title: Zaak C-5/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social nr. 1 de Lleida — Spanje) — Betriu Montull, Marc/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Bescherming van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie — Artikel 8 — Zwangerschapsverlof — Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Artikel 2, leden 1 en 3 — Recht op verlof voor in loondienst werkzame moeders na geboorte van kind — Opneembaar door in loondienst werkzame moeder of in loondienst werkzame vader — Niet in loondienst werkende moeder die niet bij wettelijk socialezekerheidsstelsel is aangesloten — In loondienst werkzame vader uitgesloten van recht op verlof — Biologische vader en adoptiefvader — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/19

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social nr. 1 de Lleida — Spanje) — Betriu Montull, Marc/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
   (Zaak C-5/12) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Bescherming van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie - Artikel 8 - Zwangerschapsverlof - Richtlijn 76/207/EEG - Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Artikel 2, leden 1 en 3 - Recht op verlof voor in loondienst werkzame moeders na geboorte van kind - Opneembaar door in loondienst werkzame moeder of in loondienst werkzame vader - Niet in loondienst werkende moeder die niet bij wettelijk socialezekerheidsstelsel is aangesloten - In loondienst werkzame vader uitgesloten van recht op verlof - Biologische vader en adoptiefvader - Beginsel van gelijke behandeling)
   2013/C 344/31
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social nr. 1 de Lleida

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Betriu Montull, Marc

      Verwerende partij: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de Lleida — Uitlegging van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39, blz. 40) en van richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4) — Nationale regeling volgens welke de moeder recht heeft op moederschapsverlof van zes weken na de bevalling — Recht van de in loondienst werkzame vader op verlof — Voorwaarden — Nationale regeling volgens welke in loondienst werkzame vaders in geval van adoptie, doch niet biologische vaders, het recht hebben hun arbeidsovereenkomst met behoud van hun arbeidsplaats en een vergoeding ten laste van de sociale zekerheid te onderbreken — Schending van het beginsel van gelijke behandeling

      Dictum

   Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) en richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale maatregel zoals die in het hoofdgeding, die bepaalt dat de vader van een kind die het statuut van werknemer heeft met instemming van de moeder, die eveneens het statuut van werknemer heeft, recht heeft op moederschapsverlof in de periode aaneensluitend op de periode van zes weken verplicht verlof van de moeder na de bevalling, behoudens de gevallen waarin er sprake is van gevaar voor de gezondheid van de moeder, terwijl de vader van een kind die het statuut van werknemer heeft geen recht heeft op een dergelijk verlof wanneer de moeder van zijn kind niet het statuut van werknemer heeft en niet onder een wettelijk socialezekerheidsstelsel valt.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Doorhaling van zaak C-317/95

text:
1 . 11 . 97           | NL |                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 331 / 17
Beroep, op 30 september 1997 ingesteld door Commissie                                    Doorhaling van zaak C-145/95 (')
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                                                 ( 97/C 331 /34 )
                              Luxemburg
                         ( Zaak C-339/97)                                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                            ( 97/C 331 /33 )                             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 1997 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-145/95 (ver
                                                                         zoek van de Pretura circondariale di Roma, sezione distac
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  cata di Castelnuovo di Porto, om een prejudiciële beslis
is op 30 september 1997 beroep tegen Groothertogdom                      sing): Citta Convenienza Bergamo Sri tegen" Sindaco del
Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese                       Comune di Trezzano sul Naviglio.
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch
adviseur G. zur Hausen als gemachtigde, domicilie geko                  (') PB C 174 van 8 . 7. 1995 .
zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                                    Doorhaling van zaak C-146/95 (')
       door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin                                      ( 97/C 331/35 )
       gen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van
       Richtlijn 94/15/EG van de Commissie van 15 april
                                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
       1994 betreffende aanpassing, voor de eerste maal, aan
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 1997 de
       de technische vooruitgang van Richtlijn 90/220/EEG
       van de Raad inzake de doelbewuste introductie van
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-146/95 ( ver
                                                                         zoek van de Pretura circondariale di Roma, sezione distac
       genetisch gemodificeerde organismen in het milieu ('),            cata di Castelnuovo di Porto, om een prejudiciële beslis
       en van Richtlijn 94/51 /EG van de Commissie van
                                                                         sing): Citta Convenienza Bergamo Sri tegen Sindaco del
       7 november 1994 betreffende aanpassing aan de tech               Comune di Torino .
       nische vooruitgang van Richtlijn 90/21 9/EEG van de
       Raad inzake het ingeperkte gebruik van genetisch                  (>) PB C 174 van 8 . 7. 1995 .
       gemodificeerde micro-organismen (2) de krachtens die
       richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nage
       komen;
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
       procedure te verwijzen.                                                           Doorhaling van zaak C-3 17/95 (')
                                                                                ( 97/C 331/36 )
 Middelen en voornaamste argumenten
 De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
 die in zaak C-320/97 ( 3 ); de omzettingstermijn is verstre            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 augustus
 ken sedert, respectievelijk 30 juni 1994 ( Richtlijn 94/15/             1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 17/
 EG ) en 30 april 1995 ( Richtlijn 94/51/EG ).                           95 (verzoek van de Symvoulio Epikrateias om een prejudi
                                                                         ciële beslissing): Canadane Cheese Trading amba, Afoi G.
 (>) PB L 103 van 22. 4. 1994, blz. 20.                                  Kouri AEVE tegen Ypourgou Emporiou, Ypourgou Oiko
 (2 ) PB L 297 van 18 . 11 . 1994, blz . 29 .                            nomikon, Ypourgou Ygeias, Pronoias kai Koinonikon
 (3) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.                            Asfaliseon, Ypourgou Georgias .
                                                                          f 1 ) PB C 333 van 9. 12. 1995 .


title: Zaak T-274/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  8 december 2005  — Rounis tegen Commissie ( Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Verdwijnen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot schadevergoeding — Te late opstelling van beoordelingsrapport )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 december 2005 — Rounis tegen Commissie
   (Zaak T-274/04) (1)

   („Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Verdwijnen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot schadevergoeding - Te late opstelling van beoordelingsrapport”)
   (2006/C 48/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Georgios Rounis (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de beoordelaar in beroep houdende bevestiging van verzoekers beoordelingsrapporten over de periodes 1997/1999 en 1999/2001, en anderzijds, verzoek tot schadevergoeding.
   Dictum van het arrest

               1)

               Er behoeft niet meer te worden beslist op de vordering tot nietigverklaring.

               2)

