title: Zaak T-299/08: Beroep ingesteld op 1 augustus 2008 — Elf Aquitaine/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/29

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2008 — Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak T-299/08)
   (2008/C 272/56)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery, S. Thibault-Liger, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, nietig verklaren, op grond van artikel 230 EG, beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 juni 2008 voor zover zij Elf Aquitaine betreft;

               —

               subsidiair,

                           —

                           intrekken of verlagen, op grond van artikel 229 EG, de geldboete van 22 700 000 EUR die bij artikel 2, sub c, van beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 juni 2008 hoofdelijk en gezamenlijk aan Arkema France SA en Elf Aquitaine is opgelegd;

                           —

                           intrekken of verlagen, op grond van artikel 229 EG, de geldboete van 15 890 000 EUR die bij artikel 2, sub e, van beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 juni 2008 aan Elf Aquitaine is opgelegd;

               —

               in ieder geval de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep verlangt verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van 11 juni 2008 in zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat, waarbij de Commissie had vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoekster, artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte hebben geschonden door verkoopvolumes te verdelen, prijzen vast te stellen, commercieel gevoelige informatie over de prijzen en verkoopvolumes uit te wisselen en de uitvoering van die mededingingsverstorende maatregelen op de markt voor natriumchloraat in de Europese Economische Ruimte te bewaken.
   Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster elf middelen aan:

               —

               schending van de regels inzake de toerekenbaarheid van inbreuken in het kader van groepen van vennootschappen, voor zover i) de Commissie ten onrechte zou hebben gesteld dat zij niet verplicht was elementen aan te voeren ter bevestiging van het vermoeden dat een moedervennootschap die 100 % van een dochtermaatschappij bezit, een beslissende invloed uitoefent op deze laatste, ii) de daadwerkelijk door de Commissie aangehaalde elementen dat vermoeden niet zouden bevestigen en iii) de Commissie de door verzoekster aangevoerde reeks aanwijzingen ter weerlegging van dat vermoeden zou hebben verworpen;

               —

               schending van de rechten van de verdediging van verzoekster en de beginselen van gelijkheid van wapens, vermoeden van onschuld, aansprakelijkheid voor eigen daden en persoonlijk karakter van straffen, legaliteit en gelijke behandeling op het gebied van toerekenbaarheid;

               —

               onjuiste opvatting van de door verzoekster aangevoerde reeks aanwijzingen;

               —

               tegenstrijdige motivering met betrekking tot het begrip onderneming in de zin van artikel 81, lid 1, EG, de onafhankelijkheid van de dochtervennootschap Arkema France tegenover verzoekster en de inhoud van de controle die een moedervennootschap moet uitoefenen opdat de inbreuk van de dochtervennootschap aan de moedervennootschap zou kunnen worden toegerekend;

               —

               schending van het beginsel van goed bestuur, voor zover de Commissie i) niet met zorg en onpartijdigheid alle relevante elementen zou hebben onderzocht, ii) op partijen niet dezelfde regels zou hebben toegepast die zij op zichzelf toepast en iii) de tegen verzoekster ingeleide procedure niet zou hebben geschorst in afwachting van de arresten in relevante zaken die bij het Gerecht van eerste aanleg aanhangig zijn;

               —

               schending van het rechtszekerheidsbeginsel, aangezien de Commissie is afgeweken van de in eerdere beschikkingen toegepaste criteria voor de toerekenbaarheid van een inbreuk van een dochtervennootschap aan de moedervennootschap;

               —

               misbruik van bevoegdheid, aangezien de opgelegde sancties zijn afgewend van hun legitieme doel, namelijk een onderneming straffen omdat zij een inbreuk heeft begaan;

               —

               ongegrondheid van het opleggen van een eigen geldboete aan verzoekster, met schending van het beginsel van zelfstandigheid van de rechtspersoon en met dubbele inaanmerkingneming van de afschrikkende werking bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete;

               —

               schending van de beginselen en regels die de berekening van de geldboeten beheersen;

               —

               schending van de clementieregeling (1) door te beweren dat de door de dochtervennootschap Arkema France geleverde bewijzen onvoldoende waren, en

               —

               onbillijkheid om verzoekster via twee onderscheiden geldboeten de zwaarste sanctie op te leggen, wanneer de verantwoordelijkheid van de dochtervennootschap Arkema France aanzienlijk geringer was dan die van EKA en Finnish Chemicals.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak C-255/00: Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione Stralcio — van 6 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Grundig Italiana SpA en Ministerie van Financiën

text:
26.8.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/23
te richten, doch niettemin behelst de betrokken regeling haar        „Legt verordening nr. 2200/96 (1) (en legde verordening
inziens een met de verdragsbepalingen op het gebied van het          nr. 1035/72 (2) toen deze nog in werking was) een wettelijke
vrij kapitaalverkeer strijdige discriminatie (artikel 56 EG, ex      verplichting op aan personen die binnen de Gemeenschap een
artikel 73 B).                                                       bepaalde fruit- of groentesoort verhandelen, om te voldoen
                                                                     aan de eisen met betrekking tot de naam van de variëteit, zoals
                                                                     vastgelegd in een voor de desbetreffende fruit- of groentesoort
                                                                     geldende kwaliteitsnorm, welke verplichting door een natio-
                                                                     nale rechter moet worden gehandhaafd in een civiele procedure
                                                                     die is ingeleid door een persoon die binnen de Gemeenschap
                                                                     een belangrijk teler van de betrokken fruit- of groentesoort is?”
Verzoek van de gemengde Raad van Beroep van de Orde
der dierenartsen met het Frans als voertaal van 10 juni              (1) van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober
2000 om een prejudiciële beslissing in de zaak J.-M. Van-                1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in
                                                                         de sector groenten en fruit (PB L 297 van 21.11.1996, blz. 1).
                            deweerd
                                                                     (2) PB L 118 van 20.5.1972, blz. 1.
                       (Zaak C-252/00)
                       (2000/C 247/32)
De gemengde Raad van Beroep van de Orde der dierenartsen
met het Frans als voertaal heeft bij beschikking van 10 juni
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juni
2000, in de zaak J.-M. Vandeweerd, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione Stralcio
beslissing over de navolgende vraag:                                 — van 6 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                     geding tussen Grundig Italiana SpA en Ministerie van
                                                                                Financiën
„Moet artikel 85 EEG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat het
zich verzet tegen het door de Hoge Raad van de Orde der
dierenartsen in de Code der plichtenleer van 1983 vastgestelde                                 (Zaak C-255/00)
reclameverbod, met name wanneer volgens die Code een
dierenarts geen objectieve informatie mag verstrekken over
een door hem uitgebaat centrum voor kunstmatige inseminatie                                    (2000/C 247/34)
van paarden?”
                                                                     Het Tribunale di Trento — Sezione Stralcio — heeft bij
                                                                     beschikking van 6 juni 2000, ingekomen ter griffie van het
                                                                     Hof van Justitie op 26 juni 2000, in het geding tussen Grundig
                                                                     Italiana SpA en Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
                                                                     le beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil
Division) van 14 juni 2000 om een prejudiciële beslissing            „Is met het gemeenschapsrecht, en meer in het bijzonder met
in de gedingen tussen 1) Antonio Muñoz y Cia SA en 2)               het doeltreffendheidsbeginsel (zaak C-343/96, Dilexport; zaak
Superior Fruiticola SA enerzijds en 1) Frumar Ltd en 2)              C-260/96, Spac; zaak C-231/96, Edis; zaak C-228/96, Aprile;
        Redbridge Produce Marketing Ltd anderzijds                   zaak C-261/95, Palmisani) verenigbaar, een nationale bepaling
                                                                     (artikel 29, lid 1, laatste volzin, van wet 428/1990 van 29 de-
                       (Zaak C-253/00)                               cember 1990) die voorziet in een opschortende termijn
                                                                     van 90 dagen binnen welke de houder van een recht op
                                                                     terugvordering van het naar gemeenschapsrecht onverschul-
                       (2000/C 247/33)                               digd betaalde, welk recht verband houdt met betalingen vóór
                                                                     de inwerkingtreding van bedoeld voorschrift, terzake een
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft          rechtsvordering moet instellen, ter voorkoming van het ver-
bij beschikking van 14 juni 2000, ingekomen ter griffie van          strijken van de driejarige vervaltermijn die met terugwerkende
het Hof van Justitie op 26 juni 2000, in de gedingen tussen 1)       kracht in de plaats is gekomen van de voordien geldende
Antonio Muñoz y Cia SA en 2) Superior Fruiticola SA enerzijds       vijfjarige verjaringstermijn?”
en 1) Frumar Ltd en 2) Redbridge Produce Marketing Ltd
anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:


title: Zaak T-72/12: Beschikking van het Gerecht van 18 juli 2016 — Bank Mellat/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Nietigverklaring van de bestreden handelingen — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/38

