title: Zaak T-228/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2011 door Florence Barbin tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 in zaak F-68/09, Barbin/Parlement

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/26

         Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2011 door Florence Barbin tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 in zaak F-68/09, Barbin/Parlement
   (Zaak T-228/11 P)
   2011/C 211/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Florence Barbin (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, D. Abreu Caldas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren en vast te stellen

                           —

                           het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 (zaak F-68/09, Barbin/Parlement) waarbij rekwirantes beroep is verworpen, wordt vernietigd;

               —

               uitspraak te doen door middel van nieuwe bepalingen,

               —

               te verklaren en vast te stellen

                           —

                           het besluit van 10 november 2008 om rekwirante in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD12 te bevorderen, wordt nietig verklaard;

                           —

                           het Parlement wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening vraagt rekwirante om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 in zaak F-68/09, Barbin/Parlement, waarbij dat Gerecht haar beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 10 november 2008 om haar in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD12 te bevorderen, heeft verworpen.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan, ontleend aan:

               —

               een onjuiste rechtsopvatting, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte heeft geoordeeld dat het Parlement geen kennelijke beoordelingsfout had gemaakt door te beslissen dat het, enerzijds, niet gehouden was om de interne regels voor de beoordeling en de bevordering in acht te nemen en, anderzijds, ambtenaren met minder meritepunten dan rekwirante mocht bevorderen op basis van overwegingen die geen rekening houden met het stelsel van vergelijking van de respectieve verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, zoals dat is ingevoerd bij besluiten van het bureau en van de secretaris-generaal van het Europees Parlement;

               —

               een schending van het beginsel van gelijke behandeling alsmede van de verplichting van het Parlement om te bewijzen dat rekwirante op geen enkele wijze is gediscrimineerd wegens de uitoefening van haar recht op ouderdomsverlof.


title: Zaak C-510/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 25 september 2013 — E.ON Földgáz Trade/Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 25 september 2013 — E.ON Földgáz Trade/Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal
   (Zaak C-510/13)
   2014/C 15/02
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: E.ON Földgáz Trade Zrt.

      Verwerende partij: Magyar Energetikai és Közmű-szabályozási Hivatal

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is artikel 25 van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (1) (hierna: „richtlijn van 2003”), dat bepaalt welke personen bevoegd zijn om beroep in te stellen, van toepassing op een administratief besluit dat is vastgesteld in de periode dat deze richtlijn van kracht was, of moet in de aanhangige gerechtelijke procedure artikel 41 van richtlijn 2009/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van richtlijn 2003/55/EG (2) (hierna: „richtlijn van 2009”) in aanmerking worden genomen, welke richtlijn tijdens de procedure in werking is getreden, gelet op artikel 54, lid 1, tweede alinea, ervan, volgens hetwelk deze bepaling met ingang van 3 maart 2011 moet worden toegepast?

               2.

               Indien de richtlijn van 2009 van toepassing is, kan dan een handelaar die zoals in de onderhavige zaak over een vergunning beschikt en er een economisch belang bij heeft om een beroep in te stellen tegen het besluit tot goedkeuring van een netcode of ter bepaling van de inhoud ervan, als een getroffen partij in de zin van artikel 41, lid 17, van deze richtlijn worden beschouwd, of is enkel de netbeheerder die om goedkeuring van de netcode kan verzoeken een getroffen partij?

               3.

               Indien de richtlijn van 2003 van toepassing is, valt de goedkeuring of de wijziging van de netcode zoals die welke in casu heeft plaatsgevonden dan onder de gevallen waarvan sprake in artikel 25, leden 5 en 6, voor zover het gaat om de beoordeling van verzoeken om toewijzing van capaciteit?

               4.

               Indien het gaat om een geval dat valt onder artikel 25, lid 6, van de richtlijn van 2003, kan dan een handelaar die zoals in de onderhavige zaak over een vergunning beschikt en er een economisch belang bij heeft om een beroep in te stellen tegen het besluit tot goedkeuring van een netcode of ter bepaling van de inhoud ervan, als een benadeelde partij worden beschouwd, of is enkel de netbeheerder die om goedkeuring van de netcode kan verzoeken een benadeelde partij?

               5.

               Hoe moet artikel 25, lid 11, van de richtlijn van 2003 worden uitgelegd, volgens hetwelk klachten en bezwaren als bedoeld in de leden 5 en 6 geen afbreuk doen aan de uitoefening van de beroepsmogelijkheden uit hoofde van het gemeenschapsrecht en de nationale wetgeving, indien uit de antwoorden op bovenstaande vragen zou blijken dat het nationale recht beroepen aan strengere eisen onderwerpt dan die welke zijn opgelegd door de bepalingen van de richtlijn of het gemeenschapsrecht?

      (1)  PB 2003, L 176, blz. 57.

      (2)  PB 2009, L 211, blz. 94.


title: Zaak F-60/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 maart 2016 — Ruiz Molina/BHIM (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Personeel van BHIM — Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule — Clausule waardoor de overeenkomst wordt opgezegd waneer de functionaris niet op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek wordt geplaatst — Opzegging van de overeenkomst krachtens de opzeggingsclausule — Datum van inwerkingtreding van de opzeggingsclausule — Algemene vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/01/13 en BHIM/AST/02/13)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 maart 2016 — Ruiz Molina/BHIM
   (Zaak F-60/15) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Personeel van BHIM - Overeenkomst voor bepaalde tijd met een opzeggingsclausule - Clausule waardoor de overeenkomst wordt opgezegd waneer de functionaris niet op de reservelijst van een vergelijkend onderzoek wordt geplaatst - Opzegging van de overeenkomst krachtens de opzeggingsclausule - Datum van inwerkingtreding van de opzeggingsclausule - Algemene vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/01/13 en BHIM/AST/02/13))
   (2016/C 136/67)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Luis Ruiz Molina (San Juan de Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Lhoëst, advocaat, vervolgens N. Lhoëst en S. Michiels, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Wägenbaur, advocaat, vervolgens A. Lukošiūtė, gemachtigde, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de president van BHIM van 4 juni 2014 tot beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris alsmede verzoek om, indien mogelijk, weer in dienst te worden genomen bij BHIM en, indien niet, een redelijke financiële vergoeding te krijgen voor de vermeende onrechtmatige beëindiging van zijn overeenkomst en, ten slotte, verzoek om vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ruiz Molina draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) draagt de helft van zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015, blz. 48.


title: Zaak T-386/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Dornbracht/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair — Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van EER-Overeenkomst is vastgesteld — Coördinatie van prijsverhogingen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Exceptie van onwettigheid — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Gelijke behandeling — Evenredigheid — Geen terugwerkende kracht” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/28

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Dornbracht/Commissie
   (Zaak T-386/10) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Belgische, Duitse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Oostenrijkse markt van badkamersanitair - Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 53 van EER-Overeenkomst is vastgesteld - Coördinatie van prijsverhogingen en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Exceptie van onwettigheid - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Gelijke behandeling - Evenredigheid - Geen terugwerkende kracht)
   2013/C 325/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Janssen, T. Kapp en M. Franz, vervolgens Janssen en Kapp, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en A. Antoniadis, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, advocaat)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2010) 4185 definitief van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.092 — Badkamersanitair), en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van het bedrag van de geldboete die verzoekster bij dat besluit is opgelegd

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Europese Commissie.

               3.

