title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2003 in zaak T-122/01: Best Buy Concepts Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Beeldmerk met woordteken best buy — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
C 213/30                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               6.9.2003
       voor de dienstreis naar Den Haag van 12 tot en met                    P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Plingers,
       18 september 1999 een voor de vliegtuigreis teveel ontvangen          administrateur, op 25 juni 2003 een arrest gewezen waarvan
       bedrag van 1 921 BEF in plaats van 1 291 BEF in rekening              het dictum luidt als volgt:
       wordt gebracht.
                                                                             1)     Verwerpt het beroep.
2)     Veroordeelt verweerster tot terugbetaling aan verzoeker van een
       bedrag van 15,62 euro, te vermeerderen met verwijlinteresten
       vanaf 26 juni 2000 op de voet van het door de Europese                2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
       Centrale Bank voor de voornaamste herfinancieringverrichtingen
       vastgestelde tarief tijdens de betrokken periode vermeerderd met
       twee procentpunten.
                                                                             (1 ) PB C 150, van 19 mei 2001.
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.
4)     Verstaat dat verweerster haar eigen kosten alsmede een zesde
       van de kosten van verzoeker zal dragen.
( 1) PB C 79, van 10 maart 2001.
                                                                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 3 juli 2003
                                                                             in zaak T-122/01: Best Buy Concepts Inc. tegen Bureau
                                                                             voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             („Gemeenschapsmerk — Beeldmerk met woordteken „best
                            van 25 juni 2003                                 buy” — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend ver-
                                                                             mogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94”)
in zaak T-72/01, Norman Pyres tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 213/58)
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek — Niet-
                  toelating tot mondeling examen)                                                       (Procestaal: Duits)
                            (2003/C 213/57)
                                                                             In zaak T-122/01, Best Buy Concepts Inc., gevestigd te
                             (Procestaal: Frans)                             Eden Prairie, Minnesota (Verenigde Staten van Amerika),
                                                                             vertegenwoordigd door S. Rojahn, advocaat, tegen Bureau voor
                                                                             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                             modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), betreffende een
                                                                             beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep
In zaak T-72/01, Norman Pyres, voormalig tijdelijk functiona-                van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
ris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2001 (zaak
wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door G. Vander-                R 44/2000-3) inzake een aanvraag om inschrijving van een
sanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van de Europese                beeldmerk met het woordteken „best buy” als gemeenschaps-
Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende een                    merk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het                   volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en
besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/TA/99                     A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,
houdende weigering om verzoeker toe te laten tot het monde-                  op 3 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
ling examen en tot alle latere verrichtingen en handelingen van              als volgt:
dat vergelijkend onderzoek, en anderzijds, vergoeding van de
schade die verzoeker zou hebben geleden, heeft het Gerecht
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident,            1)     Verwerpt het beroep.
 ---pagebreak--- 6.9.2003                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 213/31
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.                              2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                       (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                        van 9 juli 2003
                                                                       in zaak T-156/01: Laboratorios RTB, SL tegen Bureau
                            van 3 juli 2003                            voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM) ( 1)
in zaak T-129/01: José Alejandro, SL tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                 („Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure — Ar-
                   gen en modellen) (BHIM) ( 1)                        tikel 52, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 40/94 —
                                                                       Oudere beeld- en woordmerken die het woord GIORGI
                                                                       omvatten — Aanvraag om inschrijving van het woordmerk
                                                                       GIORGIO AIRE als gemeenschapsmerk — Relatieve wei-
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Oudere na-                   geringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening
tionale woordmerken BUD — Aanvraag tot inschrijving van                nr. 40/94 — Bewijs van gebruik — Artikel 56, leden 2 en 3,
woordmerk BUDMEN als gemeenschapsmerk — Relatieve                                          van verordening nr. 40/94”)
weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening
                           (EG) nr. 40/94”)
                                                                                (2003/C 213/60)
                           (2003/C 213/59)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                          (Procestaal: Spaans)
                                                                       In zaak T-156/01, Laboratorios RTB, SL, gevestigd te Bigues i
                                                                       Riells (Spanje), vertegenwoordigd door A. Canela Giménez,
                                                                       advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                       markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
In zaak T-129/01, José Alejandro SL, gevestigd te Alicante             den: O. Montalto en J. F. Crespo Carrillo), betreffende een
(Spanje), vertegenwoordigd door I. Temiño Ceniceros, ad-               beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer
vocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne               van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-              interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 april
den: F. López de Rego en J. F. Crespo Carrillo), tussenkomende         2001 (zaak R 258/2000-1), heeft het Gerecht (Vierde kamer),
partij voor het Gerecht: Anheuser-Busch Inc., gevestigd te             samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, P. Mengozzi
Saint Louis, Missouri (Verenigde Staten van Amerika), verte-           en M. Vilaras, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op
genwoordigd door V. von Bomhard, advocaat, betreffende een             9 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep              volgt:
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
(merken, tekeningen en modellen) van 20 maart 2001 (zaak
R 230/2000-1), betreffende een oppositieprocedure tussen               1)     Verwerpt het beroep.
Anheuser-Busch Inc. en José Alejandro SL, heeft het Gerecht
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamer-          2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
president, J. Pirrung, A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Palacio
González, hoofdadministrateur, op 3 juli 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       (1 ) PB C 259 van 15.9.2001.
1)     Verwerpt het beroep.


title: Zaak C-155/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 16 april 2008 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 16 april 2008 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-155/08)
   (2008/C 158/18)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 49 en 56 EG aldus worden uitgelegd dat deze artikelen niet eraan in de weg staan dat een lidstaat, voor gevallen waarin (inkomsten uit) buitenlandse spaartegoeden voor de belastingdienst van die lidstaat zijn verzwegen, een wettelijke regeling toepast die ter compensatie van een gebrek aan effectieve controlemogelijkheden ten aanzien van buitenlandse tegoeden, voorziet in een navorderingstermijn van twaalf jaren, terwijl voor (inkomsten uit) spaartegoeden die in het binnenland worden aangehouden, waar die effectieve controlemogelijkheden wél voorhanden zijn, een navorderingstermijn geldt van vijf jaren?

               2.

               Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 verschil of de tegoeden worden aangehouden in een lidstaat die een bankgeheim kent?

               3.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, verzetten dan de artikelen 49 en 56 EG zich evenmin ertegen dat een boete ter zake van de verzwijging van het inkomen of vermogen waarover belasting is nagevorderd, wordt bepaald naar evenredigheid van het over die langere periode nagevorderde bedrag?


title: Zaak F-106/09: Beroep ingesteld op 30 december 2009 — Pascual García/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/52

         Beroep ingesteld op 30 december 2009 — Pascual García/Commissie
   (Zaak F-106/09)
   2010/C 37/83
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: César Pascual García (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Vergoeding van de schade als gevolg van de niet-betaling van bezoldiging en de daarbij behorende voordelen gedurende de periode van 1 april 2006 tot 1 maart 2009, en betaling van de over dat bedrag verschuldigde rente.

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de schade als gevolg van de niet-betaling van bezoldiging en de daarbij behorende voordelen gedurende de periode van 1 april 2006 tot 1 maart 2009, en tot betaling van de over dat bedrag verschuldigde rente;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-561/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Alicante (Spanje) op 8 november 2011 — Fédération Cynologique Internationale/Federación Canina Internacional de Perros de Pura Raza

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/34

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Alicante (Spanje) op 8 november 2011 — Fédération Cynologique Internationale/Federación Canina Internacional de Perros de Pura Raza
      (Zaak C-561/11)
      (2012/C 25/65)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Juzgado de lo Mercantil de Alicante

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Fédération Cynologique Internationale

         Verwerende partij: Federación Canina Internacional de Perros de Pura Raza

         Prejudiciële vraag

         „Strekt het recht om derden het gebruik van een teken in het economische verkeer te verbieden als bedoeld in artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1), zich in een procedure wegens inbreuk op het aan een gemeenschapsmerk verbonden uitsluitende recht uit tot iedere derde die een teken gebruikt dat verwarring kan doen ontstaan (doordat het overeenstemt met het gemeenschapsmerk en gebruikt wordt voor [soortgelijke] diensten of waren), of valt een dergelijke derde die gebruik maakt van dat teken dat [voor verwarring kan zorgen en] op zijn naam als gemeenschapsmerk is ingeschreven, daar integendeel niet onder zolang die jongere merkinschrijving niet nietig is verklaard?”

