title: Zaak T-582/08: Beroep ingesteld op 30 december 2008 — Carpent Languages/Commissie

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/43

         Beroep ingesteld op 30 december 2008 — Carpent Languages/Commissie
   (Zaak T-582/08)
   (2009/C 69/96)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Carpent Languages BVBA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het besluit tot afwijzing van verzoeksters offerte dus nietig verklaren;

               —

               het besluit tot gunning van de opdracht aan de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid ADIE TECHNICS nietig verklaren;

               —

               subsidiair, ingeval het Gerecht het verzoek om nietigverklaring van het bestreden besluit afwijst, de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoekster van 200 000 EUR (tweehonderdduizend euro) tot vergoeding van verzoeksters materiële en immateriële schade,

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betwist het besluit van de Commissie tot afwijzing van haar offerte in het kader van de aanbestedingsprocedure voor perceel nr. 4 van de opdracht „Verschillende raamovereenkomsten voor diensten inzake organisatie van bijeenkomsten en conferenties” (PB 2008, S 58-77561) alsook het besluit de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen. Verzoekster verzoekt bovendien om vergoeding van de door het bestreden besluit veroorzaakte schade.
   Verzoekster baseert haar beroep op drie middelen:

               —

               schending van de motiveringsplicht, daar de Commissie niet het aantal door de gekozen inschrijver behaalde punten of de voordelen van de gekozen offerte ten opzichte van die van verzoekster heeft meegedeeld; evenmin heeft de Commissie verzoekster meegedeeld welke van de twee door haar ingediende case studies onvoldoende punten had behaald;

               —

               kennelijke beoordelingsfout, daar het evaluatiecomité minder dan 70 punten had toegekend aan een van de door verzoekster ingediende case studies, hoewel verzoekster overeenkomstig het bestek nader was ingegaan op de benadering die zij bij de verrichting van de gevraagde diensten zou hebben gevolgd, de middelen die zij voor de verschillende taken ter beschikking zou hebben gesteld, het tijdschema van de werkzaamheden alsook op een kostenraming;

               —

               schending van het gelijkheids- en het non-discriminatiebeginsel, zoals gedefinieerd in artikel 89, lid 1, van het financieel reglement, daar de opdrachtnemer niet voldoet aan de selectiecriteria inzake technische capaciteit.


title: Zaak T-313/07: Beroep ingesteld op 16 augustus 2007 — Cemex UK Cement/Commissie

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/25

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2007 — Cemex UK Cement/Commissie
   (Zaak T-313/07)
   (2007/C 235/46)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Cemex UK Cement Ltd (Thorpe, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Tromans, C. Thomann, advocaten, D. Wyatt QC en S. Taylor, Solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 12 juni 2007, betekend aan verzoekster en ontvangen op 21 juni 2007, houdende afwijzing van de klacht van Cemex UK Cement Limited betreffende het nationale plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten, waarvan door het Verenigd Koninkrijk is kennisgegeven overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van een beschikking van de Commissie, vervat in een brief van 12 juni 2007 en door verzoekster ontvangen op 21 juni 2007, houdende afwijzing van een door verzoekster ingediende klacht betreffende het nationale toewijzingsplan voor de tweede fase van de EU-regeling voor de handel in emissierechten, waarvan door het Verenigd Koninkrijk is kennisgegeven overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad.
   Verzoekster klaagde er bij de Europese Commissie over dat de lagere toewijzing van rechten aan haar fabriek in Rugby volgens laatstgenoemd nationaal toewijzingsplan, tezamen met de daaruit voortvloeiende te hoge toewijzing aan door haar concurrenten geëxploiteerde installaties, onrechtmatige staatssteun opleverde, die volgens haar:

               a)

               de fabriek in Rugby op onrechtmatige wijze discrimineert, door onvoldoende rekening te houden met de periode om deze fabriek bedrijfsklaar te maken en voor de toewijzing aan de fabriek uit te gaan van een emissietijdvak waarvan de overheidsinstanties van het Verenigd Koninkrijk wisten dat het niet representatief was;

               b)

               de vrijheid van vestiging van verzoeksters moedermaatschappij Cemex Espana SA belemmert.

         Verzoekster stelt voorts dat de Commissie ten onrechte heeft geoordeeld dat uit de „eerste-jaar-regel” geen onverenigbare staatssteun voortvloeide, en dat zij derhalve ten onrechte heeft geweigerd een procedure krachtens artikel 88, lid 2, EG in te leiden. Volgens haar heeft de Commissie ten onrechte geconcludeerd dat de door het Verenigd Koninkrijk gehanteerde methode van toewijzing van emissierechten aan de fabriek in Rugby niet discriminerend was en strookte met de richtsnoeren van de Commissie.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-553/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Bernhard Rintisch/Klaus Eder (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 10, leden 1 en 2, sub a — Normaal gebruik — Gebruik van merk in vorm die zelf als merk is ingeschreven en die op onderdelen afwijkt zonder dat onderscheidend vermogen van merk wordt gewijzigd — Werking van arrest in tijd)

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Bernhard Rintisch/Klaus Eder
   (Zaak C-553/11) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 10, leden 1 en 2, sub a - Normaal gebruik - Gebruik van merk in vorm die zelf als merk is ingeschreven en die op onderdelen afwijkt zonder dat onderscheidend vermogen van merk wordt gewijzigd - Werking van arrest in tijd)
   2012/C 399/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bernhard Rintisch

      Verwerende partij: Klaus Eder

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van artikel 10, leden 1 en 2, sub a, van de Eerste Richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Begrip „gebruik van het merk” — Nationale regeling op grond waarvan het gebruik van het merk in een vorm die afwijkt van deze waarin het is ingeschreven, ook als gebruik van een ingeschreven merk wordt beschouwd voor zover de verschillen het onderscheidend vermogen van het merk niet wijzigen — Inschrijving van een merk ter verzekering of ter uitbreiding van de omvang van de bescherming van een ander ingeschreven merk — Gewettigd vertrouwen — Toepasbaarheid van gewijzigde rechtspraak op feiten waarover reeds vóór de datum van uitspraak van het arrest definitief was beslist

      Dictum

               1)

               Artikel 10, lid 2, sub a, van richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de houder van een ingeschreven merk om het gebruik ervan in de zin van deze bepaling aan te tonen, zich kan beroepen op het gebruik ervan in een vorm die afwijkt van die waarin dit merk is ingeschreven zonder dat de verschillen tussen deze twee vormen het onderscheidend vermogen van dit merk wijzigen, niettegenstaande het feit dat deze afwijkende vorm zelf als merk is ingeschreven.

               2)

               Artikel 10, lid 2, sub a, van richtlijn 89/104 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een uitlegging van de nationale bepaling waarbij dit artikel 10, lid 2, sub a, in het nationale recht wordt omgezet, volgens welke deze nationale bepaling niet van toepassing is op een „defensief” merk dat enkel is ingeschreven om de omvang van de bescherming van een ander ingeschreven merk, dat is ingeschreven in de vorm waarin het wordt gebruikt, te verzekeren of uit te breiden.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Verzoek van de Corte Suprema di cassazione bij tussenvonnis van 24 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Società Trasporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA en Hugo Trumphy SpA (Zaak C-159/97)

