title: Zaak C-109/03: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven van 8 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak KPN Telecom B.V. en Onafhankelĳke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), met als belanghebbende partĳen: Denda Multimedia B.V. en Denda Directory Services B.V.

text:
C 146/18              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       21.6.2003
    —     subsidiair: de zaak voor afdoening naar het Gerecht        Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-
          te verwijzen;                                              ven van 8 januari 2003 om een prejudiciële beslissing in
                                                                     de zaak KPN Telecom B.V. en Onafhankelijke Post en
                                                                     Telecommunicatie Autoriteit (OPTA), met als belangheb-
—   in elk geval het BHIM te verwijzen in de kosten.                 bende partijen: Denda Multimedia B.V. en Denda Direc-
                                                                                tory Services B.V.
                                                                                (Zaak C-109/03)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2003/C 146/30)
—   Middel ontleend aan het voorbijgaan aan het gezag van
    de stukken of aan tegenstrijdige motivering:
    Anders dan het Gerecht stelt, bevat het afgebeelde teken         Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
    geen enkele van de 24 rechthoeken en 6 parallellogram-           uitspraak van 8 januari 2003, ingekomen ter griffie van het
    men van een rechthoekig parallellepipedum.                       Hof van Justitie op 10 maart 2003, in de zaak KPN Telecom
                                                                     B.V. en Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit
—   Middel ontleend aan de schending van het begrip onder-           (OPTA), met als belanghebbende partijen: Denda Multimedia
                                                                     B.V. en Denda Directory Services B.V., het Hof van Justitie van
    scheidend vermogen:
                                                                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vragen:
    Wanneer in het kader van het onderzoek ten gronde van
    een aanvraag tot inschrijving als individueel merk voor
    bepaalde waren of diensten dient te worden beoordeeld            1.     Dient „relevante informatie” in artikel 6, derde lid, van
    of een teken geschikt is om zijn functie als individueel                Richtlijn 98/10/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat
    merk te vervullen met betrekking tot deze waren of                      hieronder enkel wordt verstaan de door de betrokken
    diensten, dient te worden uitgegaan van de vermoedelijke                organisaties uitgegeven nummers met naam, adres, woon-
    perceptie van het gebruik dat van het teken kan worden                  plaats en postcode van degene aan wie het nummer is
    gemaakt en niet van de actuele perceptie van een of ander               uitgegeven alsmede een eventuele vermelding of het
    concreet gebruik dat reeds van het teken wordt gemaakt.                 nummer (uitsluitend) als faxlijn wordt gebruikt, of vallen
    Welnu, het Gerecht betoogt dat het onderscheidend                       onder „relevante informatie” tevens andere gegevens
    vermogen van het teken moet worden beoordeeld uit-                      waarover de organisaties beschikken, zoals extra vermel-
    gaande van „de perceptie van het in aanmerking komende                  ding van een beroep, van een andere naam, in een andere
    publiek”. Dienaangaande bestaat het in aanmerking ko-                   gemeente of van mobiele telefoonnummers ?
    mende publiek uit alle personen die mogelijkerwijs met
    het teken worden geconfronteerd, en kan dit publiek              2.     Dient „redelijke verzoeken honoreren (...) op billijke,
    dus niet worden herleid tot de beperktere groep van
                                                                            kostengeoriënteerde en niet-discriminerende voorwaar-
    consumenten die misschien de door het teken aangeduide                  den” in de onder 1 bedoelde bepaling aldus te worden
    waar kopen of aan wie misschien de betreffende dienst
                                                                            uitgelegd dat:
    wordt verleend.
    Verder heeft het Gerecht indirect doch zeker het begrip                 a)   nummers met naam, adres, woonplaats en postcode
    onderscheidend vermogen geschonden door zich niet uit                        van degene aan wie het nummer is uitgegeven
    te spreken over de vraag of het teken geschikt was om                        beschikbaar dienen te worden gesteld tegen een
    een zeep van andere zeep te onderscheiden als afkomstig                      vergoeding van enkel de marginale kosten, gemoeid
    van een bepaalde onderneming, maar wel over de vraag                         met het daadwerkelijk ter beschikking stellen ervan,
    of het onvolmaakte beeld van dit teken daartoe geschikt                      en
    was.
                                                                            b)   andere dan de onder a vermelde gegevens beschik-
    Ten slotte heeft het Gerecht het begrip onderscheidend                       baar dienen te worden gesteld tegen een vergoeding
    vermogen miskend door geen rekening te houden met                            die strekt tot dekking van de kosten waarvan de
    het multifunctioneel karakter van tekens. Het is niet                        verstrekker van deze gegevens aantoont dat hij deze
    omdat kan worden vermoed dat het publiek bij een                             heeft gemaakt om de gegevens te verkrijgen c.q. te
    confrontatie met het betrokken teken dit vooral zal                          verstrekken ?
    opvatten als een teken met een technische of decoratieve
    functie, dat het vervullen van zijn functie als individueel
    merk daardoor wordt verhinderd of zelfs beperkt.
                                                                     (1 ) PB 1998, L 101, blz. 24.


title: Zaak C-210/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2008 door Sebirán, S.L. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-332/04, Sebirán S.L./BHIM en El Coto de Rioja, S.A.

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/15

         Hogere voorziening ingesteld op 21 mei 2008 door Sebirán, S.L. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-332/04, Sebirán S.L./BHIM en El Coto de Rioja, S.A.
   (Zaak C-210/08 P)
   (2008/C 183/29)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Sebirán, SL (vertegenwoordigers: J. Calderón Chavero en T. Villate Consonni, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en El Coto de Rioja, S.A.
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-332/04 te vernietigen, aangezien de merken EL COTO/COTO DE IMAZ duidelijk verenigbaar zijn met het merk COTO D'ARCIS;

               —

               te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Sebirán betwist de beoordeling van het Gerecht van eerste aanleg: het gemeenschapsmerk COTO D'ARCIS valt
         niet
       onder het verbod van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1), aangezien in het geval van oppositie door de houder van een ouder merk, in casu de gemeenschapsmerken EL COTO en COTO DE IMAZ, het recentste merk niet dient te worden geweigerd wanneer het globaal gezien voldoende afwijkt van de oudere merken in de zin van deze verbodsbepaling, niettegenstaande het feit dat de door beide merken aangeduide waren of diensten dezelfde of soortgelijk zijn. Bovendien kan er geen verwarringsgevaar bestaan bij het publiek op het volledige grondgebied van de Europese Unie. Dit verwarringsgevaar omvat niet het gevaar voor associatie met het oudere merk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-40/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 3 mei 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Sociale zekerheid — Voormalig, wegens invaliditeit gepensioneerd ambtenaar — Ongeval — Ontbreken van verzekering — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/47

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 3 mei 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-40/11) (1)

   (Openbare dienst - Sociale zekerheid - Voormalig, wegens invaliditeit gepensioneerd ambtenaar - Ongeval - Ontbreken van verzekering - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 252/83
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende vaststelling van de prestaties waarop verzoekers wegens zijn blijvende gedeeltelijke invaliditeit recht heeft

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep in zaak F-40/11, Marcuccio/Commissie.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 186 van 25.6.2011, blz. 34.


title: Zaak C-57/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 10 februari 2009 — Bondsrepubliek Duitsland/B, procesdeelnemer: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 10 februari 2009 — Bondsrepubliek Duitsland/B, procesdeelnemer: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht
   (Zaak C-57/09)
   2009/C 129/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: B

      Procesdeelnemer: De vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van een ernstig, niet-politiek misdrijf of een handeling welke in strijd is met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties in de zin van artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 [inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming] (1), wanneer de asielzoeker heeft behoord tot een organisatie die voorkomt in de lijst van personen, groepen en entiteiten in de bijlage bij het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme, en die gebruik maakt van terroristische methoden, en de asielzoeker de gewapende strijd van deze organisatie actief heeft gesteund?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord: is voor de uitsluiting van erkenning als vluchteling krachtens artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG vereist dat de asielzoeker nog steeds gevaar oplevert?