         (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak C-150/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Siebrand BV/Staatssecretaris van Financiën (Gecombineerde nomenclatuur — Tariefposten 2206 en 2208 — Gegiste drank die gedistilleerde alcohol bevat — Uit vruchten of uit natuurlijk product verkregen drank — Toevoeging van stoffen — Gevolgen — Verlies van smaak, geur en uiterlijk van oorspronkelijke drank)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 mei 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Siebrand BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-150/08) (1)

   (Gecombineerde nomenclatuur - Tariefposten 2206 en 2208 - Gegiste drank die gedistilleerde alcohol bevat - Uit vruchten of uit natuurlijk product verkregen drank - Toevoeging van stoffen - Gevolgen - Verlies van smaak, geur en uiterlijk van oorspronkelijke drank)
   2009/C 153/24
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Siebrand BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van tariefposten 2206 en 2208 van de gecombineerde nomenclatuur — Gegiste drank met ethylalcohol (gedistilleerd) — Toevoeging van water en van stoffen waardoor de drank de smaak, de geur en/of het uiterlijk van een uit vruchten of een natuurproduct verkregen drank verliest

      Dictum

   Dranken op basis van gegiste alcohol, die aanvankelijk strookten met post 2206 van de gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2587/91 van de Commissie van 26 juli 1991, waaraan in enige mate gedistilleerde alcohol, water, suikersiroop, aroma’s, kleur- en smaakstoffen en — wat enkele daarvan betreft — een roombase zijn toegevoegd, waardoor zij de smaak, de geur en/of het uiterlijk van een uit een bepaalde vrucht of uit een bepaald natuurproduct vervaardigde drank hebben verloren, vallen niet onder post 2206 van de gecombineerde nomenclatuur, maar onder post 2208 daarvan.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak C-1/11 SA: Verzoek om verlof tot het leggen van beslag ingediend op 19 december 2011 — Marcuccio/Europese Commissie

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/2

         Verzoek om verlof tot het leggen van beslag ingediend op 19 december 2011 — Marcuccio/Europese Commissie
   (Zaak C-1/11 SA)
   2012/C 89/02
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de immuniteit van de Commissie opheffen en verzoeker verlof verlenen tot het leggen van beslag, indien nodig ook in de vorm van een derdenbeslag en binnen de wettelijke grenzen, op goederen die nodig zijn ter dekking van de schuldvordering die hij op de Europese Commissie heeft, overeenkomstig het betalingsbevel dat op 1 februari 2010 is uitgevaardigd door de vredesrechter te Tricase;

               —

               verzoeker toestaan om de Europese Commissie mededeling te doen van elke handeling en, meer in het algemeen, alles te doen wat op grond van de wet nodig is voor de uitvoering van het betalingsbevel en, meer in het algemeen, voor de betaling van de betrokken schuldvordering;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker heeft een schuldvordering op de Europese Commissie uit hoofde van de verwijzing in de proceskosten, waaraan de Commissie tot op heden niet heeft voldaan


title: ARREST VAN HET HOF van 12 maart 1996 in zaak C-441/93 (verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon om een prejudiciële beslissing): P. Pafitis e.a. tegen Trapeza Kentrikis Ellados AE e.a. (Vennootschapsrecht - Richtlijn 77/91/EEG - Wijziging van kapitaal van naamloze bankvennootschap - Rechtstreekse werking van artikel 25, lid 1, en artikel 29, lid 3, van de richtlijn - Rechtsmisbruik)

text:
 22 . 6 . 96           | NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 180/3
 leverancier respectievelijk de dienstverstrekker, met wie de               vennootschappen, als van derden met betrekking tot de
 kredietgever een exclusiviteitsovereenkomst betreffende de                 oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de
 kredietverlening heeft gesloten .                                          instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks
                                                                            teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, staat
 0 ) PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                                                                            in de weg aan een nationale regeling die bepaalt dat het
                                                                            kapitaal van een bankvennootschap die wegens haar
                                                                            schuldenlast in een uitzonderlijke situatie verkeert, kan
                                                                            worden verhoogd bij bestuurshandeling en zonder
                                                                            besluit van de algemene vergadering.
                                                                       2 . De publikatie van de uitgifte in dagbladen kan niet
                    ARREST VAN HET HOF                                      worden aangemerkt als een schriftelijke inkennisstelling
                         van 12 maart 1996                                  van de houders van op naam gestelde aandelen in de zin
                                                                            van artikel 29, lid 3, derde zin, van de Tweede
in zaak C-441 /93 ( verzoek van het Polymeles Protodikeio                   Richtlijn.
Athinon om een prejudiciële beslissing ): P. Pafitis e.a. tegen
              Trapeza Kentrikis Ellados AE e.a. (')
 ( Vennootschapsrecht — Richtlijn 77/91/EEG — Wijziging                r ) PB nr . C 1 van 4 . 1 . 1994 .
  van kapitaal van naamloze bankvennootschap — Recht
streekse werking van artikel 25, lid 1, en artikel29, lid 3, van
                  de richtlijn — Rechtsmisbruik)
                            ( 96/C 180/05 )
                         (Procestaai: Grieks)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling-,      de definitieve vertaling verschijnt in
                  de Jurisprudentie van het Hof)                                                  ( Vijfde kamer )
                                                                                van 14 maart 1996
In zaak C-441 /93 , betreffende een verzoek aan het Hof               in zaak C-275/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Polymeles                   het Belgische Hof van Cassatie ): R. van der Linden tegen
Protodikeio Athinon in de aldaar aanhangige gedingen                  Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotech
tussen P. Pafitis e.a ., in aanwezigheid van Investment and                                             nik ( )
Shipping Enterprises Est e.a ., en Trapeza Kentrikis Ellados           (EEG-Executieverdrag — Uitlegging van artikel 47, punt 1
AE e.a ., in aanwezigheid van Trapeza tis Ellados AE e.a ., om         — Door partij die om tenuitvoerlegging verzoekt over te
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artike         leggen documenten — Verplichting het bewijs van de
len 25 en volgende en 29 van de Tweede Richtlijn                       betekening van het vonnis over te leggen — Mogelijkheid
77/91 /EEG van de Raad van 13 december 1976 strekkende                het bewijs van de betekening over te leggen na de indiening
tot het coördineren van de waarborgen welke in de                                               van het verzoek)
Lid-Staten worden verlangd van de vennootschappen in de
                                                                                ( 96/C 180/06 )
zin van artikel 58 , tweede alinea , van het Verdrag, om de
belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
vennootschappen als van derden met betrekking tot de
oprichting van de naamloze vennootschap , alsook de                                        (Procestaai: Nederlands)
instandhouding en wijziging van haar kapitaal , zulks
teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken ( PB 1977,
L 26 , blz . 1 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. N.        In zaak C-275/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
Kakouris, kamerpresident, waarnemend voor de president,               krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
D. A. O. Edward en G. Hirsch , kamerpresidenten, G. F.                uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
Mancini , F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida ,             27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L. Murray, H.         en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
Ragnemalm en L. Sevón, rechters ; advocaat-generaal : G.              handelszaken, van het Belgische Hof van Cassatie , in het
Tesauro; griffier: H. von Holstein , adjunct-griffier, op             aldaar aanhangig geding tussen R. van der Linden en
12 maart 1 99 6 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt           Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotech
als volgt :                                                           nik , betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                      van artikel 47, punt 1 , van het Verdrag van 27 september
                                                                       1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit
1 . Artikel 25 van de Tweede Richtlijn 77/91 /EEG van de              voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
     Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coör                ( PB 1972 , L 299 , blz. 32 ), zoals gewijzigd door het Verdrag
     dineren van de waarborgen welke in de Lid-Staten                 van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
     worden verlangd van de vennootschappen in de zin van             Denemarken , Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
     artikel 58, tweede alinea, van het Verdrag, om de                 Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB 1978 , L 304 , blz . 1 ,
     belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze           en — gewijzigde tekst — blz . 77), heeft het Hof (Vijfde


title: Zaak T-296/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López tegen Raad van de Europese Unie

