title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 oktober 2000 in zaak T-27/00: Personeelscomité van de Europese Centrale Bank e.a. tegen Europese Centrale Bank (ECB) (Personeelsleden van Europese Centrale Bank — Administratieve circulaire — Beroepstermĳn — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
24.3.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 95/13
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                     semann, personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt,
                               AANLEG                                      M. van de Velde, personeelslid van de ECB, wonende te
                                                                           Usingen-Kransberg (Duitsland), M. C. Cerafogli, personeelslid
                      van 17 november 2000                                 van de ECB, wonende te Frankfurt am Main, vertegenwoordigd
                                                                           door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten te
in zaak T-200/99: A. Martinelli tegen Commissie van de                     Frankfurt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                 Europese Gemeenschappen (1)                               ten kantore van A. Schiltz, Association Luxembourgeoise des
                                                                           Employés de Banque et d’Assurance, Avenue Monterey 29,
(Ambtenaren — Ontbreken van beoordelingsrapport —                          tegen Europese Centrale Bank (ECB) (gemachtigden: C. Zilioli
Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid —                           en J. M. Fernándes-Martin), betreffende een krachtens ar-
Stilzwijgende afwijzing van verzoek, waartegen niet tijdig is              tikel 236 EG en artikel 36 van het Protocol betreffende de
opgekomen — Uitdrukkelijke bevestigende afwijzing —                        statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van
                                Schade)                                    de Europese Centrale Bank, ingesteld beroep tot nietigverkla-
                                                                           ring van administratieve circulaire nr. 11/98 van 12 november
                                                                           1998 tot regeling van het gebruik van Internet bij het Europese
                           (2001/C 95/24)
                                                                           Centrale Bank, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld
                                                                           als volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili en R. M. Moura-
                         (Procestaal: Italiaans)                           Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 24 oktober 2000 een
                                                                           beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-200/99, A. Martinelli, voormalig ambtenaar van de
                                                                           1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
München (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Marchesini,                  2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
advocaat bij de Corte suprema di cassazione, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de                     (1) PB C 135 van 13.5.2000.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot vergoeding van de
morele schade die verzoeker zou hebben geleden als gevolg
van het ontbreken van beoordelingsrapporten over de referen-
tieperioden 1993-1995 en 1995-1997, heeft het Gerecht
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
17 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het                                       RECHT VAN EERSTE AANLEG
dictum luidt als volgt:
                                                                                van 19 oktober 2000
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                           in zaak T-141/00 R, Laboratoires pharmaceutiques Tren-
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         ker SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
(1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                           (Procedure in kort geding — intrekking van de vergunningen
                                                                           voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor
                                                                           menselijk gebruik die de stof „amfepramone” bevatten —
                                                                           Richtlijn 75/319/EEG — Spoedeisendheid — Afweging van
                                                                                belangen)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                (2001/C 95/26)
                               AANLEG
                       van 24 oktober 2000                                                            (Procestaal: Frans)
in zaak T-27/00: Personeelscomité van de Europese Cen-                     In zaak T-141/00 R, Laboratoires pharmaceutiques Trenker
   trale Bank e.a. tegen Europese Centrale Bank (ECB) (1)                  SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door X. Leurquin
                                                                           en L. Defalque, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
(Personeelsleden van Europese Centrale Bank — Administra-                  hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, advocaat
tieve circulaire — Beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid)                 aldaar, Val Sainte-Croix 7, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägen-
                           (2001/C 95/25)                                  baur), betreffende een verzoek om opschorting van de tenuit-
                                                                           voerlegging van de beschikking van de Commissie van 9 maart
                                                                           2000 inzake de intrekking van de vergunningen voor het in
                          (Procestaal: Engels)                             de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
                                                                           die „amfepramone” bevatten [C(2000)453], heeft de president
In zaak T-27/00, Personeelcomité van de Europese Centrale                  van het Gerecht op 19 oktober 2000 een beschikking gegeven
Bank, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), J. Prie-                 waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-474/14: Beroep ingesteld op 25 juni 2014 — Cesáreo Martín-Sanz e.a./Commissie

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/48

         Beroep ingesteld op 25 juni 2014 — Cesáreo Martín-Sanz e.a./Commissie
   (Zaak T-474/14)
   2014/C 261/76
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cesáreo Martín-Sanz, SA Transportes (Madrid, Spanje), Transportes y Servicios de Minería, SA (Madrid, Spanje), Inauto, Industrias del Automóvil, SA (Madrid), Premium Quality Investments, SL (Madrid) en Naviera Ispaster, AIE (Madrid) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak T-726/15: Beroep ingesteld op 15 december 2015 — Blaž Jamnik en Blaž/Parlement

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/45

         Beroep ingesteld op 15 december 2015 — Blaž Jamnik en Blaž/Parlement
   (Zaak T-726/15)
   (2016/C 098/60)
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partijen: Jožica Blaž Jamnik (Ljubljana, Slovenië) en Brina Blaž (Ljubljana) (vertegenwoordiger: D. Mihevc, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de selectie van de inschrijver in procedure INLO.AO-2013-051-LUX-UGIMBI-06 onrechtmatig te verklaren;

               —

               de selectie van die inschrijver nietig te verklaren;

               —

               hen te selecteren als beste inschrijver;

               —

               subsidiair, hun 3 852 384,60 EUR aan schadevergoeding toe te kennen voor het geval dat zij in procedure INLO.AO-2013-051-LUX-UGIMBI-06 niet als beste inschrijver worden geselecteerd;

               —

               hun proceskosten te vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 113 van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (1)

               De beste inschrijver is gekozen in strijd met artikel 113 van voornoemde verordening, aangezien de vooraf vastgestelde criteria die in het bestek zijn opgenomen, niet zijn nageleefd.

               2.

               Tweede middel: onrechtmatige selectieprocedure
               De projecten, grafische documenten en statistische berekeningen die verzoeksters bij hun offerte hadden gevoegd, zijn niet onderzocht, aangezien het bureau te Ljubljana die bescheiden niet met het oog op een besluit naar Luxemburg heeft verstuurd.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).


title: Verkiezing van de kamerpresidenten

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/1

         Verkiezing van de kamerpresidenten
   (2006/C 326/03)
   De rechters van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben in een vergadering op 9 oktober 2006 overeenkomstig artikel 10, lid 1, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heren Jann, Timmermans, Rosas en Lenaerts gekozen tot president van respectievelijk de Eerste, de Tweede, de Derde en de Vierde kamer van vijf rechters, voor een periode van drie jaar eindigend op 6 oktober 2009.
   De rechters van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben in een vergadering op 12 oktober 2006 overeenkomstig artikel 10, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering de heren Schintgen, Kūris, Klučka en Juhász gekozen tot president van respectievelijk de Vijfde, de Zesde, de Zevende en de Achtste kamer van drie rechters, voor een periode van een jaar eindigend op 6 oktober 2007.


title: Zaak T-520/11: Arrest van het Gerecht van 28 februari 2014 — Genebre/BHIM — General Electric (GE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk GE — Ouder nationaal woordmerk GE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/27

         Arrest van het Gerecht van 28 februari 2014 — Genebre/BHIM — General Electric (GE)
   (Zaak T-520/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk GE - Ouder nationaal woordmerk GE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 112/35
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Genebre, SA (Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Pellisé Urquiza, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: General Electric Company (Schenectady, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Malynicz, barrister, vervolgens E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 26 juli 2011 (zaak R 20/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen General Electric Company en Genebre SA.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Genebre SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


title: Zaak C-238/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal administratif — Luxemburg) — Maria do Céu Bragança Linares Verruga, Jacinto Manuel Sousa Verruga, André Angelo Linares Verruga/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Gelijke behandeling — Sociale voordelen — Verordening (EU) nr. 492/2011 — Artikel 7, lid 2 — Studiefinanciering voor hoger onderwijs — Voorwaarde voor de niet in de betrokken lidstaat wonende studenten dat zij kinderen zijn van werknemers die in deze lidstaat in loondienst of als zelfstandige hebben gewerkt gedurende een ononderbroken periode van ten minste vijf jaar — Indirecte discriminatie — Rechtvaardiging — Doelstelling bestaande in het verhogen van het aantal ingezetenen met een hogeronderwijsdiploma — Passend karakter — Evenredigheid]

