title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 maart 1999 in zaak C-87/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien om een prejudiciële beslissing): Consorzio per la tutela del formaggio Gorgonzola tegen Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, Eduard Bracharz GmbH (Artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag - Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen)

text:
1.5.1999                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 121/7
                    ARREST VAN HET HOF                                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Vierde kamer)
                         van 4 maart 1999
                                                                                van 11 februari 1999
in zaak C-87/97 (verzoek van het Handelsgericht Wien
om een prejudiciële beslissing): Consorzio per la tutela
del formaggio Gorgonzola tegen Käserei Champignon
 Hofmeister GmbH & Co. KG, Eduard Bracharz GmbH (1)                        in zaak C-75/98 P: M. Costacurta tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
(Artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag — Verordening
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de
bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongs-                   (Ambtenaren — Besluit houdende nieuwe tewerkstelling —
   benamingen van landbouwproducten en levensmiddelen)                     Artikel 7 van het Statuut — Bijlage X bij Statuut — Hogere
                                                                           voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk en ongegrond is)
                          (1999/C 121/12)
                                                                                (1999/C 121/13)
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (Procestaal: Frans)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-87/97, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Handelsgericht                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen                                             dentie van het Hof)
Consorzio per la tutela del formaggio Gorgonzola en Käserei
Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG, Eduard Bracharz
GmbH, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg-              In zaak C-75/98 P, M. Costacurta, ambtenaar van het Bureau
ging van de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag, heeft het               voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen, wo-
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet               nende te Luxemburg, vertegenwoordigd door A. Rodesch,
(rapporteur), kamerpresident, P. Jann, C. Gulmann, D.A.O.                  advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te
Edward en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs;             Luxemburg te diens kantore, route d’Esch 7-11, betreffende
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 4 maart 1999 een arrest           hogere voorziening tegen het op 22 januari 1998 door het
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                           (Derde kamer) in zaak T-98/96 (tussen hem en Commissie
Bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht belet het beginsel          gewezen arrest (JurAmbt. blz. II-49), strekkende tot vernie-
van het vrije verkeer van goederen een lidstaat niet om de vereiste        tiging van dat arrest (andere partij bij de procedure: Commissie
maatregelen te nemen om de bescherming te verzekeren van oor-              van de Europese Gemeenschappen — gemachtigde: G. Val-
sprongsbenamingen die zijn geregistreerd krachtens Verordening             sesia, bijgestaan door D. Waelbroeck en O. Speltdoorn,
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de                   advocaten), heeft het Hof (Vierde kamer) samengesteld als
bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamin-            volgt: P.J.G. Kapteyn, kamerpresident, H. Ragnemalm (rappor-
gen van landbouwproducten en levensmiddelen. Mitsdien kan het              teur) en K.M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
gebruik van een benaming als „Cambozola” als een voorstelling, in          griffier: R. Grass, op 11 februari 1999 een beschikking gegeven
de zin van artikel 13, lid 1, onder b),van deze verordening, van de        waarvan het dictum luidt als volgt;
beschermde oorsprongsbenaming „Gorgonzola” worden aangemerkt;
de vermelding van de werkelijke oorsprong van het product op de
verpakking kan aan deze kwalificatie niet afdoen. De nationale
rechter dient te bepalen, of op grond van de in artikel 14, lid 2, van
Verordening (EEG) nr. 2081/92 gestelde voorwaarden in casu het             1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
voordien geregistreerde merk verder kan worden gebruikt niettegen-
staande de registratie van de beschermde oorsprongsbenaming „Gor-
gonzola”; daarbij dient hij, in het bijzonder uitgaande van de stand       2. Rekwirant wordt in de kosten van deze instantie verwezen.
van het geldende recht op het tijdstip van de registratie van het merk,
te beoordelen of dit merk te goeder trouw kan zijn geregistreerd, en
mag hij niet tot de conclusie komen dat een benaming als
„Cambozola” als zodanig de consument misleidt.                             (1) PB C 166 van 30.5.1998.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.


title: Zaak F-109/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 december 2012 — Lebedef/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsjaar 2009 — Halftijdse vrijstelling voor vakbondsvertegenwoordiging — Beoordelingsrapport dat in dienst van tewerkstelling verrichte werkzaamheden dekt — Aanwijzing bij Statuut — Aanwijzing door vakbond — Beroep kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/32

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 december 2012 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-109/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsjaar 2009 - Halftijdse vrijstelling voor vakbondsvertegenwoordiging - Beoordelingsrapport dat in dienst van tewerkstelling verrichte werkzaamheden dekt - Aanwijzing bij Statuut - Aanwijzing door vakbond - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 38/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van een gedeelte van het beoordelingsrapport van de verzoekende partij over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2009

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Lebedef draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012, blz. 26.


title: Zaak T-625/16: Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/51

         Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA
   (Zaak T-625/16)
   (2016/C 402/61)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o. (Grajewo, Polen) (vertegenwoordiger: T. Dobrzyński, radca prawny)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit nr. SME (2016) 2851 van het ECHA van 23 juni 2016 waarbij is vastgesteld dat de verzoekende partij niet voldoet aan de voorwaarden om gebruik te maken van het verlaagde tarief voor het middenbedrijf en een vergoeding voor administratieve kosten is opgelegd;

               —

               nietigverklaring van factuur nr. 10058238 van het ECHA van 23 juni 2016 ten belope van het verschil tussen de vergoeding die de verzoekende partij heeft voldaan en de verschuldigde vergoeding voor grote ondernemingen die is opgelegd op basis van besluit nr. SME (2016) 2851 van het ECHA;

               —

               nietigverklaring van factuur nr. 10058239 van het ECHA van 23 juni 2016 ten belope van het bedrag van de vergoeding voor administratieve kosten die is opgelegd op basis van besluit nr. SME (2016) 2851 van het ECHA;

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 14/2015 van het bestuur van het ECHA van 4 juni 2015 (MB/43/2014) ME (2016) 2851;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het toedelingsbeginsel

                           —

                           De vergoeding voor administratieve kosten die in besluit MB/43/2014 van het bestuur van het ECHA is neergelegd en de grondslag vormt voor de vaststelling van het betwiste besluit en de facturen is onevenredig hoog ten opzichte van de functie die de vergoeding voor administratieve kosten moet vervullen, zodat zij eerder een straf lijkt. Een en ander vormt een schending van het toedelingsbeginsel in artikel 5 VEU in samenhang met overweging 11 van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie.

               2.

               Tweede middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het recht op behoorlijk bestuur

                           —

                           De verzoekende partij heeft haar verklaring van de omvang van haar onderneming onderbouwd met gegevens die afkomstig zijn van onder meer het ECHA en nationale gegevens. De omvang van de onderneming had in overeenstemming met de wet van 2 juli 2004 inzake de vrijheid van onderneming vastgesteld moeten worden. Deze wet definieert ondernemingen niet aan de hand van de aandeelhoudersstructuur. Het ECHA heeft ontoereikende informatie verstrekt over de regels voor de registratie en vervolgens vergoedingen opgelegd zonder de mogelijkheid te bieden de vergissing te herstellen.

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           Overeenkomstig de bepalingen van verordening (EG) nr. 1907/2006 en verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie moeten vergoedingen voor administratieve kosten worden aangepast bij de daadwerkelijke kosten van de controle door de ECHA. De praktijk van het ECHA om ondernemingen die onregelmatige verklaringen over hun omvang hebben afgelegd, te belasten met de kosten van de controles bij alle ondernemingen, moet als ontoelaatbaar worden beschouwd.

               4.

               Vierde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel

                           —

                           Door vergoedingen voor administratieve kosten op te leggen en de hoogte ervan afhankelijk te stellen van de omvang van een onderneming heeft het ECHA het gelijkheidsbeginsel geschonden. Een onderneming die uitsluitend vanwege de door een overheidsinstelling daarin aangehouden aandelen als groot is gekwalificeerd, dezelfde vergoeding voor administratieve kosten opleggen als een onderneming die als groot gekwalificeerd zou moeten worden vanwege haar jaaromzet en personeelsbestand is een schending van het gelijkheidsbeginsel.

