title: Zaak C-374/07 P: Beschikking van het Hof van 20 januari 2009 — Mebrom NV/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Commissie — Zekere en reële schade — Onjuiste opvatting van feiten en van bewijzen — Bewijslast)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/20

         Beschikking van het Hof van 20 januari 2009 — Mebrom NV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-374/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Commissie - Zekere en reële schade - Onjuiste opvatting van feiten en van bewijzen - Bewijslast)
   2009/C 141/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Mebrom NV (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: X. Lewis, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 22 mei 2007, Mebrom/Commissie (T-198/05), waarbij het Gerecht ongegrond heeft verklaard een beroep tot vergoeding van de schade die rekwirante zou hebben geleden doordat de Commissie, voor de maanden januari en februari 2005, geen stelsel heeft ingevoerd op grond waarvan rekwirante methylbromide in de Europese Unie kon invoeren, overeenkomstig de artikelen 6 en 7 van verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (PB L 244, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Mebrom NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak T-370/05: Beroep ingesteld op  30 september 2005  — Frankrijk/Commissie

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/16

         Beroep ingesteld op 30 september 2005 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-370/05)
   (2005/C 315/30)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Franse Republiek (Parijs, Frankrijk) [vertegenwoordiger(s): G. de Bergues en A. Colomb als gemachtigden]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2005)2756 def. van de Commissie van 20 juli 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voorzover daarbij het bedrag van 13 519 122,05 EUR is uitgesloten uit hoofde van een correctie met betrekking tot de vaststelling van de oppervlakten die in aanmerking komen voor steun aan herstructurering en omschakeling van wijngaarden voor de begrotingsjaren 2001-2003;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking, waarover het onderhavige geding gaat, heeft de Commissie een besluit genomen inzake de goedkeuring van verzoeksters rekeningen in de wijnsector voor een bedrag dat overeenkomst met het bedrag dat van communautaire financiering moet worden uitgesloten vanwege enerzijds een correctie wegens overschrijding van de nieuwe-aanplantrechten en anderzijds een door de Commissie toegepaste correctie [vanwege een verschil] tussen de oppervlakten waarvan Frankrijk heeft verklaard dat zij voor steun aan herstructurering/omschakeling in aanmerking komen, en de oppervlakten waarvan de Commissie heeft geoordeeld dat zij voor dergelijke steun in aanmerking komen, voor de seizoenen 2000-2001 en 2001-2002. Verzoekster betwist enkel het tweede gedeelte van de betrokken beschikking, betreffende de correctie vanwege het verschil in oppervlakte.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster twee middelen aan. Met het eerste betoogt zij dat de Commissie artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1258/99 (1) onjuist heeft toegepast voorzover zij niet heeft bewezen dat de Franse regering de gemeenschapsvoorschriften heeft geschonden met betrekking tot de berekening van de steun voor herstructurering en omschakeling van wijngaarden, noch dat de door de Franse regering toegepaste berekeningsmethode schade heeft toegebracht aan de gemeenschapsbegroting.
   Verzoeksters tweede middel is ontleend aan een ontoereikende motivering aangezien in de bestreden beschikking niet is uiteengezet welke voorschriften volgens de Commissie moeten worden toegepast op niet-beplante oppervlakten die in aanmerking kunnen worden genomen bij de berekening van de steun, en zij evenmin een duidelijke rechtvaardiging geeft voor de toepassing van een financiële correctie van 10 % op de bedragen van de steun aan herstructurering en omschakeling van wijngaarden.

      (1)  Verordening (EG) van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160 van 26.06.1999, blz. 103-112).


title: Zaak T-716/15: Arrest van het Gerecht van 9 november 2016 — Gallardo Blanco/EUIPO — Expasa Agricultura y Ganadería (Weergave van het ijzer van een paardenbit in de vorm van een „h”) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het Uniebeeldmerk dat het ijzer van een paardenbit in de vorm van een, h’ weergeeft — Ouder Uniebeeldmerk en Spaans beeldmerk — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van de oudere merken — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/33

         Arrest van het Gerecht van 9 november 2016 — Gallardo Blanco/EUIPO — Expasa Agricultura y Ganadería (Weergave van het ijzer van een paardenbit in de vorm van een „h”)
   (Zaak T-716/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het Uniebeeldmerk dat het ijzer van een paardenbit in de vorm van een, h’ weergeeft - Ouder Uniebeeldmerk en Spaans beeldmerk - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van de oudere merken - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 038/45)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Juan Gallardo Blanco (Los Barrios, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Estella Garbayo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Expasa Agricultura y Ganadería, SA (Jerez de la Frontera, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Bosch Döffert, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 29 september 2015 (zaak R 1502/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Expasa Agricultura y Ganadería en Juan Gallardo Blanco

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Juan Gallardo Blanco wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak T-335/15: Beroep ingesteld op 23 juni 2015 — Universal Protein Supplements/BHIM (Afbeelding van een bodybuilder)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/45

         Beroep ingesteld op 23 juni 2015 — Universal Protein Supplements/BHIM (Afbeelding van een bodybuilder)
   (Zaak T-335/15)
   (2015/C 279/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Protein Supplements Corp. (New Brunswick, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: beeldmerk dat een bodybuilder weergeeft — Inschrijvingsaanvraag nr. 13 060 991

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 6 maart 2015 in zaak R 2958/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-12/08: Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — Nardin/Parlement

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/50

         Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — Nardin/Parlement
   (Zaak F-12/08)
   (2008/C 171/99)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Thierry Nardin (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Wiot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 2 april 2007 houdende vaststelling van verzoekers rechten bij indiensttreding voor zover hem geen recht op de ontheemdingstoelage is verleend en, anderzijds, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van de ontheemdingstoelage en moratoire interesten alsmede tot vergoeding van de door hem geleden immateriële schade
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het Europees Parlement van 2 april 2007 houdende vaststelling van verzoekers rechten bij indiensttreding voor zover hem geen recht op de ontheemdingstoelage is verleend;

               —

               het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan verzoeker van de ontheemdingstoelage overeenkomende met een maandelijks bedrag van 16 % van het totaalbedrag van de basisbezoldiging, alsmede van de kostwinnerstoelage en de toelage voor een kind ten laste vanaf april 2007 en voor alle volgende maanden tot de dag van vereffening;

               —

               het Europees Parlement daarnaast te veroordelen tot betaling van jaarlijkse moratoire interesten van 8 % vanaf de respectieve vervaldagen tot de dag van vereffening;

               —

               het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 000 EUR dan wel elk ander of zelfs hoger bedrag ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-62/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 maart 2015 — Marcuccio/Commissie (Uitsluiting van de procedure van de vertegenwoordiger van een partij — Geen aanwijzing van een nieuwe vertegenwoordiger — Verzoeker die niet meer antwoordt op de verzoeken van het Gerecht — Afdoening zonder beslissing)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/47

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 maart 2015 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-62/13) (1)

   ((Uitsluiting van de procedure van de vertegenwoordiger van een partij - Geen aanwijzing van een nieuwe vertegenwoordiger - Verzoeker die niet meer antwoordt op de verzoeken van het Gerecht - Afdoening zonder beslissing))
   (2015/C 146/64)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: A., advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om 500 EUR en vijf maal 504,67 EUR in te houden op verzoekers invaliditeitsuitkeringen over de maanden juli tot en met december 2012

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het beroep in zaak F-62/13, Marcuccio/Commissie.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013, blz. 26.


