title: Zaak C-400/03: Verzoek van het Tribunal d'instance du VIIe arrondissement de Paris van 21 augustus 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Waterman SA en Directeur général des douanes et droits indirects

text:
C 275/36              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           15.11.2003
Verzoek van het Tribunal d’instance du VIIe arrondisse-                „Is het volgens de bepalingen van het gemeenschapsrecht
ment de Paris van 21 augustus 2003 om een prejudiciële                 inzake de beperking van het op de markt brengen en van het
beslissing in het geding tussen Waterman SA en Directeur               gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten, met
           général des douanes et droits indirects                     name de bepalingen van de richtlijnen 76/769 (1) en 94/
                                                                       60 (2) van 20 december 1994, verboden siccatieven met
                                                                       loodverbindingen, die als voor de voortplanting vergiftige
                        (Zaak C-400/03)                                stoffen zijn ingedeeld, op de markt te brengen met het oog op
                                                                       hun verkoop aan het publiek, of kan volgens die bepalingen
                                                                       op voormelde producten de afwijking voor „verfstoffen voor
                        (2003/C 275/53)                                kunstenaars” worden toegepast?”
                                                                       (1) Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende
                                                                           de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
Het Tribunal d’instance du VIIe arrondissement de Paris heeft              bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt
bij beschikking van 21 augustus 2003, ingekomen ter griffie                brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en
van het Hof van Justitie op 26 september 2003, in het geding               preparaten (PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201).
tussen Waterman SA en Directeur général des douanes et                 (2) Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van
droits indirects, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             20 december 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
navolgende vraag:                                                          bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking
                                                                           van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde
                                                                           gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 365 van 31.12.1994,
                                                                           blz. 1).
Is de toelichting op de gecombineerde nomenclatuur bij de
posten 4202 12 11 en 4202 12 19, welke de bewoordingen
„van kunststof in vellen” als volgt preciseert: „bestaat het
buitenmateriaal van een product uit een samengestelde stof,
waarvan de met het blote oog zichtbare buitenzijde uit een vel
kunststof bestaat (bijvoorbeeld van een vel kunststof verbon-
den met weefsel), dan is het voor de indeling onder deze
onderverdelingen niet van belang of het vel kunststof reeds
voor de productie van de samengestelde stof werd vervaardigd           Beroep, op 29 september 2003 ingesteld door Commissie
of dat de kunststoflaag is verkregen door de stof [...] met            van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Fin-
kunststof te bestrijken of te overtrekken. Dit op voorwaarde                                            land
dat de met het blote oog zichtbare buitenzijde er uit ziet als
een vooraf vervaardigd vel van kunststof” in strijd met het                                      (Zaak C-407/03)
tarief?
                                                                                (2003/C 275/55)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 29 september 2003 beroep tegen Republiek Finland
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van het Tribunal de grande instance du Mans van                vertegenwoordigd door M. van Beek en M. Huttunen als
8 september om een prejudiciële beslissing in het geding               gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
tussen Procureur de la République en Olivier Dupuy en
                         Hervé Rouvre
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-404/03)
                                                                       1)    vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de
                                                                             wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                        (2003/C 275/54)
                                                                             die nodig zijn om te waarborgen dat alle projecten,
                                                                             daaronder begrepen degene waarvoor een zogenoemde
                                                                             milieu-effectbeoordeling moet worden verricht, overeen-
                                                                             komstig de regels worden beoordeeld, de krachtens
Het Tribunal de grande instance du Mans heeft bij beschikking                artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad
van 8 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                  van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de
Justitie op 29 september 2003, in het geding tussen Procureur                natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna op haar
de la République en Olivier Dupuy en Hervé Rouvre, het Hof                   rustende verplichtingen niet is nagekomen;
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                  2)    de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 226 van 20.9.2003

text:
C 239/28        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           4.10.2003
                                                          III
                                                   (Bekendmakingen)
                                                   (2003/C 239/49)
                Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
         PB C 226 van 20.9.2003
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 213 van 6.9.2003
         PB C 200 van 23.8.2003
         PB C 184 van 2.8.2003
         PB C 171 van 19.7.2003
         PB C 158 van 5.7.2003
         PB C 146 van 21.6.2003
                                           Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                         EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                           CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-174/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag (Nederland) op 17 april 2015 — Vereniging Openbare Bibliotheken tegen Stichting Leenrecht, interveniënten: Nederlands Uitgeversverbond e.a.

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Den Haag (Nederland) op 17 april 2015 — Vereniging Openbare Bibliotheken tegen Stichting Leenrecht, interveniënten: Nederlands Uitgeversverbond e.a.
   (Zaak C-174/15)
   (2015/C 213/27)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Vereniging Openbare Bibliotheken

      Verweerster: Stichting Leenrecht

      Interveniënten: Nederlands Uitgeversverbond, Stichting LIRA, Stichting Pictoright

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 1, lid 1, 2, lid 1, sub b, en 6, lid 1, van richtlijn 2006/115 (1) aldus te worden uitgelegd dat onder „uitlening” als daar bedoeld mede is te verstaan het zonder direct of indirect economisch of commercieel voordeel via een voor het publiek toegankelijke instelling voor gebruik ter beschikking stellen van auteursrechtelijk beschermde romans, verhalenbundels, biografieën, reisverslagen, kinderboeken en jeugdliteratuur

                           —

                           door een kopie in digitale vorm (reproductie A) op de server van de instelling te plaatsen en het mogelijk te maken dat een gebruiker die kopie door middel van downloaden kan reproduceren op zijn eigen computer (reproductie B),

                           —

                           waarbij de kopie die de gebruiker tijdens het downloaden maakt (reproductie B), na verloop van een beperkte termijn niet meer bruikbaar is, en

                           —

                           waarbij andere gebruikers gedurende die termijn de kopie (reproductie A) niet kunnen downloaden op hun computer?

               2)

               Als vraag 1) bevestigend moet worden beantwoord, staat artikel 6 van richtlijn 2006/115 en/of een andere bepaling van het Unierecht eraan in de weg dat lidstaten aan de toepassing van de in artikel 6 van richtlijn 2006/115 opgenomen beperking op het uitleenrecht de voorwaarde stellen dat de door de instelling ter beschikking gestelde kopie van het werk (reproductie A) in het verkeer is gebracht door een eerste verkoop of andere eigendomsovergang van die kopie in de Unie door de rechthebbende of met zijn toestemming in de zin van artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29 (2)?

               3.

               Als vraag 2) ontkennend moet worden beantwoord, stelt artikel 6 van richtlijn 2006/115 andere eisen aan de herkomst van de door de instelling ter beschikking gestelde kopie (reproductie A), zoals bijvoorbeeld de eis dat die kopie is verkregen uit legale bron?

               4.

               Als vraag 2) bevestigend moet worden beantwoord, dient artikel 4, lid 2, van richtlijn 2001/29 aldus te worden uitgelegd dat onder de eerste verkoop of andere eigendomsovergang van materiaal als daar bedoeld mede wordt verstaan het op afstand door middel van downloaden voor gebruik voor onbeperkte tijd ter beschikking stellen van een digitale kopie van auteursrechtelijk beschermde romans, verhalenbundels, biografieën, reisverslagen, kinderboeken en jeugdliteratuur?

      (1)  Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (gecodificeerde versie) (PB L 376, blz. 28).

