title: Zaak C-152/08: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Spanje) — Real Sociedad de Fútbol SAD, Nihat Kahveci/Consejo Superior de Deportes, Real Federación Española de Fútbol (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Artikel 37 van aanvullend protocol — Rechtstreekse werking — Arbeidsvoorwaarden — Verbod van discriminatie — Voetbal — Beperking van aantal beroepsspelers die onderdaan zijn van derde landen, die per ploeg in nationale competitie kunnen worden opgesteld)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/14

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Spanje) — Real Sociedad de Fútbol SAD, Nihat Kahveci/Consejo Superior de Deportes, Real Federación Española de Fútbol
   (Zaak C-152/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering - Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Artikel 37 van aanvullend protocol - Rechtstreekse werking - Arbeidsvoorwaarden - Verbod van discriminatie - Voetbal - Beperking van aantal beroepsspelers die onderdaan zijn van derde landen, die per ploeg in nationale competitie kunnen worden opgesteld)
   (2008/C 285/23)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Real Sociedad de Fútbol SAD, Nihat Kahveci

      Verwerende partijen: Superior de Deportes, Real Federación Española de Fútbol
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Madrid — Uitlegging van artikel 37 van het aanvullend protocol bij de Associatieovereenkomst EEG-Turkije, ondertekend op 23 november 1970 te Brussel en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1) — Arbeidsvoorwaarden — Regelingen van sportbonden die de deelname van beroepsspelers met de nationaliteit van derde landen die geen partij zijn bij de EER, aan bepaalde competities beperken — Turkse beroepssporter die in het bezit is van een arbeidsvergunning die toegang tot de uitoefening van het beroep verschaft, alsmede van een verblijfsvergunning, zoals voorgeschreven door het nationale recht
   Dictum
   Het verbod van elke discriminatie van Turkse werknemers die tot de legale arbeidsmarkt van de lidstaten behoren wat betreft de lonen en verdere arbeidsvoorwaarden, zoals neergelegd in artikel 37 van het Aanvullend Protocol, dat op 23 november 1970 te Brussel is ondertekend en namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972, en dat een bijlage vormt bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en die namens laatstgenoemde is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963, en in artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat op een beroepssporter van Turkse nationaliteit die wettig is tewerkgesteld door een in een lidstaat gevestigde club, een door een sportbond van die lidstaat vastgestelde regel wordt toegepast volgens welke de clubs in competities op nationaal niveau slechts een beperkt aantal spelers mogen opstellen uit derde landen die geen partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

      (1)  PB C 171 van 05.07.2008.


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 1 april 2004 in zaak C-47/03 P, Michael Cwik tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaren — Motivering van arresten — Reorganisatie van administratieve structuur van Commissie — Nieuwe tewerkstelling — Belang van dienst — Misbruik van bevoegdheid — Zorgplicht — Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk is)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/28

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 1 april 2004
   in zaak C-47/03 P, Michael Cwik tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Motivering van arresten - Reorganisatie van administratieve structuur van Commissie - Nieuwe tewerkstelling - Belang van dienst - Misbruik van bevoegdheid - Zorgplicht - Hogere voorziening die kennelijk niet-ontvankelijk is)
   (2004/C 118/50)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-47/03 P, Michael Cwik, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren (België), (advocaat: N. Lhoëst), betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 26 november 2002, Cwik/Commissie (T-103/01, JurAmbt., blz. I-A-229 en II-1137), strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door de D. Waelbroeck, advocaat), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 1 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               M. Cwik wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2004.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 juni 1997 in zaak T-104/96: L. Krämer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Vaststelling van niveau van ambt - Kennelijke beoordelingsfout - Rechtsdwaling - Misbruik van bevoegdheid - Artikel 7 van Statuut)

text:
Nr. C 228/14            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 7 . 97
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         van deze maatregelen, de verplichtingen niet is nageko
                                                                           men, die krachtens deze bepalingen op haar rusten;
— te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet bin
     nen de gestelde termijnen de wettelijke en bestuurs
     rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om         — de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten .
     te voldoen aan Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     12 december 1991 inzake de bescherming van water                 Middelen en voornaamste argumenten
     tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische
     bronnen ('), in het bijzonder door niet de kwetsbare
     zones aan te wijzen, zoals is voorgeschreven in
                                                                      Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, volgens hetwelk een
                                                                      richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
     artikel 3 , lid 2, van de richtlijn, en door niet een code
     of codes van goede landbouwpraktijken op te stellen,             dend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn de
     zoals is voorgeschreven in artikel 4 van de richtlijn, de        lidstaten verplicht, binnen de in de richtlijn gestelde ter
                                                                      mijn de nodige implementatiemaatregelen vast te stellen.
     verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
     krachtens artikel 189 , derde alinea, EG-Verdrag en de           Deze termijn is verstreken op 19 december 1993 , zonder
     artikelen 3 , lid 2, 4 en 12 van Richtlijn 91/676/EEG;           dat de Portugese Republiek de noodzakelijke bepalingen
                                                                      heeft vastgesteld.
— subsidiair te verklaren dat de Portugese Republiek ,
     door de Commissie niet onverwijld in kennis te stellen           O PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1991 , blz . 1 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 12 juni 1997                                                     van 12 juni 1997
in zaak T-237/95 : F. Carbajo Ferrero tegen Europees                  in zaak T-104/96: L. Kramer tegen Commissie van de
                            Parlement (')                                             Europese Gemeenschappen ( l )
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Aan                    (Ambtenaren — Vaststelling van niveau van ambt — Ken
              stelling in ambt van afdelingshoofd)                    nelijke beoordelingsfout — Rechtsdwaling — Misbruik
                           ( 97IC 228/29 )                                      van bevoegdheid — Artikel 7 van Statuut)
                                                                                ( 97/C 228/30 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
In zaak T-237/95, F. Carbajo Ferrero, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Madrid, vertegenwoor                  In zaak T-104/96 , L. Kramer, ambtenaar van de Commis
digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brus              sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervu
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fidu             ren ( België ), vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
ciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30, tegen Europees                 advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
Parlement (gemachtigden: N. Lorenz en A. Bonn ), betref              xemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue de Cessange
fende een beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het             30, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
besluit van het Europees Parlement waarbij de heer X op               (gemachtigden : J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende
grond van intern vergelijkend onderzoek nr. A/88 is aange            een beroep tot nietigverklaring van de kennisgeving van
steld in het ambt van afdelingshoofd van het voorlichtings
                                                                      vacature van het in de rang A 5/A 4 ingedeelde ambt van
bureau van het Europees Parlement te Madrid, en ander
                                                                      hoofd van eenheid XI. B. 3 ( COM/1 11 /95 ) en, bijgevolg, tot
zijds, het besluit van het Europees Parlement waarbij ver            nietigverklaring van de aanstelling van de heer K. in dat
zoeker niet in dat ambt is aangesteld, heeft het Gerecht
                                                                      ambt, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als
( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi            volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke,
dent, V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: J.
                                                                      rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 12 juni 1997
Palacio Gonzalez, administrateur, op 11 juni 1997 een
                                                                      een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Verwerpt het beroep.                                              1 . Verwerpt het beroep.
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra            2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
     gen .                                                                gen .
(M PB nr. C 46 van 17. 2 . 1996 .                                     O PB nr. C 247 van 24 . 8 . 1996 .


title: Zaak T-364/07: Beroep ingesteld op 17 september 2007 — Thomson Sales Europe/Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/32

         Beroep ingesteld op 17 september 2007 — Thomson Sales Europe/Commissie
   (Zaak T-364/07)
   (2007/C 283/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Thomson Sales Europe (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: F. Goguel en F. Foucault, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 20 juli 2007 nietig te verklaren;

