title: Zaak C-331/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2015 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 april 2015 in zaak T-402/12, Carl Schlyter/Europese Commissie

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/27

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2015 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 april 2015 in zaak T-402/12, Carl Schlyter/Europese Commissie
   (Zaak C-331/15 P)
   (2015/C 311/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas, F. Fize, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Carl Schlyter, Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden

      Conclusies

   De Franse regering verzoekt het Hof

               —

               het arrest van de Vierde kamer van het Gerecht van 16 april 2015 in de zaak T-402/12, Carl Schlyter/Commissie, te vernietigen, voor zover daarbij het besluit van de Europese Commissie van 27 juni 2012 waarbij zij tijdens de status-quoperiode toegang heeft geweigerd tot een uitvoerig gemotiveerde mening over een ontwerp van besluit betreffende de inhoud en de voorwaarden voor indiening van de jaarlijkse opgave van stoffen die nanodeeltjes bevatten (2011/673/F), dat haar door de Franse autoriteiten was meegedeeld op grond van richtlijn 98/34/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Parlement en de Raad van 20 juli 1998, nietig is verklaard;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar op 3 juli 2015 ingediende verzoekschrift in hogere voorziening verzoekt de Franse regering het Hof van Justitie van de Europese Unie krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie om vernietiging van het arrest van de Vierde kamer van het Gerecht van 16 april 2015 in zaak T-402/12, Carl Schlyter/Commissie (hierna: „bestreden arrest”).
   Ter staving van haar verzoekschrift in hogere voorziening voert de Franse regering een enkel middel aan.
   Ter onderbouwing van dit middel staat de Franse regering op het standpunt dat het Gerecht op meerdere punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de kwalificatie van de procedure in richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (hierna: „richtlijn 98/34”) en met betrekking tot de toepassing van de uitzondering inzake de bescherming van het doel van onderzoeken van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (hierna: „verordening nr. 1049/2001”).

      In de eerste plaats betoogt de Franse regering dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te weigeren de procedure van richtlijn 98/34 te kwalificeren als onderzoek in de zin van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001.
   In dat verband merkt de Franse regering ten eerste op dat de wijze waarop het Gerecht het begrip onderzoek in het bestreden arrest heeft gedefinieerd, op geen enkele definitie uit verordening nr. 1049/2001, richtlijn 98/24 of de rechtspraak is gebaseerd.
   Daarenboven is, ten tweede, deze definitie niet coherent met de uitspraak van de Achtste kamer van het Gerecht in zijn arrest van 25 september 2014 in zaak T-306/12, Spirlea/Commissie. In dit arrest heeft het Gerecht namelijk erkend dat de zogenaamde EU-pilot-procedure kan worden gekwalificeerd als onderzoek in de zin van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001. Volgens de Franse regering vertonen de doelen en het verloop van de zogenaamde EU-pilot-procedure en de doelen en het verloop van de procedure in richtlijn 98/34 echter grote overeenkomsten.
   Ten derde is de Franse regering, in het geval het Hof de definitie van het begrip onderzoek uit het bestreden arrest overneemt, van mening dat de procedure van richtlijn 98/34, gelet op de doelen en het verloop ervan, in ieder geval aan deze definitie voldoet.

      In de tweede plaats is de Franse regering ten eerste van mening dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door subsidiair te oordelen dat, zelfs in de veronderstelling dat de uitvoerig gemotiveerde mening die de Commissie in de procedure van richtlijn 98/34 kenbaar maakt, deel uitmaakt van een onderzoek als bedoeld in artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, de openbaarmaking van dit document niet noodzakelijkerwijze afbreuk doet aan het doelstelling van de in richtlijn 98/34 bedoelde procedure.
   In dat verband merkt de Franse regering op dat verzoeker in zijn oorspronkelijke verzoekschrift, zijn repliek of zijn opmerkingen over de memories van interveniënten, nooit het argument heeft aangevoerd dat, in het geval de procedure van richtlijn 98/34 een onderzoek zou vormen, de openbaarmaking van het bestreden document geen afbreuk zou doen aan de doelstelling van dit onderzoek.
   De Franse regering is derhalve van mening dat het Gerecht, aangezien het middel dat subsidiair door het Gerecht is aangevoerd niet is aangevoerd door verzoeker en betrekking heeft op de rechtmatigheid ten gronde van het bestreden besluit, in de punten 84 tot en met 88 van het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door dit middel ambtshalve aan te voeren.
   Ten tweede heeft het Gerecht in het bestreden arrest geoordeeld dat de procedure in richtlijn 98/34 tot doel heeft te voorkomen dat de nationale wetgever een nationaal technisch voorschrift goedkeurt waardoor het vrije verkeer van goederen, het vrije verkeer van diensten of de vrijheid van vestiging voor dienstverleners in het kader van de interne markt wordt belemmerd (punt 85 van het bestreden arrest).
   De Franse regering meent echter dat het Gerecht het doel van de procedure van richtlijn 98/34 daarmee restrictief heeft uitgelegd.
   De Franse regering is namelijk van mening dat, naast het doel van de overeenstemming van de nationale regels, de procedure van richtlijn 98/34 tevens een doelstelling nastreeft die verband houdt met de kwaliteit van de dialoog tussen de Commissie en de betrokken lidstaat.

      (1)  PB L 204, blz. 37.

      (2)  PB L 145, blz. 43.


title: Zaak F-48/10: Beroep ingesteld op 22 juni 2010 — Z/Hof van Justitie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/42

         Beroep ingesteld op 22 juni 2010 — Z/Hof van Justitie
   (Zaak F-48/10)
   ()
   2010/C 246/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Z (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij de tuchtmaatregel van een schriftelijke waarschuwing op te leggen alsmede veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 10 juli 2009 om de verzoekende partij een tuchtmaatregel in de vorm van een schriftelijke waarschuwing op te leggen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het op 15 maart 2010 ontvangen besluit van 10 maart 2010 houdende afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 50 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de kosten.


title: Zaak C-199/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 april 2014 — János Kárász/Nyugdíjfolyósító Igazgatóság

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 april 2014 — János Kárász/Nyugdíjfolyósító Igazgatóság
   (Zaak C-199/14)
   2014/C 245/05
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: János Kárász

      Verwerende partij: Nyugdíjfolyósító Igazgatóság

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat de ontzegging en de opschorting of onderbreking van de betaling van een ouderdomspensioen waarop recht ontstaat bij het bereiken van een bepaalde leeftijd, in strijd zijn met het in die bepaling neergelegde recht op eigendom?


title: Zaak C-34/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Padova (Italië) op 28 januari 2008 — Azienda Agricola Disarò Antonio/Cooperativa Milka 2000 Soc. coop. arl

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Ordinario di Padova (Italië) op 28 januari 2008 — Azienda Agricola Disarò Antonio/Cooperativa Milka 2000 Soc. coop. arl
   (Zaak C-34/08)
   (2008/C 92/27)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Ordinario di Padova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Azienda Agricola Disarò Antonio

      Verwerende partij: Cooperativa Milka 2000 Soc. coop. arl
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is verordening (EG) nr. 1788/2003 (1) van de Raad van 29 september 2003 waarbij een heffing is ingesteld op de productie van melk en zuivelproducten die het toegewezen nationale quotum overschrijdt, zonder periodieke aanpassing van de aan elke lidstaat toegewezen hoeveelheid na een concrete controle van hun productieomvang, verenigbaar met artikel 32 EG en met de in het EG-Verdrag neergelegde doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, zoals vergroting van de landbouwproductiviteit, bevordering van de technische vooruitgang, rationele ontwikkeling van de landbouwproductie en een optimaal gebruik van de productiefactoren, met name de arbeidskrachten, gelet op het feit dat dit mechanisme ook drukt op de Italiaanse zuivelproducenten en zowel hun levensstandaard als ontwikkeling aantast door de ontoereikende beloning van de productiefactoren, te meer daar in Italië in werkelijkheid te weinig wordt geproduceerd (zie het aangehaalde regeringsverslag, paragraaf 6.5) en het gedwongen is rauwe melk in te voeren om de bedrijven te ondersteunen die kwaliteitsproducten verwerken en afzetten (zie het aangehechte landbouwverslag van 15 februari 2004)?

               2)

               Is de aangehaalde verordening (EG) nr. 1788/2003 verenigbaar met artikel 33 EG, voor zover dat voorziet in een gemeenschappelijke marktordening, maar tegelijkertijd elke discriminatie tussen producenten of verbruikers van de Gemeenschap uitsluit, terwijl de eenvormige toepassing van de extra heffing, zonder dat onderscheid wordt gemaakt tussen producenten met een tekort en producenten met een overschot, neerkomt op discriminatie van de Italiaanse producenten, omdat Italië niet te veel produceert?

