title: Zaak C-106/01: Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division), van 22 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Novartis Pharmaceuticals UK Ltd en de Licensing Authority, ingesteld bĳ de Medicines Act 1968 (geneesmiddelenwet van 1968) (vertegenwoordigd door de Medecines Control Agency), 1) Sangstat UK Ltd en 2) Imtix-Sangstat UK Ltd

text:
16.6.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 173/23
Consiglio di Stato, in het aldaar aanhangig geding tussen                     lid 8, sub a-iii, van richtlijn 65/65 (1) onder verwijzing
Questore di Macerata en Claudio Peroni, om een prejudiciële                   naar een meer dan 6/10 jaar geleden toegelaten product
beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het EG-                   (A), in bepaalde omstandigheden zonder toestemming
Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het                   verwijzen naar gegevens die werden verstrekt ter onder-
Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                        steuning van product (B), dat minder dan 6/10 jaar
kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en F. Macken,                   geleden werd toegelaten?
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
15 december 2000 een beschikking gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                         2.   Zo ja, mag dan een dergelijke verwijzing worden gemaakt
                                                                              in omstandigheden waarin:
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van                 (a)   product B werd toegelaten volgens de hybride
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,                 verkorte procedure van artikel 4, lid 8, sub a, onder
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-              verwijzing naar product A; en
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.                                     (b) de gegevens waarnaar wordt verwezen, bestaan uit
                                                                                klinische proeven waarvan de nationale bevoegde
                                                                                instantie had aangegeven dat zij noodzakelijk waren
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                          voor het verlenen van een vergunning voor het in
                                                                                de handel brengen en die waren verstrekt om aan
                                                                                te tonen dat product B, hoewel de biologische
                                                                                beschikbaarheid ervan hoger is dan die van product
                                                                                A bij toediening in dezelfde sterkte, veilig is?
                                                                         3.   (a)   Is de slotparagraaf van artikel 4, lid 8, sub a,
                                                                                van richtlijn 65/65 („het voorbehoud”) alleen van
                                                                                toepassing op aanvragen volgens artikel 4, lid 8, sub
                                                                                a-iii, of ook op aanvragen volgens artikel 4, lid 8,
                                                                                sub a-i?
Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil
Division), van 22 februari 2001 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Novartis Pharmaceuticals
UK Ltd en de Licensing Authority, ingesteld bij de                            (b) Is wezenlijke gelijkwaardigheid een vereiste voor een
Medicines Act 1968 (geneesmiddelenwet van 1968) (ver-                               beroep op het voorbehoud?
tegenwoordigd door de Medecines Control Agency), 1)
        Sangstat UK Ltd en 2) Imtix-Sangstat UK Ltd
                                                                         4.   Kunnen producten in bepaalde omstandigheden in wezen
                                                                              gelijkwaardig zijn in het kader van artikel 4, lid 8, sub a-i
                          (Zaak C-106/01)                                     en iii, van richtlijn 65/65 wanneer zij niet biologisch
                                                                              equivalent zijn, en zo ja, in welke omstandigheden?
                          (2001/C 173/39)
                                                                         5.   Wat is de betekenis van het begrip „farmaceutische vorm”,
                                                                              zoals door het Hof gebruikt in het arrest Generics
De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft                   (C-368/96) (2)? Meer in het bijzonder: hebben twee pro-
bij beschikking van 22 februari 2001, ingekomen ter griffie                   ducten dezelfde farmaceutische vorm wanneer zij aan de
van het Hof van Justitie op 5 maart 2001, in het geding tussen                patiënt in de vorm van een tot respectievelijk macro-
Novartis Pharmaceuticals UK Ltd en de Licensing Authority,                    emulsie, micro-emulsie en nano-dispersie verdunde op-
ingesteld bij de Medicines Act 1968 (geneesmiddelenwet van                    lossing worden toegediend?
1968) (vertegenwoordigd door de Medecines Control Agency),
Interveniënten: 1) Sangstat UK Ltd en 2) Imtix-Sangstat UK
Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               6.   Is het verenigbaar met het algemene beginsel van non-
vragen:                                                                       discriminatie, dat een nationale bevoegde instantie met
                                                                              betrekking tot hybride aanvragen voor vergunningen
                                                                              volgens artikel 4, lid 8, sub a, van richtlijn 65/65,
1.    Mag een nationale bevoegde instantie bij de behandeling                 gebaseerd op een verwijzing naar product A, voor het in
      van een vergunningaanvraag voor het in de handel                        de handel brengen van twee producten die geen van beide
      brengen van een nieuw product (C) volgens artikel 4,                    biologisch equivalent zijn aan product A:
 ---pagebreak--- C 173/24                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.6.2001
      (i)    erop wijst, dat het noodzakelijk is voor het verkrij-                 terrein van de mijn of de aanhorige gronden? Is het
             gen van een vergunning voor het in de handel                          voor de vraag of deze onder het begrip afvalstof
             brengen van product B, dat de betrokken aanvragen                     vallen van belang, dat die nevenproducten van de
             worden ondersteund met volledige klinische gege-                      mijnbouw worden opgeslagen op het terrein van de
             vens als bedoeld in Deel 4 F van de bijlage bij                       mijn, op aanhorige gronden of verder weg?
             richtlijn 75/318/EEG (3); maar
                                                                             b)    Welke betekenis moet daarbij worden gehecht aan
      (ii) na de ter ondersteuning van product B verstrekte                        het feit, dat het ganggesteente dezelfde samenstelling
             gegevens in aanmerking te hebben genomen, een                         heeft als de bodem waaruit het vrijkomt, en dat
             vergunning verleent voor het in de handel brengen                     die samenstelling ongeacht de duur en wijze van
             van product C, wanneer die aanvraag wordt onder-                      bewaring niet verandert? Moet het zand, dat het
             steund door testresultaten die niet voldoen aan de                    resultaat is van het concentratieproces, in dat ver-
             vereisten van Deel 4 (F) van de bijlage bij richtlijn                 band anders worden behandeld dan het gang-
             75/318/EEG?                                                           gesteente?
                                                                             c)    Welke betekenis moet daarbij worden gehecht aan
(1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende                het feit, dat het ganggesteente geen gevaar oplevert
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen              voor de volksgezondheid of het milieu, maar dat
    inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 22 van 09.02.1965,                  volgens de voor de afgifte van milieuvergunningen
    blz. 369).
                                                                                bevoegde autoriteit uit het na de ertsconcentratie
(2) Jurispr. 1998, blz. 7967.
                                                                                resterende zand stoffen uitlogen die gevaarlijk zijn
(3) Richtlijn 75/318/EEG van de Raad van 20 mei 1975 betreffende
    de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten                   voor de gezondheid en het milieu? Welk belang
    inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische en klinische              heeft de mogelijke invloed van het ganggesteente of
    normen en voorschriften betreffende proeven op farmaceutische                  het na de ertsconcentratie resterende zand op de
    specialiteiten (PB L 147 van 09.06.1975, blz. 1).                              volksgezondheid en het milieu voor de beantwoor-
                                                                                ding van de vraag, of het om afvalstoffen gaat?
                                                                             d)    Welke betekenis moet worden gehecht aan het feit,
                                                                                dat het ganggesteente en het na de ertsconcentratie
                                                                                resterende zand niet bestemd zijn om buiten gebruik
                                                                                te worden gesteld? Het ganggesteente en het na de
                                                                                ertsconcentratie resterende zand kunnen zonder
                                                                                meer opnieuw worden gebruikt, bijvoorbeeld als
Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 5 maart 2001                            steun bij graafwerken en, wat ganggesteente betreft,
om een prejudiciële beslissing in de door Outokumpu                                bij de landschapsarchitectuur na de beëindiging
              Chrome Oy aanhangig gemaakte zaak                                    van de mijnactiviteit. Met de verdere technische
                                                                                ontwikkeling zullen uit het na de ertsconcentratie
                          (Zaak C-114/01)                                          resterende zand in de toekomst nog bruikbare
                                                                                mineralen kunnen worden gewonnen. In hoeverre
                                                                                moet rekening worden gehouden met de mate
                          (2001/C 173/40)                                          waarin de plannen van de mijnexploitant voor dat
                                                                                gebruik vaststaan, en met de vraag, hoe lang na
                                                                                de opslag van het ganggesteente en het na de
De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 5 maart
                                                                                ertsconcentratie resterende zand op het terrein van
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                                de mijn of op aanhorige gronden dat gebruik zal
14 maart 2001, in de door Outokumpu Chrome Oy aanhangig
                                                                                plaatsvinden?
gemaakte zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                        2)   Indien op de eerste vraag wordt geantwoord, dat gang-
                                                                             gesteente en/of het na de ertsconcentratie resterende zand
1)    Moeten ganggesteente dat vrijkomt bij de winning van                   moeten worden aangemerkt als afvalstoffen in de zin van
      erts in een mijn en/of het na de ertsconcentratie resterende           artikel 1, sub a, van de afvalstoffenrichtlijn, moeten de
      zand, gelet op de hierna sub a tot d genoemde omstandig-               volgende aanvullende vragen worden beantwoord:
      heden, worden aangemerkt als afvalstoffen in de zin van
      artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad
      van 15 juli 1975 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn                    a)    Slaan de „andere voorschriften” bedoeld in artikel 2,
      91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (2)?                                lid 1, sub b, van de afvalstoffenrichtlijn (zoals
                                                                                gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG), volgens hetwelk
      a)     Welke betekenis moet daarbij worden gehecht aan                       stoffen die daaronder vallen, buiten de werkingssfeer
             het feit dat het ganggesteente en het na de ertscon-                  van de richtlijn vallen, en die volgens punt ii onder
             centratie resterende zand worden opgeslagen op het                    meer betrekking hebben op afvalstoffen die ontstaan