               De Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 3 500 EUR.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede twee derde van de kosten van verzoeker.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-263/01: Beroep, op 17 oktober 2001 ingesteld door P. Mavrochalis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 3/40                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.1.2002
Beroep, op 19 oktober 2001 ingesteld door J. Sachau                    Verzoeker stelt dat het besluit formeel en materieel gebreken
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      vertoont, onder meer omdat de Commissie de termijn voor
                                                                       beantwoording van het verzoek heeft overschreden en het
                                                                       besluit niet met redenen was omkleed. Voorts was het besluit
                        (Zaak T-262/01)                                in strijd met de beginselen van goed bestuur, van gelijke
                                                                       behandeling, van behoorlijk gebruik van bevoegdheid en de
                                                                       zorgplicht van de publiekrechtelijke werkgever.
                         (2002/C 3/68)
                        (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 oktober 2001 beroep ingesteld tegen de               Beroep, op 17 oktober 2001 ingesteld door P. Mavrochalis
Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. Sachau,                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
wonende te Kassel (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Fou-
quet, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (Zaak T-263/01)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                                 (2002/C 3/69)
—     nietig te verklaren het besluit van verweerster waarvan                                   (Procestaal: Grieks)
      verzoeker op 19 december 2000 in kennis is gesteld;
—     te verklaren dat verweerster verzoeker alle kosten moet
      vergoeden die hij heeft moeten maken doordat de
      Commissie de termijn voor de beantwoording van zijn              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      verzoek om voortzetting van zijn dienstverband, welke            schappen is op 17 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
      verstreek op 30 november 2000, duidelijk heeft over-             Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Mavro-
      schreden, aangezien zij het besluit eerst op 19 december         chalis, ambtenaar bij de Commissie van de Europese Gemeen-
      2000 heeft geformuleerd;                                         schappen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Ko-
                                                                       rogiannakis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Brussel.
—     te verklaren dat verzoeker door verweerster met onmid-
      dellijke ingang en terugwerkende kracht moet worden
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      aangesteld in post COM/R/5698/00-A8/A5 ST of een
      gezien verzoekers beroepskwalificatie vergelijkbare post,
      op basis van een overeenkomst voor onbepaalde tijd;              —    het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen, die        —    nietig te verklaren de volgende besluiten:
      van verzoeker daaronder begrepen.
                                                                            —     het stilzwijgende besluit van de Commissie houden-
                                                                                de afwijzing van het verzoek van verzoeker om
                                                                                herziening van zijn indeling in rang A 5 in plaats
                                                                                van A 4, op grond van artikel 31, lid 2, van het
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Statuut;
                                                                            —     subsidiair, het stilzwijgende besluit van de Commis-
Verzoeker heeft gesolliciteerd naar de post COM/R/5698/00-                        sie houdende afwijzing van het verzoek van verzoe-
A8/A5 ST bij het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek                         ker om in plaats van in salaristrap 1, op grond
te Ispra. Ten tijde van zijn sollicitatie was verzoeker op basis                  van artikel 32 Statuut in salaristrap 2 te worden
van een overeenkomst voor bepaalde tijd op deze post                              ingedeeld, met een extra anciënniteit van 5,5 maan-
aangesteld. Verzoekers overeenkomst liep af op 30 september                       den, met terugwerkende kracht tot de datum van
2000 en daar hem intern te verstaan werd gegeven dat hij op                       zijn aanstelling;
die post zou kunnen blijven werken, besloot hij te Ispra te
blijven om op afroep voor de Commissie beschikbaar te zijn.
Eerst op 19 december 2000 ontving verzoeker de afwijzing               —    verweerster te verwijzen in de kosten ongeacht de afloop
van de Commissie.                                                           van het geding.
 ---pagebreak--- 5.1.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/41
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft artikel 46 van het              Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1759 def.
Statuut toegepast, zonder de beroepservaring van verzoeker te           van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als
beoordelen om te bezien of aan artikel 31, lid 2, van het               met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van
Statuut toepassing kon worden gegeven voor een benoeming                staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-
in de rang A 4 in plaats van A 5.                                       vloeien uit de artikelen 52-56 van wet (Ley Foral) nr. 24/1996
                                                                        van 30 december 1996, inzake vennootschapsbelasting (Bo-
                                                                        letı́n Oficial de Navarra nr. 159, van 31 december 1996), die
Het tot aanstelling bevoegd gezag had op grond van artikel 32,          voorzien in een korting van 50 % op het belastingtarief voor
lid 2, van het Statuut rekening moeten houden met zijn grotere          ondernemingen die hun activiteit aanvangen in de Comunidad
beroepservaring en hem moeten indelen in salaristrap 2, met             Autónoma de Navarra vanaf de inwerkingtreding van de wet,
een extra anciënniteit van 5,5 maanden in salaristrap 2.                voorzover zij meer dan 100 miljoen peseta (601 012 euro)
                                                                        investeren en meer dan 10 arbeidsplaatsen creëren.
Ontbreken van motivering.
                                                                        De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-
                                                                        voerde middelen en argumenten komen overeen met die in
                                                                        zaak T-225/01.
Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                  Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
                                                                        ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                         (Zaak T-265/01)
                                                                                (Zaak T-266/01)
                           (2002/C 3/70)
                                                                                (2002/C 3/71)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-                 schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-          Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-
digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.                                  deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-
                                                                        digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van            —      nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van                      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van
      Spanje ten gunste van ondernemingen in Alava in de                       Spanje ten gunste van ondernemingen in Biskaje in de
      vorm van belastingkrediet van 45 % van het investerings-                 vorm van belastingkrediet van 45 % van het investerings-
      bedrag;                                                                  bedrag;
—     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de        —      subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de
      beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende                 beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende
      de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van onderne-                de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van onderne-
      mingen in Alava in de vorm van belastingkrediet van                      mingen in Biskaje in de vorm van belastingkrediet van
      45 % van het investeringsbedrag, omdat de verplichting                   45 % van het investeringsbedrag, omdat de verplichting
      tot terugvordering van de bedragen die niet werden                       tot terugvordering van de bedragen die niet werden geïnd
      geïnd door het belastingkantoor van Alava ingevolge de                   door het belastingkantoor van Biskaje ingevolge de
      omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar is.                           omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar is.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —      de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 10 mei 2001 in de gevoegde zaken C-223/99 en C-260/99 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia om een prejudiciële beslissing): Agorà Srl tegen Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano en Excelsior Snc di Pedrotti Bruna & C. tegen Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano, Ciftat soc. coop. arl ("Overheidsopdrachten voor dienstverrichting — Begrip aanbestedende dienst — Publiekrechtelĳke instelling")

