title: Zaak C-338/00 P: Hogere voorziening, op 14 september 2000 ingesteld door Volkswagen AG tegen het arrest, op 6 juli 2000 in zaak T-62/98 tussen Volkswagen AG en Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
25.11.2000             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 335/33
3.   Zijn als adressaten van die beschikking ook aan te               2.   de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwirant in
     merken de landbouwers die op grond van een dergelijk                  de procedures voor van het Gerecht en het Hof.
     programma om steun verzoeken, en volstaat de daarbij
     gekozen vorm van bekendmaking, in het bijzonder de
     verplichting van de lidstaten om de landbouwers op
     passende wijze in te lichten, om de beschikking voor deze        Middelen en voornaamste argumenten
     laatsten bindend te maken en andersluidende steun-
     overeenkomsten rechtsongeldig te maken?
                                                                      —    Schending van artikel 81, lid 1, EG (vroeger artikel 85,
4.   Mag een landbouwer ongeacht de inhoud van het door                    lid 1, EG-Verdrag)
     de Commissie in de zin van verordening nr. 2078/92
     goedgekeurde programma op de verklaringen van de                      —     Ten onrechte beschouwt het Gerecht de beperking
     administratieve instanties van de lidstaten vertrouwen in                   van de bonus voor verkoop buiten het contract-
     die zin, dat dit in de weg staat aan terugvordering?                        gebied tot maximum 15 % als onverenigbaar met
                                                                                artikel 81, lid 1, EG. Een handelaar die een auto
5.   Staat het de lidstaten in het kader van verordening                         verkoopt buiten zijn contractgebied, heeft in het
     nr. 2078/92 vrij, de in die verordening bedoelde pro-                       algemeen zowel voor de verkoop als zodanig als
     gramma’s door middel van privaatrechtelijke maatregelen                     voor de service achteraf aanzienlijk minder kosten
     (overeenkomsten) dan wel door middel van publiekrech-                       te maken dan wanneer bij binnen zijn eigen contract-
     telijke maatregelen uit te voeren?                                          gebied verkoopt. Tegenover het bonusnadeel staat
                                                                                dus een overeenkomstig economisch voordeel, zo-
6.   Moet bij de beoordeling van de vraag, of beperkingen
                                                                                dat de bonusregeling geen mededingingsbeperkend
     van de terugvorderingsmogelijkheden uit hoofde van de
                                                                                „doel” en evenmin mededingingsbeperkend „gevolg”
     bescherming van het vertrouwen en de rechtszekerheid
                                                                                heeft. Anders dan het Gerecht oordeelt, was de
     in overeenstemming zijn met de belangen van het
                                                                                15 %-regeling in ieder geval ingevolge verordening
     gemeenschapsrecht, alleen op de betrokken maatregel
                                                                                nr. 123/85 krachtens artikel 81, lid 3, EG, vrijge-
     worden gelet dan wel ook op de in andere maatregelen
                                                                                steld. Zij is het corollarium van de specifieke verant-
     voorziene, de belangen van de Gemeenschap bijzonder
                                                                                woordelijkheid van de handelaar voor zijn contract-
     dienende terugvorderingsmogelijkheden?
                                                                                gebied.
                                                                           —     De „leveringsbeperkingen” op de Italiaanse markt
                                                                                waar het Gerecht van uitgaat, vormen een eenzijdige
                                                                                maatregel die als zodanig niet onder het kartelverbod
                                                                                van artikel 81, lid 1, EG valt. De door het Gerecht
Hogere voorziening, op 14 september 2000 ingesteld                               vastgestelde beperkingen waren in geen enkel geval
door Volkswagen AG tegen het arrest, op 6 juli 2000 in                           mede op de instemming van de handelaar gebaseerd,
zaak T-62/98 tussen Volkswagen AG en Commissie van                               zodat eventuele beperkingen een eenzijdig karakter
de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht                             hadden.
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                          (Vierde kamer)
                                                                      —    Schending van verordening nr. 17:
                        (Zaak C-338/00 P)
                                                                           —     Dat met de 15 %-regeling inzake de bonus rekening
                         (2000/C 335/58)                                         is gehouden bij de vaststelling van de hoogte van de
                                                                                geldboete, vormt een schending van artikel 15, lid 5,
                                                                                sub a, van verordening nr. 17: voor latere wijziging
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                van aangemelde overeenkomsten gold ten tijde van
op 14 september 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                                verordening nr. 27 in de versie van 1985, ingevolge
Volkswagen AG, vertegenwoordigd door R. Bechtold, van het
                                                                                de „aanvullende opmerking”, VI, lid 1, dat een
kantoor Lutz Hootz Hirsch, advocaat te Stuttgart, domicilie
                                                                                informele mededeling aan de Commissie rechtens
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van De Bandt,
                                                                                als een aanmelding gold.
Van Hecke, Lagae & Loesch, advocaten aldaar, Rue Carlo
Hemmer 4, tegen het arrest, op 6 juli 2000 in zaak
T-62/98 tussen Volkswagen AG en Commissie van de Euro-                     —     De vaststellingen van het Gerecht over het opzette-
pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                          lijk karakter van de overtredingen voldoet niet aan
aanleg van de van de Europese Gemeenschappen (Vierde                             voorwaarden van artikel 15, lid 2, van verordening
kamer).                                                                          nr. 17: volgens deze bepaling moet precies worden
                                                                                vastgesteld welke personen in welke hoedanigheid
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                  hebben gehandeld, waarom deze handelingen aan
                                                                                de betrokken onderneming zijn toe te rekenen, en
1.   het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 6 juli 2000                   voorts ook dat het opzet aan de onderneming is toe
     (zaak T-62/98) (1) te vernietigen en de beschikking van de                  te rekenen. Ook bij rechtspersonen moet voor de
     Commissie van 28 januari 1998 (zaak IV/35.733 — VW)                         vaststelling van een onrechtmatige daad normaler-
     nietig te verklaren,                                                        wijze worden uitgegaan van de de door natuurlijke
 ---pagebreak--- C 335/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.11.2000
           personen gestelde handelingen. Zelfs wanneer men             Beroep, op 15 september 2000 ingesteld door Ierland
           uitgaat van het beginsel dat een onderneming aan-               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
           sprakelijk is voor de handelingen van alle personen
           die binnen het kader van haar activiteiten en verant-
           woordelijkheden handelingen stellen, moet in ieder                                    (Zaak C-339/00)
           geval worden vastgesteld, dat ook deze personen
           „opzettelijk of uit onachtzaamheid” een onrechtma-
           tige daad hebben gesteld. De loutere vaststelling                                     (2000/C 335/59)
           vanuit objectief oogpunt van onrechtmatige han-
           delingen van afzonderlijke medewerkers, in samen-
           hang met de vaststelling inzake andere medewerkers,          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
           dat de onderneming in dat verband opzettelijk heeft          op 15 september 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van
           gehandeld, voldoet niet aan de vereisten van het ook         de Europese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigd
           in het kader van het Europese mededingingsrecht in           door D. J. O’Hagan, Chief State Solicitor, als gemachtigde,
           acht te nemen schuldbeginsel.                                bijgestaan door R. Brady, Senior Counsel, en A. M. Collins,
                                                                        Barrister at Law, van de Ierse balie, domicilie gekozen hebbende
—    Schending van procedureregels:                                     te Luxemburg ter Ierse ambassade, Route d’Arlon 28.
     —     Het Gerecht heeft zijn uitspraak gebaseerd op andere
           feiten dan die welke ten grondslag liggen aan de             Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
           beschikking van de Commissie: volgens de beschik-
           king van de Commissie is de schending van ar-
           tikel 81 EG gebaseerd op een reeks maatregelen die           a)    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
           als één „inbreuk” zijn aangemerkt. Het Gerecht heeft               5 juli 2000 (1), vervat in brief nummer C(2000) 1847,
           het aspect „2. Margebeleid” en het aspect                          waarbij uitgaven van Ierland ten bedrage van
           „6. Beëindiging van overeenkomsten”, en dus de                     EUR 4 884 345,35 voor steun voor bosaanplant in de
           door de Commissie vastgestelde, 7 aspecten omvat-                  begrotingsjaren 1997 en 1998 zijn uitgesloten van
           tende, „algemene strategie” (in het enkelvoud) niet                communautaire financiering door het Europees Oriën-
           bevestigd. Zelfs wanneer volgens het Gerecht de                    tatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL);
           resterende afzonderlijke maatregelen ook op zich
           beschouwd in strijd waren met artikel 81, lid 1, EG,
           is het niet gerechtvaardigd de feitelijke grondslag          b)    de Commissie in de kosten te veroordelen.
           door een andere te vervangen en er dan van uit te
           gaan, dat de Commissie ook in dat geval de beschik-
           king zou hebben gegeven.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
     —     Het Gerecht heeft het beginsel van de behandeling
           op tegenspraak geschonden, waar het zich heeft
           gebaseerd op klachten van consumenten tegen de               De bestreden beschikking zou zijn gegeven krachtens verorde-
           betrokken onderneming, waarover de onderneming               ning 729/70 van de Raad (2). Deze verordening kan echter niet
           zich in het kader van de administratieve procedure           als rechtsgrondslag dienen, aangezien zij op de datum van
           niet heeft kunnen uitspreken.                                vaststelling van de beschikking (5 juli 2000) integraal was
                                                                        ingetrokken bij artikel 16, lid 1, van verordening 1258/1999
     —     De beschikking van de Commissie is onregelmatig              van de Raad van 17 mei 1999 (3), die op 3 juli 1999 in werking
           wegens ontoereikende motivering.                             is getreden. Bij gebreke van een geldige rechtsgrondslag is de
                                                                        bestreden beschikking onbevoegd gegeven.
     —     Het Gerecht heeft de hoogte van de geldboete niet
           naar behoren gemotiveerd.
                                                                        Voor het geval het Hof de beschikking nochtans wettig zou
     —     De voortijdige bekendmaking van de voorgenomen               achten, behoort zij op de navolgende gronden nietig te worden
           beschikking van het in mededingingszaken bevoeg-             verklaard:
           de Commissielid brengt in ieder geval de onregel-
           matigheid van de beschikking teweeg. Een onderne-
           ming in verzoeksters situatie kan onmogelijk in staat        a)    Coillte Teoranta is een „natuurlijke persoon of privaat-
           zijn — zoals het Gerecht verlangt — het bewijs te                  rechtelijke rechtspersoon” in de zin van artikel 2, lid 2,
           leveren dat de strekking van de beschikking anders                 sub b, van verordening (EEG) nr. 2080/92 (4), waaraan
           zou zijn geweest indien de Commissie conform de                    derhalve steun mag worden toegekend;
           voorschriften had gehandeld.
                                                                        b)    Coillte Teoranta is geen „publiekrechtelijke rechtsper-
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                               soon” in de zin van verordening (EEG) nr. 2080/92. Zij is
                                                                              opgericht volgens de Companies Acts en derhalve een
                                                                              „privaatrechtelijke rechtspersoon”, ook al behoort zij toe
                                                                              aan de staat of zijn organen;


