title: Verzoek van de Commissione tributaria provinciale di Firenze (Sezione 4) om een prejudiciële beslissing in het aldaar dienende geding tussen Manifattura italiana Nonwoven SpA en Direzione regionale delle entrate (Toscana - Sezione Firenze) (Zaak C-4/97)

text:
22 . 3 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 94/5
Verzoek van de Commissione tributaria provinciale di                      Geen enkel argument van de Commissie, die stelt dat er
Firenze ( Sezione 4 ) om een prejudiciële beslissing in het               sprake is van staatsinterventie met vervalsing van de mede
aldaar dienende geding tussen Manifattura italiana Non                   dinging en nadelige beïnvloeding van de handel tussen lid
woven SpA en Direzione regionale delle entrate (Toscana                   staten als gevolg, treft doel . De betrokken — tijdelijke —
                       — Sezione Firenze )                                maatregel, die bestemd was om de hogere dieselprijs in Ita
                          ( Zaak C-4/97)                                  lië op te vangen, was zowel in het voordeel van de Itali
                                                                          aanse transporteurs die voor rekening van derden werken,
                            ( 97/C 94/09 )                                als, op analoge wijze, van de niet-Italiaanse communau
                                                                          taire transporteurs die daadwerkelijk worden getroffen
Bij beschikking van 18 oktober 1996 ( ingekomen ter grif                 door de hogere belasting op dieselolie in Italië, is niet vat
fie van het Hof van Justitie op 9 januari 1997) heeft de                  baar voor kritiek uit hoofde van de artikelen 92 en 93 van
Commissione tributaria provinciale di Firenze ( Sezione 4 )               het Verdrag. Bijgevolg moet de beschikking van de Com
in het aldaar aanhangige geding tussen Manifattura italia                missie nietig worden verklaard .
na Nonwoven Spa en Direzione regionale delle entrate
(Toscana — Sezione Firenze ), het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen de volgende prejudiciële vraag
gesteld:                                                                  Subsidiair, wat de in artikel 2 van de bestreden beschik
                                                                          king opgelegde terugvorderingsverplichting betreft, kan de
Is met het Gemeenschapsrecht, meer in het bijzonder met                   Italiaanse regering alleen maar opmerken dat een dergelij
Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ( ] ), verenigbaar een                   ke terugvordering volstrekt onmogelijk is, en wel om twee
wettelijke regeling inzake een belasting op het zuivere ver              redenen. In de eerste plaats zou een verzoek in die zin tot
mogen van kapitaalvennootschappen, die in economisch                      een storm van protesten bij de transporteurs leiden, met
opzicht van gelijke werking is als een indirecte kapitaal                als gevolg een sociaal conflict waarbij de staat zeker de
belasting ?                                                               verliezende partij zou zijn. In de tweede plaats zou de te
                                                                          rugvordering, gezien het grote aantal betrokkenen en de
(*) PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz . 25 .                            verdeling van de uitkering over verschillende belastingen
                                                                          en heffingen, redelijkerwijs als onoverkomelijk te kwalifi
                                                                          ceren technische moeilijkheden meebregen .
Beroep, op 10 januari 1997 ingesteld door Italiaanse
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen                         Bijgevolg moet het beroep, zelfs indien het zou worden
                               schappen                                   verworpen met betrekking tot wat in artikel 1 van de be
                          ( Zaak C-6/97)                                  streden beschikking terzake van de verenigbaarheid van de
                            ( 97/C 94/ 10 )                               betrokken regeling met artikel 92 van het Verdrag is ge
                                                                          zegd en onverminderd de verplichting voor Italië om de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   betwiste regeling niet opnieuw in te voeren of daarmee
is op 10 januari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie                    voort te gaan, gegrond worden verklaard en moet de be
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu                      streden beschikking, waar zij de terugvordering van de
bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door                   toegekende uitkering voorschrijft, nietig worden verklaard.
O. Fiumara, avvocato dello Stato, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie
Adelaïde 5 .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— primair, in haar geheel nietig te verklaren de beschik                 Beroep, op 15 januari 1997 ingesteld door Commissie van
     king C(96 ) 3078 def. van de Commissie van de Euro
                                                                            de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     pese Gemeenschappen van 22 oktober 1996 ;
                                                                                ( Zaak C-8/97 )
— subsidiair, deze beschikking nietig te verklaren voor
     zover zij ( artikel 2 ) de verplichting oplegt de steun te                                    ( 97/C 94/ 11 )
     zamen met de desbetreffende interessen terug te vorde
     ren ;
— in beide gevallen de Commissie van de Europese Ge
     meenschappen in alle kosten te verwijzen .                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          is op 15 januari 1997 beroep ingesteld tegen Helleense Re
Middelen en voornaamste argumenten                                        publiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch advi
Met betrekking tot de volledige verenigbaarheid met het
                                                                          seur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Verdrag van de in Italië gedurende de betrokken jaren gel
                                                                          Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
dende regeling, merkt de Italiaanse regering op, dat deze                 Wagner, Kirchberg.
regeling geen met de gemeenschappelijke markt onverenig
 bare staatssteun oplevert omdat het, anders dan de Com
missie stelt, niet gaat om een rechtstreekse of indirecte uit
kering door de staat die, doordat zij een nadelige invloed                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage vast te
op de handel tussen de lidstaten heeft, de mededinging ver               stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de ge
valst of dreigt te vervalsen .                                            stelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 september 2004 in zaak C-150/03 P: Chantal Hectors en Europees Parlement (Hogere voorziening — Ambtenaren — Tijdelijke functionarissen bij politieke fracties van Europees Parlement — Aanwerving — Afwijzing van sollicitatie — Motivering — Vereiste van specifieke motivering)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 23 september 2004
   in zaak C-150/03 P: Chantal Hectors en Europees Parlement (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Tijdelijke functionarissen bij politieke fracties van Europees Parlement - Aanwerving - Afwijzing van sollicitatie - Motivering - Vereiste van specifieke motivering)
   (2004/C 284/07)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-150/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 31 maart 2003, Chantal Hectors, wonende te Mont-sur-Rolle (Zwitserland) (avocats: G. Vandersanden en L. Levi), andere partij bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigden: H. von Hertzen en J. F. de Wachter), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 23 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 januari 2003, Hectors/Parlement (T-181/01), wordt vernietigd.

               2)

               De besluiten van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag waarbij B. wordt aangesteld in het ambt van Nederlandstalig administrateur bij de fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten van het Europees Parlement en de sollicitatie van Hectors naar dit ambt wordt afgewezen, alsmede het besluit tot afwijzing van de klacht van deze laatste, worden nietig verklaard.

               3)

               De hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen.

               4)

               Het Europees Parlement wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening en, behalve in zijn eigen kosten, in de helft van de kosten die Hectors bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft gemaakt.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak T-25/14: Beroep ingesteld op 9 januari 2014 — Spanje/Commissie

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/20

         Beroep ingesteld op 9 januari 2014 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-25/14)
   2014/C 61/36
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. García-Valdecasas Dorrego, Abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 29 oktober 2013 inzake de overeenstemming van de eenheidstarieven voor heffingszones voor 2014 met artikel 17 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 391/2013 nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op de vaststelling van een tarief voor Spanje van 71,69 EUR (Continentaal Spanje) en 58,36 EUR (Spanje, Canarische Eilanden), en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de Europese Commissie van 29 oktober 2013 inzake de overeenstemming van de eenheidstarieven voor heffingszones voor 2014 met artikel 17 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 391/2013 nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op de vaststelling van een tarief voor Spanje van 71,69 EUR (Continentaal Spanje) en 58,36 EUR (Spanje, Canarische Eilanden).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 1191/2010 van de Commissie van 16 december 2010, dat betrekking heeft op artikel 11 bis van verordening (EG) nr. 1794/2006 tot vaststelling van een gemeenschappelijk heffingenstelsel voor luchtvaartnavigatiediensten, aangezien deze artikelen bepalen dat afwijkingen die niet meer dan 2 % hoger of lager zijn dan de verkeersprognoses in de lidstaten waar reeds vóór 8 juli 2010 nationale regelingen bestaan die voorzien in een beperking van het eenheidstarief die verder gaat dan de doelstellingen van de Unie, tijdens de eerste referentieperiode 2012-2014 niet ten laste vallen van de dienstverleners.

