title: Zaak T-69/12: Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2013 — Zavvar/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Schrapping van betrokken personen van lijst — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/79

         Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2013 — Zavvar/Raad
   (Zaak T-69/12) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Schrapping van betrokken personen van lijst - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 225/175
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Seyed Hadi Zavvar (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en F. Zaiwalla, solicitors, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van punt 22 van tabel A van de bijlage bij besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), punt 22 van tabel A van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1) voor zover deze handelingen verzoeker betreffen, en anderzijds, vordering tot verklaring dat artikel 20, lid 1, sub b, van het besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en artikel 16, lid 2, van verordening nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), niet op verzoeker van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-106/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 maart 2011 — M. J. Bakker, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 maart 2011 — M. J. Bakker, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-106/11)
   2011/C 160/10
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: M. J. Bakker

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de aanwijzingsregels van Titel II van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) van toepassing, met als gevolg dat de Nederlandse wetgeving wordt aangewezen, en dientengevolge premies mogen worden geheven op grond van de Nederlandse volksverzekeringen, in een geval als het onderhavige, waarin een in Spanje wondende werknemer met de Nederlandse nationaliteit als zeevarende werkzaam is in dienst van een in Nederland gevestigde werkgever, en zijn arbeid verricht aan boord van baggerschepen die buiten het grondgebied van de Gemeenschap varen onder Nederlandse vlag, terwijl hij enkel beoordeeld naar de Nederlandse nationale wetgeving niet is aangesloten bij het Nederlandse stelsel van sociale zekerheid als gevolg van de omstandigheid dat hij niet in Nederland woont?

               2)

               In hoeverre is het daarbij van belang dat bij de uitvoering van de Nederlandse werknemersverzekeringen een beleid wordt gevoerd op grond waarvan zeevarenden in een geval als het onderhavige door het uitvoeringsorgaan met een beroep op het gemeenschapsrecht als verzekerde worden aangemerkt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2).


title: Doorhaling van zaak C-117/04

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/32

         Doorhaling van zaak C-117/04 (1)

   (2005/C 6/62)

      (Procestaal: Italiaans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-117/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-44/14: Beroep ingesteld op 15 januari 2014 — Costantini e.a./Commissie

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/26

         Beroep ingesteld op 15 januari 2014 — Costantini e.a./Commissie
   (Zaak T-44/14)
   2014/C 93/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Bruno Costantini (Jesi, Italië), Robert Racke (Lamadelaine, Luxemburg), Pietro Pravata (Beyne-Heusay, België), Zbigniew Galązka (Łódź, Polen), Justo Santos Domínguez (Leganés, Spanje), Maria Isabel Lemos (Mealhada, Portugal), André Clavelou (Vincennes, Frankrijk), burgercomité „Right to Lifelong Care: Leading a life of dignity and Independence is a fundamental right!” (vertegenwoordigers: O. Brouwer, advocaat, en A. Woods, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekers verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van 5 november 2013 waarbij de Europese Commissie heeft geweigerd het burgerinitiatief „Right to Lifelong Care: Leading a life of dignity and independence is a fundamental right!” (Initiatief) in te schrijven overeenkomstig verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (PB L 65, blz. 1), zoals meegedeeld aan de vertegenwoordiger en plaatsvervanger van verzoekers op 5 november 2013 in een brief met als referentienummer C(2013) 7612 final (bestreden besluit) nietig te verklaren, en

               —

               verweerster te verwijzen in verzoekers’ kosten, met inbegrip van de kosten van alle interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft bij haar weigering om het initiatief in te schrijven de juridische criteria van artikel 4, lid 2, sub b, van verordening nr. 211/2011 verkeerd toegepast door i) te stellen dat het doel van het initiatief onvoldoende kan worden verwezenlijkt binnen het kader van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie, en ii) geen rekening te houden met de beginselen waarop verordening nr. 211/2011 is gegrond.

               2)

               Tweede middel: de Commissie heeft de algemene beginselen van behoorlijk bestuur geschonden door het initiatief niet te registreren terwijl het burgerinitiatieven met soortgelijke doelstellingen wel heeft geregistreerd.

               3)

               Derde middel: de Commissie heeft in strijd met artikel 296 VWEU het bestreden besluit niet toereikend en juist gemotiveerd.


title: Zaak T-205/14: Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Schroeder/Raad en Commissie

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/33

         Beroep ingesteld op 27 maart 2014 — Schroeder/Raad en Commissie
   (Zaak T-205/14)
   2014/C 212/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: I. Schroeder KG (GmbH & Co.) (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Landry, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweerders veroordelen om aan verzoekster een schadevergoeding te betalen van 3 45  644 EUR, vermeerderd met rente tegen 8 % per jaar vanaf de uitspraak van het arrest, of vaststellen dat van verweerders schadevergoeding kan worden gevorderd;

               —

               verweerders verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert schadevergoeding wegens de vaststelling van de bij arrest van het Hof van 22 maart 2012 in zaak GLS (C-338/10) ongeldig verklaarde verordening (EG) nr. 1355/2008 (1).
   Verzoekster voert aan dat de nationale douaneautoriteiten de op grond van deze verordening ten onrechte geïnde antidumpingrechten weliswaar hebben terugbetaald, maar dat zij economische schade heeft geleden omdat zij er wegens het verlies aan liquide middelen toe genoodzaakt was om aanvullende bankkredieten op te nemen waarop marktconforme rente is geheven. Zij vordert bijgevolg de terugbetaling van het verschil tussen de rente die zij op de bankkredieten heeft betaald en de lagere rente die zij had moeten betalen indien er geen antidumpingrecht was geïnd. Daartoe voert verzoekster aan dat verweerders door de onrechtmatige vaststelling van verordening nr. 1355/2008 hun zorgvuldigheidsplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur op voldoende gekwalificeerde wijze hebben geschonden, waardoor zij schade heeft geleden die niet op een andere manier kan worden vergoed aangezien de desbetreffende nationale bepalingen inzake invoerbelasting er niet in voorzien dat vanaf het moment van betaling rente verschuldigd is op verschillen in het voordeel van belastingplichtigen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1355/2008 van de Raad van 18 december 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht op bepaalde bereide of verduurzaamde citrusvruchten (mandarijnen enz.) van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 350, blz. 35).