      (2)  Richtlĳn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).


title: Zaak C-444/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 augustus 2011 door Team Relocations NV e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in gevoegde zaken T-204/08 en T-212/08, Team Relocations NV e.a./Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/9

         Hogere voorziening ingesteld op 30 augustus 2011 door Team Relocations NV e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in gevoegde zaken T-204/08 en T-212/08, Team Relocations NV e.a./Commissie
   (Zaak C-444/11 P)
   2011/C 347/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Team Relocations NV, Amertranseuro International Holdings Ltd, Trans Euro Ltd, Team Relocations Ltd

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof om

               —

               het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in gevoegde zaken T-204/08 en T-212/08 te vernietigen;

               —

               mocht het Hof beslissen om artikel 61, eerste alinea, tweede volzin, van zijn Statuut toe te passen,

                           —

                           artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 11 maart 2008 in zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten, nietig te verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat rekwirantes inbreuk op de artikelen 81 EG en 53, lid 1, EER hebben gemaakt in de periode januari 1997 — september 2003;

                           —

                           artikel 2 van diezelfde beschikking nietig te verklaren voor zover daarbij aan rekwirantes een geldboete van 3,49 miljoen EUR wordt opgelegd;

                           —

                           subsidiair, de bij voornoemde beschikking aan rekwirantes opgelegde geldboete aanzienlijk te verlagen;

                           —

                           meer subsidiair, artikel 2 van diezelfde beschikking nietig te verklaren voor zover Amertranseuro International Holdings Ltd daarin hoofdelijk aansprakelijk wordt gehouden voor een bedrag van 1 300 000 EUR;

                           —

                           nog meer subsidiair, de Commissie te gelasten om de factoren bekend te maken op grond waarvan zij Interdean een vermindering van 70 % heeft toegekend ten opzichte van de geldboete die Interdean anders zou zijn opgelegd, en om vervolgens Team Relocations in de gelegenheid te stellen om schriftelijk uit te leggen waarom deze gronden ook op haar eigen situatie van toepassing zijn;

               —

               in elk geval de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes negen middelen aan.
   Het eerste middel is ontleend aan een schending van artikel 101 VWEU en de rechtspraak van het Hof over deze bepaling, verdraaiing van het bewijs, schending van de regels ter zake van de bewijslast en de motiveringsplicht, voor zover het bestreden arrest Team Relocations aansprakelijk verklaart voor de „één enkele inbreuk” waarnaar in artikel 1 van de litigieuze beschikking wordt verwezen tussen januari 1997 en september 2003.
   Het tweede middel is ontleend aan een schending van punt 13 van de boeterichtsnoeren van de Commissie van 2006, schending van de regels ter zake van de bewijslast, de beginselen in dubio pro reo en nulla poena sine culpa, voor zover in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat het basisbedrag van rekwirantes’ geldboete mocht worden berekend aan de hand van omzet waarop de vermeend door Team Relocations begane inbreuk geen betrekking heeft.
   Het derde middel is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling en het beginsel dat sancties specifiek tot de dader moeten zijn gericht en schending van de rechtspraak van het Hof waarin deze beginselen worden toegepast, schending van de motiveringsplicht en de regels ter zake van de bewijslast, voor zover in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat in de beschikking ten aanzien van Team Relocations een percentage van 17 % mocht worden toegepast voor de berekening van het basisbedrag van de geldboete.
   Het vierde middel is ontleend aan een schending van de motiveringsplicht, het evenredigheidsbeginsel en de artikelen 7 en 23 van verordening nr. 1/2003 (1), voor zover in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat in de beschikking het percentage van de „waarde van de verkopen” van Team Relocations mocht worden vermenigvuldigd met het aantal jaren waarin zij aan de inbreuk heeft deelgenomen.
   Het vijfde middel is ontleend aan een schending van het beginsel patere legem quam ipse fecisti en de motiveringsplicht, voor zover in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat de oplegging aan Team Relocations van een aanvullend bedrag van 17 % gerechtvaardigd was.
   Het zesde middel is ontleend aan een schending van artikel 101 VWEU en de rechtspraak van het Hof over deze bepaling, van de motiveringsplicht en het beginsel patere legem quam ipse fecisti alsook verdraaiing van het bewijs, voor zover in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat in de beschikking terecht is geoordeeld dat er geen verzachtende omstandigheden waren die een aanzienlijke verlaging van de aan rekwirantes opgelegde geldboete konden rechtvaardigen.
   Het zevende middel is ontleend aan een schending van artikel 101 VWEU, het verbod van discriminatie en de motiveringsplicht, voor zover Amertranseuro International Holdings Ltd in het bestreden arrest hoofdelijk aansprakelijk wordt gehouden voor een bedrag van 1 300 000 EUR.
   Het achtste middel is ontleend aan een schending van het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht, voor zover in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat de aan Team Relocations opgelegde geldboete voldoet aan het evenredigheidsvereiste.
   Het negende middel is ontleend aan een schending van het verbod van discriminatie, de motiveringsplicht en het beginsel patere legem quam ipse fecisti, voor zover in het bestreden arrest het achtste middel van Team Relocations is afgewezen en voor zover daarin het verzoek van Team Relocations is afgewezen om de Commissie te gelasten de gronden bekend te maken op basis waarvan zij aan Interdean een boetevermindering van 70 % heeft toegekend.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, PB L 1, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak T-22/00

text:
C 184/56              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                       2.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                                      Doorhaling van zaak T-377/02 (1)
Verzoekers in de onderhavige zaak vorderen nietigverklaring                                      (2003/C 184/117)
van het besluit van de Commissie houdende wijziging van de
methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor                                      (Procestaal: Frans)
Griekenland.
De door verzoekers ter ondersteuning van hun beroep aange-               De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).                      van 15 mei 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                         T-377/02: Bernhard Jarzynka tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen.
(1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.2002, blz. 17.
(2) Mededeling in PB C 101 van 26.4.2003, blz. 40.
                                                                         (1) PB C 44 van 22.2.2003.
                Doorhaling van zaak T-22/00 (1)
                         (2003/C 184/116)                                               Doorhaling van zaak T-92/03 (1)
                        (Procestaal: Italiaans)                                                  (2003/C 184/118)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 23 mei 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
T-22/00: Enrico Sabbioni tegen Commissie van de Europese                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen.                                                          van 12 mei 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                         T-92/03: Luis Escobar Guerrero tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                         (1) PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak T-26/06: Beroep ingesteld op  25 januari 2006  — Trioplast Wittenheim tegen Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/14

         Beroep ingesteld op 25 januari 2006 — Trioplast Wittenheim tegen Commissie
   (Zaak T-26/06)
   (2006/C 96/28)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekster: Trioplast Wittenheim AS (Wittenheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: Tommy Pettersson, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren artikel 1, sub g, van de beschikking voorzover het de periode betreft waarin verzoekster aansprakelijk voor de inbreuk werd geacht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie C (2005) 4634 def. in zaak COMP/F/38.354 — Industriezakken (hierna: „bestreden beschikking”), waarbij aan verzoekster een geldboete van 17,85 miljoen EUR werd opgelegd wegens deelname aan een mededingingsbeperkende gedraging op de markten voor industriezakken in België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg en Nederland, in strijd met artikel 81 EG.
   Verzoekster betwist haar deelname aan die mededingingsverstorende gedraging tot 23 maart 1999 niet, maar heeft in maart 1999 de inbreuk beëindigd toen verzoeksters nieuwe eigenaar, Trioplast Industrier, zich van die mededingingsbeperkende gedraging bewust werd. De Commissie heeft derhalve volgens verzoekster een beoordelingsfout gemaakt met betrekking tot de duur van de inbreuk van de vennootschap.
   Verzoekster stelt bovendien met betrekking tot de ernst van de inbreuk dat in vergelijking met de overige betrokken ondernemingen de Commissie aan verzoekster een basisbedrag heeft opgelegd dat te hoog is gezien haar marktaandeel.
   Verzoekster voert tot staving van haar verzoek verder aan dat de berekeningsmethode van de Commissie voor de bepaling van het boetebedrag onjuist is en dat een andere methode had moeten worden gebruikt, daar in aanmerking had moeten worden genomen dat verzoeksters inbreuk uit drie verschillende tijdsperioden bestaat, aangezien verzoekster drie verschillende eigenaren heeft gehad (St. Gobain, FLS en Trioplast Industrier) in de tijd waarin de inbreuk werd gepleegd. De methode van de Commissie heeft volgens verzoekster tot gevolg dat de totale hoofdelijke aansprakelijkheid van FLS en Trioplast Industrier meer bedraagt dan de totale aan verzoekster opgelegde geldboete, alsmede dat FLS en Trioplast Industrier in de praktijk hoofdelijk tot betaling zijn gehouden ook voor de periode waarin geen van die vennootschappen eigenaar van verzoekster was.
   Verzoekster is verder nog van mening dat de Commissie verzachtende omstandigheden in aanmerking had moeten nemen met betrekking tot verzoeksters inbreuk aangezien verzoekster voortdurend een geringe en passieve rol bij de inbreuk, heeft gespeeld. De Commissie heeft, aldus verzoekster, voorts geen rekening gehouden met de 10 % regel van verordening nr. 1/2003 (1), en had zich tegenover verzoekster soepeler moeten opstellen dan in de bestreden beschikking het geval was.
   Verzoekster stelt ten slotte dat de Commissie de beginselen van rechtzekerheid en evenredigheid heeft geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag.