text:
14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/13
1)     Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te   2)    Artikel 7, sub c, van richtlijn 85/374 moet aldus worden
       stellen die nodig zijn ter volledige omzetting in Nederlands              uitgelegd, dat de uitsluiting van aansprakelijkheid op grond dat
       recht van de artikelen 4, lid 2, en 5 van richtlijn 93/13/EEG             de betrokken activiteit geen economisch doel heeft of niet is
       van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen              verricht in het kader van de beroepsuitoefening, niet geldt voor
       in consumentenovereenkomsten, is het Koninkrijk der Nederlan-             een gebrekkig product dat is vervaardigd en gebruikt in het
       den de krachtens voornoemde richtlijn op hem rustende verplich-           kader van een bepaalde medische dienstverrichting die volledig
       tingen niet nagekomen.                                                    met openbare middelen wordt gefinancierd, zonder financiële
                                                                                bijdrage van de patiënt.
2)     Het Koninkrijk der Nederlanden wordt in de kosten veroordeeld.
                                                                           3)    Artikel 9 van richtlijn 85/374 moet aldus worden uitgelegd,
( 1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                                dat, met uitzondering van onstoffelijke schade waarvan de
                                                                                vergoeding uitsluitend afhangt van de bepalingen van het
                                                                                nationale recht, en van de uitsluitingen die in geval van
                                                                                beschadiging van een zaak voortvloeien uit de preciseringen in
                                                                                die bepaling, een lidstaat geen beperkingen kan stellen aan de
                                                                                te vergoeden categorieën van stoffelijke schade ten gevolge van
                                                                                dood of lichamelijk letsel dan wel beschadiging of vernietiging
                      ARREST VAN HET HOF                                         van een zaak.
                                                                           4)    Ingevolge richtlijn 85/374 moet de nationale rechter nagaan
                            (Vijfde kamer)                                       in welke categorie de omstandigheden van de zaak moeten
                                                                                worden ondergebracht, namelijk of het om schade gaat als
                          van 10 mei 2001                                        bedoeld in artikel 9, eerste lid, sub a, of in artikel 9, eerste lid,
                                                                                sub b, van de richtlijn, dan wel of het om onstoffelijke schade
in zaak C-203/99 (verzoek van het Højesteret om een                              gaat waarvoor eventueel het nationale recht geldt. Hij kan
prejudiciële beslissing): Henning Veedfald tegen Århus                           krachtens de richtlijn echter niet elke vergoeding weigeren op
                          Amtskommune (1)                                        grond dat, hoewel aan de andere aansprakelijkheidsvoorwaarden
                                                                                is voldaan, de geleden schade niet in een der hierboven bedoelde
(„Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 85/374/EEG                            categorieën zou kunnen worden ondergebracht.
— Aansprakelijkheid voor producten met gebreken — Uit-
        sluiting van aansprakelijkheid — Voorwaarden”)                     (1) PB C 226 van 7.8.1999.
                           (2001/C 200/23)
                           (Procestaal: Deens)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                      ARREST VAN HET HOF
                           dentie van het Hof)
                                                                                (Vijfde kamer)
In zaak C-203/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Højesteret (Denemarken), in                                         van 10 mei 2001
het aldaar aanhangige geding tussen Henning Veedfald en
Århus Amtskommune om een prejudiciële beslissing over de                   in de gevoegde zaken C-223/99 en C-260/99 (verzoek van
uitlegging van de artikelen 7, sub a en c, en 9, sub a en b, van           het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia
richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende              om een prejudiciële beslissing): Agorà Srl tegen Ente
de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte-              Autonomo Fiera Internazionale di Milano en Excelsior
lijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor            Snc di Pedrotti Bruna & C. tegen Ente Autonomo Fiera
producten met gebreken (PB L 210, blz. 29), heeft het                             Internazionale di Milano, Ciftat soc. coop. arl (1)
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola,
kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward, P. Jann                      („Overheidsopdrachten voor dienstverrichting — Begrip
(rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: D. Ruı́z-              aanbestedende dienst — Publiekrechtelijke instelling”)
Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
10 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                          (2001/C 200/24)
volgt:
1)     Artikel 7, sub a, van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van                                   (Procestaal: Italiaans)
       25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake
       de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, moet aldus        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       worden uitgelegd, dat een gebrekkig product in het verkeer is                                 dentie van het Hof)
       gebracht wanneer het wordt gebruikt bij een bepaalde medische
       dienstverrichting om een menselijk orgaan voor te bereiden voor     In de gevoegde zaken C-223/99 en C-260/99, betreffende
       transplantatie, en het orgaan bij die voorbereiding wordt           verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het
       beschadigd.                                                         Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (Italië),
 ---pagebreak--- C 200/14                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         14.7.2001
in de aldaar aanhangige gedingen tussen Agorà Srl en Ente                   ’s-Gravenhage (Nederland), in het aldaar aanhangige geding
Autonomo Fiera Internazionale di Milano en tussen Excelsior                 tussen BASF AG en Bureau voor de Industriële Eigendom (BIE),
Snc di Pedrotti Bruna & C. en Ente Autonomo Fiera Internazio-               om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
nale di Milano, Ciftat soc. coop. arl om een prejudiciële                   artikelen 1 en 3 van verordening (EG) nr. 1610/96 van het
beslissing over de uitlegging van artikel 1, sub b, van richtlijn           Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende
92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende                          de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                      gewasbeschermingsmiddelen (PB L 198, blz. 30), heeft het
overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1),                Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La                 (rapporteur), kamerpresident, V. Skourisi, J.-P. Puissochet,
Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. 0. Edward, P. Jann              R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
(rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;           cobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 mei 2001 een               10 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          volgt:
Een entiteit
                                                                            1)    Het begrip product in de zin van artikel 3 van verordening (EG)
—      die tot doel heeft, activiteiten uit te oefenen verband houdend
                                                                                nr. 1610/96 van het Europees Parlement en de Raad van
       met de organisatie van jaarbeurzen, tentoonstellingen en                   23 juli 1996 betreffende de invoering van een aanvullend
       soortgelijke projecten,                                                    beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen, om-
—      geen winstoogmerk heeft, maar wordt bestuurd op basis van                  vat: de chemische elementen of verbindingen daarvan, zoals die
       criteria van rendement, doelmatigheid en rentabiliteit,                    in de natuur voorkomen of zoals die industrieel worden
                                                                                vervaardigd, met inbegrip van alle verontreinigingen die onver-
—      en die opereert in een klimaat van concurrentie,                           mijdelijk bij het fabricageproces ontstaan, met een algemene of
                                                                                specifieke werking tegen schadelijke organismen, of op planten,
is geen publiekrechtelijke instelling in de zin van artikel 1, sub b, van         delen van planten of plantaardige producten.
richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-
ten voor dienstverlening.                                                   2)    Twee producten moeten als één en hetzelfde product in de zin
                                                                                van artikel 3 van verordening nr. 1610/96 worden beschouwd
                                                                                wanneer alleen de verhouding tussen werkzame chemische
(1) PB C 246 van 28.8.99.                                                         verbinding en verontreiniging verschilt, in die zin dat het ene
                                                                                product een hoger percentage werkzame chemische verbinding
                                                                                bevat dan het andere.
                                                                            3)    De omstandigheid dat een marktvergunning moet worden
                                                                                verkregen voor het nieuwe gewasbeschermingsmiddel waarvan
                                                                                de verhouding tussen werkzame chemische verbinding en
                                                                                verontreiniging verschilt van die in het oude gewasbeschermings-
                                                                                middel, is irrelevant bij de beoordeling of de bestanddelen van
                      ARREST VAN HET HOF                                          deze gewasbeschermingsmiddelen dezelfde zijn.
                             (Zesde kamer)                                  4)    De voorwaarden van artikel 3, lid 1, sub a en d, van verordening
                                                                                nr. 1610/96 zijn hoe dan ook niet allemaal vervuld, wanneer
                           van 10 mei 2001                                        een product als gewasbeschermingsmiddel volgens een geoc-
                                                                                trooieerde werkwijze is vervaardigd, voor dat product een
                                                                                marktvergunning is verleend, het slechts van een vroeger als
in zaak C-258/99 (verzoek van de Arrondissementsrecht-                            gewasbeschermingsmiddel toegelaten product verschilt door
bank te ’s-Gravenhage om een prejudiciële beslissing):                            de verhouding tussen werkzame chemische verbinding en
BASF AG tegen Bureau voor de Industriële Eigendom                                 verontreiniging, in die zin dat eerstgenoemd product een
                                 (BIE) (1)                                        hoger percentage werkzame chemische verbinding bevat dan
                                                                                laatstgenoemd product, en het betreffende werkwijzeoctrooi als
                                                                                basisoctrooi is aangewezen.
(„Verordening (EG) nr. 1610/96 — Gewasbeschermingsmid-
         delen — Aanvullend beschermingscertificaat”)
                            (2001/C 200/25)                                 (1) PB C 265 van 18.9.1999.
                         (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-258/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Arrondissementsrechtbank te


title: Zaak C-637/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 december 2015 door VSM Geneesmiddelen BV tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2015 in zaak T-578/14, VSM Geneesmiddelen BV/Europese Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/20

         Hogere voorziening ingesteld op 1 december 2015 door VSM Geneesmiddelen BV tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2015 in zaak T-578/14, VSM Geneesmiddelen BV/Europese Commissie
   (Zaak C-637/15 P)
   (2016/C 048/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: VSM Geneesmiddelen BV (vertegenwoordigers: U. Grundmann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) in zaak T-578/14 van 16 september 2015, betekend per telefax op 21 september 2015, vernietigen;

               —

               het op 21 september 2015 betekende besluit van de kamerpresident om de op 22 en 24 juli 2015 ingekomen brieven niet toe te voegen aan de stukken in zaak T-578/14, vernietigen;

