title: Zaak C-612/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti (Italië) op 24 oktober 2017 — Federazione Italiana Golf (FIG) / Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti (Italië) op 24 oktober 2017 — Federazione Italiana Golf (FIG) / Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze
   (Zaak C-612/17)
   (2018/C 022/34)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte dei Conti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Federazione Italiana Golf (FIG)

      Verwerende partijen: Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT, Ministero dell’Economia e delle Finanze

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen” als bedoeld in punt 20.15 van verordening (EU) nr. 549/2013 (1) (zogeheten „ESR 2010”) ruim worden opgevat opdat ook beleidsbepalende bevoegdheden van sportieve aard („soft law”) en wettelijk vastgelegde erkenningsbevoegdheden voor de verkrijging van rechtspersoonlijkheid en om werkzaam te kunnen zijn in de sportsector daarbij moeten worden inbegrepen, welke beide bevoegdheden in het algemeen betrekking hebben op alle nationale sportfederaties in Italië?

               2)

               Moet de algemene indicator van zeggenschap als bedoeld in punt 20.15 van verordening (EU) nr. 549/2013 („de bevoegdheid om het algemene beleid of programma van een institutionele eenheid te bepalen”) in materiële zin worden opgevat als het vermogen om de beheersactiviteiten van een instelling zonder winstoogmerk te sturen, binden en beïnvloeden, of kan zij in atechnische zin worden geacht ook bevoegdheden van extern toezicht te omvatten die verschillen van de onder a), b), c), d) en e) van punt 20.15 gedefinieerde specifieke indicatoren van zeggenschap (zoals de bevoegdheid om de jaarrekening goed te keuren, accountants te benoemen, de statuten en bepaalde soorten reglementen goed te keuren, het sportbeleid te bepalen of sportprestaties te erkennen)?

               3)

               Kan op grond van de punten 20.15, 4.125 en 4.126 van verordening (EU) nr. 549/2013, in samenhang gelezen, bij de beoordeling of er sprake is van zeggenschap van een overheid, rekening worden gehouden met lidmaatschapsgelden, door te specificeren of een hoog bedrag aan lidmaatschapsgelden, samen met de overige eigen inkomsten, in het licht van de specifieke omstandigheden van de concrete situatie, kan wijzen op een aanzienlijke mate van zelfbeschikking van de instelling zonder winstoogmerk?

      (1)  Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (Voor de EER relevante tekst) (PB 2013, L 174, blz. 1).


title: Zaak C-250/16 P: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 16 november 2017 — Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH/Europese Commissie [Hogere voorziening — Arbitragebeding — Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) — Terugbetaling van een deel van de aan rekwirante uitgekeerde bedragen — Forfaitaire vergoedingen]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 16 november 2017 — Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-250/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Arbitragebeding - Zesde kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2002-2006) - Terugbetaling van een deel van de aan rekwirante uitgekeerde bedragen - Forfaitaire vergoedingen])
   (2018/C 022/11)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH (vertegenwoordiger: M. Núñez Müller, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en F. Moro, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak T-634/16: Arrest van het Gerecht van 29 november 2017 — Montel/Parlement („Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire medewerkers — Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Electa una via — Rechten van verdediging — Bewijslast — Motiveringsplicht — Gewettigd vertrouwen — Politieke rechten — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement — Feitelijke vergissing — Evenredigheid”)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/37

         Arrest van het Gerecht van 29 november 2017 — Montel/Parlement
   (Zaak T-634/16) (1)

   ((„Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire medewerkers - Terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen - Bevoegdheid van de secretaris-generaal - Electa una via - Rechten van verdediging - Bewijslast - Motiveringsplicht - Gewettigd vertrouwen - Politieke rechten - Gelijke behandeling - Misbruik van bevoegdheid - Onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement - Feitelijke vergissing - Evenredigheid”))
   (2018/C 022/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sophie Montel (Saint-Vit, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Sauveur, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer, R. Meyer en A. Jensen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 24 juni 2016 betreffende het van verzoekster terugvorderen van het ten onrechte als vergoeding voor parlementaire medewerkers betaalde bedrag van 77 276,42 EUR, van de kennisgeving van dit besluit, van de in de brieven van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Financiën van het Parlement van 5 en 6 juli 2016 vervatte maatregelen ter uitvoering daarvan, en van de daarop betrekking hebbende debetnota van 4 juli 2016, alsook verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden ten gevolge van met name dit besluit

      Dictum

               1)

               Het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 24 juni 2016 betreffende het van Sophie Montel terugvorderen van het ten onrechte als vergoeding voor parlementaire medewerkers betaalde bedrag van 77 276,42 EUR en de daarop betrekking hebbende debetnota van 4 juli 2016 worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op bedragen die zijn betaald in de periode van februari 2015 tot en met april 2015.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak C-251/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Edward Cussens, John Jennings, Vincent Kingston / T. G. Brosnan [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Artikel 4, lid 3, onder a), en artikel 13, B, onder g) — Vrijstelling van leveringen van gebouwen en het erbij behorend terrein anders dan bedoeld in artikel 4, lid 3, onder a) — Beginsel van het verbod van misbruik — Toepasbaarheid bij het ontbreken van nationale bepalingen waarbij dit beginsel is omgezet — Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Edward Cussens, John Jennings, Vincent Kingston / T. G. Brosnan
   (Zaak C-251/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikel 4, lid 3, onder a), en artikel 13, B, onder g) - Vrijstelling van leveringen van gebouwen en het erbij behorend terrein anders dan bedoeld in artikel 4, lid 3, onder a) - Beginsel van het verbod van misbruik - Toepasbaarheid bij het ontbreken van nationale bepalingen waarbij dit beginsel is omgezet - Rechtszekerheidsbeginsel en beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen])
   (2018/C 022/12)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Edward Cussens, John Jennings, Vincent Kingston

      Verwerende partij: T. G. Brosnan

      Dictum

               1)

               Het beginsel van het verbod van misbruik moet in die zin worden uitgelegd dat het, los van een nationale maatregel die daaraan werking geeft in de nationale rechtsorde, rechtstreeks kan worden toegepast teneinde te weigeren vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde te verlenen voor de verkoop van onroerende goederen als aan de orde in het hoofdgeding, die heeft plaatsgevonden vóór de uitspraak van het arrest van 21 februari 2006, Halifax e.a. (C-255/02, EU:C:2006:121), zonder dat het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van gewettigd vertrouwen zich daartegen verzetten.

               2)

               De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet in die zin worden uitgelegd dat in het geval waarin de in het hoofdgeding aan de orde zijnde transacties ingevolge het beginsel van het verbod van misbruik zouden moeten worden geherdefinieerd, over de transacties die geen misbruik vormen belasting over de toegevoegde waarde kan worden geheven op grondslag van de relevante bepalingen van de nationale regeling die in een dergelijke belastingplicht voorzien.

               3)

               Het beginsel van het verbod van misbruik moet in die zin worden uitgelegd dat, teneinde op basis van punt 75 van het arrest van 21 februari 2006, Halifax e.a. (C-255/02, EU:C:2006:121), te bepalen of het wezenlijke doel van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde transacties al dan niet bestaat in het verkrijgen van een belastingvoordeel, afzonderlijk rekening dient te worden gehouden met het doel van de huurovereenkomsten die voorafgingen aan de verkoop van de in het hoofdgeding aan de orde zijnde onroerende goederen.

               4)

               Het beginsel van het verbod van misbruik moet in die zin worden uitgelegd dat de levering van onroerende goederen als aan de orde in het hoofdgeding, erop neer kan komen dat een belastingvoordeel wordt verkregen dat in strijd is met het doel van de relevante bepalingen van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) wanneer deze onroerende goederen, vóór de verkoop ervan aan derden, nog niet daadwerkelijk zijn gebruikt door de eigenaar of de huurder ervan. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.

