title: Zaak T-71/13: Beroep ingesteld op 7 februari 2013 — Anapurna/BHIM — Annapurna (ANNAPURNA)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/25

         Beroep ingesteld op 7 februari 2013 — Anapurna/BHIM — Annapurna (ANNAPURNA)
   (Zaak T-71/13)
   2013/C 101/54
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Anapurna GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Ehrlinger en T. Hagen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Annapurna SpA (Prato, Italië)

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 3 december 2012 vernietigen voor zover daarin de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 001368166 „ANNAPURNA” werd bevestigd en niet nietig werd verklaard voor de waren „tassen” (klasse 18), „dekens en bedlinnen” (klasse 24) en kledingartikelen, hoofddeksels en pantoffels (klasse 25);

               —

               interveniërende partij verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep;

               —

               verweerder verzoeken de door interveniënte in de nietigheidsprocedure overgelegde bewijzen van gebruik („bewijsstukken”) over te leggen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: woordmerk „ANNAPURNA” voor waren van de klassen 3, 18, 24 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 368 166

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de bestreden beslissing en vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk voor andere waren

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-60/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 6 februari 2017 — Ángel Somoza Hermo en Ilunión Seguridad S.A./Esabe Vigilancia S.A. en Fondo de Garantía Salarial (FOGASA)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Galicia (Spanje) op 6 februari 2017 — Ángel Somoza Hermo en Ilunión Seguridad S.A./Esabe Vigilancia S.A. en Fondo de Garantía Salarial (FOGASA)
   (Zaak C-60/17)
   (2017/C 121/23)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Galicia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ángel Somoza Hermo en Ilunión Seguridad S.A.

      Verwerende partijen: Esabe Vigilancia S.A. en Fondo de Garantía Salarial (FOGASA)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 1 van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (1), van toepassing wanneer een onderneming, door beëindiging van de overeenkomst tot het afnemen van diensten, ophoudt met het verrichten van de aan hem gegunde diensten, en arbeidskrachten de voornaamste factor zijn bij de activiteit (het beveiligen van de gebouwen) en de nieuw gekozen ondernemer voor het verrichten van die diensten een wezenlijk deel van het personeel overneemt dat voor de uitvoering van die diensten was ingezet, indien deze overname van de arbeidsovereenkomsten geschiedt op grond van hetgeen in de collectieve arbeidsovereenkomst voor de beveiligingssector is bepaald?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord en indien de wetgeving van de lidstaat tot omzetting van de richtlijn overeenkomstig artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG bepaalt dat de vervreemder en de verkrijger na de datum van de overgang hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de verplichtingen, inclusief de betaling van loon, die vóór de datum van de overgang zijn ontstaan op basis van arbeidsovereenkomsten die al bestonden op het moment van de overgang, is dan een uitlegging met die richtlijn in overeenstemming waarin de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de eerdere verplichtingen niet geldt wanneer de nieuwe ondernemer krachtens de bepalingen van de collectieve arbeidsovereenkomst voor zijn sector verplicht is een wezenlijk deel van het personeel over te nemen en de tekst van die cao deze hoofdelijke aansprakelijkheid voor verplichtingen van vóór de overdracht uitsluit?

      (1)  PB 2001, L 82, blz. 16.


title: Zaak T-396/09: Beroep ingesteld op 6 oktober 2009 — Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/28

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2009 — Vereniging Milieudefensie en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht/Commissie
   (Zaak T-396/09)
   2009/C 297/41
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Vereniging Mileudefensie (Amsterdam, Nederland) en Stichting Stop Luchtverontreiniging Utrecht (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordiger: A.van den Biesen, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies van verzoekende partijen

               —

               Het beroep van verzoeksters gegrond verklaren;

               —

               de in deze zaak bestreden beslissing van de Commissie d.d. 28 juli 2009 C(2009)6121 te vernietigen;

               —

               de Commissie op te dragen het verzoek om interne herziening alsnog, binnen een door het Gerecht te stellen termijn, inhoudelijk te beoordelen;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters zijn twee Nederlandse milieuorganisaties die aan verweerster op grond van artikel 10, eerste lid, van Verordening nr. 1367/2006 (1) hebben verzocht een eerdere beschikking C(2009)2560 van de Commissie van 7 april 2009 te herzien, waarmee de Commissie aan Nederland toestemming had verleend om pas op een later tijdstip aan zijn verplichtingen inzake het verbeteren van de luchtkwaliteit te voldoen overeenkomstig Richtlijn nr. 2008/50/EG (2). Verzoeksters vechten de beslissing aan van de Commissie om hun verzoek tot herziening van de eerdere beschikking gericht aan Nederland te herzien onontvankelijk te verklaren.
   Ter ondersteuning van hun verzoekschrift voeren verzoeksters vooreerst aan dat de Commissie zich in de bestreden beschikking niet heeft beroepen op de beperking van de reikwijdte van Verordening nr. 1367/2006 opgenomen in artikel 2, eerste lid, sub c), en dat zodoende de beschikking van 7 april 2009 niet in een wetgevende hoedanigheid is aangenomen.
   Verzoeksters voeren eveneens aan dat de beschikking van 7 april 2009 van individuele strekking is, en niet van algemene strekking.
   Tenslotte voeren verzoeksters aan dat indien afgeleide communautaire regelgeving niet in overeenstemming is met het door de Raad goedgekeurde Verdrag van Aarhus (3), de betreffende regelgeving in overeenstemming met dit verdrag moet worden geïnterpreteerd en dat indien dat niet mogelijk is, het verdrag rechtstreeks door de organen en instelling van de Gemeenschap moet worden toegepast. Volgens verzoeksters dient aldus artikel 2, eerste lid, sub g), van Verordening nr. 1367/2006 buiten toepassing te worden gelaten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (PB L 152, blz. 1, gerectificeerd door PB 2009 L 10, blz. 35).

      (3)  2005/370/EG: Besluit van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak C-471/10: Beschikking van de president van het Hof van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg — Oostenrijk) — Martin Wohl, Ildiko Veres/Magistrat der Stadt Salzburg, in aanwezigheid van: Finanzamt Salzburg-Stadt

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/21

         Beschikking van de president van het Hof van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg — Oostenrijk) — Martin Wohl, Ildiko Veres/Magistrat der Stadt Salzburg, in aanwezigheid van: Finanzamt Salzburg-Stadt
   (Zaak C-471/10) (1)

   2011/C 211/46
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-477/16: Beroep ingesteld op 26 augustus 2016 — Epsilon International/Commissie

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/49

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2016 — Epsilon International/Commissie
   (Zaak T-477/16)
   (2016/C 402/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Epsilon International SA (Marousi, Griekenland) (vertegenwoordigers: D. Bogaert en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               1)

               Krachtens artikel 272 VWEU:

                           —

                           te verklaren dat de bedragen die de Europese Commissie aan Epsilon heeft betaald uit hoofde van de subsidieovereenkomsten BRISEIDE, i-SCOPE en SMART-ISLANDS, voor subsidie in aanmerking komende kosten vormen, en dat Epsilon zich niet schuldig heeft gemaakt aan stelselmatige onjuistheden bij de uitvoering van die overeenkomsten;

                           —

                           te verklaren dat te terugvordering door de Commissie van de uit hoofde van de BRISEIDE-overeenkomst betaalde bedragen volledig ongegrond is en dat die bedragen niet aan de Europese Commissie hoeven te worden terugbetaald;

                           —

                           te verklaren dat de besluiten van de Europese Commissie om de betalingen in verband met de subsidieovereenkomsten i-LOCATE, eENV-Plus, GeoSmartCity en c-SPACE op te schorten, ongegrond zijn;

                           —

                           de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de kosten die Epsilon heeft gemaakt voor aanvullende financiële onderzoeken om de onjuiste conclusies van de door de Commissie ingeschakelde audits te weerleggen en tot vergoeding van de door Epsilon geleden, voorlopig ex aequo et bono op een bedrag van 10 000 EUR geraamde morele schade.

