title: Zaak C-398/03: Verzoek van de Helsingin hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing in de zaak E. Gavrielides Oy

text:
C 275/34             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          15.11.2003
(v) in elk geval, de Commissie te verwijzen in haar eigen             (5) het Gerecht heeft de bewijselementen verdraaid door te
     kosten alsook in die welke ADM in de procedure voor                    oordelen dat de Commissie heeft bewezen dat er sprake is
     het Gerecht en voor het Hof heeft gedragen.                            van daadwerkelijke economische invloed; het betrokken
                                                                            bewijsmateriaal bevat immers geen analyse van de prijs-
                                                                            niveaus die zonder de geheime afspraken zouden zijn
                                                                            bereikt en toont dus niet aan dat de prijzen hoger waren
                                                                            dan zij anders zouden zijn geweest;
Middelen en voornaamste argumenten                                    (6) het Gerecht heeft het beginsel geschonden dat de Com-
                                                                            missie zich moet houden aan de regels die zij zichzelf
                                                                            heeft opgelegd, door toe te laten dat de Commissie de
De hogere voorziening van rekwiranten is gebaseerd op de                    richtsnoeren schendt;
volgende gronden:
                                                                      (7) het Gerecht heeft het evenredigheidsbeginsel, zoals uitge-
                                                                            legd door het Hof en het Gerecht, geschonden, volgens
(1) het Gerecht heeft het verbod van terugwerkende kracht
                                                                            hetwelk er een zeker verband moet bestaan tussen de
     geschonden door de retroactieve toepassing door de
     Commissie van de richtsnoeren inzake geldboeten goed                   geldboeten en de relevante omzet.
     te keuren;
                                                                      (1) PB C 316 van 4 november 2002, blz. 32.
(2) het Gerecht heeft het beginsel van gelijke behandeling            (2) 2001/418/EG: Beschikking van de Commissie van 7 juni 2000
     geschonden:                                                          inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag
                                                                          en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/36.545/F3
                                                                          — Aminozuren) (Voor de EER relevante tekst) (PB L 152 van
                                                                          7 juni 2001, blz. 24).
     (a)  door te aanvaarden dat de Commissie een verschil-
          lende methode toepast voor de berekening van de
          geldboeten die worden opgelegd wegens gelijktijdig
          gepleegde inbreuken op het mededingingsrecht,
          naargelang zij haar beschikking vóór dan wel na de
          bekendmaking van de richtsnoeren vaststelt;
     (b)  door te aanvaarden dat voor de berekening van
          de geldboete van ADM en Ajinomoto eenzelfde
          uitgangsbedrag in aanmerking wordt genomen, hoe-
          wel Ajinomoto’s marktaandeel in de EER bijna                Verzoek van de Helsingin hallinto-oikeus om een preju-
          tweemaal zo groot is als dat van ADM;                               diciële beslissing in de zaak E. Gavrielides Oy
(3) het Gerecht heeft het beginsel ne bis in idem geschonden                                    (Zaak C-398/03)
     door te oordelen dat de Commissie niet verplicht is
     geldboeten die ADM wegens dezelfde feiten aan andere
     autoriteiten heeft betaald, in mindering te brengen of in                                  (2003/C 275/51)
     aanmerking te nemen;
(4) het Gerecht heeft zijn motiveringsplicht niet in acht
     genomen:                                                         De Helsingin hallinto-oikeus heeft bij beschikking van 22 sep-
                                                                      tember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      24 september 2003, in de zaak E. Gavrielides Oy, het Hof van
     (a)  door te oordelen dat de Commissie niet verplicht is         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
          rekening te houden met de door ADM in derde                 prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
          landen betaalde geldboeten, hoewel de door de
          Commissie opgelegde geldboete onder meer is geba-
          seerd op ADM’s totale omzet en haar dus bestraft
          op basis van haar verkopen in landen waar haar              Dient artikel 1, lid 1, van richtlijn 90/642/EEG (1) van de Raad
          reeds een geldboete is opgelegd;                            van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten
                                                                      aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde
                                                                      producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van
     (b)  door te oordelen dat de geldboete passend is, hoewel        groenten en fruit, zoals nadien gewijzigd, aldus te worden
          de Commissie geen rekening heeft gehouden met de            uitgelegd dat de richtlijn van toepassing is op bladeren van
          lysine-omzet van ADM in de EER;                             wijnstokken?
 ---pagebreak--- 15.11.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 275/35
Zo de richtlijn van toepassing is:                                           tijdig onderzoeken. Daarom moet het in het algemeen als
                                                                             een taak van de Commissie worden gezien om toezicht
                                                                             op staatssteun uit te oefenen. De Raad heeft op dit gebied
Dient bijlage I bij de richtlijn aldus te worden uitgelegd, dat              weliswaar een beslissingsbevoegdheid, maar dit is een
bladeren van wijnstokken worden ingedeeld in de product-                     uitzonderlijke bevoegdheid die strikt moet worden uitge-
groep Bladgroenten en verse kruiden, en bijlage II aldus dat                 legd.
bladeren van wijnstokken worden ingedeeld in de categorie
Kruiden, Andere?
                                                                       —     Misbruik van bevoegdheid en van procedure. De Raad
                                                                             heeft zijn bevoegdheid om in uitzonderingsgevallen in de
In welke productgroep en in welke categorie dienen bladeren
                                                                             plaats van de Commissie en — in geval van opening van
van wijnstokken te worden ingedeeld wanneer zij niet in de
                                                                             procedure — binnen duidelijk vastgestelde termijnen
categorie Kruiden, Andere moeten worden ingedeeld?                           staatssteun toe te staan, gebruikt om de beschikking van
                                                                             de Commissie van 17 februari 2003 te neutraliseren, dus
(1) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.                                        de gevolgen ervan teniet te doen, door steunmaatregelen
                                                                             goed te keuren die identiek zijn aan de onverenigbaar
                                                                             verklaarde steunmaatregelen. Er is tevens sprake van
                                                                             misbruik van bevoegdheid, omdat de bestreden beschik-
                                                                             king is vastgesteld teneinde daarmee dezelfde gevolgen te
                                                                             bereiken als een nietigverklaringsarrest van het Hof zou
                                                                             hebben gehad.
Beroep, op 25 september 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de                       —     Schending van het Verdrag en van algemene beginselen
                          Europese Unie                                      van gemeenschapsrecht. De bestreden beschikking is niet
                                                                             alleen vastgesteld in strijd met artikel 88, lid 2, derde
                        (Zaak C-399/03)                                      alinea, EG, maar verstoort ook het door het Verdrag
                                                                             ingevoerde evenwicht tussen de Commissie en de Raad.
                         (2003/C 275/52)                                     Dit evenwicht impliceert dat de andere instellingen, en
                                                                             met name de Raad, het bevoegdheidsgebied van de
                                                                             Commissie moeten eerbiedigen. Dit betekent dat de
                                                                             Raad, behalve in geval van een expliciete afwijkende
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   bevoegdheid, niet in de bevoegdheden van de Commissie
op 25 september 2003 beroep ingesteld tegen Raad van de                      mag treden. In het onderhavige geval heeft de Raad zijn
Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen-                         bevoegdheden overschreden. De betrokken handelswijze
schappen, vertegenwoordigd door G. Rozet en V. di Bucci als                  verstoort ook het evenwicht tussen de „uitvoerende”
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       instellingen en de gemeenschapsrechter en schaadt in het
                                                                             algemeen het door het Verdrag ingevoerde stelsel van
                                                                             rechtspleging. Tot slot schendt de beschikking van de
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                      Raad het materiële recht inzake staatssteun en richtlijn
dat het het Hof behage:                                                      69/335/EEG van de Raad, en de motiveringsverplichting
                                                                             terzake.
1.    beschikking 2003/531/EG van de Raad van 16 juli
      2003 (1) nietig te verklaren;
                                                                       —     Subsidiair, kennelijke beoordelingsfout en misbruik van
2.    verweerder in de kosten te verwijzen.                                  bevoegdheid met betrekking tot het bestaan van uitzon-
                                                                             derlijke omstandigheden. De Raad heeft met name een
                                                                             kennelijke beoordelingsfout begaan door in het onderha-
                                                                             vige geval uitzonderlijke omstandigheden aanwezig ach-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             ten, omdat aan België niet de noodzakelijke tijd was
                                                                             gegeven om andere maatregelen in te voeren dan de
Bij de beschikking van de Raad van 16 juli 2003 zijn                         maatregel ten gunste van de op zijn grondgebied gevestig-
steunmaatregelen goedgekeurd, die identiek zijn aan de steun-                de coördinatiecentra die bij de beschikking van de
maatregelen die bij de eindbeschikking van de Commissie van                  Commissie van 17 februari 2003 onverenigbaar met
17 februari 2003 onverenigbaar met de gemeenschappelijke                     gemeenschappelijke markt was verklaard.
markt zijn verklaard. Een individuele beschikking van de Raad
inzake staatssteun past in principe niet in het door het
Verdrag ingestelde toezichtsstelsel, en moet beperkt blijven tot
                                                                       (1) Beschikking 2003/531/EG van de Raad van 16 juli 2003 betreffen-
uitzonderingssituaties.
                                                                           de een steunmaatregel van de Belgische regering ten behoeve van
                                                                           bepaalde in België gevestigde coördinatiecentra (PB L 184 van
De beschikking van de Raad bevat diverse gebreken:                         23.7.2003, blz. 17).
—     Onbevoegdheid van de Raad. Alleen een instelling die
      onafhankelijk is van de staten die steun verlenen, kan de
      verschillende nationale maatregelen objectief en onpar-