title: Zaak F-87/10: Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Adriaens e.a./Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/40

         Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Adriaens e.a./Commissie
   (Zaak F-87/10)
   ()
   2011/C 13/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stéphane Adriaens (Evere, België) en anderen (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij, zoals overgenomen op verzoekers’ salarisafrekeningen, om de aanpassing van hun bezoldiging in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden op basis van verordening (EG, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009, met ingang van juli 2009 te beperken tot een verhoging van 1,85 %

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarbij het percentage van de aanpassing van de salarissen krachtens verordening nr. 1296/2009, houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2009 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen, op 1,85 % is vastgesteld;

               —

               verzoekers vertragingsrente toekennen, berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde rentevoet, over alle bedragen bestaande in het verschil tussen de bezoldiging zoals deze is opgenomen op hun salarisafrekeningen vanaf januari 2010 alsmede op de nabetalingen over de periode van juli tot en met december 2009 en de bezoldiging waarop zij recht hadden, tot aan de datum waarop die bezoldigingen in overeenstemming met de voorschriften zullen zijn gebracht;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-369/05: Beroep, op  7 oktober 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/17

         Beroep, op 7 oktober 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-369/05)
   (2005/C 296/32)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 7 oktober 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Patakia en N. Yerrell, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/79/EG van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese Overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers' Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA) (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               —

               De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 december 2003 verstreken.

      (1)  PB L 302 van 1.12.2000, blz. 57-60.


title: Zaak C-414/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2017 — Stichting Woonlinie, Woningstichting Volksbelang, Stichting Woonstede/Europese Commissie, Koninkrijk België, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) [Hogere voorziening — Staatssteun — Bestaande steun — Artikel 108, lid 1, VWEU — Steunregeling voor woningcorporaties — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikelen 17, 18 en 19 — Beoordeling door de Commissie van de verenigbaarheid van een bestaande steunregeling met de interne markt — Voorstel voor dienstige maatregelen — Door de Nederlandse autoriteiten aangegane verbintenissen om zich te conformeren aan het Unierecht — Verenigbaarheidsbesluit — Omvang van de rechterlijke toetsing — Rechtsgevolgen]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2017 — Stichting Woonlinie, Woningstichting Volksbelang, Stichting Woonstede/Europese Commissie, Koninkrijk België, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN)
   (Zaak C-414/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Staatssteun - Bestaande steun - Artikel 108, lid 1, VWEU - Steunregeling voor woningcorporaties - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikelen 17, 18 en 19 - Beoordeling door de Commissie van de verenigbaarheid van een bestaande steunregeling met de interne markt - Voorstel voor dienstige maatregelen - Door de Nederlandse autoriteiten aangegane verbintenissen om zich te conformeren aan het Unierecht - Verenigbaarheidsbesluit - Omvang van de rechterlijke toetsing - Rechtsgevolgen])
   (2017/C 151/08)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Stichting Woonlinie, Woningstichting Volksbelang, Stichting Woonstede (vertegenwoordigers: L. Hancher, E. Besselink en P. Glazener, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Noë en P.-J. Loewenthal, gemachtigden), Koninkrijk België, Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland (IVBN) (vertegenwoordiger: M. Meulenbelt, advocaat)

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 12 mei 2015, Stichting Woonlinie e.a./Commissie (T-202/10 RENV, niet gepubliceerd, EU:T:2015:287), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-250/13: Beroep ingesteld op 2 mei 2013 — Naazneen Investments/BHIM — Energy Brands (SMART WATER)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/39

         Beroep ingesteld op 2 mei 2013 — Naazneen Investments/BHIM — Energy Brands (SMART WATER)
   (Zaak T-250/13)
   2013/C 207/66
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Naazneen Investments Ltd (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, I. Rohr en T. Melchert, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Energy Brands, Inc. (New York, Verenigde Staten)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep in zaak R 1101/2011-2 te vernietigen;

               —

               verweerder in zijn eigen kosten en die van verzoekster te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: het woordmerk „SMART WATER”, gemeenschapsmerkinschrijving nr. 781 153

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


Nr. C 95/ 12      I NL I              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                       19 . 4 . 95
                                                                  III
                                                         (Bekendmakingen)
                                      EUROPEES PARLEMENT
                                            HOF VAN JUSTITIE
                   VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
                         AANKONDIGING VAN ALGEMENE VERGELIJKENDE ONDERZOEKEN
                                                           (95/C 95/08)
             Het Secretariaat-generaal van het Europees Parlement en het Hof van Justitie van de Europese
             Gemeenschappen houden de volgende algemene vergelijkende onderzoeken (*) :
             EUR/A/56 — JURISTEN-opleiding Oostenrijks recht
                               (loopbaan A 7/6)
             EUR/A/57 — JURISTEN-opleiding Fins recht
                               (loopbaan A 7/6)
            EUR/A/5 8 — JURISTEN-opleiding Zweeds recht
                               (loopbaan A 7/6)
            (l) PB nr. C 95 A van 19. 4. 1995 (Duitstalige, Finstalige en Zweedstalige uitgaven).


title: Zaak C-557/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 juni 2016 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling van stedelijk afvalwater — Arrest van het Hof houdende vaststelling van niet-nakoming — Niet-uitvoering — Artikel 260, lid 2, VWEU — Financiële sancties — Forfaitair bedrag en dwangsom)

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 juni 2016 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-557/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater - Arrest van het Hof houdende vaststelling van niet-nakoming - Niet-uitvoering - Artikel 260, lid 2, VWEU - Financiële sancties - Forfaitair bedrag en dwangsom))
   (2016/C 314/03)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braga da Cruz en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, J. Brito e Silva en J. Reis Silva, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door niet alle maatregelen te hebben getroffen die noodzakelijk zijn ter uitvoering van het arrest van 7 mei 2009, Commissie/Portugal (C-530/07, EU:C:2009:292), heeft de Portugese Republiek niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen.

