title: Zaak C-482/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië) op 6 oktober 2010 — Teresa Cicala/Regione Siciliana

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië) op 6 oktober 2010 — Teresa Cicala/Regione Siciliana
   (Zaak C-482/10)
   ()
   2010/C 328/42
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte dei Conti — Sezione Giurisdizionale per la Regione Siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Teresa Cicala

      Verwerende partij: Regione Siciliana

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het met het recht van de Unie verenigbaar dat artikel 3 van wet nr. 241/1990 en artikel 3 van regionale wet van Sicilië nr. 10/1991, juncto artikel 1 van wet nr. 241/90, dat de Italiaanse autoriteiten ertoe verplicht om de unierechtelijke beginselen toe te passen, gelezen in samenhang met de plicht tot motivering van overheidshandelingen als voorzien in artikel 296, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd en toegepast dat handelingen die de overheid als privaatrechtelijke rechtspersoon op pensioengebied verricht, dat wil zeggen die betrekking hebben op subjectieve rechten maar niettemin bindende kracht hebben, aan de motiveringsplicht kunnen ontkomen, en is dan sprake van een schending van een wezenlijk vormvoorschrift door de bestuurlijke maatregel?

               2)

               Is artikel 21 octies, lid 2, eerste alinea, van wet nr. 241/1990, zoals uitgelegd door de bestuursrechter met betrekking tot de motiveringsplicht die is neergelegd in artikel 3 van diezelfde wet nr. 241/1990 en regionale wet van Sicilië nr. 10/1991, gelezen in samenhang met de plicht tot motivering van overheidshandelingen als voorzien in artikel 296, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, verenigbaar met artikel 1 van wet nr. 241/1990, voor zover dit voorziet in de verplichting van de autoriteiten om de unierechtelijke beginselen toe te passen, en is bijgevolg daarmee verenigbaar en toelaatbaar deze aldus uit te leggen en toe te passen dat de overheid de mogelijkheid heeft om de motivering van de maatregel bij de rechter aan te vullen?


title: Zaak T-550/12: Beschikking van het Gerecht van 3 juni 2013 — bachmaier/BHIM (oto-soft)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/83

         Beschikking van het Gerecht van 3 juni 2013 — bachmaier/BHIM (oto-soft)
   (Zaak T-550/12) (1)

   2013/C 225/190
   Procestaal: Duits
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 januari 2002 in zaak C-480/99 P: Gerry Plant e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 33 EGKS-Verdrag — Ontvankelĳkheid — Beginsel van hoor en wederhoor in procedure in rechte")

text:
6.4.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/15
men die op haar rusten krachtens artikel 7 van richtlijn                   sachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige geding
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        tussen Clean Car Autoservice GmbH en Stadt Wien, Republik
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            Österreich, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78,                         van artikel 104, lid 5, eerste alinea, van het Reglement voor de
blz. 32), artikel 6 van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van               procesvoering van het Hof van Justitie, in de gecodificeerde
12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB                  versie 1999/C 65/01 van 6 maart 1999 (PB C 65, blz. 1), heeft
L 377, blz. 20), en artikel 14 van richtlijn 94/62/EG van het              het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,
Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994                         president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-
betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10),            dent van de Zesde kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Col-              R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters; advocaat-
neric, kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur),            generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein,         ministrateur, op 6 december 2001 een arrest gewezen waarvan
adjunct-griffier, op 24 januari 2002 een arrest gewezen                    het dictum luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Door de Commissie geen informatie over de plannen voor beheer        Artikel 104, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering van het
      en verwijdering van afvalstoffen en gevaarlijke afvalstoffen mee     Hof van Justitie, in de gecodificeerde versie 1999/C 65/01 van
      te delen inzake de regio’s Sicilia en Basilicata, noch informatie    6 maart 1999, moet aldus worden uitgelegd dat over de kosten die
      over de plannen voor het beheer van verpakkingen en verpak-          de partijen in het hoofdgeding voor de bij artikel 234 EG ingevoerde
      kingsafval inzake het geheel van de Italiaanse regio’s, is de        prejudiciële procedure hebben gemaakt, wordt beslist volgens de
      Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op         nationale rechtsregels die van toepassing zijn op het bij de verwijzende
      haar rusten krachtens artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG van         rechter aanhangige geding, mits die regels niet ongunstiger zijn dan
      de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals             die welke gelden voor soortgelijke procesincidenten die zich volgens
      gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart          het nationale recht in het kader van een dergelijk geding kunnen
      1991, artikel 6 van richtlijn 91/689/EEG van de Raad van             voordoen.
      12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en
      artikel 14 van richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement
      en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en            (1) PB C 47 van 19.2.2000.
      verpakkingsafval.
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                (Zesde kamer)
                             (Zesde kamer)
                                                                                van 10 januari 2002
                       van 6 december 2001
                                                                           in zaak C-480/99 P: Gerry Plant e.a. tegen Commissie van
in zaak C-472/99 (verzoek van het Landesgericht für                                       de Europese Gemeenschappen (1)
Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):
Clean Car Autoservice GmbH tegen Stadt Wien, Republik
                                                                           („Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring krach-
                              Österreich (1)
                                                                           tens artikel 33 EGKS-Verdrag — Ontvankelijkheid —
                                                                              Beginsel van hoor en wederhoor in procedure in rechte”)
(Artikel 234 EG — Kosten van partijen in hoofdgeding —
Artikel 104, lid 5, van het Reglement voor de procesvoering
                               van het Hof)                                                           (2002/C 84/24)
                             (2002/C 84/23)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                            (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
In zaak C-472/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      In zaak C-480/99 P, Gerry Plant e.a. (gemachtigden: B. Hewson,
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechts-            barrister, geïnstrueerd door T. Graham, solicitor), betreffende
 ---pagebreak--- C 84/16                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van                                    ARREST VAN HET HOF
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
kamer) van 29 september 1999, Evans e.a./Commissie
(T-148/98 en T-162/98, Jurispr. blz. II-2837), strekkende tot
vernietiging van deze beschikking, andere partijen bij de                                             (Zesde kamer)
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: M. Erhart en B. Doherty) en South Wales
Small Mines Association, gevestigd te Fochriw, Near Bargoed                                       van 24 januari 2002
(Verenigd Koninkrijk), (gemachtigden: T. Sharpe, QC, en
M. Brealey, barrister, geïnstrueerd door S. Llewellyn Jones,
solicitor) heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet                    in zaak C-500/99 P: Conserve Italia Soc. Coop. arl tegen
(rapporteur), R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
op 10 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                           („Hogere voorziening — Landbouw — EOGFL — Intrekking
                                                                           van financiële bijstand — Verordening (EEG) nr. 355/77 —
                                                                           Verordening (EEG) nr. 4253/88 — Evenredigheidsbeginsel”)
1)    Vernietigt de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
      29 september 1999, Evans e.a./Commissie (T-148/98 en
      T-162/98), voorzover daarbij:                                                                   (2002/C 84/25)
      —     het beroep in zaak T-148/98 niet-ontvankelijk is ver-                                  (Procestaal: Italiaans)
            klaard;
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      —     de zaken T-148/98 en T-162/98 zijn gevoegd;                                              dentie van het Hof)
      —     is verklaard dat niet behoeft te worden beslist op het
            in zaak T-148/98 ingediende verzoek om kosteloze
            rechtsbijstand en op de door Power Gen UK plc, National
            Power plc en British Coal Corporation ingediende verzoe-       In zaak C-500/99 P, Conserve Italia Soc. Coop. arl, voorheen
            ken tot interventie in dezelfde zaak;                          Massalombarda Colombani SpA, gevestigd te San Lazzaro di
                                                                           Savena (Italië), (gemachtigden: M. Averani, A. Pisaneschi, P. de
                                                                           Caterini en S. Zunarelli), betreffende hogere voorziening tegen
      —     verzoekers in zaak T-148/98, worden verwezen in hun            het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer)
            eigen kosten en, hoofdelijk, in de kosten van de Commissie     van 12 oktober 1999, Conserve Italia/Commissie (T-216/96,
            van de Europese Gemeenschappen in zaak T-162/98;               Jurispr. blz. II-3139), strekkende tot vernietiging van dat arrest,
                                                                           andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigde: F. Ruggeri Laderchi, bijge-
                                                                           staan door M. Moretto), heeft het Hof (Zesde kamer), samenge-
      —     verzoekster in zaak T-162/98 hoofdelijk wordt verwezen
                                                                           steld als volgt: F. Macken (rapporteur), kamerpresident, C. Gul-
            in de kosten van de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                           mann, R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues,
            schappen in zaak T-148/98;
                                                                           rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett,
                                                                           administrateur, op 24 januari 2002 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
2)    Verwijst zaak T-148/98 naar het Gerecht van eerste aanleg
      voor een beslissing ten gronde.
                                                                           1)    Verwerpt de hogere voorziening.
3)    Houdt de beslissing omtrent de kosten in zaak T-148/98 aan.
                                                                           2)    Verwijst Conserve Italia Soc. Coop. arl. in de kosten.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                           (1) PB C 79 van 18.3.2000.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-338/03, Eridania Sadam e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke ordening der machten in de sector suiker — Prijsregeling — Regionalisatie — Gebieden met tekort — Indeling van Italië — Verkoopseizoen 2003/2004 — Verordening nr. 1158/2003 — Beroep tot nietigverklaring — Natuurlijke en rechtspersonen — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/27