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal administratif — Luxemburg) — Maria do Céu Bragança Linares Verruga, Jacinto Manuel Sousa Verruga, André Angelo Linares Verruga/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche
   (Zaak C-238/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Gelijke behandeling - Sociale voordelen - Verordening (EU) nr. 492/2011 - Artikel 7, lid 2 - Studiefinanciering voor hoger onderwijs - Voorwaarde voor de niet in de betrokken lidstaat wonende studenten dat zij kinderen zijn van werknemers die in deze lidstaat in loondienst of als zelfstandige hebben gewerkt gedurende een ononderbroken periode van ten minste vijf jaar - Indirecte discriminatie - Rechtvaardiging - Doelstelling bestaande in het verhogen van het aantal ingezetenen met een hogeronderwijsdiploma - Passend karakter - Evenredigheid])
   (2017/C 046/04)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Maria do Céu Bragança Linares Verruga, Jacinto Manuel Sousa Verruga, André Angelo Linares Verruga

      Verwerende partij: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche

      Dictum

   Artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat, als aan de orde in het hoofdgeding, die, teneinde het aantal ingezetenen met een hogeronderwijsdiploma te vergroten, de toekenning van studiefinanciering voor hoger onderwijs aan niet-ingezeten studenten afhankelijk stelt van de voorwaarde dat ten minste één van de ouders van deze student op het tijdstip van de aanvraag van de studiefinanciering gedurende een ononderbroken periode van ten minste vijf jaar in deze lidstaat heeft gewerkt, terwijl een dergelijke voorwaarde niet wordt gesteld ten aanzien van studenten die op het grondgebied van deze lidstaat wonen.

      (1)  PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak T-268/99: Beroep, op 15 november 1999 ingesteld door Fédération Nationale d'Agriculture Biologique des Régions de France (FNAB) e.a. tegen Raad van de Europese Unie

text:
8.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 102/27
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                    VAN EERSTE AANLEG
                    van 16 december 1999                                — vast te stellen dat de afwijking waarin artikel 1, sub 7, van
                                                                            verordening nr. 1804/1999 van de Raad voorziet, naar
in zaak T-153/99, L. Simonella tegen Commissie van de                       haar aard van de rest kan worden losgekoppeld, en die
                Europese Gemeenschappen (1)                                 afwijking nietig te verklaren;
(Ambtenaar — Weigering van bevordering — Beroep tot                     — de Raad in alle kosten en uitgaven te verwijzen.
nietigverklaring en tot schadevergoeding — Kennelijke
                     niet-ontvankelijkheid)
                         (2000/C 102/54)                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Verzoekers in deze zaak zijn door het Franse Ministerie
In zaak T-153/99, L. Simonella, ambtenaar van de Commissie              van Landbouw erkende beroepsorganisaties die de regionale
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Howald                       groeperingen van biolandbouwers verenigen om de belangen
(Groothertogdom Luxemburg), vertegenwoordigd door                       van deze landbouwers te vertegenwoordigen en te verdedigen
R. Grasso, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebben-             en de biologische landbouw te bevorderen.
de ten kantore van laatstgenoemde, Rue Notre-Dame 35, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
C. Berardis-Kayser en A. Dal Ferro), betreffende een beroep             Het beroep is gericht tegen verordening (EG) nr. 1804/1999
tot, enerzijds, nietigverklaring van het stilzwijgend genomen           van de Raad van 19 juli 1999 waarbij verordening nr. 2092/91
besluit tot afwijzing van verzoekers op 25 november 1998                van de Raad inzake de biologische productiemethode en
ingeschreven klacht, en anderzijds, vergoeding van de materiële         aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en le-
en morele schade die verzoeker heeft geleden, heeft het Gerecht         vensmiddelen wordt aangevuld met betrekking tot de dierlijke
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, president,          productie, voorzover daarbij in artikel 5 van verordening
A. Potocki en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op            nr. 2092/91 een afwijking wordt ingevoegd op grond waarvan
16 december 1999 een beschikking gewezen waarvan het                    handelsmerken met een verwijzing naar biologische landbouw
dictum luidt als volgt:                                                 tot 1 juli 2006 mogen worden gehanteerd voor de aanduiding
                                                                        van producten die niet uit de biologische landbouw voortko-
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        men, mits duidelijk wordt vermeld, dat de producten niet
                                                                        overeenkomstig de biologische productiemethode, als om-
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         schreven in die verordening, zijn geproduceerd.
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                        Verzoekers stellen allereerst schending van de communautaire
                                                                        mededingingsregels; de betrokken afwijking zou ondernemin-
                                                                        gen die voedingsmiddelen uit biologisch geteelde producten
                                                                        vervaardigen, rechtstreeks benadelen door aan ondernemingen
                                                                        die geen gebruik maken van producten van dit type landbouw,
Beroep, op 15 november 1999 ingesteld door Fédération                   toe te staan handelsmerken te hanteren waarin naar de
Nationale d’Agriculture Biologique des Régions de France                biologische productiemethode wordt verwezen.
       (FNAB) e.a. tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-268/99)                                Voorts maakt de verwarring die het nieuwe artikel 5 van
                                                                        verordening nr. 2092/91 bij de consument schept, inbreuk op
                         (2000/C 102/55)                                het in artikel 3, sub t, van het Verdrag geformuleerde beginsel
                                                                        van bescherming van de consument. Volgens verzoekers maakt
                                                                        de doorsnee consument immers geen onderscheid tussen
                         (Procestaal: Frans)                            producten met een vermelding die naar de biologische produc-
                                                                        tiemethode verwijst, en producten die daadwerkelijk biologisch
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               zijn geteeld. Het hanteren van deze merken voor producten
schappen is op 15 november 1999 beroep tegen Raad van de                die geenszins volgens de biologische productiemethode zijn
Europese Unie ingesteld door Fédération Nationale d’Agricul-            geteeld, creëert ontegenzeglijk verwarring bij de consument.
ture Biologique des régions de France (FNAB), Syndicat
européen des Transformateurs et Distributeurs de Produits de
l’Agriculture Biologique (SETRAB), beide gevestigd te Parijs, en        Verzoekers stellen ook:
SARL Est Distribution Biogam, gevestigd te Château-Salins
(Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Hatton en D. Leer-
makers, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende                — schending van een wezenlijk vormvoorschrift: de Raad
te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Place du                       heeft nagelaten het Parlement te raadplegen over de
Théâtre 5.                                                                  omstreden afwijking;
 ---pagebreak--- C 102/28               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.4.2000
— schending van richtlijn 89/104/EEG van 21 december                   Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Telefon
     1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der            & Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie
     lidstaten, en van richtlijn 84/450/EEG van 10 september           binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
     1984 betreffende misleidende reclame;                                                             len)
— schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel
                                                                                (Zaak T-357/99)
     van bescherming van het gewettigd vertrouwen, het even-
     redigheidsbeginsel, het non-discriminatiebeginsel en het
     subsidiariteitsbeginsel.                                                                   (2000/C 102/57)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 22 december 1999 beroep tegen Bureau voor
                                                                       harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                       modellen) ingesteld door Telefon & Buch VerlagsgmbH, te
Beroep, op 10 december 1999 ingesteld door Kuwait                      Perchtoldsdorf (Oostenrijk), vertegenwoordigd door H. G. Zei-
Petroleum (Nederland) B.V. tegen Commissie van de                      ner en B. Heaman-Dunn van Zeiner & Zeiner, advocaten te
                   Europese Gemeenschappen                             Wenen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Fei-
                                                                       der van Beghin, Feider, Allen & Overy, Rue Ch. Martel 56-58.
                         (Zaak T-354/99)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (2000/C 102/56)
                                                                       — de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                      (Procestaal: Nederlands)                             ken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 1999 op
                                                                           beroep nr. R 352/1999-3 in dier voege te herzien, dat
                                                                           artikel 7, lid 1, sub b en c, van de merkenverordening zich
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  niet verzet tegen inschrijving van het gemeenschapsmerk
schappen is op 10 december 1999 beroep tegen Commissie                     UNIVERSALTELEFONBUCH, aanvraagnummer 455881,
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Kuwait                       subsidiair,
Petroleum (Nederland) B.V., te Rotterdam (Nederland), verte-
genwoordigd door P.S.R.F. Mathijsen, advocaat te Brussel.              — de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                                                                           ken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 1999 op
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        beroep nr. R 352/1999-3 te vernietigen;
a) de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
     (C(1999)2539 def) betreffende staatssteun van Nederland           — verweerder in de kosten te veroordelen.
     ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
     grensstreek met Duitsland (1) nietig te verklaren;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
b) de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.
                                                                       Betrokken merk:                Woordmerk „UNIVERSALTELE-
Middelen en voornaamste argumenten                                                                    FONBUCH”         —       aanvraag-
                                                                                nr. 455881
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                Waar of dienst:                waren en diensten van klasse 9
die in zaak T-242/99.                                                                                (o.m. bespeelde gegevensdragers),
                                                                                klasse 16 (o.m. drukwerken), klas-
                                                                                se 41 (o.m. uitgeverijdiensten) en
(1) PB L 280 van 30.10.99, blz. 87.                                                                   klasse 42 (o.m. diensten van een
                                                                                redacteur)
                                                                       Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
                                                                       bestreden beslissing:          de onderzoeker