               2)

               In het geval dat de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming voortduurt op de dag van de uitspraak van het onderhavige arrest, wordt de Portugese Republiek veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom van 8 000 EUR te betalen per dag vertraging in de uitvoering van de maatregelen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar het arrest van 7 mei 2009, Commissie/Portugal (C-530/07, EU:C:2009:292), te rekenen vanaf de datum van de uitspraak van het onderhavige arrest tot de volledige uitvoering van het arrest van 7 mei 2009, Commissie/Portugal (C-530/07, EU:C:2009:292).

               3)

               De Portugese Republiek wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” het forfaitaire bedrag van 3 000 000 EUR te betalen.

               4)

               De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 46 van 9.6.2015.


title: Zaak C-250/08: Beroep ingesteld op 10 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/25

         Beroep ingesteld op 10 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-250/08)
   (2008/C 223/38)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en P. van Nuffel, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van de artikelen 18, 43 en 56 van het EG-Verdrag en van de artikelen 31 en 40 van de EER-Overeenkomst doordat, in het Vlaams Gewest, voor de berekening van een belastingvoordeel bij de aankoop van een tot nieuwe hoofdverblijfplaats bestemd onroerend goed, het bedrag aan registratierechten betaald bij de aankoop van een vroegere hoofdverblijfplaats enkel in aanmerking wordt genomen wanneer deze in het Vlaams Gewest lag en niet wanneer deze in een andere lidstaat dan België of een EVA-staat lag;

               —

               het Koninkrijk België te veroordelen tot de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Belgische wetgeving inzake registratierechten, zoals van kracht in het Vlaamse Gewest, voorziet in een vermindering van registratierechten bij de aankoop van een hoofdverblijfplaats in het Vlaams Gewest, voor een bedrag dat overeenkomt met het bedrag aan registratierechten betaald bij de aankoop van een vorige hoofdverblijfplaats in het Vlaamse Gewest, op voorwaarde dat in dezelfde periode de vorige hoofdverblijfplaats wordt verkocht. De Commissie is van mening dat deze wetgeving, onder overigens gelijke omstandigheden, aan personen die verhuizen binnen het Vlaams Gewest een belastingvoordeel geeft dat niet wordt toegestaan aan personen die vanuit een andere lidstaat dan België naar het Vlaams Gewest verhuizen. De Commissie is van mening dat deze wetgeving de burgers van de Unie die gebruik maken van het recht van vrij verkeer discrimineert, dat ze de burgers van de Unie die gebruik maken van het recht van vestiging discrimineert en dat ze een beperking inhoudt voor investeringen in onroerend goed in het Vlaams Gewest met kapitaal uit andere lidstaten dan België en, dus, dat deze wetgeving in principe in strijd is met, respectievelijk, art. 18 EG-Verdrag, art. 43 EG-Verdrag en art. 31 EER-Overeenkomst, en art. 56 EG-Verdrag en art. 40 EER-Overeenkomst. De Commissie is van mening dat er in deze zaak geen dwingende redenen van algemeen belang zijn die deze verdragsinbreuken zouden kunnen rechtvaardigen. Verweerder kan zich ook niet beroepen op de noodzaak om de samenhang van het belastingstelsel te verzekeren, vermits het in deze zaak gaat om twee van elkaar losstaande fiscale situaties die, ieder, enkel worden beheerst door de eigen regels van toepassing op de betrokken situatie.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 april 2002 in zaak C-332/00: Koninkrĳk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Goedkeuring van EOGFL-rekeningen — Niet-erkenning van uitgaven — Begrotingsjaren 1995-1997")

text:
C 144/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 15.6.2002
      sioen uit hoofde van de nationale arbeidsongevallenverzekering       gedaan in het kader van een steunmaatregel voor de verkoop
      heeft ontvangen, zonder mogelijkheid tot verlenging van deze         van boter tegen verlaagde prijs en de toekenning van steun
      periode wanneer een dergelijke uitkering uit hoofde van de           voor room, boter en boterconcentraat voor de vervaardiging
      wettelijke regeling van een andere lidstaat is toegekend.            van banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere voedings-
                                                                           middelen, en anderzijds gedeeltelijke nietigverklaring van
4)    Artikel 9 bis van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en        beschikking 2000/449/EG van de Commissie van 5 juli 2000
      bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, dat onverenigbaar is          houdende weigering van communautaire financiering voor
      met de artikelen 48, lid 2, en 51 EG-Verdrag voorzover daarin        bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het
      de mogelijkheid is uitgesloten om ter verlenging van de              Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
      referentieperiode onder de wettelijke regeling van een lidstaat,     (EOGFL), afdeling „Garantie” (PB L 180, blz. 49), voorzover
      de tijdvakken in aanmerking te nemen waarin renten wegens            daarbij van communautaire financiering zijn uitgesloten de
      arbeidsongeval zijn toegekend uit hoofde van de wettelijke           uitgaven van respectievelijk 1 602 256,54 EUR en
      regeling van een andere lidstaat, wordt ongeldig verklaard.          31 883,22 EUR die het Koninkrijk België heeft gedaan in het
                                                                           kader van een steunmaatregel voor de verkoop van boter tegen
                                                                           verlaagde prijs en de toekenning van steun voor room, boter
(1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                           en boterconcentraat voor de vervaardiging van banketbakkers-
                                                                           werk, consumptie-ijs en andere voedingsmiddelen, heeft het
                                                                           Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken, kamer-
                                                                           president, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en
                                                                           J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
                                                                           raal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
                                                                           18 april 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
                     ARREST VAN HET HOF                                    1)    Verwerpt het beroep.
                            (Zesde kamer)                                  2)    Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
                          van 18 april 2002                                (1) PB C 355 van 9.12.2000.
in zaak C-332/00: Koninkrijk België tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)
(„Beroep tot nietigverklaring — Goedkeuring van EOGFL-
rekeningen — Niet-erkenning van uitgaven — Begrotingsja-
                          ren 1995-1997”)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (2002/C 144/11)
                                                                                (Vierde kamer)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                van 7 mei 2002
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- in zaak C-364/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                           dentie van het Hof)                                    schappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Richtlijn 97/70/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn”)
In zaak C-332/00, Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx)
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: A. Bordes en M. Niejahr), betreffende een verzoek tot                                      (2002/C 144/12)
enerzijds nietigverklaring van beschikking 2000/448/EG van
de Commissie van 5 juli 2000 tot wijziging van beschikking
1999/187/EG betreffende de goedkeuring van de rekeningen                                         (Procestaal: Nederlands)
die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend
in verband met de door het Europees Oriëntatie- en Garantie-
fonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie”, gefinan-
cierde uitgaven (PB L 180, blz. 46), voorzover daarin van                  In zaak C-364/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
communautaire financiering zijn uitgesloten de uitgaven ten                pen (gemachtigde: T. van Rijn) tegen Koninkrijk der Nederlan-
bedrage van 50 763 827 BEF die het Koninkrijk België heeft                 den (gemachtigde: J. van Bakel), betreffende een verzoek om


title: Zaak C-157/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Salzgitter Mannesmann Handel GmbH/SC Laminorul SA (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 34, punten 3 en 4 — Erkenning van in een andere lidstaat gegeven beslissing — Situatie waarin die beslissing onverenigbaar is met andere beslissing die eerder in dezelfde lidstaat is gegeven tussen dezelfde partijen in geschil dat hetzelfde onderwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/26

