title: Doorhaling van zaak C-272/96

text:
28 . 6 . 97          I NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 199/21
               Doorhaling van zaak C-202/96 (')                                      Doorhaling van zaak C-273/96 (')
                           ( 97/C 19 9/55 )                                                        97/C 199/58 )
De president van de Vierde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                   De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
van 13 maart 1997 de doorhaling in het register gelast van             meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
zaak C-202/96 (verzoek van het Tribunal administratif de               doorhaling in het register gelast van zaak C-273/96 ( ver
Paris om een prejudiciële beslissing): Société des Labora             zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
toires Valda tegen Fonds d'intervention et de régularisation           dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
du marché du sucre ( F.I.R.S. ).                                       gen B. Terranova .
(') PB nr. C 233 van 10 . 8 . 1996 .                                   (') PB nr. C 294 van 5 . 10 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-271/96 (')                                      Doorhaling van zaak C-295/96 ( ! )
                           ( 97/C 199/56 )
                                                                                ( 97/C 199/59 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                 De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
doorhaling in het register gelast van zaak C-271 /96 (ver             meenschappen heeft bij beschikking van 17 maart 1997 de
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon             doorhaling in het register gelast van zaak C-295/96 : Com
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         missie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
gen A. Nardi .                                                         België .
O PB nr. C 294 van 5 . 10 . 1996 .                                     (') PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-272/96 (')
                            ( 97/C 199/57 )                                          Doorhaling van zaak C-296/96 (')
                                                                                ( 97/C 199/60 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de                 De president van het Hof van Justitie van de Europese Ge
doorhaling in het register gelast van zaak C-272/96 (ver              meenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 1997 de
zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon             doorhaling in het register gelast van zaak C-296/96 (ver
dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te         zoek om een prejudiciële beslissing van de Pretura circon
gen A. Cipriani .                                                      dariale di Roma, sezione distaccata di Tivoli ): Strafzaak te
                                                                       gen G. Pezzola .
 (') PB nr. C 294 van 5 . 10 . 1996 .
                                                                       (M PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .


title: Zaak F-118/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 december 2015 — Bärwinkel/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Hervorming van het Statuut — Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties — Artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut — Begrip bezwarend besluit — Besluit tot erkenning dat bepaalde ambtenaren bijzondere verantwoordelijkheden dragen — Niet-plaatsing van verzoekers naam op de eerste lijst van 34 ambtenaren die bijzondere verantwoordelijkheden dragen — Vereisten van de precontentieuze fase — Ontbreken van een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/99

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 december 2015 — Bärwinkel/Raad
   (Zaak F-118/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Hervorming van het Statuut - Overgangsregels voor de indeling in standaardfuncties - Artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut - Begrip bezwarend besluit - Besluit tot erkenning dat bepaalde ambtenaren bijzondere verantwoordelijkheden dragen - Niet-plaatsing van verzoekers naam op de eerste lijst van 34 ambtenaren die bijzondere verantwoordelijkheden dragen - Vereisten van de precontentieuze fase - Ontbreken van een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 048/114)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Wolfgang Bärwinkel (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en E. Rebasti, gemachtigden, vervolgens M. Bauer en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de Raad betreffende de indeling van ambtenaren van de rangen AD 9 tot AD 14 die ambten vervullen welke bijzondere verantwoordelijkheden inhouden in de standaardfunctie „hoofd van een eenheid of gelijkwaardig” dan wel „adviseur of gelijkwaardig” vóór 31 december 2015 en verzoeker niet voor die indeling in aanmerking te laten komen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015, blz. 48.


title: Zaak C-580/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 december 2008 door Devrajan Srinivasan tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 3 november 2008 in zaak T-196/08, Srinivasan/Ombudsman

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/24

         Hogere voorziening ingesteld op 24 december 2008 door Devrajan Srinivasan tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 3 november 2008 in zaak T-196/08, Srinivasan/Ombudsman
   (Zaak C-580/08 P)
   2009/C 267/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Devrajan Srinivasan (vertegenwoordiger: J. Morton, Solicitor)

      Andere partij in de procedure: Europees Ombudsman
   Bij beschikking van 25 juni 2009 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-296/03 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Glaxosmithkline SA tegen Belgische Staat (Richtlijn 89/105/EEG — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Aanvraag tot opneming op positieve lijst — Aard van antwoordtermijn — Dwingend karakter — Consequenties van termijnoverschrijding in geval van vernietiging van afwijzingsbesluit)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-296/03 (verzoek van de Raad van State om een prejudiciële beslissing): Glaxosmithkline SA tegen Belgische Staat (1)

   (Richtlijn 89/105/EEG - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Aanvraag tot opneming op positieve lijst - Aard van antwoordtermijn - Dwingend karakter - Consequenties van termijnoverschrijding in geval van vernietiging van afwijzingsbesluit)
   (2005/C 57/16)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-296/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Raad van State (België) bij beslissing van 27 juni 2003, ingekomen bij het Hof op 8 juli 2003, in de procedure: Glaxosmithkline SA tegen Belgische Staat, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), C. Gulmann, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De termijn van artikel 6, punt 1, eerste alinea, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg, is een dwingende termijn die de nationale autoriteiten niet mogen overschrijden.

               2)

               De lidstaten dienen te bepalen of overschrijding van de termijn van artikel 6, punt 1, eerste alinea, van richtlijn 89/105 niet in de weg staat aan de formele vaststelling van een nieuw besluit door de bevoegde autoriteiten wanneer het vorige besluit is vernietigd door de rechter, met dien verstande evenwel dat een nieuw besluit slechts kan worden genomen binnen een redelijke termijn, die hoe dan ook de termijn van dit artikel niet mag overschrijden.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-346/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 november 2008 — Duro Sweden/BHIM (EASYCOVER) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EASYCOVER — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 73 van verordening nr. 40/94)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 november 2008 — Duro Sweden/BHIM (EASYCOVER)
   (Zaak T-346/07) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk EASYCOVER - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 73 van verordening nr. 40/94)
   (2009/C 6/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Duro Sweden AB (Gävle, Zweden) (vertegenwoordiger: R. Bird, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en D. Botis, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 juli 2007 (zaak R 1065/2005-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken EASYCOVER als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 3 juli 2007 (zaak R 1065/2005-4) wordt vernietigd met betrekking tot de waren van de categorie „monumenten, niet van metaal”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Duro Sweden AB zal haar eigen kosten, alsmede drie vierde van de kosten van het BHIM dragen. Het BHIM zal een vierde van zijn kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-39/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 25 januari 2013 — Inspecteur van de Belastingdienst Noord/kantoor Groningen tegen SCA Group Holding BV

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof Amsterdam (Nederland) op 25 januari 2013 — Inspecteur van de Belastingdienst Noord/kantoor Groningen tegen SCA Group Holding BV
   (Zaak C-39/13)
   2013/C 123/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Inspecteur van de Belastingdienst Noord/kantoor Groningen

      Verweerster: SCA Group Holding BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van een beperking van de vrijheid van vestiging in de zin van artikel 43 EG juncto artikel 48 EG, doordat aan belanghebbende de toepassing van de Nederlandse regeling van de fiscale eenheid op de werkzaamheden en het vermogen van de in Nederland gevestigde (achter)kleindochtervennootschappen Alphabet Holding, HP Holding en Alpha Holding wordt onthouden?
               Is, in dat kader, in het licht van de met de Nederlandse regeling van de fiscale eenheid nagestreefde doelstellingen (…), de situatie van de (achter)kleindochtervennootschappen Alphabet Holding, HP Holding en Alpha Holding objectief vergelijkbaar (…) met (i) de situatie van in Nederland gevestigde vennootschappen die (klein)dochter zijn van een in Nederland gevestigde tussenhoudstervennootschap welke niet ervoor heeft gekozen dat zij met haar in Nederland gevestigde moedervennootschap in een fiscale eenheid is gevoegd en die derhalve als kleindochtervennootschappen evenmin als Alphabet Holding, HP Holding en Alpha Holding toegang tot de regeling van de fiscale eenheid met — uitsluitend — haar grootmoedervennootschap hebben, dan wel met (ii) de situatie van in Nederland gevestigde kleindochtervennootschappen die er tezamen met haar in Nederland gevestigde moeder/tussenhoudstervennootschap voor hebben gekozen een fiscale eenheid met hun in Nederland gevestigde (groot)moedervennootschap te vormen en wier werkzaamheden en vermogen derhalve, anders dan die van Alphabet Holding, HP Holding en Alpha Holding, fiscaal worden geconsolideerd?

