title: Zaak F-121/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 juni 2014 — Maynard/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Europol overeenkomst — Statuut van personeelsleden van Europol — Besluit 2009/371/JAI — Toepassing van de RAP op Europol functionarissen — Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd — Weigering van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/69

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 juni 2014 — Maynard/Europol
   (Zaak F-121/12) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van Europol - Europol overeenkomst - Statuut van personeelsleden van Europol - Besluit 2009/371/JAI - Toepassing van de RAP op Europol functionarissen - Niet-verlenging van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor bepaalde tijd - Weigering van overeenkomst van tijdelijk functionaris voor onbepaalde tijd))
   2014/C 253/96
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ginny Maynard (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, vervolgens J. Arnould, D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van Europol om verzoeksters overeenkomst niet voor onbepaalde tijd te verlengen en verzoek om Europol te veroordelen tot betaling van het verschil tussen de bezoldiging die zij bij Europol had kunnen blijven ontvangen en elke andere vergoeding die zij daadwerkelijk heeft ontvangen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Maynard draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Politiedienst.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012, blz. 36.


title: Zaak T-552/11: Arrest van het Gerecht van 9 juli 2013 — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Overeenkomst over financiële bijstand van Unie ten gunste van project op gebied van medische samenwerking — Debetnota — Contractuele aard van geschil — Handeling niet vatbaar voor beroep — Niet-ontvankelijkheid — Vordering tot betaling in reconventie” )

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/8

         Arrest van het Gerecht van 9 juli 2013 — Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie
   (Zaak T-552/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Overeenkomst over financiële bijstand van Unie ten gunste van project op gebied van medische samenwerking - Debetnota - Contractuele aard van geschil - Handeling niet vatbaar voor beroep - Niet-ontvankelijkheid - Vordering tot betaling in reconventie)
   2013/C 245/11
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: E. Tzannini, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en S. Lejeune, gemachtigden, bijgestaan door E. Petritsi, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van een debetnota die de Commissie op 9 september 2011 heeft opgesteld om het bedrag van 83 001,09 EUR terug te ontvangen dat zij aan verzoekster had betaald in het kader van financiële bijstand ter ondersteuning van een project, alsook een vordering in reconventie strekkende tot veroordeling van verzoeksters tot betaling van genoemd bedrag, vermeerderd met rente

      Dictum

               1)

               Het beroep tot nietigverklaring wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een hoofdbedrag van 83 001,09 EUR, en van een bedrag van 11,37 EUR per dag aan vertragingsrente, te rekenen vanaf 25 oktober 2011 tot betaling van het hoofdbedrag.

               3)

               Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro AE wordt veroordeeld in de kosten, de kosten van de kortgedingprocedure daaronder begrepen.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 april 1995 in zaak T-143/89: Ferriere Nord SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Inbreuk op artikel 85 van het EEG-Verdrag)

text:
 Nr . C 137/ 18         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3 . 6 . 95
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             1 . Verklaart nietig artikel 1 van Beschikking 89/515/EEG
                         van 6 april 1995                                  van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake een
                                                                           procedure op grond van artikel 85 van het EEG
 in zaak T-143/89: Ferriere Nord SpA tegen Commissie van                    Verdrag (IV/31.553 — Betonstaalmatten) voor zover
                 de Europese Gemeenschappen (*)                            daarin wordt vastgesteld, dat verzoekster deelnam aan
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                       een afspraak tot beperking van de Duitse uitvoer naar de
                          EEG- Verdrag)                                    Benelux.
                           ( 95/C 137/42 )
                                                                      2 . Stelt de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoek
                                                                           ster opgelegde geldboete vast op 252 000 Ecu.
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                      3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
 In zaak T-143/89, Ferriere Nord SpA, gevestigd te Osoppo
 (Italië ), vertegenwoordigd door W. Viscardini-Dona, advo           4 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,
caat te Padua, en G. Campeis , advocaat te Udine, domicilie                alsmede drie vijfde van de kosten van de Commissie.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
 advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10 , tegen Commis             5 . Verstaat dat de Commissie twee vijfde van haar eigen
 sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : E.                     kosten zal dragen .
Traversa , J. Curall en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep
                                                                      (') PB nr. C 306 van 5 . 12 . 1989 .
tot nietigverklaring van beschikking 89/515/EEG van de
 Commissie van 2 augustus 1989 inzake een procedure op
grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/31.553 —
 Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260 , blz . 1 ), heeft het Gerecht
 ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,
                                                                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R. Garcfa
Valdecasas en K. Lenaerts, rechters ; griffier : H. Jung, op                                 van 6 april 1995
 6 april 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als        in zaak T-145/89: Baustahlgewebe GmbH tegen Commissie
volgt:                                                                            van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 1 . Verwerpt het beroep.                                                    (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                                                                                EEG- Verdrag)
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                                         ( 95/C 137/44 )
(M PB nr. C 306 van 5 . 12 . 1989 .                                                         (Procestaai: Duits)
                                                                      In zaak T-145/89 , Baustahlgewebe GmbH, gevestigd te
                                                                      Düsseldorf ( Duitsland ), vertegenwoordigd door A. Derin
                                                                     ger, C. Tessin, H.J. Herrmann, J. Sedemund en F. Montag,
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                         van 6 april 1995                             burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue
                                                                      31 , tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
in zaak T-144/89: Cockerill Sambre tegen Commissie van                (gemachtigden : N. Koch, B. Langeheine, J. Currall en A.
                 de Europese Gemeenschappen (')                      Böhlke ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                 Beschikking 89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus
                          EEG- Verdrag)                               1989 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                          ( 95/C 137/43 )                            EEG-Verdrag ( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 ,
                                                                     L 260, blz . 1 ), heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samenge
                        (Procestaai: Frans)                          steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy,
                                                                     B. Vesterdorf, R. Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rech
                                                                     ters; griffier: H. Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen
In zaak T-144/89, Cockerill Sambre, voorheen Steelinter
                                                                     waarvan het dictum luidt als volgt: .
SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door M. Wael
broeck en A. Vandencasteele , advocaten te Brussel, domi             1 . Verklaart nietig artikel 1 van Beschikking 89/515/EEG
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.                     van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake een
Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen                     procedure op grond van artikel 85 van het EEG
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig                       Verdrag (IV/31.553 — Betonstaalmatten) voor zover
den : N. Koch, E. Traversa, J. Currall, A. Coutrelis en N.                 daarin wordt vastgesteld, dat verzoekster deelnam aan
Coutrelis ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van               een afspraak met Sotralentz SA tot contingentering van
beschikking 89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus                     de uitvoer van deze laatste naar de Duitse markt, en voor
1989 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                  zover daarin het bestaan wordt vastgesteld van een
EEG-Verdrag ( IV/31.553 — Betonstaalmatten , PB 1989,                      afspraak tussen verzoekster en Tréfilunion SA om hun
L 260, blz . 1 ), heeft het Gerecht ( Eerste kamer), samenge              toekomstige uitvoer aan een quotaregeling te onderwer
steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy,               pen.
B. Vesterdorf, R. Gracfa-Valdecasas en K. Lenaerts, rech
ters; griffier: H. Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen          2 . Stelt de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoek
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        ster opgelegde geldboete vast op 3 miljoen ecu.