               5.

               Vijfde middel: ongeldigheid van de facturen uitgereikt op basis van het bestreden besluit

                           —

                           Ten gevolge van de nietigverklaring van besluit nr. SME (2016) 2851 van het ECHA moeten de facturen die de grondslag vormen voor de vordering van het ECHA nietig worden verklaard. De opgelegde vergoedingen zijn tevens niet verschuldigd omdat de verzoekende partij ten tijde van de vaststelling van besluit nr. SME (2016) 2851 van het ECHA en de uitreiking van de facturen niet gehouden was zich in het REACH-systeem te registreren.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 6 maart 1997 in zaak C-150/96 P: R. Galtieri tegen Europees Parlement (Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
10 . 5 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 142/7
Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen Bic                volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident ( rappor
Benelux NV en Belgische staat, betreffende een prejudiciële              teur ), L. Sevón, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en P.
beslissing over de uitlegging van artikel 1 , punten 1 en 5 ,            Jann, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R.
van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart                        Grass, op 29 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het
1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied                   dictum luidt als volgt:
van normen en technische voorschriften ( PB nr. L 109 van
26 . 4 . 1983 , blz . 8 ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/         1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
EEG van de Raad van 22 maart 1988 ( PB nr. L 81 van
                                                                               bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
26 . 3 . 1988 , blz . 75 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer ), sa                 zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/42/EEG van de
mengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamer                        Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmid
president, L. Sevón, C. Gulmann ( rapporteur), D. A. O.                        delen, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 22
Edward en P. Jann, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz                      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
Jarabo Colomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad                        nagekomen.
ministrateur, op 20 maart 1997 een arrest gewezen waar
van het dictum luidt als volgt:
                                                                         2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
Een verplichting als die van de artikelen 11 en 18 van het
ministerieel besluit van 24 december 1993 betreffende de                 O PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .
regeling van producten onderworpen aan milieutaks, om
bepaalde tekens aan te brengen op producten waarover
een belasting verschuldigd is op grond dat zij als schadelijk
voor het milieu worden beschouwd, is een technische spe
cificatie in de zin van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad
van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
op het gebied van normen en technische voorschriften,                                               ( Eerste Kamer )
zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG van de Raad van
22 maart 1988, en de nationale bepaling die deze verplich                                        van 6 maart 1997
ting oplegt, is een technisch voorschrift in de zin van die
richtlijn.
                                                                         in zaak C-150/96 P: R. Galtieri tegen Europees Parle
                                                                                ment (')
(') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .                                                   (Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
                                                                                97/C 142/ 15 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                   ARREST VAN HET HOF                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                            (Vijfde Kamer)                                                 de Jurisprudentie van het Hof)
                         van 20 maart 1997
                                                                          In zaak C-150/96 P, R. Galtieri, tijdelijk functionaris van
in zaak C-294/96: Commissie van de Europese Gemeen                       het Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegen
             schappen tegen Koninkrijk België (')                         woordigd door P. Cuomo, advocaat te Napels, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van S. Oost
 (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijn 93/42/
                                                                          vogels, advocaat aldaar, rue Aldringen 13 , betreffende ho
                EEG — Medische hulpmiddelen)
                                                                          gere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eer
                             ( 97IC 142/ 14 )                             ste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
                                                                          Kamer ) van 27 februari 1996 , Galtieri/Parlement (T-235/
                          (Procestaai: Frans)                             94, JurAmbt. blz . 11-129 ), en strekkende tot vernietiging
                                                                          van dat arrest, andere partij bij de procedure : Europees
                                                                          Parlement ( gemachtigde: M. Peter ), heeft het Hof ( Eerste
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident
                 de Jurisprudentie van het Hof)                           ( rapporteur ), D. A. O. Edward en P. Jann, rechters; advo
                                                                          caat-generaal : G. Cosmas; griffier : R. Grass, op 6 maart
 In zaak C-294/96, Commissie van de Europese Gemeen                      1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
 schappen ( gemachtigden : H. van Lier en J.-F. Pasquier ) te            als volgt:
 gen Koninkrijk België ( gemachtigde : J. Devadder), betref
 fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het                  1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde termijn de
 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                          2 . Requirant wordt in de kosten verwezen.
 die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/42/EEG van
 de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmid
 delen ( PB nr. L 169 van 12 . 7. 1993 , blz . 1 ), de krachtens            ') PB nr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
 het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is na
 gekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als


title: Zaak T-30/13: Beschikking van het Gerecht van 18 mei 2015 — GRE/BHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/25

         Beschikking van het Gerecht van 18 mei 2015 — GRE/BHIM — Villiger Söhne (LIBERTE american blend)
   (Zaak T-30/13) (1)

   (2015/C 228/33)
   Procestaal: Duits
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 5 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de Angestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkasse en de Wiener Gebietskrankenkasse (Zaak C-309/97)

