title: Zaak C-18/06: Beroep, op  17 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/28

         Beroep, op 17 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-18/06)
   (2006/C 60/53)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 januari 2006 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/103/EG van de Commissie van 7 oktober 2004 betreffende de controles van de identiteit en de fytosanitaire controles van in deel B van bijlage V bij richtlijn 2000/29/EG van de Raad opgenomen planten, plantaardige producten en andere materialen, die kunnen worden uitgevoerd op een andere plaats dan de plaats van binnenkomst in de Gemeenschap of op een dichtbijgelegen plaats en tot vaststelling van de eisen met betrekking tot deze controles (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2004 verstreken.

      (1)  PB L 313 van 12.10.2004, blz. 16.


title: Zaak T-383/16: Beroep ingesteld op 20 juli 2016 — Tri Ocean Energy/Raad

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/21

         Beroep ingesteld op 20 juli 2016 — Tri Ocean Energy/Raad
   (Zaak T-383/16)
   (2016/C 350/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tri Ocean Energy (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: P. Saini, QC, R. Mehta, barrister en N. Sheikh, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit (GBVB) 2016/850 van de Raad van 27 mei 2016 houdende wijziging van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2016, L 141, blz. 125) nietig verklaren voor zover het verzoekster betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/840 van de Raad van 27 mei 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2016, L 141, blz. 30) nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: er is niet voldaan aan de reden voor plaatsing op de lijst in de bijlage bij het bestreden besluit en de bestreden verordening, zoals omschreven in artikel 28, lid 1, van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (hierna: „oorspronkelijk besluit”) en artikel 15, lid 1, onder a), van verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (hierna: „oorspronkelijke verordening”).

               2.

               Tweede middel: schending van de rechten van de verdediging en het recht op een doeltreffende bescherming in rechte.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft in zowel het bestreden besluit als de bestreden verordening niet voldaan aan zijn motiveringsplicht.

               4.

               Vierde middel: een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van verzoeksters eigendomsrecht en recht op bescherming van de goede naam.

               5.

               Vijfde middel: kennelijke beoordelingsfout.


title: Zaak C-524/14 P: Hogere voorziening op 20 november 2014 door de Europese Commissie ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2014 in zaak T-461/12, Hansestadt Lübeck/Europese Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/16

         Hogere voorziening op 20 november 2014 door de Europese Commissie ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2014 in zaak T-461/12, Hansestadt Lübeck/Europese Commissie
   (Zaak C-524/14 P)
   (2015/C 026/21)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Hansestadt Lübeck, voorheen Flughafen Lübeck GmbH

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het beroep in eerste aanleg niet-ontvankelijk verklaren,

                           —

                           subsidiair: verklaren dat het beroep in eerste aanleg zonder voorwerp is,

                           —

                           meer subsidiair: het onderdeel, schending van artikel 107, lid 1, VWEU met betrekking tot het selectiviteitscriterium, van het vierde middel ongegrond verklaren en de zaak, voor de andere onderdelen van het vierde middel en voor het eerste tot en met het derde middel en voor het vijfde middel, naar het Gerecht terugverwijzen;

               —

               verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de eerste aanleg en van de hogere voorziening, of, subsidiair, ingeval de zaak naar het Gerecht wordt terugverwezen, de beslissing over de kosten van de eerste aanleg en de hogere voorziening aan te houden tot het eindarrest.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel van hogere voorziening: de betrokkene wordt niet individueel geraakt

   Volgens het Gerecht wordt de Hansestadt Lübeck in haar hoedanigheid van rechtsopvolgster van de overheidsonderneming die de luchthaven van Lübeck tot 1 januari 2013 heeft geëxploiteerd, individueel geraakt door het litigieuze besluit, omdat deze overheidsonderneming door de toekenning van staatssteun bevoegdheden heeft uitgeoefend die uitsluitend aan deze onderneming waren toegekend. Deze slotsom berust op de volgende feiten: de overheidsonderneming dient een voorstel voor een tariefbesluit in bij een toezichthoudende instantie van de deelstaat, die bevoegd is om het tariefbesluit goed te keuren of af te wijzen (punten 29-34 van het bestreden arrest).
   Volgens de Commissie heeft het Gerecht de feiten weliswaar juist vastgesteld, doch blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de overheidsonderneming die de de luchthaven van Lübeck tot 1 januari 2013 heeft geëxploiteerd, als een steun verlenende instantie aan te merken die eigen, uitsluitend aan haar verleende bevoegdheden heeft uitgeoefend. Volgens de rechtspraak van het Hof is bij het onderzoek of een overheidsinstantie of een particuliere instantie die een steunregeling toepast (zoals de overheidsonderneming die de luchthaven van Lübeck tot 1 januari 2013 heeft geëxploiteerd), van beslissend belang of die instantie zelf haar beheer en beleid kan bepalen dan wel of de staat dit doet (1). Uit de door het Gerecht vastgestelde feiten blijkt dat de staat die bevoegdheid heeft, en dit om twee redenen. Voor het tariefbesluit is de voorafgaande goedkeuring door de toezichthoudende instantie van de deelstaat vereist. De toezichthoudende instantie is op haar beurt gehouden de federale bepalingen betreffende luchthavenheffingen in acht te nemen. Het feit alleen dat de luchthavenexploitant een voorstel voor een tariefbesluit moet indienen, betekent dus niet dat hij zijn beheer en de met het tariefbesluit nagestreefde doelstellingen zelf kan bepalen.
   Door te oordelen dat de bevoegdheid om een voorbereidende stap voor het verlenen van steun te verrichten (in dit geval het indienen van een voorstel voor een tariefbesluit bij de toezichthoudende instantie) de uitoefening van een eigen bevoegdheid tot het verlenen van steun vormt, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, omdat het het begrip „individueel geraakt worden” te ruim heeft uitgelegd.

      Tweede middel van hogere voorziening: de betrokkene heeft geen rechtens te beschermen belang

   Het Gerecht is van mening dat de Hansestadt Lübeck in haar hoedanigheid van rechtsopvolgster van de overheidsonderneming die de luchthaven van Lübeck tot 1 januari 2013 heeft geëxploiteerd, ook na de verkoop van de luchthaven van Lübeck aan een particuliere investeerder nog een rechtens te beschermen belang heeft. Het Gerecht heeft het niet nodig geacht, na te gaan of de verplichting tot opschorting van de steunregeling op 1 januari 2013 eindigde omdat het tariefbesluit, wegens het feit dat geen staatsmiddelen meer werden aangewend, vanaf dan geen staatssteun meer vormde. Het Gerecht was van mening dat verzoekster in eerste aanleg zelfs in dat geval nog een rechtens te beschermen belang had, omdat de formele onderzoeksprocedure nog niet afgesloten was en het litigieuze besluit dus nog rechtsgevolgen sorteerde.
   Het eerste argument van het Gerecht faalt omdat ook zonder een definitief besluit waarmee de formele onderzoeksprocedure wordt afgesloten, het litigieuze besluit zijn enig rechtsgevolg, namelijk de verplichting tot opschorting van de steunmaatregel zolang het onderzoek duurt, kan verliezen wanneer de steunmaatregel eindigt om redenen die geen verband houden met de formele onderzoeksprocedure (in dit geval de privatisering van de luchthaven).
   Het tweede argument van het Gerecht staat op gespannen voet met de rechtspraak, die een reëel en actueel belang verlangt. In het onderhavige geval is het risico van een opschorting van de maatregel vóór 1 januari 2013 niet ingetreden, omdat de luchthaven is geprivatiseerd. De Hansestadt Lübeck heeft niet aangetoond dat zij ook na de privatisering van de luchthaven nog belang had bij handhaving van haar beroep.
   Om deze redenen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat verzoekster in eerste aanleg een actueel belang heeft.

