title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 1999 in zaak T-22/97: Kesko Oy tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Controle op concentraties — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid — Voorwerp van geschil — Bevoegdheid van Commissie op grond van artikel 22, lid 3, van verordening (EEG) nr. 4064/89 — Gevolg voor handel tussen lidstaten — Ontstaan van machtspositie)

text:
C 47/28                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.2.2000
van de Raad houdende een communautaire procedure tot                        Goethe 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
vaststelling van maximumwaarden voor residuen van genees-                   pen (gemachtigden: K. Wiedner en S. Kinsella), ondersteund
middelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen                    door Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en D. Vaug-
van dierlijke oorsprong (PB L 170, blz. 8), heeft het Gerecht               han, QC) en Franse Republiek (gemachtigden: J.-F. Dobelle,
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki, kamerpre-               F. Million en K. Rispal-Bellanger), betreffende een verzoek om
sident, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij, rechters; griffier:                 nietigverklaring van beschikking 96/277/EG van de Commissie
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 1 december 1999 een arrest               van 20 november 1996 waarbij een concentratie onverenig-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 baar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard
                                                                            (zaak IV/M.784 — Kesko/Tuko, PB 1997, L 110, blz. 53),
1) Voegt de zaken T-125/96 en T-152/96 voor het onderhavige                 heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld
      arrest.                                                               als volgt: A. Potocki, president, K. Lenaerts, C. W. Bellamy,
                                                                            J. Azizi en A. W. H. Meij, rechters; griffier: A. Mair, administra-
2) Verklaart verordening (EG) nr. 1312/96 van de Commissie van              teur, op 15 december 1999 een arrest gewezen waarvan het
      8 juli 1996 tot wijziging van bijlage III bij verordening (EEG)       dictum luidt als volgt:
      nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire proce-
      dure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van            1) Verwerpt het beroep.
      geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen
      van dierlijke oorsprong nietig, voorzover de daarbij voor clenbute-   2) Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsmede die van de
      rol vastgestelde maximumwaarden slechts gelden voor bepaalde               Commissie zal dragen.
      therapeutische doeleinden die specifiek zijn voor runderen en paar-
      dachtigen.                                                            3) Verstaat dat de Republiek Finland en de Franse Republiek hun
3) Verwerpt de beroepen voor het overige.                                        eigen kosten zullen dragen.
4) Verwijst in zaak T-125/96 verzoeksters en de Fédération                  (1) PB C 131 van 26.4.1997.
      européenne de la santé animale (Fedesa), wat betreft haar
      interventie, elk in hun eigen kosten en in die van de Raad. Het
      Verenigd Koninkrijk, de Commissie en de Stichting Kwaliteitsga-
      rantie Vleeskalverensector (SKV) dragen elk hun eigen kosten.
5) Verwijst in zaak T-152/96 de Commissie naast haar eigen
      kosten in de helft van de kosten van verzoeksters en de Fédération
      européenne de la santé animale (Fedesa), terwijl de andere helft
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      te hunnen laste blijft. De Raad en de Stichting Kwaliteitsgarantie
      Vleeskalverensector (SKV) dragen elk hun eigen kosten.
                                                                                van 15 december 1999
( 1) PB C 318 van 26.10.1996 en C 354 van 23.11.1996.
                                                                            in de gevoegde zaken T-33/98 en T-34/98: Petrotub SA en
                                                                                Republica SA tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                            (Antidumpingrechten — Naadloze buizen en pijpen van ijzer
                                                                            of van niet-gelegeerd staal — Europa-overeenkomst met
                                                                            Roemenië — Normale waarde — Dumpingmarge — Schade
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                — procedurele rechten van exporteurs)
                        van 15 december 1999
                                                                                (2000/C 47/48)
in zaak T-22/97: Kesko Oy tegen Commissie van de
                    Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(Controle op concentraties — Beroep tot nietigverklaring —
Ontvankelijkheid — Voorwerp van geschil — Bevoegdheid                       In de gevoegde zaken T-33/98 en T-34/98, Petrotub SA,
van Commissie op grond van artikel 22, lid 3, van verorde-                  gevestigd te Roman (Roemenië), en Republica SA, gevestigd te
ning (EEG) nr. 4064/89 — Gevolg voor handel tussen                          Boekarest (Roemenië), vertegenwoordigd door A. L. Merckx,
              lidstaten — Ontstaan van machtspositie)                       advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                            ten kantore van Duro en Lorang, advocaten aldaar, Boulevard
                              (2000/C 47/47)                                Royal 4, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                            S. Marquardt, H.-J. Rabe en G. Berrisch), ondersteund door
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen gemachtigden:
                            (Procestaal: Engels)                            N. Khan en V. Kreuschitz), betreffende een verzoek om nietig-
                                                                            verklaring van verordening (EG) nr. 2320/97 van de Raad van
In zaak T-22/97, Kesko Oy, gevestigd te Helsinki, vertegen-                 17 november 1997 tot instelling van definitieve antidumpin-
woordigd door G. van Gerven, advocaat te Brussel, en S. Bees-               grechten op de invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen
ton, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                     van ijzer of van niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit
ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue                     Hongarije, Polen, Rusland, de Tsjechische Republiek, Roemenië


title: Zaak C-311/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2011 door Smart Technologies ULC tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 april 2011 in zaak T-523/09, Smart Technologies ULC/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/27

         Hogere voorziening ingesteld op 20 juni 2011 door Smart Technologies ULC tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 13 april 2011 in zaak T-523/09, Smart Technologies ULC/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-311/11 P)
   2011/C 269/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Smart Technologies ULC (vertegenwoordigers: M. Edenborough QC, T. Elias, Barrister, R. Harrison, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof het navolgende:

               —

               Het arrest van 13 april 2011 in zaak T-523/09, Smart Technologies/BHIM (WIR MACHEN DAS BESONDERE EINFACH), vernietigen;

               —

               De beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2009 in die zin wijzigen dat het aangevraagde merk voldoende onderscheidend vermogen heeft zodat er tegen de inschrijving ervan geen bezwaar krachtens artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 bestaat;

               —

               Subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2009 nietig verklaren;

               —

               Verweerder verwijzen in de kosten die voor verzoekster zijn opgekomen in deze hogere voorziening en in de procedures voor het Gerecht en de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante bestrijdt het arrest van het Gerecht op de volgende gronden:

               —

               Het Gerecht heeft het onderscheidend vermogen van rekwirantes aanvraag niet autonoom beoordeeld, maar aan de hand van de vraag of zij al of niet „louter” een reclameslogan was. Rekwirante stelt dat dit blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting en dat de juiste benadering erin bestaat om het onderscheidend vermogen aan de hand van de relevante waren en diensten en het relevante publiek te beoordelen. De conclusie dat in de aanvraag geen sprake is van onderscheidend vermogen omdat de aanvraag louter een reclameslogan zou zijn, berust op een onjuiste toetsing zoals volgt uit vaste rechtspraak.

               —

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te oordelen dat het onderscheidend vermogen van een reclameslogan moeilijker is vast te stellen dan het onderscheidend vermogen van een andere vorm van woordmerk.

               —

               Het Gerecht heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door te stellen dat het een bepaald punt dat met behulp van bewijs had moeten worden aangetoond, als een algemeen bekend feit mocht opvatten, namelijk dat de consument niet de waarde van een merk hecht aan afzetbevorderende beweringen.

