title: Zaak T-327/02: Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Muller Marine Holding B.V., Muller Maritime Holding B.V. en Handel- en Scheepvaartmaatschappĳ Multraschip B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 323/40                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21.12.2002
De bestreden beschikking schendt volgens verzoeksters boven-              2)   subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-
dien het vertrouwensbeginsel en artikel 14 van Verordening                     king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
659/1999. Volgens verzoeksters mochten zij erop vertrouwen                     landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke
dat de steunmaatregel rechtmatig was, daar deze was goed-                      maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden
gekeurd door de Commissie. Een terugvordering van de                           terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór
genoten steun zou dan ook in strijd zijn met de gegronde                       12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
verwachtingen van verzoeksters.
                                                                          3)   de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
                                                                               van het geding.
Doordat de Commissie haar aanpak van fiscale maatregelen
voor het zeevervoer heeft gewijzigd, zou de bestreden beschik-
king ook het rechtszekerheidsbeginsel schenden. Een wijziging
in de aanpak van steunmaatregelen kan er volgens verzoeksters
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
niet toe leiden dat een goedgekeurde steunregeling als nieuwe
in plaats van bestaande steun wordt gekwalificeerd.
                                                                          De ingeroepen middelen zijn dezelfde als die in zaak T-326/
                                                                          02.
Verzoeksters beroepen zich voorts op een schending van
het gelijkheidsbeginsel, het proportionaliteitsbeginsel en de
motiveringsvereiste.
( 1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
     tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
     artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
( 2) Communautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun voor het       Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Smit Harbour
     zeevervoer (PB 1997, C 205, blz. 5).                                 Towage Rotterdam B.V. tegen de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-328/02)
                                                                                (2002/C 323/66)
Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Muller Marine
Holding B.V., Muller Maritime Holding B.V. en Handel-                                          (Procestaal: Nederlands)
en Scheepvaartmaatschappij Multraschip B.V. tegen de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-327/02)                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Smit
                          (2002/C 323/65)                                 Harbour Towage Rotterdam B.V., gevestigd te Rotterdam,
                                                                          vertegenwoordigd door mr. T.R. Ottervanger, domicilie geko-
                        (Procestaal: Nederlands)                          zen hebbende te Luxemburg.
                                                                          Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de                  1)   primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Muller                           2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende
Marine Holding B.V., Muller Maritime Holding B.V. en Handel-                   staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten
en Scheepvaartmaatschappij Multraschip B.V., gevestigd te                      van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-
Rotterdam, vertegenwoordigd door mr. T.R. Ottervanger,                         wateren van de Gemeenschap nietig te verklaren;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                          2)   subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-
                                                                               king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
Verzoekende partijen concluderen dat het het Gerecht behage:                   landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke
                                                                               maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden
1)     primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni                    terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór
       2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende                            12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
       staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten
       van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-              3)   de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
       wateren van de Gemeenschap nietig te verklaren;                         van het geding.


title: Zaak C-591/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 13 november 2015 — The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 13 november 2015 — The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury
   (Zaak C-591/15)
   (2016/C 027/22)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Gibraltar Betting and Gaming Association Limited

      Verwerende partijen: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, Her Majesty’s Treasury

      Prejudiciële vragen

               1)

               Voor de toepassing van artikel 56 VWEU en in het licht van de constitutionele verhouding tussen Gibraltar en het Verenigd Koninkrijk:

                           1.1.

                           moeten Gibraltar en het Verenigd Koninkrijk voor de toepassing van het recht van de Europese Unie worden beschouwd als delen van één lidstaat, zodat artikel 56 VWEU niet van toepassing is, tenzij voor zover het van toepassing kan zijn op een interne maatregel? Of

                           1.2.

                           heeft Gibraltar, gelet op artikel 355, lid 3, VWEU, binnen de EU de constitutionele status van een ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk autonoom grondgebied, zodat de verstrekking van diensten tussen Gibraltar en het Verenigd Koninkrijk in het kader van artikel 56 VWEU moet worden beschouwd als handelsverkeer binnen de Unie? Of

                           1.3.

                           moet Gibraltar worden beschouwd als een derde land of gebied, zodat het Unierecht enkel geldt voor de handel tussen beide in gevallen waarin het Unierecht gevolgen heeft tussen een lidstaat en een derde staat? Of

                           1.4.

                           moet de constitutionele verhouding tussen Gibraltar en het Verenigd Koninkrijk nog anders worden gekwalificeerd met het oog op artikel 56 VWEU?

               2)

               Beperken nationale belastingmaatregelen met kenmerken zoals die van de nieuwe belastingregeling het recht op vrije dienstverrichting in de zin van artikel 56 VWEU?

               3)

               Indien de vorige vraag bevestigend moet worden beantwoord, zijn de doelstellingen die volgens de verwijzende rechter met binnenlandse maatregelen (zoals de nieuwe belastingregeling) worden nagestreefd, legitieme doelstellingen die een rechtvaardiging kunnen vormen voor de beperking van het recht op vrije dienstverrichting van artikel 56 VWEU?


title: Corrigendum op de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-475/08 P ( PB C 69 van 21.3.2009, blz. 40 )

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/29

         Corrigendum op de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-475/08 P
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 69 van 21 maart 2009, blz. 40
      )
   2009/C 167/57
   De correcte tekst van de mededeling in het PB in zaak T-475/08 P, Duta / Hof van Justitie luidt als volgt:

         „Hogere voorziening ingesteld op 29 oktober 2008 door Radu Duta tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 september 2008 in zaak F-103/07, Duta/Hof van Justitie
         (Zaak T-475/08 P)
         2009/C 69/93
         Procestaal: Frans

            Partijen

            Rekwirant: Radu Duta (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Krieg, advocaat)

            Andere partij bij de procedure: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

            Conclusies

                     —

                     de hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

                     —

                     de hogere voorziening gegrond verklaren;

                     —

                     dientengevolge, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 4 september 2008 herzien en rekwirants beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

                     —

                     dientengevolge, de litigieuze besluiten nietig verklaren;

                     —

                     voor zover nodig, de zaak aan het bevoegde gezag voorleggen voor een beslissing overeenkomstig het te wijzen arrest;

                     —

                     de verwerende partij veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 1 100 000 EUR (één miljoen honderdduizend euro);

                     —

                     voor zover nodig, een expertise gelasten teneinde de door rekwirant geleden schade te berekenen;

                     —

                     de verwerende partij verwijzen in alle kosten;

                     —

                     rekwirant akte verlenen dat hij uitdrukkelijk verwijst naar zijn vorderingen in eerste aanleg die bij het verzoekschrift in hogere voorziening zijn gevoegd en worden geacht daarvan integrerend deel uit te maken;

                     —

                     voor het overige, rekwirant akte verlenen dat hij zich alle verschuldigde bedragen, rechten, middelen en vorderingen voorbehoudt en met name het recht om de zaak voor te leggen aan het Europees Hof voor de rechten van de mens.