title: Zaak T-368/12 P: Arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 — Commissie/Macchia ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Besluit tot niet-verlenging — Bevoegdheid van Gerecht voor ambtenarenzaken — Artikel 8, eerste alinea, RAP — Zorgplicht — Begrip dienstbelang — Verbod om ultra petita te beslissen — Beginsel van hoor en wederhoor” )

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/27

         Arrest van het Gerecht van 21 mei 2014 — Commissie/Macchia
   (Zaak T-368/12 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Besluit tot niet-verlenging - Bevoegdheid van Gerecht voor ambtenarenzaken - Artikel 8, eerste alinea, RAP - Zorgplicht - Begrip dienstbelang - Verbod om ultra petita te beslissen - Beginsel van hoor en wederhoor”))
   2014/C 212/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Luigi Macchia (Varese, Italië) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 13 juni 2012, Macchia/Commissie (F-63/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 13 juni 2012, Macchia/Commissie (F-63/11), wordt vernietigd, voor zover daarbij nietig wordt verklaard het besluit van de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van 12 augustus 2010 tot afwijzing van het verzoek om verlenging van de overeenkomst van tijdelijk functionaris van Macchia en, dientengevolge, als prematuur worden afgewezen het verzoek om herplaatsing van Macchia bij OLAF en het verzoek om vergoeding van de materiële schade.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door de firma Dr. Seufert GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-192/97)

text:
18 . 10 . 97           F NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 318/ 19
de met name in artikel 5 , lid 2, van Verordening (EEG )                missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de
nr. 1697/79 geregelde bescherming van het gewettigd ver                firma Dr. Seufert GmbH, gevestigd te Karlsruhe, vertegen
trouwen moeten worden kwijtgescholden.                                  woordigd door D. Ehle, advocaat te Keulen, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Lucius, advocaat
( 1 ) Zie voorbaande mededelingen .                                     aldaar, rue Michel Weiter 6 .
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door de firma Horten                       van 25 maart 1997 ( betreft: REM 21/96 ) waarbij de
    AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        kwijtschelding van een bedrag van 126 828,26 DM is
                                                                             geweigerd;
                          ( Zaak T-191/97)
                             ( 97IC 318/37 )
                                                                        — verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (Procestaai: Duits)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 27 juni 1997 beroep tegen Com                     De middelen en argumenten van verzoekster, wier rechts
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door de                 voorganger in de jaren 1992 en 1993 kleurentelevisies uit
firma Horten AG, gevestigd te Düsseldorf, vertegenwoor                 Turkije had ingevoerd en eveneens opkomt tegen een tot
digd door D. Ehle, advocaat te Keulen, domicilie gekozen                Duitsland gerichte beschikking van de Commissie volgens
hebbende te Luxemburg bij M. Lucius, advocaat aldaar,                   welke in haar geval kwijtschelding van de invoerrechten
rue Michel Weiter 6 .                                                   niet gerechtvaardigd is, komen overeen met die in de
                                                                        zaken T-l 86/97 en T-l 87/97 (').
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                        (') Zie bladzijden 17 en 18 van dit Publicatieblad.
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
       van 19 februari 1997 ( betreft: REM 14/96 ) waarbij de
       kwijtschelding van een bedrag van 123 809,12 DM is
       geweigerd;
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                Beroep, op 4 juli 1997 ingesteld door B. Forvass tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                              ( Zaak T-203/97)
                                                                                ( 97/C 318/39 )
De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster,
die in de periode van oktober 1992 tot januari 1993 kleu
rentelevisies uit Turkije had ingevoerd en eveneens opkomt                                     (Procestaai: Frans)
tegen een tot Duitsland gerichte beschikking van de Com
missie volgens welke in haar geval kwijtschelding van de
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
invoerrechten niet is gerechtvaardigd, komen overeen met
die in de zaken T-l 86/97 en T-l 87/97 ( M.
                                                                        Gemeenschappen is op 4 juli 1997 beroep tegen Commis
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door B.
                                                                        Forvass, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
( 1 ) Zie bladzijden 17 en 18 van dit Publicatieblad.                   Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue de Ces
                                                                        sange 30 .
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door de firma
Dr. Seufert GmbH tegen Commissie van de Europese                        — voor recht te verklaren dat hij recht heeft op indeling
                          Gemeenschappen                                     in de rang A 4, salaristrap 4, vanaf de datum van zijn
                           ( Zaak T-l 92/97)                                 indiensttreding, namelijk 1 februari 1996;
                             ( 97/C 318/38
                                                                        — bijgevolg, nietig te verklaren het besluit van de Com
                         (Procestaai: Duits)                                 missie van 19 maart 1997 houdende uitdrukkelijke
                                                                             afwijzing van zijn klacht;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 27 juni 1997 beroep tegen Com                     — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.