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in zaak T-338/03, Eridania Sadam e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Gemeenschappelijke ordening der machten in de sector suiker - Prijsregeling - Regionalisatie - Gebieden met tekort - Indeling van Italië - Verkoopseizoen 2003/2004 - Verordening nr. 1158/2003 - Beroep tot nietigverklaring - Natuurlijke en rechtspersonen - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 262/52)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-338/02, Eridania Sadam SpA, gevestigd te Bologna (Italië), Italia Zuccheri SpA, gevestigd te Bologna (Italië), Zuccherificio del Molise SpA, gevestigd te Termoli (Italië), CO. PRO. B – Cooperativa Produttori Bieticoli a rl, gevestigd te Minerbio (Italië), SFIR - Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, gevestigd te Cesana (Italië), alle vertegenwoordigd door G. Pittalis, I. Vigliotti, G. M. Roberti, P. Ziotti en A. Franchi, avocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. L. Visaggio, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door de Raad van de Europese Unie (gemachtigde: M. F. Ruggeri Laderchi), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring van artikel 1, sub c, van verordening (EG) nr. 1158/2003 van de Commissie van 30 juni 2003 tot vaststelling van de afgeleide interventieprijzen voor witte suiker voor het verkoopseizoen 2003/2004 (PB L 162, blz. 24) heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, M. Vilaras en I. Wiszniewska-Bialecka, rechters; griffier: H. Jung, op 8 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken in interventie van Azienda Agricola Palazzina s.s. e.a., Associazione Nazionale Bieticoltori, Consorzio Nazionale Bieticoltori en Associazione Bieticoltori Italiani hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten alsook die van de Commissie dragen.

               4)

               De Raad zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak F-108/13: Beroep ingesteld op 28 oktober 2013 — ZZ/Raad

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/41

         Beroep ingesteld op 28 oktober 2013 — ZZ/Raad
   (Zaak F-108/13)
   2014/C 24/77
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers salarisafrekening over de maanden januari, februari en maart 2013, opgesteld krachtens het besluit van de Raad van 20 december 2012, waarbij deze de vaststelling heeft geweigerd van het voorstel van de Commissie voor een verordening om de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie alsmede de aanpassingscoëfficiënten welke op die bezoldigingen en pensioenen van toepassing zijn met ingang van 1 juli 2012 aan te passen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers salarisafrekeningen die sinds 15 januari 2013 zijn opgesteld;

               —

               veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van de achterstallige bezoldiging waarop hij sinds 1 juli 2012 recht heeft, vermeerderd met vertragingsrente, welke vanaf de datum waarop deze achterstallige bezoldiging verschuldigd werd moet worden berekend tegen de rentevoet die de ECB voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten;

               —

               veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van het symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die hij als gevolg van de herhaalde dienstfouten van de Raad en het TABG heeft geleden;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-31/12: Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Région Poitou-Charentes/Commissie

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/16

         Beroep ingesteld op 23 januari 2012 — Région Poitou-Charentes/Commissie
   (Zaak T-31/12)
   2012/C 109/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Région Poitou-Charentes (Poitiers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Capiaux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 18 november 2011 tot weigering van de afsluiting van communautair-initiatiefprogramma Interreg III B „Atlantisch gebied” 2000/2006 (referentie: CCI nr. 2001 RG 16 0 PC 006) nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onwettigheid van het besluit van de Commissie, omdat de persoon die de handeling heeft ondertekend niet heeft aangetoond dat hem tekeningsbevoegdheid was verleend.

               2)

               Tweede middel: de Commissie heeft wezenlijke vormvoorschriften niet in acht genomen door de in artikel 37, lid 1, van verordening nr. 1260/1999 (1) dwingend vastgelegde termijnen om in een met redenen omkleed advies te motiveren waarom zij verzoeksters eindverslag onbevredigend acht niet te respecteren.

               3)

               Derde middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.

                           —

                           De Commissie heeft verzoekster verweten de regels voor de goedkeuring van het eindverslag niet in acht te hebben genomen, terwijl het reglement van het toezichtcomité voorziet in een systeem van stilzwijgende goedkeuring van het betrokken verslag na afloop van een termijn van tien dagen en

                           —

                           de Commissie heeft aangevoerd dat verzoeksters eindverslag in het Engels had moeten zijn opgesteld, terwijl geen enkele regel bepaalt dat een verslag moet worden opgesteld in een andere taal dan die van de beheersautoriteit (in casu het Frans) om geldig te zijn.

               4)

               Vierde middel: motiveringsgebrek van het bestreden besluit.