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/38

         Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-296/04)
   (2004/C 262/72)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 juli 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Salvador Contreras Gila, José Ramiro López en Antonio Ramiro López, wonende te Jaén (Spanje), vertegenwoordigd door José Francisco Vázquez Medina, advocaat te Jaén.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de nietigheid ipso iure van artikel 1, punt 7, van verordening (EG) nr. 864/2004 van de Raad vast te stellen;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun vorderingen stellen verzoekers schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen en derhalve van de rechtszekerheid, alsmede een inbreuk op de leer van de eigen handelingen van de administratie, daar in de bestreden bepaling als referentieperiode voor de berekening van de rechtstreekse steun aan de producent van olijfolie uitsluitend de verkoopjaren 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002 en 2002/2003 zijn vastgesteld, zodat de landbouwers die overeenkomstig het bepaalde in verordening nr. 2366/98 in 1997 en 1998 olijfbomen hebben geplant, nagenoeg geen recht op die steun hebben, nu voornoemde verkoopjaren ternauwernood productie zouden opleveren, omdat een olijfboom pas na minstens acht jaar zijn volle productie bereikt.
   Zij stellen ook schending van het discriminatieverbod, voorzover aan andere lidstaten zoals Portugal middelen worden toegekend om de toename van de productie van jonge olijfgaarden te financieren.


title: Zaak C-250/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 7 mei 2013 — Birgit Wagener/Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 7 mei 2013 — Birgit Wagener/Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen
   (Zaak C-250/13)
   2013/C 260/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Birgit Wagener

      Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit — Familienkasse Villingen-Schwenningen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding, waarin een Duitse kas voor gezinsbijslagen op 17 oktober 2012 op grond van artikel 10, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 (1) voor de periode van oktober 2006 tot en met november 2011 kinderbijslag ten belope van het verschil met de gezinsbijslagen van de Zwitserse Bondsstaat heeft toegekend en (door verrekening) uitbetaald, de omrekening van de Zwitserse gezinsbijslagen van Zwitserse frank naar euro gebeuren overeenkomstig artikel 107, lid 1, van verordening (EEG) nr. 574/72, artikel 107, lid 6, van verordening (EEG) nr. 574/72 of artikel 90 van verordening (EG) nr. 987/2009 (2) juncto besluit nr. H3 van 15 oktober 2009 (3) betreffende de in aanmerking te nemen datum voor het bepalen van de omrekeningskoersen als bedoeld in artikel 90 van verordening (EG) nr. 987/2009 (PB C 106, blz. 56)?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de omrekening geheel of gedeeltelijk moet gebeuren overeenkomstig artikel 107, lid 6, van verordening (EEG) nr. 574/72: is in de in de eerste vraag genoemde omstandigheden voor de omrekening bepalend wanneer de te verrekenen buitenlandse bijslag is betaald of is van belang wanneer de binnenlandse bijslag, waarmee de buitenlandse bijslag wordt verrekend, wordt betaald?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de omrekening geheel of gedeeltelijk moet gebeuren overeenkomstig artikel 107, lid 1, van verordening (EEG) nr. 574/72: hoe moet in omstandigheden zoals die in het hoofdgeding de referentieperiode krachtens artikel 107, leden 2 en 4, van verordening (EEG) nr. 574/72 worden vastgesteld? Is het voor de omrekening van belang wanneer het Zwitserse verantwoordelijke orgaan de te verrekenen gezinsbijslagen heeft toegekend of uitbetaald?

               4)

               Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de omrekening geheel of gedeeltelijk moet gebeuren overeenkomstig artikel 90 van verordening (EG) nr. 987/2009 juncto besluit nr. H3 van 15 oktober 2009: op grond van welke bepaling (punt 2, punt 3, sub a, of punt 3, sub b) van besluit nr. H3 van 15 oktober en op welke wijze moeten de gezinsbijslagen worden omgerekend indien naar nationaal recht op zich geen binnenlandse gezinsbijslagen worden toegekend (§ 65, lid 1, punt 2, EStG) en deze enkel op grond van het Unierecht worden toegekend? Is het voor de omrekening van belang wanneer het Zwitserse verantwoordelijke orgaan de te verrekenen gezinsbijslagen heeft toegekend of uitbetaald?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 74, blz. 1. (geconsolideerde versie)

      (2)  Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, PB L 284, blz. 1.

      (3)  Besluit nr. H3 van 15 oktober 2009 betreffende de in aanmerking te nemen datum voor het bepalen van de omrekeningskoersen als bedoeld in artikel 90 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad, PB 2010, C 106, blz. 56.


title: Zaak C-441/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 7 oktober 2008 — Elektrownia Pątnów II sp. z o. o./Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 7 oktober 2008 — Elektrownia Pątnów II sp. z o. o./Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
   (Zaak C-441/08)
   (2008/C 327/25)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Naczelny Sąd Administracyjny
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elektrownia Pątnów II sp. z o. o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
   Prejudiciële vragen
   Moeten de belastingautoriteiten in het licht van het gemeenschapsrecht (in het bijzonder de bepalingen van richtlijn 69/335/EEG) (1) bij het heffen van kapitaalrecht op een kapitaalvermeerdering rekening houden met verrichtingen die hetzelfde kapitaalbestanddeel betreffen en vóór de toetreding van Polen tot de Europese Unie onderworpen waren aan het kapitaalrecht?
   Is in het bijzonder het mechanisme van artikel 5, lid 3, tweede streepje, van richtlijn 69/335/EEG van toepassing wanneer de omzetting van een aan een kapitaalvennootschap verstrekte lening in de zin van artikel 4, lid 2, sub c, van de richtlijn plaatsvindt na de toetreding en deze lening reeds voordien op basis van het tot de toetreding geldende nationale recht werd belast volgens de beginselen die in de Poolse wet betreffende de belasting op civielrechtelijke handelingen zijn vastgesteld?

      (1)  PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25-29.


title: Zaak T-101/15: Beroep ingesteld op 26 februari 2015 — Red Bull/BHIM - Optimum Mark (weergave van de kleuren blauw en zilver)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/61

         Beroep ingesteld op 26 februari 2015 — Red Bull/BHIM - Optimum Mark (weergave van de kleuren blauw en zilver)
   (Zaak T-101/15)
   (2015/C 138/79)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Renck, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Optimum Mark (Warschau, Polen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: weergave van de kleuren blauw en zilver — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 534 774

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2014 in zaak R 2037/2013-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, mocht deze partij interveniëren, in de kosten voor de kamer van beroep van het BHIM.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 4, 7, lid 1, onder a), en 52, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het vertrouwensbeginsel zoals vastgesteld door het Hof van Justitie op grond van het gemeenschapsrecht.


title: Zaak T-56/13: Beroep ingesteld op 30 januari 2013 — ClientEarth en Stichting BirdLife Europe/Commissie

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/23

         Beroep ingesteld op 30 januari 2013 — ClientEarth en Stichting BirdLife Europe/Commissie
   (Zaak T-56/13)
   2013/C 101/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Stichting BirdLife Europe (Zeist, Nederland) (vertegenwoordiger: O. Brouwer, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren verweersters afwijzing van het verzoek, door verzoeksters ingediend op basis van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, en verordening (EG) nr. 1367/2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Århus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen, om toegang tot het laatste ontwerp van een literatuuronderzoek aangaande de zogenaamde „koolstofschuld” van uit biomassa gewonnen hernieuwbare energie; en

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van verzoeksters, daaronder begrepen de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters baseren hun beroep op één middel.
   Verzoeksters voeren aan dat verweerster, door hun niet binnen de in artikel 8, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 voorgeschreven termijnen een uitdrukkelijk antwoord te geven op hun verzoek om toegang, hun stilzwijgend de toegang heeft geweigerd als bedoeld in artikel 8, lid 3. Voorts voeren verzoeksters aan dat dit stilzwijgend gegeven afwijzend besluit niet was gemotiveerd en bijgevolg moet worden nietig verklaard aangezien de Commissie de krachtens artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1049/2001, artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 296 VWEU op haar rustende motiveringsplicht heeft geschonden.


title: Zaak C-81/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel București (Roemenië) op 14 februari 2012 — Asociația ACCEPT/Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel București (Roemenië) op 14 februari 2012 — Asociația ACCEPT/Consiliul Național pentru Combaterea Discriminării
   (Zaak C-81/12)
   2012/C 126/12
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel București

