title: Zaak C-569/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö (Zweden) op 6 november 2013 — Bricmate AB/Tullverket

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö (Zweden) op 6 november 2013 — Bricmate AB/Tullverket
   (Zaak C-569/13)
   2014/C 15/14
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Malmö

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bricmate AB

      Verwerende partij: Tullverket

      Prejudiciële vragen

   Is uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 (1) van de Raad van 12 september 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 238, blz. 1) ongeldig omdat:

               1.

               het onderzoek van de EU-instellingen blijk geeft van kennelijke onjuiste beoordelingen van de feiten,

               2.

               het onderzoek van de EU-instellingen kennelijk onjuiste beoordelingen bevat,

               3.

               de Commissie haar zorgvuldigheidsplicht heeft verzuimd en artikel 3, leden 2 en 6, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 (2) betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51) heeft geschonden,

               4.

               de Commissie haar verplichtingen krachtens artikel 20, lid 1, van verordening (EG) nr. 1225/2009 niet is nagekomen en de rechten van verdediging van het bedrijf niet in acht heeft genomen,

               5.

               de Commissie in strijd met artikel 17 van verordening nr. 1225/2009 heeft verzuimd rekening te houden met de informatie die het bedrijf verstrekte en/of

               6.

               de Commissie haar motiveringsplicht (overeenkomstig artikel 296 VWEU) heeft verzuimd?

      (1)  PB L 238, blz. 1.

      (2)  PB L 343, blz. 51.


title: Zaak C-20/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 januari 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 7 november 2014 in zaak T-219/10, Autogrill España/Commissie

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/10

         Hogere voorziening ingesteld op 19 januari 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 7 november 2014 in zaak T-219/10, Autogrill España/Commissie
   (Zaak C-20/15 P)
   (2015/C 081/13)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, B. Stromsky, C. Urraca Caviedes en P. Němečková, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Autogrill España, S.A.

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Unie;

               —

               de beslissing over de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, voor zover het artikel 107, lid 1, van het Verdrag, en in het bijzonder het in dat artikel vervatte begrip selectief karakter van staatssteun, onjuist heeft uitgelegd.
   Dit enige middel in hogere voorziening bestaat uit twee onderdelen, die zijn gebaseerd op de voormelde onjuiste rechtsopvatting:

               —

               ten eerste vergist het Gerecht zich, voor zover het verlangt dat ten bewijze van de selectiviteit van een maatregel, ex ante een groep ondernemingen met eigen kenmerken wordt aangewezen, en

               —

               ten tweede legt het Gerecht het begrip selectiviteit onjuist uit, voor zover het een kunstmatig onderscheid maakt tussen steun voor de uitvoer van goederen en steun voor de uitvoer van kapitaal.


title: Zaak C-13/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 8 januari 2016 — Valsts policijas Rīgas reģiona pārvaldes Kārtības policijas pārvalde/Rīgas pašvaldības SIA „Rīgas satiksme”

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 8 januari 2016 — Valsts policijas Rīgas reģiona pārvaldes Kārtības policijas pārvalde/Rīgas pašvaldības SIA „Rīgas satiksme”
   (Zaak C-13/16)
   (2016/C 111/13)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Eiseres tot cassatie: Valsts policijas Rīgas reģiona pārvaldes Kārtības policijas pārvalde

      Verweerder in cassatie: Rīgas pašvaldības SIA „Rīgas satiksme”

      Prejudiciële vraag

   Moeten de woorden „de verwerking noodzakelijk is voor de behartiging van het gerechtvaardigde belang […] van de derde(n) aan wie de gegevens worden verstrekt” in artikel 7, onder f), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (1) aldus worden uitgelegd dat de rijkspolitie aan het gemeentelijk vervoerbedrijf Riga de gevraagde persoonsgegevens dient te verstrekken die noodzakelijk zijn om de gang naar de civiele rechter te maken? Is van belang voor het antwoord op deze vraag dat, zoals uit de stukken blijkt, de taxipassagier van wie het gemeentelijk vervoerbedrijf Riga de gegevens heeft opgevraagd, ten tijde van het ongeval minderjarig was?

      (1)  PB L 281,31 .


title: Zaak T-78/03: Beroep, op 4 maart 2003 ingesteld door Haladjian Frères tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 112/36              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat
                                                                      de Commissie verplicht was te handelen nadat zij haar
                                                                      opmerkingen had ingediend. Zij diende ofwel een procedure
Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking          in te leiden tegen de onderneming waarop de klacht betrekking
als het beroep in zaak T-27/03 S P/Commissie.                         had, ofwel de klacht definitief af te wijzen.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die             Verder stelt zij dat de Commissie niet binnen een redelijke
in voormelde zaak.                                                    termijn haar standpunt heeft bepaald aangezien zij 16 maan-
                                                                      den na de indiening van verzoeksters opmerkingen en negen
                                                                      jaar na de indiening van de aanvankelijke klacht nog steeds
                                                                      geen definitief standpunt heeft bepaald.
Beroep, op 4 maart 2003 ingesteld door Haladjian Frères
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      Beroep, op 27 februari 2003 ingesteld door de vennoot-
                        (Zaak T-78/03)                                schap Industrie Riunite Oloesi IRO SpA tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                       (2003/C 112/69)
                                                                                (Zaak T-79/03)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 112/70)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 maart 2003 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door de vennootschap
Haladjian Frères, gevestigd te Sorgues (Frankrijk), vertegen-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
woordigd door N. Coutrelis, advocaat, domicilie gekozen               schappen is op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen
hebbende te Luxemburg.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Industrie
                                                                      Riunite Odolesi IRO SpA, vertegenwoordigd door A. Giardina,
                                                                      advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag vast te stellen      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen
      op de klacht die de vennootschap Haladjian op 18 ok-            —      de bestreden beschikking nietig te verklaren;
      tober 1993 had ingediend;
                                                                      —      subsidiair, de aan IRO opgelegde geldboete in te trekken
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                of te verlagen;
                                                                      —      hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster heeft bijna tien jaar geleden bij de Commissie een
klacht ingediend over schending van de artikelen 81 en 82 van
het Verdrag door Caterpillar. Zij verklaart dat de instructie van     Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking
de zaak abnormaal lang heeft geduurd en dat de Commissie              als het beroep in zaak T-27/03 S P/Commissie.
haar pas acht jaar later een brief heeft gestuurd waarin zij
meedeelde dat zij van plan was de klacht af te wijzen.
Verzoekster heeft opmerkingen ingediend over deze brief en            De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
heeft een jaar gewacht alvorens de Commissie in gebreke te            in voormelde zaak.
stellen. Zij wijst er overigens op dat de Commissie op het
tijdstip van de instelling van het onderhavige beroep haar
standpunt nog steeds niet heeft bepaald.