         Beschikking van het Gerecht van 18 juli 2016 — Bank Mellat/Raad
   (Zaak T-72/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Nietigverklaring van de bestreden handelingen - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 343/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Mellat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy, F. Zaiwalla, Z. Burbeza, solicitors, M. Brindle, QC, en R. Blakeley, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2011, L 319, blz. 71), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2011, L 319, blz. 11), en van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1), voor zover de naam van verzoekster is gehandhaafd op de lijst van personen en entiteiten op wie die beperkende maatregelen van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van Provincial Investment Companies Association, Saba Tamin Investment Company, Common Investment Fund (Pars Fund), Shirin Asal Food Industrial Group, Sorbon Industrial Production Group en Individual Stock Association hoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               Bank Mellat, de Raad van de Europese Unie, Provincial Investment Companies Association, Saba Tamin Investment Company, Common Investment Fund (Pars Fund), Shirin Asal Food Industrial Group, Sorbon Industrial Production Group en Individual Stock Association dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak F-17/07: Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Pouzol/Rekenkamer

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/35

         Beroep ingesteld op 23 februari 2007 — Pouzol/Rekenkamer
   (Zaak F-17/07)
   (2007/C 117/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Michel Pouzol (Chemin des Peyridisses, Frankrijk) (vertegenwoordigers: D. Grisay, I. Andoulsi en D. Piccininno, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Rekenkamer van 23 november 2006 en het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 18 mei 2006;

               —

               verzoeker nog eens 6 jaar, 10 maanden en 1 dag aan extra pensioenjaren toe te kennen, dat wil zeggen in totaal 10 jaar, 3 dagen en 24 dagen aan extra pensioenjaren;

               —

               de Rekenkamer te veroordelen tot omzetting van die extra pensioenjaren in een aanvullend pensioen voor verzoeker van 1 232,32 EUR per maand;

               —

               de Rekenkamer te veroordelen tot vergoeding van verzoekers financiële schade, die op de dag van indiening van dit verzoekschrift op een bedrag van 17 252,48 EUR wordt geraamd (dat wil zeggen een inkomstenverlies van 1 232,32 EUR per maand, vanaf verzoekers pensionering op 1 januari 2006 tot 1 maart 2007);

               —

               de Rekenkamer te veroordelen tot vergoeding van verzoekers immateriële schade gedurende meer dan 13 jaar, waarbij het bedrag van de vergoeding later door middel van een minnelijke regeling tussen partijen moet worden vastgesteld;

               —

               de Rekenkamer te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, voormalig ambtenaar van de Rekenkamer en thans gepensioneerd, komt onder meer op tegen de berekening van de overschrijving van zijn in Frankrijk verworven pensioenrechten naar het communautaire stelsel, daar die berekening geen rekening houdt met de rechten die zijn verworven bij de Association des régimes de retraites complémentaires (ARRCO) en de Association générale des institutions de retraite des cadres (AGIRC).
   Tot staving van zijn beroep voert hij vier middelen aan, respectievelijk ontleend aan: i) schending van een aantal bepalingen van het Ambtenarenstatuut en van bijlage VIII bij het Statuut (met name de artikelen 11, lid 2, en 26 van die bijlage); ii) schending van de zorgplicht en van de in artikel 24 van het Ambtenarenstatuut genoemde bijstandsplicht; iii) schending van de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie; iv) schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen.


               12.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/39

         Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 17 november 2016
   (Zaak E-17/16)
   (2017/C 9/09)
   Op 17 november 2016 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               te verklaren dat IJsland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1c van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2009/127/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot wijziging van Richtlijn 2006/42/EG met betrekking tot machines voor de toepassing van pesticiden), zoals aangepast bij Protocol 1 daarbij, en uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het besluit binnen de gestelde termijn, althans de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA daarvan niet in kennis te stellen;

               2.

               IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 9 april 2016 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 9 februari 2016 tot IJsland had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet omzetten in zijn nationaal recht van Richtlijn 2009/127/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot wijziging van Richtlijn 2006/42/EG met betrekking tot machines voor de toepassing van pesticiden, als bedoeld in punt 1c van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en als aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „het besluit” genoemd).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van het besluit en uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die voor de omzetting van het besluit noodzakelijk zijn.


title: Zaak C-286/16: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — SC Exmitiani SRL/Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj (Prejudiciële verwijzing — Personenvervoer over de weg — Belastingaanslag — Feiten daterend van vóór de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/13

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 11 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj — Roemenië) — SC Exmitiani SRL/Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj
   (Zaak C-286/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Personenvervoer over de weg - Belastingaanslag - Feiten daterend van vóór de toetreding van Roemenië tot de Europese Unie - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2017/C 249/18)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Exmitiani SRL

      Verwerende partij: Direcţia Generală a Finanţelor Publice Cluj

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door de Curtea de Apel Cluj (hof van beroep Cluj, Roemenië) gestelde vragen.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak T-279/12: Beroep ingesteld op 25 juni 2012 — S.I.C.O.M./Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/32

         Beroep ingesteld op 25 juni 2012 — S.I.C.O.M./Commissie
   (Zaak T-279/12)
   2012/C 243/56
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: S.I.C.O.M. Srl — Società industriale per il confezionamento degli olii meridionale (Cercola, Italië) (vertegenwoordiger: R. Manzi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Commissie S.I.C.O.M. Srl in liquidatie een bedrag van 24 338,10 EUR schuldig is, vermeerderd met rente en na een waardeaanpassing voor de inflatie, te berekenen volgens artikel 18, lid 7, van verordening nr. 2519/1997 van de Commissie, of het bedrag dat het Gerecht passend acht, en de Commissie bijgevolg te veroordelen tot betaling van de aldus geliquideerde bedragen;

               —

               de Commissie bijgevolg verwijzen in de kosten, rechten en honoraria van het geding, vermeerderd met btw, bijdrage aan de pensioenkas voor rechtshulpverleners en forfaitaire vergoeding van 12,5 %.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige zaak, aan wie in het kader van de toepassing van verordening (EG) nr. 664/2001 van de Commissie van 2 april 2001 inzake de levering van plantaardige olie als voedselhulp (PB L 93, blz. 3) actie nr. 35 is gegund voor de levering van 500 ton geraffineerde koolzaadolie, verpakt in blikken van 5 liter, franco bestemming Tombo PAM warehouse in Guinee, uiterlijk op 17 juni 2001, komt op tegen de boete voor te laat geleverde waren en de daaropvolgende boete voor niet geleverde waren die de Commissie op het te betalen bedrag heeft ingehouden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij de volgende middelen aan.

               1)

               Wat de boete wegens niet geleverde waren betreft, wordt aangevoerd dat 498,819 ton daadwerkelijk is geleverd, ofwel 1,435 ton minder dan in het aanbestedingsbericht was aangegeven. Verzoekster wijst in dat verband op de tolerantie van 1 % in artikel 17 van verordening (EG) nr. 2519/97 van de Commissie van 16 december 1997 tot vaststelling van algemene voorschriften op grond van verordening (EG) nr. 1292/96 van de Raad voor de beschikbaarstelling van als communautaire voedselhulp te leveren producten (PB L 346, blz. 23). Wat artikel 15 van deze verordening betreft, preciseert verzoekster dat in dit geval 498,819 ton daadwerkelijk aan de begunstigde is geleverd, zoals blijkt uit het leveringscertificaat; eventuele daaropvolgende gebeurtenissen waardoor het volume van de waren verminderd is, kunnen verzoekster niet worden aangerekend.