title: Zaak- C-84/01: Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione van 11 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) en Anna Maria Venturi

text:
21.4.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 118/17
Verzoek van het Corte Suprema di Cassazione van 11 de-                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
cember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)
                     en Anna Maria Venturi                            1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de krachtens
                                                                            richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake
                                                                            de vrije toegang tot milieu-informatie (1) op haar rustende
                         (Zaak- C-84/01)
                                                                            verplichtingen niet is nagekomen door:
                         (2001/C 118/26)
                                                                            —     door het recht van natuurlijke en rechtspersonen op
                                                                                vrije toegang tot de gewenste informatie over het
Het Corte Suprema di Cassazione heeft bij beschikking van                         milieu, als geregeld in artikel 3, lid 1, van de richtlijn,
11 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                           in de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
Justitie op 19 februari 2001, in het geding tussen Istituto                       reich, Salzburg en Wenen niet te waarborgen in
nazionale della previdenza sociale (INPS) en Anna Maria                           de vorm van terinzagelegging van de stukken of
Venturi, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      toezending van afschriften daarvan;
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
                                                                            —     in de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
                                                                                reich, Salzburg en Wenen uitzonderingen op het
„Moet artikel 4, lid 3, van richtlijn 80/987/EEG van 20 oktober
                                                                                recht van vrije toegang tot informatie aan te brengen
1980 (1); bepalende dat de lidstaten, teneinde te voorkomen
                                                                                die in artikel 3, leden 2 en 3, van de richtlijn niet
dat bedragen worden uitgekeerd die aan het sociale doel van
                                                                                zijn voorzien;
de richtlijn voorbijschieten, een plafond kunnen vaststellen
voor de waarborg van de vervulling van aanspraken van
werknemers over de laatste drie maanden van de arbeidsver-
houding, aldus worden uitgelegd, dat werknemers die geduren-                —     voor de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
de de laatste drie maanden van de arbeidsverhouding aanbeta-                      reich, Salzburg, Steiermark en Wenen niet te waar-
lingen hebben ontvangen die gelijk zijn aan of hoger dan het                      borgen, dat de overheidsinstanties overeenkomstig
maximumbedrag, een gedeelte van hun aanspraken moeten                             artikel 3, lid 4, van de richtlijn binnen twee maanden
opofferen omdat hun loon het maximumbedrag overschrijdt,                          na indiening van het verzoek hetzij de gevraagde
terwijl werknemers wier loon beneden het maximumbedrag                            informatie beschikbaar stellen hetzij het verzoek
ligt, in aanmerking komen voor een volledige of percentueel                       afwijzen;
hogere honorering van hun aanspraken omdat de reeds door
de werkgever betaalde bedragen kunnen worden opgeteld bij
de betalingen van het waarborgfonds?”                                       —     in de deelstaten Burgenland, Kärnten, Niederöster-
                                                                                reich, Salzburg en Wenen niet te voorzien in een
                                                                                informatieplicht voor organen die op milieugebied
                                                                                publieke verantwoordelijkheden dragen en onder
(1) PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23.                                             toezicht van overheidsinstanties staan.
                                                                      2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Beroep, op 21 februari 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten blijken uit het
                              tenrijk
                                                                      petitum. De termijn voor de omzetting van de richtlijn is
                                                                      voor Oostenrijk verstreken op 1 januari 1995 (artikel 168
                          (Zaak C-86/01)                              Toetredingsakte).
                         (2001/C 118/27)
                                                                      (1) PB 1990, L 158, blz. 56.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
21 februari 2001 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
Centre Wagner, Kirchberg.


title: Doorhaling van zaak T-90/01

text:
22.12.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 369/15
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 25 juni
      2001, dat verzoeker op 3 juli 2001 ter kennis is gebracht,        Verzoeker komt op tegen het ter uitvoering van het arrest van
      houdende afwijzing van de klacht die hij op 19 maart              het Gerecht in zaak T-202/99 genomen besluit. Bij dat arrest
      2001 had ingediend tegen het besluit van 19 december              was het besluit van de Commissie om verzoeker bij de
      2000 waarbij hij bij wijze van tuchtmaatregel in de zin           bevorderingsronde 1998 niet te bevorderen, nietig verklaard.
      van artikel 86, lid 2, sub d, van het Statuut twee
      salaristrappen lager is geplaatst;                                Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
                                                                        van artikel 45 van het Statuut en van het beginsel van gelijke
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            behandeling, kennelijk verkeerde beoordeling en schending
                                                                        van het vertrouwensbeginsel.
Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending
van artikel 21 van het Statuut en kennelijk verkeerde beoorde-
ling. Volgens verzoeker gingen de handelingen die hem in het                          Doorhaling van zaak T-313/00 (1)
kader van de gunning van een bewakingscontract voor de
gebouwen van de Commissie worden verweten, uit van een
                                                                                (2001/C 369/26)
hiërarchieke meerdere die volledig op de hoogte was de
situatie. Die handelingen kunnen hem derhalve niet worden
aangewreven.                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                        Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (alleensprekend rechter: N. J. Forwood) heeft bij beschik-
                                                                        king van 13 juni 2001 de doorhaling in het register gelast van
Beroep, op 19 oktober 2001 ingesteld door Léon Rappe                    zaak T-313/00: Sjoerd Feenstra tegen Commissie van de
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Europese Gemeenschappen.
                         (Zaak T-264/01)
                                                                        (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                         (2001/C 369/25)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                              Doorhaling van zaak T-90/01 (1)
schappen is op 19 oktober 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Léon Rappe,                                          (2001/C 369/27)
wonende te Orp-Jauche (België), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende                                 (Procestaal: Duits)
te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
—     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 18 de-           van 6 juli 2001 de doorhaling in het register gelast van zaak
      cember 2000 om verzoeker bij de bevorderingsronde                 T-90/01: Christine Janusch tegen Europese Centrale Bank.
      1998 niet tot de rang A 6 te bevorderen;
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            (1) PB C 227 van 11.8.2001.


