title: Zaak C-45/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 10 EG, 71 EG en 80, lid 2, EG — Maritieme veiligheid — Controle van schepen en havenfaciliteiten — Internationale overeenkomsten — Respectieve bevoegdheden van Gemeenschap en lidstaten)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-45/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 10 EG, 71 EG en 80, lid 2, EG - Maritieme veiligheid - Controle van schepen en havenfaciliteiten - Internationale overeenkomsten - Respectieve bevoegdheden van Gemeenschap en lidstaten)
   (2009/C 82/04)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson, M. Konstantinidis, F. Hoffmeister en I. Zervas, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: A. Samoni-Rantou en S. Chala, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: I. Rao, gemachtigde, bijgestaan door D. Anderson, QC)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 10, 71 en 80, lid 2, EG — Indiening bij een internationale organisatie van een voorstel op een gebied dat tot de exclusieve externe bevoegdheid van de Gemeenschap behoort — Maritieme veiligheid — Voorstel voor de controle van de conformiteit van de schepen en de havenfaciliteiten met de vereisten van hoofdstuk XI-2 van het SOLAS-verdrag en de ISPS-code
   Dictum

               1)

               Door bij de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) een voorstel (MSC 80/5/11) in te dienen inzake de controle van de conformiteit van de schepen en de havenfaciliteiten met de vereisten van hoofdstuk XI-2 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee, gesloten te Londen op 1 november 1974, en van de Internationale Code voor de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten, is de Helleense Republiek de krachtens de artikelen 10 EG, 71 EG en 80, lid 2, EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-714/14: Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — Bonney/BHIM — Bruno (ATHEIST) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ATHEIST — Ouder nationaal woordmerk athé — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/31

         Arrest van het Gerecht van 23 oktober 2015 — Bonney/BHIM — Bruno (ATHEIST)
   (Zaak T-714/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ATHEIST - Ouder nationaal woordmerk athé - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 414/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: David Bonney (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Rampini, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Vanessa Bruno (Parijs, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 augustus 2015 (zaak R 803/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Vanessa Bruno en David Bonney

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               David Bonney wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (OHMI).

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Bekendmaking — Openbare raadpleging — Geografische aanduiding uit de Republiek Zuid-Afrika

text:
               7.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/3

         BEKENDMAKING — OPENBARE RAADPLEGING
   Geografische aanduiding uit de Republiek Zuid-Afrika
   (2015/C 45/03)
   In het kader van de onderhandelingen die momenteel met de Republiek Zuid-Afrika worden gevoerd met het oog op het sluiten van een overeenkomst in de vorm van een protocol inzake de bescherming van geografische aanduidingen (hierna „het protocol” genoemd), hebben de Zuid-Afrikaanse autoriteiten aanvullende informatie verstrekt over een geografische aanduiding (GA) voor een landbouwproduct dat bovenop de lijst in bekendmaking 2014/C051/09 (1) is voorgesteld voor bescherming op grond van het protocol. De Europese Commissie gaat momenteel na of de hier bijgevoegde GA op grond van het protocol moeten worden beschermd als GA in de zin van artikel 22, lid 1, van de TRIPs-overeenkomst.
   De Commissie geeft lidstaten, derde landen en elke natuurlijke persoon of rechtspersoon met een rechtmatig belang die in een lidstaat of een derde land gevestigd of woonachtig is, de mogelijkheid om bezwaar tegen een dergelijke bescherming aan te tekenen door een met redenen omklede verklaring in te dienen.
   Bezwaarschriften moeten de Commissie bereiken binnen twee maanden te rekenen vanaf de datum van deze bekendmaking. De bezwaarschriften moeten worden gestuurd naar het volgende e-mailadres:
   AGRI-A3-GI@ec.europa.eu
   De bezwaarschriften zullen slechts worden onderzocht als zij binnen de genoemde termijn worden ontvangen en indien daarin wordt aangetoond dat de naam, indien hij zou worden beschermd:

               a)

               strijdig is met de naam van een dierenras en de consument daardoor zou kunnen worden misleid met betrekking tot de werkelijke oorsprong van het product;

               b)

               geheel of gedeeltelijk homoniem is met een naam die in de Unie reeds is beschermd op grond van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (2), of met een benaming die is opgenomen in de overeenkomsten die de Unie heeft gesloten met:

                           —

                           Zwitserland (3)

                           —

                           Korea (4)

                           —

                           Midden-Amerika (5)

                           —

                           Colombia en Peru (6)

                           —

                           Montenegro (7)

                           —

                           Bosnië en Herzegovina (8)

                           —

                           Servië (9)

                           —

                           Moldavië (10)

                           —

                           Georgië (11)

               c)

               gezien de faam en de bekendheid van een handelsmerk en de duur van de periode waarin dat merk reeds in gebruik is, de consument zou kunnen misleiden met betrekking tot de werkelijke identiteit van het product;

               d)

               schade zou toebrengen aan een bestaande geheel of gedeeltelijk identieke naam of een handelsmerk, of aan bestaande producten die op de datum van deze bekendmaking sedert ten minste vijf jaar legaal op de markt zijn;

               e)

               blijkens verstrekte gegevens generiek is.

         De genoemde criteria zullen worden beoordeeld voor wat betreft het grondgebied van de Unie, dat, als het om intellectuele-eigendomsrechten gaat, alleen betrekking heeft op het grondgebied waar de betrokken rechten beschermd zijn.

      (1)  PB C 51 van 22.2.2014, blz. 22.

      (2)  PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.

      (3)  Besluit 2002/309/EG, Euratom van de Raad en, wat betreft de overeenkomst inzake Wetenschappelijke en Technologische samenwerking, van de Commissie van 4 april 2002 betreffende de sluiting van zeven overeenkomsten met de Zwitserse Bondsstaat (PB L 114 van 30.4.2002, blz. 1), en met name de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de handel in landbouwproducten — bijlage 7.

      (4)  Besluit 2011/265/EU van de Raad van 16 september 2010 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van de Vrijhandelsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds (PB L 127 van 14.5.2011, blz. 1).

      (5)  Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Midden-Amerika, anderzijds (PB L 346 van 15.12.2012, blz. 3).

      (6)  Handelsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Colombia en Peru, anderzijds (PB L 354 van 21.12.2012, blz. 3).

      (7)  Besluit 2007/855/EG van de Raad van 15 oktober 2007 inzake de ondertekening en sluiting van de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Montenegro, anderzijds (PB L 345 van 28.12.2007, blz. 1).

      (8)  Besluit 2008/474/EG van de Raad van 16 juni 2008 inzake de ondertekening en sluiting van een Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en Bosnië en Herzegovina, anderzijds (PB L 169 van 30.6.2008, blz. 10) — Protocol 6.

      (9)  Besluit 2010/36/EG van de Raad van 29 april 2008 inzake de ondertekening en sluiting van de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de Republiek Servië, anderzijds (PB L 28 van 30.1.2010, blz. 1).

      (10)  Besluit 2013/7/EU van de Raad van 3 december 2012 betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Moldavië inzake de bescherming van geografische aanduidingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 10 van 15.1.2013, blz. 3).

      (11)  Besluit 2012/164/EU van de Raad van 14 februari 2012 betreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Georgië inzake de bescherming van geografische aanduidingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 93 van 30.3.2012, blz. 1).

