title: Beroep, op 16 september 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-320/97)

text:
1 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331 / 13
Hogere voorziening, op 12 september 1997 ingesteld door               Beroep, op 16 september 1997 ingesteld door Commissie
Europees Parlement tegen het arrest, op 10 juli 1997 in               van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
zaak T-36/96 tussen G. Caspari en Europees Parlement                                                    Duitsland
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                                                (Zaak C-320/97)
          Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer)
                       ( Zaak C-3 16/97 P)                                                          ( 97/C 331/24 )
                           ( 97/C 331/23 )
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 16 september 1997 beroep ingesteld tegen Bondsre
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      publiek Duitsland door Commissie van de Europese
is op 12 september 1997 hogere voorziening ingesteld
                                                                      Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Dr. K.-D . Bor
door Europees Parlement, vertegenwoordigd door M.                     chardt, lid van de juridische dienst van de Commissie,
Peter, afdelingshoofd in de juridische dienst, en A. Caiola,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie             de la Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie,
gekozen hebbende te Luxemburg, secretariaat-generaal                  Centre Wagner C 254, Kirchberg.
van het Europees Parlement, Kirchberg, tegen het arrest,
op 10 juli 1997 in zaak T-36/96 tussen G. Caspari en
Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste                De Commissie concludeert dat het den Hove behage :
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer).
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                        1 . vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de
                                                                              voor haar uit het EG-Verdrag en Richtlijn 94/3 7/EG ( ! )
                                                                              voortvloeiende verplichtingen heeft geschonden door
— het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg                      niet tijdig de maatregelen vast te stellen die nodig zijn
     van 10 juli 1997 in zaak T-36/96, G. Caspari tegen                       om aan deze richtlijn te voldoen;
     Europees Parlement (*), te vernietigen;
                                                                      2 . verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
— de vordering van het Europees Parlement in eerste aan
     leg toe te wijzen, en dus :
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     — het beroep ongegrond te verklaren,
     — verzoekster in de kosten te verwijzen;                         Ingevolge het bindende karakter van de bepalingen van de
                                                                      artikelen 189, derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het
                                                                      EG-Verdrag, moeten de lidstaten de bepalingen van een
— wat de procedure voor het Hof betreft, te beslissen                 tot hen gerichte richtlijn aldus in het nationale recht
      over de kosten naar recht.
                                                                      omzetten, dat zij bij het verstrijken van de omzettingster
                                                                       mijn een volledig effect sorteren. Deze termijn is verstre
Middelen en voornaamste argumenten                                     ken op 31 juli 1995 , zonder dat de Bondsrepubliek Duits
                                                                       land de vereiste bepalingen heeft vastgesteld.
 Schending van het Gemeenschapsrecht:
                                                                       f 1 ) PB L 194 van 29 . 7. 1994, blz . 65 .
— Het beroep had niet ontvankelijk moeten worden ver
      klaard omdat de in het kader daarvan aangevoerde
      middelen in de voorafgaande klacht niet waren inge
      roepen .
 — Het Gerecht heeft ten onrechte vastgesteld dat de                   Verzoek van het Stockholms Tingsratt van 15 september
      bestreden handeling niet dan wel ontoereikend was                1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      gemotiveerd. Het staat aan de betrokken ambtenaar                U.-B . Andersson en S. Wakeras-Andersson en Zweedse
      om het bewijs te leveren dat het advies van de contro                                              staat
      lerend arts ongegrond is; zo niet zou het hele systeem                                      ( Zaak C-321/97)
      van artikel 59, lid 1 , van het Ambtenarenstauut geen
      enkele zin meer hebben .                                                                       ( 97/C 331 /25 )
 — Ten onrechte heeft het Gerecht ambtshalve een middel
      opgeworpen ontleend aan een beweerde schending van               Het Stockholms Tingsratt heeft bij beschikking van 15 sep
      het recht van verweer.                                           tember 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
                                                                       tie op 17 september 1997, in het geding tussen U.-B.
                                                                       Andersson en S. Wakeras-Andersson en Zweedse staat, het
 (') PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz. 29 .                             Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                        zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen :


title: Zaak C-595/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 november 2011 — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 25 november 2011 — Steinel Vertrieb GmbH/Hauptzollamt Bielefeld
   (Zaak C-595/11)
   2012/C 89/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Steinel Vertrieb GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

      Prejudiciële vraag

   Moeten

               a)

               verordening (EG) nr. 1470/2001 (1) van de Raad van 16 juli 2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van de ingestelde voorlopige rechten
               en

               b)

               verordening (EG) nr. 1205/2007 (2) van de Raad van 15 oktober 2007 tot instelling van een antidumpingrecht op geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen (CFL-i’s) van oorsprong uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96, en tot uitbreiding van dat recht tot hetzelfde product dat vanuit de Socialistische Republiek Vietnam, de Islamitische Republiek Pakistan en de Republiek der Filippijnen wordt verzonden, in die zin worden uitgelegd dat daaronder ook de door verzoekster ingevoerde en in de beschikking nader beschreven compacte fluorescentielampen met dimschakelaar vallen?

      (1)  PB L 195, blz. 8, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1322/2006 van de Raad van 1 september 2006, PB L 244, blz. 1.

      (2)  PB L 272, blz. 1.


title: Zaak C-8/06 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 november 2007 — Anna Herrero Romeu/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Voorwaarde van artikel 4, lid 1, sub a), tweede streepje, van bijlage VII bij het Statuut — Begrip diensten, verricht voor een andere staat )

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 november 2007 — Anna Herrero Romeu/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-8/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Voorwaarde van artikel 4, lid 1, sub a), tweede streepje, van bijlage VII bij het Statuut - Begrip „diensten, verricht voor een andere staat’)
   (2008/C 22/09)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Rekwirante: Anna Herrero Romeu (vertegenwoordigers: R. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Domínguez Pérez en A. Sayagués Torres, abogados)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, gemachtigde, J. Gutiérrez Gisbert, J. Rivas Andrés en M. Canal, abogados)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 oktober 2005, Herrero Romeu/Commissie (T-298/02), tot verwerping van het beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 juni 2002 waarbij rekwirante de ontheemdingstoelage van artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de daarmee verbonden toelagen zijn geweigerd
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Herrero Romeu wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak T-442/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni 2007 — Walderdorff/Commissie ( Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2003 — Weigering van bevordering — Toekenning van bevorderingspunten — Vergelijking van verdiensten — Gelijke behandeling — Algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van Statuut — Exceptie van onwettigheid — Gewettigd vertrouwen )

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/21

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni 2007 — Walderdorff/Commissie
   (Zaak T-442/04) (1)

   („Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2003 - Weigering van bevordering - Toekenning van bevorderingspunten - Vergelijking van verdiensten - Gelijke behandeling - Algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van Statuut - Exceptie van onwettigheid - Gewettigd vertrouwen’)
   (2007/C 170/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Andrea Walderdorff (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall, vervolgens G. Berscheid en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring, enerzijds, van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 19 juli 2004 houdende afwijzing van de klacht die verzoekster had ingediend tegen het besluit van dat gezag om haar in het kader van de bevorderingsronde 2003 niet tot de rang A4 te bevorderen en, anderzijds, voor zover nodig, van het besluit waartegen die klacht was gericht
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door R. Bébin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-84/95)

