title: Zaak C-10/04: Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 47/26                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.2.2004
Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door Commissie van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       de Europese Gemeenschappen tegen Duitsland
                                                                      1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                           (Zaak C-5/04)                                    die nodig zijn om volledig te voldoen aan richtlijn
                                                                            1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                          (2004/C 47/44)                                    overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeids-
                                                                            tijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van
                                                                            reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de
                                                                            Federatie van de bonden voor het vervoerspersoneel in de
                                                                            Europese Unie (FST) — Bijlage: Europese overeenkomst
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevaren-
op 9 januari 2004 beroep ingesteld tegen Duitsland door
                                                                            den (1), of althans de Commissie hiervan niet in kennis te
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                            stellen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op haar
digd door K. Banks en C. Schmidt als gemachtigden, domicilie
                                                                            rustende verplichtingen niet is nagekomen;
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/44/      De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 30 juni
      EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli             2002 verstreken.
      1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnolo-
      gische uitvindingen (1), of deze bepalingen niet aan de
                                                                      (1) PB L 167, blz. 33.
      Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
                                                                                Doorhaling van zaak C-376/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2004/C 47/46)
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juli 2000
verstreken.                                                           De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-376/99:
(1) PB L 213, blz. 13.                                                Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 352 van 4.12.1999.
Beroep, op 13 januari 2004 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                                Doorhaling van zaak C-101/02 (1)
                                rijk
                                                                                (2004/C 47/47)
                          (Zaak C-10/04)
                          (2004/C 47/45)                              De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2003
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-101/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Republiek.
op 13 januari 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Oosten-
rijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   (1) PB C 118 van 18.5.2002.
vertegenwoordigd door G. Rozet en H. Kreppel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-359/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 24 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/45/EG — Sociale politiek — Bescherming van werknemers — Gebruik van arbeidsmiddelen — Minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/5

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 24 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-359/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/45/EG - Sociale politiek - Bescherming van werknemers - Gebruik van arbeidsmiddelen - Minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid)
   (2007/C 155/07)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en I. Kaufmann-Bühler, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2001/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 tot wijziging van richtlijn 89/655/EEG van de Raad betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 195, blz. 46)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2001/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 tot wijziging van richtlijn 89/655/EEG van de Raad betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) wat Burgenland en Kärnten betreft, en door, wat Niederösterreich betreft, in ieder geval die bepalingen niet binnen die termijn ter kennis van de Commissie te brengen, heeft de Republiek Oostenrijk niet voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/48

         Beroep, op 4 februari 2004 ingesteld door Sunplus Technology Co. Ltd. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-38/04)
   (2004/C 94/132)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 februari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Sunplus Technology Co. Ltd., te Hsin-Chu (Taiwan), vertegenwoordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder, C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke, U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner, B. Ertle, C. Neuhierl en S. Prückner, advocaten.
   Andere partij voor de kamer van beroep: Sun Microsystems Inc.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 oktober 2003 in zaak R 642/2000-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Sunplus Technology Co Ltd

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „SUNPLUS” voor bepaalde waren van klasse 9 (Chips; halfgeleiders; microprocessorchips; programmakaarten;...) (aanvraagnr. 214346)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Sun Microsystems Inc

               Oppositiemerk of -teken:

               nationale woord- en beeldmerken „SUN” voor waren van klasse 9 (computers; magnetische en elektronische gegevensdragers;...)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de merkaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep (1):

               verwerping van verzoeksters beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (2) van de Raad, aangezien er geen verwarringsgevaar is.

      (1)  Beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 oktober 2003 in zaak R 642/2000-4.

      (2)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-839/14: Beroep ingesteld op 22 december 2014 — Alnapharm/BHIM — Novartis (Alrexil)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/49

         Beroep ingesteld op 22 december 2014 — Alnapharm/BHIM — Novartis (Alrexil)
   (Zaak T-839/14)
   (2015/C 065/66)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Alnapharm GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Heldt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Novartis AG (Basel, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Alrexil” — aanvraag nr. 10 306 249

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 23 oktober 2014 in zaak R 1723/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep van het BHIM;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-318/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 30 mei 2017 — Mahmud Ibrahim e.a./Bundesrepublik Deutschland

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 30 mei 2017 — Mahmud Ibrahim e.a./Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-318/17)
   (2017/C 309/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Mahmud Ibrahim, Fadwa Ibrahim, Bushra Ibrahim, Mohammad Ibrahim, wettelijk vertegenwoordigd door zijn ouders Fadwa en Mahmud Ibrahim, Ahmad Ibrahim, wettelijk vertegenwoordigd door zijn ouders Fadwa en Mahmud Ibrahim

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet de overgangsbepaling in artikel 52, eerste alinea, van richtlijn 2013/32/EU (1) zich tegen de toepassing van een nationale regeling ter omzetting van de — ten opzichte van de vorige regeling — verruimde machtiging in artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU, volgens welke een verzoek tot internationale bescherming niet-ontvankelijk is wanneer aan de verzoeker in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is verleend, voor zover de nationale regeling bij ontstentenis van een nationale overgangsregeling ook toepasselijk is op vóór 20 juli 2015 ingediende verzoeken?
               Staat de overgangsbepaling in artikel 52, eerste alinea, van richtlijn 2013/32/EU de lidstaten in het bijzonder toe om de verruimde machtiging van artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU met terugwerkende kracht om te zetten, waardoor ook asielverzoeken die vóór de omzetting van deze verruimde machtiging in nationaal recht zijn ingediend maar waarover op het tijdstip van omzetting nog geen definitieve uitspraak is gedaan niet-ontvankelijk zijn?

               2)

               Geeft artikel 33 van richtlijn 2013/32/EU de lidstaten het recht om te kiezen of zij een asielverzoek niet-ontvankelijk verklaren op grond dat een andere lidstaat internationaal verantwoordelijk is (Dublin-verordening) dan wel op grond van artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU?

               3)

               Voor het geval dat de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: verzet het Unierecht zich ertegen dat een lidstaat, in het kader van de uitvoering van de bij artikel 33, lid 2, onder a), van richtlijn 2013/32/EU verleende machtiging, een verzoek tot internationale bescherming niet-ontvankelijk verklaart op grond dat in een andere lidstaat subsidiaire bescherming is verleend, wanneer

                           a)

                           de verzoeker een ruimere bescherming verlangt dan de hem in een andere lidstaat verleende subsidiaire bescherming (namelijk die van de vluchtelingenstatus) en de asielprocedure in de andere lidstaat systeemfouten bevatte en nog steeds bevat, of

                           b)

                           de wijze waarop de internationale bescherming in de andere lidstaat — waar de verzoeker reeds subsidiaire bescherming heeft verkregen — is georganiseerd, te weten de levensomstandigheden voor personen met een subsidiaire beschermingsstatus,

                                       —

                                       in strijd is met artikel 4 van het Handvest, respectievelijk artikel 3 EVRM, dan wel

                                       —

                                       niet voldoet aan de vereisten van de artikelen 20 e.v. van richtlijn 2011/95/EU [van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming], zonder evenwel in strijd te zijn met artikel 4 van het Handvest, respectievelijk artikel 3 EVRM?

               4)

               Voor het geval dat de derde vraag, onder b), bevestigend moet worden beantwoord: geldt dit ook wanneer personen met een subsidiaire beschermingsstatus geen bestaansondersteunende voorzieningen genieten of slechts voorzieningen die duidelijk beperkter zijn dan die welke in andere lidstaten worden geboden, maar deze personen in dit opzicht niet anders worden behandeld dan de onderdanen van deze lidstaat?

