title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 15 oktober 1998 in zaak C-229/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming - Niet volledige uitvoering van Richtlijn 79/869/EEG)

text:
C 378/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.12.98
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen        stering en de analyse van het oppervlaktewater dat is
die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/69/EEG van            bestemd voor productie van drinkwater in de lidstaten (PB
de Commissie van 19 december 1994 tot eenentwintigste               L 271 van 29.10.1979, blz. 44), en, subsidiair, door de
aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richt-            Commissie niet onverwijld van die maatregelen in kennis
lijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing               te stellen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake          rusten krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver-
de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaar-             drag en artikel 13 van genoemde richtlijn junctis
lijke stoffen (PB L 381 van 31.12.1994, blz. 1), de krach-          artikel 395 en bijlage XXXVI van de Akte betreffende de
tens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is           toetredingsvoorwaarden van het Koninkrijk Spanje en de
nagekomen, heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld                Portugese Republiek en de aanpassingen van de Verdragen
als vlgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J. C.            (PB L 302 van 15.11.1985, blz. 23), heeft het Hof (Zesde
Moitinho de Almeida en J.-P. Puissochet, rechters; advo-            Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-
caat-generaal: P. LeÂger; griffier: R. Grass, op 6 oktober          president, G. Hirsch, G. F. Mancini, H. Ragnemalm en R.
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                Schintgen (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S.
volgt:                                                              Alber; griffier: R. Grass, op 15 oktober 1998 een arrest
                                                                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig       1. Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/69/EG van de                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
     Commissie van 19 december 1994 tot eenentwintigste                  zijn om te voldoen aan Richtlijn 79/869/EEG van de
     aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van                   Raad van 9 oktober 1979 inzake de meetmethodes en
     Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aan-                de frequentie van de bemonstering en de analyse van
     passing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-              het oppervlaktewater dat is bestemd voor productie
     lingen inzake de indeling, de verpakking en het ken-                van drinkwater in de lidstaten, is de Portugese Repu-
     merken van gevaarlijke stoffen, is het Koninkrijk Bel-              bliek de krachtens die richtlijn en de Akte betreffende
     gieÈ de krachtens artikel 2, eerste alinea, van die                 de toetredingsvoorwaarden van het Koninkrijk Spanje
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nageko-               en de Portugese Republiek en de aanpassingen van de
     men.                                                                Verdragen op haar rustende verplichtingen niet nage-
                                                                         komen.
2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
                                                                    2. De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 166 van 30.5.1998.
                                                                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
                   ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                      van 15 oktober 1998
                                                                                van 15 oktober 1998
in zaak C-229/97: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Portugese Republiek (1)                 in zaak C-268/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
(Niet-nakoming Ð Niet volledige uitvoering van Richtlijn
                          79/869/EEG)                                         (Niet-nakoming Ð Richtlijn 86/609/EEG)
                          (98/C 378/03)                                                      (98/C 378/04)
                     (Procestaal: Portugees)                                              (Procestaal: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                     de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-229/97, Commissie van de Europese Gemeen-                 In zaak C-268/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: F. de Sousa Fialho) tegen Portu-             schappen (gemachtigden: H. van Lier en L. Ström) tegen
gese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en J. Lopes              Koninkrijk BelgieÈ (gemachtigde: J. Devadder), betreffende
Fernandes), betreffende een verzoek aan het Hof om vast             een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat het
te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen de          Koninkrijk BelgieÈ, door niet binnen de gestelde termijn de
gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-       maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor het nako-
lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan             men van de verplichtingen die voortvloeien uit de
Richtlijn 79/869/EEG van de Raad van 9 oktober 1979                 artikelen 14 en 22 van Richtlijn 86/609/EEG van de Raad
inzake de meetmethodes en de frequentie van de bemon-               van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing


title: Zaak F-124/07: Beroep ingesteld op 23 oktober 2007 — Behmer/Parlement

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/56

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2007 — Behmer/Parlement
   (Zaak F-124/07)
   (2008/C 22/109)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Joachim Behmer (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van het Europees Parlement om verzoeker voor het jaar 2005 twee meritepunten toe te kennen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD 13 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van het Europees Parlement van de rang AD 12, beroept zich vooral op de onwettigheid van de besluiten van het TABG om hem, enerzijds, voor het jaar 2005 twee meritepunten toe te kennen en, anderzijds, in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD 13 te bevorderen.
   Hij stelt dat er sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling, schending van de motiveringsplicht, schending van punt I.6 van de uitvoeringsmaatregelen voor de toekenning van meritepunten en de bevordering alsmede schending van de algemene beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan en gelijke behandeling.
   Hij beroept zich in het bijzonder op schending van artikel 45 en artikel 110, lid 1, van het Ambtenarenstatuut, de exceptie van onwettigheid en schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen.
   Ten slotte stelt hij dat hij is gediscrimineerd wegens zijn werkzaamheden op het gebied van de personeelsvertegenwoordiging, hetgeen in strijd is met de artikelen 1 quinquies en 24 ter van het Statuut, met artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut en met artikel 17 van de kaderovereenkomst die het Europees Parlement en de vak- of beroepsorganisaties van het personeel van de instelling op 12 juli 1990 hebben gesloten.


title: Doorhaling van zaak C-137/03

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Doorhaling van zaak C-137/03 (1)

   (2004/C 94/102)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-137/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003


title: Zaak C-182/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Székesfehérvári Törvényszék (Hongarije) op 19 april 2012 — Gábor Fekete/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Középdunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Székesfehérvári Törvényszék (Hongarije) op 19 april 2012 — Gábor Fekete/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Középdunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-182/12)
   2012/C 217/10
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Székesfehérvári Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gábor Fekete

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Középdunántúli Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Prejudiciële vraag

   Volstaat het krachtens artikel 561, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 (1) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (hierna: „uitvoeringsverordening”) voor het gebruik voor particuliere doeleinden van een vervoermiddel dat de eigenaar van dit vervoermiddel, die buiten het douanegebied is gevestigd, daartoe machtiging verleent of is het gebruik voor particuliere doeleinden van een vervoermiddel alleen mogelijk in het kader van een arbeidsbetrekking, concreet wanneer (de eigenaar) zulks in de arbeidsovereenkomst bepaalt?

      (1)  PB L 253, blz. 1.


title: Zaak C-546/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/60/EG — Voorkoming van gebruik van financieel stelsel voor witwassen van geld en financiering van terrorisme — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/23

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-546/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/60/EG - Voorkoming van gebruik van financieel stelsel voor witwassen van geld en financiering van terrorisme - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 180/39
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en M. Sundén, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, is het Koninkrijk Zweden de krachtens artikel 45, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak T-555/11: Beroep ingesteld op 26 oktober 2011 — tesa/BHIM — Superquimica (tesa TACK)

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/21

         Beroep ingesteld op 26 oktober 2011 — tesa/BHIM — Superquimica (tesa TACK)
   (Zaak T-555/11)
   2012/C 6/38
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: tesa SE (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Schwab, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: La Superquimica, SA (L’Hospitalet de Llobregat, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 juli 2011 in zaak R 866/2010-1 alsook de beslissing van de oppositieafdeling in zaak nr. B 1301987 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „tesa TACK” voor waren van klasse 16 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6233506

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse merkinschrijving nr. 585323 van het woordmerk „TACK” voor waren van klasse 16, Spaanse merkinschrijving nr. 2515958 van het beeldmerk „TACK Ceys” voor waren van klasse 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep het bestaan van gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak C-46/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Schleswig Holsteinische Verwaltungsgericht — Duitsland) — Carmen Media Group Ltd/Land Schleswig-Holstein, Innenminister des Landes Schleswig-Holstein (Artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Houder van in Gibraltar verleende licentie die uitsluitend recht verleent om in buitenland sportweddenschappen in te zamelen — Publiek monopolie voor organisatie van sportweddenschappen binnen Land — Doel te voorkomen dat personen tot geldverkwisting door gokken worden aangespoord en gokverslaving te bestrijden — Evenredigheid — Beperkende maatregel die daadwerkelijk ertoe moet strekken gelegenheden tot gokken te verminderen en kansspelactiviteiten op samenhangende en stelselmatige wijze te beperken — Andere kansspelen die door particuliere ondernemingen kunnen worden aangeboden — Vergunningsprocedure — Discretionaire bevoegdheid van bevoegde autoriteit — Verbod om via internet kansspelen aan te bieden — Overgangsmaatregelen waarbij bepaalde marktdeelnemers tijdelijk recht wordt verleend om dergelijke spelen aan te bieden)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/8