               3)

               Is de aangehaalde verordening (EG) nr. 1788/2003 verenigbaar met artikel 34 EG, voor zover dat bepaalt dat bij de in artikel 33 EG omschreven doelstellingen „elke discriminatie tussen producenten of verbruikers van de Gemeenschap” moet worden uitgesloten, terwijl deze discriminatie door de verordening wordt gecreëerd, die immers met het oog op de extra bijdrage een eenvormige bijdrage oplegt aan de producenten in zowel de landen die te veel produceren als in landen als Italië, die te weinig produceren?

               4)

               Is verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad van 29 september 2003 verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel dat in artikel 5 van het Verdrag is neergelegd, voor zover dat „[h]et optreden van de Gemeenschap [beperkt tot] wat nodig is om de doelstellingen van dit Verdrag te verwezenlijken”, terwijl de eenvormige toepassing van de extra heffing het doel van een gemeenschappelijke marktordening voorbijschiet, omdat daardoor immers een lage productiviteit, lage inkomens en de noodzaak van permanente ondersteuning van de gemiddelde Italiaanse landbouwer door de overheid in stand worden gehouden?

      (1)  PB L 270, blz. 123.


title: Zaak T-488/17: Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Ghost — Corporate Management/EUIPO (Dry Zone)

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/40

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2017 — Ghost — Corporate Management/EUIPO (Dry Zone)
   (Zaak T-488/17)
   (2017/C 309/53)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: — Ghost — Corporate Management SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: S. de Barros Araújo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Dry zone” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 498 322

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 05/06/2017 in zaak R 0683/2017-2

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep gegrond verklaren en dientengevolge de beslissing van de tweede kamer van beroep van 5 juni 2017 in haar geheel vernietigen, de bestreden beslissing herzien voor zover daarbij is geoordeeld dat het beroep in zaak nr. R 683/2017-2 betreffende Uniemerk nr. 015498322 Dry Zone te laat is ingesteld, waarbij de procedure voor voortzetting van het geding wordt gevolgd;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               eerste middel: schending van artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1) en artikel 72, lid 1, van verordening (EG) nr. 2686/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 2015/2424 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 tot wijziging van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk en verordening (EG) nr. 2686/95 van de Commissie tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 2869/95 van de Commissie inzake de aan het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te betalen taksen (PB 2015, L 341, blz. 21);

               —

               tweede middel: schending van verzoeksters procedurele waarborgen doordat niet is onderzocht of sprake was van feiten die onafhankelijk van de wil van verzoekster zijn of die een geval van overmacht vormen, waardoor het evenredigheidsbeginsel is geschonden;

               —

               derde middel: schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van de rechtszekerheid.


title: Zaak F-25/12: Beroep ingesteld op 21 februari 2012 — ZZ/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/36

         Beroep ingesteld op 21 februari 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-25/12)
   2012/C 138/84
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: P. Pradal, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker niet in het genot van de dagvergoeding te stellen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van de Europese Commissie van 21 november 2011, in antwoord op verzoekers klacht tegen het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten (PMO) houdende weigering om hem na zijn indiensttreding bij de Europese Commissie op 1 februari 2011 de dagvergoeding toe te kennen;

               —

               toekenning aan verzoeker van de dagvergoeding voorzien in artikel 71 van het Statuut, artikel 10, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut en de artikelen 25 en 92 RAP.


title: Zaak C-496/01: Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
16.2.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 44/9
      in Kasachstan met betrekking tot de geldende veterinaire                —     door te bepalen dat in andere lidstaten gevestigde
      voorschriften, het hygiënebeleid en de veterinaire keurin-                    laboratoria voor medisch-biologische analysen hun
      gen” ook geldt voor kaviaar, doch haar vaststellingen                         exploitatiezetel op het Franse grondgebied moeten
      hadden alleen betrekking op de productie van paarden-                         hebben om de noodzakelijke bedrijfsvergunning te
      vlees en zanderfilets. De Commissie heeft het veterinair                      krijgen;
      comité een voorstel voorgelegd zonder zelf over te gaan
      tot controle en toetsing, en zonder het rapport van de                  —     door te bepalen dat de kosten voor medisch-
      deskundigen over te leggen.                                                   biologische analysen, verricht door een in een andere
                                                                                lidstaat gevestigd laboratorium voor medisch-bio-
                                                                                logische analysen, niet voor vergoeding in aanmer-
—     Verder heeft het Gerecht niet aanvaard, dat de Commissie
                                                                                king komen,
      ook het beginsel van de bescherming van verzoeksters
      gewettigd vertrouwen kennelijk heeft geschonden. Na de
                                                                              de krachtens de artikelen 43 en 49 EG op haar rustende
      publicatie van beschikking 1999/136 van de Commissie
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen;
      van 28 januari 1999 (PB 18.2.1999) was de invoer van
      kaviaar uit Kasachstan nog steeds toegelaten (lijst II).           2.   de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
      Daarop sloot verzoekster begin maart 1999 overeenkom-
      sten voor de levering van kaviaar uit Kasachstan voor het
      seizoen 1999. In januari 1999, en in ieder geval vóór
      18 februari 1999, was de Commissie evenwel reeds op                Middelen en voornaamste argumenten
      de hoogte van de conclusies van het inspectierapport, op
      grond waarvan zij de vergadering van 23 februari 1999
      van het veterinair comité een ontwerp heeft voorgelegd,            —    Beperking op artikel 43 EG, doordat de voor de werking
      dat voorzag in de schrapping op lijst II. Gelet op het                  van een laboratorium voor medisch-biologische analysen
      geringe aantal betrokken importeurs, was het voor de                    vereiste administratieve vergunning (artikel L 757 van de
      Commissie niet moeilijk geweest deze ondernemingen te                   de Code de la Santé Publique) slechts kan worden
      informeren over de haar in januari reeds bekende resul-                 afgegeven door de prefect van het departement waar het
      taten van het controlebezoek en over de daaruit voor de                 laboratorium moet worden geëxploiteerd (artikel 15
      kaviaarimport eventueel voortvloeiende gevolgen.                        van decreet nr. 76-1004). Deze bepaling maakt het
                                                                              onmogelijk, een vestiging in de vorm van een bijkantoor
                                                                              of een agentschap te openen. De Commissie betwist
                                                                              niet, dat een lidstaat een vergunningenstelsel voor de
(1) Beschikking 1999/244/EG van de Commissie van 26 maart 1999                activiteiten van een laboratorium kan invoeren. Een
    houdende wijziging van beschikking 97/296/EG tot vaststelling             dergelijk stelsel moet echter rekening houden met de
    van de lijst van derde landen waaruit invoer van visserijproducten
    voor menselijke consumptie is toegestaan, PB 1999, L 91, blz. 37.         voorschriften en waarborgen waaraan reeds in een andere
                                                                              lidstaat van vestiging is voldaan, zonder uit te sluiten dat
                                                                              in de eerste lidstaat een hogere graad van bescherming
                                                                              van de volksgezondheid kan bestaan. Anders zou de niet-
                                                                              inaanmerkingneming van de waarborgen waaraan reeds
                                                                              in een andere lidstaat is voldaan, leiden tot een situatie
                                                                              waarin voor de vergunningsaanvraag stappen moeten
                                                                              worden gedaan die, gezien de vergunning die het buiten-
                                                                              landse laboratorium reeds in zijn lidstaat van vestiging
Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie                          heeft gekregen, overbodig zijn. Een dergelijke situatie is
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                             in strijd met het evenredigheidsbeginsel, volgens hetwelk
                                 bliek                                        de nagestreefde doelstellingen met de minst restrictieve
                                                                              middelen moeten worden bereikt.
                          (Zaak C-496/01)                                —    Beperking op de artikelen 43 en 49 EG, doordat de Franse
                                                                              regeling (artikel R 332-3 van de Code de la Sécurité
                                                                              Sociale) de financiële bijdrage van de ziekenfondsen
                            (2002/C 44/16)                                    beperkt tot uitzonderlijke gevallen, namelijk wanneer de
                                                                              verzekerde heeft bewezen dat hij op het Franse grondge-
                                                                              bied niet de passende zorgen kan ontvangen. Dat geval
                                                                              doet zich niet voor, wat de laboratoria voor medisch-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    biologische analysen betreft. Dit vormt een belemmering
op 21 december 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                   van zowel het vrij verrichten van diensten (geval waarin
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                      een buitenlands laboratorium geen vestiging in Frankrijk
woordigd door M. Patakia als gemachtigde, domicilie gekozen                   heeft), als het recht om nevenvestigingen op te richten
hebbende te Luxemburg.                                                        (geval waarin een laboratorium een nevenvestiging heeft,
                                                                              waar de analysen echter niet worden verricht).
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         De Commissie is van mening, dat die beperkingen niet worden
                                                                         gerechtvaardigd door redenen van met name volksgezondheid.
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek,                           De door de richtlijnen van de Raad (93/16/EEG, 85/432/EEG,
 ---pagebreak--- C 44/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       16.2.2002
78/1026/EEG en 78/1027/EEG) geboden waarborgen verzeke-                    van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting
ren in ruime mate de kwaliteit van de medische diensten.                   — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
Specifieke maatregelen die de fundamentele vrijheden van het               toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), aldus wor-
Verdrag beperken, moeten dus uitzonderlijk zijn en omstandig               den uitgelegd dat het volstaat dat een algemeenheid van
worden gerechtvaardigd door bijzondere redenen. Wat met                    goederen aan een belastingplichtige wordt overgedragen
name de controles betreft, staat niets eraan in de weg, dat                opdat de handeling niet is onderworpen aan de belasting
de in andere lidstaten gevestigde laboratoria zich bij de                  over de toegevoegde waarde, ongeacht de activiteit van
vergunningsaanvraag op vrijwillige basis naar de Franse nor-               de belastingplichtige of het gebruik dat hij van de
men voegen, of dat Franse inspecteurs zich naar het buitenland             overgedragen goederen maakt?
begeven, voorzover de betrokken laboratoria vrijwillig met die
controle instemmen.                                                  2.    In geval van een ontkennend antwoord op de eerste
                                                                           vraag, moet artikel 5, lid 8, van de Zesde richtlijn dan
                                                                           aldus worden uitgelegd dat onder de overdracht van een
                                                                           algemeenheid van goederen aan een belastingplichtige
                                                                           moet worden begrepen de overdracht van het geheel of
                                                                           een gedeelte van een bedrijf aan een belastingplichtige die
                                                                           de gehele activiteit van de overdragende onderneming of
Verzoek van het Tribunal d’arrondissement de Luxem-
                                                                           de activiteit in de bedrijfstak die overeenstemt met het
bourg van 19 december 2001 om een prejudiciële beslis-
                                                                           overgedragen gedeelte van de algemeenheid voortzet,
sing in het geding tussen Zita Modes SARL en Ad-
                                                                           of moet hieronder eenvoudigweg worden begrepen de
     ministration de l’enregistrement et des domaines
                                                                           overdracht van het geheel of een gedeelte van een
                                                                           algemeenheid van goederen aan een belastingplichtige die
                        (Zaak C-497/01)                                    de gehele activiteit van de overdrager of een deel daarvan
                                                                           voortzet zonder dat er sprake is van de overdracht van
                         (2002/C 44/17)                                    een bedrijf of een tak van een bedrijf?
                                                                     3.    In geval van een bevestigend antwoord op één van de
Het Tribunal d’arrondissement de Luxembourg heeft bij be-                  onderdelen van de tweede vraag, eist artikel 5, lid 8, — of
schikking van 19 december 2001, ingekomen ter griffie van                  staat het een staat toe te eisen — dat de activiteit van de
het Hof van Justitie op 24 december 2001, in het geding                    verkrijger wordt uitgeoefend overeenkomstig de voorge-
tussen Zita Modes SARL en Administration de l’enregistrement               schreven vestigingsvergunning die door de bevoegde
et des domaines, het Hof van Justitie van de Europese                      instantie voor die activiteit of activiteitstak is afgegeven,
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                met dien verstande dat de betrokken activiteit moet
de navolgende vragen:                                                      behoren tot het legaal economisch circuit in de zin van
                                                                           de rechtspraak van het Hof?
1.   Moet artikel 5, lid 8, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
     van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie         (1) PB L 145, van 13.6.1997, blz. 1.


