title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 maart 2004 in zaak T-216/99, Ter Huurne's Handelsmaatschappij BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Stilzitten van verzoekende partij — Afdoening zonder beslissing)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/39

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 23 maart 2004
   in zaak T-216/99, Ter Huurne's Handelsmaatschappij BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Stilzitten van verzoekende partij - Afdoening zonder beslissing)
   (2004/C 118/84)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak T-216/99, Ter Huurne's Handelsmaatschappij BV, gevestigd te Haaksbergen (Nederland), vertegenwoordigd door H. C. van der Sijs, advocaat, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, aanvankelijk vertegenwoordigd door M. Fierstra en L. Cuelenaere, vervolgens door L. Cuelenaere en V. Koningsberger, en ten slotte door H. G. Sevenster als gemachtigden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, aanvankelijk vertegenwoordigd door G. Rozet en H. Speyart, vervolgens door G. Rozet en H. van Vliet als gemachtigden, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 1999/705/EG van de Commissie van 20 juli 1999 betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland (PB L 280, blz. 87), heeft het Gerecht (Tweede kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij, M. Vilaras, en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 23 maart 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie. Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2000.


title: Zaak T-591/14: Beroep ingesteld op 8 augustus 2014 — BSH/BHIM (PerfectRoast)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/24

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2014 — BSH/BHIM (PerfectRoast)
   (Zaak T-591/14)
   2014/C 351/30
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 juni 2014 in zaak R 359/2014-5;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PerfectRoast” voor waren van de klassen 7 en 11 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 1 73  902

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van art. 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van art. 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van art. 75 van verordening nr. 207/2009


18.12.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 366/31
— Verkeerde toepassing van artikel 60 van het Statuut, aange-            Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-320/94
     zien deze bepaling de sanctionering beoogt van het                                                e.a. (1)
     overleggen van medische verklaringen die zijn opgesteld
     uit louter welwillendheid, en niet de schending van een                                     (1999/C 366/67)
     zorgvuldigheidsverplichting. Wanneer verweerder aan ver-
     zoekster schending van de zorgvuldigheidsplicht verwijt,
     had hij zijn besluit uitsluitend moeten baseren op artikel 86                               (Procestaal: Duits)
     en niet op artikel 60 van het Statuut.
                                                                         De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
Ten slotte stelt verzoekster dat verweerder, door zich niet te           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
houden aan de bepalingen van het Statuut en te weigeren haar             van 29 september 1999 de doorhaling gelast van de zaken
bij te staan in haar strijd tegen de controlerend arts, artikel 24       T-320/94, T-323/94, T-324/94, T-332/94, T-333/94,
van het Statuut heeft geschonden en daardoor aansprakelijk is.           T-344/94, T-345/94 en T-351/94 op de lijst van de gevoegde
                                                                         zaken T-320/94 e.a., K. Harings e.a. tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen.
                                                                         (1) PB C 351 van 10.12.1994.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-85/93
                                e.a. (1)
                          (1999/C 366/65)
                          (Procestaal: Duits)                                Doorhaling van de gevoegde zaken T-363/94 e.a. (1)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht                                    (1999/C 366/68)
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 29 september 1999 de doorhaling gelast van                                       (Procestaal: Duits)
de zaken T-85/93, T-87/93, T-126/93, T-130/93, T-35/94,
T-40/94, T-198/94, T-212/94, T-227/94, T-236/94,                         De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
T-237/94, T-238/94, T-278/94, T-279/94, T-281/94,                        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
T-283/94, T-284/94, T-349/94, T-350/94, T-357/94 en                      beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
T-360/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-85/93 e.a.,                 register gelast van de gevoegde zaken T-363/94 e.a., B. en
H. Bösl e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie                H. G. Theunissen e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
van de Europese Gemeenschappen.                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 178 van 18.7.1990, C 34 van 9.2.1991, C 90 van
    26.3.1994, C 218 van 6.8.1994, C 304 van 29.10.1994 en C 370         (1) PB C 370 van 24.12.1994, C 400 van 31.12.1994, C 54 van
    van 24.12.1994.                                                          4.3.1995, C 74 van 25.3.1995 en C 119 van 13.5.1995.
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-85/93                    Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                                e.a. (1)                                                               e.a. (1)
                          (1999/C 366/66)                                                        (1999/C 366/69)
                          (Procestaal: Duits)                                                    (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 29 september 1999 gelast de namen van                    van 29 september 1999 de doorhaling gelast van de zaken
verzoekers P. Dalhaus, K. Buck, K.-H. Rohler en L. Beckhoff              T-366/94, T-3/95, T-14/95, T-120/95 en T-124/95 op de lijst
door te halen op de lijst van verzoekers in zaak T-247/94,               van de gevoegde zaken T-366/94 e.a., H. Diekmeier e.a. tegen
gevoegde zaken T-85/93 e.a., H. Bösl e.a. tegen Raad van de              Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                       Gemeenschappen.
schappen.
                                                                         (1) PB C 370 van 24.12.1994, C 54 van 4.3.1995, C 74 van
(1) PB C 233 van 20.8.1994.                                                  25.3.1995, C 174 van 8.7.1995 en C 208 van 12.8.1995.


title: Zaak T-352/12: Beroep ingesteld op 3 augustus 2012 — Grupo Flexi de León/BHIM (FLEXI)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/26

      Beroep ingesteld op 3 augustus 2012 — Grupo Flexi de León/BHIM (FLEXI)
      (Zaak T-352/12)
      (2012/C 331/49)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Grupo Flexi de León, SA de CV (León, Mexico) (vertegenwoordiger: M. Zarobe, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 mei 2012 in zaak R 1335/2011-2 in de beroepsprocedure met betrekking tot gemeenschapsmerkaanvraag „FLEXI” (nr. 9 532 797) vernietigen;

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FLEXI” voor waren van de klassen 18 en 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 532 797

         Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-186/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 15 april 2010 — Tural Oguz/Secretary of State for the Home Department

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk) op 15 april 2010 — Tural Oguz/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-186/10)
   2010/C 179/32
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tural Oguz

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Prejudiciële vraag

   Kan een Turkse onderdaan die een vergunning tot verblijf in het Verenigd Koninkrijk heeft waaraan de voorwaarde is verbonden dat hij geen bedrijf of beroep zal uitoefenen, maar die in strijd met deze voorwaarde als zelfstandige gaat werken en vervolgens bij de nationale autoriteiten verzoekt om vergunning tot voortgezet verblijf op grond van het feit dat hij inmiddels een bedrijf heeft opgericht, zich beroepen op artikel 41, lid 1, van het aanvullend protocol van de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije?