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Schleswig Holsteinische Verwaltungsgericht — Duitsland) — Carmen Media Group Ltd/Land Schleswig-Holstein, Innenminister des Landes Schleswig-Holstein
      (Zaak C-46/08) (1)

      (Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Houder van in Gibraltar verleende licentie die uitsluitend recht verleent om in buitenland sportweddenschappen in te zamelen - Publiek monopolie voor organisatie van sportweddenschappen binnen Land - Doel te voorkomen dat personen tot geldverkwisting door gokken worden aangespoord en gokverslaving te bestrijden - Evenredigheid - Beperkende maatregel die daadwerkelijk ertoe moet strekken gelegenheden tot gokken te verminderen en kansspelactiviteiten op samenhangende en stelselmatige wijze te beperken - Andere kansspelen die door particuliere ondernemingen kunnen worden aangeboden - Vergunningsprocedure - Discretionaire bevoegdheid van bevoegde autoriteit - Verbod om via internet kansspelen aan te bieden - Overgangsmaatregelen waarbij bepaalde marktdeelnemers tijdelijk recht wordt verleend om dergelijke spelen aan te bieden)
      (2010/C 288/13)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Carmen Media Group Ltd

         Verwerende partijen: Land Schleswig-Holstein, Innenminister des Landes Schleswig-Holstein

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Schleswig-Holsteinisches Verwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 49 EG — Nationale regeling die een staatsmonopolie op de organisatie van sportweddenschappen en loterijen met een niet-gering verslavingsrisico instelt, de overheidsinstanties een discretionaire bevoegdheid verleent voor de toekenning van concessies voor de organisatie van andere kansspelen en de organisatie van kansspelen op internet verbiedt

         Dictum

                  1)

                  Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat een marktdeelnemer die via internet sportweddenschappen wenst aan te bieden in een andere lidstaat dan die waar hij is gevestigd, niet aan de werkingssfeer van deze bepaling wordt onttrokken door het loutere feit dat hij niet beschikt over een vergunning om dergelijke weddenschappen aan te bieden aan personen die zich bevinden op het grondgebied van de lidstaat waar hij is gevestigd, maar enkel over een vergunning om deze diensten aan te bieden aan personen buiten dat grondgebied.

                  2)

                  Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een regionaal publiek monopolie inzake sportweddenschappen en loterijen is ingevoerd om te voorkomen dat personen tot geldverkwisting door gokken worden aangespoord en om gokverslaving te bestrijden, en een nationale rechterlijke instantie tegelijkertijd vaststelt:

                              —

                              dat andere soorten kansspelen mogen worden geëxploiteerd door particuliere marktdeelnemers die over een vergunning beschikken, en

                              —

                              dat de bevoegde autoriteiten op het gebied van andere soorten kansspelen, waarvoor dit monopolie niet geldt en die bovendien een groter verslavingsrisico inhouden dan de spelen waarvoor dit monopolie geldt, een beleid voeren dat gericht is op een uitbreiding van het aanbod, waardoor de spelactiviteiten zich verder ontwikkelen en worden gestimuleerd, met name om de inkomsten daaruit te maximaliseren,

                        deze nationale rechterlijke instantie op wettige gronden tot de conclusie kan komen dat een dergelijk monopolie niet geschikt is om het doel waarvoor het is ingevoerd te verwezenlijken door ertoe bij te dragen dat de gelegenheden tot spelen worden verminderd en de activiteiten op dit gebied op samenhangende en stelselmatige wijze worden beperkt.
                  De omstandigheid dat de kansspelen waarvoor dit monopolie geldt en deze andere soorten kansspelen respectievelijk onder de bevoegdheid van de regionale autoriteiten en onder de bevoegdheid van de federale autoriteiten vallen, doet hier niet aan af.

                  3)

                  Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat wanneer in een lidstaat een stelsel van voorafgaande administratieve vergunningen voor het aanbieden van bepaalde soorten kansspelen wordt ingevoerd, een dergelijk stelsel, dat aan de door deze bepaling gegarandeerde vrijheid van dienstverrichting derogeert, slechts kan voldoen aan de in deze bepaling gestelde vereisten indien het gebaseerd is op objectieve criteria die niet-discriminerend en vooraf bekend zijn, zodat een grens wordt gesteld aan de uitoefening van de beoordelingsbevoegdheid van de nationale autoriteiten, opdat deze niet op willekeurige wijze zou kunnen worden gebruikt. Bovendien moet elke persoon die wordt geraakt door een restrictieve maatregel die op een dergelijke derogatie is gebaseerd, een effectief beroep in rechte kunnen instellen.

                  4)

                  Artikel 49 EG moet aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling die de organisatie van kansspelen via internet en de bemiddeling daarbij verbiedt om te voorkomen dat personen tot geldverkwisting door gokken worden aangespoord, gokverslaving te bestrijden en minderjarigen te beschermen, in beginsel geschikt kan worden geacht om dergelijke wettige doeleinden te verwezenlijken, ook al blijft het toegestaan om dergelijke spelen via traditionelere kanalen aan te bieden. De omstandigheid dat een dergelijk verbod gepaard gaat met een overgangsmaatregel zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, doet geen afbreuk aan de geschiktheid van dit verbod op dit punt.

         (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Zaak C-499/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 19 november 2008 — Ingeniørforeningen i Danmark, handelend voor Ole Andersen/Region Syddanmark

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret (Denemarken) op 19 november 2008 — Ingeniørforeningen i Danmark, handelend voor Ole Andersen/Region Syddanmark
   (Zaak C-499/08)
   (2009/C 19/31)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Vestre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ingeniørforeningen i Danmark, handelend voor Ole Andersen

      Verwerende partij: Region Syddanmark
   Prejudiciële vraag
   Moet het uit de artikelen 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad (1) voortvloeiende verbod van directe of indirecte discriminatie aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat een rechtsregeling handhaaft waarin is voorzien dat een werkgever, in geval van ontslag van een werknemer die gedurende 12, 15 of 18 jaar ononderbroken bij dezelfde onderneming in dienst is geweest, bij beëindiging van de arbeidsverhouding van de werknemer een vergoeding moet betalen ter hoogte van respectievelijk één, twee of drie maanden salaris, maar dat deze vergoeding niet moet worden betaald indien de werknemer bij beëindiging van de arbeidsverhouding recht heeft op een ouderdomspensioen uit een pensioenregeling waaraan de werkgever heeft bijgedragen?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak T-42/07: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Dow Chemical e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging — Geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk — Verzwarende omstandigheden” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/42

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Dow Chemical e.a./Commissie
   (Zaak T-42/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van butadieenrubber en van door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Toerekenbaarheid van inbreuk opleverende gedraging - Geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk - Verzwarende omstandigheden)
   2011/C 269/91
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: The Dow Chemical Company (Midland, Michigan, Verenigde Staten), Dow Deutschland Inc. (Schwalbach, Duitsland), Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH (Schwalbach) en Dow Europe GmbH (Horgen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Schroeder, P. Matthey en T. Graf en vervolgens D. Schroeder en T. Graf, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kellerbauer, V. Bottka en J. Samnadda en vervolgens M. Kellerbauer, V. Bottka en V. Di Bucci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber), voor zover deze betrekking heeft op The Dow Chemical Company, of, subsidiair, tot nietigverklaring, wat Dow Deutschland Inc. betreft, van artikel 1 van die beschikking of tot verlaging, wat alle verzoekende partijen betreft, van het bedrag van de aan hen opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1, sub b, van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber) wordt nietig verklaard voor zover daarin wordt aangenomen dat Dow Deutschland Inc. vanaf 1 juli 1996 tot 27 november 2001 in de plaats van vanaf 2 september 1996 tot 27 november 2001 aan de betrokken inbreuk heeft deelgenomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige

               3)