      Derde middel van hogere voorziening: onjuiste uitlegging van het begrip selectiviteit in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

   Het Gerecht is van oordeel dat, om te kunnen vaststellen of het tariefbesluit van een overheidsonderneming selectief is, moet worden onderzocht of dit besluit zonder discriminatie geldt voor alle gebruikers of potentiële gebruikers van de door deze overheidsonderneming aangeboden waren of diensten (punt 53 van het arrest).
   Deze opvatting staat in schril contrast met de rechtspraak van het Hof volgens welke een maatregel die niet als een algemene maatregel van fiscaal of economisch beleid kan worden aangemerkt, selectief is wanneer hij slechts voor een bepaalde bedrijfstak of voor een bepaalde onderneming uit deze bedrijfstak geldt (2). Het Hof heeft dan ook geoordeeld dat door overheidsondernemingen vastgestelde preferentiële tarieven voor waren en diensten zelfs dan selectief zijn wanneer alle gebruikers of potentiële gebruikers van die waren of diensten daarvoor in aanmerking komen (3). In zijn conclusie in de zaak Deutsche Lufthansa heeft advocaat-generaal Mengozzi deze rechtspraak toegepast op een situatie die exact overeenkomt met het onderhavige geval, namelijk op het tariefbesluit van een luchthaven dat voorzag in kortingen voor bepaalde grote gebruikers, en als zijn mening te kennen gegeven dat dit een selectieve maatregel is (4).

      Vierde middel van hogere voorziening: ontbreken van motivering en tegenstrijdige motivering

   De motivering door het Gerecht vertoont gebreken. Ten eerste ontbreekt een wezenlijk bestanddeel van het onderzoek of de maatregel selectief is, namelijk de vaststelling van de met het tariefbesluit nagestreefde doelstellingen, want met inaanmerkingneming daarvan moet worden uitgemaakt welke ondernemingen zich in een juridisch en feitelijk vergelijkbare situatie bevinden. Ten tweede is de door het Gerecht gegeven motivering tegenstrijdig, daar zij eerst toepassing geeft aan de rechtspraak inzake selectiviteit van fiscale maatregelen (punten 51 en 53 van het bestreden arrest) en vervolgens vaststelt dat deze rechtspraak niet ter zake dienend is (punt 57 van het bestreden arrest).

      Vijfde middel van hogere voorziening: onjuiste toepassing van een strenge maatstaf van rechterlijke toetsing op een inleidingsbesluit

   Het Gerecht noemt weliswaar het juiste juridische criterium, doch gaat er in zijn motivering volledig aan voorbij dat het in het onderhavige geval gaat om een besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure, dat slechts is onderworpen aan een lichte rechterlijke toetsing, in het bijzonder wat de motivering ervan betreft (5). In het bestreden arrest wordt echter helemaal niet uiteengezet waarom het tariefbesluit zo overduidelijk niet selectief was dat de Commissie geen formele onderzoeksprocedure mocht inleiden.

      (1)  Arrest DEFI/Commissie 282/85, Jurispr. 1986, blz. 2649, punt 18.

      (2)  Arresten Italië/Commissie, C-66/02, Jurispr. 2005, blz. I-10901, punt 99, en Unicredito, C-148/04, Jurispr. 2005, blz. I-11137, punt 45.

      (3)  Zie in het bijzonder arrest GEMO, C-126/01, Jurispr. 2003, blz. I-13769, punten 35-39.

      (4)  Conclusie in de zaak Deutsche Lufthansa, C-284/12, Jurispr. 2013, blz. I-00000, punten 47-55.

      (5)  Zie laatstelijk beschikking Stahlwerk Bous/Commissie, T-172/14 R, Jurispr. 2014, blz. II-0000, punten 39-78 en de aldaar aangehaalde rechtspraak.


title: Zaak C-117/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Artikel 88, leden 1 en 2, EG — Steun door Republiek Polen verleend voor aankoop van landbouwgrond — Bevoegdheid van Raad van Europese Unie — Bestaande steunregeling — Toetreding van Republiek Polen tot Europese Unie — Steun verleend vóór toetreding — Dienstige maatregelen — Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden — Wijziging van omstandigheden — Buitengewone omstandigheden — Economische crisis — Kennelijk onjuiste beoordeling — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-117/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Artikel 88, leden 1 en 2, EG - Steun door Republiek Polen verleend voor aankoop van landbouwgrond - Bevoegdheid van Raad van Europese Unie - Bestaande steunregeling - Toetreding van Republiek Polen tot Europese Unie - Steun verleend vóór toetreding - Dienstige maatregelen - Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden - Wijziging van omstandigheden - Buitengewone omstandigheden - Economische crisis - Kennelijk onjuiste beoordeling - Evenredigheidsbeginsel)
   2014/C 45/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Flynn, K. Walkerová en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: É. Sitbon en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en L. Liubertaitė, gemachtigden), Hongarije (vertegenwoordigers: G. Koós, M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar en B. Majczyna, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Nietigverklaring van beschikking 2010/10/EG van de Raad van 20 november 2009 betreffende de toekenning door de autoriteiten van de Republiek Polen van staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013 (PB L 4, blz. 89) — Onbevoegdheid — Misbruik van bevoegdheid — Schending van beginsel van loyale samenwerking tussen lidstaten en instellingen — Kennelijke beoordelingsfout

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Litouwen, Hongarije en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-299/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 31 augustus 2010 — Babcock Noell/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy ( „Kort geding — Overheidsopdrachten — Aanbestedingen — Afwijzing van offerte — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/31

         Beschikking van de president van het Gerecht van 31 augustus 2010 — Babcock Noell/Gemeenschappelijke onderneming Fusion for Energy
   (Zaak T-299/10 R)
   (Kort geding - Overheidsopdrachten - Aanbestedingen - Afwijzing van offerte - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Fumus boni juris - Spoedeisendheid - Belangenafweging)
   2010/C 301/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Babcock Noell GmbH (Würzburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Werner en C. Elbreht, advocaten)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie (vertegenwoordigers: A. Verpont, gemachtigde, bijgestaan door C. Kennedy-Loest, K. Wilson en C. Thomas, solicitors, en N. Pourbaix, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van verweersters besluiten in het kader van een aanbesteding, houdende afwijzing van verzoeksters offerte en gunning aan een andere inschrijver van kavel D van de opdracht voor de levering van „ITER Toroidal Field Coils Winding Packs”

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-12/05 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 december 2006 — Meister/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Ambt — Nieuwe tewerkstelling van hoofd van afdeling als juridisch adviseur bij ondervoorzitter belast met juridische aangelegenheden — Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond is)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/8

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 14 december 2006 — Meister/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-12/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambt - Nieuwe tewerkstelling van hoofd van afdeling als juridisch adviseur bij ondervoorzitter belast met juridische aangelegenheden - Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond is)
   (2007/C 82/15)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Herbert Meister (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. de Medrano Caballero, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak T-76/03 (Meister/BHIM) houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van het besluit van het BHIM van 22 april 2002 tot aanstelling van rekwirant, in het belang van de dienst en samen met zijn ambt, als juridisch adviseur bij de ondervoorzitter belast met juridische aangelegenheden
   Dictum

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               Meister wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-267/15: Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2015 — db-Technologies Deutschland/BHIM — MIP Metro (Sigma)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/65

         Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2015 — db-Technologies Deutschland/BHIM — MIP Metro (Sigma)
   (Zaak T-267/15) (1)

   (2015/C 389/74)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  10 januari 2006  in zaak C-302/04 (verzoek van het Szombathelyi Városi Bíróság om een prejudiciële beslissing): Ynos kft tegen János Varga (Artikel 234 EG — Richtlijn 93/13/EEG — Consumenten — Oneerlijke bedingen — Nationale wettelijke regeling die na sluiting van associatieovereenkomst door derde staat met Europese Gemeenschappen, doch vóór toetreding van die staat tot Europese Unie in overeenstemming is gebracht met richtlijn — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 10 januari 2006
   in zaak C-302/04 (verzoek van het Szombathelyi Városi Bíróság om een prejudiciële beslissing): Ynos kft tegen János Varga (1)