               5)

               Vijfde middel: de Commissie heeft haar bevoegdheid misbruikt omdat zij rekening heeft gehouden met een reden die niet met het Europese belang van doen heeft, om de afsluiting van het betreffende initiatiefprogramma te weigeren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-175/07 tot en met C-184/07: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 oktober 2008 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk)] — SA des sucreries de Fontaine-le-Dun-Bolbec-Auffay (SAFBA) (C-175/07), Sucreries et Raffineries d'Erstein SA (C-176/07), Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA (C-177/07), Sucrerie de Bourgogne SA (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), Sucreries du Marquenterre SA (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), Lesaffre Frères SA (C-182/07), Vermendoise Industries SAS (C-183/07), Sucreries de Toury et Usines annexes SA (C-184/07)/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Suiker — Productieheffingen — Uitvoeringsbepalingen voor quotaregeling — Inaanmerkingneming van hoeveelheden suiker in verwerkte producten — Vaststelling van uit te voeren overschot — Vaststelling van gemiddeld verlies)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/10

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 oktober 2008 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk)] — SA des sucreries de Fontaine-le-Dun-Bolbec-Auffay (SAFBA) (C-175/07), Sucreries et Raffineries d'Erstein SA (C-176/07), Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA (C-177/07), Sucrerie de Bourgogne SA (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), Sucreries du Marquenterre SA (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), Lesaffre Frères SA (C-182/07), Vermendoise Industries SAS (C-183/07), Sucreries de Toury et Usines annexes SA (C-184/07)/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   (Gevoegde zaken C-175/07 tot en met C-184/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Suiker - Productieheffingen - Uitvoeringsbepalingen voor quotaregeling - Inaanmerkingneming van hoeveelheden suiker in verwerkte producten - Vaststelling van uit te voeren overschot - Vaststelling van gemiddeld verlies)
   (2008/C 313/15)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal de grande instance de Nanterre
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SA des sucreries de Fontaine-le-Dun-Bolbec-Auffay (SAFBA) (C-175/07), Sucreries et Raffineries d'Erstein SA (C-176/07), Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré Fils SA (C-177/07), Sucrerie de Bourgogne SA (C-178/07), Sucrerie Bourdon (C-179/07), Sucreries du Marquenterre SA (C-180/07), Cristal Union (C-181/07), Lesaffre Frères SA (C-182/07), Vermendoise Industries SAS (C-183/07), Sucreries de Toury et Usines annexes SA (C-184/07)

      Verwerende partijen: Directeur général des douanes et droits indirects en Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance de Nanterre — Geldigheid van verordening (EG) nr. 314/2002 van de Commissie van 20 februari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 50, blz. 40), gelet op artikel 15 van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1) en gelet op het evenredigheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1686/2005 van de Commissie van 14 oktober 2005 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 (PB L 271, blz. 12), gelet op verordeningen (EG) nrs. 1260/2001 en 314/2002 — Productieheffing waarbij zijn meegerekend hoeveelheden suiker in verwerkte producten die zonder uitvoerrestitutie zijn uitgevoerd
   Dictum

               1)

               Bij onderzoek van artikel 6, lid 4, van verordening (EG) nr. 314/2002 van de Commissie van 20 februari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 38/2004 van de Commissie van 9 januari 2004, voor zover in deze bepaling de hoeveelheden suiker in uitgevoerde verwerkte producten waarvoor geen uitvoerrestitutie is toegekend, voor de berekening van de productieheffing niet zijn uitgesloten van het uit te voeren overschot, is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aantasten.

               2)

               Verordening (EG) nr. 1686/2005 van de Commissie van 14 oktober 2005 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2004/2005 is ongeldig.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak C-425/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 16 augustus 2011 — Katja Ettwein/Finanzamt Konstanz

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 16 augustus 2011 — Katja Ettwein/Finanzamt Konstanz
   (Zaak C-425/11)
   2011/C 331/12
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Katja Ettwein

      Verwerende partij: Finanzamt Konstanz

      Prejudiciële vraag

   Moet de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen van 21 juni 1999 (1) (BGBl. II 2001, 810 en volgende), die op 2 september door de Bundestag als wet is aangenomen (BGBl. II 2001, 810) en op 1 juni in werking is getreden („FZA” of „Overeenkomst inzake het vrije verkeer van personen”), in het bijzonder de artikelen 1, 2, 11, 16 en 21 alsmede de artikelen 9, 13 en 15 van bijlage I ervan, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat in Zwitserland levende echtgenoten waarvan alle belastbare inkomsten in de Bondsrepubliek Duitsland aan belasting zijn onderworpen, belastingheffing over hun gezamenlijke inkomen met inaanmerkingneming van de „splitting”-regeling wordt geweigerd?

      (1)  Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat betreffende sommige aspecten van overheidsopdrachten — Slotakte — Gemeenschappelijke verklaringen — Informatie betreffende de inwerkingtreding van de zeven overeenkomsten met de Zwitserse Bondsstaat in de sectoren vrij verkeer van personen, luchtvervoer en overlandvervoer, overheidsopdrachten, wetenschappelijke en technologische samenwerking, wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling en handel in landbouwproducten, PB L 114, blz. 6.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 mei 2001 in zaak C-263/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Vrĳheid van vestiging — Vrĳ verrichten van diensten — Werkzaamheid van vervoersconsultant")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/23
23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en                              C, lid 1, van de Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief               17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
(PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG)                   der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
nr. 1153/97 van de Commissie van 24 juni 1997 (PB L 168,                   stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
blz. 35), en over de geldigheid van verordening nr. 1153/97                grondslag (PB L 145, blz. l), heeft het Hof (Zesde kamer),
en verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie van                       samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skou-
4 november 1997 tot wijziging van bijlage I bij verordening                ris, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric (rapporteur),
nr. 2658/87 (PB L 312, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde                      rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: D. Louterman-
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,             Hubeau, afdelingshoofd, op 29 mei 2001 een arrest gewezen
D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann, L. Sevón en                        waarvan het dictum luidt als volgt:
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 7 juni 2001 een
                                                                           Artikel 11 A, lid 3, sub b, en C, lid 1, van de Zesde richtlijn
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
                                                                           harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting
Elektronische assemblages waarmee automatische gegevensverwerken-          — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
de machines en eenheden daarvoor geluidssignalen kunnen bewerken           waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de
(geluidskaarten), moeten worden ingedeeld onder post 8471 van de           maatstaf van heffing voor goederen die op postorder uit een catalogus
gecombineerde nomenclatuur in de redactie van verordening (EG)             aan een klant voor eigen gebruik worden geleverd, wanneer de
nr. 1153/97 van de Commissie van 24 juni 1997 tot wijziging van            leverancier aan de klant een korting op de catalogusprijs toekent
bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met                waarbij het bedrag van die korting op een afzonderlijke rekening
betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeen-         wordt gecrediteerd op het tijdstip waarop de termijnen aan de
schappelijk douanetarief.                                                  leverancier worden betaald — welke korting dan door de klant
                                                                           onmiddellijk kan worden opgenomen of op een andere wijze gebruikt
                                                                           —, de volledige catalogusprijs van de aan de klant verkochte goederen
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                           is, welke dienovereenkomstig met het bedrag van deze korting wordt
                                                                           verlaagd op het tijdstip waarop zij door de klant wordt opgenomen of
                                                                           op een andere wijze wordt gebruikt.
                                                                           (1) PB C 160 van 5.6.1999.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                         van 29 mei 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-86/99 (verzoek van het VAT and Duties
Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): Free-                                               (Zesde kamer)
  mans plc tegen Commissioners of Customs & Excise (1)
                                                                                van 29 mei 2001
(„Zesde BTW-richtlijn — Maatstaf van heffing — Korting
verkregen op het tijdstip waarop de handeling wordt verricht
— Prijsvermindering nadat de handeling heeft plaatsgevon-                  in zaak C-263/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                 den”)                                                 schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                          (2001/C 200/40)                                  („Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten
                                                                             van diensten — Werkzaamheid van vervoersconsultant”)
                          (Procestaal: Engels)                                                       (2001/C 200/41)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                       (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-86/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
                                                                                dentie van het Hof)
VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk),
in het aldaar aanhangig geding tussen Freemans plc en
Commissioners of Customs & Excise, om een prejudiciële                     In zaak C-263/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
beslissing over de uitlegging van artikel 11 A, lid 3, sub b, en           pen (gemachtigden: aanvankelijk A. Aresu en M. Patakia,
 ---pagebreak--- C 200/24                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            14.7.2001
vervolgens M. Patakia en G. Bisogni) tegen Italiaanse Republiek              Bologna (Italië), Sadam Castiglionese SpA, gevestigd te Bo-
(gemachtigden: U. Leanza, bijgestaan door 0. Fiumara), betref-               logna, Sadam Abruzzo SpA, gevestigd te Bologna, Zuccheri-
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de                      ficio del Molise SpA, gevestigd te Termoli (Italië), Societá
Italiaanse Republiek, door beperkingen te stellen aan de                     Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), gevestigd te
uitoefening van de werkzaamheid van vervoersconsultant, de                   Cesena (Italië), vertegenwoordigd door V. Cerulli Irelli, G. Pit-
krachtens de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na                        talis en G. Fanzini, avvocati, betreffende hogere voor voorzie-
wijziging, de artikelen 43 EG en 49 EG) op haar rustende                     ning tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld                van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitge-
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris R. Schintgen               breid) van 8 december 1998, Sadam Zuccherifici e.a./Raad
(rapporteur), N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechter;                 (T-39/98, Jurispr. 1998, blz. II-4207), zoals gerectificeerd bij
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 29 mei 2001              beschikking van 29 januari 1999 (niet gepubliceerd in de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van de eerste
                                                                             beschikking, andere partij bij de procedure: Raad van de
1)    Door in het kader van legge n. 264 van 8 augustus 1991,                Europese Unie (gemachtigden: J. Carbery en I. Dı́ez Parra),
      disciplina dell’attivitá di consulenza per la circolazione del mezzi  heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: A. La
      di trasporto (wet nr. 264 betreffende de werkzaamheid van              Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward en C. W. A. Timmer-
      vervoersconsultant), de uitoefening van de werkzaamheid van            mans (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;
      vervoersconsultant op straffe van sancties afhankelijk te stellen      griffier: L. Hewlett, administrateur, op 31 mei 2001 een arrest
      van het bezit van een administratieve vergunning en de afgifte         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      van deze vergunning afhankelijk te stellen van de voorwaarde
      dat de onderdanen van de andere lidstaten in Italië wonen en           1)    Wijst de hogere voorziening af.
      een waarborg stellen, is de Italiaanse Republiek de krachtens de
      artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, de                 2)    Verwijst Sadam Zuccherifici, divisione della SECI — Società
      artikelen 43 EG en 49 EG) op haar rustende verplichtingen                    Esercizi Commerciali Industriali SpA, Sadam Castiglionese
      niet nagekomen.                                                              SpA, Sadam Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA en
                                                                                Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR) in de
2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.                         kosten.
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                                  (1) PB C 100 van 10.4.1999.
                      ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                             (Vierde kamer)                                                           van 31 mei 2001
                           van 31 mei 2001                                   in zaak C-43/99 (verzoek van de Conseil supérieur des
                                                                             assurances sociales (Luxemburg) om een prejudiciële
                                                                             beslissing): Ghislain Leclere en Alina Deaconescu tegen
in zaak C-41/99 P: Sadam Zuccherifici, divisione della                                Caisse nationale des prestations familiales (1)
SECI — Societá Esercizi Commerciali Industriali SpA e.a.
              tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                             („Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 1612/68 Luxem-
                                                                             burgse uitkeringen bij moederschap, geboorte en opvoeding
(„Hogere voorziening — Suiker — Verordening (EG)                             — Woonplaatsvereiste — Rechten van pensioengerechtigde
nr. 2613/97 — Steun aan suikerbietentelers — Afschaffing                     die niet woont in tot betaling van zijn pensioen bevoegde
— Verkoopseizoen 2001/2002 — Beroep tot nietigverklaring                     lidstaat — Kinderbijslag en gezinsbijslagen — Begrippen
— Natuurlijke of rechtspersonen — Niet-ontvankelijkheid”)                                    werknemer en sociaal voordeel”)
                            (2001/C 200/42)                                                            (2001/C 200/43)
                          (Procestaal: Italiaans)                                                      (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-41/99 P, Sadam Zuccherifici, divisione della SECI —                In zaak C-43/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
Societá Esercizi Commerciali Industriali SpA, gevestigd te                  tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de