title: Zaak F-75/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Brown en Volpato/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2006 — Nieuwe loopbaanstructuur — Verlenging van loopbaan door invoering van nieuwe rangen die in oude Statuut niet bestonden — Toepassing van artikel 45 van Statuut, van bijlage XIII bij Statuut en van de vanaf 2005 geldende AUB — Beginsel van gelijke behandeling — Terugwerkende kracht van bevorderingsbesluiten tot een datum vóór 1 mei 2004 — Overgangsmaatregelen — Beroep kennelijk gedoemd om te worden verworpen)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 27 september 2011 — Brown en Volpato/Commissie
   (Zaak F-75/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2006 - Nieuwe loopbaanstructuur - Verlenging van loopbaan door invoering van nieuwe rangen die in oude Statuut niet bestonden - Toepassing van artikel 45 van Statuut, van bijlage XIII bij Statuut en van de vanaf 2005 geldende AUB - Beginsel van gelijke behandeling - Terugwerkende kracht van bevorderingsbesluiten tot een datum vóór 1 mei 2004 - Overgangsmaatregelen - Beroep kennelijk gedoemd om te worden verworpen)
   2011/C 340/80
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Colin Brown (Brussel, België) en Alberto Volpato (Moskou, Rusland) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Arpio Santacruz en I. Šulce, vervolgens M. Bauer, J. Monteiro en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het in Mededelingen van de administratie nr. 55-2006 van 17 november 2006 bekendgemaakte besluit van de Commissie, voor zover verzoekers daarbij in het kader van de bevorderingsronde 2006 zijn bevorderd tot de rang A*9, en niet tot de rang A*10

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Brown, Volpato en de Europese Commissie dragen respectievelijk hun eigen kosten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007, blz. 30.


title: Verzoek bij beschikking van 14 september 1998 van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Peacock AG en Hauptzollamt Paderborn (Zaak C-339/98)

text:
C 358/6                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.11.98
ten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.            van Justitie op 21 september 1998, in het geding tussen R.
Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,          Collino en L. Chiappero enerzijds, en Telecom Italia SpA
G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón (rapporteur) en K. M. Ioan-           anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
nou, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R.          schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
Grass, op 23 september 1998 een beschikking gegeven                navolgende vragen:
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   A.    Strekt de werkingssfeer van Richtlijn 77/187/EEG (1)
Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van                 zich uit tot de overdracht onder bezwarende titel, toe-
feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantas-                gestaan bij nationale wet en bevolen bij ministerieel
ten van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 3477/93 van                   decreet, van een openbare instelling die een directe
de Commissie van 17 december 1993 betreffende de in de                   emanatie is van de staat, aan een particuliere ven-
sector tabak toe te passen landbouwomrekeningskoersen.                   nootschap, opgericht door een andere openbare
                                                                         instelling die alle aandelen ervan bezit, wanneer de
                                                                         werkzaamheid waarop de overdracht betrekking
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                         heeft, aan de particuliere vennootschap is toever-
                                                                         trouwd bij wege van administratieve concessie?
                                                                   Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord:
Verzoek bij beschikking van 14 september 1998 van het              B1. Brengt artikel 3, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG de
Finanzgericht Düsseldorf om een prejudicieÈle beslissing in              verplichting mee, de arbeidsverhouding te beschou-
het geding tussen Peacock AG en Hauptzollamt Paderborn                   wen als voortgezet met de verkrijger, met als gevolg
                        (Zaak C-339/98)                                  het behoud van de ancieÈnniteit van de werknemer
                                                                         sedert de dag van indiensttreding bij de vervreemder,
                         (98/C 358/12)                                   en het recht op betaling van een enkele vergoeding bij
                                                                         beeÈindiging van de arbeidsverhouding, waarbij de bij
                                                                         de vervreemder en bij de verkrijger vervulde diensttijd
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van                   als een geheel wordt beschouwd?
14 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 17 september 1998, in het geding tussen Pea-
cock AG en Hauptzollamt Paderborn, het Hof van Justitie            B2. Moet voornoemd artikel 3, lid 1, in ieder geval aldus
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                    worden uitgelegd, dat tot de ¹rechtenº van de werk-
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                            nemer die de verkrijger worden overgedragen, ook
                                                                         door de werknemer bij de vervreemder verworven
                                                                         voordelen, zoals de ancieÈnniteit, behoren, indien daar-
Moet aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van de gecombi-                    aan, volgens de bij de verkrijger geldende collectieve
neerde nomenclatuur in de van 1990 tot 1995 geldende                     overeenkomst, rechten van economische aard blijken
versie aldus worden uitgelegd, dat de datatransmissie bij                te zijn verbonden?
wege van de hierna omschreven netwerkkaarten (1) niet als
een eigen functie, doch als gegevensverwerking moet wor-           (1) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
den beschouwd, zodat deze goederen moeten worden inge-
deeld onder post 8473?
(1) Het gaat hier vooral om de Ethernet-netwerkadapterkaarten
    NE2000 en NE5500 van de firma Microdyne Corp.
                                                                   Verzoek van het Tribunal da Comarca di SetuÂbal, 3.o Juízo
                                                                   Cível van 15 juli 1998 om een prejudicieÈle beslissing in
                                                                   het geding tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Del-
                                                                   gado Correia Ferreira en Companhia de Seguros Mundial
                                                                                ConfiancËa SA
Verzoek van 3 september 1998 van de Pretura Circonda-
                                                                                (Zaak C-348/98)
riale di Pinerolo om een prejudicieÈle beslissing in het
geding tussen R. Collino en L. Chiappero enerzijds en                                       (98/C 358/14)
                  Telecom Italia SpA anderzijds
                        (Zaak C-343/98)
                                                                   Het Tribunal da Comarca de SetuÂbal, 3.o Juízo Cível heeft
                         (98/C 358/13)                             bij beschikking van 15 juli 1998, ingekomen ter griffie van
                                                                   het Hof van Justitie op 24 september 1998, in het geding
                                                                   tussen V. M. Mendes Ferreira en M. C. Delgado Correira
De Pretura Circondariale di Pinerolo heeft bij beschikking         Ferreira en Companhia de Seguros Mundial ConfiancËa SA,
van 3 september 1998, ingekomen ter griffie van het Hof            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-


title: Zaak C-90/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro (Spanje) op 24 februari 2014 — Banco Grupo Cajatres, S.A./María Mercedes Manjón Pinilla en gezamenlijke erfgenamen van Miguel Ángel Viana Gordejuela

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro (Spanje) op 24 februari 2014 — Banco Grupo Cajatres, S.A./María Mercedes Manjón Pinilla en gezamenlijke erfgenamen van Miguel Ángel Viana Gordejuela
   (Zaak C-90/14)
   2014/C 151/15
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco Grupo Cajatres, S.A.

      Verwerende partijen: María Mercedes Manjón Pinilla en gezamenlijke erfgenamen van Miguel Ángel Viana Gordejuela

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13 (1) zich tegen een bepaling zoals de tweede overgangsbepaling van wet 1/2013 van 14 mei 2013, die steeds voorziet in een beperking van de vertragingsrente, ongeacht of het vertragingsrentebeding aanvankelijk nietig was omdat het oneerlijk was?

               2)

               Verzetten de artikelen 3, lid 1, 4, lid 1, 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13 zich tegen een nationale bepaling zoals artikel 114 van de hypotheekwet, op grond waarvan de nationale rechter bij de beoordeling of een beding tot vaststelling van de vertragingsrente oneerlijk is, slechts kan nagaan of de overeengekomen rente meer dan driemaal hoger is dan de wettelijke rente?