               —

               Rekwirante stelt tot slot dat een merk slechts een minimaal onderscheidend vermogen hoeft te hebben om de in artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) genoemde weigeringsgrond uit te sluiten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van 28 april 1999 in zaak T-11/99 R, Firma Léon Van Parys NV e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Verzoek om afgifte van extra invoercertificaten - Procedure in kort geding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
18.9.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 265/15
indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomen-             Beroep, op 22 april 1999 ingesteld door E. O’Hannrachain
clatuur (PB L 160, blz. 20), heeft het Gerecht (Derde kamer),                            tegen Europees Parlement
samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts
en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 29 april 1999 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Zaak T-99/99)
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2) Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten, alsmede in die
     van de Commissie.                                                                         (1999/C 265/31)
(1) PB C 327 van 24 oktober 1998.
                                                                                (Procestaal: Frans)
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN DE VIJFDE                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
   KAMER VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            schappen is op 22 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
                                                                      ingesteld door E. O’Hannrachain, wonende te Luxemburg,
                       van 28 april 1999                              vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten
                                                                      te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
in zaak T-11/99 R, Firma Léon Van Parys NV e.a. tegen                 Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten —                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bananen — Verzoek om afgifte van extra invoercertificaten
— Procedure in kort geding — Kennelijke niet-
                        ontvankelijkheid)                             — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                          bevoegd gezag van 16 juli 1998 waarbij L. V. tot directeur-
                        (1999/C 265/30)                                   generaal van het directoraat-generaal Financiën en finan-
                                                                          ciële controle is benoemd, alsmede het besluit van dezelfde
                                                                          datum om geen gunstig gevolg te geven aan verzoekers
                     (Procestaal: Nederlands)                             sollicitatie naar die post, en, voorzover nodig, het besluit
                                                                          van 21 januari 1999 houdende afwijzing van verzoekers
In zaak T-11/99 R, Firma Léon Van Parys NV, gevestigd te                  klacht;
Antwerpen (België), Pacific Fruit Company NV, gevestigd te
Antwerpen, Pacific Fruchtimport GmbH, gevestigd te Hamburg            — verweerder te verzoeken om overlegging van de nota’s die
(Duitsland), en Pacific Fruit Company Italy SpA, gevestigd te             het secretariaat-generaal op 22 december 1997 en op
Rome, vertegenwoordigd door Ph. Vlaemminck, L. Van Den                    13 en 16 juli 1998 aan het bureau heeft gezonden
Hende en J. Holmens, advocaten te Gent, domicilie gekozen                 (documenten PE 265.77/BUR, PE 271.309/BUR en
hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,                    PE 271.309/BUR/ADD), alsmede van het sollicitatiedossier
advocaten aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie van de                   van L. V. betreffende de post van directeur-generaal van
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. van Vliet), onder-               het directoraat-generaal Financiën en financiële controle;
steund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: R. Silva de
Lapuerta) en Franse Republiek (gemachtigde: K. Rispal-
Bellanger), betreffende een krachtens de artikelen 185 en             — verweerder te veroordelen tot een provisionele schadever-
186 EG-Verdrag ingediend verzoek aan het Gerecht om                       goeding, ex aequo et bono bepaald op 100 000 Euro;
verzoeksters te machtigen — of de Commissie te bevelen de
nodige maatregelen te nemen om verzoeksters toe te laten —            — verweerder in de kosten te verwijzen.
om in 1999 een hoeveelheid bananen in te voeren die
overeenstemt met het gemiddelde van de hoeveelheden die
in de jaren 1994-1996 door verzoeksters in de Europese
Gemeenschap werden binnengebracht en in de Europese
Gemeenschap met een invoercertificaat werden ingeklaard               Middelen en voornaamste argumenten
hetzij door verzoeksters zelf hetzij door een andere licentiehou-
der, of om alle andere voorlopige maatregelen te treffen die
het Gerecht passend voorkomen, heeft de president van de
Vijfde kamer van het Gerecht op 28 april 1999 en beschikking          De middelen en de voornaamste argumenten zijn dezelfde als
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                           die in zaak T-97/99 (Chamier/Parlement).
1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-249/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  13 oktober 2005  — Fintecna tegen Commissie ( Europees Sociaal Fonds — Verlaging van financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/27

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 oktober 2005 — Fintecna tegen Commissie
   (Zaak T-249/02) (1)

   („Europees Sociaal Fonds - Verlaging van financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 86/53)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Fintecna — Finanziaria per i settori industriale e dei servizi Spa (Rome, Italië) [vertegenwoordigers: G. Roberti, A. Franchi en R. De Lisa, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Flynn en A. Aresu, vervolgens E. de March en L. Flynn, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van de brief van de Commissie van 31 maart 2000 betreffende verschillende financiële bijdragen uit het Europees Sociaal Fonds (ESF), verleend aan verschillende operationele programma's onder het communautaire bestek voor bijstandsverlening in het kader van doelstellingen 1, 3 en 4 in Italië (Midden- en Noord-Italië en Mezzogiorno)
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster draagt haar eigen kosten en die van verweerster.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak T-204/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 — Vivartia/BHIM — Kraft Foods Schweiz (milko ΔΕΛΤΑ) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk milko ΔΕΛΤΑ — Ouder gemeenschapsbeeldmerk MILKA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 — Vivartia/BHIM — Kraft Foods Schweiz (milko ΔΕΛΤΑ)
   (Zaak T-204/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk milko ΔΕΛΤΑ - Ouder gemeenschapsbeeldmerk MILKA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 180/80
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vivartia ABEE Proïonton Diatrofis kai Ypiresion Estiasis, voorheen Delta Protypos Viomichania Galaktos AE (Tavros, Griekenland) (vertegenwoordigers: P.-P. Kanellopoulos en V. Kanellopoulos, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Kraft Foods Schweiz Holding AG (Zurich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 juni 2006 (zaak R 540/2005-2) inzake een oppositieprocedure tussen Kraft Foods Schweiz Holding AG en Delta Protypos Viomichania Galaktos AE.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vivartia ABEE Proïonton Diatrofis kai Ypiresion Estiasis wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak T-249/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Combescot/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Psychisch geweld — Bijstandsplicht — Loopbaanontwikkelingrapport over de periode 2001/2002 — Beroep tot nietigverklaring — Ontbreken van procesbelang — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Combescot/Commissie
   (Zaak T-249/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Psychisch geweld - Bijstandsplicht - Loopbaanontwikkelingrapport over de periode 2001/2002 - Beroep tot nietigverklaring - Ontbreken van procesbelang - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2007/C 247/40)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Combescot (Popayan, Colombia) (vertegenwoordigers: A. Maritati en V. Messa, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en M. Velardo, gemachtigden, bijgestaan door S. Corongiu, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, vaststelling dat de gedragingen van verzoekers hiërarchieke meerderen onrechtmatig zijn, erkenning dat verzoeker recht heeft op bijstand en nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 en, anderzijds, betaling van een vergoeding voor de door verzoeker geleden schade
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-504/15: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2017 — Rafhaelo Gutti/EUIPO — Transformados del Sur (CAMISERIA LA ESPAÑOLA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk CAMISERIA LA ESPAÑOLA — Ouder nationaal beeldmerk dat twee gekruiste vlaggen afbeeldt — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/18