      BIJLAGE

                  Productcategorie

                  Naam als beschermd in Zuid-Afrika

                  Vleesproduct

                  Karoo meat of origin


title: Zaak T-65/14: Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Bank Refah Kargaran/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran — Bevriezing van tegoeden — Nieuwe plaatsing van verzoeksters naam op de lijst na nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke plaatsing — Onjuiste toepassing van het recht — Onjuiste opvatting van de feiten — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Evenredigheid”)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/21

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Bank Refah Kargaran/Raad
   (Zaak T-65/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran - Bevriezing van tegoeden - Nieuwe plaatsing van verzoeksters naam op de lijst na nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke plaatsing - Onjuiste toepassing van het recht - Onjuiste opvatting van de feiten - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Evenredigheid”))
   (2017/C 022/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Refah Kargaran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: J.-M. Thouvenin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: V. Piessevaux, M. Bishop en B. Driessen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Aresu en D. Gauci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende, primair, tot nietigverklaring van besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 306, blz. 18), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 306, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen, en, subsidiair, tot nietigverklaring van besluit 2013/661 en van uitvoeringsverordening nr. 1154/2013, voor zover deze handelingen verzoekster betreffen vanaf 20 januari 2014

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bank Refah Kargaran draagt haar eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak F-146/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 8 juni 2016 – Massoulié/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Parlement — Overplaatsing naar een andere instelling — Bevorderingsronde 2014 — Verzoek om de beoordelingsrapporten om te zetten in meritepunten — Herkwalificatie van een klacht als verzoek — Artikel 90 van het Statuut — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/52

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 8 juni 2016 – Massoulié/Parlement
   (Zaak F-146/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Parlement - Overplaatsing naar een andere instelling - Bevorderingsronde 2014 - Verzoek om de beoordelingsrapporten om te zetten in meritepunten - Herkwalificatie van een klacht als verzoek - Artikel 90 van het Statuut - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   (2016/C 260/65)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: François Massoulié (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: V. Montebello-Demogeot en M. Dean, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Parlement tot afwijzing van het verzoek om verzoekers beoordelingsrapporten die sinds zijn bevordering naar de rang AD 12 zijn opgesteld om te zetten in meritepunten

      Dictum

               1)

               Het beroep van Massoulié wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Massoulié draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 68 van 22.2.2016, blz. 45.


title: Zaak C-459/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 oktober 2014 — Fadil Cocaj/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 3 oktober 2014 — Fadil Cocaj/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   (Zaak C-459/14)
   (2015/C 007/17)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fadil Cocaj

      Verwerende partij: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat zijn juist de inhoud en de formele en materiële eisen van de registratie als bedoeld in artikel 2, punt 2, sub b, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 (1)?

               2)

               Op welke manier, in welke vorm en voor welke instantie moet de registratie als bedoeld in artikel 2, punt 2, sub b, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 plaatsvinden? Indien de registratie dient te gebeuren bij een instantie, welke formele en materiële criteria gelden dan voor die instantie in de betrokken lidstaat?

               3)

               Kan de genoemde bepaling gelet op het bepaalde in artikel 37 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de bepalingen omtrent de partner uitsluitend op partners van verschillend geslacht zien, of zien zij ook op partners van gelijk geslacht?

               4)

               Indien geregistreerde partners krachtens het recht van een lidstaat als familielid worden aangemerkt voor de toepassing van de richtlijn, kan de richtlijn dan aldus worden uitgelegd dat het daarbij slechts om partners van verschillend geslacht gaat?

               5)

               Kan de richtlijn aldus worden uitgelegd dat voor de toepassing ervan aangenomen moet worden dat sprake is van een geregistreerd partnerschap wanneer de partij vermeld staat in het register van partnerschapsverklaringen van een lidstaat?

               6)

               Kan de genoemde bepaling aldus worden uitgelegd dat indien het recht van een lidstaat het geregistreerd partnerschap niet volledig gelijkstelt met het huwelijk, er dan bij een geregistreerd partnerschap in geen geval sprake is van aanmerking als familielid, ook niet op grond van het bepaalde in artikel 37 van de richtlijn?

               7)

               Kan de genoemde bepaling aldus worden uitgelegd dat de gelijkstelling met het huwelijk betrekking moet hebben op alle situaties en rechtsgevolgen? Indien geen volledige gelijkstelling is vereist, welke aspecten van het huwelijk en het geregistreerd partnerschap moeten in elk geval overeenkomen?

               8)

               Is het of kan het voor de toepassing van de genoemde bepaling van belang zijn of het recht van een lidstaat het begrip inschrijving („bejegyzés”) en het begrip registratie („regisztrácio”) onderscheidt of door elkaar gebruikt?

               9)

               Kan artikel 37 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de regelgeving van een lidstaat die niet voorschrijft dat het partnerschap gelijk moet worden gesteld met het huwelijk, als een gunstiger nationale bepaling in de zin van dat artikel kan worden beschouwd?

      (1)  Richtlijn betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak T-43/01: Beroep, op 23 februari 2001 ingesteld door J.-J. Rateau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 118/42              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    21.4.2001
Middelen:                     — schending van artikel 7, lid 1,        Verzoeker wijst erop, dat de Commissie bijna vier jaar na zijn
                                  sub b, van verordening (EG)          klacht geen enkele voorlopige maatregel heeft getroffen noch
                                  nr. 40/94                            een definitieve beschikking heeft gegeven, zodat het litigieuze
                              — schending van artikel 7, lid 3,        systeem nog steeds van toepassing is, hoewel zij reeds bij de
                                  van       verordening      (EG)      aanvang van de procedure heeft toegegeven, dat dit systeem
                                  nr. 40/94                            niet in overeenstemming was met het gemeenschapsrecht.
                              — schending van de rechten van
                                  de verdediging
Beroep, op 22 februari 2001 ingesteld door Syndicat des
employés, techniciens et cadres de la F.G.T.B. tegen                   Beroep, op 23 februari 2001 ingesteld door J.-J. Rateau
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-42/01)
                                                                                (Zaak T-43/01)
                       (2001/C 118/113)
                                                                                (2001/C 118/114)
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                       (Procestaal: Frans)
schappen is op 22 februari 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Syndicat
des employés, techniciens et cadres de la F.G.T.B., gevestigd          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te Brussel, vertegenwoordigd door L. Misson, L. Denis en               schappen is op 23 februari 2001 beroep tegen Commissie van
P. M. Kapita, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                 de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.-J. Rateau,
Luxemburg.                                                             wonende te Beersel (België), vertegenwoordigd door É. Boi-
                                                                       gelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert, dat het het Gerecht behage:
—    te verklaren dat de Commissie heeft nagelaten binnen een          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     redelijke termijn de maatregelen te nemen die nodig
     waren naar aanleiding van verzoekers klacht op grond
     van artikel 3 van verordening nr. 17/62;                          —     nietig te verklaren het besluit van het TABG om verzoeker
                                                                             per 1 juli 2000 tewerk te stellen op de post van adviseur
—    te verklaren dat de Commissie binnen een termijn van                    (adviser on consumer information) bij het hoofd de eenheid
     één maand de noodzakelijke maatregelen moet treffen                     „Food law and biotechnology” van het directoraat-gene-
     tegen de partijen waartegen verzoekers klacht op grond                  raal Gezondheid en consumentenbescherming (GECO
     van verordening nr. 17/62 is gericht;                                   D 4), zoals dat blijkt uit het organigram van het DG
                                                                             GECO van 15 juni 2000 en uit het uitdrukkelijke besluit
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                                  van R. Coleman, directeur-generaal van directoraat-gene-
                                                                             raal „Consumentenbeleid en bescherming van de gezond-
                                                                             heid van de consument verbruiker: consumentenbelan-
Middelen en voornaamste argumenten                                           gen”, dat verzoeker op 28 augustus 2000 ter kennis is
                                                                             gebracht;
Verzoeker verklaart, dat hij op 1 juli 1997 een klacht heeft
ingediend op de grondslag van de artikelen 48 en 85 EG-                —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker, ter
Verdrag (thans artikelen 39 en 81 EG) met betrekking tot het                 vergoeding van de morele schade, van een bedrag van
transfersysteem voor beroepsvoetballers dat wordt toegepast                  1 EUR als voorschot op een schade die, behoudens
door organisaties als de FIFA, de URBSFA en de Ligue                         vermeerdering of vermindering in de loop van het geding,
Professionnelle de Football de Belgique. Naar aanleiding van                 op 10 000 EUR wordt geraamd;
deze klacht, die is geregistreerd onder nummer IV/36.583-
SETCA-FGTB/FIFA, URBSFA, heeft de Commissie een proce-
dure tegen de FIFA ingeleid.                                           —     verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 21.4.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 118/43
Middelen en voornaamste argumenten                                                    Doorhaling van zaak T-116/98 (1)
                                                                                (2001/C 118/116)
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 3, komt op tegen het door
het TABG in het kader van de reorganisatie van DG GECO
genomen besluit om hem tewerk te stellen op de post                                            (Procestaal: Spaans)
van adviseur bij het hoofd van de eenheid „Food law en
biotechnology” van directoraat D (eenheid D 4), terwijl hij tot
dan toe zijn functie had uitgeoefend bij de directeur-generaal.         De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                        beschikking van 14 december 2000 de doorhaling in het
Hij verklaart dienaangaande, dat zijn benoeming tot adviseur            register gelast van zaak T-116/98: Compañı́a Trasmediter-
bij de directeur-generaal het resultaat was van een compromis           ránea, S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
dat hijzelf en de directeur-generaal van DG Administratie (ex           schappen.
DG IX) op 6 juli 1993 hadden gesloten.
                                                                        (1) PB C 340 van 7.11.1998.
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
—     schending van het Statuut, inzonderheid de artikelen 7,
      lid 1, en 25, tweede en derde alinea, daarvan, alsmede niet-
      inachtneming van een aantal algemene rechtsbeginselen,
      zoals de bescherming van het gewettigd vertrouwen, de
      rechtszekerheid, de zorgplicht, het te goeder trouw                             Doorhaling van zaak T-244/99 (1)
      uitvoeren van overeenkomsten en het beginsel volgens
      hetwelk het TABG een besluit slechts kan vaststellen op                                  (2001/C 118/117)
      ter zake dienende gronden die niet zijn aangetast door
      onjuiste opvattingen omtrent de feiten of het recht;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
—     schending van de regels die de Lid-Staten gemeen hebben
      ter zake van de uitvoering van overeenkomsten.                    De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 12 december 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-244/99: Sadam Abruzzo SpA tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen.
                                                                        (1) PB C 20 van 22.1.2000.
                Doorhaling van zaak T-205/96 (1)
                        (2001/C 118/115)
                                                                                Doorhaling van zaak T-245/99 (1)
                                                                                (2001/C 118/118)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (alleensprekend rechter: J. Azizi) heeft bij beschikking van
15 januari 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak           De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
T-205/96: R. Bieber tegen Europees Parlement.                           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 12 december 2000 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-245/99: Sadam Castiglionese SpA tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                        (1) PB C 20 van 22.1.2000.


