title: Zaak T-171/99: Beroep, op 23 juli 1999 ingesteld door British Steel plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 281/24             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2.10.1999
Beroep, op 13 juli 1999 ingesteld door Diputación Foral               vertegenwoordigd door M. Brealey en J. Lawrence, domicilie
de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
                           schappen                                    Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                       (Zaak T-168/99)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       — de bestreden beschikking nietig te verklaren om de in het
                       (1999/C 281/45)                                       verzoekschrift uiteengezette redenen, en
                                                                       — de Commissie in de kosten te verwijzen, daaronder begre-
                                                                             pen die van verzoekster.
                      (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 13 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Diputación Foral de               Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
Alava, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriarte           naar Engels recht, heeft reeds een soortgelijke problematiek
Valiente, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Brussel,            aan de orde gesteld in vier thans bij het Gerecht van eerste
Oudergemselaan 78.                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen tegen de Commissie
                                                                       aanhangige beroepen (1).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              In het onderhavige beroep stelt verzoekster dat de Commissie
     31 maart 1999 waarbij een procedure wegens staatssteun            van plan is de steun goed te keuren die in 1999 aan de Spaanse
     is geopend inzake de belastingmaatregelen die zijn neerge-        mijnindustrie zal worden verleend. Volgens verzoekster moet
     legd in de Normas Forales de Alava nrs. 22/1994 en                de betwiste beschikking volledig of gedeeltelijk nietig worden
     24/1996 en de Spaanse Staat is gelast de toekenning van           verklaard om de volgende redenen:
     deze maatregelen aan de onderneming Ramondı́n SA op               — de Commissie is niet bevoegd de steun krachtens artikel 1,
     te schorten;                                                            lid 1, van de Code goed te keuren, tenzij de steun in
                                                                             overeenstemming is met de artikelen 2 tot en met 9 van
— de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                             de Code;
                                                                       — de goedkeuring van overheidssteun was een schending van
Middelen en voornaamste argumenten                                           een wezenlijk vormvoorschrift en/of van het EGKS-Verdrag
                                                                             en/of van een rechtsregel betreffende de toepassing ervan;
Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de          — de Commissie heeft in de bestreden beschikking niet of
Commissie waarbij bepaalde belastingmaatregelen ten gunste                   niet behoorlijk de redenen aangegeven waarom de steun
van de onderneming Ramondı́n SA als met de gemeenschappe-                    in verschillende gevallen kan worden toegestaan.
lijke markt onverenigbare staatssteunmaatregelen zijn aange-
merkt.
                                                                       (1) Zie zaken T-110/98 (PB C 299 van 26 .9.1998, blz. 38), T-111/98
                                                                            (PB C 299 van 26.9.1998, blz. 39), T-12/99 (PB C 86 van
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                     27.3.1999, blz. 25) en T-63/99 (PB C 160 van 5.6.1999, blz. 26).
die in de zaak T-127/99, Teritorio Histórico de Alava Arabako
Foru Aldundia/Diputación Foral de Alava/Commissie.
                                                                       Beroep, op 23 juli 1999 ingesteld door British Steel plc
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door RJB Mining plc
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                               (Zaak T-171/99)
                       (Zaak T-170/99)                                                           (1999/C 281/47)
                       (1999/C 281/46)                                                           (Procestaal: Engels)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       schappen is op 23 juli 1999 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door British Steel plc,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              vertegenwoordigd door Philip G.H. Collins en M. Levitt,
schappen i op 20 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch,
van de Europese Gemeenschappen door RJB Mining plc,                    advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
 ---pagebreak--- 2.10.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 281/25
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  Commissie haar het bedrag van 12 miljoen euro terugbetaald,
                                                                     daarbij erop wijzend dat haar inziens geen verplichting tot
    krachtens artikel 40 EGKS-Verdrag                                betaling van rente over dit bedrag bestond.
    — de Commissie te veroordelen tot betaling aan British
                                                                     Verzoekster stelt, dat nu de boete die door de Commissie is
        Steel van een bedrag van 3 533 474 UKL of van een
                                                                     opgelegd en waarvan zij betaling heeft ontvangen, ten dele
        zodanig bedrag als het Gerecht zal vermenen te
                                                                     onrechtmatig is geoordeeld, heeft de Commissie ten onrechte
        behoren;
                                                                     een geldelijke vergoeding in de vorm van rente op de betaalde
                                                                     boete geweigerd. Als onmiddellijk gevolg van deze houding
    — de Commissie te veroordelen, aan British Steel over het        van de Commissie, die een „dienstfout” in de zin van artikel
        bedrag van 3 533 474 (dan wel over het voormelde             40 EGKS-Verdrag oplevert, heeft verzoekster een aanzienlijk
        andere bedrag) rente te betalen tegen een zodanig            financieel verlies geleden. De Commissie behoort dan ook te
        percentage als het Gerecht op grond van de omstandig-        worden veroordeeld tot vergoeding van de inkomsten die zij
        heden van de zaak gerechtvaardigd acht, en wel vanaf         over het bedrag van 12 miljoen ecu/euro heeft gederfd vanaf
        24 april 1999 tot aan de datum van het eindarrest van        het tijdstip van betaling van de boete tot 23 april 1999, met
        het Gerecht;                                                 rente over dit bedrag tot aan het tijdstip van voldoening.
    — de Commissie te veroordelen, aan British Steel rente ad
        8 % te betalen over de schadevergoeding die het              Subsidiair stelt zij, dat de Commissie jegens aansprakelijk is op
        Gerecht conform de vorige alinea’s zal toewijzen, vanaf      grond van artikel 34 EGKS-Verdrag. Volgens deze bepaling
        de datum van het eindarrest van het Gerecht in               moet de Commissie in geval van vernieting van een van haar
        deze zaak tot aan de datum van betaling van de               beschikkingen de maatregelen nemen die de tenuitvoerlegging
        schadevergoeding;                                            van het desbetreffende arrest meebrengt. Indien de Commissie
                                                                     in gebreke blijft binnen een redelijke termijn dergelijke maatre-
    subsidiair, krachtens artikel 34 EGKS-Verdrag:                   gelen te nemen, staat een beroep tot schadevergoeding open.
                                                                     In casu is de Commissie in gebreke gebleven de maatregelen te
    — vast te stellen, dat aan beschikking 94/215/EGKS van           nemen die de tenuitvoerlegging van genoemd arrest van het
        de Commissie fouten kleven die tot aansprakelijkheid         Gerecht meebrengt, aangezien zij een volledige restitutio in
        van de Gemeenschap leiden;                                   integrum door vergoeding van de gederfde inkomsten uit het
                                                                     onrechtmatig geheven gedeelte van de boete heeft geweigerd.
    — vast te stellen, dat British Steel ten gevolge van
        de misslag van de Commissie een onmiddellijk en
        bijzonder nadeel heeft geleden doordat haar het genot        (1) PB 1994, L 116, blz. 1.
        van een bedrag van 12 000 000 ecu/euro vanaf het
        tijdstip van betaling van dit bedrag aan de Commissie
        op 2 juni 1999 op onrechtmatige wijze is onthouden;
    — de zaak terug te verwijzen naar de Commissie en haar
        te gelasten, passende maatregelen te nemen tot herstel
        van het nadeel dat het onmiddellijk gevolg is van
        de gedraging van de Commissie, en zonodig een
        rechtvaardige schadevergoeding toe te kennen,                Beroep, op 26 juli 1999 ingesteld door F. Pentericci tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen
    en in beide gevallen
    — de Commissie in de kosten te verwijzen.                                                  (Zaak T-172/99)
                                                                                (1999/C 281/48)
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster refereert aan beschikking 94/215/EGKS van de                                     (Procestaal: Italiaans)
Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op
grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende
overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
van Europese balkenproducenten (1) (hierna: beschikking). Zij        schappen is op 26 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
kreeg daarbij een geldboete van 32 miljoen ecu opgelegd. Op          van de Europese Gemeenschappen door F. Pentericci, vertegen-
13 april 1994 heeft zij bij het Gerecht beroep tot nietigverkla-     woordigd door M. Pentericci, advocaat te Ancona, domicilie
ring ingesteld (zaak T-151/94). Niettemin heeft zij de boete op      gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Brucher,
2 juni 1994 integraal aan de Commissie betaald.                      advocaat aldaar, Rue de Vianden 10.
Op 11 maart 1999 heeft het Gerecht arrest gewezen in                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zaak T-151/94. Het bepaalde daarin verzoeksters boete op
20 miljoen euro. Ten aanzien van de rentevordering besliste          — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
het Gerecht, dat de Commissie conform artikel 34 van het                  onderzoek COM/A/12/98 om haar niet toe te laten tot de
Verdrag de maatregelen diende te nemen die de tenuitvoerleg-              schriftelijke examens van dat onderzoek, en derhalve haar
ging van het arrest met zich brengt. Op 23 april 1999 heeft de            alsnog toe te laten,


title: Zaak T-443/09: Beroep ingesteld op 4 november 2009 — Agriconsulting Europe/Commissie