text:
12 . 8 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/25
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    Ffr. 543 871,13 , of de tegenwaarde in ecu, met rente
                    VAN EERSTE AANLEG                                      vanaf de datum van instelling van dit beroep en
                         van 21 uni 1995                                   kapitalisatie van de rente ;
in zaak T-3 70/94 : J. Vigel tegen Commissie van de Europese          — verweerster te veroordelen tot betaling van Ffr . 66 000 ,
                       Gemeenschappen (')                                  of de tegenwaarde in ecu, ter zake van onverhaalbare
(Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit —                       kosten;
                     Bevorderingsprocedure)
                           ( 95/C 208/55 )                            — verweerster in alle kosten te verwijzen .
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-370/94, J. Vigel , ambtenaar van de Commissie
                                                                      Verzoeker, beherend vennoot van een „ groupement agricole
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Bergen                     d'exploitation en commun " ( GAEC ), had in 1978 een
( Nederland ), vertegenwoordigd door C. Nikis, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 premie ontvangen voor de omschakeling van de melkpro
kantore van L. Schiltz, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
                                                                      duktie naar de produktie van rund- of schapevlees . In 1991
                                                                      werd hem een specifieke referentiehoeveelheid toegekend
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach
tigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een beroep strek           krachtens Verordening ( EEG ) nr . 857/84 en werd hem op de
kende tot nietigverklaring van de kennisgeving aan het                voet van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 een schadevergoe
                                                                      ding aangeboden van Ffr . 543 871,13 . Het Office National
personeel nr. EP/A/637 van het Gemeenschappelijk centrum
voor onderzoek te Petten ( Nederland ) van 20 april 1994
                                                                      Interprofessionel du lait ( ONILAIT ) weigerde evenwel de
                                                                      betaling ervan, op grond dat de specifieke referentiehoeveel
waaruit blijkt, dat verzoeker niet voorkomt op de lijst van
                                                                      heid niet als definitief kon worden beschouwd , daar hij niet
 personeelsleden die voor het bevorderingsjaar 1994 in
                                                                      persoonlijk de melkproduktie had hervat. In 1992 hadden
 aanmerking komen voor een bevordering of voor een extra
                                                                      de vennoten van de GAEC besloten tot oprichting van een
 salaristrap, alsmede tot toekenning van 75 000 BFR en
                                                                      société civile d'exploitation agricole ( SCEA ) zonder rechts
 250 000 BFR ter vergoeding van de morele en materiële
                                                                      persoonlijkheid .
 schade die verzoeker heeft geleden, heeft het Gerecht
 ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi
 dent, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas, rechters;                Volgens verzoeker berust die weigering op een onjuiste
 griffier: H. Jung, op 21 juni 1995 een beschikking gegeven,          beoordeling van de feiten door de bevoegde autoriteit.
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                  Gezien de bestaande juridische situatie moet worden aan
                                                                      genomen, enerzijds dat de enige werkelijke rechthebbende
  1 ) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                   op de oorspronkelijk toegekende referentiehoeveelheid
                                                                      EARL BENIN is, waaraan alle voor de produktie noodza
 2 ) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                     kelijke activa waren overgedragen, en met name het
                                                                      pachtrecht op de boerderij , en anderzijds dat de omzetting
  (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .                              van EARL BENIN in een SCEA niet tot het ontstaan van een
                                                                      nieuwe rechtspersoon heeft geleid .
                                                                      De beslissing berust derhalve op een verkeerde uitlegging
                                                                       van de begrippen bedrijf en producent in de zin van
  Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door R. Bébin tegen               artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr . 3950/92 . Bovendien
          Commissie van de Europese Gemeenschappen                    was de oprichting van EARL BENIN en de omzetting ervan
                          ( Zaak T-84/95 )                             in een SCEA enkel een „ noodzakelijke structurele aanpas
                                                                       sing " in de zin van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 ,
                             ( 95/C 208/56 )                           waardoor de greep op de melkproduktie geenszins werd
                                                                       aangetast .
                         (Procestaai: Frans)
  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
  schappen is op 16 maart 1995 beroep ingesteld tegen
  Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.
   Bébin, beherend vennoot van S.C.F..A. R.D.M. , wonende te
   Le Rheu ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door P. Olive,              Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door B. Laga tegen
   advocaat te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxem                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
   burg ten kantore van A. May , advocaat aldaar, Grand Rue                                    ( Zaak T-93/95 )
   31 .
                                                                                ( 95/C 208/57 )
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
   — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
        veroordelen tot betaling aan R. Bébin, in zijn hoedanig
        heid van beherend vennoot van S.C.E.A. R.D.M. , en ten          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
        gunste van deze vennootschap, van een bedrag van                schappen is op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen Com


title: Zaak C-393/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Italië) op 10 september 2008 — Emanuela Sbarigia/Azienda USL RM/A, Comune di Roma, Assiprofar — Associazione Sindacale Proprietari Farmacia, en Ordine dei Farmacisti della Provincia di Roma

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio (Italië) op 10 september 2008 — Emanuela Sbarigia/Azienda USL RM/A, Comune di Roma, Assiprofar — Associazione Sindacale Proprietari Farmacia, en Ordine dei Farmacisti della Provincia di Roma
   (Zaak C-393/08)
   (2008/C 285/46)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale amministrativo regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emanuela Sbarigia

      Verwerende partijen: Azienda USL RM/A, Comune di Roma, Assiprofar — Associazione Sindacale Proprietari Farmacia, en Ordine dei Farmacisti della Provincia di Roma
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met de beginselen van gemeenschapsrecht inzake de bescherming van de vrije mededinging en van het vrij verrichten van diensten, zoals onder meer neergelegd in de artikelen 49, 81, 82, 83, 84, 85 en 86 EG, dat apotheken het verbod wordt opgelegd om af te zien van de jaarlijkse vakantie en om ook buiten de thans bij Legge Regionale Lazio nr. 26/2002 toegestane maximale openingstijden open te blijven en dat, overeenkomstig artikel 10, lid 2, van die Legge Regionale, om in de gemeente Rome een afwijking op bovenstaande verboden te verkrijgen, de voorafgaande discretionaire beoordeling door het bestuur (die wordt verricht in samenwerking met de in dat artikel vermelde entiteiten en organismen) van de bijzondere ligging van de verzoekende apotheken in de gemeente noodzakelijk is?

               2)

               Is het verenigbaar met de artikelen 152 en 153 EU dat de openbare farmaceutische dienst, zij het ter bescherming van de gezondheid van de gebruiker, aan beperkingen of verboden zoals die neergelegd in Legge Regionale nr. 26/2002, wordt onderworpen met betrekking tot de mogelijkheid om de dagelijkse, wekelijkse en jaarlijkse openingstijden van apotheken uit te breiden?


title: Zaak T-354/12: Beschikking van het Gerecht van 17 september 2014 — Afepadi e.a./Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Gezondheidsclaims in levensmiddelenetikettering en -reclame — Verordening (EU) nr. 432/2012 — Punten 11, 14 en 17 van de considerans — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/20

         Beschikking van het Gerecht van 17 september 2014 — Afepadi e.a./Commissie
   (Zaak T-354/12) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Gezondheidsclaims in levensmiddelenetikettering en -reclame - Verordening (EU) nr. 432/2012 - Punten 11, 14 en 17 van de considerans - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2014/C 431/34)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Asociación Española de Fabricantes de Preparados alimenticios especiales, dietéticos y plantas medicinales (Afepadi) (Barcelona, Spanje); Elaborados Dietéticos, SA (Palma de Cervelló, Spanje); Nova Diet, SA (Burgos, Spanje); Laboratorios Vendrell, SA (Barcelona); en Ynsadiet, SA (Leganés, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Velázquez González, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Grünheid en P. Němečková, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas en S. Menez, gemachtigden)

      Voorwerp

   Met name nietigverklaring van de punten 11, 14 en 17 van de considerans van verordening (EU) nr. 432/2012 van de Commissie van 16 mei 2012 tot vaststelling van een lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en gezondheid van kinderen gaan (PB L 136, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Asociación Española de Fabricantes de Preparados alimenticios especiales, dietéticos y plantas medicinales (Afepadi), Elaborados Dietéticos, SA, Nova Diet, SA, Laboratorios Vendrell, SA en Ynsadiet, SA zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-207/12 P: Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2014 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Besluit naar aanleiding van verzoek om opneming van document in dossier dat is aangelegd met het oog op onderzoek van het verzoek om erkenning dat een gebeurtenis waaraan rekwirant was blootgesteld een ongeval was — Ontbreken van bezwarend besluit — Voorbereidende handeling — Informatieve handeling — Artikel 94, sub a, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/30