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-654/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Länsförsäkringar AB/Matek A/S [Prejudiciële verwijzing — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 9, lid 1, onder b) — Artikel 15, lid 1 — Artikel 51, lid 1, onder a) — Omvang van het aan de houder toegekende uitsluitende recht — Termijn van vijf jaar na de inschrijving]

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/18

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Högsta domstol — Zweden) — Länsförsäkringar AB/Matek A/S
   (Zaak C-654/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 9, lid 1, onder b) - Artikel 15, lid 1 - Artikel 51, lid 1, onder a) - Omvang van het aan de houder toegekende uitsluitende recht - Termijn van vijf jaar na de inschrijving])
   (2017/C 053/22)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta domstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Länsförsäkringar AB

      Verwerende partij: Matek A/S

      Dictum

   Artikel 9, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het [Unie]merk, gelezen in samenhang met artikel 15, lid 1, en artikel 51, lid 1, onder a), van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een Uniemerk binnen de termijn van vijf jaar na de inschrijving ervan, in geval van verwarringsgevaar, derden het gebruik in het economische verkeer kan verbieden van een teken dat gelijk is aan of overeenstemt met zijn merk voor alle waren en diensten die dezelfde zijn als of soortgelijk zijn aan die waarvoor dit merk is ingeschreven, zonder dat een normaal gebruik van dit merk voor deze waren of diensten hoeft te worden aangetoond.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak C-21/00: Verzoek van de Giudice di Pace di Massa van 8 oktober 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hamadeh Adnan en Società Fiat Sava SpA

text:
18.3.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/19
      te treffen tegen het uitbreken van een op lijst II opgenomen         Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door Commissie van
      ziekte in een erkend bedrijf of gebied, een nationale                         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      maatregel vaststelt waarvan de toepassing het vernietigen
      en slachten van vis inhoudt, moeten de gemeenschapsrech-                                      (Zaak C-22/00)
      telijke beginselen inzake de bescherming van fundamentele
      rechten, inzonderheid het eigendomsrecht, dan aldus wor-
      den uitgelegd, dat een lidstaat verplicht is maatregelen te                                   (2000/C 79/37)
      treffen voor de betaling van een vergoeding
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      a) aan de eigenaar wiens vis wordt vernietigd; en                    op 27 januari 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
      b) aan de eigenaar wiens vis onmiddellijk moet worden                digd door haar juridisch hoofdadviseur R. Wainwright als
           geslacht, zodat die vis door de eigenaar onmiddellijk           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
           moet worden verkocht?                                           C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                           Wagner, Kirchberg.
2. Indien een lidstaat verplicht is dergelijke maatregelen te
      treffen, op grond van welke criteria moet een nationale              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      rechter dan bepalen, of de vastgestelde maatregelen in
      overeenstemming zijn met de fundamentele rechten,                    — vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
      inzonderheid het eigendomsrecht, die het Hof beschermt                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
      en die met name voortvloeien uit het Europees Verdrag ter                 om volledig en correct uitvoering te geven aan artikel 7,
      bescherming van de rechten van de mens?                                   tweede streepje, van richtlijn 87/217/EEG van de Raad van
                                                                                19 maart 1987 inzake voorkoming en vermindering van
3. Verlangen die criteria met name, dat de maatregelen                          verontreiniging van het milieu door asbest (1), niet heeft
      verschillen naar gelang het uitbreken van de ziekte aan de                voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem rustende ver-
      eigenaar van de betrokken vis kan worden verweten of niet?                plichtingen;
                                                                           — Ierland in de kosten te verwijzen.
(1) Richtlijn 93/53/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot vaststelling
     van minimale communautaire maatregelen voor de bestrijding
     van bepaalde visziekten; PB L 175, 19.7.1993, blz. 23.
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           Ingevolge het dwingende karakter van artikel 249 (ex arti-
                                                                           kel 189 EG-Verdrag) zijn de lidstaten verplicht de maatregelen
                                                                           te nemen die noodzakelijk zijn om de tot hen gerichte
                                                                           richtlijnen binnen de gestelde termijnen uit te voeren. Die
                                                                           omzettingstermijn is verstreken op 31 december 1988, zonder
Verzoek van de Giudice di Pace di Massa van 8 oktober                      dat Ierland de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn voor
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   de volledige en correcte uitvoering van artikel 7, tweede
            Hamadeh Adnan en Società Fiat Sava SpA                         streepje, van de in de conclusies van de Commissie vermelde
                                                                           richtlijn.
                            (Zaak C-21/00)
                                                                           (1) PB L 85 van 28.03.1987, blz. 40.
                            (2000/C 79/36)
De Giudice di Pace di Massa heeft bij beschikking van 8 oktober
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
24 januari 2000, in het geding tussen Hamadeh Adnan en
Società Fiat Sava SpA, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:                                                       Beroep, op 8 februari 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                             de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
Was richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 (1), in
Italië geldig en van kracht, toen de borgtochtovereenkomst                                          (Zaak C-33/00)
door opposant op 9 maart 1995 werd ondertekend, met
inachtneming van de omstandigheid dat Italië de richtlijn niet                                      (2000/C 79/38)
tijdig ten uitvoer had gelegd?
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 1) Richtlijn betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereen-      op 8 februari 2000 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
     komsten (PB L 95 van 21.04.1993, blz. 29).                            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                           woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst, als
                                                                           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                           C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-62/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Varna (Bulgarije) op 7 februari 2012 — Galin Kostov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalna agentsia za prihodite

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Аdministrativen sad — Varna (Bulgarije) op 7 februari 2012 — Galin Kostov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalna agentsia za prihodite
   (Zaak C-62/12)
   2012/C 118/21
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Аdministrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Galin Kostov

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — grad Varna pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalna agentsia za prihodite

      Prejudiciële vraag

   Dient een natuurlijke persoon die wegens zijn werkzaamheden als particuliere gerechtsdeurwaarder voor btw-doeleinden is geregistreerd en incidenteel een dienst heeft verricht die losstaat van de werkzaamheden die hij als particuliere gerechtsdeurwaarder uitoefent, daarvoor als belastingplichtige in de zin van artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112 (1) te worden aangemerkt en btw te betalen in de zin van artikel 193 van richtlijn 2006/112?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 5 april 2005 in zaak T-336/02, Susan Christensen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Selectieprocedure voor tijdelijke functionarissen — Samenstelling van selectiecomité en verloop van procedure)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/32

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 5 april 2005
   in zaak T-336/02, Susan Christensen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Selectieprocedure voor tijdelijke functionarissen - Samenstelling van selectiecomité en verloop van procedure)
   (2005/C 143/60)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-336/02, Susan Christensen, wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. Tserepa-Lacombe en F. Clotuche-Duvieusart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende de nietigverklaring van besluit van het selectiecomité COM/R/A/01/2000 voor de vorming van een aanwervingsreserve van tijdelijke functionarissen (loopbaan A), om verzoekster niet op de reservelijst te plaatsen, alsmede een schadevordering, heeft het Gerecht (alleensprekende rechter: A. W. Meij); griffier: D. Christensen, administrateur, op 5 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 7 van 11.01.2003.


