title: Zaak F-87/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 maart 2007 — Manté/Raad (Ambtenaren — Bezoldiging — Inrichtingsvergoeding — Gedetacheerd nationaal deskundige die tot ambtenaar wordt benoemd — Terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/42

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 maart 2007 — Manté/Raad
   (Zaak F-87/06) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Inrichtingsvergoeding - Gedetacheerd nationaal deskundige die tot ambtenaar wordt benoemd - Terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 96/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Thierry Manté (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en I. Sulce, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG van de Raad van 22 augustus 2005 waarbij wordt geweigerd om verzoeker, een voormalig gedetacheerd nationaal deskundige die ambtenaar van de Europese Gemeenschappen is geworden, de inrichtingsvergoeding toe te kennen en de terugvordering ervan wordt gelast en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal naast zijn eigen kosten de helft van de kosten van Manté dragen.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 19.


title: Zaak T-317/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2011 door Ioannis Vakalis tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 april 2011 in zaak F-38/10, Vakalis/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/24

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juni 2011 door Ioannis Vakalis tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 april 2011 in zaak F-38/10, Vakalis/Commissie
   (Zaak T-317/11 P)
   2011/C 282/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Ioannis Vakalis (Luvinate, Italië) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen, met uitzondering van die welke het Gerecht terecht niet-ontvankelijk heeft geacht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening strekt tot vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 april 2011 in zaak F-38/10, Vakalis/Commissie.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onlogische redenering van het Gerecht voor ambtenarenzaken dat geen conclusies uit zijn vaststellingen trekt, aangezien het heeft vastgesteld dat de Commissie rekening moet houden met de koerswisselingen. De Commissie heeft hier echter geen rekening mee gehouden, zodat het bestreden arrest op een onlogische redenering berust.

               2)

               Tweede middel: het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft zich vergist bij de hem gestelde vraag. Uit het bestreden arrest blijkt dat het Gerecht heeft begrepen dat de rekwirerende partij hem vroeg of het verschil in behandeling tussen de ambtenaren die onderworpen zijn aan de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut (hierna: „AUB”) uit 1969 en zij die onderworpen zijn aan die uit 2004, onwettig was, terwijl hem de vraag was gesteld of „de nieuwe AUB in die zin discriminerend zijn dat zij verschillende situaties op dezelfde wijze behandelen”. In dit verband betoogt de rekwirerende partij dat het Gerecht het middel betreffende schending van het beginsel van gelijke behandeling ten onrechte heeft afgewezen.

               3)

               Derde middel: het Gerecht heeft zich schuldig gemaakt aan een vervanging van redenen. Enerzijds is de budgettaire motivering van de AUB pas ter terechtzitting gebleken en anderzijds verschilt deze motivering van die welke de rekwirerende partij in de afwijzing van haar klacht is gegeven (welke motivering het Gerecht overigens inadequaat heeft geacht). Volgens de rechtspraak staat het niet aan het Gerecht om het eventueel ontbreken van motivering goed te maken of om die motivering van de Commissie aan te vullen door daaraan elementen toe te voegen of daarin te brengen die niet uit het bestreden besluit zelf volgen.

               4)

               Vierde middel: kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken het middel betreffende het beginsel van gelijke behandeling heeft afgewezen, aangezien de rekwirerende partij niet had aangetoond dat er sprake was van een niet-gerechtvaardigd verschil in behandeling. De rekwirerende partij heeft echter aangevoerd dat het betrokken verschil in behandeling niet gerechtvaardigd werd door de invoering van de Euro, welke motivering de reden was voor de afwijzing van de klacht.


               3.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 208/5

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Beschwerdekommission der Finanzmarktaufsicht van 27 maart 2009 in de zaak Inconsult Anstalt v Finanzmarktaufsicht
   (Zaak E-4/09)
   2009/C 208/05
   Bij schrijven van 27 maart 2009 van Beschwerdekommission der Finanzmarktaufsicht (de Commissie van Bezwaar van de Toezichthouder Financiële markten), is aan het EVA-Hof een verzoek gedaan dat ter griffie van het Hof is ontvangen op 14 april 2009, ten behoeve van een advies in de zaak Inconsult Anstalt v Finanzmarktaufsicht, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Hoe moet artikel 2, lid 12, van Richtlijn 2002/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 december 2002 betreffende verzekeringsbemiddeling worden geïnterpreteerd ten aanzien van de criteria waaraan moet worden voldaan opdat een internetwebsite kan worden beschouwd als „duurzame drager”?


