title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-380/94: Association internationale des utilisateurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de soie naturelle (Aiuffass) en Apparel, Knitting & Textiles Alliance (AKT) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Textiel - Beroepsvereniging - Ontvankelijkheid - Kennelijke beoordelingsfout - Overcapaciteit)

text:
8 . 2 . 97              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 40/ 19
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door Mutual Aid
                     van 12 december 1996                                Administration Services NV tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
in zaak T-3 80/94 : Association internationale des utilisa
teurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de soie                                ( Zaak T-151 /96 )
naturelle ( Aiuffass ) en Apparel, Knitting & Textiles                                              ( 97/C 40/47 )
Alliance ( AKT) tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
(Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Textiel —
Beroepsvereniging — Ontvankelijkheid — Kennelijke
               beoordelingsfout — Overcapaciteit)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                            ( 97/C 40/46 )                               schappen is op 20 september 1996 beroep ingesteld tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mutual
                                                                         Aid Administration Services NV, te Antwerpen ( België ),
                                                                         vertegenwoordigd door J. Tritsmans, advocaat te Antwer
                         (Procestaai: Frans)
                                                                         pen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                         van R. Faltz, advocaat aldaar, Rue Heinrich Heine 6 .
In zaak T-380/94 , Association internationale des utilisa
teurs de fils de filaments artificiels et synthétiques et de soie        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
 naturelle ( Aiuffass ), te Gent ( België ), en Apparel, Knitting &
Textiles Alliance ( AKT ), te Londen, vertegenwoordigd door              — de bestreden beslissing, waarvan kopie wordt gevoegd
 M. Waelbroeck en J. Stuyck, advocaten te Brussel, domicilie                   bij de stukken gehecht aan huidig verzoekschrift, te
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,                       vernietigen en derhalve te zeggen voor recht dat verzoek
 Rue Mathias Hardt 8— 10, tegen Commissie van de                               ster niet gehouden is tot betaling van dispatch aan de
 Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : aanvankelijk                         Georgische autoriteiten;
J.-P . Keppenne en B. Smulders , later X. Lewis en B. Smul
 ders ), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot
 Brittannië en Noord-Ierland ( gemachtigden : L. Nicoll en               — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
 tijdens de mondelinge behandeling R. Plender), betreffen                     verplichten over te gaan tot terugbetaling aan verzoek
 de een beroep tot nietigverklaring van het besluit van                        ster van een bedrag van 6 014,02 USD , te vermeerderen
 de Commissie van 31 mei 1994 , vervat in mededeling                           met de intresten , berekend aan de gangbare wettelijke
 94/C 271 /06 van de Commissie, waarbij overeenkomstig                         intrestvoet in België van 7 % jaarlijks sedert 1 september
                                                                               1996 ;
 artikel 92 , lid 3 , onder a ) en c ), van het EG-Verdrag, de
 Britse regering toestemming wordt verleend om aan Hualon
 Corporation steun ten bedrage van 61 miljoen pond sterling              — de Commissie te veroordelen tot de gerechtskosten .
 te verlenen voor de oprichting van een textielfabriek in
 Noord-Ierland ( PB nr. C 271 van 29 . 9 . 1994 , blz . 5 ), heeft
 het Gerecht ( Vijfde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als             Middelen en voornaamste argumenten
 volgt : R. Garcia-Valdecasas, president; K. Lenaerts, V. Tiili,
 J. Azizi en R.M. Moura Ramos, rechters; griffier : J. Palacio            Op 12 maart 1996 heeft de Commissie Verordening ( EG )
 Gonzalez, administrateur, op 12 december 1996 een arrest                 nr . 449/96 vastgesteld , betreffende het vervoer van de gratis
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              levering aan Armenië en Azerbeidzjan van vruchtesap ,
                                                                          vruchtenjam en meel van zachte tarwe .
  1 . Verwerpt het beroep .                                               Het vervoer van een van de partijen via Georgië is bij
                                                                          beschikking van de Commissie van 27 maart 1996 toege
                                                                          wezen aan verzoekster . Bij de toewijzing is een bijlage van
                                                                          tien punten gevoegd , bevattende uittreksels uit de overeen
  2 . Verwijst verzoeksters in bun eigen kosten, alsmede                  komst tussen de Europese Gemeenschap en de Georgische
       hoofdelijk in die van de Commissie.                                autoriteiten . Na de levering heeft de Commissie verzoekster
                                                                          een afrekening gezonden , onder meer betreffende aan de
                                                                          Georgische autoriteiten te betalen kosten inzake dispatch .
  3 . Verwijst het Verenigd Koninkrijk in zijn eigen                      Verzoekster brengt hiertegen in , dat het tarief van dispatch
       kosten .                                                           nergens is vermeld , ook niet in de toewijzing en in het
                                                                          memorandum betreffende voormelde overeenkomst . Ver
                                                                          zoekster stelt derhalve, dat geen dispatch moet worden
                                                                           betaald aan de Georgische autoriteiten , en komt op tegen
  (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .                                   het besluit van de Commissie waarbij die kosten te haren
                                                                           laste zijn gelegd .


title: Zaak C-378/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale di Roma — Italië) — Mercedes Benz Italia SpA/Agenzia delle Entrate Direzione Provinciale Roma 3 [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 77/388/EEG — Artikel 17, lid 5, derde alinea, onder d) — Werkingssfeer — Toepassing van een pro rata voor de aftrek op de belasting over de toegevoegde waarde die is geheven over de verwerving van alle door een belastingplichtige gebruikte goederen en diensten — Bijkomstige handelingen — Gebruik van de omzet als aanwijzing]

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale di Roma — Italië) — Mercedes Benz Italia SpA/Agenzia delle Entrate Direzione Provinciale Roma 3
   (Zaak C-378/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 77/388/EEG - Artikel 17, lid 5, derde alinea, onder d) - Werkingssfeer - Toepassing van een pro rata voor de aftrek op de belasting over de toegevoegde waarde die is geheven over de verwerving van alle door een belastingplichtige gebruikte goederen en diensten - Bijkomstige handelingen - Gebruik van de omzet als aanwijzing])
   (2017/C 046/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione Tributaria Regionale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mercedes Benz Italia SpA

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate Direzione Provinciale Roma 3

      Dictum

   Artikel 17, lid 5, derde alinea, onder d), en artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling en een nationale praktijk, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, op grond waarvan een belastingplichtige verplicht is:

               —

               voor alle door hem verworven goederen en diensten een pro rata voor de toepassing van de aftrek toe te passen dat is gebaseerd op de omzet, zonder dat is voorzien in een berekeningsmethode die is gebaseerd op de aard en daadwerkelijke bestemming van elk van de verworven goederen en diensten en objectief weergeeft welk aandeel van de uitgaven werkelijk toe te rekenen is aan elk van de belaste of niet-belaste activiteiten, en

               —

               uit te gaan van de samenstelling van zijn omzet om vast te stellen welke handelingen als „bijkomstig” kunnen worden aangemerkt, mits bij de met het oog daarop verrichte beoordeling ook rekening wordt gehouden met het verband tussen die handelingen en de belastbare activiteiten van die belastingplichtige en, in voorkomend geval, met het gebruik dat deze handelingen impliceren van de goederen en diensten waarvoor belasting over de toegevoegde waarde is verschuldigd.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 29 mei 1997 in zaak C-329/95 (verzoek van Länsrätten i Stockholms län om een prejudiciële beslissing): administratieve procedure ingeleid door VAG Sverige AB (Registratie van voertuigen - Nationaal certificaat inzake uitlaatgassen - Verenigbaarheid met Richtlijn 70/156/EEG)

