title: Zaak C-467/99: Beroep, op 3 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 47/22                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.2.2000
4. meer subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen voorzo-      — Het Gerecht heeft ten onrechte nagelaten zich uit te
   ver daarin de beschikking van de Commissie in dossier                  spreken over een in zaak T-182/96 aangevoerde tweede
   nummer 880412P3, waarin wordt verklaard dat de bedra-                  aanvullende middel tot nietigverklaring van de beschikking
   gen vermeld in de subrubrieken 14.1.4, 14.2.6, 14.2.7,                 van de Commissie, ontleend aan schending van de op het
   14.3.1 b en c, 14.3.3 en 14.3.5 van het project betreffende            ESF toepasselijke regelgeving (ontbreken van discretionaire
   Pirites Alentejanas, in de subrubrieken 14.3.8, 14.3.11 en             bevoegdheid), dat door rekwirante in die zaak in repliek
   14.9 van het project betreffende Tintas Robbialac, en in               is aangevoerd.
   subrubriek 14.3.9 van het project betreffende Sapec, niet
   voor vergoeding in aanmerking komen, wordt bevestigd,             — Het Gerecht heeft artikel 253 EG-Verdrag (ex artikel 190)
   een en ander wegens:                                                   onjuist toegepast met betrekking tot de subrubrieken
                                                                          14.1.4, 14.2.6, 14.2.7, 14.3.1b en c, 14.3.3 en 14.3.5 van
   — materiële onjuistheid van de door het Gerecht vastge-                het project betreffende Pirites Alentejanas, 14.3.8, 14.3.11
        stelde feiten;                                                    en 14.9 van het project betreffende Tintas Robbialac, en
                                                                          14.3.9 van het project betreffende Sapec, voorzover is
                                                                          uitgegaan van materieel onjuiste feitelijke conclusies.
   — dwaling ten aanzien van              het   recht    wegens
        incongruente motivering
                                                                     — Het Gerecht heeft een onjuist oordeel uitgesproken over
                                                                          het bestaan van misbruik van bevoegdheid, schending van
5. bijgevolg, op dezelfde gronden, beschikking C(96) 1184                 de rechten van de verdediging en schending van de
   van de Commissie van 14 augustus 1996 nietig te verkla-                beginselen van goede trouw, bescherming van het gewet-
   ren voorzover daarin wordt verklaard dat de bedragen                   tigd vertrouwen en bescherming van verkregen rechten,
   betreffende subrubrieken 14.1.4, 14.2.6, 14.2.7, 14.3.1 b              voorzover dit op materieel onjuiste feitelijke conclusies
   en c, 14.3.3 en 14.3.5 van het project betreffende Pirites             berust.
   Alentejanas, 14.3.8, 14.3.11 en 14.9 van het project
   betreffende Tintas Robbialac, en 14.3.9 van het project
   betreffende Sapec, voor generlei vergoeding in aanmer-            — Rekwirante betoogt dat de onjuistheid van de feitelijke
   king komen;                                                            vaststellingen van het Gerecht ertoe heeft geleid, dat het
                                                                          Gerecht in casu het recht verkeerd heeft toegepast door
                                                                          te oordelen, dat de in zaak T-182/96 aangevochten
6. punt 3 van het dispositief van het bestreden arrest te                 beschikking niet op misbruik van de bevoegdheid berust.
   vernietigen voorzover daarin wordt verklaard, dat Partex
   haar eigen kosten in zaak T-182/96 heeft te dragen;
                                                                     (1) PB C 26 van 25.1.1997, blz. 9.
7. de Commissie in alle kosten te verwijzen;
8. het verzoek om kosteloze rechtsbijstand gegrond te verkla-
   ren en rekwirante derhalve kosteloze rechtsbijstand in de
   onderhavige procedure te verlenen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Beroep, op 3 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
— Het Gerecht in eerste aanleg heeft de op het ESF toepasse-                                       bliek
   lijke regelgeving geschonden door te oordelen, dat in een
   geval als het onderhavige, waarin een lidstaat reeds de
   feitelijke en boekhoudkundige juistheid van het verzoek                                    (Zaak C-467/99)
   om betaling van het saldo heeft bevestigd, die lidstaat
   haar standpunt inzake het betrokken verzoek alsnog kan                                      (2000/C 47/36)
   wijzigen op grond van onregelmatigheden die niet eerder
   aan het licht waren getreden.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                     3 december 1999 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
— Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat het door            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
   Partex in zaak T-182/96 in repliek aangevoerde aanvul-            woordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar juridische
   lende middel, ontleend aan schending van de regels                dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó-
   inzake de bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten en de         mez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
   Commissie, ontoelaatbaar was.
— Het Gerecht heeft de op het ESF toepasselijke regelgeving          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
   geschonden door te oordelen, dat van miskenning van de
   regels inzake de bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten        — vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens
   en de Commissie geen sprake was.                                       richtlijn 90/314/EEG (1) betreffende pakketreizen, met
 ---pagebreak--- 19.2.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 47/23
     inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten, op          Middelen en voornaamste argumenten
     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, door niet
     de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te          Ingevolge artikel 249 EG (ex art. 189 EG-Verdrag) is een
     stellen die nodig zijn om artikel 7 van die richtlijn volledig   richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat
     uit te voeren, wat de scheepvaartmaatschappijen voor             voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd. De lidstaten moeten
     passagiersvervoer betreft;                                       alle maatregelen treffen die nodig zijn om de volledige werking
                                                                      van de richtlijnen overeenkomstig de daarmee nagestreefde
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                   doelstellingen te waarborgen, en kunnen zich niet op nationale
                                                                      bepalingen, praktijken of situaties beroepen ter rechtvaardiging
                                                                      van de niet-nakoming van de in die richtlijnen besloten
Middelen en voornaamste argumenten                                    liggende verplichtingen of termijnen.
De Griekse autoriteiten deelden mee, dat zij artikel 7 van het        Niet betwist wordt dat de Italiaanse Republiek de Commissie
presidentieel decreet in dier voege zouden wijzigen, dat de           de in artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/689/EEG genoemde
daarin bedoelde verzekeringsplicht zich ook tot de scheep-            gegevens in de bij beschikking 96/302/EG voorgeschreven
vaartmaatschappijen voor passagiersvervoer uitstrekt.                 vorm diende mee te delen.
De Commissie is van mening, dat het aan de Griekse autoritei-         Dit is niet gebeurd en de gegevens die de Commissie na de
ten staat, tijdig de nodige procedures in te leiden om de             officiële kennisgeving van het met redenen omkleed advies
bepalingen van de betrokken richtlijn volledig in Grieks recht        heeft ontvangen, kunnen niet worden geacht volgens de regels
om te zetten.                                                         te zijn meegedeeld.
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot op            De Commissie is derhalve van oordeel, dat de Italiaanse
heden niet de passende maatregelen heeft genomen om                   Republiek de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rus-
artikel 7 van richtlijn 90/314/EEG volledig in Grieks recht om        tende verplichtingen niet is nagekomen.
te zetten, wat de scheepvaartmaatschappijen voor passagiers-
vervoer betreft.                                                      (1) Richtlijn van de Raad van 12 december 1991 betreffende gevaar-
                                                                          lijke afvalstoffen, PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
                                                                      (2) Beschikking van de Commissie van 17 april 1996, PB L 116 van
(1) PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59.                                      11.5.1996, blz. 26.
                                                                      Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
Beroep, op 7 december 1999 ingesteld door Commissie                   Wien van 9 september 1999 om een prejudiciële beslis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                 sing in het geding tussen Clean car Autoservice GmbH en
                               bliek                                             1. Stadt Wien en 2. Republiek Oostenrijk
                         (Zaak C-469/99)                                                         (Zaak C-472/99)
                          (2000/C 47/37)                                                          (2000/C 47/38)
                                                                      Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                      king van 9 september 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
7 december 1999 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
                                                                      van Justitie op 9 december 1999, in het geding tussen Clean
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      car Autoservice GmbH en 1. Stadt Wien en 2. Republiek
woordigd door L. Ström, lid van haar juridische dienst, en
                                                                      Oostenrijk, het Hf van Justitie van de Europese Gemeenschap-
G. Bisogni, bij die dienst gedetacheerde appélmagistraat, als
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol-
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                      gende vraag:
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Hoe moet artikel 104, lid 5, van het Reglement voor de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      procesvoering van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen (1) worden uitgelegd, wanneer zoals in casu
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de Commis-        een lidstaat (Oostenrijk) geen nationale regels kent om de
     sie de in artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/689/EEG (1)         nationale rechtelijke instantie over de toewijzing, respectieve-
     genoemde gegevens niet in de bij beschikking 96/302/             lijk de verdeling van de kosten van de prejudiciële procedure
     EG (2) voorgeschreven vorm mee te delen, de krachtens            over de betrokken partijen te laten beslissen?
     richtlijn 91/689/EEG en het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      (1) PB C 65 van 6 maart 1999, blz. 30.
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
     de procedure.