               Dow Chemical Company, Dow Deutschland, Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH en Dow Europe GmbH worden verwezen in hun eigen kosten en in negen tienden van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in een tiende van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-236/10: Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Asociación Española de Banca/Commissie

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/31

         Beroep ingesteld op 21 mei 2010 — Asociación Española de Banca/Commissie
   (Zaak T-236/10)
   2010/C 195/49
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asociación Española de Banca (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRILS”) elementen van staatssteun bevat;

               —

               subsidiair, artikel 1, lid 1, van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verkrijgingen van deelnemingen die de verwerving van controle inhouden;

               —

               subsidiair, artikel 4 van de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt bepaald dat het bevel tot terugvordering geldt voor verrichtingen van vóór de publicatie in het PBEU van de eindbeschikking waarop het onderhavige beroep betrekking heeft, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in casu aan de orde zijnde beschikking is dezelfde als die welke aan de orde is in de zaken T-219/10, Autogrill España/Commissie, T-221/10, IBERDROLA/Commissie en T-225/10, BANCO BILBAO VIZCAYA ARGENTARIA/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in het kader van die zaken zijn aangevoerd.


title: Zaak C-36/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/16

         Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2012 door Armando Álvarez, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie
   (Zaak C-36/12 P)
   2012/C 89/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Armando Álvarez, S.A. (vertegenwoordigers: E. Garayar Gutiérrez en M. Troncoso Ferrer, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 november 2011 in zaak T-78/06, Álvarez/Commissie, vernietigen en bijgevolg beschikking C(2005) 4634 definitief van 30 november 2005 in zaak COMP/F/38.354 nietig verklaren voor zover daarbij Armando Álvarez, S.A. aansprakelijk wordt gehouden;

               —

               de Commissie in de kosten in beide instanties verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

                     Primair middel
                  , ontleend aan een schending van het recht en een schending van de rechten van de verdediging bij de analyse van de toerekenbaarheid van de inbreuk aan rekwirante.
               Het Gerecht houdt Armando Álvares voor de inbreuk aansprakelijk als directe deelnemer aan het kartel, waarbij het niet alleen nieuwe gronden aanvoert, maar ook uitgaat van andere aansprakelijkheidsgronden dan die in de litigieuze beschikking. Daarnaast verwerpt het Gerecht de argumenten die in het verzoekschrift zijn aangevoerd om het vermoeden van de uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap van Armando Álvares over haar dochteronderneming te weerleggen. In de beschikking van de Commissie is echter geen sprake van een vermoeden van de uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap over haar dochteronderneming door rekwirante, zodat het niet aan haar staat om dit vermoeden te ontkrachten, nu de bewijslast geheel op de Commissie berust.
               Door aldus te handelen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de deelname aan de inbreuk en de toerekening daarvan, en ook rekwirantes rechten van verdediging geschonden.

               2)

                     Subsidiair middel
                  , ontleend aan een ontoereikende motivering ten aanzien van de argumenten dat Armando Álvares geen daadwerkelijke zeggenschap over ASPLA uitoefent.
               Subsidiair, mocht het betoog dat het gedrag in strijd met artikel 101 VWEU direct aan Armando Álvares kan worden toegerekend slagen en het vermoeden van de aansprakelijkheid in de verhouding tussen moeder en dochter toepassing vinden, quod non, heeft het Gerecht zich beperkt tot het oordeel dat de door Armando Álvares aangevoerde argumenten niet kunnen afdoen aan haar aansprakelijkheid, zonder de in het verzoekschrift aangevoerde stellingen daadwerkelijk te onderzoeken. Het arrest van het Gerecht is dan ook kennelijk ontoereikend gemotiveerd.


title: Zaak C-328/07: Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/28

         Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-328/07)
   (2007/C 211/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: W. Wils, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van Richtlijn 2004/48/EG in nationaal recht is op 29 april 2006 verstreken.

      (1)  PB L 157, blz. 45, met een rectificatie in PB L 195, blz. 16.


title: Zaak C-534/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 27 december 2006 — Industria Lavorazione Carni Ovine/Regione Lazio

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte Suprema di Cassazione (Italië) op 27 december 2006 — Industria Lavorazione Carni Ovine/Regione Lazio
   (Zaak C-534/06)
   (2007/C 42/35)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte Suprema di Cassazione (Italië)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Industria Lavorazione Carni Ovine

      Verwerende partij: Regione Lazio
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 13 van verordening (EEG) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart 1990 aldus worden uitgelegd dat geen financiering kan worden verstrekt in gevallen dat, hoewel het specifieke programma waarvoor de financiering is verkregen is uitgevoerd, naast de afzet en/of verwerking van producten afkomstig uit de Gemeenschap volgens plan, ook afzet en/of verwerking plaatsvindt van producten die niet afkomstig zijn uit de Gemeenschap? (1)

      (1)  PB L 91, blz. 1.