text:
12 . 7. 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 212/3
                  ARREST VAN HET HOF                                                  ARREST VAN HET HOF
                        (Vijfde Kamer)                                                         ( Zesde Kamer)
                       van 29 mei 1997                                                       van 29 mei 1997
in zaak C-329/95 (verzoek van Länsrätten i Stockholms               in zaak C-386/95 (verzoek om een prejudiciële beslissing
län om een prejudiciële beslissing): administratieve                van het Bundesverwaltungsgericht): S. Eker tegen Land
         procedure ingeleid door VAG Sverige AB O                                       Baden-Württemberg (')
(Registratie van voertuigen — Nationaal certificaat inzake          (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van Asso
uitlaatgassen — Verenigbaarheid met Richtlijn 70/156/               ciatieraad — Vrij verkeer van werknemers — Verlenging
                               EEG)                                 van verblijfsvergunning na één jaar legale arbeid — Werk
                                                                      zaamheid achtereenvolgens bij twee werkgevers verricht)
                         ( 97/C 212/05 )
                                                                                97/C 212/06 )
                     (Procestaai: Zweeds)                                                   (Procestaai: Duits)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                      de Jurisprudentie van het Hof)
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-386/95, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-329/95 , betreffende een verzoek aan het Hof              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van Lansratten i           verwaltungsgericht (Duitsland ), in het aldaar aanhangig
Stockholms lan, in een administratieve procedure ingeleid           geding tussen S. Eker en Land Baden-Württemberg, in
door VAG Sverige AB, betreffende een prejudiciële beslis           aanwezigheid van de Oberbundesanwalt beim Bundesver
sing over de uitlegging van Richtlijn 70/156/EEG van de             waltungsgericht en van de Vertreter des öffentlichen Inter
Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing            esses bei den Gerichten der allgemeinen Verwaltungsge
van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goed            richtsbarkeit in Baden-Württemberg, om een prejudiciële
keuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan                beslissing over de uitlegging van artikel 6 , lid 1 , eerste
(PB nr. L 42 van 23 . 2 . 1970, blz. 1 ), en van de                 streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980
artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag, heeft het Hof                betreffende de ontwikkeling van de Associatie, vastgesteld
(Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de           door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatie
Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, D. A. O. Edward,               overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeen
J.-P. Puissochet en M. Wathelet ( rapporteur), rechters;            schap en Turkije, heeft het Hof ( Zesde Kamer), samenge
advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: H. von Holstein,           steld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Mur
adjunct-griffier, op 29 mei 1997 een arrest gewezen waar           ray, P. J. G. Kapteyn, H. Ragnemalm en R. Schintgen
van het dictum luidt als volgt:                                     ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer;
                                                                    griffier: L. Hewlett, administrateur, op 29 mei 1997 een
                                                                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970
inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van
de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertui           Artikel 6, lid 1 , eerste streepje, van besluit nr. 1 /80 van
gen en aanhangwagens daarvan, zoals gewijzigd bij Richt            19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de
lijn 92/53/EEG van de Raad van 18 juni 1992, moet aldus             Associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is inge
worden uitgelegd, dat zij zich verzet tegen een nationale           steld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese
regeling die voor de registratie van motorvoertuigen die            Economische Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden
vergezeld gaan van een geldig communautair certificaat              uitgelegd, dat het voor de verlenging van de verblijfsver
van overeenstemming, de overlegging vereist van een                 gunning van een Turkse werknemer in de lidstaat van ont
nationaal certificaat waaruit blijkt dat de voertuigen vol         vangst vereist dat deze gedurende een ononderbroken
doen aan de nationale voorschriften inzake uitlaatgassen.           periode van één jaar legale arbeid in dienst van één en
                                                                    dezelfde werkgever heeft verricht.
(') PB nr. C 351 van 30. 12 . 1995 .
                                                                    (•) PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Zaak C-34/11: Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/15

         Beroep ingesteld op 21 januari 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-34/11)
   2011/C 103/26
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door niet ervoor te zorgen dat de niveaus van PM10 in de lucht lager zijn dan de grenswaarden vastgesteld in artikel 13 van richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (1), de krachtens dit artikel 13 van richtlijn 2008/50/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Gelet op de bezwaren van de Commissie in haar besluit van 26 november 2009 en de door Portugal voorgelegde verslagen, waaruit blijkt dat de grenswaarden van PM10 in verschillende gebieden en agglomeraties nog steeds worden overschreden en in bepaalde gevallen wijzen op een tendens dat de grenswaarden op lange termijn blijvend zullen worden overschreden, is de Commissie van mening dat de Portugese Staat de voorschriften van artikel 13 van richtlijn 2008/50/EG niet heeft nageleefd met betrekking tot de agglomeraties en gebieden Braga, Porto literal, Área Metropolitana de Lisboa Norte en Área Metropolitana de Lisboa Sul.

      (1)  PB L 152, blz. 1.


title: Zaak C-591/14: Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/16

      Beroep ingesteld op 19 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
      (Zaak C-591/14)
      (2015/C 073/22)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en B. Stromsky, gemachtigden)

         Verwerende partij: Koninkrijk België

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat het Koninkrijk België de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 2, 3 en 4 van besluit 2011/678/EU van de Commissie van 27 juli 2011 betreffende de door België ten uitvoer gelegde staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen (1), doordat het niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om de bij artikel 1, leden 3 en 4, van dat besluit onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde staatssteun terug te vorderen van de begunstigden, en de Commissie niet binnen de gestelde termijn in kennis heeft gesteld van de maatregelen die zijn genomen om aan dat besluit te voldoen;

                  —

                  het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Bij besluit 2011/678 betreffende de door België ten uitvoer gelegde staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen, heeft de Commissie door België verleende staatssteun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt verklaard.
      De in het besluit gestelde termijn om de onrechtmatig verklaarde staatssteun terug te vorderen is verstreken op 28 november 2011, zonder dat die steun volledig is teruggevorderd.
      Op de datum waarop het onderhavige beroep is ingesteld, heeft verweerder de maatregelen die nodig zijn om de verleende steun van de begunstigde ondernemingen terug te vorderen, nog niet vastgesteld noch alle informatie verstrekt waarom de Commissie heeft verzocht.

         (1)  PB L 274, blz. 36.


title: Zaak C-393/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 juli 2016 — Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 juli 2016 — Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne/Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd
   (Zaak C-393/16)
   (2016/C 402/18)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne

      Verwerende partij: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG Süd

      Interveniërende partij: Galana N.V.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 118 quaterdecies, lid 2, onder a), ii), van verordening (EG) nr. 1234/2007 (1) en artikel 103, lid 2, onder a), ii), van verordening (EU) nr. 1308/2013 (2) aldus worden uitgelegd dat zij ook van toepassing zijn wanneer de beschermde oorsprongsbenaming wordt gebruikt als deel van een benaming voor een levensmiddel dat niet in overeenstemming is met het productdossier, maar waaraan een ingrediënt is toegevoegd dat in overeenstemming is met het productdossier?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Moeten artikel 118 quaterdecies, lid 2, onder a), ii), van verordening (EG) nr. 1234/2007 en artikel 103, lid 2, onder a), ii), van verordening (EU) nr. 1308/2013 aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een beschermde oorsprongsbenaming als deel van een benaming voor een levensmiddel dat niet in overeenstemming is met het productdossier, maar waaraan een ingrediënt is toegevoegd dat in overeenstemming is met het productdossier, neerkomt op het uitbuiten van de reputatie van de oorsprongsbenaming wanneer de benaming van het levensmiddel overeenkomt met de bij het relevante publiek gebruikelijke benaming en het ingrediënt in voldoende hoeveelheid werd toegevoegd teneinde het product een essentieel kenmerk te verlenen?

               3)

               Moeten artikel 118 quaterdecies, lid 2, onder b), van verordening (EG) nr. 1234/2007 en artikel 103, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1308/2013 aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een beschermde oorsprongsbenaming onder de in de tweede prejudiciële vraag beschreven omstandigheden misbruik, nabootsing of voorstelling oplevert?