               2)

               Wat de boete voor te laat geleverde waren betreft, beroept verzoekster zich op overmacht als rechtvaardigingsgrond wegens vertraging van het motorschip dat betrokken was bij het laden in de haven van Napels en dientengevolge op de in artikel 14, lid 15, van verordening nr. 2519/97 bedoelde verlenging van de termijn met 30 dagen. In dit verband beroept verzoekster zich ook op de artikelen 22, lid 4, en 25 van deze verordening.


title: Zaak T-1/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 maart 2008 — Buczek Automotive/Commissie ( Kort Geding — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Ontvankelijkheid — Ontbreken van spoedeisendheid )

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/21

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 maart 2008 — Buczek Automotive/Commissie
   (Zaak T-1/08 R)
   („Kort Geding - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Ontvankelijkheid - Ontbreken van spoedeisendheid’)
   (2008/C 116/38)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Buczek Automotive sp. z o.o. (Sosnowiec, Polen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Gackowski, vervolgens D. Szlachetko-Reiter, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Gross, M. Kaduczak en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C (2007) 5087 def. van de Commissie van 23 oktober 2007 inzake staatssteun C 23/2006 (ex NN 35/2006) die de Republiek Polen aan de staalproducent Grupa Technologie Buczek heeft verleend
   Dictum

               1)

               Het verzoek wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-560/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 december 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van milieueffecten van bepaalde openbare en particuliere projecten — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats — Projecten voor verdubbeling en/of verbetering van weg M-501 in Spanje — SBZ ES 0000056 „Encinares del río Alberche y río Cofio” — Voorgesteld GCB ES 3110005 „Cuenca del río Guadarrama” en voorgesteld GCB ES 3110007 „Cuencas de los ríos Alberche y Cofio” )

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 december 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-560/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Beoordeling van milieueffecten van bepaalde openbare en particuliere projecten - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats - Projecten voor verdubbeling en/of verbetering van weg M-501 in Spanje - SBZ ES 0000056 „Encinares del río Alberche y río Cofio” - Voorgesteld GCB ES 3110005 „Cuenca del río Guadarrama” en voorgesteld GCB ES 3110007 „Cuencas de los ríos Alberche y Cofio”)
   2012/C 39/02
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, D. Recchia en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: K. Rokicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, lid 1, 3, 4, lid 1 of 2, 5, 6, lid 2, 8 en 9 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) en van de artikelen 6, leden 3 en 4, juncto artikel 7, en 12, lid 1, sub b en d, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), zoals uitgelegd bij de arresten van het Hof van Justitie van 13 januari 2005 in zaak C-117/03 en 14 september 2006 in zaak C-244/05 — Projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de weg M-501 — SBZ ES 0000056 „Encinares del río Alberche y río Cofio” — Voorgesteld GCB ES 3110005 „Cuenca del río Guadarrama” en voorgesteld GCB ES 3110007 „Cuencas de los ríos Alberche y Cofio”

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de krachtens de hierna genoemde bepalingen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen, nu het niet heeft voldaan aan de vereisten van:

                           —

                           artikel 2, lid 1, artikel 3, artikel 4, lid 1 respectievelijk lid 2, en artikel 5 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, wat de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 1, 2 en 4 van de weg M-501 betreft;

                           —

                           artikel 6, lid 2, en artikel 8 van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, wat de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 2 en 4 van die weg betreft;

                           —

                           artikel 9 van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, wat de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 1, 2 en 4 van die weg betreft;

                           —

                           artikel 6, leden 3 en 4, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, wat de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 1, 2 en 4 van de weg M-501 betreft voor de specialebeschermingszone ES 0000056 „Encinares del río Alberche y río Cofio”, en

                           —

                           artikel 12, lid 1, sub b en d, van richtlijn 92/43 wat de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van deeltraject 1 van de weg M-501 betreft voor het voorgestelde gebied van communautair belang ES 3110005 „Cuenca del río Guadarrama”, en wat de gescheiden projecten voor verdubbeling en/of verbetering van de deeltrajecten 2 en 4 van die weg betreft voor het voorgestelde gebied van communautair belang ES 3110007 „Cuencas de los ríos Alberche y Cofio”.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Frosinone van 27 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen R. Palmisani en het INPS (Zaak C-261/95)

text:
Nr . C 268 / 12           NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 10 . 95
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 11 mei 1995 om een                       geding tussen R. Palmisani en het INPS, het Hof van Justitie
prejudiciële beslissing in het geding tussen Julius Fillibeck                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
      Söhne GmbH & Co . KG en Finanzamt Neustadt                             diciële beslissing over de navolgende vragen :
                            ( Zaak C-258/95 )
                                ( 95/C 268/25 )
                                                                             Is met de juiste uitlegging van artikel 5 van het Verdrag,
                                                                             zoals begrepen tegen de achtergrond van de beginselen door
                                                                             het Hof van Justitie geformuleerd in zijn arresten die in de
Het Bundesfinanzhof, Vijfde kamer, heeft bij beschikking                     motivering van de onderhavige beschikking zijn aangehaald,
van 11 mei 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                      verenigbaar een door een Lid-Staat vastgestelde wet volgens
Justitie op 31 juli 1995 , in het geding tussen Julius Fillibeck             welke burgers die volgens het gemeenschapsrecht recht
Söhne GmbH & Co . KG en Finanzamt Neustadt, het Hof                          hebben op schadevergoeding wegens het niet omzetten van
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                      richtlijnen die niet self executing zijn, hun rechtsvordering
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                      moeten instellen binnen een vervaltermijn van een jaar vanaf
                                                                             de inwerkingtreding van die nationale regeling, terwijl in het
1 . Valt het vervoer door een werkgever ook dan onder het                    nationale recht van die Lid-Staat voor de rechtsvordering tot
     begrip dienst „ onder bezwarende titel " als bedoeld in                 vergoeding van extracontractuele schade normaal een ver
     artikel 2 , lid 1 , van Richtlijn 77/388/EEG (') — in die zin           jaringstermijn van vijf jaar geldt en voor de rechtsvordering
     dat de tegenwaarde een theoretisch gedeelte is van de                   ter verkrijging van de sociale-zekerheidsuitkering waarin
     arbeidsprestatie van de werknemer —, wanneer de                         het uit de volledige uitvoering van de richtlijn voort
     werkgever op grond van een CAO werknemers ( zonder                      vloeiende stelsel voorziet, een termijn van een jaar, maar dan
     dat daarvoor een vergoeding is afgesproken en bere                     wel een verjaringstermijn , zodat voor de rechtsbescherming
     kend ) thuis ophaalt en naar de plaats van tewerkstelling               van op het gemeenschapsrecht gebaseerde rechten proces
     vervoert voor zover deze ten minste op een bepaalde                     regels gelden die op de genoemde punten verschillen van de
     minimumafstand is gelegen , en de betrokken werkne                     „ soortgelijke " rechtsvorderingen en -middelen waarin het
     mers — zoals de andere werknemers — hun arbeid —                        nationale recht van die Lid-Staat voorziet, met de precise
     zonder dat er een concrete band bestaat met het                         ring, dat in ieder geval voor alle rechtsvorderingen ter
     betrokken vervoer — ook dan zouden moeten verrich                      verkrijging van de uitkeringen die worden betaald door het
     ten wanneer zij daarvoor alleen de overeengekomen                       orgaan dat krachtens de wet gehouden is om de schade te
     financiële beloning kregen ?                                            vergoeden , thans in het nationale recht van die Lid-Staat een
                                                                             vervaltermijn van een jaar geldt ?
2 . Valt onder artikel 6 , lid 2 , van Richtlijn 77/388/EEG , het
     gebruik van een goed van de onderneming, respectieve                   Is de nationale rechter in voorkomend geval verplicht die
     lijk een gratis dienstverrichting, wanneer — zoals bij het              vervaltermijn buiten toepassing te laten en de benadeelde
     gratis vervoer van werknemers van hun woning naar de                    burgers daardoor de mogelijkheid te bieden die rechtsvor
     plaats van tewerkstelling en terug, met een voertuig van                dering na die vervaltermijn van een jaar in te stellen , en in dat
     de onderneming — de werkgever hiermee geen andere                       geval binnen de verjaringstermijn van vijf jaar die voor de
     dan bedrijfsdoeleinden nastreeft, doch wel de privédoel                normale rechtsvordering tot schadevergoeding geldt, of
     einden van de werknemers worden gediend , zonder dat                    binnen de termijn van een jaar die geldt voor de verkrijging
     de werknemer ( gelet op het gratis karakter van het                     van de sociale-zekerheidsuitkering waarin het „ normale "
     vervoer ) hierover omzetbelasting moet betalen ?                        stelsel voorziet ?
3 . Indien vraag 2 bevestigend moet worden beant
     woord :
     Is artikel 6 , lid 2 , van Richtlijn 77/388/EEG ook dan van
     toepassing, wanneer de werkgever de werknemers niet                      Beroep, op 4 augustus 1995 ingesteld door Commissie van
     in eigen voertuigen vervoert, doch derden ( in casu een                  de Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek
     van de eigen werknemers ) met het vervoer belast ?                                               ( Zaak C-265/95 )
                                                                                ( 95/C 268/27 )
 (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, b1 z. 1 .
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                              op 4 augustus 1995 beroep ingesteld tegen de Franse
                                                                              Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                              pen, vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur,
 Verzoek van de Pretura circondariale di Frosinone van                        en J. -F. Pasquier, een ter beschikking van de juridische dienst
 27 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar                    gestelde nationale ambtenaar, als gemachtigden , domicilie
      aanhangig geding tussen R. Palmisani en het INPS                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                              Centre Wagner, Kirchberg.
                              ( Zaak C-261 /95 )
                                  {9 5IC 268/26 )                             De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
 Bij beschikking van 27 juni 1995 ( ingekomen ter griffie van                 — vast te stellen dat de Franse Republiek , door niet alle
 het Hof van Justitie op 3 augustus daaraanvolgend ) heeft de                      noodzakelijke en adequate maatregelen te nemen om te
 Pretura circondariale di Frosinone in het aldaar aanhangig                       verhinderen dat acties van particulieren het vrije verkeer