title: Zaak C-140/99: Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 174/2                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.6.1999
Luidt het antwoord op deze vraag anders, wanneer het product                omroepactiviteiten (1), en krachtens artikel 59 van het
door de in het betrokken derde land gevestigde koper aan een                Verdrag;
aan hem persoonlijk en economisch verbonden, eveneens in het
betrokken derde land gevestigde onderneming wordt verkocht,                 — door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelij-
alvorens het terug in de Gemeenschap wordt ingevoerd?                            ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                om volledig te voldoen aan artikel 22 van richtlijn
                                                                                89/522/EEG,
                                                                            — door te bepalen, dat afwijkende regels van die geldend
                                                                                voor de uitzending van programma’s bestemd voor het
                                                                                publiek in Frankrijk, toepasselijk zijn op de uitzending
Verzoek van het Sozialgericht Münster van 12 maart 1999                          per satelliet van programma’s in een vreemde taal op
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Bo-                       het gebied van de audiovisuele communicatie, en
rawitz en Landesversicherungsanstalt Westfalen. Andere
      partij bij de procedure: Bondsrepubliek Duitsland                     — door geen maatregelen te nemen om te verzekeren, dat
                                                                                televisie-omroepzenders die gebruik maken van een
                        (Zaak C-124/99)                                          niet door de Conseil supérieur de l’audiovisuel gecon-
                                                                                troleerde frequentie voldoen aan de voorschriften die
                        (1999/C 174/03)                                          voor de uitzending van programma’s bestemd voor het
                                                                                publiek in Frankrijk gelden,
Het Sozialgericht Münster (Tiende kamer) heeft bij beschikking              de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
van 12 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    krachtens richtlijn 89/522/EEG, in het bijzonder de artike-
Justitie op 14 april 1999, in het geding tussen C. Borawitz en              len 2, lid 1, en 22 en 25;
Landesversicherungsanstalt Westfalen; andere partij bij de
procedure: Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van           2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
„Is artikel 118, lid 2, sub a, SGB VI in strijd met het
gemeenschapsrecht, in het bijzonder met het beginsel van                De Commissie voert vijf bezwaren aan tegen de Franse regeling.
gelijke behandeling, voorzover daarbij bijbetalingen van pen-           De eerste twee betreffen Frankrijk als ontvangststaat en de
sioenen in het buitenland verder worden beperkt dan in het              overige als vestigingsstaat.
binnenland?”.
                                                                        In de eerste plaats vereist wet 86-1067 van 30 september 1986
                                                                        inzake de vrijheid van communicatie voor de doorgifte van
                                                                        televisie-uitzendingen op Frans grondgebied de sluiting van
                                                                        een overeenkomst met de Conseil supérieur de l’audiovisuel.
Beroep, op 20 april 1999 ingesteld door Commissie van                   Een dergelijk systeem van voorafgaande goedkeuring voor
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     televisie-uitzendingen die onder de bevoegdheid van een
                                                                        andere lidstaat vallen, is onverenigbaar met artikel 59 EG-
                        (Zaak C-140/99)                                 Verdrag of met artikel 2, lid 2, van de richtlijn, voorzover de
                                                                        overeenkomst betrekking heeft op onderwerpen die door de
                        (1999/C 174/04)                                 richtlijn zijn gecoördineerd.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              In de tweede plaats volgt uit artikel 4 van decreet 92-882
op 20 april 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                van 1 september 1992, dat uitvoering geeft aan sommige
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                bepalingen van voormelde wet, dat die bepalingen worden
woordigd door K. Banks, lid van de juridische dienst, als               toegepast op programma’s die vanuit Frankrijk worden uitge-
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                zonden, alsook, wat de doorgifte per kabel betreft, op de
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                         programma’s van omroepzenders die buiten Frankrijk uitzen-
                                                                        den teneinde de anders van toepassing zijnde regels te ontgaan.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        Het criterium waarop de Franse bevoegdheid wordt gesteund,
1. vast te stellen dat de Franse Republiek                              te weten „uitgezonden programma’s” is onvoldoende nauw-
                                                                        keurig; volgens de rechtspraak mag alleen een op de vestigings-
     — door het in stand houden van een stelsel van vooraf-             plaats van de omroepzender gebaseerd criterium worden
         gaande vergunning voor de doorgifte op Frans grond-            gebruikt. Bovendien verhindert deze bepaling het vestigen van
         gebied van televisie-uitzendingen uit andere lidstaten,        een omroepzender buiten Frankrijk en beperkt daarmee de
         waarbij een overeenkomst met de Conseil supérieur de           vrijheid van dienstverrichting.
         l’audiovisuel moet worden gesloten, en
     — door artikel van decreet 92-882 in stand te laten,               In de derde plaats is de uitvoering van artikel 22 van de
                                                                        richtlijn, inzake de bescherming van minderjarigen, onvolledig.
     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten             De Franse regeling dekt niet die televisie-omroepzenders die
     krachtens artikel 2, lid 2, van richtlijn 89/522/EEG van de        wel onder de Franse bevoegdheid vallen, maar die geen Frans
     Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie                 net (terrestrisch, kabel of satelliet) gebruiken. Bovendien zijn
     van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen          de maatregelen niet dwingend genoeg, aangezien zij slechts
     in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-               repressief zijn.
 ---pagebreak--- 19.6.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 174/3
In de vierde plaats bepaalt artikel 31, lid 3, van voormelde wet,      Middelen en voornaamste argumenten
dat in het bijzonder de voorschriften inzake reclame en
sponsoring niet gelden voor programma’s die uitsluitend                De Commissie voerde onder meer aan, dat niettegenstaande in
in een vreemde taal zonder Franse ondertiteling worden                 artikel 6, lid 3, sub e, van verordening (EEG) nr. 1558/91 (2)
uitgezonden. Hoewel deze uitzendingen onder de Franse                  wordt bepaald dat de aan de producent voor het basisproduct
bevoegdheid vallen, zijn daardoor de verplichtingen van de             te betalen minimumprijs de vervoerkosten niet omvat, de
richtlijn er niet op van toepassing. Niettemin is Frankrijk op         diensten van de Commissie hadden vastgesteld, dat de produ-
grond van artikel 2, lid 1, van de richtlijn verplicht toezicht op     centen een deel van die kosten (35 %) moesten betalen.
deze uitzendingen uit te oefenen.                                      Volgens de Commissie is dit in strijd met de bepalingen van de
                                                                       verordening omdat het neerkomt op een niet-achtneming van
In de vijfde plaats ontbreken uitvoeringsmaatregelen die ervoor        de minimumprijs die voor de geleverde basisproducten aan de
zorgen, dat de richtlijnbepalingen van toepassing zijn op              producent moet worden betaald.
omroepzenders die niet door de Conseil supérieur de l’audio-
visuel gecontroleerde frequenties gebruiken, maar waarvan de
uitzendingen wel voor het Franse publiek bestemd zijn.                 De nationale regeling betreffende de betaling van de tomaten
                                                                       en de desbetreffende vervoerkosten was, wat het omstreden
                                                                       seizoen 1996/1997 betreft, neergelegd in een interprofessione-
(1) PB L 298, blz. 23.                                                 le overeenkomst gesloten en goedgekeurd krachtens nationale
                                                                       wet nr. 88/1998, hetgeen de Commissie had moeten weten.
                                                                       De Italiaanse autoriteiten verduidelijkten, dat in die overeen-
                                                                       komst, gelet op het feit dat nagenoeg alle laadkisten voor
                                                                       tomaten eigendom waren van de verwerkingsbedrijven, de
Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Italiaanse Repu-               landbouwers maximaal 35 % van de aangetoonde kosten van
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   het volledige vervoer — dit is het overbrengen van de
                                                                       basisproducten van de oogstplaats naar het verwerkingsbedrijf
                        (Zaak C-146/99)                                (ten laste van dit laatste) — droegen ter dekking van hetzij de
                                                                       kosten van de korven en de bakken die aan slijtage onderhevig
                        (1999/C 174/05)                                zijn en dus moeten worden vervangen, hetzij van de verdeling
                                                                       van die laadkisten op de oogstplaatsen. De Italiaanse autoritei-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             ten beklemtonen bovendien, dat de minimumprijs voor het
op 21 april 1999 beroep tegen Commissie van de Europese                product steeds met volledige inachtneming van de communau-
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-             taire regeling is betaald, en dat indien de EOGFL dit had
genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan                 gevraagd, die praktijk aan het EOGFL zou zijn uiteengezet.
door D. Del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.                                                            (1) PB L 61 van 10.3.1999, blz. 34.
                                                                       (2) PB L 144 van 8.6.1991, blz. 31.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— nietig te verklaren beschikking 1999/186/EG van de
     Commissie van 3 februari 1999 (1) houdende weigering
     van communautaire financiering voor bepaalde uitgaven
     van de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
     Garantie (kennisgeving geschied onder nummer C(1999)                             Doorhaling van zaak C-334/98 (1)
     208), voorzover deze beschikking bij het bepalen van het
     totale bedrag van de door het Fonds ten laste genomen
     Italiaanse uitgaven ten detrimente van Italië financiële                                   (1999/C 174/06)
     correcties heeft verricht door een bedrag van
     7 421 939 820 LIT aan steun voor de verwerking van                De president van het Hof van Justitie van de Europese
     tomaten — onvolledige betaling van de vervoerkosten aan           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1999 de
     de tomatentelers — van financiering uit te sluiten (post          doorhaling in het register gelast van zaak C-334/98: Commis-
     4.6.8 van het syntheseverslag betreffende het begrotings-         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italië.
     jaar 1995);
— de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.             (1) PB C 327 van 24.10.1998.


title: Zaak C-53/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 februari 2011 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 november 2010 in zaak T-137/09, Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R 10)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/10

         Hogere voorziening ingesteld op 7 februari 2011 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 november 2010 in zaak T-137/09, Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R 10)
   (Zaak C-53/11 P)
   2011/C 152/17
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Nike International Ltd., Aurelio Muñoz Molina

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               een nieuw arrest over de grond van de zaak wijzen waarbij het beroep tegen de litigieuze beslissing wordt verworpen, dan wel de zaak naar het Gerecht verwijzen;

               —

               verzoekster [voor het Gerecht] verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   1)   Schending van regel 49 van de verordening tot uitvoering van de verordening inzake het gemeenschapsmerk
       (1)
      en van artikel 59 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk
       (2)

   De litigieuze beslissing is gebaseerd op regel 49, lid 1, van de verordening tot uitvoering van de verordening inzake het gemeenschapsmerk, gelezen in samenhang met het huidige artikel 59 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk. Het bestreden arrest maakt echter geen melding van regel 49, lid 1, van de uitvoeringsverordening en van artikel 59 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk en spreekt zich evenmin uit over de toepassing ervan in het concrete geval. Dit geeft blijkt van een onjuiste opvatting van het recht en vormt een motiveringsgebrek.
   2)   Schending van de richtsnoeren van het Bureau en van regel 49, lid 1, van de verordening tot uitvoering van de verordening inzake het gemeenschapsmerk

   De richtsnoeren van het BHIM zijn in het concrete geval niet van toepassing. Het bestreden arrest vermeldt echter twee keer dat de kamers van beroep de richtsnoeren van het BHIM moeten toepassen. Dit geeft blijk van een onjuiste opvatting van het recht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk. (PB L 303, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994 L 11, blz. 1).