title: Zaak C-136/06: Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/32

         Beschikking van de president van het Hof van 29 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-136/06) (1)

   (2007/C 297/53)

      Procestaal: Engels

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak T-411/14: Beroep ingesteld op 10 juni 2014 — Coca-Cola/BHIM (Vorm van een fles)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/39

         Beroep ingesteld op 10 juni 2014 — Coca-Cola/BHIM (Vorm van een fles)
   (Zaak T-411/14)
   2014/C 282/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Coca-Cola Company (Atlanta, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: D. Stone en A. Dykes, Solicitors, en S. Maynicz, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 maart 2014 in zaak R 540/2013-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk dat een vorm van een fles weergeeft, voor waren van de klassen 6, 21, 32 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 5 32  687

      Beslissing van de onderzoeker: het merk kan niet worden ingeschreven voor een deel van de waren waarvoor het is aangevraagd

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 30 november 2000 in zaak C-436/98 (verzoek van de Supreme Court om een prejudiciële beslissing): HMIL Ltd tegen Minister for Agriculture, Food and Forestry (Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Bĳzondere restituties bĳ uitvoer en steun voor de particuliere opslag van bepaalde soorten rundvlees)

text:
10.3.2001                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 79/3
24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen voor het                      samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpre-
uitzenden van televisiesignalen (PB L 281, blz. 51), de krach-              sident, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters; advocaat-
tens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                 generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 23 november 2000
nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puis-
sochet en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;                1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
griffier: R. Grass, op 23 november 2000 een arrest gewezen                        rechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               aan richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van 16 december 1997 betreffende de onderlinge
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-             aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatre-
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         gelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes
      aan richtlijn 95/47/EG van het Europees Parlement en de                     door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in
      Raad van 24 oktober 1995 inzake het gebruik van normen                      niet voor de weg bestemde mobiele machines, is de Franse
      voor het uitzenden van televisiesignalen, is de Franse Republiek            Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
      de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet            tingen niet nagekomen.
      nagekomen.
                                                                            2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                            (1) PB C 299 van 16.10.1999.
(1) PB C 299 van 16.10.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                                (Vijfde kamer)
                           (Derde kamer)                                                         van 30 november 2000
                      van 23 november 2000                                  in zaak C-436/98 (verzoek van de Supreme Court om een
                                                                            prejudiciële beslissing): HMIL Ltd tegen Minister for
in zaak C-320/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                         Agriculture, Food and Forestry (1)
               schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                            (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten —
(Niet-nakoming — Richtlijn 97/68/EG — Niet voor weg                         Bijzondere restituties bij uitvoer en steun voor de particuliere
bestemde mobiele machines — Uitstoot van verontreinigende                                opslag van bepaalde soorten rundvlees)
                         gassen en deeltjes)
                                                                                (2001/C 79/06)
                           (2001/C 79/05)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               In zaak C-436/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
In zaak C-320/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    de Supreme Court (Ierland), in het aldaar aanhangige geding
pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-                 tussen HMIL Ltd en Minister for Agriculture, Food and
tigden: K. Rispal-Bellanger en G. Taillandeur), betreffende een             Forestry, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de Franse                       verordening (EEG) nr. 1964/82 van de Commissie van 20 juli
Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke               1982 tot vaststelling van de voorwaarden voor de toekenning
en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om             van bijzondere restituties bij uitvoer van bepaalde soorten
te voldoen aan richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement                rundvlees zonder been (PB L 212, blz. 48), in de versie
en de Raad van 16 december 1997 betreffende de onderlinge                   van verordening (EEG) nr. 3169/87 van de Commissie van
aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatre-               23 oktober 1987 tot wijziging van de verordeningen (EEG)
gelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes             nr. 32/82, (EEG) nr. 1964/82 en (EEG) nr. 74/84 ten aanzien
door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd                    van het vervullen van de douaneformaliteiten bij uitvoer van
in niet voor de weg bestemde mobiele machines (PB 1998,                     bepaalde soorten rundvlees waarvoor bijzondere restituties
L 59, blz. 1), althans die bepalingen niet ter kennis te brengen            worden toegekend (PB L 301, blz. 21), en van verordening
van de Commissie, de krachtens deze richtlijn op haar rustende              (EEG) nr. 2675/88 van de Commissie van 29 augustus 1988
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer),              inzake de toekenning van een vooraf forfaitair vastgesteld
 ---pagebreak--- C 79/4                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.3.2001
steunbedrag voor de particuliere opslag van hele geslachte                 5)    Verordening nr. 2675/88, verordening (EEG) nr. 1091/80
dieren, halve geslachte dieren, achtervoeten en voorvoeten van                   van de Commissie van 2 mei 1980 houdende uitvoeringsbepa-
volwassen mannelijke runderen (PB L 239, blz. 20), zoals                         lingen betreffende de toekenning van steun aan de particuliere
gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3252/88 van de Commissie                     opslag van rundvlees, en verordening nr. 2220/85 van de
van 21 oktober 1988 (PB L 289, blz. 52), heeft het Hof (Vijfde                   Commissie van 22 juli 1985 tot vaststelling van gemeenschap-
kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, president van de                  pelijke uitvoeringsbepalingen inzake de regeling voor het stellen
Vijfde kamer, L. Sevón (rapporteur), en D.A.O. Edward,                          van zekerheden voor landbouwproducten, zoals gewijzigd bij
rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H.A. Rühl, op                  verordening nr. 1181/87 van de Commissie van 29 april
30 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum                           1987, moeten aldus worden uitgelegd, dat de bevoegde
luidt als volgt:                                                                 instantie, wanneer zij vaststelt dat een aan het stelsel van
                                                                                verordening nr. 2675/88 onderworpen doos vlees bij artikel 4,
1)    Artikel 1 van verordening (EEG) nr. 1964/82 van de                         lid 4, van deze verordening verboden elementen bevat, zoals in
      Commissie van 20 juli 1982 tot vaststelling van de voorwaar-               andere stukken vlees opgerolde losse stukken vet, op grond van
      den voor de toekenning van bijzondere restituties bij uitvoer van          deze verordeningen mag beslissen dat voor de volledige inhoud
      bepaalde soorten rundvlees zonder been, in de versie van                   van de doos geen aanspraak op steun voor de particuliere opslag
      verordening (EEG) nr. 3169/87 van de Commissie van                         bestaat, en mag overgaan tot verbeurdverklaring van de volledige
      23 oktober 1987 tot wijziging van de verordeningen (EEG)                   inzake het voorschot met betrekking tot die doos gestelde
      nr. 32/82, (EEG) nr. 1964/82 en (EEG) nr. 74/84 ten                        zekerheid, vermeerderd met 20 %.
      aanzien van het vervullen van de douaneformaliteiten bij uitvoer
      van bepaalde soorten rundvlees waarvoor bijzondere restituties       6)    De communautaire verordeningen moeten aldus worden uitge-
      worden toegekend, moet aldus worden uitgelegd, dat elk stuk                legd, dat wanneer controles van dozen vlees aanwijzingen aan
      vlees af zonderlijk moet worden verpakt, ongeacht de maat, het             het licht brengen dat het in bepaalde fabrieken een duurzame
      gewicht of de aard van het stuk, en meer in het bijzonder                  en welbewuste praktijk is de verordeningen nrs. 1964/82 en
      ongeacht of het gaat om afvallen (scraps) of afsnijdsels                   2675/88 te overtreden, de bevoegde instantie de resultaten van
      (trimmings).                                                               deze controles mag extrapoleren naar de volledige productie in
                                                                                de betrokken fabrieken.
2)    De artikelen 7 en 8 van deze verordening moeten aldus worden         7)    Wanneer steekproefsgewijze controles aanwijzingen aan het
      uitgelegd, dat de lidstaten het recht hadden afsnijdsels met een           licht brengen van een duurzame en welbewuste praktijk, die erin
      gewicht beneden een bepaalde grens, bijvoorbeeld 100 gram,                 bestaat bij artikel 4, lid 4, van verordening nr. 2675/88
      van de bijzondere uitvoerrestituties uit te sluiten.                       verboden producten die niet voor het stelsel van de steun voor de
                                                                                particuliere opslag in aanmerking komen, op te slaan, mag de
3)    Artikel 4, lid 4, van verordening (EEG) nr. 2675/88 van de                 bevoegde instantie de steun voor de particuliere opslag weigeren,
      Commissie van 29 augustus 1988 inzake de toekenning van                    en overgaan tot de verbeurdverklaring van de volledige zekerheid,
      een vooraf forfaitair vastgesteld steunbedrag voor de particuliere         overeenkomstig artikel 5, lid 2, sub c, van verordening
      opslag van hele geslachte dieren, halve geslachte dieren,                  nr. 1091/80, voor alle producten waarnaar zij de resultaten
      achtervoeten en voorvoeten van volwassen mannelijke runderen,              van de controles heeft geëxtrapoleerd.
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3252/88 van de
      Commissie van 21 oktober 1988, moet aldus worden uitgelegd,          (1) PB C 48 van 20.2.1999.
      dat afvallen die bij het versnijden en het uitbenen zijn verkregen,
      ongeacht hun gewicht, niet in aanmerking komen voor steun
      voor de particuliere opslag, ingevolge krachtens die verordening
      gesloten contracten.
4)    Verordening nr. 1964/82, verordening (EEG) nr. 565/80 van                                 ARREST VAN HET HOF
      de Raad van 4 maart 1980 betreffende de vooruitbetaling van
      de uitvoerrestituties voor landbouwproducten, zoals gewijzigd                                   (Derde kamer)
      bij verordening (EEG) nr. 2026/83 van de Raad van 18 juli
      1983, en verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie                                    van 30 november 2000
      van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoe-
      ringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer van      in zaak C-422/99: Commissie van de Europese Gemeen-
      landbouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EEG)                          schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
      nr. 3494/88 van de Commissie van 9 november 1988 en
      verordening (EEG) nr. 3993/88 van de Commissie van                    (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 97/51/EG)
      21 december 1988, moeten aldus worden uitgelegd, dat de
      bevoegde instantie, wanneer zij vaststelt dat een aan het stelsel                               (2001/C 79/07)
      van verordening nr. 1964/82 onderworpen doos vlees bij deze
      regeling verboden elementen bevat, ongeacht of het gaat om in                                 (Procestaal: Italiaans)
      andere stukken opgerolde afsnijdsels, in andere stukken vlees
      opgerolde losse stukken vet of niet af zonderlijke verpakte
      stukken vlees, op grond van deze verordeningen mag beslissen         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      dat voor de volledige inhoud van de doos geen aanspraak                                        dentie van het Hof)
      bestaat op bijzondere uitvoerrestituties, en mag overgaan tot
      verbeurdverklaring van de inzake het voorschot met betrekking        In zaak C-422/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
      tot die doos gestelde zekerheid, vermeerderd met 20 %.               pen (gemachtigden: C. Schmidt en G. Bisogni) tegen Italiaanse


title: Zaak C-638/11 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 november 2013 — Raad van de Europese Unie/Gul Ahmed Textile Mills Ltd, Europese Commissie (Hogere voorziening — Dumping — Invoer van katoenhoudend bedlinnen uit Pakistan — Verordening (EG) nr. 384/96 — Artikel 3, lid 7 — Begrip „andere factoren” )