title: Zaak F-123/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 juni 2008 — Timmer/Rekenkamer (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Klachttermijn — Nieuw feit — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/61

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 juni 2008 — Timmer/Rekenkamer
   (Zaak F-123/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Klachttermijn - Nieuw feit - Niet-ontvankelijkheid)
   (2008/C 223/114)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Marianne Timmer (Saint-Sauves-d'Auvergne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en G. Corstens, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van alle beoordelingsrapporten van verzoekster die door L. zijn opgesteld alsmede van de daarmee verband houdende en/of daarop volgende besluiten, daaronder begrepen het besluit houdende aanstelling van L. en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij draagt de eigen kosten.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006, blz. 84.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 mei 2000 in zaak T-77/95 RV: Union française de l'express (Ufex) en andere tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Afwĳzing van klacht — Gemeenschapsbelang — Hogere voorziening — Terugverwĳzing door Hof")

text:
22.7.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 211/17
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 13 juni 2000
                         van 25 mei 2000
                                                                          in de gevoegde zaken T-204/97 en T-270/97: EPAC —
                                                                          Empresa para a Agroalimentação e Cereais, SA tegen
in zaak T-77/95 RV: Union française de l’express (Ufex)                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
en andere tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen (1)
                                                                          („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Artikel 92,
                                                                          leden 1 en 3, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87,
                                                                          leden 1 en 3, EG) — Begrip steun — Staatsgarantie voor
(„Mededinging — Afwijzing van klacht — Gemeenschaps-                      financiering van openbaar bedrijf — Opschorting van steun
belang — Hogere voorziening — Terugverwijzing door                                        — Afdoening zonder beslissing”)
                                Hof”)
                                                                                (2000/C 211/35)
                          (2000/C 211/34)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                          (Procestaal: Frans)                             In de gevoegde zaken T-204/97 en T-207/97, EPAC —
                                                                          Empresa para a Agroalimentação e Cereais, SA, gevestigd te
                                                                          Lissabon, vertegenwoordigd door J. Mota de Campos, advocaat
                                                                          te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
In zaak T-77/95 RV, Union française de l’express (Ufex),                  kantore van J. Calvo Basaran, advocaat aldaar, Boulevard Ernest
voorheen Syndicat français de l’express international (SFEI),             Feltgen 34, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
gevestigd te Roissy-en-France (Frankrijk), DHL International,             pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en A. M. Alves Vieira),
gevestigd te Roissy-en-France, Service CRIE, gevestigd te Parijs,         betreffende, in zaak T--204/97, een verzoek om nietigverkla-
en May Courrier, gevestigd te Parijs, alle vertegenwoordigd               ring van beschikking 97/433/EG van de Commissie van
door E. Morgan de Rivery, advocaat te Parijs, en J. Derenne,              30 april 1997 waarbij de Portugese regering wordt gelast de
advocaat te Brussel en te Parijs, domicilie gekozen hebbende te           steun in de vorm van een staatsgarantie ten gunste van EPAC
Luxemburg ten kantore van A. Schmidt, advocaat aldaar, Val                — Empresa para a Agroalimentação e Cereais, SA (PB L 186,
Sainte-Croix 7, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                   blz. 25) op te schorten, en, in zaak T-270/97, een verzoek om
schappen (gemachtigden: R. Lyal en J.-Y. Art), betreffende een            nietigverklaring van beschikking 97/762/EG van de Commissie
verzoek om nietigverklaring van beschikking SG (94) D/19144               van 9 juli 1997 inzake door Portugal genomen maatregelen
van de Commissie van 30 december 1994 houdende afwijzing                  ten gunste van de onderneming EPAC — Empresa para a
van de klacht van het Syndicat français de l’express internatio-          Agroalimentação e Cereais, SA (PB L 311, blz. 25), heeft het
nal van 21 december 1990, heeft het Gerecht (Tweede kamer),               Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, R. M. Moura           J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh,
Ramos en A. W. H. Meij, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-           J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: A. Mair, ad-
ministrateur, op 25 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het               ministrateur, op 13 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                   dictum luidt als volgt:
1) Verklaart nietig beschikking SG (94) D/19144 van de Commis-            1) Voegt de zaken T-204/97 en T-270/97 voor het arrest.
     sie van 30 december 1994 houdende afwijzing van de klacht
     van het Syndicat français de l’express international (SFEI), thans   2) Verwerpt het beroep in zaak T-270/97.
     Union française de l’express (Ufex), van 21 december 1990.
                                                                          3) Verstaat dat op het beroep in zaak T-204/97 niet behoeft te
                                                                               worden beslist.
2) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en alle door
     verzoekers voor het Gerecht en het Hof gemaakte kosten zal           4) Verstaat dat in zaak T-270/97 verzoekster haar eigen kosten
     dragen.                                                                   alsmede die van de Commissie zal dragen.
                                                                          5) Verstaat dat in zaak T-204/97 verzoekster haar eigen kosten
                                                                               alsmede die van de Commissie zal dragen.
(1) PB C 137 van 3.6.1995.
                                                                          (1) PB C 318 van 18.10.97 en C 370 van 6.12.97.


