title: Zaak T-95/10: Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Cindu Chemicals e.a./ECHA

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/65

         Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Cindu Chemicals e.a./ECHA
   (Zaak T-95/10)
   2010/C 113/97
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cindu Chemicals BV (Uithoorn, Nederland), Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Tsjechische Republiek), Koppers Denmark A/S (Nyborg, Denemarken), Koppers UK Ltd (Scunthorpe, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, R. Cana, advocaten, en P. Sellar, Solicitor)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de bestreden handeling gedeeltelijk nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op antraceenolie, laag antraceengehalte;

               —

               ECHA verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen gedeeltelijke nietigverklaring van de beslissing van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”) (ED/68/2009) betreffende de identificatie van antraceenolie, laag antraceengehalte (CAS-nummer 90640-82-7) [„antraceenolie (laag antraceengehalte)”] als stof die aan de criteria voldoet zoals bedoeld in artikel 57, sub d en e, van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) (hierna: „REACH”), overeenkomstig artikel 59 van REACH.
   Op basis van de bestreden beslissing, die dankzij een persmededeling van ECHA onder de aandacht van verzoeksters kwam, is de chemische stof antraceenolie (laag antraceengehalte) geplaatst op de kandidatenlijst van 14 zeer zorgwekkende stoffen, om uiteindelijk te worden opgenomen in bijlage XIV bij REACH. In de bestreden handeling is als motivering voor de identificatie van antraceenolie, laag antraceengehalte als zeer zorgwekkende stof aangevoerd dat de stof kankerverwekkend, mutageen en zeer bioaccumuleerbaar is, overeenkomstig de in bijlage XIII bij REACH neergelegde criteria.
   Verzoeksters zijn van mening dat de bestreden handeling in strijd is met de geldende voorschriften van REACH voor de identificatie van zeer zorgwekkende stoffen en voeren tot staving van hun beroep vier middelen aan, die overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-94/10, Rütgers Germany e. a./ECHA.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1).


title: Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses (ARAP), Alcantara Refinarias - Açúcares S.A. en RAR Refinarias de Açúcar Reunidas S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-83/95)

text:
3 . 6 . 95           1 NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 137/31
Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door Associagao dos                 b . De Commissie heeft de betrokken nationale steunpro
Refinadores de Agücar Portugueses ( ARAP), Alcantara                        gramma 's goedgekeurd zonder de procedure van arti
Refinarias — A^ücares S.A. en RAR Refinarias de Aqücar                      kel 93 , lid 2, van het EG-Verdrag in te leiden. Het gebrek
            Reunidas S.A. tegen Commissie van de                            aan transparantie en openbaarheid heeft geleid tot
                   Europese Gemeenschappen                                  onwettige goedkeuring van staatssteunprogramma 's en
                         ( Zaak T-83/95 )                                   derhalve tot schending van artikel 92 van het EG
                                                                            Verdrag en van de doelstellingen van het gemeenschap
                           ( 95 /C 137/70 )                                 pelijk landbouwbeleid .
                       (Procestaai: Engels)
                                                                       c . Het besluit om de procedure van artikel 93 , lid 2 , van het
                                                                            EG-Verdrag niet in te leiden, kan niet worden gebaseerd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                   op de Beschikkingen 90/342/EG en 94/173/EG van de
schappen is op 16 maart 1995 beroep tegen Commissie van                     Commissie . Die beschikkingen zijn onwettig voor zover
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Associagao                        de Commissie daarbij staatssteun voor de bouw van een
dos Refinadores de Agücar Portugueses ( ARAP ), Alcantara                   bietsuikerfabriek in Portugal heeft goedgekeurd, toepas
Refinarias — A^ücares S.A. en RAR Refinarias de A^ücar                      sing van artikel 93 , leden 2 en 3 , van het EG-Verdrag in
Reunidas S.A. , vertegenwoordigd door G. van der Wal,                       een dergelijk geval heeft uitgesloten en/of zichzelf de
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ten                      mogelijkheid van toepassing van de procedure van
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                         artikel 93 , lid 2 , van het EG-Verdrag heeft ontno
                                                                            men .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                       Volgens verzoeksters is de beschikking van de Commissie,
— het beroep ontvankelijk te verklaren;                                dat artikel 93 , lid 3 , van het EG-Verdrag niet van toepassing
                                                                       is op concrete nationale toepassingen van een goedgekeurd
                                                                       algemeen steunprogramma als het SIBR en wetsdecreet
— de beschikking van de Commissie van 9 januari 1995                   nr. 95/90, onwettig en verkeerd . Ook al zou de goedkeuring
      ( IV/002141 ) nietig te verklaren;                               van de algemene steunprogramma's wettig zijn, dan nog zijn
                                                                       de Portugese autoriteiten gehouden tot aanmelding ( arti
— de Commissie in de kosten van verzoeksters te verwij                kel 93 , lid 3 , van het EG-Verdrag) en dient te Commissie de
      zen .                                                            procedure van artikel 93 , lid 2 , van het EG-Verdrag in te
                                                                       leiden, zoals door verzoeksters is gevraagd, en wel om de
                                                                       navolgende redenen:
Middelen en voornaamste argumenten:
Verzoeksters dienden bij de Commissie een formele klacht               a . de aan de DAI verleende steun overschrijdt de in de
 in . Daarin verzochten zij de Commissie, de procedure van                  goedgekeurde nationale steunprogramma's uitdrukke
artikel 93 , lid 2 , van het EG-Verdrag in te leiden met                    lijk gestelde grenzen;
betrekking tot de staatssteun die de Portugese regering aan
 de DAI ( Sociedade de desinvolvemente Agro-Industrial ) had
 verleend voor de bouw van een bietsuikerfabriek; op                    b . de Lid-Staten zijn ingevolge artikel 93 , lid 3 , van het
 12 december 1994 besloot de Commissie die procedure niet                   EG-Verdrag verplicht concrete toepassingen van door
 in te leiden en evenmin de andere gevraagde maatregelen te                 de Commissie eerder goedgekeurde algemene steun
 treffen, op grond dat de steun zou worden verleend                         programma 's aan te melden wanneer de concrete
 krachtens nationale steunprogramma's die de Commissie                      steunmaatregel meer is dan een gewone toepassings
 met toepassing van de artikelen 92 en 93 van het Verdrag                    maatregel en daarvoor andere criteria gelden dan voor
 had goedgekeurd .                                                          het goedgekeurde algemene programma , zoals toepas
                                                                             sing in de landbouwsector of in een sector die wordt
 Verzoeksters betogen, dat de goedkeuring die de Commissie                   gekenmerkt door overcapaciteit . Dit is duidelijk en met
 aan de Portugese nationale steunprogramma's neergelegd in                   name het geval in de bietsuikersector .
 het SIBR en in wetsdecreet nr . 95/90 van 20 maart 1990
 heeft gehecht en waarnaar zij in haar beschikking verwijst,
 om verschillende redenen onwettig is :                                 Ten slotte beklemtonen verzoeksters, dat de staatssteun aan
                                                                        DAI en de beslissing van de Commissie om de betrokken
                                                                        procedure niet in te leiden en de door hen gevraagde
 a. De Commissie heeft de Portugese autoriteiten niet de                maatregelen niet te treffen, in strijd is met de Multilaterale
       verplichtingen opgelegd die nodig zijn om de concrete            handelsovereenkomsten ( inzonderheid de Overeenkomst
       toepassingen van de goedgekeurde steunprogramma 's te            inzake de landbouw) en schending van artikel 213 van de
       kunnen toetsen in het kader van de procedures en de              Vierde ACS-EEG-Overeenkomst oplevert.
       waarborgen waarin artikel 92, leden 2 en 3 , van het
       EG-Verdrag en de rechtspraak voorzien . De Commissie
       voorzag niet in de nodige controle op de gevolgen die de
       goedgekeurde programma's voor de sector konden
       hebben .