            Middelen en voornaamste argumenten

         Met deze hogere voorziening vordert rekwirant vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 september 2008 in de zaak Duta/Hof van Justitie, F-103/07, waarbij niet-ontvankelijk is verklaard zijn beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het memorandum waarbij hem was meegedeeld dat hem geen ambt van referendaris zou worden aangeboden en, anderzijds, vergoeding van de beweerdelijk geleden schade.
         Ter onderbouwing van de hogere voorziening betoogt rekwirant om te beginnen dat inbreuk is gemaakt op zijn recht op een eerlijk proces, voorzien in artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag ter bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, wegens de structurele partijdigheid van het Gerecht van eerste aanleg en het feit dat leden van het Gerecht van eerste aanleg en de personen die de voor het Gerecht voor ambtenarenzaken bestreden besluiten hebben vastgesteld, elkaar persoonlijk kennen. Voorts verwijst rekwirant naar de argumenten en middelen die hij tijdens de procedure in eerste aanleg heeft ontwikkeld, namelijk onder meer schending van de beginselen van transparantie, goede trouw en gelijke behandeling.
         Overigens is rekwirant ervan overtuigd dat hij alleen zijn recht zal kunnen halen bij een rechterlijke instantie die echt afhankelijk is van zijn tegenpartij, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, en behoudt hij zich het recht voor om de zaak aanhangig te maken bij het Europees Hof voor de rechten van de mens.”


title: Zaak C-198/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n ° 1 de Benidorm — Spanje) — Víctor Manuel Julián Hernández e.a./Puntal Arquitectura SL e.a. (Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever — Richtlijn 2008/94/EG — Werkingssfeer — Recht van werkgever op vergoeding van schade door lidstaat wegens loon dat aan werknemer is betaald tijdens procedure tot betwisting van ontslag na 60ste werkdag na instellen van beroep — Geen recht op schadevergoeding in geval van nietig ontslag — Subrogatie van werknemer in recht op schadevergoeding van zijn werkgever die in staat van voorlopige insolventie verkeert — Discriminatie van werknemer wiens ontslag nietig is — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Werkingssfeer — Artikel 20)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/13

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 1 de Benidorm — Spanje) — Víctor Manuel Julián Hernández e.a./Puntal Arquitectura SL e.a.
   (Zaak C-198/13) (1)

   ((Bescherming van werknemers bij insolventie van werkgever - Richtlijn 2008/94/EG - Werkingssfeer - Recht van werkgever op vergoeding van schade door lidstaat wegens loon dat aan werknemer is betaald tijdens procedure tot betwisting van ontslag na 60ste werkdag na instellen van beroep - Geen recht op schadevergoeding in geval van nietig ontslag - Subrogatie van werknemer in recht op schadevergoeding van zijn werkgever die in staat van voorlopige insolventie verkeert - Discriminatie van werknemer wiens ontslag nietig is - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Werkingssfeer - Artikel 20))
   2014/C 315/19
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 1 de Benidorm

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Víctor Manuel Julián Hernández, Chems Eddine Adel, Jaime Morales Ciudad, Bartolomé Madrid Madrid, Martín Sellé Orozco, Alberto Martí Juan, Said Debbaj

      Verwerende partijen: Puntal Arquitectura SL, Obras Alteramar SL, Altea Diseño y Proyectos SL, Ángel Muñoz Sánchez, Vicente Orozco Miro, Subdelegación del Gobierno de España en Alicante

      Dictum

   Een nationale regeling als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, valt niet binnen de werkingssfeer van richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever, voor zover zij bepaalt dat een werkgever van de betrokken lidstaat betaling kan vorderen van het loon dat tijdens de procedure waarin een ontslag wordt aangevochten, verschuldigd is geworden na de 60ste werkdag volgende op het instellen van het beroep, en dat wanneer de werkgever dit loon niet heeft uitbetaald en in staat van voorlopige insolventie verkeert, de betrokken werknemer de betaling daarvan door wettelijke subrogatie rechtstreeks van deze staat kan vorderen. Bijgevolg kan een dergelijke regeling niet worden onderzocht in het licht van de door het Handvest gewaarborgde grondrechten en, met name, artikel 20 ervan.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-49/00: Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 135/4               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        13.5.2000
Beroep, op 16 februari 2000 ingesteld door Commissie                   Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van 15 fe-
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  bruari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
                               bliek                                   tussen L. Hein en Pensionsversicherungsanstalt der Arbei-
                                                                                ter
                         (Zaak C-49/00)
                                                                                (Zaak C-58/00)
                        (2000/C 135/05)
                                                                                (2000/C 135/06)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 februari 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-            Het Oberlandesgericht Innsbruck heeft bij beschikking van
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   15 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en              Justitie op 23 februari 2000, in het geding tussen L. Hein en
N. Yerrell, lid van de juridische dienst, als gemachtigden,            Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter het Hof van Justitie
domicilie gekozen hebbende bij C. Gómez de la Cruz, Centre            van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
Wagner, Kirchberg.                                                     le beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Moet artikel 10 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
                                                                       op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek
                                                                       die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
     — door niet voor te schrijven dat de werkgever alle               en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
         risico’s voor de gezondheid en de veiligheid op het           van 2 juni 1983, gewijzigd bij verordening (EEG)
         werk moet evalueren,                                          nr. 1247/92 (2) van de Raad van 30 april 1992, in samenhang
                                                                       met bijlage II bis, aldus worden uitgelegd, dat het Pflegegeld
     — door de werkgever toe te staan om, indien de interne            (verzorgingsuitkering) uit hoofde van het Bundespflegegeld-
         mogelijkheden onvoldoende bescherming en preventie            gesetz binnen de werkingssfeer daarvan valt en bijgevolg een
         waarborgen, al dan niet te besluiten een beroep te doen       bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende
         op diensten van buiten,                                       uitkering is in de zin van artikel 4, lid 2 bis, van de verordening,
                                                                       zodat op een persoon die — zoals verzoeker — na 1 juni
     — door niet te bepalen, over welke capaciteiten en                1992 aan de voorwaarden voor toekenning van deze uitkering
         middelen de personen moeten beschikken die verant-            voldoet, uitsluitend de bij artikel 10 bis van de verordening
         woordelijk zijn voor de activiteiten op het gebied van        ingevoerde coördinatieregeling moet worden toegepast?
         de bescherming tegen en de preventie van beroepsrisi-
         co’s voor de gezondheid en de veiligheid van de               (1) PB L 149, blz. 2.
         werknemers,                                                   (2) PB L 136, blz. 1.
     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
     krachtens de artikelen 6, lid 3, sub a, en 7, leden 3, 5 en 8
     van richtlijn 89/391/EEG (1) van 12 juni 1989 betreffende
     de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van
     de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de          Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 18 janua-
     werknemers op het werk;                                           ri 2000 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
                                                                       tussen Land Baden-Württemberg en G. Schilling, in aan-
b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                       wezigheid van de Oberbundesanwalt beim Bundesver-
                                                                       waltungsgericht, en tussen Bezirksregierung Lüneburg en
Middelen en voornaamste argumenten                                     H.-O. Nehring, in aanwezigheid van de Oberbundesan-
                                                                                walt beim Bundesverwaltungsgericht
De Commissie is van oordeel, dat de ter uitvoering van richtlijn
89/391 vastgestelde Italiaanse voorschriften ontoereikend zijn                                   (Zaak C-63/00)
om te voldoen aan alle ingevolge deze richtlijn op de lidstaten
rustende verplichtingen. Inzonderheid verwijt de Commissie                                      (2000/C 135/07)
de Italiaanse Republiek, de volgende bepalingen van de richtlijn
niet volledig naar behoren te hebben uitgevoerd:                       Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 18 ja-
                                                                       nuari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
— artikel 6, lid 3, sub a,                                             op 28 februari 2000, in de gedingen tussen Land Baden-
                                                                       Württemberg en G. Schilling, in aanwezigheid van de Ober-
— artikel 7, lid 3,                                                    bundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht, en tussen Be-
                                                                       zirksregierung Lüneburg en H.-O. Nehring, in aanwezigheid
— artikel 7, leden 5 en 8.                                             van de Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht,
                                                                       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                       zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag
(1) PB L 183 van 29.06.1989, blz. 1.
                                                                       betreffende de uitlegging van artikel 10, lid 2, van verordening
                                                                       (EEG) nr. 3887/92 (1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG)
                                                                       nr. 1648/95 (2):


title: Zaak F-99/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 april 2016 — Chevalier/Comité van de Regio's

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 april 2016 — Chevalier/Comité van de Regio's
   (Zaak F-99/12) (1)

   (2016/C 191/79)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012, blz. 24.


title: Zaak T-238/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 mei 2011 door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 in zaak F-81/09, Marcuccio/Commissie

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/31

         Hogere voorziening ingesteld op 4 mei 2011 door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 februari 2011 in zaak F-81/09, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-238/11 P)
   2011/C 186/57
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen, voor zover de rechter in eerste aanleg: a) rekwirants beroep heeft verworpen; b) heeft bepaald dat rekwirant drie vierde van de door hem in eerste aanleg gemaakte kosten zelf zal dragen, en voorts,

                           —

                                 primair:

                                       (B.1.1)

                                       alle door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen, met uitzondering van die welke verband houden met de verwijzing in de kosten;

                                       (B.2.2)

                                       de verwerende partij te veroordelen tot terugbetaling aan rekwirant van het drievierde deel van de proceskosten waarin de rechter in eerste aanleg rekwirant heeft verwezen;

                           —

                           voorts,
                                 subsidiair
                              :

                                       (B.2)

                                       de zaak te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak over de in de punten (B.1.1.) en (B.2.2.) geformuleerde vorderingen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) van 15 februari 2011 in zaak F-81/09. Bij dit arrest is verworpen een beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen tot gedeeltelijk afwijzing van rekwirants verzoek tot betaling van vertragingsrente over de achterstallige invaliditeitsuitkeringen die hem door die instelling zijn betaald en, anderzijds, veroordeling van de Commissie tot betaling aan hem van het bedrag bestaande in het verschil tussen het bedrag van de vertragingsrente berekend volgens de criteria die zijns inziens hadden moeten worden toegepast en het daadwerkelijk betaalde bedrag.