title: Zaak T-362/00: Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door A. Kind tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.2.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 45/23
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker in deze zaak, dezelfde als die in zaak T-91/00 (1),
Betrokken merk:               woordmerk „UltraPlus” — aan-
                                                                        komt op tegen de weigering van het Afwikkelingsbureau van
                              vraagnr. 716 597
                                                                        het ziekenfonds te Luxemburg om de kosten te vergoeden die
                                                                        hij tijdens het eerste semester van 2000 heeft gemaakt voor
Waar of dienst:               klasse 21 (plastic materialen te          diensten verleend door verplegend personeel in de zin van
                              gebruiken in magnetrons, hete-            artikel 1, eerste alinea, van punt X van bijlage I bij de Regeling
                              lucht- en traditionele ovens)             inzake de ziektekostenverzekering, die een van zijn zonen
                                                                        nodig had. Het Afwikkelingsbureau heeft die diensten daaren-
Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door           tegen aangemerkt als „ziekenoppas” in de zin van artikel 1,
bestreden beslissing:         de onderzoeker                            tweede aleina, sub c en d, van punt X van de bijlage bij die
                                                                        regeling.
Middelen:                     schending van artikel 7, lid 1,
                              sub b en c, van verordening (EG)          De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg
                              nr. 40/94                                 dezelfde als die in zaak T-91/00.
                                                                        (1) PB C 176 van 24.6.2000, blz. 24.
                                                                        Beroep, op 11 december 2000 ingesteld door M. Cam-
Beroep, op 27 november 2000 ingesteld door A. Kind                      polargo tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                                        pen
                       (Zaak T-362/00)                                                           (Zaak T-372/00)
                        (2001/C 45/48)                                                             (2001/C 45/49)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               schappen is op 11 december 2000 beroep tegen Commissie
schappen is op 27 november 2000 beroep tegen Commissie                  van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Cam-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Kind,                  polargo, wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd
vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat te Vicenza,               door C. Mourato, advocaat te Brussel.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 15 fe-
                                                                              bruari 2000 houdende intrekking van de aanstelling van
                                                                              verzoeker als hoofd van de eenheid ex-DG XIII/G/2 en
—    de bestreden maatregelen nietig te verklaren wegens                      van diens bevordering tot de rang A 3, en het stilzwijgend
     onrechtmatige en verkeerde toepassing van het vergoe-                    genomen besluit van het TABG van 12 september 2000
     dingsstelsel;                                                            houdende afwijzing van verzoekers klacht;
—    de Commissie ertoe te veroordelen, de vergoeding zoals             —     verweerster krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement
     in het verleden te verrichten op basis van de door de                    voor de procesvoering van het Gerecht in de kosten van
     verzekerde overgelegde facturen van kosten van parame-                   het geding alsmede krachtens artikel 91, sub b, van dat
     dische hulp;                                                             reglement in de in verband met de procedure gemaakte
                                                                              noodzakelijke kosten, in het bijzonder de kosten van
                                                                              domiciliekeuze, de reis- en verblijfkosten en de honoraria
—    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                    en kosten van advocaten te verwijzen;


title: Zaak T-501/15: Beroep ingesteld op 31 augustus 2015 — Nederland/Commissie

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/35

         Beroep ingesteld op 31 augustus 2015 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-501/15)
   (2015/C 346/40)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman, B. Koopman en H. Stergiou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit nietig te verklaren

                           —

                           voor zover het betrekking heeft op de financiële correctie in verband met het volgens de Europese Commissie te milde sanctiesysteem ter hoogte van 336 064,53 euro (2009), 403 863,66 euro (2010) en 230 786,49 euro (2011);

                           —

                           voor zover het betrekking heeft op de financiële correctie die wordt opgelegd in verband met de onvolledige controle voor 3 RBE’s in 2009 (1 597 182 euro, 15,53 euro en 358,20 euro), 4 RBE’s in 2010 (1 630 540,68 euro en 6 520,50 euro) en 4 RBE’s in 2011 (1 631 326,51 euro) voor zover het de beoordeling door de Europese Commissie betreft dat Nederland RBE 8 zou hebben geschonden; en

               —

               de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij verzoekt de gedeeltelijke nietigverklaring van Uitvoeringsbesluit (EU) nr. 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 4076) (PB L 182, blz. 39).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van artikel 24 van Verordening (EG) nr. 73/2009 (1) en artikel 71 van Verordening (EG) nr. 1122/2009 (2) door in strijd met deze bepalingen te concluderen dat het Nederlandse sanctiesysteem te mild is.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikelen 3, 4 en 5 van Verordening (EG) nr. 73/2009 door in strijd met deze bepalingen en in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel te concluderen dat Nederland een onvolledige controle heeft uitgevoerd voor beheerseis 8 („RBE”) zoals vastgesteld in bijlage II van Verordening (EG) nr. 73/2009. Verzoekster voert aan dat de Commissie ten onrechte van mening is dat het Nederlandse sanctiestelsel niet voldoet aan alle eisen van Verordening (EG) nr. 21/2004 (3) en van artikelen 3, 4 en 5 van Verordening (EG) nr. 73/2009.

      (1)  Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30, blz. 16).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB L 316, blz. 65).

      (3)  Verordening (EG) nr. 21/2004 van de Raad van 17 december 2003 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor schapen en geiten en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1782/2003 en de Richtlijnen 92/102/EEG en 64/432/EEG (PB 2004 L 5, blz. 8).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2000 in zaak T-47/97: O. Plug tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten — Artikel 73 Statuut — Artikelen 18 en 19 van de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren tegen ongevallen en beroepsziekten — Percentage blĳvende gedeeltelĳke invaliditeit — Gezag van gewĳsde — Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 259/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           9.9.2000
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 29 juni 2000                                                         van 27 juni 2000
in zaak T-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                      in zaak T-47/97: O. Plug tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
(EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun —
Begrip steun — Criterium particuliere investeerder — Econo-               (Ambtenaren — Verzekering tegen ongevallen en beroeps-
mische eenheid — Steunbedrag — Misbruik van bevoegd-                      ziekten — Artikel 73 Statuut — Artikelen 18 en 19 van de
                                 heid)                                    Regeling voor de verzekering van de ambtenaren tegen
                                                                          ongevallen en beroepsziekten — Percentage blijvende gedeel-
                                                                          telijke invaliditeit — Gezag van gewijsde — Beroep tot
                           (2000/C 259/25)                                                        schadevergoeding)
                                                                                (2000/C 259/26)
                           (Procestaal: Duits)
In zaak T-234/95, DSG Dradenauer Stahlgesellschaft mbH,
voorheen Hamburger Stahlwerke GmbH, gevestigd te Ham-                                               (Procestaal: Frans)
burg (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoordigd door A. Löh-
de, advocaat te Hamburg, vervolgens door W. Hofer, U. Theu-
ne, M. Luther en K. von Gierke, advocaten te Hamburg,
                                                                          In zaak T-47/97, O. Plug, voormalig tijdelijk functionaris van
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                          de Commissie, wonende te Thônex (Zwitserland), vertegen-
L. Dupong, advocaat aldaar, Rue de la Boucherie 4-6, onder-
                                                                          woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te
steund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: aanvan-
                                                                          Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
kelijk E. Röder, vervolgens W.-D. Plessing, M. Schütte,
                                                                          Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen
W. Mueller-Stöfen en W. Kirchhoff), tegen Commissie van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Nemitz, M. Hilf
                                                                          G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot, enerzijds,
en P. Hommelhoff), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
                                                                          nietigverklaring van de stilzwijgende afwijzing door de Com-
Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: L. Nicoll),
                                                                          missie van het door verzoeker op 22 februari 1996 gefor-
betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking
                                                                          muleerde verzoek om op grond van artikel 19 van de Regeling
96/236/EGKS van de Commissie van 31 oktober 1995 inzake
                                                                          voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese
staatssteun door de Freie und Hansestadt Hamburg aan de
                                                                          Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten, een
EGKS-staalonderneming Hamburger Stahlwerke GmbH, Ham-
                                                                          besluit te nemen zonder nieuwe medische deskundigenonder-
burg (PB L 78, blz. 31), heeft het Gerecht (Vijfde kamer —
                                                                          zoeken te gelasten, en anderzijds, vergoeding van de schade
uitgebreid), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpre-
                                                                          die verzoeker stelt te hebben geleden ten belope van een
sident, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras,
                                                                          bedrag overeenkomend met dertien jaar salaris, heeft het
rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 29 juni 2000 een
                                                                          Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Garcı́a-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:
                                                                          B. Pastor, hoofdadministrateur, op 27 juni 2000 een arrest
1)    Verwerpt het beroep.                                                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de          1)    Verwerpt het beroep.
      Commissie.
                                                                          2)    Verstaat dat verzoeker zijn eigen kosten en die van de Commissie
3)    Verwijst de Bondsrepubliek Duitsland en het Verenigd Konink-              zal dragen.
      rijk, interveniënten, in hun eigen kosten.
                                                                          (1) PB C 142 van 10.5.1997.
(1) PB C 64 van 2.3.1996.


