title: Zaak C-318/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door X (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid — Verzekering tegen ongevallen van werknemers — Bedrag van een forfaitaire vergoeding voor blijvende schade — Actuariële berekening gebaseerd op de gemiddelde levensverwachting naargelang van het geslacht van de ontvanger van die vergoeding — Voldoende gekwalificeerde schending van het Unierecht)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/17

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingeleid door X
      (Zaak C-318/13) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 79/7/EEG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid - Verzekering tegen ongevallen van werknemers - Bedrag van een forfaitaire vergoeding voor blijvende schade - Actuariële berekening gebaseerd op de gemiddelde levensverwachting naargelang van het geslacht van de ontvanger van die vergoeding - Voldoende gekwalificeerde schending van het Unierecht))
      (2014/C 395/20)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Korkein hallinto-oikeus

         Partij in het hoofdgeding

      X

         Dictum

                  1)

                  Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke het verschil in levensverwachting tussen mannen en vrouwen als actuariële factor voor de berekening van een wettelijke sociale prestatie ter zake van een arbeidsongeval wordt toegepast, wanneer de toepassing van deze factor ertoe leidt dat de vergoeding in de vorm van een in een keer betaalde prestatie die aan een man wordt betaald, lager uitvalt dan die welke een vrouw van dezelfde leeftijd die zich in een vergelijkbare situatie bevindt, zou ontvangen.

                  2)

                  Het staat aan de verwijzende rechterlijke instantie te beoordelen of de voorwaarden voor aansprakelijkheid van de lidstaat zijn vervuld. Verder zal deze rechterlijke instantie, met betrekking tot de vraag of de in het hoofdgeding aan de orde zijn nationale regeling een „voldoende gekwalificeerde” schending van het Unierecht vormt, met name rekening moeten houden met het feit dat het Hof nog geen uitspraak heeft gedaan over de geoorloofdheid van het gebruik van een op de gemiddelde levensverwachting naargelang van het geslacht gebaseerde factor bij de bepaling van een binnen de werkingssfeer van richtlijn 79/7 vallende prestatie die op grond van een wettelijke socialezekerheidsregeling wordt betaald. De verwijzende rechterlijke instantie zal ook rekening moeten houden met de mogelijkheid die de Uniewetgever de lidstaten heeft geboden in artikel 5, lid 2, van richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten en in artikel 9, lid 1, sub h, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep. Die rechterlijke instantie zal bovendien niet uit het oog mogen verliezen dat het Hof op 1 maart 2011 (C-236/09, EU:C:2011:100) heeft geoordeeld dat eerstgenoemde bepaling ongeldig is omdat zij inbreuk maakt op het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen.

         (1)  PB C 233 van 10.8.2013.


title: Zaak T-522/09: Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2011 — Gemmi Furs/BHIM — Lemmi-Fashion (GEMMI)

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/35

         Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2011 — Gemmi Furs/BHIM — Lemmi-Fashion (GEMMI)
   (Zaak T-522/09) (1)

   2011/C 238/61
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 november 2004 in de gevoegde zaken C-183/02 P en C-187/02 P: Daewoo Electronics Manufacturing España, SA (Demesa) (C-183/02 P) en Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-187/02 P) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Staatssteun — Fiscale maatregelen — Gewettigd vertrouwen — Nieuwe middelen)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 11 november 2004
   in de gevoegde zaken C-183/02 P en C-187/02 P: Daewoo Electronics Manufacturing España, SA (Demesa) (C-183/02 P) en Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (C-187/02 P) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Fiscale maatregelen - Gewettigd vertrouwen - Nieuwe middelen)
   (2005/C 6/03)
   Procestaal: Spaans
   In de gevoegde zaken C-183/02 P en C-187/02 P, betreffende twee hogere voorzieningen krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op respectievelijk 15 en 16 mei 2002, Daewoo Electronics Manufacturing España, SA (Demesa), gevestigd te Vitoria (Spanje), (advocaten: A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente) (C-183/02 P), Territorio Histórico de Álava – Diputación Foral de Álava (advocaten: A. Creus Carreras, B. Uriarte Valiente en M. Bravo-Ferrer Delgado) (C-187/02 P), ondersteund door Comunidad Autónoma del País Vasco (advocaat: E. Garayar Gutiérrez), andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Santaolalla Gadea en J. L. Buendía Sierra), Asociación Nacional de Fabricantes de Electrodomésticos de Línea Blanca (ANFEL), gevestigd te Madrid (Spanje), en Conseil européen de la construction d'appareils domestiques (CECED), gevestigd te Brussel (België), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 11 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De zaken C 183/02 P en C 187/02 P worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               3)

               Rekwiranten dragen hun eigen kosten en die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               Comunidad Autónoma del País Vasco draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 180 van 27.7.2002.


title: Zaak F-97/11: Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — ZZ/Parlement

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/47

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-97/11)
   2011/C 347/89
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: P. Nelissen Grade en G. Leblanc, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het Parlement betreffende de datum van inwerkingtreding van de wijziging van burgerlijke staat die in aanmerking moet worden genomen voor de intrekking van de kostwinnerstoelage na het civiele vonnis waarbij verzoekers echtscheiding is uitgesproken

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 4 juli 2011 tot gedeeltelijke afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren;

               —

               het besluit van het TABG van 21 januari 2011, waarvan kennis is gegeven met behulp van de applicatie Streamline, om de datum van inwerkingtreding van de wijziging van verzoekers burgerlijke staat vast te stellen op de datum van de uitspraak van het echtscheidingsvonnis, nietig verklaren;

               —

               het TABG wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten en met name op de datum die in aanmerking moet worden genomen voor de inwerkingtreding van het vonnis waarbij de echtscheiding tussen verzoeker en zijn ex-echtgenote is uitgesproken, dat wil zeggen de datum van de inschrijving van het vonnis welke op 26 april 2011 heeft plaatsgevonden;

               —

               het Parlement verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-157/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — Nickel & Goeldner Spedition GmbH/„Kintra” UAB [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Artikel 3, lid 1 — Begrip „met een insolventieprocedure verbonden vordering die er nauw mee samenhangt” — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 1, lid 2, sub b — Begrip „faillissement” — Schuldvordering ingesteld door de curator — Vordering tot betaling van een schuldvordering voor internationaal goederenvervoer — Verhouding van de verordeningen nrs. 1346/2000 en 44/2001 tot het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR)]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/11

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Lietuvos Aukščiausiasis Teismas — Litouwen) — Nickel & Goeldner Spedition GmbH/„Kintra” UAB
      (Zaak C-157/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Artikel 3, lid 1 - Begrip „met een insolventieprocedure verbonden vordering die er nauw mee samenhangt” - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 1, lid 2, sub b - Begrip „faillissement” - Schuldvordering ingesteld door de curator - Vordering tot betaling van een schuldvordering voor internationaal goederenvervoer - Verhouding van de verordeningen nrs. 1346/2000 en 44/2001 tot het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg (CMR)])
      (2014/C 395/13)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Nickel & Goeldner Spedition GmbH

         Verwerende partij:„Kintra” UAB

         Dictum

                  1)

                  Artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „burgerlijke en handelszaken” in de zin van die bepaling de vordering tot betaling van een schuldvordering voor vervoersdiensten valt die wordt ingesteld door de curator die is aangewezen in een in een lidstaat geopende insolventieprocedure tegen de in een andere lidstaat gevestigde ontvanger van die diensten.

                  2)

                  Artikel 71 van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat, indien een geding binnen de werkingssfeer valt van zowel die verordening als het Verdrag betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg, ondertekend te Genève op 19 mei 1956, zoals gewijzigd bij het protocol van Genève van 5 juli 1978, een lidstaat volgens artikel 71, lid 1, van die verordening de regels inzake rechterlijke bevoegdheid van artikel 31, lid 1, van dat verdrag kan toepassen.