title: Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-457/98)

text:
C 71/4                   NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                13.3.1999
     zijn gewekt, dat de Commissie de bevestiging door het           Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
     Dafse zou steunen.                                              schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                     D. Goulousis en A. Aresu, lid van haar juridische dienst,
Ð Onjuiste beoordeling van de feiten.                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                     de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
(1) Verordening (EEG) nr. 2950/83 van de Raad van 17 oktober         Kirchberg.
    1983 houdende toepassing van Besluit 83/516/EEG betreffende
    de taken van het Europees Sociaal Fonds (PB L 289 van
    22.10.1983, blz. 1).
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(2) Jurispr. blz. II-45.
                                                                     Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                          binnen de gestelde termijnen de wettelijke en bestuurs-
                                                                          rechtelijke bepalingen in werking te doen treden en,
Verzoek van de Tampereen käräjäoikeus van 31 maart                        subsidiair, aan de Commissie mee te delen, die nodig
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                 zijn om te voldoen aan Richtlijn 96/97/EG van de
Finse staat/nationale douaneadministratie en K. Salumets                  Raad van 20 december 1996 tot wijziging van Richt-
                               e.a.                                       lijn 86/378/EEG betreffende de tenuitvoerlegging van
                                                                          het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
                         (Zaak C-455/98)
                                                                          vrouwen in ondernemings- en sectorieÈle regelingen
                          (1999/C 71/06)                                  inzake sociale zekerheid (1), de krachtens het EG-Ver-
                                                                          drag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
                                                                          men;
De Tampereen käräjäoikeus heeft bij beschikking van
31 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus-
titie op 14 december 1998, in het geding tussen Finse
staat/nationale douaneadministratie en K. Salumets e.a.,             Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
vraag:                                                               Middelen en voornaamste argumenten
Dienen 's Raads belastingrichtlijnen 92/12/EEG (1),
92/83/EEG (2) en 77/388/EEG (3), alsmede Verordening                 Het bindende karakter van het bepaalde in artikel 189,
(EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot                derde alinea, en artikel 5 van het EG-Verdrag brengt voor
vaststelling van het communautair douanewetboek (4),                 de lidstaten de verplichting mee, de nodige maatregelen te
aldus te worden uitgelegd, dat de bepalingen betreffende             treffen om de richtlijnen vóór het verstrijken van de daar-
de belastingplichtigheid en de douaneschuld van toepas-              toe gestelde termijn in nationaal recht om te zetten, en de
sing zijn op de smokkel van gedistilleerde drank?                    Commissie onverwijld van die maatregelen in kennis te
                                                                     stellen. Die termijn is op 1 juli 1997 verstreken, zonder
(1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betref-     dat de Helleense Republiek de Commissie van de bepalin-
    fende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voor-      gen tot omzetting van de betrokken richtlijn in nationaal
    handen hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop      recht in kennis heeft gesteld.
    (PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1).
(2) Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betref-
    fende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alco-   (1) PB L 46 van 17.2.1997.
    hol en alcoholhoudende dranken (PB L 316 van 31.10.1992,
    blz. 21).
(3) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref-
    fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
    omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145
    van 13.6.1977, blz. 1).
(4) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                                                                     Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof, Wenen (Oosten-
                                                                     rijk) van 26 november 1998 om een prejudicieÈle beslissing
                                                                     in het geding tussen Sutterlüty Gesellschaft mbH & Co en
                                                                     de Vorarlberger Landesregierung, medeverweersters: Stadt
                                                                     Dornbirn, gemeente Bludesch, Marktgemeinde Rankweil
                                                                                en gemeente Lochau
Beroep, op 15 december 1998 ingesteld door Commissie
      van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                                        (Zaak C-460/98)
                            Republiek
                                                                                (1999/C 71/08)
                         (Zaak C-457/98)
                          (1999/C 71/07)
                                                                     Het Verwaltungsgerichtshof, Wenen (Oostenrijk) heeft bij
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen              beschikking van 26 november 1998, ingekomen ter griffie
is op 15 december 1998 beroep ingesteld tegen Helleense              van het Hof van Justitie op 17 december 1998, in het


title: Zaak C-590/12: Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Winsen (Luhe) — Duitsland] — Andrea Merten/ERGO Lebensversicherung AG

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/22

         Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Winsen (Luhe) — Duitsland] — Andrea Merten/ERGO Lebensversicherung AG
   (Zaak C-590/12) (1)

   2014/C 184/32
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.


title: Zaak C-284/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 10 juni 2015 — Rijksdienst voor arbeidsvoorziening (RVA), M/M, Rijksdienst voor arbeidsvoorziening (RVA), Hulpkas voor werkloosheidsuitkeringen (HVW)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 10 juni 2015 — Rijksdienst voor arbeidsvoorziening (RVA), M/M, Rijksdienst voor arbeidsvoorziening (RVA), Hulpkas voor werkloosheidsuitkeringen (HVW)
   (Zaak C-284/15)
   (2015/C 279/27)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Rijksdienst voor arbeidsvoorziening (RVA), M

      Verwerende partijen: M, Rijksdienst voor arbeidsvoorziening (RVA), Hulpkas voor werkloosheidsuitkeringen (HVW)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 67, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1), aldus worden uitgelegd, dat het zich ertegen verzet dat een lidstaat voor het recht op een werkloosheidsuitkering ter aanvulling van de inkomsten uit deeltijdse werkzaamheden, de tijdvakken van arbeid niet samentelt wanneer deze deeltijdse werkzaamheden niet zijn voorafgegaan door tijdvakken van arbeid of verzekering in deze lidstaat?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is artikel 67, lid 3, van verordening nr. 1408/71 dan verenigbaar met in het bijzonder:

                           —

                           artikel 48 VWEU, voor zover de in artikel 67, lid 3, gestelde voorwaarde voor de samentelling van tijdvakken van arbeid, het vrije verkeer van werknemers en hun toegang tot bepaalde deeltijdbanen kan beperken,

                           —

                           artikel 45 VWEU, dat „de afschaffing [inhoudt] van elke discriminatie op grond van de nationaliteit tussen de werknemers der lidstaten, wat betreft de werkgelegenheid, de beloning en de overige arbeidsvoorwaarden” en voorziet in het recht van werknemers om „in te gaan op een feitelijk aanbod tot tewerkstelling” (waaronder ook deeltijdwerk) in andere lidstaten, „zich te dien einde vrij te verplaatsen binnen het grondgebied der lidstaten” en aldaar te verblijven „teneinde daar een beroep uit te oefenen overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke voor de tewerkstelling van nationale werknemers gelden”,

                           —

                           artikel 15, lid 2, van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, dat bepaalt: „Iedere burger van de Unie is vrij, in iedere lidstaat werk te zoeken [en] te werken”?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998 (PB L 209, blz. 1, hierna: „verordening nr. 1408/71”).


title: Zaak C-501/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2007 door S.A.BA.R. SpA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 17 september 2007 in zaak T-176/07, S.A.BA.R. SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/4

         Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2007 door S.A.BA.R. SpA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 17 september 2007 in zaak T-176/07, S.A.BA.R. SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-501/07 P)
   (2008/C 37/05)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: S.A.BA.R. SpA (vertegenwoordigers: E. Coffrini en F. Tesauro, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg waartegen deze hogere voorziening is gericht, volledig te vernietigen en/of te herzien, en elke daaruit volgende beslissing als naar recht te geven;