               3)

               Verzetten de artikelen 3, lid 1, 4, lid 1, 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13 zich tegen een nationale bepaling zoals artikel 693 van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering, waarbij in geval van niet-betaling van drie maandelijkse termijnen de volledige lening vervroegd kan worden opgeëist zonder dat rekening hoeft te worden gehouden met andere factoren zoals de looptijd van de lening, het bedrag ervan of andere relevante omstandigheden, en waarbij voorts de uit de vervroegde opeisbaarheid voortvloeiende gevolgen slechts kunnen worden voorkomen indien de schuldeiser dat wenst, tenzij sprake is van een hypotheek op de als hoofdverblijf gebruikte woning van de hypotheekgever?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak T-375/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — Le Canne/Commissie ( Landbouw — Communautaire financiële bijstand — Inanciële onregelmatigheid in aanvraag tot betaling van saldo — Beschikking houdende verlaging van bijstand — Verstrijken van verjaringstermijn — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 — Le Canne/Commissie
   (Zaak T-375/05) (1)

   („Landbouw - Communautaire financiële bijstand - Inanciële onregelmatigheid in aanvraag tot betaling van saldo - Beschikking houdende verlaging van bijstand - Verstrijken van verjaringstermijn - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding’)
   (2008/C 313/48)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Azienda Agricola „Le Canne” Srl (Rovigo, Italië) (vertegenwoordigers: G. Carraro en F. Mazzonetto, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 2939 van 26 juli 2005 houdende verlaging van de communautaire financiële bijstand die verzoekster is toegekend voor de modernisering en de aanpassing van haar installaties voor de visteelt, alsook een verzoek tot vergoeding van de uit deze verlaging voortvloeiende schade.
   Dictum

               1)

               Beschikking C(2005) 2939 van de Commissie van 26 juli 2005 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de aan Azienda Agricola „Le Canne” Srl voor het project IT/0016/90/02 toegekende communautaire financiële bijstand is verlaagd op grond van de omstandigheid dat de door Girardello SpA bij de uitvoering van de werken voor dit project gemaakte winst is geboekt onder de voor deze bijstand in aanmerking komende kosten.

               2)

               Het beroep tot schadevergoeding wordt verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak C-238/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster (Duitsland) op 26 april 2016 — X/Finanzamt I

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Münster (Duitsland) op 26 april 2016 — X/Finanzamt I
   (Zaak C-238/16)
   (2016/C 343/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Münster

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Finanzamt I

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 132, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn (1) aldus worden uitgelegd, dat de levering van menselijk bloed ook de levering van uit menselijk bloed gewonnen plasma omvat?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: geldt dit ook voor plasma dat niet rechtstreeks voor therapeutische doeleinden maar uitsluitend voor de vervaardiging van geneesmiddelen bestemd is?

               3.

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord: komt het voor de kwalificatie als bloed slechts aan op het doel waarvoor het plasma is bestemd of ook op de theoretische gebruiksmogelijkheid?

               4.

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord: leidt een handeling waarvoor krachtens artikel 132, lid 1, onder d), van de btw-richtlijn binnen een lidstaat vrijstelling wordt verleend, tot de uitsluiting van het recht op aftrek van voorbelasting als bedoeld in artikel 168 van de btw-richtlijn, ongeacht de btw-regeling die in het derde land van toepassing is, zelfs indien deze handeling een exportlevering betreft waarvoor krachtens artikel 169, onder b), van de btw-richtlijn in samenhang met artikel 146, lid 1, van de btw-richtlijn, aftrek van voorbelasting mogelijk is?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak F-36/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Armitage-Wilson/Europese Politiedienst (Europol) (Openbare dienst — Personeel van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/69

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Armitage-Wilson/Europese Politiedienst (Europol)
      (Zaak F-36/09) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
      (2010/C 288/128)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Kate Armitage-Wilson (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: W. J. Dammingh, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

         Voorwerp

      Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 12 juni 2008 waarbij de Europese Politiedienst (Europol) heeft geweigerd om Armitage-Wilson een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Europol wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 167 van 18.7.2009, blz. 26.


title: Zaak T-288/14: Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Energiewerke Nord/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/20

         Beschikking van het Gerecht van 22 mei 2015 — Energiewerke Nord/Commissie
   (Zaak T-288/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 245/24)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Energiewerke Nord GmbH (Rubenow, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz, B. Wißmann, M. Püstow, M. Ringel, C. Oehme en T. Wielsch, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke et C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Energiewerke Nord GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak F-22/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 juli 2012 — Conticchio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Berekening van pensioenrechten — Indeling in salaristrap — Exceptie van onwettigheid — Ontvankelijkheid)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/41

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 juli 2012 — Conticchio/Commissie
   (Zaak F-22/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Berekening van pensioenrechten - Indeling in salaristrap - Exceptie van onwettigheid - Ontvankelijkheid)
   2012/C 287/75
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rosella Conticchio (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: R. Giuffrida en A. Tortora, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden, en A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit betreffende de toekenning en de berekening van verzoeksters pensioenrechten

      Dictum

               1)

               Het beroep van Conticchio wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 139 07.05.11 blz. 31.


title: Zaak T-618/13: Beroep ingesteld op 25 november 2013 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA CORE)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/36

         Beroep ingesteld op 25 november 2013 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA CORE)
   (Zaak T-618/13)
   2014/C 45/63
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oracle America, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Heydn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aava Mobile Oy (Oulu, Finland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 1369/2012-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AAVA CORE” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 712 811

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „JAVA” (nr. 6 551 626) voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 37, 38, 41, 42 en 45; in alle lidstaten van de Europese Unie bekend merk „JAVA” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van de gemeenschapsmerkverordening


title: Zaak C-291/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen (Duitsland) op 12 juni 2012 — Michael Schwarz/Stadt Bochum

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gelsenkirchen (Duitsland) op 12 juni 2012 — Michael Schwarz/Stadt Bochum
   (Zaak C-291/12)
   2012/C 273/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Gelsenkirchen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michael Schwarz

      Verwerende partij: Stadt Bochum

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 1, lid 2, van verordening (EG) nr. 2252/2004 (1) van de Raad van 13 december 2004, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009, rechtsgeldig?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 142, blz. 1, met rectificatie in PB L 188, blz. 127).


title: Beroep, op 3 december 1996 ingesteld door C. Dalby tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-198/96)