title: Zaak C-62/01 P: Hogere voorziening, op 12 februari 2001 (faxbericht van 9 februari 2001) ingesteld door Anna Maria Campogrande tegen het arrest, op 7 december 2000 in zaak T-136/98 tussen A.M. Campogrande en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
5.5.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 134/5
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       van deze gegevens hoeven de verzekeringsondernemingen die
                                                                       in het kader van de vrijheid van vestiging of van het vrij
—     te verklaren dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen       verrichten van diensten in Italië werkzaam zijn, immers alleen
      niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn         rekenschap te geven aan de bevoegde instanties van de lidstaat
      92/49/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 tot coördina-         van herkomst.
      tie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzonde-
      ring van de levensverzekeringsbranche, en houdende               Tenslotte zijn de verzekeringsondernemingen die in Italië
      wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG            werkzaam zijn, met inbegrip van de ondernemingen die hun
      (derde richtlijn schadeverzekering), door een regeling in        activiteiten uitoefenen in het kader van de vrijheid van
      te voeren en te handhaven tot bevriezing van de tarieven         vestiging of van het vrij verrichten van diensten, ingevolge
      voor alle contracten voor wettelijke aansprakelijkheids-         artikel 2, lid 5-quater, van decreet nr. 70, verplicht om bij te
      verzekering voor motorrijtuigen, tegen op Italiaans              dragen in de financiering en in de kosten van het beheer van
      grondgebied gelegen risico’s, zonder onderscheid tussen          de bij dat decreet opgerichte databank. Dit vereiste gaat
      verzekeringsmaatschappijen die in Italië zijn gevestigd en       gepaard aan de verplichting ingevolge artikel 2 van het decreet
      verzekeringsmaatschappijen die aldaar hun activiteiten           om informatie te verstrekken aan het ISVAP, welke verplichting
      uitoefenen via filialen dan wel in het kader van het vrij        in strijd is met artikel 44 van de richtlijn. Derhalve is deze
      verrichten van diensten, zulks in strijd met:                    verplichting om bij te dragen in de financiering van de
                                                                       databank, die wordt opgelegd aan ondernemingen die in Italië
      a)    het beginsel van vrije tariefbepaling en afschaffing       werkzaam zijn in het kader van de vrijheid van vestiging of
            van preventieve of stelselmatige controle van tarie-       van het vrij verrichten van diensten, eveneens klaarblijkelijk in
            ven en contracten, ingevolge de artikelen 6, 29            strijd met het gemeenschapsrecht.
            en 39 van de richtlijn;
      b)    het bepaalde in artikel 44 van de richtlijn, houdende      (1) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.
            regeling voor inzameling van gegevens omtrent de
            premies, de schadegevallen en de provisies, alsmede
            omtrent de frequentie en de gemiddelde kosten van
            de schadegevallen, en voor de informatieuitwisseling
            tussen het toezichthoudende orgaan van de lidstaat
            van herkomst en die van de lidstaat van ontvangst.
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                       Hogere voorziening, op 12 februari 2001 (faxbericht van
                                                                       9 februari 2001) ingesteld door Anna Maria Campogrande
Middelen en voornaamste argumenten                                     tegen het arrest, op 7 december 2000 in zaak T-136/98
                                                                       tussen A.M. Campogrande en de Commissie van de
De Commissie is van mening dat:                                        Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
De bevriezing van de tarieven en van enkele onderdelen van                                       (Vierde kamer)
het commerciële aanbod, alsmede de verplichting voor alle
verzekeringsondernemingen in de branche W.A.-verzekering
motorrijtuigen, om ook bij de tariefformule bonus-malus een                                    (Zaak C-62/01 P)
volledig eigen risico op te nemen tot een bedrag niet lager dan
500 000 LIT en niet hoger dan 1 000 000 LIT, zijn maatrege-                                     (2001/C 134/09)
len die onverenigbaar zijn met het beginsel van vrije tariefbepa-
ling zoals vastgelegd in de artikelen 6, 29 en 39 van richtlijn
92/49/EEG. De verzekeraars die een verzekeringsovereen-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
komst sluiten ter dekking van een op Italiaans grondgebied             op 12 februari 2001 (fax van 9 februari 2001) hogere
gelegen risico missen daardoor het recht om deze onderdelen            voorziening ingesteld door Anna Maria Campogrande, verte-
van hun commerciële aanbod naar eigen inzicht te bepalen.              genwoordigd door Anne Krywin, advocaat, domicilie gekozen
Deze beperking van de vrijheid van tariefbepaling is niet              hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 7 december 2000
gerechtvaardigd.                                                       in zaak T-136/98 tussen A.M. Campogrande en de Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
De leden 5-bis tot en met 5-quinquies van artikel 2 van decreet        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
nr. 70 van 28 maart 2000 waarin aan het ISVAP (Istituto per            kamer).
la vigilanza sulle assicurazioni private e di interesse collettivo)
de bevoegdheid wordt gegeven om toezicht te houden op de               Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
verzekeringsondernemingen in de branche „verplichte motor-
rijtuigenverzekering”, zijn op het punt van de in de leden 2-4
                                                                       de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;
van datzelfde artikel bedoelde maatregelen onverenigbaar met
de regeling van artikel 44 van de richtlijn, inzake de inzameling
van gegevens omtrent de premies, de schadegevallen en de               en dientengevolge:
provisies, alsmede omtrent de frequentie en de gemiddelde
kosten van de schadegevallen, en voor de informatieuitwisse-           —     het op 5 december 2000 door het Gerecht van eerste
ling tussen het toezichthoudende orgaan van de lidstaat van                  aanleg van de Europese Gemeenschappen gewezen arrest
herkomst en de lidstaat van ontvangst. Voor de mededeling                    T-136/98 te vernietigen, voorzover daarin is beslist:
 ---pagebreak--- C 134/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.5.2001
    —     in punt 66: de vordering tot vergoeding van de ten              —     het is in ieder geval tegenstrijdig om in een conten-
          gevolge van represailles geleden schade is niet-                      tieuze procedure als bewijsmiddel een administratief
          ontvankelijk wegens ontbreken van regelmatige                         onderzoek te gebruiken dat onder door het Gerecht
          voorafgaande administratieve procedure;                               zelf bekritiseerde omstandigheden is uitgevoerd, en
                                                                                waarvan de uitkomsten door rekwirante worden
                                                                                aangevochten;
    —     in punt 67: de vordering tot schadevergoeding gaat
          de bevoegdheid van de rechter te buiten, nu het gaat
          om een verzoek om een rechterlijk bevel;                        —     op volstrekt tegenstrijdige wijze gebruikt het Gerecht
                                                                                oude beoordelingsrapporten om de capaciteiten van
                                                                                rekwirante in twijfel te trekken en aldus aan te
    —     in punt 68: de nietigverklaring van het bestreden                     tonen, dat de problemen op het werk niet aan de
          besluit is een afdoende genoegdoening voor de                         sexuele intimidatie kunnen worden toegeschreven.
          immateriële schade die verzoekster heeft geleden                      In de motivering wordt voorts niet ingegaan op
          door de onzekerheid waarin de Commissie haar                          de vraag, of het uitblijven van beloning voor de
          heeft gelaten omtrent het aan haar verzoek om                         vooruitgang van rekwirante in werkelijkheid niet is
          bijstand te geven gevolg en de uitkomst van het                       toe te schrijven aan het feit dat zij zich nooit heeft
          administratieve onderzoek;                                            willen lenen voor sexuele intimidatie-spelletjes.
    —     in punt 69: verzoekster heeft niet genoegzaam              —    Schending van het gemeenschapsrecht en de geldende
          bewezen schade te hebben geleden door de sexuele                rechtspraak inzake nieuwe middelen.
          intimidatie waarover zij in haar verzoek om bijstand
          had geklaagd, maar waarvoor de Commissie onver-            —    Rechtsweigering ter zake van aansprakelijkheid.
          schillig bleef;
                                                                     —    Schending van het recht van verweer: het Gerecht heeft
                                                                          ten onrechte consequenties getrokken uit een administra-
    —     in punt 70: verzoekster heeft bovenbedoeld bewijs               tief onderzoek dat wordt aangevochten door rekwirante,
          niet geleverd, noch van de feiten van vóór het                die geen opmerkingen naar voren heeft kunnen brengen
          incident van 27 februari 1997, noch van de feiten               en niet aanwezig kon zijn bij het horen van getuigen en
          zelf;                                                           van de pleger van de feiten waarop het onderzoek
                                                                          betrekking had.
—   Te erkennen dat sexuele intimidatie heeft plaatsgevonden
    en dat verzoekster immateriële schade heeft geleden;
—   Verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-
    ding en rente tot een zodanig beloop als het Hof in rechte
    zal menen te behoren;
                                                                     Beroep, op 20 februari 2001 ingesteld door de Commissie
—   Verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.          van de Europese Gemeenschappen tegen het Verenigd
                                                                                Koninkrijk
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (Zaak C-85/01)
—   Schending van de motiveringsplicht:                                                      (2001/C 134/10)
    —     door te volstaan met de enkele nietigverklaring            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
          van het stilzwijgende afwijzende besluit komt het          op 20 februari 2001 beroep ingesteld tegen het Verenigd
          Gerecht terug op de ernst van de verzuimen die             Koninkrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
          het nochtans in de motivering uitvoerig aan de             pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, als gemachtigde,
          Commissie heeft verweten, wat tot een betreurens-          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
          waardige tegenstrijdigheid in de motivering van het
          arrest heeft geleid;                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    —     door enerzijds te stellen dat rekwirante geen bewijs       —    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet te
          heeft aangedragen waardoor vast kan komen te                    verzekeren dat het zwemwater in Blackpool en nabij
          staan dat zij werkelijk sexuele intimidatie heeft               Southport voldoet aan de grenswaarden vastgesteld
          moeten verduren, en anderzijds in hetzelfde arrest              krachtens artikel 3 van richtlijn 76/160/EEG van de
          te erkennen dat zich feiten hebben voorgedaan die               Raad (1) overeenkomstig het arrest van het Hof van 14 juli
          als sexuele intimidatie moeten worden aangemerkt,               1993 in zaak C-56/90, de krachtens artikel 228, lid 1,
          heeft het Gerecht een tegenstrijdige motivering                 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage-
          gegeven;                                                        komen;