title: Zaak C-151/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Versailles (Frankrijk) op 25 maart 2013 — Le Rayon d’Or SARL/Ministre de l’Économie et des Finances

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative d’appel de Versailles (Frankrijk) op 25 maart 2013 — Le Rayon d’Or SARL/Ministre de l’Économie et des Finances
   (Zaak C-151/13)
   2013/C 171/35
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative d’appel de Versailles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Le Rayon d’Or SARL

      Verwerende partij: Ministre de l’Économie et des Finances

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (1), overgenomen in artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG (2), aldus worden uitgelegd dat het „zorgforfait” betaald door de ziekteverzekeringen aan de instellingen voor de huisvesting van afhankelijke ouderen, overeenkomstig artikel L. 174-7 van de code de la sécurité sociale, en vrijgesteld van de belasting over de toegevoegde waarde krachtens artikel 261 lid 4, punt 1 ter, van de code général des impôts, een subsidie is die rechtstreeks verband houdt met de prijs van de zorg die aan de bewoners wordt verstrekt, die uit dien hoofde dus binnen de werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde valt?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-291/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n° 8 de Barcelona (Spanje) op 23 mei 2016 — Schweppes S.A./Exclusivas Ramírez S.L. e.a.

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona (Spanje) op 23 mei 2016 — Schweppes S.A./Exclusivas Ramírez S.L. e.a.
   (Zaak C-291/16)
   (2016/C 305/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no 8 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schweppes S.A.

      Verwerende partijen: Exclusivas Ramírez S.L., Red Paralela S.L., Carboniques Montaner S.L., Orangina Schweppes Holding BV en Schweppes International Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten artikel 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (1), artikel 7, lid 1, van richtlijn 2008/95/EG (2) en artikel 15, lid 1, van richtlijn (EU) 2015/2436 (3) zich ertegen dat de eigenaar van een merk in één of meer lidstaten de parallelimport of het in de handel brengen verbiedt van waren die uit een andere lidstaat afkomstig zijn en zijn voorzien van een identiek of nagenoeg identiek merk dat in handen is van een derde, wanneer die eigenaar het beeld heeft bevorderd dat het om één enkel merk gaat, dat wordt geassocieerd met de lidstaat waaruit de waren komen waarvan hij de invoer wil verbieden?

               2)

               Verzetten artikel 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 7, lid 1, van richtlijn 2008/95/EG en artikel 15, lid 1, van richtlijn (EU) 2015/2436 zich tegen de verkoop van waren onder een merk met algemene bekendheid in de EU, wanneer de eigenaars van de ingeschreven merken in de volledige EER het beeld propageren dat het om één enkel merk gaat, wat bij de gemiddelde consument verwarring schept over de commerciële herkomst van de waren?

               3)

               Staan artikel 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 7, lid 1, van richtlijn 2008/95/EG en artikel 15, lid 1, van richtlijn (EU) 2015/2436 eraan in de weg dat de eigenaar van identieke of overeenstemmende nationale merken die in verschillende lidstaten zijn ingeschreven, zich verzet tegen de import, in een lidstaat waar hij eigenaar is van het merk, van waren die zijn voorzien van een merk dat gelijk is aan of overeenstemt met het zijne en die komen uit een lidstaat waar hij het merk niet in handen heeft, wanneer hij in ten minste één van de andere lidstaten waar hij het merk in handen heeft, er uitdrukkelijk of stilzwijgend in heeft toegestemd dat diezelfde waren daar worden geïmporteerd?

               4)

               Staan artikel 7, lid 1, van richtlijn 2008/95/EG, artikel 15, lid 1, van richtlijn (EU) 2015/2436 en artikel 36 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie eraan in de weg dat eigenaar A van een merk X dat in een lidstaat is ingeschreven, zich verzet tegen de import van waren die van dit merk zijn voorzien, wanneer deze waren afkomstig zijn uit een andere lidstaat, waar een merk Y, dat gelijk is aan het merk X, is ingeschreven door eigenaar B, die het in de handel brengt, en:

                           —

                           tussen beide eigenaars A en B intense commerciële en economische banden bestaan, ofschoon zij, wat de gezamenlijke exploitatie van merk X betreft, als zodanig niet van elkaar afhankelijk zijn;

                           —

                           beide eigenaars A en B een gecoördineerde merkstrategie voeren, waarbij zij bij het relevante publiek bewust de indruk of het beeld versterken dat het om één enkel merk gaat; of

                           —

                           tussen beide eigenaars A en B intense commerciële en economische banden bestaan, ofschoon zij, wat de gezamenlijke exploitatie van merk X betreft, als zodanig niet van elkaar afhankelijk zijn, en zij bovendien een gecoördineerde merkstrategie voeren, waarbij zij bij het relevante publiek bewust de indruk of het beeld versterken dat het om één enkel merk gaat?

      (1)  PB C 202 van 7.6.2002.

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).

      (3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 336, blz. 1).


title: Zaak C-309/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fleisch-Winter GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/2

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 20 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fleisch-Winter GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-309/04)
   (2004/C 239/03)
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 20 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juli 2004, in het geding tussen Fleisch-Winter GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Sluit de omstandigheid dat op basis van een douaneonderzoek het vermoeden bestaat dat bepaalde producten onder een communautair verplaatsingsverbod vallen, volgens hetwelk het verboden is een product waarvoor een restitutie is aangevraagd, vanuit een bepaalde lidstaat naar andere lidstaten en naar derde landen te brengen, op zich uit dat deze producten van een gezonde handelskwaliteit in de zin van artikel 13, eerste zinsnede, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1) zijn, zonder dat van geval tot geval behoeft te worden nagegaan of dat product daadwerkelijk die hoedanigheid heeft of daadwerkelijk geschikt voor de afzet is?

               2.

               Maakt de in een nationale aanvraag tot betaling gedane verklaring met betrekking tot de gezonde handelskwaliteit in de zin van artikel 13, eerste zinsnede, van verordening (EEG) nr. 3665/87 deel uit van de in artikel 11, lid 1, tweede alinea, juncto artikel 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 bedoelde gegevens?

      (1)  PB L 351, blz. 1.


title: Zaak C-366/15: Beroep ingesteld op 14 juli 2015 — Europese Commissie/Roemenië

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/5

         Beroep ingesteld op 14 juli 2015 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-366/15)
   (2015/C 346/05)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Sanfrutos Cano, L. Nicolae, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië

      Conclusies

               —

               vast te stellen dat Roemenië, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de bepalingen van richtlijn 2013/28/EU van de Commissie van 17 mei 2013 tot wijziging van bijlage II bij richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende autowrakken (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Roemenië te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is verstreken op 22 augustus 2013.