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociația ACCEPT

      Verwerende partij: Consiliul Național Pentru Combaterea Discriminării

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 2, lid 2, sub a, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1) van toepassing is een geval waarin een aandeelhouder van een voetbalclub, die zich voordoet en in de massamedia en in de samenleving wordt gezien als de voornaamste leider („baas”) van die voetbalclub, in de massamedia de volgende uitlatingen doet:
               „Zelfs al zou ik [voetbalclub] Steaua anders moeten opheffen, zou ik geen homoseksueel in het team opnemen. Geruchten zijn geruchten, maar om nu zoiets te schrijven indien het niet waar is en het bovendien op de voorpagina te zetten. Misschien is het niet waar dat hij (wij preciseren: de Bulgaarse voetballer X) homoseksueel is. En als hij het daarentegen wel is? Ik sprak met een van mijn ooms, die in God noch de duivel geloofde, ik zei hem: „Laten we aannemen dat God niet bestaat. En als hij wel bestaat? Wat heb je te verliezen met communie? Zou het niet goed zijn om naar het paradijs te gaan?” Hij gaf mij gelijk. Eén maand voor zijn overlijden is hij ter communie gegaan. Moge God hem vergeven. Er is geen plaats voor een gay in mijn familie en Steaua is mijn familie. In plaats van met een gay is het beter om met een junior te spelen, voor mij is dat geen discriminatie. Niemand kan mij verplichten om met iemand te werken. Zoals zij rechten hebben, heb ik ook het recht om te werken met wie ik wil”.
               „Zelfs al zou ik Steaua anders moeten opheffen, zou ik geen homoseksueel in het team opnemen. Misschien is het niet waar dat hij homoseksueel is, maar als hij het daarentegen wel is? Er is geen plaats van een gay in mijn familie en Steaua is mijn familie. In plaats van een gay op het veld te hebben, is het beter om met een junior te spelen. Voor mij is dat geen discriminatie. Niemand kan mij verplichten om met iemand te werken. Zoals zij rechten hebben, heb ik ook het recht om te werken met wie ik wil. Ook al zou God mij in een droom zeggen dat X voor 100 % geen homoseksueel is, zou ik hem niet nemen! In de kranten is te vaak geschreven dat hij homoseksueel is. Zelfs indien ȚSKA mij hem gratis zou geven, zou ik hem niet nemen! Hij zou de grootste ruziezoeker en de grootste dronkelap mogen zijn. maar als hij homoseksueel is, wil ik over hem niet meer over horen spreken!”

               2)

               In hoeverre kunnen bovenstaande uitlatingen, wat de verwerende S.C. Fotbal Club Steaua București S.A. betreft, worden aangemerkt als „feiten […] die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden” in de zin van artikel 10, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep?

               3)

               In hoeverre is er sprake van „probatio diabolica” indien in het geding de bewijslast wordt omgekeerd overeenkomstig artikel 10, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep en van de verwerende S.C. Fotbal Club Steaua București S.A. wordt verlangd dat zij bewijst dat het beginsel van gelijke behandeling niet werd geschonden, en in het bijzonder dat de seksuele geaardheid geen rol speelt bij de aanstelling?

               4)

               Is het feit dat in gevallen van discriminatie de bij overtredingen toepasselijke sanctie van een geldboete overeenkomstig artikel 13, lid 1, van regeringsbesluit nr. 2/2001 betreffende de rechtsregeling inzake overtredingen niet kan worden opgelegd na het verstrijken van de verjaringstermijn van zes maanden vanaf de datum waarop het feit zich heeft voorgedaan, in strijd met artikel 17 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, nu sancties in gevallen van discriminatie doeltreffend, evenredig en afschrikkend moeten zijn?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 2 mei 2001 in zaak T-104/00: G. Cubeta tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tewerkstelling in nieuwe standplaats — Inrichtingsvergoeding — Dagvergoeding — Voorwaarden voor toekenning)

text:
C 227/18                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       11.8.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                houdende afwijzing van verzoeksters klacht tot vaststelling
                                                                          van de schending van de artikelen 82 EG en 86, lid 1, EG door
                          van 2 mei 2001                                  de Italiaanse Republiek, de havenautoriteit van de haven van
                                                                          Genua en de Compagnia Unica Lavoratori Merci Varie, heeft
in zaak T-104/00: G. Cubeta tegen Commissie van de                        het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
                 Europese Gemeenschappen (1)                              kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J.D. Cooke, rechters;
                                                                          griffier: H. Jung, op 20 maart 2001 een beschikking gegeven,
(Ambtenaren — Tewerkstelling in nieuwe standplaats —                      waarvan het dictum luidt als volgt:
Inrichtingsvergoeding — Dagvergoeding — Voorwaarden
                         voor toekenning)                                 1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          2)    Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die
                          (2001/C 227/34)                                       van de Commissie.
                          (Procestaal: Frans)                             (1) PB C 149 van 27.05.00.
In zaak T-104/00, G. Cubeta, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
genwoordigd door C. Moreau en P. Birden, advocaten, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffen-
de een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de                 BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
Commissie houdende weigering om verzoeker een inrichtings-                                                  LEG
vergoeding ten bedrage van twee maanden basissalaris en een
dagvergoeding toe te kennen, heeft het Gerecht (A. Potocki,                                        van 24 april 2001
alleensprekend rechter); griffier: J. Palacio González, ad-
ministrateur, op 2 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het                in zaak T-172/00: J.-P. Pierard tegen Commissie van de
dictum luidt als volgt:                                                                    Europese Gemeenschappen (1)
1)    Verwerpt het beroep.                                                (Ambtenaren — Tewerkstelling verbonden aan hoedanigheid
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.           van lid van personeelscomité — Geen onmiddellijk herplaat-
                                                                          sing in aanvankelijk ambt na afloop van mandaat — Beroep
                                                                          dat ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                                           ongegrond is)
                                                                                (2001/C 227/36)
                                                                                (Procestaal: Frans)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                     In zaak T-172/00, J.P. Pierard, ambtenaar van Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen, wonende te Sint-Lambrechts-
                        van 20 maart 2001                                 Woluwe (België), vertegenwoordigd door J. Lombart en E. Boi-
                                                                          gelot, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
in zaak T-59/00, Compagnia Portuale Pietro Chiesa Soc.                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
coop. rl tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     tigden: C. Berardis-Kayser en D. Martin), betreffende, enerzijds,
                                pen (1)                                   een verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend genomen
                                                                          besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers
                                                                          verzoek om hem na afloop van zijn mandaat bij het personeels-
(Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Havendien-
                                                                          comité in zijn oorspronkelijke dienst te herplaatsen, en
sten — Artikelen 82 EG en 86 EG — Voorbereidende
                                                                          anderzijds, een vordering tot vergoeding van de morele schade
              handeling — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          die hij stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde
                                                                          kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili
                          (2001/C 227/35)                                 en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 24 april
                                                                          2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                        (Procestaal: Italiaans)                           volgt:
                                                                          1)    Het beroep wordt verworpen.
In zaak T-59/00, Compagnia Portuale Pietro Chiesa Soc. coop.
rl, gevestigd te Genua (Italië), vertegenwoordigd door G. Conte,          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
G.M. Giacomini en B. Della Barile, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          (1) PB C 259 van 9.9.2000.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en L. Pig-
nataro), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
vermeende besluit van de Commissie van 22 december 1999