title: Zaak C-247/99 P: Hogere voorziening, op 2 juli 1999 ingesteld door Elf Atochem SA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen LVM NV, Elf Atochem SA, BASF, Shell International Chemical, DSM NV en DSM Kunststoffen, Wacker Chemie GmbH, Hoechst AG, SAV, Montedison SpA, I.C.I. plc, Hüls AG en Enichem SpA, enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
4.12.1999               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 352/13
— het bedrag van de geldboete te verlagen met een bedrag             Hogere voorziening, op 2 juli 1999 ingesteld door Elf
     dat overeenkomt met de door Montedison ingevolge de             Atochem SA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
     duur van de procedure, het opnieuw uitvaardigen van de          gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
     beschikking en de kosten van de borgstelling geleden            T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
     schade;                                                         T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen LVM NV, Elf
                                                                     Atochem SA, BASF, Shell International Chemical, DSM
Kosten:                                                              NV en DSM Kunststoffen, Wacker Chemie GmbH,
                                                                     Hoechst AG, SAV, Montedison SpA, I.C.I. plc, Hüls AG en
— de Commissie te verwijzen in de op de twee procedures              Enichem SpA, enerzijds, en Commissie van de Europese
     gevallen kosten.                                                Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door het Gerecht
                                                                     van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde kamer — uitgebreid)
Middelen en voornaamste argumenten
1) Het Gerecht heeft nagelaten, het eerste door rekwirante                                   (Zaak C-247/99 P)
     tegen de beschikking aangevoerde middel te onderzoeken
     (uitputting van de bevoegdheden waarover de Commissie
     met betrekking tot de litigieuze feiten beschikte; de be-                                (1999/C 352/22)
     voegdheden met betrekking tot de geldboete zijn definitief
     op het Gerecht en het Hof overgegaan; schending van
     artikel 172 EG-Verdrag (thans artikel 229 EG) en van
     artikel 17 van verordening nr. 17/62 (1) van de Raad juncto     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     artikel 87, lid 2, sub d, EG-Verdrag (thans, na wijziging,      op 2 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Elf Atochem
     artikel 83 EG).                                                 SA, vertegenwoordigd door X. de Roux, advocaat te Parijs,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
2) Gebrek aan motivering aangaande het tweede middel                 J. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11, tegen het arrest, op
     (non-existentie van de procedure).                              20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94,
                                                                     T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94,
3) Geen onderzoek van de economische context. Schending              T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen
     van het gemeenschapsrechtelijk beginsel volgens hetwelk         LVM NV, Elf Atochem SA, Chemie GmbH, Hoechst AG, SAV,
     iedere beoordeling van concurrentiële gedragingen een           Montedison SpA, I.C.I. plc, Hüls AG en Enichem SpA,
     voorafgaande beoordeling van de economisch-normatieve           enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     context vereist. Schending van het gemeenschapsrechtelijk       anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     beginsel volgens hetwelk, indien een gedraging kan worden       Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid).
     gerechtvaardigd om redenen die niet indruisen tegen de
     vrije mededinging, de betrokken onderneming niet kan
     worden veroordeeld wegens schending van de artikelen 85         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 en 82 EG).
4) Het Gerecht heeft kennelijk de in verordening                     — het door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     nr. 2988/74 (2) neergelegde regels inzake verjaring onjuist          Gemeenschappen op 20 april 1999 in de gevoegde zaken
     toegepast.                                                           T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94,
                                                                          T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94,
5) Schending van het recht van individueel en niet collectief             T-329/94 en T-335/94 gewezen arrest te vernietigen en
     verweer.                                                             aan die vernietiging de nodige rechtsgevolgen te verbinden,
                                                                          inzonderheid de zaak zelf af te doen;
6) Schending van artikel 6, lid 1, EVRM doordat het Gerecht
     heeft nagelaten, de door rekwirante te harer verdediging
     overgelegde bewijsstukken te onderzoeken, en zonder             — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     geldige reden latere bewijsstukken ten gunste van Mont-
     edison heeft uitgesloten.
7) Kennelijk onlogisch en/of geen onderzoek van rekwirantes
     argumenten betreffende de onevenredigheid van de hoogte         Middelen en voornaamste argumenten
     van de geldboete, gelet op de ernst en duur van de
     gedraging.
                                                                     — Onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht niet heeft
8) Geen onderzoek van de bewijzen betreffende de door                     vastgesteld, dat de Commissie op 27 juli 1994 een nieuwe
     Montedison geleden schade en schending van het beginsel              beschikking heeft gegeven. De nietigverklaring van de
     dat de Commissie aansprakelijk is voor onrechtmatig                  beschikking van 1998 bij het arrest van het Hof van
     handelen.                                                            19 april 1994 heeft noodzakelijkerwijs de nietigheid van
                                                                          de gehele voorafgaande administratieve procedure tot
(1) PB L 13 van 21.2.1962, blz. 204.                                      gevolg gehad. De Commissie kon derhalve pas een nieuwe,
(2) PB L 319 van 29.11.1974, blz. 1.                                      van de beschikking van 1988 onderscheiden beschikking
                                                                          geven na een nieuwe procedure. De beschikking van 1994
                                                                          is namelijk niet tot dezelfde onderneming gericht. Norsk
                                                                          Hydro en Solvay behoren niet meer tot de adressaten.
 ---pagebreak--- C 352/14             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  4.12.1999
   Niettemin blijft de Commissie de gedragingen van die             Hogere voorziening, op 3 juli 1999 ingesteld door Degus-
   ondernemingen in aanmerking nemen om de omvang van               sa-Hüls AG tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
   de gestelde inbreuk te bepalen. De beschikking van 1988          gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
   en 1994 zien derhalve op gestelde mededingingsregelingen         T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
   en/of onderling afgestemde gedragingen van een groep             T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
   ondernemingen waarvan de in 1994 in het geding gebrach-          Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
   te leden niet dezelfde zijn als die welke in 1988 in het         International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
   geding waren gebracht. Een derde verschil betreft de in de       Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG,
   beschikking van 1994 gegeven uiteenzetting betreffende           Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
   de verjaring van de vordering van de Commissie om de             Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA,
   juridische mogelijkheid van een nieuwe beschikking aan te        enerzijds, en Commissie van de Europese Gemeenschap-
   tonen.                                                           pen, anderzijds, gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer
                                                                                — uitgebreid)
   Het Gerecht aanvaardt ten onrechte de stelling van de
   Commissie, dat het Hof in zijn arrest van 15 juni 1994 de                              (Zaak C-250/99 P)
   beschikking van 1988 uitsluitend op grond van ontoerei-
   kende authentisatie nietig heeft verklaard, terwijl die be-                             (1999/C 352/23)
   schikking in dat arrest niet alleen wegens schending
   van de regels inzake de authentisatie, maar ook wegens           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   schending van het collegialiteitsbeginsel nietig is verklaard.   op 3 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Degussa-
                                                                    Hüls AG, vertegenwoordigd door F. Montag van het advoca-
                                                                    tenkantoor Freshfield Deringer te Keulen, domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch, advocaat
   In casu eiste het beginsel dat de beschikkingen van
                                                                    aldaar, Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 20 april 1999 in
   de Commissie nieuwe beschikkingen zijn, een nieuwe
                                                                    de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
   beschikking en als logisch gevolg daarvan de inleiding van
                                                                    T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
   een administratieve procedure.
                                                                    T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
                                                                    Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell Internatio-
                                                                    nal Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen
— Onjuiste rechtsopvatting doordat het Gerecht niet heeft           BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne
   vastgesteld, dat de Commissie, door een nieuwe beschik-          de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc,
   king te geven, verzoeksters procedurele rechten heeft            Hüls AG en Enichem SpA, enerzijds, en Commissie van de
   verleend: anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, is het        Europese Gemeenschappen, anderzijds, gewezen door het
   van weinig belang of de nieuwe beschikking andere grieven        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
   bevat dan de oude. Aangezien de beschikking van 1994             (Derde kamer — uitgebreid).
   een nieuwe beschikking is, kon de Commissie de in
   een eerdere, nietig verklaarde beschikking geformuleerde         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage
   grieven niet zonder meer overnemen zonder de betrokken
   partijen een nieuwe mededeling in de zin van verordening         1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
   nr. 17/62 te zenden. Voorts is het recht van de in geding            Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   gebrachte ondernemingen om schriftelijke opmerkingen                 van 20 april 1999 in zaak T-329/94 te vernietigen voorzo-
   in te dienen en deel te nemen aan hoorzittingen niet in              ver het verzoeksters beroep verwerpt (punt 4 van het
   acht genomen.                                                        dictum) en verzoekster in haar eigen kosten alsmede in die
                                                                        van de Commissie verwijst (punt 5 van het dictum);
                                                                    2. de artikelen 1, 2 en 3 van beschikking 94/599/EG (1) van
   Verder is het Adviescomité voor mededingingsregelingen               de Commissie van 27 juli 1994 inzake een procedure op
   en economische machtsposities ten onrechte niet geraad-              grond van artikel 85 EG-Verdrag (IV/31.865, PVC) nietig te
   pleegd en heeft het Gerecht ten onrechte en zonder                   verklaren voorzover zij betrekking hebben op verzoekster;
   rechtsgrond, onder verwijzing naar het feit dat een hoorzit-
   ting — die een heel ander doel heeft — met partijen heeft        3. de Commissie te verwijzen in de kosten die op de
   plaatsgevonden, geoordeeld, dat daartoe geen verplichting            procedure in eerste aanleg en op hogere voorziening zijn
   bestond.                                                             gevallen.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
   Bij inachtneming van de procedure van de verordeningen
   nrs. 17/62 en 99/63 had rekening kunnen worden gehou-            — Onjuiste rechtsopvatting omtrent het algemene beginsel
   den met de laatste stand van de communautaire recht-                 dat de procedure binnen een redelijke termijn moet worden
   spraak inzake toegang tot de stukken, waaraan uitvoering             afgesloten. Het Gerecht gaat er allereerst aan voorbij, dat
   is gegeven bij een mededeling van de Commissie van                   een procedure die in totaal 16 jaar heeft geduurd, niet
   23 januari 1997 (PB C 23 van 23 januari 1997).                       meer kan worden geacht binnen een redelijke termijn te
                                                                        zijn afgesloten. Verder heeft het ten onrechte geoordeeld,
                                                                        dat de administratieve procedure binnen een redelijke
                                                                        termijn was afgesloten. Ten slotte schendt ook de al te
                                                                        lange duur van de procedure in rechte het recht van
                                                                        partijen dat binnen een redelijke termijn uitspraak wordt
                                                                        gedaan.