title: Beroep, op 9 december 1996 ingesteld door SA Smanor, Hubert Segaud en Monique Segaud tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-201/96)

text:
 22 . 2 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/29
 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                 en aangepaste excipiens . In casu heeft de Commissie
                                                                     gehandeld in strijd met het haar door de „ cosmetica "-
 — de Commissie te veroordelen, Laboratoires pharmaceu              richtlijn opgelegde dualistische stelsel, dat wil zeggen de
     tiques Bergaderm SA schadevergoeding ten bedrage van            verplichting tot voorafgaande raadpleging van het weten
      152 867 090 Ffr . en J.-J . Goupil persoonlijk schadever      schappelijk comité en een bevoegdheid verband houdende
     goeding ten bedrage van 161 309 995,33 Ffr. te beta            met het positieve advies van het comité voor de aanpas
     len;                                                            sing.
 — de Commissie te verwijzen in de kosten .                          Deze handelwijze van de Commissie was de rechtstreekse en
                                                                     doorslaggevende oorzaak van de aanzienlijke financiële
                                                                     schade die de onderneming en Goupil persoonlijk hebben
 Middelen en voornaamste argumenten                                  geleden, en die bestaat uit winstderving, onderzoeks- en
                                                                     reclamekosten, kosten van expertise en advisering, alsmede
 Verzoekers, Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA               kosten van ontslag van het personeel .
 en de président directeur général van deze onderneming, J.-J .
 Goupil, die 99,875 % van het kapitaal houdt, hebben een op
 de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap
 gebaseerde schadevordering ingesteld, zoals bedoeld in
 artikel 215 , tweede alinea, en artikel 178 van het EG
 Verdrag. Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA, die
 op 6 juli 1995 in staat van vereffening is gesteld en in           Beroep, op 9 december 1996 ingesteld door SA Smanor,
 oktober 1995 failliet is verklaard, was actief op de markt         Hubert Segaud en Monique Segaud tegen Commissie van de
van para-farmaceutische en cosmetische producten. Een van                             Europese Gemeenschappen
de drie productlijnen is Bergasol, een zonnebrandolie die                                   ( Zaak T-201 /96 )
onder andere natuurlijke essences van citrus bevat, die op                                     ( 97/C 54/48 )
hun beurt een chemische stof bevatten, een soort van
furocumarinen ( psoralenen ), te weten 5-MOP.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Op 10 juli 1995 stelde de Commissie Achttiende Richtlijn
95/34/EG tot aanpassing aan de vooruitgang van de                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
techniek van de bijlagen II, III, VI en VII van Richtlijn           schappen is op 9 december 1996 beroep tegen Commissie
76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpas            van de Europese Gemeenschappen ingesteld door SA
sing van de wetgevingen der Lidstaten inzake cosmetische            Smanor, te Saint Martin D'Ecublei ( Frankrijk ), Hubert
producten, vast. In de richtlijn beperkt de Commissie de            Segaud en Monique Segaud, beiden wonende te Saint
maximale concentratie furocumarinen ( psoralenen ) in zon          Martin D'Ecublei, vertegenwoordigd door L. Roques,
nebrandproducten tot 1 mg/kg.                                       advocaat ( Val de Marne ).
Volgens verzoekers heeft de Commissie door deze bestreden           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
aanpassing inbreuk gemaakt op de verplichting om haar
bronnen van wetenschappelijke informatie voortdurend bij            — het nalaten van de Commissie vast te stellen,
te werken, waartoe een contradictoir wetenschappelijk
debat in het leven moet worden geroepen en zelfs eventueel          — krachtens artikel 215 van het Verdrag vast te stellen, dat
uiteenlopende wetenschappelijke standpunten met elkaar                  de Commissie aansprakelijk is jegens SA Smanor, de
moeten worden vergeleken. De Commissie miskent het                      deelgenoten Segaud, de oprichters, directeuren, werkne
duidelijke onderscheid tussen de chemisch zuivere stof en               mers en grootaandeelhouders, en haar te veroordelen tot
het eindproduct, Bergasol, omdat de „ cosmetica"-richtlijn              vergoeding van hun schade ten bedrage van 4 562 884
het cosmetische eindproduct in zijn geheel beschouwt, en                ecu ,
heeft de fundamentele beginselen en rechten die voor
verzoekers uit de „ cosmetica"-richtlijn voortvloeien, ernstig
geschonden, in het bijzonder door misbruik van de door
                                                                    — de Commissie in de kosten te verwijzen .
deze richtlijn gecreëerde rechtsinstrumenten . De richtlijn
betreft in feite slechts verzoekers en het product Bergasol; de     Middelen en voornaamste argumenten
Commissie heeft zich bediend van het instrument van de
richtlijn, omdat deze een bindende normatieve kracht heeft          Bij arrest van 14 juli 1988 ( 1 ) heeft het Hof een prejudiciële
en niet rechtstreeks voor beroep door justitiabelen vatbaar         vraag van het Tribunal de commerce te L'Aigle beantwoord
is .                                                                over de artikelen 30 tot en met 36 van het Verdrag en over de
                                                                    artikelen 5 , 15 en 16 van Richtlijn 79/1 12/EEG van de Raad
Volgens verzoekers vormt de beperking van de concen                van 18 december 1978 . Die vraag was gerezen in een
tratie 5-MOP tot 1 mg/kg voor zonnebrandproducten een               „ procédure de redressement judicaire " tegen SA Smanor bij
onevenredige en met het oog op de nagestreefde doelstelling         genoemd gerecht.
ongepaste maatregel, omdat de bescherming van de mense
lijke gezondheid kan worden gewaarborgd door de samen              Verzoekers hebben de Commissie herhaaldelijk verzocht,
stelling zelf van het product Bergasol in zijn geheel, dat wil      erop toe te zien dat de Franse staat uitvoering aan het arrest
zeggen dankzij de verbinding van 5-MOP met zonnefilters             zou geven . Verzoekers menen, dat de Commissie de Franse
 ---pagebreak---  Nr . C 54/30          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
 staat volkomen de vrije hand heeft gelaten bij de keuze van         Verzoekster beroept zich in de eerste plaats op schending
 de nationale uitvoeringsmaatregelen, met als gevolg dat de          van de artikelen 1134, 1134-1 en 1135 van het Luxem
 strekking van de uitgelegde Gemeenschapsbepalingen volle           burgse burgerlijk wetboek, alsook op de algemene beginse
 dig is tenietgedaan, waardoor ernstige schade is toegebracht        len van de kaderovereenkomst en op het beginsel dat
 aan de eenheid en de doeltreffendheid van het Gemeen               overeenkomsten te goeder trouw moeten worden uitge
 schapsrecht.                                                        voerd . Dienaangaande beklemtoont zij , dat de litigieuze
                                                                     opdracht is gegund op basis van een geldige, openbare en
 De schade, waarvoor de Commissie aansprakelijk blijft op            ondubbelzinnige wilsovereenstemming.
 grond van haar nalaten, bedraagt 25 miljoen Ffr., index
 1988 , gecorrigeerd voor de geldontwaarding ad 1,19%                In de tweede plaats stelt verzoekster, dat zelfs in de
 vanaf dat tijdstip ( totaalbedrag: 4 562 884 ecu).                  veronderstelling dat er in casu geen sprake zou zijn van een
                                                                     echte of schijnbare overeenkomst, quod non, het bestaan
 (!) Jurisprudentie 1988 , blz . 4489 .                              van een Aquiliaanse fout moet worden vastgesteld, die
                                                                     enerzijds in de precontractuele fase is begaan en die
                                                                     anderzijds bestaat in de schending van artikel 1382 en
                                                                     volgende van het Luxemburgse burgerlijk wetboek en van
                                                                     de groothertogelijke verordening van 27 januari 1994 tot
 Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door SA Embassy               toepassing in het Luxemburgse recht van de EG-richtlijnen
      Limousines & Services tegen Europees Parlement                 betreffende de overheidsopdrachten inzake werken, leverin
                        ( Zaak T-203/96 )                            gen en diensten . Meer bepaald bevatte verzoekster inschrij
                                                                     ving wel degelijk alle gegevens die van de gegadigden werden
                           ( 97/C 54/49 )                            verlangd, zoals artikel 29 van titel II van voormelde
                                                                     groothertogelijke verordening voorschrijft. Voorts mag
                       (Procestaai: Frans)                           volgens artikel 23 van het bij die verordening voorgeschre
                                                                     ven bestek een leverancier alleen in de aldaar opgesomde
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           gevallen, die volgens verzoekster niet van doen hebben met
 schappen is op 10 december 1996 beroep tegen Europees               de onderhavige zaak, van deelneming aan de opdracht
Parlement ingesteld door SA Embassy Limousines &                     worden uitgesloten .
 Services, gevestigd te Diegem ( België ), vertegenwoordigd
 door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen            Volgens verzoekster heeft de verwerende Instelling zich in
hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue           ieder geval schuldig gemaakt aan foutief, ja zelfs abusief
du Fort Rheinsheim 2 .                                               gedrag door verzoeksters belangen te negeren en te schaden.
                                                                     Indien de verwerende Instelling niet voornemens was de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 overeenkomst uit te voeren en/of van oordeel was dat er
                                                                    geen overeenkomst tot stand was gekomen, is het immers
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan             bijzonder abusief en schadelijk van verzoekster dringend een
     verzoekster van een bedrag groot 24 267 910 Bfr., onder        dure voorbereiding te verlangen die bijzonder veel tijd,
     voorbehoud van verhogingen of verlagingen in de loop           energie en kosten vergt, dit alles voor een overeenkomst die
     van het geding, als vergoeding voor de financiële,             men niet wenst na te komen of waarvan men het bestaan
     commerciële en morele schade die zij ten gevolge van het        betwist .
     foutieve gedrag van het Europees Parlement heeft
     geleden.
— in ieder geval het Europees Parlement in alle kosten van
     de procedure te verwijzen .
                                                                    Beroep, op 9 december 1996 ingesteld door M. Alvarez
Middelen en voornaamste argumenten                                  Cotera tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Verzoekster is een onderneming van de dienstverlenende                                      ( Zaak T-204/96 )
sector; zij zegt dat zij officieel is gecontacteerd door een
                                                                                ( 97/C 54/50 )
vertegenwoordiger van de verwerende Instelling, die haar
meedeelde dat de opdracht waarvoor zij een offerte had
ingediend en die betrekking had op externe vervoerpresta                                 (Procestaai: Engels)
ties met voertuigen met chauffeur tijdens de vergaderingen
te Brussel, aan haar was gegund . Zij komt op tegen de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
intrekking van de litigieuze offerteaanvraag en tegen de            schappen is op 9 december 1996 beroep ingesteld tegen
opening van een nieuwe plaatsingsprocedure .                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Al
                                                                    varez-Cotera , vertegenwoordigd door G. van der Wal,
Dienaangaande wordt opgemerkt dat, naar uit de bewoor              advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, van het
dingen van de offerteaanvraag en de kaderovereenkomst               kantoor Barents & Krans, advocaten en notarissen, Brussel,
blijkt, het Europees Parlement de kaderovereenkomsten en            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,
de uit de aanbesteding van de opdracht voortvloeiende               advocaat aldaar .
overeenkomsten aan het Luxemburgse recht heeft onder
worpen en een bevoegdheidsclausule heeft opgenomen, op              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
grond waarvan in geval van betwistingen alleen het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen bevoegd is.                 — het besluit van 25 september 1996 nietig te verklaren;


