title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 april 2001 in zaak C-201/99 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Deutsche Nichimen GmbH tegen Hauptzollamt Düsseldorf ("Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Satellietontvangers")

text:
14.7.2001                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 200/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                                          (Tweede kamer)
                         van 29 maart 2001                                                          van 5 april 2001
in zaak C-404/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-201/99 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-
              schappen tegen Franse Republiek (1)                          dorf om een prejudiciële beslissing): Deutsche Nichimen
                                                                                GmbH tegen Hauptzollamt Düsseldorf (1)
(„Niet-nakoming — Zesde BTW-richtlijn — Maatstaf van
          heffing — Uitsluiting — Bedieningsgeld”)
                                                                           („Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-
                                                                           ling in gecombineerde nomenclatuur — Satellietontvan-
                          (2001/C 200/07)                                                                  gers”)
                                                                                (2001/C 200/08)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-404/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                             dentie van het Hof)
pen (gemachtigde: E. Traversa, bijgestaan door N. Coutrelis)
tegen Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
S. Seam), betreffende een verzoek aan het Hof om vast                      In zaak C-201/99, betreffende een verzoek aan het Hof
te stellen dat de Franse Republiek, door onder bepaalde                    krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Düsseldorf
voorwaarden toe te staan dat het door sommige belastingplich-              (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Deutsche
tigen verlangde bedieningsgeld wordt uitgesloten van de                    Nichimen GmbH en Hauptzollamt Düsseldorf, om een preju-
maatstaf van heffing voor de belasting over de toegevoegde                 diciële beslissing over de uitlegging van de gecombineerde
waarde, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten             nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opge-
krachtens de artikelen 2, punt 1, en 11, A, lid 1, sub a, van de           nomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                   Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten               statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-                  (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij de bijlagen bij de
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB                 verordeningen (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van
L 45, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als              2 augustus 1989 (PB L 282, blz. 1), nr. 2472/90 van de
volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur),            Commissie van 31 juli 1990 (PB L 247, blz. 1) en nr. 2587/91
D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-                 van de Commissie van 26 juli 1991 (PB L 259, blz. 1), heeft
generaal: J. Mischo; griffier: H. A. Ruhl, hoofdadministrateur,            het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris,
op 29 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                     kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric,
luidt als volgt:                                                           rechters; advocaat-generaal: F. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
                                                                           adjunct-griffier, op 5 april 2001 een arrest gewezen waarvan
1)    Door onder bepaalde voorwaarden toe te staan dat van de              het dictum luidt als volgt:
      maatstaf van heffing voor de BTW wordt uitgesloten de
      verplichte toeslag op de prijs die door sommige belastingplichti-
      gen in rekening wordt gebracht als beloning voor de bediening        De gecombineerde nomenclatuur van het gemeenschappelijk doua-
      (bedieningsgeld), is de Franse Republiek de verplichtingen niet      netarief, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87
      nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, punt 1,       van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en
      en 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals
      van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie              gewijzigd bij de bijlagen bij de verordeningen (EEG) nr. 2886/89
      van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —             van de Commissie van 2 augustus 1989, nr. 2472/90 van de
      Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde          Commissie van 31 juli 1990 en nr. 2587/91 van de Commissie
      waarde: uniforme grondslag.                                          van 26 juli 1991, met aldus worden uitgelegd, dat satellietontvangers
                                                                           van 1990 tot 1992 onder tariefpost 8528 vielen.
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                           (1) PB C 204 van 17.7.1999.
(1) PB C 47 van 19.2.2000.


title: Zaak T-249/12: Beroep ingesteld op 5 juni 2012 — Vestel Iberia/Commissie

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/14

         Beroep ingesteld op 5 juni 2012 — Vestel Iberia/Commissie
   (Zaak T-249/12)
   2012/C 235/34
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vestel Iberia, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: P. De Baere en P. Muñiz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2010) 22 def. van de Commissie van 18 januari 2010, waarbij wordt vastgesteld dat boeking achteraf van invoerrechten gerechtvaardigd is en dat de kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd is in een bijzonder geval (zaak REM 02/08), ter kennis van verzoeker gebracht op 12 april 2012;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster 3 middelen aan.

               1)

               Invoerrechten zijn geboekt in strijd met artikel 220, lid 2, sub b, van het communautaire douanewetboek (CDW) (1), aangezien verweerster ten onrechte heeft gemeend dat de tegen invoer uit derde landen aangenomen antidumpingverordeningen automatisch toepasselijk zijn op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije en zij dus ten onrechte heeft verzuimd handelaars ervan in kennis te stellen dat de betrokken antidumpingverordening ook toepasselijk was op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije. Subsidiair hebben de Turkse autoriteiten ten onrechte bevestigd dat de op goederen uit derde landen gestelde antidumpingrechten niet toepasselijk waren op goederen in het vrije verkeer binnen de douane-unie EU-Turkije. Voorts hebben de Spaanse douaneautoriteiten ten onrechte aangenomen dat goederen voorzien van een A.TR-certificaat niet konden worden onderworpen aan aanvullende rechten of beschermende maatregelen en hebben zij verzuimd de marktdeelnemers ervan in kennis te stellen dat handelsmaatregelen konden worden genomen ten aanzien van hun invoer uit Turkije, ook al bevonden deze goederen zich in het vrije verkeer.

               2)

               De vergissing van de bevoegde douaneautoriteiten kon niet redelijkerwijs worden ontdekt door degene die gehouden was tot betaling, die te goeder trouw had gehandeld en had voldaan aan alle voorschriften van de geldende bepalingen inzake de douaneaangifte.

               3)

               Verzoekster verkeert in een bijzondere situatie in de zin van artikel 239 CDW en er kan haar in de zin van artikel 239 CDW geen frauduleuze handeling noch klaarblijkelijke nalatigheid worden toegerekend.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 10 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 27 januari 2005 in zaak C-59/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/29/EG — Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 27 januari 2005
   in zaak C-59/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/29/EG - Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2005/C 82/09)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-59/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 11 februari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en A. Bodard-Hermant), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet en J. Malenovský (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 27 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van de artikelen 5, lid 1, en 6 en 7 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak T-375/16: Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Sabre GLBL/EUIPO (INSTASITE)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/30

         Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Sabre GLBL/EUIPO (INSTASITE)
   (Zaak T-375/16)
   (2016/C 326/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sabre GLBL, Inc. (Southlake, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Zecher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „INSTASITE”– inschrijvingsaanvraag nr. 13 882 162

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 april 2016 in zaak R 1742/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-546/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, optredend voor Erik Toftgaard/Indenrigs- og Sundhedsministeriet (Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 6, leden 1 en 2 — Weigering wachtgeld te betalen aan ambtenaren die 65 zijn en in aanmerking komen voor ouderdomspensioen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Højesteret — Denemarken) — Dansk Jurist- og Økonomforbund, optredend voor Erik Toftgaard/Indenrigs- og Sundhedsministeriet
   (Zaak C-546/11) (1)

   (Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 6, leden 1 en 2 - Weigering wachtgeld te betalen aan ambtenaren die 65 zijn en in aanmerking komen voor ouderdomspensioen)
   2013/C 344/21
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Højesteret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dansk Jurist- og Økonomforbund, optredend voor Erik Toftgaard

      Verwerende partij: Indenrigs- og Sundhedsministeriet

      In tegenwoordigheid van: Centralorganisationernes Fællesudvalg (CFU), Kommunale Tjenestemænd og Overenskomstansatte (KTO), Personalestyrelsen, Kommunernes Landsforening (KL), Danske Regioner

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Højesteret — Uitlegging van artikel 6, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Vaststelling, in ondernemings- en sectorale regelingen inzake sociale zekerheid, van een toetredingsleeftijd of van een leeftijd voor het verkrijgen van het recht op pensioen- of invaliditeitsuitkeringen — Discriminatie op grond van leeftijd — Nationale wettelijke regeling volgens welke bij schrapping van de post van een werknemer deze laatste als schadevergoeding hetzij drie jaar salaris, hetzij zijn salaris tot aan zijn pensioen wordt uitbetaald — Betaling aan een werknemer van 65 jaar wiens post is geschrapt, van een ouderdomspensioen en niet van zijn voormalig salaris, ongeacht het recht van de betrokkene om na 65 jaar verder een beroepsactiviteit uit te oefenen

      Dictum

               1)

               Artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat het enkel van toepassing is op onder een ondernemings- en sectorale regeling inzake sociale zekerheid vallende pensioen- en invaliditeitsuitkeringen.