               —

               toewijzing van de vorderingen die reeds in eerste aanleg zijn geformuleerd.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de beschikking van de Commissie van 5 juni 2002 (1) inzake „de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft”, is als staatssteun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard de belastingvrijstellingsregeling waarin bij artikel 3, lid 70, van wet nr. 549/1995, artikel 66, lid 14, van voorlopig wetsbesluit nr. 331/1993, zoals omgezet en gewijzigd, is voorzien voor vennootschappen op aandelen waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft en die plaatselijke openbare diensten verrichten. De beschikking van de Commissie betrof niet specifieke vennootschappen, maar strekte zich uit tot de vennootschappen die zijn opgericht volgens artikel 22 van wet nr. 142/1990 en waarvan de meerderheid van het aandelenkapitaal in handen van de overheid is. Zij is echter niet tot bepaalde vennootschappen gericht (en niet tot rekwirante) aangezien zij geen specifiek geïndividualiseerde geadresseerden heeft. Bij voorlopig wetsbesluit nr. 10 van 15 februari 2007 heeft de Italiaanse Staat uitvoering gegeven aan bovengenoemde beschikking door de Agenzie delle Entrate (belastingdiensten) met de terugvordering te belasten. Bijgevolg heeft de Agenzia delle Entrate di Guastalla rekwirante op 20 maart 2007 de volgende betalingsvorderingen doen toekomen: prot. 3796 van 15 maart 2007, ten bedrage van een hoofdsom van 1 912 128,47 EUR, vermeerderd met rente ten bedrage van 2 192 225 EUR, prot. 3799 van 15 maart 2007, ten bedrage van een hoofdsom van 815 406,94 EUR, vermeerderd met rente ten bedrage van 783 529 EUR, en prot. 3800 van 15 maart 2007, ten bedrage van een hoofdsom 439 549,29 EUR, vermeerderd met rente ten bedrage van 712 588 EUR.
   Rekwirante is echter niet een vennootschap waarvan de meerderheid van het aandelenkapitaal in handen van de overheid is: dit is volledig in handen van de overheid. De „overwegingen van de Commissie en haar beslissing” kunnen derhalve niet op haar betrekking hebben.
   Rekwirante is in house belast met de plaatselijke openbare diensten voor de acht deelnemende gemeenten en is juist met dit doel opgericht, volgens de bij wet bepaalde modaliteiten.
   Zij beheert de openbare diensten op basis van exclusiviteit, in een in wezen plaatselijk kader, zonder invloed te kunnen uitoefenen op de vrije mededinging, die niet bestaat omdat er geen markt bestaat.
   Een vennootschap waarvan het aandelenkapitaal volledig in handen van de overheid is, is niets anders dan een indirect orgaan van de deelnemende gemeenten, die de werkelijke begunstigden zijn van de staatssteun waartegen de Commissie bezwaar maakt.
   Om objectieve en subjectieve redenen kan de aan rekwirante verleende belastingvrijstelling niet worden aangemerkt als ongeoorloofde staatssteun die in strijd is met het bepaalde in artikel 87 EG.
   Om de beknopt weergegeven redenen is bij het Gerecht van eerste aanleg beroep ingesteld tegen bovengenoemde beschikking van de Commissie. Dit beroep is ingeschreven onder nummer T-176/07 en toegewezen aan de Vierde kamer. Daarop is beslist bij beschikking van niet-ontvankelijkheid van het Gerecht van 17 september 2007, op grond dat de termijnen van artikel 230, vijfde alinea, EG, volgens welke het beroep tot nietigverklaring moet worden ingesteld binnen twee maanden te rekenen, al naar gelang het geval, vanaf de dag van bekendmaking van de bestreden handeling, vanaf de dag van kennisgeving aan de verzoeker of, bij gebreke daarvan, vanaf de dag waarop de verzoeker van de handeling kennis heeft gekregen, overeenkomstig artikel 102, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   Deze beslissing is ongegrond, mede gelet op de arresten van 17 september 1980 (730/79) (2), 14 november 1984 (323/82) (3), 12 december 1996 (T-358/94) (4), en vooral van 23 februari 2006 (Derde kamer), C-346/03 (5); om die reden wordt met de onderhavige hogere voorziening om herziening daarvan verzocht.
   Het beroep voor het Gerecht van eerste aanleg is immers ingesteld zodra rekwirante heeft vernomen dat zij tot de geadresseerden van de beschikking van de Commissie behoorde, dat wil zeggen toen zij de kennisgeving van de aanslagen van de Agenzia delle Entrate had ontvangen.
   Voorts wordt als ander middel tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg aangevoerd dat die beslissing blijk geeft van een onjuiste toepassing van artikel 225 EG.
   Het verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie moet immers worden geacht nauw verband te houden met het inherente verzoek tot vaststelling dat die beschikking niet tot rekwirante was gericht; en derhalve wordt ook om vernietiging van de beschikking in eerste aanleg verzocht op grond van de gestelde materiële onbevoegdheid van die rechter.

      (1)  PB 2003, L 77, blz. 21

      (2)  Jurispr. 1980, blz. 2671.

      (3)  Jurispr. 1984, blz. 3809.

      (4)  Jurispr. 1996, blz. II-2109.

      (5)  Jurispr. 2005, blz. I- 6159.


title: Zaak F-64/10: Beroep ingesteld op 3 augustus 2010 — Mantzouratos/Parlement

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/33

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2010 — Mantzouratos/Parlement
   (Zaak F-64/10)
   ()
   2010/C 274/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Mantzouratos (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD 13 te bevorderen alsmede van de besluiten om ambtenaren die over minder meritepunten dan verzoeker beschikken, tot die rang te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD 13 te bevorderen alsmede van de besluiten om ambtenaren die over minder merite (punten) dan verzoeker beschikken, tot die rang te bevorderen;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-369/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juin 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — Hutchison 3G UK Ltd, mmO 2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd/Commissioners of Customs and Excise (Zesde btw-richtlijn — Belastbare handelingen — Begrip economische activiteit — Artikel 4, lid 2 — Toekenning van vergunningen voor gebruik van bepaald gedeelte van voor telecommunicatiediensten voorbehouden radiofrequentiespectrum)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 juin 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd/Commissioners of Customs and Excise
   (Zaak C-369/04) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Belastbare handelingen - Begrip „economische activiteit’ - Artikel 4, lid 2 - Toekenning van vergunningen voor gebruik van bepaald gedeelte van voor telecommunicatiediensten voorbehouden radiofrequentiespectrum)
   (2007/C 199/05)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, London
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hutchison 3G UK Ltd, mmO2 plc, Orange 3G Ltd, T-Mobile (UK) Ltd, Vodafone Group Services Ltd

      Verwerende partij: Commissioners of Customs and Excise
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, London — Uitlegging van artikel 4, leden 1, 2 en 5, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip „economische activiteit” — Werkzaamheden of handelingen die een publiekrechtelijk orgaan als overheid verricht — Toewijzing, via veiling, van frequenties aan operators van mobiele telefonie
   Dictum
   Artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de afgifte, door de nationale regelgevende instantie die verantwoordelijk is voor de toewijzing van het spectrum, van vergunningen zoals vergunningen voor mobiele telecommunicatie van de derde generatie, de zogenaamde „UMTS”-vergunningen, via een veiling van de rechten op het gebruik van telecommunicatieapparatuur, geen economische activiteit in de zin van die bepaling is en dus niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Zaak T-406/04: Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door André Bonnet tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/50

         Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door André Bonnet tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-406/04)
   (2004/C 300/96)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door André Bonnet, wonende te Saint Pierre de Vassols (Frankrijk), vertegenwoordigd door H. de Lépinau, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de besluiten van 11 februari 2004, 4 maart 2004 en 2 juli 2004 alsmede het besluit om een andere persoon aan te stellen in de post die verzoeker had moeten vervullen;

               —

               te oordelen dat de aanwerving van 4 februari 2004 ten volle effect sorteert vanaf 1 maart 2004;

               —

               Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 100 000 euro ter vergoeding van diens immateriële schade alsmede van een bedrag van 5 000 euro per maand vanaf 1 maart tot op de datum van daadwerkelijke infunctietreding van verzoeker;

               —

               subsidiair, voor het geval dat volgens de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg de daadwerkelijke infunctietreding van verzoeker niet onvermijdelijk is, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een totaalbedrag van 260 000 euro, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van dit verzoek;

               —

               in elk geval het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeker aangevoerde middelen zijn dezelfde als die welke hij in zaak T-132/04 heeft aangevoerd (1).

      (1)  PB C 168 van 26/6/2004, blz. 7.


title: Zaak C-533/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — TNT Express Nederland BV/AXA Versicherung AG (Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken — Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 71 — Door lidstaten gesloten verdragen over bijzondere onderwerpen — Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR))

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — TNT Express Nederland BV/AXA Versicherung AG
   (Zaak C-533/08) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke en handelszaken - Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 71 - Door lidstaten gesloten verdragen over bijzondere onderwerpen - Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR))
   2010/C 179/10
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TNT Express Nederland BV

      Verwerende partij: AXA Versicherung AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 71, leden 1 en 2, sub a en b, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000, betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken („Brussel I”) (PB L 12, blz. 1) — Verband met Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR), ondertekend op 19 mei 1956 te Geneve — Aanhangigheid — Samenloopregelingen

      Dictum

               1)

               Artikel 71 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat, in een zaak als die in het hoofdgeding, de in een verdrag over een bijzonder onderwerp neergelegde regels inzake rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging, zoals de litispendentieregel van artikel 31, lid 2, van het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg, ondertekend te Genève op 19 mei 1956, zoals gewijzigd bij het protocol van Genève van 5 juli 1978, en de regel inzake de uitvoerbaarheid waarin artikel 31, lid 3, van dat verdrag voorziet, van toepassing zijn, mits deze regels in hoge mate voorspelbaar zijn, een goede rechtsbedeling vergemakkelijken en het risico van parallel lopende processen zo veel mogelijk kunnen beperken, en mits deze regels onder ten minste even gunstige voorwaarden als die waarin deze verordening voorziet het vrije verkeer van beslissingen in burgerlijke en handelszaken en het wederzijds vertrouwen in de rechtsbedeling binnen de Unie (favor executionis) waarborgen.