title: Zaak F-29/13 RENV: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 oktober 2015 — Drakeford/EMA

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/66

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 oktober 2015 — Drakeford/EMA
   (Zaak F-29/13 RENV)
   (2015/C 389/76)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-167/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 april 2009 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in zaak F-38/08, Liotti/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/14

         Hogere voorziening ingesteld op 24 april 2009 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in zaak F-38/08, Liotti/Commissie
   (Zaak T-167/09 P)
   2009/C 167/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Eggers en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Amerigo Liotti (Senningerberg, Luxemburg)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in zaak F-38/08, Liotti/Commissie;

               —

               verwijzing van verzoeker in de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en in die van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening verzoekt de Commissie van de Europese Gemeenschappen om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 februari 2009 in de zaak Liotti/Commissie, F-38/08, waarin dat Gerecht Liotti’s loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2006 tot en met 31 december 2006 nietig heeft verklaard.
   Tot staving van de hogere voorziening voert de Commissie drie middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van het gemeenschapsrecht, aangezien artikel 8, lid 7, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (AUB) niet voorziet in de verplichting voor een beoordelingsautoriteit of zelfs een directeur-generaal om in alle ontwerp-loopbaanontwikkelingsrapporten voor een bepaalde rang de toepassing van de beoordelingsnormen te onderzoeken;

               —

               onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken waardoor de belangen van de Commissie zijn geschaad, aangezien dat Gerecht, door ter terechtzitting ambtshalve de in artikel 8, lid 7, AUB voorziene vereisten van overleg en samenhang aan de orde te stellen, de rechten van verweer van de Commissie heeft geschonden door haar de mogelijkheid te ontnemen om feitelijke bewijs te leveren teneinde vast te stellen dat er bij de opstelling van het bestreden loopbaanontwikkelingsrapport geen sprake was van schending van artikel 8, lid 7, AUB;

               —

               een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken de schending van de bepalingen van artikel 8, lid 3, AUB heeft aangemerkt als schending van een wezenlijk vormvoorschrift en/of substantiële onregelmatigheid die de nietigverklaring van het voor dat Gerecht bestreden loopbaanontwikkelingsrapport meebrengt.


title: Zaak C-301/05 P: Hogere voorziening, op 28 juli 2005 (fax: 27 juli 2005) ingesteld door Hans-Peter Wilfer tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 8 juni 2005 in zaak T-315/03, Hans-Peter Wilfer tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/4

         Hogere voorziening, op 28 juli 2005 (fax: 27 juli 2005) ingesteld door Hans-Peter Wilfer tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 8 juni 2005 in zaak T-315/03, Hans-Peter Wilfer tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-301/05 P)
   (2005/C 281/09)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 juli 2005 (fax: 27 juli 2005) hogere voorziening ingesteld door Hans-Peter Wilfer, vertegenwoordigd door A. Kockläuner, van het advocatenkantoor Meissner, Bolte & Partner, Widenmayerstraße 48, D-80538 München, Duitsland, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 8 juni 2005 in zaak T-315/03, Hans-Peter Wilfer tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 2005 in zaak T-315/03 (1) met betrekking tot punt 1 van het dictum volledig te vernietigen en met betrekking tot de punten 2 en 3 van het dictum in die zin te vernietigen dat het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in alle kosten van de verzoeker;

               2.

               het BHIM tevens te verwijzen in de verdere proceskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening tegen bovengenoemd arrest voert rekwirant enerzijds procedurefouten en anderzijds schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht van eerste aanleg aan:

               1.

               Met betrekking tot de vraag, of en in hoeverre rekwirant mede door een Patentanwalt kan worden vertegenwoordigd, heeft het Gerecht artikel 19 van het Statuut van het Hof van Justitie verkeerd uitgelegd. Volgens deze bepaling dient onder „advocaat” ook een Patentanwalt te worden verstaan voorzover diens rechtsorde hem toestaat, voor een rechterlijke instantie als vertegenwoordiger van een partij op te treden, en hem in het rechtssysteem een positie verleent die op grond van de ermee verbonden rechten en plichten vergelijkbaar is met die van een advocaat.

               2.

               Bij de beoordeling, of en in hoeverre de schriftelijke verklaring betreffende de inschrijving van het merk „ROCKBASS” onder nr. 76/302 601 in de Verenigde Staten van Amerika alsmede de memorie van de rekwirant, die nieuwe argumenten en bewijsmiddelen bevatte, in de procedure in aanmerking moesten worden genomen, heeft het Gerecht de draagwijdte van het in artikel 74 van verordening nr. 40/94 (2) geformuleerde beginsel van ambtshalve onderzoek verkeerd opgevat en de bepalingen van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 verkeerd toegepast.

               3.

               Met betrekking tot de betekenis en de grammaticale structuur van de aanduiding „ROCKBASS” heeft het Gerecht de aangedragen feiten verdraaid of vervalst. Het Gerecht heeft over het hoofd gezien dat de aanduiding „ROCKBASS” zeer gecompliceerd is en het heeft ook niet in aanmerking genomen dat deze aanduiding vatbaar is voor verschillende grammaticale combinatiemogelijkheden. Aangezien het Gerecht deze verdraaiingen van de feiten niet heeft gemotiveerd, is het ook zijn motiveringsplicht niet nagekomen.

               4.

               Het Gerecht heeft de voorgedragen feiten inzake de zelfstandige bruikbaarheid van de waren van de klassen 9 en 18 ten opzichte van de geclaimde waren van klasse 15 verdraaid of vervalst, en aangezien het dit niet op begrijpelijke wijze heeft gemotiveerd, is het ook daardoor zijn motiveringsplicht niet nagekomen.

               5.

               Met betrekking tot de vraag, of het aangevraagde merk „ROCKBASS” rechtstreeks beschrijvend is voor alle geclaimde waren, heeft het Gerecht artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 verkeerd toegepast. Hierbij is het Gerecht ten onrechte uitgegaan van de opvatting van de bevooroordeelde gemiddelde toeschouwer, in plaats van rekening te houden met de opvatting van de onbevooroordeelde gemiddelde toeschouwer, en zijn oordeel op dit punt berust op kenmerken die onbelangrijk zijn en die uit het oogpunt van het relevante publiek vergezocht zijn.