title: Zaak T-374/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2008 — Rath/BHIM — Grandel (Epican) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Epican — Ouder gemeenschapswoordmerk EPIGRAN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Kennelijk ongegrond beroep )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 8 september 2008 — Rath/BHIM — Grandel (Epican)
   (Zaak T-374/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Epican - Ouder gemeenschapswoordmerk EPIGRAN - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Kennelijk ongegrond beroep’)
   (2008/C 285/75)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Matthias Rath (Kaapstad, Zuid-Afrika) (vertegenwoordigers: S. Ziegler, C. Kleiner en F. Dehn, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Dr. Grandel GmbH (Augsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: G. Hodapp, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 oktober 2006 (zaak R 1324/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Dr. Grandel GmbH en Matthias Rath
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Matthias Rath wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Dr. Grandel GmbH.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 maart 1996 in zaak T-376/94: G. Otten tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Invaliditeitscommissie - Samenstelling - Pensionering wegens invaliditeit)

text:
4 . 5 . 96           1 NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 133 /21
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               ling van de Commissie tot betaling van het symbolische
                       van 21 maart 1996                               bedrag van 1 ecu ter vergoeding van de morele schade die
                                                                       verzoekster stelt te hebben geleden door het bestreden
in zaak T-230/94 : F. Farrugia tegen Commissie van de                  besluit, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ), samengesteld als
                  Europese Gemeenschappen (*)                          volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia-Valdecasas en
(Beroep tot nietigverklaring — Besluit van de Commissie                J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 21 maart 1996 een
waarbij verzoeker de toekenning van een beurs wordt                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
geweigerd — Geschiktheidscriteria — British overseas
citizen — Onjuiste gronden — Niet-contractuele aanspra                1 . Verklaart nietig bet besluit van de Commissie van
                  kelijkheid — Morele schade)                                13 januari 1994 waarbij aan verzoekster een invalidi
                           ( 96/C 133/47 )                                   teitspensioen is toegekend.
                       (Procestaai: Engels)                            2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                       3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
In zaak T-230/94 , F. Farrugia , wonende te Athene ( Grie
kenland ), vertegenwoordigd door L. Sissilianos, advocaat te
Athene, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                   (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
pen ( gemachtigden : A. M. Alves Vieira en, ter terechtzitting,
P. Oliver ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
het besluit van de Commissie van 26 april 1994 houdende
afwijzing van verzoekers aanvraag om toekenning van een
onderzoekbeurs, en tot vergoeding van de materiële en
morele schade die verzoeker door dit besluit zou hebben                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
geleden, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ), samengesteld
                                                                                van 21 maart 1996
als volgt: H. Kirschner, president, C.W. Bellamy en A. Ka
logeropoulos, rechters; griffier : H. Jung, op 21 maart 1996           in zaak T- 1 0/95 : A. Chehab tegen Commissie van de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                   Europese Gemeenschappen ( 1 )
                                                                        (Ambtenaren — Blijvende gedeeltelijke invaliditeit —
 1 . Verklaart nietig het in de brief van 26 april 1994                                   Erkenning van verergering)
      vervatte besluit van de Commissie.
                                                                                ( 96/C 133 /49 )
 2 . Wijst de vordering tot schadevergoeding af.
                                                                                (Procestaai: Frans)
 3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
 (M PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                        In zaak T-10/95 , A. Chehab, gepensioneerd ambtenaar van
                                                                        de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende
                                                                        te Parijs, vertegenwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te
                                                                        Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
                                                                        Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : A.M. Al
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ves Vieira en J. Currall ), betreffende een beroep tot,
                        van 21 maart 1996
                                                                        enerzijds, nietigverklaring van een besluit waarbij de Com
                                                                        missie heeft erkend dat verzoekers blijvende gedeeltelijke
 in zaak T-376/94: G. Otten tegen Commissie van de                      invaliditeit slechts met 3 % was verergerd, en, anderzijds,
                  Europese Gemeenschappen f 1 )                         veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de
  (Ambtenaren — Invaliditeitscommissie — Samenstelling —                morele schade die in de loop van het geding aan verzoeker
                 Pensionering wegens invaliditeit)                      zou zijn berokkend, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),
                             ( 96/C 133/48 )                            samengesteld als volgt: H. Kirschner, president, C.W. Bel
                                                                        lamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor,
                                                                         hoofdadministrateur, op 21 maart 1996 een arrest gewezen
                         (Procestaai: Frans)                             waarvan het dictum luidt als volgt:
  In zaak T-376/94, G. Otten, gewezen ambtenaar van de                   1.   Verklaart het besluit van de Commissie van 22 maart
  Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                        1 994 nietig voor zover het verzoeker slechts 3 %
  Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te                     blijvende gedeeltelijke invaliditeit toekent.
  Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
  Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie                2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
  van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G. Val
  sesia en J. Currall ), betreffende een beroep tot, enerzijds,          3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
   13 januari 1994 waarbij aan verzoekster een overeenkom
                                                                         (') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
  stig artikel 78 , derde alinea, van het Statuut van de
  ambtenaren van de Europese Gemeenschappen vastgesteld
   invaliditeitspensioen is toegekend, en, anderzijds, veroorde


title: Zaak C-228/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 78, 79, 83 en 86 — Maatstaf van heffing — Verkoop van motorvoertuig — Opneming in maatstaf van heffing van voor niet-geregistreerde motorvoertuigen geldend recht)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-228/09) (1)

   (Niet-nakoming - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 78, 79, 83 en 86 - Maatstaf van heffing - Verkoop van motorvoertuig - Opneming in maatstaf van heffing van voor niet-geregistreerde motorvoertuigen geldend recht)
   2010/C 195/02
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Dowgielewicz, M. Jarosz en A. Rutkowska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 78, 79, 83 en 86 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Verkoop van motorvoertuig — Opneming in maatstaf van heffing van bij registratie van voertuig verschuldigd recht

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 26.9.2009.


title: Zaak C-20/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin (Duitsland) op 18 januari 2017 — Vincent Pierre Oberle

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin (Duitsland) op 18 januari 2017 — Vincent Pierre Oberle
   (Zaak C-20/17)
   (2017/C 112/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Kammergericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vincent Pierre Oberle

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 4 van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring (1) (EEV) aldus worden uitgelegd dat het ook de exclusieve internationale bevoegdheid bepaalt voor de afgifte van nationale erfrechtverklaringen — die niet door de Europese erfrechtverklaring zijn vervangen (zie artikel 62, lid 3, EEV) — in de lidstaten, met als gevolg dat afwijkende bepalingen van de nationale wetgever met betrekking tot de internationale bevoegdheid voor de afgifte van nationale erfrechtverklaringen — zoals bijvoorbeeld in Duitsland § 105 van het Familiengesetzbuch (FamFG) — wegens schending van hogere Unierechtelijke regels buiten toepassing moeten worden gelaten?

      (1)  PB 2012, L 201, blz. 107.


title: Zaak T-83/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 oktober 2005  — Salazar Brier/Commissie (Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut — Diensten, verricht voor andere staat — Begrip gewone verblijfplaats — Motivering — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/18

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2005 — Salazar Brier/Commissie
   (Zaak T-83/03) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut - Diensten, verricht voor andere staat - Begrip gewone verblijfplaats - Motivering - Beginsel van gelijke behandeling)
   (2005/C 330/45)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Tomás Salazar Brier (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): J. García-Gallardo Gil-Fournier, D. Domínguez Pérez en A. Sayagués Torres, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): J. Currall als gemachtigde, bijgestaan door J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, advocaten]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers klacht van 24 februari 2003 en van het uitdrukkelijk afwijzend besluit van de Commissie van 24 maart 2003, waarbij hem het recht op de ontheemdingstoelage, bedoeld in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, alsook de daarmee verbonden toelagen zijn geweigerd
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 101 van 26.04.2003.


title: Zaak T-309/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Snijders Olie/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Snijders Olie/Commissie
   (Zaak T-309/99) (1)

   (2006/C 310/61)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-101/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 september 2016 — Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH, Pilkington Italia SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Artikel 101 VWEU — Artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 — Europese autoglasmarkt — Afspraken tot verdeling van markten en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Geldboeten — Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten — Punt 13 — Waarde van de verkopen — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 23, lid 2, tweede alinea — Wettelijk maximum van de geldboete — Wisselkoers voor de berekening van het maximum van de geldboete — Bedrag van de geldboete — Volledige rechtsmacht — Monoproducenten — Evenredigheid — Gelijke behandeling)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 september 2016 — Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH, Pilkington Italia SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-101/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Artikel 101 VWEU - Artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 - Europese autoglasmarkt - Afspraken tot verdeling van markten en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Geldboeten - Richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten - Punt 13 - Waarde van de verkopen - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 23, lid 2, tweede alinea - Wettelijk maximum van de geldboete - Wisselkoers voor de berekening van het maximum van de geldboete - Bedrag van de geldboete - Volledige rechtsmacht - Monoproducenten - Evenredigheid - Gelijke behandeling))
   (2016/C 402/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH, Pilkington Italia SpA (vertegenwoordigers: S. Wisking en K. Fountoukakos-Kyriakakos, solicitors, en C. Puech Baron, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Biolan, M. Kellerbauer en H. Leupold, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH en Pilkington Italia SpA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak T-538/12: Beroep ingesteld op 13 december 2012 — Optilingua/BHIM — Esposito (ALPHATRAD)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/26