               2)

               Schending van het beginsel van de hiërarchie der normen, aangezien een besluit een verordening van de Unie niet kan wijzigen, en evenmin kan bepalen dat een risicodelingsmechanisme „al [moet] worden toegepast” na een verschil van 0 % in plaats van na een verschil van 2 %, wanneer de betrokken verordening dit niet uitdrukkelijk bepaalt.

               3)

               Niet-nakoming van de te volgen procedure, aangezien de Commissie bij de vaststelling van een nieuw risicoverdelingscriterium in het kader van de tariefregeling niet de procedure heeft gevolgd van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijke Europese luchtruim (de kaderverordening), waarnaar wordt verwezen in artikel 15, lid 4 van verordening (EG) nr. 550/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk Europees luchtruim. Volgens verzoekster bepalen deze artikelen dat de Commissie uitvoeringsmaatregelen tot vaststelling van de tariefregeling treft en hierbij wordt bijgestaan door het Single Sky Comité, en dat zij de procedure moet volgen van artikel 5 van verordening (EU) nr. 182/2011 van verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren.
               Subsidiair voert verzoekster aan dat de Commissie haar motiveringsplicht niet is nagekomen en artikel 16 van verordening (EG) nr. 550/2004 heeft geschonden, door niet vooraf het Single Sky Comité te raadplegen over de vraag of de houding van Spanje al dan niet in overeenstemming is met de regels en beginselen inzake tarifering.


title: Zaak C-72/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny/Finanzamt Landshut (Zesde btw-richtlijn — Artikel 11, A, lid 1, sub c — Gebruik van tot bedrijf behorend onroerend goed voor privédoeleinden van belastingplichtige — Gelijkstelling van dit gebruik met dienst verricht onder bezwarende titel — Bepaling van maatstaf van heffing — Begrip door de belastingplichtige voor het verrichten van de diensten gemaakte uitgaven )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/12

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny/Finanzamt Landshut
   (Zaak C-72/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 11, A, lid 1, sub c - Gebruik van tot bedrijf behorend onroerend goed voor privédoeleinden van belastingplichtige - Gelijkstelling van dit gebruik met dienst verricht onder bezwarende titel - Bepaling van maatstaf van heffing - Begrip „door de belastingplichtige voor het verrichten van de diensten gemaakte uitgaven”)
   (2006/C 281/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht München
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hausgemeinschaft Jörg und Stefanie Wollny

      Verwerende partij: Finanzamt Landshut
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van artikel 11, A, lid 1, sub c, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Maatstaf van heffing van dienstverrichting die bestaat in gebruik voor privé-doeleinden van belastingplichtige van deel van gebouw dat volledig tot diens bedrijf behoort — Begrip door belastingplichtige gemaakte uitgaven
   Dictum
   Artikel 11, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde voor het privégebruik van een deel van een gebouw dat door de belastingplichtige volledig in zijn bedrijf is opgenomen, wordt vastgesteld op een deel van de aankoop- of oprichtingskosten van dit gebouw, bepaald op basis van de overeenkomstig artikel 20 van de richtlijn vastgestelde duur van de periode voor de herziening van de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde.
   Deze maatstaf van heffing dient de aankoopkosten van het terrein waarop het gebouw is opgericht, te omvatten wanneer deze aankoop aan de belasting over de toegevoegde waarde was onderworpen en de belastingplichtige aftrek van deze belasting heeft gekregen.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak C-42/06: Beschikking van de president van het Hof van 21 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/36

         Beschikking van de president van het Hof van 21 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-42/06) (1)

   (2006/C 294/69)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak T-675/13: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — K Chimica/ECHA („REACH — Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding — Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen — Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming — Aanbeveling 2003/361/EG — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd — Vaststelling van de grootte van de onderneming — Bevoegdheid van ECHA”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/23

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — K Chimica/ECHA
   (Zaak T-675/13) (1)

   ((„REACH - Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding - Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen - Onjuiste aangifte van de grootte van de onderneming - Aanbeveling 2003/361/EG - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten wordt opgelegd - Vaststelling van de grootte van de onderneming - Bevoegdheid van ECHA”))
   (2016/C 392/26)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: K Chimica Srl (Mirano, Italië) (vertegenwoordigers: R. Buizza en M. Rota, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Heikkilä, A. Iber, E. Bigi, E. Maurage en J.-P. Trnka, vervolgens M. Heikkilä, E. Bigi, E. Maurage en J.-P. Trnka, gemachtigden, bijgestaan door C. Garcia Molyneux, advocaat)

      Voorwerp

   In de eerste plaats, een verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit SME(2013) 3665 van ECHA van 15 oktober 2013, waarbij is vastgesteld dat verzoekster niet het nodige bewijs heeft overgelegd om in aanmerking te komen voor de lagere vergoeding voor kleine ondernemingen en haar een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd, in de tweede plaats, een verzoek om verzoekster de status van kleine onderneming toe te kennen en de bijbehorende vergoeding op haar toe te passen en, in de derde plaats, een verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van de door ECHA uitgeschreven facturen

      Dictum

               1)

               Besluit nr. SME(2013) 3665 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) van 15 oktober 2013 wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               ECHA wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van K Chimica Srl.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-210/00: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
C 233/16                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 30 maart 2000                    2.    Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Über-                   woord: kan artikel 11, lid 1, derde alinea, eerste streepje,
seering B.V en NCC Nordic Construction Company Bau-                          van verordening (EEG) nr. 3665/87 aldus worden uitge-
                        management GmbH                                      legd, dat ingeval de restitutieaanvrager te goeder trouw
                                                                             onjuiste gegevens heeft verstrekt die berusten op onjuiste
                                                                             informatie van de producent, er in beginsel sprake is van
                          (Zaak C-208/00)
                                                                             overmacht, wanneer de aanvrager de onjuistheid ervan
                                                                             niet of slechts door middel van controle in het productie-
                          (2000/C 233/29)                                    bedrijf had kunnen vaststellen?
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 30 maart
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei
2000, in het geding tussen Überseering B.V. en NCC Nordic             (1) PB L 351 van 14 december 1987, blz. 1.
Construction Company Baumanagement GmbH, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1.    Moeten de artikelen 43 en 48 EG aldus worden uitgelegd,
      dat het in strijd is met de vrijheid van vestiging voor
      vennootschappen, wanneer bij een vennootschap die
      rechtsgeldig is opgericht volgens het recht van een
      lidstaat, de handelingsbevoegdheid en de bevoegdheid
      om in rechte op te treden worden beoordeeld op basis
      van het recht van de staat waarnaar die vennootschap
      haar feitelijke bestuurszetel heeft overgebracht, en zij         Beroep, op 30 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
      volgens dat recht haar aanspraken uit een overeenkomst             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
      aldaar niet meer voor de rechter geldend kan maken?
2.    Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                                (Zaak C-216/00)
      Gebiedt de vrijheid van vestiging voor vennootschappen
      (artikelen 43 en 48 EG) dat de handelingsbevoegdheid en
      de bevoegdheid om in rechte op te treden worden                                          (2000/C 233/31)
      beoordeeld op basis van het recht van de staat waarin de
      vennootschap is opgericht?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 mei 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur bij
                                                                       haar juridische dienst, en P. Panagiotopoulos, bij de juridische
                                                                       dienst gedetacheerd nationaal deskundige, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
                                                                       juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 april 2000 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Käserei
Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG en Hauptzoll-
                        amt Hamburg-Jonas                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (Zaak C-210/00)                              —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                             binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                          (2000/C 233/30)                                    telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
                                                                             Commissie mee te delen, die nodig zijn om volledig
                                                                             uitvoering te geven aan artikel 3 van richtlijn 97/52/EG
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 april 2000,                  van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei 2000,               1997 tot wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG,
in het geding tussen Käserei Champignon Hofmeister GmbH                      93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van
& Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van                          de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor leverin-
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                           gen respectievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoe-
                                                                             ring van werken (1), de krachtens het EG-Verdrag op haar
1.    Is artikel 11, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1)            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      geldig voor zover het in een sanctie voorziet, ook wanneer
      de exporteur buiten zijn schuld een hogere dan de
      geldende uitvoerrestitutie heeft aangevraagd?                    —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.