title: Verzoek van 10 april 1995 van het Østre Landret om een prejudiciële beslissing in het geding tussen B. Jensen en Korn- og Foderstofkompagniet A/S en Landbrugsministeriet, EF-direktoratet (Zaak C-132/95)

text:
Nr. C 189/6           | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 7 . 95
Hogere voorziening, op 24 maart 1995 ingesteld door 1 . R.             Verzoek van 10 april 1995 van het 0stre Landret om een
Tremblay, 2. H. Kerstenberg en 3 . Syndicat des exploitants            prejudiciële beslissing in het geding tussen B. Jensen en
de lieux de loisirs ( SELL ) tegen het arrest, op 24 januari           Korn- og Foderstofkompagniet A/S en Landbrugsministe
1995 in zaak T-5/93 tussen R. Tremblay, F. Lucazeau en H.                                    riet, EF-direktoratet
Kerstenberg, ondersteund door Syndicat des exploitants de                                      ( Zaak C-132/95 )
lieux de loisiers ( SELL ), en de Commissie van de Europese
                                                                                95/C 189/12
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
          aanleg van de Europese Gemeenschappen
                          (Tweede Kamer )                              Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 10 april 1995 ,
                        ( Zaak C-91/95 P)                              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 april
                            ( 95/C 189/11 )                            1995 , in het geding tussen B. Jensen en Korn- og Foderstof
                                                                       kompagniet A/S en Landbrugsministeriet, het Hof van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
op 24 maart 1995 hogere voorziening ingesteld door 1 . R.              prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Tremblay, 2 . H. Kerstenberg en 3 . Syndicat des exploitants
de lieux de loisirs ( SELL ), vertegenwoordigd door C.                 — Vraag 1 :
Fourgoux, advocaat te Parijs en Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue                 Staat het Gemeenschapsrecht er in het algemeen aan in
Beatrix de Bourbon 4, tegen het arrest, op 24 januari 1995 in              de weg, dat een Lid-Staat een bedrag waarop een
zaak T-5/93 tussen R. Tremblay, F. Lucazeau en H.
                                                                           ontvanger van steun recht heeft krachtens een Gemeen
Kerstenberg, ondersteund door Syndicat des exploitants de                  schapsrechtelijke regeling verrekent met bedragen die de
lieux de loisiers ( SELL), en de Commissie van de Europese                 Lid-Staat te vorderen heeft ?
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
Kamer ).                                                               — Vraag 2a :
Verzoekers concluderen dat het den Hove behage :                           Is het voor de beantwoording van vraag 1 van belang,
                                                                           dat de steun krachtens het Gemeenschapsrecht wordt
1 , het gedeelte van het arrest van het Gerecht van                        voorgeschoten door de Lid-Staat, die slechts recht heeft
     24 januari 1995 te vernietigen, waarbij het beroep tot                op terugbetaling van toegekende steun voor zover de
     nietigverklaring van het gedeelte van de beschikking van              Gemeenschapsrechtelijke bepalingen inzake de 'uitbeta
     de Commissie van 12 november 1992, houdende
                                                                           ling zijn geëerbiedigd en die de met het beheer van de
     verwijzing van het dossier naar de nationale rechterlijke             steunregeling verbonden kosten voor zijn rekening moet
     instanties , is verworpen;                                            nemen ?
2 , krachtens de artikel 54 van ' s-Hofs Statuut
                                                                       — Vraag 2b :
     de beschikking van de Commissie van 12 december
     1994 nietig te verklaren, voorzover daarin de klacht                  Is het voor de beantwoording van vraag 1 van belang,
     wordt verworpen en naar de nationale rechterlijke                     dat ingevolge de voorschriften van de Lid-Staat op het
     instanties wordt verwezen ( ! );                                      gebied van schuldvergelijking, verrekening slechts moge
                                                                           lijk is in geval van wederkerig schuldenaarschap ?
     voor recht te verklaren :
     — dat de Commissie aan SACEM moet meedelen welke                  — Vraag 2c :
         punten van bezwaar onontkoombaar uit de conclu
         sies van het rapport van 7 november 1991 worden                   Is het voor de beantwoording van vraag 1 van betekenis ,
         afgeleid ;                                                        dat de Lid-Staat ten aanzien van bepaalde bedrijfs- en
                                                                           milieusteun een praktijk toepast volgens welke schuld
     — subsidiair, dat zij het onderzoek van het dossier moet              vergelijking mag plaatsvinden tot 20 % van deze over
                                                                           heidssteun ?
         hervatten op het punt waar zij het heeft gestaakt, met
         het oog op de mededeling van de punten van
         bezwaar, te zamen met het onderzoek van de
                                                                       — Vraag 2d :
         mededingingsregeling:
3 , de Commissie te verwijzen in de kosten.                                Is het voor de beantwoording van vraag 1 van belang,
                                                                           wat de rechtsgrondslag is van de staat waarmee verre
                                                                           kening plaatsvindt ?
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van het Gemeenschapsrecht.                                       In het bijzonder wordt gevraagd, of de Lid-Staten een
                                                                           ruimere bevoegdheid tot verrekening hebben, wanneer
(') Zaak T-5/93 ( PB nr . C 74 , van 25 . 3 . 1995 , blz . 10 ).           het bedrag waarmee verrekening plaatsvindt, of een deel
                                                                           hiervan, tot de eigen middelen van de Gemeenschap
                                                                           behoort .
 ---pagebreak--- 22 . 7 . 95            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 189/7
— Vraag 3 :                                                              Hogere voorziening, op 27 april 1995 ingesteld door
                                                                         Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties
    Indien de vragen 1 en 2a tot en met 2d aldus moeten                  in de Bouwnijverheid ( SPO) en 28 anderen tegen het arrest,
    worden beantwoord, dat schuldvergelijking in het alge               op 21 februari 1995 in zaak T-29/92 tussen enerzijds
    meen mogelijk is, of mogelijk is onder bepaalde voor                Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties
    waarden, wordt gevraagd of artikel 15 , lid 3 , van                  in de Bouwnijverheid ( SPO ) en 28 anderen en anderzijds de
    Verordening ( EEG ) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni              Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     1992 tot instelling van een steunregeling voor produ               door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    centen van bepaalde akkerbouwgewassen (*) aldus moet                                           Gemeenschappen
    worden uitgelegd, dat een Lid-Staat een nationaal                                            ( Zaak C-137/95 P)
    interventieorgaan niet mag opdragen, door de begun
    stigde te ontvangen steun te verrekenen met vorderingen                                         ( 95/C 189/14)
    van de staat, die anders zouden kunnen worden gebruikt               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    voor schuldvergelijking ?                                            op 27 april 1995 hogere voorziening ingesteld door Vereni
                                                                         ging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de
— Vraag 4 :                                                              Bouwnijverheid ( SPO ) en 28 anderen, vertegenwoordigd
                                                                         door Jhr Mr L. H. van Lennep, advocaat te 's-Gravenhage,
    Moet artikel 10, lid 1 , van Verordening ( EEG) nr. 1765/            en Mr E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam,
     92 van de Raad aldus worden uitgelegd, dat de                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
    betrokken bedragen onmiddellijk moeten worden uitbe                 Me L. Frieden, Avenue Guillaume 62, tegen het arrest, öp
    taald nadat het interventieorgaan de behandeling van de              21 februari 1995 in zaak T-29/92 tussen enerzijds Vereni
    aanvraag van de begunstigde heeft afgerond, of kan met               ging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de
    de uitbetaling worden gewacht totdat is onderzocht of                Bouwnijverheid ( SPO ) en 28 anderen en anderzijds de
    de staat op de begunstigde vorderingen heeft die de staat            Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
    wenst te verrekenen, mits de betaling maar vóór                      door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     31 december van het betrokken steunjaar plaatsvindt ?               Gemeenschappen.
                                                                         Appellanten concluderen dat het den Hove behage :
(!) PB nr . L 181 van 1 . 7. 1992 , blz . 12 .
                                                                         — het op 21 februari 1995 door het Gerecht van eerste
                                                                             aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak
                                                                             T-29/92 gewezen arrest ( 1 ) te vernietigen;
                                                                         — geheel, althans gedeeltelijk, nietig te verklaren Beschik
                                                                             king 92/204/EEG van de Commissie van 5 februari 1992
Verzoek van de Franse Cour de Cassation (chambre sociale )                   inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
van 28 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het                      EEG-Verdrag ( IV/3 1.572 en IV/32.571 — Bouwnijver
geding tussen de Caisse nationale d'assurance vieillesse des                 heid in Nederland );
        travailleurs salariés ( CNAVTS ) en E. Thibault                  — de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding
                        ( Zaak C-136/95 )                                    in beide instanties
                           ( 95/C 189/13 )                               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         — Schending en/of verkeerde toepassing van artikel 85 ,
De Franse Cour de Cassation (chambre sociale ) heeft bij                     lid 3 , artikel 173 en/of artikel 190 van het EG-Verdrag
beschikking van 28 maart 1995 , ingekomen ter griffie van                    en/of artikel 9 , lid 1 , van Verordening nr. 17/62 , althans
het Hof van Justitie op 28 april 1995 , in het geding tussen de              van algemeen geldende beginselen van Gemeenschaps
Caisse nationale d'assurance vieillesse des travailleurs sala               recht inzake motivering van (rechterlijke ) beslissingen,
riés ( CNAVTS ) en E. Thibault, het Hof van Justitie van de                  respectievelijk van de rechten van de verdediging,
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                         doordien het Gerecht heeft overwogen en beslist, zoals
                                                                             omschreven en neergelegd in . . . van zijn bestreden
                                                                             arrest,
Moeten de artikelen 1 , lid 1 , 2 , lid 1 , 5 , lid 1 en eventueel 2 ,
lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari                   een en ander ten onrechte ,
1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van                   aangezien het Gerecht, aldus overwegende en recht
gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van                    doende, bij de toetsing van de beoordeling door de
de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de                  Commissie van het ontheffingsverzoek van appellan
promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaar                        ten ,
den f 1 ) aldus worden uitgelegd, dat zij verbieden een vrouw
op grond van haar afwezigheid op het werk wegens                             a ) zijn toetsing van de rechtmatigheid van de beschik
zwangerschap het recht op beoordeling en bijgevolg een                             king van de Commissie heeft beperkt tot de beoor
promotiekans te onthouden ?                                                        deling van de regelingen door de Commissie in het
                                                                                licht van de tweede en derde ontheffingsvoorwaarde
                                                                                van artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag, zonder te
(M PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                                                                                hebben vastgesteld waarin de voordelen en doelstel
                                                                                lingen van de regelingen bestaan, en derhalve zonder
                                                                                de voor een beoordeling in het licht van de tweede en


