title: Hogere voorziening, op 3 mei 1996 ingesteld door R. Galtieri tegen het arrest, op 27 februari 1996 in zaak T-235/94 tussen R. Galtieri en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) (Zaak C-150/96 P)

text:
Nr . C 197/ 10         NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              6 . 7. 96
Middelen en voornaamste argumenten                                        gebieden overzee met de Europese Economische
                                                                          Gemeenschap . Ingevolge voornoemde ministeriële be
— Schending van artikel 3 , lid 1 , sub a, van Richtlijn                  schikking garanderen de autoriteiten van de Neder
     92/46/EEG van de Raad tot vaststelling van gezond                   landse Antillen een zelfde beschermingsniveau als
     heidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel             waarin de relevante communautaire wetgeving voorziet.
     brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en                     Aan de voorwaarden voor toepassing van artikel 106 is
     produkten op basis van melk. Het bestreden besluit is                ook daarom niet voldaan omdat de export vanuit de
    gebaseerd op irrelevante feiten, in het bijzonder met                 Nederlandse Antillen uitsluitend produkten betreft
     betrekking tot de veterinaire toestand . Ten aanzien van             gemaakt uit melk of melkprodukten uit de Lid-Staten
     de zuivelverwerking bij de Dutch Antillean Dairy                     van de Europese Gemeenschap .
     Industry concludeert het rapport van een inspectiemis
     sie, zoals bedoeld in artikel 23 , lid 4, Richtlijn 92/
                                                                          De Nederlandse Antillen bieden in tegenstelling tot de
     46/EEG, dat de verwerking van zuivelprodukten afkom                 landen op de lijst van derde landen vastgesteld bij
     stig uit de Gemeenschap plaatsvindt overeenkomstig de                Beschikking 94/70/EG of bij Beschikking 95/340/EG,
     voorschriften van genoemde richtlijn.
                                                                          garanties met betrekking tot hoofdstuk II, Richtlijn
                                                                          92/46/EEG . Door de Nederlandse Antillen desalniette
— Schending van artikel 31 van Richtlijn 92/46/EEG;
                                                                          min niet op de lijst van derde landen als bedoeld in
     subsidiair schending van artikel 190 EG-Verdrag. Wel
                                                                          Richtlijn 92/46/EEG te plaatsen is sprake van een
     iswaar is het rapport van de veterinaire inspectiemissie
                                                                          willekeurige discriminatie. Het bestreden besluit is
     besproken tijdens de vergadering van het Permanent
                                                                          deswege in strijd met artikel 103 , lid 2, Besluit 91/
    Veterinair Comité („ PVC ") op 13 en 14 februari 1996,                482/EEG.
    maar een advies heeft het PVC toen niet uitgebracht. Het
    is de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden ook
    niet bekend dat de Commissie, zoals door artikel 31 ,          (') Brief aan de Minister-President van de Nederlandse Antillen ,
    Richtlijn 92/46/EEG is voorgeschreven, een ontwerp van               waarbij de Nederlandse Antillen niet worden geplaatst op de
    het bestreden besluit aan het PVC zou hebben voorge                 lijst van derde landen ingevolge artikel 23 , Richtlijn 92/46/EEG
    legd .                                                               van de Raad van 16 juni 1992 tot vaststelling van gezondheids
                                                                         voorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van
— Schending van het beginsel van hoor en wederhoor.                      rauwe melk, warmtebehandelde melk en produkten op basis
                                                                         van melk ( PB nr . L 268 van 14 . 9 . 1992 , blz. 1 ).
— Schending van het beginsel van zorgvuldige voorberei            ( 2 ) Beschikking houdende een verbod om zonder een vergunning
                                                                         van de Minister van Volksgezondheid en Milieuhygiëne zuivel
    ding.                                                                produkten vanuit de Nederlandse Antillen naar het douanege
                                                                         bied van de Europese Gemeenschap uit te voeren. Deze
— Schending van artikel 2, lid 2, WTO-Verdrag inzake                     vergunning wordt slechts verleend indien de produktie heeft
    sanitaire en phytosanitaire maatregelen. Het bestreden               plaatsgevonden volgens de procedures en in inrichtingen die
    besluit is in strijd met het verbod sanitaire maatregelen            gelijkwaardig zijn aan die omschreven in hoofdstuk II, Richtlijn
    zodanig toe te passen dat zij een verkapte beperking van             92/46/EEG . Bovendien wordt deze vergunning uitsluitend
    de internationale handel kunnen vormen . Het bestreden               verleend voor produkten die zijn gemaakt uit materialen
    besluit betekent immers een volledig invoerverbod voor               afkomstig uit de Gemeenschap dan wel uit landen die geplaatst
    zuivelprodukten van oorsprong uit de Nederlandse                     zijn op de lijst van Richtlijn 92/46/EEG .
    Antillen, hoewel die produkten volgens de bevindingen
    van de Commissie in overeenstemming zijn met de van
    toepassing. zijnde algemene beginselen en voorschriften
    van Richtlijn 92/46/EEG.
— Schending van het evenredigheids- of proportionaliteits
    beginsel : de Antilliaanse inheemse melkproduktie is
    verwaarloosbaar klein en wordt uitsluitend op de lokale       Hogere voorziening, op 3 mei 1996 ingesteld door R. Gal
    markt geconsumeerd. Als grondstof voor de bereiding           tieri tegen het arrest, op 27 februari 1996 in zaak T-235/94
    van haar produkten gebruikt de geïnspecteerde inrich         tussen R. Galtieri en Europees Parlement gewezen door het
    ting gedehydrateerd melkvet en melkpoeder uit de EG.          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
    Het stellen van eisen aan de kwaliteit en de handhaving                                 pen (Eerste kamer) i 1 )
    van de geldende veterinaire wetgeving op de Neder
    landse Antillen, die uitsluitend relevant zouden zijn                                    ( Zaak C-l 50/96 P)
    ingeval het gebruik van melk, afkomstig van melkvee                                        ( 96/C 197/19 )
    dieren van de inrichting zelf of tenminste van melkvee
    dieren elders op de Nederlandse Antillen, is dus niet
    noodzakelijk om het door Richtlijn 92/46/EEG gestelde         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    doel — te weten garanderen van een hoog beschermings         op 3 mei 1996 hogere voorziening ingesteld door R. Galtieri,
   niveau van de volksgezondheid — te bereiken . De               vertegenwoordigd door P. Como, domicilie gekozen heb
    ministeriële beschikking van 7 februari 1996 (2 ) vormt       bende te Luxemburg ten kantore van S. Oostvogels,
   hiervoor een aanvullende juridische garantie .                 advocaat aldaar, rue Aldringen 13 , tegen het arrest, op
                                                                  27 februari 1996 in zaak T-235/94 tussen R. Galtieri en
— Schending van artikel 103 van Besluit 91/482/EEG van            Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste
   de Raad betreffende de associatie van landen en                aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste kamer ).
 ---pagebreak--- 6 . 7. 96            I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 197/ 11
Requirant concludeert dat het het Hof behage :                              tingen die op hem rusten krachtens de artikelen 6, 48 , 52
                                                                            en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening ( EEG )
a ) de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te                         nr. 1251 /70 van de Commissie ( x ) van 29 juni 1970 en
     verklaren;                                                             artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van de Raad ( 2 ) van
                                                                             17 december 1974;
b ) het arrest van het Gerecht ( Eerste kamer ) C1 ) te vernie
     tigen;                                                           — Ierland in de kosten te verwijzen.
c ) de oorspronkelijke vordering van requirant gegrond te
     verklaren;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
d ) nietig te verklaren het besluit van de Afdeling perso            De Commissie betoogt dat voor zover een vaartuig, onge
     neelszaken van het Europees Parlement van 19 januari             acht van welk type, een instrument vormt voor de uitoefe
     1994 strekkende tot terugvordering van 267 628 Lfr.              ning van een economische activiteit, Ierland artikel 52
     ( zoals gewijzigd bij brief van het Europees Parlement           EG-Verdrag schendt door te bepalen, dat die vaartuigen
     van 21 juni 1994 );
                                                                      slechts in het Ierse scheepsregister kunnen worden inge
                                                                      schreven en de Ierse vlag mogen varen, indien zij geheel of
e ) het Europees Parlement te gelasten onmiddellijk de met            ten dele in eigendom toebehoren aan de regering, een
     ingang van februari 1994 op zijn salaris ingehouden              Minister of State, een Iers onderdaan of een Ierse rechtsper
                                                                      soon .
     bedragen terug te betalen;
f) het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             Het in section 2 van de Mercantile Marine Act ( 1955 )
     moratoire interessen met ingang van februari 1994,               neergelegde vereiste, dat vennootschappen moeten zijn
     alsmede van de kosten;                                           opgericht naar Iers recht en aan Iers recht onderworpen
                                                                      moeten zijn en hun hoofdvestiging in Ierland moeten
g) het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             hebben, belet vennootschappen die aan de voorwaarden van
     een schadevergoeding van 100 000 Lfr. ter vergoeding             artikel 58 EG-Verdrag voldoen, gebruik te maken van hun
     van de morele schade veroorzaakt door de uitvoering              vrijheid van vestiging door vaartuigen te beheren en in te
     van bovenvermeld besluit van 19 januari 1994 .                   zetten via agentschappen, filialen of dochterondernemin
                                                                      gen . De voorwaarde dat vennootschappen hun hoofdvesti
Middelen en voornaamste argumenten                                    ging in Ierland moeten hebben, heeft tot gevolg dat een
                                                                      onderneming die in een andere Lid-Staat is geregistreerd,
Schending door het Gerecht van het Gemeenschapsrecht,                 wordt belet een vaartuig in te zetten op basis van een
inzonderheid wat de beoordeling betreft van het kennelijk             daadwerkelijke, permanente vertegenwoordiging in Ier
karakter van de onregelmatigheid van de betalingen waarop             land .
het bestreden terugvorderingsbesluit betrekking heeft.
                                                                      Voor zover een vaartuig niet een instrument vormt voor de
(!) PB nr. C 108 van 13 . 4 . 1996 , blz. 7.                          uitoefening van een economische activiteit, maar veeleer als
                                                                      pleziervaartuig wordt gebruikt, is de Commissie van oor
                                                                      deel, dat Ierland door de hiervoor genoemde beperkingen
                                                                      inbreuk maakt op de artikelen 6 , 48 en 52 EG-Verdrag,
                                                                      artikel 7 van Verordening ( EEG) nr. 1251/70 en artikel 7
                                                                      van Richtlijn 75/34/EEG.
Beroep, op 6 mei 1996 ingesteld door Commissie van de
           Europese Gemeenschappen tegen Ierland                      (!) PB nr. L 142 van 30 . 6 . 1970, blz. 24 .
                        ( Zaak C-151/96 )                             ( 2 ) PB nr. L 14 van 20 . 1 . 1975 , blz . 10 .
                           ( 96/C 197/20 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 mei 1996 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                   Hogere voorziening, op 7 mei 1996 ingesteld door J. R. de
woordigd door F. Benyon en X. Lewis, juridisch adviseur               Rijk tegen het arrest, op 7 maart 1996 in zaak T-362/94
respectievelijk lid van de juridische dienst, als gemachtigden,       tussen J. R. de Rijk en de Commissie van de Europese
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de               Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,                 aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vijfde
Kirchberg.                                                                                kamer) ( l )
                                                                                ( Zaak C-l 5 3/96 P)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                                ( 96/C 197/21 )
— te verklaren dat Ierland, door wettelijke en bestuursrech
    telijke bepalingen te handhaven die het recht om een              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    vaartuig, niet zijnde een vissersvaartuig, in het Ierse           op 7 mei 1996 hogere voorziening ingesteld door J. R. de
    scheepsregister in te schrijven, beperken tot vaartuigen          Rijk, vertegenwoordigd door N. Lhoest, advocaat, domici
    die geheel of gedeeltelijk in eigendom toebehoren aan de          lie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
    regering, een Minister of State, een Iers onderdaan of een        Sari, rue Glesener 1 , tegen het arrest, op 7 maart 1996 in
    Ierse rechtspersoon, niet heeft voldaan aan de verplich         zaak T-362/94 tussen J. R. de Rijk en de Commissie van de