title: Zaak C-221/03: Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 171/16              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
Betreffende de tweede procedure:                                             —     voorzover voor het Waalse Gewest niet de wettelijke
                                                                                en bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastgesteld of
5.   Verzet de huidige stand van het gemeenschapsrecht zich                        de maatregelen zijn genomen die nodig zijn voor de
                                                                                volledige omzetting en toepassing van de artikelen 3,
     ertegen dat zolang een onderdaan van een lidstaat zelf
     het verblijfsrecht als dienstontvanger niet inroept jegens                    leden 1 en 2, en 5 van richtlijn 91/676/EEG;
     de lidstaat op het grondgebied waarvan hij verblijft, die
     persoon door die lidstaat niet wordt beschouwd als                —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
     een ingevolge het gemeenschapsrecht verblijfsrechtelijk
     beschermde onderdaan?
6.   Dient het begrip dienstontvanger als bedoeld in het vrij
     verkeer van diensten zo begrepen te worden dat, ook
     indien iemand zich gedurende een langere periode,                 Middelen en voornaamste argumenten
     mogelijk langer dan zes maanden, in een andere lidstaat
     ophoudt, aldaar is aangehouden voor een strafbaar feit,
     geen vaste woon- of verblijfplaats weet te noemen en
     voorts geld noch bagage bezit, het verblijf in een andere         Richtlijn 91/676/EEG voorziet in een gefaseerde procedure die
     lidstaat al voldoende grond oplevert om te moeten                 de lidstaten moeten volgen om waterverontreiniging door
     veronderstellen dat toeristische of andere aan kort verblijf      nitraten uit agrarische bronnen te verminderen en te voorko-
     verbonden diensten, zoals bijvoorbeeld logies en het              men. Hiertoe moeten zij in de eerste plaats vaststellen welke
     nuttigen van maaltijden, worden ontvangen?                        zoete grondwateren, kustwateren en oppervlaktewateren op
                                                                       hun grondgebied door nitraten uit agrarische bronnen worden
                                                                       of kunnen worden verontreinigd (art. 3, lid 1). Nadat zij deze
                                                                       wateren hebben vastgesteld, moeten de lidstaten in de tweede
                                                                       plaats de „kwetsbare zones” aanwijzen (art. 3, lid 2). Vervolgens
                                                                       moeten zij een code of codes van goede — door de landbou-
                                                                       wers vrijwillig in acht te nemen — landbouwpraktijken
                                                                       opstellen (art. 4). Ten slotte dienen de lidstaten voor alle
                                                                       kwetsbare zones een actieprogramma op te stellen, dat een
                                                                       aantal door de richtlijn voorgeschreven maatregelen moet
Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                 omvatten (art. 5). De richtlijn bepaalt dat de lidstaten voor elke
   Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                     periode van vier jaar een verslag bij de Commissie moeten
                                                                       indienen (art. 10).
                         (Zaak C-221/03)
                                                                       Volgens de Commissie lijkt België ervan uit te gaan dat de
                         (2003/C 171/22)                               bevoegdheid tot omzetting en tenuitvoerlegging van de richt-
                                                                       lijn naar Belgisch recht aan de gewesten toekomt. Volgens de
                                                                       Belgische autoriteiten is de federale autoriteit enkel bevoegd
                                                                       om de kust- en zeewateren als bedoeld in artikel 3, lid 1, en
                                                                       bijlage I, sub A, punt 3, van de richtlijn aan te wijzen. Deze
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             stelling is uit gemeenschapsrechtelijk oogpunt irrelevant. Het
op 22 mei 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
                                                                       staat immers aan de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       om de volledige omzetting van de richtlijn te verzekeren.
digd door G. Valero Jordana als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                       Bovendien heeft de Commissie geen kennis van enige maatre-
M. van der Woude en Th. Cellingsworth, advocaten, domicilie
                                                                       gel van de federale autoriteit waarbij zee- of kustwateren zijn
gekozen hebbende te Luxemburg,
                                                                       aangewezen. Wat de wetgeving van het Vlaamse en het
                                                                       Waalse Gewest tot omzetting van de richtlijn betreft, stelt de
                                                                       Commissie het volgende vast:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                       —     het Vlaamse Gewest heeft in strijd met artikel 3, lid 1,
                                                                             van de richtlijn in geen enkele bepaling vastgesteld welke
—    vast te stellen dat het Koninkrijk België niet heeft                    wateren worden of kunnen worden verontreinigd. Verder
     voldaan aan de krachtens richtlijn 91/676/EEG ( 1) op
                                                                             heeft het bij de aanwijzing van de kwetsbare zones
     hem rustende verplichtingen,
                                                                             op zijn grondgebied geen rekening gehouden met de
                                                                             procedure en de criteria van artikel 3. Bovendien voldoet
     —     voorzover voor het Vlaamse Gewest niet de wettelij-               de Vlaamse code van goede landbouwpraktijken niet aan
           ke en bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastgesteld             de vereisten van artikel 4 en bijlage II van de richtlijn, en
           of de maatregelen zijn genomen die nodig zijn                     voldoet het Vlaamse actieprogramma evenmin aan de
           voor de volledige omzetting en toepassing van de                  vereisten van artikel 5 en bijlage III van de richtlijn,
           artikelen 3, leden 1 en 2, 4, 5 en 10 van richtlijn 91/           aangezien het niet voor alle door het Vlaamse Gewest
           676/EEG,                                                          aangewezen kwetsbare zones geldt en onvolledig is. Ten
 ---pagebreak--- 19.7.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 171/17
       slotte omvat het verslag over het Vlaamse Gewest niet             gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00, Associazione Produttori
       alle documenten en inlichtingen die volgens artikel 10            Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione Italiana Produtorri
       juncto bijlage V van de richtlijn hier deel van moeten            Olivicoli (AIPO) tegen Europese Commissie.
       uitmaken.
                                                                         Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
—      het Waalse Gewest heeft de artikelen 10, lid 2, en 12 van
       de richtlijn geschonden, aangezien het slechts voor een           —    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
       gedeelte van zijn grondgebied, en dan nog te laat, de                  Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart
       wateren heeft vastgesteld en de kwetsbare zones heeft                  2003 in de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00 te
       aangewezen, en de aanwijzing van de kwetsbare zones                    vernietigen.
       tot op heden onvolledig is. Bovendien hebben de Waalse
       autoriteiten, in strijd met artikel 3 van de richtlijn, bij
       de vaststelling van de verontreinigde wateren en de
       aanwijzing van de kwetsbare zones geen rekening gehou-            Middelen en voornaamste argumenten
       den met de verontreiniging van de kust- en zeewateren.
       Daarnaast is artikel 5 van de richtlijn geschonden, doordat
       het Waalse Gewest, nadat het twee kwetsbare zones op              Rekwiranten betogen dat het Gerecht van eerste aanleg:
       zijn grondgebied had aangewezen, binnen de gestelde
       termijn actieprogramma’s had moeten opstellen, hetgeen            —    het beginsel van overmacht onjuist heeft uitgelegd en
       tot op heden niet is gebeurd.                                          toegepast;
                                                                         —    het evenredigheidsbeginsel en de artikelen 9, lid 1, en 17,
                                                                              lid 2, sub b, van verordening nr. 355/77 onjuist heeft
( 1) Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake             uitgelegd en toegepast; zijn arrest op een onlogische en
     de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit         tegenstrijdige en dus ontoereikende wijze heeft gemo-
     agrarische bronnen (PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1).                    tiveerd;
                                                                         —    de rechten van de verdediging heeft geschonden;
                                                                         —    zich niet heeft uitgesproken over de relevantie van een
                                                                              maatregel van instructie.
Hogere voorziening, op 21 mei 2003 ingesteld door
Associazione Produttori Olivicoli Laziali (A.P.O.L.) en                  Beroep, op 22 mei 2003 ingesteld door Commissie van de
Associazione Italiana Produtorri Olivicoli (A.I.P.O.) tegen                Europese Gemeenschappen tegen de Franse Republiek
het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart                                               (Zaak C-225/03)
2003 in de gevoegde zaken T-61/00 en T-62/00, Associa-
zione Produttori Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione
Italiana Produtorri Olivicoli (AIPO) tegen Europese Com-                                         (2003/C 171/24)
                               missie
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                        (Zaak C-222/03 P)                                op 22 mei 2003 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         woordigd door L. Ström en F. Simonetti als gemachtigden,
                          (2003/C 171/23)                                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         De Commissie concludeert dat het het Hof behage:
                                                                         1.   vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan te nemen
21 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door Associazione                    die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/79/EG van
Produttori Olivicoli Laziali (APOL) en Associazione Italiana                  het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998
Produtorri Olivicoli (AIPO), vertegenwoordigd door E. Cappel-                 betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiag-
li, P. De Caterini en A. Bandini, advocaten te Rome, tegen het                nostiek (1), althans door deze in ieder geval niet aan de
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op
Gemeenschappen (Tweede kamer) van 6 maart 2003 in de                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 april 1996 in zaak T-2/93 (92), Société anonyme à participation ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Begroting van kosten)