      (1)  PB L 135, blz. 14.


title: Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Titan Cement Company CA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-64/95)

text:
13. 5. 95           1_NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 119/23
— de aan verzoekster opgelegde boete krachtens arti                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    kel 172 van het EG-Verdrag en artikel 17 van Verorde
    ning nr. 17 in te trekken of althans te verlagen;               — Beschikking 94/815/EG van de Commissie (*) nietig te
                                                                        verklaren of te wijzigen, althans voor zover zij tot
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                verzoekster is gericht, inzonderheid door de aan haar
                                                                        opgelegde boete in te trekken of te verlagen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwij
Procedurele onregelmatigheden                                           zen;
De beschikking moet wegens de volgende procedurele                  — iedere andere door het Gerecht noodzakelijk te achten
onregelmatigheden nietig worden verklaard:                              maatregel te treffen.
— de mededeling van de punten van bezwaar is achterge
    houden;                                                         Middelen en voornaamste argumenten
— het antwoord op de mededeling van de punten van                   Verzoekster betoogt, dat de beschikking gebrekkig is
    bezwaar is niet in aanmerking genomen.                          wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften en
                                                                    schending van voorschriften betreffende de toepassing van
Materiële gebreken                                                  het EG-Verdrag, op de volgende gronden:
De beschikking maakt inbreuk op de artikelen 190 en . 85              I. Behoorlijke kennisgeving en inzage van het dossier
van het Verdrag en is dermate zó klaarblijkelijk onjuist en
ongegrond, dat zij misbruik van bevoegdheid door de                      1 . De Commissie heeft verzuimd, verzoekster naar
Commissie oplevert.                                                           behoren in kennis te stellen: de mededeling van de
                                                                              punten van bezwaar gaf onvoldoende nauwkeurig
De beschikking is niet naar behoren met redenen omkleed.                      aan, hoe verzoekster werd geacht aan de gestelde
Zij berust op een kennelijk onjuiste beoordeling van het aan                  overeenkomst te hebben deelgenomen.
de Commissie voorgelegde bewijsmateriaal en is arbitrair en
onredelijk voor zover door verzoekster overgelegd bewijs
materiaal buiten beschouwing is gelaten of in een verkeerd               2. De Commissie heeft verzoekster geen volledige
daglicht is geplaatst.                                                        inzage van het dossier verleend.
De beschikking berust volledig op een beginsel van „ schuld          II. Bewijs
door het lidmaatschap van een vereninging". De Commissie
heeft niet, althans nauwelijks, getracht, de specifieke situatie          1 . De Commissie heeft economisch en commercieel
van de individuele ondernemingen te beoordelen.                               bewijsmateriaal niet in aanmerking genomen, ver
                                                                              zuimd naar behoren rekening te houden met het
De Commissie heeft geen redelijke poging gedaan, de                           door verzoekster aangeboden bewijs, en niet
werkelijke verantwoordelijkheid van de individuele onder                     genoegzaam aangetoond, dat verzoekster al dan
nemingen voor de gestelde overeenkomsten, feitelijke gedra                   niet opzettelijk in strijd met artikel 85 , lid 1 , van het
gingen en inbreuken afzonderlijk te beoordelen.                               EG-Verdrag heeft gehandeld .
Ten slotte betoogt verzoekster, dat de boete moet worden                 2. Onjuiste beoordeling van bewijsmateriaal, doordat
ingetrokken of verlaagd.                                                      de beschikking een aantal inconsistenties en discre
                                                                              panties bevat.
                                                                    III. Motivering
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Titan Cement                   1 . In de beschikking wordt niet naar behoren uiteen
Company CA tegen Commissie van de Europese Gemeen                            gezet, waarom aan het doelwit van een gestelde
                            schappen                                          samenzwering dezelfde zware boete moet worden
                        ( Zaak T-64/95 )                                      opgelegd als aan de gestelde initiatiefnemers van die
                                                                              samenzwering, hetgeen in strijd is met de algemene
                           95/C 119/46 )                                      rechtsbeginselen, met name de beginselen van
                                                                              evenredigheid en van gelijke behandeling.
                      (Procestaai: Engels)
                                                                         2. Schending van het recht, door het bestaan van een
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                     inbreuk te baseren op verzoeksters lidmaatschap
schappen is óp 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen                        van een vereniging die lid was van Cembureau, en,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Titan                           inzonderheid, door te stellen dat verzoekster ver
Cement Company CA, vertegenwoordigd door J.S. Forre                          antwoordelijkheid droeg voor European Task
ster, QC, en A. N. Kaplanidis, domicilie gekozen hebbende                     Force in het kader van Cembureau, toen deze task
te Luxemburg ten kantore van T. Loesch, advocaat aldaar,                      force werd opgericht om de Griekse producenten te
Rue Goethe 11 .                                                               treiteren .
 ---pagebreak--- Nr. C 119/24            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13 . 5 . 95
IV.    Boetes                                                        — nietig te verklaren de (in de brief van de Commissie van
                                                                         27 september 1993 genoemde ) beschikking van de
       1 . De Commissie geeft niet aan, op welke gronden                  Commissie van 23 september 1993 , voor zover daarin
           verzoekster een boete moet worden opgelegd.                   wordt bepaald dat het internationale gedeelte van de
                                                                         procedure wordt gesloten ten aanzien van de twaalf
       2. Schending van algemene rechtsbeginselen en van
                                                                         Duitse en zes Spaanse ondernemingen die in de beschik
           Verordening nr. 17, doordat aan verzoekster een
                                                                         king worden gespecificeerd;
           enorme boete is opgelegd zonder dat enigerlei
           overtreding door de onderneming genoegzaam is             — de Commissie in de kosten te verwijzen.
           aangetoond.
       3 . Schending van algemene rechtsbeginselen, waaron          Middelen en voornaamste argumenten
           der het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van        Het beroep berust op de volgende gronden:
           gelijke behandeling.
                                                                       I. Schending van procedurevoorschriften
 V. Duur van de inbreuk
                                                                           1 . Schending van de rechten van de verdediging:
       1 . Kennelijk onjuiste beoordeling, waar de Commis
                                                                               de Commissie heeft enkele fundamentele rechten
           sie stelt dat verzoekster elf jaar lang heeft deelge
           nomen aan „een enkele en continue overeenkomst"                     van de verdediging geschonden, in het bijzonder het
           met andere producenten: in de beschikking zelf                      recht om te worden gehoord en het recht op
           wordt verklaard, dat andere producenten waren                       toegang tot het dossier.
           overeengekomen gedurende die periode tegen ver                 2. Schending van het vertrouwensbeginsel en het
           zoekster diverse acties te ondernemen.
                                                                               non-discriminatiebeginsel/tegenspraak met een eer
       2. De duur van de gestelde inbreuk is onjuist bepaald.                  dere beschikking.
           De Commissie heeft geen rekening gehouden met
           statistische, commerciële en technische aanwijzin              3 . Formulering van nieuwe bezwaarpunten in de
                                                                               beschikking.
           gen waaruit blijkt dat verzoekster in ieder geval niet
           betrokken was bij enige inbreuk gedurende het                   4. Niet-inachtneming van de verjaringstermijnen.
           relevante tijdvak.
                                                                           5 . Onregelmatigheden bij de vaststelling/waarmer
(!) Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement (PB nr. L 343 van 30 . 12 .              king van de beschikking.
     1994, blz. 1 ).
                                                                      II. Verkeerde toepassing van artikel 85 van het Verdrag.
                                                                           Volgens verzoekster zijn de tegen haar naar voren
                                                                           gebrachte grieven ongegrond en heeft de Commissie
                                                                           het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 85 van
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Italcementi SpÀ                 het EG-Verdrag, verkeerd toegepast. In dit verband
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         voert zij het volgende aan:
                         (Zaak T-65/95 )
                                                                           1 . Onjuiste definitie van de relevante geografische
                          ( 95/C 119/47)                                       markt.
                      (Procestaai: Italiaans)                              2. Niet-toepasselijkheid van artikel 85 bij ontbreken
                                                                               van mededinging.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen                     3 . Niet-toepasselijkheid van de theorie van één enkele
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italce                          en continue inbreuk.
menti SpA, gevestigd te Bergamo (Italië ), vertegenwoordigd
door A. Faures, advocaat te Brussel, C. Lanciani, advocaat                 4. Geen schending door verzoekster van artikel 85
te Milaan, A. Predieri, advocaat te Florence, F. M. Moretti,                   van het Verdrag met betrekking tot:
advocaat te Bologna, en G. C. Rizza, advocaat te Siracuse,
                                                                               a ) de Cembureau-overeenkomst,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Côte                               b) de European Task Force,
d'Eich 15 .
                                                                               c) het European Cernent Export Committee,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                               d ) het White Cement Committee.
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren Beschikking
     94/815/EG van de Commissie van 30 november 1994                 III. Schending van artikel 190 van het Verdrag. Volgens
     inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                  verzoekster heeft de Commissie artikel 190 van het
     EG-Verdrag (Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement) ( x ),                 Verdrag ernstig geschonden, in het bijzonder
     voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;
                                                                           1 , omdat de beschikking van 30 november 1994
— subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te                     ontoereikend gemotiveerd is en omdat de motive
     trekken of te verlagen;                                                   ring ervan in tegenspraak is met het dispositief;


