title: Zaak T-360/99: Beroep, op 24 december 1999 ingesteld door Community Concepts AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
8.4.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 102/29
Middelen:                      — Schending van artikel 7, lid 1,         Waar of dienst:             waren en diensten van klasse 9
                                   sub b, van verordening (EG)                                       (o.m. bespeelde gegevensdragers),
                                   nr. 40/94                                                         klasse 16 (o.m. drukwerken), klas-
                                                                                se 41 (o.m. uitgeverijdiensten) en
                               — Onjuiste toepassing van ar-                                         klasse 42 (o.m. diensten van een
                                   tikel 7, lid 1, sub c, van veror-                                 redacteur)
                                   dening (EG) nr. 40/94
                                                                         Bij de kamer van beroep     weigering van inschrijving door
                                                                         bestreden beslissing:       de onderzoeker
                                                                         Middelen:                   — Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
                                                                                — Onjuiste toepassing van ar-
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Telefon                                                       tikel 7, lid 1, sub c, van veror-
& Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie                                                        dening (EG) nr. 40/94
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                len)
                         (Zaak T-358/99)
                         (2000/C 102/58)
                                                                         Beroep, op 24 december 1999 ingesteld door Community
                                                                         Concepts AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                              interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Zaak T-360/99)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 december 1999 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                    (2000/C 102/59)
modellen) ingesteld door Telefon & Buch VerlagsgmbH, te
Perchtoldsdorf (Oostenrijk), vertegenwoordigd door H. G. Zei-
ner en B. Heaman-Dunn van Zeiner & Zeiner, advocaten te                                        (Procestaal: Duits)
Wenen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Fei-
der van Beghin, Feider, Allen & Overy, Rue Ch. Martel 56-58.             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 24 december 1999 beroep tegen Bureau voor
                                                                         harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         modellen) ingesteld door Community Concepts AG (voorheen
                                                                         Touchdown Gesellschaft für erfolgsorientiertes Marketing
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het                    mbH), te München (BRD), vertegenwoordigd door F. Bahr,
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-               BBLP Beiten Burkhardt Mittl & Wegener, advocaten te Mün-
    ken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 1999 op                  chen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
    beroep nr. R 351/1999-3 in dier voege te herzien, dat                van Decker, Braun & Wagner, Avenue Marie-Thérèse 16.
    artikel 7, lid 1, sub b en c, van de merkenverordening zich
    niet verzet tegen inschrijving van het gemeenschapsmerk
    UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS,                         aan-     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    vraagnummer 455873, subsidiair,
                                                                         — de beslissing van de derde kamer van beroep van het
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                   ken, tekeningen en modellen) van 15 oktober 1999
    ken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 1999 op                      (R 204/1999-3) gedeeltelijk te vernietigen;
    beroep nr. R 351/1999-3 te vernietigen;
                                                                         — verweerder in de kosten te veroordelen.
— verweerder in de kosten te veroordelen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Betrokken merk:             woordmerk „investorworld” —
                                                                                aanvraagnr. 924670
Betrokken merk:                woordmerk „UNIVERSALKOM-
                               MUNIKATIONSVERZEICHNIS”                   Waar of dienst:             waren en diensten van klasse 36
                               — aanvraagnr. 455873                                                  (verzekeringen; financiën)
 ---pagebreak--- C 102/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.4.2000
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door           Tot staving van hun beroep voeren verzoekers hoofdzakelijk
bestreden beslissing:         de onderzoeker                            de volgende middelen aan:
Middelen:                     — Schending van artikel 7, lid 1,
                                  sub b, van verordening (EG)           — Schending van wezenlijke vormvoorschriften:
                                  nr. 40/94
                              — Onjuiste toepassing van ar-                 De aan de vaststelling van het bestreden besluit voorafgega-
                                  tikel 7, lid 1, sub c, van veror-         ne procedure vertoont essentiële gebreken, daar in meer-
                                  dening (EG) nr. 40/94                     dere opzichten het reglement van orde van het Parlement
                                                                            is geschonden.
                                                                        — Schending van de vrijheid van mandaat:
                                                                            De in het bestreden besluit ingeruimde onderzoeks- en
Beroep, op 21 januari 2000 ingesteld door W. Rothley en                     beslagleggingsbevoegdheden strekken zich impliciet ook
70 andere afgevaardigden van het Europees Parlement                         uit tot de ambtsvervulling van de afgevaardigden, zonder
                  tegen Europees Parlement                                  dat de voorwaarden voor dergelijke maatregelen met de
                                                                            nodige duidelijkheid en nauwkeurigheid zijn vastgesteld.
                         (Zaak T-17/00)                                     De opsporingsbevoegdheden van het OLAF zijn bovendien
                                                                            onevenredig, daar zij reeds bij loutere onregelmatigheden
                                                                            kunnen worden uitgeoefend.
                        (2000/C 102/60)
                                                                            Uit de in artikel 2, lid 1, van het besluit neergelegde
                        (Procestaal: Duits)                                 mededelingsplicht betreffende eventuele, ook niet straf-
                                                                            rechtelijk relevant, niet-nakomingen volgt, dat de ambtena-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   ren van het Parlement en de medewerkers van de afgevaar-
schappen is op 21 januari 2000 beroep ingesteld tegen                       digden voortdurend op de ambstvervulling van laatst-
Europees Parlement door W. Rothley en 70 andere afgevaar-                   genoemden moeten toezien. Dit bevordert het ontstaan
digden van het Europees Parlement, vertegenwoordigd door                    van „verklikking” en „spionage” en heeft dus een ongunstige
H.-J. Rabe en G. M. Berrisch, van het advocatenkantoor Gae-                 invloed op het functioneren van het Parlement.
dertz, Tervurenlaan 35, Brussel.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                      — Schending van de parlementaire immuniteit:
— nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement
     van 18 november 1999 betreffende de wijziging van het                  Artikel 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en
     reglement van orde ten vervolge op het interinstitutioneel             immuniteiten van de Europese Gemeenschappen be-
     akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onder-                  schermt de afgevaardigden volledig tegen iedere
     zoeken verricht door het Europees Bureau voor Fraudebe-                strafvervolging. Artikel 10, eerste alinea, sub b, dat, anders
     strijding (OLAF);                                                      dan het bepaalde sub a, niet naar de nationale immuniteiten
                                                                            verwijst, vormt de grondslag van een immuniteit op
                                                                            gemeenschapsniveau, die de afgevaardigden ook tegen
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                            opsporingshandelingen van het OLAF beschermt.
Middelen en voornaamste argumenten                                      — Schending van het parlementair enquêterecht:
Bij het bestreden besluit heeft het Europees Parlement voldaan
aan de uit het interinstitutioneel akkoord voortvloeiende                   De in het bestreden besluit neergelegde opsporingsbe-
verplichting. Op grond daarvan dient elk der ondertekenende                 voegdheden van het OLAF en de dienovereenkomstige
instellingen door vaststelling van een intern besluit de noodza-            verplichtingen van de afgevaardigden zijn in strijd met het
kelijke uitvoeringsbepalingen vast te stellen om een goed                   in artikel 193, eerste alinea, EG verankerde parlementair
verloop van de interne onderzoeken van het OLAF mogelijk te                 enquêterecht, dat het Parlement inzonderheid door de
maken. Het beroep tot nietigverklaring is inzonderheid gericht              inzetting van niet-permanente onderzoekscomités uitoe-
tegen de in het besluit neergelegde mededelings-, samenwer-                 fent. De werkzaamheden van deze comités kunnen sterk
kings- en duldingsplichten van verzoekers in samenhang met                  worden gehinderd, wanneer de geheimhoudingsplicht van
de opsporingsbevoegdheden van het OLAF in de interne                        een onderzoekscomité en zijn leden niet tegenover het
aangelegenheden van het Parlement. Deze verplichtingen leg-                 OLAF gelden. Daardoor wordt bovendien het institutionele
gen ontoelaatbare beperkingen op aan verzoekers’ hoedanig-                  evenwicht tussen de organen aangetast. Het Parlement mag
heid van afgevaardigden, inzonderheid de vrijheid van hun                   niet onderworpen zijn aan de toezichthoudende macht
mandaat en hun immuniteit.                                                  van de executieve, waartoe het OLAF behoort.