title: Zaak C-455/14 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juli 2016 — H/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië-Herzegovina [Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) — Besluit 2009/906/GBVB — Politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië-Herzegovina — Gedetacheerde nationale functionaris — Overplaatsing naar een regionaal bureau van die missie — Artikel 24, lid 1, tweede alinea, laatste volzin, VEU — Artikel 275, eerste alinea, VWEU — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de Europese Unie — Artikelen 263, 268 en 340, tweede alinea, VWEU]

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 juli 2016 — H/Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië-Herzegovina
   (Zaak C-455/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) - Besluit 2009/906/GBVB - Politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië-Herzegovina - Gedetacheerde nationale functionaris - Overplaatsing naar een regionaal bureau van die missie - Artikel 24, lid 1, tweede alinea, laatste volzin, VEU - Artikel 275, eerste alinea, VWEU - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Bevoegdheid van de rechterlijke instanties van de Europese Unie - Artikelen 263, 268 en 340, tweede alinea, VWEU])
   (2016/C 343/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: H (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en F. Naert, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher, G. Gattinara en J.-P. Keppenne, gemachtigden), Politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië-Herzegovina

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 10 juli 2014, H/Raad e.a. (T-271/10, niet gepubliceerd, EU:T:2014:702), wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep van H wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen de Europese Commissie en de Politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië-Herzegovina.

               3)

               De zaak wordt naar het Gerecht terugverwezen voor een uitspraak op het beroep ten gronde voor zover dit is gericht tegen de Raad van de Europese Unie.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak T-350/14: Beroep ingesteld op 12 mei 2014 — Arvanitis e.a./Europees Parlement e.a.

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/28

         Beroep ingesteld op 12 mei 2014 — Arvanitis e.a./Europees Parlement e.a.
   (Zaak T-350/14)
   (2014/C 439/38)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Athanasios Arvanitis (Rhodos, Griekenland) en 47 andere verzoekers (vertegenwoordiger: Ch. Papadimitriou, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Europese Raad, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Europese Centrale Bank, Eurogroep

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verweerders na het ontslag van verzoekers door het voormalige Olympiaki Aeroporia, opgelegd door een besluit van de Europese Commissie dat bij wet nr. 3717/2008 in de Griekse rechtsorde is omgezet, hebben nagelaten wetgeving vast te stellen ter omzetting van de algemene beginselen van het recht van de Unie, met name van de richtlijn inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd;

               —

               verzoekers en alle ontslagen werknemers van het voormalige Olympiaki Aeroporia bij een handeling van Unierecht — richtlijn, verordening of andere wetgevingshandeling van de Unie — met rechtstreekse werking de mogelijkheid bieden om de vergoeding te innen waarop zij als werknemers in vaste dienst recht zouden hebben gehad uit hoofde van hun gedwongen ontslag/beëindiging van de arbeidsverhouding door Olympiaki Aeroporia, en

               —

               bij een handeling van Unierecht — richtlijn, verordening of andere wetgevingshandeling — met rechtstreekse werking aan iedere verzoeker een schadevergoeding toekennen van 3 00  000 EUR, ter compensatie van de onrustige periode en de zorgen die zij hebben doorgemaakt alsook van de ernstige schending van grondrechten en de vroegtijdige beëindiging van hun loopbaan.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: wet nr. 3717/2008 waarbij de sluiting van Olympiaki Aeroporia en het ontslag van alle werknemers in tijdelijke dienst wordt vastgesteld, is een authentieke handeling van de Unie en is in wezen opgelegd door de instellingen van de Unie, met name door de ECB en de Europese Commissie, en alle wettelijke maatregelen die door de Griekse regering zijn vastgesteld, zijn in wezen tot stand gekomen op aanwijzing van en meer bepaald na het besluit van de Eurogroep, de ECOFIN-Raad, de ECB en de Europese Commissie.

               2.

               Tweede middel: doordat de ontslagen werknemers in tijdelijke dienst van het voormalige Olympiaki Aeroporia niet zijn gelijkgesteld aan de andere werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van Olympiaki Aeroporia en zij geen vergoeding hebben ontvangen bij hun ontslag, hebben verzoekers rechtstreekse, persoonlijke en ernstige schade geleden en is hun het genot van hun grondrechten ontzegd.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 oktober 2004 in zaak C-8/03: Bank Brussel Lambert NV (BBL) tegen Belgische Staat (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 4 en 9, lid 2, sub e — Begrip „belastingplichtige” — Plaats van diensten — BEVEK)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 21 oktober 2004
   in zaak C-8/03: Bank Brussel Lambert NV (BBL) tegen Belgische Staat (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 4 en 9, lid 2, sub e - Begrip „belastingplichtige” - Plaats van diensten - BEVEK)
   (2004/C 300/33)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-8/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) bij beslissing van 24 december 2002, ingekomen bij het Hof op 10 januari 2003, in de procedure Bank Brussel Lambert NV (BBL) tegen Belgische Staat, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 21 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Beleggingsvennootschappen met veranderlijk kapitaal (BEVEK's) die uitsluitend de collectieve belegging in effecten van uit het publiek aangetrokken kapitaal tot doel hebben overeenkomstig richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), hebben de hoedanigheid van belastingplichtige in de zin van artikel 4 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zodat de plaats waar de in artikel 9, lid 2, sub e, van dezelfde richtlijn bedoelde diensten aan dergelijke in een andere lidstaat dan die van de dienstverrichter gevestigde BEVEK's worden verleend, de plaats is waar deze BEVEK's de zetel van hun bedrijfsuitoefening hebben gevestigd.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: Doorhaling van zaak C-226/02

text:
29.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 289/19
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                       Doorhaling van zaak C-194/02 (1)
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                              (2003/C 289/39)
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/EG van
      het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998
      betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische
      uitvindingen (1), of in elk geval, door deze bepalingen niet       De president van het Hof van Justitie van de Europese
      aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 juni 2003 de
      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is          doorhaling in het register gelast van zaak C-194/02: Commis-
      nagekomen;                                                         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                         rijk.
2.    het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                       (1) PB C 169 van 13.7.2002.
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
verstreken.
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                                Doorhaling van zaak C-226/02 (1)
               Doorhaling van zaak C-33/02 (1)                                                  (2003/C 289/40)
                         (2003/C 289/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 2003 de                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 mei 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-33/02: Commissie            doorhaling in het register gelast van zaak C-226/02 (verzoek
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.               van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Re-
                                                                         medan af 1985 ApS en Skatteministeriet.
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                         (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak C-139/09: Beroep ingesteld op 16 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/33

