title: Beroep, op 9 oktober 1995 ingesteld door "R" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-187/95)

text:
Nr . C 351 / 12       NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 30 . 12 . 95
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                     van 9 november 1995
                                                                       1 . verweerders te veroordelen haar 2 279 859,69 DM plus
in zaak T-346/94: France-Aviation tegen Commissie van de                   rente van 8 % per jaar sinds 9 augustus 1990 te betalen
                 Europese Gemeenschappen (')                               in ruil voor de cessie van haar reseterende vordering van
(Terugbetaling van douanerechten — Beginsel van hoor en                    hetzelfde bedrag op Irak;
              wederhoor — Bijzondere situatie)
                           ( 95/C 351 /24 )                            2 . verweerders in de kosten te verwijzen;
                       (Procestaai: Frans)                             3 . het arrest uitvoerbaar, subsidiair, tegen bankgarantie
                                                                           voorlopig uitvoerbaar te verklaren.
In zaak T-346/94, France-Aviation, gevestigd te Chateau
fort ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door J.-C . Cavaillé,             Middelen en voornaamste argumenten
advocaat te Lyon, domicilie gekozen hebbende te Luxem
burg bij G. Arendt, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62 ,             Verzoekster is een Duitse onderneming, die diensten ver
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge                   richt bij de uitvoering van infrastructuurwerken . Bij de
machtigden : R. Wainwright en J.-F . Pasquier ), betreffende           inwerkingtreding van Verordening ( EEG ) nr. 2340/90
een beroep tot nietigverklaring van beschikking REM 4/94               voerde zij in Irak bepaalde werkzaamheden uit. Bij deze
van de Commissie van 18 juli 1994 waarin op een verzoek                verordening, die overeenkomstig een resolutie van de
van de Franse Republiek is vastgesteld, dat de terugbetaling           Veiligheidsraad van de Verenigde Naties na de militaire
van invoerrechten in het geval van verzoekster niet gerecht           bezetting van Koeweit door Irak werd vastgesteld, werd het
vaardigheid is, heeft het Gerecht ( Eerste kamer), samenge            handelsverkeer van de Gemeenschap betreffende Irak en
steld als volgt: H. Kirschner, waarnemend voor de president,           Koeweit verhinderd . Verzoekster vordert vergoeding van de
A. Kalogeropoulos en V. Tiili, rechters; griffier: H. Jung, op         schade, die zij heeft geleden ten gevolge van de economische
9 november 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                  vergeldingsmaatregelen die de Iraakse autoriteiten hebben
luidt als volgt:                                                       genomen tegen de belangen van de Lid-Staten van de
                                                                       Gemeenschap in Irak . Het ter plaatse geïnvesteerde kapitaal
1 . Verklaart nietig de door de Commissie op 18 juli 1994              en haar bankrekeningen werden geblokkeerd; deze hande
    aan de Franse Republiek, Direction générale des                    lingen staan gelijk met een onteigening .
     douanes et droits indirects, gerichte beschikking REM 41
     94 .                                                              Volgens verzoekster zijn de instellingen van de Gemeen
                                                                       schap aansprakelijk, omdat zij de betrokken verordening
                                                                       hebben vastgesteld zonder te voorzien in maatregelen om de
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                              door de slachtoffers van eventuele economische vergeldings
                                                                       maatregelen van de Iraakse autoriteiten geleden schade te
3 . Verwijst de Commissie in de kosten.                                vergoeden .
                                                                       Deze handelwijze schendt het eigendomsrecht, dat deel
(') PB nr. C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                       uitmaakt van de grondrechten waarvan de Gemeenschaps
                                                                       rechter de naleving moet waarborgen, en dat als zodanig is
                                                                       neergelegd in het Protocol bij het Europees Verdrag tot
                                                                       bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
                                                                       vrijheden.
Beroep, op 6 oktober 1995 ingesteld door Dorsen Consult
Ingenieurgesellschaft mbH tegen Raad van de Europese
   Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        ( Zaak T-l 84/95 )
                           ( 95/C 351 /25 )                            Beroep, op 9 oktober 1995 ingesteld door „R " tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-l 87/95 )
                       (Procestaai: Duits)
                                                                                ( 95/C 351 /26 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 6 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Raad                                    (Procestaai: Frans)
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door Dorsch Consult Ingenieurgesell                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schaft mbH, te München ( Bondsrepubliek Duitsland ),                   schappen is op 9 oktober 1995 beroep ingesteld tegen
vertegenwoordigd door Professor Dr . K. M. Meessen van                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door „ R ",
het kantoor Nörr, Stiefenhofer & Lutz te Brussel, domicilie            wonende te Lausanne ( Zwitserland ), vertegenwoordigd
gekozen hebbende te Luxemburg bij Dr. P. Kinsch van het                door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel,
kantoor Arendt en Medernach, advocaten aldaar, rue                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Mathias Hardt 8-10 .                                                   Myson Sari, Rue Glesener 2 .
 ---pagebreak--- 30 . 12 . 95            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 351 / 13
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 Zij stelt bovendien schending van de zorgplicht alsmede van
                                                                     de beginselen van zorgvuldig beheer en goed bestuur, wat
— nietig te verklaren het besluit van 14 december 1994 van           volgens haar voortvloeit uit de geringe bereidheid tot
    de Commissie in haar hoedanigheid van tot aanstelling            medewerking en de tegenkanting die zij tijdens de gehele
    bevoegd gezag, waarbij zij haar verzoek van 8 oktober            procedure vanwege het tot aanstelling bevoegd gezag heeft
                                                                     ondervonden .
     1986 om erkenning als beroepsziekte heeft afgewezen,
    en voor zover nodig, het stilzwijgende besluit tot
    afwijzing van haar klacht;                                       Voorts is zij ook van mening, dat verweerster haar besluit
                                                                     onjuist heeft gemotiveerd, aangezien het gebaseerd is op
— verzoekster 8 % moratoire interessen per jaar toe te               onderling tegenstrijdige argumenten .
    kennen over het bedrag dat haar ingevolge artikel 73 van
    het Statuut is verschuldigd;                                     Ten slotte stelt verzoekster nog, dat verweerster, op diverse
                                                                     gronden die verband houden met haar kwaadwilligheid in
— aan verzoekster een voorlopige schadevergoeding van                deze zaak, door af te wijken van haar opdracht en niet
    één ecu toe te kennen, ter vergoeding van de door haar           conform het algemeen belang te handelen, zich schuldig
    geleden morele schade ;                                          heeft gemaakt aan misbruik van bevoegdheid .
— verweerster te verwijzen in de kosten .
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is de weduwe van een Gemeenschapsambtenaar               Beroep, op 16 oktober 1995 ingesteld door Hitachi Ltd,
die gedurende 26 jaar in de sector kernenergie heeft gewerkt.        Matsushita Electronics Corporation, Mitsubishi Electric
Zij zet uiteen, dat haar echtgenoot in 1986 is overleden na          Corporation, NEC Corporation, Oki Electric Industry
een infectie met het hepatitis-B virus, die tot een actieve          Co., Sanyo Electric Co., Sharp Corporation en Toshiba
chronische hepatitis heeft geleid. Zij betoogt dat de infectie              Corporation tegen Commissie van de Europese
die haar echtgenoot heeft opgelopen, zelden chronisch en                                     Gemeenschappen
dodelijk is , en dat volgens de destijds geraadpleegde artsen                                ( Zaak T-1 92/95 )
de onvoldoende weerstand van het imuunsysteem van haar                                          95/C 351 /27 )
echtgenoot tegen het hepatitis-B virus het gevolg kon zijn
van externe factoren, en eigenlijk alleen veroorzaakt kan
zijn door de blootstelling aan stralingen tijdens zijn loop                                (Procestaai: Engels)
baan bij de Gemeenschapsdiensten die zich met kernenergie
bezighouden . Daarop heeft verzoekster op 8 oktober 1986
om erkenning van de aandoening van haar echtgenoot als               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
beroepsziekte verzocht . Na een lange en ingewikkelde                schappen is op 16 oktober 1995 beroep tegen Commissie
procedure , en op basis van twee rapporten van de medische           van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Hitachi
commissie als bedoeld in artikel 23 van de Regeling voor de          Ltd, Matsushita Electronics Corporation, Mitsubishi Elec
verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeen                tric Corporation, NEC Corporation, Oki Electric Industry
schappen tegen ongevallen en beroepsziekten ( de regeling ),         Co ., Sanyo Electric Co ., Sharp Corporation en Toshiba
heeft het tot aanstelling bevoegd gezag bij besluit van              Corporation, vertegenwoordigd door I. Van Bael, advocaat
14 december 1994 haar verzoek afgewezen .                            te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                     Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
Volgens verzoekster heeft het tot aanstelling bevoegd gezag
bij de behandeling van haar verzoek om erkenning als                 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
beroepsziekte diverse onregelmatigheden begaan .
                                                                     — nietig te verklaren bericht 95/C181 /04 van de Commis
In de eerste plaats wijst zij erop, dat het bestreden besluit in         sie van 15 juli 1995 betreffende de opening van een
strijd is met artikel 73 van het Ambtenarenstatuut en met                tussentijds herzieningsonderzoek naar de bij Verorde
artikel 3 , lid 1 , van de regeling. Enerzijds staat volgens haar        ning ( EEG ) nr. 165/90 aanvaarde verbintenissen met
namelijk vast, dat haar echtgenoot aan stralingen blootge               betrekking tot de invoer van bepaalde soorten electro
steld is geweest en dat een viraal hepatitis bij blootstelling           nische microschakelingen, bekend als DRAM's, van
aan dergelijke stralingen chronisch kan worden, en ander                oorsprong uit Japan;
zijds is de ziekte waaraan haar echtgenoot is overleden,
vermeld in de Europese lijst van beroepsziekten; nu aan de           — te verklaren dat op verzoeksters geen anti-dumping
voorwaarden van artikel 3 , lid 1 , van de regeling was                  maatregelen meer van toepassing zijn wat de invoer van
voldaan, had verweerster artikel 73 van het Ambtenaren                  DRAM's van oorsprong uit Japan betreft, en dat zij
statuut moeten toepassen .                                               derhalve niet zijn te beschouwen als belanghebbenden
                                                                          bij het tussentijds herzieningsonderzoek van het defini
Verzoekster voert eveneens aan, dat de procedure die tot het             tieve anti-dumpingrecht op de invoer in de EU van
bestreden besluit heeft geleid, door verschillende onregel               DRAM 's van oorsprong uit Japan , aangekondigd bij
matigheden is aangetast.                                                  bericht 95/C181 /04 ;