title: Beroep, op 21 december 1998 ingesteld (op 18 december 1998 neergelegd) door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-470/98)

text:
20.2.1999               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 48/19
     over de heropening van de beroepstermijn in geval van                brengen, niet heeft voldaan aan de krachtens die richt-
     nieuwe feiten, volgens welke rechtspraak een intern                  lijn op hem rustende verplichtingen;
     besluit van de Commissie waarbij de criteria voor
     indeling van de ambtenaren worden gewijzigd, als een            Ð de Oostenrijkse Republiek in de kosten te verwijzen.
     nieuw feit moet worden aangemerkt.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Ð Schending van artikel 176 van het EG-Verdrag, krach-
     tens welke bepaling de Commissie alle maatregelen
     had moeten nemen welke nodig zijn ter uitvoering van            Artikel 12, lid 1, van de richtlijn bepaalt, dat de lidstaten
     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in de zaak         de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
     Alexopoulou (1).                                                werking doen treden om uiterlijk op 21 november 1996
                                                                     aan deze richtlijn te voldoen.
Ð Schending van het in artikel 5, lid 3, van het Ambtena-
     renstatuut neergelegde fundamentele beginsel van                De omzettingstermijn is verstreken zonder dat de Oosten-
     gelijke behandeling, dat in de rechtspraak van het              rijkse Republiek binnen de gestelde termijn de nodige
     Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie is            bepalingen heeft vastgesteld.
     erkend.
                                                                     (1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 14.
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht, doordat de
     beschikking in strijd is met de krachtens artikel 24 van
     het Statuut op de Commissie rustende bijstands- en
     beschermingsplicht.
Ð Gebrek aan motivering van de bestreden beschikking                 Beroep, op 21 december 1998 ingesteld (op 18 december
     van het Gerecht van eerste aanleg, daar de redenen              1998 neergelegd) door Commissie van de Europese
     waarom het intern besluit van de Commissie van                            Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
     7 februari 1996 niet als een nieuw feit is aan te mer-                                (Zaak C-470/98)
     ken, onvoldoende zijn uiteengezet.
                                                                                (1999/C 48/31)
(1) Arrest van het Gerecht van 5 oktober 1995, Alexopoulou
    (T-17/95, Jurispr. blz. II-683).                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                     is op 21 december 1998 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                     Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen, vertegenwoordigd door M. Condou-Durande,
                                                                     lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
                                                                     te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juri-
Beroep, op 16 december 1998 ingesteld door Commissie                 dische dienst, Centre Wagner.
van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse
                               Republiek                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-461/98)
                           (1999/C 48/30)                            Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                                                                          nodige maatregelen te treffen om te verzekeren dat de
                                                                          kosten van de in artikel 3, onder ii), en artikel 4 van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   Richtlijn 90/675/EEG van de Raad (1) bepaalde veteri-
is op 16 december 1998 beroep ingesteld tegen Oosten-                     naire en administratieve controles op andere producten
rijkse Republiek door Commissie van de Europese                           van agrarische oorsprong dan vers vlees en vlees van
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Benyon, juri-                    pluimvee, afkomstig uit derde landen, zonder schade-
disch adviseur, en K. Schreyer, ter beschikking van de juri-              loosstelling van de kant van de lidstaat ten laste
dische dienst van de Commissie gesteld nationaal amb-                     komen van de afzender, geadresseerde of hun gemach-
tenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                   tigde, de krachtens het Verdrag en die richtlijn op haar
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                         rustende verplichtingen niet is nagekomen;
Kirchberg.
                                                                     Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Ð vast te stellen dat de Oostenrijkse Republiek, door niet
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om        Volgens artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen
     uitvoering te geven aan Richtlijn 94/56/EG van de               voor de lidstaten verbindend ten aanzien van het te berei-
     Raad van 21 november 1994 houdende vaststelling                 ken resultaat.
     van de grondbeginselen voor het onderzoek van onge-
     vallen en incidenten in de burgerluchtvaart (1), althans        Ofschoon de Griekse autoriteiten Richtlijn 90/675/EEG in
     deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te             nationaal recht hebben omgezet, hebben zij niet de nodige
 ---pagebreak--- C 48/20              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                20.2.1999
maatregelen getroffen om de toepassing van de artikelen 3          sten verschuldigd is. De Belgische staat heeft evenwel afge-
en 4 van die richtlijn mogelijk te maken, aangezien zij op         zien van de inning van roerende voorheffing over de inter-
nationaal vlak nog niet de rechten voor de veterinaire en          esten van die lening. Om te vermijden dat in BelgieÈ
administratieve controles hebben vastgesteld, die door de          wonende personen die belasting ontduiken door de ont-
toepassing van die bepalingen noodzakelijk zijn.                   vangen interesten niet aan te geven, moest worden bepaald
                                                                   dat in BelgieÈ wonende personen geen schuldbrieven van
(1) PB L 373 van 31.12.1990, blz. 1.
                                                                   die lening kunnen kopen.
                                                                   De genoemde fiscale redenen kunnen de betrokken belem-
                                                                   mering niet rechtvaardigen.
Beroep, op 21 december 1998 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
                      (Zaak C-478/98)
                                                                   Beroep, op 30 december 1998 ingesteld door Commissie
                       (1999/C 48/32)
                                                                    van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-481/98)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                   (1999/C 48/33)
is op 21 december 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door H. Michard en B. Mongin,
leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la               is op 30 december 1998 beroep tegen Franse Republiek
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                    ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen, vertegenwoordigd door E. Traversa, als gemachtigde,
                                                                   bijgestaan door N. Coutrelis, advocaat te Parijs, als advo-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                caat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
deert dat het den Hove behage:                                     Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door te ver-         De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
     bieden dat in BelgieÈ wonende personen schuldbrieven          deert dat het den Hove behage:
     van een in het buitenland geeÈmitteerde lening kopen,
     de krachtens artikel 73 B van het EG-Verdrag op hem
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door een rege-
                                                                       ling betreffende de belasting over de toegevoegde
                                                                       waarde in te stellen en te handhaven volgens welke op
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.                    de voor vergoeding door de sociale zekerheid in aan-
                                                                       merking komende geneesmiddelen het tarief van 2,1 %
                                                                       en op de andere geneesmiddelen het verlaagde tarief
Middelen en voornaamste argumenten                                     van 5,5 % wordt toegepast, de krachtens artikel 12
                                                                       van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1) (Zesde
                                                                       BTW-richtlijn) op haar rustende verplichtingen niet is
Het Koninkrijk BelgieÈ heeft overeenkomstig een koninklijk             nagekomen;
besluit van 14 oktober 1994 een lening van 1 miljard
DEM geeÈmitteerd waarop is ingeschreven door een inter-
nationaal consortium van banken en financieÈle instellingen        Ð de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
onder leiding van de Dresdner Bank en de Schweizerische
Bankverein.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
In de voorwaarden voor de emissie van de lening wordt
uitdrukkelijk bepaald, dat in BelgieÈ wonende personen niet        Volgens artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea, van de
op de lening kunnen inschrijven. Deze voorwaarde vormt             hierboven genoemde Richtlijn 77/388/EEG zoals gewijzigd
een met artikel 73 B van het EG-Verdrag onverenigbare              bij Richtlijn 92/77/EEG van de Raad van 19 oktober 1992
belemmering van het vrije verkeer van kapitaal.                    tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van de
                                                                   belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging van
                                                                   Richtlijn 77/388/EEG (onderlinge aanpassing van de BTW-
Volgens de Belgische autoriteiten is die beperking nodig           tarieven) (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 1), en Richtlijn
om fiscale redenen. Over roerende inkomsten van Belgi-             92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992 tot wijzi-
sche oorsprong wordt belasting geheven in de vorm van              ging van Richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van ver-
roerende voorheffing die wordt ingehouden aan de bron              eenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de belasting
en aldus moet worden betaald door degene die die inkom-            over de toegevoegde waarde (PB L 384 van 30.12.1992,