   (Artikel 234 EG - Richtlijn 93/13/EEG - Consumenten - Oneerlijke bedingen - Nationale wettelijke regeling die na sluiting van associatieovereenkomst door derde staat met Europese Gemeenschappen, doch vóór toetreding van die staat tot Europese Unie in overeenstemming is gebracht met richtlijn - Onbevoegdheid van Hof)
   (2006/C 48/14)
   Procestaal: Hongaars
   In zaak C-302/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Szombathelyi Városi Bíróság (Hongarije) bij beslissing van 10 juni 2004, ingekomen bij het Hof op 14 juli 2004, in de procedure Ynos kft tegen János Varga, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, A. Rosas, K. Schiemann en J. Makarczyk, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola, K. Lenaerts, P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis, M. Ilešič (rapporteur) en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: B. Fülöp, administrateur, op 10 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   In omstandigheden als die van het hoofdgeding, waarvan de feiten zich vóór de toetreding van een staat tot de Europese Unie hebben voorgedaan, is het Hof van Justitie niet bevoegd om de eerste en de tweede vraag te beantwoorden.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak C-591/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury (Prejudiciële verwijzing — Artikel 355, punt 3, VWEU — Status van Gibraltar — Artikel 56 VWEU — Vrijheid van dienstverrichting — Zuiver interne situatie — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, op verzoek van: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury
   (Zaak C-591/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 355, punt 3, VWEU - Status van Gibraltar - Artikel 56 VWEU - Vrijheid van dienstverrichting - Zuiver interne situatie - Niet-ontvankelijkheid))
   (2017/C 277/08)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury

      Dictum

   Artikel 355, punt 3, VWEU juncto artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat de verstrekking van diensten door in Gibraltar gevestigde exploitanten aan in het Verenigd Koninkrijk woonachtige personen voor het Unierecht een situatie betreft waarvan alle aspecten zich binnen één lidstaat afspelen.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak C-173/01: Beroep, op 20 april 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense republiek

text:
28.7.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 212/9
Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door het Koninkrijk                      landbouwgrond. Voorzover de gewassen, geteeld in kas-
der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese                          sen wel direct contact maken met de bodem, wordt een
                        Gemeenschappen                                      zeer belangrijk deel van de aangewende fosfaat en stikstof
                                                                            door de gewassen opgenomen, zodat van een reële
                                                                            belasting van de bodem geen sprake kan zijn.
                        (Zaak C-159/01)
                                                                      —     Schending motiveringsplicht: ten onrechte verzuimt de
                                                                            Commissie te beargumenteren waarom de forfaits van
                         (2001/C 212/14)
                                                                            460 kilogram fosfaat en 800 kilogram stikstof per hectare
                                                                            naar haar oordeel te hoog zijn om een rechtvaardiging
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  van de vrijstelling door de aard of de opzet van het stelsel
op 13 april 2001 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                 aanwezig te achten.
Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
den, vertegenwoordigd door H.G. van Sevenster en J. van
Bakel, als gemachtigden.                                              (1) PB 1991, L 375, blz. 1.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
1.   De beschikking van de Commissie van 21 december
     2000 (kenmerk C(2000) 4404 definitief) betreffende de
     vrijstelling van mineralenheffingen op grond van de
     Meststoffenwet die Nederland voornemens is toe te
     kennen, nietig te verklaren.                                     Beroep, op 20 april 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Helleense republiek
2.   De Commissie te veroordelen in de kosten van de
     procedure.
                                                                                (Zaak C-173/01)
                                                                                (2001/C 212/15)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—    Schending van artikel 87, lid 1, EG: De vrijstelling strekt      op 20 april 2001 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
     niet tot het toekennen van een voordeel, maar juist tot          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     het ontnemen van een onbedoeld nadeel dat kas- en                woordigd door M. Condou-Durande, juridisch adviseur van de
     substraattelers ondervinden als gevolg van het feit dat de       Commissie.
     Meststoffenwet geen rekening houdt met de daadwerkelij-
     ke afvoer van mineralen van het bedrijf via plantaardige         De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     producten, geteeld in kassen of op substraat. Ook gaat           dat het den Hove behage:
     het niet om een vrijstelling in eigenlijke zin, maar om een
     correctie die tot doel heeft een voor bepaalde agrariërs         —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
     uit de Meststoffenwet voortvloeiende onredelijkheid te                 binnen de gestelde termijn de nodige wettellijke en
     corrigeren; de vrijstellingsregeling is daarmee naar haar              bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen
     aard geen door de staat (of met staatsmiddelen bekostigd)              aan richtlijn 1999/20/EG van de Raad van 22 maart
     voordeel. Daarenboven dienen de heffingen er niet toe                  1999 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betreffende
     om inkomsten voor de staat te genereren, maar strekken                 toevoegingsmiddelen in de diervoeding, richtlijn
     ertoe het gebruik van meststoffen en daarmee de belasting              82/471/EEG betreffende bepaalde in diervoeding gebruik-
     van het milieu te reguleren. De vrijstelling heeft geen                te producten, richtlijn 95/53/EG tot vaststelling van de
     ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen                  beginselen inzake de organisatie van de officiële controles
     lidstaten tot gevolg.                                                  op het gebied van diervoeding en richtlijn 95/69/EG
                                                                            houdende vaststelling van de voorwaarden en bepalingen
     De Commissie kan in het kader van de procedure van                     voor de erkenning en de registratie van bedrijven en
     artikel 88 EG de verenigbaarheid van de vrijstellingsrege-             tussenpersonen in de sector diervoeding (1), de krachtens
     ling met de Nitraatrichtlijn (91/676/EEG) (1) niet in haar             het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichting
     oordeel betrekken. Het oordeel van de Commissie over                   niet is nagekomen;
     de (on-)verenigbaarheid van een maatregel met de ge-
                                                                      —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
     meenschappelijke markt beperkt zich immers tot een
     economische waardering. De Nitraatrichtlijn heeft even-
     wel geen economisch objectief.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     In ieder geval is naar de mening van de Nederlandse
     regering geen sprake van onverenigbaarheid van de                Volgens artikel 249, derde alinea, van het Verdrag is een
     vrijstellingsregeling met de Nitraatrichtlijn. Voor de sub-      richtlijn voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, verbindend
     straatteelt worden de mineralen niet aangewend op                ten aanzien van het te bereiken resultaat.
 ---pagebreak--- C 212/10               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      28.7.2001
Volgens artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag treffen de               van personen voertuigen van de categorie D zonder
lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen om de                     passagiers mogen besturen voor „ritten op grond van
nakoming van de uit het Verdrag of uit handelingen van de                   buitengewone omstandigheden”, zonder dat de inhoud
instellingen voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                   daarvan nader wordt gepreciseerd;
                                                                      —     §§ 20(4) en 40(5) van de wet betreffende het rijbewijs in
De Helleense Republiek bestrijdt niet, dat zij maatregelen dient            samenhang met § 20(4) zijn in strijd met de richtlijn, nu
te treffen om aan de genoemde richtlijn te voldoen.                         deze bepalingen niet voorzien in een periodiek medisch
                                                                            onderzoek van de houders van een rijbewijs categorie C 1.
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot dusver
geen geschikte matregelen heeft genomen voor een volledige
omzetting van de richtlijn in de Griekse rechtsorde.                  (1) PB 1991, L 237, blz. 1.
(1) PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20.
                                                                      Verzoek van het Oberlandesgericht te Keulen van
                                                                      30 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                                strafzaak tegen Hüseyin Gözütok
Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-187/01)
                         (Zaak C-178/01)
                                                                                (2001/C 212/17)
                         (2001/C 212/16)                              Het Oberlandesgericht te Keulen heeft bij beschikking van
                                                                      30 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            op 30 april 2001, in de strafzaak tegen Hüseyin Gözütok, het
op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen overeen-
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              komstig art. 35, lid 1, van het Verdrag betreffende de EU,
woordigd door G. Braun, lid van haar juridische dienst, en            juncto § 1, lid 2, EuGHG (wet inzake Hof van Justitie) verzocht
M. Wolfcarius, juridisch adviseur, domicilie gekozen hebbende         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag
te Luxemburg bij G. Berscheid, juridisch adviseur, Centre             betreffende de uitlegging van artikel 54 van de op 19 juni
Wagner, Kirchberg.                                                    1990 te Schengen ondertekende Overeenkomst ter uitvoering
                                                                      van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord
                                                                      betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       gemeenschappelijke grenzen (SUO):
1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk met de
      vaststelling van § 2(l)3.1.c van de wet betreffende het         Vervalt voor de Bondsrepubliek Duitsland krachtens artikel 54
      rijbewijs heeft gehandeld in strijd met artikel 3, lid 1,       van de Overeenkomst ter uitvoering van het op 14 juni 1985
      vijfde streepje, van richtlijn 91/439/EEG (1) van de Raad       te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke
      van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs; dat de              afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke gren-
      Republiek Oostenrijk met de vaststelling van §§ 20(4) en        zen het recht tot strafvordering, wanneer volgens Nederlands
      40(5) in samenhang met 20(4) van de wet betreffende het         recht met betrekking tot dezelfde feiten nationaal het recht tot
      rijbewijs heeft gehandeld in strijd met bijlage III, punt 4,    strafvordering is vervallen?
      van deze richtlijn;
2.    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.              Is dit in het bijzonder ook het geval wanneer een beslissing
                                                                      van het Openbaar Ministerie tot beëindiging van de procedure
                                                                      na voldoening van gestelde voorwaarden (de Nederlandse
                                                                      „transactie”), waarvoor volgens het recht van andere verdrag-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      staten een rechterlijke beslissing vereist is, vervolging voor een
                                                                      Nederlandse rechterlijke instantie uitsluit?
—     § 2, lid 1, punt 3.1, sub c, van de wet betreffende het
      rijbewijs is inzake het recht om voertuigen van de
      categorie C te besturen, ruimer geformuleerd dan artikel 3
      van de richtlijn, nu daarin is bepaald dat een ruime kring