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 november 2013 — Raad van de Europese Unie/Gul Ahmed Textile Mills Ltd, Europese Commissie
   (Zaak C-638/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Dumping - Invoer van katoenhoudend bedlinnen uit Pakistan - Verordening (EG) nr. 384/96 - Artikel 3, lid 7 - Begrip „andere factoren”)
   2014/C 9/06
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, en G. Berrisch, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Gul Ahmed Textile Mills Ltd (vertegenwoordiger: L. Ruessmann, avocat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Stobiecka-Kuik, gemachtigde, bijgestaan door E. McGovern, barrister)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 september 2011, Gul Ahmed Textile Mills/Raad (T-199/04), waarbij verordening (EG) nr. 397/2004 van de Raad van 2 maart 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van katoenhoudend beddenlinnen uit Pakistan (PB L 66, blz. 1) nietig is verklaard, voor zover deze betrekking heeft op Gul Ahmed Textile Mills Ltd — Schending van artikel 3, lid 7, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1) — Vaststelling van schade — Vaststelling van een oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de veroorzaakte schade — In aanmerking te nemen factoren

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 27 september 2011, Gul Ahmed Textile Mills/Raad (T-199/04), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Zaak T-381/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/65

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-381/07) (1)

   (2008/C 301/126)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak T-83/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2013 door BS tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 februari 2012 in zaak F-90/11, BS/Commissie

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/29

         Hogere voorziening ingesteld op 11 februari 2013 door BS tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 februari 2012 in zaak F-90/11, BS/Commissie
   (Zaak T-83/13 P)
   2013/C 101/58
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: BS (Messina, Italië) (vertegenwoordiger: C. Pollicino, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               te verklaren dat de „Gemeenschappelijke regeling voor de verzekering van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten”„alle huidaandoeningen” dekt, en niet alleen „zware brandwonden of ziekelijk littekenweefsel op de huid”;

               —

               te gelasten dat er een nieuwe medische commissie wordt samengesteld om rekwirants geval te onderzoeken;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest waarbij is verworpen een beroep strekkende tot, kort samengevat, nietigverklaring van het besluit waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag de krachtens artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie ingeleide procedure heeft afgesloten met de conclusie dat er geen sprake was van aantasting van de fysieke en psychische integriteit als gevolg van een aanval waarvan rekwirant slachtoffer was.
   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 22, lid 3, van de Gemeenschappelijke regeling voor de verzekering.
               In dit verband stelt de rekwirerende partij dat de medische commissie, anders dan deze bepaling voorschrijft, niet op collegiale wijze uitspraak heeft gedaan en dat zij zich bovendien, toen zij met een juridisch probleem werd geconfronteerd, niet onbevoegd heeft verklaard.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 73 van de Europese schaal voor de medische beoordeling van aantasting van de fysieke en psychische integriteit.
               Rekiwrant stelt dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij het bestreden arrest het beroep heeft verworpen zonder de gewenste precieze uitlegging te geven over de vraag of die Regeling alle huidaandoeningen dekt of veeleer zware brandwonden of ziekelijk littekenweefsel op de huid.


title: Zaak C-384/13: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Estación de Servicio Pozuelo 4, S.L./GALP Energía España, S.A.U. [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG — Exclusieve afnameovereenkomst voor brandstof — Verordening (EEG) nr. 1984/83 — Artikel 12, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2790/1999 — Artikelen 4, sub a, en 5, sub a — Duur van de exclusiviteit — Overeenkomst van geringe betekenis]

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/3

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 4 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Estación de Servicio Pozuelo 4, S.L./GALP Energía España, S.A.U.
   (Zaak C-384/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG - Exclusieve afnameovereenkomst voor brandstof - Verordening (EEG) nr. 1984/83 - Artikel 12, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2790/1999 - Artikelen 4, sub a, en 5, sub a - Duur van de exclusiviteit - Overeenkomst van geringe betekenis])
   (2015/C 056/03)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Estación de Servicio Pozuelo 4, S.L.

      Verwerende partij: GALP Energía España, S.A.U.

      Dictum

               1)

               Een overeenkomst als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij ten gunste van een leverancier van aardolieproducten een recht van opstal wordt gevestigd om een tankstation te bouwen en te verhuren aan de eigenaar van de grond en sprake is van een langdurige exclusieve afnameplicht, heeft in beginsel geen merkbare beperking van de mededinging tot gevolg en valt dus niet onder het verbod van artikel 81, lid 1, EG indien het marktaandeel van de leverancier niet meer dan 3 % is, terwijl drie andere leveranciers een gezamenlijk marktaandeel van ongeveer 70 % hebben, en voorts de duur van de overeenkomst niet klaarblijkelijk buitensporig is vergeleken met de gemiddelde duur van de op de relevante markt doorgaans gesloten overeenkomsten, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

               2)

               Artikel 12, lid 2, van verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen moet aldus worden uitgelegd dat een op 31 mei 2000 geldende overeenkomst die een niet-concurrentiebeding bevat en voldoet aan de vrijstellingsvoorwaarden van verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve afnameovereenkomsten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1582/97 van de Commissie van 30 juli 1997, maar niet aan de vrijstellingsvoorwaarden van verordening nr. 2790/1999, tot en met 31 december 2001 van het verbod van artikel 81, lid 1, EG is vrijgesteld.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak T-316/04: Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Wam spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/46

         Beroep, op 2 augustus 2004 ingesteld door Wam spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-316/04)
   (2004/C 262/88)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 2 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wam spa, vertegenwoordigd door E. Giuliani, avvocato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2004) 1812 def. van de Commissie van 19 mei 2004 betreffende de staatssteun die Italië tussen 1995 en 2000 aan Wam spa heeft verleend, voorzover Wam spa hem als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt beschouwt;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na een klacht van Morton Machine Company Limited heeft de Commissie besloten de in artikel 88, lid 2, EG bedoelde formele onderzoeksprocedure in te leiden tegen twee gesteunde financieringen die Italië tussen 1995 en 2000 aan Wam spa heeft verleend. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie besloten, dergelijke maatregelen als staatssteun aan te merken en te beschouwen als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wegens schending van artikel 87 EG.
   Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:

               —

               De Commissie heeft de algemene beginselen van onpartijdigheid, zelfstandigheid, onafhankelijkheid, billijkheid en correctheid in de uitoefening van haar functies geschonden, door de klacht van Morton Machine Limited niet objectief te behandelen, en door in dit verband zonder motivering het voorstel van Wam spa van de hand te wijzen om het verschil terug te betalen tussen de marktrente die Wam spa ten tijde van het toestaan van de bijzondere rente hanteerde, en de rente die bij de betrokken twee gesteunde financieringen werd toegepast.

               —

               De Commissie heeft artikel 87 EG geschonden of onjuist toegepast, door de aan Wam spa verleende steun te beschouwen als onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt omdat hij de mededinging in het handelsverkeer tussen de lidstaten kon vervalsen, ondanks het ontbreken van enige concurrentieverhouding tussen Wam spa en Morton Machine Limited, aangezien Wam spa geen industriële mengmachines produceerde of in de handel bracht, en Wam Engineering Limited geen filiaal was van Wam spa, maar een autonome vennootschap, gevestigd in Engeland en onderworpen aan het Engelse recht.