title: Zaak C-297/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 16 juni 2010 — Sabine Hennigs/Eisenbahn-Bundesamt

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 16 juni 2010 — Sabine Hennigs/Eisenbahn-Bundesamt
   (Zaak C-297/10)
   ()
   2010/C 260/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sabine Hennigs

      Verwerende partij: Eisenbahn-Bundesamt

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een in een cao opgenomen beloningsregeling voor werknemers van de openbare dienst, die zoals § 27 Bundes-angestelltentarifvertrag (BAT) juncto het aan het BAT gehechte Vergütungsvertrag nr. 35 de basisvergoedingen in de afzonderlijke salarisgroepen vaststelt op grond van leeftijdsschalen, mede gelet op het in het primaire recht gewaarborgde recht van de cao-partijen op collectieve onderhandelingen (thans artikel 28 Handvest van de Grondrechten), in strijd met het in het primaire recht opgenomen verbod van discriminatie op grond van leeftijd (thans artikel 21, lid 1, Handvest van de grondrechten), zoals geconcretiseerd in richtlijn 2000/78/EG (1)?

               2.

               Indien vraag 1 door het Hof van Justitie van de Europese Unie of op grond van richtsnoeren in de prejudiciële beslissing van het Hof door het Bundesarbeitsgericht bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Geeft het recht op collectieve onderhandelingen de cao-partijen de vrijheid om een dergelijke discriminatie zodanig op te heffen dat de werknemers onder behoud van hun in de oude cao verworven rechten overgaan naar een in een cao opgenomen nieuw beloningssysteem, dat is gebaseerd op functie, prestatie en beroepservaring?

                           b)

                           Moet vraag 2, sub a, in elk geval dan bevestigend worden beantwoord, wanneer de definitieve indeling van de overgegane werknemers in de schalen van een salarisgroep van het in een cao opgenomen nieuwe beloningssysteem niet alleen afhangt van de leeftijdsschaal die in het oude cao-systeem was bereikt en wanneer de in een hogere schaal van het nieuwe systeem ingedeelde werknemers in de regel over meer beroepservaring beschikken dan de in een lagere schaal ingedeelde werknemers?

               3.

               Indien vraag 2, sub a en b, door het Hof van Justitie van de Europese Unie of op grond van richtsnoeren in de prejudiciële beslissing van het Hof door het Bundesarbeitsgericht ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Wordt de indirecte discriminatie op grond van leeftijd gerechtvaardigd, omdat het behoud van verworven sociale rechten een legitiem doel is en omdat het een gepast en noodzakelijk middel ter verwezenlijking van dit doel is om in het kader van een overgangsregeling oudere en jongere werknemers voorlopig verschillend te blijven behandelen, wanneer dit verschil in behandeling geleidelijk wordt afgebouwd en feitelijk het enige alternatief de verlaging van de beloning van oudere werknemers zou zijn?

                           b)

                           Moet vraag 3, sub a, gelet op het recht op collectieve onderhandelingen en de daaraan verbonden contractvrijheid van de sociale partners, in elk geval dan bevestigend worden beantwoord, wanneer cao-partijen een dergelijke overgangsregeling overeenkomen?

               4.

               Indien vraag 3, sub a en b, door het Hof van Justitie van de Europese Unie of op grond van richtsnoeren in de prejudiciële beslissing van het Hof door het Bundesarbeitsgericht ontkennend wordt beantwoord:
               Moet de schending van het in het primaire recht opgenomen verbod van discriminatie op grond van leeftijd, die inherent is aan een in een cao opgenomen beloningssysteem en het in zijn totaliteit ongeldig maakt, mede gelet op de daaraan voor de betrokken werkgevers verbonden meerkosten en het recht van de cao-partijen op collectieve onderhandelingen, steeds alleen zo worden opgeheven dat tot de inwerkingtreding van een nieuwe en met het recht van de Unie in overeenstemming zijnde regeling bij de toepassing van de cao-beloningsregelingen telkens wordt uitgegaan van de hoogste leeftijdsschaal?

               5.