         Beroep ingesteld op 16 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-139/09)
   2009/C 141/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. de Schietere de Lophem en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën en houdende wijziging van richtlijn 2004/35/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/12/EG in nationaal recht is op 30 april 2008 verstreken. Op het tijdstip waarop dit beroep is ingesteld, had verweerder nog niet alle maatregelen genomen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten, of had hij die althans niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 102, blz. 15.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 februari 2005 in de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02 (verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor kansspelen — Vaststelling van voorwaarden en beperkingen van vrijstelling — Onderwerping aan belasting van buiten openbare speelbanken georganiseerde spelen — Naleving van beginsel van fiscale neutraliteit — Artikel 13, B, sub f — Rechtstreekse werking)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 17 februari 2005
   in de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02 (verzoeken van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Vrijstelling voor kansspelen - Vaststelling van voorwaarden en beperkingen van vrijstelling - Onderwerping aan belasting van buiten openbare speelbanken georganiseerde spelen - Naleving van beginsel van fiscale neutraliteit - Artikel 13, B, sub f - Rechtstreekse werking)
   (2005/C 93/02)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-453/02 en C-462/02, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) bij beslissingen van 6 november 2002, ingekomen bij het Hof op 13 respectievelijk 23 december 2002, in de procedures Finanzamt Gladbeck tegen Edith Linneweber (C-453/02) en Finanzamt Herne-West tegen Savvas Akritidis (C-462/02), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann en R. Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 17 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat de exploitatie van alle kansspelen en kansspelautomaten in erkende openbare speelbanken is vrijgesteld van BTW, terwijl de uitoefening van deze activiteit door andere marktdeelnemers dan de uitbaters van dergelijke speelbanken niet is vrijgesteld.

               2)

               Artikel 13, B, sub f, van de Zesde richtlijn (77/388) heeft rechtstreekse werking in die zin dat het door een uitbater van kansspelen of kansspelautomaten kan worden ingeroepen voor de nationale rechterlijke instanties om de toepassing te verhinderen van met deze bepaling onverenigbare nationale rechtsregels.

      (1)  PB C 70 van 22.03.2003.


title: Zaak T-128/11: Beroep ingesteld op 23 februari 2011 — LG Display en LG Display Taiwan/Commissie

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/19

         Beroep ingesteld op 23 februari 2011 — LG Display en LG Display Taiwan/Commissie
   (Zaak T-128/11)
   2011/C 130/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: LG Display Co. Ltd. (Seoel, Korea) en LG Display Taiwan (Taiwan, Republiek China) (vertegenwoordigers: A. Winckler en F.-C. Laprévote, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de opgelegde geldboete gedeeltelijk nietig verklaren of aanzienlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure; en

               —

               alle overige door het Hof passend geachte maatregelen nemen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun beroep vorderen verzoeksters gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2010) 8761 def. van de Commissie van 8 december 2010 in zaak COMP/39.309 — LCD — Liquid Crystal Displays, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, samen met andere ondernemingen, artikel 101 VWEU en artikel 53 EER hadden geschonden door deel te nemen aan één enkele voortdurende overeenkomst en onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector van liquid crystal display panelen voor TV's, notebooks en computerschermen, voor zover de beschikking de geldboete oplegt aan verzoeksters.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.
   1)   Eerste middel: de Commissie heeft ten onrechte en op niet te rechtvaardigen wijze de verkopen door LG Display aan haar moedermaatschappijen opgenomen in de waarde van de verkopen voor de berekening van de geldboeten, en heeft inbreuk gemaakt op beginselen van effectieve rechterlijke bescherming zoals de rechten van verdediging. In dat verband betogen zij dat:
   in de eerste plaats de stelling van de Commissie dat de inbreuk verband hield met verkopen aan LG Display’s moedermaatschappijen, niet in de mededeling van de punten van bezwaar was vermeld, en de discrepanties tussen de mededeling van de punten van bewaar en de bestreden beschikking inbreuk maken op verzoeksters' recht om te worden gehoord;
   in de tweede plaats de Commissie de richtsnoeren voor de berekening van het bedrag van geldboeten onjuist heeft toegepast door de verkopen van LG Display aan haar moedermaatschappijen op te nemen in de berekening van de geldboete;
   in de derde plaats, inbreuk wordt gemaakt op het beginsel van gelijke behandeling doordat de Commissie de betrokken verkopen heeft gekwalificeerd als “directe EER-verkopen” en “directe EER-verkopen door middel van verwerkte producten”.
   Verzoeksters stellen dat elke aan LG Display opgelegde geldboete slechts mag uitgaan van verkopen op de “vrije markt” aan niet-verwante entiteiten, aangezien de inbreuk alleen voor deze verkopen gevolgen zou kunnen hebben gehad.
   2)   Tweede middel: de Commissie heeft ten onrechte geweigerd LG Display voor 2005 immuniteit tegen geldboeten te verlenen en bijgevolg inbreuk gemaakt op de mededeling inzake medewerking van 2002. In dat verband stellen verzoeksters dat
   in de eerste plaats de toegang van LG Display tot het dossier van de zaak aanzienlijk werd belemmerd door procedurele leemten;
   in de tweede plaats LG Display voldeed aan de voorwaarden voor gedeeltelijke immuniteit waarin is voorzien in de toepasselijke mededeling inzake medewerking van 2002;
   in de derde plaats de afwijzing door de Commissie van LG Display’s verzoek niet met redenen is omkleed en op een aantal onjuiste rechtsopvattingen en feitelijke vergissingen berust.
   Verzoeksters stellen dat de aan LG Display opgelegde geldboete bijgevolg uitdrukking moet geven aan een gedeeltelijke immuniteit voor 2005.
   3)   Derde middel: niettegenstaande het feit dat LG Display buitengewone bijstand heeft verleend aan de Commissie, die veel verder ging dan de bijstand waartoe zij in het kader van de mededeling inzake medewerking van 2002 verplicht was, heeft de Commissie geweigerd de geldboete wegens die medewerking verder te verlagen met minstens 10 %, en aldus inbreuk gemaakt op de mededeling inzake medewerking.
   4)   Vierde middel: de beslissing van de Commissie om de Japanse leveranciers van LCD's uit te sluiten uit de bestreden beschikking, hoewel twee van hen hun deelneming aan dezelfde enkelvoudige en voortdurende inbreuk hadden erkend, maakt inbreuk op het rechtszekerheidsbeginsel, stelt LG Display bloot aan een belangrijk gevaar van schending van het beginsel ne bis in idem, en schendt het evenredigheidsbeginsel.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/53

         Beroep, op 12 februari 2004 ingesteld door Luis Escobar Guerrero tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-52/04)
   (2004/C 94/143)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 februari 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Luis Escobar Gerrero, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van de Commissie om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2002 naar de rang A5 te bevorderen nietig te verklaren voorzover dit besluit ingaat op 1 mei 2003;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na het besluit van de Commissie om verzoeker naar de rang A5 te bevorderen heeft hij afstand van instantie gedaan in zaak T-92/03 betreffende het besluit om hem in het kader van de bevorderingsronde 2002 niet te bevorderen. In de onderhavige zaak stelt verzoeker dat de Commissie verplicht was hem per 1 april 2002 naar de rang A5 te bevorderen onder dezelfde voorwaarden als de andere in het kader van de bevorderingsronde 2002 naar deze rang bevorderde ambtenaren.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker schending aan van het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie, schending van het beginsel van het recht op loopbaanontwikkeling, alsmede nalaten van de Commissie om haar besluit om een gunstig gevolg te geven aan zijn bezwaar in zaak T-92/03 te goeder trouw uit te voeren.