title: Zaak C-213/01 P: Hogere voorziening, op 23 mei 2001 ingesteld door T. Port GmbH & Co. KG tegen het arrest, op 20 maart 2001 in zaak T-52/99 tussen T. Port GmbH & Co. KG en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
C 245/2                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           1.9.2001
voldoen aan richtlijn 98/35/EG van de Raad van 25 mei 1998               90, lid 1, EG-Verdrag (thans na wijziging artikelen 82 EG en
tot wijziging van richtlijn 94/58/EG inzake het minimumoplei-            86, lid 1, EG), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
dingsniveau van zeevarenden (PB L 172, blz. 1), de krachtens             volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward en
artikel 249 EG en artikel 2 van deze richtlijn op hem rustende           C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer),           raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 19 juni
samengesteld als volgt: C. Gulmaan, kamerpresident, J.-P. Puis-          2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
sochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; ad-              volgt:
vocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 3 juli 2001
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus vallen onder het verbod van
                                                                         artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 82 EG), voorzover de toepassing
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en       van deze bepaling de vervulling van de hun toevertrouwde bijzondere
      bestuursrechtelijke bepalingen, met inbegrip van mogelijke         taak niet verhindert. De lidstaat die het verlenen van bemiddeling en
      sancties, vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 98/35/EG     elke andere tussenkomst tussen werkzoekenden en werkgevers door
      van de Raad van 25 mei 1998 tot wijziging van richtlijn            anderen dan die bureaus verbiedt, maakt inbreuk op artikel 90, lid 1,
      94/58/EG inzake het minimumopleidingsniveau van zeevaren-          EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG) wanneer hij een situatie in
      den, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2        het leven roept waarin handelen in strijd met artikel 86 van her
      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nage-       Verdrag voor de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus onontkoom-
      komen.                                                             baar is. Dit is met name het geval wanneer aan de volgende
                                                                         voorwaarden is voldaan:
2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
                                                                         —     de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus zijn klaarblijkelijk niet
                                                                               in staat om voor de betrokken soort activiteiten aan de vraag op
(1) PB C 273 van 23.9.2000.                                                    de arbeidsmarkt te voldoen;
                                                                         —     de daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particuliere onder-
                                                                               nemingen wordt onmogelijk gemaakt door de handhaving van
                                                                               wettelijke bepalingen die deze activiteit verbieden op straffe van
                                                                               administratieve en strafrechtelijke sancties;
                                                                         —     de betrokken bemiddelingsactiviteiten kunnen zich uitstrekken
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                               tot onderdanen of het grondgebied van andere lidstaten.
                            (Vierde kamer)
                                                                         (1) PB C 61 van 24.2.2001.
                          van 19 juni 2001
in de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01 (verzoe-
ken van het Hof van Beroep te Gent om een prejudiciële
beslissing): Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV,
Edwin van Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan
Sports NV tegen Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen
                         Dannie d’Hondt (1)                              Hogere voorziening, op 23 mei 2001 ingesteld door
                                                                         T. Port GmbH & Co. KG tegen het arrest, op 20 maart
                                                                         2001 in zaak T-52/99 tussen T. Port GmbH & Co. KG
(„Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —                  en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
          Arbeidsbemiddeling voor beroepssporters”)                      gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)
                           (2001/C 245/03)
                                                                                (Zaak C-213/01 P)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (2001/C 245/04)
In de gevoegde zaken C-9/01 tot en met C-12/01, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Hof               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van Beroep te Gent (België), in de aldaar aanhangige gedingen            op 23 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door T. Port
tussen Stéphane Monnier tegen Govan Sports NV, Ewin van                  GmbH & Co. KG, vertegenwoordigd door G. Meier, Rechtsan-
Ankeren tegen Govan Sports NV, Govan Sports NV tegen                     walt, tegen het arrest, op 20 maart 2001 in zaak T-52/99
Pascal Jacobs en Govan Sports NV tegen Dannie D’Hondt, om                tussen T. Port GmbH & Co. KG en de Commissie van de
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike-            Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
len 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, art. 49 EG) en 86 en             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
 ---pagebreak--- 1.9.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 245/3
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                        1.    Is de toepassing van een bepaling van een tussen een
                                                                            lidstaat en een derde staat gesloten bilateraal verdrag,
1.    het bestreden arrest te vernietigen voorzover het Gerecht             volgens welke voor een eenvoudige/indirecte geografische
      het middel heeft afgewezen inhoudende dat de door                     aanduiding die in het land van herkomst noch de naam
      het Finanzgericht Hamburg in kort geding vastgestelde                 van een streek, noch van een plaats of een land is, een
      hoeveelheid door de Commissie ten onrechte niet in                    van elke misleiding onafhankelijke absolute bescherming
      aanmerking is genomen bij de berekening van de referen-               van een gekwalificeerde geografische aanduiding in de
      tiehoeveelheid in de jaren 1997-1999 (punt 88), en                    zin van verordening nr. 2081/92 (1), wordt gegarandeerd,
                                                                            verenigbaar met artikel 28 EG-Verdrag en/of verordening
2.    de Commissie te verwijzen in de kosten.                               nr. 2081/92, wanneer bij toepassing van die bepaling de
                                                                            invoer van een goed dat in een andere lidstaat rechtmatig
                                                                            in de handel is gebracht, kan worden verhinderd?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      2.    Geldt dit ook wanneer de geografische aanduiding die in
                                                                            het land van herkomst noch de naam van een streek,
Het Gerecht heeft de draagwijdte van artikel 5, leden 2 en 3,               noch van een plaats of een land is, in het land van
van verordening 2362/98 (1) onjuist beoordeeld. Volgens deze                herkomst niet als geografische benaming voor een be-
bepaling is voor het recht op een bepaalde referentiehoeveel-               paald product en ook niet als een eenvoudige of indirecte
heid voldoende dat de over de ingevoerde hoeveelheid betaalde               geografische aanduiding wordt opgevat?
douanerechten worden aangetoond. Bepalen zijn de doua-
nerechten die de importeur op de datum van invoer verschul-           3.    Gelden de antwoorden op de vragen 1 en 2 ook, indien
digd was. Het voor rekwirante op de datum van invoer                        het bilaterale verdrag een verdrag is dat de lidstaat vóór
toepasselijke douanetarief was het recht over het tariefcontin-             zij toetreding tot de Europese Unie heeft gesloten en na
gent, hetgeen door het Gerecht is miskend. Het Finanzgericht                zijn toetreding tot de Europese Unie heeft voortgezet
Hamburg had namelijk in eerste aanleg beschikt dat de invoer                door een verklaring van de oorspronkelijke tweede ver-
van de „in rechte vastgestelde hoeveelheid” zonder certificaten             dragsstaat?
op het douanerecht in mindering moest worden gebracht, mits
het recht over het tariefcontingent betaald was. Het bevoegde         4.    Verplicht artikel 307, lid 2, EG de lidstaat een dergelijk
Hauptzollamt had vastgesteld dat het door rekwirante ver-                   bilateraal verdrag dat vóór de toetreding van die lidstaat
schuldigde douanerecht het recht over het tariefcontingent                  tot de EU tussen hem en een derde staat werd gesloten, in
was. Dit douanerecht is door rekwirante daadwerkelijk betaald.              overeenstemming met het gemeenschapsrecht in de zin
Het feit dat de oorspronkelijke beschikking van het Finanz-                 van artikel 28 EG en/of verordening nr. 2081/92 aldus
gericht Hamburg in hoger beroep is vernietigd en het Haupt-                 uit te leggen, dat de daarin gegarandeerde bescherming
zollamt de douanebeschikking achteraf heeft gewijzigd en het                voor een eenvoudige/indirecte geografische aanduiding
normale douanetarief heeft vastgesteld, is voor de vraag of het             die in het land van herkomst noch de naam van een
douanerecht door rekwirante als importeur daadwerkelijk is                  streek, noch van een plaats of een land is, enkel de
betaald, niet van belang. Wat de in rechte vastgestelde hoeveel-            bescherming tegen misleiding omvat, doch niet de abso-
heid betreft, blijkt uit de bewoordingen van artikel 5, lid 3,              lute bescherming van een gekwalificeerde geografische
sub 2, duidelijk dat de op de datum van invoer door de                      aanduiding in de zin van verordening nr. 2081/92?
douaneautoriteit vastgestelde en over de ingevoerde hoeveel-
heid betaalde douanerechten volstaan als bewijs voor het recht
op de referentiehoeveelheid.                                          (1) PB L 208, 1992, blz. 1.
(1) PB L 293, blz. 32.
                                                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 24 april 2001 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen British
Verzoek van het Handelsgericht Wien van 26 februari                   American Tobacco Manufacturing B.V. en Hauptzollamt
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                           Krefeld
     Budejovicky Budvar en Rudolf Ammersin GmbH
                        (Zaak C-216/01)                                                        (Zaak C-222/01)
                        (2001/C 245/05)                                                        (2001/C 245/06)
Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van 26 februari         Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 24 april 2001,
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juni 2001,
2001, in het geding tussen Budejovicky Budvar en Rudolf               in het geding tussen British American Tobacco Manufacturing
Ammersin GmbH, het Hof van Justitie van de Europese                   B.V. en Hauptzollamt Krefeld, het Hof van Justitie van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
de navolgende vragen:                                                 beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-166/10: Arrest van het Gerecht van 24 april 2012 — Samskip Multimodal Container Logistics/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Beschikking tot toekenning van financiële bijstand van de Gemeenschap om de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem te verbeteren — Marco Polo II — Opzegging van subsidieovereenkomst en definitieve beëindiging van het project — Wegvallen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/18