title: Zaak C-221/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Stadtgemeinde Frohnleiten, Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH/Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft (Prejudiciële verwijzing — Belasting op storting op lange termijn van afvalstoffen op stortplaats — Belasting verschuldigd door exploitant van stortplaats en berekend op basis van gewicht van gestorte afvalstoffen en toestand van stortplaats — Belastingvrijstelling voor storting van afvalstoffen afkomstig van verontreinigde terreinen in Oostenrijk — Geen vrijstelling voor storting van afvalstoffen afkomstig van verontreinigde terreinen in andere lidstaten — Artikel 90 EG — Binnenlandse belastingen — Discriminatie)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/16

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Stadtgemeinde Frohnleiten, Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH/Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft
   (Zaak C-221/06) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Belasting op storting op lange termijn van afvalstoffen op stortplaats - Belasting verschuldigd door exploitant van stortplaats en berekend op basis van gewicht van gestorte afvalstoffen en toestand van stortplaats - Belastingvrijstelling voor storting van afvalstoffen afkomstig van verontreinigde terreinen in Oostenrijk - Geen vrijstelling voor storting van afvalstoffen afkomstig van verontreinigde terreinen in andere lidstaten - Artikel 90 EG - Binnenlandse belastingen - Discriminatie)
   (2007/C 315/25)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stadtgemeinde Frohnleiten en Gemeindebetriebe Frohnleiten GmbH

      Verwerende partij: Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft

      Interveniënt (aan de zijde van verwerende partij): Republiek Oostenrijk
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 10, 12, 23, 25, 49 en 90 EG — Vrijstelling van belasting op storten van afvalstoffen voor afvalstoffen afkomstig van sanering van terreinen die zijn vervuild door oude afvalstoffen (Altlasten), mits die terreinen zijn opgenomen in een openbaar register — Uitsluiting van afvalstoffen afkomstig van een in andere lidstaat gelegen terrein dat is vervuild door oude afvalstoffen
   Dictum
   Artikel 90, eerste alinea, EG verzet zich tegen een nationale belastingmaatregel zoals § 3, lid 2, punt 1, van de wet betreffende de sanering van verontreinigde terreinen (Altlastensanierungsgesetz) van 7 juni 1989, die het storten van afvalstoffen die afkomstig zijn van de sanering of de beveiliging van binnenlandse daadwerkelijk verontreinigde of verdachte terreinen vrijstelt van de belasting op de storting op lange termijn van afvalstoffen op binnenlandse stortplaatsen, maar het storten van afvalstoffen die afkomstig zijn van de sanering of de beveiliging van terreinen in andere lidstaten van vrijstelling uitsluit.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak T-113/13 P: Beschikking van het Gerecht van 20 september 2013 — Van Neyghem/Raad ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2007 — Besluit om rekwirant niet naar de rang AST 7 te bevorderen — Verwerping van beroep in eerste aanleg — Motiveringsplicht — Artikel 266 VWEU — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/25

