title: Hogere voorziening, op 17 december 1998 ingesteld door Mediocurso - Estabelecimento de Ensino Particular SA tegen het arrest, op 15 september 1998 in de zaken T-180/96 en T-181/96 tussen Mediocurso - Estabelecimento de Ensino Particular Lta en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-462/98 P)

text:
13.3.1999             NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 71/5
geding tussen Sutterlüty Gesellschaft mbH & Co en de              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Vorarlberger Landesregierung, medeverweersters: Stadt
Dornbirn, gemeente Bludesch, Marktgemeinde Rankweil
en gemeente Lochau, het Hof van Justitie van de Europese          Ð het bestreden arrest te vernietigen wegens dwaling ten
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing               aanzien van het recht op grond van miskenning van
over de navolgende vraag:                                             het beginsel van hoor en wederhoor, met instandhou-
                                                                      ding van het onderdeel van het arrest houdende gedeel-
                                                                      telijke toewijzing van het door Mediocurso in zaak
Voor het geval dat de bij beschikking van 18 december                 T-180/96 gevorderde;
1997 van het Verwaltungsgerichtshof aan het Hof van Jus-
titie gestelde vragen (zaak C-437/97 (1)) althans gedeeltelijk
in bevestigende zin worden beantwoord, wordt het Hof              Ð dienovereenkomstig wegens schending van bovenver-
van Justitie van de Europese Gemeenschappen de volgende               meld beginsel nietig te verklaren de beschikkingen van
aanvullende prejudicieÈle vraag voorgelegd:                           de Commissie (C) 1185 en (C) 1186, beide van
                                                                      14 augustus 1996, die het voorwerp waren van de
                                                                      beroepen in zaak T-180/96 respectievelijk T-181/96;
Is de bepaling in § 82, lid 2, van het Vorarlberger Abga-
benverfahrensgesetz, dat de heffingsplichtige de aangifte,
bedoeld in § 82, lid 1, van genoemde wet, slechts binnen          Ð subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen voorzover
de termijn van een maand na indiening daarvan kan corri-              dit een bevestiging inhoudt van de beschikkingen
geren, en ook een verzoek om de heffing bij aanslag te                waarin de Commissie verklaart dat de uitgaven in ver-
doen vaststellen, ter wijziging van het door hemzelf vast-            band met de bezoldiging van onderwijzend personeel
gestelde bedrag van de heffing (tenzij er redenen bestaan             (subpost 14.3.1.a)) en die terzake van de BTW over
voor hervatting van de procedure), slechts kan indienen               die bezoldiging (subpost 14.3.13), niet voor vergoeding
binnen de termijn van een maand na indiening van de aan-              in aanmerking komen, welk verzoek berust op de vol-
gifte, in strijd met de rechtspraak van het Hof van Justitie          gende gronden:
van de Europese Gemeenschappen (arrest van 14 december
1995, Peterbroeck, C-312/93, Jurispr. blz. I-4615) en ver-
                                                                      Ð onjuiste vaststelling van de feiten door het
hindert zij daardoor de toepassing van het Gemeenschaps-
                                                                           Gerecht;
recht, in het bijzonder de inleiding van de in artikel 177
van het Verdrag voorziene procedure?
                                                                      Ð dwaling ten aanzien van het recht in de motivering
                                                                           van het arrest en schending van het evenredigheids-
( ) PB C 72 van 7.3.1998, blz. 6.
 1
                                                                           beginsel;
                                                                  Ð dienovereenkomstig op dezelfde gronden nietig te ver-
                                                                      klaren de beschikkingen van de Commissie (C) 1185
                                                                      en (C) 1186, beide van 14 augustus 1996, voorzover
                                                                      daarin wordt verklaard dat de uitgaven in verband
Hogere voorziening, op 17 december 1998 ingesteld door                met de bezoldiging van onderwijzend personeel (sub-
Mediocurso Ð Estabelecimento de Ensino Particular SA                  post 14.3.1.a)) en die terzake van de BTW over die
tegen het arrest, op 15 september 1998 in de zaken                    bezoldiging (subpost 14.3.13), niet voor vergoeding in
T-180/96 en T-181/96 tussen Mediocurso Ð Estabeleci-                  aanmerking komen;
mento de Ensino Particular Lta en Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eer-
ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde                  Ð punt 4 van het dictum van het bestreden arrest te ver-
                            Kamer)                                    nietigen, voorzover daarin wordt verklaard dat Medio-
                      (Zaak C-462/98 P)                               curso haar eigen kosten in zaak T-180/96 zal dragen;
                        (1999/C 71/09)
                                                                  Ð punt 5 van het dictum van het bestreden arrest te ver-
                                                                      nietigen, voorzover Mediocurso daarin in de kosten in
                                                                      zaak T-181/96 wordt verwezen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 17 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
Mediocurso Ð Estabelecimento de Ensino Particular SA,
vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz, advocaat te               Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.
Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen het arrest,
op 15 september 1995 in de zaken T-180/96 en T-181/96             Middelen en voornaamste argumenten
tussen Mediocurso Ð Estabelecimento de Ensino Particu-
lar Lda en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-           Ð Het Gerecht heeft gedwaald ten aanzien van het recht
pese Gemeenschappen (Derde Kamer).                                    door op basis van de vastgestelde feiten te oordelen,
 ---pagebreak--- C 71/6                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.3.1999
    dat rekwirante de mogelijkheid had haar standpunt              c) Moet de gecombineerde nomenclatuur (Verordening
    over de tegen haar aangevoerde beschuldigingen ken-                 (EEG) nr. 2658/87 van de Raad (1), zoals gewijzigd)
    baar te maken, overeenkomstig het arrest van het                    aldus worden uitgelegd, dat de in de bijlage hierbij
    Gerecht in de zaak Lisrestal/Commissie.                             genoemde producten als ¹automatische gegevensver-
                                                                        werkende machines en eenheden daarvoor; magneti-
                                                                        sche en optische lezers, machines voor het in geco-
                                                                        deerde vorm op dragers overzetten van gegevens en
Ð In de tweede plaats betoogt rekwirante met betrekking                 machines voor het verwerken van die gegevens, elders
    tot de subposten 14.3.1.a) en 14.3.13 van het verzoek               genoemd noch elders onder begrepenº onder tariefpost
    om betaling van het saldo (¹bezoldiging van onderwij-               8471 ofwel i) na 1 januari 1996, ofwel ii) tussen
    zend personeelº en ¹belastingen en heffingenº), dat uit             28 april 1993 en 31 december 1995, ofwel iii) voor de
    het bijgevoegde bewijsmateriaal duidelijk blijkt dat de             twee periodes moeten worden ingedeeld?
    feitelijke vaststellingen van het Gerecht met betrekking
    tot deze subposten onjuist zijn.
                                                                   d) Indien een onderdeel van de vraag onder c) voor een
                                                                        of meerdere in de bijlage hierbij genoemde producten
Ð In de derde plaats heeft de feitelijke onjuistheid van de             ontkennend moet worden beantwoord, moet de
    feitelijke vaststellingen van het Gerecht met betrekking            gecombineerde nomenclatuur dan aldus worden uit-
    tot de subposten 14.3.1.a) en 14.3.13 van het verzoek               gelegd, dat deze producten vóór 1 januari 1996 als
    om betaling van het saldo ertoe geleid, dat het Gerecht             ¹electrische toestellen voor lijntelefonie en voor lijn-
    in casu een onjuiste toepassing heeft gegeven aan het               telegrafie, die voor het overseinen met draaggolf daar-
    recht, met schending van het evenredigheidsbeginsel                 onder begrepenº onder tariefpost 8517 of na 1 januari
    een tegenstrijdige motivering van het arrest.                       1996 als ¹electrische toestellen voor lijntelefonie en
                                                                        voor lijntelegrafie, lijntelefoontoestellen met draagbare
                                                                        draadloze hoorn en toestellen voor telecomunicatie
                                                                        met draaggolf of voor digitale telecommunicatie daar-
                                                                        onder begrepen; videofoontoestellenº onder tariefpost
                                                                        8517 moeten worden ingedeeld?
                                                                   (1) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987
Verzoek van de Appeal Commissioners van 15 december                    met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen              gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987,
   Cabletron Systems Ltd en de Revenue Commissioners                   blz. 1).
                        (Zaak C-463/98)
                         (1999/C 71/10)
De Appeal Commissioners heeft bij beschikking van                  Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtsachen Wien
15 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van            van 28 oktober 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het
Justitie op 17 december 1998, in het geding tussen Cable-          geding tussen Westdeutsche Landesbank Girozentrale en
tron Systems Ltd en de Revenue Commissioners, het Hof                     F. Stefan, intervenieÈnte: Oostenrijkse Republiek
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                                (Zaak C-464/98)
om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (1999/C 71/11)
a) Is Verordening (EG) nr. 1638/94 van de Commissie
    van 5 juli 1994 houdende indeling van bepaalde goe-            Het Landesgericht für Zivilrechtsachen Wien heeft bij
    deren in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 172               beschikking van 28 oktober 1998, ingekomen ter griffie
    van 7.7.1994, blz. 5), geldig voorzover zij de in de           van het Hof van Justitie op 18 december 1998, in het
    punten 1, 2 respectievelijk 3 van de bijlage bij deze          geding tussen Westdeutsche Landesbank Girozentrale en F.
    verordening beschreven producten onder GN-code                 Stefan, intervenieÈnte: Oostenrijkse Republiek, het Hof van
    8517 82 90 indeelt?                                            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
b) Is Verordening (EG) nr. 1165/95 van de Commissie
    van 23 mei 1995 tot indeling van bepaalde goederen             1. Is de weigering van een hypothecaire inschrijving voor
    in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 117 van                      een vordering in een vreemde munt (in casu Duitse
    24.5.1995, blz. 15), geldig voorzover zij de in punt 4              mark) een met artikel 73 B van het EG-Verdrag ver-
    van de bijlage bij deze verordening beschreven produc-              enigbare beperking van het kapitaal- en betalingsver-
    ten onder GN-code 8517 82 90 indeelt?                               keer?