text:
Nr . C 210/ 16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7 . 96
nr. L 90, blz. 13 ), heeft de President van het Gerecht ( Eerste               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Kamer) — uitgebreid ) op 27 maart 1996 een beschikking                                 VAN EERSTE AANLEG
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                van 17 april 1996
                                                                     in zaak T-3/93 ( 92 ): Société anonyme à participation
1 . De naam van J. F. van Rooy wordt geschrapt van de lijst          ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie
     van verzoekers in zaak T-533/93 .
                                                                                van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Elke partij zal de eigen kosten dragen.                                     (Mededinging — Begroting van kosten)
                                                                                ( 96/C 210/41 )
C ) PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-3/93 ( 92 ), Société anonyme à participation
                                                                     ouvrière Compagnie nationale Air France, gevestigd te
                                                                     Parijs, vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat te
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                               Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                   VAN EERSTE AANLEG                                 kantore van L. Dupong, Rue des Bains 14 A, tegen
                       van 17 april 1996                             Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                     den: F. E. Gonzâlez-Diaz en G. de Bergues ), ondersteund
in zaak T-2/93 ( 92 ), Société anonyme à participation               door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
ouvrière Compagnie nationale Air France tegen Commissie              Ierland (gemachtigden : J.D. Colahan en C. Vajda ), domicilie
             van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                    gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het
            (Mededinging — Begroting van kosten)                     Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14, en British
                          ( 96/C 210/40 )                            Airways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd Koninkrijk ),
                                                                     vertegenwoordigd door M. R. Fowler, QC, van de balie van
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     Engeland en Wales en W. Allan en J.E. Flynn, solicitors,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                     Loesch & Wolter, Rue Goethe 11 , betreffende de begroting
In zaak T-2/93 ( 92 ), Société anonyme à participation               van de kosten die verzoekster aan interveniënte British
ouvrière Compagnie nationale Air France, gevestigd te                Airways plc moet vergoeden ingevolge het arrest van het
Parijs , vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat te             Gerecht van 24 maart 1994, Air France/Commissie, T-3/93
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 ( jurisprudentie 1994, blz . 11-121 ), heeft het Gerecht ( Derde
kantore van L. Dupong, Rue des Bains 14 A, tegen                     Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                President; B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
den : F.E. Gonzâlez-Diaz en G. de Bergues ), ondersteund             Cooke , rechters; griffier: H. Jung, op 17 april 1996 een
door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord              beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Ierland, ( gemachtigden: J. D. Colahan en C. Vajda ), domi
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ter ambassade van het            Het totale bedrag van de kosten die verzoekster aan
Verenigd Koninkrijk, Boulevard Roosevelt 14 , TAT SA,                interveniënte British Airways plc moet vergoeden, wordt
gevestigd te Tours ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door A.           bepaald op 40 000 £ sterling.
Winckler, advocaat te Parijs, en R. Subiotto, solicitor,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van              0 ) PB nr. C 45 van 17 . 2 . 1993 .
Elvinger en Hoss, advocaten aldaar, Côte d'Eich 15 , en
British Airways plc, gevestigd te Hounslow (Verenigd
Koninkrijk ), vertegenwoordigd door W. Allan en J. E. Flynn,
solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
Goethe 11 , betreffende een verzoek tot begroting van de
                                                                           VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
door verzoekster aan interveniënte British Airways plc te
vergoeden kosten naar aanleiding van het arrest van het                                    van 22 april 1996
Gerecht van 19 mei 1994 in zaak T-2/93 , Air France,                 in zaak T-23/96 R: E. De Persio tegen Commissie van de
( jurisprudentie 1994 , blz . 11-323 ), heeft het Gerecht ( Derde                     Europese Gemeenschappen
Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët,
                                                                                ( 96/C 210/42 )
kamerpresident; B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D.
Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 17 april 1996 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                  (Procestaai: Italiaans)
                                                                     In zaak T-23/96 R, E. De Persio, ambtenaar van de Europese
Het totale bedrag van de door verzoekster aan interveniënte          Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Petroni en F.
British Airways plc te vergoeden kosten wordt bepaald op             Giampietro, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb
29 000 £ sterling.                                                   bende te Luxemburg ten kantore van G. Bouneau, advocaat
                                                                     aldaar, Avenue du Bois 15 , tegen Commissie van de
(') PB nr . C 45 van 17. 2 . 1993 .                                  Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia ),
                                                                     betreffende, ten eerste, een verzoek om opschorting van de
                                                                     tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van


title: Zaak C-254/05: Beroep, op 16 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/11

         Beroep, op 16 juni 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-254/05)
   (2005/C 205/21)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 16 juni 2005 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Bruno Stromsky als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door te eisen dat installaties voor automatische branddetectie door puntdetector die in een andere lidstaat rechtmatig zijn geproduceerd en in de handel gebracht, maar niet het merkteken „CE” dragen:

                           —

                           voldoen aan de Belgische norm NBN S21-100;

                           —

                           een typegoedkeuring verkrijgen, in casu door BOSEC, welke belemmering nog wordt vergroot door de onevenredige kosten voor deze goedkeuring;

                           —

                           in het kader van deze typegoedkeuring tests en verificaties ondergaan die in wezen de controles herhalen die reeds zijn verricht in het kader van andere procedures in een andere lidstaat;

                     de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie leidt de Belgische regeling tot beperkingen van het gebruik van branddetectors die in andere lidstaten rechtmatig zijn geproduceerd of in de handel gebracht. Zij is derhalve onverenigbaar met artikel 28 EG en is niet gerechtvaardigd uit hoofde van artikel 30 EG.


title: Beroep, op 20 augustus 1998 ingesteld door "G" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-136/98)