               2)

               Maakt het bij de beantwoording van vraag 1), eerste volzin, nog verschil (…) of de betrokken binnenlandse vennootschappen worden gehouden door één tussenhoudstervennootschap (op één hoger niveau van de concernstructuur) in de andere lidstaat dan wel, zoals in casu Alphabet Holding, HP Holding en Alpha Holding, door twee (of meer) — weliswaar binnen die andere lidstaat gelegen — tussenhoudstervennootschappen (op twee of meer hogere niveaus van de concernstructuur)?

               3)

               Indien en voor zover vraag 1), eerste volzin, bevestigend moet worden beantwoord, kan een dergelijke beperking dan worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang, meer in het bijzonder door de noodzaak tot behoud van de fiscale coherentie, daaronder begrepen de voorkoming van unilaterale en van bilaterale dubbele verliesverrekening (…)?
               Maakt het in dit kader nog verschil dat in het concrete geval vaststaat dat zich het gevaar van een dubbele verliesverrekening niet voordoet (…)?

               4)

               Indien en voor zover de derde vraag bevestigend moet worden beantwoord, is een dergelijke beperking dan aan te merken als proportioneel (…)?


title: Arrest van het Hof van 9 oktober 2001 in de gevoegde zaken C-80/99 tot en met C-82/99 (verzoeken van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main om een prejudiciële beslissing): Ernst-Otto Flemmer (C-80/99), Renate Christoffel (C-81/99) tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen en Marike Leitensdorfer (C-82/99) tegen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Melkproducenten — Verbintenissen tot niet in de handel brengen — Uitsluiting van het stelsel van melkquota — Schadevergoeding — Substitutie — Forfaitaire schadevergoeding bĳ overeenkomst — Verordening (EEG) nr. 2187/93 — Bevoegde rechter — Toepasselĳk recht)

text:
C 331/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24.11.2001
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,                  (thans artikel 234 EG) van het Verwaltungsgericht Frankfurt
blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:              am Main (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen
F. Macken, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur), C. Gul-               Ernst-Otto Flemmer (C-80/99), Renate Christoffel (C-81/99)
mann, J.-P. Puissochet en R. Schintgen, rechters; advocaat-                en Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese
generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelings-            Gemeenschappen, vertegenwoordigd door: Bundesanstalt für
hoofd, op 9 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het                    Landwirtschaft und Ernährung, en tussen Marike Leitensdorfer
dictum luidt als volgt:                                                    (C-82/99) en Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung,
                                                                           om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
1)    Een persoon die aanvankelijk geen recht op een onroerend goed        artikelen 215, tweede alinea, en 178 EG-Verdrag (thans
      heeft en met de eigenaar van dit goed een overeenkomst               artikelen 288, tweede alinea, EG en 235 EG), en van verorde-
      betreffende de verhuur van dit goed sluit en/of aanvaardt dit        ning (EEG) nr. 2187/93 van de Raad van 22 juli 1993 inzake
      goed te huren tegen betaling van een bedrag in geld door de          het vergoedingsvoorstel aan bepaalde producenten van melk
      eigenaar, verricht geen dienst in de zin van artikel 13, B, sub b,   of zuivelproducten die hun activiteit tijdelijk niet hebben
      van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei           kunnen uitoefenen (PB L 196, blz. 6), heeft het Hof, samenge-
      1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der              steld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann,
      lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel          F. Macken, N. Colneric (rapporteur) en S. von Bahr, kamerpre-
      van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.        sidenten, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet,
                                                                           V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
2)    Een persoon die aanvankelijk geen recht op een onroerend goed        generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 9 oktober 2001 een
      heeft, die met betrekking tot de huur van dit goed een               arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      optieovereenkomst zoals die in het hoofdgeding aan de orde is
      sluit in ruil voor een door de eigenaar te betalen bedrag in
      geld, welk bedrag tot zekerheid van de nakoming van zijn
      verplichtingen uit hoofde van de optieovereenkomst op een
      aparte rekening zal blijven staan, en die vervolgens de in de        1)    Artikel 215, tweede alinea, juncto artikel 178 EG-Verdrag
      optieovereenkomst voorziene opties uitoefent en het huuraanbod             (thans respectievelijk artikel 288, tweede alinea, EG en ar-
      betreffende het onroerend goed in ruil voor deblokkering van het           tikel 235 EG) moet aldus worden uitgelegd, dat dit het Hof
      op de aparte rekening op zijn naam gestorte bedrag aanvaardt,              niet de bevoegdheid verleent om kennis te nemen van geschillen
      verricht op geen moment een dienst in de zin van artikel 13, B,            die voortvloeien uit een door de bevoegde nationale instantie in
      sub b, van de Zesde richtlijn.                                             naam en voor rekening van de Raad en de Commissie gesloten
                                                                                overeenkomst uit hoofde van verordening (EEG) nr. 2187/93
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                       van de Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel
                                                                                aan bepaalde producenten van melk of zuivelproducten die hun
                                                                                activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           2)    Bij gebreke van nadere bepalingen in verordening nr. 2187/93
                        van 9 oktober 2001                                       worden de uit hoofde van deze verordening gesloten
                                                                                schaderegelingsovereenkomsten beheerst door de procedurevoor-
in de gevoegde zaken C-80/99 tot en met C-82/99 (verzoe-                         schriften van nationaal recht, voorzover de draagwijdte en
ken van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main                                 de doeltreffendheid van het gemeenschapsrecht niet door de
om een prejudiciële beslissing): Ernst-Otto Flemmer                              toepassing van de nationale bepalingen worden aangetast.
(C-80/99), Renate Christoffel (C-81/99) tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen en Marike Leitensdorfer (C-82/99) tegen Bun-
       desanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (1)                     3)    Het gemeenschapsrecht verzet zich niet tegen toepassing van het
                                                                                in de interne rechtsorde van de betrokken lidstaat erkende
(Niet-contractuele aansprakelijkheid — Melkproducenten —                         vertrouwensbeginsel bij de beoordeling van de draagwijdte van
Verbintenissen tot niet in de handel brengen — Uitsluiting                       overeenkomsten die door de nationale instanties in naam en
van het stelsel van melkquota — Schadevergoeding —                               voor rekening van de Raad en de Commissie zijn gesloten, mits
Substitutie — Forfaitaire schadevergoeding bij overeenkomst                      het belang van de Gemeenschap eveneens in aanmerking wordt
— Verordening (EEG) nr. 2187/93 — Bevoegde rechter —                             genomen.
                         Toepasselijk recht)
                          (2001/C 331/03)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (1) PB C 121 van 1.5.1999.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In de gevoegde zaken C-80/99 tot en met C-82/99, betreffen-
deverzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag


title: Zaak T-251/13: Beroep ingesteld op 6 mei 2013 — Gemeente Nijmegen/Commissie

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/27

         Beroep ingesteld op 6 mei 2013 — Gemeente Nijmegen/Commissie
   (Zaak T-251/13)
   2013/C 189/57
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Gemeente Nijmegen (Nijmegen, Nederland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en S. van der Heul, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 6 maart 2013 C(2013)1152 final nietig te verklaren, voor zover het besluit betrekking heeft op de vermeende steun van de Gemeente aan NEC;