title: Zaak C-423/06: Beroep ingesteld op 16 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Poolse Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/28

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Poolse Republiek
   (Zaak C-423/06)
   (2006/C 326/58)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Poolse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Poolse Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 74/556/EEG van de Raad van 4 juni 1974 betreffende de overgangsmaatregelen op het gebied van de werkzaamheden welke ressorteren onder de handel in en de distributie van giftige producten en de werkzaamheden die het beroepsmatig gebruik van die producten meebrengen met inbegrip van de werkzaamheden van tussenpersonen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 7 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Poolse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 74/556/EEG in nationaal recht is op 30 april 2004 verstreken.

      (1)  PB L 307 van 18.11.1974, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-326/04

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/11

         Doorhaling van zaak C-326/04 (1)

   (2005/C 229/22)

      (Procestaal: Grieks)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 mei 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-326/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 oktober 1999 in zaak T-51/98: A. R. Burril en A. Noriega Guerra tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Arbeidsvoorwaarden - Moederschapsverlof - Verdeling over beide ouders)

text:
C 366/26                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.12.1999
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 7 oktober 1999
                                                                                van 26 oktober 1999
in zaak T-228/97: Irish Sugar plc tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          in zaak T-51/98: A. R. Burril en A. Noriega Guerra tegen
(„Artikel 87 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) — Machts-                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
 positie en collectieve machtspositie — Misbruik — Boete”)
                                                                          (Ambtenaren — Arbeidsvoorwaarden — Moederschapsver-
                          (1999/C 366/56)
                                                                                lof — Verdeling over beide ouders)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (1999/C 366/57)
In zaak T-228/97, Irish Sugar plc, gevestigd te Carlow (Ierland),
vertegenwoordigd door A. Böhle, advocaat te Brussel en te
Frankfurt am Main, en S. Crosby, Solicitor, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van V. Elvinger, advocaat                                          (Procestaal: Frans)
aldaar, Rue d’Eich 31, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: K. Wiedner en C. Quigley),
betreffende, primair, een beroep tot nietigverklaring van                 In zaak T-51/98, A. R. Burrill, ambtenaar van de Commissie
beschikking 97/624/EG van de Commissie van 14 mei 1997                    van de Europese Gemeenschappen, en A. Noriega Guerra,
inzake een procedure op grond van artikel 86 van het EG-                  tijdelijke functionaris van de Commissie van de Europese
Verdrag (IV/34.621, 35.059/F-3 — Irish Sugar plc) (PB L 258,              Gemeenschappen, wonende te Rosières (België), vertegenwoor-
blz. 1), en subsidiair, een beroep enerzijds strekkende tot               digd door G. Vandersanden, L. Levi en M.-A. Marx, advocaten
nietigverklaring van artikel 3, derde en vierde alinea, van het           te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
dispositief van voormelde beschikking, voorzover de daarin                Fiduciaire Myson S.à.r.l., Rue de Cessange 30, tegen Commissie
opgenomen bevelen buiten het kader vallen van de in artikel 1,            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
punten 5 en 6, daarvan vastgestelde misbruiken, en anderzijds             en J. Currall), ondersteund door Raad van de Europese Unie
tot verlaging van de bij artikel 2 van het dispositief van de             (gemachtigden: T. Blanchet en M. Bauer), betreffende een be-
beschikking aan verzoekster opgelegde boete, heeft het Gerecht            roep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
van eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt:                  van 24 februari 1998 houdende afwijzing van verzoeksters
M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;             verzoek om een deel van het moederschapsverlof waarin
griffier: J. Palacio González, administrateur, op 7 oktober 1999         artikel 58 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    Gemeenschappen voorziet, over beide ouders te verdelen,
                                                                          zodat ieder van beiden tijdens de betrokken periode parttime
1) Verklaart artikel 1, punt 1, van de bestreden beschikking nietig,      kan werken, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als
     voor zover daarin is vastgesteld, dat verzoekster tussen 1986 en     volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh,
     1988 selectief lage prijzen heeft toegekend aan de afnemers van      rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 26 ok-
     een invoerder van Franse suiker.                                     tober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                          volgt:
2) Verlaagt het bedrag van de bij artikel 2 van de bestreden
     beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete tot
     7 883 326 euro.                                                      1) Verwerpt het beroep.
3) Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                          2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
4) Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in twee derde
     van de kosten van de Commissie.
5) Verstaat, dat de Commissie een derde van haar eigen kosten zal
     dragen.                                                              (1) PB C 184 van 13.6.1998.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Zaak T-503/09: Beroep ingesteld op 16 december 2009 — Cybergun/BHIM — Umarex Sportwaffen (AK 47)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/36

         Beroep ingesteld op 16 december 2009 — Cybergun/BHIM — Umarex Sportwaffen (AK 47)
   (Zaak T-503/09)
   2010/C 51/69
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cybergun (Bondoufle, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Guyot, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Umarex Sportwaffen GmbH & Co. KG (Arnsberg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2009 vernietigen voor zover het merk „AK 47” daarbij nietig is verklaard;