title: Doorhaling van zaak C-395/03

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/29

         Doorhaling van zaak C-395/03 (1)

   (2005/C 143/48)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-395/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 februari 1996 in zaak T-235/94: Galtieri tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Kostwinnerstoelage - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Bevoegdheidsoverschrijding - Gewettigd vertrouwen - Schadevergoeding)

text:
13 . 4 . 96           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 108/7
Beroep, op 26 februari 1996 ingesteld door Koninkrijk                 Middelen en voornaamste argumenten
           België tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                        ( Zaak C-58/96 )                              deze in zaak C-407/95 ( 2 ).
                          ( 96/C 108/ 12 )
                                                                      (') PB 1996 , L 20 , blz . 17 .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               ( 2 ) PB 1996, C 46 , blz . 11 .
is op 26 februari 1996 beroep tegen de Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door het Konink
rijk België , ten deze vertegenwoordigd door J. Devadder,
bestuursdirecteur bij het ministerie van Buitenlandse zaken,
Buitenlandse handel en Ontwikkelingssamenwerking, en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Ambas
sade van het Koninkrijk België, 4 , Rue des Girondins .                              Doorhaling van zaak C-390/93 (')
                                                                                ( 96/C 108/ 13 )
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage :
Verordening ( EG ) nr. 127/96 van de Commissie van                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
25 januari 1 996 betreffende de uitzonderlijke toewijzing, als        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 januari 1996
gevolg van de stormen Iris , Luis en Marilyn, van een extra           de doorhaling in het register gelast van zaak C-390/93 :
hoeveelheid bananen boven het tariefcontingent dat voor               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
het eerste kwartaal van 1996 voor invoer is vastgesteld ^),           Koninkrijk Spanje .
te vernietigen en de Commissie tot de kosten te ver
oordelen .                                                            (') PB nr . C 261 van 25 . 9 . 1993 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             1 . Verwerpt het beroep .
                     van 27 februari 1996
                                                                      2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
  in zaak T-235/94 : Galtieri tegen Europees Parlement ( )                   daaronder begrepen de kosten die op het kort geding zijn
(Ambtenaren — Kostwinnerstoelage — Terugvordering                           gevallen.
van het onverschuldigd betaalde — Bevoegdheidsover
            schrijding — Gewettigd vertrouwen —                       (') PB nr . C 202 van 23 . 7 . 1994 .
                       Schadevergoeding)
                          ( 96/C 108/ 14 )
                       (Procestaai: Frans)                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 28 februari 1996
In zaak T-235/94, R. Galtieri, tijdelijk functionaris van het         in zaak T-294/94: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van de
Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd                               Europese Gemeenschappen ( 1 )
door H. Wouters, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van B. Assoignons,                           (Ambtenaren — Bijstandsplicht — Artikel 24
advocaat aldaar, Rue des Girondins 8 , tegen Europees                                        Ambtenarenstatuut)
Parlement (gemachtigden: M. Peter en K. Bradley ), betref                                        ( 96/C 108/ 15 )
fende een beroep tot, ten eerste, nietigverklaring van het bij
brief van 19 januari 1994 ter kennis gebrachte besluit van                                    (Procestaai: Grieks)
het Europees Parlement om de door verzoeker ten onrechte
als kostwinnerstoelage ontvangen bedragen te verhalen, ten            In zaak T-294/94 , K. Dimitriadis, gewezen ambtenaar van
tweede, veroordeling van het Europees Parlement om de op              de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,
verzoekers maandbezoldigingen ingehouden bedragen uit te              wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Papa
betalen, en ten derde , veroordeling van het Europees                 zissis, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen heb
Parlement tot betaling van schadevergoeding en moratoire              bende te Luxemburg bij verzoeker, Boulevard Grande
interessen, heeft het Gerecht ( Eerste kamer), samengesteld           Duchesse Charlotte 4 A, tegen Rekenkamer van de Europese
als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura              Gemeenschappen, ( gemachtigden : J. -M. Stenier, C. Komni
Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, op 27 februari 1996 een         nos en P. Giusta ), betreffende een beroep tot, ten eerste,
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    nietigverklaring van de besluiten nrs . 8543 en 8912 van de


title: Zaak T-719/14: Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — Tri Ocean Energy/Raad

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/34

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — Tri Ocean Energy/Raad
   (Zaak T-719/14)
   (2014/C 448/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tri Ocean Energy (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: P. Saini, QC, B. Kennelly, Barrister, en N. Sheikh, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2014/678/GBVB van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1013/2014 van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft verzuimd het vereiste voor plaatsing op een lijst in acht te nemen, te weten dat de betrokken persoon „verantwoordelijk was voor de gewelddadige repressie tegen de burgerbevolking in Syrië”, een persoon was die „baat heeft bij of steun verleent aan het regime” of een persoon die banden met een dergelijke persoon heeft. De Raad heeft niet aangetoond dat de tegen de betrokken entiteit aangevoerde redenen gegrond waren.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft verzoeksters rechten van verdediging en haar recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden. Verzoekster heeft op geen enkel ogenblik „bewijzen of serieuze en geloofwaardige aanwijzingen” of „bewijs en concrete inlichtingen” gekregen die de vaststelling van beperkende maatregelen jegens haar rechtvaardigen, zoals in de rechtspraak van het Gerecht is vereist.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft de plaatsing van verzoekster op een lijst onvoldoende gemotiveerd.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft verzoeksters grondrecht op eigendom en op haar goede naam ernstig geschonden. De beperkende maatregelen zijn opgelegd zonder behoorlijke waarborgen die verzoekster in staat moeten stellen haar zaak voor de Raad toe te lichten. De Raad heeft niet aangetoond dat de zeer ernstige schending van verzoeksters eigendomsrecht gerechtvaardigd en evenredig is. Die schending gaat verder dan een financiële impact en heeft ook haar goede naam geschaad.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Anders dan in de enige reden voor haar plaatsing op de lijst is aangevoerd, is er geen informatie of bewijs beschikbaar waaruit blijkt dat verzoekster daadwerkelijk „steun aan het Syrische regime” heeft verleend en baat bij het regime heeft gehad. De Raad heeft tevens verzoekster ten onrechte aangeduid als „Tri Ocean Trading a.k.a. Tri-Ocean Energy”, waarbij de indruk wordt gewekt dat het eenzelfde rechtspersoon betreft. Verzoekster is een afzonderlijke onderneming, die onderscheiden is van Tri Ocean Trading.