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De gemeente Nijmegen heeft in 2003 in het Goffertpark naast het voetbalstadion Goffert Stadion het multifunctioneel sportcomplex De Eendracht gebouwd. Zowel het Goffert Stadion als De Eendracht wordt door de Nijmeegse betaaldvoetbalorganisatie NEC gehuurd. In de huurovereenkomst met betrekking tot De Eendracht is onder meer een recht van NEC op verwerving van De Eendracht overeengekomen.
   Medio 2009 vatte de Gemeente het plan op om een groot deel van het Goffertpark te ontwikkelen tot een Topsport- en Innovatiepark (TIP). Het was uitdrukkelijk de bedoeling dat onder meer het bestaande (dan wel uit te breiden) Goffert Stadion en De Eendracht in TIP zouden worden geïntegreerd.
   In 2008 en 2009 deelde NEC de Gemeente mee dat zij het recht om De Eendracht van de Gemeente te kopen wilde uitoefenen. Dit voornemen doorkruiste de plannen van de Gemeente rond het TIP. NEC bleek tegen betaling bereid te zijn om af te zien van het recht op verwerving van De Eendracht. Op basis van een onafhankelijke taxatie is de afkoopsom vastgesteld op 2,22 miljoen euro. Dit bedrag werd door de Gemeente aan NEC betaald.
   De Commissie heeft bij besluit van 6 maart 2013 besloten de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden, waarbij de afkoop door de Gemeente van het recht op verwerving van De Eendracht als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU wordt aangemerkt. De Gemeente betwist dit besluit.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van het gelijkheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel door het ongemotiveerd voorbijgaan aan het gebruik door de Gemeente van de mededeling van de Commissie betreffende de verkoop van gronden (1) bij de waardering van het recht tot verwerving van De Eendracht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een overschrijding van de bevoegdheden van de Commissie, een onjuiste rechtsopvatting, een kennelijke beoordelingsfout en/of een schending van de motiveringsplicht door het oordeel dat de afkoop van het recht tot verwerving van De Eendracht staatssteun is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, althans dat voldoende grond bestaat om het inleiden van de formele procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU te rechtvaardigen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een overschrijding van de redelijke termijn voor het inleiden van de formele procedure en een schending van het rechtszekerheidsbeginsel, de procedurevoorschriften en/of een onjuiste toepassing van het recht.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende staatssteunelementen bij de verkoop van gronden en gebouwen door openbare instanties (PB 1997 C 209, blz. 3)


title: Zaak C-94/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  16 maart 2006  (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing) — Emsland-Stärke GmbH tegen Landwirtschaftskammer Hannover (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordening (EG) nr. 97/95 — Aan aardappelmeelbedrijven betaalde premies — Toekenningsvoorwaarden — Sancties — Evenredigheid — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/25

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 maart 2006 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing) — Emsland-Stärke GmbH tegen Landwirtschaftskammer Hannover
   (Zaak C-94/05) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordening (EG) nr. 97/95 - Aan aardappelmeelbedrijven betaalde premies - Toekenningsvoorwaarden - Sancties - Evenredigheid - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen)
   (2006/C 131/44)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Emsland-Stärke GmbH

      Verweersters: Landwirtschaftskammer Hannover
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 van de Commissie van 17 januari 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad wat betreft de minimumprijs en het compensatiebedrag die aan de aardappeltelers moeten worden betaald, en van verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel (PB L 16, blz. 3), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1125/96 van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 150, blz. 1) — Voorwaarden voor toekenning van premies — Teeltcontract, niet gesloten tussen aardappelmeelbedrijf en producent, maar tussen aardappelmeelbedrijf en handelaar die de aardappelen direct of indirect betrekt van aardappeltelers
   Dictum

               1)

               De sanctie waarin is voorzien bij artikel 13, lid 4, van verordening (EG) nr. 97/95 van de Commissie van 17 januari 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad wat betreft de minimumprijs en het compensatiebedrag die aan de aardappeltelers moeten worden betaald, en van verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1125/96 van de Commissie van 24 juni 1996, is van toepassing op een aardappelmeelbedrijf dat zijn aardappelen koopt van een handelaar die de aardappelen rechtstreeks of indirect van telers betrekt, zonder dat het aan dit bedrijf toegewezen contingent moet zijn overschreden, en ook wanneer het tussen dit bedrijf en de betrokken handelaar gesloten koop- en leveringscontract door de partijen bij het contract als een „teeltcontract” is aangeduid en als zodanig door de bevoegde nationale instantie overeenkomstig artikel 4, lid 2, van deze verordening is erkend, maar niet als zodanig kan worden aangemerkt in de zin van artikel 1, sub d en e, van deze verordening.

               2)

               Bij onderzoek van het eerste onderdeel van de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 13, lid 4, van verordening nr. 97/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1125/96, uit het oogpunt van de rechtszekerheid kunnen aantasten.

               3)

               Bij onderzoek van het tweede onderdeel van de tweede vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 13, lid 4, van verordening nr. 97/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1125/96, uit het oogpunt van het evenredigheidsbeginsel zoals neergelegd in artikel 2, leden 1 en 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               De omstandigheid dat de bevoegde nationale instantie ermee bekend was dat een aardappelmeelbedrijf aardappelen had gekocht van een handelaar die deze rechtstreeks of indirect van telers betrok, kan geen gevolgen hebben voor de kwalificatie van een onregelmatigheid als „uit nalatigheid begane” onregelmatigheid in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening nr. 2988/95, en bijgevolg evenmin voor de toepassing op dit aardappelmeelbedrijf van de sanctie van artikel 13, lid 4, van verordening nr. 97/95, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1125/96.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak C-312/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance du 11 e arrondissement de Paris (Frankrijk) op 6 juli 2007 — JVC France SAS/Administration des douanes (Direction Nationale du Renseignement et des Enquêtes Douanières)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance du 11e arrondissement de Paris (Frankrijk) op 6 juli 2007 — JVC France SAS/Administration des douanes (Direction Nationale du Renseignement et des Enquêtes Douanières)
   (Zaak C-312/07)
   (2007/C 211/46)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal d'instance du 11e arrondissement de Paris
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: JVC France SAS

      Verwerende partij: Administration des douanes (Direction Nationale du Renseignement et des Enquêtes Douanières)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een camcorder waarmee op het tijdstip van invoer geen van buiten inkomende videosignalen kunnen worden opgenomen, worden ingedeeld onder post 8525 40 99, wanneer de videoaansluiting achteraf met behulp van een programma of een „DV IN-enabler” (apparaatje) als video-ingang kan worden ingesteld, aangezien dit apparaat is voorzien van elektronische circuits die het in staat stellen om na aanpassing van de instelling een van buiten inkomend videosignaal op te nemen, hoewel zowel de producent als de verkoper niet op deze mogelijkheid hebben gewezen en deze niet ondersteunen?

               2)

               Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, mocht de Europese Commissie, aangezien de achtereenvolgende wijzigingen van de toelichtingen een wijziging van de communautaire praktijk inzake de indeling van camcorders inhouden alsmede een uitzondering op het beginsel dat de indeling van waren moet plaatsvinden aan de hand van hun werkelijke kenmerken op het tijdstip van inklaring, deze wijziging dan uitvoeren door middel van een aanpassing van de toelichtingen, die dus met terugwerkende kracht van toepassing is, in plaats van door een indelingsverordening vast te stellen die uitsluitend voor de toekomst geldt?


title: Zaak T-554/12: Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA MOBILE)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/22

         Beroep ingesteld op 21 december 2012 — Oracle America/BHIM — Aava Mobile (AAVA MOBILE)
   (Zaak T-554/12)
   2013/C 63/43
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oracle America, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aava Mobile Oy (Oulu, Finland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 oktober 2012 in zaak R 1205/2011-2 te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „AAVA MOBILE” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 715 385

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsmerkinschrijving nr. 6 551 626 voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 37, 38, 41, 42 en 45

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-213/06 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 — Europees Bureau voor wederopbouw (EBW)/Georgios Karatzoglou (Hogere voorziening — Tijdelijk functionaris — Beëindiging van overeenkomst)

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 — Europees Bureau voor wederopbouw (EBW)/Georgios Karatzoglou
   (Zaak C-213/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Tijdelijk functionaris - Beëindiging van overeenkomst)
   (2007/C 211/13)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Georgios Karatzoglou (vertegenwoordiger: S. Pappas, dikigoros)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 23 februari 2006 in zaak T-471/04, Karatzoglou/EBW, waarbij het Gerecht het besluit van het EBW tot beëindiging van de overeenkomst van tijdelijk functionaris van rekwirant nietig heeft verklaard
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 23 februari 2006, Karatzoglou/EBW (T-471/04), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen voor een uitspraak over Karatzoglous vordering tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Bureau voor wederopbouw (EBW) van 26 februari 2004 houdende beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak T-289/07: Beschikking van het Gerecht van 23 maart 2010 — Caisse Nationale des Caisses d’Epargne et de Prévoyance/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/50

         Beschikking van het Gerecht van 23 maart 2010 — Caisse Nationale des Caisses d’Epargne et de Prévoyance/Commissie
   (Zaak T-289/07) (1)

   2010/C 148/82

      Procestaal: Frans

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Zaak C-208/04: Verzoek van de Raad van State (België), XIIIe kamer, van 29 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Inter-Environnement Wallonie en Waalse Gewest

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/7

         Verzoek van de Raad van State (België), XIIIe kamer, van 29 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Inter-Environnement Wallonie en Waalse Gewest
   (Zaak C-208/04)
   (2004/C 179/14)
   De Raad van State (België), XIIIe kamer, heeft bij beschikking van 29 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 mei 2004, in het geding tussen Inter-Environnement Wallonie en Waalse Gewest, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Moet artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (2), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten is toegestaan door middel van een rechtsnorm een categorie van stoffen te creëren die noch tot de categorie van afvalstoffen, noch tot de categorie van producten behoren, en toch hetzij onder de definitie van afvalstoffen van artikel 1, sub a, voornoemd kunnen vallen, hetzij stoffen of voorwerpen kunnen bevatten die onder die definitie van afvalstoffen kunnen vallen?”