               Indien vraag 4 door het Hof van Justitie van de Europese Unie of op grond van richtsnoeren in de prejudiciële beslissing van het Hof door het Bundesarbeitsgericht ontkennend wordt beantwoord:
               Is het, gelet op het recht van de cao-partijen op collectieve onderhandelingen, verenigbaar met het in het recht van de Unie opgenomen verbod van discriminatie op grond van leeftijd en het vereiste van een doeltreffende sanctie bij een schending van dit verbod, om de cao-partijen een afzienbare termijn (bijvoorbeeld van zes maanden) te geven om met terugwerkende kracht de ongeldigheid van het door hen overeengekomen beloningssysteem op te heffen, met de aanwijzing dat wanneer binnen de termijn geen nieuwe en met het recht van de Unie in overeenstemming zijnde regeling wordt vastgesteld, bij de toepassing van het cao-recht telkens moet worden uitgegaan van de hoogste leeftijdsschaal? Welke tijdsmarge moet de cao-partijen eventueel worden gegeven voor de terugwerkende kracht van de nieuwe en met het recht van de Unie in overeenstemming zijnde regeling?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-189/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Sélim Abdeli

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/36

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 april 2010 — Strafzaak tegen Sélim Abdeli
      (Zaak C-189/10)
      (2010/C 161/54)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour de cassation

         Partij(en) in de strafzaak

      Sélim Abdeli

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in de artikelen 23-2, tweede alinea, en 23-5, tweede alinea, van beschikking nr. 58-1067 van 7 november 1958, ingevoerd bij organieke wet nr. 2009-1523 van 10 december 2009, doordat zij de rechters verplicht met voorrang uitspraak te doen over de toezending van de hun voorgelegde grondwettigheidsvraag aan de Conseil constitutionnel wanneer deze vraag is gestoeld op de onverenigbaarheid van een bepaling van intern recht met de grondwet vanwege haar strijd met het recht van de Unie?

                  2)

                  Verzet artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat op 13 december 2007 te Lissabon is ondertekend, zich tegen een wettelijke regeling zoals vervat in artikel 78-2, vierde alinea, van de code de procédure pénale die erin voorziet dat „binnen een gebied gevormd door de landsgrens van Frankrijk met een staat die partij is bij de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende overeenkomst en een lijn die op 20 kilometer daar vandaan is getrokken, alsook in voor het publiek toegankelijke zones in bij besluit aangewezen havens, luchthavens en trein- en busstations die voor internationaal vervoer openstaan, eveneens de identiteit van een ieder kan worden gecontroleerd op de wijze voorzien in de eerste alinea, ten einde de naleving van de verplichtingen ter zake van het houden, het dragen en het tonen van de bij wet voorziene titels en documenten te verifiëren. Wanneer deze controle plaatsvindt in een trein die een internationale verbinding verzorgt, kan deze worden verricht op het traject tussen de grens en de eerste halte die zich op meer dan 20 kilometer van de grens bevindt. Op spoorlijnen die een internationale verbinding verzorgen en bijzondere kenmerken vertonen op het punt van de haltes die zij aandoen, kan de controle evenwel ook worden verricht tussen deze halte en een halte die zich binnen de volgende 50 kilometer bevindt. Deze lijnen en haltes worden bij ministerieel besluit aangewezen. Wanneer een snelwegtracé begint in het gebied genoemd in de eerste volzin van de onderhavige alinea en het eerste tolstation zich buiten de 20- kilometerlijn bevindt, kan de controle bovendien plaatsvinden bij dit tolstation en de aangrenzende parkeerplaatsen. De door deze bepaling betroffen tolstations worden bij besluit aangewezen.”?


title: Doorhaling van zaak T-105/02

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/28

         Doorhaling van zaak T-105/02 (1)

   (2004/C 314/63)

      (Procestaal: Duits)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 oktober 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-105/02: Matratzen Concord GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak T-67/99: Beroep, op 4 maart 1999 ingesteld door K tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 160/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.6.1999
Beroep, op 4 maart 1999 ingesteld door K tegen Commis-                  Beroep, op 5 maart 1999 ingesteld door NV Toditec tegen
             sie van de Europese Gemeenschappen                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-67/99)                                                         (Zaak T-68/99)
                         (1999/C 160/51)
                                                                                (1999/C 160/52)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 maart 1999 beroep tegen Commissie van de               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Europese Gemeenschappen ingesteld door K, vertegenwoor-                 schappen is op 5 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen           sie van de Europese Gemeenschappen door NV Toditec,
hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du           vertegenwoordigd door E. Ballon, domicilie gekozen hebbende
Fort Rheinsheim 2.                                                      te Luxemburg ten kantore van K. De Vleeschauwer, advocaat
                                                                        aldaar, rue Heinrich Heine 6.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren het besluit van 15 mei 1998, waarbij              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     het tot aanstelling bevoegd gezag het door verzoeker
     krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut in de vorm van        — het beroep van NV Toditec ontvankelijk en gegrond te
     een nota aan S. Smidt, directeur-generaal van DG IX,                   verklaren;
     ingediende verzoek om bijstand in de zin van artikel 24
     van het Statuut heeft afgewezen;                                   — mitsdien, de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            te gelasten aan NV Toditec het equivalent in euro te betalen
— nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit tot afwijzing               van het bedrag van 74 967 ECU, vermeerderd met 7 %
     van de door verzoeker ingediende klacht, die op 18 au-                 rente (in België toepasselijke wettelijke rentevoet) met
     gustus 1998 op het secretariaat-generaal van verzoekster               ingang van 5 juni 1998;
     is ingeschreven, welke afwijzing op 23 november 1998
     effectief is geworden doordat zij is ondertekend door E.           — de Commissie te verwijzen in de kosten.
     Liikanen, lid van de Commissie, en die verzoeker op
     4 december 1998 ter kennis is gebracht.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— verweerster in ieder geval in alle kosten te verwijzen.
                                                                        Op 13 februari 1996 is tussen verzoekster en de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                      Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie (GD III
                                                                        — Industrie), een overeenkomst gesloten, waarbij verzoekster
Verzoeker, ambtenaar bij de Commissie en vader van een                  zich ertoe verplichtte diverse opdrachten uit te voeren in het
zoontje dat het kinderdagverblijf „Clovis” bezocht, heeft een           kader van een project „Dissemination Coordination for OMI”
verzoek in de zin van artikel 24 van het Statuut ingediend,             of „Discomi”. Deze overeenkomst werd gesloten in het kader
teneinde van de Commissie bijstand te verkrijgen in het kader           van het Esprit-programma van de Europese Unie. Het algemeen
van de procedure die is ingeleid naar aanleiding van pedofiele          doel van het „Discomi”-project bestond erin, de bekendheid bij
feiten die in dat kinderdagverblijf zouden hebben plaatsgevon-          een zo ruim mogelijk publiek te vergroten van „OMI” (Open
den. Als burgerlijke partij vroeg hij terugbetaling en recht-           Microprocessor Systems Initiative) in het algemeen en van de
streekse voldoening van alle advocaten- en gerechtskosten               commercieel beschikbare resultaten daarvan in het bijzonder,
betreffende de procedure voor het parket te Brussel, alsmede            door diverse maatregelen voor de verspreiding daarvan te
vergoeding van alle schade die zijn familie en hij zelf hebben          bevorderen en te coördineren. De opdrachten dienden door
geleden ten gevolge van de feiten die tot de strafzaak hebben           verzoekster te worden verricht als coördinator in samenwer-
geleid.                                                                 king met andere organisaties. De duur van het contract bedroeg
                                                                        twaalf maanden met ingang van 1 december 1995, verdeeld in
Bij het bestreden besluit weigerde verweerster op dat verzoek           twee fasen (periode I van 1 december 1995 tot 31 mei 1996;
in te gaan. Zij stelde, dat het onderhavige geval niet binnen de        periode II van 1 juni 1996 tot 30 november 1996).
werkingssfeer van artikel 24 van het Statuut valt, omdat het
geen verband houdt met de hoedanigheid en de functie van                Het onderhavige beroep is het gevolg van het feit, dat de
verzoeker.                                                              Commissie de krachtens het „Discomi”-contract op haar
                                                                        rustende contractuele verplichtingen niet is nagekomen.
Tot staving van zijn aanspraak beroept verzoeker zich op
schending van het Statuut, en in het bijzonder van artikel 24,
en stelt hij schending van algemene rechtsbeginselen, waaron-           Verzoekster stelt, dat de Commissie onrechtmatig heeft gewei-
der die inzake de rechten van de verdediging, de zorgplicht,            gerd de kosten ten laste te nemen die haar door verzoekster in
het gewettigd vertrouwen en de motiveringsplicht. Verzoeker             verband met het project werden aangerekend. Redenen voor
stelt, dat de Commissie, door de gevraagde bijstand te weigeren         de weigering werden niet meegedeeld, en evenmin kreeg
en dat dan nog na afloop van een procedure waarbij de                   verzoekster de gelegenheid haar standpunt uiteen te zetten. De
normaliter toegepaste en binnen de Commissie geldende                   Commissie heeft de aanzienlijke inspanningen van verzoekster
basisregels niet zijn geëerbiedigd, genoemde regels en begin-           en haar personeel om het Discomi-project te doen slagen,
selen heeft geschonden.                                                 verkeerd beoordeeld. De overeenkomst werd door verzoekster
                                                                        correct uitgevoerd, en alle door verzoekster aangerekende
                                                                        kosten zijn volkomen gerechtvaardigd.