         (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak C-585/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Niels Møller/Haderslev Kommune (Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging — Richtlijn 96/61/EG — Bijlage I, punt 6.6, sub c — Installaties voor intensieve varkenshouderij met meer dan 750 plaatsen voor zeugen — Plaatsen voor gelten al dan niet inbegrepen)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/6

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret — Denemarken) — Niels Møller/Haderslev Kommune
   (Zaak C-585/10) (1)

   (Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Richtlijn 96/61/EG - Bijlage I, punt 6.6, sub c - Installaties voor intensieve varkenshouderij met meer dan 750 plaatsen voor zeugen - Plaatsen voor gelten al dan niet inbegrepen)
   2012/C 39/09
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Niels Møller

      Verwerende partij: Haderslev Kommune

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Vestre Landsret — Uitlegging van punt 6.6 van bijlage I bij richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26) — Installaties voor intensieve pluimvee- of varkenshouderij met meer dan 750 plaatsen voor zeugen — Al dan niet mede daarin begrepen plaatsen voor gelten (geslachtsrijpe vrouwelijke varkens die nog niet hebben geworpen)

      Dictum

   De uitdrukking „plaatsen voor zeugen” in punt 6.6, sub c, van bijlage I bij richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 januari 2006, moet aldus worden uitgelegd dat zij mede de plaatsen voor gelten (reeds gedekte vrouwelijke varkens, maar die nog niet hebben geworpen) omvat.

      (1)  PB C 38 van 5.2.2011.


title: Zaak F-64/11: Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — ZZ/Europese Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/57

         Beroep ingesteld op 24 juni 2011 — ZZ/Europese Commissie
   (Zaak F-64/11)
   2011/C 252/126
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Crosby en S. Santoro, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om het aan verzoeker gedane werkaanbod eenzijdig in te trekken, ondanks het feit dat verzoeker het aanbod reeds had aanvaard

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van 4 maart 2011 waarbij de Europese Commissie verzoekers klacht tegen besluit HR B2 (2010) 662634 van de Commissie van 5 oktober 2010 heeft afgewezen, nietig verklaren;

               —

               verzoeker een vergoeding betalen voor de door hem geleden schade, met inbegrip van niet-ontvangen salarissen en voordelen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-490/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2005/68/EG — Herverzekering — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-490/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2005/68/EG - Herverzekering - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 205/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordiger: D. Haven, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG (PB L 323, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende wijziging van richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van richtlijnen 98/78/EG en 2002/83/EG, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Zaak F-84/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 maart 2016 — Loescher/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Vakbondsvertegenwoordiger — Terbeschikkingstelling van een vak- of beroepsorganisatie — Bevorderingsronde 2014 — Besluit om verzoeker niet te bevorderen — Artikel 45 van het Statuut — Vergelijking van verdiensten — Ontbreken van een statutaire verplichting om te voorzien in een specifieke methode voor de vergelijking van de verdiensten van het personeel dat ter beschikking van een vak- of beroepsorganisatie is gesteld — Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten — Beoordeling van het niveau van de gedragen verantwoordelijkheden — Bewijselementen — Toetsing van de kennelijke beoordelingsfout)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/49

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 2 maart 2016 — Loescher/Raad
   (Zaak F-84/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Vakbondsvertegenwoordiger - Terbeschikkingstelling van een vak- of beroepsorganisatie - Bevorderingsronde 2014 - Besluit om verzoeker niet te bevorderen - Artikel 45 van het Statuut - Vergelijking van verdiensten - Ontbreken van een statutaire verplichting om te voorzien in een specifieke methode voor de vergelijking van de verdiensten van het personeel dat ter beschikking van een vak- of beroepsorganisatie is gesteld - Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten - Beoordeling van het niveau van de gedragen verantwoordelijkheden - Bewijselementen - Toetsing van de kennelijke beoordelingsfout))
   (2016/C 136/69)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernd Loescher (Sint-Genesius-Rode, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2014 van de Raad van de Europese Unie niet naar de volgende rang (AD 12) te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Loescher draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015, blz. 60.


title: Zaak F-124/13: Beroep ingesteld op 19 december 2013 — ZZ/Parlement

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/54

         Beroep ingesteld op 19 december 2013 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-124/13)
   2014/C 52/107
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van verzoeksters verzoek om bijstand

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit en, voor zover nodig, van het besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het bedrag van 50 000 EUR aan verzoekster ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade, met rente tegen het wettelijke tarief en tot aan de volledige betaling van dat bedrag;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoekster ter vergoeding van de door haar geleden materiële schade van één vierde van de ziektekosten die zij heeft gemaakt in verband met de verslechtering van haar gezondheidstoestand, met rente tegen het wettelijke tarief en tot aan de volledige betaling van dat bedrag;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-395/09: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Polen) — Oasis East sp. z o.o./Minister Finansów (Zesde btw-richtlijn — Richtlijn 2006/112/EG — Toetreding van nieuwe lidstaat — Recht op aftrek van voorbelasting — Nationale regeling waarbij recht op aftrek van belasting over bepaalde diensten wordt uitgesloten — Handelspartners die in als belastingparadijs gekwalificeerd gebied zijn gevestigd — Bevoegdheid van lidstaten om ten tijde van inwerkingtreding van Zesde btw-richtlijn bestaande regels inzake uitsluiting van recht op aftrek te handhaven)

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/10

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 30 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I — Polen) — Oasis East sp. z o.o./Minister Finansów
   (Zaak C-395/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Richtlijn 2006/112/EG - Toetreding van nieuwe lidstaat - Recht op aftrek van voorbelasting - Nationale regeling waarbij recht op aftrek van belasting over bepaalde diensten wordt uitgesloten - Handelspartners die in als „belastingparadijs” gekwalificeerd gebied zijn gevestigd - Bevoegdheid van lidstaten om ten tijde van inwerkingtreding van Zesde btw-richtlijn bestaande regels inzake uitsluiting van recht op aftrek te handhaven)
   2010/C 317/19
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa Wydział I

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oasis East sp. z o.o.

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), alsmede van artikel 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale regeling die reeds vóór de toetreding van kracht was en waarbij het recht wordt uitgesloten op aftrek van de belasting over de diensten in verband waarmee de vergoeding wordt betaald aan een rechtssubject dat zijn woonplaats, zetel of hoofdkantoor heeft in een als „belastingparadijs” bestempeld gebied

      Dictum

   Artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, waarvan de bepalingen in wezen zijn overgenomen in artikel 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan niet is toegestaan een nationale wetgeving te handhaven die bij de inwerkingtreding van de Zesde richtlijn (77/388) in de betrokken lidstaat van toepassing was, en algemeen het recht uitsluit op aftrek van voorbelasting die is voldaan bij de verwerving van ingevoerde diensten, in verband waarmee de vergoeding direct of indirect wordt betaald aan een persoon die in een in deze wetgeving als „belastingparadijs” gekwalificeerd land of gebied is gevestigd.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak F-99/13: Beroep ingesteld op 4 oktober 2013 — ZZ/ECB

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/41

         Beroep ingesteld op 4 oktober 2013 — ZZ/ECB
   (Zaak F-99/13)
   2013/C 367/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het beoordelingsrapport over 2012 en van de op basis daarvan genomen besluiten alsmede vergoeding van de geleden immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2012;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 18 april 2013 tot afwijzing van het verzoek om herziening door de administratie en van het besluit van 23 juli 2013 tot afwijzing van de klacht;

               —

               nietigverklaring van alle op basis van het onwettige beoordelingsrapport over 2012 genomen besluiten;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade welke ex aequo et bono op 10 000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-500/10: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Dorma/BHIM — Puertas Doorsa (doorsa FÁBRICA DE PUERTAS AUTOMÁTICAS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk doorsa FÁBRICA DE PUERTAS AUTOMÁTICAS — Oudere nationale en internationale woord- en beeldmerken DORMA — In kader van procedure voor kamer van beroep ingediende nieuwe stukken betreffende bekendheid van oudere merken — Relatieve weigeringsgrond — Geen gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/15