title: Zaak T-534/10: Beroep ingesteld op 22 november 2010 — Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/BHIM — Garmo (HELLIM)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/45

         Beroep ingesteld op 22 november 2010 — Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias/BHIM — Garmo (HELLIM)
   (Zaak T-534/10)
   ()
   2011/C 30/81
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Organismos Kypriakis Galaktokomikis Viomichanias (Lefkosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: C. Milbradt en H. Van Volxem, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Garmo AG (Stuttgart, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 september 2010 in zaak R 794/2010-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die in de beroepsprocedure zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Garmo AG

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HELLIM” voor waren van klasse 29

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: collectief woordmerk „HALLOUMI” voor waren van klasse 29

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat de conflicterende merken overeenstemmen en de betrokken waren soortgelijk zijn en gevaar voor verwarring van de merken bestaat, alsmede schending van artikel 63, lid 2, van deze verordening doordat verzoekster erop mocht vertrouwen dat zij in de gelegenheid zou worden gesteld te repliceren op het standpunt van verweerder in de beroepsprocedure.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-578/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 29 december 2008 — Rhimou Chakroun tegen Minister van Buitenlandse Zaken

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 29 december 2008 — Rhimou Chakroun tegen Minister van Buitenlandse Zaken
   (Zaak C-578/08)
   (2009/C 55/26)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Rhimou Chakroun

      Verweerder: Minister van Buitenlandse Zaken
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de zinsnede „beroep op het stelsel voor sociale bijstand” in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder c, van de richtlijn 2003/86/EG (1) van de Raad van de Europese Unie van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging zo te worden uitgelegd, dat deze een lidstaat de ruimte biedt een regeling voor gezinshereniging te treffen die er toe leidt dat gezinshereniging niet wordt toegestaan aan een gezinshereniger, die het bewijs heeft geleverd over stabiele en regelmatige inkomsten te beschikken om in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan te kunnen voorzien, maar niettemin gelet op de hoogte van zijn inkomsten een beroep zal kunnen doen op bijzondere bijstand om te voorzien in bijzondere, individueel bepaalde noodzakelijke kosten van het bestaan, op inkomensafhankelijke kwijtscheldingen van heffingen van lagere overheden of op inkomensondersteunende maatregelen in het kader van het gemeentelijk minimabeleid?

               2)

               Moet richtlijn 2003/86/EG van de Raad van de Europese Unie van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging, met name artikel 2, aanhef en onder d, aldus worden uitgelegd dat deze bepaling in de weg staat aan nationale regelgeving, waarin voor de toepassing van de inkomenseis bedoeld in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder c, een onderscheid wordt gemaakt naar gelang een gezinsband vóór of na de komst van degene die in de lidstaat verblijft tot stand is gekomen?