      (1)  PB C 193, blz. 26.

      (2)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, PB 1994, L 11, blz. 1.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2002 in zaak C-136/01 P: Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Snc tegen Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Overstroming — Verstopping van afvoerkanaal — Verjaringstermĳn — Geen van stuiting van verjaring)

text:
28.9.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/11
2)     De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
( 1) PB C 212 van 28.7.2001.                                                                          (Tweede kamer)
                                                                                van 18 juli 2002
                                                                            in zaak C-136/01 P: Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi
                                                                            Snc tegen Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (1)
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                            (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding —
                           (Zesde kamer)                                    Niet-contractuele aansprakelijkheid — Overstroming —
                                                                            Verstopping van afvoerkanaal — Verjaringstermijn — Geen
                                                                                van stuiting van verjaring)
                          van 2 mei 2002
in zaak C-129/01 (verzoek van het Tribunale di Bolonga                                                (2002/C 233/17)
om een prejudiciële beslissing): Condominio Facchinei
               Orsini en Kone Ascensori SpA (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
        („Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                            (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2002/C 233/16)                                                             dentie van het Hof)
                        (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C- 136/01 P, Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Snc,
                          dentie van het Hof)                               gevestigd te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door F. Venuti,
                                                                            advocaat, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
                                                                            van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (Tweede kamer) van 17 januari 2001, Autosalone
                                                                            Ispra dei Fratelli Rossi/EGA (T-124/99, JurAmbt. blz. II-53),
In zaak C-129/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       strekkende tot vernietiging van die beschikking; andere partij
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Bolonga (Italië)              bij de procedure: Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
in het aldaar aanhangige geding tussen Condominio Facchinei                 vertegenwoordigd door Commissie van de Europese Gemeen-
Orsini en Kone Ascensori SpA, om een prejudiciële beslissing                schappen (gemachtigden: H. M. H. Speyart en P. Stancanelli),
over de uitlegging van artikel 2, sub b, van richtlijn 93/13/EEG            heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Col-
van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen                neric (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris,
in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29), heeft                      rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,                   R. Grass, op 18 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en                dictum luidt als volgt:
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 2 mei 2002 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                            1)     Wijst de hogere voorziening af.
Het door het Tribunale di Bologna bij beschikking van 20 februari
                                                                            2)     Verwijst Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Snc in de kosten.
2001 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
ontvankelijk.
                                                                            (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.
( 1) PB C 223 van 16.6.2001.


title: Zaak C-510/03: Beroep, op 4 december 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 21/28                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.1.2004
De Franse Republiek had bevestigd dat zij aan de beschikking            Middelen en voornaamste argumenten
van 13 november 2002 wilde voldoen. Niettemin heeft zij
nagelaten om uiterlijk op 17 juni 2003 het bewijs voor te
leggen van de terugbetaling door Bull van het kasvoorschot              Volgens de artikelen 7, lid 6, en 19 van richtlijn 80/778/EEG,
van 450 miljoen EUR en de verschuldigde rente. De Franse                beschouwd in samenhang met bijlage I van dezelfde richtlijn,
Republiek heeft op geen enkel tijdstip aangevoerd dat het voor          mocht de concentratie van nitraten in het voor consumptie
haar volstrekt onmogelijk was om de beschikking correct uit             bestemd water in Frankrijk met ingang van 15 juli 1985
te voeren. Zij heeft geen enkele actie ondernomen om Bull de            nergens meer dan 50 mg/l bedragen.
steun te doen terugbetalen. Voorts was de uitvoering van de
beschikking in geen enkel opzicht bijzonder moeilijk, aange-
zien de terugbetaling vanaf het begin was overeengekomen                Uit officiële publicaties blijkt echter dat aan 13 % van de
tussen de Commissie en de Franse Republiek enerzijds, en deze           inwoners van de regio Bretagne in 1988 water werd geleverd
laatste en de onderneming Bull anderzijds.                              waarin de concentratie van nitraten periodiek of voortdurend
                                                                        meer dan 50 mg/l bedroeg.
Bovendien heeft de Franse Republiek geen beroep tot nietigver-
klaring tegen deze beschikking ingesteld binnen de daartoe              Bij het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies
gestelde termijn, zodat deze beschikking te haren aanzien               gestelde termijn, hebben de Franse autoriteiten erkend dat dit
definitief moet worden geacht.                                          percentage weliswaar was gedaald, maar in 2002 nog steeds
                                                                        2,6 % bedroeg.
(1) PB L 209, blz. 1.
                                                                        (1) PB L 229 van 30 augustus 1980, blz. 11.
Beroep, op 28 november 2003 ingesteld door Commissie                    Beroep, op 4 december 2003 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                       van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                bliek                                                                Duitsland
                         (Zaak C-505/03)                                                          (Zaak C-510/03)
                          (2004/C 21/51)                                                           (2004/C 21/52)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              op 4 december 2003 beroep ingesteld door Commissie van de
op 28 november 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek             Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland,
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, domicilie gekozen
woordigd door G. Valero Jordana en F. Simonetti als gemach-             hebbende te Luxemburg.
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                        1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de krach-
                                                                              tens artikel 4 van richtlijn 90/396/EEG van de Raad van
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek niet de verplichtin-            29 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van
      gen is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7,                de wetgevingen van de lidstaten inzake gastoestellen (1)
      lid 6, en bijlage I van richtlijn 80/778/EEG van de Raad                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door
      van 15 juli 1980, zoals gewijzigd, betreffende de kwaliteit             regels vast te stellen en te handhaven die het in de handel
      van voor menselijke consumptie bestemd water (1), door-                 brengen en de ingebruikneming van met richtlijn 90/
      dat zij de normen van de richtlijn inzake de concentratie               396/EEG in overeenstemming zijnde gastoestellen, in
      van nitraten in het voor consumptie bestemd water in                    het bijzonder gastoestellen die worden gebruikt voor
      Bretagne niet heeft nageleefd;                                          warmwaterproductie, bemoeilijken;
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                    2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 24.1.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 21/29
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak C-135/02 (1)
                                                                                (2004/C 21/54)
Verschillende bepalingen van enkele Duitse deelstaten (die in
overeenstemming zijn met de federale model-Feuerungs-
verordnung van 24 februari 1995) zijn volgens de Commissie            De president van het Hof van Justitie van de Europese
in strijd met richtlijn 90/396/EEG inzake gastoestellen. Het          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
gaat daarbij om bepalingen betreffende                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
—     gasverwarmingsketels met een warmteprestatie van meer           02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
      dan 50 kw die enkel in aparte ruimtes mogen worden              Bondsrepubliek Duitsland.
      opgesteld;
                                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
—     bepaalde gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust
      met beveiligingsapparatuur die een stijging van de koo-
      lmonoxydeconcentratie in de lucht tot meer dan 30 ppm
      verhindert en
—     gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust met een                        Doorhaling van zaak C-142/02 (1)
      voorziening die onder bepaalde voorwaarden de
      gastoevoer blokkeert.                                                                   (2004/C 21/55)
Dit leidt ertoe dat het in het verkeer brengen van toestellen die     De president van het Hof van Justitie van de Europese
aan de richtlijn voldoen, in de betrokken deelstaten wordt            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 september
verhinderd, omdat daar reeds door de richtlijn gedekte aspec-         2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
ten, zoals de installatie van toestellen enkel in onbewoonde          02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
ruimtes, bescherming tegen uitstroming van onverbrand gas,            Groothertogdom Luxemburg.
explosiegevaar enz. door nationale bepalingen aanvullend
worden geregeld.                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
Volgens de Bondsrepubliek Duitsland zijn de lidstaten, met het
oog op de openbare veiligheid van personen en de bescherming
van het leven en de menselijke gezondheid tegen algemene
gevaren door stookplaatsen, met inachtneming van het natio-                         Doorhaling van zaak C-228/02 (1)
nale bouwrecht bevoegd om de veiligheid van dergelijke
stookplaatsen dienovereenkomstig te vergroten. De Commissie                                   (2004/C 21/56)
wijst deze argumentatie af met de opmerking dat het door de
richtlijn bestreken gebied — in overeenstemming met het
begrip „nieuw initiatief” — volledig is geregeld, zodat voor          De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanvullende nationale regels op dit gebied geen plaats meer is.       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-228/
(1) PB L 196, blz. 15.                                                02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
                                                                      (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken C-157/01 P en C-169/
                              01 P (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/02 (1)
                         (2004/C 21/53)
                                                                                (2004/C 21/57)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 2003 de
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-157/
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-229/02
01 P en C-169/01 P: Bondsrepubliek Duitsland tegen RAG
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
Aktiengesellschaft en UK Coal tegen Commissie van de
                                                                      beslissing): Bietergemeinschaft debis/AC e.a en Hauptverband
Europese Gemeenschappen.
                                                                      der österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 200 van 14.7.2001 en PB C 168 van 30.6.2001.                 (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak C-31/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2015 door Photo USA Electronic Graphic, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 18 november 2014 in zaak T-394/13, Photo USA Electronic Graphic, Inc./Raad van de Europese Unie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/14