         Arrest van het Gerecht van 24 april 2012 — Samskip Multimodal Container Logistics/Commissie
   (Zaak T-166/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beschikking tot toekenning van financiële bijstand van de Gemeenschap om de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem te verbeteren - Marco Polo II - Opzegging van subsidieovereenkomst en definitieve beëindiging van het project - Wegvallen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 165/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Samskip Multimodal Container Logistics BV (’s-Gravenzande, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Platteau, Y. Maasdam en P. Broers, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Simonsson, gemachtigde, bijgestaan door J. Grayston en P. Gjørtler, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2010) 580 van de Commissie van 27 januari 2010 inzake financiële bijstand voor actievoorstellen die in het kader van de selectieprocedure voor 2009 zijn ingediend voor het programma van de Unie „om de milieuprestaties van het vrachtvervoerssysteem te verbeteren” (Marco Polo II), voor zover daarin voorstel TREN/B4/SUB/01-2009 MP-II/6, betreffende het G2G@2XL-project, is geselecteerd voor een financiering ten bedrage van 2 190 539 EUR

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt vier vijfde van de kosten van Samskip Multimodal Container Logistics BV en vier vijfde van haar eigen kosten.

               3)

               Samskip Multimodal Container Logistics draagt een vijfde van de kosten van de Commissie en een vijfde van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak C-153/15 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 december 2015 — Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beperkende maatregelen tegen Iran — Lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen bevroren zijn — Opname van rekwirantes naam op de lijst — Ontvankelijkheid — Beroepstermijn — Aanvang — Kennelijk niet-ontvankelijkheid)

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/3

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 december 2015 — Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-153/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beperkende maatregelen tegen Iran - Lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen bevroren zijn - Opname van rekwirantes naam op de lijst - Ontvankelijkheid - Beroepstermijn - Aanvang - Kennelijk niet-ontvankelijkheid))
   (2016/C 078/04)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, advokat, G. Pandey en D. Rovetta, advocaten, M. Gambardella, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Doorhaling van zaken T-518/97—T-564/97

text:
C 163/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                10.6.2000
       Doorhaling van zaken T-518/97—T-564/97 (1)                                    Doorhaling van zaak T-186/99 (1)
                        (2000/C 163/73)                                                       (2000/C 163/76)
                      (Procestaal: Portugees)
                                                                                (Procestaal: Engels)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
zaken T-518/97—T-564/97: F. Eugénio de Abreu e.a. tegen                van 21 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese                 zaak T-186/99: Saehan Media Ireland Limited tegen Commissie
Gemeenschappen.                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.                                            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
       Doorhaling van zaken T-565/97—T-595/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-356/99 (1)
                        (2000/C 163/74)
                                                                                (2000/C 163/77)
                      (Procestaal: Portugees)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste                                    (Procestaal: Engels)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 14 december 1999 de doorhaling in het register gelast van          De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
zaken T-565/97—T-595/97: J. Luı́s de Sousa de Abreu e.a.               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                    van 28 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
Europese Gemeenschappen.                                               zaak T-356/99: S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.
       Doorhaling van zaken T-615/97—T-618/97 (1)
                        (2000/C 163/75)                                                Doorhaling van zaak T-1/00 (1)
                        (Procestaal: Frans)                                                   (2000/C 163/78)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                    (Procestaal: Duits)
van 16 december 1999 de doorhaling in het register gelast van
zaken T-615/97—T-618/97: A. Frères e.a. tegen Raad van de              De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
schappen.                                                              van 31 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-1/00: G. Hölzl en anderen tegen Commissie van de
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                             Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak T-210/99: Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door J. H. Gankema, handeldrĳvende onder de naam Bovanda Oil, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/23
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door J. H.                     Beroep, op 22 september 1999 ingesteld door Borrekuil
Gankema, handeldrijvende onder de naam Bovanda Oil,                   B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-211/99)
                        (Zaak T-210/99)
                                                                                (2000/C 6/42)
                          (2000/C 6/41)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                     (Procestaal: Nederlands)                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Borrekuil
                                                                      B.V., te Beek (Nederland), vertegenwoordigd door Ph. W. A. M.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             van Roy, advocaat te Beek.
schappen is op 20 september 1999 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J. H. Gan-
kema, handeldrijvende onder de naam Bovanda Oil, te Veen-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
dam (Nederland), vertegenwoordigd door E. Maas, advocaat te
Groningen.                                                            — de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                           (C[1999]2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                           land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage de beschik-               grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren en te bepalen
king van de Commissie van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1)               dat geen terugvordering zal plaatsvinden;
betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633
Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland,             — de Commissie te verwijzen in de kosten.
nietig te verklaren en te verklaren dat de subsidieverlening aan
Bovanda Oil niet in strijd is met enige vorm van Europese
regelgeving.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Middelen en voornaamste argumenten                                    die in zaak T-210/99.
                                                                      (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
In de bestreden beschikking is onder meer bepaald, dat
Nederland de subsidie dient terug te vorderen die aan 450
tankstations nabij de Duitse grens, waaronder dat van verzoek-
ster, is toegekend ter compensatie van een accijnsverhoging
per 1 juli 1997 in Nederland. Ten aanzien van een deel van
deze tankstations had Nederland naar de mening van de
Commissie geen dan wel onvoldoende informatie over de
eigendomsverhoudingen en bindingen met leveranciers ver-
strekt om een merkbare beïnvloeding van het handelsverkeer
                                                                      Beroep, op 29 september 1999 ingesteld door Autoservice
en van de mededinging tussen lidstaten te kunnen uitsluiten.
                                                                      Fermans Exclusive B.V. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoekster exploiteert voor eigen rekening en risico een haar
in eigendom toebehorend tankstation. Zij stelt, geen band met                                (Zaak T-215/99)
een vaste leverancier van brandstoffen te hebben en dat de
haar toegekende subsidie derhalve eveneens onder de de                                         (2000/C 6/43)
mimimis-regel (2) valt.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
(2) Mededeling van de Commissie, PB 1996, C 68, blz. 9.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autoservice
                                                                      Fermans Exclusive B.V., te Amstenrade (Nederland), vertegen-
                                                                      woordigd door H.F.A. Bronneberg, advocaat te Geleen.