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 5 oktober 2004 in zaak C-192/03 P, Alcon Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Nietigheid van gemeenschapsmerk — Artikel 51 van verordening nr. 40/94 — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub d, van verordening nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 — Woord „BSS”)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/21

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 5 oktober 2004
   in zaak C-192/03 P, Alcon Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Nietigheid van gemeenschapsmerk - Artikel 51 van verordening nr. 40/94 - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, sub d, van verordening nr. 40/94 - Onderscheidend vermogen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 - Woord „BSS”)
   (2005/C 6/41)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-192/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 2 mei 2003, Alcon Inc., voorheen Alcon Universal Ltd, gevestigd te Hünenberg (Zwitserland), (advocaten: C. Morcom, QC, en S. Clark), andere partijen bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: S. Laitinen en A. Sesma Merino), Dr. Robert Winzer Pharma GmbH, gevestigd te Olching (Duitsland), (advocaat: S. Schneller), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P- Puissochet (rapporteur), kamerpresident, F. Macken en U. Lõhmus, rechters, advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 5 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Alcon Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak T-572/10: Beroep ingesteld op 21 december 2010 — Commissie/Commune de Millau

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/19

         Beroep ingesteld op 21 december 2010 — Commissie/Commune de Millau
   (Zaak T-572/10)
   2011/C 72/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Petrova, gemachtigde, en E. Bouttier, advocaat)

      Verwerende partij: Commune de Millau (Millau, Frankrijk)

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               voor recht te verklaren dat de Commune de Millau hoofdelijk gehouden is tot de verbintenissen en schulden van de Société d’économie mixte d’équipement de l’Aveyron (hierna: „SEMEA”) jegens de Europese Commissie;

               —

               de Commune de Millau en SEMEA hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een hoofdsom 41 012 EUR, vermeerderd met sinds 10 maart 1992, of subsidiair, vanaf 27 april 1993 vervallen rente;

               —

               kapitalisatie van de rente te gelasten;

               —

               de Commune de Millau en SEMEA hoofdelijk te veroordelen tot betaling van een bedrag van 5 000 EUR wegens onrechtmatig voeren van verweer door SEMEA;

               —

               de Commune de Millau en SEMEA hoofdelijk te verwijzen in de kosten van de onderhavige zaak;

               —

               de onderhavige zaak te voegen met zaak T-168/10, Commissie/SEMEA.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-168/10, Commissie/SEMEA (1). De Commissie betoogt daarenboven dat de Commune de Millau hoofdelijk tot terugbetaling van de schuld van SEMEA is gehouden, voor zover zij het actief en het passief van SEMEA heeft overgenomen, met inbegrip van de aan het geding ten grondslag liggende overeenkomst tussen SEMEA en de Commissie.

      (1)  PB 2010, C 161, blz. 48.


title: Zaak T-84/99: Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door L. Orlando tegen Europees Parlement

text:
5.6.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 160/31
— schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen,               Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door G. Parigi tegen
    van het beginsel van rechtszekerheid en van het beginsel                                  Europees Parlement
    dat handelingen op passende wijze moeten worden be-
    kendgemaakt doordat het wijzigingsbesluit van 13 septem-
                                                                                (Zaak T-85/99)
    ber 1995 niet ter kennis van de betrokken leden van het
    Parlement is gebracht. In dit verband stelt hij ook schending
    van artikel 27, lid 1, van de Regeling kosten en vergoedin-                                  (1999/C 160/57)
    gen van de leden van het Europees Parlement;
— schending van het non-discriminatiebeginsel doordat ver-                                      (Procestaal: Italiaans)
    zoeker anders wordt behandeld dan de leden van de
    Camera dei deputati of dan Italiaanse parlementsleden die
    in de loop van de zittingsperiode lid van het Parlement zijn         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    geworden.                                                            schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
                                                                         ingesteld door G. Parigi, vertegenwoordigd door W. Viscardini
                                                                         Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te Padua,
Ten slotte stelt verzoeker niet-nakoming van de motiverings-
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.
plicht en van de zorgplicht en schending van het beginsel van
                                                                         Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
goed bestuur.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         — krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
                                                                             ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
                                                                             te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door L. Orlando tegen                     bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
                      Europees Parlement                                     het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
                                                                             niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van
                                                                             quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van
                         (Zaak T-84/99)                                      het verzoek van de heer G. Parigi om de in die bijlage
                                                                             neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
                        (1999/C 160/56)                                      kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode
                                                                             toe te passen;
                       (Procestaal: Italiaans)                           — het Europees Parlement in de kosten van het geding te
                                                                             verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Parlement
ingesteld door L. Orlando, vertegenwoordigd door W. Viscar-              Middelen en voornaamste argumenten
dini Donà, bijgestaan door G. Donà, beiden advocaat te Padua,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.                      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                                                                         in zaak T-83/99, Ripa di Meana/Europees Parlement.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te verkla-
    ren — na eerst krachtens artikel 184 van het EG-Verdrag
    te hebben vastgesteld dat de in artikel 3, lid 1, van bijlage III
    bij de „Regeling kosten en vergoedingen van de leden” van
    het Europees Parlement bepaalde termijn van zes maanden
    niet-toepasselijk is — besluit 300762 van het College van            Beroep, op 14 april 1999 ingesteld door V. Boukouvalas
    quaestoren van 4 februari 1999 houdende afwijzing van                                  tegen Europees Parlement
    het verzoek van de heer L. Orlando om de in die bijlage
    neergelegde voorlopige pensioenregeling met terugwer-
    kende kracht tot het begin van de huidige zittingsperiode                                     (Zaak T-88/99)
    toe te passen;
                                                                                (1999/C 160/58)
— het Europees Parlement in de kosten van het geding te
    verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Grieks)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die              schappen is op 14 april 1999 beroep ingesteld tegen Europees
in zaak T-83/99, Ripa di Meana/Europees Parlement.                       Parlement door V. Boukouvalas, ambtenaar van het Europees
                                                                         Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door C. Ta-
                                                                         garas, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen hebbende
                                                                         te Luxemburg bij V. Duhaubois, rue Schetzel 139.


title: Zaak T-159/10: Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk in vorm van parallellogram — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/22

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Air France/BHIM (Weergave van een parallellogram)
   (Zaak T-159/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk in vorm van parallellogram - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 160/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société Air France (Roissy Charles de Gaulle, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 januari 2010 (zaak R 1018/2009-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van een teken in de vorm van een parallellogram als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Société Air France wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak T-186/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2008 — Ashoka/BHIM (DREAM IT, DO IT!) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DREAM IT, DO IT! — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/51

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 juli 2008 — Ashoka/BHIM (DREAM IT, DO IT!)
   (Zaak T-186/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk DREAM IT, DO IT! - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 209/89)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ashoka (Arlington, Virginia, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: A. Link en A. Jaeger-Lenz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 maart 2007 (zaak R 635/2006-1) inzake de inschrijving van het woordteken DREAM IT, DO IT! als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ashoka wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak T-346/15: Beroep ingesteld op 18 juni 2015 — Bank Tejarat/Raad

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/62

         Beroep ingesteld op 18 juni 2015 — Bank Tejarat/Raad
   (Zaak T-346/15)
   (2015/C 302/77)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Tejarat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy, A. Meskarian, Solicitors, M. Brindle, QC, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2015/556 van de Raad van 7 april 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 92, blz. 101) nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 2015/549 van de Raad van 7 april 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 92, blz. 12) nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 266 VWEU

                           —

                           De bestreden maatregelen zijn in strijd met artikel 266 VWEU omdat de Raad niet de maatregelen heeft genomen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaak T-176/12.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van gezag van gewijsde

                           —

                           De bestreden maatregelen schenden het beginsel van gezag van gewijsde en/of het rechtszekerheidsbeginsel en/of het beginsel van onherroepelijkheid.