               4)

               Moeten artikel 118 quaterdecies, lid 2, onder c), van verordening (EG) nr. 1234/2007 en artikel 103, lid 2, onder c), van verordening (EU) nr. 1308/2013 aldus worden uitgelegd dat zij alleen van toepassing zijn op onjuiste of misleidende aanduidingen die bij het relevante publiek aanleiding kunnen geven tot misverstanden over de geografische herkomst van een product?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (Integrale-GMO-verordening) (PB L 299, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 (PB L 347, blz. 671).


title: Zaak T-817/16: Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Vans/EUIPO — Deichmann (V)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/49

         Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Vans/EUIPO — Deichmann (V)
   (Zaak T-817/16)
   (2017/C 022/67)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vans, Inc. (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Hirsch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Deichmann SE (Essen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (afbeelding van een „V”) — inschrijvingsaanvraag nr. 10 263 978

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 19 september 2016 in zaak R 2030/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie volledig wordt afgewezen;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing aldus wijzigen dat de oppositie ook wordt afgewezen voor „producten vervaardigd uit leder en kunstleder; reiskoffers en koffers; paraplu’s, parasols en wandelstokken; portefeuilles; zakken en tassen; ransels; riemtassen; documententassen; schooltassen; schooltassen voor sport; strandtassen; sleutelringen; heuptassen, kaarthouders” van klasse 18 en „kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels; ceintuurs; handschoenen van klasse 25;

               —

               meer subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van regel 19, leden 2 en 3, en regel 20, lid 1, van verordening nr. 2868/95;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/9009;

               —

               schending van artikel 60, lid 1, eerste volzin, artikel 63, lid 2, artikel 75, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009, van het verbod van reformatio in peius en van het recht om te worden gehoord.


4. 3 . 95        | NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                      Nr. C 54/1
                                                                   I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                                          Eedsaflegging door de nieuwe leden van het Hof
                                                               95/C 54/01
          Benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bij besluit van de
          Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen van
          1 januari 1995 (*), hebben de heren Leif Sevón, Peter Jann en Hans Ragnemalm op 18 januari 1995
          de eed voor het Hof afgelegd.
          Benoemd tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen bij besluit
          van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen van
          1 en 18 januari 1995 (2), hebben de heren Damaso Ruiz-Jarabo Colomer en Nial Fennelly op
          18 januari 1995 de eed voor het Hof afgelegd .
                            Eedsaflegging door de nieuwe leden van het Gerecht van eerste aanleg
                                                             ( 95/C 54/02 )
          Benoemd tot rechter in het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen bij besluit
          van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen van .
          1 januari 1995 (3 ), hebben mevrouw Perfylla Lindh, mevrouw Virpi Tiili en de heer Josef Azizi op
          18 januari 1995 de eed voor het Hof afgelegd.
          (!) PB nr . L 1 van 1 . 1 . 1995 , blz. 223 .
          (2 ) PB nr . L 17 van 25 . 1 . 1995 , blz . 14 .
          ( 3 ) PB nr . L 1 van 1 . 1 . 1995 , blz. 224.


title: Zaak T-281/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 11 november 2016 — Solelec e.a./Parlement („Kort geding — Overheidsopdrachten voor werken — Aanbestedingsprocedure — Elektriciteitswerkzaamheden (sterkstroom) in het kader van het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw Konrad Adenauer van het Parlement in Luxemburg — Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/38

         Beschikking van de president van het Gerecht van 11 november 2016 — Solelec e.a./Parlement
   (Zaak T-281/16 R)
   ((„Kort geding - Overheidsopdrachten voor werken - Aanbestedingsprocedure - Elektriciteitswerkzaamheden (sterkstroom) in het kader van het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw Konrad Adenauer van het Parlement in Luxemburg - Afwijzing van de offerte van een inschrijver en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 006/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Solelec SA (Esch-sur-Alzette, Luxemburg), Mannelli & Associés SA (Bertrange), Paul Wagner et fils SA (Luxemburg), Socom SA (Foetz) (vertegenwoordiger: S. Marx, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Mraz en L. Chrétien, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU en strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van, ten eerste, het besluit van het Parlement van 27 mei 2016 waarbij de offerte die door verzoeksters is ingediend voor perceel 75 in het kader van de aankondiging van een opdracht INLO-D-UPIL-T-15-AO6 betreffende het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw Konrad Adenauer in Luxemburg terzijde is gelegd en, ten tweede, het besluit tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 9 juni 2016 in zaak T-281/16 R wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof van 1 februari 2016 in zaak E-20/15 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2013/10/EU tot wijziging van Richtlijn 75/324/EEG betreffende aerosols)

text:
               19.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 18/26

         ARREST VAN HET HOF
   van 1 februari 2016
   in zaak E-20/15
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een EER-/EVA-staat — Niet-omzetting — Richtlijn 2013/10/EU tot wijziging van Richtlijn 75/324/EEG betreffende aerosols)
   (2017/C 18/10)
   In zaak E-20/15, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1 van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2013/10/EU van de Commissie van 19 maart 2013 tot wijziging van Richtlijn 75/324/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende aerosols teneinde de etiketteringsvoorschriften ervan aan te passen aan Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels), zoals aangepast aan de Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 3 van het besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 1 februari 2016 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn aannemen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1 van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2013/10/EU van de Commissie van 19 maart 2013 tot wijziging van Richtlijn 75/324/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende aerosols teneinde de etiketteringsvoorschriften ervan aan te passen aan Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels), zoals aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 3 van het besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               IJsland wordt in de kosten van de procedure verwezen.


title: Zaak C-485/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 juni 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Elektronische communicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/20/EG — Artikel 12 — Administratieve bijdragen voor ondernemingen met algemene machtiging — Nationale wettelijke regeling — Elektronische communicatieoperatoren — Verplichting om aanvullende bijdrage te betalen)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 juni 2013 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-485/11) (1)

   (Niet-nakoming - Elektronische communicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/20/EG - Artikel 12 - Administratieve bijdragen voor ondernemingen met algemene machtiging - Nationale wettelijke regeling - Elektronische communicatieoperatoren - Verplichting om aanvullende bijdrage te betalen)
   2013/C 225/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-S. Pilczer, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde), Hongarije (vertegenwoordigers: M.Z. Fehér, K. Szíjjártó, K. Molnár en A. Szilágyi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 12 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische communicatienetwerken en -diensten (PB L 108, blz. 21) — Administratieve bijdragen en vergoedingen voor ondernemingen met een algemene machtiging — Verenigbaarheid van een nationale wettelijke regeling waarbij een aanvullende bijdrage wordt opgelegd aan elektronische communicatieoperatoren

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en Hongarije dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak T-355/14: Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — STC/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/64

         Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — STC/Commissie
   (Zaak T-355/14)
   (2014/C 223/66)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: STC SpA (Forlì, Italië) (vertegenwoordigers: A. Marelli en G. Delucca, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden besluiten niet te verklaren en daaraan alle juridische en wettelijke gevolgen te verbinden, inzonderheid:

               —

               de aanbestedende overheid te veroordelen tot vergoeding van de door de onrechtmatig genomen maatregelen veroorzaakte schade, hetzij zoals specifiek wordt gevorderd, namelijk door de aanbestedingsprocedure opnieuw te openen ten behoeve van verzoekster, hetzij op gelijkwaardige wijze, door betaling van de tegenwaarde van de opdracht en — in dit laatste geval — door tevens de schade te vergoeden die is ontstaan door het verlies van ondernemingswinst en door de zogenoemde collaterale schade [door de niet-verkrijging van een meerwaarde van de onderneming wegens het ontbreken van een referentiewerking van de opdracht], begroot op 15 % van de door verzoekster in haar inschrijving opgegeven prijs dan wel — subsidiair — 15 % van de waarde van de opdracht, zo niet verweerster hoe dan ook te veroordelen tot betaling van een door het Gerecht naar billijkheid (hoger of lager) vastgesteld bedrag, in elk geval vermeerderd met vertragingsrente;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure van de onderhavige zaak, daaronder begrepen alle aanvullende, diverse en wettelijk verschuldigde kosten, onder voorbehoud van vaststelling van de hoogte ervan.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de negatieve beoordeling van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure JRC IPR 2013 C04 0031 OC van de Europese Commissie, Directoraat-Generaal, Gemeenschappelijk Onderzoekscentrum, Directie van de vestiging te Ispra, Eenheid Onderhoud en Diensten, zoals gepubliceerd bij besluit Ares(2014)1041060 van 3 maart 2014, alsook tegen de toewijzing van de opdracht aan een andere inschrijver en tegen de afwijzing van haar verzoek om toegang tot de stukken van de aanbesteding.
   Deze aanbestedingsprocedure had betrekking op het uitvoerend ontwerp, de levering van apparatuur en de bouw van een nieuwe turbogasinstallatie van de derde generatie, samen met een overeenkomst voor het gewone en buitengewone onderhoud ervan gedurende een periode van zes jaar, waarvan de eerste twee jaar onder waarborg.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, betreffende de niet-erkenning van verzoeksters recht om inzage te krijgen in de documenten van de aanbestedingsprocedure. Verzoekster stelt in dit verband dat sprake is van schending van:

                           —

                           de artikelen 42 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

                           —

                           het recht op toegang tot de aanbestedingsstukken waardoor zij geen kennis heeft kunnen verkrijgen van de rangschikking van de inschrijvingen, van de punten die aan de andere gegadigden zijn toegekend en van de volledige tekst van het verslag met de beoordeling van haar inschrijving;

                           —

                           het recht van verweer en het recht op een effectieve rechtsbescherming.