title: Zaak C-67/02: Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
4.5.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/33
Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Italiaanse                      de zin van artikel 87, lid 3. Dit is niet alleen een
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                          methodologische fout, maar een tevens een motiverings-
                            schappen                                       gebrek.
                         (Zaak C-66/02)                               d)   Wat met name artikel 87, lid 3, sub b, betreft, blijkt uit
                                                                           de ontstaansgeschiedenis van de wet-Ciampi en van het
                                                                           wetsbesluit 153/99 duidelijk dat de Italiaanse wetgever
                        (2002/C 109/56)                                    door middel van de verschillende maatregelen aanzienlij-
                                                                           ke structurele wijzigingen op de Italiaanse bankmarkt
                                                                           heeft willen bewerkstelligen, namelijk de volledige en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 definitieve privatisering van de Italiaanse banken. Om
op 28 februari 2002 beroep tegen Commissie van de Europese                 dit te bereiken was het nodig de bankstichtingen hun
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-                 controleparticipaties in tal van spaarkassen en plaatselijke
genwoordigd door prof. U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan               banken opgaven. Daardoor zou de nog steeds sterke
door M. Fiorilli, avvocato dello Stato.                                    aanwezigheid van overheidskapitaal, of in elk geval van
                                                                           niet van particuliere investeerders afkomstig kapitaal, in
                                                                           de Italiaanse banken worden weggewerkt of verminderd,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           hetgeen, anders dan de Commissie apodictisch aanneemt,
                                                                           niet zal leiden tot een vervalsing van de mededinging in
—    het door de Commissie op 11 december 2001 in                          de zin dat de begunstigde ondernemingen worden ver-
     procedure C-54/A/2000/EG jegens de Italiaanse Repu-                   sterkt ten opzichte van de andere, maar juist, zoals bij de
     bliek genomen besluit, dat op 13 januari 2002 ter kennis              overheidsbanken uit het Zuiden, tot een vermindering
     is gebracht, nietig te verklaren omdat niet is voldaan                van de ongelijkheid die vóór de betrokken regeling
     aan de voorwaarden om de fiscale bepalingen die de                    bestond tussen werkelijk particuliere banken en banken
     hervorming van het Italiaanse banksysteem begeleiden,                 die weliswaar naar de vorm, maar niet naar de controle-
     als „staatssteun” te kunnen aanmerken;                                participaties particuliere banken waren. Volgens de
                                                                           Italiaanse regering kan de volledige en definitieve priva-
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                               tisering van de Italiaanse banken een „project van gemeen-
                                                                           schappelijk Europees belang” vormen dat in de zin van
                                                                           artikel 87, lid 3, sub b, een steunregeling ter bevordering
                                                                           daarvan rechtvaardigt.
Middelen en voornaamste argumenten
Volgens de Italiaanse regering is het bestreden besluit onwettig
om de navolgende redenen:
a)   de Commissie heeft niet voldaan aan haar verplichting,
     het besluit met redenen te omkleden;
                                                                      Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Commissie
b)   de wet die is voorgelegd om na te gaan of de begeleidende             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
     fiscale maatregelen gevolgen hebben voor de mededin-
     ging, moet worden gezien als het sluitstuk van de
     hervorming van het Italiaanse kredietwezen, en derhalve                                    (Zaak C-67/02)
     als een onderdeel van een economische hervorming die
     bepalend is voor de beoordeling van de algemene en
                                                                                (2002/C 109/57)
     communautaire betekenis ervan. Het belang ervan kan
     niet worden begrepen zonder te kijken naar de situatie
     van de sector vóór de hervorming. In het bestreden
     besluit is volledig voorbijgegaan aan dit aspect.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
c)   De Commissie maakt bij het onderzoek van de tegenar-             op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen Ierland door
     gumenten van de Italiaanse regering geen onderscheid             Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
     tussen de argumenten waarmee wordt opgekomen tegen               digd door M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen
     de stelling dat de ter beoordeling voorgelegde fiscale           hebbende te Luxemburg.
     bepalingen als „staatssteun” kunnen worden aangemerkt,
     en de argumenten waarmee subsidiair wordt aangevoerd
     dat indien wordt aangenomen dat die bepalingen                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     „staatssteun” vormen, zij in aanmerking komen voor
     vrijstelling. De Commissie beschikte over alle gegevens          —    vast te stellen dat Ierland niet heeft voldaan aan de
     die zij nodig had om op basis van artikel 87, lid 1, EG te            krachtens richtlijn 79/923/EEG (1) inzake de vereiste
     beoordelen of de overheidstussenkomst als een verboden                kwaliteit van schelpdierwater op hem rustende verplich-
     „staatssteun” kon worden aangemerkt, dan wel of kon                   tingen, door niet overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn
     worden aangenomen dat die tussenkomst in overeen-                     programma’s op te stellen voor alle als zodanig aangewe-
     stemming was met de gemeenschappelijke markt in                       zen schelpdierwateren;
 ---pagebreak--- C 109/34               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
—     Ierland te verwijzen in de kosten.                             Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                     1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Middelen en voornaamste argumenten                                         die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 96/48/EG van
                                                                           de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit
                                                                           van het transeuropees hoge-snelheidsspoorweg-
Met de vaststelling van de Quality of Shellfish Waters (Amend-             systeem (1), of de Commissie die bepalingen althans niet
ment) Regulations 2001 heeft Ierland zijn wettelijke regeling              mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
in overeenstemming gebracht met artikel 5 van richtlijn                    verplichtingen niet is nagekomen;
79/923/EEG, door voor alle als zodanig aangewezen wateren
de vaststelling van programma’s op te leggen. De Commissie           2.    verweerster in de kosten te verwijzen.
is evenwel niet in het bezit van enige informatie waaruit zou
blijken dat Ierland eveneens zijn situatie heeft aangepast met
betrekking tot zijn verzuim om alle ingevolge artikel 5 van de
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
richtlijn vereiste programma’s vast te stellen. Het volstaat niet
het vereiste van de vaststelling van programma’s in een
nationale wettelijke regeling op te nemen; deze programma’s          Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbin-
moeten ook in de praktijk worden vastgesteld overeenkomstig          dend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
artikel 5.                                                           waarvoor zij bestemd is. Ingevolge artikel 10, eerste alinea, EG
                                                                     moeten de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
                                                                     treffen welke geschikt zijn om de nakoming van de uit het
De Commissie heeft van de Ierse autoriteiten officieel be-           Verdrag of uit handelingen van de instellingen der Gemeen-
vestiging gekregen, dat op 14 december 2000 nog geen                 schap voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
pollutiepreventieprogramma voor als zodanig aangewezen
schelpdierwateren was vastgesteld. Ook daarna heeft de Com-
missie geen bericht ontvangen inzake een eventuele wijziging         Lidstaten moeten richtlijnen tijdig in nationaal recht omzetten,
van deze toestand, terwijl ingevolge artikel 5 van de richtlijn      zodat de omzetting bij het verstrijken van de daartoe gestelde
voor de aangewezen wateren binnen zes jaar na de aanwijzing          termijn voltooid is. De termijn is op 8 april 1999 verstreken
programma’s moesten zijn opgesteld.                                  zonder dat Oostenrijk de noodzakelijke bepalingen heeft
                                                                     vastgesteld.
De Commissie is derhalve van mening, dat Ierland de voor             (1) PB L 235, blz. 6.
hem uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen niet is
nagekomen.
(1) PB L 281, van 10.11.1979, blz. 47.
                                                                     Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-70/02)
Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Commissie                                          (2002/C 109/59)
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                              tenrijk
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (Zaak C-68/02)                             op 1 maart 2002 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door A. Aresu en M. Shotter als gemachtigden.
                         (2002/C 109/58)
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op        —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet alle
28 februari 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk               maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor het
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   uitvoeren van artikel 8, lid 6, en artikel 9, sub b, van
woordigd door Claudia Schmidt, lid van de juridische dienst                richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de
van de Europese Commissie, en Marie Wolfcarius, juridisch                  Raad (1) van 15 december 1997 betreffende de verwerking
adviseur van de Europese Commissie, domicilie gekozen                      van persoonsgegevens en de bescherming van de per-
hebbende te Luxemburg bij Luis Escobar Guerrero, juridisch                 soonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, de
adviseur van de Europese Commissie, Centre Wagner C 254,                   krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen
Kirchberg.                                                                 niet is nagekomen;


title: Zaak C-389/11 P: Beschikking van het Hof van 4 juli 2012 — Région Nord-Pas-de-Calais/Communauté d’Agglomération du Douaisis, Europese Commissie (Hogere voorziening — Bouw van spoorwegmaterieel — Beschikkingen waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast)

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/4

         Beschikking van het Hof van 4 juli 2012 — Région Nord-Pas-de-Calais/Communauté d’Agglomération du Douaisis, Europese Commissie
   (Zaak C-389/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Bouw van spoorwegmaterieel - Beschikkingen waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast)
   2012/C 303/06
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Région Nord-Pas-de-Calais (vertegenwoordigers: M. Cliquennois en F. Cavedon, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Communauté d’Agglomération du Douaisis, Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2011, Région Nord-Pas-de-Calais/Commissie en Communauté d’agglomération du Douaisis/Commissie (in de gevoegde zaken T-267/08 en T-279/08), houdende verwerping van de beroepen aanvankelijk strekkende tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1089 definitief van de Commissie van 2 april 2008 en vervolgens tot nietigverklaring van beschikking C(2010) 4112 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 betreffende steunmaatregel C 38/2007 (ex NN 45/2007) die door Frankrijk ten uitvoer is gelegd ten gunste van Arbel Fauvet Rail SA — Bouw van spoorwegmaterieel — Terugvordering van met de gemeenschappelijke markt onverenigbare steun — Schending van de rechten van verdediging en het beginsel van hoor en wederhoor

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Région Nord-Pas-de-Calais wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 290 van 01.10.2011


title: Zaak C-281/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Montex Holdings Ltd/Diesel SpA (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Recht van houder van merk om doorvoer te verbieden van goederen met identiek teken over grondgebied van lidstaat waar dat merk bescherming geniet — Onrechtmatige vervaardiging — Geassocieerde staat)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 november 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Montex Holdings Ltd/Diesel SpA
   (Zaak C-281/05) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Recht van houder van merk om doorvoer te verbieden van goederen met identiek teken over grondgebied van lidstaat waar dat merk bescherming geniet - Onrechtmatige vervaardiging - Geassocieerde staat)
   (2006/C 326/31)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Montex Holdings Ltd