               3.

               Derde middel: schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming

                           —

                           De vaststelling van de bestreden maatregelen schendt het doeltreffendheidsbeginsel, het recht op effectieve rechterlijke bescherming alsmede de rechten die verzoekster geniet krachtens artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en/of de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, aangezien zij in strijd zijn met het arrest van het Hof van Justitie in de zaak T-176/12.

               4.

               Vierde middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur

                           —

                           De bestreden maatregelen schenden verzoeksters recht op behoorlijk bestuur, aangezien de Raad verzoekster niet onpartijdig en rechtvaardig heeft behandeld.

               5.

               Vijfde middel: schending van het recht op eerbiediging van de goede naam en van het eigendomsrecht

                           —

                           De bestreden maatregelen schenden de rechten die verzoekster geniet krachtens de artikelen 7 en 17 van het Handvest van de grondrechten en/of artikel 8 EVRM en artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en/of het evenredigheidsbeginsel.

               6.

               Zesde middel: schending van de motiveringsplicht

                           —

                           De Raad heeft de bestreden maatregelen niet toereikend gemotiveerd en verzoekster heeft niet naar behoren kunnen antwoorden op de aantijgingen van de Raad.

               7.

               Zevende middel: kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           In elk geval is niet voldaan aan de wezenlijke criteria voor plaatsing op een lijst en de Raad heeft, door de bestreden maatregelen vast te stellen, blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien de in de motivering opgenomen aantijgingen onjuist zijn en niet aan de criteria voor plaatsing op een lijst is voldaan.


               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/27

         (2006/C 22/54)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 10 van 14.1.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 330 van 24.12.2005

      PB C 315 van 10.12.2005

      PB C 296 van 26.11.2005

      PB C 281 van 12.11.2005

      PB C 271 van 29.10.2005

      PB C 257 van 15.10.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-132/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Republiek Hongarije) op 2 april 2008 — LIDL Magyarország Kereskedelmi Bt./Nemzeti Hírközlési Hatóság Tanácsa

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Republiek Hongarije) op 2 april 2008 — LIDL Magyarország Kereskedelmi Bt./Nemzeti Hírközlési Hatóság Tanácsa
   (Zaak C-132/08)
   (2008/C 183/14)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Fővárosi Bíróság
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LIDL Magyarország Kereskedelmi Bt.

      Verwerende partij: Nemzeti Hírközlési Hatóság Tanácsa
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 8 van richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad, dat betrekking heeft op het vrij verkeer van radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur (hierna: „apparatuur”) (1), aldus worden uitgelegd dat behalve de in die bepaling genoemde verplichtingen geen andere verdergaande verplichtingen kunnen worden voorgeschreven voor het op de markt brengen van apparatuur die onder de werkingssfeer van die richtlijn valt en door een in een andere lidstaat gevestigde fabrikant van een CE-merkteken is voorzien?

               2)

               Kan artikel 2, sub e en f, van richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 (2) vanuit het oogpunt van verkoopverplichtingen aldus worden uitgelegd, dat ook als producent kan worden beschouwd de entiteit die de apparatuur in een lidstaat in de handel brengt (zonder bij de fabricage ervan betrokken te zijn), en in een andere lidstaat is gevestigd dan die waar de producent zijn maatschappelijke zetel heeft?

               3)

               Kunnen de bepalingen van artikel 2, sub e-i, ii en iii, en f, van richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd, dat de distributeur (die niet de producent is) van in een andere lidstaat vervaardigde apparatuur wordt verplicht een overeenstemmingsverklaring af te geven die de technische gegevens van die apparatuur bevat?

               4)

               Kunnen de bepalingen van artikel 2, sub e-i, ii en iii, en f, van richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd, dat een entiteit die zich in een lidstaat op wiens grondgebied zij gevestigd is, enkel met de verkoop van de apparatuur bezighoudt, tevens als producent van die apparatuur kan worden aangemerkt wanneer de activiteit van distributeur geen invloed op de veiligheidskenmerken van de apparatuur heeft?

               5)

               Kan artikel 2, sub f, van richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd, dat van de in dat artikel omschreven distributeur kan worden verlangd dat hij voldoet aan dezelfde eisen als die welke volgens de richtlijn enkel voor de in artikel 2, sub e, omschreven producent gelden, zoals bijvoorbeeld de afgifte van een overeenstemmingsverklaring met betrekking tot de technische gegevens?

               6)

               Kunnen artikel 30 EG (ex artikel 36 EG-Verdrag) en de zogenoemde dwingende vereisten (mandatory requirements) grond opleveren voor een uitzondering op de toepassing van de Dassonville-formule, mede gelet op de beginselen van gelijkwaardigheid (principle of equivalence) en wederzijdse erkenning (mutual recognition)?

               7)

               Kan artikel 30 EG (ex artikel 36 EG-Verdrag) aldus worden uitgelegd, dat de handel in en de invoer van transitogoederen om geen andere dan de daarin genoemde redenen kunnen worden beperkt?

               8)

               Voldoet het CE-merkteken aan de beginselen van gelijkwaardigheid en wederzijdse erkenning, alsmede aan de voorwaarden van artikel 30 EG (ex artikel 36 EG-Verdrag)?

               9)

               Kan het CE-merkteken aldus worden uitgelegd, dat de lidstaten om geen enkele reden andere technische of kwaliteitsnormen op apparatuur met dat merkteken kunnen toepassen?

               10)

               Kunnen artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 2, tweede volzin, van richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad aldus worden uitgelegd, dat de producent en de distributeur met betrekking tot de verhandeling van de waren kunnen worden geacht dezelfde verplichtingen te hebben, wanneer de producent de producten niet in de handel brengt?

      (1)  Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit.

      (2)  Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid.


title: Zaak T-275/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Aries Meca tegen Commissie

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Aries Meca tegen Commissie
   (Zaak T-275/04) (1)

   (2006/C 108/53)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede kamer) van 28 januari 1999 in zaak C-181/96 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): G. Wilkens tegen Landwirtschaftskammer Hannover (Extraheffing op melk - Specifieke referentiehoeveelheid - Verbintenis tot niet-levering en omschakeling - Verplichtingen - Niet-nakoming - Intrekking van omschakelingspremie - Intrekking met terugwerkende kracht van quotum)