text:
C 331 / 10              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  1 . 11 . 97
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Har                  3 . Wanneer in een CAO die een uitputtende regeling
les, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, en Franse                    betreffende de beloning bevat, de beloning voor een
Republiek (gemachtigden: C. de Salins en P. Martinet),                     gelijke of gelijkwaardige werkzaamheid wordt gediffe
heeft het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: L.                   rentieerd naar gelang van de beroepskwalificatie, dient
Sevón, kamerpresident, D. A. O. Edward en M. Wathelet                      dan bij de samenstelling van referentiegroepen ter
( rapporteur), rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; grif             beoordeling van de eventuele discriminerende werking
fier: R. Grass, op 16 september 1997 een beschikking                       van een maatregel te worden uitgegaan van
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           a ) de concreet in de onderneming van de werkgever
1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                                      werkzame werknemers,
                                                                           b ) de in het toepassingsgebied van de CAO werkzame
2 . Rekwirant wordt verwezen in de kosten.                                      werknemers,
(') PB C 133 van 4 . 5 . 1996 .
                                                                           c ) alle personen die de betrokken beroepskwalificatie
                                                                                bezitten ?
                                                                       4 . Moet in een dergelijk geval (vragen 2 en 3 ) de verhou
                                                                           ding tussen het aantal mannen en vrouwen in de bena
                                                                           deelde groep of in beide groepen in aanmerking wor
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 5 mei 1997                      den genomen ?
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
Angestelltenbetriebsrat der Wiener Gebietskrankenkasse en
                de Wiener Gebietskrankenkasse                          5 . Wanneer de concreet beschouwde identieke werkzaam
                         ( Zaak C-309/97)                                  heid van beide beroepsgroepen enkel een onderdeel
                                                                           vormt van de onder de beroepskwalificatie vallende
                            ( 97/C 331/17 )                                werkzaamheden, dient dan rekening te worden gehou
                                                                           den met
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van                       a ) alle, met dit type beroepskwalficiatie in het betrok
5 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                      ken referentiekader ( onderneming, CAO — zie
op 4 september 1997, in het geding tussen de Angestellten                      vraag 3 ) werkzame personen ( alle medische specia
betriebsrat der Wiener Gebietskrankenkasse en de Wiener
                                                                                listen en psychologen ),
Gebietskrankenkasse, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vragen:                                                 b ) al degenen die concreet voor deze werkzaamheid
                                                                                geschikt zijn ( medische specialisten in psychiatrie
                                                                                . . .), of
1 . Is er sprake van „ gelijke arbeid " of van een „ zelfde
     functie " in de zin van artikel 119 van het EG-Verdrag
     of Richtlijn 75/117/EEG ('), ook indien dezelfde werk                c) enkel degenen die deze concreet overeenkomende
                                                                                werkzaamheid verrichten ?
     zaamheid gedurende langere tijd (verschillende salaris
     periodes ) door werknemers met een uiteenlopende
     beroepskwalificatie wordt verricht ?                              6 . Kan in geval van gelijke tewerkstelling in de onderne
                                                                           ming een verschillende opleiding een rechtsvaardigings
2 . Is het voor de beoordeling van het bestaan van een dis                grond zijn voor een ongunstigere beloning. Is een
     criminatie in de zin van artikel 119 van het EG-Ver                  omvangrijkere beroepskwalificatie, los van de concrete
     drag respectievelijk Richtlijn 75/117/EEG eveneens van                tewerkstelling in de onderneming, een objectief crite
     belang, of                                                            rium voor een verschillende beloning ?
     a ) de beloning enkel wordt bepaald door de partijen                  Is dus beslissend, of
         bij de arbeidsovereenkomst, respectievelijk het hen
         vrijstaat, of zij collectieve regelingen daarin over
                                                                           a ) de beter gesalarieerde groep werknemers in de
         nemen ,
                                                                                onderneming ook voor andere werkzaamheden
                                                                                kan worden ingezet, of
     b) algemene regelingen (collectieve arbeidsovereen
         komsten; hierna : „ CAO ") minimumbeloning voor
                                                                           b ) is daarvoor het concrete bewijs van het verrichten
         alle werknemers van een sector bindend voorschrij                     van die andere werkzaamheden vereist ?
         ven, dan wel
     c ) de beloningen bindend en uitputtend door CAO 's                   Is het van belang, dat de toepasselijke CAO mede in
         worden geregeld ?                                                 ontslagbescherming voorziet ?
 ---pagebreak---  1 . 11 . 97          r NL 1                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 331 /11
 7. Vloeit uit artikel 222 van het EG-Verdrag of uit over               A. Fichtner, vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat
      eenkomstige toepassing van artikel 174 van het EG                 te Pavia (Italië), tegen de beschikking, op 9 juli 1997 in
      Verdrag voort, dat een eventueel in casu uit artikel 119           zaak T-63/96 (') tussen hemzelf en de Commissie van de
      van het EG-Verdrag of Richtlijn 75/117/EEG af te lei              Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
      den aanspraak op salariëring volgens een andere CAO                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.
      (tussen dezelfde CAO-partijen) eerst bestaat vanaf de
      datum van de beslissing van het Hof van Justitie.
                                                                         Rekwirant concludeert dat het den Hove behage te vernie
                                                                         tigen de hem op 11 juli 1997 officieel ter kennis gebrachte
 (') PB L 45 van 19 . 2 . 1975 .                                         beschikking van het Gericht van eerste aanleg (Vierde
                                                                         Kamer) van 9 juli 1997 in zaak T-63/96 waarbij zijn
                                                                         beroep is verworpen, en tegelijkertijd de zaak voor behan
                                                                         deling terug naar het Gerecht te verwijzen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van 30 juni 1997 van het Protodikio van Piraeus
 (Rechtbank van eerste aanleg) achtste meervoudige kamer                 Het beroep in eerste aanleg was tijdig en volgens de regels
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Royal                ingesteld daar verzoeker op 10 mei 1996 een beroepschrift
             Bank of Scotland PLC en Griekse staat
                                                                         had neergelegd dat was gericht tegen het besluit van
                           ( Zaak C-3 11/97)                             5 februari 1996 dat hem langs de hiërarchische weg offici
                                                                         eel ter kennis was gebracht op 20 februari 1996 .
                              ( 97/C 331/18 )
                                                                         Dat besluit is ontegenzeggelijk de handeling die moet wor
Het Protodikio van Piraeus ( Rechtbank van eerste aanleg)                den geacht de klachtprocedure te hebben afgesloten. De
achtste meervoudige kamer heeft bij beschikking van                      inhoud van de mededeling van de directeur van het direc
30 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi               toraat „ Rechten en verplichtingen" van DG IX laat daar
tie op 8 september 1997, in het geding tussen Royal Bank                 voor geen twijfel bestaan en, anders dan de Commissie
of Scotland PLC en Griekse staat, het Hof van Justitie van               heeft gesteld, gaat het hier niet enkel om een uitdrukkelijk
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi                      antwoord en evenmin om een bevestigende handeling.
ciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Subsidiair, voor het geval het Hof tegen de verwachtingen
                                                                         in de middelen in rechte niet zou aanvaarden, wordt het
Verdraagt het hierboven genoemde artikel 109 , lid 1 ,                   Hof verzocht, verzoekers fout als verschoonbaar te
onder a ), van de Wet op de inkomstenbelasting (wet                      beschouwen . Zoals in de rechtsoverwegingen van de
nr. 2238/1994 ( FEK 151 I )), dat met een tarief van 40%
                                                                         bestreden beschikking terecht is opgemerkt, dient immers
over het belastbare inkomen, voor buitenlandse vennoot
                                                                         voor ogen te worden gehouden en te worden beklem
schappen een andere fiscale behandeling voorschrijft dan                 toond, dat volgens vaste rechtspraak van het Gerecht, de
voor binnenlandse vennootschappen, die aan een tarief                    niet-inachtneming van de in artikel 91 , lid 3, van het Sta
van 35% zijn onderworpen, zich met het Gemeenschaps                     tuut gestelde termijnen, de ontvankelijkheid van een
recht en in het bijzonder met het bepaalde in de artikelen 7             beroep niet in de weg staat wanneer de verzoeker een te
en 52 van het EG-Verdrag, met andere woorden, heeft de                   rechtvaardigen fout heeft gemaakt.
Griekse staat het recht om deze verschillende fiscale
behandeling voor te schrijven ten nadele van buitenlandse
vennootschappen ?                                                        (') PB C 233 van 10. 8 . 1996, blz . 9 .
                                                                         Beroep, op 10 september 1997 ingesteld door Commissie
Hogere voorziening, op 8 september 1997 ingesteld door                   van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
A. Fichtner, ambtenaar van de Commissie van de Europese                                                 bliek (')
Gemeenschappen, wonende te Besozzo, Varese (Italië),
tegen de beschikking, op 9 juli 1997 in zaak T-63/96 tus                                        ( Zaak C-3 13/97)
sen hemzelf en de Commissie van de Europese Gemeen                                                 ( 97/C 331/20 )
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
                de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak C-3 12/97 P)                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 10 september 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                             ( 97/C 331 /19 )                            Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen, vertegenwoordigd door L. Pignataro, lid van
                                                                         haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
is op 8 september 1997 hogere voorziening ingesteld door                 Wagner, Kirchberg.