title: Gevoegde zaken C-92/09 en C-93/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 november 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden — Duitsland) — Volker und Markus Schecke GbR (C-92/09), Hartmut Eifert (C-93/09)/Land Hessen (Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van persoonsgegevens — Bekendmaking van informatie over begunstigden van landbouwsteun — Geldigheid van unierechtelijke bepalingen die in deze bekendmaking voorzien en modaliteiten daarvan regelen — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 7 en 8 — Richtlijn 95/46/EG — Uitlegging van artikelen 18 en 20)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 november 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden — Duitsland) — Volker und Markus Schecke GbR (C-92/09), Hartmut Eifert (C-93/09)/Land Hessen
   (Gevoegde zaken C-92/09 en C-93/09) (1)

   (Bescherming van natuurlijke personen in verband met verwerking van persoonsgegevens - Bekendmaking van informatie over begunstigden van landbouwsteun - Geldigheid van unierechtelijke bepalingen die in deze bekendmaking voorzien en modaliteiten daarvan regelen - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 7 en 8 - Richtlijn 95/46/EG - Uitlegging van artikelen 18 en 20)
   2011/C 13/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Wiesbaden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Volker und Markus Schecke GbR (C-92/09), Hartmut Eifert (C-93/09)

      Verwerende partij: Land Hessen

      In tegenwoordigheid van: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Wiesbaden — Geldigheid van artikel 42, lid 1, punt 8 bis, en van artikel 44 bis van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1), van verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB L 76, blz. 28) en van richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54) — Uitlegging van de artikelen 7, 18, lid 2, tweede alinea, en 20 van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) — Verwerking van de persoonsgegevens van de begunstigden van financiële middelen uit de Europese landbouwfondsen die bestaat in de bekendmaking van deze gegevens op een internetsite die is voorzien van een zoekinstrument — Geldigheid, in het licht van het recht op de bescherming van persoonsgegevens, van de communautaire bepalingen die in deze bekendmaking voorzien en de modaliteiten daarvan regelen — Voorwaarden waarin een dergelijke bekendmaking kan plaatsvinden

      Dictum

               1)

               De artikelen 42, punt 8 ter, en 44 bis van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1437/2007 van de Raad van 26 november 2007, en verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening nr. 1290/2005 met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), zijn ongeldig voor zover deze bepalingen ten aanzien van natuurlijke personen die steun uit het ELGF en het ELFPO hebben ontvangen voorzien in de verplichte bekendmaking van persoonsgegevens betreffende iedere begunstigde, zonder dat daarbij een onderscheid wordt gemaakt op basis van relevante criteria, zoals de tijdvakken waarin zij dergelijke steun hebben ontvangen, de frequentie, het type en de omvang van die steun.

               2)

               De ongeldigheid van de in punt 1 van het dictum vermelde unierechtelijke bepalingen maakt het niet mogelijk terug te komen op de gevolgen van de bekendmaking van de lijsten van begunstigden van steun uit het ELGF en het ELFPO waartoe de nationale autoriteiten op basis van die voorschriften tijdens de periode vóór de datum van het onderhavige arrest zijn overgegaan.

               3)

               Artikel 18, lid 2, tweede streepje, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling de functionaris voor de gegevensbescherming niet verplicht om het in deze bepaling bedoelde register bij te houden voorafgaand aan een verwerking van persoonsgegevens, zoals de verwerking waartoe wordt overgegaan op grond van de artikelen 42, punt 8 ter, en 44 bis van verordening nr. 1290/2005, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1437/2007, alsook van verordening nr. 259/2008.

               4)

               Artikel 20 van richtlijn 95/46 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling de lidstaten niet verplicht om de bekendmaking van informatie waartoe wordt overgegaan op grond van de artikelen 42, punt 8 ter, en 44 bis van verordening nr. 1290/2005, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1437/2007, alsook van verordening nr. 259/2008 te onderwerpen aan de in die bepaling bedoelde voorafgaande onderzoeken.

      (1)  PB C 129 van 06.06.2009.

      PB C 119 van 16.05.2009.


title: Zaak T-43/08: Beschikking van het Gerecht van 11 mei 2010 — Shetland Islands Council/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/57

         Beschikking van het Gerecht van 11 mei 2010 — Shetland Islands Council/Commissie
   (Zaak T-43/08) (1)

   2010/C 179/97

      Procestaal: Engels

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak T-200/11: Beroep ingesteld op 1 april 2011 — El-Materi/Raad

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/23

         Beroep ingesteld op 1 april 2011 — El-Materi/Raad
   (Zaak T-200/11)
   2011/C 160/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fahd Mohamed Sakher Ben Mohamed El-Materi (Doha, Qatar) (vertegenwoordigers: M. Lester, Barrister en G. Martin, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van uitvoeringsbesluit 2011/79/GBVB van de Raad van 4 februari 2011 tot uitvoering van besluit 2011/72/GBVB betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB 2011, L 31, blz. 40), en van verordening (EU) nr. 101/2011 van de Raad van 4 februari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Tunesië (PB 2011, L 31, blz. 1), voor zover zij verzoeker betreffen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan:

               1)

               Aan het criterium om verzoeker in de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2011/79/GBVB van de Raad op te nemen, is niet voldaan, aangezien:

                           —

                           verzoeker slechts in deze bijlage mag worden opgenomen indien hij aan het criterium van artikel 1 van besluit 2011/72/GBVB van de Raad (1) voldoet, namelijk indien hij zelf „verantwoordelijk [is] voor het verduisteren van Tunesische overheidsgelden” of met iemand is geassocieerd die daarvoor verantwoordelijk is, aangezien dergelijke personen „daarmee de Tunesische bevolking beroven van de voordelen van een duurzame ontwikkeling van haar economie en samenleving, en de ontwikkeling van de democratie in het land ondermijnen”, zoals in punt 2 van dit besluit uiteengezet.

               2)

               De Raad heeft verzoekers recht van verdediging en recht op een daadwerkelijke bescherming in rechte geschonden, aangezien:

                           —

                           de restrictieve maatregelen geen procedure bevatten om aan verzoeker het bewijsmateriaal mee te delen waarop het besluit tot bevriezing van zijn activa is gebaseerd, of om hem de mogelijkheid te bieden zich zinnig betreffende dit bewijsmateriaal te uiten;

                           —

                           de redenen in de bestreden maatregelen een algemene, niet-onderbouwde, vage bewering van een gerechtelijk onderzoek bevatten;

                           —

                           de Raad niet de informatie heeft verstrekt die verzoeker nodig heeft om als antwoord hierop zijn standpunt daadwerkelijk kenbaar te maken, zodat een rechterlijke instantie onmogelijk kan beoordelen of het besluit en de beoordeling van de Raad gegrond waren en op overtuigend bewijs waren gebaseerd.