text:
12 . 7 . 97          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 212/9
Beroep, op 23 april 1997 ingesteld door Commissie van de                 de cognossementen waarin het beding is opgenomen,
Europese Gemeenschappen tegen Van Balkom Non-Ferro                       een onderdeel vormen van de lopende handelsbetrek
                           Scheiding BV                                  kingen tussen partijen en voor zover daarbij blijkt, dat
                       ( Zaak C-156/97)                                  de betrekkingen worden beheerst door de ( door een
                                                                         der partijen, te weten de vervoerder) bedongen alge
                          ( 97/C 212/ 17                                 mene voorwaarden die dat beding bevatten ( zie arrest
                                                                         van 19 juni 1984, zaak 71 /83 (2 ), waarin wordt verwe
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  zen naar de eerdere uitspraken waarin het vereiste van
is op 23 april 1997 beroep ingesteld tegen Van Balkom                    duidelijke en nauwkeurige instemming van partijen is
Non-Ferro Scheiding BV door Commissie van de Europese                    beklemtoond ).
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H. van Lier en
G. zur Hausen, als gemachtigden, domicilie gekozen heb                  Gelet op de omstandigheid dat in de nieuwe versie van
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de                   de bepaling een element is ingevoerd als de term
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                             „ gewoonte " met bindend karakter ( die als zodanig los
                                                                         staat van de wil van partijen, althans met betrekking
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                        tot de individuele overeenkomst ), rijst de vraag, of kan
1 . Verweerster te veroordelen tot betaling aan de Com                  worden volstaan met het vereiste dat partijen ( daad
     missie van de Europese Gemeenschappen van een                       werkelijk ) op de hoogte zijn van het bevoegdheidsbe
     bedrag van 251 649 ecu, vermeerderd met de vanaf                    ding of hiervan niet op de hoogte zijn als gevolg van
     1 juli 1991 verschuldigde rente ter hoogte van de op                verwijtbare en niet te verontschuldigen nalatigheid, in
     de eerste werkdag van elke maand gepubliceerde per                 aanmerking nemend dat een dergelijk beding in alle
     centages, die het Europees Fonds voor monetaire                     soortgelijke betrekkingen steeds voorkomt . Derhalve
     samenwerking voor zijn ecutransacties hanteert, als                wordt gevraagd, of de vaststelling van wilsovereen
     mede met de sinds 1 mei 1995 verschuldigde moratoire                stemming tussen partijen niet meer ter zake doet, ook
     rente van vier procent over 251 649 ecu.                            al gebruikt artikel 17 de term „ gesloten ", waarmee
                                                                         wordt verwezen naar de wilsuiting en, bijgevolg, naar
2 . Verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                contractueel vastgelegde gebruiken (gebruikelijke
Middelen en voornaamste argumenten                                       bedingen ).
Het beroep is gebaseerd op overeenkomst BM 488/88 DE                b ) De tweede vraag heeft betrekking op de betekenis van
NL, die partijen op 4 december 1990 hebben gesloten —                    de uitdrukking „ vorm die overeenstemt met ", in ver
Volgens artikel 13 van die overeenkomst komen partijen                   scheidene opzichten . In de eerste plaats de wijze
overeen alle eventuele geschillen over de geldigheid, de uit            waarop aan het beding uiting wordt gegeven: moet het
legging en de toepassing van de overeenkomst aan het Hof                 noodzakelijkerwijs vervat zijn in een document dat
van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor te leg                 ondertekend is door de partij die het heeft bedongen
gen — De Commissie heeft besloten de overeenkomst,                       en die daarmee te kennen heeft gegeven zich erop te
naar Duits recht, op te zeggen wegens niet-uitvoering door               zullen beroepen, door middel van ( bijvoorbeeld ) onder
verweerster.                                                             tekening van de cognossementen met uitdrukkelijke
                                                                         verwijzing naar een bevoegdheidsbeding, ook al ont
                                                                         breekt een overeenkomstige ondertekening van de
                                                                         tegenpartij ( expediteur ).
Verzoek van de Corte Suprema di cassazione bij tussen                   In de tweede plaats moet worden vastgesteld, of het
vonnis van 24 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing                noodzakelijk is dat het bevoegdheidsbeding binnen de
in het geding tussen Società Trasporti Castelletti                       overeenkomst een eigen, afzonderlijke plaats inneemt,
    Spedizioni Internazionali SpA en Hugo Trumphy SpA                    of dat het volstaat ( en derhalve voor de geldigheid van
                       ( Zaak C-159/97)                                  het bevoegdheidsbeding irrelevant is ), dat het is opge
                                                                         nomen in het kader van een zeer groot aantal andere
                          ( 97/C 212/18 )                                bedingen, die zijn geschreven om alle diverse voorwer
                                                                         pen en gevolgen van de vervoersovereenkomst te rege
De Corte Suprema di cassazione heeft bij tussenvonnis van                len .
24 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 25 april 1997, in het geding tussen Societa Tra             Het derde aspect betreft de taal waarin het beding is
sporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA en Hugo                 opgesteld: moet deze enigerlei verband houden met de
Trumphy SpA, het Hof van Justitie van de Europese                        nationaliteit van partijen, of volstaat het dat de betrok
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   ken taal in de internationale handel doorgaans wordt
over de navolgende vragen:                                               gebruikt.
a ) De eerste vraag: Volgens de rechtspraak van het Hof              c ) De derde vraag houdt in, of de aangewezen rechter in
     van Justitie betreffende de oorspronkelijke versie van              enigerlei betrekking moet staan tot de nationaliteit en/
     artikel 17 H , hebben de in deze bepaling gestelde                  of de woonplaats van partijen of met de plaatsen van
     voorwaarden waaronder bevoegdheidsbedingen geldig                   uitvoering en/of sluiting van de overeenkomst, een en
     kunnen worden gesloten, tot doel dat de daadwerke                  ander met inachtneming van het vereiste dat het een
     lijke wilsovereenstemming tussen partijen ten aanzien               rechter van een verdragsluitende staat is, of dat enkel
     van dat beding komt vast te staan en wordt                          aan laatstbedoelde vereiste moet worden voldaan, zon
     beschermd; dit geldt ook voor zover de geldigheid van               der dat de inhoud van de rechtsbetrekking verder eni
     een bevoegdheidsbeding kan worden erkend, wanneer                   gerlei rol speelt.
 ---pagebreak--- Nr. C 212/10          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          12 . 7. 97
d) De vierde vraag heeft betrekking op het ontstaan van            m ) De elfde vraag betreft de voorwaarden waaronder de
    een gewoonte. Is het daartoe voldoende dat het beding                  opneming van een bevoegdheidsbeding op een voorge
    steeds voorkomt in de cognossementen die worden                       drukt formulier dat door de wederpartij niet is onder
    afgegeven door verenigingen van, categorieën of een                   tekend, kan worden geacht voor die partij buitenge
    vast aantal zeevervoerders, of moet worden aange                     woon belastend, zo niet abusief te zijn .
    toond, dat degenen die ( al dan niet beroepsmatig ) van
    het betrokken vervoer gebruik maken, geen bezwaren             n ) De twaalfde vraag heeft betrekking op de vertificatie
    of voorbehouden ten aanzien van die voortdurende                      van     de  bekendheid        of  de     kenbaarheid  van    de
    herhaling kenbaar hebben gemaakt en daarmee stil                     gewoonte, anders dan op basis van de hiervoor
    zwijgend met het gedrag van de tegenpartij hebben                     onder e ) vermelde mogelijkheid, vanuit het oogpunt
    ingestemd in dier voege, dat een conflict tussen de                   van het cognossement in concreto, dat uiteenvalt in
    twee categorieën niet meer kan worden geacht te                       een groot aantal bedingen op de achterzijde (zie hier
    bestaan .                                                             vóór onder b )).
e ) De vijfde vraag betreft de vorm waarin de vaste prak          o ) De dertiende vraag betreft de bepaling van het subject
    tijk bekend wordt gemaakt: moet het formulier van                     waarmee de bekendheid of de kenbaarheid van de
    het cognossement dat het bevoegdheidsbeding bevat,                    gewoonte in verband moet worden gebracht: moet dit
    bij enigerlei instantie ( beroepsorganisatie, Kamer van               de oorspronkelijke expediteur zijn, ook indien deze
    Koophandel, havenkantoor) ter inzage worden gelegd                    niet gevestigd is in een verdragsluitende staat ( in casu
    of anderszins bekend worden gemaakt.                                  in Argentinië ), of volstaat het dat het gaat om de geën
                                                                          dosseerde, die gevestigd is in een lidstaat ( in casu Ita
                                                                          lië ).
f) De zesde vraag heeft betrekking op de geldigheid van
    het beding, ook ingeval dit ( krachtens de voor de aan
    gewezen rechter toepasselijke bepalingen van materieel         p ) De veertiende vraag luidt, of de uitdrukking „ op de
                                                                          hoogte hadden behoren te zijn " verwijst naar een crite
    recht ) neerkomt op een beding houdende uitsluiting of
                                                                          rium van goede trouw en objectieve eerlijkheid bij de
    beperking van de aansprakelijkheid van de vervoerder.
                                                                          totstandkoming van een overeenkomst, dan wel naar
                                                                          een criterium van gemiddelde subjectieve zorgvuldig
g) De zevende vraag houdt in, of de ( niet aangewezen )                   heid, in verband met het vereiste van volledige infor
    aangezochte rechter ter beoordeling van de geldigheid                 matie over de in de internationale handel heersende
    van het beding de redelijkheid daarvan mag onderzoe                  praktijken, als bedoeld onder i ).
    ken, en mag nagaan welk doel de vervoerder voor
    ogen had bij de keuze van de aangewezen rechter, die           (') Artikel 17 van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968
    niet de rechter is welke bevoegd zou zijn krachtens de               zoals gewijzigd bij het Verdrag betreffende de toetreding van
    algemene criteria neergelegd in het Executieverdrag of               het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Konink
    in de lex fori .                                                     rijk en Noord-Ierland, ondertekend te Luxemburg op 9 oktober
                                                                         1978 ( PB nr. L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz . 1 ).
                                                                   ( 2 ) Jurispr. 1984 , blz . 2417.
h ) De achtste vraag strekt ertoe te vernemen, of de
    omstandigheid dat talrijke expediteurs en/of endossan
    ten van cognossementen de geldigheid van het beding
    hebben bestreden door een dagvaarding uit te brengen
    voor een andere dan de in het beding aangewezen
    rechter, een aanwijzing vormt dat de opneming van het
                                                                   Hogere voorziening, op 25 april 1997 ingesteld door Kern
    beding in modellen of formulieren, geen gewoonte is
                                                                   kraftwerke Lippe-Ems GmbH tegen het arrest, op 25 febru
    geworden.
                                                                   ari 1997 in de gevoegde zaken T-149/94 en T-181/94 tus
                                                                   sen Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH en Commissie van
i)  De negende vraag strekt ertoe te vernemen, of de               de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
    gewoonte in alle landen van de Europese Gemeenschap            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
    moet zijn ontstaan, of dat de uitdrukking „ internatio                             (Eerste Kamer — uitgebreid)
    nale handel " aldus moet worden verstaan, dat het vol
                                                                                ( Zaak C-161/97 P)
    staat dat de gewoonte is ontstaan in de landen die in
    het kader van de internationale handel van oudsher                                            ( 97/C 212/ 19 )
    een vooraanstaande positie innemen .
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
1)  Met de tiende vraag wenst de Corte te vernemen, of             is op 25 april 1997 hogere voorziening ingesteld door
    de gewoonte die hier aan de orde is, mag afwijken van          Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH, vertegenwoordigd
    dwingende nationale wettelijke bepalingen, zoals in            door B. Kunth, G. Wiedemann en H. Nicolaus van het
    Italië artikel 1341 Codice civile, op grond waarvan op         advocatenkantoor Bruckhaus Westrick Stegemann te Düs
    algemene voorwaarden in overeenkomsten, die door               seldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
    een der partijen worden bedongen, slechts een beroep           Bonn, advocaat aldaar, cöte d'Eich 22, tegen het arrest, op
    kan worden gedaan indien de wederpartij deze kende             25 februari 1997 in de gevoegde zaken T-149/94 en
    of kon kennen, met de bepaling dat bedingen waarbij            T-181/94 tussen Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH en
    aan de bevoegdheid van de rechterlijke autoriteiten bij       Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
    zondere beperkingen of uitzonderingen worden ver              door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
    bonden, uitdrukkelijk moeten worden aanvaard .                 Gemeenschappen ( Eerste Kamer — uitgebreid ).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 juli 1995 in zaak T-291/94: Z. P. Pimley-Smith tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Vergelijkend onderzoek - Besluit van jury houdende vaststelling dat kandidaat niet geslaagd is voor mondeling examen - Draagwijdte van motiveringsplicht - Draagwijdte van rechterlijke toetsing bij ontbreken van schending van procedurevoorschriften)