         Beschikking van het Gerecht van 20 september 2013 — Van Neyghem/Raad
   (Zaak T-113/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2007 - Besluit om rekwirant niet naar de rang AST 7 te bevorderen - Verwerping van beroep in eerste aanleg - Motiveringsplicht - Artikel 266 VWEU - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2013/C 336/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Kris van Neyghem (Tienen, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. Bisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 12 december 2012, Van Neyghem/Raad (F-77/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Van Neyghem draagt zijn eigen kosten en de kosten die de Raad van de Europese Unie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak T-86/02: Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 144/52                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.6.2002
Beslissing oppositie-af-        afwijzing van de merkaanvraag            aangemerkt de vrijstelling van vennootschapsbelasting die
deling:                         voor bepaalde waren                      voortvloeit uit artikel 14 van Norma Foral 18/1993 van
                                                                         5 juli 1993 houdende dringende fiscale maatregelen inzake
Beslissing kamer van be-        gedeeltelijke vernietiging van de        investeringssteun en steun ter bevordering van het bedrijfsle-
roep:                           beslissing van de oppositie-afde-        ven (Boletı́n Oficial del Territorio Histórico de Álava nr. 79,
                                ling en afwijzing van de aanvraag        van 16.7.1993), volgens hetwelk een vrijstelling van vennoot-
                                voor een bijkomende waar („ka-           schapsbelasting geldt voor de ondernemingen die tussen de
                                zen”)                                    inwerkingtreding van deze Norma Foral en 31 december 1994
                                                                         worden opgericht, mits zij meer dan 80 miljoen peseta’s
Middelen:                       —     schending van artikel 8, lid 1,    (480 810 euro) in materiële vaste activa investeren, ten minste
                                      sub b, van verordening (EG)        tien arbeidsplaatsen creëren en hun bedrijfsactiviteit beginnen
                                      nr. 40/94;                         met een gestort kapitaal van ten minste 20 miljoen ESP
                                                                         (120 202 euro).
                                —     onjuiste uitlegging van het
                                      begrip verwarringsgevaar
                                                                         Verzoeker voert tot staving van zijn beroep vijf middelen aan:
                                                                         a)    Schending van artikel 87, lid 1, EG wegens kennelijk
                                                                               onjuiste beoordeling door de Commissie, daar zij meteen
Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio                             al van mening was dat de in geding zijnde belastingmaat-
Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava tegen                       regel een steunmaatregel van de staat in de zin van
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                voornoemd artikel is. Zijns inziens heeft in casu het
                                                                               voordeel geen selectief karakter, dat volgens deze bepaling
                                                                               een kenmerk is van elke steunmaatregel, aangezien het
                          (Zaak T-86/02)                                       gaat om een op basis van objectieve criteria vastgestelde
                                                                               maatregel die geldt voor alle marktdeelnemers (natuurlij-
                         (2002/C 144/104)                                      ke of rechtspersonen).
                         (Procestaal: Spaans)                            b)    Subsidiair ten opzichte van het eerste middel, onjuiste
                                                                               uitlegging van het begrip bestaande steun door de
                                                                               Commissie. Verzoeker stelt dat indien het Hof mocht
                                                                               oordelen dat de in geding zijnde maatregel inderdaad is
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      aan te merken als staatssteun, het hoe dan ook zou gaan
schappen is op 26 maart 2002 beroep ingesteld tegen                            om een bestaande steunregeling, hetzij in de zin van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio                       artikel 1, sub b-v, van verordening nr. 659/1999, aange-
Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Álava                     zien de maatregel op het moment van inwerkingtreding
(Spanje), vertegenwoordigd door I. Sáenz-Cortabarrı́a en                      geen steun vormde, hetzij in de zin van artikel 1, sub
M. Morales Isasi, advocaten.                                                   b-ii, van voornoemde verordening daar het gaat om
                                                                               steun die destijds door de Commissie stilzwijgend is
                                                                               goedgekeurd.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van            c)    Meer subsidiair ten opzichte van het eerste middel,
      20 december 2001 betreffende de steunregeling die                        niet-naleving van de wettelijk vastgestelde procedure.
      Spanje in 1993 heeft uitgevoerd ten gunste van een aantal                Overeenkomstig het bepaalde in artikel 88, lid 1, EG en
      pas opgerichte ondernemingen in Álava;                                  in verordening nr. 659/1999 is de passende heronder-
                                                                               zoekprocedure voor het geval van bestaande
—     subsidiair, nietig te verklaren de eerste volzin van artikel 3           steunregelingen die van de artikelen 17, 18 en 19 van
      van de beschikking;                                                      voormelde verordening en niet de door de Commissie in
                                                                               casu gevolgde procedure die geldt voor onrechtmatige
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                  steun.
                                                                         d)    Subsidiair ten opzichte van de eerste drie middelen,
Middelen en voornaamste argumenten                                             misbruik door de Commissie van haar bevoegdheid om
                                                                               steunmaatregelen overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub c,
                                                                               EG goed te keuren, daar zij de bestreden belastingmaatre-
Verzoeker komt op tegen beschikking C(2001) 4475 def. van                      gel als bedrijfssteun aanmerkt en bijgevolg verklaart
de Commissie van 20 december 2001, waarbij als met de                          dat het gaat om met de gemeenschappelijke markt
gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun wordt                       onverenigbare steunmaatregelen. De Commissie stelt wat
 ---pagebreak--- 15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 144/53
      enkel de beoordelingsmethode van het steunelement is,             —      subsidiair, nietig te verklaren de eerste volzin van artikel 3
      op onjuiste wijze gelijk met het begrip steun voor de                    van de beschikking;
      investeringen of voor het scheppen van arbeidsplaatsen.
      Dat het steunbedrag niet a priori als een percentage van          —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
      de investeringen of van de loonkosten wordt bepaald,
      betekent geenszins dat dit niet a posteriori kan worden
      vastgesteld ten einde na te gaan dat het voor regionale
      steun geldende plafond, dat overeenkomstig de kaart van           Middelen en voornaamste argumenten
      gesteunde regio’s is toegestaan, niet wordt overschreden.
                                                                        Verzoeker komt op tegen beschikking C(2001) 4448 def. van
e)    Subsidiair ten opzichte van alle overige middelen, de
      terugvorderingsbeschikking (artikel 3, eerste volzin, van         de Commissie van 20 december 2001, waarbij als met
      de bestredne beschikking) schendt artikel 14, lid 1,              de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun is
                                                                        aangemerkt de vrijstelling van vennootschapsbelasting die
      laatste volzin, van verordening nr. 659/1999, gezien de
      buitengewone omstandigheden waarvan in het onderha-               voortvloeit uit artikel 14 van Norma Foral 5/1993 van
      vige geval sprake is (duur van de inleidende onderzoekfase        24 juni 1993 houdende dringende fiscale maatregelen inzake
                                                                        investeringssteun en steun ter bevordering van het bedrijfsle-
      meer dan 79 maanden). Het feit dat de Commissie de
      bestreden belastingregeling in 1994 onderzocht en geen            ven (Boletı́n Oficial de Bizkaia nr. 154, van 7.7.1993), volgens
      ongunstige beschikking ten aanzien daarvan gaf, wekte             hetwelk een vrijstelling van vennootschapsbelasting geldt voor
                                                                        de ondernemingen die tussen de inwerkingtreding van deze
      een gewettigd vertrouwen dat deze regeling in overeen-
      stemming met het gemeenschapsrecht werd geacht, zodat             Norma Foral en 31 december 1994 worden opgericht, mits zij
                                                                        meer dan 80 miljoen peseta’s (480 810 euro) in materiële
      artikel 3 van de bestreden beschikking het rechtszeker-
                                                                        vaste activa investeren, ten minste tien arbeidsplaatsen creëren
      heids- en het vertrouwensbeginsel schendt.
                                                                        en hun bedrijfsactiviteit beginnen met een gestort kapitaal van
                                                                        ten minste 20 miljoen ESP (120 202 euro).
                                                                        De middelen die verzoekers tot staving van hun vorderingen
                                                                        hebben aangevoerd, zijn identiek aan die van zaak T-86/02.
Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio
Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia tegen
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Beroep, op 26 maart 2002 ingesteld door Territorio
                                                                        Histórico de Guipuzcoa — Diputación Foral de Guipuzcoa
                         (Zaak T-87/02)                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (2002/C 144/105)                                                           (Zaak T-88/02)
                                                                                (2002/C 144/106)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 maart 2002 beroep ingesteld tegen                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio                schappen is op 26 maart 2002 beroep ingesteld tegen
Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia, Bizkaia           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Territorio
(Spanje), vertegenwoordigd door I. Sáenz-Cortabarrı́a en               Histórico de Guipuzcoa — Diputación Foral de Guipuzcoa,
M. Morales Isasi, advocaten.                                            Guipuzcoa (Spanje), vertegenwoordigd door I. Sáenz-Cortabar-
                                                                        rı́a en M. Morales Isasi, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van           —      nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      20 december 2001 betreffende de steunregeling die                        20 december 2001 betreffende de steunregeling die
      Spanje in 1993 heeft uitgevoerd ten gunste van een aantal                Spanje in 1993 heeft uitgevoerd ten gunste van een aantal
      pas opgerichte ondernemingen in Bizkaia;                                 pas opgerichte ondernemingen in Guipuzcoa;


title: Zaak C-220/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 11 mei 2011 — Star Coaches s.r.o./Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 11 mei 2011 — Star Coaches s.r.o./Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu
   (Zaak C-220/11)
   2011/C 219/10
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Star Coaches, s. r. o.

      Verwerende partij: Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft artikel 306 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) enkel betrekking op leveringen door reisbureaus aan eindgebruikers van een reisdienst (reizigers) of ook op leveringen aan anderen (klanten)?

               2)

               Moet een vervoersonderneming die louter personenvervoer per bus aanbiedt aan reisagentschappen (en niet rechtstreeks aan reizigers) en die geen andere diensten (accommodatie, informatie, advies, enz.) aanbiedt, als reisbureau worden beschouwd voor de toepassing van artikel 306 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak F-101/07: Beroep ingesteld op 3 oktober 2007 — Cova/Commissie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/73

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2007 — Cova/Commissie
   (Zaak F-101/07)
   (2007/C 269/134)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Philippe Cova (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 29 juni 2007 voor zover daarbij de in artikel 7, lid 2, van het Statuut bedoelde aanvullende toelage voor niet langer dan één jaar wordt toegekend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   1.   Schending van artikel 7, lid 2, van het Statuut door het tot aanstelling bevoegd gezag:

               —

               artikel 7, lid 2, van het Statuut beoogt ervoor te zorgen dat de dienst bij een vacature van een ambt normaal wordt gecontinueerd; volgens de juiste betekenis van deze bepaling moet de tijdelijke vervulling van een ambt zo kort mogelijk zijn en om die reden wordt de administratie door het Statuut gedwongen, de tewerkstelling ad interim zo snel mogelijk te beëindigen door een hoofd van een eenheid in het ambt aan te stellen;

               —

               de zinsnede „tewerkstelling ad interim kan ten hoogste voor één jaar plaatsvinden” verwijst uitsluitend naar de duur van de tewerkstelling ad interim en heeft geen invloed op de daarbij behorende bezoldiging, indien die tewerkstelling langer dan een jaar duurt;

               —

               de termijn van een jaar is geen absolute termijn, temeer daar deze niet voor de ambtenaar, maar voor de administratie geldt, zonder enige nadere specificatie dat deze dwingend, bindend of verplicht is; deze vormt dus eerder een sterke aansporing voor de administratie om de vacature zo snel mogelijk te vervullen.