title: Zaak T-140/03: Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Forum 187 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 158/26               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        5.7.2003
Volgens verzoekster heeft het TABG een kennelijke beoorde-            Zij verwijten verweerders een kennelijke beoordelingsfout,
lingsfout gemaakt, door een kandidaat te selecteren die niet          misbruik van bevoegdheid en schending van het gewettigd
aan de in de kennisgeving van vacature vermelde voorwaarden           vertrouwen van de Europese consumenten.
voldeed. Bijgevolg moet de aanstelling van deze kandidaat
nietig worden verklaard. Verzoekster beroept zich eveneens
op een schending van het beginsel van gelijke behandeling en          Zij stellen dat verweerders een kennelijke beoordelingsfout
van de voorschriften betreffende de werkzaamheden van                 hebben gemaakt bij het beheer van de aan de BSE-epidemie
de jury. Volgens haar waren bepaalde leden van de jury                verbonden risico’s door bij de ontdekking van de oorzaken
onvoldoende gekwalificeerd en/of onvoldoende onpartijdig en           van de besmettelijke veeziekte en bij de vaststelling van de
objectief. Bovendien zijn de activiteiten en het profiel van          eerste beschermende maatregelen in het Verenigd Koninkrijk
verzoekster en van de aangestelde kandidaat in hun beoorde-           geen prospectieve wetenschappelijke beoordeling van het
lingsrapport niet op basis van dezelfde criteria en statutaire        gevaar voor ontstaan van BSE in de verschillende geografische
bepalingen geëvalueerd. Ten slotte stelt verzoekster dat het          gebieden van de Unie te hebben aanbevolen. Een dergelijke
TABG het beginsel van gelijke behandeling van mannen en               kennelijke beoordelingsfout blijkt ook uit de omstandigheid
vrouwen heeft geschonden. Volgens haar zijn haar verdiensten          dat verweerders geen retrospectieve studie hebben gelast om
groter dan die van de aangestelde kandidaat. Zelfs indien             duidelijkheid te krijgen over de oorsprong van de later in
haar verdiensten slechts gelijkwaardig zijn aan die van deze          Frankrijk vastgestelde besmettingen.
kandidaat had zij voorrang moeten krijgen, omdat zij een
vrouw is.
                                                                      Ter ondersteuning van hun vorderingen stellen zij dat de
                                                                      houding van verweerders in deze zaak misbruik van bevoegd-
                                                                      heid oplevert omdat zij ondoordacht de belangen van de markt
                                                                      en van de rundveesector hebben beschermd. Verweerders
                                                                      zouden hebben getracht de lidstaten ervan af te brengen
                                                                      eenzijdige beschermende maatregelen te treffen.
Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door „U” en anderen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                             Verder stellen verzoekers dat de desorganisatie van de diensten
                                                                      van verweerders tot een onderschatting van gevaar voor
                                                                      ontstaan van BSE heeft geleid en daardoor een duidelijke
                        (Zaak T-138/03)                               schending van het gewettigd vertrouwen van de Europese
                                                                      consumenten oplevert.
                        (2003/C 158/47)
                        (Procestaal: Frans)                           Verzoekers wijzen erop dat hun schade abnormaal en bijzon-
                                                                      der is; dit vloeit namelijk voort uit het feit dat BSE geen
                                                                      natuurlijke oorsprong heeft en dat de Europese bepalingen
                                                                      inzake de aansprakelijkheid van de fabrikanten van producten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             met gebreken in casu niet van toepassing zijn.
schappen is op 24 april 2003 beroep tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen ingesteld door „U” en anderen, vertegenwoordigd door
F. Honnorat, advocaat.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Forum 187 tegen
—     te gelasten dat de morele of materiële schade wordt                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
      vergoed die verzoekers hebben geleden ten gevolge van
      het feit dat hun naaste familieleden met BSE zijn besmet;
                                                                                (Zaak T-140/03)
—     verweerders te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 158/48)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekers, die allen in Frankrijk wonen, hebben indirect of
als rechthebbenden van personen die in Frankrijk zijn overle-
den aan een zogenoemde „variante” van de ziekte van Creutz-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
feldt-Jacob, schade geleden. Met het onderhavige beroep               schappen is op 28 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
vorderen zij vergoeding van de materiële of morele schade die         sie van de Europese Gemeenschappen door Forum 187,
zij huns inziens hebben geleden door het overlijden van die           gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door A. Sutton
met BSE besmette personen.                                            en J. Killick, barristers.
 ---pagebreak--- 5.7.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 158/27
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Houder van het oppo-           Verzoekster.
                                                                      sitiemerk:
—      de bestreden beschikking geheel of gedeeltelijk nietig te
       verklaren;                                                     Oppositiemerk in de op-        Woordmerk „ARTEX”, ingeschre-
                                                                      positieprocedure:              ven in Frankrijk, Portugal en de
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van deze                                               Benelux, voor producten van klas-
       procedure en in die van de procedure in zaak T-276/02.                                        se 5.
                                                                      Beslissing oppositie-af-       Toewijzing van de oppositie.
                                                                      deling:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Beslissing van de kamer        Vernietiging van de beslissing van
Verzoekster in de onderhavige procedure is dezelfde vereniging        van beroep:                    de oppositieafdeling en afwijzing
als in zaak T-276/02, Forum/Commissie ( 1). Zij komt op tegen                                        van de oppositie.
de eindbeschikking met betrekking tot dezelfde Belgische
steunmaatregel die, wat het besluit tot inleiding van de              Middelen:                      Onjuiste toepassing van artikel 8,
procedure van artikel 88, lid 2, EG-Verdrag betreft, voorwerp                                        lid 1, sub b, van verordening (EG)
van die zaak was. De middelen en voornaamste argumenten                                              nr. 40/94 (gevaar van verwarring).
zijn identiek aan die in de voormelde zaak.
( 1) PB C 289 van 23.11.02, blz. 28.
                                                                      Beroep, op 9 mei 2003 ingesteld door Industrias Químicas
                                                                      del Vallés, SA, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Beroep, op 2 mei 2003 ingesteld door Biofarma tegen
                                                                                (Zaak T-158/03)
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                              (BHIM)
                                                                                (2003/C 158/50)
                         (Zaak T-154/03)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                         (2003/C 158/49)
                        (Procestaal: Spaans)                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 9 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen door Industrias Químicas
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             del Vallés, SA, gevestigd te Mollet del Vallés (Barcelona,
schappen is op 2 mei 2003 beroep ingesteld tegen Bureau               Spanje), vertegenwoordigd door C. Fernández Vicién, P. Gon-
voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) door                 zález-Espejo en J. Sabater Marotias, advocaten.
Biofarma, te Neuilly-sur-Seine (Frankrijk), vertegenwoordigd
door A. Ruiz López en V. Gil Vega, advocaten te Madrid.               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   —     beschikking 2003/308/EG van de Commissie van 2 mei
                                                                            2003 nietig te verklaren, en
—      de beslissing van de derde kamer van beroep van het
       BHIM van 5 februari 2003 te vernietigen en te verklaren        —     de Commissie te verwijzen in alle kosten van dit proces,
       dat er gevaar van verwarring bestaat tussen de merken                inclusief die welke voortvloeien uit de procedure tot
       ARTEX en ALREX, die soortgelijke producten aanduiden;                verkrijging van voorlopige maatregelen.
—      het BHIM in de kosten te verwijzen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                    Dit beroep is gericht tegen beschikking 2003/308/EG van de
                                                                      Commissie van 2 mei 2003 betreffende de niet-opneming van
Aanvrager van het ge-          Bausch & Lomb Pharmaceuticals          metalaxyl in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en
meenschapsmerk:                Inc.                                   de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmidde-
                                                                      len die deze werkzame stof bevatten (1).
Aangevraagd       gemeen-      Woordmerk „ALREX” — Aan-
schapsmerk:                    vraag nr. 789.461 voor producten
                               van klasse 5 (oogheelkundige far-      Tot staving van haar eisen voert verzoekster de volgende
                               maceutische preparaten).               middelen en argumenten aan:


title: Zaak C-441/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 5 augustus 2013 — Pez Hejduk/EnergieAgentur.NRW GmbH

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 5 augustus 2013 — Pez Hejduk/EnergieAgentur.NRW GmbH
   (Zaak C-441/13)
   2013/C 313/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pez Hejduk

      Verwerende partij: EnergieAgentur.NRW GmbH

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 5, nr. 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus worden uitgelegd dat in een geding inzake de schending van naburige rechten van het auteursrecht die erin bestond dat een foto kon worden bekeken op een website die werd geëxploiteerd onder het topleveldomein van een andere lidstaat dan die waar de houder van de rechten zijn woonplaats heeft, enkel de gerechten bevoegd zijn van:

               —

               de lidstaat waar de vermeende inbreukpleger is gevestigd, en

               —

               de lidstaat of lidstaten waarop de website volgens de inhoud ervan gericht is?