               —

               verklaren dat de Commissie sinds 1 augustus 2014 onrechtmatig in gebreke blijft om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid aan te vatten overeenkomstig artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006, en subsidiair, het beweerdelijk in de brief van de Commissie van 29 juni 2014 vervatte besluit om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA niet voor 1 augustus 2014 aan te vatten overeenkomstig artikel 13, nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie was ingevolge artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006, de zogenoemde verordening inzake gezondheidsclaims (hierna: „VGC”), verplicht om ten laatste op 31 januari 2010 een lijst van toegestane claims betreffende in voeding gebruikte stoffen vast te stellen. Ter voorbereiding van de vaststelling van deze lijst was aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna: „EFSA”) opgedragen om door de lidstaten ingediende claims te beoordelen. In september 2010 heeft de Commissie echter een schorsing en herziening van de beoordelingsprocedure met betrekking tot claims inzake plantaardige stoffen aangekondigd, waarna de EFSA is opgehouden met het verwerken van deze claims. De Commissie heeft alleen de beoordelingsprocedure met betrekking tot plantaardige stoffen opgeschort, maar niet de procedure met betrekking tot andere, vergelijkbare chemische stoffen.
   VSM Geneesmiddelen B.V. heeft de Commissie bij brief van 23 april 2014 verzocht om de EFSA de opdracht te geven om onverwijld de beoordeling van claims inzake in voeding gebruikte plantaardige stoffen te hervatten.
   VSM Geneesmiddelen B.V. wordt aanzienlijk benadeeld door de huidige wettelijke achterstand en de onzekerheid op het gebied van gezondheidsclaims inzake in voeding gebruikte plantaardige stoffen. Een aantal bij de Europese Commissie ingediende gezondheidsclaims verwijst naar plantaardige stoffen die worden gebruikt in het gamma van producten van VSM Geneesmiddelen B.V. Hieronder bevinden zich de claims inzake brandnetel/urtica (claims 2346, 2498 en 2787), sint-janskruid/hypericum perforatum (claims 2272 en 2273), melisse (claims 3712, 3713, 2087, 2303 en 2848) en toverhazelaar/hamamelis virginiana (claim 3383). Geen van deze claims is tot nu door de EFSA beoordeeld en dienovereenkomstig toegevoegd aan de lijst van de Commissie overeenkomstig artikel 13 III VGC.
   De verantwoordelijke Commissaris heeft rekwirante bij brief van 19 juni 2014 meegedeeld dat verschillende lidstaten en belanghebbenden bij de Commissie hun bezorgdheid hadden geuit met betrekking tot de gedifferentieerde behandeling van producten die dergelijke stoffen bevatten volgens enerzijds de wetgeving inzake gezondheidsclaims voor voedsel en anderzijds de wetgeving inzake traditionele kruidengeneesmiddelen. De Commissaris heeft rekwirante meegedeeld dat de Commissie vooralsnog geen beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen zou aanvatten. De Commissie heeft enige tijd nodig om na te gaan wat de beste aanpak is.
   Rekwirante acht het antwoord van de Commissaris onaanvaardbaar. Rekwirantes raadsman in deze procedure heeft de Commissaris daarom op 8 juli 2014 een tweede brief gestuurd waarin hij een termijn voor de aanvang van de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA heeft gegeven die op 31 juni 2014 is verstreken. Op deze brief is geen antwoord ontvangen.
   Rekwirante heeft een beroep ingesteld bij het Gerecht, waarbij zij het Gerecht verzocht te verklaren dat de Commissie onrechtmatig in gebreke is gebleven om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA aan te vatten en, subsidiair, het besluit om de beoordeling van gezondheidsclaims inzake plantaardige stoffen door de EFSA niet aan te vatten, nietig te verklaren. Het Gerecht heeft het beroep bij beschikking van 16 september 2015 in zaak T-578/14 niet-ontvankelijk verklaard. Met haar hogere voorziening vordert rekwirante dat het Hof de bovengenoemde beschikking van het Gerecht vernietigt en de in het beroep bij het Gerecht gevorderde beslissing neemt.
   De bestreden beschikking bevat procedurele onregelmatigheden die rekwirantes belangen aantasten; bovendien heeft het Gerecht in bovengenoemde beschikking het Unierecht geschonden. Het Gerecht verklaarde het beroep niet-ontvankelijk, omdat i) rekwirante wettelijke termijnen niet in acht had genomen; ii) rekwirante haar procesbelang niet behoorlijk had aangetoond; iii) de overgangsmaatregelen in artikel 28 van verordening nr. 1924/2006 de exploitanten van levensmiddelenbedrijven voldoende beschermen en het vaststellen van een vaststaande lijst van toegestane gezondheidsclaims voor exploitanten van levensmiddelenbedrijven geen vaststaand voordeel zou bieden, en iv) de bepalingen van de verordening inzake gezondheidsclaims de Commissie de vrijheid geven om een tijdschema vast te stellen waarbinnen de lijst van toegestane claims moet worden aangenomen en de Commissie daarbij een ruime mate van vrijheid geniet. Deze vaststellingen van het Gerecht schenden het VWEU, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en ander Unierecht.
   De Commissie geniet geen ruime mate van vrijheid met betrekking tot het moment en de wijze van haar handelen. In artikel 13, lid 3, van verordening nr. 1924/2006 staat dat de Commissie de EFSA dient te raadplegen alvorens een besluit te nemen en dat de Commissie uiterlijk op 31 januari 2010 de lijst moet hebben opgesteld. Zowel wat het raadplegen van de EFSA betreft als het uiterlijk op 31 januari 2010 vaststellen van de lijst, heeft de Commissie geen vrijheid. Het Gerecht heeft ongelijk met zijn argumenten. Aangezien lidstaten de inhoud van EU-richtlijnen binnen de bij de richtlijn gestelde termijn moeten overnemen en derhalve gebonden zijn door het Unierecht, geldt hetzelfde voor de Europese Commissie, die ook gebonden is door de bij de richtlijn gestelde termijnen. Als de niet-inachtneming van termijnen door lidstaten als een duidelijke schending van het Unierecht wordt beschouwd, geldt hetzelfde wanneer de Commissie de termijnen van de verordening inzake gezondheidsclaims niet in acht neemt.
   Het Gerecht heeft ten onrechte verklaard dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven, zoals rekwirante, door overgangsmaatregelen worden beschermd. Artikel 2[7], lid 5, van de verordening verwijst rechtstreeks naar artikel 13, lid 3, van de verordening, hetgeen betekent dat aan de overgangsmaatregelen ten laatste op 31 januari 2010 een einde is gekomen. Het zou nog wel te aanvaarden zijn dat deze termijn niet acht kan worden genomen en dat de overgangsmaatregelen voor enkele maanden na 31 januari 2010 van toepassing zijn, maar zes jaar lang de bij wet gestelde termijnen niet in acht nemen, betekent dat de doelstellingen van de verordening inzake gezondheidsclaims zelf niet worden behaald.
   Aangezien rekwirante claims heeft ingediend die zich nu bij de EFSA bevinden, is rekwirante rechtstreeks geraakt en kan zij derhalve tegen de Commissie een vordering instellen. De argumenten van het Gerecht in zaak T-296/12 zijn op deze zaak van toepassing.
   Rekwirante heeft alle termijnen van artikel 265 VWEU en artikel 263 VWEU in acht genomen. Het Gerecht heeft rekwirantes grondrecht op een doeltreffende bescherming in rechte overeenkomstig het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, geschonden.


title: Zaak C-362/05 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juni 2007 — Jacques Wunenburger/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenarenrecht — Bevordering — Selectieprocedure — Afwijzing van sollicitatie van rekwirant — Ontheffing van ambt — Motiveringsplicht — Onjuiste rechtsopvatting — Incidentele hogere voorziening — Voorwerp van geding — Procesbelang)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 juni 2007 — Jacques Wunenburger/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-362/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenarenrecht - Bevordering - Selectieprocedure - Afwijzing van sollicitatie van rekwirant - Ontheffing van ambt - Motiveringsplicht - Onjuiste rechtsopvatting - Incidentele hogere voorziening - Voorwerp van geding - Procesbelang)
   (2007/C 170/09)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Jacques Wunenburger (vertegenwoordiger: E. Boigelot, avocat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden, en V. Dehin, avocat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 5 juli 2005, Wunenburger/Commissie (T-370/03), waarbij een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de sollicitatie van rekwirant naar de post van directeur bij het directoraat „Afrika, Caribisch gebied, Stille Oceaan” (AIDCO.C) niet in aanmerking te nemen en een andere kandidaat op deze post te benoemen, werd afgewezen
   Dictum

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               Wunenburger wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak T-390/08: Beroep ingesteld op 18 september 2008 — Bank Melli Iran/Raad

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/49

         Beroep ingesteld op 18 september 2008 — Bank Melli Iran/Raad
   (Zaak T-390/08)
   (2008/C 272/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Bank Melli Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: L. Defalque, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               punt 4 van afdeling B van de bijlage bij besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op Bank Melli Iran, haar dochterondernemingen en filialen;

               —

               subsidiair, krachtens artikel 241 EG verklaren dat de artikelen 15, lid 2, en 7, lid 2, van verordening nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 niet van toepassing zijn op het onderhavige geschil;

               —

               hoe dan ook de Raad overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in alle kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak vordert verzoekster nietigverklaring van besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (1), voor zover zij is opgenomen op de lijst van natuurlijke personen en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig die bepaling worden bevroren.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan, namelijk

               —

               schending van de wezenlijke vormvoorschriften van het EG-Verdrag, schending van de rechtsregels inzake de toepassing daarvan, misbruik van bevoegdheid en schending van artikel 7, lid 2, van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (2), aangezien bij de vaststelling van het bestreden besluit de in artikel 7, lid 2, van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB bepaalde regel van eenparigheid van stemmen niet in acht is genomen;