         2.   Schending van de zorgplicht jegens de ambtenaar en van het beginsel van behoorlijk bestuur:

               —

               de zorgplicht houdt in dat wanneer het gezag een besluit neemt met betrekking tot de positie van een ambtenaar, het alle factoren moet afwegen die zijn besluit beïnvloeden en daarbij niet alleen rekening moet houden met het belang van de dienst, maar eveneens met het belang van de betrokken ambtenaar;

               —

               in dit verband wordt het beginsel van behoorlijk bestuur dikwijls in verband gebracht met de zorgplicht jegens de ambtenaren;

               —

               in casu heeft de Commissie niet aan haar verplichtingen voldaan, aangezien zij wist dat het vorige hoofd van de eenheid in een ander ambt moest worden aangesteld en zij de tewerkstelling ad interim van Cova voor langer dan één jaar heeft getolereerd. De uitlegging van de Commissie leidt tot de paradoxale situatie dat verzoeker, ofschoon hij in de betrokken periode meer verantwoordelijkheden droeg, de toelage slechts voor een jaar kan krijgen.


title: Zaak C-188/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n ° 58 de Madrid (Spanje) op 15 april 2014 — Juan Pedro Ludeña Hormigos/Banco de Santander, S.A.

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 58 de Madrid (Spanje) op 15 april 2014 — Juan Pedro Ludeña Hormigos/Banco de Santander, S.A.
   (Zaak C-188/14)
   2014/C 223/04
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 58 de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Juan Pedro Ludeña Hormigos

      Verwerende partij: Banco de Santander, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 22, lid 1, van wet 16/09 van 13 november 2009 op betalingsdiensten verenigbaar met het gemeenschapsrecht voor zover een bank op grond daarvan de kosten voor diensten in rekening kan brengen en/of kan verhogen door de aanvankelijk overeengekomen voorwaarden te wijzigen?

               2)

               Biedt de mogelijkheid die de gebruiker heeft om het contract kosteloos te beëindigen, hem voldoende bescherming?

               3)

               Zijn de tussen partijen overeengekomen contractuele bepalingen op grond waarvan kan worden gehandeld overeenkomstig het in de eerste vraag vermelde artikel, rechtsgeldig?

               4)

               Is ten slotte, indien de voorgaande vragen bevestigend worden beantwoord, de opzegtermijn van twee maanden verenigbaar met het gemeenschapsrecht?


title: Zaak C-340/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Kapitalanlagegesellschaft mbH, namens Alltri Inka/Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’Etat

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 4 juli 2011 — Kapitalanlagegesellschaft mbH, namens Alltri Inka/Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’Etat
   (Zaak C-340/11)
   2011/C 269/66
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Montreuil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kapitalanlagegesellschaft mbH, namens Alltri Inka

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics, de la fonction publique et de la réforme de l’Etat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient, behalve de situatie van de instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) zelf, ook de situatie van de houders van rechten van deelneming in aanmerking te worden genomen?

               2)

               Zo ja, onder welke voorwaarden kan de litigieuze bronheffing dan met het beginsel van vrij kapitaalverkeer in overeenstemming worden geacht?


title: Zaak T-526/11: Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — Igcar Chemicals/ECHA

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/41

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2011 — Igcar Chemicals/ECHA
   (Zaak T-526/11)
   2011/C 347/74
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Igcar Chemicals, SL (Rubí, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Fernández Vaissieres, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden besluit gedeeltelijk nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op het uitreiken van een factuur voor administratieve kosten, en deze factuur nietig verklaren;

               —

               ECHA verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Dit beroep is gericht tegen besluit nr. SME (2011) 0572 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”) van 3 augustus 2011 en de daarmee samenhangende factuur voor administratieve kosten (factuurnummer 10028302 van 5 augustus 2011).
   Destijds had verzoekster voor verschillende stoffen die zij wilde registreren, een preregistratie ingediend. Vóór die registraties werd verzoekster ten onrechte als kleine onderneming ingeschreven.
   Op grond van artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (hierna: „vergoedingenverordening”) verzocht het Agentschap in juni 2011 verzoekster om aan te tonen dat zij recht had op de op haar toegepaste verlaging van de registratievergoeding. Verzoekster antwoordde op dit verzoek dat haar omvang die van een middelgrote onderneming was en dat zij dit nog vóór de ontvangst van het verzoek van ECHA uit eigen beweging in het REACH-IT-systeem had gecorrigeerd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onbevoegdheid van de Europese Commissie om de heffing van een vergoeding voor administratieve kosten aan ECHA te delegeren en onbevoegdheid van ECHA voor de vaststelling van besluit MB/29/2010 van zijn raad van bestuur van 12 november 2010 („on the classification of services for which charges are levied”)

                           —

                           Door in artikel 13, lid 4, van de vergoedingenverordening te bepalen dat ECHA een vergoeding voor administratieve kosten in rekening brengt die verschilt van de registratievergoeding, die de enige is waarin in de oprichtingsbepalingen van ECHA wordt voorzien, gaat de Commissie verder dan krachtens deze bepalingen mogelijk is. Artikel 114 VWEU biedt geen voldoende grondslag voor de bevoegdheid van de Commissie of ECHA.

               2)

               Tweede middel: ongeoorloofde delegatie van bevoegdheid in artikel 13, lid 4, van de vergoedingenverordening

                           —

                           Deze bepaling laat de vaststelling van een vergoeding voor administratieve kosten over aan ECHA, en dit zonder de doelen, de inhoud, de reikwijdte en de duur van een dergelijke vergoeding te omschrijven. Derhalve zijn artikel 2 van besluit MB/29/2010 en met name tabel 1 van de bijlage bij dit besluit onrechtmatig.

               3)

               Derde middel: bestraffend karakter van besluit MB/29/2010

                           —

                           Op grond van artikel 74, lid 1, van de oprichtingsverordening van ECHA mag het Agentschap weliswaar kosten voor de geleverde diensten aanrekenen, maar overeenkomstig artikel 74, lid 3, ervan worden de vergoedingen voor deze kosten zo bepaald dat zij in combinatie met andere inkomstenbronnen van het Agentschap toereikend zijn om de kosten van de verrichte diensten te dekken. Een vergoeding voor administratieve kosten die is vastgesteld op een vast bedrag van 14 500 EUR, kan evenwel niet worden gerechtvaardigd op basis van de controletaak van ECHA, aangezien dit bedrag onredelijk hoog is in verhouding met de verrichte diensten. Daarnaast komen dergelijke vergoedingen voor administratieve kosten in werkelijkheid neer op een sanctie.

               4)

               Vierde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel

                           —

                           Het REACH-IT-systeem bood ondernemingen onvoldoende informatie om op de hoogte te zijn van de sancties die gelden met betrekking tot de op hen rustende verplichting om hun omvang te verifiëren. Voorts heeft het Agentschap geen rekening gehouden met het feit dat er geen sprake was van opzet en evenmin met het feit dat verzoekster de vergissing uit eigen beweging heeft gecorrigeerd.

               5)

               Vijfde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel bij de vaststelling van de betrokken administratieve kosten


title: Zaak C-642/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2013 door Villeroy & Boch — Belgium tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10, Villeroy & Boch tegen Commissie

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/23

         Hogere voorziening ingesteld op 4 december 2013 door Villeroy & Boch — Belgium tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10, Villeroy & Boch tegen Commissie
   (Zaak C-642/13 P)
   2014/C 45/40
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Villeroy & Boch — Belgium (vertegenwoordigers: O. W. Brouwer en N. Lorjé, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof

               —

               het arrest van het Gerecht (vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382110 en T-402/10, Villeroy & Boch/Commissie, voor zover het de vorderingen van rekwirante afwijst, te vernietigen;

               —

               subsidiair, het oordeel in punt 1 van het dictum van het arrest van 16 september 2013, voor zover het rekwirante betreft, gedeeltelijk te vernietigen;

               —

               meer subsidiair, de boete die aan rekwirante werd opgelegd in artikel 2 van de bestreden Beschikking van 23 juni 2010 in goede justitie te verlagen;

               —

               meer subsidiair, het arrest van het Gerecht van 16 september 2013 te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

         met telkens veroordeling van de Commissie in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het bestreden arrest om de volgende redenen vernietigd dient te worden:

               1)

               Met het
                     eerste middel
                   wordt aangevoerd dat het Gerecht zich schuldig heeft gemaakt aan denaturering van bewijs door ten onrechte na te laten rekening te houden met – voor haar oordeel relevante – door rekwirante aangevoerde feiten die tijdens de mondelinge behandeling voor het Gerecht besproken zijn.

