title: Zaak T-351/16: Beroep ingesteld op 1 juli 2016 — Belgacom International Carrier Services/Commissie

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/49

         Beroep ingesteld op 1 juli 2016 — Belgacom International Carrier Services/Commissie
   (Zaak T-351/16)
   (2016/C 305/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Belgacom International Carrier Services (Brussel, België) (vertegenwoordigers: H. Vanhulle, B. van de Walle de Ghelcke, C. Borgers en N. Baeten, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN), door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegd, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 tot en met 4 van het besluit nietig verklaren, en

               —

               in ieder geval de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en kennelijke beoordelingsfout van de Commissie door de gestelde steunmaatregel te identificeren en te kwalificeren als een steunregeling in de zin van artikel 1, onder d), van verordening nr. 2015/1589 van de Raad (1) en artikel 107 VWEU.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107 VWEU geschonden, geen motivering gegeven en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te stellen dat de Belgische overwinstrulingsregeling een steunmaatregel van de staat vormt.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 16, lid 1, van verordening nr. 2015/1589 van de Raad, alsmede de algemene beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen, geschonden door terugvordering van de gestelde steun te gelasten.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft artikel 2, lid 6, VWEU en het beginsel van gelijke behandeling geschonden, alsmede haar bevoegdheden misbruikt, door gebruik te maken van regels inzake staatssteun om het Belgische systeem van overwinstrulings te verbieden.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


title: Zaak C-304/15: Beroep ingesteld op 19 juni 2015 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/18

         Beroep ingesteld op 19 juni 2015 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-304/15)
   (2015/C 302/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici, S. Petrova, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               verklaren dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen ingevolge artikel 4, lid 3, gelezen in samenhang met bijlage VI, punt A, bij richtlijn 2001/80/EG inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (1), door richtlijn 2001/80/EG ten aanzien van de Aberthaw elektriciteitscentrale in Wales onjuist toe te passen;

               —

               Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie stelt zich op het standpunt dat het Verenigd Koninkrijk artikel 4, lid 3, gelezen in samenhang met bijlage VI, punt A, bij richtlijn 2001/80/EG inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, ten aanzien van de Aberthaw elektriciteitscentrale in Wales onjuist heeft toegepast. De Aberthaw elektriciteitscentrale, een kolencentrale met een nominaal thermisch vermogen van 4  090 MWth, die dus behoort tot de categorie installaties met een vermogen van meer dan 500 MWth, overschrijdt de emissiegrenswaarde voor stikstofoxide (NOx) die krachtens artikel 4, lid 3, van die richtlijn, gelezen in samenhang met artikel 14, lid 1, onder a), en bijlage VI, punt A, van toepassing is. Ingevolge de toepasselijke bepalingen moet het Verenigd Koninkrijk bewerkstelligen dat een centrale met dit vermogen met ingang van 1 januari 2008 de grenswaarde voor NOx van 500 mg/Nm3 niet overschrijdt, waarbij deze waarde per januari 2016 moet worden teruggebracht tot 200 mg/Nm3. De thans in de vergunning voor de centrale voor NOx vastgestelde emissiegrenswaarde is echter 1  050 mg/Nm3.

      (1)  PB L 309, blz. 1.


title: Zaak T-341/12: Beroep ingesteld op 2 augustus 2012 — Evonik Degussa/Commissie

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/9

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2012 — Evonik Degussa/Commissie
   (Zaak T-341/12)
   2012/C 311/12
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Degussa GmbH (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Steinle, M. Holm-Hadulla en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2012) 3534 def. van de Commissie van 24 mei 2012 houdende afwijzing van het verzoek van Evonik Degussa om vertrouwelijke behandeling van gegevens in de beschikking in zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat — krachtens artikel 263, lid 4, VWEU nietig te verklaren,

               —

               de Commissie krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering te verwijzen in de kosten van de verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 8 van het mandaat van de raadadviseur-auditeur (1) en van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur en haar recht om te worden gehoord
               Verzoekster voert in dit verband aan dat de raadadviseur-auditeur haar principiële bezwaren tegen openbaarmaking niet heeft onderzocht. Daarmee heeft hij de grenzen van zijn bevoegdheden en verplichtingen overschreden en artikel 8 van het mandaat geschonden. Daar noch de raadadviseur-auditeur noch enige ander dienst van de Commissie de door verzoekster aangevoerde principiële bewaren tegen de voorgenomen openbaarmaking heeft onderzocht of in aanmerking heeft genomen, meent verzoekster dat de Commissie heeft nagelaten alle relevante aspecten van deze zaak te onderzoeken. De Commissie heeft dan ook in strijd gehandeld met het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht om te worden gehoord (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie).

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van de motiveringsplicht
               Dienaangaande wordt betoogd dat het bestreden besluit geen motivering ten aanzien van de door verzoekster aangevoerde bezwaren tegen openbaarmaking van de uitgebreide versie van de beschikking bevat. Datzelfde geldt voor de beweegredenen van de Commissie en het openbare belang bij openbaarmaking van de uitgebreide versie bijna vijf jaar na de vaststelling van de oorspronkelijke niet-vertrouwelijke versie.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schendingen van het recht en onjuiste beoordelingen wegens schending van het beroepsgeheim in artikel 339 VWEU en artikel 8 van het EVRM en onjuiste beoordeling van de vertrouwelijkheid van de openbaar te maken informatie

                           —

                           In het kader van dit middel betoogt verzoekster dat de passages die de Commissie in de uitgebreide niet-vertrouwelijke versie openbaar wil maken, onder de bescherming van het beroepsgeheim vallen en gedeeltelijk ook zakengeheimen bevatten. De openbaarmaking van deze informatie op internet maakt inbreuk op verzoeksters recht op eerbiediging van het beroepsgeheim.

                           —

                           Voorst voert verzoekster aan dat de voorgenomen openbaarmaking van de in het kader van het clementieverzoek aangeleverde informatie binnen de werkingssfeer van artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 (2) valt en dat verordening nr. 1/2003 (3) en de clementieregeling (4) bijzondere regels bevatten over de toegang tot dergelijke in het kader van een clementieverzoek aangeleverde informatie. Volgens verzoekster bestaat er daarom een vermoeden, overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (arresten Hof van 29 juni 2010, Commissie/Technische Glaswerke Ilmenau, C-139/07 P, Jurispr. blz. I-5885, en 28 juni 2012, Commissie/Éditions Odile Jacob, C-404/10 P, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), dat de openbaarmaking van deze informatie de zakelijke belangen van verzoekster schaadt en in strijd is met het doel van de onderzoeken van de Commissie. Bijgevolg moet er een bijzonder openbaar belang bij openbaarmaking van deze informatie worden aangetoond. Daar de raadadviseur-auditeur dit volgens verzoekster heeft nagelaten, heeft hij blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van verzoeksters gewettigd vertrouwen en het rechtszekerheidsbeginsel
               Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie met de afwijzing van haar verzoek om vertrouwelijke behandeling en de beslissing om de uitgebreide versie van de beschikking openbaar te maken, het beginsel van de bescherming van gewettigd vertrouwen heeft geschonden. Verzoekster heeft sinds de indiening van haar clementieverzoek op de vertrouwelijkheid van de toegezonden informatie vertrouwd. Dit vertrouwen baseert zij op de mededelingen inzake clementie en de vaste praktijk van de Commissie en zij meent dat dit vertrouwen beschermenswaardig is. Bovendien volgt een schending van het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen uit het feit dat de Commissie reeds in 2007 een definitieve niet-vertrouwelijke versie van de beschikking openbaar heeft gemaakt en daarin de verzoeken om schrapping van verzoekster heeft gehonoreerd. Verzoekster voert aan dat er voor wijziging van deze beschikking achteraf geen rechtsgrondslag bestaat en dat daarvoor ook geen objectieve gronden zijn.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan schending van de plicht tot beperking van het doel
               Verzoekster voert in het kader van dit middel aan dat het gebruik van de door clementieaanvragers aangeleverde informatie om het publiek voor te lichten in strijd is met de in artikel 28, lid 1, van verordening nr. 1/2003 en punt 48 van de mededeling van de Commissie inzake toegang tot het dossier (5) voorziene beperking van het doel van deze informatie. Dit geldt met name wanneer deze informatie meer dan zes jaar na afsluiting van de administratieve procedure wordt gebruikt.