               1)

               Eerste middel: volledig ontbreken van motivering van het in punt 32 van het bestreden arrest genoemde besluit alsmede [schending] van de op elke instelling van de Europese Unie rustende motiveringsplicht (punt 41 tot en met 47 van het bestreden arrest).

               2)

               Tweede middel: verkeerde, onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van de inhoud van de mededeling van 8 mei 2003, genoemd in punt 53 van het bestreden arrest.

               3)

               Derde middel: verkeerde, onjuiste en onredelijke uitlegging en toepassing van het begrip overeenkomstige toepassing van een regeling en van de betrokken rechtsregels en rechtspraak (punten 57 en 58 van het bestreden arrest).

               4)

               Vierde middel: schending van het rechtsbeginsel patere legem quam ipse feristi, waardoor het bestreden arrest op onherstelbare wijze is aangetast, en volledig ontbreken van motivering van de afwijzing van het argument betreffende schending van het beginsel patere legem quam ipse fecisti (meer bepaald, punt 59 van het bestreden arrest).

               5)

               Vijfde middel: onrechtmatigheid van de afwijzing (punten 69 en 70 van het bestreden arrest) van het „verzoek om betaling van een geldbedrag”, alleen al wegens het verzuim om uitspraak te doen over rekwirants verzoek om betaling van rente.

               6)

               Zesde middel: onrechtmatigheid van de afwijzing (punten 73 en 76 van het bestreden arrest) van het verzoek om vergoeding van de schade.

               7)

               Zevende middel: onrechtmatigheid van de beslissing dat rekwirant drie vierde van de proceskosten zal dragen.


title: Zaak C-498/01 P: Hogere voorziening, op 24 december 2001 ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 oktober 2001 in zaak T-140/00, Zapf Creation AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 56/8                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       2.3.2002
f)    Verder is de Commissie van mening dat Ierland, door de            verwerkte voedergewassen, moet worden aangenomen dat
      vergunningbepalingen van de artikelen 9 en 10 van de              deze steun rechtstreeks van invloed is op de prijs van dit
      richtlijn niet in acht te nemen, de verplichtingen niet           product en dat er sprake is van levering van goederen onder
      nakomt die op hem rusten krachtens artikel 13 van de              bezwarende titel in de zin van de richtlijn, aangezien de steun
      richtlijn, volgens hetwelk inrichtingen of ondernemingen          wordt toegekend aan de onderneming die de voedergewassen
      die handelingen in verband met afvalstoffen verrichten,           verwerkt en aan derden verkoopt. Welnu, Finland heft geen
      door de bevoegde instanties periodiek moeten worden               BTW over deze steun.
      gecontroleerd, en krachtens artikel 14 van de richtlijn,
      volgens hetwelk dergelijke inrichtingen of ondernemin-
      gen registers bijhouden en de daarin opgenomen gege-              (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      vens op verzoek aan de bevoegde instanties verstrekken.               inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                            over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
                                                                            blz. 1).
                                                                        (2) PB L 63, van 21 maart 1995, blz. 1.
(1) Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
    afvalstoffen (PB L 194, van 25.7.1975, blz. 39).
(2) PB L 78, van 26.3.1991, blz. 32.
                                                                        Hogere voorziening, op 24 december 2001 ingesteld
                                                                        door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie                    (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Fin-                     het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                 land                                   schappen (Vierde kamer) van 3 oktober 2001 in zaak
                                                                        T-140/00, Zapf Creation AG tegen Bureau voor harmoni-
                         (Zaak C-495/01)                                satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen)
                          (2002/C 56/15)
                                                                                (Zaak C-498/01 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                       (2002/C 56/16)
op 21 december 2001 beroep tegen Republiek Finland inge-
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door E. Traversa en I. Koskinen als gemach-
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 24 december 2001 (fax: 20.12.2001) hogere voorziening
                                                                        ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        markt (merken, tekeningen en modellen), vertegenwoordigd
                                                                        door D. Schennen, diensthoofd bij de hoofdafdeling recht van
1.    vast te stellen dat de Republiek Finland artikel 11 van de        het Bureau, en C. Røhl Søberg, administrateur bij dezelfde
      Zesde BTW-richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van              afdeling, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
      17 mei 1977 heeft geschonden door geen BTW te heffen              de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 oktober
      over steun die is betaald krachtens verordening (EG)              2001 in zaak T-140/00, Zapf Creation AG tegen Bureau voor
      nr. 603/95 (2) van de Raad van 21 februari 1995 houden-           harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
      de een gemeenschappelijke ordening der markten in de              modellen).
      sector gedroogde voedergewassen;
2.    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten van de             Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
      procedure.
                                                                        1.    het beroep van Zapf Creation AG te verwerpen;
                                                                        2.    Zapf Creation AG (verzoekster in het geding voor het
Middelen en voornaamste argumenten                                            Gerecht) te veroordelen in de kosten gevallen op het
                                                                              geding voor het Gerecht;
Volgens artikel 11 A, lid 1, sub b, van de Zesde BTW-richtlijn
bestaat de maatstaf van heffing uit de tegenprestatie voor een          3.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 oktober
handeling, met inbegrip van de „subsidies die rechtstreeks met                2001 in zaak T-140/00, „New Born Baby (1)” te vernie-
de prijs van de handelingen verband houden”. De Commissie                     tigen;
is van mening dat, aangezien de gemeenschapssteun voor de
verwerking en de verkoop van gedroogde voedergewassen                   4.    Zapf Creation AG in de kosten van de hogere voorziening
wordt toegekend op basis van de hoeveelheid verkochte of                      te verwijzen.
 ---pagebreak--- 2.3.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 56/9
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening
      nr. 40/94 van de Raad voorzover het de waar „speelgoed-
      poppen” betreft: Het bestreden arrest houdt onvoldoende                                   (Zaak C-500/01)
      rekening met het verschil tussen tekens die de herkomst
      aanduiden (geldige merken) en tekens die zuiver informa-
      tief zijn (tekens waarop artikel 7, lid 1, sub c, van                                      (2002/C 56/17)
      toepassing is). Het Gerecht heeft artikel 7, lid 1, sub c, ten
      onrechte beperkt tot de beschrijvende aanduiding van het
      product zelf („dat het betrokken teken de poppen zelf
      beschrijft”) en de beschrijving van de kenmerken van
      de poppen („beschrijvend voor hetgeen deze poppen                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      voorstellen”) van het toepassingsgebied van deze bepaling         op 21 december 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
      uitgezonderd. Voorts heeft het Gerecht een onjuiste               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      maatstaf aangelegd door te eisen dat „het in aanmerking           vertegenwoordigd door S. Rating, lid van haar juridische
      komende publiek bij zijn aankoopbeslissing dit speelgoed          dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Es-
      gelijkstelt met hetgeen het voorstelt”; aldus wordt een           cobar Guerrero, eveneens lid van de juridische dienst, Centre
      causaal verband tussen de beschrijvende aanduiding en             Wagner, Kirchberg.
      de koopbeslissing gelegd, dat niets van doen heeft met
      artikel 7, lid 1, sub c. Het Gerecht heeft miskend dat veel
      beschrijvende aanduidingen niet de aard van het product           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      aangeven, maar dat wat het product voorstelt of welke
      inhoud het heeft; dit is in het algemeen het geval
      voor speelgoed, maar ook voor boeken en tijdschriften,            1.    te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet te
      videospellen enz.                                                       voldoen aan de bepalingen van artikel 4 quater van
                                                                              richtlijn 90/388/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                              96/19/EG (2), de krachtens artikel 249 EG op hem
                                                                              rustende verplichtingen niet is nagekomen; en
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening
      nr. 40/94 van de Raad voorzover het „accessoires voor
      speelgoedpoppen betreft”: Het Gerecht heeft het op zich           2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
      juiste merkenrechtelijke beginsel dat een teken moet
      worden beoordeeld in verhouding tot de waren waarvoor
      de inschrijving wordt gevraagd, inzoverre onjuist toege-
      past dat het de waar „accessoires voor speelgoedpoppen”
      los van de overige opgegeven waren heeft bezien. De               Middelen en voornaamste argumenten
      vermelding „accessoires voor speelgoedpoppen” houdt zo
      duidelijk verband met de hoofdgroep „speelgoedpoppen”,
      dat zij noodzakelijkerwijs het merkenrechtelijke lot van
                                                                        Volgens de Commissie zullen de abonnementskosten die door
      de hoofdgroep moet delen.
                                                                        Telefónica aan haar klanten worden aangerekend, ten vroegste
                                                                        begin 2003 kunnen worden aangepast aan de kosten. Dit is
                                                                        het gevolg van de mechanische beperkingen die voortvloeien
—     Schending van artikel 12 van verordening nr. 40/96 van            uit het Spaanse stelsel van maximumprijzen, en die het voor
      de Raad en van het arrest BMW/Deenik(2) voorzover het             Telefónica onmogelijk maken de abonnementskosten sneller
      „accessoires voor speelgoedpoppen” betreft;                       aan te passen. De Commissie voegt hieraan toe, dat een
                                                                        aanpassing die wordt gespreid over een periode van zeven jaar,
                                                                        niet beantwoordt aan het criterium van de richtlijn, volgens
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening            welke de aanpassing zo snel mogelijk dient te geschieden en
      nr. 40/94 van de Raad: Aangezien de toepasselijkheid van          het herstel van het evenwicht samen dient te gaan met de
      deze bepaling op dezelfde gronden is afgewezen als de             openstelling van de Spaanse telecommunicatiemarkt voor de
      toepasselijkheid van artikel 7, lid 1, sub c, kan het             mededinging.
      resultaat logisch gezien slechts hetzelfde zijn, namelijk
      omgekeerd als in het bestreden arrest is beslist.
                                                                        (1) Richtlijn van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de
                                                                            mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (PB
                                                                            L 192, blz. 10).
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                         (2) Richtlijn van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging
(2) Arrest van het Hof van 23 februari 1999 in zaak C-63/97, Jurispr.       van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van
    blz. I-925.                                                             volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie (PB
                                                                            L 74, blz. 13).