               2)

               Krachtens artikel 263 VWEU nietig te verklaren het besluit van de Europese Commissie van 17 juni 2016 (ref. Ares (2016)2835215) om Epsilon op te nemen in de Early Detection and Exclusion System databank (systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting) (EDES).

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de op artikel 272 VWEU gebaseerde vordering betoogt Epsilon dat de door de Commissie beaamde conclusies van de audits betreffende de personeelskosten voor de uitvoering van de projecten BRISEIDE, SMART-ISLANDS en i-SCOPE onjuist zijn. Meer in het bijzonder merkt Epsilon op dat geen sprake is van onregelmatigheden op het gebied van het systeem voor tijdopname, de berekeningen van de productieve uren en de uurtarieven, het ontbreken van rekeningen voor het werk van de eigenaren en het feit dat de met de interne adviseurs gesloten overeenkomsten niet waren opgegeven bij de belastingdienst. Hoe dan ook kunnen kleinere onjuistheden in verband met de uitvoering van die overeenkomsten niet als stelselmatige onjuistheden worden beschouwd.
   Voorts komt Epsilon op tegen het besluit van de Commissie, de betalingen voor de uitvoering van de door de EU gefinancierde projecten i-LOCATE, eENV-Plus, GeoSmartCity enc-SPACE op te schorten, met het betoog dat zij rechtens ongegrond zijn.
   Tot slot vordert Epsilon een financiële vergoeding voor de materiële en immateriële schade die zij door de besluiten van de Commissie heeft geleden.
   Tot staving van de op artikel 263 VWEU gebaseerde vordering verzoekt Epsilon het Gerecht, het besluit van de Commissie om Epsilon in de Early Detection and Exclusion System databank (EDES) op te nemen op grond van de beweerdelijk stelselmatige onjuistheden bij de uitvoering van bovenbedoelde projecten nietig te verklaren. Volgens verzoekster is dat besluit in strijd met het evenredigheidsbeginsel en de rechten van verweer.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  15 december 2005  in zaak C-86/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Weigering van Commissie om gebruik van zware stookolie met maximaal zwavelgehalte van 3 massaprocent toe te staan op deel van Grieks grondgebied — Richtlijn 1999/32/EG — Zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 december 2005
   in zaak C-86/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Weigering van Commissie om gebruik van zware stookolie met maximaal zwavelgehalte van 3 massaprocent toe te staan op deel van Grieks grondgebied - Richtlijn 1999/32/EG - Zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen)
   (2006/C 48/02)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-86/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 26 februari 2003, Helleense Republiek (gemachtigden: P. Mylonopoulos en A. Samoni-Rantou) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Konstantinidis en G. Valero Jordana), ondersteund door: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Kyriakopoulou en B. Hoff-Nielsen), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), M. Ilešič en E. Levits, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 15 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak C-325/03 P: Hogere voorziening, op 25 juli 2003 (faxbericht van 21 juli 2003) ingesteld door D. José Luis Zuazaga Meabe tegen de beschikking, op 28 april 2003 in zaak T-15/03 tussen D. José Luis Zuazaga Meabe en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer), andere partĳ bĳ de procedure voor de kamer van beroep: Banco de Bilbao Vizcaya Argentaria SA

text:
C 239/2                  NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       4.10.2003
       —    die voor de vaststelling ervan nooit met de Commis-           Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:
            sie is besproken,
       inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 1, 4, 7 en 9 van
                                                                          1.   de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
       verordening (EEG) nr. 3577/92 (1) en de krachtens deze
                                                                               kamer) van 28 april 2003 in zaak T-15/03 te vernietigen,
       verordening en het EG-Verdrag op hem rustende verplich-
                                                                               aangezien rekwirant een zo groot mogelijke zorgvuldig-
       tingen niet is nagekomen;
                                                                               heid en behoedzaamheid heeft betracht die normaal
                                                                               vereist is bij het verzenden van stukken aan het Gerecht
2.     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten                         van eerste aanleg;
Middelen en voornaamste argumenten                                        2.   de onderhavige hogere voorziening tegen de beschikking
                                                                               in zaak T-15/03 ontvankelijk te verklaren en de zaak
                                                                               bijgevolg voor afdoening naar het Gerecht te verwijzen
                                                                               overeenkomstig de middelen die zijn aangevoerd in het
De ría de Vigo valt onder de territoriale werkingssfeer van
                                                                               beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van
verordening nr. 3577/92. Deze verordening heeft niet ten doel
                                                                               beroep van het BHIM van 24 oktober 2002, in zaak
om de mededinging op een bepaalde markt te regelen. De
                                                                               R 918/2001-2, met betrekking tot een oppositieprocedu-
omstandigheid dat het zeevervoer tussen de havens van de ría
                                                                               re tussen José Luis Zuazaga Meabe en Banco Bilbao
de Vigo lokaal is, sluit de toepassing van het beginsel van het
                                                                               Vizcaya Argentaria SA.
vrij verrichten van diensten niet uit.
( 1) van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het
     beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer
     binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) PB L 364 van
     12.12.1992, blz. 7.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          —    Schending van artikel 45 van ’s Hofs Statuut: rekwirant
                                                                               beroept zich op het bestaan van belemmerende omstan-
                                                                               digheden, die buiten zijn wil plaatsvonden, onvoorspel-
Hogere voorziening, op 25 juli 2003 (faxbericht van                            baar en onvoorkoombaar waren en op toeval of over-
21 juli 2003) ingesteld door D. José Luis Zuazaga Meabe                        macht wijzen. De bevestiging, bij op 7 januari 2003 aan
tegen de beschikking, op 28 april 2003 in zaak T-15/03                         de Spaanse postdiensten afgegeven aangetekende brief,
tussen D. José Luis Zuazaga Meabe en Bureau voor                               van het bij faxbericht van 3 januari 2003 bij het Gerecht
harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) gewezen                            van eerste aanleg ingestelde beroep, bleek buiten de wil
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                             van rekwirant immers te zijn mislukt. Het evenredigheids-
Gemeenschappen (Tweede kamer), andere partij bij de                            beginsel vereist dan ook een soepele behandeling door
procedure voor de kamer van beroep: Banco de Bilbao                            het Gerecht van eerste aanleg;
                      Vizcaya Argentaria SA
                         (Zaak C-325/03 P)                                —    schending van artikel 102 van het Reglement voor de
                                                                               procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg en
                          (2003/C 239/03)                                      artikel 81, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                               van het Hof van Justitie: rekwirant betoogt dat aan de
                                                                               wegens afstand met tien dagen verlengde gewone termijn
                                                                               tien bijkomende dagen kunnen worden geteld om het bij
                                                                               faxbericht verzonden verzoekschrift te bevestigen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 juli 2003 (faxbericht van 21 juli 2003) hogere
voorziening ingesteld door D. José Luis Zuazaga Meabe,
vertegenwoordigd door D. José Antonio Calderón Chavero en                 —    schending van artikel 103 van het Reglement voor de
Natalia Moya Fernández, tegen de beschikking, op 28 april                      procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg en
2003 in zaak T-15/03 tussen D. José Luis Zuazaga Meabe en                      artikel 82 van het Reglement voor de procesvoering
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)                        van het Hof van Justitie: rekwirant betoogt dat het
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     evenredigheidsbeginsel kan en moet worden toegepast,
Gemeenschappen (Tweede kamer), andere partij bij de proce-                     zodat de vervaldatum voor de termijn in gevallen als het
dure voor de kamer van beroep: Banco de Bilbao Vizcaya                         onderhavige, waarin rekwirante zijn verzoekschrift door
Argentaria SA.                                                                 een faxbericht liet voorafgaan, soepel wordt gehanteerd;
 ---pagebreak--- 4.10.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 239/3
—     schending van artikel 43, lid 3, van het Reglement voor           Gevraagd wordt tevens of, gelet op het bepaalde in artikel 4
      de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg:               van genoemde richtlijn, lijst D en nomenclatuurpost IX,
      rekwirant betoogt dat het beroep in het onderhavige               betreffende „Opening en creditering van rekeningen-courant
      geval niet-ontvankelijk is verklaard wegens niet-naleving         en deposito-rekeningen bij kredietinstellingen; repatriëring of
      van de bevestigingstermijn en niet wegens niet-naleving           aanwending van tegoeden op deze rekeningen”, zowel naar de
      van de procestermijn, die in acht is genomen door                 geest van deze bepaling als naar het daarmee beoogde doel,
      verzending van een faxbericht;                                    onder de regeling in deze bepaling valt het gebruik bij een
                                                                        bank als kredietinstelling van een tegoed van een termijnreke-
—     schending van artikel 43, lid 6, van het Reglement voor           ning, dat gevoed wordt op de wijze als door het in het
      de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg:               onderhavige arrest genoemde besluit nr. 1097/1959 van het
      rekwirant betoogt dat overeenkomstig het evenredig-               monetair comité wordt voorgeschreven (met de opbrengst van
      heidsbeginsel de bestaande procestermijn, waaronder               ingevoerde buitenlandse deviezen etc.), en dat betrekking
      begrepen tien dagen wegens afstand, kan worden verlengd           heeft op in nationale valuta luidende, in buitenlandse valuta
      met tien dagen ter bevestiging van een processtuk, samen          converteerbare rekeningen.
      met de bijlagen, die vooraf per telefax zijn verzonden.
                                                                        (1 ) PB P 43 van 12.7.1960, blz. 921.
Verzoek van de Areos Pagos van 31 maart 2003 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen TRAPEZA
TIS ELLADOS A.E. en BANQUE „ARTESIA”, voorheen
                     „BANQUE PARIBAS”
                                                                        Beroep, op 29 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                        (Zaak C-329/03)
                                                                                (Zaak C-332/03)
                        (2003/C 239/04)
                                                                                (2003/C 239/05)
DE AREOS PAGOS heeft bij beschikking van 31 maart 2003,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juli 2003,
in het geding tussen TRAPEZA TIS ELLADOS A.E. en BANQUE
„ARTESIA”, voorheen „BANQUE PARIBAS”, het Hof van                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                 op 29 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Portugese Republiek
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                       door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                        genwoordigd door T. van Rijn en A. M. Alves Vieira als
                                                                        gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Gevraagd wordt of, gelet op het bepaalde in artikel 4 van de
Eerste richtlijn van de Raad van de Europese Economische
Gemeenschap (60/921) ( 1), lijst D en nomenclatuurpost VI,
betreffende „Uitzetting van gelden op korte termijn door                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
verwerving van schatkistpapier en andere geldwaardige papie-
ren die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeld”,
zowel naar de geest van deze bepaling als naar het daarmee              1.     vast te stellen dat de Portugese Republiek door:
beoogde doel, dan wel bij uitlegging daarvan in het licht van
de in de internationale handel geldende, op algemene ervaring                  —     geen passende regels te hebben vastgesteld voor het
berustende opvatting dat waardepapieren als de in geding                             gebruik van de quota die haar voor de vangstjaren
zijnde eenjarige obligaties van de ETVA, kortetermijnin-                             1994 tot en met 1996 waren toegewezen;
vesteringen zijn, onder de regeling in deze bepalingen vallen: a)
obligaties die worden uitgegeven door een bankvennootschap
waarvan de aandelen in handen van de staat zijn, met een duur                  —     niet te hebben gezorgd voor naleving van de ge-
van een jaar vanaf de uitgifte van de obligaties, die aan                            meenschapswetgeving op het gebied van de instand-
de beurs kunnen worden verhandeld, waar zij ook zijn                                 houding door voldoende controle op de visserijac-
geïntroduceerd, of b) obligaties die door een bankvennoot-                           tiviteiten en duidelijke inspectie van de vissersvloot
schap worden uitgegeven met een duur van een jaar vanaf de                           alsmede van de aangevoerde hoeveelheden en de
uitgifte van de obligaties, die aan de beurs kunnen worden                           vangstregistratie in de vangstjaren 1994 tot en met
verhandeld, waar zij ook zijn geïntroduceerd.                                        1996;