               5)

               Het beginsel van het verbod van misbruik moet in die zin worden uitgelegd dat het toepassing vindt in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding, die de eventuele vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor een transactie inzake de levering van onroerende goederen betreft.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak T-750/17: Beroep ingesteld op 10 november 2017 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych / Commissie

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/51

         Beroep ingesteld op 10 november 2017 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych / Commissie
   (Zaak T-750/17)
   (2018/C 022/68)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: P. Hoffman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 29 augustus 2017 houdende weigering van toegang tot de opmerkingen van de Europese Commissie en het uitvoerig gemotiveerde standpunt van de Republiek Malta in het kader van de kennisgevingsprocedure 2016/398/PL betreffende een voorstel tot wijziging van de Poolse kansspelenwet;

               —

               verwijzing van de Commissie in haar eigen kosten en in die van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste opvatting van de feiten en schending van artikel 296 VWEU

                           —

                           Verzoekster voert aan dat het besluit is gebaseerd op verschillende feitelijk onjuiste verklaringen, waaronder de bewering dat de aangemelde maatregel een antwoord vormt op de aanmaningsbrief van de Commissie en dient om de verschillende maatregelen uiteen te zetten die Polen heeft genomen om een inbreuk — die het voorwerp van die aanmaningsbrief is — te verhelpen, te weten bepaalde voorwaarden voor het verkrijgen van vergunningen om in Polen gokdiensten aan te bieden, ook al zijn die voorwaarden in werkelijkheid meer dan twee jaar geleden door Polen opgeheven en staat de aangemelde maatregel volledig los van de aanmaningsbrief van de Commissie.

               2.

               Tweede middel: schending van overwegingen 3, 7 en 9, en artikel 5, lid 4, van richtlijn 2015/1535 (1), en van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 (2)

                           —

                           Verzoekster betoogt, in het licht van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-331/15 P, Frankrijk / Schlyter (3), dat de Commissie, door zich te baseren op een algemene aanname en door niet aan te tonen dat openbaarmaking van de gevraagde documenten tot concrete en daadwerkelijke ondermijning van de inbreukprocedure zou leiden, het aan richtlijn 2015/1535 inherente transparantiebeginsel heeft geschonden.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 en van artikel 296 VWEU

                           —

                           Volgens verzoekster kan de Commissie, wegens de duur van de inbreukprocedure en haar vermeende verzuim om in deze procedure binnen een redelijk tijdsbestek daadwerkelijk stappen te ondernemen, haar weigering niet baseren op de noodzaak het doel van die procedure te beschermen.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 en van artikel 296 VWEU, alsmede onjuiste opvatting van de feiten

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de gevraagde documenten niet onder een of ander algemeen vermoeden vallen. De stelling van de Commissie dat de kennisgevingsprocedure en de inbreukprocedure „onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden”, is feitelijk onjuist en te vaag. Hoe dan ook kan de Commissie niet aantonen dat voor de documenten een algemeen vermoeden geldt aangezien dit uitsluitend afhangt van het antwoord op de vraag of zij deel uitmaken van het inbreukdossier. Het passende criterium om uit te maken of een document deel uitmaakt van het inbreukdossier bestaat in de vraag of de Commissie in het kader van een voorgenomen of lopende inbreukprocedure in het bezit is gekomen van het document, met andere woorden of de Commissie in het kader van een dergelijke procedure of met het oog op het inleiden ervan het document heeft opgesteld, ontvangen, aangevraagd, enz. Volgens verzoekster is in casu niet aan dat criterium voldaan.

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 en van artikel 296 VWEU

                           —

                           De loutere omstandigheid dat de Commissie voornemens is rekening te houden met het uitvoerig gemotiveerde standpunt van Malta en dit te gebruiken in haar dialoog met Polen in het kader van de lopende inbreukprocedure kan een weigering tot openbaarmaking ervan niet rechtvaardigen.

               6.

               Zesde middel: schending van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001

                           —

                           Verzoekster betoogt dat, gelet op de duur van de inbreukprocedure en de inhoud, de aard en de context van de gevraagde documenten, de openbaarmaking ervan in geen enkel opzicht kan leiden tot ondermijning van de bescherming van een dergelijke procedure, hetgeen bijgevolg een weerlegging van het algemene vermoeden van niet-openbaarmaking inhoudt.

               7.

               Zevende middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 en van artikel 296 VWEU

                           —

                           Volgens verzoekster had de Commissie de gevraagde documenten in ieder geval gedeeltelijk moeten openbaar maken, dat wil zeggen na verwijzingen naar punten betreffende online kansspeldiensten, die het voorwerp van de inbreukprocedure vormen, te hebben geschrapt.

               8.

               Achtste middel: schending van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 en van artikel 296 VWEU

                           —

                           Volgens verzoekster bestaat er een hoger openbaar belang om kennis te nemen van de reactie van de Commissie op een aangemelde maatregel die fundamentele vrijheden en grondrechten in de EU schendt. Verzoekster stelt dat de Commissie niet heeft uitgelegd waarom zij dit belang minder belangrijk acht dan het belang om openbaarmaking te weigeren.

      (1)  Richtlijn (EU) 2015/1535 van het Europees Parlement en de Raad van 9 september 2015 betreffende een informatieprocedure op het gebied van technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (Voor de EER relevante tekst) (PB 2015, L 241, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).

      (3)  Arrest van 7 september 2017, Frankrijk/Schlyter (C-331/15 P, EU: C:2017:639).


title: Zaak T-687/16: Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Nadal Esteban (STYLO & KOTON) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk STYLO & KOTON — Absolute weigeringsgrond — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Geen kwade trouw”]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/37

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret/EUIPO — Nadal Esteban (STYLO & KOTON)
   (Zaak T-687/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk STYLO & KOTON - Absolute weigeringsgrond - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Geen kwade trouw”])
   (2018/C 022/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ (Istanbul, Turkije) (vertegenwoordigers: J. Güell Serra en E. Stoyanov Edissonov, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënt voor het Gerecht: Joaquín Nadal Esteban (Alcobendas, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Donoso Romero, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2016 (zaak R 1779/2015-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret en Nadal Esteban

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Koton Mağazacilik Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Zaak C-308/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Kozuba Premium Selection sp. z o.o. / Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 12, leden 1 en 2 — Artikel 135, lid 1, onder j) — Belastbare handelingen — Vrijstelling van de levering van een gebouw — Begrip „eerste ingebruikneming” — Begrip „verbouwing”]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Kozuba Premium Selection sp. z o.o. / Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
   (Zaak C-308/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 12, leden 1 en 2 - Artikel 135, lid 1, onder j) - Belastbare handelingen - Vrijstelling van de levering van een gebouw - Begrip „eerste ingebruikneming” - Begrip „verbouwing”])
   (2018/C 022/14)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kozuba Premium Selection sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

      Dictum

   Artikel 12, leden 1 en 2, en artikel 135, lid 1, onder j), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die de vrijstelling van belasting over de toegevoegde waarde voor de levering van een gebouw afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de eerste ingebruikneming daarvan heeft plaatsgevonden in het kader van een belastbare handeling. Diezelfde bepalingen moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat een dergelijke nationale regeling aan die vrijstelling de voorwaarde verbindt dat bij „verbetering” van een bestaand gebouw de uitgaven daarvoor niet méér bedragen dan 30 % van de beginwaarde van dat gebouw, mits dat begrip „verbetering” op dezelfde wijze wordt uitgelegd als het begrip „verbouwing” in artikel 12, lid 2, van richtlijn 2006/112, dat wil zeggen in die zin dat het betrokken gebouw veranderingen van betekenis heeft ondergaan die zijn bedoeld om het gebruik ervan te wijzigen of om de omstandigheden waaronder het wordt betrokken, ingrijpend aan te passen.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak T-244/17: Beschikking van het Gerecht van 17 november 2017 — António Conde & Companhia/Commissie