               —

               De Commissie heeft artikel 88, lid 2, EG geschonden door als ongeoorloofd te beschouwen, staatssteun die aan Wam spa is verleend krachtens een Italiaanse wet – wet nr. 394 van 29 juli 1981 – die de Commissie verenigbaar met het gemeenschapsrecht heeft verklaard, zoniet heeft zij toch het communautaire rechtszekerheidsbeginsel geschonden door geen regeling vast te stellen op het gebied van de steun voor activiteiten om economisch door te dringen in landen buiten de EG.

               —

               De Commissie heeft de artikelen 87 en 88 EG geschonden of onjuist toegepast, door te oordelen dat de rechtsgrondslag van de verleende steun niet was meegedeeld, en dat de steun onverenigbaar was met de gemeenschappelijke markt door het enkele gebrek aan bekendmaking, en niet als gevolg van een passende beoordeling ten gronde.

               —

               De Commissie heeft artikel 87 EG en artikel 2, sub b, van verordening (EG) nr. 69/2001 geschonden door als van de „de minimis”-regel uitgesloten exportsteun te beschouwen, steun die niet is verbonden aan een hoeveelheid uitgevoerde producten, maar aan de eenvoudige poging om commercieel door te dringen op markten buiten de EG.

         Verzoekster beroept zich ook, in diverse opzichten, op schending van de beginselen van rechtvaardigheid, billijkheid en goed bestuur.


title: Zaak T-356/12: Beroep ingesteld op 6 augustus 2012 — Debonair Trading Internacional/BHIM — Ibercosmetica (SÔ:UNIC)

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/12

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2012 — Debonair Trading Internacional/BHIM — Ibercosmetica (SÔ:UNIC)
   (Zaak T-356/12)
   2012/C 311/16
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Madeira) (vertegenwoordiger: T. Alkin, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ibercosmetica, SA de CV (Mexico-stad, Mexico)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 juni 2012 in zaak R 1033/2011-4 vernietigen;

               —

               de andere partij verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SÔ:UNIC” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8197972

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: een reeks van 24 communautaire, internationale en in het Verenigd Koninkrijk en Ierland ingeschreven merken die bestaan uit het woord „SO” in combinatie met andere elementen voor waren van klasse 3; een reeks van 17 niet-ingeschreven tekens die bestaan uit het woord „SO” in combinatie met andere elementen voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad;

               —

               schending van regel 15, lid 2, sub b-iii, van verordening nr. 2868/95 van de Commissie; en

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. Buwalda tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-50/97)

text:
Nr. C 142/24          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10 . 5 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Verzoekster is van oordeel, dat de Commissie, door de be            a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
taling van de derde tranche van de steun voor Air France                 aan verzoeker van een bedrag groot 385 583 Fl ., ver
toe te staan, de artikelen 92, lid 3 , onder c ), en 93 , leden 2        meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
en 3 , van het EG-Verdrag heeft geschonden en de coheren                vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
tie van de procedures van toezicht op staatssteun en op de               ning;
mededinging beperkende praktijken op de gemeenschappe
lijke markt in gevaar heeft gebracht. Verzoekster is van                 Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
mening, dat de mededeling niet alleen vormgebreken ver                  aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
toont, maar ook dwalingen in rechte en in feite bevat, en                justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
derhalve krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig                 172 213 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de
moet worden verklaard. Volgens verzoekster is de medede                 toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
ling nietig wegens schending van wezenlijke vormvoor                    meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
schriften doordat zij de betaling van de derde tranche van               vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
de steun toestaat zonder dat eerst overeenkomstig de pro                ning;
cedure van artikel 93 , leden 2 en 3 , van het EG-Verdrag is
onderzocht of zij verenigbaar is met de gemeenschappelij            b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
ke markt .
                                                                         geding.
Verder is verzoekster van mening, dat de mededeling nietig           Middelen en voornaamste argumenten
is wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften
doordat zij de betaling van de derde tranche van de steun            Verzoeker, een SLOM-producent, vordert krachtens artikel
toestaat zonder te wachten op de uitkomst van de proce
                                                                     178 juncto artikel 215, tweede alinea van het EG-Verdrag
dure die krachtens Verordening nr. 17 van de Raad betref            vergoeding van de schade die hij heeft geleden doordat hij
fende de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Ver
                                                                     na afloop van zijn SLOM-verbintenis, wegens het ontbre
drag was ingeleid met betrekking tot de maatregelen tot              ken van een referentiehoeveelheid, de melkproductie niet
reorganisatie van de luchthaven van Orly, welke maatrege            heeft kunnen hervatten .
len waren getroffen door de vennootschap Aéroport de Pa
ris, een industrieel en commercieel overheidsbedrijf dat on
der het gezag van de met de burgerluchtvaart belaste
minister is geplaatst.
Tenslotte is verzoekster van mening, dat de mededeling
kennelijk verkeerde beoordelingen bevat en in strijd is met          Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door G. J. Meijer tegen
artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag, doordat           Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro
daarin wordt verklaard dat de vastgestelde afwijkingen                                    pese Gemeenschappen
van voorwaarde nr. 16 beperkt zijn en de verenigbaarheid                                      ( Zaak T-51/97)
van de steun met de gemeenschappelijke markt niet in ge                                        ( 97/C 142/50 )
ding brengen, en dat de door de Franse autoriteiten gedane
toezeggingen volstaan om de door de niet-inachtneming                                    (Procestaai: Nederlands)
van deze voorwaarde veroorzaakte distorties van de mede
dinging te verhelpen.                                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                     meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                     de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen door G. J. Meijer, te Usquert
                                                                     ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor
                                                                     dijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers, ad
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. Buwalda tegen              vocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro                  Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil
                     pese Gemeenschappen                             laume 62 .
                        ( Zaak T-50/97)
                          ( 97/C 142/49 )                            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                   (Procestaal: Nederlands)                          a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                         aan verzoeker van een bedrag groot 139 382 FL , ver
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                   vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
 de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                     ning;
 Europese Gemeenschappen door H. Buwalda, te Franeker
 (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hor                Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
 dijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J. van Oers, ad               aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
vocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te                   justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
 Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar, avenue Guil                 58 022 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
 laume 62 .                                                              passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer


title: Zaak T-53/12: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2012 — CF Sharp Shipping Agencies/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Motiveringsplicht” )

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/23

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2012 — CF Sharp Shipping Agencies/Raad
   (Zaak T-53/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Motiveringsplicht)
   2012/C 379/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CF Sharp Shipping Agencies Pte Ltd (Singapore, Singapore) (vertegenwoordigers: S. Drury, solicitor, K. Adamantopoulos en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010 (PB L 319, blz. 11), en van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover deze op verzoekster betrekking hebben

      Dictum

               1)

               Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007, en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010, worden nietig verklaard voor zover het de plaatsing van CF Sharp Shipping Agencies Pte Ltd op de lijst in bijlage VIII bij verordening nr. 961/2010 betreft.