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Salzgitter Mannesmann Handel GmbH/SC Laminorul SA
   (Zaak C-157/12) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 34, punten 3 en 4 - Erkenning van in een andere lidstaat gegeven beslissing - Situatie waarin die beslissing onverenigbaar is met andere beslissing die eerder in dezelfde lidstaat is gegeven tussen dezelfde partijen in geschil dat hetzelfde onderwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust)
   2013/C 344/44
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Salzgitter Mannesmann Handel GmbH

      Verwerende partij: SC Laminorul SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 34, punt 4, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Erkenning van een in een andere lidstaat gegeven beslissing — Situatie waarin de betrokken beslissing onverenigbaar is met een eerder in dezelfde lidstaat gegeven beslissing tussen dezelfde partijen in een geding dat hetzelfde voorwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust

      Dictum

   Artikel 34, punt 4, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het door gerechten van eenzelfde lidstaat gegeven onverenigbare beslissingen niet omvat.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.


title: Doorhaling van zaak C-368/02

text:
5.4.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/17
               Doorhaling van zaak C-444/01 ( 1)                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-215/02 (verzoek
                                                                       om een prejudiciële beslissing van het Sozialgericht Stuttgart):
                         (2003/C 83/35)                                Karin Müller tegen Postbeamtenkrankenkasse.
                                                                       (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-444/01 (verzoek
om een prejudiciële beslissing van het Bundesverwaltungs-
gericht): Stadt Villingen-Schwenningen tegen Ophilia Akosua
Owusu.
                                                                                Doorhaling van zaak C-241/02 ( 1)
( 1) PB C 84 van 6.4.2002.                                                                      (2003/C 83/39)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 januari 2003
                Doorhaling van zaak C-61/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-241/02:
                                                                       International and European Public Services Organisation
                         (2003/C 83/36)                                (IPSO) tegen Europese Centrale Bank.
                                                                       (1 ) PB C 191 van 10.8.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-61/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
Oostenrijk.
                                                                                Doorhaling van zaak C-337/02 ( 1)
( 1) PB C 97 van 20.4.2002.
                                                                                (2003/C 83/40)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak     C-191/02 ( 1)                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 februari 2003
                                                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-337/02:
                         (2003/C 83/37)                                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                       Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  (1 ) PB C 274 van 9.11.2002.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-191/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
( 1) PB C 180 van 27.7.2002.                                                          Doorhaling van zaak C-368/02 ( 1)
                                                                                (2003/C 83/41)
               Doorhaling van zaak C-215/02 ( 1)                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2003
                                                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/02:
                         (2003/C 83/38)
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                       rijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december 2002              (1 ) PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak C-525/03: Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 59/6                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        6.3.2004
sprake is van controles. De door het ECHO voorgestelde                Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commis-
controle was discriminerend aangezien een dergelijke controle         sie van de Europese Gemeenschappen tegen G. en E. Gian-
niet langer was gerechtvaardigd nadat het Duitse ministerie           niotis, vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met
van Buitenlandse zaken de rechtspositie van IH als liefdadig-                  als handelsnaam „Nosokomeio Agia Eleni”
heidsinstelling had bevestigd.
                                                                                (Zaak C-524/03)
(1) PB C 31, 08.02.2003, blz. 21.
(2) van de Raad van 20 juni 1996 betreffende humanitaire hulp (PB                               (2004/C 59/10)
    L 163, 02.07.1996, blz. 1).
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                      16 december 2003 beroep ingesteld tegen G. en E. Gianniotis,
                                                                      vennootschap met beperkte aansprakelijkheid met als handels-
                                                                      naam „Nosokomeio Agia Eleni”, door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Trian-
Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commis-                 tafyllos, lid van de juridische dienst, bijgestaan door N. Ko-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Biotrast                     rogiannakis, advocaat te Athene.
AE, Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van
                        Spitstechnologie
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-523/03)                               a)    verweerster te veroordelen tot betaling van
                                                                            236 977,93 euro, zijnde 212 010,17 euro als hoofdsom
                                                                            en 24 697,76 euro als vertragingsrente vanaf de in elke
                         (2004/C 59/09)                                     debetnota genoemde vervaldag tot 31 oktober 2003;
                                                                      b)    verweerster te veroordelen tot betaling van rente ten
                                                                            bedrage van 42,16 euro per dag vanaf 31 oktober 2003
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  tot de volledige voldoening van de schuld;
op 15 december 2003 beroep ingesteld tegen Biotrast AE,
Naamloze Vennootschap voor de Ontwikkeling van Spitstech-             c)    verweerster in de kosten te verwijzen.
nologie, door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door D. Triantafyllou, lid van de juridische
dienst, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat te Athene.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      a)    Verplichting tot terugbetaling van het bedrag dat de
                                                                            Commissie onverschuldigd heeft betaald
a)    verweerster te veroordelen tot betaling van
      730 726,81 euro, zijnde 661 838,82 euro als hoofdsom            b)    Datum waarop de rente verschuldigd wordt.
      en 68 887,99 euro als vertragingsrente vanaf de in de
      debetnota genoemde vervaldag op de voet van 4,77 % tot
      31 december 2002 en op de voet van 6,77 % vanaf
      1 januari 2003;
b)    verweerster te veroordelen tot betaling van rente ten
      bedrage van 122,75 euro per dag vanaf 31 oktober 2003
      tot de volledige voldoening van de schuld;                      Beroep, op 16 december 2003 ingesteld door de Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                                Republiek
c)    verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-525/03)
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (2004/C 59/11)
a)    Verplichting tot terugbetaling van het bedrag dat de
      Commissie onverschuldigd heeft betaald
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 16 december 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse
b)    Datum waarop de rente verschuldigd wordt.
                                                                      Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door K. Wiedner en C. Loggi als gemach-
                                                                      tigden.
 ---pagebreak--- 6.3.2004                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/7
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                          onderhandse aanbesteding voorziet, en wel voor de aanschaf
                                                                         van de benodigdheden om de technologische en computerui-
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft             trusting van het Dipartimento della protezione civile (departe-
      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-            ment voor burgerveiligheid) te verbeteren, voor de aanschaf
      tens richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 18 juni 1992              door het Corpo forestale dello Stato (Staatsbosbeheer) van
      en krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG, door de                  radiozend- en ontvangstapparatuur voor de communicatie
      artikelen 1, lid 2, en 2, leden 1, 2 en 3, van de ordinanza        met de blusvliegtuigen, alsmede voor de aanschaf en/of de
      del Presidente del Consiglio dei Ministri (beschikking van         opzet, eveneens door genoemd departement, van diensten van
      de minister-president) nr. 3231 van 24 juli 2002 vast te           blusvliegtuigen bij de bestrijding van bosbranden, voorzover
      stellen waarbij wordt toegestaan om in afwijking van de            in dit laatste geval is vastgesteld, analoog aan hetgeen voor de
      communautaire richtlijnen inzake overheidsopdrachten               aanschaf van de vliegtuigen is bepaald, dat de betrokken
      voor leveringen en voor dienstverlening, en in het                 overeenkomsten eveneens kunnen worden gesloten in afwij-
      bijzonder in afwijking van de gemeenschappelijke voor-             king van uitvoeringsregeling van de gemeenschapsrichtlijnen
      schriften inzake bekendmaking en deelneming als voor-              op het gebied van overheidsopdrachten en met name van
      zien in de titels III en IV van richtlijn 93/36/EEG (1) en in      richtlijnen 92/50/EEG en 93/36/EEG.
      de titels III en V van richtlijn 92/50/EEG (2), over te gaan
      tot onderhandse aanbesteding van een opdracht voor de
      aanschaf van blusvliegtuigen voor de bestrijding van               De Commissie staat op het standpunt dat gebruikmaking
      bosbranden en voor de verkrijging van diensten in                  van onderhandse aanbesteding ook in dergelijke gevallen
      verband met de bluswerkzaamheden, en waarbij tevens                uitgesloten zou moeten zijn en dat de Italiaanse autoriteiten
      wordt toegestaan dat gebruik wordt gemaakt van ge-                 hoe dan ook geen enkel bewijs hebben geleverd dat er
      noemde procedure voor de aanschaf van de benodigde                 sprake is van de voorwaarden die gebruikmaking daarvan
      technologische en computerapparatuur alsmede radio-                rechtvaardigen. In het bijzonder lijkt aan geen van de voor-
      zend- en ontvangstapparatuur, zonder dat er sprake is              waarden van artikel 6, leden 2 en 3, van richtlijn 93/36/EEG
      van enige rechtvaardigingsgrond voor afwijking van                 en van artikel 11, leden 2 en 3, van richtlijn 92/50/EEG te zijn
      genoemde voorschriften en dus zonder garantie van                  voldaan.
      enige vorm van rechtstreekse bekendmaking waardoor
      mededinging tussen de potentiële inschrijvers mogelijk
      wordt gemaakt;                                                     (1) PB L 199, blz. 1.
                                                                         (2) PB L 209, blz. 1.
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
De opdrachten voor het leveren van vliegtuigen vallen binnen
de werkingssfeer van richtlijn 93/36/EEG betreffende de coör-            Beroep, op 15 december 2003 ingesteld door de Commis-
dinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsop-             sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-
drachten voor leveringen.                                                                      rijk der Nederlanden
Volgens artikel 6 van de richtlijn gunnen de aanbestedende                                        (Zaak C-527/03)
diensten de opdrachten voor leveringen middels een openbare
dan wel een niet-openbare procedure. Er kan uitsluitend
gebruik worden gemaakt van de procedure van gunning via                                            (2004/C 59/12)
onderhandelingen in de gevallen als voorzien in de leden 2 en
3 van genoemd artikel 6. Tot de in lid 3 genoemde gevallen
waarin de onderhandelingsprocedure is toegestaan, behoort
het geval waarin de termijnen van een procedure via oproep               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
tot mededinging met voorafgaande bekendmaking, wegens                    op 15 december 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
dringende spoed als gevolg van gebeurtenissen die door                   der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
de betrokken aanbestedende diensten niet konden worden                   schappen, vertegenwoordigd door Knut Simonsson en Wouter
voorzien, en die niet aan deze diensten te wijten zijn, niet in          Wils, als gemachtigden.
acht kunnen worden genomen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie merkt op dat de voorwaarden van artikel 6 van
richtlijn 93/36/EEG op grond waarvan van deze richtlijn mag              1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
worden afgeweken zich in het onderhavige geval niet blijken                    door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
voor te doen en dat er in het bijzonder geen sprake blijkt te                  maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2000/
zijn van dringende redenen op grond waarvan de aanbesteden-                    59/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
de dienst zich op de afwijking van artikel 6, lid 3, sub d, kan                27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzie-
beroepen.                                                                      ningen voor scheepsafval en ladingresiduen, of althans
                                                                               deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens
De Commissie betoogt voorts dat de betwiste beschikking in                     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
een reeks andere mogelijkheden van gebruikmaking van                           nagekomen.


