title: Zaak T-354/02: Beroep, op 25 november 2002 ingesteld door Bristol-Myers Squibb International Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.2.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 44/31
Oppositiemerk of -te-         woordmerken INTESA (twee                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
ken:                          Italiaanse merken, een internatio-
                              naal merk en een Grieks, Fins,           —      beschikking C(2002) 3370 van de Commissie van 9 sep-
                              Zweeds, Engels en Iers merk) voor               tember 2002 nietig te verklaren;
                              waren van de klassen 9, 14, 18 en
                              21 met betrekking tot een van de
                                                                       —      de Commissie in de kosten te verwijzen.
                              twee Italiaanse merken en voor
                              waren van klasse 3 met betrekking
                              tot de overige merken. Opposante
                              stelde oppositie in tegen de in-
                              schrijving voor de opgegeven wa-         Middelen en voornaamste argumenten
                              ren van de klassen 3 en 21.
                                                                       Krachtens de bestreden beschikking moeten de lidstaten de in
Beslissing oppositieafde-     gedeeltelijke toewijzing van de
ling:                         oppositie (verwarringsgevaar met         bijlage I bij de beschikking genoemde nationale vergunningen
                              betrekking tot waren van klasse 3)       om geneesmiddelen in de handel te brengen wijzigen. De
                                                                       wijzigingen betreffen de vergunningen voor het in de handel
                                                                       brengen van Capoten en verwante namen, met het oog op een
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep                geharmoniseerde samenvatting van de kenmerken van het
roep:                                                                  product.
Middelen:                     —     belang van het auditieve ver-
                                    schil dat tussen de conflic-       Verzoekster vertegenwoordigt de verschillende dochteronder-
                                    terende merken bestaat;            nemingen met een vergunning voor Capoten in de gehele EU.
                                                                       Capoten, dat is gebaseerd op de werkzame stof captopril, is
                              —     begripsmatig verschil tussen       een geneesmiddel dat bekend staat als een ACE-inhibitor. Het
                                    de merken;                         product is in de EU voor het eerst toegestaan in 1980.
                              —     geen gevaar van verwarring
                                    tussen de conflicterende           De vergunningen voor Capoten in de EU werden verkregen op
                                    merken.                            grond van de nationale procedures voor het verkrijgen van
                                                                       vergunningen voor het in de handel brengen overeenkomstig
                                                                       richtlijn 65/65/EEG ( 1). Ten gevolge daarvan bestonden er in
                                                                       de lidstaten verschillen met betrekking tot de bewoordingen en
                                                                       de omvang van de verstrekte informatie. Volgens verzoekster
                                                                       waren de therapeutische indicaties in alle lidstaten vergelijk-
                                                                       baar.
                                                                       Nadat de octrooien in de lidstaten waren vervallen, werden in
                                                                       die staten vergunningen afgegeven voor generieke captopril-
Beroep, op 25 november 2002 ingesteld door Bristol-                    producten. Verzoekster meent te weten dat Italië na een poging
Myers Squibb International Corporation tegen Commissie                 tot wederzijdse erkenning van de in Frankrijk afgegeven
              van de Europese Gemeenschappen                           vergunning voor een van die generieke producten de kwestie
                                                                       heeft voorgelegd aan het Comité voor farmaceutische specia-
                                                                       liteiten. Reden voor die verwijzing was dat de therapeutische
                        (Zaak T-354/02)                                indicaties in de samenvatting van kenmerken van het product
                                                                       verschilden en dat harmonisatie noodzakelijk was omwille van
                                                                       de volksgezondheid. De bestreden beschikking is vastgesteld
                         (2003/C 44/61)                                na die verwijzing.
                                                                       Tot staving van haar verzoek stelt verzoekster dat de bestreden
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       beschikking ongeldig is wegens onbevoegdheid van het Euro-
                                                                       pees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling, het Comité
                                                                       voor farmaceutische specialiteiten en de Commissie. De verwij-
                                                                       zing naar het Comité voor farmaceutische specialiteiten
                                                                       strookte niet met artikel 30 van richtlijn 2001/83/EG tot
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              vaststelling van een communautair wetboek betreffende ge-
schappen is op 25 november 2002 beroep ingesteld tegen                 neesmiddelen voor menselijk gebruik (2). Het bestaan van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bristol-                 afwijkende nationale besluiten betreffende de vergunning voor
Myers Squibb International Corporation, gevestigd te Brussel           een product is een noodzakelijke, maar geen voldoende
(België), vertegenwoordigd door David Anderson QC, Kelyn               voorwaarde voor een dergelijke verwijzing. Wie verwijst, moet
Bacon, barrister, en Ian Dodds-Smith, solicitor.                       ook aangeven welke aangelegenheid moet worden onderzocht,
 ---pagebreak--- C 44/32                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         22.2.2003
en die aangelegenheid moet betrekking hebben op de kwaliteit,              —     verweerster in de kosten te verwijzen.
de veiligheid of de werkzaamheid van het product. Volgens
verzoekster waren deze voorwaarden niet vervuld.
Verzoekster stelt verder dat de bestreden beschikking wezenlij-
ke vormvoorschriften schendt. De procedure schond haar
rechten van de verdediging en haar recht om te worden                      Middelen en voornaamste argumenten
gehoord. Zij is niet in de gelegenheid gesteld om commentaar
te geven op essentiële wijzigingen van de samenvatting van
kenmerken van het product Capoten. De procedure schond
ook het tijdschema in artikel 32 van richtlijn 2001/83 en in               Volgens verzoeksters blijkt uit de bestreden beschikking, dat
de mededeling van de Commissie aan de aanvragers (versie
                                                                           Poste Italiane SpA in het tijdvak 1994-1999 op het gebied
1998).
                                                                           van postdiensten voortdurend verliesgevend was en dat zij
                                                                           middelen van de staat ontving om deze verliezen op te vangen.
Verzoekster stelt tevens schending van regels van gemeen-                  In artikel 2 van de beschikking heeft de Commissie beschikt,
schapsrecht als het beginsel van gelijke behandeling, de                   dat de overheidsmaatregelen ten gunste van Poste Italiane SpA
motiveringsplicht, het vertrouwensbeginsel en het evenredig-               geen staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG vormen.
heidsbeginsel.
Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking                  Verzoeksters betogen dat de beschikking onverenigbaar is met
kennelijke beoordelingsfouten bevat.                                       artikel 87, lid 1, EG, zoals uitgelegd in de beschikking van de
                                                                           Commissie van 19 juni 2002 ( 2), voorzover zij betrekking
( 1) Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende
                                                                           heeft op de compensatie van verliezen betreffende postdiensten
     de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen     die weliswaar tot de universele dienst behoren, maar aan
     inzake farmaceutische specialiteiten (PB 1965, blz. 369).             mededinging onderworpen zijn. In deze beschikking heeft de
( 2) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van        Commissie vastgesteld, dat de aanwending van staatsmiddelen
     6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek         ter compensatie van verliezen die door een postbedrijf worden
     betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311,          geleden op het gebied van tot de universele dienst behorende,
     blz. 67).                                                             maar aan de mededinging onderworpen postdiensten, een met
                                                                           artikel 87, lid 1, EG strijdige kruissubsidie vormt, wanneer de
                                                                           verliezen zijn toe te schrijven aan niet-kostendekkende tarie-
                                                                           ven, waarvan de toepassing door de post niet van overheidswe-
                                                                           ge verplicht is gesteld.
Beroep, op 5 december 2002 ingesteld door Deutsche
Post AG en DHL International Srl tegen Commissie van                       Verzoeksters betogen dat de beschikking onverenigbaar is met
                  de Europese Gemeenschappen                               artikel 87, lid 1, EG, te maar daar zij betrekking heeft op
                                                                           verliesgevende postdiensten die niet tot de universele dienst
                          (Zaak T-358/02)                                  behoren en al lang concurrentie ondervinden. Daar de Italiaan-
                                                                           se posterijen sinds vijftig jaar alleen maar verliezen maken, die
                                                                           derhalve enkel uit staatsmiddelen kunnen zijn gedekt, had de
                           (2003/C 44/62)                                  Commissie de compensatie van deze verliezen met
                                                                           staatsmiddelen niet mogen „verwaarlozen”, maar had zij ook
                          (Procestaal: Duits)                              in zoverre moeten onderzoeken of geen sprake was van een
                                                                           met artikel 87, lid 1, EG, onverenigbare kruissubsidie.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 december 2002 beroep ingesteld tegen                      Voorts betogen verzoeksters, dat de Commissie niet motiveert
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche                     waarom zij in de bestreden beschikking de kruissubsidie,
Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), en DHL International               anders dan in haar beschikking van 19 juni 2002, als voor
Srl, gevestigd te Rozzano (Italië), vertegenwoordigd door                  compensatie vatbare netto extra kosten „in het algemeen
J. Sedemund en Th. Lübbig, advocaten,                                      economisch belang” heeft aangemerkt. Derhalve is tevens de
                                                                           motiveringsplicht van artikel 253 EG geschonden.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—      nietig te verklaren beschikking 2002/782/EG van de
       Commissie van 12 maart 2002 inzake staatssteun van                  Tenslotte is de beschikking in strijd met het algemene discrimi-
       Italië ten behoeve van Poste Italiane SpA (1);                      natieverbod van artikel 12 EG, daar de Commissie de Italiaanse