text:
C 86/4                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 27.3.1999
vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de Richtlij-                        ARREST VAN HET HOF
nen                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 28 januari 1999
Ð 93/119/EG van de Raad van 22 december 1993 inzake
     de bescherming van dieren bij het slachten of doden           in zaak C-181/96 (verzoek van het Bundesverwaltungs-
     (PB L 340 van 31.12.1993, blz. 21),                           gericht om een prejudicieÈle beslissing): G. Wilkens tegen
                                                                              Landwirtschaftskammer Hannover (1)
                                                                   (Extraheffing op melk Ð Specifieke referentiehoeveelheid
Ð 94/42/EG van de Raad van 27 juli 1994 tot wijziging              Ð Verbintenis tot niet-levering en omschakeling Ð Ver-
     en bijwerking van Richtlijn 64/432/EEG inzake veteri-         plichtingen Ð Niet-nakoming Ð Intrekking van omscha-
     nairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het            kelingspremie Ð Intrekking met terugwerkende kracht van
     intracommunautaire handelsverkeer in runderen en                                         quotum)
     varkens (PB L 201 van 4.3.1994, blz. 26),
                                                                                (1999/C 86/07)
Ð 94/16/EG van de Commissie van 22 april 1994 tot wij-
                                                                                (Procestaal: Duits)
     ziging van Richtlijn 74/63/EEG van de Raad inzake
     ongewenste stoffen en producten in diervoeding (PB
     L 104 van 23.4.1994, blz. 32), en
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Ð 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993 tot
     wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de financie-         In zaak C-181/96, betreffende een verzoek aan het Hof
     ring van de keuringen en sanitaire controles van vers         krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
     vlees en van vlees van pluimvee (PB L 340 van                 verwaltungsgericht (Duitsland) in het aldaar aanhangig
     31.12.1993, blz. 15),                                         geding tussen G. Wilkens en Landwirtschaftskammer
                                                                   Hannover, in aanwezigheid van: Oberbundesanwalt beim
                                                                   Bundesverwaltungsgericht, om een prejudicieÈle beslissing
of, in ieder geval, door die bepalingen niet aan de Com-
                                                                   over de uitlegging en de geldigheid van artikel 3 bis, lid 1,
missie mee te delen, de krachtens die richtlijnen op haar
                                                                   tweede alinea, van Verordening (EEG) nr. 857/84 van de
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
                                                                   Raad van 31 maart 1984 houdende algemene voorschrif-
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,
                                                                   ten voor de toepassing van de in artikel 5 quater van Ver-
kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragnemalm (rappor-
                                                                   ordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector
teur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R.
                                                                   melk en zuivelproducten (PB L 90 van 1.4.1984, blz. 13),
Grass, op 21 januari 1999 een arrest gewezen waarvan het
                                                                   zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1639/91 (PB
dictum luidt als volgt:
                                                                   L 150 van 15.6.1991, blz. 35), heeft het Hof (Tweede
                                                                   kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur),
                                                                   kamerpresident, G. F. Mancini en R. Schintgen, rechters;
1. Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke
                                                                   advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
     en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
                                                                   administrateur, op 28 januari 1999 een arrest gewezen
     nodig zijn om te voldoen aan de Richtlijnen
                                                                   waarvan het dictum luidt als volgt:
     Ð 94/42/EG van de Raad van 27 juli 1994 tot wijzi-
         ging en bijwerking van Richtlijn 64/432/EEG               Artikel 3 bis, lid 1, tweede alinea, van Verordening (EEG)
         inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het          nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende
         gebied van het intracommunautaire handelsverkeer          algemene voorschriften voor de toepassing van de in
         in runderen en varkens, en                                artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68
                                                                   bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten,
                                                                   zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1639/91 van de
     Ð 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993                  Raad, moet aldus worden uitgelegd, dat een producent
         tot wijziging van Richtlijn 85/73/EEG inzake de           wiens niet-leverings- of omschakelingspremie, die hem
         financiering van de keuringen en sanitaire contro-        krachtens Verordening (EEG) nr. 1078/77 van de Raad
         les van vers vlees en van vlees van pluimvee,             van 17 mei 1977 tot invoering van een stelsel van premies
                                                                   voor het niet in de handel brengen van melk en zuivelpro-
                                                                   ducten en voor de omschakeling van het melkveebestand,
     is de Italiaanse Republiek de krachtens die richtlijnen       was toegekend, is ingetrokken wegens een vermeende niet-
     op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.               nakoming van zijn verbintenis om geen melk of zuivelpro-
                                                                   ducten in de handel te brengen, een specifieke referentie-
                                                                   hoeveelheid krijgt in verhouding tot de mate waarin die
2. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.            verbintenis is nageleefd en uitgevoerd.
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                          (1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak C-496/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Venafro (Italië) op 15 oktober 2010 — Strafzaak tegen Aldo Patriciello

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Venafro (Italië) op 15 oktober 2010 — Strafzaak tegen Aldo Patriciello
   (Zaak C-496/10)
   ()
   2010/C 346/58
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Ufficio del Giudice di Pace di Venafro

      Partij in het hoofdgeding

   Aldo Patriciello

      Prejudiciële vraag

   Vormt het strafbare feit dat de europarlementariër Aldo Patriciello in abstracto wordt verweten (en dat is omschreven in de tenlastelegging en reeds voorwerp is van het besluit van het Europees Parlement van 5 mei 2009 tot verdediging van de immuniteit), dat is gekwalificeerd als belediging in de zin van artikel 594 van het Italiaanse wetboek van stafrecht, al dan niet een in de uitoefening van het parlementaire ambt uitgebrachte mening in de zin van artikel 9 van het Protocol [betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965]?


title: Zaak T-394/15: Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — KPN/Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/67

         Beroep ingesteld op 17 juli 2015 — KPN/Commissie
   (Zaak T-394/15)
   (2015/C 302/83)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: KPN BV (Den Haag, Nederland) (vertegenwoordigers: J. de Pree en C. van der Hoeven, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2014) 7241 final van de Commissie van 10 oktober 2014 waarbij een concentratie verenigbaar wordt verklaard met de interne markt en de EER-overeenkomst (zaak M.7000 — Liberty Global/Ziggo) nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 2 en 8 van verordening (EG) nr. 139/2004 (1) doordat de Commissie de verticale effecten van de concentratie op de markt voor Premium-Pay-TV-sportkanalen kennelijk onjuist heeft beoordeeld.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 296 VWEU doordat de Commissie niet heeft gemotiveerd waarom zij mogelijke verticale mededingingsverstorende effecten op de markt voor Premium-Pay-TV-sportkanalen niet heeft beoordeeld.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 2 en 8 van verordening (EG) nr. 139/2004 doordat de Commissie in het besluit een kennelijk onjuiste beoordeling heeft verricht van de rol en invloed van Malone in andere op dezelfde markt actieve ondernemingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen („EG-concentratieverordening”) (PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1).