text:
Nr . C 268 /22          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 10 . 95
Eurocheque : overeenkomst van Helsinki; PB 1992 , L 95 ,               2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
blz . 50 ), welk bedrag bij arrest van het Gerecht van                      dragen.
23 februari 1994 ( CB en Europay, T-39/92 en T-40/92 ,
Jurispr . 1994, blz . 11-49 ) is vastgesteld op 2 000 000 ecu , en,    C ) PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
anderzijds , de door verzoekster verrichte betaling van
2 000 000 ecu eerst toerekent op de rente en vervolgens op
het hoofdbedrag van de geldboete vermeerderd met de
vertragingsrente, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer —
uitgebreid ), samengesteld als volgt : K. Lenaerts, president,
R. Schintgen, R. Garcia-Valdecasas, P. Lindh en J. Azizi,
                                                                        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, op 14 juli 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                           van 13 september 1995
                                                                       in zaak T-276/94 : A. Buick tegen Commissie van de
1 . Verwerpt bet beroep.                                                                  Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                       (Ambtenaren — Verlof om redenen van persoonlijke aard
2 . Verwijst verzoekster in de kosten van het geding.                                            — Herplaatsing)
                                                                                ( 95/C 268 /48 )
(') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                       In zaak T-276/94 , A. Buick , ambtenaar van de Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen , thans met verlof om
                                                                       redenen van persoonlijke aard, wonende te Londen , verte
                                                                       genwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te Brussel , domi
                                                                       cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire
                                                                       Myson S. à .r . 1 ., Rue Glesener 1 , tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M. Alves
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Vieira ), betreffende, enerzijds, nietigverklaring van het
                         van 14 juli 1995                              besluit van de Commissie om verzoeker niet te herplaatsen
                                                                       in het bij de eenheid „ Coördinatie G-24 " van het directo
in zaak T-291 /94: Z. P. Pimley-Smith tegen Commissie van              raat-generaal Economische buitenlandse betrekkingen
               de Europese Gemeenschappen ( 1 )                        vacant verklaarde ambt van de rang A 7/A 4 ( COM/
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Besluit van jury                1816/93 ), en anderzijds , een vordering tot schadevergoe
houdende vaststelling dat kandidaat niet geslaagd is voor              ding, heeft het Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als
mondeling examen — Draagwijdte van motiveringsplicht —                 volgt: J. Biancarelli , president, C. P. Briët en C. W. Bellamy,
Draagwijdte van rechterlijke toetsing bij ontbreken van                rechters ; griffier : B. Pastor, op 13 september 1995 een arrest
            schending van procedurevoorschriften)                      gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                           ( 95/C 268 /47 )
                                                                       1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie om
                                                                            verzoeker niet te herplaatsen in het bij de eenheid
                                                                            „ Coördinatie G-24 " van DG 1 vacant verklaarde ambt
                        (Procestaai: Frans)
                                                                            van de rang A HA 4 (COM/l 81 6/93) .
                                                                       2 . Verweerster is gehouden de reële schade te vergoeden
In zaak T-291 /94 , Z. P. Pimley-Smith, wonende te Brussel,                 die verzoeker rechtstreeks heeft geleden door de vast
vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi,                           stelling van het nietig verklaarde besluit.
advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.à .r.1 ., Rue Glesener 1 ,         3 . Partijen zullen het Gerecht binnen een termijn van drie
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge                         maanden vanaf de betekening van dit arrest het in
machtigde: G. Valsesia ), betreffende nietigverklaring van                  gezamenlijk overleg bepaalde bedrag — hoofdsom en
het op 29 november 1993 aan verzoekster ter kennis                          interesten — meedelen van de schadevergoeding die in
gebrachte besluit van de jury van algemeen vergelijkend                     voorkomend geval aan verzoeker moet worden
onderzoek EUR/B/30 om verzoekster niet op de lijst van                      betaald.
geschikte kandidaten te plaatsen en, voor zoveel nodig,
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van                  4 . Bij gebreke van overeenstemming zullen partijen het
21 juni 1994 houdende afwijzing van verzoeksters klacht,                    Gerecht binnen dezelfde termijn hun berekeningen
heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt:                 meedelen .
D. P. M. Barrington, waarnemend voor de president, A.
Saggio en V. Tiili, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez,           5 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
administrateur, op 14 juli 1 995 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                             (M PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .
 1 . Verwerpt het beroep .