title: Zaak C-231/99: Beroep, op 16 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
28.8.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 246/13
Verzoek van het Tribunale di Genova, prima sezione                     4) Moet ook verordening nr. 1576/95 van de Commissie van
civile, om een prejudiciële beslissing in het aldaar dienen-                30 juni 1995 worden geacht ongeldig te zijn en dus geen
de geding tussen Siples Srl, in liquidatie, en 1) Ministero                 enkel rechtsgevolg teweeg te brengen wegens gebrek aan
delle finanze, en 2) Servizio de la riscossione dei Tributi                 motivering?
— concessione provinziale di Genova — San Paolo
                    riscossioni Genova SpA                             5) Vallen, als gevolg van de ongeldigheid van de aangehaalde
                                                                            verordeningen of als gevolg van de herroeping van die
                         (Zaak C-226/99)                                    bedoeld in vraag 1, de uitvoerverrichtingen die op 30 juni
                                                                            1995 plaatsvonden, binnen het toepassingsgebied van
                         (1999/C 246/26)                                    verordening nr. 1415/95 van de Commissie van 22 juni
                                                                            1995?
Bij beschikking van 25 mei 1999, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 11 juni 1999, heeft het Tribunale di           (1) PB L 150, 1 juli 1995, blz. 64.
Genova, prima sezione civile, in het aldaar dienende geding            (2) PB L 147, 30 juni 1995, blz. 65.
tussen Siples Srl, in liquidatie, en 1) Ministero delle finanze, en
2) Servizio de la riscossione die Tributi — concessione
provinziale di Genova — San Paolo riscossioni Genova SpA,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de
volgende prejudiciële vraag gesteld:
Komt de bevoegdheid tot opschorting van de aangevochten
beschikking ingevolge artikel 243 van verordening                      Beroep, op 16 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
nr. 2913/92 (1) alleen toe aan de douaneautoriteiten of ook            Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
aan de rechterlijke instantie waarvoor het beroep is ingesteld?
                                                                                (Zaak C-231/99)
(1) Verordening van de Raad van 12 oktober 1992, PB L 302 van
    19.02.1992, blz. 1.
                                                                                (1999/C 246/28)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 16 juni 1999 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door M. Niejahr, lid van haar juridische dienst,
Verzoek van het Tribunale di Cagliari — Civiele kamer —                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
van 21 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het                  Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner C 254,
geding tussen Silos e Mangimi Martini SpA en Ministerie                Kirchberg, Luxemburg.
                          van Financiën
                         (Zaak C-228/99)                               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1. vast te stellen dat de Oostenrijkse Republiek, door niet
                         (1999/C 246/27)                                    binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke wettelijke en
                                                                            bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
Het Tribunale di Cagliari — Civiele kamer — heeft bij                       aan
beschikking van 21 mei 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 4 juni 1999, in het geding tussen Silos e               — richtlijn 96/32/EG (1) van de Raad van 21 mei 1996
Mangimi Martini SpA en Ministerie van Financiën, het Hof van                    houdende wijziging van bijlage II bij richtlijn
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                         76/895/EEG betreffende de vaststelling van de maxi-
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                              male hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen
1) Vormt verordening nr. 1576/95 (1) van de Commissie van                       in en op groenten en fruit en van bijlage II bij richtlijn
     30 juni 1995 een herroeping van verordening                                90/642/EEG tot vaststelling van maximumgehalten
     nr. 1521/95 (2) van de Commissie van 29 juni 1995, en                      aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaal-
     moet deze laatste verordening dus worden geacht op                         de producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip
     30 juni 1995 geen enkel rechtsgevolg te hebben gehad?                      van groenten en fruit, en houdende vaststelling van
                                                                                een lijst van maximumgehalten, en aan
2) Moet verordening nr. 1521/95 van de Commissie van
     29 juni 1995 al dan niet aldus worden uitgelegd, dat zij               — richtlijn 96/33/EG (2) van de Raad van 21 mei 1996
     ook kan worden toegepast op uitvoerverrichtingen die                       houdende wijziging van de bijlagen bij de richtlijnen
     reeds aan de gang waren en reeds voltooid waren op de                      86/362/EEG en 86/363/EEG tot vaststelling van maxi-
     dag zelf waarop die verordening, als gevolg van haar                       mumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen
     publicatie, ter beschikking van de betrokken marktdeel-                    in en op granen, respectievelijk in en op levensmidde-
     nemers is gesteld?                                                         len van dierlijke oorsprong,
3) Moet verordening nr. 1521/95 van de Commissie van                        de krachtens het EG-Verdrag en voormelde richtlijnen op
     29 juni 1995 worden geacht ongeldig te zijn en dus geen                haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     enkel rechtsgevolg teweeg te brengen wegens gebrek aan
     motivering?                                                       2. verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 246/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                            gepreciseerd, doet zulks evenwel vermoeden dat op alle
                                                                              gebieden van de betrokken specialistenopleiding een vol-
                                                                              ledig nieuwe opleiding dient te worden gevolgd terwijl
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                                                                              artikel 8, lid 3, hoogstens in een aanvullende opleiding op
die in zaak C-227/99 (3); de termijn voor omzetting van de
                                                                              bepaalde gebieden voorziet. Bovendien tonen de Spaanse
richtlijnen is verstreken op 30 april 1997.
                                                                              autoriteiten het nut van dit examen niet aan, indien het
                                                                              enkel om een aanvullende en beperkte opleiding zou gaan.
(1) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 12.
(2) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 35.                                     — Niet-omzetting van artikel 18 van richtlijn 93/16/EEG:
(3) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.                              Spanje heeft niet aangetoond dat de toepassing van zijn
                                                                              bestaande nationale recht kan worden gelijkgesteld met de
                                                                              omzetting van dit artikel.
                                                                         (1) PB L 165, 7.7.1993, blz. 1.
                                                                         (2) Richtlijn 75/362/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
                                                                             onderlinge erkenning van de diploma’s certificaten en andere titels
Beroep, op 17 juni 1999 ingesteld door Commissie van                         van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                         van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en
                                                                             vrij verrichten van diensten (PB L 167, 30.6.1975, blz. 1).
                          (Zaak C-232/99)
                          (1999/C 246/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 juni 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door I. Martı́nez del Peral en B. Mongin, leden van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen              Verzoek van het Københavns Byret van 17 juni 1999
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van deze             om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen T.
dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                                                 Haugsted Hansen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                   (Zaak C-233/99)
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door artikel 8 van                                      (1999/C 246/30)
     richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter
     vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de
     onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en             Het Københavns Byret heeft bij beschikking van 17 juni 1999,
     andere titels (1) niet binnen de gestelde termijn correct te        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 juni 1999,
     hebben omgezet, en door artikel 18 van deze richtlijn niet          in de strafzaak tegen T. Haugsted Hansen, het Hof van
     te hebben omgezet, de krachtens de verdragsbepalingen en            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     nagekomen;
                                                                         1. Moet richtlijn 94/62/EG (1) van het Europees Parlement en
2. het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
                                                                              de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking
                                                                              en verpakkingsafval, inzonderheid artikel 18 juncto de
                                                                              artikelen 5, 7 en 9, aldus worden uitgelegd, dat deze
Middelen en voornaamste argumenten                                            bepalingen in de weg staan aan een nationale regeling
                                                                              volgens welke het strafbaar is om in strijd met bepaalde
— Onjuiste omzetting van artikel 8 van richtlijn 93/16/EEG:                   nationale voorschriften betreffende de verpakking van bier
     een lidstaat kan voor de toegang tot de opleiding ter                    en frisdranken geïmporteerde cola in metalen verpakking
     verkrijging van het diploma van medisch specialist in                    te verkopen ?
     de gevallen waarin geen aanspraak op de automatische
     erkenning van de richtlijn bestaat, niet stelselmatig als
                                                                         2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
     voorwaarde stellen dat met succes een staatsexamen wordt
                                                                              voldoen de bepalingen van de richtlijn, inzonderheid
     afgelegd, zoals het vergelijkend onderzoek dat is vastgesteld
     voor toelating tot het studieprogramma „Médico Interno                   artikel 18, juncto de artikelen 5, 7 en 9, dan aan de
     Residente” (M.I.R.). Ingevolge de artikelen 39 (ex artikel 48)           voorwaarden om rechtstreeks toepasselijk te zijn, zodat
     en 43 (ex artikel 52) van het Verdrag, ter uitvoering                    een verdachte zich voor de nationale rechter rechtstreeks
                                                                              op de bepalingen van de richtlijn kan beroepen ?
     waarvan de richtlijnen 75/362/EEG (2) en 93/16/EEG zijn
     vastgesteld, zijn de lidstaten verplicht zo veel mogelijk
     rekening te houden met de reeds in andere lidstaten                 3. Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
     gevolgde opleidingen. Wanneer migranten een                              staat artikel 28 EG (ex artikel 30), in samenhang met
     staatsexamen moeten afleggen, zonder dat dit nader wordt                 overwegingen van milieubescherming, zoals in het arrest