               2.

               Tweede middel, betreffende het financiële gedeelte van de door verzoekster ingediende offerte. Verzoekster stelt in dit verband dat sprake is van schending van:

                           —

                           artikel 296 VWEU wegens tegenstrijdige en ontoereikende motivering;

                           —

                           het recht op behoorlijk bestuur dat is vastgelegd in artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

                           —

                           artikel 112, lid 1, van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1);

                           —

                           artikel 160, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1);

                           —

                           het beginsel van gelijke behandeling en het transparantiebeginsel in de fase van de evaluatie van de offertes op basis waarvan de opdracht wordt toegewezen, alsook van het beginsel dat alle offertes op voet van gelijkheid moeten worden behandeld.

               3.

               Derde middel, betreffende het technische gedeelte van de door verzoekster ingediende offerte. Verzoekster stelt in dit verband dat sprake is van schending van:

                           —

                           artikel 296 VWEU wegens tegenstrijdige en ontoereikende motivering;

                           —

                           het recht op behoorlijk bestuur dat is vastgelegd in artikel 41, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

                           —

                           artikel 112, lid 1, van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1);

                           —

                           de artikelen 139, lid 1, en 160, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1);

                           —

                           het transparantiebeginsel en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

         Verzoekster betoogt bovendien dat de stukken met de resultaten onjuist zijn weergegeven.


title: Zaak C-479/99: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 8 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vobis Microcomputer AG en Hauptzollamt Aachen

text:
4.3.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 63/13
De Commissie stelt, dat de lijst in de bijlage bij richtlijn 93/13    Hoge voorziening, op 20 december 1999 ingesteld door
tot doel heeft een effectieve interne markt tot stand te brengen      G. Plant en 16 anderen tegen de beschikking,
en de consumentenbescherming te verhogen door middel van              op 29 september 1999 in gevoegde zaken T-148/98,
betere voorlichting. Dit kan worden bereikt door de in                J. G. Evans e.a. tegen Commissie van de Europese
artikel 3, lid 1, van de richtlijn vermelde algemene criteria te      Gemeenschappen, en T-162/98, South Wales Small Mines
verduidelijken en uit te werken. Daardoor wordt de rechtsze-          Association tegen Commissie van de Europese Gemeen-
kerheid van zowel de Zweedse als de buitenlandse marktdeel-           schappen, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
nemers en consumenten vergroot, terwijl tegelijkertijd de                 van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)
verschillende autoriteiten de wet op eenvormiger wijze toepas-
sen. De Commissie is verder van mening, dat de lijst een zeer                               (Zaak C-480/99 P)
waardevol hulpmiddel is voor de verkopers wanneer zij hun
standaardovereenkomsten opstellen, en dat op die manier vele
geschillen kunnen worden voorkomen. Volgens de Commissie                                      (2000/C 63/26)
kunnen deze doelstellingen, met name de criteria inzake
duidelijkheid en voorlichting, enkel worden bereikt indien de         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
lijst in de bijlage bij de richtlijn algemeen bekend wordt            op 20 december 1999 hogere voorziening ingesteld door
gemaakt door haar publicatie als een deel van de handeling            G. Plant en 16 anderen, gevestigd in het Verenigd Koninkrijk,
waarbij de richtlijn in nationaal recht wordt omgezet.                vertegenwoordigd door B. Hewson, van de balie van Engeland
                                                                      en Wales, en T. Graham Solicitors, domicilie gekozen heb-
(1) PB L 95, blz. 29.                                                 bende te Luxemburg ten kantore van Nathan & Noesen, Rue
                                                                      des Glacis 18, tegen de beschikking, op 29 september 1999 in
                                                                      gevoegde zaken T-148/98 (1), J. G. Evans e.a. tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen, en T-162/98 (2), South
                                                                      Wales Small Mines Association tegen Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen, gegeven door het Gerecht van
Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 8 decem-                 eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                 kamer).
tussen Vobis Microcomputer AG en Hauptzollamt
                             Aachen
                                                                      Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-479/99)
                                                                      1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 septem-
                          (2000/C 63/25)                                  ber 1999 te vernietigen;
Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van                2. de vordering tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren,
8 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    en het Gerecht van eerste aanleg te gelasten uitspraak te
Justitie op 16 december 1999, in het geding tussen Vobis                  doen ten gronde;
Microcomputer AG en Hauptzollamt Aachen, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               3. subsidiair, de vraag van de ontvankelijkheid terug te
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg in een andere
                                                                          samenstelling, en te beslissen dat rekwiranten eerst de
1.     Moet de gecombineerde nomenclatuur, in de versie van               gelegenheid moeten krijgen om kennis te nemen van,
bijlage I bij verordening (EG) nr. 1153/97 van de Commissie               en opmerkingen te maken over, al het door SWSMA
van 24 juni 1997(1) tot wijziging van bijlage I bij verordening           overgelegde bewijsmateriaal en de door haar ingediende
(EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en            opmerkingen;
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief,
aldus worden uitgelegd, dat elektronische assemblages die             4. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure
automatische gegevensverwerkende installaties en de eenheden              voor het Hof en in die van de procedure voor het Gerecht.
ervan in staat stellen, geluidssignalen te verwerken (geluids-
kaarten) onder post 8471, post 8473 of post 8543 moeten
worden ingedeeld?                                                     Middelen en voornaamste argumenten
2.     Zijn de verordeningen (EG) nr. 1153/97 van de Commis-          Rekwiranten voeren tot staving van hun hogere voorziening
sie van 24 juni 1997 en (EG) nr. 2086/97 van de Commissie             de schending aan van de procedure voor het Gerecht van
van 4 november 1997 (2) tot wijziging van bijlage I van               eerste aanleg, die nadelige gevolgen heeft gehad voor hun
verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot          belangen, en/of schendingen van het gemeenschapsrecht door
de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk         het Gerecht van eerste aanleg, meer in het bijzonder:
douanetarief, geldig, voorzover volgens die verordeningen
post 8543 van de gecombineerde nomenclatuur de                        1. Het Gerecht van eerste aanleg heeft de relevante wet niet
sub 1 beschreven geluidskaarten omvat?                                    toegepast, nu het niet heeft vastgesteld, dat de beschikking
                                                                          van de Commissie rekwiranten betrof in de zin van artikel
(1) PB L 168 van 26.6.1997, blz. 35.                                      33 EGKS-Verdrag, en dat rekwiranten recht hadden op een
(2) PB L 312 van 14.11.1997, blz. 1.                                      kennisgeving van de beschikking in de hoedanigheid van
                                                                          bij de beschikking betrokken personen in de zin van
                                                                          artikel 15 EGKS-Verdrag;


title: Zaak C-144/05: Beroep, op 30 maart 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk België

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/24

         Beroep, op 30 maart 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk België
   (Zaak C-144/05)
   (2005/C 143/35)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 maart 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Knut Simonsson en Wouter Wils, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2002/59/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, van 27 juni 2002, betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 5 februari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 208, blz. 10.


title: Zaak C-659/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 27 december 2011 — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 27 december 2011 — TVI Televisão Independente SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-659/11)
   2012/C 49/35
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TVI Televisão Independente SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 16, lid 1, CIVA, zoals uitgelegd in de bestreden beslissing (in die zin dat de heffing voor de uitzending van commerciële reclame samenhangt met de verrichting van reclamediensten en dus voor de btw-heffing moet worden opgenomen in de grondslag voor de belasting van de dienstverrichting) verenigbaar met artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388) (1) van de Raad (thans artikel 73 van richtlijn 2006/112/EG (2) van de Raad van 28 november 2006), inzonderheid met het begrip „wat de leverancier of dienstverrichter voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen”?