title: Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 14 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.H.M. van den Boogaard en P.M. Laumen (Zaak C-220/95)

text:
Nr . C 208/16        NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        12 . 8 . 95
— de conclusies in eerste aanleg te aanvaarden.                    Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
                                                                   van 14 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                        tussen A.H.M. van den Boogaard en P.M. Laumen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( Zaak C-220/95 )
                                                                                ( 95/C 208/ 32 )
Artikel 85 van het Verdrag
                                                                   De arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij
Het Gerecht heeft vastgesteld dat de overeenkomsten                beschikking van 14 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
waaraan verzoekster heeft deelgenomen, door het enkele feit        Hof van Justitie op 21 juni 1995 , in het geding tussen
dat daarin quota en prijzen werden vastgesteld , ertoe             A.H.M. van den Boogaard en P.M. Laumen, het Hof van
strekten de mededinging te beperken en de handel tussen            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Lid-Staten ongunstig te beïnvloeden . Het Gerecht heeft geen       prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
rekening gehouden met de Italiaanse versie van artikel 85 ,
volgens hetwelk een mededingingsregeling niet enkel moet           Moet de beslissing van de Engelse rechter ('), die in ieder
strekken („ oggetto ") tot een verstoring van de mededinging,      geval mede betrekking heeft op een onderhoudsverplichting,
doch deze ook ten gevolge („ effeto ") moet hebben, noch met       beschouwd worden ais een uitspraak die (mede ) betrekking
de uitlegging die het Hof aan dit artikel in de andere             heeft op huwelijksgoederenrecht in de zin van artikel 1 , lid 2 ,
taalversies heeft gegeven .                                        aanhef, en onder 1 van het EEX , hoewel :
In elk geval is het volgens verzoekster willekeurig om te          a ) de inkomensbehoefte wordt gekapitaliseerd;
oordelen dat alle overeenkomsten die ertoe strekken om
prijzen te bepalen en quota vast te stellen, automatisch in        b ) overdracht van, de, volgens die uitspraak aan de man
strijd zijn met artikel 85 , lid 1 . Weliswaar strekken                   toebehorende , woning en het schilderij De Heem wordt
overeenkomsten die rechtstreeks of zijdelings prijzen bepa               bevolen;
len en die de afzet beperken, ertoe de mededinging te
verhinderen, beperken en/of te vervalsen, doch dit volstaat        c ) de Engelse rechter zelf uitdrukkelijk in zijn vonnis
niet om deze in strijd met artikel 85 te beschouwen . Zij                 overweegt dat hij de huwelijksvoorwaarden niet verbin
moeten ook de handel tussen Lid-Staten ongunstig kunnen                   dend acht;
beïnvloeden . Bovendien moet deze ongunstige beïvloeding
merkbaar zijn. Volgens verzoekster kon de gewraakte                d ) uit dat vonnis niet valt op te maken in hoeverre de
overeenkomst de handelsstromen tussen Italië en Frankrijk                 onder c ) bedoelde overweging van invloed is op zijn
niet op een relevante manier wijzigen .                                   beslissing .
                                                                    (') Partijen , beiden van Nederlandse nationaliteit, zijn in Neder
De regeling voor walsdraad                                               land gehuwd in gemeenschap van goederen . Zij hebben later
                                                                         huwelijkse voorwaarden opgemaakt, waarbij hun huwelijks
                                                                         goederenregime is gewijzigd in een algehele uitsluiting van
Volgens verzoekster heeft het Gerecht een belangrijke                    goederen ; de gemeenschap van goederen is daarbij gescheiden
rechtsvraag niet onderzocht, namelijk of een mededingings               en gedeeld . Vervolgens hebben partijen zich gevestigd te
regeling tussen producenten van een eindprodukt ( beton                 Londen .
staalmatten ) als ongeoorloofd kan worden beschouwd ,
wanneer de mededingingsregeling noodzakelijk is als uit
vloeisel van een dwingende gemeenschapsregeling die quota
en prijzen voorschrijft voor het halfprodukt ( walsdraad ).
 Artikel 15 van Verordening nr. 17                                  Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 6 juni
                                                                    1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                    Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstan
 Verzoekster is van mening dat het Gerecht artikel 15 van
                                                                                digen tegen C. Hervein en S.A. Hervillier
 Verordening nr . 17, volgens hetwelk de Commissie een
 geldboete kan opleggen, en dat dus een bevoegdheid verleent                                  ( Zaak C-22 1/95 )
 en niet een verplichting oplegt, verkeerd heeft uitgelegd .                                      ( 95/C 208/33
 Alle argumenten die verzoekster heeft aangevoerd om de             De Arbeidsrechtbank te Doornik heeft bij beschikking van
 onwettigheid van de mededingingsregeling uit te sluiten            6 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
 moeten in aanmerking worden genomen, althans om te                 op 26 juni 1995 , in het geding tussen Rijksinstituut voor de
 beoordelen of een geldboete gerechtvaardigd was en of de           Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen C. Hervein
 opgelegde geldboete in overeenstemming was met billijk            en S.A. Hervillier, het Hof van Justitie van de Europese
 heidscriteria . Het Gerecht heeft slechts enige van deze           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 argumenten onderzocht en niet het juiste gewicht toegekend         over de navolgende vraag:
 aan de belangrijkste argumenten .
                                                                     „ Heeft het begrip „werkzaamheden als zelfstandige ", met
                                                                     name bedoeld in artikel 14 bis, lid 2 , van Verordening ( EEG )
                                                                     nr . 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 (') in het bijzonder


title: Zaak C-342/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberster Gerichtshofs (Oostenrijk) op 8 juli 2015 — Leopoldine Gertraud Piringer

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberster Gerichtshofs (Oostenrijk) op 8 juli 2015 — Leopoldine Gertraud Piringer
   (Zaak C-342/15)
   (2015/C 354/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij, tevens verzoekende partij in „Revision”: Leopoldine Gertraud Piringer

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 1, tweede volzin, van richtlijn 77/249/EEG (1), van de Raad tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten aldus worden uitgelegd dat een lidstaat bevoegd is de legalisatie van handtekeningen op akten waarbij onroerende zakelijke rechten worden gevestigd of overgedragen, uit te zonderen van de vrijheid van het verrichten van diensten door advocaten, en het verrichten van deze dienst voor te behouden aan notarissen?