      (1)  Besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (PB L 275, blz. 29).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 [EG] en 82 [EG] (PB L 1, blz. 1).

      (4)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).

      (5)  Mededeling van de Commissie betreffende de regels voor toegang tot het dossier van de Commissie overeenkomstig de artikelen 81 [EG] en 82 [EG], de artikelen 53, 54 en 57 van de EER-Overeenkomst en verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (PB 2005, C 325, blz. 7).


title: Zaak C-350/99: Verzoek van het Arbeitsgericht Bremen van 25 augustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Lange en Firma Georg Schünemann GmbH

text:
C 333/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Verzoek van het Arbeitsgericht Bremen van 25 augustus
                                                                      1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
— te verklaren dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuurs-             W. Lange en Firma Georg Schünemann GmbH
     rechtelijke bepalingen mede te delen die nodig zijn om te
     voldoen aan richtlijn 95/50/EG van de Raad betreffende
     uniforme procedures voor de controle op het vervoer van                                   (Zaak C-350/99)
     gevaarlijke goederen over de weg (1), of althans door de
     Commissie niet van deze maatregelen op de hoogte te                                       (1999/C 333/44)
     stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
     verplichtingen niet in nagekomen;
                                                                      Het Arbeitsgericht Bremen heeft bij beschikking van 25 au-
— Ierland te verwijzen in de kosten.                                  gustus 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      22 september 1999, in het geding tussen W. Lange en Firma
Middelen en voornaamste argumenten                                    Georg Schünemann GmbH, het Hof van Justitie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), krach-          beslissing over de navolgende vragen:
tens hetwelk een richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten
aanzien van het te bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht,   1) Betreft artikel 2, lid 2, sub i, van richtlijn 91/533/EEG van
de in de richtlijn gestelde omzettingstermijn in acht te nemen.           de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting
Deze termijn is op 1 januari 1997 verstreken zonder dat                   van de werkgever de werknemer te informeren over de
Ierland de nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de            voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhou-
conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn te voldoen.                 ding van toepassing zijn (PB L 288, blz. 32), ook afspraken
                                                                          waarbij de werknemer zich op algemene wijze tot het
(1) PB L 249 van 17.10.1995, blz. 35.                                     maken van overuren verbindt?
                                                                      2) Brengt artikel 2 van genoemde richtlijn de verplichting
                                                                          mee, een ter uitvoering van die richtlijn vastgestelde
                                                                          nationale wet aldus uit te leggen, dat afspraken die niet de
                                                                          daar vereiste nauwkeurigheid bezitten, maar de werkgever
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door Commissie                     inhoudelijk onnauwkeurig bepaalde, eenzijdige rechten
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                         toekennen, ook materieel ongeldig zijn?
                        dom Luxemburg
                                                                      3) a) Brengt genoemde richtlijn de verplichting mee, natio-
                         (Zaak C-348/99)                                       nale beginselen die een bewijsverijdeling vermoeden
                                                                               wanneer een procespartij wettelijke documentatie-
                         (1999/C 333/43)
                                                                               plichten niet is nagekomen, bij wege van met het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                  gemeenschapsrecht overeenstemmende uitlegging ook
20 september 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        dan aan te voeren, wanneer de werkgever een bewijs
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                          in de zin van de richtlijn niet heeft opgesteld?
pen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur,
en M. Desantes, ter beschikking van de juridische dienst gesteld          b) Indien vraag a) ontkennend wordt beantwoord: Ver-
nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                       biedt artikel 6, derde streepje, van genoemde richtlijn
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                         nationale rechtsbeginselen in de sub a) genoemde zin
Wagner, Kirchberg.                                                             toe te passen?
De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
— Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/9/EG
     van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart
     1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (1),
     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen       Hogere voorziening, op 22 september 1999 ingesteld
     niet is nagekomen;                                               door Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
— Het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.             pen (Eerste kamer) van 19 juli 1999 in zaak T-14/98 (1),
                                                                      Heidi Hautala, lid van het Europees Parlement, onder-
Middelen en voornaamste argumenten                                    steund door Republiek Finland en Koninkrijk Zweden,
                                                                      tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door
Bij het verstrijken van de omzettingstermijn op 1 januari                                     Franse Republiek
1998 had het Groothertogdom Luxemburg niet de nodige
maatregelen vastgesteld om aan de richtlijn te voldoen en de                                   (Zaak C-353/99)
Commissie niet de tekst van de daartoe vastgestelde nationale
bepalingen doen toekomen.
                                                                                (1999/C 333/45)
(1) PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 22 september 1999 hogere voorziening ingesteld door


Nr. C 183 / 32   I NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                       17 . 6 . 97
                                          HOF VAN JUSTITIE
                          AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                       (97/C 183 / 18 )
             Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publikatieblad van de
             Europese Gemeenschappen nr. C 183 A van 17 juni 1997 het volgend algemeen vergelijkend
             onderzoek :
             Spaanse editie
             CJ/LA/ 23 (Spaanstalige juristen-vertalers)
             Het betreffende nummer van het Publikatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van
             het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
             De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 17 juli 1997.


title: Zaak C-219/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 25 april 2013 — K Oy

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 25 april 2013 — K Oy
   (Zaak C-219/13)
   2013/C 178/12
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K Oy

      Andere partijen in de procedure: Veronsaajien oikeudenvalvontayksikkö, Valtiovarainministeriö

      Prejudiciële vragen

   Verzetten artikel 98, lid 2, eerste alinea, van en bijlage III, punt 6, bij richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/47/EG (2), zich, gelet op het neutraliteitsbeginsel, tegen een nationale regeling volgens welke op gedrukte boeken een verlaagd btw-tarief van toepassing is, op boeken op andere fysieke dragers, zoals cd’s, cd-roms of USB-sticks, echter het normale tarief?
   Is het voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang

               —

               of het boek bedoeld is om te worden gelezen of te worden beluisterd (luisterboek),

               —

               of van het luister- of e-boek op cd, cd-rom, USB-stick of een soortgelijke fysieke drager een gedrukt boek bestaat met dezelfde inhoud,

               —

               dat in het boek op een andere fysieke drager dan papier technische kenmerken van de drager kunnen worden benut, zoals een zoekfunctie?

      (1)  PB L 347, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2009/47/EG van de Raad van 5 mei 2009 tot wijziging van richtlijn 2006/112/EG wat verlaagde btw-tarieven betreft (PB L 116, blz. 18).


title: Zaak F-3/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 februari 2012 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Ongeval — Verzoek om document in ongevaldossier op te nemen — Afwijzing — Geen bezwarend besluit — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/27

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 februari 2012 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-3/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ongeval - Verzoek om document in ongevaldossier op te nemen - Afwijzing - Geen bezwarend besluit - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 126/50
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek van de verzoekende partij van 15 maart 2010 en vergoeding van de geleden schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio zal alle kosten dragen.