               3)

               Indien vraag 2 ontkennend moet worden beantwoord: is voor de uitsluiting van erkenning als vluchteling krachtens artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG een evenredigheidstoetsing in het individuele geval vereist?

               4)

               Indien vraag 3 bevestigend moet worden beantwoord:

                           a)

                           Moet bij de evenredigheidstoetsing worden meegewogen dat de asielzoeker verwijderingsbescherming geniet op grond van artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 4 november 1950 of op grond van nationale bepalingen?

                           b)

                           Is de uitsluiting alleen onevenredig in zeer specifieke uitzonderingsgevallen?

               5)

               Is het in de zin van artikel 3 van richtlijn 2004/83/EG met de richtlijn verenigbaar dat de asielzoeker, ondanks dat zich een uitsluitingsgrond krachtens artikel 12, lid 2, van de richtlijn voordoet, naar nationaal constitutioneel recht in aanmerking komt voor asiel?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: Zaak C-404/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 september 2012 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 juni 2012 in zaak T-338/08, Stichting Natuur en Milieu, Pesticide Action Network Europe/Commissie

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/27

         Hogere voorziening ingesteld op 3 september 2012 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 14 juni 2012 in zaak T-338/08, Stichting Natuur en Milieu, Pesticide Action Network Europe/Commissie
   (Zaak C-404/12 P)
   2013/C 9/45
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Moore en K. Michoel, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Stichting Natuur en Milieu, Pesticide Action Network Europe, Europese Commissie, Republiek Polen

      Conclusies

   De Raad verzoekt het Hof derhalve:

               —

               het arrest van het Gerecht van 14 juni 2012 in zaak T-338/08 te vernietigen;

               —

               het beroep van verzoeksters in eerste instantie in zijn geheel te verwerpen;

               —

               verzoeksters in eerste instantie hoofdelijk te veroordelen in de kosten van de Raad in de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Raad is van mening dat het arrest van het Gerecht in bovengenoemde zaak gebaseerd is op schendingen van het recht. Ook al betwist de Raad de vaststelling van het Gerecht niet dat de Commissie in betreffende zaak niet als wetgever heeft opgetreden, de Raad is toch van mening dat het Gerecht de zogenaamde „Nakajima” (1) en „Fediol” (2) rechtspraak niet correct heeft geïnterpreteerd en toegepast. De Raad is bijgevolg van mening dat het Gerecht onterecht geoordeeld heeft dat het de wettigheid van verordening (EG) nr. 1367/2006 (3) kon toetsen aan het Verdrag van Aarhus (4) betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden.
   Verder is de Raad van inziens dat de keuze die werd gemaakt door de wetgever in verordening nr. 1367/2006 in elk geval volledig conform is aan het Verdrag van Aarhus. In dit opzicht is de interpretatie die het Gerecht geeft van artikel 9, lid 3, van het Verdrag van Aarhus niet correct, in zover het de handelingsvrijheid miskent die de overeenkomstsluitende partijen toekomt.
   De Raad vraagt het Hof derhalve het arrest van het Gerecht in bovengenoemde zaak te vernietigen, en definitief uitspraak te doen over deze zaak door het beroep van verzoeksters in zijn geheel te verwerpen.

      (1)  Arrest van het Hof van Justitie van 7 mei 1991, Nakajima/Raad, C-69/89, Jurispr. blz. I-2169.

      (2)  Arrest van het Hof van Justitie van 22 juni 1989, Fediol/Commissie, 70/87, Jurispr. blz. 1825.

      (3)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (4)  Verdrag van Aarhus van 25 juni 1998 betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, goedgekeurd bij Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak C-67/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad — Varna (Bulgarije) op 7 februari 2017 — Todor Iliev/Blagovesta Ilieva

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad — Varna (Bulgarije) op 7 februari 2017 — Todor Iliev/Blagovesta Ilieva
   (Zaak C-67/17)
   (2017/C 112/39)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Rayonen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Todor Iliev

      Verwerende partij: Blagovesta Ilieva

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt een vordering tussen voormalige echtgenoten tot verdeling van een tijdens het huwelijk verworven roerend goed dat behoort tot het gemeenschappelijk vermogen van de echtgenoten, een geschil betreffende het huwelijksgoederenrecht in de zin van artikel 1, lid [2], onder a), van verordening nr. 44/2001 (1)?

               2)

               Is een geschil betreffende de verdeling van een tijdens het huwelijk verworven roerend goed dat slechts op naam van één der echtgenoten bij de bevoegde nationale autoriteiten werd geregistreerd, krachtens artikel 1, lid 2, onder a), van verordening nr. 44/2001 van de werkingssfeer ervan uitgesloten?

               3)

               Welke rechter is bevoegd voor een geschil tussen voormalige echtgenoten over de eigendom van tijdens hun burgerlijk huwelijk verworven roerende goederen, wanneer die echtgenoten weliswaar onderdanen van een lidstaat van de Unie zijn, maar tijdens de procedure werd vastgesteld dat zij bij de huwelijkssluiting, bij de verwerving van de goederen, bij de huwelijksbeëindiging en bij het verzoek tot verdeling van de goederen na de huwelijksbeëindiging, hun woonplaats in een andere lidstaat hadden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Verzoek van 26 juni 1997 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G Bruner in Firma Georg Bruner en Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Zaak C-290/97)