               —

               het BHIM overeenkomstig de artikelen 87, lid 2, en 91 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in de kosten, daaronder begrepen verzoeksters kosten voor de onderhavige procedure, onder meer de kosten voor de vertaling van de stukken, het honorarium van haar advocaat en in voorkomend geval de reis- en verblijfskosten. Het Gerecht wordt verzocht, deze kosten vast te stellen op 20 000 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: het woordmerk „AK 47” voor waren en diensten van de klassen 9, 28 en 38 (gemeenschapsmerk nr. 3 249 381)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Umarex Sportwaffen GmbH & Co. KG

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van dit merk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009] en van artikel 51, lid 1, van verordening nr. 40/94 [thans artikel 52, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009].


title: Zaak T-320/14: Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — Sephora/BHIM — Mayfield Trading (Weergave van twee verticale golvende lijnen) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat twee verticale golvende lijnen weergeeft — Nationaal en internationaal beeldmerk dat een verticale golvende lijn weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/33

         Arrest van het Gerecht van 25 november 2015 — Sephora/BHIM — Mayfield Trading (Weergave van twee verticale golvende lijnen)
   (Zaak T-320/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat twee verticale golvende lijnen weergeeft - Nationaal en internationaal beeldmerk dat een verticale golvende lijn weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 016/40)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sephora (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordiger: H. Delabarre, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Mayfield Trading Ltd (Las Vegas, Nevada, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Tarí Lázaro, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 februari 2014 (zaak R 1577/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Sephora en Mayfield Trading Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sephora wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Zaak F-17/11: Beroep ingesteld op 22 april 2011 — ZZ/Commissie

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/33

         Beroep ingesteld op 22 april 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-17/11)
   2011/C 186/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Blot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeksters overeenkomst van arbeidscontractante niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               primair, nietigverklaring van het besluit om haar overeenkomst van arbeidscontractante niet te verlengen, zoals dit besluit impliciet volgt uit de nota van 28 april 2010 en, voor zover nodig, van het besluit van het tot het sluiten van overeenkomsten bevoegd gezag tot afwijzing van de klacht;

               —

               dientengevolge, herplaatsing van verzoekster in haar functie;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële schade, waarvan het bedrag voorlopig is vastgesteld op 27 000 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de datum van het te wijzen vonnis;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade, waarvan het bedrag voorlopig en ex aequo et bono is vastgesteld op 15 000 EUR (vijftienduizend euro), te vermeerderen met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de datum van het te wijzen vonnis;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-320/02: Verzoek van de Regeringsrätten van 10 september 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Förvaltnings AB Stenholmen en Riksskatteverket

text:
9.11.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 274/19
gemaakte zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-            Beroep, op 16 september 2002 ingesteld tegen Koninkrijk
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
navolgende vragen:                                                                                pen
1.    Moet artikel 56 EG aldus worden uitgelegd, dat het zich                                     (Zaak C-324/02)
      verzet tegen een compensatieregeling zoals hierboven
      weergegeven, volgens welke compensatie van vennoot-
                                                                                (2002/C 274/32)
      schapsbelasting kan worden verleend aan in Finland
      onbeperkt belastingplichtige ontvangers van dividenden
      wanneer de dividenden zijn uitgekeerd door een binnen-
      landse vennootschap maar niet wanneer zij zijn uitge-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      keerd door een vennootschap die in Zweden is gere-               op 16 september 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
      gistreerd?                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-
2.    Zo ja, kan artikel 58 EG aldus worden uitgelegd, dat het         dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      bepaalde in artikel 56 EG niets afdoet aan het recht van
      Finland om de ter zake dienende bepalingen van de wet
      betreffende de compensatie van vennootschapsbelasting            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      toe te passen, die als voorwaarde voor de compensatie van
      vennootschapsbelasting vereisen dat de vennootschap die          —      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
      dividend heeft uitgekeerd, in Finland een overeenkomstig                aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
      bedrag aan belasting of aanvullende belasting heeft afge-               richtlijn 1999/30/EG ( 1) van de Raad van 22 april 1999
      dragen, hetgeen niet het geval is bij dividenden die vanuit             betreffende      grenswaarden       voor     zwaveldioxide,
      het buitenland zijn uitgekeerd, zodat die in het geheel                 stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en
      niet zouden worden belast?                                              lood in de lucht, door niet de nodige wettelijke en
                                                                              bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om
                                                                              aan deze richtlijn te voldoen, althans deze bepalingen niet
                                                                              ter kennis van de Commissie te hebben gebracht,
                                                                       —      het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Verzoek van de Regeringsrätten van 10 september 2002                   Middelen en voornaamste argumenten
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen För-
       valtnings AB Stenholmen en Riksskatteverket                     Uit het verbindend karakter van richtlijnen krachtens ar-
                                                                       tikel 249, derde alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG volgt
                         (Zaak C-320/02)                               dat de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is, de nodige
                                                                       uitvoeringsbepalingen moeten vaststellen voordat de daartoe
                                                                       gestelde termijn is verstreken. De gestelde termijn is op 19 juli
                         (2002/C 274/31)                               2001 verstreken zonder dat Spanje de nodige maatregelen
                                                                       heeft genomen.
                                                                       (1 ) PB L 163 van 29.06.1999, blz. 41.
De Regeringsrätten heeft bij beschikking van 10 september
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
13 september 2002, in het geding tussen Förvaltnings AB
Stenholmen en Riksskatteverket, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Beroep, op 17 september 2002 ingesteld tegen Koninkrijk
1.    Kan een dier als een gebruikt goed worden aangemerkt?            Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
      Zo ja, dan wordt om een antwoord op de volgende vraag
      verzocht:
                                                                                (Zaak C-326/02)
2.    Is een dier, dat van een particulier (niet zijnde de fokker)
      wordt gekocht en na een training voor een specifiek                                         (2002/C 274/33)
      gebruik wordt doorverkocht, aan te merken als een
      gebruikt goed?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 17 september 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk


title: Zaak T-245/13: Beroep ingesteld op 2 mei 2013 — Verenigd Koninkrijk/Commissie

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/27

         Beroep ingesteld op 2 mei 2013 — Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaak T-245/13)
   2013/C 189/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: D. Wyatt, QC, V. Wakefield, Barrister, en C. Murrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2013/123/EU van de Commissie van 26 februari 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht, nietig te verklaren, voor zover in de bijlage daarbij melding is gemaakt van een geëxtrapoleerde correctie van 5,19 % ten aanzien van uitgaven die in begrotingsjaar 2010 in Noord-Ierland zijn gedaan, ten bedrage van 16 513 582,57 EUR (PB L 67, blz. 31), en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van het Verenigd Koninkrijk.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen, de feiten onjuist beoordeeld en geen rekening gehouden met overwegingen inzake de omvang van de mogelijke verliezen voor EU-fondsen in aanvraagjaar 2009 ten gevolge van vergissingen bij de vaststelling van het in aanmerking komend areaal in 2005 die de aanvankelijke toewijzing van rechten beïnvloedden, en heeft (derhalve) geen rekening gehouden met het feit dat in het overgrote deel van de gevallen waarin landbouwers te hoge betalingen ontvingen het risico voor de fondsen beperkt bleef tot ongeveer 22 % van de uitgaven, te weten het gedeelte van de uitgaven dat het „areaal-bestanddeel” uitmaakte.