title: Zaak T-211/03: Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Faber Chimica S.r.l. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
23.8.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 200/27
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker was ambtenaar van de Commissie. Bij het bestreden           Verzoekster heeft bij de Commissie een klacht ingediend tegen
besluit heeft de Commissie verzoeker berispt naar aanleiding          de vennootschap Caterpillar. Zij stelt dat het door die vennoot-
van diens valse verklaringen in het kader van dienstreizen en         schap ingevoerde verkoopsysteem voor de uitvoer uit de
verlof.                                                               Verenigde Staten van reserveonderdelen voor bouwmachines,
                                                                      in strijd is met de artikelen 81 en 82 EG. Bij de bestreden
Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van           beschikking heeft de Commissie deze klacht afgewezen.
verordening nr. 1 van de Commissie alsmede van artikel 13             Verzoekster betoogt dat verweerster kennelijke beoordelings-
EG-Verdrag. Verweerster is in haar correspondentie met                fouten ten aanzien van de feiten, alsmede fouten bij de uitleg-
verzoeker de Franse taal blijven gebruiken, ook nadat verzoeker       ging en toepassing van het recht heeft gemaakt, door zich op
had gevraagd om op het Deens of het Engels over te gaan. Dit          het standpunt te stellen dat de toepassing op verzoekster van
is discriminerend.                                                    een verkoopsysteem op voor uitvoer uit de Verenigde Staten
                                                                      bestemde reserveonderdelen geen overeenkomst vormt in de
                                                                      zin van artikel 81 EG, en door geen gebruik te maken van
In de tweede plaats beroept verzoeker zich op schending van           artikel 82 EG, hoewel Caterpillar op de relevante markt een
het medisch geheim doordat verweerster zich tot haar medi-            dominante positie inneemt. Voorts stelt verzoekster dat er
sche dienst heeft gewend om te vernemen of verzoeker op de            sprake is van schending van procedureregels en van rechten
hoorzitting aanwezig kon zijn. Dat advies kon slechts geba-           van verzoekster, welke schending betrekking heeft op de veel
seerd zijn op zijn medisch dossier, zodat het medisch geheim          te lange duur van de vooronderzoeksprocedure naar aanleiding
is geschonden.                                                        van de door verzoekster ingediende klacht, een gebrek aan
                                                                      motivering van de bestreden beschikking en een gebrek aan
In de derde plaats beroept verzoeker zich op onregelmatig-            zorgvuldigheid en onpartijdigheid bij het onderzoek door
heden in de procedure, daar de tegen hem aangevoerde                  verweerster, alsmede van schending van artikel 6 van verorde-
bezwaren niet duidelijk waren geformuleerd in de nota tot             ning 2842/1998/EG (1), voorzover nieuwe elementen voor het
inleiding van de tuchtprocedure. Verzoeker beroept zich op            eerst naar voren zijn gebracht in de bestreden beschikking,
schending van het recht, inzonderheid artikel 71 en bijlage VII       zonder dat verzoekster hierover opmerkingen heeft kunnen
van het Statuut.                                                      maken.
                                                                      (1) PB L 354, blz. 18.
Beroep, op 10 juni 2003 ingesteld door Haladjian Frères
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      Beroep, op 13 juni 2003 ingesteld door Faber Chimica
                         (Zaak T-204/03)                              S.r.l. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (2003/C 200/49)
                                                                                (Zaak T-211/03)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 200/50)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                    (Procestaal: Italiaans)
schappen is op 10 juni 2003 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
vennootschap Haladjian Frères, gevestigd te Sorgues (Frankrijk),
vertegenwoordigd door N. Coutrelis, avocat, domicilie gekozen         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
hebbende te Luxemburg.                                                schappen is op 13 juni 2003 beroep tegen Bureau voor
                                                                      harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Faber
                                                                      Chimica S.r.l, vertegenwoordigd en bijgestaan door P. Tartuferi
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   en M. Andreano, advocaten. Andere partij bij de procedure
                                                                      voor de kamer van beroep: Industrias Químicas Naber S.A.
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      1 april waarbij haar klacht tegen Caterpillar werd afge-
      wezen;                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     voor zoveel nodig, alle nodige instructiemaatregelen te         —     de bestreden beslissing te vernietigen;
      treffen om de Commissie te gelasten alle documenten
      over te leggen die kunnen bijdragen aan de beslechting          —     het BHIM — en Industrias Químicas Naber S.A., indien
      van het geschil;                                                      deze intervenieert — te verwijzen in de kosten van het
                                                                            onderhavige geding alsmede in die van de voorafgaande
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                               administratieve procedures voor het BHIM.
 ---pagebreak--- C 200/28             NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         23.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                             lijk) of een ander bedrag dat het Gerecht zal vermenen te
                                                                               behoren, als schadevergoeding te betalen;
Aanvrager van het gemeen-        Verzoekster
schapsmerk:
                                                                         —     verweerster te veroordelen, vanaf de datum van het arrest
                                                                               waarbij de verplichting tot vergoeding van de schade in
                                                                               deze zaak wordt vastgesteld, interest te betalen op de voet
Betrokken      gemeenschaps-     Beeldmerk „FABER” — Aan-                      van 8 % per jaar of een ander percentage dat het Gerecht
merk:                            vraag nr. 676.353 voor waren                  zal vermenen te behoren;
                                 van de klassen 1, 2 en 3 (che-
                                 mische producten en kleefstof-
                                 fen voor industriële doeleinden)        —     de Commissie te verwijzen in de kosten van deze proce-
                                                                               dure.
Houder van het oppositie-        Industrias    Químicas     NABER
merk of -teken in de oppo-       S.A.
sitieprocedure:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Oppositiemerk of -teken:         De Spaanse merken „NABER”
                                 (ingeschreven       onder       de      Verzoekster, voorheen bekend onder de naam Airtours plc,
                                 nrs.      801.202;     2.072.120;       vordert van de Commissie vergoeding van de schade die zij
                                 2.072.121 en 2.072.122) voor            heeft geleden als gevolg van de beschikking van de Commissie
                                 waren van de klassen 1, 2 en 3          in zaak IV/M.1524 — Airtours/First Choice (1), waarbij de
                                                                         concentratie tussen verzoekster en First Choice onverenigbaar
                                                                         met de gemeenschappelijke markt is verklaard.
Beslissing van de oppositie-     Afwijzing van de oppositie
afdeling:                                                                Verzoekster stelt dat de handelwijze van de Commissie bij de
                                                                         toetsing van de voorgenomen overname van First Choice door
                                                                         Airtours inbreuk maakt op wettelijke bepalingen die beogen
                                                                         rechten aan particulieren te verlenen. Verzoekster stelt meer in
Beslissing van de kamer          Verwerping van het beroep               het bijzonder dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op
van beroep:                                                              artikel 2 van verordening nr. 4064/89 van de Raad betreffende
                                                                         de controle op concentraties van ondernemingen (2) en de
                                                                         algemene beginselen van behoorlijk bestuur, voorzichtigheid
                                                                         en zorgvuldigheid.
Middelen:                        Verkeerde      toepassing      van
                                 artikel 8, lid 1, sub b, van ver-
                                 ordening (EG) nr. 40/94 (gevaar         Verzoekster voert aan dat de Commissie met deze inbreuken
                                 van verwarring)                         de grenzen van haar beoordelingsbevoegdheid kennelijk en
                                                                         aanmerkelijk heeft overschreden, en dat die inbreuken
                                                                         voldoende gekwalificeerd waren om schadevergoeding krach-
                                                                         tens artikel 288 EG te rechtvaardigen.
Beroep, op 18 juni 2003 ingesteld door MyTravel Group
  plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     Verzoekster verwijst in dit verband naar het arrest in zaak
                                                                         T-342/99, Airtours/Commissie (3), waarbij de beschikking van
                        (Zaak T-212/03)                                  de Commissie in zaak IV/M.1524 — Airtours/First Choice,
                                                                         nietig werd verklaard. Verzoekster voert aan dat het Gerecht
                        (2003/C 200/51)                                  weliswaar de aan de Commissie toekomende beoordelings-
                        (Procestaal: Engels)                             marge in aanmerking heeft genomen, maar dat het toch van
                                                                         oordeel was dat de beschikking berustte op een aantal kenne-
                                                                         lijke beoordelingsfouten met betrekking tot het in het leven
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                roepen van een machtspositie. Die kennelijke beoordelingsfout
schappen is op 18 juni 2003 beroep ingesteld tegen                       die in een procedure wegens nietigverklaring is vastgesteld,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door MyTravel                   komt volgens verzoekster neer op een duidelijke overschrijding
Group plc, gevestigd te Manchester, Verenigd Koninkrijk, verte-          van de grenzen van de discretionaire bevoegdheid en vormt
genwoordigd door D. Pannick, QC, A. Lewis, barrister,                    een voldoende gekwalificeerde schending.
M. Nicholson en S. Cardell, solicitors.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Verzoekster stelt ook dat het feit dat de Commissie beschikt
—     de Commissie te veroordelen, aan verzoekster krachtens             over een beoordelingsmarge, haar niet ontslaat van de verplich-
      artikel 288, tweede alinea, EG het bedrag van (vertrouwe-          ting de beginselen van behoorlijk bestuur in acht te nemen.


title: Zaak T-475/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2007 — Bouygues en Bouygues Télécom/Commissie ( Staatssteun — Mobiele telefonie — Wijziging van door Orange France en SFR voor UMTS-licenties te betalen vergoedingen — Besluit houdende vaststelling dat geen sprake is van staatssteun )

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2007 — Bouygues en Bouygues Télécom/Commissie
   (Zaak T-475/04) (1)

   („Staatssteun - Mobiele telefonie - Wijziging van door Orange France en SFR voor UMTS-licenties te betalen vergoedingen - Besluit houdende vaststelling dat geen sprake is van staatssteun’)
   (2007/C 199/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Bouygues SA (Parijs, Frankrijk) en Bouygues Télécom SA (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Vogel, J. Vogel, B. Amory, A. Verheyden, F. Sureau en D. Théophile, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. L. Buendia Sierra en C. Giolito, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en S. Ramet, gemachtigden), Société française du radiotéléphone — SFR (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Vajda, QC, en A. Vincent, advocaat), en Orange France SA (Montrouge, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gosset-Grainville en S. Hautbourg, advocaten)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 20 juli 2004 (staatssteun NN 42/2002 — Frankrijk) betreffende wijziging van de door Orange en SFR voor UMTS-licenties te betalen vergoedingen (Universal Mobile Telecommunications System)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bouygues SA en Bouygues Télécom SA zullen hoofdelijk hun eigen kosten alsmede die van de Commissie en van Orange France SA en Société française de radiotéléphone — SFR dragen.