         Arrest van het Gerecht van 8 maart 2017 — Rafhaelo Gutti/EUIPO — Transformados del Sur (CAMISERIA LA ESPAÑOLA)
   (Zaak T-504/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk CAMISERIA LA ESPAÑOLA - Ouder nationaal beeldmerk dat twee gekruiste vlaggen afbeeldt - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 129/29)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rafhaelo Gutti, SL (Loja, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Sempere Massa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Uriarte Valiente en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Transformados del Sur, SA (Sevilla, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Salas Martin, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 juli 2015 (zaak R 2424/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Transformados del Sur en Rafhaelo Gutti

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rafhaelo Gutti, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Verzoek van het House of Lords van 5 februari 1998 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Preston e.a. enerzijds en Wolverhampton Healthcare NHS Trust e.a. anderzijds, en tussen Fletcher e.a. enerzijds en Midland Bank plc anderzijds (Zaak C-78/98)

text:
C 184/4               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.6.98
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                                BESCHIKKING VAN HET HOF
     kosten.                                                                                (Eerste Kamer)
                                                                                van 2 april 1998
(1) PB C 74 van 8.3.1997.
                                                                    in zaak C-188/97 P, L. B. Rasmussen tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Kennisgeving van vacature Ð Annulering
                                                                    van lopende procedure Ð Aankondiging van vergelijkend
                                                                    onderzoek Ð Ambt voorbehouden aan onderdanen van
                                                                               nieuwe lidstaten Ð Hogere voorziening)
                                                                                (98/C 184/05)
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Eerste Kamer)                                                    (Procestaal: Frans)
                       van 30 april 1998
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-215/97 (verzoek van het Tribunale di Bologna                              de Jurisprudentie van het Hof)
om een prejudicieÈle beslissing): B. Bellone tegen Yoko-
                          hama SpA (1)                              In zaak C-188/97 P, L. B. Rasmussen, ambtenaar van de
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
(Richtlijn 86/653/EEG Ð Zelfstandige handelsagenten Ð               Dalheim (Luxemburg), vertegenwoordigd door C. Revol-
Nationale regeling volgens welke agentuurovereenkomsten             dini, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende
gesloten door personen die niet in register van agenten zijn        ten kantore van laatstgenoemde, Route de Longwy 180,
                   ingeschreven, nietig zijn)                       betreffende een hogere voorziening tegen het arrest, op
                                                                    18 maart 1997 in zaak T-35/96 tussen L. B. Rasmussen en
                         (98/C 184/04)
                                                                    de Commissie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                    van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) (Jur-
                                                                    Ambt. blz. II-187), en strekkende tot vernietiging van dat
                     (Procestaal: Italiaans)                        arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijge-
                                                                    staan door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Eerste Kamer),
                                                                    samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P.
                                                                    Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                    D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 2 april
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                    als volgt:
In zaak C-215/97, betreffende een verzoek aan het Hof               1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale di
Bologna (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tussen B.         2. Verzoeker wordt in de kosten verwezen.
Bellone en Yokohama SpA, betreffende een prejudicieÈle
beslissing over de uitlegging van Richtlijn 86/653/EEG van          (1) PB C 212 van 12.7.1997.
de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van
de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige han-
delsagenten (PB L 382 van 31.12.1986, blz. 17), heeft het
Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters;
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op
30 april 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           Verzoek van het House of Lords van 5 februari 1998 om
als volgt:                                                          een prejudicieÈle beslissing in de gedingen tussen Preston
                                                                    e.a. enerzijds en Wolverhampton Healthcare NHS Trust
                                                                    e.a. anderzijds, en tussen Fletcher e.a. enerzijds en
                                                                                Midland Bank plc anderzijds
Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986                                       (Zaak C-78/98)
inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten
inzake zelfstandige handelsagenten, staat in de weg aan                                       (98/C 184/06)
een nationale regeling die de geldigheid van een agentuur-
overeenkomst afhankelijk stelt van de inschrijving van de           Het House of Lords heeft bij beschikking van 5 februari
handelsagent in een daartoe bestemd register.                       1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                    23 maart 1998, in de gedingen tussen Preston e.a. ener-
                                                                    zijds en Wolverhampton Healthcare NHS Trust e.a. ander-
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                    zijds, en tussen Fletcher e.a. enerzijds en Midland Bank
                                                                    plc anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                    over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 13.6.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 184/5
Wanneer:                                                                    1. Is de tenuitvoerlegging van artikel 119 via die
                                                                                nationale wet dan verenigbaar met het begin-
                                                                                sel van Gemeenschapsrecht, dat nationale pro-
a) een verzoekster niet kon aansluiten bij een bedrijfspen-                      cesregels op straffe van schending van het
     sioenregeling omdat zij deeltijder was,                                     Gemeenschapsrecht niet ongunstiger mogen
                                                                                zijn dan die welke op soortgelijke nationale
                                                                                vorderingen van toepassing zijn?
b) bijgevolg geen rechten op pensioenuitkeringen heeft
     opgebouwd op basis van haar diensttijd bij haar werk-                  2. Zoniet, wat zijn de relevante criteria ter bepa-
     gever, welke uitkeringen verschuldigd worden bij het                        ling of een ander vorderingsrecht van natio-
     bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, en                            naal recht een nationale vordering is die
                                                                                gelijkt op het recht krachtens artikel 119?
c) verzoekster stelt dat deze behandeling een indirect op                   3. Indien een nationale rechter een soortgelijke
     het geslacht gebaseerde discriminatie in strijd met                         vordering overeenkomstig een van de in punt
     artikel 119 EG-Verdrag is,                                                  2 hierboven geïdentificeerde criteria identifi-
                                                                                ceert, wat zijn dan de relevante criteria naar
                                                                                Gemeenschapsrecht ter bepaling of de proces-
rijzen de volgende drie vragen:
                                                                                regels die soortgelijke vordering(en) beheer-
                                                                                sen, gunstiger zijn dan de procesregels om
1. Is                                                                            rechten krachtens artikel 119 te doen gelden?
     a)   een nationale procesregel krachtens welke een            3. In omstandigheden waarin:
          vordering tot aansluiting bij een bedrijfspensioen-
          regeling (waaruit het recht op pensioenuitkeringen           a)   een werkneemster bij dezelfde werkgever in dienst
          voortvloeit) bij het Industrial Tribunal moet wor-                is geweest op basis van een aantal verschillende
          den ingesteld binnen zes maanden na afloop van                    arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijdvakken
          de dienstbetrekking waarop de vordering betrek-                   en met tussenpozen in de door de arbeidsovereen-
          king heeft;                                                       komsten gedekte tijdvakken;
     b)   een nationale procesregel volgens welke voor de              b)   na afloop van een overeenkomst, geen van par-
          berekening van de op pensioen recht gevende                       tijen is gehouden dergelijke contracten verder aan
          diensttijd van verzoekster moet worden uitgegaan                  te gaan; en
          van de diensttijd die is vervuld na een datum die
          niet eerder valt dan twee jaar vóór de datum van
          haar vordering (ongeacht of de datum waarop                  c)   zij een vordering instelt binnen zes maanden na
          pensioenuitkeringen verschuldigd worden, voor of                  afloop van een latere overeenkomst of latere over-
          na de datum van de vordering valt)                                eenkomsten, doch geen vordering heeft ingesteld
                                                                            binnen zes maanden na een eerdere overeenkomst
                                                                            of eerdere overeenkomsten,
     verenigbaar met het beginsel van Gemeenschapsrecht
     dat nationale procesregels op straffe van schending
     van het Gemeenschapsrecht het verzoekster niet bui-               is een nationale procesregel waaruit volgt dat een vor-
     tensporig moeilijk of praktisch onmogelijk mogen                  dering tot aansluiting bij een bedrijfspensioenregeling
     maken haar rechten krachtens artikel 119 uit te oefe-             waaruit het recht op pensioenuitkeringen voortvloeit,
     nen?                                                              binnen zes maanden na afloop van een arbeidsovereen-
                                                                       komst of de arbeidsovereenkomsten waarop de vorde-
                                                                       ring betrekking heeft, moet worden ingesteld, en die
2. In omstandigheden waarin:                                           derhalve eraan in de weg staat dat de diensttijd onder
                                                                       een vorige overeenkomst of overeenkomsten als op
                                                                       pensioen recht gevende diensttijd kan worden
     a)   rechten krachtens artikel 119 naar nationaal recht           beschouwd, dan verenigbaar met:
          moeten worden afgedwongen via een in 1970
          vóór toetreding van het Verenigd Koninkrijk tot
          de Europese Gemeenschap vastgestelde wet die op              1.   het recht op gelijk loon voor gelijk werk van
          29 december 1975 in werking trad, en die reeds                    artikel 119 EG-Verdrag, en
          vóór 8 april 1976 recht op gelijk loon en gelijk-
          heid van andere contractbepalingen verleende;                2.   het beginsel van Gemeenschapsrecht dat nationale
                                                                            procesregels op straffe van schending van het
     b)   de nationale wet de in vraag 1 hierboven                          Gemeenschapsrecht het verzoekster niet bui-
          bedoelde procesregels bevat;                                      tensporig moeilijk of praktisch onmogelijk mogen
                                                                            maken om haar rechten krachtens artikel 119 uit
                                                                            te oefenen?
     c)   andere wetten houdende verbod van discriminatie
          in de arbeidssituatie en het nationale contracten-
          recht in verschillende termijnen voorzien:


