title: Zaak T-630/16: Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Dehtochema Bitumat/Europees Agentschap voor chemische stoffen

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/53

         Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Dehtochema Bitumat/Europees Agentschap voor chemische stoffen
   (Zaak T-630/16)
   (2016/C 402/63)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Dehtochema Bitumat, s. r. o. (Bělá pod Bezdězem, Tsjechië) (vertegenwoordiger: P. Holý, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen van 7 juli 2016, op grond waarvan verzoekster nog steeds moet worden aangemerkt als een grote onderneming en bijgevolg geen recht heeft op de verlaagde vergoeding voor middelgrote ondernemingen nietig te verklaren, en toe te staan dat de uitvoering van dat besluit wordt opgeschort.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens verzoekster heeft verweerder door voormeld besluit en zijn handelwijze misbruik gemaakt van zijn bevoegdheden en inbreuk gemaakt op het legaliteitsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel.
   Verzoekster stelt dat verweerder bij de verificatie van de status van kleine en middelgrote onderneming (kmo) de onafhankelijkheid van verzoeksters bedrijf onjuist heeft beoordeeld en ten onrechte bij de berekening van het aantal personeelsleden en van de omzet van verzoeksters bedrijf rekening heeft gehouden met vermeende verbonden ondernemingen of partnerondernemingen, die evenwel geen verbonden ondernemingen of partnerondernemingen van verzoeksters onderneming zijn in de zin van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie en aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie
   Verzoekster stelt dat haar verklaring betreffende de onjuiste omvang van de onderneming, die zij op verweerders verzoek op 2 juni 2016 heeft afgelegd, in wezen werd gedaan met vertrouwen in verweerders beoordeling en met de belofte van een lagere vergoeding.
   Verzoekster merkt op dat haar registratie was opgeschort en dat zij verweerder uitdrukkelijk had meegedeeld dat zij de betrokken producten (de te registreren stoffen) niet meer had geproduceerd sinds 2011.
   Verzoekster stelt dat uit artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie voortvloeit dat de aanspraak op een lagere registratievergoeding ontstaat wanneer het recht daarop kan worden aangetoond, en dat verzoekster, anders dan verweerder betoogt, dus in staat moet worden gesteld om dat recht aan te tonen.


title: Zaak F-123/13: Beroep ingesteld op 18 december 2013 — ZZ/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/54

         Beroep ingesteld op 18 december 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-123/13)
   2014/C 52/106
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: P. Joassart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst van arbeidscontractante met onmiddellijke ingang te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het ontslagbesluit, waarvan kennis is gegeven bij schrijven van 7 maart 2013;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-179/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Schmiedewerke Gröditz/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris” )

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/16

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 juni 2014 — Schmiedewerke Gröditz/Commissie
   (Zaak T-179/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris”))
   2014/C 329/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schmiedewerke Gröditz GmbH (Gröditz, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 7 april 2014, Schmiedewerke Gröditz/Commissie (T-179/14 R) wordt vernietigd.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-59/05: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 2 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Siemens AG en Gesellschaft für Visualisierung und Prozeßautomatisierung mbH (VIPA)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/19

         Verzoek van het Bundesgerichtshof van 2 december 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Siemens AG en Gesellschaft für Visualisierung und Prozeßautomatisierung mbH (VIPA)
   (Zaak C-59/05)
   (2005/C 82/39)
   Procestaal: Duits
   Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 2 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 februari 2005, in het geding tussen Siemens AG en Gesellschaft für Visualisierung und Prozeßautomatisierung mbH (VIPA), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Wordt uit de bekendheid van een „ander onderscheidend kenmerk” in de zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g, van richtlijn 84/450/EEG oneerlijk voordeel gehaald wanneer de adverteerder het in vakkringen bekende onderscheidende kenmerk [in casu „Bestellnummernsystem” (bestelnummersysteem)] van de concurrent in wezen identiek overneemt en in de reclame naar deze identieke overname verwijst?

               2.

               Is het voordeel van de identieke overname voor de adverteerder en de consument van doorslaggevende betekenis bij de beoordeling of oneerlijk voordeel wordt gehaald uit de bekendheid in de zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g, van richtlijn 84/450/EEG?


title: Zaak C-308/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 29 mei 2017 — Helleense Republiek/Leo Kuhn

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 29 mei 2017 — Helleense Republiek/Leo Kuhn
   (Zaak C-308/17)
   (2017/C 283/30)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verwerende partij en verzoekende partij tot Revision: Helleense Republiek

      Verzoekende partij en verwerende partij in Revision: Leo Kuhn

      Prejudiciële vragen

   Dient artikel 7, punt 1, onder a), van de Brussel I bis-verordening (1) aldus te worden uitgelegd

               1.

               dat voor de vaststelling van de plaats van uitvoering in de zin van deze bepaling beslissend is wat daaromtrent voor het eerst contractueel is afgesproken, ook al gaat het — zoals in casu — om een vordering die meermaals krachtens overeenkomst is overgegaan?

               2.

               dat de feitelijke plaats van uitvoering in het geval waarin nakoming wordt gevorderd van een verbintenis tot inachtneming van de voorwaarden van een staatsobligatie zoals die welke in casu door de Helleense Republiek is uitgegeven — of waarin schadevergoeding wordt gevorderd omdat deze verbintenis niet wordt nagekomen — reeds komt vast te staan door de bijschrijving van rente over deze staatsobligatie op een rekening die wordt aangehouden door een houder van een binnenlandse effectenrekening?

               3.

               dat de omstandigheid dat een juridische plaats van uitvoering in de zin van artikel 7, punt 1, onder a), van de verordening is komen vast te staan door wat daaromtrent voor het eerst contractueel is afgesproken, eraan in de weg staat dat wordt aangenomen dat door de daaropvolgende feitelijke uitvoering van een overeenkomst een — nieuwe — plaats van uitvoering in de zin van die bepaling komt vast te staan?

      (1)  Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2012, L 351, blz. 1).


title: Zaken T-139/10, T-280/10–T-285/10 en T-349/10–T-352/10: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2011 — Milux/BHIM (REFLUXCONTROL e.a.) ( „Gemeenschapsmerk — Vertegenwoordiging van verzoekende partij door advocaat die geen derde is — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/27

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2011 — Milux/BHIM (REFLUXCONTROL e.a.)
   (Zaken T-139/10, T-280/10–T-285/10 en T-349/10–T-352/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vertegenwoordiging van verzoekende partij door advocaat die geen derde is - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 145/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Milux Holding SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroepen tegen de beslissingen van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 13 januari 2010 (zaak R 1134/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken REFLUXCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-139/10), van 29 april 2010 (zaak R 1432/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken ANEURYSMCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-280/10), van 29 april 2010 (zaak R 1433/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken APPETITECONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-281/10), van 8 juni 2010 (zaak R 1434/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken STOMACONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-282/10), van 17 juni 2010 (zaak R 1435/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken BMICONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-283/10), van 3 juni 2010 (zaak R 1438/200-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken IMPLANTCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-284/10), van 29 april 2010 (zaak R 1444/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken CHEMOCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-285/10), van 29 juni 2010 (zaak R 1436/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken OVUMCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-349/10), van 2 juli 2010 (zaak R 1437/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken HEARTCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-350/10), van 28 juli 2010 (zaak R 1439/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken VESICACONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-351/10), en van 28 juli 2010 (zaak R 1443/2009-4) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordteken RECTALCONTROL als gemeenschapsmerk (zaak T-352/10)

      Dictum

               1)

               De zaken T-139/10, T-280/10 tot en met T-285/10 en T-349/10 tot en met T-352/10 worden gevoegd voor de beschikking.