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/33

         Beroep ingesteld op 4 november 2009 — Agriconsulting Europe/Commissie
   (Zaak T-443/09)
   2010/C 11/62
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Agriconsulting Europe SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing nietig verklaren;

               —

               de Commissie veroordelen tot vergoeding van de geleden schade;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige zaak is een leidende onderneming op het gebied van adviesverstrekking inzake projectbeheer en technische ondersteuning in het kader van internationaleontwikkelingsprojecten. Zij komt op tegen de beslissing van de Commissie betreffende de gunning van perceel nr. 11 als bedoeld in de aankondiging van aanbesteding EuropeAid/127054/C/SER/Multi (PB S 128 van 4 juli 2008) om de offerte van het door haar aangevoerde consortium niet als één van de zes economisch voordeligste offertes te selecteren en dit perceel aan andere inschrijvers te gunnen.
   Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               onjuiste opvatting van bewijzen en feiten. Bij de bestreden beslissing is de offerte van verzoekster afgewezen op grond dat de „exclusiviteitsverklaringen” van drie deskundigen in haar offerte ook in andere offertes waren opgenomen en daarom bij de beoordeling niet in aanmerking mochten worden genomen. Deze conclusie is verkeerd, voor zover er geen rekening is gehouden met de verklaringen van de deskundigen dat sommige van die exclusiviteitsverklaringen geen waarde hadden of zelfs vals waren;

               —

               onjuiste uitlegging van de uit de niet-naleving van de „exclusiviteitsverklaring” te trekken gevolgen en schending van het rechtszekerheidsbeginsel, voor zover verweerster de sanctie voor ondertekening van meerdere exclusiviteitsverklaringen op alle inschrijvingen heeft toegepast, zonder rekening te houden met de rol en de aansprakelijkheid van de vennootschap of de deskundige zelf;

               —

               schending van de wettelijke voorwaarden en van de beginselen van behoorlijk bestuur en van evenredigheid, voor zover verweerster geen gebruik heeft gemaakt van de haar verleende bevoegdheid om toelichting te vragen wanneer er onduidelijkheid bestaat over een aspect van de offerte, alvorens te bevestigen dat er fouten zijn gemaakt waardoor de geldigheid van de offerte kan worden aangetast.

         Verzoekster, die tevens stelt dat de motiveringsplicht is geschonden, vordert bovendien vergoeding van de door haar geleden schade op grond van de niet-contractuele aansprakelijkheid met betrekking tot onrechtmatige handelingen of, subsidiair, rechtmatige handelingen.


title: Arrest van het Gerecht van 7 juli 1999 in zaak T-106/96, Wirtschaftsvereinigung Stahl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Staatssteun - Individuele beschikking tot goedkeuring van toekenning van staatssteun aan staalonderneming - Rechtsgrondslag - Artikelen 4, sub c, en 95, eerste alinea, van Verdrag - Onverenigbaarheid met bepalingen van Verdrag - Gelijkheidsbeginsel - Evenredigheidsbeginsel - Gewettigd vertrouwen - Tegenprestaties voor toekenning van overheidssteun - Geen capaciteitsvermindering - Schending van wezenlijke vormvoorschriften

text:
18.9.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 265/9
                  ARREST VAN HET GERECHT                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 22 april 1999
                         van 7 juli 1999
                                                                        in de gevoegde zaken T-148/96 en T-174/96: E. Brognieri
in zaak T-106/96, Wirtschaftsvereinigung Stahl tegen                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring en tot schadever-
                                                                        goeding — Ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van
(EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid                    arrest T-583/93 — Artikel 26 Statuut — Kennelijke fout)
— Staatssteun — Individuele beschikking tot goedkeuring
van toekenning van staatssteun aan staalonderneming —
Rechtsgrondslag — Artikelen 4, sub c, en 95, eerste alinea,                                      (1999/C 265/16)
van Verdrag — Onverenigbaarheid met bepalingen van
Verdrag — Gelijkheidsbeginsel — Evenredigheidsbeginsel
— Gewettigd vertrouwen — Tegenprestaties voor toeken-
ning van overheidssteun — Geen capaciteitsvermindering —                                         (Procestaal: Frans)
          Schending van wezenlijke vormvoorschriften
                                                                        In de gevoegde zaken T-148/96 en T-174/96, E. Brognieri,
                                                                        ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                        (1999/C 265/15)                                 pen, wonende te Barasso (Italië), vertegenwoordigd door
                                                                        É. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                                                                        du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese
                         (Procestaal: Duits)                            Gemeenschappen (gemachtigden: F. Clotuche en A. Dal Ferro),
                                                                        betreffende
                                                                        — in zaak T-148/96 — een beroep tot nietigverklaring van,
In zaak T-106/96, Wirtschaftsvereinigung Stahl, gevestigd te                 enerzijds, het besluit van de Commissie van 28 november
Düsseldorf (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Sedemund,                   1995 houdende bevestiging van het besluit van 22 februari
advocaat te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 1993 waarbij verzoeker uit de ploegendienst van de sectie
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen                 Brandweer is verwijderd, en, anderzijds, het besluit van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                      Commissie van 21 juni 1996 houdende afwijzing van
P. F. Nemitz en F. Paul), ondersteund door Raad van de                       verzoekers klacht, en tot vergoeding van verzoekers mate-
Europese Unie (gemachtigden: G. Houttuin en S. Marquardt),                   riële en morele schade, en
betreffende een beroep tot nietigverklaring van beschikking
96/315/EGKS van de Commissie van 7 februari 1996 betref-                — in zaak T-174/96 — een beroep tot, enerzijds, nietigverkla-
fende het Ierse steunvoornemen ten behoeve van het staalbe-                  ring van het besluit van de Commissie van 30 november
drijf Irish Steel (PB L 121, blz. 16), heeft het Gerecht (Vierde             1995 waarbij verzoeker een vergoeding is toegekend die
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: R. M. Moura                     niet in overeenstemming is met het dictum van het arrest
Ramos, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili, P. Lindh             van het Gerecht van 8 juni 1995, P/Commissie (T-583/93,
en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op              JurAmbt. blz. II-433) voor zover de toeslag voor werk in
7 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  ploegendienst daarbij slechts voor de periode vanaf 1
volgt:                                                                       maart 1993 tot 31 december 1993 is toegekend, en van
                                                                             bovengenoemd besluit van de Commissie van 21 juni
                                                                             1996 houdende afwijzing van verzoekers klacht, en,
1) Verwerpt het beroep.                                                      anderzijds, toekenning van het volledige bedrag, hoofdsom
                                                                             zowel als interesten, van de vergoeding die aan verzoeker
                                                                             verschuldigd is, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-
2) Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in die van              steld als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D.
     verweerster.                                                            Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 22 april 1999 een
                                                                             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
3) Verstaat dat de Raad zijn eigen kosten zal dragen.                   1) Verklaart nietig het door de heer Agazzi tot verzoeker gerichte
                                                                             besluit van 28 november 1995.
                                                                        2) Verklaart het door de heer Chambaud tot verzoeker gerichte
                                                                             besluit van 30 november 1995 nietig voor zover het de
(1) PB C 269 van 14.9.1996.                                                  betaling van de aan verzoeker verschuldigde toeslag voor werk in
                                                                             ploegendienst beperkt tot de periode van 1 maart 1993 tot
                                                                             31 december 1993.
                                                                        3) Veroordeelt de Commissie ertoe aan verzoeker het bedrag van
                                                                             24 000 000 LIT te betalen.


title: Zaak C-446/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 31 oktober 2006 — A. G. Winkel tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 31 oktober 2006 — A. G. Winkel tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-446/06)
   (2006/C 326/78)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: A. G. Winkel

      Verweerder: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een regeling die voor het recht op zoogkoeienpremie op grond van de gangbare veeteeltpraktijk vereist dat een aan te houden koe ten minste één maal heeft gekalfd in de periode die loopt van twintig maanden voor tot en met vier maanden na de datum waarop de aanvraagperiode is geopend en waarvan het kalf niet binnen vier maanden na de geboorte uit het betrokken beslag is afgevoerd, verenigbaar met artikel 3, eerste lid, onder f, van Verordening (EG) (1) nr. 1254/1999?