      (1)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39).

      (2)  Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32).


title: Zaak C-213/00 P: Hogere voorziening, op 30 mei 2000 ingesteld door Italcementi SpA, gevestigd te Bergamo (Italië), tegen het arrest, op 15 maart 2000 in de gevoegde zaken T-25/95, T-36/95, T-30-32/95, T-34-39/95, T-42-46/95, T-48/95, T-50-65/95, T-68-71/95, T-87-88/95 en T-103-104/95 tussen SA Cimenteries CBR e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid)

text:
C 247/8                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26.8.2000
d)    Het arrest van het Gerecht is ook ontoereikend gemo-                   iii)  de Commissie in de kosten te verwijzen.
      tiveerd; het antwoordt niet op verzoeksters argumenten.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
(1) PB C 101 van 22.4.1995, blz. 10-20, C 119 van 13.5.1995,
    blz. 13-26, C 137 van 3.6.1995, blz. 23-28, 33 en 34, C 208 van
    12.8.1995, blz. 26 en 27.                                           —    Dwaling met betrekking tot het recht, doordat in het
(2) Beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 november                   bestreden arrest wordt gesteld dat het Adviescomité voor
    1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-            mededingingsregelingen en economische machtsposities
    Verdrag (Zaak IV/33.126 en 33.322 — Cement) (PB L 343,                   correct is geraadpleegd: volgens de rechtspraak van het
    blz. 1).                                                                 Hof moet het Adviescomité althans mondeling worden
                                                                             geraadpleegd over het bedrag van de voorgenomen
                                                                             geldboeten.
                                                                        —    Kennelijke beoordelingsfout, nu Ciments français volgens
                                                                             het bestreden arrest ten tijde van de inbreuk Compagnie
                                                                             des ciments belges controleerde en de omzet van die
                                                                             dochteronderneming niet werd afgetrokken van de bere-
                                                                             keningsgrondslag van de aan Ciments français opgelegde
Hogere voorziening, op 26 mei 2000 ingesteld door                            geldboete.
Ciments français SA tegen het arrest, op 15 maart 2000
in zaak T-39/95 tussen Ciments français SA en de Commis-                —    Schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat het
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                          bestreden arrest de aan Ciments français opgelegde
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                       geldboete niet verlaagt in verhouding tot de punten van
                pen (Vierde kamer — uitgebreid)                              bezwaar die het Gerecht met betrekking tot Ciments
                                                                             français nietig verklaart.
                         (Zaak C-211/00 P)
                                                                        —    Dwaling ten aanzien van het recht, doordat in het
                                                                             bestreden arrest wordt gesteld dat de Commissie de aan
                          (2000/C 247/11)                                    Ciments français opgelegde geldboete mocht berekenen
                                                                             aan de hand van de omzet van 1992: volgens artikel 15,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   lid 2, van verordening nr. 17/62 is de omzet op grond
op 26 mei 2000 hogere voorziening ingesteld door Ciments                     waarvan de geldboete wordt berekend in beginsel de
français SA, vertegenwoordigd door A. Winckler, domicilie                    omzet van het boekjaar dat aan de vaststelling van de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger &                     beschikking voorafgaat. Het Gerecht is daar zonder
Hoss, advocaten aldaar, Côte d’Eich 15, tegen het arrest, op                 rechtvaardiging van afgeweken.
15 maart 2000 in zaak T-39/95 tussen Ciments français SA
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Vierde kamer — uitgebreid).
Rekwirante concludeert dat het Hof behaagt:
—     op grond van artikel 225 EG en artikel 54 van ’s Hofs             Hogere voorziening, op 30 mei 2000 ingesteld door
      Statuut-EG het arrest van het Gerecht van 15 maart 2000           Italcementi SpA, gevestigd te Bergamo (Italië), tegen het
      in zaak T-39/95, Ciments français SA/Commissie, ten
                                                                        arrest, op 15 maart 2000 in de gevoegde zaken T-25/95,
      dele te vernietigen;                                              T-36/95, T-30-32/95, T-34-39/95, T-42-46/95, T-48/95,
                                                                        T-50-65/95, T-68-71/95, T-87-88/95 en T-103-104/95 tus-
—     het beroep van Ciments français in eerste aanleg toe te           sen SA Cimenteries CBR e.a. en Commissie van de
      wijzen, namelijk:                                                 Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
                                                                        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      i)     op grond van artikel 230 EG de beschikking van de                          (Vierde kamer — uitgebreid)
             Commissie van 30 november 1994 inzake een
             procedure op grond van artikel [81] van het EG-                                  (Zaak C-213/00 P)
             Verdrag in de zaken IV/33.126 en 33.322 nietig te
             verklaren;
                                                                                (2000/C 247/12)
      ii)    subsidiair, op grond van artikel 229 EG en artikel 17
             van verordening nr. 17/62 de aan Ciments français          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
             opgelegde geldboete te verlagen; en                        op 30 mei 2000 hogere voorziening ingesteld door Italcementi
 ---pagebreak--- 26.8.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/9
SpA, vertegenwoordigd door C. Lanciani, advocaat te Milaan,                  —     op grond dat het Gerecht de door de Commissie
A. Predieri, advocaat te Firenze, M. Siragusa, advocaat te Rome,                   gehanteerde methode voor het bepalen van de aan
F. M. Moretti, advocaat te Venetië, en M. Beretta, advocaat te                     Italcementi op te leggen sanctie heeft geaccepteerd;
Bergamo, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place Winston                    —     op grond dat het Gerecht heeft geoordeeld, dat
Churchill, tegen het arrest, op 15 maart 2000 in de gevoegde                       de deelneming van Italcementi aan ECEC en aan
zaken T-25/95, T-36/95, T-30-32/95, T-34-39/95, T-42-                              bepaalde aspecten van de uitwisseling van informatie
46/95, T-48/95, T-50-65/95, T-68-71/95, T-87-88/95,                                niet in strijd was met artikel 85, lid 1, van het
T-103-104/95 tussen SA Cimenteries CBR e.a. en Commissie                           Verdrag en om die reden een deel van artikel 2 en
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                            het volledige artikel 5 van de beschikking nietig
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde                           heeft verklaard, zonder evenwel de bij artikel 9 van
kamer — uitgebreid).                                                               de beschikking aan rekwirante opgelegde sanctie
                                                                                dienovereenkomstig te verminderen;
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                             —     op grond dat het Gerecht heeft geoordeeld dat de
                                                                                door rekwirante gemaakte inbreuk steeds even
1.   Primair, het arrest volledig te vernietigen:                                  zwaar was;
     —     op grond dat het Gerecht de beginselen inzake                     —     op grond dat het Gerecht tot de slotsom is gekomen
           schending van de rechten van de verdediging van                         dat de door rekwirante gemaakte inbreuk tot eind
           Italcementi verkeerd heeft toegepast met betrekking                     april 1992 heeft geduurd.
           tot de omstandigheid dat deze onderneming tijdens
           de administratieve fase geen toegang heeft gekregen          3.   ingeval het de hogere voorziening tegen het arrest
           tot het volledige dossier;                                        toewijst, de desbetreffende onderdelen van de beschikking
                                                                             van de Commissie nietig te verklaren;
     —     op grond dat het Gerecht de beginselen inzake
           schending van de rechten van de verdediging van              4.   de geldboete te verminderen met bedrag dat het zal
           Italcementi verkeerd heeft toegepast met betrekking               vermenen te behoren;
           tot het niet vooraf meedelen van het intrekkingsbe-