               —

               vast te stellen dat verzoekster er recht op heeft dat de antidumpingrechten krachtens artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek (1) en de artikelen 871 en volgende van verordening nr. 2454/93 (2) niet worden nagevorderd.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de beweerdelijk in een brief van de Commissie van 20 juli 2007 vervatte beschikking waarin de Commissie zich onbevoegd verklaart om zich uit te spreken over verzoeksters verzoek aan de Franse autoriteiten om geen invoerrechten op in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen na te vorderen. Dit verzoek van verzoekster werd door de Franse autoriteiten aan de Commissie meegedeeld als bijlage bij het verzoek op basis van artikel 239 van het communautair douanewetboek betreffende de kwijtschelding van de invoerrechten (3).
   Verzoekster stelt dat de Commissie zich ook had moeten uitspreken over het verzoek op basis van artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek en heeft haar bij afzonderlijke correspondentie verzocht om een beslissing. In het onderhavige beroep komt verzoekster op tegen een beweerdelijk in de brief van de Commissie vervatte beschikking, die haar in antwoord op die correspondentie is meegedeeld.
   Verzoekster stelt dat de Commissie het recht heeft geschonden door te verklaren dat de Franse autoriteiten zich uitsluitend op basis van artikel 239 van het communautair douanewetboek tot haar hebben gewend, daar het door de Commissie ontvangen dossier volgens verzoekster voldeed aan de vereisten van de artikelen 871 en volgende van verordening nr. 2454/93. Volgens verzoekster moet de Commissie nagaan of in casu was voldaan aan de voorwaarden van artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek, te meer daar zij had beslist zich negatief uit te spreken over het verzoek om kwijtschelding op basis van artikel 239 van deze code.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 302, blz. 1.

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, PB L 253, blz. 1.

      (3)  Beschikking van de Commissie van 7 mei 2007 over dit verzoek, waarbij aan de Franse autoriteiten is meegedeeld dat het in verzoeksters geval niet gerechtvaardigd was kwijtschelding van de invoerrechten waarover een verzoek tot nietigverklaring bij het gerecht aanhangig is, zaak Thomson Sales Europe/Commissie, T-225/07 (meegedeeld in PB C 211 van 8 september 2007, blz. 36) te verlenen.


title: Zaak T-699/14: Arrest van het Gerecht van 11 januari 2017 — Topps Europe/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Misbruik van machtspositie — In licentie geven van intellectuele eigendomsrechten voor verzamelobjecten die verband houden met voetbal — Besluit tot afwijzing van een klacht — Toegang tot het dossier — Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 773/2004 — Kennelijke beoordelingsfout — Relevante markt — Uitsluitende licentie — Merkexclusiviteit — Buitensporige prijzen”]

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/28

         Arrest van het Gerecht van 11 januari 2017 — Topps Europe/Commissie
   (Zaak T-699/14) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Misbruik van machtspositie - In licentie geven van intellectuele eigendomsrechten voor verzamelobjecten die verband houden met voetbal - Besluit tot afwijzing van een klacht - Toegang tot het dossier - Artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 773/2004 - Kennelijke beoordelingsfout - Relevante markt - Uitsluitende licentie - Merkexclusiviteit - Buitensporige prijzen”])
   (2017/C 053/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Topps Europe Ltd (Milton Keynes, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Vidal, A. Penny, solicitors, en B. Kennelly, QC, vervolgens R. Subiotto, QC, en A. Cleenewerck de Crayencour, advocaat, en daarna T. de la Mare, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en M. Farley, gemachtigden)

      Interveniërende partijen aan de zijde van verwerende partij: Fédération internationale de football association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Barav en D. Reymond, advocaten) en Panini SpA (Modena, Italië) (vertegenwoordigers: F. Wijckmans, F. Tuytschaever en M. Varga, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie C(2014) 5123 final van 15 juli 2014 houdende afwijzing van de door verzoekende partij ingediende klacht in zaak AT.39899 — In licentie geven van intellectuele-eigendomsrechten voor voetbalverzamelobjecten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Topps Europe Ltd wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van de Europese Commissie, de Fédération internationale de football association (FIFA) en Panini Spa.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak T-346/17: Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/68

         Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Hotelbeds Spain/EUIPO — Guidigo Europe (Guidego what to do next)
   (Zaak T-346/17)
   (2017/C 239/78)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hotelbeds Spain, SL (Palma de Mallorca, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Broschat García, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Guidigo Europe SARL (Parijs, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Guidego what to do next” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 944 898

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2017 in zaak R 449/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               toewijzing van Uniemerkaanvraag nr. 12 944 898 voor de klassen 39, 41 en 43.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-476/08: Beroep ingesteld op 4 november 2008 — Media-Saturn/BHIM (BEST BUY)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/40

         Beroep ingesteld op 4 november 2008 — Media-Saturn/BHIM (BEST BUY)
   (Zaak T-476/08)
   (2008/C 327/71)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Media-Saturn-Holding GmbH (Ingolstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Lewinsky, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 augustus 2008 in beroepsprocedure R 0591/2008-4 vernietigen, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure en de terugbetaling van de beroepstaks gelasten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Best Buy” voor waren en diensten van de klassen 1, 2, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 17, 20, 21, 22, 27, 28, 35, 37, 38, 40, 41 en 42 (nr. 5 189 550)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen heeft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-78/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (België) op 13 februari 2017 — X/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (België) op 13 februari 2017 — X/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen
   (Zaak C-78/17)
   (2017/C 144/38)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

      Prejudiciële vragen

               A.

               Moet artikel 14, lid 4, van richtlijn 2011/95/EU (1) aldus worden uitgelegd dat daarmee een nieuwe grond in het leven wordt geroepen om iemand uit te sluiten van de vluchtelingenstatus als bedoeld in artikel 13 van die richtlijn en dus ook artikel 1.A van het Verdrag van Genève?

               B.

               Ingeval vraag A bevestigend wordt beantwoord, is het aldus uitgelegde artikel 14, lid 4, verenigbaar met artikel 18 van het Handvest van de grondrechten en artikel 78, lid 1, VWEU, waarin met name is bepaald dat het afgeleide Unierecht in overeenstemming moet zijn met het Verdrag van Genève, waarvan de in artikel 1.F opgenomen uitsluitingsbepaling exhaustief is geformuleerd en restrictief moet worden uitgelegd?

               C.

               Ingeval vraag A ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 14, lid 4, van richtlijn 2011/95/EU dan aldus worden uitgelegd dat daarbij een grond tot intrekking van de vluchtelingenstatus in het leven is geroepen waarin niet is voorzien door het Verdrag van Genève, dat overeenkomstig artikel 18 van het Handvest van de grondrechten en artikel 78, lid 1, VWEU dient te worden nageleefd?

               D.

               Ingeval vraag C bevestigend wordt beantwoord, is artikel 14, lid 4, van de voormelde richtlijn verenigbaar met artikel 18 van het Handvest van de grondrechten en artikel 78, lid 1, VWEU — waarin met name is bepaald dat het afgeleide Unierecht in overeenstemming moet zijn met het Verdrag van Genève — voor zover in eerstgenoemde bepaling een grond voor de intrekking van de vluchtelingenstatus wordt ingevoerd die in het Verdrag van Genève niet voorkomt en daarin ook helemaal geen grondslag vindt?

               E.

               Ingeval de vragen A en C ontkennend worden beantwoord, hoe kan artikel 14, lid 4, van de voormelde richtlijn dan worden uitgelegd in overeenstemming met artikel 18 van het Handvest en artikel 78, lid 1, VWEU, waarin met name is bepaald dat het afgeleide Unierecht in overeenstemming moet zijn met het Verdrag van Genève?

