title: Zaak T-352/02: Beroep, op 25 november 2002 ingesteld door Creative Technology Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 19/42                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         25.1.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Ten slotte voert verzoeker schending van het beginsel van
                                                                      gelijke behandeling aan. Haars inziens gold een eerdere
                                                                      wijziging van de bijlage onafhankelijk van de invoerdatum en
                                                                      zijn er geen objectieve verschillen die dit verschil in behande-
                                                                      ling rechtvaardigden.
Verzoekster houdt zich bezig met de verkoop en distributie van
door het moederbedrijf Ikegami Tsushinki Co Ltd vervaardigde
professionele cameramodellen.                                         (1 ) Verordening (EG) nr. 1696/2002 van de Raad van 23 september
                                                                           2002 tot wijziging van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2042/
                                                                           2000 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op
                                                                           televisiecamerasystemen uit Japan (PB L 259, blz. 1).
                                                                      (2 ) Verordening (EG) nr. 2042/2000 van de Raad van 26 september
Zij verzoekt om nietigverklaring van artikel 2 van verordening             2000 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op
(EG) nr. 1696/2002 van de Raad ( 1) tot wijziging van de bijlage           televisiecamerasystemen uit Japan (PB L 244, blz. 38).
bij verordening (EG) nr. 2042/2000 van de Raad ( 2) tot               (3 ) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
instelling van een definitief antidumpingrecht op televisiecame-           betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
                                                                           uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
rasystemen uit Japan, voorzover daarin de toepassing van de
                                                                           L 56, blz. 1)
verordening wordt beperkt tot de invoer van modellen vanaf            (4 ) Multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-
de datum van ontvangst door de Commissie van het verzoek                   Ronde (1986-1994) — Bijlage 1 — Bijlage 1A — Overeenkomst
om vrijstelling, namelijk 12 oktober 2001.                                 inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeen-
                                                                           komst betreffende Tarieven en Handel 1994 (WTO-GATT 1994)
                                                                           (PB L 336, 103).
Verzoekster stelt dat professionele cameramodellen die niet als
televisiecamera’s kunnen worden aangemerkt, van de werking
van de antidumpingmaatregelen werden uitgesloten op basis
van het onderzoek waarbij werd vastgesteld dat voor televisie-
camera’s dumping werd toegepast, waardoor de betrokken                Beroep, op 25 november 2002 ingesteld door Creative
bedrijfstak van de Gemeenschap schade leed. Verordening               Technology Limited tegen het Bureau voor harmonisatie
nr. 1696/2002 erkent dat de betrokken in de bijlage opgesom-          binnen de interne markt (merken, tekeningen en
de modellen, niet als televisiecamera’s kunnen worden aange-                                        modellen)
merkt. Volgens verzoekster is de uitsluiting van deze modellen
van de antidumpingmaatregelen in de verordening evenwel
beperkt in de tijd en gelden er antidumpingrechten voor elke                                    (Zaak T-352/02)
invoer van deze modellen vóór 12 oktober 2001. Verzoekster
stelt derhalve dat de beslissing in artikel 2 van verordening                                    (2003/C 19/79)
nr. 1696/2002 schending inhoudt van verordening (EG)
nr. 384/96 van de Raad betreffende beschermende maatregelen                                     (Procestaal: Engels)
tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de
Europese Gemeenschap ( 3), zoals gewijzigd, en van de WHO-
antidumpingcode (4), volgens welke het opleggen van antidum-
pingrechten enkel is toegestaan voor producten waarnaar een           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
onderzoek is ingesteld, en voor de door deze producten                schappen is op 25 november 2002 beroep ingesteld tegen het
veroorzaakte schade.                                                  Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      tekeningen en modellen) door Creative Technology Limited, te
                                                                      Singapore, vertegenwoordigd door M. Edenborough, S. Jones
                                                                      en P. Rawlinson, advocaten. Andere partij voor de kamer van
                                                                      beroep: J. Vila Ortiz, te Valencia (Spanje).