               5)

               Voor het geval dat de tweede vraag ontkennend moet worden beantwoord:

                           a)

                           is de Dublin III-verordening van toepassing in een procedure ter verkrijging van internationale bescherming wanneer het asielverzoek vóór 1 januari 2014, maar het terugnameverzoek pas na 1 januari 2014 is ingediend, en de verzoeker voordien (in februari 2013) reeds subsidiaire bescherming had verkregen in de aangezochte lidstaat?

                           b)

                           ligt in de Dublin-regelingen de — ongeschreven — regel vervat dat de verantwoordelijkheid overgaat op de lidstaat die vraagt dat een verzoeker zou worden teruggenomen, wanneer de aangezochte verantwoordelijke lidstaat de tijdig voorgestelde terugname volgens de Dublin-voorschriften heeft geweigerd en in plaats daarvan heeft verwezen naar een internationale terugnameovereenkomst?

      (1)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180, blz. 60).


title: Beroep, op 31 januari 1997 ingesteld door Kesko Oy tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-22/97)

text:
26. 4. 97            ) NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 131/17
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 17 december 1996
                                                                        — de beschikking van de Commissie van 20 november
in zaak T-164/96 R, Moccia Irme SpA tegen Commissie                          1996 in de zaak Kesko/Tuko ( IV/M.784 ) nietig te ver
                van de Europese Gemeenschappen                               klaren;
(EGKS — Staatssteun — Individuele beschikking waarbij
wordt geweigerd de toekenning van staatssteun aan een                   — de Commissie in de kosten te verwijzen.
onderneming in de ijzer- en staalindustrie goed te keuren
— Opschorting van tenuitvoerlegging — Noodzakelijke
voorlopige maatregelen — Belang bij gevraagde voorlo                   Middelen en voornaamste argumenten
           pige maatregelen — Afwijzing van verzoek)
                           ( 97/ C 131 /42 )                            Verzoekster is een toonaangevend groothandelaar in Fin
                                                                        land . Zij verkoopt zowel consumptiegoederen voor dage
                      (Procestaai: Italiaans)                           lijks gebruik (voeding, dranken, tabakswaren en huishoud
                                                                        artikelen    die  behoren    tot  het   assortiment  dat   de
                                                                        consument in een supermarkt verwacht) als specifieke arti
In zaak T-164/96 R, Moccia Irme SpA, gevestigd te Napels                kelen ( schoenen, kleding, sportartikelen, consumentenelek
(Italië), vertegenwoordigd door E. Cappelli, P. De Caterini             tronica en landbouw- en bouwmateriaal ). Op 27 mei 1996
en A. Bandini, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb                verwierf Kesko de controle over Tuko Oy, een groot- en
bende te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat al                kleinhandelaar in consumptiegoederen voor dagelijks ge
daar, avenue Guillaume 13 B, tegen Commissie van de Eu                 bruik en specifieke artikelen . Op 26 juni 1996 ontving de
ropese Gemeenschappen (gemachtigden: P. F. Nemitz, L.                   Commissie van de Finse Raad voor de mededinging een
Pignataro en M. Moretto), betreffende een krachtens                     verzoek op grond van artikel 22, lid 3 , van Verordening
artikel 39 van het EGKS-Verdrag ingediend verzoek aan                   ( EEG ) nr. 4064/89 van de Raad ( de concentratieverorde
de president van het Gerecht om de opschorting te gelas                ning). De Commissie leidde met betrekking tot de transac
ten van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de                  tie een procedure in en gaf op 20 november 1996 de litig
Commissie van 30 juli 1996 ( Doe . C(96 ) 2385 def.), als              ieuze beschikking, waarbij zij de concentratie van Kesko
mede van de handelingen waarop die beschikking berust,                  Oy en Tuko Oy onverenigbaar met de gemeenschappelijke
en om de Commissie te gelasten, primair, de Italiaanse au              markt en de werking van de EER-overeenkomst ver
toriteiten te verzoeken de uitbetaling van de in besluitwet             klaarde .
nr. 396 van 20 juni 1994 — omgezet in wet nr. 481 van
3 augustus 1994 — bedoelde steun bij sluiting voor de
duur van de procedure in de hoofdzaak op te schorten, en,               Tot staving van het beroep tot nietigverklaring van de be
subsidiair, de contradictoire onderzoeksprocedure betref               schikking voert verzoekster de volgende middelen aan :
fende de steun met verzoekster te hervatten, heeft de presi
dent van het Gerecht op 17 december 1996 een beschik
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                        a ) De Commissie heeft niet nagegaan of zij bevoegd was,
                                                                             ofschoon verzoekster haar bevoegdheid betwistte op
1 . Het verzoek om voorlopige maatregelen wordt afgewe                      grond dat de Raad voor de mededinging niet bevoegd
                                                                             is om krachtens artikel 22, lid 3 , van de concentratie
     zen .
                                                                             verordening een verzoek in te dienen . De Commissie
                                                                             heeft evenmin gemotiveerd waarom zij zich bevoegd
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                       achtte en verzoeksters argumenten heeft afgewezen.
                                                                             Dit levert schending op van artikel 22, lid 3 , van de
                                                                             concentratieverordening, artikel 190 van het EG-Ver
                                                                             drag en het beginsel van behoorlijk bestuur.
Beroep, op 31 januari 1997 ingesteld door Kesko Oy tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                        b ) Door vast te stellen, dat de betrokken concentratie de
                         ( Zaak T-22/97)                                     handel tussen lidstaten ongunstig kan beïnvloeden,
                                                                             heeft de Commissie de relevante feiten kennelijk ver
                           ( 97/C 131/43 )                                   keerd beoordeeld en het recht verkeerd toegepast.
                       (Procestaai: Engels)
                                                                             Dit levert schending op van artikel 22, lid 3 , van de
                                                                             concentratieverordening en van artikel 190 van het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        EG-Verdrag.
meenschappen is op 31 januari 1997 beroep ingesteld te
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Kesko Oy, vertegenwoordigd door G. Van Gerven, advo                    c ) Door vast te stellen, dat verzoekster en de onafhanke
caat te Brussel, en S. Beeston van de Law Society of                         lijke K-detailhandelaars ( en T-detailhandelaars ) verti
England and Wales, domicilie gekozen hebbende te Lux                        caal geïntegreerd zijn, heeft de Commissie de relevante
emburg bij Loesch & Wolter, rue Goethe 11 .
 ---pagebreak--- Nr. C 131 / 18        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 26 . 4 . 97
    feiten kennelijk verkeerd beoordeeld en het recht ver           gesteld van de vaststelling en de tenuitvoerlegging in
    keerd toegepast.                                                 Frankrijk van steunmaatregelen ten behoeve van de Franse
                                                                     producenten van likeurwijnen, welke maatregelen door de
                                                                     Franse regering zijn getroffen zonder dat zij vooraf waren
    Dit levert schending op van de artikelen 2 , 3, lid 3 , 8 ,
                                                                     aangemeld .
    lid 3 en 22, leden 3 en 4, van de concentratieverorde
    ning en van artikel 190 van het EG-Verdrag.
                                                                     Het gaat hierbij om steunverlening in de jaren 1994,
                                                                     1995 , 1996 en 1997 ten bedrage van respectievelijk 24
                                                                     miljoen Ffr., 28 miljoen Ffr., 32 miljoen Ffr. en 37 miljoen
                                                                     Ffr.
Beroep, op 3 februari 1997 ingesteld door AEVP — Asso               Verzoekster beklemtoont in het bijzonder, dat de Commis
cia^ao das Empresas de Vinho do Porto tegen Commissie                sie, nadat AEVP haar verzoek had ingediend, binnen twee
             van de Europese Gemeenschappen                          maanden althans binnen een redelijke termijn een keuze
                        ( Zaak T-23/97)                              had moeten maken tussen twee beslissingen : goedkeuring
                                                                     van de betrokken maatregelen, indien zij onmiddellijk tot
                          ( 97/C 131/44 )                            de overtuiging was gekomen, dat de maatregelen verenig
                                                                     baar waren met de gemeenschappelijke markt, zulks nadat
                    (Procestaai: Portugees)                          de Franse autoriteiten in de gelegenheid waren gesteld hun
                                                                     opmerkingen kenbaar te maken en eventueel na mede
                                                                     AEVP te hebben gehoord, ingeval zulks nodig was om vol
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                ledige opheldering te verschaffen omtrent de betrokken
meenschappen is op 3 februari 1997 beroep ingesteld te              maatregelen; zo niet, inleiding van de onderzoeksproce
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                    dure van artikel 93 , lid 2 , ingeval het haar op basis van
AEVP — Associagao das Empresas de Vinho do Porto, ge                een eenvoudig preliminair onderzoek niet mogelijk was, de
vestigd Rua Barao de Forrester 413 , 4400 Vila Nova de               betrokken maatregelen verenigbaar met de gemeenschap
Gaia, vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en A. San              pelijke markt te achten .
tos Reis, advocaten ingeschreven bij de Portugese Orde
van advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
bij A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                          De Commissie heeft het een noch het ander gedaan , doch
                                                                     alleen, bijna twee jaar geleden, een preliminair onderzoek
                                                                     naar de situatie verricht. Verzoekster beklemtoont dat, on
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                  geacht welk criterium toepasselijk wordt geacht, de ter
                                                                     mijn voor het preliminair onderzoek reeds lang verstreken
— vast te stellen dat de Commissie van de Europese Ge               is, zonder dat de Commissie overeenkomstig de Verdrags
    meenschappen, in strijd met de artikelen 92 en 93 van            regels een standpunt heeft ingenomen .
    het Verdrag en met miskenning van de beginselen van
    wettigheid, zorgvuldigheid en onpartijdigheid, heeft             De omstandigheid dat de Commissie geen standpunt heeft
    nagelaten te beslissen op het verzoek om inleiding van           ingenomen in het preliminair stadium, is nadelig voor de
    de procedure van artikel 93 , lid 2, van het Verdrag,            belangen van verzoekster, die werd belet, op het niveau
    door verzoekster ingediend bij brief nr. 95/4342                 van de communautaire rechtsorde rechtsbescherming te
     SG(95 ) A/5925/2, met betrekking tot de steunverlening          verkrijgen om haar wettige belangen veilig te stellen .
    van de Franse regering aan de Franse producenten van
    likeurwijnen;
                                                                     Deze interventie van de Commissie is noodzakelijk, te
                                                                     meer daar de nationale rechter niet bevoegd is, zich over
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                            de verenigbaarheid van steunmaatregelen met de gemeen
                                                                     schappelijke markt uit te spreken , maar de bevoegdheid
Middelen en voornaamste argumenten                                   daartoe door het Verdrag uitsluitend is toevertrouwd aan
                                                                     de Commissie .
Het onderhavige beroep wegens nalaten strekt ertoe te
                                                                     De nationale rechter moet enkel de doeltreffendheid van
doen vaststellen, dat de Commissie de artikelen 92 en 93
van het EG-Verdrag heeft geschonden door na te laten,                het verbod waarborgen, in afwachting van de eindbeschik
haar standpunt te bepalen over het door verzoekster op               king van de Commissie .
24 maart 1995 ingediende verzoek, ingeschreven onder
nr. 95/4342 SG(95 ) A/5925 , waarin verzoekster klaagde              Uit een en ander volgt, dat de Commissie gehouden is zich
over een stelsel van financiële steun van de Franse regering         uit te spreken over de verenigbaarheid met de gemeen
ten behoeve van de Franse producenten van likeurwijnen,               schappelijke markt van niet-aangemelde steunmaatregelen
dat tot doel had, het verschil in heffingen op likeurwijnen           waarvan zij intussen kennis heeft gekregen, inzonderheid
respectievelijk „ vin doux naturel " in het kader van de bij         ingeval zij van het bestaan ervan op de hoogte is gesteld
zondere verbruiksbelastingen, op te heffen .                          door een verzoek van concurrenten van de ondernemingen
                                                                     waaraan steun is toegekend .
Dienaangaande verklaart verzoekster, dat de Commissie
via het door verzoekster ingediende verzoek in kennis is