title: Zaak T-160/99: Beroep, op 8 juli 1999 ingesteld door G. Svantesson e.a. tegen de Raad van de Europese Unie

text:
2.10.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 281/19
Middelen en voornaamste argumenten                                     — te verklaren dat verzoeker blijvend algeheel invalide is,
                                                                            waardoor het hem niet mogelijk is werkzaamheden te
                                                                            verrichten die met een ambt van zijn loopbaan overeen-
Verzoekster is als ambtenaar in de rang C5 op 1 november                    komen, met ingang van 23 september 1998, datum van
1995 bij het secretariaat-generaal van de Raad in dienst                    de invaliditeitsaanvraag, of elke andere door het Gerecht te
getreden. Tijdens het bevorderingsjaar 1998 zijn de lijst van               bepalen datum;
bevorderbare ambtenaren en het aantal door bevordering te
bekleden ambten bekendgemaakt bij mededeling aan het                   — een medisch deskundigenonderzoek te gelasten teneinde
personeel nr. 140/98 van 5 november 1998. Op de lijst                       te bepalen of verzoeker algeheel invalide is;
van de 124 bevorderbare ambtenaren in de rang C5 nam
verzoekster in volgorde van diensttijd de 43ste plaats in onder        — omtrent de kosten van de procedure te beslissen zoals het
de ambtenaren in de rang C5 met de vereiste statutaire                      rechtens zal vermenen te behoren.
diensttijd. Na afloop van haar werkzaamheden heeft het
raadgevend bevorderingscomité voor categorie C een lijst
van voor bevordering tot rang C4 voorgestelde ambtenaren,              Middelen en voornaamste argumenten
bestaande uit 38 namen, aan het tot aanstelling bevoegd gezag
overgelegd, dat besloten heeft daaraan gevolg te geven. De
naam van verzoekster kwam niet voor op die lijst.                      Bij schrijven van 23 september 1998 diende verzoeker een
                                                                       aanvraag om een invaliditeitspensioen in. Naar aanleiding van
                                                                       deze aanvraag legde de administratie van de Rekenkamer de
Tot staving van haar verzoek, beroept verzoekster zich op              zaak voor aan de invaliditeitscommissie, die concludeerde dat
schending van                                                          de aandoening van verzoeker niet was te beschouwen als
                                                                       blijvende algehele invaliditeit, waardoor het hem niet mogelijk
— artikel 25 van het Statuut en van de motiveringsplicht,              is zijn werkzaamheden te verrichten. Met inachtneming van
                                                                       dit besluit wees het TABG van de Rekenkamer zijn verzoek
— artikel 45 van het Statuut,
                                                                       om vaststelling van invaliditeit af.
— de bevorderingsprocedure,
                                                                       Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
— het beginsel van gelijke behandeling en
                                                                       — uit zijn huidige gezondheidstoestand blijkt, dat het door
— op een kennelijke beoordelingsfout.                                       de invaliditeitscommissie voorgestelde ziekteverlof geen
                                                                            verbetering in zijn gezondheidstoestand heeft gebracht;
                                                                       — blijkens diverse medische attesten van verschillende specia-
                                                                            listen heeft de kuur te Mondorf geen enkel tastbaar
                                                                            resultaat gehad, valt geen aanmerkelijke verbetering van de
                                                                            fysieke toestand van verzoeker te verwachten en moet
                                                                            verzoeker op osteo-articulair en spinaal gebied bovendien
                                                                            absoluut invalide worden verklaard;
Beroep, op 7 juli 1999 ingesteld door B. Christiansen
  tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen                      — het besluit van de invaliditeitscommissie moet opnieuw
                                                                            worden bezien, gelet op een nieuw medisch attest van
                       (Zaak T-159/99)                                      10 mei 1999, waarbij wordt vastgesteld dat de staat van
                                                                            verzoekers spieren door de behandeling niet is verbeterd.
                       (1999/C 281/37)
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       Beroep, op 8 juli 1999 ingesteld door G. Svantesson e.a.
schappen is op 7 juli 1999 beroep ingesteld tegen Rekenkamer
                                                                                tegen de Raad van de Europese Unie
van de Europese Gemeenschappen door B. Christiansen,
wonende te Nittel (Duitsland), vertegenwoordigd door A.
Lorang, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende                                       (Zaak T-160/99)
te Luxemburg te diens kantore, rue Albert Ier 51.
                                                                                (1999/C 281/38)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— vast te stellen dat zich sedert het besluit van de invaliditeits-                             (Procestaal: Frans)
    commissie van 30 oktober 1998 nieuwe feiten hebben
    voorgedaan;
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— gegrond te verklaren verzoekers beroep tegen de beschik-             schappen is op 8 juli 1999 beroep ingesteld tegen de Raad van
    king van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschap-                de Europese Unie door G. Svantesson, M. Hägg en L. Hellsten,
    pen van 7 april 1999, houdende afwijzing van zijn klacht           wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas,
    tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van        advocaat te Luik (België), domicilie gekozen hebben de te
    de Rekenkamer van 26 november 1998;                                Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue de Cessange 30.
 ---pagebreak--- C 281/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  2.10.1999
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 8 juli 1999 ingesteld door vennootschap
                                                                      Navigazione Libera del Golfo tegen Commissie van de
— de volgende maatregelen van instructie te bevelen: overleg-                         Europese Gemeenschappen
    ging van alle stukken betreffende de werkzaamheden van
    de jury, daaronder begrepen de examenstukken, en verhoor
    als getuigen van de heren Fischer Holm, Merilla en                                       (Zaak T-161/99)
    Welander, en van de andere sollicitanten voor het vergelij-
    kend onderzoek;                                                                           (1999/C 281/39)
— alle werkzaamheden betreffende het vergelijkend onder-
    zoek nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
— de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek
    LA/262 om verzoekers niet toe te laten tot het mondeling          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    examen en om hun facultatieven examens niet te corrige-           schappen is op 8 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
    ren, nietig te verklaren;                                         van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap
— het besluit van de Raad van 8 april 1999 tot afwijzing van          Navigazione Libera del Golfo, vertegenwoordigd door S. Ra-
    verzoekers’ administratieve klacht van 8 december 1998            venna en E. Amato, advocaten te Napels en te Rome, domicilie
    nietig te verklaren;                                              gekozen hebbende te Massalubrense (NA) ten kantore van
                                                                      S. Ravenna, advocaat aldaar, corso S. Agata 2.
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                    — te verklaren dat de Commissie niet heeft voldaan aan de
                                                                          ingevolge artikel 88 EG (ex artikel 93 EG-Verdrag) op haar
Verzoekers, alle drie Zweedse ambtenaren in rang LA 7 bij de              rustende verplichtingen door af te zien van het vaststellen
Raad, hebben deelgenomen aan intern vergelijkend onderzoek                een beschikking nadat verzoekster op 20 februari 1999
LA/262 van de Raad op de grondslag van een examen, ter                    een klacht had ingediend in verband met de steun van de
voorziening in drie ambten van Zweedstalig revisor/hoofdver-              Italiaanse regering aan de onderneming CA.RE.MAR
taler van rang LA 5. Bij brief van 9 september 1998 heeft de              (Napels);
jury van het vergelijkend onderzoek verzoekers in kennis
gesteld van haar besluit hen niet toe te laten tot het mondeling      — de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
examen, op grond dat zij niet ten minste 60 % van het
maximaal aantal punten hadden behaald, dat volgens de
aankondiging van het vergelijkend onderzoek voor de revisie-          Middelen en voornaamste argumenten
proef kon worden gegeven. De facultatieve proeven die zij
hadden afgelegd, werden derhalve niet gecorrigeerd.                   Verzoekster in de onderhavige zaak is een onderneming die
                                                                      met snelle vaartuigen (draagvleugelboten en catamarans) de
Tot staving van hun verzoek, beroepen verzoekers zich op              maritieme verbindingen verzekert tussen de eilanden van de
schending van:                                                        Golf van Napels. Zij verzet zich tegen de staatssteunregeling
                                                                      van wet nr. 684 van 20 december 1974, met name wat
— artikel 3 van bijlage III bij het Statuut en van de beginselen      CA.RE.MAR betreft, de enige onderneming in de Golf van
    van objectiviteit en gelijkheid bij de beoordeling van de         Napels die dergelijke steun ontvangt.
    sollicitanten, waar enerzijds geen van de juryleden een
    perfecte kennis had van de doeltaal, te weten Zweeds, en
                                                                      Volgens verzoekster is het bedrag van de betrokken steun
    waar anderzijds de juryleden de brontalen, in het bijzonder
                                                                      onbepaald en bestemd om de jaarlijkse exploitatieverliezen
    Frans en Engels, niet perfect beheersten, of waar onvol-
                                                                      van de overheidsonderneming te dekken, wat tot gevolg heeft
    doende juryleden die talen perfect beheersten;
                                                                      dat de steun het overleven van de onderneming verzekert en
— de regels die ten grondslag moeten liggen aan de werk-              haar voor een onvermijdelijk faillissement behoedt. Anderzijds
    zaamheden van de jury, en het beginsel van gelijke                gaat het om werkingssteun, die kennelijk in strijd is met de
    behandeling, waar geen van beide bijzitters die de proeven        mededeling van de Commissie inzake reddings- en herstructu-
    beoordeeld en gewaardeerd hebben, alle brontalen perfect          reringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (1), en met
    beheersten;                                                       de communautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun
                                                                      voor het zeevervoer (2).
— de regels die ten grondslag liggen aan de werkzaamheden
    van de jury, en het beginsel van objectiviteit bij de
    beoordeling van sollicitanten, waar de bijzitters de anoni-       In dit verband zij erop gewezen, dat in de periode 1992-1997
    miteit van de schriftelijke proeven konden doorbreken,            het gemiddelde bedrag van de steun 40 miljard LIT bedroeg,
    aangezien zij collega’s van verzoekers waren;                     terwijl de opbrengst van de ticketverkoop nauwelijks hoger
                                                                      was dan 50 % van het steunbedrag.
— de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, waar de
    jury de bijzitters heeft opgedragen slechts een beperkt           De verzoekende vennootschap heeft op 20 februari 1999
    aantal sollicitanten tot het mondeling examen toe te laten;       een klacht ingediend. Wegens de bijzondere spoedeisendheid
— alsmede op onregelmatigheid van de samenstelling van                verzocht zij de Commissie in haar klacht maatregelen te
    de jury.                                                          nemen binnen een termijn van twee maanden als bedoeld in
                                                                      artikel 175 EG-Verdrag (thans artikel 232 EG). Toen binnen
                                                                      deze termijn geen enkele maatregel werd genomen, heeft zij
                                                                      het onderhavige beroep ingesteld.