title: Zaak F-113/10: Beroep ingesteld op 2 november 2010 — AT/EACEA

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/35

         Beroep ingesteld op 2 november 2010 — AT/EACEA
   (Zaak F-113/10)
   2011/C 72/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AT (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap voor onderwijs, audiovisuele middelen en cultuur

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Ten eerste, verzoek om nietigverklaring van het loopbaanontwikkelingsrapport van de verzoekende partij over de periode van 1 juni tot en met 31 december 2008, ten tweede, verzoek om nietigverklaring van het besluit van het TAVAOBG tot voortijdige opzegging van de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van de verzoekende partij en, ten derde, verzoek om vergoeding van de geleden schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het LBOR 2008 van de verzoekende partij, zoals vastgesteld bij het besluit van het TAVAOBG van 29 oktober 2009;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAVAOBG van 12 februari 2010 tot opzegging van de aanstellingsovereenkomst van de verzoekende partij en, voor zover nodig,

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TAVAOBG tot afwijzing van de klachten die de verzoekende partij tegen haar LBOR 2008 en het besluit tot opzegging heeft ingediend; veroordeling van het EACEA tot betaling van een bedrag dat niet lager mag zijn dan het bedrag van de bezoldiging van de verzoekende partij (en van alle in de RAP voorziene voordelen), berekend vanaf de beëindiging van haar werkzaamheden op 12 februari 2010 en tot de datum van haar herplaatsing bij het Agentschap als gevolg van de nietigverklaring van het besluit tot opzegging, ter vergoeding van haar financiële en loopbaanschade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de dag van het te wijzen vonnis;

               —

               veroordeling van het EACEA tot betaling van een voorlopig op 10 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van de fysieke schade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de dag van het te wijzen vonnis;

               —

               veroordeling van het EACEA tot betaling van een voorlopig en ex aequo et bono op 50 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van de immateriële schade, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de dag van het te wijzen vonnis;

               —

               in elk geval, veroordeling van het EACEA tot betaling van een voorlopig en ex aequo op 10 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van de schade als gevolg van de overschrijding van de redelijke termijn bij de vaststelling van het LBOR 2008, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief vanaf de datum van het te wijzen vonnis;

               —

               veroordeling van het EACEA in de kosten.


title: Beroep, op 24 mei 1995 ingesteld door D. Chabert tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-122/95)