               2.

               De Commissie heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en de feiten onjuist beoordeeld, aangezien zij ten onrechte heeft geconcludeerd dat het Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development (hierna: „DARD”) de bepalingen inzake terugvordering van onverschuldigde betalingen, sancties en opzettelijke niet-naleving niet of niet correct heeft toegepast, en heeft daardoor overwegingen inzake de omvang van de mogelijke verliezen voor de EU-fondsen te veel waarde toegekend of niet in aanmerking genomen. In het bijzonder heeft de Commissie:

                           —

                           ten onrechte de vermeende „systematische” herberekening van toeslagrechten door DARD bekritiseerd;

                           —

                           ten onrechte betoogd dat vergissingen in 2005 wezenlijke gevolgen konden hebben voor het historische bestanddeel van de waarde van de rechten;

                           —

                           de te veel betaalde bedragen op basis van een verkeerde methode berekend;

                           —

                           een verkeerde benadering in verband met sancties gehanteerd, in het bijzonder omdat zij:

                                       —

                                       de sancties op basis van een verkeerde methode heeft berekend;

                                       —

                                       ten onrechte heeft gesteld dat voor ieder jaar een sanctie moest worden opgelegd in gevallen waarin een sanctie van toepassing was in 2005, maar niet in de volgende jaren, in casu in 2009, wanneer de te hoge betaling voortvloeide uit de vergissing die reeds met betrekking tot het jaar 2005 was bestraft;

                           —

                           de opzettelijke niet-naleving onjuist benaderd.


title: Zaak T-181/16: Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2017 — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER PRECISE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MASTER PRECISE — Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is — Artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering”]

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/19

         Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2017 — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER PRECISE)
   (Zaak T-181/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MASTER PRECISE - Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is - Artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering”])
   (2017/C 269/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: L’Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Guinot (Parijs) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 (zaak R 2911/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Guinot en L’Oréal

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               L’Oreal wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak T-530/14: Beroep ingesteld op 11 juli 2014 — Verein StHD/BHIM (Weergave van een zwart lint)

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/54

         Beroep ingesteld op 11 juli 2014 — Verein StHD/BHIM (Weergave van een zwart lint)
   (Zaak T-530/14)
   2014/C 303/64
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Verein Sterbehilfe Deutschland (Verein StHD) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: P. Brauns, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de gedeeltelijke afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11624483 van 13 augustus 2013 en de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 mei 2014 in zaak R 1940/2013-4 nietig verklaren;

               —

               gelasten dat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 624 483 (ook) wordt ingeschreven voor de volgende diensten:

                           —

                           35: Het verzamelen en samenstellen van op een thema betrekking hebbende persartikels; verspreiding van reclameboodschappen; verspreiden van reclamemateriaal (folders, prospectussen, drukwerken, monsters);

                           —

                           41: Uitgave van boeken; algemene public relationsdiensten betreffende het thema „sterven” door evenementen zoals seminaries, voordrachtenreizen en andere bijscholingsbijeenkomsten; uitgave en publicatie van drukwerk betreffende het thema „sterven”;

                           —

                           44: Raadgeving op farmaceutisch gebied; diensten van een arts; advisering met betrekking tot de gezondheid; ziekenverzorging; therapeutische diensten; diensten van een psycholoog;

                           —

                           45: Persoonlijke en maatschappelijke diensten verleend door derden om aan individuele behoeften te voldoen, te weten gezinsbegeleiding, begeleiding in het ziekenhuis, begeleiding van gehandicapten, hulp bij het sterven, stervensbegeleiding, stervensbegeleiding door adviesverlening, steun en bijstand voor de betrokkenen en hulpverleners, algemene levensadviezen met name met betrekking tot het thema „sterven”, dienstverlening overdag, nachtbewaking, 24-uursverzorging, dienstverlening op zon- en feestdagen, adviesverlening in heel Duitsland, verzorging in heel Duitsland;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van procedure R 1940/2013-4 voor de kamer van beroep en in die van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat een zwart lint weergeeft, voor diensten van de klassen 35, 41, 44 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 624 483

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub f, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-201/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Anonymi Geniki Etairia Tsimenton Iraklis (AGET Iraklis)/Ypourgos Ergasias, Koinonikis Asfalisis kai Koinonikis Allilengyis (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 98/59/EG — Aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 16 — Vrijheid van ondernemerschap — Nationale regeling volgens welke een bestuursorgaan zich kan verzetten tegen collectief ontslag na afweging van de omstandigheden op de arbeidsmarkt, de situatie van de onderneming en het belang van de nationale economie — Acute economische crisis — Bijzonder hoge nationale werkloosheid)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Anonymi Geniki Etairia Tsimenton Iraklis (AGET Iraklis)/Ypourgos Ergasias, Koinonikis Asfalisis kai Koinonikis Allilengyis
   (Zaak C-201/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 98/59/EG - Aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 16 - Vrijheid van ondernemerschap - Nationale regeling volgens welke een bestuursorgaan zich kan verzetten tegen collectief ontslag na afweging van de omstandigheden op de arbeidsmarkt, de situatie van de onderneming en het belang van de nationale economie - Acute economische crisis - Bijzonder hoge nationale werkloosheid))
   (2017/C 053/12)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anonymi Geniki Etairia Tsimenton Iraklis (AGET Iraklis)

      Verwerende partij: Ypourgos Ergasias, Koinonikis Asfalisis kai Koinonikis Allilengyis

      in tegenwoordigheid van: Enosi Ergazomenon Tsimenton Chalkidas

      Dictum

               1)

               Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag moet aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke een werkgever die met de vertegenwoordigers van de werknemers geen overeenstemming heeft kunnen bereiken over een plan voor collectief ontslag, slechts kan overgaan tot dat ontslag voor zover de bevoegde nationale overheidsinstantie, die in kennis moet worden gesteld van dat plan, niet binnen de in die regeling gestelde termijn een gemotiveerd besluit tot weigering van goedkeuring voor alle of een deel van de voorgenomen ontslagen vaststelt na onderzoek van het dossier en na beoordeling van de omstandigheden op de arbeidsmarkt, de situatie van de onderneming en het belang van de nationale economie. Anders is het evenwel, indien blijkt dat de regeling in kwestie wegens de drie beoordelingscriteria die erin worden gehanteerd en de concrete toepassing die de overheidsinstantie daar onder het toezicht van de bevoegde rechterlijke instanties aan geeft, ertoe leidt dat richtlijn 98/59 haar nuttige werking verliest. Het staat in voorkomend geval aan de verwijzende rechter om na te gaan of dat het geval is.
               Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich in een situatie als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, verzet tegen een nationale regeling als beschreven in de eerste alinea, eerste volzin, van dit punt.