title: Zaak C-2/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Willy Kempter KG/Hauptzollamt Hamburg-Jonas (Uitvoer van runderen — Restituties bij uitvoer — Definitief geworden besluit van bestuursorgaan — Interpretatie van arrest van Hof — Gevolgen van na dat besluit gewezen prejudicieel arrest van Hof — Heronderzoek en intrekking — Beperkingen in tijd — Rechtszekerheid — Beginsel van samenwerking — Artikel 10 EG)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Willy Kempter KG/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-2/06) (1)

   (Uitvoer van runderen - Restituties bij uitvoer - Definitief geworden besluit van bestuursorgaan - Interpretatie van arrest van Hof - Gevolgen van na dat besluit gewezen prejudicieel arrest van Hof - Heronderzoek en intrekking - Beperkingen in tijd - Rechtszekerheid - Beginsel van samenwerking - Artikel 10 EG)
   (2008/C 79/03)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Willy Kempter KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 10 EG, zoals uitgelegd door het Hof in zijn arrest van 13 januari 2004, Kühne & Heitz, C-453/00 — Heronderzoek en herziening door een bestuursorgaan van een definitief geworden besluit om rekening te houden met de uitlegging die het Hof inmiddels aan de relevante bepaling van gemeenschapsrecht heeft gegeven, terwijl de adressaat van het besluit de schending van deze bepaling niet had aangevoerd in het kader van zijn aanvankelijke beroep in rechte en zijn verzoek om heronderzoek pas 21 maanden na dit arrest heeft ingediend
   Dictum

               1)

               In het kader van een procedure voor een bestuursorgaan strekkende tot heronderzoek van een bestuursbesluit dat ingevolge een arrest van een rechter in laatste aanleg definitief is geworden, welk arrest, gelet op een latere uitspraak van het Hof, op een onjuiste uitlegging van het gemeenschapsrecht berust, vereist het gemeenschapsrecht niet dat de verzoekende partij in het hoofdgeding zich op dat recht heeft beroepen in het kader van het beroep in rechte dat zij naar nationaal recht tegen dat besluit heeft ingesteld.

               2)

               Het gemeenschapsrecht voorziet niet in een beperking in de tijd voor de indiening van een verzoek tot heronderzoek van een definitief geworden bestuursbesluit. Het staat de lidstaten evenwel vrij om in overeenstemming met de communautaire beginselen van doeltreffendheid en gelijkwaardigheid redelijke beroepstermijnen vast te stellen.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-183/97)