title: Zaak T-67/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Martinair Holland/Commissie

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/9

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Martinair Holland/Commissie
   (Zaak T-67/11)
   2011/C 95/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Martinair Holland NV (Haarlemmermeer, Nederland) (vertegenwoordiger: R. Wesseling, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7 van de beschikking geheel of gedeeltelijk nietig verklaren, of

               —

               de in artikel 5 van de beschikking opgelegde geldboeten verlagen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Beroep krachtens de artikelen 263 VWEU en 261 VWEU en artikel 31 van verordening nr. 1/2003, strekkende tot herziening en nietigverklaring van de tot Martinair Holland N.V. gerichte beschikking C(2010) 7694 def. van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 EER-Overeenkomst, en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39.258 — Luchtvracht), en subsidiair, tot verlaging van de opgelegde geldboete.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.
   1)   Eerste middel:

               —

               de Commissie heeft inbreuk gemaakt op de krachtens artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest (recht op behoorlijk bestuur) op haar rustende motiveringsplicht, voor zover aan de hand van de beschikking de aard en de omvang van de inbreuk(en) niet kunnen worden vastgesteld. Enerzijds vermeldt het dispositief van de beschikking duidelijk vier (vermoedelijk enkele en voortdurende) inbreuken, die betrekking hebben op verschillende groepen adressaten, verschillende tijdvakken en geografische routes. Anderzijds is de motivering niet gebaseerd op een van deze vier specifieke inbreuken, en evenmin bevat zij een verwijzing naar een van deze inbreuken;

               —

               voor zover het Hof als gevolg van het ontbreken van een (voldoende duidelijke) motivering de gronden van de beschikking niet volledig kan onderzoeken, heeft de Commissie inbreuk gemaakt op wezenlijke procedurerechten van verzoekster; in het bijzonder stelt verzoekster dat de beschikking inbreuk maakt op het recht op behoorlijk bestuur, het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, het vermoeden van onschuld en de rechten van de verdediging, overeenkomstig de artikelen 41, 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

         2)   Tweede middel: de Commissie heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt bij de berekening van de geldboete in strijd met verordening nr. 1/2003 (1) en de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten, en inbreuk gemaakt op het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel, en op de motiveringsplicht, hetgeen indruist tegen de artikelen 41 en 49 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 296 VWEU en andere algemene beginselen van Unierecht. Dienaangaande betoogt verzoekster:
   in de eerste plaats dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, en aldus inbreuk heeft gemaakt op de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten en op het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel, door bij de berekening van de waarde van de verkopen rekening te houden met de omzet betreffende de tarieven en de vluchten naar de EER;
   in de tweede plaats dat de Commissie kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt bij de beoordeling van de zwaarte van de inbreuk en aldus inbreuk heeft gemaakt op verordening nr. 1/2003, de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten en het evenredigheidsbeginsel;
   in de derde plaats dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op verordening nr. 1/2003, de richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten en het evenredigheidsbeginsel, door de regelgeving als verzachtende omstandigheid in aanmerking te nemen maar de geldboete slechts met 15 % te verminderen;
   in de vierde plaats dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op haar plicht tot motivering van de berekening van de geldboete, hetgeen indruist tegen artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB 2003 L 1, blz. 1.


title: Zaak C-215/04: Verzoek van het Østre Landsret van 14 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Marius Pedersen A/S en Miljøstyrelsen

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/7

         Verzoek van het Østre Landsret van 14 mei 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Marius Pedersen A/S en Miljøstyrelsen
   (Zaak C-215/04)
   (2004/C 190/12)
   Het Østre Landsret heeft bij beschikking van 14 mei 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 mei 2004, in het geding tussen Marius Pedersen A/S en Miljøstyrelsen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient de zinsnede „indien dat niet mogelijk is” in artikel 2, sub g ii, van verordening nr. 259/93 (1) van de Raad in die zin te worden uitgelegd dat een erkende inzamelaar niet automatisch kennisgever kan zijn met betrekking tot uitvoer van afval voor nuttige toepassing?
               Indien dat het geval is, aan welke criteria moet een erkende inzamelaar dan voldoen om te kunnen worden aangemerkt als kennisgever van uitvoer van afval voor nuttige toepassing?
               Kan het criterium zijn dat ofwel de oorspronkelijke producent niet bekend is, ofwel er sprake is van een zo groot aantal producenten die ieder afzonderlijk een zo geringe bijdrage leveren, dat het onredelijk zou zijn van hen allen afzonderlijk een kennisgeving te eisen?

               2.

               Bieden artikel 7, lid 2 juncto lid 4, sub a, in het bijzonder eerste en tweede streepje, verordening 259/93 van de Raad de bevoegde autoriteit van verzending de mogelijkheid bezwaar te maken tegen een concreet verzoek om toestemming voor uitvoer van afval voor nuttige toepassing, als de kennisgever niet heeft aangetoond dat de afvalverwerking door de ontvangende installatie uit het oogpunt van milieubescherming op hetzelfde niveau is als voorgeschreven in de nationale regelgeving van het land van verzending?

               3.

               Dient artikel 6, lid 5, eerste alinea, van verordening 259/93 van de Raad aldus te worden uitgelegd dat aan de verplichting inlichtingen te verstrekken met betrekking tot de samenstelling van het afval is voldaan, als de kennisgever aangeeft dat er slechts sprake is van afval van een concreet aangegeven soort, bijvoorbeeld „elektronisch afval”?

               4.

               Dient artikel 7, leden 1 en 2, van verordening 259/93 van de Raad aldus te worden uitgelegd dat de in artikel 7, lid 2 genoemde termijn aanvangt als de bevoegde autoriteit van bestemming een ontvangstbevestiging heeft verzonden, ongeacht of de bevoegde autoriteit van verzending van mening is, niet alle in artikel 6, lid 5, genoemde inlichtingen te hebben ontvangen?
               Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, van welke inlichtingen dient een kennisgeving dan vergezeld te zijn voordat de in artikel 7, lid 2, genoemde termijn van dertig dagen aanvangt?
               Heeft overschrijding van de beslistermijn van dertig dagen tot gevolg dat de autoriteit niet langer gerechtigd is bezwaar te maken en niet langer om nadere inlichtingen kan verzoeken?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 59, blz. 64).


title: Zaak T-143/13: Beschikking van het Gerecht van 23 april 2013 — Zhejiang Heda Solar Technology/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/40

         Beschikking van het Gerecht van 23 april 2013 — Zhejiang Heda Solar Technology/Commissie
   (Zaak T-143/13) (1)

   2013/C 171/83
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak T-75/14: Beroep ingesteld op 23 januari 2014 — USFSPEI/Parlement en Raad

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/26

         Beroep ingesteld op 23 januari 2014 — USFSPEI/Parlement en Raad
   (Zaak T-75/14)
   2014/C 194/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Union syndicale fédérale des services publics européens et internationaux (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en D. de Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg de punten 27, 32, 46, 64, sub b, 65, sub b, en 67, sub d, van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 nietig verklaren;

               —

               verweerders veroordelen tot betaling aan USF van het symbolische bedrag van 1 EUR ter vergoeding van geleden immateriële schade, en hen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster betoogt dat de punten 27, 32, 46, 64, sub b, 65, sub b, en 67, sub d, van verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 (1) onwettig zijn, voor zover zij voorzien in een wijziging van, met name, de artikelen 5 (instelling van functiegroep SC), 6 (afschaffing van het beginsel van gelijkwaardigheid van loopbanen), 40, lid 2, (beperking van het CCP tot 12 jaar), 43, tweede alinea, (advies over de mogelijkheden om een functie van administrateur te vervullen vanaf rang AST 5 in plaats van rang AST), 44, lid 1, (nieuwe voorwaarden voor bevordering in salaristrap), 51 (procedure bij onvoldoende geschiktheid), 52 (verlof in het belang van de dienst), 77 (pensioenopbouwpercentage van 1,8 %) en bijlage VIII, artikel 9, lid 2, (vervroegd pensioen zonder verlaging) van het Statuut.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert zij schending aan van de door de OSP en de wetgever gesloten overeenkomst inzake de wijziging van 2004, met name inzake de wijziging van de loopbanen, alsook schending van de beginselen van lineaire loopbaan en gelijkwaardigheid van loopbanen.
   Voorts voert zij schending aan van artikel 27 van het Handvest van de grondrechten, van artikel 21 van het Europees Sociaal Handvest, van het beginsel van verworven rechten, van het evenredigheidsbeginsel en van het non-discriminatiebeginsel.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (PB L 287, blz. 15).