               2)

               Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale bepaling van de lidstaat van inschrijving (Oostenrijk) volgens welke de legalisatie van handtekeningen op akten waarbij onroerende zakelijke rechten worden gevestigd of overgedragen, is voorbehouden aan notarissen, met het gevolg dat de door een in de Tsjechische Republiek gevestigde advocaat in diens lidstaat van vestiging afgegeven verklaring van echtheid van een handtekening niet wordt erkend in de lidstaat van inschrijving, hoewel deze verklaring volgens Tsjechisch recht dezelfde rechtsgevolgen heeft als een officiële legalisatie,
               inzonderheid omdat

                           a)

                           de vraag van de erkenning van een in de Tsjechische Republiek door een aldaar gevestigde advocaat afgegeven verklaring van echtheid van een handtekening op een verzoek tot kadastrale inschrijving in de lidstaat van inschrijving betrekking heeft op het verrichten van een dienst door een advocaat die inhoudelijk niet mag worden verricht door in de lidstaat van inschrijving gevestigde advocaten, zodat de weigering van de erkenning van een dergelijke verklaring niet onder het beperkingsverbod valt,

                     of

                           b)

                           een dergelijk voorbehoud ter waarborging van de regelmatigheid en rechtszekerheid van akten [Or. 3] inzake rechtshandelingen, en dus om dwingende redenen van algemeen belang gerechtvaardigd is en ook noodzakelijk om dit doel in de lidstaat van inschrijving te bereiken?

      (1)  Richtlijn 77/249/EEG van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten van diensten (PB L 78, blz. 17).


title: Beroep, op 29 augustus 1995 ingesteld door A. Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-165/95)

text:
 Nr . C 268/28        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 10 . 95
— een bedrag van 75 000 Bfr, behoudens vermeerdering of               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     vermindering in de loop van het geding, toe te kennen als
     vergoeding voor de door verzoeker geleden immateriële            — de Commissie te veroordelen tot betaling van het
     schade ;                                                             verschil tussen zijn ambtenarensalaris en zijn invalidi
                                                                          teitspensioen van 1 augustus 1991 tot de in het
— de Raad in alle kosten te verwijzen .                                   Ambtenarenstatuut bepaalde pensioenleeftijd ( 31 ja
                                                                          nuari 2006 ), als vergoeding van de door verzoeker
Middelen en voornaamste argumenten                                        geleden materiële schade, welke voorlopig wordt geschat
                                                                          op 15 miljoen Bfr . plus 12,5 miljoen Bfr.; de Commissie
Verzoeker vordert nietigverklaring van het beoordelings                  te veroordelen tot de berekening van het eerste
rapport over de periode van 1 juli 1991 tot 30 juni                       bedrag;
 1993 .
                                                                      — de Commissie te veroordelen tot betaling van 1 miljoen
Dienaangaande wordt gepreciseerd , dat toen verzoeker op                  ecu als vergoeding van de door verzoeker geleden
8 december 1994 het door de eerste beoordelaar opgestelde                 immateriële schade;
ontwerp-beoordelingsrapport ondertekende , met de ver
melding „ ik ga niet akkoord met de uitspraken van de eerste
beoordelaar en wens een ontmoeting met de tweede                     — de Commissie te veroordelen tot betaling van de rente
beoordelaar met het oog op herziening van het rapport ", de               van 10% per jaar op het kapitaal van 25 794 194 Bfr.
                                                                          dat verzoeker krachtens artikel 73 van het Statuut heeft
tweede beoordelaar tien dagen eerder datzelfde rapport had
ondertekend .                                                           ' ontvangen , welke rente moet worden berekend vanaf
                                                                          1 januari 1 990 , of ten laatste vanaf 1 0 juni 1991 , tot de
Daar de normale procedure niet was gevolgd , stelde                       volledige uitbetaling van dit kapitaal , welke rente
verweerder een nieuw rapport op over dezelfde periode . Dit               voorlopig wordt geschat op 15 miljoen Bfr .;
spreekt van een onderhoud op 17 mei 1995 en vermeldt
dezelfde datum voor de twee handtekeningen van de tweede             — voor zover noodzakelijk , het besluit van de Commissie
en de eerste beoordelaar .                                                van 22 september 1994 om verzoekers verzoek van
                                                                          15 mei 1994 niet in te willigen , nietig te verklaren ;
Verzoeker beroept zich allereerst op schending van arti
kel 43 van het Statuut en schending van de gids voor de              — de Commissie in alle kosten te verwijzen .
beoordeling . Deze twee teksten bepalen immers, dat ten
minste om de twee jaar, op 1 juli van de oneven jaren , een
rapport wordt opgesteld, terwijl in het onderhavige geval            Middelen en voornaamste argumenten
het eerste rapport in november 1994 , dus met meer dan 15
maanden vertraging, aan verzoeker is meegedeeld .                    Verzoeker zet uiteen, dat hij heeft gewerkt in het Berlay
                                                                     mont-gebouw te Brussel vanaf de oplevering daarvan in
Hij wijst voorts op de onregelmatigheid van de gevolgde               1967 tot 1987, toen hij werd overgeplaatst naar een ander
procedure , daar bij onderzoek van het oorspronkelijke               gebouw . Doordat hij bijna 20 jaar lang aan asbest is
rapport de handtekeningen van de eerste en de tweede                 blootgesteld , is hij ziek geworden . Op 26 november 1990
beoordelaar aan die van verzoeker blijken vooraf te gaan ,           heeft verzoeker een verzoek ingediend om erkenning van
terwijl volgens de toepasselijke regeling de ondertekening           zijn ziekte als beroepsziekte . Op 16 juli 1991 heeft het tot
van het rapport door de tweede beoordelaar plaatsvindt               aanstelling bevoegde gezag besloten tot zijn pensionering
nadat de beoordeelde ambtenaar zijn op- of aanmerkingen              per 1 augustus 1991 , met toekenning van een invaliditeits
heeft kunnen maken .
                                                                     pensioen, vastgesteld op grondslag van artikel 78 , derde
                                                                     alinea, Ambtenarenstatuut. Eerst op 15 april 1994 heeft het
                                                                     tot aanstelling bevoegde gezag, na een lange en ingewikkelde
                                                                     procedure , verzoekers ziekte ten slotte als beroepsziekte
                                                                     erkend .
Beroep, op 29 augustus 1995 ingesteld door A. Lucaccioni             Volgens verzoeker heeft de Commissie zich jegens hem
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   onwettig gedragen , daar zij hem heeft laten werken in een
                       ( Zaak T-165 /95 )                            met asbest verontreinigde omgeving, terwijl zij wist of in elk
                                                                     geval behoorde te weten dat deze stof gevaarlijk was, in het
                          ( 95/C 268 /59 )                           bijzonder voor personen die in een dergelijke omgeving
                                                                     administratieve taken verrichten .
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     Als gevolg van dit onrechtmatige gedrag van de Commissie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen            heeft verzoeker materiële schade geleden, voor zover hij in
schappen is op 29 augustus 1995 beroep ingesteld tegen de            de eerste plaats vanaf 1 augustus 1991 een invaliditeitspen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.                     sioen heeft ontvangen dat lager was dan de bezoldiging die
Lucaccioni, wonende te Parijs, vertegenwoordigd door G.              hij zou hebben ontvangen indien hij niet arbeidsongeschikt
Vandersanden, L. Levi en O. Eben , advocaten te Brussel ,            was geworden, en hij in de tweede plaats gedwongen is
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Sàrl Fidu               geweest zijn onroerende goederen met spoed, en dus tegen
ciaire Myson, Rue Glesener 1 .                                       een lagere prijs, te verkopen ten einde de daarop rustende
 ---pagebreak--- 14 . 10 . 95          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 268/29
leningen vervroegd terug te betalen, aangezien zijn invalidi         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
teitspensioen hem niet toestond aan zijn maandelijkse
verplichtingen te voldoen . Ook lijdt verzoeker door zijn             — nietig te verklaren het besluit van de jury van intern
ziekte en zijn pensionering ernstige immateriële schade .                 vergelijkend onderzoek COM/B/9/93 om verzoekster
                                                                          voor het mondeling examen een lager aantal punten toe
Ten slotte stelt verzoeker, dat er causaal verband bestaat                te kennen dan het vereiste minimum en haar niet op de
tussen de fouten van de Commissie en de gestelde materiële                lijst van geslaagde kandidaten te plaatsen;
en immateriële schade , aangezien hij , indien hij niet bijna 20
jaar lang was blootgesteld aan een met asbest verontreinigde          — verweerster in de kosten te verwijzen .
omgeving, de ziekte niet had opgelopen en zijn loopbaan
normaal had kunnen voortzetten tot de pensioenleeftijd,               Middelen en voornaamste argumenten
waarbij hij tot die datum zijn gehele bezoldiging was blijven
ontvangen .                                                           Verzoekster beroept zich in de eerste plaats op het beginsel
                                                                      van gelijke behandeling en non-discriminatie . Zij merkt
Verzoeker stelt voorts, dat de Commissie tijdens de proce
                                                                      daartoe op , dat wegens het algeheel ontbreken van kennis
dures tot vaststelling van de invaliditeit en de erkenning van
                                                                      van de Griekse taal bij de leden van de jury zij haar
zijn ziekte als beroepsziekte verschillende fouten heeft
                                                                      mondeling examen heeft moeten afleggen via een tolk,
gemaakt, die hem recht geven op schadevergoeding. De
                                                                      hetgeen betekent dat de voorwaarden voor het verloop van
verschillende onregelmatigheden en onwettigheden in die
                                                                      het mondeling examen in haar geval , en daarmee ook de
procedures hebben hem namelijk belet, reeds in januari
                                                                      wijze van correctie van dit examen, niet identiek zijn aan die
1 990 , althans ten laatste in juni 1 991 , te beschikken over de
                                                                      van de andere sollicitanten . Tevens hebben de juryleden als
uitkeringen die hem ingevolge artikel 73 van het Statuut              gevolg van deze gang van zaken twee onderdelen niet
toekwamen .
                                                                      persoonlijk kunnen beoordelen, namelijk de helderheid en
                                                                      de „ onderlinge samenhang " van de in haar moedertaal
                                                                      gegeven antwoorden op de haar tijdens het mondeling
                                                                      examen gestelde vragen .
Beroep, op 30 augustus 1995 ingesteld door M. Karagio                Verzoekster beklemtoont tevens, dat de beoordeling die
zopoulou tegen Commissie van de Europese Gemeen                      haar voor het mondeling examen is gegeven zodanig afwijkt
                              schappen                                van de beoordeling in haar laatste beoordelingsrapport en in
                        ( Zaak T-166/95 )                             de voordracht voor bevordering tot de rang C 2 , alsook van
                           ( 95/C 268/60 )                            de beoordeling voor de redactieproef, dat zij wel het gevolg
                                                                      moet zijn van een kennelijke beoordelingsfout .
                       (Procestaai: Frans)
                                                                      Ten slotte is verzoekster van mening, dat het besluit om het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             aantal tot het mondeling examen toe te laten sollicitanten te
schappen is op 30 augustus 1995 beroep ingesteld tegen de             beperken tot 120, terwijl verweerster zich had verplicht
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.                      voor de herwaardering van ambten van categorie C tot
Karagiozopoulou , wonende te Brussel , vertegenwoordigd               ambten van categorie B, 60 posten aan te wijzen , niet alleen
door A. Tornel en T. Demaseure, advocaten te Brussel ,                blijk geeft van schending van de in artikel 5 , vijfde alinea ,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Sàrl Fidu                van bijlage III van het Statuut neergelegde verplichting,
ciaire Myson , Rue Glesener 1 .                                       maar ook van de wens om het aantal geslaagde kandidaten
                                                                      op voorhand te beperken .