title: Zaak C-255/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 27 mei 2014 — Robert Michal Chmielewski/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 27 mei 2014 — Robert Michal Chmielewski/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága
   (Zaak C-255/14)
   2014/C 303/15
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Robert Michal Chmielewski

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Vám- és Pénzügyőri Főigazgatósága

      Prejudiciële vragen

               1)

               Voldoet het bedrag van de administratieve geldboete waarin is voorzien door artikel 5/A van wet XLVIII van 2007 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten (1) (hierna: „nationale uitvoeringswet”), aan het vereiste van artikel 9, lid 1, van bovengenoemde verordening dat in het nationale recht vastgestelde sancties doeltreffend en afschrikkend zijn en tegelijkertijd evenredig (omissis) aan het verzuim en het nagestreefde doel?

               2)

               Is artikel 5/A van de nationale uitvoeringswet, wat het bedrag van de geldboeten betreft waarin het voorziet, in strijd met het verbod op (omissis) verkapte beperkingen van het vrije kapitaalverkeer zoals neergelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 65, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?

      (1)  PB L 309, blz. 9.


title: Zaak T-42/07: Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — Dow Chemical e.a./Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/47

         Beroep ingesteld op 16 februari 2007 — Dow Chemical e.a./Commissie
   (Zaak T-42/07)
   (2007/C 82/100)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: The Dow Chemical Company (Midland, Verenigde Staten van Amerika), Dow Deutschland Inc. (Schwalbach, Duitsland), Dow Deutschland Anlagengesellschaft mbH (Schwalbach, Duitsland), Dow Europe GmbH (Horgen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Schroeder, P. Matthey en T. Graf, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               The Dow Chemical Company concludeert dat het het Gerecht behage de beschikking nietig te verklaren voor zover zij haar betreft;

               —

               Dow Deutschland Inc. concludeert dat het het Gerecht behage artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat Dow Deutschland Inc. vanaf 1 juli 1996 inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 81 EG en 53 EER;

               —

               alle verzoeksters (en The Dow Chemical Company subsidiair) concluderen dat het het Gerecht behage hun geldboetes substantieel te verlagen;

               —

               alle verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage

                           —

                           de Commissie te bevelen de proceskosten en andere kosten en uitgaven van verzoeksters met betrekking tot deze zaak te betalen, alsmede de kosten die verzoeksters hebben gemaakt om een bankgarantie voor te leggen voor de geldboetes, hangende de beslissing van het Gerecht; en

                           —

                           elke andere maatregel te nemen die het Gerecht passend acht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen de gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 in zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en emulsie-styreenbutadieenrubber, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters, samen met andere ondernemingen, artikel 81 EG en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte hebben geschonden door afspraken te maken over richtprijzen voor de producten, door klanten te verdelen door middel van non-agressieovereenkomsten en door gevoelige commerciële informatie in verband met prijzen, concurrenten en klanten in de sectoren butadieenrubber en emulsie-styreenbutadieenrubber uit te wisselen.
   Tot staving van hun vordering voeren verzoeksters primair drie middelen aan:

               Met het eerste middel, dat uit drie onderdelen bestaat, voert The Dow Chemical Company (hierna: „TDCC”) aan dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting a) door op grond van de veronderstelling dat een 100 %-dochtervennootschap in wezen de instructies van de moedervennootschap volgt, vast te stellen dat TDCC inbreuk had gepleegd, zonder na te gaan of de moedervennootschap inderdaad een dergelijke bevoegdheid had uitgeoefend; b) door haar een geldboete op te leggen op grond dat zij haar verantwoordelijk acht voor de inbreuken die zijn begaan door haar dochtervennootschappen; en c) door geen gebruik te maken van haar discretionaire bevoegdheid om te besluiten om haar beschikking al dan niet tot TDCC te richten.

               Met het tweede middel betogen Dow Deutschland Inc. en TDCC dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van de feiten en van het recht bij de vaststelling van de duur van de deelname van Dow Deutschland Inc. aan de inbreuk door als aanvangsdatum van de inbreuk 1 juli 1996 te kiezen.

               Met het derde middel betogen verzoeksters dat de Commissie feitelijke en juridische onjuistheden heeft begaan bij de berekening van het basisbedrag van de hun opgelegde geldboetes. In het bijzonder zouden onjuistheden zijn begaan met betrekking tot de beoordeling van de ernst van de inbreuk, de verschillende behandeling die de Commissie toepaste op de basisbedragen, de vermenigvuldigingsfactor die de Commissie toepaste zodat de geldboetes voldoende afschrikkende werking zouden hebben en ten slotte met betrekking tot de verhoging van het basisbedrag van de geldboetes, gelet op de duur van de inbreuk.


title: Zaak C-167/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 28 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen — België) — Tuchtprocedure tegen Jean Devillers (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van Reglement voor de procesvoering van het Hof — Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen — Begrip „nationale rechterlijke instantie” in zin van artikel 267 VWEU — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/10

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 28 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen — België) — Tuchtprocedure tegen Jean Devillers
   (Zaak C-167/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van Reglement voor de procesvoering van het Hof - Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen - Begrip „nationale rechterlijke instantie” in zin van artikel 267 VWEU - Onbevoegdheid van Hof))
   2014/C 102/12
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen

      Partij in het hoofdgeding

   Jean Devillers

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) — Uitlegging van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97 (PB L 3, blz. 1) — Prejudicieel verzoek door beroepsorde — Begrip rechterlijke instantie in de zin van artikel 267 VWEU — Bevoegdheid van het Hof — Onvoldoende feitelijke en juridische elementen — Ontvankelijkheid van de vraag

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vraag die de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) bij beslissing van 23 maart 2013 heeft gesteld.