title: Zaak T-153/10: Beroep ingesteld op 6 april 2010 — Schneider España de Informática/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/45

         Beroep ingesteld op 6 april 2010 — Schneider España de Informática/Commissie
   (Zaak T-153/10)
   2010/C 148/74
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Schneider España de Informática, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: P. De Baere en P. Muñiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van beschikking C(2010) 22 def. van de Commissie van 18 januari 2010 waarin is vastgesteld dat boeking achteraf van invoerrechten wel, en kwijtschelding van die rechten niet terecht is in een specifiek geval (REM 02/08);

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster krachtens artikel 263 VWEU de nietigverklaring van beschikking C(2010) 22 def. van de Commissie van 18 januari 2010 waarbij verweerster heeft beslist dat de betrokken invoerrechten voor kleurentelevisies moesten worden geboekt, daar niet was voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek. (1) In de bestreden beschikking is tevens beslist dat kwijtschelding van de betrokken invoerrechten op grond van artikel 239 van het communautair douanewetboek niet gerechtvaardigd was.
   Verzoekster voert voor haar beroep de volgende middelen aan.
   Verzoekster stelt in de eerste plaats dat verweerster inbreuk heeft gemaakt op haar recht van verweer, daar zij een beslissing heeft genomen die uitsluitend gebaseerd was op de door verzoekster overgelegde documenten.
   In de tweede plaats heeft verweerster inbreuk gemaakt op artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek, gelezen in samenhang met artikel 236 van het communautair douanewetboek, en wel als volgt:

               —

               Verweerster heeft ten onrechte gemeend dat de tegen importen uit derde landen aangenomen antidumpingverordeningen automatisch toepasselijk zijn op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije;

               —

               Verweerster heeft verzuimd, de deelnemers aan het economisch verkeer ervan in kennis te stellen dat verordening (EG) nr.2584/98 (2) ook toepasselijk was op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije;

               —

               Subsidiair heeft verweerster ten onrechte gemeend dat door de bevoegde autoriteiten geen fout was gemaakt toen de Turkse autoriteiten ten onrechte bevestigden dat de op goederen uit derde landen gestelde invoerrechten niet toepasselijk waren op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije;

               —

               Verweerster heeft ten onrechte gemeend dat door de bevoegde autoriteiten geen fout was gemaakt toen de Spaanse douaneautoriteiten ten onrechte aannamen dat goederen voorzien van een certificaat van oorsprong niet konden worden onderworpen aan aanvullende invoerrechten of beschermende maatregelen, en heeft daardoor verzuimd, de deelnemers aan het economisch verkeer ervan in kennis te stellen dat handelsmaatregelen konden worden genomen ten aanzien van hun importen uit Turkije, ook al bevonden deze goederen zich in het vrije verkeer.

         Daarnaast stelt verzoekster dat de fout van de bevoegde douaneautoriteiten redelijkerwijs niet kon worden ontdekt door degene die gehouden was tot betaling, daar deze te goeder trouw had gehandeld en had voldaan aan alle voorschriften van geldende wetgeving met betrekking tot de douaneaangifte.
   Ten slotte stelt verzoekster dat zij in een bijzondere situatie verkeert in de zin van artikel 239 van het communautair douanewetboek en dat haar in de zin van deze bepaling geen frauduleuze handeling noch klaarblijkelijke nalatigheid kan worden toegerekend.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2584/98 van de Raad van 27 november 1998 tot wijziging van verordening (EG) nr. 710/95 van de Raad tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van ontvangtoestellen voor kleurentelevisie van oorsprong uit Maleisië, de Volksrepubliek China, de Republiek Korea, Singapore en Thailand en tot definitieve inning van het voorlopige recht (PB L 324, blz. 1).


title: Zaak T-421/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — Performing Right Society Ltd/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/42

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — Performing Right Society Ltd/Commissie
   (Zaak T-421/08)
   (2008/C 313/78)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Performing Right Society Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Rivas Andrés en M. Nissen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC) nietig verklaren op grond dat daarin geen datum van aanvang van de inbreuken en derhalve ook niet de duur van de inbreuken is aangegeven;

               —

               artikel 3 en/of artikel 4, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 3 en/of artikel 4, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC) nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op verzoekster;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten die verzoekster zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC).
   Als eerste middel voert verzoekster aan dat de in de bestreden beschikking gevolgde redenering geen steun biedt voor de vaststelling van een inbreuk met betrekking tot de volgende drie vormen van exploitatie: uitzending via satelliet, on-line-uitzending en uitzending via kabel. Verzoekster stelt dienaangaande dat de Commissie geen bewijzen heeft aangedragen voor haar stelling dat alle in de EER gevestigde leden van CISAC betrokken waren bij een onderling afgestemde feitelijke gedraging die erin bestond de werkingssfeer van hun overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging te beperken tot het grondgebied van de staat waar zij zijn gevestigd. Dit is volgens verzoekster een beoordelingsfout en vormt een inbreuk op artikel 81 EG en artikel 253 EG. Volgens haar blijkt uit de in de bestreden beschikking zelf genoemde uitzonderingen op de territoriale afbakening immers dat er geen sprake is van parallelle gedragingen tussen de in de EER gevestigde leden van CISAC. Voorts betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd doordat daarin met geen woord wordt gerept van de begindatum van de inbreuken en doordat dus ook de duur van de inbreuken, met name van de onderling afgestemde feitelijke gedraging, niet wordt aangegeven. Daardoor wordt tevens inbreuk gemaakt op de artikelen 2 en 16, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1).
   Als tweede middel voert verzoekster aan dat de in de bestreden beschikking gevolgde redenering gebreken vertoont aangezien zij niet het bewijs oplevert dat verzoekster aan de gestelde onderling afgestemde gedraging heeft deelgenomen. Volgens haar is er een andere plausibele verklaring voor haar handelwijze dan het bestaan van een onderling afgestemde feitelijke gedraging, namelijk dat zij die oplossingen kiest die haars inziens commercieel de voorkeur verdienen. Verder wordt aangevoerd dat de Commissie volgens vaste rechtspraak had moeten nagaan of het aanwijzen van een of meer extra auteursrechtenorganisaties die met zowel de plaatselijke auteursrechtenorganisatie als de rechtstreekse licentiegever kunnen concurreren, een rationele individuele economische gedraging is.
   Als derde middel voert verzoekster aan dat de bij artikel 4, lid 2, van de bestreden beschikking opgelegde maatregelen tot rechtsonzekerheid leiden, niet-gerechtvaardigd zijn, onnodig zijn en/of overdreven zijn om de gestelde inbreuk te beëindigen.
   Als vierde middel voert verzoekster aan dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op haar recht om te gehoord door haar niet in kennis te stellen van de redenen voor de weigering om de voorgestelde toezeggingen te aanvaarden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-281/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 november 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 89/552/EG — Televisieomroep — Reclamespots — Zendtijd)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/3

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 november 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
      (Zaak C-281/09) (1)