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Dorma/BHIM — Puertas Doorsa (doorsa FÁBRICA DE PUERTAS AUTOMÁTICAS)
   (Zaak T-500/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk doorsa FÁBRICA DE PUERTAS AUTOMÁTICAS - Oudere nationale en internationale woord- en beeldmerken DORMA - In kader van procedure voor kamer van beroep ingediende nieuwe stukken betreffende bekendheid van oudere merken - Relatieve weigeringsgrond - Geen gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 6/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dorma GmbH & Co. KG (Ennepetal, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Puertas Doorsa, SL (Petrel, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 augustus 2010 (zaak R 542/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Dorma GmbH & Co. KG en Puertas Doorsa, SL.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Dorma GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-241/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Nicolae Bot/Préfet du Val-de-Marne (Overeenkomst ter uitvoering van Schengen-akkoord — Artikel 20, lid 1 — Voorwaarden voor verkeer van niet-visumplichtige onderdanen van derde staat — Verblijf van ten hoogste drie maanden in periode van zes maanden na datum van eerste binnenkomst in Schengen-ruimte — Opeenvolgende verblijven — Begrip eerste binnenkomst )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/16

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 3 oktober 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Nicolae Bot/Préfet du Val-de-Marne
   (Zaak C-241/05) (1)

   (Overeenkomst ter uitvoering van Schengen-akkoord - Artikel 20, lid 1 - Voorwaarden voor verkeer van niet-visumplichtige onderdanen van derde staat - Verblijf van ten hoogste drie maanden in periode van zes maanden na datum van eerste binnenkomst in Schengen-ruimte - Opeenvolgende verblijven - Begrip „eerste binnenkomst”)
   (2006/C 294/26)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nicolae Bot

      Verwerende partij: Préfet du Val-de-Marne
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 20, lid 1, van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (PB L 239, blz. 19) — Begrip eerste binnenkomst op het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen
   Dictum
   Artikel 20, lid 1, van de Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten Akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, ondertekend te Schengen op 19 juni 1990, dient aldus te worden uitgelegd dat het begrip „eerste binnenkomst” in deze bepaling niet alleen de allereerste binnenkomst op het grondgebied van de staten die dit akkoord hebben gesloten, betreft, maar ook de eerste binnenkomst op dit grondgebied na het verstrijken van een periode van zes maanden na deze allereerste binnenkomst, alsook op elke andere eerste binnenkomst na het verstrijken van elke nieuwe periode van zes maanden na de vorige datum van eerste binnenkomst.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak C-263/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Carboni e derivati Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Riunione Adriatica di Sicurtà SpA (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Bescherming tegen dumpingpraktijken — Antidumpingrecht — Hematietgietijzer van oorsprong uit Rusland — Beschikking nr. 67/94/EGKS — Vaststelling van douanewaarde met oog op toepassing variabel antidumpingrecht — Transactiewaarde — Opeenvolgende verkopen tegen verschillende prijzen — Bevoegdheid van douaneautoriteiten om prijs van verkooptransactie voorafgaand aan die op basis waarvan douaneaangifte is gedaan, in aanmerking te nemen)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Carboni e derivati Srl/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Riunione Adriatica di Sicurtà SpA
   (Zaak C-263/06) (1)

   (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Bescherming tegen dumpingpraktijken - Antidumpingrecht - Hematietgietijzer van oorsprong uit Rusland - Beschikking nr. 67/94/EGKS - Vaststelling van douanewaarde met oog op toepassing variabel antidumpingrecht - Transactiewaarde - Opeenvolgende verkopen tegen verschillende prijzen - Bevoegdheid van douaneautoriteiten om prijs van verkooptransactie voorafgaand aan die op basis waarvan douaneaangifte is gedaan, in aanmerking te nemen)
   (2008/C 107/03)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Carboni e derivati Srl

      Verwerende partijen: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Riunione Adriatica di Sicurtà SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 147 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening nr. 1762/95 — Berekeningsgrondslag van antidumpingrecht — Mogelijkheid voor douaneautoriteit om rekening te houden met prijs van verkoop van waren die plaatsvond vóór verkoop waarop douaneaangifte is gebaseerd — Hematietgietijzer van oorsprong uit Rusland
   Dictum
   Ingevolge artikel 1, lid 2, van beschikking nr. 67/94/EGKS van de Commissie van 12 januari 1994 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer in de Gemeenschap van hematietgietijzer van oorsprong uit Brazilië, Oekraïne, Polen en Rusland, mogen de douaneautoriteiten de douanewaarde voor de toepassing van het bij deze beschikking ingestelde antidumpingrecht niet bepalen op basis van de prijs die voor de betrokken goederen is gefactureerd bij een verkoop voorafgaand aan die waarvoor de douaneaangifte is gedaan, wanneer de prijs in de aangifte overeenkomt met de door de importeur werkelijk betaalde of te betalen prijs.
   Wanneer de douaneautoriteiten gegronde twijfel koesteren over de waarachtigheid van de aangegeven waarde en hun twijfel is bevestigd nadat zij om aanvullende informatie hebben verzocht en de betrokkene een redelijke gelegenheid hebben geboden om te reageren op de redenen voor die twijfel, terwijl het niet mogelijk is de werkelijk betaalde of te betalen prijs vast te stellen, kunnen zij overeenkomstig artikel 31 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek de douanewaarde voor de toepassing van het bij beschikking nr. 67/94 ingestelde antidumpingrecht berekenen aan de hand van de prijs die voor de betrokken goederen is overeengekomen bij de eerdere verkoop die het dichtst ligt bij de verkoop waarvoor de douaneaangifte is gedaan en ten aanzien waarvan de douaneautoriteiten geen objectieve redenen hebben om de waarachtigheid te betwijfelen.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: ARREST VAN HET HOF van 11 november 1997 in zaak C-251/95 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): SABEL BV tegen Puma AG, Rudolf Dassler Sport (Richtlijn 89/104/EEG - Aanpassing van de wetgevingen inzake het merkenrecht - Verwarringsgevaar, dat associatiegevaar insluit)