               2)

               Welke criteria moeten ingeval van een ontkennende beantwoording van vraag 1 worden gehanteerd om vast te stellen of het beslag wordt gebruikt voor het opfokken van kalveren voor de vleesproductie alsmede welke koeien tot dit beslag behoren?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1254/1999, van 17 mei 1999, houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees (PB L 160, blz. 21).


title: Zaak T-550/08: Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen/Commissie

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/32

         Beroep ingesteld op 15 december 2008 — Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen/Commissie
   (Zaak T-550/08)
   (2009/C 55/59)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Tudapetrol Mineralölerzeugnisse Nils Hansen KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Itzen en J. Ziebarth, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, voor zover verzoekster wordt geraakt;

               —

               subsidiair, de bij de bestreden beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete tot een passend bedrag verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2008) 5476 def. van de Commissie van 1 oktober 2008 in zaak COMP/39.181 — Kaarsenwas, waarin verweerster heeft vastgesteld dat bepaalde ondernemingen, waaronder verzoekster, wegens deelneming aan een voortdurende overeenkomst en/of een voortdurende onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector paraffinewas hebben gehandeld in strijd met artikel 81, lid 1, EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.
   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.
   In het eerste middel stelt verzoekster schending van de motiveringsplicht ex artikel 253 EG en van de rechten van de verdediging, omdat uit de beoordeling van de bewijzen door de Commissie in de bestreden beschikking niet reeds concreet kan worden opgemaakt welke concrete bijdragen aan de inbreuk haar moeten worden toegerekend. De algemene bewijsvoering van de Commissie heeft niet alleen betrekking op verzoekster, maar ook op andere ondernemingen waarvan de handelingen haar niet dienen te worden toegerekend. Gelet op de onduidelijke bewijsvoering, is er sprake van schending van de rechten van de verdediging, omdat de Commissie duidelijk en ondubbelzinnig moet doen uitkomen welke bijdragen aan de inbreuk zij aan welke ondernemingen toerekent en wat hiervan de gevolgen zijn.
   Verder stelt zij aan geen enkele inbreuk op artikel 81 EG te hebben deelgenomen. De Commissie heeft niet alleen formeel niet naar behoren bewijs geleverd, maar ook uit een subsidiair materieel onderzoek van de bewijzen blijkt dat jegens haar geen verwijt is onderbouwd. Uit de afzonderlijk aangevoerde bijeenkomsten en de daarvoor bij de bewijsvoering in aanmerking genomen documenten kan niet worden opgemaakt dat verzoekster zou hebben deelgenomen aan een kartel. Dit geldt in het bijzonder ook gelet op de omstandigheid dat van het begin aan verzoekster alleen maar een beperkte inbreuk is verweten. Hiermee is bij de bewijsvoering echter geen rekening gehouden; er zijn daarentegen ten nadele van verzoekster ook bewijzen in aanmerking genomen die eventueel door derden begane inbreuken kunnen aantonen waaraan verzoekster niet heeft deelgenomen.
   In haar tweede middel voert verzoekster verjaring aan. Zij heeft de betrokken distributieactiviteiten reeds begin 2000 aan een andere onderneming overgedragen, zodat zij op grond van de eerste maatregelen waardoor de verjaring werd gestuit in het voorjaar van 2005 niet langer kon worden vervolgd wegens een oude inbreuk.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 239 van 4.10.2003

text:
C 251/22        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           18.10.2003
                                                            III
                                                     (Bekendmakingen)
                                                    (2003/C 251/39)
                Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
         PB C 239 van 4.10.2003
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 226 van 20.9.2003
         PB C 213 van 6.9.2003
         PB C 200 van 23.8.2003
         PB C 184 van 2.8.2003
         PB C 171 van 19.7.2003
         PB C 158 van 5.7.2003
                                           Deze teksten zĳn beschikbaar in:
                                          EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                            CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-156/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 april 2008 door R tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 februari 2008 in zaak F-49/07, R/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/39

         Hogere voorziening ingesteld op 24 april 2008 door R tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 februari 2008 in zaak F-49/07, R/Commissie
   (Zaak T-156/08 P)
   (2008/C 171/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: R (Brussel, België) (vertegenwoordiger: Y. Minatchy, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 19 februari 2008 in zaak F-49/07;

               —

               toewijzing van rekwirantes vorderingen tot nietigverklaring en schadevergoeding in eerste aanleg;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de volledige kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In deze hogere voorziening vordert rekwirante vernietiging van de beschikking waarbij het Gerecht voor ambtenarenzaken niet-ontvankelijk heeft verklaard het door haar ingestelde beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van haar gehele proeftijd alsmede van alle in dat kader tot stand gekomen handelingen, daaronder begrepen het rapport aan het einde van de proeftijd en, anderzijds, vergoeding van de beweerdelijk geleden schade.
   Tot staving van haar hogere voorziening beroept rekwirante zich op schending van haar rechten van verdediging, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken geen rekening heeft gehouden met bepaalde door haar overgelegde gegevens en stukken alsmede onjuiste uitlegging van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken en het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen. Voorts beroept zij zich op kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.


title: Zaak C-167/14: Beroep ingesteld op 7 april 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/12

         Beroep ingesteld op 7 april 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-167/14)
   2014/C 261/20
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet alle maatregelen te hebben genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 25 oktober 2007 in zaak C-440/06, Commissie/Helleense Republiek, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 260, lid 1, VWEU;

               —

               de Helleense Republiek te veroordelen tot betaling aan de Commissie van de gevorderde dwangsom van 47  462,40 EUR per dag vertraging inzake de uitvoering van het in zaak C-440/06 uitgesproken arrest, vanaf de datum waarop uitspraak in de onderhavige zaak wordt gedaan tot de datum waarop uitvoering aan het arrest in zaak C-440/06 zal worden gegeven;

               —

               de Helleense Republiek te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som van 5  191,20 EUR per dag vanaf de datum waarop uitspraak in zaak C-440/06 is gedaan tot de datum waarop uitspraak in de onderhavige zaak wordt gedaan, dan wel tot de datum waarop uitvoering aan het arrest in zaak C-440/06 zal worden gegeven indien dit op een eerder tijdstip geschiedt;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert de hiernavolgende argumenten aan met betrekking tot de wijze waarop voornoemde bedragen zijn berekend.

               A –

                  De wezenlijke betekenis van de regels van de Unie waarop inbreuk is gemaakt, te weten de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, welke richtlijn het opvangen, de behandeling en de lozing van stedelijk afvalwater alsmede de behandeling en de lozing van afvalwater van bepaalde bedrijfstakken betreft, is ervoor te zorgen dat het milieu wordt beschermd tegen de nadelige gevolgen van lozingen van bovengenoemde soorten afvalwater.
               De Commissie stelt dat het afvoeren van onbehandeld water (dat wil zeggen water dat niet is behandeld wegens het ontbreken van geïntegreerde opvangsystemen en/of waterzuiveringsinstallaties) naar oppervlaktewateren leidt tot verontreiniging die gepaard gaat met een verstoring van het zuurstofgehalte, terwijl de aanvoer van nutriënten, vooral stikstof- en/of fosforverbindingen, de kwaliteit van dit water en van de bijbehorende ecosystemen aanzienlijk verslechtert (onder meer door het visbestand aan te tasten).
               Met betrekking tot stedelijk afvalwater dat ontoereikend is behandeld (waterzuiveringsinstallaties zonder secundaire behandeling of een niet-conforme secundaire behandeling) is een primaire behandeling bovendien niet voldoende om elk gevaar voor verontreiniging en voor verslechtering van de kwaliteit van het water en van de bijbehorende ecosystemen uit te sluiten. De buitensporige aanvoer van nutriënten (bestaande uit stikstof- en fosforverbindingen) in de oppervlaktewateren is immers de voornaamste factor die leidt tot de zogenoemde „eutrofiëring” (een versnelde groei van algen en plantaardige levensvormen), met als gevolg een verstoring van het zuurstofevenwicht in het water en een gevaar voor het verdwijnen van het visbestand en van andere in het water aanwezige organismen en voor schadelijke gevolgen voor de naburige ecosystemen te land. Het is juist daarom dat artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bepaalt dat het stedelijk afvalwater van agglomeraties met meer dan 15  000 i.e. vóór lozing wordt onderworpen aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces.
               De Commissie betoogt dat, gelet op wat voorafgaat, het opvangen en de behandeling van het stedelijke afvalwater van Griekse agglomeraties met meer dan 15000 i.e. van levensbelang is voor het behoud en de verbetering van de kwaliteit van het oppervlaktewater en van de waterecosystemen en de landecosystemen die rechtstreeks van dat water afhangen, maar ook om de volledige en juiste toepassing van de andere richtlijnen van de Europese Unie te waarborgen.
               Ondanks de inspanningen die de Griekse autoriteiten de laatste jaren hebben geleverd en de maatregelen die zij hebben genomen, is het echter duidelijk dat zes agglomeraties met meer dan 15  000 i.e., van de 23 agglomeraties in totaal waarop het arrest van 25 oktober 2007 ziet (waarvan vijf in het Oosten van Attica, een van de regio’s met de hoogste bevolkingsdichtheid in Griekenland) niet voldoen aan de vereisten van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/271/EEG. Het inwonersequivalent van deze zes agglomeraties bedraagt 1 24  000 (16  000 in Lefkimmi, 25  000 in Nea Makri, 17  000 in Markopoulo, 20  000 in Koropi, 18  000 in Rafina en 28  000 in Artemida).