title: Zaak T-35/15: Beroep ingesteld op 14 januari 2015 — Alkarim for Trade and Industry/Raad

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/39

         Beroep ingesteld op 14 januari 2015 — Alkarim for Trade and Industry/Raad
   (Zaak T-35/15)
   (2015/C 089/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alkarim for Trade and Industry LLC (Tal Kurdi, Syrië) (vertegenwoordigers: J.-P. Buyle en L. Cloquet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1105/2014 van de Raad van 20 oktober 2014 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, voor zover deze verzoekende partij betreft;

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/730/GBVB van de Raad van 20 oktober 2014 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, voor zover dit verzoekende partij betreft;

               —

               verwijzing van de Raad in alle kosten van het geding, daaronder begrepen die van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het recht van verdediging en het recht op een eerlijk proces, voor zover verzoekende partij nooit is gehoord voordat de litigieuze sancties werden aangenomen.

               2.

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel.

               4.

               Vierde middel: onevenredige schending van het eigendomsrecht en het recht een beroepsactiviteit uit te oefenen.

               5.

               Vijfde middel: onwettigheid van de bestreden besluiten, voor zover de voorwaarden van artikel 32 van besluit 2013/255/GBVB (1) en van de artikelen 14 en 26 van verordening 36/2012 (2) niet zijn vervuld, aangezien verzoekende partij nooit bewust en opzettelijk heeft deelgenomen aan activiteiten die tot doel hebben de Europese of internationale sancties te omzeilen.

               6.

               Zesde middel: misbruik van bevoegdheid, aangezien op basis van objectieve, relevante en onderling overeenstemmende aanwijzingen kan worden aangenomen dat de bestreden maatregelen zijn genomen met het overwegende doel andere dan de gestelde doeleinden te bereiken (uitsluiting van de markt — bevoordeling van andere spelers).

               7.

               Zevende middel: schending van de motiveringsplicht.

      (1)  Besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14).

      (2)  Verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië en tot intrekking van verordening (EU) nr. 442/2011 (PB L 16, blz. 1).


title: Zaak T-282/17: Beroep ingesteld op 11 mei 2017 — UI (*)/Raad

text:
                  21.8.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 277/46

            Beroep ingesteld op 11 mei 2017 —  UI (*1)/Raad
      (Zaak T-282/17)
      (2017/C 277/68)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij:
          UI (*1) (vertegenwoordiger: J. Diaz Cordova, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de verwerende partij te gelasten om hem aan te stellen in de post AST/SC2 van het algemeen secretariaat van de Raad (DG A3)

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker met name de wettigheid aan de orde van de procedures die, aldus verzoeker, tot gevolg hebben gehad dat hij ten onrechte niet is aangesteld in de betrokken post. Verzoeker verwijst met name naar de opstelling, door de verwerende partij, van een aanvullend document waarmee zijn inziens geen rekening had moeten worden gehouden bij zijn beoordeling, aangezien het lange tijd na beëindiging van zijn proeftijd is opgesteld. De verwerende partij heeft bij de beoordeling van verzoekers geval bepaalde fundamentele rechten geschonden, waaronder het recht op eerbiediging van het privéleven, de vertrouwelijkheid van mededelingen en het recht om een klacht in te dienen.

         (*1)  Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.


title: Zaak C-79/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 14 februari 2017 — Gmalieva s.r.o. e.a./Landespolizeidirektion Oberösterreich

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Oberösterreich (Oostenrijk) op 14 februari 2017 — Gmalieva s.r.o. e.a./Landespolizeidirektion Oberösterreich
   (Zaak C-79/17)
   (2017/C 178/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Oberösterreich

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gmalieva s.r.o., Celik KG, PBW GmbH, Antoaneta Claudia Gruber, Play For Me GmbH, Haydar Demir

      Verwerende partij: Landespolizeidirektion Oberösterreich

      Prejudiciële vragen

               1.)

               Is een nationale regeling betreffende een kansspelmonopolie samenhangend in de zin van de artikelen 56 e.v. VWEU, wanneer met betrekking tot deze regeling

                           —

                           waarbij er in dit verband van wordt uitgegaan dat

                           a)

                           een vaststelling en beoordeling van de feiten op grond van door de autoriteiten en particuliere procespartijen overgelegd bewijs en algemeen bekende feiten volstaat (zie in dit verband zaak C-685/15) en

                           b)

                           rechterlijke instanties niet gebonden zijn door het oordeel van andere nationale rechterlijke instanties die de samenhang niet zelfstandig hebben onderzocht (zie in dit verband zaak C-589/16) –

                     in een gerechtelijke procedure die voorbehoud a) en b) in acht neemt en dus waarschijnlijk in overeenstemming is met het beginsel van een eerlijk proces van artikel 6, lid 1, EVRM en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, is vastgesteld dat zij de volgende wezenlijke uitgangspunten heeft:

                           —

                           gokverslaving is geen maatschappelijk probleem dat optreden van de overheid vereist;

                           —

                           verboden kansspelen worden niet beschouwd als een strafbaar feit, maar enkel (zij het vaak) als een administratieve overtreding;

                           —

                           de staatsinkomsten uit kansspelen bedragen jaarlijks meer dan 500 miljoen EUR (= 0,4 % van de gehele jaarbegroting), en

                           —

                           de reclame door de concessiehouders beoogt in belangrijke mate ook personen die niet aan kansspelen deelnemen, tot spelen aan te zetten?

               2.)

               Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beantwoord, is een dergelijk stelsel dan samenhangend in de zin van de artikelen 56 e.v. VWEU voor zover dat stelsel de daardoor nagestreefde doelstellingen en de bewijslast van de Staat wat betreft de daadwerkelijke verwezenlijking daarvan niet uitdrukkelijk wettelijk vastlegt, maar de uitwerking van de wezenlijke criteria van samenhang en de toetsing daarvan aan de nationale rechterlijke instanties overlaat, op een wijze die een eerlijk proces in de zin van artikel 6, lid 1, EVRM en van artikel 47 VWEU uiteindelijk niet met zekerheid waarborgt?

               3.)

               Indien de eerste en/of de tweede vraag bevestigend moet(en) worden beantwoord, kan een dergelijk stelsel dan worden aangemerkt als evenredig in de zin van de artikelen 56 e.v. VWEU gelet op de wettelijk bepaalde, ruime interventiebevoegdheden van instanties van de uitvoerende macht, waarvoor geen voorafgaande rechterlijke machtiging of toetsing geldt?

               4.)

               Indien de eerste, de tweede en de derde vraag bevestigend moeten worden beantwoord, kan een dergelijk stelsel dan worden aangemerkt als evenredig in de zin van de artikelen 56 e.v. VWEU gelet op de omstandigheid dat een loutere vaststelling van strenge toegangsvereisten zonder daarbij gelijktijdig het aantal van de toe te kennen concessies vast te stellen, de vrijheid van dienstverrichting in vergelijking minder zou beperken?

               5.)

               Indien een van de bovenstaande vragen ontkennend moet worden beantwoord, moet een nationale rechterlijke instantie die heeft vastgesteld dat het monopoliestelsel van het GSpG in strijd is met het Unierecht, dan op grond daarvan niet alleen de interventiemaatregelen die aan de orde zijn in de bij haar aanhangige procedure onrechtmatig verklaren, maar ook in het kader van haar ambtshalve bevoegdheid (bijvoorbeeld door heropening van deze procedures) noodzakelijk accessoire, maar reeds definitieve straffen (zoals bijvoorbeeld administratieve sancties) ongedaan maken?


title: Zaak C-482/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana — Italië) — Teresa Cicala/Regione Siciliana (Nationale bestuursrechtelijke procedure — Bestuurshandelingen — Motiveringsplicht — Mogelijkheid om ontbreken van motivering in loop van gerechtelijke procedure tegen bestuurshandeling te herstellen — Uitlegging van artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana — Italië) — Teresa Cicala/Regione Siciliana
   (Zaak C-482/10) (1)

   (Nationale bestuursrechtelijke procedure - Bestuurshandelingen - Motiveringsplicht - Mogelijkheid om ontbreken van motivering in loop van gerechtelijke procedure tegen bestuurshandeling te herstellen - Uitlegging van artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Onbevoegdheid van Hof)
   2012/C 49/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte dei conti — Sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Teresa Cicala

      Verwerende partij: Regione Siciliana

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte dei conti — Sezione giuridizionale per la Regione Siciliana — Uitlegging van artikel 296 VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Verenigbaarheid van een nationale regeling die voor de overheid in de mogelijkheid voorziet dat zij haar handelingen onder bepaalde voorwaarden niet motiveert of een niet-gemotiveerde bestuurshandeling tijdens een tegen die handeling ingestelde gerechtelijke procedure motiveert

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die hem bij beslissing van 20 september 2010 werden gesteld door de Corte dei conti, sezione giurisdizionale per la Regione Siciliana (Italië).

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 januari 2004 in zaak C-58/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Richtlĳn 98/84/EG — Informatiemaatschappĳ — Radio-omroep — Diensten gebaseerd op voorwaardelĳke toegang — Diensten bestaande uit voorwaardelĳke toegang — Beschermde diensten — Rechtsbescherming — Uitrusting die ongeoorloofde toegang verschaft")

text:
21.2.2004               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 47/7
vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke               door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzake-              te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/84/EG
lijk zijn om te voldoen aan artikel 4 quater van richtlijn 90/               van het Europees Parlement en de Raad van 20 november
388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de                     1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd
mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten                      op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (PB L 320,
(PB L 192, blz. 10), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van              blz. 54), of althans de Commissie niet van deze bepalingen in
de Commissie van 13 maart 1996 (PB L 74, blz. 13), de                        kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
krachtens deze richtlijnen en het EG-Verdrag op hem rustende                 verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),              samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president
samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president                van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur) en S. von
van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La                   Bahr, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier:
Pergola, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass,          R. Grass, op 7 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het
op 7 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum                      dictum luidt als volgt:
luidt als volgt:
                                                                             1.    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
1.    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te            stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/84/EG
      stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 4 quater             van het Europees Parlement en de Raad van 20 november
      van richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni                        1998 betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd
      1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecom-                  op of bestaande uit voorwaardelijke toegang, is het Koninkrijk
      municatiediensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van                Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
      de Commissie van 13 maart 1996, is het Koninkrijk Spanje de                  gen niet nagekomen.
      krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
      nagekomen.                                                             2.    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
2.    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.                     (1) PB C 109 van 4.5.2002.
(1) PB C 56 van 2.3.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              van 7 januari 2004
                           (Vijfde kamer)                                    in zaak C-60/02 (verzoek van het Landesgericht Eisenstadt
                                                                                om een prejudiciële beslissing): X (1)
                        van 7 januari 2004
                                                                             („Nagemaakte en door piraterij verkregen goederen —
in zaak C-58/02: Commissie van de Europese Gemeen-                           Ontbreken van strafrechtelijke sanctie voor doorvoer van
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                           nagemaakte goederen — Verenigbaarheid met verordening
                                                                                (EG) nr. 3295/94”)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/84/EG — Informatiemaat-                                                  (2004/C 47/12)
schappij — Radio-omroep — Diensten gebaseerd op voor-
waardelijke toegang — Diensten bestaande uit voorwaarde-
                                                                                (Procestaal: Duits)
lijke toegang — Beschermde diensten — Rechtsbescherming
     — Uitrusting die ongeoorloofde toegang verschaft”)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (2004/C 47/11)
                         (Procestaal: Spaans)                                In zaak C-60/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                             tens artikel 234 EG van het Landesgericht Eisenstadt (Oosten-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   rijk), in de aldaar dienende strafzaak tegen X, om een
                          dentie van het Hof)                                prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening (EG)
                                                                             nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststel-
                                                                             ling van bepaalde maatregelen betreffende het binnenbrengen
                                                                             in de Gemeenschap alsmede de uitvoer en de wederuitvoer uit
In zaak C-58/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      de Gemeenschap van goederen waarbij inbreuk wordt gemaakt
pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en M. Shotter tegen                     op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten (PB L 341, blz. 8),
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betref-                  zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 241/1999 van de
fende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje,              Raad van 25 januari 1999 (PB L 27, blz. 1), heeft het Hof