title: Zaak T-50/05: Arrest van het Gerecht van 19 maart 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Verlening van IT-diensten betreffende telematicasystemen voor controle op verkeer van accijnsgoederen — Afwijzing van offerte van inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Consortium dat heeft ingeschreven — Ontvankelijkheid — Beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en transparantiebeginsel — Gunningscriteria — Beginsel van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheidsbeginsel — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/29

         Arrest van het Gerecht van 19 maart 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-50/05) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Verlening van IT-diensten betreffende telematicasystemen voor controle op verkeer van accijnsgoederen - Afwijzing van offerte van inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Consortium dat heeft ingeschreven - Ontvankelijkheid - Beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en transparantiebeginsel - Gunningscriteria - Beginsel van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheidsbeginsel - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling”)
   2010/C 134/47
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigd door N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Parpala en K. Kańska, vervolgens L. Parpala en E. Manhaeve, en ten slotte L. Parpala, E. Manhaeve en M. Wilderspin, gemachtigden.)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 18 november 2004 houdende afwijzing van de offerte die een uit verzoekster en een andere vennootschap bestaand consortium had ingediend in het kader van een oproep tot inschrijving voor de verlening van IT-diensten betreffende de specificatie, de ontwikkeling, het onderhoud en de ondersteuning van telematicasystemen om de bewegingen te controleren van producten waarop binnen de Europese Gemeenschap accijns wordt geheven krachtens de schorsingsregeling voor accijns, en houdende gunning van de opdracht aan andere inschrijver

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die welke de Europese Commissie zijn opgekomen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak C-506/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberster Gerichtshof — Oostenrijk) — Sabine Mayr/Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG (Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie — Begrip zwangere werkneemster — Ontslagverbod voor zwangere werkneemsters gedurende periode vanaf begin van hun zwangerschap tot einde van zwangerschapsverlof — Werkneemster ontslagen terwijl haar eicellen op dag van aanzegging van ontslag in vitro waren bevrucht, maar nog niet in haar baarmoeder waren geplaatst — Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Werkneemster die in-vitrofertilisatiebehandeling ondergaat — Ontslagverbod — Draagwijdte)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberster Gerichtshof — Oostenrijk) — Sabine Mayr/Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG
   (Zaak C-506/06) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie - Begrip „zwangere werkneemster’ - Ontslagverbod voor zwangere werkneemsters gedurende periode vanaf begin van hun zwangerschap tot einde van zwangerschapsverlof - Werkneemster ontslagen terwijl haar eicellen op dag van aanzegging van ontslag in vitro waren bevrucht, maar nog niet in haar baarmoeder waren geplaatst - Richtlijn 76/207/EEG - Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Werkneemster die in-vitrofertilisatiebehandeling ondergaat - Ontslagverbod - Draagwijdte)
   (2008/C 92/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sabine Mayr

      Verwerende partij: Bäckerei und Konditorei Gerhard Flöckner OHG
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 2, sub a, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1) — Ontslagen werkneemster wier eicellen ten tijde van het ontslag reeds „in-vitro” waren bevrucht maar nog niet ingeplant — Vraag of die werkneemster als „zwangere werkneemster” moet worden aangemerkt
   Dictum

               1)

               Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), en met name het in artikel 10, punt 1, van deze richtlijn neergelegde ontslagverbod voor zwangere werkneemsters, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet gelden voor een werkneemster die een in-vitrofertilisatiebehandeling ondergaat, wanneer op de dag van de aanzegging van haar ontslag de eicellen van die werkneemster reeds door de zaadcellen van haar partner zijn bevrucht, zodat er in vitro bevruchte eicellen bestaan, maar deze nog niet in de baarmoeder van de werkneemster zijn geplaatst.

               2)

               De artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzetten zich tegen het ontslag van een werkneemster die zich, in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding, in een vergevorderd stadium van een in-vitrofertilisatiebehandeling bevindt, te weten tussen de eicelpunctie en de onmiddellijke plaatsing van de in vitro bevruchte eicellen in de baarmoeder van die werkneemster, voor zover is aangetoond dat het feit dat de betrokkene een dergelijke behandeling heeft ondergaan, de voornaamste reden voor het ontslag vormt.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak T-87/01: Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Rica Foods (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 186/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30.6.2001
                              — inschrijving van het merk is           Middelen en voornaamste argumenten
                                   in overeenstemming met de
                                   beslissingspraktijk van de ka-
                                                                       Verzoekster stelt onder verwijzing naar het arrest Antillean
                                   mers van beroep
                                                                       Rice Mills, dat vrijwaringsmaatregelen een tijdelijk karakter
                              — schending en/of onjuiste uit-          moeten hebben. Zij stelt dat elke afweging laat staan onderzoek
                                   legging van artikel 7, lid 1,       omtrent de noodzaak van verlenging ontbreekt.
                                   sub b en c, van verordening
                                   nr. 40/94.                          Voor het overige komen de middelen en voornaamste ar-
                                                                       gumenten overeen met die in de zaken T-94/00 en T-332/00.
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
                                                                       (1) bedoeld wordt verordening (EG) nr. 396/2001 van de Commissie
                                                                           van 27 februari 2001 tot verlenging van de toepassing van de
                                                                           vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer, uit de landen
                                                                           en gebieden overzee, van producten van de sector suiker met
                                                                           oorsprongscumulatie EG/LGO, voor de periode 1 maart 2001 tot
                                                                           en met 30 juni 2001 (PB L 58 van 28.02.2001, blz. 13).
Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Rica Foods (Free
Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                       Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Sniace SA tegen
                          (Zaak T-87/01)                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (2001/C 186/21)                                                         (Zaak T-88/01)
                                                                                (2001/C 186/22)
                     (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Spaans)
schappen is op 13 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Rica Foods (Free               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd            schappen is op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
door G. van der Wal, advocaat te Brussel, domicilie gekozen            sie van de Europese Gemeenschappen door Sniace SA, ge-
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 vestigd te Madrid, vertegenwoordigd door D. José Luis Baró
aldaar, Route d’Esch 398.                                              Fuentes, Miguel Angel Gómez de Liaño y Botella en Fernando
                                                                       Rodrı́guez Carretero.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verordening (EG) nr. 376/2001 (1) nietig te verklaren;
                                                                       —     artikel 1 van de beschikking van 19 juli 2000 nietig te
—     te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de                 verklaren voorzover daarin wordt vastgesteld, dat de
      schade door verzoekster geleden doordat sinds 1 maart                  verstrekking van garanties ten bedrage van 35,8 mil-
      2001 de invoer van de in verordening nr. 376/2001                      joen EURO geen staatssteun in de zin van artikel 87,
      bedoelde producten is verhinderd of beperkt als gevolg                 lid 1, EG vormt;
      van verordening nr. 376/2001, alsmede te bepalen dat
      partijen zich nader zullen verstaan omtrent de omvang            —     artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
      van de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van                  daarin wordt vastgesteld, dat de steun die Oostenrijk aan
      overeenstemming hierover, de procedure zal worden                      LLG heeft verleend door de verstrekking van een waar-
      voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen                      borg ter hoogte van 14,5 miljoen EURO door WiBAG, in
      termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,                     overeenstemming is met de door de Commissie onder
      althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van                 nummer N 542/95 goedgekeurde garantieregeling;
      de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer
      subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling            —     artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
      van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen                   daarin wordt voorgesteld, dat de individuele steun die
      schadevergoeding, vermeerderd met een rente van 8 %                    Oostenrijk heeft toegekend in de vorm van 0,4 mil-
      per jaar vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de                  joen EURO steun bij de verwerving van grond en in
      datum van algehele betaling;                                           de vorm van een stille participatie ten belope van
                                                                             21,8 miljoen euro, verenigbaar is met de gemeenschappe-
—     de Commissie te veroordelen in de proceskosten.                        lijke markt;