               2)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Milux Holding SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak F-48/13: Beroep ingesteld op 21 mei 2013 — ZZ/Parlement

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/63

         Beroep ingesteld op 21 mei 2013 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-48/13)
   2013/C 207/111
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

      Verwerende partij Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over 2011, zoals afgerond en gewijzigd bij de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag van 18 juli 2012 en 29 januari 2013;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 29 januari 2013 tot afwijzing van de op basis van artikel 90, lid 2, van het Statuut ingediende klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-576/15: Beroep ingesteld op 1 oktober 2015 — VIK/Commissie

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/29

         Beroep ingesteld op 1 oktober 2015 — VIK/Commissie
   (Zaak T-576/15)
   (2016/C 007/40)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: VIK Verband der Industriellen Energie- und Kraftwirtschaft e.V. (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Kahle, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2014)8786 final van de Europese Commissie van 25 november 2014 in de procedure „Staatssteun SA.33995 (2013/C) (ex 2013/NN) — Duitsland, bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en beperking van de door energie-intensieve ondernemingen verschuldigde bijdrage voor hernieuwbare energie”, bekendgemaakt in het Publicatieblad (PB L 250, blz. 122 van 25 september 2015), overeenkomstig artikel 264 VWEU nietig verklaren voor zover

                           —

                           in de artikelen 1 en 3, punt 1, van dit besluit de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en de beperking van de bijdrage voor hernieuwbare energie op grond van het EEG 2012 (Erneuerbare-Energien-Gesetz 2012, wet betreffende hernieuwbare energiebronnen 2012) als nieuwe steun wordt aangemerkt, en

                           —

                           in artikel 2, artikel 3, punt 2, en de artikelen 6 en 7 de bijzondere compensatieregeling onverenigbaar wordt verklaard met de interne markt en de terugvordering van de steun wordt gelast;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen begunstiging
               Verzoekster stelt dat de bijzondere compensatieregeling geen steun vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien met de beperking van de bijdrage voor hernieuwbare energie geen voordeel wordt toegekend aan energie-intensieve ondernemingen.

               2.

               Tweede middel: geen selectiviteit
               Verzoekster voert voorts aan dat de bijzondere compensatieregeling geen steun vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU omdat niet is voldaan aan de voorwaarde van selectiviteit. Energie-intensieve ondernemingen worden niet begunstigd ten opzichte van andere ondernemingen die zich feitelijk en rechtens in een vergelijkbare situatie bevinden. Bovendien is de beperking van de bijdrage voor hernieuwbare energie gerechtvaardigd op grond van de aard en de interne structuur van de regeling.

               3.

               Derde middel: geen bekostiging met staatsmiddelen
               Met dit middel wordt betoogd dat noch het in geheel Duitsland geldende compensatiestelsel noch de bijzondere compensatieregeling van het EEG 2012 steun vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien er geen sprake is van bekostiging met staatsmiddelen.

               4.

               Vierde middel: geen ongunstige beïnvloeding van de mededinging
               Verzoekster betoogt in dit verband dat de beperking van de bijdrage voor hernieuwbare energie enkel tot doel heeft het concurrentienadeel te compenseren dat stroom- of energie-intensieve ondernemingen wegens de betaling van de bijdrage voor hernieuwbare energie ondervinden ten opzichte van bedrijfssectoren in andere landen.

               5.

               Vijfde middel: verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke markt
               Verzoekster stelt dat de beperking van de bijdrage voor hernieuwbare energie, mocht deze maatregel als steun worden aangemerkt, verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. De maatregel vervalst de mededinging niet, maar compenseert veeleer een concurrentienadeel voor de betrokken ondernemingen.

               6.

               Zesde middel: geen nieuwe steun
               Verzoekster voert voorts aan dat de bijzondere compensatieregeling, voor zover deze door het Gerecht als steun zou worden aangemerkt, bestaande steun vormt, waarop de procedure van artikel 6 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) niet van toepassing is.

               7.

               Zevende middel: schending van algemene rechtsbeginselen, namelijk van het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel
               Met dit middel betoogt verzoekster dat verweerster, door het EEG 2000 (Erneuerbare-Energien-Gesetz 2000, wet betreffende hernieuwbare energiebronnen 2000) aan te nemen, een gewettigd vertrouwen heeft gewekt, dat met de definitieve beslissing wordt geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese unie (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-457/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2013 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 mei 2013 in zaak T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon)/Europese Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/42

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2013 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 mei 2013 in zaak T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon)/Europese Commissie
   (Zaak C-457/13 P)
   2013/C 344/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marcoulli en K. Skelly als gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA), Confederazione Cooperative Italiane

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht volledig te vernietigen;

               —

               de zaak zelf af te doen door het beroep in de zaken T-454/10 en T-482/11 niet-ontvankelijk en/of ongegrond te verklaren;

               —

               verzoeksters in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in de kosten van deze hogere voorziening.

         Voor het geval dat het Hof het arrest van het Gerecht handhaaft, verzoekt de Commissie het Hof eerbiedig:

               —

               de gevolgen van artikel 52, lid 2 bis, tweede alinea, van verordening nr. 1580/2007 (1), van artikel 50, lid 3, van uitvoeringsverordening nr. 543/2011 (2) en van artikel 60, lid 7, van laatstgenoemde verordening definitief te handhaven met betrekking tot de betalingen die krachtens die bepalingen aan producentenorganisaties zijn verricht vóór 15 oktober van het jaar waarin het Hof arrest zal wijzen of vóór enige latere datum die het Hof zal vermenen te behoren met betrekking tot betalingen die verband houden met vóór 30 mei 2013 goedgekeurde operationele programma’s.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verzoekt het Hof in de onderhavige zaak, het bestreden arrest van het Gerecht volledig te vernietigen, de zaak zelf af te doen door het beroep in de zaken T-454/10 en T-482/11 niet-ontvankelijk en/of ongegrond te verklaren en verzoeksters in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in de kosten van deze hogere voorziening.
   Deze hogere voorziening is ingesteld ten vervolge op de door verzoeksters in eerste aanleg ingestelde beroepen tot nietigverklaring van (i) artikel 52, lid 2 bis, van en bijlage VIII bij verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie en (ii) de artikelen 50, lid 3, en 60, lid 7, van verordening nr. 543/2011 van de Commissie.
   Verzoeksters in eerste aanleg zijn verwerkers van groenten en fruit die aanvoerden dat bovengenoemde bepalingen indirect financiering door de Unie van bepaalde door producentenorganisaties verrichte verwerkingsactiviteiten toestaan.
   Het Gerecht was van oordeel dat de beroepen ontvankelijk waren. Het oordeelde dat het verlenen van steun aan producentenorganisaties waarvan de producten hetzij door de organisatie zelf hetzij door een derde werden verwerkt, neerkwam op het verlenen van steun voor verwerkingsactiviteiten die buiten de werkingssfeer van de integrale-GMO-verordening (3) viel. Bovendien was het Gerecht van oordeel dat de Commissie geen steun mocht verlenen die leidde tot ongelijke behandeling ten nadele van de verwerkers die geen lid van een producentenorganisatie zijn, en ten voordele van producentenorganisaties voor zover deze verwerkingsactiviteiten verrichten.
   De Commissie betoogt dat het Gerecht bij deze conclusie op drie punten blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting.
   Ten eerste voert de Commissie aan dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de beroepen van verzoeksters in eerste aanleg ontvankelijk waren. Volgens de Commissie zijn de betrokken maatregelen regelgevende maatregelen van algemene strekking die uitvoeringsmaatregelen van de lidstaten vergen om rechtsgevolgen te kunnen sorteren. Verder voert de Commissie aan dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat de betrokken maatregelen verzoeksters in eerste aanleg rechtstreeks raken. Om tot deze conclusie te komen oordeelde het Gerecht dat de situatie van verzoeksters in eerste aanleg dezelfde was als die van concurrenten van een ontvanger van staatssteun. Volgens de Commissie is deze zienswijze van het Gerecht onjuist.
   Wat de grond van de zaak betreft, betoogt de Commissie dat het Gerecht de bepalingen van de integrale-GMO-verordening onjuist heeft uitgelegd en in het bijzonder niet naar behoren rekening heeft gehouden met de beoordelingsmarge die de Raad aan de Commissie heeft verleend voor het vaststellen van regels ter uitvoering van de integrale-GMO-verordening.
   Ten slotte betoogt de Commissie dat het Gerecht het non-discriminatiebeginsel onjuist heeft uitgelegd door te oordelen dat het ook van toepassing is op regelingen waarbij financiële steun wordt verleend op grond van de integrale-GMO-verordening.
   Voor het geval dat het Hof deze hogere voorziening zou afwijzen, verzoekt de Commissie het Hof, krachtens de discretionaire bevoegdheid die artikel 264 VWEU hem verleent, de gevolgen van haar beslissing op te schorten tot 15 oktober van het jaar waarin het arrest zal wijzen. De Commissie vordert een dergelijke opschorting om te verzekeren dat de gevolgen van de beslissing van het Hof op gelijke wijze voor alle producentorganisaties zullen gelden en niet zullen leiden tot ongeoorloofde hardheid voor producentenorganisaties.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB L 350, blz. 1).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (PB L 157, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (integrale-GMO-verordening) (PB L 299, blz. 1).