               —

               incidenteel, een exceptie van onwettigheid van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 423/2007 (3), dat voorziet in een gekwalificeerde meerderheid van stemmen;

               —

               schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien de Raad de bevriezing van verzoeksters tegoeden en economische middelen heeft voorgeschreven zonder die maatregel te hebben toegepast op andere Iraanse banken die zich in dezelfde omstandigheden bevinden;

               —

               schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de Raad de bevriezing van verzoeksters tegoeden en economische middelen heeft voorgeschreven ook al heeft resolutie 1803 (2008) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties de staten enkel opgeroepen om waakzaamheid te betrachten ten aanzien van de verrichtingen van de op hun grondgebied opererende financiële instellingen met de in Iran gevestigde banken, waaronder verzoekster;

               —

               schending van de rechten van verweer, het recht om te worden gehoord en het recht op een effectief beroep in rechte, aangezien i) resolutie 1803 (2008) de staten enkel heeft opgeroepen om waakzaamheid te betrachten en ii) verzoekster niet was vermeld in de vroegere resoluties van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties [resoluties 1737 (2006) en 1747 (2007)]; bovendien zijn de verzoekster ten laste gelegde elementen haar niet meegedeeld;

               —

               schending van het grondrecht op eerbiediging van de eigendom;

               —

               schending van artikel 15, lid 3, van verordening nr. 423/2007, aangezien de Raad voor zijn besluit individuele en expliciete redenen had moeten geven ten aanzien van de omstandigheid dat resolutie 1803 (2008) enkel de verplichting oplegt om waakzaamheid te betrachten en ten aanzien van de behandeling van de overige Iraanse banken;

               —

               schending van de bevoegdheden van de Gemeenschap, aangezien de bevriezing van verzoeksters tegoeden en economische middelen vergelijkbaar is met een strafrechtelijke sanctie, te meer daar in casu geen sprake is van uitvoering van een resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, nu resolutie 1803 (2008) niet in die bevriezingsmaatregel voorziet.

      (1)  PB L 163, blz. 29.

      (2)  Gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB van de Raad van 27 februari 2007 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 61, blz. 49).

      (3)  Verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 103, blz. 1).


title: Zaak C-224/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 20 april 2016 – Asotsiatsia na balgarskite predpiyatiya sa mezhdunarodni prevozi i patishtata (AEBTRI)/Nachalnik na Mitnitsa Burgas, voorheen Nachalnik na Mitnitsa Svilengrad

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 20 april 2016 – Asotsiatsia na balgarskite predpiyatiya sa mezhdunarodni prevozi i patishtata (AEBTRI)/Nachalnik na Mitnitsa Burgas, voorheen Nachalnik na Mitnitsa Svilengrad
   (Zaak C-224/16)
   (2016/C 243/23)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot cassatie: Asotsiatsia na balgarskite predpiyatiya sa mezhdunarodni prevozi i patishtata (AEBTRI)

      Verweerder in cassatie: Nachalnik na Mitnitsa Burgas, voorheen Nachalnik na Mitnitsa Svilengrad

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het Hof van Justitie bevoegd om, ter voorkoming van tegenstrijdige beslissingen, de in naam van de Europese Gemeenschap door verordening (EEG) nr. 2112/78 (1) van de Raad goedgekeurde douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-Overeenkomst), ondertekend te Genève op 14 november 1975 (PB 1978, L 252, blz. 1, voor de Gemeenschap van kracht sinds 20 juni 1983) – op een voor de rechters van de lidstaten bindende wijze – uit te leggen, wanneer het gaat om het door de artikelen 8 en 11 van deze overeenkomst geregelde gebied, om te beoordelen of er sprake is van een aansprakelijkheid van de organisatie die zich garant heeft gesteld, waarin ook is voorzien bij artikel 457, lid 2, van de uitvoeringsverordening communautair douanewetboek (2)?

               2)

               Kan, op grond van de uitlegging van artikel 457, lid 2, van de uitvoeringsverordening communautair douanewetboek in samenhang met artikel 8, lid 7, (thans artikel 11, lid 2) van de [TIR-Overeenkomst], en de toelichtingen hierbij, ervan worden uitgegaan dat in een situatie als de onderhavige, de douaneautoriteiten, wanneer de in artikel 8, leden 1 en 2, [van de TIR-Overeenkomst] bedoelde bedragen opeisbaar worden, voor zover mogelijk de betaling hiervan [moeten] eisen van de houder van het TIR-carnet, die deze bedragen rechtstreeks verschuldigd is, alvorens deze te vorderen van de organisatie die zich garant heeft gesteld?

               3)

               Moet ervan worden uitgegaan dat de ontvanger, die een goed heeft verworven of het onder zich heeft waarvan is geweten dat het onder dekking van een TIR-carnet werd vervoerd, maar waarvoor niet is vastgesteld dat het op het douanekantoor van bestemming is aangebracht en aangegeven, alleen op basis van deze omstandigheden de persoon is die had moeten weten dat het goed aan het douanetoezicht was onttrokken, en moet hij worden beschouwd als hoofdelijke schuldenaar in de zin van artikel 203, lid 3, derde streepje, juncto artikel 213 van het communautair douanewetboek?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord: staat het verzuim van de douanedienst om van deze ontvanger de betaling van de douaneschuld te eisen, in de weg aan het intreden van de – ook in artikel 457, lid 2, van de uitvoeringsverordening communautair douanewetboek geregelde – aansprakelijkheid van de organisatie die zich garant heeft gesteld in de zin van artikel 1, nr. 16 [thans onder q)], van de [TIR-Overeenkomst]?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2112/78 van de Raad van 25 juli 1978 houdende sluiting van de douaneovereenkomst inzake het internationale vervoer van goederen onder dekking van carnets TIR (TIR-Overeenkomst) van 14 november 1975 (PB L 252, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).


title: Zaak T-407/13: Beroep ingesteld op 30 juli 2013 — Al Assad/Raad

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/56

         Beroep ingesteld op 30 juli 2013 — Al Assad/Raad
   (Zaak T-407/13)
   2013/C 344/101
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bouchra Al Assad (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: G. Karouni en C. Dumont, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/255/GBVB van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig verklaren, voor zover het Bouchra (alias Bushra) Al Assad betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 363/2013 van 22 april 2013 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië, gerectificeerd op 9 mei 2013, nietig verklaren voor zover het Bouchra (alias Bushra) Al Assad betreft;

               —

               de Raad van de Europese Unie overeenkomstig de artikelen 87 en 91 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan, die in wezen identiek zijn of aan overeenkomen met de in zaak T-383/11, Makhlouf/Raad (1), aangevoerde middelen.

      (1)  PB 2011, C 282, blz. 30.


title: Zaak C-425/14: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 22 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione Siciliana — Italië) — Impresa Edilux Srl, in de hoedanigheid van vertegenwoordiger van een tijdelijke vereniging van ondernemingen, Società Italiana Costruzioni e Forniture Srl (SICEF)/Assessorato Beni Culturali e Identità Siciliana — Servizio Soprintendenza Provincia di Trapani, Assessorato ai Beni Culturali e dell’Identità Siciliana, UREGA — Sezione provinciale di Trapani, Assessorato delle Infrastrutture e della Mobilità della Regione Siciliana (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Gronden voor uitsluiting van deelneming aan een aanbesteding — Opdracht met een waarde beneden de drempel voor toepassing van deze richtlijn — Fundamentele regels van het VWEU — Verklaring van aanvaarding van een rechtmatigheidsprotocol ter bestrijding van criminele activiteiten — Uitsluiting wegens niet-overlegging van een dergelijke verklaring — Toelaatbaarheid — Evenredigheid)

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/9

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 22 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione Siciliana — Italië) — Impresa Edilux Srl, in de hoedanigheid van vertegenwoordiger van een tijdelijke vereniging van ondernemingen, Società Italiana Costruzioni e Forniture Srl (SICEF)/Assessorato Beni Culturali e Identità Siciliana — Servizio Soprintendenza Provincia di Trapani, Assessorato ai Beni Culturali e dell’Identità Siciliana, UREGA — Sezione provinciale di Trapani, Assessorato delle Infrastrutture e della Mobilità della Regione Siciliana
   (Zaak C-425/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Gronden voor uitsluiting van deelneming aan een aanbesteding - Opdracht met een waarde beneden de drempel voor toepassing van deze richtlijn - Fundamentele regels van het VWEU - Verklaring van aanvaarding van een rechtmatigheidsprotocol ter bestrijding van criminele activiteiten - Uitsluiting wegens niet-overlegging van een dergelijke verklaring - Toelaatbaarheid - Evenredigheid))
   (2015/C 414/12)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione Siciliana