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 29 januari 1998 in zaak C-346/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Belgisch Interventie- en Restitutiebureau tegen Prolacto NV (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Voedselhulp - Levering van mageremelkpoeder - Niet-uitvoering door inschrijver aan wie is gegund - Verbeurte van waarborg - Betaling van door nieuwe openbare inschrijving veroorzaakte bijkomende kosten - Cumulatie)

text:
28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 94/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                     nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou-
                        (Eerste Kamer)                                   dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering
                                                                         van Verordening (EEG) nr. 2913/92.
                     van 15 januari 1998
in zaak C-292/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing
                                                                    2. Ingevolge artikel 398 van Verordening (EEG) nr. 2454/
van het Finanzgericht Düsseldorf): G. Intransco Inter-
                                                                         93 kunnen de douaneautoriteiten de hoedanigheid van
    national GmbH tegen Hauptzollamt Düsseldorf) (1)
                                                                         toegelaten afzender verlenen, ook wanneer de betrok-
(Communautair douanewetboek Ð Regeling communau-                         kene niet meer kan worden ontheven van de verplich-
tair douanevervoer Ð Vereenvoudigde procedures Ð                         ting de goederen bij het kantoor van vertrek aan te
            Toegelaten afzender Ð Voorwaarden)                           bieden omdat zij reeds bij de douane werden aangebo-
                                                                         den.
                         (98/C 94/01)
                                                                    (1) PB C 318 van 26.10.1996.
                      (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C 292/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                 ARREST VAN HET HOF
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz-
                                                                                (Tweede Kamer)
gericht Düsseldorf (Duitsland) in het aldaar aanhangig
geding tussen G. Intransco International GmbH en Haupt-                                  van 29 januari 1998
zollamt Düsseldorf, om een prejudicieÈle beslissing over de
uitlegging van artikel 76 van Verordening (EEG) nr. 2913/           in zaak C-346/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste
92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van             aanleg te Brussel om een prejudicieÈle beslissing): Belgisch
het communautair douanewetboek (PB L 302 van                            Interventie- en Restitutiebureau tegen Prolacto NV (1)
19.10.1992, blz. 1) en van artikel 398 van Verordening              (Gemeenschappelijk landbouwbeleid Ð Voedselhulp Ð
(EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 hou-             Levering van mageremelkpoeder Ð Niet-uitvoering door
dende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van         inschrijver aan wie is gegund Ð Verbeurte van waarborg
Verordening (EEG) nr. 2913/92 (PB L 253 van                         Ð Betaling van door nieuwe openbare inschrijving veroor-
11.10.1993, blz. 1), heeft het Hof (Eerste Kamer), samen-                      zaakte bijkomende kosten Ð Cumulatie)
gesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waarne-
mend voor de kamerpresident, P. Jann en L. Sevón, rech-                                      (98/C 94/02)
ters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R. Grass, op
15 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                                       (Procestaal: Nederlands)
1. Krachtens artikel 76, lid 4, van Verordening (EEG)               In zaak C-346/96, betreffende een verzoek aan het Hof
    nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot                 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Recht-
    vaststelling van het communautair douanewetboek                 bank van eerste aanleg te Brussel, in het aldaar aanhangig
    kunnen de douaneautoriteiten de hoedanigheid van                geding tussen Belgisch Interventie- en Restitutiebureau en
    toegelaten afzender alleen verlenen op basis van de             Prolacto NV, betreffende een prejudicieÈle beslissing over
    artikelen 398 tot en met 405 van Verordening (EEG)              de uitlegging van artikel 25, lid 1, van Verordening (EEG)
 ---pagebreak--- C 94/2               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
nr. 1354/83 van de Commissie van 17 mei 1983 tot vast-             1. Verklaart nietig Beschikking 95/204/EG van de Com-
stelling van algemene voorschriften voor de beschikbaar-                missie van 31 mei 1995 tot uitvoering van artikel 20,
stelling en de levering van mageremelkpoeder, boter en                  lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad inzake
butteroil als voedselhulp (PB L 142 van 1.6. 1983, blz. 1),             voor de bouw bestemde producten.
heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: R.
Schintgen (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en           2. Verwijst de Commissie in de kosten.
G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier:
L. Hewlett, administrateur, op 29 januari 1998 een arrest          (1) PB C 248 van 23.9.1995.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Verordening (EEG) nr. 1354/83 van de Commissie van
17 mei 1983 tot vaststelling van algemene voorschriften
voor de beschikbaarstelling en de levering van magere-
melkpoeder, boter en butteroil als voedselhulp, moet aldus                            ARREST VAN HET HOF
worden uitgelegd, dat wanneer degene aan wie is gegund,
                                                                                (Vijfde Kamer)
zijn verplichting tot levering van de betrokken goederen
niet binnen de gestelde termijn uitvoert zonder dat er                                   van 12 februari 1998
sprake is van overmacht, hij overeenkomstig artikel 25,            in zaak C-92/96: Commissie van de Europese Gemeen-
lid 1, eerste alinea, van de verordening alle financieÈle                        schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
gevolgen van de niet-levering moet dragen, zelfs indien de
inschrijvingswaarborgen reeds krachtens artikel 26, lid 6,         (Niet-nakoming Ð Richtlijn 76/160/EEG Ð Kwaliteit van
van die verordening verbeurd zijn verklaard. Daarbij kun-                                     zwemwater)
nen de inschrijvingswaarborgen niet worden afgetrokken                                       (98/C 94/04)
van de bedragen die uit hoofde van artikel 25, lid 1, eerste
alinea, van de verordening moeten worden betaald ter ver-                                 (Procestaal: Spaans)
goeding van de uit de niet-levering voortvloeiende schade.
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-92/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen (gemachtigden: R. Wainwright en F. Castillo de
                                                                   la Torre) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: G. Calvo
                                                                   Díaz), betreffende een verzoek om vast te stellen, dat het
                 ARREST VAN HET HOF                                Koninkrijk Spanje, door niet de nodige maatregelen te tref-
                    van 10 februari 1998                           fen om de kwaliteit van de zwembinnenwateren op het
                                                                   Spaanse grondgebied in overeenstemming te brengen met
in zaak C-263/95: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-
                                                                   de grenswaarden vastgesteld in artikel 3 van Richtlijn 76/
        missie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende
(Harmonisatie van wetgevingen Ð Voor de bouw                       de kwaliteit van het zwemwater (PB L 31 van 5.2.1976,
 bestemde producten Ð Permanent ComiteÂ voor de bouw)              blz. 1), de krachtens artikel 4 van deze richtlijn en de
                                                                   artikelen 5 en 189 van het EG-Verdrag op hem rustende
                        (98/C 94/03)
                                                                   verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof, samenge-
                                                                   steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet,
                     (Procestaal: Duits)                           J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), P. Jann en L.
                                                                   Sevón, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz; griffier: D.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 12 februari
               de Jurisprudentie van het Hof)                      1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                   volgt:
In zaak C-263/95, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtig-
den: E. Röder en B. Kloke) tegen Commissie van de Euro-            1. Door niet de nodige maatregelen te treffen om de kwa-
pese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker en A.                      liteit van de zwembinnenwateren op het Spaanse
Aresu), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 grondgebied in overeenstemming te brengen met de
Beschikking 95/204/EG van de Commissie van 31 mei                       grenswaarden vastgesteld ingevolge artikel 3 van
1995 tot uitvoering van artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/            Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december
106/EEG van de Raad inzake voor de bouw bestemde pro-                   1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater, is
ducten (PB L 129 van 14.6.1995, blz. 23), heeft het Hof,                het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 4 van deze
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,            richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nageko-
H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresi-                  men.
denten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.
Kapteyn, D. A. O. Edward, G. Hirsch, L. Sevón (rappor-             2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
teur) en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: D.
Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur,         (1) PB C 133 van 4.5.1996.
op 10 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
tum luidt als volgt:


title: Zaak T-67/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 december 2008 — Ford Motor/BHIM (FUN) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FUN — Absolute weigeringsgronden — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/26

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 december 2008 — Ford Motor/BHIM (FUN)
   (Zaak T-67/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FUN - Absolute weigeringsgronden - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 19/49)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ford Motor Co. (Dearborn, Michigan, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Ingerl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 20 december 2006 (zaak R 1135/2006-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FUN als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 20 december 2006 (zaak R 1135/2006-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-363/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Equality Tribunal (Ierland) op 30 juli 2012 — Z/A Government Department en the Board of Management of a Community School

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Equality Tribunal (Ierland) op 30 juli 2012 — Z/A Government Department en the Board of Management of a Community School
   (Zaak C-363/12)
   2012/C 311/06
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   het Equality Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Z

      Verwerende partijen: A Government Department en the Board of Management of a Community School

      Prejudiciële vragen

               1)

               Gelet op de volgende bepalingen van primair recht van de Europese Unie:

                           i)

                           artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie,

                           ii)

                           de artikelen 8 en 157 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en/of

                           iii)

                           de artikelen 21, 23, 33 en 34 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
                           Moet richtlijn 2006/54/EG, en inzonderheid de artikelen 4 en 14 ervan, aldus worden uitgelegd dat sprake is van discriminatie op grond van geslacht wanneer aan een vrouw — wier genetisch kind ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst is geboren en die verantwoordelijk is voor de zorg voor haar genetisch kind vanaf de geboorte — met moederschaps- en/of adoptieverlof overeenkomend betaald verlof wordt geweigerd?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is richtlijn 2006/54/EG (1) verenigbaar met de bovenstaande bepalingen van primair recht van de Europese Unie?