           sluit.                                                       5.   de zaak naar het Gerecht terug te verwijzen ingeval het
                                                                             oordeelt dat zij geheel of ten dele niet in staat van wijzen
                                                                             is;
2.   subsidiair, het arrest ten dele te vernietigen:
                                                                        6.   de Commissie te verwijzen in alle kosten en honoraria,
     —     op grond dat het Gerecht niet heeft geoordeeld dat                zowel die welke in eerste aanleg als die welke in de
           de schending van de rechten van de verdediging                    onderhavige procedure zijn opgekomen.
           door het niet meedelen van het intrekkingsbesluit de
           nietigverklaring van artikel 4, lid 3, sub b, van de
           beschikking (1) en derhalve een overeenkomstige              Middelen en voornaamste argumenten
           vermindering van de sanctie wegens de kortere duur
           van de inbreuk, meebrengt;
                                                                        Middelen strekkende tot wijziging van het arrest en tot
     —     op grond dat het Gerecht de tegenstrijdigheid tussen         nietigverklaring van de beschikking
           het intrekkingsbesluit en de beschikking niet heeft
           erkend en derhalve heeft nagelaten artikel 4, lid 3,
           sub b, van het dispositief van die beschikking nietig        A.   Procedure
           te verklaren met alle daaruit voortvloeiende gevolgen
           ter zake van de duur van de inbreuk en dus ook ter
                                                                        1.    Verkeerde toepassing van het gemeenschapsrecht en
           zake van de geldboete;
                                                                        schending van de rechten van de verdediging doordat rekwi-
                                                                        rante tijdens de administratieve procedure geen toegang heeft
     —     op grond dat het Gerecht tot de slotsom is gekomen,          kunnen krijgen tot alle stukken van het dossier van de
           dat de Commissie Italcementi terecht een schending           Commissie:
           van artikel 85, lid 1, van het Verdrag ten laste heeft
           gelegd wegens de deelneming van deze onderneming             (i)  De schending van de rechten van de verdediging ter zake
           aan een afspraak betreffende de contracten en                     van de toegang tot het dossier brengt automatisch de
           overeenkomsten met Calcestruzzi, ook na de ver-                   nietigverklaring van de beschikking mee.
           breking van het contract tussen Calcestruzzi en
           Titan, en in elk geval na 3-15 april 1987;
                                                                        (ii) De door het Gerecht verrichte analyse is ernstig aangetast
                                                                             door verkeerde materiële uitgangspunten en is bovendien
     —     op grond dat het Gerecht heeft geoordeeld, dat de                 volstrekt arbitrair en ongegrond. Het Gerecht heeft het
           beschikking toereikend was gemotiveerd ter zake                   beginsel van het rechtstreekse bewijs immers terecht en
           van de aan rekwirante opgelegde sanctie;                          ten onrechte gebruikt en het heeft a priori uitgesloten,
 ---pagebreak--- C 247/10              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.8.2000
      dat stukken die geen objectieve band hebben met hetgeen        B.    Middelen strekkende tot vermindering
      aan rekwirante ten laste werd gelegd of die de door                  van de sanctie
      Commissie gebruikte bewijsstukken niet rechtstreeks
      weerspreken, relevant kunnen zijn. Daarbij komt dan            1.     Schending van het recht met betrekking tot het overeind
      nog de wijze waarop het Gerecht in concreto heeft              blijven van de sanctie in geval van gedeeltelijke nietigverklaring
      onderzocht, of er daadwerkelijk sprake is van schending        van de maatregel van de Commissie.
      van de rechten van verdediging wegens onregelmatighe-
      den bij de toegang tot het dossier in de administratieve       2.     Schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17
      fase.                                                          en ontoereikende motivering ter zake van de beoordeling van
                                                                     de ernst van de jegens Italcementi aangenomen inbreuk.
(iii) De schending van de rechten van de verdediging ter zake
      van de toegang tot het dossier brengt de nietigverklaring      3.     Schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17
      van de beschikking mee ongeacht of de beschuldigde             ter zake van de beoordeling van de duur van de jegens
      onderneming kan aantonen, dat zij bij toegang tot het          Italcementi aangenomen inbreuk.
      dossier in de administratieve fase de Commissie tot een
      andere eindbeslissing had kunnen brengen.
                                                                     (1) Beschikking 94/815/EG van de Commissie van 30 november
                                                                         1994 (PB L 343, van 30.12.1994, blz. 1).
2.     Schending van de rechten van de verdediging, ontbreken
van motivering en tegenstrijdigheid met een eerder besluit wat
betreft de bij brief van 27 november 1993 meegedeelde
intrekking van de nationale tenlasteleggingen.
B.    Ten gronde
                                                                     Hogere voorziening, op 31 mei 2000 ingesteld door Buzzi
                                                                     Unicem SpA (voorheen Unicem SpA), gevestigd te Turijn
1.     Verkeerde toepassing van het recht en innerlijke tegen-       (Italië) tegen het arrest, op 15 maart 2000 in de zaken
strijdigheid van de motivering ter zake van de beoordeling           T-25/95, T-26/95, T-30/95, T-31/95, T-32/95, T-34/95,
van de ongeoorloofdheid van de afspraak betreffende de               T-35/95, T-36/95, T-37/95, T-38/95, T-39/95, T-42/95,
overeenkomsten die in april 1987 met Calcestruzzi waren              T-43/95, T-44/95, T-45/95, T-46/95, T-48/95, T-50/95,
gesloten.                                                            T-51/95, T-52/95, T-53/95, T-54/95, T-55/95, T-56/95,
                                                                     T-57/95, T-58/95, T-59/95, T-60/95, T-61/95, T-62/95,
                                                                     T-63/95, T-64/95, T-65/95, T-68/95, T-69/95, T-70/95,
                                                                     T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95 tussen
Middelen strekkende tot nietigverklaring of vermindering             SA Cimenteries CBR en Commissie van de Europese
van de sanctie                                                       Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer
                                                                                — uitgebreid)
A.    Middelen strekkende tot nietigverkla-                                                 (Zaak C-217/00 P)
      ring van de sanctie
                                                                                (2000/C 247/13)
1.     Verkeerde toepassing van het recht en van de commu-
nautaire rechtspraak en schending van artikel 253 van het
Verdrag met betrekking tot de beoordeling van de ontoerei-           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
kende motivering van de beschikking ter zake van de geld-            op 31 mei 2000 hogere voorziening ingesteld door Buzzi
boeten,                                                              Unicem SpA, vertegenwoordigd door C. Osti, advocaat te
                                                                     Rome, en A. Prastaro, advocaat te Lecce, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat
2.     Schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17,      aldaar, Rue Goethe,11, tegen het arrest, op 15 maart 2000 in
schending van het evenredigheidsbeginsel, kennelijk verkeerde        de zaken T-25/95, T-26/95, T-30/95, T-31/95, T-32/95,
beoordeling en ontoereikende motivering ter zake van de voor         T-34/95, T-35/95, T-36/95, T-37/95, T-38/95, T-39/95,
de berekening van de geldboeten in aanmerking genomen                T-42/95, T-43/95, T-44/95, T-45/95, T-46/95, T-48/95,
omzet.                                                               T-50/95, T-51/95, T-52/95, T-53/95, T-54/95, T-55/95,
                                                                     T-56/95, T-57/95, T-58/95, T-59/95, T-60/95, T-61/95,
                                                                     T-62/95, T-63/95, T-64/95, T-65/95, T-68/95, T-69/95,
3.     Verkeerde toepassing van het gemeenschapsrecht,               T-70/95, T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95
schending van de beginselen van billijkheid, evenredigheid en        tussen SA Cimenteries CBR en Commissie van de Europese
non-discriminatie en ontoereikende motivering ter zake van           Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
de beoordeling van de criteria voor het bepalen van de               van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitge-
geldboeten.                                                          breid).