text:
24.10.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 327/33
van zaken is genomen, waarbij geen sprake was van valse            Ð te verklaren dat verweerster de immaterieÈle schade
informatie of onbevoegdheid harerzijds. Integendeel, het                moet vergoeden die verzoekster heeft geleden als
besluit sloot een proces af dat via de Ombudsman in gang                gevolg van de onwettigheid van het bestreden besluit,
was gezet tussen verzoekster zelf en de verantwoordelijke               en verweerster te veroordelen tot een door het Gerecht
chef van de eenheid waar zij zou worden geplaatst. Boven-               te bepalen schadevergoeding;
dien is er volgens verzoekster geen algemeen belang dat
voor zou kunnen gaan op het belang van verzoekster bij
de handhaving van een situatie die naar zij mocht aanne-           Ð verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
men blijvend was. Het feit dat bepaalde personen binnen
DG I blijkbaar niet op de hoogte waren, hetgeen de ach-
tergrond van het bestreden besluit zou zijn, kan immers
uiteraard niet worden gelijkgesteld met een algemeen               Middelen en voornaamste argumenten
belang.
                                                                   Verzoekster verwijt het tot aanstelling bevoegde gezag dat
Verzoekster beroept zich tevens op schending van het               het heeft stilgezeten terwijl zij naar haar zeggen geconfron-
motiveringsbeginsel, daar het bestreden besluit in het             teerd werd met sexuele intimidatie en bovendien met inti-
geheel niet is gemotiveerd, zelfs niet met een standaard-          midatie op de arbeidsplaats, door haar directe chef.
frase. Bovendien, voorzover in de dienstenvergadering zou
zijn gebleken dat het bestreden besluit erop berustte dat de
directe chef van het hoofd van de eenheid waar verzoek-            Tot staving van haar aanspraken draagt zij de volgende
ster zou worden geplaatst niet op de hoogte was, stelt ver-        middelen voor:
zoekster, dat zo op die basis al aan de motiveringsplicht
zou zijn voldaan, in elk geval geconstateerd moet worden
dat het bestreden besluit berust op gronden die niet toe-
                                                                   Ð Misbruik van bevoegdheid en schending van de
laatbaar zijn, aangezien de informatie- en goedkeurings-
                                                                        artikelen 12, 24 en 25 van het Statuut, Richtlijn 76/
procedures van de hieÈrarchie binnen DG I waren gevolgd.
                                                                        207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende
                                                                        de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van
Verzoekster verwijt het tot aanstelling bevoegde gezag ten              de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding
slotte, dat het niet aan de vereisten van de zorgplicht heeft           en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeids-
voldaan en evenmin het belang van de dienst in acht heeft               voorwaarden (1), de resolutie van de Raad van 29 mei
genomen.                                                                1990 betreffende de bescherming van de waardigheid
                                                                        van vrouwen en mannen op het werk (2), Aanbeveling
                                                                        92/131/EEG van de Commissie van 27 november 1991
                                                                        betreffende de bescherming van de waardigheid van
                                                                        vrouwen en mannen op het werk (3), en de gedragscode
                                                                        inzake maatregelen tegen sexuele intimidatie, die in
                                                                        bijlage is gevoegd bij Aanbeveling 92/131/EEG.
Beroep, op 20 augustus 1998 ingesteld door ¹Gº tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-136/98)                             Ð Schending van het vertrouwensbeginsel en het rechtsze-
                                                                        kerheidsbeginsel doordat verzoekster, die was aange-
                        (98/C 327/57)                                   spoord door de opstelling en verspreiding van een
                                                                        regeling die het indienen van een klacht tegen degene
                                                                        die zich aan intimidatie schuldig maakt aanmoedigt,
                      (Procestaal: Frans)                               zich voor een muur van onverschilligheid en vijandig-
                                                                        heid geplaatst zag.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 20 augustus 1998 beroep ingesteld             Ð Schending van het recht van verweer doordat verzoek-
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen                       ster, die tijdens het door de administratie verrichte
door ¹Gº, vertegenwoordigd door A. Krywin, advocaat te                  onderzoek naar de onderwerpelijke feiten tweemaal is
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                    gehoord, nooit toegang heeft gehad tot de stukken
kantore van A. Lutgen, advocaat aldaar, rue Jean-Pierre                 waartoe dit onderzoek heeft geleid. Voorts stelt zij, dat
Brasseur 1.                                                             het onderzoek niet met de vereiste objectiviteit en
                                                                        onpartijdigheid is uitgevoerd.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                (1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
                                                                   (2) PB C 157 van 27.6.1990, blz. 3.
                                                                   (3) PB L 49 van 24.2.1992, blz. 1.
Ð nietig te verklaren het besluit waarbij de door verzoek-
    ster op 21 januari 1998 ingediende klacht nr. R/18/98
    stilzwijgend is afgewezen;


title: Zaak T-95/99: Beroep, op 16 april 1999 ingesteld door SA Satellimages TV5 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 188/28               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, eigenaar van een plantage in Frans Polynesië, stelt           Verzoekster had verzocht om overschrijving van een gedeelte
dat hij heeft deelgenomen aan een project voor de aanplant               van haar bezoldiging naar de Banca SaoPaolo, filiaal Menton
van tropische fruitbomen op het eiland Raiatea dat volgens de            (Frankrijk), alwaar zij volgens haar verklaring een spaarreke-
gedane beloften tijdens een bijeenkomst met landbouwers van              ning „Plan d’épargne-logement” had geopend met het oog op
Iles-sous-le-Vent in oktober 1991 zou worden gesubsidieerd               de aankoop van een onroerende zaak in Frankrijk.
door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). De voor dit
project bestemde gelden zijn overgemaakt, doch de regering               Het onderhavige beroep is gericht tegen de door verweerster
van Frans Polynesië heeft deze kennelijk voor een ander doel             op grond van artikel 4 van haar interne richtlijn van 30 juli
aangewend, waarna zij werd verplicht het verkeerd bestede                1993 (I.A. nr. 815 van 11 augustus 1993) gestelde voorwaarde,
geld terug te betalen.                                                   dat genoemd bedrag slechts kon overgeschreven onder ver-
                                                                         plichting van de Banca SaoPaolo te Menton om elke bankhan-
Aangezien de EOF-delegatie de landbouwers op Raiatea en                  deling van verzoekster te melden aan de diensten van de
Tahaa dit fruitbomenproject had voorgesteld, is bij hen het              Commissie, teneinde de bestemming daarvan te controleren.
gewettigd vertrouwen gewekt, dat de subsidie zou worden
uitgekeerd. De Commissie was ingevolge artikel 155 EG-
                                                                         Tot staving van haar vordering stelt verzoekster schending en
Verdrag verplicht erop toe te zien, dat het voor dit project
                                                                         verkeerde toepassing van artikel 17, lid 2, sub b, van bijlage VII
bestemde geld daadwerkelijk zou worden uitgekeerd aan de
                                                                         bij het Statuut.
landbouwers die hun aandeel in de overeenkomst hadden
nageleefd.
                                                                         Zij stelt in dit verband, dat het doel van deze bepaling is, de
Verzoeker concludeert hieruit, dat er een rechtstreeks oorzake-          ambtenaar die kosten heeft in een ander land dan waar hij zijn
lijk verband bestaat tussen het schade veroorzakende feit — de           functie uitoefent, in staat te stellen een gedeelte van zijn
toezegging van het EOF — en de geleden schade, welke                     bezoldiging in de valuta van dat land te laten uitkeren ter
overeenkomt met het bedrag van de toegezegde subsidie.                   bestrijding van regelmatig terugkerende en met bewijzen
                                                                         gestaafde lasten. Het is derhalve niet gerechtvaardigd de
                                                                         overschrijving van die bedragen te verbinden aan de afgifte
                                                                         van een verklaring als door de Commissie verlangd. Voorts is
                                                                         deze eis in strijd met de algemene regels inzake het bankgeheim
                                                                         en de privacybescherming, zowel in Europees verband als
                                                                         in Frankrijk. Volgens verzoekster kan immers niet worden
Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door B. Bonaiti                       vastgesteld hoever de informatieplicht van de bank strekt, of
Brighina tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         het moest zijn dat deze alle verrichtingen van alle betrokken
                            schappen                                     rekeninghouders moet melden.
                         (Zaak T-93/99)
                        (1999/C 188/65)
                       (Procestaal: Italiaans)                           Beroep, op 16 april 1999 ingesteld door SA Satellimages
                                                                         TV5 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 april 1999 beroep ingesteld tegen de                                             (Zaak T-95/99)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door B. Bonaiti
Brighina, vertegenwoordigd door M. Rizzoglio en F. Colussi,                                       (1999/C 188/66)
advocaten te Milaan en Luxemburg, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg ten kantore van F. Colussi, Rue de Wiltz 36.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster vordert:
— nietigverklaring van de interne richtlijn van de Commissie             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     van 30 juli 1993 (bekendgemaakt in I.A. nr. 815 van                 schappen is op 16 april 1999 beroep tegen Commissie van de
     11 augustus 1993), alsook de afwijzing van 24 juni                  Europese Gemeenschappen ingesteld door SA Satellimages
     1998 nr. 563 IX.B.4 VTD(98) van directoraat-generaal IX             TV5, vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat, domicilie
     Personeelszaken en algemeen beheer, en de afwijzing                 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong,
     nr. 3964 van 22 december 1998 van haar klacht inzake                advocaat aldaar, Rue des Bains 14.
     de overschrijving van een gedeelte van haar bezoldiging,
     tot een bedrag van 7 600 FF per maand, naar haar rekening           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     „Plan d’épargne-logement” bij de Banca SaoPaolo te
     Menton;                                                             — nietig en van onwaarde te verklaren het in verweersters
                                                                              brief aan verzoekster van 15 februari 1999 besloten
— in elk geval met vergoeding van de in de loop van de                        liggende besluit houdende afwijzing van verzoeksters
     procedure nader te bepalen schade;                                       formele klacht van 18 maart 1998;
— met verwijzing van verweerster in de proceskosten.                     — de Commissie in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 3.7.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 188/29
Middelen en voornaamste argumenten                                     — Schending van artikel 86 EG-Verdrag
                                                                           In de betrekking tussen de satellietomroep en de kabel-
                                                                           maatschappij is de enige betaling die redelijkerwijze kan
Verzoekster, een publieke omroep met zetel in Frankrijk                    worden verwacht, de betaling door de kabelmaatschappij
waarin alle Franstalige omroepen met openbare-dienststatuut                aan de omroep van een financiële vergoeding voor diens
uit Frankrijk, België, Zwitserland en Canada deelgenoot zijn,              toestemming. Wanneer de tegenovergestelde situatie wordt
komt op tegen het in de brief van de Commissie van 15 februari             vastgesteld, zoals het geval is bij de door Deutsche Telekom
1999 besloten liggende besluit houdende afwijzing van een                  gevorderde royalty’s, kan dit enkel te wijten zijn aan
klacht betreffende het prijsbeleid van Deutsche Telekom. Deze              misbruik van machtspositie door de kabelmaatschappij.
laatste zou voor haar kabeltelevisie een systeem van dubbele
royalty’s toepassen waarbij zowel geld wordt gevraagd van              — Schending van de algemene beginselen van behoorlijk
omroepen zoals verzoekster als van de eindverbruikers (de                  bestuur, van de artikelen 86 en 155 EG-Verdrag en van
gezinnen met een kabelaansluiting).                                        artikel 3, lid 1, van verordening nr. 17/62 van de Raad
                                                                           Bij de afwijzing van verzoekers klacht heeft de Commissie
                                                                           slechts het precedent gevolgd dat zij voor zichzelf had
Volgens verzoekster moet de brief van de Commissie van                     gecreëerd in haar interimrapport van 22 oktober 1993
15 februari 1999 als een eindbesluit houdende afwijzing van                in zaak IV/34.463 — VPRT/Deutsche Telekom. Daarin
de klacht worden aangemerkt,                                               verrichte de Commissie een taak die de hare niet was en
                                                                           handelde zij buiten de krachtens artikel 155 en verordening
                                                                           nr. 17/62 op haar rustende verplichtingen. De Commissie
— omdat hij uitsluitend is gebaseerd op een definitie volgens              heeft derhalve zonder dat dit nodig of gerechtvaardigd was
    welke kabeldistributie twee verschillende diensten omvat,              wegens de zaak VPRT en zonder derden te raadplegen,
    een dienst verleend aan de satellietomroep en een dienst               stilzwijgend, maar reeds definitief aan Deutsche Telekom
    verleend aan het gezin met kabelaansluiting, die automa-               toestemming gegeven om het omstreden tarief jegens
    tisch tot de conclusie leidt, dat een commerciële verstrekker          satellietomroepen toe te passen.
    van die twee diensten deze afzonderlijk in rekening mag
    brengen aan de ontvangers ervan;
— omdat de door de Commissie gegeven definitie van
    kabeldistributie niet tot Deutsche Telekom is beperkt, maar
    geldt voor alle kabelmaatschappijen, ongeacht waar in de
    Gemeenschap zij zijn gevestigd;
                                                                       Beroep, op 26 april 1999 ingesteld door „L” tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
— omdat de Commissie reeds in een zogenoemd interimrap-
    port van 22 oktober 1993 in zaak IV/34.463, VPRT/Deut-
                                                                                (Zaak T-102/99)
    sche Telekom, die definitie volgens welke kabeldistributie
    twee afzonderlijke diensten omvat, en het beginsel van
    toepassing van het tarief jegens satellietomroepen had                                      (1999/C 188/67)
    geformuleerd.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoekster stelt:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 26 april 1999 beroep ingesteld tegen de
— Schending van de artikelen 60 en 86 EG-Verdrag                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door „L”, verte-
                                                                       genwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere,
                                                                       advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
    De Commissie verwart het economisch voordeel dat het               burg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30.
    toegestane gebruik door een onderneming van een product
    van een andere onderneming voor laatstgenoemde kan
    opleveren, met het begrip „dienst”. In het geval van               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    kabelindustrie biedt de kabelmaatschappij de omroep geen
    dienst aan. Integendeel, de kabelmaatschappij kiest uit de
    op de radio- en satellietgolven aanwezige programma’s              — nietig te verklaren de afwijzing van zijn verzoeken van
    zelf de signalen waarmee zij haar aanbod aan de gezinnen               25 februari 1998 tot erkenning van zijn situatie als
    met kabelaansluiting wil samenstellen voorzover en wan-                „geregistreerd partner” en van 11 mei 1998 tot verlening
    neer zij van de desbetreffende omroepen toestemming                    aan hemzelf en zijn partner van alle rechten, voorrechten
    krijgt om hun signalen via de kabel door te sturen. De                 en voordelen die aan gehuwde ambtenaren en hun echtge-
    enige dienst die tegen betaling wordt aangeboden en                    noten worden verleend,
    verstrekt, is het kabelaanbod aan het gezin met kabelaan-
    sluiting.                                                          — verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-130/99: Beroep, op 27 mei 1999 ingesteld door D. Crabbe tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP)