               3)

               De Raad heeft nagelaten om ten aanzien van verzoeker afdoende te motiveren waarom hij in de bestreden maatregelen is opgenomen en heeft daardoor de op hem rustende verplichting geschonden om duidelijk de werkelijke en specifieke redenen ter rechtvaardiging van zijn besluit aan te geven, met inbegrip van de specifieke individuele redenen waarom hij van mening was dat verzoeker verantwoordelijk is voor het verduisteren van Tunesische overheidsgelden.

               4)

               De Raad heeft, zonder enige rechtvaardiging of evenredigheid, verzoekers eigendomsrecht en vrijheid van ondernemerschap geschonden, aangezien:

                           —

                           de maatregelen inzake de bevriezing van activa een onmiskenbare en langdurige impact op zijn grondrechten hebben;

                           —

                           zij in hun toepassing op verzoeker niet zijn gerechtvaardigd;

                           —

                           de Raad niet heeft aangetoond dat een volledige bevriezing van de activa de minst belastende manier is om een dergelijke doelstelling te verwezenlijken, en evenmin dat de zeer aanzienlijke aan verzoeker berokkende schade gerechtvaardigd en evenredig is.

               5)

               De Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door deze restrictieve maatregelen op verzoeker toe te passen, aangezien de Raad blijkbaar geen onderzoek naar verzoeker heeft uitgevoerd of, indien hij dit wel heeft gedaan, zich heeft vergist in zijn conclusie dat er een rechtvaardiging bestond om verzoeker in de restrictieve maatregelen op te nemen.

      (1)  Besluit 2011/72/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 betreffende restrictieve maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Tunesië (PB 2011, L 28, blz. 62).


title: Zaak C-378/03: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Eigen middelen van Gemeenschappen — Gespreide betalingen door belastingplichtige — Inning)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-378/03) (1)

   (Niet-nakoming - Eigen middelen van Gemeenschappen - Gespreide betalingen door belastingplichtige - Inning)
   (2006/C 294/04)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en C. Giolito, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: E. Dominkovits en A. Goldman, gemachtigden, en B. van de Walle de Ghelcke, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming Ä Artikelen 6, 10 en 11 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) Ä Te laat overmaken van eigen middelen in geval van gespreide betalingen door belastingplichtige Ä Invoerrechten
   Dictum

               1)

               Door in geval van gespreide betalingen door de belastingplichtige de eigen middelen te laat over te maken, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 10 en 11 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, waarbij verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, met hetzelfde voorwerp, per 31 mei 2000 is ingetrokken en vervangen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 24 mei 2000 in zaak T-72/00 R: S. Skovmand tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling — Fumus boni iuris — Spoedeisendheid — Geen)

text:
12.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 233/29
A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51, tegen Europese             Beroep, op 23 mei 2000 ingesteld door Erpo Möbelwerk
Ombudsman (gemachtigde: G. Grill) en Europees Parlement                   GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
(gemachtigden: H. Krück en A. Caiola), betreffende een verzoek                     markt (merken, tekeningen en modellen)
om vast te stellen dat de ombudsman en, voor zoveel nodig,
het Parlement onrechtmatig hebben nagelaten een geval van
slecht bestuur bij de Commissie vast te stellen, heeft het                                      (Zaak T-138/00)
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
op 22 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                       (2000/C 233/55)
luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
      lijkheid.
                                                                                (Procestaal: Duits)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                               schappen is op 23 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                          modellen) ingesteld door Erpo Möbelwek GmbH, te Ertingen
                                                                          (BRD), vertegenwoordigd door S. v. Petersdorff-Campen van
                                                                          Von Rospatt, von der Osten, Pross, advocaten te Düsseldorf.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                                HET       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
               GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 24 mei 2000                                 —    beslissing nr. R 392/1999-3 van de derde kamer van
                                                                               beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt van 23 maart 2000 te vernietigen voorzo-
in zaak T-72/00 R: S. Skovmand tegen Commissie van de
                                                                               ver het het gedeelte betreft, waarin het beroep is verwor-
                   Europese Gemeenschappen
                                                                               pen;
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Nieuwe te-
werkstelling — Fumus boni iuris — Spoedeisendheid —                       —    verweerder in de kosten te veroordelen.
                                 Geen)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                          (2000/C 233/54)
                           (Procestaal: Frans)                            Betrokken merk:              woordmerk „DAS PRINZIP DER
In zaak T-72/00 R, S. Skovmand, ambtenaar van de Commissie                                             BEQUEMLICHKEIT ” — aanvraag-
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Boekarest                                                   nr. 806620
(Roemenië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo-
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen            Waar of dienst:              waren van de klassen 12 en 20
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                                                (o.a. middelen voor vervoer over
G. Valsesia en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een verzoek                                        land, meubelen)
strekkende tot het verkrijgen van voorlopige maatregelen,
toegang tot het dossier van het directiecomité van de buiten-             Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
landse dienst van de Commissie, of ten minste, overlegging                bestreden beslissing:        de onderzoeker
door de Commissie van alle rapporten, stukken en andere
documenten betreffende verzoeker, en tot opschorting van de
tenuitvoerlegging van het besluit van dat comité van 28 januari           Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,
2000 waarbij verzoeker bij het directoraat-generaal Interne                                                sub b, van verordening (EG)
markt te Brussel is tewerkgesteld, heeft de president van het                                              nr. 40/94
Gerecht op 24 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan                                                 — schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub c, van verordening (EG)
het dictum luidt als volgt:
1)                                                                                nr. 40/94
2)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
      De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-41/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 oktober 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Direct verzekeringsbedrijf met uitzondering van levensverzekeringsbranche — Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG — Ziekenfondsen actief op markt van aanvullende ziekteverzekering — Onjuiste of onvolledige omzetting)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/21

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 28 oktober 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-41/10) (1)

   (Niet-nakoming - Direct verzekeringsbedrijf met uitzondering van levensverzekeringsbranche - Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG - Ziekenfondsen actief op markt van aanvullende ziekteverzekering - Onjuiste of onvolledige omzetting)
   2010/C 346/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Jacobs en L. Van den Broeck, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Onjuiste en onvolledige omzetting van de artikelen 6, 8, 15, 16 en 17 van richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3) en van de artikelen 20, 21 en 22 van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 maart 2002, en richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn „schadeverzekering”) onjuist en onvolledig om te zetten, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens met name de artikelen 6, 8, 15, 16 en 17 van richtlijn 73/239, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/13, en de artikelen 20 tot en met 22 van richtlijn 92/49.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak T-70/08: Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Axis AB/BHIM — Etra Investigación y Desarollo (ETRAX)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/31

         Beroep ingesteld op 12 februari 2008 — Axis AB/BHIM — Etra Investigación y Desarollo (ETRAX)
   (Zaak T-70/08)
   (2008/C 107/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Axis AB (Lund, Zweden) (vertegenwoordiger: J. Norderyd, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Etra Investigación y Desarollo SA (Valencia, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 27 november 2007 in zaak R 334/2007-2 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemeenschapswoordmerk „ETRAX” voor waren en diensten van de klassen 9 en 42 — aanvraagnr. 3 890 291

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Etra Investigación y Desarollo SA