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2002 in zaak C-81/01 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Borie Manoux SARL tegen Directeur de l'Institut national de la propriété industrielle (INPI) ("Landbouw — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Wĳn — Omschrĳving en aanbiedingsvorm van wĳnen — In bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswĳnen (vqprd) — Aanduiding merk op etikettering — Beperkingen — Artikelen 11 en 40 van verordening nr. 2392/89")

text:
21.12.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 323/19
(rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                  C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr,
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 24 ok-             rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op
tober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  7 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
volgt:                                                                      luidt als volgt:
1)     Door niet de voorwaarden vast te stellen waaronder aan de            1)     Wijst de hogere voorzieningen af.
       betrokken werknemers speciale, met het betrokken werk verband
       houdende correctiemiddelen moeten worden verstrekt, heeft de         2)     Verwijst Glencore Grain Ltd in de kosten in zaak C-24/01 P
       Italiaanse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op              en Compagnie Continentale (France) SA in de kosten in zaak
       haar rusten krachtens artikel 9, lid 3, van richtlijn 90/270/               C-25/01 P.
       EEG van de Raad van 29 mei 1990 betreffende minimumvoor-
       schriften inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot het
       werken met beeldschermapparatuur (vijfde bijzondere richtlijn        (1 ) PB C 108 van 7.4.2001.
       in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG).
2)     De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
( 1) PB C 79 van 10.3.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                                                                                van 24 oktober 2002
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-81/01 (verzoek van de Cour de cassation om
                             (Vijfde kamer)
                                                                            een prejudiciële beslissing): Borie Manoux SARL tegen
                                                                            Directeur de l’Institut national de la propriété industrielle
                       van 7 november 2002                                                                 (INPI) ( 1)
in de gevoegde zaken C-24/01 P en C-25/01 P: Glencore                       („Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten
    Grain Ltd en Compagnie Continentale (France) SA (1)                     — Wijn — Omschrijving en aanbiedingsvorm van wijnen
                                                                            — In bepaalde gebieden voortgebrachte kwaliteitswijnen
(„Hogere voorziening — Noodbijstand van Gemeenschap                         („vqprd”) — Aanduiding merk op etikettering — Beperkin-
aan staten van voormalige Sovjet-Unie — Aanbesteding —                        gen — Artikelen 11 en 40 van verordening nr. 2392/89”)
            Vrije mededinging — Horen van getuigen”)
                                                                                (2002/C 323/24)
                           (2002/C 323/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            dentie van het Hof)
                           dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-81/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
In de gevoegde zaken C-24/01 P en C-25/01 P, Glencore Grain                 tens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Frankrijk), in het
Ltd, voorheen Richco Commodities Ltd, gevestigd te Hamilton                 aldaar aanhangig geding tussen Borie Manoux SARL en
(Bermudes) (advocaten: P. Bos en J. van Zuuren), Compagnie                  Directeur de l’Institut national de la propriété industrielle
Continentale (France) SA, gevestigd te Labège (Frankrijk)                   (INPI), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
(advocaten: P. Bos en P. Chabrier), betreffende twee hogere                 artikel 40 van verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van
voorzieningen tegen het arrest van het Gerecht van eerste                   24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van                    voor de omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en
8 november 2000, Dreyfus e.a./Commissie (T-485/93, T-491/                   druivemost (PB L 232, blz. 13), zoals gewijzigd bij verordening
93, T-494/93 en T-61/98, Jurispr. blz. II-3659), strekkende tot             (EEG) nr. 3897/91 van de Raad van 16 december 1991 (PB
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:              L 368, blz. 5), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                     volgt: R. Schintgen, kamerpresident, V. Skouris en N. Colneric
M.-J. Jonczy en T. van Rijn), Louis Dreyfus & Cie SA, gevestigd             (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-
te Parijs (Frankrijk), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld           fier: R. Grass, op 24 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan
als volgt: M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident,                        het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 323/20                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.12.2002
Artikel 40 van verordening (EEG) nr. 2392/89 van de Raad van                1)     Wijst de hogere voorziening af.
24 juli 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften voor de
omschrijving en de aanbiedingsvorm van wijn en druivemost, zoals            2)     Verwijst Aéroports de Paris in de kosten.
gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3897/91 van de Raad van
16 december 1991, moet aldus worden uitgelegd, dat het zich niet            (1 ) PB C 118 van 21.4.2001.
verzet tegen het gebruik van een merk dat een geografische vermelding
omvat en voor de verkoop van wijn bedoeld is, dat ten onrechte de
indruk zou kunnen doen ontstaan dat deze geografische vermelding
beschermd is, behalve wanneer er een reëel gevaar bestaat dat het
gebruik van een dergelijk merk de betrokken consumenten misleidt en
bijgevolg hun koopgedrag beïnvloedt. Het staat aan de nationale                                  ARREST VAN HET HOF
rechter te beoordelen of dit het geval is.
                                                                                (Zesde kamer)
( 1) PB C 108 van 7.4.2001.                                                                         van 24 oktober 2002
                                                                            in zaak C-99/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof
                                                                            om een prejudiciële beslissing): Gottfried Linhart en Hans
                                                                                Biffl ( 1)
                                                                            („Harmonisatie van wetgevingen — Artikelen 30 en 36 EG-
                                                                            Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 28 EG en 30 EG) —
                                                                            Richtlijn 76/768/EEG betreffende cosmetische producten —
                    ARREST VAN HET HOF                                      Richtlijn 84/450/EEG betreffende misleidende reclame —
                                                                            Nationale wettelijke regeling houdende beperkingen op ge-
                                                                                bied van reclame”)
                           (Zesde kamer)
                                                                                (2002/C 323/26)
                       van 24 oktober 2002
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak C-82/01 P: Aéroports de Paris tegen Commissie                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
             van de Europese Gemeenschappen (1)                                                        dentie van het Hof)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Luchtvervoer —                         In zaak C-99/01, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
Luchthavenbeheer — Misbruik van machtspositie — Discri-                     tens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof (Oosten-
                    minerende vergoedingen”)                                rijk), in de aldaar dienende strafzaken tegen Gottfried Linhart
                                                                            en Hans Biffl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                          (2002/C 323/25)                                   van de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                            artikelen 28 EG en 30 EG) alsmede van richtlijn 76/768/EEG
                                                                            van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge
                          (Procestaal: Frans)                               aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmeti-
                                                                            sche producten (PB L 262, blz. 169), zoals gewijzigd bij
                                                                            richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (PB
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  L 151, blz. 32), en richtlijn 84/450/EEG van de Raad van
                          dentie van het Hof)                               10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen
                                                                            van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lid-
                                                                            staten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17), heeft
                                                                            het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
In zaak C-82/01 P, Aéroports de Paris (advocaat: H. Calvet),                kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris, F. Macken en
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                     J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    raal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 24 oktober 2002 een
(Derde kamer) van 12 december 2000, Aéroports de Paris/                     arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Commissie (T-128/98, Jurispr. blz. II-3929), en strekkende tot
vernietiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure:              1)     Artikel 6, lid 3, van richtlijn 76/768/EEG van de Raad van
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                             27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de
L. Pignataro, bijgestaan door B. Geneste) en Alpha Flight                          wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten, zoals
Services SAS (advocaten: L. Marville en A. Denants), heeft het                     gewijzigd bij richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                             1993, verzet zich tegen de regeling van een lidstaat op grond
waarnemend president van de Zesde kamer, V. Skouris,                               waarvan het bij het in het verkeer brengen van cosmetische
F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),                      producten verboden is naar medische rapporten te verwijzen —
rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: R. Grass, op                     met name door het gebruik van de vermelding „dermatologisch
24 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                        getest” — indien die verwijzing geen gegevens over het voorwerp
als volgt:                                                                         en de conclusie van die rapporten bevat.