title: Zaak F-33/09: Beroep ingesteld op 1 april 2009 — Tzvetanova/Commissie

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/22

         Beroep ingesteld op 1 april 2009 — Tzvetanova/Commissie
   (Zaak F-33/09)
   2009/C 129/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aglika Tzvetanova (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om verzoekster in het genot te stellen van de ontheemdingstoelage voorzien in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG om verzoekster geen ontheemdingstoelage toe te kennen;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 juli 2005 in zaak C-198/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen CEVA Santé Animale SA, Pfizer Enterprises Sàrl, International Federation for Animal Health (IFAH) (Hogere voorziening — Verordening (EEG) nr. 2377/90 — Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik — Vaststelling van maximumwaarde voor residuen van progesteron — Voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 12 juli 2005
   in zaak C-198/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen CEVA Santé Animale SA, Pfizer Enterprises Sàrl, International Federation for Animal Health (IFAH) (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EEG) nr. 2377/90 - Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik - Vaststelling van maximumwaarde voor residuen van progesteron - Voorwaarden voor niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap)
   (2005/C 217/12)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-198/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 12 mei 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. Christoforou en M. Shotter), andere partijen in de procedure: CEVA Santé Animale SA, gevestigd te Libourne (Frankrijk), (advocaten: D. Waelbroeck, N. Rampal en U. Zinsmeister), Pfizer Enterprises Sàrl, voorheen Pharmacia Enterprises SA en nog daarvoor Pharmacia & Upjohn SA, gevestigd te Luxemburg (Groothertogdom Luxemburg), (advocaten: D. Waelbroeck, N. Rampal en U. Zinsmeister) ondersteund door International Federation for Animal Health (IFAH), voorheen Fédération européenne de la santé animale (Fedesa), gevestigd te Brussel (België), (advocaat: A. Vandencasteele), heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann (rapporteur), C. W. A. Timmermans en A. Borg Barthet, kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič, J. Malenovský, U. Lõhmus en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 12 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 26 februari 2003, CEVA en Pharmacia Entreprises/Commissie (T-344/00 en T-345/00), wordt vernietigd voorzover daarbij is vastgesteld dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen tussen 1 januari 2000 en 25 juli 2001 heeft stilgezeten waardoor de aansprakelijkheid van de Gemeenschap kon ontstaan.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               CEVA Santé Animale SA en Pfizer Enterprises Sàrl worden verwezen in de kosten, zowel die van de procedures voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen als die van de onderhavige procedure.

               4)

               International Federation for Animal Health zal haar eigen kosten dragen, zowel die van de procedure voor het Gerecht als die van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 213, van 6.9.2003.


title: Arrest van het Hof van 14 maart 2000 in gevoegde zaken C-102/98 en C-211/98 (verzoeken van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): I. Kocak tegen Landesversicherungsanstalt Oberfranken und Mittelfranken (C-102/98) en R. Örs tegen Bundesknappschaft (C-211/98) ("Associatieovereenkomst EEG-Turkĳe — Besluiten van Associatieraad — Sociale zekerheid — Verbod van discriminatie op grond van nationaliteit — Rechtstreekse werking — Draagwĳdte — Wetgeving van lidstaat inzake vaststelling van geboortedatum in verband met toekenning van socialeverzekeringsnummer en verlening van ouderdomspensioen")