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/62

         Beschikking van het Gerecht van 17 november 2017 — António Conde & Companhia/Commissie
   (Zaak T-244/17) (1)

   (2018/C 022/84)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 231 van 17.7.2017.


title: Zaak C-381/16: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Salvador Benjumea Bravo de Laguna / Esteban Torras Ferrazzuolo [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Uniemerk — Artikel 16 — Merk als deel van het vermogen — Behandeling van het Uniemerk als nationale merken — Artikel 18 — Overgang van een merk ingeschreven op naam van de gemachtigde of vertegenwoordiger van de merkhouder — Nationale bepaling op grond waarvan een vordering kan worden ingesteld tot revindicatie van de eigendom van een nationaal merk bij de inschrijving waarvan is gehandeld in strijd met de rechten van de houder of een wettelijke of contractuele verplichting niet is nagekomen — Verenigbaarheid met verordening nr. 207/2009]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/13

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Salvador Benjumea Bravo de Laguna / Esteban Torras Ferrazzuolo
   (Zaak C-381/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Uniemerk - Artikel 16 - Merk als deel van het vermogen - Behandeling van het Uniemerk als nationale merken - Artikel 18 - Overgang van een merk ingeschreven op naam van de gemachtigde of vertegenwoordiger van de merkhouder - Nationale bepaling op grond waarvan een vordering kan worden ingesteld tot revindicatie van de eigendom van een nationaal merk bij de inschrijving waarvan is gehandeld in strijd met de rechten van de houder of een wettelijke of contractuele verplichting niet is nagekomen - Verenigbaarheid met verordening nr. 207/2009])
   (2018/C 022/16)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Salvador Benjumea Bravo de Laguna

      Verwerende partij: Esteban Torras Ferrazzuolo

      Dictum

   De artikelen 16 en 18 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het [Uniemerk] moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de toepassing op een Uniemerk van een nationale bepaling als in het hoofdgeding, op grond waarvan een persoon die is benadeeld door de inschrijving van een merk waarvoor bij de aanvraag tot inschrijving werd gehandeld in strijd met zijn rechten of een wettelijke of contractuele verplichting niet werd nagekomen, het recht heeft de eigendom van het merk op te eisen, mits de betrokken situatie geen onder artikel 18 van die verordening vallende situatie is.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Beschikking van het Hof van 11 oktober 2017 in zaak E-7/12 COSTS — Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Begroting van kosten — Invorderbare kosten — Achterstandsrente)

text:
               25.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/21

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 11 oktober 2017
   in zaak E-7/12 COSTS
   Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      (Begroting van kosten — Invorderbare kosten — Achterstandsrente)

   (2018/C 27/09)
   In zaak E-7/11 COSTS, Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK om begroting van de kosten die door het Hof zijn toegewezen in zijn arrest van 9 juli 2013 in zaak E-7/12, Schenker North e.a. tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Jurispr. EVA-Hof 2013, blz. 356, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Ása Ólafsdóttir (ad hoc), rechters, op 11 oktober 2017 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De totale resterende kosten die door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA aan de verzoekers moeten worden betaald, worden vastgesteld op 63 095 EUR.

               2.

               Op dit bedrag is vanaf de betekening van deze beschikking tot de datum van betaling achterstandsrente verschuldigd; het toepasselijke rentepercentage wordt berekend op basis van de rentevoet die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar basisherfinancieringstransacties op de eerste kalenderdag van de maand waarin de betaling verschuldigd is, verhoogd met drie en een half procentpunt.


               25.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/22

         Verzoek van de Oslo tingrett van 25 september 2017 om een advies van het EVA-Hof in de zaak Henrik Kristoffersen tegen de Noorse skifederatie
   (Zaak E-8/17)
   (2018/C 27/10)
   Bij schrijven van 25 september 2017 van de Oslo tingrett (districtsrechtbank van Oslo) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 25 september 2017, om een advies in de zaak Henrik Kristoffersen tegen de Noorse skifederatie, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Welke juridische criteria verdienen bijzondere aandacht bij de beoordeling of een systeem van voorafgaande controle en toestemming van een nationale sportvereniging voor individuele sponsorcontracten van dit type — vóór de overdracht van de aan dergelijke merken verbonden rechten door de federatie — moet worden beschouwd als een beperking op de vrijheid van de atleet om diensten te verlenen krachtens van artikel 36 EER of Richtlijn 2006/123/EG (de dienstenrichtlijn)?

                           a)

                           In hoeverre is de beperkingstoets, zoals die eerder door het Hof van Justitie van de Europese Unie (onder andere in zaak C-51/96) is beschreven voor het regelgevingskader voor sport, van toepassing? Brengen artikel 16 van de dienstenrichtlijn of andere bepalingen van die richtlijn veranderingen mee voor de beperkingstoets?

               2.

               Welke juridische criteria verdienen bijzondere aandacht bij de beoordeling of de concrete weigering van een nationale sportfederatie om individuele sponsorcontracten van atleten van een professionele nationale ploeg goed te keuren — zodat de aan die merken verbonden rechten bij de federatie blijven — moet worden beschouwd als een beperking op de vrijheid van de atleet om diensten te verrichten krachtens artikel 36 EER of Richtlijn 2006/123/EG (de dienstenrichtlijn)?

                           a)

                           Welke gevolgen zal dit hebben voor de beoordeling dat de nationale sportfederatie reeds een geldig contract had gesloten met de belangrijkste sponsor van de nationale ploeg voor het aanbrengen van het logo van het betrokken merk op helmen/hoofddeksels? Is dit van belang bij de beoordeling of er sprake is van een beperking, of, subsidiair, bij de beoordeling of er objectieve en voldoende redenen zijn voor de weigering?

                     Voor zover wordt geacht dat er sprake is van een beperking:

               3.

               Kunnen de gemeenschappelijke stelsels van de nationale sportfederatie (vergunningsstelsel) voor het mogelijke gebruik van het merk door atleten in een individueel contract dan een vergunningsstelsel in de zin van artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2006/123/EG (de dienstenrichtlijn) vormen?

                           a)

                           Zo ja, wordt het vergunningsstelsel dan geregeld bij de artikelen 9 en 10 van hoofdstuk III — vrijheid van vestiging van dienstverrichters — in het geval van een Noorse burger die is geselecteerd voor de nationale ploeg en die financiële activiteiten in verband met zijn deelname in de nationale ploeg verricht die onder het regelgevend kader van de nationale sportfederatie vallen? Of wordt het stelsel geregeld bij artikel 16? En wat is in dat geval het juridische criterium voor de bepaling van het toepasselijke artikel?

               4.

               Moet de nationale rechter bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het stelsel — op grond van artikel 36 EER of van de artikelen 9, 10 of 16 van de dienstenrichtlijn — rekening houden met de bepalingen van de regelgeving en de weigering als losstaand element, of dient hij ook rekening te houden met:

                           —

                           de redenen van de federatie om de marketingrechten te behouden, zoals de financiering van de nationale ploegen of het gebruik van de inkomsten voor andere doeleinden?

                           —

                           de mogelijkheden voor de atleet om een financiële activiteit te verrichten, inclusief de rechten om sponsorcontracten met fabrikanten van uitrusting en eventuele andere marketingcontracten te sluiten?

                           —

                           de vraag of in het licht hiervan het vergunningsstelsel of de weigering om toestemming te verlenen, gerechtvaardigd en evenredig lijkt?

               5.

               Welke gevolgen heeft dit voor de juridische beoordeling dat de goedkeuring van individuele contracten betreffende die merken wordt overgelaten aan de vrije beoordeling van de federatie?