title: Zaak C-243/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2008/1/EG — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging — Bestaande installatie — Vergunningsprocedure — Lopende procedures — Arrest van het Hof houdende vaststelling van niet-nakoming — Niet-uitvoering — Artikel 260, lid 2, VWEU — Geldboeten — Forfaitaire som — Dwangsom)

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 4 december 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-243/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2008/1/EG - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Bestaande installatie - Vergunningsprocedure - Lopende procedures - Arrest van het Hof houdende vaststelling van niet-nakoming - Niet-uitvoering - Artikel 260, lid 2, VWEU - Geldboeten - Forfaitaire som - Dwangsom))
   (2015/C 046/08)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Petrova en J. Enegren, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: E. Karlsson, A. Falk en S. Johannesson, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door na te laten de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest Commissie/Zweden (C-607/10, EU:C:2012:192), is het Koninkrijk Zweden de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Voor het geval dat de in punt 1 vastgestelde niet-nakoming op de dag van de uitspraak van dit arrest zou voortduren, wordt het Koninkrijk Zweden veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een dwangsom te betalen van 4  000 EUR per dag vertraging bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen die noodzakelijk zijn om zich te voegen naar het arrest Commissie/Zweden (EU:C:2012:192), vanaf de datum van uitspraak van dit arrest tot aan de datum van uitvoering ervan.

               3)

               Het Koninkrijk Zweden wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” een forfaitaire som van 2 0 00  000 EUR te betalen.

               4)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-321/09 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 april 2011 — Helleense Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — EOGFL — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven wegens onverenigbaarheid met gemeenschapsvoorschriften — Uitgaven door Helleense Republiek)

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 april 2011 — Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-321/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - EOGFL - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven wegens onverenigbaarheid met gemeenschapsvoorschriften - Uitgaven door Helleense Republiek)
   2011/C 173/03
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: I. Chalkias, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Tserepa-Lacombe en F. Jimeno Fernández, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 11 juni 2009, Griekenland/Commissie (T-33/07), houdende afwijzing van een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/932/EG van de Commissie van 14 december 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 5993) — Sectoren olijfolie, katoen, krenten en citrusvruchten

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak C-451/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Européenne et Luxembourgeoise d'investissements SA (ELISA)/Directeur général des impôts, Ministère public (Directe belastingen — Belasting over marktwaarde van onroerende zaken van rechtspersonen in Frankrijk — Holdingvennootschappen naar Luxemburgs recht — Weigering van vrijstelling — Richtlijn 77/799/EEG — Niet-limitatieve opsomming van genoemde belastingen — Soortgelijke belasting — Begrenzing van uitwisseling van inlichtingen — Bilaterale overeenkomst — Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Vrij verkeer van kapitaal — Bestrijding van belastingfraude)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Européenne et Luxembourgeoise d'investissements SA (ELISA)/Directeur général des impôts, Ministère public
   (Zaak C-451/05) (1)

   (Directe belastingen - Belasting over marktwaarde van onroerende zaken van rechtspersonen in Frankrijk - Holdingvennootschappen naar Luxemburgs recht - Weigering van vrijstelling - Richtlijn 77/799/EEG - Niet-limitatieve opsomming van genoemde belastingen - Soortgelijke belasting - Begrenzing van uitwisseling van inlichtingen - Bilaterale overeenkomst - Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) - Vrij verkeer van kapitaal - Bestrijding van belastingfraude)
   (2007/C 297/11)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Européenne et Luxembourgeoise d'investissements SA (ELISA)

      Verwerende partij: Directeur général des impôts, Ministère public
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation — Uitlegging van de artikelen 43 en volgende en 56 en volgende EG-Verdrag, alsmede van artikel 1 van richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen (PB L 336, blz. 15) — Belasting over marktwaarde van onroerende zaken in Frankrijk — Vrijstelling voor rechtspersonen die hun zetel van werkelijke leiding in Frankrijk hebben en voor rechtspersonen die uit hoofd van een verdrag niet aan een hogere belasting mogen worden onderworpen, alsmede voor rechtspersonen die hun zetel hebben in een land of gebied dat met Frankrijk een verdrag inzake administratieve bijstand met oog op de bestrijding van belastingfraude en belastingontduiking heeft gesloten — Weigering van vrijstelling van een Luxemburgse holdingvennootschap
   Dictum

               1)

               De belasting over de marktwaarde van onroerende zaken in Frankrijk die in het bezit zijn van rechtspersonen, is een soortgelijke belasting als de belastingen zoals bedoeld in artikel 1, lid 3, van richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992, die wordt geheven naar bestanddelen van het vermogen in de zin van artikel 1, lid 2, van deze richtlijn.

               2)

               Richtlijn 77/799, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/12, en met name artikel 8, lid 1, ervan verzet zich er niet tegen dat twee lidstaten zijn gebonden door een internationale overeenkomst ter vermijding van dubbele belasting en ter vaststelling van de regels inzake wederzijdse administratieve bijstand op het gebied van belastingen naar het inkomen en naar het vermogen die, voor een van deze lidstaten, een categorie van belastingplichtigen die is onderworpen aan een onder deze richtlijn vallende belasting, van haar werkingssfeer uitsluit, voor zover de wetgeving of de administratieve praktijk van de lidstaat die de inlichtingen dient te verstrekken, de bevoegde autoriteit niet toestaat voor eigen doeleinden zodanige inlichtingen in te winnen of te gebruiken, wat door de verwijzende rechter dient te worden nagegaan.

               3)

               Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die in Frankrijk gevestigde vennootschappen vrijstelt van de belasting over de marktwaarde van onroerende zaken die in Frankrijk in het bezit zijn van rechtspersonen, terwijl zij deze vrijstelling voor in een andere lidstaat gevestigde vennootschappen afhankelijk stelt van het bestaan van een tussen Frankrijk en deze staat gesloten overeenkomst inzake administratieve bijstand ter bestrijding van belastingontduiking en -ontwijking, of van de omstandigheid dat deze vennootschappen als gevolg van de toepassing van een verdrag dat een clausule van non-discriminatie op grond van nationaliteit bevat, geen hogere belasting mag worden opgelegd dan die waaraan de vennootschappen zijn onderworpen die in Frankrijk zijn gevestigd, en een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap niet de mogelijkheid biedt bewijzen te leveren van de identiteit van de natuurlijke personen die haar aandelen in handen heeft.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-279/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — DEB Deutsche Energiehandels- und Beratungsgesellschaft mbH/Bundesrepublik Deutschland (Daadwerkelijke rechterlijke bescherming van aan Unierecht ontleende rechten — Recht op toegang tot rechter — Rechtsbijstand — Nationale regeling waarbij rechtsbijstand aan rechtspersonen wordt geweigerd wanneer „algemene belangen” ontbreken)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — DEB Deutsche Energiehandels- und Beratungsgesellschaft mbH/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-279/09) (1)

   (Daadwerkelijke rechterlijke bescherming van aan Unierecht ontleende rechten - Recht op toegang tot rechter - Rechtsbijstand - Nationale regeling waarbij rechtsbijstand aan rechtspersonen wordt geweigerd wanneer „algemene belangen” ontbreken)
   2011/C 55/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Kammergericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DEB Deutsche Energiehandels- und Beratungsgesellschaft mbH

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kammergericht Berlin — Uitlegging van effectiviteitsbeginsel — Verenigbaarheid met dit beginsel van nationale regeling waarbij rechtsbijstand aan rechtspersonen wordt geweigerd wanneer „algemene belangen” ontbreken — Vordering tot vaststelling van aansprakelijkheid van lidstaat voor te late omzetting van communautaire richtlijnen in nationaal recht