title: Zaak C-180/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2013 door Vetrai 28 srl, voorheen Barovier & Toso Vetrerie Artistiche Riunite srl e a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-272/00, Barbini e.a./Europese Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/5

         Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2013 door Vetrai 28 srl, voorheen Barovier & Toso Vetrerie Artistiche Riunite srl e a. tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-272/00, Barbini e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-180/13 P)
   2013/C 207/07
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Vetrai 28 srl, voorheen Barovier & Toso Vetrerie Artistiche Riunite srl e a. (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veronese, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Alfredo Barbini srl e a., Italiaanse Republiek, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 29 januari 2013 in zaak T-272/00 vernietigen en/of herzien, met verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voeren rekwirantes aan dat er sprake is van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de beginselen die het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” heeft geformuleerd, ten eerste op het punt van de verplichting dat beschikkingen van de Commissie op het gebied van staatssteun moeten worden gemotiveerd, en, ten tweede, op het punt van de bewijslastverdeling wat de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU betreft.
   Met de beschikking waartegen de onderhavige hogere voorziening is gericht, heeft het Gerecht zich niet gehouden aan de uitspraak van het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” van 9 juni 2011, waarin is vastgesteld dat de beschikking van de Commissie „zelf alle wezenlijke gegevens [moet] bevatten om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd”. Hoewel de litigieuze beschikking niet de wezenlijke gegevens bevatte om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd, heeft het Gerecht geen enkele tekortkoming geconstateerd in de door de Commissie voor de vaststelling van de litigieuze beschikking gevolgde methode, hetgeen een onjuiste rechtsopvatting oplevert.
   Op basis van de door het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” geformuleerde beginselen staat het in het kader van de terugvordering aan de lidstaat — en dus niet aan de individuele begunstigde — om per geval te bewijzen dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU. In casu heeft de Commissie in de litigieuze beschikking echter verzuimd de „modaliteiten” van een dergelijke controle te verduidelijken. Daar de Italiaanse Republiek dus niet over de wezenlijke gegevens beschikte om in het kader van de terugvordering te bewijzen dat de aan de begunstigden toegekende voordelen staatssteun vormden, heeft zij — bij wet nr. 228 van 24 december 2012 (in artikel 1, leden 351 e.v.) besloten de bewijslast om te keren, in strijd met hetgeen in de communautaire rechtspraak is vastgesteld. Volgens de Italiaanse wetgever staat het, in het bijzonder, niet aan de staat, maar aan de individuele ondernemingen die de steun — in de vorm van een verlaging van de sociale bijdragen — hebben ontvangen, om te bewijzen dat de betrokken voordelen de mededinging niet vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloeden. Wordt dit bewijs niet geleverd, dan wordt verondersteld dat het toegekende voordeel de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden. Dit is kennelijk in strijd met de door het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” geformuleerde beginselen.


title: Zaak T-302/13: Beroep ingesteld op 28 mei 2013 — Nordex Holding/BHIM — Fontana Food (Taverna)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/21

         Beroep ingesteld op 28 mei 2013 — Nordex Holding/BHIM — Fontana Food (Taverna)
   (Zaak T-302/13)
   (2013/C 226/28)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nordex Holding A/S (Dronninglund, Denemarken) (vertegenwoordiger: M. Kleis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fontana Food AB (Tyresö, Zweden)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van 21 maart 2013 in zaak R 2608/2011-1;

               —

               vernietiging van beslissing 4891 C van de nietigheidsafdeling van 21 oktober 2011, die is genomen vóór de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk met het woordelement „Taverna” — gemeenschapsmerk nr. 5466909

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nietigheidsgronden van artikel 53, lid 1, sub a, en artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-279/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal — Verenigd Koninkrijk) — Fish Legal, Emily Shirley/The Information Commissioner, United Utilities Water plc, Yorkshire Water Services Ltd, Southern Water Services Ltd (Prejudiciële verwijzing — Verdrag van Aarhus — Richtlijn 2003/4/EG — Toegang van publiek tot milieu-informatie — Werkingssfeer — Begrip „overheidsinstantie” — Afvalwaterafvoer- en waterdistributiebedrijven — Privatisering van watersector in Engeland en Wales)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/13

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal — Verenigd Koninkrijk) — Fish Legal, Emily Shirley/The Information Commissioner, United Utilities Water plc, Yorkshire Water Services Ltd, Southern Water Services Ltd
   (Zaak C-279/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Aarhus - Richtlijn 2003/4/EG - Toegang van publiek tot milieu-informatie - Werkingssfeer - Begrip „overheidsinstantie” - Afvalwaterafvoer- en waterdistributiebedrijven - Privatisering van watersector in Engeland en Wales)
   2014/C 52/20
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fish Legal, Emily Shirley

      Verwerende partijen: The Information Commissioner, United Utilities Water plc, Yorkshire Water Services Ltd, Southern Water Services Ltd

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Administrative Appeals Chamber) — Verenigd Koninkrijk — Uitlegging van artikel 2, punt 2, sub a, b en c van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26) — Verplichting voor overheidsinstanties om milieu-informatie waarover zij beschikken aan elke aanvrager beschikbaar te stellen — Werkingssfeer — Begrip natuurlijke of rechtspersonen „die openbare bestuursfuncties naar nationaal recht uitoefenen”

      Dictum

               1)

               Teneinde te bepalen of entiteiten zoals United Utilities Water plc, Yorkshire Water Services Ltd en Southern Water Services Ltd kunnen worden aangemerkt als rechtspersonen die „openbare bestuursfuncties” naar nationaal recht uitoefenen in de zin van artikel 2, punt 2, sub b, van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad, moet worden onderzocht of deze entiteiten krachtens het op hen van toepassing zijnde nationale recht beschikken over bevoegdheden die verder gaan dan de bevoegdheden die voortvloeien uit de regels die in de betrekkingen tussen particulieren gelden.