text:
Nr. C 54/28         ' I NL I                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     22 . 2 . 97
samenhang met Verordening ( EEG ) nr. 2081 /92 van de                     te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar,
Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geogra                   Rue de Nassau 21 .
fische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van land
bouwproducten en levensmiddelen ( 3 ) en Verordening ( EG )               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni 1996 betreffende
de registratie van de geografische aanduidingen en oor                   — nietig te verklaren het besluit om haar in te delen in de
sprongsbenamingen in het kader van de procedure van                           rang A 7, hetwelk haar ter kennis is gebracht bij nota van
artikel 17 van Verordening ( EEG ) nr . 2081 /92 van de                       5 januari 1996 ;
Raad ( 4 ).
                                                                          — nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van haar
Dienaangaande betogen zij , dat Parmigiano Reggiano wel                      administratieve klacht, hetwelk haar ter kennis is
iswaar in de lijst van laatstgenoemde verordening is opge                    gebracht bij nota van 1 augustus 1996, welke zij heeft
nomen, maar dat daarentegen geen enkele benaming van                          ontvangen op 3 september 1996 ;
Duitse kaas is geregistreerd onder de naam „ Parmesan ";
volgens verzoeksters moet die benaming onwettig worden                    — voorzover nodig, nietig te verklaren aankondiging van
geacht indien zij wordt gebruikt voor kaas die is geprodu                    vergelijkend onderzoek COM/T/A/94, aangezien daarin
ceerd buiten de aan het toezicht van het Consorzio del                        wordt bepaald dat de tijdelijke functionarissen die als
formaggio Parmigiano Reggiano onderworpen beschermde                          ambtenaar worden aangeworven, onder bepaalde voor
zone . Anderzijds kan de in artikel 13 , lid 2 , van Verordening              waarden zullen worden ingedeeld in de rang waarin zij
( EEG ) nr. 2081/92 voorziene afwijking niet worden toege                    zich bevonden op het moment waarop de lijst van
past op het geval van de in de bestreden beschikking                          geschikte kandidaten werd opgesteld;
vermelde Duitse kaassoorten, aangezien de producten
waarvoor de beschermde benaming geldt, gedurende ten                      — verweerster te verwijzen in de kosten .
minste vijf jaar vóór de bekendmaking van Verordening
( EEG ) nr. 2081 /92 wettelijk in de handel moeten zijn                   Middelen en voornaamste argumenten
gebracht. Er bestaat een bilaterale overeenkomst tussen
Italië en Duitsland, op grond waarvan het fundamentele                    Verzoekster, ambtenaar in de rang A 7, zesde salaristrap,
vereiste van wettelijke verhandeling van de producten                     komt op tegen het uitdrukkelijk genomen besluit van de
bedoeld in artikel 13 , lid 2 , van Verordening ( EEG )                   Commissie , waarbij wordt geweigerd haar in de rang A 6 te
nr . 2081 /92 vervalt. Op basis van deze overeenkomst is                  benoemen .
Duitsland gehouden, enkele typische aanduidingen van
traditionele Italiaanse producten, waaronder Parmigiano                   Zij stelt schending van artikel 25 , tweede alinea, tweede
Reggiano, te erkennen en te beschermen .                                  volzin, van het Statuut, daar dit besluit volgens haar niet met
                                                                          redenen is omkleed . Verder is verzoekster van mening, dat
Verzoeksters betogen voorts, dat de Commissie de ingevolge                de Commissie zich schuldig heeft gemaakt aan een kenne
artikel 155 van het EG-Verdrag op haar rustende taken                     lijke beoordelingsfout, door zich op het standpunt te stellen,
heeft miskend . Verweerster heeft niet alleen nagelaten, te               dat haar academische kennis en beroepservaring niet zo
interveniëren om een met artikel 13 , lid 2 , van Verordening             uitzonderlijk waren dat artikel 3 1 , lid 2, van het Statuut kon
( EEG ) nr. 2081/92 strijdige gedraging van een Lidstaat te               worden toegepast, en stelt zij schending van de zorg
beletten, maar heeft die gedraging bovendien goedgekeurd ,                plicht.
door de aanduiding van een kaassoort, die verboden is
omdat zij is voorbehouden aan een product dat communau
taire bescherming geniet, als wettig te erkennen .
(')  PB nr . L 230 van  11 .  9. 1996 , blz.  12,
(2)  PB nr . L 268 van  14 .  9. 1992 , blz . 1.                          Beroep, op 4 december 1996 ingesteld door Laboratoires
(3)  PB nr.  L 208 van  24 .  7. 1992 , blz . 1.                          pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Goupil tegen
(4)  PB nr . L 148 van  21 .  6. 1996 , blz . 1.                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T- 199/96 )
                                                                                ( 97/C 54/47 )
Beroep, op 3 december 1996 ingesteld door C. Dalby tegen                                          (Procestaai: Frans)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-198/96 )                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                          schappen is op 4 december 1996 beroep ingesteld tegen
                             ( 97/C 54/46 )                               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Labo
                                                                          ratoires pharmaceutiques Bergaderm SA, gevestigd te Run
                        (Procestaai: Frans)                               gis ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J. Cariven, bewind
                                                                          voerder, benoemd bij vonnis van het Tribunal de commerce
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                 de Créteil van 5 oktober 1995 , en J.-J . Goupil , wonende te
schappen is op 3 december 1996 beroep ingesteld tegen                     Chevreuse ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-P. Spitzer,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door                             advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem
C. Dalby, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                        burg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
M.-A. Lucas, advocaat te Luik , domicilie gekozen hebbende                Rue 31 .


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 7 september 2004 in zaak C-347/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Verzekeringen — Derde richtlijn „schadeverzekering” — Bonus-malussysteem)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/5

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 7 september 2004
   in zaak C-347/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Verzekeringen - Derde richtlijn „schadeverzekering” - Bonus-malussysteem)
   (2004/C 262/09)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-347/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 30 september 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Tufvesson en J.-F. Pasquier) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues, P. Boussaroque en C. Mercier), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans (rapporteur), C. Gulmann en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak C-271/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 18 mei 2017 — Openbaar Ministerie tegen Sławomir Andrzej Zdziaszek

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 18 mei 2017 — Openbaar Ministerie tegen Sławomir Andrzej Zdziaszek
   (Zaak C-271/17)
   (2017/C 277/35)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Sławomir Andrzej Zdziaszek

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een procedure

                           —

                           waarin de rechter in de uitvaardigende lidstaat beslist over het samenvoegen van afzonderlijke vrijheidsstraffen waartoe de betrokkene eerder onherroepelijk is veroordeeld tot één vrijheidsstraf en/of over het wijzigen van een samengestelde vrijheidsstraf waartoe de betrokkene eerder onherroepelijk is veroordeeld en

                           —

                           waarin die rechter zich niet meer buigt over de schuldvraag,

                     zoals de procedure die tot de cumulative sentence van 25 maart 2014 heeft geleid, een „proces dat tot de beslissing heeft geleid” als bedoeld in de aanhef van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ? (1)

               2)

               Kan de uitvoerende rechterlijke autoriteit:

                           —

                           in een geval de opgeëiste persoon niet in persoon is verschenen op het proces dat tot de beslissing heeft geleid,

                           —

                           maar waarin de uitvaardigende rechterlijke autoriteit noch in het EAB [Europees aanhoudingsbevel], noch in de op grond van artikel 15, tweede lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ opgevraagde aanvullende gegevens, de mededelingen over de toepasselijkheid van een of meer van de omstandigheden als bedoeld in de onderdelen a tot en met d van artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ. overeenkomstig de formulering van een of meer van de categorieën van punt 3 van onderdeel d) van het EAB-formulier heeft gedaan,

                     reeds om die reden concluderen dat aan geen van de voorwaarden van artikel 4 bis, eerste lid, aanhef en onder a tot en met d, Kaderbesluit is voldaan en reeds om die reden de tenuitvoerlegging van het EAB weigeren?

               3)

               Is een procedure in hoger beroep

                           —

                           waarin een behandeling ten gronde heeft plaatsgevonden en

                           —

                           die tot een (nieuwe) veroordeling van de betrokkene en/of tot een bekrachtiging van de in eerste aanleg gegeven veroordeling heeft geleid,

                           —

                           terwijl het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van die veroordeling,

                     het „proces dat tot de beslissing heeft geleid” als bedoeld in artikel 4 bis, eerste lid, Kaderbesluit 2002/584/JBZ?