text:
27. 9 . 97              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 295/23
Verzoek van de Giudice di pace di Genova van 16 juli                   Moet de voor de periode van 21 juni 1988 tot 16 januari
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               1989 geldende nomenclatuur voor uitvoerrestituties —
Società Eridania SpA en Azienda Agricola San Luca di                   Verordening ( EEG ) nr. 3846/87 van de Commissie van
                         Rumagnoli Viannj                              17 december 1987 (PB L 366 van 24 . 12 . 1987, blz. 1 ),
                                                                       sector 8 van de bijlage „ex 0207 4111 " — aldus worden
                         ( Zaak C-289/97)
                                                                       uitgelegd dat onder het begrip „ kwarten " (van hanen of
                            ( 97/C 295/38 )                            kippen ) ook niet volledig van elkaar gescheiden delen
                                                                       („ posteriori ") vallen, zoals nader omschreven in de moti
                                                                       vering van deze beschikking (*)?
De Giudice di pace di Genova heeft bij beschikking van                 (') Scheiding dwars op de wervelkolom, geen overlangse door
16 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                 snede .
tie op 4 augustus 1997, in het geding tussen Societa Erida
nia SpA en Azienda Agricola San Luca di Rumagnoli
Viannj , het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
                                                                       Hogere voorziening, op 5 augustus 1997 ingesteld door
1 . Is Verordening (EG ) nr. 1580/96 H van 30 juli 1996,               M. G. Colombo Lunghi tegen het arrest, op 3 juni 1997
      bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese              in zaak T- 196/95 tussen M. G. Colombo Lunghi en
      Gemeenschappen van 16 augustus 1996, inzonderheid                Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
      artikel 1 , onder f), daarvan, geldig, met name gelet op         door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      het in punt 3 van het gedeelte „ In rechte " van de                              Gemeenschappen (Derde Kamer)
      onderhavige beschikking gevoerde betoog ?                                               ( Zaak C-291/97 P)
                                                                                ( 97/C 295/40 )
2 . In geval van een bevestigend antwoord op de eerste
      vraag, is Verordening ( EG) nr. 1785/81 ( 2 ) van 30 juni
      1981 , bekendgemaakt in het Publicatieblad van de                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      Europese Gemeenschappen van 1 juli 1981 , zoals later            is op 5 augustus 1997 hogere voorziening ingesteld door
      gewijzigd, inzonderheid de artikelen 3 , lid 1 , 5 , lid 3 ,     M. G. Colombo Lunghi, vertegenwoordigd door V. Lur
      en 6, lid 2, ervan, geldig, en is bijgevolg ook de reeds         quin, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
      genoemde Verordening ( EG ) nr. 1580/96 van 30 juli              Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,
      1996, inzonderheid artikel 1 , onder f), daarvan, geldig,        rue du Fort Rheinsheim 2, tegen het arrest, op 3 juni 1997
      met name gelet op het in punt 4 van het gedeelte „In             in zaak T-l 96/95 tussen M. G. Colombo Lunghi en Com
      rechte " van de onderhavige beschikking gevoerde                 missie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
      betoog?                                                          het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                       schappen (Derde Kamer ).
O PB L 206 van 16 . 8 . 1996 , blz . 9 .
(2 ) PB L 177 van 1 . 7. 1981 , blz. 4 .                               Requirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       — de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te ver
                                                                            klaren;
                                                                       — het bestreden arrest te vernietigen;
Verzoek van 26 juni 1997 van het Bundesfinanzhof om
een prejudiciële beslissing in het geding tussen G Bruner in
    Firma Georg Bruner en Hauptzollamt Hamburg-Jonas                   — de oorspronkelijke vordering ontvankelijk en gegrond
                                                                            te verklaren .
                         ( Zaak C-290/97)
                            ( 97/C 295/39 )
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Het Bundesfinanzhof ( 7. Senat) heeft bij beschikking van              — Onregelmatigheid van de procedure voor de samenstel
26 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                  ling van de invaliditeitscommissie: het Gerecht heeft
tie op 4 augustus 1997, in het geding tussen G. Bruner in                   ten onrechte geoordeeld dat de procedure waarbij de
Firma Georg Bruner en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het                       president van het Hof ambtshalve een arts aanwijst
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                        om het personeelslid in de invaliditeitscommissie te
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                     vertegenwoordigen, niet op tegenspraak dient te wor
vraag :                                                                     den gevoerd. Indien kan worden aanvaard dat de han


title: Zaak T-658/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2013 door BP tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 september 2013 in zaak F-38/12, BP/FRA

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/11

         Hogere voorziening ingesteld op 10 december 2013 door BP tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 september 2013 in zaak F-38/12, BP/FRA
   (Zaak T-658/13 P)
   2014/C 61/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: BP (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 30 september 2013 in zaak F-38/12 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, het besluit van 27 februari 2012 om rekwirantes overeenkomst niet te verlengen en haar naar een andere afdeling over te plaatsen nietig te verklaren; de verwerende partij te veroordelen tot vergoeding van rekwirantes materiële schade welke vanaf september 2012 op 1 320 EUR per maand wordt geraamd, vermeerderd met vertragingsrente tegen de rentevoet van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee punten, en de verwerende te veroordelen tot vergoeding van rekwirantes immateriële schade welke ex aequo et bono op 50 000 EUR wordt geraamd; en

               —

               de verwerende partij te veroordelen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in die van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij de volgende middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het besluit om rekwirantes overeenkomst niet te verlengen

                           —

                           Ten eerste stelt rekwirante dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van de rechten van de verdediging, het recht om te worden gehoord en dat van toegang tot relevante informatie heeft geschonden alsmede het bewijsmateriaal verkeerd heeft opgevat.

                           —

                           Ten tweede betoogt zij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken haar rechten van verdediging heeft geschonden, een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en haar het recht op een eerlijk proces heeft ontzegd, door in antwoord op de opmerkingen van de verwerende partij en ter terechtzitting geen tweede memoriewisseling en de overlegging van relevant bewijs toe te staan.

                           —

                           Ten derde stelt rekwirante dat het Gerecht voor ambtenarenzaken een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van het eerste middel in het kader waarvan werd gesteld dat er een kennelijke fout was gemaakt bij de beoordeling van het besluit van de verwerende partij en dat de feiten en het bewijs verkeerd waren opgevat.

                           —

                           Ten vierde is er volgens rekwirante sprake van een kennelijke fout bij de beoordeling van de middelen ontleend aan vergelding en misbruik van recht alsmede aan verkeerde opvatting van de feiten en het bewijs.

               2)

               Tweede middel: het besluit tot overplaatsing

                           —

                           Ten eerste stelt rekwirante dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het tweede middel, ontleend aan een onregelmatige en eenzijdige wijziging van een essentieel onderdeel van de overeenkomst, een discrepantie tussen ambt en rang alsmede een verkeerde opvatting van het bewijs, verkeerd heeft beoordeeld.

                           —

                           Ten tweede beoogt zij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan bij de beoordeling van haar argument over het feit dat de verwerende partij haar voorafgaande aan het besluit tot overplaatsing niet had gehoord en stelt zij dat haar rechten van verdediging zijn geschonden.

               3)

               Ten derde is er haar inziens sprake van schending van artikel 87, lid 2, en 88 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken betreffende de kosten en van een niet-nakoming van de motiveringsplicht.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2002 in zaak T-241/00: Azienda Agricola "Le Canne" Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Landbouw — Vermindering van communautaire financiële bĳstand — Motiveringsplicht")