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Impresa Edilux Srl, in de hoedanigheid van vertegenwoordiger van een tijdelijke vereniging van ondernemingen, Società Italiana Costruzioni e Forniture Srl (SICEF)

      Verwerende partijen: Assessorato Beni Culturali e Identità Siciliana — Servizio Soprintendenza Provincia di Trapani, Assessorato ai Beni Culturali e dell’Identità Siciliana, UREGA — Sezione provinciale di Trapani, Assessorato delle Infrastrutture e della Mobilità della Regione Siciliana

      in tegenwoordigheid van: Icogen Srl

      Dictum

   De fundamentele regels en de algemene beginselen van het VWEU, in het bijzonder het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie, alsook de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een bepaling van nationaal recht volgens welke een aanbestedende dienst kan bepalen dat een gegadigde of een inschrijver automatisch wordt uitgesloten van een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht wanneer hij niet, samen met zijn aanbod, een schriftelijke aanvaarding heeft overgelegd van de verplichtingen en verklaringen die zijn vervat in een rechtmatigheidsprotocol als in het hoofdgeding aan de orde, dat infiltratie van de georganiseerde misdaad op het gebied van overheidsopdrachten beoogt tegen te gaan. Voor zover dit protocol verklaringen omvat volgens welke tussen de gegadigde of de inschrijver en andere gegadigden of inschrijvers geen afhankelijkheidsverhouding bestaat of volgens welke hij niet met andere gegadigden of inschrijvers in een vereniging is verbonden, geen overeenkomst heeft gesloten of zal sluiten met andere deelnemers aan de aanbestedingsprocedure en geen taken, van welke aard ook, zal uitbesteden aan andere ondernemingen die aan deze procedure deelnemen, kan het ontbreken van dergelijke verklaringen er evenwel niet toe leiden dat de gegadigde of inschrijver automatisch van de procedure wordt uitgesloten.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak T-483/08: Arrest van het Gerecht van 16 december 2009 — Giordano Enterprises/BHIM — Dias Magalhães & Filhos (GIORDANO) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GIORDANO — Ouder nationaal woordmerk GIORDANO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/36

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2009 — Giordano Enterprises/BHIM — Dias Magalhães & Filhos (GIORDANO)
   (Zaak T-483/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk GIORDANO - Ouder nationaal woordmerk GIORDANO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 37/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Giordano Enterprises Ltd (F. T. Labuan, Maleisië) (vertegenwoordiger: M. Nentwig, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: José Dias Magalhães & Filhos Lda (Arrifana Vfr, Portugal) (vertegenwoordiger: J. M. João, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 juli 2008 (zaak R 1864/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen José Dias Magalhães & Filhos Lda en Giordano Enterprises Ltd.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Giordano Enterprises Ltd. wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak C-564/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Octrooigemachtigden — Verplichting om beroepsaansprakelijkheidsverzekering af te sluiten — Verplichting om domiciliehouder aan wijzen in lidstaat waarvoor diensten zijn bestemd)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-564/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Octrooigemachtigden - Verplichting om beroepsaansprakelijkheidsverzekering af te sluiten - Verplichting om domiciliehouder aan wijzen in lidstaat waarvoor diensten zijn bestemd)
   2009/C 180/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en H. Krämer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: E. Riedl en G. Kunnert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 49 EG — Eisen waaraan rechtmatig in een lidstaat gevestigde octrooigemachtigden die tijdelijk diensten willen verrichten in een andere lidstaat, volgens de nationale regeling van laatstgenoemde lidstaat moeten voldoen — Verplichting om zich te laten inschrijven in het nationale register en daartoe over een beroepsaansprakelijkheidsverzekering te beschikken, om alle andere nationale tuchtvoorschriften dan die betreffende de beroepskwalificatie in acht te nemen en om samen te werken met een plaatselijke gemachtigde

      Dictum

               1)

               Door rechtmatig in een andere lidstaat gevestigde octrooigemachtigden die tijdelijk diensten willen verrichten in Oostenrijk, te verplichten een beroep te doen op een domiciliehouder in Oostenrijk, is de Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak T-433/17: Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — Dehousse/Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/32

         Beroep ingesteld op 12 juli 2017 — Dehousse/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak T-433/17)
   (2017/C 300/40)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franklin Dehousse (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en S. Rodrigues, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         bijgevolg,

               —

               verweerders besluit van 18 mei 2017 tot afwijzing van het confirmatief verzoek om toegang tot documenten dat verzoeker op 12 april 2017 indiende, en verweerders besluit van 22 mei 2017 tot gedeeltelijke afwijzing van het confirmatief verzoek om toegang tot documenten dat verzoeker op 16 maart 2017 indiende, nietig verklaren;

               —

               verweerders aansprakelijkheid in de zin van artikel 340 VWEU vaststellen;

               —

               verweerder gelasten de door verzoeker geleden morele schade te vergoeden, die ex aequo et bono wordt geraamd op tienduizend (10 000) EUR, en, subsidiair, op één symbolische euro;

               —

               verweerder verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan in verband met zijn verzoek tot nietigverklaring en één middel in verband met zijn verzoek om schadevergoeding.

               1.

               Eerste middel: schending van het besluit van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 11 oktober 2016 inzake de toegang van het publiek tot documenten die door het Hof van Justitie van de Europese Unie worden gehouden in de uitoefening van zijn administratieve taken (PB 2016, C 445, blz. 3), artikel 15, lid 3, VWEU en artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met betrekking tot de toegang van het publiek tot documenten van de instellingen en de transparantieplicht. Verzoeker voert meer bepaald aan dat de bestreden besluiten nietig moeten worden verklaard voor zover daarbij de overlegging van bepaalde documenten is geweigerd en andere documenten onvolledig of met talrijke weglatingen zijn overgelegd.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 296 VWEU en artikel 41 van het Handvest, doordat de bestreden besluiten niet of ontoereikend zijn gemotiveerd.

               3.

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel.

         Inzake de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie voert verzoeker aan dat de verwerende instelling onrechtmatige gedragingen heeft gesteld waardoor zij aansprakelijkheid is. Verzoeker heeft door deze gedragingen ernstige morele schade geleden, waarvan hij vergoeding vordert.


title: Zaak T-389/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 februari 2008 — Earth Products/BHIM — Meynard Designs (EARTH) ( Gemeenschapsmerk — Weigering van inschrijving — Intrekking van inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 februari 2008 — Earth Products/BHIM — Meynard Designs (EARTH)
   (Zaak T-389/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Weigering van inschrijving - Intrekking van inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 171/70)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Earth Products Inc. (Carlsbad, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Meynard Designs Inc. (Waltham, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: E. Cornu en E. De Gryse, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 augustus 2007 (zaak R 1590/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Meynard Designs Inc. en Earth Products Inc.
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak T-285/11: Beroep ingesteld op 6 juni 2011 — Gooré/Raad

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/21

         Beroep ingesteld op 6 juni 2011 — Gooré/Raad
   (Zaak T-285/11)
   2011/C 238/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Charles Kader Gooré (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: F. L. Meynot, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 330/2011 van de Raad van de Europese Unie van 6 april 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust gedeeltelijk nietig verklaren wat betreft de opname van de naam van Charles Kader Gooré op de in bijlage II bedoelde lijst (en te verklaren dat deze niet op hem van toepassing is)

               —

               de Raad van de Europese Unie veroordelen tot betaling aan Charles Kader Gooré van het bedrag van vijftigduizend EUR (50 000 EUR) als schadevergoeding,

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften. Verzoeker verwijt de Raad van de Europese Unie enerzijds een motiveringsgebrek en anderzijds, de schending van het evenredigheidsbeginsel, aangezien de beperkende maatregelen verder gaan dan hetgeen noodzakelijk is om de door de Raad van de Europese Unie gestelde doelen te bereiken.