title: Doorhaling van zaak C-159/95

text:
Nr . C 158/ 12        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1 . 6 . 96
               Doorhaling van zaak C-83/95 ( )                                       Doorhaling van zaak C-159/95 ( )
                          ( 96/C 158/28                                                        ( 96/C 158/29 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 februari                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1996 de doorhaling in het register gelast van zaak C-83/95 :         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 februari 1996
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-159/95 :
leense Republiek .                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                     leense Republiek .
0 ) PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
                                                                     (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
                                                  GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            2 . Verwijst het Economisch en Sociaal Comité in alle
                                                                           kosten .
                      van 18 april 1996
in zaak T-13/95 : N. Kyrpitsis tegen Economisch en Sociaal
                                                                     C ) PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
        Comité van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
(Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Overplaat
sing — Dienstbelang — Afwijzing van sollicitatie —
                            Motivering)
                          ( 96/C 158/30 )
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 23 april 1996
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     in zaak T-l 13/95 : G. Mancini tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                          (Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Klachttermijn)
In zaak T-13/95 , N. Kyrpitsis, ambtenaar van het Econo
                                                                                ( 96/C 158/31 )
misch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Châtelineau ( België ), vertegenwoordigd door
J. -N. Louis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb                                  (Procestaai: Italiaans)
bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl , Rue
Glesener 1 , tegen Economisch en Sociaal Comité van de               In zaak T-l 13/95 , G. Mancini , ambtenaar van de Commis
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: M. Bermejo                   sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Varese
Garde en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot                 ( Italië ), vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij
nietigverklaring van de besluiten houdende afwijzing van             het Italiaanse Hof van Cassatie, domicilie gekozen hebbende
verzoekers sollicitatie naar de vacante ambten nrs . 2/94 ,          te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
3/94 en 4/94 van geschoold bediende ( bode ) van de rang             Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
D 3/D 2 bij het Directoraat Personeelszaken, administratie           Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia ), betreffende
en financiën van het Economisch en Sociaal comité, heeft het         een beroep tot nietigverklaring van het besluit waarbij
Gerecht ( Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint         verzoeker uit zijn functie is ontzet, heeft het Gerecht ( Derde
gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi, rechters;          kamer ), samengesteld als volgt: C. P. Briët, president,
griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 18 april          B. Vesterdorf en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor,
 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                hoofdadministrateur, op 23 april 1996 een arrest gewezen
volgt:                                                               waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
 1 . Verklaart nietig de besluiten van de secretaris-generaal
     van het Economisch en Sociaal Comité van 30 maart
                                                                     2 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en twee
     1 994 en 25 oktober 1 994 houdende afwijzing van                      derde van de kosten van verzoeker zal dragen.
     verzoekers sollicitatie naar de vacante ambten nrs. 2/94,
     3/94 en 4/94 van geschoold bediende (bode) van de rang
     D 3/D 2 bij het Directoraat Personeelszaken, admini            (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
     stratie en financiën van het Economisch en Sociaal
     comité.


title: Zaak T-712/16: Beroep ingesteld op 5 oktober 2016 — Deutsche Lufthansa/Commissie

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/28

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2016 — Deutsche Lufthansa/Commissie
   (Zaak T-712/16)
   (2016/C 462/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Völcker, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Gehele of gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2016) 4964 final van de Commissie van 25 juli 2016 in zaak nr. M.3770 — Lufthansa/Swiss — besluit van de Commissie over het verzoek van Lufthansa tot een gedeeltelijke opheffing van de verbintenissen betreffende de routes Zurich-Stockholm en Zurich-Warsaw;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het besluit dient nietig te worden verklaard, omdat daarin, door de weigering om bepaalde verbintenissen te herzien en/of op te heffen die door het besluit van de Commissie van 4 juli 2005 in zaak nr. COMP/M.3770 — Lufthansa/Swiss zijn opgelegd, een kennelijke beoordelingsfout is gemaakt, waardoor het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van de bescherming van het gewettigd vertrouwen zijn geschonden.

               2.

               Tweede middel: het besluit dient nietig te worden verklaard omdat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door niet alle elementen van de zaak zorgvuldig en onpartijdig te beoordelen.

               3.

               Derde middel: het besluit dient nietig te worden verklaard omdat de Commissie misbruik van haar bevoegdheden heeft gemaakt door de administratieve procedure van verordening nr. 1/2003 te omzeilen.


title: Zaak C-571/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessisch Finanzgericht (Duitsland) op 6 november 2015 — Wallenborn Transports SA/Hauptzollamt Gießen

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessisch Finanzgericht (Duitsland) op 6 november 2015 — Wallenborn Transports SA/Hauptzollamt Gießen
   (Zaak C-571/15)
   (2016/C 090/05)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hessisches Finanzgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wallenborn Transports SA

      Verwerende partij: Hauptzollamt Gießen

      Prejudiciële vragen

   Vraag 1:
   Is de btw-regeling van een lidstaat, op basis waarvan vrije zones van het controletype I (vrijhavens) niet tot het binnenland behoren, een situatie in de zin van artikel 156, zoals genoemd in artikel 61, eerste alinea, en in artikel 71, lid 1, eerste alinea, van de btw-richtlijn (1)?
   Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord:
   Vraag 2:
   Vinden voor goederen die aan invoerrechten zijn onderworpen, overeenkomstig artikel 71, lid 1, tweede alinea, van de btw-richtlijn, het belastbare feit en het verschuldigd worden van de belasting plaats op hetzelfde tijdstip als dat waarop het belastbare feit en het verschuldigd worden ter zake van de invoerrechten zich voordoen, wanneer het belastbare feit en het verschuldigd worden ter zake van de invoerrechten zich voordoen in een vrije zone van het controletype I, en de wettelijke btw-regeling van de lidstaat tot wiens grondgebied de vrije zone behoort, bepaalt dat vrije zones van het controletype I (vrijhavens) niet tot het binnenland behoren?
   Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
   Vraag 3:
   Vinden voor een goed dat onder een regeling extern douanevervoer, zonder beëindiging van deze regeling, is binnengebracht in een vrije zone van het controletype I en in de vrije zone aan het douanetoezicht is onttrokken, zodat daarvoor krachtens artikel 203, lid 1 van het communautair douanewetboek (2) een douaneschuld ontstaat, op hetzelfde tijdstip het belastbare feit en het verschuldigd worden van de belasting plaats op een andere grond, namelijk artikel 204, lid 1, onder a), van het communautair douanewetboek, omdat voorafgaand aan de handeling waardoor het goed aan het douanetoezicht is onttrokken, is nagelaten het goed aan te brengen bij een in het binnenland gelegen, voor een voor de vrije zone bevoegd douanekantoor en de regeling douanevervoer aldaar te beëindigen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-417/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — ÖBB Personenverkehr AG/Gotthard Starjakob [Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikel 2, leden 1 en 2, onder a) — Artikel 6, lid 1 — Discriminatie op grond van leeftijd — Nationale regeling op grond waarvan voor de bepaling van de bezoldiging tijdvakken van opleiding en van dienst die zijn vervuld vóór de leeftijd van 18 jaar, kunnen worden meegeteld op voorwaarde dat de wachttijd voor salarisverhoging wordt verlengd — Rechtvaardiging — Geschiktheid om het nagestreefde doel te bereiken — Mogelijkheid tot betwisting van de verlenging van de wachttijd voor salarisverhoging]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/5

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — ÖBB Personenverkehr AG/Gotthard Starjakob
      (Zaak C-417/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikel 2, leden 1 en 2, onder a) - Artikel 6, lid 1 - Discriminatie op grond van leeftijd - Nationale regeling op grond waarvan voor de bepaling van de bezoldiging tijdvakken van opleiding en van dienst die zijn vervuld vóór de leeftijd van 18 jaar, kunnen worden meegeteld op voorwaarde dat de wachttijd voor salarisverhoging wordt verlengd - Rechtvaardiging - Geschiktheid om het nagestreefde doel te bereiken - Mogelijkheid tot betwisting van de verlenging van de wachttijd voor salarisverhoging])
      (2015/C 107/06)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberster Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: ÖBB Personenverkehr AG

         Verwerende partij: Gotthard Starjakob

         Dictum

                  1)

                  Het Unierecht, in het bijzonder de artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, die om een einde te maken aan discriminatie op grond van leeftijd, vóór de leeftijd van 18 jaar vervulde tijdvakken van arbeid meetelt, maar tegelijkertijd een regel bevat, die in werkelijkheid slechts op ambtenaren van toepassing is die het slachtoffer zijn van die discriminatie, volgens welke het voor bevordering vereiste tijdvak in elk van de eerste drie salaristrappen met één jaar wordt verlengd, waardoor een verschil in behandeling op grond van leeftijd definitief wordt gehandhaafd.