text:
C 156/20               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.6.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 30 januari 2002                                                         van 5 maart 2002
in zaak T-212/00: Nuove Industrie Molisane Srl tegen                      in zaak T-241/00: Azienda Agricola „Le Canne” Srl tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Steunmaatregelen van staten — Beschikking waarbij                        („Landbouw — Vermindering van communautaire financiële
steunmaatregel verenigbaar met de gemeenschappelijke                                       bijstand — Motiveringsplicht”)
markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring —
Begunstigde onderneming — Procesbelang — Niet-ontvan-
                              kelijkheid)
                                                                                (2002/C 156/38)
                          (2002/C 156/37)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                          In zaak T-241/00, Azienda Agricola „Le Canne” Srl, gevestigd
                                                                          te Porto Viro (Italië), vertegenwoordigd door G. Carraro,
                                                                          F. Mazzonetto en G. Arends, advocaten, domicilie gekozen
In zaak T-212/00, Nuove Industrie Molisane Srl, gevestigd te              hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
Sesto Campano (Italië), vertegenwoordigd door I. Van Bael en              Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March, L. Visaggio, en
F. Di Gianni, advocaten, tegen Commissie van de Europese                  A. Dal Ferro), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Di Bucci, A. Abate en                    beschikking C(2000) 1754 van 11 juli 2000 van de Commis-
G. B. Conte), betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigver-         sie, houdende verlaging van de in het kader van project I/16/
klaring van beschikking SG(2000)D/103923 van de Commis-                   90/02 verleende communautaire financiële bijstand, alsmede
sie van 30 mei 2000 betreffende de goedkeuring van een                    een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Eerste
steunmaatregel van de staat van 29 176,69 miljoen ITL ten                 kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
gunste van de vennootschap Nuove Industrie Molisane, voor                 N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González,
de uitvoering van een investering te Sesto Campano (Molise,               administrateur, op 5 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
Italië), heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid), samenge-          het dictum luidt als volgt:
steld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras, J. Pirrung,
A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: J. Palacio
González, administrateur, op 30 januari 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               1)    Verklaart beschikking C(2000) 1754 van 11 juli 2000 nietig.
                                                                          2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                                                                          3)    Verwijst de Commissie in de kosten, daaronder begrepen de
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.                                        kosten die op het kort geding zijn gevallen.
(1) PB C 302 van 21.10.2000.                                              (1) PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak C-33/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 20 januari 2016 — A Oy

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 20 januari 2016 — A Oy
   (Zaak C-33/16)
   (2016/C 111/16)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A Oy

      Andere partij in de procedure: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 148, onder d), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus te worden uitgelegd dat het laden en lossen van een schip diensten in de zin van deze bepaling betreffen die voor de rechtstreekse behoeften van zeeschepen en hun lading worden verricht in de zin van artikel 148, onder a), van deze richtlijn?

               2)

               Dient artikel 148, onder d), van richtlijn 2006/112/EG, gelet op punt 24 van het arrest van het Hof in de gevoegde zaken C-181/04–C-183/04, Elmeka, waar het Hof heeft verklaard dat de vrijstelling waarin deze bepaling voorziet, niet kan worden uitgebreid tot dienstverrichtingen in een eerdere handelsfase, aldus te worden uitgelegd dat dit ook geldt voor de dienstverrichting die in de onderhavige zaak aan de orde is, waarbij de door een onderaannemer van de onderneming A Oy in een eerste handelsfase verrichte dienst een materieel rechtstreeks met de lading verband houdende dienst betreft die de onderneming A Oy op haar beurt aan de transit- of vervoeronderneming factureert?

               3)

               Dient artikel 148, onder d), van richtlijn 2006/112/EG, gelet op punt 24 van het arrest van het Hof in de gevoegde zaken C-181/04–C-183/04, Elmeka, waar het Hof heeft verklaard dat de vrijstelling waarin deze bepaling voorziet, alleen geldt voor diensten die rechtstreeks ten behoeve van de reder worden verricht, aldus te worden uitgelegd dat deze vrijstelling niet kan worden toegepast wanneer de betrokken dienstverrichting door de eigenaar van de lading, bij voorbeeld de uitvoerder of de invoerder van de goederen, en niet door de reder wordt betaald?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-178/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Ahmed Adem und Hamrin Mosa Rashi/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 29 april 2008 — Ahmed Adem und Hamrin Mosa Rashi/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-178/08)
   (2008/C 197/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ahmed Adem und Hamrin Mosa Rashi

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 1, sub e, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 (1) aldus worden uitgelegd dat — afgezien van artikel 1 C, sub 5, tweede zin, van het verdrag betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 (vluchtelingenverdrag van Genève) — de status van vluchteling reeds dan wordt beëindigd, wanneer de gegronde vrees van de vluchteling voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn op grond waarvan de erkenning plaatshad, niet meer bestaat en hij ook niet op andere gronden behoeft te vrezen voor vervolging in de zin van artikel 2, sub c, van de richtlijn?

               2)

               Zo nee, is voor beëindiging van de vluchtelingenstatus volgens artikel 11, lid 1, sub e, van de richtlijn bovendien vereist dat in het land waarvan de vluchteling de nationaliteit bezit,

                           a)

                           een actor van bescherming in de zin van artikel 7, lid 1, van de richtlijn aanwezig is, en volstaat daarbij dat de bescherming enkel mogelijk is met behulp van multinationale troepen,

                           b)

                           voor de vluchteling geen ernstige schade in de zin van artikel 15 van de richtlijn dreigt die leidt tot verlening van subsidiaire bescherming volgens artikel 18 van de richtlijn, en/of

                           c)

                           de veiligheidssituatie stabiel is en de algemene levensvoorwaarden het bestaansminimum bieden?

               3)

               Moeten in een situatie waarin de vroegere omstandigheden op grond waarvan de betrokkene als vluchteling is erkend niet meer bestaan, nieuwe tot vervolging leidende omstandigheden van andere aard

                           a)

                           worden getoetst aan het waarschijnlijkheidscriterium dat geldt voor de erkenning van vluchtelingen, of wordt ten behoeve van de betrokkene een ander criterium toegepast,

                           b)

                           worden beoordeeld aan de hand van de verlichte bewijslast volgens artikel 4, lid 4, van de richtlijn?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 9 oktober 1997 in zaak C-67/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Tariefcommissie): Rank Xerox Manufacturing (Nederland) BV tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Kopieer- en faxapparaten - Indeling in gecombineerde nomenclatuur)

text:
C 357/6             I NL I                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               22 . 11 . 97
                  ARREST VAN HET HOF                                                     ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer)                                                       (Tweede Kamer)
                      van 2 oktober 1997                                                    van 9 oktober 1997
        in zaak C-208/96: Commissie van de Europese
         Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (')                   in zaak C-67/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de
                                                                      Tariefcommissie): Rank Xerox Manufacturing (Nederland)
(Niet-nakoming — Richtlijn 92/119/EEG — Niet-omzet                      BV tegen Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen (')
                                 ting)
                                                                      (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten —
                           { 97IC 357/10 )                            Kopieer- en faxapparaten — Indeling in gecombineerde
                                                                                nomenclatuur)
                                                                                ( 97IC 357/ 11
                   (Procestaai: Nederlands)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
In zaak C-208/96 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigde: H. van Vliet) tegen Koninkrijk
België ( gemachtigde: J. Devadder), betreffende een verzoek
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,
door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke
en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te              In zaak C-67/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
voldoen aan Richtlijn 92/119/EEG van de Raad van                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Tarief
17 december 1992 tot vaststelling van algemene commu                 commissie (Nederland ), in het aldaar aanhangig geding
nautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde                 tussen Rank Xerox Manufacturing ( Nederland ) BV en
dierziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van             Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen, om een prejudi
de vesiculaire varkensziekte ( PB L 62 van 15 . 3 . 1992,             ciële beslissing over de uitlegging van Verordening ( EEG )
blz. 69 ), de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende                nr. 2587/91 van de Commissie van 26 juli 1991 tot wijzi
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde               ging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van
Kamer ), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre             de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomen
sident, J. L. Murray, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn en             clatuur en het gemeenschappelijk douanetarief ( PB L 256
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:          van 7. 9 . 1987, blz . 1 ), heeft het Hof ( Tweede Kamer),
R. Grass, op 2 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan                samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. F.
het dictum luidt als volgt:                                           Mancini en G. Hirsch ( rapporteur), rechters; advocaat
                                                                      generaal : A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administra
                                                                      teur, op 9 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan het
                                                                      dictum luidt als volgt:
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette
     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen
     om te voldoen aan Richtlijn 92/119/EEG van de Raad
     van 17 december 1992 tot vaststelling van algemene
     communautaire maatregelen voor de bestrijding van                Verordening (EEG) nr. 2587/91 van de Commissie van
     bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen ten           26 juli 1991 tot wijziging van bijlage I van Verordening
     aanzien van de vesiculaire varkensziekte,            is het      (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de
     Koninkrijk België de krachtens artikel 27 van die richt         tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk
     lijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.              douanetarief, moet aldus worden uitgelegd, dat apparaten
                                                                      als de Rank Xerox 3010 en Rank Xerox 3010 Editor, die
                                                                      uit een aftasteenheid („ scanner "), een numerieke eenheid
                                                                      en een afdrukeenheid (laserstraaldrukker) bestaan, onder
                                                                      postonderverdeling 9009 12 00 van deze verordening val
                                                                      len .
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten
     van de procedure.
                                                                      (') PB C 101 van 22 . 4 . 1995 .
(') PB C 247 van 24 . 8 . 1996 .