      (1)  Kaderbesluit van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB 2002, L 190, blz. 1).


title: Zaak C-469/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Verona — Italië) — Shamim Tahir/Ministero dell’Interno, Questura di Verona (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2003/109/EG — Artikelen 2, 4, lid 1, 7, lid 1, en 13 — „EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen”  — Voorwaarden voor toekenning — Legaal en ononderbroken verblijf in het gastland sedert de vijf jaar voorafgaand aan de indiening van het verzoek om een vergunning — Persoon die familiebanden met de langdurig ingezetene heeft — Gunstigere nationale bepalingen — Gevolgen)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/22

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Verona — Italië) — Shamim Tahir/Ministero dell’Interno, Questura di Verona
   (Zaak C-469/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Richtlijn 2003/109/EG - Artikelen 2, 4, lid 1, 7, lid 1, en 13 - „EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen” - Voorwaarden voor toekenning - Legaal en ononderbroken verblijf in het gastland sedert de vijf jaar voorafgaand aan de indiening van het verzoek om een vergunning - Persoon die familiebanden met de langdurig ingezetene heeft - Gunstigere nationale bepalingen - Gevolgen))
   2014/C 315/32
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Verona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Shamim Tahir

      Verwerende partijen: Ministero dell’Interno, Questura di Verona

      Dictum

               1)

               De artikelen 4, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/51/EU van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2011, moeten aldus worden uitgelegd dat het gezinslid, als omschreven in artikel 2, sub e, van die richtlijn, van de persoon die reeds de status van langdurig ingezetene bezit, niet kan worden vrijgesteld van de in artikel 4, lid 1, van die richtlijn gestelde voorwaarde volgens welke derdelanders, om die status te verkrijgen, legaal en ononderbroken sedert de vijf jaar onmiddellijk voorafgaand aan de indiening van het betrokken verzoek in de betrokken lidstaat moeten hebben verbleven.

               2)

               Artikel 13 van richtlijn 2003/109, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/51, moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat om aan een gezinslid in de zin van artikel 2, sub e, van die richtlijn onder gunstigere voorwaarden dan de in die richtlijn gestelde een EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen te verlenen.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Doorhaling van zaak T-341/99

text:
C 122/42              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                29.4.2000
              Doorhaling van zaak T-322/99 (1)                                       Doorhaling van zaak T-341/99 (1)
                       (2000/C 122/66)
                                                                                (2000/C 122/67)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 7 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
zaak T-322/99: K. L. Meyer tegen Commissie van de Europese             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen.                                                        van 22 februari 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-341/99: F. J. Remon Galar tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                       (1) PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-388/99 P: Hogere voorziening, op 12 oktober 1999 ingesteld door Xunta de Galicia tegen de beschikking, op 8 juli 1999 in zaak T-194/95 tussen Area Cova SA en 31 anderen en de Raad van de Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
C 20/8               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22.1.2000
der Arbeitsgemeinschaft Deutscher Tierzüchter mbH, waarbij          3. Is het voor de beantwoording van deze vragen nog van
de Commissie is gelast een voor gelijkluidend gewaarmerkt               belang of de behandeling geheel of ten dele betrekking
afschrift van het origineel van bepaalde protocollen over te            heeft op intra-murale medische zorg?
leggen.
                                                                    (1) — Verzekering van een evenwichtige en vooreen ieder toeganke-
                                                                            lijke verzorging door artsen en ziekenhuizen.
Bij beschikking van 4 oktober 1999 heeft het Hof (Derde                 — Voortbestaan van het Nederlandse naturastelsel.
kamer) de hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk                — Beheersing van het financiële evenwicht van het Nederlandse
verklaard en de Commissie in de kosten verwezen.                            stelsel.
                                                                    Hogere voorziening, op 12 oktober 1999 ingesteld door
                                                                    Xunta de Galicia tegen de beschikking, op 8 juli 1999 in
                                                                    zaak T-194/95 tussen Area Cova SA en 31 anderen en de
                                                                    Raad van de Europese Unie gegeven door het Gerecht
                                                                    van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 6 oktober                                          (Derde kamer)
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
1. V.G. Müller-Fauré en Onderlinge Waarborgmaatschap-                                        (Zaak C-388/99 P)
pij OZ Zorgverzekeringen U.A., en 2. E.E.M. van Riet en
Onderlinge Waarborgmaatschappij Z.A.O. Zorgverzeke-
                                                                                (2000/C 20/16)
                            ringen
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                       (Zaak C-385/99)                              op 12 oktober 1999 hogere voorziening ingesteld door Xunta
                                                                    de Galicia, vertegenwoordigd door V. Vázquez-Portomeñe
                                                                    Sijas, advocaat te Santiago de Compostela, domicilie gekozen
                                                                    hebbende bij de Fundación Galicia-Europa, Milcampslaan 105,
                        (2000/C 20/15)
                                                                    B-1030 Brussel, tegen de beschikking, op 8 juli 1999 in zaak
                                                                    T-194/95 tussen Area Cova SA en 31 anderen en de Raad van
                                                                    de Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
De Centrale Raad van Beroep heeft bij uitspraak van 6 oktober       van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
11 oktober 1999, in de zaak 1. V.G. Müller-Fauré en Onderlin-
ge Waarborgmaatschappij OZ Zorgverzekeringen U.A., en               Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
2. E.E.M. van Riet en Onderlinge Waarborgmaatschappij
Z.A.O. Zorgverzekeringen, het Hof van Justitie van de Euro-         1) de beschikking van het Gerecht van eerste aanlag van 8 juli
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing             1999 in zaak T-194/95 te vernietigen, op grond van alle
over de navolgende vragen:                                              of van bepaalde van de gewraakte onregelmatigheden, en
                                                                        aan de vernietiging van de beschikking alle gevolgen
                                                                        rechtens te verbinden, ongeacht of uitdrukkelijk uitspraak
1. Moeten de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag (thans: 49 en 50             wordt gedaan ten gronde dan wel de zaak terug naar het
    EG) aldus uitgelegd worden dat daarmee in beginsel                  Gerecht van eerste aanleg wordt verwezen;
    onverenigbaar is een bepaling als artikel 9, vierde lid, van
    de Ziekenfondswet juncto artikel 1 van de Regeling hulp         2) de andere partij bij de procedure voor het Hof te verwijzen
    in het buitenland ziekenfondsverzekering, voorzover daar-           in de kosten, en eveneens uitspraak te doen over de
    in is bepaald dat een ziekenfondsverzekerde van het                 verwijzing in de kosten van verweerder in de procedure
    ziekenfonds voorafgaande toestemming nodig heeft om                 voor het Gerecht van eerste aanleg, indien de hogere
    zich te mogen wenden tot een persoon of inrichting buiten           voorziening geheel of gedeeltelijk wordt toegewezen.
    Nederland, met wie het ziekenfonds geen overeenkomst
    heeft gesloten, voor het geldend maken van zijn recht op
    verstrekkingen?                                                 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — Schending van het gemeenschapsrecht wegens onjuiste
2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,                 toepassing en uitlegging van artikel 230 EG (ex artikel 173
    vormen de hiervoor (1) genoemde doelstellingen van het              EG-Verdrag), voor zover in de beschikking geen uitspraak
    Nederlandse naturastelsel dan een dwingende reden van               is gedaan over het middel van misbruik van bevoegdheid
    algemeen belang waardoor een belemmering van het                    bij de vaststelling van de bestreden verordening, waarvan
    fundamentele beginsel van het vrij verrichten van diensten          het aangegeven doel grondig verschilt van het doel dat in
    gerechtvaardigd kan zijn?                                           werkelijkheid ermee wordt nagestreefd.
 ---pagebreak--- 22.1.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 20/9
— De andere middelen en voornaamste argumenten komen                  Ook op grond van de aard en het doel van de betrokken
     overeen met die in zaak C-300/99 (1).                            voorschriften kan rekwirante het recht op schadevergoeding
                                                                      niet worden ontzegd. Wanneer een beslissing uitblijft, weet de
                                                                      persoon die aanspraak maakt op rechtsbescherming niet, wat
(1) PB C 333 van 20.11.1999, blz. 12.                                 het bevoegde orgaan doet of niet doet. Beslissend is daarbij,
                                                                      dat het stilzwijgen van het orgaan niet als een afwijzende
                                                                      beslissing kan worden uitgelegd. Vanuit juridisch oogpunt kan
                                                                      aan dit stilzwijgen geen enkel gevolg worden verbonden,
                                                                      nu het niet gaat om een rechtshandeling noch om een
                                                                      administratieve handeling. Het beroep wegens nalaten is niets
                                                                      anders dan een bijkomende beroepsmogelijkheid voor de
                                                                      rechtzoekende, die belang heeft bij een spoedige oplossing van
                                                                      het geschil. In verband met een schadevordering kan zulks
Hogere voorziening, op 15 oktober 1999 ingesteld door
                                                                      evenwel niet betekenen dat de stuiting van de verjaring niet
Fratelli Murri SpA tegen de beschikking, op 4 augustus
                                                                      plaatsvindt. Van de persoon die schade heeft geleden, hangt
1999 in zaak T-106/98, Fratelli Murri SpA tegen Commis-
                                                                      niet af, of het betrokken orgaan snel handelt of niet.
sie van de Europese Gemeenschappen, gegeven door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                      pen (Eerste kamer)
                                                                      (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
                       (Zaak C-399/99 P)
                         (2000/C 20/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 1999 hogere voorziening ingesteld door Fratelli
Murri SpA, vertegenwoordigd door K.-G. von Luschka, ad-               Beroep, op 18 oktober 1999 ingesteld door Italiaanse
vocaat te Chieming, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
burg bij C. Medernach, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-                                       schappen
10, tegen de beschikking, op 4 augustus 1999 in zaak
T-106/98 tussen Fratelli Murri SpA en Commissie van de
Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van                                          (Zaak C-400/99)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
                                                                                (2000/C 20/18)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
I.   De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van             op 18 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de
     4 augustus 1999 in zaak T-106/98 (1) te vernietigen, en de       Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-
     Commissie te veroordelen om aan rekwirante een bedrag            genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
     te betalen van 7 923 791 USD, vermeerderd met 10 %               P. G. Ferri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebbende
     rente met ingang van 25 september 1991.                          te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adélaïde 5.
II. De Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                    — de brief van de Commissie van 6 augustus 1999 (1) op het
                                                                          bestreden onderdeel nietig te verklaren;
Schending van het gemeenschapsrecht: rekwirante stelt, dat
                                                                      — de Commissie in de kosten te verwijzen.
het Gerecht van eerste aanleg de strekking van artikel 175,
tweede alinea, van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 232
EG) verkeerd heeft uitgelegd. De termijn van artikel 175,
tweede alinea, is een vervaltermijn wat de schadevordering            Middelen en voornaamste argumenten
betreft. Volgens artikel 43 van het Statuut-EG van het Hof van
Justitie dient de termijn van artikel 175, tweede alinea, slechts
in voorkomend geval („gegebenenfalls”) te worden toegepast.           De Italiaanse Republiek bestrijdt de brief van 6 augustus 1999
Hetzelfde geldt voor de tekst van artikel 175, tweede alinea,         op de volgende gronden:
zelf, die alleen voorziet in de mogelijkheid, doch niet in de
verplichting om een beroep wegens nalaten in te stellen („...         — schending van de beginselen van transparantie en rechtsze-
kan het beroep worden ingesteld...”). Dit zegt evenwel niets              kerheid als bedoeld in verordening nr. 659/99/EG (2);
over het verval of de verjaring van een aanspraak op schadever-
goeding wegens niet-naleving van een termijn voor het                 — schending van het beginsel van hoor en wederhoor alsmede
instellen van een beroep wegens nalaten.                                  van artikel 11, lid 1, van verordening nr. 659/99;