title: Gedeeltelĳke doorhaling in de gevoegde zaken T-137/99 en T-18/00

text:
C 227/32              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
huis van zijn gezellin woont en dus geen huurcontract of               deze maatregelen hebben ondervonden in de vorm van extra
eigendomsbewijs of telefoon-, gas-, of electriciteitsrekening op       kosten en dat deze gevolgen vooral bij cumulatie zichtbaar
zijn naam kon overleggen. Verzoeker voert voorts schending             waren, gezien de geldigheidsduur van die maatregelen.
aan van de beginselen van goed bestuur en juist beheer en van
de zorgvuldigheidsplicht.                                              Verzoeksters stellen in dit verband kennelijk onjuiste beoorde-
                                                                       ling. Zij leggen er in het bijzonder de nadruk op, dat de
                                                                       Commissie de conclusies van de Raad uit 1993/1994 in
                                                                       verband met het belang van de Gemeenschap niet in twijfel
                                                                       mocht trekken.
                                                                       Ter onderbouwing van hun vorderingen stellen zij voorts
Beroep, op 16 juni 2001 ingesteld door Euroalliages,                   schending van de volgende bepalingen van de antidumping-
Péchiney Electrométallurgie, Vargon Alloys A.B. en Fer-                basisverordening:
roatlantica tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen                                   —     artikel 11, lid 2, en artikel 2, voorzover op grond van die
                                                                             bepalingen geen rekening mag worden gehouden met
                        (Zaak T-132/01)                                      een periode die is gelegen vóór de toepasselijke maatrege-
                                                                             len die aan een nieuw onderzoek worden onderworpen;
                        (2001/C 227/61)                                —     artikel 21, leden 2 en 5, voorzover de Commissie gebruik
                                                                             heeft gemaakt van de inlichtingen van gebruikers die zijn
                                                                             verstrekt buiten de termijn die is gesteld in het bericht
                        (Procestaal: Frans)
                                                                             van opening van het nieuwe onderzoek;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              —     artikel 21, lid 5, doordat zij zich op het standpunt heeft
schappen is op 16 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                 gesteld, dat de door de gebruikers verstrekte inlichtingen
van de Europese Gemeenschappen door Euroalliages, gevestigd                  representatief zijn. In dat verband wordt erop gewezen,
te Brussel, Péchiney Electrométallurgie, gevestigd te Cour-                  dat de gebruikers die inlichtingen hebben verstrekt, 10 %
bevoie (Frankrijk), Vargon Alloys A.B., gevestigd te Vargön                  van het verbruik in de Gemeenschap voor hun rekening
(Zweden) en Ferroatlantica, gevestigd te Madrid, alle vertegen-              namen;
woordigd door D. Voillemot en O. Prost, advocaten.
                                                                       —     artikel 21, lid 7, voorzover de Commissie rekening heeft
Verzoeksters concluderen, dat het het Gerecht behage:                        gehouden met door de gebruikers verstrekte inlichtingen
                                                                             die niet door bewijsmateriaal worden gestaafd;
—    nietig te verklaren, wat de invoer uit de Volksrepubliek
     China, Rusland, Oekraïne en Kazachstan betreft, het enige         —     artikel 6, lid 6, alsmede schending van het recht van
     artikel van het besluit van de Commissie van 21 februari                verweer door de weigering een bijeenkomst met de
     2001 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met                    gebruikers te organiseren waarop standpunten kunnen
     betrekking tot de invoer van ferrosilicium uit Brazilië, de             worden uitgewisseld.
     Volksrepubliek China, Kazachstan, Rusland, Oekraïne en
     Venezuela;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-137/99
                                                                                en T-18/00 (1)
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die deel uitmaken van de
bedrijfstak van de Gemeenschap voor ferrosilicium, komen op                                      (2001/C 227/62)
tegen het besluit van de Commissie tot beëindiging van de
antidumpingprocedure die was ingeleid tegen de invoer van
                                                                                (Procestaal: Frans)
ferrosilicium uit de Volksrepubliek China, Kazachstan, Rusland
en Oekraïne. Aan dit besluit ligt de overweging ten grondslag,
dat handhaving van de eerder tegen die vier landen vastgestelde        De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
maatregelen „duidelijk” zou indruisen tegen het belang van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
de Gemeenschap. Verweerster heeft voor die gevolgtrekking              van 3 april 2001 gelast de naam van Athanassia Chrissanthaki
rekening gehouden met de geldigheidsduur van die maatrege-             door te halen op de lijst van de verzoekers in de gevoegde
len — die in 1987 zou zijn ingegaan —, het feit dat de                 zaken T-137/99 en T-18/00: Natalia Martinez Paramo e.a.
bedrijfstak van de Gemeenschap zijn marktpositie niet kon              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
handhaven, laat staan verstevigen, en het feit dat de ijzer- en
staalproducenten van de Gemeenschap negatieve gevolgen van             (1) PB C 246 van 28.8.1999 en C 79 van 18.3.2000.