                  2)

                  Het Unierecht, in het bijzonder artikel 16 van richtlijn 2000/78, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling waarmee wordt beoogd een einde te maken aan discriminatie op grond van leeftijd, een ambtenaar wiens vóór de leeftijd van 18 jaar vervulde diensttijd niet is meegeteld bij de berekening van zijn bevordering, niet noodzakelijkerwijs de mogelijkheid moet bieden een financiële compensatie te ontvangen ten belope van het verschil tussen het salaris dat hij zonder een dergelijke discriminatie zou hebben ontvangen en het salaris dat hij daadwerkelijk heeft ontvangen. In een geval als in het hoofdgeding kan, zolang er geen stelsel is ingevoerd dat de leeftijdsdiscriminatie opheft in overeenstemming met richtlijn 2000/78, de gelijke behandeling evenwel alleen worden hersteld door de ambtenaren die hun beroepservaring — al is het maar voor een deel — vóór de leeftijd van 18 jaar hebben verworven, de voordelen toe te kennen die de ambtenaren die na het bereiken van die leeftijd gelijkaardige beroepservaring van vergelijkbare duur hebben verworven, konden genieten met betrekking tot de meetelling van vóór de leeftijd van 18 jaar vervulde opleidings- en diensttijdvakken, maar ook met betrekking tot het stijgen in salaristrappen.

                  3)

                  Het Unierecht, in het bijzonder artikel 16 van richtlijn 2000/78, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet ertegen verzet dat de nationale wetgever, met het oog op de meetelling van vóór de leeftijd van 18 jaar vervulde opleidings- en diensttijdvakken, voorziet in een verplichting tot medewerking volgens welke de ambtenaar zijn werkgever het bewijs van die tijdvakken moet leveren. De weigering van een ambtenaar om zijn medewerking te verlenen voor de toepassing van een nationale regeling als in het hoofdgeding, die een met richtlijn 2000/78 strijdige discriminatie op grond van leeftijd inhoudt, en zijn vordering tot betaling om de gelijke behandeling met de ambtenaren die na het bereiken van die leeftijd gelijkaardige beroepservaring van vergelijkbare duur hebben verworven te herstellen, vormen evenwel geen rechtsmisbruik.

                  4)

                  Het doeltreffendheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het zich in een geval als in het hoofdgeding niet ertegen verzet dat een nationale verjaringstermijn voor aan het Unierecht ontleende rechten ingaat vóór de uitspraak van een arrest van het Hof waarbij de rechtssituatie op dit gebied wordt opgehelderd.

         (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


               28.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 163/12

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 14 januari 2014
   (Zaak E-7/14)
   (2014/C 163/11)
   Op 14 januari 2011 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Gjermund Mathisen, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat Noorwegen, door nationale bepalingen te handhaven die bepalen dat voor in het buitenland ingeschreven geleasede motorvoertuigen die door inwoners van Noorwegen tijdelijk in Noorwegen worden ingevoerd, volledige registratierechten verschuldigd zijn, zonder dat de betrokkene enig recht op ontheffing of terugbetaling heeft wanneer het voertuig niet in feite hoofdzakelijk permanent in Noorwegen wordt gebruikt of voor een dergelijk gebruik is bestemd, de krachtens artikel 36 van de EER-overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, en

               2.

               Noorwegen te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               De Noorse wetgeving bepaalt dat voor in het buitenland geregistreerde leaseauto’s die tijdelijk door inwoners van Noorwegen worden ingevoerd, in principe vanaf het moment dat zij in Noorwegen worden gebruikt de volledige registratierechten verschuldigd zijn. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is van mening dat dit in strijd is met het beginsel van het vrije verkeer van diensten. Zij voert aan dat Noorwegen tot nog toe heeft nagelaten de wetgevingsmaatregelen te nemen die nodig zijn om aan artikel 36 EER te voldoen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert onder meer aan dat artikel 36 EER in de weg staat aan de toepassing van nationale wetgeving die zonder objectieve rechtvaardiging een dienstverlener belet die vrijheid uit te oefenen.


title: Zaak F-109/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2012 — AU/Europese Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Pensioenen — Vertrekpremie)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 22 mei 2012 — AU/Europese Commissie
   (Zaak F-109/10) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Pensioenen - Vertrekpremie)
   2012/C 194/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: AU (vertegenwoordiger: R. Oehmen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker een vertrekpremie te betalen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AU draagt zijn eigen kosten en de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 13 van 15/01/2011, blz. 43.


title: Zaak C-268/00: Beroep, op 3 juli 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk der Nederlanden

text:
9.9.2000                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/7
„Hoe moet de zinsnede ‘beheer en bestuur (…) [geschieden] in            Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-
hoofdzaak op vrijwillige basis en zonder vergoeding door                pen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en Chr. Van
personen die noch zelf, noch via tussenpersonen, enig recht-            Der Hauwaert, leden van haar Juridische Dienst, als gemachtig-
streeks of zijdelings belang hebben bij de resultaten van de            den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
werkzaamheden van de instellingen‘ in artikel 13 A, lid 2,              de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
sub a, tweede gedachtestreepje, van richtlijn 77/388/EEG van            Kirchberg.
de Raad (1) van 17 mei 1977, gelet op de feiten van het
onderhavige geding, worden uitgelegd? In het bijzonder:
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(a)   op basis van welke criteria wordt bepaald door wie een
      instelling wordt beheerd en bestuurd in de zin van deze           1.    Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden niet
      bepaling? Doelen deze woorden                                           binnen de termijnen, voorzien in Richtlijn 76/160/EEG (1)
                                                                              van de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwali-
      (i)   enkel op de leden van de klassieke zeggenschapsor-                teit van het zwemwater, de door artikel 4, lid 1, en artikel
            ganen van de instelling, of                                       6, lid 1, van de richtlijn opgelegde verplichtingen is
                                                                              nagekomen, het Koninkrijk der Nederlanden de op hem
      (ii) naar alle personen die een bestuurs- of beheersfunc-               uit hoofde van het gemeenschapsrecht rustende verplich-
            tie vervullen? Indien dit laatste het geval is, op basis          tingen niet is nagekomen.
            van welke criteria wordt bepaald of iemand een
            relevante bestuurs- of beheersfunctie vervult?              2.    Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
                                                                              kosten.
(b) op basis van welke criteria wordt vastgesteld, of het
      bestuur en het beheer van een instelling in hoofdzaak op
      vrijwillige basis geschieden? Doelen deze woorden
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      (i)   op de mate waarin de instelling wordt beheerd en
            bestuurd door bezoldigde, respectievelijk onbezol-
            digde personen, en zo ja, hoe moet dit criterium            Ruim 14 jaar na afloop vaneen termijn van 10 jaar nadat
            worden toegepast; of                                        van richtlijn 76/160/EEG kennis was gegeven, wordt in het
                                                                        Koninkrijk der Nederlanden de resultaatsverplichting inzake
                                                                        minimumkwaliteit van de zwemwateren nog steeds niet geres-
      (ii) op de individuele financiële grondslag op basis              pecteerd voor 8 % van de zoetwaterbadzones en voor 1,3 %
            waarvan ieder van de personen die zich met het              van de kustwateren (badseizoen 1999).
            bestuur en het beheer van de instelling bezighouden,
            hun taak vervullen (bijvoorbeeld, niemand van die
            personen mag meer dan een symbolische vergoeding            Gedurende hetzelfde seizoen blijven vier van de 528 zoet-
            ontvangen); of                                              waterbadzones (0,7 %) onvoldoende bemonsterd.
      (iii) op enig ander criterium, en zo ja, welk criterium?”
                                                                        (1) PB 1976, L 31, blz 1.
(1) Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
    13.6.1977, blz. 1).
                                                                        Verzoek van het Bundesfinanzhof van 25 mei 2000 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Seeling
                                                                                en Finanzamt Starnberg
Beroep, op 3 juli 2000 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-                                              (Zaak C-269/00)
                              landen
                                                                                (2000/C 259/12)
                         (Zaak C-268/00)
                                                                        Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 25 mei 2000,
                         (2000/C 259/11)
                                                                        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juli 2000,
                                                                        in het geding tussen W. Seeling en Finanzamt Starnberg, het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
is op 3 juli 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der                 om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak F-33/10: Beroep ingesteld op 19 mei 2010 — Lebedef/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/53