title: Zaak C-171/06 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 maart 2007 — T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve diş Ticaret AŞ/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Devinlec Développement Innovation Leclerc SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Beeldmerk — Oppositie door houder van ouder nationaal merk — Verwarringsgevaar)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 maart 2007 — T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve diş Ticaret AŞ/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Devinlec Développement Innovation Leclerc SA
   (Zaak C-171/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Beeldmerk - Oppositie door houder van ouder nationaal merk - Verwarringsgevaar)
   (2007/C 95/22)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve diş Ticaret AŞ (vertegenwoordigers: M. Francetti en F. Jacobacci, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en J. Novais Gonçalves, gemachtigden), Devinlec Développement Innovation Leclerc SA (vertegenwoordiger: J.-P. Simon)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 januari 2006, Devinlec Développement Innovation Leclerc/BHIM (T-147/03) houdende vernietiging, op verzoek van de houder van het nationale beeldmerk „QUANTIEME ”voor waren van de klassen 14 en 18, van beslissing R 109/2002-3 van 30 januari 2003 van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) houdende vernietiging van de weigering van de oppositieafdeling om het beeldmerk „QUANTUM ”als gemeenschapsmerk in te schrijven voor waren van klasse 14
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               T.I.M.E. ART Uluslararasi Saat Ticareti ve diş Ticaret AŞ wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak C-122/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  18 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-122/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2006/C 165/17)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en D. Recchia als gemachtigden)

      Verweerster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia als gemachtigde, bijgestaan door M. G. Aiello, advocaat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-omzetting binnen gestelde termijn van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 115 van 14.05.2005.


Avis juridique important

|

E1995P0001

Door de Varbergs Tingsrätt bij beschikking van 2 maart 1995 ingediend verzoek om een advies in de zaak Samuelsson tegen het Koninkrijk Zweden (Zaak E-1/95)

Publicatieblad Nr. C 142 van 08/06/1995 blz. 0006 - 0006

Door de Varbergs Tingsrätt bij beschikking van 2 maart 1995 ingediend verzoek om een advies in de zaak Samuelsson tegen het Koninkrijk Zweden (Zaak E-1/95) (95/C 142/08)Bij het EVA-Hof werd, bij beschikking van 2 maart 1995 van de Varbergs Tingsrätt (Rechtbank van Varberg), een verzoek om een advies ingediend in de zaak Ulf Samuelsson v. het Koninkrijk Zweden: Het verzoek is op 6 maart 1995 ter Griffie ontvangen en luidt als volgt:Dient artikel 10, onder a), van Richtlijn (80/987/EEG) van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (1) aldus te worden uitgelegd dat artikel 9, onder a), van de Zweedse Loongarantiewet, waarin wordt bepaald dat een werknemer geen recht heeft op een loon indien hij binnen twee jaar vóór de faillietverklaring, op basis van de loongarantie naar aanleiding van aanspraken die in hoofdzaak voortvloeien uit dezelfde werkzaamheid, een loon heeft ontvangen, gezien de algemene strekking van dat artikel, het in artikel 10, onder a), van de richtlijn verleende recht om afwijkende regels vast te stellen, kennelijk overschrijdt?(1) PB nr. L 283 van 20. 10. 1980, blz. 23.


title: Zaak F-55/15: Beroep ingesteld op 16 april 2015 — ZZ/Commissie

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/45

         Beroep ingesteld op 16 april 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-55/15)
   (2015/C 213/73)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie, primair voor zover verzoeker daarbij de ontheemdingstoelage wordt ontnomen en de toelage voor verblijf in het buitenland wordt toegekend en, subsidiair, voor zover daarbij de terugbetaling wordt gelast van de ten onrechte betaalde bedragen, alsmede vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               primair, nietigverklaring van het besluit van 18 juli 2014 voor zover verzoeker daarbij met terugwerkende kracht vanaf 1 juli 2009 de ontheemdingstoelage wordt ontnomen en de toelage voor verblijf in het buitenland wordt toegekend;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het besluit van 18 juli 2014 voor zover daarbij de terugbetaling van de ten onrechte betaalde bedragen wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 7 januari 2015 tot afwijzing van verzoekers klacht van 12 september 2014, indien nodig en in elk geval meer subsidiair, voor zover daarbij wordt geweigerd om de maandelijkse inhoudingen krachtens artikel 85 van het Statuut te verminderen;

               —

               vergoeding van verzoekers materiële schade;

               —

               vergoeding van verzoekers immateriële schade, welke op 10  000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure.


title: Zaak T-13/15: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Deutsche Post/EUIPO — Media Logistik (PostModern) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk PostModern — Ouder nationaal woordmerk POST en ouder Uniewoordmerk Deutsche Post — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”]

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/19

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2017 — Deutsche Post/EUIPO — Media Logistik (PostModern)
   (Zaak T-13/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk PostModern - Ouder nationaal woordmerk POST en ouder Uniewoordmerk Deutsche Post - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”])
   (2017/C 256/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Hamacher en C. Giersdorf, vervolgens K. Hamacher, en ten slotte K. Hamacher en G. Müllejans, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Media Logistik GmbH (Dresden, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Risthaus, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 november 2014 (zaak R 2063/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Deutsche Post en Media Logistik

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Post AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak T-344/06: Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Total/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/17

         Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Total/Commissie
   (Zaak T-344/06)
   (2007/C 20/24)
   Procestaal: Frans.
   Partijen

      Verzoekende partij: Total SA (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville, L. Godfroid en A. Lamothe, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietig te verklaren krachtens artikel 230 EG de beschikking van de Commissie van 13 september 2006 in de zaak COMP/F/38.456, voor zover de artikelen 1(m), 2(m), 3 en 4 daarvan betrekking hebben op Total SA;

               —

               subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 1(m) en 2(m), en de aan Total SA bij voornoemde beschikking opgelegde geldboete dienovereenkomstig te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het onderhavige beroep vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def van de Commissie van 13 september 2006 in een procedure tot toepassing van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.456 — Bitum-Nederland), betreffende overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen die strekken tot vaststelling, met het oog op de aan- en verkoop van wegasfalt in Nederland, van de brutoprijs, een uniforme korting op de brutoprijs voor deelnemende wegenbouwers en van een geringere maximumkorting op de brutoprijs voor de overige wegenbouwers. Subsidiair vordert zij nietigverklaring of althans aanzienlijke verlaging van het haar bij de bestreden beschikking opgelegde boetebedrag.
   Ten principale steunt het beroep op vijf middelen.
   Ten eerste betoogt verzoekster dat de Commissie de regels betreffende de toerekening aan de moederonderneming van door haar dochteronderneming uitgevoerde praktijken heeft geschonden. De Commissie heeft namelijk ten onrechte de door haar dochteronderneming TOTAL Nederland NV gepleegde litigieuze inbreuk aan haar toegerekend en haar uit dien hoofde hiervoor hoofdelijk aansprakelijk gesteld. De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de omstandigheid dat verzoekster 100 % van het kapitaal van haar dochteronderneming in handen heeft, de conclusie wettigde dat zij op deze onderneming een beslissende invloed heeft uitgeoefend.
   Verzoekster verwijt de Commissie tevens, dat zij het recht heeft geschonden door niet serieus alle elementen te onderzoeken waaruit kon worden opgemaakt, wie binnen de Total-groep eventueel aansprakelijk voor de betrokken praktijken was.
   Ten tweede verwijt verzoekster de Commissie dat zij de ter zake toepasselijke regels heeft geschonden door niet aan te tonen, dat verzoekster een beslissende invloed heeft uitgeoefend op het handelsbeleid van haar dochteronderneming TOTAL Nederland NV op de betrokken markt, en door geen rekening te houden met de gegevens die TOTAL SA haar heeft verstrekt teneinde te kunnen bepalen welk onderdeel binnen de Total-groep bij de inbreuk was betrokken.
   Verzoekster meent verder dat de Commissie het verbod van willekeur heeft geschonden door in de bestreden beschikking te stellen dat zij over beoordelingsvrijheid beschikte bij de vaststelling van de eenheden van een onderneming die zij aansprakelijk acht voor een inbreuk.
   Tot slot betoogt verzoekster dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door tijdens de onderzoeksfase geen verzoeken om informatie tot TOTAL SA te richten. Subsidiair draagt verzoekster twee middelen voor ter onderbouwing van haar verzoek om nietigverklaring of althans aanzienlijke verlaging van het haar bij de bestreden beschikking opgelegde boetebedrag. Volgens haar heeft de Commissie de ter zake van de vaststelling van geldboetes toepasselijke regels geschonden. Ingeval de feiten aan TOTAL SA hadden moeten worden toegerekend, is de datum die door de Commissie als uitgangspunt is gehanteerd om verzoeksters deelname aan de inbreuk te bepalen, niet correct en heeft de Commissie haar beschikking op dit punt niet rechtens genoegzaam gemotiveerd. Verzoekster brengt voorts naar voren, dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel niet in acht heeft genomen door een ter ontmoediging bedoelde vermenigvuldigingscoëfficient op de mondiale omzet van de Total-groep toe te passen voor de referentieperiode, terwijl voor een deel van deze periode geen enkel verwijt aan verzoekster kon worden gemaakt.