               2)

               Is artikel 16, lid 6, sub c, CIVA, zoals uitgelegd in de bestreden beslissing (in die zin dat de heffing voor de uitzending van commerciële reclame niet een bedrag is dat namens en voor rekening van de ontvanger van de dienst wordt betaald, ook al wordt zij boekhoudkundig als doorlopende post geboekt en is zij bestemd om te worden afgedragen aan openbare lichamen, zodat zij voor de btw-heffing niet moet worden uitgesloten van de belastbare grondslag), verenigbaar met artikel 11, A, lid 3, sub c, van de Zesde richtlijn (77/388) van de Raad (thans artikel 79, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006), inzonderheid met het begrip „door een belastingplichtige van de afnemer als terugbetaling van in naam en voor rekening van laatstgenoemden gemaakte kosten ontvangen bedragen die in de boekhouding van de belastingplichtige als doorlopende posten voorkomen”?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


20150731015616672015/C 270/022262013CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL201506112211Gevoegde zaken C-226/13, C-245/13, C-247/13 en C-578/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wiesbaden en het Landgericht Kiel — Duitsland) — Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)/Hellenische Republik [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Betekening en kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken — Verordening (EG) nr. 1393/2007 — Artikel 1, lid 1 — Begrip „burgerlijke of handelszaak” — Aansprakelijkheid van de staat voor „acta iure imperii”]
 ---documentbreak--- C2702015NL210120150611NL00022121Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juni 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Wiesbaden en het Landgericht Kiel — Duitsland) — Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)/Hellenische Republik
   (Gevoegde zaken C-226/13, C-245/13, C-247/13 en C-578/13) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Betekening en kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken — Verordening (EG) nr. 1393/2007 — Artikel 1, lid 1 — Begrip „burgerlijke of handelszaak” — Aansprakelijkheid van de staat voor „acta iure imperii”]”2015/C 270/02Procestaal: Duits
      Verwijzende rechters

   Landgericht Wiesbaden, Landgericht Kiel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stefan Fahnenbrock (C-226/13), Holger Priestoph (C-245/13), Matteo Antonio Priestoph (C-245/13), Pia Antonia Priestoph (C-245/13), Rudolf Reznicek (C-247/13), Hans-Jürgen Kickler (C-578/13), Walther Wöhlk (C-578/13), Zahnärztekammer Schleswig-Holstein Versorgungswerk (C-578/13)

      Verwerende partij: Hellenische Republik

      Dictum

   Artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad, moet aldus worden uitgelegd dat rechtsvorderingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die door particuliere houders van staatsobligaties zijn ingesteld tegen de uitgevende staat en strekken tot verkrijging van een vergoeding wegens het niet eerbiedigen van bezits- en eigendomsrechten, tot nakoming van de vervallen oorspronkelijke obligaties, en tot verkrijging van een schadevergoeding, binnen de werkingssfeer van deze verordening vallen, voor zover niet blijkt dat zij duidelijk geen burgerlijke of handelszaken zijn.
   (
         1
      )	PB C 215 van 27.7.2013.

      PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak T-354/15: Beroep ingesteld op 2 juli 2015 — Allergopharma/Commissie

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/11

         Beroep ingesteld op 2 juli 2015 — Allergopharma/Commissie
   (Zaak T-354/15)
   (2015/C 328/10)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Allergopharma GmbH & Co. KG (Reinbek, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en F.-C. Laprévote, Rechtsanwält)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 27 maart 2015 tot goedkeuring van een steunregeling ten behoeve van Duitse farmaceutische ondernemingen in financiële moeilijkheden door de vrijstelling van fabrikantenkortingen [SA.34881 (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2012/CP)] nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: Schending van het recht en het Verdrag, van het discriminatieverbod en van het vertrouwensbeginsel door het buiten beschouwing laten van de reddings- en herstructureringsrichtsnoeren (1)

                           —

                           Met het eerste middel wordt betoogd dat met het besluit de algemene beginselen van gelijke behandeling en bescherming van gewettigd vertrouwen en het recht wordt geschonden, doordat daarmee op ontoelaatbare wijze wordt afgeweken van de bindende reddings- en herstructureringsrichtsnoeren, ondanks dat in deze richtsnoeren niet in een dergelijke afwijking is voorzien. De motivering dat de vrijstellingen niet tot doel hebben om inefficiënte onderneming kunstmatig op de markt te houden, is onjuist, omdat (i) daarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen efficiënte en inefficiënte ondernemingen, terwijl dit in de richtsnoeren niet wordt gedaan en (ii) de onderliggende opvatting van het begrip „efficiëntie” door de Commissie onverenigbaar is met grondbeginselen van het staatssteunrecht.

               2.

               Tweede middel: onjuiste opvatting van het recht en de feiten en kennelijke beoordelingsfouten bij de toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU

                           —

                           Met het tweede middel wordt betoogd dat het besluit, zelfs aangenomen dat de Commissie de vrijstellingen rechtstreeks aan artikel 107, lid 3, onder c), VWEU mocht toetsen, meerdere blijken van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven en kennelijke beoordelingsfouten heeft begaan, omdat daarin het doel van de steun niet duidelijk is gedefinieerd en dus niet wordt uitgelegd waarom de steunmaatregelen noodzakelijk zijn om een bepaald doel te bereiken. Meer bepaald heeft de Commissie volgens verzoekster buiten beschouwing gelaten dat de goedgekeurde exploitatiesteun voor ondernemingen in moeilijkheden volgens de rechtspraak in geen geval geschikt zijn om doelstellingen van algemeen belang te bereiken en dat er van de vrijstellingen geen enkele stimulerende werking uitgaat.

               3.

               Derde middel: Schending van wezenlijke procedurele waarborgen en het recht om te worden gehoord

                           —

                           Met het derde middel wordt betoogd dat het bestreden besluit — met schending van het recht om gehoord te worden en de procedurele waarborgen in artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (2) — veel verder gaat dan de oplossing van de vragen die waren opgeworpen in het besluit tot inleiding van de procedure. In de eerste plaats wordt in het bestreden besluit de conclusie getrokken dat het niet passend was om de steunmaatregelen aan de reddings- en herstructureringsrichtsnoeren te toetsten, terwijl in het besluit tot inleiding van de procedure is benadrukt dat zij „de enige rechtsgrondslag voor verenigbaarheid met de interne markt” waren. In de tweede plaats wordt in het bestreden besluit tot de slotsom gekomen dat het uitzonderlijk passend was om de verenigbaarheid van de steunmaatregelen rechtstreeks aan artikel 107, lid 3, onder c), VWEU te toetsen, hoewel in het besluit tot inleiding van de procedure geen aanwijzingen zijn te vinden dat deze mogelijkheid werd overwogen. Daardoor is verzoekster de mogelijkheid ontnomen om zich over deze, voor de Commissie uiteindelijk beslissende vragen te uiten.

               4.

               Vierde middel: Schending van de motiveringsplicht

                           —

                           Met het vierde middel wordt betoogd dat het bestreden besluit ernstige motiveringsgebreken vertoont, omdat de Commissie op talrijke punten geen begrijpelijke overwegingen heeft opgenomen. Meer bepaald ontbreekt het aan een begrijpelijke onderbouwing van (i) de toepassing van de uitzonderingsbepaling in artikel 107, lid 3, onder c), VWEU en (ii) de uitzonderlijke omstandigheden die zouden rechtvaardigen dat exploitatiesteun zoals in de onderhavige zaak aan de orde wordt goedgekeurd.