      Verwerende partij: Diesel SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 28 EG, 29 EG en 30 EG alsmede van artikel 5, leden 1 en 3, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Recht van de houder van een merk om de doorvoer te verbieden van goederen met een identiek teken over het grondgebied van een lidstaat waar dat merk bescherming geniet — Ontbreken van bescherming in het land van bestemming
   Dictum

               1)

               Artikel 5, leden 1 en 3, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een merk de doorvoer door een lidstaat waarin dit merk is beschermd, in casu de Bondsrepubliek Duitsland, van door het merk aangeduide en onder de regeling extern douanevervoer geplaatste waren met als bestemming een andere lidstaat waarin een dergelijke bescherming niet bestaat, in casu Ierland, slechts kan verbieden wanneer een derde ten aanzien van deze waren, terwijl zij onder de regeling extern douanevervoer zijn geplaatst, een handeling verricht die noodzakelijkerwijs impliceert dat zij in deze lidstaat van doorvoer in de handel worden gebracht.

               2)

               Het is in dat opzicht in beginsel irrelevant of de voor een lidstaat bestemde goederen afkomstig zijn uit een geassocieerde staat dan wel uit een derde staat, en of zij in het land van oorsprong rechtmatig dan wel in strijd met een aldaar bestaand merkrecht van de merkhouder zijn vervaardigd.

      (1)  PB C 243 van 1.10.2005.


title: Gevoegde zaken C-247/15 P, C-253/15 P en C-259/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 januari 2017 — Maxcom Ltd, Chin Haur Indonesia, PT, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie [Hogere voorziening — Dumping — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 — Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië — Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikel 13 — Ontwijking — Artikel 18 — Niet-medewerking — Bewijs — Bundel onderling overeenstemmende aanwijzingen]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 januari 2017 — Maxcom Ltd, Chin Haur Indonesia, PT, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-247/15 P, C-253/15 P en C-259/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Dumping - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 - Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië - Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 13 - Ontwijking - Artikel 18 - Niet-medewerking - Bewijs - Bundel onderling overeenstemmende aanwijzingen])
   (2017/C 104/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      (Zaak C-247/15 P)

      Rekwirante: Maxcom Ltd (représentants: L. Ruessmann, avocat, en J. Beck, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Chin Haur Indonesia, PT (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, en F.-C. Laprévote, avocat), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en vervolgens H. Marcos Fraile en M. B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden)

      (Zaak C-253/15 P)

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Chin Haur Indonesia PT (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, en F.-C. Laprévote, avocat), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en vervolgens H. Marcos Fraile en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte), Maxcom Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, en J. Beck, solicitor)

      (Zaak C-259/15 P)

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en vervolgens H. Marcos Fraile en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Chin Haur Indonesia PT (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, en F.-C. Laprévote, avocat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: MM. J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden), Maxcom Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, en M. J. Beck, solicitor)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 19 maart 2015, Chin Haur Indonesia/Raad (T-412/13, EU:T:2015:163) wordt vernietigd.

               2)

               Het door Chin Haur Indonesia PT in zaak T-412/13 bij het Gerecht van de Europese Unie ingestelde beroep tot nietigverklaring wordt verworpen.

               3)

               Chin Haur Indonesia PT wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die Maxcom en de Raad van de Europese Unie zijn opgekomen in de procedure in eerste aanleg in zaak T-412/13 en in de procedures in hogere voorziening.

               4)

               Chin Haur Indonesia PT wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie zijn opgekomen in zaak C-253/15 P.

               5)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten betreffende de procedures in hogere voorziening in de zaken C-247/15 P en C-259/15 P en betreffende de procedure in eerste aanleg in zaak T-412/13.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.

      PB C 254 van 8.3.2015.