      (1)  Richtlĳn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PB L 251, blz. 12).


title: Gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-436/08 en T-454/08: Beschikking van het Gerecht van 16 november 2010 — Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/56

         Beschikking van het Gerecht van 16 november 2010 — Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-436/08 en T-454/08) (1)

   ()
   2011/C 30/99
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Zaak T-36/01: Beroep, op 19 februari 2001 ingesteld door Glaverbel tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
21.4.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 118/41
—     dat in elk geval tussen 1 december 1995, de datum van              —     de artikelen 3, lid 2, en 3, leden 3, 5 en 8, van de
      de eerste verklaring van invaliditeit, en de herintreding in             basisverordening, door aanmerkelijke schade voor een
      de dienst op 16 juni 1999 drie en een half jaar, een                     bedrijfstak van de Gemeenschap vast te stellen;
      voldoende lange periode is verstreken, waarin de woning
      van verzoeker in België moest worden aangehouden en                —     artikel 3, lid 6, van de basisverordening, door te beslissen
      onderhouden zodat zij bij zijn terugkeer naar België                     dat de invoer uit de betrokken landen aanmerkelijke
      weer bewoonbaar was. Verder heeft verzoeker vóór zijn                  schade voor een bedrijfstak van de Gemeenschap veroor-
      verhuizing naar België aanzienlijke kosten gemaakt.                      zaakt;
                                                                         —     de artikelen 20, leden 4 en 5, en 6, lid 9, van de
                                                                               basisverordening, alsmede artikel 235 EG en verzoeksters
                                                                               rechten van de verdediging.
                                                                         (1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.
Beroep, op 16 februari 2001 ingesteld door Shanghai
Teraoka Electronic Co. Ltd. tegen Raad van de Europese
                                Unie
                          (Zaak T-35/01)
                                                                         Beroep, op 19 februari 2001 ingesteld door Glaverbel
                                                                         tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                        (2001/C 118/111)
                                                                                (Zaak T-36/01)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (2001/C 118/112)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 februari 2001 beroep ingesteld tegen Raad                                        (Procestaal: Engels)
van de Europese Unie door Shanghai Teraoka Electronic Co.
Ltd., een vennootschap naar Chinees recht, vertegenwoordigd
door P. Waer, advocaat te Brussel.                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 19 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Glaverbel, een vennootschap naar Belgisch recht, vertegen-
                                                                         woordigd door S. Möbus van Müller-Boré & Partner, advocaten
                                                                         te München (Duitsland).
—     artikel 1 van verordening (EG) nr. 2605/2000 van de Raad
      van 27 november 2000 nietig te verklaren voorzover een
      antidumpingrecht is opgelegd aan Shanghai Teraoka                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      Electronic Co. Ltd.;
                                                                         —     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
                                                                               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
—     de Raad in de kosten te verwijzen.                                       van 30 november 2000 in zaak R 0137/2000-1 te
                                                                               vernietigen;
Middelen en voornaamste argumenten                                       —     het Bureau in de kosten te verwijzen.
Verzoekster is een vennootschap naar Chinees recht die                   Middelen en voornaamste argumenten
technologisch hoogwaardige producten vervaardigt. De Raad
heeft verschillende bepalingen van verordening nr. 384/96
van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen                   Betrokken merk:                  een tekening aangebracht op de
invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de                                                    buitenzijde van de waren overeen-
Europese Gemeenschap (1) (basisverordening) geschonden                                                    komstig artikel 63, lid 1, van de
door antidumpingrechten te heffen op bepaalde door verzoek-                                               gemeenschapsmerkverordening
ster geproduceerde en uitgevoerde elektronische weegschalen,                                              (zaak R 0137/2000-1)
te weten:
                                                                         Waar of dienst:                  klassen 11, 19 en 21
—     artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, door             Bij de kamer van beroep          weigering van inschrijving door
      verzoekster geen markteconomische status toe te kennen;            bestreden beslissing:            de onderzoeker
 ---pagebreak--- C 118/42              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    21.4.2001
Middelen:                     — schending van artikel 7, lid 1,        Verzoeker wijst erop, dat de Commissie bijna vier jaar na zijn
                                  sub b, van verordening (EG)          klacht geen enkele voorlopige maatregel heeft getroffen noch
                                  nr. 40/94                            een definitieve beschikking heeft gegeven, zodat het litigieuze
                              — schending van artikel 7, lid 3,        systeem nog steeds van toepassing is, hoewel zij reeds bij de
                                  van       verordening      (EG)      aanvang van de procedure heeft toegegeven, dat dit systeem
                                  nr. 40/94                            niet in overeenstemming was met het gemeenschapsrecht.
                              — schending van de rechten van
                                  de verdediging
Beroep, op 22 februari 2001 ingesteld door Syndicat des
employés, techniciens et cadres de la F.G.T.B. tegen                   Beroep, op 23 februari 2001 ingesteld door J.-J. Rateau
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-42/01)
                                                                                (Zaak T-43/01)
                       (2001/C 118/113)
                                                                                (2001/C 118/114)
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Procestaal: Frans)
schappen is op 22 februari 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Syndicat
des employés, techniciens et cadres de la F.G.T.B., gevestigd          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te Brussel, vertegenwoordigd door L. Misson, L. Denis en               schappen is op 23 februari 2001 beroep tegen Commissie van
P. M. Kapita, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                 de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.-J. Rateau,
Luxemburg.                                                             wonende te Beersel (België), vertegenwoordigd door É. Boi-
                                                                       gelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert, dat het het Gerecht behage:
—    te verklaren dat de Commissie heeft nagelaten binnen een          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     redelijke termijn de maatregelen te nemen die nodig
     waren naar aanleiding van verzoekers klacht op grond
     van artikel 3 van verordening nr. 17/62;                          —     nietig te verklaren het besluit van het TABG om verzoeker
                                                                             per 1 juli 2000 tewerk te stellen op de post van adviseur
—    te verklaren dat de Commissie binnen een termijn van                    (adviser on consumer information) bij het hoofd de eenheid
     één maand de noodzakelijke maatregelen moet treffen                     „Food law and biotechnology” van het directoraat-gene-
     tegen de partijen waartegen verzoekers klacht op grond                  raal Gezondheid en consumentenbescherming (GECO
     van verordening nr. 17/62 is gericht;                                   D 4), zoals dat blijkt uit het organigram van het DG
                                                                             GECO van 15 juni 2000 en uit het uitdrukkelijke besluit
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                                  van R. Coleman, directeur-generaal van directoraat-gene-
                                                                             raal „Consumentenbeleid en bescherming van de gezond-
                                                                             heid van de consument verbruiker: consumentenbelan-
Middelen en voornaamste argumenten                                           gen”, dat verzoeker op 28 augustus 2000 ter kennis is
                                                                             gebracht;
Verzoeker verklaart, dat hij op 1 juli 1997 een klacht heeft
ingediend op de grondslag van de artikelen 48 en 85 EG-                —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker, ter
Verdrag (thans artikelen 39 en 81 EG) met betrekking tot het                 vergoeding van de morele schade, van een bedrag van
transfersysteem voor beroepsvoetballers dat wordt toegepast                  1 EUR als voorschot op een schade die, behoudens
door organisaties als de FIFA, de URBSFA en de Ligue                         vermeerdering of vermindering in de loop van het geding,
Professionnelle de Football de Belgique. Naar aanleiding van                 op 10 000 EUR wordt geraamd;
deze klacht, die is geregistreerd onder nummer IV/36.583-
SETCA-FGTB/FIFA, URBSFA, heeft de Commissie een proce-
dure tegen de FIFA ingeleid.                                           —     verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-460/00: Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 45/14                  NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10.2.2001
Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door Commissie                 Beroep, op 21 december 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                          dom Luxemburg                                                            bliek
                          (Zaak C-458/00)                                                    (Zaak C-460/00)
                           (2001/C 45/26)
                                                                                (2001/C 45/27)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 december 2000 beroep ingesteld tegen Groothertogdom            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                op 21 december 2000 beroep ingesteld tegen Helleense
pen, vertegenwoordigd door H. Støvlbaek, lid van haar juri-          Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
dische dienst, en J. Adda, ter beschikking van de juridische         vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, juridisch adviseur, en
dienst gesteld nationaal ambtenaar, als gemachtigden, domici-        M. Patakia, lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,          hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar
lid van diezelfde dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                  juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
      krachtens de artikelen 2, 6 en 7 van verordening (EEG)         —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
      nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende               binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen en,
      toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen             subsidiair, aan de Commissie mee te delen, die nodig zijn
      binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (1) en                   om te voldoen aan richtlijn 96/48/EG (1) van de Raad van
      artikel 1, sub f, in samenhang met punt R1 van bijlage II.B          23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het
      van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (2) op             transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem, de krach-
      hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       tens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet
                                                                           is nagekomen;
2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
      wijzen.
                                                                     —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
De Commissie betoogt, dat blijkens punt R1 van bijlage II.B,
waarnaar artikel 1, sub f, van richtlijn 75/442/EEG verwijst,
niet alleen hoofdgebruik als brandstof gemeenschapsrechtelijk        Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
als handeling voor de nuttige toepassing moet worden be-             oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
schouwd, maar eveneens het gebruik van afvalstoffen bij              verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
andere wijzen van energieopwekking. Dit is het geval bij een         lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
verbrandingsinstallatie, ongeacht of deze hoofdzakelijk of
uitsluitend wordt gebruikt voor het verbranden van huishoude-
lijk afval zonder relatie met een industrieel productieproces,       Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
zolang met de installatie maar een belangrijk deel van de in         treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
de verbrande afvalstoffen aanwezige energie kan worden               welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
teruggewonnen. Zij verwerpt met name de stelling, dat sprake         uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
zou zijn van verwijdering (in casu „verbranding op het land”         voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
in de zin van punt D 10 van bijlage II.A bij richtlijn
75/442/EEG). De definities van „verbrandingsinstallatie” in de
richtlijnen 89/369/EEG, 89/429/EEG en 94/67/EG weerspie-             De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
gelen het doel, het milieu te beschermen tegen de schadelijke        treffen om aan de voornoemde richtlijn te voldoen.
gevolgen van afvalverbranding als zodanig, of de verbranding
als verwijderingshandeling dan wel als handeling voor nuttige
toepassing is te beschouwen, aangezien geen van de genoemde          De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
richtlijnen bepaalt, dat de daarin geregelde verbranding een         toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
verwijderingshandeling dan wel een handeling voor nuttige            betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
toepassing is.
(1) PB L 30 van 6 februari 1993, blz. 1.                             (1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6.
(2) PB L 194 van 25 juli 1975, blz. 39.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 9 november 2000 in zaak C-387/98 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Coreck Maritime GmbH tegen Handelsveem BV e.a. (Executieverdrag — Artikel 17 — Forumkeuzebeding — Vormvereisten — Werking)