text:
C 7/2                  NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10. 1. 98
1. Artikel 37 van het EG-Verdrag verzet zich niet tegen              Producten die dezelfde ingredieÈnten, in dezelfde hoeveelhe-
     nationale bepalingen inzake het bestaan en de werking           den, bevatten als Alvityl 50 dragees en Strongenol 20
     van een nationaal monopolie op de detailverkoop van             ampullen, kunnen niet worden ingedeeld onder post 3004
     alcoholhoudende dranken, zoals die welke in de ver-             van de gecombineerde nomenclatuur, zoals vastgesteld in
     wijzingsbeschikking worden beschreven.                          de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad
                                                                     van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistiek-
2. De artikelen 30 en 36 van het Verdrag verzetten zich              nomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, en
     tegen nationale bepalingen die de invoer van alcohol-           vallen dus niet onder Verordening (EEG) nr. 1010/86 van
     houdende dranken voorbehouden aan ondernemers die               de Raad van 25 maart 1986 houdende vaststelling van de
     houder zijn van een productie- of groothandelsvergun-           algemene voorschriften inzake de restitutie bij de productie
     ning, in omstandigheden als die welke in de Zweedse             voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte produc-
     wettelijke regeling worden genoemd.                             ten van de sector suiker.
                                                                     (1) PB C 233 van 10. 8. 1996.
(1) PB C 208 van 12. 8. 1995.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                   ARREST VAN HET HOF                                                    van 11 november 1997
                         (Vierde Kamer)                              in zaak C-251/95 (verzoek van het Bundesgerichtshof om
                      van 6 november 1997                            een prejudicieÈle beslissing): SABEL BV tegen Puma AG,
                                                                                Rudolf Dassler Sport (1)
in zaak C-201/96 (verzoek van het Tribunal administratif
                                                                     (Richtlijn 89/104/EEG Ð Aanpassing van de wetgevingen
de Paris om een prejudicieÈle beslissing): Laboratoires de
                                                                     inzake het merkenrecht Ð Verwarringsgevaar, dat associa-
theÂrapeutique moderne (LTM) tegen Fonds d'intervention
                                                                                tiegevaar insluit)
      et de reÂgularisation du marcheÂ du sucre (FIRS) (1)
                                                                                (98/C 7/04)
(Restitutie voor gebruik van suiker bij productie van
bepaalde chemische producten Ð Polygevitamineerde                                          (Procestaal: Duits)
producten en producten die aminozuren bevatten Ð
                          Tariefindeling)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           (98/C 7/03)                                               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-251/95, betreffende een verzoek aan het Hof
                       (Procestaal: Frans)                           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes-
                                                                     gerichtshof, in het aldaar aanhangig geding tussen SABEL
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       BV en Puma AG, Rudolf Dassler Sport, om een prejudi-
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      cieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 4, lid 1,
                                                                     onder b), van Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad
                                                                     van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
In zaak C-201/96, betreffende een verzoek aan het Hof                merkenrecht der lidstaten (PB L 40 van 11. 2. 1989,
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-              blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrí-
nal administratif de Paris, in het aldaar aanhangig geding           guez Iglesias, president, C. Gulmann (rapporteur), H. Rag-
tussen Laboratoires de theÂrapeutique moderne (LTM) en               nemalm, M. Wathelet, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
Fonds d'intervention et de reÂgularisation du marcheÂ du             J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,
sucre (FIRS), om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-        D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L.
ging van Verordening (EEG) nr. 1010/86 van de Raad van               Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
25 maart 1986 houdende vaststelling van de algemene                  H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 11 november een
voorschriften inzake de restitutie bij de productie voor             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten
van de sector suiker (PB L 94 van 9. 4. 1986, blz. 9), zoals         Het criterium ¹gevaar voor verwarring, inhoudende de
gewijzigd bij artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 1714/88            mogelijkheid van associatie met het oudere merkº, als
van de Commissie (PB L 152 van 18. 6. 1988, blz. 23),                bedoeld in artikel 4, lid 1, onder b), van Eerste Richtlijn
alsmede over de uitlegging van de hoofdstukken 21 en 30              89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-
van de gecombineerde nomenclatuur, zoals vastgesteld bij             fende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten
Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli                moet aldus worden uitgelegd, dat gevaar voor verwarring
1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomencla-            in de zin van deze bepaling niet reeds aanwezig kan wor-
tuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van             den geacht, indien het publiek twee merken wegens hun
7. 9. 1987, blz. 1), heeft het Hof (Vierde Kamer), samen-            overeenstemmende begripsinhoud met elkaar zou kunnen
gesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, P. J. G.            associeÈren.
Kapteyn en J. L. Murray (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: M. B. Elmer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini-            (1) PB C 248 van 23. 9. 1995.
strateur, op 6 november 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-24/13: Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Cactus/BHIM — Del Rio Rodríguez (CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ — Ouder gemeenschapswoordmerk CACTUS en ouder gemeenschapsbeeldmerk Cactus — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 76, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/44

         Arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 — Cactus/BHIM — Del Rio Rodríguez (CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ)
   (Zaak T-24/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk CACTUS OF PEACE CACTUS DE LA PAZ - Ouder gemeenschapswoordmerk CACTUS en ouder gemeenschapsbeeldmerk Cactus - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 76, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 302/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cactus SA (Bertrange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: K. Manhaeve, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Isabel Del Rio Rodríguez (Malaga, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 oktober 2012 (zaak R 2005/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Cactus SA en Isabel Del Rio Rodríguez

      Dictum

               1)

               Punt 1 van het dictum van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 19 oktober 2012 (zaak R 2005/2011-2) wordt vernietigd voor zover daarbij is afgewezen de oppositie op grond dat de diensten „detailhandel in levende bloemen en planten, zaaizaden, fruit en verse groenten” van klasse 35 niet onder de oudere merken vielen.

               2)

               Worden vernietigd punt 2 van het dictum van voormelde beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 19 oktober 2012 voor zover daarbij is vernietigd het deel van de beslissing van de oppositieafdeling waarbij de oppositie die was gebaseerd op „levende bloemen en planten; zaaizaden” van klasse 31 is toegewezen, alsook punt 1 van dat dictum waarbij de op die waren gebaseerde oppositie is afgewezen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Cactus SA wordt verwezen in een derde van de kosten van de partijen voor het Gerecht. Het BHIM draagt twee derde van die kosten.

      (1)  PB C 101 van 6.4.2013.


title: Zaak C-157/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 31 maart 2011 — Giuseppe Sibilio/Comune di Afragola

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 31 maart 2011 — Giuseppe Sibilio/Comune di Afragola
   (Zaak C-157/11)
   2011/C 173/11
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Giuseppe Sibilio

      Verwerende partij: Comune di Afragola

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is richtlijn 1999/70/EG (1) van toepassing op lavoratori socialmente utili (LSU; voor maatschappelijk nuttige werkzaamheden ingezette arbeiders) of moeten deze arbeiders ingevolge clausule 3, lid 1, worden aangemerkt als personen met een rechtstreeks tussen een werkgever en een werknemer aangegane arbeidsverhouding voor bepaalde tijd waarvan het einde wordt bepaald door objectieve voorwaarden zoals het bereiken van een bepaald tijdstip, in casu het einde van het project?

               2)

               Staat clausule 4 eraan in de weg dat een LSU/LPU-arbeider een lagere beloning ontvangt dan een arbeider met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die dezelfde taken vervuld en dezelfde anciënniteit heeft, louter omdat zijn „arbeidsverhouding” is ontstaan op de wijze als hierboven beschreven, of is dit een objectieve reden die een rechtvaardiging kan vormen voor een minder gunstige beloning?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak F-57/09: Beroep ingesteld op 2 juni 2009 — Dionisio Galao/Comité van de regio’s

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/65

         Beroep ingesteld op 2 juni 2009 — Dionisio Galao/Comité van de regio’s
   (Zaak F-57/09)
   2009/C 180/121
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ana Maria Dionisio Galao (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Comité van de regio’s

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende vaststelling van de voorwaarden voor verzoeksters aanstelling als arbeidscontractant in de zin van artikel 3 ter van de RAP, voor zover daarbij de duur van de overeenkomst wordt beperkt tot 3 maanden, alsmede nietigverklaring van twee aanhangsels bij verzoeksters aanstellingsovereenkomst als tijdelijk functionaris waarbij de datum van beëindiging van die overeenkomst is gewijzigd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Comité van de regio’s van 19 december 2008, voor zover daarbij de voorwaarden voor verzoeksters aanstelling als arbeidscontractant in de zin van artikel 3 ter van de RAP zijn vastgesteld, en meer in het bijzonder voor zover daarbij de duur van de overeenkomst wordt beperkt tot drie maanden;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Comité van de regio’s van 23 oktober 2008 voor zover daarbij door middel van aanhangsel 9 bij de overeenkomst de voorwaarden voor verzoeksters aanstelling als tijdelijk functionaris in de zin van artikel 8, sub b, van de RAP worden gewijzigd en, meer bepaald, voor zover daarbij de datum van afloop ervan wordt verschoven naar 31 december 2008;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Comité van de regio’s van 22 september 2009, voor zover daarbij door middel van aanhangsel 8 bij de overeenkomst de voorwaarden voor verzoeksters aanstelling als tijdelijk functionaris in de zin van artikel 8, sub b, van de RAP worden gewijzigd en, meer bepaald, voor zover daarbij de datum van afloop van de overeenkomst wordt uitgesteld en wordt verschoven van 30 september naar 31 december 2008;

               —

               verwijzing van het Comité van de regio’s in de kosten.


title: Zaak T-147/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — En Route International/BHIM (FRESHHH) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FRESHHH — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 november 2008 — En Route International/BHIM (FRESHHH)
   (Zaak T-147/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FRESHHH - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2009/C 19/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: En Route International Ltd (Datchet, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: W. Göpfert, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 maart 2006 (zaak R 352/2005-4) betreffende de inschrijving van het woordteken FRESHHH als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               En Route International Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak C-289/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — Uitgebreid) van 7 maart 2013 in zaak T-95/10, Cindu Chemicals BV e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/17