               3)

               De Franse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak C-517/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 22 november 2007 — Afton Chemical Limited/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (Verenigd Koninkrijk) op 22 november 2007 — Afton Chemical Limited/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-517/07)
   (2008/C 22/61)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Afton Chemical Limited

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn brandstofadditieven als hier in geding, die niet zijn bestemd voor gebruik, niet worden aangeboden voor verkoop en niet worden gebruikt als motorbrandstof, maar die aan die brandstof worden toegevoegd voor andere doeleinden dan ter aandrijving van het voertuig waarin de brandstof wordt gebruikt, onderworpen aan de heffing van accijns krachtens artikel 2, lid 3, van richtlijn 92/81/EEG?

               2)

               Zo ja, vallen zulke additieven dan onder de werkingssfeer van de vrijstelling van artikel 8, lid 1, van richtlijn 92/81/EEG (1)?

               3)

               Zijn brandstofadditieven als hier in geding, die niet zijn bestemd voor gebruik, niet worden aangeboden voor verkoop en niet worden gebruikt als motorbrandstof, maar die aan die brandstof worden toegevoegd voor andere doeleinden dan ter aandrijving van het voertuig waarin de brandstof wordt gebruikt, onderworpen aan de heffing van accijns krachtens artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG (2)?

               4)

               Indien het antwoord op de derde vraag bevestigend luidt, zijn zulke additieven dan uit hoofde van artikel 4, sub b, eerste streepje, van richtlijn 2003/96/EG uitgesloten van de werkingssfeer van deze richtlijn?

               5)

               Verzet het gemeenschapsrecht, met name artikel 3 van richtlijn 92/12/EEG (3), zich tegen de door het Verenigd Koninkrijk opgelegde heffing op bovengenoemde brandstofadditieven?

      (1)  PB L 316, blz. 12.

      (2)  PB L 283, blz. 51.

      (3)  PB L 76, blz. 1.


title: Zaak C-103/04: Beroep, op 1 maart 2004 ingesteld door het Koninkrijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/30

         Beroep, op 1 maart 2004 ingesteld door het Koninkrijk der Nederlanden tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   (Zaak C-103/04)
   (2004/C 94/67)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 maart 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlanden, vertegenwoordigd door H.G. Sevenster en J.G.M. van Bakel, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               Beschikking 2004/1/EG (1) te vernietigen voor zover in deze Beschikking het oordeel van de Commissie besloten ligt dat voor handhaving van Nederlandse regelgeving die betrekking heeft op toepassingen van kortketenige gechloreerde paraffines die niet worden genoemd in Richtlijn 2002/45/EG (2) goedkeuring van de Commissie overeenkomstig artikel 95, lid 6, EG noodzakelijk is;

               2.

               de Commissie te veroordelen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De Nederlandse regering is van mening dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 95, leden 4 en 6, EG, gelezen in samenhang met Richtlijn 2002/45/EG, door handhaving van de nationale maatregelen als neergelegd in het Besluit gechloreerde paraffines WMS slechts toe te staan indien en voor zover de betreffende maatregelen overeenkomstig artikel 95, lid 4, EG aan haar zijn gemeld en overeenkomstig artikel 95, lid 6, EG door haar zijn goedgekeurd.
   Zoals blijkt uit de bewoordingen van artikel 95, lid 4, EG is handhaving van nationale maatregelen slechts aan goedkeuring van de Commissie onderworpen, indien en voor zover een lidstaat het noodzakelijk acht nationale bepalingen te handhaven. Een dergelijke goedkeuring is evenwel niet vereist voor handhaving van nationale maatregelen die betrekking hebben op een onderwerp (of zoals in casu toepassingen) waarin niet wordt voorzien door de betreffende communautaire regelgeving of die een ander voorwerp nastreven.
   De Nederlandse regering is van mening dat de maatregelen die ter implementatie van PARCOM-Besluit 95/1 zijn neergelegd in het Besluit gechloreerde paraffines WMS voor zover zij een andere toepassing betreffend dan genoemd in Richtlijn 2002/45/EG, buiten het reguleringsbereik van Richtlijn 2002/45/EG vallen, zodat goedkeuring door de Commissie als bedoeld in artikel 95, lid 6, EG geen voorwaarde voor handhaving is.
   Richtlijn 2002/45/EG heeft uitsluitend betrekking op beperking van het op de markt brengen van KKCP's om in een hogere concentratie dan 1 % te worden gebruikt als stof of als bestanddeel van andere stoffen en preparaten bij metaalbewerking en voor het „vetten” van leer.
   In Richtlijn 2002/45/EG wordt nadrukkelijk niet over andere toepassingen gesproken. Maatregelen ten aanzien van weekmakers en vlamvertragers worden derhalve door genoemde bepalingen in de Richtlijn niet geraakt. Het staat lidstaten vrij ten aanzien van deze onderwerpen zelfstandig maatregelen te nemen, die niet overeenkomstig artikel 95, lid 4, EG ter kennis hoeven te worden gebracht aan de Commissie. Het op de markt brengen van KKCP's als stof of als bestanddeel ten behoeve van andere toepassingen dan die welke zijn genoemd in Richtlijn 2002/45/EG valt derhalve buiten bereik van Richtlijn 2002/45/EG.

      (1)  PB L 1, van 3 januari 2004, blz. 20 – 36.

      (2)  PB L 177, van 6 juli 2002, blz. 21 – 22.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 maart 2005 in zaak C-195/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): Ministerie van Financiën tegen Merabi Papismedov e.a. (Communautair douanewetboek — Aanbrengen van goederen bij douane — Begrip — Aangifte van sigaretten onder benaming „kookgerei” — Ontstaan van douaneschuld bij invoer — Schuldenaar van douaneschuld)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 3 maart 2005
   in zaak C-195/03 (verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen om een prejudiciële beslissing): Ministerie van Financiën tegen Merabi Papismedov e.a. (1)

   (Communautair douanewetboek - Aanbrengen van goederen bij douane - Begrip - Aangifte van sigaretten onder benaming „kookgerei” - Ontstaan van douaneschuld bij invoer - Schuldenaar van douaneschuld)
   (2005/C 106/10)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-195/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen (België), bij beslissing van 7 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 12 mei 2003, in de procedure Ministerie van Financiën tegen Merabi Papismedov e.a., in tegenwoordigheid van: KBC Lease Belgium NV, Volvo Truck Finance Belgium NV, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, S. von Bahr en U. Lõhmus (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: R. Grass, op 3 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Bij de douane aangebrachte goederen waarvoor een summiere aangifte is ingediend en een document van extern communautair douanevervoer is geldig gemaakt, zijn niet op regelmatige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap binnengebracht wanneer de goederen in de aan de douaneautoriteiten overgelegde documenten onder een onjuiste benaming zijn opgegeven.

               2)

               De douaneschuld voor onder een onjuiste benaming bij de douane aangebrachte en aangegeven goederen ontstaat op grond van artikel 202 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek.