         Hogere voorziening ingesteld op 25 januari 2015 door Photo USA Electronic Graphic, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 18 november 2014 in zaak T-394/13, Photo USA Electronic Graphic, Inc./Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-31/15 P)
   (2015/C 089/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Photo USA Electronic Graphic, Inc. (vertegenwoordiger: K. Adamantopoulos, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie, Ancàp SpA, Cerame-Unie AISBL, Confindustria Ceramica, Verband der Keramischen Industrie eV

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 18 november 2014 in zaak T-394/13 Photo USA Electronic Graphic, Inc./Raad vernietigen, waarbij het Gerecht het verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 van de Raad van 13 mei 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1) heeft afgewezen;

               —

               de beoordeling voltooien en verordening (EU) nr. 412/2013 nietig verklaren; en

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van rekwirante in verband met deze hogere voorziening alsmede in de kosten in verband met de procedure voor het Gerecht in zaak T-394/13.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht bij zijn beoordeling van het eerste, derde en vierde middel blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen en het overgelegde bewijs onjuist heeft opgevat. Rekwirante stelt dan ook dat het bestreden arrest moet worden vernietigd. Verder stelt rekwirante dat de feiten die ten grondslag liggen aan het eerste, tweede en derde middel in voldoende mate vaststaan om het Hof van Justitie in staat te stellen daarover uitspraak te doen.
   Wat het eerste middel betreft draagt rekwirante twee beroepsgronden aan. Om te beginnen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de bewijslast ter zake van de onjuiste beoordeling door de instellingen van de door hen relevant geachte factoren bij rekwirante te leggen. Volgens vaste rechtspraak van het Gerecht volstaat het indien rekwirante aantoont ofwel (1) dat de instellingen een onjuiste beoordeling van de door hen relevante geachte feiten hebben verricht, ofwel (2) dat de toepassing van andere, meer relevante factoren tot de uitsluiting ervan zou hebben geleid. In dat verband is de vaststelling dat de instellingen ten aanzien van twee van de drie door hen relevant geachte factoren een onjuiste beoordeling hebben verricht voldoende om aan te nemen dat rekwirante heeft voldaan aan de bewijslast. Verder berust het oordeel waartoe het Gerecht in het bestreden arrest komt op een onjuiste opvatting van het bewijs en de feiten.
   Ten aanzien van het derde en vierde middel draagt rekwirante vier beroepsgronden aan. Ten eerste heeft het Gerecht de bepalingen vervat in de leden 2 en 7 van artikel 3 van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (2) („basisverordening”) onjuist uitgelegd door te oordelen dat de instellingen pas gehouden zijn de gevolgen van concurrentiebeperkende praktijken voor de toestand van de bedrijfstak in de Unie te onderzoeken nadat het bestaan van dergelijke concurrentiebeperkende praktijken is bevestigd in een definitief besluit van de betrokken mededingingsautoriteit. Ten tweede heeft het Gerecht bij zijn afwijzing van het verzoek van rekwirante om de identiteit bekend te maken van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, het beschikbare bewijs onjuist opgevat en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zich in staat te achten tot het onderzoek of de instelling heeft voldaan aan artikel 3, leden 2 en 4, van de basisverordening zonder op de hoogte te zijn van de identiteit van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. Ten derde berust het bestreden arrest op een onjuiste uitlegging van de bepalingen vervat in de leden 2 en 7 van artikel 3 van de basisverordening en is hierin een onredelijke bewijslast bij rekwirante neergelegd doordat in dit arrest aan rekwirante de verplichting is opgelegd om positief bewijs te leveren van de gevolgen van de concurrentiebeperkende praktijken voor de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie terwijl de identiteit van de in de steekproef opgenomen producenten geheim wordt gehouden. Ten vierde berust het bestreden arrest ook op een onjuiste uitlegging van de bepalingen vervat in de leden 2 en 7 van artikel 3 van de basisverordening doordat daarin tot de slotsom wordt gekomen dat aan de relevante verplichtingen kan worden voldaan door slechts uit te gaan van niet nader uitgewerkte veronderstellingen in plaats van door een daadwerkelijk onderzoek uit te voeren.

      (1)  PB L 131, blz. 1.

      (2)  PB L 343, blz. 51.


title: Zaak C-654/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2011 door Transcatab SpA, in liquidatie, tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011 in zaak T-39/06, Transcatab/Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/19

         Hogere voorziening ingesteld op 20 december 2011 door Transcatab SpA, in liquidatie, tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011 in zaak T-39/06, Transcatab/Commissie
   (Zaak C-654/11 P)
   2012/C 49/33
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Transcatab SpA, in liquidatie (vertegenwoordigers: C. Osti, A. Prastaro en G. Mastrantonio, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 5 oktober 2011 in zaak T-39/06, Transcatab/Commissie (hierna: „bestreden arrest”), te vernietigen, voor zover daarbij is geoordeeld dat Standard Commercial Corp. (en dus Alliance One International) hoofdelijk aansprakelijk moet worden geacht voor de door Transcatab gepleegde inbreuken;

               —

               de aan Transcatab opgelegde geldboete derhalve te verlagen door artikel 2, sub c, van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 in een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG (zaak COMP/C 38.281/B.2 — Ruwe tabak — Italië) nietig te verklaren en voor recht te verklaren dat de geldboete — overeenkomstig de bepalingen van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 en artikel 23, punt 2, van verordening nr. 1/2003 — op basis van de omzet van Transcatab moet worden berekend, te weten 32,338 miljoen EUR wat het in maart 2005 gesloten boekjaar betreft;

               —

               deze beschikking bijgevolg nietig te verklaren, voor zover daarin voor Transcatab een coëfficiënt van 1,25 op het basisbedrag van de geldboete is gehanteerd;