title: Zaak C-482/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Okresný súd Prešov (Slowakije) op 29 oktober 2012 — Peter Macinský, Eva Macinská/Getfin s.r.o., Financreal s.r.o.

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Okresný súd Prešov (Slowakije) op 29 oktober 2012 — Peter Macinský, Eva Macinská/Getfin s.r.o., Financreal s.r.o.
   (Zaak C-482/12)
   2013/C 9/54
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Prešov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Peter Macinský, Eva Macinská

      Verwerende partijen: Getfin s.r.o., Financreal s.r.o.

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) (hierna: „richtlijn 93/13/EEG”) aldus worden uitgelegd dat een voorschrift van een lidstaat zoals § 151j, lid 1, Občiansky zákonník, in samenhang met de nadere bepalingen van de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de schuldeiser nakoming kan vorderen van een verbintenis uit ontoelaatbare bedingen door, ondanks verzet van de consument, betwisting en ontbreken van een beoordeling van de contractuele bedingen door een rechterlijke instantie of andere onafhankelijke rechter, een zekerheidsrecht ten uitvoer te leggen door middel van openbare verkoop van een onroerend goed, met deze richtlijn in strijd is?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak T-497/07: Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Compañía Española de Petróleos/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/50

         Beroep ingesteld op 20 december 2007 — Compañía Española de Petróleos/Commissie
   (Zaak T-497/07)
   (2008/C 64/81)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Compañía Española de Petróleos (Cepsa), SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: P. Pérez-Llorca Zamora, O. Armengol i Gasull en A. Pascual Morcillo, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1 tot en met 4 van de beschikking van de Commissie, voor zover daarbij wordt verklaard dat Compañía Española de Petróleos, SA inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG, haar een geldboete wordt opgelegd, wordt gelast de inbreuk onverwijld te beëindigen en als adressaat van de beschikking wordt aangemerkt;

               —

               subsidiair, verlaging van de aan Compañía Española de Petróleos, S.A., opgelegde geldboete, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep is gericht tegen beschikking C(2007) 4441 def. van de Commissie van 3 oktober 2007 in zaak COMP/38710 — Bitumen Spanje. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoekster, tezamen met andere ondernemingen, inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG omdat zij in een bepaalde periode heeft deelgenomen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen inzake de handel in penetratiebitumen, bestaande in marktverdelingsafspraken en prijscoördinatie. Voor die inbreuken heeft de Commissie verzoekster wegens hoofdelijke aansprakelijkheid met een andere onderneming een geldboete opgelegd.
   Ter onderbouwing van haar vorderingen stelt verzoekster in de eerste plaats een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de rechtspraak inzake „economische eenheid” doordat aan haar de door een andere onderneming begane inbreuk wordt toegerekend. Bovendien is verzoekster van mening dat de Commissie de feiten kennelijk onjuist heeft beoordeeld door het door verzoekster aangevoerde bewijs van de zelfstandigheid van de onderneming die de inbreuk heeft begaan, af te wijzen en door zich op het standpunt te stellen dat er vele aanwijzingen bestonden dat laatstgenoemde onderneming niet zelfstandig was. In die context heeft de Commissie volgens verzoekster ook de motiveringsplicht geschonden door verzoeksters argumenten met betrekking tot de zelfstandigheid van de onderneming die de inbreuk heeft begaan, zonder opgaaf van redenen af te wijzen.
   Subsidiair, verwijt verzoekster de Commissie met betrekking tot het bedrag van de geldboete: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van het recht op een snelle procedure door de mededeling van punten van bezwaar, gezien de beschikbare informatie, niet binnen een redelijke termijn vast te stellen; schending van het evenredigheidsbeginsel en kennelijke beoordelingsfout door er geen rekening mee te houden dat verzoekster een conformeringsprogramma had opgezet.