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer — Uitgebreid) van 7 maart 2013 in zaak T-95/10, Cindu Chemicals BV e.a./Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)
   (Zaak C-289/13 P)
   2013/C 252/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd (vertegenwoordiger: K. Van Maldegem, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-95/10 vernietigen; en

               —

               besluit ED/68/2009 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (hierna: „ECHA”) (hierna: bestreden besluit) waarbij antraceenolie (laag antraceengehalte) is geïdentificeerd als een stof die moet worden opgenomen op de lijst van kandidaatstoffen overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (hierna: „REACH”) (1) nietig verklaren, of

               —

               subsidiair, de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor een uitspraak over rekwirantes’ vordering tot nietigverklaring, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van deze procedure (waaronder de kosten bij het Gerecht).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes stellen dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft geschonden door hun vordering tot gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden besluit af te wijzen. Inzonderheid voeren zij aan dat het Gerecht de op hun situatie toepasselijke bepalingen op een aantal punten onjuist heeft uitgelegd. Dit had tot gevolg dat het Gerecht op een aantal punten blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, in het bijzonder door te oordelen dat:

               —

               de zaak betrekking had op ingewikkelde wetenschappelijke en technische feiten en dat de identificatie van antraceenolie (laag antraceengehalte) als een stof met PBT- en zPzB-eigenschappen op basis van de bestanddelen ervan met een concentratie van minstens 0,1 %, niet kennelijk onjuist was;

               —

               de bestanddelen niet specifiek moeten worden geïdentificeerd als bestanddelen met PBT- of zPzB-eigenschappen door een afzonderlijk besluit van ECHA op basis van een daartoe verrichte uitgebreide beoordeling;

               —

               artikel 59, lid 3, van, en bijlage XV bij REACH niet waren geschonden omdat geen informatie over alternatieve stoffen was opgenomen in het dossier overeenkomstig bijlage XV; en

               —

               het beginsel van gelijke behandeling niet was geschonden.

         Op deze gronden stellen rekwirantes dat het arrest van het Gerecht in zaak T-95/10 moet worden vernietigd en het bestreden besluit nietig moet worden verklaard.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).


title: Beroep, op 15 mei 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-185/98)

text:
C 209/28             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
2. Zo ja, is dan het verplicht stellen van deelneming in de        nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen van de
    ¼ beroepspensioenregeling voor medische specialisten           instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplich-
    een door een lidstaat genomen maatregel die het nuttig         tingen te verzekeren. Die bepalingen leggen de lidstaten de
    effect van de op ondernemingen toepasselijke mededin-          verplichting op, hun wetgeving met de Gemeenschapsricht-
    gingsregels ongedaan maakt, of is zulks slechts onder          lijnen in overeenstemming te brengen binnen de daarin
    bepaalde omstandigheden het geval, en indien dit laat-         gestelde termijnen. De in artikel 3 van Richtlijn 92/101/
    ste, onder welke?                                              EEG gestelde termijn is op 1 januari 1994 verstreken, zon-
                                                                   der dat de Helleense Republiek de nodige wettelijke en
                                                                   bestuursrechtelijke bepalingen heeft vastgesteld om aan die
3. Zo de laatste vraag ontkennend moet worden beant-
                                                                   richtlijn te voldoen.
    woord, kunnen dan andere omstandigheden ertoe lei-
    den dat het verplicht stellen onverenigbaar is met het
    bepaalde in artikel 90 van het Verdrag en zo ja,               (1) PB L 347 van 28.11.1992, blz. 64.
    welke?
                                                                   Verzoek van de Vierde strafkamer van het Círculo do
Beroep, op 15 mei 1998 ingesteld door Commissie van de             Porto van 21 april 1998 om een prejudicieÈle beslissing, in
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek               de aldaar dienende strafzaak tegen M. A. Nunes en E. de
                      (Zaak C-185/98)                                                           Matos
                        (98/C 209/57)                                                     (Zaak C-186/98)
                                                                                (98/C 209/58)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 15 mei 1998 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,               De Vierde strafkamer van het Círculo do Porto heeft bij
vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische          beschikking van 21 april 1998, ingekomen ter griffie van
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.             het Hof van Justitie op 18 mei 1998, in de aldaar dienende
Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre           strafzaak tegen M. A. Nunes en E. de Matos, het Hof van
Wagner, Kirchberg.                                                 Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                   een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Was ten tijde van de telastgelegde feiten een dergelijke
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet            gedraging strafbaar ingevolgde het Gemeenschapsrecht?
    binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
    rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
    te voldoen aan Richtlijn 92/101/EEG van de Raad van            Is een lidstaat bevoegd, gedragingen strafbaar te stellen die
    23 november 1992 tot wijziging van Richtlijn 77/91/            enkel communautaire vermogensrechtelijke belangen scha-
    EEG betreffende de oprichting van de naamloze ven-             den en waarop de Gemeenschapswetgever enkel een civiel-
    nootschap, alsook de instandhouding en wijziging van           rechtelijke sanctie heeft gesteld?
    haar kapitaal (1), de krachtens het EG-Verdrag en die
    richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nage-
    komen;
Ð subsidiair, vast te stellen dat de Helleense Republiek,
    door de maatregelen die zij heeft genomen om de
                                                                                Doorhaling van zaak C-21/95 (1)
    betrokken richtlijn in nationaal recht om te zetten, niet
    aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-                                     (98/C 209/59)
    Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtin-
    gen niet is nagekomen;
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 maart 1998
                                                                   de doorhaling in het register gelast van zaak C-21/95 (ver-
                                                                   zoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio
Middelen en voornaamste argumenten                                 om een prejudicieÈle beslissing): Toscana TV e.a. tegen
                                                                   Ministero delle Poste e Telecomunicazioni.
Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag zijn
richtlijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken             (1) PB C 74 van 25.3.1995.
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Vol-
gens artikel 5, eerste alinea, treffen de lidstaten alle alge-
mene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de


title: Zaak T-380/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 oktober 2009 — Vischim/Commissie ( Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof chloorthalonil — Wijziging van opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Richtlijn 2006/76/EG — Terugwerkende kracht — Ontbreken van overgangsperiode — Rechtszekerheid — Gewettigd vertrouwen — Gelijkheidsbeginsel )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 oktober 2009 — Vischim/Commissie
   (Zaak T-380/06) (1)

   („Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof chloorthalonil - Wijziging van opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Richtlijn 2006/76/EG - Terugwerkende kracht - Ontbreken van overgangsperiode - Rechtszekerheid - Gewettigd vertrouwen - Gelijkheidsbeginsel”)
   2009/C 282/75
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vischim Srl (Cesano Maderno, Italië) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Parpala en B. Doherty, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 2, tweede alinea, van richtlijn 2006/76/EG van de Commissie van 22 september 2006 tot wijziging van richtlijn 91/414/EEG van de Raad wat betreft de specificatie van de werkzame stof chloorthalonil (PB L 263, blz. 9)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Vischim Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak T-310/09: Beroep ingesteld op 4 augustus 2009 — Fuller & Thaler Asset Management/BHIM (BEHAVIOURAL INDEXING)

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/13

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2009 — Fuller & Thaler Asset Management/BHIM (BEHAVIOURAL INDEXING)
   (Zaak T-310/09)
   2009/C 244/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fuller & Thaler Asset Management, Inc. (San Mateo, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de Grote kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 april 2009 in zaak R 323/2008-G, en

               —

               verwijzing van verweerder in zijn eigen kosten en in die van verzoekster

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BEHAVIOURAL INDEXING” voor waren en diensten van de klassen 9 en 36