      (1)  Communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (PB 2004, C 244, blz. 2).

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-55/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland (Telecommunicatie — Verordening (EG) nr. 2887/2000 — Toegang tot aansluitnetwerk — Beginsel van kostenoriëntatie van tarieven — Kosten — Interesten op geïnvesteerd kapitaal — Afschrijvingen van vaste activa — Evaluatie van lokale telecommunicatie-infrastructuur — Actuele kosten en historische kosten — Berekeningsgrondslag — Reële kosten — Historische kosten en toekomstgerichte kosten — Rechtvaardiging van kosten — Analytisch bottom up - of top down -model — Gedetailleerde nationale regeling — Beoordelingsmarge van nationale regelgevende instanties — Rechterlijke toetsing — Procedurele autonomie van lidstaten — Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel — Betwisting in rechte van besluiten tot goedkeuring van tarieven van aangemelde exploitant door ontvangers — Bewijslast — Toezichtprocedure en rechterlijke procedure)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 april 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Arcor AG & Co. KG/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-55/06) (1)

   (Telecommunicatie - Verordening (EG) nr. 2887/2000 - Toegang tot aansluitnetwerk - Beginsel van kostenoriëntatie van tarieven - Kosten - Interesten op geïnvesteerd kapitaal - Afschrijvingen van vaste activa - Evaluatie van lokale telecommunicatie-infrastructuur - Actuele kosten en historische kosten - Berekeningsgrondslag - Reële kosten - Historische kosten en toekomstgerichte kosten - Rechtvaardiging van kosten - Analytisch „bottom up’- of „top down’-model - Gedetailleerde nationale regeling - Beoordelingsmarge van nationale regelgevende instanties - Rechterlijke toetsing - Procedurele autonomie van lidstaten - Gelijkwaardigheids- en doeltreffendheidsbeginsel - Betwisting in rechte van besluiten tot goedkeuring van tarieven van aangemelde exploitant door ontvangers - Bewijslast - Toezichtprocedure en rechterlijke procedure)
   (2008/C 142/03)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Köln
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Arcor AG & Co. KG

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      In tegenwoordigheid van: Deutsche Telekom AG
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Köln — Uitlegging van de artikelen 1, lid 4, 3, lid 3, en 4 van verordening (EG) nr. 2887/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 inzake ontbundelde toegang tot aansluitnetwerk (PB L 336, blz. 4)
   Dictum

               1)

               De interesten op het geïnvesteerde kapitaal en de afschrijvingen van de vaste activa die zijn gebruikt voor de aanleg van het aansluitnetwerk, maken deel uit van de kosten die in aanmerking dienen te worden genomen overeenkomstig het in artikel 3, lid 3, van verordening (EG) nr. 2887/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 inzake ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk vastgestelde beginsel dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk worden vastgesteld op basis van de kosten.

               2)

               Bij de bepaling van de berekeningsgrondslag voor de kosten van de aangemelde exploitant overeenkomstig het in artikel 3, lid 3, van verordening nr. 2887/2000 neergelegde beginsel dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk worden vastgesteld op basis van de kosten moeten de nationale regelgevende instanties de reële kosten in aanmerking nemen, namelijk de door de aangemelde exploitant reeds betaalde kosten en de toekomstgerichte kosten, waarbij deze laatste kosten in voorkomend geval dienen te worden gebaseerd op de geschatte vervangingskosten van het netwerk of bepaalde onderdelen ervan.

               3)

               De nationale regelgevende instantie kan krachtens artikel 4, lid 2, sub b, van verordening nr. 2887/2000 de aangemelde exploitant verzoeken om relevante informatie over de stukken die dienen ter staving van de kosten die in aanmerking worden genomen in het kader van de toepassing van het beginsel dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk worden vastgesteld op basis van de kosten. Bij gebreke van een gemeenschapsrechtelijke bepaling betreffende de te controleren boekhoudkundige stukken, staat het uitsluitend aan de nationale regelgevende instanties om overeenkomstig het toepasselijke recht te onderzoeken of de overgelegde stukken het meest geschikt zijn voor de berekening van de kosten.

               4)

               Het gemeenschapsrecht sluit niet uit dat de nationale regelgevende instanties in het kader van de toepassing van het beginsel dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk worden vastgesteld op basis van de kosten, bij ontbreken van volledige en begrijpelijke boekhoudkundige stukken deze kosten bepalen op basis van een analytisch bottom-up- of top-down-model.

               5)

               De bij artikel 1, lid 4, van verordening nr. 2887/2000 aan de lidstaten verleende mogelijkheid om gedetailleerde nationale maatregelen vast te stellen kan het in artikel 3, lid 3, van deze verordening neergelegde beginsel dat de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk worden vastgesteld op basis van de kosten, niet buiten werking stellen.

               6)

               Uit artikel 4, leden 1 en 2, van verordening nr. 2887/2000 volgt dat de nationale regelgevende instanties bij de toetsing van de tarieven van de aangemelde exploitanten voor het verschaffen van ontbundelde toegang tot hun aansluitnetwerk aan het in artikel 3, lid 3, van deze verordening neergelegde tariefbeginsel over een uitgebreide bevoegdheid beschikken om deze tarieven uit verschillende oogpunten te beoordelen en zelfs om de prijzen, dat wil zeggen de voorgestelde tarieven, te wijzigen. Deze uitgebreide bevoegdheid heeft ook betrekking op de door de aangemelde exploitanten gemaakte kosten, zoals de interesten op het geïnvesteerde kapitaal en de afschrijvingen van de vaste activa, de berekeningsgrondslag hiervoor en de modellen op basis waarvan deze kosten boekhoudkundig worden gestaafd.

               7)

               In het kader van de procedurele autonomie waarover de lidstaten beschikken, staat het uitsluitend aan hen om, met inachtneming van het gelijkwaardigheidsbeginsel en het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, de bevoegde rechter en de aard van het geschil vast te stellen, en dus de regels te bepalen volgens welke de rechter de besluiten van de nationale regelgevende instanties tot goedkeuring van de tarieven van de aangemelde exploitanten voor ontbundelde toegang tot hun aansluitnetwerk dient te toetsen. In deze omstandigheden dient de nationale rechter te verzekeren dat de uit verordening nr. 2887/2000 voortvloeiende verplichting om ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk te verschaffen en daarbij het in artikel 3, lid 3, van deze verordening neergelegde tariefbeginsel in acht te nemen, daadwerkelijk wordt nagekomen, en dit onder transparante, billijke en niet-discriminerende voorwaarden.

               8)

               Artikel 4, lid 1, van verordening nr. 2887/2000, gelezen in samenhang met artikel 5 bis, lid 3, van richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, vereist dat de nationale rechterlijke instanties de interne procedureregels die de uitoefening van het recht van beroep beheersen aldus uitleggen en toepassen dat een besluit van de nationale regelgevende instantie om de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk al dan niet goed te keuren niet alleen in rechte kan worden aangevochten door de adressaat van dit besluit, maar ook door ontvangers in de zin van deze verordening die hierdoor in hun rechten kunnen worden aangetast.