title: Zaak C-152/16: Beroep ingesteld op 14 maart 2016 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/13

         Beroep ingesteld op 14 maart 2016 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-152/16)
   (2016/C 191/17)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Hottiaux, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door geen nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen op te zetten en door dit dus niet te koppelen aan de nationale elektronische registers van de overige lidstaten, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad (1);

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Overeenkomstig artikel 16, lid 1, van verordening nr. 1071/2009 dient elke lidstaat een nationaal elektronisch register bij te houden van de wegvervoerondernemingen die van de bevoegde nationale instantie een vergunning hebben gekregen voor de uitoefening van het beroep van wegvervoerondernemer.
   Uit het antwoord van de Luxemburgse regering op de aanmaningsbrief blijkt echter dat een dergelijk nationaal register niet is opgezet.
   Luxemburg heeft daarmee niet voldaan aan het bepaalde in artikel 16, lid 1, van verordening nr. 1071/2009.
   Ingevolge artikel 16, lid 5, van verordening nr. 1071/2009 dienen de lidstaten de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de nationale elektronische registers onderling gekoppeld en vanuit de gehele Unie toegankelijk zijn.
   Aangezien Luxemburg niet over een nationaal register beschikt, lijdt het geen twijfel dat de Luxemburgse autoriteiten hebben verzuimd de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om hun nationale register — dat niet bestaat — aan de andere nationale registers te koppelen.
   Luxemburg heeft dan ook niet voldaan aan de krachtens artikel 16, lid 5, van verordening nr. 1071/2009 op hem rustende verplichtingen.

      (1)  PB L 300, blz. 51.


title: Zaak F-14/12: Beroep ingesteld op 4 februari 2012 — ZZ/Europese Rekenkamer

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/33

         Beroep ingesteld op 4 februari 2012 — ZZ/Europese Rekenkamer
   (Zaak F-14/12)
   2012/C 138/75
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: O. Mader, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de verwerende partij om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2011 niet naar de rang AD 13 te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 26 mei 2011 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2011 niet naar de rang AD 13 te bevorderen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 18 november 2011 tot bevestiging van het aantal in 2011 voor bevordering naar de rang AD 13 beschikbare posten, met als gevolg dat verzoekers klacht tegen het besluit van 26 mei 2011 is afgewezen;

               —

               verwijzing van de Europese Rekenkamer in de kosten.


title: Zaak C-137/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 21 maart 2011 — Partena ASBL/Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 21 maart 2011 — Partena ASBL/Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA
   (Zaak C-137/11)
   2011/C 179/15
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Partena ASBL

      Verwerende partij: Les Tartes de Chaumont-Gistoux SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Mag een lidstaat, voor de toepassing van de artikelen 13 en volgende van verordening nr. 1408/71 (1) en, in het bijzonder voor de toepassing van artikel 14 quater, in het kader van de hem toekomende bevoegdheid om de voorwaarden vast te stellen voor onderwerping aan het socialezekerheidsstelsel dat hij voor zelfstandigen invoert, het „bestuur vanuit het buitenland van een aan de belasting van die staat onderworpen vennootschap” gelijkstellen met de uitoefening van een werkzaamheid op zijn grondgebied?