title: Zaak C-113/14: Beroep ingesteld op 10 maart 2014 — Bondsrepubliek Duitsland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/15

         Beroep ingesteld op 10 maart 2014 — Bondsrepubliek Duitsland/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-113/14)
   2014/C 129/19
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, A. Wiedmann, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1) nietig verklaren,

               —

               artikel 2 van verordening (EU) nr. 1370/2013 van de Raad van 16 december 2013 houdende maatregelen tot vaststelling van steun en restituties in het kader van de gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten (2), waarin wordt verwezen naar artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013, nietig verklaren,

               —

               vaststellen dat voornoemde bepalingen effect blijven sorteren totdat de op de juiste rechtsgrondslag vastgestelde regelingen in werking treden,

               —

               verwerende partijen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Bondsrepubliek Duitsland verzoekt om nietigverklaring van artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013. Verordening (EU) nr. 1308/2013 zou als gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten in haar geheel op de rechtsgrondslag van artikel 43, lid 2, VWEU zijn vastgesteld.
   Volgens de Bondsregering is bij de regeling van artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013 echter sprake van een zogenoemde „maatregel voor de prijsbepaling” in de zin van artikel 43, lid 3, VWEU. De Bondsregering meent dus dat artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013 niet op basis van artikel 43, lid 2, VWEU had mogen worden vastgesteld, maar op basis van artikel 43, lid 3, VWEU had moeten worden vastgesteld. Volgens de Bondsregering is artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013 dus gebaseerd op een onjuiste rechtsgrondslag.
   Volgens de Bondsregering dient om redenen van rechtszekerheid en rechtsduidelijkheid ook artikel 2 van verordening (EU) nr. 1370/2013, waarin naar artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013 wordt verwezen, nietig te worden verklaard. Door de verwijzing naar de volgens de Bondsregering nietig te verklaren regeling van artikel 7 van verordening (EU) nr. 1308/2013, draagt artikel 2 van verordening (EU) nr. 1370/2013 bij tot de onjuiste rechtsschijn dat deze regeling berust op de juiste rechtsgrondslag en rechtmatig is.
   Volgens de Bondsregering dient bovendien ter bescherming van hogere belangen, om redenen van bescherming van het vertrouwen van de landbouwbedrijven alsook algemeen met het oog op de rechtszekerheid, krachtens artikel 264, tweede alinea, VWEU te worden vastgesteld dat voornoemde bepalingen effect blijven sorteren totdat de op de juiste rechtsgrondslag vastgestelde regelingen in werking treden.

      (1)  PB L 347, blz. 671.

      (2)  PB L. 346, blz. 12.


title: Zaak C-587/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door Omnicare, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011 in zaak T-289/09, Omnicare, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/40

      Hogere voorziening ingesteld op 24 november 2011 door Omnicare, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011 in zaak T-289/09, Omnicare, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH
      (Zaak C-587/11 P)
      (2012/C 25/76)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Omnicare, Inc. (vertegenwoordiger: M. Edenborough QC)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH

         Conclusies

                  —

                  het bestreden arrest vernietigen, en

                  —

                  het Bureau verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante voert één middel aan, namelijk dat het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) (de „nieuwe verordening”) onjuist heeft toegepast. De onderhavige zaak betreft een oppositie die Astellas Pharma GmbH (voorheen Yamanouchi Pharma GmbH) (hierna: „opposant”) heeft ingesteld op basis van haar Duitse merkinschrijving nr. 394 01 348, waarbij zij heeft betoogd dat er verwarringsgevaar bestond in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (2) (de „oude verordening”) (maar waarvan de relevante onderdelen gelijk zijn aan die van de nieuwe verordening). Aangezien het oudere merk gedurende meer dan vijf jaar was ingeschreven alvorens de oppositie werd ingesteld, diende opposant aan te tonen dat het merk normaal was gebruikt om het als basis voor de oppositie te kunnen gebruiken.
      Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat het oudere merk waarop opposant zich baseerde, volgens de wet normaal was gebruikt. Niet wordt betwist dat het betrokken merk daadwerkelijk in de handel was gebruikt door of met toestemming van opposant met betrekking tot de diensten waarvoor het was ingeschreven. Dat gebruik had echter betrekking op de verlening van kosteloze diensten. Volgens de wet kan dat gebruik dus niet worden aangevoerd om aan te tonen dat het merk normaal was gebruikt. Daarover is er rechtspraak geweest, die volgens rekwirante (a) onjuist is toegepast door het Gerecht en (b) hoe dan ook incoherent is. Het Hof dient dan ook uitspraak te doen over de vraag welke rechtsgevolgen in een dergelijk feitelijk scenario moeten worden getrokken.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

         (2)  Verordening (EG) nr. 40/1994 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak C-402/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2011 door Jager & Polacek GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2011 in zaak T-488/09, Jager en Polacek GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/2

         Hogere voorziening ingesteld op 28 juli 2011 door Jager & Polacek GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2011 in zaak T-488/09, Jager en Polacek GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-402/11 P)
   2012/C 6/02
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Jager & Polacek GmbH (vertegenwoordiger: A. Renck, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2011 (Zaak T-488/09) vernietigen;

               —

               verweerder in eerste aanleg in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het gebod van daadwerkelijke rechtsbescherming verlangt dat de litigieuze mededeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, waarbij de oppositie van rekwirante ontvankelijk wordt verklaard, als beslissing wordt beschouwd en dat de oppositieprocedure wordt voortgezet. De andersluidende opvatting van het Gerecht berust op een onjuiste opvatting van het recht en is gebaseerd op uitspraken van het Hof die op de onderhavige zaak niet toepasselijk zijn.
   Voorts heeft het Gerecht ten onrechte vastgesteld dat een mededeling geen beslissing kan zijn. Het is veeleer zo dat een beslissing ook in een mededeling kan zijn vervat.
   Tot slot heeft het Gerecht onvoldoende gemotiveerd waarom de internationale inschrijving van het aan de orde zijnde merk voor de onderhavige zaak niet van belang is.


title: Zaak T-560/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 16 februari 2011 — Nencini/Parlement ( „Kort geding — Lid van het Europees Parlement — Terugvordering van toelagen betaald als vergoeding van kosten voor parlementaire bijstand en reiskosten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/14

         Beschikking van de president van het Gerecht van 16 februari 2011 — Nencini/Parlement
   (Zaak T-560/10 R)
   (Kort geding - Lid van het Europees Parlement - Terugvordering van toelagen betaald als vergoeding van kosten voor parlementaire bijstand en reiskosten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 113/29
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Riccardo Nencini (Barberino di Mugello, Italië) (vertegenwoordiger: F. Bertini, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorenz, A. Caiola en D. Moore, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een aantal besluiten van het Europees Parlement waarbij de terugbetaling wordt gelast van parlementaire vergoedingen die ten onrechte zouden zijn ontvangen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-79/12: Arrest van het Gerecht van 11 december 2013 — Cisco Systems en Messagenet/Commissie ( „Mededinging — Concentraties — Europese markten voor communicatiediensten via internet — Besluit waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Kennelijke beoordelingsfouten — Motiveringsplicht” )

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/9

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2013 — Cisco Systems en Messagenet/Commissie
   (Zaak T-79/12) (1)