               9)

               Verordening nr. 2887/2000 dient aldus te worden uitgelegd dat het in het kader van een door een nationale regelgevende instantie overeenkomstig artikel 4 van deze verordening gevoerde procedure ter controle van de tarieven voor ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk aan de aangemelde exploitant staat om te bewijzen dat zijn tarieven voldoen aan het beginsel van kostenoriëntatie van de tarieven. Anderzijds staat het aan de lidstaten om vast te stellen hoe de bewijslast dient te worden verdeeld tussen de nationale regelgevende instantie die de tarieven van de aangemelde exploitant heeft goedgekeurd, en de ontvanger die tegen dit besluit opkomt. Het staat eveneens aan de lidstaten om overeenkomstig hun regels van procesrecht en met inachtneming van de communautaire beginselen van gelijkwaardigheid en effectieve rechterlijke bescherming vast te stellen hoe deze bewijslast dient te worden verdeeld indien een besluit van de nationale regelgevende instantie tot goedkeuring van de tarieven van de aangemelde exploitant voor ontbundelde toegang tot zijn aansluitnetwerk in rechte wordt betwist.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-319/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 augustus 2009 door ACEA SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-297/02, ACEA SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/38

         Hogere voorziening ingesteld op 11 augustus 2009 door ACEA SpA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009 in zaak T-297/02, ACEA SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-319/09 P)
   2009/C 267/69
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: ACEA SpA (vertegenwoordigers: L. Radicati di Brozolo, A. Giardina en T. Ubaldi, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, ACSM Como SpA, AEM — Azienda Energetica Metropolitana Torino — SPA

      Conclusies

               —

               het arrest in zaak T-297/02 vernietigen voor zover daarin geen consequenties zijn verbonden aan het verzuim om de verschillende toepassingen van de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting gedifferentieerd te onderzoeken en de algemene en abstracte kwalificatie van de driejaarlijkse vrijstelling als staatssteun is bevestigd;

               —

               het arrest vernietigen voor zover daarin de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting niet als bestaande steun in de zin van artikel 1, sub b-v, van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) is gekwalificeerd;

               —

               het arrest vernietigen voor zover dit de rechtmatigheid van het bevel tot terugvordering in artikel 3 van de beschikking (2) bevestigt;

               —

               de Commissie in de kosten van beide instanties verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante roept vier middelen ter ondersteuning van haar vorderingen in.

               —

               Het eerste middel is ontleend aan een juiste rechtsopvatting bij de toepassing van 88 EG en van verordening (EG) nr. 659/1999, alsmede een motiveringsgebrek van het bestreden arrest met betrekking tot het verzuim de verschillende toepassingen van de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting in artikel 3, lid 70, van wet nr. 549/1995 en in artikel 66, lid 14, van voorlopig wetbesluit nr. 331/1993, gedifferentieerd te onderzoeken. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een motiveringsgebrek waar het, in het licht van de specifieke omstandigheden van het geval en de inlichtingen waarover de Commissie beschikte, geen consequenties heeft verbonden aan het abstracte en onvolledige onderzoek en de daaraan door de Commissie verbonden conclusies in de litigieuze beschikking, onder verwijzing naar de verschillende situaties waarin de belastingvrijstelling van toepassing was.

               —

               Het tweede middel betreft de onjuiste toepassing van artikel 87, lid 1, EG door het Gerecht en een motiveringsgebrek, voor zover dit de algemene en abstracte kwalificatie van de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting als staatssteun heeft bevestigd. Meer bepaald heeft het Gerecht geen juist onderzoek verricht naar de omstandigheden van de onderhavige zaak en de veronderstellingen waarop de Commissie de kwalificatie van de desbetreffende maatregel als staatssteun heeft gebaseerd, zoals het evenwel in de uitoefening van zijn volledige rechtsmacht had moeten doen. Het Gerecht heeft dus de beschikking van de Commissie bevestigd, niettegenstaande dat niet is aangetoond dat, althans met betrekking tot sommige sectoren waarin de vrijstelling is toegepast, aan twee van de in artikel 87, lid 1, EG voorziene voorwaarden niet is voldaan: het vermogen de mededinging te verstoren en het intracommunautaire handelsverkeer ongunstig te beïnvloeden.

               —

               Het derde middel heeft betrekking op een gebrekkige en tegenstrijdige motivering, alsook een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging en de toepassing van artikel 88, lid 1, EG en van artikel 1, sub b-v, van verordening (EG) nr. 659/1999 als gevolg van de kwalificatie van de driejarige vrijstelling van vennootschapsbelasting als nieuwe steun. Het Gerecht heeft immers geen consequenties verbonden aan de omstandigheid dat in de onderhavige zaak de kwalificatie van bestaande steun, in de zin van artikel 1, sub b-v, van verordening (EG) nr. 659/1999, niet is gehanteerd, ofschoon uit de context en de omstandigheden van de onderhavige zaak voortvloeit dat de kwalificatie als nieuwe steun, althans met betrekking tot sommige sectoren waarin de vrijstelling is toegepast, niet gerechtvaardigd was.

               —

               Het vierde middel betreft een onjuiste rechtsopvatting en een motiveringsgebrek op het punt van de rechtmatigheid van het bevel tot terugvordering in artikel 3 van de litigieuze beschikking. In het licht van de omstandigheden van de zaak, heeft het Gerecht immers gedwaald door te oordelen dat het bevel tot terugvordering in het beschikkende gedeelte een zo ruim mogelijke reikwijdte mocht hebben en geheel onvoorwaardelijk mocht zijn, ook al bevatte de beschikking enkel een abstracte, generieke en onvolledige beoordeling van de belastingvrijstelling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).

      (2)  Beschikking van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21).


title: Doorhaling van zaak T-359/94

text:
Nr. C 119/30         1 NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   13 . 5 . 95
    kennelijke dwaling ten aanzien van het recht, voor zover               — verzoeker het recht om te worden gehoord heeft
    de Commissie op onregelmatige wijze heeft geweigerd                       ontzegd en heeft gehandeld in strijd met het beginsel
    vast te stellen dat er geen gronden aanwezig zijn voor de                 van goed bestuur.
    toepassing van artikel 2 van Verordening (EEG)
    nr. 1017/68 en/of artikel 85 , lid 1 , van het EG-Verdrag       (M PB nr . L 354 van 31 . 12 . 1994, blz. 66.
    en artikel 53 , lid 1 , van de EER-Overeenkomst. De
    Commissie kan dus aan de artikelen 5 van de verorde
    ning en/of 85, lid 3, van het EG-Verdrag en 53 , lid 3 , van
    de EER-Overeenkomst niet de bevoegdheid ontlenen                                Doorhaling van zaak T-518/93 ( )
    om de in de beschikking gestelde voorwaarden op te                                         ( 95/C 119/56 )
    leggen.
                                                                                (Procestaai: Frans)
    Subsidiair
                                                                    De president van de Tweede Kamer (uitgebreid ) van het
2. De beschikking is gebaseerd op een onjuiste en onvol            Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
    ledige beoordeling van de feiten, en aangetast door             pen heeft bij beschikking van 28 maart 1995 de doorhaling
    kennelijke dwaling ten aanzien van het recht, voor zover        in het register gelast van zaak T-518/93 : Anton Durbeck
    de voorwaarden niet noodzakelijk zijn om artikel 2 van          GmbH tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
    de verordening en/of artikel 85 , lid 1 , van het EG           de Europese Gemeenschappen.
    Verdrag en artikel 53 , lid 1 , van de EER-Overeenkomst
    buiten toepassing te verklaren.                                 (!) PB nr. C 188 van 10 . 7. 1993 , blz. 15 .
3 . De voorwaarden zijn niet noodzakelijk en zijn oneven
    redig aan de gestelde beperkingen van de mededinging.
    Bovendien is onzeker, wat de voorwaarden in de
                                                                                Doorhaling van zaak T-282/94 (*)
    praktijk inhouden, en brengen zij buitensporige lasten
    mee. De voorwaarden zijn dus in strijd met de Gemeen                                      ( 95/C 119/57)
    schapsrechtelijke beginselen van bescherming van het
    gewettigd vertrouwen, evenredigheid en rechtszeker                                  (Procestaai: Nederlands)
    heid .
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
4. Met de voorwaarden is de Commissie buiten de perken              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
    van haar bevoegdheid getreden en heeft zij van die              king van 17 maart 1995 de doorhaling in het register gelast
    bevoegdheid misbruik gemaakt, door de bij Richtlijn 91/         van zaak T-282/94: Commanditaire Vennootschap Jurope
    440/EEG op Eurotunnel als exploitant van de infra              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
    structuur gelegde verplichtingen tot de Britse spoor           f 1 ) PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994, blz. 19 .
    wegen uit te breiden. Bovendien heeft de Commissie de
    haar krachtens de artikelen 5 van de verordening
    en/of 85 , lid 3 , van het EG-Verdrag en 53 , lid 3 , van de
    EER-Overeenkomst toekomende bevoegdheden ge
    bruikt om aangelegenheden te regelen die onder Richt                           Doorhaling van zaak T-359/94 ( a )
    lijn 91/440/EEG vallen, op een wijze die niet verenigbaar                                  ( 95/C 119/58 )
    is met bedoelde richtlijn. Het opleggen van de voorwaar
    den vormt dus zowel een discriminatie als een onregel                                  (Procestaai: Duits)
    matigheid.
                                                                    De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid) van het
5 . De     Commissie     heeft essentiële   vormvoorschriften       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
    geschonden en heeft gehandeld in strijd met artikel 190         pen heeft bij beschikking van 22 maart 1 995 de doorhaling
    van het EG-Verdrag en met een fundamenteel beginsel             in het register gelast van zaak T-359/94: Schmidt + Clemens
    van het Gemeenschapsrecht, waar zij :                           GmbH + Co ., Edelstahlwerke Kaiserau tegen Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen.
    — geen bewijzen heeft aangevoerd en de beschikking
         niet naar behoren met redenen heeft omkleed;               O PB nr. C 370 van 24 . 12 . 1994, blz . 16 .