text:
C 149/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.5.2000
                      ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Tweede kamer)                                                           van 14 maart 2000
                          van 9 maart 2000                                  in gevoegde zaken C-102/98 en C-211/98 (verzoeken van
                                                                            het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):
                                                                            I. Kocak tegen Landesversicherungsanstalt Oberfranken
in zaak C-386/98: Commissie van de Europese Gemeen-                         und Mittelfranken (C-102/98) en R. Örs tegen Bundes-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                                           knappschaft (C-211/98) (1)
                                                                            („Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluiten van
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/104/EG — Organisatie
                                                                            Associatieraad — Sociale zekerheid — Verbod van discrimi-
                van arbeidstijd — Niet-uitvoering”)
                                                                            natie op grond van nationaliteit — Rechtstreekse werking
                                                                            — Draagwijdte — Wetgeving van lidstaat inzake vaststel-
                                                                            ling van geboortedatum in verband met toekenning van
                           (2000/C 149/02)                                  socialeverzekeringsnummer en verlening van ouderdomspen-
                                                                                sioen”)
                          (Procestaal: Italiaans)                                                     (2000/C 149/03)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            (Procestaal: Duits)
                           dentie van het Hof)
In zaak C-386/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen, (gemachtigden: P. J. Kuijper en A. Aresu) tegen Italiaanse                                       dentie van het Hof)
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
Gaizo), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechte-            In gevoegde zaken C-102/98 en C-211/98, betreffende een
lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen               verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177)
aan richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993                    van het Bundessozialgericht (Duitsland), in de aldaar aanhan-
betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de                   gige gedingen tussen I. Kocak en Landesversicherungsanstalt
arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), en/of door deze niet aan de                Oberfranken und Mittelfranken (C-102/98) en tussen R. Örs
Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar                 en Bundesknappschaft (C-211/98), betreffende een prejudiciële
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                    beslissing over de uitlegging van artikel 9 van de Overeenkomst
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamer-                waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de
president, G. Hirsch en V. Skouris (rapporteur), rechters; ad-              Europese Economische Gemeenschap en Turkije, ondertekend
vocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 9 maart               te Ankara op 12 september 1963 en namens de Gemeenschap
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG
                                                                            van de Raad van 23 december 1963 (PB 1964, blz. 3685),
                                                                            artikel 37 van het aanvullend protocol, op 23 november 1970
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-      te Brussel ondertekend en namens de Gemeenschap gesloten,
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan    goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72
     richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993                   van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1),
     betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de              artikel 10, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad
     arbeidstijd, is de Italiaanse Republiek de krachtens die richtlijn     van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de
     op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                        associatie (niet gepubliceerd), en artikel 3, lid 1, van besluit
                                                                            nr. 3/80 van de Associatieraad, van dezelfde datum, betreffen-
                                                                            de de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de
2) De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                            lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werk-
                                                                            nemers en hun gezinsleden (PB 1983, C 110, blz. 60), heeft
                                                                            het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
(1) PB C 397 van 19.12.1998.                                                president D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen (rappor-
                                                                            teur), kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
                                                                            J.-P. Puissochet, G. Hirsch, H. Ragnemalm, M. Wathelet en
                                                                            V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-
                                                                            lomer; griffier: R. Grass, op 14 maart 2000 een arrest gewezen
                                                                            waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 27.5.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 149/3
Artikel 3, lid 1, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van           Artikel 73 D, lid 1, sub b, EG-Verdrag (thans artikel 58, lid 1,
19 september 1980 betreffende de toepassing van de socialezeker-           sub b, EG) moet aldus worden uitgelegd, dat het geen stelsel van
heidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op            voorafgaande vergunning voor directe buitenlandse investeringen
Turkse werknemers en hun gezinsleden, moet aldus worden uitgelegd,         toelaat, waarbij de betrokken investeringen slechts op algemene wijze
dat het er niet aan in de weg staat dat een lidstaat op Turkse             worden omschreven als investeringen die de openbare orde en de
werknemers een wettelijke regeling toepast volgens welke voor de           openbare veiligheid in gevaar kunnen brengen, zodat de belangheb-
toekenning van een ouderdomspensioen en de samenstelling van een           benden niet in staat zijn de specifieke omstandigheden te kennen,
daartoe toegekend verzekeringsnummer, als geboortedatum bepalend           waarin een voorafgaande vergunning noodzakelijk is.
wordt geacht de datum die blijkt uit de eerste opgave van de
betrokkene aan een socialezekerheidsorgaan van die lidstaat, en
slechts een andere geboortedatum in aanmerking kan worden                  (1) PB C 100 van 10.4.1999.
genomen indien een document wordt overgelegd waarvan het origineel
is afgegeven vóór de datum van die opgave.
(1) PB C 209 van 4.7.1998 en PB C 258 van 15.8.1998.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 16 maart 2000
                         van 14 maart 2000
                                                                           in de gevoegde zaken C-395/96 P en C-396/96 P: Compag-
in zaak C-54/99 (verzoek van de Conseil d’État om een                     nie maritime belge transports SA (C-395/96 P), Compag-
prejudiciële beslissing): Association Église de scientologie              nie maritime belge SA (C-396/96 P) en Dafra-Lines A/S
de Paris, Scientology International Reserves Trust tegen                   (C-396/96 P) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                         Premier Ministre (1)                                                           schappen (1)
(„Vrij verkeer van kapitaal — Directe buitenlandse investe-                („Mededinging — Internationaal zeevervoer — Lijnvaart-
ringen — Voorafgaande vergunning — Openbare orde en                        conferences — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Artikel 86
                        openbare veiligheid”)                              EG-Verdrag (thans artikel 82 EG) — Collectieve machtsposi-
                                                                           tie — Overeenkomst tussen nationale overheden en lijnvaart-
                                                                           conferences houdende verlening van exclusief recht — Aan-
                           (2000/C 149/04)
                                                                           dringen lijnvaartconference op toepassing van de overeen-
                                                                           komst — ‘Fighting Ships‘ — Getrouwheidskortingen —
                                                                           Rechten van verdediging — Geldboeten — Beoordelingscri-
                           (Procestaal: Frans)                                                             teria”)
                                                                                (2000/C 149/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-54/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Conseil d’État
(Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Association
Église de scientologie de Paris, Scientology International Reser-         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ves Trust en Premier Ministre, betreffende een prejudiciële                                          dentie van het Hof)
beslissing over de uitlegging van artikel 73 D, lid 1, sub b, EG-
Verdrag (thans artikel 58, lid 1, sub b, EG), heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,              In de gevoegde zaken C-395/96 P en C-396/96 P, Compagnie
J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en R. Schintgen,                maritime belge transports SA (C-395/96 P), gevestigd te
kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann (rapporteur),               Antwerpen (België), Compagnie maritime belge SA (C-395/96
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, H. Ragnemalm, M. Wathelet en                  P), gevestigd te Antwerpen, en Dafra-Lines A/S (C-396/96 P),
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:              gevestigd te Kopenhagen (Denemarken), vertegenwoordigd
R. Grass, op 14 maart 2000 een arrest gewezen waarvan het                  door M. en D. Waelbroeck, advocaten te Brussel, domicilie
dictum luidt als volgt:                                                    gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,


title: Zaak T-222/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Italië/Commissie ( Staatssteun — Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling in vorm van belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige tarieven voor sommige nutsbedrijven — Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard — Bestaande steun of nieuwe steun — Artikel 86, lid 2, EG )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/41

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — Italië/Commissie
   (Zaak T-222/04) (1)

   („Staatssteun - Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling in vorm van belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige tarieven voor sommige nutsbedrijven - Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard - Bestaande steun of nieuwe steun - Artikel 86, lid 2, EG”)
   2009/C 180/75
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk I. Braguglia, vervolgens R. Adam en I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door M. Fiorilli, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Di Bucci, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 2 van beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002 (voorheen zaak C-290/02).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 april 2004 in zaak C-112/02 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen om een prejudiciële beslissing): Kohlpharma GmbH tegen Bundesrepublik Deutschland (Vrij verkeer van goederen — Geneesmiddelen — Invoer — Aanvraag van vergunning voor in de handel brengen volgens vereenvoudigde procedure — Gemeenschappelijke oorsprong)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 1 april 2004
   in zaak C-112/02 (verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen om een prejudiciële beslissing): Kohlpharma GmbH tegen Bundesrepublik Deutschland (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Geneesmiddelen - Invoer - Aanvraag van vergunning voor in de handel brengen volgens vereenvoudigde procedure - Gemeenschappelijke oorsprong)
   (2004/C 106/12)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-112/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (Duitsland), in het geding tussen Kohlpharma GmbH en Bundesrepublik Deutschland, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van gemeenschapsrecht, in het bijzonder de artikelen 28 EG en 30 EG, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 1 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   In een geval waarin

               voor een geneesmiddel een VHB is aangevraagd onder verwijzing naar een reeds toegelaten geneesmiddel,

               het geneesmiddel waarop de aanvraag betrekking heeft, wordt ingevoerd vanuit een lidstaat waarin voor dat geneesmiddel een vergunning voor het in de handel brengen is verleend,

               de resultaten van het onderzoek van de veiligheid en de doeltreffendheid van het reeds toegelaten geneesmiddel zonder enig gevaar voor de volksgezondheid kunnen worden gebruikt voor het geneesmiddel waarop de aanvraag van een vergunning voor het in de handel brengen betrekking heeft,

         staan de artikelen 28 EG en 30 EG eraan in de weg dat deze aanvraag wordt afgewezen op de enkele grond dat de twee geneesmiddelen niet een gemeenschappelijke oorsprong hebben.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Zaak T-194/16: Beroep ingesteld op 29 april 2016 – Klassisk investment/EUIPO (CLASSIC FINE FOODS)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/31