               2)

               Ondernemingen die openbare diensten in verband met het milieu verrichten, zoals United Utilities Water plc, Yorkshire Water Services Ltd en Southern Water Services Ltd, staan onder toezicht van een in artikel 2, punt 2, sub a of b, van richtlijn 2003/4 bedoeld orgaan of persoon, en moeten dus op grond van artikel 2, punt 2, sub c, van deze richtlijn als „overheidsinstanties” worden aangemerkt, indien zij niet op daadwerkelijk autonome wijze bepalen hoe zij die diensten verrichten, aangezien een in artikel 2, punt 2, sub a of b, van diezelfde richtlijn bedoelde overheidsinstantie het optreden van die ondernemingen op het gebied van het milieu op beslissende wijze kan beïnvloeden.

               3)

               Artikel 2, punt 2, sub b, van richtlijn 2003/4 moet aldus worden uitgelegd dat een persoon die onder die bepaling valt, een overheidsinstantie uitmaakt met betrekking tot alle milieu-informatie waarover hij beschikt. Handelsondernemingen als United Utilities Water plc, Yorkshire Water Services Ltd en Southern Water Services Ltd, die slechts een overheidsinstantie in de zin van artikel 2, punt 2, sub c, van die richtlijn kunnen zijn voor zover zij bij het verrichten van openbare diensten op het gebied van het milieu onder toezicht staan van een in artikel 2, punt 2, sub a of b, van die richtlijn bedoeld orgaan of persoon, hoeven geen milieu-informatie te verstrekken waarvan vaststaat dat zij geen verband houdt met het verrichten van dergelijke diensten.

      (1)  PB C 250 van 18.8.2012.


title: Zaak C-85/13: Beroep ingesteld op 21 februari 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/9

         Beroep ingesteld op 21 februari 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-85/13)
   2013/C 147/16
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en L. Cimaglia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3 en/of artikel 4 en/of artikel 5 alsmede krachtens artikel 10 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40), door te hebben nagelaten

                           —

                           de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat voor de agglomeraties Bareggio, Cassano d’Adda, Melegnano, Mortara, Olona Nord, Olona Sud, Robecco sul Naviglio, San Giuliano Milanese Est, San Giuliano Milanese Ovest, Seveso Sud, Trezzano sul Naviglio, Turbigo en Vigevano (Lombardia), met meer dan 10 000 inwonerequivalenten, die stedelijk afvalwater lozen in ontvangende wateren die worden beschouwd als „kwetsbare gebieden” in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, zijn voorzien van opvangsystemen voor stedelijk afvalwater als bedoeld in artikel 3 van de richtlijn;

                           —

                           de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat voor de agglomeraties Pescasseroli (Abruzzo), Aviano Capoluogo, Cormons, Gradisca d’Isonzo, Grado, Pordenone/Porcia/Roveredo/Cordenons, Sacile (Friuli Venezia Giulia), Bareggio, Broni, Calco, Cassano d’Adda, Casteggio, Melegnano, Mortara, Orzinuovi, Rozzano, San Giuliano Milanese Ovest, Seveso Sud, Somma Lombardo, Trezzano sul Naviglio, Turbigo, Valle San Martino, Vigevano, Vimercate (Lombardia), Pesaro, Urbino (Marche), Alta Val Susa (Piemonte), Nuoro (Sardegna), Castellammare del Golfo I, Cinisi, Terrasini (Sicilia), Courmayeur (Valle d’Aosta) en Thiene (Veneto), met meer dan 10 000 inwonerequivalenten, stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG;

                           —

                           de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat voor de agglomeraties Pescasseroli (Abruzzo), Aviano Capoluogo, Cividale del Friuli, Codroipo/Sedegliano/Flaibano, Cormons, Gradisca d’Isonzo, Grado, Latisana Capoluogo, Pordenone/Porcia/Roveredo/Cordenons, Sacile, San Vito al Tagliamento, Udine (Friuli Venezia Giulia), Frosinone (Lazio), Francavilla Fontana, Monteiasi, Trinitapoli (Puglia), Dorgali, Nuoro, ZIR Villacidro (Sardegna) en Castellammare del Golfo I, Cinisi, Partinico, Terrasini en Trappeto (Sicilia), met meer dan 10 000 inwonerequivalenten, die stedelijk afvalwater lozen in ontvangende wateren die worden beschouwd als „kwetsbare gebieden” in de zin van richtlijn 91/271/EEG, stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt, vóór lozing wordt onderworpen aan een behandeling die verder gaat dan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn;

                           —

                           de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de ter naleving van de eisen van de artikelen 4 tot en met 7 van richtlijn 91/271/EEG gebouwde stedelijke waterzuiveringsinstallaties zodanig worden ontworpen, gebouwd, geëxploiteerd en onderhouden dat zij onder alle normale plaatselijke weersomstandigheden op bevredigende wijze kunnen blijven functioneren en dat bij het ontwerpen van de installaties met seizoenschommelingen in de belasting rekening wordt gehouden in de agglomeraties Pescasseroli (Abruzzo), Aviano Capoluogo, Cividale del Friuli, Codroipo/Sedegliano/Flaibano, Cormons, Gradisca d’Isonzo, Grado, Latisana Capoluogo, Pordenone/Porcia/Roveredo/Cordenons, Sacile, San Vito al Tagliamento, Udine (Friuli Venezia Giulia), Frosinone (Lazio), Bareggio, Broni, Calco, Cassano d’Adda, Casteggio, Melegnano, Mortara, Orzinuovi, Rozzano, San Giuliano Milanese Ovest, Seveso Sud, Somma Lombardo, Trezzano sul Naviglio, Turbigo, Valle San Martino, Vigevano, Vimercate (Lombardia), Pesaro, Urbino (Marche), Alta Val Susa (Piemonte), Francavilla Fontana, Monteiasi, Trinitapoli (Puglia), Dorgali, Nuoro, ZIR Villacidro (Sardegna), Castellammare del Golfo I, Cinisi, Partinico, Terrasini, Trappeto (Sicilia), Courmayeur (Valle d’Aosta) en Thiene (Veneto),

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verwijt de Commissie Italië dat richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater in verschillende delen van het Italiaanse grondgebied niet juist is uitgevoerd.
   Om te beginnen stelt de Commissie diverse inbreuken vast op artikel 3, dat in lid 1, tweede alinea, en lid 2, ervan bepaalt dat lidstaten ervoor moesten zorgen dat voor stedelijk afvalwater dat wordt geloosd in ontvangende wateren die worden beschouwd als „kwetsbare gebieden” in de zin van artikel 5, uiterlijk op 31 december 1998 alle agglomeraties met meer dan 10 000 inwonerequivalenten voorzien waren van een aan de eisen van bijlage I.A. voldoend opvangsysteem. In verschillende binnen de werkingssfeer van de betrokken bepalingen vallende agglomeraties van de regio Lombardia is die verplichting niet naar behoren nagekomen.
   Voorts moesten volgens artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG de lidstaten uiterlijk op 31 december 2000 voor alle lozingen van agglomeraties met meer dan 15 000 inwonerequivalenten, en uiterlijk op 31 december 2005 voor lozingen van agglomeraties met 10 000 tot 15 000 inwonerequivalenten, ervoor zorgen dat stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces in overeenstemming met de eisen van bijlage I.B. bij deze richtlijn wordt onderworpen. De Commissie heeft vastgesteld dat die bepalingen niet zijn nageleefd in een aantal agglomeraties van de regio’s Abruzzo, Friuli Venezia Giulia, Lombardia, Marche, Piemonte, Sardegna, Sicilia, Valle d’Aosta en Veneto.
   Vervolgens hadden de lidstaten volgens artikel 5, leden 2 en 3, van de richtlijn ervoor moeten zorgen dat stedelijk afvalwater dat in opvangsystemen terechtkomt vóór lozing in kwetsbare gebieden uiterlijk op 31 december 1998 voor alle lozingen van agglomeraties met meer dan 10 000 inwonerequivalenten aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling. De Commissie heeft vastgesteld dat die bepalingen niet zijn nageleefd in een aantal agglomeraties van de regio’s Abruzzo, Friuli Venezia Giulia, Lazio, Puglia, sardegna en Sicilia.
   De schending van de artikelen 4 en 5 van richtlijn 91/271/EEG gaat ten slotte gepaard met schending van artikel 10 van die richtlijn, volgens hetwelk de stedelijke waterzuiveringsinstallaties zodanig moeten worden ontworpen, gebouwd, geëxploiteerd en onderhouden dat zij onder alle normale plaatselijke weersomstandigheden op bevredigende wijze kunnen blijven functioneren.