   (Mededinging - Concentraties - Europese markten voor communicatiediensten via internet - Besluit waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Kennelijke beoordelingsfouten - Motiveringsplicht)
   2014/C 31/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cisco Systems Inc. (San Jose, Californië, Verenigde Staten) en Messagenet SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco, J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo en K. Jörgens, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan, S. Noë en C. Hödlmayr, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Microsoft Corp. (Seattle, Washington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: G. Berrisch, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 7279 definitief van de Commissie van 7 oktober 2011, waarbij de concentratie van ondernemingen waarbij Skype Global Sàrl door Microsoft Corp. is overgenomen, verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) is verklaard (zaak nr. COMP/M.62.821 — Microsoft/Skype)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cisco Systems Inc. en Messagenet SpA dragen hun eigen kosten alsook die van de Europese Commissie en Microsoft Corp.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak T-412/14: Beroep ingesteld op 6 juni 2014 — Larko/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/47

         Beroep ingesteld op 6 juni 2014 — Larko/Commissie
   (Zaak T-412/14)
   2014/C 292/58
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Larko Geniki Metalleftiki kai Metallourgiki A.E. (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: I. Drillerakis, E. Triantafillou, G. Psaroudakis, E. Rantos en N. Korogiannakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep in zijn geheel toewijzen;

               —

               besluit [SG-Greffe (2014) D/4628/28/03/2014] van de Commissie van 27 maart 2014 betreffende de verkoop van bepaalde van verzoeksters activa [nr. SA.37954 (2013/N)] nietig verklaren, en

               —

               verweerster verwijzen in de proceskosten die aan verzoekster zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft artikel 41 van het Handvest van de grondrechten geschonden. Verzoekster stelt dat zij niet vooraf is gehoord en dat het bestreden besluit bijgevolg in strijd met wezenlijke vormvoorschriften voor de vaststelling ervan is aangenomen.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/99 (1) geschonden. Verzoekster stelt dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, voor zover zij het standpunt heeft ingenomen dat er geen economische continuïteit bestaat tussen verzoekster en de verkrijger van haar vermogensbestanddelen in het kader van het „privatiseringsprogramma”.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 296, lid 2, VWEU geschonden. Verzoekster stelt dat het bestreden besluit niet naar behoren is gemotiveerd wat het gebrek aan economische continuïteit betreft, en in het bijzonder met betrekking tot a) de waarde van de verkochte vermogensbestanddelen, b) het feit dat de arbeidsovereenkomsten niet zijn overgedragen, en c) de economische logica van de verkoop.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-394/13: Arrest van het Gerecht van 18 november 2014 — Photo USA Electronic Graphic/Raad ( „Dumping — Invoer van keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit China — Definitief antidumpingrecht — Definitie van het betrokken product” )

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/34

         Arrest van het Gerecht van 18 november 2014 — Photo USA Electronic Graphic/Raad
   (Zaak T-394/13) (1)

   ((„Dumping - Invoer van keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit China - Definitief antidumpingrecht - Definitie van het betrokken product”))
   (2015/C 007/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Photo USA Electronic Graphic, Inc. (Peking, China) (vertegenwoordiger: K. Adamantopoulos, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert, gemachtigde, bijgestaan door B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, advocaat)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden); Ancàp SpA (Sommacampagna, Italië); Cerame-Unie AISBL (Brussel, België); Confindustria Ceramica (Sassuolo, Italië), en Verband der Keramischen Industrie eV (Selb, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Bierwagen, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 van de Raad van 13 mei 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 131, blz. 1), voor zover daarbij een antidumpingrecht wordt opgelegd aan verzoekster

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Photo USA Electronic Graphic, Inc. draagt haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie, Ancàp SpA, Cerame-Unie AISBL, Confindustria Ceramica en Verband der Keramischen Industrie eV.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013.


title: Zaak C-389/05: Beroep, op  27 oktober 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/12

         Beroep, op 27 oktober 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-389/05)
   (2006/C 10/23)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 oktober 2005 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat Franse Republiek, door de uitoefening van de activiteiten in verband met de kunstmatige inseminatie van runderen enkel voor te behouden aan de in Frankrijk erkende inseminatiestations, de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de artikelen 43 EG en 49 EG is het recht van vestiging respectievelijk het vrije verrichten van diensten neergelegd. Artikel 46 EG bepaalt voorts dat de door die artikelen geformuleerde voorschriften en de maatregelen uit hoofde daarvan genomen niet afdoen aan de toepasselijkheid van de nationale bepalingen van een lidstaat waarbij een bijzondere regeling is vastgesteld voor vreemdelingen welke bepalingen uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid gerechtvaardigd zijn. Laatstgenoemde bepaling is in de onderhavige zaak niet aan de orde, daar het bezwaar van de Commissie geen betrekking heeft op een bijzondere regeling voor onderdanen van de andere lidstaten, die de activiteiten van kunstmatige inseminatie in Frankrijk wensen uit te oefenen, maar op de onmogelijkheid de jure en de facto voor die gemeenschapsonderdanen om tot die activiteit toegang te krijgen wegens het monopolie dat in Frankrijk aan de „inseminatiestations” is verleend, met name op grond van twee Franse wettelijke bepalingen.
   Kunstmatige inseminatie is in Frankrijk een feitelijk en juridisch monopolie ten gunste van „inseminatiestations”, dat de uit andere lidstaten afkomstige verrichters van die diensten de toegang tot die activiteiten op grond van het recht van vestiging dan wel op grond van het recht van het vrij verrichten van diensten verbiedt. De Franse autoriteiten beroepen zich op gezondheidsoverwegingen die volgens hen de vaststelling of handhaving van nationale maatregelen kunnen rechtvaardigen, die zo restrictief zijn dat die twee in het Verdrag verankerde vrijheden feitelijk niet meer bestaan, terwijl de Commissie de geldigheid van de aangevoerde rechtvaardigingsgronden betwist en van mening is dat die beperkingen naar hun aard in elk geval niet evenredig zijn aan het doel van sanitaire veiligheid dat voornamelijk ter rechtvaardiging daarvan is aangevoerd.


title: Zaak T-29/15: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — International Management Group/Commissie („Ontwikkelingssamenwerking — Uit de algemene begroting van de Unie te financieren jaarlijks actieprogramma voor Myanmar/Birma — Besluit tot uitvoering van de begroting — Wijziging — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Beginsel van goed financieel beheer — Beginsel van behoorlijk bestuur — Transparantie — Beroepsweg — Gewettigd vertrouwen”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/22

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2017 — International Management Group/Commissie
   (Zaak T-29/15) (1)

   ((„Ontwikkelingssamenwerking - Uit de algemene begroting van de Unie te financieren jaarlijks actieprogramma voor Myanmar/Birma - Besluit tot uitvoering van de begroting - Wijziging - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Beginsel van goed financieel beheer - Beginsel van behoorlijk bestuur - Transparantie - Beroepsweg - Gewettigd vertrouwen”))
   (2017/C 078/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: International Management Group (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Burgstaller, C. Farrell, solicitors, en E. Wright, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en S. Bartelt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering gebaseerd op artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2014) 9787 final van de Commissie van 16 december 2014 tot wijziging van uitvoeringsbesluit C(2013) 7682 final inzake het uit de algemene begroting van de Europese Unie te financieren jaarlijks actieprogramma 2013 ten gunste van Myanmar/Birma