      (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Zaak T-111/04: Beroep, op 15 maart 2004 ingesteld door OJSC Bratsk Aluminium Plant tegen Raad van de Europese Unie

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/87

         Beroep, op 15 maart 2004 ingesteld door OJSC Bratsk Aluminium Plant tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-111/04)
   (2004/C 106/171)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 maart 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door OJSC Bratsk Aluminium Plant, gevestigd te Bratsk, Rusland, vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos, advocaat, en J. Branton, solicitor.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2229/2003 van de Raad van 22 december 2003 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland, voorzover de verordening op haar betrekking heeft;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden handeling, verordening (EG) nr. 2229/2003 van de Raad (1), werd een definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van silicium van oorsprong uit Rusland en werd als onderdeel daarvan een recht van 22,7 % op dergelijk silicium toegepast. Verzoekster, een Russische onderneming die silicium fabriceert, verzoekt om nietigverklaring van deze handeling.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat de Raad inbreuk heeft gemaakt op artikel 2, leden 8 en 9, van verordening nr. 384/96 (2), een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan en een wezenlijk vormvoorschrift heeft geschonden door niet te erkennen dat verzoekster en haar handelaar op de Britse Maagdeneilanden met elkaar verbonden zijn. Verder zijn haar rechten van de verdediging geschonden, aangezien de Raad geen extra controlebezoek heeft uitgevoerd in verband met die bewering. Ook heeft de Raad inbreuk gemaakt op artikel 18, lid 4, van verordening nr. 384/96 met de afwijzing van door haar verstrekte bewijzen. Voorts heeft de Raad artikel 20, lid 4, van verordening nr. 384/96 geschonden, nu hij de wezenlijke feiten en overwegingen op basis waarvan werd voorgesteld om definitieve maatregelen vast te stellen, niet naar behoren heeft uiteengezet. Ten slotte is in de bestreden verordening ten onrechte het standpunt ingenomen dat verzoeksters binnenlandse verkoop niet winstgevend was en is de dumping groter voorgesteld dan zij was, nu haar electriciteitskosten niet werden erkend en naar boven werden bijgesteld aan de hand van factoren die niet ter zake deden. Op grond daarvan stelt verzoekster schending van artikel 2, leden 5 en 6, sub b en c, van verordening nr. 384/96, een kennelijke beoordelingsfout en ontoereikende motivering.

      (1)  PB L 339 van 24 december 2003, blz. 3.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56 van 6 maart 1996, blz. 1).


title: Zaak T-233/08: Arrest van het Gerecht van 10 september 2010 — MPDV Mikrolab/BHIM (ROI ANALYZER) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ROI ANALYZER — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/34

      Arrest van het Gerecht van 10 september 2010 — MPDV Mikrolab/BHIM (ROI ANALYZER)
      (Zaak T-233/08) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ROI ANALYZER - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009))
      (2010/C 288/65)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (Mosbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Göpfert, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2008 (zaak R 1525/2006-4) inzake de inschrijving van het woordteken ROI ANALYZER als gemeenschapsmerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 223 van 30.08.2008.


title: Zaak F-84/15: Beroep ingesteld op 2 juni 2015 — ZZ/Raad

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/60

         Beroep ingesteld op 2 juni 2015 — ZZ/Raad
   (Zaak F-84/15)
   (2015/C 279/77)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2014 van de Raad van de Europese Unie niet naar de volgende rang (AD 12) te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2014 niet naar de rang AD 12 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-312/07: Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Dimos Peramatos/Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/29

         Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Dimos Peramatos/Commissie
   (Zaak T-312/07)
   (2007/C 283/53)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Dimos Peramatos (Perama, Griekenland) (vertegenwoordigers: G. Gerapetritis, P. Petropoulos, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden handeling nietig te verklaren zodat iedere verplichting van verzoekster tot teruggave van het betaalde in het kader van het programma LIFE97/ENV/GR/000380 ophoudt te bestaan, of, subsidiair, de bestreden handeling te wijzigen zodat moet worden betaald de som van 93 795,32 EUR, die — zoals de Commissie zelf erkent — overeenkomt met de boekhoudkundige waarde van de niet in aanmerking komende uitgaven;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster en de honoraria van haar procesgemachtigde.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Dit beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 7 december 2005 betreffende debetnota nr. 3240504536, aan de Gemeente Perama gericht voor de terugvordering van de financiële bijdrage die de Commissie heeft betaald in het kader van de subsidie welke aan die Gemeente is verleend bij beschikking C(97)/1997/29 def. van de Commissie, met het oog op tenuitvoerlegging door een deurwaarder aan verzoekster betekend op 17 mei 2007.
   Verzoekster beroept zich op dwaling omtrent de feiten en onjuiste uitlegging van de beschikking van de Commissie. Meer bepaald concludeert verzoekster dat haar verplichting beperkt was tot het planten van de bomen en zich in geen geval uitstrekte tot de zorg voor de verdere overleving ervan, aangezien een eventuele latere vernietiging niet aan de Gemeente kon worden verweten. Bijgevolg is zij van mening dat haar juridische verplichting in verband met het te leveren werk is vervallen en dat de terugvordering van verschuldigde bedragen onmogelijk was, behalve in de gevallen waarin de verleende steun niet voldeed aan de in de beschikking gestelde voorwaarden.
   Verzoekster betoogt ook dat de bestreden handeling in strijd is met algemene beginselen, namelijk het beginsel dat de handelingen van de gemeenschapsinstellingen met redenen moeten zijn omkleed en het beginsel van het gewettigd vertrouwen.


title: Beroep, op 19 september 1996 ingesteld door H. Batho tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-147/96)