               —

               het bestreden arrest te vernietigen, voor zover daarbij de grieven van Transcatab zijn verworpen betreffende a) het feit dat de opgelegde geldboete niet is verlaagd wegens het ontbreken van een concrete invloed op de markt, b) de geringere intensiteit van de inbreuk in de periode 1999-2002 en c) de verzachtende omstandigheid van „redelijke twijfel”, terwijl deze in een parallelle Spaanse zaak wel is toegepast, en de opgelegde geldboete dan ook dienovereenkomstig te verlagen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de eerste plaats schendt het bestreden arrest artikel 296 VWEU, de artikelen 48 en 49 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en — in elk geval –de beginselen betreffende de bewijslast en de rechten van verdediging van Transcatab. In de loop van de procedure in eerste aanleg zijn argumenten aangevoerd en bewijselementen verstrekt ter weerlegging van het vermoeden dat SCC een beslissende invloed op het gedrag van Transcatab uitoefende. Aangezien deze argumenten en bewijselementen relevant en hoe dan ook — tegen de achtergrond van de recente rechtspraak van het Hof van Justitie — niet onbeduidend waren, hadden zij op zijn minst concreet moeten worden onderzocht en konden zij niet worden verworpen zonder passende motivering. Volgens rekwirante heeft het Gerecht noch het ene, noch het andere gedaan. Hoe dan ook is rekwirante van mening dat het bestreden arrest, voor zover daarin is geoordeeld dat in de voor het Gerecht betwiste beschikking nieuwe bewijselementen konden worden gebruikt, schending oplevert van de beginselen betreffende de bewijslast en in elk geval van de rechten van verdediging van Transcatab.
   In de tweede plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht, door haar grieven betreffende het ontbreken van een concrete invloed van de inbreuk op de markt en de geringere intensiteit van de inbreuk tijdens de periode van 1999 tot en met 2002 niet te hebben aanvaard, de feiten heeft verdraaid en hoe dan ook de algemene beginselen betreffende de uitlegging van bestuurlijke handelingen van de Europese instellingen heeft miskend, alsook de op hem rustende motiveringsplicht en de voorschriften inzake de bewijslast, de rechten van verdediging van Transcatab en het non ultra petita-beginsel heeft geschonden.
   In de derde plaats stelt rekwirante dat het bestreden arrest door een onjuiste rechtsopvatting en door een ontoereikende en onlogische motivering is aangetast, in het gedeelte van het arrest houdende verwerping door het Gerecht van de door Transcatab aangevoerde grief betreffende schending van het beginsel van gelijke behandeling doordat de verzachtende omstandigheid van het bestaan van „redelijke twijfel”, die wel in de soortgelijke Spaanse zaak was toegepast, niet in aanmerking is genomen.


title: Zaak C-315/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 2 juni 2016 — Lingurár József/Miniszterelnökséget vezető miniszter

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 2 juni 2016 — Lingurár József/Miniszterelnökséget vezető miniszter
   (Zaak C-315/16)
   (2016/C 296/28)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lingurár József

      Verwerende partij: Miniszterelnökséget vezető miniszter

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 42, lid 1, van verordening (EG) nr. 1698/2005 (1) (hierna: „verordening”), mede gelet op 46 ervan, aldus worden uitgelegd dat particulieren niet volledig zijn uitgesloten van steun ter bevordering van een duurzaam gebruik van bosgrond, wanneer deze grond gedeeltelijk staatseigendom is?

               2)

               Indien de steun niet volledig is uitgesloten, kan artikel 46 van de verordening dan aldus worden uitgelegd dat de particuliere bosexploitant of -eigenaar voor de betrokken grond, die gedeeltelijk staatseigendom is, recht heeft op steun in verhouding tot zijn eigendomsaandeel?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB 2005, L 277, blz. 1).