               2)

               De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan ambtenaren die de leeftijd hebben bereikt waarop zij een ouderdomspensioen kunnen ontvangen, op die enkele grond niet in aanmerking kunnen komen voor wachtgeld dat bestemd is voor ambtenaren die zijn ontslagen wegens schrapping van hun post.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


title: Zaak C-293/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Fresh Del Monte Produce, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/18

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2013 door Fresh Del Monte Produce, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 14 maart 2013 in zaak T-587/08, Fresh Del Monte Produce, Inc./Europese Commissie
   (Zaak C-293/13 P)
   2013/C 252/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Fresh Del Monte Produce, Inc. (vertegenwoordigers: B. Meyring, Rechtsanwalt, L. Suhr, advocate, O. Van Ermengem, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Internationale Fruchtimport Gesellschaft Weichert GmbH & Co. KG, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 14 maart 2013 in zaak T-587/08 te vernietigen;

               —

               beschikking C(2008) 5955 definitief van de Commissie van 15 oktober 2008 (zaak COMP/39.188 — Bananen) nietig te verklaren, voor zover zij betrekking heeft op rekwirante;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van eerste aanleg en van de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt om te beginnen dat de Commissie en het Gerecht artikel 81, lid 1, EG (thans artikel 101 VWEU) en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) hebben geschonden door Del Monte aansprakelijk te stellen voor de inbreuk. Een moedermaatschappij kan slechts aansprakelijk worden gesteld indien de dochteronderneming haar marktgedrag niet onafhankelijk kan bepalen, dat wil zeggen indien de dochteronderneming haar instructies in alle opzichten volgt. De Commissie en het Gerecht hebben Del Monte aansprakelijk gesteld voor het gedrag van Weichert, hoewel zij erkennen dat „Weichert niet steeds Del Montes instructies volgde” en dat „de prijsbeslissingen van Weichert mogelijkerwijs niet beantwoordden aan de verwachtingen van Del Monte”. Bovendien blijkt noch uit de beschikking noch uit het arrest dat Weichert daadwerkelijk instructies van Del Monte volgde. Rekwirante voegt hieraan toe dat het Gerecht slechts een aantal factoren heeft beoordeeld die Del Monte enige invloed zouden hebben verstrekt, maar dat het niet de in de rechtspraak vastgestelde criteria heeft toegepast om te bepalen wat deze invloed „doorslaggevend” maakte.
   Subsidiair betoogt rekwirante dat het Gerecht bepaalde bewijselementen onjuist heeft opgevat, in het bijzonder wat zijn beoordeling van de partnerschapsovereenkomst van Weichert en de verklaringen van andere importeurs betreft.
   Voorts betoogt rekwirante dat het Gerecht de bewijslast de facto heeft omgekeerd, door geen rekening te willen houden met afzonderlijke bewijselementen om de loutere reden dat daaruit niet bleek dat geen beslissende invloed werd uitgeoefend. Aldus heeft het Gerecht artikel 48 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie (vermoeden van onschuld), artikel 6, lid 2, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het beginsel in dubio pro reo geschonden.
   Ten slotte voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 81, lid 1, EG onjuist heeft toegepast door te oordelen dat Dole, Chiquita en Weichert aan één enkele voortdurende inbreuk hebben deelgenomen, hoewel Weichert niet wist dat Chiquita en Dole contacten met elkaar onderhielden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag.


title: Zaak C-63/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rovereto (Italië) op 11 februari 2011 — Strafzaak tegen John Austine

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Rovereto (Italië) op 11 februari 2011 — Strafzaak tegen John Austine
   (Zaak C-63/11)
   2011/C 120/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Rovereto.

      Partij in de strafzaak

   John Austine.

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 15 en 16 van richtlijn 2008/115/EG (1), gelet op de beginselen van loyale samenwerking en van het nuttig effect van richtlijnen, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat bepaalt dat het gebrek aan medewerking aan een bestuurlijke procedure tot uitzetting van een onderdaan van een derde land die illegaal op het grondgebied verblijft, wordt bestraft met vrijheidsstraffen op andere gronden dan bewaring, overeenkomstig het nationale recht, zonder dat de voorwaarden en waarborgen van de artikelen 15 en 16 worden nageleefd, wanneer een verwijderingsbevel dat de bevoegde bestuurlijke instantie overeenkomstig artikel 8, lid 3, van die richtlijn heeft opgelegd, niet is opgevolgd?

      (1)  PB L 348, blz. 98.


title: Zaak C-505/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria regionale di Genova (Italië) op 12 juni 2006 — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova/Euricom SpA

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria regionale di Genova (Italië) op 12 juni 2006 — Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova/Euricom SpA
   (Zaak C-505/06)
   (2007/C 42/20)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione Tributaria regionale di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

      Verwerende partij: Euricom SpA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 216 van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat het uitsluitend van toepassing is op onder de regeling bijzondere veredeling verkregen producten waarin niet-communautaire goederen zijn verwerkt, of leidt deze bepaling tot een zelfstandige douaneschuld, die wordt gerechtvaardigd door de noodzaak om geen dubbel douanevoordeel toe te kennen?

               2)

               Regelen artikel 115, leden 1 en 3, van het communautair douanewetboek en de desbetreffende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) in het kader van een handeling van actieve veredeling, verricht volgens de bijzondere modaliteit van de voorafgaande uitvoer en de equivalente compenserende invoer (EX-IM), in alle gevallen de verwerving van de douanestatus van communautair goed en de overeenkomstige vrijstelling van douanerechten door producten die zijn ingevoerd ter compensatie van eerder als uit Italië afkomstige uitgevoerde producten, of zijn deze bepalingen niet van toepassing indien die handeling voor de betrokken vorengenoemde producten betrekking heeft op eerdere uitvoer naar landen waarmee de Europese Gemeenschap overeenkomsten heeft gesloten?

               3)

               Heeft in casu het feit dat het reeds aangehaalde artikel 115, lid 3, bepaalt dat goederen die ter compensatie worden ingevoerd, de douanestatus van eerder uitgevoerde communautaire goederen krijgen, gevolg voor de concrete handeling, met name voor de oorsprong van de eerder uitgevoerde nationale rijst? Zo ja, wat is het verband tussen de douaneregeling actieve veredeling en de oorsprongsregels die zijn neergelegd in het communautair douanewetboek en in de met de LMOE gesloten overeenkomsten?

               4)

               Moet artikel 15, lid 2, van de overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en de LMOE, voor zover dit bepaalt dat het verbod van restitutie van douanerechten ter zake van niet uit de Gemeenschap afkomstige grondstoffen die zijn gebruikt voor de vervaardiging van met een (door een douane-autoriteit van de Gemeenschap afgegeven) EUR-1 certificaat uitgevoerde producten, niet van toepassing is wanneer deze producten in plaats hiervan voor consumptie binnen de Gemeenschap zijn bestemd, aldus worden uitgelegd dat het artikel 216 van het communautair douanewetboek elk nuttig effect ontneemt?

      (1)  PB L 302, blz. 1.


title: Oproep tot het indienen van sollicitaties — Directeur-generaal (rangen AD 15–AD 16) Vertaling bij het Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               12.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CA 307/1

         OPROEP TOT HET INDIENEN VAN SOLLICITATIES
   Directeur-generaal (rangen AD 15–AD 16) Vertaling bij het Hof van Justitie van de Europese Unie
   (2010/C 307 A/01)

      Bij het Hof van Justitie van de Europese Unie te Luxemburg is een vacature ontstaan voor het ambt van directeur-generaal (rangen AD 15–AD 16) Vertaling. In dit ambt zal worden voorzien overeenkomstig artikel 29, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen.