title: Zaak F-45/07: Beroep ingesteld op 16 mei 2007 — Wolfgang A. Mandt/Europees Parlement

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/43

         Beroep ingesteld op 16 mei 2007 — Wolfgang A. Mandt/Europees Parlement
   (Zaak F-45/07)
   (2007/C 183/84)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Wolfgang A. Mandt (Kreuztal, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Kolb, advocate)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 8 februari 2007 om verzoekers weduwnaarspensioen met 50 % te korten;

               —

               veroordeling van de verwerende partij om verzoeker met terugwerkende kracht tot 1 april 2006 en daarna elke maand de resterende 50 % van het weduwnaarspensioen van zijn overleden echtgenote Gisela Neumann te betalen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Europees Parlement heeft een korting van 50 % toegepast op het pensioen dat verzoeker als weduwnaar van Gisela Neumann ontvangt, en wel op grond van de niet-erkenning van het door zijn overleden echtgenote in 1995 betwiste Belgische echtscheidingsvonnis dat tegen haar eerste echtgenoot was gewezen.
   Het beroep richt zich tegen de niet-erkenning van dit vonnis alsmede tegen verordening nr. 2201/2003/EG van de Raad van 24 november 2003. Verzoeker stelt dat hij de enige „overlevende echtgenoot” is, aangezien het huwelijk tussen hem en zijn overleden echtgenote rechtsgeldig tot stand is gekomen (artikel 18 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut).


title: Zaak T-477/14: Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Caamaño Sistemas Metálicos e.a./Commissie

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/50

         Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Caamaño Sistemas Metálicos e.a./Commissie
   (Zaak T-477/14)
   2014/C 261/78
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Caamaño Sistemas Metálicos, SL (A Coruña, Spanje), Blumaq, SA (Castellón, Spanje), Grupo Ibérica de Congelados, SA (Vigo, Spanje) en Inversiones Rentaragon, SA (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak T-20/03: Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door KAHLA/Thüringen Porzellan GmbH tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.3.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 70/29
Beslissing kamer van be-        toewijzing van het beroep en af-         Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending van
roep:                           wijzing van de oppositie in haar         artikel 81 EG aan, alsmede een ernstige beoordelingsfout
                                geheel                                   rechtens en feitens en schending van wezenlijke procedure-
                                                                         voorschriften, zoals de motiveringsplicht. Volgens verzoekster
Middelen:                       onjuiste toepassing van artikel 8,       bewees de Commissie niet rechtens genoegzaam dat verzoek-
                                lid 1, sub b, van verordening (EG)       ster met Nintendo was overeengekomen de paralleluitvoer te
                                nr. 40/94 (gevaar voor verwarring        belemmeren.
                                en associatie tussen de betrokken
                                merken).
                                                                         Verzoekster stelt bovendien dat de beginselen van behoorlijk
                                                                         bestuur, zoals het gelijkheids- en evenredigheidsbeginsel, wer-
                                                                         den geschonden. In dit verband voert verzoekster eveneens
                                                                         niet-nakoming van de motiveringsplicht aan. Zij betoogt dat
                                                                         de Commissie bij de vaststelling van de boete rekening moet
                                                                         houden met de zwaarte en de duur van de overtreding.
                                                                         De Commissie heeft niet naar deze beginselen gehandeld,
                                                                         aangezien er geen overtuigend bewijs voorhanden is dat
                                                                         verzoekster met Nintendo een overeenkomst heeft gesloten en
Beroep, op 17 januari 2003 ingesteld door CD-Contact                     de aan verzoekster ten laste gelegde overtredingen in elk geval
Data tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      veel minder gevolgen hadden en van kortere duur waren dan
                                                                         de overtredingen van Nintendo en zijn andere distributeurs.
                          (Zaak T-18/03)
                          (2003/C 70/46)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Beroep, op 22 januari 2003 ingesteld door KAHLA/
                                                                         Thüringen Porzellan GmbH tegen de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 januari 2003 beroep ingesteld tegen                                              (Zaak T-20/03)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door CD-
Contact Data, gevestigd te Burglengenfeld (Duitsland), verte-
genwoordigd door J. K. de Pree en R. Wesseling, advocaten.                                         (2003/C 70/47)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      30 oktober 2002 in zaken COMP/35.587 PO Video
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      Games, COMP/35.706 PO Nintendo Distribution en
                                                                         schappen is op 22 januari 2003 beroep ingesteld tegen de
      COMP/36.321 Omega-Nintendo, voorzover deze geheel
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door KAHLA/
      of gedeeltelijk tot verzoekster is gericht (in het bijzonder
                                                                         Thüringen Porzellan GmbH te Kahla (Duitsland), vertegen-
      de artikelen 1 en 3 ervan);
                                                                         woordigd door M. Schütte en S. Zühlke, advocaten.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         1.    Artikel 1, lid 2, van beschikking C(2002) 4040 def. van
Middelen en voornaamste argumenten                                             de Commissie van 30 oktober 2002 betreffende steun ten
                                                                               gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen
                                                                               Porzellan GmbH (zaak C62/2000), nietig te verklaren
                                                                               voorzover deze bezwarend is voor verzoekster;
Verzoekster is werkzaam als distributeur en heruitgever van
spelsoftware. Tussen april en december 1997 was zij alleenver-
koper voor Nintendo-producten in België en Luxemburg.                    2.    artikel 2 nietig te verklaren, voorzover dit de in boven-
Volgens de Commissie nam verzoekster deel aan een overeen-                     staand punt 1 genoemde maatregelen betreft;
komst en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen met
Nintendo teneinde de paralleluitvoer te beperken.                        3.    de Commissie te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 70/30                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.3.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    den. Verzoekster heeft een aantal van de genoemde maatrege-
                                                                      len niet ontvangen. De terugvordering van subsidies die nooit
                                                                      zijn verleend, is dan ook kennelijk in strijd met materieel recht.
Verzoekster is een porceleinonderneming in Kahla, Thüringen.
Zij verwierf als hoogstbiedende investeerder machines, ge-
bouwen en terreinen van de curator in het faillissement
van Kahla Porzellan GmbH. In de bestreden beschikking
kwalificeerde de Commissie een reeks maatregelen ten gunste
van Kahla Porzellan GmbH en verzoekster als steunmaatrege-
len en verklaarde zij deze onverenigbaar met de gemeenschap-
                                                                      Beroep, op 30 januari 2003 ingesteld door Antonio Aresu
pelijke markt.
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-24/03)
Verzoekster komt met haar verzoek vooral op tegen de
terugvordering van de investeringssubsidie van 2,5 miljoen
DEM, de terugvordering van gestelde „de minimis”-steun en de                                   (2003/C 70/48)
terugvordering van subsidies die voor de uitvoering van
maatregelen tot schepping van arbeidsplaatsen op grond van
§ 249h van het Arbeitsförderungsgesetz (wet tot bevordering                                  (Procestaal: Italiaans)
van de werkgelegenheid; hierna: „AFG”) zijn toegekend. Met
het verzoek stelt zij schending van het EG-verdrag, schending
van grondbeginselen van het gemeenschapsrecht en kennelijke
feitelijke onjuistheden en beoordelingsfouten.                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 30 januari 2003 beroep tegen Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen ingesteld door Antonio Aresu,
                                                                      vertegenwoordigd door S. Diana, advocaat.
Volgens verzoekster is het bevel tot terugvordering van de
investeringssubsidie en van de subsidies die op grond van
§ 249h AFG zijn verstrekt, in strijd met het EG-Verdrag.              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
De investeringssubsidie is op grond van een goedgekeurd
programma verstrekt, en met betrekking tot maatregelen op             —     de twee volgende besluiten nietig te verklaren:
grond van § 249h AFG heeft de Commissie in 1994 uitdrukke-
lijk verklaard dat deze niet als subsidie worden beschouwd. In              a)   het uitdrukkelijke besluit van het TABG van 29 au-
beide gevallen zijn volgens haar dan ook de voor bestaande                       gustus 2002 dat vervat is in nota D(2002)687 van
subsidies geldende regels van toepassing. De Commissie be-                       T. Lennon van 2 september 2002, die verzoeker op
perkt zich in de beschikking echter niet tot het onderzoek of                    4 september 2002 heeft ontvangen en waarin hem
aan de voorwaarden van de programma’s is voldaan en past                         is meegedeeld dat zijn sollicitatie naar de vacante
achteraf strengere voorwaarden op deze programma’s toe dan                       post COM/059/02 was afgewezen en dat de post
in de programma’s of in de door de Commissie gestelde                            aan M. Scannell was toegewezen;
voorwaarden voor goedkeuring waren vastgesteld. Daarmee
schendt de Commissie de artikelen 87 en 88 EG en het
                                                                            b)   het stilzwijgende besluit van het TABG van 17 ja-
rechtszekerheidsbeginsel.
                                                                                nuari 2003 tot afwijzing van het bezwaar dat
                                                                                verzoeker op 17 september 2002 tegen boven-
                                                                                bedoeld besluit had ingediend;
Voorts stelt klaagster dat de Commissie in strijd met het
vertrouwensbeginsel heeft gehandeld door buiten beschou-              —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
wing te laten dat de door haar in de bestreden beschikking
toegepaste, strengere beperkingen niet zijn terug te vinden in
de goedkeuring van het garantieprogramma voor investeringen
en in de regeling van § 249h AFG die de Commissie zelf in het         Middelen en voornaamste argumenten
Publicatieblad heeft bekendgemaakt. Verzoekster mocht er dan
ook op vertrouwen dat beide programma’s in de gepubliceerde
en door de Commissie goedgekeurde vorm zouden worden                  Verzoeker in de onderhavige zaak komt op tegen de afwijzing
toegepast. Het hiermee in tegenspraak zijnde bevel tot terug-         van zijn sollicitatie naar een post van diensthoofd bij het
vordering is kennelijk onrechtmatig.                                  Directoraat-Generaal „Gezondheid en consumentenbescher-
                                                                      ming”.
Bovendien stelt klaagster dat de constateringen van de Com-
missie aanzienlijke feitelijke onjuistheden en een aantal kenne-      Het beroep is gebaseerd op de gebrekkige motivering van de
lijke beoordelingsfouten bevatten. Een eerste beoordelingsfout        bestreden besluiten en op de daaruit voortvloeiende schending
                                                                      van artikel 25, tweede alinea, van het Ambtenarenstatuut.
is, dat klaagster als een onderneming in moeilijkheden wordt
beschouwd. Ook de terugvordering van de „de minimis”-
subsidies bevat duidelijke en aanzienlijke feitelijke onjuisthe-