         Beschikking van het Gerecht van 12 mei 2014 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-207/12 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Besluit naar aanleiding van verzoek om opneming van document in dossier dat is aangelegd met het oog op onderzoek van het verzoek om erkenning dat een gebeurtenis waaraan rekwirant was blootgesteld een ongeval was - Ontbreken van bezwarend besluit - Voorbereidende handeling - Informatieve handeling - Artikel 94, sub a, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   2014/C 212/38
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser, J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 29 februari 2012, Marcuccio/Commissie (F-3/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak F-56/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (derde kamer) van 5 februari 2016 — Barnett en Mogensen/Commissie (Openbare dienst — Gepensioneerde ambtenaren — Ouderdomspensioenen — Artikel 64 van het Statuut — Aanpassingscoëfficiënten — Jaarlijkse actualisatie van de aanpassingscoëfficiënten — Artikel 65, lid 2, van het Statuut — Tussentijdse actualisatie — Artikelen 3, 4 en 8 van bijlage XI bij het Statuut — Gevoeligheidsdrempel — Variatie van de kosten van levensonderhoud — Artikel 65, lid 4, van het Statuut — Ontbreken van actualisatie voor de jaren 2013 en 2014 als gevolg van een besluit van de wetgever — Reikwijdte — Verordening nr. 1416/2013 — Overwaardering van de aanpassingscoëfficiënt voor Denemarken — Vermindering van de aanpassingscoëfficiënt door het mechanisme van tussentijdse actualisatie — Misbruik van bevoegdheid)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/48

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (derde kamer) van 5 februari 2016 — Barnett en Mogensen/Commissie
   (Zaak F-56/15) (1)

   ((Openbare dienst - Gepensioneerde ambtenaren - Ouderdomspensioenen - Artikel 64 van het Statuut - Aanpassingscoëfficiënten - Jaarlijkse actualisatie van de aanpassingscoëfficiënten - Artikel 65, lid 2, van het Statuut - Tussentijdse actualisatie - Artikelen 3, 4 en 8 van bijlage XI bij het Statuut - Gevoeligheidsdrempel - Variatie van de kosten van levensonderhoud - Artikel 65, lid 4, van het Statuut - Ontbreken van actualisatie voor de jaren 2013 en 2014 als gevolg van een besluit van de wetgever - Reikwijdte - Verordening nr. 1416/2013 - Overwaardering van de aanpassingscoëfficiënt voor Denemarken - Vermindering van de aanpassingscoëfficiënt door het mechanisme van tussentijdse actualisatie - Misbruik van bevoegdheid))
   (2016/C 106/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adrian Barnett (Roskilde, Denemarken) en Sven-Ole Mogensen (Hellerup, Denemarken) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten om de aanpassingscoëfficiënt te verminderen die wordt toegepast op het pensioen van de in Denemarken woonachtige verzoekers, zoals deze vermindering volgt uit hun pensioenafrekening over de maand juni 2014 en om vergoeding van de immateriële schade die zij zouden hebben geleden als gevolg van afwijkende en tegenstrijdige informatie ter motivering van de bestreden besluiten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Barnett en Mogensen dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015, blz. 46.


title: Zaak C-5/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH/Hauptzollamt Osnabrück (Prejudiciële verwijzing — Artikel 267 VWEU — Incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing — Toetsing van een nationale wet aan zowel het Unierecht als de grondwet van de betrokken lidstaat — Mogelijkheid voor de nationale rechter om bij het Hof van Justitie een verzoek om een prejudiciële beslissing in te dienen — Nationale regeling die voorziet in de heffing van een belasting over het gebruik van splijtstof — Richtlijnen 2003/96/EG en 2008/118/EG — Artikel 107 VWEU — Artikelen 93 EA, 191 EA en 192 EA)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH/Hauptzollamt Osnabrück
   (Zaak C-5/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 267 VWEU - Incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing - Toetsing van een nationale wet aan zowel het Unierecht als de grondwet van de betrokken lidstaat - Mogelijkheid voor de nationale rechter om bij het Hof van Justitie een verzoek om een prejudiciële beslissing in te dienen - Nationale regeling die voorziet in de heffing van een belasting over het gebruik van splijtstof - Richtlijnen 2003/96/EG en 2008/118/EG - Artikel 107 VWEU - Artikelen 93 EA, 191 EA en 192 EA))
   (2015/C 236/17)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kernkraftwerke Lippe-Ems GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Osnabrück

      Dictum

               1)

               Artikel 267 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing van een nationale wettelijke regeling aanhangig is bij de nationale rechterlijke instantie die met die toetsing is belast, er niet toe leidt dat een nationale rechter die zowel twijfel koestert over de verenigbaarheid van die regeling met het Unierecht als over de verenigbaarheid ervan met de grondwet van de betrokken lidstaat, de mogelijkheid verliest of in voorkomend geval van de verplichting wordt ontheven om aan het Hof van Justitie van de Europese Unie vragen te stellen over de uitlegging of de geldigheid van het Unierecht.

               2)

               Artikel 14, lid 1, onder a), van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, en artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die het gebruik van splijtstof voor de bedrijfsmatige opwekking van elektriciteit belast.

               3)

               Artikel 107 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die het gebruik van splijtstof voor de bedrijfsmatige opwekking van elektriciteit belast.

               4)

               Artikel 93, lid 1, EA, artikel 191 EA, gelezen in samenhang met artikel 3, lid 1, van het aan het VEU, het VWEU en het EGA-Verdrag gehechte protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en artikel 192, lid 2, EA, gelezen in samenhang met artikel 1, lid 2, EA en artikel 2, onder d), EA, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die het gebruik van splijtstof voor de bedrijfsmatige opwekking van elektriciteit belast.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Zaak T-11/08: Beroep ingesteld op 7 januari 2008 — Kwang Yang Motor/BHIM — Honda Giken Kogyo (afbeelding van een verbrandingsmotor)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/58

         Beroep ingesteld op 7 januari 2008 — Kwang Yang Motor/BHIM — Honda Giken Kogyo (afbeelding van een verbrandingsmotor)
   (Zaak T-11/08)
   (2008/C 64/94)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Kwang Yang Motor Co. Ltd (Kaohsiung, Taiwan) (vertegenwoordigers: P. Rath and W. Festl-Wietek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha Co. Ltd (Tokio, Japan)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2007, aan verzoeksters vertegenwoordigers betekend op 30 oktober 2007, in zaak R 1380/2006-3;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: ingeschreven gemeenschapsmodel voor een „verbrandingsmotor” — gemeenschapsmodel nr. 000 163 290 — 0002

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: Honda Giken Kogyo Kabushiki Kaisha Co. Ltd

      Modelrecht van de partij die nietigverklaring vordert: in de VS ingeschreven model voor een „verbrandingsmotor” — Patent nr. D 282 071

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en nietigverklaring van het model

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 4 en 6 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad betreffende gemeenschapsmodellen
   Verzoekster stelt dat ontwerpers van verbrandingsmotoren slechts binnen de perken van het functionaliteitsvereiste vrij kunnen ontwerpen. Bovendien is het voor ontwerpers in deze sector nog moeilijker, aangezien in deze industrie nagenoeg al de meest geavanceerde modellen reeds zijn ontworpen, om een alternatief met een totaal verschillende totaalindruk aan te bieden zonder dat de functionaliteit van het model vermindert. Volgens verzoekster moeten derhalve zelfs de kleinste details in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de individualiteit van het model.
   Voorts voert verzoekster aan dat zij niettemin erin is geslaagd om zowel de functionaliteit als de technische kenmerken van het aangevochten model te behouden, en om tegelijk de wezenlijke bestanddelen ervan een individueel karakter te verlenen.