text:
Nr . C 208/32          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  12 . 8 . 95
( DG I.A. ). Op 24 juni 1994 is hem meegedeeld, dat zijn              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
sollicitatie naar die post was afgewezen . Kort nadien vernam
hij , dat een externe kandidaat op de betrokken post was              — Verordening ( EEG ) nr. 816/92 nietig te verklaren voor
benoemd . Daarop diende hij een klacht in tegen het besluit                zover zij niet voorziet in een vergoeding voor het
waarbij zijn sollicitatie was afgewezen . De Commissie nam                 geschorste gedeelte van de referentiehoeveelheid, en
een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van zijn klacht.                   voor het overige verzoeker schadevergoeding toe te
                                                                           kennen;
Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van
artikel 25 van het Ambtenarenstatuut; het besluit tot                 — verweerders in de kosten te verwijzen.
afwijzing van zijn sollicitatie zou niet gemotiveerd zijn .
Subsidiair stelt hij , dat de motivering van het besluit tot          Middelen en voornaamste argumenten
afwijzing van zijn klacht onjuist is, daar de benoemde
kandidaat niet diegene van de twee kandidaten was, die de             Verzoeker vordert nietigverklaring van Verordening ( EEG )
nodige kwalificaties en bekwaamheden voor de uitoefening              nr . 816/92 , voorzover daarin de referentiehoeveelheden ten
van de functies van de betrokken post bezat.                          gunste van de Europese zuivelmarkt worden gekort zonder
                                                                      enige compensatie te bieden, alsmede krachtens de artike
Voorts wijst hij erop, dat hij de enige interne kandidaat voor        len 178 en 215 , tweede alinea, van het EG-Verdrag
de betrokken post was en dat het tot aanstelling bevoegd              vergoeding van de ten gevolge van de toepassing van deze
gezag dus met hem een onderhoud had moeten hebben,                    verordening geleden schade .
teneinde na te gaan of hij , gelet op zijn kwalificaties, kennis,
bekwaamheid en ervaring, aan de vereisten voor de betrok             Op grond van de 24e Verordnung zur Anderung der
ken post voldeed . Aangezien dat onderhoud nooit heeft                Milch-Garantiemengen-Verordnung, een uitvoeringsmaat
plaatsgevonden, is hij van mening, dat zijn sollicitatie niet         regel op voormelde verordening, is 4,74% van de tot dan
naar behoren is onderzocht in de zin van artikel 29 , lid 1 , van     toe geldende referentiehoeveelheid „ geschorst ". Anders dan
het Statuut, en dat wat hem betreft die procedure niet op             voorheen wordt thans geen vergoeding meer betaald . Deze
correcte wijze is toegepast.                                          regeling heeft het effect van een onteigening en is in strijd
                                                                      met het grondrecht op eigendom .
Ook stelt hij , dat het tot aanstelling bevoegd gezag de
artikelen 29 en 45 van het Statuut heeft geschonden, door             De Milch-Garantiemengen-Verordnung, die uitvoering
voor de voorziening in de betrokken post niet de procedure            geeft aan Verordening ( EEG ) nr. 816/92 , schrijft weliswaar
van artikel 29 , lid 1 , te volgen, maar de uitzonderingspro         schorsing en dus vermindering voor, maar bevat geen
cedure van artikel 29 , lid 2, van het Statuut.                       compensatieregeling. Hetzelfde geldt voor Verordening
                                                                      ( EEG ) nr. 816/92 . Deze bepalingen zijn bijgevolg in strijd
Ten slotte betoogt hij , dat de Commissie reeds vóór de post          met artikel 14, derde lid , van het Grundgesetz en tevens met
vacant werd verklaard , had besloten een bepaalde persoon             het eigendomsrecht zoals dat door de communautaire
te benoemen. De Commissie heeft zich dus schuldig gemaakt             rechtsorde overeenkomstig de gemeenschappelijke constitu
aan misbruik van procedure en misbruik van bevoegdheid ;              tionele tradities van de Lid-Staten wordt gewaarborgd .
zodoende heeft zij tevens de artikelen 7 en 27 van het Statuut
geschonden, in welke bepalingen het non-discriminatiebe              De korting van de referentiehoeveelheid zonder evenredige
ginsel met betrekking tot de algemene regeling inzake het             compensatie is wegens schending van het eigendomsrecht en
communautair openbaar ambt, en in het bijzonder met                   van het vertrouwensbeginsel onwettig en derhalve nietig.
betrekking tot de aanwervingsprocedure , is neergelegd .              Daar verzoeker sinds de definitieve schorsing van 4,74 %
                                                                      van zijn referentiehoeveelheid per 29 juni 1992 , 11 612 kg
                                                                      melk niet heeft kunnen leveren, hoewel hij referentiehoe
                                                                      veelheden in deze omvang destijds voor leveringsdoeleinden
                                                                      had bijgekocht ad 1,60 DM/kg, heeft hij een dienovereen
                                                                      komstige schade geleden die moet worden vergoed .
Beroep, op 12 mei 1995 ingesteld door A. Hauer tegen Raad
van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen
                        ( Zaak T-119/95 )
                           ( 95/C 208/67 )
                                                                      Beroep, op 24 mei 1995 ingesteld door D. Chabert tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       (Procestaai: Duits)                                                   ( Zaak T-122/95 )
                                                                                ( 95/C 208/68 )
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 schappen is op 12 mei 1995 beroep ingesteld tegen Raad van                                 (Procestaai: Frans)
 de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
 schappen door A. Hauer, wonende te Niederweiler ( Bonds
 republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door M. H. Fran              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
<;ois, advocaat te Bitburg, domicilie gekozen hebbende te              schappen is op 24 mei 1995 beroep ingesteld tegen
 Luxemburg ten kantore van A. Wurth, advocaat aldaar.                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door D.
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95        lüL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/33
Chabert, wonende te Kraainem ( België ), vertegenwoordigd         voor de terugbetaling van het onverschuldigd betaalde
door G. Vandersanden, advocaat te Brussel , domicilie             bedrag.
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,
Rue Glesener 1 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                  Beroep, op 1 juni 1995 ingesteld door K. Fingerhut tegen
— het besluit van de Commissie van 6 oktober 1994 nietig          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
    te verklaren waarbij verzoeker is veroordeeld tot terug                             Gemeenschappen
    betaling van een bedrag van 215 354 Bfr . in maande                                 ( Zaak T-124/95 )
    lijkse termijnen, wegens onverschuldigde betaling;                                      ( 95/C 208/69 )
— de terugbetaling te gelasten van de sinds november 1994                               (Procestaai: Duits)
    ambtshalve op het salaris van verzoeker door de
     Commissie ingehouden bedragen, vermeerderd met               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    vertragingsrente van 8% per jaar; en                          schappen is op 1 juni 1995 beroep ingesteld tegen Raad van
                                                                  de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
— verweerster in alle kosten te verwijzen .                       schappen door K. Fingerhut, te Twistetal-Gembeck ( Bonds
                                                                  republiek Duitsland ), vertegenwoordigd door B. Meiste
                                                                  rernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en W.
Middelen en voornaamste argumenten                                Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen heb
                                                                  bende te Luxemburg bij Dupong c.s ., advocaten aldaar, Rue
Verzoeker zet uiteen, dat hij na zijn op 1 februari 1984          des Bains 14a .
uitgesproken echtscheiding de administratie had verzocht,
aan zijn voormalige echtgenote het bedrag te betalen dat          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
haar zou toekomen indien zij recht had op de kostwinners
toelage , te weten 5 % van haar basissalaris, en het verschil     1 . verweerders hoofdelijk te veroordelen tot betaling van
op verzoekers rekening over te maken; de administratie                een SLOM-III-vergoeding aan verzoeker voor de
heeft zonder bezwaar te maken aan dit verzoek voldaan                 periode van 15 december 1985 tot 29 juli 1993 ten
vanaf 1 maart 1 984 . Gedurende meer dan tien jaar, namelijk           bedrage van DM 43 929,06 , met rente ad 8 % vanaf
van maart 1 984 tot oktober 1 994, heeft verzoeker aldus een           19 mei 1992, en hen hoofdelijk in de kosten te
op zijn salarisoverzicht als kostwinnerstoelage vermeld               verwijzen .
bedrag ontvangen, dat het verschil zou moeten zijn tussen de
aan zijn voormalige echtgenote betaalde kostwinnerstoe           2 . het onderhavige beroep te voegen met het reeds aanhan
lage, overeenkomend met 5 % van haar salaris, en het aan              gige beroep Hülseberg e.a . tegen Raad en Commissie
verzoeker toekomende restant. Nadien is gebleken, dat de               ( zaak T-77/93 ) en de behandeling eveneens te schor
                                                                       sen .
Commissie in deze periode het gedeelte van de toelage dat
aan verzoekers ex-echtgenote moest worden overgemaakt,
niet heeft aangepast aan de wijzigingen van haar salaris; de      Middelen en voornaamste argumenten
toelage werd wel aangepast aan de stijging van het salaris
van verzoekers ex-echtgenote , maar er werd haar een              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
gelijkblijvend bedrag overgemaakt, zodat verzoeker een            met die in zaak T-20/94 (').
restbedrag ontving dat steeds toenam . De betalingen waren
dus wel onregelmatig, maar deze onregelmatigheid is               (') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 , blz . 20 .
volledig aan verweerster te wijten en verzoeker heeft deze
niet opgemerkt.
Verzoeker doet zijn beroep steunen op een enkel middel,
namelijk schending van artikel 85 Ambtenarenstatuut.              Beroep, op 5 juni 1995 ingesteld door H. Belhanbel tegen
Volgens verweerster zijn er in casu immers termen voor                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
terugvordering van het onverschuldigd betaalde, daar de                                  ( Zaak T-125/95 )
onregelmatigheid van de betaling „ voor de hand lag ".
Verzoeker brengt hiertegen in dat, zelfs indien hij had                                     ( 95/C 208/70 )
vastgesteld — hetgeen niet het geval is geweest — dat het
bedrag dat hem als toelage werd betaald was verhoogd , hij                              (Procestaai: Frans)
mocht aannemen, dat deze toelage meer was gestegen dan
het salaris van zijn ex-echtgenote , aangezien hij de ontwik     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
keling van dat salaris niet kende ; de fout van de admini        schappen is op 5 juni 1995 beroep ingesteld tegen Commis
stratie was derhalve niet zo voor de hand liggend, dat            sie van de Europese Gemeenschappen door H. Belhanbel,
verzoeker daarvan kennis moest dragen . Verzoeker is              wonende te Namen ( België ), vertegenwoordigd door J.-N .
bijgevolg van mening, dat verweerster artikel 85 van het          Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel,
Statuut onjuist heeft toegepast en hem onwettig heeft             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
veroordeeld tot stelselmatige inhoudingen op zijn salaris         Myson Sari, Rue Glesener 1 .


title: Zaak F-104/10: Beroep ingesteld op 21 oktober 2010 — De Pretis Cagnodo en Trampuz/Europese Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/42

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2010 — De Pretis Cagnodo en Trampuz/Europese Commissie
   (Zaak F-104/10)
   ()
   2011/C 13/85
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mario Alberto de Pretis Cagnodo en Serena Trampuz (Trieste, Italië) (vertegenwoordiger: C. Falagiani, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende weigering om 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te geven die zijn gemaakt voor de opname in een ziekenhuis van een echtgenote van een gepensioneerd ambtenaar

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               de uitvoering van de procedure van gedwongen invordering van de betrokken bedragen opschorten of, in elk geval, voorlopig verbieden, gelet op de fumus boni juris van het onderhavige verzoek, de ernstige vermogensschade die verzoekers anders zouden lijden en het gebrek aan duidelijkheid met betrekking tot de vaststelling van de betwiste bedragen en, derhalve, de automatische inhouding op het pensioen van De Pretis-Cagnodo voorlopig verbieden;

               —

               na te hebben vastgesteld en verklaard dat Trampuz geen enkel verwijt kan worden gemaakt met betrekking tot de berekening en de betaling van de kosten voor ziekenhuisopname zoals die door de kliniek waarin zij was opgenomen werden verlangd, dat de ziekte waardoor Trampuz moest worden opgenomen en moest worden geopereerd als „ernstig” moet worden beschouwd en dat de duur van de opname onvermijdelijk en vanuit therapeutisch oogpunt gezien correct was, verklaren dat verzoekers zijn vrijgesteld van elke terugbetaling van de door het afwikkelingsbureau te Ispra gedane betalingen en, dientengevolge, de Commissie gelasten om het verzoek om terugbetaling van het bedrag van 41 833 EUR — of van een eventueel ander bedrag dat eventueel zal worden vastgesteld — in te trekken en de automatische inhouding van dit bedrag op het pensioen van De Pretis-Cagnodo te beëindigen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-2/12: Beschikking van de president van het Hof van 19 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Trianon Productie BV/Revillon Chocolatier SAS

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/12

         Beschikking van de president van het Hof van 19 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Trianon Productie BV/Revillon Chocolatier SAS
   (Zaak C-2/12) (1)

   2012/C 235/30
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak C-35/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2016 door Matratzen Concord GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 november 2015 in zaak T-526/14, Matratzen Concord GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/16

         Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2016 door Matratzen Concord GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 19 november 2015 in zaak T-526/14, Matratzen Concord GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-35/16 P)
   (2016/C 270/25)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Matratzen Concord GmbH (vertegenwoordiger: I. Selting, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Mariano Barranco Rodriguez, Pablo Barranco Schnitzler
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Zesde kamer) heeft bij beschikking van 28 april 2016 de hogere voorziening afgewezen en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.