title: Zaak C-74/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikel 90 EG — Belasting op registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen — Vaststelling van belastbare waarde — Waardevermindering uitsluitend op basis van ouderdom — Bekendmaking van berekeningscriteria — Mogelijkheid om toepassing van forfaitaire berekeningswijze aan te vechten)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-74/06) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 90 EG - Belasting op registratie van ingevoerde gebruikte motorvoertuigen - Vaststelling van belastbare waarde - Waardevermindering uitsluitend op basis van ouderdom - Bekendmaking van berekeningscriteria - Mogelijkheid om toepassing van forfaitaire berekeningswijze aan te vechten)
   (2007/C 269/22)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en K. Boskovits, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 90 EG — Discriminerende belasting van ingevoerde gebruikte voertuigen
   Dictum

               1)

               Door voor de bepaling van de belastbare waarde van uit een andere lidstaat op het Griekse grondgebied ingevoerde gebruikte voertuigen, met het oog op de vaststelling van de registratiebelasting, één enkel waardeverminderingscriterium, op basis van de ouderdom van deze voertuigen, te hanteren en door uit te gaan van een waardevermindering van 7 % voor voertuigen tussen zes en twaalf maanden oud en van 14 % voor voertuigen van één jaar oud, waardoor niet wordt verzekerd dat de verschuldigde belasting niet hoger is, zelfs niet in slechts enkele gevallen, dan de restbelasting die begrepen is in de waarde van vergelijkbare gebruikte voertuigen die reeds op het nationale grondgebied zijn geregistreerd, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 90 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-298/99: Beroep, op 9 augustus 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 299/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.10.1999
(Beschikking 1999/368 — subsidiair — en Beschikkingen                          en andere titels op het gebied van de architectuur,
1999/389 en 1999/449)                                                          tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking
                                                                               van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van
— Schending van het algemeen rechtsbeginsel van zorgvul-                       vestiging en vrij verrichten van diensten, zoals gewij-
    digheid: Beschikking 1999/368 werd overhaast genomen,                      zigd;
    zonder (zelfs dringende) raadpleging van het Permanent
    Veterinair Comité en zonder enig daadwerkelijk overleg                 2) door vast te stellen: artikel 4.2, sub a, van besluitwet
    met de bevoegde Belgische instanties. Vervolgens gaan de                   nr. 129 van 27 januari 1992 en artikel 4.1, sub a, van
    bestreden bepalingen klaarblijkelijk voorbij aan een aantal                besluit nr. 776 van 10 juni 1994 van het Ministerie
    wetenschappelijke en feitelijke gegevens die het reëel                     van Universitair onderwijs, Wetenschappelijk onder-
    gezondheidsrisico aanzienlijk nuanceren. De door de Com-                   zoek en technologie, waarbij in het algemeen de
    missie genomen maatregelen moeten correct gerelateerd                      overlegging wordt voorgeschreven van het origineel
    blijven tot het reëel niveau van risico voor de volksgezond-               diploma of van een eensluidend verklaarde kopie
    heid. In dit opzicht dienen twee belangrijke elementen                     daarvan;
    in het oog te worden gehouden, namelijk (i) dat uit
    wetenschappelijk onderzoek niet conclusief is gebleken                     door vast te stellen: artikel 4.2, sub c, van besluit
    dat kortstondige piek-inname van dioxines bij de mens                      nr. 192/92 en artikel 4.1, sub c, van decreet
    significante schadelijke gezondheidseffecten op lange ter-                 nr. 776/94, die in het algemeen de overlegging voor-
    mijn veroorzaakt, en (ii) dat dioxineverontreiniging van                   schrijven van een nationaliteitsbewijs;
    mengvoeder voor runderen en varkens een relatief gering
    risico vertegenwoordigt voor de van deze dieren verkregen                  door vast te stellen: artikel 4.3 van decreet nr.129/92
    producten, inzonderheid vetarme producten. Met name                        en artikel 10 van decreet nr. 746/94, die systematisch
    in considerans 10 van Beschikking 1999/449 ziet de                         de officiële vertaling van de documenten voorschrijven;
    Commissie over het hoofd dat het bij de door de Wereld-
    gezondheidsorganisatie (WHO) aanbevolen norm van een                       door vast te stellen: artikel 11, lid 1, sub c en d, van
    aanvaardbare dagelijkse inname (TDI) om een norm gaat                      decreet nr. 129/92 die de geldigheid van de attesten
    voor recurrente inname op lange termijn die als zodanig                    verlengen tot na 5 augustus 1987;
    weinig relevant is ten aanzien van incidentele kortstondige
    blootstelling.                                                         3) door de architecten die diensten verrichten in Italië
                                                                               verbod op te leggen aldaar over een vestiging te
— Schending van het algemeen rechtsbeginsel van evenredig-                     beschikken (artikel 9.1 van decreet nr. 129/92);
    heid: Het nagestreefde doel had kunnen worden bereikt
    met meer gerichte en minder belastende maatregelen. In                 4) door de architecten die diensten verrichten de verplich-
    elk geval zijn de bestreden bepalingen, mede gelet op de                   ting op te leggen zich te laten inschrijven bij de
    aanzienlijke andere belangen in het geding, overdreven                     territoriaal bevoegde provinciale raad van de orde van
    streng.                                                                    architecten (artikel 9.3 van decreet nr. 129/92 en
                                                                               artikelen 7 en 8 van decreet nr. 776/94) volgens andere
                                                                               dan de in artikel 22 van de richtlijn voorgeschreven
                                                                               modaliteiten; en
                                                                           5) door artikel 4, leden 6-8, van decreet nr. 129/92 toe te
                                                                               passen in strijd met het bepaalde in artikel 20, lid 1,
Beroep, op 9 augustus 1999 ingesteld door Commissie van                        van de richtlijn, de ingevolge de artikelen 12, 20, 22,
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                          27 en 31 van richtlijn 85/384/EEG op haar rustende
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen, en wat punt 3 supra
                                                                               betreft, niet heeft voldaan aan artikel 59 EG-Verdrag
                         (Zaak C-298/99)                                       (thans, na wijziging, artikel 49 EG);
                         (1999/C 299/12)                               II. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 9 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-             Middelen en voornaamste argumenten
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, E. Mon-
taguti, lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie      Ontbrekende of onvolledige omzetting van
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Rue            de richtlijn in nationaal recht
Alcide Gasperi, Centre Wagner.
                                                                       — Artikel 4, lid 1, eerste alinea, van de richtlijn is omgezet bij
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           artikel 2.1 van besluitwet nr. 129/92, inzake de minimum-
                                                                           duur van de opleiding. Deze besluitwet houdt evenwel
I.  vast te stellen dat de Italiaanse Republiek                            geen rekening met de opleiding van drie jaar die door de