               2)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om artikel 31 van het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg, zoals gewijzigd, uit te leggen.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-255/12: Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Vakili/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Schrapping van betrokken personen van lijst — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/18

         Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Vakili/Raad
   (Zaak T-255/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Schrapping van betrokken personen van lijst - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 46/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bahman Vakili (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), en van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoeker, alsmede een verzoek tot nietigverklaring van de brief van de Raad van 23 maart 2012

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie draagt haar eigen kosten, en die van Bahman Vakili.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: Zaak C-174/09: Beroep ingesteld op 14 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/6

         Beroep ingesteld op 14 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-174/09)
   2009/C 167/10
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Kaduczak en S. Schønberg, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2005 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energieverbruikende producten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/32/EG in nationaal recht is op 11 augustus 2007 verstreken. Op de datum van instelling van dit beroep had verweerster evenwel nog niet alle maatregelen getroffen die noodzakelijk zijn om de richtlijn om te zetten in nationaal recht, of had zij deze in elk geval niet meegedeeld aan de Commissie.

      (1)  PB L 191, blz. 29.


title: Zaak T-619/13 P: Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Faita/EESC ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Psychisch geweld — Gebrek aan bijstand en niet-nakoming van de zorgplicht — Onjuiste rechtsopvatting — Rechten van de verdediging” )

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/51

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2014 — Faita/EESC
   (Zaak T-619/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Psychisch geweld - Gebrek aan bijstand en niet-nakoming van de zorgplicht - Onjuiste rechtsopvatting - Rechten van de verdediging”))
   (2015/C 046/65)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Carla Faita (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: M. Pascua Mateo en L. Camarena Januzec, gemachtigden, bijgestaan door M. Troncoso Ferrer en F.-M. Hislaire, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 16 september 2013, Faita/EESC (F-92/11, EU:F:2013:130), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Faita wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC).

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-192/13: Beroep ingesteld op 2 april 2013 — Transworld Oil Computer Centrum e.a./Eurojust

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/30

         Beroep ingesteld op 2 april 2013 — Transworld Oil Computer Centrum e.a./Eurojust
   (Zaak T-192/13)
   2013/C 171/57
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Transworld Oil Computer Centrum BV (Berg en Dal, Nederland); Transworld Payment Solutions Ltd (Bermuda); Transworld ICT Solutions Ltd (Bangalore, India); Transworld Oil USA, Inc. (Houston, Verenigde Staten van Amerika); Bermuda First Curaçao Ltd (Bermuda); en Johannes Christiaan Martinus Augustinus Maria Deuss (Bermuda) (vertegenwoordiger: T. Barkhuysen, advocaat)

      Verwerende partij: Eurojust

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het confirmatief besluit van Eurojust d.d. 2 februari 2013 nietig te verklaren;

               —

               Eurojust te gebieden opnieuw te beslissen op grond van het confirmatief verzoek van 31 december 2012 met inachtneming van de uitspraak van het Gerecht; en

               —

               Eurojust te veroordelen in de kosten die zijn gemaakt in verband met de behandeling van dit verzoekschrift en de kosten die zijn gemaakt in verband met het confirmatief verzoek.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het nalaten door Eurojust om alle juridische grondslagen waarop verzoekende partijen zich beroepen, te onderzoeken.
               Het verzoek om informatie van 4 oktober 2012 en het confirmatief verzoek om informatie van 31 december 2013 zijn op verschillende grondslagen gebaseerd, waaronder artikel 10 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en artikelen 8, lid 2, 41, lid 2 en 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2010, C 83, blz. 389). Desondanks heeft Eurojust in het bestreden besluit uitsluitend beslist op grond van de regels inzake toegang tot documenten van Eurojust. De andere grondslagen waarop verzoekende partijen zich beroepen zijn door Eurojust ten onrechte buiten beschouwing gelaten.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan het onzorgvuldig tot stand komen en de gebrekkige motivatie van het confirmatief besluit
               Eurojust weigert om de gevraagde informatie te verstrekken met een beroep op de uitzonderingsgrondslagen die zijn neergelegd in artikel 4, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de regels inzake toegang tot documenten van Eurojust. Eurojust onderbouwt in het bestreden besluit echter niet, althans onvoldoende, waarom en in hoeverre deze uitzonderingen in het onderhavige geval van toepassing zouden zijn.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een foute toepassing van de uitzonderingsgronden „lopend nationaal onderzoek” en „strijd tegen ernstige criminaliteit” voorzien in artikel 4, eerste lid, onder a, van de regels inzake toegang tot documenten van Eurojust.
               Verzoekende partijen hebben een redelijk en gerechtvaardigd vermoeden dat (een) vervolgingsinstantie(s) bij het strafrechtelijk (voor)onderzoek onrechtmatig heeft/hebben gehandeld. Met de bedoeling deze vermoedens nader te onderbouwen hebben zij onder meer een verzoek om informatie ingediend bij Eurojust. Eurojust stelt dat de gevraagde informatie niet kan worden verstrekt, omdat er nog een gerechtelijk vooronderzoek gaande is. Volgens verzoeksters beroept Eurojust zich ten onrechte en zonder voldoende motivatie op deze uitzonderingsgronden.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een foute toepassing van de uitzonderingsgrond „privacy en integriteit van personen” voorzien in artikel 4, eerste lid, onder b, van de regels inzake toegang tot documenten van Eurojust.
               Eurojust heeft noch gesteld, noch onderbouwd dat de gevraagde documenten persoonsgegevens van derden bevatten. Bovendien betekent het enkele feit dat een document persoonsgegevens bevat niet noodzakelijkerwijs dat de persoonlijke levenssfeer of integriteit wordt aangetast. Eventuele uitlatingen van functionarissen die niet op persoonlijke titel zijn gedaan, kunnen geen reden vormen om de verzochte informatie achter te houden.
               Voor zover de integriteit en privacy van personen in het geding zijn, had Eurojust moeten onderzoeken of en hoe de gevraagde documenten — zo nodig geanonimiseerd of gedeeltelijk — alsnog kunnen worden verstrekt. Ook dit heeft Eurojust ten onrechte niet gedaan.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan een foute toepassing van de uitzonderingsgrond „volgen van de van toepassing zijnde regels met betrekking tot professionele geheimhouding” voorzien in artikel 4, eerste lid, onder a, van de regels inzake toegang tot documenten van Eurojust.
               Het beroep op deze uitzonderingsgrond is niet gemotiveerd. Het is voor verzoekende partijen niet kenbaar welke geheimhoudingsregels hier van toepassing zouden zijn en zij betwisten dat er geheimhoudingsregels gelden die het verstrekken van de gevraagde documenten verhinderen.


title: Zaak T-280/17: Beroep ingesteld op 9 mei 2017 — GE.CO.P./Commissie

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/37

         Beroep ingesteld op 9 mei 2017 — GE.CO.P./Commissie
   (Zaak T-280/17)
   (2017/C 213/51)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Generale Costruzioni e Progettazioni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: G. Naticchioni, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Vast te stellen dat het besluit van 7 maart 2017 van de Europese Commissie, dienst Infrastructuur en logistiek Luxemburg, waarbij verzoekster voor twee jaar is uitgesloten van Europese aanbestedingsprocedures en die maatregel is gepubliceerd, onrechtmatig is, en dat besluit en alle erop volgende of ermee samenhangende besluiten nietig te verklaren en verweerster in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Aan de thans bestreden beslissing ligt de eenzijdige beëindiging door de Commissie op 5 augustus 2015 van aanbestedingsovereenkomst 09bis/2012/OIL deel I, betreffende de aan GE.CO.P gegunde renoveringswerkzaamheden aan twee „Foyer Européen” genoemde gebouwen te Luxemburg, ten grondslag.
   Verzoekster baseert haar beroep op schending van artikel 8 van verordening (EU, Euratom) 2015/1929 van het Europees Parlement en de Raad van 28 oktober 2015 tot wijziging van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2015, L 286, blz. 1) en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Aan het bestreden besluit ligt geen regelmatige procedure op tegenspraak ten grondslag. Verzoekster is niet in kennis gesteld van de inleiding van de uitsluitingsprocedure, zodat zij in die procedure geen verweer heeft kunnen voeren en haar argumenten niet kenbaar heeft kunnen maken.
   Indien zij verweer had kunnen voeren had zij argumenten aangevoerd die waarschijnlijk tot een andere beslissing en een andere, voor GE.CO.P gunstiger resultaat in de gehele procedure zouden hebben geleid.


title: Zaak T-8/06: Beroep ingesteld op  12 januari 2006  — FAB Fernsehen aus Berlin tegen Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/31

         Beroep ingesteld op 12 januari 2006 — FAB Fernsehen aus Berlin tegen Commissie
   (Zaak T-8/06)
   (2006/C 86/62)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: FAB Fernsehen aus Berlin GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Böken, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusie van verzoekster

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2005) 3903 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 9 november 2005 [staatssteun die de Bondsrepubliek Duitsland heeft toegekend ten gunste van de invoering van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in Berlijn-Brandenburg].