title: Beroep, op 24 januari 1997 ingesteld door Kermene SA en Vals SA tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-15/97)

text:
22 . 3 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 94/21
Middelen en voornaamste argumenten                                        tegen Raad van de Europese Unie door Kermene SA, ge
                                                                          vestigd te Saint-Jacut-du-Mene ( Frankrijk ), en Vals SA, ge
Verzoeksters, Franse vennootschappen die kalfsvlees pro                  vestigd te Champagne, vertegenwoordigd door D. Kryvian,
duceren, komen op tegen Verordening ( EG ) nr. 2222/96                    advocaat te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
van de Raad van 18 november 1996 tot wijziging van Ver                   burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
ordening ( EEG ) nr. 805/68 houdende een gemeenschappe                   Goethe 11 .
lijke ordening der markten in de sector rundvlees ('), en
met name tegen artikel 1 , lid 4, daarvan, voorzover daar                Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
bij is bepaald dat de lidstaten een premie voor het ver
vroegd op de markt brengen toekennen, op grond dat de                     — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 2222/96 van
voorwaarden waaronder die premie wordt toegekend en                            18 november 1996 van de Raad, een Instelling van de
de berekeningswijze ervan hun ernstige schade toebrengen .                     Gemeenschap, althans wat artikel 1 , lid 4, daarvan be
Zij zetten in dit verband uiteen , dat in bedoeld artikel in                   treft, welke bepaling losstaat van de andere voorschrif
verband met de toepassing van de premie is voorzien in                         ten ervan ;
een uniforme verlaging van het gewicht van de geslachte
dieren in elk van de lidstaten met 15 % , uitgaand van een                — de Raad te verwijzen in de kosten .
referentiegewicht gebaseerd op de statistieken voor 1995 ;
voor verzoeksters heeft dit tot gevolg, dat, om in aanmer                Middelen en voornaamste argumenten
king te komen voor de premie, moet worden uitgegaan
van een referentiegewicht van 108 kg, welk gewicht abso                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
luut onverenigbaar is met een normale commercialisering                   met die in zaak T-14/97, Sofivo e.a . tegen Raad .
van de dieren, aangezien het gemiddelde slachtgewicht
vóór deze maatregel 127 kg bedraagt.
Verzoeksters voegen hieraan toe, dat de concurrerende
producenten in Nederland, het land met de op één na
grootste productie in Europa, dat bovendien 95 % van de                   Beroep, op 27 januari 1997 ingesteld door Atlantic
productie uitvoert, om in aanmerking te komen voor de                     Container Line AB en anderen tegen Commissie van de
premie een hoger referentiecijfer hebben, namelijk 138 kg                                   Europese Gemeenschappen
per geslacht kalf, zodat zij wat de Franse markt betreft in                                       ( Zaak T- 18/97)
een bijzonder gunstige concurrentiepositie komen te verke
                                                                                ( 97/C 94/45 )
ren . Om in Nederland in aanmerking te komen voor de
premie geldt een gemiddeld slachtgewicht ( minder dan                                          (Procestaai: Engels)
 138 kg) dat zeer dicht bij het op de Franse markt ge
vraagde gewicht ligt, zodat de in Nederland gevestigde                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
producenten kalveren kunnen fokken die voldoen aan de                     meenschappen is op 27 januari 1997 beroep ingesteld te
eisen van de Franse markt, en toch in aanmerking komen                    gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
voor de premie van 65 ecu per geslacht dier, wat volgens                  Atlantic Container Line AB en anderen, vertegenwoordigd
 verzoeksters, zowel wat de prijzen als wat de producten                  door J. Pheasant, N. Bromfield en S. Goodman, domicilie
 betreft, een volledige verstoring van het evenwicht teweeg              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch
 brengt. Bovendien is voor de tenuitvoerlegging van de                    en Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
 maatregel een dermate korte termijn voorzien , dat de pro
 ductie, waarvoor vroeger een duur van 22 tot 24 weken                    Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
was geprogrammeerd, indien met het oog op de premie
 wordt uitgegaan van een referentiegewicht van 108 kg,                    — nietig te verklaren beschikking C(96 ) 3414 van de
 wordt teruggebracht tot een periode van 15 tot 17 weken .                      Commissie van 26 november          1996 betreffende de
 Tot staving van hun aanspraken beroepen de verzoekende                        Trans-Atlantic Conference Agreement;
 vennootschappen zich op schending van het beginsel van
 gelijkheid van behandeling, alsmede op het ontstaan van                  — de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoek
                                                                                sters .
 een situatie die op het vlak van de mededinging in strijd is
 met artikel 40, lid 3 , tweede alinea , van het Verdrag.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
 (>) PB nr. L 296 van 21 . 11 . 1996 , blz . 50 .
                                                                           Verzoeksters zijn 16 van de 17 lijnvaartmaatschappijen die
                                                                           partij zijn bij de Trans-Atlantic Conference Agreement,
                                                                           krachtens welke zij gemeenschappelijk de containerlijn
                                                                           vaart over de Atlantische Oceaan in westwaartse en oost
 Beroep, op 24 januari 1997 ingesteld door Kermene SA en                   waartse richting voor het vervoer van lading tussen punten
           Vals SA tegen Raad van de Europese Unie                         aan land en havens in Noord-Europa en de Verenigde Sta
                          ( Zaak T-15/97)                                  ten van Amerika verzorgen .
                            ( 97/C 94/44 )                                 Verzoeksters vorderen nietigverklaring van de beschikking
                        (Procestaai: Frans)                                van de Commissie, waarin zij verzoeksters boete-immuni
                                                                           teit die is verleend door de aanmelding van de Trans
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                     Atlantic Conference Agreement op 5 juli 1994, heeft inge
 meenschappen is op 24 januari 1997 beroep ingesteld                       trokken met betrekking tot de gezamenlijke uitoefening


title: Zaak T-567/12: Arrest van het Gerecht van 7 november 2014 — Kaatsu Japan/BHIM (KAATSU) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KAATSU — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Rechten van de verdediging — Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/22

         Arrest van het Gerecht van 7 november 2014 — Kaatsu Japan/BHIM (KAATSU)
   (Zaak T-567/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk KAATSU - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Rechten van de verdediging - Artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009”])
   (2014/C 462/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kaatsu Japan Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en I. Harrington, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 oktober 2012 (zaak R 435/2012-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken KAATSU als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kaatsu Japan Co. Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak C-301/17: Beroep ingesteld op 23 mei 2017 — Europese Commissie/Roemenië

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/40

         Beroep ingesteld op 23 mei 2017 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-301/17)
   (2017/C 239/51)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Nicolae, E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië

      Conclusies

               —

               vaststellen, overeenkomstig artikel 258 VWEU, dat Roemenië, door met betrekking tot 68 stortplaatsen niet te voldoen aan de verplichting om alle maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 14, onder b), juncto artikel 13 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen;

               —

               Roemenië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het door de Europese Commissie tegen Roemenië ingestelde beroep betreft de niet-nakoming door Roemenië van de krachtens artikel 14, onder b), juncto artikel 13 van richtlijn 1999/31 op hem rustende verplichtingen met betrekking tot 68 stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend en die derhalve overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13 van de richtlijn moesten worden gesloten.
   De Commissie betoogt dat artikel 14 van richtlijn 1999/31 voorziet in een afwijkende overgangsregeling voor stortplaatsen waarvoor een vergunning was verleend of die op het tijdstip van de omzetting van de richtlijn in nationaal recht reeds in gebruik waren, om die stortplaatsen uiterlijk op 16 juli 2009 in overeenstemming te brengen met de in artikel 8 van dezelfde richtlijn vastgestelde nieuwe milieueisen. Volgens artikel 14, onder b), beslissen de bevoegde autoriteiten na de presentatie van het aanpassingsplan, op basis van dat aanpassingsplan en deze richtlijn, definitief of de exploitatie al dan niet mag worden voortgezet. De lidstaten moeten de nodige maatregelen treffen om stortplaatsen waarvoor niet overeenkomstig artikel 8 een vergunning tot voortzetting van de exploitatie is verleend, zo spoedig mogelijk te sluiten overeenkomstig artikel 7, onder g), en artikel 13.
   Volgens artikel 13 wordt een stortplaats of een gedeelte daarvan pas als definitief gesloten beschouwd, wanneer de bevoegde autoriteit ter plaatse een eindinspectie heeft uitgevoerd, alle verslagen van de exploitant heeft beoordeeld en aan de exploitant heeft meegedeeld dat zij de sluiting goedkeurt.
   Wat de in het beroep nader omschreven 68 stortplaatsen betreft, is de Commissie van mening dat Roemenië geen gegevens heeft verstrekt aan de hand waarvan zij kan nagaan of die stortplaatsen niet langer in gebruik zijn en bovendien daadwerkelijk zijn gesloten overeenkomstig de eisen van richtlijn 1999/31. De Commissie betoogt in dit verband dat Roemenië zich ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet kan beroepen op zuiver interne situaties, zoals de insolventie van de exploitanten, geschillen omtrent eigendomsrechten, het verloop van administratieve procedures of de verantwoordelijkheid van de plaatselijke autoriteiten.
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 16 juli 2009 verstreken.