title: Verzoek van de Rechtbank van koophandel (tweede kamer) te Doornik van 30 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen General Motors Corporation en Yplon SA (Zaak C-375/97)

text:
20 . 12 . 97              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 387/ 11
        later onwettig zou worden verklaard, uitsluitend onder              Verzoek van de Rechtbank van koophandel ( tweede
        vermelding van die welke per 1 juli 1990 is toegekend.              kamer) te Doornik van 30 oktober 1997 om een prejudi
                                                                            ciële beslissing in het geding tussen General Motors
(') Beschikking betreffende de door de Regione Friuli-Venezia                                  Corporation en Yplon SA
       Giulia ten gunste van de wegvervoerders van die regio toege                                 ( Zaak C-375/97 )
       kende steun .
( 2 ) PB L 130 van 15 . 6 . 1970, blz . 1 .                                                            ( 97/C 387/ 17 )
                                                                            De Rechtbank van koophandel ( tweede kamer) te Doornik
                                                                            heeft bij vonnis van 30 oktober 1997, ingekomen ter grif
                                                                            fie van het Hof van Justitie op 3 november 1997, in het
                                                                            geding tussen General Motors Corporation en Yplon SA,
Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van                       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
20 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het                       zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
geding tussen A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, in aanwe                  vraag :
zigheid van de Landesanwaltschaft Bayern, als vertegen
                  woordiger van het openbaar belang
                                                                            Wat is de precieze betekenis van het begrip „ reputatie van
                           ( Zaak C-374/97 )                                het merk " in de zin van artikel 13 A, lid 1 , onder c ), van
                              ( 97/C 387/ 16 )                              de eenvormige Beneluxwet op de merken, dat is ingevoegd
                                                                            overeenkomstig het sinds 1 januari 1996 van kracht zijnde
                                                                            wijzigingsprotocol, en kan ook worden gezegd, dat deze
Het Bayerische Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschik                    „ reputatie " voor het gehele Beneluxgebied of voor een
                                                                            gedeelte daarvan geldt ?
king van 20 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 3 november 1997, in het geding tussen
A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
 diciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                            Verzoek van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam
 1 . Kan een particulier zich verzetten tegen de heffing van
         hogere retributies dan de forfaitaire bedragen in punt 1           van 30 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in de
         van de bijlage bij artikel 2, lid 1 , van Richtlijn 85/73/                     strafzaak tegen Florus Ariël Wijsenbeek
         EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/                                          ( Zaak C-378/97)
         118/EG, wanneer de lidstaat Richtlijn 93/ 118/EG niet
                                                                                ( 97/C 387/ 18 )
         binnen de gestelde termijn in nationaal recht heeft
         omgezet ?
                                                                             De arrondissementsrechtbank te Rotterdam heeft bij von
 2 . Kan een lidstaat zonder verdere voorwaarden, met een                    nis van 30 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
         beroep op punt 4, onder b ), van de bijlage bij artikel 2 ,         Hof van Justitie op 5 november 1997, in de strafzaak
         lid 1 , van Richtlijn 85/73/EEG van de Raad ('), zoals              tegen Florus Ariël Wijsenbeek het Hof van Justitie van de
         gewijzigd bij Richtlijn 93/ 118/EG ( 2 ), hogere retribu           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
         ties dan de forfaitaire bedragen heffen, zolang de gehe            beslissing over de navolgende vragen :
         ven retributies de werkelijke kosten niet overschrijden ?
                                                                             Moeten de artikelen 7A, 2e alinea van het EG-Verdrag,
  3 . Is de op artikel 2, lid 3 , van Richtlijn 85/73/EEG van                dat bepaalt dat de interne markt een ruimte zonder bin
         de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/118/EG,                   nengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van personen is
         gebaseerde bevoegdheid van de lidstaten tot heffing                 gewaarborgd, en 8A van het EG-Verdrag, dat iedere bur
         van een hoger bedrag dan de communautaire retribu                  ger van de Unie het recht geeft vrij op het grondgebied
         ties afhankelijk van de in de gehele lidstaat geheven               van de lidstaten te reizen en te verblijven, aldus worden
         totale retributie en de in de gehele lidstaat werkelijk             uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de in een nationale
         gemaakte keuringskosten, of volstaat het, ingeval de                regeling van een lidstaat opgenomen strafrechtelijk
         lidstaat de retributieheffingsbevoegdheid aan de                    bedreigde verplichting tot het tonen van een paspoort bij
         gemeentelijke autoriteiten heeft overgedragen, dat de               het binnenkomen van een lidstaat door een persoon, ( al
         door de desbetreffende gemeentelijke autoriteiten gehe             dan niet zijnde een burger van de Europese Unie ) wanneer
         ven totale retributie de werkelijke keuringskosten van              die persoon deze lidstaat binnenkomt via de nationale
                                                                              luchthaven reizend vanuit een andere lidstaat ?
         die autoriteiten niet overschrijdt ?
  (') PB L 32 van 5 . 2 . 1985 , blz . 14 .                                   Verzet enige andere bepaling van het Gemeenschapsrecht
  ( 2 ) PB L 340 van 31 . 12 . 1993 , blz . 15 .                              zich tegen een dergelijke verplichting ?


title: Zaak T-235/16: Arrest van het Gerecht van 21 juni 2017 — GP Joule PV/EUIPO — Green Power Technologies (GPTech) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk GPTech — Oudere Uniewoordmerken GP JOULE — Niet-overlegging, voor de oppositieafdeling, van de bewijzen tot machtiging om oppositie in te stellen — Bewijsstukken die voor het eerst worden overgelegd voor de kamer van beroep — Niet-inaanmerkingneming — Beoordelingsvrijheid van de kamer van beroep — Omstandigheden die zich ertegen verzetten dat nieuwe of aanvullende bewijzen in aanmerking worden genomen — Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 17, lid 4, regel 19, lid 2, regel 20, lid 1, en regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/24

         Arrest van het Gerecht van 21 juni 2017 — GP Joule PV/EUIPO — Green Power Technologies (GPTech)
   (Zaak T-235/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk GPTech - Oudere Uniewoordmerken GP JOULE - Niet-overlegging, voor de oppositieafdeling, van de bewijzen tot machtiging om oppositie in te stellen - Bewijsstukken die voor het eerst worden overgelegd voor de kamer van beroep - Niet-inaanmerkingneming - Beoordelingsvrijheid van de kamer van beroep - Omstandigheden die zich ertegen verzetten dat nieuwe of aanvullende bewijzen in aanmerking worden genomen - Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 17, lid 4, regel 19, lid 2, regel 20, lid 1, en regel 50, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2017/C 256/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GP Joule PV GmbH & Co. KG (Reußenköge, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Döring, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: E. Zaera Cuadrado, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Green Power Technologies, SL (Bollullos de la Mitación, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 9 februari 2016 (zaak R 848/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen GP Joule PV en Green Power Technologies

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GP Joule PV GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 1.8.2016.