               6.

               In welke eventuele procedurele vereisten voorziet artikel 13 van Richtlijn 2006/123/EG of artikel 36 EER voor de procedures en de besluiten in het kader van een vergunningsstelsel voor individuele marketingcontracten (sponsorcontracten) van een nationale sportfederatie voor commerciële merken, en wat zijn de gevolgen op grond van het EER-recht in geval van niet-naleving van die procedurele vereisten?


title: Beschikking van het Hof van 11 oktober 2017 in zaak E-14/11 COSTS — Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Begroting van kosten — Invorderbare kosten — Achterstandsrente)

text:
               25.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/21

         BESCHIKKING VAN HET HOF
   van 11 oktober 2017
   in zaak E-14/11 COSTS
   Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

      (Begroting van kosten — Invorderbare kosten — Achterstandsrente)

   (2018/C 27/08)
   In zaak E-14/11 COSTS, Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK om begroting van de kosten die door het Hof zijn toegewezen in zijn arrest van 21 december 2012 in zaak E-14/11, Schenker North e.a. tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Jurispr. EVA-Hof 2012, blz. 1178, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Ása Ólafsdóttir (ad hoc), rechters, op 11 oktober 2017 een beschikking gegeven, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De totale resterende kosten die door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA aan de verzoekers moeten worden betaald, worden vastgesteld op 95 944 EUR.

               2.

               Op dit bedrag is vanaf de betekening van deze beschikking tot de datum van betaling achterstandsrente verschuldigd; het toepasselijke rentepercentage wordt berekend op basis van de rentevoet die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar basisherfinancieringstransacties op de eerste kalenderdag van de maand waarin de betaling verschuldigd is, verhoogd met drie en een half procentpunt.


title: Zaak T-401/11 P RENV-RX P: Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — Missir Mamachi di Lusignano e.a. / Commissie (Hogere voorziening — Ambtenarenrecht — Ambtenaren — Moord op een ambtenaar en zijn echtgenote — Regel van concordantie tussen verzoek, klacht en beroep tot schadevergoeding — Verplichting de veiligheid van personeel in dienst van de Unie te verzekeren — Causaal verband — Materiële schade — Hoofdelijke aansprakelijkheid — Inaanmerkingneming van uitkeringen waarin het Statuut voorziet — Immateriële schade — Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade van een overleden ambtenaar — Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade waarop de rechtverkrijgenden van een overleden ambtenaar recht hebben)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/19

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — Missir Mamachi di Lusignano e.a. / Commissie
   (Zaak T-401/11 P RENV-RX P) (1)

   ((Hogere voorziening - Ambtenarenrecht - Ambtenaren - Moord op een ambtenaar en zijn echtgenote - Regel van concordantie tussen verzoek, klacht en beroep tot schadevergoeding - Verplichting de veiligheid van personeel in dienst van de Unie te verzekeren - Causaal verband - Materiële schade - Hoofdelijke aansprakelijkheid - Inaanmerkingneming van uitkeringen waarin het Statuut voorziet - Immateriële schade - Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade van een overleden ambtenaar - Aansprakelijkheid van een instelling voor de immateriële schade waarop de rechtverkrijgenden van een overleden ambtenaar recht hebben))
   (2018/C 032/25)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwiranten: Stefano Missir Mamachi di Lusignano (Shanghai, China) en de zes overige rekwiranten wier namen in de bijlage bij het arrest zijn vermeld (vertegenwoordigers: F. Di Gianni, G. Coppo en A. Scalini, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 12 mei 2011, Missir Mamachi di Lusignano/Commissie (F-50/09, EU:F:2011:55), strekkende tot vernietiging van dit arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van 12 mei 2011, Missir Mamachi di Lusignano/Commissie (F-50/09), wordt vernietigd voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie het middel van niet-ontvankelijkheid heeft aanvaard dat door de Europese Commissie was aangevoerd tegen het verzoek om vergoeding van de immateriële schade die is geleden door Carlo Missir Mamachi di Lusignano, Giustina Missir Mamachi di Lusignano, Filiberto Missir Mamachi di Lusignano en Tommaso Missir Mamachi di Lusignano, de laatste twee vertegenwoordigd door Anne Sintobin.

               2)

               Het arrest van 12 mei 2011, Missir Mamachi di Lusignano/Commissie (F-50/09), wordt vernietigd voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken het middel van niet-ontvankelijkheid heeft aanvaard dat door de Commissie was aangevoerd tegen het verzoek om vergoeding van de immateriële schade die is geleden door Livio Missir Mamachi di Lusignano.

               3)

               Het arrest van 12 mei 2011, Missir Mamachi di Lusignano/Commissie (F-50/09), wordt vernietigd voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken de aansprakelijkheid van de Commissie heeft beperkt tot 40 % van de materiële schade die is geleden door Carlo Missir Mamachi di Lusignano, Giustina Missir Mamachi di Lusignano, Filiberto Missir Mamachi di Lusignano en Tommaso Missir Mamachi di Lusignano, de laatste twee vertegenwoordigd door Sintobin.

               4)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               5)

               De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 3 miljoen EUR aan Carlo Missir Mamachi di Lusignano, Giustina Missir Mamachi di Lusignano, Filiberto Missir Mamachi di Lusignano en Tommaso Missir Mamachi di Lusignano, de laatste twee vertegenwoordigd door Sintobin, vanwege door hen geleden materiële schade, onder aftrek van de uitbetaalde of uit te betalen statutaire uitkeringen die worden geacht deel uit te maken van dit bedrag.

               6)

               De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 100 000 EUR aan Carlo Missir Mamachi di Lusignano vanwege door hem geleden immateriële schade.

               7)

               De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 100 000 EUR aan Giustina Missir Mamachi di Lusignano vanwege door haar geleden immateriële schade.

               8)

               De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 100 000 EUR aan Tomasso Missir Mamachi di Lusignano, vertegenwoordigd door Sintobin, vanwege door hem geleden immateriële schade.

               9)

               De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 100 000 EUR aan Filiberto Missir Mamachi di Lusignano, vertegenwoordigd door Sintobin, vanwege door hem geleden immateriële schade.

               10)

               De Commissie wordt veroordeeld tot hoofdelijke betaling van een bedrag van 50 000 EUR aan Stefano Missir Mamachi di Lusignano en de andere rekwiranten wier namen in de bijlage zijn vermeld, in hun hoedanigheid van erfgenamen van Livio Missir Mamachi di Lusignano, vanwege door hem geleden immateriële schade.

               11)

               De in de punten 6 tot en met 10 hierboven bedoelde vergoedingen worden vermeerderd met vertragingsrente, berekend vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot de volledige betaling tegen de rentevoet die door de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties wordt toegepast, vermeerderd met twee procentpunt.

               12)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               13)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in hogere voorziening.

               14)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-747/17: Beroep ingesteld op 15 november 2017 — UPF/Commissie

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/35

         Beroep ingesteld op 15 november 2017 — UPF/Commissie
   (Zaak T-747/17)
   (2018/C 032/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Union des Ports de France — UPF (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Vannini en E. Moraïtou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit vernietigen;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep tegen besluit C(2017) 5176 final van de Europese Commissie van 27 juli 2017 inzake de door Frankrijk ten uitvoer gebrachte steunregeling nr. SA.38398 (2016/C, ex 2015/E) (hierna: „bestreden besluit”) voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie het recht heeft geschonden door de fiscale maatregel in zijn geheel aan te merken als staatsteun, in strijd met het criterium van de economische aard van de activiteit van Franse havens. De verzoekende partij is van mening dat de Commissie per definitie het recht heeft geschonden met haar besluit dat de belastingvrijstelling ten voordele van de Franse havens staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt, zonder te specificeren dat de kwalificatie als steun beperkt is tot alleen de economische activiteiten van de havens.