title: Doorhaling van zaak C-385/95

text:
Nr . C 269/22           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 9 . 96
                 Doorhaling van zaak C-5/96 ( )                                      Doorhaling van zaak C-413/93 ( )
                            ( 96/C 269/46 )                                                         96/C 269/50
De President van het Hof van Justitie van de Europese                  De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 mei 1996 de                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 1996 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-5/96 : Commis            doorhaling in het register gelast van zaak C-4 1 3/93 ( verzoek
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                    van de Pretura circondariale di Trapani om een prejudiciële
Spanje .                                                               beslissing ): Strafzaak tegen M. Peralta .
(•) PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 .                                   (') PB nr. C 300 van 6 . 11 . 1993 .
                Doorhaling van zaak C-387/95 ( )                                     Doorhaling van zaak C-121 /94 ( 1 )
                            ( 96/C 269/47 )                                                      ( 96/C 269/51 )
De President van het Hof van Justitie van de Europese                  De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juni 1996 de                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 1996 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-387/95 :                  doorhaling in het register gelast van zaak C- 12 1 /94 ( verzoek
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
land .
                                                                       van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):
                                                                       D. Gonzalez-Rodrfguez tegen Bundesanstalt für Arbeit.
(') PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                                                       (') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                Doorhaling van zaak C-3 94/95 ( )
                              96/C 269/48
                                                                                Doorhaling van zaak C-385/95 ( )
                                                                                ( 96/C 269/52 )
De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juni 1996 de                De President van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-394/95 :                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 1996 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier                    doorhaling in het register gelast van zaak C-385/95 :
land .                                                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portu
                                                                       gese Republiek .
(') PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                                                       (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                 Doorhaling van zaak C-40/96 ( )
                            ( 96/C 269/49 )                                          Doorhaling van zaak C-3 93/95 ( )
                                                                                ( 96/C 269/53 )
De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 1996 de
                                                                       De President van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-40/96 : Com
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1996 de
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-393/95 :
Spanje .
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ko
f 1 ) PB nr . C 95 van 30 . 3 . 1996 .                                 ninkrijk België .
                                                                       (>) PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Arrest van het Hof van 16 december 2013 in zaak E-7/13 — Creditinfo Lánstraust hf. tegen Registers Iceland en de IJslandse staat (Richtlijn 2003/98/EG inzake het hergebruik van overheidsinformatie — Tariferingsbeginselen — Transparantie — Begrip kost — Vereisten inzake zelffinanciering)

text:
               19.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/33

         ARREST VAN HET HOF
   van 16 december 2013
   in zaak E-7/13
   Creditinfo Lánstraust hf. tegen Registers Iceland en de IJslandse staat
   (Richtlijn 2003/98/EG inzake het hergebruik van overheidsinformatie — Tariferingsbeginselen — Transparantie — Begrip kost — Vereisten inzake zelffinanciering)
   (2015/C 92/07)
   In zaak E-7/13, Creditinfo Lánstraust hf. tegen Registers Iceland en de IJslandse staat — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van de districtsrechtbank van Reykjavik (Héraðsdómur Reykjavíkur) betreffende de uitlegging van Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 16 december 2013 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De artikelen 6 en 7 van Richtlijn 2003/98/EG bepalen dat, wanneer vergoedingen worden verlangd voor het hergebruik van overheidsinformatie, er een nader onderzoek moet hebben plaatsgevonden bij de vaststelling van de vergoeding. Het onderzoek moet aantonen dat de totale inkomsten uit dergelijke vergoedingen niet hoger zijn dan de kosten van de verzameling, productie, vermenigvuldiging en verspreiding van de documenten, vermeerderd met een redelijk rendement op de investering. Indien de voor de uitvoering van de berekening relevante factoren onzeker zijn, moet ten minste een schatting worden gemaakt. De berekeningsgrondslag voor de vergoedingen hoeft echter enkel op verzoek ter beschikking worden gesteld. Dit geldt ongeacht of de vergoeding in de wetgeving, door de betrokken overheidsinstantie of op andere wijze is vastgesteld.

               2.

               Wanneer de kosten overeenkomstig artikel 6 zijn vastgesteld, kan rekening worden gehouden met de kosten die door een overheidsinstantie met betrekking tot de oorspronkelijke verzameling en productie van de documenten in kwestie zijn gemaakt. In dit geval dient met inkomsten die in dat verband zijn gegenereerd, bijvoorbeeld vergoedingen of heffingen, zoals zegelrechten, en die deze kosten verminderen of vereffenen, rekening te worden gehouden.

               3.

               Bij de bepaling van de in artikel 6 van de richtlijn genoemde kosten kan met vereisten inzake zelffinanciering voor overheidsinstanties rekening worden gehouden. Dit is van toepassing voor zover enkel met de in artikel 6 bedoelde kostenelementen (samen met een redelijk rendement op de investering) inzake de verwerking van de documenten die nodig is voor het hergebruik, rekening wordt gehouden.


title: Zaak C-544/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 28 oktober 2016 — Marcandi Limited, handelend onder de naam „Madbid”/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 28 oktober 2016 — Marcandi Limited, handelend onder de naam „Madbid”/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-544/16)
   (2017/C 014/32)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marcandi Limited, handelend onder de naam „Madbid”

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 2, lid 1, artikel 24, artikel 62, artikel 63, artikel 65 en artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding, aldus worden uitgelegd:

                           (a)

                           dat de uitgifte van Credits aan gebruikers door Madbid, tegen betaling van geld:

                                       (i)

                                       een „voorbereidende handeling” is, van het door het Hof [in zijn arrest van 16 december 2010, MacDonald Resorts, C-270/09, EU:C:2010:780, in de punten 23 tot en met 42] vastgestelde soort, die niet binnen de werkingssfeer van artikel 2, lid 1, valt; of

                                       (ii)

                                       een door Madbid verrichte dienst is, als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder c), namelijk de toekenning van een recht om deel te nemen aan online veilingen;

                           (b)

                           dat, indien de toekenning van een recht om deel te nemen aan online veilingen een door Madbid verrichte dienst is, deze dan moet worden beschouwd als een verrichting „onder bezwarende titel” als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder c), omdat hiervoor wordt betaald (dat wil zeggen in de vorm van het geld dat Madbid in ruil voor Credits van een gebruiker ontvangt);

                           (c)

                           luidt het antwoord op onderdeel (b) anders indien de betaling voor de Credits eveneens dient als een recht voor de gebruiker om voor dezelfde waarde goederen te verwerven in het geval dat de gebruiker niet slaagt tijdens de veiling;

                           (d)

                           dat indien Madbid geen dienst onder bezwarende titel verricht wanneer zij tegen betaling Credits uitgeeft aan haar gebruikers, zij dan een dergelijke dienst verricht op enig ander moment;

                     en welke beginselen moeten worden toegepast bij de vaststelling van het antwoord op deze vragen?

               2)

               Wat is bij een juiste uitlegging van artikelen 2, lid 1, artikel 14, artikel 62, artikel 63, artikel 65, artikel 73 en artikel 79, punt b, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding, de door Madbid verkregen tegenprestatie in ruil voor de leveringen van goederen aan haar gebruikers, als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder a), en artikel 73?
               Meer bepaald, en gelet op het antwoord op de eerste vraag:

                           (a)

                           is het door een gebruiker aan Madbid voor Credits betaalde geld een onder artikel 65 vallende „vooruitbetaling” voor een levering van goederen, zodat de btw „verschuldigd” wordt op het tijdstip van ontvangst van deze betaling, en zodanig dat de door Madbid van de gebruiker ontvangen betaling wordt beschouwd als tegenprestatie voor een levering van goederen;

                           (b)

                           is, indien een gebruiker goederen koopt door middel van de „Buy Now” of „Earned Discount” mogelijkheden, de waarde van de Credits die zijn besteed voor het doen van biedingen tijdens veilingen, welke besteding, wanneer de bieding niet slaagt, ertoe leidt dat er „Earned Discount” wordt gegenereerd of dat de „Buy Now” prijs wordt verlaagd:

                                       (i)

                                       een „prijskorting” in de zin van artikel 79, onder b), zodanig dat de tegenprestatie voor de levering van de goederen door Madbid bestaat uit het bedrag dat door de gebruiker op het moment van aankoop van de goederen daadwerkelijk aan Madbid is betaald en niet meer dan dat; of

                                       (ii)

                                       onderdeel van de tegenprestatie voor de levering van goederen, zodanig dat de tegenprestatie voor de levering van de goederen door Madbid zowel het bedrag omvat dat door de gebruiker aan Madbid is betaald op het moment van aankoop van de goederen, als het bedrag dat door de gebruiker is betaald voor de Credits die hij heeft besteed bij niet-succesvolle biedingen tijdens veilingen;

                           (c)

                           is, indien een gebruiker het recht uitoefent om goederen te kopen na het winnen van een online veiling, de tegenprestatie voor de levering van deze goederen de vastgestelde prijs waarmee de veiling is gewonnen (plus verpakkings en verzendkosten) en niet meer dan dat, of is de waarde van de Credits die de winnaar heeft besteed om tijdens die veiling te bieden eveneens onderdeel van de tegenprestatie voor de levering van deze goederen door Madbid aan de gebruiker;

                     of welke beginselen moeten worden toegepast bij de vaststelling van het antwoord op deze vragen?