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               International Management Group wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Castle Cement Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-56/95)

text:
3 . 6 . 95             fNL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 137/23
Beroep, op 17 februari 1995 ingesteld door Syndicat                      Beroep , op 21 februari 1995 ingesteld door Van Megen
National de l'Industrie Cimentière ( SFIC ) tegen Commissie               Sports Group B. V. tegen Commissie van de Europese
                van de Europese Gemeenschappen                                                Gemeenschappen
                           ( Zaak T-36/95 )                                                    ( Zaak T-49/95 )
                             ( 95/C 137/57 )                                                      ( 95/C 137/58 )
                         (Procestaai: Frans)                                              (Procestaai: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 17 februari 1995 beroep ingesteld tegen                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Syndi                    schappen is op 21 februari 1995 beroep tegen Commissie
cat National de l'Industrie Cimentière ( SFIC ), gevestigd te           van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Van
Parijs, vertegenwoordigd door E. Didier en J.-C . Rivalland,            Megen Sports Group B.V. , gevestigd te Eindhoven (Neder
advocaten te Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxem              land ), vertegenwoordigd door A.W. Willems - van het
burg ten kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, Rue                     kantoor Boskamp & Willems Advocaten, te Eindhoven,
Ermesinde 67 .                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter griffie van het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren de artikelen 1 , 2 ,       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     3 , lid 2, 4, leden 1 en 2, 5 en 9 van de beschikking van de
     Commissie van 30 november 1994 , voor zover deze                   nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
     betrekking hebben op verzoeker;                                    21 december 1994 in een procedure overeenkomstig arti
                                                                        kel 85 van het EG-Verdrag (zaken IV/32.948 — IV/34.590 :
— de Commissie te verwijzen in alle kosten, waarvoor de                 Tretorn en anderen ) (').
     bewijsstukken later zullen worden overgelegd .
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten:
Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de volgende                 Schending van wezenlijke vormvoorschriften en/of van een
middelen aan :                                                          rechtsregel die bij de toepassing van het Verdrag in acht
                                                                        moet worden genomen .
 I. Vorm- en proceduregebreken:
       1 . tijdens de administratieve procedure die aan de              Bij bovengenoemde beschikking heeft de Commissie ver
            vaststelling van de beschikking is voorafgegaan :           zoekster een geldboete opgelegd op grond dat zij inbreuk
            verzoeker stelt in het bijzonder, dat de Commissie          heeft gepleegd op artikel 85 , lid 1 , door deel te nemen aan de
            niet heeft voldaan aan de verplichting, in de               uitvoering in Nederland van melding en onderzoek van
            mededeling van de punten van bezwaar de tegen               parallelinvoer om de nakoming van het op de verhindering
            hem in stelling gebrachte bezwaarpunten en bewijs          van parallelinvoer en -uitvoer gerichte beleid van Tretorn
            middelen te individualiseren, en dat hij geen toegang       Sport Ltd af te dwingen.
            heeft gehad tot het volledige dossier .                     Verzoekster is van oordeel, dat de conclusie waartoe de
       2 . Bij de vaststelling van de beschikking: verzoeker is         Commissie in haar beschikking is gekomen, niet kan worden
            van mening, dat de beschikking verscheidene gebre          gedragen door het bewijsmateriaal dat te haren aanzien
            ken vertoont die verband houden met de wijze                voorhanden is, dat deze conclusie door de Commissie
            waarop zij is vastgesteld, haar vorm en de gevolgde         onvoldoende is gemotiveerd en dat de ( hoogte van de )
            procedure :                                                 eigenlijke straf ( in verhouding tot die van de andere
            a ) schending van het collegialiteitsbeginsel;              betrokkenen ) onvoldoende is geargumenteerd .
            b ) gebruikmaking van stukken die uit het dossier           (M PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1994 , blz . 45 .
                waren verwijderd;
            c ) veroordeling van verzoeker op basis van
                beschuldigingen die in de mededeling van de
                punten van bezwaar niet met zoveel woorden
                waren genoemd;                                          Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door Castle Cement
                                                                         Ltd. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
            d ) gebruikmaking van nieuwe bewijsmiddelen,                                        ( Zaak T-56/95 )
            e ) motiveringsgebrek.                                                                 ( 95/C 137/59 )
II . Ontoereikendheid van de bewijsmiddelen: zowel wat de
       overeenkomst inzake de eerbiediging van de thuismark                                 (Procestaai: Engels)
       ten als wat de overige aan verzoeker verweten inbreuken
       betreft, heeft de Commissie niet rechtens genoegzaam             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
       aangetoond , dat verzoeker daarbij als zodanig betrok           schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen de
       ken was of dat de feitelijke gedragingen die hem konden           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Castle
       worden aangerekend, het raam van hetgeen in het kader             Cement Ltd ., vertegenwoordigd door N. Forwood en J.
       van zijn hoedanigheid van vakverbond en/of erkend                 Cook, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
       statistiekbureau geoorloofd was , te buiten gingen .              kantore van Arendt & Medernach, advocaten aldaar,
                                                                         Postbus 39 .
 ---pagebreak--- Nr. C 137/24            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3 . 6 . 95
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— Beschikking 94/815/EG van de Commissie ( j ) geheel of              — de beschikking van de Commissie van 30 november
     gedeeltelijk nietig te verklaren voor zover zij tot verzoek         1994 ( IV/33.126 en 33.322 — Cement ), voor zover zij
     ster is gericht;                                                     betrekking heeft op verzoekster, in haar geheel nietig te
                                                                          verklaren en bijgevolg de haar opgelegde geldboete in te
— de in artikel 9 opgelegde boete in te trekken of te                     trekken;
     verlagen;
                                                                      — de aan CIMPOR opgelegde geldboete te verlagen,
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                 ingeval de beschikking, voor zover zij betrekking heeft
                                                                         op verzoekster, niet in haar geheel nietig wordt ver
Middelen en voornaamste argumenten:                                      klaard;
Verzoekster betoogt, dat de beschikking berust op een                 — de Commissie te verwijzen in de kosten .
onjuist begrip „ één enkele en continue overeenkomst",
waardoor de Commissie afzonderlijke inbreuken van ver
schillende cementverenigingen en ondernemingen, die ver              Middelen en voornaamste argumenten:
schillende tijdvakken dekken, waarbij verschillende mark
ten en Lid-Staten betrokken zijn en die verschillende                  I. Schending van de rechten van de verdediging ten
kenmerken hebben, onder één noemer heeft kunnen bren                       gevolge van:
gen . Dit heeft ertoe geleid , dat de Commissie in haar
redenering, gevolgtrekkingen en procedure voor de bewijs                   1 . de gedeeltelijke kennisgeving van de tekst van de
voering en economische analyse op een aantal punten                             mededeling van de punten van bezwaar;
kennelijk heeft gedwaald en geen rekening heeft gehouden
met de gebruikelijke procedurele bescherming die het
Gemeenschapsrecht ondernemingen in het kader van pro                       2 . het algemene en niet gespecificeerde karakter van
cedures krachtens artikel 85 verleent .                                         de punten van bezwaar;
De opvatting van de Commissie heeft er voorts toe geleid ,                  3 . de onvolledige toegang tot de documenten die de
                                                                                Commissie heeft verzameld of voor het onderzoek
dat de aan verzoekster opgelegde boete in geen verhouding
staat tot haar rol en verantwoordelijkheid .                                    van de procedure en als grondslag voor de beschik
                                                                                king heeft gebruikt;
Castle bestrijdt dat er een Cembureau-overeenkomst was
zoals door de Commissie wordt gesteld, en ontkent iedere                   4. het ontbreken in de gedeelten van de mededeling
deelneming aan enigerlei vorm van collusie tussen de                            van de punten van bezwaar die de Commissie tegen
producenten van het Verenigd Koninkrijk ( Blue Circle,                          verzoekster in aanmerking heeft genomen, van de
Castle en Rugby ) en dat haar deelneming aan het European                       aanduiding van documenten op basis waarvan de
Cement Export Committee ertoe strekte of ten gevolge had,                       eindbeschikking is gegeven;
de mededinging te belemmeren.
                                                                           5 . de ongerechtvaardigde beperking van het recht te
(') PB nr. L 343 van 30 . 12 . 1994 .                                           worden gehoord als gevolg van de wijze waarop het
                                                                                horen van de beschuldigden was georganiseerd ;
                                                                           6 . het gebruik van verminkte documenten als middel
                                                                                van bewijs van de aan verzoekster ten laste gelegde
                                                                                inbreuken;
Beroep, op 23 februari 1995 ingesteld door CIMPOR —
    Cimentos de Portugal, S.A. tegen Commissie van de                      7. de ontkrachting van het recht van schriftelijk en
                  Europese Gemeenschappen                                       mondeling antwoord en dooreenhaling van de
                                                                                onderzoeksfase en de contradictoire fase van de
                         ( Zaak T-61 /95 )                                      administratieve procedure .
                           ( 95/C 137/60 )
                                                                      II. Gebreken betreffende de kwalificatie en het bewijs van
                      (Procestaai: Portugees)                              de aan verzoekster ten laste gelegde inbreuken ten
                                                                           gevolge van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 23 februari 1995 beroep ingesteld tegen                      1 . schending van artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag
Commissie van de Europese Gemeenschappen door CIM                              als gevolg van de drievoudige tenlastelegging van
POR — Cimentos de Portugal, S.A. , gevestigd te Lissabon,                       dezelfde inbreuk;
vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz, A. Duarte, T.
Mendes en A. Brandao Colago, advocaten te Lissabon,                        2 . dwaling betreffende de aan de beschikking ten
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                         grondslag liggende feiten als gevolg van de gebrek
A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .                                         kige afbakening en kwalificatie van de markt;