               3)

               Marcuccio wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 2 000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 113 van 9.4.2011, blz. 22.


title: Zaak F-6/12: Beroep ingesteld op 11 januari 2012 — ZZ/Europese Commissie

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/22

         Beroep ingesteld op 11 januari 2012 — ZZ/Europese Commissie
   (Zaak F-6/12)
   2012/C 184/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Dony, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit houdende weigering om hem de ontheemdingstoelage toe te kennen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 11 oktober 2011 tot afwijzing van verzoekers klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut tegen het besluit van 24 mei 2011 houdende weigering om hem de ontheemdingstoelage toe te kennen;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-304/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Verenigd Koninkrijk) op 24 juni 2014 — Secretary of State for the Home Department/CS

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/39

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London (Verenigd Koninkrijk) op 24 juni 2014 — Secretary of State for the Home Department/CS
   (Zaak C-304/14)
   2014/C 315/62
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

      Verwerende partij: CS

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het Unierecht, en in het bijzonder artikel 20 VWEU, eraan in de weg dat een lidstaat een derdelander die de ouder is van en daadwerkelijk zorgt voor een kind dat burger van die lidstaat (en bijgevolg van de Unie) is, van zijn grondgebied naar een derde land uitzet, indien daardoor dit kind het effectieve genot van de belangrijkste aan de status van burger van de Unie ontleende rechten wordt ontzegd?

               2)

               In geval van een ontkennend antwoord op vraag 1: onder welke omstandigheden is een dergelijke uitzetting volgens het Unierecht toegestaan?

               3)

               In geval van een ontkennend antwoord op vraag 1: zijn voor het antwoord op vraag 2 de artikelen 27 en 28 van richtlijn 2004/38/EG (1) („burgerschapsrichtlijn”) bepalend, en zo ja, in hoeverre?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak T-319/13: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2014 — Elmaghraby en El Gazaerly/Raad

text:
               22.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 329/25

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2014 — Elmaghraby en El Gazaerly/Raad
   (Zaak T-319/13) (1)

   2014/C 329/40
   Procestaal: Engels
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 245 van 24.8.2013.


title: Zaak C-7/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 4 januari 2012 — Nadežda Riežniece/Latvijas Republikas Zemkopības ministrija en Lauku atbalsta dienests

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Republiek Letland) op 4 januari 2012 — Nadežda Riežniece/Latvijas Republikas Zemkopības ministrija en Lauku atbalsta dienests
   (Zaak C-7/12)
   2012/C 65/17
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nadežda Riežniece

      Verwerende partijen: Latvijas Republikas Zemkopības ministrija en Lauku atbalsta dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (1), en de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (2), aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de werkgever een maatregel neemt (met name de beoordeling van een werknemer tijdens diens afwezigheid) die tot gevolg heeft dat een vrouw met ouderschapsverlof haar betrekking kan verliezen bij haar terugkeer naar het werk?

               2)

               Luidt het antwoord op de vorige vraag anders indien een dergelijke maatregel van de werkgever is ingegeven door de omstandigheid dat ten gevolge van de economische recessie waarin de Staat verkeert, bij alle overheidsdiensten naar het optimale aantal ambtenaren is gezocht en functies zijn opgeheven?

               3)

               Levert de beoordeling van het werk en de prestaties van verzoekster, waarbij wordt uitgegaan van de laatste vóór het ouderschapsverlof verrichte jaarlijkse beoordeling van haar werkzaamheden als ambtenaar en haar resultaten, een indirecte discriminatie op wanneer deze beoordeling wordt vergeleken met de aan de hand van nieuwe criteria verrichte beoordeling van het werk en de prestaties van andere ambtenaren die in actieve dienst zijn gebleven (zodat zij bovendien hun prestaties konden verbeteren)?

      (1)  PB L 269, blz. 15.

      (2)  PB L 145, blz. 4.


title: Zaak T-310/07: Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2010 — gardeur/BHIM — Blue Rose (g)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/78

         Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2010 — gardeur/BHIM — Blue Rose (g)
   (Zaak T-310/07) (1)

   2010/C 113/112

      Procestaal: Engels

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak C-374/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Gintec International Import-Export GmbH/Verband Sozialer Wettbewerb eV (Richtlijnen 2001/83/EG en 92/28/EEG — Nationale wettelijke regeling die verbiedt om reclame voor geneesmiddelen te maken met verklaringen van derden of loterijen — Gebruik van globaal positieve resultaten van consumentenenquête alsook van maandelijkse verloting van een doos van het product)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Gintec International Import-Export GmbH/Verband Sozialer Wettbewerb eV
   (Zaak C-374/05) (1)

   (Richtlijnen 2001/83/EG en 92/28/EEG - Nationale wettelijke regeling die verbiedt om reclame voor geneesmiddelen te maken met verklaringen van derden of loterijen - Gebruik van globaal positieve resultaten van consumentenenquête alsook van maandelijkse verloting van een doos van het product)
   (2007/C 315/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gintec International Import-Export GmbH

      Verwerende partij: Verband Sozialer Wettbewerb eV
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 87, lid 3, en 90, sub j, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 34), alsook van de artikelen 2, lid 3, en 5, sub j, van richtlijn 92/28/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende reclame voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 113, blz. 13) — Nationale wettelijke regeling die reclame voor geneesmiddelen met verklaringen van niet-gespecialiseerde derden of loterijen verbiedt — Gebruik van globaal positieve resultaten van consumentenenquête alsook van maandelijkse verloting van een doos van dit middel
   Dictum

               1)

               Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, heeft een volledige harmonisatie op het gebied van reclame voor geneesmiddelen doorgevoerd, waarbij de gevallen waarin de lidstaten bepalingen mogen vaststellen die van de regels van deze richtlijn afwijken, uitdrukkelijk zijn opgesomd. Deze richtlijn dient dus in die zin te worden uitgelegd dat een lidstaat in zijn nationale wetgeving het gebruik van verklaringen van derden in publieksreclame voor geneesmiddelen niet volledig en onvoorwaardelijk mag verbieden, aangezien het gebruik van dergelijke verklaringen volgens deze richtlijn slechts mag worden beperkt op grond van de specifieke inhoud ervan of de hoedanigheid van degene van wie zij afkomstig zijn.

               2)

                           a)

                           De lidstaten zijn krachtens richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, verplicht het gebruik van verklaringen van derden in publieksreclame voor geneesmiddelen in hun nationale wetgeving te verbieden wanneer in deze verklaringen ten onrechte, op afschrikkende of bedrieglijke wijze wordt verwezen naar genezenverklaringen in de zin van artikel 90, sub j, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27. Dit begrip „genezenverklaringen” dient aldus te worden uitgelegd dat verwijzingen naar de verbetering van het welzijn van de persoon hier niet onder vallen wanneer geen gewag wordt gemaakt van het therapeutische vermogen van het geneesmiddel om een specifieke ziekte te genezen. Ingevolge artikel 90, sub c, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, zijn de lidstaten eveneens verplicht, het gebruik van verklaringen van derden in publieksreclame voor geneesmiddelen in hun nationale wetgeving te verbieden wanneer in deze verklaringen te kennen wordt gegeven dat het gebruik van het geneesmiddel het algemeen welbehagen bevordert.