text:
C 28/4                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      27.1.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                       van 9 november 2000
                                                                                van 9 november 2000
in zaak C-381/98 [verzoek van de Court of Appeal
(England & Wales) (Civil Division) om een prejudiciële
beslissing]: Ingmar GB Ltd tegen Eaton Leonard Technolo-                    in zaak C-387/98 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                              gies Inc. (1)                                 landen om een prejudiciële beslissing): Coreck Maritime
                                                                                GmbH tegen Handelsveem BV e.a. (1)
(Richtlijn 86/653/EEG — Onafhankelijke handelsagent die
zijn werkzaamheden in een lidstaat verricht — In derde land
gevestigd principaal — Clausule waarin het recht van het                    (Executieverdrag — Artikel 17 — Forumkeuzebeding —
land van vestiging van principaal van toepassing wordt                                         Vormvereisten — Werking)
             verklaard op de agentuurovereenkomst)
                            (2001/C 28/06)                                                             (2001/C 28/07)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                              In zaak C-387/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
                                                                            uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
In zaak C-381/98, betreffende een verzoek aan het Hof                       27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de              en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd                handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het
Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Ingmar GB                aldaar aanhangig geding tussen Coreck Maritime GmbH en
Ltd en Eaton Leonard Technologies Inc., om een prejudiciële                 Handelsveem BV e.a., om een prejudiciële beslissing over de
beslissing over de uitlegging van richtlijn 86/653/EEG van de               uitlegging van artikel 17, eerste alinea, van genoemd Verdrag
Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de                      van 27 september 1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals
wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagen-               gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de
ten (PB L 382, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-              toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het
steld als volgt: M. Wathelet, president van de Eerste kamer,                Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, D. A.                     (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst — blz. 77), bij het
O. Edward en P. Jann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:             Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van
P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 9 november               de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1) en bij het Verdrag
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk
                                                                            Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1), heeft het
                                                                            Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
De artikelen 17 en 18 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van              waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P. Jann
18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de            (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, die de handelsagent           griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 9 november 2000
bepaalde rechten verlenen na de beëindiging van de agentuurovereen-         en arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
komst, moeten worden toegepast wanneer de handelsagent zijn
activiteiten in een lidstaat heeft verricht, terwijl de principaal in een
derde land is gevestigd en de overeenkomst volgens een daarin               Artikel 17, eerste alinea, van het Verdrag van 27 september 1968
opgenomen clausule door het recht van dat land wordt beheerst.              betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
                                                                            beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het
                                                                            Verdrag inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland
(1) PB C 397 van 19.12.1998.                                                en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland,
                                                                            bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de
                                                                            Helleense Republiek en bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de
                                                                            toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek moet
                                                                            als volgt worden uitgelegd:
 ---pagebreak--- 27.1.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 28/5
1)    Niet is vereist, dat een forumkeuzebeding zodanig is gefor-          1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsrege-
      muleerd, dat louter op grond van de bewoordingen ervan reeds         lingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
      kan worden bepaald welk gerecht bevoegd is. Het is voldoende,        gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in
      dat het beding de objectieve elementen bevat op basis waarvan        de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
      partijen overeenstemming hebben bereikt over de keuze van het        nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),
      gerecht of de gerechten waaraan zij de ontstane of de toekomstige    zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2332/89 van de Raad
      geschillen willen voorleggen. Die elementen, die voldoende           van 18 juli 1989 (PB L 224, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
      nauwkeurig moeten zijn om de geadieerde rechter in staat te          kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident,
      stellen te bepalen of hij bevoegd is, kunnen eventueel worden        V. Skouris, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en
      geconcretiseerd door de omstandigheden van het geval.                F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                           R. Grass, op 9 november 2000 een arrest gewezen waarvan
2)    Het is enkel van toepassing, wanneer in de eerste plaats ten         het dictum luidt als volgt:
      minste één van de partijen bij de oorspronkelijke overeenkomst
      woonplaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende         De artikelen 6 en 7 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
      staat, en in de tweede plaats de partijen zijn overeengekomen        de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
      hun geschillen voor een gerecht of de gerechten van een              socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
      verdragsluitende staat te brengen.                                   op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in
                                                                           de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
3)    Een in een cognossement opgenomen forumkeuzebeding tussen            nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, zoals gewijzigd bij
      een vervoerder en een afzender kan worden ingeroepen tegen de        verordening (EEG) nr. 2332/89 van de Raad van 18 juli 1989,
      derdecognossementhouder, wanneer hij volgens het toepasselijke       staan niet in de weg aan de toepassing van de bepalingen van een
      nationale recht bij de verkrijging ervan de afzender in diens        internationaal verdrag inzake werkloosheidsverzekering, die voor de
      rechten en verplichtingen is opgevolgd. Zo niet, moet zijn           verzekerde gunstiger zijn, wanneer hij zijn recht van vrij verkeer heeft
      instemming met dat beding worden onderzocht in het licht van         uitgeoefend vóór de inwerkingtreding van de verordening, hoewel hij,
      de vereisten van artikel 17, eerste alinea, van dat Verdrag, zoals   wegens de referentieperiode die is vastgesteld door de inzake de
      gewijzigd.                                                           bepaling van de rechten van de verzekerde toepasselijke nationale
                                                                           wetgeving, geen recht op uitkeringen kan doen gelden dat volledig is
(1) PB C 397 van 19.12.1998.                                               gebaseerd op de periode vóór die datum.
                                                                           (1) PB C 121 van 1.5.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                       ARREST VAN HET HOF
                       van 9 november 2000                                                            (Vijfde kamer)
in zaak C-75/99 (Verzoek van het Bundessozialgericht om                                           van 9 november 2000
een prejudiciële beslissing): E. Thelen tegen Bundesanstalt
                             für Arbeit (1)                                in zaak C-126/99 (Verzoek van de Pretore di Torino om
                                                                           een prejudiciële beslissing): R. Vitari tegen Europese
[Sociale zekerheid — Artikelen 6 en 7 van verordening (EEG)                                    Stichting voor opleiding (1)
nr. 1408/71 — Toepasselijkheid van een verdrag tussen
           lidstaten inzake werkloosheidsverzekering]                      (Plaatselijke functionarissen — Artikel 79 van de Regeling
                                                                           welke van toepassing is op andere personeelsleden — Ar-
                            (2001/C 28/08)                                 beidsovereenkomst voor bepaalde duur — Omzetting in
                                                                           overeenkomst voor onbepaalde duur — Toepasselijkheid van
                                                                                nationale wetgeving)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (2001/C 28/09)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                       (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-75/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Bundessozialgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangige                                            dentie van het Hof)
geding tussen E. Thelen en Bundesanstalt für Arbeit, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 6 en           In zaak C-126/99, betreffende een verzoek aan het Hof
7 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Gevoegde zaken C-516/12 tot en met C-518/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 april 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA/Regione Campania (C-516/12 tot en met C-518/12), Provincia di Napoli (C-516/12 en C-518/12) (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 1191/69 — Openbaar personenvervoer — Artikel 4 — Aanvraag tot opheffing van openbaredienstverplichting — Artikel 6 — Recht op compensatie van lasten die voortvloeien uit openbaredienstverplichting)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 april 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA/Regione Campania (C-516/12 tot en met C-518/12), Provincia di Napoli (C-516/12 en C-518/12)
   (Gevoegde zaken C-516/12 tot en met C-518/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 1191/69 - Openbaar personenvervoer - Artikel 4 - Aanvraag tot opheffing van openbaredienstverplichting - Artikel 6 - Recht op compensatie van lasten die voortvloeien uit openbaredienstverplichting))
   2014/C 159/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CTP — Compagnia Trasporti Pubblici SpA