Avis juridique important

|

E2003P0004

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 december 2003 (Zaak E-4/03)

Publicatieblad Nr. C 051 van 26/02/2004 blz. 0004 - 0004

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 december 2003 (Zaak E-4/03)(2004/C 51/05)Op 19 december 2003 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit, vertegenwoordigd door de heer Niels Fenger, directeur, en Arne Torsten Andersen, ambtenaar, afdeling Juridische en administratieve aangelegenheden, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof:1. verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 8 van de Akte waarnaar wordt verwezen in punt 1 van hoofdstuk XIX bij bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, namelijk Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd en aangepast aan de EER-Overeenkomst door Protocol nr. 1, niet heeft nagekomen door het goedkeuren van Verordening nr. 853 van 28 augustus 1998 betreffende typegoedkeuring van speelautomaten (/Forskrift av 28. august 1998 nr. 853 om typegodkjenning av gevinstautomater) zonder deze in de ontwerpfase aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA te hebben meegedeeld;2. het Koninkrijk Noorwegen verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten:- Artikel 8 van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd (de "Akte"), verplicht Noorwegen ertoe elk ontwerp voor een technisch voorschrift onverwijld voor te leggen aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.- Behalve in uitzonderlijke gevallen, waarnaar wordt verwezen in artikel 8 van de Akte, bepaalt artikel 9 van de Akte dat de EVA-Staten de goedkeuring van technische voorschriften na de bekendmaking ervan bij de Autoriteit moeten uitstellen met een termijn van drie maanden.


title: Zaak C-198/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juni 2014 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije [Niet-nakoming — Interne markt voor energie — Gastransport — Verordening (EG) nr. 715/2009 — Artikelen 14, lid 1, en 16, lid 1 en lid 2, sub b — Verplichting om maximale capaciteit te garanderen — Virtuele capaciteit voor gastransport in tegengestelde richting — Ontvankelijkheid]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 juni 2014 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-198/12) (1)

   ([Niet-nakoming - Interne markt voor energie - Gastransport - Verordening (EG) nr. 715/2009 - Artikelen 14, lid 1, en 16, lid 1 en lid 2, sub b - Verplichting om maximale capaciteit te garanderen - Virtuele capaciteit voor gastransport in tegengestelde richting - Ontvankelijkheid])
   2014/C 253/06
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann, S. Petrova, O. Beynet en T. Scharf, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije (vertegenwoordigers: D. Drambozova, E. Petranova en Y. Atanasov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 14, lid 1, en 16, lid 1 en lid 2, sub b, van verordening (EG) nr. 715/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de voorwaarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1775/2005 (PB L 211, blz. 36) — Verplichting om aan alle marktspelers maximale capaciteit te verzekeren — Geen fysieke verbinding tussen het transitsysteem en het nationale gastransportsysteem — Intergouvernementele overeenkomsten die een hinderpaal vormen voor de naleving van de verplichting om maximale capaciteit ter beschikking te stellen — Reikwijdte van de in artikel 351, tweede alinea, VWEU neergelegde verplichting

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 194 van 30.6.2012.


title: Zaak F-2/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 mei 2014 — Deweerdt en Lebrun/Rekenkamer

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/65

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 mei 2014 — Deweerdt en Lebrun/Rekenkamer
   (Zaak F-2/14) (1)

   2014/C 421/99
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014, blz. 22.


title: Zaak T-191/12: Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2013 — Roland/BHIM — Textiles Well (wellness inspired by nature) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/13

         Beschikking van het Gerecht van 7 oktober 2013 — Roland/BHIM — Textiles Well (wellness inspired by nature)
   (Zaak T-191/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 359/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Roland SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Rauscher en C. Onken, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Textiles Well SA (Le Vigan, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Cornu en É. De Gryse, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 februari 2010 (zaak R 2552/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Textiles Well SA en Roland SE, voorheen Roland-Schuhe GmbH & Co. Handels-KG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van verweersters kosten.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.


title: Zaak C-291/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 juni 2014 door Faci SpA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 20 maart 2014 in zaak T-46/10, Faci SpA/Europese Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/20

         Hogere voorziening ingesteld op 12 juni 2014 door Faci SpA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 20 maart 2014 in zaak T-46/10, Faci SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-291/14 P)
   2014/C 303/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Faci SpA (vertegenwoordigers: S. Piccardo, avvocato, en S. Crosby, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 maart 2014 in zaak T-46/10 vernietigen;

               —

               subsidiair, de aan rekwirante opgelegde geldboete opheffen of aanzienlijk verminderen;

               —

               de zaak terugwijzen naar het Gerecht voor nieuw onderzoek;

               —

               de Commissie verwijzen in rekwirantes kosten in eerste aanleg en in deze hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van 20 maart 2014 in zaak T 46/10. Dat arrest van het Gerecht verwierp rekwirantes beroep van 28 januari 2010 tegen beschikking C (2009) 8682 definitief van de Europese Commissie van 11 november 2009 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren). (1)

   Rekwirante stelt twee middelen in hogere voorziening:
   Rekwirantes eerste middel stelt een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht doordat het Gerecht de zwaarte van de inbreuk niet na november 1996 onder verwijzing naar de gewijzigde aard van het kartel onderzocht en dus geen rekening hield met alle voor de berekening van de aan rekwirante opgelegde geldboete relevante omstandigheden, zodat punt 20 van de richtsnoeren van 2006 inzake geldboeten en/of artikel 23 van verordening 1/2003 (2) alsook artikel 49 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn geschonden.
   Volgens rekwirantes tweede middel verrichtte het Gerecht geen doeltreffend en grondig onderzoek rechtens van de beschikking door met buitenbeschouwinglating van de feiten vast te stellen dat rekwirante zich had gedragen net als de andere betrokken ondernemingen behoudens minder nauwe betrokkenheid, en door zonder beoordeling het middel af te wijzen dat de mededinging door de toepassing van punt 35 van de richtsnoeren inzake geldboeten in rekwirantes nadeel onrechtmatig was verstoord vergeleken bij een concurrent, Bärlocher.

      (1)  PB C 307, 12.11.2010, blz. 9.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB L 1, 04.01.2003, blz. 1.


title: Zaak T-447/04: Beroep, op 15 november 2004 ingesteld door Capgemini Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/27