      (1)  PB 2001, L 12, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-108/03

text:
21.2.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/27
              Doorhaling van zaak C-126/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-80/03: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                        (2004/C 47/48)                                Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 83 van 5.4.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-126/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
rijk België.
                                                                                Doorhaling van zaak C-108/03 (1)
(1) PB C 144 van 15.6.2002.
                                                                                (2004/C 47/52)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
               Doorhaling van zaak C-35/03 (1)                        2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-108/
                                                                      03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                        (2004/C 47/49)                                Koninkrijk Spanje.
                                                                      (1) PB C 112 van 10.5.2003.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 november
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-35/03:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 70 van 22.3.2003.                                                          Doorhaling van zaak C-142/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/53)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak C-57/03 (1)                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
                        (2004/C 47/50)                                03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 (1) PB C 146 van 21.6.2003.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
de doorhaling in het register gelast van zaak C-57/03: Comissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 83 van 5.4.2003.
                                                                                Doorhaling van zaak C-218/03 (1)
                                                                                (2004/C 47/54)
               Doorhaling van zaak C-80/03 (1)                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 september
                        (2004/C 47/51)                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-218/03:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003              (1) PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-565/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door deEirinodikeio Lerou (Griekenland) op 9 november 2016 — Alessandro Saponaro, Κalliopi-Chloi Xylina

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door deEirinodikeio Lerou (Griekenland) op 9 november 2016 — Alessandro Saponaro, Κalliopi-Chloi Xylina
   (Zaak C-565/16)
   (2017/C 022/19)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Eirinodikeio Lerou (Griekenland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alessandro Saponaro, Κalliopi-Chloi Xylina

      Prejudiciële vragen

   Ingeval wordt verzocht om toelating om een nalatenschap te verwerpen en het verzoek om toelating bij een Grieks gerecht is ingediend door de ouders van een minderjarig kind met gewone verblijfplaats in Italië, moet dan voor de geldigheid van een prorogatie van rechtsmacht op grond van artikel 12, lid 3, onder b), van verordening nr. 2201/2003 (1) ervan worden uitgegaan dat a) er sprake is van een ondubbelzinnige aanvaarding van de prorogatie van rechtsmacht vanwege de ouders als gevolg van het loutere feit dat het verzoek is ingediend bij het Griekse gerecht, b) het openbaar ministerie een van de partijen in de procedure is die de prorogatie van rechtsmacht moeten aanvaarden op het tijdstip van indiening van het verzoek, gelet op het feit dat het openbaar ministerie, naar Grieks recht, krachtens de wet partij in een dergelijke procedure is; c) de prorogatie van rechtsmacht in het belang van het minderjarige kind is aangezien dat kind en de ouders — de verzoekende partijen — hun gewone verblijfplaats in Italië hebben, terwijl de laatste woonplaats van de decujus in Griekenland was, waar de nalatenschap zich bevindt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 388, blz. 1).


title: Zaak F-131/14: Beroep ingesteld op 16 november 2014 — ZZ/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/61

         Beroep ingesteld op 16 november 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-131/14)
   (2015/C 007/80)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om het salaris van verzoeker, een arbeidscontractant, niet te verhogen na de verhoging van de wekelijkse arbeidstijd naar 40 uur als gevolg van de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut op 1 januari 2014

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de salarisafrekening over januari 2014, voor zover daaruit een salarisverschil blijkt tussen verzoeker en een collega die, ofschoon zij in dezelfde sector werkzaam is en minder verantwoordelijkheid draagt dan hij, een hoger bruto salaris ontvangt;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten van de procedure.


title: Verzoek van het Finanzgericht Bremen van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma Mövenpick Deutschland GmbH für das Gastgewerbe, voorheen "Deutsche EIG" Einkaufs- und Importges. für das Gastgewerbe mbH en Hauptzollamt Bremen (Zaak C-405/97)