         Beroep ingesteld op 13 december 2012 — Optilingua/BHIM — Esposito (ALPHATRAD)
   (Zaak T-538/12)
   2013/C 38/47
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Optilingua holding SA (Epalinges, Zwitserland) (vertegenwoordiger: S. Rizzo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Michele Esposito (Cava de’ Tirreni SA, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 oktober 2012 in zaak R 444/2011-1 vernietigen;

               —

               het Bureau en Michele Esposito verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: beeldmerk dat het woordelement „ALPHATRAD” bevat voor diensten van de klassen 35, 38, 41 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 617 316

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Esposito

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van het verzoek tot vervallenverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 15, lid 1, tweede alinea, sub a, juncto artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-201/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht, Kassel (Duitsland) op 16 mei 2008 — Plantanol GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Darmstadt

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht, Kassel (Duitsland) op 16 mei 2008 — Plantanol GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Darmstadt
   (Zaak C-201/08)
   (2008/C 183/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Hessisches Finanzgericht, Kassel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Plantanol GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Darmstadt
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 3 van richtlijn 2003/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 mei 2003 ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer (biobrandstoffenrichtlijn) (1), met name gelet op hetgeen in de punten 10, 12, 14, 19, 22 en 27 van de considerans van deze richtlijn wordt overwogen, in de weg aan een nationale bepaling als § 50, lid 1, sub 1, van het Energiesteuergesetz, zoals gewijzigd bij het Biokraftstoffquotengesetz van 18 december 2006, die het aandeel biobrandstoffen op basis van plantaardige olie, die voldoen aan de pre-norm DIN V 51605 (stand: juli 2006), in brandstofmengsels uitsluit van fiscale begunstiging?

               2)

               Brengen het communautaire rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel mee, dat een lidstaat de regelingen die hij ter uitvoering van genoemde richtlijn heeft vastgesteld en die mede een meerjarige fiscale stimuleringsmaatregel omvatten, slechts in zeer uitzonderlijke omstandigheden gedurende de looptijd van die maatregel mag wijzigen in het nadeel van de tot dusver begunstigde ondernemingen?

      (1)  PB L 123, blz. 42.


title: Zaak T-228/11 P: Beschikking van het Gerecht van 17 december 2012 — Barbin/Parlement ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Overlijden van verzoekende partij — Geen hervatting van zaak door rechtverkrijgenden — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/12

         Beschikking van het Gerecht van 17 december 2012 — Barbin/Parlement
   (Zaak T-228/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Overlijden van verzoekende partij - Geen hervatting van zaak door rechtverkrijgenden - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 55/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Florence Barbin (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en E. Despotopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 15 februari 2011, Barbin/Parlement (F-68/09, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over deze hogere voorziening.

               2.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak F-73/14: Beroep ingesteld op 24 juli 2014 — ZZ/Europol

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/27

         Beroep ingesteld op 24 juli 2014 — ZZ/Europol
   (Zaak F-73/14)
   2014/C 380/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europol

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst niet te verlengen en vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het uit hoofde van artikel 90, lid 1, gedane verzoek om verlening van de overeenkomst als tijdelijk functionaris van de rang AD 7, ingediend op 6 december 2013, alsmede van het antwoord op de klacht van de directeur van Europol van 14 april 2014;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 1 5 45  124 EUR ter vergoeding van de geleden materiële schade;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag van 40  000 EUR ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-160/05: Beroep, op 6 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/17

         Beroep, op 6 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-160/05)
   (2005/C 115/32)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 april 2005 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Maidani als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2002 betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten (1), of althans door deze bepalingen niet ter kennis van de Commissie te hebben gebracht, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is verstreken op 27 december 2003.

      (1)  PB L 168 van 27.06.2002, blz. 43.


               25.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 324/13

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, op 2 juni 2012 ingesteld door Konkurrenten.no AS
   (Zaak E-5/12)
   2012/C 324/11
   Op 2 juni 2012 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Konkurrenten.no AS, vertegenwoordigd door Jon Midthjell, advocaat, Advokatfirmaet Midthjell AS, Grev Wedels plass 5, 0151 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               het bestreden besluit nietig te verklaren; en

               2.

               verweerster en eventuele interveniënten in de kosten te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster is een onderneming in particulier bezit, gevestigd in Noorwegen. De onderneming is actief op de regionale expressbusmarkt tussen Zuid- en Centraal-Noorwegen;

               —

               Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, als meegedeeld op 5 april 2012, waarmee de openbare toegang tot de volledige inhoud van zaak nr. 60510 wordt verboden;

               —

               Verzoekster voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           artikel 2, lid 1, en artikel 4, lid 2, van de regels over toegang tot documenten heeft geschonden door inzage in de volledige inhoud te weigeren; en