                                                                           „Fachhochschulen” in de Bondsrepubliek Duitsland wordt
    1) door niet alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn           verstrekt.
         voor de toepassing van de artikelen 4, lid 1, tweede
         alinea, 4, leden 2, 7, 11 en 14 van richtlijn                 — Artikel 2 van de richtlijn, betreffende de erkenning van de
         85/384/EEG (1) van de Raad van 10 juni 1985 inzake                architectenopleiding in het kader van de sociale verheffing
         de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten            of van part-time opleiding is niet omgezet.
 ---pagebreak--- 16.10.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 299/13
— Artikel 14 van de richtlijn, houdende een specifieke bepa-            op 9 augustus 1999, in het geding tussen Philips Electronics
      ling voor door de autoriteiten van de ex-DDR afgegeven            NV en Remington Consumer Products Ltd, het Hof van
      diploma’s, is niet omgezet.                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
— Artikel 7 is slechts gedeeltelijk omgezet, en artikel 11 is
      niet volledig omgezet, nu geen rekening is gehouden met           1. Is er een categorie merken die niet van inschrijving is
      de rectificatie in PB L 87 van 2 april 1986.                          uitgesloten op grond van artikel 3, van richtlijn
                                                                            89/104/EEG (1) van de Raad (hierna: „richtlijn”), doch
                                                                            niettemin niet kan worden ingeschreven op grond van
Onjuiste omzetting van de richtlijn                                         artikel 3, lid 1, sub a, van de richtlijn (daar zij de waren
                                                                            van de merkgerechtigde niet kunnen onderscheiden van
a) De vestiging als architect                                               die van andere ondernemingen)?
      Artikel 4.2, sub a, van decreet nr. 129/92 schrijft in het        2. Kan de vorm (of een gedeelte van de vorm) van een
      algemeen de overlegging voor van het origineel diploma                product (waarvoor het merk wordt ingeschreven) de waren
      of van een gewaarmerkte kopie van het diploma van de                  alleen onderscheiden in de zin van artikel 2, indien de
      architect die om inschrijving verzoekt. Dit vereiste zou              vorm een willekeurige toevoeging (een verfraaiing zonder
      moeten beperkt blijven tot de gevallen waarin twijfels                functioneel doel) omvat?
      bestaan over de echtheid van de titel, en is in strijd met
      artikel 27 van de richtlijn voor zover in het algemeen een        3. Indien een bedrijf de enige leverancier is van bepaalde
      bijkomende voorwaarde wordt opgelegd die onevenredig                  waren, is uitgebreid gebruik van een teken dat bestaat uit
      is en ongerechtvaardigd met het oog op de uitoefening van             de vorm (of een gedeelte van de vorm) van die waren en
      het recht van vestiging. Zulks geldt eveneens in verband              dat geen willekeurige toevoeging omvat, dan voldoende
      met het in artikel 4.3 van het decreet gestelde algemeen              om het teken onderscheidend vermogen te verlenen in de
      vereiste van officiële vertaling van de door de aanvragende           zin van artikel 3, lid 3, wanneer als gevolg van dit gebruik
      architect overgelegde documenten.                                     een aanmerkelijk deel van de betrokken handel en het
                                                                            betrokken publiek
b) Dienstverrichtingen
                                                                            i) de vorm enkel met dat bedrijf associeert;
      Artikel 9.3 van decreet nr. 129/92 verplicht de dienstver-            ii) meent dat waren met die vorm van dat bedrijf afkom-
      richters zich te laten inschrijven in de registers van de                  stig zijn, tenzij anders is vermeld?
      provinciale en de nationale raad van architecten, en treedt
      duidelijk buiten de door de richtlijn gestelde grenzen, zodat     4. i)    Kan de beperking die is gelegen in de woorden „die
      het een ongerechtvaardigde belemmering vormt van de                        uitsluitend bestaan uit de vorm van de waar die
      mogelijkheid om op Italiaans grondgebied occasioneel                       noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrij-
      diensten te verrichten.                                                    gen”, in artikel 3, lid 1, sub e, tweede streepje, worden
                                                                                ondervangen door het bewijs, dat er nog andere
      Artikel 9.1 van voormeld decreet verbiedt de architect die                 vormen zijn waarmee hetzelfde technische resultaat
      diensten verricht in Italië, aldaar over een permanente                    kan worden verkregen, of
      vestiging te beschikken. Een dergelijk algemeen en zonder
      onderscheid toegepast verbod kan niet worden gerecht-                 ii) kan de vorm op grond daarvan niet worden ingeschre-
      vaardigd op basis van enige bepaling van de richtlijn                      ven, indien wordt aangetoond, dat de wezenlijke
      betreffende het vrij verrichten van diensten. Bovendien is                 kenmerken van de vorm uitsluitend aan het technische
      dit voorschrift in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans,                resultaat zijn toe te schrijven, of
      na wijziging, artikel 49 EG).
                                                                            iii) behoort een andere toetsing, en zo ja, welke, te worden
                                                                                verricht om uit te maken of deze beperking van
( 1) PB L 223, van 21.08.1985, blz. 15.
                                                                                toepassing is?
                                                                        5. Artikel 3, lid 1, sub c, van de richtlijn betreft „merken die
                                                                            uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die in de
                                                                            handel kunnen dienen tot aanduiding van soort, hoedanig-
                                                                            heid, hoeveelheid, bestemming (…) van de waren of
                                                                            diensten”. Artikel 6, lid 1, sub b, van de richtlijn betreft het
                                                                            gebruik door derden van „aanduidingen inzake soort,
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) van                        kwaliteit, hoeveelheid bestemming (…) van de waren of
5 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                     diensten”. Het oord „uitsluitend”, dat wel voorkomt in
tussen Philips Electronics NV en Remington Consumer                         artikel 3, lid 1, sub c, ontbreekt dus in artikel 6, lid 1,
                             Products Ltd                                   sub b, van de richtlijn. Betekent dit, dat de richtlijn aldus
                                                                            moet worden uitgelegd, dat ook indien een merk bestaande
                           (Zaak C-299/99)                                  uit de vorm van waren geldig is ingeschreven, er geen
                                                                            sprake kan zijn van een inbreuk, gelet op artikel 6, lid 1,
                                                                            sub b, wanneer
                           (1999/C 299/13)
                                                                            i) het gelaakte gebruikt van de vorm van waren een
De Court of Appeal (England & Wales) heeft bij beschikking                       aanduiding inzake de soort of bestemming van de
van 5 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                   waren is en als zodanig zou worden opgevat, en


title: Zaak C-275/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 2 juni 2010 — Residex Capital IV CV tegen Gemeente Rotterdam