               2.

               Het tweede middel houdt in dat de Commissie het recht heeft geschonden toen zij de economische aard van de door de Franse havens verzorgde activiteiten heeft beoordeeld. De verzoekende partij meent dat de Commissie het recht ook heeft geschonden met haar analyse van de economische aard van de door Franse havens ondernomen activiteiten, en wel op twee gronden:

                           —

                           in de eerste plaats is zij in het bestreden besluit volledig voorbij gegaan aan bepaalde van de door de Franse havens ondernomen activiteiten;

                           —

                           in de tweede plaats heeft zij ten aanzien van meerdere andere activiteiten van de Franse havens slechts de algemene beginselen uit de rechtspraak van het HvJEU over de openbare financiering van haveninfrastructuren herhaald, zonder tot conclusies ten aanzien van de al dan niet economische aard van die activiteiten te komen, hoewel dat het criterium voor de toepassing van de staatssteunregels is.

               3.

               Het derde middel ziet op schending van het recht en een ontoereikende motivering voor zover het de voorwaarden inzake de verstoring van de mededinging en de beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten betreft, aangezien de Commissie ten onrechte tot de conclusie is gekomen dat de belastingvrijstelling de mededinging kon verstoren en de handel tussen de lidstaten kon beïnvloeden voor zover het Franse havens in het algemeen en meer specifiek de havens op de eilanden en de havens overzee betreft. Volgens de verzoekende partij is het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd aangezien de Commissie er zonder onderbouwing vanuit is gegaan dat in de onderhavige zaak aan die voorwaarden is voldaan.

               4.

               Met het vierde middel wordt gesteld dat de procedure voor het toezicht op staatsteun in strijd met het recht is gevoerd en dat artikel 108, leden 1 en 2, VWEU, in samenhang met het evenredigheidsbeginsel, is geschonden, aangezien de Commissie de bewijslast heeft omgekeerd en heeft gehandeld alsof bij haar een verzoek om goedkeuring van nieuwe steun was ingediend door van de Franse autoriteiten het bewijs te verlangen dat de regeling inzake de vrijstelling van vennootschapsbelasting ten voordele van de Franse havens met de interne markt verenigbaar was. Door voorts van de Franse autoriteiten te verlangen dat zij bedoelde vrijstellingsregeling eenvoudigweg zouden afschaffen, zonder aan te tonen dat die maatregel niet zodanig kon worden gewijzigd dat die verenigbaar zou worden met de staatssteunregels van de Unie, heeft de Commissie in strijd met artikel 108, leden 1 en 2, VWEU, artikel 2 van verordening nr. 2015/1589 en het evenredigheidsbeginsel gehandeld.

               5.

               Het vijfde middel betreft schending van het beginsel van behoorlijk bestuur omdat de Commissie met haar eis dat de vrijstellingsregeling zou worden afgeschaft terwijl zij andere steunregelingen voor havens in andere lidstaten laat voortbestaan, niet voor eerlijke concurrentievoorwaarden tussen de verschillende Europese havens kan zorgen maar juist voor nieuwe concurrentieverstoringen zorgt, in directe strijd met de aan de Commissie opgedragen rol als hoedster van de goede werking van de interne markt. Laatstgenoemde heeft bijgevolg het beginsel van onpartijdigheid geschonden, dat noodzakelijkerwijs een logisch uitvloeisel is van het beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Zaak C-214/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 november 2017 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — Conley King / The Sash Window Workshop Ltd, Richard Dollar (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Richtlijn 2003/88/EG — Organisatie van de arbeidstijd — Artikel 7 — Vergoeding voor niet-opgenomen jaarlijkse vakantie bij het einde van het dienstverband — Nationale regeling die werknemers verplicht hun jaarlijkse vakantie op te nemen zonder dat het voor die vakantie verschuldigde loon is vastgelegd)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 november 2017 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — Conley King / The Sash Window Workshop Ltd, Richard Dollar
   (Zaak C-214/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers - Richtlijn 2003/88/EG - Organisatie van de arbeidstijd - Artikel 7 - Vergoeding voor niet-opgenomen jaarlijkse vakantie bij het einde van het dienstverband - Nationale regeling die werknemers verplicht hun jaarlijkse vakantie op te nemen zonder dat het voor die vakantie verschuldigde loon is vastgelegd))
   (2018/C 032/02)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Conley King

      Verwerende partijen: The Sash Window Workshop Ltd, Richard Dollar

      Dictum

               1)

               Artikel 7 van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd en het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde recht op een doeltreffende voorziening in rechte moeten aldus worden uitgelegd dat, in het geval van een geschil tussen een werknemer en zijn werkgever over de vraag of de werknemer overeenkomstig eerstgenoemd artikel recht heeft op jaarlijkse vakantie met behoud van loon, zij zich ertegen verzetten dat de werknemer eerst zijn vakantie moet opnemen alvorens kan worden vastgesteld of hij voor die vakantie recht heeft op behoud van loon.

               2)

               Artikel 7 van richtlijn 2003/88 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale bepalingen of praktijken die een werknemer beletten zijn rechten op jaarlijkse vakantie met behoud van loon die hij gedurende opeenvolgende referentieperioden niet heeft uitgeoefend omdat zijn werkgever weigerde loon uit te betalen voor die vakantieperioden, over te dragen en, in voorkomend geval, te cumuleren tot het tijdstip van beëindiging van zijn dienstverband.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak T-249/15: Arrest van het Gerecht van 11 december 2017 — JT/EUIPO — Carrasco Pirard (QUILAPAYÚN) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUILAPAYÚN — Relatieve weigeringsgrond — Algemeen bekend merk — Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Houder van het merk”)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/20

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2017 — JT/EUIPO — Carrasco Pirard (QUILAPAYÚN)
   (Zaak T-249/15) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk QUILAPAYÚN - Relatieve weigeringsgrond - Algemeen bekend merk - Artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 2, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] - Houder van het merk”))
   (2018/C 032/26)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: JT (vertegenwoordiger: A. Mena Valenzuela, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Zaera Cuadrado, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Eduardo Carrasco Pirard (Santiago, Chili) en de 7 andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, van wie de namen zijn vermeld in de bijlage bij het arrest.

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 maart 2015 (zaak R 354/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen enerzijds JT en anderzijds Carrasco Pirard en de andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, van wie de namen zijn vermeld in bijlage

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 13 maart 2015 (zaak R 354/2014-2) wordt vernietigd.

               2)

               De overige vorderingen van het beroep worden afgewezen.