               3)

               Het staat aan de verwijzende rechter om op basis van de omstandigheden van het hoofdgeding na te gaan of de persoon die de summiere aangifte of de aangifte voor een douaneregeling heeft ingediend, door de vermelding van een onjuiste benaming ten grondslag heeft gelegen aan het op onregelmatige wijze binnenbrengen van de goederen. Is dit niet het geval, dan moet deze rechter onderzoeken of die persoon door de vermelding van een onjuiste benaming heeft deelgenomen aan het binnenbrengen van de goederen, terwijl hij wist of redelijkerwijze had moeten weten dat deze op onregelmatige wijze werden binnengebracht.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Zaak C-12/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Aachen op  11 januari 2006  — Iris Bucher tegen Landrat des Kreises Düren

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/1

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Aachen op 11 januari 2006 — Iris Bucher tegen Landrat des Kreises Düren
   (Zaak C-12/06)
   (2006/C 121/02)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Aachen
   Partijen in het hoofdgeding
   Verzoekster: Iris Bucher

      Verweerder: Landrat des Kreises Düren
   Prejudiciële vragen

               1)

               Verbiedt de in de artikelen 17 EG en 18 EG aan de burgers van de Unie gewaarborgde vrijheid van vestiging een lidstaat om aan zijn onderdaan in een geval als het onderhavige een studietoelage voor een volledige opleiding in een andere lidstaat te weigeren op grond dat de opleiding niet de voorzetting is van een gedurende ten minste één jaar aan een binnenlandse onderwijsinstelling gevolgde opleiding?

               2)

               Verbiedt de in de artikelen 17 EG en 18 EG aan de burgers van de Unie gewaarborgde vrijheid van vestiging een lidstaat om aan zijn onderdaan die als zogeheten grenspendelaar zijn opleiding in de aangrenzende lidstaat volgt, in een geval als het onderhavige een studietoelage te weigeren op grond dat hij louter vanwege de opleiding in de binnenlandse grensstad verblijft en deze verblijfplaats niet zijn vaste woonplaats is?


title: Zaak C-106/07: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/59/EG — Havenvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen — Niet uitwerken en niet vaststellen van afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen voor alle havens)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/16

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-106/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/59/EG - Havenvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen - Niet uitwerken en niet vaststellen van afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen voor alle havens)
   (2008/C 22/30)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bordes en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A. Hare, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (PB L 332, blz. 81)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn afvalontvangst- en afvalverwerkingsplannen voor al haar havens uit te werken en vast te stellen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5, lid 1, en 16, lid 1, van richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-310/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 juni 2013 — Novo Nordisk Pharma GmbH/Corinna Silber

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 6 juni 2013 — Novo Nordisk Pharma GmbH/Corinna Silber
   (Zaak C-310/13)
   2013/C 260/37
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verwerende partij en verzoekster tot Revision: Novo Nordisk Pharma GmbH

      Verzoekende partij en verweerster in Revision: Corinna Silber

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn de Duitse aansprakelijkheidsregeling inzake geneesmiddelen als „speciale aansprakelijkheidsregeling” in het algemeen onverlet laat, zodat de nationale aansprakelijkheidsregeling inzake geneesmiddelen verder kan worden ontwikkeld, of moet die bepaling aldus worden verstaan dat de op het ogenblik van de kennisgeving van de richtlijn, te weten op 30 juli 1985, bestaande gevallen van aansprakelijkheid inzake geneesmiddelen niet mogen worden verruimd?

      (1)  Richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB L 210, blz. 29).


title: Zaak C-526/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Laboratoires Boiron SA/Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'allocations familiales (Urssaf) de Lyon, die in de rechten en verplichtingen is getreden van de Agence centrale des organismes de sécurité sociale (ACOSS) (Staatssteun — Artikelen 87 EG en 88, lid 3, EG — Heffing op rechtstreekse verkoop van geneesmiddelen — Heffing verschuldigd door farmaceutische laboratoria en niet door groothandelaars-distributeurs — Verbod op uitvoering van niet aangemelde steunmaatregel — Mogelijkheid om beroep te doen op onwettigheid van steunmaatregel voor verkrijging van teruggaaf van heffing — Vergoeding die tegenprestatie vormt voor aan groothandelaars-distributeurs opgelegde openbaredienstverplichtingen — Bewijslast inzake overcompensatie — Door nationaal recht vastgestelde regels — Verbod om teruggaaf van heffing in praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk te maken)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Laboratoires Boiron SA/Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'allocations familiales (Urssaf) de Lyon, die in de rechten en verplichtingen is getreden van de Agence centrale des organismes de sécurité sociale (ACOSS)
   (Zaak C-526/04) (1)

   (Staatssteun - Artikelen 87 EG en 88, lid 3, EG - Heffing op rechtstreekse verkoop van geneesmiddelen - Heffing verschuldigd door farmaceutische laboratoria en niet door groothandelaars-distributeurs - Verbod op uitvoering van niet aangemelde steunmaatregel - Mogelijkheid om beroep te doen op onwettigheid van steunmaatregel voor verkrijging van teruggaaf van heffing - Vergoeding die tegenprestatie vormt voor aan groothandelaars-distributeurs opgelegde openbaredienstverplichtingen - Bewijslast inzake overcompensatie - Door nationaal recht vastgestelde regels - Verbod om teruggaaf van heffing in praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk te maken)
   (2006/C 281/18)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Laboratoires Boiron SA

      Verwerende partij: Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d'allocations familiales (Urssaf) de Lyon, die in de rechten en verplichtingen is getreden van de Agence centrale des organismes de sécurité sociale (ACOSS)
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Cour de cassation — Uitlegging van artikelen 86 en 87 EG-Verdrag — Kwalificatie als staatssteun van vrijstelling van groothandelaars op wie bepaalde openbaredienstverplichtingen rusten wat hun assortiment, voorraad en leveringstermijnen betreft („groothandelaars-distributeurs”), van heffing over groothandelsverkoop van farmaceutische specialiteiten
   Dictum

               1)

               Het gemeenschapsrecht moet aldus worden uitgelegd dat een farmaceutisch laboratorium dat een bijdrage verschuldigd is zoals die bedoeld in artikel 12 van wet nr. 97-1164 van 19 december 1997 inzake de financiering van de sociale zekerheid voor 1998, het recht heeft zich erop te beroepen dat het feit dat de groothandelaars-distributeurs niet aan deze bijdrage zijn onderworpen, staatssteun vormt, om teruggaaf te verkrijgen van het deel van de betaalde bedragen dat overeenkomt met het door de groothandelaars-distributeurs ten onrechte verkregen economisch voordeel.

               2)

               Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen de toepassing van nationaalrechtelijke bepalingen die de teruggaaf van een verplichte bijdrage zoals die bedoeld in artikel 12 van voormelde wet nr. 97-1164 afhankelijk stellen van het door diegene die de vordering tot teruggaaf indient te leveren bewijs dat het voordeel dat de groothandelaars-distributeurs halen uit het feit dat zij niet aan deze bijdrage zijn onderworpen, groter is dan de extra kosten die zij dragen om te voldoen aan de openbaredienstverplichtingen die hun bij de nationale regeling zijn opgelegd, en in het bijzonder dat ten minste één van de in het arrest van 24 juli 2003, Altmark Trans en Regierungspräsidium Magdeburg (C-280/00), genoemde voorwaarden niet is vervuld.
               Om de eerbiediging van het doeltreffendheidsbeginsel te verzekeren, moet de nationale rechter evenwel, wanneer hij vaststelt dat het feit dat de bewijslast dat er sprake is van een overcompensatie ten gunste van de groothandelaars-distributeurs en dus dat de heffing op de rechtstreekse verkoop staatssteun vormt, op een farmaceutisch laboratorium als Boiron rust, het onmogelijk of uiterst moeilijk kan maken dit bewijs te leveren, met name omdat dit betrekking heeft op gegevens waarover een dergelijk laboratorium niet kan beschikken, gebruikmaken van alle procedurele middelen die hem door het nationale recht ter beschikking worden gesteld, waaronder het bevelen van de noodzakelijke maatregelen van instructie, met inbegrip van de overlegging van een akte of een stuk door één der partijen of door een derde.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak C-137/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Partena VZW/Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA ( „Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 13 en 14 quater — Toepasselijke wetgeving — Zelfstandigen — Socialezekerheidsregeling — Aansluiting — Persoon die werkzaamheden in loondienst of geen werkzaamheden verricht in ene lidstaat — Werkzaamheden anders dan in loondienst in andere lidstaat — Mandataris van vennootschap — Verblijf in andere lidstaat dan die van zetel van vennootschap — Besturen van vennootschap vanuit staat van verblijf — Nationale regeling die onweerlegbaar vermoeden bevat dat beroepsbezigheid als zelfstandige wordt uitgeoefend in lidstaat van zetel van vennootschap — Verplichte aansluiting bij sociaal statuut van zelfstandigen van die lidstaat” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel — België) — Partena VZW/Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA
   (Zaak C-137/11) (1)