               2)

               Is artikel 3, lid 1, vierde alinea, van koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut van zelfstandigen, verenigbaar met het recht van de Europese Unie en in het bijzonder met de door artikel 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Unie gewaarborgde vrijheid van verkeer en van verblijf, wanneer het een persoon, die in een andere lidstaat woont en vanuit het buitenland een aan de Belgische belasting onderworpen vennootschap bestuurt, niet de mogelijkheid biedt het vermoeden van onderwerping aan het sociaal statuut van zelfstandigen te weerleggen, terwijl de mandataris die in België woont en niet vanuit het buitenland een dergelijke vennootschap bestuurt, wel de mogelijkheid heeft dit vermoeden te weerleggen en het bewijs te leveren dat hij geen werkzaamheid als zelfstandige in de zin van artikel 3, lid 1, eerste alinea, van koninklijk besluit nr. 38 uitoefent?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak C-289/01: Verzoek van het Tribunal de grande instance de Dax van 2 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Jean-Marie Perchicot

text:
C 275/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     29.9.2001
Verzoek van de Cour administrative d’appel te Douai van               Is § 10, lid 2, nummer 2, Einkommensteuergesetz (wet op de
12 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding             inkomstenbelasting), in de versie die in 1992 gold, dat voor de
tussen Isabel Burdaud en Ministère de l’emploi et de la               aftrekbaarheid van aan verzekeringsmaatschappijen betaalde
                            solidarité                                premies als voorwaarde stelt dat die ondernemingen hun zetel
                                                                      of hun bestuur in Duitsland hebben of in het bezit zijn van
                                                                      een vergunning om hun bedrijf in Duitsland uit te oefenen,
                        (Zaak C-285/01)                               verenigbaar met de artikelen 48, 52, en 59 EG-Verdrag (thans
                                                                      de artikelen 39, 43 en 49 EG)?
                        (2001/C 275/15)
De Cour administrative d’appel te Douai heeft bij arrest van
12 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
18 juli 2001, in het geding tussen Isabel Burdaud en Ministère
de l’emploi et de la solidarité, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
1)    Kan een vormingscyclus in een instructieschool voor
      ambtenaren zoals de nationale school voor volksgezond-          Verzoek van het Tribunal de grande instance de Dax van
      heid, die uitmondt in een benoeming tot ambtenaar,              2 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
      worden gelijkgesteld met een diploma in de zin van de                              tegen Jean-Marie Perchicot
      bepalingen van voornoemde richtlijn van de Raad van
      21 december 1998 (1). Zo ja, is het diploma van de
      nationale school voor volksgezondheid te Lissabon gelijk-                                (Zaak C-289/01)
      waardig aan het diploma van de nationale school voor
      volksgezondheid te Rennes?
                                                                                (2001/C 275/17)
2)    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
      kan de bevoegde autoriteit de integratie in de openbare
      dienst van ambtenaren van een andere lidstaat die een
      gelijkwaardig diploma bezitten, afhankelijk stellen van         Het Tribunal de grande instance de Dax heeft bij vonnis van
      bepaalde voorwaarden, met name het slagen voor het              2 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      toelatingsexamen voor de school, ook voor degenen die           20 juli 2001, in de strafzaak tegen Jean-Marie Perchicot, het
      in hun land van herkomst voor een vergelijkbaar examen          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      zijn geslaagd?                                                  om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen.
(1) Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-
    fende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijs-
    diploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar     Kan terbeschikkingstelling van een voertuig zonder bestuurder,
    worden afgesloten (PB L 19 van 24.01.1989, blz. 16).              zoals bedoeld in artikel 2 van richtlijn 84/647/EEG (1), aldus
                                                                      worden uitgelegd, dat het de verhuurder, een wegvervoerson-
                                                                      derneming naar Frans recht, is toegestaan:
                                                                      —     de op nationaal grondgebied vereiste ritvergunningen te
                                                                            verkrijgen voor rekening van de huurder, een wegver-
                                                                            voersonderneming naar Frans recht;
Verzoek van het Finanzgericht van Schleswig-Holstein
van 31 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het
      geding tussen Thomsen en Finanzamt Flensburg                    —     voor rekening van de huurder, een wegvervoersonder-
                                                                            neming naar Spaans recht, de tachoschijven van de
                                                                            chauffeurs in dienst van deze onderneming te beheren?
                        (Zaak C-288/01)
                        (2001/C 275/16)
                                                                      (1) Richtlijn 84/647/EEG van de Raad van 19 december 1984
                                                                          betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuur-
Het Finanzgericht van Schleswig-Holstein heeft bij beschikking            der voor het vervoer van goederen over de weg (PB L 335 van
van 31 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                    22.12.1984, blz. 72).
Justitie op 19 juli 2001, in het geding tussen Thomsen en
Finanzamt Flensburg, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:


title: Zaak C-314/11 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Planet AE (Hogere voorziening — Bescherming van financiële belangen van Europese Unie — Identificatie van risiconiveau van entiteit — Systeem voor vroegtijdige waarschuwing — Onderzoek van OLAF — Besluiten — Verzoeken om activering van W1a- en W1b-waarschuwingen — Voor beroep vatbare handelingen — Ontvankelijkheid)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2012 — Europese Commissie/Planet AE
   (Zaak C-314/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Bescherming van financiële belangen van Europese Unie - Identificatie van risiconiveau van entiteit - Systeem voor vroegtijdige waarschuwing - Onderzoek van OLAF - Besluiten - Verzoeken om activering van W1a- en W1b-waarschuwingen - Voor beroep vatbare handelingen - Ontvankelijkheid)
   2013/C 46/11
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en F. Dintilhac, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Planet AE (vertegenwoordiger: V. Christianos, dikigoros)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 april 2011, Planet/Commissie (T-320/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen de exceptie van niet-ontvankelijkheid die de Europese Commissie had opgeworpen in het kader van een beroep tot nietigverklaring van de besluiten die de Commissie naar aanleiding van een onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) heeft genomen, om in het systeem van vroegtijdige waarschuwing (EWS) de W1a-waarschuwing en vervolgens de W1b-waarschuwing te activeren, tot identificatie van het risiconiveau van rekwirante als onderneming aan wie is gegund de overheidsopdracht betreffende een project tot institutionele en sectoriële modernisering in Syrië, gefinancierd in het kader van het MEDA-programma (PB 2005 S 203 199730)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-108/06: Beroep ingesteld op  23 februari 2006  — de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/3

         Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-108/06)
   (2006/C 121/06)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: de Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet, gemachtigde, F. Simonetti, gemachtigde)

      Verwerende partij: het Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/42/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad, van 27 juni 2001, betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 21 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 197, blz. 30.


title: Zaak C-229/03: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 7 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Herbstrith en de Republiek Oostenrĳk