text:
C 41/10                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.2.98
Moet artikel 52 van het EG-Verdrag aldus worden uitge-             neming (waarop in dit verband geen beroep is gedaan)
legd, dat dit artikel, eventueel in samenhang met artikel 92,      terugvordering hoe dan ook niet absoluut onmogelijk zou
lid 1, van het EG-Verdrag, zich verzet tegen een regeling          hebben gemaakt.
die geldt voor een provincie van een Autonome regio van
een lidstaat en betrekking heeft op fiscale spoedmaatrege-         Door in de niet-nakoming van de uit de beschikking van
len tot bevordering van de investeringen en tot stimulering        de Commissie voortvloeiende verplichtingen te volharden,
van het bedrijfsleven, waarop een beroep kan worden                heeft de Portugese Republiek tevens artikel 93, lid 3, van
gedaan door de belastingplichtigen die uitsluitend aan de          het Verdrag geschonden, daar Portugal blijft miskennen,
Provinciale belastingdienst van die provincie belasting            dat die beschikking opschortende werking heeft waardoor
betalen; of in die provincie hun fiscale woonplaats hebben         de betaling van met de gemeenschappelijke markt onvere-
of er het grootste deel van hun omzet verwezenlijken, dan          nigbare steun verboden is; zij heeft indirect inbreuk
wel die hun fiscale woonplaats in die provincie hebben en          gemaakt op artikel 93, lid 2, bepalende dat beschikkingen
in de Autonome regio in het voorgaande boekjaar meer               worden gegeven die tot intrekking van ontoelaatbare steun
dan 25 % van hun totale omzet hebben verwezenlijkt, en             verplichten.
volgens welke de overige natuurlijke en rechtspersonen die
in de staat zelf of in een andere lidstaat van de Europese
                                                                   (1) PB C 357 van 22.11.1997, blz. 14.
Gemeenschap wonen, van die maatregelen zijn uitgeslo-
ten?
                                                                   Verzoek van het Finanzgericht Bremen van 7 oktober
                                                                   1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
Beroep, op 2 december 1997 ingesteld door Commissie                Firma Mövenpick Deutschland GmbH für das Gastge-
     van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese                werbe, voorheen ¹Deutsche EIGº Einkaufs- und Import-
                          Republiek (1)                              ges. für das Gastgewerbe mbH en Hauptzollamt Bremen
                        (Zaak C-404/97)                                                   (Zaak C-405/97)
                          (98/C 41/18)                                                       (98/C 41/19)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            Het Finanzgericht Bremen heeft bij beschikking van 7 okto-
is op 2 december 1997 beroep ingesteld tegen Portugese             ber 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                   op 3 december 1997, in het geding tussen Firma Möven-
schappen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou en                pick Deutschland GmbH für das Gastgewerbe, voorheen
A. M. Alves Vieira, leden van haar juridische dienst, als          ¹Deutsche EIGº Einkaufs- und Importges. für das Gastge-
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              werbe mbH en Hauptzollamt Bremen, het Hof van Justitie
bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar juridische          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                  dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   1. Moet het gemeenschappelijk douanetarief in de versie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2551/93 van de
                                                                        Commissie van 10 augustus 1993 tot wijziging van
                                                                        bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
1. te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet bin-
                                                                        Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomen-
    nen de gestelde termijn de aan EPAC (Empresa para a
                                                                        clatuur en het gemeenschappelijk douanetarief
    Agro-alimentacËaÄo e Cereais, SA) ten onrechte toege-
                                                                        (Gecombineerde nomenclatuur 1994) (PB L 241 van
    kende steun terug te vorderen, niet heeft voldaan aan
                                                                        27.9.1993, blz. 1) aldus worden uitgelegd, dat uit een
    de verplichtingen die op haar rusten krachtens het EG-
                                                                        derde land geïmporteerde gedroogde walnootstukken
    Verdrag en meer in het bijzonder beschikking
                                                                        die in de Gemeenschap in een douane-entrepot diepge-
    C(97)2130 van de Commissie van 9 juli 1997;
                                                                        vroren worden opgeslagen en later ontdooid voor het
                                                                        vrije verkeer worden aangegeven, onder post 0802
2. de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                    moeten worden ingedeeld?
                                                                   2. Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beant-
Middelen en voornaamste argumenten                                      woord:
Overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 189 en 191                  Was artikel 522, lid 3, van Verordening (EEG)
van het EG-Verdrag was de Portugese Republiek gehou-                    nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 (PB
den, bovengenoemde beschikking van de Commissie ten                     L 253 van 11.10.1993, blz. 1), die op grond van de
uitvoer te leggen, ook al twijfelde zij aan de wettigheid               nieuwe versie van artikel 522 bij Verordening (EG)
daarvan. In zaak C-330/97 heeft de Portugese Republiek                  nr. 3254/94 van de Commissie van 19 december 1994
niet gesteld, dat het absoluut onmogelijk was de beschik-               (PB L 346 van 31.12.1994, blz. 1) werd ingetrokken,
king uit te voeren. Zeker is, dat vereffening van de onder-             dan ongeldig?
 ---pagebreak--- 7.2.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 41/11
3. Indien de tweede vraag bevestigend moet worden                 Verzoek van het Oberste Gerichtshof, Oostenrijk, van
     beantwoord:                                                  22 oktober 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
                                                                  geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler
                                                                  Landesregierung en 1. A. Sparber, 2. Firma Atelier Delta
     Is artikel 522 juncto artikel 526, lid 4, van Verorde-       Entwurf- und Planungsgesellschaft mbH in liquidatie,
     ning (EEG) nr. 2454/93, in de versie van artikel 1,                  3. H.-E. Junkersdorf en 4. M.-M. Junkersdorf
     sub 16 en 18, van Verordening (EEG) nr. 3254/94 van
     de Commissie van 19 december 1994 dan ook op dou-                                  (Zaak C-407/97)
     aneaangiften vóór 7 januari 1995 van toepassing?                                     (98/C 41/21)
                                                                  Het Oberste Gerichtshof, Oostenrijk, heeft bij beschikking
                                                                  van 22 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                  van Justitie op 5 december 1997, in het geding tussen Lan-
Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie               desgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung en
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom               1. A. Sparber, 2. Firma Atelier Delta Entwurf- und Pla-
                          Luxemburg                               nungsgesellschaft mbH in liquidatie, 3. H.-E. Junkersdorf
                       (Zaak C-406/97)                            en 4. M.-M. Junkersdorf, het Hof van Justitie van de
                                                                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
                         (98/C 41/20)                             beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Moet artikel 70 van de Akte betreffende de toetredings-
is op 4 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-            voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek
togdom Luxemburg door Commissie van de Europese                   Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Nolin, lid               de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond
van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie            (TA) (1), dat bepaalt dat de Republiek Oostenrijk in afwij-
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,            king van de verplichtingen op grond van de verdragen
Centre Wagner, Kirchberg.                                         waarop de Europese Unie is gegrond, haar bestaande wet-
                                                                  geving inzake tweede woningen gedurende vijf jaar na de
                                                                  toetreding (1 januari 1995) mag handhaven, aldus worden
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  uitgelegd, dat de overgangsbepalingen van § 40, leden 2
                                                                  en 5, van het op 1 oktober 1996 in werking getreden Tiro-
Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,               ler Grundverkehrsgesetz 1996 (Landesgesetzblatt für Tirol
     door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-       nr. 61/1996) onder het begrip ¹bestaande wetgevingº val-
     gelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te vol-       len, of moeten deze bepalingen als nieuwe wetgeving wor-
     doen aan Richtlijn 93/7/EEG van de Raad van                  den aangemerkt, wanneer de bepalingen van eerdere ver-
     15 maart 1993 betreffende de teruggave van cultuur-          sies van het Tiroler Grundverkehrsgesetz ingevolge uitspra-
     goederen die op onrechtmatige wijze buiten het grond-        ken van het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof op het
     gebied van een lidstaat zijn gebracht (1), of door deze      onderhavige geval niet konden worden toegepast?
     bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
     krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen      (1) PB C 241 van 29.8.1994, blz. 1.
     niet is nagekomen;
Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
     wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag
zijn de lidstaten verplicht, de maatregelen vast te stellen                             (Zaak C-409/97)
die noodzakelijk zijn om de richtlijnen die voor hen                                      (98/C 41/22)
bestemd zijn, voor het verstrijken van de hun daartoe
gestelde termijn uit te voeren. In casu is deze termijn ver-
streken op 15 december 1993, zonder dat het Groother-
togdom Luxemburg de noodzakelijke bepalingen heeft                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vastgesteld.                                                      is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-
                                                                  togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
(1) PB L 74 van 27.3.1993, blz. 74.                               Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius,
                                                                  lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
                                                                  gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                  Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-430/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for Work and Pensions/Tolley [Prejudiciële verwijzing — Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Zorgbestanddeel van de onderhoudsuitkering voor gehandicapten (disability living allowance) — Tegen het ouderdomsrisico verzekerde persoon die alle beroepswerkzaamheden definitief heeft stopgezet — Begrippen „prestatie bij ziekte” en „prestatie bij invaliditeit” — Meeneembaarheid]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/17

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for Work and Pensions/Tolley
   (Zaak C-430/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale zekerheid - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Zorgbestanddeel van de onderhoudsuitkering voor gehandicapten (disability living allowance) - Tegen het ouderdomsrisico verzekerde persoon die alle beroepswerkzaamheden definitief heeft stopgezet - Begrippen „prestatie bij ziekte” en „prestatie bij invaliditeit” - Meeneembaarheid])
   (2017/C 104/25)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Verwerende partij: Tolley

      Dictum

               1)

               Een prestatie als het zorgbestanddeel van de onderhoudsuitkering voor gehandicapten (disability living allowance) vormt een prestatie bij ziekte in de zin van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999.

               2)

               Artikel 13, lid 2, onder f), van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 307/1999, moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een persoon rechten op een ouderdomspensioen heeft verkregen op grond van de bijdragen die hij gedurende een bepaalde periode heeft betaald aan het sozialezekerheidsstelsel van een lidstaat, er niet aan in de weg staat dat die persoon naderhand ophoudt aan de wettelijke regeling van die lidstaat onderworpen te zijn. Het staat aan de nationale rechter om, op basis van de omstandigheden van het voor hem aanhangige geding en van de bepalingen van het toepasselijke nationale recht, vast te stellen wanneer die persoon is opgehouden aan die wettelijke regeling onderworpen te zijn.