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 mei 1995 in zaak T-79/95 R en T-80/95 R, Société nationale des chemins de fer français en British Railways Board tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
Nr . C 189/ 16        NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 22 . 7 . 95
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                        van 8 juni 1995
                                                                                van 11 mei 1995
in zaak T-583/93 : P tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen ( J )                          in zaak T-569/93 : A. M. Moat tegen Commissie van de
 (Ambtenaren — Besluit tot ambtshalve nieuwe tewerkstel                           Europese Gemeenschappen (*)
ling, dat ondermeer verlies van in artikel 56 bis van Statuut                          (Niet-ontvankelijkheid)
      bedoelde toeslag meebrengt — Motiveringsplicht)                                        ( 95/C 189/34 )
                         ( 95/C 189/33 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                      (Procestaai: Frans)                           In zaak T-569/93 , A. M. Moat, ambtenaar van de Commis
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
                                                                    door L. Govaert, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong,
In zaak T-583/93 , P, ambtenaar van de Commissie,                   advocaat aldaar, Rue des Bains 14 A tegen Commissie van
wonende te Barasso ( Italië ), vertegenwoordigd door E.             de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : T. F. Cusack ),
Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende           betreffende een beroep tot nietigverklaring van een aantal
te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar,           aanstellingen en bevorderingen die vóór 1991 hebben
Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de                    plaatsgevonden, en tot vergoeding van de schade die
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. M. Alves                  verzoeker stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde
Vieira en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep tot                Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, R.
nietigverklaring van een besluit houdende ambtshalve                Schintgen en R. Garcia-Valdecasas, rechters; griffier: H.
nieuwe terwerkstelling en tot vergoeding van het uit dat            Jung, op 11 mei 1995 een beschikking gegeven waarvan het
besluit voortvloeiende financiële nadeel , heeft het Gerecht        dictum luidt als volgt:
(Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
president, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters;              1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
griffier : J. Palacio Gonzalez, op 8 juni 1995 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         2 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                    (M PB nr . C 18 van 21 . 1 . 1994 .
 1 . Verklaart nietig het besluit vervat in het memorandum
     dat verzoeker op 22 februari 1993 is toegestuurd.
2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker                        BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
     van een bedrag van 2 000 000 lire als vergoeding van het            VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     verlies van het recht om gebruik te maken van gratis                                 van 12 mei 1995
     vervoer .
                                                                    in zaak T-79/95 R en T-80/95 R, Société nationale des
                                                                    chemins de fer français en British Railways Board tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
3 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker                                      ( 95/C 189/35 )
     van de bedragen die deze vanaf 1 maart 1993 tot aan het
     besluit waarbij zijn toestand wordt geregulariseerd, als                      (Procestalen: Frans en Engels)
     toeslag voor werk in ploegendienst zou hebben ontvan
     gen. Deze bedragen moeten worden vermeerderd met               In zaken T-79/95 R en T-80/95 R, Société nationale des
     moratoire interessen op de voet van 8% per jaar te             chemins de fer français, te Parijs, vertegenwoordigd door
     rekenen vanaf 18 mei 1993 . Indien partijen binnen drie        B. Rapp-Jung en N. Flandin, advocaten te Brussel, domicilie
     maanden nog geen overeenstemming hebben bereikt                gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van V. Elvin
     over het bedrag van deze schade, leggen zij het Gerecht        ger, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 , en British Railways
     hun becijferde conclusies voor.                                Board, te Londen, vertegenwoordigd door T. Sharpe, QC ,
                                                                    van de balie van Engeland en Wales, bijgestaan door
                                                                    A. Nourry, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem
4 . Verwijst de Commissie in de kosten van het geding.              burg, ten kantore van J. Hoss, advocaat aldaar, Côte d'Eich
                                                                    15 , tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    (gemachtigden: F. Gonzalez Dfaz en G. de Bergues, in zaak
(M PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .                                 T-79/95 , en C. O'Reilly, F. Gonzalez Diaz en G. de Bergues ,
                                                                    in zaak T-80/95 ), betreffende twee verzoeken om opschor
                                                                    ting van de tenuitvoerlegging van artikel 2, onder a ), van
                                                                    Beschikking 94/894/EG van de Commissie van 13 december
                                                                    1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
                                                                    EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst
 ---pagebreak--- 22 . 7. 95            [ NL,                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 189/ 17
( IV/32.490 — Eurotunnel ( ), voor zover daarbij aan de                   Na een lange procedure verzocht verzoekster de Commissie
vrijstelling waarin artikel 1 van deze beschikking voorziet,              op 23 november 1994 krachtens artikel 175 van het
bepaalde voorwaarden worden verbonden, heeft de presi                    EG-Verdrag, op te treden en een definitief standpunt ten
dent van het Gerecht van eerste aanleg op 12 mei 1995 een                 aanzien van de klacht in te nemen voor zover deze was
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                   gebaseerd op artikel 85 . Toen zij hierop geen reactie kreeg,
                                                                          stelde zij tegen de Commissie op 15 februari 1995 krachtens
1 . De verzoeken in kort geding worden afgewezen.                         artikel 175 van het Verdrag beroep wegens nalaten in bij het
                                                                          Gerecht van eerste aanleg (zaak T-28/95 ). Op 17 februari
                                                                          1995 stelde de Commissie beschikking SG(95)D/1790 vast,
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                    waarin zij verzoekers klacht verwierp voor zover deze op
                                                                          artikel 85 van het EG-Verdrag was gebaseerd ( de bestreden
f 1 ) PB nr . L 354 van 31 . 12 . 1994 , blz . 66 .                       beschikking).
                                                                          Volgens verzoekster moet de bestreden beschikking op de
                                                                          volgende gronden nietig worden verklaard :
Beroep, op 28 april 1995 ingesteld door International                     — Schending van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag: de
Express Carriers Conference ( IECC ) tegen Commissie van                      Commissie heeft de grenzen van haar discretionaire
                  de Europese Gemeenschappen                                  bevoegdheid overschreden en gedwaald ten aanzien van
                                                                              het recht, door een gedraging die de mededinging
                         ( Zaak T- 1 1 0/95 )                                 overduidelijk verhinderde, niet te veroordelen;
                            ( 95/C 189/36 )
                                                                          — Schending van artikel 4, lid 1 , van Verordening nr. 1 7/62
                        (Procestaai: Engels)                                  en artikel 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag: de Commissie
                                                                              heeft een feitelijke ontheffing van de mededingingsvoor
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                     schriften verleend, ofschoon zij de in deze bepalingen
schappen is op 28 april 1995 beroep ingesteld tegen                           gestelde formele en materiële voorwaarden niet in acht
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Inter                          heeft genomen ;
national Express Carriers Conference ( IECC ), vertegen
woordigd door E. Morgan de Rivery en J. Derenne,                          — Schending van bepaalde voorschriften op het gebied van
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                       de toepassing van het EG-Verdrag: de Commissie heeft
A. Schmitt, Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Avenue                          gedwaald ten aanzien van het recht en de feiten kennelijk
Guillaume 62 .                                                                onjuist beoordeeld bij de toepassing van de door het
                                                                              Gerecht van eerste aanleg ontwikkelde rechtsbeginselen,
                                                                              voor zover de Commissie zich in de betrokken omstan
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                              digheden niet op het belang van de Gemeenschap kon
                                                                              beroepen om verzoeksters klacht te verwerpen; zo zij
— Beschikking SG(95)D/1790 van de Commissie van
       17 februari 1995 ( zaak EV/32.791 — Remail ) nietig te
                                                                              daartoe al gerechtigd was, heeft zij van dit recht een
      verklaren ;                                                             onjuist gebruik gemaakt;
— iedere nadere of andere maatregel te gelasten die het                   — Misbruik van bevoegdheid : de Commissie heeft verzoek
       Gerecht voor de nakoming door de Commissie van                         ster klacht hoofdzakelijk ter bereiking van politieke
      artikel 176 van het EG-Verdrag noodzakelijk acht;                       doeleinden verworpen;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                 — Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag: de
                                                                              Commissie heeft nagelaten in haar beschikking
Middelen en voornaamste argumenten                                            gegronde redenen aan te voeren voor het gestelde gebrek
                                                                              aan communautair belang bij de vaststelling van een
Verzoekster, een beroepsorganisatie bestaande uit een                         beschikking waarbij een verbod zou worden opgelegd en
aantal grote particuliere koeriersbedrijven, diende bij de                    voor de stelling, dat de positieve gevolgen van het
Commissie op 13 juli 1988 een klacht in de zin van artikel 3 ,                Verdrag van Reims door een dergelijke beschikking
lid 2, van Verordening nr . 17/62 in betreffende de overtre                  zouden worden belemmerd;
ding van i ) artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag door
bepaalde Europese openbare postbedrijven en ii ) artikel 86               — Schending van bepaalde algemene beginselen van
van het Verdrag door twee postkantoren die zich op een in                     Gemeenschapsrecht: door de vaststelling van de beschik
het Wereldpostverdrag neergelegde marktverdeling hebben                       king heeft de Commissie inbreuk gemaakt op de
gebaseerd . Het betrokken gedrag van de in de klacht                          beginselen van rechtszekerheid en van bescherming van
genoemde postkantoren strekte ertoe , de mededinging op                       het gewettigd vertrouwen, het non-discriminatiebegin
het gebied van „ remail " uit te schakelen of te beperken .                   sel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van goed
Remail is een praktijk waarbij een verzender internationale                   bestuur .
post in het ene land voorbereidt, waarna hij de post niet
verstuurt vanaf een postkantoor in dit land, maar vanaf een
postkantoor in een ander land .


title: Zaak T-28/14: Beroep ingesteld op 14 januari 2014 — José Manuel Baena Grupo/BHIM — Neuman y Galdeano del Sel (weergave van een zittend figuur)

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/14

         Beroep ingesteld op 14 januari 2014 — José Manuel Baena Grupo/BHIM — Neuman y Galdeano del Sel (weergave van een zittend figuur)
   (Zaak T-28/14)
   2014/C 78/28
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Manuel Baena Grupo, SA (Santa Perpètua de Mogoda, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Herbert Neuman y Andoni Galdeano del Sel (Tarifa, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van het BHIM te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 426 895-002 voor „versiering voor hemdjes, versiering voor petten, versiering voor stickers, versiering voor drukwerk, waaronder reclamewerk”

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: Herbert Neuman y Andoni Galdeano del Sel

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: gemeenschapsbeeldmerk nr. 1312651, voor waren van de klassen 25, 28 en 32 van de classificatie van Nice

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het model

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke afwijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van verordening nr. 6/2002


title: Zaak C-405/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bruchsal (Duitsland) op 10 augustus 2010 — Strafzaak tegen QB (*)

text:
                  23.10.2010

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 288/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Bruchsal (Duitsland) op 10 augustus 2010 — Strafzaak tegen  QB (*1)

         (Zaak C-405/10)
         ()
         (2010/C 288/38)
         Procestaal: Duits

            Verwijzende rechter

         Amtsgericht Bruchsal

            Partij in de strafzaak

          QB (*1)

            Prejudiciële vraag

         Moet het bepaalde in artikel 37 van verordening (EG) nr. 1013/2006 van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (1), gelezen in samenhang met verordening (EG) nr. 1418/2007 van 29 november 2007 betreffende de uitvoer, met het oog op terugwinning, van bepaalde afvalstoffen (2), aldus worden uitgelegd dat er sprake is van een verbod op de overbrenging naar Libanon van afvalstoffen van categorie B 1120 van bijlage IX bij het Verdrag van Bazel van 22 maart 1989 inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan?

            (*1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.

            (1)  PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1.