title: Zaak T-533/13: Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2016 — Litouwen/Commissie

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/53

         Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2016 — Litouwen/Commissie
   (Zaak T-533/13) (1)

   (2016/C 305/71)
   Procestaal: Litouws
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 359 van 7.12.2013.


title: Zaak T-96/12: Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2012 — Spanje/Commissie

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/13

         Beschikking van het Gerecht van 16 oktober 2012 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-96/12) (1)

   2012/C 373/24
   Procestaal: Spaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak T-413/12: Beroep ingesteld op 20 september 2012 — Post Invest Europe/Commissie

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/21

         Beroep ingesteld op 20 september 2012 — Post Invest Europe/Commissie
   (Zaak T-413/12)
   2012/C 343/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Post Invest Europe Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. van de Walle de Ghelcke en T. Franchoo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 2, 5, 6 en 7 van het besluit van de Commissie van 25 januari 2012 betreffende de door België ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.14588 (C 20/2009) ten behoeve van De Post — La Poste (thans bpost), gepubliceerd in het Publicatieblad van de EU van 29 juni 2012 (PB L 170, blz. 1), nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               De slotsom van de Commissie dat het retailnetwerk geen afzonderlijke dienst van algemeen economisch belang (DAEB) was waarvoor aanspraak op compensatie bestaat, druist in tegen de artikelen 106, lid 2, VWEU en 107, leden 1 en 3, VWEU, vormt een kennelijk onjuiste beoordeling en schendt het beginsel van gelijke behandeling.

               2)

               Het verzuim van de Commissie om een deel van de door de universeledienstverplichting teweeggebrachte kosten van het retailnetwerk in aanmerking te nemen bij de berekening van het bedrag van de winsten in de aan de universeledienstverplichting voorbehouden sector die boven de redelijke winst liggen, maakt in breuk op de artikelen 106, lid 2, VWEU en 107, leden 1 en 3, VWEU en vormt een kennelijk onjuiste beoordeling.

               3)

               De slotsom van de Commissie dat de netto-kosten van andere DAEB’s dan de postdienst moeten worden gecompenseerd met de winsten uit de voorbehouden sector van de universeledienstverplichting voor zover zij een redelijke winst te boven gaan, druist in tegen de artikelen 107 en 106, lid 2, VWEU en schendt het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.

               4)

               Schending van de artikelen 107 VWEU en 106, lid 2, VWEU en van het beginsel van het verbod van terugwerkende kracht omdat volledig is verzuimd de tussen 1992 en 2005 geaccumuleerde ondercompensatie van bpost over te dragen ter compensatie voor de bedragen van de gestelde overcompensatie van bpost tussen 2006 en 2010.


title: Zaak C-365/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Orde van Architecten/Belgische staat (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2005/36/EG — Artikelen 21 en 49 — Erkenning van beroepskwalificaties — Toegang tot beroep van architect — Vrijstelling van beroepsstage)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/9

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 30 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Orde van Architecten/Belgische staat
   (Zaak C-365/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2005/36/EG - Artikelen 21 en 49 - Erkenning van beroepskwalificaties - Toegang tot beroep van architect - Vrijstelling van beroepsstage))
   2014/C 194/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Orde van Architecten

      Verwerende partij: Belgische staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State (België) — Uitlegging van de artikelen 21, 46 en 49 van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22) — Toegang tot en uitoefening van beroep van architect — Inschrijving bij de Orde van Architecten — Nationale regelgeving die deze inschrijving voor houders van een in België afgegeven opleidingstitel afhankelijk maakt van het doorlopen van een beroepsstage van twee jaar — Verbod om het doorlopen van een dergelijke stage of gelijkwaardige ervaring te eisen van houders van een in een andere lidstaat verkregen diploma van architect

      Dictum

   De artikelen 21 en 49 van richtlijn 2005/36 van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 279/2009 van de Commissie van 6 april 2009, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de ontvangende lidstaat de houder van een in de lidstaat van oorsprong verworven beroepskwalificatie zoals bedoeld in bijlage V, punt 5.7.1, of VI bij deze richtlijn, ertoe verplicht een stage te lopen of te bewijzen dat hij over een gelijkwaardige beroepservaring beschikt om het beroep van architect te mogen uitoefenen.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-244/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 21 mei 2012 — Salzburger Flughafen GmbH/Umweltsenat

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 21 mei 2012 — Salzburger Flughafen GmbH/Umweltsenat
   (Zaak C-244/12)
   2012/C 235/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Salzburger Flughafen GmbH

      Bevoegde instantie: Umweltsenat

      In het geding gekomen partij: Landesumweltanwalt von Salzburg

      Andere partij in de procedure: Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (2) (hierna: richtlijn 85/337), in de weg aan een nationale regeling die voor de uitvoering van een milieueffectbeoordeling voor infrastructuurwerken aan een luchthaven (die niet de start- of landingsbaan betreffen), namelijk de bouw van een terminal en de uitbreiding van de luchthavenoppervlakte voor de bouw van andere installaties (inzonderheid hangars, opbergloodsen en parkeerterreinen), als enig criterium stelt dat daardoor een stijging van het aantal vliegbewegingen met ten minste 20 000 per jaar kan worden verwacht?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Is het — bij gebreke van nationale bepalingen — op grond van de rechtstreekse toepassing van richtlijn 85/337 vereist en mogelijk (rekening houdend met de met deze richtlijn beoogde doelstellingen en met de criteria van bijlage III ervan) dat de milieueffecten van een in vraag 1 nader omschreven, onder bijlage II vallend project worden beoordeeld?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).


title: Zaak F-94/08: Beroep ingesteld op 19 november 2008 — Marcuccio/Commissie

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/46

         Beroep ingesteld op 19 november 2008 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-94/08)
   (2009/C 6/94)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de nota waarbij de Commissie haar voornemen kenbaar maakt om een schuld betreffende de proceskosten te innen door middel van een inhouding op het aan verzoeker betaalde invaliditeitspensioen alsmede verzoek om vergoeding van de daardoor ontstane materiële en immateriële schade
   Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de nota van 28 maart 2008 alsmede van het bestreden besluit;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van de klacht van 19 april 2008;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de nota van 11 augustus 2008;

               —

               veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van een bedrag van 10 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij heeft geleden door de handelingen waarvan in dit beroep nietigverklaring wordt gevorderd, dan wel van elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht billijk en gerechtvaardigd acht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-529/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Met gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun — Verplichting tot terugvordering — Niet-uitvoering — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Gezag van gewijsde van eerder arrest van het Hof)

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 januari 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-529/09) (1)

   (Niet-nakoming - Met gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun - Verplichting tot terugvordering - Niet-uitvoering - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Gezag van gewijsde van eerder arrest van het Hof)
   2013/C 71/02
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 288 VWEU en de artikelen 2 en 3 van beschikking 1999/509/EG van de Commissie van 14 oktober 1998 betreffende door Spanje toegekende steun ten behoeve van de ondernemingen van het Magefesa-concern en hun opvolgers (PB 1999, L 198, blz. 15) — Aan Industrias Domésticas, S.A. (Indosa) toegekende steun