title: Zaak C-23/02: Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van 6 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rĳksdienst voor Arbeidsvoorziening en Mohamed Alami

text:
C 97/2                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        20.4.2002
(Oostenrijk), in het kader van een aldaar door Holto Ltd               Verzoek van het Tribunal de Commerce de Marseille van
ingediend verzoek om inschrijving in het handelsregister,              22 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de               geding tussen Marseille Fret SA en Seatrano Shipping
artikelen 43 EG en 48 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer),                                        Company Limited
samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Ed-
ward, A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur), C. W. A. Tim-
mermans, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:                                        (Zaak C-24/02)
R. Grass, op 22 januari 2000 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2002/C 97/04)
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk
onbevoegd om de door het Landesgericht Salzburg in zijn beschikking
van 27 november 2000 gestelde vragen te beantwoorden.
                                                                       Het Tribunal de Commerce de Marseille heeft bij beschikking
                                                                       van 22 januari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 31 januari 2002, in het geding tussen Marseille
(1) PB C 28 van 27.1.2001.                                             Fret SA en Seatrano Shipping Company Limited, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       1.    Staan de bepalingen van Titel II van het Executieverdrag
                                                                             overgenomen door verordening 44/2001/EG van 22 de-
                                                                             cember 2000 (1), een rechterlijke instantie van een lidstaat
                                                                             toe, een onderdaan van een andere verdragsluitende staat
Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van 6 november                     te verbieden een vordering in te dienen bij een van de
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                     rechterlijke instanties, die zowel volgens diens nationale
Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening en Mohamed Alami                         recht als volgens het gemeenschapsrecht zijn natuurlijke
                                                                             rechter is?
                          (Zaak C-23/02)
                                                                       2.    Kan een Engelse rechterlijke instantie door middel van
                                                                             de „Anti suit injunction”-procedure enige rechtsingang
                          (2002/C 97/03)
                                                                             verbieden bij een andere rechter in de Gemeenschap, die
                                                                             bevoegd is krachtens het Executieverdrag, overgenomen
                                                                             door verordening 44/2001/EG van 22 december 2000?
Het Hof van Cassatie (België) heeft bij beschikking van
6 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                 3.    Kan een Engelse rechterlijke instantie door die procedure
Justitie op 31 januari 2002, in het geding tussen Rijksdienst                de andere rechters in de Gemeenschap de mogelijkheid
voor Arbeidsvoorziening en Mohamed Alami, het Hof van                        ontnemen uitspraak te doen over hun eigen bevoegdheid,
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      terwijl die bevoegdheid lijkt voort te vloeien uit de
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                            bepalingen van Hoofdstuk II van verordening
                                                                             44/2001/EG van 22 december 2000?
Staat de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese
Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko,                     4.    Is het feit dat een gemeenschapsonderdaan, onder bedrei-
ondertekend te Rabat op 27 april 1976, gesloten namens de                    ging met de door de Engelse „Anti suit injunction”-
Gemeenschap bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad                    procedure voorziene strafrechtelijke sancties, wordt ver-
van 26 september 1978 (1), eraan in de weg dat een lidstaat                  plicht af te zien van een autonome, reeds voor een
uitsluitend rekening houdt met de op zijn grondgebied vervul-                Franse rechterlijke instantie ingestelde rechtsvordering
de tijdvakken van arbeid als loontrekkende door een werkne-                  verenigbaar met het fundamentele rechtsbeginsel van
mer van Marokkaanse nationaliteit, om te bepalen of deze                     toegang tot de rechter, zoals die wordt beschermd door
in aanmerking komt voor een anciënniteitstoeslag op het                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen?
basisbedrag van zijn werkloosheidsuitkering?
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december
(1) Verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september             2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de
    1978 betreffende de sluiting van de Samenwerkingsovereenkomst          tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
    tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk           (PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1).
    Marokko (PB L 264 van 27.9.1978, blz. 1).


title: Zaak T-172/12: Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — Brauerei Beck/BHIM — Aldi (Be Light) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Be Light — Ouder gemeenschapsmerk BECK’s — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/77

         Arrest van het Gerecht van 30 mei 2013 — Brauerei Beck/BHIM — Aldi (Be Light)
   (Zaak T-172/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Be Light - Ouder gemeenschapsmerk BECK’s - Relatieve weigeringsgrond - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 225/171
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brauerei Beck GmbH & Co. KG (Bremen, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt en C. Töbelmann Valeska, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks en C. Fürsen Cay, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 19 januari 2012 (zaak R 2258/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Brauerei Beck GmbH & Co. KG en Aldi GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Brauerei Beck GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten, alsook in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Aldi GmbH & Co. KG.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak T-631/16: Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Remag Metallhandel en Jaschinsky/Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/47

         Beroep ingesteld op 2 september 2016 — Remag Metallhandel en Jaschinsky/Commissie
   (Zaak T-631/16)
   (2016/C 392/62)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Remag Metallhandel GmbH (Steyr, Oostenrijk) en Werner Jaschinsky (St. Ulrich bei Steyr, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Lux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Gelet op het verzoek en het daaropvolgende aandringen van OLAF dat de autoriteiten van de lidstaten antidumpingrechten invorderen voor alle leveringen van siliciummetaal dat van Taiwan naar de EU is uitgevoerd, overeenkomstig verordening (EG) nr. 398/2004 van de Raad van 2 maart 2004 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op silicium uit de Volksrepubliek China (PB 2004, L 66) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 467/2010 van de Raad van 25 mei 2010 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op silicium van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot silicium verzonden vanuit de Republiek Korea, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de Republiek Korea (PB 2010, L 131), en niettegenstaande OLAF geen of onvoldoende bewijs heeft geleverd dat de door Remag uit Taiwan ingevoerde silicium van Chinese oorsprong is, vragen verzoekers het Hof:

               —

               verweerder te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding aan verzoekers, zoals gepreciseerd in het verzoekschrift, vermeerderd met de vertragingsrente van 8 % per jaar, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun vordering voeren verzoekers vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: door de lidstaten te verzoeken antidumpingrechten in te vorderen, vóór het onderzoek de oorsprong van de goederen had bevestigd, heeft OLAF, teneinde te vermijden dat de vermeend verschuldigde rechten verjaren, de nationale autoriteiten bevolen en ertoe aangezet de artikelen 220, lid 1, en 221, lid 2, van het Communautair douanewetboek (CDW) te schenden.

               2.

               Tweede middel: doordat in zijn verzoek tot invordering geen rekening is gehouden met het feit dat een overlading van silicium uit China niet bewijst dat het silicium van Chinese oorsprong is, heeft OLAF het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden en zijn verplichting om zijn conclusies op concrete bewijzen te baseren, niet nageleefd.

               3.

               Derde middel: door aan te voeren dat alle uitvoer van silicium uit Taiwan goederen van Chinese oorsprong betreft, heeft OLAF geen rekening gehouden met de bewijsplicht voor niet-preferentiële oorsprong.

               4.

               Vierde middel: door aan te voeren dat de verwerking die in Taiwan plaatsvond onvoldoende was om de goederen als van Taiwanese oorsprong te beschouwen, zonder rekening te houden met het gebruik van het verwerkte silicium, heeft OLAF de regels inzake oorsprong geschonden, zoals door het Europees Hof van Justitie uitgelegd.

               5.

               Vijfde middel: schending van verzoekers’ rechten van verdediging.


title: Zaak C-485/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 1 december 2009 — Viamex Agrar Handels GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 1 december 2009 — Viamex Agrar Handels GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-485/09)
   2010/C 37/22
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Viamex Agrar Handels GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is punt 48.5 van hoofdstuk VII van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 tot wijziging van richtlijn 91/628/EEG inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer (2), van toepassing op het vervoer per trein?

               2.

               Is de rechter in gevallen waarin een inbreuk op richtlijn 91/628/EEG niet tot het sterven van dieren heeft geleid, in het algemeen verplicht na te gaan of de bevoegde autoriteit van de lidstaat artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan (3) in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel heeft toegepast?

      (1)  PB L 340, blz. 17.

      (2)  PB L 148, blz. 52.