   (Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 13 en 14 quater - Toepasselijke wetgeving - Zelfstandigen - Socialezekerheidsregeling - Aansluiting - Persoon die werkzaamheden in loondienst of geen werkzaamheden verricht in ene lidstaat - Werkzaamheden anders dan in loondienst in andere lidstaat - Mandataris van vennootschap - Verblijf in andere lidstaat dan die van zetel van vennootschap - Besturen van vennootschap vanuit staat van verblijf - Nationale regeling die onweerlegbaar vermoeden bevat dat beroepsbezigheid als zelfstandige wordt uitgeoefend in lidstaat van zetel van vennootschap - Verplichte aansluiting bij sociaal statuut van zelfstandigen van die lidstaat)
   2012/C 366/18
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Partena VZW

      Verwerende partij: Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof — Uitlegging van artikel 21 VWEU en van de artikelen 13 en 14 quater van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Werknemer die gelijktijdig een werkzaamheid in loondienst in een lidstaat en een werkzaamheid anders dan in loondienst in een andere lidstaat uitoefent — Onderwerping aan het sociaal statuut van zelfstandigen van een persoon die in een andere lidstaat woont en die vanuit het buitenland een aan de belastingswetgeving van die eerstbedoelde lidstaat onderworpen vennootschap bestuurt — Non-discriminatie en burgerschap van de Unie

      Dictum

   Het Unierecht, met name de artikelen 13, lid 2, sub b, en 14 quater, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998, en bijlage VII daarbij, verzet zich tegen een nationale regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, voor zover deze toestaat dat een lidstaat er op onweerlegbare wijze van uitgaat dat het besturen, vanuit een andere lidstaat, van een aan de belasting van die eerste staat onderworpen vennootschap, een uitoefening van bestuurswerkzaamheden op zijn grondgebied is.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 9 december 2003 in zaak C-224/03, Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/17

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 9 december 2003
   in zaak C-224/03, Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Overgang van EGKS-regeling naar EG-regeling - Verzoek tot vaststelling van declaratoire aard - Onbevoegdheid van Hof)
   (2004/C 94/36)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-224/03, Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Pignataro en A. Whelan), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek om vast te stellen en te verklaren dat overeenkomstig artikel 97 KS de bevoegdheden van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de sectoren die krachtens het EGKS-Verdrag aan de Hoge Autoriteit waren toegewezen, op 24 juli 2002 zijn vervallen, zodat alle maatregelen die door de Commissie in die sectoren zijn of zullen worden vastgesteld zonder dat de verdragsluitende staten daarover een nieuwe overeenkomst hebben gesloten, nietig moeten worden geacht, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, F. Macken en K. Lenaerts (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 9 december 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 februari 2005 in zaak C-215/03 (verzoek van de Rechtbank te 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing): Salah Oulane tegen Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie (Vrij verkeer van personen — Recht op binnenkomst en verblijf van onderdanen van lidstaten — Verplichting identiteitskaart of paspoort te tonen — Voorafgaande voorwaarde voor erkenning van verblijfsrecht — Sanctie — Oplegging van maatregel tot bewaring met oog op uitzetting)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 17 februari 2005
   in zaak C-215/03 (verzoek van de Rechtbank te 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing): Salah Oulane tegen Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie (1)

   (Vrij verkeer van personen - Recht op binnenkomst en verblijf van onderdanen van lidstaten - Verplichting identiteitskaart of paspoort te tonen - Voorafgaande voorwaarde voor erkenning van verblijfsrecht - Sanctie - Oplegging van maatregel tot bewaring met oog op uitzetting)
   (2005/C 115/06)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-215/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Rechtbank te 's-Gravenhage bij beslissing van 12 mei 2003, ingekomen bij het Hof op 19 mei 2003, in de procedure Salah Oulane tegen Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), M. Ilešič en E. Levits, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 17 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Artikel 4, lid 2, derde alinea, van richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidstaten binnen de Gemeenschap ter zake van vestiging en verrichten van diensten, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat voor de erkenning van het verblijfsrecht van een ontvanger van diensten die onderdaan is van een andere lidstaat, niet mag verlangen dat die onderdaan een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort overlegt, wanneer het bewijs van zijn identiteit en nationaliteit ondubbelzinnig met andere middelen kan worden geleverd.

               2.

               Artikel 49 EG verzet zich ertegen dat een onderdaan van een lidstaat in een andere lidstaat een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort dient over te leggen om zijn nationaliteit te bewijzen, wanneer de eigen onderdanen van die andere lidstaat niet aan een algemene identificatieplicht zijn onderworpen, maar hun identiteit met ieder naar nationaal recht toegestaan middel kunnen bewijzen.

               3.

               Een maatregel van bewaring van een onderdaan van een andere lidstaat met het oog op uitzetting, die wordt genomen wegens het niet tonen van een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort, ook zonder dat de openbare orde wordt aangetast, vormt een ongerechtvaardigde belemmering van het vrij verrichten van diensten en miskent bijgevolg artikel 49 EG.

               4.

               De onderdaan van een lidstaat die in een andere lidstaat verblijft als ontvanger van diensten, dient de bewijzen over te leggen op grond waarvan kan worden geconcludeerd dat zijn verblijf rechtmatig is. Bij gebreke van die bewijzen kan de lidstaat van ontvangst een maatregel van uitzetting treffen binnen de door het gemeenschapsrecht opgelegde grenzen.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-237/12: Beroep ingesteld op 16 mei 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/11

         Beroep ingesteld op 16 mei 2012 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-237/12)
   2012/C 217/24
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Simon en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 4, en bijlagen II (A.1, A.2, A.3 en A.5) en III (1.1, 1.2, 1.3 en 2) van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (1), door niet de juiste en volledige uitvoering van alle in de bijlagen II en III van deze richtlijn opgenomen vereisten te waarborgen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verwijt de verwerende partij de in artikel 5, lid 4, en bijlagen II (A.1, A.2, A.3 en A.5) en III (1.1, 1.2, 1.3 en 2) van richtlijn 91/676/EEG opgenomen vereisten niet juist en volledig te hebben uitgevoerd. De Commissie heeft twijfels omtrent de verenigbaarheid van de nationale wettelijke regeling met het Unierecht inzake:

               —

               de periodes die niet geschikt zijn voor het op of in de bodem brengen van een meststof of waarin dit zelfs verboden is;

               —

               de opslagcapaciteit voor dierlijke mest;

               —

               de berekeningsmethode van de voor een evenwichtige bemesting op te brengen hoeveelheid stikstof;

               —

               de kwantitatieve beperking van het opbrengen van dierlijke mest;

               —

               de regeling voor het op of in de bodem brengen van meststof op steile hellingen;

               —

               de regeling voor het op of in de bodem brengen van meststof op drassig, ondergelopen, bevroren of met sneeuw bedekt land.

      (1)  PB L 375, blz. 1.


title: Zaak C-398/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — AGST Draht und Biegetechnik GmbH/Hauptzollamt Aachen (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Compenserende rechten — Bescherming tegen subsidiepraktijken — Verordening (EG) nr. 1599/1999 — Roestvrij staaldraad — Schade toegebracht aan bedrijfstak van Gemeenschap — Causaal verband)

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 28 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — AGST Draht und Biegetechnik GmbH/Hauptzollamt Aachen
   (Zaak C-398/05) (1)

   (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Compenserende rechten - Bescherming tegen subsidiepraktijken - Verordening (EG) nr. 1599/1999 - Roestvrij staaldraad - Schade toegebracht aan bedrijfstak van Gemeenschap - Causaal verband)
   (2008/C 107/02)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AGST Draht- und Biegetechnik GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Aachen
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1599/1999 van de Raad van 12 juli 1999 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit de Republiek Korea (PB L 189, blz. 1) — Beoordeling van schade aan communautaire bedrijfstak, causaal verband met invoer van gesubsidieerde goederen
   Dictum
   Bij het onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening (EG) nr. 1599/1999 van de Raad van 12 juli 1999 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit India en tot beëindiging van de procedure ten aanzien van de invoer van roestvrij staaldraad met een diameter van 1 mm of meer uit de Republiek Korea.

      (1)  PB C 22 van 28.1.2006.