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 2 en 3 van beschikking 1999/509/EG van de Commissie van 14 oktober 1998 betreffende door Spanje toegekende steun ten behoeve van de ondernemingen van het Magefesa-concern en hun opvolgers, doordat het niet binnen de gestelde termijn de maatregelen heeft genomen die nodig waren om aan deze beschikking te voldoen wat Industrias Domésticas, S.A. betreft.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma - Sezione distaccata di Tivoli - van 9 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen G. Pezzola (Zaak C-296/96)

text:
26 . 10 . 96                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 318/7
in het register van beschermde benamingen kan worden                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
opgenomen .
                                                                           — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
(') PB nr . L 148 van 21 . 6 . 1996 , blz . 1 .                                  de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
( 2 ) PB nr . L 208 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                                bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
(•') PB nr . L 184 van 27. 7 . 1993 , blz . 1 .                                  aan Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van 13 september
                                                                                1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door
                                                                                verbetering van de energie-efficiëntie ( SAVE )( 1 ), en, in
                                                                                ieder geval, door ze niet aan de Commissie mee te delen,
                                                                                de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtin
                                                                                gen niet is nagekomen;
Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                    — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
                         ( Zaak C-294/96 )
                            ( 96/C 318/12 )                                Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                      met die in zaak C-294/96 ( 2 ); de in de richtlijn gestelde
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      termijn is op 31 december 1994 verstreken .
vertegenwoordigd door H. van Lier en J.-F. Pasquier als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                      (') PB nr. L 237 van 22 . 9 . 1993 , blz . 28 .
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                         ( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
       gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                           Verzoek van de Pretura Circondariale di Roma — Sezione
       bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
       aan Richtlijn 93/42/EEG ( 1 ) van de Raad van 14 juni               distaccata di Tivoli — van 9 juni 1995 om een prejudiciële
       1993 betreffende medische hulpmiddelen, de krachtens                           beslissing in de strafzaak tegen G. Pezzola
       het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                                           ( Zaak C-296/96 )
       nagekomen ;                                                                                ( 96/C 318/14 )
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                           De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                           Tivoli — heeft bij beschikking van 9 juni 1995 , ingekomen
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           ter griffie van het Hof van Justitie op 9 september 1996 , in
 Het verbindende karakter van artikel 189 , derde alinea, van              de aldaar dienende strafzaak tegen G. Pezzola, het Hof van
 het EG-Verdrag brengt voor de Lid-Staten de verplichting                  Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële
 mee, de nodige maatregelen ter uitvoering van de voor hen                 vragen gesteld die identiek zijn aan die in gevoegde zaken
                                                                           C-58/95 e . a ^ 1 ).
 bestemde richtlijnen vast te stellen vóór het verstrijken van
 de hun daartoe verleende termijn . De in Richtlijn 93/42/EEG
 gestelde termijn is op 1 juli 1994 verstreken, zonder dat het              (') PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
 Koninkrijk België de nodige maatregelen heeft vastge
 steld .
 (') PB nr . L 169 van 12 . 7 . 1993 , blz . 1 .
                                                                           Verzoek van de Social Security Commissioner van 2 sep
                                                                            tember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen V. A. Partridge en Adjudication Officer
                                                                                ( Zaak C-297/96 )
 Beroep, op 9 september 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                                ( 96/C 318/15 )
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                          ( Zaak C-295/96 )
                                                                            De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van
                             ( 96/C 318/ 13 )                               2 september 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                            Justitie op 11 september 1996 , in het geding tussen V. A.
  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Partridge en Adjudication Officer, het Hof van Justitie van
  op 9 september 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
  België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     beslissing over de navolgende vraag:
  vertegenwoordigd door H. van Lier en J.-F . Pasquier als
  gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    Zouden de antwoorden op de in zaak C-20/96 ( Snares/
  bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                        Adjudication Officer ) (') voorgelegde vragen anders luiden


title: Zaak T-486/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 17 februari 2011 — Iberdrola/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Compensatie van bijkomende productiekosten van bepaalde elektriciteitscentrales ten gevolge van openbaredienstverplichting om bepaalde hoeveelheid elektriciteit met in eigen land gewonnen steenkool te produceren en invoering van „mechanisme voor prioritaire inschakeling” van deze centrales — Beschikking om geen bezwaar te maken — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van 17 februari 2011 — Iberdrola/Commissie
   (Zaak T-486/10 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Compensatie van bijkomende productiekosten van bepaalde elektriciteitscentrales ten gevolge van openbaredienstverplichting om bepaalde hoeveelheid elektriciteit met in eigen land gewonnen steenkool te produceren en invoering van „mechanisme voor prioritaire inschakeling” van deze centrales - Beschikking om geen bezwaar te maken - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Fumus boni juris - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging)
   2011/C 152/41
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iberdrola, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado en É. Barbier de la Serre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger:J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen die in wezen strekken tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4499 van de Commissie van 29 september 2010 betreffende de door het Koninkrijk Spanje aangemelde steunmaatregel N 178/2010, die de vorm aanneemt van compensatie voor een openbaredienstverplichting in combinatie met een mechanisme voor prioritaire inschakeling van elektriciteitscentrales die in eigen land gewonnen steenkool gebruiken

      Dictum

               1)

               E.ON Generación, SL, Hidroeléctrica del Cantábrico SA en de Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón worden toegelaten tot interventie aan de zijde van de Europese Commissie.

               2)

               De beschikking van de president van het Gerecht van 3 november 2010, Iberdrola/Commissie (T-486/10 R, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) wordt ingetrokken.

               3)

               Er zal een termijn worden bepaald waarbinnen Iberdrola, de Commissie en het Koninkrijk Spanje kunnen verzoeken dat bepaalde vertrouwelijke elementen van het dossier, alsook deze beschikking, niet aan de in punt 1 van dit dictum vermelde partijen worden meegedeeld en waarbinnen zij, met het oog op deze mededeling, een niet-vertrouwelijke versie van de stukken van het dossier en de beschikking kunnen overleggen.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaken T-230/01 tot en met T-232/01 en T-267/01 tot en met T-269/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2009 — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie ( Staatssteun — Door territoriale entiteit van lidstaat verleende belastingvoordelen — Vermindering van belastinggrondslag voor vennootschapsbelasting — Beschikkingen waarbij steunregelingen onverenigbaar met gemeenschappelijke markt worden verklaard en terugvordering van uitbetaalde steun wordt gelast — Beroepsvereniging — Ontvankelijkheid — Intrekking van middel — Kwalificatie als nieuwe steun dan wel als bestaande steun — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheidsbeginsel — Evenredigheidsbeginsel )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2009 — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie
   (Zaken T-230/01 tot en met T-232/01 en T-267/01 tot en met T-269/01) (1)

   („Staatssteun - Door territoriale entiteit van lidstaat verleende belastingvoordelen - Vermindering van belastinggrondslag voor vennootschapsbelasting - Beschikkingen waarbij steunregelingen onverenigbaar met gemeenschappelijke markt worden verklaard en terugvordering van uitbetaalde steun wordt gelast - Beroepsvereniging - Ontvankelijkheid - Intrekking van middel - Kwalificatie als nieuwe steun dan wel als bestaande steun - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheidsbeginsel - Evenredigheidsbeginsel”)
   2009/C 256/34
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen in zaak T-230/01: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (Spanje); en Comunidad autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco (Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Falcón Tella, vervolgens M. Morales Isasi en I. Sáenz-Cortabarría Fernández, advocaten)

      Verzoekende partijen in zaak T-231/01: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (Spanje); en Comunidad autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Falcón Tella, vervolgens M. Morales Isasi en I. Sáenz-Cortabarría Fernández, advocaten)

      Verzoekende partijen in zaak T-232/01: Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (Spanje); en Comunidad autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Falcón Tella, vervolgens M. Morales Isasi en I. Sáenz-Cortabarría Fernández, advocaten)

      Verzoekende partij in de zaken T-267/01 tot en met T-269/01: Confederación Empresarial Vasca (Confebask) (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Araujo Boyd, L Ortiz Blanco en V. Sopeña Blanco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Buendía Sierra, vervolgens F. Castillo de la Torre en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van de verzoekende partijen in zaak T-230/01: Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava (Spanje) (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, advocaten); en Confederación Empresarial Vasca (Confebask) (Bilbao) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Araujo Boyd en R. Sanz, vervolgens M. Araujo Boyd, L. Ortiz Blanco en V. Sopeña Blanco, advocaten)