title: Zaak C-391/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — RLvS Verlagsgesellschaft mbH/Stuttgarter Wochenblatt GmbH (Richtlijn 2005/29/EG — Oneerlijke handelspraktijken — Personele werkingssfeer — Misleidende omissies in advertorials — Regeling van lidstaat die iedere publicatie tegen betaling zonder aanduiding „advertentie” ( „Anzeige” ) verbiedt — Volledige harmonisatie — Strengere maatregelen — Vrijheid van drukpers)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/18

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — RLvS Verlagsgesellschaft mbH/Stuttgarter Wochenblatt GmbH
   (Zaak C-391/12) (1)

   (Richtlijn 2005/29/EG - Oneerlijke handelspraktijken - Personele werkingssfeer - Misleidende omissies in advertorials - Regeling van lidstaat die iedere publicatie tegen betaling zonder aanduiding „advertentie” („Anzeige”) verbiedt - Volledige harmonisatie - Strengere maatregelen - Vrijheid van drukpers)
   2013/C 367/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RLvS Verlagsgesellschaft mbH

      Verwerende partij: Stuttgarter Wochenblatt GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 149, blz. 22) en met name van de artikelen 3, lid 5, 4, en 7, lid 2, en van punt 11 van bijlage I ervan — Misleidende omissies in advertorials — Regeling van een lidstaat die publicaties tegen betaling zonder aanduiding „advertentie” („Anzeige”) verbiedt

      Dictum

   In omstandigheden als aan de orde in het hoofdgeding is het niet mogelijk zich jegens krantenuitgevers op richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) te beroepen, zodat deze richtlijn in die omstandigheden aldus moet worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen de toepassing van een nationale bepaling op grond waarvan deze uitgevers bij elke publicatie waarvoor zij een vergoeding ontvangen, een specifieke aanduiding moeten vermelden, in casu het woord „advertentie” („Anzeige”), tenzij deze publicatie door vorm en indeling algemeen herkenbaar is als reclame.

      (1)  PB C 343 van 10.11.2012.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-409/03 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Société d'exportation de produits agricoles SA (SEPA) tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Uitvoerrestituties — Rundvlees — Speciale noodslachting — Verordening (EEG) nr. 3665/87 — Artikel 13 — Gezonde handelskwaliteit — Producten die in normale omstandigheden in handel kunnen worden gebracht)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-409/03 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Société d'exportation de produits agricoles SA (SEPA) tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas (1)

   (Uitvoerrestituties - Rundvlees - Speciale noodslachting - Verordening (EEG) nr. 3665/87 - Artikel 13 - Gezonde handelskwaliteit - Producten die in normale omstandigheden in handel kunnen worden gebracht)
   (2005/C 182/18)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-409/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) bij beslissing van 15 juli 2003, ingekomen bij het Hof op 1 oktober 2003, in de procedure Société d'exportation de produits agricoles SA (SEPA) tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts, N. Colneric, K. Schiemann en E. Juhász (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 13 van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten moet aldus worden uitgelegd dat vlees dat aan de gezondheidscriteria voldoet, doch op grond van de communautaire regeling in de Europese Gemeenschap slechts op de plaatselijke markt voor menselijke consumptie in de handel mag worden gebracht omdat het afkomstig is van dieren die bij een speciale noodslachting zijn gedood, niet kan worden aangemerkt als zijnde van „gezonde handelskwaliteit”, hetgeen een voorwaarde voor toekenning van uitvoerrestituties is.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak T-390/14: Beroep ingesteld op 3 juni 2014 — Établissement Amra/BHIM (KJ KANGOO JUMPS XR)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/64

         Beroep ingesteld op 3 juni 2014 — Établissement Amra/BHIM
   (KJ KANGOO JUMPS XR)
   (Zaak T-390/14)
   2014/C 315/108
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Établissement Amra (Vaduz, Liechtenstein) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 maart 2014 in zaak R 1511/2013-2 in haar geheel vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het op een vaste plaats aangebrachte merk dat bestaat in het onderste verende gedeelte van een sport- en trainingsinstrument, met de woordelementen „KJ KANGOO JUMPS XR”, voor waren van klasse 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 7 26  494

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-133/07: Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Mitsubishi Electric/ Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/37

         Beroep ingesteld op 18 april 2007 — Mitsubishi Electric/ Commissie
   (Zaak T-133/07)
   (2007/C 140/62)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Mitsubishi Electric Corp. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: R. Denton en K. Haegemann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking, met name de artikelen 1 tot en met 4 ervan, nietig te verklaren, voor zover deze betrekking heeft op Melco en TMT&D voor het tijdvak waarin Melco en Toshiba hoofdelijk aansprakelijk zouden zijn voor de activiteiten van TMT&D; of

               —

               nietig te verklaren artikel 2, sub g, van de beschikking en artikel 2, sub h, voor zover dit betrekking heeft op Melco; of

               —

               artikel 2 van de beschikking, voor zover dit betrekking heeft op Melco, in die zin te wijzigen dat de hierin aan Melco opgelegde boete wordt ingetrokken dan wel, subsidiair, aanzienlijk wordt verminderd; en, in ieder geval;