title: Zaak C-149/07: Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/5

         Beroep ingesteld op 15 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-149/07)
   (2007/C 129/07)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door geen bijzondere rechtsvoorschriften vast te stellen voor de verlening van vergunningen voor de parallelimport van gewasbeschermingsmiddelen in Polen;

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 28 EG zijn kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten verboden. De Commissie is van mening dat de Republiek Polen, door geen bijzondere rechtsvoorschriften vast te stellen voor de verlening van vergunningen voor het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen die identiek zijn (in de zin van de rechtspraak van het Hof) met middelen die reeds in Polen op de markt zijn gebracht en zijn ingevoerd uit andere lidstaten waar die beschermingsmiddelen reeds op de markt zijn toegelaten, de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.
   Bij ontbreken van harmonisatie luidt de vaste rechtspraak van het Hof: „Elke handelsregeling van de lidstaten die de intracommunautaire handel, al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren, moet worden beschouwd als een maatregel van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen. ”Het Hof heeft ook voor recht verklaard dat een nationale regeling of handelwijze die ertoe leidt dat de importen zodanig worden gekanaliseerd dat slechts enkele handelaren daartoe kunnen overgaan, terwijl anderen ervan worden uitgesloten, een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking vormt. De procedure volgens welke een voorafgaande vergunning wordt verlangd voor de verkoop van ingevoerde producten, moet uitdrukkelijk bij een voor de nationale autoriteiten bindende handeling met algemene strekking worden vastgesteld. Die procedure moet gemakkelijk toegankelijk zijn en binnen een redelijke termijn worden afgesloten. Dergelijke beginselen van algemene strekking moeten in het nationale recht bestaan om de burgers in staat te stellen van de hun door het gemeenschaprecht toegekende rechten gebruik te maken.
   Hoewel het nieuwe ontwerp tot wijziging van de Poolse regeling door de Commissie kan worden aanvaard, was deze echter niet in werking getreden na het verstrijken van de termijn van twee maanden die in het met redenen omkleed advies van de Commissie voor de beëindiging van de inbreuk was gesteld. Volgens vaste rechtspraak moet het Hof voor de vaststelling of een lidstaat het gemeenschapsrecht heeft geschonden, dit beoordelen op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn. Met sedertdien opgetreden wijzigingen in het nationale recht kan het Hof geen rekening houden.


title: Zaak C-104/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 21 juli 2016 — Europese Commissie/Roemenië (Niet-nakoming — Milieubescherming — Richtlijn 2006/21/EG — Afvalbeheer — Mijnbouw — Bezinkbekkens — Stofemissie — Zwevende fijne stofdeeltjes — Verontreiniging — Volksgezondheid — Verplichte preventieve maatregelen — Artikelen 4 en 13 — Vaststelling van een niet-nakoming)

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/6

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 21 juli 2016 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-104/15) (1)

   ((Niet-nakoming - Milieubescherming - Richtlijn 2006/21/EG - Afvalbeheer - Mijnbouw - Bezinkbekkens - Stofemissie - Zwevende fijne stofdeeltjes - Verontreiniging - Volksgezondheid - Verplichte preventieve maatregelen - Artikelen 4 en 13 - Vaststelling van een niet-nakoming))
   (2016/C 343/08)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Nicolae, E. Sanfrutos Cano en D. Loma-Osorio Lerena, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: R. H. Radu, E. Gane, A. Buzoianu en R. Haţieganu, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te voorkomen dat stof opwaait vanaf het oppervlak van het nieuwe deel van het Boșneag-bekken, is Roemenië de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4 en artikel 13, lid 2, van richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën en houdende wijziging van richtlijn 2004/35/EG.

               2)

               Roemenië wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 4.5.2015.


title: Zaak F-97/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2013 — Thomé/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 — Besluit om geslaagde kandidaat niet aan te werven — Toelatingscriteria — Universitair diploma)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2013 — Thomé/Commissie
   (Zaak F-97/12) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 - Besluit om geslaagde kandidaat niet aan te werven - Toelatingscriteria - Universitair diploma)
   2014/C 9/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Florence Thomé (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en M. G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TABG van de Commissie om verzoekster na haar succesvolle deelname aan vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10-EPA niet aan te werven en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               De besluiten van de Europese Commissie van 11 november 2011 en 5 juni 2012 worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 14 000 EUR aan Thomé.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Thomé.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012, blz. 39.


title: Zaak C-80/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 20 februari 2015 — Robert Fuchs AG/Hauptzollamt Lörrach

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 20 februari 2015 — Robert Fuchs AG/Hauptzollamt Lörrach
   (Zaak C-80/15)
   (2015/C 155/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Robert Fuchs AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Lörrach

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 555, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 (1) houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2286/2003 van de Commissie van 18 december 2003 (2), aldus worden uitgelegd dat ook instructievluchten tegen vergoeding met een helikopter met een leerling/piloot en een leraar aan boord als gebruik voor bedrijfsdoeleinden van een vervoermiddel moeten worden beschouwd?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2286/2003 van de Commissie van 18 december 2003 tot wĳziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 343, blz. 1).


title: Zaak T-247/08: Beroep ingesteld op 20 juni 2008 — C-Content/Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/62

         Beroep ingesteld op 20 juni 2008 — C-Content/Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-247/08)
   (2008/C 209/111)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: C-Content BV ('s-Hertogenbosch, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Meulenbelt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen (Publicatiebureau) inbreuk heeft gemaakt op het gemeenschapsrecht in verband met de in het onderhavige verzoekschrift bedoelde aanbestedingen en overeenkomsten;

               —

               het Publicatiebureau te gelasten verzoeksters kosten en schade te vergoeden, zoals uiteengezet in het verzoekschrift;

               —

               het Publicatiebureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak stelt verzoekster beroep in wegens onrechtmatige daad, wegens schade die zij stelt te hebben geleden ten gevolge van vermeende onregelmatigheden die het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen (Publicatiebureau) in het kader van een aantal aanbestedingsprocedures betreffende diensten in verband met elektronische publicaties zou hebben begaan.
   Verzoekster voert voor elke betwiste aanbestedingsprocedure een aantal gronden voor aansprakelijkheid aan.
   Verzoekster stelt dat het Publicatiebureau het beginsel van goed bestuur en de zorgvuldigheidsplicht alsmede het beginselen van gelijke behandeling, het transparantiebeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen heeft geschonden.