      (1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB L 337, blz. 9).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 mei 2002 in zaak T-21/02, Giuseppe Atzeni en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Beschikking 97/612/EG van de Commissie — Staatssteun — Landbouwsector — Beroepstermĳnen — Verval van recht — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 202/28              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24.8.2002
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                    BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2)    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                                van 29 mei 2002
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                        in zaak T-21/02, Giuseppe Atzeni en anderen tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Beroep tot nietigverklaring — Beschikking 97/612/EG
                                                                        van de Commissie — Staatssteun — Landbouwsector —
                                                                        Beroepstermijnen — Verval van recht — Niet-ontvankelijk-
                                                                                heid)
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 202/46)
                         van 7 juni 2002
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
in zaak T-290/01, Land Brandenburg tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing)
                                                                        In zaak T-21/02, Giuseppe Atzeni, woonachtig te Serdiana
                                                                        (Italië), en anderen, vertegenwoordigd door G. Dore en F. Ciulli,
                         (2002/C 202/45)                                advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en V. Di Bucci), betreffen-
                                                                        de, primair, een verzoek om nietigverklaring van beschikking
                         (Procestaal: Duits)                            97/612/EG van de Commissie van 16 april 1997 betreffende
                                                                        door de regio Sardinië (Italië) verleende steun in de landbouw-
                                                                        sector (PB L 248, blz. 27) en, subsidiair, een verzoek om
                                                                        gedeeltelijke nietigverklaring van deze beschikking voorzover
                                                                        zij terugvordering van de uitgekeerde steun gelast, heeft het
In zaak T-290/01, Land Brandenburg, in de persoon van het               Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
Ministerie van landbouw, leefmilieu en ruimtelijke ordening,            J. D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas, P. Lindh,
gevestigd te Potsdam (Duitsland), vertegenwoordigd door                 N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 29 mei
G. Schohe en T. Masing, advocaten, domicilie gekozen hebben-            2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
de te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                volgt:
schappen (gemachtigden: G. zur Hausen en M. Núñez-Müller),
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking
van de Commissie die is vervat in invorderingsbevel                     1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
nr. 3240305411 van 13 september 2001, heeft het Gerecht
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpre-
sident, R. Garcı́a-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier:          2)     Op het verzoek van de Raad om interventie hoeft niet te worden
H. Jung, op 7 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan het                    beslist.
dictum luidt als volgt:
                                                                        3)     Verzoekers zullen hun eigen kosten en die van de Commissie
1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet te worden beslist.                dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort
                                                                               geding.
2)    De Commissie wordt verwezen in de kosten.
                                                                        (1) PB C 118 van 18.5.2002.
(1) PB C 44 van 16.2.2002.


title: Zaak T-115/03: Beroep op 7 april 2003 ingesteld door Samar spa tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
7.6.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 135/35
                                 —      Schending van het beginsel          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                        van continuïteit tussen de
                                        oppositieafdeling en de ka-         —     nietig te verklaren de besluiten van de directeur van het
                                        mer van beroep doordat de                 directoraat „Administratie en Personeelsbeleid Luxem-
                                        kamer heeft geweigerd ver-                burg en Ispra” van DG ADMIN van 30 april 2002, waarbij
                                        zoeksters verzoek om bewijs               is geweigerd verzoeker tijdens zijn tewerkstelling in
                                        van het gebruik te behan-                 Athene de inrichtingsvergoeding en de dagvergoeding toe
                                        delen.                                    te kennen, alsmede de inrichtingsvergoeding bij zijn
                                                                                wedertewerkstelling in Luxemburg, en waarbij het deel
                                 —      Schending van artikel 8, lid 1
                                                                                van zijn bezoldiging dat van zijn plaats van detachering
                                        van verordening nr. 40/94
                                                                                kan worden overgemaakt naar zijn plaats van tewerkstel-
                                        doordat verwarringsgevaar                 ling en van gewoonlijk verblijf is beperkt tot 35 % van
                                        ontbreekt.
                                                                                zijn netto-bezoldiging;
                                 —      Schending van artikel 8,
                                        lid 2, sub a-ii), van verorde-      —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                        ning nr. 40/94 doordat de
                                        kamer niet heeft onderzocht
                                        of het nationale merk naar
                                        nationaal recht geldig kon          Middelen en voornaamste argumenten
                                        worden ingeroepen tegen
                                        het aangevraagde gemeen-
                                        schapsmerk.
                                                                            Verzoeker, die was tewerkgesteld in Luxemburg, is in het
                                                                            belang van de dienst gedetacheerd bij het Griekse ministerie
                                                                            van Volksgezondheid te Athene. Bij de bestreden besluiten
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993            heeft verweerster geweigerd hem de inrichtingsvergoeding en
     inzake het gemeenschapsmerk (PB 11, blz. 1).                           de dagvergoeding toe te kennen en heeft zij het deel van zijn
( 2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december          bezoldiging dat naar Luxemburg kon worden overgemaakt
     1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad         beperkt tot 35 %.
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
                                                                            Aangaande de weigering van de inrichtingsvergoeding en de
                                                                            dagvergoeding stelt verzoeker tot staving van zijn vordering
                                                                            schending van de artikelen 5 en 10 van bijlage VII bij het
                                                                            Ambtenarenstatuut. Aangaande de grens van 35 % van zijn
                                                                            bezoldiging die naar Luxemburg kan worden overgemaakt
                                                                            stelt hij schending van artikel 38, sub d), Ambtenarenstatuut
                                                                            en van artikel 17 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut.
Beroep op 31 maart 2003 ingesteld door Georgios Gou-
vras tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-113/03)                                   Beroep op 7 april 2003 ingesteld door Samar spa tegen
                                                                            het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
                          (2003/C 135/56)
                                                                                (Zaak T-115/03)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 135/57)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 31 maart 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Georgios                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Gouvras, wonende te Bereldange (Luxemburg), vertegenwoor-                   schappen is op 7 april 2003 beroep ingesteld tegen het Bureau
digd door A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi,                 voor harmonisatie binnen de interne markt door Samar spa,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                         vertegenwoordigd door A. Ruo, advocaat.
 ---pagebreak--- C 135/36             NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         7.6.2003
Andere partij voor de kamer van beroep: Grotto spa.                      Beroep op 7 april 2003 ingesteld door Oreste Montalto
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                             (Zaak T-116/03)
—     de bestreden beslissing te vernietigen; subsidiair, te verkla-
                                                                                (2003/C 135/58)
      ren dat er geen gevaar voor verwarring tussen de betref-
      fende tekens bestaat voor alle aangevraagde waren, met
      uitzondering van „blue jeans” waarvoor verwarrings-
      gevaar zou kunnen bestaan, althans voor alle waren                                         (Procestaal: Frans)
      waarvoor het Gerecht oordeelt dat zij niet tot verwarring
      kunnen leiden, en dus de bestreden beslissing te vernie-
      tigen met betrekking tot deze waren.
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                              schappen is op 7 april 2003 beroep ingesteld tegen de Raad
                                                                         van de Europese Unie door Oreste Montalto, wonende te
                                                                         Alicante (Spanje), vertegenwoordigd door Georges Vandersan-
                                                                         den, advocaat.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Aanvrager van het ge-          verzoekster                               —    nietig te verklaren het besluit van de Raad, vastgesteld
meenschapsmerk:                                                               door diens voorzitter, van 23 mei 2002 houdende
                                                                              benoeming van een tweede voorzitter van een kamer van
Betrokken        gemeen-       woordmerk „GAS STATION” —                      beroep en voorzitter van de beroepenafdeling van het
                                                                              BHIM, en waarbij bijgevolg verzoekers kandidatuur voor
schapsmerk:                    aanvraagnr. 712647 voor waren
                               van klasse 25 („kledingstukken,                hetzelfde ambt is afgewezen;
                               schoeisel, hoofddeksels”)
                                                                         —    verzoeker een vergoeding toe te kennen voor de materiële
Houder van het oppo-           Grotto S.p.A.                                  en immateriële schade, bij voorraad begroot op
sitiemerk of -teken in de                                                     20 000 euro;
oppositieprocedure:
                                                                         —    verweerder te verwijzen in de kosten.
Oppositiemerk of -te-          Italiaans merk „BLUE JEANS
ken:                           GAS”, ingeschreven voor waren
                               van klasse 25 („broeken, jassen,
                               jeans, hemden, rokken, overjas-
                               sen, truien, wintertruien, sokken,        Middelen en voornaamste argumenten
                               schoenen, laarzen, pantoffels”)
Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de inschrijvingsaan-        Verzoeker is ambtenaar van het Bureau voor harmonisatie
ling:                          vraag                                     binnen de interne markt (BHIM). Gevolg gevend aan de
                                                                         bekendmaking van een vacature stelde hij zich kandidaat voor
                                                                         het ambt van voorzitter van een kamer van beroep bij het
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep                 BHIM. Bij het bestreden besluit is een andere kandidaat in
roep:                                                                    dit ambt benoemd en is verzoekers kandidatuur bijgevolg
                                                                         afgewezen. Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker
Middelen:                      onjuiste toepassing van artikel 8,        twee middelen aan: Het eerste middel is ontleend aan schending
                               lid 1, sub b), van verordening (EG)       van de selectieprocedure. Dienaangaande betoogt verzoeker
                               nr. 40/94, aangezien de conflic-          dat de selectieprocedure aan een privaat bedrijf werd overgela-
                               terende merken niet zijn te be-           ten en dat zowel de bevoegde instanties van het BHIM als
                               schouwen als overeenstemmend              verweerder in feite van hun toezichtbevoegdheid afstand
                               in de zin van deze bepaling.              hebben gedaan door de conclusies van dit bedrijf alleen maar
                                                                         te bekrachtigen. Verzoeker stelt tevens dat het bestreden besluit
                                                                         door de voorzitter van het BHIM en niet door verweerder had
                                                                         dienen te worden vastgesteld. Het tweede middel is ontleend
                                                                         aan kennelijk onjuiste beoordelingen en schending van het