               2)

               Het feit dat een lidstaat mogelijk wordt geconfronteerd met een acute economische crisis en een bijzonder hoge werkloosheid, doet niet af aan de antwoorden die zijn geformuleerd in punt 1 van dit dictum.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015.


title: Zaken T-42/12 en T-181/12: Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Bateni/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Kennelijk onjuiste beoordeling” )

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/18

         Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Bateni/Raad
   (Zaken T-42/12 en T-181/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   2013/C 304/30
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Naser Bateni (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Kienzle, M. Schlingmann en F. Lautenschlager, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, J.-P. Hix en Z. Kupčová gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-42/12 nietigverklaring van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), voor zover verzoekers naam is opgenomen op de lijst in bijlage II van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), alsook van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11) voor zover verzoekers naam is opgenomen in bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1),en in zaak T-181/12 nietigverklaring van bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover verzoekers naam is gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en organisaties van wie de tegoeden bevroren zijn

      Dictum

               1)

               De zaken T-42/12 en T-181/12 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               Er behoeft niet te worden beslist in zaak T-42/12 op het verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wat Naser Bateni betreft.

               3)

               Besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard voor zover Bateni daarbij wordt ingeschreven op bijlage II van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB.

               4)

               Bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 wordt nietig verklaard voor zover zij Bateni betreft.

               5)

               De gevolgen van besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2011/783, worden gehandhaafd wat Bateni betreft, sinds de inwerkingtreding ervan na de twintigste dag na bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie totdat de gedeeltelijke nietigverklaring van verordening nr. 267/2012 effect sorteert.

               6)

               De Raad van de Europese Unie zal naast zijn eigen kosten de door Bateni gemaakte kosten dragen.

               7)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak T-135/14: Beroep ingesteld op 20 februari 2014 — Kicktipp/BHIM — Società Italiana Calzature (kicktipp)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/54

         Beroep ingesteld op 20 februari 2014 — Kicktipp/BHIM — Società Italiana Calzature (kicktipp)
   (Zaak T-135/14)
   2014/C 135/70
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kicktipp GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Dreyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Società Italiana Calzature Srl (Milaan, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 december 2013 in de zaak R 1061/2012-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „kicktipp” voor waren en diensten van de klassen 25, 35, 38 en 41 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 8 874 281

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: de Italiaanse merken nrs. 348 149, 905 554, 905 554 voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Zaak C-514/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Uroplasty BV/Inspecteur van de Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam (Tariefindeling — Steriele vlokjes van polydimethylsiloxaan — Silicone elastomeer — Begrip primaire vorm — Geneesmiddel — Verpakking — Begrip apparatuur die wordt ingeplant )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Uroplasty BV/Inspecteur van de Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam
   (Zaak C-514/04) (1)

   (Tariefindeling - Steriele vlokjes van polydimethylsiloxaan - Silicone elastomeer - Begrip „primaire vorm” - Geneesmiddel - Verpakking - Begrip „apparatuur die wordt ingeplant”)
   (2006/C 224/13)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Uroplasty BV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Tariefindeling van product Macroplastique Implants — Steriele inspuitbare vloeistof bestaande uit vaste vlokjes van silicone elastomeer ter behandeling van vesico-ureterale (of vesicorenale) reflux
   Dictum
   Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2388/2000 van de Commissie van 13 oktober 2000, moet aldus worden uitgelegd dat een product zoals polydimethylsiloxaan, dat uit steriele vlokjes bestaat en speciaal is ontwikkeld en uitsluitend is bestemd om ter behandeling van een aandoening in het lichaam te worden ingeplant en dat bij aangifte aan de douane in zakken van 1 kg is verpakt, moet worden aangemerkt als een in het lichaam in te planten toestel dat onder post 9021 van de gecombineerde nomenclatuur dient te worden ingedeeld. Aangezien een dergelijk product niet tot doel heeft een orgaan te vervangen, maar een slecht werkende spier in staat te stellen bindweefsel te vormen, dient het onder postonderverdeling 9021 90 90 van de gecombineerde nomenclatuur te worden ingedeeld.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-702/13: Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Unicaja Banco/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/46

         Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Unicaja Banco/Commissie
   (Zaak T-702/13)
   2014/C 52/89
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Unicaja Banco, SA (Málaga, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero, A. Lamadrid de Pablo en A. Biondi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaken C-39/05 P en C-52/05 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 juli 2008 — Koninkrijk Zweden, Maurizio Turco/Raad van de Europese Unie, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Toegang tot documenten van instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Juridische adviezen)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 juli 2008 — Koninkrijk Zweden, Maurizio Turco/Raad van de Europese Unie, Koninkrijk Denemarken, Republiek Finland, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaken C-39/05 P en C-52/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten van instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Juridische adviezen)
   (2008/C 209/02)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: K. Wistrand en A. Falk, gemachtigden), Maurizio Turco (vertegenwoordigers: O. Brouwer en C. Schillemans, avocaten)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partijen: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster, C. M. Wissels en M. de Grave, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-C. Piris, M. Bauer en B. Driessen, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: B. Weis Fogh, gemachtigde), Republiek Finland (vertegenwoordigers: A. Guimaraes-Purokoski en J. Heliskoski, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, S. Nwaokolo en T. Harris, gemachtigden, en J. Stratford, barrister), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Petite, C. Docksey en P. Aalto, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 23 november 2004, Turco/Raad van de Europese Unie (T-84/03), houdende verwerping van het beroep T-84/03 tot nietigverklaring van de beschikking van de Raad, waarbij het verzoek van Turco om toegang tot bepaalde documenten op de agenda van de 2455ste bijeenkomst van de Raad „Justitie en binnenlandse zaken” van 14 en 15 oktober 2002, gedeeltelijk is geweigerd
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 november 2004, Turco/Raad (T 84/03), wordt vernietigd voor zover het betrekking heeft op de beschikking van de Raad van de Europese Unie van 19 december 2002 waarbij Turco toegang is geweigerd tot advies nr. 9077/02 van de juridische dienst van de Raad met betrekking tot een voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten, en voor zover Turco en de Raad daarbij elk in de helft van de kosten zijn verwezen.