title: Zaak T-352/03: Beroep, op 15 oktober 2003 ingesteld door Giorgio Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 7/38                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        10.1.2004
Beroep, op 15 oktober 2003 ingesteld door Giorgio                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                     —     nietig te verklaren het besluit van 29 november 2002 van
                                                                                de plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad om
                         (Zaak T-352/03)                                        haar naam niet te plaatsen op de lijst van ambtenaren die
                                                                                in het kader van de bevorderingsronde 2002 naar de
                          (2004/C 7/69)                                         rang C2 zijn bevorderd;
                         (Procestaal: Frans)                              —     verweerder in de kosten te verwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 oktober 2003 beroep ingesteld tegen de                  Middelen en voornaamste argumenten
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Giorgio
Lebedef, wonende te Senningerberg (Luxemburg), vertegen-
woordigd door Gilles Bounéou en Frédéric Frabetti, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                  Tot staving van haar beroep stelt verzoekster dat artikel 45 van
                                                                          het Statuut is geschonden doordat verweerder een kennelijke
                                                                          beoordelingsfout heeft gemaakt door bij het vergelijkend
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         onderzoek van de verdiensten geen rekening te houden met de
                                                                          verschillen in beoordeling tussen de diverse diensten van de
—     verzoeker een bedrag van 5 000 euro toe te kennen ter               instelling.
      vergoeding van de morele schade die hij heeft geleden
      doordat zijn beoordelingsrapport voor de periode 1999-
      2001 te laat is vastgesteld (te laat in zijn personeelsdossier
      is opgenomen);
—     te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria en de
      Commissie van de Europese Gemeenschappen tot beta-
      ling daarvan te veroordelen.
                                                                          Beroep, op 20 oktober 2003 ingesteld door Gemma
                                                                                Reggimenti tegen Europees Parlement
Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op                                              (Zaak T-354/03)
schending van de algemene bepalingen voor de uitvoering van
artikel 43 van het Statuut, schending van het beginsel van
behoorlijk bestuur en niet-inachtneming van de zorgplicht.                                          (2004/C 7/71)
Verzoeker stelt dat hij daardoor morele schade heeft geleden
en dat er bovendien sprake is van morele intimidatie met het                                       (Procestaal: Frans)
doel de vrijheid van vakvereniging te belemmeren.
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 20 oktober 2003 beroep tegen Europees
Beroep, op 14 oktober 2003 ingesteld door Inge-Lise                       Parlement ingesteld door Gemma Reggimenti, wonende te
          Nielsen tegen Raad van de Europese Unie                         Sint-Pieters-Woluwe (België), vertegenwoordigd door C. Ju-
                                                                          nion, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (Zaak T-353/03)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (2004/C 7/70)
                         (Procestaal: Frans)                              —     nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement
                                                                                van 17 juli 2003 houdende weigering om verzoekster de
                                                                                reiskosten vanaf 6 augustus 1999 te vergoeden;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 oktober 2003 beroep ingesteld tegen Raad                —     het Europees Parlement ertoe te veroordelen verzoekster
van de Europese Unie door Inge-Lise Nielsen, woonachtig                         de reiskosten voor haar dochter vanaf 6 augustus 1999
te Villers-la-Ville (België), vertegenwoordigd door Sébastien                   te vergoeden;
Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       —     het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-815/16: Beroep ingesteld op 22 november 2016 — For Tune/EUIPO — Simplicity trade (opus AETERNATUM)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/55

         Beroep ingesteld op 22 november 2016 — For Tune/EUIPO — Simplicity trade (opus AETERNATUM)
   (Zaak T-815/16)
   (2017/C 014/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: For Tune sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: K. Popławska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Simplicity trade GmbH (Oelde, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „opus AETERNATUM” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 024 296

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 september 2016 in zaak R 152/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-126/09: Beroep ingesteld op 3 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/31

         Beroep ingesteld op 3 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-126/09)
   2009/C 141/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en richtlijn 91/439/EEG van de Raad en tot intrekking van richtlijn 76/914/EEG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 9 september 2006 verstreken. Op de datum van de instelling van het beroep had de verwerende partij evenwel nog niet alle maatregelen getroffen om de richtlijn om te zetten of had zij deze althans nog niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 226, blz. 4.