               B –

                  Het feit dat door de onvolledige uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-440/06 afbreuk wordt gedaan aan algemene en particuliere belangen brengt grote risico’s mee voor milieuverontreiniging en heeft gevolgen voor de volksgezondheid. Zoals reeds is aangegeven, leidt de onvolledige uitvoering van het arrest C-440/06 van het Hof immers tot de eutrofiëring van het oppervlaktewater, hetgeen met name de goede ecologische en scheikundige staat en het behoud van de water- en landecosystemen in gevaar kan brengen. De Commissie is dan ook van mening dat de onvolledige uitvoering van dit arrest de toepassing van de andere richtlijnen van de Europese Unie kan ondermijnen, waaronder richtlijn 2000/60/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, richtlijn 2006/7/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit, en richtlijn 92/43/EG (4) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.
               Bovendien voert de Commissie aan dat de onvolledige uitvoering van dat arrest van het Hof mogelijkerwijs belet dat de burgers over voldoende zuiver oppervlaktewater beschikken voor vrijetijdsactiviteiten (vissen, zwemmen, zeilen, wandelen, enzovoort). Evenmin is het uitgesloten dat de onvolledige uitvoering van dit arrest de kwaliteit aantast van het water dat voor menselijke consumptie is bestemd, en als zodanig de volksgezondheid zelf in gevaar brengt.

      (1)  PB L 135, blz. 40-52.

      (2)  PB L 327, blz. 1-73.

      (3)  PB L 64, blz. 37- 51.

      (4)  PB L 206, blz. 7- 50.


title: Zaak T-234/13: Beroep ingesteld op 23 april 2013 — Lucart France/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/38

         Beroep ingesteld op 23 april 2013 — Lucart France/Commissie
   (Zaak T-234/13)
   2013/C 171/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Lucart France (Torvilliers, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval krachtens artikel 263 VWEU met onmiddellijke ingang nietig te verklaren voor zover zij cilinders, met uitzondering van die voor industrieel gebruik, aan de lijst van voorbeelden van verpakkingen heeft toegevoegd;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster zes middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-202/13, Group’Hygiène/Commissie.


title: Zaak T-179/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — Anvil Knitwear/BHIM — Aprile e Aprile (Aprile) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Aprile — Ouder nationaal woordmerk ANVIL — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Artikel 8, lid 1, sub b, artikelen 73 en 74 van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — Anvil Knitwear/BHIM — Aprile e Aprile (Aprile)
   (Zaak T-179/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Aprile - Ouder nationaal woordmerk ANVIL - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Artikel 8, lid 1, sub b, artikelen 73 en 74 van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 285/71)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Anvil Knitwear, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger, R. Kunze en T. Wittmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Laitinen en O. Mondéjar Ortuño, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aprile e Aprile Srl (Argelato, Italië)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 maart 2007 (zaak R 1076/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Anvil Knitwear, Inc. en Aprile e April Srl
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Anvil Knitwear, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 7 juni 2005 in zaak T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woordteken MunichFinancialServices — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/26

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 7 juni 2005
   in zaak T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Woordteken MunichFinancialServices - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 193/43)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-316/03, Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft AG, gevestigd te München (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: D. Schennen en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 juni 2003 (zaak R 337/2002-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken MunichFinancialServices als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, M. E. Martins Ribeiro en K. Jürimäe, rechters; griffier: C. Kristensen, administrateur, op 7 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29. 11. 2003.


title: Zaak T-164/09: Beroep ingesteld op 3 april 2009 — Kitou/Europees toezichthouder voor gegevensbescherming

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/44

         Beroep ingesteld op 3 april 2009 — Kitou/Europees toezichthouder voor gegevensbescherming
   (Zaak T-164/09)
   2009/C 153/88
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Erasmia Kitou (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees toezichthouder voor gegevensbescherming

      Conclusies

               —

               vaststelling dat verordening (EG) nr. 1049/2001 niet van toepassing is;

               —

               subsidiair, vaststelling dat blijk is gegeven van een onjuiste opvatting van het recht bij de gezamenlijke toepassing van de verordeningen (EG) nrs. 1049/2001 en 45/2001;

               —

               bijgevolg nietigverklaring van beschikking 2008-0600 van de EDPS;

               —

               vaststelling dat het verzoek om toegang tot het document niet voldoet aan de voorwaarden van verordening nr. 45/2001;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming waarbij deze heeft geconcludeerd dat de openbaarmaking in een nationale gerechtelijke procedure van bepaalde gegevens over verzoeksters loopbaan binnen de Commissie van de Europese Gemeenschappen niet in strijd is met de bepalingen van de verordeningen nrs. 45/2001 (1) en 1049/2001 (2).
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster aan:

               —

               de bestreden beschikking is ongegrond, aangezien zij is gebaseerd op verordening nr. 1049/2001, die in casu niet van toepassing is omdat het verzoek om toegang geen betrekking heeft op een document in de zin van verordening nr. 1049/2001, maar uitsluitend op een persoonsgegeven;

               —

               gesteld al dat de verordeningen nrs. 1049/2001 en 45/2001 in casu gezamenlijk van toepassing zouden zijn, heeft verweerder deze onjuist toegepast door te oordelen dat de voorwaarden van verordening nr. 45/2001, inzake de verwerking van persoonsgegevens, slechts gelden indien de uitzondering van artikel 4, lid 1, sub b, van verordening nr. 1049/2001, inzake de toegang tot documenten, van toepassing is;

               —

               verweerder heeft de bepalingen van verordening nr. 45/2001 geschonden, aangezien het verzoek om toegang geen betrekking heeft op een document en niet berust op een van de in artikel 5 van verordening nr. 45/2001 neergelegde voorwaarden betreffende de toelaatbaarheid van de verwerking van persoonsgegevens.

      (1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Beroep, op 22 augustus 1995 ingesteld door H. Freiherr van Marschalck tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-162/95)