text:
Nr . C 354/30         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23 . 11 . 96
digd door J.-N . Louis , T. Demaseure en A. Tornel,                  Beroep, op 19 september 1996 ingesteld door H. Batho
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Luxemburg bij Fiduciaire Myson S.ar.l ., rue de Cessange                                     ( Zaak T-147/96 )
30 .
                                                                                ( 96/C 354/60 )
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van het Hof van Justitie tot
     aanstelling van verzoekster als typiste in de rang C 4 ,
     voor zover zij daarbij is ingedeeld in de derde salaristrap     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     van deze rang;                                                  schappen is op 19 september 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door H.
                                                                     Batho , wonende te Kraainem ( België ), vertegenwoordigd
— verweerster te verwijzen in de kosten .                            door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te
                                                                     Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                     Fiduciaire Myson S.ar.l ., rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is ambtenaar van het Hof van Justitie, en komt           Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
op tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om
haar aan te stellen als ambtenaar op proef in de rang C 4 ,
salaristrap 3 .                                                      — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                          bevoegd gezag waarbij , na hernieuwd onderzoek van
                                                                          verzoekers positie als ambtenaar, zijn indeling in de rang
Aanvankelijk was zij door de verwerende instelling in dienst              A 7 wordt bevestigd ;
genomen als tijdelijk functionaris in de rang C 4; op 15 juli
 1993 werd zij bevorderd tot de rang C 3 , vierde salaristrap .
Aangezien zij op de lijst van geschikte kandidaten van               — verweerster in de kosten te verwijzen .
algemeen vergelijkend onderzoek EUR/C/22 was geplaatst,
werd zij uiteindelijk bij het bestreden besluit tot de proeftijd
toegelaten . Hoewel zij in haar ambt werd aangeworven ,              Middelen en voornaamste argumenten
werd zij niet tot ambtenaar op proef aangesteld in de rang
die zij vóór haar aanstelling had .
                                                                     Verzoeker betwist het besluit van het tot aanstelling
Tot staving van haar beroep voert verzoekster de onwettig           bevoegd gezag, houdende bevestiging van verzoekers inde
 heid aan van Verordening ( EEG, Euratom, EGKS ),                    ling in A 7 bij zijn aanstelling tot ambtenaar op proef, nadat
 nr. 3947/92 van de Raad, voorzover artikel 8 ervan bepaalt,         hij op de lijst van geschikte kandidaten van algemeen
 dat een tijdelijk functionaris in zijn rang tot ambtenaar moet      vergelijkend onderzoek COM/A/762 was geplaatst . Vóór
 worden benoemd om zijn salaristrap te kunnen behouden .             deze aanstelling had verzoeker als gedetacheerd nationaal
 Volgens haar heeft deze wijze van aanstelling tot gevolg:           ambtenaar, tijdelijk functionaris en hulpfunctionaris in
                                                                     dienst van de verwerende instelling gewerkt . In het kader
                                                                     van deze laatste functies was hij , gezien zijn beroepserva
 — dat tijdelijke functionarissen, die wegens hun verdien           ring, ingedeeld in A 5 , salaristrap 3 . Tegen zijn aanstelling in
     sten zijn bevorderd , ongunstig worden behandeld ten            A 7 had hij een eerste klacht ingediend, die het onderwerp
     opzichte van hun minder verdienstelijke collega 's , die        was van een definitief geworden uitdrukkelijk besluit tot
     wel hun salaristrapanciënniteit behouden;                       afwijzing. Na het arrest van het Gerecht van 5 oktober 1 995
                                                                      in de zaak T- 17/95 , Alexopoulou , diende hij een verzoek in
 — dat het beginsel van de aanspraak op een verdere carrière          om herziening van het besluit waarbij hij in A 7 werd
     wordt geschonden, nu zulks in strijd is met de verplich         ingedeeld . De afwijzing van dit verzoek is het onderwerp van
      ting om via bevordering de meest verdienstelijke, best          het onderhavige geding.
      gekwalificeerde en meest ervaren tijdelijke functionaris
      sen aan te moedigen om carrière te maken ; en
                                                                      Tot staving beroept verzoeker zich op een kennelijke
 — dat in strijd met het beginsel van goed bestuur de                 beoordelingsfout . Hij wijst erop , dat hij als ambtenaar op
      carrière-vooruitzichten van tijdelijke functionarissen in       proef is aangeworven om het ambt te vervullen dat hij als
      geval van bevordering worden beperkt, wat ontmoedi             tijdelijk functionaris en vervolgens als hulpfunctionaris in de
      gend is voor de best gekwalificeerde en meest efficiënte        rang A 5 bekleedde . Aangezien hij in zijn ambt is aange
      personeelsleden .                                               worven en intussen vijf jaar en elf maanden extra beroeps
                                                                      ervaring heeft opgedaan , kan de Commissie volgens hem
                                                                      echter niet staande houden , dat de specifieke behoeften van
                                                                      de dienst niet meer de aanstelling vereisten van een bijzonder
                                                                      kundig persoon om het betrokken ambt te vervullen .
 ---pagebreak--- 23 . 11 . 96         I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 354/31
In ieder geval stelt verzoeker, dat hij bij zijn aanwerving           meld arrest nochtans nietigverklaarde — besluit van 22 feb
uitzonderlijke kundigheden bezat, die in de zin van het arrest        ruari 1993 is bevestigd .
Alexopoulou een aanstelling in de hoogste rang van de
loopbaan rechtvaardigen .                                             Tot staving van zijn aanspraken voert verzoeker schending
                                                                      van de artikelen 26 en 35 van het Statuut en van de
                                                                      artikelen 176 en 179 van het Verdrag van Rome aan ,
                                                                      alsmede schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het
                                                                      beginsel dat een definitieve beslissing die niet vatbaar is voor
                                                                      beroep, kracht van gewijsde heeft. Zijns inziens respecteert
                                                                      het bestreden besluit het dictum van het arrest van 8 juni
Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door E. Brognieri              1995 niet, doordat het een nietigverklaard besluit bevestigt
                                                                      en het voorbijgaat aan de tenuitvoerlegging van het arrest
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      alsmede aan noodzakelijkerwijs uit dat arrest voort
                        ( Zaak T-148/96 )                             vloeiende gevolgen .
                           ( 96/C 354/61 )
                                                                      Dienaangaande betoogt verzoeker, dat het tot aanstelling
                                                                      bevoegd gezag het bestreden besluit niet in het belang van de
                       (Procestaai: Frans)                            dienst of van zijn organisatie heeft vastgesteld, doch zich
                                                                      heeft bezondigd aan misbruik van bevoegdheid om hem een
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             verkapte tuchtsanctie op te leggen .
schappen is op 20 september 1996 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door E. Brog                Ten slotte verwijt hij verweerster, dat zijn persoonsdossier
nieri , wonende te Barasso ( Italië ), vertegenwoordigd door E.       niet alle stukken betreffende zijn administratieve situatie
Boigelot, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende            bevat, daar een aantal elementen waarop de Commissie zich
te Luxemburg bij L. Schiltz , advocaat aldaar, rue du Fort            tot staving van haar betoog beroept, aan verzoeker niet zijn
Rheinsheim 2 .                                                        meegedeeld noch in zijn persoonsdossier zijn opgenomen ,
                                                                      wat op het bestaan van een parallel dossier wijst.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van 28 november 1995
     waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag hem meedeelt,
     dat het zijn besluit van 22 februari 1993 bevestigt              Beroep, op 24 september 1996 ingesteld door A. Rowan
     waarbij hij uit de ploegendienst van de brandweer is                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     verwijderd , en dat hij zelfs niet in dagdienst naar de
                                                                                ( Zaak T- 150/96 )
     kazerne mag komen ;
                                                                                ( 96/C 354/62 )
— verweerster te veroordelen tot betaling van een morele
     schadevergoeding van 2 000 000 lire, vermeerderd met                                   (Procestaal: Frans)
     wettelijke interessen op de voet van 8 % per jaar vanaf de
     vast te stellen beslissing tot de datum van volledige            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     betaling;                                                        schappen is op 24 september 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
— verweerster te veroordelen tot betaling van een schade             Rowan, wonende te Overijse , vertegenwoordigd door
     vergoeding gelijk aan het gederfde salaris in ploegen           M.-A. Lucas, advocaat te Luik , domicilie gekozen hebbende
     dienst vanaf 28 november 1995 , zijnde de datum van het          te Luxemburg ten kantore van E. Korn , advocaat aldaar, rue
     bestreden besluit, tot de vaststelling van een regelmatig        de Nassau 21 .
     en wettelijk besluit waarbij zijn administratieve situatie
     wordt geregulariseerd, vermeerderd met moratoire inte
     ressen op de voet van 8 % per jaar vanaf 22 februari             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     1996 , zijnde de datum van zijn klacht;
                                                                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                           25 oktober 1995 waarbij zij zijn indeling in rang B 5
— verweerster in alle kosten te verwijzen .                                vaststelt en , voor zoveel nodig, het besluit van de
                                                                           Commissie van 19 juni tot afwijzing van zijn klacht van
Middelen en voornaamste argumenten                                         20 februari 1995 ,
                                                                      — verweerster in de kosten te verwijzen .
Verzoeker, die bij verweerster in dienst is als brandweerman
in het centrum Ispra , is dezelfde als in zaak T-5 83/93 , welke
zaak is beslecht bij arrest van 8 juni 1 995 . Bij dat arrest is het  Middelen en voornaamste argumenten
besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 22 februari
1993 houdende zijn verwijdering uit de ploegendienst van              Verzoeker is ambtenaar van de Commissie in rang B 4 en
de brandweer nietigverklaard . Het onderhavige beroep is              komt op tegen de weigering van het tot aanstelling bevoegde
gericht tegen verweersters besluit waarbij het — bij voor            gezag om zijn indeling in rang B 5 bij zijn aanwerving voor


title: Zaak C-213/05: Verzoek van het Bundessozialgericht van 10 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wendy Geven en Land Nordrhein-Westfalen

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/9

         Verzoek van het Bundessozialgericht van 10 februari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Wendy Geven en Land Nordrhein-Westfalen
   (Zaak C-213/05)
   (2005/C 193/16)
   Procestaal: Duits
   Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 10 februari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 mei 2005, in het geding tussen Wendy Geven en Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet het Europese gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 (1) van de Raad van de Europese Gemeenschappen betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de Bondsrepubliek Duitsland een persoon met de nationaliteit van een andere lidstaat, die in deze lidstaat woont en in Duitsland geringe arbeid verricht (3 à 14 uur per week), van het recht op de Duitse ouderschapsuitkering uitsluit, omdat hij niet in Duitsland woont en er evenmin zijn gewone verblijfplaats heeft?

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak F-25/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 februari 2016 — McArdle/Commissie

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/49

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 februari 2016 — McArdle/Commissie
   (Zaak F-25/13) (1)

   (2016/C 136/70)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013, blz. 55.