               10.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/6

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 12 augustus 2015
   (Zaak E-21/15)
   (2015/C 410/05)
   Op 12 augustus 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Øyvind Bø en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar is verwezen in punt 1a van hoofdstuk XXIV van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/88/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG wat betreft de voorschriften voor motoren die in het kader van de flexibele regeling in de handel zijn gebracht), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 2 van het besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               De Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 28 maart 2015 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 28 januari 2015 tot haar had gericht en dat betrekking had op het door deze staat niet in zijn interne rechtsorde opnemen van Richtlijn 2011/88/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 tot wijziging van Richtlijn 97/68/EG wat betreft de voorschriften voor motoren die in het kader van de flexibele regeling in de handel zijn gebracht („het besluit”), waarnaar is verwezen in punt 1a, hoofdstuk XXIV, van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van artikel 2 van het besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door het niet binnen de gestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit.


title: Zaak C-467/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 augustus 2013 door Industries Chimiques du Fluor (ICF) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 18 juni 2013 in zaak T-406/08, ICF/Commissie

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/8

         Hogere voorziening ingesteld op 27 augustus 2013 door Industries Chimiques du Fluor (ICF) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 18 juni 2013 in zaak T-406/08, ICF/Commissie
   (Zaak C-467/13 P)
   2013/C 336/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Industries Chimiques du Fluor (ICF) (vertegenwoordigers: P. Wytinck, D. Gillet, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 18 juni 2013 in zaak T-406/08, Industries Chimiques du Fluor (ICF) tegen Europese Commissie, en, zo het Hof van oordeel is dat het beschikt over alle gegevens die noodzakelijk zijn om zelf definitief te beslissen over de zaak ten gronde, de in de litigieuze beschikking aan ICF opgelegde geldboete van 1 700 000 EUR nietig te verklaren althans het bedrag van die boete te verlagen;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht vernietigen en de zaak naar het Gerecht terug te verwijzen;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan.
   In haar eerste middel betoogt rekwirante dat de beslissing van het Gerecht berust op een onjuiste rechtsopvatting althans dat de feiten materieel onjuist zijn vastgesteld dan wel onjuist zijn beoordeeld, doordat is geoordeeld dat het recht van verweer en artikel 27 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) niet waren geschonden doordat de Commissie de litigieuze beschikking heeft gebaseerd op documenten die in de mededeling van de punten van bezwaar niet waren vermeld.
   Rekwirante betoogt voorts dat het arrest van het Gerecht op een onjuiste rechtsopvatting berust doordat is geoordeeld dat de Commissie de belangen van rekwirante niet heeft aangetast en evenmin haar recht van verweer heeft geschonden door het aantal deelnemers aan de inbreuk tussen de mededeling van de punten van bezwaar en de vaststelling van de litigieuze beschikking te verminderen, aangezien zij zich niet over die vermindering heeft kunnen uiten voordat de litigieuze beschikking werd gegeven.
   In haar tweede middel verwijt rekwirante het Gerecht schending van artikel 23 van verordening nr. 1/2003. Het Gerecht heeft punt 18 van de richtsnoeren inzake de berekening van geldboeten onjuist opgevat door de uitdrukking „totale waarde van de (…) verkochte goederen of diensten welke verband houden met de inbreuk” aldus uit te leggen dat het hierbij enkel gaat om de totale waarde van de verkopen van de ondernemingen die aan de inbreuk deelnemen, en niet om de totale waarde van de verkopen op die markt.
   Rekwirante verwijt het Gerecht voorts schending van de motiveringsplicht, doordat het niet afdoende heeft geantwoord op haar betoog dat de Commissie is afgeweken van haar beslissingspraktijk op het gebied van de vaststelling van het bedrag van de boete.
   In haar derde middel geeft rekwirante te kennen dat de duur van de procedure voor het Gerecht excessief is en dus artikel 47 van het Handvest van de grondrechten schendt, terwijl de onderhavige zaak eenvoudig is en het aantal documenten gering. Onder verwijzing naar het arrest Baustahlgewebe/Commissie (2) verzoekt rekwirante dan ook om verlaging van de haar opgelegde boete.
   Tot slot verwijt rekwirante het Gerecht schending van artikel 31 van verordening nr. 1/2003. Het Gerecht heeft zijn volle rechtsmacht onjuist uitgeoefend door niet zelf te beoordelen of de opgelegde boete in casu gerechtvaardigd was en dit niet te rechtvaardigen. In dit verband heeft het Gerecht niet geantwoord op de door rekwirante aangevoerde argumenten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag.

      (2)  Arrest van 17 december 1998, Baustahlgewebe/Commissie, C-185/95 P, Jurispr. blz. I-8417.


title: Zaak T-405/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — The Regents of the University of California/CPVO — Nador Cott Protection en CVVP (Tang Gold)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/36

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — The Regents of the University of California/CPVO — Nador Cott Protection en CVVP (Tang Gold)
   (Zaak T-405/16)
   (2017/C 014/44)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: The Regents of the University of California (Riverside, Californië, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: J. Muñoz-Delgado Mérida, S. Poza Martínez, M. Esteve Sanz en J. Lissen Arbeloa, abogados)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Nador Cott Protection SARL (Saint-Raphaël, Frankrijk) en Club de Variedades Vegetales Protegidas (Valencia, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het CPVO

      Houder van het betrokken communautair kwekersrecht: verzoekende partij

      Betrokken communautair kwekersrecht: communautair kwekersrecht nr. EU 38924, benaming van het ras: Tang Gold, soort: Citrus reticulata Bianco

      Bestreden beslissing: beslissing van de kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2016 in zaak A006/2014

      Conclusies

               —

               De soort Nadorcott, met betrekking tot eigenschap nr. 68 van CPVO-TP-protocol 201/2 het expressieniveau „zeer hoog”, met het cijfer 9, of, subsidiair, het expressieniveau „hoog”, met het cijfer 7, toekennen en dit dienovereenkomstig weergeven in het Rapport inzake de Verschillen met Vergelijkbare Soorten (Informe de Diferencias con Variedades Similares), dat deel uitmaakt van de officiële beschrijving van de soort Tang Gold.

               —

               Erkennen dat er duidelijke verschillen bestaan tussen de soorten Tang Gold en Nardorcott met betrekking tot de eigenschappen met de nummers 5, 6, 14, 15, 16, 37, 50, 60 en 65 van CPVO-TP-protocol 201/2, een verklaring in die zin afgeven, en de rectificatie gelasten van het Rapport inzake de Verschillen met Vergelijkbare Soorten, dat deel uitmaakt van de officiële beschrijving van de soort Tang Gold, teneinde deze verschillen daarin op te nemen.

      Aangevoerde middelen

               —

               Schending van de artikelen 57, 62, 67, 75 en 81 van verordening nr. 2100/94.

               —

               Schending van artikel 49 van verordening nr. 874/09.

               —

               Onjuiste uitlegging van het rapport van het IVIA [Instituto Valenciano de Investigaciones Agrarias (landbouwwetenschappelijk instituut te Valencia)], met het opschrift „Importancia de la reducción del contenido de semillas mediante mutagénesis inducida” [„Belang van de vermindering van het gehalte aan zaden door middel van geïnduceerde genetische modificatie”].

               —

               Onafhankelijkheid van eigenschap nr. 68 van milieuomstandigheden.

               —

               Vergelijkbaarheid van de door UCR [The Regents of the University of California] verstrekte gegevens met betrekking tot het gehalte aan zaden van Nadorcott.