text:
Nr . C 299/ 16        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   11 . 11 . 95
suikerproducenten in de respectieve Lid-Staten hebben te              Middelen en voornaamste argumenten:
dragen .
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                      met die in zaak T-20/94 .
Dat bovenvermelde regel thans is weggevallen, houdt in dat
ten onrechte een zwaardere last wordt opgelegd aan de
producenten in de landen waar zij een hogere rentelast dan
6,75 % moeten dragen, met name aan de Italiaanse fabri
kanten, aangezien in Italië de betrokken rentevoet 1 1 , 65 %         Beroep, op 5 september 1995 ingesteld door Eridania
bedraagt.                                                             Zuccherifici Nazionali SpA, e.a. tegen Raad van de Euro
                                                                                pese Gemeenschappen
Volgens verzoeksters vormt de nieuwe gemeenschapsrege                                        ( Zaak T-168/95 )
ling een kennelijke schending                                                                    ( 95/C 299/28 )
— van artikel 40 EEG-Verdrag, dat elke discriminatie                                        (Procestaai: Italiaans)
     tussen producenten of consumenten binnen de Gemeen
     schap uitsluit; en van                                           Bij het Gerecht van eerst aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 5 september 1995 beroep ingesteld tegen
— de artikelen 30 en 34 EEG-Verdrag, nu het betrokken                 Raad van de Europese Gemeenschappen door de vennoot
     mechanisme een ongerechtvaardigde belemmering                    schap Eridania Zuccherifici Nazionali SpA e.a ., te Genua , en
     vormt voor de toepassing van het beginsel van de vrije           de vennootschap ISI — Industria Saccarifera Italiana
     markt voor de Italiaanse producenten . De betrokken              Agroindustriale SpA, te Padua ( groep Eridania — Zucche
     ongelijkheid heeft namelijk tot gevolg, dat de produkten         rifici Nazionali SpA ), de vennootschap Sadam Zuccherifici ,
     uit het buitenland op de Italiaanse markt in een betere          een afdeling van SECI — Societa Esercizi Commerciali
     concurrentiepositie verkeren , terwijl het net andersom is       Industriali SpA, te Bologna , de vennootschap Sadam Cas
     voor de Italiaanse produkten op de markten van de                tiglionese SpA, te Bologna , de vennootschap Sadam
     andere Lid-Staten van de Gemeenschap .                           Abruzzo SpA, te Bologna , en de vennootschap Zuccherificio
                                                                      del Molise SpA , te Termoli ( groep Sadam Zuccherifici ), de
                                                                      vennootschap SFIR — Societa Fondiaria Industriale
                                                                      Romagnola SpA, te Cesena en de vennootschap Ponteco
                                                                      Zuccheri SpA, te Pontelagoscuro , ( groep SFIR ), vertegen
                                                                      woordigd door B. O'Connor, solicitor bij de High Court of
                                                                      Ireland , I. Vigliotti en P. Crocetta , advocaten te Genua ,
Beroep, op 22 augustus 1995 ingesteld door H. Freiherr van            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Marschalck tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               A. Kronshagen , advocaat aldaar, Boulevard de la Foire
               van de Europese Gemeenschappen                         12 .
                        ( Zaak T-162/95 )                             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
                           ( 95/C 299/27 )
                                                                      — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 1534/95 van de
                                                                           Raad van 29 juni 1995 „ tot vaststelling voor het
                       (Procestaai: Duits)                                 verkoopseizoen 1995/ 1996 van de afgeleide interventie
                                                                           prijzen voor witte suiker, de interventieprijs voor ruwe
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                  suiker, de minimumprijzen voor A-suikerbieten en
schappen is op 22 augustus 1995 beroep ingesteld tegen                     B-suikerbieten , alsmede het bedrag van de vergoeding
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                     voor de verevening van de opslagkosten ", gepubliceerd
Gemeenschappen door H. Freiherr von Marschalck , verte                    in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
genwoordigd door B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstet                   van 30 juni 1995 ; althans artikel 1 , sub f, daarvan
ten, F. Schulze en W. Haneklaus , advocaten te Münster,                    ( waarbij een afgeleide interventieprijs voor witte suiker
domcilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s .,                   is vastgesteld voor alle gebieden van Italië );
 advocaten aldaar, Rue des Bains 14a .                                — nietig te verklaren elke andere handeling die betrekking
                                                                           heeft op de voorgaande , daarop volgt of anderszins
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                         daarmee verband houdt, met inbegrip van Verordening
                                                                           ( EEG ) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 , zoals
 1 . verweerders te veroordelen, aan verzoeker overeenkom                 gewijzigd, houdende een gemeenschappelijke ordening
      stig Verordening ( EEG) nr. 2187/93 van de Raad van                  der markten in de sector suiker , meer in het bijzonder de
      2 juli 1993 een SLOM-II-vergoeding te betalen voor de                artikelen 3 , 5 en 6 en alle desbetreffende uitvoeringsbe
      periode van 2 april 1984 tot 15 juni 1991 ten bedrage                palingen;
      van 75 634,65 DM, met rente ad 8% vanaf 19 mei                   — de Raad te verwijzen in de kosten van het geding.
      1992 , en hen in de kosten te verwijzen .
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten:
 2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
      gig beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie               Verschillende Italiaanse suikerproducerende vennootschap
      (zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor             pen, die groepen vormen in de zin van artikel 9 van
      sen .                                                            Verordening ( EEG ) nr. 193/82, en tezamen 92% van' het


title: Zaak T-231/12: Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Rocket Dog Brands/BHIM — Julius-K9 (JULIUS K9)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/27

         Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Rocket Dog Brands/BHIM — Julius-K9 (JULIUS K9)
   (Zaak T-231/12)
   2012/C 227/47
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rocket Dog Brands LLC (Heywood, VSA) (vertegenwoordiger: C. Aikens, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Julius-K9 bt (Szigetszentmiklós, Hongarije)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2012 (R 1124/2011-4) vernietigen voor zover daarbij de oppositie is afgewezen voor alle waren van klasse 25, en

               —

               de aanvrager verwijzen in de kosten van de opposant.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „JULIUS K9” voor waren van de klassen 18, 25 en 28 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 542 201

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: twee beeldmerken die een hond afbeelden, (gekruist(e)) been(deren) en de alfanumerieke combinatie „K 9” voor waren van de klassen 14, 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak T-23/05: Beroep, op 10 januari 2005 ingesteld door Eric Gippini Fournier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/37

         Beroep, op 10 januari 2005 ingesteld door Eric Gippini Fournier tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-23/05)
   (2005/C 82/68)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 januari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door E. G. Fournier, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Theissen, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               Nietig te verklaren het besluit waarbij verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2003 nul „voorrangspunten DG” worden toegekend, het besluit tot verwerping van het door hem bij het bevorderingscomité ingestelde beroep strekkende tot toekenning van „voorrangspunten DG” (of van „beroepspunten” of „voorrangspunten” onder om het even welke benaming), en het besluit verzoeker geen voorrangspunten toe te kennen voor werkzaamheden in het belang van de dienst uit hoofde van artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut:

               2.

               de Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van schadevergoeding ten bedrage van 2 500 EUR;

               3.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van de Commissie, die van 1 maart 2002 tot en met 6 oktober 2003 in het belang van de dienst bij het Hof van Justitie gedetacheerd voert een exceptie van onwettigheid aan tegen de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut, op grond dat er geen vergelijking is gemaakt tussen zijn verdiensten en die van andere ambtenaren van andere directoraten generaal. Ook voert hij aan dat de meeste categorieën voorrangspunten onrechtmatig zijn wegens strijd met artikel 45 van het Statuut en met het non-discriminatiebeginsel.
   Verzoeker beroept zich op schending van de artikelen 5, 25, 43 en 45 van het Statuut, van artikel 2, lid 1, tweede alinea, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut, alsmede van artikel 2, lid 1, en artikel 6, leden 3, 4 en 5, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut. Verzoeker beroept zich ook op schending van de beginselen van evenredigheid, non-discriminatie, gelijke behandeling en bescherming van het gewettigd vertouwen. Verzoeker stelt tot slot dat er sprake is geweest van een procedurefout, misbruik van bevoegdheid, gebrek aan motivering en kennisgeving van diverse stukken en besluiten, alsmede van kennelijke beoordelingsfouten.


title: Zaak C-411/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 mei 2014 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)/Sanco, SA [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Beeldmerk dat kip weergeeft — Oppositie door houder van nationaal beeldmerk dat kip weergeeft — Gedeeltelijke afwijzing van oppositie)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/8

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 mei 2014 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)/Sanco, SA
   (Zaak C-411/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Beeldmerk dat kip weergeeft - Oppositie door houder van nationaal beeldmerk dat kip weergeeft - Gedeeltelijke afwijzing van oppositie))
   2014/C 261/12
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Sanco, SA (vertegenwoordiger: A. Segura Roda, abogado)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-73/08: Beroep ingesteld op 11 februari 2008 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/33

         Beroep ingesteld op 11 februari 2008 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie
   (Zaak T-73/08)
   (2008/C 107/54)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Henning, advocate)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 26 november 2007 tot terugvordering van het bedrag van 23 228,07 EUR in het kader van „Daphne Grant Agreement JLS/DAP/2004-1/080/YC”;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker en de Commissie hebben in mei 2005 een overeenkomst over de financiering van een project in het kader van het Daphne II-programma (1) ondertekend. Bij debetnota van 26 november 2007 heeft de Commissie van verzoeker een deel van het in het kader van die overeenkomst betaalde bedrag teruggevorderd. Verzoekers beroep is tegen dat besluit gericht.
   Verzoeker stelt ter onderbouwing van zijn beroep ten eerste dat het bestreden besluit de motiveringsplicht schendt. Ten tweede is sprake van schending van het beginsel van de eerlijke procedure, omdat verzoeker geen passende termijn is gesteld om opmerkingen te maken en andere documenten over te leggen. Ten slotte wordt gesteld dat het bestreden besluit op een onjuiste beoordeling van de feiten is gebaseerd.