   AARD VAN DE FUNCTIE EN FUNCTIE-EISEN
   De directeur-generaal Vertaling is onder het gezag van de griffier verantwoordelijk voor het directoraat-generaal Vertaling. Dit directoraat-generaal verzorgt de diensten van juridische vertaling voor het Hof van Justitie van de Europese Unie. Het draagt bij tot de naleving van de talenregeling van de drie rechterlijke instanties die deze instelling omvat, zowel wat de behandeling van de procedures als wat de publicatie van de rechtspraak betreft. Deze dienst telt ongeveer 900 medewerkers, waaronder meer dan 600 jurist-linguïsten (1), en maakt gebruik van de diensten van een vergelijkbaar aantal freelancers.
   De directeur-generaal Vertaling moet beschikken over de noodzakelijke vaardigheden voor het beheer van een grote administratieve eenheid die zich moet aanpassen aan de ontwikkeling van het stelsel van rechtspraak en zich in het kader van de toekomstige uitbreidingen van de Europese Unie verder moet ontwikkelen. Hij/Zij moet blijk geven van een groot organisatievermogen en moet in staat zijn de structuur van het directoraat-generaal aan te passen aan nieuwe uitdagingen. Tevens dient hij/zij een groot gevoel voor intermenselijke betrekkingen te bezitten en moet hij/zij zijn/haar medewerkers kunnen overtuigen en motiveren. Hij/Zij zal worden belast met de leiding en de coördinatie van de werkzaamheden van de hoofden van de 22 taaleenheden en de vier functionele eenheden van het directoraat-generaal, en zal doeltreffend moeten samenwerken met de overige directeuren-generaal en de diensthoofden van de instelling.
   Om het hoofd te bieden aan de alsmaar toenemende werklast, die niet alleen zal kunnen worden opgevangen door uitbreiding van het personeelsbestand, moet voorts alles worden ondernomen om het hoge productiviteitsniveau dat de dienst reeds heeft bereikt, verder te verbeteren. Deze doelstelling vereist in het bijzonder dat de werkorganisatie en de werkmethoden voortdurend worden verbeterd en dat op grote schaal van nieuwe technologieën gebruik wordt gemaakt. De directeur-generaal Vertaling zal een uitgesproken belangstelling voor IT-vraagstukken en het gebruik van nieuwe technologieën aan de dag moeten leggen.
   Verder moet bij het beheer van de dienst het voortdurende streven voorop staan om de methoden van het directoraat-generaal aan de vereisten van de rechterlijke werkzaamheden aan te passen en om het hoge kwaliteitsniveau van de vertalingen te handhaven.
   De gekozen kandidaat zal derhalve moeten beschikken over diepgaande kennis van en gedegen beroepservaring met betrekking tot het beheer van een op vertaalgebied gespecialiseerde eenheid en zal in staat moeten zijn om bij zijn/haar werkzaamheden rekening te houden met de organisatie en de werkwijze van het Hof.

   Gelet op de context waarin hij/zij werkzaam zal zijn, moet de directeur-generaal Vertaling een voltooide juridische opleiding hebben genoten, afgesloten met een universitair diploma, alsmede over diepgaande kennis van een officiële taal van de Europese Unie en zeer goede kennis van twee andere officiële talen van de Unie beschikken. Om dienstredenen zijn een zeer goede kennis van het Frans en een goede kennis van het Engels vereist.
   INDIENING VAN DE SOLLICITATIES
   Sollicitaties naar dit ambt dienen, tezamen met een gedetailleerd curriculum vitae en overige ter zake dienende stukken, uitsluitend per e-mail aan de griffier van het Hof van Justitie uiterlijk op 4 december 2010 te worden ingediend op het volgende adres: DG.DGT@curia.europa.eu. De kandidaten moeten bij hun sollicitatie tevens een hooguit vijf pagina's tellend stuk voegen waarin zij hun voornemen met betrekking tot de dienst uiteenzetten en aangeven waarom zij huns inziens gekwalificeerd zijn voor het ambt.
   Luxemburg, 26 oktober 2010.

      (1)  Nadere inlichtingen over het Hof van Justitie van de Europese Unie en het directoraat-generaal Vertaling zijn te vinden op de internetpagina van de instelling (www.curia.europa.eu).


title: Zaak T-278/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2015 door de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 maart 2015 in zaak F-51/14

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/72

         Hogere voorziening ingesteld op 1 juni 2015 door de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 maart 2015 in zaak F-51/14
   (Zaak T-278/15 P)
   (2015/C 294/87)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: KL (Brussel, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 18 maart 2015 in zaak F-51/14 te vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen;

               —

               de verwerende partij in de hogere voorziening te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij zes middelen aan, waarvan sommige betrekking hebben op het beoordelingssysteem en andere op het bevorderingssysteem.

               —

               Beoordelingssysteem

                           1.

                           Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 43 van het Ambtenarenstatuut, van de regels op het gebied van de verdeling van de bewijslast, van het verbod om ultra petita te beslissen en van de rechten van de verdediging van de rekwirerende partij.

                           2.

                           Tweede middel, ontleend aan een overschrijding van de grenzen van de rechterlijke toetsing. In het bestreden arrest heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) herhaaldelijk de grenzen van zijn toetsing overschreden en lijkt het de vaststelling van een bepaald beoordelingssysteem te willen opleggen.

                           3.

                           Derde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting voor wat betreft het gebrek aan objectiviteit van een niet in cijfers uitgedrukt beoordelingssysteem en aan schending van artikel 43 van het Ambtenarenstatuut.

               —

               Bevorderingsstelsel

                           4.

                           Vierde middel, ontleend aan schending van het verbod om ultra petita te beslissen en van de rechten van verdediging van de rekwirerende partij.

                           5.

                           Vijfde middel, ontleend aan schending van de regels op het gebied van de verdeling van de bewijslast.

                           6.

                           Zesde middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting voor wat de schending door de rekwirerende partij betreft van artikel 45 van het Ambtenarenstatuut.


title: Zaak C-536/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 13 oktober 2015 — Tele2 (Netherlands) BV e.a. tegen Autoriteit Consument en Markt (ACM), andere partij: European Directory Assistance NV

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 13 oktober 2015 — Tele2 (Netherlands) BV e.a. tegen Autoriteit Consument en Markt (ACM), andere partij: European Directory Assistance NV
   (Zaak C-536/15)
   (2016/C 027/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Tele2 (Netherlands) BV, Ziggo BV, Vodafone Libertel BV

      Verweerster: Autoriteit Consument en Markt (ACM)

      Andere partij: European Directory Assistance NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 25, tweede lid, van richtlijn 2002/22/EG (1) zo worden uitgelegd dat onder verzoeken ook moet worden begrepen een verzoek van een in een andere lidstaat gevestigde onderneming, die informatie vraagt ten behoeve van het verstrekken van openbare telefooninlichtingendiensten en telefoongidsen die worden aangeboden in die lidstaat en/of in andere lidstaten?

               2)

               Als vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: mag de aanbieder die telefoonnummers in gebruik geeft, en die op grond van een nationale regeling gehouden is de abonnee toestemming te vragen voor opname in standaard telefoongidsen en standaard abonnee-informatiediensten, in de vraag om toestemming op grond van het non-discriminatiebeginsel differentiëren naar de lidstaat waarin de onderneming die verzoekt om informatie als bedoeld in artikel 25, tweede lid, van richtlijn 2002/22/EG, de telefoongids en abonnee-informatiedienst aanbiedt?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn) (PB L 108, blz. 51).