title: Zaak T-718/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 20 juli 2016 — PTC Therapeutics International/EMA [„Kort geding — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Bij het EMA berustende documenten betreffende inlichtingen die door een onderneming zijn verstrekt in het kader van haar verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel — Besluit om een derde toegang tot de documenten te verlenen — Verzoek tot opschorting van de uitvoering — Spoedeisendheid — Fumus boni juris — Belangenafweging”]

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/27

         Beschikking van de president van het Gerecht van 20 juli 2016 — PTC Therapeutics International/EMA
   (Zaak T-718/15 R)
   ([„Kort geding - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Bij het EMA berustende documenten betreffende inlichtingen die door een onderneming zijn verstrekt in het kader van haar verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmiddel - Besluit om een derde toegang tot de documenten te verlenen - Verzoek tot opschorting van de uitvoering - Spoedeisendheid - Fumus boni juris - Belangenafweging”])
   (2016/C 326/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PTC Therapeutics International Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: G. Castle, B. Kelly, H. Billson, solicitors, M. Demetriou, QC, en C. Thomas, barrister)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: T. Jabłoński, A. Spina, A. Rusanov, S. Marino en N. Rampal Olmedo, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (Eucope) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Cowlishaw, solicitor, en D. Scannell, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van de artikelen 278 en 279 VWEU tot, in wezen, opschorting van de uitvoering van besluit EMA/722323/2015 van het Europees Geneesmiddelenbureau van 25 november 2015, waarbij een derde, krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43), toegang is verleend tot sommige documenten die inlichtingen bevatten die zijn verstrekt in het kader van een verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Translarna.

      Dictum

               1)

               De uitvoering van besluit EMA/722323/2015 van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) van 25 november 2015, waarbij een derde, krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43), toegang is verleend tot het rapport van de klinische studie „Ataluren (PTC124) PTC124-GD-007-DMD” inzake een onderzoek naar de werkzaamheid en de veiligheid in fase 2 B van Ataluren bij personen met een nonsense mutatie bij de ziekte van Duchenne en Becker spierdystrofie, wordt opgeschort.

               2)

               Het EMA wordt gelast het in punt 1 vermelde rapport niet openbaar te maken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-282/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2006 — Italië/Commissie ( EOGFL — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Financiële correcties — Plattelandsontwikkeling — Bijstand aan noodlijdenden )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2006 — Italië/Commissie
   (Zaak T-282/04) (1)

   („EOGFL - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Financiële correcties - Plattelandsontwikkeling - Bijstand aan noodlijdenden”)
   (2006/C 331/76)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. De Bellis, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2004/457/EG van de Commissie van 29 april 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 202, p. 35), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Italiaanse Republiek zijn uitgesloten.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak C-113/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supreme Court — Ierland) — Donal Brady/Environmental Protection Agency (Milieu — Richtlijn 75/442/EEG — Drijfmest geproduceerd en opgeslagen in varkenshouderij in afwachting van overdracht ervan aan landbouwers voor gebruik als meststof op hun grond — Kwalificatie als „afvalstof” of als „bijproduct” — Voorwaarden — Bewijslast — Richtlijn 91/676/EEG — Niet-omzetting — Persoonlijke aansprakelijkheid van producent voor naleving door deze landbouwers van Unierecht op gebied van beheer van afvalstoffen en meststoffen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/23

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supreme Court — Ierland) — Donal Brady/Environmental Protection Agency
   (Zaak C-113/12) (1)

   (Milieu - Richtlijn 75/442/EEG - Drijfmest geproduceerd en opgeslagen in varkenshouderij in afwachting van overdracht ervan aan landbouwers voor gebruik als meststof op hun grond - Kwalificatie als „afvalstof” of als „bijproduct” - Voorwaarden - Bewijslast - Richtlijn 91/676/EEG - Niet-omzetting - Persoonlijke aansprakelijkheid van producent voor naleving door deze landbouwers van Unierecht op gebied van beheer van afvalstoffen en meststoffen)
   2013/C 344/38
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Donal Brady

      Verwerende partij: Environmental Protection Agency

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Begrip afvalstoffen — Door varkenshouder als meststof aan landbouwers geleverde varkensdrijfmest — Recht van een lidstaat om een persoonlijke aansprakelijkheid op te leggen aan de houder van dieren ingeval van niet-naleving, door de landbouwers die de drijfmest als meststof op hun gronden gebruiken, van het Unierecht inzake de controle van afvalstoffen

      Dictum

               1)

               Artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350/EG van de Commissie van 24 mei 1996, moet aldus worden uitgelegd dat drijfmest die wordt geproduceerd in een intensieve varkenshouderij en wordt opgeslagen in afwachting van de levering ervan aan landbouwers om door hen als meststof op hun gronden te worden gebruikt, geen „afvalstof” in de zin van deze bepaling, maar een bijproduct is indien de producent voornemens is deze drijfmest in een later stadium, in voor hem gunstige economische omstandigheden, op de markt te brengen, mits het hergebruik niet slechts mogelijk, maar zeker is, het geen voorafgaande bewerking vereist en het plaatsvindt als voortzetting van het productieproces. Het staat aan de nationale rechterlijke instanties om, rekening houdend met alle relevante omstandigheden van de hun voorgelegde situaties, na te gaan of aan deze criteria is voldaan.