               —

               de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van Melco in de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, Mitsubishi Electric Corporation (hierna: „Melco”), heeft krachtens de artikelen 230 EG en 229 EG beroep ingesteld tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 [zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur) — C (2006) 6762 def.], op basis waarvan de Commissie verzoekster, tezamen met andere ondernemingen, aansprakelijk heeft gehouden voor schending van artikel 81, lid 1, EG, en, vanaf 1 januari 1994, ook van artikel 53 EER, in de sector gasgeïsoleerde schakelapparatuur (hierna: „GS”), door middel van een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen: (a) marktverdeling, (b) toewijzing van quota en handhaving van de respectieve marktaandelen, (c) toewijzing van afzonderlijke GS-projecten (bid-rigging) aan bepaalde producenten en manipulatie van de inschrijvingsprocedure voor deze projecten, (d) prijsvaststelling, (e) overeenkomsten om licentieovereenkomsten met niet-kartelleden te beëindigen en (f) uitwisseling van gevoelige marktinformatie. Subsidiair vordert verzoekster intrekking of vermindering van de opgelegde boete.
   Melco ondersteunt haar beroep met de volgende middelen:
   De Commissie heeft niet genoegzaam bewezen dat verzoekster artikel 81 EG heeft geschonden door deel te nemen aan een kartel dat ertoe strekt of ten gevolge heeft dat de mededinging binnen de EER wordt beperkt.
   Verzoekster stelt dat de Commissie niet het bestaan heeft aangetoond van een met artikel 81 EG strijdige overeenkomst waarbij Melco partij was.
   Voorts betoogt zij dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt door voorbij te gaan aan technisch en economisch bewijs waaruit blijkt dat Melco niet aanwezig was op, en moeite had om toegang te krijgen tot, de Europese markt.
   Verzoekster voert aan dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met de bewijsregels door ten onrechte de bewijslast om te draaien, en het beginsel van het vermoeden van onschuld heeft geschonden.
   Bovendien heeft de Commissie om diverse redenen inbreuk gemaakt op de beginselen van gelijke behandeling en evenredigheid: door het basisbedrag van de boete op basis van haar omzet over 2001, in plaats van 2003, te berekenen; door de vermenigvuldigingsfactor op Melco toe te passen en de mondiale markt van GS en het aandeel van Melco hierop onjuist af te bakenen. Verder heeft de Commissie volgens verzoekster inbreuk gemaakt op het beginsel van evenredigheid, door de boete voor Melco voor haar betrokkenheid bij de GQ (1)-overeenkomst op dezelfde wijze vast te stellen als voor de Europese producenten die zowel bij de GQ- als bij de EQ (2)-overeenkomst betrokken waren.
   Verzoekster stelt dat de Commissie de motiveringsplicht heeft geschonden door te oordelen dat Melco's boete moest worden berekend op basis van haar omzet over 2001 en dat Melco 15-20 % van de mondiale GS-omzet heeft.
   Bovendien heeft de Commissie bij haar schatting van de totale GS-marktwaarde het beginsel van goed bestuur geschonden.
   Verzoekster betoogt dat de Commissie bij haar onderzoek van de invloed van de handelwijze van Melco en haar berekening van Melco's boete ten onrechte technisch en economisch bewijs niet in aanmerking heeft genomen. Ook heeft de Commissie volgens verzoekster de duur van het gestelde kartel niet juist bepaald.
   Verder stelt verzoekster dat de Commissie haar rechten van verdediging en haar recht op een eerlijke procedure heeft geschonden, door het in de boete besloten liggende cruciale ont- en belastende bewijsmateriaal niet aan Melco te verstrekken. Ten slotte heeft de Commissie Melco niet tijdens de administratieve procedure haar conclusies aangaande de compensatietheorie doen toekomen, en aldus de rechten van verdediging geschonden.

      (1)  „G” staat voor „gear” en „Q” staat voor „quota”.

      (2)  „E” staat voor „European” en „Q” voor „quota”. De EQ-overeenkomst wordt in de bestreden beschikking ook wel aangeduid als „E-Group Operation Agreement for GQ-Agreement”.


title: Zaak F-133/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2013 — BV/Commissie (Openbare dienst — Aanstelling — Kandidaten die op reservelijst van vergelijkende onderzoeken zijn geplaatst waarvan aankondiging vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut is bekendgemaakt — Indeling in rang — Beginsel van gelijke behandeling — Discriminatie op grond van leeftijd — Vrij verkeer van personen)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/27

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2013 — BV/Commissie
   (Zaak F-133/11) (1)

   (Openbare dienst - Aanstelling - Kandidaten die op reservelijst van vergelijkende onderzoeken zijn geplaatst waarvan aankondiging vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut is bekendgemaakt - Indeling in rang - Beginsel van gelijke behandeling - Discriminatie op grond van leeftijd - Vrij verkeer van personen)
   2014/C 39/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: BV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Goergen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Interveniënt: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Herrmann en A. F. Jensen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekster, die is opgenomen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/A/17/04 waarvan de aankondiging is bekendgemaakt vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut, krachtens minder gunstige bepalingen in te delen in de rang AD 6, salaristrap 2

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               BV zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

               3.

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2013, blz. 29.