title: Zaak C-173/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratieve rechtbank Sofia (Bulgarije) op 14 mei 2009 — Georgi Ivanov Elchinov/Natsionalna Zdravnoosiguritelna kasa

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratieve rechtbank Sofia (Bulgarije) op 14 mei 2009 — Georgi Ivanov Elchinov/Natsionalna Zdravnoosiguritelna kasa
   (Zaak C-173/09)
   2009/C 180/49
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administratieve rechtbank Sofia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georgi Ivanov Elchinov

      Verwerende partij: Directeur van het Nationale Ziekenfonds

      Belanghebbende partij: Ministerie van volksgezondheid

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 (1) […] aldus worden uitgelegd, dat wanneer de specifieke behandeling waarvoor om het formulier E 112 wordt verzocht, niet in een Bulgaars ziekenhuis kan worden verkregen, ervan mag worden uitgegaan dat deze behandeling niet uit het budget van het Nationale Ziekenfonds (NZOK) of van het ministerie van Volksgezondheid wordt gefinancierd, en omgekeerd, wanneer deze behandeling uit het budget van het NZOK of van het ministerie van Volkgezondheid wordt gefinancierd, ervan mag worden uitgegaan dat zij in een Bulgaars ziekenhuis kan worden gegeven?

               2)

               Moet de formulering „de desbetreffende behandeling niet op het grondgebied van de lidstaat, waarop hij woont, aan de betrokkene kan worden gegeven” in artikel 22, lid 2, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat zij slaat op de gevallen waarin de behandeling die op het grondgebied van de lidstaat waarop de verzekerde woont, wordt gegeven, als behandelingstype veel ineffectiever en ingrijpender is dan de behandeling die in een andere lidstaat wordt gegeven, of geldt zij alleen voor de gevallen waarin de betrokkene niet tijdig kan worden behandeld?

               3)

               Met inachtneming van het beginsel van de procesautonomie: Moet de nationale rechterlijke instantie rekening houden met de verbindende aanwijzingen die een hogere rechterlijke instantie haar bij de vernietiging van haar uitspraak en terugwijzing van de zaak voor een nieuw onderzoek heeft gegeven, wanneer er redenen zijn om aan te nemen dat deze aanwijzingen in strijd zijn met het gemeenschapsrecht?

               4)

               Wanneer de desbetreffende behandeling op het grondgebied van de lidstaat waarop de tegen ziektekosten verzekerde woont, niet kan worden gegeven, volstaat het dan, opdat deze lidstaat een toestemming voor een behandeling in een andere lidstaat overeenkomstig artikel 22, lid 1, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 moet verlenen, dat de bewuste behandeling als soort behoort tot de prestaties die in de wettelijke regeling van eerstgenoemde lidstaat zijn voorzien, ook wanneer deze regeling de concrete behandelingsmethode niet uitdrukkelijk noemt?

               5)

               Staan artikel 49 EG en artikel 22 van verordening (EEG) nr. 1408/71 in de weg aan een nationale bepaling als artikel 36, lid 1, van de Bulgaarse Wet inzake de ziektekostenverzekering, volgens welke de verplicht verzekerden alleen recht hebben op gedeeltelijke of volledige vergoeding van de uitgaven voor medische hulp in het buitenland, wanneer zij daarvoor een voorafgaande toestemming hebben ontvangen?

               6)

               Moet de nationale rechter het bevoegde orgaan van de staat waarin de betrokkene tegen ziektekosten is verzekerd, ertoe verplichten het document voor een behandeling in het buitenland (formulier E 112) af te geven, wanneer hij de weigering om een dergelijk document af te geven als onwettig beschouwt, indien de aanvraag voor afgifte van het document vóór het uitvoeren van de behandeling in het buitenland is ingediend en de behandeling ten tijde van de gerechtelijke uitspraak is afgesloten?

               7)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord en de rechtbank de weigering van de toestemming voor een behandeling in het buitenland als onwettig beschouwt, hoe moeten dan de uitgaven voor de behandeling van de tegen ziektekosten verzekerde worden vergoed:

                           a)

                           rechtstreeks door de staat waar hij verzekerd is of door de staat waar de behandeling heeft plaatsgehad, nadat de toestemming voor een behandeling in het buitenland is overgelegd;

                           b)

                           tot welk bedrag, wanneer het bedrag van de prestaties die zijn voorzien in het recht van de woonstaat verschilt van het bedrag van de prestaties die zijn voorzien in het recht van de lidstaat waar de behandeling wordt gegeven; met inachtneming van artikel 49 EG, dat beperkingen op het vrij verrichten van diensten verbiedt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd en bijgewerkt door verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1).


title: Zaak T-564/14: Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2016 — Ahmed Mohamed Saleh Baeshen/BHIM

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/61

         Beschikking van het Gerecht van 15 januari 2016 — Ahmed Mohamed Saleh Baeshen/BHIM
   (Zaak T-564/14) (1)

   (2016/C 098/78)
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014.


title: Zaak C-348/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Câmpulung (Roemenië) op 21 juli 2014 — Maria Bucura/SC Bancpost SA

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Câmpulung (Roemenië) op 21 juli 2014 — Maria Bucura/SC Bancpost SA
   (Zaak C-348/14)
   2014/C 361/04
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Câmpulung

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Bucura

      Verwerende partij: SC Bancpost SA

      Interveniërende partij: Vasile Ciobanu

      Derde-beslagene: SC Raiffeisen Bank SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de nationale rechter bij wie verzet is gedaan tegen de tenuitvoerlegging van een kredietovereenkomst betreffende de uitgifte van een kredietkaart van het type American Express Gold, wanneer de toestemming tot de tenuitvoerlegging in afwezigheid van de consument is verleend, volgens richtlijn 93/13/EEG (1) gehouden om, zodra hij over de daartoe noodzakelijke juridische en feitelijke gegevens beschikt, ambtshalve het oneerlijke karakter te onderzoeken van de in de betrokken overeenkomst opgenomen vergoedingen — a) vergoeding voor de verstrekking van de kaart; b) jaarlijkse vergoeding voor het beheer van de kaart; c) jaarlijkse vergoeding voor het beheer van de bijkomende kaart; d) vergoeding voor de verlenging van de kaart; e) vergoeding voor de vervanging van de kaart; f) vergoeding voor de wijziging van de pincode; g) vergoeding voor geldopname aan automaten of aan een loket (van de eigen bank of van andere banken in Roemenië of het buitenland); h) vergoeding voor de betaling van door handelaren geleverde goederen en/of verleende diensten in Roemenië of in het buitenland; i) vergoeding voor het afdrukken en verzenden van rekeningafschriften; j) vergoeding voor de raadpleging van het saldo via geldautomaten; k) vergoeding voor betalingsachterstand; l) vergoeding voor de overschrijding van de kredietlimiet; m) vergoeding voor onterechte weigering van betaling — waarvan de hoogte niet in de overeenkomst is gespecificeerd?