      Interveniëntes aan de zijde van de verzoekende partijen in zaak T-231/01: Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya (Spanje) (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, advocaten); en Confederación Empresarial Vasca (Confebask) (Bilbao) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Araujo Boyd en R. Sanz, vervolgens M. Araujo Boyd, L. Ortiz Blanco en V. Sopeña Blanco, advocaten)

      Interveniëntes aan de zijde van de verzoekende partijen in zaak T-232/01: Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa (Spanje) (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, advocaten); en Confederación Empresarial Vasca (Confebask) (Bilbao) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Araujo Boyd en R. Sanz, vervolgens M. Araujo Boyd, L. Ortiz Blanco en V. Sopeña Blanco, advocaten)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Comunidad autónoma de la Rioja (Spanje) (vertegenwoordigers: A. Bretón Rodriguez, J. M. Criado Gámez en I. Serrano Blanco, advocaten)

      Voorwerp

   In de zaken T-230/01 en T-267/01, een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2002/892/EG van de Commissie van 11 juli 2001 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Álava (Spanje) (PB 2002, L 314, blz. 1), in de zaken T-231/01 en T-268/01, een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2002/806/EG van de Commissie van 11 juli 2001 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Vizcaya (Spanje) (PB 2002, L 279, blz. 35), en, in de zaken T-232/01 en T-269/01, een beroep tot nietigverklaring van beschikking 2002/540/EG van de Commissie van 11 juli 2001 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunregeling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte ondernemingen in Guipúzcoa (Spanje) (PB 2002, L 174, blz. 31)

      Dictum

               1)

               De zaken T-230/01, T-231/01, T-232/01, T-267/01, T-268/01 en T-269/01 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               In de zaken T-230/01 tot en met T-232/01:

                           —

                           dragen het Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, het Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya, het Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa en de Comunidad autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco elk hun eigen kosten, alsmede die van de Commissie en de Comunidad autónoma de La Rioja;

                           —

                           dragen de Confederación Empresarial Vasca (Confebask), de Cámara Oficial de Comercio e Industria de Álava, de Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Vizcaya en de Cámara Oficial de Comercio, Industria y Navegación de Guipúzcoa elk hun eigen kosten.

               4)

               In de zaken T-267/01 tot en met T-269/01 draagt Confebask haar eigen kosten en die van de Commissie en de Comunidad autónoma de La Rioja.

      (1)  PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak C-452/11 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2012 — Heineken Nederland BV, Heineken NV/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregeling — Nederlandse biermarkt — Beschikking van de Commissie waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Geldboeten — Duur van administratieve procedure — Hoogte van geldboete)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 december 2012 — Heineken Nederland BV, Heineken NV/Europese Commissie
   (Zaak C-452/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregeling - Nederlandse biermarkt - Beschikking van de Commissie waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Geldboeten - Duur van administratieve procedure - Hoogte van geldboete)
   2013/C 46/17
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirantes: Heineken Nederland BV, Heineken NV (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en M. de Jong, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Van Nuffel en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door M. Slotboom, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer — uitgebreid) van 16 juni 2011, Heineken Nederland en Heineken/Commissie (T-240/07), waarbij het Gerecht artikel 1 van beschikking C(2007) 1697 def. van de Commissie van 18 april 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak nr. COMP/B/37.766 — Nederlandse biermarkt) nietig heeft verklaard, voor zover de Commissie daarbij heeft vastgesteld dat Heineken NV en Heineken Nederland BV hebben deelgenomen aan een inbreuk bestaande in de incidentele coördinatie van andere commerciële voorwaarden dan de prijzen voor individuele afnemers in het horecasegment in Nederland

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Heineken Nederland BV en Heineken NV worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Beschikking van het Hof van 2 mei 2001 in zaak C-307/99 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): OGT Fruchthandelsgesellschaft mbH tegen Hauptzollamt Hamburg-St. Annen ("Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Bananen — Gemeenschappelĳke ordening der markten — GATT — Rechtstreekse werking — Artikel 234, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 307, eerste alinea, EG)")

text:
14.7.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/37
De vordering tot ontbinding van de overeenkomst tot verkoop van            De artikelen I en XIII van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven
een onroerend goed en tot betaling van schadevergoeding wegens die         en handel van 1994, neergelegd in bijlage 1A bij de Overeenkomst
ontbinding valt niet binnen het toepassingsgebied van de regel inzake      tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, namens de Europese
de exclusieve bevoegdheid betreffende zakelijke rechten op onroerende      Gemeenschap goedgekeurd, voor wat betreft de onder haar bevoegd-
goederen, die is vervat in artikel 16, punt 1, van het verdrag van         heid vallende aangelegenheden, bij besluit 94/800/EG van de Raad
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de            van 22 december 1994, roepen voor particulieren geen rechten in het
tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken,         leven waarop zij zich voor een nationale rechterlijke instantie
zoals gewijzigd bij het verdrag van 9 oktober 1978 inzake de               rechtstreeks kunnen beroepen om zich te verzetten tegen de toepassing
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd          van artikel 18, lid 1, tweede alinea, van verordening (EEG)
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en bij het verdrag       nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een
van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense                  gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen, zoals
Republiek.                                                                 gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1637/98 van de Raad van 20 juli
                                                                           1998.
(1) PB C 63 van 4.3.2000.
                                                                           (1) PB C 299 van 16.10.1999.
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                          van 2 mei 2001
                                                                                BESCHIKKING VAN HEF HOF
in zaak C-307/99 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg
om een prejudiciële beslissing): OGT Fruchthandelsgesell-
  schaft mbH tegen Hauptzollamt Hamburg-St. Annen (1)                                                 (Vijfde kamer)
(„Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering                                       van 10 mei 2001
— Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten
— GATT — Rechtstreekse werking — Artikel 234, eerste
alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307, eerste               in zaak C-345/00 P: Fédération nationale d’agriculture
                            alinea, EG)”)                                  biologique des régions de France (FNAB) e.a. tegen Raad
                                                                                van de Europese Unie (1)
                          (2001/C 200/67)
                                                                           („Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1804/1999
                                                                           — Verbod op het gebruik van aanduidingen, verwijzend naar
                          (Procestaal: Duits)                              een biologische productiemethode, in de etikettering van en
                                                                           de reclame voor niet met een biologische productiemethode
                                                                           verkregen producten — Tijdelijke afwijzing voor bestaande
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- merken — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijk-
                          dentie van het Hof)                                    heid — Hogere voorziening kennelijk ongegrond”)
In zaak C-307/99, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                                (2001/C 200/68)
krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Hamburg
(Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen OGT
Fruchthandelsgesellschaft mbH en Hauptzollamt Hamburg-St.
Annen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                                         (Procestaal: Frans)
de artikelen I en XIII van de Algemene Overeenkomst inzake
tarieven en handel van 1994, neergelegd in bijlage 1A bij de
Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisa-                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
tie, namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd, voor wat                                            dentie van het Hof)
betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden,
bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994
(PB L 336, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                 In zaak C-345/00 P, Fédération nationale d’agriculture biologi-
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,           que des régions de France (FNAB), gevestigd te Parijs (Frankrijk),
M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward,              Syndicat européen des transformateurs et distributeurs de
J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen (rapporteur),           produits de l’agriculture biologique (Setrab), gevestigd te Parijs,
F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en              Est Distribution Biogam SARL, gevestigd te Château-Salins
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;              (Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Leermakers, advocaat,
griffier: R. Grass, op 2 mei 2001 een beschikking gegeven                  en C. Hatton, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        burg, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2001 in zaak C-316/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ("Niet-nakoming — Richtlĳn 96/43/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn")