title: Zaak C-282/02: Beroep, op 31 juli 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 261/2                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.10.2002
3.     Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak     Zesde kamer
die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de
Vijfde en de Zesde (aan elk waarvan zeven rechters zijn                (President: J.-P. Puissochet)
toegevoegd), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld.     C. Gulmann, F. Macken, J. N. da Cunha Rodrigues, R. Schintgen,
Deze lijst bevat de namen van alle rechters die deel uitmaken          V. Skouris en N. Colneric, rechters
van de kamer, met uitzondering van de president, in na te
noemen volgorde:
                                                                       Benoeming van de eerste advocaat-generaal
a)    de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in
      volgorde van anciënniteit,
                                                                       Tijdens zijn vergadering van 1 oktober 2002 heeft het Hof
                                                                       overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
b)    de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde               procesvoering, voor een periode van een jaar aanvangend op
      volgorde.                                                        7 oktober 2002, de heer J. Mischo benoemd tot eerste
                                                                       advocaat-generaal.
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
—     de president
—     de rechter-rapporteur
                                                                       Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 11 juli
                                                                       2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
—     drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de lijst,                Engin Ayaz en Land Baden-Württemberg
      waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met
      één naam verspringt.
                                                                                (Zaak C-275/02)
Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun                                      (2002/C 261/02)
vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering
van de president van de grote kamer dient hij echter bij
voorkeur te worden vervangen door de president van de kleine
kamer.                                                                 Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
                                                                       11 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       26 juli 2002, in het geding tussen Engin Ayaz en Land
Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere               Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese
zaken te samen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of         de navolgende vraag:
de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de
algemene vergadering is gebracht.
                                                                       Is de minder dan 21 jaar oude stiefzoon van een tot de legale
                                                                       arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer
                                                                       een gezinslid in de zin van artikel 7, eerste alinea, van besluit
4.     Voor de periode tot en met 6 oktober 2003 luiden
                                                                       nr. 1/80 van de Associatieraad?
bovenbedoelde lijsten als volgt:
Derde kamer
(President: J.-P. Puissochet)
C. Gulmann, F. Macken en J. N. da Cunha Rodrigues, rechters            Beroep, op 31 juli 2002 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Vierde kamer
                                                                                (Zaak C-282/02)
(President: C. W. A. Timmermans)
D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters                                         (2002/C 261/03)
Vijfde kamer
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(President: M. Wathelet)                                               op 31 juli 2002 beroep tegen Ierland ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Timmer-          M. Shotter als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
mans, P. Jann en A. Rosas, rechters                                    Luxemburg.
 ---pagebreak--- 26.10.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 261/3
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Verzoek van het Bundesarbeidsgericht van 21 maart 2002
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Land
                                                                                Brandenburg en U. Sass
—       vast te stellen dat Ierland, door niet de maatregelen te                                 (Zaak C-284/02)
        treffen die nodig zijn voor een correcte uitvoering en
        toepassing van richtlijn 76/464/EEG (1) van de Raad van                                  (2002/C 261/04)
        4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt
        door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch
        milieu van de Gemeenschap worden geloosd, de krach-
        tens die richtlijn, inzonderheid de artikelen 7 en 9           Het Bundesarbeidsgericht heeft bij beschikking van 21 maart
        daarvan, en het EG-Verdrag op hem rustende verplichtin-        2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
        gen niet is nagekomen;                                         2 augustus 2002, in het geding tussen Land Brandenburg en
                                                                       U. Sass, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
—       Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                       Verzetten artikel 119 EG-Verdrag (thans artikel 141 EG) en
                                                                       richtlijn 76/207/EEG (1) zich ertegen dat in een CAO-regeling
                                                                       krachtens welke perioden van schorsing van de arbeidsverhou-
                                                                       ding niet als diensttijd worden beschouwd, ook van de
                                                                       diensttijd wordt uitgesloten de periode waarin de arbeidsver-
                                                                       houding geschorst was omdat de werkneemster, na afloop van
                                                                       de mee te tellen acht weken beschermingstijd overeenkomstig
                                                                       § 6 MuSchG, tot aan het einde van de twintigste week na de
Middelen en voornaamste argumenten                                     geboorte zwangerschapsverlof overeenkomstig § 244, lid 1,
                                                                       AGB-DDR van 16 juni 1977 (GBl. I, blz. 185) heeft genomen?
                                                                       (1 ) PB L 39, blz. 40.
De Commissie betoogt dat Ierland, in strijd met de artikelen 7
en 9 van de richtlijn, grotendeels heeft nagelaten, de ten tijde
van de vaststelling van de richtlijn reeds duidelijk aanwezige
fosforverontreiniging te verminderen en het ontstaan of de
toename van dergelijke verontreiniging op andere plaatsen te           Verzoek van het Oberlandesgericht München van 25 juli
voorkomen. Verder voldoen de door Ierland in 1998 vastge-              2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
stelde kwaliteitsdoelstellingen voor fosfor en de Ierse maatrege-       A.M.O.K. Verlangs GmbH en A & R Gastronomie GmbH
len betreffende lozingsvergunningen niet aan de eisen van de
artikelen 7 en 9 van de richtlijn. Ten slotte vertonen de
                                                                                (Zaak C-289/02)
door Ierland vastgestelde programma’s ter vermindering van
fosforverontreiniging aanzienlijke gebreken.
                                                                                (2002/C 261/05)
                                                                       Het Oberlandesgericht München heeft bij beschikking van
                                                                       25 juli 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
De Commissie stelt ook dat Ierland heeft nagelaten program-            9 augustus 2002, in het geding tussen A.M.O.K. Verlangs
ma’s ter vermindering van verontreiniging door andere in               GmbH en A & R Gastronomie GmbH, het Hof van Justitie van
lijst II genoemde stoffen dan fosfor af te werken en op passende       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
wijze uit te voeren en/of de resultaten van de toepassing van          beslissing over de navolgende vraag:
de programma’s voor die stoffen in beknopte vorm mee te
delen.
                                                                       Moeten de artikelen 49 EG en 12 EG aldus worden uitgelegd
                                                                       dat zij in de weg staan aan een beslissing van een nationale
                                                                       rechterlijke instantie volgens welke in een lidstaat voor de
                                                                       prestaties van een advocaat uit een andere lidstaat in een in de
                                                                       eerste lidstaat gevoerd geding en voor de prestaties van een
( 1) PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23.                                  procureur (Einvernehmensanwalt) slechts recht op vergoeding
                                                                       bestaat ten belope van de kosten, belasting over de toegevoegde
                                                                       waarde daaronder begrepen, die in geval van vertegenwoor-
                                                                       diging door een advocaat uit eerstgenoemde lidstaat zouden
                                                                       zijn ontstaan?


title: Zaak T-242/15: Beroep ingesteld op 18 mei 2015 — ACDA e.a./Commissie

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/45

         Beroep ingesteld op 18 mei 2015 — ACDA e.a./Commissie
   (Zaak T-242/15)
   (2015/C 236/61)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Automobile Club des Avocats — ACDA (Parijs, Frankrijk); Organisation des Transporteurs Routiers Européens — OTRE (Bordeaux, Frankrijk); Fédération française des motards en colère — FFMC (Parijs); Fédération française de motocyclisme (Parijs); en Union nationale des automobile clubs (Parijs) (vertegenwoordiger: M. Lesage, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               hun contentieuze vordering ontvankelijk te verklaren;

               —

               besluit SA.38271 van de Europese Commissie van 28 oktober 2014 betreffende steunmaatregel SA.2014/N 38271, in verband met het plan tot herstel van het autosnelwegennet op Frans grondgebied, op 20 februari 2015 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (PBEU), nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het feit dat het plan tot herstel van het Franse autosnelwegennet (hierna: „PRA”) tot gevolg heeft dat specifiek de concessiehouders voor autosnelwegen worden bevoordeeld met behulp van overheidsmiddelen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een ongunstige beïnvloeding van de mededinging door het PRA.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een overcompensatie van de lasten die door de concessiehouders van autosnelwegen worden gedragen, hetgeen onverenigbaar is met hun taak van algemeen economisch belang.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan de belemmeringen voor het handelsverkeer tussen de lidstaten.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een onrechtmatigheid van de wijzigingen die sinds advies SA.38271 in het PRA zijn aangebracht zonder opnieuw bij de Commissie te zijn aangemeld.


title: Zaak C-307/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de San Sebastián — Spanje) — Yolanda Del Cerro Alonso/Osakidetza (Servicio Vasco de Salud) (Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 4 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Beginsel van non-discriminatie — Begrip arbeidsvoorwaarden — Anciënniteitstoelagen — Daaronder begrepen — Objectieve redenen die verschil in behandeling rechtvaardigen — Geen)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 13 september 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de San Sebastián — Spanje) — Yolanda Del Cerro Alonso/Osakidetza (Servicio Vasco de Salud)
   (Zaak C-307/05) (1)

   (Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 4 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Beginsel van non-discriminatie - Begrip „arbeidsvoorwaarden’ - Anciënniteitstoelagen - Daaronder begrepen - Objectieve redenen die verschil in behandeling rechtvaardigen - Geen)
   (2007/C 269/14)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Social de San Sebastián
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Yolanda Del Cerro Alonso

      Verwerende partij: Osakidetza (Servicio Vasco de Salud)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de San Sebastián — Uitlegging van richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Financiële voorwaarden al dan niet onderdeel van arbeidsvoorwaarden — Anciënniteitstoelage — Niet ontvangen wegens overeenkomsten tussen vakbondsvertegenwoordiging van personeel en administratie — Voldoende objectieve redenen
   Dictum

               1)

               Het begrip „arbeidsvoorwaarden” in clausule 4, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat het als grondslag kan dienen voor een vordering als die in het hoofdgeding, tot toekenning aan een werknemer met een overeenkomst voor bepaalde tijd van een anciënniteitstoelage die naar nationaal recht is voorbehouden aan werknemers met een overeenkomst voor onbepaalde tijd.

               2)

               Clausule 4, punt 1, van de raamovereenkomst moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan de invoering van een verschil in behandeling tussen werknemers met een overeenkomst voor bepaalde tijd en werknemers met een overeenkomst voor onbepaalde tijd dat alleen wordt gerechtvaardigd door de omstandigheid dat dit verschil is neergelegd in een wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling van een lidstaat, of in een collectieve overeenkomst tussen de vakbondsvertegenwoordigers van het personeel en de werkgever.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak T-256/06: Beroep ingesteld op 18 september 2006 — Neoperl Servisys/BHIM

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/29

         Beroep ingesteld op 18 september 2006 — Neoperl Servisys/BHIM
   (Zaak T-256/06)
   (2006/C 261/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Neoperl Servisys AG (Reinach, Zwitserland) (vertegenwoordiger: H. Börjes-Pestalozza, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de bestreden beslissing in zaak R 1388/2005-4 te vernietigen en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te gelasten, gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2906139 voor inschrijving te publiceren;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HONEYCOMB” voor waren van klasse 11 — aanvraag nr. 2 906 139

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde teken zowel in zijn geheel als met betrekking tot de afzonderlijke bestanddelen ervan onjuist is beoordeeld en voor de beoordeling van het relevante publiek is uitgegaan van een kennelijk te ruime handelskring.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 2 juni 2005 in zaak T-177/03, Andreas Strohm tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Niet-bevordering tot rang A4 — Vergelijking van verdiensten — Motiveringsplicht — Aanvullende motivering — Beroep tot nietigverklaring en schadevordering — Ontvankelijkheid)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/24

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 2 juni 2005
   in zaak T-177/03, Andreas Strohm tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Niet-bevordering tot rang A4 - Vergelijking van verdiensten - Motiveringsplicht - Aanvullende motivering - Beroep tot nietigverklaring en schadevordering - Ontvankelijkheid)
   (2005/C 193/39)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-177/03, Andreas Strohm, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door C. Illig, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 14 augustus 2002 om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2002 niet te bevorderen naar de rang A4, alsmede een schadevordering, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: C. Kristensen, administrateur, op 2 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het besluit van de Commissie van 14 augustus 2002 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2002 niet te bevorderen naar rang A4, wordt nietigverklaard.