      (1)  Besluit nr. 803/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot vaststelling van een communautair actieprogramma (2004-2008) ter voorkoming en bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen en ter bescherming van slachtoffers en risicogroepen (Daphne II-programma) (PB L 143, blz. 1).


title: Zaak T-234/14: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2015 — Mammoet Salvage/Commissie („Beroep wegens nalaten en tot schadevergoeding — Contractuele aansprakelijkheid — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Achtste Europees Ontwikkelingsfonds — Berging van 74 wrakken in de baai van Nouadhibou — Overeenkomst tussen verzoekende partij en Mauritanië, geëndosseerd door de Commissie met het oog op financiering door de Unie — Uitvoering van de overeenkomst — Uitstel van de datum waarop de krachtens de overeenkomst op de Unie rustende betalingsverplichtingen eindigen — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/24

         Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2015 — Mammoet Salvage/Commissie
   (Zaak T-234/14) (1)

   ((„Beroep wegens nalaten en tot schadevergoeding - Contractuele aansprakelijkheid - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Achtste Europees Ontwikkelingsfonds - Berging van 74 wrakken in de baai van Nouadhibou - Overeenkomst tussen verzoekende partij en Mauritanië, geëndosseerd door de Commissie met het oog op financiering door de Unie - Uitvoering van de overeenkomst - Uitstel van de datum waarop de krachtens de overeenkomst op de Unie rustende betalingsverplichtingen eindigen - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   (2015/C 171/29)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Mammoet Salvage BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Kuypers en A. Schadd, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en S. Bartelt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair een verzoek op grond van artikel 265 VWEU om vast te stellen dat de Commissie op onrechtmatige wijze heeft verzuimd gevolg te geven aan het verzoek van verzoekende partij om de duur te verlengen van de betalingsverplichtingen die op de Unie rusten krachtens de tussen verzoekende partij en de Islamitische Republiek Mauritanië gesloten overeenkomst voor het bergen van 74 wrakken in de baai van Nouadhibou (Mauritanië), die met het oog op de financiering ervan door de Commissie is geëndosseerd in het kader van het Achtste Europees Ontwikkelingsfonds, en, subsidiair, een verzoek om de Commissie op grond van de contractuele aansprakelijkheid van de Unie te veroordelen om op basis van deze overeenkomst uitgegeven facturen aan verzoekster te betalen en, meer subsidiair, een verzoek tot vaststelling van de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mammoet Salvage wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Zaak F-94/11: Beroep ingesteld op 28 september 2011 — ZZ/Commissie

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/30

         Beroep ingesteld op 28 september 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-94/11)
   2011/C 355/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H. Mannes, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van EPSO om het algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05 te hervatten en verzoeker uit te nodigen om het mondelinge examen nogmaals af te leggen alsmede nietigverklaring van het besluit om hem van het vergelijkend onderzoek uit te sluiten, op grond dat hij niet bij dat examen is verschenen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de besluiten van de verwerende partij van 11 februari en 12 augustus 2011 nietig verklaren;

               —

               de uitnodiging voor het mondelinge examen van 14 januari 2011 onwettig verklaren;

               —

               vaststellen dat de in verzoekers vorige procedure vastgestelde principiële procedurefouten niet kunnen worden verholpen door alleen verzoeker het examen opnieuw te laten afleggen;

               —

               vaststellen dat de verwerende partij bevoegd is, verzoeker ook zonder herhaling van het examen op de reservelijst te plaatsen;

               —

               vaststellen dat de verwerende partij de door het tijdsverloop voor verzoeker ontstane schade op passende wijze moet vergoeden en elke discriminatie in vergelijking met succesvolle deelnemers moet vermijden;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair een verstekvonnis wijzen.


title: Zaak C-200/13 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 april 2016 — Raad van de Europese Unie/Bank Saderat Iran, Europese Commissie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Bestrijding van nucleaire proliferatie — Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran — Bevriezing van de tegoeden van een Iraanse bank — Motiveringsplicht — Procedure voor de vaststelling van de handeling — Kennelijk onjuiste beoordeling)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/2

      Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 april 2016 — Raad van de Europese Unie/Bank Saderat Iran, Europese Commissie
      (Zaak C-200/13 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Bestrijding van nucleaire proliferatie - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran - Bevriezing van de tegoeden van een Iraanse bank - Motiveringsplicht - Procedure voor de vaststelling van de handeling - Kennelijk onjuiste beoordeling))
      (2016/C 211/02)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en M. Bishop, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Bank Saderat Iran (vertegenwoordigers: D. Wyatt, QC, R. Blakeley, barrister, S. Jeffrey, S. Ashley en A. Irvine, solicitors), Europese Commisie (vertegenwoordigers: D. Gauci en M. Konstantinidis, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van rekwirant: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: L. Christie, S. Behzadi-Spencer, gemachtigden, bijgestaan door S. Lee, barrister)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  De incidentele hogere voorziening wordt afgewezen.

                  3)

                  De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en die van Bank Saderat Iran in beide instanties, met uitzondering van de kosten betreffende de incidentele hogere voorziening.

                  4)

                  Bank Saderat Iran draagt haar eigen kosten betreffende de incidentele hogere voorziening en de kosten van de Raad van de Europese Unie betreffende de incidentele hogere voorziening.

                  5)

                  Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten in beide instanties.

         (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak F-28/13: Beroep ingesteld op 27 maart 2013 — ZZ/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/57

         Beroep ingesteld op 27 maart 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-28/13)
   2013/C 207/94
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten om verschillende inhoudingen te verrichten op verzoekers salaris over de maanden juni, juli, augustus, september en oktober 2012

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de nota van 6 juli 2012, waarbij het PMO verzoeker op de hoogte heeft gesteld van zijn besluit om de aanbeveling van OLAF van 30 maart 2012 te volgen en heeft gepreciseerd dat (i) het het bedrag van 5 530 EUR had ingehouden op zijn salaris over juni 2012 (niet-verschuldigde bedragen aan toelagen), (ii) het bedrag van 3 822,80 EUR in mindering zou worden gebracht op zijn salaris over juli 2012 (vertragingsrente over de verschuldigde bedragen), en (iii) het bedrag van 2 372 EUR (terugbetaling van ziektekosten) en 699,20 EUR (vertragingsrente) in mindering zou worden gebracht op zijn salaris over augustus 2012;

               —

               nietigverklaring van de inhoudingen op verzoekers salaris over de maanden juni, augustus, september en oktober 2012 en, in voorkomend geval, van elke andere inhouding die krachtens het bestreden besluit zal worden verricht;

               —

               nietigverklaring van de nota van 10 juli 2012 waarin wordt verzocht om een totaalbedrag van 3 071,20 EUR door middel van één heffing in te houden op zijn salaris over augustus 2012 of, indien het schuldbedrag te hoog mocht blijken te zijn om in één keer te worden ingehouden, om de terugbetaling over meerdere maanden te spreiden;

               —

               nietigverklaring van de nota van 20 juli 2012 waarbij verzoeker wordt meegedeeld dat zijn eenheid niet in staat was om de terugvordering van het bedrag van 3 822,80 EUR aan vertragingsrente te verwerken voor de salarisbetaling van juli, en dat dit bedrag volledig zal worden ingehouden op het salaris van oktober 2012, na de inhoudingen die in augustus en september 2012 zullen worden verricht;