               3)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-333/16: Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — Colgate-Palmolive/EUIPO (360°) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk 360° — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001)”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/28

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — Colgate-Palmolive/EUIPO (360o)
   (Zaak T-333/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk 360o - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] - Onderscheidend vermogen verkregen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 032/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Colgate-Palmolive Co. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Zintler en A. Stolz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 april 2016 (zaak R 2287/2015-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken 360o als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Colgate-Palmolive Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak T-771/15: Arrest van het Gerecht van 12 december 2017 — Hochmann Marketing/EUIPO — BitTorrent (bittorrent) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk bittorrent — Artikel 76, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, leden 1 en 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Niet-inaanmerkingneming van voor de nietigheidsafdeling overgelegde bewijzen — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001]”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/21

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2017 — Hochmann Marketing/EUIPO — BitTorrent (bittorrent)
   (Zaak T-771/15) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk bittorrent - Artikel 76, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, leden 1 en 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Niet-inaanmerkingneming van voor de nietigheidsafdeling overgelegde bewijzen - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 58, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001]”])
   (2018/C 032/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hochmann Marketing GmbH, voorheen Bittorrent Marketing GmbH (Neu-Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Hoppe, M. Terhaag en C. Schwarz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en M. Capostagno, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: BitTorrent Inc. (San Francisco, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, S. Clotten, S. Brandstätter en C. Schmitt, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 31 augustus 2015 (zaak R 2275/2013-5) betreffende een procedure tot vervallenverklaring tussen BitTorrent en Bittorrent Marketing

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hochmann Marketing GmbH, voorheen Bittorrent Marketing GmbH, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak T-751/17: Beroep ingesteld op 17 november 2017 — Commune de Fessenheim e.a./Commissie

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/36

         Beroep ingesteld op 17 november 2017 — Commune de Fessenheim e.a./Commissie
   (Zaak T-751/17)
   (2018/C 032/50)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Commune de Fessenheim (Fessenheim, Frankrijk), Communauté de communes Pays Rhin-Brisach (Volgelsheim, Frankrijk), Conseil départemental du Haut-Rhin (Colmar, Frankrijk) en Conseil régional Grand Est Alsace Champagne-Ardenne Lorraine (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. de Rubercy, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2017) 7119 final van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie van 18 oktober 2017, waarbij is geweigerd om mededeling te doen van het aan de Franse autoriteiten betekende besluit van het directoraat-generaal Concurrentie van 22 maart 2017 inzake het protocol tot schadeloosstelling van de EDF wegens de sluiting van de kencentrale te Fessenheim, vernietigen;

               —

               de Europese Commissie gelasten om van genoemde brief van 22 maart 2017 aan verzoeksters mededeling te doen binnen een week na het door het Gerecht te wijzen arrest;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, laatste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43), omdat er een hoger openbaar belang bij openbaarmaking van de betrokken inlichtingen was.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie inzake het recht van inzage in documenten.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie inzake het recht op een doeltreffende voorziening in rechte.


title: Zaak C-314/17: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — „Geocycle Bulgaria” EOOD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Beginsel van fiscale neutraliteit en doeltreffendheidsbeginsel — Verleggingsregeling — Weigering om de adressaat van de factuur het recht op aftrek van de voorbelasting toe te kennen — Beslissing van de belastingautoriteiten waarbij aan de afnemer van een goed belasting in rekening wordt gebracht]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/10

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — „Geocycle Bulgaria” EOOD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-314/17) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Beginsel van fiscale neutraliteit en doeltreffendheidsbeginsel - Verleggingsregeling - Weigering om de adressaat van de factuur het recht op aftrek van de voorbelasting toe te kennen - Beslissing van de belastingautoriteiten waarbij aan de afnemer van een goed belasting in rekening wordt gebracht])
   (2018/C 032/14)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Geocycle Bulgaria” EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Dictum

   Het beginsel van fiscale neutraliteit en het doeltreffendheidsbeginsel van het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat de afnemer van een levering het recht op aftrek van de voorbelasting weigert wanneer, voor één en dezelfde levering, de belasting over de toegevoegde waarde een eerste maal bij de leverancier wordt geïnd, omdat hij in de door hem uitgereikte factuur opgave van die belasting heeft gedaan, vervolgens een tweede maal bij de afnemer, ingeval in de nationale wettelijke regeling niet is voorzien in de mogelijkheid om de belasting over de toegevoegde waarde te corrigeren wanneer er een naheffingsaanslag is vastgesteld.

      (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak T-61/16: Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — Coca-Cola/EUIPO — Mitico (Master) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Master — Oudere Uniebeeldmerken Coca-Cola en ouder nationaal beeldmerk C — Relatieve weigeringsgrond — Ongerechtvaardigd voordeel uit de reputatie van de oudere merken — Bewijs van commercieel gebruik, buiten de Unie, van een teken dat het aangevraagde merk bevat — Logische gevolgtrekkingen — Beslissing die is vastgesteld na de vernietiging van een eerdere beslissing door het Gerecht — Artikel 8, lid 5, en artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, en artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/22

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — Coca-Cola/EUIPO — Mitico (Master)
   (Zaak T-61/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Master - Oudere Uniebeeldmerken Coca-Cola en ouder nationaal beeldmerk C - Relatieve weigeringsgrond - Ongerechtvaardigd voordeel uit de reputatie van de oudere merken - Bewijs van commercieel gebruik, buiten de Unie, van een teken dat het aangevraagde merk bevat - Logische gevolgtrekkingen - Beslissing die is vastgesteld na de vernietiging van een eerdere beslissing door het Gerecht - Artikel 8, lid 5, en artikel 65, lid 6, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, en artikel 72, lid 6, van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 032/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Coca-Cola Company (Atlanta, Georgia, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, S. Baran, barrister, D. Stone en A. Dykes, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Modern Industrial & Trading Investment Co. Ltd (Mitico) (Damas, Syrië) (vertegenwoordiger: A.-E. Malamis, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 december 2015 (zaak R 1251/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen The Coca-Cola Company en Mitico

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 2 december 2015 (zaak R 1251/2015-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal, behalve zijn eigen kosten, de kosten dragen van The Coca-Cola Company, daaronder begrepen de kosten voor de kamer van beroep van het EUIPO.

               3)

               Modern Industrial & Trading Investment Co. Ltd (Mitico) zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak C-265/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Torino — Italië) — VCAST Limited / R.T.I. SpA [Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de wetgevingen — Auteursrecht en naburige rechten — Richtlijn 2001/29/EG — Artikel 5, lid 2, onder b) — Uitzondering voor kopieën voor privégebruik — Artikel 3, lid 1 — Mededeling aan het publiek — Specifieke technische werkwijze — Verrichting van een dienst voor video-opname in de cloud (cloud computing) van kopieën van auteursrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de betrokken auteur — Actieve tussenkomst bij die opname door de aanbieder van de dienst]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale ordinario di Torino — Italië) — VCAST Limited / R.T.I. SpA
   (Zaak C-265/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de wetgevingen - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijn 2001/29/EG - Artikel 5, lid 2, onder b) - Uitzondering voor kopieën voor privégebruik - Artikel 3, lid 1 - Mededeling aan het publiek - Specifieke technische werkwijze - Verrichting van een dienst voor video-opname in de cloud (cloud computing) van kopieën van auteursrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de betrokken auteur - Actieve tussenkomst bij die opname door de aanbieder van de dienst])
   (2018/C 032/03)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VCAST Limited

      Verwerende partij: R.T.I. SpA

      Dictum

   Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ, met name artikel 5, lid 2, onder b), moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die een commerciële onderneming toestaat aan particulieren de dienst aan te bieden van het zonder toestemming van de rechthebbende door middel van een informaticasysteem op afstand in de cloud opslaan van privékopieën van auteursrechtelijk beschermde werken, waarbij zij actief bijdraagt aan de opname van die kopieën.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak T-120/16: Arrest van het Gerecht van 6 december 2017 — Tulliallan Burlington/EUIPO — Burlington Fashion (Burlington) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Burlington — Oudere nationale woordmerken BURLINGTON en BURLINGTON ARCADE — Oudere Uniebeeldmerken en ouder nationaal beeldmerk BURLINGTON ARCADE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Gebruik in het economisch verkeer van een teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001) — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/23

         Arrest van het Gerecht van 6 december 2017 — Tulliallan Burlington/EUIPO — Burlington Fashion (Burlington)
   (Zaak T-120/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk Burlington - Oudere nationale woordmerken BURLINGTON en BURLINGTON ARCADE - Oudere Uniebeeldmerken en ouder nationaal beeldmerk BURLINGTON ARCADE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Gebruik in het economisch verkeer van een teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001) - Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 032/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tulliallan Burlington Ltd (Saint Helier, Jersey) (vertegenwoordiger: A. Norris, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Burlington Fashion GmbH (Schmallenberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Parr, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 januari 2016 (zaak R 94/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Tulliallan Burlington en Burlington Fashion