               1.

               In aanbesteding nr. 2034 voor de productie en verveelvoudiging van cd-roms met de series L en C van het Publicatieblad: door de opdracht te gunnen aan een concurrent van verzoekster, ondanks het feit verzoekster de economisch meest voordelige inschrijving had ingediend; door tijdens de aanbestedingsprocedure of nadat de winnende inschrijver was gekozen, de voornaamste specificaties te wijzigen en de vereisten voor de opdracht te versoepelen zonder andere mededingers in te lichten; door te weigeren de resultaten van de aanbesteding terdege te controleren nadat het Publicatiebureau in kennis was gesteld van bezwaren betreffende de uitkomst van de aanbesteding; door geen nieuwe aanbesteding uit te schrijven maar overeenkomst nr. 2034 voort te zetten op basis van beduidend lagere maatstaven.

               2.

               In aanbesteding nr. 6019 voor dienstverlening in verband met elektronische publicaties, met name supplement (S) van het Publicatieblad, na de toetreding van tien nieuwe lidstaten: door de aanbesteding krachtens artikel 101 van verordening (EG) nr. 1605/2002 (1) te annuleren omdat vertrouwelijke informatie openbaar was gemaakt; verzoekster betoogt dat de gestelde openbaarmaking geen invloed kon hebben op de uitkomst van de aanbesteding aangezien de informatie reeds algemeen bekend was en de offertes toen reeds waren ingediend. Voorts stelt verzoekster dat het Publicatiebureau geen afdoende motivering heeft gegeven. Ten slotte betoogt zij dat de annulering aanzienlijke schade heeft toegebracht aan verzoekster, die de meest voordelige van de twee overgebleven offertes in de geannuleerde aanbesteding had ingediend.

               3.

               In aanbesteding nr. 1695 voor dienstverlening in verband met elektronische publicaties, en met name supplement (S) van het Publicatieblad: door de verlenging van overeenkomst nr. 1695 te gebruiken om deze te wijzigen. Verzoekster stelt dat er geen wettelijke grondslag voor het Publicatiebureau was voor verlenging van de overeenkomst of om verlenging ervan toe te staan en bijgevolg om deze te wijzigen door te veranderen van onderaannemer. Volgens verzoekster heeft het Publicatiebureau verzuimd om serieus te onderhandelen over of onderzoek te doen naar de mogelijkheid om verzoekster voor het resterende tijdvak aan te houden als voornaamste onderaannemer.

         Verzoekster betoogt dat zij als rechtstreeks gevolg van bovenvermelde inbreuken haar positie als softwareleverancier van het Publicatiebureau heeft verloren en aanzienlijke kosten heeft gemaakt en schade en winstderving heeft geleden, en zij acht het Publicatiebureau aansprakelijk om deze te vergoeden.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Zaak T-48/01: Beroep, op 28 februari 2001 ingesteld door François Vainker en Brenda Vainker tegen Europees Parlement

text:
C 186/8                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30.6.2001
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 28 februari 2001 ingesteld door François                     Ingevolge de artikelen 236 en 288 EG vordert verzoeker
   Vainker en Brenda Vainker tegen Europees Parlement                   schadevergoeding voor het door hem naar zijn zeggen als
                                                                        gevolg van zijn ziekte ondervonden leed en schadevergoeding
                          (Zaak T-48/01)                                voor het leed dat hem door de beweerdelijk onjuiste behande-
                                                                        ling van zijn verzoek door verweerder is berokkend.
                         (2001/C 186/12)
                                                                        Verzoekster vordert schadevergoeding wegens het leed dat
                                                                        haar door de beweerdelijk onjuiste behandeling van het
                        (Procestaal: Engels)                            verzoek van haar echtgenoot door verweerder is berokkend.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 februari 2001 beroep ingesteld tegen het
Europees Parlement door François Vainker en Brenda Vainker,
vertegenwoordigd door J. Grayston en A. Bywater van het
kantoor Eversheds, Brussel (België).
                                                                        Beroep, op 5 maart 2001 ingesteld door Joachim Fronia
Verzoeker vordert dat het Gerecht verweerder veroordeelt tot               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
betaling aan verzoeker van:
—     bepaalde bedragen als schadevergoeding;                                                     (Zaak T-51/01)
—     een rente van 8 % over het uiteindelijk ingevolge de
      Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de                                      (2001/C 186/13)
      Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroeps-
      ziekten toe te kennen bedrag; en
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     elk ander rentebedrag dat het Gerecht passend acht; en
—     hetzij een jaarlijks aan verzoeker vanaf de leeftijd van          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      62 jaar uit te keren bedrag ter vergoeding van de derving         schappen is op 5 maart 2001 beroep ingesteld tegen de
      van pensioenrechten, hetzij enig ander door het Gerecht           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Joachim
      in redelijkheid vast te stellen bedrag.                           Fronia, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door
                                                                        J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
Verzoekster vordert dat het Gerecht:                                    te Luxemburg.
—     verweerder veroordeelt tot betaling van bepaalde bedra-           Verzoeker vordert dat het Gerecht:
      gen aan verzoekster voor het leed dat zij heeft ondervon-
      den als gevolg van het gedrag van verweerder tijdens de           —     nietig verklaart het besluit om hem niet te handhaven als
      procedure betreffende het verzoek van verzoeker tot                     ten tijde van de herstructurering dienstdoend eenheids-
      erkenning dat hij lijdt aan een beroepsziekte en de                     hoofd en het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie naar
      aanvraag van schadevergoeding daarvoor en tot vergoe-                   de functies van eenheidshoofd van de eenheden DG
      ding van niet-vergoede ziektekosten ingevolge de voor-                  EAC/A/4, DG EAC/C/2 en DG EAC/C/5 en hem aan te
      schriften.                                                              stellen als persoonlijk adviseur bij DG Onderwijs en
                                                                              Cultuur;
Tezamen vorderen verzoekers dat het Gerecht:
                                                                        —     verweerster in de kosten verwijst.
—     verweerder veroordeelt tot betaling van alle kosten van
      beide verzoekers, de kosten van dit beroep op het Gerecht
      daaronder begrepen.                                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker was eenheidshoofd bij Directoraat-generaal XX-
Middelen en voornaamste argumenten                                      II/A/4 „Bevordering van het vreemde-talenonderwijs, open en
                                                                        afstandsonderwijs, volwasseneneducatie”. Op 24 september
Verzoeker, voormalig ambtenaar van verweerder, heeft een                1999 besloot de Commissie tot het in het leven roepen van
ziekte opgelopen die later heeft geleid tot zijn blijvende              een nieuw Directoraat-generaal „Onderwijs, audiovisueel beleid
invaliditeit. Naar zijn mening is deze ziekte een beroepsziekte,        en cultuur”, waarin de diensten van het voormalig Directoraat-
die hij heeft opgelopen als rechtstreeks gevolg van het feit dat        generaal X (gedeeltelijk) en het voormalig Directoraat-gene-
de instelling heeft nagelaten een veilig arbeidssysteem in te           raal XXII een plaats kregen, en waardoor het aantal eenheden
voeren en/of te handhaven, en waarvoor hij verzocht heeft               van 39 werd teruggebracht tot 28. Verzoekers vroegere
om erkenning door verweerder alsmede schadevergoeding                   eenheid werd opgesplitst in drie nieuwe. De Commissie besloot
daarvoor. Volgens verzoekers is dit verzoek vervolgens ingewil-         verzoekers sollicitatie naar de drie functies van eenheidshoofd
ligd, ofschoon verweerder de procedure betreffende de schade-           niet te aanvaarden en hem aan te stellen als persoonlijk
vergoeding nog niet heeft afgerond.                                     adviseur bij het nieuwe Directoraat-generaal.