         Beroep ingesteld op 19 mei 2010 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-33/10)
   ()
   2010/C 209/83
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1.1.2005 tot en met 31.12.2005, zoals dit is opgesteld na de nietigverklaring ervan door het Gerecht voor ambtenarenzaken in zijn arrest in de zaak F-36/07

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport (REC/CDR) over de periode van 1.1.2005 tot en met 31.12.2005, zoals dit is opgesteld na de nietigverklaring ervan bij het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 mei 2008 in de zaak F-36/07, Lebedef/Commissie;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Gedeeltelĳke doorhaling van de gevoegde zaken T-306/01 en T-315/01

text:
7.2.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                     C 35/19
 Doorhaling van de gevoegde zaken T-7/95 en T-22/95 (1)                             Doorhaling van zaak T-349/02 (1)
                          (2004/C 35/31)                                                       (2004/C 35/34)
                         (Procestaal: Duits)                                                (Procestaal: Italiaans)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober 2003               De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
de doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken T-         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
7/95: Josef Lang tegen Raad van de Europese Gemeenschappen            van 10 november 2003 de doorhaling in het register gelast
en Commissie van de Europese Gemeenschappen en T-22/95:               van zaak T-349/02: vennootschap Sephora tegen Bureau voor
Therese Schweiger tegen Raad van de Europese Gemeenschap-             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
pen en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                      modellen) (BHIM) en Trend Investment srl.
(1) PB C 74 van 23.3.1995.                                            (1) PB C 19 van 25.1.2003.
Gedeeltelijke doorhaling van de gevoegde zaken T-306/
                                                                                Doorhaling van zaak T-65/03 (1)
                       01 en T-315/01 (1)
                          (2004/C 35/32)                                                       (2004/C 35/35)
                  (Procestaal: Zweeds en Engels)                                              (Procestaal: Frans)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 9 oktober 2003 de doorhaling van de verzoekers Abdirisak          van 11 november 2003 de doorhaling in het register gelast
Aden en Abdi Abdulaziz Ali in de lijst van namen van                  van zaak T-65/03: Fondation Alsace tegen Commissie van de
verzoekers in de gevoegde zaken T-306/01 en T-315/01:                 Europese Gemeenschappen.
Abdirisak Aden e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 101 van 26.4.2003.
(1) PB C 44 van 16.2.2002 en PB C 56 van 2.3.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak T-121/03 (1)
              Doorhaling van zaak T-141/02 (1)
                                                                                (2004/C 35/36)
                          (2004/C 35/33)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                        (Procestaal: Engels)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 20 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast              van 21 oktober 2003 de doorhaling in het register gelast van
van zaak T-141/02: Vetoquinol AG tegen het Bureau voor                zaak T-121/03: Greenpeace Limited en Nexgen Group Limited
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en           (met als handelsnaam ECOTRICITY) tegen Commissie van de
modellen) (BHIM).                                                     Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 169 van 13.7.2002.                                           (1) PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-50/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/24/EG — Farmaceutische specialiteiten — Traditionele kruidengeneesmiddelen — Communautair wetboek — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/10

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-50/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/24/EG - Farmaceutische specialiteiten - Traditionele kruidengeneesmiddelen - Communautair wetboek - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2007/C 211/18)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2004/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging, wat traditionele kruidengeneesmiddelen betreft, van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 85)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging, wat traditionele kruidengeneesmiddelen betreft, van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak C-233/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2011 door Siemens Transmission & Distribution SA en Nuova Magrini Galileo SpA tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07, Siemens AG Österreich e.a./Commissie

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/18

         Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2011 door Siemens Transmission & Distribution SA en Nuova Magrini Galileo SpA tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07, Siemens AG Österreich e.a./Commissie
   (Zaak C-233/11 P)
   2011/C 204/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Siemens Transmission & Distribution SA en Nuova Magrini Galileo SpA (vertegenwoordigers: H. Wollmann, F. Urlesberger, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken

               —

               punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 (gevoegde zaken T-122/07–T-124/07) te vernietigen, voor zover artikel 2, sub j en k, van beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal) hierbij nietig wordt verklaard;

               —

               punt 3, eerste streepje, van het dictum van het bestreden arrest te vernietigen en artikel 2, sub j en k, van beschikking C(2006) 6762 def. te bevestigen en met betrekking tot artikel 2, sub k, van deze beschikking vast te stellen dat elk van de hoofdelijke schuldenaars in de verhouding tot zijn hoofdelijke medeschuldenaars één derde van een bedrag van 4 500 000 EUR dient te dragen;

               —

               subsidiair, punt 3, eerste streepje, van het dictum van het bestreden arrest te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen;

               —

               hoe dan ook punt 7 van het dictum van het bestreden arrest te vernietigen en verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure in zaak T-124/07 alsook in die van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft — ultra petita — ook de geldboete die alleen aan Schneider Electric SA is opgelegd, nietig verklaard en dit bedrag op ontoelaatbare wijze bij de hoofdelijke schuld van rekwirantes gevoegd. Het bestreden arrest druist op dit vlak in tegen fundamentele beginselen. Het Gerecht heeft dan ook het verbod om ultra petita te beslissen geschonden, alsook het — impliciet in artikel 263 VWEU vervatte –beginsel dat niemand een vordering kan instellen voor rekening van iemand anders.
   Voorts heeft het Gerecht — ultra petita — afbreuk gedaan aan de rechtskracht van de beschikking van de Commissie ten opzichte van Schneider Electric SA, wat ontoelaatbaar is en indruist tegen het rechtszekerheidsbeginsel.
   Rekwirantes hebben geen standpunt kunnen innemen over essentiële vaststellingen van het Gerecht. Dit is een proceduregebrek, aangezien het recht van rekwirantes om te worden gehoord in de zin van artikel 6 EVRM hierdoor wordt geschonden.


title: Zaak T-102/08 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2009 — Sundholm/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingsrapport opgesteld ter uitvoering van een arrest van het Gerecht — Beoordelingsjaar 2001/2002 — Gerechtvaardigde afwezigheid — Motiveringsplicht )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/43

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2009 — Sundholm/Commissie
   (Zaak T-102/08 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingsrapport opgesteld ter uitvoering van een arrest van het Gerecht - Beoordelingsjaar 2001/2002 - Gerechtvaardigde afwezigheid - Motiveringsplicht”)
   2009/C 282/82
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Asa Sundholm (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 december 2007, Sundholm/Commissie (F-27/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 13 december 2007, Sundholm/Commissie (F-27/07, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

               2.

               Het besluit van 2 juni 2006 waarbij de beoordelaar in beroep Sundholms loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 heeft opgesteld, wordt nietig verklaard.

               3.

               Het beroep in eerste aanleg wordt voor het overige verworpen.