text:
C 226/42               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.8.1999
Middelen:                           schending van artikel 44 van             van de verordening, een gedeelte van 5 % als strategisch
                                    verordening (EG) nr. 40/94,              project, een gedeelte van 5 % als investeringsproject met
                                                                             belangrijke creatie van arbeidsplaatsen overeenkomstig
                                    schending van artikel 63, lid 2,         artikel 10, lid 2, van de verordening, en ten slotte een
                                    van verordening nr. 40/94,               gedeelte van 5 % overeenkomstig het bepaalde in ar-
                                    schending van de artikelen 74,           tikel 10, lid 4, van de verordening;
                                    lid 1, en 76, lid 1, sub b, van
                                    verordening nr. 40/94.               — schending van het recht van verweer van de Comunidad
                                                                             Autónoma del Paı́s Vasco, aangezien zij tot de kennisgeving
                                                                             van de bestreden beschikking niet op de hoogte was van
                                                                             de inbreuk die de Commissie haar met betrekking tot
                                                                             artikel 7, sub d, van de verordening ten laste legde;
                                                                         — onjuiste uitlegging van artikel 87, lid 3, sub c, EG (ex
                                                                             artikel 92, lid 3, sub c). In dit subsidiaire middel, dat wordt
                                                                             aangevoerd voor het geval het Gerecht verklaart dat sprake
Beroep, op 26 mei 1999 ingesteld door Comunidad Au-                          is van staatssteun, stellen verzoeksters dat de Commissie
tónoma del Paı́s Vasco en Gasteizko Industria Lurra S.A.                    deze steun in elk geval als regionale steun in de zin van
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                            bovengenoemde bepalingen had moeten aanmerken.
                          (Zaak T-129/99)
                          (1999/C 226/74)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                         Beroep, op 27 mei 1999 ingesteld door D. Crabbe tegen
                                                                         Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      opleiding (CEDEFOP)
schappen is op 26 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Comunidad Autóno-
ma del Paı́s Vasco en Gasteizko Industria Lurra S.A., beide                                       (Zaak T-130/99)
gevestigd te Vitoria (Spanje), vertegenwoordigd door de ad-
vocaten F. Pombo Garcı́a, E. Garayar Gutiérrez en J. Alonso                                       (1999/C 226/75)
Berberena, domicilie gekozen hebbende bij Gómez-Acebo &
Pombo, Wetstraat 99/101, 1040 Brussel.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht van eerste aanleg
behage:
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— beschikking C (1999) 498 van de Commissie van 24 fe-                   schappen is op 27 mei 1999 beroep ingesteld tegen Europees
    bruari 1999 betreffende steun welke door Spanje is                   Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding door
    toegekend aan Daewoo Electronics Manufacturing España               D. Crabbe, wonende te Thessaloniki (Griekenland), vertegen-
    S.A. (DEMESA), nietig te verklaren;                                  woordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie geko-
                                                                         zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sarl, rue de
                                                                         Cessange 30.
— de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         — verweerders besluit van 27 oktober 1998 tot afwijzing van
                                                                             zijn administratieve klacht nietig te verklaren;
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
met die welke zijn aangevoerd in zaak T-127/99, Territorio
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación                 — verweerders besluit tot afwijzing van zijn verzoek van
Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       26 juni 1998 nietig te verklaren;
schappen.
                                                                         — verweerder te verwijzen in de kosten.
In het bijzonder stellen zij:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
— schending van het rechtszekerheids- en het vertrouwens-
    beginsel, voorzover bij een uitlegging overeenkomstig de
    criteria die zijn vastgesteld in artikel 10 van de verordening       Verzoeker was tot 1 september 1997 ambtenaar in de rang
    betreffende het EKIMEN-programma, zoals dit bij de                   LA 6 van het Europees Parlement, op een post van vertaler in
    Commissie is aangemeld, DEMESA volgens verzoeksters                  de groep voor de talendienst als bedoeld in artikel 5, lid 2, van
    recht zou hebben gehad op 25 % subsidie à fonds perdu:               het Statuut. Hij heeft gesolliciteerd naar een door CEDEFOP
    een gedeelte van 10 % overeenkomstig artikel 10, lid 1,              vacant verklaarde post van Engelstalig vertaler.
 ---pagebreak--- 7.8.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/43
Bij besluit van 8 augustus 1997 heeft de directeur van                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
CEDEFOP per 1 september 1997 verzoekers overgang naar
CEDEFOP aanvaard op een post van Engelstalig vertaler.                  — nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van
                                                                             zijn verzoek van 23 maart 1998, geregistreerd op 26 maart
                                                                             daaropvolgend, waarbij hij het tot aanstelling bevoegd
Na zijn overgang heeft verzoeker vastgesteld, dat CEDEFOP, in                gezag heeft verzocht hem te bevorderen naar de rang A 4
strijd met het bepaalde in artikel 5, lid 2, had nagelaten voor              met toekenning van een passende salaristrap overeenkom-
de vertalers en tolken in de categorie A een groep voor de                   stig het Statuut;
talendienst te organiseren, zodat hij bij besluit van 8 augustus
1997 was overgegaan van een LA 6 post bij het Europees                  — nietig te verklaren het besluit om verzoeker in het kader
Parlement naar een A 6 post bij CEDEFOP. Op die grond heeft                  van de bevorderingsronde 1998 niet te bevorderen naar
verzoeker de directeur van CEDEFOP om toepassing verzocht                    de rang A 4 met toekenning van een passende salaristrap
van artikel 5, lid 2, van het Statuut, en hem gevraagd, gesteld              overeenkomstig het Statuut en met terugwerkende kracht
dat hij ingevolge zijn overgang zou zijn aangesteld op een                   tot 10 oktober 1998, hetgeen volgt uit het feit dat zijn
post van de groep voor de talendienst, zulks schriftelijk te                 naam niet voorkomt op de lijst van voor bevordering in
bevestigen. Verzoeker heeft hierop geen formeel antwoord                     aanmerking komende kandidaten, die is gepubliceerd in
ontvangen, en ook de klacht die hij enige tijd later heeft                   de „Mededelingen van de administratie” nr. 1045 van
ingediend, is onbeantwoord gebleven.                                         3 augustus 1998;
                                                                        — nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit tot afwijzing
Verzoeker stelt:                                                             van verzoekers twee klachten, geregistreerd op respectieve-
                                                                             lijk 28 oktober 1998 en 5 november 1998, tegen voormel-
— dat de bestreden besluiten in strijd zijn met artikel 25,                  de besluiten, welk afwijzend besluit door Commissielid
     lid 2, tweede volzin, van het Statuut, nu zij niet met                  Liikanen op 24 februari 1999 is ondertekend en op
     redenen zijn omkleed. Bovendien, aldus verzoeker, is                    8 maart 1999 aan verzoeker is betekend;
     het enkele feit dat de bestreden besluiten stilzwijgende
     afwijzende besluiten zijn, in strijd met de formele verbin-        — verzoeker een morele schadevergoeding toe te kennen van
     tenissen die de directeur van CEDEFOP heeft aangegaan;                  500 000 BEF (12 394,68 euro), vermeerderd met 8 %
                                                                             rente met ingang van de datum van de uitspraak van het
                                                                             Gerecht tot de volledige betaling;
— dat CEDEFOP, in strijd met artikel 5, lid 2, van het Statuut,
     zich niet heeft gehouden aan de verplichting om binnen             — verweerster te veroordelen in de kosten.
     de categorie A een groep voor de talendienst te organiseren,
     en
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— dat het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
     CEDEFOP om niet een dergelijke groep te organiseren,
     misbruik van bevoegdheid oplevert.                                 Verzoeker is op 1 april 1964 in dienst van de Commissie
                                                                        getreden, en is op 1 januari 1977 bevorderd naar de rang A 5.
                                                                        Bij brief van 23 maart 1998 heeft verzoeker om bevordering
                                                                        naar de rang A 4 verzocht.
                                                                        Tot staving van zijn verzoekschrift voert verzoeker de
                                                                        schending aan van:
                                                                        — de artikelen 25, tweede alinea, 43 en 45 van het Statuut,
Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door L. Verheyden tegen                — het gelijkheidsbeginsel, de zorgplicht en het vertrouwens-
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                             beginsel, alsmede het beginsel dat elk administratief besluit
                                                                             gebaseerd moet zijn op een wettige en relevante motive-
                                                                             ring, dit wil zeggen een motivering die legitiem is, ontvan-
                         (Zaak T-138/99)                                     kelijk en niet aangetast door kennelijke dwaling ten aanzien
                                                                             van het recht of de feiten.
                         (1999/C 226/76)
                                                                        Volgens verzoeker heeft het tot aanstelling bevoegd gezag
                                                                        kennelijk geen rekening gehouden met zijn verdiensten, en
                                                                        ook niet met zijn zeer aanzienlijke anciënniteit in de rang, en
                         (Procestaal: Frans)                            heeft het verzoeker in een volkomen abnormale administratie-
                                                                        ve situatie geplaatst, gelet op de gebruikelijke loopbaan die
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               openstaat voor elke ambtenaar die vanuit het oogpunt van zijn
schappen is op 8 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie             verwachtingen en objectieve verdiensten in een zelfde of een
van de Europese Gemeenschappen door L. Verheyden, wonen-                gelijksoortige situatie verkeert.
de te Angera (Italië), vertegenwoordigd door E. Boigelot,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
ten kantore van L. Schiltz, rue du Fort Rheinsheim 2.