      (3)  PB L 82, blz. 19.


title: Zaak T-61/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/62

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-61/06) (1)

   (2008/C 301/111)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-178/06: Beroep ingesteld op 28 juni 2006 — Bavaria/Raad

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/46

         Beroep ingesteld op 28 juni 2006 — Bavaria/Raad
   (Zaak T-178/06)
   (2006/C 224/100)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Bavaria N.V. (vertegenwoordigd door: G. van der Wal, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij
   Verzoekende partij verzoekt het gerecht:

               —

               vast te stellen dat de onwettigheid van Verordening 1347/2001 leidt tot de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap op grond van artikel 288, tweede alinea EG;

               —

               de Raad te veroordelen tot vergoeding van de door Bavaria geleden en nog te lijden schade en deze vast te stellen op 100 miljoen euro, dan wel een nader door het Gerecht in goede justitie te bepalen bedrag en, in voorkomend geval, tot betaling van vertragingsrente;

               —

               de Raad te veroordelen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt de Raad aansprakelijk voor de door haar geleden en nog te lijden schade, die het gevolg is van de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1347/2001 van de Raad van 28 juni 2001 (1), die de benaming „Bayerisches Bier” als beschermde geografische aanduiding registreert. Verzoekster verklaart dat Verordening 1347/2001 onwettig is en derhalve jegens verzoekster onrechtmatig. De schade die verzoekster heeft geleden door deze onrechtmatigheid bestaat onder andere uit de kosten door gevoerde en te voeren procedures in verschillende lidstaten, schade aan de reputatie van de merken van Bavaria, die het woord Bavaria bevatten en toekomstige schade als gevolg van de inbreuk op en het verlies van haar merkrechten.
   Verzoekster voert aan dat „Bayerisches Bier” ten onrechte als geografische benaming is geregistreerd, omdat bier geen landbouwproduct of levensmiddel is in de zin van Bijlage I bij het EG-Verdrag. Volgens verzoekster kan Verordening 2081/92 (2) niet de wettige grondslag vormen voor de registratie van „Bayerisches Bier” als beschermde geografische aanduiding voor bier, aangezien deze verordening eveneens onwettig is.
   Verzoekster voert verder aan dat de Raad ten onrechte tot uitgangspunt heeft genomen dat de aanduiding „Bayerisches Bier” voldoet aan de eisen van artikelen 2 en 4 van Verordening 2081/92.
   Dat oordeel werd volgens verzoekster ontoereikend gemotiveerd, in het bijzonder gelet op het feit dat de aanvraag tot registratie niet onomstreden was.
   De benaming „Bayerisches Bier” zou ook niet voldoen aan de voorwaarden voor de toepassing van de vereenvoudigde procedure van artikel 17 juncto artikel 2 van Verordening 2081/92, omdat deze benaming voor de peildatum van 25 juli 1993 geen wettelijke bescherming in Duitsland genoot en daar evenmin door gebruik algemeen gangbaar was geworden.
   Verzoekster voert verder aan dat Beieren één van de „Länder” is van Duitsland en dat de naam van een land slechts in uitzonderlijke gevallen mag worden gebruikt voor een beschermde benaming.
   „Bayerisches Bier” zou eveneens geen streekgebonden kwalitatieve notie of reputatie hebben, omdat het om een hele verzameling producten gaat met zeer verschillende kenmerken. Volgens verzoekster staat Verordening 2081/92 niet toe dat aan een generiek verzamelbegrip voor verscheidene biersoorten de status van beschermde geografische benaming wordt toegekend.
   De registratieaanvraag van Duitsland zou ook niet voldaan hebben aan de eisen van artikel 4, tweede lid, van Verordening 2081/92 en zou onvoldoende basis hebben geboden voor de registratie.
   Verzoekster voert eveneens aan dat de Raad artikel 3 van Verordening 2081/92 en artikel 28 EG heeft geschonden door „Bayerisches Bier” te registreren, doordat deze benaming in meerdere lidstaten een soortnaam is.
   De procedure van artikel 17 van Verordening 2081/92 zou bovendien ongeldig zijn, omdat belanghebbenden geen enkele mogelijkheid hadden om te worden gehoord in een transparante en eerlijke administratieve procedure.
   De Raad is voorts uitgegaan van een onjuist standpunt betreffende het bestaan van biermerken, die de benaming „Bayerisches Bier” bevatten, terwijl geen enkel merk van verzoekster de aanduiding „Bayerisches Bier” bevat.
   Verzoekster voert eveneens een schending aan van haar exclusieve merkrecht zoals omschreven in artikel 16, lid 1, van de Overeenkomst van 15 april 1994 inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, met inbegrip van de handel in nagemaakte goederen (hierna: „TRIPs-Overeenkomst”). De omvang van het toegestane gebruik van een geregistreerde aanduiding wordt niet nader bepaald door artikel 14, lid 3, van Verordening 2081/92 of door verordening 1347/2001. Het feit dat het exclusieve recht van verzoekster niet volledig wordt beschermd is in strijd met artikel 16, lid 1, TRIPs-Overeenkomst. Voorts past artikel 14, lid 3, van Verordening 2081/92 voorwaarden toe die verschillend en beperkter zijn dan artikel 16, lid 1, TRIPs-Overeenkomst. De co-existentie tussen het oudere merk Bavaria en de geografische aanduiding „Bayerisches Bier” zou eveneens onverenigbaar zijn met artikel 16, lid 1, TRIPs-Overeenkomst.
   Het feit dat de Raad enkel het merk Bavaria in aanmerking heeft genomen en de handelsnaam Bavaria buiten beschouwing heeft gelaten, zou eveneens in strijd zijn met de TRIPs-Overeenkomst.
   Tenslotte zou de Raad door de vaststelling van Verordening 1347/2001 het eigendomsrecht en het gewettigd vertrouwen van verzoekster hebben geschonden. Verordening 1347/2001 zou met name als gevolg kunnen hebben dat verzoekster haar merk niet langer mag gebruiken in één of meer lidstaten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1347/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot aanvulling van de bĳlage bĳ Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie betreffende de registratie van de geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (PB L 182, blz. 3)

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwprodukten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1)


title: Zaak C-455/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 17 september 2010 — G.A.P. Peeters-van Maasdijk tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 17 september 2010 — G.A.P. Peeters-van Maasdijk tegen Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
   (Zaak C-455/10)
   ()
   2010/C 328/29
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: G.A.P. Peeters-van Maasdijk

      Verweerder: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 71, eerste lid, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus uitgelegd worden dat dit artikel ook van toepassing is op een werkneemster die na het verrichten van de laatste werkzaamheden, maar tijdens het ontvangen van een uitkering in verband met arbeidsongeschiktheid, haar woonplaats in een grensregio overbrengt naar een andere dan de bevoegde lidstaat?

               2)

               Moet artikel 45 VWEU dan wel artikel 21 VWEU aldus worden uitgelegd dat daarmee verenigbaar is een nationale bepaling als artikel 19, eerste lid, onder f, van de WW, die de herleving van een aanspraak op een werkeloosheidsuitkering afhankelijk stelt van de woonplaats van de betrokkene op het grondgebied van Nederland, zelfs indien betrokkene vlak over de Nederlandse grens woont en zich volledig richt op de Nederlandse arbeidsmarkt?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak C-67/13 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2014 — Groupement des cartes bancaires (CB)/Europese Commissie, BNP Paribas, BPCE, voorheen Caisse Nationale des Caisses d’Épargne et de Prévoyance (CNCEP), Société générale SA (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 81, lid 1, EG — Betaalkaartensysteem in Frankrijk — Besluit van een ondernemersvereniging — Uitgiftemarkt — Tariefmaatregelen die van toepassing zijn op „nieuwkomers”  — Toetredingsbijdrage en mechanismen om de „acquiringfunctie te reguleren” en om „slapende leden te wekken”  — Begrip mededingingsbeperkende „strekking”  — Onderzoek van de mate van schadelijkheid voor de mededinging)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 september 2014 — Groupement des cartes bancaires (CB)/Europese Commissie, BNP Paribas, BPCE, voorheen Caisse Nationale des Caisses d’Épargne et de Prévoyance (CNCEP), Société générale SA
   (Zaak C-67/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 81, lid 1, EG - Betaalkaartensysteem in Frankrijk - Besluit van een ondernemersvereniging - Uitgiftemarkt - Tariefmaatregelen die van toepassing zijn op „nieuwkomers” - Toetredingsbijdrage en mechanismen om de „acquiringfunctie te reguleren” en om „slapende leden te wekken” - Begrip mededingingsbeperkende „strekking” - Onderzoek van de mate van schadelijkheid voor de mededinging))
   2014/C 409/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Groupement des cartes bancaires (CB) (vertegenwoordigers: F. Pradelles, O. Fauré, C. Ornellas-Chancerelle, advocaten, en J. Ruiz Calzado, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet, V. Bottka en B. Mongin, gemachtigden), BNP Paribas (vertegenwoordigers: O. de Juvigny, D. Berg en P. Heusse, advocaten), BPCE, voorheen Caisse Nationale des Caisses d’Épargne et de Prévoyance (CNCEP) (vertegenwoordigers: A. Choffel, S. Hautbourg, L. Laidi en R. Eid, advocaten), Société Générale SA (vertegenwoordigers: P. Guibert en P. Patat, advocaten)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 29 november 2012, CB/Commissie (T-491/07), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 114 van 20.4.2013.


title: Zaak C-349/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 27 juli 2007 — Sopropé — Organizações de Calçado, Lda/Fazenda Pública

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 27 juli 2007 — Sopropé — Organizações de Calçado, Lda/Fazenda Pública
   (Zaak C-349/07)
   (2007/C 235/17)
   Procestaal: Portugees
   Verwijzende rechter
   Supremo Tribunal Administrativo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sopropé — Organizações de Calçado, Lda

      Verwerende partij: Fazenda Pública
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de termijn van acht tot vijftien dagen waarbinnen de belastingplichtige volgens artikel 60, lid 6, van de Lei Geral Tributária en artikel 60, lid 2, van het Regime Complementar do Procedimento de Inspecção Tributária, goedgekeurd bij Decreto-lei nr. 413/98 van 31 december 1998, zijn recht om te worden gehoord mondeling of schriftelijk kan uitoefenen, in overeenstemming met het beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging?

               2)

               Kan een termijn van dertien dagen, te rekenen vanaf de datum waarop de douane een communautaire importeur in kennis stelt van het feit dat hij (in casu een kleine Portugese onderneming die schoenen verkoopt) binnen acht dagen zijn recht om vooraf te worden gehoord kan uitoefenen, tot de datum waarop hij wordt verzocht, binnen tien dagen invoerrechten te betalen op 52 partijen schoenen die hij in een periode van tweeënhalf jaar (van 2000 tot midden 2002) in het kader van het algemene preferentiesysteem vanuit het Verre Oosten (Cambodja) heeft ingevoerd, worden beschouwd als een redelijke termijn voor de importeur om zijn rechten van verdediging uit te oefenen?


title: Zaak T-264/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 april 2007 — WWF European Policy Programme/Raad ( Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Uitzonderingen betreffende bescherming van openbaar belang — Gedeeltelijke toegang )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 april 2007 — WWF European Policy Programme/Raad
   (Zaak T-264/04) (1)

   („Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Uitzonderingen betreffende bescherming van openbaar belang - Gedeeltelijke toegang’)
   (2007/C 96/67)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: WWF European Policy Programme (Brussel, België) (vertegenwoordiger: R. Haynes, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M. Bauer, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Montaguti en P. Aalto, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van 30 april 2004 waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot bepaalde documenten met betrekking tot de vergadering van 19 december 2003 van het comité van de Raad genaamd „Comité van artikel 133”
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Raad.

               3)

               De Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-380/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Baleares (Spanje) op 16 juli 2015 — Francisca Garzón Ramos en José Javier Ramos Martín/Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, S.A. en Intercotrans S.L.

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Baleares (Spanje) op 16 juli 2015 — Francisca Garzón Ramos en José Javier Ramos Martín/Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, S.A. en Intercotrans S.L.
   (Zaak C-380/15)
   (2015/C 354/16)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Les Illes Balears

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Francisca Garzón Ramos en José Javier Ramos Martín

      Verwerende partijen: Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, S.A. en Intercotrans S.L.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 698, lid 1, van de Ley de Enjuiciamiento Civil [Spaans wetboek van burgerlijke rechtsvordering] verenigbaar met het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming dat is neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1), voor zover deze bepaling er zich onder alle omstandigheden tegen verzet dat de rechter die kennis neemt van de gewone procedure waarin nietigverklaring van een executoriale titel wordt gevorderd, bij voorlopige voorziening de schorsing gelast van de hypothecaire executieprocedure die op diezelfde titel berust?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigt dat de Spaanse bepaling verenigbaar is met het voornoemde artikel van het Handvest, vloeit hier dan uit voort dat de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, en wel in het bijzonder het arrest van de Eerste Kamer van 17 juli 2014 (C-169/14) (2), van toepassing is op de onderhavige zaak?

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (2)  EU:C:2014:2099.


title: Zaak T-547/08: Arrest van het Gerecht van 15 juni 2010 — X Technology Swiss/BHIM (Oranje kleur van punt van sok) ( „Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag — Oranje kleur van punt van sok — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/36

         Arrest van het Gerecht van 15 juni 2010 — X Technology Swiss/BHIM (Oranje kleur van punt van sok)
   (Zaak T-547/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag - Oranje kleur van punt van sok - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 209/54
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: X Technology Swiss GmbH (Wollerau, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Herbertz en R. Jung, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: C. Jenewein en G. Schneider, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 6 oktober 2008 (zaak R 846/2008-4) inzake een aanvraag voor inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken bestaande in de oranje kleur van de punt van een sok

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               X Technology Swiss GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-496/08 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 maart 2010 — Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Ambtenaren — Slagen voor interne vergelijkende onderzoeken voor overgang van categorie onder oud Statuut — Inwerkingtreding van nieuw Statuut — Overgangsregels voor indeling in rang — Exceptie van onwettigheid — Verworven rechten — Gewettigd vertrouwen — Gelijke behandeling — Beginsel van goed bestuur en zorgplicht)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 maart 2010 — Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-496/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Slagen voor interne vergelijkende onderzoeken voor overgang van categorie onder oud Statuut - Inwerkingtreding van nieuw Statuut - Overgangsregels voor indeling in rang - Exceptie van onwettigheid - Verworven rechten - Gewettigd vertrouwen - Gelijke behandeling - Beginsel van goed bestuur en zorgplicht)
   2010/C 113/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Pilar Angé Serrano, Jean-Marie Bras, Adolfo Orcajo Teresa, Dominiek Decoutere, Armin Hau, Francisco Javier Solana Ramos (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: L.G. Knudsen en K. Zejdová, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 18 september 2008, Angé Serrano e.a./Parlement (T-47/05), houdende verwerping van het beroep van rekwiranten strekkende tot nietigverklaring van de individuele besluiten tot indeling in rang die waren vastgesteld op grond van de overgangsmaatregelen van bijlage XIII en, inzonderheid, artikel 2 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 (PB L 124, blz. 1) — Beëindiging, met de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut, van de indeling in rang na slagen voor een intern vergelijkend onderzoek dat onder de werking van het oude Statuut heeft plaatsgevonden — Behoud van procesbelang ook al zijn de bestreden besluiten achterhaald — Beginsel van behoud van verkregen rechten en bescherming van het gewettigd vertrouwen — Beginsel van gelijke behandeling

      Dictum

               1.

               De principale hogere voorziening wordt verworpen.

               2.

               De incidentele hogere voorziening wordt verworpen.

               3.

               Angé Serrano, Bras, Orcajo Teresa, Decoutere, Hau en Solana Ramos, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 21.02.2009.


title: Zaak C-202/16: Beroep ingesteld op 12 april 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/14

         Beroep ingesteld op 12 april 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-202/16)
   (2016/C 200/20)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en E. Sanfrutos Cano)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door de gebrekkige functionering te dulden van de afvalstortplaats van Temploni, die niet voldoet aan de voorwaarden en vereisten van de milieuregeling van de Unie die is vervat in artikel 13 van richtlijn 2008/98/ΕG (1) betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, en in de artikelen 8, onder a), en 11, lid 1, van richtlijn 99/31/EG (2) betreffende het storten van afvalstoffen, alsmede in bijlage I daarbij, de krachtens deze bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De onderhavige zaak betreft de niet-nakoming, door de Helleense Republiek, van de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 13 van richtlijn 2008/98/EG betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen, en krachtens de artikelen 8, onder a), en 11, lid 1, van richtlijn 99/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen, alsmede krachtens bijlage I daarbij. De schending van deze bepalingen betreft de functionering van de afvalstortplaats van Temploni op Corfu.

               2.

               Voorwerp van het onderhavige beroep zijn de gebrekkige functionering van de afvalstortplaats van Temploni en de schadelijke milieugevolgen ervan, samen met het verzuim van de Griekse autoriteiten om de noodzakelijke, maatregelen vast te stellen als voorzien in de Europese regelgeving, opdat de afvalstortplaats met volledige inachtneming van de voorwaarden en de vereisten van de milieuregeling van de Unie kan functioneren.

               3.

               De Commissie heeft tijdens de niet-nakomingprocedure gewezen op een reeks problemen betreffende het slecht functioneren van de afvalstortplaats, welke bij verschillende door de bevoegde Griekse autoriteiten verrichte inspecties ter plaatse tussen 2009 en 2012 zijn vastgesteld.

               4.

               In hun laatste antwoord, van 23 maart 2015, hebben de Griekse autoriteiten de Commissie ervan in kennis gesteld dat:

                           —

                           een nieuw voorstel is ingediend tot wijziging van de milieuvergunning van de afvalstortplaats, teneinde een reeks werkzaamheden te bepalen die moeten worden verwezenlijkt opdat de stortplaats adequaat kan functioneren;

                           —

                           na de inspectie ter plaatse op 8 augustus 2014 (en de vaststelling van nieuwe inbreuken) is door de regionale autoriteiten de bestuurlijke sanctieprocedure tegen de beheerder van de afvalstortplaats heropend;

                           —

                           aan de uitvoering van verschillende noodzakelijke werkzaamheden wordt momenteel gewerkt, bijvoorbeeld die voor het beheer van biogas (de Commissie merkt op dat de Griekse autoriteiten er thans voor het eerst op wijzen dat de wijziging van de milieuvergunning van de afvalstortplaats een noodzakelijke voorwaarde voor de voltooiing van die werkzaamheden vormt);

                           —

                           de procedure van het zoeken naar een plaats voor een nieuwe op het eiland te bouwen afvalstortplaats is nog niet afgerond.

               5.

               De Commissie meent dat het duidelijk is dat de stortplaats in Temploni nog steeds niet op bevredigende wijze functioneert en dat, hoewel enkele aspecten van het disfunctioneren zijn beëindigd, andere zijn blijven bestaan, waarvan geen uitputtende lijst kan worden gegeven vanwege de constante ontwikkeling ervan. Hoe dan ook, en ongeacht het exacte aantal inbreuken, is het volgens de Commissie duidelijk (en de Griekse autoriteiten betwisten dit niet) dat de afvalstortplaats functioneert zonder in overeenstemming te zijn met de voorschriften van de twee bovengenoemde richtlijnen. Niettegenstaande het feit dat bij de inspecties ter plaatse aanzienlijke gebreken in de functionering van de afvalstortplaats zijn geconstateerd, blijven de Griekse autoriteiten dulden dat de activiteiten ervan worden voortgezet.

      (1)  PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3.

      (2)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.


title: Zaak T-190/05: Beroep, op 9 mei 2005 ingesteld door The Sherwin-Williams Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/34

         Beroep, op 9 mei 2005 ingesteld door The Sherwin-Williams Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-190/05)
   (2005/C 171/55)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 mei 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Sherwin-Williams Company, vertegenwoordigd door E. Armijo Chavarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 februari 2005 in zaak R 755/2004-2 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „TWIST & POUR” — aanvraagnr. 3.071.041 voor waren van klasse 21 (draagbare plastic houders verkocht als integraal onderdeel van vloeibare verf met een inrichting voor het opslaan en uitgieten ervan)

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de merkaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94


title: Zaak C-21/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 januari 2008 door Sunplus Technology Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 15 november 2007 in zaak T-38/04, Sunplus Technology Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/31

         Hogere voorziening ingesteld op 22 januari 2008 door Sunplus Technology Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 15 november 2007 in zaak T-38/04, Sunplus Technology Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-21/08 P)
   (2008/C 64/44)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Sunplus Technology Co. Ltd (vertegenwoordigers: H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, K. Lochner, B. Ertle, C. Neuhierl, S. Prückner, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Sun Microsystems, Inc.
   Conclusies
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de litigieuze beslissing te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) onjuist heeft toegepast en uitgelegd door afzonderlijke bestanddelen van de twee merken te vergelijken en niet hun totaalindruk op de consument te beoordelen.
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht van eerste aanleg de feiten en de bewijselementen verdraaid, door te verklaren dat het beeldbestanddeel van het aangevraagde merk veeleer uit een gestileerde zon dan uit een „ster”-symbool bestaat en door bij de vergelijking van de totaalindruk van de merken de letter „S” niet in aanmerking te nemen.
   Rekwirante stelt eveneens dat de redenering van het Gerecht van eerste aanleg tegenstrijdig is, voor zover het in punt 39 van het arrest verklaart dat de aanvullende bestanddelen verschillen tussen de merken in het leven roepen, maar die bestanddelen niet in aanmerking neemt bij de fonetische vergelijking van de merken.
   Ten slotte voert rekwirante aan dat het Gerecht van eerste aanleg bij de beoordeling van het gevaar voor verwarring ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de betrokken categorie van waren en diensten en met de omstandigheden waarin zij worden verhandeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-305/12: Beroep ingesteld op 26 juni 2012 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/6

         Beroep ingesteld op 26 juni 2012 — Europese Commissie/Slowaakse Republiek
   (Zaak C-305/12)
   2012/C 273/10
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, D. Düsterhaus, A. Tokár, gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Slowaakse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om haar nationale recht aan te passen aan richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 40 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Slowaakse Republiek krachtens artikel 260, lid 3 VWEU een dwangsom opleggen van 17 136 EUR per dag vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak wegens niet-nakoming van de verplichting, de Commissie in kennis te stellen van de maatregelen die zij heeft vastgesteld om haar nationale recht aan richtlijn 2008/98/EG aan te passen;

               —

               de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 12 december 2010 verstreken.

      (1)  PB L 312, blz. 3.


title: Zaak C-342/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 16 juli 2014 — X-Steuerberatungsgesellschaft/Finanzamt Hannover-Nord

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 16 juli 2014 — X-Steuerberatungsgesellschaft/Finanzamt Hannover-Nord
   (Zaak C-342/14)
   2014/C 372/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X-Steuerberatungsgesellschaft

      Verwerende partij: Finanzamt Hannover-Nord

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 5 van richtlijn 2005/36/EG (1) in de weg aan een beperking van het vrij verrichten van diensten ingeval een naar de wettelijke bepalingen van een lidstaat opgericht belastingadvieskantoor in de lidstaat van vestiging, waarin de activiteit van fiscale advisering niet is gereglementeerd, een belastingaangifte opstelt voor de ontvanger van de dienst in een andere lidstaat en deze bij de belastingdienst indient, en nationale voorschriften in de andere lidstaat bepalen dat een belastingadvieskantoor een vergunning moet hebben om beroepsmatig bijstand in belastingzaken te kunnen verlenen en moet worden bestuurd onder de verantwoordelijkheid van belastingadviseurs?

               2)

               Kan een belastingadvieskantoor onder de in de eerste vraag genoemde omstandigheden met succes een beroep doen op artikel 16, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/123/EG (2), ongeacht in welk van beide lidstaten het de dienst verricht?

               3)

               Moet artikel 56 VWEU aldus worden uitgelegd dat het onder de in de eerste vraag genoemde omstandigheden in de weg staat aan een beperking van het vrij verrichten van diensten door in de lidstaat van de ontvanger van de dienst geldende voorschriften, wanneer het belastingadvieskantoor niet is gevestigd in de lidstaat van de ontvanger van de dienst?

      (1)  Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (PB L 255, blz. 22).

      (2)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36).


title: Zaak C-221/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trento (Italië) op 25 april 2013 — Teresa Mascellani/Ministero della Giustizia

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trento (Italië) op 25 april 2013 — Teresa Mascellani/Ministero della Giustizia
   (Zaak C-221/13)
   2013/C 207/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trento

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Teresa Mascellani

      Verwerende partij: Ministero della Giustizia

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet clausule 5, punt 2, van de bij de richtlijn 97/81/EG (1) uitgevoerde overeenkomst (waar deze clausule bepaalt dat „[d]e weigering van een werknemer om van voltijd- naar deeltijdwerk over te gaan of omgekeerd, […] als zodanig geen geldige reden [mag] vormen voor ontslag, onverminderd de mogelijkheid om overeenkomstig de nationale wetgeving, collectieve overeenkomsten of gebruiken de arbeidsverhouding te beëindigen om andere redenen, zoals deze die kunnen voortvloeien uit de eisen van bedrijfsvoering van de betrokken vestiging”), aldus worden uitgelegd dat de lidstaten in hun nationale wetgeving niet mogen toestaan dat de werkgever, zelfs tegen de wil van de werknemer, de deeltijdse arbeidsverhouding in een voltijdse arbeidsverhouding kan omzetten?

               2.

               Verzet richtlijn 97/81/EG van 15 december 1997 zich tegen een nationale regeling (als artikel 16 van Italiaanse wet nr. 183 van 4 november 2010) die toelaat dat de werkgever, zelfs tegen de wil van de werknemer, de deeltijdse arbeidsverhouding in een voltijdse arbeidsverhouding omzet?

      (1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB L 14, blz. 9).


title: Zaak T-580/08: Beroep ingesteld op 24 december 2008 — PJ Hungary/BHIM — Pepekillo (PEPEQUILLO)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/66

         Beroep ingesteld op 24 december 2008 — PJ Hungary/BHIM — Pepekillo (PEPEQUILLO)
   (Zaak T-580/08)
   (2009/C 44/112)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) (Boedapest, Republiek Hongarije) (vertegenwoordigers: M. Granado Carpenter en C. Gutiérrez Martínez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pepekillo SL (Algeciras, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 30 april 2008 (zaak R 722/2007) houdende toewijzing van het verzoek van PEPEKILLO SL tot „herstel in de vorige toestand” vernietigen;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 24 september 2008 (zaal R-722/2007), waarbij de beslissing van de oppositieafdeling van 9 maart 2007 werd vernietigd en derhalve de inschrijving van gemeenschapsmerk „PEPEQUILLO” (nr. 3.546.471) werd aanvaard, vernietigen met alle uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende rechtsgevolgen, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure, alsmede in de kosten van de administratieve procedure voor het BHIM.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Marta Sancho Lora, die later de aanvraag heeft overgedragen aan PEPEKILLO SL

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PEPEQUILLO” (aanvraagnr. 3.546.471) voor waren van de klassen 18 en 25 en diensten van klasse 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster, aan wie „PEPE JEANS N.V.” haar rechten had overgedragen

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse woordmerken „PEPE” en „PEPE JEANS”, Spaanse beeldmerken „PEPE JEANS LONDON”, Spaanse woordmerken „PEPE 2XL”, „PEPE F4”, „PEPE M99”, „PEPE F4”, „PEPE M3”, „PEPE M5” en „PEPE F6”, Spaanse beeldmerken „PEPE JEANS LONDON”, „PEPE JEANS 73”, „PEPE JEANS PORTOBELLO” en „PEPE”, en Spaanse woordmerken „PEPE JEANS M2”, „PEPE BETTY”, „PEPE CLOTHING” en „PEPECO” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18 en 25; gemeenschapswoord- en beeldmerken „PEPE JEANS” voor waren van de klassen 3, 9, 14 en 18.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: ontvankelijkverklaring en toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van de artikelen 78 en 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak T-1/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 februari 2008 — Buczek Automotive/Commissie ( Kort Geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Artikel 105, lid 2, van Reglement voor procesvoering )

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/29

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 februari 2008 — Buczek Automotive/Commissie
   (Zaak T-1/08 R)
   („Kort Geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Artikel 105, lid 2, van Reglement voor procesvoering’)
   (2008/C 92/60)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Buczek Automotive sp z o.o. (Sosnowiec, Polen) (vertegenwoordiger: T. Gackowski, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2007) 5087 def. van de Commissie van 23 oktober 2007 inzake de steun die de Republiek Polen aan de staalproducent Grupa Technologie Buczek (staatssteun C 23/06, ex NN 35/06) heeft verleend
   Dictum

               1)

               De tenuitvoerlegging van beschikking C(2007) 5087 def. van de Commissie van 23 oktober 2007 inzake de steun die de Republiek Polen aan de staalproducent Grupa Technologie Buczek (staatssteun C 23/06, ex NN 35/06) heeft verleend, wordt voor zover deze beschikking betrekking heeft op Buczek Automotive sp. z o.o. opgeschort tot de uitspraak van de eindbeschikking in het onderhavige kort geding.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-491/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 14 september 2016 — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP/Maxiflor — Promoção e Comercialização de Plantas, Importação e Exportação, Lda

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/10

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 14 september 2016 — Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP/Maxiflor — Promoção e Comercialização de Plantas, Importação e Exportação, Lda
      (Zaak C-491/16)
      (2016/C 441/13)
      Procestaal: Portugees

         Verwijzende rechter

      Supremo Tribunal Administrativo

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas, IP

         Verwerende partij: Maxiflor — Promoção e Comercialização de Plantas, Importação e Exportação, Lda

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet het Operationeel Programma voor plattelandsontwikkeling (ook genoemd AGRO-programma) worden aangemerkt als een „meerjarig programma” in de zin van artikel 14 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) van de Raad van 21 juni 1999 [ondertussen ingetrokken krachtens artikel 107, onverminderd het bepaalde in artikel 105, lid 1, van verordening (EG) nr. 1083/2006 (2) van de Raad van 11 juli 2006]?

                  2)

                  Moet het AGRO-programma worden aangemerkt als een „meerjarig programma” voor de toepassing van artikel 3, lid 1, tweede alinea, [tweede] volzin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (3) van de Raad van 18 december 1995, waarin wordt bepaald dat „[b]ij meerjarige programma’s […] de verjaringstermijn in elk geval [loopt] tot de dag waarop het programma definitief wordt afgesloten”?

                  3)

                  Ingeval het AGRO-programma wordt aangemerkt als een „meerjarig programma” voor de toepassing van artikel 3, lid 1, tweede alinea, [tweede] volzin, van verordening nr. 2988/95,

                              —

                              geldt dan de in artikel 3, lid 1, gestelde verjaringstermijn van vier jaar voor een administratieve vervolging die in dat kader is ingesteld?

                              —

                              indien de termijn van vier jaar eindigt voor het programma is afgesloten, is de verjaring dan ingetreden of

                              —

                              wordt, gelet op het bepaalde in artikel 3, lid 1, tweede alinea, [tweede] volzin, van verordening nr. 2988/95, de dies ad quem van de verjaringstermijn verschoven zodat de dies ad quem samenvalt met „de dag waarop het [meerjarige] programma definitief wordt afgesloten”?

         (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de structuurfondsen (PB 1999, L 161, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB 2006, L 210, blz. 25).

         (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB 1995, L 312, blz. 1).