               2)

               Het
                     tweede middel
                   komt op tegen de samenvoeging van feitelijk en juridisch onafhankelijke gedragingen tot een vermeende enkele complexe en voortdurende inbreuk. Voorts betoogt rekwirante dat de toepassing door het Gerecht en de Commissie van het beginsel „één enkele complexe en voortdurende inbreuk” in strijd is met het recht op een eerlijk proces, de goede procesorde en de rechtens vereiste toetsing door het Gerecht.

               3)

               Met het
                     derde middel
                   betoogt rekwirante dat het Gerecht heeft nagelaten de juiste rechterlijke toets in acht te nemen waardoor de door het Unierecht gewaarborgde effectieve rechtsbescherming is geschonden.

               4)

               Met het
                     vierde middel
                   wordt aangevoerd dat de opgelegde boete in ieder geval niet kan worden gedragen door de uitkomst van de toetsing door het Gerecht en onevenredig is.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 mei 2004 in zaak T-191/01, André Hecq tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Sociale zekerheid — Artikel 72, lid 1, van Statuut — Vergoeding van ziektekosten — Ernstige ziekte — Weigering bepaalde medische verstrekkingen tegen 100 % te vergoeden)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/15

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 12 mei 2004
   in zaak T-191/01, André Hecq tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Sociale zekerheid - Artikel 72, lid 1, van Statuut - Vergoeding van ziektekosten - Ernstige ziekte - Weigering bepaalde medische verstrekkingen tegen 100 % te vergoeden)
   (2004/C 190/25)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-191/01, André Hecq, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Mondercange (Luxemburg), vertegenwoordigd door C. Mourato, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van twee besluiten van het afwikkelingsbureau van respectievelijk 13 oktober en 6 november 2000 houdende weigering om bepaalde medische verstrekkingen van verzoekers echtgenote tegen 100 % te vergoeden, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 12 mei 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig de besluiten van het afwikkelingsbureau van respectievelijk 13 oktober en 6 november 2000 houdende weigering om bepaalde medische verstrekkingen van verzoekers echtgenote tegen 100 % te vergoeden.

               2)

               Verwijst de Commissie in de kosten.

      (1)  PB C 317 van 10.11.2001.


title: Beschikking van het Hof van 2 juli 1999 in zaak C-158/99 (verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de Faro om een prejudiciële beslissing): Corticeira Amorim-Algarve Lda tegen Fazenda Pública ("Niet-ontvankelijkheid")

text:
4.12.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 352/9
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                    beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (Derde kamer) van 16 maart 1998, Gold-
                          van 2 juli 1999                                 stein/Commissie (T-235/95, niet gepubliceerd in de Jurispru-
                                                                          dentie) en strekkende tot vernietiging van deze beschikking,
                                                                          andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
in zaak C-158/99 (verzoek van het Tribunal Tributário de                 Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), heeft het Hof (Vierde
1a Instância de Faro om een prejudiciële beslissing):                     kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpre-
 Corticeira Amorim-Algarve Lda tegen Fazenda Pública (1)                 sident, J. L. Murray (rapporteur) en H. Ragnemalm, rechters;
                                                                          advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 8 juli 1999
                   („Niet-ontvankelijkheid”)                              een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (1999/C 352/17)                                  1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                          2) A. Goldstein wordt verwezen in de kosten.
                       (Procestaal: Portugees)
                                                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.
In zaak C-158/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunal
Tributário de 1a Instância de Faro, in het aldaar aanhangig
geding tussen Corticeira Amorim-Algarve Lda en Fazenda
Pública, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB
L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van             Hogere voorziening, op 24 juni 1999 ingesteld door
de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof,              Limburgse Vinyl Maatschappij NV tegen het arrest op
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,             20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94,
P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamer-          T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94,
presidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Mur-            T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tus-
ray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm (rechter-rapporteur),                  sen enerzijds Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf
L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-               Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 2 juli 1999 een               Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV,
beschikking gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne
                                                                          de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries
Het door het Tribunal Tributário de 1a Instância de Faro ingediende      plc, Hüls AG, Enichem SpA, en anderzijds Commissie van
verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.              de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht
                                                                          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde kamer — uitgebreid)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                                (Zaak C-238/99 P)
                                                                                (1999/C 352/19)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 24 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Limburgse
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Vinyl Maatschappij NV, vertegenwoordigd door I.G.F. Cath,
                                                                          advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen
                          (Vierde kamer)                                  hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong, advocaat
                                                                          aldaar, Rue de la Boucherie 4-6, tegen het arrest, op 20 april
                          van 8 juli 1999                                 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94,
                                                                          T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94,
                                                                          T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen enerzijds
in zaak C-199/98 P: A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                          Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG,
                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
                                                                          Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société
(„Hogere voorziening — Verzoek kennelijk niet-ontvankelijk                artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical
                    en kennelijk ongegrond”)                              Industries plc, Hüls AG, Enichem SpA, en anderzijds Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het
                         (1999/C 352/18)                                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (Derde kamer — uitgebreid).
                         (Procestaal: Engels)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
In zaak C-199/98 P, A. Goldstein, wonende te Harrow (Ver-                 1. geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren het arrest van het
enigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St John Murphy,                    Gerecht van eerste aanleg van 20 april 1999, waartegen bij
Solicitor, Merrinman White, 3, King’s Bench Walk, Inner                        deze hogere voorziening is ingesteld, en de procedure te
Temple, Londen, betreffende hogere voorziening tegen de                        beëindigen;


title: Zaak C-225/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 april 2013 — Stad Ottignies-Louvain-la-Neuve, Michel Tillieut, Willy Gregoire, Marc Lacroix/Waals Gewest

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 april 2013 — Stad Ottignies-Louvain-la-Neuve, Michel Tillieut, Willy Gregoire, Marc Lacroix/Waals Gewest
   (Zaak C-225/13)
   2013/C 207/24
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stad Ottignies-Louvain-la-Neuve, Michel Tillieut, Willy Gregoire, Marc Lacroix

      Verwerende partij: Waals Gewest

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (1) zo worden uitgelegd dat dit toelaat dat een wettelijke bepaling die — in afwijking van de regel dat geen enkel centrum voor technische ingraving mag worden toegelaten buiten de locaties voorzien in het afvalbeheersplan — bepaalt dat vóór de inwerkingtreding van dit afvalbeheersplan goedgekeurde centra voor technische ingraving na deze inwerkingtreding nieuwe machtigingen kunnen verkrijgen voor de percelen die vóór de inwerkingtreding van het afvalbeheersplan werden goedgekeurd, als afvalbeheersplan wordt gekwalificeerd?

               2.

               Moet artikel 2, sub a, van richtlijn 2001/42/EG betreffende de beoordeling van de gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma’s (2) zo worden uitgelegd dat een wettelijke bepaling die — in afwijking van de regel dat geen enkel centrum voor technische ingraving mag worden toegelaten buiten de plaatsen voorzien in het afvalbeheersplan — bepaalt dat vóór de inwerkingtreding van dit afvalbeheersplan goedgekeurde centra voor technische ingraving na deze inwerkingtreding nieuwe machtigingen kunnen verkrijgen voor de percelen die vóór de inwerkingtreding van het afvalbeheersplan werden goedgekeurd, valt onder het begrip plan en programma?

               3.

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, voldoet artikel 70, tweede alinea, van het decreet van 27 juni 1996 betreffende afvalstoffen, gewijzigd bij het decreet van 16 oktober 2003, aan de voorwaarden van de effectbeoordeling zoals voorgeschreven door richtlijn 2001/42/EG?