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2005) 3903 def. van de Commissie van 9 november 2005 inzake staatssteun ten gunste van de invoering van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in Berlijn-Brandenburg. In de bestreden beschikking heeft de Commissie de door de Bondsrepubliek Duitsland toegekende steun aan de particuliere omroeporganisaties die aan DVB-T deelnemen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard en de Bondsrepubliek Duitsland opgedragen de onrechtmatig ter beschikking gestelde steun van de begunstigden, en dus ook van verzoekster, terug te vorderen.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster dat de toegekende subsidie geen staatsteun is in de zin van artikel 87, lid 1, EG. Bovendien is er ook geen sprake van steun omdat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 86, lid 2, EG. Voorts wordt in het geval van verzoekster het handelsverkeer tussen de lidstaten door de maatregel niet ongunstig beïnvloed en is de bestreden beschikking op dat punt derhalve onrechtmatig.
   Zou verder de subsidie als steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG worden aangemerkt, dan zou zij overeenkomstig artikel 87, lid 3, EG verenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt. In dit verband klaagt verzoekster dat verweerster de discretionaire bevoegdheid te buiten is gegaan die haar toekomt bij de beoordeling van de vraag of de subsidie overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub c en d, EG als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kan worden beschouwd.


title: Zaak C-35/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Chancery Division — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in the FII Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue, The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs (Artikelen 49 VWEU en 63 VWEU — Dividenduitkering — Vennootschapsbelasting — Zaak C-446/04 — Test Claimants in the FII Group Litigation — Interpretatie van arrest — Voorkoming van economische dubbele belasting — Gelijkwaardigheid van vrijstellingsmethode en verrekeningsmethode — Begrippen „belastingtarief” en „verschillende belastingniveaus” — Dividenden uit derde landen)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Chancery Division — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in the FII Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue, The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-35/11) (1)

   (Artikelen 49 VWEU en 63 VWEU - Dividenduitkering - Vennootschapsbelasting - Zaak C-446/04 - Test Claimants in the FII Group Litigation - Interpretatie van arrest - Voorkoming van economische dubbele belasting - Gelijkwaardigheid van vrijstellingsmethode en verrekeningsmethode - Begrippen „belastingtarief” en „verschillende belastingniveaus” - Dividenden uit derde landen)
   2013/C 9/13
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Test Claimants in the FII Group Litigation

      Verwerende partijen: Commissioners of Inland Revenue, The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van de artikelen 49 VWEU en 63 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Belastingwetgeving — Vennootschapsbelasting — Uitlegging van het arrest Test Claimants in the FII Group Litigation van het Hof van 12 december 2006 in zaak C-446/04 — Begrippen „belastingtarief” en „verschillende belastingniveaus” — In aanmerking te nemen belastingtarief voor de vaststelling van de belastingniveaus voor dividenden van nationale en buitenlandse oorsprong

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 VWEU en 63 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke voor binnenlandse dividenden de vrijstellingsmethode en voor buitenlandse dividenden de verrekeningsmethode geldt indien is aangetoond dat, ten eerste, het belastingkrediet dat de ontvangende vennootschap is verleend bij de toepassing van de verrekeningsmethode, gelijk is aan het bedrag van de belasting dat daadwerkelijk is betaald over de winst waaruit de dividenden zijn uitgekeerd, en ten tweede, het effectieve belastingniveau voor de vennootschapswinst in de betrokken lidstaat doorgaans lager is dan het voorziene nominale belastingtarief.

               2)

               De antwoorden die het Hof op de tweede en de vierde vraag heeft gegeven in de zaak die heeft geleid tot het arrest van 12 december 2006, Test Claimants in the FII Group Litigation (C-446/04), gelden eveneens wanneer:

                           —

                           de buitenlandse vennootschapsbelasting die is geheven over de winst waaruit de dividenden zijn uitgekeerd, niet of niet geheel is betaald door de niet-ingezeten vennootschap die deze dividenden aan de ingezeten vennootschap uitkeert, maar door een in een lidstaat gevestigde vennootschap die een rechtstreekse of indirecte dochteronderneming van eerstbedoelde vennootschap is;

                           —

                           de vervroegde vennootschapsbelasting niet is betaald door de ingezeten vennootschap die de dividenden van een niet-ingezeten vennootschap ontvangt, maar door haar ingezeten moedermaatschappij in het kader van de regeling van belastingheffing naar het groepsinkomen.

               3)

               Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde moedermaatschappij die in het kader van de regeling van belastingheffing naar het groepsinkomen als die in het hoofdgeding, in strijd met de regels van het Unierecht de vervroegde vennootschapsbelasting moest betalen over het gedeelte van de winst uit buitenlandse dividenden, een vordering kan instellen tot terugbetaling van deze ten onrechte geheven belasting voor zover deze belasting meer bedraagt dan het extra bedrag aan vennootschapsbelasting dat de betrokken lidstaat kon heffen ter compensatie van het lagere nominale belastingtarief dat geldt voor de winst waaruit de buitenlandse dividenden zijn uitgekeerd, ten opzichte van het nominale belastingtarief dat geldt voor de winst van de ingezeten moedermaatschappij.

               4)

               Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde vennootschap die een participatie in een in een derde land gevestigde vennootschap bezit waarmee zij een zodanige invloed op de besluiten van deze vennootschap kan uitoefenen dat zij de activiteiten ervan kan bepalen, zich op artikel 63 VWEU kan beroepen om te betwisten dat een wettelijke regeling van deze lidstaat betreffende de fiscale behandeling van uit dat derde land afkomstige dividenden die niet uitsluitend van toepassing is op situaties waarin de moedermaatschappij een beslissende invloed op de uitkerende vennootschap uitoefent, verenigbaar is met deze bepaling.

               5)

               Het antwoord dat het Hof heeft gegeven op de derde vraag in de zaak die heeft geleid tot het arrest Test Claimants in the FII Group Litigation, reeds aangehaald, geldt niet wanneer de in andere lidstaten gevestigde dochterondernemingen waaraan de vervroegde vennootschapsbelasting niet is kunnen worden overgedragen, in de lidstaat van de moedermaatschappij niet worden belast.

      (1)  PB C 103 van 02.04.2011.


title: Zaak C-315/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Højesteret — Denemarken) — Metro Cash & Carry Danmark ApS/Skatteministeriet (Accijns — Richtlijn 92/12/EEG — Artikelen 7 tot en met 9 — Richtlijn 2008/118/EG — Artikelen 32 tot en met 34 — Intracommunautair verkeer van accijnsproducten — Verordening (EEG) nr. 3649/92 — Artikelen 1 en 4 — Vereenvoudigd geleidedocument — Exemplaar 1 — „Cash & carry” -activiteit — Producten die in ene lidstaat tot verbruik zijn uitgeslagen en in andere lidstaat voor handelsdoeleinden voorhanden worden gehouden of producten die door particulieren voor eigen behoefte worden verkregen en door henzelf worden vervoerd — Gedistilleerde dranken — Geen controleverplichting voor leverancier)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/18

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Højesteret — Denemarken) — Metro Cash & Carry Danmark ApS/Skatteministeriet
   (Zaak C-315/12) (1)

   (Accijns - Richtlijn 92/12/EEG - Artikelen 7 tot en met 9 - Richtlijn 2008/118/EG - Artikelen 32 tot en met 34 - Intracommunautair verkeer van accijnsproducten - Verordening (EEG) nr. 3649/92 - Artikelen 1 en 4 - Vereenvoudigd geleidedocument - Exemplaar 1 - „Cash & carry”-activiteit - Producten die in ene lidstaat tot verbruik zijn uitgeslagen en in andere lidstaat voor handelsdoeleinden voorhanden worden gehouden of producten die door particulieren voor eigen behoefte worden verkregen en door henzelf worden vervoerd - Gedistilleerde dranken - Geen controleverplichting voor leverancier)
   2013/C 260/30
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Metro Cash & Carry Danmark ApS