title: Zaak T-93/17: Beroep ingesteld op 14 februari 2017 — Duferco Long Products/Commissie

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/38

         Beroep ingesteld op 14 februari 2017 — Duferco Long Products/Commissie
   (Zaak T-93/17)
   (2017/C 121/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Duferco Long Products SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, R. Luff en M. Favart, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               artikel 1, onder f), en artikel 2 van het besluit van de Commissie van 20 januari 2016 betreffende steunmaatregel SA.33926 2013/C (ex 2013/NN, 2011/CP) door België ten uitvoer gelegd ten faveure van Duferco, nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft bij het onderzoek of de met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaarde zesde maatregel als een transactie op gelijke voet kon worden aangemerkt, blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: anders dan de Commissie heeft geoordeeld, is de betrokken transactie wel degelijk op gelijke voet verlopen;

                           —

                           tweede onderdeel: de beoordeling door de Commissie of de transactie op gelijke voet is verlopen, is aangetast door ernstige berekenings- en beoordelingsfouten.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft bij het onderzoek van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Dit middel valt uiteen in vier onderdelen:

                           —

                           eerste onderdeel: door de toepasbaarheid en de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie te verwarren, heeft de Commissie het recht onjuist opgevat en het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie onjuist toegepast;

                           —

                           tweede onderdeel: door geen vergelijkende analyse te maken of een andere beoordelingsmethode toe te passen met betrekking tot de betrokken transactie, heeft de Commissie het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie geschonden en is zij de motiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht bij de beoordeling van dat criterium niet nagekomen;

                           —

                           derde onderdeel: de Commissie is de motiveringsplicht en de zorgvuldigheidsplicht bij de beoordeling van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie niet nagekomen;

                           —

                           vierde onderdeel: het Waalse Gewest heeft een aanzienlijk aantal documenten overgelegd waaruit blijkt dat Foreign Strategic Investment Holding, een dochteronderneming van Société Wallonne de Gestion et de Participation, zich heeft gedragen als een particuliere investeerder in een markteconomie.


title: Zaak C-145/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het gerechtshof Amsterdam — Nederland) — Aramex Nederland BV/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Geldigheid — Verordening (EU) nr. 301/2012 — Posten 8703 en 8711 — Driewielig voertuig genaamd „Spyder”]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het gerechtshof Amsterdam — Nederland) — Aramex Nederland BV/Inspecteur van de Belastingdienst/Douane
   (Zaak C-145/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Geldigheid - Verordening (EU) nr. 301/2012 - Posten 8703 en 8711 - Driewielig voertuig genaamd „Spyder”])
   (2017/C 112/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aramex Nederland BV

      Verwerende partij: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie ervan die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat een driewielig voertuig als in het hoofdgeding, dat is uitgerust met banden die zijn vervaardigd voor driewielige motorrijwielen maar lijken op die voor automobielen, wordt bediend door middel van een stuurstang en is voorzien van een stuurinrichting die is gebaseerd op het Ackerman-principe, onder post 8703 van deze nomenclatuur valt.

      (1)  PB C 200 van 6.6.2016.


title: Zaak T-719/14: Arrest van het Gerecht van 9 september 2016 — Tri Ocean Energy/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Beoordelingsfout”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/29

         Arrest van het Gerecht van 9 september 2016 — Tri Ocean Energy/Raad
   (Zaak T-719/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Beoordelingsfout”))
   (2016/C 392/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tri Ocean Energy (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, barrister, P. Saini, QC, en N. Sheikh, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en A. Vitro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/678/GBVB van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2014, L 283, blz. 59), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1013/2014 van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2014, L 283, blz. 9), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2014/678/GBVB van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1013/2014 van de Raad van 26 september 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië worden nietig verklaard voor zover zij Tri Ocean Energy betreffen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten en die van Tri Ocean Energy dragen.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak T-557/11: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2014 — Elsid e.a./Commissie

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/72

         Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2014 — Elsid e.a./Commissie
   (Zaak T-557/11) (1)

   2014/C 315/118
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 370 van 17.12.2011.


title: Zaak T-300/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2007 — easyJet/Commissie

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2007 — easyJet/Commissie
   (Zaak T-300/04) (1)

   (2007/C 247/67)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 1999 in zaak C-391/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 93/43/EEG — Niet-uitvoering binnen gestelde termĳn")