title: Zaak T-686/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2016 door Daniele Possanzini tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juli 2016 in zaak F-68/15, Possanzini/Frontex

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/19

         Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2016 door Daniele Possanzini tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juli 2016 in zaak F-68/15, Possanzini/Frontex
   (Zaak T-686/16 P)
   (2016/C 428/22)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Daniele Possanzini (Pisa, Italië) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees grens- en kustwachtagentschap

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juli 2016 tot verwerping van het beroep te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               de andere partij in de procedure te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, bestaande in twee onderdelen, ontleend aan schending van artikel 11, leden 4, 5 en 6, van het besluit van de uitvoerend directeur van het Europees grens- en kustwachtagentschap („Frontex”) van 27 augustus 2009 tot vaststelling van de procedure voor de beoordeling van het personeel („besluit van 27 augustus 2009”), zoals uitgelegd in het licht van artikel 41, leden 1 en 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

                           —

                           Eerste onderdeel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken door het niet onderzoeken van het door de rekwirerende partij in eerste aanleg aangevoerde middel betreffende het ontbreken van een voorafgaand gesprek tussen de beoordelingsautoriteit en de beoordelaar.

                           —

                           Tweede middel, ontleend aan het feit dat de bestreden beschikking op een onjuiste rechtsopvatting berust doordat het ontbreken van een voorafgaand gesprek tussen de beoordelingsautoriteit en de beoordelaar niet ambtshalve is onderzocht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 2, lid 2, van het besluit van 27 augustus 2009 bestaande in de miskenning van het verschil in rol tussen de beoordelaar en de beoordelingsautoriteit zoals dat binnen Frontex is vastgesteld.


title: Zaak T-138/00: Beroep, op 23 mei 2000 ingesteld door Erpo Möbelwerk GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
12.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 233/29
A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51, tegen Europese             Beroep, op 23 mei 2000 ingesteld door Erpo Möbelwerk
Ombudsman (gemachtigde: G. Grill) en Europees Parlement                   GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
(gemachtigden: H. Krück en A. Caiola), betreffende een verzoek                     markt (merken, tekeningen en modellen)
om vast te stellen dat de ombudsman en, voor zoveel nodig,
het Parlement onrechtmatig hebben nagelaten een geval van
slecht bestuur bij de Commissie vast te stellen, heeft het                                      (Zaak T-138/00)
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
op 22 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                       (2000/C 233/55)
luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
      lijkheid.
                                                                                (Procestaal: Duits)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                               schappen is op 23 mei 2000 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                          modellen) ingesteld door Erpo Möbelwek GmbH, te Ertingen
                                                                          (BRD), vertegenwoordigd door S. v. Petersdorff-Campen van
                                                                          Von Rospatt, von der Osten, Pross, advocaten te Düsseldorf.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                                HET       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
               GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 24 mei 2000                                 —    beslissing nr. R 392/1999-3 van de derde kamer van
                                                                               beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt van 23 maart 2000 te vernietigen voorzo-
in zaak T-72/00 R: S. Skovmand tegen Commissie van de
                                                                               ver het het gedeelte betreft, waarin het beroep is verwor-
                   Europese Gemeenschappen
                                                                               pen;
(Procedure in kort geding — Ambtenaren — Nieuwe te-
werkstelling — Fumus boni iuris — Spoedeisendheid —                       —    verweerder in de kosten te veroordelen.
                                 Geen)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                          (2000/C 233/54)
                           (Procestaal: Frans)                            Betrokken merk:              woordmerk „DAS PRINZIP DER
In zaak T-72/00 R, S. Skovmand, ambtenaar van de Commissie                                             BEQUEMLICHKEIT ” — aanvraag-
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Boekarest                                                   nr. 806620
(Roemenië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo-
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
de Société de gestion fiduciaire S.à r.l., Rue Beck 2-4, tegen            Waar of dienst:              waren van de klassen 12 en 20
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                                                (o.a. middelen voor vervoer over
G. Valsesia en F. Clotuche-Duvieusart), betreffende een verzoek                                        land, meubelen)
strekkende tot het verkrijgen van voorlopige maatregelen,
toegang tot het dossier van het directiecomité van de buiten-             Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
landse dienst van de Commissie, of ten minste, overlegging                bestreden beslissing:        de onderzoeker
door de Commissie van alle rapporten, stukken en andere
documenten betreffende verzoeker, en tot opschorting van de
tenuitvoerlegging van het besluit van dat comité van 28 januari           Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,
2000 waarbij verzoeker bij het directoraat-generaal Interne                                                sub b, van verordening (EG)
markt te Brussel is tewerkgesteld, heeft de president van het                                              nr. 40/94
Gerecht op 24 mei 2000 een beschikking gegeven waarvan                                                 — schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub c, van verordening (EG)
het dictum luidt als volgt:
1)                                                                                nr. 40/94
2)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
      De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-683/15: Beroep ingesteld op 26 november 2015 — Freistaat Bayern/Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/81

         Beroep ingesteld op 26 november 2015 — Freistaat Bayern/Commissie
   (Zaak T-683/15)
   (2016/C 048/89)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Freistaat Bayern (vertegenwoordigers: U. Soltész en H. Weiß, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Artikel 1 van het bestreden besluit nietig verklaren voor zover hierin wordt vastgesteld dat Duitsland, voor de in Freistaat Bayern uitgevoerde melkkwaliteitstests, in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU aan de in Bayern betrokken melkveebedrijven staatssteun heeft verleend die sinds 1 januari 2007 onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               de artikelen 2 tot en met 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover hierin ten aanzien van de in Freistaat Bayern betrokken melkveebedrijven de terugvordering wordt bevolen van de staatssteun vermeerderd met rente;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het beroep vordert verzoekende partij gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C (2015) 6295 final van de Commissie van 18 september 2015 inzake de door Duitsland verleende staatssteun voor melkkwaliteitstests in het kader van de wet melk en vetten — SA.35484 (2013/C) (ex SA.35484 [2012/NN]).
   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 108, lid 2, VWEU, en van de artikelen 6, lid 1, en 24, lid 1, van verordening (EU) 2015/1589 (1)

               In het kader van het eerste middel wordt gesteld dat de beweerde staatssteun, uit de algemene begroting van het Land, niet het voorwerp was van het besluit tot inleiding van de procedure.

               2.

               Tweede middel: geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU
               Volgens verzoekende partij hebben de melkerijen in verband met de financiering van de melkkwaliteitstests geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1,VWEU ontvangen, omdat aan hen geen selectief voordeel werd verleend.

               3.

               Derde middel (subsidiair): geen schending van de kennisgevingsverplichting
               Verzoekende partij betoogt dat de maatregelen dienen te worden beschouwd als „bestaande steun”. De terugvordering schendt bijgevolg artikel 108, leden 1 en 3, VWEU en artikel 14 van verordening (EU) 2015/1589.

               4.

               Vierde middel (subsidiair): ten onrechte werd geweigerd de staatssteun overeenkomstig artikel 107, lid 3, VWEU verenigbaar met de interne markt te verklaren

               5.