                           b)

                           De artikelen 87, lid 3, 88, lid 6, en 96, lid 1, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, verbieden reclame voor een geneesmiddel in de vorm van een op het internet aangekondigde loterij voor zover deze reclame het irrationele gebruik van dit geneesmiddel bevordert en tot gevolg heeft dat dit rechtstreeks aan het publiek wordt verstrekt en dat gratis monsters worden verschaft.

               3)

               De eerste en de tweede prejudiciële vraag zouden op dezelfde wijze worden beantwoord indien de bepalingen van richtlijn 92/28/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende reclame voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik van toepassing waren.

      (1)  PB C 315 van 10.12.2005.


title: Zaak C-450/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 oktober 2012 — HARK GmbH & Co KG Kamin- und Kachelofenbau/Hauptzollamt Duisburg

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 8 oktober 2012 — HARK GmbH & Co KG Kamin- und Kachelofenbau/Hauptzollamt Duisburg
   (Zaak C-450/12)
   2012/C 389/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: HARK GmbH & Co KG Kamin- und Kachelofenbau

      Verwerende partij: Hauptzollamt Duisburg

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient post 7321 van de gecombineerde nomenclatuur van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 (2), aldus te worden uitgelegd dat de in de motivering van de onderhavige beschikking omschreven kachelbuissets als delen van kachels, kookketels met vuurhaard en keukenfornuizen zijn te beschouwen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: kunnen de kachelbuissets dan onder post 7307 worden ingedeeld?

      (1)  PB L 256, blz. 1.

      (2)  PB L 291, blz. 1.


title: Zaak T-364/13: Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Mocek en Wenta/BHIM — Lacoste (KAJMAN)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/46

         Beroep ingesteld op 12 juli 2013 — Mocek en Wenta/BHIM — Lacoste (KAJMAN)
   (Zaak T-364/13)
   2013/C 260/83
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Eugenia Mocek (Chojnice, Polen) en Jadwiga Wenta (Chojnice, Polen) (vertegenwoordiger: K. Grala, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Lacoste SA (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 mei 2013 in zaak R 2466/2010-4 vernietigen en het aangevraagde merk bescherming verlenen voor alle waren waarop de aanvraag betrekking heeft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht, de kosten van verzoeksters daaronder begrepen, alsmede in de noodzakelijke kosten van verzoeksters in verband met de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeksters

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in de kleuren groen, wit en grijs dat het woordelement „KAJMAN” tussen de staart en de kop van een krokodil bevat voor waren en diensten van de klassen 18, 20, 22, 25 en 36 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 686 845

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: zwart-wit gemeenschapsbeeldmerk bestaande in de weergave van een krokodil en gemeenschapswoordmerk „CROCODILE” voor waren en diensten van de klassen 16, 18, 20, 24, 25 en 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing voor zover de oppositie was afgewezen voor bepaalde waren van de klassen 18 en 25, en afwijzing van de litigieuze gemeenschapsmerkaanvraag voor deze waren

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-308/07: Arrest van het Gerecht van 14 september 2011 — Tegebauer/Parlement ( Recht om een verzoekschrift in te dienen — Tot het Europees Parlement gericht verzoekschrift — Ad acta leggen daarvan — Beroep tot nietigverklaring — Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht )

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/34

         Arrest van het Gerecht van 14 september 2011 — Tegebauer/Parlement
   (Zaak T-308/07) (1)

   (Recht om een verzoekschrift in te dienen - Tot het Europees Parlement gericht verzoekschrift - Ad acta leggen daarvan - Beroep tot nietigverklaring - Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht)
   2011/C 311/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ingo-Jens Tegebauer (Trier, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Nieporte, vervolgens H.-B. Pfriem, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Krück en M. Windisch, vervolgens N. Lorenz en E. Waldherr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de beslissing van de Commissie inzake verzoekschriften van het Europees Parlement van 20 juni 2007 om het door verzoeker op 7 februari 2007 ingediende verzoekschrift (verzoekschrift nr. 95/2007) ter zijde te leggen.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de Commissie inzake verzoekschriften van het Europees Parlement van 20 juni 2007 om het door verzoeker op 7 februari 2007 ingediende verzoekschrift (verzoekschrift nr. 95/2007) ter zijde te leggen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten alsook die van verzoeker.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-175/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Sandler AG/Hauptzollamt Regensburg (Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Preferentiële behandeling van invoer van producten van oorsprong uit staten in Afrika, Caribisch gebied en Stille Oceaan (ACS) — Artikelen 16 en 32 van Protocol nr. 1 bij bijlage V bij overeenkomst van Cotonou — Invoer van synthetische vezels uit Nigeria in Europese Unie — Onregelmatigheden in door bevoegde autoriteiten van land van uitvoer opgesteld certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 — Stempel die niet overeenstemt met aan Commissie toegezonden voorbeeld — Certificaten achteraf en ter vervanging — Communautair douanewetboek — Artikelen 220 en 236 — Mogelijkheid om achteraf preferentieel douanetarief toe te passen dat niet meer gold op ogenblik van verzoek om terugbetaling — Voorwaarden)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Sandler AG/Hauptzollamt Regensburg
   (Zaak C-175/12) (1)

   (Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Preferentiële behandeling van invoer van producten van oorsprong uit staten in Afrika, Caribisch gebied en Stille Oceaan (ACS) - Artikelen 16 en 32 van Protocol nr. 1 bij bijlage V bij overeenkomst van Cotonou - Invoer van synthetische vezels uit Nigeria in Europese Unie - Onregelmatigheden in door bevoegde autoriteiten van land van uitvoer opgesteld certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 - Stempel die niet overeenstemt met aan Commissie toegezonden voorbeeld - Certificaten achteraf en ter vervanging - Communautair douanewetboek - Artikelen 220 en 236 - Mogelijkheid om achteraf preferentieel douanetarief toe te passen dat niet meer gold op ogenblik van verzoek om terugbetaling - Voorwaarden)
   2013/C 367/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sandler AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Regensburg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van artikel 236, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), van artikel 889, lid 1, tweede streepje, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (PB L 253, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 214/2007 van de Commissie van 28 februari 2007 (PB L 62, blz. 6), en van de artikelen 16 en 32 van Protocol nr. 1 bij bijlage V bij de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van Staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (PB L 317, blz. 3) — Invoer van synthetische vezels vanuit Nigeria in de Europese Unie — Mogelijkheid om achteraf een preferentieel douanetarief toe te passen dat niet meer geldt op de datum waarop om terugbetaling wordt verzocht — Situatie waarin de goederen zijn ingevoerd op een datum waarop dat preferentieel tarief nog gold, maar de toepassing ervan werd geweigerd wegens een stempel op het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 die niet met het aan de Commissie toegezonden voorbeeld overeenstemde

      Dictum

               1)

               Artikel 889, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 214/2007 van de Commissie van 28 februari 2007, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een verzoek om terugbetaling van rechten wanneer bij het in het vrije verkeer brengen van de goederen een preferentieel tariefstelsel was gevraagd en toegekend en de autoriteiten van het land van invoer pas later, in het kader van een verificatie achteraf die is verricht na het aflopen van het preferentiële tariefstelsel en het opnieuw van kracht worden van het normaal verschuldigde recht, het verschil ten opzichte van het voor goederen uit derde landen geldende douanerecht hebben nagevorderd.

               2)

               De artikelen 16, lid 1, sub b, en 32 van Protocol nr. 1 bij bijlage V bij de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 en namens de Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2003/159/EG van de Raad van 19 december 2002, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer tijdens een controle achteraf blijkt dat op het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 een stempel is aangebracht die niet overeenstemt met het door de autoriteiten van het land van uitvoer verstrekte voorbeeld, de douaneautoriteiten van het land van invoer, in plaats van de in artikel 32 van dat protocol neergelegde procedure te starten, dat certificaat mogen weigeren en teruggeven aan de importeur, opdat hij zich op grond van artikel 16, lid 1, sub b, van dat protocol een certificaat achteraf kan doen afgeven.