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 7, lid 4, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) en artikel 34, lid 1, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (PB L 9, blz. 12) alsook van verordening (EEG) nr. 3649/92 van de Commissie van 17 december 1992 betreffende een vereenvoudigd geleidedocument voor het intracommunautaire verkeer van accijnsproducten die in de lidstaat van verzending tot verbruik zijn uitgeslagen (PB L 369, blz. 17) — Accijnsrecht — Door particulieren voor eigen behoefte gekochte producten — Al dan niet verplichte ontvangst door een onderneming in een lidstaat van exemplaar 1 van het vereenvoudigd geleidedocument bij verkoop van sterke drank in haar winkels in die lidstaat aan burgers van andere lidstaten die aankopen op vertoon van een winkelpas, afgegeven op naam van in andere lidstaten gevestigde ondernemingen bij levering ter plaatse van de sterke dranken aan de houder van de pas, die ze zelf vervoert naar de lidstaat waar hij is gevestigd

      Dictum

               1)

               De artikelen 7 tot en met 9 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, alsmede de artikelen 1 en 4 van verordening (EEG) nr. 3649/92 van de Commissie van 17 december 1992 betreffende een vereenvoudigd geleidedocument voor het intracommunautaire verkeer van accijnsproducten die in de lidstaat van verzending tot verbruik zijn uitgeslagen, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij een handelaar als aan de orde in het hoofdgeding niet verplichten te controleren of kopers uit andere lidstaten voornemens zijn de accijnsgoederen in een andere lidstaat in te voeren en, in voorkomend geval, of een dergelijke invoer voor eigen gebruik dan wel voor handelsdoeleinden geschiedt.

               2)

               De artikelen 32 tot en met 34 van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij de artikelen 7 tot en met 9 van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108, niet dermate wezenlijk wijzigen dat in omstandigheden als die van het hoofdgeding een ander antwoord op de eerste vraag gerechtvaardigd zou zijn.

               3)

               Artikel 8 van richtlijn 92/12, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108, moet in die zin worden uitgelegd dat het betrekking kan hebben op de aankoop van accijnsproducten in omstandigheden als die van het hoofdgeding, wanneer deze producten door particulieren voor eigen gebruik worden verkregen en door henzelf worden vervoerd, hetgeen de nationale autoriteiten per geval dienen na te gaan.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: ARREST VAN HET HOF van 22 september 1998 in zaak C-61/97 (verzoek van Retten i Ålborg om een prejudiciële beslissing): Foreningen af danske Videogramdistrubutører, optredend namens Egmont Film A/S e.a. tegen Laserdisken (Auteursrecht en naburige rechten - Verhuur van beeldplaten)

text:
7.11.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 340/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                dragen voor kopers van tabaksbladeren, afgeleide interven-
                        (Vijfde Kamer)                              tieprijzen voor verpakte tabak, referentiekwaliteiten,
                                                                    productiegebieden en van de gegarandeerde maximumhoe-
                    van 17 september 1998                           veelheden, en tot wijziging van Verordening (EEG)
in zaak C-372/96 (verzoek van de Pretura circondariale di           nr. 1331/90.
Caserta om een prejudicieÈle belissing): A. Pontillo tegen
                        Donatab Srl (1)                             (1) PB C 40 van 8.2.1997.
(Gemeenschappelijke ordening der markten Ð Ruwe
tabak Ð Prijs- en premieregeling Ð Geldigheid Verorde-
                   ning (EEG) nr. 1738/91)
                         (98/C 340/01)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     (Procestaal: Italiaans)                                            van 22 september 1998
                                                                    in zaak C-61/97 (verzoek van Retten i lborg om een
                                                                    prejudicieÈle beslissing): Foreningen af danske Videogram-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      distrubutùrer, optredend namens Egmont Film A/S e.a.
                de Jurisprudentie van het Hof)                                            tegen Laserdisken (1)
                                                                    (Auteursrecht en naburige rechten Ð Verhuur van beeld-
In zaak C-372/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                            platen)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
circondariale di Caserta (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig                                  (98/C 340/02)
geding tussen A. Pontillo en Donatab Srl, betreffende een
prejudicieÈle beslissing over de geldigheid van Verordening                                (Procestaal: Deens)
(EEG) nr. 1738/91 van de Raad van 13 juni 1991 tot vast-
stelling van de voor de oogst van 1991 geldende streefprij-          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
zen, interventieprijzen, premiebedragen voor kopers van                            de Jurisprudentie van het Hof)
tabaksbladeren, afgeleide interventieprijzen voor verpakte
tabak, referentiekwaliteiten, productiegebieden en van de
                                                                    In zaak C-61/97, betreffende een verzoek aan het Hof
gegarandeerde maximumhoeveelheden, en tot wijziging
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van Retten i
van Verordening (EEG) nr. 1331/90 (PB L 163 van
                                                                    lborg (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding
26.6.1991, blz. 13), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-
                                                                    tussen Foreningen af danske Videogramdistributùrer,
gesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathe-
                                                                    optredend namens Egmont Film A/S, Buena Vista Home
let, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), D. A. O.
                                                                    Entertainment A/S, Scanbox Danmark A/S, Metronome
Edward en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
                                                                    Video A/S, Polygram Records A/S, Nordisk Film Video
J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
                                                                    A/S, Irish Video A/S, Warner Home Video Inc., en Laser-
17 september 1998 een arrest gewezen waarvan het
                                                                    disken, in tegenwoordigdheid van: Sammenslutningen af
dictum luidt als volgt:
                                                                    Danske Filminstruktùrer, M. V. Christiansen, Pioneer Elec-
                                                                    troni cs Denmark A/S, Videoforhandler Ove Jensen, om
Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van           een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de
feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantas-           artikelen 30, 36, 85 en 86 van het Verdrag en van Richt-
ten van Verordening (EEG) nr. 1738/91 van de Raad van               lijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992
13 juni 1991 tot vaststelling van de voor de oogst van              betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde
1991 geldende streefprijzen, interventieprijzen, premiebe-          naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom
 ---pagebreak--- C 340/2               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.11.98
(PB L 346 van 27.11.1992, blz. 61), heeft het Hof, samen-          beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van
gesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, M.         de arbeidsvoorwaarden, verplicht de lidstaten in hun
Wathelet en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Man-             nationale rechtsorde de nodige voorschriften op te nemen
cini, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, J.-P. Puisso-       om rechterlijke bescherming te verzekeren aan de werkne-
chet (rapporteur), G. Hirsch, L. Sevón en K. M. Ioannou,           mer wiens werkgever, na beeÈindiging van de arbeidsver-
rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. von       houding, weigert referenties te verstrekken, als reactie op
Holstein, adjunct-griffier, op 22 september 1998 een arrest        een vordering in rechte die is ingediend om het beginsel
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        van gelijke behandeling in de zin van die richtlijn te doen
                                                                   naleven.
De artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag en Richtlijn
92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betref-                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
fende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde nabu-
rige rechten op het gebied van intellectuele eigendom,
staan er niet aan in de weg, dat de houder van een alleen-
verhuurrecht de verhuur in een lidstaat van kopieeÈn van
een film ook dan verbiedt, wanneer voor de verhuur van
die kopieeÈn in een andere lidstaat wel toestemming is ver-
leend.                                                                               ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                                van 24 september 1998
                                                                   in zaak C-319/96 (verzoek van het éstre Landsret om een
                                                                   prejudicieÈle beslissing): Brinkmann Tabakfabriken GmbH
                                                                                tegen Skatteministeriet (1)
                                                                   (Belasting op het verbruik van tabaksfabrikaten Ð Richt-
                  ARREST VAN HET HOF                               lijn 79/32/EEG Ð Sigaretten Ð Rooktabak Ð Begrip Ð
                    van 22 september 1998                          Niet-contractuele aansprakelijkheid van een lidstaat
in zaak C-185/97 (verzoek van het Employment Appeal                        wegens schending van het Gemeenschapsrecht)
Tribunal, Londen om een prejudicieÈle beslissing): B. J.                                    (98/C 340/04)
           Coote tegen Granada Hospitality Ltd (1)
(Richtlijn 76/207/EEG Ð Weigering van werkgever om                                       (Procestaal: Deens)
referenties aan ontslagen voormalige werknemer te ver-
                           strekken)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                         (98/C 340/03)                                             de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaal: Engels)
                                                                   In zaak C-319/96, betreffende een verzoek aan het Hof
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het éstre
                de Jurisprudentie van het Hof)                     Landsret (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding
                                                                   tussen Brinkmann Tabakfabriken GmbH en Skatteministe-
In zaak C-185/97, betreffende een verzoek aan het Hof              riet, om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Employ-           artikel 3, lid 1, en artikel 4, punt 1, van Tweede Richtlijn
ment Appeal Tribunal, Londen (Verenigd Koninkrijk), in             79/32/EEG van de Raad van 18 december 1978 betref-
het aldaar aanhangig geding tussen B. J. Coote en Gra-             fende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het ver-
nada Hospitality Ltd, om een prejudicieÈle beslissing over         bruik van tabaksfabrikaten (PB L 10 van 16.1.1979,
de uitlegging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van             blz. 8), en van het beginsel van de aansprakelijkheid van
9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het           de staat voor door schending van het Gemeenschapsrecht
beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen             aan particulieren berokkende schade, heeft het Hof
ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de               (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen,
beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van           kamerpresident, G. F. Mancini en G. Hirsch (rapporteur),
de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van 14. 2. 1976, blz. 40),          rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacbos; griffier: H. von
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez             Holstein, adjunct-griffier, op 24 september 1998 een arrest
Iglesias, president, H. Ragnemalm en R. Schintgen, kamer-          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
presidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida
(rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puisso-         1. Artikel 3, lid 1, en artikel 4, punt 1, van Tweede
chet, G. Hirsch, P. Jann en K. M. Ioannou, rechters; advo-              Richtlijn 79/32/EEG van de Raad van 18 december
caat-generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-Hubeau,                1978 betreffende de belasting, andere dan omzetbelas-
hoofdadministrateur, op 22 september 1998 een arrest                    ting, op het verbruik van tabaksfabrikaten, zoals die in
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             mei 1990 luidde, moeten aldus worden uitgelegd, dat
                                                                        tabaksrolletjes in een poreus omhulsel van cellulose,
Artikel 6 van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van                      die om gerookt te kunnen worden, in een huls van
9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het                sigarettenpapier moeten worden geschoven, zijn aan te
beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen                  merken als rooktabak in de zin van artikel 4, punt 1,
ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de                    van die richtlijn.