title: Zaak C-245/99 P: Hogere voorziening, op 1 juli 1999 ingesteld door Montedison SpA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
C 352/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
B.V., Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA,                 Hogere voorziening, op 1 juli 1999 ingesteld door Mont-
BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, Wacker-             edison SpA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle,                 gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG,             T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-
Enichem SpA, en anderzijds Commissie van de Europese                   328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg             Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitge-                   International Chemical Company Ltd, DSM NV en Kunst-
breid).                                                                stoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société
                                                                       artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical
                                                                       Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en de Commissie
Verzoeksters concluderen dat het den Hove behage:                      van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
                                                                       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (Derde kamer — uitgebreid)
1. geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren het arrest van het
     Gerecht van eerste aanleg van 20 april 1999, waartegen bij                             (Zaak C-245/99 P)
     deze hogere voorziening is ingesteld, en de procedure te
     beëindigen;                                                                              (1999/C 352/21)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
2. subsidiair: het bestreden arrest geheel of gedeeltelijk nietig      op 1 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Montedison
     te verklaren en de zaak te verwijzen naar het Gerecht om          SpA, gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door
     de procedure te hernemen;                                         G. Celona, advocaat te Milaan, en P. A. M. Ferrari, advocaat te
                                                                       Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                       van G. Margue, advocaat aldaar, Rue Philippe II 20, tegen het
3. geheel of gedeeltelijk te vernietigen dan wel nietig te             arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
     verklaren de beschikking van de Commissie van 27 juli             T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-
     1994, waarvan beroep;                                             316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-
                                                                       335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem
4. te annuleren dan wel te verminderen de aan verzoekster              SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd,
     bij beschikking van de Commissie van 27 juli 1994                 DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH,
     opgelegde boete;                                                  Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA,
                                                                       Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en
                                                                       de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
5. zodanige verdere maatregelen te nemen als uw Hof zal                door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     vermenen te behoren;                                              schappen (Derde kamer — uitgebreid).
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
6. de Commissie als in het ongelijk gestelde partij te verwijzen
     in de kosten van de procedure in beide instanties.                Toewijzing:
                                                                       — de zaak aan het Hof in voltallige zitting toe te wijzen;
                                                                       Ontvankelijkheid:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — alle hogere voorzieningen ontvankelijk te verklaren;
— Onschendbaarheid van de woning: Het Niemietz arrest van              In rechte:
     het EHRM (1) dwingt ertoe dat op de uitoefening door de           — de bestreden beschikking op de volgende gronden nietig te
     Commissie van haar bevoegdheden in het kader van                      verklaren:
     verificaties als bedoeld in artikel 14 Verordening 17 van
     toepassing zijn de waarborgen die in dit verband worden               — absoluut ontbreken van de uitgeoefende bevoegdheid;
     geboden door artikel 8 EVRM en de uitleg die hieraan
     — in een andere zin dan door het Hof (2) — wordt gegeven              — en/of niet-inachtneming van de voor de uitoefening
     door het EHRM.                                                            van die bevoegdheid voorgeschreven procedure;
                                                                           — en/of verjaring;
— Middelen I tot VI en VIII tot XI zijn identiek met die in                — en/of op andere, in de hogere voorziening uiteengezette
     zaak C-238/99 P.                                                          gronden.
                                                                       Ten gronde:
                                                                       — de stukken aan het Gerecht te doen toekomen ten behoeve
(1) EHRM 16 december 1992, Niemietz/Duitsland, Series A,
    no 251-B.                                                              van een onderzoek van de door rekwirante in eerste
                                                                           aanleg aangevoerde middelen die niet in aanmerking zijn
(2) Gev. zaken 46/87 en 227/88, arrest van 21.09.1989, Jurispruden-
    tie 1989, p. 2859.
                                                                           genomen, een beoordeling van de in de stukken vervatte
                                                                           bewijzen die buiten beschouwing zijn gelaten, het toestaan
                                                                           van aangeboden en niet-toegelaten getuigenbewijs, de
                                                                           intrekking van de geldboete of de verlaging daarvan tot
                                                                           een bedrag dat evenredig is aan de duur en de ernst van de
                                                                           daadwerkelijk ten laste van Montedison vastgestelde feiten;
 ---pagebreak--- 4.12.1999               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 352/13
— het bedrag van de geldboete te verlagen met een bedrag             Hogere voorziening, op 2 juli 1999 ingesteld door Elf
     dat overeenkomt met de door Montedison ingevolge de             Atochem SA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
     duur van de procedure, het opnieuw uitvaardigen van de          gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
     beschikking en de kosten van de borgstelling geleden            T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
     schade;                                                         T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen LVM NV, Elf
                                                                     Atochem SA, BASF, Shell International Chemical, DSM
Kosten:                                                              NV en DSM Kunststoffen, Wacker Chemie GmbH,
                                                                     Hoechst AG, SAV, Montedison SpA, I.C.I. plc, Hüls AG en
— de Commissie te verwijzen in de op de twee procedures              Enichem SpA, enerzijds, en Commissie van de Europese
     gevallen kosten.                                                Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door het Gerecht
                                                                     van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde kamer — uitgebreid)
Middelen en voornaamste argumenten
1) Het Gerecht heeft nagelaten, het eerste door rekwirante                                   (Zaak C-247/99 P)
     tegen de beschikking aangevoerde middel te onderzoeken
     (uitputting van de bevoegdheden waarover de Commissie
     met betrekking tot de litigieuze feiten beschikte; de be-                                (1999/C 352/22)
     voegdheden met betrekking tot de geldboete zijn definitief
     op het Gerecht en het Hof overgegaan; schending van
     artikel 172 EG-Verdrag (thans artikel 229 EG) en van
     artikel 17 van verordening nr. 17/62 (1) van de Raad juncto     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     artikel 87, lid 2, sub d, EG-Verdrag (thans, na wijziging,      op 2 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Elf Atochem
     artikel 83 EG).                                                 SA, vertegenwoordigd door X. de Roux, advocaat te Parijs,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
2) Gebrek aan motivering aangaande het tweede middel                 J. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11, tegen het arrest, op
     (non-existentie van de procedure).                              20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94,
                                                                     T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94,
3) Geen onderzoek van de economische context. Schending              T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen
     van het gemeenschapsrechtelijk beginsel volgens hetwelk         LVM NV, Elf Atochem SA, Chemie GmbH, Hoechst AG, SAV,
     iedere beoordeling van concurrentiële gedragingen een           Montedison SpA, I.C.I. plc, Hüls AG en Enichem SpA,
     voorafgaande beoordeling van de economisch-normatieve           enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     context vereist. Schending van het gemeenschapsrechtelijk       anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     beginsel volgens hetwelk, indien een gedraging kan worden       Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid).
     gerechtvaardigd om redenen die niet indruisen tegen de
     vrije mededinging, de betrokken onderneming niet kan
     worden veroordeeld wegens schending van de artikelen 85         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 en 82 EG).
4) Het Gerecht heeft kennelijk de in verordening                     — het door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     nr. 2988/74 (2) neergelegde regels inzake verjaring onjuist          Gemeenschappen op 20 april 1999 in de gevoegde zaken
     toegepast.                                                           T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94,
                                                                          T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94,
5) Schending van het recht van individueel en niet collectief             T-329/94 en T-335/94 gewezen arrest te vernietigen en
     verweer.                                                             aan die vernietiging de nodige rechtsgevolgen te verbinden,
                                                                          inzonderheid de zaak zelf af te doen;
6) Schending van artikel 6, lid 1, EVRM doordat het Gerecht
     heeft nagelaten, de door rekwirante te harer verdediging
     overgelegde bewijsstukken te onderzoeken, en zonder             — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     geldige reden latere bewijsstukken ten gunste van Mont-
     edison heeft uitgesloten.
7) Kennelijk onlogisch en/of geen onderzoek van rekwirantes
     argumenten betreffende de onevenredigheid van de hoogte         Middelen en voornaamste argumenten
     van de geldboete, gelet op de ernst en duur van de
     gedraging.
                                                                     — Onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht niet heeft
8) Geen onderzoek van de bewijzen betreffende de door                     vastgesteld, dat de Commissie op 27 juli 1994 een nieuwe
     Montedison geleden schade en schending van het beginsel              beschikking heeft gegeven. De nietigverklaring van de
     dat de Commissie aansprakelijk is voor onrechtmatig                  beschikking van 1998 bij het arrest van het Hof van
     handelen.                                                            19 april 1994 heeft noodzakelijkerwijs de nietigheid van
                                                                          de gehele voorafgaande administratieve procedure tot
(1) PB L 13 van 21.2.1962, blz. 204.                                      gevolg gehad. De Commissie kon derhalve pas een nieuwe,
(2) PB L 319 van 29.11.1974, blz. 1.                                      van de beschikking van 1988 onderscheiden beschikking
                                                                          geven na een nieuwe procedure. De beschikking van 1994
                                                                          is namelijk niet tot dezelfde onderneming gericht. Norsk
                                                                          Hydro en Solvay behoren niet meer tot de adressaten.


title: Zaak C-541/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 28 november 2012 — Ralf Schuster/Bundesrepublik Deutschland

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 28 november 2012 — Ralf Schuster/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-541/12)
   2013/C 46/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ralf Schuster

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG (1), aldus te worden uitgelegd dat het daarin vervatte algemene verbod van ongerechtvaardigde discriminatie op grond van leeftijd ook van toepassing is op nationale bepalingen betreffende de bezoldiging van federale ambtenaren?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Volgt uit de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht dat een nationale bepaling volgens welke de hoogte van het basissalaris van een ambtenaar bij het ontstaan van de ambtenarenbetrekking in grote mate afhankelijk is van diens leeftijd en daarna vooral stijgt naarmate van de duur van de ambtenarenbetrekking, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht eraan in de weg dat een dergelijke nationale bepaling volgens de wetgever wordt gerechtvaardigd door het doel, beroepservaring te belonen?

               4)

               Ingeval ook vraag 3 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de gediscrimineerden met terugwerkende kracht te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

               5)

               Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht in de weg aan een nationale maatregel die het recht op (na)betaling of schadevergoeding afhankelijk stelt van de omstandigheid dat de ambtenaar dit recht onverwijld geldend heeft gemaakt?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-219/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 27 april 2007 — VZW de Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers en VZW Andibel tegen de Belgische Staat

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 27 april 2007 — VZW de Nationale Raad van Dierenkwekers en Liefhebbers en VZW Andibel tegen de Belgische Staat
   (Zaak C-219/07)
   (2007/C 155/25)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State van België
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: VZW de Nationale Raad van Dierkwekers en Liefhebbers en VZW Andibel

      Verweerder: Belgische Staat
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 30 van het Verdrag van 25 maart 1957 tot oprichting van de Europese Gemeenschap, op zichzelf beschouwd of samengelezen met de Verordening (EG) nr. 338/97 (1) van de Raad, van 9 december 1996, inzake de bescherming van in het wild levende dier- en plantensoorten door controle op het desbetreffend handelsverkeer, aldus uitgelegd worden dat een invoer- en verhandelingsverbod van dieren, ingesteld ter uitvoering van artikel 3 bis, § 1, van de wet van 14 augustus 1986, betreffende de bescherming en het welzijn der dieren, niet gerechtvaardigd is ten aanzien van zoogdieren die vanuit een andere EU-lidstaat worden ingevoerd en die vallen onder de categorie B, C of D vermeld in de Verordening of die niet genoemd worden in de Verordening, wanneer deze zoogdieren in die lidstaat worden gehouden volgens de wetgeving van die staat en die wetgeving in overeenstemming is met de bepalingen van de Verordening?