               2)

               Tweede middel: schending van de Verdragen. Verzoeker verwijt de Raad van de Europese Unie enerzijds de schending van het recht van verdediging aangezien het geheel van de elementen die een maatregel rechtvaardigen nooit ter kennis van verzoeker werd gebracht en anderzijds, de schending van het eigendomsrecht.


title: Zaak C-318/06: Beschikking van de president van het Hof van 13 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/26

         Beschikking van de president van het Hof van 13 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-318/06) (1)

   (2006/C 331/59)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-104/05 P: Hogere voorziening, op 2 maart 2005 (telefax: 28 februari 2005) ingesteld door El Corte Inglés s.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 13 december 2004 in zaak T-8/03, El Corte Inglés s.a. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/10

         Hogere voorziening, op 2 maart 2005 (telefax: 28 februari 2005) ingesteld door El Corte Inglés s.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 13 december 2004 in zaak T-8/03, El Corte Inglés s.a. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-104/05 P)
   (2005/C 115/20)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 2 maart 2005 hogere voorziening ingesteld door El Corte Inglés s.a. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 13 december 2004 in zaak T-8/03, El Corte Inglés s.a. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM). Rekwirante wordt in hogere voorziening vertegenwoordigd door J.L. Rivas Zurdo, advocaat.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2004 in zaak T-8/03, ter kennis van rekwirante gebracht op 20 december 2004, waarbij haar beroep is afgewezen en zij is verwezen in de kosten, te vernietigen;

               2.

               het bij het Gerecht van eerste aanleg ingestelde beroep toe te wijzen, en

                           a)

                           te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2002 (gevoegde zaken R 700/200-4 en R 746/2004-4), waarbij het beroep van verzoekster gedeeltelijk is toegewezen en dat van verweerder verworpen, en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 203570 is toegelaten voor de waren van de klassen 18 en 24;

                           b)

                           gemeenschapsmerkaanvraag nr. 203570 „Emilio Pucci” eveneens af te wijzen voor alle waren van klasse 18 („Leder en kunstleder en hieruit vervaardigde producten voorzover niet begrepen in andere klassen; dierenhuiden; reiskoffers en koffers; paraplu's, parasols en wandelstokken; zwepen en zadelmakerswaren”) en van klasse 24 („Weefsels en textielproducten voorzover niet begrepen in andere klassen; dekens en tafellakens”), de enige klassen waarvoor de aanvraag door het BHIM is toegewezen;

                           c)

                           verweerder en interveniënte te verwijzen in alle kosten van de onderhavige hogere voorziening en die van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, aangezien de waren van de oudere merken en de in de merkaanvraag aangeduide waren in casu soortgelijk zijn.
   Het bestreden arrest legt voor het ontbreken van soortgelijkheid van de waren algemene en abstracte criteria aan, terwijl het in het onderhavige geval om een uitzondering gaat.
   De complementariteit tussen waren van de klassen 18 en 25, die door interveniënte in eerste aanleg zelf is erkend, is in het arrest niet in overweging genomen, ofschoon deze complementariteit overeenstemt met het in de rechtspraak vastgelegde criterium dat de nomenclatuurklassen louter administratieve criteria zijn.
   Het criterium van het relevante consumentenpubliek is een element dat in aanmerking moet worden genomen op het moment dat de vergelijking wordt gemaakt. De in het bestreden arrest genoemde „relevante factoren”, die in het algemeen bepalend zijn voor de soortgelijkheid van de waren, zijn dus geen absolute criteria voor de beoordeling van het beschermingsbereik van de twee conflicterende merken.
   In het bestreden arrest worden voor de vergelijking met name vooraf vastgelegde, abstracte en „mechanisch-materiële” criteria aangelegd, zonder rekening te houden met het algemene begrip „mode” in zijn verschillende aspecten.
   Het consumentenpubliek (de gemiddelde consument) is het eerste en het laatste referentiepunt dat moet worden aangehouden bij conflicterende merken in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94.
   Omdat er bij overeenstemming van de tekens en soortgelijkheid van de waren verwarringsgevaar bestaat, moet het in artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 neergelegde verbod toepassing vinden.
   Het door rekwirante overgelegde bewijs toont de bekendheid van het merk „Emidio Tucci” aan, zodat artikel 8, lid 5, van deze verordening van toepassing is.
   In het arrest van het Gerecht is de reputatie die dit merk sinds 1994 — dus reeds vόόr 1996 — geniet, ontoereikend in aanmerking genomen.
   Ten slotte kan een deel van de cliëntèle van het merk „Emidio Tucci” door het merk „Emilio Pucci” in verwarring worden gebracht, waardoor dit laatste merk ten onrechte profiteert van het oudere merk en van de sfeer van exclusiviteit daarvan.


title: Zaak T-87/99: Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door M. Hendrickx tegen CEDEFOP