title: Gevoegde zaken C-403/08 en C-429/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 oktober 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, en de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA en Multichoice Hellas SA/QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Philip George Charles Houghton en Derek Owen (C-403/08), Karen Murphy/Media Protection Services Ltd (C-429/08) (Satellietuitzending — Uitzending van voetbalwedstrijden — Ontvangst van uitzending via satellietdecoderkaarten — Satellietdecoderkaarten die in lidstaat rechtmatig in verkeer zijn gebracht en in andere lidstaat worden gebruikt — Verbod op handel en gebruik in lidstaat — Weergave van uitzendingen in strijd met exclusief toegekende rechten — Auteursrecht — Recht van televisie-uitzending — Exclusieve licenties om op grondgebied van één enkele lidstaat uit te zenden — Vrij verrichten van diensten — Artikel 56 VWEU — Mededinging — Artikel 101 VWEU — Restrictie met mededingingsbeperkende strekking — Bescherming van diensten gebaseerd op voorwaardelijke toegang — Illegale uitrusting — Richtlijn 98/84/EG — Richtlijn 2001/29/EG — Reproductie van werken in geheugen van satellietdecoder en op televisiescherm — Uitzondering op reproductierecht — Mededeling van werken aan publiek in horecagelegenheden — Richtlijn 93/83/EEG)

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 oktober 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, en de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA en Multichoice Hellas SA/QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Philip George Charles Houghton en Derek Owen (C-403/08), Karen Murphy/Media Protection Services Ltd (C-429/08)
   (Gevoegde zaken C-403/08 en C-429/08) (1)

   (Satellietuitzending - Uitzending van voetbalwedstrijden - Ontvangst van uitzending via satellietdecoderkaarten - Satellietdecoderkaarten die in lidstaat rechtmatig in verkeer zijn gebracht en in andere lidstaat worden gebruikt - Verbod op handel en gebruik in lidstaat - Weergave van uitzendingen in strijd met exclusief toegekende rechten - Auteursrecht - Recht van televisie-uitzending - Exclusieve licenties om op grondgebied van één enkele lidstaat uit te zenden - Vrij verrichten van diensten - Artikel 56 VWEU - Mededinging - Artikel 101 VWEU - Restrictie met mededingingsbeperkende strekking - Bescherming van diensten gebaseerd op voorwaardelijke toegang - Illegale uitrusting - Richtlijn 98/84/EG - Richtlijn 2001/29/EG - Reproductie van werken in geheugen van satellietdecoder en op televisiescherm - Uitzondering op reproductierecht - Mededeling van werken aan publiek in horecagelegenheden - Richtlijn 93/83/EEG)
   2011/C 347/02
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechters

   High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division, en High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA en Multichoice Hellas SA (C-403/08), Karen Murphy (C-429/08)

      Verwerende partijen: QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Philip George Charles Houghton en Derek Owen (C-403/08), Media Protection Services Ltd (C-429/08)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division), Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk — Uitlegging van de artikelen 28 EG, 30 EG, 49 EG en 81 EG alsmede de artikelen 2, sub a en e, 4, sub a, en 5 van richtlijn 98/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (PB L 320, blz. 54), van de artikelen 2, 3 en 5, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10), en van artikel 1, sub a en b, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23), en uitlegging van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15) — Verlening tegen betaling van exclusieve rechten om uitzendingen van voetbalwedstrijden via satelliet te verzorgen — Verhandeling in het Verenigd Koninkrijk van decoders die in een andere lidstaat rechtmatig op de markt zijn gebracht en waarmee dergelijke wedstrijden in strijd met de verleende exclusieve rechten kunnen worden vertoond

      Dictum

               1)

               Het begrip „illegale uitrusting” in de zin van artikel 2, sub e, van richtlijn 98/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang, moet aldus worden uitgelegd dat het geen betrekking heeft op buitenlandse decodeerapparatuur — die toegang verschaft tot satellietomroepdiensten van een omroeporganisatie, met de toestemming van die omroeporganisatie wordt geproduceerd en verkocht, maar tegen haar wil in wordt gebruikt buiten het geografische gebied waarvoor zij werd verstrekt —, die welke door verstrekking van een valse naam en een vals adres is verkregen of geactiveerd, of die welke is gebruikt in strijd met een contractuele beperking volgens welke de apparatuur uitsluitend voor privédoeleinden mag worden gebruikt.

               2)

               Artikel 3, lid 2, van richtlijn 98/84 verzet zich niet tegen een nationale regeling die het gebruik van buitenlandse decodeerapparatuur verbiedt, daaronder begrepen die welke door verstrekking van een valse naam en een vals adres is verkregen of geactiveerd, en die welke is gebruikt in strijd met een contractuele beperking volgens welke de apparatuur uitsluitend voor privédoeleinden mag worden gebruikt, aangezien een dergelijke regeling niet onder het gecoördineerde gebied van die richtlijn valt.

               3)

               Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die de invoer, de verkoop en het gebruik in die staat verbiedt van buitenlandse decodeerapparatuur waarmee toegang kan worden verkregen tot een gecodeerde satellietomroepdienst uit een andere lidstaat die door de regeling van eerstgenoemde staat beschermd materiaal bevat,

                           —

                           aan die conclusie niet wordt afgedaan door de omstandigheid dat de buitenlandse decodeerapparatuur is verkregen of geactiveerd door verstrekking van een valse identiteit en een vals adres, met het opzet om de betrokken territoriale beperking te omzeilen, en evenmin door de omstandigheid dat die apparatuur voor commerciële doeleinden is gebruikt hoewel zij alleen voor privégebruik was bestemd.