                           —

                           artikel 16 van de Toezichtovereenkomst heeft geschonden omdat zij het bestreden besluit niet met redenen heeft omkleed.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 september 1995 in zaak T-480/93 en T-483/93: Antillean Rice Mills NV en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Associatieregeling van landen en gebieden overzee - Vrijwaringsmaatregel - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 286/ 10           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 10 . 95
een beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van Beschik              nietigverklaring van Beschikking 93/2 17/EEG van de Com
king 91 /391 /EEG van de Commissie van 26 maart 1991                    missie van 25 februari 1993 tot vaststelling van vrij warings
betreffende steun van de Duitse Regering aan de onderne                maatregelen voor rijst van oorsprong uit de Nederlandse
ming Deggendorf GmbH, fabrikant van polyamide- en                       Antillen ( PB 1993 , L 50 , blz . 27 ), en van Beschikking
polyestergarens te Deggendorf ( Beieren ) ( PB 1991 , L 215 ,           93/21 1 /EEG van de Commissie van 13 april 1993 tot
blz . 1 6 ) en van artikel 2 van Beschikking 92/330/EEG van de          wijziging van Beschikking 93/ 127/EEG ( PB 1993 , L 90 ,
Commissie van 18 december 1991 betreffende een steun                   blz . 36 ), alsmede tot veroordeling van de Commissie tot
maatregel van de Bondsrepubliek Duitsland ten behoeve van               vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben
Textilwerke Deggendorf GmbH ( PB 1992 , L 183 , blz . 36 ),             geleden en zouden kunnen lijden door de vaststelling van
heeft het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samenge                genoemde beschikkingen , heeft het Gerecht van eerste
steld als volgt: J. Biancarelli, president, R. Schintgen , C. P.        aanleg ( Vierde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt:
Briët, R. Garcia-Valdecasas en C. W. Bellamy, rechters;                 K. Lenaerts, president, R. Schintgen , C. P. Briët, R.
griffier : H. Jung, op 13 september 1995 een arrest gewezen             Garcia-Valdecasas en C. W. Bellamy , rechters; griffier : H.
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     Jung, op 14 september 1995 een arrest gewezen waarvan het
                                                                        dictum luidt als volgt :
 1 . Verwerpt het beroep.
                                                                        1 . Verklaart nietig artikel 1 , lid /, van Beschikking
2 . Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van                  93/1 27/EEG van de Commissie van 25 februari 1993
     verweerster.                                                            tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen voor rijst
                                                                             van oorsprong uit de Nederlandse Antillen .
3 . Verstaat dat intervenïénte haar eigen kosten zal dra
     gen .                                                              2 . Verwerpt de beroepen voor het overige.
(') PB nr . C 212 van 14 . 8 . 1991 en PB nr . C 167 van 4 . 7 .        3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en een
     1992 .
                                                                             derde van de kosten van verzoeksters zal dragen .
                                                                             Verzoeksters zullen twee derde van hun eigen kosten
                                                                             dragen , lnterveniënten zullen hun eigen kosten dra
                                                                             gen .
                                                                        (') PB nr . C 171 van 22 . 6 . 1993 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 14 september 1995
in zaak T-480/93 en T-483 /93 : Antillean Rice Mills NV
en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen
                              schappen ( 1 )
(Associatieregeling van landen en gebieden overzee —
                                                                         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 Vrijwaringsmaatregel — Beroep tot nietigverklaring —
                          Ontvankelijkheid)                                                 van 14 september 1995
                            ( 95/C 286/24 )                             in zaak T-571 /93 : Lefebvre frères et soeurs en anderen tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
                      (Procestaai: Nederlands)                          (Landbouw — Bananen — Beroep tot schadevergoeding —
                                                                         Vertraging bij indiening van voorstel voor verordening
                                                                        houdende gemeenschappelijke ordening der markten —
In de gevoegde zaken T-480/93 , Antillean Rice Mills NV,                Geldigheid van beschikkingen van Commissie opgrond van
gevestigd op Bonaire ( Nederlandse Antillen ), Trading &                               artikel 115 van het EG-Verdrag)
Shipping Co . Ter Beek BV, gevestigd te Amsterdam,
vertegenwoordigd door P. Glazener en W. Knibbeler,                                                ( 95/C 286 /25 )
advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,                                          (Procestaai: Frans)
Rue Goethe 11 , en T-483/93 , European Rice Brokers AVV,
gevestigd te Oranjestad ( Aruba ), Alesie Cura^ao NV,
gevestigd te Willemstad, Cura^ao ( Nederlandse Antillen ),              In zaak T-571 /93 , Lefebvre frères et soeurs, gevestigd te
Guyana Investments AVV, gevestigd te Oranjestad ( Aruba ),              Douai ( Frankrijk ), GIE Fructifruit, gevestigd te Barentin
vertegenwoordigd door J. Pel, advocaat te Amsterdam,                    ( Frankrijk ), Association des mürisseurs indépendants,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                 gevestigd te Dieppe ( Frankrijk ), en Star fruits Cie, gevestigd
L. Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62 , tegen                te Brussel, vertegenwoordigd door J.-P. Kunlin en J.-P .
Commissie van de Europese Gemeenschappen, ( gemachtig                  Montenot, advocaten te Parijs , domicilie gekozen hebbende
den : E. Lasnet, Th . van Rijn en door M. van der Woude ),              te Luxemburg ten kantore van Arendt en Medernach,
ondersteund door Raad van de Europese Unie, ( gemach                   advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10, tegen Com
tigde: G. Houttuin ), Franse Republiek, (gemachtigden : F2.             missie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G.
Belliard, C. de Salins en C. Chavance ), Italiaanse Republiek,          Rozet en M. de Pauw ), ondersteund door Franse Republiek
 (gemachtigde: D. Del Gaizo ), betreffende een verzoek tot               ( gemachtigden : C. de Salins en N. Fybalin ), betreffende


title: Zaak T-21/06: Beroep ingesteld op  21 januari 2006  — Duitsland tegen Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/32

         Beroep ingesteld op 21 januari 2006 — Duitsland tegen Commissie
   (Zaak T-21/06)
   (2006/C 86/65)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, bijgestaan door G. Quardt, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2005) 3903 def. van de Commissie van 9 november 2005 inzake staatssteun die de Bondsrepubliek Duitsland heeft toegekend ten gunste van de invoering van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in Berlijn-Brandenburg;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2005) 3903 def. van de Commissie van 9 november 2005 inzake staatssteun ten gunste van de invoering van digitale terrestrische televisie (DVB-T) in Berlijn-Brandenburg. In de bestreden beschikking heeft de Commissie de door de Bondsrepubliek Duitsland toegekende steun aan de particuliere omroeporganisaties die aan DVB-T deelnemen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard en de Bondsrepubliek Duitsland opgedragen de onrechtmatig ter beschikking gestelde steun van de begunstigden terug te vorderen.
   Ter onderbouwing van haar beroep stelt verzoekster in het bijzonder dat de toegekende subsidie verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, en klaagt zij dat de Commissie bij de toepassing van artikel 87, lid 3, EG meerdere malen misbruik van bevoegdheid heeft gemaakt en beoordelingsfouten heeft begaan. Verweerster heeft in de plaats van een toetsing aan artikel 87, lid 3, sub c, EG een nieuw onderzoeksschema voor marktverstoringen uitgeprobeerd, dat in de toegepaste vorm niet geschikt is om de verenigbaarheid resp. onverenigbaarheid van de subsidie met de gemeenschappelijke markt vast te stellen. Bovendien heeft de Commissie de verenigbaarheid van de toegekende subsidie niet voldoende getoetst aan artikel 87, lid 3, sub b, EG.
   Voorts heeft de Commissie gehandeld in strijd met algemene rechtsbeginselen. Verzoekster stelt schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en de eerbiediging van de rechten van de verdediging.


title: Zaak T-507/13: Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2015 — SolarWorld e.a./Commissie [ „Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers) van oorsprong uit of verzonden uit China — Aanvaarding van een in het kader van de antidumpingprocedure aangeboden verbintenis — Bedrijfstak van de Gemeenschap — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” ]

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/19

         Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2015 — SolarWorld e.a./Commissie
   (Zaak T-507/13) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers) van oorsprong uit of verzonden uit China - Aanvaarding van een in het kader van de antidumpingprocedure aangeboden verbintenis - Bedrijfstak van de Gemeenschap - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 081/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SolarWorld AG (Bonn, Duitsland); Brandoni solare SpA (Castelfidardo, Italië); Global Sun Ltd (Sliema, Malta); Silicio Solar, SAU (Madrid, Spanje); Solaria Energia y Medio Ambiente, SA (Puertollano, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, T. Maxian Rusche en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2013/423/EU van de Commissie van 2 augustus 2013 tot aanvaarding van een verbintenis die is aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB L 209, blz. 26) en uitvoeringsbesluit 2013/707/EU van de Commissie van 4 december 2013 tot bevestiging van de aanvaarding van een verbintenis die is aangeboden in het kader van de antidumping- en de antisubsidieprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China voor de periode waarin de definitieve maatregelen worden toegepast (PB L 325, blz. 214)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               SolarWorld AG, Brandoni solare SpA, Global Sun Ltd, Silicio Solar, SAU en Solaria Energia y Medio Ambiente, SA worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak T-58/09: Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Schemaventotto/Commissie

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/34

         Beroep ingesteld op 11 februari 2009 — Schemaventotto/Commissie
   (Zaak T-58/09)
   (2009/C 82/59)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Schemaventotto SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, G. Scassellati Sforzolini, G. C. Rizza, M. Piergiovanni, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking(en) vervat in de brief van 13 augustus 2008, nr. C(2008) 4494, die door Commissielid Kroes, in naam van de Europese Commissie, is verzonden aan de Italiaanse autoriteiten, betreffende een procedure in de zin van artikel 21 van de verordening betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (zaak COMP/M.4388 — Abertis/Autostrade), nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de aan de verzoekende partij opgekomen kosten van het onderhavige geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking die in het schrijven van Commissielid Kroes van 13 augustus 2008 zou zijn vervat en waarbij, aldus de verzoekende partij, de verwerende partij de Italiaanse autoriteiten heeft meegedeeld de zaak COMP/M.4388 Abertis/Autostrade uit hoofde van artikel 21 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (hierna: „verordening”) niet te willen voortzetten. De Commissie billijkt namelijk de op de verordening gebaseerde wetgevingsmaatregelen betreffende de goedkeuringsprocedure voor de „overdracht” van concessies betreffende autosnelwegen (richtlijn uit 2007 en decreet uit 2008). In voornoemde brief behoudt de verwerende partij zich echter haar standpunt voor met betrekking tot de verenigbaarheid van de Italiaanse regeling betreffende de goedkeuringsprocedure voor de overdracht van de concessies betreffende autosnelwegen met de regels betreffende de interne markt.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt de verzoekende partij dat er sprake is van schending van artikel 21 van de concentratiecontroleverordening, waarbij zij zich baseert op de volgende overwegingen:

               —

               De Commissie kan zich niet baseren op wijzigingen van het relevante rechtskader die na 31 januari 2007, de datum van de voorlopige beoordeling, hebben plaatsgevonden. Aangezien de bevoegdheden van de Commissie, wat de controle ex artikel 21, lid 4, van de verordening betreft, nauw zijn verbonden met de context van de beoordeling van een bepaalde concentratie met communautaire dimensie waarbij de litigieuze nationale maatregelen aanknopen, konden de latere wijzigingen van de regeling geen gevolgen hebben voor de eerdere gedragingen van de Italiaanse autoriteiten, welke gedragingen tot gevolg hebben gehad dat partijen in december 2006, drie maanden na de goedkeuring van de concentratie ex artikel 6, lid 1, sub b, van de verordening, van de betrokken concentratie hebben afgezien.

               —

               De verzoekende partij stelt dat de Commissie de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden/haar bevoegdheden heeft misbruikt doordat zij voor de inhoud van de uitdrukkelijke beschikking om de litigieuze Italiaanse maatregelen „niet verder voort te zetten”, een onjuiste rechtsgrondslag heeft gekozen. Door te beslissen dat de tussentijdse wijzigingen van het rechtskader zouden waarborgen dat voor de in haar voorlopige beoordeling van 31 januari 2007 geuite bedenkingen in de toekomst geen aanleiding meer zal bestaan, heeft de Commissie uit hoofde van artikel 21 van de verordening een soort beschikking gegeven waarop deze bepaling niet ziet. Zij heeft de haar bij voornoemd artikel 21 toegekende bevoegdheden namelijk gebruikt om de door een lidstaat vastgestelde maatregelen van algemene strekking verenigbaar met het gemeenschapsrecht te verklaren, en daarbij volledig afgezien van het concrete concentratievoornemen ter blokkering waarvan Italië de betrokken nationale maatregelen heeft vastgesteld.

               —

               Met de vaststelling dat de Italiaanse regeling, zoals gewijzigd, verenigbaar met het gemeenschapsrecht is geworden, heeft de Commissie geen acht geslagen op de latere, door voornoemde nationale maatregelen in de Italiaanse rechtsorde gecreëerde onzekerheden, die zeker er niet toe hebben bijgedragen om een gunstig klimaat te creëren voor eventuele toekomstige concentraties die de Italiaanse markt voor concessies betreffende autosnelwegen raken. Bovendien had de door de Italiaanse autoriteiten in 2007 en 2008 getroffen regeling in elk geval ook onverenigbaar met artikel 21 moeten worden verklaard, daar deze in verband met een „overdracht” van een concessie betreffende autosnelwegen verplichtingen oplegt, die verder gaan dan de verplichtingen die anders op de belanghebbende rechtssubjecten zouden rusten.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 maart 1996 in zaak T-195/95, Guérin automobiles tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Beroep wegens nalaten en beroep tot schadevergoeding - Exceptie van niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 133/22           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          4 . 5 . 96
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               tot nietigverklaring van het bericht van inleiding van
                        van 28 maart 1996                               anti-dumpingprocedures met betrekking tot de invoer van
                                                                        bepaalde magneetschijven ( 3,5" microschijven ) van oor
in zaak T-40/95 : „V " tegen Commissie van de Europese                  sprong uit Canada , Indonesië , Macao en Thailand ( PB nr.
                       Gemeenschappen ( 1 )                             C 84 van 6 . 4 . 1 995 , blz . 4 ), heeft het Gerecht ( Derde Kamer
(Ambtenaren — Tuchtregeling — Tuchtrechtelijk ontslag                   — uitgebreid ), samengesteld als volgt: C.P. Briët, president,
        — Motivering — Verzwarende omstandigheden)                      M. B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J.D. Cooke,
                            ( 96/C 133/50 )                             rechters; griffier: H. Jung, op 14 maart 1996 een beschik
                                                                        king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (Procestaai: Frans)
                                                                        1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
In zaak T-40/95 , „V ", gewezen ambtenaar van de Commis                2.   Verzoeksters worden verwezen in de kosten .
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Aarlen
( België ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure
                                                                        (M PB nr . C 229 van 2 . 9 . 1995 .
en A. Tornel , advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue
Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigde : A.M. Alves Vieira ), betreffende een
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
van 18 januari 1995 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is
ontslagen zonder vermindering of intrekking van zijn recht                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT
op ouderdomspensioen, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer ),                                    VAN EERSTE AANLEG
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president, R. Garcia
Valdecasas en J. Azizi, rechters; griffier: L. Kintzelé-Prussen,                                van 11 maart 1996
referendaris, op 28 maart 1 996 een arrest gewezen waarvan              in zaak T-195/95 , Guérin automobiles tegen Commissie
het dictum luidt als volgt:                                                          van de Europese Gemeenschappen (^
                                                                        (Mededinging — Beroep wegens nalaten en beroep tot
1 . Verklaart nietig het besluit van de Commissie van                     schadevergoeding — Exceptie van niet-ontvankelijkheid)
       18 januari 1995 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is
       ontslagen.                                                                                ( 96/C 133/52 )
2 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen,                                            (Procestaai: Frans)
       daaronder begrepen die welke op de korte gedingen zijn
      gevallen.
                                                                        In zaak T-195/95 , Guérin automobiles, vennootschap naar
                                                                        Frans recht in liquidatie, gevestigd te Alençon ( Frankrijk ),
f 1 ) PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                        vertegenwoordigd door J. -C. Fourgoux, advocaat te Parijs
                                                                        en te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                        kantore van P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de
                                                                        Bourbon 4, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen ( gemachtigden : F. E. Gonzalez Dîaz en G. Char
                                                                        rier ), betreffende een verzoek tot vaststelling dat de Com
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                missie heeft nagelaten punten van bezwaar tegen Nissan
                     VAN EERSTE AANLEG                                  France SA mee te delen en, subsidiair, tot schadevergoeding,
                        van 14 maart 1996
                                                                        heeft het Gerecht ( Tweede Kamer — uitgebreid ), samenge
                                                                        steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident, B. Vesterdorf,
in zaak T- 1 3 4/95 , Dysan Magnetics Ltd en Review Magne              C.W. Bellamy, A. Kalogeropoulos en A. Potocki , rechters;
tics (Macao ) Ltd tegen Commissie van de Europese                       griffier : H. Jung, op 1 1 maart 1 996 een beschikking gegeven
                        Gemeenschappen ( 1 )                            waarvan het dictum luidt als volgt:
 (Beroep tot nietigverklaring — Bericht van inleiding van
        anti-dumpingprocedure — Niet-ontvankelijkheid)                   1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard, voor
                                                                             zover bet ertoe strekt een verzuim van de Commissie te
                             ( 96/C 133/51 )
                                                                             doen vaststellen.
                        (Procestaai: Engels)                            2 . Wat de conclusies tot schadevergoeding betreft, wordt
                                                                              de door verweerster opgeworpen exceptie van niet
 In zaak T-134/95 , Dysan Magnetics Ltd, gevestigd te                         ontvankelijkheid met de zaak ten gronde gevoegd.
 Reading (Verenigd Koninkrijk ), en Review Magnetics
 ( Macao ) Ltd, gevestigd te Macao, vertegenwoordigd door                3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
 M. Clough en M. Brealey, barristers, geïnstrueerd door
 Rosenblatt, solicitors, domicilie gekozen hebbende te                   (M PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
 Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
 Grand-Rue 31 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
 schappen ( gemachtigde : N. Khan ), betreffende een beroep


title: Zaak C-53/11 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 januari 2012 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)/Nike International Ltd, Aurelio Muñoz Molina (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 58 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regels 49 en 50 — Woordmerk R10 — Oppositie — Cessie — Ontvankelijkheid van beroep — Begrip „persoon die beroep kan instellen” — Toepasselijkheid van richtsnoeren voor BHIM)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 januari 2012 — Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)/Nike International Ltd, Aurelio Muñoz Molina
   (Zaak C-53/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 58 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regels 49 en 50 - Woordmerk R10 - Oppositie - Cessie - Ontvankelijkheid van beroep - Begrip „persoon die beroep kan instellen” - Toepasselijkheid van richtsnoeren voor BHIM)
   2012/C 73/08
   Procestaal: Spaans