      Verwerende partijen: Regione Campania (C-516/12 tot en met C-518/12), Provincia di Napoli (C-516/12 en C-518/12)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van artikel 4 van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (PB L 156, blz. 1) — Recht van particuliere ondernemingen op compensatie van de lasten die voortvloeien uit een openbaredienstverplichting — Vervoersonderneming die bij de bevoegde autoriteiten geen aanvraag heeft ingediend om opheffing van een openbaredienstverplichting die voor de onderneming economische nadelen medebrengt — Verplichting die niet valt onder de openbaredienstverplichtingen die de lidstaten moeten opheffen

      Dictum

   De artikelen 4 en 6 van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1893/91 van de Raad van 20 juni 1991, moeten aldus worden uitgelegd dat voor vóór de inwerkingtreding van die verordening ontstane openbaredienstverplichtingen een recht op compensatie van de uit de vervulling van dergelijke verplichtingen voortvloeiende lasten enkel ontstaat indien de betrokken onderneming een aanvraag tot opheffing van die verplichtingen heeft ingediend en de bevoegde instanties hebben besloten die verplichtingen te handhaven of pas na verloop van tijd op te heffen. Wat daarentegen de openbaredienstverplichtingen betreft die ná die datum zijn ontstaan, is het ontstaan van een recht op compensatie niet aan diezelfde voorwaarden onderworpen.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak T-722/16: Beroep ingesteld op 12 oktober 2016 — Mapei/EUIPO — Steenfabrieken Vandersanden (zerø)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/31

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2016 — Mapei/EUIPO — Steenfabrieken Vandersanden (zerø)
   (Zaak T-722/16)
   (2016/C 462/40)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mapei SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Steenfabrieken Vandersanden NV (Bilzen, België)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „zerø” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 031 612

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 juli 2016 in zaak R 2371/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en bijgevolg inschrijving van merk nr. 13031612 voor alle geclaimde waren, onverminderd degene waarvoor al inschrijving is verleend, of, subsidiair, de zaak naar het EUIPO terug te verwijzen voor herziening van diens beslissing in de zin van inschrijving van het merk met inachtneming van de overwegingen van het Gerecht;

               —

               verwijzing van de wederpartij in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 februari 1998 in zaak T-56/96: A. Maccaferri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Tijdelijke functionarissen - Aanwervingsprocedure - Overdracht van ambt - Ontoereikende motivering - Misbruik van bevoegdheid - Gewettigd vertrouwen)

text:
C 113/10              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.4.98
Verzoek van de Tariefcommissie van 24 februari 1998 om                             Doorhaling van zaak C-231/95 (1)
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen De Haan
Beheer BV en Inspecteur der invoerrechten en accijnzen te                                      (98/C 113/24)
                            Rotterdam
                        (Zaak C-61/98)
                         (98/C 113/23)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december
De Tariefcommissie heeft bij beschikking van 24 februari              1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-231/
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               95 (verzoek van het Gerecht van eerste aanleg te Luik om
2 maart 1998, in het geding tussen De Haan Beheer BV en               een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak tegen B. Carlsen,
Inspecteur der invoerrechten en accijnzen te Rotterdam,               burgerlijke partij: G. Vanhalle.
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
vraag:                                                                (1) PB C 229 van 2.9.1995.
Moet naar regel van geschreven of ongeschreven commu-
nautair douanerecht in het verkeer tussen douaneplichtigen
en douaneautoriteiten worden uitgegaan van een plicht
van laatstgenoemde als onder punt 6.2 (1) omschreven, en
zo ja, wat zijn rechtens de gevolgen voor de vaststelling,
de boeking en de invordering van de douaneschuld, indien
de autoriteiten die plicht niet nakomen?                                           Doorhaling van zaak C-277/97 (1)
(1) Belanghebbende, van wie vaststaat dat zij de aangiften te goe-                             (98/C 113/25)
    der trouw heeft gedaan, heeft naar het oordeel van de Tarief-
    commissie terecht de vraag opgeworpen of het niet tot de
    plicht van de douaneautoriteiten behoort om een aangever als
    de onderhavige Ð binnen het in casu aanwezige tijdsbestek         De president van het Hof van Justitie van de Europese
    van ongeveer tien dagen Ð te waarschuwen voor mogelijke           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
    frauderende opdrachtgevers. Door die waarschuwing had
                                                                      1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-277/
    belanghebbende de onderhavige buitensporige risico's kunnen
    overzien en had zij uiteindelijk het ontstaan van een douane-     97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
    schuld op haar naam voor wat betreft de zes volgende aangif-      Koninkrijk BelgieÈ.
    ten kunnen vermijden.
                                                                      (1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira), betreffende
                     van 17 februari 1998
                                                                      een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
in zaak T-56/96: A. Maccaferri tegen Commissie van de                 Commissie om ten vervolge op vergelijkend onderzoek
                 Europese Gemeenschappen (1)                          62T/XXIII/93 verzoeker niet aan te stellen als tijdelijk
                                                                      functionaris van de rang A 4/A 5 bij het Directoraat-gene-
(Ambtenaren Ð Tijdelijke functionarissen Ð Aanwer-                    raal Ondernemingenbeleid, handel, toerisme en sociale
vingsprocedure Ð Overdracht van ambt Ð Ontoereikende                  economie, en voor zoveel nodig, van het besluit van de
motivering Ð Misbruik van bevoegdheid Ð Gewettigd                     Commissie om dat ambt aan een ander directoraat-gene-
                           vertrouwen)                                raal over te dragen teneinde het te vervangen door een B-
                                                                      ambt, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als
                         (98/C 113/26)
                                                                      volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jae-
                                                                      ger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur,
                                                                      op 17 februari 1988 een arrest gewezen waarvan het dic-
                       (Procestaal: Frans)                            tum luidt als volgt:
In zaak T-56/96, A. Maccaferri, gewezen hulpfunctionaris              1. Verklaart nietig het besluit van de Commissie om ten
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver-                      vervolge op vergelijkend onderzoek 62T/XXIII/93 ver-
tegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tor-                    zoeker niet aan te stellen als tijdelijk functionaris van
nel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te                   de rang A 4/A 5 bij het Directoraat-generaal Onderne-
Luxemburg bij de Fidicuaire Myson SARL, rue de Ces-                        mingenbeleid, handel, toerisme en sociale economie.
 ---pagebreak--- 11.4.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 113/11
2. Verwijst de Commissie in de kosten.                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 17 februari 1998
( ) PB C 180 van 22.6.1996.
 1
                                                                   in zaak T-105/96: Pharos SA tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Verordening (EEG) nr. 2377/90 Ð Opneming van soma-
                                                                   tosalm in lijst van substanties waarvoor geen maximum-
                                                                   waarden voor residuen gelden Ð Beroep wegens nalaten
                                                                                Ð Vordering tot schadevergoeding)
                                                                                (98/C 113/28)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 17 februari 1998
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-91/96: N. Hankart tegen Raad van de Europese
                            Unie (1)
                                                                   In zaak T-105/96, Pharos SA, gevestigd te Seraing (BelgieÈ),
(Ambtenaren Ð Algemeen vergelijkend onderzoek Ð Fei-               vertegenwoordigd door A. Vandencasteele, advocaat te
telijke organisatie Ð Verlies van ingeleverd examenwerk            Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
             Ð Niet-toelating tot volgend examen)                  kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias
                                                                   Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                        (98/C 113/27)
                                                                   schappen (gemachtigden: F. Castillo de la Torre en M.
                                                                   Nolin), betreffende enerzijds een verzoek krachtens
                                                                   artikel 175 van het EG-Verdrag strekkende tot vaststelling,
                                                                   dat de Commissie in strijd met de wet heeft nagelaten de
                      (Procestaal: Frans)                          procedure voort te zetten ter opneming van de door ver-
                                                                   zoekster geproduceerde somatosalm in de lijst van sub-
                                                                   stanties waarvoor geen maximumwaarden voor residuen
                                                                   gelden van bijlage II bij Verordening (EEG) nr. 2377/90
In zaak T-91/96, N. Hankart, ambtenaar van de Commis-              van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communau-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Sint-               taire procedure tot vaststelling van maximumwaarden
Genesius-Rode (BelgieÈ), vertegenwoordigd door J.-N.               voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig
Louis, T. Demaseure, A. Tornel en V. Leclercq, advocaten           gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (PB
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij            L 224 van 18.8.1990, blz. 1) en anderzijds een verzoek,
de Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen                krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het
Raad van de Europese Unie (gemachtigde: T. Blanchet),              EG-Verdrag om de Commissie te veroordelen tot vergoe-
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit        ding van de schade die verzoekster door dat nalaten zou
van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek Raad/C/            hebben geleden, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samen-
360 van 13 maart 1996 om verzoekster niet tot het tweede           gesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, C. P. BrieÈt
deel van het schriftelijke examen van dat vergelijkend             en A. Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadminis-
onderzoek toe te laten, heeft het Gerecht (Derde Kamer),           trateur, op 17 februari 1998 een arrest gewezen waarvan
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.    het dictum luidt als volgt:
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
op 17 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
tum luidt als volgt:
                                                                   1. Op het verzoek van de Commissie om een hoorzitting
                                                                        behoeft niet te worden beslist.
1. Verklaart nietig het besluit van de jury van algemeen
     vergelijkend onderzoek Raad/C/360 van 13 maart                2. Op het beroep wegens nalaten behoeft niet te worden
     1996 om N. Hankart niet tot het tweede deel van het                beslist.
     schriftelijke examen van dat vergelijkend onderzoek
     toe te laten.
                                                                   3. De vordering tot schadevergoeding wordt ongegrond
                                                                        verklaaard.
2. Verstaat dat de Raad de kosten zal dragen.
                                                                   4. Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 233 van 10.8.1996.
                                                                   (1) PB C 269 van 14.9.1996.