               4)

               De bedingen van een tussen een intellectuele-eigendomsrechthebbende en een omroeporganisatie gesloten exclusieve-licentieovereenkomst vormen een door artikel 101 VWEU verboden beperking van de mededinging wanneer zij de omroeporganisatie verplichten geen decodeerapparatuur die toegang verschaft tot het beschermde materiaal van die rechthebbende, aan te bieden voor gebruik buiten het door die licentieovereenkomst bestreken grondgebied.

               5)

               Artikel 2, sub a, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, moet aldus worden uitgelegd dat het reproductierecht ook geldt voor fragmenten van voorbijgaande aard van de werken in het geheugen van een satellietdecoder en op een televisiescherm, op voorwaarde dat die fragmenten bestanddelen bevatten die de uitdrukking vormen van de eigen intellectuele schepping van de betrokken auteurs, zodat het samengestelde geheel van de gelijktijdig gereproduceerde fragmenten moet worden onderzocht om na te gaan of het dergelijke bestanddelen bevat.

               6)

               Reproductiehandelingen als die in zaak C-403/08, die in het geheugen van een satellietdecoder en op een televisiescherm worden verricht, voldoen aan de in artikel 5, lid 1, van richtlijn 2001/29 genoemde voorwaarden en mogen derhalve zonder toestemming van de betrokken auteursrechthebbenden worden verricht.

               7)

               Het begrip „mededeling aan het publiek” in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat het ook betrekking heeft op het vertonen van de uitgezonden werken, door middel van een televisiescherm en luidsprekers, aan de in een horecagelegenheid aanwezige klanten.

               8)

               Richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel, moet aldus worden uitgelegd dat zij geen gevolgen heeft voor de rechtmatigheid van de in het geheugen van een satellietdecoder en op een televisiescherm verrichte reproductiehandelingen.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-436/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 26 augustus 2011 — Sandra Schüsslbauer, Martin Schüsslbauer, Maximilian Schüsslbauer/Iberia Líneas Aéreas de España SA

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 26 augustus 2011 — Sandra Schüsslbauer, Martin Schüsslbauer, Maximilian Schüsslbauer/Iberia Líneas Aéreas de España SA
   (Zaak C-436/11)
   2011/C 331/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sandra Schüsslbauer, Martin Schüsslbauer, Maximilian Schüsslbauer

      Verwerende partij: Iberia Líneas Aéreas de España SA

      Prejudiciële vraag

   Heeft de passagier recht op compensatie in de zin van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) wanneer de vlucht vertrekt met een vertraging die kleiner is dan in artikel 6, lid 1, van de verordening is bepaald, maar meer dan drie uur na de geplande aankomsttijd aankomt op de eindbestemming?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 11 mei 2005 in de gevoegde zaken T-111/01 en T-133/01 Saxonia Edelmetalle GmbH en Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Herstructurering — Misbruik van staatssteun — Terugvordering van steun — Artikel 88, lid 2, EG — Verordening (EG) nr. 659/1999)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/13

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 11 mei 2005
   in de gevoegde zaken T-111/01 en T-133/01 Saxonia Edelmetalle GmbH en Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Herstructurering - Misbruik van staatssteun - Terugvordering van steun - Artikel 88, lid 2, EG - Verordening (EG) nr. 659/1999)
   (2005/C 171/21)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken T-111/01 en T-133/01, Saxonia Edelmetalle GmbH, gevestigd te Haslbrücke (Duitsland), vertegenwoordigd door P. von Woedtke, advocaat, en Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH, gevestigd te Zeitz (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Vahlhaus, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende de nietigverklaring van beschikking 2001/673/EG van de Commissie van 28 maart 2001 betreffende de staatssteun die Duitsland heeft toegekend aan EFBE Verwaltungs GmbH & Co. Management KG (thans Lintra Beteiligungsholding GmbH, tezamen met Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH; LandTechnik Schlüter GmbH; ILKA MAFA Kältetechnik GmbH; SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH; SKL Spezialapparatebau GmbH; Magdeburger Eisengießerei GmbH; Saxonia Edelmetalle GmbH en Gothaer Fahrzeugwerk GmbH) (PB L 236, blz. 3), heeft het Gerecht (Eerste kamer uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Jaeger, P. Mengozzi, M. E. Martins Ribeiro en F. Dehousse, rechters, griffier: D. Christensen, administrateur, op 11 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Artikel 3 van beschikking 2001/673/EG van de Commissie van 28 maart 2001 betreffende de staatssteun die Duitsland heeft toegekend aan EFBE Verwaltungs GmbH & Co. Management KG (thans Lintra Beteiligungsholding GmbH, tezamen met Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte GmbH; LandTechnik Schlüter GmbH; ILKA MAFA Kältetechnik GmbH; SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH; SKL Spezialapparatebau GmbH; Magdeburger Eisengießerei GmbH; Saxonia Edelmetalle GmbH en Gothaer Fahrzeugwerk GmbH), wordt nietig verklaard voorzover het de Bondsrepubliek Duitsland gelast, een bedrag van 3 195 559 DEM met rente terug te vorderen van Saxonia Edelmetalle GmbH en een totaal steunbedrag van 6 496 271 DEM met rente van Zeitzer Maschinen, Anlagen Geräte (ZEMAG) GmbH.

               2.

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3.

               De Commissie wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke op het kort geding in zaak T-111/01 zijn gevallen.

      (1)  PB C 227 van 11.8.2001.


title: Zaak F-89/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 4 juni 2013 — Marrone/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Beginsel van gelijkwaardigheid van loopbanen — Indeling in rang krachtens nieuwe, minder gunstige regels — Verzoek om herindeling — Termijnoverschrijding — Nieuwe feiten — Geen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/51

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 4 juni 2013 — Marrone/Commissie
   (Zaak F-89/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Beginsel van gelijkwaardigheid van loopbanen - Indeling in rang krachtens nieuwe, minder gunstige regels - Verzoek om herindeling - Termijnoverschrijding - Nieuwe feiten - Geen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 252/95
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Stefania Marrone (Wezembeek-Oppem, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot, en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekster niet opnieuw in te delen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marrone draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 331 van 27.10.2012, blz. 33.


title: Zaak T-266/06: Beroep ingesteld op 26 september 2006 — Commissie/TH Parkner

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/55

         Beroep ingesteld op 26 september 2006 — Commissie/TH Parkner
   (Zaak T-266/06)
   (2006/C 294/112)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Wilderspin, bijgestaan door R. van der Hout, advocaat)

      Verwerende partij: TH Parkner GmbH (Mühlhausen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster van 64 078,58 EUR plus 6,04 % rente van 1 augustus 2001 tot en met 31 december 2002 en 8,04 % rente sedert 1 januari 2003;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft met verweerster een overeenkomst gesloten inzake steun voor de bouw van een blokverwarmingsinstallatie met een thermo-elektrische convertor (Stirlingmotor) in een industriële onderneming in Thüringen in het kader van de bevordering van de technologische ontwikkeling op energiegebied in Europa (Thermie-programma).
   De Commissie heeft deze overeenkomst opgezegd bij brief van 4 december 1995, daar verweerster het aan haar betaalde bedrag niet in overeenstemming met de overeenkomst had besteed. Met dit beroep wordt van verweerster terugbetaling gevorderd van de laatste termijn, alsmede betaling van vertragingsrente.


title: Zaak C-360/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 31 juli 2012 — Coty Prestige Lancaster Group GmbH/First Note Perfumes NV

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 31 juli 2012 — Coty Prestige Lancaster Group GmbH/First Note Perfumes NV
   (Zaak C-360/12)
   2012/C 343/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij en verzoekster tot Revision: Coty Prestige Lancaster Group GmbH

      Verwerende partij en verweerster in Revision: First Note Perfumes NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 93, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) aldus te worden uitgelegd dat in een lidstaat (lidstaat A) een inbreuk is gepleegd in de zin van artikel 93, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 wanneer door een handeling in een andere lidstaat (lidstaat B) is deelgenomen aan de in eerstgenoemde lidstaat (lidstaat A) gepleegde inbreuk?

               2)

               Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 (2) aldus te worden uitgelegd dat het schadebrengende feit zich in een lidstaat (lidstaat A) heeft voorgedaan wanneer de onrechtmatige daad waarop de procedure betrekking heeft of waarop aanspraken worden gebaseerd in een andere lidstaat (lidstaat B) is verricht en in de deelneming aan de in eerstgenoemde lidstaat (lidstaat A) gepleegde onrechtmatige daad (basisdelict) bestaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).