         Beroep ingesteld op 29 april 2016 – Klassisk investment/EUIPO (CLASSIC FINE FOODS)
   (Zaak T-194/16)
   (2016/C 222/39)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Klassisk investment Ltd (Hongkong, Volksrepubliek China) (vertegenwoordigers: J. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: internationale inschrijving van het beeldmerk met de woordbestanddelen „CLASSIC FINE FOODS” met aanduiding van de Europese Unie - internationale inschrijving nr. 1 222 164

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 29 januari 2016 in zaak R 1970/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten van de beroepsprocedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 289 van 29.11.2003

text:
13.12.2003        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           C 304/35
                                                            III
                                                     (Bekendmakingen)
                                                     (2003/C 304/63)
                  Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
           PB C 289 van 29.11.2003
           Historisch overzicht van de vroegere publicaties
           PB C 275 van 15.11.2003
           PB C 264 van 1.11.2003
           PB C 251 van 18.10.2003
           PB C 239 van 4.10.2003
           PB C 226 van 20.9.2003
           PB C 213 van 6.9.2003
                                             Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                           EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                             CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-546/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi (Spanje) op 28 oktober 2016 — Montte S.L./Musikene

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi (Spanje) op 28 oktober 2016 — Montte S.L./Musikene
   (Zaak C-546/16)
   (2017/C 022/12)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Órgano Administrativo de Recursos Contractuales de la Comunidad Autónoma de Euskadi

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Montte S.L.

      Verwerende partij: Musikene

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzet richtlijn 2014/24/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG zich tegen een nationale wettelijke bepaling zoals artikel 150, lid 4, TRLCSP (2), of tegen een uitlegging en toepassing van een dergelijke bepaling, die aanbestedende diensten de mogelijkheid biedt om in het bestek van een openbare aanbestedingsprocedure gunningscriteria op te nemen die in opeenvolgende eliminatiefasen worden toegepast op inschrijvingen die niet voldoen aan een vooraf vastgesteld minimumaantal punten?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt, verzet de voornoemde richtlijn 2014/24 zich tegen een nationale wettelijke bepaling, of tegen een uitlegging of toepassing van een dergelijke bepaling, die in de openbare procedure verwijst naar het bovengenoemde systeem van in opeenvolgende eliminatiefasen toepasselijke gunningscriteria, wanneer dit ertoe leidt dat er in de laatste fase onvoldoende inschrijvingen overblijven om een daadwerkelijke mededinging te waarborgen?

               3)

               Indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend luidt, verzet de voornoemde richtlijn 2014/24 zich tegen een clausule als de onderhavige, waarin de factor prijs alleen wordt meegewogen voor inschrijvingen die ten minste 35 van de 50 punten hebben behaald voor de technische criteria, omdat zij geen waarborg biedt voor een daadwerkelijke mededinging of omdat zij strijdig is met de verplichting van de richtlijn om de opdracht te gunnen aan de inschrijving met de beste prijs-kwaliteitsverhouding?

      (1)  PB 2014, L 94, blz. 65.

      (2)  Gecodificeerde tekst van de wet inzake het plaatsen van overheidsopdrachten.


title: Zaak C-369/10 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 14 maart 2011 — Ravensburger AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Educa Borras SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Gemeenschapswoordmerk MEMORY — Nietigheidsprocedure — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub c))

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/10

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 14 maart 2011 — Ravensburger AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Educa Borras SA
   (Zaak C-369/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Gemeenschapswoordmerk MEMORY - Nietigheidsprocedure - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub c))
   2011/C 252/18
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Ravensburger AG (vertegenwoordigers: H. Harte-Bavendamm en M. Goldmann, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde), Educa Borras SA

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 mei 2010, Ravensburger/BHIM (T-108/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot vernietiging van beslissing R 305/2008-2 van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 8 januari 2009, waarbij is verworpen het beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling houdende nietigverklaring van het woordmerk „MEMORY” voor waren van de klassen 9 en 28, in het kader van de door Educa Borras ingediende vordering tot nietigverklaring

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ravensburger AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak C-96/11 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2012 — August Storck KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Driedimensionaal teken bestaande in vorm van chocolade muis)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/7

      Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 6 september 2012 — August Storck KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
      (Zaak C-96/11 P) (1)

      (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Driedimensionaal teken bestaande in vorm van chocolade muis)
      (2012/C 331/10)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: August Storck KG (vertegenwoordigers: T. Reher en Staub, Rechtsanwälte)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: R. Manea en G. Schneider, gemachtigden)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 december 2010, Storck/BHIM (T-13/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 november 2008 houdende verwerping van het beroep tegen de weigering van de onderzoeker om een driedimensionaal teken bestaande in de vorm van een chocolade muis als gemeenschapsmerk in te schrijven voor bepaalde waren van klasse 30 — Onderscheidend vermogen van het merk

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  August Storck KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak C-367/14: Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/21

      Beroep ingesteld op 25 juli 2014 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
      (Zaak C-367/14)
      (2014/C 395/27)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Conte, D. Grespan en B. Stromsky, gemachtigden)

         Verwerende partij: Italiaanse Republiek

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 6 oktober 2011, zaak C-302/09, betreffende de terugvordering bij de begunstigden van de steun die bij beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia (1), onrechtmatig en met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard, de krachtens die beschikking en artikel 260 VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

                  —

                  de Italiaanse Republiek gelasten de Commissie een forfaitair bedrag te betalen waarvan de hoogte de uitkomst is van de vermenigvuldiging van een bedrag van 24 578,40 EUR per dag met het aantal dagen dat de inbreuk voortduurt vanaf de dag van uitspraak van het arrest in zaak C-302/09 tot aan de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak;

                  —

                  de Italiaanse Republiek gelasten de Commissie een dwangsom te betalen per semester, vastgesteld door de Commissie, vanaf het semester volgend op de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, door de dwangsom van 187 264 EUR per dag te vermenigvuldigen met 182,5 en met het percentage van de nog terug te vorderen steun aan het einde van het semester in verhouding tot het totaalbedrag van de nog terug te vorderen steun op het tijdstip waarop het Hof uitspraak zal hebben gedaan in de onderhavige zaak;

                  —

                  de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De Italiaanse Republiek heeft niet alle maatregelen getroffen die nodig zijn om de steun terug te vorderen die onwettig en onverenigbaar is verklaard bij de beschikking, zoals vereist in het arrest in zaak C-302/09, daar na bijna drie jaar na het arrest waarin de inbreuk was vastgesteld, nog (minstens) 33 032 000 EUR moet worden teruggevorderd van 99 begunstigden, dat wil zeggen ongeveer 70 % van de terug te vorderen steun.
      Niettegenstaande het feit dat na het arrest waarbij de inbreuk was vastgesteld, verdere maatregelen zijn getroffen, moet immers een groot deel van de steun nog worden teruggevorderd en is er daarbij geen enkele vooruitgang van betekenis geboekt.
      Bijgevolg moet worden vastgesteld dat de Italiaanse Republiek geen uitvoering heeft gegeven aan het arrest waarbij de inbreuk was vastgesteld.