               2)

               Verzet artikel 30 EG-Verdrag of de Verordening 338/97 zich tegen een regelgeving van een lidstaat die op grond van de bestaande wetgeving inzake het dierenwelzijn, elk commercieel gebruik van specimens verbiedt behalve zo deze specimens uitdrukkelijk vermeld zijn in die nationale regelgeving, wanneer de doelstelling van de bescherming van deze soorten, zoals bedoeld in artikel 30 EG-Verdrag, even doeltreffend kan worden bereikt door maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder beperken?

      (1)  PB L 61, blz. 1.


title: Zaak C-548/12: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld — Duitsland) — Marc Brogsitter/Fabrication de Montres Normandes Eurl., Karsten Fräßdorf [Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht  — Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken  — Verordening (EG) nr. 44/2001  — Bijzondere bevoegdheden  — Artikel 5, punten 1 en 3  — Civielrechtelijke aansprakelijkheidsvordering  — Vordering uit overeenkomst of uit onrechtmatige daad]

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 13 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld — Duitsland) — Marc Brogsitter/Fabrication de Montres Normandes Eurl., Karsten Fräßdorf
   (Zaak C-548/12) (1)

   ([Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheden - Artikel 5, punten 1 en 3 - Civielrechtelijke aansprakelijkheidsvordering - Vordering uit overeenkomst of uit onrechtmatige daad])
   2014/C 135/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Krefeld

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marc Brogsitter

      Verwerende partijen: Fabrication de Montres Normandes Eurl., Karsten Fräßdorf

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Krefeld — Uitlegging van artikel 5, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bijzondere bevoegdheden — Beroep ingesteld voor gerecht dat bevoegd is ten aanzien van verbintenissen uit onrechtmatige daad — Situatie waarin het strafbare feit is gepleegd in het kader van een overeenkomst tussen de pleger ervan en zijn slachtoffer en het gerecht van de plaats waar de basisverbintenis moet worden nagekomen in een andere lidstaat is gelegen — Bepaling van het bevoegde gerecht

      Dictum

   Civielrechtelijke aansprakelijkheidsvorderingen zoals die in het hoofdgeding, die naar nationaal recht vorderingen uit onrechtmatige daad zijn, moeten niettemin worden geacht voort te vloeien uit „verbintenissen uit overeenkomst” in de zin van artikel 5, punt 1, sub a, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, indien de verweten gedraging kan worden beschouwd als niet-nakoming van de contractuele verbintenissen zoals deze kunnen worden bepaald aan de hand van het voorwerp van de overeenkomst.

      (1)  PB C 101 van 06.04.2013.


title: Zaak C-126/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Tripoleon (Griekenland) op  3 maart 2006  — Carrefour — Marinopoulos AE tegen Nomarchiaki Aftodioikisi Tripolis

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Tripoleon (Griekenland) op 3 maart 2006 — Carrefour — Marinopoulos AE tegen Nomarchiaki Aftodioikisi Tripolis
   (Zaak C-126/06)
   (2006/C 108/13)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Dioikitiko Protodikeio (administratieve rechtbank van eerste aanleg) te Tripolis
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Carrefour — Marinopoulos AE

      Verweerster: Nomarchiaki Aftodioikisi (provinciaal bestuur) van Tripolis
   Prejudiciële vragen

               a)

               Vormt het — in de motieven van de verwijzingsbeschikking vermelde — vereiste van een voorafgaande toestemming voor het in de handel brengen van „bake-off” producten een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 28 EG?

               b)

               Zo ja, beoogt het vereiste van een voorafgaande toestemming voor het verrichten van bakkerijactiviteiten enkel een kwalitatief doel, in die zin dat het enkel een kwalitatief onderscheid maakt, wat de kenmerken van het in de handel gebrachte brood (geur, smaak, kleur en uitzicht van de korst) en de voedingswaarde ervan betreft (arrest van het Hof van 5 november 2002 in de zaak Commissie/Duitsland C-325/00), of heeft het tot doel de consument en de volksgezondheid te beschermen tegen een eventuele aantasting van de kwaliteit (arrest 3852/2002 van de Griekse Raad van State)?

               c)

               Bestaat er, gegeven het feit dat de betrokken beperking zonder onderscheid zowel op nationale als op communautaire „bake-off” producten wordt toegepast, een band met het gemeenschapsrecht, en kan die beperking de intracommunautaire handel in de betrokken producten al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel belemmeren?


title: Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 10 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Landelijk instituut sociale verzekeringen en 1. C. J. M. Voeten en 2. J. Beckers (Zaak C-279/97)

text:
6. 9. 97             | NL |                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 271/13
iii ) De door verweerster voorgestane begindatum van                     Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 10 juli
       28 mei 1992 is noch die neergelegd in de overeen                 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
       komst, noch die welke vervolgens door de Commissie                Landelijk instituut sociale verzekeringen en 1 . C. J.
       werd vermeld in haar brief van 23 januari 1995 . De                                 M. Voeten en 2. J. Beckers
       stelling dat de referentieperiode inging op 28 mei                                        ( Zaak C-279/97)
       1992, heeft derhalve geen rechtsgrond.
                                                                                ( 97/C 271/22 )
                                                                         De Centrale Raad van Beroep heeft bij verzoek van 10 juli
                                                                         1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                         1 augustus 1997, in het geding tussen Landelijk instituut
Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door Commissie van de                  sociale verzekeringen en 1 . C. J. M. Voeten en 2.J. Bec
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   kers, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                           ( Zaak C-277/97)                              pen verzocht bij wijze van prejudiciële beslissing uitspraak
                              ( 97/C 271/21 )                            te doen over de volgende vragen:
                                                                         1 . Staat artikel 51 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 574/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                       72 (') eraan in de weg dat het bevoegde orgaan de
is op 30 juli 1997 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld                   gerechtigde op een arbeidsongeschiktheidsuitkering in
doof Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                         het land van het bevoegde orgaan medisch onderzoekt
genwoordigd door L. Ström en G. zur Hausen als gemach                        in het kader van de controle van de mate van arbeids
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                        ongeschiktheid van de werknemer, zonder voorafgaand
Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre                      medisch onderzoek door het orgaan van de woon- of
Wagner, Kirchberg.                                                            verblijfplaats, ingeval de werknemer een grensarbeider
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu                           is, zodat ervan kan worden uitgegaan dat de afstand
deert dat het den Hove behage:                                                tussen zijn woonplaats en het bevoegde orgaan niet
                                                                              noodzakelijkerwijs groter is dan die tussen zijn woon
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet bin                 plaats en het orgaan van die woonplaats ?
       nen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die
       nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/3/Euratom             2 . Staat artikel 40 van Verordening ( EEG ) nr. 574/72
       van de Raad van 3 februari 1992 betreffende toezicht                   eraan in de weg dat het bevoegde orgaan, wanneer het
       en controle op overbrenging van radioactieve afvalstof                erom gaat om het recht op uitkering voor de eerste
       fen tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeen                      maal vast te stellen, de arbeidsongeschiktheid beoor
       schap n , de krachtens het EGA-Verdrag op hem rus                     deelt op basis van eigen medisch onderzoek, zonder
       tende verplichtingen niet is nagekomen;                                voorafgaand medisch onderzoek door het orgaan van
                                                                              de woonplaats ?
2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de
       procedure.                                                        3 . Indien het antwoord op vraag 2 ontkennend luidt,
                                                                              geldt dan hetzelfde indien het bevoegde orgaan niet
Middelen en voornaamste argumenten                                            heeft gevraagd en dus evenmin rekening heeft gehou
                                                                              den met medische documenten en rapporten alsmede
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                              inlichtingen afkomstig van het orgaan van de woon
die in zaak C-220/97 (2 ).
                                                                              plaats, doch slechts heeft kennisgenomen van medische
                                                                              informatie van de behandelende artsen van het land
O PB L 35 van 12 . 2 . 1992, blz. 24 .
( 2 ) PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz. 15 .                                   waar de werknemer onder medische behandeling is ?
                                                                         (') PB L 74 van 27. 3 . 1972 , blz . 1 .