               2)

               Het recht van de Unie staat er niet aan in de weg dat de last om te bewijzen dat is voldaan aan de criteria op grond waarvan een stof zoals drijfmest die wordt geproduceerd, opgeslagen en overgedragen in omstandigheden als die van het hoofdgeding, kan worden aangemerkt als een bijproduct, op de producent van deze drijfmest rust, mits daarmee geen afbreuk wordt gedaan aan de doeltreffendheid van dat recht en met name van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, en de naleving wordt verzekerd van de uit dat recht voortvloeiende verplichtingen, in het bijzonder de verplichting om de bepalingen van deze richtlijn niet toe te passen op stoffen die op grond van voormelde criteria volgens de rechtspraak van het Hof moeten worden beschouwd als bijproducten waarop de richtlijn niet van toepassing is.

               3)

               Artikel 2, lid 1, sub b-iii, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen niet in het recht van een lidstaat is omgezet, er niet van kan worden uitgegaan dat dierlijke mest die op een varkenshouderij in deze lidstaat is geproduceerd, vanwege het bestaan van laatstgenoemde richtlijn „onder andere voorschriften valt” in de zin van deze bepaling.

               4)

               Wanneer drijfmest die is geproduceerd door en in het bezit is van een varkenshouderij moet worden aangemerkt als „afvalstof” in de zin van artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 75/442, zoals gewijzigd bij beschikking 96/350:

                           —

                           moet artikel 8 van deze richtlijn aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat die houder onder welke voorwaarden dan ook het recht krijgt, zich te ontdoen van deze afvalstof door deze over te dragen aan een landbouwer die deze als meststof op zijn grond gebruikt, wanneer blijkt dat deze landbouwer niet beschikt over de in artikel 10 van deze richtlijn bedoelde vergunning en dat hij evenmin is vrijgesteld van het vereiste om over een dergelijke vergunning te beschikken en is geregistreerd in overeenstemming met het bepaalde in artikel 11 van de richtlijn, en

                           —

                           moeten de artikelen 8, 10 en 11 van deze richtlijn, in samenhang gelezen, aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staan dat aan de overdracht van deze afvalstof door die houder aan een landbouwer die haar als meststof op zijn grond gebruikt en beschikt over een in artikel 10 bedoelde vergunning dan wel is vrijgesteld van het vereiste om over een dergelijke vergunning te beschikken en is geregistreerd in overeenstemming met artikel 11, de voorwaarde wordt gesteld dat die houder aansprakelijk is voor de naleving door de andere landbouwer van de voorschriften die moeten worden toegepast bij de handelingen van nuttige toepassing die door deze landbouwer krachtens het Unierecht op het gebied van het beheer van afvalstoffen en meststoffen worden verricht.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Zaak C-153/99 P: Hogere voorziening, op 23 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 25 februari 1999 in gevoegde zaken T-282/97 en T-57/98 tussen A. Giannini en de Commissie van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
C 246/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.8.1999
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore, rue de
                                                                           l’Avenir 4, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van
                         van 11 mei 1999                                   het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (Vijfde kamer) van 28 mei 1998, W/Commissie (T-78/96
in zaak C-325/98 (verzoek van het Tribunal de grande                       en T-170/96, JurAmbt. blz. I-A-239 en II-745), strekkende tot
instance de Lille om een prejudiciële beslissing): P. Ans-                 vernietiging van dat arrest; andere partij bij de procedure:
    sens tegen Directeur des services fiscaux du Nord (1)                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                           J. Currall, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat), heeft het
                                                                           Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
      („Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                           kamerpresident, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-
                                                                           generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 10 juni
                          (1999/C 246/14)                                  1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              2) W wordt in de kosten verwezen.
In zaak C-325/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunal de              (1) PB C 299 van 26.9.1998.
grande instance de Lille (Frankrijk), in het aldaar aanhangig
geding tussen P. Anssens en Directeur des services fiscaux du
Nord, betreffende de uitlegging van artikel 95 EG-Verdrag
(thans, na wijziging, artikel 90 EG), heeft het Hof, samengesteld
als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,
J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,
G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en
M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: G. Cos-
mas; griffier: R. Grass, op 11 mei 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           Hogere voorziening, op 23 april 1999 ingesteld door
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Het verzoek om een prejudiciële beslissing, bij vonnis van 7 augustus      arrest, op 25 februari 1999 in gevoegde zaken T-282/97
1998 ingediend door het Tribunal de grande instance de Lille, is niet      en T-57/98 tussen A. Giannini en de Commissie van de
ontvankelijk.                                                                       Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
(1) PB C 378 van 5.12.1998.
                                                                                (Zaak C-153/99 P)
                                                                                (1999/C 246/16)
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 23 april 1999 hogere voorziening ingesteld door Commis-
                           (Eerste kamer)                                  sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                           G. Valsesia, juridisch hoofdadviseur, en J. Currall, juridisch
                         van 10 juni 1999                                  adviseur, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat te Brussel,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
in zaak C-304/98 P: W tegen Commissie van de Europese                      Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op 25 februa-
                       Gemeenschappen (1)                                  ri 1999 in gevoegde zaken T-282/97 en T-57/98 tussen A.
                                                                           Giannini en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(„Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling — Dienstbelang —                      Gemeenschappen (Vierde kamer).
Dienstfout — Aansprakelijkheid van instelling — Hogere
voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk
                           ongegrond is”)                                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                          (1999/C 246/15)
                                                                           — de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver-
                                                                                klaren;
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           — het arrest van het Gerecht te vernietigen (1).
In zaak C-304/98 P, W, ambtenaar van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg, vertegen-
woordigd door G. Bouneou, advocaat te Luxemburg, domicilie                 — de verzoeker in eerste aanleg te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 28.8.1999              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/9
Middelen en voornaamste argumenten                                   Middelen en voornaamste argumenten
Dwaling ten aanzien van het recht wat het misbruik van               Het Gerecht heeft bepaalde feiten onjuist gekwalificeerd, en is
bevoegdheid en de schending van artikel 176 EG-Verdrag               aldus uitgegaan van een onjuist uitgangspunt, wat ertoe heeft
(thans artikel 233 EG) betreft: de Commissie stelt, dat het          geleid dat het de klachttermijn op onregelmatige wijze heeft
loutere feit dat zij — ten gevolge van de aanvankelijke              beperkt en de rechten van de verdediging heeft geschonden.
nietigverklaring van de aanstelling van X — heeft besloten de        Het Gerecht heeft namelijk ten onrechte als klacht in de zin
kennisgeving van vacature in te trekken en te vervangen door         van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut gekwali-
een andere kennisgeving, op zichzelf niet kan volstaan als           ficeerd, een brief van de advocaat van rekwirant, waaruit
bewijs van een misbruik van bevoegdheid; zo niet zou sprake          duidelijk blijkt dat de betrokkene nog niet het besluit had
zijn van miskenning van artikel 176 EG-Verdrag zelf, en van          genomen een klacht in te dienen.
miskenning van de scheiding der machten die in het kader van
de Gemeenschap noodzakelijkerwijs dient te bestaan tussen de
uitvoerende en de rechterlijke macht. De ruime beoordelings-
bevoegdheid van het tot aanstelling bevoegd gezag bij de
vaststelling van de voorwaarden betreffende de toegang tot
een ambt met inachtneming van de behoeften van de dienst,
kan niet ter discussie worden gesteld, ook niet wanneer de
aanwervingsprocedure bij een arrest van de gemeenschapsrech-
ter gedeeltelijk nietig is verklaard. Het Gerecht zou slechts
hebben kunnen vaststellen dat de tekst van de nieuwe kennis-         Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Europees Parle-
geving van vacature arbitrair was, of zelfs een misbruik             ment tegen Société d’aménagement et d’équipement de la
vormde, wanneer het vooraf had vastgesteld dat de in de                   région de Strasbourg (SERS) en Stad Straatsburg
nieuwe kennisgeving van vacature verlangde kwalificaties niet
terzake dienend waren voor het betrokken ambt.                                               (Zaak C-167/99)
(1) PB C 160 van 5.6.1999, blz. 19.                                                           (1999/C 246/18)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 20 april 1999 beroep ingesteld tegen Société d’aménage-
                                                                     ment et d’équipement de la région de Strasbourg (SERS) en
                                                                     Stad Straatsburg door Europees Parlement, vertegenwoordigd
                                                                     door T. Millet, afdelingshoofd bij de juridische dienst, en
Hogere voorziening, op 26 april 1999 ingesteld door                  O. Caisou-Rousseau, lid van de juridische dienst, als gemachtig-
C. Politi tegen de beschikking, op 9 februari 1999 in zaak           den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het secre-
T-124/98 tussen C. Politi en Europese Stichting voor                 tariaat-generaal van het Europees Parlement, dienst post en
opleiding gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                 registratie, bâtiment Tour, kamer 017.
    van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
                       (Zaak C-154/99 P)                             Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
                         (1999/C 246/17)                             1. SERS wegens vertraging te veroordelen tot betaling van
                                                                         een boete vanaf 9 januari 1998, contractuele datum voor
                                                                         de voltooiing van gebouw IPE IV, tot en met 14 december
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         1998, de dag voorafgaand aan de datum van vaststelling
op 26 april 1999 hogere voorziening ingesteld door C. Politi,
                                                                         van de voltooiing van bedoeld gebouw, of subsidiair, SERS
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en
                                                                         wegens vertraging te veroordelen tot betaling van een
V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         boete vanaf de door het Hof vastgestelde contractuele
Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl, rue de Cessange 30,
                                                                         datum voor de voltooiing van het gebouw;
tegen de beschikking, op 9 februari 1999 in zaak T-124/98
tussen C. Politi en Europese Stichting voor opleiding gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-           2. ongegrond te verklaren de vertragingen vanaf 9 januari
schappen (Tweede kamer).                                                 1998, contractuele datum voor de voltooiing van gebouw
                                                                         IPE IV, en vast te stellen dat het Europees Parlement geen
                                                                         tussentijdse rente verschuldigd is vanaf die contractuele
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                           datum voor de voltooiing van gebouw IPE IV tot en met
                                                                         14 december 1998, de dag voorafgaand aan de datum van
— de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de                vaststelling van de voltooiing van bedoeld gebouw, of
     Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 9 februari               subsidiair, vast te stellen dat het Europees Parlement geen
     1999 in zaak T-124/98, C. Politi/Europese Stichting voor            tussentijdse rente verschuldigd is vanaf de door het Hof
     opleiding, te vernietigen;                                          vastgestelde contractuele datum voor de voltooiing van
                                                                         het gebouw;
— de zaak te verwijzen naar het Gerecht met het oog op de
     uitspraak over de door verzoeker ten gronde aangevoerde
     middelen;                                                       3. het advies van de verzoeningscommissie te vernietigen;
te beslissen over de kosten naar recht.                              4. verweersters te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-124/15: Beroep ingesteld op 18 maart 2015 — Unicorn/BHIM — Mercilink Equipment Leasing (UNICORN)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/30