            (2)  PB L 316 van 4.12.2007, blz. 6.


title: Zaak T-348/12: Beroep ingesteld op 31 juli 2012 — Globosat Programadora/BHIM — Sport TV Portugal (SPORT TV INTERNACIONAL)

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/11

         Beroep ingesteld op 31 juli 2012 — Globosat Programadora/BHIM — Sport TV Portugal (SPORT TV INTERNACIONAL)
   (Zaak T-348/12)
   2012/C 311/14
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Globosat Programadora Ltda (Rio de Janeiro, Brazilië) (vertegenwoordiger: S. Micallef, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Sport TV Portugal, SA (Lissabon, Portugal)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 mei 2012 in zaak R 2079/2010-4 te vernietigen;

               —

               alle door het BHIM tegen verzoekster ingediende vorderingen betreffende de kosten af te wijzen en het BHIM te verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „SPORT TV INTERNACIONAL” voor diensten van de klassen 35, 38 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6915094

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Portugese merkinschrijving nr. 329507 van het beeldmerk „SPORTV” voor diensten van de klassen 38 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009 en schending van regel 22, lid 3, van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak C-391/06: Beroep ingesteld op 20 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/28

         Beroep ingesteld op 20 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-391/06)
   (2006/C 294/48)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Lawunmi en U. Wölker, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan 2003/4/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 14 februari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 94, blz. 49.


title: Zaak T-1/12: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2015 — Frankrijk/Commissie ( „Staatssteun — Reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden — Door de Franse autoriteiten ten gunste van SeaFrance SA voorgenomen herstructureringssteun — Kapitaalverhoging en door de SNCF aan SeaFrance verstrekte leningen — Besluit waarbij steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Begrip staatssteun — Criterium van de particuliere investeerder — Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden” )

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/29

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-1/12) (1)

   ((„Staatssteun - Reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden - Door de Franse autoriteiten ten gunste van SeaFrance SA voorgenomen herstructureringssteun - Kapitaalverhoging en door de SNCF aan SeaFrance verstrekte leningen - Besluit waarbij steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Begrip staatssteun - Criterium van de particuliere investeerder - Richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden”))
   (2015/C 065/40)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, G. de Bergues en J. Gstalter, vervolgens G. de Bergues, D. Colas en J. Bousin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, B. Stromsky en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2012/397/EU van de Commissie van 24 oktober 2011 betreffende steunmaatregel SA.32600 (2011/C) — Frankrijk — Door de SNCF aan SeaFrance toegekende herstructureringssteun (PB 2012, L 195, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Zaak C-519/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 27 oktober 2010 — Giovanni Colapietro/Ispettorato Centrale Repressioni Frodi

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bari (Italië) op 27 oktober 2010 — Giovanni Colapietro/Ispettorato Centrale Repressioni Frodi
   (Zaak C-519/10)
   ()
   2011/C 13/40
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bari

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Giovanni Colapietro

      Verwerende partij: Ispettorato Centrale Repressioni Frodi

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat is de draagwijdte van verordening (EEG) nr. 822/87 (1), dat wil zeggen haar ruimtelijk-temporele werkingssfeer, en haar „ratio” uit het oogpunt van de sancties, wat betreft het wijnoogstjaar 1993/1994, de periode waarop de feiten van het geding betrekking hebben?

               2)

               Is het waar dat artikel 39 van genoemde verordening (EEG) nr. 822/87 voor het betrokken wijnoogstjaar is uitgevoerd bij verordening (EEG) nr. 343/94 (2) van 15 februari 1994 en hierdoor is vervangen?

               3)

               Is de toepassing van de geldboete van 390 250 000 LIT, thans 201 547,30 EUR, wegens niet-levering voor verplichte distillatie, voor het wijnoogstjaar 1993/1994, van 7084,87 hectoliter tafelwijn — berekend door op de geproduceerde hoeveelheid wijn met wijnmoer, zijnde 15 155 hectoliter (met een opbrengst van 126 hectoliter per hectare), het in verordening (EEG) nr. 610/94 (3) bedoelde percentage van levering voor verplichte distillatie van 51,5 % toe te passen —, onevenredig met de feiten en schendt zij het door het Hof herhaaldelijk geformuleerde beginsel dat straffen billijk moeten zijn?

      (1)  PB L 84, blz. 1.

      (2)  PB L 44, blz. 9.

      (3)  PB L 77, blz. 12.


title: Zaak F-19/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 maart 2012 — Marsili/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op reservelijst — Beoordeling van mondeling examen — Samenstelling van jury)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/23

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 maart 2012 — Marsili/Commissie
   (Zaak F-19/10) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op reservelijst - Beoordeling van mondeling examen - Samenstelling van jury)
   2012/C 138/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Letizia Marsili (Brussel, België) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu en M. Velardo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/51/08 alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marsili zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010, blz. 57.


title: Zaak C-225/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 13 mei 2011 — Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs/Able UK Ltd

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 13 mei 2011 — Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs/Able UK Ltd
   (Zaak C-225/11)
   2011/C 211/31
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Finance & Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

      Verwerende partij: Able UK Ltd

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 151, lid 1, sub c, van de btw-basisrichtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat de ontmanteling in het VK van verouderde schepen van de US Navy voor het US Department of Transportation Maritime Administration is vrijgesteld in één van de hiernavolgende omstandigheden of in allebei:

               a)

               wanneer deze dienst niet is verricht voor een onderdeel van de strijdkrachten van een NAVO-lid die deelnemen aan de gemeenschappelijke defensie-inspanning of voor het hen begeleidende burgerpersoneel;

               b)

               wanneer deze dienst niet is verricht voor een onderdeel van de strijdkrachten van een NAVO-lid die zijn gestationeerd in het VK of het VK bezoeken of voor het hen begeleidende burgerpersoneel?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad. PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-255/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Steef Mennens/Emirates Direktion für Deutschland [Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikelen 2, onder f), en 10, lid 2 — Gedeeltelijke terugbetaling van de prijs van het ticket ingeval de passagier op een vlucht in een lagere klasse wordt geplaatst — Begrippen „ticket” en „ticketprijs” — Berekening van de aan de passagier verschuldigde terugbetaling]

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Steef Mennens/Emirates Direktion für Deutschland
   (Zaak C-255/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikelen 2, onder f), en 10, lid 2 - Gedeeltelijke terugbetaling van de prijs van het ticket ingeval de passagier op een vlucht in een lagere klasse wordt geplaatst - Begrippen „ticket” en „ticketprijs” - Berekening van de aan de passagier verschuldigde terugbetaling])
   (2016/C 314/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Steef Mennens

      Verwerende partij: Emirates Direktion für Deutschland

      Dictum

               1)

               De artikelen 10, lid 2, juncto 2, onder f), van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 moeten aldus worden uitgelegd dat, ingeval een passagier op een vlucht in een lagere klasse is geplaatst, de prijs die in aanmerking moet worden genomen om de aan de betrokken passagier verschuldigde terugbetaling vast te stellen, de prijs is van de vlucht waarop hij in een lagere klasse is geplaatst, tenzij een dergelijke prijs niet is vermeld op het ticket dat hem recht geeft op vervoer op die vlucht, in welk geval moet worden uitgegaan van het gedeelte van de ticketprijs dat overeenkomt met het quotiënt van de afstand van die vlucht en de totale afstand van het vervoer waarop de passagier recht heeft.

               2)

               Artikel 10, lid 2, van verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat de ticketprijs die in aanvulling moet worden genomen om de aan de passagier verschuldigde terugbetaling vast te stellen, ingeval deze op een vlucht in een lagere klasse is geplaatst, uitsluitend overeenkomt met de prijs van die vlucht zelf, exclusief de belastingen en heffingen die op het ticket staan vermeld, mits de opeisbaarheid en het bedrag ervan niet afhankelijk zijn van de klasse waarvoor dat ticket is gekocht.

      (1)  PB C 394 van 7.9.2015.