               2)

               Is de vermelding van de jaarlijkse rente in de volgende bewoordingen: „De rente over het krediet wordt berekend op grond van het dagsaldo, verdeeld naar posten (betalingen, kasopname, kosten en vergoedingen), en de hoogte van de dagrente die gedurende de berekeningsperiode van toepassing is. De rente wordt dagelijks berekend volgens de volgende formule: de som van de producten van het bedrag van alle dagsaldoposten en de op de betrokken dag geldende dagrente; de dagrente wordt berekend als de jaarrente gedeeld door 360 dagen” — welke vermelding essentieel is in het kader van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, die een vergelijkbare formulering bevat — duidelijk en begrijpelijk geformuleerd in de zin van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 93/13?

               3)

               Kan de rechter overeenkomstig richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (2), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 (3), en richtlijn 93/13/EEG van de Raad, indien de overeenkomst niet de hoogte van de op grond daarvan verschuldigde vergoedingen en, bij de wijze van berekening van de rente, niet de hoogte van die rente vermeldt, oordelen dat wegens het ontbreken van deze vermeldingen in de consumentenkredietovereenkomst het verleende krediet als kosten- en rentevrij moet worden beschouwd?

               4)

               Kan de medeschuldenaar van een kredietovereenkomst worden aangemerkt als „consument” in de zin van artikel 2, sub a, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten en artikel 1, lid 2, sub a, van richtlijn 87/102/EEG?

               5)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, is het beginsel van de doeltreffendheid van de bij de richtlijnen toegekende rechten dan geëerbiedigd indien uitsluitend de hoofdschuldenaar in kennis wordt gesteld van de hoogte van de rente, de vergoedingen en de kosten door middel van het maandelijks rekeningafschrift of affichage in het hoofdkantoor van de bank?

               6)

               Moet richtlijn 87/102/EEG aldus worden uitgelegd dat de bank verplicht is om zowel de schuldenaar als de medeschuldenaar schriftelijk in kennis te stellen van de kredietlimiet, de jaarrente en de kosten die vanaf de datum van sluiting van de kredietovereenkomst van toepassing zijn, alsook van de voorwaarden waaronder deze gegevens kunnen worden gewijzigd, van de procedure voor de beëindiging van de overeenkomst en van elke andere wijziging die tijdens de looptijd van de kredietovereenkomst optreedt met betrekking tot de jaarrente of de kosten die na de ondertekening van de kredietovereenkomst ontstaan, en wel op het tijdstip waarop deze wijzigingen plaatsvinden, bij aangetekende brief met ontvangstbewijs of door middel van een kosteloos verstrekt rekeningoverzicht?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

      (2)  Richtlijn van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (87/102/EEG) (PB L 42, blz. 48).

      (3)  Richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB L 101, blz. 17).


title: Zaak T-383/13: Beroep ingesteld op 17 juli 2013 — Chatzianagnostou/Raad e.a.

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/26

         Beroep ingesteld op 17 juli 2013 — Chatzianagnostou/Raad e.a.
   (Zaak T-383/13)
   2013/C 313/51
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Antonios Chatzianagnostou (Serres, Griekenland) (vertegenwoordiger: Ch. Makris, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie, Eulex Kosovo, Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               ten eerste het besluit van het hoofd van EULEX Kosovo van 10 mei 2013, getiteld „Definitief besluit in tuchtzaak 2/2013”, dat op 16 mei 2013 aan verzoeker is meegedeeld, en ten tweede het besluit van het hoofd van EULEX Kosovo van 10 mei 2013, getiteld „Definitief besluit in tuchtzaak 6/2013”, dat op 16 mei 2013 aan verzoeker is meegedeeld, in hun geheel nietig te verklaren;

               —

               te verklaren dat alle tuchtrechtelijke beschuldigingen die EULEX tegen verzoeker heeft ingebracht, ongegrond zijn;

               —

               EULEX te gelasten om verzoeker in het kader van het onderhavige geding afschriften te verstrekken van alle documenten die zijn opgenomen in de tuchtdossiers met betrekking tot verzoeker;

               —

               verweerders te verwijzen in verzoekers kosten, met inbegrip van de honoraria van diens advocaat.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften, op grond dat de bestreden handelingen niet gemotiveerd zijn, en schending van artikel 296 VWEU en de algemene rechtsbeginselen van de lidstaten van de Unie, volgens welke alle bestuurshandelingen die nadelig zijn voor de burger een toereikende, volledige en specifieke motivering dienen te bevatten. De bestreden handelingen zijn totaal niet gemotiveerd, hoewel het vanuit juridisch oogpunt onontbeerlijk en verplicht is om deze handelingen te motiveren.

               2.

               Verweerders hebben met de bestreden handelingen verschillende rechten van de verdediging geschonden die verzoeker ontleent aan het EVRM en de algemene rechtsbeginselen die de lidstaten van de Unie gemeen hebben. In het kader van tuchtzaak 6/2013 tussen verzoeker en EULEX, is verzoeker een tuchtsanctie opgelegd voor een door hem verrichte handeling, zonder dat hij is uitgenodigd om zich in dat verband te verdedigen of daartoe de mogelijkheid heeft gekregen. Bovendien is verzoeker het recht ontzegd om eenvoudig, snel en effectief toegang te krijgen tot juridische bijstand en aldus gebruik te maken van de mogelijkheid zich op eenvoudige wijze te laten verdedigen door een advocaat van zijn keuze die zich grondig heeft kunnen voorbereiden en volledig op de hoogte was van de tuchtrechtelijke beschuldigingen die in het kader van EULEX tegen verzoeker waren ingebracht.

               3.

               De bestreden handelingen berusten op een onjuiste opvatting van de feiten. De tweede bestreden handeling is gebaseerd op veronderstellingen en is tegenstrijdig en ontoereikend gemotiveerd. Aldus is zij in strijd met het vermoeden van onschuld en het recht om zichzelf niet te beschuldigen. Voorts berust deze handeling op een vergissing, voor zover daarin niet wordt erkend dat verzoeker een verschoonbare rechtsdwaling heeft begaan, en voor zover verzoekers actieve medewerking en berouw niet eens worden aanvaard als elementen à decharge.

               4.

               Schending van artikel 19 van het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, artikel 10 EVRM, artikel 15 VWEU, verordening nr. 1049/2001 (1), richtlijn 2003/98/EG (2) en de artikelen 41 en 42 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie. De bestreden besluiten van het hoofd van EULEX, waarbij de voorgestelde tuchtsancties voor verzoeker zijn bevestigd, berusten op een onjuiste rechtsopvatting. Indien de juiste besluiten waren genomen, zouden verzoekers beroepen tot nietigverklaring van de tuchtsancties, die met name waren gebaseerd op de schending van voornoemde bepalingen inzake verzoekers recht van toegang tot de litigieuze documenten in de twee tuchtzaken die in het kader van EULEX tegen hem zijn ingesteld, immers zijn ingewilligd.

               5.