text:
28 . 6 . 97            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 199/ 17
De op 12 februari 1985 te Kuala Lumpur ondertekende                        Schending van Verordening ( EEG ) nr . 1956 /
Maritieme overeenkomst tussen de Belgisch-Luxemburgse                      88 van de Raad ( 2 ), zoals gewijzigd bij Veror
Economische Unie en Maleisië bevat een vrachtverdelings                   dening ( EG ) nr . 3067 / 95 van de Raad ( 3 ):
regeling . Deze overeenkomstig artikel 31 van de Overeen
komst tot oprichting van de Belgisch-Luxemburgse Econo                    De bestreden bepaling is eveneens in strijd met punt 10,
mische Unie door België namens de Unie gesloten overeen                   onder iv ), van de als bijlage aan Verordening ( EEG )
komst is in werking getreden op 17 augustus 1987. Zij is                   nr. 1956/88 gehechte „ Internationale gezamenlijke inspec
dus een toekomstige overeenkomst in de zin van artikel 5                   tieregeling ", dat luidt als volgt: „(...) kan een NAFO-in
van de verordening en verdraagt zich niet met dit artikel .                specteur van een andere verdragsluitende partij , met toe
                                                                           stemming van de verdragsluitende partij voor het vaartuig,
(') PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                            aan boord gaan van het naar de haven koersende vaartuig
                                                                           en aanwezig zijn bij de inspectie van het vaartuig in de ha
                                                                           ven ". Bovendien staat artikel 4 van Verordening ( EEG )
                                                                           nr. 1956/88 van de Raad, waarin de Commissie de be
                                                                           voegdheid is verleend nadere uitvoeringsbepalingen vast te
                                                                           stellen volgens de procedure van het Comité van beheer, in
Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Koninkrijk Spanje                    geen geval toe, dat bepalingen worden vastgesteld die in
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        strijd zijn met de verordening waaraan die bepalingen uit
                                                                           voering moeten verlenen .
                        ( Zaak C-179/97)
                           ( 97/C 199/32 )                                 (') PB nr. L 77 van 19 . 3 . 1997, blz . 5 .
                                                                           ( 2 ) PB nr. L 175 van 6 . 7 . 1988 , blz . 1 .
                                                                           (') PB nr. L 329 van 30 . 12 . 1995 , blz . 1
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 12 mei 1997 beroep tegen Commissie van de Euro
pese Gemeenschappen ingesteld door Koninkrijk Spanje
vertegenwoordigd door R. Silva de Lapuerta, domicilie ge
kozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade,
boulevard E. Servais 4-6 .
                                                                           Beroep, op 12 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                                                       ( Zaak C-183/97)
— nietig te verklaren artikel 4 bis, lid 6, van Verordening                                              ( 97/C 199/33 )
      ( EEG ) nr. 2868/88 van de Commissie tot vaststelling
     van bepalingen voor de toepassing van de door de Vis                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
      serijorganisatie voor het noordwestelijk deel van de                 is op 12 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
     Atlantische Oceaan ( NAFO ) vastgestelde regeling inza               bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      ke gezamenlijke internationale inspectie, zoals gewij               vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
     zigd bij Verordening ( EG ) nr. 494/97 (') van de Com                ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
      missie van 18 maart 1997;                                            bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
                                                                           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Schending van bijlage I , punt II . 9 , onder e ),                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
onder iv ), van de Overeenkomst tussen de Eu                                     stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
ropese Gemeenschap en Canada over de visse                                       lijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979
rij in het kader van het NAFO - Verdrag :                                         betreffende de bescherming van het grondwater tegen
                                                                                verontreiniging veroorzaakt door de lozing van be
                                                                                paalde gevaarlijke stoffen ('), inzonderheid voor wat
Volgens deze bepaling is, opdat een inspecteur van een an
                                                                                betreft de verplichtingen voortvloeiend uit de
dere verdragsluitende partij mag deelnemen aan een in
                                                                                artikelen 8 , 9 , 10, 11 en 15 , niet heeft voldaan aan de
spectie die in een haven plaatsvindt, de toestemming ver
eist van de verdragsluitende partij wier vlag het vaartuig                        verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189 ,
voert. Er bestaat dus een duidelijke tegenstrijdigheid tussen                     derde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 21 , lid 1 ,
                                                                                van Richtlijn 80/68/EEG;
de bestreden verordening, die niet de toestemming vereist
van de verdragsluitende partij wier vlag het vaartuig voert,
en de Overeenkomst, die de grondslag van de betrokken                      — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
verordening vormt. Een bepaling van Gemeenschapsrecht                             de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
mag niet in strijd zijn met de inhoud van een internatio                         verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
nale overeenkomst. Ingevolge de voorrang van de door de                           niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel
Gemeenschap gesloten overeenkomsten op het afgeleid Ge                           len;
meenschapsrecht moet dit laatste in overeenstemming met
de internationale overeenkomsten worden uitgelegd .                        — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .
 ---pagebreak---  Nr. C 199/ 18            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28 . 6 . 97
 Middelen en voornaamste argumenten                                                        Doorhaling van zaak C-282/94 (')
                                                                                { 97IC 199/35 )
 Het bindende karakter van het bepaalde in de arti
 kelen 189 , derde alinea, en 5 , eerste alinea , van het EG
                                                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
 Verdrag verplicht de lidstaten, de maatregelen te treffen
                                                                            meenschappen heeft bij beschikking van 17 april 1997 de
 die noodzakelijk zijn om richtlijnen die voor hen bestemd
                                                                            doorhaling in het register gelast van zaak C-282/94 :
 zijn , vóór het verstrijken van de daartoe gestelde termijn
 in nationaal recht om te zetten en de Commissie daarvan
                                                                            Franse Republiek tegen Commissie, van de Europese Ge
                                                                            meenschappen .
 onmiddellijk in kennis te stellen . Deze termijn, vastgesteld
 in artikel 21 van de richtlijn, is verstreken zonder dat de
 Portugese Republiek de nodige maatregelen heeft vastge                    (') PB nr. C 351 van 10 . 12 . 1994 .
 steld .
 (') PB nr. L 20 van 26 . 1 . 1980, blz . 43 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-174/95 (')
                                                                                ( 97/C 199/36 )
Beroep, op 16 mei 1997 ingesteld door de Commissie van                      De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
  de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk België                    meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
                           ( Zaak C-190/97 )                                doorhaling in het register gelast van zaak C-174/95 ( ver
                                                                            zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
                              ( 97/C 199/34 )                               dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
                                                                            gen S. Mattei .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            (M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
is op 16 mei 1997 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
België door de Commissie van de Europese Gemeenschap
pen , vertegenwoordigd door G. zur Hausen als gemach
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
                                                                                Doorhaling van zaak C-175/95 H
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het het Hof behage :                                                                        ( 97/C 199/37 )
— vast te stellen, dat het Koninkrijk België, door niet de                  De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                 meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
       stellen ter uitvoering van Richtlijnen 93/72/EEG (')                 doorhaling in het register gelast van zaak C-175/95 (ver
       van de Commissie van 1 september 1993 en 93/101 /                    zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
       EEG ( 2 ) tot negentiende en twintigste aanpassing aan               dariale di Roma , sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
       de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/                 gen B. Belli .
       EEG ( 3 ) van de Raad betreffende de aanpassing van de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de               (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
       indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaar
       lijke stoffen, of die bepalingen niet mee te delen, de
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
       niet is nagekomen;
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .                                        Doorhaling van zaak C-176/95 (' )
                                                                                ( 97/C 199/38 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                     meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
in zaak C-186/97: de respectieve termijnen zijn op 1 juli                   doorhaling in het register gelast van zaak C-176/95 ( ver
1994 en 1 januari 1995 verstreken .                                         zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
                                                                            dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
(') PB nr. L 258 van 16 . 10 . 1993 , blz . 29 .                           gen A. Scrocca .
( 2 ) PB nr. L 13 van 15 . 1 . 1994, blz . 1 .
( 3 ) PB nr. L 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .                             (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .


title: Zaak C-386/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Color Drack GmbH/Lexx International Vertriebs GmbH (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheid — Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje — Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis die aan eis ten grondslag ligt — Koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken — Zaken die op verschillende plaatsen binnen één lidstaat worden geleverd)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Color Drack GmbH/Lexx International Vertriebs GmbH
   (Zaak C-386/05) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheid - Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje - Gerecht van plaats van uitvoering van verbintenis die aan eis ten grondslag ligt - Koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken - Zaken die op verschillende plaatsen binnen één lidstaat worden geleverd)
   (2007/C 140/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberster Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Color Drack GmbH

      Verwerende partij: Lexx International Vertriebs GmbH
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 5, punt 1, sub b, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bijzondere bevoegdheid — Plaats waar de goederen volgens de koopovereenkomst werden geleverd — Groot aantal plaatsen van levering
   Dictum
   Artikel 5, punt 1, sub b, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is in het geval van een verscheidenheid van leveringsplaatsen binnen één lidstaat. In een dergelijk geval is het gerecht dat bevoegd is om kennis te nemen van alle vorderingen uit de overeenkomst inzake de koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken, het gerecht binnen het rechtsgebied waarvan de hoofdlevering heeft plaatsgevonden, welke levering op basis van economische criteria moet worden bepaald. Bij gebreke van doorslaggevende factoren om de plaats van de hoofdlevering te bepalen, kan de eiser de verweerder voor het gerecht van de leveringsplaats van zijn keuze oproepen.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak C-163/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  27 maart 2006  door Republiek Finland tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  9 januari 2006  in zaak T-177/05, Republiek Finland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/6

         Hogere voorziening ingesteld op 27 maart 2006 door Republiek Finland tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 januari 2006 in zaak T-177/05, Republiek Finland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-163/06 P)
   (2006/C 154/12)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Rekwirante: Republiek Finland (vertegenwoordiger: E. Bygglin)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirante

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 9 januari 2006 in zaak T-177/05, Republiek Finland/Commissie van de Europese Gemeenschappen, nietig te verklaren, het door Finland op grond van artikel 230 EG ingestelde beroep ontvankelijk te verklaren, de zaak voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht, en de Commissie ook te verwijzen in de kosten van Finland in de procedure in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens Finland schendt de beschikking van het Gerecht het gemeenschapsrecht in de zin van artikel 58 van het Statuut van het Hof.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de litigieuze brieven van de Commissie geen beschikking bevatten waartegen op grond van artikel 230 EG kan worden opgekomen.
   Volgens Finland bevatten de litigieuze brieven van de Commissie wel degelijk een beschikking waartegen op grond van artikel 230 EG kan worden opgekomen.
   Met die beschikking heeft de Commissie Finland de mogelijkheid ontnomen van een betaling onder voorwaarden in de zin van de rechtspraak van het Hof.
   Overeenkomstig de rechtspraak inzake de toepassing van artikel 230 EG heeft die beschikking derhalve dwingende rechtsgevolgen welke de belangen van Finland schaden en zijn rechtspositie ingrijpend wijzigen. Overigens heeft de beschikking geleid tot een verval van recht voor Finland en is zij derhalve duidelijk bezwarend voor Finland.


title: Zaak C-348/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano (Italië) op 22 juni 2016 — Sacko Moussa/Commissione Territoriale per il riconoscimento della Protezione internazionale di Milano

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Milano (Italië) op 22 juni 2016 — Sacko Moussa/Commissione Territoriale per il riconoscimento della Protezione internazionale di Milano
   (Zaak C-348/16)
   (2016/C 343/40)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sacko Moussa

      Verwerende partij: Commissione Territoriale per il riconoscimento della Protezione internazionale di Milano

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 2013/32/EU (1) (in het bijzonder de artikelen 12, 14, 31 en 46) aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een procedure als de Italiaanse procedure (artikel 19, lid 9, van wetsdecreet nr. 150 van 2011), waarin de rechter die is geadieerd door de asielaanvrager — wiens verzoek, na een volledig onderzoek met gehoor, door de met het onderzoek van asielaanvragen belaste administratieve instantie is afgewezen — het beroep in rechte meteen mag verwerpen, zonder de verzoeker opnieuw te moeten horen, wanneer het beroep kennelijk ongegrond is en de afwijzing van de administratieve instantie niet ongedaan kan worden gemaakt?

      (1)  Richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (PB L 180, blz. 60).


title: Zaak C-90/06: Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/25

         Beschikking van de president van het Hof van 22 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-90/06) (1)

   (2006/C 331/50)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak C-268/01: Verzoek van het Verwaltungsgericht Weimar van 23 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agrargenossenschaft Alkersleben e.G. en Freistaat Thüringen

text:
29.9.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 275/5
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 mei                         Freistaat Thüringen) voorlopig aan het op het grondge-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    bied van de voormalige DDR gelegen bedrijf/bedrijfson-
Préservatrice Foncière T.I.A.R.D. Compagnie d’Assuran-                      derdeel is toegekend?
 ces en Staat der Nederlanden (Ministerie van Financiën)
                                                                      2.    Of wordt de aldus verkregen hoeveelheid melk toegere-
                        (Zaak C-266/01)                                     kend aan de voorlopig toegekende referentiehoeveelheid
                                                                            van de verpachtende en deels zelf melk producerende
                        (2001/C 275/08)                                     landbouwer, en de voorlopig toegekende referentiehoe-
                                                                            veelheid voor melk ten gunste van de Freistaat Thüringen
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 18 mei                    ingetrokken, wanneer, zoals in casu, het bedrijfsonderdeel
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juli              waaraan de referentiehoeveelheid werd toegekend en het
2001, in het geding tussen Préservatrice Foncière T.I.A.R.D.                bedrijfsonderdeel waar de melk wordt geproduceerd, in
Compagnie d’Assurances en Staat er Nederlanden (Ministerie                  verschillende deelstaten zijn gelegen, en, in tegenstelling
van Financiën), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                tot voornoemd arrest Ballmann (t.a.p.), het bedrijf respec-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                    tievelijk bedrijfsonderdeel waaraan de referentiehoeveel-
navolgende vragen:                                                          heid voor melk voorlopig werd toegekend, als het ware
1.    Is een vordering van de Staat, ingesteld op grond van een             alleen nog maar als zetel van het bedrijf wordt aangehou-
      privaatrechtelijke borgtochtovereenkomst welk hij heeft               den en daarop minder dan 5 % van de referentiehoeveel-
      gesloten ter vervulling van een voorwaarde door hem op                heid voor melk (veebestand/melkproductie) wordt gepro-
      grond van het bepaalde in art. 6 lid 1 van de TIR-                    duceerd en geleverd?
      overeenkomst 1975, en derhalve krachtens overheidsbe-
      voegdheid gesteld, te beschouwen als een burgerlijke of         3.    Is het voor de beantwoording van deze vragen van belang,
      handelszaak in de zin van art. 1 EEX?                                 dat het bedrijf waar de melk wordt geproduceerd, vroeger
                                                                            op het grondgebied van de voormalige DDR was gelegen,
2.    Moet een geding dat door de Staat is aangespannen en                  maar dit gebied bij het Staatsvertrag tussen de deelstaten
      dat een privaatrechtelijke borgtochtovereenkomst tot                  Niedersachsen en Mecklenburg-Vorpommern deel is gaan
      inzet heeft, worden beschouwd als een douanezaak in de                uitmaken van het grondgebied van Niedersachsen?
      zin van art. 1 EEX op de grond dat door de gedaagde
      verweren kunnen worden gevoerd die nopen tot een
      onderzoek naar en tot een oordeel over het bestaan en de        (1) PB 1992, L 405, blz. 1.
      inhoud van de douaneschulden waarop deze overeen-               (2) PB 1999, L 160, blz. 73.
      komst betrekking heeft?                                         (3) Jurispr. blz. I-25.
Verzoek van het Verwaltungsgericht Weimar van 23 mei
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Agrargenossenschaft Alkersleben e.G. en Freistaat Thürin-             Verzoek van het Tribunale di L’Aquila van 20 juni 2001
                               gen                                    om een prejudiciële beslissing in de gedingen Flora
                                                                      Panepucci tegen Rina Iannarelli (C-269/01) en Attilio
                        (Zaak C-268/01)                                       Maria Cecchini tegen Mario Basile (C-270/01)
                        (2001/C 275/09)
                                                                                (Zaken C-269/01 en C-270/01)
Het Verwaltungsgericht Weimar heeft bij beschikking van
23 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                                    (2001/C 275/10)
op 6 juli 2001, in het geding tussen Agrargenossenschaft
Alkersleben e.G. en Freistaat Thüringen, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-            Het Tribunale di L’Aquila heeft bij beschikkingen van 20 juni
le beslissing over de navolgende vragen:                              2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli
                                                                      2001, in de gedingen Flora Panepucci tegen Rina Iannarelli, en
1.    Moet artikel 9, sub c, van verordening (EEG)                    Attilio Maria Cecchini tegen Mario Basile, het Hof van Justitie
      nr. 3950/92 (1) [gewijzigd bij verordening (EG)                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
      nr. 1256/99 (2)] of een andere regeling betreffende gega-       le beslissing over de navolgende vragen:
      randeerde hoeveelheden melk op de grondslag van het
      arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-         1)    Schendt de vaststelling van bindende minimumtarieven
      schappen van 15 januari 1991 (Ballmann, C-341/89 (3))                 de vrije mededinging omdat daardoor het vrij bepalen
      aldus worden uitgelegd, dat ook een hoeveelheid melk                  van de vergoeding voor de diensten van de advocaat
      die onder leiding van de exploitant is gemolken van diens             wordt verhinderd, zoals in artikel 81, lid 1, sub a, EG
      koeien die zijn gestald in een gepachte stal op het                   wordt omschreven, en heeft zij naar haar aard een
      grondgebied van de voormalige DDR (deelstaat Mecklen-                 versterking van de nationale drempelvorming tot gevolg,
      burg-Vorpommern), dient te worden toegerekend aan de                  hetgeen de in het Verdrag beoogde economische vervlech-
      referentiehoeveelheid die in de nieuwe deelstaten (hier:              ting doorkruist?