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Tulliallan Burlington Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 175 van 17.5.2016.


title: Zaak C-514/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação de Guimarães -Portugal) — Isabel Maria Pinheiro Vieira Rodrigues de Andrade, Fausto da Silva Rodrigues de Andrade / José Manuel Proença Salvador, Crédito Agrícola Seguros — Companhia de Seguros de Ramos Reais SA, Jorge Oliveira Pinto (Prejudiciële verwijzing — Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” — Ongeval dat zich op een landbouwbedrijf heeft voorgedaan — Ongeval met een landbouwtractor die stilstond maar waarvan de motor draaide ter aandrijving van een pomp voor het sproeien van een bestrijdingsmiddel)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação de Guimarães -Portugal) — Isabel Maria Pinheiro Vieira Rodrigues de Andrade, Fausto da Silva Rodrigues de Andrade / José Manuel Proença Salvador, Crédito Agrícola Seguros — Companhia de Seguros de Ramos Reais SA, Jorge Oliveira Pinto
   (Zaak C-514/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” - Ongeval dat zich op een landbouwbedrijf heeft voorgedaan - Ongeval met een landbouwtractor die stilstond maar waarvan de motor draaide ter aandrijving van een pomp voor het sproeien van een bestrijdingsmiddel))
   (2018/C 032/04)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação de Guimarães

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Isabel Maria Pinheiro Vieira Rodrigues de Andrade, Fausto da Silva Rodrigues de Andrade

      Verwerende partijen: José Manuel Proença Salvador, Crédito Agrícola Seguros — Companhia de Seguros de Ramos Reais SA, Jorge Oliveira Pinto

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, moet aldus worden uitgelegd dat onder het in deze bepaling bedoelde begrip „deelneming aan het verkeer van voertuigen” niet valt een situatie waarin een ongeval met een landbouwtractor plaatsvindt terwijl de voornaamste functie van die tractor er op het moment van het ongeval niet in bestond om als vervoermiddel te dienen, maar om als machine de motorkracht op te wekken die nodig was om de pomp van een bestrijdingsmiddelensproeier aan te drijven.

      (1)  PB C 475 van 19.12.2016.


title: Zaak T-755/17: Beroep ingesteld op 20 november 2017 — Bondsrepubliek Duitsland / ECHA

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/37

         Beroep ingesteld op 20 november 2017 — Bondsrepubliek Duitsland / ECHA
   (Zaak T-755/17)
   (2018/C 032/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: D. Klebs en T. Henze, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (hierna: „Agentschap”) van 8 september 2017 (zaak nr. A-026-2015) vernietigen, voor zover de kamer van beroep daarbij:

                           —

                           het besluit van het Comité lidstaten van 1 oktober 2015 betreffende de stof 1,4-benzeendiamine, N, N’- gemengde derivaten van fenyl en benzyl (hierna: „BENPAT”) CAS-nr.: 68953-84-4 (EG-nr.: 273-227-8) gedeeltelijk nietig heeft verklaard, voor zover dit besluit bepaalde dat de registranten tijdens het onderzoek overeenkomstig test OECD TG 309 metabolieten moesten identificeren,

                           —

                           dat besluit gedeeltelijk nietig heeft verklaard, voor zover het bepaalde dat een onderzoek overeenkomstig test OECD TG 308 moest worden verricht, en

                           —

                           heeft beslist dat de in de motivering van het besluit vermelde opmerking over de bioaccumulatie moest worden geschrapt;

               —

               alsmede de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.
   Verzoekster voert met name aan dat de kamer van beroep haar bevoegdheden heeft overschreden, doordat zij tijdens de beroepsprocedure het beoordelingsbesluit in zijn geheel heeft onderzocht en opnieuw heeft beoordeeld en aldus (zowel formeel als materieel onterecht) tot de slotsom is gekomen dat het besluit van de lidstaten gedeeltelijk nietig moest worden verklaard en moest worden gewijzigd.

               1.

               Eerste middel: de kamer van beroep is niet bevoegd voor inhoudelijke vragen betreffende de beoordelingsprocedure.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de Meroni-rechtspraak van het Hof van Justitie, omdat de kamer van beroep als orgaan van een agentschap van de Unie niet over een eigen beoordelingsbevoegdheid beschikte.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het subsidiariteitsbeginsel en van het beginsel van bevoegdheidstoedeling, op grond dat de kamer van beroep de rechten van de lidstaten, geïnstitutionaliseerd door hun beoordelingsbevoegdheid in het Comité lidstaten van het Agentschap, heeft geschonden daar er geen Unierechtelijke bevoegdheidsgrondslag voor haar optreden bestaat.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van de bepalingen van de REACH-verordening (1), op grond dat de kamer van beroep niet bevoegd is om beoordelingsbesluiten inhoudelijk te toetsen.
               Subsidiair betoogt verzoekster dat de kamer van beroep ter zake beoordelingsbesluiten overeenkomstig artikel 51, lid 8, van de REACH-verordening slechts over een beperkte toetsingsbevoegdheid beschikt.

               5.

               Vijfde middel: de kamer van beroep is de motiveringsplicht uit hoofde van artikel 296, tweede alinea, WVEU niet nagekomen daar zij haar vermeende toetsingsbevoegdheid niet heeft aangetoond.

               6.

               Zesde middel: de beslissing is inhoudelijk onjuist en onwettig.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1).


title: Zaak C-486/17: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata — Italië) — Olympus Italia Srl / Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico — Centro di Riferimento Oncologico della Basilicata (CROB) di Rionero in Vulture (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten — Richtlijn 2014/24/EU — Artikel 4 — Drempelbedrag van de overheidsopdrachten — Opdrachten die een duidelijk grensoverschrijdend belang kunnen hebben — Kennelijk niet-ontvankelijk verzoek)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/10

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata — Italië) — Olympus Italia Srl / Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico — Centro di Riferimento Oncologico della Basilicata (CROB) di Rionero in Vulture
   (Zaak C-486/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten - Richtlijn 2014/24/EU - Artikel 4 - Drempelbedrag van de overheidsopdrachten - Opdrachten die een duidelijk grensoverschrijdend belang kunnen hebben - Kennelijk niet-ontvankelijk verzoek))
   (2018/C 032/15)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Basilicata

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Olympus Italia Srl

      Verwerende partij: Istituto di Ricovero e Cura a Carattere Scientifico — Centro di Riferimento Oncologico della Basilicata (CROB) di Rionero in Vulture

      in tegenwoordigheid van: Crimo Italia Srl

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Tribunale amministrativo regionale per la Basilicata (regionale bestuursrechter Basilicata, Italië) bij beslissing van 22 juli 2017, ingekomen bij het Hof op 10 augustus 2017, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 374 van 6.11.2017.


title: Zaak T-622/16: Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — sheepworld/EUIPO (Alles wird gut) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Alles wird gut — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/28

         Arrest van het Gerecht van 7 december 2017 — sheepworld/EUIPO (Alles wird gut)
   (Zaak T-622/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Alles wird gut - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 032/38)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: sheepworld AG (Ursensollen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. von Rüden, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 16 juni 2016 (zaak R 212/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Alles wird gut als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               sheepworld AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 383 van 17.10.2016.


title: Zaak C-453/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2017 door Laure Camerin tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 1 juni 2017 in zaak T-647/16, Camerin / Parlement

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/11

         Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2017 door Laure Camerin tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 1 juni 2017 in zaak T-647/16, Camerin / Parlement
   (Zaak C-453/17 P)
   (2018/C 032/16)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Laure Camerin (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement
   Bij beschikking van 30 november 2017 heeft het Hof (Tiende kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: Zaak T-728/16: Arrest van het Gerecht van 5 december 2017 — Tuerck / Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Waardestijging van het kapitaal tussen de datum van het verzoek om overdracht en die van de daadwerkelijke overdracht”)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/29