title: Zaak C-622/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen (België) op 22 december 2010 — Rémi Paquot/Belgische Staat — FOD Financiën

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Namen (België) op 22 december 2010 — Rémi Paquot/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Zaak C-622/10)
   2011/C 80/24
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Namen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rémi Paquot

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten artikel 6 van titel I („Gemeenschappelijke bepalingen”) van het Verdrag van Lissabon van 13 december 2007 tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat op 1 december 2009 in werking is getreden (en grotendeels de bepalingen overneemt van artikel 6 van titel I van het op 7 februari 1992 te Maastricht ondertekende en op 1 november 1993 in werking getreden Verdrag betreffende de Europese Unie), en artikel 234 (voorheen artikel 177) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-Verdrag) van 25 maart 1957, enerzijds, en/of artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 7 december 2000, anderzijds, zich ertegen dat nationale wettelijke bepalingen, in casu artikel 9, § 2, van de Belgische wet van 6 januari 1989 op het Arbitragehof (thans het Grondwettelijk Hof) de nationale rechters verplichten om de rechtspraak te volgen die wordt gevormd door arresten die een hogere nationale rechter (in casu het Grondwettelijk Hof) heeft gewezen in beroepen tot vernietiging van nationaalrechtelijke bepalingen die bij hem aanhangig zijn gemaakt, wanneer die beroepen zijn gebaseerd op schending van bepalingen van het recht van de Europese Unie dat in de interne rechtsorde rechtstreeks en bij voorrang toepasselijk is?