title: Zaak T-554/12: Arrest van het Gerecht van 27 maart 2014 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA MOBILE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AAVA MOBILE — Ouder gemeenschapswoordmerk JAVA — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen gevaar voor associatie — Verband tussen de tekens — Bekend merk — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/19

         Arrest van het Gerecht van 27 maart 2014 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA MOBILE)
   (Zaak T-554/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AAVA MOBILE - Ouder gemeenschapswoordmerk JAVA - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen gevaar voor associatie - Verband tussen de tekens - Bekend merk - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 151/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oracle America, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Graf en T. Heydn, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Mattina, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aava Mobile Oy (Oulu, Finland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 oktober 2012 (zaak R 1205/2011-2), betreffende een oppositieprocedure tussen Oracle America, Inc. en Aava Mobile Oy

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Oracle America, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak C-199/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2013 door Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 1 februari 2013 in zaak T-368/11, Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL/Europese Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/21

         Hogere voorziening ingesteld op 16 april 2013 door Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 1 februari 2013 in zaak T-368/11, Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL/Europese Commissie
   (Zaak C-199/13 P)
   2013/C 171/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS en Travetanche Injection SPRL (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en R. Cana, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-368/11 te vernietigen; en

               —

               verordening (EU) nr. 366/2011 van de Commissie van 14 april 2011 tot wijziging van bijlage XVII bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), wat betreft acrylamide (1) (hierna: „litigieuze verordening”), nietig te verklaren; of

               —

               subsidiair, de zaak voor hernieuwde afdoening van verzoeksters verzoek tot nietigverklaring terug te verwijzen naar het Gerecht; en

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van het geding (inclusief de kosten voor het Gerecht).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht, door het afwijzen van haar verzoek tot nietigverklaring van de litigieuze verordening, het Unierecht heeft geschonden. In het bijzonder betoogt de verzoekende partij dat het Gerecht de feiten en het op de situatie van verzoekende partij toepasselijke wettelijke kader meermaals onjuist heeft uitgelegd. Dit had tot gevolg dat het Gerecht meermaals blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting; in het bijzonder heeft het:

               —

               verordening nr. 1488/94 (2) onjuist uitgelegd door te beslissen dat de Commissie geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door niet alle relevante feiten en omstandigheden in acht te nemen;

               —

               verordening nr. 1488/94 onjuist uitgelegd door te beslissen dat de Commissie geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de beoordeling van de in aanmerking te nemen blootstellingsgegevens;

               —

               blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en REACH onjuist uitgelegd door te beslissen dat de Commissie geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij het vaststellen van de litigieuze verordening op basis van informatie over een ander product dan dat wat is onderworpen aan de beperkingen van de litigieuze verordening;

               —

               blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel niet heeft geschonden;

               —

               blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie haar motiveringsplicht niet heeft geschonden; en

               —

               de litigieuze verordening onjuist uitgelegd door te oordelen dat deze ook van toepassing is op NMA-grutten die acrylamide bevatten.

         Om deze redenen betoogt rekwirante dat het arrest van het Gerecht in zaak T-368/11 moet worden vernietigd en de litigieuze verordening moet worden nietig verklaard.

      (1)  PB L 101, blz. 12.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie van 28 juni 1994 tot vaststelling van de beginselen voor de beoordeling van de risico’s voor mens en milieu van bestaande stoffen krachtens verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad (PB L 161, blz. 3).


title: Zaak T-348/13: Beroep ingesteld op 3 juli 2013 — Kadhaf Al Dam/Raad en Commissie

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/8

         Beroep ingesteld op 3 juli 2013 — Kadhaf Al Dam/Raad en Commissie
   (Zaak T-348/13)
   2013/C 298/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ahmed Mohammed Kadhaf Al Dam (Caïro, Egypte) (vertegenwoordiger: H. de Charette, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               te verklaren dat de volgende handelingen niet op hem van toepassing zijn:

                           —

                           handhavingsbesluit 2013/182/GBVB van 22 april 2013 tot wijziging van besluit 2011/137/GBVB van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, voor zover verzoekers naam daarbij niet is verwijderd uit de bijlagen II en IV bij besluit 2011/137/GBVB;

                           —

                           besluit 2011/137/GBVB van 28 februari 2011 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië, voor zover verzoekers naam is vermeld in de bijlagen II en IV bij dat besluit;

                           —

                           verordening nr. 204/2011 van de Raad van de Europese Unie van 2 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen in verband met de situatie in Libië, voor zover verzoekers naam in bijlage III bij die verordening is vermeld.

               —

               de Raad en de Commissie te gelasten een symbolische schadevergoeding van 1 EUR te betalen;

               —

               de Raad en de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Met zijn eerste middel, dat vier onderdelen bevat, stelt hij dat zijn grondrechten zijn geschonden.

                           —

                           Verzoekers rechten van verdediging zijn geschonden, aangezien hij niet is gehoord voordat de beperkende maatregelen tegen hem zijn genomen.

                           —

                           De bestreden handelingen zijn niet betekend aan verzoeker, hoewel de autoriteiten zijn adres kenden.

                           —

                           De bestreden handelingen zijn niet gemotiveerd, aangezien de motivering die in die handelingen is vermeld tot staving van de beperkende maatregelen tegen verzoeker, geen verband houdt met de huidige situatie in Libië of met de nagestreefde doelstellingen.

                           —

                           Er is geen hoorzitting gehouden.

               2.

               Met zijn tweede middel, dat twee onderdelen bevat, stelt verzoeker dat zijn eigendomsrecht is geschonden.

                           —

                           De beperkende maatregelen tegen verzoeker hebben geen openbaar nut of algemeen belang, aangezien verzoeker officieel alle banden met de Libische regering heeft verbroken.