               2)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het ertoe strekt, verzoeker schadeloos te stellen.

               3)

               Verweerster zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 200 van 20.8.2003.


title: Zaak C-684/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 23 december 2013 — Johannes Demmer/Fødevareministeriets Klagecenter

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 23 december 2013 — Johannes Demmer/Fødevareministeriets Klagecenter
   (Zaak C-684/13)
   2014/C 85/27
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Johannes Demmer

      Verwerende partij: Fødevareministeriets Klagecenter

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het vereiste dat landbouwgrond niet wordt gebruikt voor „niet-landbouwactiviteiten” in de zin van artikel 44, lid 2, van verordening nr. 1782/2003 (1), en het vereiste dat landbouwgrond „voor een landbouwactiviteit of (…) overwegend voor landbouwactiviteiten” in de zin van artikel 34, lid 2, sub a, van verordening nr. 73/2009 (2) wordt gebruikt, aldus worden uitgelegd dat voor steun vereist is dat landbouw het primaire doel van het gebruik van de grond is?

                           a)

                           Zo ja, wordt het Hof verzocht nader te preciseren met welke parameters rekening moet worden gehouden om te beslissen welk gebruiksdoel als „primair” geldt wanneer een grond tegelijk voor verschillende doeleinden wordt gebruikt.

                           b)

                           Zo ja, wordt het Hof voorts verzocht te verklaren of, wanneer toepasselijk, zulks betekent dat veiligheidszones omheen landingsbanen, taxibanen en stopbanen op luchthavens, die deel uitmaken van de luchthaven en onderworpen zijn aan bijzondere regels en beperkingen als in het hoofdgeding betreffende het gebruik van de grond, maar tegelijk ook worden gebruikt om gras te oogsten voor de productie van diervoeder naar hun aard en gebruik in aanmerking komen voor steun krachtens voormelde bepalingen.

               2)

               Moet het vereiste dat landbouwgrond deel uitmaakt van het „bedrijf” van de landbouwer in de zin van artikel 44, lid 2, van verordening nr. 1782/2003 en artikel 34, lid 2, sub a, van verordening nr. 73/2009 aldus worden uitgelegd dat veiligheidszones omheen landingsbanen, taxibanen en stopbanen op luchthavens, die deel uitmaken van de luchthaven en onderworpen zijn aan bijzondere regels en beperkingen als in het hoofdgeding betreffende het gebruik van de grond, maar tegelijk ook worden gebruikt om gras te oogsten voor de productie van diervoeder in aanmerking komen voor steun krachtens voormelde bepalingen?

               3)

               Indien de vragen 1b en/of 2 ontkennend worden beantwoord, is er dan, daar de percelen naast gebruik als blijvend grasland voor de productie van diervoeder ook veiligheidszones omheen landingsbanen, taxibanen en stopbanen zijn, sprake van

                           a)

                           een fout die de landbouwer redelijkerwijs had kunnen ontdekken in de zin van artikel 137 van verordening nr. 73/2009, wanneer toch toeslagrechten voor de percelen zijn toegekend?

                           b)

                           een fout die de landbouwer redelijkerwijs had kunnen ontdekken in de zin van artikel 73, lid 4, van uitvoeringsverordening nr. 796/2004 van de Commissie (3), wanneer toch toeslagrechten voor de percelen zijn toegekend?

                           c)

                           onverschuldigde betaling waarbij de begunstigde niet kan worden geacht te goeder trouw te hebben gehandeld in de zin van artikel 73, lid 5, van uitvoeringsverordening nr. 796/2004 van de Commissie, wanneer toch steun voor de percelen is betaald?

               4)

               Wat is het relevante tijdstip voor de beoordeling of

                           a)

                           sprake is van een fout die de landbouwer redelijkerwijs had kunnen ontdekken in de zin van artikel 137 van verordening nr. 73/2009,

                           b)

                           sprake is van een fout die de landbouwer redelijkerwijs had kunnen ontdekken in de zin van artikel 73, lid 4, van uitvoeringsverordening nr. 796/2004 van de Commissie,

                           c)

                           de begunstigde niet kan worden geacht te goeder trouw te hebben gehandeld in de zin van artikel 73, lid 5, van uitvoeringsverordening nr. 796/2004 van de Commissie?

               5)

               Moet de in de vragen 4, sub a tot en met c, bedoelde beoordeling worden verricht voor elk steunjaar afzonderlijk of voor alle betalingen samen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30, blz. 16).

      (3)  Verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).


title: Zaak T-167/08: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 — Microsoft/Commissie ( „Mededinging — Misbruik van machtspositie — Besturingssystemen voor client-pc’s — Besturingssystemen voor werkgroepservers — Weigering van onderneming met machtspositie om informatie inzake compatibiliteit te verstrekken en gebruik van die informatie toe te staan — Nakoming van verplichtingen die voortvloeien uit beschikking houdende vaststelling van inbreuk, en oplegging van gedragsmaatregelen — Dwangsom” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/13

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 — Microsoft/Commissie
   (Zaak T-167/08) (1)

   (Mededinging - Misbruik van machtspositie - Besturingssystemen voor client-pc’s - Besturingssystemen voor werkgroepservers - Weigering van onderneming met machtspositie om informatie inzake compatibiliteit te verstrekken en gebruik van die informatie toe te staan - Nakoming van verplichtingen die voortvloeien uit beschikking houdende vaststelling van inbreuk, en oplegging van gedragsmaatregelen - Dwangsom)
   2012/C 243/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Microsoft Corp. (Redmond, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, advocaat, en I. Forrester, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, V. Di Bucci, F. Castillo de la Torre en N. Khan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: The Computing Technology Industry Association Inc. (Oakbrook Terrace, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. van Gerven en T. Franchoo, advocaten) en Association for Competitive Technology, Inc. (Washington, DC, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Went en H. Pearson, solicitors, en vervolgens H. Mercer, QC)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Free Software Foundation Europe eV (Hamburg, Duitsland) en Samba Team (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Piana en T. Ballarino, advocaten), Software & Information Industry Association (Washington, DC) (vertegenwoordigers: T. Vinje en D. Dakanalis, solicitors, en A. Tomtsis, advocaat), European Committee for Interoperable Systems (ECIS) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: T. Vinje, solicitor, en M. Dolmans, N. Dodoo en A. Ferti, advocaten), International Business Machines Corp. (Armonk, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Dolmans en T. Graf, advocaten), Red Hat Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C.-D. Ehlermann en S. Völcker, advocaten, en C. O’Daly, solicitor) en Oracle Corp. (Redwood Shores, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Vinje, solicitor, en D. Paemen, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 764 def. van de Commissie van 27 februari 2008 houdende vaststelling van het definitieve bedrag van de dwangsom die aan Microsoft Corp. is opgelegd bij beschikking C(2005) 4420 def. (Zaak COMP/C-3/37.792 — Microsoft), en, subsidiair, een verzoek tot intrekking of verlaging van de in deze beschikking aan verzoekster opgelegde dwangsom

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de bij artikel 1 van beschikking C(2008) 764 def. van de Commissie van 27 februari 2008 houdende vaststelling van het definitieve bedrag van de dwangsom die aan Microsoft Corp. is opgelegd bij beschikking C(2005) 4420 def. (Zaak COMP/C-3/37.792 — Microsoft) aan Microsoft Corp. opgelegde dwangsom wordt bepaald op 860 miljoen EUR.