               2)

               Verzetten artikel 6 van titel I („Gemeenschappelijke bepalingen”) van het Verdrag van Lissabon van 13 december 2007 tot wijziging van het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, dat op 1 december 2009 in werking is getreden (en grotendeels de bepalingen overneemt van artikel 6 van titel I van het op 7 februari 1992 te Maastricht ondertekende en op 1 november 1993 in werking getreden Verdrag betreffende de Europese Unie), en artikel 234 (voorheen artikel 177) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-Verdrag) van 25 maart 1957, enerzijds, en/of artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie van 7 december 2000, anderzijds, zich ertegen dat nationale wettelijke bepalingen, in casu artikel 26, § 4, van de Belgische wet van 6 januari 1989 op het Arbitragehof (thans het Grondwettelijk Hof), zoals gewijzigd bij de wet van 12 juli 2009, op zichzelf of samen met artikel 9, § 2, van die bijzondere wet van 6 januari 1989, de nationale rechters verplichten om elke prejudiciële vraag met betrekking tot de uitlegging van bepalingen van het recht van de Europese Unie dat in de interne rechtsorde rechtstreeks en bij voorrang toepasselijk is, te stellen aan een hogere nationale rechter (in casu het Grondwettelijk Hof) wanneer die bepalingen ook zijn opgenomen in de nationale Grondwet en die rechters veronderstellen dat die bepalingen zijn geschonden in geschillen die bij hen zijn aangebracht, waardoor die rechters de mogelijkheid wordt ontzegd om het recht van de Europese Unie rechtstreeks toe te passen, althans in het geval dat die hogere rechter reeds uitspraak heeft gedaan over dezelfde vraag?


title: Zaak C-17/02: Beroep, op 28 januari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 68/8                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.3.2002
Beroep, op 28 januari 2002 ingesteld door Commissie van               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                         (Zaak C-17/02)                                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                            2000/71/EG van de Commissie van 7 november 2000
                         (2002/C 68/14)                                     tot aanpassing van de meetmethoden van de bijlagen I, II,
                                                                            III en IV bij richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement
                                                                            en de Raad aan de technische vooruitgang uit hoofde van
                                                                            artikel 10 van die richtlijn (PB L 287 van 14.11.2000,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  blz. 46), althans deze bepalingen niet aan de Commissie
op 28 januari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 2
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen;
woordigd door Laura Pignataro en Stefan Rating als gemachtig-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                         —     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn             Ingevolge artikel 249 EG zijn richtlijnen verbindend ten
      1999/64/EG van de Commissie van 23 juni 1999 tot                aanzien van de te bereiken resultaten voor de lidstaten
      wijziging van richtlijn 90/388/EEG teneinde ervoor te           waarvoor zij bestemd zijn. In casu is die termijn op 1 januari
      zorgen dat telecommunicatie- en kabeltelevisienetten            2001 verstreken zonder de Italiaanse Republiek de bepalingen
      die eigendom van eenzelfde exploitant zijn, gescheiden          heeft vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van de in de
      juridische eenheden vormen, althans die bepalingen niet         conclusie van de Commissie genoemde richtlijn.
      mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens die
      richtlijn op haar rustende verplichtingen;
—     de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Ingevolge artikel 249 EG zijn richtlijnen verbindend ten
aanzien van de te bereiken resultaten voor de lidstaten                                           (Zaak C-22/02)
waarvoor zij bestemd zijn. In casu is die termijn op 30 april
2000 verstreken zonder de Italiaanse Republiek de bepalingen
heeft vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van de in de                                      (2002/C 68/16)
conclusie van de Commissie genoemde richtlijn.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 januari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi
                                                                      als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 29 januari 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-21/02)
                                                                      —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                         (2002/C 68/15)                                     die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                            1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                            13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van
                                                                            consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  CO2-uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenau-
op 29 januari 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              to’s (PB L 12 van 18.01.2000, blz. 16), althans deze
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet heeft
woordigd door Gregorio Valero Jordana en Roberto Amorosi                    voldaan aan de krachtens artikel 12 van deze richtlijn op
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                  haar rustende verplichtingen;


title: Zaak T-345/02: Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door European Dynamics tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.1.2003              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 19/39
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Met zijn beroep vordert verzoeker nietigverklaring van het               1.    de beslissing van de Commissie (EUROSTAT) om Eu-
besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag, houdende                        ropean Dynamics uit te sluiten van de aanbestedingspro-
afwijzing van de klacht waarin verzoeker om nietigverklaring                   cedure 2002/S 106-083279 — lot 1 voor de „Verdere
had verzocht van de in november 2001 gehouden verkiezing                       ontwikkeling van de collaborative software CIRCA” nietig
voor de plaatselijke afdeling Luxemburg van het personeels-                    te verklaren;
comité.
                                                                         2.    de Commissie (EUROSTAT) te gelasten de offerte van
                                                                               European Dynamics in de bovengenoemde procedure in
Volgens verzoeker heeft de door de vakbond „Solidarité                         overweging te nemen, en European Dynamics toe te laten
européenne” voorgedragen lijst slechts één van de twintig                      ten volle en op gelijke voet met de andere inschrijvers
zetels in het plaatselijke personeelscomité gekregen, terwijl het              deel te nemen;
aantal stemmen van de leden van deze organisatie 25,523 %
van alle uitgebrachte stemmen bedroeg.
                                                                         3.    de Commissie te verwijzen in de juridische en andere
                                                                               kosten.
Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
—     schending van artikel 9, lid 3, van het Statuut,
—     schending van artikel 1 van bijlage II bij het Statuut,            Middelen en voornaamste argumenten
—     schending van artikel 6 van de regeling betreffende de
      samenstelling en de werkwijze van het personeelscomité,
      en                                                                 Verzoekster is een onderneming die werkzaam is op het gebied
                                                                         van de informatie- en communicatietechnologie. Zij nam
—     een kennelijke beoordelingsfout.                                   deel aan aanbesteding 2002/S 106-083279, voor „Eurostat
                                                                         informatiesystemen: informatie- en communicatietechnologie
                                                                         voor het statistisch systeem van de Gemeenschap” meer in het
Volgens verzoeker moet volgens deze bepalingen de samenstel-             bijzonder aan lot 1 van de aanbesteding, „Verdere ontwikkeling
ling van het plaatselijke personeelscomité een getrouwe weer-            van de collaborative software CIRCA”. Verzoeksters offerte
spiegeling zijn van alle strekkingen die tijdens de verkiezing           werd door verweerster afgewezen omdat in het curriculum
tot uiting zijn gekomen. Dit is niet voldoende het geval indien          vitae van ten minste één van de experts — binnen een team
méér dan een kwart van de door de ambtenaren uitgebrachte                van 27 personen — gegevens ontbraken over studies en
stemmen slechts goed is voor de aanstelling van één twintigste           werkervaring.
van het aantal leden van het personeelscomité.
                                                                         Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan dat de
                                                                         afwijzing van haar offerte in strijd is met het evenredigheids-
                                                                         beginsel. De offerte is afgewezen omdat in één curriculum vitae
                                                                         gegevens ontbraken, terwijl in de aanbestedingsvoorwaarden
                                                                         slechts in algemene bewoordingen, zonder nadere specificatie,
                                                                         werd verwezen naar de ervaring van het team.
Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door European
Dynamics tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen
                                                                         Verzoekster stelt verder dat de bestreden beslissing ongeldig is
                                                                         wegens een kennelijk onjuiste beoordeling. Volgens haar heeft
                         (Zaak T-345/02)
                                                                         verweerster geen gebruik gemaakt van haar bevoegdheid om
                                                                         nadere inlichtingen over dit punt te vragen en heeft zij aldus
                          (2003/C 19/74)                                 haar zorgvuldigheidsplicht en het beginsel van behoorlijk
                                                                         bestuur geschonden.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Ook heeft verweerster, door verzoeksters offerte af te wijzen,
                                                                         zonder opheldering te vragen, het beginsel van gelijke behande-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                ling van de inschrijvers geschonden. Volgens verzoekster kan
schappen is op 21 november 2002 beroep ingesteld tegen                   een beoordelingscomité niet vrij beoordelen of het al dan niet
Commissie van de Europese Gemeenschappen door European                   nadere inlichtingen over een bepaalde offerte vraagt, zonder
Dynamics (Athene), vertegenwoordigd door W. Knapp, Rechts-               rekening te houden met objectieve overwegingen en zonder
anwalt, en D. Spanou, advocaat.                                          dat dit oordeel is onderworpen aan rechterlijke toetsing.
 ---pagebreak--- C 19/40                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25.1.2003
Verzoekster voert ten slotte aan dat verweerster ernstige               aandelenruil. Volgens de aanmelding zal na bovengenoemde
procedurefouten heeft begaan. Meer in het bijzonder heeft zij           overname de hieruit voortkomende onderneming onder ge-
het beginsel van goed bestuur, het recht van hoor en wederhoor          meenschappelijke zeggenschap van Prisa en Groupe Canal+
en haar motiveringsplicht geschonden.                                   komen te staan.
                                                                        Tot staving van hun vordering beroepen verzoeksters zich op:
                                                                        —      onbevoegdheid van de Commissie, voorzover zij niet
                                                                               gemachtigd is een geval naar de autoriteiten van een
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Cableuropa                          lidstaat te verwijzen wanneer de in aanmerking te nemen
SA, Región de Murcia de Cable SA, Valencia de Cable SA,                        markten de intracommunautaire handel en meer dan één
Mediterránea Sur Sistemas de Cable SA en Mediterránea                          lidstaat beïnvloeden;
Norte Sistemas de Cable SA tegen Commissie van de
                   Europese Gemeenschappen                              —      schending van artikel 9 van de bovengenoemde verorde-
                                                                               ning inzake concentraties, voorzover de zaak bij de
                         (Zaak T-346/02)                                       bestreden beschikking zonder verdere voorwaarden naar
                                                                               de nationale autoriteiten wordt verwezen;
                          (2003/C 19/75)
                                                                        —      niet-naleving van de motiveringsplicht, in het bijzonder
                                                                               inzake de uitzonderlijke aard van de verwijzing in gevallen
                        (Procestaal: Spaans)                                   waarin de in aanmerking te nemen markten een wezenlijk
                                                                               deel van de gemeenschappelijke markt beïnvloeden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        (1 ) PB L 395, blz. 1.
schappen is op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cableu-
ropa SA (gevestigd te Aravaca, Madrid), Región de Murcia de
Cable SA (gevestigd te Murcia, Spanje), Valencia de Cable SA
(gevestigd te Madrid), Mediterránea Sur Sistemas de Cable SA
(gevestigd te Alicante, Spanje) en Mediterránea Norte Sistemas
de Cable SA (gevestigd te Castellón, Spanje), vertegenwoordigd
door D. Luis Felipe Castresana Sánchez en D. Gonzalo
Samaniego Bordiu, advocaten.                                            Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Aunacable
                                                                        S.A. Unipersonal, Retecal Sociedad Operadora de Te-
                                                                        lecomunicaciones de Castilla y León S.A., Euskaltel S.A.,
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Telecable de Avilés S.A. Unipersonal, Telecable de Oviedo
                                                                        S.A. Unipersonal, Telecable de Gijón S.A. Unipersonal,
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van           R Cable y Telecomunicaciones Galicia S.A. en Tenaria S.A.
      14 augustus 2002, waarbij het geval nr. COMP/m.2845               tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
      — Sogecable/Canalsatélite Digital/Vía Digital overeen-
      komstig artikel 9 van verordening nr. 4064/89 van de
      Raad naar de bevoegde autoriteiten van het Koninkrijk                                       (Zaak T-347/02)
      Spanje wordt verwezen:
                                                                                (2003/C 19/76)
—     elke partij in haar eigen kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Middelen en voornaamste argumenten
De beschikking die in dit beroep wordt bestreden, heeft                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
betrekking op de aanmelding van een voorgenomen concentra-              schappen is op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen de
tie overeenkomstig artikel 4 van verordening (EEG) nr. 4064/            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Aunacable
89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de                      S.A. Unipersonal (te Madrid), Retecal Sociedad Operadora
controle op concentraties van ondernemingen ( 1), waardoor de           de Telecomunicaciones de Castilla y León S.A. (te Boecilli,
onderneming Sogecable SA, die onder zeggenschap staat van               Valladolid, Spanje), Euskaltel S.A. (te Zamudio-Bizkaia), Teleca-
Promotora de Informaciones SA (Prisa) en Groupe Canal+ SA,              ble de Avilés S.A. Unipersonal (te Avilés), Telecable de
welke deel uitmaakt van de groep Vivendi Universal, met                 Oviedo S.A. Unipersonal (te Oviedo), Telecable de Gijón S.A.
Grupo Admira Media SA, welke deel uitmaakt van de groep                 Unipersonal (te Gijón), R Cable y Telecomunicaciones Galicia
Telefónica SA, een overeenkomst sluit om Sogecable en DTS               S.A. (te A Coruña) en Tenaria S.A. (te Cordovilla, Navarra,
Distribuidora de Televisión Digital SA (Vía Digital), die onder         Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, N. Lacalle
zeggenschap van Admira staat, over te nemen door middel van             Mangas en J. Jiménez Laiglesia, advocaten.