title: Zaak C-216/00: Beroep, op 30 mei 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 233/16                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.8.2000
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 30 maart 2000                    2.    Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Über-                   woord: kan artikel 11, lid 1, derde alinea, eerste streepje,
seering B.V en NCC Nordic Construction Company Bau-                          van verordening (EEG) nr. 3665/87 aldus worden uitge-
                        management GmbH                                      legd, dat ingeval de restitutieaanvrager te goeder trouw
                                                                             onjuiste gegevens heeft verstrekt die berusten op onjuiste
                                                                             informatie van de producent, er in beginsel sprake is van
                          (Zaak C-208/00)
                                                                             overmacht, wanneer de aanvrager de onjuistheid ervan
                                                                             niet of slechts door middel van controle in het productie-
                          (2000/C 233/29)                                    bedrijf had kunnen vaststellen?
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 30 maart
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei
2000, in het geding tussen Überseering B.V. en NCC Nordic             (1) PB L 351 van 14 december 1987, blz. 1.
Construction Company Baumanagement GmbH, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1.    Moeten de artikelen 43 en 48 EG aldus worden uitgelegd,
      dat het in strijd is met de vrijheid van vestiging voor
      vennootschappen, wanneer bij een vennootschap die
      rechtsgeldig is opgericht volgens het recht van een
      lidstaat, de handelingsbevoegdheid en de bevoegdheid
      om in rechte op te treden worden beoordeeld op basis
      van het recht van de staat waarnaar die vennootschap
      haar feitelijke bestuurszetel heeft overgebracht, en zij         Beroep, op 30 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
      volgens dat recht haar aanspraken uit een overeenkomst             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
      aldaar niet meer voor de rechter geldend kan maken?
2.    Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                                (Zaak C-216/00)
      Gebiedt de vrijheid van vestiging voor vennootschappen
      (artikelen 43 en 48 EG) dat de handelingsbevoegdheid en
      de bevoegdheid om in rechte op te treden worden                                          (2000/C 233/31)
      beoordeeld op basis van het recht van de staat waarin de
      vennootschap is opgericht?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 mei 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur bij
                                                                       haar juridische dienst, en P. Panagiotopoulos, bij de juridische
                                                                       dienst gedetacheerd nationaal deskundige, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
                                                                       juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 april 2000 om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Käserei
Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG en Hauptzoll-
                        amt Hamburg-Jonas                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (Zaak C-210/00)                              —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                             binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                          (2000/C 233/30)                                    telijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
                                                                             Commissie mee te delen, die nodig zijn om volledig
                                                                             uitvoering te geven aan artikel 3 van richtlijn 97/52/EG
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 april 2000,                  van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei 2000,               1997 tot wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG,
in het geding tussen Käserei Champignon Hofmeister GmbH                      93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van
& Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van                          de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor leverin-
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                           gen respectievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoe-
                                                                             ring van werken (1), de krachtens het EG-Verdrag op haar
1.    Is artikel 11, lid 1, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1)            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      geldig voor zover het in een sanctie voorziet, ook wanneer
      de exporteur buiten zijn schuld een hogere dan de
      geldende uitvoerrestitutie heeft aangevraagd?                    —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 12.8.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/17
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 31 mei 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Het verbindende karakter van de artikelen 249, derde alinea,
en 10 EG (voorheen de artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) brengt
voor de lidstaten de verplichting mee, vóór het verstrijken van                              (Zaak C-220/00)
de gestelde termijn de nodige maatregelen te treffen om de
richtlijnen in nationaal recht om te zetten, en de Commissie
onverwijld van die maatregelen in kennis te stellen. Die termijn                               (2000/C 233/33)
is op 13 oktober 1998 verstreken, zonder dat de Helleense
Republiek de Commissie van de maatregelen tot omzetting
van de betrokken richtlijn in nationaal recht in kennis heeft         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
gesteld.                                                              op 31 mei 2000 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, en M. França,
(1) PB L 328 van 28.11.1997, blz. 1.
                                                                      lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, van               —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
25 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
  tussen CISAL di Battistello Venanzio & C. sas en INAIL                    die nodig zijn om uitvoering te geven aan richt-
                                                                            lijn 98/55/EG (1) van de Raad van 17 juli 1998 houdende
                       (Zaak C-218/00)                                      wijziging van richtlijn 93/75/EEG (2) betreffende de mini-
                                                                            mumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigen-
                                                                            de goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens
                        (2000/C 233/32)                                     van de Gemeenschap varen, binnen de in artikel 2, lid 1,
                                                                            van die richtlijn gestelde termijn, niet heeft voldaan
Het Tribunale di Vicenza, Eerste Kamer, heeft bij beschikking               aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de
van 25 mei 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                      artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea, EG-
Justitie op 2 juni 2000, in het geding tussen CISAL di Battistello          Verdrag alsmede artikel 2, lid 1, van richtlijn 98/55/EG;
Venanzio & C. sas en INAIL, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                 —     subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek, door
                                                                            de Commissie niet onmiddellijk van die bepalingen in
                                                                            kennis te stellen, niet aan de krachtens voornoemde
                                                                            bepalingen op haar rustende verplichtingen heeft voldaan;
„Is een openbaar verzekeringsorgaan zonder winstoogmerk
zoals het INAIL, waaraan, volgens criteria van kosteneffectivi-
teit en ondernemerschap, het monopolistische beheer is toe-           —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
vertrouwd van een op verplichte inschrijving berustend stelsel
van verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten,
dat in beginsel gedeeltelijk automatisch prestaties verleent
(zodat de werknemer, maar niet de zelfstandige — vanaf 1998           Middelen en voornaamste argumenten
— kan dekking is verzekerd), ook wanneer de werkgeverspre-
mies niet zijn betaald, en dat de premies berekent op grond
van de risicogroepen waarbij de verzekerde activiteit is ingede-      Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
eld, een onderneming in de zin van de artikelen 81 en volgende        EG-Verdrag dienen de lidstaten waarvoor richtlijnen bestemd
van het Verdrag?                                                      zijn, de maatregelen te treffen die nodig zijn om een richtlijn
                                                                      binnen de daartoe gestelde termijn uit te voeren. De in
                                                                      richtlijn 98/55 gestelde termijn is reeds op 31 december 1998
Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, levert
                                                                      verstreken zonder dat de Portugese Republiek de noodzakelijke
het feit dat bedoeld overheidsorgaan aanspraak maakt op               bepalingen heeft vastgesteld.
betaling van de premies, ook wanneer de betrokkene, een
zelfstandige (ambachtsman), reeds bij een particuliere maat-
schappij is verzekerd tegen dezelfde risico’s als die waartegen
hij zou zijn gedekt door zich bij bedoeld orgaan aan te sluiten,      (1) PB L 215 van 01.08.1998, blz. 65.
een schending van de artikelen 86 en 82 EG op?”                       (2) PB L 247 van 05.10.1993, blz. 19.


               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/2

         Aanwijzing van de kamer belast met de zaken bedoeld in artikel 104 ter van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie
   (2008/C 116/02)
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft tijdens zijn vergadering van 12 februari 2008 voor de periode van 1 maart tot 6 oktober 2008 de Derde kamer van het Hof aangewezen als de kamer die, overeenkomstig artikel 9, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie, belast is met de zaken bedoeld in artikel 104 ter van het Reglement voor de procesvoering.


title: Zaak C-335/15: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Maria Cristina Elisabetta Ornano/Ministero della Giustizia, Direzione Generale dei Magistrati del Ministero [Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Artikel 119 van het EG-Verdrag (later artikel 141 EG) — Richtlijn 75/117/EEG — Gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers — Artikel 1 — Richtlijn 92/85/EEG — Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie — Artikel 11, punt 2, onder b), en artikel 11, punt 3 — Nationale regelgeving op grond waarvan gewone rechters recht hebben op een toelage met betrekking tot de kosten die zij dragen in de uitoefening van hun beroep — Geen recht op uitbetaling van deze toelage voor een gewone rechter in geval van verplicht zwangerschapsverlof dat is genoten vóór 1 januari 2005]

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/23

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Maria Cristina Elisabetta Ornano/Ministero della Giustizia, Direzione Generale dei Magistrati del Ministero
   (Zaak C-335/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Artikel 119 van het EG-Verdrag (later artikel 141 EG) - Richtlijn 75/117/EEG - Gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers - Artikel 1 - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie - Artikel 11, punt 2, onder b), en artikel 11, punt 3 - Nationale regelgeving op grond waarvan gewone rechters recht hebben op een toelage met betrekking tot de kosten die zij dragen in de uitoefening van hun beroep - Geen recht op uitbetaling van deze toelage voor een gewone rechter in geval van verplicht zwangerschapsverlof dat is genoten vóór 1 januari 2005])
   (2016/C 335/31)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Cristina Elisabetta Ornano

      Verwerende partijen: Ministero della Giustizia, Direzione Generale dei Magistrati del Ministero