title: Zaak T-587/14: Beroep ingesteld op 6 augustus 2014 — Crosfield Italia/ECHA

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/15

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2014 — Crosfield Italia/ECHA
   (Zaak T-587/14)
   2014/C 361/20
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Crosfield Italia Srl (Verona, Italië) (vertegenwoordiger: M. Baldassarri, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om nietig-, en dus ongeldig en/of onwerkzaamverklaring, van het haar op 9 juni 2014 meegedeelde besluit nr. SME/2013/4672 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen van 28 mei 2014, zodat alle gevolgen van dit besluit vervallen, daaronder begrepen nietigverklaring van de facturen voor terugvordering van de hogere vergoedingen en de sancties die zij verschuldigd zou zijn.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige procedure is gericht tegen het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen waarbij is geoordeeld dat verzoekster niet voldoet aan de voorwaarden om te worden beschouwd als een kleine of middelgrote onderneming in de zin van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 790/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 396, blz. 1), en waarbij de daarin bepaalde voordelen haar zijn geweigerd en de verschuldigde vergoedingen en rechten zijn opgelegd.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die welke in zaak T-620/13, Marchi Industriale/ECHA, zijn aangevoerd.


title: Zaak T-139/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Hongarije/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/17

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-139/15)
   (2015/C 190/20)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér, G. Koós en A. Pálfy, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), nietig verklaren voor zover hierbij in het geval van Hongarije steun ten bedrage van 1 1 7 09  400 EUR uit het Fonds voor de suikerherstructurering aan financiering door de Unie wordt onttrokken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep betwist de verzoekende partij het door de Commissie verdedigde, maar in het arrest SFIR e.a. (C-187/12–C-189/12, EU:C:2013:737) niet uitdrukkelijk verwoorde standpunt dat voor de beoordeling of de in dat arrest genoemde uitzonderingen van toepassing zijn, dient te worden gekeken naar het tijdstip waarop de steun die in het bestreden besluit van financiering wordt uitgesloten, is aangevraagd. Deze conclusie druist volgens de verzoekende partij in tegen de logica van het betrokken herstructureringsprogramma. Voorts gaat deze conclusie volledig voorbij aan het feit dat de suikerproductie seizoensgebonden is, en doet zij vragen rijzen over de praktische toepasbaarheid van de uitzonderingen.
   Zelfs indien de juridische interpretatie van de Commissie correct zou zijn, zou deze laatste, gelet op de interpretatieproblemen en de onzekerheid die zijn gerezen met betrekking tot de regelgeving inzake herstructureringssteun, met name wat de kwalificatie van silo’s betreft, rechtmatig hebben gehandeld indien zij het van Uniefinanciering uitgesloten bedrag, gelet op de problemen in verband met de interpretatie van het Unierecht, had verlaagd of helemaal niet van financiering had uitgesloten.


title: Zaak C-334/14: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons — België) — Belgische Staat/Nathalie De Fruytier (Prejudiciële verwijzing — Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen voor bepaalde activiteiten van algemeen belang — Artikel 13, A, lid 1, onder b) en c) — Ziekenhuisverpleging en medische verzorging — Nauw samenhangende handelingen — Vervoer van menselijke organen en bij mensen afgenomen monsters voor medische analyse of medische of therapeutische zorg — Zelfstandige activiteit — Ziekenhuizen en centra voor medische verzorging en diagnose — Inrichting van dezelfde aard)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/14

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 2 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons — België) — Belgische Staat/Nathalie De Fruytier
   (Zaak C-334/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen voor bepaalde activiteiten van algemeen belang - Artikel 13, A, lid 1, onder b) en c) - Ziekenhuisverpleging en medische verzorging - Nauw samenhangende handelingen - Vervoer van menselijke organen en bij mensen afgenomen monsters voor medische analyse of medische of therapeutische zorg - Zelfstandige activiteit - Ziekenhuizen en centra voor medische verzorging en diagnose - Inrichting van dezelfde aard))
   (2015/C 294/18)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat

      Verwerende partij: Nathalie De Fruytier

      Dictum

   Artikel 13, A, lid 1, onder b) en c), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op het vervoer van menselijke organen en bij mensen afgenomen monsters voor medische analyse of medische of therapeutische verzorging dat ten behoeve van ziekenhuizen en laboratoria wordt uitgevoerd door een zelfstandige derde wiens diensten in aanmerking komen voor vergoeding door de sociale zekerheid. In het bijzonder kan een dergelijke activiteit niet worden vrijgesteld van belasting over de toegevoegde waarde als een handeling die nauw samenhangt met medische handelingen als bedoeld in artikel 13, A, lid 1, onder b), daar die zelfstandige derde niet kan worden aangemerkt als een „publiekrechtelijk lichaam” en evenmin als een „ziekenhuis”, een „centrum voor medische verzorging”, een „centrum voor diagnose” of een andere „naar behoren erkende inrichting van dezelfde aard” waarvan de activiteiten worden verricht onder sociale voorwaarden die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor publiekrechtelijke lichamen.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-382/12: Beroep ingesteld op 24 augustus 2012 — Kampol/BHIM — Colmol (Nobel)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/29