title: Zaak C-55/06: Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van  26 januari 2006  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arcor AG & Co. KG en Bondsrepubliek Duitsland in het geding geroepen partij: Deutsche Telekom AG

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/3

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 26 januari 2006 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Arcor AG & Co. KG en Bondsrepubliek Duitsland in het geding geroepen partij: Deutsche Telekom AG
   (Zaak C-55/06)
   (2006/C 96/05)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Köln heeft bij beschikking van 26 januari 2006, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 februari 2006, in het geding tussen Arcor AG & Co. KG en Bondsrepubliek Duitsland in het geding geroepen partij: Deutsche Telekom AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet artikel 1, lid 4, van verordening (EG) nr. 2887/2000 (1) aldus worden uitgelegd dat de voorwaarden van de aanrekening op basis van de kosten als bedoeld in artikel 3, lid 3, van verordening (EG) nr. 2887/2000 minimumvereisten zijn in die zin dat de nationale wettelijke regelingen van de lidstaten niet ten nadele van de ontvanger van dit niveau mogen afwijken?

               2.

               Hebben de voorwaarden van de aanrekening op basis van de kosten als bedoeld in artikel 3, lid 3, van verordening (EG) nr. 2887/2000 ook betrekking op de calculatorische rente en de calculatorische afschrijvingen?

               3.

               Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beantwoord:

                           a)

                           Moet als berekeningsgrondslag voor deze rente en afschrijvingen worden genomen, de vervangingswaarde van de vaste activa na aftrek van de tot op het tijdstip van waardering reeds gedane afschrijvingen dan wel uitsluitend de reële vervangingswaarde, uitgedrukt in geldende dagprijzen op het tijdstip van waardering?

                           b)

                           Moet de aangemelde exploitant de als berekeningsgrondslag voor de calculatorische rente en de calculatorische afschrijvingen aangevoerde kosten, in het bijzonder de kosten zonder direct verband met de dienstverrichting (algemene kosten), hoe dan ook met begrijpelijke kostenstaten staven?

                           c)

                           Indien de vraag sub b volledig of ten dele ontkennend moet worden beantwoord:
                           Kan het bewijs van de kosten in plaats daarvan worden geleverd door een waardering op basis van een analytisch kostenberekeningsmodel?
                           Aan welke methodologische en andere inhoudelijke vereisten moet dit alternatief voor de kostenbepaling voldoen?

                           d)

                           Heeft de nationale regelgevende instantie in het kader van haar bevoegdheden krachtens artikel 4, leden 1 tot en met 3, van verordening (EG) nr. 2887/2000 bij het onderzoek of aan het beginsel van de aanrekening op basis van de kosten is voldaan, een beoordelingsmarge die slechts aan een beperkte rechterlijke toetsing is onderworpen?

                           e)

                           Indien de vraag sub d bevestigend moet worden beantwoord:
                           Geldt deze beoordelingsmarge meer in het bijzonder ook met betrekking tot de kostenberekeningsmethode en voor problemen inzake de vaststelling van redelijke calculatorische interesten (voor ander en/of eigen vermogen) en redelijke afschrijvingstermijnen?
                           Hoe groot is deze beoordelingsmarge?

                           f)

                           Beogen de voorwaarden van de aanrekening op basis van de kosten althans ook de rechten van concurrenten als ontvangers te beschermen, zodat deze concurrenten aanspraak kunnen maken op rechtsbescherming tegen toegangstarieven die niet op basis van de kosten zijn vastgesteld?

                           g)

                           Draagt de aangemelde exploitant het nadeel van de niet-bewijsbaarheid (bewijslast) wanneer de kosten in de procedure voor toezicht van artikel 4 van verordening (EG) nr. 2887/2000 of in de daaraanvolgende gerechtelijke procedure niet of niet volledig kunnen worden bewezen?

                           h)

                           Indien de vragen sub f en g bevestigend moeten worden beantwoord:
                           Draagt de aangemelde exploitant ook dan de bewijslast van de aanrekening op basis van de kosten, wanneer een concurrent in zijn hoedanigheid van ontvanger in rechte opkomt tegen een door de regelgevende instantie volgens het nationale recht afgegeven tariefvergunning, op grond dat de goedgekeurde toegangstarieven te hoog zijn, daar zij niet op basis van kosten zijn vastgesteld?

      (1)  PB L 336, blz. 4.