         Beroep ingesteld op 18 maart 2015 — Unicorn/BHIM — Mercilink Equipment Leasing (UNICORN)
   (Zaak T-124/15)
   (2015/C 171/35)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Unicorn a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: L. Lorenc, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mercilink Equipment Leasing Ltd (Limassol, Cyprus)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk (Afbeelding van een eenhoorn) — gemeenschapsmerk nr. 11 014 743

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 13 januari 2015 in zaak R 149/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               het BHIM heeft de door verzoekster overgelegde bewijzen niet naar behoren in aanmerking genomen;

               —

               het BHIM heeft ten onrechte geoordeeld dat de oudere merken een goede reputatie hebben.


title: Zaak T-328/04: Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Günter Wilms tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/33

         Beroep, op 3 augustus 2004 ingesteld door Günter Wilms tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-328/04)
   (2004/C 273/64)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Günter Wilms, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M. van der Woude en V. Landes, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de lijst van bevorderde ambtenaren van 27 november 2003, voorzover verzoekers naam daarin niet is opgenomen, of, subsidiair, de lijst van meeste verdienstelijke ambtenaren van 13 november 2003, voorzover verzoeker daar niet op voorkomt, aangezien hem te weinig bijkomende voorrangspunten zijn toegekend;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst, dat op grond van artikel 6, lid 3, van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 van het Statuut is genomen en waarbij hem slechts één voorrangspunt van het directoraat-generaal en in het totaal slechts vier voorrangspunten in het kader van bevorderingsronde 2003 zijn toegekend;

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag, dat krachtens artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 is genomen en waarbij hem in het kader van bevorderingsronde 2003 geen enkel bijzonder voorrangspunt „Bevorderingscomité voor bijkomende activiteiten in het belang van de instelling” is toegekend;

               —

               nietig te verklaren het stilzwijgende besluit van het TABG waarbij het op 14 juli 2003 bij het Bevorderingscomité ingediende „bezwaar” van verzoeker betreffende de toekenning van voorrangspunten in het kader van de juridische dienst en voor bijkomende opdrachten, is afgewezen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker stelt dat het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst waarbij hem vier voorrangspunten zijn toegekend, een schending vormt van artikel 45 van het Statuut, artikel 6, lid 4, sub a, van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 van het Statuut, het beginsel dat ambtenaren in aanmerking komen voor een verdere carrière, en is aangetast door een kennelijke beoordelingsfout. Verzoeker beroept zich daarnaast op de schending van artikel 6, lid 3, sub a, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut en van het beginsel dat ambtenaren in aanmerking komen voor een verdere carrière, in samenhang met het beginsel van gelijke behandeling. In de derde plaats voert verzoeker misbruik van bevoegdheid aan.
   Voorts is volgens verzoeker het besluit van het TABG waarbij hem geen voorrangspunten voor bijkomende opdrachten zijn toegekend, onwettig, aangezien het een schending vormt van artikel 9, leden 1 en 2, alsmede van bijlage 1 bij de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende artikel 45 van het Statuut en van het beginsel van gelijke behandeling.
   Ten slotte beroept verzoeker zich op de onwettigheid van het besluit van het TABG waarbij hem geen bijkomende voorrangspunten zijn toegekend ingevolge zijn bezwaar bij het bevorderingscomité, nu dit besluit ontoereikend is gemotiveerd.