text:
5.2.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 34/3
1. Artikel 36, lid 3, van verordening (EEG) nr. 222/77 van                 bliek (gemachtigden: N. Dafniou en I. Chalkias), betreffende
     de Raad van 13 december 1976 betreffende communautair                 een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Helleense
     douanevervoer, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 474/90       Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nodige
     van de Raad van 22 februari 1990 met het oog op de afschaffing        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om
     van het inleveren van een kennisgeving van doorgang bij het           te voldoen aan richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni
     overschrijden van een binnengrens van de Gemeenschap, juncto          1993 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 175, blz. 1), de
     artikel 11 bis, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1062/87 van          krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
     de Commissie van 27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalin-           nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
     gen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor       volgt: P. J. G. Kapteyn, waarnemend voor de president van
     communautair douanevervoer, zoals gewijzigd bij verordening           de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm (rapporteur),
     (EEG) nr. 1429/90 van de Commissie van 29 mei 1990, moet              rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
     aldus worden uitgelegd, dat de lidstaat waartoe het kantoor van       21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     vertrek behoort, slechts bevoegd is de invoerrechten te innen,        als volgt:
     wanneer hij de aangever erop heeft gewezen dat hij over een
     termijn van drie maanden beschikt om het bewijs te leveren van        1. Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
     de plaats waar de overtreding of onregelmatigheid daadwerkelijk            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om aan richtlijn
     is begaan, en dat bewijs niet binnen die termijn is geleverd.              93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmid-
                                                                                delenhygiëne te voldoen, is de Helleense Republiek de krachtens
2. Artikel 36, lid 3, derde alinea, van verordening nr. 222/77,                 die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
     zoals gewijzigd bij verordening nr. 474/90, moet aldus worden
     uitgelegd, dat het niet van toepassing is wanneer de lidstaat         2. De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten van de
     waartoe het kantoor van vertrek behoort, op voor douanevervoer             procedure.
     aangeboden goederen rechten heeft geïnd hoewel aan de aangever
     geen termijn was verleend om het bewijs te leveren van de plaats
     waar de overtreding of onregelmatigheid daadwerkelijk is begaan,      (1) PB C 397 van 19.12.1998.
     overeenkomstig de vereisten van artikel 11 bis, lid 2, van
     verordening nr. 1062/87, zoals gewijzigd bij verordening
     nr. 1429/90, en dat in een dergelijk geval de terugbetaling van
     de onregelmatig geïnde rechten niet afhankelijk is van de
     voorwaarde, dat de door de aangever verschuldigde rechten zijn
     betaald in de lidstaat waar de overtreding heeft plaatsgevonden.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 21 oktober 1999
                                                                           in zaak C-430/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 94/45/EG — Niet-uitvoering
                            (Zesde kamer)
                                                                                binnen gestelde termijn)
                        van 21 oktober 1999
                                                                                (2000/C 34/06)
in zaak C-391/98: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Helleense Republiek (1)                                                   (Procestaal: Frans)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/43/EEG — Niet-uitvoering
                      binnen gestelde termijn”)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                            (2000/C 34/05)
                                                                           In zaak C-430/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: P. J. Kuijper en N. Yerrell) tegen Groother-
                          (Procestaal: Grieks)                             togdom Luxemburg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende
                                                                           een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom
                                                                           Luxemburg de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- verplichtingen niet is nagekomen door niet de wettelijke en
                          dentie van het Hof)                              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan de
                                                                           Commissie mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
In zaak C-391/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake
pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-                 de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een


title: Zaak T-514/15: Beroep ingesteld op 1 september 2015 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych/Commissie

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/31

         Beroep ingesteld op 1 september 2015 — Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych/Commissie
   (Zaak T-514/15)
   (2015/C 371/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: P. Hoffman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 12 juni 2015, GESTDEM 2015/1291, waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot de uitvoerig gemotiveerde mening van de Europese Commissie in het kader van de kennisgevingsprocedure 2014/537/PL, nietig verklaren,

               —

               het besluit van de Commissie van 17 juli 2015, GESTDEM 2015/1291, waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot de uitvoerig gemotiveerde mening van de Republiek Malta in het kader van de kennisgevingsprocedure 2014/537/PL, nietig verklaren,

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) door de weigering van toegang tot de uitvoerig gemotiveerde mening van de Commissie

                           —

                           Artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 kan redelijkerwijze niet aldus worden opgevat dat een document dat bij de Commissie berust, niet openbaar kan worden gemaakt wanneer dit zou kunnen leiden tot ondermijning van het doel van inspecties, onderzoeken en audits, ook al is dit document niet opgesteld in het kader van, of met het doel van een dergelijke inspectie of audit of van een dergelijk onderzoek.

                           —

                           Voor een document dat is vervaardigd in het kader van een dergelijke kennisgevingsprocedure kan geen algemeen vermoeden gelden dat de openbaarmaking van een document de bescherming van het doel van niet-nakomingsprocedures ondermijnt, aangezien een dergelijk algemeen vermoeden met betrekking tot een dergelijke procedure niet bestaat.

                           —

                           Uit de bewering van de Commissie dat haar mening betrekking heeft op een maatregel die een inbreuk op het Unierecht moet opheffen en verwijzingen bevat naar de aanmaningsbrief van de Commissie waarbij de niet-nakomingsprocedure is ingeleid, blijkt niet dat enig algemeen vermoeden bestaat dat de uitvoering gemotiveerde mening niet openbaar zou mogen worden gemaakt.

                           —

                           Het standpunt van de Commissie is niet coherent, voor zover zij haar besluit baseert op een algemeen vermoeden, maar tegelijkertijd uitgaat van de bijzondere omstandigheden van „dit specifieke geval”.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 en van artikel 296 VWEU door de weigering van gedeeltelijke toegang tot de uitvoerig gemotiveerde mening van de Commissie

                           —

                           De Commissie had haar uitvoerig gemotiveerde mening in ieder geval deels openbaar moeten maken, dat wil zeggen na iedere verwijzing naar de aanmaningsbrief betreffende de niet-nakomingsprocedure te hebben verwijderd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 door de weigering van toegang tot de uitvoerig gemotiveerde mening van de Commissie, ofschoon een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt

                           —

                           Aangezien de uitvoerig gemotiveerde mening betrekking had op een maatregel die al in het Parlement werd behandeld en naar aanleiding daarvan werd geamendeerd, is de openbaarmaking ervan noodzakelijk om leden van het Parlement in staat te stellen te begrijpen waarom de regering hun verzoekt het aan hen voorgelegde wetsvoorstel te amenderen. Derhalve bestaat er een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking. Het democratische proces kan niet naar behoren functioneren indien het Parlement wordt verzocht om uitvoering van de meningen van de Commissie, wanneer deze niet openbaar worden gemaakt.

                           —

                           Aangezien de rechtmatigheid van de kennisgevingsprocedure en derhalve de handhavingsmogelijkheden van de aangenomen regeling afhankelijk kunnen zijn van de tekst van de mening van de Commissie, bestaat er een hoger openbaar belang op grond van het recht op rechtszekerheid.

               4.

               Vierde middel: schending van overweging 3 en artikel 8, lid 4, van richtlijn 98/34/EG (2) door de weigering van toegang tot de uitvoerig gemotiveerde mening van de Commissie

                           —

                           De weigering tot openbaarmaking van de uitvoerig gemotiveerde mening is onverenigbaar met de aard van richtlijn 98/34, die is gebaseerd op transparantie; dit geldt in het bijzonder wanneer de betrokken lidstaat geen beroep heeft gedaan op de vertrouwelijkheidsbepaling van artikel 8, lid 4, van de richtlijn.

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, artikel 4, lid 5, en artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 door de weigering van toegang tot de uitvoerig gemotiveerde mening van Malta

                           —

                           De weigering toegang te verlenen tot de mening mag niet worden gebaseerd op het loutere feit dat de Commissie voornemens is de uitvoerig gemotiveerde mening van Malta in aanmerking te nemen bij haar besluit over een lopende niet-nakomingsprocedure, of dat zij deze mening in het dossier van die procedure heeft opgenomen.

               6.