title: Zaak T-304/05: Beroep ingesteld op 4 augustus 2005 — Cain Cellars/BHIM

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/15

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2005 — Cain Cellars/BHIM
   (Zaak T-304/05)
   (2005/C 257/29)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Cain Cellars, Inc. (St. Helena, Verenigde Staten van Amerika) [vertegenwoordiger(s): W.-W. Wodrich en J.K.F. Albrecht, advocaten]

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               de beslissing van verweerder (eerste kamer van beroep) van 23 mei 2005 (zaak R 0975/2004-1) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in de vorm van een vijfhoek voor de waar „wijn” van klasse 33 — aanvraagnr. 3 425 121

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep van verzoekster

      Aangevoerde middelen: het is rechtens irrelevant dat het aangevraagde merk een geometrische figuur is, aangezien voor het vervullen van de functie als merk en voor de geschiktheid ervan om als teken ter onderscheiding van een onderneming te dienen, alleen de opvatting van de redelijk geïnformeerde, aandachtige en bezonnen gemiddelde consument doorslaggevend is. In de bestreden beslissing is verweerder voorbijgegaan aan dit beoordelingscriterium. De vijfhoekige figuur is ongewoon en opvallend, bezit daardoor onderscheidend vermogen en wijst op de commerciële herkomst. Bijgevolg staat de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk niet in de weg aan de inschrijving van het door verzoekster aangevraagde merk.


title: Zaak F-21/13: Beroep ingesteld op 8 maart 2013 — ZZ/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/55

         Beroep ingesteld op 8 maart 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-21/13)
   2013/C 156/101
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en S. Greco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, op basis van het berekeningsvoorstel waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut onwettig verklaren;

               —

               dientengevolge, het besluit van het secretariaat-generaal van de Raad van 23 mei 2012 nietig verklaren, waarbij verzoekster een voorstel wordt gedaan voor de overdracht van pensioenrechten krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut op basis van de AUB van 11 oktober 2011, dat door haar op 19 juli 2012 is ondertekend;

               —

               de verwerende partij overeenkomstig artikel 87, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken verwijzen in alle kosten.


title: Zaak C-68/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Grondwettelijk Hof (België) op 13 februari 2015 – X, andere partij: Ministerraad

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Grondwettelijk Hof (België) op 13 februari 2015 – X, andere partij: Ministerraad
   (Zaak C-68/15)
   (2015/C 146/24)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: X

      Verweerder: Ministerraad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden geïnterpreteerd dat het zich verzet tegen een nationale regeling waarbij:

                           a.

                           vennootschappen gevestigd in een andere lidstaat met een Belgische vaste inrichting, onderworpen zijn aan een belasting wanneer zij beslissen tot een uitkering van winsten die niet in het uiteindelijk belastbaar resultaat van de vennootschap zijn opgenomen, ongeacht of er winst van de Belgische vaste inrichting naar het hoofdhuis is gevloeid, terwijl vennootschappen gevestigd in een andere lidstaat met een Belgische dochteronderneming niet onderworpen zijn aan een dergelijke belasting wanneer zij beslissen tot een uitkering van winsten die niet in het uiteindelijk belastbaar resultaat van de vennootschap zijn opgenomen, ongeacht of de dochteronderneming al dan niet een dividend heeft uitgekeerd;

                           b.

                           vennootschappen gevestigd in een andere lidstaat met een Belgische vaste inrichting, bij een volledige reservering van de Belgische winst, onderworpen zijn aan een belasting wanneer zij beslissen tot een uitkering van winsten die niet in het uiteindelijk belastbaar resultaat van de vennootschap zijn opgenomen, terwijl Belgische vennootschappen bij een volledige reservering van de winst niet aan een dergelijke belasting zijn onderworpen?

               2)

               Moet artikel 5, lid 1, van richtlijn 2011/96/EU (1) van de Raad van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten aldus worden geïnterpreteerd dat er sprake is van een bronbelasting wanneer een bepaling van nationaal recht voorschrijft dat bij een winstuitkering van een dochteronderneming aan de moedermaatschappij een belasting wordt opgelegd doordat in hetzelfde belastbare tijdperk dividenden worden uitgekeerd en het fiscale resultaat geheel of gedeeltelijk wordt verminderd met de aftrek voor risicokapitaal en/of overgedragen fiscale verliezen, terwijl de winst op basis van de nationale wetgeving niet belastbaar zou zijn wanneer zij bij de dochteronderneming bleef en niet aan de moedermaatschappij werd uitgekeerd?

               3)

               Moet artikel 4, lid 3, van richtlijn 2011/96/EU aldus worden geïnterpreteerd dat het zich verzet tegen een nationale regeling waarbij een belasting wordt geheven op de uitkering van dividenden, indien die regeling tot gevolg heeft dat indien een vennootschap een ontvangen dividend in een later jaar uitkeert dan het jaar waarin ze het zelf heeft ontvangen, ze belast wordt op een deel van het dividend dat de drempel bepaald in het vermelde artikel 4, lid 3, van de richtlijn overschrijdt, terwijl dat niet het geval is wanneer die vennootschap een dividend opnieuw uitkeert in het jaar waarin ze het ontvangt?