               Vijfde middel (subsidiair): het gelasten van de terugvordering van de staatssteun maakt inbreuk op het beginsel van gewettigd vertrouwen

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB L 248, blz. 9).


title: Gevoegde zaken C-293/13 P en C-294/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 juni 2015 — Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-293/13 P), Europese Commissie/Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-294/13 P) (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese bananenmarkt — Coördinatie van de vaststelling van de referentieprijzen — Begrip „economische eenheid” tussen twee vennootschappen — Begrip „beslissende invloed” — Toerekenbaarheid van het gedrag van de ene vennootschap aan de andere vennootschap — Onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal — Bewijslast — Beginsel in dubio pro reo — Begrip „één enkele voortdurende inbreuk” — Begrip „onderling afgestemde feitelijke gedragingen” — Begrip „inbreuk met een mededingingsbeperkende strekking” — Ondernemingen die lid zijn van een kartel — Verstrekking van informatie aan de Commissie — Wettelijke verplichting — Omvang — Recht om niet te hoeven bijdragen tot zijn eigen beschuldiging — Interveniënte in eerste aanleg — Incidentele hogere voorziening — Ontvankelijkheid)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 juni 2015 — Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie, Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-293/13 P), Europese Commissie/Fresh Del Monte Produce, Inc., Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (C-294/13 P)
   (Gevoegde zaken C-293/13 P en C-294/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese bananenmarkt - Coördinatie van de vaststelling van de referentieprijzen - Begrip „economische eenheid” tussen twee vennootschappen - Begrip „beslissende invloed” - Toerekenbaarheid van het gedrag van de ene vennootschap aan de andere vennootschap - Onjuiste opvatting van het bewijsmateriaal - Bewijslast - Beginsel in dubio pro reo - Begrip „één enkele voortdurende inbreuk” - Begrip „onderling afgestemde feitelijke gedragingen” - Begrip „inbreuk met een mededingingsbeperkende strekking” - Ondernemingen die lid zijn van een kartel - Verstrekking van informatie aan de Commissie - Wettelijke verplichting - Omvang - Recht om niet te hoeven bijdragen tot zijn eigen beschuldiging - Interveniënte in eerste aanleg - Incidentele hogere voorziening - Ontvankelijkheid))
   (2015/C 279/04)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      (Zaak C-293/13 P)

      Rekwirante: Fresh Del Monte Produce, Inc., (vertegenwoordigers: B. Meyring, Rechtsanwalt en L. Suhr, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer en P. Van Nuffel, gemachtigden), Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, C. Humpe en S. Kon, solicitors)

      (Zaak C-294/13 P)

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer en P. Van Nuffel, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Fresh Del Monte Produce, Inc. (vertegenwoordigers: B. Meyring, Rechtsanwalt en L. Suhr, advocaat), Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: K. Smith, QC, C. Humpe en S. Kon, solicitors)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening in zaak C-293/13 P en de incidentele hogere voorzieningen in de zaken C-293/13 P en C-294/13 P worden afgewezen.

               2)

               Punt 1 van het dictum van het arrest Fresh Del Monte Produce/Commissie (T-587/08, EU:T:2013:129) wordt vernietigd.

               3)

               Het bedrag van de geldboete die is opgelegd bij artikel 2, onder c), van beschikking C(2008) 5955 van de Commissie van 15 oktober 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/39.188 — Bananen), wordt vastgesteld op 9 8 00  000 EUR.

               4)

               Fresh Del Monte Produce Inc. wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorzieningen in de zaken C-293/13 P en C-294/13 P en van haar incidentele hogere voorziening in zaak C-294/13 P, met uitzondering van die van Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG, die haar eigen kosten in verband met al deze procedures zal dragen.

               5)

               Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten van haar incidentele hogere voorzieningen in de zaken C-293/13 P en C-294/13 P.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-14/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Nickel Institute/Secretary of State for Work and Pensions (Milieu en bescherming van menselijke gezondheid — Richtlijn 67/548/EEG — Verordening (EG) nr. 1272/2008 — Indeling van nikkelcarbonaten, nikkelhydroxiden en groepen verschillende nikkelverbindingen als gevaarlijke stoffen — Geldigheid van richtlijnen 2008/58/EG en 2009/2/EG alsook van verordening (EG) nr. 790/2009 — Aanpassing van deze indelingen aan vooruitgang van techniek en wetenschap — Geldigheid — Methodes van beoordeling van intrinsieke eigenschappen van deze stoffen — Kennelijk onjuiste beoordeling — Rechtsgrondslag — Motiveringsplicht)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Nickel Institute/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-14/10) (1)

   (Milieu en bescherming van menselijke gezondheid - Richtlijn 67/548/EEG - Verordening (EG) nr. 1272/2008 - Indeling van nikkelcarbonaten, nikkelhydroxiden en groepen verschillende nikkelverbindingen als gevaarlijke stoffen - Geldigheid van richtlijnen 2008/58/EG en 2009/2/EG alsook van verordening (EG) nr. 790/2009 - Aanpassing van deze indelingen aan vooruitgang van techniek en wetenschap - Geldigheid - Methodes van beoordeling van intrinsieke eigenschappen van deze stoffen - Kennelijk onjuiste beoordeling - Rechtsgrondslag - Motiveringsplicht)
   2011/C 269/14
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nickel Institute

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Geldigheid van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1) en van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 235, blz. 1) wat betreft de herindeling van nikkelcarbonaten als kankerverwekkende stoffen — Ontoereikende beoordeling van de intrinsieke eigenschappen van de nikkelcarbonaten, gelet op de vereisten van bijlage VI van richtlijn 67/548/EEG

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten enerzijds van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen en van richtlijn 2009/2/EG van de Commissie van 15 januari 2009 tot eenendertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, alsook anderzijds van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang, voor zover deze richtlijnen en deze verordening stoffen als bepaalde nikkelcarbonaten, nikkelhydroxiden en groepen andere nikkelverbindingen in het hoofdgeding hebben ingedeeld als bij de mens kankerverwekkende stoffen van categorie 1, mutagene stoffen van categorie 3 en voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 2.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010.


title: Zaak C-678/11: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Artikel 56 VWEU en artikel 36 van de EER-Overeenkomst — Diensten die in Spanje worden aangeboden door in een andere lidstaat gevestigde pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen — Bedrijfspensioenregelingen — Verplichte aanwijzing van een in Spanje wonende of gevestigde fiscaal vertegenwoordiger — Beperkend karakter — Rechtvaardiging — Doeltreffendheid van de fiscale controles en strijd tegen belastingontwijking — Evenredigheid)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-678/11) (1)

   ((Niet-nakoming - Artikel 56 VWEU en artikel 36 van de EER-Overeenkomst - Diensten die in Spanje worden aangeboden door in een andere lidstaat gevestigde pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen - Bedrijfspensioenregelingen - Verplichte aanwijzing van een in Spanje wonende of gevestigde fiscaal vertegenwoordiger - Beperkend karakter - Rechtvaardiging - Doeltreffendheid van de fiscale controles en strijd tegen belastingontwijking - Evenredigheid))
   (2015/C 046/02)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en J.-S. Pilczer, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje heeft niet voldaan aan de krachtens artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen doordat het is overgegaan tot vaststelling van artikel 46, sub c, van Real Decreto Legislativo 1/2002, por el que se aprueba el texto refundido de la Ley de Regulación de los Planes y Fondos de Pensiones (koninklijk wetgevend decreet 1/2002 tot goedkeuring van de gecodificeerde tekst van de wet betreffende de pensioenregelingen en -fondsen) van 29 november 2002 en artikel 86, lid 1, van Real Decreto Legislativo 6/2004, por el que se aprueba el texto refundido de la Ley de ordenación y supervisión de los seguros privados (koninklijk wetgevend decreet 6/2004 tot goedkeuring van de gecodificeerde tekst van de wet op de ordening van en het toezicht op particuliere verzekeringen) van 29 oktober 2004, op grond van welke bepalingen in andere lidstaten dan het Koninkrijk Spanje gevestigde pensioenfondsen die in deze lidstaat bedrijfspensioenregelingen aanbieden, en verzekeringsmaatschappijen die in het kader van het vrij verrichten van diensten in Spanje actief zijn, een in deze lidstaat wonende of gevestigde fiscaal vertegenwoordiger moeten aanwijzen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, het Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak C-427/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/100/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/23

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-427/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2006/100/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 180/38
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en I. Chatzigiannis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: M. Michelogiannaki, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië (PB L 363, blz. 141)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/100/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vrije verkeer van personen, in verband met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 2 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken C-456/01 P en C-457/01 P: Henkel KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Driedimensionale vormen van was- of afwasmiddeltabletten — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in de gevoegde zaken C-456/01 P en C-457/01 P: Henkel KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Driedimensionale vormen van was- of afwasmiddeltabletten - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen)
   (2004/C 118/26)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-456/01 P en C-457/01 P, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf (Duitsland) (gemachtigde: C. Osterrieth), betreffende twee hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001, Henkel/BHIM (Rood-wit rechthoekig tablet) (T-335/99, Jurispr. blz. II-2581), en Henkel/BHIM (Groen-wit rechthoekig tablet) (T-336/99, Jurispr. blz. II-2589), strekkende tot vernietiging van deze arresten, andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: D. Schennen en S. Laitinen), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Wijst de hogere voorzieningen af.