      Dictum

   Artikel 119 van het EG-Verdrag (later artikel 141 EG), artikel 1 van richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, artikel 11, punt 2, onder b), van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), alsmede artikel 11, punt 3, van richtlijn 92/85, moeten aldus worden uitgelegd dat ingeval de betrokken lidstaat niet heeft bepaald dat alle bestanddelen van de bezoldiging waarop een gewone rechter vóór haar zwangerschapsverlof recht had, moeten worden doorbetaald, deze bepalingen zich niet verzetten tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een gewone rechter in het geval waarin het tijdvak van verplicht zwangerschapsverlof vóór 1 januari 2005 ligt, geen recht heeft op een toelage ten aanzien van kosten die gewone rechters dragen in de uitoefening van hun beroep, op voorwaarde dat deze werkneemster gedurende dat tijdvak een inkomen heeft genoten dat ten minste gelijk is aan de uitkering die zij ingevolge de nationale socialezekerheidswetgeving zou ontvangen wanneer zij haar werkzaamheden om gezondheidsredenen onderbreekt. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Doorhaling van zaak T-31/96

text:
21 . 12 . 96           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 388 / 11
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak T-31/96 (*)
                                                                                ( 96/C 388/21 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoeker komt op tegen het besluit van het tot aanstelling
bevoegde gezag van 1 december 1995 dat hem ter kennis                De president van de Derde Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
is gebracht bij brief van 27 december, waarbij hij met te           recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
rugwerkende kracht tot 30 november 1995 ter beschikking              heeft bij beschikking van 6 november 1996 de doorhaling
wordt gesteld en hem de in bijlage IV bij het Ambtenaren            in het register gelast van zaak T-31 /96 : Crédit Lyonnais te
statuut bedoelde vergoeding wordt toegekend. Als daar               gen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
mee verbonden en daarop volgende handelingen bestrijdt
hij eveneens het bij brief van 21 februari 1996 meege               (M PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
deelde besluit om op de krachtens artikel 41 Ambtenaren
statuut toegekende vergoeding 71 484 Lfr. in te houden,
en het besluit om per 1 december 1995 zijn salaris en de
hem toekomende vergoedingen niet meer uit te betalen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-70/96 ( ' )
                                                                                ( 96/C 388/22 )
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker allereerst                                 (Procestaai: Portugees)
schending van de artikelen 25 en 41 Ambtenarenstatuut.
Zijns inziens kan de datum van inwerkingtreding van een              De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
communautaire handeling krachtens het rechtszekerheids              eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beginsel niet worden vastgesteld op een vóór de publikatie           beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
liggend tijdstip . In casu belet de laattijdige mededeling van       register gelast van zaak T-70/96: MEDIOCURSO, Estabe
de terbeschikkingstelling het tot aanstelling bevoegde ge           lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
zag te onderzoeken, of de ambtenaar bij voorrang kan                 van de Europese Gemeenschappen.
worden herplaatst in een opengevallen of nieuw ingesteld
ambt van zijn rang waarvoor hij de vereiste geschiktheid             0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .
bezit.
Bovendien maakt de motivering van het bestreden besluit
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/96 (')
het niet mogelijk, dat verzoeker of het Gerecht nagaat, of
de begrotingsautoriteit met naleving van de artikelen 203                                         96/C 388/23 )
en volgende EG-Verdrag de mogelijkheid van toepassing                                     (Procestaai: Portugees)
van artikel 41 Ambtenarenstatuut in het begrotingsjaar
 1996 heeft verlengd.                                                De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
                                                                     eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                     beschikking van 12 november 1996 de doorhaling in het
                                                                     register gelast van zaak T-72/96: MEDIOCURSO, Estabe
Verzoeker stelt tevens schending van het zorgvuldigheids
                                                                     lecimento de Ensino Particular, Limitada tegen Commissie
beginsel .
                                                                     van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      0 ) PB nr. C 210 van 20 . 7. 1996 .


title: Zaak F-55/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van  16 mei 2006  — Voight tegen Commissie (Ambtenaren — Beroepsziekte — Ontbreken van bezwarend besluit — Prematuur beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/23

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 mei 2006 — Voight tegen Commissie
   (Zaak F-55/05) (1)

   (Ambtenaren - Beroepsziekte - Ontbreken van bezwarend besluit - Prematuur beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 154/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: E. Voight (Orange, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Autric, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Curall en K. Hermann gemachtigden, bijgestaan door F. Longfils, advocaat
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds erkenning van de ziekte van verzoeker als beroepsziekte anderzijds vergoeding van de door hem gestelde schade.
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeker zal zijn eigen kosten en de helft van de door de Commissie gemaakte kosten dragen.

      (1)  PB C 229 van 17 september 2005 (aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nummer T-258/05 en bij beschikking van 15 december 2005 toegewezen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak C-261/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León op 25 mei 2010 — Pedro Antonio Macedo Lozano/Gerardo García S.L.

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León op 25 mei 2010 — Pedro Antonio Macedo Lozano/Gerardo García S.L.
   (Zaak C-261/10)
   ()
   2010/C 221/34
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pedro Antonio Macedo Lozano

      Verwerende partij: Gerardo García S.L.

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 3, 5, lid 2, 6 en 7 van richtlijn 2003/10/EG (1) aldus worden uitgelegd dat een onderneming waarin de werknemers dagelijks worden blootgesteld aan lawaai boven de 85 dB(A) (waarde gemeten zonder rekening te houden met het effect van gehoorbeschermers), de door deze richtlijn opgelegde verplichtingen tot het vaststellen van preventiemaatregelen op het gebied van materiële arbeidsomstandigheden nakomt door deze werknemers gehoorbeschermers te verstrekken die dermate demping bieden dat het lawaai waaraan zij dagelijks worden blootgesteld, tot onder de 80 dB(A) wordt teruggebracht?

               2.

               Moet artikel 5, lid 2, van richtlijn 2003/10/EG aldus worden uitgelegd dat het „programma van technische en/of organisatorische maatregelen” dat moet worden vastgesteld door een onderneming waarin de werknemers dagelijks worden blootgesteld aan lawaai boven de 85 dB(A) (waarde gemeten zonder rekening te houden met het effect van gehoorbeschermers), tot doel heeft de blootstelling aan lawaai tot onder de 85 dB(A) terug te brengen?

               3.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet richtlijn 2003/10/EG dan aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regel of rechtspraktijk volgens welke de onderneming de financiële vergoeding niet hoeft te betalen die in beginsel moet worden betaald aan werknemers die dagelijks worden blootgesteld aan lawaai boven de 85 dB(A), omdat zij deze werknemers gehoorbeschermers verstrekt waarvan de dempende werking ervoor zorgt dat de waarde van de dagelijkse blootstelling onder de 80 dB(A) blijft?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 6 februari 2003 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (lawaai) (zeventiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 42, blz. 38).


title: Zaak T-468/16: Beroep ingesteld op 23 augustus 2016 — Verein Deutsche Sprache/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/26

         Beroep ingesteld op 23 augustus 2016 — Verein Deutsche Sprache/Commissie
   (Zaak T-468/16)
   (2016/C 371/29)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Verein Deutsche Sprache eV (Dortmund, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Ehrhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het overeenkomstig artikel 4 van de uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1049/2001 door de secretaris-generaal in naam van de Commissie genomen besluit van 10 juni 2016 nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 10, lid 3, VEU, artikel 11, lid 2, VEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) — geen open en transparante dialoog

                           —

                           Verzoekster stelt dat het besluit voorbijgaat aan de duidelijk uit het verzoek om toegang tot documenten blijkende intentie van verzoekster om een volledige kijk te krijgen op de procedure die heeft geleid tot de beslissing over de verbouwing van de perszaal in het Berlaymontgebouw van de Commissie, met een beperking tot de Engelse en Franse taal. Er werden slechts enkele documenten overgelegd, die voornamelijk formaliteiten bevatten maar niet vermelden wie de auteurs van, en wat de redenen voor, de beslissing zijn.
                           De Commissie gaat in het aangevochten besluit niet afzonderlijk in op de door verzoekster genoemde documenten, behoudt de reden voor de weigering van toegang voor zich, en schendt zo de uit artikel 10, lid 3, VEU en andere rechtsvoorschriften van de Europese Unie voortvloeiende plicht om de besluitvorming op een open wijze en dicht bij de burger te laten plaatsvinden en om de redenen toe te lichten.