      (Niet-nakoming - Richtlijn 89/552/EG - Televisieomroep - Reclamespots - Zendtijd)
      (2012/C 25/04)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en C. Vrignon, gemachtigden)

         Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

         Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer en S. Hathaway, gemachtigden)

         Voorwerp

      Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3, lid 2, en 18, lid 2, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23) — Zendtijd voor reclamespots

         Dictum

                  1)

                  Door toe te laten dat op de Spaanse televisiezenders de zendtijd voor bepaalde vormen van reclame, zoals reportages voor reclamedoeleinden, telepromotiespots, sponsoring-advertentiespots en microreclameadvertenties, de maximumgrens overschrijdt van 20 % van de zendtijd per klokuur die is vastgesteld bij artikel 18, lid 2, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 3, lid 2, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

                  2)

                  Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak T-341/08: Beroep ingesteld op 19 augustus 2008 — Hess Group/ BHIM — Coloma Navarro (COLOMÉ)

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/41

         Beroep ingesteld op 19 augustus 2008 — Hess Group/ BHIM — Coloma Navarro (COLOMÉ)
   (Zaak T-341/08)
   (2008/C 272/81)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Hess Group AG (Bern, Zwitserland) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: José Félix Coloma Navarro (Badajoz, Spanje)
   Conclusies

               —

               verklaren dat het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau van 21 mei 2008 tijdig en volgens de vormvereisten is ingesteld, en, volgens de passende procedure, deze beslissing vernietigen en het Bureau verwijzen in de kosten

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „COLOMÉ” (inschrijvingsaanvraag nr. 2.140.283) voor waren van klasse 33 (wijnen)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: José Félix Coloma Navarro

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: Spaans beeldmerken „COLOMA” voor waren van klasse 33 (wijnen)

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-166/05: Beroep, op 29 april 2005 ingesteld door Borax Europe Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/29

         Beroep, op 29 april 2005 ingesteld door Borax Europe Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-166/05)
   (2005/C 155/56)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Borax Europe Ltd, gevestigd te Guildford (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door D. Vandermeersch en K. Noorlander, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie, SG/B/2/IS/md D(2005)1644 van 21 februari 2005;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekster aangevoerde middelen en argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-121/05.


title: Zaak T-142/16: Beroep ingesteld op 4 april 2016 — Dröge e.a./Commissie

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/55

      Beroep ingesteld op 4 april 2016 — Dröge e.a./Commissie
      (Zaak T-142/16)
      (2016/C 211/69)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partijen: Katharina Dröge (Berlijn, Duitsland), Britta Haßelmann (Berlijn) en Anton Hofreiter (Berlijn) (vertegenwoordiger: Professor W. Cremer)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

                  —

                  de vermoedelijk ongepubliceerde en mondelinge wilsverklaring van verweerster, gericht op het sluiten van een voor de verdragspartijen Europese Unie en Verenigde Staten van Amerika bindende overeenkomst over de voorwaarden voor toegang tot de documenten inzake de onderhandelingen over een trans-Atlantisch partnerschap voor handel en investeringen (zogeheten TTIP-documenten) nietig of subsidiair strijdig met het Unierecht te verklaren voor zover het leden van de parlementen van de lidstaten op grond daarvan zonder uitzondering is verboden zich door (gescreende) medewerkers, met inbegrip van fractiemedewerkers, te laten begeleiden bij de inzage in de documenten in de daarvoor ingerichte TTIP-leesruimten (zie voor de toegangsregeling bijlage III van het Raadsdocument nr. 14029/15);

                  —

                  het op de aflegging van de bovengenoemde wilsverklaring gerichte eerdere en vermoedelijk ongepubliceerde (mondelinge) besluit van verweerster tot goedkeuring van de overeenkomst (hierna: „goedkeuringsbesluit”) nietig te verklaren voor zover het leden van de parlementen van de lidstaten op grond daarvan zonder uitzondering is verboden zich door (gescreende) medewerkers, met inbegrip van fractiemedewerkers, te laten begeleiden bij de inzage in de documenten in de daarvoor ingerichte TTIP-leesruimten;

                  —

                  het (mondelinge) besluit van verweerster met betrekking tot de sluiting van de overeenkomst of een niet-bindende politieke afspraak met de Verenigde Staten van Amerika over de toegangsregeling tot de TTIP, waarbij deze regeling als Unierechtelijk bindend is verklaard („toepassingsbesluit”), nietig te verklaren voor zover het leden van de parlementen van de lidstaten op grond daarvan zonder uitzondering is verboden zich door (gescreende) medewerkers, met inbegrip van fractiemedewerkers, te laten begeleiden bij de inzage in de documenten in de daarvoor ingerichte TTIP-leesruimten;

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 10, lid 3, tweede volzin, VEU juncto artikel 1, lid 2, VEU
                  Verzoekers stellen dat artikel 10, lid 3, tweede volzin, VEU een voor de Unie en haar organen bindend objectiefrechtelijk gebod vormt om haar beslissingen op een zo open mogelijke wijze te nemen. Dit optimaliseringsgebod dat door artikel 1, lid 2 VEU is versterkt en een zo groot mogelijke transparantie van het optreden van de Unie beoogt, kan inderdaad terzijde worden gesteld indien hiertegen in een afzonderlijk geval een rechtvaardigingsgrond in de vorm van een legitieme doelstelling van het Unierecht kan worden opgeworpen en de beperking passend, noodzakelijk en evenredig is ter verwezenlijking van het doel. Dergelijke gronden bestaan echter niet met betrekking tot de voor de nationale parlementsleden geweigerde mogelijkheid zich bij de toegang tot de TTIP-documenten door gescreende fractiemedewerkers te laten begeleiden.
                  Bovendien valt evenmin te rechtvaardigen dat de Unieburgers geen toegang hebben tot de TTIP-documenten, zoals deze in de leesruimten ter inzage liggen.
                  Daarenboven is reeds sprake van schending van artikel 10, lid 3, tweede volzin, VEU om de reden dat het mandaat van verweerster voor de TTIP-onderhandelingen betrekking heeft op onderwerpen die binnen de bevoegdheid van de lidstaten vallen.

                  2.

                  Tweede middel: schending van artikel 15, lid 1, VWEU, juncto artikel 1, lid 2, VEU op de in het eerste middel genoemde gronden.


title: Zaak C-402/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 30 augustus 2007 — Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon/Condor Flugdienst GmbH

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 30 augustus 2007 — Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-402/07)
   (2007/C 283/21)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Christopher Sturgeon, Gabriel Sturgeon, Alana Sturgeon

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is voor de uitlegging van het begrip „annulering” [ter uitlegging van de artikelen 2, sub 1, en 5, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1)] bepalend dat de oorspronkelijke vluchtplanning wordt opgeheven, zodat bij een vertraging, ongeacht de duur ervan, geen sprake is van annulering indien de luchtvaartmaatschappij de planning van de oorspronkelijke vlucht niet opgeeft?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: onder welke omstandigheden is bij een vertraging van de geplande vlucht niet langer sprake van een vertraging, maar van annulering? Is de duur van de vertraging daarbij bepalend?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaak T-128/11: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — LG Display en LG Display Taiwan/Commissie [ „Mededinging — Mededingingsregelingen — Wereldmarkt voor schermen met vloeibare kristallen (lcd’s) — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen inzake prijzen en productiecapaciteit — Interne verkopen — Rechten van verdediging — Geldboeten — Gedeeltelijke boete-immuniteit — Eén enkele voortdurende inbreuk — Beginsel ne bis in idem” ]