text:
C 174/12               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.6.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekers stellen, dat zij onder de toepassing vallen van              — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
enkele bepalingen van de United Kingdom VAT Act 1994, die                   5 januari 1999 houdende afwijzing van de door hem
op grond van de machtiging in artikel 4, lid 4, van de Zesde                krachtens artikel 90, lid 2, Ambtenarenstatuut ingediende
BTW-richtlijn (77/388/EEG, zoals gewijzigd) zijn vastgesteld                klacht tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd
(„[Elke lidstaat kan] personen die in het binnenland gevestigd              gezag, waarbij hem toestemming is geweigerd om de
zijn en die juridisch gezien wel zelfstandig zijn, doch financieel,         gedetailleerde samenvatting te publiceren van de voor-
economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden                     dracht die hij op 30 oktober 1997 te Cordoba had mogen
zijn, tezamen als één belastingplichtige aanmerken”). Van deze              houden over het onderwerp „The need for economic
machtiging kan echter niet zonder meer gebruik worden                       finetuning at the local and regional level in het Monetary
gemaakt, daar artikel 4, lid 4, voorafgaande raadpleging                    Union of the European Union”;
conform artikel 29 van de richtlijn voorschrijft, waarbij het
„Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde                — zijn vordering om toestemming voor de publicatie van de
waarde” is ingesteld.                                                       samenvatting van zijn voordracht ontvankelijk en gegrond
                                                                            te verklaren;
Verzoekers menen, dat wanneer het Verenigd Koninkrijk dit               — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
Comité niet heeft geraadpleegd of geen direct bewijs in de
vorm van een bewijskrachtig rapport over de raadpleging
wordt geleverd, de bedoelde bepalingen van het Verenigd                 Middelen en voornaamste argumenten
Koninkrijk wegens schending van een wezenlijk vormvoor-
schrift ongeldig zijn en niet op hen kunnen worden toegepast.           Verzoeker zet uiteen, dat hij als particulier aan een seminarie
                                                                        heeft deelgenomen en dat hij bij die gelegenheid een voordracht
Zij hebben de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk wel              heeft gehouden. Voor die voordracht had hij tevoren toestem-
om informatie over de raadpleging verzocht, doch dit is                 ming verkregen van zijn hiërarchieke meerderen. Die toestem-
afgewezen op de grond dat de desbetreffende gegevens niet               ming had hij verkregen op basis van een samenvatting van zijn
voor het publiek toegankelijk zijn. Zij hebben zich derhalve            voordracht en een summiere vermelding van de belangrijkste
tot de Commissie gewend, doch deze heeft op het verzoek                 punten die hij zou behandelen. Na de voordracht verzochten
evenals op het herzieningsverzoek niet binnen een maand na              de organisatoren van het seminarie hem om de volledige tekst
indiening geantwoord.                                                   van de voordracht, om die te kunnen opnemen in een boek
                                                                        dat zij wensten uit te geven. Daarop verzocht verzoeker
Doordat het herzieningsverzoek niet binnen een maand is                 overeenkomstig artikel 17, tweede alinea, Ambtenarenstatuut
beantwoord, dient het verzoek volgens artikel 2, lid 4, van het         om toestemming om de betrokken tekst te mogen publiceren.
toegangsbesluit als afgewezen te worden beschouwd. Deze                 De bevoegde autoriteit weigerde toestemming te verlenen op
afwijzing is op zich reeds onrechtmatig en ook, omdat zij niet          grond dat verzoekers mening, zoals hij die tot uiting had
is gemotiveerd en dientengevolge in strijd is met artikel 190           gebracht, de belangen van de instelling dreigde te schaden,
EG, een bepaling van dwingend recht. De termijn van een                 daar zij de manoeuvreerruimte van deze laatste beperkte, en
maand voor elk van de twee verzoeken legt een zekere                    omdat er grote verschillen bestonden tussen de samenvatting
discipline op en wil de rechten van personen als verzoekers             van de voordracht (op basis waarvan hij de toestemming had
die toegang tot documenten wensen te verkrijgen, beschermen             verkregen om ze te houden) en de betrokken tekst.
tegen vertraging, door de Commissie te verplichten, binnen de
termijn al het nodige te doen, daaronder begrepen interne               Verzoeker betwist die motivering en is van mening dat de
consultaties en het verkrijgen van alle vereiste goedkeuringen;         Commissie, door hem het recht op publicatie van zijn artikel
die termijn is dwingend en in alle opzichten bindend.                   te ontzeggen, een kennelijke beoordelingsfout heeft begaan,
                                                                        zich schuldig heeft gemaakt aan machtsmisbruik, het vertrou-
                                                                        wensbeginsel heeft geschonden en haar zorgplicht niet is
                                                                        nagekomen.
Beroep, op 12 april 1999 ingesteld door M. Cwik tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-82/99)                                 Beroep, op 13 april 1999 ingesteld door M. Hendrickx
                                                                                tegen CEDEFOP
                        (1999/C 174/24)
                                                                                (Zaak T-87/99)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (1999/C 174/25)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 april 1999 beroep tegen Commissie van de                                     (Procestaal: Frans)
Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Cwik, wonende
te Tervuren (België), vertegenwoordigd door N. Lhöest, ad-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg              schappen is op 13 april 1999 beroep tegen Europees Centrum
bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.                          voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding — hierna:
 ---pagebreak--- 19.6.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 174/13
CEDEFOP — ingesteld door M. Hendrickx, wonende te                       Beroep, op 15 april 1999 ingesteld door Salzgitter AG
Ambelokipon (Griekenland), vertegenwoordigd door                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
J.-N. Louis, F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire
Myson S.à.r.l., Rue de Cessange 30.                                                              (Zaak T-90/99)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                               (1999/C 174/26)
— nietig te verklaren het besluit van CEDEFOP van
     3 juni 1998 houdende afwijzing van zijn sollicitatie naar                                  (Procestaal: Duits)
     het ambt van „chef de bureau (administratie)”;
— nietig te verklaren het besluit van CEDEFOP om zijn                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     sollicitatie naar het ambt van „hoofd van de administratie”        schappen is op 15 april 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
     niet in aanmerking te nemen;                                       sie van de Europese Gemeenschappen door Salzgitter AG, te
                                                                        Salzgitter (Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door
— nietig te verklaren het besluit om zijn overeenkomst van              J. Sedemund, van het advocatenkantoor Deringer Tessing
     tijdelijk functionaris niet tot een datum na 30 juni 1998 te       Herrmann & Sedemund, domicilie gekozen hebbende te
     verlengen;                                                         Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-
                                                                        Rue 31.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, ambtenaar van de Raad, wordt bij CEDEFOP                     1. de beschikking van de Commissie van 3 maart 1999
gedetacheerd om er een ambt van tijdelijk functionaris te                    (SG(99) D/1542, procedurenummer C 10/99 (ex NN
vervullen. Bij nota van 12 december 1997 verzoekt hij de                     55/98) — Deutschland) nietig te verklaren;
directeur van CEDEFOP, zijn overeenkomst ten minste tot
30 juni 1998 te verlengen.                                              2. de Commissie in de kosten te verwijzen.
Op 2 april 1998 publiceert CEDEFOP intern twee kennisgevin-
gen van vacature, een voor het ambt van „chef de bureau
(administratie)” en een voor het ambt van „hoofd van de                 Middelen en voornaamste argumenten
administratie”. Verzoeker solliciteert naar elk van de twee
vacant verklaarde ambten.
                                                                        Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie een procedure
                                                                        krachtens artikel 6, lid 5, van de „Zesde staalsteuncode” (1)
Bij nota van 3 juni 1998 brengt de directeur van CEDEFOP                ingeleid.
verzoeker officieel ter kennis, dat hij hem niet geschikt acht
om het ambt van „chef de bureau” binnen de administratie te
vervullen, dat hij zijn interne sollicitatie naar het ambt van          Volgens verzoekster komt de Commissie in haar conclusies tot
„hoofd van de administratie” niet in aanmerking neemt, en dat           de opvatting, dat fiscale afschrijvingen en de mogelijkheid
zijn overeenkomst niet tot een datum na 30 juni 1998 wordt              reserves aan te leggen volgens het Duitse Zonenrandförde-
verlengd.                                                               rungsgesetz (2), waarvan enkele vennootschappen van verzoek-
                                                                        sters concern gebruik hebben gemaakt, subsidies vormen en
Verzoeker stelt, dat de kennisgevingen van vacature onwettig            ontoelaatbare staatssteun zijn. De Commissie, zo betoogt
zijn omdat daarin niet nauwkeurig wordt aangegeven op welk              verzoekster, stelt dan ook vast, dat het bewijs van de toeken-
niveau in het ambt zal worden voorzien, en evenmin de aard              ning van ontoelaatbare steun aan Salzgitter/Preussag Stahl en
van de te vervullen taken en de vereiste kwalificaties worden           aan de dochtervennootschappen binnen de EGKS van het
vermeld. Zijns inziens berust de afwijzing van zijn sollicitatie        concern, geleverd is.
op een kennelijke beoordelingsfout omdat zij niet is gebaseerd
op een besluit van het selectiecomité, maar slechts op het
afwijkend minderheidsadvies van de voorzitter van dit comité.           Verzoekster beroept zich op onjuiste uitlegging van de artike-
Bovendien is het besluit om zijn sollicitatie naar het ambt van         len 4, sub c, en 67, lid 1, EGKS-Verdrag: het Zonenrandförde-
„hoofd van de administratie” niet in aanmerking te nemen, niet          rungsgesetz had tot doel, een economische vergoeding toe te
alleen door een kennelijke beoordelingsfout aangetast, maar             kennen voor de grote nadelen die ondernemingen destijds
ook door misbruik van bevoegdheid en van procedure. Die                 ondervonden doordat hun plaats van vestiging dichtbij de
besluiten zijn overduidelijk in strijd met het beginsel van             grens van de DDR en de CSSR lag. De wet was zonder
gelijke behandeling en met het discriminatieverbod.                     uitzondering van toepassing op alle communautaire onderne-
                                                                        mingen met hun zetel in dit gebied. Alleen al daardoor
Verzoeker concludeert, dat het besluit om zijn overeenkomst             ontbreekt het voor de definitie van het begrip steun essentiële
van tijdelijk functionaris niet tot een datum na 30 juni 1998           element, te weten de specifieke begunstiging van een onderne-
te verlengen, een rechtstreeks gevolg is van die twee besluiten.        ming. De onderhavige voorschriften gaven de betrokken
Zijns inziens brengt de onwettigheid van die besluiten de               ondernemingen enkel het recht, het tijdstip van belastinghef-
onwettigheid mee van het daarbij aansluitende besluit om zijn           fing te verschuiven. Anders dan de Commissie betoogt, hebben
overeenkomst van tijdelijke functionaris niet te verlengen.             zij evenwel nooit tot overdracht van middelen van de overheid
                                                                        geleid. Daardoor ontbreken reeds de fundamentele voorwaar-
                                                                        den voor steun.


title: Zaak T-713/13: Arrest van het Gerecht van 26 februari 2015 — 9Flats/BHIM — Tibesoca (9flats.com) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk 9flats.com — Ouder nationaal beeldmerk 50flats — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/28

         Arrest van het Gerecht van 26 februari 2015 — 9Flats/BHIM — Tibesoca (9flats.com)
   (Zaak T-713/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk 9flats.com - Ouder nationaal beeldmerk 50flats - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 118/36)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: 9Flats GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Stoffregen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Tibesoca, SL (Valencia, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 oktober 2013 (zaak R 1671/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Tibesoca, SL en 9Flats GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               9Flats GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.