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 2 juni 2010 — Residex Capital IV CV tegen Gemeente Rotterdam
   (Zaak C-275/10)
   ()
   2010/C 246/30
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Residex Capital IV CV

      Verweerster: Gemeente Rotterdam

      Prejudiciële vragen

   Strekt het bepaalde in de laatste zin van artikel 88, lid 3, EG, thans artikel 108, lid 3, VWEU, ertoe dat, in een geval als het onderhavige waarin de onrechtmatige steunmaatregel is uitgevoerd doordat aan de kredietgever een garantie is verstrekt met als gevolg dat de kredietnemer in staat was van die kredietgever een krediet te verkrijgen dat hem onder normale marktcondities niet ter beschikking zou zijn gesteld, de nationale rechterlijke instantie in het kader van haar verplichting tot ongedaanmaking van de gevolgen van die onrechtmatige steunmaatregel, gehouden, althans bevoegd is tot ongedaanmaking van de garantie, ook indien dit laatste niet tevens ertoe leidt dat het onder de garantie verleende krediet wordt ongedaan gemaakt?


title: Zaak C-386/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 14 augustus 2007 — Hospital Consulting Srl, ATI HC, Kodak SpA, Tecnologie Sanitarie SpA/Esaote SpA, ATI, Ital Tbs Telematic & Biomedical Service SpA, Draeger Medica Italia SpA, Officina Biomedica Divisione Servizi SpA

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 14 augustus 2007 — Hospital Consulting Srl, ATI HC, Kodak SpA, Tecnologie Sanitarie SpA/Esaote SpA, ATI, Ital Tbs Telematic & Biomedical Service SpA, Draeger Medica Italia SpA, Officina Biomedica Divisione Servizi SpA
   (Zaak C-386/07)
   (2007/C 283/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hospital Consulting Srl, ATI HC, Kodak SpA, Tecnologie Sanitarie SpA

      Verwerende partijen: Esaote SpA, ATI, Ital Tbs Telematic & Biomedical Service SpA, Draeger Medica Italia SpA, Officina Biomedica Divisione Servizi SpA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de omstandigheid dat niet mag worden afgeweken van de minimumhonoraria en van de rechten vastgesteld voor de prestaties van de advocaat, een met de artikelen 81 EG en 10 EG (voorheen artikelen 85 en 5 van het Verdrag) onverenigbare maatregel ten gunste van de leden van de betrokken beroepsgroep?

               2)

               Vormt het verbod voor de rechter om bij de vaststelling van de betrokken kosten beneden de in de verschillende rubrieken van de tabel bepaalde minima te blijven, op grond van de omstandigheid dat niet mag worden afgeweken van de minimumhonoraria en van de rechten vastgesteld voor de prestaties van de advocaat, een met de beginselen van artikelen 81 EG en 10 EG onverenigbare maatregel ten gunste van de leden van de betrokken beroepsgroep?

               3)

               Vormt de in elk geval voor de vaststelling van de honoraria beneden de minima geldende motiveringsplicht, niettegenstaande de daarmee strijdige praktijk van de bestuursrechter om de proceskosten vast te stellen op basis van een aantal uiteenlopende elementen ontleend aan de processuele bevindingen en niet aan de daadwerkelijke economische waarde van het geschil, een beperking van het volgens de zevende overweging van de considerans van richtlijn 98/5/EG (1) van 16 februari 1998 te waarborgen permanente uitoefenen van het beroep van advocaat in andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven?

      (1)  PB L 77, blz. 36.


title: Zaak C-424/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Christina Ioanni Toki/Ypourgos Ethnikis paideias kai Thriskevmaton (Richtlijn 89/48/EEG — Artikel 3, eerste alinea, sub a en b — Erkenning van hogeronderwijsdiploma’s — Milieukundig ingenieur — Met gereglementeerde beroepsactiviteit gelijkgestelde activiteit — Toepasselijk erkenningsmechanisme — Begrip „beroepservaring” )

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Christina Ioanni Toki/Ypourgos Ethnikis paideias kai Thriskevmaton
   (Zaak C-424/09) (1)

   (Richtlijn 89/48/EEG - Artikel 3, eerste alinea, sub a en b - Erkenning van hogeronderwijsdiploma’s - Milieukundig ingenieur - Met gereglementeerde beroepsactiviteit gelijkgestelde activiteit - Toepasselijk erkenningsmechanisme - Begrip „beroepservaring”)
   2011/C 152/09
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christina Ioanni Toki

      Verwerende partij: Ypourgos Ethnikis paideias kai Thriskevmaton

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 4, lid 1, sub b, van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB L 19, blz. 16) — Uitlegging van artikel 1, lid 3, van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (PB L 206, blz. 1) — Toegang tot een gereglementeerd beroep of uitoefening ervan onder dezelfde voorwaarden als de eigen onderdanen — Beroep van milieukundig ingenieur — Begrip „beroepservaring”

      Dictum

               1)

               Artikel 3, eerste alinea, sub b, van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001, moet aldus worden uitgelegd dat het in deze bepaling voorziene erkenningsmechanisme van toepassing is wanneer het betrokken beroep in de lidstaat van herkomst valt onder artikel 1, sub d, tweede alinea, van die richtlijn, ongeacht of de betrokkene al dan niet volwaardig lid is van de vereniging of organisatie in kwestie.

               2)

               De beroepservaring van een persoon die verzoekt om toestemming om in de ontvangende lidstaat een gereglementeerd beroep uit te oefenen, kan voor de toepassing van artikel 3, eerste alinea, sub b, van richtlijn 89/48, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19, slechts in aanmerking worden genomen als is voldaan aan de volgende drie voorwaarden:

                           —

                           de aangevoerde ervaring moet zijn opgedaan tijdens een voltijdse werkzaamheid van ten minste twee jaar tijdens de voorafgaande tien jaren;

                           —

                           die werkzaamheid moet de permanente en regelmatige uitoefening hebben omvat van een geheel van beroepsactiviteiten die in de lidstaat van herkomst kenmerkend zijn voor het beroep in kwestie, zonder dat zij noodzakelijkerwijs al die activiteiten moet omvatten, en

                           —

                           het beroep zoals het normaliter wordt uitgeoefend in de lidstaat van herkomst, moet met betrekking tot de activiteiten die het bestrijkt, gelijkwaardig zijn aan het beroep voor de uitoefening waarvan in de ontvangende lidstaat toestemming is aangevraagd.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-241/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Fluxys NV/Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas (CREG) (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van Hof — Gedeeltelijke afstand van geding door verzoeker in hoofdgeding — Wijziging van rechtskader — Antwoord van Hof niet langer noodzakelijk voor beslechting van geschil — Afdoening zonder beslissing)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Fluxys NV/Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas (CREG)
   (Zaak C-241/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Bevoegdheid van Hof - Gedeeltelijke afstand van geding door verzoeker in hoofdgeding - Wijziging van rechtskader - Antwoord van Hof niet langer noodzakelijk voor beslechting van geschil - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 55/12
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fluxys NV

      Verwerende partij: Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas (CREG)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 1, 2 en 18 van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57), alsook van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1775/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten (PB L 289, blz. 1) — Ambtshalve herziening van de regels voor het bepalen van het totale inkomen van de netbeheerders wanneer zich tijdens een regulatoire periode uitzonderlijke omstandigheden voordoen — Verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een eigen tarifering voor doorvoeractiviteiten, onderscheiden van die voor de activiteiten van overbrenging en opslag