               2)

               Verwijst Henkel KGaA in de kosten.

      (1)  PB C 84 van 6.4.2002


title: Zaak C-455/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 oktober 2007 door Ente per le Ville vesuviane tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 18 juli 2007 in zaak T-189/02, Ente per le Ville vesuviane/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/28

         Hogere voorziening ingesteld op 9 oktober 2007 door Ente per le Ville vesuviane tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 18 juli 2007 in zaak T-189/02, Ente per le Ville vesuviane/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-455/07 P)
   (2007/C 297/46)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Ente per le Ville vesuviane (vertegenwoordiger: E. Soprano, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het bestreden arrest overeenkomstig de hieronder nader uiteengezette middelen gedeeltelijk te vernietigen en bijgevolg nietig te verklaren beschikking D(2002)810111, prot. 102504, van 13 maart 2002 van het Directoraat-generaal Regionaal beleid van de Europese Commissie, alsook, indien nodig en voor zover redelijk, memorandum nr. Gt/SF/MF D (01) 810542, prot. 109720, van 12 oktober 2001 van het Directoraat-generaal Regionaal beleid van de Commissie;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest overeenkomstig de hieronder nader uiteengezette middelen gedeeltelijk te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor afdoening volgens de aanduidingen die het Hof daartoe passend zal achten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure in eerste aanleg in zaak T-189/02.

         Middelen en voornaamste argumenten
   1)   Onjuiste rechtsopvatting, ontoereikend onderzoek en ontoereikende motivering met betrekking tot artikel 12 van verordening nr. 4254/88 (1), zoals gewijzigd.
   Het door rekwirante uitgevoerde en door het EFRO gefinancierde project vormde één geheel, zoals wordt bevestigd door zowel de bepalingen van de beschikking van de Commissie van 18 december 1986 houdende toekenning van de bijstand die in casu aan de orde is, als de voorschriften van artikel 12 van verordening (EEG) nr. 4254/88 van de Raad, zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening nr. 2083/93 van de Raad (2).
   Bijgevolg kon het betrokken project niet, zoals het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld, in meerdere functionele delen worden onderverdeeld, en derhalve bracht de schorsing uit hoofde van een gerechtelijke procedure van slechts één enkel deel van dit project, zoals uit het tijdschema voor de voltooiing ervan blijkt, noodzakelijkerwijs mee dat het bij het voornoemde artikel 12 ingevoerde voordeel tot het volledige bij de beschikking van 18 december 1986 gefinancierde project werd uitgebreid.
   2)   Onjuiste rechtsopvatting, ontoereikend onderzoek en schending van de rechten van de verdediging met betrekking tot artikel 4 van de beschikking van de Commissie van 18 december 1986.
   Anders dan in het bestreden arrest is geoordeeld, heeft Ente per le Ville vesuviane aan de hand van de stukken bewezen dat de werken die werden uitgevoerd aan de Villa Ruggiero (één van de drie villa's waarop het bij de beschikking van 18 december 1986 gefinancierde project betrekking had), uit hoofde van een gerechtelijke procedure waren geschorst van 1989 tot en met 1996, en dus, in tegenstelling tot hetgeen de Italiaanse nationale autoriteiten beweren, in 1992 geenszins volledig waren voltooid.
   In die context zou bijgevolg, zoals voor het Gerecht ook is aangevoerd, de deelneming van Ente aan de procedure die vóór de vaststelling van de in eerste aanleg bestreden handeling is beëindigd, ongetwijfeld beslissend zijn geweest, aangezien de Commissie — geconfronteerd met de hierboven genoemde bewijsstukken die rekwirante, zo nodig, zeer zeker zou hebben overgelegd — en rekening houdend met de ondeelbaarheid van het door deze laatste verwezenlijkte project, ongetwijfeld zou hebben erkend dat de in artikel 12 van de gewijzigde verordening nr. 4254/88 voorziene uitzondering van toepassing was op het project de quo, zonder dat er sprake was van enige mogelijkheid om de in 1986 verleende financiering voortijdig te beëindigen.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4254/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling — PB L 374, blz. 15.

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2083/93 van de Raad van 20 juli 1993 houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4254/88 tot vaststelling van toepassingsbepalingen voor Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling — PB L 193, blz. 34.


title: Zaak T-64/16: Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — Wieromiejczyk/EUIPO (Tasty Puff)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/39

         Beroep ingesteld op 15 februari 2016 — Wieromiejczyk/EUIPO (Tasty Puff)
   (Zaak T-64/16)
   (2016/C 111/47)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Michał Wieromiejczyk (Pabianice, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Tasty Puff” — Uniemerkaanvraag nr. 13 072 061

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 november 2015 in zaak R 3058/2014-5

      Conclusies

               —

               gegrondverklaring van het beroep;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               herziening van de bestreden beslissing door het EUIPO te gelasten het recht te verlenen op het merk „Tasty Puff”, nr. 13 072 061;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-160/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Raad van State) (Griekenland) op 8 mei 2009 — Ioannis Katsivardas — Nikolaos Tsitsikas O.E./Ypourgos Oikonomikon

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Raad van State) (Griekenland) op 8 mei 2009 — Ioannis Katsivardas — Nikolaos Tsitsikas O.E./Ypourgos Oikonomikon
   (Zaak C-160/09)
   2009/C 153/53
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vennootschap onder firma Ioannis Katsivardas — Nikolaos Tsitsikas O.E.

      Verwerende partij: Ypourgos Oikonomikon

      Prejudiciële vraag

   Kan een particulier (een ondernemer die bananen invoert uit Ecuador) die terugbetaling vordert van een binnenlandse verbruiksbelasting op de grond dat hij deze onverschuldigd heeft betaald, zich er voor de nationale rechter op beroepen dat een nationaal belastingvoorschrift (artikel 7 van wet nr. 1798/1988, zoals gewijzigd bij artikel 10 van wet nr. 1914/1990) in strijd is met artikel 4 van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de lidstaten van de Overeenkomst van Cartagena uit 1984, goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 1591/84 van de Raad van 4 juni 1984? (1)

      (1)  PB L 153 van 8.6.1984, blz. 1.


title: Zaak C-99/04: Beroep, op 26 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/29

         Beroep, op 26 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-99/04)
   (2004/C 94/64)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 februari 2004 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/80/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 18, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 27 november 2002 verstreken.