title: Zaak T-469/07: Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Philips Lighting Poland en Philips Lighting/Raad van de Europese Unie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/53

         Beroep ingesteld op 21 december 2007 — Philips Lighting Poland en Philips Lighting/Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-469/07)
   (2008/C 51/97)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Philips Lighting Poland SA (Pila, Polen) en Philips Lighting BV (Eindhoven, Nederland) (vertegenwoordigers: M. L. Catrain González, lawyer, en E. Wright, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de bestreden verordening in haar geheel dan wel voor zover zij voor verzoeksters bezwarend is;

               —

               De Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters, producenten van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i's), vorderen nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1205/2007 van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i's) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filippijnen wordt verzonden (1).
   Tot staving van hun beroep betogen verzoeksters dat de Raad de artikelen 3, lid 1, 9, lid 4, en 11, lid 2, van de basisverordening (2) heeft geschonden door een antidumpingrecht in te stellen alhoewel niet is aangetoond dat het vervallen van de maatregelen zou leiden tot voortzetting of herhaling van schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap.
   Verzoeksters betogen voorts dat de Raad heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door artikel 9, lid 1, van de basisverordening toe te passen op een situatie die niet binnen de werkingssfeer van dat artikel valt, daar de klacht die tot het onderzoek heeft geleid, niet was ingetrokken.
   Tenslotte stellen verzoeksters schending van artikel 253 EG doordat de bestreden verordening ontoereikend is gemotiveerd met betrekking tot de mate waarin de klacht wordt gesteund door producenten in de Gemeenschap en met betrekking tot de conclusie over het belang van de Gemeenschap.

      (1)  PB 2007, L 272, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak C-86/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 27 februari 2009 — Future Health Technologies Ltd / Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, Manchester (Verenigd Koninkrijk) op 27 februari 2009 — Future Health Technologies Ltd / Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-86/09)
   2009/C 102/27
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   VAT and Duties Tribunal, Manchester

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Future Health Technologies Ltd

      Verwerende partij: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet, ingeval een lidstaat aanvaardt dat de betrokken diensten worden verricht door een inrichting die moet worden behandeld als een naar behoren erkende inrichting van dezelfde aard als een ziekenhuis of een centrum voor medische verzorging en diagnose in de zin van artikel 132, lid 1, sub b, van de btw-basisrichtlijn (1), de uitdrukking „ziekenhuisverpleging en medische verzorging” in artikel 132, lid 1, sub b, aldus worden uitgelegd dat zij ook ziet op het samenstel, of subsidiair een of meer (en zo ja welke), van de hieronder (en in het door beide partijen aanvaarde feitenrelaas nader) omschreven diensten:

                           a)

                           het aan de ouders van een ongeboren kind toesturen van een set met de medische gereedschappen die een zelfstandige professional op het gebied van de gezondheidszorg die bij de geboorte aanwezig is, nodig heeft om kort na de geboorte navelstrengbloed van het kind in te zamelen;

                           b)

                           het in een daartoe speciaal ingericht gebouw testen van het ingezamelde bloed om zich ervan te vergewissen dat het niet is besmet met een ziekte die via het bloed of via stamcellen uit het bloed kan worden overgedragen wanneer die stamcellen voor therapeutische doeleinden worden gebruikt (en het herhalen van die testen 6 maanden later);

                           c)

                           het bewerken van dat bloed door en onder toezicht van naar behoren gekwalificeerde professionals op het gebied van de gezondheidszorg om daaruit stamcellen te winnen die geschikt zijn voor gebruik voor therapeutische medische doeleinden;

                           d)

                           het bewaren van het bloed en van de stamcellen in wetenschappelijk gecontroleerde omstandigheden die zijn gecreëerd om ervoor te zorgen dat het bloed en de stamcellen in perfecte toestand blijven; en of

                           e)

                           het vrijgeven van het bloed op verzoek van de ouders (tot het kind 18 jaar is) voor gebruik in medische behandelingen?

               2)

               Subsidiair, moet het begrip handelingen die „nauw samenhangen” met ziekenhuisverpleging en medische verzorging in artikel 132, lid 1, sub b, van de btw-basisrichtlijn, aldus worden uitgelegd het ook ziet op alle of sommige (en zo ja welke) van bovengenoemde diensten?

               3)

               Moet, ingeval een lidstaat aanvaardt dat de betrokken diensten worden verricht door of onder toezicht van een of meer naar behoren gekwalificeerde professionals op het gebied van de gezondheidszorg, de uitdrukking „medische verzorging” in artikel 132, lid 1, sub c, van de btw-basisrichtlijn aldus worden uitgelegd dat zij ook ziet op een samenstel, of subsidiair een of meer (en zo ja welke), van de hieronder (en in het door beide partijen aanvaarde feitenrelaas nader) omschreven diensten:

                           f)

                           het aan de ouders van een ongeboren kind toesturen van een set met de medische gereedschappen die een zelfstandige professional op het gebied van de gezondheidszorg die bij de geboorte aanwezig is, nodig heeft om kort na de geboorte navelstrengbloed van het kind in te zamelen;

                           g)

                           het in een daartoe speciaal ingericht gebouw testen van het ingezamelde bloed om zich ervan te vergewissen dat het niet is besmet met een ziekte die via het bloed of via stamcellen uit het bloed kan worden overgedragen wanneer die stamcellen voor therapeutische doeleinden worden gebruikt (en het herhalen van die testen 6 maanden later);

                           h)

                           het bewerken van dat bloed door en onder toezicht van naar behoren gekwalificeerde professionals op het gebied van de gezondheidszorg om daaruit stamcellen te winnen die geschikt zijn voor gebruik voor therapeutische medische doeleinden;

                           i)

                           het bewaren van het bloed en van de stamcellen in wetenschappelijk gecontroleerde omstandigheden die zijn gecreëerd om ervoor te zorgen dat het bloed en de stamcellen in perfecte toestand blijven; en of

                           j)

                           het vrijgeven van het bloed op verzoek van de ouders (tot het kind 18 jaar is) voor gebruik in medische behandelingen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak F-31/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2014 — Colart e.a./Parlement (Openbare dienst — Vertegenwoordiging van het personeel — Personeelscomité — Verkiezingen van het personeelscomité — Regeling betreffende de vertegenwoordiging van het personeel van het Europees Parlement — Bevoegdheid van het college van stemmentellers — Klachtprocedure voor het college van stemmentellers — Bekendmaking van de uitslag van de verkiezingen — Klacht ingediend bij het college van stemmentellers — Artikel 90, lid 2, van het Statuut — Rechtstreeks beroep bij het Gerecht — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/48

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 11 december 2014 — Colart e.a./Parlement
   (Zaak F-31/14) (1)

   ((Openbare dienst - Vertegenwoordiging van het personeel - Personeelscomité - Verkiezingen van het personeelscomité - Regeling betreffende de vertegenwoordiging van het personeel van het Europees Parlement - Bevoegdheid van het college van stemmentellers - Klachtprocedure voor het college van stemmentellers - Bekendmaking van de uitslag van de verkiezingen - Klacht ingediend bij het college van stemmentellers - Artikel 90, lid 2, van het Statuut - Rechtstreeks beroep bij het Gerecht - Niet-ontvankelijkheid))
   (2015/C 034/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Philippe Colart (Bastenaken, België) en anderen (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: O. Caisou-Rousseau en S. Alves, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de verkiezingen van het personeelscomité van het Europees Parlement die plaatsvonden in de herfst van 2013 en waarvan de uitslag gepubliceerd werd op 28 november 2013

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Colard en de andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage dragen de helft van hun eigen kosten.

               3)

               Het Europees Parlement draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de helft van verzoekers’ kosten.