      Oppositiemerk of -teken: nationale beeldmerken met het woordelement „ETRA” en de letters „I” en „D” in combinatie met het teken „+” voor waren en diensten van de klassen 9 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van regel 49 van verordening (EG) nr. 2868/95 (1) van de Commissie en van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad.
   Verzoekster voert aan dat de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat het beroep was ingesteld in overeenstemming met regel 49, lid 1, van verordening nr. 2868/95, volgens welke de kamer van beroep een beroep niet-ontvankelijk moet verklaren indien het beroep niet in overeenstemming is met de artikelen 57, 58 en 59 van verordening nr. 40/94 en regel 48, lid 1, sub c, van verordening nr. 2868/95. Voorts stelt verzoekster dat de kamer van beroep regel 49, leden 1 en 2, van verordening nr. 2868/95 heeft geschonden doordat het gebrek inzake de taal door opposante niet was verholpen voor het verstrijken van de termijn voor de instelling van beroep, te weten 12 februari 2007.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak T-126/15: Beroep ingesteld op 18 maart 2015 — El Corte Inglés/BHIM — Grup Supeco Maxor (Supeco)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/34

         Beroep ingesteld op 18 maart 2015 — El Corte Inglés/BHIM — Grup Supeco Maxor (Supeco)
   (Zaak T-126/15)
   (2015/C 155/40)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grup Supeco Maxor, SL (Madrid, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „Supeco” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 884 741

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2014 in zaak R 1112/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 4 december 2014 in de zaak R 1112/2014-5, voor zover daarbij verzoeksters beroep gedeeltelijk is toegewezen en aldus is vernietigd de beslissing van de oppositieafdeling waarbij oppositie B 2 054 040 gedeeltelijk is toegewezen en gemeenschapsbeeldmerk nr. 10 884 741 „Supeco” gedeeltelijk is geweigerd, en

               —

               verwijzing van de verwerende partij(en) in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-269/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 8 juni 2015 — Rijksdienst voor Pensioenen tegen Willem Hoogstad; andere partij: Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 8 juni 2015 — Rijksdienst voor Pensioenen tegen Willem Hoogstad; andere partij: Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering
   (Zaak C-269/15)
   (2015/C 294/32)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Rijksdienst voor Pensioenen

      Verweerder: Willem Hoogstad

      Andere partij: Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 13, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen zo worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een bijdrage — zoals de op grond van artikel 191, eerste lid, 7o, van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, gecoördineerd op 14 juli 1994, verrichte inhouding en de op grond van artikel 68 van de wet van 30 maart 1994 houdende sociale bepalingen verschuldigde solidariteitsbijdrage — wordt geheven op prestaties van Belgische aanvullende pensioenstelsels die geen wettelijke regelingen zijn in de zin van artikel 1, sub j, eerste alinea, van deze verordening. ingeval die prestaties verschuldigd zijn aan een niet in België wonende rechthebbende die overeenkomstig artikel 13, lid 2, sub f, van die verordening onderworpen is aan de socialezekerheidsregeling van de lidstaat waarin hij woont?

      (1)  PB L 149, blz. 2.


title: Zaak C-384/11: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Tate & Lyle Investments Ltd/Belgische Staat (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Artikel 63 VWEU — Belastingwetgeving — Dividenduitkering — Bronheffing — Voorkoming of vermindering van opeenvolgende belastingheffingen — Verschil in behandeling van ingezeten en niet-ingezeten ontvangende vennootschappen)

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/19

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — België) — Tate & Lyle Investments Ltd/Belgische Staat
   (Zaak C-384/11) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Artikel 63 VWEU - Belastingwetgeving - Dividenduitkering - Bronheffing - Voorkoming of vermindering van opeenvolgende belastingheffingen - Verschil in behandeling van ingezeten en niet-ingezeten ontvangende vennootschappen)
   2012/C 366/32
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tate & Lyle Investments Ltd

      Verwerende partij: Belgische Staat

      in tegenwoordigheid van: Syral Belgium NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Brussel — Uitlegging van artikel 63 VWEU — Beperkingen van het vrije kapitaalverkeer — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Belasting van dividenden — Nationale regeling die voorziet in een bronbelasting van 10 % op door ingezeten vennootschappen uitgekeerde dividenden en daarmee gelijkgestelde inkomsten — Verrekening van het bedrag van deze bronbelasting met de vennootschapsbelasting enkel mogelijk voor ingezeten vennootschappen

      Dictum

   Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke aan een bronheffing zijn onderworpen dividenden die door een ingezeten vennootschap worden uitgekeerd aan ingezeten en niet-ingezeten ontvangende vennootschappen die een participatie van minder dan 10 % maar met een aanschaffingswaarde van minimaal 1,2 miljoen EUR aanhouden in het kapitaal van deze uitkerende vennootschap, terwijl alleen voor ingezeten ontvangende vennootschappen wordt voorzien in een mechanisme ter vermindering van opeenvolgende belastingheffingen. Beroept een lidstaat zich op een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting dat hij heeft gesloten met een andere lidstaat, dan staat het aan de nationale rechter om vast te stellen of in het bij hem aanhangige geding rekening moet worden gehouden met dit verdrag en, in voorkomend geval, na te gaan of met dit verdrag de gevolgen van de beperking van het vrije kapitaalverkeer kunnen worden geneutraliseerd.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Benoeming van de griffier

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/4

         Benoeming van de griffier
   2010/C 317/08
   Bij brief van 11 juni 2010 heeft de heer Roger Grass, griffier van het Hof van Justitie van de Europese Unie, verzocht, zijn ambt per 7 oktober 2010 te beëindigen.
   Tijdens zijn algemene vergadering van 14 september 2010 heeft het Hof de heer Alfredo Calot Escobar overeenkomstig het bepaalde in artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering tot griffier benoemd voor de periode van 7 oktober 2010 tot en met 6 oktober 2016.
   De heer Calot Escobar heeft op de plechtige zitting van 6 oktober 2010 de in artikel 10 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie voorziene eed afgelegd.


title: Zaak T-533/10: Beroep ingesteld op 24 november 2010 — DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/44

         Beroep ingesteld op 24 november 2010 — DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie
   (Zaak T-533/10)
   ()
   2011/C 30/80
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: DTS Distribuidora de Televisión Digital, SA (Tres Cantos, Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: H. Brokelmann en M. Ganino, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2010) 4295 def. van de Commissie van 20 juli 2010, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige procedure, een aanbieder van betaaltelevisie per satelliet, komt op tegen beschikking C(2010) 4925 def. van de Commissie van 20 juli 2010„betreffende steunregeling C 37/2009 (ex NN 58/2009) die Spanje voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van de nationale openbare omroep Corporación de Radio y Televisión Española (RTVE)”, waarbij deze steunregeling, zoals gewijzigd bij wet 8/2009 van 28 augustus 2009 op de financiering van de nationale openbare omroep RTVE, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt werd verklaard zonder dat de financieringsmiddelen ervan hoefden te worden onderzocht.
   Volgens verzoekster mocht de Commissie deze steunregeling niet goedkeuren zonder onderzoek van de bij de zojuist vermelde wet ingevoerde financieringsmiddelen, met name de belasting van 1,5 % over de brutobedrijfsopbrengsten van aanbieders van betaaltelevisiediensten.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               onjuiste rechtsopvatting doordat de Commissie de betrokken steunregeling heeft goedgekeurd zonder de financieringswijze ervan te onderzoeken. Verzoekster stelt dienaangaande dat volgens vaste rechtspraak het onderzoek van steun niet mag worden losgemaakt van het onderzoek van de financieringswijze ervan indien deze financieringswijze integrerend deel uitmaakt van de steun, en dat, met betrekking tot de onderhavige zaak, de belasting van 1,5 % over de brutobedrijfsopbrengsten van aanbieders van betaaltelevisiediensten integrerend deel uitmaakt van de steunregeling, en de Commissie ze derhalve samen met de steun had moeten onderzoeken.

               —

               schending van artikel 106, lid 2, VWEU doordat de Commissie een steunregeling heeft goedgekeurd die het evenredigheidsbeginsel niet eerbiedigt, aangezien de belastingen waarmee zij wordt gefinancierd, in strijd met het gemeenschappelijk belang een aanzienlijke verstoring van de mededinging vormen op de markten van de verwerving van inhoudelijke producten en aan de downstreamzijde van de tv-kijkers.