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2012 — Kampol/BHIM — Colmol (Nobel)
   (Zaak T-382/12)
   2012/C 355/62
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Kampol sp. z o.o. (Świdnica, Polen) (vertegenwoordiger: J. Kępiński, advokaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Colmol-Colchões, SA (Oliveira de Azeméis, Portugal)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren en de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 juni 2012 in zaak R 2286/2011-4 vernietigen;

               —

               oppositie nr. B 1762742 (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9080078) in haar geheel afwijzen;

               —

               het BHIM gelasten het aangevraagde werk in te schrijven

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten;

               —

               subsidiair de zaak verwijzen naar de vierde kamer van beroep voor nieuw onderzoek overeenkomstig de bij het Hof van Justitie vastgestelde bindende criteria.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Nobel” in de kleuren zwart, goud en rood, voor waren van de klassen 10 en 24 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9080078

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Portugese inschrijving nr. 373184 van het woordmerk „Nobel” voor waren van klasse 20

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-417/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 september 2012 door het Koninkrijk Denemarken tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 3 juli 2012 in zaak T-212/09, Koninkrijk Denemarken/Europese Commissie

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/2

         Hogere voorziening ingesteld op 13 september 2012 door het Koninkrijk Denemarken tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 3 juli 2012 in zaak T-212/09, Koninkrijk Denemarken/Europese Commissie
   (Zaak C-417/12 P)
   2012/C 373/02
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: V. Pasternak Jørgensen, gemachtigde, P. Biering en J. Pinborg, advokater)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Primair

               1)

               het arrest van het Gerecht volledig of gedeeltelijk vernietigen;

               2)

               het door rekwirante voor het Gerecht gevorderde toewijzen.

         Subsidiair

               3)

               de zaak verwijzen naar het Gerecht voor een nieuw onderzoek en een nieuwe uitspraak.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het arrest van het Gerecht betrof het onderzoek van de beschikking van de Commissie van 19 maart 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, en voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) hebben verricht, voor zover zij de onttrekking aan communautaire financiering van door Denemarken aangemelde uitgaven van ongeveer 749 miljoen DKK betreft.

               2)

               In de eerste plaats geeft het onderzoek van het Gerecht of de Deense controle per teledetectie voldoende doeltreffend was, volgens de Deense regering blijk van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het Gerecht ervan uitging dat de doeltreffendheid van de controle per teledetectie kon worden beoordeeld door vergelijking met GPS-controles onder leiding van vertegenwoordigers van de Commissie in het kader van een inspectie in Denemarken.

               3)

               In de tweede plaats is de uitlegging door het Gerecht van de relevante regeling volgens de Deense regering op verschillende punten onjuist, waaronder inzake de vraag of een beschikking van de Commissie kan worden gehandhaafd, ook al berust zij op een onjuiste uitlegging van een regel die er een wezenlijke grondslag van vormt, namelijk de uitlegging van de in artikel 19, lid 4, eerste zin, van verordening nr. 2316/1999 vereiste verzorging.

               4)

               In de derde plaats geeft de door het Gerecht op de Commissie respectievelijk de lidstaten toegepaste bewijslast en bewijsnorm blijk van een onjuiste rechtsopvatting, aangezien het Gerecht oordeelt dat de Commissie die de inspectie na het einde van de braakleggingsperiode verrichtte, heeft voldaan aan de op haar rustende bewijslast door haar beschikking te baseren op het vermoeden dat de vastgestelde feiten ook golden tijdens de braakleggingsperiode, en oordeelt dat Denemarken in het kader van de op hem rustende bewijslast in een EOGFL-zaak het bewijs moet leveren inzake alle op zijn grondgebied braak gelegde percelen en niet alleen over de door de Commissie gecontroleerde percelen. Zo voerde het Gerecht voor de lidstaten een nieuwe en algemeen gestelde bewijsregel in die afwijkt van de tot dusver door het Hof gevolgde praktijk en de lidstaten een bewijslast oplegt waaraan zij in de praktijk niet kunnen voldoen.

               5)

               In de vierde plaats beoordeelde het Gerecht inzake de vraag van de toepassing van financiële correcties niet of was voldaan aan de relevante voorwaarden, in het bijzonder of uitdrukkelijke Unierechtelijke bepalingen waren nageleefd, hetgeen Denemarken voor het Gerecht uitdrukkelijk had betwist.

               6)

               In de vijfde plaats stelde het Gerecht in zijn arrest zijn eigen motivering in de plaats van die van de Commissie in de beschikking. De motivering van het Gerecht tot handhaving van de beschikking was dus gebaseerd op andere — kwantitatieve en kwalitatieve — volledig irrelevante omstandigheden dan die waaraan de Commissie in haar beschikking doorslaggevend belang had gehecht. Volgens Denemarken zijn de gevolgen van het arrest van het Gerecht in strijd met het evenredigheidsbeginsel.

               7)

               Ten slotte en in de zesde plaats sprak het Gerecht zich niet uit over een aantal belangrijke middelen en bewijselementen van de Deense regering en verdraaide het op verschillende punten het betoog van de regering en de feiten zodat de motivering en het dictum van het arrest berusten op een onjuiste feitelijke en juridische grondslag.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juli 2001 in zaak T-3/99: Banatrading GmbH tegen Raad van de Europese Unie ("Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen — Verordening (EEG) nr. 404/93 — WTO-regels — Mogelĳkheid zich daarop te beroepen — Artikel 234, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 307, eerste alinea, EG) — Beroep tot schadevergoeding")

text:
C 3/22                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          5.1.2002
3)     Verstaat dat de Commissie en de Franse Republiek hun eigen           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       kosten zullen dragen.
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                                           van 5 juni 2001
                                                                          in zaak T-6/99: ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               („EGKS-Verdrag — Staatssteun — Investeringssteun —
                                                                          Exploitatiesteun — Toepassingsgebied van EGKS-Verdrag
                          van 12 juli 2001                                  — Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen”)
in zaak T-3/99: Banatrading GmbH tegen Raad van de
                          Europese Unie (1)                                                           (2002/C 3/35)
(„Bananen — Invoer uit ACS-staten en uit derde landen —
Verordening (EEG) nr. 404/93 — WTO-regels — Mogelijk-                                                (Procestaal: Duits)
heid zich daarop te beroepen — Artikel 234, eerste alinea,
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307, eerste alinea,
              EG) — Beroep tot schadevergoeding”)
                             (2002/C 3/34)
                                                                          In zaak T-6/99, ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, gevestigd
                                                                          te Riesa (Duitsland), vertegenwoordigd door W. M. Kühne en
                           (Procestaal: Duits)                            S. Bauer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                          burg, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (gemachtig-
                                                                          den: W.-D. Plessing en C.-D. Quassowski) en door Freistaat
                                                                          Sachsen, vertegenwoordigd door J. Sedemund en T. Lübbig,
In zaak T-3/99, Banatrading GmbH, gevestigd te Hamburg                    advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat, tegen              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en                  D. Triantafyllou en P. Nemitz), betreffende een verzoek tot
J. P. Hix), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden:              nietigverklaring van beschikking 1999/580/EGKS van de Com-
K. Rispal-Bellanger, C. Vasak, S. Seam en F. Million) en door             missie van 11 november 1998 betreffende steun van Duitsland
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                    aan ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, Riesa, Saksen
K.-D. Borchardt), betreffende een beroep tot vergoeding van               (PB 1999, L 220, blz. 28), heeft het Gerecht (Derde kamer —
de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat de              uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,
Raad in het kader van zijn verordening (EEG) nr. 404/93 van               P. Mengozzi, K. Lenaerts, R. M. Moura Ramos en M. Jaeger,
13 februari 1993 houdende een gemeenschappelijke ordening                 rechters; griffier: G. Herzig, administrateur, op 5 juni 2001 een
der markten in de sector bananen (PB L 47, blz. 1), bepalingen            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
heeft vastgesteld die volgens verzoekster in strijd zijn met de
artikelen I, lid 1, en XIII van de Algemene Overeenkomst
betreffende Tarieven en Handel (GATT), heeft het Gerecht van
eerste aanleg (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,           1)    Artikel 1, eerste alinea, van beschikking 1999/580/EGKS van
president, R. Garcı́a-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier:            de Commissie van 11 november 1998 betreffende steun van
G. Herzig, administrateur, op 12 juli 2001 een arrest gewezen                   Duitsland aan ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH, Riesa,
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             Saksen, wordt nietigverklaard voorzover daarin het gedeelte van
                                                                                de investeringssteun die eind 1995 aan verzoekster is verleend
                                                                                voor investeringen in haar installaties voor het koudrichten
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                van walsdraad onverenigbaar is verklaard met beschikking
                                                                                nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 december 1996
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.                                       houdende communautaire regels voor steun aan de ijzer- en
                                                                                staalindustrie.
3)     Verstaat dat de Commissie en de Franse Republiek hun eigen
       kosten zullen dragen.
                                                                          2)    Artikel 1, tweede alinea, van beschikking 1999/580 wordt
                                                                                nietigverklaard voorzover het daarin heet, dat het steunelement
( 1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                     in de garanties die eind 1994 aan verzoekster zijn verleend ter
                                                                                dekking van exploitatiekredieten ten belope van 7,2 miljoen
                                                                                DEM en 4,8 miljoen DEM, niet was goedgekeurd.