               2)

               De beschikking van de Raad van de Europese Unie van 19 december 2002 waarbij Turco toegang is geweigerd tot advies nr. 9077/02 van de juridische dienst van de Raad wordt nietig verklaard.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten die het Koninkrijk Zweden heeft gemaakt in het kader van de hogere voorziening, alsmede in de kosten die door Turco zijn gemaakt in het kader van zowel de hogere voorziening als in de procedure in eerste aanleg, die heeft geleid tot eerdergenoemd arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Finland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten in verband met de hogere voorziening.

               5)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten in verband met de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak T-43/06: Beroep ingesteld op  9 februari 2006  — Cofira SAC tegen Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/37

         Beroep ingesteld op 9 februari 2006 — Cofira SAC tegen Commissie
   (Zaak T-43/06)
   (2006/C 86/74)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Cofira SAC (Rousset Cedex, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Addessi, L. Mari, D. Magurno, avvocati)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               Nietigverklaring van de aan Cofira SAC opgelegde geldboete;

               —

               Hoofdelijke oplegging van de geldboete aan alle ondernemingen die zijn voortgekomen uit de splitsing van Cofira Sepso;

               —

               Verlaging van het bedrag van de geldboete;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 1 van de bestreden beschikking hebben sommige ondernemingen, waaronder verzoekster, in de periode van 24 maart 1982 tot en met 26 juni 2002 de communautaire mededingingsvoorschriften geschonden door deel te nemen aan overeenkomsten en onderling afgestemde praktijken in de sector plastic industriezakken in België, Duitsland, Spanje, Luxemburg en Nederland. Deze inbreuken betroffen volgens verweerster de vaststelling van prijzen, de invoering van gemeenschappelijke modellen, de berekening van de prijzen, de verdeling van de markten, de toekenning van verkoopquota, de toewijzing van klanten, zaken en orders, de onderling afgestemde inschrijving op sommige aanbestedingen en de uitwisseling van individuele informatie.
   Tot staving van haar stellingen voert verzoekster in de eerste plaats aan, dat zij niet de adressaat van de beschikking dient te zijn.
   Zij herinnert er in dit verband aan dat COFIRA SEPSO, waartegen de procedure onder meer gericht is, op 27 november 2003 is opgesplitst in drie ondernemingen, waaronder verzoekster zelf. COFIRA SAC is dus pas na het plegen van de door de Commissie bestrafte feiten ontstaan.
   De bestreden beschikking vermeldt voorts niet de redenen waarom de geldboete enkel aan verzoekster is opgelegd, terwijl alle ondernemingen die als gevolg van de splitsing van COFIRA SEPSO zijn ontstaan, dienden in te staan voor het verweten laakbare gedrag.
   De beschikking noemt evenmin uitdrukkelijk de parameters aan de hand waarvan de geldboete is berekend, aangezien de geldboete wordt berekend op de grondslag van de omzet en verzoekster ten tijde van de litigieuze feiten nog geen omzet had behaald, omdat zij toen nog niet bestond.
   Anderzijds vermeldt de Commissie niet de feitelijke elementen waaruit de inbreuk bestaat. De volledige beschikking is gebaseerd op het vermoeden dat de bijeenkomsten van de vertegenwoordigers van de ondernemingen de facto tot gedragingen leiden die strijdig met artikel 81 EG zijn, en op het vermoeden dat dergelijke praktijken een merkbare invloed op de mededinging hebben. Ofschoon verzoekster de door de Commissie genoemde gegevens niet betwist, is het hoe dan ook een feit dat de verjaringstermijn van vijf jaar is verstreken.


title: Zaak C-221/02: Beroep, op 14 juni 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
27.7.2002             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/17
2.    Verzetten de etiketteringsrichtlijn of de artikelen 28 en        Dat het Verenigd Koninkrijk de maatregelen diende te treffen
      30 zich tegen een nationaal voorschrift dat het aanbren-         die noodzakelijk waren om aan de richtlijn op zijn gehele
      gen van gezondheidsgerelateerde vermeldingen in de zin           grondgebied uitvoering te geven, wordt niet betwist.
      van vraag 1 alleen na voorafgaande toestemming van de
      bevoegde minister toestaat, waarbij een voorwaarde voor
      de vergunning is, dat de gezondheidsgerelateerde infor-
      matie verenigbaar is met de bescherming van de consu-            Nu het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet in kennis heeft
      ment tegen misleiding?                                           gesteld van de bepalingen die het heeft vastgesteld om de
                                                                       richtlijn uit te voeren voor Gibraltar en de Commissie niet op
                                                                       basis van andere informatie kan concluderen dat het Verenigd
(1) PB L 33, blz. 1.                                                   Koninkrijk de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld,
                                                                       moet worden aangenomen dat het Verenigd Koninkrijk die
                                                                       bepalingen nog niet heeft vastgesteld en dus niet heeft voldaan
                                                                       aan de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen.
                                                                       (1) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.
Beroep, op 12 juni 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
            van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                        (Zaak C-218/02)
                        (2002/C 180/28)
                                                                       Beroep, op 14 juni 2002 ingesteld door Commissie van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
op 12 juni 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van
de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door T. Cu-                                       (Zaak C-221/02)
sack als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg.
                                                                                (2002/C 180/29)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1)    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door na te
      laten voor Gibraltar alle wettelijke en bestuursrechtelijke
      bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      uitvoering te geven aan richtlijn 96/29/Euratom (1) van          op 14 juni 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
      de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der            digd door D. Martin en M. França als gemachtigden, domicilie
      bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende                gekozen hebbende te Luxemburg.
      straling verbonden gevaren, althans door die bepalingen
      ter kennis van de Commissie te brengen, niet heeft
      voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
      verplichtingen.                                                  De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
2)    Het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                       —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                             die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
Middelen en voornaamste argumenten                                           98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                             16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 87/102/
                                                                             EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en
Ingevolge artikel 192 EGA dienen de lidstaten alle algemene                  bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het
of bijzondere maatregelen te treffen ter uitvoering van de                   consumentenkrediet (1), althans de Commissie niet van
verplichtingen welke voortvloeien uit het Verdrag of het                     deze bepalingen in kennis te stellen, niet heeft voldaan
gevolg zijn van de handelingen van de instellingen van de                    aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-
Gemeenschap.                                                                 tingen;
 ---pagebreak--- C 180/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.7.2002
—     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                   Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Zaak C-228/02)
De omzettingstermijn is op 21 augustus 2001 verstreken.                                         (2002/C 180/31)
(1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 17.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg                                   —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                             niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
                         (Zaak C-227/02)                                     aan richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de
                                                                             Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van
                                                                             de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (1),
                         (2002/C 180/30)
                                                                             althans de Commissie niet van deze bepalingen in kennis
                                                                             te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze
                                                                             richtlijn op hem rustende verplichtingen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             —     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        wijzen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De omzettingstermijn is op 4 juni 2000 verstreken.
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven          (1) PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.
      aan richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn
      84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook
      vergelijkende reclame te regelen (1), althans de Commissie
      niet van deze bepalingen in kennis te stellen, niet heeft
      voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende
      verplichtingen;
                                                                       Beroep, op 21 juni 2002 ingesteld door Franse Republiek
2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      wijzen.
                                                                                (Zaak C-233/02)
                                                                                (2002/C 180/32)
Middelen en voornaamste argumenten
De omzettingstermijn is op 23 april 2000 verstreken.                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 21 juni 2002 beroep ingesteld tegen de Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek,
(1) PB L 290 van 23.10.1997, blz. 18.
                                                                       vertegenwoordigd door R. Abraham, G. de Bergues en P. Bous-
                                                                       saroque als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg.