      (1)  PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1.


title: Zaak C-245/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Italië) — Nerea SpA/Regione Marche [Prejudiciële verwijzing — Staatssteun — Verordening (EG) nr. 800/2008 — Algemene groepsvrijstelling — Werkingssfeer — Artikel 1, lid 6, onder c) — Artikel 1, lid 7, onder c) — Begrip „onderneming in moeilijkheden” — Begrip „collectieve insolventieprocedure” — Onderneming die de begunstigde is van staatssteun uit hoofde van een regionaal operationeel programma van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en later is toegelaten tot een preventief akkoord met continuïteit van de bedrijfsvoering — Intrekking van de steun — Verplichting tot terugbetaling van het betaalde voorschot]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche — Italië) — Nerea SpA/Regione Marche
   (Zaak C-245/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Staatssteun - Verordening (EG) nr. 800/2008 - Algemene groepsvrijstelling - Werkingssfeer - Artikel 1, lid 6, onder c) - Artikel 1, lid 7, onder c) - Begrip „onderneming in moeilijkheden” - Begrip „collectieve insolventieprocedure” - Onderneming die de begunstigde is van staatssteun uit hoofde van een regionaal operationeel programma van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) en later is toegelaten tot een preventief akkoord met continuïteit van de bedrijfsvoering - Intrekking van de steun - Verplichting tot terugbetaling van het betaalde voorschot])
   (2017/C 283/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nerea SpA

      Verwerende partij: Regione Marche

      In tegenwoordigheid van: Banca del Mezzogiorno — Mediocredito Centrale SpA

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 7, onder c), van verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen [107 en 108 VWEU] met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard („de algemene groepsvrijstellingsverordening”), moet aldus worden uitgelegd dat het daarin genoemde begrip „collectieve insolventieprocedure” ziet op alle in het nationale recht voorziene collectieve insolventieprocedures van ondernemingen, ongeacht of die procedures ambtshalve door de administratieve of rechterlijke instanties van de lidstaten dan wel op initiatief van de betrokken onderneming worden ingeleid.

               2)

               Artikel 1, lid 7, onder c), van verordening nr. 800/2008 moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een onderneming volgens het nationale recht voldoet aan de voorwaarden om aan een collectieve insolventieprocedure te worden onderworpen, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om vast te stellen, voldoende is om te beletten dat aan deze onderneming krachtens die verordening staatssteun wordt verleend, dan wel om vast te stellen dat de steun, indien deze haar reeds is verleend, niet krachtens deze verordening had mogen worden verleend, indien op de datum waarop die steun werd verleend aan die voorwaarden was voldaan. Daarentegen kan steun die aan een onderneming is verleend met inachtneming van verordening nr. 800/2008, en met name van artikel 1, lid 6, daarvan, niet worden ingetrokken op de enkele grond dat die onderneming na de datum waarop deze steun aan haar werd verleend onderworpen is geweest aan een collectieve insolventieprocedure.

      (1)  PB C 279 van 1.8.2016.


title: Zaak T-321/07: Beroep ingesteld op 28 augustus 2007 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM — Applus Servicios Tecnológicos (A+)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/50

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2007 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM — Applus Servicios Tecnológicos (A+)
   (Zaak T-321/07)
   (2007/C 269/91)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Lufthansa AirPlus Servicekarten GbmH (Neu Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en T. Wittmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Applus Servicios Tecnológicos, S.L. (voorheen Agbar Automotive, S.L.) (Barcelona, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 7 juni 2007 in zaak R 310/2006-2 betreffende de oppositie op basis van gemeenschapsmerk „Airplus International” (nr. 2 335 693) tegen de aanvraag tot inschrijving van „A+” als gemeenschapsmerk (aanvraagnr. 2 933 356) te vernietigen;

               —

               de oppositie tegen de aanvraag tot inschrijving van „A+” als gemeenschapsmerk (aanvraagnr. 2 933 356) toe te wijzen en deze aanvraag af te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Applus Servicios Tecnológicos, S.L. (voorheen Agbar Automotive, S.L.)

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „A+” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 40, 41 en 42 — aanvraag nr. 2 933 356

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Lufthansa AirPlus Servicekarten GbmH

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „Airplus International” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1 en 5, en van de artikelen 73, 74 en 79 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad.
   Verzoekster voert aan dat de kamer van beroep noch de criteria inzake gelijkheid van waren en diensten noch de overeenstemming van de merken heeft beoordeeld. Evenmin heeft de kamer van beroep rekening gehouden met de bekendheid van het oudere merk. Verder is zij haar motiveringsplicht niet nagekomen. Bovendien heeft zij zich niet beperkt tot het onderzoek van de door partijen aangedragen onbetwiste feiten, bewijzen en argumenten. Tevens betoogt verzoekster dat haar recht op een eerlijk proces ernstig werd geschonden doordat het Bureau haar niet heeft ingelicht over de opvolging van de merkhouder door een andere onderneming. Ten slotte wordt betoogd dat de kamer van beroep de grenzen van haar bevoegdheid heeft overschreden door rekening te houden met argumenten die de merkhouder zonder geldige reden na de door het Bureau gestelde termijn heeft ingediend.


title: Zaak C-510/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 september 2016 — Carrefour Hypermarchés SAS, Fnac Paris, Fnac Direct, Relais Fnac, Codirep, Fnac Périphérie/Ministre des finances et des comptes publics

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 september 2016 — Carrefour Hypermarchés SAS, Fnac Paris, Fnac Direct, Relais Fnac, Codirep, Fnac Périphérie/Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-510/16)
   (2016/C 462/12)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Carrefour Hypermarchés SAS, Fnac Paris, Fnac Direct, Relais Fnac, Codirep, Fnac Périphérie

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een aanzienlijke toename van de opbrengst van de belastinginkomsten bestemd voor een steunregeling die wordt gefinancierd met daartoe bestemde middelen, in vergelijking met de aan de Europese Commissie verstrekte ramingen, een substantiële wijziging in de zin van artikel 88, lid 3, EG, thans artikel 108 VWEU, zodat een nieuwe aanmelding noodzakelijk is, wanneer een lidstaat de juridische wijzigingen die een substantiële weerslag op die regeling hebben, en met name die betreffende de financieringswijze van de regeling, op regelmatige wijze heeft aangemeld vóór de inwerkingtreding daarvan?

               2)

               Hoe moet in dat geval artikel 4 van verordening (EG) nr. 784/2004 van de Commissie (1) worden toegepast, op grond waarvan een verhoging van de voor een bestaande steunregeling oorspronkelijk voorziene middelen met meer dan 20 % een wijziging van die steunregeling vormt, en meer bepaald

                           a)

                           hoe verhoudt het zich tot de omstandigheid dat de verplichting tot aanmelding van een steunregeling zoals neergelegd in artikel 88, lid 3, EG, thans artikel 108 VWEU, vooraf moet worden vervuld?

                           b)

                           Indien bij overschrijding van de in artikel 4 van verordening (EG) nr. 784/2004 van de Commissie neergelegde drempel van 20 % van de oorspronkelijk voor een steunregeling voorziene middelen een nieuwe aanmelding noodzakelijk is, moet deze drempel dan worden beoordeeld op basis van het bedrag van de voor de steunregeling bestemde inkomsten, dan wel op basis van de daadwerkelijk aan de begunstigden toegekende uitgaven, zonder de bedragen waarmee een reserve wordt aangelegd of die aan de Staat worden afgedragen?

                           c)

                           Gesteld dat eerbiediging van die drempel van 20 % moet worden beoordeeld op basis van de aan de steunregeling bestede uitgaven, moet een dergelijke beoordeling dan worden verricht door het algemene bestedingsmaximum dat wordt vermeld in het goedkeuringsbesluit te vergelijken met de totale middelen die achteraf door het toewijzende orgaan aan de gehele steunregeling worden toegekend, dan wel door de maxima die voor elke in dat besluit geïdentificeerde categorie van steun zijn aangemeld, te vergelijken met de overeenkomstige begrotingspost van dat orgaan?

      (1)  Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-verdrag (PB 2004, L 140, blz. 1).


title: Zaak T-448/10: Beschikking van het Gerecht van 14 november 2011 — Apple/BHIM — Iphone Media (IPH IPHONE) ( „Gemeenschapsmerk — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/14

         Beschikking van het Gerecht van 14 november 2011 — Apple/BHIM — Iphone Media (IPH IPHONE)
   (Zaak T-448/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 13/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Apple, Inc. (Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Engelman, barrister, en J. Olsen, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Iphone Media, SA (Sevilla, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 juli 2010 (Zaak R 1084/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Apple, Inc. en Iphone Media, SA

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van verweerder dragen.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.