      (1)  PB C 184 van 16.6.2014, blz. 45.


title: Zaak T-645/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 6 februari 2017 — Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank/GAR („Kort geding — Gemeenschappelijke afwikkelingsraad — Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds — Voorafgaande bijdragen — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/38

         Beschikking van de president van het Gerecht van 6 februari 2017 — Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank/GAR
   (Zaak T-645/16 R)
   ((„Kort geding - Gemeenschappelijke afwikkelingsraad - Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds - Voorafgaande bijdragen - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 112/53)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vorarlberger Landes- und Hypothekenbank AG (Bregenz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: G. Eisenberger, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke afwikkelingsraad (GAR) (vertegenwoordigers: B. Meyring en S. Schelo, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, en strekkende tot het toekennen van voorlopige maatregelen strekkende tot, enerzijds de opschorting van uitvoering van de uitvoerende zitting van de GAR (SRB/ES/SRF/2016/06) van 15 april 2016 betreffende de voorafgaande bijdragen aan het Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds voor 2016 en, anderzijds het bevelen aan de GAR om de door verzoekster uitgevoerde voorafgaande bijdragen terug te betalen.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-140/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 17 april 2009 — Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA — Curatore dott. Alberto Fontana/Presidenza del Consiglio dei Ministri

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 17 april 2009 — Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA — Curatore dott. Alberto Fontana/Presidenza del Consiglio dei Ministri
   (Zaak C-140/09)
   2009/C 153/44
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fallimento Traghetti del Mediterraneo SpA — Curatore dott. Alberto Fontana

      Verwerende partij: Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Prejudiciële vraag

   Is een nationale steunregeling, zoals die van wet nr. 684/1974, met name artikel 19 ervan, dat erin voorziet dat staatssteun kan worden verleend — ofschoon uitsluitend bij wijze van voorschot — bij ontbreken van overeenkomsten en zonder vaststelling vooraf van precieze en beperkende criteria waarmee kan worden voorkomen dat betaling van de steun de mededinging vervalst, verenigbaar met de beginselen van het gemeenschapsrecht, in het bijzonder met de artikelen 86 EG tot en met 88 EG en titel V (voorheen titel IV) van het Verdrag, en is het in dit verband van belang dat de begunstigde door de overheid opgelegde tarieven moet toepassen?


title: Zaak T-34/10: Beroep ingesteld op 26 januari 2010 — Hairdreams/BHIM — Bartmann (MAGIC LIGHT)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/46

         Beroep ingesteld op 26 januari 2010 — Hairdreams/BHIM — Bartmann (MAGIC LIGHT)
   (Zaak T-34/10)
   2010/C 100/71
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij:„Hairdreams” HaarhandelsgmbH (Graz, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Kresbach, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Rüdiger Bartmann (Gladbeck, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 november 2009 in zaak R 656/2008-4 aldus herzien dat het beroep van verzoekster van 22 april 2008 integraal wordt toegewezen en verweerder wordt verwezen in de kosten van de oppositieprocedure, van de beroepsprocedure en van het onderhavige beroep;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen en de zaak naar het Bureau terug te wijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MAGIC LIGHT” voor waren van de klassen 3, 8, 10, 21, 22, 26 en 44 (aanvraag nr. 5 196 597)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Rüdiger Bartmann

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „MAGIC LIFE” nr. 30 415 611 voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) doordat bij de beoordeling van het verwarringsgevaar blijk van een onjuiste rechtsopvatting is gegeven

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-707/16: Beroep ingesteld op 3 oktober 2016 — Enoitalia/EUIPO — La Rural Viñedos y Bodegas (ANTONIO RUBINI)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/57

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2016 — Enoitalia/EUIPO — La Rural Viñedos y Bodegas (ANTONIO RUBINI)
   (Zaak T-707/16)
   (2016/C 419/74)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Corte Vigna, Baldo, Belvino, Ca' del Lago, Invino, Vinuva, Cantine Borsari, Ca' Montini, E.I., Enoi, V.E.B., Cbe, Ca.Pi SpA (Enoitalia SpA) (Calmasino di Bardolino, Italië) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: La Rural Viñedos y Bodegas SA Ltda (Capital Federal, Argentinië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ANTONIO RUBINI” — Uniemerk nr. 9 526 955

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 28 juni 2016 in zaak R 1085/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 53, lid 1, onder a), gelezen in samenhang met artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-644/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2015 door Hongarije tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 september 2015 in zaak T-346/12, Hongarije/Europese Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/28

         Hogere voorziening ingesteld op 2 december 2015 door Hongarije tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 15 september 2015 in zaak T-346/12, Hongarije/Europese Commissie
   (Zaak C-644/15 P)
   (2016/C 027/32)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Rekwirant: Hongarije (vertegenwoordiger: M. Z. Fehér, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-346/12 vernietigen;

               —

               krachtens artikel 61 van het Statuut van het Hof de zaak zelf afdoen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Hongaarse regering heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de Commissie over een rechtsgrondslag beschikte om in haar besluit inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van de nationale financiële steun die — op grond van artikel 103 sexies van verordening (EG) nr. 1234/2007 — aan de producentenorganisaties in de sector groenten en fruit was verleend, het door de Unie te vergoeden bedrag te baseren op de meegedeelde steunbedragen.
   Voorts is de Hongaarse regering van mening dat de Commissie volgens de uitlegging die dient te worden gegeven aan de relevante bepalingen van verordening (EG) nr. 1234/2007 (1) en verordening (EG) nr. 1580/2007 (2), in hun onderlinge samenhang beschouwd, niet bevoegd was om in haar besluit inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van de nationale financiële steun die aan de producentenorganisaties was verleend, enkel terugbetaling toe te staan van de bedragen die de Hongaarse regering had vermeld in haar verzoek om nationale steun te mogen verlenen, waarin zij als geraamde, verwachte of voorlopige bedragen waren opgegeven.
   Volgens verzoeker betreft de toestemming van de Commissie voor het verlenen van de nationale steun overeenkomstig artikel 103 sexies van verordening nr. 1234/2007 de toekenning van de steun en heeft de Commissie daarmee geen plafond voor de toekenbare steun willen invoeren. Deze limiet is ondubbelzinnig vastgesteld in verordening nr. 1234/2007, die bepaalt dat de nationale steun maximaal 80 % van de financiële bijdragen aan de actiefondsen van de leden of de producentenorganisaties mag bedragen. De Commissie kan evenmin, wanneer zij die gedeeltelijke terugbetaling toestaat, op grond van de regels inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van de nationale steun bepalen dat het bedrag dat de lidstaat in zijn verzoek om toestemming aan de Commissie heeft opgegeven als het totale bedrag van de steun of als het bedrag van de voor bepaalde producentenorganisaties verwachte steun, als maximum geldt.
   In de tekst van artikel 94, lid 1, tweede alinea, van verordening nr. 1580/2007 heeft het gebruik van de term „bedrag” — rekening houdend met het feit dat de steun volgens artikel 103 sexies van verordening nr. 1234/2007 ten hoogste 80 % mag bedragen en dat het bedrag van het actiefonds volgens artikel 67 van verordening nr. 1580/2007 met ten hoogste 25 % mag worden verhoogd — tot doel om de Commissie in staat te stellen om reeds vooraf, op het ogenblik van de toestemming, het bedrag van de nationale steun te bepalen dat eventueel kan worden betaald, en dus, in voorkomend geval, ook het bedrag van de terugbetaling. De kennisgeving van de bedragen heeft dus geenszins tot doel om de meegedeelde bedragen te laten goedkeuren, maar om de Commissie inzicht te verschaffen in de omvang van de steun die mogelijkerwijs kan worden betaald overeenkomstig de regels van de basisverordening en de verordening van de Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”) (PB L 299, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB L 350, blz. 1).


title: Zaak C-411/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 22 september 2008 — Swiss Caps AG/Hauptzollamt Singen

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 22 september 2008 — Swiss Caps AG/Hauptzollamt Singen
   (Zaak C-411/08)
   (2008/C 327/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Baden-Württemberg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Swiss Caps AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Singen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient regel 5 van de algemene regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur [Bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 — gecombineerde nomenclatuur (GN)] (1) aldus te worden uitgelegd dat capsule-omhulsels die bestaan uit zetmeelgranulaat en die voedingssupplementen bevatten, als verpakking dienen te worden aangemerkt?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend dient te worden beantwoord:
               Dient post 1515 van de gecombineerde nomenclatuur aldus te worden uitgelegd dat capsule-omhulsels van zetmeelgranulaat die 580 mg geconcentreerde tarwekiemolie bevatten, het karakter van het product zodanig bepalen dat het product uit post 1515 van de gecombineerde nomenclatuur wordt uitgesloten?