title: Zaak T-258/13: Arrest van het Gerecht van 16 april 2015 — Matratzen Concord/BHIM — KBT (ARKTIS) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk ARKTIS — Normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Gebruiksvorm van het merk — Bewijs van het gebruik voor de ingeschreven waren — Toestemming van de merkhouder”]

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/12

         Arrest van het Gerecht van 16 april 2015 — Matratzen Concord/BHIM — KBT (ARKTIS)
   (Zaak T-258/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk ARKTIS - Normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Gebruiksvorm van het merk - Bewijs van het gebruik voor de ingeschreven waren - Toestemming van de merkhouder”])
   (2015/C 190/14)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Matratzen Concord GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Selting en J. Mertens, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita (Locarno, Zwitserland) (vertegenwoordiger: K. Schulze Horn, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 maart 2013 (zaak R 2133/2011-4), betreffende een procedure tot vervallenverklaring tussen Matratzen Concord GmbH en KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Matratzen Concord GmbH wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de door KBT & Co. Ernst Kruchen agenzia commerciale sociétá in accomandita in verband met de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) gemaakte noodzakelijke kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-525/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2007 door Philippe Combescot tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 september 2007 in zaak T-249/04, Combescot/Commissie

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/12

         Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2007 door Philippe Combescot tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 september 2007 in zaak T-249/04, Combescot/Commissie
   (Zaak C-525/07 P)
   (2008/C 37/15)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Philippe Combescot (vertegenwoordigers: A. Maritati en V. Messa, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 in zaak T-249/04, en vaststelling dat het loopbaanontwikkelingsrapport (REC) onrechtmatig is voor zover het werd opgesteld door M. hoewel diens optreden als hiërarchieke meerdere belast met de beoordeling van de professionaliteit van Combescot, zoals hij in casu heeft gedaan, absoluut onverenigbaar was met de tussen rekwirant en zijn hiërarchieke meerdere bestaande — en uiteindelijk door M. impliciet erkende — ernstige en onverzoenlijke vijandigheid, en bijgevolg erkenning dat Combescot recht heeft op vergoeding van de geleden schade, zowel immateriële schade als schade wat zijn fysieke en psychische gezondheid, zijn beroepsleven en zijn loopbaan betreft, met vaststelling van deze vergoeding op niet minder dan 100 000 EUR.