               3)

               De artikelen 16, leden 4 en 5, en 32 van voornoemd Protocol nr. 1 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de autoriteiten van het land van invoer als certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 dat achteraf is afgegeven in de zin van artikel 16, lid 1, van dat protocol een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 weigeren dat, ofschoon het in overeenstemming is met de vereisten van de bepalingen van dat protocol betreffende alle andere onderdelen, in het vak „Opmerkingen” niet de in lid 4 van die bepaling neergelegde vermelding bevat, maar een vermelding die uiteindelijk zo moet worden begrepen dat het certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 is afgegeven op grond van artikel 16, lid 1, van dat protocol. Indien die autoriteiten twijfelen aan de echtheid van dat document of de oorsprong van de betrokken goederen, moeten zij de controleprocedure van artikel 32 van dat protocol starten.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak C-80/10: Beroep ingesteld op 11 februari 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/28

         Beroep ingesteld op 11 februari 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-80/10)
   2010/C 100/43
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en A. Markouli)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat ministerieel besluit nr. 552 van de Helleense Republiek van 25 augustus 2004, zoals gewijzigd tot en met 8 september 2008, en inzonderheid artikel 4, leden 2, 4, 5 en 7, artikel 5, leden 4, 5, 6, en 7, en artikel 6, lid 2, in strijd zijn met de bepalingen van artikel 3, leden 1 en 6, artikel 15, lid 1, artikel 16, leden 1 en 2, en artikel 18 van verordening (EG) nr. 882/2004;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat het betrokken ministerieel besluit betreffende de officiële controles bij de invoer van graan uit derde landen niet verenigbaar is met bepaalde voorschriften van verordening (EG) nr. 882/2004.
   Meer bepaald voorziet het Griekse ministerieel besluit, met betrekking tot de frequentie van de fysieke controles op partijen diervoeders en levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong van herkomst uit derde landen, in algemene regels, die de door de bevoegde autoriteit verrichte fysieke controles niet de flexibiliteit en differentiatie verlenen die nodig is voor de tenuitvoerlegging van het stelsel van artikel 16, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 882/2004.
   Bovendien voorziet het in algemene regels voor de officiële inbewaringneming van dergelijke partijen, die bepalen dat de officiële inbewaringneming ook in het geval van routinecontroles plaatsvindt. Een dergelijke ongedifferentieerde inbewaringneming van partijen, zonder dat er een vermoeden van non-conformiteit of twijfel bestaat, is in strijd met artikel 18 van verordening (EG) nr. 882/2004. Bovendien staat het ministerieel besluit het vrijgeven van alle partijen na zeven werkdagen toe, ook indien er een vermoeden van non-conformiteit of twijfel bestaat, hetgeen eveneens in strijd is met artikel 18 van de betrokken verordening.
   Het ministerieel besluit voorziet in specifieke regels voor de controles op partijen uit derde landen, wat de aanwezigheid van niet-toegelaten genetisch gemodificeerde organismen betreft. Dergelijke controles moeten worden verricht met een frequentie van 50 % voor partijen tarwe en 100 % voor partijen maïs. De Commissie is van mening dat de concrete percentages uitzonderlijke hoog zijn en onverenigbaar met het stelsel van verordening (EG) nr. 882/2004, inzonderheid artikel 16, leden 1 en 2, aangezien die percentages het gevolg zijn van een onjuiste beoordeling van de risico’s en een gebrek aan differentiatie.
   In hetzelfde besluit wordt bepaald dat de controles op partijen maïs uit Bulgarije en Roemenië, wat de aanwezigheid van niet-toegelaten genetisch gemodificeerde organismen betreft, met een frequentie van 100 % worden verricht. De Commissie is van mening dat controles met een dergelijke frequentie strijdig zijn met de bepalingen van verordening (EG) nr. 882/2004, volgens welke de controles op partijen uit andere lidstaten op het bestaan van risico’s moeten berusten en onpartijdig en evenredig moeten zijn.
   De Helleense Republiek heeft geen voldoende uitleg en gegevens verstrekt die de vaststelling rechtvaardigen van de voormelde bepalingen van het ministerieel besluit betreffende de officiële controles op granen bij de invoer uit derde landen en uit andere lidstaten van de Europese Unie.


title: Zaak F-51/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 juni 2007 — Tesoka/ESVLA (Ambtenaren — Tijdelijke functionarissen — Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden — Ontslag — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Ontbreken van bezwarend besluit — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 juni 2007 — Tesoka/ESVLA
   (Zaak F-51/06) (1)

   (Ambtenaren - Tijdelijke functionarissen - Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden - Ontslag - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Ontbreken van bezwarend besluit - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 199/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Sabrina Tesoka (Overijse, België) (vertegenwoordiger: J.-L. Fagnart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (ESVLA) (vertegenwoordiger: C. Callanan, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden houdende afwijzing van verzoeksters aanvragen om de toelagen te verkrijgen waarop zij na haar ontslag overeenkomstig verordening nr. 1111/2005 recht zou hebben en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding (zaak T-398/05 door het Gerecht van eerste aanleg verwezen)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006, blz. 28.


title: Zaak C-332/04: Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/16

         Beroep, op 28 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-332/04)
   (2004/C 262/29)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische dienst, en F. Simonetti, bij deze dienst gedetacheerd nationaal experte, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               a)

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje,

                           —

                           door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG (2), niet volledig om te zetten,

                           —

                           door artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, niet om te zetten,

                           —

                           door de in artikel 3 van richtlijn 97/11/EG vastgestelde overgangsregeling niet na te leven,

                           —

                           door punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, junctis de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, niet correct om te zetten, en

                           —

                           door het project voor de bouw van een vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) niet aan een effectbeoordeling te onderwerpen en aldus de artikelen 2, lid 1, 3, 4, lid 2, 8 en 9 van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, niet toe te passen,

                     de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               b)

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Spaanse regeling tot omzetting van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG, in nationaal recht bestaat voornamelijk uit koninklijk besluit nr. 1302/1986 van 28 juni 1986 inzake de milieu-effectbeoordeling, zoals gewijzigd door wet nr. 6/2001 van 8 mei 2001. Volgens deze regeling hoeft de milieu-effectbeoordeling, anders dan door artikel 3 van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, is voorgeschreven, geen evaluatie te bevatten van de voorzienbare effecten op de onderlinge samenhang tussen de verschillende milieufactoren.
   Anders dan artikel 9, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, schrijft de Spaanse regeling niet voor dat het administratieve besluit waarbij een vergunning voor het project wordt verleend of geweigerd, en de inhoud van het besluit en de eventuele voorwaarden die daaraan zijn verbonden, bekend worden gemaakt.
   Volgens artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 97/11/EG zijn de bepalingen van deze richtlijn van toepassing op nieuwe projecten waarvoor de vergunningsaanvraag dateert van 14 maart 1999 of later. Deze communautaire bepaling is niet nageleefd, aangezien de Spaanse regeling niet geldt voor particuliere projecten waarvoor reeds vóór 8 oktober 2000 een administratieve vergunning is aangevraagd, en voor openbare projecten die reeds voor die datum openbaar zijn gemaakt of zijn goedgekeurd.
   Volgens punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, behoren stadsontwikkelingsprojecten, met inbegrip van de bouw van winkelcentra en parkeerterreinen, tot de projecten die mogelijkerwijs aan een effectbeoordeling dienen te worden onderworpen. In de Spaanse regeling is deze verplichting beperkt tot projecten buiten het stedelijk gebied. Volgens de Commissie overschrijdt het Koninkrijk Spanje met deze beperking, die impliceert dat criteria of drempels in verband met de omvang of de aard van de projecten over het algemeen buiten beschouwing worden gelaten, de beoordelingsmarge waarover de lidstaten krachtens de artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, beschikken. Verder blijkt uit de nationale wetgeving en die van de autonome gemeenschappen inzake ruimtelijke ordening en uit de wetgeving van de autonome gemeenschappen inzake milieu-effectbeoordeling dat stadsontwikkelingsprojecten binnen de stad of binnen bebouwbare zones in de meeste autonome gemeenschappen niet aan een effectbeoordeling zijn onderworpen.
   Ten gevolge van de onjuiste omzetting van punt 10, sub b, van bijlage II bij richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd, hebben de Spaanse autoriteiten een vrijetijdscentrum te Paterna (Valencia) niet aan een milieu-effectbeoordeling onderworpen, met als enige rechtvaardiging dat dit in stedelijk gebied werd gebouwd.