               Zesde middel: schending van artikel 296 VWEU door de weigering van toegang tot de uitvoerig gemotiveerde mening van Malta

                           —

                           De Commissie weigerde aanvankelijk zich uit te spreken over de openbaarmaking van de mening van Malta om redenen die slechts aldus kunnen worden uitgelegd dat het besluit ervan afhankelijk zou zijn of de Commissie het arrest van het Gerecht in zaak T-402/12, Schlyter/Commissie, op grond waarvan uitvoerig gemotiveerde meningen openbaar moeten worden gemaakt, aanvaardt dan wel verwerpt, en hiertegen dientengevolge hogere voorziening instelt. De Commissie heeft echter geen hogere voorziening tegen dat arrest ingesteld en openbaarmaking geweigerd om hiervan losstaande redenen, die de Commissie zelf als ontoereikend moet hebben beschouwd, omdat zij anders een afwijzend besluit zou hebben genomen voordat de termijn voor het instellen van een hogere voorziening in zaak T-402/12 verstreek.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43)

      (2)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37)


title: Zaak C-12/05 P: Hogere voorziening, op 18 januari 2005 ingesteld door H. Meister tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/4

         Hogere voorziening, op 18 januari 2005 ingesteld door H. Meister tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-12/05 P)
   (2005/C 93/08)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 januari 2005 hogere voorziening ingesteld door H. Meister, vertegenwoordigd door P. Goergen, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03, H. Meister tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               2.

               bijgevolg arrest T-76/03 van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 28 oktober 2004 te vernietigen, met uitzondering van de vaststellingen in de punten 202 tot en met 208 van het bestreden arrest met betrekking tot het feit dat de voorzitter van het BHIM een dienstfout heeft gemaakt die aanleiding kan geven tot schadevergoeding;

               3.

               het geding definitief af te doen, dan wel de zaak voor afdoening terug te wijzen naar het Gerecht, en de in eerste aanleg door rekwirant geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               4.

               het BHIM te verwijzen in alle kosten van beide instanties.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Gerecht heeft het arrest onjuist, onvoldoende en tegenstrijdig gemotiveerd en heeft voorts blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen.
   Wat de motiveringsgebreken betreft, heeft het Gerecht om te beginnen de feiten verkeerd opgevat. Het Gerecht heeft immers een willekeurige selectie gemaakt uit de feitelijke elementen en heeft deze onjuist vastgesteld. Verder wordt het Gerecht een onjuiste juridische kwalificatie van het bestreden besluit, en meer bepaald de weigering om dit besluit als tuchtmaatregel te kwalificeren, verweten. Het Gerecht heeft zich tevens schuldig gemaakt aan onjuiste motivering, door aan te nemen dat de administratie een ruime discretionaire bevoegdheid heeft bij de beoordeling van het dienstbelang, waardoor de verplichting tot inaanmerkingneming van het belang van de ambtenaar volledig wordt uitgehold, alsmede door te verklaren dat de rechterlijke toetsing van de eerbiediging van de voorwaarde inzake het dienstbelang zich dient te beperken tot de vraag, of het TABG (tot aanstelling bevoegd gezag) zijn discretionaire bevoegdheid niet kennelijk verkeerd heeft gebruikt. Bovendien heeft het Gerecht het dienstbelang onjuist beoordeeld en het belang van de ambtenaar over het hoofd gezien. Ook heeft het Gerecht het evenredigheidsbeginsel onjuist toegepast door te oordelen dat het bestreden besluit in overeenstemming is met dit beginsel, terwijl dit besluit geen geschikte maatregel is en evenmin de minste belastende. Tevens heeft het Gerecht de gelijkwaardigheid en de vergelijkbaarheid van de nieuwe functie en het oude ambt onjuist beoordeeld. Volgens zijn redenering wordt het beginsel van gelijkwaardigheid van ambten immers geëerbiedigd bij elke nieuwe tewerkstelling waarbij de betrokkene zijn actuele rang behoudt. Ten slotte heeft het Gerecht niet aangegeven welke elementen in aanmerking werden genomen voor de beoordeling van de door rekwirant geleden morele schade.
   Het Gerecht heeft tevens blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen. Om te beginnen heeft het Gerecht geoordeeld dat het besluit van nieuwe tewerkstelling als eenvoudige maatregel van interne organisatie niet onderworpen was aan de motiveringsplicht, die wordt erkend als algemeen rechtsbeginsel. Verder heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen schending van het recht op een eerlijk proces ten nadele van rekwirant vast te stellen. Het Gerecht heeft ook blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de toepassing van het recht van vrije meningsuiting, door zich niet duidelijk uit te spreken over de omvang van het recht van vrije meningsuiting dat rekwirant in casu had. Ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de toepassing van de rechten van de verdediging en in het bijzonder van het recht om te worden gehoord vóór de vaststelling van het besluit van nieuwe tewerkstelling.


title: Zaak C-419/00: Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
6.1.2001                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 4/3
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:                         Beroep, op 13 november 2000 ingesteld door Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
1)    vast te stellen dat de Franse Republiek,                                                           bliek
      —      door geen bepalingen vast te stellen voor een juist
             gebruik van de haar voor de vangstseizoenen 1991,
             1992, 1993 en 1994 toegekende quota,                                                 (Zaak C-419/00)
      —      door niet op de naleving van de communautaire
             regelgeving op het gebied van het behoud van de
             visbestanden te hebben toegezien door voldoende                                        (2001/C 4/05)
             toezicht op de vangstactiviteiten alsmede een af-
             doende inspectie van de aanvoer en de registratie
             van de vangsten,
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 13 november 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
      —      door niet te besluiten, de visserij door onder Franse        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
             vlag varende of in Frankrijk geregistreerde vaartui-         woordigd door T. Van Rijn, juridisch adviseur, en B. Mongin,
             gen voorlopig te verbieden ofschoon de verrichte             lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
             vangsten moesten worden geacht het desbetreffende            gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
             quotum te hebben uitgeput, en eventueel de visserij          van dezelfde dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
             te verbieden wanneer het quotum ruim was over-
             schreden, zulks voor de vangstseizoenen 1991,
             1992, 1993 en 1994,
                                                                          De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
      —      door geen strafrechtelijke of administratieve maatre-
             gelen te treffen tegen de kapitein of iedere andere
             persoon die verantwoordelijk was voor de vangsten            1)   vast te stellen dat de Franse Republiek,
             na uitvaardiging van de vangstverboden, zulks voor
             de vangstseizoenen 1991, 1992, 1993 en 1994,
                                                                               —     door geen bepalingen vast te stellen voor een
      niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
                                                                                juist gebruik van de haar voor de vangstseizoenen
      rusten krachtens artikel 5, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                                1995 en 1996 toegekende quota,
      nr. 170/83 (1), de artikelen 1 en 11, leden 1 en 2, van
      verordening (EEG) nr. 2241/87 (2), de artikelen 2, 21,
      leden 1 en 2, en 31 van verordening nr. 2847/93 (3) en
      artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 (4);                 —     door niet op de naleving van de communautaire
                                                                                regelgeving op het gebied van het behoud van de
2)    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                                 visbestanden te hebben toegezien door toezicht op
                                                                                de vangstactiviteiten alsmede een afdoende inspectie
                                                                                van de aanvoer en de registratie van de vangsten,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                               —     door niet te besluiten, de visserij door onder Franse
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                              vlag varende of in Frankrijk geregistreerde vaartui-
die in zaak C-333/99 (5), die dezelfde inbreuken, doch de jaren                      gen voorlopig te verbieden ofschoon de verrichte
1988 en 1990 betreft.                                                                vangsten moesten worden geacht het desbetreffende
                                                                                quotum te hebben uitgeput en eventueel de visserij
                                                                                te verbieden wanneer het quotum ruim was over-
(1) Verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983
    houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 370/82 betreffende                  schreden, zulks voor de vangstseizoenen 1995 en
    het beheer van en de controle op bepaalde vangstquota voor                       1996,
    1982 voor vaartuigen die de vlag van een lidstaat voeren en vissen
    in het gereglementeerde gebied als omschreven in het NAFO-
    Verdrag (PB L 24 van 27.1.1983, blz. 68).                                  —     door geen strafrechtelijke of administratieve maatre-
(2) Verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987
    houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op                  gelen te treffen tegen de kapitein of iedere andere
    de visserijactiviteiten (PB L 207 van 29.7.1987, blz. 1).                        persoon die verantwoordelijk was voor de vangsten
(3) Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober                         na uitvaardiging van de vangstverboden, zulks voor
    1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeen-                     de vangstseizoenen 1995 en 1996,
    schappelijk visserijbeleid (PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1).
(4) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
    1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
    visserij en de aquacultuur (PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1).              niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
(5) PB C 333 van 30.11.1999, blz. 17.                                          rusten krachtens artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
                                                                               nr. 3760/92 (1) en de artikelen 2, 21 en 31 van verorde-
                                                                               ning (EEG) nr. 2847/93 (2) in samenhang met de verorde-
                                                                               ningen (EEG) nr. 3362/94 (3) en 3074/95 (4);
 ---pagebreak--- C 4/4                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          6.1.2001
2)    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                     (2) Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober
                                                                             1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeen-
                                                                             schappelijk visserijbeleid (PB L 261 van 20.10.1993, blz. 1).
                                                                         (3) Verordening (EG) nr. 3362/94 van de Raad van 20 december
Middelen en voornaamste argumenten                                           1994 inzake de vaststelling van de voor 1995 geldende totaal
                                                                             toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen
                                                                             visbestanden, alsmede de bij de visserij in het kader van de totaal
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                          toegestande vangsten in acht te nemen voorschriften (PB L 363
met die in zaak C-333/99 (5) betreffende dezelfde verzuimen                  van 31.12.1994, blz. 1).
betreffende de jaren 1988 en 1990.                                       (4) Verordening (EG) nr. 3074/95 van de Raad van 22 december
                                                                             1995 inzake de vaststelling van de voor 1996 geldende totaal
                                                                             toegestane vangsten voor bepaalde visbestanden of groepen
(1) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december                visbestanden, alsmede bepaalde bij de visserij in acht te nemen
    1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de                voorschriften (PB L 330 van 30.12.1995, blz. 1).
    visserij en de aquacultuur (PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1).        (5) PB C 333 van 30.11.1999, blz. 17.