title: Zaak T-237/17: Beroep ingesteld op 24 april 2017 — Spanje/Commissie

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/24

         Beroep ingesteld op 24 april 2017 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-237/17)
   (2017/C 202/40)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Gavela Llopis, Abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2017) 766 final van de Commissie van 14 februari 2017 houdende onttrekking aan financiering door de Europese Unie van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het ELGF of in het kader van het Elfpo, voor zover het het Koninkrijk Spanje, sector groenten en fruit, in verband met onderzoek FV 2011/003/ES, betreft

               —

               verwijzing van de verwerende instelling in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 11, lid 1, onder a) en d), punt 3, van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB 1996, L 297, blz. 1), en van artikel 14, lid 2, van verordening (EG) nr. 1432/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de erkenning van telersverenigingen en de voorlopige erkenning van telersgroepen (PB 2003, L 203, blz. 18) juncto artikel 3, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 1182/2007 van de Raad van 26 september 2007 tot vaststelling van specifieke voorschriften voor de sector groenten en fruit, tot wijziging van de richtlijnen 2001/112/EG en 2001/113/EG en de verordeningen (EEG) nr. 827/68, (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96, (EG) nr. 2826/2000, (EG) nr. 1782/2003 en (EG) nr. 318/2006 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2202/96 (PB 2007, L 273, blz. 1), en artikel 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB 2003, L 270, blz. 1).

                           —

                           Het Koninkrijk Spanje is van mening dat de Commissie, met betrekking tot producentenorganisatie Tilla Huelva, artikel 11, onder a), van verordening nr. 2200/96 heeft geschonden, door — terwijl de producentenorganisatie Tilla Huelva te allen tijde heeft bestaan uit producenten, zodat de in artikel 11, lid 1, onder d), punt 3, van verordening nr. 2200/96 en in artikel 14 van verordening nr. 1432/2003 van de Commissie juncto artikel 2, onder a), van verordening nr. 1782/2003 vervatte regels inzake democratische controle waren vervuld — ervan uit te gaan dat drie leden van deze producentenorganisatie niet voldeden aan het vereiste van het zijn van „producent”, zodat aan de voorwaarden van artikel 11 betreffende democratische controle niet zou zijn voldaan.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 52, lid 2, van verordening (EU) 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2003, L 347, blz. 549).

                           —

                           Volgens verzoeker is de methode van de forfaitaire schatting, die bij de financiële correctie was toegepast op Andalusië, in strijd met het huidige artikel 52, lid 2, van verordening 1306/2013 (dat in de plaats is gekomen van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005) en de in document nr. VI/5330/97 vervatte richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties. De forfaitaire correctie is ontoelaatbaar en in elk geval onevenredig. Er had een gerichte correctie moeten plaatsvinden op die gebieden waarop daadwerkelijk gebreken bestonden. Subsidiair had de forfaitaire correctie 5 % moeten bedragen.


title: Zaak T-233/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 juli 2007 door Maddalena Lebedef-Caponi tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 april 2007 in zaak F-71/06, Lebedef-Caponi/Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/39

         Hogere voorziening ingesteld op 5 juli 2007 door Maddalena Lebedef-Caponi tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 april 2007 in zaak F-71/06, Lebedef-Caponi/Commissie
   (Zaak T-233/07 P)
   (2007/C 211/74)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Maddalena Lebedef-Caponi (Senningerberg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 april 2007 in zaak F-71/06 te vernietigen;

               —

               rekwirantes vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen en, dientengevolge, het beroep in zaak F-71/06 ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken te verwijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten en de honoraria.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In haar hogere voorziening vordert rekwirante vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij is verworpen haar beroep strekkende tot nietigverklaring van haar loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2004.
   Tot staving van haar hogere voorziening stelt rekwirante dat het Gerecht voor ambtenarenzaken de feiten onjuist heeft uitgelegd en beoordeeld, waardoor het de negatieve beoordelingen over rekwirante in het betrokken loopbaanontwikkelingrapport gegrond heeft verklaard.


title: Beroep, op 16 september 1996 ingesteld door "Y" tegen Europees Parlement (Zaak T-144/96)

text:
 23 . 11 . 96           | NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 354/29
       — De Commissie heeft de Raad geen voorstel voor een                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
           algemene lijst voorgelegd vóór de inwerkingtreding
           van Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92 .                            — nietig te verklaren het door verweerder op 19 januari
       — Geen bekendmaking van een produktdossier voor                           1996 genomen besluit om jegens verzoeker de maatregel
           feta .                                                                tuchtrechtelijk ontslag te nemen;
       — Geen bekendmaking van de lijst bij de erkende                       — nietig te verklaren het door verweerder op 17 juni 1996
           controlerende instanties .
                                                                                uitdrukkelijk genomen besluit tot afwijzing van de
                                                                                klacht van 5 maart 1996 ;
       — De Commissie heeft haar beslissing om feta te
           registreren , niet genomen volgens een goede admini
           stratieve praktijk .                                              — het Europees Parlement in de kosten te verwijzen .
3 . Feta voldoet niet aan de voorwaarden voor registratie
       overeenkomstig Verordening ( EEG ) nr . 2081 /92 , en de              Middelen en voornaamste argumenten
       registratie van feta is derhalve in strijd met bepalingen
       ter uitvoering van het Verdrag ( artikel 173 , tweede                 Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van
       alinea ):                                                             de motiveringsplicht. In dit verband zet hij uiteen, dat het
                                                                             bestreden tuchtrechtelijk besluit is gebaseerd op een tegen
       — Feta is een soortnaam .
                                                                             hem gewezen strafvonnis van de Rechtbank van eerste
                                                                             aanleg te Brussel , doch geen rekening houdt met de
       — De benaming „ feta " voldoet niet aan de voorwaar                  verzachtende omstandigheden die de Rechtbank in twee
           den voor registratie als indirecte oorsprongsbena
                                                                             opeenvolgende stadia van de strafzaak in aanmerking heeft
           ming uit hoofde van artikel 2 , lid 3 , van Verordening
                                                                             genomen . Volgens verzoeker heeft het tuchtrechtelijk gezag
           ( EEG ) nr . 2081 /92 .
                                                                             niet voldaan aan zijn motiveringsplicht, die inhoudt dat het
                                                                             alle relevante gegevens moet onderzoeken alvorens een
4 . De registratie van feta is in strijd met fundamentele                    zware maatregel zoals tuchtrechtelijk ontslag te nemen, en
       beginselen van Gemeenschapsrecht en derhalve ook met                  heeft het dus een kennelijke beoordelingsfout begaan .
       het Verdrag, inzonderheid de artikelen 6 en 40 , lid 3 , en
       het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrou
       wen ( artikel 173 , tweede alinea ):                                  Verzoeker beroept zich ook op schending van de zorgplicht.
                                                                             Hij verwijt het tuchtrechtelijk gezag immers geen rekening te
      — De registratie van feta als beschermde oorspongsbe                  hebben gehouden met zijn gezondheidstoestand , die noch
           naming ten gunste van Griekse producenten, vormt                  tans volgens de strafrechter een beperkte gevangenisstraf
           jegens verzoeksters een schending van het in de                   rechtvaardigde, met opschorting onder de enkele voor
           artikelen 6 en 40 , lid 3 , van het Verdrag neergelegde           waarde dat verzoeker zich medisch zou laten begeleiden .
           discriminatieverbod .                                            Volgens verzoeker rechtvaardigde een redelijke toepassing
                                                                             van de zorgplicht een lichte tuchtmaatregel, in plaats van een
      — De registratie van feta in Verordening ( EG ) nr . 1 107/            zware zoals tuchtrechtelijk ontslag.
           96 is in strijd met het vertrouwensbeginsel .
                                                                            Ten slotte betoogt verzoeker, dat het tuchtrechtelijk besluit
(') PB nr . L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .                             de rechten van de verdediging schendt, voor zover het in zijn
( : ) PB nr . L 208 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                           overwegingen verwijst naar zijn „ houding na " de hem
                                                                            verweten feiten , zonder dat dit begrip met precieze feiten
                                                                            wordt gestaafd .
Beroep , op 16 september 1996 ingesteld door „ Y " tegen
                          Europees Parlement
                           ( Zaak T-144/96 )
                              ( 96/C 354/58 )                               Beroep, op 19 september 1996 ingesteld door M. da Graga
                                                                            de Abreu tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                          (Procestaai: Frans)                                                      ( Zaak T-146/96 )
                                                                                ( 96/C 354/59 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 16 september 1996 beroep ingesteld tegen
Europees Parlement door „ Y ", vertegenwoordigd door                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
G. Collin , advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende                schappen is op 19 september 1996 beroep ingesteld tegen
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson S.ar.l ., rue de Cessange                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door M.
30 .                                                                        da Graca de Abreu , wonende te Luxemburg, vertegenwoor