text:
C 47/12                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          21.2.2004
8.    Moeten de bepalingen van het EG-Verdrag op basis                     recht strijdige wet uit te schakelen, ook al voorziet het
      waarvan volgens de door het Hof gestelde voorwaarden                 nationale recht niet in een dergelijke vergoeding in geval
      bij ernstige schending van de rechten die EU-burgers                 van fouten van de wetgever (§ 1, AHG — „Ter uitvoering
      rechtstreeks aan het EG-Verdrag ontlenen, een staat                  van de wetten ...”)?
      aansprakelijk kan worden gesteld, wanneer de rechten die
      EG-burgers rechtstreeks aan het EG-Verdrag ontlenen,
      aldus worden uitgelegd dat deze beperkingen van de             (1) Jurispr. 1996, blz. I-1029.
      aansprakelijkheid van de staat op basis van de nationale       (2) Jurispr. 2001, blz. I-6297.
      rechtsorde, maar ook op basis van beslissingen van
      nationale rechters (in het bijzonder in die zin dat geen
      schade kan worden gevorderd wegens maatregelen van
      buitenlands beleid) in elk geval ongeoorloofd zijn?
                                                                     Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
                                                                     Wien van 7 april 2003 om een prejudiciële beslissing
                                                                     in het geding tussen M. Herbstrith en de Republiek
Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen                                                Oostenrijk
Wien van 15 april 2003 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Helmut Fröschl en Republiek Oosten-
                               rijk                                                             (Zaak C-229/03)
                        (Zaak C-184/03)
                                                                                (2004/C 47/20)
                         (2004/C 47/19)
                                                                     Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-      king van 7 april 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
king van 15 april 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van        Justitie op 26 mei 2003, in het geding tussen M. Herbstrith en
Justitie op 5 mei 2003, in het geding tussen Helmut Fröschl          de Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese
en Republiek Oostenrijk, het Hof van Justitie van de Europese        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over          de navolgende vragen:
de volgende vragen:
                                                                     1.    Heeft het gemeenschapsrecht op het gebied van de gelijke
1.    Was een uitlegging van § 373 C, lid 3, sub a, b en c                 behandeling van mannen en vrouwen in het kader van
      van de Gewerbeordnung (bedrijfsvergunningenwet) 1994                 het beroep, in het bijzonder richtlijn 76/207/EEG (1), in
      (GewO 1994) (BGBl nr. 194, in de versie verschenen in                die zin rechtstreekse werking dat een recht op schadever-
      BGBl nr. I 63/1997) alsmede van het besluit van de                   goeding krachtens ’ 15, lid 1, B-GBG wat de hoogte
      bondsminister van Economische zaken inzake gelijkwaar-               betreft voor de volledige omvang van de schade bestaat,
      digverklaring van bekwaamheidsattesten van onderdanen                en dit ondanks enige begrenzing waarin het nationale
      van de lidstaten van de Europese Economische Ruimte                  Oostenrijkse recht voorziet, of bestaat bij gebreke van
      (BGBl nr. 775/1993), volgens welke aan een Oostenrijkse              een dergelijke rechtstreekse werking van het gemeen-
      fotograaf de vergunning tot uitoefening van dat beroep               schapsrecht in zoverre een vordering tegen de staat ter
      werd geweigerd omdat hij de in die regeling voor het                 hoogte van het bedrag van de volledige schade?
      bekwaamheidsattest vereiste opleiding in Oostenrijk had
      gekregen en niet in een andere lidstaat van de EER, in         2.    Is bij de beoordeling van vorderingen op grond van het
      1998 in strijd met de destijds rechtstreeks werkende                 hierboven uiteengezette de bewijslastregel van artikel 4
      bepalingen van het gemeenschapsrecht, inzonderheid de                van richtlijn 97/80/EG (2) van de Raad rechtstreeks van
      artikelen 12, 43 en 49 EG?                                           toepassing en, zo ja:
      Voor het geval de eerste vraag bevestigend wordt beant-
      woord:                                                               a)     in die zin dat een advies in de zin van ’ 22, lid 1, B-
                                                                                GBG als bewijs volstaat, indien daarin overtuigend
      Kan volgens vaste rechtspraak van het Hof [zie bijvoor-                     en zonder enige twijfel tot uitdrukking komt dat er
      beeld arresten Hof van 5 maart 1996, C-46/93 en                             sprake is van discriminatie en niet kan worden
      C-48/93 (1), en 20 september 2001, C-453/99 (2)] ook                        uitgesloten dat deze het gevolg was van specifieke
      vergoeding worden gevorderd van de proceskosten die                         met het geslacht verband houdende redenen, zodat
      de verzoeker voor de nationale rechterlijke instanties,                     het advies van de Gleichbehandlungskommission
      daaronder begrepen de administratieve rechterlijke in-                      des Bundes van 9 november 1998 in casu aan deze
      stanties, zijn opgekomen om een met het gemeenschaps-                       voorwaarde voldoet,
 ---pagebreak--- 21.2.2004              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 47/13
      b)    geldt dit, ongeacht een advies in de hierboven               4.    Moet volgens het gemeenschapsrecht ook de morele
            genoemde zin, met dien verstande dat indien de                     schade worden vergoed?
            verzoekster bewijst of slechts verklaart dat de kan-
            didaat aan wie bij de toewijzing van de post de
                                                                         5.    Moet volgens het gemeenschapsrecht de rechter ook
            voorkeur werd gegeven minder geschikt (gekwali-
                                                                               van ambtswege punitieve en morele schadevergoeding
            ficeerd) was dan zij, de bewijsregel van deze richtlijn
                                                                               toekennen?
            van toepassing wordt,
      c)    geldt dit ook met dien verstande dat de levering van         6.    Is de Italiaanse wettelijke verjaringstermijn van één jaar
            tegenbewijs slechts dan geslaagd kan worden geacht,                voor schadevorderingen wegens inbreuken op de artike-
            indien deze tot de feitelijke vaststelling leidt dat de            len 81 EG en 82 EG, te kort en dus in strijd met het
            bovengenoemde kandidaat geschikter was of dat                      gemeenschapsrecht?
            voor de benoeming van een minder geschikte kan-
            didaat concreet een niet met het geslacht verband            7.    Begint volgens het gemeenschapsrecht de verjaring van
            houdende reden doorslaggevend was?                                 de schadevordering te lopen op de dag waarop de inbreuk
                                                                               op de artikelen 81 en 82 is gepleegd, of op de dag waarop
                                                                               zij is beëindigd?
(1) PB L 39, blz. 40.
(2) PB L 14, blz. 6.
                                                                         8.    Moet de nationale rechter krachtens het gemeenschaps-
                                                                               recht de hiermee strijdige nationale normen buiten toe-
                                                                               passing verklaren, dan wel deze normen in overeenstem-
                                                                               ming met het gemeenschapsrecht uitleggen?
Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van
6 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
  geding tussen Antonio Cannito en Fondiaria-sai Ass.ni
                         (Zaak C-438/03)
                                                                         Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van
                          (2004/C 47/21)                                 6 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                            geding tussen Pasqualina Murgolo en Assitalia Ass.ni.
Het Ufficio del giudice di pace di bitonto heeft bij beschikking                                 (Zaak C-439/03)
van 6 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 16 oktober 2003, in het geding tussen Antonio
Cannito en Fondiaria-sai Ass.ni, het Hof van Justitie van de                                      (2004/C 47/22)
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
1.    Vormen de feiten die definitief zijn vastgesteld in arrest         Het Ufficio del giudice di pace di bitonto heeft bij beschikking
      nr. 2199 van de Consiglio di Stato van 23 april 2002 en            van 6 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
      in arrest nr. 6139 van het Tribunale Amministrativo                Justitie op 16 oktober 2003, in het geding tussen Pasqualina
      Regionale Lazio (Rome) van 5 juli 2001, die moeten                 Murgolo en Assitalia Ass.ni., het Hof van Justitie van de
      worden geacht hier volledig te zijn weergegeven, inbreu-           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      ken op het gemeenschapsrecht, in het bijzonder op de               beslissing over de navolgende vragen:
      artikelen 81 EG en 82 EG?
2.    Is in geval van een inbreuk op de artikelen 81 EG en 82            1.    Vormen de feiten die definitief zijn vastgesteld in arrest
      EG de inbreukmaker verplicht tot schadeloosstelling van                  nr. 2199 van de Consiglio di Stato van 23 april 2002 en
      de eindverbruiker en van eenieder die aantoont schade te                 in arrest nr. 6139 van het Tribunale Amministrativo
      hebben geleden?                                                          Regionale Lazio (Rome) van 5 juli 2001, die moeten
                                                                               worden geacht hier volledig te zijn weergegeven, inbreu-
                                                                               ken op het gemeenschapsrecht, in het bijzonder op de
3.    Moet de nationale rechter (nog steeds volgens het gemeen-
                                                                               artikelen 81 EG en 82 EG?
      schapsrecht) bij de schadebegroting, bovenop de terug-
      gave van de in strijd met het gemeenschapsrecht ontvan-
      gen bedragen, degenen die de verboden overeenkomst                 2.    Is in geval van een inbreuk op de artikelen 81 EG en 82
      hebben gesloten of misbruik hebben gemaakt van een                       EG de inbreukmaker verplicht tot schadeloosstelling van
      machtspositie, ook veroordelen tot betaling van een                      de eindverbruiker en van eenieder die aantoont schade te
      punitieve schadevergoeding aan de gelaedeerde?                           hebben geleden?


title: Zaak C-176/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 april 2011 — HIT hoteli, igralnice, turizem d.d. Nova Gorica en HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem d.d./Der Bundesminister für Finanzen

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 april 2011 — HIT hoteli, igralnice, turizem d.d. Nova Gorica en HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem d.d./Der Bundesminister für Finanzen
   (Zaak C-176/11)
   2011/C 226/18
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: HIT hoteli, igralnice, turizem d.d. Nova Gorica en HIT LARIX, prirejanje posebnih iger na sreco in turizem d.d.