               3)

               Wanneer twee lidstaten een handeling voor btw-doeleinden verschillend behandelen, in welke mate dienen de rechters van een van deze lidstaten bij de uitlegging van de relevante bepalingen van het Unierecht en van het nationale recht, rekening te houden met de wenselijkheid van het voorkomen van:

                           (a)

                           dubbele heffing van belasting over de handeling; en/of

                           (b)

                           niet-heffing van belasting over de handeling;

                     en wat is de invloed van het beginsel van fiscale neutraliteit op deze vraag?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak T-303/06: Beroep ingesteld op 6 november 2006 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (Uniweb)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/60

         Beroep ingesteld op 6 november 2006 — UniCredito Italiano/BHIM — Union Investment Privatfonds (Uniweb)
   (Zaak T-303/06)
   (2006/C 326/130)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: UniCredito Italiano S.p.A. (Genua, Italië) (vertegenwoordigers: G. Floridia en R. Floridia, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Union Investment Privatfonds GmbH
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2006 in gevoegde zaken R 196/2005-2 en R 211/2005-2 met betrekking tot oppositieprocedure B490971 tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2.236.164 te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „UNIWEB” (aanvraagnr. 2.236.164) voor diensten van de klassen 35, 36 en 42

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Union Investment Privatfonds GmbH, voorheen Union Investment Gesellschaft GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duitse woordmerken „UNIFONDS” (nr. 991.995) en „UNIRAK” (nr. 991.997) en Duits beeldmerk„UNIZINS” (nr. 2.016.954) ter aanduiding van beleggingen in de zin van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie, voor zover gevaar van verwarring wordt vastgesteld „alleen met betrekking tot de diensten die soortgelijk worden geacht”

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: in de bestreden beslissing wordt de theorie van de ruimere bescherming van seriemerken, die door het Gerecht van eerste aanleg is ontwikkeld in het arrest van 23 februari 2006 in zaak T-194/03 (Bainbridge), onjuist toegepast, omdat niet is voldaan aan de twee noodzakelijke voorwaarden daarvoor: a) dat het gemeenschappelijke element van de serie van oudere merken onderscheidend vermogen heeft en b) dat de oudere merken worden gebruikt en door het relevante publiek worden opgevat in die zin dat zij betrekking hebben op meerdere waren en/of diensten.


title: Zaak F-30/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 december 2011 — de Fays/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten — Artikel 73 van Statuut — Weigering om beroepsziekte te erkennen)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 15 december 2011 — de Fays/Commissie
   (Zaak F-30/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten - Artikel 73 van Statuut - Weigering om beroepsziekte te erkennen)
   2012/C 32/85
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Philippe de Fays (Malèves-Sainte-Marie-Wastines, België) (vertegenwoordigers: N. Soldatos, daarna N. Soldatos en C. Eyben, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden, bijgestaan door J.-L. Fagnart, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om te erkennen dat de verzoekende partij aan een beroepsziekte lijdt

      Dictum

               1)

               Het beroep van de Fays wordt verworpen.

               2)

               De Fays zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010, blz. 59.


title: Zaak C-228/99: Verzoek van het Tribunale di Cagliari - Civiele kamer - van 21 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Silos e Mangimi Martini SpA en Ministerie van Financiën

text:
28.8.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/13
Verzoek van het Tribunale di Genova, prima sezione                     4) Moet ook verordening nr. 1576/95 van de Commissie van
civile, om een prejudiciële beslissing in het aldaar dienen-                30 juni 1995 worden geacht ongeldig te zijn en dus geen
de geding tussen Siples Srl, in liquidatie, en 1) Ministero                 enkel rechtsgevolg teweeg te brengen wegens gebrek aan
delle finanze, en 2) Servizio de la riscossione dei Tributi                 motivering?
— concessione provinziale di Genova — San Paolo
                    riscossioni Genova SpA                             5) Vallen, als gevolg van de ongeldigheid van de aangehaalde
                                                                            verordeningen of als gevolg van de herroeping van die
                         (Zaak C-226/99)                                    bedoeld in vraag 1, de uitvoerverrichtingen die op 30 juni
                                                                            1995 plaatsvonden, binnen het toepassingsgebied van
                         (1999/C 246/26)                                    verordening nr. 1415/95 van de Commissie van 22 juni
                                                                            1995?
Bij beschikking van 25 mei 1999, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 juni 1999, heeft het Tribunale di           (1) PB L 150, 1 juli 1995, blz. 64.
Genova, prima sezione civile, in het aldaar dienende geding            (2) PB L 147, 30 juni 1995, blz. 65.
tussen Siples Srl, in liquidatie, en 1) Ministero delle finanze, en
2) Servizio de la riscossione die Tributi — concessione
provinziale di Genova — San Paolo riscossioni Genova SpA,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de
volgende prejudiciële vraag gesteld:
Komt de bevoegdheid tot opschorting van de aangevochten
beschikking ingevolge artikel 243 van verordening                      Beroep, op 16 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
nr. 2913/92 (1) alleen toe aan de douaneautoriteiten of ook            Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
aan de rechterlijke instantie waarvoor het beroep is ingesteld?
                                                                                (Zaak C-231/99)
(1) Verordening van de Raad van 12 oktober 1992, PB L 302 van
    19.02.1992, blz. 1.
                                                                                (1999/C 246/28)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 16 juni 1999 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door M. Niejahr, lid van haar juridische dienst,
Verzoek van het Tribunale di Cagliari — Civiele kamer —                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
van 21 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het                  Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner C 254,
geding tussen Silos e Mangimi Martini SpA en Ministerie                Kirchberg, Luxemburg.
                          van Financiën
                         (Zaak C-228/99)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1. vast te stellen dat de Oostenrijkse Republiek, door niet
                         (1999/C 246/27)                                    binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke wettelijke en
                                                                            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
Het Tribunale di Cagliari — Civiele kamer — heeft bij                       aan
beschikking van 21 mei 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 4 juni 1999, in het geding tussen Silos e               — richtlijn 96/32/EG (1) van de Raad van 21 mei 1996
Mangimi Martini SpA en Ministerie van Financiën, het Hof van                    houdende wijziging van bijlage II bij richtlijn
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                         76/895/EEG betreffende de vaststelling van de maxi-
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                              male hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen
1) Vormt verordening nr. 1576/95 (1) van de Commissie van                       in en op groenten en fruit en van bijlage II bij richtlijn
     30 juni 1995 een herroeping van verordening                                90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten
     nr. 1521/95 (2) van de Commissie van 29 juni 1995, en                      aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaal-
     moet deze laatste verordening dus worden geacht op                         de producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip
     30 juni 1995 geen enkel rechtsgevolg te hebben gehad?                      van groenten en fruit, en houdende vaststelling van
                                                                                een lijst van maximumgehalten, en aan
2) Moet verordening nr. 1521/95 van de Commissie van
     29 juni 1995 al dan niet aldus worden uitgelegd, dat zij               — richtlijn 96/33/EG (2) van de Raad van 21 mei 1996
     ook kan worden toegepast op uitvoerverrichtingen die                       houdende wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen
     reeds aan de gang waren en reeds voltooid waren op de                      86/362/EEG en 86/363/EEG tot vaststelling van maxi-
     dag zelf waarop die verordening, als gevolg van haar                       mumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen
     publicatie, ter beschikking van de betrokken marktdeel-                    in en op granen, respectievelijk in en op levensmidde-
     nemers is gesteld?                                                         len van dierlijke oorsprong,
3) Moet verordening nr. 1521/95 van de Commissie van                        de krachtens het EG-Verdrag en voormelde richtlijnen op
     29 juni 1995 worden geacht ongeldig te zijn en dus geen                haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     enkel rechtsgevolg teweeg te brengen wegens gebrek aan
     motivering?                                                       2. verweerster te verwijzen in de kosten.