title: Zaak C-524/14 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2016 — Europese Commissie/Hansestadt Lübeck, rechtsopvolgster van Flughafen Lübeck GmbH (Hogere voorziening — Staatssteun — Luchthavengelden — Artikel 108, lid 2, VWEU — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Ontvankelijkheid van het beroep tot nietigverklaring — Individueel geraakte persoon — Procesbelang — Artikel 107, lid 1, VWEU — Selectiviteitsvoorwaarde)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2016 — Europese Commissie/Hansestadt Lübeck, rechtsopvolgster van Flughafen Lübeck GmbH
   (Zaak C-524/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Luchthavengelden - Artikel 108, lid 2, VWEU - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Ontvankelijkheid van het beroep tot nietigverklaring - Individueel geraakte persoon - Procesbelang - Artikel 107, lid 1, VWEU - Selectiviteitsvoorwaarde))
   (2017/C 053/03)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche, R. Sauer en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Hansestadt Lübeck, rechtsopvolgster van Flughafen Lübeck GmbH (vertegenwoordigers: M. Núñez Müller en I. Ruck, Rechtsanwälte)

      Interveniënten aan de zijde van de andere partij in de procedure: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en K. Petersen, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. A. Sampol Pucurull, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Hansestadt Lübeck.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk Spanje dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Zaak T-156/13: Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Petro Suisse Intertrade/Raad

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/23

         Beroep ingesteld op 14 maart 2013 — Petro Suisse Intertrade/Raad
   (Zaak T-156/13)
   2013/C 147/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Petro Suisse Intertrade Co. SA (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta, N. Pilkington en D. Sellers, lawyers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 (PB L 356, blz. 71), houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 (PB L 356, blz. 55), houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig te verklaren, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan, die betrekking hebben op schending van een wezenlijk vormvoorschrift en van de Verdragen en de voor de toepassing daarvan geldende rechtsregels: schending van het recht om te worden gehoord, schending van de verplichting om betrokkene naar behoren in te lichten, ontoereikende motivering, schending van het recht van verweer, kennelijke beoordelingsfout en schending van het grondrecht op eigendom.
   Volgens verzoekster heeft de Raad nagelaten haar te horen, zonder dat contra-indicaties dat rechtvaardigden. Voorts heeft de Raad verzoekster niet correct geïdentificeerd bij de vaststelling van het besluit en de verordening jegens haar noch in zijn kennisgeving en in elk geval waren deze handelingen ontoereikend gemotiveerd. Verzoekster kreeg geen antwoord op haar verzoeken om bevestiging dat deze handelingen haar betroffen, om verdere ontwikkeling van de motivering en om toegang tot documenten, afgezien van een korte brief met bevestiging van ontvangst. Volgens verzoekster heeft de Raad aldus haar recht van verweer geschonden: zij heeft niet de kans gekregen om haar standpunt over de conclusies van de Raad naar behoren kenbaar te maken, aangezien deze conclusies niet aan haar zijn meegedeeld. Anders dan de Raad stelt, is verzoekster geen dekmantelbedrijf onder zeggenschap van de National Iranian Oil Company (NIOC) en daarnaast heeft de Raad hoe dan ook niet aangetoond dat zeggenschap van NIOC over verzoekster een economisch voordeel voor de Iraanse Staat zou opleveren dat in strijd zou zijn met de doelstelling van het bestreden besluit en de bestreden verordening. Tot slot heeft de Raad, door beperking van verzoeksters mogelijkheid om overeenkomsten te sluiten, het fundamentele eigendomsrecht geschonden door maatregelen vast te stellen waarvan niet vaststaat dat zij evenredig zijn.


title: Zaak C-305/14: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Satu Mare — Roemenië) — Sergiu Lucian Băbășan/Inspectoratul Județean de Poliție Satu Mare (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Nationale wettelijke regeling volgens welke een voorafgaande vergunning vereist is om een openbare bijeenkomst te organiseren — Geen uitvoering van het Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/11

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 10 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Satu Mare — Roemenië) — Sergiu Lucian Băbășan/Inspectoratul Județean de Poliție Satu Mare
   (Zaak C-305/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Nationale wettelijke regeling volgens welke een voorafgaande vergunning vereist is om een openbare bijeenkomst te organiseren - Geen uitvoering van het Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2015/C 146/17)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Satu Mare

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sergiu Lucian Băbășan

      Verwerende partij: Inspectoratul Județean de Poliție Satu Mare

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen die het Tribunalul Satu Mare (Roemenië) bij beschikking van 7 maart 2014 heeft gesteld.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Zaak C-485/08 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2010 — Claudia Gualtieri/Europese Commissie (Hogere voorziening — Gedetacheerde nationale deskundige — Dagvergoeding — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 april 2010 — Claudia Gualtieri/Europese Commissie
   (Zaak C-485/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gedetacheerde nationale deskundige - Dagvergoeding - Beginsel van gelijke behandeling)
   2010/C 148/08
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Claudia Gualtieri (vertegenwoordigers: P. Gualtieri en M. Gualtieri, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 10 september 2008, Gualtieri/Commissie (T-284/06), waarbij het Gerecht afwijzend heeft beslist op de vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 januari 2006 houdende afwijzing van verzoeksters verzoek strekkende tot aanpassing, na haar echtscheiding, van het bedrag van de vergoedingen die verschuldigd zijn uit hoofde van artikel 17 van besluit C(2002) 1559 van de Commissie van 30 april 2002 betreffende de regeling die van toepassing is op de gedetacheerde nationale deskundigen, zoals gewijzigd

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               C. Gualtieri wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak C-297/06: Beroep ingesteld op 4 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/24

         Beroep ingesteld op 4 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-297/06)
   (2006/C 212/40)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en I. Chatzigiannis, gemachtigden)

      Verweerster: Helleense Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/85/EG (1) van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding van mond- en klauwzeer, tot intrekking van richtlijn 85/511/EEG en van de beschikkingen 89/531/EEG en 91/665/EEG, en tot wijziging van richtlijn 92/46/EEG, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 juni 2004 verstreken.