      Verwerende partij: Der Bundesminister für Finanzen

      Prejudiciële vraag

   Is een regeling van een lidstaat, die reclame voor in het buitenland gelegen vestigingen van speelbanken in deze lidstaat slechts toestaat wanneer in deze vestigingen de wettelijke bepalingen ter bescherming van spelers overeenkomen met de nationale bepalingen ter zake, verenigbaar met de vrijheid van dienstverlening?


title: Gevoegde zaken T-314/04 en T-414/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — Duitsland/Commissie ( Europees Fonds voor regionale ontwikkeling — Vermindering van financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 — Duitsland/Commissie
   (Gevoegde zaken T-314/04 en T-414/04) (1)

   („Europees Fonds voor regionale ontwikkeling - Vermindering van financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/78)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: C.-D. Quassowski, gemachtigde, bijgestaan door C. von Donat, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en L. Flynn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoeken om nietigverklaring van de beschikkingen die beweerdelijk vervat zijn in twee tot verzoekster gerichte brieven van het directoraat-generaal „Regionaal beleid” van de Commissie van 17 mei en 9 augustus 2004, betreffende de vermindering van de bijstand van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling die was toegekend ten gunste van respectievelijk Doelstelling 2-programma 1997-1999 Nordrhein-Westfalen en operationeel programma Resider II- Nordrhein-Westfalen 1994-1999 en, bijgevolg, betreffende de weigering om verzoekster het saldo van respectievelijk 5 488 569,24 EUR en 2 268 988,33 EUR uit te keren.
   Dictum

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten en de helft van verzoeksters kosten dragen. Verzoekster zal de helft van haar kosten dragen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-26/99: Beroep, op 25 januari 1999 in gesteld door Garage Trabisco SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.4.1999            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 100/21
tuut), nu hij tijdens de bevorderingsronde 1998 niet is            De klacht betreft de navolgende gedragingen:
bevorderd hoewel hij reeds op de lijst van de meest ver-
dienstelijke ambtenaren stond voor de bevorderingsronde
1997, waardoor hij voor bevordering voorrang diende te             Ð de onderlinge afstemming tussen PSA en haar dealers
hebben op de andere ambtenaren.                                        op nationaal en lokaal niveau om parallel importen te
                                                                       belemmeren;
Tevens beroept hij zich op schending van artikel 45, lid 1,        Ð de belemmeringen van de toeleveringen, door het uit-
van het Statuut, nu het tot aanstelling bevoegd gezag niet             oefenen van druk op buitenlandse dealers om geen
is overgegaan tot een redelijke en naar behoren gerecht-               motorvoertuigen te leveren aan in Frankrijk wonende
vaardigde onderlinge vergelijking van de verdiensten van               gebruikers;
de kandidaten.
                                                                   Ð het gebruik van de zogenoemde ¹milleÂsimeº-verkoop-
                                                                       techniek; en
                                                                   Ð het bestaan van maatregelen ter ondersteuning van de
                                                                       zogenoemde ¹Balladurº-premies van de staat.
Beroep, op 25 januari 1999 in gesteld door Garage Tra-
bisco SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                            pen                                    Volgens verzoekster heeft de Commissie bij haar samenvat-
                                                                   ting van de klacht, alsmede de uiteenzetting van de moti-
                       (Zaak T-26/99)                              vering ter rechtvaardiging van het ontbreken van toerei-
                      (1999/C 100/40)                              kend communautair belang geen aandacht besteed aan de
                                                                   compartimentering van de markten en de belemmeringen
                                                                   van de toeleveringen, zoals de onderling afgestemde pogin-
                                                                   gen om de toegang tot de markt van parallelimporten te
                     (Procestaal: Frans)                           belemmeren door oneigenlijk gebruik van nationale proce-
                                                                   dures, zodat zij haar verplichtingen bij het onderzoek van
                                                                   klachten op het gebied van de mededinging niet heeft
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  nageleefd.
Gemeenschappen is op 25 januari 1999 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Garage Trabisco SA, gevestigd te Cognac (Frankrijk), ver-
tegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
domicilie gekozen hebbende de Luxemburg ten kantore
van P. Schiltz, advocaat aldaar, rue BeÂatrix de Bourbon 4.
                                                                   Beroep, op 25 januari 1999 ingesteld door Sigma Tecnolo-
                                                                   gie di Rivestimento SRL tegen Commissie van de Europese
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                     Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-28/99)
Ð de beschikking van de Commissie van 16/17 november                                    (1999/C 100/41)
    1998 nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 25 januari 1999 beroep ingesteld
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Sigma Tecnologie di Rivestimento SRL, vertegenwoordigd
                                                                   door A. Pappalardo en M. Merola, advocaten te Trapani
                                                                   en Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Com-             A. Lorang, rue Albert 1er 51.
missie, houdende afwijzing van de klacht die verzoekster
had ingediend tegen de belemmeringen die door de groep
Peugeot (PSA) en een aantal van haar dealers worden                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
opgeworpen tegen verzoekster activiteit als zelfstandig
gemachtigd wederverkoper en waarin een ongeoorloofd
kartel tussen PSA en haar dealers van het Franse grondge-          Ð primair: nietig te verklaren artikel 1 van beschikking
bied tot uitdrukking zou komen.                                        K(1998) 3117 def. van 21 oktober 1998 (zaak nr. IV/


title: Zaak T-543/15: Beroep ingesteld op 18 september 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/36

         Beroep ingesteld op 18 september 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA
   (Zaak T-543/15)
   (2015/C 406/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Berlijn, Duitsland), Ecolab Deutschland GmbH (Monheim), Schülke & Mayr GmbH (Norderstedt), Diversey Europe Operations BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en M. Grunchard, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het besluit van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) betreffende de opname van de in Duitsland gevestigde onderneming Oxea als actieve leverancier van de stof in de lijst als bedoeld in artikel 95, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden, nietig verklaren;

               —

               ECHA verwijzen in de proceskosten; en

               —

               in het licht van het aanhangige beroep bij de kamer van beroep van ECHA de behandeling van de zaak op grond van artikel 69, en in het bijzonder artikel 69, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht schorsen totdat de kamer van beroep van ECHA heeft beslist over de ontvankelijkheid van het bij haar aanhangige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters voeren aan dat ECHA onrechtmatig heeft gehandeld door een onderneming ten aanzien van een bepaalde stof toe te laten tot de lijst als bedoeld in artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012. De door hem in dit verband gemaakte fouten worden in de volgende drie middelen aan de orde gesteld:

               1.