               Bij de vaststelling van de aan verzoeker op te leggen tuchtsancties zijn de beginselen van evenredigheid en billijkheid geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie (PB L 345, blz. 90).


title: Zaak T-397/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 2008 — Dow AgroSciences/EAVV ( Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Richtlijn 91/414/EEG — Gewasbeschermingsmiddelen — Advies van Europese Autoriteit voor voedselveiligheid — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/54

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 2008 — Dow AgroSciences/EAVV
   (Zaak T-397/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Richtlijn 91/414/EEG - Gewasbeschermingsmiddelen - Advies van Europese Autoriteit voor voedselveiligheid - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 209/96)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Dow AgroSciences Ltd (Hitchin, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Cuvillier en D. Detken, vervolgens A. Cuvillier en S. Gabbi, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Parpala en B. Doherty, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van het advies van de EAVV van 28 juli 2006 betreffende de beoordeling van de werkzame stof haloxyfop-R op basis van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1), en anderzijds een vordering tot vergoeding van de geleden schade.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dow AgroSciences Ltd, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV) en de Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-14/15: Beroep ingesteld op 13 januari 2015 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM — Mareea Comtur (airpass.ro)

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/25

         Beroep ingesteld op 13 januari 2015 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/BHIM — Mareea Comtur (airpass.ro)
   (Zaak T-14/15)
   (2015/C 081/33)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (Neu Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze, solicitor en G. Würtenberger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SC Mareea Comtur SRL (Deva, Roemenië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „airpass.ro” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 0 6 49  358

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 17 oktober 2014 in zaak R 1918/2013-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover deze beslissing betrekking heeft op de waren van klasse 35;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 8, lid 1, onder b), 64 en 76 van verordening nr. 207/2009.


title: Gevoegde zaken C-319/10 en C-320/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Haarlem — Nederland) — X/Inspecteur van de Belastingdienst/Y (C-319/10) en X BV/Inspecteur van de Belastingdienst P (C-320/10) (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Bevroren en gezouten kippenvlees zonder been — Geldigheid en uitlegging van verordeningen (EG) nrs. 535/94, 1832/2002, 1871/2003, 2344/2003 en 1810/2004 — Aanvullende aantekening 7 op hoofdstuk 2 van gecombineerde nomenclatuur — Uitspraak van orgaan voor geschillenbeslechting van WTO — Rechtsgevolgen)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/10

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 november 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Haarlem — Nederland) — X/Inspecteur van de Belastingdienst/Y (C-319/10) en X BV/Inspecteur van de Belastingdienst P (C-320/10)
      (Gevoegde zaken C-319/10 en C-320/10) (1)

      (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Bevroren en gezouten kippenvlees zonder been - Geldigheid en uitlegging van verordeningen (EG) nrs. 535/94, 1832/2002, 1871/2003, 2344/2003 en 1810/2004 - Aanvullende aantekening 7 op hoofdstuk 2 van gecombineerde nomenclatuur - Uitspraak van orgaan voor geschillenbeslechting van WTO - Rechtsgevolgen)
      (2012/C 25/16)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Rechtbank Haarlem

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: X (C-319/10), X BV (C-320/10)

         Verwerende partijen: Inspecteur van de Belastingdienst/Y (C-319/10), Inspecteur van de Belastingdienst P (C-320/10)

         Voorwerp

      Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Rechtbank Haarlem — Uitlegging en geldigheid van verordening (EG) nr. 535/94 van de Commissie van 9 maart 1994 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 68, blz. 15), verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 290, blz. 1), verordening (EG) nr. 1871/2003 van de Commissie van 23 oktober 2003 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 275, blz. 5) en verordening (EG) nr. 2344/2003 van de Commissie van 30 december 2003 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 346, blz. 38) — Delen van kippen, zonder been, bevroren en gezouten — Tariefindeling

         Dictum

      In omstandigheden als die van de hoofdgedingen, waarin de aangiften voor de douaneregeling „in het vrije verkeer brengen” vóór 27 september 2005 zijn verricht, kan noch bij de uitlegging van aanvullende aantekening 7 op hoofdstuk 2 van de gecombineerde nomenclatuur, zoals vastgesteld bij verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, noch bij de beoordeling van de geldigheid van deze aanvullende aantekening worden uitgegaan van de uitspraak van het orgaan voor geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) van 27 september 2005, waarbij een rapport van de beroepsinstantie van de WTO (WT/DS269/AB/R, WT/DS286/AB/R) en twee rapporten van een WTO-panel (WT/DS269/R en WT/DS286/R), zoals gewijzigd door het rapport van de beroepsinstantie, zijn aangenomen.

         (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 9 oktober 1997 in zaak C-21/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming - Richtlijn 84/466/Euratom van de Raad)

text:
C 357/8              NL ]                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 11 . 97
de zaak het laatst is aangebracht artikel 21 van het Execu          door de Commissie niet op de hoogte te stellen van de ter
tieverdrag moet toepassen, indien het gerecht waarbij de             zake vastgestelde maatregelen, de krachtens het EGA-Ver
zaak het eerst is aangebracht, zich bevoegd heeft verklaard          drag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
op basis van een regel die overeenkomt met de bepalingen             heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.
van titel II van dit Verdrag of met de bepalingen van een            Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G. Kap
verdrag dat tussen de twee betrokken staten van kracht               teyn (rapporteur), J. L. Murray en G. Hirsch, rechters;
was toen de vordering werd aangebracht, en dit artikel               advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: L. Hewlett,
voorlopig moet toepassen, indien het gerecht waarbij de              administrateur, op 9 oktober 1997 een arrest gewezen
zaak het eerst is aangebracht, zich nog niet over zijn               waarvan het dictum luidt als volgt:
bevoegdheid heeft uitgesproken. Daarentegen dient het
gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht,
artikel 21 van het Verdrag betreffende de rechterlijke
                                                                     1 . Door niet binnen de gestelde termijnen alle bepalingen
bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
                                                                          vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van de
burgerlijke en handelszaken niet toe te passen, indien het                artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van
gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, zich
                                                                          de Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van
bevoegd heeft verklaard op basis van een regel die niet
                                                                          fundamentele maatregelen met betrekking tot de stra
overeenkomt met de bepalingen van titel II van dit Ver
                                                                          lingsbescherming van personen die medisch worden
drag, of met de bepalingen van een verdrag dat tussen die
                                                                          onderzocht of behandeld, is het Koninkrijk Spanje de
twee staten van kracht was toen de vordering werd aange
bracht.
                                                                          krachtens het EGA-Verdrag op hem rustende verplich
                                                                          ting tot omzetting niet nagekomen.
(M PB C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                                     2 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                     (') PB C 133 van 4 . 5 . 1996 .
                 ARREST VAN HET HOF
                         ( Zesde Kamer)
                     van 9 oktober 1997                                                 ARREST VAN HET HOF
in zaak C-21/96: Commissie van de Europese Gemeen                                             (Vijfde Kamer)
            schappen tegen Koninkrijk Spanje ( 1 )                                          van 9 oktober 1997
(Niet-nakoming — Richtlijn 84/466/Euratom               van de       in de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 (ver
                               Raad)
                                                                     zoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comuni
                          ( 97/C 357/14 )                            dad de Extremadura te Cáceres om een prejudiciële beslis
                                                                     sing): A. Naranjo Arjona tegen Insituto Nacional de la
                                                                     Seguridad Social (INSS ), F. Vicente Mateos tegen Instituto
                                                                     Nacional de la Seguridad Social (INSS ), Tesorería General
                     (Procestaai: Spaans)                            de la Seguridad Social ( TGSS ), en Instituto Nacional de la
                                                                           Seguridad Social (INSS ) tegen L. García Lázaro (')
                                                                     (Sociale zekerheid — Invaliditeit — Ouderdomspensioenen
                                                                     — Artikel 47, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1408/71
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                       — Berekening van uitkeringen)
               de jurisprudentie van het Hof)
                                                                                { 97IC 357/15 )
In zaak C-21/96, Commissie van de Europese Gemeen                                          (Procestaai: Spaans)
schappen (gemachtigden: T. F. Cusack en I. Martfnez del
Peral ) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigden: A. J.
Navarro Gonzalez en R. Silva de Lapuerta ), betreffende
een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Konink
rijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
de artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van
de Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van funda
mentele maatregelen met betrekking tot de stralingsbe               In de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96,
scherming van personen die medisch worden onderzocht                 betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
of behandeld (PB L 265 van 5 . 10 . 1984, blz. 1 ), althans          van het EG-Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia


title: Zaak T-32/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2008 — Slowakije/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/49

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2008 — Slowakije/Commissie
   (Zaak T-32/07) (1)

   (2008/C 171/95)

      Procestaal: Slowaaks

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak F-103/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 juli 2011 — Jaeger/Eurofound

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 juli 2011 — Jaeger/Eurofound
   (Zaak F-103/10) (1)

   2012/C 138/98
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011, blz. 64.


title: Arrest van het Hof van 7 juli 2014 in zaak E-5/13 — Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Toegang tot documenten — Ontvankelijkheid — Maatregelen tot organisatie van de procesgang — Regels van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA inzake toegang tot documenten 2012)

text:
               26.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/4

         ARREST VAN HET HOF
   van 7 juli 2014
   in zaak E-5/13
   Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Toegang tot documenten — Ontvankelijkheid — Maatregelen tot organisatie van de procesgang — Regels van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA inzake toegang tot documenten 2012)
   (2015/C 68/04)
   In zaak E-5/13, Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK tot nietigverklaring van de besluiten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 25 januari 2013 en 18 februari 2013 in zaak nr. 73075 van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA houdende weigering van toegang tot documenten uit de dossiers die hebben geleid tot Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Posten Norge — getrouwheids-/kortingssysteem) op grond van haar nieuwe regels inzake toegang tot documenten, die zijn neergelegd in Besluit nr. 300/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 5 september 2012 („de regels van 2012”) (niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 7 juli 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 25 januari 2013 in zaak nr. 73075 van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (DB Schenker) nietig, voor zover daarin op grond van artikel 4, leden 4 en 6, van de regels van 2012 de volledige of gedeeltelijke toegang werd geweigerd tot de documenten uit de dossiers die hebben geleid tot Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Posten Norge — getrouwheids-/kortingssysteem) alsook de toegang tot de volledige versie van Besluit nr. 321/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.