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het geding houdt verband met de door het Gerecht rechtmatig geachte opstelling van het loopbaanontwikkelingsrapport over de periode 1 juli 2001/31 december 2002 (hierna: „REC”). Rekwirant komt op tegen de conclusies waartoe het Gerecht is gekomen, omdat hij van mening is dat het REC onrechtmatig is doordat het is opgesteld door een persoon, M., die vanuit een diepe afkeer van Combescot handelde omdat deze laatste zeer ernstige onregelmatigheden in het beheer aan de kaak had gesteld die door M. in de delegatie te Guatemala waren begaan. Naar aanleiding van deze klachten heeft de instelling immers een inspectiecommissie naar Guatemala gestuurd, en vervolgens heeft het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), na onderzoek van de klacht van Combescot, op 20 september 2004 beslist een onderzoek te openen, dat op 30 mei 2006 werd afgesloten met een eindverslag (hierna: „OLAF-verslag”), dat, tezamen met het verslag van de in het jaar 2002 gestuurde inspectiecommissie, bij de processtukken van het onderhavige geding is gevoegd. Met de onderhavige hogere voorziening verzoeken de advocaten van Combescot het Hof, de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen te vernietigen voor zover daarbij de onrechtmatigheid van het REC wordt uitgesloten en rekwirant bijgevolg het recht op schadevergoeding wordt ontzegd. Met de hogere voorziening wordt het Hof van Justitie voorts verzocht, vast te stellen en te verklaren dat de loopbaan en het professionele imago van Philippe Combescot zeer ernstige schade hebben geleden door de partijdige en bijgevolg onjuiste, en in elk geval onrechtmatige opstelling van het REC over de periode 2001/2002, en dat de beoordeling in het REC, gezien in de ruimere context van de onredelijke en vernederende handelwijze van de hiërarchieke meerderen, in elk geval leed en innerlijke kwelling heeft teweeggebracht, die aan de basis lagen van een ernstige depressie, zoals blijkt uit de processtukken, en zoals inzonderheid werd vastgesteld door de instelling, via haar commissie van raadgevende artsen. In elk geval verzoekt rekwirant het Hof om de feitelijke omstandigheden van het geding globaal te beoordelen en vast te stellen dat zij allemaal relevant zijn voor de vaststelling dat het REC onrechtmatig is, en om bijgevolg vast te stellen dat rekwirant recht heeft op vergoeding van de geleden schade.
   Rekwirant voert tegen de beslissing van het Gerecht aan, dat zij tegenstrijdige overwegingen omvat. Het Gerecht stelt weliswaar vast dat de doelstellingen van onafhankelijkheid en integriteit geacht moeten worden te gelden telkens wanneer de ambtenaar zich dient uit te spreken over een bepaalde aangelegenheid, en dat hij dus niet mag verkeren in een persoonlijke situatie die, ongeacht het serene en feitelijk correcte verloop van de beoordeling, bij derden een schijn van ontbreken van onafhankelijkheid en van objectiviteit zou kunnen wekken, doch komt in het geval van M. tot totaal onbegrijpelijke conclusies. Voorts voert rekwirant aan dat de beslissing incoherent is voor zover daarin wordt erkend dat de initiatieven van Combescot, toen hij benoemd was als residerend adviseur in Guatemala, hebben geleid tot een situatie die op zijn minst vervelend was voor M., maar niettemin wordt vastgesteld dat die situatie niet absoluut onverenigbaar was met diens optreden als onpartijdig en neutraal beoordelaar. Rekwirant wijst erop dat de opstelling van het REC een discretionair oordeel inhoudt, zodat geen enkele overweging ten gronde over dit oordeel doorslaggevend is en het mogelijk maakt het uitgangspunt, namelijk dat M. de beoordeling in het REC heeft gegeven hoewel hij in een situatie verkeerde van openlijke en ernstige vijandschap jegens Combescot, te bevestigen of te ontkennen. In dat verband benadrukt rekwirant dat de tussenkomst van een medebeoordelaar die helemaal niet bekend was met de verhouding tussen Combescot en M., niet als beslissende omstandigheid kan worden aangevoerd. Rekwirant gaat vervolgens punt voor punt in op de inhoud van het REC. Ten slotte verzoekt hij om inwilliging van zijn verzoek om maatregelen van instructie.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 oktober 1995 in zaak T-302/94: D. Coussios tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 333/ 14          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      9 . 12 . 95
1 . Verwerpt het beroep in zijn geheel.                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
2 . Verwijst verzoekster in alle kosten, daaronder begrepen            — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
     de kosten die op het kort geding zijn gevallen.                       de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1995 , bete
                                                                           kend op 25 mei 1995 , waarbij de bijstand van de EOGFL
(') PB nr . C 188 van 9 . 7 . 1994 .                                       die verzoekster was toegekend, is ingetrokken;
                                                                       — subsidiair: de terugvordering van het bedrag van
                                                                           314 741 984 lire onwettig te verklaren;
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 — verweerster in de kosten te verwijzen .
                   VAN EERSTE AANLEG
                       van 11 oktober 1995                             Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-302/94 : D. Coussios tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                          Verzoekster heeft van de Commissie bij beschikking van
                                                                       28 november 1984 bijstand verkregen voor een bedrag van
                      (Niet-ontvankelijkheid)                          494 946 104 lire, waarvan op 24 juli 1987 een bedrag van
                            ( 95/C 333/27 )                            314 741 984 lire is betaald . De bijstand is toegekend voor de
                                                                       bouw van een produktie-eenheid voor aquicultuur te
                        (Procestaai: Frans)                            Orbetello ( Toscana ) op basis van een door verzoekster
                                                                       ingediend project. Tijdens de bouw ontstonden moeilijkhe
In zaak T-302/94, D. Coussios, voormalig ambtenaar van de              den, niet bij de aanleg van de produktie-installatie, maar bij
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                    de aanleg van een bedrijfshal, waarop verzoekster heeft
woordigd door G. Sakellaropoulos , advocaat te Athene,                 gevraagd, het project dat voor 70 % was uitgevoerd, als
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                afgerond te beschouwen, waarbij zij afstand zou doen van
A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Commissie                de bijstand die zij nog te vorderen had ( het verschil met de
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M.                   reeds ontvangen 314 741 984 lire ). Het Italiaanse Ministero
Alves Vieira ) betreffende een beroep tot nietigverklaring van         della Marina Mercantile deelde verzoekster mede, dat aan
het besluit van de Commissie waarbij C. Probst per                     dit verzoek niet kon worden voldaan, daar verzoekster niet
                                                                       beschikte over het certificaat waaruit bleek dat de installatie
1 december 1993 is aangesteld in het ambt van hoofd van
eenheid VII . C. 93 , heeft het Gerecht ( Vierde kamer ), samen       definitief in gebruik kon worden genomen, een „ absolute
gesteld als volgt: D. P. M. Barrington, president, K. Lenaerts         voorwaarde voor de betaling van de bijstand ". Bij brief van
en P. Lindh, rechters; griffier : H. Jung, op 11 oktober 1995          14 april 1994 waarschuwde de Commissie verzoekster, dat
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                   bij gebreke van bedoeld certificaat de procedure voor
volgt:                                                                 intrekking van de steun zou worden ingeleid . De aan
                                                                       verzoekster toegekende bijstand van het EOGFL werd
                                                                       ingetrokken bij de thans bestreden beschikking van de
1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                      Commissie van 12 mei 19 95 .
2 . Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
                                                                       Het beroep steunt op de volgende middelen :
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                       a ) Schending van de communautaire verordeningen
                                                                           — In de beschikking houdende toekenning van de
                                                                               bijstand wordt geen melding gemaakt van de voor
                                                                               afgaande aanwijzing van de betrokken nationale
Beroep, op 31 juli 1995 ingsteld door de vennootschap                          autoriteit of instantie ( artikel 18 , lid 2 , van Veror
Ittima Maremmana tegen Commissie van de Europese                               dening ( EEG ) nr . 2908/83 van de Raad ). In de loop
                         Gemeenschappen                                        van de procedure komt het Ministero della Marina
                         ( Zaak T-154/95 )                                     Mercantile „ opdagen ". Deze centrale nationale
                                                                               instantie, waarvan niet bekend is wanneer, hoe en
                            ( 95/C 333/28 )                                    door wie zij is aangewezen, lijkt evenwel niet
                                                                               competent voor de in voormelde verordening
                       (Procestaai: Italiaans)                                 omschreven functie . De „ introductie " van deze
                                                                               instantie vormt derhalve een schending van die
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      verordening.
schappen is op 31 juli 1995 beroep ingesteld tegen Com
missie van de Europese Gemeenschappen door de vennoot                     — De beschikking houdende intrekking van de bijstand
schap Ittima Maremmana , gevestigd te Rome, vertegen                           is gegeven op basis van onjuiste formuleringen van
woordigd door S. Barenghi en A. Pallottino, advocaten te                        de betrokken Italiaanse autoriteit, in strijd met de
Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                               beschikking waarbij de bijstand was toegekend en in
kantore van N. Schaeffer, advocaat aldaar, Rue de la Porte                      strijd met Verordening ( EEG ) nr. 2908/83 van de
Neuve 12 .                                                                      Raad . Volgens de beschikking houdende toekenning