title: Zaak F-125/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 november 2007 — Deffaa/Commissie (Ambtenarenzaken — Ambtenaren — Herziening van Ambtenarenstatuut — Overplaatsing — Ambt van directeur-generaal — Indeling — Artikel 7, lid 1, Ambtenarenstatuut — Artikel 29, lid 1, Ambtenarenstatuut — Artikel 44, tweede alinea, Ambtenarenstatuut — Artikel 45, lid 1, Ambtenarenstatuut — Aanvullende toelage)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/45

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 8 november 2007 — Deffaa/Commissie
   (Zaak F-125/06) (1)

   (Ambtenarenzaken - Ambtenaren - Herziening van Ambtenarenstatuut - Overplaatsing - Ambt van directeur-generaal - Indeling - Artikel 7, lid 1, Ambtenarenstatuut - Artikel 29, lid 1, Ambtenarenstatuut - Artikel 44, tweede alinea, Ambtenarenstatuut - Artikel 45, lid 1, Ambtenarenstatuut - Aanvullende toelage)
   (2007/C 315/87)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Walter Deffaa (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de voorzitter van de Commissie van 12 januari 2006 om verzoeker met ingang van 1 augustus 2004 tot het ambt van directeur-generaal te bevorderen, voor zover hij daarbij in de rang A*15, salaristrap 4, is ingedeeld
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 310 van 16.12.2006, blz. 32.


title: Zaak C-152/16: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 1 december 2016 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg [Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 1071/2009 — Gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen — Artikel 16, leden 1 en 5 — Nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen — Geen koppeling met het nationale elektronische register van de andere lidstaten]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/15

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 1 december 2016 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-152/16) (1)

   ([Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 1071/2009 - Gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen - Artikel 16, leden 1 en 5 - Nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen - Geen koppeling met het nationale elektronische register van de andere lidstaten])
   (2017/C 030/16)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Hottiaux, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: D. Holderer, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               Door geen nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen te hebben aangelegd en geen koppeling met het nationale elektronische register van de andere lidstaten tot stand te hebben gebracht, is het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak C-666/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2016 door Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH en Ecolab Deutschland GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 oktober 2016 in zaak T-543/15, Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH en Ecolab Deutschland GmbH/Europees Agentschap voor chemische stoffen

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/26

         Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2016 door Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH en Ecolab Deutschland GmbH tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 oktober 2016 in zaak T-543/15, Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH en Ecolab Deutschland GmbH/Europees Agentschap voor chemische stoffen
   (Zaak C-666/16 P)
   (2017/C 053/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH, Ecolab Deutschland GmbH (vertegenwoordigers: M. Grunchard, K. Van Maldegem en P. Sellar, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               vernietigen van de beschikking van het Gerecht in zaak T-543/15, en

               —

               uitspraak doen over de ontvankelijkheid en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor afdoening ten gronde;

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht om uitspraak te doen over de ontvankelijkheid van rekwirantes’ verzoek tot nietigverklaring van de bestreden handeling en, voor zover nodig, de zaak daarna ten gronde af te doen, en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van deze procedures (met inbegrip van de kosten die verband houden met de exceptie van niet-ontvankelijkheid voor het Gerecht).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes voeren aan dat het Gerecht het recht verkeerd heeft uitgelegd en toegepast, waardoor het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door rekwirantes’ vordering tot nietigverklaring van de bestreden handeling niet-ontvankelijk te verklaren.
   Rekwirantes betogen met name dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een aantal fouten in zijn motivering en in zijn uitlegging van de wettelijke bepalingen zoals van toepassing op de situatie van rekwirantes. Hierdoor heeft het Gerecht blijk gegeven van de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

               —

               het Gerecht heeft artikel 130, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht onjuist uitgelegd en toegepast door in te gaan op de grond van de zaak, en

               —

               het Gerecht heeft artikel 130, lid 7, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht onjuist uitgelegd en toegepast door niet te wachten met een uitspraak over de niet-ontvankelijkheid tot het kennis had genomen van een volledige uiteenzetting van de argumenten met betrekking tot de inhoud van de zaak.

         Door rekwirantes’ vordering niet-ontvankelijk te verklaren, heeft het Gerecht voorts rekwirantes’ rechten van de verdediging, hun recht van toegang tot de rechter en de motiveringsplicht geschonden, welke behoren tot individuele grondrechten en derhalve algemene beginselen van Unierecht uitdrukken.
   Bijgevolg vorderen rekwirantes dat de beschikking van het Gerecht in zaak T-543/15 wordt vernietigd en dat het Hof een beslissing neemt over de ontvankelijkheid en de zaak terugverwijst naar het Gerecht voor afdoening ten gronde.


title: Zaak T-335/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2007 — Italië/Commissie ( Sanitaire controles — Italiaanse markt van vlees van pluimvee — Nalaten van Commissie om buitengewone maatregelen te nemen om gevolgen van vogelgriepepidemie hoofd te bieden — Beroep wegens nalaten — Standpuntbepaling die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing )

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/26

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 mei 2007 — Italië/Commissie
   (Zaak T-335/06) (1)

   („Sanitaire controles - Italiaanse markt van vlees van pluimvee - Nalaten van Commissie om buitengewone maatregelen te nemen om gevolgen van vogelgriepepidemie hoofd te bieden - Beroep wegens nalaten - Standpuntbepaling die nalaten beëindigt - Afdoening zonder beslissing’)
   (2007/C 170/53)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Cattabriga, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep wegens nalaten op grond van artikel 232 EG, strekkende tot vaststelling dat de Commissie de krachtens artikel 14 van verordening (EEG) nr. 2777/75 van de Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector slachtpluimvee (PB L 282, blz. 77) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door geen buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt in de sector slachtpluimvee vast te stellen ter vergoeding van de producenten van eendagskuikens die nadeel hebben ondervonden van de veterinaire maatregelen die zijn genomen om de gevolgen van de vogelgriepepidemie het hoofd te bieden en waarbij het verkeer in de periode van december 1999 tot september 2003 werd beperkt
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-14/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 januari 2007 — Ingenieurbüro Michael Weiss und Partner GbR/Industrie- und Handelskammer Berlin, belanghebbende partij: Nicholas Grimshaw & Partner Ltd.

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 januari 2007 — Ingenieurbüro Michael Weiss und Partner GbR/Industrie- und Handelskammer Berlin, belanghebbende partij: Nicholas Grimshaw & Partner Ltd.
   (Zaak C-14/07)
   (2007/C 56/41)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ingenieurbüro Michael Weiss und Partner GbR

      Verwerende partij: Industrie- und Handelskammer Berlin

      Belanghebbende partij: Nicholas Grimshaw & Partner Ltd.
   Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1348/2000 (1) van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken aldus te worden uitgelegd dat de geadresseerde de inontvangstneming krachtens artikel 8, lid 1, van deze verordening niet kan weigeren, wanneer alleen de bijlagen bij een te betekenen of ter kennis te brengen stuk niet zijn gesteld in de taal van de aangezochte lidstaat of in een taal van de lidstaat van verzending die de geadresseerde begrijpt?

               2.

               Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Dient artikel 8, lid 1, sub b, van voornoemde verordening aldus te worden uitgelegd dat de geadresseerde de taal van een lidstaat van verzending reeds „begrijpt” in de zin van deze verordening, wanneer hij in het kader van zijn beroepswerkzaamheid met verzoeker is overeengekomen dat in de taal van de lidstaat van verzending wordt gecorrespondeerd?

               3.

               Voor het geval dat de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Dient artikel 8, lid 1, van voornoemde verordening aldus te worden uitgelegd dat de geadresseerde in geen geval met een beroep op bedoeld artikel kan weigeren om de bijlagen bij een stuk die niet zijn gesteld in de taal van de aangezochte lidstaat of in een taal van de lidstaat van verzending die de geadresseerde begrijpt, in ontvangst te nemen, wanneer hij in het kader van zijn beroepswerkzaamheid overeenkomt dat wordt gecorrespondeerd in de taal van de lidstaat van verzending en de verzonden bijlagen niet alleen deze correspondentie betreffen maar ook in de overeengekomen taal zijn gesteld?

      (1)  PB L 160, blz. 37.


title: Zaak T-126/05: Beroep, op 9 maart 2005 ingesteld door Sandrine Corvoisier en anderen tegen Europese Centrale Bank

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/31

         Beroep, op 9 maart 2005 ingesteld door Sandrine Corvoisier en anderen tegen Europese Centrale Bank
   (Zaak T-126/05)
   (2005/C 132/56)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 maart 2005 beroep ingesteld tegen Europese Centrale Bank door Sandrine Corvoisier, wonende te Frankfurt-am-Main, Roberta Fritz, wonende te Frankfurt-am-Main, Hundjy Preud'homme, wonende te Frankfurt-am-Main, en Elvira Rosati, wonende te Frankfurt-am-Main, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren kennisgeving van vacature ECB/156/04 betreffende zes posten van „Records Management Specialist”;

               —

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren de besluiten van respectievelijk 1 oktober en 21 december 2004, die tussen 27 december 2004 en 13 januari 2005 ter kennis zijn gebracht, houdende afwijzing van de door verzoeksters ingestelde „administrative reviews” en „grievance procedures”;

               —

               nietig te verklaren elk ter uitvoering van de kennisgeving van vacature genomen besluit en inzonderheid de aanwervingsbesluiten;

               —

               verweerster te gelasten, haar administratief dossier over te leggen;

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de materiële schade, voorlopig ex aequo et bono op 40 000 EUR wordt geraamd, en van de immateriële schade, die ex aequo et bono op 4 EUR wordt geraamd;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters bekleden binnen de ECB een ambt van „Research Analyst” (onderzoeksanalyst), dat ingedeeld is in de rang E/F. Een van de voorwaarden om in dit ambt te worden aangesteld, was het bezit van een universitair diploma.
   Op 13 juli 2004 heeft verweerster de betrokken kennisgeving van vacature betreffende de aanwerving van zes „Records Management Specialists” (specialisten op het gebied van het elektronische beheer van documenten) gepubliceerd om de eenheid Archieven van de Bank bij te staan en aan te vullen. Deze ambten zijn ingedeeld in dezelfde rang als die welke verzoeksters bekleden, te weten de rang E/F. In de kennisgeving van vacature wordt van de sollicitanten verlangd dat zij hun middelbareschoolopleiding hebben voltooid.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters schending van artikel 20.2 van het Reglement van orde van de ECB, de richtsnoeren van de ECB betreffende de „development track”, de administratieve circulaire betreffende de aanwerving en het beginsel „patere legem quam ipse fecisti”. Onder verwijzing naar de omstandigheid dat voor hun aanwerving het bezit van een universitair diploma was vereist terwijl in de omstreden kennisgeving van vacature slechts een middelbareschoolopleiding wordt verlangd, stellen verzoeksters ook schending van het non-discriminatiebeginsel. Voorts stellen zijn schending van de artikelen 45 en 46 van de Arbeidsvoorwaarden, op grond dat het personeelscomité niet vooraf is geraadpleegd. Ten slotte stellen verzoeksters een kennelijk verkeerde beoordeling.


title: Hogere voorziening, op 23 februari 1998 ingesteld door European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA) tegen het arrest, op 17 december 1997 in zaak T-121/95 tussen European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA) en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-46/98 P)

text:
C 137/8               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.5.98
Hogere voorziening, op 23 februari 1998 ingesteld door                de Europese Gemeenschap, betrekking had op ureum
European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA)                  dat rechtstreeks afkomstig was uit een Russische
tegen het arrest, op 17 december 1997 in zaak                         fabriek, terwijl het voor deze analyses gebruikte Russi-
T-121/95 (1) tussen European Fertilizer Manufacturers                 sche ureum in feite op de EG-markt was verkregen.
Association (EFMA) en Raad van de Europese Unie,
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-               Ð Onjuiste juridische kwalificatie van de feiten door het
schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                  Gerecht van eerste aanleg, doordat het Gerecht van
van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer Ð                        eerste aanleg op basis van de gegevens en het bewijs-
                          uitgebreid)                                 materiaal waartoe EFMA tijdens de administratieve
                      (Zaak C-46/98 P)                                procedure toegang had gekregen, niet op redelijke
                        (98/C 137/17)                                 gronden kon oordelen, dat geen inbreuk was gemaakt
                                                                      op het recht van EFMA om naar behoren te worden
                                                                      gehoord.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 23 februari 1998 hogere voorziening ingesteld door
European Fertilizer Manufacturers Association (EFMA),            Ð Schending van artikel 173 van het EG-Verdrag, door-
vertegenwoordigd door D. Voillemot en O. Prost, advoca-               dat het Gerecht van eerste aanleg EFMA rechtsbescher-
ten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                ming heeft onthouden door geen rekening te willen
ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue               houden met de Z/Yen-studie.
Goethe 11, tegen het arrest, op 17 december 1997 in zaak
T-121/95 tussen European Fertilizer Manufacturers                (1) PB C 189 van 22.7.1995, blz. 18.
Association (EFMA) en Raad van de Europese Unie,
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer Ð uitge-
breid).
                                                                 Verzoek bij beschikking van het Finanzgericht Bremen van
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                 2 februari 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van              geding tussen Fa. Söhl & Söhlke en Hauptzollamt Bremen
    17 december 1997 te vernietigen op de in de onderha-                                 (Zaak C-48/98)
    vige hogere voorziening genoemde rechtspunten;                                        (98/C 137/18)
2. de zaak, voor zoveel nodig, naar het Gerecht van eer-
    ste aanleg terug te verwijzen;                               Het Finanzgericht Bremen heeft bij beschikking van
                                                                 2 februari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
3. de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure
                                                                 Justitie op 24 februari 1998, in het geding tussen Fa. Söhl
    voor het Gerecht van eerste aanleg en in de kosten van
                                                                 & Söhlke en Hauptzollamt Bremen, het Hof van Justitie
    de onderhavige procedure voor het Hof.
                                                                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
Middelen en voornaamste argumenten                               dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
Ð Ontoereikende motivering, doordat het Gerecht van              1. Bevat artikel 859 van Verordening (EEG) nr. 2454/93
    eerste aanleg niet heeft aangegeven, om welke reden               van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststel-
    het het eerste en het tweede middel dat EFMA in haar              ling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verorde-
    beroep voor het Gerecht van eerste aanleg had aange-              ning (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling
    voerd, niet heeft willen onderzoeken.                             van het communautair douanewetboek (PB L 253 van
                                                                      11.10.1993, blz. 1) een naar behoren tot stand geko-
Ð Schending van artikel 173 van het EG-Verdrag, door-                 men en uitputtende regeling inzake de verzuimen in de
    dat het Gerecht van eerste aanleg blijkbaar van oor-              zin van artikel 204, lid 1, onder a), van Verordening
    deel was, dat EFMA geen belang had bij het eerste en              (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992
    het tweede middel dat zij in haar beroep voor het                 tot vaststelling van het communautair douanewetboek
    Gerecht van eerste aanleg had aangevoerd.                         (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1), waarvan ¹vaststaat
Ð MaterieÈle onjuistheid van de door het Gerecht van eer-             dat zij zonder werkelijke gevolgen zijn gebleven voor
    ste aanleg gedane vaststellingen en verdraaiing van het           de juiste werking van de tijdelijke opslag of de betrok-
    bewijsmateriaal, doordat het Gerecht van eerste aanleg            ken douaneregelingº?
    zijn vaststellingen betreffende de aanpassing wegens
    kwaliteit heeft gebaseerd op een percentage waarmee          2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
    EFMA zou hebben ingestemd, terwijl dit laatste in
    feite niet het geval was.                                         a) Is het voor de rechter onmogelijk zelfstandig te
                                                                          onderzoeken of is voldaan aan de voorwaarden
Ð MaterieÈle onjuistheid van de door het Gerecht van eer-                 voor een verlenging van de termijn overeenkomstig
    ste aanleg gedane vaststellingen en verdraaiing van het               artikel 859, punt 1, van voormelde uitvoeringsbe-
    bewijsmateriaal, doordat het Gerecht van eerste aanleg                palingen wanneer tijdig daarom is verzocht, indien
    heeft verklaard, dat de technische en chemische analy-                een verzoek om verlenging van de termijn door de
    ses die EFMA had overgelegd om aan te tonen dat er                    douane bij definitief geworden beschikking is afge-
    geen verschil was tussen Russisch ureum en ureum uit                  wezen?