               3)

               Artikel 22, lid 1, onder b), van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 307/1999, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de wettelijke regeling van de bevoegde lidstaat het genot van een uitkering als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, afhankelijk stelt van een voorwaarde inzake woonplaats en verblijf op het grondgebied van die lidstaat.
               Artikel 22, lid 1, onder b), en artikel 22, lid 2, van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 307/1999, moeten aldus worden uitgelegd dat een persoon die zich in een situatie als die in het hoofdgeding bevindt, het recht behoudt de in de eerstgenoemde bepaling bedoelde prestaties te ontvangen nadat hij zijn woonplaats naar een andere dan de bevoegde lidstaat heeft overgebracht, mits hij voor deze overbrenging toestemming heeft gekregen.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-155/97)

text:
14 . 6 . 97             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 181 /9
       beurtenis in aanmerking te nemen periode die in het                 Verzoek van Helsingsborgs tingsratt van 28 april 1997 om
       algemeen in de Spaanse wetgeving wordt bepaald ?                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar
                                                                             Ministerie en G. Nilsson, P. O. Haeeleren en S. Arrborn
(■) PB nr. L 149 van 5. 7. 1971 , blz 2.                                                           (Zaak C_162/97)
( 2 ) PB nr. L 136 van 19 . 5 . 1992 , blz . 7.
                                                                                ( 97/C 181 / 17 )
                                                                           Helsingsborgs tingsratt heeft bij beschikking van 28 april
Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door Commissie van                      1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    30 april 1997, in het geding tussen Openbaar Ministerie
                                                                           en G. Nilsson, P. O. Hagelgren en S. Arrborn, het Hof van
                          ( Zaak C-155/97)                                 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                             ( 97/C 181 /16 )                              een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 23 april 1997 beroep tegen Koninkrijk België inge                   1 . Is het ingevolge artikel 30 van het EG-Verdrag en
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                            Richtlijn 87/328/EEG (') geoorloofd, dat een nationale
vertegenwoordigd door W. Wils, lid van haar juridische                          autoriteit inseminatiewerkzaamheden met rundersper
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                          ma, dat wil zeggen verzamelen, behandelen en distri
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi                         bueren van sperma alsmede inseminatie, op de in de
sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                          procedure vermelde wijze, afhankelijk stelt van een
                                                                                vergunning ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           2 . Is het ingevolge artikel 30 van het EG-Verdrag en
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België de krachtens                      Richtlijn 87/328/EEG geoorloofd, dat een lidstaat inse
       artikel 2 van het besluit van de Commissie van 28 juni
                                                                                minatie en voortplanting van runderen
       1995 (') op grond van artikel 90, lid 3 , van het EG
       Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko
       men ,
                                                                                a ) op zodanige wijze die volgens een nationale autori
                                                                                teit lijden voor dieren kan veroorzaken of hun na
       — ten principale, door niet binnen de gestelde termijn                       tuurlijk gedrag kan beïnvloeden,
           een einde te maken aan de in artikel 1 van voren
            bedoeld besluit beschreven inbreuk, en
                                                                                b ) van een ras dat door een nationale autoriteit wordt
       — subsidiair, door in ieder geval de Commissie niet                          geacht drager van genetische gebreken te zijn,
            binnen de gestelde termijn de daartoe getroffen
            maatregelen te hebben meegedeeld;
                                                                                verbiedt en aan voorwaarden bindt ?
2 . het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                         3 . a ) Biedt de uitlegging van de considerans van Richt
                                                                                lijn 87/328/EEG de mogelijkheid voor een lidstaat
Ingevolge het door verzoekster bedoelde besluit van de                              te voorzien in nationale uitzonderingen op toela
Commissie van 28 juni 1995 dient het Koninkrijk België                              ting tot kunstmatige inseminatie op zijn grondge
de nodige maatregelen te treffen om een einde te maken                              bied, indien de uitzonderingen betrekking hebben
aan het stelsel van kortingen op de landingsrechten dat                             op dieren met ongewenste erfelijke aandoeningen
wordt toegepast in de luchthaven Brussel-Nationaal ( Za                            — zelfs wanneer zij een verbod inhouden op stie
ventem ), welk stelsel in strijd is met artikel 90, lid 1 , van                     ren die voldoen aan de vereisten van artikel 2 van
het EG-Verdrag juncto artikel 86 van dit Verdrag.                                   deze richtlijn ?
Daar zij van de Belgische regering niet de minste informa                      b ) Zo ja : Kunnen de uitdrukkingen „ achteruitgang
tie heeft ontvangen over de vaststelling van maatregelen                            van de fokwaarde " en „ erfelijke gebreken " dan
ter beëindiging van de inbreuk binnen de in het met rede                           door een lidstaat worden gedefinieerd ?
nen omkleed advies gestelde termijn, heeft de Commissie
besloten beroep in te stellen bij het Hof.
                                                                           (') PB nr. L 167 van 26 . 6 . 1987, blz . 54 .
(') PB nr. L 216 van 12 . 9 . 1995 , blz . 8 .


title: Zaak C-574/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 11 december 2014 — PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna/Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 11 december 2014 — PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna/Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
   (Zaak C-574/14)
   (2015/C 089/03)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Najwyższy

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA

      Verwerende partij: Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 107 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU en artikel 4, lid 2, van de beschikking van de Commissie van 25 september 2007 (1), aldus worden uitgelegd dat wanneer de Europese Commissie staatssteun verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart, de nationale rechter niet mag nagaan of de als rechtmatige staatssteun aangemerkte nationale bepalingen in overeenstemming zijn met de veronderstellingen in de mededeling van de Commissie betreffende de onderzoekmethode van staatssteun die verband houdt met gestrande kosten (hierna: „methode voor gestrande kosten”)?

               2)

               Moet artikel 107 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU en artikel 4, leden 1 en 2, van de beschikking van de Europese Commissie van 25 september 2007, gelet op de punten 3.3 en 4.2 van de methode voor gestrande kosten aldus worden uitgelegd dat in het kader van de uitvoering van een staatssteunprogramma waarvan de Europese Commissie de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt heeft vastgesteld, bij de jaarlijkse aanpassing van de gestrande kosten van de tot een concern behorende producenten, wordt uitgegaan van de veronderstelling dat alleen beslissend is of de producent blijkens de bijlagen bij de door de Europese Commissie onderzochte rechtshandeling deel uitmaakt van het concern, of moet voor elk jaar waarin de gestrande kosten worden aangepast, worden nagegaan of de begunstigde van het staatssteunprogramma voor gestrande kosten in dat tijdvak daadwerkelijk deel uitmaakt van het concern waartoe ook de andere onder het steunprogramma vallende producenten behoren?

      (1)  Beschikking 2009/287/EG betreffende de door Polen toegekende staatssteun in het kader van de Koopovereenkomsten Energie en betreffende de staatssteun die Polen voornemens is toe te kennen als compensatie voor de vrijwillige beëindiging van de Koopovereenkomsten Energie (Kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 4319, PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-545/15: Arrest van het Gerecht van 29 november 2016 — Pi-Design/EUIPO — Société des produits Nestlé (PRESSO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving — Verzoek om territoriale uitstrekking van de bescherming — Woordmerk PRESSO — Ouder nationaal woordmerk PRESSO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Arrest van het Gerecht van 29 november 2016 — Pi-Design/EUIPO — Société des produits Nestlé (PRESSO)
   (Zaak T-545/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving - Verzoek om territoriale uitstrekking van de bescherming - Woordmerk PRESSO - Ouder nationaal woordmerk PRESSO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 022/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Pi-Design AG (Triengen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Apelt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Zwitserland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 2 juli 2015 (zaak R 428/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Société des produits Nestlé en Pi-Design

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pi-Design AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/28

         Aanwijzing van de rechter die de president van het Ambtenarengerecht als rechter in kort geding vervangt
   (2007/C 235/50)
   Op 19 september 2007 heeft het Ambtenarengerecht, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3, lid 4, van besluit 2004/752 en in artikel 106 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van Eerste aanleg, besloten dat gedurende de periode van 1 oktober 2007 tot en met 30 september 2008 rechter S. Van Raepenbusch, president van de Tweede kamer, de president van het Ambtenarengerecht in geval van afwezigheid of verhindering als rechter in kort geding zal vervangen.