text:
16.6.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/17
Een nationale regeling als artikel C.11.1, lid 1, van het Besluit          1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
radio-elektrische inrichtingen, die het maken van handelsreclame voor            rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
zendinrichtingen van een niet-toegelaten type verbiedt, is geen                  aan het bepaalde in artikel 4, lid 1, eerste alinea, van richtlijn
technisch voorschrift in de zin van richtlijn 83/189/EEG van de                  96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging en
Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op                    codificering van richtlijn 85/73/EEG om de financiering van
het gebied van normen en technische voorschriften, dat vóór de                 de keuringen en veterinaire controles van levende dieren en
vaststelling ervan bij de Commissie had moeten worden aangemeld.                 bepaalde dierlijke producten te garanderen en tot wijziging
                                                                                van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG, is de
                                                                                Bondsrepubliek de krachtens deze alinea op haar rustende
(1) PB C 265 van 18.9.1999.                                                      verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                           3)    De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 299 van 16.10.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Eerste kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          van 8 maart 2001                                                            (Vierde kamer)
                                                                                van 8 maart 2001
in zaak C-316/99: Commissie van de Europese Gemeen-
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                           in zaak C-97/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 96/43/EG — Niet-omzetting
                     binnen gestelde termijn”)                             („Niet-nakoming          —      Niet-omzetting         van      richtlijn
                                                                                97/52/EG”)
                           (2001/C 173/28)                                                           (2001/C 173/29)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-97/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemach-
In zaak C-316/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   tigden: K. Rispal-Bellanger en S. Pailler), betreffende een
pen (gemachtigde: K.-D. Borchardt) tegen Bondsrepubliek                    verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet
Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en C.-D. Quassowski),              de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen mee te delen
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Bondsrepu-               die nodig zijn om te voldoen aan alle bepalingen van richtlijn
bliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn alle                 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van
maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan               13 oktober 1997 tot wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG,
richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging              93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van de
en codificering van richtlijn 85/73/EEG om de financiering                 procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
van de keuringen en veterinaire controles van levende dieren               dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen respec-
en bepaalde dierlijke producten te garanderen en tot wijziging             tievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken
van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG (PB L 162,                     (PB L 328, blz. 1), of niet de maatregelen te nemen die nodig
blz. 1; rectificatie PB 1997, L 8, blz. 32), de krachtens het EG-          zijn om daaraan te voldoen, de krachtens deze richtlijn op
Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet             haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als               Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola,
volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en                kamerpresident, D. A. O. Edward en S. von Bahr (rapporteur),
L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:              rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
R. Grass, op 8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het                   8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
dictum luidt als volgt:                                                    volgt:


title: Zaak C-490/07: Beroep ingesteld op 7 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/30

         Beroep ingesteld op 7 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus
   (Zaak C-490/07)
   (2007/C 315/50)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia, A. Alcover San Pedro)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Cyprus, door geen regeling voor de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van gereguleerde stoffen in te voeren,

               —

               door voor de behandeling van gereguleerde stoffen een regeling toe te passen die erop gebaseerd is dat de oude apparatuur die gebruikte gereguleerde stoffen bevat, wordt opgeslagen tot de desbetreffende installaties zijn gebouwd of tot zij naar het buitenland wordt verzonden,

               —

               door geen verslag uit te brengen over de hoeveelheden gebruikte gereguleerde stoffen die zijn teruggewonnen, gerecycleerd, geregenereerd of vernietigd,

               —

               door te voorzien in bijscholingsprogramma's op vrijwillige basis, zonder te beschikken over een wettelijk kader voor de minimumopleidingseisen voor het personeel dat zich bezighoudt met de recycling van gereguleerde stoffen in koelapparatuur, klimaatregelingsapparatuur, apparatuur die oplosmiddelen bevat, brandbeveiligingssystemen en brandblusapparaten,

               —

               door niet alle uitvoerbare voorzorgsmaatregelen te treffen met betrekking tot de jaarlijkse controle op lekkage van vaste apparatuur met meer dan 3 kilogram koelvloeistof, en door geen minimumopleidingseisen te bepalen waaraan het betrokken personeel moet voldoen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 16, lid 1, 16, lid 5, eerste en tweede alinea, en 17, lid 1, van de verordening (EG) nr. 2037/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen;

               —

               de Republiek Cyprus te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De autoriteiten van de Republiek Cyprus hebben op 6 april 2005 bij de Commissie verslag uitgebracht over de toepassing van de artikelen 16 en 17 van verordening (EG) nr. 2037/2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen.

               2.

               Na onderzoek van dit verslag heeft de Commissie vastgesteld dat de Republiek Cyprus niet heeft gezorgd voor de invoering van een stelsel van maatregelen voor de terugwinning, recycling, regeneratie en vernietiging van gereguleerde stoffen, met inbegrip van de betrokken installaties, en geen verantwoordelijke voor de inzameling en de ontmanteling of verwijdering van de gereguleerde stoffen heeft aangewezen.

               3.

               De Commissie heeft ook vastgesteld dat niet is voorzien in het noodzakelijke volledige rechtskader voor het bepalen van de minimumopleidingseisen voor het personeel dat zich met de recycling van gereguleerde stoffen bezighoudt, en dat de bijscholingsprogramma's op vrijwillige basis berusten.

               4.

               Ten slotte heeft de Commissie vastgesteld dat, met betrekking tot de verplichting tot jaarlijkse controle van apparatuur met meer dan 3 kilogram koelvloeistof en de verplichting tot het bepalen van de minimumopleidingseisen waaraan het betrokken personeel moet voldoen, de goedkeuring van de desbetreffende nationale wetgeving uitblijft.

               5.

               De Commissie is bijgevolg van mening dat de Republiek Cyprus de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 16, lid 1, 16, lid 5, eerste en tweede alinea, en 17, lid 1, van verordening (EG) nr. 2037/2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen.


title: Zaak T-227/12 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 24 oktober 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie ( „Kort geding — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbesteding voor opstellen van technische documentatie voor spoorwegmoderniseringsproject — Uitsluiting van verzoeker van deelname aan deze aanbesteding — Annulering van aanbestedingsprocedure na instelling van beroep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/23

         Beschikking van de president van het Gerecht van 24 oktober 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie
   (Zaak T-227/12 R)
   (Kort geding - Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbesteding voor opstellen van technische documentatie voor spoorwegmoderniseringsproject - Uitsluiting van verzoeker van deelname aan deze aanbesteding - Annulering van aanbestedingsprocedure na instelling van beroep - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 399/45
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Belgrado, Servië) (vertegenwoordiger: A. Lojpur, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en E. Georgieva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek in wezen om voorlopige maatregelen tot schorsing van de aanbestedingsprocedure in het kader van de op 3 april 2012 gepubliceerde aankondiging van een opdracht voor het opstellen van technische documentatie voor een spoorwegmoderniseringsproject, waarbij verzoekster wordt uitgesloten van deelname aan de aanbestedingsprocedure

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het verzoek in kort geding.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.


title: Zaak C-38/07 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 november 2008 — Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Kwijtschelding van rechten bij invoer — Beschikking van Commissie — Artikel 239 douanewetboek — Bestaan van bijzondere situatie — Geen frauduleuze handeling — Klaarblijkelijke nalatigheid van importeur)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 november 2008 — Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-38/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Kwijtschelding van rechten bij invoer - Beschikking van Commissie - Artikel 239 douanewetboek - Bestaan van bijzondere situatie - Geen frauduleuze handeling - Klaarblijkelijke nalatigheid van importeur)
   (2009/C 6/04)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Rekwirante: Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV (vertegenwoordiger: H. de Bie, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis, gemachtigde, en F. Tuytschaever, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 30 november 2006, Heuschen & Schrouff Oriental Foods/Commissie (T-382/04), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring van beschikking REM 19/2002 van de Commissie van 17 juni 2004 houdende vaststelling dat de kwijtschelding van invoerrechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Heuschen & Schrouff Oriental Foods Trading BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-120/12: Beschikking van het Gerecht van 20 november 2012 — Shahid Beheshti University/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroepstermijn — Te laat ingesteld beroep — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/48

         Beschikking van het Gerecht van 20 november 2012 — Shahid Beheshti University/Raad
   (Zaak T-120/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroepstermijn - Te laat ingesteld beroep - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 26/97
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Shahid Beheshti University (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Liudvinaviciute-Cordeiro en A. Varnav, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz. 65), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 136, blz. 26), van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoekster alsook van het in de brief van de Raad aan verzoekster van 5 december 2011 vervatte besluit

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Shahid Beheshti University draagt haar eigen kosten dragen, en die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 165 van 9.6.2012.