      Dictum

   Het in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van daadwerkelijke rechterlijke bescherming moet aldus worden uitgelegd dat het niet is uitgesloten dat daarop door rechtspersonen een beroep wordt gedaan, en dat de overeenkomstig dit beginsel verleende bijstand onder meer de vrijstelling van betaling van het voorschot op de proceskosten en/of de bijstand door een advocaat kan behelzen.
   Dienaangaande is het aan de nationale rechter om na te gaan of de voorwaarden voor verlening van rechtsbijstand een beperking vormen van het recht op toegang tot de rechter die dit recht in zijn kern aantast, of met die voorwaarden een legitiem doel wordt nagestreefd en of er een redelijke verhouding bestaat tussen de gebruikte middelen en het beoogde doel.
   In het kader van deze beoordeling kan de nationale rechter het voorwerp van het geschil, de redelijke kans van slagen van de verzoeker, het belang van de zaak dat voor deze op het spel staat, de complexiteit van het toepasselijke recht en van de toepasselijke procedure, alsmede het vermogen van de verzoeker daadwerkelijk zijn verdediging op zich te nemen, in de overwegingen betrekken. Voor de evenredigheidsbeoordeling kan de nationale rechter tevens rekening houden met de hoogte van de proceskosten die moeten worden voorgeschoten en met de vraag of deze mogelijk een al dan niet onoverkomelijk obstakel voor de toegang tot de rechter vormen.
   Wat meer in het bijzonder rechtspersonen betreft, kan de nationale rechter rekening houden met de situatie waarin deze zich bevinden. Zo kan hij met name de vorm van de betrokken rechtspersoon, de vraag of deze al dan niet een winstoogmerk heeft, alsmede de financiële draagkracht van de vennoten of aandeelhouders ervan en de mogelijkheid voor deze om de voor de indiening van de vordering in rechte noodzakelijke bedragen te verkrijgen, in de overwegingen betrekken.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-336/06: Beroep ingesteld op 27 november 2006 — 2K-Teint e.a./EIB en Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/15

         Beroep ingesteld op 27 november 2006 — 2K-Teint e.a./EIB en Commissie
   (Zaak T-336/06)
   (2007/C 20/22)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: 2K-Teint SARL, Mohamed Kermoudi, Khalid Kermoudi, Laila Kermoudi, Mounia Kermoudi, Salma Kermoudi en Rabia Kermoudi (Casablanca, Marokko) (vertegenwoordiger: P. Thomas, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Investeringsbank (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Brussel, België)
   Conclusies

               —

               verzoekers' beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de EIB te gelasten haar gehele dossier betreffende de participatielening aan de vennootschap 2K-Teint, inclusief alle in dat verband met de BNDE gevoerde briefwisseling, over te leggen op straffe van een dwangsom van 10 000 EUR per dag vertraging;

               —

               voor recht te verklaren dat de EIB jegens verzoekers niet-contractueel aansprakelijk is voor haar fouten, niet-nakomingen, verzuimen en nalatigheden jegens verzoekers;

               —

               voor recht te verklaren dat verzoekers schade hebben geleden die wordt geraamd [overeenkomstig het verzoekschrift]

               —

               een deskundigenonderzoek te gelasten betreffende de omvang en de juistheid van de beschreven schade;

               —

               de EIB en/of de Europese Gemeenschap hoofdelijk, in solidum, dan wel de ene bij gebreke van de andere te veroordelen om aan verzoekers de bedragen van de hiervoor genoemde schade te betalen, omgezet in euro [overeenkomstig de volgende gegevens], vermeerderd met wettelijke rente sedert verzoekers' eerste gerechtelijke aanmaning, namelijk de dagvaarding voor het Tribunal d'arrondissement de Luxembourg van 17 juni 2003, tot de volledige betaling;

               —

               het arrest uitvoerbaar bij voorraad te verklaren, ongeacht rechtsmiddelen en zonder borgstelling;

               —

               de EIB en/of de Europese Gemeenschap verder hoofdelijk, in solidum, dan wel de ene bij gebreke van de andere te veroordelen om als niet in de kosten begrepen bedrag een voorlopig bedrag van 12 500 EUR te betalen dat verzoekers hebben moeten uitgeven om hun verweer en hun aanwezigheid ter terechtzitting te verzekeren, welk bedrag in billijkheid niet te hunnen laste kan worden gelaten;

               —

               de EIB en/of de Europese Gemeenschap te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               verzoekers alle rechten, verschuldigde bedragen en vorderingen te reserveren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij een op 28 april 1994 te Luxemburg ondertekende financieringsovereenkomst kende de EIB, die op grond van een lastgeving door de Europese Commissie handelde namens en voor rekening van de Europese Gemeenschap, het Koninkrijk Marokko als bijdrage in risicokapitaal een voorwaardelijke lening toe ter financiering van productieve projecten, vooral in de industrie, met name in samenwerking met ondernemingen (natuurlijke en rechtspersonen) uit de Europese Unie (project Globale Lening Financiële Sector II). Volgens de overeenkomst moesten de door de EIB aan Marokko geleende bedragen door als financiële tussenpersonen optredende Marokkaanse banken worden gebruikt voor leningen ter financiering van overeengekomen projecten. Die leningen dienden ter financiering van leningen of deelnemingen in het kapitaal van Marokkaanse marktdeelnemers, de uiteindelijke begunstigden, door de financiële tussenpersonen. Voor elke lening aan de marktdeelnemers moest een overeenkomst worden gesloten tussen de bankinstelling en de marktdeelnemer waarop de deelneming in kwestie betrekking had. De tussenpersoon moest de EIB elk verzoek om een deelneming of een lening voorleggen, met het oog op goedkeuring in overleg met de Marokkaanse Staat. De EIB moest haar goedkeuring meedelen aan de Marokkaanse Staat en tegelijkertijd een kopie van de mededeling doen toekomen aan de financiële tussenpersoon.
   Op 12 oktober 1994 werd een retrocessieovereenkomst gesloten tussen het Koninkrijk Marokko en de Banque Nationale pour le Développement Economique (BNDE), die aldus een van de financiële tussenpersonen werd in de zin van de overeenkomst tussen de EIB en het Koninkrijk Marokko. Op 29 november 1995 sloten de BNDE en verzoekers een leningovereenkomst in het kader van de tweede EIB-lijn, onder voorbehoud van goedkeuring door de EIB en ontvangst van de fondsen door de BNDE. De overeenkomst betrof de gedeeltelijke financiering van een deelneming in de vennootschap 2K-Teint. Bij brief van 14 oktober 1994 stemde de EIB ermee in dat het project 2K-Teint deze financiering kreeg.
   Met dit beroep inzake niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap vorderen verzoekers vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden door het onrechtmatig handelen van de EIB in de uitoefening van haar verantwoordelijkheden als lasthebber van de Gemeenschap bij het beheer van de betrokken lening. Zij stellen met name een extreme vertraging bij de uitbetaling van de lening, die pas in juli 1997 is vrijgegeven, waardoor zij bij de BNDE een kortetermijnlening hebben moeten afsluiten. De niet-nakoming van verzoekers' financiële verplichtingen heeft de BNDE ertoe gebracht bij de nationale rechterlijke instanties terugvorderingsprocedures in te leiden. Bij vonnis van een Marokkaanse rechtbank is de vennootschap 2K-Teint veroordeeld om haar handelsfonds te verkopen.
   In de eerste plaats stellen verzoekers dat de BNDE bij het beheer van de communautaire fondsen onregelmatigheden heeft begaan, die zij aan de EIB ter kennis hebben gebracht, met een verzoek om daarop te reageren. Verzoekers verwijten de EIB dat zij niet heeft gereageerd op de informatie die haar is meegedeeld. Volgens hen was de EIB verplicht op te treden, daar de BNDE handelde als haar lasthebber, of althans als haar ogenschijnlijke lasthebber, nu de EIB zichzelf met betrekking tot de besluiten inzake de leningen in kwestie een belangrijke rol had voorbehouden.
   Verder stellen verzoekers dat de EIB niet alleen aansprakelijk is voor de fouten van de BNDE die naar aanleiding van deze rechtsbetrekking zijn ontstaan, maar ook voor de gevolgen van haar eigen gebreken en verzuim. Zij verwijten de EIB dat zij geen doeltreffend toezicht heeft gehouden noch doeltreffende controle heeft uitgeoefend op het gebruik van de fondsen na de ontvangst ervan door de Marokkaanse instellingen, waardoor de gestelde frauduleuze handelingen van de BNDE werden gedoogd of zelfs aangemoedigd. Zij verwijten de EIB door hen als ernstig aangemerkte niet-nakomingen, verzuimen en nalatigheden met betrekking tot haar verplichting tot voorzichtigheid, zorgvuldigheid en voorzorg bij het beheer van communautaire fondsen.
   Verzoekers stellen dat de door hen geleden schade rechtstreeks verband houdt met de nalatigheden en niet-nakomingen van de EIB. Zij vorderen daarom dat de EIB wordt veroordeeld tot vergoeding van die schade.


title: Zaak T-605/13: Arrest van het Gerecht van 25 september 2014 — Alma-The Soul of Italian Wine/BHIM — Miguel Torres (SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE — Ouder gemeenschapswoordmerk VIÑA SOL — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsverplichting”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/46

      Arrest van het Gerecht van 25 september 2014 — Alma-The Soul of Italian Wine/BHIM — Miguel Torres (SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE)
      (Zaak T-605/13) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SOTTO IL SOLE ITALIANO SOTTO il SOLE - Ouder gemeenschapswoordmerk VIÑA SOL - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsverplichting”])
      (2014/C 395/57)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Alma-The Soul of Italian Wine LLLP (Bal Harbor, Florida, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Terrano, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedès, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Güell Serra, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2013 (zaak R 18/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres, SA en Alma-The Soul of Italian Wine LLLP

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 10 september 2013 (zaak R 18/2013-2) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van Alma-The Soul of Italian Wine LLLP.