title: Zaak T-62/15: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2016 – Market Watch/EUIPO – El Corte Inglés (MITOCHRON) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MITOCHRON — Ouder Uniebeeldmerk mito — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/18

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2016 – Market Watch/EUIPO – El Corte Inglés (MITOCHRON)
   (Zaak T-62/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MITOCHRON - Ouder Uniebeeldmerk mito - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 232/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Market Watch Franchise & Consulting, Inc. (Freeport, Bahama’s) (vertegenwoordiger: J. Korab, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2014 (zaak R 508/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen El Corte Inglés, SA, en Market Watch Franchise & Consulting, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Market Watch Franchise & Consulting, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Udine van 21 juli 1998 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen C. Chiarotti en A. Chillemi (Zaak C-317/98)

text:
C 327/10              NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.10.98
Middelen en voornaamste argumenten                                    van productie, welke opslag ingevolge de geldende
                                                                      nationale regeling gedurende ten hoogste een jaar is
                                                                      toegestaan, voorlopige opslag in de zin van de
                                                                      Gemeenschapsrichtlijnen?
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
                                                                 (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet-
tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
30 juni 1996 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek
de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies
van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast-
gesteld.
(1) PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1.
                                                                 Verzoek van de Pretura circondariale di Udine Ð Sezione
                                                                 distaccata di Cividale del Friuli van 16 juli 1998 om een
                                                                 prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen G. Fornasar,
                                                                 A. Strizzolo, G. Toso, L. Mucchino, E. Peressutti en
                                                                                S. Chiarcosso
                                                                                (Zaak C-318/98)
Verzoek van de Pretura Circondariale di Udine van 21 juli
                                                                                (98/C 327/15)
1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen
                 C. Chiarotti en A. Chillemi
                       (Zaak C-317/98)
                        (98/C 327/14)                            De Pretura circondariale di Udine Ð Sezione distaccata di
                                                                 Cividale del Friuli heeft bij beschikking van 16 juli 1998,
                                                                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augus-
                                                                 tus 1998, in de strafzaak tegen G. Fornasar, A. Strizzolo,
De Pretura Circondariale di Udine heeft bij beschikking          G. Toso, L. Mucchino, E. Peressutti en S. Chiarcosso, het
van 21 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
Justitie op 18 augustus 1998, in de strafzaak tegen C. Chi-      zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
arotti en A. Chillemi, het Hof van Justitie van de Europese      vragen:
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
over de navolgende vragen:
                                                                 Ð Moet voor de kwalificatie van een afvalstof als gevaar-
Ð Wat is eventueel het verschil tussen voorlopige opslag              lijk in de zin van artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/
     en voorafgaande opslag (in afwachting van verwer-                EEG van de Raad (1) en Beschikking 904/94/EG van de
     king) van afvalstoffen, binnen een productie-eenheid,            Raad (2), precies de oorsprong van de afvalstof worden
     en welke zijn de criteria om in concreto een onder-              bepaald, waarnaar de bij die beschikking aangenomen
     scheid te maken tussen de ene en de andere vorm van              lijst van gevaarlijke afvalstoffen met het oog op de
     opslag van afvalstoffen?                                         indeling verwijst, dan wel volstaat het daarvoor, dat de
                                                                      stof wegens haar samenstelling ook enkel theoretisch
                                                                      bruikbaar is in een bepaald productieproces of daarvan
                                                                      het eindproduct kan zijn?
Ð Is de voorlopige opslag uitgesloten van het begrip
     ¹beheerº van afvalstoffen als bedoeld in artikel 1,
     onder d), van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad (1) en
     van alle desbetreffende verplichtingen, daaronder
     begrepen de kennisgeving van die activiteit aan de          Ð Is de bij Beschikking 904/94/EG vastgestelde lijst uit-
     bevoegde toeziende instanties?                                   puttend, en worden dus daarvan uitgesloten de daarin
                                                                      niet vermelde afvalstoffen die in elk geval de in de
                                                                      bijlagen I, II en III van Richtlijn 91/689/EEG bedoelde
                                                                      eigenschappen bezitten?
Ð Is de voorlopige opslag onderworpen aan toezicht, en
     zo ja, aan welk soort maatregelen? Gelden in dit ver-
     band de beginselen van artikel 4, eerste en tweede ali-
     nea, van Richtlijn 91/156/EEG, en in welke mate?
                                                                 Ð Indien de lijst van gevaarlijke afvalstoffen door het
                                                                      Hof van Justitie niet uitputtend wordt bevonden, geldt
                                                                      dan een automatische aanvulling van de gevaarlijke
Ð Vormt de aan de verdachten verweten activiteit, name-               afvalstoffen op basis van de bijlagen I, II en III van
     lijk opslag van 2 985 kg gevaarlijk afval op de plaats           Richtlijn 91/689/EEG?


title: Hogere voorziening, op 4 augustus 1998 ingesteld door D. T. Keeling, van de beschikking gegeven door de Derde Kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 8 juni 1998 in zaak T-148/97 tussen D. T. Keeling en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Zaak C-305/98 P)