      (1)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39).

      (2)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (PB L 197, blz. 30).


title: Zaak C-155/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 30 maart 2012 — Minister Finansów/RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o.

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 30 maart 2012 — Minister Finansów/RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o.
   (Zaak C-155/12)
   2012/C 184/05
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: RR Donnelley Global Turnkey Solutions Poland Sp. z o.o.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de regelingen ingevolge de artikelen 44 en 47 van richtlijn 2006/112 van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1), aldus worden uitgelegd dat samengestelde diensten op het gebied van de opslag van goederen, bestaande in de ontvangst van de goederen in een opslagruimte, de plaatsing ervan op geschikte opslagstellingen, het bewaren van deze goederen voor de klant, de afgifte van de goederen, het laden en het lossen, en voor enkele klanten het ompakken in individuele verpakkingen van materialen die in samengestelde verpakkingen worden geleverd, diensten zijn die betrekking hebben op een onroerend goed, die overeenkomstig artikel 47 van richtlijn 2006/112 worden belast op de plaats waar het onroerend goed is gelegen?

               2)

               Of betreft het diensten die overeenkomstig artikel 44 van richtlijn 2006/112 worden belast op de plaats waar de afnemer van de verrichte dienst de zetel van zijn bedrijfsuitoefening permanent heeft gevestigd of een vaste inrichting heeft, of, bij gebreke hiervan, op zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfsplaats?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak C-310/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2006 — F.T.S. International BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 14 juli 2006 — F.T.S. International BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West
   (Zaak C-310/06)
   (2006/C 224/46)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Gerechtshof te Amsterdam
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: F.T.S. International BV

      Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst/Douane West
   Prejudiciële vraag
   „Is Verordening (EG) nr. 1223/2002 (1) van de Commissie van 8 juli 2002, tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur, geldig?”

      (1)  Verordening (EG) nr. 1223/2002 van de Commissie, van 8 juli 2002, tot de indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 179, blz. 8).


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Padova van 17 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T. Nalon en Italiaanse Post (Zaak C-123/97)

text:
Nr. C 166/8                NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   31 . 5 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                         2 . Vormt de nationale regeling houdende vrijstelling van
                                                                                een overheidsonderneming van de naleving van de
                                                                                voor alle andere ondernemers van de sector geldende
In artikel 171 , lid 1 , van het EG-Verdrag wordt weliswaar                     privaatrechtelijke algemene regeling inzake arbeidscon
geen termijn vastgesteld waarbinnen de uit een arrest van                       tracten voor bepaalde duur, een steunmaatregel in de
het Hof voortvloeiende verplichtingen door de betrokken                         zin van artikel 92 van het EG-Verdrag ?
lidstaat moeten worden nagekomen, doch hij moet onver
wijld met de uitvoering van het arrest beginnen en deze zo
spoedig mogelijk afronden . De Bondsrepubliek heeft nage
laten, dwingende maatregelen tot implementatie van
artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 75/440/EEG (2) vast te stel
len . Ook heeft zij nog geen organisch actieplan in de zin                 Verzoek van de Vaasan Hovioikeus (Hof van Beroep te
van artikel 4, lid 2, van de richtlijn en — in de deelstaten               Vaasa) van 21 maart 1997 om een prejudiciële beslissing
— niet voor alle wateren saneringsplannen opgesteld . Ten                 in de aldaar aanhangige hogere voorziening in de strafzaak
slotte is zij haar mededelingsverplichting ex artikel 8 van                                      tegen M. J. Laara e.a.
Richtlijn 79/869/EEG ( 3 ) van de Raad van 9 oktober 1979                                           ( Zaak C-124/97)
niet nagekomen .
                                                                                ( 97/C 166/ 14 )
Het verzoek om oplegging van een dwangsom is gebaseerd                     Bij beschikking van 21 maart 1997 ( ingekomen ter griffie
op artikel 171 , lid 2 van het EG-Verdrag. Voor de hoogte                  van het Hof van Justitie op 25 maart daaraanvolgend )
van het genoemde bedrag heeft de Commissie de in PB nr.                    heeft de Vaasan Hovioikeus ( Hof van Beroep te Vaasa ) in
C 242 van 21 . 8 . 1996 bekendgemaakte berekeningsme                      de aldaar aanhangige hogere voorziening in de strafzaak
thode toegepast. De inbreuk kwalificeert zij als ernstig (co              tegen M. J. Laara , Cotswold Mircosystems Limited en Oy
ëfficiënt 8/20 ). De duur van de inbreuk acht de Commissie                 Transatlantic Software Limited, het Hof van Justitie van
aanzienlijk (coëfficiënt 2/3 ). Met het oog op de afschrik                de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
kende werking van de gevorderde dwangsom baseert de                        le beslissing over de navolgende vragen :
Commissie zich op een aan de lidstaten meegedeelde bere
keningsformule, waarin de relatieve positie van elke lid                   1 . Moet het arrest van het Hof van Justitie van de EG
staat op het punt van zijn bruto nationaal product en het                       van 24 maart 1994 in zaak C-275/92 ('), Her
gewicht van zijn stem in de Raad overeenkomstig                                 Majesty's Customs and Excise/G. Schindler en J.
 artikel 148 , lid 2 van het EG-Verdrag tot uiting komt.                         Schindler aldus worden uitgelegd, dat de aldaar be
                                                                                slechte zaak geacht wordt overeen te komen met de
 (') Jurispr. 1991 , blz . 1-5019 .                                              onderhavige zaak (cf. arrest van het Hof van Justitie
 ( 2 ) PB 1975 , L 194, blz . 26 .                                              van de EG van 6 oktober 1982 in zaak 283/81 (2 ), Sri
 (') PB nr. L 271 van 29 . 10 . 1979 , blz . 44 .                                Cilfit en Lanificio di Gavardo SpA/Ministry of Health )
                                                                                en dat de bepalingen van het EG-Verdrag in deze zaak
                                                                                op dezelfde wijze moeten worden uitgelegd als in eerst
                                                                                genoemde zaak ?
                                                                                Voor het geval dat de eerste vraag geheel of ten dele
                                                                                ontkennend wordt beantwoord, stelt de Hovioikeus de
 Verzoek van de Pretura Circondariale di Padova van 1 7 de                      navolgende bijkomende vragen :
 cember 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
                  tussen T. Nalon en Italiaanse Post                        2 . Zijn de in het EG-Verdrag vervatte bepalingen betref
                                                                                fende het vrije verkeer van goederen en diensten ( de
                             ( Zaak C-123/97 )                                   artikelen 30 , 59 en 60 ) ook van toepassing op speelau
                                ( 97/C 166/13 )                                  tomaten als die welke thans in geding zijn ?
                                                                            3 . Voor het geval dat de tweede vraag bevestigend wordt
                                                                                beantwoord :
 De Pretura Circondariale di Padova heeft bij beschikking
 van 17 december 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                        a ) Staan de artikelen 30, 59 of 60 van het EG-Ver
 van Justitie op 24 maart 1997, in het geding tussen T. Na                           drag of enig ander artikel eraan in de weg, dat Fin
 lon en Italiaanse Post, het Hof van Justitie van de Euro                            land de organisatie van de betrokken speelautoma
 pese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis                             tenactiviteit beperkt door een alleenrecht toe te
 sing over de uitlegging van artikelen 92 en 93 van het Ver                          kennen aan de Raha-automaattiyhdistus, ongeacht
  drag, meer bepaald over de volgende vragen :                                        het feit dat die beperking op dezelfde wijze natio
                                                                                nale en buitenlandse spelorganisatoren treft ?
  1 . Kunnen de vragen betreffende de verenigbaarheid van                        b ) Geldt voor die beperking een van de in de
        de nationale wet met de betrokken bepalingen van Ge                          artikelen 36 en 56 van het EG-Verdrag genoemde
        meenschapsrecht worden opgeworpen en beslecht in                              rechtvaardigingsgronden op grond van de overwe
        het kader van procedures die niet zijn ingeleid door                          gingen uiteengezet in de Loterijwet of de voorbe
        ondernemers die zich kunnen beroepen op belangen                              reidende werken daarvan of op grond van enige
        waarop de Gemeenschapsregels ter bescherming van                              andere overweging en kan het voor het beantwoor
        de mededinging van toepassing zijn ?                                          den van de vraag van belang zijn, hoe groot de


title: Zaak T-391/17: Beroep ingesteld op 28 juni 2017 — Roemenië/Commissie

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/33

         Beroep ingesteld op 28 juni 2017 — Roemenië/Commissie
   (Zaak T-391/17)
   (2017/C 269/45)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: R. Radu, C-M. Florescu, E. Gane en L. Liţu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (EU) van de Commissie van 29 maart 2017 over het voorgestelde burgerinitiatief „Minority SafePack — one million signatures for diversity in Europe”;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Schending van de bepalingen van de Verdragen van de Europese Unie betreffende de bevoegdheden van de Unie

                           —

                           Het voorgestelde burgerinitiatief is uitsluitend erop gericht de bescherming te verbeteren van de rechten van personen die tot nationale en taalkundige minderheden behoren en houdt geen rechtstreeks verband met culturele verscheidenheid in de zin van artikel 3 VEU en artikel 167 VWEU.