title: Zaak C-280/05: Beroep, op 11 juli 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/8

         Beroep, op 11 juli 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-280/05)
   (2005/C 229/16)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 11 juli 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door V. Di Bucci en E. Righini als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van beschikking 2004/800/EG van de Commissie van 30 maart 2004 betreffende de staatssteunregeling die Italië ten uitvoer heeft gelegd betreffende spoedmaatregelen inzake werkgelegenheid [op 1 april 2004 betekend onder nr. C(2004) 930, PB L 352 van 27.11.2004, blz. 10] en krachtens het EG-Verdrag, door niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om een einde te maken aan de steunmaatregelen welke in die beschikking onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard en om de uit hoofde van die maatregelen toegekende steun van de begunstigden terug te vorderen, en door na te laten de Commissie van die maatregelen in kennis te stellen;

               2.

               de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking van de Commissie gelast Italië, de in artikel 1 vermelde steunmaatregelen in te trekken en „alle nodige maatregelen [te nemen] om de krachtens de in artikel 1 genoemde regeling reeds onrechtmatig ter beschikking gestelde steun van de begunstigden terug te vorderen” en te stoppen met „de uitbetaling van reeds toegezegde steun vanaf de datum van deze beschikking”. Italië diende de Commissie bovendien binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van de beschikking in kennis te stellen van „de maatregelen […] om hieraan te voldoen”.
   Aangezien de beschikking is betekend op 1 april 2004, is de termijn waarbinnen eraan moest zijn voldaan, op 1 juni 2004 verstreken.
   Aangaande de verplichting tot terugvordering van onrechtmatig uitgekeerde steun moet worden vastgesteld dat de Italiaanse Republiek bij het verstrijken van de gestelde termijn de Commissie nog niet in kennis had gesteld van de ter uitvoering van deze verplichting getroffen maatregelen en dat de door de Commissie gevraagde inlichtingen niet zijn verstrekt.
   Het ligt voor de hand dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen ter opheffing van de in de beschikking van de Commissie als onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt aangemerkte steun en ter terugvordering van de reeds uitgekeerde steun, en door de Commissie niet van die maatregelen in kennis te stellen, niet aan haar verplichtingen uit hoofde van artikel 249, vierde alinea, EG en de artikelen 2, 3 en 4 van de beschikking heeft voldaan.


title: Zaak T-265/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 februari 2009 — Lee/DE/BHIM — Cooperativa italiana di ristorazione (PIAZZA del SOLE) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PIAZZA del SOLE — Oudere nationale en internationale woordmerken PIAZZA en PIAZZA D'ORO — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Geen overeenstemmende tekens )

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 februari 2009 — Lee/DE/BHIM — Cooperativa italiana di ristorazione (PIAZZA del SOLE)
   (Zaak T-265/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PIAZZA del SOLE - Oudere nationale en internationale woordmerken PIAZZA en PIAZZA D'ORO - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Geen overeenstemmende tekens’)
   (2009/C 82/40)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Sara Lee/DE NV (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: C. Hollier-Larousse, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Cooperativa italiana di ristorazione Soc. coop. rl (Reggio d'Émilie, Italië) (vertegenwoordiger: D. Caneva, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 5 juli 2006 (zaak R 235/2005-2) inzake een oppositieprocedure tussen Sara Lee/DE NV en Cooperativa italiana di ristorazione Soc. coop. rl.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sara Lee/DE NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door Løgstør Rør A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-23/99)

text:
27.3.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 86/31
Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door Lùgstùr Rùr                Beroep, op 21 januari 1999 ingesteld door C. d'Aloya
   A/S tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             tegen Raad van de Europese Unie
                        (Zaak T-23/99)                                                      (Zaak T-24/99)
                         (1999/C 86/53)                                                     (1999/C 86/54)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                      (Procestaal: Engels)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     Gemeenschappen is op 21 januari 1999 beroep ingesteld
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                     tegen Raad van de Europese Unie door C. d'Aloya, ver-
Gemeenschappen is op 21 januari 1999 beroep ingesteld
                                                                     tegenwoordigd door W. Viscardini DonaÁ, bijgestaan door
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                     G. DonaÁ, advocaten te Padua, domicilie gekozen hebbende
Lùgstùr Rùr A/S, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,
                                                                     te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
van het kantoor Liedekerke SimeÂon Wessing Houthoff, en
                                                                     rue Mathias Hardt.
H. Peytz, van het kantoor Kromann & Münter, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias
Hardt 8-10.                                                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     Ð nietig te verklaren het bij memorandum van 26 maart
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      1998 te zijner kennis gebrachte besluit tot afwijzing
                                                                         van zijn sollicitatie naar de post van directeur (A2),
                                                                         die vacant was bij de juridische dienst van de Raad,
                                                                         als bedoeld in de ¹Mededelingen van de administratieº
Ð nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                    2/98 van 5 januari 1998;
     van 21 oktober 1998 in zaak IV/35.691 (voorgeïso-
     leerde buizen voor afstandverwarming), voorzover
     deze beschikking tot haar is gericht;                           Ð nietig te verklaren het bij de ¹Mededelingenº 137/98
                                                                         van 2 november 1998 door het secretariaat-generaal
                                                                         van de Raad ter kennis van het personeel gebrachte
                                                                         besluit waarbij R. Gosalbo Bono met ingang van
Ð subsidiair, de haar opgelegde boete aanzienlijk te ver-
                                                                         1 oktober 1998 is benoemd tot directeur bij de juri-
     lagen;
                                                                         dische dienst van de Raad;
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.                            Ð de Raad te veroordelen tot vergoeding van de door
                                                                         verzoeker geleden morele schade, en het bedrag van de
                                                                         schadevergoeding naar billijkheid vast te stellen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Ð de Raad te verwijzen in de kosten van het geding.
Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking
van de Europese Commissie van 21 oktober 1998, zoals                 Middelen en voornaamste argumenten
gewijzigd bij beschikking van 6 november 1998, inzake
een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Ver-
drag (1). Bij de bestreden beschikking is vastgesteld dat ver-       Verzoeker komt op tegen de afwijzing van zijn sollicitatie
zoekster inbreuk heeft gemaakt op artikel 85 van het EG-             naar de post van directeur bij de juridische dienst van de
Verdrag, en is haar een boete van 8 ;900 ;000 ECU opge-              Raad.
legd.
                                                                     Tot staving van zijn aanspraken voert hij het volgende
                                                                     aan:
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in de zaken T-9/99, T-15/99, T-16/99 en T-17/99.
                                                                     Ð schending van de rechtsgrondslag van de kennisgeving
                                                                         van vacature (2/98) van de betrokken post, voorzover
( ) Zie de zaken T-9/99, T-15/99, T-16/99, T-17/99 en T-21/99.
 1
                                                                         daarin was vastgesteld dat de aanstelling volgens de
                                                                         procedure van artikel 29, lid 1, onder a), van het Sta-
                                                                         tuut diende te geschieden, terwijl een kandidaat van
                                                                         buiten de instelling is gekozen, en volgens verzoeker de