         (1)  Beschikking van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 4268) (Voor de EER relevante tekst) (PB L 150, blz. 50).


title: Zaak T-349/09: Beschikking van het Gerecht van 6 juli 2010 — PAGO International/BHIM — Tirol Milch (Pago) ( „Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Herroeping van beslissing van kamer van beroep — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/37

         Beschikking van het Gerecht van 6 juli 2010 — PAGO International/BHIM — Tirol Milch (Pago)
   (Zaak T-349/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Herroeping van beslissing van kamer van beroep - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing)
   2010/C 234/66
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PAGO International GmbH (Klagenfurt, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: C. Hauer en C. Schumacher, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Tirol Milch reg. Gen. mbH Innsbruck (Innsbruck, Oostenrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 1 juli 2009 (zaak R 864/2008-4) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Tirol Milch reg. Gen. mbH Innsbruck en PAGO International GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-204/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 30 april 2012 — Essent Belgium NV tegen Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 30 april 2012 — Essent Belgium NV tegen Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)
   (Zaak C-204/12)
   2012/C 227/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekster: Essent Belgium NV
   Verweerster: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)
   Andere partijen:

               Vlaamse Gewest

               Vlaamse Gemeenschap

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale regeling, zoals vervat in het Vlaamse Decreet van 17 juli 2000 houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, zoals uitgevoerd door het Besluit van de Vlaamse regering van 5 maart 2004, gewijzigd door het Besluit van de Vlaamse regering van 25 februari 2005 inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen, waarbij

                           —

                           aan leveranciers van elektriciteit aan eindafnemers aangesloten op het distributienet of het transmissienet de verplichting wordt opgelegd om jaarlijks een bepaald aantal groenestroomcertificaten in te leveren bij de Reguleringsinstatie (artikel 23 van voormeld decreet);

                           —

                           aan leveranciers van elektriciteit aan eindafnemers aangesloten op het distributienet of het transmissienet een administratieve geldboete wordt opgelegd door de Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG), wanneer deze leverancier onvoldoende groenestroomcertificaten heeft ingeleverd ten einde te voldoen aan een opgelegde quotumverplichting inzake groenestroomcertificaten (artikel 37, § 2, van voormeld decreet);

                           —

                           de Reguleringsinstantie geen garanties van oorsprong uit Noorwegen en Nederland kan of wil in aanmerking nemen en dit bij gebrek aan uitvoeringsmaatregelen van de Vlaamse regering, die de gelijkheid of gelijkwaardigheid van de aflevering van deze certificaten heeft erkend (artikel 25 van voormeld decreet en artikel 15, § 1, van het Besluit van 5 maart 2004), zonder dat de gelijkheid of gelijkwaardigheid in concreto werd onderzocht door de Reguleringsinstantie;

                           —

                           in feite gedurende de hele tijd dat het decreet van 17 juli 2000 in werking was enkel certificaten voor de productie van groene stroom opgewekt in het Vlaamse Gewest in aanmerking werden genomen om na te gaan of was voldaan aan de quotumverplichting, terwijl er voor leveranciers van elektriciteit aan eindafnemers aangesloten op het distributienet of het transmissienet geen enkele mogelijkheid bestond om aan te tonen dat de ingeleverde garanties van oorsprong voldeden aan de voorwaarde van het bestaan van gelijke of gelijkwaardige garanties inzake de toekenning van dergelijke certificaten,

                     verenigbaar met artikel 34 van het Verdrag betreffende de Werking van de Europese Unie en artikel 11 van de EER-Overeenkomst en/of artikel 36 van dit verdrag en artikel 13 van de EER-Overeenkomst?

               2)

               Is een nationale regeling zoals bedoeld sub 1 verenigbaar met artikel 5 van de toenmalige Europese richtlijn 2001/77/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt?

               3)

               Is een nationale regeling zoals bedoeld sub 1 verenigbaar met het gelijkheidsbeginsel en verbod tot discriminatie zoals onder meer vervat in artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 3 van de toenmalige richtlijn 2003/54/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 1996 betreffende de gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG?

      (1)  PB L 283, blz. 33.

      (2)  PB L 176, blz. 37.


title: Zaak C-282/04: Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/15

         Beroep, op 30 juni 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-282/04)
   (2004/C 217/29)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 juni 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Hans Støvlbæk en Albert Nijenhuis, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat door sommige bepalingen uit de statuten van de vennootschap Koninklijke KPN NV te handhaven, te weten het kapitaal van de vennootschap omvat een bijzonder aandeel op naam dat in het bezit is van de Nederlandse Staat en waaraan speciale rechten zijn gehecht wat betreft de goedkeuring van bepaalde besluiten die door de bevoegde organen van de onderneming zijn genomen, het Koninkrijk der Nederlanden niet de verplichtingen is nagekomen die voor deze lidstaat voortvloeien uit de artikelen 56 en 43 EG,

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   In 1998 werd de Koninklijke PTT Nederland NV gesplitst in twee zelfstandige vennootschappen: de Koninklijke KPN NV (KPN), voor de telecommunicatieactiviteit, en de TNT POSTGROEP NV (TPG), voor logistiek en distributie. Het kapitaal van de vennootschap Koninklijke KPN NV omvat, naast gewone aandelen en preferente aandelen, een bijzonder aandeel op naam waaraan bepaalde voorrechten zijn gehecht. Dit bijzondere aandeel is momenteel in het bezit van de Nederlandse Staat.
   Op grond van de statuten zijn aan dit bijzondere aandeel speciale rechten gehecht met betrekking tot de goedkeuring van bepaalde besluiten die door de bevoegde organen van de vennootschap worden genomen.
   Volgens de Commissie beperken de aan het bijzonder aandeel gehechte rechten de vrijheden van kapitaalverkeer en vestiging. Deze speciale bevoegdheden kunnen, ook al zijn deze niet expliciet discriminerend, de aankoop van aandelen in de betrokken onderneming bemoeilijken en de investeerders van andere lidstaten ontmoedigen in het kapitaal van deze onderneming te investeren. Deze rechten hebben namelijk een aanzienlijke beperking tot gevolg van de rechten die normaliter verbonden zijn aan directe investeringen in KPN. Zij kunnen derhalve afdoen aan het vrije kapitaalverkeer en dus een beperking op het kapitaalverkeer in de zin van artikel 56 EG-Verdrag vormen.
   Aangezien deze speciale bevoegdheden de Nederlandse staat tevens in de gelegenheid stellen zeggenschap uit te oefenen over de bedrijfsvoering en de algemene gang van zaken bij de onderneming, zijn deze bovendien van invloed op de directe investeringen en om die reden kunnen deze ook een beperking vormen van de vrijheid van vestiging die in artikel 43 van het EG-Verdrag is vastgelegd.


title: Zaak T-31/08: Beschikking van het Gerecht van 11 april 2011 — Quantum/BHIM — Quantum (Q Quantum CORPORATION)

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/15

         Beschikking van het Gerecht van 11 april 2011 — Quantum/BHIM — Quantum (Q Quantum CORPORATION)
   (Zaak T-31/08) (1)

   2011/C 173/32
   Procestaal: Grieks
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.