      (1)  PB L 256, blz. 1.


title: Zaak F-133/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 10 juni 2016 — HI/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 11 van het Statuut — Loyaliteitsplicht — Artikel 11 bis — Belangenconflict — Ambtenaar belast met de afhandeling van een door de Unie gefinancierd project — Familieband tussen die ambtenaar en een werknemer die voor het project is aangeworven door de vennootschap die belast is met het project — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Terugzetting in de rang — Wettigheid van de samenstelling van de tuchtraad — Motiveringsplicht — Duur van de procedure — Redelijke termijn — Schending van de rechten van de verdediging — Ne bis in idem beginsel — Kennelijk onjuiste beoordeling — Evenredigheid van de sanctie — Verzachtende omstandigheden)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/69

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 10 juni 2016 — HI/Commissie
   (Zaak F-133/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Artikel 11 van het Statuut - Loyaliteitsplicht - Artikel 11 bis - Belangenconflict - Ambtenaar belast met de afhandeling van een door de Unie gefinancierd project - Familieband tussen die ambtenaar en een werknemer die voor het project is aangeworven door de vennootschap die belast is met het project - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Terugzetting in de rang - Wettigheid van de samenstelling van de tuchtraad - Motiveringsplicht - Duur van de procedure - Redelijke termijn - Schending van de rechten van de verdediging - Ne bis in idem beginsel - Kennelijk onjuiste beoordeling - Evenredigheid van de sanctie - Verzachtende omstandigheden))
   (2016/C 270/76)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: HI (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker naar aanleiding van een onderzoek van een situatie van belangenconflict een sanctie van permanente terugzetting van twee rangen op te leggen alsmede vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HI draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015, blz. 45.


title: Zaak T-53/00: Beroep, op 9 maart 2000 ingesteld door S. Angioli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 135/24               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.5.2000
Verzoekster beroept zich ook op schending van de motive-                Ter onderbouwing van haar vordering voert zij aan:
ringsplicht en ontoereikende instructie, voor zover in de
bestreden brief als reden voor het ontbreken van misbruik van
                                                                        — Schending van het algemene beginsel van gelijke behande-
machtspositie door Ancona Merci wordt aangevoerd, dat
                                                                             ling, alsmede van artikel 30 van bijlage III van het Amb-
kade 25 geen wezenlijke infrastructuur in de zin van de
                                                                             tenarenstatuut, aangezien in het betrokken onderzoek voor
rechtspraak van het Hof van Justitie vormt.
                                                                             vijf nieuwe kandidaten een tweede reeks schriftelijke
                                                                             examens plaatsvond. Het vergelijkend onderzoek stond
                                                                             bovendien open voor alle tijdelijke personeelsleden, onge-
(1) PB L 354 van 30.12.1998, blz. 18.                                        acht of hun bezoldiging werd betaald uit de begrotingspost
                                                                             „onderzoek” of uit de begrotingspost „dagelijks beheer”.
                                                                             Volgens verzoekster mag een procedure tot vaste aanstel-
                                                                             ling niet op dezelfde wijze worden georganiseerd voor
                                                                             personeelsleden die onder verschillende begrotingsposten
                                                                             vallen.
                                                                        — Schending van artikel 5, 5de alinea van bijlage III van het
                                                                             Statuut en de beginselen van goed huisvaderschap, goed
Beroep, op 9 maart 2000 ingesteld door S. Angioli tegen                      beheer en behoorlijk bestuur, alsmede miskenning van het
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                             belang van de dienst. Verzoekster stelt op dit punt, dat de
                                                                             jury van het vergelijkend onderzoek een lager aantal
                          (Zaak T-53/00)                                     succesvolle kandidaten heeft gekozen dan er posten be-
                                                                             schikbaar zijn, en in casu heeft die jury geen acht geslagen
                                                                             op het doel dat een aanwervingsprocedure voor vaste
                         (2000/C 135/43)                                     aanstelling dient: de vaste aanstelling van personen om de
                                                                             instelling in staat te stellen zich van haar taken te kwijten.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Verzoekster stelt bovendien schending van de motiverings-
                                                                        plicht, alsmede een klaarblijkelijke beoordelingsfout.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door S. Angioli, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
L. Levi, advocaten te Brussel.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van de jury van intern
     vergelijkend onderzoek voor de vaste aanstelling van               Beroep, op 11 maart 2000 ingesteld door Federación de
     tijdelijke personeelsleden van de categorie COM/TA/2/98            Cofradı́as de Pescadores de Guipúzcoa, Federación de
     om verzoekster niet op de lijst van geschikte kandidaten te        Cofradı́as de Pescadores de Vizcaya, Federación de Cofra-
     plaatsen;                                                          dı́as de Pescadores de Cantabria en anderen tegen de Raad
                                                                                van de Europese Unie
— nietig te verklaren alle andere daaropvolgende handelingen
     van de jury van het vergelijkend onderzoek en van het tot                                      (Zaak T-54/00)
     aanstellen bevoegde gezag (AIPN);
— voor zover nodig nietig te verklaren het besluit van                                             (2000/C 135/44)
     1 december 1999 van het tot aanstelling bevoegd gezag
     tot afwijzing van de klacht van verzoekster, betekend op
     7 december 1999;
                                                                                (Procestaal: Spaans)
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 11 maart 2000 beroep ingesteld tegen de Raad
Middelen en voornaamste argumenten                                      van de Europese Unie door Federación de Cofradı́as de
                                                                        Pescadores de Guipúzcoa, Federación de Cofradı́as de Pescado-
                                                                        res de Vizcaya, Federación de Cofradı́as de Pescadores de
Verzoekster komt op tegen haar uitsluiting van de lijst van             Cantabria en anderen, vertegenwoordigd door R. Garcı́a-Gal-
geschikte kandidaten, opgesteld na het vergelijkend onderzoek           lardo en D. Domı́nguez Pérez, advocaten te Madrid en La
COM/TA/99 waaraan zij had deelgenomen.                                  Coruña, respectievelijk te Brussel, Square de Meeûs, nr. 19.


title: Zaak C-483/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 6 september 2016 — Sziber Zsolt/ERSTE Bank Hungary Zrt.

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 6 september 2016 — Sziber Zsolt/ERSTE Bank Hungary Zrt.
   (Zaak C-483/16)
   (2016/C 419/43)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sziber Zsolt

      Verwerende partij: ERSTE Bank Hungary Zrt.

      Andere partij in de procedure: Szeder Mónika

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de volgende bepalingen van Unierecht, namelijk artikel 129 A, leden 1 en 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (Verdrag van Rome), gelezen in samenhang met lid 3 van deze bepaling, artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2012, C 326, blz. 2), artikel 7, leden 1 en 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1), gelezen in samenhang met artikel 8 van deze richtlijn, alsook overweging 47 van richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (2) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen (de toepassing van) een nationale wettelijke regeling die een aanvullend vereiste stelt aan een procespartij (verzoeker of verweerder) die tussen 1 mei 2004 en 26 juli 2014 als consument een kredietovereenkomst heeft gesloten die een oneerlijk beding bevat dat de mogelijkheid biedt om de rente, kosten en vergoedingen eenzijdig te verhogen, of dat in een spread tussen bied- en laatkoers voorziet, in die zin dat deze partij, om haar rechten die voortvloeien uit de ongeldigheid van bovengenoemde consumentenovereenkomsten in rechte geldend te kunnen maken, met name in de civiele procedure een stuk [met name een verzoekschrift, een memorie tot wijziging van het verzoekschrift of een als verweer (tegen de veroordeling van de consument) aangevoerde exceptie van ongeldigheid, een memorie tot wijziging van deze exceptie, een tegenvordering of een memorie tot wijziging van deze vordering] moet indienen dat bepaalde gegevens moet bevatten om de rechter in staat te stellen de zaak ten gronde te behandelen, terwijl andere procespartijen die niet als consument een kredietovereenkomst hebben gesloten, alsook procespartijen die in dezelfde periode als consument een andere soort kredietovereenkomst hebben gesloten dan bovengenoemde, niet verplicht zijn om een dergelijk stuk met een aldus vastgelegde inhoud in te dienen?

               2)

               Ongeacht of het Hof de eerste vraag, die algemener is dan de tweede vraag, bevestigend dan wel ontkennend beantwoordt, moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen van Unierecht aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een procespartij die als consument een kredietovereenkomst heeft gesloten zoals bedoeld in de eerste vraag onderworpen is aan de hierna onder a) tot en met c) genoemde dwingende aanvullende vereisten, volgens welke:

                           a.)