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Nike International Ltd (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, abogado), Aurelio Muñoz Molina

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 24 november 2010, Nike International Ltd/BHIM — Aurelio Muñoz Molina (T-137/09), waarbij het Gerecht de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 21 januari 2009 (zaak R 551/2008-1) heeft vernietigd

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 24 november 2010, Nike International/BHIM — Muñoz Molina (R10) (T-137/09), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarbij, in strijd met artikel 58 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1891/2006 van de Raad van 18 december 2006, en regel 49 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1041/2005 van de Commissie van 29 juni 2005, heeft geoordeeld dat de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) in haar beslissing van 21 januari 2009 (zaak R 551/2008-1) de regels 31, lid 6, en 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1041/2005, heeft geschonden door het door Nike International Ltd ingestelde beroep niet-ontvankelijk te verklaren.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing over de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak C-566/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door Erusalim Baleanu tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 september 2012 in zaak T-311/12, Baleanu/Commissie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/53

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door Erusalim Baleanu tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 september 2012 in zaak T-311/12, Baleanu/Commissie
   (Zaak C-566/12 P)
   2013/C 225/94
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Erusalim Baleanu (vertegenwoordiger: R. Neagu, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 27 juni 2013 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-539/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2010 door Stichting Al-Aqsa tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2010 in zaak T-348/07, Al-Aqsa tegen Raad van de Europese Unie

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/2

         Hogere voorziening ingesteld op 22 november 2010 door Stichting Al-Aqsa tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 september 2010 in zaak T-348/07, Al-Aqsa tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-539/10 P)
   2011/C 46/03
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Stichting Al-Aqsa (vertegenwoordigers: A.M. van Eik en M.J.G. Uiterwaal, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante wendt zich tot het Hof van Justitie met het verzoek:

               —

               het op 9 september 2010 door het Gerecht in zaak T-348/07 gewezen arrest te vernietigen voor zover tegen de rechtsoverwegingen van dit arrest middelen en argumenten zijn gericht namens rekwirante en, opnieuw rechtdoende, het in eerste aanleg gevorderde toe te wijzen met verbetering van de gronden waarop het bestreden arrest berust;

               —

               de Raad van de Europese Unie te veroordelen in de kosten van het geding in beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest van 9 september 2010 (in zaak T-348/07) overwogen dat aangezien de Sanctieregeling [Sanctieregeling terrorisme 2003], die de grondslag vormde voor de plaatsing van rekwirante op de lijst, was ingetrokken ook een vonnis van de voorzieningenrechter niet voldoende basis biedt voor handhaving van rekwirante op de lijst. Rekwirante (hierna ook: „Al-Aqsa”) kan zich in deze overwegingen van het Gerecht vinden.

               2)

               Het Gerecht heeft echter in zijn arrest rechtsoverwegingen opgenomen, waarmee beroepsgronden Al-Aqsa ongegrond zijn verklaard. Zo heeft het Gerecht overwogen dat de Sanctieregeling in samenhang met het vonnis van de voorzieningenrechter kan worden aangemerkt als een beslissing van een bevoegde nationale instantie die voldoet aan de definitie van artikel 1, lid 4, van het GS [gemeenschappelijk standpunt 2001/931]. Voorts heeft het Gerecht overwogen dat ten aanzien van „Al-Aqsa” wetenschap kan worden vastgesteld in de betekenis van artikel 1, lid 3, sub k, van het GS en zoals vereist door artikel 1, lid 4, van verordening nr. 2580/2001 (1).

               3)

               Rekwirante kan zich met deze overwegingen niet verenigen en komt hiertegen in de hogere voorziening op. Voorafgaand aan haar middelen gaat zij daarbij in op de ontvankelijkheid van de hogere voorziening.

               4)

               De middelen die rekwirante aanvoert, zijn als volgt samen te vatten. Allereerst heeft het Gerecht zijn toetsingsbevoegdheden overschreden door zelf te bepalen welk bewijselement als een beslissing in de zin van artikel 1, lid 4, van het GS moet worden aangemerkt (grief 1).

               5)

               Voorts heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat de Sanctieregeling al dan niet tezamen met het vonnis van de voorzieningenrechter kan worden beschouwd als een beslissing in de zin van artikel 1, lid 4, van het GS (grief 2).

               6)

               Het Gerecht heeft tenslotte zijn bevoegdheden overschreden door het vonnis zelf te interpreteren, althans heeft bij de uitleg van het vonnis een kennelijke beoordelingsfout gemaakt (grief 3).

               7)

               Al-Aqsa heeft geconcludeerd dat haar inleidende beroepschrift gegrond dient te worden verklaard en de bestreden besluiten dienen te worden vernietigd met verbetering van de gronden waarop het bestreden arrest berust.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70).


title: Zaak C-318/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) op 28 juni 2012 — tuchtprocedure tegen Jean Devillers

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) op 28 juni 2012 — tuchtprocedure tegen Jean Devillers
   (Zaak C-318/12)
   2013/C 108/28
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen

      Partijen in het hoofdgeding

   Jean Devillers
   Het verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Franstalige Gewestelijke Raad van de Orde der Dierenartsen (België) bij beslissing van 12 mei 2012 (zaak C-318/12), is kennelijk niet-ontvankelijk.


title: Zaak T-883/16: Beroep ingesteld op 16 december 2016 — Polen/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/52

         Beroep ingesteld op 16 december 2016 — Polen/Commissie
   (Zaak T-883/16)
   (2017/C 038/68)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 28 oktober 2016 over de wijziging van de voorwaarden voor de ontheffing voor de Opal-gasleiding van de toepassing van het beginsel van derdentoegang (TPA) en de tariefregelingen verleend op basis van richtlijn 2003/55/EG;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 36, lid 1, onder a), van richtlijn 2009/73/EG in samenhang met artikel 194, lid 1, onder b), VWEU en het solidariteitsbeginsel door toekenning van een nieuwe ontheffing door de regelgevende instantie voor de Opal-gasleiding, hoewel deze ontheffing de voorzieningszekerheid ondergraaft

               2.

               Tweede middel: ontbreken van bevoegdheid van de Commissie en schending van artikel 36, lid 1, in samenhang met artikel 2, punt 17, van richtlijn 2009/73/EG door toekenning van een nieuwe ontheffing door de regelgevende instantie voor de Opal-gasleiding, hoewel deze gasleiding geen „interconnectie” vormt

               3.

               Derde middel: schending van artikel 36, lid 1, onder b), van richtlijn 2009/73/EG door toekenning van een nieuwe ontheffing door de regelgevende instantie voor de Opal-gasleiding, ondanks dat er geen risico is dat de investering niet zou plaatsvinden zonder toekenning van deze ontheffing

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 36, lid 1, onder a) en e), van richtlijn 2009/73/EG door toekenning van een nieuwe ontheffing door de regelgevende instantie voor de Opal-gasleiding, hoewel deze ontheffing ten koste gaat van de mededinging

               5.