         Beroep, op 15 november 2004 ingesteld door Capgemini Nederland BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-447/04)
   (2004/C 314/62)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 november 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Capgemini Nederland BV, gevestigd te Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door M. Meulenbelt en H. Speyart, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het bij brief van 13 september 2004 aan verzoekster meegedeelde besluit van de Commissie om verzoeksters offerte in verband met aanbesteding JAI-C3-2003-01 niet te aanvaarden;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie om een overeenkomst te sluiten met een andere inschrijver;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 25 juni 2003 publiceerde de Commissie een aankondiging van opdracht voor de ontwikkeling en installatie van een grootschalig systeem op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, SIS II en VIS genoemd. Verzoekster diende een offerte in. Bij brief van 13 september 2004 deelde de Commissie verzoekster mee dat zij haar offerte niet had aanvaard en dat zij de opdracht aan een andere inschrijver had gegund. In die brief deelde zij verzoekster ook mee dat zij de overeenkomst met de gekozen inschrijver pas zou sluiten na verloop van een periode van twee weken na de datum van de brief. In de daaropvolgende briefwisseling tussen verzoekster en de Commissie bevestigde de Commissie haar voornemen om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen. Op 26 oktober 2004 publiceerde de Commissie een perscommuniqué waarin zij bekend maakte dat zij een overeenkomst had gesloten met de gekozen inschrijver.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de Commissie om haar offerte af te wijzen en van het besluit om een overeenkomst te sluiten met de gekozen inschrijver. Tot staving van haar vordering tot nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van haar offerte stelt verzoekster een aantal schendingen van verordening nr. 1605/2002 (1) (het Financieel Reglement) en verordening nr. 2342/2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van het Financieel Reglement (2). In dit verband stelt verzoekster dat de door de Commissie gekozen methode voor de beoordeling van de prijs ongebruikelijk is, nu zij niet uitgaat van een vaste prijs voor het project, maar van prijsvergelijkingen tussen de door elke inschrijver geboden prijs en de laagste geboden prijs, berekend voor elk van de 15 onderdelen van het project, die elk even zwaar wegen, hoewel zij sterk in omvang verschillen. Volgens verzoekster levert deze methode geen eerlijk en billijk resultaat op. Verder stelt verzoekster dat de Commissie niet heeft gereageerd op de ongewoon lage prijzen in de offerte van de gekozen inschrijver, dat zij geen rekening heeft gehouden met een door verzoekster ingediend corrigendum en dat zij heeft verzuimd de offerte van de gekozen inschrijver af te wijzen hoewel daarin niet was voldaan aan een aantal technische criteria. Verzoekster stelt ook dat de Commissie het beginsel „beste waar voor je geld” heeft geschonden, nu het totaalbedrag van de overeenkomst voor de gekozen inschrijver groter is dan voor verzoekster.
   Tot staving van haar vordering tot nietigverklaring van het besluit om een overeenkomst te sluiten met de gekozen inschrijver, stelt verzoekster dat de Commissie haar door de sluiting van die overeenkomst een doeltreffende beroepsmogelijkheid heeft ontzegd. Verzoekster stelt in dat verband ook schending van artikel 230 EG, nu de Commissie door de mededeling aan verzoekster dat zij slechts twee weken zou wachten alvorens de overeenkomst met de gekozen inschrijver te sluiten, de in dat artikel gestelde termijn van twee maanden voor de indiening van een beroep in de praktijk heeft verkort. Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie artikel 103 van verordening nr. 1605/2002 heeft geschonden door haar verzuim om de procedure voor de sluiting van de overeenkomst te schorsen ofschoon verzoekster in haar brieven de aandacht had gevestigd op mogelijke onregelmatigheden in de gunningsprocedure.

      (1)  PB L 248, blz. 1.

      (2)  PB L 357, blz. 1.


title: Zaak T-669/14: Beroep ingesteld op 15 september 2014 — Trioplast Industrier/Commissie

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/50

         Beroep ingesteld op 15 september 2014 — Trioplast Industrier/Commissie
   (Zaak T-669/14)
   2014/C 409/72
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Trioplast Industrier AB (Smålandsstenar, Zweden) (vertegenwoordiger: T. Pettersson, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               1)

               wat nietigverklaring betreft:

                           a)

                           de brief van de Europese Commissie van 3 juli 2014 in zaak COMP/38354 — Industriële Zakken — Trioplast Industrier AB, nietig te verklaren;

                           b)

                           de vertragingsrente van 6 74  033,32 EUR die de Commissie bij die brief heeft gevorderd van verzoekster, nietig te verklaren of het bedrag ervan te verlagen;

                           c)

                           de Commissie te gelasten om aan verzoekster de kosten (4  686,64 EUR) te vergoeden die zij heeft gemaakt voor het stellen van zekerheid voor de betaling van de vertragingsrente.

               2)

               subsidiair, overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU vergoeding te gelasten van de schade die verzoekster heeft geleden door de in het verzoekschrift uiteengezette schendingen van Unierecht, te weten:

                           a)

                           de gehele vertragingsrente of een gedeelte daarvan, en

                           b)

                           de kosten (4  686,64 EUR) die verzoekster heeft gemaakt voor het stellen van zekerheid voor de betaling van de vertragingsrente.

               3)

               de Commissie te gelasten om haar overeenkomstig artikel 340, tweede alinea, VWEU de schade te vergoeden die zij als gevolg van de schendingen van Unierecht heeft geleden met betrekking tot de periode waarin de Commissie de bankgarantie niet heeft vrijgegeven of verminderd na het arrest van het Gerecht in zaak T-40/06, voor de uitgaven die zij heeft gemaakt voor het stellen van zekerheid, ten bedrage van 22  783,90 EUR, of een gedeelte van dat bedrag.

               4)

               te gelasten dat over de door de Commissie verschuldigde bedragen rente wordt betaald.

               5)

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Voor de brief van de Commissie bestaat er geen rechtsgrond.

                           —

                           De beschikking van de Commissie van 30 november 2005, zoals gewijzigd bij de beschikking van de Commissie van 7 december 2005 in zaak COMP/38354 — Industriële Zakken — Trioplast Industrier AB (hierna: „beschikking van 2005”), vormde geen geldige rechtsgrond voor een vordering tegen verzoekster waarop het bevel tot betaling van vertragingsrente kon worden gebaseerd, aangezien in die beschikking niet op precieze en onvoorwaardelijke wijze het door verzoekster te betalen boetebedrag was bepaald. Bovendien heeft het Gerecht deze beschikking bij arrest van 13 september 2010 in zaak T-40/06, Trioplast Industrier AB/Commissie (hierna: „arrest van 2010”), nietig verklaard, voor zover zij de oplegging van een geldboete aan verzoekster betrof.

               2.

               Schending van een wezenlijk vormvereiste en onbevoegdheid.

                           —

                           De brief van de Commissie is een beschikking die onrechtmatig is vastgesteld door een lid van het DG Begroting dat niet bevoegd was om de Commissie door middel van een dergelijke beschikking te verbinden. De brief van de Commissie kan niet worden geacht louter uitvoering te geven aan een eerdere beschikking en dus een bijkomstige maatregel van beheer te zijn. Aangezien het door verzoekster te betalen bedrag niet is bepaald in de beschikking van 2005, noch in het arrest van 2010, vormt de brief van de Commissie integendeel de beschikking waarin het eigenlijke boetebedrag wordt bepaald. Een dergelijke beschikking heeft enkel bindende rechtsgevolgen indien zij is vastgesteld door het college van commissarissen.

               3.

               Schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen.

                           —

                           Door van verzoekster betaling van het kwestieuze rentebedrag te verlangen, bestraft de Commissie verzoekster in feite voor een situatie die is ontstaan door haar eigen schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen. De Commissie heeft die schending nog steeds niet verholpen.

               4.

               Schending van artikel 266 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft inbreuk gemaakt op artikel 266 VWEU, aangezien zij het arrest van 2010 niet heeft uitgevoerd. Uit de brief van de Commissie blijkt dat zij uiteindelijk heeft beslist om geen nieuwe formele beschikking vast te stellen waarin het exacte door verzoekster verschuldigde bedrag is gepreciseerd, hoewel zij daartoe gehouden was krachtens het arrest van 2010. De brief vormt dus een duidelijke en definitieve verklaring, waaruit blijkt dat de Commissie de krachtens artikel 266 VWEU op haar rustende verplichtingen niet zal nakomen.

               5.

               Schending van het evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           De Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden door verzoekster te gelasten om vertragingsrente te betalen op een boete waarvan het bedrag nooit precies heeft vastgestaan en die in haar geheel nietig is verklaard, zonder dat deze instelling een nieuwe eindbeslissing heeft genomen betreffende het door verzoekster te betalen boetebedrag. De doelstellingen van de regels die de Commissie het recht geven om in andere gevallen vertragingsrente te vorderen, kunnen en konden in het onderhavige geval niet worden bereikt. Subsidiair zij opgemerkt dat het minstens onevenredig is om een rentetarief van bestraffende aard op te leggen, terwijl het verzoekster — ten gevolge van de houding van de Commissie — onmogelijk werd gemaakt deze kosten te vermijden.

               6.

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te weigeren om na het arrest van 2010 de door verzoekster verleende bankgarantie vrij te geven.