                           het processtuk — het verzoekschrift, de memorie tot wijziging van het verzoekschrift of de als verweer (tegen de veroordeling van de consument) aangevoerde exceptie van ongeldigheid, de memorie tot wijziging van deze exceptie, de tegenvordering of de memorie tot wijziging van deze vordering — dat in het kader van de gerechtelijke procedure moet worden ingediend door een procespartij (verzoeker of verweerder) die als consument een kredietovereenkomst heeft gesloten zoals bedoeld in de eerste vraag, slechts ontvankelijk is — dat wil zeggen slechts ten gronde kan worden onderzocht — indien de procespartij daarin niet alleen vordert dat de rechter de in de eerste vraag bedoelde, door haar als consument gesloten kredietovereenkomst geheel of gedeeltelijk nietig verklaart, maar ook dat hij de aan de volledige nietigverklaring verbonden rechtsgevolgen toepast, terwijl andere procespartijen die niet als consument een kredietovereenkomst hebben gesloten, alsook procespartijen die in dezelfde periode als consument een andere soort kredietovereenkomst hebben gesloten dan bovengenoemde, niet verplicht zijn om een dergelijk stuk met een aldus vastgelegde inhoud in te dienen?

                           b.)

                           het processtuk — het verzoekschrift, de memorie tot wijziging van het verzoekschrift of de als verweer (tegen de veroordeling van de consument) aangevoerde exceptie van ongeldigheid, de memorie tot wijziging van deze exceptie, de tegenvordering of de memorie tot wijziging van deze vordering — dat in het kader van de gerechtelijke procedure moet worden ingediend door een procespartij (verzoeker of verweerder) die als consument een kredietovereenkomst heeft gesloten zoals bedoeld in de eerste vraag, slechts ontvankelijk is — dat wil zeggen slechts ten gronde kan worden onderzocht — indien daarin naast de volledige nietigverklaring van de in de eerste vraag bedoelde consumentenovereenkomst niet tevens wordt gevorderd dat daaraan dat rechtsgevolg wordt verbonden dat erin bestaat dat de procespartij wordt hersteld in de toestand die bestond vóór de sluiting van de overeenkomst, terwijl andere procespartijen die niet als consument een kredietovereenkomst hebben gesloten, alsook procespartijen die in dezelfde periode als consument een andere soort kredietovereenkomst hebben gesloten dan bovengenoemde, niet verplicht zijn om een dergelijk stuk met een aldus vastgelegde inhoud in te dienen?

                           c.)

                           het processtuk — het verzoekschrift, de memorie tot wijziging van het verzoekschrift of de als verweer (tegen de veroordeling van de consument) aangevoerde exceptie van ongeldigheid, de memorie tot wijziging van deze exceptie, de tegenvordering of de memorie tot wijziging van deze vordering — dat in het kader van de gerechtelijke procedure moet worden ingediend door een procespartij (verzoeker of verweerder) die als consument een kredietovereenkomst heeft gesloten zoals bedoeld in de eerste vraag, slechts ontvankelijk is — dat wil zeggen slechts ten gronde kan worden onderzocht — indien het een wiskundig uiterst complexe (door de nationale bepalingen omschreven) afrekening voor de periode tussen de aanvang van de contractuele relatie en de indiening van het verzoekschrift bevat, die bovendien met inachtneming van de regels inzake de omzetting in Hongaarse forint dient te worden verricht en die voorts een gedetailleerd, uitgesplitst overzicht moet bevatten dat cijfermatig kan worden gecontroleerd en dat de volgens de overeenkomst vervallen aflossingen, de door de verzoeker verrichte aflossingen, het bedrag van de aflossingen die zijn vervallen indien het nietige beding buiten beschouwing wordt gelaten, en het verschil tussen deze waarden vermeldt, alsook het totale bedrag dat de procespartij die als consument een kredietovereenkomst heeft gesloten zoals bedoeld in de eerste vraag nog verschuldigd is of eventueel te veel heeft betaald aan de kredietinstelling, terwijl andere procespartijen die niet als consument een kredietovereenkomst hebben gesloten, alsook procespartijen die in dezelfde periode als consument een andere soort kredietovereenkomst hebben gesloten dan bovengenoemde, niet verplicht zijn om een dergelijk stuk met een aldus vastgelegde inhoud in te dienen?

               3)

               Moeten de in de eerste vraag genoemde bepalingen van Unierecht aldus worden uitgelegd dat de schending ervan door de oplegging van de hierboven in de eerste en de tweede vraag genoemde aanvullende vereisten tegelijkertijd een schending vormt van de artikelen 20, 21 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2012, C 326, blz. 2), waarbij (ten dele ook in de eerste en de tweede vraag) mede rekening moet worden gehouden met het feit dat de nationale rechterlijke instanties krachtens de arresten van 5 december 2000, Guimont (C-448/98, EU:C:2000:663, punt 23), en 10 mei 2012, Duomo Gpa e.a. (C-357/10–C-359/10, EU:C:2012:283, punt 28), en de beschikking van 3 juli 2014, Tudoran (C-92/14, EU:C:2014:2051, punt 39), de Unierechtelijke regels inzake consumentenbescherming ook moeten toepassen op niet-grensoverschrijdende, dat wil zeggen zuiver nationale situaties, of moet worden aangenomen dat er sprake is van een grensoverschrijdende situatie op grond van het loutere feit dat de in de eerste vraag genoemde kredietovereenkomsten in vreemde valuta luiden?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).

      (2)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).


title: Zaak C-519/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van het 12 september 2007 in zaak T-348/03, Koninklijke Friesland Foods NV (voorheen Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/9

         Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van het 12 september 2007 in zaak T-348/03, Koninklijke Friesland Foods NV (voorheen Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-519/07 P)
   (2008/C 37/11)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en S. Noë, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Koninklijke Friesland Foods NV, voorheen Friesland Coberco Dairy Foods Holding NV
   Conclusies

               —

               Het bestreden arrest te vernietigen, het beroep tot nietigverklaring van de Beschikking (1) te verwerpen, en Koninklijke Friesland Foods NV (KFF) te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht van de onderhavige hogere voorziening;

               —

               Subsidiair: het bestreden arrest te vernietigen voor zover het rechten toekent aan andere marktdeelnemers dan Koninklijke Friesland Foods NV die op 11 juli 2001 bij de Nederlandse belastingdienst een verzoek om toepassing van de betrokken steunregeling hadden ingediend, en het beroep tot nietigverklaring van de Beschikking te verwerpen voor zover het gericht is op toekenning van rechten aan andere marktdeelnemers dan KFF die op 11 juli 2001 bij de Nederlandse belastingdienst een verzoek om toepassing van de betrokken steunregeling hadden ingediend.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van oordeel dat het Gerecht het Gemeenschapsrecht heeft geschonden:

               (i)

               door te oordelen dat KFF procesbelang heeft omdat zij, indien het beroep werd toegewezen, tegenover de Nederlandse autoriteiten bepaalde aanspraken in verband met de cfa-regeling zou kunnen doen behandelen (bestreden arrest, punten 58-73);

               (ii)

               door te oordelen dat KFF rechtstreeks en individueel geraakt is door de Beschikking (bestreden arrest, punten 93-101);

               (iii)

               door de Beschikking te vernietigen op grond van feiten die de Commissie niet bekend waren en ook niet bekend behoefden te zijn op het moment dat zij de Beschikking nam, namelijk de concrete situatie van KFF (bestreden arrest, met name punten 141-143);

               (iv)

               onderdeel 1: door een element dat van essentieel belang is voor de redenering van het Gerecht manifest onjuist onbetwist en dus bewezen te achten (door ten onrechte te stellen dat de Commissie niet betwist zou hebben dat verzoekster boekhoudkundige maatregelen en financiële en economische beslissingen zou hebben getroffen die niet binnen een termijn van vijftien maanden kunnen worden gewijzigd, bestreden arrest, punt 137);
               onderdeel 2: door te oordelen dat een onderneming die slechts een aanvraag heeft ingediend om toegelaten te worden tot een steunregeling aanspraak kan maken op gewettigd vertrouwen (bestreden arrest, met name punten 125-140);

               (v)

               door te oordelen dat KFF zich terecht kan beroepen op het gelijkheidsbeginsel (bestreden arrest, punten 149-150);

               (v)

               subsidiair: door het bestreden arrest te vernietigen voor zover het rechten toekent aan andere marktdeelnemers dan KFF (bestreden arrest, dictum, punt 1).