      (1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG (PB L 73, blz. 5).


title: Zaak T-417/16: Beroep ingesteld op 28 juli 2016 — Achemos Grupė en Achema/Commissie

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/14

         Beroep ingesteld op 28 juli 2016 — Achemos Grupė en Achema/Commissie
   (Zaak T-417/16)
   (2016/C 371/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Achemos Grupė UAB (Vilnius, Litouwen) en Achema AB (Jonava, Litouwen) (vertegenwoordigers: R. Martens en C. Maczkovics, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 20 november 2013 inzake steunmaatregel SA. 36740 (2013/NN) — Litouwen, steun aan Klaipedos Nafta — LNG-terminal, Brussel, C(2013) 7884 final, PB C 161, 2016, blz. 1, nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de procedureregels van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening 2015/1589 (1) en van de regels van behoorlijk bestuur, aangezien de Commissie, ondanks de ernstige moeilijkheden bij het beoordelen van de verenigbaarheid van de staatssteunmaatregelen in kwestie met de interne markt, louter vertrouwde op een eerste onderzoek van de staatssteunmaatregelen, terwijl met het oog op die ernstige moeilijkheden de Commissie verplicht was de procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 6 van verordening 2015/1589 in te leiden.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, aangezien de Commissie de beoordelingscriteria, zoals uiteengezet in overweging 135 van het bestreden besluit, niet correct toepast, terwijl

                           —

                           ten eerste, wat de geschiktheid en de noodzaak van de maatregelen betreft, de Commissie die maatregelen concreet zou moeten hebben beoordeeld en moeten hebben onderzocht of er andere, meer doelgerichte, instrumenten voorhanden waren;

                           —

                           ten tweede de Commissie zou moeten hebben geconcludeerd dat er geen sprake is van een stimulerend effect, aangezien KN wettelijk verplicht is om de LNG-terminal te ontwikkelen;

                           —

                           ten derde de Commissie zou moeten hebben beoordeeld of de grootte van de gesubsidieerde LNG-terminal in verhouding stond tot het bereiken van het nagestreefde doel en geen overcapaciteit tot stand bracht.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 106, lid 2, VWEU, van de DAEB-kaderregeling (2) en van de algemene beginselen, zoals die van gelijke behandeling en bescherming van gewettigd vertrouwen, alsook van de procedureregels van richtlijn 2004/18 (3) en van artikel 14 van richtlijn 2004/18, aangezien de Commissie de DAEB-kaderregeling onjuist heeft toegepast door te aanvaarden dat KN voor een periode van vijfenvijftig jaar met het beheer wordt belast, met een winst die overeenkomt met de interne opbrengstvoet van het project, terwijl

                           —

                           ten eerste de toewijzingsperiode zou moeten zijn gerechtvaardigd onder verwijzing naar objectieve criteria zonder overschrijding van de periode die nodig is om de activa (financieel) te kunnen afschrijven die voor het verrichten van de dienst van algemeen economisch belang het meest van belang zijn;

                           —

                           ten tweede de selectie van KN niet kon zijn uitgezonderd van de procedureregels op grond van de bescherming van wezenlijke (veiligheids)belangen in de zin van artikel 14 van richtlijn 2004/18, aangezien er in deze zaak alternatieve middelen voorhanden zijn die minder beperkend van aard zijn dan een onderhandse gunning;

                           —

                           ten derde, gelet op het risico waaraan KN is blootgesteld, haar winst zou moeten zijn beperkt tot de relevante swaprente (als mogelijk geherwaardeerd om rekening te houden met de vervaldag), met een opslag van 100 basispunten.

      (1)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).

      (2)  Mededeling van de Commissie — EU-kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (2011) (PB 2012, C 8, blz. 15) (hierna: „DAEB-kaderregeling)”.

      (3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).


title: Zaak C-389/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Base NV, Euphony Benelux NV, Mobistar SA, Uninet International NV, T2 Belgium NV, KPN Belgium NV/Ministerraad (Elektronische communicatie — Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) — Artikelen 2, sub g, 3 en 4 — Nationale regelgevende instantie — Nationale wetgever die optreedt als nationale regelgevende instantie — Richtlijn 2002/22/EG (universeledienstrichtlijn) — Netwerken en diensten — Artikel 12 — Berekening van kosten van universeledienstverplichtingen — Sociaal element van universele dienst — Artikel 13 — Financiering van universeledienstverplichtingen — Bepaling van onredelijke last)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Base NV, Euphony Benelux NV, Mobistar SA, Uninet International NV, T2 Belgium NV, KPN Belgium NV/Ministerraad
   (Zaak C-389/08) (1)

   (Elektronische communicatie - Richtlijn 2002/21/EG (kaderrichtlijn) - Artikelen 2, sub g, 3 en 4 - Nationale regelgevende instantie - Nationale wetgever die optreedt als nationale regelgevende instantie - Richtlijn 2002/22/EG (universeledienstrichtlijn) - Netwerken en diensten - Artikel 12 - Berekening van kosten van universeledienstverplichtingen - Sociaal element van universele dienst - Artikel 13 - Financiering van universeledienstverplichtingen - Bepaling van onredelijke last)
   2010/C 328/03
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Base NV, Euphony Benelux NV, Mobistar SA, Uninet International NV, T2 Belgium NV, KPN Belgium NV

      Verwerende partij: Ministerraad

      In tegenwoordigheid van: Belgacom NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Grondwettelijk Hof — België — Uitlegging van artikel 12 van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51) — Berekening van de kosten van universeledienstverplichtingen — Geen individuele beoordeling

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) staat er in beginsel op zich niet aan in de weg dat de nationale wetgever optreedt als nationale regelgevende instantie in de zin van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), voor zover hij in het kader van de uitoefening van deze functie voldoet aan de in deze richtlijnen gestelde voorwaarden inzake bevoegdheid, onafhankelijkheid, onpartijdigheid en transparantie en tegen de besluiten die hij in het kader van deze functie neemt een effectief beroep kan worden ingesteld bij een lichaam van beroep dat onafhankelijk is van de betrokken partijen, hetgeen door het Grondwettelijk Hof dient te worden gecontroleerd.