               3)

               Gelet op de volgende bepalingen van primair recht van de Europese Unie:

                           i)

                           artikel 10 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en/of

                           ii)

                           de artikelen 21, 26 en 34 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
                           Moet richtlijn 2000/78/EG (2), en inzonderheid de artikelen 3, lid 1, en 5 ervan, aldus worden uitgelegd dat sprake is van discriminatie op grond van handicap wanneer een vrouw — die een handicap heeft waardoor zij niet kan bevallen, wier genetisch kind ingevolge een draagmoederschapsovereenkomst is geboren en die verantwoordelijk is voor de zorg voor haar genetisch kind vanaf de geboorte — met moederschaps- en/of adoptieverlof overeenkomend betaald verlof wordt geweigerd?

               4)

               Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord, is richtlijn 2000/78/EG verenigbaar met de bovenstaande bepalingen van primair recht van de Europese Unie?

               5)

               Kan een beroep worden gedaan op het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap voor de uitlegging en/of de betwisting van de geldigheid van richtlijn 2000/78/EG?

               6)

               Indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord, is richtlijn 2000/78/EG, en inzonderheid de artikelen 3 en 5 ervan, verenigbaar met de artikelen 5, 6, 27, lid 1, sub b, en 28, lid 2, sub b, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap?

      (1)  Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB L 204, blz. 23).

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-93/95)

text:
 Nr. C 159/6          | NL |                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           24. 6. 95
      — Richtlijn 90/394/EEG van 28 juni 1990 betreffende                      Middelen en voornaamste argumenten
          de bescherming van werknemers tegen de risico's
          van blootstelling aan carcinogene agentia op het                     De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
          werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van                       die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op
          artikel 16, lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG) ( 4 ),                 1 januari 1993 verstreken .
                                                                               (!) Richtlijn 91 /67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake
      de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplich                        veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel bren
      tingen niet is nagekomen;                                                      gen van aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (PB nr.
                                                                                L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 ).
                                                                               (2 ) Richtlijn 91 /495/EEG van de Raad van 27 november 1990
2 , het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .                                inzake gezondheidsvoorschriften en veterinairrechtelijke voor
                                                                                schriften voor de produktie en het in de handel brengen van
                                                                                konijnevlees en vlees van gekweekt wild (PB nr. L 268 van 24. 9 .
Middelen en voornaamste argumenten                                                   1991 , blz. 41 ).
                                                                               (3 ) Richtlijn 91 /497/EEG van de Raad van 29 juli 1991 tot
                                                                                wijziging en codificatie van Richtlijn 64/433/EEG inzake
Krachtens het verbindende karakter van artikel 189, derde                            gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommu
alinea, en artikel 5 , eerste alinea , van het EG-Verdrag zijn de                    nautaire handelsverkeer in vers vlees teneinde deze uit te breiden
Lid-Staten verplicht, voor het verstrijken van de in de                              tot de produktie en het in de handel brengen van vers vlees (PB
betrokken richtlijnen gestelde termijn de noodzakelijke                              nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 69 ).
maatregelen te treffen om te voldoen aan de richtlijnen die                    (4 ) Richtlijn 92/5/EEG van de Raad van 10 februari 1992 tot
voor hen bestemd zijn. De betrokken termijn is op 31 de                             wijziging en bijwerking van Richtlijn 77/99/EEG inzake gezond
cember 1992 verstreken zonder dat Spanje de noodzakelijke                            heidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
bepalingen heeft vastgesteld .                                                       handelsverkeer in vleesprodukten alsmede tot wijziging van
                                                                                Richtlijn 64/433/EEG (PB nr . L 57 van 2 . 3 . 1992 , blz. 1 ).
                                                                               ( 5 ) Richtlijn 92/40/EEG van de Raad van 19 mei 1992 tot
H    PB  nr . L 183 van 29 .   6 . 1989 , blz . 1 .                                  vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding
(2)  PB  nr . L 393 van 30 .   11 . 1989 , blz . 1 , 13 , 18 .                       van aviaire influenza ( PB nr. L 167 van 22 . 6 . 1992 , blz . 1 ).
(3 ) PB  nr . L 156 van 21 .   6 . 1990, blz . 9 , 14 .
(4 ) PB  nr . L 196 van 26 .   7. 1990, blz . 1 .
                                                                               Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                ( Zaak C-93/95 )
                                                                                ( 95/C 159/12 )
                                                                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                               op 27 maart 1995 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                    land                                       bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                              vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur A. Caeiro
                          ( Zaak C-86/95 )                                    als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                             ( 95/C 159/ 11 )                                 ten kantore van G. Kremlis, lid van haar juridische dienst,
                                                                               Centre Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                         — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
pen, vertegenwoordigd door Dr . K. -D. Borchardt, lid van de                         binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die
juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen                                noodzakelijk zijn om volledig uitvoering te geven aan
hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,                                 Richtlijn 90/605/EEG van de Raad van 8 november
Kirchberg.                                                                           1990 tot wijziging van de Richtlijnen 78/660/EEG en
                                                                                83/349/EEG betreffende respectievelijk de jaarrekening
                                                                                en de geconsolideerde jaarrekening, ten aanzien van het
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                     toepassingsgebied van deze richtlijnen, niet heeft vol
                                                                                daan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende
                                                                                verplichtingen;
1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
     verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en de Richt                     — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
     lijnen 91 /67/EEG i 1 ), 91/495/EEG (2 ), 91 /497/EEG ( 3 ),
     92/5/EEG (4) en 92/40/EEG ( 5 ) niet is nagekomen, door                  Middelen en voornaamste argumenten
     niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs
     rechtelijke maatregelen vast te stellen die noodzakelijk                 De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
     zijn om aan deze richtlijnen te voldoen;                                 in zaak C-79/95; de termijn voor omzetting van de richtlijn
                                                                              verstreek op 1 januari 1993 .
2 , verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---documentbreak--- 24. 6 . 95             1 NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/7
Beroep, op 24 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                  gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                       Wagner, Kirchberg.
                                   land
                          ( Zaak C-96/95 )                                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                             ( 95/C 159/13 )                              — te verklaren dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                                de gestelde termijnen alle maatregelen te nemen die
                                                                                nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/666/EEG (*)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      van de Raad van 21 december 1989 betreffende de
op 24 maart 1995 beroep ingesteld tçgen Bondsrepubliek                          openbaarmakingsplicht voor bijkantoren en Richtlijn
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                           89/667/EEG ( 2 ) van de Raad van 21 december 1989
pen, vertegenwoordigd door P. Van Nuffel, lid van de                            betreffende eenpersoonsvennootschappen met beperkte
juridische dienst van de Commissie, en H. Kreppel , rechter                     aansprakelijkheid, de krachtens het EG-Verdrag op hem
bij het Amtsgericht, in het kader van de uitwisseling met                       rustende verplichtingen niet is nagekomen;
nationale ambtenaren ter beschikking gesteld van de juridi
sche dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende                  — subsidiair te verklaren dat het Koninkrijk België, door
te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                          niet overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 8 9/666/
                                                                                EEG en artikel 8 van Richtlijn 89/667/EEG de tekst van
                                                                                de nationale bepalingen tot omzetting van de Richtlijnen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                               89/666/EEG en 89/667/EEG aan de Commissie mee te
                                                                                delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
a ) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar                        verplichtingen niet is nagekomen;
       verplichtingen krachtens het EG-Verdrag niet is nage
       komen, door niet binnen de gestelde termijn de wette              — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
       lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen
       die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn                  Middelen en voornaamste argumenten
       90/365/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende
       het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die             De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
       hun beroepswerkzaamheid hebben beëindigd (*) en                    die in zaak C-79/95 ; de in de beide richtlijnen gestelde
       Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990                  termijn is op 1 januari 1992 verstreken .
       betreffende het verblijfsrecht (2 ) en, subsidiair, door de
       Commissie niet onverwijld in kennis te stellen van de              f 1 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 36 .
       getroffen maatregelen;                                             ( 2 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 40 .
b ) verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 30 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                                land
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op 30 juni                                        ( Zaak C-101/95 )
 1992 verstreken .                                                                                ( 95/C 159/15 )
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 (•) PB nr . L 180 van 13 . 7 . 1990 , blz . 28 .
 ( 2 ) PB nr . L 180 van 13 . 7. 1990 , blz . 26 .
                                                                          op 30 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door Dr. K. -D. Borchardt, lid van de
                                                                          juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,
                                                                          Kirchberg.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                  1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                           verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn
                                                                                91 /628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake
                           ( Zaak C-98/95 )                                      de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot
                              ( 95/C 159/14 )                                    wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/
                                                                                EEG 0 ) niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde
                                                                                termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      vast te stellen die noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn
 op 27 maart 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België                       te voldoen;
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 genwoordigd door A. Caeiro, als gemachtigde, domicilie                   2 , verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-33/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2015 door Cantina Broglie 1 Srl tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 november 2014 in zaak T-153/11, Cantina Broglie 1/BHIM