title: Zaak C-360/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bonn — Duitsland) — Pfleiderer AG/Bundeskartellamt (Mededinging — Administratieve procedure — In kader van nationaal clementieprogramma verstrekte documenten en inlichtingen — Eventuele schadelijke gevolgen van toegang door derden tot dergelijke documenten op werkzaamheid en goede werking van samenwerking tussen autoriteiten van Europees netwerk van mededingingsautoriteiten)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bonn — Duitsland) — Pfleiderer AG/Bundeskartellamt
   (Zaak C-360/09) (1)

   (Mededinging - Administratieve procedure - In kader van nationaal clementieprogramma verstrekte documenten en inlichtingen - Eventuele schadelijke gevolgen van toegang door derden tot dergelijke documenten op werkzaamheid en goede werking van samenwerking tussen autoriteiten van Europees netwerk van mededingingsautoriteiten)
   2011/C 232/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Bonn

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfleiderer AG

      Verwerende partij: Bundeskartellamt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Amtsgericht Bonn — Uitlegging van de kartelrechtelijke bepalingen van het gemeenschapsrecht, inzonderheid de artikelen 11 en 12 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1) en artikel 10, tweede alinea, EG juncto artikel 3, lid 1, sub g, EG — Documenten en gegevens die overeenkomstig een nationaal clementieprogramma aan de mededingingsautoriteiten van de lidstaten zijn verstrekt door ondernemingen die om clementie verzoeken — Mogelijke nadelige gevolgen van de toegang van derden tot dergelijke documenten voor de doeltreffendheid en de goede werking van de samenwerking tussen de autoriteiten die het Europese concurrentienetwerk vormen

      Dictum

   De bepalingen van het Unierecht inzake mededingingsregelingen, inzonderheid verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 101 VWEU en 102 VWEU, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzetten dat personen die als gevolg van een inbreuk op het mededingingsrecht van de Unie schade hebben geleden en schadevergoeding willen verkrijgen, toegang tot documenten over een clementieprocedure betreffende de inbreukmaker verkrijgen. Het staat evenwel aan de rechters van de lidstaten om op basis van hun nationaal recht te bepalen onder welke voorwaarden deze toegang moet worden toegestaan of geweigerd, waarbij zij de door het Unierecht beschermde belangen afwegen.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009.


title: Doorhaling van zaak C-426/99

text:
C 247/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.8.2000
              Doorhaling van zaak C-405/99 (1)                                     Doorhaling van zaak C-417/98 P (1)
                        (2000/C 247/43)                                                       (2000/C 247/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 april 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-405/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-417/98 P: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Primex Produkte
                                                                      Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse GmbH, Interporc
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Im- und Export GmbH.
                                                                      (1) PB C 1 van 4.1.1999.
              Doorhaling van zaak C-426/99 (1)
                        (2000/C 247/44)
                                                                                Doorhaling van zaak C-156/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                                (2000/C 247/48)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 april 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-426/99 (verzoek
van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële              De president van het Hof van Justitie van de Europese
beslissing): Connaught Laboratories Inc. tegen SmithKline             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
Beecham Pharma GmbH en SmithKline Beecham Biologicals                 doorhaling in het register gelast van zaak C-156/99: Commissie
Manufacturing SA.                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                             (1) PB C 226 van 7.8.1999.
              Doorhaling van zaak C-355/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-168/99 (1)
                        (2000/C 247/45)                                                       (2000/C 247/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 april 2000 de              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
doorhaling in het register gelast van zaak C-355/99: Commissie        11 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         168/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                      (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-412/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/99 (1)
                        (2000/C 247/46)
                                                                                (2000/C 247/50)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2000 de             De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
doorhaling in het register gelast van zaak C-412/99: Commissie        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.            15 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-229/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            tegen Franse Republiek.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak T-398/12: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2013 — Cosma Moden/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/81

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2013 — Cosma Moden/BHIM — s.Oliver Bernd Freier (COSMA)
   (Zaak T-398/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 225/179
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cosma Moden GmbH & Co. KG (Emsdetten, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Meyer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG (Rottendorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Körber en B. Bleifeld, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 juli 2012 (zaak R 2011/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Cosma Moden GmbH & Co. KG en s.Oliver Bernd Freier GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep worden verwezen in hun eigen kosten alsmede elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012.


title: Zaak C-611/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Ret i Glostrup (Denemarken) op 23 december 2014 — Anklagemyndigheden/Canal Digital Danmark A/S

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/18

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Ret i Glostrup (Denemarken) op 23 december 2014 — Anklagemyndigheden/Canal Digital Danmark A/S
      (Zaak C-611/14)
      (2015/C 073/25)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Retten i Glostrup

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Anklagemyndigheden

         Verwerende partij: Canal Digital Danmark A/S

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt enz. („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale regeling als § 3 van de Deense markedsføringslov, die misleidende handelspraktijken, met name bij uitnodigingen tot aankoop, verbiedt, maar noch in § 3 noch elders in de wet wijst op de beperkingen die volgen uit artikel 7, lid 1, van de richtlijn, krachtens welke ermee rekening moet worden gehouden of een handelspraktijk essentiële informatie welke de gemiddelde consument, naargelang de context, nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, weglaat, en uit artikel 7, lid 3, krachtens hetwelk ermee rekening moet worden gehouden of het gebruikte communicatiemedium beperkingen qua ruimte of tijd meebrengt?

                  2)

                  Moet artikel 6 van de richtlijn oneerlijke handelspraktijken aldus worden uitgelegd dat het — in situaties waarin een handelaar ervoor heeft gekozen om een totale prijs voor een lopend abonnement te geven zodat de consument zowel lopende maandelijkse kosten als lopende halfjaarlijkse kosten dient te betalen — als een misleidende praktijk wordt beschouwd indien de maandelijkse prijs in de handelspraktijk bijzonder in het oog springt, terwijl de zesmaandelijkse kosten volledig worden weggelaten of alleen worden gegeven op een minder in het oog springende wijze?

                  3)

                  Moet artikel 7 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het — in situaties waarin een handelaar ervoor heeft gekozen om een totale prijs voor een lopend abonnement te geven zodat de consument zowel de lopende maandelijkse kosten als de lopende halfjaarlijkse kosten dient te betalen — als misleidende omissie krachtens artikel 7 van de richtlijn wordt beschouwd indien de maandelijkse prijs in de handelspraktijk bijzonder in het oog springt, terwijl de zesmaandelijkse kosten volledig worden weggelaten of alleen worden gegeven op een minder in het oog springende wijze?

                  4)

                  Moet bij de beoordeling of een handelspraktijk in een situatie als in de tweede en de derde vraag misleidend is, ermee rekening worden gehouden dat daarbij

                              a.

                              de totale prijs voor het abonnement in de verbintenisperiode, waaronder de halfjaarlijkse kosten, worden gegeven,
                              en/of

                              b.

                              wordt geadverteerd en reclame gemaakt op internet, waar wordt verwezen naar de website van de handelaar, waaruit de halfjaarlijkse kosten en/of de totale abonnementsprijs inclusief de halfjaarlijkse kosten blijken?

                  5)

                  Moeten de tweede en de derde vraag anders worden beantwoord indien de marketing plaatsvindt in een televisiereclame?

                  6)

                  Somt artikel 7, lid 4, van de richtlijn volledig alle bij een uitnodiging tot aankoop essentiële informatie op?

                  7)

                  Indien de zesde vraag bevestigend moet worden beantwoord, sluit artikel 7, lid 4, van de richtlijn dan uit dat een uitnodiging tot aankoop — waarbij de voor het eerste jaar van het onderschreven abonnement (verbintenisperiode) door de consument te betalen totale prijs wordt gegeven — kan worden beschouwd als een misleidende handelspraktijk in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, of artikel 6 van de richtlijn indien bijvoorbeeld nadere informatie over bepaalde — maar niet alle — componenten van de prijs van het product worden gegeven?

         (1)  PB L 149, blz. 22.