               2.

               Het verzoek wordt voor het overige afgewezen.

               3.

               Elke partij en de interveniënt worden verwezen in de eigen kosten.


title: Zaak C-109/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG — Richtlijn 98/34/EG — Normen en technische voorschriften — Nationale regeling die van toepassing is op elektrische, elektromechanische en elektronische spelen voor computers — Arrest van Hof houdende vaststelling van niet-nakoming — Niet-uitvoering — Artikel 228 EG — Geldelijke sancties)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-109/08) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG - Richtlijn 98/34/EG - Normen en technische voorschriften - Nationale regeling die van toepassing is op elektrische, elektromechanische en elektronische spelen voor computers - Arrest van Hof houdende vaststelling van niet-nakoming - Niet-uitvoering - Artikel 228 EG - Geldelijke sancties)
   2009/C 180/26
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: N. Dafniou, V. Karra en P. Mylonopoulos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Niet-uitvoering van het arrest van het Hof van 26 oktober 2006 in zaak C-65/05 — Schending van de artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG en van artikel 8 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37) — Nationale regeling inzake elektronische spelen voor computers — Verzoek tot oplegging van dwangsom

      Dictum

               1)

               Door niet de artikelen 2, lid 1, en 3 van wet 3037/2002, houdende instelling van een algeheel verbod om elektrische, elektromechanische en elektronische spelen, daaronder begrepen computerspelen, te installeren en te exploiteren in openbare of privé-gelegenheden, met uitzondering van casino’s, op straffe van in de artikelen 4 en 5 van die wet voorziene strafrechtelijke of bestuursrechtelijke sancties, te wijzigen in overeenstemming met de artikelen 28 EG, 43 EG en 49 EG alsmede artikel 8 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, heeft de Helleense Republiek niet alle maatregelen vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 26 oktober 2006, Commissie/Griekenland (C-65/05), en is zij hierdoor de krachtens artikel 228 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap”, een dwangsom van 31 536 EUR te betalen per dag vertraging bij het vaststellen van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan voornoemd arrest Commissie/Griekenland, te rekenen vanaf de uitspraak van het onderhavige arrest tot de uitvoering van voornoemd arrest Commissie/Griekenland.

               3)

               De Helleense Republiek wordt veroordeeld om aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen, op de rekening „Eigen middelen van de Europese Gemeenschap”, een forfaitaire som van 3 miljoen EUR te betalen.

               4)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Zaak F-1/10: Beroep ingesteld op 4 januari 2010 — Marcuccio/Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/52

         Beroep ingesteld op 4 januari 2010 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-1/10)
   2010/C 63/93
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Lecce) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van verzoekers verzoek om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te krijgen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de in welke vorm dan ook genomen besluiten tot afwijzing van de twee verzoeken om vergoeding van 25 december 2008 nietig verklaren;

               —

               het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van het verzoek van 27 december 2008 nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, het in welke vorm dan ook genomen besluit tot afwijzing van verzoekers klacht van 11 juli 2009 tegen de twee besluiten tot afwijzing van zijn twee verzoeken om vergoeding van 25 december 2008 alsmede tegen het besluit tot afwijzing van zijn verzoek van 27 december 2008, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, de nota van 21 september 2009, welke verzoeker op 26 oktober 2009 in een andere taal dan het Italiaans en op 24 december 2009 in de Italiaanse vertaling heeft ontvangen, nietig verklaren;

               —

               de Commissie veroordelen tot onmiddellijke betaling aan verzoeker, bij wijze van 100 % vergoeding van de door hem gemaakte ziektekosten waarvan hij vergoeding aan het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering heeft gevraagd, van het bedrag van 2 519,08 EUR dan wel elk lager bedrag dat het Gerecht uit dien hoofde redelijk en billijk acht, alsmede tot betaling van rente over bovenvermeld bedrag vanaf de eerste dag van de vijfde maand na de dag waarop de adressaat van het verzoek van 27 december 2008 en van de twee verzoeken om vergoeding van 25 december 2008 daarvan kennis heeft kunnen nemen, tegen een jaarlijkse rentevoet van 10 % en met jaarlijkse kapitalisatie, dan wel tegen de rentevoet, de kapitalisatie en de dies a quo die het Gerecht redelijk en billijk acht;

               —

               de Commissie veroordelen tot onmiddellijke betaling aan verzoeker van het verschil tussen de bedragen die hij van 1 december 2000 tot en met 30 november 2008 aan ziektekosten heeft gemaakt en waarvoor hij in diezelfde periode talrijke verzoeken om vergoeding bij het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering heeft ingediend en de bedragen die hem tot op heden zijn vergoed, dan wel hetgeen het Gerecht redelijk en billijk acht, alsmede tot betaling van rente over bovenvermeld verschil, dan wel over hetgeen het Gerecht redelijk en billijk acht, vanaf de eerste dag van de vijfde maand na de dag waarop de adressaat van het verzoek van 27 december 2008 daarvan kennis heeft kunnen nemen, tegen een rentevoet van 10 % per jaar en met jaarlijkse kapitalisatie, dan wel tegen de rentevoet, de kapitalisatie en de dies a quo die het Gerecht redelijk en billijk acht;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-592/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 19 december 2014 — European Federation for Cosmetic Ingredients/Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 19 december 2014 — European Federation for Cosmetic Ingredients/Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General
   (Zaak C-592/14)
   (2015/C 081/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: European Federation for Cosmetic Ingredients

      Verwerende partijen: Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General

      Interveniënten: British Union for the Abolition of Vivisection, European Coalition to End Animal Experiments

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 18, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten (1) aldus worden uitgelegd dat het een verbod inhoudt om cosmetische producten op de communautaire markt te brengen die ingrediënten of een combinatie van ingrediënten bevatten waarvoor dierproeven zijn verricht, indien deze proeven werden verricht buiten de Europese Unie om te voldoen aan de voorschriften van derde landen teneinde cosmetische producten met deze ingrediënten in die landen op de markt te brengen?

               2)

               Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag verschil of:

                           (a)

                           bij de veiligheidsbeoordeling die overeenkomstig artikel 10 van deze verordening wordt verricht om aan te tonen dat een cosmetisch product veilig is voor de volksgezondheid alvorens het op de communautaire markt wordt aangeboden, gegevens worden gebruikt die zijn verkregen door de buiten de Europese Unie verrichte dierproeven;

                           (b)

                           de voorschriften van de derde landen betrekking hebben op de veiligheid van cosmetische producten;

                           (c)

                           het op het ogenblik dat een ingrediënt buiten de Europese Unie op dieren werd getest, redelijkerwijze voorzienbaar was dat iemand op enig moment zou proberen om een cosmetisch product met dat ingrediënt op de communautaire markt te brengen, en/of

                           (d)

                           andere factoren aanwezig zijn, en zo ja, welke?