      Dictum

   De in zaak C-241/09 gestelde prejudiciële vraag hoeft niet langer te worden beantwoord.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Hogere voorziening, op 12 december 1997 ingesteld door Société anonyme de traverses en béton armé (Sateba) tegen de beschikking, op 29 september 1997 in zaak T-83/97 tussen Société anonyme de traverses en béton armé (Sateba) en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-422/97 P)

text:
20.2.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 55/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       a) of ten aanzien van het bouw- en sloopafval waar-
                                                                            uit de spaanders worden geproduceerd reeds op
                                                                            een eerder moment dan dat van verbranding han-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de                  delingen zijn verricht die zijn aan te merken als
     wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te                  zich ontdoen van dat afval, te weten handelingen
     stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richt-                 om dat afval voor hergebruik (de inzet als brand-
     lijn 92/29/EEG van de Raad van 31 maart 1992                           stof) geschikt te maken (recyclingshandelingen)?
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid ter bevordering van een betere medische
     hulpverlening aan boord van schepen (1), de krachtens                  Zo ja: is een handeling om een afvalstof voor her-
     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is                  gebruik geschikt te maken (een recyclingshande-
     nagekomen;                                                             ling) slechts aan te merken als handeling voor de
                                                                            nuttige toepassing van een afvalstof, als deze afval-
                                                                            stof uitdrukkelijk in bijlage II B van Richtlijn 75/
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.                         442/EEG voorkomt, of ook indien deze handeling
                                                                            analoog is aan een handeling die voorkomt in
                                                                            bijlage II B?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       b) of de houtspaanders volgens maatschappelijke
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-                       opvattingen een afvalstof zijn, waarbij met name
baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2);                    van belang is of de houtspanders zonder ingrij-
de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-                  pende bewerking en op milieuhygieÈnisch verant-
ken op 31 december 1994.                                                    woorde wijze nuttig kunnen worden toegepast als
                                                                            brandstof?
(1) PB L 113 van 30.4.1992, blz. 19.
(2) PB C 41 van 7.2.1998, blz. 11.
                                                                       c) of de inzet van houtspaanders als brandstof verge-
                                                                            lijkbaar is met een gangbare methode van nuttige
                                                                            toepassing van afvalstoffen?
                                                                  (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47.
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 25 novem-
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep
Weurt+ en Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en
Directeur van de dienst Milieu en Water van de provincie
                          Gelderland                              Hogere voorziening, op 12 december 1997 ingesteld door
                       (Zaak C-419/97)                            SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba) tegen
                                                                  de beschikking, op 29 september 1997 in zaak T-83/97
                         (98/C 55/32)                             tussen SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ
                                                                  (Sateba) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van                      Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)
25 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                                (Zaak C-422/97 P)
Justitie op 11 december 1997, in het geding tussen Vereni-
ging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep Weurt+ en                                         (98/C 55/33)
Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en Directeur van
de dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                  is op 12 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
vragen:
                                                                  SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba), ver-
                                                                  tegenwoordigd door J. Manseau, advocaat te Parijs, domi-
1. Kan uit de enkele omstandigheid dat houtspaanders              cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advo-
     worden onderworpen aan een handeling die voorkomt            caat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen de beschik-
     in bijlage II B van Richtlijn 75/442/EEG (1), worden         king, op 29 september 1997 in zaak T-83/97 tussen
     afgeleid dat sprake is van zich ontdoen van die stof en      SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba) en
     dat de stof moet worden aangemerkt als een afvalstof         Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
     in de zin van Richtlijn 75/442/EEG?                          door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen (Eerste Kamer).
2. Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord
     Ð hangt de beantwoording van de vraag of het als             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage de door
     brandstof inzetten van houtspaanders is aan te merken        het Gerecht op 29 september 1997 in zaak T-83/97 (1)
     als zich ontdoen, af van de omstandigheid:                   gegeven beschikking te vernietigen wegens verkeerde uit-
 ---pagebreak--- C 55/18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
legging van de bepalingen van het EG-Verdrag, met name            Verzoek van 2 oktober 1997 van het Bundesfinanzhof om
de artikelen 155, 169 en 86 daarvan, en van de ter uitvoe-        een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Sarclad
ring van laatstgenoemd artikel vastgestelde Verordening           International Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-Brittan-
nr. 17 alsmede wegens schending van artikel 173 en van                            nieÈ en Bundesamt für Finanzen
wezenlijke vormvoorschriften.
                                                                                (Zaak C-428/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                          (98/C 55/34)
Ð Verkeerde kwalificatie:
                                                                  Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 2 oktober
     Ð verkeerde uitlegging van Verordening nr. 17;               1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                  18 december 1997, in het geding tussen Sarclad Internatio-
     Ð verkeerde uitlegging van artikel 169 van het EG-           nal Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-BrittannieÈ en Bun-
        Verdrag: voor de toepasselijkheid van artikel 169,        desamt für Finanzen, het Hof van Justitie van de Europese
        betreffende de niet-nakomingsprocedure, volstaat          Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
        het niet dat de klacht betrekking heeft op en for-        over de navolgende vraag:
        meel gericht is tegen ¹de niet-inachtneming van
        Richtlijn 93/38/EEGº; zij zag immers enkel op de
        gedragingen van de aanbestedende dienst terzake
                                                                  Moet artikel 3, onder a), van Achtste Richtlijn 79/1072/
        van de mededinging en het vrije verkeer van goede-
                                                                  EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de
        ren;
                                                                  harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                  omzetbelasting (1) aldus worden uitgelegd,
        door te herinneren aan de rechtspraak van het Hof
        volgens welke de handelingen van de aanbeste-
        dende diensten moeten worden toegerekend aan de
        lidstaten waaronder die diensten ressorteren,             Ð dat ook het duplicaat van een vervangingsbewijs als
        maakt het Gerecht evenmin aannemelijk dat de                   het origineel van een invoerdocument kan worden
        door de Commissie gevolgde procedure passend                   beschouwd, of dat het de lidstaten onder bepaalde
        was; toepassing van deze rechtspraak op het onder-             omstandigheden is toegestaan, het duplicaat als het
        havige geval zou meebrengen dat de NMBS geen                   origineel van het invoerdocument te behandelen,
        enkele verantwoordelijkheid draagt, hetgeen in
        strijd is met het in artikel 222 van het Verdrag
        geformuleerde beginsel, ofschoon haar onrechtma-          Ð of, dat de niet in het binnenland gevestigde belasting-
        tige gedraging dezelfde is als degene die aan een              plichtigen, die onder Achtste Richtlijn 79/1072/EEG
        particuliere onderneming kan worden verweten;                  van de Raad van 6 december 1979 betreffende de har-
                                                                       monisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
     Ð verkeerde opvatting over het beginsel van voor                  omzetbelasting vallen, hun recht op aftrek van voorbe-
        beroep vatbare handeling.                                      lasting definitief niet meer kunnen laten gelden, wan-
                                                                       neer het oorspronkelijk opgestelde invoerdocument
Ð Schending van wezenlijke vormvoorschriften:                          vóór de indiening van het verzoek om teruggaaf van
                                                                       de belasting over de toegevoegde waarde verloren is
     Ð kennelijke schending van het recht van verweer:                 gegaan?
        het Gerecht heeft inbreuk gemaakt op dit funda-
        mentele beginsel door principieel aan te nemen,           (1) PB L 331 van 27.12.1979, blz. 11.
        dat in het kader van de procedure van artikel 169
        van het Verdrag personen die een klacht hebben
        ingediend, geen procedurele rechten hebben;
     Ð denaturering van het voorwerp van het geschil:
        met betrekking tot de door de Commissie opge-
        worpen exceptie van niet-ontvankelijkheid heeft
        het Gerecht nagelaten in limine litis het door            Beroep, op 18 december 1997 ingesteld door Commissie
        Sateba in haar beroepschrift gestelde ontbreken            van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
        van een rechtsgrondslag voor de brief van de Com-                                 (Zaak C-429/97)
        missie betreffende het ad acta leggen van de klacht
        vast te stellen; het Gerecht kon zich dan ook niet                                  (98/C 55/35)
        zonder overschrijding van zijn bevoegdheden in de
        plaats van de Commissie stellen bij de keuze uit de
        procedures waarover deze in het kader van                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        artikel 155 van het Verdrag beschikt, om verzoek-         is op 18 december 1997 beroep ingesteld tegen Franse
        sters beroep niet-ontvankelijk te verklaren.              Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen, vertegenwoordigd door H. Michard en E. Tra-
(1) PB C 357 van 22.11.1997, blz. 27.                             versa, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                  Kirchberg.