               2)

               Microsoft zal haar eigen kosten dragen alsmede 95 % van de kosten van de Europese Commissie, met uitzondering van de kosten deze laatste in verband met de interventies van The Computing Technology Industry Association Inc. en Association for Competitive Technology Inc. zijn opgekomen, en 80 % van de kosten van Free Software Foundation Europe eV en Samba Team, Software & Information Industry Association, European Committee for Interoperable Systems, International Business Machines Corp., Red Hat Inc. en Oracle Corp.

               3)

               De Commissie zal 5 % van haar eigen kosten dragen, met uitzondering van de kosten die verband houden met de interventies van The Computing Technology Industry Association en Association for Competitive Technology.

               4)

               The Computing Technology Industry Association en Association for Competitive Technology zullen elk hun eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Commissie in verband met hun interventies zijn opgekomen.

               5)

               Free Software Foundation Europe en Samba Team, Software & Information Industry Association, European Committee for Interoperable Systems, International Business Machines, Red Hat en Oracle zullen 20 % van hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak T-498/12: Beroep ingesteld op 16 november 2012 — Koinopraxia Touristiki Loutrakiou/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/58

         Beroep ingesteld op 16 november 2012 — Koinopraxia Touristiki Loutrakiou/Commissie
   (Zaak T-498/12)
   2013/C 26/118
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Koinopraxia Touristiki Loutrakiou AE OTA — Loutraki AE — Club Hotel Loutraki Kazino Touristikes kai Xenodocheiakes Epicheiriseis AE (Loutraki, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bevestigende besluit van de Commissie van 18 september 2012 — Ares (2012)1082114 — waarbij verzoeksters verzoek om toegang tot bepaalde documenten is afgewezen, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verzoekt verzoekster krachtens artikel 263 VWEU om de nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 18 september 2012 houdende definitieve afwijzing van verzoeksters confirmatieve verzoek om toegang tot de brief van de Griekse autoriteiten van 16 mei 2012 betreffende de berekening van het bedrag van de onwettige staatssteun die moet worden teruggevorderd in de zin van het besluit van het directoraat-generaal concurrentie van de Europese Commissie van 24 mei 2011 (1).
   Ter ondersteuning van haar beroep, voert verzoekster de volgende middelen aan:

               Eerste middel: schending door het bestuur van de plicht de weigeringsbeslissingen te motiveren aangezien het bestuur zich in haar antwoord heeft beperkt tot een algemene verwijzing naar de in verordening nr. 1049/2001 opgenomen uitzonderingen, zonder enige bijkomende toelichting of daadwerkelijke motivering van de beslissing.

               Tweede middel: schending van het transparantiebeginsel ten gevolge van de schending van voornoemde verordening nr. 1049/2001 en van verordening nr. 659/1999 (2), aangezien het bestreden besluit het publiek niet een zo ruim mogelijke toegang tot de documenten verleent, door de in verordening nr. 1049/2001 neergelegde uitzonderingen niet strikt uit te leggen en niet strikt toe te passen.

               Derde middel: schending van artikel 108, lid 2, VWEU alsmede van de artikelen 6 en 20 van verordening nr. 659/1999 ten gevolge van de schending van verzoeksters rechten van verdediging en, bij uitbreiding, van het beginsel van behoorlijk bestuur.

      (1)  Besluit C(2011) 3504 def. van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun [C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09)] (PB L 285, blz. 25).

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Beroep, op 14 augustus 1995 ingesteld door H. Kuchlenz-Winter tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-281/95)

text:
Nr . C 299/8             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   11 . 11 . 95
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                   2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de
                                                                              kosten .
(') PB nr . C 275 , 1 . 10 . 1994 .
                                                                         (') PB nr. C 304 van 29 . 10 . 1994 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                Beroep, op 14 augustus 1995 ingesteld door
                            ( Zesde kamer )                                          H. Kuchlenz-Winter tegen Commissie
                       van 12 oktober 1995
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak C-281 /95 )
in zaak C-257/94 : Commissie van de Europese Gemeen
            schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )                                               ( 95/C 299/ 13 )
(„ Niet-nakoming — Richtlijn 91/685/EEG — Niet-omzet
                                  ting ")                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                             ( 95/C 299/ 12 )                            op 14 augustus 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen door H. Kuchlenz-Winter,
                                                                         Domaine du Brameschhof 35 , L-8290 Kehlen , vertegen
                       (Procestaai: Italiaans)                           woordigd door D. Rogalla , advocaat te Sprockhövel ( Duits
                                                                         land ), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                         kantore van A. Machmer, advocaat aldaar, Rue Roger
(Voorlopige vertaling; de defintieve vertaling verschijnt in             Barthel 1 , L-7212 Bereldange .
                de Jurisprudentie van bet Hof)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
In zaak C-257/94, Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigde : E. de March ) tegen Italiaanse                  1 . vast te stellen, dat de Commissie te haren aanzien op
Republiek ( gemachtigden : U. Leanza en M. Fiorilli ), betref                onrechtmatige wijze heeft nagelaten te handelen, voor
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de                      zover verzoekster wegens de alimentatie waarop zij
Italiaanse Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar                      ingevolge de artikelen 1587 e.v . BGB recht heeft, niet
rustende verplichtingen niet is nagekomen, door niet binnen                   van de ziekteverzekeringsregeling had mogen worden
de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte                   uitgesloten , wat verweerster heeft verhinderd, door ten
lijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn                  onrechte bij de bevoegde communautaire instanties geen
91 /685/EEG van de Raad van 11 december 1991 tot                              voorstel tot wijziging van het Ambtenarenstatuut in die
wijziging van Richtlijn 80/217/EEG tot vaststelling van                       zin in te dienen ;
gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klas
sieke varkenspest ( PB 1991 , L 377, blz . 1 ) en Richtlijn
91 /688 /EEG van de Raad van 11 december 1991 tot                        2 . verweerster in de kosten te verwijzen .
wijziging van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheids
vraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de                Middelen en voornaamste argumenten:
invoer van runderen, varkens, schapen en geiten , van vers
vlees of van vleesprodukten uit derde landen ( PB 1991 ,
L 377, blz . 18 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. N.          Volgens verzoekster is de Commissie verplicht de ziektekos
Kakouris, kamerpresident, F. A. Schockweiler, P. J. G.                   tenverzekering van de personeelsleden te garanderen, door
Kapteyn , J. L. Murray en H. Ragnemalm ( rapporteur ),                   ervoor te zorgen dat de regeling aldus wordt gewjizigd , dat
rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier : R. Grass,          de gescheiden echtgenoot van een ambtenaar, die ingevolge
op 12 oktober 1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum                een alimentatie overeenkomstig de artikelen 1587 e.v . van
luidt als volgt:                                                         het Duitse Burgerlijk Wetboek aanspraak heeft op een
                                                                         gedeelte van het pensioen van zijn vroegere echtgenoot,
                                                                         verder onder de ziekteverzekeringsregeling blijft vallen .
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette               Meer in het bijzonder voert zij aan, dat zij , zolang dergelijke
     lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om          maatregelen niet zijn genomen, in feite verplicht is in
     te voldoen aan Richtlijn 91 /685/EEG van de Raad van                Luxemburg te wonen, nu zij zich alleen daar — en niet in
     11 december 1991 tot wijziging van Richtlijn 80/                    Duitsland — vrijwillig bij een wettelijk stelsel van ziekte
     217/EEG tot vaststelling van gemeenschappelijke maat               verzekering kan aansluiten; zij beschouwt dit als een
     regelen ter bestrijding van klassieke varkenspest, is de            schending van haar recht op vrij verkeer.
     Italiaanse Republiek de krachtens artikel 2 van Richtlijn
     91 /685/EEG op haar rustende verplichtingen niet nage
     komen .