                           —

                           In het arrest van 2010 heeft het Gerecht de beschikking van 2005, waarbij de betaling van geldboeten oorspronkelijk werd gelast, nietig verklaard, zodat de Commissie van verzoekster niets kon vorderen zolang zij geen nieuwe beschikking had vastgesteld. Door te weigeren om na het arrest van 2010 de bankgarantie vrij te geven, heeft de Commissie in strijd met de uitspraak gehandeld. Als direct gevolg van die onjuiste rechtsopvatting was verzoekster verplicht extra kosten te maken voor het blijvend ter beschikking stellen van de bankgarantie. Subsidiair had de Commissie minstens het bedrag van de bankgarantie meteen na het arrest moeten verminderen tot het door het Gerecht vastgestelde maximumbedrag.


title: Zaak T-351/15: Beroep ingesteld op 30 juni 2015 — Papapanagiotou/Parlement

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/49

         Beroep ingesteld op 30 juni 2015 — Papapanagiotou/Parlement
   (Zaak T-351/15)
   (2015/C 311/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Papapanagiotou AVEEA (Serres, Griekenland) (vertegenwoordigers: S. Pappas en I. Ioannidis, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit D(2015) 12887 van de directeur-generaal van het directoraat-generaal Infrastructuur en Logistiek van 27 april 2015, waarbij de door verzoeksters ingediende offerte voor de percelen 1, 2 en 4 binnen de aanbestedingsprocedure „Kantoormeubilair” nr. INLO.AO-2012-017-LUX-UAGBI-02 „voor de verwerving van standaardkantoormeubilair en directiemeubilair van hoogwaardige kwaliteit en toebehoren” is afgewezen, en waarmee de directeur-generaal verzoekster ervan op de hoogte heeft gesteld dat hij bij de evaluatie van de offertes in bovengenoemde aanbestedingsprocedure één van de in de inschrijvingsdocumenten genoemde gunningscriteria buiten beschouwing had gelaten;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat het bestreden besluit onrechtmatig is doordat tijdens de aanbestedingsprocedure geen rekening is gehouden met het voor gunning gehanteerde subcriterium „constructie (bestand tegen breken, schaven, krassen, en verkleuren)”, hetgeen in strijd is met het bestek, met de artikelen 110, lid 1, en 113, lid 1, van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie („Financieel Reglement”) en de algemene beginselen van gelijke behandeling en transparantie.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de aanbestedende dienst het besluit onvoldoende heeft gemotiveerd, te weten wat betreft de kenmerken en relatieve voordelen van de geselecteerde offertes, hetgeen in strijd is met artikel 113, lid 2, van het Financieel Reglement, artikel 161, lid 3, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie („uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement”), artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 296 VWEU.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het transparantiebeginsel ingevolge artikel 102 van het Financieel Reglement en artikel 15, lid 3, VWEU, doordat de aanbestedende dienst geen informatie heeft verstrekt of bewijs heeft geleverd in verband met de vraag of de door de inschrijvers met het oog op de herbeoordeling van de offertes verschafte voorbeeldproducten hetzelfde waren als de voorbeeldproducten die aanvankelijk waren beoordeeld tijdens de eerste evaluatieprocedure, die vervolgens is geannuleerd.


title: Zaak C-191/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Niederösterreich (Oostenrijk) op 17 april 2014 — Borealis Polyolefine GmbH/Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Niederösterreich (Oostenrijk) op 17 april 2014 — Borealis Polyolefine GmbH/Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft
   (Zaak C-191/14)
   2014/C 303/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Niederösterreich

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Borealis Polyolefine GmbH

      Verwerende partij: Bundesminister für Land-, Forst-, Umwelt und Wasserwirtschaft

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit 2013/448/EU (1) ongeldig en in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG (2) voor zover in dat besluit van de berekeningsrondslag overeenkomstig artikel 10 bis, lid 5, tweede streepje, sub a en b, zijn uitgesloten emissies in verband met afvalgassen die worden geproduceerd door installaties die onder bijlage I bij richtlijn 2003/87/EG vallen, alsmede in verband met warmte die wordt benut door installaties die onder bijlage I bij richtlijn 2003/87/EG vallen en die afkomstig is uit installaties voor warmtekrachtkoppeling, waarvoor een kosteloze toewijzing overeenkomstig artikel 10 bis, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/87/EG en overeenkomstig besluit 2011/278/EU (3) is toegestaan?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en in strijd met artikel 3, sub e en sub u, van richtlijn 2003/87/EG, op zich en/of in samenhang met artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG, voor zover in dat besluit is bepaald dat CO2-emissies in verband met afvalgassen — die worden geproduceerd door installaties die onder bijlage I bij richtlijn 2003/87/EG vallen — alsmede in verband met warmte die wordt benut door installaties die onder bijlage I bij richtlijn 2003/87/EG vallen en die wordt verworven van installaties voor warmtekrachtkoppeling, emissies van „elektriciteitsopwekkers” zijn?

               3)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en in strijd met de doelen van richtlijn 2003/87/EG voor zover daardoor een asymmetrie ontstaat, doordat emissies in verband met de verbranding van afvalgassen en met warmtekrachtkoppeling geproduceerde warmte zijn uitgesloten van de berekeningsgrondslag in artikel 10 bis, lid 5, tweede streepje, sub a en b, terwijl overeenkomstig artikel 10 bis, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/87/EG en overeenkomstig besluit 2011/278/EU ten aanzien daarvan recht op kosteloze toewijzing bestaat?

               4)

               Is besluit 2011/278/EU ongeldig en is het in strijd met artikel 290 VWEU en artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG voor zover artikel 15, lid 3, daarvan artikel 10 bis, lid 5, tweede streepje, sub a en b, van richtlijn 2003/87/EG in die zin wijzigt dat de verwijzing naar „installaties die niet onder lid 3 vallen” wordt vervangen door de verwijzing naar „andere installaties dan elektriciteitsopwekkers”?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en is het in strijd met artikel 23, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG voor zover dit besluit niet is vastgesteld overeenkomstig de regelgevingsprocedure met toetsing, die is voorgeschreven in artikel 5 bis van besluit 1999/468/EG van de Raad en artikel 12 van verordening nr. 182/2011/EU?

               6)

               Moet artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden opgevat dat het uitsluit dat kosteloze toewijzingen op basis van de onrechtmatige berekening van een transsectorale correctiefactor worden behouden?

               7)

               Moet artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG op zich en/of in samenhang met artikel 15, lid 3, van besluit 2011/278/EU aldus worden opgevat dat het uitsluit dat een nationaal rechtsvoorschrift wordt toegepast dat voorziet in de toepassing van de onrechtmatig berekende uniforme transsectorale correctiefactor, zoals deze in artikel 4 van besluit 2013/448/EU en in bijlage II daarbij is vastgesteld, op de kosteloze toewijzingen in een lidstaat?

               8)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG voor zover het alleen emissies omvat uit installaties die vanaf 2008 in het gemeenschapssysteem waren opgenomen, zodat het emissies die verband houden met activiteiten die vanaf 2008 in het gemeenschapssysteem waren opgenomen (in de gewijzigde bijlage I bij richtlijn 2003/87/EG), uitsluit wanneer deze activiteiten plaatsvonden in installaties die reeds vóór 2008 in het gemeenschapssysteem waren opgenomen?

               9)

               Is besluit 2013/448/EU ongeldig en in strijd met artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG, voor zover het alleen emissies omvat uit installaties die vanaf 2013 in het gemeenschapssysteem waren opgenomen, zodat het emissies die verband houden met activiteiten die vanaf 2013 in het gemeenschapssysteem waren opgenomen (in de gewijzigde bijlage I bij richtlijn 2003/87/EG), uitsluit wanneer deze activiteiten plaatsvonden in installaties die reeds vóór 2013 in het gemeenschapssysteem waren opgenomen?

      (1)  Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (3)  Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak C-46/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ankenævne for Uddannelsesstøtten (Denemarken) op 26 januari 2012 — LN

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ankenævne for Uddannelsesstøtten (Denemarken) op 26 januari 2012 — LN
   (Zaak C-46/12)
   2012/C 109/12
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Ankenævnet for Uddannelsesstøtten (Denemarken)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: LN

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 7, lid 1, sub c, juncto artikel 24, lid 2, van de verblijfsrichtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat een lidstaat (gastlidstaat) bij de beoordeling of een persoon als een werknemer met recht op studiesteun moet worden aangemerkt, rekening mag houden met de omstandigheid dat de betrokkene de gastlidstaat is binnengekomen om er als hoofdbezigheid een opleiding te volgen, zodat de gastlidstaat overeenkomstig artikel 24, lid 2, van de verblijfsrichtlijn niet verplicht is om de betrokkene studiesteun toe te kennen?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak F-52/09: Beroep ingesteld op 30 juli 2009 — Da Silva Pinto Branco/Hof van Justitie

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/16

         Beroep ingesteld op 30 juli 2009 — Da Silva Pinto Branco/Hof van Justitie
   (Zaak F-52/09)
   2009/C 244/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Delfina Da Silva Pinto Branco (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M. Erniquin, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Ten eerste verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster te ontslaan. Ten tweede verzoek om haar in vaste dienst aan te stellen of, subsidiair, haar weer aan te stellen als ambtenaar op proef. Ten derde verzoek om betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het ontslagbesluit van het TABG van 24 oktober 2008, het advies van het beoordelingscomité van 8 oktober 2008, de twee rapporten aan het einde van de proeftijd die de beoordelaar op 22 februari 2008 respectievelijk 10 juni 2008 heeft opgesteld alsmede het besluit van het TABG van 18 april 2008 tot verlenging van de proeftijd, nietig verklaren;