               2.

               Niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 296, tweede alinea, VWEU

                           —

                           De Commissie somt enkel de voorstellen voor handelingen op waarvoor steunbetuigingen van burgers zullen worden verzameld en voert geen juridische argumenten aan ter ondersteuning van de conclusie dat die binnen het kader van haar bevoegdheden vallen.


title: Zaak T-892/16: Beroep ingesteld op 19 december 2016 — Apple Sales International en Apple Operations Europe/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/37

         Beroep ingesteld op 19 december 2016 — Apple Sales International en Apple Operations Europe/Commissie
   (Zaak T-892/16)
   (2017/C 053/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Apple Sales International (Cork, Ierland) en Apple Operations Europe (Cork, Ierland) (vertegenwoordigers: A. von Bonin en E. van der Stok, advocaten, D. Beard QC, A. Bates, L. Osepciu en J. Bourke, Barristers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 30 augustus 2016 betreffende steunmaatregel SA.38373 (2014/C) (ex 2014/NN) (ex 2014/CP) die door Ierland ten gunste van Apple ten uitvoer is gelegd;

               —

               subsidiair: gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren de verzoekende partijen veertien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft het Ierse recht verkeerd uitgelegd.

                           —

                           De verzoekende partijen zijn van mening dat zij, als niet-ingezeten Ierse vennootschappen, ingevolge section 25 van de Taxes Consolidation Act 1997 (geconsolideerde belastingwet van 1997) slechts aan de Ierse vennootschapsbelasting onderworpen waren ten aanzien van „belastbare winst” die kon worden toegerekend aan activiteiten die door hun Ierse dochterondernemingen waren verricht. De standpunten [van de belastingdienst] gaven de „belastbare winst” van de dochterondernemingen correct weer en leidden dus niet tot een voordeel. De Commissie heeft ook ten onrechte bepaald dat de winstverdeling uit section 25 het zakelijkheidsbeginsel in acht moet nemen.

               2.

               Tweede middel: het zakelijkheidsbeginsel is niet de toe te passen test voor staatssteun in belastingaanslagen ingevolge artikel 107 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft ten onrechte gesteld dat Ierland ingevolge artikel 107, lid 1, VWEU verplicht was om de belastbare winsten van de verzoekende partijen ingevolge section 25 te berekenen overeenkomstig het zakelijkheidsbeginsel van de Commissie.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft fundamentele fouten gemaakt ten aanzien van de activiteiten van de verzoekende partijen buiten Ierland.

                           —

                           De Commissie heeft fundamentele fouten gemaakt door te miskennen dat de winstgevende activiteiten van de verzoekende partijen, met name de ontwikkeling en commercialisering van intellectueel eigendom („Apple IP”) werden gecontroleerd en beheerd vanuit de Verenigde Staten. De winsten uit deze activiteiten hadden aan de Verenigde Staten, en niet aan Ierland, moeten worden toegerekend. De Commissie heeft ten onrechte slechts rekening gehouden met de notulen van de bestuursvergaderingen van de verzoekende partijen, en al het overige bewijs met betrekking tot de activiteiten buiten beschouwing gelaten.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft fundamentele fouten gemaakt ten aanzien van de activiteiten van de verzoekende partijen in Ierland.

                           —

                           De Commissie is voorbijgegaan aan het feit dat de Ierse dochterondernemingen slechts routinematige functies verrichtten en niet betrokken waren bij de ontwikkeling en de winstgevende commercialisering van Apple IP.

               5.

               Vijfde middel: de vermoedens van de Commissie zijn in strijd met de bewijslast, de OESO-richtsnoeren en unaniem deskundigenonderzoek; de conclusie is tegenstrijdig.

                           —

                           De Commissie is ervan uitgegaan dat de belangrijkste winstgevende activiteiten van de verzoekende partijen aan de Ierse dochterondernemingen konden worden toegerekend, en heeft het bewijs, waaronder uitgebreid deskundigenbewijs dat laat zien dat de winsten niet aan de activiteiten in Ierland konden worden toegerekend, niet correct beoordeeld.

               6.

               Zesde middel: de verzoekende partijen werden op dezelfde manier behandeld als andere niet-ingezeten belastingplichtigen in Ierland en werden niet selectief behandeld.

                           —

                           De Commissie heeft geen selectiviteit aangetoond: zij heeft de verzoekende partijen ten onrechte behandeld alsof zij Ierse ingezeten vennootschappen waren en alsof zij over de wereldwijd behaalde winst belasting zouden moeten betalen.

               7.

               Zevende middel: het primaire betoog van de Commissie faalt wegens schending van wezenlijke vormvoorschriften.

                           —

                           De Commissie heeft in het inleidingsbesluit haar primaire betoog niet nader uiteengezet. Indien zij dat wel had gedaan, had Apple bewijs kunnen leveren waardoor het resultaat van de procedure anders had kunnen en moeten zijn.

               8.

               Achtste middel: de Commissie heeft in het kader van het subsidiaire betoog feitelijke fouten en beoordelingsfouten gemaakt bij de toepassing van de transactional net margin-methode (winstvergelijkingsmethode) ten aanzien van de Ierse dochterondernemingen.

                           —

                           Het subsidiaire betoog van de Commissie verwerpt ten onrechte het deskundigenbewijs en zet ten onrechte niet uiteen wat een juiste analyse van de winsttoerekening zou moeten zijn.

               9.

               Negende middel: het meer subsidiaire betoog van de Commissie schendt wezenlijke vormvoorschriften en berust op een kennelijke beoordelingsfout.

                           —

                           De Commissie had de belastingaanslagen niet met andere door de Ierse belastingdienst aan derden gerichte aanslagen mogen vergelijken, omdat de feitelijke omstandigheden verschillend waren.

               10.

               Tiende middel: op basis van het subsidiaire en het meer subsidiaire betoog kan het terug te vorderen bedrag niet worden berekend.

                           —

                           Het besluit bevat, in strijd met de staatssteunregels en het rechtszekerheidsbeginsel, geen uitleg over de hoogte van het volgens het subsidiaire en het meer subsidiaire betoog terug te vorderen bedrag.

               11.

               Elfde middel: De Commissie heeft het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van de niet-terugwerkende kracht geschonden door de terugvordering van de vermeende steun te gelasten.

               12.

               Twaalfde middel: er is ten onrechte geen zorgvuldig en onpartijdig onderzoek verricht.

               13.

               Dertiende middel: schending van artikel 296 VWEU en van artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               14.

               Veertiende middel: het besluit valt buiten de bevoegdheid van de Commissie krachtens artikel 107, lid 1, VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft het beginsel van rechtszekerheid geschonden door terugvordering te gelasten op grond van een onvoorzienbare uitlegging van het staatssteunrecht. Zij heeft in strijd met haar zorgvuldigheidsplicht niet al het relevante bewijs onderzocht en het besluit niet naar behoren gemotiveerd, en zij heeft haar bevoegdheid krachtens artikel 107 VWEU overschreden door haar poging het vennootschapbelastingsysteem van Ierland te herzien.