      (1)  Beschikking 2003/515/EG van de Commissie van 17 februari 2003 betreffende de door Nederland ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van internationale financieringsactiviteiten (PB L 180, blz. 52).


title: Zaken T-128/08 en T-241/08: Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2010 — CBI en BVPZI/Commissie ( „Staatssteun — Door Belgische overheid aan openbare ziekenhuizen verleende subsidies — Dienst van algemeen economisch belang — Klacht — Vermeend besluit om klacht niet verder te behandelen — Latere vaststelling van beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/17

         Beschikking van het Gerecht van 5 mei 2010 — CBI en BVPZI/Commissie
   (Zaken T-128/08 en T-241/08) (1)

   („Staatssteun - Door Belgische overheid aan openbare ziekenhuizen verleende subsidies - Dienst van algemeen economisch belang - Klacht - Vermeend besluit om klacht niet verder te behandelen - Latere vaststelling van beschikking waarbij steun verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Afdoening zonder beslissing”)
   2010/C 195/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Coördinatie van Brusselse Instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI) (Brussel, België) en Brusselse Vereniging der Private Verzorgingsinstellingen (BVPZI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, J.-P. Keppenne en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de vermeende beschikking van de Commissie, vervat in haar brieven van 10 januari en 10 april 2008, om geen procedure in te leiden op grond van artikel 88, lid 2, EG, en de behandeling te beëindigen van de klacht van verzoeksters inzake de vermeende staatssteun die door de Belgische overheid is verleend in het kader van de financiering van openbare ziekenhuizen van het IRIS-net (Interhospitalenkoepel van de Regio voor Infrastructurele Samenwerking) van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (België)

      Dictum

               1.

               De zaken T-128/08 en T-241/08 worden gevoegd voor de beschikking.

               2.

               Op de beroepen behoeft niet meer te worden beslist.

               3.

               Op de verzoeken tot tussenkomst van de gemeente Sint Gillis (België), de gemeente Etterbeek (België), de gemeente Elsene (België), de gemeente Anderlecht, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (België), de stad Brussel (België) en de Republiek Finland behoeft niet te worden beslist.

               4.

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak T-166/07: Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Italië/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/39

         Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Italië/Commissie
   (Zaak T-166/07)
   (2007/C 155/71)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07 voor het vormen van een reserve ter vervulling van 125 vacatures van administrateur (AD 5) op het vakgebied informatie, communicatie en media;

               —

               nietig te verklaren aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/37/07 voor het vormen van een reserve ter vervulling van 110 vacatures van assistent (AST 3) op het vakgebied communicatie en informatie.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-156/07, Spanje/Commissie, zijn aangevoerd.


title: Zaak C-215/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 mei 2012 door Grazer Wechselseitige Versicherung AG tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 februari 2012 in zaak T-282/08, Grazer Wechselseitige Versicherung AG/Europese Commissie

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/7

         Hogere voorziening ingesteld op 9 mei 2012 door Grazer Wechselseitige Versicherung AG tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 februari 2012 in zaak T-282/08, Grazer Wechselseitige Versicherung AG/Europese Commissie
   (Zaak C-215/12 P)
   2012/C 184/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Grazer Wechselseitige Versicherung AG (vertegenwoordiger: H. Wollmann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de zaak zelf afdoen en beschikking 2008/719 van de Europese Commissie van 30 april 2008 inzake de Oostenrijkse steunmaatregel C 56/06 (ex NN 77/06) voor de privatisering van Bank Burgenland (PB L 239, blz. 32) nietig verklaren en de Commissie verwijzen in de kosten voor het Gerecht en het Hof;

               —

               subsidiair ten opzichte van de tweede vordering, de zaak naar het Gerecht terugverwijzen en de beslissing inzake de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van 28 februari 2012 in zaak T-282/08 — Bank Burgenland. Rekwirante komt op tegen de beslissing arrest van het Gerecht in haar geheel. Het bestreden arrest vertoont procedurele gebreken, die de belangen van rekwirante hebben geschaad. Daarnaast heeft het Gerecht in zijn beslissing in meerdere opzichten het Unierecht geschonden. Rekwirante voert de volgende middelen aan:
   Met haar eerste middel voert Grazer Wechselseitige Versicherung AG een schending van het Unierecht aan. Het Gerecht is van oordeel dat het Land Burgenland in het kader van het privatiseringsproces geen rekening had mogen houden met de aansprakelijkheid van het Land Burgenland ingeval Bank Burgenland haar bestaande verplichtingen niet zou nakomen (hierna: „Ausfallhaftung”). De overwegingen dienaangaande geven blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Het Gerecht heeft het criterium van de particuliere investeerder verkeerd toegepast. Het Gerecht is eraan voorbij gegaan dat het bij de Ausfallhaftung van het Land Burgenland gaat om een verplichting die het Land Burgenland in zijn hoedanigheid van eigenaar van de bank op zich heeft genomen. Overeenkomstig de rechtspraak van het Hof en de praktijk van het Gerecht in andere zaken, zoals bijvoorbeeld Ryanair (1), moet met een aansprakelijkheid die een lidstaat in het kader van een economische activiteit op zich neemt, rekening worden gehouden bij de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder. Daarenboven is de rechtsopvatting van het Gerecht onverenigbaar met het nuttig effect van het communautaire staatssteunrecht. Het door het Gerecht veronderstelde beginsel dat de EU-lidstaten bij de privatisering van banken er geen rekening mee mogen houden dat de koper de lidstaat van bestaande staatsgaranties ontlast, zou aanzienlijke drempels kunnen opwerpen bij het overwinnen van de huidige financiële en staatsschuldencrisis in Europa.
   Met haar tweede middel voert rekwirante aan dat het bestreden arrest een procedureel gebrek vertoont, aangezien het Gerecht ten aanzien van een belangrijk middel geen autonome overwegingen heeft gemaakt, maar „blanco” heeft verwezen naar de uiteenzettingen van de Commissie. Het gaat daarbij om een onjuiste inschatting van de Commissie dat de gebreken die de aanbestedingsvoorwaarden van het Land (vermeend) vertoonden, geen invloed op de hoogte van de ingediende biedingen hebben gehad. Door het klakkeloos overnemen van deze onjuiste beoordeling rechtens heeft het Gerecht bovendien zelf het Unierecht geschonden. Het Gerecht gaat eraan voorbij dat de gebrekkige aanbestedingsvoorwaarden ertoe konden leiden dat de bieders een hoger bod zouden indienen dan bij een aanbesteding zonder voorwaarden. Bij de privatisering van Bank Burgenland heeft het verliezende consortium naar het zich laat aanzien een te hoge koopprijs geboden om de kwalitatieve gebreken van zijn eigen bod (namelijk het gevaar dat bij een verkoop aan dat consortium de Ausfallhaftung van het Land zou worden ingeroepen) te compenseren. Zo het Gerecht het kwalitatieve criterium van de „bevrijding van de Ausfallhaftung” als staatssteunrechtelijk ontoelaatbaar beschouwt, had het niet tegelijkertijd mogen aannemen dat het bod van het consortium een goede benaderingswaarde was voor de — staatssteunvrije — marktprijs voor Bank Burgenland.
   Met haar derde middel voert rekwirante een schending van haar recht om te worden gehoord aan. Het Gerecht heeft een belangrijk middel niet beoordeeld. Tussen partijen is niet in geding dat Bank Burgenland vóór de afronding van de privatisering ook bij een verkoop aan het consortium extra obligaties ter waarde van 320 miljoen EUR zou hebben uitgegeven. Deze obligaties zouden van de Ausfallhaftung van het Land hebben geprofiteerd. Rekwirante heeft in haar verzoekschrift van 17 juli 2008 uitdrukkelijk aangevoerd dat het consortium door deze maatregel duidelijk meer bevoordeeld zou zijn geweest dan rekwirante. De Commissie heeft daarmee geen rekening gehouden in haar vergelijking van de beide biedingen. Het Gerecht gaat in het bestreden arrest niet op dit middel in. Daarmee heeft het Gerecht de middelen van rekwirante niet volledig behandeld en de gemeenschapsrechter de mogelijkheid ontnomen om de hem toekomende controle uit te oefenen.

      (1)  Arrest van het Gerecht van 17 december 2008, Ryanair/Commissie, T-196/04, Jurispr. blz. II-3643.


title: Zaak C-133/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/81/EG — Doorzichtigheid in financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven — Tot voeren van gescheiden boekhouding verplichte onderneming — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-133/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/81/EG - Doorzichtigheid in financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven - Tot voeren van gescheiden boekhouding verplichte onderneming - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2011/C 298/11
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Peere en K. Walkerová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Jacobs en J.-C. Halleux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te hebben genomen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/81/EG van de Commissie van 28 november 2005 tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (PB L 312, blz. 47)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/81/EG van de Commissie van 28 november 2005 tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.