               4.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en in die van deze procedure.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak T-650/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Knus-Galán/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/64

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Knus-Galán/Parlement
   (Zaak T-650/15)
   (2016/C 048/72)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Minna Knus-Galán (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8551 C van het Europees Parlement van 14 september 2015 houdende afwijzing van verzoeksters confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die informatie bevatten over reiskosten, dagvergoedingen, vergoedingen voor algemene uitgaven en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van verzoekster en in die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet beschermd zijn op grond van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd, hoewel de voorwaarden voor openbaarmaking waren vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de in de artikelen 2 en 4, juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde algemene verplichting om ieder document afzonderlijk te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, niet gerechtvaardigd was.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoekster heeft geantwoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Zaak T-319/06: Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Moreira da Fonseca/BHIM — General Óptica (GENERAL OPTICA)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/70

         Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Moreira da Fonseca/BHIM — General Óptica (GENERAL OPTICA)
   (Zaak T-319/06)
   (2006/C 326/146)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Alberto Jorge Moreira da Fonseca Lda (Santo Tirso, Portugal) (vertegenwoordiger: M. Oehen Mendes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: General Óptica SA (Barcelona, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 augustus 2006 in nietigverklaringsprocedure nr. 828C (zaak R 944/2005-1), waarvan op 27 september 2006 aan verzoekster kennis is gegeven, te vernietigen en bijgevolg gemeenschapsmerk „GENERAL OPTICA” (nr. 2 436 798), waarvan de inschrijving op 5 november 2001 werd gevraagd en dat op 20 november 2002 werd ingeschreven, nietig te verklaren of, subsidiair, vervallen te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „GENERAL OPTICA” voor diensten van klasse 42 (Diensten van opticiens) — gemeenschapsmerk nr. 2 436 798

      Houder van het gemeenschapsmerk: General Óptica SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: oudere nationale handelsnaam „Generalóptica” voor invoer en detailverkoop van optische en fotografische apparaten en van precisieapparatuur

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van onder meer artikel 8, leden 1 en 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat er gevaar voor verwarring van de twee tekens bestaat en verzoeksters teken nationale bescherming geniet.
   Schending van regel 22 van verordening nr. 2868/95 van de Commissie doordat het BHIM zijn verplichting om verzoekster te vragen het bewijs van het aangevoerde eerdere gebruik te leveren, niet is nagekomen.


title: Zaak C-134/02: Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam van 2 april 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hoogenboom Production Ltd. en de Inspecteur Belastingdienst/Douanedistrict Rotterdam

text:
C 144/22                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.6.2002
Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amster-                      aanzien van gemeenschapsmerkaanvragen nrs. 139.527,
dam van 2 april 2002 om een prejudiciële beslissing in                    119.552, 206.789, 206.698, 206.870;
het geding tussen Hoogenboom Production Ltd. en de
   Inspecteur Belastingdienst/Douanedistrict Rotterdam
                                                                     —    de beslissing van de tweede kamer van beroep van
                                                                          14 februari 2000 in de zaken R 0237/1999-2, R 0238/
                          (Zaak C-134/02)                                 1999-2, R 0239/1999-2, R 0240/1999-2 en R 0241/
                                                                          1999-2 te vernietigen;
                          (2002/C 144/37)
                                                                     —    geïntimeerde te verwijzen in de kosten.
Het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam heeft bij
uitspraak van 2 april 2002, ingekomen ter griffie van het Hof        Middelen en voornaamste argumenten
van Justitie op 10 april 2002, in het geding tussen Hoogen-
boom Production Ltd. en de Inspecteur Belastingdienst/Doua-
nedistrict Rotterdam, het Hof van Justitie van de Europese           —    Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over               (EG) nr. 40/94 (2) van de Raad: het Gerecht besteedt in
de navolgende vraag:                                                      het arrest geen aandacht aan de aangevraagde tekens in
                                                                          hun geheel, maar — na de tekens op analytische wijze te
De vraag is identiek aan de gestelde vraag in zaak C-133/02 (1).          hebben bekeken — baseert het zijn onderzoek op niet ter
                                                                          zake dienende elementen inzake de aanvraag.
(1) Zie blz. 21 van dit Publicatieblad.                              —    Foutieve beoordeling van de bewijzen in strijd met de
                                                                          algemene beginselen van de logica: de door het Gerecht
                                                                          uitdrukkelijk niet in aanmerking genomen feiten en
                                                                          bewijsmiddelen die alleen het oorspronkelijk onderschei-
                                                                          dend vermogen betreffen, heeft het Gerecht ten onrechte
                                                                          buiten beschouwing gelaten met verwijzing naar het feit
                                                                          dat zij enkel betrekking hebben op door gebruik verkre-
                                                                          gen onderscheidend vermogen, en aldus heeft het Gerecht
Hogere voorziening, op 11 april 2002 ingesteld door Mag                   de beginselen van de logica geschonden. Maar ook voor
Instrument Inc. tegen het arrest van het Gerecht van                      de feiten en bewijsmiddelen waarvoor niet kan worden
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde                      uitgesloten dat zij onder andere betrekking hebben op
kamer) van 7 februari 2002 in zaak T-88/00, Mag Instru-                   door gebruik verkregen onderscheidend vermogen, valt
ment Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                        er veel voor te zeggen dat het onderscheidend vermogen
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                       niet pas door gebruik is verkregen, maar reeds oorspron-
                                                                          kelijk bestond. Het is vanzelfsprekend dat enkel een goed
                                                                          design nagemaakt wordt.
                         (Zaak C-136/02 P)
                                                                     —    Schending van de rechten van de verdediging (artikel 6,
                          (2002/C 144/38)                                 lid 2, EG juncto artikel 6 EVRM, artikel 41, lid 2, eerste
                                                                          streepje, van het Handvest van de fundamentele rechten
                                                                          van de EU): het Gerecht is op geen enkele wijze concreet
                                                                          ingegaan op de grote verscheidenheid aan vormen die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                blijkt uit de feitelijke vaststellingen en de bewijsmiddelen
op 11 april 2002 hogere voorziening ingesteld door Mag                    van verzoekster. Voorts heeft het Gerecht duidelijk onvol-
Instrument Inc., vertegenwoordigd door A. Nette, advocaat,                doende rekening gehouden met de overgelegde bewijs-
G. Rahn, dr. jur., W. von der Osten-Sacken, LL.M., en                     stukken inzake het oorspronkelijk onderscheidend ver-
H. Stratmann van advocatenkantoor Hoffmann Eitle te Mün-                  mogen.
chen, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 7 februari
2002 in zaak T-88/00, Mag Instrument Inc. tegen Bureau voor          —    Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en               (EG) nr. 40/94: het Gerecht stelt ten onrechte dat de
modellen) (1).                                                            opvatting van het publiek, dat wil zeggen de daadwerkelij-
                                                                          ke perceptie door het publiek, niet in aanmerking mag
                                                                          worden genomen in het kader van artikel 7, lid 1, sub b,
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                           maar uitsluitend in het kader van artikel 7, lid 3.
—     het arrest van het Gerecht van 7 februari 2002 in              —    Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
      zaak T-88/00 te vernietigen, en vast te stellen dat er geen         (EG) nr. 40/94: het Gerecht heeft nagelaten om zelf
      absolute weigeringsgronden overeenkomstig artikel 7 van             daadwerkelijk vast te stellen, of de vormen — zoals door
      de verordening inzake het Gemeenschapsmerk zijn ten                 het Gerecht gewoonweg zonder meer aangenomen —


title: Zaak C-263/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesas Senāts — Letland) — Ainārs Rēdlihs/Valsts ieņēmumu dienests (Zesde btw-richtlijn — Richtlijn 2006/112/EG — Begrip „economische activiteit” — Houtleveringen ter compensatie van stormschade — Verleggingsregeling — Geen inschrijving van belastingplichtigen in register — Geldboete — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesas Senāts — Letland) — Ainārs Rēdlihs/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-263/11) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Richtlijn 2006/112/EG - Begrip „economische activiteit” - Houtleveringen ter compensatie van stormschade - Verleggingsregeling - Geen inschrijving van belastingplichtigen in register - Geldboete - Evenredigheidsbeginsel)
   2012/C 295/21
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās Tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ainārs Rēdlihs

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 4 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en van artikel 9 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Begrippen belastingplichtige en economische activiteit — Leveringen van hout die met het oog op het herstellen van stormschade worden verricht door een natuurlijke persoon die eigenaar is van bossen bestemd om in eigen behoeften te voorzien — Overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel van een nationale maatregel waarbij aan een persoon een geldboete wordt opgelegd ter hoogte van het bedrag van de belasting die normaliter op basis van de waarde van de geleverde goederen verschuldigd is, op grond dat hij zich niet in het btw-register heeft laten inschrijven, terwijl de betrokkene de belasting, zo hij zich in dat register had laten inschrijven, niet had hoeven te betalen

      Dictum

               1)

               Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/138/EG van de Raad van 19 december 2006, moet aldus worden uitgelegd dat houtleveringen door een natuurlijke persoon om de gevolgen van overmacht te compenseren, exploitatie van een lichamelijke zaak opleveren die als „economische activiteit” in de zin van deze bepaling moet worden gekwalificeerd, wanneer deze leveringen erop gericht zijn er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen. Het staat aan de nationale rechter om alle omstandigheden van het geval te beoordelen teneinde vast te stellen of een lichamelijke zaak, zoals een bos, wordt geëxploiteerd om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen.