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 november 1995 in zaak T-330/94, Salt Union Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Interventie - Taalregime)

text:
17. 2 . 96           INL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 46/ 15
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                   VAN EERSTE AANLEG                                      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 17 november 1995                                                van 12 december 1995
in zaak T-330/94, Salt Union Ltd tegen Commissie van de              in zaak T-203/95 R, B. Connolly tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen ( 1 )                                         Europese Gemeenschappen
                  (Interventie — Taairegime)                                                   ( 96/C 46/29 )
                           ( 96/C 46/28 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Engels)
                                                                     In zaak T-203/95 R, B. Connolly, ambtenaar van de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                     Everberg ( België ), vertegenwoordigd door J. Sambon en
In zaak T-330/94 , Salt Union Ltd, gevestigd te Cheshire             P.-P. van Gehuchten, advocaten te Brussel , domicilie geko
( Verenigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door J. Scott en           zen hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar,
C. Pouncey, Solicitors, domicilie gekozen hebbende te                Rue du Fort Reinsheim 2 , tegen Commissie van de Europese
Luxemburg ten kantore van G. Baden, advocaat aldaar,                 Gemeenschappen ( gemachtigden G. Valsesia en J. Currall ),
Boulevard Royal 8 , tegen Commissie van de Europese                  betreffende een verzoek om voorlopige maatregelen om, in
Gemeenschappen ( gemachtigden : N. Kahn en J.-P. Kep                de eerste plaats, de Commissie te verbieden om, gedurende
penne ), betreffende enerzijds een beroep tot nietigverklaring       de periode waarin deze procedure aanhangig is, de organen
van de beschikking, vervat in de brief van 5 augustus 1 994,         van de pers in te lichten over de tegen verzoeker ingeleide
waarbij de Commissie verzoekster heeft meegedeeld dat zij            tuchtprocedure, alsmede over zijn loopbaan, persoon,
geen aanleiding had gezien om met betrekking tot de                  opvattingen of zijn gezondheid, en haar te gelasten alle
Nederlandse „ Subsidieregeling regionale investeringspro            nodige maatregelen te nemen om te voorkomen dat deze
jecten 1991 " dienstige maatregelen voor te stellen, in de zin       informatie publiek wordt en om, in de tweede plaats, de
van artikel 93 , lid 1 , van het EG-Verdrag, en anderzijds tot       Commissie te veroordelen tot bepaling aan verzoeker van
veroordeling van de Gemeenschap tot vergoeding van de                een dwangsom van 100 000 BFR voor elke inbreuk die
schade die verzoekster ten gevolge van deze beschikking              wordt begaan vanaf de datum van deze beschikking in kort
meent te hebben geleden, heeft het Gerecht ( Derde kamer —           geding, heeft de president van het Gerecht op 12 december
uitgebreid ), samengesteld als volgt: C. P. Briët, kamerpresi       1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
dent, B. Vesterdorf, K. Lenaerts, P. Lindh en M. A. Potocki ,        volgt:
rechters; griffier : H. Jung, op 17 november 1995 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     1 . De Commissie wordt uitgenodigd alle nodige maatrege
                                                                         len te nemen om te voorkomen dat baar personeel in het
                                                                         kader van contacten met de pers of op elke andere wijze
1 . Frima B V wordt toegestaan te interveniëren ter onder               enige mededeling doet over de loopbaan van Connolly,
    steuning van de conclusies van de Commissie.                         over zijn persoon, zijn opvattingen of gezondheid, die
                                                                         rechtstreeks of indirect schade kunnen toebrengen aan
2 . Verein Deutsche Salzindustrie eV wordt toegestaan te                 zijn eerbaarheid en zijn beroepsreputatie.
    interveniëren ter ondersteuning van de conclusies van
    Salt Union, voor zover deze zijn gebaseerd op artikel 173        2 . Voor het overige wordt het verzoek om voorlopige
    van het Verdrag.                                                     maatregelen afgewezen.
                                                                     3 . De beslissing over de kosten wordt aangehouden.
3 . Interveniënten wordt een termijn gesteld waarbinnen zij
    schriftelijk de middelen tot staving van hun conclusies
    dienen uiteen te zetten .
4 . De verzoeken van Frima BV en Verein Deutsche
    Salzindustrie eV om tijdens de mondelinge behandeling
    de Nederlandse, respectievelijk de Duitse taal te mogen          Beroep, op 27 november 1995 ingesteld door de vennoot
     bezigen, worden ingewilligd.                                    schap Telecom Italia SpA tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-2 15 /95 )
5 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .
                                                                                ( 96/C 46/30 )
(') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                     schappen is op 27 november 1995 beroep ingesteld tegen


title: Zaak C-76/10: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowaakse Republiek) — Pohotovost’ s.r.o./Iveta Korčkovská (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van consument — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen — Richtlijn 2008/48/EG — Richtlijn 87/102 — Consumentenkredietovereenkomsten — Jaarlijks kostenpercentage — Arbitrageprocedure — Arbitraal vonnis — Bevoegdheid van nationale rechter om eventueel oneerlijk karakter van bepaalde bedingen ambtshalve te beoordelen)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/12

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 16 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove — Slowaakse Republiek) — Pohotovost’ s.r.o./Iveta Korčkovská
   (Zaak C-76/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Bescherming van consument - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen - Richtlijn 2008/48/EG - Richtlijn 87/102 - Consumentenkredietovereenkomsten - Jaarlijks kostenpercentage - Arbitrageprocedure - Arbitraal vonnis - Bevoegdheid van nationale rechter om eventueel oneerlijk karakter van bepaalde bedingen ambtshalve te beoordelen)
   2011/C 30/18
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pohotovost’ s.r.o.

      Verwerende partij: Iveta Korčkovská

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Krajský súd v Prešove — Uitlegging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) en richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 betreffende consumentenkredietovereenkomsten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66) — Consumentenkredietovereenkomst die voorziet in een woekerrente en de beslechting van geschillen door middel van een arbitrageprocedure — Mogelijkheid voor de verwijzende rechter, die beslist in een procedure strekkende tot tenuitvoerlegging van een in kracht van gewijsde gegaan arbitraal vonnis, om ambtshalve te beoordelen of die bedingen een oneerlijk karakter hebben

      Dictum

               1)

               Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, legt een nationale rechter die beslist over een verzoek om gedwongen tenuitvoerlegging van een in afwezigheid van de consument gewezen arbitraal vonnis met kracht van gewijsde, de verplichting op om ambtshalve na te gaan of de sanctie waarin een kredietovereenkomst tussen een kredietverstrekker en een consument voorziet en die in dat vonnis is toegepast, oneerlijk is, wanneer hij over de daartoe noodzakelijke informatie betreffende de situatie rechtens en feitelijk beschikt en hij volgens zijn nationale procesrecht een dergelijke beoordeling in het kader van vergelijkbare op het nationale recht gebaseerde procedures mag verrichten.