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep (i) een onjuiste beoordeling heeft gemaakt met betrekking tot de betekenis en de syntaxis van het merk en met betrekking tot de vraag of het merk geschikt is of anderszins dient als rechtstreekse en directe beschrijving van de betrokken waren en diensten, (ii) niet ambtshalve de feiten heeft bewezen waardoor kon worden aangetoond dat het betrokken gemeenschapsmerk voor het relevante publiek een beschrijving vormt, hoewel de kamer van beroep terecht heeft geoordeeld dat het relevante publiek een gespecialiseerd publiek is, en (iii) geen rekening heeft gehouden met het aan de weigeringsgrond ten grondslag liggende openbaar belang en op basis van de bewijselementen niet heeft vastgesteld dat binnen het relevante gespecialiseerde milieu redelijkerwijze het gevaar bestaat dat andere traders uit dat milieu in de toekomst wensen gebruik te maken van het betrokken gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-303/08: Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Tresplain Investments/BHIM — Hoo Hing (Golden Elephant Brand) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk Golden Elephant Brand — Niet-ingeschreven nationaal beeldmerk GOLDEN ELEPHANT — Relatieve weigeringsgrond — Verwijzing naar nationaal recht dat van toepassing is op oudere merk — Regeling inzake common law-vordering wegens misbruik (action for passing off) — Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009) — Artikel 8, lid 4, en artikel 52, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009) — Nieuwe middelen — Artikel 48, lid 2, van Reglement voor procesvoering )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/35

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Tresplain Investments/BHIM — Hoo Hing (Golden Elephant Brand)
   (Zaak T-303/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk Golden Elephant Brand - Niet-ingeschreven nationaal beeldmerk GOLDEN ELEPHANT - Relatieve weigeringsgrond - Verwijzing naar nationaal recht dat van toepassing is op oudere merk - Regeling inzake common law-vordering wegens misbruik (action for passing off) - Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009) - Artikel 8, lid 4, en artikel 52, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009) - Nieuwe middelen - Artikel 48, lid 2, van Reglement voor procesvoering)
   2011/C 30/62
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tresplain Investments Ltd (Tsing Yi, Hong Kong, China) (vertegenwoordiger: D. McFarland, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Hoo Hing Holdings Ltd (Romford, Essex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 (zaak R 889/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Hoo Hing Holdings Ltd en Tresplain Investments Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De vorderingen van Hoo Hing Holdings Ltd strekkende tot gedeeltelijke vernietiging en tot herziening van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 7 mei 2008 (zaak R 889/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Hoo Hing Holdings en Tresplain Investments Ltd worden afgewezen.

               3)

               Tresplain Investments zal haar eigen kosten, de kosten van het BHIM en de helft van de kosten van Hoo Hing Holdings dragen. Hoo Hing Holdings zal de helft van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak T-402/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 oktober 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2009 in zaak F-86/07, Marcuccio/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/30

         Hogere voorziening ingesteld op 7 oktober 2009 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2009 in zaak F-86/07, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-402/09 P)
   2009/C 297/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               in elk geval, volledige vernietiging van de bestreden beschikking;

               —

               vaststelling dat het beroep in eerste aanleg waarin de bestreden beschikking is gegeven volledig ontvankelijk was;

               —

               primair, volledige toewijzing van het verzoek dat in rekwirants verzoekschrift in eerste aanleg is opgenomen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van alle kosten die verzoeker voor de procedure in eerste aanleg en voor deze hogere voorziening heeft gemaakt;

               —

               subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor ambtenarenzaken in een andere samenstelling voor een nieuwe uitspraak over de zaak ten gronde.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2009 in zaak F-86/07. Bij deze beschikking is een beroep, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van rekwirants verzoek om een onderzoek in te stellen naar het psychisch geweld waarvan hij het slachtoffer zou zijn geweest gedurende de periode waarin hij bij de delegatie van de Commissie in Angola was tewerkgesteld alsmede tot veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de schade die door dat psychisch geweld was ontstaan, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.
   Tot staving van zijn vorderingen voert rekwirant de volgende middelen aan:

               —

               onjuiste uitlegging en toepassing van het begrip onderzoek in de zin van artikel 17, lid 2, van de verzekering van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten en van het begrip onderzoek om vast te stellen of de ambtenaar van een instelling slachtoffer is geweest van psychisch geweld;

               —

               onjuiste rechtsopvatting, daar het verzoek om nietigverklaring van de afwijzing van het verzoek om een onderzoek niet-ontvankelijk is verklaard, met name daar het begrip ontbreken van het voorwerp van dat verzoek onjuist is uitgelegd;

               —

               onjuiste rechtsopvatting, daar het verzoek om nietigverklaring van het verslag van het IDOC niet-ontvankelijk is verklaard, met name wegens het volledig ontbreken van motivering, omdat geen uitspraak is gedaan over een fundamenteel punt van het geding en omdat het begrip voorbereidende handeling in casu verkeerd is toegepast;

               —

               onjuiste uitlegging van het begrip psychisch geweld alsmede van de verplichting om het psychisch geweld waarvan de betrokkene slachtoffer is geweest aan te tonen;

               —

               volledig ontbreken van motivering van de verklaringen die de afwijzing van de vordering tot schadevergoeding zouden onderbouwen.


title: Zaak C-9/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2015 door Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou en Lilia Papachristofi tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 in zaak T-291/13, Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou en Lilia Papachristofi/Europese Commissie en Europese Centrale Bank

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/9

         Hogere voorziening ingesteld op 12 januari 2015 door Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou en Lilia Papachristofi tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 november 2014 in zaak T-291/13, Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou en Lilia Papachristofi/Europese Commissie en Europese Centrale Bank
   (Zaak C-9/15 P)
   (2015/C 171/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou en Lilia Papachristofi (vertegenwoordigers: C. Paschalides, solicitor, A. Paschalides, dikigoros, en A. Riza, QC)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               de hogere voorziening toe te staan, de argumenten van de verwerende partijen af te wijzen, de verwerende partijen te verwijzen in de kosten van de procedure bij het Hof en die bij het Gerecht, en ervoor te zorgen dat de zaak ten gronde wordt beslecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft met zijn beoordeling van bepaalde stellingen in de bestreden beschikking het Unierecht geschonden.

                           a)

                           Het Gerecht heeft geoordeeld dat „de in het kader van het ESM-verdrag aan de Commissie [...] opgedragen taken geen enkele eigen beslissingsbevoegdheid omvatten en dat de door deze twee instellingen in het kader van dat verdrag verrichte activiteiten enkel het ESM binden” (1), zonder dat het de impact heeft beoordeeld van de juridische stelling die het in punt 48 van de bestreden beschikking klaarblijkelijk heeft aanvaard, te weten dat de Commissie „de effectieve controle van de rol die zij in het besluitvormingsproces bezit op grond van artikel 136, lid 3, VWEU, overeenkomstig de bevoegdheden die haar bij artikel 17 VEU zijn toebedeeld als instelling van de [Unie] die verantwoordelijk is voor het toezicht op de verenigbaarheid met het Unierecht van de [krachtens het ESM-verdrag vastgestelde handelingen] niet [had] overgedragen”.

                           b)

                           In het arrest Pringle (2), waarop het Gerecht zich heeft gebaseerd (3), heeft het Hof weliswaar geoordeeld dat de activiteiten van de Commissie en de ECB enkel het ESM binden (4), maar onder meer in punt 164 van dat arrest (5) heeft het Hof opgemerkt dat de „bij het ESM-verdrag aan de Commissie opgedragen taken haar in staat [stellen], zoals artikel 13, leden 3 en 4, daarvan voorziet, toe te zien op de verenigbaarheid met het Unierecht van de door het ESM gesloten memoranda van overeenstemming” en in punt 174 dat „[k]rachtens artikel 13, lid 3, van dit verdrag [...] het memorandum van overeenstemming waarover wordt onderhandeld met de lidstaat die om stabiliteitsbijstand verzoekt, volledig consistent [moet] zijn met het recht van de Unie”.