text:
C 312/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.10.98
Middelen en voornaamste argumenten                                         voldoet aan de gewijzigde eis tot toelating in een sper-
                                                                           macentrum, zoals neergelegd in bijlage B, hoofdstuk I,
                                                                           punt 1, onder b), van Richtlijn 88/407/EEG?
Schending van het Gemeenschapsrecht, en inzonderheid:
                                                                      Bij bevestigende beantwoording van vraag 1:
Ð niet-inachtneming van de rechtspraak van het Hof                    2. Dient de overgangsregeling, vervat in artikel 20 van
     inzake herplaatsing na verlof om redenen van persoon-                 Richtlijn 88/407/EEG, zo te worden uitgelegd, dat
     lijke aard: volgens het Hof is een instelling niet ver-               deze van overeenkomstige toepassing is op sperma dat
     plicht een ambtenaar te herplaatsen bij de eerste vaca-               vóór 1 juli 1994 verkregen en behandeld is?
     ture die aan de eisen van artikel 40 van het Statuut
     voldoet, zolang die ambtenaar door zijn houding twij-            Bij bevestigende beantwoording van vraag 1 en ontken-
     fel laat bestaan over zijn voornemen om zich ter                 nende beantwoording van vraag 2:
     beschikking van de instelling te stellen (2). Het Gerecht
     heeft zich ten onrechte door zijn eigen uitlegging van           3. Is Richtlijn 93/60/EEG ongeldig wegens strijd met
     artikel 40, lid 4, onder d), van het Ambtenarensta-                   algemene rechtsbeginselen, met name het vertrouwens-
     tuut (3) laten leiden, hetgeen tot een onvolledige vast-              beginsel en het evenredigheidsbeginsel, voorzover deze
     stelling van de feiten en tot weigering van het bewijs-               richtlijn niet voorziet in overgangsmaatregelen waar-
     aanbod heeft geleid;                                                  mee tegemoet wordt gekomen aan belemmeringen in
                                                                           de intracommunautaire handel in sperma van stieren,
                                                                           die reeds in overeenstemming met de geldende voor-
Ð niet-inachtneming van de rechtspraak van het Hof                         schriften waren toegelaten tot een erkend spermacen-
     inzake niet-contractuele aansprakelijkheid; het Gerecht               trum vóór de vaststelling van genoemde richtlijn?
     is voorbijgegaan aan de mate waarin verzoeker zelf tot
     de vertraging bij zijn herplaatsing heeft bijgedragen.           Bij ontkennende beantwoording van vraag 1:
                                                                      4. Bij het bepaalde bij artikel 1 onder punt 8, van Richt-
(1) PB C 234 van 25.7.1998, blz. 25.
(2) Arrest Hof van 27 oktober 1977, gevoegde zaken 126/75, 34/             lijn 93/60/EEG, is de tekst van de tweede volzin van
    76 en 92/76, Jurispr. blz. 1937, punten 7 en 20.                       punt 1, onder b), van hoofdstuk I van Richtlijn 88/
(3) Arrest Gerecht van 1 juli 1993, zaak T-40/90, Jurispr. blz. II-        407/EEG, luidende: ¹De dieren mogen van tevoren
    721.                                                                   geen deel hebben uitgemaakt van andere beslagen met
                                                                           een mindere gezondheidsstatusº gewijzigd in: ¹De die-
                                                                           ren mogen voordien niet hebben verbleven in een of
                                                                           meer beslagen met een lagere gezondheidsstatusº.
                                                                           Dient deze wijziging te worden uitgelegd als uitslui-
                                                                           tend een verduidelijking of als een materieÈle wijziging
                                                                           van de eisen, die gelden voor toelating van runderen
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven                  tot een erkend spermacentrum?
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen K.V.S.
International BV en minister van Landbouw, Natuurbeheer               (1) PB L 194 van 22.7.1988, blz. 10.
                                                                      (2) PB L 186 van 28.7.1993, blz. 28.
                             en Visserij
                        (Zaak C-301/98)
                           (98/C 312/08)
                                                                      Hogere voorziening, op 4 augustus 1998 ingesteld door
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij uit-          D. T. Keeling, van de beschikking gegeven door de Derde
spraak van 17 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof            Kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
van Justitie op 31 juli 1998, in het geding tussen K.V.S.             Gemeenschappen van 8 juni 1998 in zaak T-148/97 (1) tus-
International BV en minister van Landbouw, Natuurbeheer               sen D. T. Keeling en het Bureau voor harmonisatie binnen
en Visserij, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                  de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
schappen verzocht bij wijze van prejudicieÈle beslissing uit-                               (Zaak C-305/98 P)
spraak te doen over de navolgende vragen:
                                                                                (98/C 312/09)
1. Moet artikel 3, aanhef en onder b), van Richtlijn 88/              Van de beschikking gegeven door de Derde Kamer van het
     407/EEG (1) zo worden uitgelegd dat sperma van een               Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
     stier die reeds voor de vaststelling van de Wijzigings-          pen van 8 juni 1998 in zaak T-148/97 tussen D. T. Keeling
     richtlijn 93/60/EEG (2) in een erkend spermacentrum              en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
     was toegelaten, omdat hij aan de tot die tijd geldende           (merken, tekeningen en modellen), is bij het Hof van Justi-
     toelatingseisen voldeed, niet (meer) voldoet aan de in           tie van de Europese Gemeenschappen op 4 augustus 1998
     artikel 3, onder b), van de richtlijn genoemde eis,              hogere voorziening ingesteld door D. T. Keeling, wonende
     indien het desbetreffende dier op het tijdstip waarop            te PenÄa Dorada, calle Sol Naciente 30, Albufereta, E-
     verzocht wordt om certificering van het sperma niet              03016 Alicante, Spanje, vertegenwoordigd door A. A.
 ---pagebreak--- 10.10.98             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 312/5
Dashwood, geïnstrueerd door E. Lewis, domicilie gekozen          lijke kamers van beroep. Het Bureau is opgericht bij veror-
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen,             dening van de Raad op grondslag van artikel 235 van het
advocaat aldaar, rue Marie AdeÂlaïde 22.                         Verdrag: de handelingen van enig bij communautaire wet-
                                                                 geving in het leven geroepen lichaam die bindende rechts-
                                                                 gevolgen teweeg kunnen brengen, moeten ingevolge
Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
                                                                 artikel 173 van het Verdrag door de rechter kunnen wor-
                                                                 den getoetst.
Ð te vernietigen de beschikking van het Gerecht van eer-
     ste aanleg van 8 juni 1998 waarbij het beroep in zaak       In de bestreden beschikking is het Gerecht blijkbaar uitge-
     T-148/97 kennelijk niet-ontvankelijk is verklaard;          gaan van het standpunt, dat voorzover een beroep tot nie-
                                                                 tigverklaring de juiste beroepsgang is om een besluit van
                                                                 de voorzitter van het Bureau aan te vechten, dit toch niet
Ð de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
                                                                 rechtstreeks tegen het Bureau kan worden ingesteld inge-
     aanleg voor hervatting van de schriftelijke procedure;
                                                                 volge artikel 173 van het Verdrag; eerst moet een verzoek
                                                                 bij de Commissie worden ingediend ingevolge artikel 118
Ð gerekwireerde te verwijzen in de kosten van de hogere          van de verordening en vervolgens kan de beslissing van de
     voorziening.                                                Commissie voor het Gerecht worden aangevochten inge-
                                                                 volge artikel 173 van het Verdrag. Volgens rekwirant is
Middelen en voornaamste argumenten                               een verzoek aan de Commissie om verschillende redenen
                                                                 geen geschikt middel om rechterlijke toetsing van hande-
                                                                 lingen van de voorzitter van het Bureau te verkrijgen.
Rekwirant stelt, dat het Gerecht van eerste aanleg in
rechte heeft gedwaald door te oordelen, dat de wettigheid        In de eerste plaats kan ernstig worden betwijfeld, of
van het bestreden besluit niet kon worden aangevochten           artikel 118 van de verordening geldig is, althans in de
door middel van een beroep tot nietigverklaring krachtens        daaraan in het bestreden besluit gegeven uitlegging. Dit
artikel 173 van het EG-Verdrag.                                  artikel beoogt de Commissie een rechtsprekende taak te
                                                                 geven, die ingevolge het Verdrag normaal gesproken toe-
Volgens rekwirant heeft het Gerecht niet de juiste conclu-       komt aan het Hof en het Gerecht. Het is ondenkbaar dat
sies getrokken uit het arrest van het Hof in de zaak Les         door een verordening van de Raad op grondslag van
Verts/Parlement (2), waarin het Hof oordeelde dat beroep         artikel 235 van het Verdrag een deel van de jurisdictie van
tot nietigverklaring krachtens artikel 173 kon worden            het Hof kan worden overgedragen aan de Commissie.
ingesteld tegen handelingen van het Europees Parlement
                                                                 In de tweede plaats maakt de formulering van artikel 118
die beogen rechtsgevolgen jegens derden teweeg te bren-
                                                                 de bepaling eigenlijk al overbodig, althans met betrekking
gen, ook al werd het Parlement destijds niet in artikel 173
                                                                 tot handelingen waardoor bindende rechtsgevolgen teweeg
genoemd. De motivering van het Hof luidde, dat in een
                                                                 kunnen worden gebracht.
Gemeenschap die een rechtsgemeenschap is, het Hof in