                           —

                           Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie haar in artikel 11, lid 2, VEU neergelegde verplichting om met representatieve organisaties een open en transparante dialoog te voeren niet nakomt doordat zij geen acht slaat op de bezorgdheid van de organisatie, documenten niet ter beschikking stelt, en niet afdoende communiceert over haar redenen om geen toegang te verlenen tot documenten.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 15, lid 3, eerste alinea, VWEU, artikel 42 van het Handvest en artikel 2, leden 1 en 3, en artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) –gedeeltelijke weigering van toegang tot documenten

                           —

                           Met het tweede middel stelt verzoekster dat de niet-inachtneming van wezenlijke aspecten van het verzoek niet-nakoming uitmaakt van de transparantieverplichting van de Europese Unie.

                           —

                           Verzoekster voert voorts aan dat de Commissie in haar besluit ten onrechte heeft beslist dat om redenen van gegevensbescherming geen toegang tot een bepaald document kon worden verleend, zonder dit document nader te identificeren en inhoudelijk te beschrijven, en zonder deze beslissing toereikend te motiveren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-118/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — LDC Argentina/Raad

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/23

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — LDC Argentina/Raad
   (Zaak T-118/14)
   2014/C 151/31
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LDC Argentina SA (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordigers: J. Bellis en R. Luff, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB L 315, blz. 2) nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreft, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de instellingen hebben de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te oordelen dat sprake was van een verstoring van de prijzen van sojabonen en sojaolie die toepassing van artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening (1) rechtvaardigde.

               2.

               Tweede middel: de instellingen hebben artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisverordening in het onderhavige geding ten onrechte toegepast op invoer uit een WTO-lidstaat, aangezien deze toepassing onverenigbaar is met de antidumpingovereenkomst van de WTO.

               3.

               Derde middel: bij de vaststelling van de schade is in strijd met artikel 3, lid 7, van de basisverordening geen rekening gehouden met factoren die het oorzakelijke verband tussen de beweerde schade en de invoer met dumping doorbreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-262/07: Beschikking van het Hof van 19 februari 2008 — Tokai Europe GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 384/2004 — Indeling van bepaalde goederen in gecombineerde nomenclatuur — Persoon die niet individueel is geraakt — Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond is)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/17

         Beschikking van het Hof van 19 februari 2008 — Tokai Europe GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-262/07) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 384/2004 - Indeling van bepaalde goederen in gecombineerde nomenclatuur - Persoon die niet individueel is geraakt - Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond is)
   (2008/C 128/28)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Tokai Europe GmbH (vertegenwoordiger: G. Kroemer, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Schønberg en M. B. Schima, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 19 maart 2007, Tokai Europe/Commissie (T-183/04), houdende niet-ontvankelijkverklaring van het beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 384/2004 van de Commissie van 1 maart 2004 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 64, blz. 21) — Vereiste van individueel te zijn geraakt door de bestreden verordening — Recht om in rechte te worden gehoord
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Tokai Europe GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Doorhaling van zaak T-548/93

text:
28.8.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 246/45
Volgens verzoekster is richtlijn 92/12/EEG in strijd met:                              Doorhaling van zaak T-538/93 (1)
— het communautaire rechtsstaatsbeginsel, omdat zij tegen-
     strijdige en onduidelijke regels bevat;                                                    (1999/C 246/90)
— de doelstellingen die het Verdrag met de totstandbrenging
     van de interne markt als bedoeld in artikel 14 EG (ex                                      (Procestaal: Engels)
     artikel 7 A) nastreeft;
— het verbod van douanerechten en heffingen van gelijke                  De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
     werking in artikel 25 EG (ex artikel 12);                           van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register
— de verboden van artikel 28 EG (ex artikel 30) en artikel 29            gelast van zaak T-538/93: J. Harris tegen Raad van de Europese
     EG (ex artikel 34),                                                 Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
— artikel 93 EG (ex artikel 99), dat de harmonisatie van de
     indirecte belastingen betreft;                                      (1) PB C 319 van 26.11.1993.
— het evenredigheidsbeginsel, daar zij niet is aangepast aan
     de interne markt;
— het vertrouwensbeginsel;
— en met een aantal fundamentele rechten en vrijheden, zoals
     de vrijheid van beroepsuitoefening, het eigendomsrecht en
     de handels- en economische vrijheid.
                                                                                Doorhaling van zaak T-548/93 (1)
                                                                                (1999/C 246/91)
                Doorhaling van zaak T-278/93 (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (1999/C 246/88)
                                                                         De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                         (Procestaal: Engels)                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 1 maart 1999 de doorhaling in het register
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            gelast van zaak T-548/93: Ladbroke Racing Ltd tegen Commis-
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen.
beschikking van 10 maart 1999 de doorhaling in het register
gelast van zaak T-278/93: D. Alwyn Jones en M. Bridget Jones
                                                                         (1) PB C 319 van 26.11.1993.
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 165 van 2.7.1992.
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/95 (1)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-294/93,
                    T-392/93 en T-413/93 (1)                                                    (1999/C 246/92)
                         (1999/C 246/89)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register              van 17 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
gelast van de zaken T-294/93, S. Coughlan tegen Raad van de              T-72/95: Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
pen en T-413/93, P. Heffernan tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                        (1) PB C 268 van 14.10.1995.
(1) PB C 158 van 10.6.1993 en C 197 van 21.7.1993.


title: Zaak T-214/17: Beroep ingesteld op 6 april 2017 — Out of the blue/EUIPO — Dubois en MFunds USA (FUNNY BANDS)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/29

         Beroep ingesteld op 6 april 2017 — Out of the blue/EUIPO — Dubois en MFunds USA (FUNNY BANDS)
   (Zaak T-214/17)
   (2017/C 178/43)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Out of the blue KG (Lilienthal, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt, V. Töbelmann en A. Zarm, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Frédéric Dubois (Lasne, België) en MFunds USA LLC (Miami Beach, Florida, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houders van het betrokken merk: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „FUNNY BANDS” — Uniemerk nr. 9 350 794

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 januari 2017 in zaak R 1081/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               nietigverklaring van het onder nr. 009 350 794 ingeschreven Uniemerk „FUNNY BANDS” krachtens artikel 52, lid 1, onder a), en artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

               —

               verwijzing van de houders van het Uniemerk in hun eigen kosten, mochten zij interveniëren.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder a), juncto artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-385/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 26 juni 2017 — Torsten Hein/Albert Holzkamm GmbH & Co.

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Verden (Duitsland) op 26 juni 2017 — Torsten Hein/Albert Holzkamm GmbH & Co.
   (Zaak C-385/17)
   (2017/C 318/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Verden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Torsten Hein

      Verwerende partij: Albert Holzkamm GmbH & Co.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG (1) van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan bij collectieve arbeidsovereenkomst kan worden bepaald dat loonkortingen die in de berekeningsperiode worden toegepast ten gevolge van gedeeltelijke werkloosheid, de berekening van de vakantie-uitkering zodanig beïnvloeden dat de vakantievergoeding die de werknemer voor de duur van de jaarlijkse vakantie van minstens vier weken ontvangt of de vergoeding die hij bij beëindiging van het dienstverband ontvangt voor de niet opgenomen vakantiedagen, lager is dan de uitkering of de vergoeding die hij zou hebben ontvangen wanneer de berekening van de vakantievergoeding gebaseerd was op het gemiddelde arbeidsloon dat de werknemer in de berekeningsperiode zonder dergelijke loonkortingen had ontvangen? Zo ja, hoeveel mag een bij collectieve arbeidsovereenkomst vastgestelde en krachtens de nationale wettelijke regeling toegestane vermindering van de vakantievergoeding wegens gedeeltelijke werkloosheid tijdens de berekeningsperiode, ten opzichte van het ongekorte gemiddelde arbeidsloon van de werknemer procentsgewijs maximaal bedragen, zodat de uitlegging van deze nationale regeling in overeenstemming met het recht van de Unie kan worden geacht?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Vereisen het algemene unierechtelijke rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht dat de mogelijkheid om zich te beroepen op de door het Hof in het kader van het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing te geven uitlegging van artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, ten aanzien van alle betrokken partijen wordt beperkt in de tijd, op grond dat de hoogste nationale rechter voordien heeft geoordeeld dat de toepasselijke nationale wettelijke bepalingen en bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten niet in overeenstemming met het recht van de Unie kunnen worden uitgelegd? Indien het Hof deze vraag ontkennend beantwoordt: Is het verenigbaar met het Unierecht dat de nationale rechterlijke instanties op basis van het nationale recht de werkgevers, die erop vertrouwden dat de hoogste nationale rechterlijke instantie haar rechtspraak niet zou wijzigen, de bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden, of kan uitsluitend het Hof bescherming van het gewettigd vertrouwen bieden?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB L 299, blz. 9).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 april 1996 in zaak T-6/94: Mevr. A. tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Onregelmatige afwezigheid - Bezoldiging - Artikel 60 Ambtenarenstatuut - Niet-ontvankelijkheid)