title: Beroep, op 30 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-344/95)

text:
Nr . C 333/ 12          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9 . 12 . 95
     periode, doch dit in te houden via de Belgische rechts                 — door werknemers en seizoenarbeiders die arbeid
     figuur van de inhouding die geldt als bewarend beslag                        verrichten waarvan de te verwachten duur niet meer
     onder derden in de zin van artikel 1445 van het Belgische                    dan drie maanden beloopt, een verblijfsdocument af
     Gerechtelijk Wetboek zolang dienaangaande geen defi                         te geven en daarvoor betaling te verlangen;
     nitieve titel is gecreëerd en ten belope van het bedrag van
     navordering met betrekking tot deze of vroegere aangif             2 . het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de
     teperiodes, indien deze navordering door de BTW                        procedure .
     belastingplichtige wordt betwist ?
3 . Is artikel 18 , lid 4, van die richtlijn van toepassing,             Middelen en voornaamste argumenten
     gesteld dat volgens de Belgische Staat de inhouding een
     invorderingsmaatregel is ?                                          — ( Met betrekking tot de situatie van de werkzoeken
                                                                             den )
     — Bij bevestiging, is dan artikel 27 van die richtlijn van
         toepassing zo de inhouding deel zou uitmaken van de                 Bij de huidige stand van het Gemeenschapsrecht, zoals
          „ voorwaarden " ( modalités )?                                     die voortvloeit uit het arrest van het Hof van Justitie van
                                                                             26 februari 1991 in zaak C-292/89, hebben de onder
     — Bij negatie, is dat artikel 27 dan van toepassing,                    danen van de Lid-Staten het recht op het grondgebied
         gesteld dat de inhouding een invorderingsmaatregel                  van de andere Lid-Staten te verblijven om daar werk te
         is ?                                                                zoeken; een Lid-Staat mag dit recht van verblijf beperken
                                                                             tot een „ redelijke termijn ", met dien verstande dat het
4 . Indien artikel 18 , lid 4, van die richtlijn van toepassing              verstrijken van die termijn het recht van verblijf niet
     zou zijn op de inhouding, is deze Belgische rechtsfiguur                automatisch beëindigt zolang de betrokkene verder
     dan een inbreuk op het evenredigheidsbeginsel zoals                     werk zoekt en een reële kans heeft te vinden . De in België
     door het Hof van Justitie bepaald ?                                     geldende regeling ( 2 ) verplicht een dergelijke werkzoe
                                                                             kende evenwel het grondgebied na drie maanden te
(') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                               verlaten, en aangezien aan de betrokkene niet de
                                                                             mogelijkheid wordt geboden het bewijs te leveren dat hij
                                                                             nog steeds werk zoekt en een reële kans heeft het te
                                                                             vinden, is deze regeling in strijd met artikel 48 EG
                                                                             Verdrag.
                                                                         — ( Met betrekking tot het stelsel van attesten van imma
Beroep, op 30 oktober 1995 ingesteld door Commissie van                      triculatie )
   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                         ( Zaak C-344/95 )                                   Ofschoon artikel 4 van Richtlijn 68/360/EEG bepaalt
                            ( 95/C 333/24                                    dat de Lid-Staat een verblijfskaart moet afgeven, krijgt
                                                                             een werknemer voor de eerste zes maanden van zijn
                                                                             verblijf in België twee attesten van immatriculatie . De
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   afgifte van een voorlopig verblijfsdocument vormt een
op 30 oktober 1995 beroep tegen Koninkrijk België                            bijkomende moeilijkheid voor een migrerende werkne
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                        mer die zich in een andere Lid-Staat installeert . De
pen, vertegenwoordigd door P. van Nuffel als gemachtigde,                    betrokken Belgische regeling vormt aldus een daadwer
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                      kelijke belemmering van het vrije verkeer van werkne
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                           mers en is derhalve in se in strijd met artikel 48
                                                                             EG-Verdrag.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                             De Commissie stelt niet, dat de verblijfskaart onmiddel
1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België de krachtens                   lijk, dat wil zeggen op de dag van indiening van een
     artikel 48 EG-Verdrag en Richtlijn 68/360/EEG van de                    aanvraag vergezeld van de bewijsstukken, moet worden
     Raad ( ! ) op hem rustende verplichtingen niet is nageko               afgegeven, maar vindt dat het nuttig effect van artikel 4
     men ,                                                                   verlangt, dat in ieder geval binnen een korte termijn
                                                                             gevolg wordt gegeven aan die aanvraag, en dat een
     — door in België werk zoekende onderdanen van                           termijn van drie maanden ( en a fortiori van zes
          andere Lid-Staten te verplichten het grondgebied na                maanden ) voor een gewone administratieve formaliteit
          drie maanden te verlaten,                                          overdreven is .
     — door werknemers die arbeid in loondienst verrichten                   Volgens artikel 9 , lid 1 , van Richtlijn 68/360/EEG
          waarvan de te verwachten duur minstens één jaar                    worden de verblijfsdocumenten kosteloos of tegen
          beloopt, gedurende de eerste zes maanden van hun                   betaling van een de rechten en kosten voor de afgifte van
          verblijf in plaats van de verblijfskaart van onderdaan             identiteitskaarten aan eigen onderdanen niet te boven
          van een andere Lid-Staat, twee achtereenvolgende                   gaand bedrag afgegeven en verlengd . Dat de Belgische
          attesten van immatriculatie af te geven en daarvoor                gemeenten betaling kunnen verlangen voor de afgifte
          betaling te verlangen,                                             van het attest van immatriculatie, is evenwel in strijd met
 ---pagebreak--- 9 . 12 . 95               NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 333/ 13
     de gelijke behandeling van Belgen en onderdanen van de                   werknemer zijn aanwezigheid op het Belgische grondge
     andere Lid-Staten .                                                       bied heeft gemeld ( artikel 8 , lid 2 , van die richtlijn ).
— ( Met betrekking tot de werknemers die minder dan drie
     maanden in het land verblijven )                                   0 ) Richtlijn van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing
                                                                              van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de
                                                                              werknemers der Lid-Staten en van hun familie binnen de
     Ofschoon artikel 8 , lid 1 , onder a ) en c ), van Richtlijn
     68/360/EEG bepaalt, dat de Lid-Staten het recht van                      Gemeenschap ( PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 13 ).
                                                                        ( 2 ) Wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het
     verblijf moeten toekennen zonder afgifte van een ver                    grondgebied , het verblijf, de vestiging en de verwijdering van
      blijfskaart, verplicht de in België van kracht zijnde                   vreemdelingen ( zoals gewijzigd bij de wet van 6 mei 1993 ).
     regeling de betrokkenen een document aan te vragen                       Koninklijk besluit van 8 oktober 1981 betreffende de toegang
      ( waarvoor de gemeente die het afgeeft, betaling kan                    tot het grondgebied , het verblijf, de vestiging en de verwijdering
      vragen ) dat verder gaat dan een gewoon attest dat de                   van vreemdelingen ( zoals herhaaldelijk gewijzigd ).
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                         van 19 oktober 1995                            3 . Verwijst de Raad in de kosten.
in zaaK T-194/94 : J. Carvel en Guardian Newspapers Ltd
                                                                        4 . Verstaat dat het Koninkrijk Denemarken, het Konink
                tegen Raad van de Europese Unie (^
                                                                               rijk der Nederlanden en het Europees Parlement hun
(Doorzichtigheid — Toegang tot informatie — Besluit van                        eigen kosten zullen dragen.
Raad houdende weigering van toegang tot documenten
betreffende zijn beraadslagingen — Uitlegging van artikel 4,             (M PB nr . C 202 van 23 . 7. 1994 .
                    lid 2, van Besluit 93/73 1/EG)
                             ( 95/C 333/25 )
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          (Procestaai: Engels)
                                                                                van 26 oktober 1995
In zaak T-194/94 , J. Carvel, wonende te Brussel, en                     in zaak T-l 85/94 : Geotronics SA tegen Commissie van de
Guardian Newspapers Ltd, gevestigd té Manchester (Ver                                     Europese Gemeenschappen (')
enigd Koninkrijk ), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer                  (Phare-programma — Niet-openbare aanbestedingsproce
en F. P. Louis, advocaten te Brussel, bijgestaan door D.                 dure — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid —
 Curtin van de universiteit van Utrecht, domicilie gekozen                    EER-Overeenkomst — Beroep tot schadevergoeding)
 hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch,
 advocaat aldaar, Rue Goethe 11 , ondersteund door Konink                                           ( 95/C 333/26 )
 rijk Denemarken ( gemachtigde : P. Biering), Koninkrijk der                                     (Procestaai: Engels)
 Nederlanden ( gemachtigden : A. Bos en J. W. de Zwaan ), en
 door Europees Parlement ( gemachtigden: G. Garzon Cla                  In zaak T-l 85/94, Geotronics SA, vennootschap naar Frans
 riana en F. Vainker ) tegen Raad van de Europese Unie                   recht, gevestigd te Lognes ( Frankrijk ), vertegenwoordigd
 ( gemachtigden : J. Aussant en G. Maganza ), betreffende                door T. Pettersson, advocaat bij de Zweedse balie, domicilie
 nietigverklaring van besluiten door de Raad genomen                     gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt en
 krachtens zijn Besluit 93/731/EG van 20 december 1993                   Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10,
 betreffende toegang van het publiek tot documenten van de               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
 Raad ( PB 1993 , L 340 , blz, 43 ), heeft het Gerecht (Tweede            machtigden: K. Banks en, ter terechtzetting, door J. For
 kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,             man ), betreffende, in de eerste plaats, een beroep tot
 kamerpresident, D. P. M. Barrington, A. Saggio, H. Kir                  nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
 schner en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op             10 maart 1994 houdende afwijzing van de door verzoekster
  19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                   in het kader van het Phare-programma ingediende offerte
 luidt als volgt:                                                         voor de levering van elektronische tachometers, en, in de
                                                                          tweede plaats, een beroep krachtens de artikelen 178 en 215
  1 . Verklaart nietig het stilzwijgend genomen besluit van de            EG-Verdrag strekkende tot vergoeding van de schade die
        Raad waarbij verzoekers toegang tot de voorstukken,               verzoekster stelt wegens het litigieuze besluit te hebben
        notulen, presentielijsten en stemverslagen van de Raad            geleden, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samengesteld als
        Justitie van 29 en 30 november 1 993 is geweigerd, en het         volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en R.
        in de brief van de Raad van 1 7 mei 1 994 vervatte besluit        Garcia-Valdecasas, rechters; griffier: B. Pastor, administra
        waarbij toegang tot de notulen van de Raad Landbouw               teur, op 26 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
        van 24 en 25 januari 1994 is geweigerd.                           dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 februari 2002 in zaak T-219/00: Ellos AB tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Woord ELLOS — Absolute weigeringsgrond — Beschrĳvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
C 144/42               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         15.6.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 20 februari 2002                                                      van 27 februari 2002
in zaak T-170/00: Förde-Reederei GmbH tegen Raad                         in zaak T-219/00: Ellos AB tegen Bureau voor harmonisa-
van de Europese Unie en Commissie van de Europese                        tie binnen de interne markt (merken, tekeningen, model-
                       Gemeenschappen (1)                                                            len) (BHIM) (1)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Woord ELLOS — Absolute wei-
(„Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap
                                                                         geringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1,
— Richtlijn 92/12/EEG betreffende de algemene regeling
                                                                                sub c, van verordening (EG) nr. 40/94”)
voor accijnsproducten — Schade als gevolg van afloop
van overgangsregeling inzake belastingvrijstelling voor door
reizigers tijdens zeereizen tussen twee lidstaten gekochte
                             producten”)                                                           (2002/C 144/89)
                          (2002/C 144/88)                                                          (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-219/00, Ellos AB, gevestigd te Borås (Zweden),
                                                                         vertegenwoordigd door G. Bergqvist, advocaat, tegen Bureau
                                                                         voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                         gen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: F. López de Rego en
In zaak T-170/00, Förde-Reederei GmbH, gevestigd te Flens-               J.F. Crespo Carrillo), betreffende een beroep tegen de beslissing
burg (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Schrömbges en                 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmoni-
L. Harings, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-              satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
burg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                     len) van 15 juni 2000 (zaak R 385/1999-1), waarbij de
A.-M. Colaert en J.-P. Hix) en Commissie van de Europese                 inschrijving van het woord ELLOS als gemeenschapsmerk is
Gemeenschappen (gemachtigden: E. Traversa, R. Lyal en                    geweigerd, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
K. Gross), betreffende een vordering tot vergoeding van de               volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura
schade die zou zijn geleden als gevolg van de afloop van                 Ramos, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
de overgangsregeling inzake de belastingvrijstelling die is              27 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
vastgesteld bij artikel 28 van richtlijn 92/12/EEG van de Raad           als volgt:
van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor
accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer
daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1), heeft het              1)    Vernietigt de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura                    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;                  tekeningen en modellen) van 15 juni 2000 (zaak R 385/
griffier: D. Christensen, administrateur, op 20 februari 2002                  1999-1), voorzover zij betrekking heeft op diensten die behoren
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         tot klasse 35 van de Overeenkomst van Nice en zijn omschreven
                                                                               als volgt: „klantenservice bij postorderverkoop”.
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                         2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
2)    Verwijst verzoekster in alle kosten.                               3)    Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 259 van 9.9.2000.                                               (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste Aanleg van 14 januari 2004 in zaak T-202/02, Makedoniko Metro en Michaniki AE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/41