staat moet zijn de wettigheid te toetsen van alle handelin-
                                                                 Ten derde is er geen goede reden waarom iemand die een
gen van een door het Gemeenschapsrecht beheerste instel-
                                                                 besluit van de voorzitter van het Bureau wil aanvechten,
ling die inbreuk kunnen maken op de bevoegdheden van
                                                                 beroep zou moeten instellen tegen de Commissie.
de lidstaten of de andere instellingen, of waarmee de
instelling haar eigen bevoegdheid overschrijdt.
                                                                 Ten vierde zou een bijzondere procedure, waarbij de Com-
                                                                 missie tussen de litigant en de auteur van de bestreden
Het Hof ging stilzwijgend van dezelfde opvatting uit met         handeling wordt geplaatst, slechts dan aanvaardbaar zijn
betrekking tot handelingen van de Rekenkamer in de               wanneer de procedurele waarborgen die de betrokkene
zaken Maurissen/Rekenkamer (3); bovendien noemde advo-           worden gegeven ingevolge artikel 118 van de verordening,
caat-generaal Darmon in zijn conclusie in die zaken het          gelijk waren te stellen met die van artikel 173 van het Ver-
oordeel van het Hof in Les Verts een zodanig ¹ongeclausu-        drag. Dit is duidelijk niet het geval.
leerd standpuntº dat het ¹zonder meer ook voor het toe-
zicht op de handelingen van de Rekenkamer (kon) gel-             In de vijfde plaats heeft het Gerecht zich kennelijk niet
denº. De advocaat-generaal liet zich ook uitdrukkelijk uit       gebogen over de ongerijmde situatie die zou ontstaan
over het probleem dat de Rekenkamer destijds niet een            indien de Commissie een verzoek ingevolge artikel 118
van de in artikel 4, lid 1, van het Verdrag genoemde             zou toewijzen en de voorzitter van het Bureau de beslissing
¹instellingenº was. Hij overwoog in dit verband:                 van de Commissie vervolgens zou aanvechten (waartoe hij
                                                                 naar mag worden aangenomen bevoegd zou zijn) inge-
                                                                 volge artikel 173. In dat geval zou degene die het verzoek
    ¹Het toezicht op de wettigheid is niet minder noodza-
                                                                 bij de Commissie had ingediend, alleen aan de procedure
    kelijk wanneer het gaat om een handeling van een
                                                                 voor het Hof kunnen deelnemen door het indienen van
    ¹quasi-instellingº of van ¹een hulporgaan met speci-
                                                                 een verzoek tot tussenkomst in het geding tussen het
    fieke bevoegdheden van administratieve aardº.º
                                                                 Bureau en de Commissie ingevolge artikel 37 van 's Hofs
                                                                 Statuut-EG.
Volgens rekwirant gaat dezelfde redenering op voor hande-
lingen van de voorzitter van het Bureau, in het bijzonder        In de zesde en laatste plaats geldt voor de lidstaten het-
met betrekking tot handelingen als het bestreden besluit,        zelfde als voor rekwirant, aangezien ook zij een beroeps-
gelet op de ernstige gevolgen daarvan voor de onafhanke-         recht hebben ingevolge artikel 118. Aan de andere kant
lijkheid van de bij de verordening ingestelde quasi-rechter-     moet worden aangenomen dat de Commissie met betrek-
 ---pagebreak--- C 312/6                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.10.98
king tot besluiten van de voorzitter van het Bureau recht-            PL-Reda, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
streeks op basis van artikel 173 een procedure kan inlei-             schappen de volgende prejudicieÈle vragen gesteld:
den. Dat de lidstaten voor het aanvechten van dergelijke
besluiten in een andere positie zouden verkeren dan de                1. Welke eisen moeten worden gesteld aan het ¹ten
Commissie lijkt constitutioneel ongerijmd.                                genoegen van de douaneautoriteitenº te leveren bewijs
                                                                          van de plaats waar de overtreding of de onregelmatig-
                                                                          heid gedurende het vervoer van een lading onder
(1) PB C 199 van 28.6.1997, blz. 39.                                      geleide van een carnet TIR daadwerkelijk is begaan
(2) Arrest van 23 april 1986, 294/83, Jurispr. blz. 1339.                 (artikel 454, lid 3, eerste alinea, van Verordening
(3) Arrest van 11 mei 1989, 193/87 en 194/97, Jurispr. blz. 1045.         (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (PB L 253 van
                                                                          11.10.1993, blz. 1))? Kunnen de verklaring van de car-
                                                                          nethouder en de getuigenverklaring van de vrachtwa-
                                                                          genchauffeur die het vervoer voor de carnethouder
                                                                          heeft uitgevoerd, als bewijs volstaan, of kan het bewijs
                                                                          alleen worden geleverd door middel van documenten
                                                                          waaruit duidelijk blijkt, dat de bevoegde autoriteiten
                                                                          van de andere lidstaat een en ander hebben vastgesteld,
Verzoek van het Finanzgericht München om een prejudi-                     waaruit blijkt dat de overtreding of de onregelmatig-
cieÈle beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen                  heid op hun gebied is begaan?
   Holz Geenen GmbH, en Oberfinanzdirektion München
                                                                      2. Voor het geval dat het Hof het bewijs van de daadwer-
                        (Zaak C-309/98)
                                                                          kelijke plaats van de overtreding of onregelmatigheid
                          (98/C 312/10)                                   door verklaringen van de carnethouder en getuigenver-
                                                                          klaring van de vrachtwagenchauffeur die het vervoer
                                                                          heeft uitgevoerd, toelaatbaar acht:
                                                                          Moeten artikel 454, leden 3, derde alinea, en 4, van
Bij beschikking van 24 juni, ingekomen ter griffie van het
                                                                          Verordening (EEG) nr. 2454/93 aldus worden uitge-
Hof van Justitie op 10 augustus 1998, heeft het Finanzge-
                                                                          legd, dat zij ook moeten worden toegepast in een geval
richt München, in het aldaar aanhangige geding tussen
                                                                          waarin de heffingen werden ingevorderd in de lidstaat
Holz Geenen GmbH, en Oberfinanzdirektion München,
                                                                          waar de overtreding of onregelmatigheid werd vastge-
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de
                                                                          steld, hoewel ten genoegen van de douaneautoriteiten
volgende prejudicieÈle vraag gesteld:
                                                                          (¹glaubhaftº) het bewijs werd geleverd, dat de daad-
                                                                          werkelijke plaats van de overtreding of onregelmatig-
                                                                          heid in een andere lidstaat is gelegen?
Is Verordening (EG) nr. 1509/97 van de Commissie van
30 juli 1997 (PB L 204 van 31.7.1997, blz. 8) tot indeling
van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur,
in dit geval blokken hout, met de afmetingen (breedte
hoogte) 48  72 mm, respectievelijk 85  72 mm, voor de
vervaardiging van raamkozijnen, bestaande uit lagen hout,             Hogere voorziening, op 14 augustus 1998 ingesteld door
met hun draad in dezelfde richting opeengelijmd, met                  de Europese Unie van het Ambacht en van het Midden- en
enigszins afgeschaafde randen, ongeldig?                              Kleinbedrijf (UEAPME) tegen het arrest, op 17 juni 1998
                                                                      in zaak T-135/96 tussen Europese Unie van het Ambacht
                                                                      en van het Midden- en Kleinbedrijf (UEAPME), onder-
                                                                      steund door ConfeÂdeÂration geÂneÂrale des petites et moyen-
                                                                      nes entreprises et du patronat reÂel (CGPME), Union pro-
                                                                      fessionnelle artisanale (UPA), Nationaal Christelijk Mid-
                                                                      denstandsverbond (NCMV), Koninklijke Vereniging MKB-
                                                                      Nederland, FeÂdeÂration des artisans, Confederazione gene-
Verzoek van de Bundesfinanzhof om een prejudicieÈle                   rale italiana del artigianato, Wirtschaftskammer Österreich
beslissing in het aldaar aanhangige geding tussen Haupt-              en Bundesvereinigung der Fachverbände des deutschen
zollamt Neubrandenburg en Leszek Labis in firma Przed-                Handwerks eV (BFH), en Raad van de Europese Unie,
siebiorstwo Transportowo-Handlowe ¹Met-Transº, PL-                    ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
                               Reda                                   schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                              de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)
                        (Zaak C-310/98)                                                     (Zaak C-316/98 P)
                          (98/C 312/11)                                                        (98/C 312/12)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 14 augustus 1998 hogere voorziening ingesteld door
Bij beschikking van 7 juli 1998, ingekomen ter griffie van            Europese Unie van het Ambacht en van het Midden- en
het Hof van Justitie op 10 augustus 1998, heeft de Bun-               Kleinbedrijf (UEAPME), vertegenwoordigd door F. Her-
desfinanzhof in het aldaar aanhangige geding tussen                   bert en D. Tomasevic, advocaten te Brussel, domicilie
Hauptzollamt Neubrandenburg en Leszek Labis in firma                  gekozen hebbende te Luxemburg bij K. Manhaeve, advo-
Przedsiebiorstwo Transportowo-Handlowe ¹Met-Transº,                   caat aldaar, rue Charles Martel 56-58, tegen het arrest, op