title: Zaak T-219/13: Beroep ingesteld op 16 april 2013 — Ferracci/Commissie

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/23

         Beroep ingesteld op 16 april 2013 — Ferracci/Commissie
   (Zaak T-219/13)
   2013/C 164/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pietro Ferracci (San Cesareo, Italië) (vertegenwoordigers: A. Nucara en E. Gambaro, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 19 december 2012 krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2012) 9461 def. van de Commissie van 19 december 2012 waarbij onverenigbaar met de interne markt is verklaard de steun die op basis van de vrijstelling van gemeentebelasting op onroerende zaken (ICI) is toegekend aan niet-commerciële lichamen voor het verrichten van bepaalde activiteiten, zonder evenwel terugvordering te gelasten, en waarin is verklaard dat de gunstige behandeling van de Kerk en enkele sportverenigingen op grond van artikel 149 van de Testo unico delle imposte sul reddito (TUIR) alsmede de vrijstelling van de IMU (Imposta Municipale Propria) die is verleend aan enkele lichamen die bestemd zijn om specifieke activiteiten te verrichten, geen staatssteun vormden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Schending, onjuiste toepassing en onjuiste uitlegging van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999

                           —

                           Hoewel verweerster heeft vastgesteld dat de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU waren geschonden, heeft zij geen terugvordering van bovengenoemde staatssteun gelast. Verzoekster stelt in dit verband dat er geen sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die zouden kunnen leiden tot absolute onmogelijkheid om de steun terug te vorderen, en dat een dergelijke onmogelijkheid hoe dan ook niet is bewezen.

               2)

               Schending en onjuiste toepassing artikel 107, eerste alinea, VWEU

                           —

                           In het bestreden besluit heeft verweerster vastgesteld dat de door de Italiaanse Republiek middels artikel 149, lid 4, TUIR uitgevoerde steunmaatregel niet de kenmerken heeft van staatssteun in de zin van het VWEU. In het bijzonder heeft verweerster vastgesteld dat er geen sprake was van een selectief voordeel. Verzoekster meent daarentegen dat de betrokken regeling een selectief voordeel toekent aan kerkelijke lichamen naar burgerlijk recht en amateursportverenigingen en voorts voldoet aan alle voorwaarden voor het bestaan van staatssteun overeenkomstig artikel 107, eerste alinea, VWEU.

               3)

               Schending en onjuiste toepassing artikel 107, eerste alinea, VWEU
               In het bestreden besluit heeft verweerster vastgesteld dat de door de Italiaanse Republiek middels de zogeheten IMU-vrijstelling uitgevoerde steunmaatregel niet de kenmerken heeft van staatssteun in de zin van het VWEU. In het bijzonder heeft verweerster vastgesteld dat de begunstigden van de IMU-vrijstelling geen „ondernemingen” zijn. Verzoekster meent daarentegen dat de begunstigden ondernemingen in de zin van het gemeenschapsrecht zijn en dat is voldaan aan alle voorwaarden voor het bestaan van staatsteun overeenkomstig artikel 107, eerste alinea, VWEU.

               4)

               Schending van artikel 296 VWEU

                           —

                           Het bestreden besluit moet nietig worden verklaard wegens de ontoereikende motivering daarin met betrekking tot alle hierboven uiteengezette gronden van het beroep, waardoor artikel 296 VWEU is geschonden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2003 in zaak T-233/02: Charis Alexandratos en Maria Panagiotou tegen Raad van de Europese Unie ("Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Algemeen vergelĳkend onderzoek — Besluit van jury tot niet-toelating tot mondelinge examens — Omvang van motiveringsplicht — Strekking van rechterlĳke toetsing — Naleving van regels die gelden voor jurywerkzaamheden")

text:
C 289/22                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            29.11.2003
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
4)     Verstaat dat het Parlement zijn eigen kosten alsmede de helft                              van 17 september 2003
       van de kosten van verzoekster zal dragen.
                                                                             in zaak T-233/02: Charis Alexandratos en Maria Panagio-
5)     Verstaat dat verzoekster de helft van haar eigen kosten zal                      tou tegen Raad van de Europese Unie (1)
       dragen.
                                                                             („Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Algemeen
                                                                             vergelijkend onderzoek — Besluit van jury tot niet-toelating
(1) PB C 219 van 14 september 2002.                                          tot mondelinge examens — Omvang van motiveringsplicht
                                                                             — Strekking van rechterlijke toetsing — Naleving van regels
                                                                                die gelden voor jurywerkzaamheden”)
                                                                                (2003/C 289/47)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             In zaak T-233/02, Charis Alexandratos en Maria Panagiotou,
                      van 18 september 2003                                  wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door C. Tagaras,
                                                                             advocaat, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                             F. Anton en D. Zahariou), betreffende een beroep tot nietigver-
in zaak T-221/02: Giorgio Lebedef en anderen tegen                           klaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                           onderzoek van de Raad A/393 (2000/C98 A/02) om verzoe-
                                                                             kers niet toe te laten tot de mondelinge examens van dat
                                                                             onderzoek, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
(Ambtenaren — Bezoldiging — Reiskosten — Berekenings-                        samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi
                                methode)                                     en M. Vilaras, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op
                                                                             17 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
                           (2003/C 289/46)                                   luidt als volgt:
                                                                             1)    Verwerpt het beroep.
                            (Procestaal: Frans)
                                                                             2)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
                                                                             (1) PB C 233 van 28.09.2002.
In zaak T-221/02, Giorgio Lebedef, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te Sennin-
gerberg (Luxemburg), en 63 andere ambtenaren, vertegen-
woordigd door G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en V. Jo-
ris), betreffende een beroep strekkende tot nietigverklaring van               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
het besluit van de Commissie tot wijziging, vanaf 1996 of
1997, van de methode voor de berekening van de jaarlijkse                                         van 30 september 2003
reiskosten wat het traject naar Griekenland via Brindisi betreft,
alsmede tot nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekenin-               in zaak T-302/02: Michael Kenny tegen Hof van Justitie
gen waarin dat besluit is toegepast, heeft het Gerecht (Derde                            van de Europese Gemeenschappen (1)
kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,
J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
ministrateur, op 18 september 2003 een arrest gewezen                        (Ambtenaren — Aanstelling — Beoordelingsvrijheid van
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                               TABG — Dienstbelang)
                                                                                (2003/C 289/48)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 247 van 12.10.02.
                                                                             In zaak T-302/02, Michael Kenny, ambtenaar van het Hof van
                                                                             Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Roodt-
                                                                             sur-Syre (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Vandersan-
                                                                             den en L. Levi, advocaten, tegen Hof van Justitie van de