               Vijfde middel: schending van internationale overeenkomsten die de Europese Unie binden, namelijk het Verdrag inzake het energiehandvest, het Verdrag tot oprichting van de Energiegemeenschap en de associatieovereenkomst met Oekraïne


title: Zaak T-55/17: Beroep ingesteld op 30 januari 2017 — Healy/Commissie

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/39

         Beroep ingesteld op 30 januari 2017 — Healy/Commissie
   (Zaak T-55/17)
   (2017/C 112/54)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: John Morrison Healy (Celbridge, Ierland) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van 11 april 2016 waarbij de jury heeft geweigerd om verzoeker toe te laten tot vergelijkend onderzoek COM/02/AST/16 (AST 2) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij één middel aan, ontleend aan schending van artikel 27, eerste alinea, van het Ambtenarenstatuut.
   Verzoeker is namelijk van mening dat de bestreden toelatingsvoorwaarde, namelijk dat een diensttijd van 42 maanden bij de Commissie moet kunnen worden aangetoond, niet gerechtvaardigd kan worden door de vereisten van de ambten waarin moet worden voorzien.
   Bovendien is artikel 82, lid 7, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP) in strijd met artikel 27 van het Statuut, aangezien het in alle gevallen arbeidscontractanten met een diensttijd van minder dan 36 maanden uitsluit van interne vergelijkende onderzoeken. In casu heeft de Commissie zich op het standpunt gesteld dat die 36 maanden een minimum waren, hetgeen als grondslag heeft gediend en de beoordeling van de bestreden toelatingsvoorwaarde door het tot aanstelling bevoegd gezag heeft aangetast.


title: Zaak C-119/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt (Duitsland) op 27 februari 2007 — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt (Duitsland) op 27 februari 2007 — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen
   (Zaak C-119/07)
   (2007/C 117/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Darmstadt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Container Service Thorsten Sperzel GmbH

      Verwerende partij: Land Hessen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (1) aldus worden uitgelegd dat bij de berekening van de administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure behalve de daadwerkelijk met de bestuurshandeling gepaard gaande administratieve kosten ook het belang van de bestuurshandeling voor de kennisgever als adressaat van de bestuurshandeling in aanmerking kan worden genomen?
               Mocht het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoorden:

               2)

               Moet artikel 33, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 aldus worden uitgelegd dat ook dan nog sprake kan zijn van passende administratieve kosten in verband met de uitvoering van de kennisgevings- en toezichtprocedure, wanneer bij de berekening van de administratieve kosten „de waarde van het belang van de bestuurshandeling voor de kennisgever ”veel hoger (in casu twintig maal hoger) is dan de daadwerkelijk met de bestuurshandeling gepaard gaande administratieve kosten?

      (1)  PB L 30, blz. 1.


title: Zaak T-462/05: Beroep ingesteld op  30 december 2005  — Toyoda Koki Kabushiki Kaisha tegen BHIM

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/27

         Beroep ingesteld op 30 december 2005 — Toyoda Koki Kabushiki Kaisha tegen BHIM
   (Zaak T-462/05)
   (2006/C 74/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Toyoda Koki Kabushiki Kaisha (Aichi-Ken, Japan) (vertegenwoordiger: J. F. Wachinger, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 14 september 2005 in zaak R 1157/2004-1 te vernietigen en de inschrijving toe te staan van het woordmerk „IFS” (aanvraagnr. 003157492) voor de waren „stuurinrichting en stuurbekrachtiging, beide voor voertuigen, en onderdelen daarvan, met uitzondering van onafhankelijke voorwielophanging” van internationale klasse 12 in de zin van de Overeenkomst van Nice betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken,

               —

               of, subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 14 september 2005 in zaak R 1157/2004-1 te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt voor heroverweging en voor het geven van een nieuwe beslissing,

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „IFS” voor waren van klasse 12 — aanvraagnr. 3 157 492

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor alle opgegeven waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad, onder meer door een onjuiste definitie van het relevante publiek en een onjuiste aanneming van beschrijvende betekenis.


title: Zaak F-115/13: Beroep ingesteld op 29 november 2013 — ZZ/Europees Milieuagentschap (EMA)

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/22

         Beroep ingesteld op 29 november 2013 — ZZ/Europees Milieuagentschap (EMA)
   (Zaak F-115/13)
   2014/C 31/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Bertolini, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Milieuagentschap (EMA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst niet te verlengen en, dientengevolge, herplaatsing van verzoekster in het door haar vervulde ambt of in een ander geschikt ambt dan wel, bij gebreke daarvan, vergoeding door de verwerende partij van de door haar geleden materiële schade en in elk geval van de geleden immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Milieuagentschap van 29 mei 2012 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 1 mei 2013

               —

               dientengevolge:

                           —

                           herplaatsing van verzoekster in het door haar vervulde ambt of in een ander bij haar bekwaamheden aansluitend ambt binnen EMA door haar overeenkomst overeenkomstig de statutaire eisen te verlengen;

                           —

                           subsidiair, indien bovenvermelde vordering tot herplaatsing niet wordt toegewezen, toekenning van een vergoeding voor de materiële schade die verzoekster heeft geleden en welke voorlopig en ex aequo et bono wordt begroot op de bezoldiging die zij ontving als arbeidscontractant van EMA ten minste voor een duur die gelijk is aan die van haar oorspronkelijke overeenkomst (drie jaar);

               —

               in elk geval, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade welke voorlopig en ex aequo et bono op 5 000 EUR wordt vastgesteld, met vertragingsrente tegen de wettelijke rentevoet vanaf de datum van het arrest;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-111/03: Beroep, op 12 maart 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden

text:
10.5.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 112/15
Middelen en voornaamste argumenten                                     Ten slotte vraagt het Koninkrijk België zich af of de verordening
                                                                       niet nietig dient te worden verklaard wegens schending van
                                                                       het Verdrag, aangezien zij op een verkeerde rechtsgrondslag is
                                                                       gebaseerd. Het Verdrag voorziet immers in een specifieke
                                                                       rechtsgrondslag voor handelingen van de Gemeenschap op het
                                                                       gebied van de werkgelegenheid. Voorzover de Raad krachtens
—    Schending van verordening (EG) nr. 994/98 van de Raad
                                                                       de machtigingsverordening aan de Commissie de bevoegdheid
     (hierna: „machtigingsverordening”). Verordening (EG)
                                                                       kon delegeren om acties te ondernemen op het gebied van de
     nr. 2204/2002 van de Commissie (hierna: „bestreden
                                                                       werkgelegenheid, dient deze verordening eveneens onwettig te
     verordening”) voldoet immers niet aan de machtigingsver-
                                                                       worden verklaard als zijnde in strijd met het Verdrag van
     ordening, aangezien de door laatstgenoemde verordening
                                                                       Amsterdam, dat de Raad niet de mogelijkheid biedt om deze
     nagestreefde transparantie en rechtszekerheid geenszins
                                                                       bevoegdheden bij verordening aan de Commissie te delegeren.
     worden bereikt door de bestreden verordening. Om te
     beginnen is niet duidelijk op welke situaties de bestreden
     verordening van toepassing is, gelet op het parallelle
     bestaan van richtsnoeren en kaderregelingen die de                (1 ) PB L 337 van 13.12.2002, blz. 3.
     Commissie tegelijkertijd op de werkgelegenheidssteun              (2 ) PB L 142 van 14.5.1998, blz. 1.
     kan toepassen. In de tweede plaats zijn de regels zelf van
     de bestreden verordening evenmin duidelijk. Ten slotte is
     er onvoldoende duidelijkheid betreffende de maatregelen
     zelf die onder artikel 87, lid 1, EG-Verdrag vallen en
     waarop de verordening dient te worden toegepast. De
     bestreden verordening lijkt immers ook van toepassing te
     zijn op algemene maatregelen, namelijk op die welke
     op regionaal niveau zijn vastgesteld, terwijl dergelijke
     maatregelen hoe dan ook van de werkingssfeer van
     artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag hadden moeten
     worden uitgesloten.
                                                                       Beroep, op 12 maart 2003 ingesteld door Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden
—    Schending van het subsidiariteitsbeginsel, doordat geen
     rekening is gehouden met de constitutionele organisatie
     van België, zodat elke maatregel van een regionale                                         (Zaak C-111/03)
     overheid die bij uitsluiting bevoegd is inzake werkgelegen-
     heid, als specifiek wordt beschouwd en dus wordt geacht
     binnen de werkingssfeer van de bestreden verordening te                                    (2003/C 112/25)
     vallen.
—    Schending van het beginsel van non-discriminatie: door-
     dat de vroegere, vooraf goedgekeurde, steunregelingen             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     worden gehandhaafd, maar voor nieuwe steunmaatrege-               op 12 maart 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Zweden
     len een veel strengere regeling wordt ingevoerd, zodat            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     twee totaal verschillende regelingen naast elkaar blijven         woordigd door L. Ström en A. Borders als gemachtigden,
     bestaan naar gelang van de datum waarop de steun ten              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     uitvoer is gelegd, levert de bestreden verordening ook
     schending op van het beginsel van non-discriminatie, een
     algemeen rechtsbeginsel dat bij de uitvoering van het
     gemeenschapsbeleid in het algemeen en inzake mededin-             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     ging en staatssteun in het bijzonder dient te worden              dat het het Hof behage:
     geëerbiedigd. Door niet te raken aan de eerder goed-
     gekeurde steunregelingen schept de bestreden verorde-
     ning aldus een discriminatie tussen de ondernemingen              1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door een
     die steun genieten op basis van de vroegere regelingen,                  regeling van voorafgaande aangifte en sanitaire controle
     en de andere, die slechts geringere steun kunnen ontvan-                 van de invoer van bepaalde dierlijke levensmiddelen
     gen op basis van de nieuwe regeling.                                     uit andere lidstaten te handhaven, zijn verplichtingen
                                                                              krachtens artikel 5 van richtlijn 89/662/EEG van de Raad
                                                                              van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in
                                                                              het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruit-
—    Schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien                      zicht van de totstandbrenging van de interne markt ( 1),
     de verordening door haar gebrek aan transparantie,                       niet is nagekomen;
     duidelijkheid en logische samenhang het de lidstaten
     moeilijk of zelfs onmogelijk maakt om een echt werkgele-
     genheidsbeleid te voeren.                                         2.     het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 112/16                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    het Hof van Justitie op 13 maart 2003, in het geding
                                                                      tussen Société financière & industrielle du Peloux, voorheen
                                                                      „Sodequip Isolation” en Société Axa Belgium, voorheen Axa
De Zweedse voorschriften inzake verplichte voorafgaande               Royale Belge, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
aangifte (Livsmedelsverkets kungörelse van 25 december 1998           schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
— SLV FS 1998:39) doen afbreuk aan het doel van richtlijn             navolgende vraag:
89/662/EEG doordat de veterinaire en andere controles die in
andere lidstaten worden verricht, niet worden erkend. Welis-
waar staat richtlijn 89/662/EEG steekproefsgewijze controles          Is de verzekerde die de begunstigde is van een verzekerings-
toe, maar een lidstaat kan zich niet op deze mogelijkheid van
                                                                      overeenkomst die is gesloten tussen een verzekeringnemer en
steekproefsgewijze controles beroepen om te controleren of            een verzekeraar die in dezelfde lidstaat zijn gevestigd, gebonden
andere lidstaten een andere regeling adequaat naleven. Artikel 3      aan het forumkeuzebeding waarbij de rechtbanken van die
van richtlijn 89/662/EEG voorziet bovendien in officiële
                                                                      staat worden aangewezen, wanneer hij dit beding niet zelf
diergeneeskundige controles bij de oorsprong van de productie         heeft goedgekeurd, de schade in een andere lidstaat is ontstaan,
alsook in mogelijkheden voor de bevoegde instanties om
                                                                      en hij in die staat ook aldaar gevestigde verzekeraars voor de
bij de oorsprong van de productie controles conform de
                                                                      rechter heeft gedaagd?
voorschriften uit te voeren om zich ervan te vergewissen dat
de producten voldoen aan de gemeenschapseisen of aan de
eisen van de lidstaat van bestemming. Voorts blijkt uit artikel 5,
lid 1, sub b, van richtlijn 89/662 dat producten niet vrij
kunnen worden verhandeld indien zij niet op een bepaalde
wijze worden gemerkt en vergezeld gaan van de nodige
documenten.
Volgens de Zweedse regering is voormelde voorgeschreven
aangifteplicht noodzakelijk om de inachtneming te verzekeren          Beroep, op 13 maart 2003 ingesteld door Commissie van
van de bijzondere garanties in het kader van de strijd tegen            de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
salmonella, die van toepassing zijn bij invoer van bepaalde
dierlijke producten in Zweden. Op dit punt stelt de Commissie
dat richtlijn 89/622/EEG een lidstaat uitstekende mogelijkhe-                                  (Zaak C-113/03)
den biedt om maatregelen te nemen ingeval bij het nemen van
steekproeven overtredingen van de gemeenschapsvoorschrif-
ten kunnen worden vastgesteld. Artikel 8, lid 1, van de richtlijn
                                                                                (2003/C 112/27)
voorziet in de procedure, die moet worden gevolgd wanneer
de lidstaat van bestemming overtredingen vaststelt.
( 1) PB L 395, blz. 13.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 13 maart 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                      woordigd door C. Giolitto en M. Shotter als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
Verzoek van de Cour d’appel de Grenoble, chambre                      dat het den Hove behage:
commerciale, van 20 februari 2003 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Société financière &
industrielle du Peloux, voorheen „Sodequip Isolation” en              —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door er niet
      Société Axa Belgium, voorheen Axa Royale Belge                        voor te zorgen dat de nummerportabiliteit voor niet-
                                                                            geografische nummers uiterlijk op 1 januari 2000 be-
                                                                            schikbaar is, zoals wordt geëist door artikel 12, lid 5, van
                         (Zaak C-112/03)                                    richtlijn 97/33/EG (1), zoals gewijzigd bij artikel 1, lid 2,
                                                                            van richtlijn 98/61/EG van het Europees Parlement en de
                                                                            Raad van 24 september 1998, wat betreft nummerpor-
                         (2003/C 112/26)                                    tabiliteit tussen exploitanten en carriervoorkeuze (2), de
                                                                            krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen
                                                                            niet is nagekomen;
De Cour d’appel de Grenoble, chambre commerciale, heeft bij           —     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
beschikking van 20 februari 2003, ingekomen ter griffie van                 procedure.


title: Zaak T-236/12: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — Airbus/BHIM (NEO) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NEO — Absolute weigeringsgronden — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Omvang van door kamer van beroep te verrichten onderzoek — Onderzoek ten gronde afhankelijk van ontvankelijkheid van beroep — Artikelen 59 en 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 76 van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/8

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — Airbus/BHIM (NEO)
   (Zaak T-236/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk NEO - Absolute weigeringsgronden - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Omvang van door kamer van beroep te verrichten onderzoek - Onderzoek ten gronde afhankelijk van ontvankelijkheid van beroep - Artikelen 59 en 64, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 76 van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 233/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Airbus SAS (Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 februari 2012 (zaak R 1387/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken NEO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 23 februari 2012 (zaak R 1387/2011-1) wordt vernietigd met betrekking tot de diensten van klasse 39 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.