title: Beroep, op 8 juli 1996 ingesteld door NV Pharos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-105/96)

text:
Nr . C 269/24         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     14 . 9 . 96
Beroep, op 27 juni 1996 ingesteld door F. Eppe tegen                Hij voert allereerst aan, dat het tot aanstelling bevoegde
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                     gezag heeft geweigerd het niveau van het ambt van adviseur
                        ( Zaak T-99/96 )                            bij het EOGFL aan een objectief nieuw onderzoek te
                                                                    onderwerpen, terwijl verweerster het niveau van het te
                           96/C 269/56 )
                                                                    vervullen ambt kennelijk automatisch op de rang A 4 heeft
                      (Procestaai: Frans)                           bepaald zonder eerst een objectieve beslissing te hebben
                                                                    genomen over het niveau van het pas gecreëerde ambt van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           adviseur, hetgeen in strijd is met de artikelen 5 , 7, 25 , 29 en
schappen is op 27 juni 1996 beroep tegen Commissie van              45 van het Statuut alsmede met bijlage I bij het Statuut.
de Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Eppe,                  Volgens verzoeker blijkt uit de gevolgde procedure, dat
wonende te Tervuren ( België ), vertegenwoordigd door               vooral zijn identiteit en zijn persoonsdossier bepalend zijn
E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb            geweest bij de betrokken aanstelling. Daardoor heeft
bende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat             verweerster inbreuk gemaakt op het beginsel , dat het tot
aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 .                                  aanstelling bevoegde gezag het niveau van een ambt van
                                                                    adviseur of van hoofd van een eenheid moet bepalen op
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  basis van het belang van dat ambt, los van de kwalificaties,
— nietig te verklaren het door verweerster stilzwijgend             de identiteit en het persoonsdossier van de kandidaat die zal
    genomen besluit tot afwijzing van zijn op 31 juli 1995          worden aangesteld . Er is derhalve nooit een objectief,
    krachtens artikel 90 van het Statuut ingediend verzoek          autonoom en voorafgaand besluit genomen over het niveau
    om het niveau van zijn ambt van adviseur bij het EOGFL          van het betrokken ambt .
    aan objectief nieuw onderzoek door het Raadgevend
    Comité Benoemingen en het tot aanstelling bevoegde              Volgens verzoeker vormt dit ook schending van de criteria
    gezag te laten onderwerpen;                                     die het Gerecht van eerste aanleg heeft geformuleerd in zijn
                                                                    arresten van 17 mei 1995 ( Kratz en Benecos ) over het besluit
— nietig te verklaren het door het tot aanstelling bevoegde         van de Commissie van 19 juli 1988 betreffende de voorzie
    gezag op 16 november 1995 ( nota van F. De Koster )             ning in ambten van het middenkader, niet-nakoming van de
    uitdrukkelijk genomen besluit tot afwijzing van zijn op         zorgplicht en schending van het beginsel van het gewettigd
    31 juli 1995 krachtens artikel 90 van het Statuut               vertrouwen en van het discriminatieverbod .
    ingediende verzoek om verweersters bijstand zoals
    bedoeld in artikel 24 van het Statuut in een geschil            Hij stelt vast, dat verweerster niet aangeeft, waarom het
    betreffende schadevergoeding;                                   verzoek om een objectief nieuw onderzoek van het niveau
                                                                    van zijn ambt niet kan worden toegewezen, terwijl dit punt
— nietig te verklaren het door verweerster op 29 maart              voor de Gemeenschapsrechter niet ter sprake is gekomen in
    1996 uitdrukkelijk genomen en op 3 april 1996 aan               de gevoegde zaken T-59/91 en T-79/91 , waarin het ging om
    verzoeker officieel ter kennis gebrachte besluit tot            een wijziging van het organigram van DG VI met aanstelling
    afwijzing van diens op 1 december 1995 ingediende               van verzoeker in het ambt van adviseur en afwijzing van zijn
    klacht nr. R. 719/95 tegen het stilzwijgend genomen             sollicitatie naar zijn eerder ambt van hoofd van een eenheid .
    besluit tot afwijzing van zijn krachtens artikel 90 van het     Verzoeker stelt ook vast, dat verweerster niet betwist, dat
    Statuut geformuleerde verzoek om het niveau van zijn            het niveau van het te vervullen ambt op onwettige wijze is
    ambt van adviseur bij het EOGFL aan een objectief               vastgesteld, en evenmin dat in dat ambt normaliter had
    nieuw onderzoek door het Raadgevend Comité Benoe               moeten worden voorzien in de rang A 3 .
    mingen en het tot aanstelling bevoegde gezag te laten
    onderwerpen ;                                                   Verzoeker komt ook op tegen verweersters weigering om
— nietig te verklaren het door de Commissie op 29 maart             hem overeenkomstig artikel 24 van het Statuut bijstand te
     1996 uitdrukkelijk genomen en op 3 april 1996 aan              verlenen in de procedure die hij tegen zijn vroegere
    verzoeker officieel ter kennis gebrachte besluit tot            raadsman wil inleiden wegens de slordige wijze waarop deze
    afwijzing van diens op 1 december 19 95 ingediende              zijn belangen voor het Gerecht heeft verdedigd .
    klacht nr . R. 719/95 voor zover deze is gericht tegen de
    uitdrukkelijke afwijzing van het door verzoeker krach
    tens artikel 90 van het Statuut ingediende verzoek om
    verweersters zoals bedoeld in artikel 24 van het Statuut
    in een geschil betreffende schadevergoeding;                    Beroep, op 8 juli 1996 ingesteld door NV Pharos tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
— vast te stellen dat verweerster gehouden is verzoekers                                    ( Zaak T-105/96 )
    schade te vergoeden;
                                                                                ( 96/C 269/57 )
— verweerster in elk geval in alle kosten van geding te
    verwijzen .                                                                            (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Verzoeker, gewezen hoofd van een eenheid in de rang A 4             schappen is op 8 juli 1996 beroep ingesteld tegen Commissie
binnen Directoraat-generaal IV, komt op tegen de weigering          van de Europese Gemeenschappen door NV Pharos, geves
van het tot aanstelling bevoegde gezag om de voorwaarden            tigd te Seraing ( België ), vertegenwoordigd door A. Vanden
te herzien waaronder hij per 1 november 1990 is aangesteld          casteele , advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
als adviseur bij het EOGFL zonder bevordering tot de rang           Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias
A 3.                                                                Hardt 8-10 .
 ---pagebreak--- 14 . 9 . 96          I NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 269/25
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                   dieren die bestemd zijn voor de levensmiddelenproduktie ,
                                                                       met ingang van 1 januari 1997 verboden is, behoudens in
— vast te stellen dat de Commissie in strijd met haar                  het geval van klinische tests die door de bevoegde instanties
     verplichtingen heeft nagelaten de procedure voort te              na aanmelding of toelating overeenkomstig de geldende
     zetten met het oog op de plaatsing van het door                   wetgeving zijn aanvaard, en die niet de vorming teweeg
     verzoekster geproduceerde somatosalm op de lijst van              brengen van residuen die een risico voor de menselijke
     substanties waarvoor geen maximumwaarden voor                     gezondheid opleveren . In ieder geval kan de Commissie zich
     residuen gelden ( bijlage II bij Verordening ( EEG )              niet met een beroep op het BST-moratorium verzetten tegen
     nr. 2377/90 );                                                    de opneming van het produkt in bijlage II bij Verordening
                                                                       ( EEG ) nr . 2377/90 .
— de Commissie te veroordelen om aan verzoekster een
     schadevergoeding te betalen waarvan het bedrag voor              Ten slotte vormt het bestreden verzuim volgens verzoekster
     lopig wordt vastgesteld op 512 miljoen Bfr ., of althans,         een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, nu
     en voorlopig, op een bedrag van 353 miljoen Bfr .                 het in strijd is met de doelstellingen die de Gemeenschap
                                                                       nastreeft, namelijk het aanmoedigen van onderzoek en
— verweerster te verwijzen in de kosten .                              ontwikkeling in de sector biotechnologie, waarin Europa
                                                                       een aanzienlijke achterstand heeft in te halen .
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is een vennootschap naar Belgisch recht die zich
bezighoudt met biotechnologie . De ontwikkeling en exploi
tatie van smoltine, afgeleid van de proteïne somatosalm, die
in de natuur door de zalm wordt gebruikt voor het                      Beroep, op 10 juli 1996 ingesteld door Wirtschaftsvereini
controleren van zijn vermogen tot osmoregulatie, opent                 gung Stahl tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
belangrijke perspectieven voor de toekomst van verzoekster,                                             pen
die haar activiteiten inzake farmaceutische produkten voor                                     ( Zaak T-106/96 )
de aquacultuur verder wenst te ontwikkelen .                                                      ( 96/C 269/58
Verzoekster verwijt de Commissie dat zij de vaststelling                                      (Procestaai: Duits)
heeft verhinderd van een toepassingsverordening ertoe
strekkende somatosalm op te nemen in bijlage I , II of III bij         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Verordening ( EEG ) nr . 2377/90 , houdende een communau
                                                                       schappen is op 10 juli 1996 beroep ingesteld tegen Com
taire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor               missie van de Europese Gemeenschappen door Wirtschafts
residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig
                                                                       vereinigung Stahl te Düsseldorf, vertegenwoordigd door
gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, wat de
                                                                       J. Sedemund, advocaat te Berlijn, domicilie gekozen heb
mogelijkheid zou hebben gecreëerd om het betrokken                     bende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
produkt in de handel te brengen . Zij herinnert er in dit              aldaar, Grand-rue 31 .
verband aan, dat de Commissie ingevolge artikel 8 , lid 3 , van
voormelde verordening, bij ontbreken van een advies van
het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
gebruik , onverwijld bij de Raad een voorstel betreffende de           — Beschikking 96/315/EGKS van de Commissie van 7 fe
te nemen maatregelen moest indienen . Blijkbaar heeft de                   bruari 1996 betreffende het Ierse steunvoornemen ten
verwerende Instelling bij voormeld comité een ontwerp van                  behoeve van het staalbedrijf Irish Steel (') nietig te
toepassingsverordening ingediend waarbij somatosalm in                     verklaren ;
bijlage II bij Verordening ( EEG ) nr . 2377/90 werd opgeno
men . Het Comité heeft evenwel bij ontbreken van gekwa                — subsidiair, de bestreden beschikking van de Commissie
lificeerde meerderheid geen advies uitgebracht; vier Lid                  nietig te verklaren voor zover Irish Steel daarbij de
Staten hadden zich namelijk daartegen verzet en zes andere                 mogelijkheid wordt gelaten haar produktie op een hoger
 hadden zich onthouden , stellende dat het door de Raad                    niveau te brengen dan dat van de totale produktie van
 inzake boviene somatotropine ( BST ) afgekondigde morato                  het jaar 1994/ 1995 ;
 rium „ onrechtstreeks " ter discussie zou worden gesteld
indien een andere somatotropine op de markt werd                       — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
gebracht.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
 Verzoekster voert in rechte aan , dat algemeen wordt
 aangenomen dat het verzuim van de Commissie om maat                   Verzoekster stelt, dat de bestreden beschikking een inge
 regelen voor te stellen , een verzuim is waartegen beroep              volge artikel 95 van het EGKS-Verdrag niet gerechtvaar
 openstaat, en dat het uitblijven van een voorstel van de               digde schending van artikel 4 , onder c ), van het EGKS
 Commissie een beletsel vormt voor de vaststelling van een              Verdrag en van de vijfde steuncodex voor de staalsector
 toepassingsverordening, die een voorwaarde is om smoltine              vormt . De Commissie geeft Lid-Staten de mogelijkheid
 in de Gemeenschap in de handel te brengen .                            onrendabele , door de Staat gecontroleerde staalonderne
                                                                        mingen bij herhaling dermate omvangrijke steun toe te
 Zij wijst erop , dat de gevolgen van dit verzuim des te groter         kennen , dat de steunbedragen hoger zijn dan het eigen
 zijn , omdat het toedienen van geneesmiddelen voor dierge             kapitaal van de betrokken ondernemingen . Dit is in strijd
 neeskundig gebruik betreffende farmacologisch werkzame                 met het steunbeleid van de Gemeenschap ten opzichte van
 substanties die niet in bijlage I , II of III zijn opgenomen, aan      particuliere staalondernemingen , die streng worden gecon