title: Zaak C-184/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  30 maart 2006  (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing) — Uudenkaupungin kaupunki (BTW — Aftrek van voorbelasting — Investeringsgoederen — Onroerende goederen — Herziening van aftrek)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 maart 2006 (verzoek van de Korkein hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing) — Uudenkaupungin kaupunki
   (Zaak C-184/04) (1)

   (BTW - Aftrek van voorbelasting - Investeringsgoederen - Onroerende goederen - Herziening van aftrek)
   (2006/C 143/15)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Uudenkaupungin kaupunki
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van artikelen 13, C, tweede alinea, 17, lid 6, en 20 van Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting betaald over onroerend investeringsgoed dat wordt gebruikt in kader van verrichtingen waarvoor belastingplichtige later voor belastingheffing kiest — Nationale wettelijke regeling die voor recht op aftrek eist dat binnen termijn van zes maanden vanaf ingebruikneming van onroerend goed voor belastingheffing is gekozen
   Dictum

               1)

               Artikel 20 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten ertoe verplicht te voorzien in een herziening van de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde met betrekking tot investeringsgoederen, behoudens het bepaalde in lid 5 ervan.

               2)

               Artikel 20 van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat de in dit artikel voorziene herziening ook van toepassing is ingeval een investeringsgoed eerst is bestemd voor een vrijgestelde activiteit, waarvoor geen recht op aftrek bestond, en vervolgens in de herzieningsperiode is gebruikt voor een aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen activiteit.

               3)

               Artikel 13, C, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die aan zijn belastingplichtigen het recht verleent om te kiezen voor belastingheffing over de verhuur van een onroerend goed, op grond van die bepaling de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde over beleggingen in onroerend goed die vóór de uitoefening van dit keuzerecht zijn gedaan, niet mag uitsluiten wanneer het verzoek met betrekking tot dit keuzerecht niet is ingediend binnen zes maanden na ingebruikneming van dit onroerend goed.

               4)

               Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat die aan zijn belastingplichtigen het recht verleent om te kiezen voor belastingheffing over de verhuur van een onroerend goed, op grond van die bepaling de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde over beleggingen in onroerend goed die vóór de uitoefening van dit keuzerecht zijn gedaan, niet mag uitsluiten wanneer het verzoek met betrekking tot dit keuzerecht niet is ingediend binnen zes maanden na ingebruikneming van dit onroerend goed.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004.


title: Zaak C-403/05: Beroep, op  17 november 2005  ingesteld door Europees Parlement tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/14

         Beroep, op 17 november 2005 ingesteld door Europees Parlement tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-403/05)
   (2006/C 10/29)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 november 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Europees Parlement, vertegenwoordigd door R. Passos, E. Waldherr en K. Lindahl als gemachtigden.
   Het Europees Parlement concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               nietig te verklaren het besluit tot goedkeuring van een project voor de beveiliging van de Filippijnse grenzen, te financieren uit begrotingslijn 19 10 02 van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (Philippine Border Management Project; nr. ASIA/2004/016-924), vastgesteld ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 443/92 inzake financiële en technische hulp en economische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië (1);

               2.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het Europees Parlement verzoekt om nietigverklaring van het besluit van de Commissie op grond dat de Commissie de grenzen van haar uitvoeringsbevoegdheden heeft overschreden.
   De voornaamste doelstelling van het bestreden besluit is het terrorisme te bestrijden door de tenuitvoerlegging van resolutie 1373 (2001) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties betreffende de strijd tegen het terrorisme. De doelstelling van verordening nr. 443/92 bestaat echter in het verlenen van ontwikkelingshulp door middel van een samenwerking op financieel, technisch en economisch vlak. De bij die basisverordening gedelegeerde uitvoeringsbevoegdheden belasten de Commissie met het beheer van de financiële en technische hulp en van de economische samenwerking. Een maatregel die bedoeld is om de Filippijnse Regering bij te staan bij de betere beveiliging van haar grenzen, teneinde het terrorisme te bestrijden, gaat de grenzen van de bij de basisverordening vastgestelde uitvoeringsbevoegdheden te buiten, zodat hij onwettig is.
   Het bestreden besluit is niet in het Publicatieblad gepubliceerd. Het Europees Parlement heeft pas op 9 september 2005 kennis genomen van de volledige tekst ervan.

      (1)  PB L 52 van 27.02.1992, blz. 1.


title: Zaak C-354/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  18 mei 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2003/55/EG — Interne markt voor aardgas)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 18 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-354/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2003/55/EG - Interne markt voor aardgas)
   (2006/C 165/19)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Heller en B. Schima, gemachtigden)

      Verweerder: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: S. Schreiner, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.