               2)

               Het recht van de Unie moet aldus worden uitgelegd dat het niet is uitgesloten dat een regel van nationaal recht op grond waarvan een boete ter hoogte van het normale btw-tarief voor de geleverde goederen kan worden opgelegd aan een particulier die zijn verplichting zich in te schrijven in het register van btw-plichtigen niet is nagekomen en die geen btw verschuldigd was, in strijd is met het evenredigheidsbeginsel. Het is aan de nationale rechter na te gaan of het bedrag van de sanctie, gelet op de omstandigheden van het geval, waaronder het concreet opgelegde bedrag en eventuele fraude of ontwijking van de toepasselijke wetgeving die kan worden toegerekend aan de belastingbetaler die is beboet wegens het verzuim zich in te schrijven, niet hoger is dan noodzakelijk is ter bereiking van de doelstellingen, de juiste heffing van de belasting te waarborgen en fraude te voorkomen.

      (1)  PB C 226 van 30.7.2011.


title: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 11 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bayerische Hypotheken- und Wechselbank AG en E. Dietzinger (Zaak C-45/96)

text:
30 . 3 . 96              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 95 / 13
       de taken van de fondsen met structurele strekking, hun            Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,
       doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bij              registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van
       standsverlening onderling en met die van de Europese              het BTW-ontvangkantoor te Roeselaere, en 2 . Belgische
       Investeringsbank en de andere bestaande financierings            Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,
       instrumenten, ontvangers van bijstand van de Gemeen              registratie en domeinen, in de persoon van de hoofdcontro
       schap onder de beroepsprocedure als bedoeld in Richt             leur van het BTW-controlekantoor Torhout 2 , het Hof van
       lijn 89/665/EEG, ook wanneer zij zelf geen aanbeste              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       dende dienst in de zin van artikel 1 van Richtlijn                prejudiciële beslissing over de volgende vragen :
       93/37/EEG zijn ?
                                                                         1 . Moet artikel 18.4 van de Zesde BTW-richtlijn zo
(') PB 1993 , L 199 , blz . 54,                                               geïnterpreteerd worden dat het een Lid-Staat toelaat een
( 2 ) PB 1993 , L 193 , blz. 5 .                                              BTW-tegoed van een bepaald aangiftetijdperk niet aan
( 3 ) PB 1988 , L 185 , blz . 9 .                                             de belastingplichtige terug te geven of over te dragen
                                                                              naar een volgend aangiftetijdperk, doch integendeel „ in
                                                                              te houden " bij middel van bewarend beslag te leggen op
                                                                              basis van een navordering over een vroegere aangifte
                                                                              periode wanneer deze navordering in rechte betwist
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 1 1 januari 1996 om                     wordt en dus niet gesteund is op een definitieve titel , en
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bayerische                   dit zonder dat de Lid-Staat een machtiging bekwam in
      Hypotheken- und Wechselbank AG en E. Dietzinger                         de zin van artikel 27 van dezelfde BTW-richtlijn ?
                           ( Zaak C-45/96 )
                                                                         2 . Voor het geval op de eerste vraag gunstig moet
                              ( 96/C 95 /23 )                                 geantwoord worden :
Het Bundesgerichtshof — IX . Zivilsenat — heeft bij                           Laten het proportionaliteitsbeginsel inzake het Gemeen
beschikking van 11 januari 1996 , ingekomen ter griffie van                   schapsrecht en de bepaling van artikel 1 8.4 van de Zesde
het Hof van Justitie op 15 februari 1996 , in het geding                      BTW-richtlijn aan de Lid-Staat toe om te bepalen :
tussen Bayerische Hypotheken- und Wechselbank AG en
E. Dietzinger, het Hof van Justitie van de Europese                            1 . dat de belastingplichtige het beslag ( gevalideerd bij
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                             wijze van de maatregel van „ inhouding " ) slechts kan
over de navolgende vraag:                                                          aanvatten door het tegenbewijs te leveren van wat
                                                                                door de Schatkist in het procesverbaal wordt
Behoort de overeenkomst van borgstelling van het Duitse                            beweerd, en niet door de noodzakelijkheid en de
recht, die is gesloten tussen een kredietinstelling en een niet                    spoedeisendheid zelf van de maatregel van inhou
in het kader van een zelfstandige beroepsactiviteit hande                         ding aan te vechten ;
lende natuurlijke persoon en waarbij een krediet van de
kredietinstelling aan een derde wordt gewaarborgd, tot de                     2 . dat de inhouding niet door een andere zekerheidsin
 „ overeenkomsten die tussen een handelaar die goederen                            stelling kan worden vervangen en evenmin kan
levert of diensten verricht, en een consument worden                               worden opgeheven zolang niet definitief is beslist
gesloten " ( artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 85/577/EEG van de                   over de betwiste schuldvordering van de Schat
 Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming                              kist .
van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten
 overeenkomsten, PB 1985 , L 372 , blz . 31 )?
                                                                         Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door Commissie van
 Verzoek van de Beslagrechter bij de Rechtbank van eerste                   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
 aanleg te Brugge van 6 februari 1996 om een prejudiciële
 beslissing in het geding tussen BVBA Sanders en 1 . Belgische                                    ( Zaak C-52/96 )
 Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,                                          ( 96/C 95/25 )
 registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van
 het BTW-ontvangkantoor te Roeselaere, en 2 . Belgische                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,               op 21 februari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 registratie en domeinen, in de persoon van de hoofdcontro               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                leur van het BTW-controlekantoor
                                                                          vertegenwoordigd door J. Currall en F. E. Gonzalez Diaz,
                                 Torhout 2
                                                                          leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb
                            ( Zaak C-47/96 )                              bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid
                               ( 96/C 95/24 )                             van haar juridische dienst.
 De Beslagrechter bij de Rechtbank van eerste aanleg te                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Brugge heeft bij tussenbeschikking van 8 februari 1996 ,
 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtin
  1996 , in het geding tussen BVBA Sanders en 1 . Belgische                    gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens


title: Zaak T-558/11: Arrest van het Gerecht van 21 november 2012 — Atlas/BHIM — Couleurs de Tollens (ARTIS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ARTIS — Ouder nationaal woordmerk ARTIS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/36

         Arrest van het Gerecht van 21 november 2012 — Atlas/BHIM — Couleurs de Tollens (ARTIS)
   (Zaak T-558/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ARTIS - Ouder nationaal woordmerk ARTIS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 9/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Atlas sp. z o.o. (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Couleurs de Tollens (Clichy, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-G. Monin, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 juli 2011 (zaak R 1253/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Couleurs de Tollens-Agora en Atlas sp. z o.o.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Atlas sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die Couleurs de Tollens noodzakelijkerwijs heeft gemaakt in de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


title: Zaak T-162/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — Branco/Commissie (Europees Sociaal Fonds (ESF) — Vermindering van financiële bijstand — Onderaanneming — Redelijke termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — Branco/Commissie
   (Zaak T-162/04) (1)

   (Europees Sociaal Fonds (ESF) - Vermindering van financiële bijstand - Onderaanneming - Redelijke termijn)
   (2006/C 331/75)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Eugénio Branco, Lda (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: B. Belchior, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en A. Weimar, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 8 augustus 2006 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Sociaal Fonds (ESF) en daarom afwijzing van het verzoek tot betaling van het saldo van de aanvankelijk voor het operationele programma 87 03 01 P1 goedgekeurde bijstand van het ESF
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.