               2)

               Artikel 12 van richtlijn 2002/22 staat er niet aan in de weg dat de nationale regelgevende instantie op algemene wijze en op basis van de berekening van de nettokosten van de aanbieder van de universele dienst die voordien de enige aanbieder van deze dienst was, van oordeel is dat de levering van deze dienst een onredelijke last kan vormen voor de ondernemingen die thans zijn aangewezen om de universele dienst aan te bieden.

               3)

               Artikel 13 van richtlijn 2002/22 staat eraan in de weg dat deze instantie op dezelfde wijze en op basis van dezelfde berekening vaststelt dat deze ondernemingen hierdoor daadwerkelijk een onredelijke last moeten dragen, zonder de situatie van elk van deze ondernemingen specifiek te hebben onderzocht.

      (1)  PB C 285 van 08.11.2008.


title: Zaak T-75/01: Beroep, op 29 maart 2001 ingesteld door Systems-Europe SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.6.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 161/25
Voor verzoeker waren die feiten reden om bij de bevoegde                Nadat een adviseur onder meer de grote lijnen voor de
Luxemburgse instantie aangifte tegen „X” te doen.                       modernisering van de betrokken sector had uitgezet, kreeg
                                                                        verzoekster in eerste instantie van de Commissie de opdracht,
                                                                        deze te assisteren bij het opstellen van het financieringsvoorstel
Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft geweigerd verzoeker
                                                                        voor de diverse onderdelen van het ESSP-programma. Nadat
op diens verzoek toestemming te verlenen om voor de
                                                                        het financieringsvoorstel was aangenomen, werd haar in
Luxemburgse strafrechter alle in bijlage bij dat verzoek vermel-
                                                                        tweede instantie opgedragen, de referentiecriteria voor de
de documenten te produceren, alsmede alle andere relevante
                                                                        verschillende onderdelen van het ESSP-programma op te
documenten die hem niet zouden zijn meegedeeld. Die
                                                                        stellen en de Syrische ontvangers van de steun te assisteren bij
weigering is aan de orde in de onderhavige procedure.
                                                                        de beoordeling van de prekwalificatiedossiers en de ingezonden
                                                                        offertes. De eindverantwoordelijkheid voor de vaststelling van
Ter onderbouwing van zijn vorderingen stelt verzoeker:                  de referentiecriteria, de beoordeling van de offertes en het
                                                                        opstellen van de contracten lag bij de Syrische autoriteiten,
—    schending van de artikelen 19 en 24 van het Statuut;               onder toezicht van de Commissie. Nadat de details waren
                                                                        uitgewerkt van een aan de Syrische situatie aangepast systeem,
—    schending van de artikelen 6 en 13 van het Europees                schreven de Syrische autoriteiten een aanbesteding uit voor de
     Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en              installatie van een geïnformatiseerd systeem OPS (Operating
     de fundamentele vrijheden.                                         Planning System). Op die aanbesteding werden twee offertes
                                                                        ingediend, waarvan één, tegen een prijs die beduidend lager
                                                                        zou zijn geweest dan die van de offerte van de concurrent,
                                                                        door verzoekster zelf. De keuze viel uiteindelijk op haar.
                                                                        Niettemin werd verzoekster meer dan een maand na de
                                                                        ondertekening van het contract zonder opgave van redenen
                                                                        meegedeeld, dat het de Commissie niet langer mogelijk was
Beroep, op 29 maart 2001 ingesteld door Systems-Europe                  haar goedkeuring aan het contract te hechten. In feite kreeg zij
 SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      pas tijdens de procedure voor de Ombudsman kennis van de
                                                                        vermeende motieven van de Commissie.
                          (Zaak T-75/01)
                                                                        Ter onderbouwing van haar vorderingen stelt verzoekster
                         (2001/C 161/49)                                dat de onrechtmatige gedraging van de Commissie in casu
                                                                        voortvloeit uit diverse maatregelen, handelingen en verzuimen
                                                                        tijdens de gehele gunningsprocedure voor het betrokken
                         (Procestaal: Frans)                            contract en nadien na de ondertekening van dit contract door
                                                                        de Syrische autoriteiten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 maart 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Systems-
Europe SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door
B. Jamoulle, F. Louis en A. Vallery, advocaten.
Verzoekster concludeert, dat het het Gerecht behage:
                                                                                Doorhaling van zaak T-349/99 (1)
—    de Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de
     Commissie, te veroordelen tot betaling aan haar van
     921 750 euro;                                                                               (2001/C 161/50)
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Verzoekster, ten tijde van de feiten een onafhankelijke middel-         van 6 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
grote onderneming naar Belgisch recht, die was gespecialiseerd          T-349/99: M. Miskovic tegen Raad van de Europese Unie.
in consultancy op het gebied van informatica-engineering in
de elektriciteitssector, vordert vergoeding van de schade die
zij zou hebben geleden door de vermeende onrechtmatige                  (1) PB C 79 van 18.3.2000.
handelingen van de Commissie in het kader van een program-
ma inzake financiële steun voor de modernisering van de
elektriciteitsproductie en -distributie in Syrië (ESSP-pro-
gramma).


title: Zaak C-373/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 2 juli 2013 — H. T./Land Baden-Württemberg

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Duitsland) op 2 juli 2013 — H. T./Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-373/13)
   2013/C 325/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H. T.

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Dient artikel 24, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2004/83/EG (1), op grond waarvan de lidstaten aan personen die de vluchtelingenstatus hebben verkregen, een verblijfsvergunning dienen te verlenen, ook in acht te worden genomen wanneer een eerder afgegeven verblijfsvergunning is ingetrokken?

                           b)

                           Moet die bepaling bijgevolg aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de intrekking of de beëindiging van een verblijfsvergunning (bijvoorbeeld door uitwijzing overeenkomstig het nationale recht) van een persoon met de vluchtelingenstatus, wanneer niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 21, lid 3, juncto artikel 21, lid 2, van richtlijn 2004/83/EG of geen sprake is van „dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde” in de zin van artikel 24, lid 1, eerste alinea, van die richtlijn?

               2.

               Voor het geval dat de vragen sub 1, a en b, bevestigend worden beantwoord:

                           a)

                           Hoe moet de in artikel 24, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2004/83/EG bedoelde uitsluitingsgrond, namelijk „dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde”, worden uitgelegd tegen de achtergrond van risico’s die verband houden met het verlenen van steun aan een terroristische groepering?

                           b)

                           Kan er sprake zijn van „dwingende redenen van nationale veiligheid of openbare orde” in de zin van artikel 24, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2004/83/EG, wanneer een persoon die de vluchtelingenstatus heeft verkregen, de PKK onder meer heeft gesteund door inzameling van giften en regelmatige deelname aan PKK-gerelateerde manifestaties, ook al zijn de voorwaarden waarin kan worden afgeweken van het verbod van refoulement, zoals die voorwaarden zijn vastgesteld in artikel 33, lid 2, van het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen, niet vervuld, en dus evenmin is voldaan aan de voorwaarden van artikel 21, lid 2, van richtlijn 2004/83/EG?

               3.