      (1)  PB L 342, blz. 59.


title: Zaak T-29/08: Beroep ingesteld op 18 januari 2008 — Liga para a Protecção da Natureza/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/29

         Beroep ingesteld op 18 januari 2008 — Liga para a Protecção da Natureza/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-29/08)
   (2008/C 79/58)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Liga para a Protecção da Natureza (LPN) (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: P. Vinagre e Silva, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het besluit van de secretaris-generaal van de Europese Commissie waarbij in antwoord op een confirmatief verzoek van LPN diens verzoek om toegang tot bepaalde stukken betreffende de bouw van de stuwdam van Baixo Sabor is afgewezen, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Om te beginnen kan en moet de informatie waarom LPN de Commissie heeft verzocht, haar ter beschikking worden gesteld, gelet op de belangrijke milieubelangen die zij in het kader van de geplande bouw van de stuwdam van Baixo Sabor wenst te verdedigen (verordeningen nrs. 1367/2006 (1) en 1049/2001 (2)).
   Ook al zou het vermoeden niet spelen dat het openbaar belang dat de openbaarmaking gebiedt, van hogere orde is (artikel 6, lid 1, van Verordening nr. 1367/2006), blijft de Commissie gehouden om dit belang in concreto in haar overwegingen te betrekken. Weigeringsgronden moeten door de Commissie steeds restrictief worden uitgelegd.
   De Commissie kan niet louter op grond van een theoretisch model volgens hetwelk de uitzondering in verband met inspecties en audits primeert, beslissen om LPN toegang tot alle door haar aangevraagde stukken te weigeren, zonder voor elk document afzonderlijk aanvullende concrete redenen op te geven.
   De Commissie heeft op grond van algemene overwegingen gedeeltelijke toegang geweigerd. Ervan uitgaande dat geen van de stukken betreffende de onderzoeksprocedures toegankelijk is, neemt zij niet de moeite om deze stukken in „vertrouwelijke en niet-vertrouwelijke passages” in te delen. De Commissie moet nochtans ook hier een concrete beoordeling verrichten van de in de stukken vervatte informatie waartoe verzoekster toegang wenst.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-24/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 januari 2012 — X BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 januari 2012 — X BV, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-24/12)
   2012/C 98/23
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: X BV

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan voor de toepassing van artikel 56 EG (thans: artikel 63 VWEU) de eigen LGO [landen en gebieden overzee] als derde staat worden aangemerkt, in welk geval ter zake van het kapitaalverkeer tussen een lidstaat en de eigen LGO een beroep kan worden gedaan op artikel 56 EG?

               2)

                           a)

                           Moet, indien het antwoord op vraag 1) bevestigend luidt, in het onderhavige geval, waarin per 1 januari 2002 de bronheffing op deelnemingsdividenden uitgekeerd door een in Nederland gevestigde dochtervennootschap aan haar in de Nederlandse Antillen gevestigde houdstervennootschap ten opzichte van 1993 is verhoogd van 7,5 dan wel 5 percent naar 8,3 percent, voor de beantwoording van de vraag of voor de toepassing van artikel 57, lid 1, EG (thans: artikel 64, lid 1, VWEU) sprake is van een verhoging, uitsluitend acht worden geslagen op de verhoging van de Nederlandse bronheffing of moet mede in aanmerking worden genomen dat in — samenhang met de verhoging van de Nederlandse bronheffing — vanaf 1 januari 2002 door de Nederlands-Antilliaanse overheid vrijstelling wordt verleend ter zake van deelnemingsdividenden, ontvangen van een in Nederland gevestigde dochtervennootschap, terwijl voorheen die dividenden deel uitmaakten van de naar het tarief van 2,4 — 3 dan wel 5 percent belaste winst?

                           b)

                           Moeten, indien mede rekening moet worden gehouden met de door invoering van de hiervoor in 2) a. bedoelde deelnemingsvrijstelling bewerkstelligde verlaging van de belasting in de Nederlandse Antillen, voorts nog in aanmerking worden genomen Nederlands-Antilliaanse regelingen in de uitvoeringssfeer — in het onderhavige geval: de Nederlands-Antilliaanse rulingpraktijk — welke mogelijk tot gevolg hadden dat vóór 1 januari 2002 — en ook reeds in 1993 — de feitelijk verschuldigde belasting ter zake van de in Nederland gevestigde dochtervennootschap ontvangen dividenden substantieel lager was dan 8,3 percent?


title: Zaak C-515/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 25 september 2013 — Ingeniørforeningen i Danmark, als lasthebber van Poul Landin/TEKNIQ, als lasthebber van ENCO A/S — VVS

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 25 september 2013 — Ingeniørforeningen i Danmark, als lasthebber van Poul Landin/TEKNIQ, als lasthebber van ENCO A/S — VVS
   (Zaak C-515/13)
   2013/C 359/06
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ingeniørforeningen i Danmark, als lasthebber van Poul Landin

      Verwerende partij: TEKNIQ, als lasthebber van ENCO A/S — VVS

      Prejudiciële vraag

   Moet het verbod van directe discriminatie op grond van leeftijd in de artikelen 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een rechtstoestand handhaaft volgens welke een werkgever bij het ontslag van een bediende die gedurende 12, 15 of 18 jaar ononderbroken in dezelfde onderneming tewerkgesteld is geweest, deze bediende naar aanleiding van diens vertrek een vergoeding dient te betalen die overeenkomt met het loon voor respectievelijk 1, 2 of 3 maanden, met dien verstande echter dat die vergoeding niet hoeft te worden betaald wanneer de bediende bij zijn vertrek algemeen ouderdomspensioen kan krijgen?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak T-133/08: Beroep ingesteld op 3 april 2008 — Schräder/CBP — Jørn Hansson (Lemon Symphony)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/31

         Beroep ingesteld op 3 april 2008 — Schräder/CBP — Jørn Hansson (Lemon Symphony)
   (Zaak T-133/08)
   (2008/C 142/57)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ralf Schräder (Lüdinghausen, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Leidereiter en W.-A. Schmidt, advocaten)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jørn Hansson (Søndersø, Denemarken)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van verweerder van 4 december 2007 (zaak A 007/2007) en nietigverklaring van de aanpassing van de beschrijving van het plantenras Lemon Symphony;

               —

               subsidiair, vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van verweerder van 4 december 2007 (zaak A 007/2007);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Plantenras waarvoor een communautair kwekersrecht geldt: Lemon Symphony

      Houder van het communautaire kwekersrecht: Jørn Hansson

      Beslissing waartegen beroep is ingesteld bij de kamer van beroep van het Communautair Bureau voor plantenrassen: aanpassing van de beschrijving van het plantenras overeenkomstig artikel 87, lid 4, van verordening (EG) nr. 2100/94 (1)

      Partij die beroep heeft ingesteld bij de kamer van beroep: verzoeker

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 59, lid 2, van verordening (EG) nr. 1239/95 (2) doordat verzoeker niet behoorlijk is opgeroepen voor de mondelinge behandeling;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 2100/94 doordat verzoeker schriftelijk noch mondeling zijn standpunt heeft kunnen bepalen over het ontbreken van procesbelang bij het instellen van het beroep;

               —

               schending van artikel 71, lid 1, juncto artikel 68 van verordening nr. 2100/94 doordat verzoeker rechtstreeks en individueel wordt geraakt door de beslissing waartegen beroep is ingesteld bij de kamer van beroep;

               —

               inbreuk op artikel 73 van verordening nr. 2100/94 en op artikel 230 EG doordat verzoekers recht op rechterlijke toetsing van bestuurshandelingen is geschonden;

               —

               schending van artikel 48 van verordening nr. 2100/94 wegens partijdigheid van een lid van de kamer van beroep.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (PB L 227, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1239/95 van de Commissie van 31 mei 1995 houdende voorschriften ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad betreffende de procedures voor het Communautair Bureau voor plantenrassen (PB L 121, blz. 37).


title: Zaak C-247/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover (Duitsland) op 29 april 2016 — Heike Schottelius/Falk Seifert

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Hannover (Duitsland) op 29 april 2016 — Heike Schottelius/Falk Seifert
   (Zaak C-247/16)
   (2016/C 279/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Heike Schottelius

      Verwerende partij: Falk Seifert

      Prejudiciële vraag

   Kan uit artikel 3, lid 5, tweede streepje, van richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (1) een beginsel van Europees consumentenrecht worden afgeleid, volgens hetwelk bij alle transacties betreffende consumptiegoederen tussen niet-consumenten en consumenten het voor afdwinging van secundaire wettelijke garantierechten voldoende is dat de tot garantie verplichte niet-consument het gebrek niet binnen een redelijke termijn heeft hersteld, zonder dat hiervoor de uitdrukkelijke vaststelling van een termijn voor herstel van het gebrek nodig is, en volgens hetwelk de nationale rechtsbepalingen, bijvoorbeeld ook in het geval van een overeenkomst voor werkzaamheden aan consumentengoederen, dienovereenkomstig moeten worden uitgelegd en in voorkomend geval beperkend moeten worden toegepast.