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/32

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2014 — LG Display en LG Display Taiwan/Commissie
   (Zaak T-128/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Wereldmarkt voor schermen met vloeibare kristallen (lcd’s) - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen inzake prijzen en productiecapaciteit - Interne verkopen - Rechten van verdediging - Geldboeten - Gedeeltelijke boete-immuniteit - Eén enkele voortdurende inbreuk - Beginsel ne bis in idem”])
   2014/C 102/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: LG Display Co. Ltd (Seoul, Zuid-Korea) en LG Display Taiwan Co. Ltd (Taipei, Taiwan) (vertegenwoordigers: A. Winckler en F.-C. Laprévote, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door S. Kingston, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2010) 8761 definitief van de Commissie van 8 december 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (zaak COMP/39.309 — lcd) en tot vermindering van de bij dat besluit aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de geldboete die hoofdelijk aan LG Display Co. Ltd en LG Display Taiwan Co. Ltd is opgelegd bij artikel 2 van besluit C(2010) 8761 definitief van de Commissie van 8 december 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (zaak COMP/39.309 — lcd), wordt vastgesteld op 210 000 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               LG Display en LG Display Taiwan dragen hun eigen kosten en drie vierde van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Commissie draagt een vierde van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Doorhaling van zaak C-274/94

text:
C 48/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-388/97 en                              Doorhaling van zaak C-409/97 (1)
                          C-389/97 (1)                                                     (1999/C 48/44)
                       (1999/C 48/40)
                                                                  De president van de Eerste Kamer van het Hof van Justitie
De president van het Hof van Justitie van de Europese             van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              van 19 november 1998 de doorhaling in het register gelast
1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde         van zaak C-409/97: Commissie van de Europese Gemeen-
zaken C-388/97 en C-389/97 (verzoeken van de Franse               schappen tegen Groothertogdom Luxemburg.
Conseil d'EÂtat om een prejudicieÈle beslissing): Fromagerie
Philipona SA e.a. tegen Franse Republiek.                         (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-415/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/45)
             Doorhaling van zaak C-253/98 (1)
                       (1999/C 48/41)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              C-415/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                tegen Italiaanse Republiek.
C-253/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk BelgieÈ.
                                                                  (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-167/98 (1)
             Doorhaling van zaak C-397/97 (1)                                              (1999/C 48/46)
                       (1999/C 48/42)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                C-167/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
C-397/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                prejudicieÈle beslissing): Westdeutsche Landesbank Girozen-
tegen Italiaanse Republiek.                                       trale tegen J. Leon.
(1) PB C 26 van 24.1.1998.                                        (1) PB C 209 van 4.7.1998.
             Doorhaling van zaak C-274/94 (1)                                  Doorhaling van zaak C-305/98 P (1)
                       (1999/C 48/43)                                                      (1999/C 48/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 november              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 december
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-274/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en            C-305/98 P: D. T. Keeling tegen Bureau voor harmonisatie
Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
schappen.                                                         len).
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                      (1) PB C 312 van 10.10.1998.


title: Zaak C-86/17 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 juni 2017 — Redpur GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor woordmerk Redpur — Afwijzing van de inschrijvingsaanvraag)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/12

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 juni 2017 — Redpur GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-86/17 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor woordmerk Redpur - Afwijzing van de inschrijvingsaanvraag))
   (2017/C 283/17)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Redpur GmbH (vertegenwoordiger: S. Schiller, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Redwell Manufaktur GmbH

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Redpur GmbH zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 213 van 3.7.2017.


title: Zaak C-382/03: Verzoek van het Supreme Court, Ireland van 2 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ryanair Ltd en Aer Rianta cpt

text:
C 275/32                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
Voorts vormen de substantiële wijzigingen die de Raad na de              Verzoek van het Bundesfinanzhof van 30 juli 2003 om een
behandeling door het Parlement in de richtlijn heeft aange-              prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt
bracht, reden voor het verwijt, dat daardoor het medebeslis-             Hamburg-Jonas en Käserei Champignon Hofmeister
singsrecht van het Parlement in de zin van artikel 251 EG is                                     GmbH & Co. KG
geschonden.
                                                                                (Zaak C-385/03)
Tenslotte beroept de Duitse regering zich subsidiair op
schending van het evenredigheidsbeginsel, daar de in de
artikelen 3 en 4 opgenomen totale verboden op reclame in de                                       (2003/C 275/48)
pers en in alle gedrukte publicaties alsmede op de radio en
op Internet doelbewust nagenoeg uitsluitend plaatselijke of
regionale situaties omvatten die geen grensoverschrijdend
element bevatten, zodat de extensieve verbodsregelingen in de
zin van artikel 14, lid 1, EG ter verbetering van de interne             Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 30 juli 2003,
markt niet noodzakelijk en derhalve onevenredig zijn. Deze               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 september
schending van het evenredigheidsverbod is des te ernstiger, nu           2003, in het geding tussen Hauptzollamt Hamburg-Jonas en
de verboden gelijktijdig op grond van de uiterst ruime en                Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, het Hof
onbepaalde definitie van het begrip „reclame” in artikel 2 b en          van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
„pers en andere gedrukte publicaties” in artikel 1, sub a, en            een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
artikel 3 van de richtlijn een vergaande inbreuk maken op de
grondrechten van de vrijheid van meningsuiting en persvrij-
heid.
                                                                         „Moet artikel 11, lid 1, eerste en tweede alinea, van verordening
                                                                         (EEG) nr. 3665/87 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
(1) PB L 152, blz. 16.                                                   nr. 2945/94 (2) — mede gelet op het evenredigheidsbeginsel
                                                                         — aldus worden uitgelegd, dat enkel onjuiste gegevens met
                                                                         betrekking tot de individuele artikelen in de aangifte ten
                                                                         uitvoer, die tot een hogere uitvoerrestitutie dan de geldende
                                                                         kunnen leiden, een vermindering van de uitvoerrestitutie
                                                                         meebrengen ten belope van het bedrag van de aldaar omschre-
                                                                         ven boete, hoewel in verband met het specifieke betalingsver-
Verzoek van het Supreme Court, Ireland van 2 april                       zoek dat volgens nationaal recht moet worden afgegeven,
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 uitdrukkelijk is verklaard dat voor de betrokken artikelen in de
                  Ryanair Ltd en Aer Rianta cpt                          aangifte niet om betaling van uitvoerrestitutie wordt verzocht?”
                         (Zaak C-382/03)
                                                                         (1) PB L 351 van 14.12.1987, blz. 1.
                                                                         (2) PB L 310 van 3.12.1994, blz. 57.
                         (2003/C 275/47)
Het Supreme Court, Ireland heeft bij beschikking van 2 april
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
10 september 2003, in het geding tussen Ryanair Ltd en Aer
Rianta cpt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
                                                                         Beroep, op 5 september 2003 ingesteld door het Konink-
A.    Is een incheckbalie op een luchthaven een „luchthaven-             rijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese
      voorziening” in de zin van artikel 16, lid 3, van de                                      Gemeenschappen
      richtlijn (1)?
B.    Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord, is de huur                                     (Zaak C-388/03)
      die wordt aangerekend voor het exclusieve recht om
      voor een periode van een jaar of meer een bepaalde
      incheckbalie te gebruiken, een vergoeding voor de toe-                                      (2003/C 275/49)
      gang tot luchthavenvoorzieningen in de zin van ar-
      tikel 16, lid 3, van de richtlijn?
(1) Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van       op 5 september 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie
    de Gemeenschap (PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36-45).                door het Koninkrijk der Nederlanden, vertegenwoordigd door
                                                                         H.G. Sevenster, hoofd van de afdeling Europees Recht van het
                                                                         Ministerie van Buitenlandse Zaken te ’s-Gravenhage.