title: Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door naamloze vennootschap Forges de Clabecq tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-37/97)

text:
Nr. C 131/22       f NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 4 . 97
    passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta          ceert, verzoekt om nietigverklaring van de beschikking van
    tuut;                                                              de Commissie waarbij verzoeksters herstructurering als
                                                                       staatssteun wordt aangemerkt en de Belgische regering
                                                                       wordt gelast, elke financiële tussenkomst te haren gunste
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de               stop te zetten en de reeds verleende subsidies terug te vor
    Commissie van 22 november 1996 houdende uitdruk                   deren .
    kelijke afwijzing van zijn klacht;
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                Verzoekster stelt schending van artikel 4 van het EGKS
                                                                       Verdrag en van het daarin gebezigde begrip „ hulp ". Ener
                                                                       zijds merkt de bestreden beschikking „ de financiële tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                     komst van het Waalse Gewest" of „ de door België getrof
                                                                       fen maatregelen " ten gunste van verzoekster aan als
                                                                       steunmaatregelen, zonder daarbij acht te slaan op de juiste
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    identiteit van de verstrekker van de gestelde steun, name
met die in zaak T-16/97 H                                              lijk de S.W.S. , een privaatrechtelijke vennootschap . Ander
                                                                       zijds wordt in de bestreden beschikking een vergissing be
                                                                       gaan met betrekking tot de aard en de herkomst van de
(M PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
                                                                       voordelen, terwijl er geen sprake is van staatsmiddelen in
                                                                       welke vorm ook. Zij ontleent een tweede middel tot nietig
                                                                       verklaring aan de onjuiste toepassing van het begrip „ par
                                                                       ticuliere investeerder die in dezelfde situatie verkeert " en
                                                                       de kennelijke beoordelingsfout bij het hanteren van dat be
                                                                       grip . Als derde middel tot nietigverklaring stelt verzoekster
                                                                       schending van algemene beginselen en van de regels van
Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door naamloze                    behoorlijk bestuur en schending van de rechten van de ver
vennootschap Forges de Clabecq tegen Commissie van de                  dediging.
                 Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-37/97)
                            ( 97/C 131/52 )                            Indien mocht blijken dat het plan als een steunmaatregel
                                                                       moet worden aangemerkt — quod non — werpt verzoek
                                                                       ster subsidiair een exceptie van onwettigheid op tegen Be
                       (Procestaai: Frans)                             schikking nr. 3855/91/EGKS („ Steuncode 1991 "). Ener
                                                                       zijds stelt zij schending van artikel 95 , tweede en derde
                                                                       alinea, van het EGKS-Verdrag: een bepaling als de steun
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                  code, die is vastgesteld op grond van artikel 95 , eerste ali
meenschappen is op 25 februari 1997 beroep ingesteld te               nea, van het EGKS-Verdrag, wijzigt in belangrijke mate de
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                      bevoegdheden van de Commissie, doordat zij de Commis
naamloze vennootschap Forges de Clabecq, gevestigd te                  sie machtigt bij normatieve bepaling de voorwaarden vast
Clabecq ( België ), vertegenwoordigd door A. Zenner, D.                te stellen waaronder staatssteun is toegestaan, aange
Jossart, G. Leplat en G. Demez, curatoren benoemd bij                  vraagde steun te onderzoeken en eventueel dienaangaande
vonnis van de Rechtbank van Koophandel te Nijvel van                   een contradictoire procedure in te leiden, en de naleving
3 januari 1997, vertegenwoordigd door P.-P. Van Gehuch                en follow-up van de toekenning van die steun te verzeke
ten, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                ren, terwijl elke wijziging of aanpassing van de bevoegdhe
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,                 den van de Commissie binnen de werkingssfeer van
rue du Fort Rheinsheim 2 .                                             artikel 95, tweede en derde alinea, van het EGKS-Verdrag
                                                                       valt. Die bepalingen zijn dus ten onrechte niet toegepast.
                                                                       Anderzijds stelt zij schending van artikel 67 van het
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                   EGKS-Verdrag en, voor zoveel nodig, van de artikelen 92
                                                                       en 93 van het EG-Verdrag, doordat Beschikking nr. 3855/
                                                                       91/EGKS betrekking heeft op zogenoemde „ niet-specifie
— de beschikking van de Commissie van 18 december                      ke " steun, met name voor onderzoek en ontwikkeling, mi
     1996, C43/96 België — Forges de Clabecq, nietig te                lieubescherming en regionaal beleid, hetgeen buiten de
    verklaren,                                                         werkingssfeer van het EGKS-Verdrag valt, aangezien daar
                                                                       op de voornoemde bepalingen van het EG-Verdrag van
                                                                       toepassing zijn, terwijl de code geen rechtsgrondslag vindt
— te beslissen over de kosten als naar recht .                         in het EG-Verdrag en de bepalingen van de code niet in
                                                                       overeenstemming zijn met het EG-Verdrag. Ten slotte stelt
                                                                       verzoekster bevoegdheidsoverschrijding, een kennelijke be
Middelen en voornaamste argumenten                                     oordelingsfout en schending van het gelijkheidsbeginsel .
Verzoekster, een geïntegreerd staalbedrijf dat gietijzer,
vloeibaar staal en afgewerkte gewalste producten produ


title: Zaak F-13/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 april 2007 — L/Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) (Ambtenaren — Invaliditeit — Invaliditeitscommissie — Weigering van bijeenroepen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/42

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 april 2007 — L/Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)
   (Zaak F-13/07) (1)

   (Ambtenaren - Invaliditeit - Invaliditeitscommissie - Weigering van bijeenroepen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 96/89)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: L (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van het besluit van het EMEA van 31 maart 2006 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om een invaliditeitscommissie in te stellen
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007, blz. 56.


title: Arrest van het Hof van 22 juli 2013 in zaak E-9/12 — IJsland tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Verkoop van grond door overheden — Beginsel van de investeerder handelend in een markteconomie — Richtsnoeren staatssteun — Openbaar gemaakte biedprocedure die met een veiling vergelijkbaar is — Kennelijke beoordelingsfout — Beginsel van goed bestuur — Motiveringsplicht)

text:
               24.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/5

         ARREST VAN HET HOF
   van 22 juli 2013
   in zaak E-9/12
   IJsland tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Verkoop van grond door overheden — Beginsel van de investeerder handelend in een markteconomie — Richtsnoeren staatssteun — Openbaar gemaakte biedprocedure die met een veiling vergelijkbaar is — Kennelijke beoordelingsfout — Beginsel van goed bestuur — Motiveringsplicht)
   2013/C 309/05
   In zaak E-9/12, IJsland tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit nr. 261/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 4 juli 2012 betreffende gemeentelijke belastingen, de verkoop van onroerend goed en de verkoop van elektriciteit aan Verne Holdings ehf., heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 22 juli 2013 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt:
   Het Hof verklaart:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De eiser wordt verwezen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-176/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de première instance de Liège — België) — Guy Riskin, Geneviève Timmermans/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Artikel 4 VEU — Directe belastingen — Dividendbelasting — Bilateraal verdrag tot het vermijden van dubbele belasting — Derde land — Werkingssfeer)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/16

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal de première instance de Liège — België) — Guy Riskin, Geneviève Timmermans/Belgische Staat
   (Zaak C-176/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU - Artikel 4 VEU - Directe belastingen - Dividendbelasting - Bilateraal verdrag tot het vermijden van dubbele belasting - Derde land - Werkingssfeer))
   (2016/C 335/21)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Guy Riskin, Geneviève Timmermans

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   De artikelen 63 VWEU en 65 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 4 VEU, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet ertegen verzetten dat een lidstaat, in een situatie als in het hoofdgeding, het voordeel van een gunstige behandeling die voor een ingezeten aandeelhouder voortvloeit uit een bilateraal belastingverdrag tot het vermijden van dubbele belasting dat deze lidstaat met een derde land heeft gesloten, dat erin bestaat dat de in het derde land ingehouden bronbelasting onvoorwaardelijk wordt verrekend met de belasting die verschuldigd is in deze lidstaat, zijnde de woonstaat van de aandeelhouder, niet uitbreidt tot een ingezeten aandeelhouder die dividenden ontvangt uit een lidstaat waarmee diezelfde lidstaat, zijnde de woonstaat van de aandeelhouder, een bilateraal belastingverdrag tot het vermijden van dubbele belasting heeft gesloten, volgens hetwelk een dergelijke verrekening slechts mogelijk is mits is voldaan aan naar nationaal recht geldende bijkomende voorwaarden.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015.