               —

               schending van de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU. Volgens verzoekster heeft de Commissie deze bepalingen geschonden, voor zover de financieringswijze van de goedgekeurde steun de vrijheid van vestiging en het vrije verkeer van kapitaal beperkt doordat de uitoefening van deze vrijheden voor aanbieders van betaaltelevisie en andere investeerders die in andere lidstaten zijn gevestigd, minder aantrekkelijk wordt gemaakt.


title: Zaak C-444/06: Beroep ingesteld op 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/36

         Beroep ingesteld op 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-444/06)
   (2006/C 326/76)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, gemachtigde, C. Fernandez Vicién en I. Moreno-Tapia Rivas, advocaten)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door geen verplichte termijn vast te stellen waarin de aanbestedende dienst van de gunningsbeslissing kennis moet geven aan alle inschrijvers, door geen verplichte wachtperiode in te lassen tussen de aanbesteding en het sluiten van het contract en door toe te laten dat een nietigverklaard contract rechtsgevolgen blijft hebben, de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 2, lid 1, sub a en b, van richtlijn nr. 89/665/EEG (1) van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt dat de Spaanse regeling betreffende de beroepsprocedures inzake overheidsopdrachten niet in overeenstemming is met richtlijn 89/665 zoals uitgelegd door het Gerecht in het arrest van 28 oktober 1999, Alcatel Austria e.a. (C-81/98, Jurispr. blz. I-7671).
   In het bijzonder
   stelt de Spaanse wetgeving geen verplichte termijn vast waarin de aanbestedende dienst aan alle inschrijvers kennis moet geven van de gunningsbeslissing;
   last zij geen verplichte wachtperiode in tussen de aanbesteding en de sluiting van het contract;
   staat zij toe dat een nietigverklaard contract rechtsgevolgen blijft hebben.

      (1)  PB L 395, blz. 33.


title: Zaak T-109/12: Beroep ingesteld op 7 maart 2012 — Spanje/Commissie

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/23

         Beroep ingesteld op 7 maart 2012 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-109/12)
   2012/C 126/44
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2011) 9992 van de Commissie van 22 december 2011 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende bijstand voor de volgende projecten: „Maatregelen in het kader van de ontwikkeling van de tweede fase van het masterplan voor het beheer van vast stedelijk afval in de autonome regio Extremadura” (CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.020); afvoerkanalen: „Middenstroomgebied Getafe en benedenstroomgebied van de Arroyo Culebro (stroomgebied van de Taag-waterzuivering)” (CCI nr. 2002.ES.16.C.PE.002); „Hergebruik van gezuiverd water voor de irrigatie van groenzones in Santa Cruz de Tenerife” (CCI nr. 2003.ES.16.C.PE.003), en „Technische bijstand voor het onderzoeken en opzetten van het project voor de uitbreiding en watervoorziening van de Mancomunidad de Algodor” (CCI nr. 2002.ES.16.C.PE.040);

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan:

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1386/2002 van de Commissie van 29 juli 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen en de procedure inzake financiële correcties betreffende uit het Cohesiefonds toegekende bijstand (1), doordat meer dan drie maanden zijn verstreken tussen de hoorzitting en de vaststelling van de beschikking;

               2)

               Tweede middel: schending van artikel H van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (2), doordat de daarin vastgestelde procedure wordt toegepast zonder dat de nodige controles zijn verricht;

               3)

               Derde middel: schending van artikel H van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds, gelet op het ontbreken van vaststellingen die de afsluitingsverklaringen voor de uitgevoerde projecten ter discussie stellen;

               4)

               Vierde middel: schending van artikel H van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds, nu geen onregelmatigheden zijn geconstateerd;

               5)

               Vijfde middel: schending van het vertrouwensbeginsel wat project CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.020 betreft, aangezien de Commissie voor dat project gebruik heeft gemaakt van criteria uit een document (de aan de lidstaten tijdens de vergadering van het Coördinatiecomité voor de fondsen op 28 november 2007 voorgelegde Richtsnoeren voor financiële correcties bij overheidsopdrachten) dat pas openbaar werd gemaakt 29 maanden nadat de Spaanse autoriteiten de documenten met betrekking tot het saldo hadden overgelegd.

      (1)  PB L 201, blz. 5.

      (2)  PB L 130, blz. 1, gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1264/1999 van de Raad van 21 juni 1999 (PB L 161, blz. 57).


title: Zaak C-25/00: Verzoek van de Commissione Tributaria Regionale di Venezia — Sezione nr. 31 van 9 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ufficio delle Entrate di Venezia 2 en Hotel Plaza SpA