      (1)  PB L 345, blz. 8.


title: Zaak T-103/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2007 — P/Commissie ( Ambtenaren — Bezoldiging — Onregelmatige afwezigheid — Verlies van bezoldiging — Artikel 59 Statuut — Medisch attest )

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/12

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 november 2007 — P/Commissie
   (Zaak T-103/05) (1)

   („Ambtenaren - Bezoldiging - Onregelmatige afwezigheid - Verlies van bezoldiging - Artikel 59 Statuut - Medisch attest’)
   (2008/C 8/22)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: P (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Griful i Ponsati, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en L. Lozano Palacios, vervolgens J. Curral en I. Martínez del Peral, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 mei 2004 waarbij verzoeksters afwezigheid vanaf 16 maart 2004 onregelmatig wordt verklaard en haar bezoldiging wordt ingetrokken vanaf 15 april 2004 tot aan haar indiensttreding bij het directoraat-generaal „Pers en communicatie” te Brussel
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Zaak T-387/08: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Openbare aanbestedingsprocedure van Publicatiebureau — Verrichten van informaticadiensten — Afwijzing van offerte van inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Criteria en sub-criteria voor gunning — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Transparantie — Kennelijk onjuiste beoordeling — Misbruik van bevoegdheid — Schadevordering” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/35

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
      (Zaak T-387/08) (1)

      (Overheidsopdrachten voor diensten - Openbare aanbestedingsprocedure van Publicatiebureau - Verrichten van informaticadiensten - Afwijzing van offerte van inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Criteria en sub-criteria voor gunning - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Transparantie - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid - Schadevordering)
      (2010/C 288/66)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en Paraskevi Katsimani, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en N. Bambara, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

         Voorwerp

      Enerzijds, nietigverklaring van de beslissing van het Publicatiebureau van de Europese Unie van 20 juni 2008 tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van openbare aanbestedingsprocedure AO 10185 voor informaticadiensten voor onderhoud van de SEI-BUD/AMD/CR-systemen en bijbehorende diensten, alsook van de beslissing om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen, en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE zal 90 % van haar eigen kosten en 90 % van de kosten van de Europese Commissie dragen, die 10 % van haar eigen kosten en 10 % van de kosten van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis zal dragen.

         (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 maart 2005 in zaak T-283/02, EnBW Kernkraft GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (TACIS-programma — Diensten verricht ten behoeve van kerncentrale in Oekraïne — Geen vergoeding — Bevoegdheid van Gerecht — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/24

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 maart 2005
   in zaak T-283/02, EnBW Kernkraft GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (TACIS-programma - Diensten verricht ten behoeve van kerncentrale in Oekraïne - Geen vergoeding - Bevoegdheid van Gerecht - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   (2005/C 132/44)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-283/02, EnBW Kernkraft GmbH, voorheen Gemeinschaftskernkraftwerk Neckar GmbH, gevestigd te Neckarwestheim (Duitsland), vertegenwoordigd door S. Zickgraf, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: S. Fries en F. Hoffmeister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep krachtens artikel 288 EG tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat de Commissie de door haar in het kader van het TACIS-programma verrichte diensten ten behoeve van de kerncentrale te Zaporizja (Oekraïne) niet heeft vergoed, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en V. Vadapalas, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 16 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Gevoegde zaken T-37/07 en T-323/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 september 2009 — El Morabit/Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen met oog op strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, groepen en entiteiten — Beroepen tot nietigverklaring )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 september 2009 — El Morabit/Raad
   (Gevoegde zaken T-37/07 en T-323/07) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen met oog op strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, groepen en entiteiten - Beroepen tot nietigverklaring”)
   2009/C 256/42
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Mohamed El Morabit (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: U. Sarikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Finnegan, G. Van Hegelsom en B. Driessen, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers C. Wissels en M. de Mol alsmede, in zaak T-37/07, M. de Grave en, in zaak T-323/07, Y. de Vries en M. Noort, gemachtigden); en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: in zaak T-37/07, S. Boelaert en J. Aquilina en, in zaak T-323/07, P. van Nuffel en S. Boelaert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van, enerzijds, besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG (PB L 169, blz. 58), en, anderzijds, besluit 2006/1008/EG van de Raad van 21 december 2006 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 379, blz. 123), voor zover verzoekers naam voorkomt op de lijst van personen, groepen en entiteiten waarop deze bepalingen van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Mohamed El Morabit wordt in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad verwezen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Koninkrijk der Nederlanden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak C-229/10: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Cível da Comarca do Porto — Portugal) — Maria Alice Pendão Lapa Costa Ferreira, Alexandra Pendão Lapa Ferreira/Companhia de Seguros Tranquilidade SA (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering — Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG en 90/232/EEG — Recht op vergoeding door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde — Schade mede te wijten aan slachtoffer — Uitsluiting of beperking van recht op vergoeding)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/39

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Cível da Comarca do Porto — Portugal) — Maria Alice Pendão Lapa Costa Ferreira, Alexandra Pendão Lapa Ferreira/Companhia de Seguros Tranquilidade SA
   (Zaak C-229/10) (1)

   (Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering - Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG en 90/232/EEG - Recht op vergoeding door verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Wettelijke aansprakelijkheid van verzekerde - Schade mede te wijten aan slachtoffer - Uitsluiting of beperking van recht op vergoeding)
   2013/C 225/66
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Cível da Comarca do Porto

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Maria Alice Pendão Lapa Costa Ferreira, Alexandra Pendão Lapa Ferreira

      Verwerende partij: Companhia de Seguros Tranquilidade SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Judicial da Comarca do Porto –Uitlegging van richtlijnen 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1), 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17), 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33), in het bijzonder artikel 1 bis, 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering) (PB L 181, blz. 65) en 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 houdende wijziging van richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 88/357/EEG en 90/232/EEG van de Raad en richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 149, blz. 14) — Nationale bepaling die de risicoaansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, uitsluit bij een ongeval waaraan enkel en alleen de voetganger die slachtoffer van het ongeval is schuld heeft en op grond waarvan het recht op vergoeding van slachtoffers van een ongeval, ingeval verschillende partijen schuld treft, kan worden uitgesloten of beperkt op grond van het feit dat het ontstaan van de schade mede te wijten is aan het slachtoffer

      Dictum

   Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen inzake de wettelijke aansprakelijkheid op grond waarvan het recht van het slachtoffer van een ongeval om vergoeding te vorderen van de verzekeraar die de wettelijke aansprakelijkheid van het bij het ongeval betrokken motorrijtuig dekt, kan worden uitgesloten of beperkt op basis van een individuele beoordeling van de mate waarin de eigen schade van het slachtoffer uitsluitend of gedeeltelijk te wijten is aan het slachtoffer zelf.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010


title: Doorhaling van zaak T-203/94

text:
C 352/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
               Doorhaling van zaak T-392/93 (1)                                       Doorhaling van zaak T-203/94 (1)
                        (1999/C 352/66)                                                        (1999/C 352/69)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
beschikking van 27 september 1999 de doorhaling in het                 van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
register gelast van zaak T-392/93: G. Walsh tegen Raad van de          beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     register gelast van zaak T-203/94: H.-H. Blohm e.a. tegen
schappen.                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 197 van 21.7.1993.
                                                                       (1) PB C 218 van 6.8.1994.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-81/94
                              e.a. (1)
                        (1999/C 352/67)                                               Doorhaling van zaak T-225/94 (1)
                                                                                (1999/C 352/70)
                        (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                                (Procestaal: Duits)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling gelast van
de zaken T-81/94, T-114/94, T-135/94, T-200/94, T-204/94,              De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
T-205/94, T-206/94, T-207/94, T-208/94, T-209/94,                      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
T-210/94, T-211/94, T-213/94, T-214/94, T-215/94,                      beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
T-216/94, T-217/94, T-218/94, T-220/94, T-221/94,                      register gelast van zaak T-225/94: G. Hofstetter tegen Commis-
T-222/94, T-223/94, T-254/94, T-255/94, T-256/94,                      sie van de Europese Gemeenschappen.
T-257/94, T-258/94, T-269/94, T-287/94, T-288/94 en
T-296/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-81/94 e.a.,
A. Rau e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               (1) PB C 233 van 20.8.1994.
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 103 van 11.4.1994, C 132 van 14.5.1994, C 218 van
    6.8.1994, C 275 van 1.10.1994 en C 370 van 24.12.1994.
                                                                                Doorhaling van zaak T-270/94 (1)
                Doorhaling van zaak T-89/94 (1)                                                (1999/C 352/71)
                        (1999/C 352/68)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Duits)
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij             beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het                 register gelast van zaak T-270/94: C.-H. Röhe tegen Raad van
register gelast van zaak T-89/94: H. Remmers tegen Raad van            de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                  schappen.
schappen.
                                                                       (1) PB C 275 van 1.10.1994.
(1) PB C 103 van 11.4.1994.