               2)

               Het staat aan de betrokken nationale rechter, uit te maken of een beding in een kredietovereenkomst als het in het hoofdgeding aan de orde zijnde, waarbij volgens de vaststellingen van die rechter een sanctie van een onevenredig hoog bedrag aan de consument wordt opgelegd, in het licht van alle omstandigheden rond de sluiting van die overeenkomst als oneerlijk in de zin van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 93/13 moet worden aangemerkt. Zo dat het geval is, moet die rechter alle volgens het nationale recht daaruit voortvloeiende consequenties trekken, teneinde zich ervan te vergewissen dat de consument door dat beding niet is gebonden.

               3)

               In omstandigheden als die in het hoofdgeding kan het ontbreken van het jaarlijkse kostenpercentage in een consumentenkredietovereenkomst, waarvan de vermelding van essentieel belang is in het kader van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, een beslissende factor zijn in het onderzoek door een nationale rechter van de vraag of een in een consumentenkredietovereenkomst opgenomen beding dat betrekking heeft op de kosten van dat krediet, maar waarin een dergelijke vermelding ontbreekt, duidelijk en begrijpelijk is geformuleerd in de zin van artikel 4 van richtlijn 93/13. Zo dat niet het geval is, mag die rechter ambtshalve beoordelen of, gelet op alle omstandigheden rond de sluiting van die overeenkomst, het ontbreken van de vermelding van het jaarlijkse kostenpercentage in het beding van die overeenkomst dat betrekking heeft op de kosten van dat krediet, aan dat beding een oneerlijk karakter kan verlenen in de zin van de artikelen 3 en 4 van richtlijn 93/13. Niettegenstaande de mogelijkheid om voornoemde overeenkomst aan richtlijn 93/13 te toetsen, moet richtlijn 87/102 evenwel aldus worden uitgelegd dat zij de nationale rechter in staat stelt om de bepalingen tot omzetting in nationaal recht van artikel 4 van laatstgenoemde richtlijn, volgens dewelke het ontbreken van de vermelding van het jaarlijkse kostenpercentage in een consumentenkredietovereenkomst ertoe leidt dat het verstrekte krediet rente- en kostenvrij wordt geacht, ambtshalve toe te passen.

      (1)  PB C 134 van 22.05.2010.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 februari 2002 in zaak C-276/00 (verzoek van het Hessische Finanzgericht, Kassel om een prejudiciële beslissing): Turbon International GmbH tegen Oberfinanzdirektion Koblenz ("Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur van inktcartridges die geschikt zĳn voor printers van het merk Epson Stylus Color — Inkt (post 3215) — Delen en toebehoren voor machines van post 8471 (post 8473)"

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/27
Venanzio & C. Sas en Istituto nazionale per l’assicurazione                douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
contro gli infortuni sul lavoro (INAIL), om een prejudiciële               (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september 1996
beslissing over de uitlegging van de artikelen 85, 86 en 90 EG-            (PB L 238, blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld
Verdrag (thans artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG), heeft het                 als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de kamerpre-
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr,                   sident, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans (rapporteur),
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola,                       7 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
M. Wathelet (rapporteur) en C. W. A. Timmermans, rechters;                 als volgt:
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 22 januari 2002 een arrest gewezen
                                                                           Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur
                                                                           en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verorde-
Het begrip onderneming in de zin van de artikelen 85 en 86 EG-             ning (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september
Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82 EG) doelt niet op een orgaan          1996, moet aldus worden uitgelegd, dat een inktcartridge zonder
als het Istituto nazionale per l’assicurazione contro gli infortuni sul    geïntegreerde printkop die is samengesteld uit een kunststofbehuizing,
lavoro (INAIL), dat bij wet is belast met het beheer van een               schuimstof, een metaalzeef, dichtingen, een zegelfolie, een etiket, inkt
verzekeringsregeling tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten.            en verpakkingsmateriaal, en die, zowel wat de inktcartridge als wat
                                                                           de inkt betreft, enkel kan worden gebruikt in een printer met de
                                                                           kenmerken van de inkt jet printers van het merk Epson Stylus Color,
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           moet worden ingedeeld onder de postonderverdeling 32 159 080 van
                                                                           de gecombineerde nomenclatuur.
                                                                           (1) PB C 259 van 9.9.2000.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)
                       van 7 februari 2002                                                     ARREST VAN HET HOF
in zaak C-276/00 (verzoek van het Hessische Finanz-                                                 (Tweede kamer)
gericht, Kassel om een prejudiciële beslissing): Turbon
International GmbH tegen Oberfinanzdirektion Ko-
                               blenz (1)                                                          van 7 februari 2002
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-                    in zaak C-328/00 (verzoek van het Bayerische Verwal-
ling in gecombineerde nomenclatuur van inktcartridges die                  tungsgericht Regensburg om een prejudiciële beslissing):
geschikt zijn voor printers van het merk Epson Stylus Color                 Maria Weber en Martin Weber tegen Freistaat Bayern (1)
— Inkt (post 3215) — Delen en toebehoren voor machines
                   van post 8 471 (post 8 473)”                            („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Steunregeling voor
                                                                           oliehoudende zaden — Geldigheid van verordening (EEG)
                           (2002/C 84/43)                                                              nr. 525/93”)
                          (Procestaal: Duits)                                                         (2002/C 84/44)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (Procestaal: Duits)
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-276/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Hessische Finanzgericht te
Kassel (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen
Turbon International GmbH, als rechtsopvolgster onder al-                  In zaak C-328/00, betreffende een verzoek aan het Hof
gemene titel van Kores Nordic Deutschland GmbH, en Ober-                   krachtens artikel 234 EG van het Bayerische Verwaltungs-
finanzdirektion Koblenz, om een prejudiciële beslissing over               gericht Regensburg (Duitsland), in het aldaar aanhangige
de uitlegging van de posten 3 215 en 8 473 van de gecombi-                 geding tussen Maria Weber, Martin Weber en Freistaat Bayern,
neerde nomenclatuur, in bijlage I bij verordening (EEG)                    om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van verorde-
nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot                ning (EEG) nr. 525/93 van de Commissie van 8 maart 1993
de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk              tot vaststelling van de definitieve regionale referentiebedragen


title: Hogere voorziening, ingesteld door Associazione agricoltori della provincia di Rovigo, C. Brena, Associazione polesana coltivatori diretti di Rovigo en Consorzio cooperative pescatori del Polesine tegen de beschikking, op 21 februari 1995 in zaak T-117/94 tussen Associazione agricoltori della provincia di Rovigo, Consorzio cooperative pescatori del Polesine, C. Brena, M. Girello en G. Daniele, enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschappen, anderzijds, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-142/95 P)