text:
C 102/12             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.4.2000
Hogere voorziening, op 27 januari 2000 ingesteld door               Middelen en voornaamste argumenten
Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 1 decem-
ber 1999 in gevoegde zaken T-125/96, Boehringer Ingel-
heim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Ltd,                   Blijkens de tekst van het arrest is het verweer van de Raad aan
ondersteund door Fédération Européenne de la Santé                  de orde gestelde punten geslaagd, met name, in zaak T-125/96,
Animale (Fedesa) en het Verenigd Koninkrijk van Groot-              wat de vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn
Brittannië en Noord-Ierland, en de Raad van de Europese             96/22/EG (3) en de op vaststelling van de betrokken richtlijn
Unie, ondersteund door Stichting Kwaliteitsgarantie                 gebaseerde schadevordering betreft, en in zaak 152/96, wat
Vleeskalverensector (SKV) en de Commissie van de Euro-              het middel van onwettigheid betreft dat is aangevoerd in het
pese Gemeenschappen, en T-152/96, Boehringer Ingel-                 kader van de vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van
heim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Ltd,                   verordening nr. 1312/96 (4) van de Commissie.
ondersteund door Fédération Européenne de la Santé
Animale (Fedesa), en de Commissie van de Europese                   Ondanks dit schijnbaar gunstig resultaat stelt de Raad de
Gemeenschappen, ondersteund door Stichting Kwaliteits-              onderhavige hogere voorziening in tegen het arrest in zaak
garantie Vleeskalverensector (SKV) en de Raad van de                T-125/96, omdat zijns inziens het Gerecht van eerste aanleg
Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eerste                  een fundamentele rechtsdwaling heeft gemaakt door het door
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)                de Raad aangevoerde middel van niet-ontvankelijkheid niet
                                                                    naar behoren te onderzoeken. Door niet eerst uitspraak te
                                                                    doen over het recht van een natuurlijk of rechtspersoon om
                                                                    beroep tot nietigverklaring van een richtlijn in te stellen,
                      (Zaak C-23/00 P)                              alvorens de zaak ten gronde te onderzoeken, heeft het
                                                                    Gerecht volgens de Raad gehandeld in strijd met de tekst van
                                                                    artikel 230, vierde alinea, EG, en ook in strijd met de recht-
                                                                    spraak van het Gerecht zelf.
                       (2000/C 102/19)
                                                                    (1) PB C 318, 26.10.1996, blz. 15.
                                                                    (2) PB C 354, 23.11.1996, blz. 32.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          (3) van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het
op 27 januari 2000 hogere voorziening ingesteld door de                 gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale
Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door M.                     werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking,
                                                                        alsmede van ß-agonisten en tot intrekking van de richtlijnen
Sims-Robertson en I. Dı́ez Parra, juridisch adviseurs, als ge-          81/602/EEG, 88/146/EEG en 88/299/EEG (PB L 125, 23.05.96,
machtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 blz. 3).
kantore van A. Morbilli, directeur van het Directoraat Juri-        (4) van de Commissie van 8 juli 1996 tot wijziging van bijlage III bij
dische Zaken van de Europese Investeringsbank, Boulevard                verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een
Konrad Adenauer 100, Kirchberg, tegen het arrest, op 1 decem-           communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden
ber 1999 in gevoegde zaken T-125/96 (1), Boehringer Ingel-              voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
                                                                        in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB L 170, 09.07.96,
heim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Ltd, onder-                blz. 8).
steund door Fédération Européenne de la Santé Animale
(Fedesa) en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland, en de Raad van de Europese Unie, ondersteund
door Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV)
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, en
T-152/96 (2), Boehringer Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H.
Boehringer Sohn Ltd, ondersteund door Fédération Européen-
ne de la Santé Animale (Fedesa), en de Commissie van
de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Stichting
Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV) en de Raad van         Verzoek van de Commissione Tributaria Regionale di
de Europese Unie, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg        Venezia — Sezione nr. 31 van 9 december 1999 om een
van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).                      prejudiciële beslissing in het geding tussen Ufficio delle
                                                                                Entrate di Venezia 2 en Hotel Plaza SpA
                                                                                (Zaak C-25/00)
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2000/C 102/20)
— uitspraak te doen over de door de Raad in zaak T-125/96
    opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid;                  De Commissione Tributaria Regionale di Venezia — Sezione
                                                                    nr. 31 heeft bij beschikking van 9 december 1999, ingekomen
                                                                    ter griffie van het Hof van Justitie op 28 januari 2000, in het
— te vernietigen het gedeelte van het arrest van het Gerecht        geding tussen Ufficio delle Entrate di Venezia 2 en Hotel Plaza
    van eerste aanleg waarin is vastgesteld dat geen uitspraak      SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    behoefde te worden gedaan over de door de Raad opgewor-         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
    pen exceptie van niet-ontvankelijkheid.                         vragen:
 ---pagebreak--- 8.4.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 102/13
a) Is een buitengewone en periodieke directe belasting ver-              uitgerust met geheel nieuwe motoren met een omloopverhou-
     enigbaar met het gemeenschapsrecht en richtlijn                     ding van minder dan 3 onder de verbodsbepalingen vallen,
     69/335/EEG (1) (0,75 % per jaar; besluitwet 394/92, omge-           gelet in het bijzonder op:
     zet in wet 461/92, verlengd bij besluitwet 564/94, omgezet
     in wet 656/94 en daarna verlengd bij wet 549/95)?
                                                                         (i) de motiveringsplicht krachtens artikel 253 EG-Verdrag;
b) Is het wettig om kapitaal te onderwerpen aan de vermo-                (ii) het algemene evenredigheidsbeginsel;
     gensbelasting, zoals gedefinieerd in: Passivo/A) Patrimonio
     netto/I Capitale, van artikel 2424 c.c. (2), zoals gewijzigd
     bij artikel 5 van besluitwet 127/91, welk kapitaal reeds            (iii) de rechten die particulieren aan de Algemene Overeen-
     werd onderworpen aan de aanvankelijke heffing op de                       komst inzake tarieven en handel en/of aan de Overeen-
     inbreng als bedoeld in DPR 131/86, gelet op het teleologi-                komst inzake technische handelsbelemmeringen kunnen
     sche criterium waaraan het Hof in zijn rechtspraak steeds                 ontlenen?
     de voorkeur heeft gegeven boven letterlijke of systemati-
     sche criteria?
                                                                         (1) Betreffende de inschrijving en het gebruik in de Gemeenschap van
                                                                              bepaalde typen civiele subsonische straatvliegtuigen die werden
                                                                              aangepast en gerecertificeerd als zijnde in overeenstemming met
(1) Richtlijn van de Raad van 17 juli 1969. PB L 269 van 28.10.1969,          de normen van boekdeel I, deel II, hoofdstuk 3, van bijlage 16 van
    blz. 12.                                                                  het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, derde
(2) Diverse vermogensbestanddelen zoals genoemd in artikel 2424               uitgave (juli 1993) (PB L 115, 04.05.99, blz. 1) en rectificatie (PB
    c.c.                                                                      L 120, 08.05.99, blz. 47).
                                                                         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
                                                                         Oostenrijk van 14 december 1999 om een prejudiciële
                                                                         beslissing in het geding tussen L. Kauer en Pensionsver-
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                                  sicherungsanstalt der Angestellten
Queen’s Bench Division (Crown Office), van 21 december
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
The Queen en Secretary of State for the Environment,                                                 (Zaak C-28/00)
    Transport and the Regions, ex parte: Omega air Ltd
                                                                                (2000/C 102/22)
                           (Zaak C-27/00)
                                                                         Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij
                                                                         beschikking van 14 december 1999, ingekomen ter griffie van
                          (2000/C 102/21)                                het Hof van Justitie op 1 februari 2000, in het geding tussen
                                                                         L. Kauer en Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Crown Office) heeft bij beschikking van 21 december
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                         Moet artikel 94, leden 1 tot en met 3, van verordening (EEG)
31 januari 2000, in het geding tussen The Queen en Secretary             nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971(1) betreffende de
of State for the Environment, Transport and the Regions, ex
                                                                         toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers
parte: Omega Air Ltd, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en geactualiseer-
de navolgende vraag:
                                                                         de versie van verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
                                                                         van 2 juni 1983 (2), zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                                                                         nr. 1249/92 van de Raad van 30 april 1992(3), aldus worden
Is artikel 2, sub 2 van verordening (EG) nr. 925/1999 van de             uitgelegd, dat deze bepaling zich verzet tegen een nationale
Raad (1) ongeldig voor zover het een „gerecertificeerd civiel            regeling volgens welke tijdvakken voor de opvoeding van
subsonisch straalvliegtuig” aldus definieert, dat straalvliegtui-        kinderen op het nationale grondgebied uitsluitend als vervan-
gen die zijn uitgerust met geheel nieuwe motoren „met een                gende tijdvakken in de pensioenverzekering in een EER-staat
omloopverhouding van 3 of meer” niet onder de verbodsbepa-               (hier: België) worden erkend, indien die tijdvakken na de
lingen van de verordening vallen, doch vliegtuigen die zijn              inwerkingtreding van de EER-Overeenkomst (1 januari 1994)


title: Zaak C-234/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amminstrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2012 — Sky Italia Srl/AGCOM

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amminstrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2012 — Sky Italia Srl/AGCOM
   (Zaak C-234/12)
   2012/C 217/23
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sky Italia Srl

      Verwerende partij: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (AGCOM)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 4 van richtlijn 2010/13/EU (1), het algemene gelijkheidsbeginsel en de voorschriften van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie inzake het vrije verkeer van diensten, het recht van vestiging en het vrije verkeer van kapitaal, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de in artikel 38, lid 5, van decreto legislativo nr. 177/2005 vastgestelde regeling, die aan betaalzenders minder reclamezendtijd per uur toekent dan aan vrij toegankelijke zenders?

               2)

               Staan artikel 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, uitgelegd in het licht van artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en in het licht van de rechtspraak van het Europees Hof voor de rechten van de mens, en in het bijzonder het beginsel van pluralisme op informatiegebied, in de weg aan de in artikel 38, lid 5, van decreto legislativo nr. 177/2005 vastgestelde regeling, die aan betaalzenders minder reclamezendtijd per uur toekent dan aan vrij toegankelijke zenders, waardoor de mededinging wordt verstoord en op de markt voor televisiereclame gemakkelijker machtsposities kunnen worden gecreëerd of versterkt?