text:
1 . 6 . 96           I NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 158 / 13
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 24 april 1996                                                     van 24 april 1996
in de gevoegde zaken T-551/93 , T-231/94 , T-232/94 ,                      in zaak T-6/94 : Mevr. A. tegen Europees Parlement ( )
T-233/94 en T-234/94 : Industrias Pesqueras Campos SA                   (Ambtenaren — Onregelmatige afwezigheid — Bezoldiging
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                       — Artikel 60 Ambtenarenstatuut — Niet-ontvankelijk
                                  pen (')                                                                heid)
(Communautaire financiële bijstand — Vordering tot scha                                          ( 96/C 158/33 )
devergoeding bij niet-betaling — Beroep tot nietigverklaring
                 tegen intrekkingsbeschikkingen)                                               (Procestaai: Frans)
                             ( 96/C 158/32 )
                                                                        In zaak T-6/94, Mevr. A. , gewezen ambtenaar van het
                       (Procestaai: Spaans)                             Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegen
                                                                        woordigd door C. Thill-Kamitaki , advocaat te Luxemburg,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,
In de gevoegde zaken T-551 /93 , T-231 /94 , T-232/94,
T-233/94 en T-234/94, Industrias Pesqueras Campos SA,                   Avenue du Bois 15 , tegen Europees Parlement ( gemachtigde :
                                                                        E. Perillo ), betreffende een beroep tot veroordeling van het
gevestigd te Vigo ( Spanje ), in zaak T-551 /93 vertegenwoor
                                                                        Europees Parlement op grond van artikel 88 , vierde alinea ,
digd door A. Creus en X. Ruiz, advocaten te Barcelona , en
                                                                        van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
J. Ramón Garcfa-Gallardo, advocaat te Burgos, domicilie
                                                                        Gemeenschappen tot betaling aan verzoekster van het
gekozen hebbende te Brussel ten kantore Cuatrecasas ,
                                                                        bedrag, vermeerderd met de wettelijke interest vanaf de
Oudergemlaan 78 , en in zaak T-233/94 door S. Martmez
                                                                        vervaldag tot op de dag van de betaling, van , ten eerste , het
Lage , R. Allendesalazar Corcho en J. Vias Alonso , advoca
                                                                        salaris dat het Europees Parlement haar niet heeft betaald
ten te Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                        voor de maanden december 1990 , februari , maart, mei en
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 ,
Transacciones Maritimas SA , Recursos Marinos SA en
                                                                        juni en de helft van juli 1991 , ten tweede, het salaris dat het
                                                                        haar niet heeft betaald over de periode van 1 augustus 1991
Makuspesca SA, gevestigd te Vigo ( Spanje ), vertegenwoor              tot en met 31        december      1992 onder aftrek van de
 digd door S. Martinez Lage, R. Allendesalazar Corcho en
                                                                        deelvergoedingen die zij over deze periode heeft ontvangen,
J. Vias Alonso, advocaten te Madrid, domicilie gekozen
 hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 en ten derde, de vergoeding waarop zij recht meent te
                                                                        hebben voor het verlof dat zij in 1 992 niet heeft opgenomen ,
 aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Commissie van de Euro
                                                                        heeft het Gerecht ( Tweede kamer ), samengesteld als volgt :
 pese Gemeenschappen ( gemachtigden : F. Santaolalla en
 A. Alcover en B. Vila Costa ), betreffende in zaak T-551 /93
                                                                        H. Kirschner , president, C. W. Bellamy ën A. Kalogeropou
                                                                        los, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
 een beroep, strekkende tot vergoeding van de schade die
                                                                        24 april 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 verzoekster heeft geleden doordat de Commissie haar niet
                                                                        als volgt:
 de communautaire financiële bijdrage heeft uitbetaald die zij
 had toegekend bij beschikking C(89 ) 632/73 van 26 april
 1989 ( dossier nr. ES/545/89/01 ) voor de bouw van het                  I. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
 vissersvaartuig Escualo, en in de zaken T-231 /94 , T-232/94 ,
 T-233/94 en T-234/94 een beroep tot nietigverklaring van               2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
 de beschikkingen C(94 ) 670/ 1 , C(94 ) 670/2 , C(94 ) 670/3 en              daaronder begrepen die welke op bet kort geding zijn
 C(94 ) 670/4 van de Commissie waarbij zij de aan ieder van                   gevallen .
 de vier verzoeksters toegekende communautaire financiële
 bijstand voor de bouw van vissersvaartuigen heeft ingetrok             (') PB nr. C 59 van 26 . 2 . 1994 .
 ken en van drie verzoeksters de reeds uitbetaalde bedragen
 heeft teruggevorderd, heeft het Gerecht ( Vierde kamer ),
 samengesteld als volgt: K Lenaerts, kamerpresident,
 P. Lindh en A. Potocki, rechters; griffier : J. Palacio
 Gonzalez, administrateur, op 24 april 1996 een arrest                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 25 april 1996
  1 . Verwerpt de beroepen tot nietigverklaring in de zaken              in zaak T-274/94: A. Castellacci tegen Commissie van de
       T-231 /94 , T-232/94, T-233 /94 en T-234/94 .                                      Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                         (Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Woonplaatsvereiste
                                                                         — Toelage voor met ten laste komend kind gelijkgesteld
 2 . Verwerpt het beroep tot schadevergoeding in zaak                    persoon — Terugvordering van het onverschuldigd
       T-551 /93 .
                                                                                betaalde)
                                                                                ( 96/C 158/34 )
  3 . Verwijst verzoeksters in de kosten, daaronder begrepen
       de kosten van de procedure in kort geding.
                                                                                (Procestaai: Frans)
  (') PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 en PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
                                                                         In zaak T-274/94 , A. Castellacci, ambtenaar van de Com
                                                                         missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                         Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te


title: Zaak F-8/07: Beroep ingesteld op 26 januari 2007 — Chassagne/Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/56

         Beroep ingesteld op 26 januari 2007 — Chassagne/Commissie
   (Zaak F-8/07)
   (2007/C 82/118)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Olivier Chassagne (Brussel, België) (vertegenwoordiger: Y. Minatchy, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de besluiten van de Commissie van 23 juni 2006 en 27 oktober 2006 nietig te verklaren en de daaruit voor verzoeker voortvloeiende maatregelen te treffen;

               —

               elke maatregel te treffen die voor het behoud van verzoekers rechten en belangen noodzakelijk is;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 1 EUR;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden besluiten heeft de Commissie verzoeker, ambtenaar van DG TREN die destijds voor de helft van de tijd was gedetacheerd voor vakbondsactiviteiten, in het kader van het bevorderingsjaar 2006 van de lijst van dat DG op de „lijst A*10 van bijlage IV ”geplaatst.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker onder meer dat die besluiten: in strijd zijn met de motiveringsplicht; elke rechtsgrondslag missen; in strijd zijn met artikel 6, lid 3, sub b, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut.