title: Zaak T-279/13: Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2016 — Ezz e.a./Raad („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Vanwege de situatie in Egypte vastgestelde beperkende maatregelen — Maatregelen ten aanzien van personen die verantwoordelijk zijn voor verduistering van overheidsmiddelen en ten aanzien van daarmee geassocieerde personen en entiteiten — Bevriezing van tegoeden — Plaatsing van verzoekende partijen op de lijst van personen voor wie de maatregelen gelden — Rechtsgrondslag — Niet-nakoming van de plaatsingscriteria — Rechtsdwaling — Feitelijke vergissing — Eigendomsrecht — Reputatieschade — Rechten van de verdediging — Recht op een doeltreffende bescherming in rechte — Motiveringsplicht — Aanpassing van de conclusies en de middelen — Aanhangigheid — Beroep dat deels kennelijk niet-ontvankelijk is en deels kennelijk rechtens ongegrond is”)

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/31

         Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2016 — Ezz e.a./Raad
   (Zaak T-279/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Vanwege de situatie in Egypte vastgestelde beperkende maatregelen - Maatregelen ten aanzien van personen die verantwoordelijk zijn voor verduistering van overheidsmiddelen en ten aanzien van daarmee geassocieerde personen en entiteiten - Bevriezing van tegoeden - Plaatsing van verzoekende partijen op de lijst van personen voor wie de maatregelen gelden - Rechtsgrondslag - Niet-nakoming van de plaatsingscriteria - Rechtsdwaling - Feitelijke vergissing - Eigendomsrecht - Reputatieschade - Rechten van de verdediging - Recht op een doeltreffende bescherming in rechte - Motiveringsplicht - Aanpassing van de conclusies en de middelen - Aanhangigheid - Beroep dat deels kennelijk niet-ontvankelijk is en deels kennelijk rechtens ongegrond is”))
   (2016/C 118/35)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ahmed Abdelaziz Ezz (Gizeh, Egypte), Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama (Caïro, Egypte), Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Gizeh), en Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar (Gizeh) (vertegenwoordigers: J. Binns, solicitor, J. Lewis, QC, B. Kennelly, J. Pobjoy, barristers, S. Rowe en J.-F. Bellis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Gurov en M. Bishop, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 63), zoals gewijzigd bij besluit 2013/144/GBVB van de Raad van 21 maart 2013 (PB L 82, blz. 54) en, ten tweede, verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 4), „verlengd bij besluit van de Raad, dat bij brief van 22 maart 2013 aan verzoekende partijen is medegedeeld”, voor zover deze handelingen op verzoekende partijen van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ahmed Abdelaziz Ezz, Abla Mohammed Fawzi Ali Ahmed Salama, Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin en Shahinaz Abdel Azizabdel Wahab Al Naggar worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-459/14: Beschikking van het Gerecht van 4 maart 2015 — Messi Cuccittini/BHIM - Pires Freitas Campos (LEO)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/67

         Beschikking van het Gerecht van 4 maart 2015 — Messi Cuccittini/BHIM - Pires Freitas Campos (LEO)
   (Zaak T-459/14) (1)

   (2015/C 138/87)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 329 van 22.9.2014.


title: Zaak C-387/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza — Polen) — Esaprojekt sp. z o.o./Województwo Łódzkie [Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en transparantie — Technische bekwaamheid en/of beroepsbekwaamheid van de ondernemers — Artikel 48, lid 3 — Mogelijkheid om zich te beroepen op de draagkracht van andere entiteiten — Artikel 51 — Mogelijkheid om de inschrijving aan te vullen — Artikel 45, lid 2, onder g) — Uitsluiting van deelneming aan een overheidsopdracht wegens ernstige fout]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajowa Izba Odwoławcza — Polen) — Esaprojekt sp. z o.o./Województwo Łódzkie
   (Zaak C-387/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en transparantie - Technische bekwaamheid en/of beroepsbekwaamheid van de ondernemers - Artikel 48, lid 3 - Mogelijkheid om zich te beroepen op de draagkracht van andere entiteiten - Artikel 51 - Mogelijkheid om de inschrijving aan te vullen - Artikel 45, lid 2, onder g) - Uitsluiting van deelneming aan een overheidsopdracht wegens ernstige fout])
   (2017/C 213/03)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Krajowa Izba Odwoławcza

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Esaprojekt sp. z o.o.

      Verwerende partij: Województwo Łódzkie

      In tegenwoordigheid van: Konsultant Komputer sp. z o.o.

      Dictum

               1)

               Artikel 51 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten juncto artikel 2 van deze richtlijn moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een ondernemer, na het verstrijken van de termijn voor het indienen van de inschrijvingen voor een overheidsopdracht, aan de aanbestedende dienst, als bewijs dat hij voldoet aan de voorwaarden om aan een overheidsopdrachtenprocedure deel te nemen, documenten overlegt die in zijn oorspronkelijke inschrijving niet zijn vermeld, zoals een door een derde entiteit uitgevoerde overeenkomst en de verbintenis van deze entiteit om deze ondernemer bekwaamheden en middelen ter beschikking te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de betrokken opdracht.

               2)

               Artikel 44 van richtlijn 2004/18 juncto artikel 48, lid 2, onder a), van deze richtlijn en het in artikel 2 ervan vermelde beginsel van gelijke behandeling van ondernemers moet aldus worden uitgelegd dat het een ondernemer niet toestaat een beroep te doen op de draagkracht van een andere entiteit, in de zin van artikel 48, lid 3, van deze richtlijn, door de kennis en de ervaring van twee entiteiten, die elk op zich niet beschikken over de voor de uitvoering van een bepaalde opdracht gevraagde bekwaamheden, samen te tellen, in het geval de aanbestedende dienst meent dat de betrokken opdracht ondeelbaar is, en dat een dergelijke uitsluiting van de mogelijkheid om een beroep te doen op de ervaring van verschillende ondernemers verband houdt met en in verhouding staat tot het voorwerp van de betrokken opdracht, die bijgevolg door één ondernemer moet worden uitgevoerd.

               3)

               Artikel 44 van richtlijn 2004/18 juncto artikel 48, lid 2, onder a), van deze richtlijn en het in artikel 2 ervan vermelde beginsel van gelijke behandeling van ondernemers moet aldus worden uitgelegd dat het een ondernemer, die individueel deelneemt aan een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht, niet toestaat een beroep te doen op de ervaring van een combinatie van ondernemingen, waaraan hij in het kader van een andere overheidsopdracht heeft deelgenomen, wanneer hij niet daadwerkelijk en concreet heeft deelgenomen aan de uitvoering van deze opdracht.

               4)

               Artikel 45, lid 2, onder g), van richtlijn 2004/18, op basis waarvan een ondernemer van deelneming aan een overheidsopdracht kan worden uitgesloten, onder meer wanneer hij zich „in ernstige mate schuldig” heeft gemaakt aan valse verklaringen bij het verstrekken van de door de aanbestedende dienst gevraagde inlichtingen, moet aldus worden uitgelegd dat het kan worden toegepast wanneer de betrokken ondernemer verantwoordelijk is voor een nalatigheid van een zekere mate van ernst, namelijk een nalatigheid die een beslissende invloed kan hebben op de beslissingen tot uitsluiting van, selectie voor of gunning van een overheidsopdracht, ongeacht of wordt vastgesteld dat deze ondernemer een opzettelijke fout heeft gemaakt.

               5)

               Artikel 44 van richtlijn 2004/18 juncto artikel 48, lid 2, onder a), van deze richtlijn en het in artikel 2 ervan neergelegde beginsel van gelijke behandeling van ondernemers moet aldus worden uitgelegd dat het een ondernemer toestaat een beroep te doen op ervaring door tegelijk te verwijzen naar twee of meer overeenkomsten als één opdracht, tenzij de aanbestedende dienst een dergelijke mogelijkheid heeft uitgesloten op grond van vereisten die verband houden met en in verhouding staan tot het voorwerp en de doelstellingen van de betrokken overheidsopdracht.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Gevoegde zaken C-395/08 en C-396/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 juni 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma — Italië) — Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Tiziana Bruno, Massimo Pettini (C-395/08), Daniela Lotti, Clara Matteucci (C-396/08) (Richtlijn 97/81/EG — Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Gelijke behandeling van deeltijd- en voltijdwerkers — Berekening van ouderdomspensioendiensttijd — Uitsluiting van niet-gewerkte tijdvakken — Discriminatie)

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 juni 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Roma — Italië) — Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Tiziana Bruno, Massimo Pettini (C-395/08), Daniela Lotti, Clara Matteucci (C-396/08)
   (Gevoegde zaken C-395/08 en C-396/08) (1)

   (Richtlijn 97/81/EG - Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid - Gelijke behandeling van deeltijd- en voltijdwerkers - Berekening van ouderdomspensioendiensttijd - Uitsluiting van niet-gewerkte tijdvakken - Discriminatie)
   2010/C 274/02
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

      Verwerende partijen: Tiziana Bruno, Massimo Pettini (C-395/08), Daniela Lotti, Clara Matteucci (C-396/08)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte d’appello di Roma — Uitlegging van richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB L 14, blz. 9) — Werknemers met deeltijdarbeid die gedurende een aantal maanden van het jaar werken en gedurende andere maanden niet — Uitsluiting van tijdvakken van inactiviteit voor de berekening van het ouderdomspensioen

      Dictum

               1)

               Clausule 4 van de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, gehecht aan richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, moet, wat ouderdomspensioenen betreft, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling die de niet-gewerkte tijdvakken van werknemers in verticale cyclische deeltijdarbeid niet meetelt voor de berekening van de pensioendiensttijd, tenzij deze verschillende behandeling is gerechtvaardigd om objectieve redenen.

               2)

               Ingeval de verwijzende rechter tot de conclusie komt dat de nationale regeling in de hoofdgedingen onverenigbaar is met clausule 4 van de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, gehecht aan richtlijn 97/81, moeten de clausules 1 en 5, lid 1, ervan aldus worden uitgelegd dat zij zich ook verzetten tegen deze regeling.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-643/14: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Red Lemon/EUIPO – Lidl Stiftung (ABTRONIC) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk ABTRONIC — Ouder Uniewoordmerk TRONIC — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Minimaal intrinsiek onderscheidend vermogen van het oudere merk — Verwarringsgevaar”]

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/12

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – Red Lemon/EUIPO – Lidl Stiftung (ABTRONIC)
   (Zaak T-643/14) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk ABTRONIC - Ouder Uniewoordmerk TRONIC - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Minimaal intrinsiek onderscheidend vermogen van het oudere merk - Verwarringsgevaar”])
   (2016/C 232/14)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Lemon Inc. (Hongkong, China) (vertegenwoordigers: T. Wieland en S. Müller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 15 mei 2014 (zaak R 1899/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Lidl Stiftung & Co. KG en Red Lemon Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Red Lemon Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 380 van 27.10.2014.


title: Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door J.-L. Delvaux tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-142/95)

text:
23 . 9 . 95            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 248/ 15
Beroep, op 5 juli 1995 ingesteld door J.-L. Delvaux tegen              Ten slotte is hij van mening, dat de door de Commissie
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                      binnen de Vertaaldienst georganiseerde bevorderingsproce
                         ( Zaak T-142/95 )                             dure in strijd is met de artikelen 5 , onder 3 , en 27 van het
                                                                       Statuut, voor zover zij enerzijds de instelling niet in staat
                            ( 95/C 248/33 )                            stelt de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit
                                                                       een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en
                        (Procestaai: Frans)                            onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen, en ander
                                                                       zijds niet garandeert dat dezelfde bepalingen met betrekking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              tot aanwerving en loopbaan gelden .
schappen is op 5 juli 1995 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door J.-L. Delvaux,                     Wat de vordering tot schadevergoeding betreft, betoogt
wonende te Sint-Genesius-Rode ( België ), vertegenwoordigd             verzoeker dat de onregelmatigheid van de bevorderingspro
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                 cedure voor 1994 ertoe heeft geleid, dat hij ten onrechte van
hebbende te Luxemburg bij A. Branch, Avenue Victor Hugo                de lijst van het meest voor bevordering in aanmerking
39 .                                                                   komende ambtenaren en mogelijk ook van die van bevor
                                                                       derde ambtenaren is uitgesloten, en beklemtoont hij dat hij
                                                                       een vaststaande schade heeft geleden door het verlies van een
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                   kans op bevordering in 1994, die onder meer een salaris
                                                                       verhoging, het recht op een hoger pensioen en het recht om
— nietig te verklaren het in „ Mededelingen van de admi               naar A 3-ambten te solliciteren, zou hebben kunnen
     nistratie " nr . 858 van 2 september 1994 verschenen              meebrengen .
     besluit van de Commissie om verzoeker niet op de lijst
     van de in 1994 het meest voor bevordering tot de rang
     LA 4 in aanmerking komende ambtenaren te plaat
     sen ;
— nietig te verklaren het in „ Mededelingen van de admi
                                                                       Beroep, op 7 juli 1995 ingesteld door C. Michaël tegen
     nistratie " nr . 859 van 8 september 1994 verschenen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
     besluit van de Commissie om verzoeker niet op de lijst
     van in 1994 tot de rang LA 4 bevorderde ambtenaren te                                    ( Zaak T-144/95 )
     plaatsen;                                                                                95/C 248 /34 )
— voor zoveel als nodig nietig te verklaren het uitdrukke                                   (Procestaai: Frans)
     lijk besluit tot afwijzing dat de Commissie op 3 april
     1 995 heeft genomen in antwoord op verzoekers
     klacht;                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                       schappen is op 7 juli 1995 beroep ingesteld tegen Commissie
— verweerster te veroordelen tot betaling van een forfaitair           van de Europese Gemeenschappen door C. Michaël,
     bedrag van 100 000 Bfr. als vergoeding voor de onre              wonende te Brussel, vertegenwoordigd door L. Vogel,
     gelmatige bevorderingsprocedure waarvan verzoeker                 advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
     het slachtoffer is geworden;                                      burg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar, Rue
                                                                       Mathias Hardt 8-10 .
— verweerster in alle kosten te verwijzen .
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — nietig te verklaren het stilzwijgend genomen besluit van
Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van                7 april 1995 tot afwijzing van de klacht die verzoeker op
artikel 46 van het Ambtenarenstatuut en betoogt enerzijds,                 7 december 1994 bij het tot aanstelling bevoegd gezag
dat het tot aanstelling bevoegd gezag niet is overgegaan tot               heeft ingediend tegen het ( in de „ Mededelingen van de
een onderzoek waarbij de verdiensten en de beoordelings                   administratie " van 8 december 1994 gepubliceerde )
rapporten van alle voor bevordering in aanmerking                          besluit waarbij de bevorderingen tot de rang A 4 voor het
komende ambtenaren werden vergeleken , en anderzijds, dat                  jaar 1994 werden verricht;
het geen rekening heeft gehouden met alle verdiensten van
verzoeker, met name buiten zijn taalkundige eenheid . Hij              — verweerster in de kosten te verwijzen .
betoogt ook, dat in het kader van de bevorderingsprocedure
in met artikel 26 van het Statuut strijdige omstandigheden             Middelen en voornaamste argumenten
op hem kritiek is uitgeoefend waarop hij niet heeft kunnen
antwoorden en die een beslissende rol heeft gespeeld om                Verzoeker beroept zich op schending van het non-discrimi
hem van de lijst van voor bevordering voorgedragen                     natiebeginsel en van artikel 45 , lid 1 , van het Ambtenaren
ambtenaren uit te sluiten .                                            statuut, alsook van de in het besluit van de Commissie van
                                                                       21 december 1970, gewijzigd bij besluit van 14 juli 1971 ,
Verzoeker wijst er verder op, dat de bestreden besluiten, in           neergelegde uitvoeringsbepalingen, doordat het tot aanstel
strijd met artikel 25 , lid 2, van het Statuut, geen enkele            ling bevoegd gezag niet is overgegaan tot een „ onderzoek
motivering bevatten.                                                   waarbij de verdiensten der ambtenaren die voor bevordering


title: Zaak T-178/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  23 november 2005  — Verenigd Koninkrijk/Commissie (Milieu — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Voorstel tot wijziging van nationaal toewijzingsplan — Weigering van Commissie — Beroep tot nietigverklaring)

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/14

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2005 — Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaak T-178/05) (1)

   (Milieu - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Voorstel tot wijziging van nationaal toewijzingsplan - Weigering van Commissie - Beroep tot nietigverklaring)
   (2006/C 22/27)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland [vertegenwoordiger(s): C. Jackson, gemachtigde, M. Hoskins, barrister, vervolgens R. Caudwell, gemachtigde, en M. Hoskins]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): U. Wölker en X. Lewis]
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 1081 def. van de Commissie van 12 april 2005 betreffende het voorstel tot wijziging van het nationaal plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat het Verenigd Koninkrijk in overeenstemming met richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad heeft meegedeeld
   Dictum van het arrest

               1)

               Beschikking C(2005) 1081 def. van de Commissie van 12 april 2005 betreffende het voorstel tot wijziging van het nationaal plan voor toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat het Verenigd Koninkrijk heeft meegedeeld, wordt nietigverklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Verenigd Koninkrijk.

      (1)  PB C 155 van 15.6.2005.


title: Zaak C-537/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social número 30 de Madrid (Spanje) op 3 december 2007 — Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) Alcampo SA

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social número 30 de Madrid (Spanje) op 3 december 2007 — Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) Alcampo SA
   (Zaak C-537/07)
   (2008/C 64/25)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Social número 30 de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Evangelina Gómez-Limón Sánchez-Camacho

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) Alcampo SA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Gelet op het feit dat de toekenning van ouderschapsverlof een maatregel ter bevordering van de gelijkheid moet zijn, in de vorm en omvang die iedere lidstaat vrij kan bepalen binnen de door richtlijn 96/34/EG (1) voorgeschreven minimumgrenzen, is het dan geoorloofd dat gebruikmaking van dit ouderschapsverlof in een geval waarin de arbeidstijd en het loon wegens de zorg voor minderjarige kinderen zijn verminderd, leidt tot aantasting van de rechten in wording van de werknemer of werkneemster die dat ouderschapsverlof geniet, en kunnen particulieren zich tegenover de overheidsinstellingen van een lidstaat beroepen op het beginsel, dat verworven rechten en rechten in wording niet mogen worden aangetast?

               2)

               Omvat meer bepaald de uitdrukking „verworven rechten of rechten in wording” in clausule 2, punt 6, van genoemde richtlijn enkel rechten met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden en is zij uitsluitend van toepassing op de contractuele arbeidsverhouding met de werkgever, of betreft zij daarentegen ook het behoud van de verworven rechten of rechten in wording op het gebied van de sociale zekerheid, en voldoet de in casu door de nationale autoriteiten toegepaste formulering aan het vereiste van „continuïteit van de rechten op de sociale-zekerheidsuitkeringen krachtens de verschillende regelingen” van clausule 2, punt 8, van richtlijn 96/34/EG, en, zo ja, is dat recht op continuïteit van de rechten op de socialezekerheidsuitkeringen voldoende bepaald en concreet om tegenover de overheidsinstanties van een lidstaat te kunnen worden ingeroepen?

               3)

               Zijn de communautaire bepalingen verenigbaar met een nationale regeling die gedurende de periode van arbeidstijdverkorting wegens ouderschapsverlof het bedrag van het te betalen invaliditeitspensioen verlaagt ten opzichte van het bedrag dat voorafgaand aan dat verlof toepasselijk zou zijn geweest, en die tevens leidt tot vermindering van de opbouw en consolidatie van toekomstige uitkeringen naar evenredigheid van de vermindering van de arbeidstijd en het loon?

               4)

               In aanmerking genomen dat de nationale rechterlijke instanties verplicht zijn om het nationale recht uit te leggen in het licht van de verplichtingen van de richtlijn teneinde de verwezenlijking van de door de communautaire regeling beoogde doelstellingen zo veel mogelijk te vergemakkelijken, geldt deze verplichting dan ook wat betreft de continuïteit van de rechten op het gebied van de sociale zekerheid tijdens het ouderschapsverlof, in het bijzonder wanneer wordt gekozen voor een vorm van deeltijdverlof of arbeidstijdverkorting als in de onderhavige zaak?

               5)

               Kan in de concrete omstandigheden van de zaak de vermindering van de toegekende en opgebouwde socialezekerheidsuitkeringen tijdens het ouderschapsverlof worden opgevat als een directe of indirecte discriminatie die in strijd is met de voorschriften van richtlijn 79/7/EEG (2) van 19 december 1978 inzake het beginsel van gelijke behandeling en uitsluiting van discriminatie van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, en tevens met de vereisten van gelijke behandeling en non-discriminatie van mannen en vrouwen overeenkomstig de aan de lidstaten gemeen zijnde tradities, in die zin dat dit beginsel niet alleen op de arbeidsvoorwaarden van toepassing is, maar ook op de overheidsmaatregelen op het gebied van de sociale bescherming van werknemers?

      (1)  Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4).

      (2)  PB 1979, L 6, blz. 24.


title: Zaak C-100/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2007/14/EG — Uitvoeringsvoorschriften van aantal bepalingen van richtlijn 2004/109/EG — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/16

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-100/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2007/14/EG - Uitvoeringsvoorschriften van aantal bepalingen van richtlijn 2004/109/EG - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 282/31
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Jelínek en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/14/EG van de Commissie van 8 maart 2007 tot vaststelling van concrete uitvoeringsvoorschriften van een aantal bepalingen van richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (PB L 69, blz. 27)

      Dictum

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/14/EG van de Commissie van 8 maart 2007 tot vaststelling van concrete uitvoeringsvoorschriften van een aantal bepalingen van richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, is de Tsjechische Republiek de krachtens artikel 24 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Zaak T-291/12: Beroep ingesteld op 3 juli 2012 — Deutsche Bank/BHIM (Passion to Perform)

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/14

         Beroep ingesteld op 3 juli 2012 — Deutsche Bank/BHIM (Passion to Perform)
   (Zaak T-291/12)
   2012/C 273/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Bank (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Lange, T. Götting en G. Hild, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 april 2012 in zaak R 2233/2011-4 vernietigen, en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving, waarin de Europese Gemeenschap is aangewezen, van het woordmerk „Passion to Perform” voor waren en diensten van de klassen 35, 36, 38, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. W 1066295

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van bescherming van het merk in de Europese Gemeenschap

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-252/98)

text:
5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 278/23
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                1. Dienen de artikelen 6 en/of 52 van het EG-Verdrag
deert dat het den Hove behage:                                         aldus te worden uitgelegd dat een beperking voort-
                                                                       vloeiend uit een bepaling in de wetgeving op de vermo-
                                                                       gensbelasting van een lidstaat die in aandelen in een
                                                                       onderneming belegd vermogen Ð indien die aandelen
Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                       behoren tot een aanmerkelijk belang Ð vrijstelt van
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                       vermogensbelasting bij de aandeelhouder, maar die
     stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 89/
                                                                       vrijstelling beperkt tot aandelen van in die lidstaat
     594/EEG van de Raad van 30 oktober 1989 tot wijzi-
                                                                       gevestigde vennootschappen, met die artikelen verenig-
     ging van de Richtlijnen 75/362/EEG, 77/452/EEG, 78/
                                                                       baar is?
     686/EEG, 78/1026/EEG en 80/154/EEG inzake de
     onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en
     andere titels van respectievelijk de arts, de algemeen
     ziekenverpleger, de beoefenaar der tandheelkunde, de          2. Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord,
     dierenarts en de verloskundige, alsmede van de Richt-             dienen de artikelen 73 B en 73 D van het EG-Verdrag
     lijnen 75/363/EEG, 78/1027/EEG en 80/155/EEG                      aldus te worden uitgelegd dat een beperkende bepaling
     inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuurs-              als in vraag 1 bedoeld daarmee onverenigbaar is?
     rechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden
     van respectievelijk de arts, de dierenarts en de verlos-
     kundige (1), de krachtens Richtlijn 89/594/EEG op
     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te             Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
     verwijzen.                                                        Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-252/98)
                                                                                (98/C 278/41)
Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge artikel 189, derde alinea, en artikel 5 van het          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
EG-Verdrag zijn de lidstaten verplicht de nodige maatrege-         is op 10 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
len te treffen om de richtlijnen vóór het verstrijken van de       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
daartoe gestelde termijn in nationaal recht om te zetten.          genwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur A. Caeiro
Deze in artikel 28 van Richtlijn 89/594/EEG op 8 mei               en door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, domici-
1991 bepaalde termijn is verstreken en Frankrijk heeft de          lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
nationale omzettingsbepalingen nog steeds niet meege-              Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
deeld.
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
(1) PB L 341 van 23.11.1989, blz. 19.                              deert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                       stellen die nodig zijn voor het volgen van de
                                                                       artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag, zoals die door
Verzoek van het Gerechtshof te 's-Gravenhage om een pre-               het Hof zijn uitgelegd in de arresten ¹Heylensº (1) in
judicieÈle beslissing in het geding tussen C. Baars jr. en             ¹Vlassopoulouº (2), ten aanzien van de houders van
inspecteur der Belastingdienst Particulieren/Ondernemin-               een in Frankrijk niet erkend ¹rechtstreeksº behaald
                        gen Gorinchem                                  diploma van gespecialiseerd verpleegkundige die in
                                                                       Frankrijk als algemeen verpleegkundige willen werken,
                       (Zaak C-251/98)                                 en inzonderheid door stelselmatig van hen te eisen dat
                         (98/C 278/40)                                 zij eindexamen afleggen over het volledige programma
                                                                       van de verpleegkundigenstudie van drie jaar, zonder
                                                                       rekening te houden met de opleiding die de betrokkene
                                                                       reeds in een andere lidstaat heeft genoten en waarvoor
Het Gerechtshof te 's-Gravenhage heeft bij uitspraak van               door Frankrijk nochtans een gedeeltelijke of volledige
8 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie            vrijstelling was verleend, de krachtens het Verdrag op
op 10 juli 1998, in het geding tussen C. Baars jr. en                  haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
inspecteur der Belastingdienst Particulieren/Ondernemin-
gen Gorinchem, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht bij wijze van prejudicieÈle beslis-        Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
sing uitspraak te doen over de navolgende vragen:                      verwijzen.
 ---pagebreak--- C 278/24              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   5.9.98
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten van de procedure te
                                                                         verwijzen.
Volgens de Commissie gelden de beginselen die in de in de           Middelen en voornaamste argumenten
conclusies aangehaalde rechtspraak zijn ontwikkeld, voor
beroepen en situaties die binnen de werkingssfeer van de
richtlijnen ¹algemeen stelselº of van de ¹categorale richt-         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
lijnenº vallen, maar waarin niet is voldaan aan de in deze          die in zaak C-250/98 (2); de termijn voor omzetting van de
richtlijnen gestelde voorwaarden voor erkenning. Ook                richtlijn is sedert 1 februari 1997 verstreken.
wanneer een richtlijn inzake wederzijdse erkenning van
diploma's niet van toepassing is, zijn de lidstaten gehouden        (1) PB L 196 van 7.8.1996, blz. 8.
het vrije verkeer van migrerende werknemers te verzeke-             (2) Zie bladzijde 22 van dit Publicatieblad.
ren, ongeacht of het gaat om loontrekkenden dan wel om
zelfstandigen. Het zou paradoxaal zijn, dat het bestaan
van een richtlijn inzake wederzijdse erkenning tot gevolg
heeft dat de vrijheid van vestiging wordt beperkt doordat
Gemeenschapsonderdanen met een diploma dat niet aan
de door die richtlijn gestelde voorwaarden voldoet, de
mogelijkheid wordt ontnomen zich op het arrest ¹Vlasso-             Verzoek van het Oberste Gerichtshof bij arrest van 30 juni
poulouº te beroepen, hetgeen zij zonder die richtlijn zeker         1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
hadden kunnen doen.                                                 Schutzverband gegen unlauteren Wettbewerb en TK-Heim-
                                                                                dienst Sass GmbH
(1) Arrest van 15 oktober 1987, zaak 222/86, Jurispr. blz. 4097.                            (Zaak C-254/98)
(2) Arrest van 7 mei 1991, zaak C-340/89, Jurispr. blz. I-2357.
                                                                                (98/C 278/43)
                                                                    Het Oberste Gerichtshof heeft bij arrest van 30 juni 1998,
                                                                    ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli
                                                                    1998, in het geding tussen Schutzverband gegen unlaute-
                                                                    ren Wettbewerb en TK-Heimdienst Sass GmbH, het Hof
Beroep, op 10 juli 1998 ingesteld door Commissie van de             van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ               om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
                       (Zaak C-253/98)
                                                                    Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge-
                         (98/C 278/42)                              legd, dat het in de weg staat aan een regeling volgens
                                                                    welke bakkers, slagers en handelaren in levensmiddelen
                                                                    enkel producten die zij op basis van hun bedrijfsvergun-
                                                                    ning te koop mogen aanbieden, rondreizend van plaats tot
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             plaats of huis aan huis te koop mogen aanbieden, indien
is op 10 juli 1998 beroep tegen Koninkrijk BelgieÈ ingesteld        zij in het administratieve district waar zij de verkoop in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-               deze vorm verrichten, of in een aan dit administratieve dis-
genwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon en               trict grenzende gemeente het betrokken bedrijf ook in een
door B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als                 vaste vestigingsplaats uitoefenen, waarbij ook enkel die
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               producten rondreizend van plaats tot plaats of huis aan
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                  huis te koop mogen worden aangeboden, die ook in deze
                                                                    vaste vestigingsplaats te koop worden aangeboden?
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
deert dat het den Hove behage:
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de          Beroep, op 14 juli 1998 ingesteld door Koninkrijk Spanje
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 96/                               (Zaak C-255/98)
     40/EG van de Commissie van 25 juni 1996 houdende
     het vaststellen van een gemeenschappelijk model voor                                    (98/C 278/44)
     een identiteitskaart voor inspecteurs die de havenstaat-
     controle verrichten (1), of door die bepalingen niet bin-
     nen de gestelde termijn mee te delen, de krachtens             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     artikel 2 van die richtlijn en krachtens het EG-Verdrag        is op 14 juli 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
     op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;              de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje,


title: Zaak T-398/10: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Fapricela/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van spanstaal — Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Medewerking tijdens de administratieve procedure”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/35

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Fapricela/Commissie
   (Zaak T-398/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van spanstaal - Vaststelling van de prijzen, marktverdeling en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Medewerking tijdens de administratieve procedure”))
   (2015/C 302/44)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Fapricela — Indústria de Trefilaria, SA (Ançã, Portugal) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Gorjão-Henriques en S. Roux, advocaten, vervolgens T. Guerreiro, R. Lopes en S. Alberto, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, P. Costa de Oliveira en V. Bottka, gemachtigden, bijgestaan door M. Marques Mendes, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring en herziening van besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 4387 definitief van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38344 — Spanstaal), gewijzigd bij besluit C(2010) 6676 definitief van de Commissie van 30 september 2010 en bij besluit C(2011) 2269 definitief van de Commissie van 4 april 2011, wordt nietig verklaard voor zover daarin is vastgesteld dat Fapricela — Indústria de Trefilaria, SA inbreuk op artikel 101, lid 1, VWEU heeft gemaakt door, naast aan een inbreuk op die bepalingen op de Iberische markt, deel te nemen aan een mededingingsregeling die zich tot de interne markt en vervolgens tot de Europese Economische Ruimte uitstrekte en haar daarbij een geldboete van 8 8 74  000 EUR is opgelegd.

               2)

               Het bedrag van de aan Fapricela — Indústria de Trefilaria opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 8 8 74  000 EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak C-183/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2008 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 februari 2008 in zaak T-351/05, Provincia di Imperia/Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/20

         Hogere voorziening ingesteld op 29 april 2008 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 februari 2008 in zaak T-351/05, Provincia di Imperia/Commissie
   (Zaak C-183/08 P)
   (2008/C 209/28)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en L. Flynn, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Provincia di Imperia
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 14 februari 2008 in zaak T-351/05 vernietigen;

               —

               het door Provincia di Imperia in die zaak ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaren;

               —

               Provincia di Imperia verwijzen in de kosten die de Commissie in de onderhavige zaak zullen opkomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie voert als middel tot hogere voorziening aan dat de voorwaarden voor ontvankelijkheid van een krachtens artikel 230 EG ingesteld beroep tot nietigverklaring in het bestreden arrest verkeerd zijn opgevat, met name waar is overwogen dat verzoekster in eerste aanleg een procesbelang had. Een door een natuurlijke persoon of een rechtspersoon ingesteld beroep tot nietigverklaring is immers slechts ontvankelijk wanneer het naar het beoogde resultaat de insteller een voordeel kan verschaffen. In het onderhavige geval is verzoeksters beroep echter kennelijk niet-ontvankelijk aangezien een arrest houdende nietigverklaring van de bestreden handeling op zichzelf deze partij nooit een „voordeel” kan verschaffen. De toekenning van een subsidie is immers een liberaliteit van de Commissie en een inschrijver die ingaat op een oproep tot het indienen van voorstellen, heeft dus geen enkel recht op een dergelijke subsidie.
   Subsidiair betoogt de Commissie dat, zelfs al had verzoekster in eerste aanleg een procesbelang op de dag van de instelling van haar beroep, dat belang in elk geval niet meer bestond op de datum waarop het bestreden arrest is gewezen, aangezien de financiële middelen die voor de oproep tot indiening van voorstellen waren voorzien, volledig waren opgebruikt en de planning was voltooid.


title: Zaak C-370/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Novara (Italië) op 4 juli 2016 — Bruno Dell’Acqua/Eurocom Srl, Regione Lombardia

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Novara (Italië) op 4 juli 2016 — Bruno Dell’Acqua/Eurocom Srl, Regione Lombardia
   (Zaak C-370/16)
   (2016/C 383/02)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Novara

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bruno Dell’Acqua

      Verwerende partijen: Eurocom Srl, Regione Lombardia

      Prejudiciële vraag

   Is de voorafgaande toestemming in de zin van artikel 1, tweede zin, van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie (PB 2004, C 310, blz. 261) al dan niet noodzakelijk wanneer in de procedure tot gedwongen executie middels derdenbeslag de bedragen waarop beslag wordt gelegd, zich niet meer bij de [Europese Commissie] bevinden, maar reeds zijn overgedragen aan de nationale betaalorganen?


title: Zaak T-14/15: Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/EUIPO — Mareea Comtur (airpass.ro) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk airpass.ro — Ouder Uniewoordmerk AirPlus International — Afwijzing van de oppositie — Regel 21 van verordening (EG) nr. 2868/95 — Afdoening zonder beslissing — Artikel 81, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/22

      Arrest van het Gerecht van 20 oktober 2016 — Lufthansa AirPlus Servicekarten/EUIPO — Mareea Comtur (airpass.ro)
      (Zaak T-14/15) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk airpass.ro - Ouder Uniewoordmerk AirPlus International - Afwijzing van de oppositie - Regel 21 van verordening (EG) nr. 2868/95 - Afdoening zonder beslissing - Artikel 81, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2016/C 454/41)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (Neu Isenburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Melgar en H. Kunz, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: SC Mareea Comtur SRL (Deva, Roemenië)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 17 oktober 2014 (zaak R 1918/2013-5) inzake een oppositieprocedure tussen Lufthansa AirPlus Servicekarten en SC Mareea Comtur

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 17 oktober 2014 (zaak R 1918/2013-5) wordt vernietigd met betrekking tot „reclame; beheer van commerciële zaken; zakelijke administratie; administratieve diensten” van klasse 35 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

                  2)

                  Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH.

         (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak C-66/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2016 door de Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 november 2015 in zaak T-462/13, Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/14

         Hogere voorziening ingesteld op 5 februari 2016 door de Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 november 2015 in zaak T-462/13, Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie
   (Zaak C-66/16 P)
   (2016/C 118/17)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi, S.A. (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra en A. Lamadrid de Pablo, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en SES Astra

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 26 november 2015 vernietigen;

               —

               het beroep tot nietigverklaring definitief afdoen en het besluit van de Commissie van 19 juni 2013 (1) nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden arrest bevestigt een staatssteunbesluit van de Commissie met betrekking tot verschillende door de Spaanse overheid genomen maatregelen om ervoor te zorgen dat het signaal voor digitale terrestrische televisie (DTT-signaal) afgelegen gebieden van het grondgebied bereikt waar slechts 2,5 % van de bevolking woont. In dat besluit heeft de Commissie erkend dat, vanuit materieel oogpunt bezien, die dienstverlening zonder overheidsinterventie niet voorhanden zou zijn in de markt. Niettemin meent zij dat het niet om diensten van algemeen economisch belang (DAEB-activiteiten) gaat, daarbij stellende dat, vanuit formeel oogpunt bezien, de overheid heeft nagelaten de diensten „duidelijk” te omschreven en een bepaalde onderneming met de uitvoering ervan te belasten. Verder heeft de Commissie gesteld dat de overheid in elk geval niet bevoegd is om te kiezen voor een bepaalde technologische oplossing bij het organiseren van DAEB-activiteiten.

      Eerste en enig middel in hogere voorziening: onjuiste rechtsopvattingen bij de uitlegging van de artikelen 14 VWEU, 106, lid 2, VWEU en 107, lid 1, VWEU en van Protocol nr. 26 betreffende de diensten van algemeen belang en Protocol nr. 29 betreffende het openbare-omroepstelsel in de lidstaten

   In het bijzonder wordt er in hogere voorziening op gewezen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van de volgende onjuiste opvattingen in het bestreden arrest door:

               —

               de grenzen van de „kennelijke beoordelingsfout” duidelijk te hebben overschreden bij de beoordeling van de verschillende handelingen waarbij de overheid DAEB-activiteiten heeft omschreven en een of meer ondernemingen met de uitvoering ervan heeft belast;

               —

               „de ruime beoordelingsbevoegdheid” van de lidstaten onrechtmatig te beperken, welke beoordelingsbevoegdheid zowel betrekking heeft op de omschrijving als op de „organisatie” van DAEB-activiteiten, en dus ook op de keuze van de wijze waarop die activiteiten tot stand worden gebracht en de keuze voor bepaalde technologie, ongeacht of die keuzes besloten zitten in de handeling waarbij het omschrijven plaatsvindt of in een afzonderlijke handeling;

               —

               het toepasselijke Spaanse recht onjuist te beoordelen;

               —

               niet te oordelen dat de „omschrijving” van DAEB-activiteiten en het „belasten” van een of meer ondernemingen met de uitvoering ervan, kunnen gebeuren middels een of meerdere handelingen;

               —

               niet te oordelen dat voor de „omschrijving” van DAEB-activiteiten en het met de uitvoering ervan „belasten” geen specifieke formulering of specifieke bewoordingen hoeven te worden gebruikt, maar een materiële en functionele beoordeling moet plaatsvinden;

               —

               te oordelen dat het aan het VWEU en het VEU gehechte Protocol nr. 29 betreffende het openbare-omroepstelsel in de lidstaten niet van toepassing is.

      (1)  Besluit 2014/489/EU betreffende de door het Koninkrijk Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.28599 [C 23/2010 (ex NN 36/2010, ex CP 163/2009)] voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden (met uitzondering van Castilla-La Mancha) (PB 2014, L 217, blz. 52).


title: Zaak C 324/01: Beroep, op 28 augustus 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
C 289/18                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13.10.2001
Beroep, op 14 augustus 2001 ingesteld door Commissie                   vertegenwoordigd door R. Wainwright en J. Adda, als gemach-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-                   tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                gië
                         (Zaak C-319/01)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (2001/C 289/34)                              —     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
                                                                             nodige maatregelen vast te stellen voor een volledige en
                                                                             behoorlijke omzetting van de artikelen 1, 4, lid 5, 5, lid 4,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   6, 7, 12, 13, 14, 15, 16, lid 1, 22, sub b en sub c, en 23,
op 14 augustus 2001 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld                 lid 2, in samenhang met de bijlagen II, IV, V en VI, van
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                     richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake
woordigd door G. zur Hausen en J. Adda als gemachtigden,                     de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     wilde flora en fauna (1), de krachtens deze richtlijn
                                                                             en artikel 249, derde alinea, EG, op hem rustende
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             verplichtingen niet is nagekomen;
—     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door nog niet alle    —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
      wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te hebben
      genomen die nodig zijn om volledig te voldoen aan
      richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot
      wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-        Middelen en voornaamste argumenten
      effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
      projecten (1), of althans door de Commissie daarvan niet
      volledig in kennis te hebben gesteld, de krachtens die           De Commissie wijst erop, dat de omzettingstermijn van de
      richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-           richtlijn op 5 juni 1994 is verstreken zonder dat België de
      komen;                                                           bepalingen heeft omgezet die een nauwkeurig rechtskader
                                                                       vormen in de zin van de hierboven vermelde artikelen van de
—     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de           richtlijn, behoudens wat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
      procedure.                                                       betreft, dat op 26 oktober 2000 een besluit heeft vastgesteld
                                                                       inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de
                                                                       wilde flora en fauna. De begrippen in artikel 1 van de richtlijn
Middelen en voornaamste argumenten                                     moeten in nationaal recht worden omgezet, gelet op de
                                                                       belangrijkheid ervan voor de uitlegging van de andere bepalin-
                                                                       gen van de richtlijn. Wat ten slotte de artikelen 15 en 16, lid 1,
Ingevolge artikel 249, derde alinea, en artikel 10, eerste alinea      van de richtlijn betreft, is de Commissie van mening, dat een
EG, zijn de lidstaten tot wie de richtlijn is gericht, verplicht de    lidstaat de omzetting daarvan niet achterwege kan laten,
bepalingen van de richtlijn aldus in hun nationale wettelijke          behoudens wanneer hij van meet af aan afziet van de daarin
regeling om te zetten dat zij na afloop van de omzettingster-          opgenomen mogelijkheid tot afwijking.
mijn ten volle effect sorteren. Deze in artikel 3, lid 1, van
richtlijn 97/11/EG bepaalde termijn is sedert 14 maart 1999
verstreken en België heeft nog steeds niet voldoende maatrege-         (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
len getroffen om alle bepalingen van de richtlijn op zijn gehele
nationale grondgebied uit te voeren.
(1) PB L 73 van 14.3.1997, blz. 5.
                                                                                Doorhaling van zaak C-224/99 (1)
Beroep, op 28 augustus 2001 ingesteld door Commissie                                           (2001/C 289/36)
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
                                gië
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juli 2001 de
                          (Zaak C 324/01)                              doorhaling in het register gelast van zaak C-224/99: Commis-
                                                                       sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
                          (2001/C 289/35)
                                                                       (1) PB C 226 van 7.8.1999.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 28 augustus 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak T-266/04: Beroep, op 11 juni 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/30

         Beroep, op 11 juni 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-239/04)
   (2004/C 217/53)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door D. Del Gaizo, advocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Dit beroep is ingesteld tegen beschikking C(2004)930 def. van de Commissie van 30 maart 2004 betreffende procedure nr. C62/2003 (ex NN 7/2003), waarbij de steunregeling van de staat houdende dringende bepalingen inzake werkgelegenheid die Italië ten uitvoer heeft gelegd krachtens het wetsbesluit van 14 februari 2003, omgezet in wet nr. 81 van 17 april 2003, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard. Meer in het bijzonder levert de betrokken steunmaatregel volgens de Commissie een economisch voordeel op voor overnemers van ondernemingen in financiële moeilijkheden die onder bijzonder beheer zijn geplaatst en minstens 1 000 personeelsleden in dienst hebben die vóór 30 april 2003 met het ministerie van Arbeid een collectieve arbeidsovereenkomst hebben gesloten voor de goedkeuring van de overdracht van werknemers, alsmede voor ondernemingen in financiële moeilijkheden die onder bijzonder beheer zijn geplaatst, ten minste 1 000 personeelsleden hebben en die zich in een overnameproces bevinden.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster volgende middelen aan:

               —

               de betrokken steunmaatregel vormt een maatregel van algemene aard ter bevordering van de werkgelegenheid, vervalst als dusdanig de mededinging niet of dreigt deze niet te vervalsen en vormt bijgevolg geen steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 87, lid 1, EG;

               —

               de beoordeling door de Commissie van de verenigbaarheid van de steunmaatregel wordt tegengesproken door de tijdelijke aard van de maatregel, die gerechtvaardigd is door de noodzaak op te treden tegen een tijdelijke situatie van ernstige crisis op de arbeidsmarkt en die beperkt is tot de tijd die overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel strikt noodzakelijk is om in te grijpen;

               —

               schending van de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, voorzover, wat de verkoop van Ocean SpA aan Brandt Italia betreft, in punt 100 van deze kaderregeling uitdrukkelijk de niet aangemelde steunmaatregelen worden vermeld, en wordt bepaald dat de Commissie de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt moet onderzoeken van elke reddings- en herstructureringssteun die zonder goedkeuring van de Commissie is verleend;

               —

               schending van verordening (EG) nr. 2204/2002 van de Commissie van 12 december 2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (1), voorzover verweerster de betrokken steunmaatregel niet verenigbaar daarmee heeft verklaard.

      (1)  PB L 337 van 13.12.2002, blz. 3.


title: Zaak T-137/14: Beroep ingesteld op 25 februari 2014 — I Castellani/BHIM — Chomarat (Afbeelding van cirkel)

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/55

         Beroep ingesteld op 25 februari 2014 — I Castellani/BHIM — Chomarat (Afbeelding van cirkel)
   (Zaak T-137/14)
   2014/C 135/72
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: I Castellani Srl (Meldola, Italië) (vertegenwoordigers: M. Caramelli, F. Boscariol de Roberto, I. Gatto en D. Martucci, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Compagnie Chomarat (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 december 2013 in zaak R 1001/2012-2,

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een cirkel voor waren van klasse 19 — gemeenschapsmerk nr. 2 844 033

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van gemeenschapsmerk nr. 2 844 033

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 2, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak C-345/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het tribunal de première instance de Liège (België) op 22 juni 2016 — Jean Jacob en Dominique Lennertz/Belgische Staat

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het tribunal de première instance de Liège (België) op 22 juni 2016 — Jean Jacob en Dominique Lennertz/Belgische Staat
   (Zaak C-345/16)
   (2016/C 326/25)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Jean Jacob en Dominique Lennertz

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 39 [EG] eraan in de weg dat de Belgische belastingregeling, meer bepaald artikel 155 WIB 92, ongeacht of circulaire Ci. RH.331/575.420 van 12 maart 2008 wordt toegepast, ertoe leidt dat verzoekers Luxemburgse pensioenen, die zijn vrijgesteld van belasting krachtens artikel 18 van de tussen België en Luxemburg gesloten Overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting, in aanmerking worden genomen bij de berekening van de Belgische belasting en worden opgenomen in de belastinggrondslag voor de toekenning van de in het WIB 92 bedoelde belastingvoordelen, en dat deze voordelen — zoals de belastingvrije som en de belastingverminderingen voor langetermijnsparen, voor met dienstencheques betaalde prestaties, voor energiebesparende uitgaven in een woning, voor uitgaven ter beveiliging van woningen tegen inbraak of brand en voor verzoekers giften — worden verminderd of lager zijn dan wanneer beide verzoekers inkomsten van Belgische oorsprong hadden en niet verzoeker maar verzoekster pensioenen van louter Belgische oorsprong had ontvangen?


title: Zaak T-170/05: Beroep, op 21 april 2005 ingesteld door Renate AMM en veertien anderen tegen Europees Parlement

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/30

         Beroep, op 21 april 2005 ingesteld door Renate AMM en veertien anderen tegen Europees Parlement
   (Zaak T-170/05)
   (2005/C 171/49)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 april 2005 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Renate AMM, wonende te Brussel, en veertien andere ambtenaren, vertegenwoordigd door S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de besluiten waarbij zij als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen zijn aangesteld, nietig te verklaren voorzover hun rang bij aanwerving daarbij is vastgesteld met toepassing van de artikelen 12 of 13, tweede alinea, van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               het Parlement te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in de zaken T-130/05, T-160/05, en T-162/05 en nagenoeg dezelfde als die in de zaken T-58/05 en T-164/05.


title: Zaak C-219/99: Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 226/24               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        7.8.1999
     notificatienummer moet bevatten, de krachtens artikel 28          2. het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten
     (ex artikel 30) en volgende EG-Verdrag op hem rustende                 van de procedure.
     verplichtingen niet is nagekomen;
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, zijn de lidstaten
Middelen en voornaamste argumenten                                     verplicht de in de richtlijnen bepaalde termijnen in acht nemen.
                                                                       Ofschoon de in artikel 15, lid 1, van de richtlijn bepaalde
                                                                       termijn op 1 januari 1997 is verstreken, heeft het Groothertog-
Ofschoon de verplichting om het door de Belgische autoriteiten         dom Luxemburg nog steeds niet de nodige maatregelen
toegekende notificatienummer te vermelden, zonder onder-               getroffen.
scheid voor binnenlandse en buitenlandse producten geldt, kan
zij de handel beperken omdat zij een bijzondere verpakking of
etikettering voor de distributie in België vergt. Aangezien zij in     (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
feite slechts is opgelegd om gemakkelijk te kunnen nagaan of
een voorafgaande notificatie van het product is verricht,
wordt zij niet gerechtvaardigd door de volksgezondheid,
daar gemakkelijk minder belemmerende maatregelen kunnen
worden overwogen. De Belgische autoriteiten beroepen zich
ten onrechte op de communautaire bepalingen inzake merking
(sector diergeneeskunde, zuivelproducten, speelgoed, aërosols
en geneesmiddelen) die de vermelding van de overeenstem-
ming met een dwingende wettelijke regeling opleggen zonder             Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
het vrije verkeer van de producten te belemmeren, terwil de in             Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
dit beroep aan de orde zijnde verplichting is opgelegd om de
controle na de voorafgaande notificatie te vergemakkelijken.
                                                                                (Zaak C-219/99)
                                                                                (1999/C 226/41)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 8 juni 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door haar juridisch adviseur H. van Lier als gemachtigde,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van                    Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-218/99)                               1. vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 95/16/EG van
                         (1999/C 226/40)                                    het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995
                                                                            inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
                                                                            lidstaten betreffende liften (1), de krachtens die richtlijn op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 8 juni 1999 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               2. de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier als               procedure.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
1. vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door              in zaak C-218/99 (2).
     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     stellen die nodig zijn voor het volgen van richt-
     lijn 95/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van           (1) PB L 213 van 7.9.1995, blz. 1.
     29 juni 1995 inzake de onderlinge aanpassing van de               (2) Zie dit nummer van het Publicatieblad blz. 24.
     wetgevingen der lidstaten betreffende liften (1), de krachtens
     die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
     komen;


title: Zaak F-90/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 november 2008 — Traore/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie van verzoeker — Nieuwe tewerkstelling — Belang van dienst)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/71

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 november 2008 — Traore/Commissie
   (Zaak F-90/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van sollicitatie van verzoeker - Nieuwe tewerkstelling - Belang van dienst)
   (2009/C 44/124)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Amadou Traore (Sint-Genesius-Rode, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers sollicitaties naar het ambt van waarnemend zaakgelastigde bij de delegatie te Togo alsmede naar het ambt van hoofd van de werkzaamheden van de delegatie in Tanzania — Nietigverklaring van de besluiten om andere sollicitanten in die ambten aan te stellen — Vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het besluit van de directeur personeelszaken van de Dienst voor samenwerking EuropeAid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 12 december 2006 houdende afwijzing van de sollicitatie van Traore naar het ambt van hoofd van de werkzaamheden van de delegatie van de Commissie in Tanzania en het besluit tot aanstelling van S. in dat ambt, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Traore zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen en de helft van de kosten van Traore.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007, blz. 72.


title: Zaak C-31/12: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Zakopanem — Polen) — Strafzaak tegen Wojciech Ziemski, Andrzej Kozak (Prejudiciële verwijzing — Geen omschrijving van hoofdgeding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/5

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Zakopanem — Polen) — Strafzaak tegen Wojciech Ziemski, Andrzej Kozak
   (Zaak C-31/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Geen omschrijving van hoofdgeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 101/10
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy w Zakopanem

      Partijen in de strafzaak

   Wojciech Ziemski, Andrzej Kozak

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sąd Rejonowy w Zakopanem — Uitlegging van het begrip „technisch voorschrift” als bedoeld in artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 (PB L 217, blz. 18) — Verplichting voor een lidstaat om elk ontwerp van technisch voorschrift aan de Commissie mee te delen — Wet van een lidstaat inzake kansspelen

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat door de Sąd Rejonowy w Zakopanem (Polen) bij beslissing van 13 januari 2012 is ingediend, is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 165 van 09.06.2012.


title: Zaak T-227/99: Beroep, op 11 oktober 1999 ingesteld door Kvaerner Warnow Werft GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 6/27
— de Commissie krachtens de artikelen 235 en 288 EG te                  Beroep, op 11 oktober 1999 ingesteld door Kvaerner
    veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoeksters           Warnow Werft GmbH tegen Commissie van de Europese
    als gevolg van de onrechtmatige vaststelling van verorde-                                 Gemeenschappen
    ning nr. 1586/99 hebben geleden, alsmede tot betaling
    van interesten daarover;
                                                                                (Zaak T-227/99)
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                                         (2000/C 6/50)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Dit beroep betreft de wijze waarop de Commissie de regels               schappen is op 11 oktober 1999 beroep tegen Commissie
voor de jaarlijkse toekenning van invoervergunningen voor               van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Kvaerner
bananen uit derde landen binnen het desbetreffende tariefcon-           Warnow Werft GmbH, te Rostock-Warnemünde (BRD), verte-
tinent dat is vastgesteld bij artikel 18 van verordening (EEG)          genwoordigd door M. Schütte van Bruckhaus Westrick Heller
nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993, zoals op                   Löber, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
belangrijke punten gewijzigd bij verordening nr. 1637/98 van            Luxemburg bij Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Val Ste
20 juli 1998, op verzoeksters heeft toegepast. Het is ingesteld         Croix 7.
naar aanleiding van de vaststelling door de Commissie van een
verminderingscoëfficiënt die volgens verzoeksters is gebaseerd          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
op een onjuiste referentiehoeveelheid, waardoor verzoeksters
voor 1999 minder vergunningen hebben gekregen.
                                                                        1. de beschikking van de Commissie van 8 juli 1999 nietig te
                                                                            verklaren,
Verzoeksters voeren de navolgende argumenten aan:
                                                                            subsidiair, de beschikking van de Commissie nietig te
                                                                            verklaren voorzover het terug te vorderen bedrag is
— De definitieve referentiehoeveelheid voor 1999 is niet juist              berekend over het in totaal verleende steunbedrag ad
    vastgesteld. In feite wist de Commissie bij de vaststelling             1 246,9 miljoen DM (minus 27 miljoen sluitingssubsidie)
    van de definitieve verminderingscoëfficiënt voor 1999, dat              in plaats van de in totaal verleende bedrijfssteun;
    de daadwerkelijk ingevoerde hoeveelheden bananen of
    gebruikte vergunningen aanzienlijk beneden de door de               2. de Commissie in de kosten te verwijzen.
    marktdeelnemers geclaimde referentiehoeveelheden lagen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— Het aanvaarden van dubbeltellingen of overdreven claims
    van 4 % of 3 % houdt geen verband met de uitoefening
    van enige discretionaire bevoegdheid. De Commissie heeft            Bij de bestreden, tot Duitsland gerichte beschikking heeft de
    geen discretionaire bevoegdheid, doch slechts de verplich-          Commissie een bedrag van 41,5 miljoen EUR aan verzoekster
    ting de verminderingscoëfficiënt volgens de regels vast te          verleende overheidssteun onverenigbaar met de gemeenschap-
    stellen, en die verplichting is zij niet nagekomen.                 pelijke markt verklaard. In een aantal eerdere beschikkingen
                                                                        was beperking van de jaarlijkse scheepsbouwcapaciteit als
                                                                        voorwaarde voor goedkeuring van de steunverlening gesteld.
— De Commissie heeft de regels niet correct toegepast door              De Commissie concludeert thans, dat geen beperking is
    bewust te aanvaarden dat referentiehoeveelheden worden              doorgevoerd en dat het steunbedrag dat met de capaciteitsover-
    opgegeven die 4 % of 3 % te hoor zijn. Bovendien kan de             schrijding overeenstemt, onverenigbaar met de gemeenschap-
    Commissie niet op goede gronden aanvoeren dat een                   pelijke markt is.
    dergelijke foutmarge gerechtvaardigd is omdat zij moeilijk-
    heden ondervindt om precies vast te stellen welke hoeveel-
    heid bananen is ingevoerd. Voor de berekening van                   Verzoekster voert het volgende aan:
    de verminderingscoëfficiënt voor 1999 wordt niet meer
    uitgegaan van de hoeveelheid bananen die in de aan de                   Schending         van      wezenlijke         vormvoor-
    gemeenschappelijke marktordening voorafgaande jaren                     schriften
    zijn afgezet, maar van de hoeveelheid bananen die in de
    jaren 1994, 1995 of 1996 daadwerkelijk zijn ingevoerd,
    of van de invoervergunningen die in die jaren daadwerke-            — Ten tijde van de goedkeuring van de beschikking was
    lijk zijn gebruikt.                                                     de Commissie onwettig samengesteld, aangezien het op
                                                                            „non-actief” stellen van de heer Bangemann wettelijke
                                                                            grondslag mist. Bovendien waren reeds twee leden van de
                                                                            Commissie, te weten de heer Santer en mevrouw Bonino,
                                                                            in het Europees Parlement gekozen, wat niet verenigbaar
                                                                            is met hun functie in de Commissie.
 ---pagebreak--- C 6/28                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     8.1.2000
— Voorts heeft de Commissie de feiten onvoldoende onder-                  Middelen en voornaamste argumenten
     zocht en aldus de motiveringsplicht ex artikel 253 EG
     geschonden.
                                                                          Verzoekster stelt het volgende:
     Schending van het materiële recht
— De Commissie heeft het begrip capaciteitsverlaging in de                Na haar aftreden bezat de Commissie niet meer de bevoegdheid
     zin van artikel 10 bis, lid 2, sub c, van richtlijn                  om de beschikking goed te keuren; haar beslissingsbevoegdheid
     90/684/EEG (1) ten onrechte en afwijkend van haar eerdere            was beperkt tot de lopende en dringende zaken.
     praktijk uitgelegd in de zin van een beperking van de
     productie. Deze bepaling moet echter aldus worden ver-
     staan, dat enkel de technische installaties van een werf             Op 8 juli 1999, de dag waarop de beschikking is goedgekeurd,
     moeten worden beperkt, los van de werkelijke productie.              was de Commissie onwettig samengesteld, omdat de heer
     Bovendien heeft de Commissie door af te wijken van haar              Santer en mevrouw Bonino na hun verkiezing in het Europees
     eerdere praktijk het vertrouwensbeginsel, het beginsel               Parlement niet meer aan de Commissievergaderingen mochten
     van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel                deelnemen. Voorts is het Commissielid Bangemann ten on-
     geschonden.                                                          rechte op „non actief” gesteld en van de vergadering uitgesloten.
— Voorts heeft de Commissie ten onrechte de in totaal
     toegezegde steun in aanmerking genomen in plaats van                 De Commissie heeft verzoeksters rechten van de verdediging
     het feitelijke uitgekeerde steunbedrag.                              geschonden door haar niet in de gelegenheid te stellen te
                                                                          reageren op het — grotendeels in de beschikking overgenomen
                                                                          — rapport van de adviseur van de Commissie, first consulting
(1) Richtlijn 90/684/EEG van de Raad van 21 december 1990
    betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw (PB L 380,           limited te Londen („first consulting”) en evenmin op de
    blz. 27) gewijzigd bij richtlijn 92/68/EEG van de Raad van 20 juli    standpuntbepaling van de Bundesverband deutscher Banken
    1992 (L 219, blz. 54).                                                („BdB”).
                                                                          De Commissie heeft haar motiveringsverplichting ex ar-
                                                                          tikel 253 EG geschonden, daar zij noch de berekening van
                                                                          het aangenomen rendement voor het vermogen van de
                                                                          „Wohnungsbauförderungsanstalt des Landes Nordrhein-
                                                                          Westfalen” („Wfa-vermogen”) heeft toegelicht, noch de overige
                                                                          bestanddelen van artikel 87, lid 1, EG heeft bewezen.
Beroep, op 12 oktober 1999 ingesteld door Westdeutsche
Landesbank Girozentrale tegen Commissie van de Euro-
                      pese Gemeenschappen
                                                                          De beschikking is in strijd met artikel 87, lid 1, EG, daar het
                                                                          begrip steun ontoelaatbaar ver wordt opgerekt doordat het
                           (Zaak T-228/99)                                voor saneringsgevallen ontwikkelde beginsel van de particu-
                                                                          liere investeerder zonder te nuanceren ook op verzoekster als
                             (2000/C 6/51)                                rendabele onderneming wordt toegepast. Bovendien wordt
                                                                          voor het eerst geëist, dat de ondernemingen ten minste
                                                                          een branchegemiddeld rendement en niet enkel een redelijk
                                                                          rendement behalen.
                           (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 In strijd met haar eigen beschikkingspraktijk en de rechtspraak
schappen is op 12 oktober 1999 beroep tegen Commissie van                 van het Hof miskent de Commissie, dat ook particuliere
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Westdeutsche                    investeerders niet uitsluitend het behalen van rendement
Landesbank Girozentrale, te Düsseldorf (BRD), vertegenwoor-               nastreven. De eis van een minstens gemiddeld rendement
digd door F. Montag van Freshfields Deringer, advocaten te                discrimineert de openbare ondernemingen en schendt de
Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,               eigendomsgarantie van artikel 295 EG.
advocaat aldaar, Grand’Rue 31.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       De Commissie past het — door haar verkeerd begrepen —
                                                                          beginsel van de particuliere investeerder onjuist toe en komt
1. beschikking K(1999) 2265 endg. van de Commissie van                    tot illusoire rendementscijfers voor het Wfa-vermogen.
     8 juli 1999 inzake een maatregel van de Bondsrepubliek
     Duitsland ten gunste van Westdeutsche Landesbank
     Girozentrale, nietig te verklaren;                                   De Commissie is ten onrechte van mening, dat het risicoprofiel
                                                                          van het Wfa-vermogen economisch gezien te vergelijken is
2. de Commissie in de kosten te verwijzen.                                met aandelenkapitaal.