      (1)  PB 1999, L 171, blz. 12.


title: Zaak C-569/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Internetportal und Marketing GmbH/Richard Schlicht (Internet — .eu-topniveaudomein — Verordening (EG) nr. 874/2004 — Domeinnamen — Stapsgewijze registratie — Speciale tekens — Speculatieve en onrechtmatige registratie — Begrip „kwade trouw” )

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Internetportal und Marketing GmbH/Richard Schlicht
   (Zaak C-569/08) (1)

   (Internet - .eu-topniveaudomein - Verordening (EG) nr. 874/2004 - Domeinnamen - Stapsgewijze registratie - Speciale tekens - Speculatieve en onrechtmatige registratie - Begrip „kwade trouw”)
   2010/C 209/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Internetportal und Marketing GmbH

      Verwerende partij: Richard Schlicht

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van artikel 21, leden 1, sub a en b, 2 en 3, van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het.eu-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie (PB L 162, blz. 40) — Speculatieve en onrechtmatige registraties — Begrippen „recht of gewettigd belang” en „kwade trouw” — Registratie van een domeinnaam door de houder van een nationaal merk dat enkel werd verworven om deze registratie gedurende het eerste deel van de stapsgewijze registratie mogelijk te maken — Domeinnaam die door de schrapping van het speciale teken „&” duidelijk verschilt van het merk waarop de domeinregistratie is gebaseerd — Merk „&R&E&I&F&E&N&”

      Dictum

               1.

               Artikel 21, lid 3, van verordening (EG) nr. 874/2004 van de Commissie van 28 april 2004 tot vaststelling van regels met betrekking tot het overheidsbeleid voor de toepassing en werking van het.eu-topniveaudomein en de beginselen inzake registratie moet aldus worden uitgelegd dat kwade trouw kan worden aangetoond aan de hand van andere omstandigheden dan die welke sub a tot en met e van die bepaling zijn opgesomd.

               2.

               Bij de beoordeling of sprake is van een handelwijze te kwader trouw in de zin van artikel 21, lid 1, sub b, van verordening nr. 874/2004, gelezen in samenhang met lid 3 van dat artikel, dient de nationale rechter rekening te houden met alle in het concrete geval relevante factoren en met name met de omstandigheden waarin de inschrijving van het merk is verkregen en de omstandigheden waarin de.eu-topniveaudomeinnaam is geregistreerd.

         Wat de omstandigheden betreft waarin de inschrijving van het merk is verkregen, dient de nationale rechter in het bijzonder rekening te houden met:

               —

               het oogmerk om het merk niet te gebruiken op de markt waarvoor de bescherming is aangevraagd;

               —

               de presentatie van het merk;

               —

               het feit dat een groot aantal andere met soortnamen overeenstemmende merken is geregistreerd, en

               —

               het feit dat het merk is ingeschreven kort vóór het begin van de stapsgewijze registratie van.eu-topniveaudomeinnamen.

         Wat de omstandigheden betreft waarin de.eu-topniveaudomeinnaam is geregistreerd, dient de nationale rechter in het bijzonder rekening te houden met:

               —

               het onrechtmatige gebruik van speciale tekens of leestekens in de zin van artikel 11 van verordening nr. 874/2004 met het oog op de toepassing van de in dat artikel vastgestelde transcriptieregels;

               —

               de registratie tijdens het eerste deel van de in die verordening vastgestelde stapsgewijze registratie op basis van een merk dat in omstandigheden als die van het hoofdgeding is verkregen, en

               —

               het feit dat een groot aantal aanvragen tot registratie van met soortnamen overeenstemmende domeinnamen is ingediend.

      (1)  PB C 69 van 21.03.2009.


title: Doorhaling van zaak T-191/93

text:
11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/21
tieÈle gevolgen van de antidumpingmaatregelen voor de              ste aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorha-
importeurs/kleinhandelaren en de consumenten. De proce-            ling in het register gelast van zaak T-78/94, H. Cordes
dure van artikel 21 veronderstelt een actief onderzoek van         tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
de onder het Gemeenschapsbelang begrepen punten, zeker             Europese Gemeenschappen.
wanneer deze door de belanghebbenden aan de orde zijn
gesteld. Zijn eenmaal gerechtvaardigde overwegingen in             (1) PB C 103 van 11.4.1994.
dit verband naar voren gebracht, dan zijn er voor de Com-
missie twee mogelijkheden: of zij sluit zich daarbij aan en
doet de Raad een dienovereenkomstige aanbeveling voor
diens definitieve maatregelen, of zij doet dat niet, in welk
geval zij dit naar behoren dient toe te lichten. In casu heeft
zij evenwel geen van tweeeÈn gedaan, in strijd met het                          Doorhaling van zaak T-192/95 (1)
gewettigd vertrouwen van verzoeksters.                                                     (98/C 113/52)
Ten slotte is het instellen van definitieve antidumpingrech-                            (Procestaal: Engels)
ten bovenop de kwantitatieve beperkingen die voor impor-
ten van de betrokken producten uit twee (India en Paki-            De president van de Derde Kamer (uitgebreid) van het
stan) van de drie exporterende landen gelden, in strijd met        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
het evenredigheidsbeginsel.                                        pen heeft bij beschikking van 5 februari 1998 de doorha-
                                                                   ling in het register gelast van zaak T-192/95: Hitachi Ltd,
                                                                   Matsushita electronics Corporation, Mitsubishi Electric
                                                                   Corporation, NEC Corporation, Oki Electric Industry
                                                                   Co., Sanyo Electric Co. Ltd, Sharp Corporation en Tos-
                                                                   hiba Corporation tegen Commissie van de Europese
              Doorhaling van zaak T-191/93 (1)                     Gemeenschappen.
                        (98/C 113/49)
                                                                   (1) PB C 351 van 30.12.1995.
                      (Procestaal: Duits)
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 januari 1998 de doorha-
ling in het register gelast van zaak T-191/93: A. Graf                          Doorhaling van zaak T-215/95 (1)
Brockdorff-Ahlefeldt tegen Raad van de Europese Unie.
                                                                                (98/C 113/53)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
                                                                   Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen heeft bij beschikking van 2 februari 1998 de doorha-
       Doorhaling van de gevoegde zaken T-207/93 en                ling in het register gelast van zaak T-215/95: Telecom Ita-
                         T-224/93 (1)                              lia SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                   pen.
                        (98/C 113/50)
                      (Procestaal: Duits)                          (1) PB C 46 van 17.2.1996.
De president van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen heeft bij beschikking van 30 januari 1998 de doorha-
ling in het register gelast van de gevoegde zaken T-207/93
en T-224/93: H.-E. von Flotow en G. Bergmann tegen                              Doorhaling van zaak T-197/96 (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                                  (98/C 113/54)
(1) PB C 270 van 19.10.1992.                                                           (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De president van de Vierde Kamer van het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 30 januari 1998 de doorhaling in het
                                                                   register gelast van zaak T-197/96: Consorzio del Formag-
               Doorhaling van zaak T-78/94 (1)                     gio Parmigiano Reggiano en Latteria sociale Spadarotta
                        (98/C 113/51)                              soc. coop. a r.l. tegen Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen.
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
Bij beschikking van 30 januari 1998, heeft de president
van de Eerste Kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eer-


title: Zaak T-297/08: Beroep ingesteld op 29 juli 2008 — Mepos Electronics/BHIM (MEPOS)

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/20

         Beroep ingesteld op 29 juli 2008 — Mepos Electronics/BHIM (MEPOS)
   (Zaak T-297/08)
   (2008/C 247/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Mepos Electronics Ltd (Kaohsiung, Taiwan) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 mei 2008 in zaak R 437/2008-2;