title: Zaak C-484/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Madrid/Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc) (Richtlijn 93/13/EEG — Consumentenovereenkomsten — Bedingen die eigenlijke voorwerp van overeenkomst bepalen — Rechterlijke toetsing van oneerlijk karakter ervan — Daarvan uitgesloten — Strengere nationale bepalingen ter verhoging van beschermingsniveau van consument)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Madrid/Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc)
   (Zaak C-484/08) (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Consumentenovereenkomsten - Bedingen die eigenlijke voorwerp van overeenkomst bepalen - Rechterlijke toetsing van oneerlijk karakter ervan - Daarvan uitgesloten - Strengere nationale bepalingen ter verhoging van beschermingsniveau van consument)
   2010/C 209/07
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Madrid

      Verwerende partij: Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van de artikelen 2, 3, lid 1, sub g, en 4, lid 1, EG en van de artikelen 4, lid 2, en 8 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Strengere nationale bepalingen om een hoger beschermingsniveau van de consument te waarborgen — Toetsing van bedingen die het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst of de gelijkwaardigheid van de prijs of vergoeding en de te leveren goederen of te verrichten diensten bepalen

      Dictum

               1.

               De artikelen 4, lid 2, en 8 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die een rechterlijke toetsing toestaat van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen die betrekking hebben op de bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst of op de gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten, ook al zijn deze bedingen duidelijk en begrijpelijk geformuleerd.

               2.

               De artikelen 2 EG, 3, lid 1, sub g, EG en 4, lid 1, EG verzetten zich niet tegen een uitlegging van de artikelen 4, lid 2, en 8 van richtlijn 93/13 volgens welke de lidstaten een nationale regeling kunnen aannemen die een rechterlijke toetsing toestaat van het oneerlijke karakter van contractuele bedingen die betrekking hebben op de bepaling van het eigenlijke voorwerp van de overeenkomst of op de gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten, ook al zijn deze bedingen duidelijk en begrijpelijk geformuleerd.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak T-10/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni 2006 — Girardot/Commissie ( Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Onwettige afwijzing van sollicitatie — Nietigverklaring — Herstel van situatie vóór onwettigheid — Billijke geldelijke vergoeding — Verlies van kans om te begeven ambt te bekleden — Beoordeling ex aequo et bono )

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni 2006 — Girardot/Commissie
   (Zaak T-10/02) (1)

   („Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Onwettige afwijzing van sollicitatie - Nietigverklaring - Herstel van situatie vóór onwettigheid - Billijke geldelijke vergoeding - Verlies van kans om te begeven ambt te bekleden - Beoordeling ex aequo et bono”)
   (2006/C 190/27)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Marie-Claude Girardot (L'Haÿ-les-Roses, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en É. Schietere de Lophem, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Clotuche-Duvieusart, L. Lozano Palacios en H. Tserepa-Lacombe, vervolgens F. Clotuche-Duvieusart en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vaststelling van het bedrag van de billijke geldelijke vergoeding die de Commissie aan Girardot verschuldigd is op grond van het arrest van het Gerecht van 31 maart 2004, Girardot/Commissie (T-10/02, JurAmbt. blz. I-A-109 en II-483)
   Dictum

               1)

               De geldelijke vergoeding die de Commissie aan Marie-Claude Girardot verschuldigd is op grond van het arrest van het Gerecht van 31 maart 2004, Girardot/Commissie (T-10/02) wordt bepaald op 92 785 EUR, te vermeerderen met rente vanaf 6 september 2004 tegen de door de Europese Centrale Bank toegepaste rentevoet voor de basisherfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 68 van 16.3.2002.


title: Zaak T-202/04: Beroep, op 27 mei 2004 ingesteld door Madaus Aktiengesellschaft tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/22

         Beroep, op 27 mei 2004 ingesteld door Madaus Aktiengesellschaft tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-202/04)
   (2004/C 201/45)
   Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 mei 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Madaus Aktiengesellschaft, gevestigd te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door I. Valdelomar Serrano, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: The Optima Health Limited.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te erkennen dat het BHIM blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de vaststelling van de bestreden beslissing;

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               The Optimal Health Ltd., voorheen Optima Healthcare Ltd.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „ECHINAID” voor waren van klasse 5 (vitaminen, voedingssupplementen, kruidenpreparaten, farmaceutische en medische preparaten) (gemeenschapsmerk-aanvraag nr. 1666239)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Madaus AG

               Oppositiemerk of -teken:

               internationale merkinschrijving voor het woordmerk „ECHINACIN” voor waren van klasse 5 (chemische farmaceutica)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het door Madaus ingestelde beroep

               Middelen:

               verzoekster betoogt dat de kamer van beroep de begrippen relevant grondgebied en relevant publiek verkeerd heeft toegepast; verzoekster voert tevens aan dat het voorvoegsel Echina niet beschrijvend is en dat er gevaar van verwarring tussen de merken bestaat.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in de gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00, JFE Engineering Corp. Tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededingingsregelingen — Markt van naadloze stalen buizen en pijpen — EVA — Bevoegdheid van Commissie — Inbreuk — Geldboeten)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/13

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in de gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00, JFE Engineering Corp. Tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededingingsregelingen - Markt van naadloze stalen buizen en pijpen - EVA - Bevoegdheid van Commissie - Inbreuk - Geldboeten)
   (2004/C 239/27)
   Procestaal: Engels
   In de gevoegde zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00, JFE Engineering Corp., voorheen NKK Corp., gevestigd te Tokio (Japan), aanvankelijk vertegenwoordigd door M. Smith en C. Maguire, solicitors, vervolgens door A. Vandencasteele en V. Dehin, advocaten, en A.-L. Marmagioli, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Nippon Steel Corp., gevestigd te Tokio,vertegenwoordigd door J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, JFE Steel Corp., voorheen Kawasaki Steel Corp., gevestigd te Tokio, vertegenwoordigd door A. Vandencasteele, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Sumitomo Metal Industries Ltd, gevestigd te Tokio, vertegenwoordigd door C. Vajda, QC, G. Sproul en F. Weitzman, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Erhart en A. Whelan, bijgestaan door N. Khan, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), ondersteund door Toezichthoudende autoriteit van de EVA, (gemachtigden: D. Sif Tynes en P. Bjørgan), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak IV/E-1/35.860-B – naadloze stalen buizen) (PB 2003, L 140, blz. 1), of, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboeten, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 8 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig artikel 1, lid 2, van beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak IV/E-1/35.860-B – naadloze stalen buizen), voorzover daarin is vastgesteld dat de in dat artikel aan de vier verzoeksters in de zaken T-67/00, T-68/00, T-71/00 en T-78/00 verweten inbreuk vóór 1 januari 1991 is begonnen en tot na 30 juni 1994 heeft voortgeduurd.

               2)

               Stelt het bedrag van de bij artikel 4 van beschikking 2003/382 aan elk van de vier verzoeksters opgelegde geldboete vast op 10 935 000 euro.

               3)

               Verwerpt de vier beroepen voor het overige.

               4)

               Verwijst de vier verzoeksters en de Commissie in hun eigen kosten.

               5)

               Verstaat dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA haar eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 149 van 27.5.2000.