                           c)

                           Het Gerecht heeft geoordeeld dat „[e]en tegen de Unie gerichte schadevordering die louter gebaseerd is op de onrechtmatigheid van een handeling of een gedraging die niet door een instelling van de Unie of een personeelslid daarvan is verricht, [...] niet-ontvankelijk [moet] worden verklaard” (6), zonder evenwel het door rekwiranten in hun schriftelijke opmerkingen geformuleerde betoog te hebben beoordeeld dat de ECB wel als een instelling van de Unie

                                 moet

                              zijn opgetreden, aangezien het ESM geen effectieve controle kon uitoefenen van de dwingende bevoegdheid krachtens het Unierecht om het „dreigement” (de zogenaamde „unless-demand”) toe te staan en/of te uiten en/of te bevorderen. Deze dwingende bevoegdheid berust uitsluitend bij de ECB... en effectieve controle daarvan kan niet worden overgedragen krachtens het Unierecht.

                           d)

                           In punt 54 van de bestreden beschikking staat te lezen: „[rekwiranten betogen] dat een nalaten van de Commissie bij de ondertekening van het memorandum van overeenstemming aan de oorsprong ligt van de vermeende schade [...]. De vermindering van de omvang van [rekwirantens] deposito’s [...] vond echter plaats vóór het tijdstip waarop het memorandum van overeenstemming werd ondertekend. Die vermindering had immers plaatsgevonden op het moment dat [de maatregelen van 29 maart 2013] in werking [waren] getreden. Bijgevolg hebben [rekwiranten] niet met de nodige zekerheid aangetoond dat de schade die zij stellen te hebben geleden, daadwerkelijk is veroorzaakt door het aan de Commissie verweten nalaten.” Die overweging negeert echter de wijze waarop rekwiranten hun stelling hadden geformuleerd. Zoals blijkt uit punt 41 van de bestreden beschikking, hadden zij immers betoogd dat „de voorwaarden van de op 26 april 2013 aan de [Republiek Cyprus] verstrekte [FBF] en de manier waarop zij zijn opgelegd door de Commissie en de ECB aan de basis liggen van de schade die [rekwiranten] hebben geleden en die zij op grond van de artikelen 268 [VWEU] en 340 VWEU vergoed wensen te zien”. De term „de manier waarop zij zijn opgelegd” omvatte het feit dat de Commissie niet had gegarandeerd dat de voorwaarden in overeenstemming waren met het Unierecht, alsook het dreigement (de zogenaamde „unless-demand”) van de ECB om geen liquiditeiten (euro’s) meer te verstrekken aan Cyprus. Het ging dus om een reeks van handelingen en gevallen van verzuim, beginnend op 15 maart 2013 en eindigend met de naleving van de voorwaarden op 29 maart 2013.

                           e)

                           De inhoud van het memorandum van overeenstemming is bestreden op grond dat daarin werd verwezen naar de eerdere naleving van voorwaarden, die per hypothese dateerden van vóór het moment waarop de omvang van rekwirantens deposito’s is verminderd, hetgeen het Gerecht niet als een integraal onderdeel van het gedrag in aanmerking heeft genomen bij zijn beoordeling.

                           f)

                           In de beschikking Portela/Commissie is geoordeeld dat „[i]nzonderheid in gevallen waarin wordt betoogd dat de gestelde schade door een nalaten is veroorzaakt, de zekerheid moet bestaan dat de schade effectief door het gelaakte nalaten is veroorzaakt en niet kon zijn veroorzaakt door andere gedragingen dan die welke de verwerende instelling ten laste worden gelegd” (7). „Zelfs indien” (8) de Commissie had gehandeld in overeenstemming met haar verplichting om te garanderen dat de voorwaarden strookten met het Unierecht, dan zou dit met andere woorden geen verschil gemaakt hebben, „[aangezien] [d]e vermindering van de omvang van [rekwirantens] deposito’s bij BoC [...] plaats[vond] vóór het tijdstip waarop het memorandum van overeenstemming werd ondertekend” (9). Ook op dit punt heeft het Gerecht rekwirantens argumenten onjuist beoordeeld: zie onder meer de punten d) en e) hierboven.

                           g)

                           Voorts moet subsidiair worden opgemerkt dat het Gerecht een feitelijke vergissing heeft begaan door te oordelen dat de omvang van de deposito’s in elk van de gevallen reeds was verminderd toen het memorandum van overeenstemming werd ondertekend. In het geval van BoC deed de definitieve vermindering zich pas eind juni 2013 voor, dus na de datum waarop het memorandum van overeenstemming was ondertekend (26 april 2013).

               2.

               Indien het Hof aanvaardt dat de verwerende partijen rechtens konden optreden als instellingen van de Europese Unie, dan tast dit a fortiori ook het oordeel van het Gerecht aan met betrekking tot de tweede vordering tot nietigverklaring, die wordt behandeld in de punten [56] tot en met 60 van de bestreden beschikking.

      (1)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (2)  Arrest C-370/12 (EU:C:2012:756).

      (3)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (4)  Zie punt 45 van de bestreden beschikking.

      (5)  Zie ook de punten van dat arrest 112 en 163.

      (6)  Punt 43 van de bestreden beschikking en arrest C-520/12 P.

      (7)  Beschikking T-137/07 (EU:T:2008:589, punt 80).

      (8)  Arrest T-7/96 (Perillo, EU:T:1997:94).

      (9)  Punt 54 van de bestreden beschikking.


title: Zaak T-401/09: Beschikking van het Gerecht van 6 juli 2010 — Marcuccio/Hof van Justitie ( „Beroep tot nietigverklaring — Afwijzing door Hof van Justitie van verzoek om schadevergoeding — Beroep tot schadevergoeding — Betekening van hogere voorziening aan voormalige vertegenwoordiger van verzoeker — Geen schade — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/37

         Beschikking van het Gerecht van 6 juli 2010 — Marcuccio/Hof van Justitie
   (Zaak T-401/09) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Afwijzing door Hof van Justitie van verzoek om schadevergoeding - Beroep tot schadevergoeding - Betekening van hogere voorziening aan voormalige vertegenwoordiger van verzoeker - Geen schade - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)
   2010/C 234/67
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Enerzijds, beroep tot nietigverklaring van de vermeende besluiten van het Hof van Justitie houdende afwijzing van het verzoek om vergoeding van de schade veroorzaakt door een vermeende onregelmatigheid bij de betekening aan Marcuccio van de hogere voorziening in het kader van zaak T-20/09 P en, anderzijds, beroep tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcuccio wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om interventie van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 297 van 5.12.2009