title: Zaak T-483/08: Beroep ingesteld op 11 november 2008 — Giordano Enterprises/BHIM — José Dias Magalhães & Filhos (GIORDANO)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/30

         Beroep ingesteld op 11 november 2008 — Giordano Enterprises/BHIM — José Dias Magalhães & Filhos (GIORDANO)
   (Zaak T-483/08)
   (2009/C 19/58)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Giordano Enterprises Ltd (Jalan Merdeka, Maleisië) (vertegenwoordiger: M. Nentwig, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: José Dias Magalhães & Filhos Lda (Arrifana, Portugal)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juli 2008 in zaak R 1864/2007-2 vernietigen, voor zover daarbij het beroep van verzoekster werd verworpen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GIORDANO” voor waren van de klassen 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Portugees woordmerk „GIORDANO” (inschrijvingsnr. 322 534) voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling voor zover daarbij de oppositie werd toegewezen voor bepaalde waren van klasse 18, en verwerping van het beroep voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door te oordelen dat er gevaar van verwarring van de betrokken merken bestaat; schending van artikel 42 van verordening nr. 40/94 en van regel 15 van verordening nr. 2868/95 (1) van de Commissie, aangezien de kamer van beroep ten onrechte een beslissing heeft genomen overeenkomstig artikel 8, lid 1, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad, terwijl de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep haar oppositie enkel had gebaseerd op artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak T-494/11: Beroep ingesteld op 16 september 2011 — Missir Mamachi di Lusignano e.a./Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/27

         Beroep ingesteld op 16 september 2011 — Missir Mamachi di Lusignano e.a./Commissie
   (Zaak T-494/11)
   2011/C 331/53
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Livio Missir Mamachi di Lusignano e.a. (Kerkhove-Avelgem, België), Anne Jeanne Cécile Magdalena Maria Sintobin (Brussel, België), Stefano Missir Mamachi di Lusignano (Shangai, China), Maria Letizia Missir Mamachi di Lusignano (Brussel, België), Alessandro Missir Mamachi di Lusignano (erfgenaam van) (Rabat, Marokko) (vertegenwoordigers: F. Di Gianni, R. Antonimi en G. Coppo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de Commissie veroordelen tot vergoeding van de immateriële schade die is geleden als gevolg van de moord op Alessandro Missir Mamachi di Lusignano en zijn echtgenote Ariane Lagasse de Locht;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van de inmiddels opeisbare compensatoire interessen en vertragingsrente;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het eerste middel strekt tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade die verzoekers ten onrechte hebben geleden als gevolg van de moord op Alessandro Missir Mamachi di Lusignano, voormalig Commissieambtenaar, en zijn echtgenote Ariane Lagasse de Locht. Verzoekers roepen te dien einde de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie in omdat de Commissie uit onachtzaamheid heeft verzuimd om zich ervan te vergewissen dat het aan de vermoorde ambtenaar en zijn gezin ter beschikking gestelde appartement was voorzien van genoeg passende en doeltreffende veiligheidsmaatregelen om hun veiligheid te garanderen. Ter ondersteuning van hun vordering verwijzen verzoekers naar de vaststellingen die zijn gedaan in het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 mei 2011 in zaak F-50/09.
   Subsidiair roepen verzoekers, wegens de zeer uitzonderlijke omstandigheden van het geval, de aansprakelijkheid van de Commissie in ter zake van de schade veroorzaakt door onrechtmatig handelen.


title: Zaak C-577/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2014 door Brandconcern BV tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 30 september 2014 in zaak T-51/12, Scooters India Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/3

         Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2014 door Brandconcern BV tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 30 september 2014 in zaak T-51/12, Scooters India Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-577/14 P)
   (2015/C 089/04)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Brandconcern BV (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl, H. Hartwig, Rechtsanwälte, G. Casucci, N. Ferretti, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Scooters India Ltd

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van 30 september 2014 te vernietigen en het door Scooters India Ltd tegen de litigieuze beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2011 in zaak R 2312/2010-1 ingestelde beroep af te wijzen;

               —

               subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarbij de litigieuze beslissing is vernietigd wat de verwerping betreft, bij deze beslissing, van het door Scooters India Ltd ingestelde beroep met betrekking tot de waren „vervoermiddelen; middelen voor vervoer over land, door de lucht of over het water”;

               —

               de andere partijen in de procedure te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante onderbouwt haar hogere voorziening met twee middelen die zijn ontleend aan, ten eerste, schending van artikel 50, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) en, ten tweede, schending van de procedureregels doordat het Gerecht het door Scooters India Ltd ingestelde beroep tot vernietiging niet heeft verworpen voor zover dit beroep ongegrond is verklaard.
   Scooters India Ltd is houdster van het gemeenschapsmerk LAMBRETTA, dat onder meer is ingeschreven voor „vervoermiddelen; middelen voor vervoer over land, door de lucht of over het water”, behorend tot klasse 12 van de internationale classificatie van waren. Rekwirante heeft de vervallenverklaring van het merk voor met name de tot klasse 12 behorende waren gevorderd volgens artikel 50, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009, op grond dat geen normaal gebruik van dit merk was gemaakt. Deze vordering is door de nietigheidsafdeling van het BHIM toegewezen. Het tegen deze beslissing door Scooters India Ltd ingestelde beroep is door de eerste kamer van beroep van het BHIM ongegrond verklaard. In het bestreden arrest heeft het Gerecht die beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM vernietigd. Het Gerecht heeft verklaard dat het BHIM overeenkomstig het rechtszekerheidsbeginsel gehouden was om rekening te houden met de waren van klasse 12 waarvoor werd aangevoerd dat het merk normaal was gebruikt, zelfs indien deze waren niet onder de definitie vielen van de waren waarvoor het merk is ingeschreven.
   Het Gerecht heeft volgens rekwirante blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te verlangen dat het BHIM het gestelde normaal gebruik van het merk LAMBRETTA onderzoekt voor bepaalde waren, zoals onderdelen, zelfs indien deze waren niet onder de omschrijving vallen van de waren waarvoor het merk LAMBRETTA is ingeschreven met betrekking tot klasse 12. Rekwirante voert aan dat voor een juiste uitlegging van artikel 50, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 is vereist dat enkel waren die aan de omschrijving van de in de inschrijvingsaanvraag verstrekte kenmerken beantwoorden, in aanmerking worden genomen. Volgens haar had het Gerecht het arrest van het Hof van 19 juni 2012, Chartered Institute of Patent Attorneys (C-307/10, EU:C:2012:361) moeten toepassen.
   Rekwirante stelt dan ook dat het bestreden arrest moet worden vernietigd en dat het beroep tot vernietiging van de litigieuze beslissing van de kamer van beroep moet worden afgewezen.
   Met haar tweede middel betoogt rekwirante voorts dat zelfs indien wordt aangenomen dat het BHIM de waren van klasse 12 waarvoor een normaal gebruik van het merk werd ingeroepen, in aanmerking had moet nemen, het Gerecht een procedurefout heeft gemaakt door de litigieuze beslissing volledig te vernietigen. Gelet op de — door het Gerecht in het bestreden arrest verrichte — vaststelling dat de houdster van het merk LAMBRETTA niet het bewijs had geleverd dat normaal gebruik van het merk was gemaakt voor de waren waarvoor dit merk was ingeschreven (maar door het BHIM te verplichten om niettemin rekening te houden met het gebruik van het merk voor andere waren van dezelfde klasse), had het Gerecht de litigieuze beslissing moeten bevestigen voor zover de kamer van beroep geen enkel normaal gebruik had vastgesteld met betrekking tot de waren waarvoor het merk is ingeschreven.

      (1)  PB L 78, blz. 1.