               —

               verzoekster met ingang van 1 maart 2008 in vaste dienst aanstellen en haar recht geven op een vergoeding bestaande in het verschil tussen de bezoldiging die zij zou hebben ontvangen indien zij op 1 maart 2008 in vaste dienst was aangesteld en het loon dat zij vanaf die datum tot aan de datum van het vonnis daadwerkelijk heeft ontvangen; subsidiair, verzoekster opnieuw aanstellen als ambtenaar op proef in de dienst waarin zij vóór haar ontslag werkzaam was dan wel in een andere dienst van de instelling om aldaar een nieuwe proeftijd af te leggen;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade, die op 5 000 EUR wordt begroot;

               —

               het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-539/14: Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — North Drilling/Raad

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/55

         Beroep ingesteld op 16 juli 2014 — North Drilling/Raad
   (Zaak T-539/14)
   2014/C 303/66
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: North Drilling Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1 van besluit 2014/222/GBVB van de Raad van 16 april 2014 nietig te verklaren voor zover het op haar betrekking heeft, en haar uit de bijlage bij dit besluit te verwijderen;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 397/2014 van de Raad van 16 april 2014 nietig te verklaren voor zover het op haar betrekking heeft, en haar uit de bijlage bij deze uitvoeringsverordening te verwijderen;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die aan de litigieuze bepalingen ten grondslag liggen, doordat deze bepalingen niet op concrete feiten en bewijzen zijn gebaseerd.

               2.

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht, doordat wat NDC betreft eigenlijk geen onderbouwing van de litigieuze bepalingen wordt gegeven, welke onderbouwing voorts onnauwkeurig, niet concreet en algemeen is, zodat verzoekster niet naar behoren verweer kan voeren.

               3.

               Derde middel: schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming met betrekking tot de voor de bepalingen gegeven motivering, het ontbreken van bewijs voor de aangevoerde bezwaren, het recht van verweer en het eigendomsrecht, doordat de motiveringsplicht en het vereiste om concrete bewijzen aan te dragen niet in acht zijn genomen, hetgeen van invloed is op verzoeksters andere rechten.

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid, doordat er objectieve, concrete en onderling overeenstemmende aanwijzingen zijn dat de Raad bij het nemen van de sanctiemaatregelen op frauduleuze wijze misbruik van zijn positie heeft gemaakt ter bereiking van andere dan de door hem aangevoerde doelstellingen.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste uitlegging van de toe te passen rechtsregels, aangezien zij onjuist en te ruim worden uitgelegd en toegepast, hetgeen niet is toegestaan als het gaat om sanctiebepalingen.

               6.

               Zesde middel: schending van het eigendomsrecht, doordat het is beperkt zonder concrete onderbouwing en zonder dat rekening is gehouden met het evenredigheidsbeginsel.

               7.

               Zevende middel: schending van het gelijkheidsbeginsel, doordat verzoekster in haar concurrentiepositie is geschaad zonder dat daartoe aanleiding bestaat.


title: Zaak T-587/13: Beroep ingesteld op 4 november 2013 — Schwerdt/BHIM — Iberamigo (cat&clean)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/28

         Beroep ingesteld op 4 november 2013 — Schwerdt/BHIM — Iberamigo (cat&clean)
   (Zaak T-587/13)
   2014/C 24/50
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Miriam Schwerdt (Porta-Westfalica, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Kruse, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Iberamigo, SA (Rubi, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               beslissing nr. R 1799/2012-4 van verweerders kamer van beroep van 3 september 2013 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in verschillende kleuren met de afbeelding van een kat en met de woordelementen „cat & clean” voor waren van klasse 31 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 612 301

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Iberamigo, SA

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „CLEAN CAT” voor waren van klasse 31

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 alsook van de artikelen 29 e.v. van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie


title: Zaak T-329/06: Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Enercon/BHIM (E)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/76

         Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Enercon/BHIM (E)
   (Zaak T-329/06)
   (2006/C 326/155)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Enercon GmbH (Aurich, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Böhm, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 september 2006 (zaak R 0394/2006-1) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „E” voor waren van de klassen 7, 9 en 19 (aanvraagnr. 3 817 566)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat werd geoordeeld dat het aangevraagde merk geen onderscheidend vermogen heeft en dat een vrijhoudingsbehoefte voor dit merk bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-251/96

text:
C 166/12              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.5.98
              Doorhaling van zaak C-251/96 (1)                                   Doorhaling van zaak C-305/95 (1)
                         (98/C 166/20)                                                      (98/C 166/24)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 oktober                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-251/           van 29 januari 1998 de doorhaling in het register gelast
96 (verzoek van de Pretura circondariale di Rovigo om               van zaak C-305/95 (verzoek van het Arbeidshof te Bergen
een prejudicieÈle beslissing): Strafzaak tegen G. Cordella.         om een prejudicieÈle beslissing): UniversiteÂ Catholique de
                                                                    Louvain tegen F. Plapied en D. Gallez.
(1) PB C 294 van 5.10.1996.
                                                                    (1) PB C 299 van 11.11.1995.
              Doorhaling van zaak C-224/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-325/97 (1)
                         (98/C 166/21)
                                                                                (98/C 166/25)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-224/           1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-325/
96: Promotion LeÂopold SA tegen Europees Parlement.                 97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 269 van 14.9.1996.
                                                                    (1) PB C 331 van 1.11.1997.
              Doorhaling van zaak C-91/97 (1)
                         (98/C 166/22)                                           Doorhaling van zaak C-238/97 (1)
                                                                                (98/C 166/26)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-91/97          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 februari
(verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudicieÈle           1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-238/
beslissing): A. Altiney tegen Bundesanstalt für Arbeit.             97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.
                                                                    (1) PB C 252 van 16.8.1997.
              Doorhaling van zaak C-142/97 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-146/96 (1)
                         (98/C 166/23)
                                                                                (98/C 166/27)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari                 van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/           van 3 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  zaak C-146/96: Commissie van de Europese Gemeen-
Italiaanse Republiek.                                               schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland.
(1) PB C 181 van 14.6.1997.                                         (1) PB C 197 van 6.7.1996.


title: Gevoegde zaken C-250/09 en C-268/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 november 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Plovdiv — Bulgarije) — Vasil Ivanov Georgiev/Tehnicheski universitet — Sofia, filial Plovdiv (Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 6, lid 1 — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Hoogleraren — Nationale bepaling die voorziet in sluiten van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd vanaf leeftijd van 65 jaar — Ambtshalve pensionering op 68 jaar — Rechtvaardiging van verschillen in behandeling op grond van leeftijd)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 november 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rayonen sad Plovdiv — Bulgarije) — Vasil Ivanov Georgiev/Tehnicheski universitet — Sofia, filial Plovdiv
   (Gevoegde zaken C-250/09 en C-268/09) (1)

   (Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 6, lid 1 - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Hoogleraren - Nationale bepaling die voorziet in sluiten van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd vanaf leeftijd van 65 jaar - Ambtshalve pensionering op 68 jaar - Rechtvaardiging van verschillen in behandeling op grond van leeftijd)
   2011/C 13/19
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Rayonen sad Plovdiv

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vasil Ivanov Georgiev

      Verwerende partij: Tehnicheski universitet — Sofia, filial Plovdiv

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rayonen sad Plovdiv — Uitlegging van artikel 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Nationale wet krachtens welke hoogleraren van 65 jaar of ouder alleen arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd kunnen sluiten — Nationale wet krachtens welke de definitieve pensioenleeftijd voor hoogleraren 68 jaar is — Rechtvaardiging van verschil in behandeling op grond van leeftijd

      Dictum

   Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, inzonderheid artikel 6, lid 1, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als die in de hoofdgedingen, die bepaalt dat hoogleraren die de leeftijd van 68 jaar bereiken ambtshalve worden gepensioneerd en dat hoogleraren die ouder dan 65 jaar zijn hun activiteiten uitsluitend kunnen voortzetten op basis van overeenkomsten voor bepaalde tijd van één jaar die ten hoogste twee maal kunnen worden vernieuwd, voor zover deze wettelijke regeling een legitiem doel nastreeft dat met name verband houdt met het werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid, zoals de organisatie van kwalitatief hoogstaand onderwijs en de optimale verdeling van leerstoelen over de generaties, en het mogelijk maakt dit doel te bereiken met gepaste en noodzakelijke middelen. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of aan deze voorwaarden is voldaan.
   In een geding tussen een openbare instelling en een particulier dient de nationale rechter een nationale wettelijke regeling als die welke in de hoofdgedingen aan de orde is buiten toepassing te laten indien deze regeling niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 6, lid 1 van richtlijn 2000/78.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak T-509/14: Beroep ingesteld op 7 juli 2014 — Decal España/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/56