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van het op 17 december 2012 genomen en op diezelfde dag betekende besluit, voor zover daarbij verzoekers klacht over de bestreden dagvergoedingen en vertragingsvergoedingen wordt afgewezen;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van vertragingsrente vanaf de maanden juni 2012 over het bedrag van 5 530 EUR, augustus 2012 over een eerste bedrag van 1 535,60 EUR, september 2012 over nog eens 1 535,60 EUR en oktober 2012 over 3 822,80 EUR, tot het moment waarop die bedragen hem zijn terugbetaald, met dien verstande dat vanaf de terugbetaling van het bedrag van 3 071,20 EUR dat met het salaris van januari 2013 is geschied, geen vertragingsrente over dat bedrag verschuldigd zal zijn;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-103/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Paris — Frankrijk) — Philippe Derouin/Union pour le recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'allocations familiales de Paris — Région parisienne (Urssaf) (Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Zelfstandigen die in Frankrijk wonen en daar werkzaamheid uitoefenen — Algemene sociale bijdrage ﾔ Bijdrage ter delging van de sociale schuld — Inaanmerkingneming van in andere lidstaat verworven inkomsten die in die lidstaat belastbaar zijn op grond van verdrag tot vermijden van dubbele belasting)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal des affaires de sécurité sociale de Paris — Frankrijk) — Philippe Derouin/Union pour le recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'allocations familiales de Paris — Région parisienne (Urssaf)
   (Zaak C-103/06) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Zelfstandigen die in Frankrijk wonen en daar werkzaamheid uitoefenen - Algemene sociale bijdrage - Bijdrage ter delging van de sociale schuld - Inaanmerkingneming van in andere lidstaat verworven inkomsten die in die lidstaat belastbaar zijn op grond van verdrag tot vermijden van dubbele belasting)
   (2008/C 128/05)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal des affaires de sécurité sociale de Paris
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Philippe Derouin

      Verwerende partij: Union pour le recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'allocations familiales de Paris — Région parisienne (Urssaf)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal des affaires de sécurité sociale de Paris — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6, bijlage 1) — Inaanmerkingneming voor berekening van „contribution sociale généralisée” (algemene sociale bijdrage) en van „contribution pour le remboursement de la dette sociale” (bijdrage ter vereffening van sociale schuld), welke zijn verschuldigd door zelfstandigen die onderworpen zijn aan Franse sociale wetgeving, van in andere lidstaat verworven inkomsten die in deze staat belastbaar zijn op grond van verdrag tot het vermijden van dubbele belasting
   Dictum
   Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staat dat een lidstaat wiens socialezekerheidswetgeving als enige van toepassing is op een ingezeten zelfstandige, de door genoemde zelfstandige in een andere lidstaat verworven inkomsten niet in aanmerking neemt voor de berekening van bijdragen zoals de Contribution sociale généralisée en de Contribution pour le remboursement de la dette sociale, met name op grond van een verdrag tot het vermijden van dubbele belasting naar het inkomen.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-566/13: Beschikking van de president van het Hof van 25 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho de Lisboa — Portugal) — Jorge Ítalo Assis dos Santos/Banco de Portugal

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/25

         Beschikking van de president van het Hof van 25 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho de Lisboa — Portugal) — Jorge Ítalo Assis dos Santos/Banco de Portugal
   (Zaak C-566/13) (1)

   2014/C 184/42
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 6 juni 2002 in zaak C-133/99: Koninkrĳk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1995 — Steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten wordt verwerkt")

text:
28.9.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          dienstbetrekking, wachtuitkeringen toe te kennen op de uitsluitende
                                                                                grond dat deze student zijn middelbare studies in een andere lidstaat
                          van 11 juli 2002                                      heeft voltooid.
in zaak C-224/98 (verzoek van het Tribunal du travail                           (1 ) PB C 258 van 15.8.1998.
de Liège om een prejudiciële beslissing): Marie-Nathalie
  D’Hoop tegen Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening ( 1)
(„Burgerschap van de Unie — Beginsel van non-discrimina-
tie — Nationale regeling die nationale onderdanen slechts
recht op wachtuitkeringen verleent indien zij hun middelbare
studies in onderwijsinstelling van hun eigen lidstaat hebben                                       ARREST VAN HET HOF
voltooid — Nationale onderdaan op zoek naar eerste dienst-
betrekking die zijn middelbare studies in onderwijsinstelling                                             (Vijfde kamer)
              van andere lidstaat heeft voltooid”)
                                                                                van 6 juni 2002
                          (2002/C 233/01)
                                                                                in zaak C-133/99: Koninkrijk der Nederlanden tegen
                          (Procestaal: Frans)                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
                          dentie van het Hof)
                                                                                1995 — Steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten
                                                                                wordt verwerkt”)
In zaak C-224/98, betreffende een verzoek aan het Hof                                                   (2002/C 233/02)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Arbeidsrechtbank te Luik (België), in het aldaar aanhangige
geding tussen Marie-Nathalie D’Hoop en Rijksdienst voor                                               (Procestaal: Nederlands)
Arbeidsvoorziening, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikel 39 EG) en artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68                   In zaak C-133/99, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer                   A. Fierstra en N. Wijmenga) ondersteund door Franse Repu-
van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2),                        bliek (gemachtigden: R. Abraham en C. Vasak) tegen Commis-
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,                sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van
president, P. Jann (rapporteur), F. Macken, en S. von Bahr,                     Rijn, K.-D. Borchardt en C. van der Hauwaert), betreffende een
kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                            verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking
Pergola, R. Schintgen, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues en                     1999/187/EG van de Commissie van 3 februari 1999 betref-
C. W. A. Timmermans, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geel-                   fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor
hoed, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 11 juli 2002              het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                                Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 61,
Het gemeenschapsrecht verzet zich ertegen dat een lidstaat weigert              blz. 37), voorzover daarbij uitgaven ten bedrage van
aan een van zijn onderdanen, een student op zoek naar een eerste                39 182 606 NLG die de verzoekende lidstaat heeft gedaan uit
 ---pagebreak--- C 233/2                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           28.9.2002
hoofde van steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten             in het aldaar aanhangig geding tussen Liberexim BV en
wordt verwerkt, van communautaire financiering worden                     Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële beslissing
uitgesloten, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als               over de uitlegging van artikel 7, lid 3, van de Zesde richtlijn
volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, D. A. O. Edward,             (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
A. La Pergola, M. Wathelet en C. W. A. Timmermans,                        de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Rühl,             omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
hoofdadministrateur, op 6 juni 2002 een arrest gewezen                    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111/EEG van de Raad
                                                                          van 14 december 1992 tot wijziging van richtlijn 77/388 en
1)     Verklaart nietig beschikking 1999/187/EG van de Commissie          tot invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied
       van 3 februari 1999 betreffende de goedkeuring van de              van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 384,
       rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995           blz. 47), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
       hebben ingediend in verband met de door het Europees               P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La Pergola
       Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling            (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier:
       Garantie, gefinancierde uitgaven, voorzover daarbij het bedrag     H. von Holstein, adjunct-griffier, op 11 juli 2002 een arrest
       van 32 746 529 NLG dat het Koninkrijk der Nederlanden              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       heeft opgevoerd uit hoofde van steun voor ondermelk die tot
       caseïne en caseïnaten wordt verwerkt, van communautaire
       financiering wordt uitgesloten.
2)     Verwerpt het beroep van het Koninkrijk der Nederlanden voor        1)     Wanneer goederen die onder de regeling voor extern communau-
       het overige.                                                              tair douanevervoer over de weg worden vervoerd, in het
                                                                                handelsverkeer van de Gemeenschap worden gebracht nadat op
3)     Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschap in vijf                 het grondgebied van verschillende lidstaten meerdere onregel-
       zesde van de kosten en het Koninkrijk der Nederlanden in één              matige handelingen zijn verricht, vindt de onttrekking aan deze
       zesde van de kosten.                                                      regeling in de zin van artikel 7, lid 3, van de Zesde richtlijn
                                                                                (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
4)     Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen.            de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                                omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                                de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij
( 1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                                richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992
                                                                                tot wijziging van richtlijn 77/388 en tot invoering van
                                                                                vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de belasting
                                                                                over de toegevoegde waarde, plaats op het grondgebied van de
                                                                                lidstaat waar de eerste handeling wordt verricht die als
                                                                                onttrekking aan het douanetoezicht kan worden aangemerkt.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                Als onttrekking aan het douanetoezicht moet worden aange-
                            (Vijfde kamer)                                       merkt elk handelen of nalaten dat tot gevolg heeft dat de
                                                                                bevoegde douaneautoriteit, al is het maar tijdelijk, geen toegang
                          van 11 juli 2002                                       heeft tot onder douanetoezicht staande goederen en de in de
                                                                                communautaire douanewetgeving voorziene controles niet kan
                                                                                uitvoeren.
in zaak C-371/99 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
landen om een prejudiciële beslissing): Liberexim BV
             tegen Staatssecretaris van Financiën ( 1)
                                                                          2)     Voor onttrekking van goederen aan het douanetoezicht hoeft
(„Zesde BTW-richtlijn — Invoer door onttrekking aan                              niet het oogmerk daartoe te bestaan, maar dient enkel aan
douaneregeling — Vervoer over de weg onder TIR-regeling                          objectieve voorwaarden te zijn voldaan.
of onder regeling voor extern communautair douanevervoer
— Vervanging van trekker — Lossing van oplegger met
verbreking van verzegeling — Onttrekking aan douanetoe-
                                zicht”)
                           (2002/C 233/03)                                (1 ) PB C 366 van 18.12.1999.
                        (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-371/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,


title: Zaak C-524/10: Beroep ingesteld op 11 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/20