         Arrest van het Gerecht van 5 december 2017 — Tuerck / Commissie
   (Zaak T-728/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van nationale pensioenrechten - Waardestijging van het kapitaal tussen de datum van het verzoek om overdracht en die van de daadwerkelijke overdracht”))
   (2018/C 032/39)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sabine Tuerck (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 december 2015 tot bevestiging van de overdracht aan de pensioenregeling van de Europese Unie van de pensioenrechten die verzoekster vóór haar indiensttreding bij de Unie heeft verworven

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 10 december 2015 tot bevestiging van de overdracht aan de pensioenregeling van de Europese Unie van de pensioenrechten die verzoekster vóór haar indiensttreding bij de Unie heeft verworven, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 475 van 19.12.2016.


title: Zaak T-121/16: Arrest van het Gerecht van 6 december 2017 — Tulliallan Burlington/EUIPO — Burlington Fashion (BURLINGTON THE ORIGINAL) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk BURLINGTON THE ORIGINAL — Oudere nationale woordmerken BURLINGTON en BURLINGTON ARCADE — Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk BURLINGTON ARCADE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Gebruik in het economische verkeer van een teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001) — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt gehaald uit het onderscheidende vermogen of de reputatie van de oudere merken — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/24

         Arrest van het Gerecht van 6 december 2017 — Tulliallan Burlington/EUIPO — Burlington Fashion (BURLINGTON THE ORIGINAL)
   (Zaak T-121/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk BURLINGTON THE ORIGINAL - Oudere nationale woordmerken BURLINGTON en BURLINGTON ARCADE - Ouder Uniebeeldmerk en ouder nationaal beeldmerk BURLINGTON ARCADE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Gebruik in het economische verkeer van een teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001) - Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt gehaald uit het onderscheidende vermogen of de reputatie van de oudere merken - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001)”])
   (2018/C 032/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tulliallan Burlington Ltd (Saint-Hélier, Jersey) (vertegenwoordiger: A. Norris, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Burlington Fashion GmbH (Schmallenberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Parr, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 11 januari 2016 (zaak R 2501/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Tulliallan Burlington en Burlington Fashion

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Tulliallan Burlington Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 175 van 17.5.2016.


title: Zaak T-757/17: Beroep ingesteld op 10 november 2017 — Kerstens/Commissie

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/38

         Beroep ingesteld op 10 november 2017 — Kerstens/Commissie
   (Zaak T-757/17)
   (2018/C 032/52)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het aan verzoeker gerichte besluit van de Commissie van 27 maart 2017 voor zover zij daarbij gelast om zaak CMS 15/017 ab initio te hervatten;

               —

               nietigverklaring van het aan verzoeker gerichte besluit van de Commissie van 7 april 2017 voor zover zij daarbij gelast om zaak CMS 12/063 ab initio te hervatten;

               —

               toekenning aan verzoeker van een totaalbedrag van 40 000 EUR ter vergoeding van bijzondere immateriële schade, welke moet worden uitgekeerd door de Europese Commissie;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten krachtens artikel 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een slechte uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring van 14 februari 2017, Kerstens/Commissie (T-270/16 P, niet gepubliceerd, EU:T:2017:74), en schending van het „non bis in idem”-beginsel door het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: „TABG”) als gevolg van zijn besluit om tuchtprocedures tegen de verzoekende partij te heropenen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een slechte uitvoering van bovengenoemd arrest, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, waaronder de verplichting om zaken onpartijdig en billijk te behandelen, schending van het beginsel van het vermoeden van onschuld en schending van de rechten van de verdediging, aangezien de besluiten om die tuchtprocedures te heropenen niet de waarborgen van onpartijdigheid en billijkheid bij de behandeling van haar zaak bieden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een slechte uitvoering van bovengenoemd arrest, schending van de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur en met name van het beginsel van de redelijke termijn, aangezien een nieuwe tuchtprocedure ook binnen een redelijke termijn moet worden ingeleid, hetgeen in casu niet het geval is.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een verzoek om vergoeding van bijzondere schade als gevolg van de bovengenoemde onregelmatigheden, teneinde de immateriële schade te vergoeden die de administratie haar heeft berokkend, daar de nietigverklaring van de bestreden handelingen op zich geen herstel van die schade kan bieden.


title: Zaak C-467/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2017 door Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio Ss tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 6 juni 2017 in zaak T-172/17, Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio / Parlement en Raad

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/11

         Hogere voorziening ingesteld op 1 augustus 2017 door Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio Ss tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 6 juni 2017 in zaak T-172/17, Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio / Parlement en Raad
   (Zaak C-467/17 P)
   (2018/C 032/17)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio Ss (vertegenwoordiger: F. Longo, avvocato)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   Bij beschikking van 29 november 2017 heeft het Hof (Achtste kamer) de hogere voorziening afgewezen en Società agricola Taboga Leandro e Fidenato Giorgio Ss verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak T-815/16: Arrest van het Gerecht van 12 december 2017 — For Tune/EUIPO — Simplicity trade (opus AETERNATUM) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk opus AETERNATUM — Ouder Uniewoordmerk OPUS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/29

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2017 — For Tune/EUIPO — Simplicity trade (opus AETERNATUM)
   (Zaak T-815/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk opus AETERNATUM - Ouder Uniewoordmerk OPUS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 032/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: For Tune sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: K. Popławska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Simplicity trade GmbH (Oelde, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 september 2016 (zaak R 152/2016-2) betreffende een oppositieprocedure tussen Simplicity trade en For Tune

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               For Tune sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


title: Zaak C-593/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 13 oktober 2017 — Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Hannover

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 13 oktober 2017 — Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Hannover
   (Zaak C-593/17)
   (2018/C 032/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is uitvoeringsverordening (EU) nr. 767/2014 van de Commissie van 11 juli 2014 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (1) geldig?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, moet dan bij de uitlegging van GN-postonderverdeling 1902 3010 rekening worden gehouden met de op 4 maart 2015 gepubliceerde toelichting van de Europese Commissie op onderverdeling 1902 3010 van de gecombineerde nomenclatuur, voor zover daarin bakken als een voorbeeld van een industrieel droogproces wordt genoemd?

      (1)  PB 2014, L 209, blz. 12.


title: Zaak T-761/17: Beroep ingesteld op 17 november 2017 — UR/Commissie

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/39

         Beroep ingesteld op 17 november 2017 — UR/Commissie
   (Zaak T-761/17)
   (2018/C 032/53)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: UR (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
   vast te stellen en te verklaren

               —

               het op 11 augustus 2017 na heronderzoek genomen besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om haar naam niet op te nemen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/322/16 wordt nietig verklaard;

               —

               de Commissie wordt in elk geval verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout van de jury van het vergelijkend onderzoek bij de vaststelling dat haar diploma niet voldeed aan één van de toelatingsvoorwaarden van het vergelijkend onderzoek.

               2.

               Tweede, subsidiair aangevoerde middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, welke is gebaseerd op artikel 27, eerste alinea, van het Ambtenarenstatuut. Meer bepaald houdt de betrokken toelatingsvoorwaarde geen verband met de eisen van de te vervullen ambten zoals omschreven in de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, zodat deze in strijd is met het belang van de dienst.

               3.

               Derde, nog meer subsidiair aangevoerde middel, ontleend aan een ontoereikende motivering van het bestreden besluit, aangezien de criteria die de jury heeft vastgesteld voor de beoordeling van de relevantie van haar diploma aan de hand van de betrokken toelatingsvoorwaarde, niet zijn bekendgemaakt, zodat zij zich niet adequaat heeft kunnen verdedigen.