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 januari 2004
   in zaak T-202/02, Makedoniko Metro en Michaniki AE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Verzuim om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Artikel 3 van richtlijn 89/665/EEG - Beroep tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 94/118)
   Procestaal: Grieks
   In zaak T-202/02, Makedoniko Metro, gevestigd te Thessaloniki (Griekenland), en Michaniki AE, gevestigd te Maroussi Attikis (Griekenland), vertegenwoordigd door C. Conis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Konstantinidis), betreffende een beroep strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers zouden hebben geleden door van het besluit van de Commissie om geen gevolg te geven aan hun op 23 januari 1997 ingediende klacht nr. 97/4188/P betreffende de plaatsing door de Griekse staat van een opdracht voor de uitvoering van werken bestaande in het ontwerpen, de bouw, de autofinanciering en de exploitatie van de metro van Thessaloniki (Griekenland) heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 14 januari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekers worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak C-583/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Sintax Trading OÜ/Maksu- ja Tolliamet [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1383/2003 — Maatregelen ter voorkoming van op markt brengen van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen — Artikel 13, lid 1 — Bevoegdheid van douaneautoriteiten om schending van intellectueel-eigendomsrecht vast te stellen]

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Riigikohus — Estland) — Sintax Trading OÜ/Maksu- ja Tolliamet
   (Zaak C-583/12) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1383/2003 - Maatregelen ter voorkoming van op markt brengen van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen - Artikel 13, lid 1 - Bevoegdheid van douaneautoriteiten om schending van intellectueel-eigendomsrecht vast te stellen])
   2014/C 175/10
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Riigikohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sintax Trading OÜ

      Verwerende partij: Maksu- ja Tolliamet

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Riigikohus — Uitlegging van de artikelen 13, leden 1 en 17, alsook van de punten 1, 2 en 3 van de considerans van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7) — Maatregelen strekkende tot het verhinderen van het op de markt brengen van nagemaakte goederen en van door piraterij verkregen goederen — Procedure tot vaststelling of sprake is van schending van een intellectueel-eigendomsrecht — Bevoegdheid van de douaneautoriteiten ter zake vaststelling van schending van een intellectueel-eigendomsrecht — Recht van de douaneautoriteiten om ambtshalve een procedure tot vaststelling of sprake is van schending van een intellectueel-eigendomsrecht in te leiden, zonder dat is vereist dat de houder van het recht die procedure heeft ingeleid

      Dictum

   Artikel 13, lid 1, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat de douaneautoriteiten de in die bepaling bedoelde procedure zelf instellen en toepassen wanneer de houder van het intellectueel-eigendomsrecht daartoe geen initiatief neemt, op voorwaarde dat tegen de ter zake door deze autoriteiten genomen beslissingen rechtsmiddelen openstaan waarmee de bescherming wordt verzekerd van de rechten die de justitiabelen aan het Unierecht en met name aan deze verordening ontlenen.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Zaak C-508/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s. [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2002/22/EG (Universeledienstrichtlijn) — Berekening van de kosten van de universeledienstverplichtingen — Rekening houden met het rendement op eigen kapitaal — Rechtstreekse werking — Toepassing in de tijd]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechië) — Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.
   (Zaak C-508/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2002/22/EG (Universeledienstrichtlijn) - Berekening van de kosten van de universeledienstverplichtingen - Rekening houden met het rendement op eigen kapitaal - Rechtstreekse werking - Toepassing in de tijd])
   (2015/C 389/13)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Český telekomunikační úřad

      Verwerende partijen: T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.

      in tegenwoordigheid van: O2 Czech Republic a.s., voorheen Telefónica Czech Republic a.s., UPC Česká republika s.r.o.