title: Zaak T-384/06: Beroep ingesteld op 13 december 2006 — IBP en International Building Products France/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/32

         Beroep ingesteld op 13 december 2006 — IBP en International Building Products France/Commissie
   (Zaak T-384/06)
   (2007/C 20/49)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: IBP Ltd (Tipton, Verenigd Koninkrijk) en International Building Products France SA (Sartrouville, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Clough, QC, en A. Aldred, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking nietig te verklaren voor de periode tussen 23 november 2001 en 1 april 2004, wat verzoeksters betreft;

               —

               hoe dan ook de aan verzoeksters opgelegde geldboete in te trekken of te verminderen met een bedrag dat door het Gerecht in alle omstandigheden passend wordt geacht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters verzoeken om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 4180 def. van 20 september 2006 in zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat zij, tezamen met andere ondernemingen, artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte hebben geschonden door prijzen vast te stellen, door afspraken te maken over prijslijsten, over kortingen en rabatten en over mechanismen ter invoering van prijsverhogingen, door nationale markten te verdelen, door klanten toe te wijzen en door andere commerciële informatie uit te wisselen.
   Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 81 EG heeft geschonden door vast te stellen dat zij in de periode tussen 23 november 2001 en 1 april 2004 betrokken waren bij één voortdurende en complexe inbreuk op artikel 81 EG, hoewel de bewijzen waarover de Commissie beschikt die vaststelling niet staven.
   Verder stellen verzoeksters dat de Commissie haar vaststellingen in strijd met artikel 253 EG niet dan wel ontoereikend heeft gemotiveerd.
   Bovendien betogen verzoeksters dat de Commissie hun recht om te worden gehoord heeft geschonden door inbreuken vast te stellen zonder de zaak tegen hen eerst in een mededeling van punten van bezwaar uiteen te zetten, dan wel zonder hun de gelegenheid te bieden om vóór de vaststelling van de bestreden beschikking hun opmerkingen kenbaar te maken.
   Wat de intrekking dan wel de vermindering van de hun opgelegde geldboete betreft, betogen verzoeksters dat:

               a)

               de Commissie geen toepassing heeft gemaakt van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 (1), artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (2) en artikel 5, sub a, van de richtsnoeren van 1998 voor de berekening van geldboeten (3);

               b)

               de Commissie aan International Building Products France twee keer een boete van 5, 63 miljoen EUR heeft opgelegd voor dezelfde gedraging;

               c)

               de Commissie de richtsnoeren van 1998 voor de berekening van geldboeten verkeerd heeft toegepast; en

               d)

               de Commissie de mededeling van 1996 inzake medewerking (4) verkeerd heeft toegepast.

      (1)  Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen [81] en [82] van het Verdrag (PB 13, blz. 204).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (3)  Mededeling van de Commissie van 14 januari 1998 getiteld „Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd” (PB 1998, C 9, blz. 3).

      (4)  Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 maart 1999 in zaak T-147/94: Krupp Hoesch Stahl AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Prijsvaststelling - Systemen voor informatie-uitwisseling)

text:
5.6.1999                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 160/15
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 maart 1999
                        van 11 maart 1999
                                                                         in zaak T-148/94: Preussag Stahl AG tegen Commissie van
in zaak T-147/94: Krupp Hoesch Stahl AG tegen Commis-                                    de Europese Gemeenschappen (1)
            sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen
                                                                         ondernemingen, besluiten van ondernemersverenigingen en
(EGKS-Verdrag — Mededinging — Overeenkomsten tussen                      onderling samenhangende gedragingen — Prijsvaststelling
ondernemingen — Prijsvaststelling — Systemen voor infor-                 — Marktverdeling — Systemen voor informatie-
                        matie-uitwisseling)                                                          uitwisseling)
                          (1999/C 160/29)                                                          (1999/C 160/30)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-148/94, Preussag Stahl AG, gevestigd te Salzgitter
                                                                         (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Satzky en B.M. Maas-
In zaak T-147/94, Krupp Hoesch Stahl AG, gevestigd te                    sen, advocaten te Brussel, M. Heidenhain, advocaat te Frankfurt,
Dortmund (Duitsland), vertegenwoordigd door O. Lieber-                   en C. Frick, advocaat te Bremen, domicilie gekozen hebbende
knecht en, tijdens de mondelinge behandeling, door M. Klus-              te Luxemburg ten kantore van R. Faltz, advocaat aldaar, rue
mann, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende                Heine 6, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
te Luxemburg ten kantore van A. Bonn, advocaat aldaar,                   (gemachtigden: aanvankelijk J. Currall, N. Lorenz en G.S.
avenue Guillaume 62, tegen Commissie van de Europese                     de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en G. Charrier,
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk J. Currall,                   bijgestaan door H.-J. Freund), betreffende primair een beroep
N. Lorenz en G.S. de Bergues, later J.-L. Dewost, J. Currall en          tot nietigverklaring van Beschikking 94/215/EGKS van de
G. Charrier, bijgestaan door H.-J. Freund), betreffende primair          Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op
een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/215/EGKS              grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende
van de Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure               overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen
op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende                 van Europese balkenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994,
overeenkomsten en onderling samenhangende gedragingen                    blz. 1) heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid),
van Europese balkenproducenten (PB L 116 van 6.5.1994,                   samengesteld als volgt: C.W. Bellamy, waarnemend voor de
blz. 1) heeft het Gerecht (Tweede Kamer — uitgebreid),                   president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio
samengesteld als volgt: C.W. Bellamy waarnemend voor de                  González, administrateur, op 11 maart 1999 een arrest
president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
González, administrateur, op 11 maart 1999 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/215/EGKS van de
                                                                              Commissie van 16 februari 1994 inzake een procedure op grond
1. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking                    van artikel 65 van het EGKS-Verdrag betreffende overeenkomsten
     94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994 inzake                 en onderling samenhangende gedragingen van Europese balken-
     een procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Verdrag               producenten nietig voorzover verzoekster daarin te laste wordt
     betreffende overeenkomsten en onderling samenhangende gedra-             gelegd, gedurende drie maanden te hebben deelgenomen aan een
     gingen van Europese balkenproducenten aan verzoekster opgeleg-           overeenkomst tot vaststelling van prijzen op de Duitse markt.
     de geldboete op 9 000 EUR.
                                                                         2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 4 van Beschikking
                                                                              94/215/EGKS aan verzoekster opgelegde geldboete op
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                                      8 600 000 EUR.
3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in de helft van     3. Verwerpt het beroep voor het overige.
     de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie de helft
     van haar eigen kosten zal dragen.                                   4. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsmede in vier vijfde
                                                                              van de kosten van de Commissie. Verstaat dat de Commissie een
                                                                              vijfde van haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 174 van 25.6.1994.
                                                                         (1) PB C 161 van 11.6.1994.