               Eerste middel, inhoudende dat ECHA de regels inzake het ingevolge artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 geldende vereiste dat bedrijven een volledig dossier indienen, onjuist heeft toegepast.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van non-discriminatie doordat ECHA bedrijven die zich in dezelfde situatie bevonden verschillend heeft behandeld.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 62, 63 en 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 doordat ECHA in strijd met de vereisten van deze verordening er niet voor heeft gezorgd dat er een gelijk speelveld is voor enerzijds de bedrijven die hebben deelgenomen aan het beoordelingsprogramma van de betrokken stof en anderzijds de bedrijven die hebben meegelift („free-riders”).


title: Zaak C-393/99 en zaak C-394/99: Verzoeken van de Arbeidsrechtbank te Doornik (Afdeling Moeskroen) van 5 oktober 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen: Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen C. Hervein en Hervillier SA en Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen G. Lorthiois en Comtexbel SA

text:
18.12.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 366/21
Verzoeken van de Arbeidsrechtbank te Doornik (Afdeling               Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie
Moeskroen) van 5 oktober 1999 om een prejudiciële                    van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
beslissing in de gedingen tussen: Rijksinstituut voor de                                            bliek
Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen tegen C. Hervein
en Hervillier SA en Rijksinstituut voor de Sociale Verze-
keringen der Zelfstandigen tegen G. Lorthiois en Comtex-                                       (Zaak C-397/99)
                             bel SA
                                                                                (1999/C 366/35)
               (Zaak C-393/99 en zaak C-394/99)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de Helleense
                        (1999/C 366/34)                              Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou en B. Doherty,
                                                                     leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
De Arbeidsrechtbank te Doornik (Afdeling Moeskroen) heeft            te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
bij beschikking van 5 oktober 1999, ingekomen ter griffie van        dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
het Hof van Justitie op 13 oktober 1999, in de gedingen tussen
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert, dat
— Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandi-
                                                                     het Hof
     gen en C. Hervein en Hervillier SA
                                                                     — zal vaststellen, dat de Helleense Republiek, door niet
— Rijksinstituut voor de Sociale Verzekering der Zelfstandi-              binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechte-
     gen en G. Lorthiois en Comtexbel SA,                                 lijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan artikel 2,
                                                                          lid 2, van richtlijn 96/2/EG met betrekking tot mobiele en
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-                  persoonlijke communicatie (1), gelezen in samenhang met
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                   artikel 3 bis, tweede en derde alinea, van richtlijn
vragen:                                                                   90/388/EEG betreffende de mededinging op de markten
                                                                          voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd bij richt-
                                                                          lijn 96/2, de ingevolge het Verdrag en deze richtlijnen op
1) Moeten artikel 14 quater, lid 1, sub b, van verordening                haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     (EGG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref-
     fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
     werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,        — de Helleense Republiek in de kosten zal verwijzen.
     die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewij-
     zigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 (1)
     van de Raad van 2 juni 1983, en bijlage VII bij genoemde        Middelen en voornaamste argumenten
     verordening nr. 1408/71 al dan niet ongeldig worden
     verklaard uit het oogpunt van de artikelen 48 en 52 van
     het Verdrag, voor zover zij bepalen dat op degene die           Het bindend karakter van de artikelen 249, derde alinea, en
     werkzaamheden in loondienst op het grondgebied van een          10 EG (voorheen artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) houdt voor
     lidstaat en werkzaamheden anders dan in loondienst op           de lidstaten de verplichting in, de maatregelen vast te stellen
     het grondgebied van een andere lidstaat uitoefent, de           die nodig zijn voor het omzetten van richtlijnen in nationaal
     wetgeving van elke van deze lidstaten van toepassing is?        recht vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn, en deze
                                                                     maatregelen onverwijld ter kennis van de Commissie te
2) Kan die ongeldigheid al dan niet worden aangevoerd om             brengen.
     de aansluiting en de krachtens de ongeldig verklaarde
     bepaling verschuldigde bijdragen voor perioden die vooraf-
                                                                     Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de nodige
     gaan aan de uitspraak van het arrest dat de ongeldigheid        maatregelen getroffen om uitvoering te geven aan artikel 2,
     uitspreekt, te betwisten, onder voorbehoud — indien
                                                                     lid 2, van richtlijn 96/2/EG en artikel 3 bis, tweede en derde
     hierop ontkennend wordt geantwoord — van het geval
                                                                     alinea, van richtlijn 90/388/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn
     van de werknemers of hun rechtverkrijgenden die vóór die      96/2, die uiterlijk 15 februari 1998 in nationaal recht hadden
     datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een klacht
                                                                     moeten worden omgezet, zodat zij de ingevolge het Verdrag
     hebben ingediend volgens het toepasselijke nationale
                                                                     en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is
     recht?                                                          nagekomen.
(1) PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6.
                                                                     (1) L 20, blz. 59.


title: Zaak T-643/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Dahllof/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/57

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Dahllof/Parlement
   (Zaak T-643/15)
   (2016/C 048/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij:: Staffan Dahllof (Kastrup, Denemarken) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8678 C van het Europees Parlement van 15 september 2015 houdende afwijzing van verzoekers confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die informatie bevatten over reiskosten, dagvergoedingen, vergoedingen voor algemene uitgaven en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten van verzoeker en in die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1), gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet beschermd zijn op grond van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001, gelezen in samenhang met artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd, hoewel de voorwaarden voor openbaarmaking waren vervuld.

               3.

               Derde middel: schending van de in de artikelen 2 en 4, juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde algemene verplichting om ieder document afzonderlijk te onderzoeken.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten te verlenen, niet gerechtvaardigd was.

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoeker heeft geantwoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).


title: Zaak T-8/15: Arrest van het Gerecht van 12 april 2016 — Auyantepui Corp./EUIPO — Magda Rose (Mr Jones) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Mr Jones — Ouder internationaal beeldmerk Jones — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/26

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2016 — Auyantepui Corp./EUIPO — Magda Rose (Mr Jones)
   (Zaak T-8/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Mr Jones - Ouder internationaal beeldmerk Jones - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 191/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Auyantepui Corp., SA (Panama, Panama) (vertegenwoordiger: E. Manresa Medina, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: E. Zaera Cuadrado, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Magda Rose GmbH & Co. KG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: R. Kornfeld, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2014 (zaak R 49/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Magda Rose GmbH & Co. KG en Auyantepui Corp., SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Auyantepui Corp., SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak C-685/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 27 december 2013 — Belgacom NV/Gemeente Fléron

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) op 27 december 2013 — Belgacom NV/Gemeente Fléron
   (Zaak C-685/13)
   2014/C 61/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgacom NV

      Verwerende partij: Gemeente Fléron

      Prejudiciële vraag

   Staan de bepalingen van de machtigingsrichtlijn (1), en in het bijzonder artikel 13 ervan, betreffende de modaliteiten voor het opleggen van vergoedingen voor de gebruiksrechten voor radiofrequenties en de rechten om faciliteiten te installeren op, boven of onder openbare of particuliere eigendom, eraan in de weg dat de gemeentelijke bestuursorganen van een lidstaat door middel van een gemeentelijk besluit aan de operatoren van mobiele telecommunicatie een fiscale last opleggen, die bestaat in één enkele forfaitaire heffing van 2 500 euro per pyloon of mast, waarbij het belastbare feit de aanwezigheid op het grondgebied van de gemeente op 1 januari van het belastingjaar is, die niet van vergoedende aard is, en die ingegeven is door begrotings- en milieudoelstellingen?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Zaak C-199/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta (Republiek Letland) op 4 juni 2009 — Schenker SIA/Valsts ieņēmumu dienests

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāta (Republiek Letland) op 4 juni 2009 — Schenker SIA/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-199/09)
   2009/C 193/12
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schenker SIA

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 6, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1), in die zin worden uitgelegd dat in verband met een verzoek om een bindende tariefinlichting een bindende inlichting moet worden verstrekt over identieke goederen, die dezelfde handelsbenaming en hetzelfde artikelnummer hebben of enig ander criterium gemeen hebben dat de desbetreffende goederen onderscheidt of identificeert?

      (1)  PB L 253, blz. 1.


title: Zaak C-426/06: Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 21 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/31

         Beschikking van de president van de Achtste kamer van het Hof van 21 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-426/06) (1)

   (2007/C 315/53)

      Procestaal: Grieks

   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak F-90/10: Beroep ingesteld op 29 september 2010 — Florentiny/Parlement

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/36

         Beroep ingesteld op 29 september 2010 — Florentiny/Parlement
   (Zaak F-90/10)
   2011/C 55/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-François Florentiny (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P. Nelissen Grade en G. Leblanc, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AST6 zijn bevorderd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 29 juni 2010 tot afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren;

               —

               het op 2 december 2009 bekendgemaakte besluit van het TABG van 24 november 2009 om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2009 tot de rang AST6 zijn bevorderd, nietig verklaren;

               —

               het TABG wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name de indeling in de rang AST6 en de terugwerkende kracht van de bevordering tot de rang AST6 tot de datum waarop deze van kracht had moeten worden, namelijk 1 januari 2009;

               —

               verzoeker een vergoeding van 2 000 EUR toekennen voor de geleden immateriële schade;

               —

               het Europees Parlement verwijzen in de kosten.