title: Zaak T-48/02: Beroep, op 27 februari 2002 ingesteld door Brouwerĳ Haacht N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/62                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.5.2002
Ten slotte voeren verzoekers aan, dat de in de richtlijn                  Verzoekster voert aan dat de Commissie het motiveringsbegin-
genoemde doelstellingen van de Raad door het gemeenschaps-                sel neergelegd in artikel 253 EG-Verdrag en de richtsnoeren
recht niet worden gedekt en rechtstreeks de oorzaak ervan zijn            voor de berekening van de geldboeten heeft geschonden.
dat de publicatie wordt geweigerd, waardoor het causaal                   Volgens verzoekster heeft de Commissie nagelaten de relevante
verband van de richtlijn en de ingetreden en nog te verwachten            markt te definiëren bij het bepalen van de daadwerkelijke
schade evident is.                                                        economische macht van de betrokken partijen. Volgens ver-
                                                                          zoekster maakt de beschikking niet duidelijk of de relevante
                                                                          markt de private label markt is of de algemene biermarkt.
(1) Eerste richtlijn van de Raad 68/151/EEG van 9 maart 1968              Verder zou de Commissie de economische macht van verzoek-
    strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de          ster hebben overschat op de markt van private label bier,
    lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van        indien deze als de relevante markt moet beschouwd worden.
    de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen
    te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen         Verzoekster voert verder aan dat de Commissie de rol van
    als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te        verzoekster in dit kartel ten onrechte als actief heeft bestem-
    maken (PB L 65, blz. 8).                                              peld. Volgens verzoekster moet haar rol als zuiver passief of
(2) Vierde richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de        ten minste als minder actief worden aanzien.
    grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag betreffende
    de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222,
    blz. 11).
                                                                          Verzoekster beroept zich tenslotte op een schending van de
                                                                          mededeling inzake medewerking en het beginsel van gelijke
                                                                          behandeling. Volgens verzoekster heeft de Commissie onvol-
                                                                          doende rekening gehouden met het belang van de verklaringen
                                                                          van verzoekster voor het aantonen van de inbreuk. De
                                                                          Commissie heeft bijgevolg gelijke situaties ongelijk behandeld
                                                                          door niet dezelfde verlaging van de boete toe te kennen bij een
Beroep, op 27 februari 2002 ingesteld door Brouwerij                      vergelijkbaar niveau van medewerking. Bovendien heeft de
Haacht N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       Commissie verschillende situaties gelijk behandeld door een
                               schappen                                   gelijke verlaging van de boete toe te kennen aan verzoekster
                                                                          en partijen die minder of niet hebben meegewerkt met het
                                                                          onderzoek van de Commissie.
                           (Zaak T-48/02)
                          (2002/C 109/118)
                        (Procestaal: Nederlands)
                                                                          Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Brasserie
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Nationale tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 februari 2002 beroep ingesteld tegen de                                             schappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Brouwerij
Haacht N.V., gevestigd te Boortmeerbeek (België), vertegen-
woordigd door Mr. Yves van Gerven, Mr. Frédéric Louis en                                          (Zaak T-49/02)
Mr. Hendrik Viane, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (2002/C 109/119)
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Frans)
—      artikel 4 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
       het op Brouwerij Haacht N.V. betrekking heeft en,
       voorzover nodig, te beslissen geen boete op te leggen aan
       Brouwerij Haacht N.V. dan wel de boete aanzienlijk te              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       verlagen;                                                          schappen is op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Brasserie
—      in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten.               Nationale, gevestigd te Bascharage (Luxemburg), vertegen-
                                                                          woordigd door A. Carnelutti en J-L. Schilz, advocaten, domici-
                                                                          lie gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster richt haar beroep tegen de beschikking voorzover
deze een geldboete aan verzoekster oplegt ten gevolge van het             —     nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de
private label kartel op de Belgische biermarkt.                                 Commissie van 5 december 2001 in zaak COM-P/


title: Zaak F-92/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 mei 2016 – Guittet/Commissie (Openbare dienst — Voormalig ambtenaar — Sociale zekerheid — Ongeval — Artikel 73 van het Statuut — Afsluiting van de procedure — Vaststelling van het percentage van blijvende gedeeltelijke invaliditeit — Vergoeding ter aanvulling op het kapitaal dat bij blijvende gedeeltelijke invaliditeit wordt betaald — Uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring — Ongeneeslijke en volledige doofheid)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 mei 2016 – Guittet/Commissie
   (Zaak F-92/15) (1)

   ((Openbare dienst - Voormalig ambtenaar - Sociale zekerheid - Ongeval - Artikel 73 van het Statuut - Afsluiting van de procedure - Vaststelling van het percentage van blijvende gedeeltelijke invaliditeit - Vergoeding ter aanvulling op het kapitaal dat bij blijvende gedeeltelijke invaliditeit wordt betaald - Uitvoering van een arrest houdende nietigverklaring - Ongeneeslijke en volledige doofheid))
   (2016/C 222/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christian Guittet (Cannes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. S. Bohr, gemachtigde, C. Mélotte, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, het besluit tot herziening van het percentage blijvende gedeeltelijke invaliditeit van verzoeker en, ten tweede, het besluit waarbij verzoekers klacht ten dele is afgewezen, alsmede verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van 6 oktober 2014 tot afsluiting van de procedure die krachtens artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie was ingeleid na het ongeval van Guittet op 8 december 2003 wordt nietig verklaard, voor zover daarbij het percentage van zijn blijvende gedeeltelijke invaliditeit ingevolge artikel 12 van de gemeenschappelijke regeling van de instellingen van de Europese Unie voor de verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten, in de vóór 1 januari 2006 geldende versie, wordt vastgesteld op 65 %.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 5 000 EUR aan Guittet.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Guittet.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015, blz. 83.


title: Zaak T-174/12: Beroep ingesteld op 17 april 2012 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/18

         Beroep ingesteld op 17 april 2012 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad
   (Zaak T-174/12)
   2012/C 184/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syrian Lebanese Commercial Bank S.A. L. (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: P. Vanderveeren, L. Defalque en T. Bontinck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 1 van uitvoeringsverordening nr. 55/2012 van de Raad van 23 januari 2012 en punt 27 van de bijlage bij deze uitvoeringsverordening nietig verklaren voor zover verzoekster aan bijlage II bij verordening nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 wordt toegevoegd;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsbesluit 2012/37/GBVB en punt 27 van de bijlage bij dit uitvoeringsbesluit nietig verklaren zover verzoekster aan bijlage II bij besluit 2011/273 wordt toegevoegd;

               —

               het in de brief van de Raad van 24 januari 2012 vervatte besluit, voor zover als nodig, nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Kennelijke beoordelingsfout wat betreft verzoeksters betrokkenheid bij de financiering van het Syrische regime aangezien de Raad noch vóór noch ná de vaststelling van de bestreden handelingen het bewijs heeft geleverd van verzoeksters betrokkenheid bij de financiering van dit regime.

               2)

               Schending van het recht van verdediging, van het recht op een eerlijk proces en op een doeltreffende rechterlijke bescherming wegens het ontbreken van een procedure op tegenspraak tijdens vaststelling van de bestreden handelingen en wegens de impliciete weigering van de Raad om de bewijzen over te leggen die de aard en de omvang van de sanctie rechtvaardigen.

               3)

               Ontbreken van toereikende en nauwkeurige motivering, aangezien de Raad ermee heeft volstaan om vage en algemene beschouwingen te vermelden, zonder de specifieke en concrete redenen aan te geven op grond waarvan hij meende dat beperkende maatregelen op verzoekster moeten worden toegepast.

               4)

               Tekortkomingen bij de vaststelling van de bestreden handelingen aangezien de Raad heeft verzuimd om daarin de rechten en fundamentele beginselen te vermelden die de adressaten van deze handelingen krachtens het recht van de Unie genieten en deze handelingen zijn vastgesteld overeenkomstig artikel 215 VWEU dat volgens verzoekster geen enkele democratische waarborg biedt.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  10 januari 2006  in zaak C-373/04 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Mercedes Alvarez Moreno (Hogere voorziening — Ambtenaren — Hulpfunctionaris — Conferentietolk — Beroep — Verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, Statuut — Bezwarende handeling — Begrip)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 10 januari 2006
   in zaak C-373/04 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Mercedes Alvarez Moreno (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Hulpfunctionaris - Conferentietolk - Beroep - Verzoek in de zin van artikel 90, lid 1, Statuut - Bezwarende handeling - Begrip)
   (2006/C 48/17)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-373/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 27 augustus 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Martin en F. Clotuche-Duvieusart), andere partij in de procedure: Mercedes Alvarez Moreno, wonende te Berlijn (Duitsland), (advocaten: G. Vandersanden en L. Levi), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. Makarczyk, C. Gulmann, G. Arestis (rapporteur) en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 10 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 10 juni 2004, Alvarez Moreno/Commissie (T-153/01 en T-323/01), wordt vernietigd voorzover daarbij ontvankelijk is verklaard het beroep tot nietigverklaring van de brief van D. Walker van 23 februari 2001 en de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle kosten van het beroep in zaak T-323/01 is verwezen.

               2)

               In zaak T-323/01 wordt verworpen het beroep tot nietigverklaring van, in de eerste plaats, de brief van D. Walker van 23 februari 2001 en, in de tweede plaats, het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 7 september 2001 houdende afwijzing van de klacht van Alvarez Moreno.

               3)

               Elk der partijen zal haar eigen kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen dragen.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.