      Dictum

               1)

               De artikelen 12 en 13 van richtlijn 2002/22 van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat de nettokosten van de universeledienstverplichting de „redelijke winst” van de aanbieder van die dienst omvatten die bestaat uit een rendement op eigen kapitaal dat zou worden verlangd door een met de aanbieder van de universele dienst vergelijkbare onderneming die afweegt of zij de dienst van algemeen economisch belang al dan niet moet verrichten gedurende de hele periode waarvoor zij met het beheer van die dienst zou worden belast, rekening houdende met de omvang van het risico.

               2)

               De artikelen 12 en 13 van richtlijn 2002/22 moeten aldus worden uitgelegd dat zij rechtstreekse werking hebben en dat particulieren zich daarop bij een nationale rechter rechtstreeks kunnen beroepen om op te komen tegen een besluit van een nationale regelgevende instantie.

               3)

               Richtlijn 2002/22 moet aldus worden uitgelegd dat zij niet van toepassing is op de vaststelling van de nettokosten van de universeledienstverplichtingen van de aangewezen onderneming gedurende de periode voorafgaand aan de toetreding van Tsjechië tot de Europese Unie, te weten, voor het jaar 2004, gedurende de periode van 1 januari tot en met 30 april 2004.

      (1)  PB C 56 van 16.2.2015.


title: Zaak C-224/13: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Cagliari — Italië) — Strafprocedure tegen Sergio Alfonso Lorrai (Prejudiciële verwijzing — Artikel 53, lid 2, van Reglement voor de procesvoering van het Hof — Grondrechten — Buitensporig lange duur van strafprocedure — Schorsing voor onbepaalde tijd van strafprocedure bij ziekte van verdachte waardoor deze niet bewust aan procedure kan deelnemen — Ongeneeslijke ziekte van verdachte — Niet-uitvoering van Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid Hof)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/23

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Cagliari — Italië) — Strafprocedure tegen Sergio Alfonso Lorrai
   (Zaak C-224/13) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 53, lid 2, van Reglement voor de procesvoering van het Hof - Grondrechten - Buitensporig lange duur van strafprocedure - Schorsing voor onbepaalde tijd van strafprocedure bij ziekte van verdachte waardoor deze niet bewust aan procedure kan deelnemen - Ongeneeslijke ziekte van verdachte - Niet-uitvoering van Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid Hof)
   2014/C 52/41
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Cagliari

      Partij in de strafzaak

   Sergio Alfonso Lorrai

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Cagliari — Uitlegging van artikel 47, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, gelezen in samenhang met artikel 6 VEU — Buitensporig lange duur van strafprocedure — Nationale regeling op grond waarvan bij ziekte van de verdachte, waardoor deze niet bewust aan de procedure kan deelnemen, de strafprocedure voor onbepaalde tijd wordt geschorst — Verplichting om de verdachte regelmatig te controleren — Ongeneeslijke ziekte van de verdachte

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om de door het Tribunale di Cagliari (Italië) gestelde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Doorhaling van zaak C-345/96

text:
C 94/16               NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
             Doorhaling van zaak C-120/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-79/97 (1)
                        (98/C 94/33)                                                       (98/C 94/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-79/97
96 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een pre-         (verzoek van het Finanzgericht München om een prejudi-
judicieÈle beslissing): FRUKO-Handelsgesellschaft mbH            cieÈle beslissing): Happy Sports Michl OHG tegen Finanz-
tegen Hauptzollamt Emmerich.                                     amt Landshut.
(1) PB C 180 van 22.6.1996.                                      (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-300/96 (1)                                    Doorhaling van zaak C-99/97 (1)
                        (98/C 94/34)                                                       (98/C 94/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-300/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-99/97
96 (verzoek van het Schleswig-Holsteinisches Verwaltungs-        (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een prejudi-
gericht om een prejudicieÈle beslissing): E. Reimer tegen        cieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
Amt für Land- und Wasserwirtschaft Flensburg.                    werbs im Medienwesen tegen TV Spielfilm Verlag Gesell-
                                                                 schaft mbH.
(1) PB C 336 van 9.11.1996.
                                                                 (1) PB C 131 van 26.4.1997.
             Doorhaling van zaak C-345/96 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-135/97 (1)
                        (98/C 94/35)
                                                                                (98/C 94/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese            De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-345/        1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
96 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Niedersachsen           97 (verzoek van het Oberlandesgericht Wien om een preju-
om een prejudicieÈle beslissing): Landeshauptstadt Hanno-        dicieÈle beslissing): Verein zur Förderung des freien Wettbe-
ver tegen A. Sattler.                                            werbs im Medienwesen tegen MVF Magazin-Verlag am
                                                                 Fleetrand Gesellschaft mbH.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                 (1) PB C 166 van 31.5.1997.
             Doorhaling van zaak C-414/96 (1)
                        (98/C 94/36)                                            Doorhaling van zaak C-223/97 (1)
                                                                                (98/C 94/40)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december              De president van het Hof van Justitie van de Europese
1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-414/        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 december
96 (verzoek van het Sozialgericht Hamburg om een pre-            1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-223/
judicieÈle beslissing): M. Kehrl tegen Allgemeine Orts-          97 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudi-
krankenkasse Hamburg, intervenieÈnte: Bundesanstalt für          cieÈle beslissing): HDM Flugservice GesmbH tegen Haupt-
Arbeit.                                                          verband der Österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 131 van 26.4.1997.                                      (1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: Arrest van het Hof van 16 maart 2004 in de gevoegde zaken C-264/01, C-306/01, C-354/01 en C-355/01 (verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf en van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): AOK Bundesverband e.a. tegen Ichthyol-Gesellschaft Cordes, Hermani & Co., Mundipharma GmbH, Gödecke GmbH, Intersan, Institut für pharmazeutische und klinische Forschung GmbH

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/2

      ARREST VAN HET HOF

   van 16 maart 2004
   in de gevoegde zaken C-264/01, C-306/01, C-354/01 en C-355/01 (verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf en van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): AOK Bundesverband e.a. tegen Ichthyol-Gesellschaft Cordes, Hermani & Co., Mundipharma GmbH, Gödecke GmbH, Intersan, Institut für pharmazeutische und klinische Forschung GmbH (1)

   (Mededinging - Ondernemingen - Ziekenfondsen - Mededingingsregelingen - Uitlegging van artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG - Vaststelling door organisaties van ziekenfondsen van maximumbedragen voor vergoeding van geneesmiddelen)
   (2004/C 94/03)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-264/01, C-306/01, C-354/01 en C-355/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) en van het Bundesgerichtshof (Duitsland), in de gedingen tussen AOK Bundesverband, Bundesverband der Betriebskrankenkassen (BKK), Bundesverband der Innungskrankenkassen, Bundesverband der landwirtschaftlichen Krankenkassen, Verband der Angestelltenkrankenkassen eV, Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, Bundesknappschaft, See-Krankenkasse en Ichthyol-Gesellschaft Cordes, Hermani & Co. (C-264/01), Mundipharma GmbH (C-306/01), Gödecke GmbH (C-354/01), Intersan, Institut für pharmazeutische und klinische Forschung GmbH (C-355/01), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG, heeft het Hof, samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Organisaties van ziekenfondsen, zoals het AOK Bundesverband, het Bundesverband der Betriebskrankenkassen (BKK), het Bundesverband der Innungskrankenkassen, het Bundesverband der landwirtschaftlichen Krankenkassen, het Verband der Angestelltenkrankenkassen eV, het Verband der Arbeiter-Ersatzkassen, de Bundesknappschaft en de See-Krankenkasse, zijn geen ondernemingen of ondernemersverenigingen in de zin van artikel 81 EG wanneer zij vaste maximumbedragen vaststellen voor de vergoeding van de kosten van geneesmiddelen door de ziekenfondsen.

      (1)  PB C 303 van 27.10.2001.

      PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak T-589/08: Arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Verrichten van informaticadiensten en gebruikersondersteuning in kader van gemeenschapshandel in emissierechten — Afwijzing van offerte — Gunningscriteria — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling — Transparantie” )

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/12

         Arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-589/08) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Verrichten van informaticadiensten en gebruikersondersteuning in kader van gemeenschapshandel in emissierechten - Afwijzing van offerte - Gunningscriteria - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gelijke behandeling - Transparantie)
   2011/C 113/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, P. Katsimani en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en N. Bambara, gemachtigden, bijgestaan door P. Wytinck en B. Hoorelbeke, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 13 oktober 2008 tot afwijzing van verzoeksters offerte voor elk van de drie percelen van aanbesteding DG ENV.C2/FRA/2008/0017, „Raamovereenkomst inzake het systeem van verhandelbare emissierechten — CITL/CR” (PB 2008/S 72-096229) en tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver, alsmede een schadevordering

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak T-229/07: Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Vitro Corporativo/BHIM — VALLON (V)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/43

         Beroep ingesteld op 29 januari 2007 — Vitro Corporativo/BHIM — VALLON (V)
   (Zaak T-229/07)
   (2007/C 199/81)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Vitro Corporativo, S.A. de C.V. (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vallon GMBH
   Conclusies

               —

               te verklaren dat het voorwerp van het geding als gemeenschapsmerk mag worden ingeschreven ter onderscheiding van waren van klasse 9.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat weergave van letter „V” bevat (aanvraagnr. 2.669.513) voor waren en diensten van de klassen 1, 7, 8, 9, 11, 12, 16, 17, 19, 20, 21, 22, 27, 30, 35, 39, 40, 41, 42 en 43

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: VALLON GMBH

      Oppositiemerk of -teken: communautair beeldmerk nr. 51.037 (omkaderde letter V op witte achtergrond) voor waren van klasse 9 (controle- en inspectietoestellen)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag voor waren van klasse 9

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak T-24/02: Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door M. Lebedef-Caponi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/53
      voor het recht van verweerster om kartelzaken te onder-             Fine Chemicals Co. Ltd., vertegenwoordigd door M. Klusmann
      zoeken en verbodsbeschikkingen te geven, moeten de                  en V. Turner van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer,
      regels betreffende verjaring in verordening nr. 2988/74 (2)         Düsseldorf (Duitsland).
      worden geacht van toepassing te zijn op declaratoire
      verbodsbeschikkingen.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     Het recht van de Commissie tot het geven van een
                                                                          —     beschikking C(2001) 3695 def van de Commissie van
      verbodsbeschikking is verjaard op grond van de algemene
                                                                                21 november 2001 in zaak COMP/E-1/37.512 — Vitami-
      beginselen van gemeenschapsrecht. Aangezien het geen
                                                                                nes, nietig te verklaren ten aanzien van Sumika Fine
      twijfel lijdt dat de gestelde gedraging meer dan vijf jaar
                                                                                Chemicals Co. Ltd.;
      voordat een onderzoek werd ingesteld, was beëindigd,
      bestaat er geen noodzaak en geen rechtvaardiging voor
      een declaratoire beschikking, daar er geen plaats is voor           —     verweerster te verwijzen in de kosten.
      een bevel tot staking van de gedraging zoals in artikel 2
      van de bestreden beschikking is neergelegd, noch voor
      enige andere vorm van straf die door verweerster aan                Middelen en voornaamste argumenten
      verzoekster zou kunnen worden opgelegd. Subsidiair is
      de ratio van verjaringstermijnen in de Europese Unie, dat
      het in het belang is van een goede werking van het recht            De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar
      dat schendingen van het recht na een zeker tijdsverloop             met die in zaak T-22/02 (Sumomito Chemical/Commissie, nog
      niet meer kunnen worden onderzocht of kunnen leiden                 niet gepubliceerd in het PB).
      tot enige vorm van „bestraffing” van de betrokkene.
—     Verweerster was onbevoegd in de zin van artikel 230,
      tweede alinea, EG tot het geven van de bestreden beschik-
      king, aangezien zij daarmee haar bevoegdheden ingevolge
      het Verdrag en verordening nr. 17/62 heeft overschreden.
      Verweerster is op grond van artikel 3 van verordening               Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door M. Lebedef-
      nr. 17/62 of enige andere bepaling niet bevoegd, een                Caponi tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      declaratoire beschikking te geven indien de inbreuk                                                pen
      reeds is geëindigd na de in artikel 1 van verordening
      nr. 2988/74 gestelde verjaringstermijn.
                                                                                (Zaak T-24/02)
(1) Mededeling nog niet gepubliceerd in het PB.                                                  (2002/C 109/103)
(2) Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november
    1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en
    van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het                                  (Procestaal: Frans)
    mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap
    (PB L 319 van 29 november 1974, blz. 1).
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 7 februari 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. Le-
                                                                          bedef-Caponi, wonende te Senningerberg (Groothertogdom
                                                                          Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bounéou, advocaat,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 7 februari 2002 ingesteld door Sumika Fine
Chemicals Co. Ltd. tegen Commissie van de Europese                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        Gemeenschappen
                                                                          —     nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit nr. 40263
                                                                                van 6 november 2001 waarbij het tot aanstelling bevoegd
                           (Zaak T-23/02)
                                                                                gezag in antwoord op haar klacht nr. 334/01 van
                                                                                18 juli 2001 het bedrag van de haar toekomende morele
                         (2002/C 109/102)                                       schadevergoeding heeft vastgesteld op 1 500 EURO;
                                                                          —     aan verzoekster een bedrag toe te kennen van
                          (Procestaal: Engels)                                  800 000 BEF, thans overeenkomend met 1 000 000 BEF,
                                                                                bij wege van vergoeding van de morele schade die zij
                                                                                heeft geleden door de te late vaststelling (te laat in haar
                                                                                persoonsdossier opgenomen) van haar beoordelingsrap-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       port voor het tijdvak 1993-1995 en door de te late
schappen is op 7 februari 2002 beroep ingesteld tegen de                        vaststelling van haar beoordelingsrapporten voor de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sumika                            tijdvakken 1995-1997 en 1997-1999;
 ---pagebreak--- C 109/54             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
—     de Commissie te verwijzen in alle kosten en honoraria.            van die handelaren met een kredietkaart verrichten, eerst
                                                                        een bepaald aantal kredietkaarten aan klanten uit te geven.
                                                                        Verzoeksters zijn gespecialiseerd in wervingsactiviteiten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Volgens verzoeksters is de bestreden beschikking in strijd met
                                                                        het EG-Verdrag en de EER-overeenkomst.
Verzoekster stelt dat zij morele schade heeft geleden wegens
een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van
de plicht van loyaliteit en samenwerking bij de vaststelling
van haar opeenvolgende beoordelingsrapporten. Bovendien                 Om te beginnen stellen zij dat in de beschikking niet toereikend
hebben deze herhaalde tekortkomingen volgens verzoekster                wordt gemotiveerd, waarom de betrokken regel geen signifi-
een vexatoir karakter.                                                  cante handelsbelemmering vormt.
                                                                        Ook heeft de Commissie het recht verkeerd toegepast, waar zij
                                                                        haar redenering op grond van artikel 81, lid 3, EG-Verdrag
                                                                        heeft vervangen door een redenering op grond van artikel 81,
                                                                        lid 1, EG-Verdrag. De gunstige en ongunstige gevolgen voor
                                                                        de mededinging van een beperking daarvan kunnen enkel op
Beroep, op 4 februari 2002 ingesteld door First Data                    grond van artikel 81, lid 3, EG-Verdrag worden beoordeeld. In
Corporation, FDR Limited en First Data Merchant Ser-                    de bestreden beschikking lijkt de Commissie evenwel te
vices Corporation tegen Commissie van de Europese                       argumenteren dat de betrokken regel niet onder artikel 81,
                      Gemeenschappen                                    lid 1, EG-Verdrag valt, omdat de voordelen ervan voor de
                                                                        mededinging zwaarder wegen dan de mededingingsbeperken-
                         (Zaak T-28/02)                                 de gevolgen ervan. Deze soort van redenering kan enkel in het
                                                                        kader van artikel 81, lid 3, EG-Verdrag worden toegepast.
                       (2002/C 109/104)
                                                                        Ten slotte beperkt de betrokken regel de mededinging. Die
                        (Procestaal: Engels)                            regel heeft tot gevolg dat een onderneming, voordat zij
                                                                        met haar wervingsactiviteiten kan beginnen, eerst bancaire
                                                                        activiteiten moet ontplooien om kaarten aan klanten te kunnen
                                                                        uitgeven. Dit is een hinderpaal voor de toegang tot de markt
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               van wervingsactiviteiten. Bovendien is de toepassing van die
schappen is op 4 februari 2002 beroep tegen Commissie                   regel onduidelijk, aangezien het aantal uit te geven kaarten
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door First Data                afhangt van niet nader bepaalde criteria. De Commissie
Corporation, FDR Limited en First Data Merchant Services                had moeten onderzoeken of deze regel uniform en niet-
Corporation, vertegenwoordigd door P. Bos en M. Nissen van              discriminerend wordt toegepast.
het kantoor Dorsey & Whitney LLP te Brussel (België).
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001
      betreffende een procedure op grond van artikel 81 van
      het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst
      (zaak COMP/29.373 — Visa International), nietig te                Beroep, op 13 februari 2002 ingesteld door Wolfgang
      verklaren wat artikel 1, vijfde streepje, betreft;                            Leonhardt tegen Europees Parlement
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeksters                                    (Zaak T-30/02)
      in verband met de onderhavige procedure.
                                                                                (2002/C 109/105)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeksters betwisten de beschikking van de Commissie,
volgens welke de „geen-werving-zonder-uitgifte”-regel van de
Visa Corporation geen merkbare beperking van de handel                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
vormt en derhalve niet onder artikel 81, lid 1, EG-Verdrag en           schappen is op 13 februari 2002 beroep ingesteld tegen het
artikel 53 van de EER-overeenkomst valt. Op grond van die               Europees Parlement door Wolfgang Leonhardt, wonende te
regel dient een onderneming die handelaren wil werven, dat              Terhulpen (België), vertegenwoordigd door H. Tagaras, ad-
wil zeggen betalingen verwerken die klanten in de bedrijven             vocaat.