      (1)  PB L 95, blz. 1.


title: Zaak C-236/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Luxemburg) op 12 mei 2010 — Sophie Jeanjean/Landsbanki Luxembourg SA, en liquidation

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Luxemburg) op 12 mei 2010 — Sophie Jeanjean/Landsbanki Luxembourg SA, en liquidation
   (Zaak C-236/10)
   ()
   2010/C 209/29
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sophie Jeanjean

      Verwerende partij: Landsbanki Luxembourg SA, en liquidation

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 1, 2 en 3, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1), aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing zijn op een staking van activiteiten naar aanleiding van een faillietverklaring van de werkgever of van een gerechtelijke beslissing krachtens artikel 61, lid 1, sub a, en b, van de wet op de financiële sector van 5 april 1993, zoals gewijzigd, waarbij de ontbinding en de vereffening van de werkgever (een kredietinstelling) wordt gelast wegens insolvabiliteit, in aanmerking nemende dat naar nationaal recht bij een dergelijke staking de arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang eindigt?

               2.

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten de artikelen 1, 2 en 3, van richtlijn 98/59/EG aldus worden uitgelegd dat de curator of de vereffenaar moet worden gelijkgesteld met een werkgever die voornemens is over te gaan tot collectieve ontslagen en daartoe de in de artikelen 2 en 3 van deze richtlijn bedoelde handelingen kan verrichten en de ontslagen kan verlenen (zaak C-323/08, punten 39, 40 en 41) (2)?

      (1)  PB L 225, blz. 16.

      (2)  Arrest van 10 december 2009, Rodríguez Mayor e.a., nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak C-613/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Parma (Italië) op 30 december 2010 — Danilo Debiasi/Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Provinciale di Parma (Italië) op 30 december 2010 — Danilo Debiasi/Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma
   (Zaak C-613/10)
   2011/C 80/23
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Provinciale di Parma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Danilo Debiasi

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Ufficio di Parma

      Prejudiciële vraag

   Bestaat er tegenstrijdigheid tussen enerzijds de artikelen 19, vijfde alinea, en 19 bis van presidentieel decreet nr. 633/72 en anderzijds artikel 17, lid 2, sub a, van richtlijn 77/388/EEG en de documenten COM (2001) 260 def. van 23 mei 2001 en COM (2000) 348 def. van 7 juni 2000, en is er, gelet op het feit dat verschillende lidstaten onder bepaalde voorwaarden een lager belastingtarief toepassen, sprake van ongelijke behandeling in het kader van het btw-stelsel op gemeenschapsniveau, zodat de Europese rechtsstelsels moeten worden geharmoniseerd?


title: Zaak F-113/12: Beroep ingesteld op 9 oktober 2012 — ZZ/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/71

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-113/12)
   2013/C 26/144
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi, A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 20 januari 2012 om de verzoekende partij niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/204/10;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 6 juli 2012 tot afwijzing van de klacht van de verzoekende partij;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak C-487/09: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Inmogolf SA/Dirección General de Tributos de la Consejería de Economía y Hacienda de la Comunidad Autónoma de Murcia (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen — Bijeenbrengen van kapitaal — Overdrachten van effecten — Maatschappelijk kapitaal dat hoofdzakelijk bestaat uit onroerend goed)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/8

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 6 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Inmogolf SA/Dirección General de Tributos de la Consejería de Economía y Hacienda de la Comunidad Autónoma de Murcia
   (Zaak C-487/09) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Richtlijn 69/335/EEG - Indirecte belastingen - Bijeenbrengen van kapitaal - Overdrachten van effecten - Maatschappelijk kapitaal dat hoofdzakelijk bestaat uit onroerend goed)
   2011/C 80/13
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Inmogolf SA

      Verwerende partij: Dirección General de Tributos de la Consejería de Economía y Hacienda de la Comunidad Autónoma de Murcia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van de artikelen 11, sub a, en 12, lid 1, sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25) — Verbod van belastingheffing op het opmaken, de uitgifte, de toelating ter beurze, het in omloop brengen of verhandelen van effecten — Afwijkende regeling — Belasting op de overdracht van effecten — Nationale belasting op de overdracht van aandelen in een vennootschap waarvan de activa voor ten minste 50 % bestaan uit onroerend goed, waardoor de verkrijger van de aandelen de zeggenschap over de vennootschap verwerft

      Dictum

   Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, en in het bijzonder de artikelen 11, sub a, en 12, lid 1, sub a, ervan, staan niet in de weg aan een regeling van een lidstaat, als die van artikel 108, lid 2, van wet 24/1988 van 28 juli 1988 op de effectenmarkt, zoals gewijzigd bij wet 18/91 van 6 juni 1991, die om belastingvlucht door het tussenschakelen van vennootschappen in het kader van de overdracht van onroerende goederen te voorkomen, de overdrachten van effecten onderwerpt aan de belasting op de overdracht van vermogensbestanddelen wanneer deze effectenoverdrachten delen vertegenwoordigen van het maatschappelijk kapitaal van vennootschappen waarvan de activa voor ten minste 50 % bestaan uit onroerend goed, en de verkrijger door die overdracht een zodanige positie krijgt dat hij de zeggenschap over de betrokken vennootschap kan uitoefenen, ook indien een oogmerk tot ontwijking van de belasting ontbreekt en deze vennootschappen volledig operationeel zijn en de onroerende goederen niet kunnen worden gescheiden van de economische activiteit van deze vennootschappen.

      (1)  PB 63 van 13.3.2010.


title: Zaak T-556/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2014 door Victor Navarro tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 mei 2014 in zaak F-46/13, Navarro/Commissie

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/16

         Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2014 door Victor Navarro tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 mei 2014 in zaak F-46/13, Navarro/Commissie
   (Zaak T-556/14 P)
   2014/C 351/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Victor Navarro (Sterrebeek, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 mei 2014 in zaak F-46/13 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en dus:

                           —

                           nietig te verklaren het besluit van de Europese Commissie, in haar hoedanigheid van tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag, van 4 oktober 2012 om rekwirant niet aan te werven als arbeidscontractant voor hulptaken van de functiegroep II;

                           —

                           voor zover nodig, nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag van 7 februari 2012 tot afwijzing van rekwirants klacht van 19 oktober 2012;

                           —

                           zijn materiële schade te vergoeden;

                           —

                           het bedrag van de immateriële schade ex aequo et bono en voorlopig vast te stellen op 50  000 EUR;

                           —

                           de verwerende partij te verwijzen in alle kosten, daaronder begrepen die van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan overschrijding van de grenzen van de rechterlijke controle van het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”), aangezien het zijn eigen oordeel in de plaats van dat van de administratie heeft gesteld.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het GVA ten onrechte heeft geoordeeld dat de beroepservaring volgens artikel 3, lid 2, van bijlage IV bij de algemene uitvoeringsbepalingen van 2 maart 2011 (1) naar behoren moet worden aangetoond en verband moet houden met één van de sectoren waarin de Commissie actief is.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van de feiten van de onderhavige zaak, daar het GVA in het bestreden arrest heeft vastgesteld dat rekwirant geen omschrijving had gegeven van de voor Continental Airlines Inc. uitgeoefende werkzaamheden en dus niet had aangetoond dat zijn ervaring „passend” was voor de uitoefening van de werkzaamheden van secretaris.

      (1)  Algemene uitvoeringsbepalingen, van 2 maart 2011, van artikel 79, lid 2, RAP betreffende de arbeidsvoorwaarden van arbeidscontractanten die door de Commissie worden aangesteld op grond van de artikelen 3 bis en 3 ter van die Regeling, bekendgemaakt in Mededelingen van de administratie nr. 33-2011.


title: Zaak C-235/07: Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/17

         Beroep ingesteld op 10 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-235/07)
   (2007/C 140/28)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/49/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG (2) van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG (3) van de Raad inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (Spoorwegveiligheidsrichtlijn), althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op 30 april 2006.

      (1)  PB L 164, blz. 44.

      (2)  PB L 143, blz. 70.

      (3)  PB L 75, blz. 29.