text:
12 . 8 . 95            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 208/ 1
                                                                    I
                                                              (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                            HOF VAN JUSTITIE
Verzoeken van de Pretura circondariale di Torino van                    Associazione polesana coltivatori diretti di Rovigo en
10 maart 1995 en van 18 april 1995 om een prejudiciële                  Consorzio cooperative pescatori del Polesine, vertegen
        beslissing in een strafgeding tegen onbekenden                  woordigd door I. Cacciavillani, advocaat, domicilie gekozen
           ( Gevoegde zaken C-74/95 en C-129/95 )                       hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Lorang,
                          ( 95/C 208 /01 )
                                                                        advocaat aldaar, Rue Albert Ier, tegen de beschikking, op
                                                                        21 februari 1995 in zaak T- 11 7/94 tussen henzelf en
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door
De Pretura circondariale di Torino heeft bij beschikkingen              het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
van 10 maart 1995 en van 18 april 1995 , ingekomen ter                  schappen .
griffie van het Hof van Justitie op 13 maart 1995 en op
20 april 1995 , in een strafgeding tegen onbekenden, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 Requiranten concluderen dat het den Elove behage :
een prejudiciële beslissing over :
                                                                        — de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
— de uitlegging van Richtlijn 90/270/EEG van de Raad van                    21 februari 1995 waarbij het krachtens artikel 173 van
     29 mei 1990 betreffende minimumvoorschriften inzake                    het EEG-Verdrag ingestelde beroep , ingeschreven onder
     veiligheid en gezondheid met betrekking tot het werken                 nr . T-l 17/94 (') niet-ontvankelijk is verklaard , te ver
     met beeldschermapparatuur ( l ) en in het bijzonder van                nietigen;
     de artikelen 2 , onder c ), 9 , leden 1 en 2, 4 en 5 , in
     samenhang met artikel 2, onder b ) en c ), en 4 en 5 in            — het beroep ontvankelijk te verklaren ;
     samenhang met de punten 2 en 3 van de bijlage .
                                                                        — kosten rechtens .
(') PB nr . L 156 van 29 . 5 . 1990 , blz . 14 .
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Schending van het recht, schending van artikel 173 , tweede
                                                                        alinea, van het EEG-Verdrag, ongegrondheid van de stelling
                                                                        dat niet was voldaan aan de voorwaarden voor het instellen
Hogere voorziening, ingesteld door Associazione agricoltori
della provincia di Rovigo, C. Brena, Associazione polesana              van beroep in rechte : de Commissie van de EEG heeft bij
coltivatori diretti di Rovigo en Consorzio cooperative                  wege van de gelaakte beschikking een „ programma " van
pescatori del Polesine tegen de beschikking, op 21 februari             „ instrumentele " acties voor de verwezenlijking van het
1 995 in zaak T- 1 1 7/94 tussen Associazione agricoltori della         Parco del Delta del Po gefinancierd ; die maatregelen, die
provincia di Rovigo, Consorzio cooperative pescatori del                uitsluitend het gebied van Delta betroffen en uitdrukkelijk
Polesine, C. Brena, M. Girello en G. Daniele, enerzijds, en             strekten tot bescherming van de habitats in de delta in het
Commissie van de Europese Gemeenschappen, anderzijds,                   vooruitzicht van de oprichting van het toekomstige park,
gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese              zouden de medewerking van de landbouwers , of althans van
                         Gemeenschappen                                 de meest representatieve organisaties van de landbouwers
                                                                        hebben gevergd , zoals overigens tot nog toe is gebeurd .
                       ( Zaak C-142/95 P)
                          ( 95/C 208/02 )
                                                                        Al bestaat er op dit ogenblik geen specifieke bepaling die
                                                                        uitdrukkelijk de verplichting oplegt de bij die actie betrok
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              ken economische en sociale kringen te raadplegen, het lijdt
op 4 mei 1 995 hogere voorziening ingesteld door Associa               gëen twijfel , dat er in casu sprake is van „ bijzondere
zione agricoltori della provincia di Rovigo, C. Brena,                  hoedanigheden " of van „ feitelijke situaties , welke hen ten
 ---pagebreak--- Nr . C 208/2          NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 8 . 95
opzichte van ieder ander karakteriseren ", hetgeen volstaat                 zonnebloemzaad voor het verkoopseizoen                1994/
om een beroep krachtens artikel 173 van het EEG-Verdrag                      1995 (');
te kunnen instellen .
                                                                        b ) de Commissie in de kosten te verwijzen .
De verenigingen die het beroep hebben ingesteld , werden
wel degelijk individueel geraakt door de omstreden beschik             Middelen en voornaamste argumenten
king. De communautaire rechtspraak leert immers, dat „ de
hoedanigheid van onderhandelaar over de Gemeenschaps                   — Aangaande de verlaging met 20 % van de vergoedingen
regeling betreffende " een bepaald beleid een sectoriële                    voor Portugese producenten van zonnebloemzaad , bij
vereniging de bevoegdheid verleent in rechte op te komen                    lage I, onder II-2, van de bestreden verordening :
tegen een beschikking die niet rechtstreeks tot haar is                     Onjuiste berekening van de overschrijding van het
gericht, maar gevolgen heeft voor dat „ beleid ".                           gegarandeerde minimumareaal ( GMA ) voor de Portu
                                                                            gese producenten van zonnebloemzaad .
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 , blz . 8 .                             — De vermindering van het basisareaal EG-12 als
                                                                                gevolg van de braakleggingsregeling, was niet van
                                                                                toepassing op de Portugese producenten die in het
                                                                                oogstjaar 1994/1995 in aanmerking kwamen voor
                                                                                de in de Toetredingsakte voorgeschreven gedifferen
Verzoek van het Tribunal de Police de Toulouse van 4 april                      tieerde behandeling. Bijgevolg had de overschrijding
 1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen                      door de Portugese producenten van het GMA voor
                           J.-L. Maurin                                         zonnebloemzaad door de Commissie moeten wor
                                                                                den berekend aan de hand van het GMA van
                       ( Zaak C-144/95 )
                                                                                122 000 hectaar en niet, zoals de Commissie heeft
                          ( 95/C 208/03 )                                       gedaan, aan de hand van dit areaal , verminderd met
                                                                                een „ set-aside " ( braaklegging) van 15% .
Het Tribunal de Police de Toulouse heeft bij beschikking
van 4 april 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    — Hoe dan ook heeft de Commissie een onjuiste
Justitie op 10 mei 1995 , in de strafzaak tegen J.-L . Maurin                   berekening gemaakt van het areaal dat de Portugese
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                            producenten gedurende dit seizoen ongestraft voor
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                     de zonnebloemzaadteelt mochten gebruiken . Als
 vraag :                                                                        uitvloeisel van het Akkoord van Blair House, dat in
                                                                                het Gemeenschapsrecht is omgezet, kon de in de
 Is de procedure tot vaststelling van overtredingen volgens de                  Gemeenschap door kleine producenten ingezaaide
 wet van 1 augustus 1905 betreffende fraude en vervalsing                       oppervlakte door de Commissie niet in aanmerking
 van goederen en diensten op het gebied van etikettering en                     worden genomen voor-de berekening van de over
 presentatie van voedingsmiddelen, en meer bepaald het feit                     schrijding van de nationale referentiearealen, maar
 dat het proces-verbaal aan de betrokkene niet ter onderte                     moest alleen rekening worden gehouden met de door
 kening wordt voorgelegd , verenigbaar met de door het Hof                      de onder de algemene regeling vallende producenten
 van Justitie erkende algemene rechtsbeginselen, zoals de                       („ professionele producenten ") ingezaaide opper
 eerbiediging van de rechten van de mens en de procedure op                     vlakte . Aangezien de „ professionele " Portugese pro
 tegenspraak.                                                                   ducenten 103 875 hectaar hebben ingezaaid , in
                                                                                plaats van de 103 700 hectaar ( 122 000 — 15%
                                                                                „ set-aside ") die zij zonder meer mochten inzaaien,
                                                                                was de overschrijding van het GMA nagenoeg
                                                                                nihil .
 Beroep, op 12 mei 1995 ingesteld door Portugese Republiek                  — Ook indien de Commissie gerechtigd was, de door
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                              kleine producenten ingezaaide oppervlakten niet
                        ( Zaak C- 15 0/95 )                                      buiten beschouwing te laten bij de berekening van de
                           ( 95/C 208 /04 )
                                                                                overschrijding van het aan Portugal toegekende
                                                                                GMA voor zonnebloemzaad , had zij het GMA
                                                                                moeten verminderen met een oppervlakte van
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      21 397 hectaar, zijnde het areaal dat daadwerkelijk
 op 12 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de                          was ingezaaid door kleine producenten die van de
 Europese Gemeenschappen door Portugese Republiek, ver                          braakleggingsverplichting waren vrijgesteld , ten
 tegenwoordigd door J. Mota de Campos en L. Fernandes ,                          einde het eventueel braak te leggen areaal te bereke
 als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxem                          nen . Dienovereenkomstig konden de gezamenlijke
 burg ter Portugese ambassade, Allée Scheffer 33 .                               Portugese producenten hooguit voor 17% worden
                                                                                bestraft, in plaats van voor de door de Commissie
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                berekende 20% .
 a ) nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr . 307/95 van de               — Verzoekster beroept zich uitdrukkelijk op onwettig
      Commissie van 14 februari 1995 tot vaststelling van                        heid van de Verordeningen ( EEG ) nr. 1765/92 ( 2 ) en
      gecorrigeerde definitieve regionale referentiebedragen                     ( EG) nr. 232/94 (3 ) van de Raad, wegens schending
      voor producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en                       van het in het kader van de GATT gesloten akkoord