      (1)  PB L 306 van 22.11.2003, blz. 1.


title: Zaak F-26/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 maart 2015 — CN/Parlement (Openbare dienst — Geaccrediteerde parlementaire medewerkers — Verzoek om bijstand — Psychisch geweld)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/42

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 maart 2015 — CN/Parlement
   (Zaak F-26/14) (1)

   ((Openbare dienst - Geaccrediteerde parlementaire medewerkers - Verzoek om bijstand - Psychisch geweld))
   (2015/C 155/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CN (vertegenwoordigers: L. Levi, C. Bernard-Glanz en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Ecker en S. Alves, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek om bijstand dat verzoeker wegens psychisch geweld heeft ingediend

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Parlement tot stilzwijgende afwijzing van het verzoek om bijstand van CN van 13 februari 2013 wordt nietig verklaard.

               2)

               Het besluit van het Europees Parlement van 18 december 2013 tot afwijzing van de klacht van CN van 26 augustus 2013 wordt nietig verklaard.

               3)

               Het Europees Parlement wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 45  785,29 EUR aan CN.

               4)

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van CN.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014, blz. 56.


title: Zaak C-523/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundessozialgericht — Duitsland) — Walter Larcher/Deutsche Rentenversicherung Bayern Süd [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Artikel 45 VWEU — Artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Ouderdomsuitkeringen — Discriminatieverbod — Werknemer die in een lidstaat voorafgaand aan zijn pensioen onder een stelsel van deeltijdarbeid voor oudere werknemers viel — Inaanmerkingneming voor het ontstaan van het recht op ouderdomspensioen in een andere lidstaat]

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundessozialgericht — Duitsland) — Walter Larcher/Deutsche Rentenversicherung Bayern Süd
   (Zaak C-523/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Artikel 45 VWEU - Artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 - Ouderdomsuitkeringen - Discriminatieverbod - Werknemer die in een lidstaat voorafgaand aan zijn pensioen onder een stelsel van deeltijdarbeid voor oudere werknemers viel - Inaanmerkingneming voor het ontstaan van het recht op ouderdomspensioen in een andere lidstaat])
   (2015/C 065/15)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundessozialgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Walter Larcher

      Verwerende partij: Deutsche Rentenversicherung Bayern Süd

      Dictum

               1)

               Het beginsel van gelijke behandeling zoals neergelegd in artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1992/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006, verzet zich tegen een bepaling van een lidstaat op grond waarvan voor de toekenning van een ouderdomspensioen na deeltijdarbeid voor oudere werknemers is vereist dat de deeltijdarbeid voor oudere werknemers uitsluitend overeenkomstig de nationale bepalingen van die lidstaat is verricht.

               2)

               Het beginsel van gelijke behandeling zoals neergelegd in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1992/2006, moet aldus worden uitgelegd dat voor de erkenning in een lidstaat van deeltijdarbeid voor oudere werknemers die is verricht overeenkomstig de wettelijke regeling van een andere lidstaat, de toepassingsvoorwaarden van de stelsels van deeltijdarbeid voor oudere werknemers van die twee lidstaten moeten worden vergeleken, om geval per geval te bepalen of de vastgestelde verschillen afbreuk kunnen doen aan de verwezenlijking van de legitieme doelstellingen die eerstgenoemde lidstaat nastreeft met de betrokken wettelijke regeling.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak C-577/13: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 maart 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG [Prejudiciële verwijzing — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Artikel 3 — Aanvullend beschermingscertificaat — Voorwaarden voor verkrijging van dit certificaat — Geneesmiddelen die gedeeltelijk of volledig dezelfde werkzame stof bevatten — Opeenvolgend in de handel brengen — Samenstelling van werkzame stoffen — Werkzame stof in de vorm van een geneesmiddel met één enkele werkzame stof reeds eerder op de markt gebracht — Voorwaarden voor verkrijging van meerdere certificaten op basis van eenzelfde octrooi — Wijziging van de werkzame stoffen van een basisoctrooi]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/4

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 12 maart 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk] — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG
   (Zaak C-577/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 3 - Aanvullend beschermingscertificaat - Voorwaarden voor verkrijging van dit certificaat - Geneesmiddelen die gedeeltelijk of volledig dezelfde werkzame stof bevatten - Opeenvolgend in de handel brengen - Samenstelling van werkzame stoffen - Werkzame stof in de vorm van een geneesmiddel met één enkele werkzame stof reeds eerder op de markt gebracht - Voorwaarden voor verkrijging van meerdere certificaten op basis van eenzelfde octrooi - Wijziging van de werkzame stoffen van een basisoctrooi])
   (2015/C 146/04)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd

      Verwerende partij: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

      Dictum

   Artikel 3, onder a) en c), van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een basisoctrooi een conclusie bevat voor een product met een werkzame stof die als enige het voorwerp van de uitvinding vormt, waarvoor de houder van dit octrooi reeds een aanvullend beschermingscertificaat heeft verkregen, alsook een latere conclusie voor een product met een samenstelling van deze werkzame stof en een andere substantie, deze bepaling eraan in de weg staat dat deze houder een tweede aanvullend beschermingscertificaat voor deze samenstelling verkrijgt.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Zaak C-134/06: Beroep ingesteld op  8 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/12

         Beroep ingesteld op 8 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-134/06)
   (2006/C 108/20)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Zavvos en H. Støvlbaek)

      Verweerster: Helleense Republiek
   Conclusies van verzoekster
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot het beroep van dierenarts vast te stellen, die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (1), of in elk geval door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 16 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In casu bepaalt artikel 16, lid 1, van richtlijn 2001/19/EG, dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen moeten vaststellen om uiterlijk op 1 januari 2003 aan deze richtlijn te voldoen, en dat zij de Commissie hiervan onverwijld in kennis moeten stellen.
   De Commissie stelt vast, dat Griekenland met betrekking tot het beroep van dierenarts nog niet de nodige maatregelen heeft getroffen.

      (1)  PB L 206 van 31.7.2001, blz. 1


title: Zaak T-160/15: Beroep ingesteld op 1 april 2015 — LG Developpement/BHIM — Bayerische Motoren Werke (MINICARGO)

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/40

         Beroep ingesteld op 1 april 2015 — LG Developpement/BHIM — Bayerische Motoren Werke (MINICARGO)
   (Zaak T-160/15)
   (2015/C 198/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Developpement (Baud, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bayerische Motoren Werke AG (München, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk bevattende het woordelement „MINICARGO” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 278 751

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 januari 2015 in zaak R 596/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.