         Beroep ingesteld op 11 november 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-524/10)
   ()
   2011/C 30/33
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: M. Alfonso, gemachtigde)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door op landbouwproducenten een bijzondere regeling toe te passen die niet in overeenstemming is met de bij de btw-richtlijn (1) ingevoerde regeling doordat zij van betaling van de btw worden vrijgesteld, en door een forfaitair compensatiepercentage van nihil toe te passen waarbij tegelijk een aanzienlijke negatieve compensatie in de eigen middelen wordt toegepast als tegenwicht voor de heffing van de btw, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 296 tot en met 298 van de btw-richtlijn;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Portugese wettelijke regeling voorziet niet in een forfaitaire compensatie voor de betaalde voorbelasting ten gunste van de landbouwproducenten. Naar aanleiding van een controle van de eigen middelen voor de jaren 2004 en 2005, die in Portugal op 13 en 14 november 2007 werd verricht, hebben de Portugese autoriteiten erop gewezen dat de voorbelasting die niet in aftrek was gebracht door de aan de bijzondere regeling onderworpen landbouwproducenten, tot ongeveer 5,3 % van de verkoop in 2004 en tot 7,9 % in 2005 was gestegen. Van oordeel dat de in de landbouwsector geheven btw om die reden buitensporig hoog was, hebben de Portugese autoriteiten een negatieve compensatie van ongeveer 70 miljoen EUR in 2004 toegepast bij de berekening van de belastbare grondslag van de eigen middelen. Na een grondig onderzoek van de verenigbaarheid van de Portugese bijzondere regeling voor landbouwproducenten met de btw-richtlijn is de Commissie tot de conclusie gekomen dat de Portugese Republiek de krachtens de artikelen 296 tot en met 298 van de btw-richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nakomt. De in de btw-richtlijn voorziene gemeenrechtelijke forfaitaire regeling vereist immers dat een passend compensatiepercentage wordt vastgesteld telkens wanneer de macro-economische gegevens erop wijzen dat de btw-voordruk die rust op de onder deze bijzondere regeling vallende landbouwproducenten, niet gelijk was aan nul of niet bijna nul was.
   Hoewel het de lidstaten niet is toegestaan forfaitaire compensatiepercentages vast te stellen die hoger zijn dan de btw-voordruk aangezien dergelijke buitensporig hoge compensaties zouden neerkomen op staatssteun aan de betrokken sectoren, kan daaruit niet worden afgeleid dat de Portugese wettelijke regeling in overeenstemming met de btw-richtlijn is daar deze niet voorziet in enige compensatie ten gunste van de aan de bijzondere regeling vallende landbouwproducenten. De lidstaten mogen niet zo maar voorbijgaan aan de macro-economische gegevens en zonder meer beslissen dat er geen reden is tot betaling van enige compensatie voor de btw-voordruk. In dat geval past een lidstaat op zijn landbouwproducenten een bijzondere regeling toe die zowel wat de opzet als de doelstellingen betreft aanzienlijk verschilt van de gemeenrechtelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten, zoals die is voorzien en vastgelegd in hoofdstuk 2 van titel XII van de btw-richtlijn.
   Volgens de Commissie vormt de bij de Portugese wettelijke regeling ingevoerde bijzondere regeling voor handelingen van landbouwproducenten geen correcte en coherente uitvoering van deze gemeenrechtelijke regeling. In feite wordt in de betrokken wettelijke regeling louter een vrijstelling van belasting verleend en worden alle landbouwproducenten die niet kiezen voor de normale belastingregeling, bijgevolg volledig van de btw-regeling uitgesloten. Gelet op het feit dat de onder deze regeling vallende landbouwproducenten nog steeds een aanzienlijk deel van de Portugese landbouwsector vertegenwoordigen, wordt met deze optie van de nationale wetgever ernstig afbreuk gedaan aan het beginsel van de universaliteit van de belasting, volgens hetwelk de btw op de meest algemeen mogelijke wijze moet worden geheven en de werkingssfeer ervan alle stadia van de productie en de distributie van goederen en van diensten moet omvatten. Bovendien is de invoering van een vrijstelling voor handelingen van landbouwproducenten niet voorzien in enige bepaling van de btw-richtlijn en in rechtstreekse tegenspraak met het bepaalde in artikel 296, lid 1, op grond waarvan de lidstaten alleen uit drie welbepaalde regelingen betreffende de btw-behandeling van landbouwproducenten kunnen kiezen: toepassing van de normale regeling, toepassing van de vereenvoudigde regeling van hoofdstuk 1 van titel XII of toepassing van de gemeenrechtelijke forfaitaire regeling van hoofdstuk 2 van titel XII.

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 247, blz. 1).


title: Zaak T-472/13: Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — H. Lundbeck en Lundbeck/Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/47

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — H. Lundbeck en Lundbeck/Commissie
   (Zaak T-472/13)
   2013/C 325/76
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: H. Lundbeck A/S (Valby, Denemarken) en Lundbeck Ltd (Milton Keynes, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Subiotto, QC, en T. Kuhn, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit C(2013) 3808 def. van de Commissie van 19 juni 2013, dat op 21 juni 2013 aan verzoeksters is betekend, in zaak COMP/39.226 — Lundbeck nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, de krachtens dat besluit aan verzoeksters opgelegde boetes in te trekken;

               —

               meer subsidiair, de krachtens dat besluit aan verzoeksters opgelegde boetes aanzienlijk te verminderen;

               —

               de Commissie hoe dan ook te verwijzen in de gerechtelijke kosten en de andere kosten die verzoeksters in het kader van het onderhavige beroep hebben gemaakt, en

               —

               elke andere maatregel te nemen die het passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen tien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerster is ten onrechte tot de slotsom gekomen dat Lundbeck en de andere ondernemingen die partij waren bij de overeenkomsten daadwerkelijke of potentiële concurrenten waren in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU.

               2.

               Tweede middel: verweerster heeft een onjuiste beoordeling verricht van de relevantie overeenkomstig artikel 101, lid 1, VWEU van waardeoverdrachten in het kader van octrooischikkingen.

               3.

               Derde middel: verweersters bevinding dat de octrooischikkingen een mededingingsbeperking naar strekking in de zin van artikel 101, lid 1, opleverden, berust op een onjuiste toepassing van de gevestigde beginselen inzake mededingingsbeperkingen naar strekking.

               4.

               Vierde middel: verweersters besluit geeft blijkt van een onjuiste opvatting en ontbeert een motivering op het punt van de afwijzing van de „toets van de octrooiomvang” als relevant criterium voor de mededingingsrechtelijke toetsing van octrooischikkingen overeenkomstig artikel 101, lid 1, VWEU.

               5.

               Vijfde middel: verweersters besluit bevat een onjuiste kwalificatie van de handelingen van Lundbeck en verklaart niet op welke wijze deze unilaterale handelingen relevant zijn bij de beoordeling of artikel 101, lid 1, VWEU is geschonden.

               6.

               Zesde middel: verweerster heeft geen rekening gehouden met alle omstandigheden van de overeenkomsten en is ten onrechte tot de slotsom gekomen dat het erdoor beoogde toepassingsgebied de omvang van de octrooirechten van Lundbeck overschreed.

               7.

               Zevende middel: verweerster heeft geen behoorlijk onderzoek verricht van de uit de overeenkomsten resulterende rendementsverhogingen overeenkomstig artikel 101, lid 3, VWEU.

               8.

               Achtste middel: verweersters besluit schendt het recht van verweer van Lundbeck, aangezien verweerster de bestanddelen van de gestelde inbreuk heeft gewijzigd tussen de mededeling van de punten van bezwaar en het besluit, zonder Lundbeck in de gelegenheid te stellen om te worden gehoord.

               9.

               Negende, subsidiair aangevoerd middel: verweerster heeft Lundbeck ten onrechte een boete opgelegd ondanks het nieuwe karakter van de in deze zaak gerezen feitelijke en juridische kwesties, en heeft aldus het rechtszekerheidsbeginsel geschonden.

               10.

               Tiende, nog meer subsidiair aangevoerd middel: verweerster heeft de aan Lundbeck opgelegde boetes onjuist berekend.