               —

               toewijzing van het verzoek tot herstel in de vorige toestand;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MEPOS” voor waren van klasse 9 — aanvraag nr. 5 770 383

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 36, 77 en 79 van verordening nr. 40/94 van de Raad, alsmede van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en van artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat de onderzoeker rechtmatig heeft gehandeld tijdens de procedure tot inschrijving van het aangevraagde merk; schending van artikel 78 van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep het verzoek tot herstel in de vorige toestand wegens niet-inachtneming van de termijn voor indiening van een beroep ten onrechte heeft afgewezen.


title: Zaak T-206/16: Beroep ingesteld op 2 mei 2016 – Bodegas Verdúguez/EUIPO (TRES TOROS 3)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/35

         Beroep ingesteld op 2 mei 2016 – Bodegas Verdúguez/EUIPO (TRES TOROS 3)
   (Zaak T-206/16)
   (2016/C 251/41)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bodegas Verdúguez, SL (Villanueva de Alcardete, Spanje) (vertegenwoordiger: J. García Domínguez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „TRES TOROS 3” – inschrijvingsaanvraag nr. 12 796 926

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2016 in zaak R 407/2015-5

      Conclusies

               —

               kennisnemen van het beroep tegen de bestreden beslissing, deze beslissing vernietigen en een andere beslissing vaststellen waarbij:

                           1)

                           wordt geoordeeld dat het verbod van artikel 7, lid 1, onder j), niet van toepassing is op het aangevraagde Uniemerk;

                           2)

                           subsidiair, en enkel voor het geval dat het Gerecht het verbod van artikel 7, lid 1, onder j), van toepassing acht op het aangevraagde merk, wordt verklaard dat dit verbod enkel van toepassing is op de waar „wijnen”, zodat de weigering enkel wordt gehandhaafd voor deze waar en de geschiktheid of geldigheid van het Uniemerk voor de overige waren van klasse 33 wordt erkend;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten, in voorkomend geval met terugbetaling van de aan het EUIPO betaalde beroepstaksen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder j), van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 juni 1995 in zaak T-61/92: H. de Compte tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Besluit van voorzitter van Europees Parlement houdende verlening van kwijting, onder voorbehoud, aan rekenplichtigen - Opschorting van betaling van creditsaldo aan rekeningplichtige)

text:
Nr . C 208/20           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12 . 8 . 95
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 betreffende aanvragen om terugbetaling van anti-dumping
                         van 14 uni 1995                                 rechten die werden geïnd bij de invoer van bepaalde
                                                                         compact-discspelers van oorsprong uit Japan ( Amroh BV,
in zaak T-61/92: H. de Compte tegen Europees Parle                      PIA HiFi, MPI Electronic ) ( 2 ), heeft het Gerecht ( Derde
                                  ment ( ] )
                                                                         Kamer ), samengesteld als volgt: J. Biancarelli, kamerpresi
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Besluit van                  dent, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters; griffier : H. Jung,
voorzitter van Europees Parlement houdende verlening van                 op 27 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
kwijting, onder voorbehoud, aan rekenplichtigen —                        luidt als volgt:
Opschorting van betaling van creditsaldo aan rekening
                                 plichtige)                              1 ) Verwerpt bet beroep.
                            ( 95/C 208/41 )
                                                                         2 ) Verwijst verzoekster in de kosten van bet geding.
                         (Procestaai: Frans)                             (M PB nr . C 282 van 20 . 10 . 1993 .
                                                                         ( 2 ) PB nr . L 150 van 22 . 6 . 1993 , blz . 44 .
In zaak T-61 /92 , H. de Compte, gewezen ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Chatel-Saint-Germain
( Frankrijk ), vertegenwoordigd door E. Lebrun en E. Boige
lot, advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
du Fort Rheinsheim 2, tegen Europees Parlement ( gemach
tigden: F. Vainker en D. Waelbroeck ), betreffende een                                               van 27 uni 1995
beroep strekkende, enerzijds , tot nietigverklaring van het              in zaak T-l 86/94, Guérin automobiles tegen Commissie
 besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 19 december 1991 waarbij aan de rekeningplichtige kwij
                                                                          (Mededinging — Klacht — Mededeling uit hoofde van
ting wordt gegeven voor het begrotingsjaar 1982 , voor
 zover daarbij een voorbehoud is gemaakt en de betaling van
                                                                         artikel 6 van Verordening nr. 99/63/EEG — Beroep wegens
 het creditsaldo van de op naam van verzoeker geopende
                                                                                nalaten — Beroep tot nietigverklaring)
 waarborgrekening is aangehouden, en, anderzijds, tot                                                   ( 95/C 208/43 )
 veroordeling van het Parlement om dit creditsaldo, vermeer
 derd met moratoire interessen, te betalen, heeft het Gerecht                                       (Procestaai: Frans)
 (Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
 president, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters;                  In zaak T-l 86/94, Guérin automobiles, gevestigd te Alengon
 griffier: B. Pastor, op 14 juni 1995 een arrest gewezen                  ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-C . Fourgoux, advo
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                     caat te Parijs en Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg ten kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
 1 ) Verwerpt het beroep.                                                 Béatrix de Bourbon 4, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigden: F. E. Gonzalez-Diaz en G.
 2 ) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                    de Bergues ), betreffende een beroep tot vaststelling, krach
      dragen.                                                             tens artikel 175 van het EEG-Verdrag, dat de Commissie
                                                                          heeft nagelaten ten aanzien van verzoekster een beschikking
 (M PB nr . C 258 van 7 . 10 . 1992 .
                                                                          te geven op de klacht die zij had ingediend uit hoofde van
                                                                          artikel 3 , lid 2 , van Verordening nr . 17 van de Raad van
                                                                          6 februari 1962 , eerste verordening over de toepassing van
                                                                          de artikelen 85 en 86 van het EEG-Verdrag ( 2 ) en, subsidiair,
                                                                          een beroep tot nietigverklaring van de brieven van de
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Commissie van 21 januari 1993 en 4 februari 1994, heeft
                           van 27 juni 1995                               het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
                                                                          volgt: J. Biancarelli , kamerpresident, R. Schintgen , C. P.
 in zaak T-169/94 : PIA HiFi Vertriebs GmbH tegen Com                    Briët, C. W. Bellamy en J. Azizi, rechters; griffier : H. Jung,
          missie van de Europese Gemeenschappen (')                       op 27 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
  (Anti-dumpingrechten — Beroep tot nietigverklaring van                  luidt als volgt:
    beschikking betreffende aanvragen om terugbetaling)
                              ( 95/C 208/42 )                              1 ) Verstaat dat op de conclusie van het verzoekschrift,
                                                                                gebaseerd op artikel 1 75 van het Verdrag, niet behoeft te
                                                                                worden beslist.
                          (Procestaai: Duits)
                                                                           2 ) Verklaart de subsidiaire conclusie van het verzoek
 In zaak T-169/94, PIA HiFi Vertriebs GmbH, gevestigd te                          schrift niet-ontvankelijk .
 Weiterstadt ( Duitsland ), vertegenwoordigd door F. M.
  Boemke, advocaat te Hamburg, domicilie gekozen heb                      3 ) Verwijst de Commissie in de kosten.
  bende te Luxemburg bij M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
  Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen                      (M PB nr . C 188 van 9 . 7 . 1994 .
  schappen (gemachtigden: E. White en C.-M . Happe, vervol                ( 2 ) PB nr . 13 van 21 . 2 . 1962 , blz . 204/62 .
  gens J. Sack ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
  Beschikking 93/363/EEG van de Commissie van 9 juni 1993


title: Zaak T-824/14: Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Eveready Battery Company/BHIM — Hussain en anderen (POWER EDGE)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/45

         Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Eveready Battery Company/BHIM — Hussain en anderen (POWER EDGE)
   (Zaak T-824/14)
   (2015/C 065/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Eveready Battery Company (St. Louis, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Imran Hussain en anderen (Leeds, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Power Edge” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 108 705

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 6 oktober 2014 in zaak R 38/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.