               Voor het geval dat de vraag sub 1 a, ontkennend wordt beantwoord:
               Is de intrekking of beëindiging van een aan een persoon met de vluchtelingenstatus verleende verblijfsvergunning (bijvoorbeeld door uitwijzing overeenkomstig het nationale recht) naar Unierecht enkel geoorloofd wanneer is voldaan aan de voorwaarden van artikel 21, lid 3, juncto artikel 21, lid 2, van richtlijn 2004/83/EG (of de gelijkluidende bepalingen van richtlijn 2011/95/EU die in de plaats van richtlijn 2004/83/EG is gekomen)?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak T-359/09: Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2010 — Jurašinović/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Rapporten van door Europese Unie gestuurde waarnemers in regio Knin (Kroatië) — Tussentijdse maatregel — Niet-ontvankelijkheid — Stilzwijgende weigering tot toegang — Procesbelang — Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/45

         Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2010 — Jurašinović/Raad
   (Zaak T-359/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Rapporten van door Europese Unie gestuurde waarnemers in regio Knin (Kroatië) - Tussentijdse maatregel - Niet-ontvankelijkheid - Stilzwijgende weigering tot toegang - Procesbelang - Na instelling van beroep vastgesteld uitdrukkelijk besluit - Afdoening zonder beslissing)
   2010/C 221/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ivan Jurašinović (Angers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Beguin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: C. Fekete en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad van de Europese Unie van 17 juni 2009 houdende weigering om verzoeker toegang te verlenen tot de rapporten van de waarnemers van de Europese Unie die van 1 tot 31 augustus 1995 aanwezig waren in het gebied Knin in Kroatïe en tot de documenten met de referentie „ECMM RC Knin Log reports”, alsook stilzwijgende afwijzing op confirmatief verzoek en, anderzijds, verzoek om veroordeling van de Raad om toegang in elektronische vorm tot de opgevraagde documenten te verlenen.

      Dictum

               1.

               Er hoeft niet meer te worden beslist op het beroep van Ivan Jurašinović, strekkende tot nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Raad van de Europese Unie houdende afwijzing van zijn confirmatief verzoek om toegang tot de rapporten van de waarnemers van de Europese Unie die van 1 tot 31 augustus 1995 aanwezig waren in het gebied Knin in Kroatië en tot de documenten met de referentie „ECMM RC Knin Log reports”.

               2.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.

               3.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Beroep, op 16 januari 1996 ingesteld door T. Contargyris tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-6/96)

text:
Nr . C 77/ 16          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16 . 3 . 96
vastgesteld, de inachtneming van 6 % invaliditeit door               Middelen en voornaamste argumenten
verweerder voor de berekening van de in geding zijnde
vergoeding, een schending is van artikel 73 , lid 2 , sub c , van    Verzoeker, sedert meer dan tien jaar directeur van Directie 1
het Statuut, de artikelen 2 en 12 , lid 2 , van de regeling,         van directoraat-generaal G van de Raad, komt op tegen de
alsook de aan deze regeling gehechte invaliditeitsschaal .           afwijzing van zijn sollicitatie naar de vacante post van
                                                                     directeur-generaal van DG J. Een van de redenen waarom
Volgens verzoekster zijn de rapporten van de medische                zijn sollicitatie niet in aanmerking is genomen, zou zijn
commissie onwettig, voor zover de taak van deze commissie            geweest dat een zeker geografisch evenwicht in de leiding
niet verder gaat dan de vaststelling van een rechtstreeks            gevende functies van de instelling moest worden nage
verband tussen de ziekte en de uitoefening van een beroeps          streefd .
activiteit; haar uitlatingen betreffende de verhouding tussen
de verschillende factoren die aan het ontstaan van verzoek          Verzoeker beroept zich om te beginnen op schending van de
ster ziekte hebben bijgedragen, vallen buiten het kader van          artikelen 4 en 29 , lid 1 , van het Statuut en stelt, dat de
de aan de commissie voorgelegde vraag en houden geen                 bestreden besluiten zonder voorafgaande raadpleging van
verband met enig begrip in het Statuut.                              het Coreper zijn vastgesteld . In casu is de Raad slechts het
                                                                     voorstel van de secretaris-generaal voorgelegd , waarin enkel
Verzoekster verklaart ten slotte, dat de door verweerder             werd verwezen naar de lijst van het aantal ambten voor het
toegepaste berekeningsmethode inbreuk maakt op het                   begrotingsjaar 1995 , en naar de opportuniteit om de
gelijkheidsbeginsel . Allereerst wordt zij gediscrimineerd ten       uiteindelijk in aanmerking genomen kandidaat per 1 juni
opzichte van andere , voor bepaalde arbeidsomstandigheden            1995 tot de rang A 1 te benoemen , zonder referentie naar
minder gevoelige personen, terwijl iedere ambtenaar bij het          een bepaalde post. Bijgevolg
aan de aanstelling voorafgaand medisch onderzoek arbeids
geschikt moet worden geacht. In de tweede plaats is het feit        — is het tot aanstelling bevoegd gezag, dat niet is ingelicht
                                                                         over de lijst van ambtenaren die kandidaat voor de
dat in de communautaire regeling niets is geregeld ten
aanzien van de methode die moet worden gevolgd bij de                    betrokken post waren noch over de voor die post
beoordeling van de factoren die tot het ontstaan van de                  vereiste kwalificaties , niet eens zelf kunnen overgaan tot
beroepsziekte hebben geleid , op zichzelf reeds een bron van             het in artikel 45 van het Statuut voorgeschreven verge
discriminatie .                                                          lijkend onderzoek van de verdiensten ;
                                                                    — heeft de Raad een benoemingsbesluit vastgesteld dat er
                                                                         niet toe strekte in de door het Statuut voorziene
                                                                         voorwaarden in de vacature van een nauwkeurig
                                                                         omschreven post te voorzien ,
Beroep, op 16 januari 1996 ingesteld door T. Contargyris
               tegen Raad van de Europese Unie                      — en zijn de besluiten tot afwijzing van de sollicitatie en de
                         ( Zaak T-6/96 )                                 klacht van verzoeker door de secretaris-generaal op
                                                                         onregelmatige wijze vastgesteld , terwijl ter voorziening
                           ( 96/C 77/35 )                                in de betrokken post alleen de Raad de bevoegdheden
                                                                         van het tot aanstelling bevoegd gezag op rechtmatige
                       (Procestaai: Frans)                               wijze kon uitoefenen .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           Voorts voert verzoeker aan, dat de kennisgeving van
schappen is op 16 januari 1996 beroep ingesteld tegen Raad          vacature in algemene bewoordingen was opgesteld , waar
van de Europese Unie door T. Contargyris, wonende te                door het tot aanstelling bevoegd gezag niet tot een vergelij
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N . Louis, T. Demaseure           kend onderzoek van de verdiensten van de kandidaten kon
en A. Tornel, advocaten te Brussel , domicilie gekozen              overgaan . Bovendien heeft de secretaris-generaal in strijd
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue                met de artikelen 7 en 27 van het Statuut de noodzaak van
Glesener 1 .                                                        een zeker geografisch evenwicht als een beslissend criterium
                                                                     beschouwd .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    Ten slotte beroept hij zich op schending van de motiverings
— nietig te verklaren het besluit tot afwijzing van zijn            plicht alsmede op misbruik van bevoegdheid .
    sollicitatie naar de A 1-post bij DG J „ Economische en
    sociale samenhang, Regionaal beleid, Sociaal beleid,
    Werkgelegenheid , Sociale dialoog, Onderwijs en Jeugd
    zaken, Cultuur op audiovisueel gebied ";
                                                                    Beroep , op 22 januari 1996 ingesteld door A. Carparelli
— nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    benoeming van een andere kandidaat tot de rang
    A 1;                                                                                ( Zaak T-8/96 )
                                                                                ( 96/C 77/36 )
— nietig te verklaren het besluit tot aanstelling van die
    andere kandidaat tot directeur-generaal van DG J ;                                     (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal
    van de Raad van 7 november 1995 houdende afwijzing              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    van verzoekers klacht;                                          schappen is op 22 januari 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                    de Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
— verweerder in de kosten te verwijzen .                            Carparelli, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door