                  3)

                  Miguel Torres, SA zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 oktober 2001 in zaak T-121/01: Laurent Piau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep wegens nalaten — Mededeling als bedoeld in artikel 6 van verordening nr. 2842/98 — Standpuntbepaling die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing)

text:
2.2.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 31/11
als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters;          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
griffier: H. Jung, op 24 oktober 2001 een beschikking gegeven                                            AANLEG
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                van 19 oktober 2001
1)    Het beroep wordt verworpen.
                                                                          in zaak T-121/01: Laurent Piau tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                          (Beroep wegens nalaten — Mededeling als bedoeld in ar-
                                                                          tikel 6 van verordening nr. 2842/98 — Standpuntbepaling
(1) PB C 61, van 24.2.2001.
                                                                              die nalaten beëindigt — Afdoening zonder beslissing)
                                                                                (2002/C 31/23)
                                                                                (Procestaal: Frans)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                In zaak T-121/01, Laurent Piau, wonende in Frankrijk, verte-
                               AANLEG                                     genwoordigd door M. Fauconnet, advocaat, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigde: E. Gippini Fournier), betref-
                     van 19 september 2001                                fende een verzoek om vast te stellen dat de Commissie in strijd
                                                                          met het Verdrag niet heeft gereageerd op een klacht inzake
                                                                          inbreuken op artikel 81 EG, heeft het Gerecht (Eerste kamer),
in zaak T-83/01, Merck KGaA tegen Bureau voor harmoni-
                                                                          samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. Forwood
satie binnen de interne markt (merken, tekeningen, mo-
                                                                          en H. Legal, rechters; griffier: H. Jung, op 19 oktober 2001 een
                         dellen) (BHIM) (1)
                                                                          beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(„Gemeenschapsmerk — Onregelmatigheid van verzoek-                        1)    Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                schrift — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                           (2002/C 31/22)
                                                                          (1) PB C 227, van 11.8.2001.
                          (Procestaal: Engels)
In zaak T-83/01, Merck KGaA, gevestigd te Darmstadt (Duits-
land), tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM), betreffende een                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                van 21 september 2001
tekeningen, modellen) van 31 januari 2001 (zaak R 299/
2000-3) betreffende de inschrijving van het woord
„OSTEOCALCIUM” als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht                    in zaak T-138/01 R: F tegen Rekenkamer van de Europese
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,                                             Gemeenschappen
kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier:
H. Jung, op 19 september 2001 een beschikking gegeven                     (Procedure in kort geding — Ambtenaren — Herplaatsings-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             besluit — Spoedeisendheid — Belangenafweging)
1.    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                   (2002/C 31/24)
2.    Verzoekster wordt in de eigen kosten verwezen.                                                 (Procestaal: Frans)
(1) PB C 173 van 16.6.2001.                                               In zaak T-138/01 R, F, wonende te Luxemburg, vertegenwoor-
                                                                          digd door P. Goergen, advocaat, domicilie gekozen hebbende
                                                                          te Luxemburg, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen (gemachtigden: J.-M. Stenier, P. Giusta en B. Schäfer),


title: Zaak C-431/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 24 september 2012 — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili/SC Rafinăria Steaua Română SA

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 24 september 2012 — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili/SC Rafinăria Steaua Română SA
   (Zaak C-431/12)
   2012/C 399/17
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casație și Justiție

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Soluționare a Contestațiilor, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală de Administrare a Marilor Contribuabili

      Verwerende partij: SC Rafinăria Steaua Română SA

      Prejudiciële vraag

   „Is de uitlegging van artikel 124 van het [Roemeense] wetboek fiscaal procesrecht in die zin dat de Staat over in de btw-aangifte gevorderde bedragen geen rente is verschuldigd voor het tijdvak tussen het tijdstip waarop deze bedragen zijn verrekend en het tijdstip waarop de verrekeningsbesluiten bij rechterlijke beslissing nietig zijn verklaard, in strijd met artikel 183 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde?” (1)

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak F-42/13: Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — ZZ/EESC

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/61

         Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — ZZ/EESC
   (Zaak F-42/13)
   2013/C 207/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot beëindiging van verzoeksters arbeidsovereenkomst en verzoek om haar een vergoeding toe te kennen voor de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het op 16 oktober 2012 vastgestelde besluit van de secretaris-generaal van het EESC, in zijn hoedanigheid van tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag, tot beëindiging van verzoeksters overeenkomst;

               —

               voor zover nodig. nietigverklaring van het besluit van het TAOBG van 31 januari 2013 houdende bevestiging van de beëindiging van verzoeksters overeenkomst en nietigverklaring van het besluit van het TAOBG van 24 april 2013 houdende uitdrukkelijke afwijzing van verzoeksters klacht;

               —

               vergoeding van de door verzoekster geleden materiële schade;

               —

               toekenning aan verzoekster van het ex aequo et bono en voorlopig op 15 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van het EESC in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-455/04: Beroep, op 18 november 2004 ingesteld door D. Beyatli en A. Candan tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/25

         Beroep, op 18 november 2004 ingesteld door D. Beyatli en A. Candan tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-455/04)
   (2005/C 57/43)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 november 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door D. Beyatli, wonende te Nicosia (Cyprus) en A. Candan, wonende te Istanboel (Turkije), vertegenwoordigd door A. Demetriades, advocaat.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 5 mei 2004 houdende vaststelling dat verzoekers niet zijn geslaagd voor het schriftelijke examen van het algemeen vergelijkend onderzoek voor adjunct-administrateurs van Cypriotische nationaliteit EPSO/A/1/03;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, van Cypriotische nationaliteit, hebben het Turks als moedertaal. Zij hebben zich aangemeld voor algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/A/1/03 voor adjunct-administrateurs van Cypriotische nationaliteit. In de aankondiging van het vergelijkend onderzoek werd van de kandidaten een grondige kennis van het Grieks verlangd. Verzoekers behaalden onvoldoende punten voor het examenonderdeel (e), dat in het Grieks plaatsvond, en werden derhalve niet toegelaten tot het mondelinge examen.
   Zij komen op tegen dit besluit en stellen daartoe dat het vereiste van een grondige kennis van het Grieks discriminerend is, daar niet alle Cyprioten Grieks als moedertaal hebben. Dit vereiste is volgens hen in strijd met artikel 12 EG en de artikelen 1, sub d, en 27 van het Ambtenarenstatuut. Verder stellen zij dat volgens artikel 2 van verordening nr. 401/2004 (1) alleen personen die een van de vroegere elf officiële talen als hoofdtaal hebben, kunnen worden aangeworven, en dat dit artikel zich niet verdraagt met de doelstellingen van de Europese Unie en met het voornemen van deze laatste, de Turks sprekende Cyprioten als gelijkwaardig in de Europese Unie op te nemen.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 401/2004 van de Raad van 23 februari 2004 tot instelling van tijdelijke bijzondere maatregelen betreffende de aanwerving van ambtenaren van de Europese Gemeenschappen naar aanleiding van de toetreding van Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slovenië, Slowakije en de Tsjechische Republiek, PB L 67 van 5.3.2004, blz. 1.