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/8

         Hogere voorziening ingesteld op 26 januari 2015 door Cantina Broglie 1 Srl tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 november 2014 in zaak T-153/11, Cantina Broglie 1/BHIM
   (Zaak C-33/15 P)
   (2015/C 429/10)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Cantina Broglie 1 Srl (vertegenwoordiger: A. Rizzoli, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Verona
   Bij beschikking van 15 oktober 2015 heeft het Hof (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen en beslist dat Cantina Broglie 1 Srl haar eigen kosten zal dragen.


title: Zaak T-393/11: Beroep ingesteld op 26 juli 2011 — Masottina/BHIM — Bodegas Cooperativas de Alicante (CA’ MARINA)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/35

         Beroep ingesteld op 26 juli 2011 — Masottina/BHIM — Bodegas Cooperativas de Alicante (CA’ MARINA)
   (Zaak T-393/11)
   2011/C 282/68
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Masottina SpA [Conegliano (TV), Italië] (vertegenwoordiger: N. Schaeffer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bodegas Cooperativas de Alicante, trading as Coop. V. BOCOPA (Alicante, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 mei 2011 in zaak R 518/2010-1 alsmede de beslissing van de oppositieafdeling van 2 februari 2010 vernietigen;

               —

               de door Bodegas Cooperativas de Alicante, Coop. V. BOCOPA ingestelde vordering waarbij oppositie is ingesteld tegen de inschrijving van het merk „CA’ MARINA” afwijzen en de aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 6375216 waarop Masottina SpA aanspraak kan maken, toewijzen; en

               —

               Bodegas Cooperativas de Alicante, Coop. V. BOCOPA verwijzen in alle procedurekosten en desbetreffende kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CA’ MARINA” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6375216

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk (nr. 1796374) „MARINA ALTA” voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor alle waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, daar de kamer van beroep bovengenoemd artikel onjuist heeft toegepast: (i) doordat geen of minstens een onvoldoende vaststelling en onderscheiding van het merk „MARINA ALTA” heeft plaatsgevonden; (ii) daar geen gevaar voor verwarring van de betrokken tekens bestaat; en (iii) daar niet in aanmerking is genomen dat de waren, de respectieve distributiekanalen en het betroken publiek niet dezelfde zijn.


title: Zaak T-395/04: Beroep, op 5 oktober 2004 ingesteld door Air One SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/49

         Beroep, op 5 oktober 2004 ingesteld door Air One SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-395/04)
   (2004/C 300/95)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Air One SpA, vertegenwoordigd door Gianluca Belotti en Matteo Padellaro.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen, door ondanks een formeel verzoek daartoe geen standpunt te bepalen met betrekking tot de op 22 december 2003 door Air One ingediende klacht inzake de onwettige staatssteun die de Italiaanse autoriteiten aan de luchtvaartmaatschappij Ryanair zouden hebben toegekend;

               —

               de Commissie te gelasten onverwijld haar standpunt te bepalen met betrekking tot verzoeksters klacht door een formele beschikking dienaangaande vast te stellen, alsmede met betrekking tot de verzoeken om voorlopige maatregelen;

               —

               verweerster in elk geval te verwijzen in alle kosten van het geding, ook bij afdoening zonder beslissing omdat de Commissie een beschikking heeft vastgesteld voordat in de onderhavige zaak uitspraak is gedaan.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep wegens nalaten voert verzoekster aan dat zij bij brief van 22 december 2003 bij de Commissie een klacht heeft ingediend wegens onwettige steun die de Ierse luchtvaartmaatschappij bij verschillende Italiaanse luchthavens heeft ontvangen voor de bij de Italiaanse tussenlandingen verrichte diensten in de vorm van buitengemeen concurrerende luchthaventarieven en prijzen, en soms ware vrijstellingen van alle kosten.
   Toen een onderzoek van de Commissie uitbleef, heeft Air One de Commissie krachtens artikel 232 EG formeel uitgenodigd een standpunt te bepalen met betrekking tot de klacht. Nadat vier maanden waren verstreken zonder dat er iets gebeurde, heeft Air One besloten zich tot het Gerecht te wenden.
   In dit verband wordt erop gewezen dat een termijn van negen maanden zonder dat enig onderzoek is verricht, en zonder dat de Commissie – met betrekking tot een gedetailleerde klacht betreffende feiten die merendeels en in vergelijkbare gevallen reeds door de Commissie zijn beoordeeld en als staatssteun zijn aangemerkt – heeft besloten tegen de Italiaanse autoriteiten op te treden wegens de beweerdelijk onwettige steunmaatregelen die zeer waarschijnlijk onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt, enkel door het Gerecht kan worden veroordeeld.
   Bovendien acht verzoekster het zinvol op te merken dat de bestreden steunmaatregelen zijn verleend aan een onderneming die actief is in de luchtvaartsector, welke thans door de Commissie bijzonder aandachtig wordt gevolgd, met name in verband met staatssteun.


               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/28

         Criteria voor toewijzing van de zaken aan de kamers
   (2007/C 235/51)
   Op 19 september 2007 heeft het Ambtenarengerecht, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 4 van bijlage I bij het Statuut van het Hof van Justitie en in artikel 12 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van Eerste aanleg, besloten de volgende criteria voor toewijzing van de zaken aan de kamers te handhaven tot 30 september 2008:

               —

               aan de Eerste kamer worden alle zaken toegewezen, met uitzondering van de zaken die hoofdzakelijk vraagstukken betreffende de aanwerving, beoordeling/bevordering en definitieve beëindiging van functies betreffen, welke aan de Tweede kamer worden toegewezen;

               —

               een bepaald aantal zaken zal ongeacht de betrokken gebieden aan de Derde kamer worden toegewezen volgens een automatische frequentie die in plenaire zitting wordt bepaald;

               —

               van deze verdelingsregels kan worden afgeweken om redenen van verknochtheid van zaken, alsmede om een gelijkmatige en redelijk gespreide werklast binnen het Ambtenarengerecht te verzekeren.