         Beroep ingesteld op 7 juli 2014 — Decal España/Commissie
   (Zaak T-509/14)
   2014/C 292/68
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Decal España, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Silva Sánchez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de Spaanse belasting-leaseregeling vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, hoe dan ook nietig verklaren in zijn geheel of op dusdanige wijze dat het verbod van afwenteling wordt beperkt tot de rentabiliteit van de verrichtingen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak C-507/08: Beroep ingesteld op 21 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen / Slowaakse Republiek

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/9

         Beroep ingesteld op 21 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen / Slowaakse Republiek
   (Zaak C-507/08)
   2009/C 102/12
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Giolito, J. Javorský, K. Walkerová als gemachtigden)

      Verwerende partij: Slowaakse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Slowaakse Republiek, door geen uitvoering te geven aan de beschikking van de Commissie van 7 juni 2006 betreffende staatssteun C 25/2005 (ex NN 21/2005) van de Slowaakse Republiek ten gunste van Frucona Košice a.s. [Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 2082], niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten ingevolge artikel 249, vierde alinea, EG en artikel 2 van voormelde beschikking;

               —

               de Slowaakse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In haar beschikking van 7 juni 2006 betreffende staatssteun C 25/2005 (ex NN 21/2005) van de Slowaakse Republiek ten gunste van Frucona Košice,a.s., heeft de Commissie beschikt dat de maatregelen van de Slowaakse Republiek ten gunste van de onderneming Frucona Košice staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG vormen dat deze steun niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Tevens heeft zij de Slowaakse Republiek gelast, de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om de onrechtmatig toegekende steun van de begunstigde terug te vorderen.
   Tot op heden is de aan Frucona toegekende steun niet terugbetaald.
   De staatssteun is aan Frucona toegekend in de vorm van kwijtschelding van een belastingschuld, die door de rechter in het kader van een crediteurenakkoord is goedgekeurd. De Slowaakse Republiek heeft getracht de onrechtmatig toegekende steun in het kader van een gerechtelijke procedure terug te vorderen. De rechter in eerste aanleg heeft het beroep verworpen, onder meer met de overweging dat de verplichting van Frucona om haar schuld aan de belastingdienst terug te betalen, krachtens de wet is vervallen. De appèlrechter heeft deze beslissing bevestigd, onder meer met de overweging dat de rechterlijke goedkeuring van het crediteurenakkoord niet voor toetsing vatbaar is, maar als res iudicata moet worden geëerbiedigd door alle organen, de appèlrechter daaronder begrepen, en dat de Commissie in haar beschikking de bepalingen van intern recht die het conflict tussen het crediteurenakkoord en de executieprocedure regelen, niet heeft geëerbiedigd.
   De uitspraken van de twee rechterlijke instanties staan in de weg aan onmiddellijke en daadwerkelijke uitvoering van de beschikking van de Commissie.
   Het volstaat niet dat de Slowaakse Republiek alle haar ter beschikking staande middelen aanwendt. De aanwending van die middelen moet de onmiddellijke en daadwerkelijke uitvoering van de beschikking van de Commissie meebrengen. Anders voldoet de Slowaakse Republiek niet aan haar verplichtingen. De niet-nakoming van de terugvorderingsplicht van de lidstaat staat vast wanneer de door deze ondernomen stappen niet tot daadwerkelijke terugvordering van de verschuldigde bedragen hebben geleid.


title: Zaak C-171/12 P: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 februari 2013 — Carrols Corp./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Giulio Gambettola (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/90 — Artikel 51, lid 1, sub b — Gemeenschapsbeeldmerk Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL — Vordering tot nietigverklaring ingediend door houder van nationale beeldmerk Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL en nationale woordmerk POLLO TROPICAL — Absolute nietigheidsgronden — Kwade trouw — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/3

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 28 februari 2013 — Carrols Corp./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Giulio Gambettola
   (Zaak C-171/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/90 - Artikel 51, lid 1, sub b - Gemeenschapsbeeldmerk Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL - Vordering tot nietigverklaring ingediend door houder van nationale beeldmerk Pollo Tropical CHICKEN ON THE GRILL en nationale woordmerk POLLO TROPICAL - Absolute nietigheidsgronden - Kwade trouw - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 129/05
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carrols Corp. (vertegenwoordiger: I. Temiño Ceniceros, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Giulio Gambettola (vertegenwoordiger: F. Brandolini Kujman, abogado)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 februari 2012, Carrols Corp./BHIM (T-291/09), waarbij is afgewezen een verzoek om vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2009 (zaak R 632/2008-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Carrols Corp. en Giulio Gambettola

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carrols Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 174 van 16.6.2012.


title: Zaak C-247/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 85/337/EEG — Milieugevolgen van bepaalde projecten — Verwarmingsinstallatie — Opwekking van energie — Gedeeltelijke verbranding van gevaarlijke stoffen)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-247/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 85/337/EEG - Milieugevolgen van bepaalde projecten - Verwarmingsinstallatie - Opwekking van energie - Gedeeltelijke verbranding van gevaarlijke stoffen)
   (2008/C 327/02)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en F. Simonetti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: T. Harris, I. Rao en J. Maurici, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, lid 1, juncto bijlage I, punt 9, bij richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Vergunning, zonder milieueffectbeoordeling, van een verbrandingsinstallatie voor de productie van energie waarbij gedeeltelijk gevaarlijke afvalstoffen worden gebruikt — Handelingen voor de verwijdering en de nuttige toepassing van afvalstoffen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak T-48/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 25 augustus 2017 — Sigma Orionis/Commissie („Kort geding — Arbitraal beding — Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (2007-2013) en kaderprogramma Horizon 2020 voor onderzoek en innovatie — Besluit tot opschorting van de betalingen en tot beëindiging van de subsidieovereenkomsten naar aanleiding van een financiële audit — Bedragen waarvan wordt gesteld dat zij door de Commissie verschuldigd zijn in het kader van de uitvoering van de subsidieovereenkomsten — Verzoek om schadevergoeding — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging”)

text:
               9.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 338/14

         Beschikking van de president van het Gerecht van 25 augustus 2017 — Sigma Orionis/Commissie
   (Zaak T-48/16 R)
   ((„Kort geding - Arbitraal beding - Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap (2007-2013) en kaderprogramma Horizon 2020 voor onderzoek en innovatie - Besluit tot opschorting van de betalingen en tot beëindiging van de subsidieovereenkomsten naar aanleiding van een financiële audit - Bedragen waarvan wordt gesteld dat zij door de Commissie verschuldigd zijn in het kader van de uitvoering van de subsidieovereenkomsten - Verzoek om schadevergoeding - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging”))
   (2017/C 338/14)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sigma Orionis (Valbonne, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en M. Siekierzyńska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU, strekkende tot onmiddellijke betaling door de Commissie van verschillende bedragen in het kader van meerdere subsidieovereenkomsten, en strekkende tot opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit tot beëindiging van deze overeenkomsten.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-90/09: Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2012 — Mojo Concerts en Amsterdam Music Dome Exploitatie/Commissie ( „Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Investering van Gemeente Rotterdam in Ahoy’-complex — Beschikking houdende vaststelling dat betrokken maatregel geen staatssteun vormt — Niet individueel geraakt worden — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/22

         Beschikking van het Gerecht van 26 januari 2012 — Mojo Concerts en Amsterdam Music Dome Exploitatie/Commissie
   (Zaak T-90/09) (1)

   (Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Investering van Gemeente Rotterdam in Ahoy’-complex - Beschikking houdende vaststelling dat betrokken maatregel geen staatssteun vormt - Niet individueel geraakt worden - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 89/36
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mojo Concerts BV (Delft, Nederland) en Amsterdam Music Dome Exploitatie BV (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: S. Beeston, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Gross, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Noort, C. Wissels, M. de Grave, Y. de Vries en J. Langer, gemachtigden), Gemeente Rotterdam (Nederland) (vertegenwoordigers: J. Feenstra en J. Fanoy, advocaten) en Ahoy’ Rotterdam NV (Rotterdam) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. van der Woude en E. Offers, vervolgens M. Maas-Cooymans, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 6018 def. van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende de investering van de Gemeente Rotterdam in het Ahoy’-complex [steunmaatregel C 4/2008 (ex N 97/2007, ex CP 91/2007)]

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Mojo Concerts BV en Amsterdam Music Dome Exploitatie BV dragen hun eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Commissie, de Gemeente Rotterdam en Ahoy’ Rotterdam NV zijn opgekomen.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.