               2)

               Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010, wordt nietig verklaard voor zover het de plaatsing van CF Sharp Shipping Agencies op de lijst in bijlage IX betreft.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op het verzoek van CF Sharp Shipping Agencies om verordening nr. 961/2010 en uitvoeringsverordening nr. 1245/2011 met onmiddellijke ingang nietig te verklaren.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 24.3.2012.


title: Zaak T-884/16: Beroep ingesteld op 15 december 2016 — Multiconnect/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/53

         Beroep ingesteld op 15 december 2016 — Multiconnect/Commissie
   (Zaak T-884/16)
   (2017/C 038/69)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Multiconnect GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: J.-M. Schultze, S. Pautke en C. Ehlenz, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de handelingen van de Commissie die uitgaan van de Eenheid concentratiecontrole in het Directoraat-generaal Mededinging, in het kader van de uitvoering van de derde voorwaarde („non-MNO-Remedy”) van besluit M.7018, inzonderheid het standpunt dat zij heeft ingenomen in de e-mailberichten van 11 oktober 2016 en 29 oktober 2016 waarbij de non-MNO-Remedy bij wege van uitsluiting van de MVNO’s (mobile virtual network operators) — zoals verzoekster — is beperkt tot de loutere dienstverstrekkers, nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, besluit C(2014) 4443 definitief in zaak M.7018 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de Verdragen of van de bij de uitvoering daarvan toe te passen rechtsregels.
               Verzoekster stelt dat verweerster blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en de toepassing van besluit C(2014) 4443 definitief in zaak M.7018, alsook van de daarin opgenomen toezeggingen, doordat zij de zogenoemde „non-MNO-Remedy”, waarmee Telefónica zich ertoe had verbonden derden toegang tot 4G-diensten op de groothandelsmarkt voor mobiele telefonie te verlenen, in feite beperkt tot derden die het bedrijfsmodel van een dienstenaanbieder hanteren en Telefónica niet gelast om derden overeenkomstig die „non-MNO-Remedy” toegang tot 4G-diensten te verlenen in het kader van een MVNO-bedrijfsmodel.

               2.

               Tweede, subsidiair aangevoerd middel: schending van de Verdragen of van de bij de uitvoering daarvan toe te passen rechtsregels alsook kennelijke beoordelingsfout en ontoereikende motivering, aangezien in besluit C(2014) 4443 definitief ten onrechte ervan is uitgegaan dat met de door Telefónica toegezegde corrigerende maatregelen alle verstoringen van de mededinging kunnen worden weggewerkt.


title: Zaak F-97/15: Beroep ingesteld op 1 juli 2015 — ZZ/Commissie

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/85

         Beroep ingesteld op 1 juli 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-97/15)
   (2015/C 294/104)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het eindbesluit inzake de overdracht van de pensioenrechten van de verzoekende partij aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van 14 oktober 2014 tot bevestiging van de overdracht van de pensioenrechten die de verzoekende partij vóór haar indiensttreding heeft verworven krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-431/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Cantabria (Spanje) op 7 augustus 2015 — Liberbank, S.A./Rafael Piris del Campo

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Cantabria (Spanje) op 7 augustus 2015 — Liberbank, S.A./Rafael Piris del Campo
   (Zaak C-431/15)
   (2015/C 354/24)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Cantabria — Sección 4

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Liberbank, S.A.

      Geïntimeerde: Rafael Piris del Campo

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de beperking van de terugwerkende kracht van een uitspraak waarbij een bodemrentebeding in een consumentenovereenkomst oneerlijk wordt bevonden en dus nietig wordt verklaard, verenigbaar met het beginsel dat oneerlijke bedingen niet bindend zijn en met de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten?

               2)

               Is de instandlating van de gevolgen van een in een consumentenovereenkomst opgenomen bodemrentebeding dat oneerlijk wordt bevonden en dus nietig wordt verklaard, verenigbaar met de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten?

               3)

               Is het verenigbaar met de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten dat de terugwerkende kracht van een uitspraak waarbij een bodemrentebeding in een consumentenovereenkomst oneerlijk wordt bevonden en dus nietig wordt verklaard, wordt beperkt op grond dat er een risico van ernstige verstoringen van de economische openbare orde bestaat en op grond van de goede trouw?

               4)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, is het verenigbaar met de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten dat, bij een individuele vordering tot nietigverklaring van een oneerlijk beding in een consumentenovereenkomst, het bestaan van een risico van ernstige verstoringen van de economische openbare orde wordt vermoed, of moet dit risico worden onderzocht en beoordeeld aan de hand van concrete economische gegevens waaruit kan worden afgeleid dat de toekenning van terugwerkende kracht aan de uitspraak tot nietigverklaring van een oneerlijk beding macro-economische gevolgen heeft?

               5)

               En is het, ingeval een individuele vordering tot nietigverklaring van een oneerlijk beding in een consumentenovereenkomst wordt ingesteld, verenigbaar met de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 [betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten] dat het risico van ernstige verstoringen van de economische openbare orde wordt beoordeeld in het licht van de economische gevolgen die het instellen van een individuele vordering door een groot aantal consumenten zou hebben? Of moet dat risico integendeel worden beoordeeld aan de hand van de economische gevolgen van een specifieke individuele vordering van een consument?

               6)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, is het verenigbaar met de artikelen 6 en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten dat de goede trouw wordt beoordeeld op basis van een abstracte beoordeling van het gedrag van een willekeurige verkoper?

               7)

               Of moet, overeenkomstig de uitlegging van artikel 6 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, die goede trouw in elk specifiek geval worden onderzocht en beoordeeld in het licht van het concrete gedrag van de verkoper bij het sluiten van de overeenkomst en het hierin opnemen van het oneerlijke beding?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak C-171/09: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 2 december 2009 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/28

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 2 december 2009 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-171/09) (1)

   2010/C 51/49

      Procestaal: Frans

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak C-10/10: Beroep ingesteld op 8 januari 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/38

         Beroep ingesteld op 8 januari 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-10/10)
   2010/C 63/60
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door fiscale aftrekbaarheid van giften aan onderzoeks- en onderwijsinstellingen slechts toe te staan indien deze instellingen zijn gevestigd in Oostenrijk, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 56 EG en 40 van de EER-Overeenkomst,

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Naar mening van de Commissie vallen giften aan onderzoeks- en onderwijsinstellingen met niet-economische doeleinden onder de vrijheid van het kapitaalverkeer van artikel 56 EG. Volgens de Oostenrijkse regeling zijn slechts giften die aan dergelijke binnenlandse instellingen zijn gedaan fiscaal aftrekbaar, maar giften aan vergelijkbare instellingen in andere lidstaten, respectievelijk in andere staten van de Europese Economische Ruimte, niet. Dit is in strijd met artikel 56 EG, en artikel 40 van de EER-Overeenkomst.
   Ter rechtvaardiging van deze regeling voert de Republiek Oostenrijk aan dat het feitelijk bezien gaat om een toegestane beperking voor de aftrek van de giften die de staat ontlast van financieringsverplichtingen die anders op hem zouden rusten. Dit volgt onder andere uit het arrest van het Hof in zaak C-386/04, Centro di Musicologia Walter Stauffer
       (1).
   De Commissie verzet zich tegen deze zienswijze. De litigieuze bepalingen maken een onderscheid op basis van zuiver geografische criteria en onafhankelijk van het doel van de hierdoor ondersteunde instellingen. Daarenboven is de door de Republiek Oostenrijk gestelde wisselwerking tussen directe overheidsfinanciering en fiscaal ondersteunde schenkingen van particulieren niet aangetoond. Zelfs indien sprake was van de door de Republiek Oostenrijk gestelde wisselwerking, vormt dit naar mening van de Commissie geen rechtvaardiging voor een beperking van de vrijheid van het kapitaalverkeer, daar het daarbij niet gaat om een gekwalificeerd belang in het oogpunt van de samenhang van het belastingstelsel in de zin van het arrest van het Hof in zaak C-204/90, Bachmann
       (2).

      (1)  Arrest van 14 september 2006, Centro di Musicologia Walter Stauffer, C-386/04, Jurispr. blz. I-8203.

      (2)  Arrest van 28 januari 1992, Bachmann, C-204/90, Jurispr. blz. I-249.