                           —

                           De bestreden handelingen schenden het rechtszekerheidsbeginsel.


title: Zaak T-107/14: Beroep ingesteld op 14 februari 2014 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/31

         Beroep ingesteld op 14 februari 2014 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-107/14)
   2014/C 129/39
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, E. Leutheriotou en A. Vasilopoulou)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 12 december 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), waarvan kennis is gegeven onder nummer C(2013) 8743 en dat is bekendgemaakt in het Publicatieblad L 338/2013, nietig verklaren voor zover aan EU-financiering worden onttrokken: a) kosten voor een totaalbedrag van 78 813 783,87 EUR, die de Helleense Republiek heeft gemaakt in het kader van de bedrijfstoeslagregeling voor de begrotingsjaren 2008-2010 en b) kosten voor een totaalbedrag van 22 230 822,10 EUR, die de Helleense Republiek heeft gemaakt in het kader van de randvoorwaardenregeling voor de begrotingsjaren 2006-2010;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij volgende middelen aan.

               1.

               Wat de bij het bestreden besluit toegepaste correctie ter zake van de bedrijfstoeslagregeling als bedoeld in verordening nr. 1782/2003 (toeslagrechten) (1) betreft:

                           Eerste middel tot nietigverklaring:

                                       —

                                       ontbreken van rechtsgrondslag voor het toepassen van correcties wat de berekening van de toeslagrechten en de verdeling van de nationale reserve betreft, alsmede onjuiste uitlegging en toepassing van de artikelen 42 en 43 van verordening nr. 1782/2003, 21 en 28, leden 1 en 2, van verordening nr. 795/2004 (2) en 31 van verordening nr. 1290/2005 (3);

                                       —

                                       onrechtmatige toepassing van forfaitaire correcties ter zake van de bedrijfstoeslagregeling, omdat er geen geldige rechtsgrondslag is voor de toepassing van de oude richtsnoeren bedoeld in document VI/5530/1997 op het nieuwe GLB en op de bedrijfstoeslagregeling of omdat de toepassing van de oude richtsnoeren op het nieuwe GLB blijk geeft van een onjuist gebruik door de Europese Commissie van haar discretionaire bevoegdheid op het gebied van financiële correcties en tevens ernstig afbreuk doet aan het evenredigheidsbeginsel.

                           Tweede middel tot nietigverklaring, betreffende het meerekenen van alle voederarealen bij de berekening van de referentiebedragen:

                                       —

                                       in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en, het evenredigheidsbeginsel en met overschrijding van de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid stelt de Commissie een forfaitaire correctie van 5 % voor, terwijl zij geen correctie zou moeten voorstellen of de correctie tot 2 % zou moeten beperken.

                           Derde middel tot nietigverklaring, betreffende het meerekenen van alle voederarealen bij de berekening van de referentiebedragen:

                                       —

                                       schending van artikel 4 van verordening nr. 2529/2001, zodat de berekeningsbasis van de voorgestelde forfaitaire correctie onjuist is; die correctie moet worden beperkt tot een bedrag van 162 920 267,28 EUR voor het jaar 2007, 162 528 761,38 EUR voor het jaar 2008 en 161 343 586,94 EUR voor het jaar 2009.

                           Vierde middel tot nietigverklaring, betreffende de verdeling van de nationale reserve:

                                       —

                                       onjuiste uitlegging van de bepalingen van artikel 42 van verordening nr. 1782/03 en van artikel 21 van verordening nr. 795/2004 (criteria voor de verdeling van de nationale reserve) en onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden.

                           Vijfde middel tot nietigverklaring, betreffende de verdeling van de nationale reserve:

                                       —

                                       er is niet voldaan aan de toepassingsvoorwaarden van verordening nr. 1290/2005, omdat de vaststellingen van de Commissie in verband met de nationale criteria voor de verdeling van de nationale reserve niet in strijd zijn met die verordening;

                                       —

                                       onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 en van de richtsnoeren van document VI/5530/1997, aangezien ten eerste, de grieven die de Commissie aanvoert met betrekking tot de criteria voor de verdeling van de nationale reserve, zelfs indien ze bewezen zouden zijn, niet tot gevolg hebben gehad dat bedragen aan niet-gerechtigden zijn betaald en geen risico op schade voor het ELGF hebben meegebracht, en ten tweede, de betrokken grieven geen betrekking hebben op het ontbreken van een wezenlijk toezicht en dus niet rechtvaardigen dat een forfaitaire correctie van 10 % wordt toegepast.

               2.

               Aangaande de correctie die door het bestreden besluit is toegepast op het gebied van de randvoorwaarden:

                           Zesde middel tot nietigverklaring:

                                       —

                                       document AGRI-2005-64043 van de Commissie, dat is vastgesteld op 9 juni 2006, kan geen geldige rechtsgrondslag vormen voor het toepassen van een financiële correctie. Hoe dan ook kan dit document niet retroactief werken om een correctie voor het jaar 2006 toe te passen.

                           Zevende middel tot nietigverklaring, betreffende in het bijzonder betrekking het aanvraagjaar 2008:

                                       —

                                       de financiële correcties zijn toegepast in strijd met de procedure van de artikelen 11 van verordening nr. 885/2006 en 31 van verordening nr. 1290/2005;

                                       —

                                       hoe dan ook is de Commissie op basis van een onjuiste beoordeling van de feiten en op basis van een ontoereikende motivering tot de slotsom gekomen dat is aangetoond dat het wezenlijk toezicht op het gebied van de randvoorwaarden gebrekkig was.

                           Achtste middel tot nietigverklaring: onjuiste uitlegging van document AGRI-2005-64043:

                                       —

                                       schending van de grenzen van de aan de Commissie verleende discretionaire bevoegdheid, die heeft geleid tot het toepassen van correcties die onevenredig zijn in verhouding tot de vastgestelde gebreken, voor zover voor de jaren 2006 en 2007 een correctie van 5 % wordt toegepast;

                                       —

                                       fout bij de vaststelling van de berekeningsbasis van de toegepaste correctie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93,(EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999,(EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).


title: Zaak C-299/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Gemeente Vlaardingen (Fiscale bepalingen — Btw — Belastbare handelingen — Voor bedrijfsdoeleinden bestemmen van „in het kader van bedrijf” verkregen goederen — Gelijkstelling met levering onder bezwarende titel — Terreinen in eigendom van belastingplichtige en bewerkt door derde)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/17

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Gemeente Vlaardingen
   (Zaak C-299/11) (1)

   (Fiscale bepalingen - Btw - Belastbare handelingen - Voor bedrijfsdoeleinden bestemmen van „in het kader van bedrijf” verkregen goederen - Gelijkstelling met levering onder bezwarende titel - Terreinen in eigendom van belastingplichtige en bewerkt door derde)
   2013/C 9/26
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Gemeente Vlaardingen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 5, leden 5 en 7, sub a, en artikel 11, A, lid 1, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Belastbare handelingen — Bestemming van een goed voor bedrijfsdoeleinden — Voor vrijgestelde activiteiten van het bedrijf bestemmen van een aan dat bedrijf toebehorend terrein dat voor zijn rekening door een derde tegen vergoeding is bewerkt

      Dictum

   Artikel 5, lid 7, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, gelezen in samenhang met artikel 11, A, lid 1, sub b, daarvan, moet in die zin worden uitgelegd dat het door een belastingplichtige voor een van belasting over de toegevoegde waarde vrijgestelde economische activiteit bestemmen van velden in zijn eigendom die hij door een derde heeft laten bewerken, onderworpen kan worden aan een heffing van belasting over de toegevoegde waarde met als maatstaf van heffing de som van de waarde van de grond waarop deze velden liggen en de kosten van de bewerking ervan, voor zover die belastingplichtige over die waarde en kosten nog geen belasting over de toegevoegde waarde heeft betaald en mits de betrokken terreinen niet onder de in artikel 13, B, sub h, van deze richtlijn bedoelde vrijstelling vallen.

      (1)  PB C 269 van 10.09.2011.