title: Zaak C-231/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 10 mei 2007 — Tierce Ladbroke SA/Belgische Staat

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 10 mei 2007 — Tierce Ladbroke SA/Belgische Staat
   (Zaak C-231/07)
   (2007/C 170/19)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tierce Ladbroke SA

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Prejudiciële vraag
   Is de dienstverlening door een opdrachtnemer die voor rekening handelt van een opdrachtgever die een activiteit bestaande in het aangaan van weddenschappen op paardenrennen en andere sportieve evenementen uitoefent, welke dienstverlening erin bestaat dat de opdrachtnemer de weddenschappen in naam van de opdrachtgever aanvaardt, de weddenschappen registreert, door middel van afgifte van een ticket aan de klant bevestigt dat de weddenschap is afgesloten, het ingezette geld int en het gewin uitbetaalt, en als enige jegens de opdrachtgever verantwoordelijk is voor het beheer van de ingezette bedragen en voor diefstal en/of verlies daarvan, waarvoor hij van zijn opdrachtgever een vergoeding in de vorm van een commissie ontvangt, vrijgesteld van btw op grond van artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn (1), welke bepaling handelingen, bemiddeling daaronder begrepen, betreffende deposito's […] en betaling […] vrijstelt?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak F-20/06 RENV: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 januari 2013 — De Luca/Commissie ( „Openbare dienst — Ambtenaren — Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging — Aanstelling — Ambtenaar die door algemeen vergelijkend onderzoek toegang heeft tot hogere functiegroep — Kandidaat die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst is geplaatst — Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving — Indeling in rang krachtens nieuwe regels — Artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij Statuut” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/31

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 januari 2013 — De Luca/Commissie
   (Zaak F-20/06 RENV)
   (Openbare dienst - Ambtenaren - Terugverwijzing naar Gerecht na vernietiging - Aanstelling - Ambtenaar die door algemeen vergelijkend onderzoek toegang heeft tot hogere functiegroep - Kandidaat die vóór inwerkingtreding van nieuwe Statuut op reservelijst is geplaatst - Overgangsregels voor indeling in rang bij aanwerving - Indeling in rang krachtens nieuwe regels - Artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij Statuut)
   2013/C 147/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Patrizia De Luca (Brussel, België), (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 23 februari 2005 om verzoekster, die als ambtenaar reeds was ingedeeld in de rang A*10 en was geslaagd voor een vergelijkend onderzoek voor de rangen A5/A4, aan te stellen in een ambt van administrateur bij het directoraat-generaal „Justitie, vrijheid en veiligheid”, voor zover haar indeling daarbij van de rang A*10 in de rang A*9 is gewijzigd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Luca en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten van de twee procedures voor het Gerecht.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van De Luca van de procedure voor het Gerecht van de Europese Unie.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak C-333/09: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 27 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de Prud’hommes te Caen — Frankrijk) — Sophie Noël/SCP Brouard Daude, curator in het faillissement van Pronuptia Boutiques Province SA, Centre de Gestion et d’Étude AGS IDF EST (Prejudiciële verwijzing — Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden — Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten — Beginsel van gelijke behandeling — Ontslag om economische redenen — Geen aanknopingspunt met gemeenschapsrecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/17

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 27 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil de Prud’hommes te Caen — Frankrijk) — Sophie Noël/SCP Brouard Daude, curator in het faillissement van Pronuptia Boutiques Province SA, Centre de Gestion et d’Étude AGS IDF EST
   (Zaak C-333/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Europees Verdrag tot bescherming van rechten van mens en fundamentele vrijheden - Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten - Beginsel van gelijke behandeling - Ontslag om economische redenen - Geen aanknopingspunt met gemeenschapsrecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2010/C 51/27
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil de Prud’hommes te Caen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sophie Noël

      Verwerende partijen: SCP Brouard Daude, curator in het faillissement van Pronuptia Boutiques Province SA, Centre de Gestion et d’Étude AGS IDF EST

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil de Prud’hommes te Caen (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 14 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden — Uitlegging van artikel 26 van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten — Ontslag om economische redenen — Ontslag om persoonlijke redenen — Nationale bepalingen die in strijd zouden zijn met voornoemde voorschriften — Schending van het beginsel van gelijke behandeling

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door de Conseil de Prud’hommes te Caen bij beslissing van 11 juni 2009 gestelde vragen.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak C-453/05: Verzoek van het Finanzgericht des Landes Brandenburg van  23 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Volker en Finanzamt Luckenwalde

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/20

         Verzoek van het Finanzgericht des Landes Brandenburg van 23 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ludwig Volker en Finanzamt Luckenwalde
   (Zaak C-453/05)
   (2006/C 60/39)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht des Landes Brandenburg heeft bij beschikking van 23 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 december 2005, in het geding tussen Ludwig Volker en Finanzamt Luckenwalde, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Is er sprake van een bemiddelingsverrichting in de zin van artikel 13, B, sub d, punt 1, van richtlijn 77/388/EEG (1), wanneer een belastingplichtige — in voorkomend geval vertegenwoordigd door een ondervertegenwoordiger — bemiddelt inzake kredieten tussen door hem geworven cliënten en een aantal kredietgevers, met wie hij vooraf algemene voorwaarden voor die cliënten is overeengekomen en van wie hij een provisie ontvangt voor de bemiddeling inzake een product, ook al onderzoekt hij daarbij de vermogenstoestand van de cliënt, alsmede diens persoonlijke en financiële behoeften, of is er bij die prestatie sprake van een niet onder artikel 13, B, sub d, punt 1, van richtlijn 77/388/EEG vallende, onzelfstandige nevenprestatie bij de hoofdprestatie: de verlening van een financiële dienst.

               2.

               Geldt als voorwaarde voor de in artikel 13, B, sub d, punt 1, van richtlijn 77/388/EEG vastgestelde BTW-vrijstelling voor kredietbemiddeling, dat:

                           a)

                           de bemiddelaar in een directe contractuele verhouding staat tot de kredietnemer en/of de kredietgever, en

                           b)

                           de bemiddelaar niet enkel met de kredietnemer, maar ook met de kredietgever in contact treedt, met wie hij het eens moet worden over de details van de overeenkomst,

                     of geldt de belastingvrijstelling ook voor de provisies die een belastingplichtige, die als ondervertegenwoordiger van een hoofdvertegenwoordiger handelt en in wiens naam hij ten aanzien van diens cliënten optreedt, van die hoofdvertegenwoordiger ontvangt wanneer bedoelde cliënten kredietovereenkomsten afsluiten met door hem aangewezen kredietgevers, doch zonder dat de ondervertegenwoordiger met de kredietgever in contact treedt?

      (1)  PB L 145, blz. 1; EE 09/01, blz. 54.