Verzoekster voert voorts aan dat de bestreden beslissing
willekeurig is en blijk geeft van een kennelijk onjuiste beoorde-
ling. Volgens verzoekster wordt er in de bestreden beslissing         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
van uitgegaan dat vóór de datum van het verzoek [om
vrijstelling] ingevoerde camera’s professionele camera’s moe-         —       te gelasten, gemeenschapsmerkaanvraag nr. 673327 in te
ten zijn geweest die als televisiecamera’s waren aan te merken,               schrijven;
en derhalve aan antidumpingrechten waren onderworpen.
Deze veronderstelling is willekeurig omdat hiervoor geen              —       beslissing 154/2001 van de oppositieafdeling te vernie-
redenen worden gegeven en de objectieve vaststellingen in                     tigen;
verordening nr. 1696/2002 in feite de tegenovergestelde
conclusie staven. Verzoekster wijst er verder op dat er geen          —       beslissing R 265/2001-4 van de vierde kamer van beroep
ernstig risico bestaat dat de antidumpingrechten zouden                       te vernietigen;
worden omzeild, indien de beslissing onafhankelijk van de
invoerdatum zou gelden. Aangezien de verordening bevestigt            —       te gelasten dat opposant aan verzoekster de kosten van
dat de modellen geen televisiecamera’s zijn, is er geen reden                 deze laatste betaald met betrekking tot dit beroep, het
waarom de importeur de modellen zou aangeven als televisie-                   beroep bij de kamer van beroep en de oppositie bij de
camera’s, waarvoor antidumpingrechten gelden.                                 oppositieafdeling.
 ---pagebreak--- 25.1.2003            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 19/43
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                       tekeningen en modellen) door Chum Limited, te Toronto
                                                                       (Canada), vertegenwoordigd door M. Gilbert, advocaat. Andere
Aanvrager van het ge-         Creative Technology Limited              partij voor de kamer van beroep: Star TV AG, te Schlieren
meenschapsmerk:
                                                                       (Zwitserland).
Betrokken        gemeen-      gemeenschapsmerkaanvraag
schapsmerk:                   nr. 673327 voor „PC WORKS”
                              als woordmerk voor waren van             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                              klasse 9 (apparaten voor het opne-
                              men, het overbrengen en het
                              weergeven van geluid of beeld,           —     de beslissing van de tweede kamer van beroep van het
                              luidsprekers, e.a.)                            BHIM van 17 september 2002 in beroepsprocedure
                                                                             R 1140/2000-2 te vernietigen;
Houder van het oppo-          J. Vila Ortiz
sitiemerk of -teken in de                                              —     te gelasten, gemeenschapsmerkaanvraag nr. 890145 in te
oppositieprocedure:                                                          schrijven voor de diensten van de klassen 38 en 41;
Oppositiemerk of -te-         Spaans beeldmerk „W WORK
ken:                          PRO”,       ingeschreven      onder      —     te gelasten dat de kosten van deze procedure, van
                              nr. 1925320 voor waren van klas-               beroepsprocedure R 1140/2000-2 en van oppositiepro-
                              se 9 (electronische geluidsappara-             cedure nr. 184525 aan verzoekster worden terugbetaald.
                              tuur, luidsprekers, apparaten voor
                              het weergeven van geluid, e.a.)
Beslissing oppositieafde-     afwijzing van de gemeenschaps-
ling:                         merkaanvraag                             Middelen en voornaamste argumenten
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep van
roep:                         Creative Technology Limited              Aanvrager van het ge-        Chum Limited
                                                                       meenschapsmerk:
Middelen:                     volgens verzoekster werd te veel
                              belang toegekend aan het gemeen-
                                                                       Betrokken         gemeen-    woordmerk „STAR TV” — aan-
                              schappelijke bestanddeel „Work”
                                                                       schapsmerk:                  vraagnr. 890145 voor waren van
                              van beide merken en werd te
                                                                                de klassen 38 en 41
                              weinig rekening gehouden met
                              het feit dat de betrokken waren
                              enkel worden gekocht na zorgvul-         Houder van het oppo-         Star TV AG
                              dig onderzoek van de kenmerken           sitiemerk of -teken in de
                              van de waren waardoor het ver-           oppositieprocedure:
                              warringsgevaar bij het relevante
                              publiek afneemt                          Oppositiemerk of -te-        beeldmerk bestaande uit de woor-
                                                                       ken:                         den „STAR TV” geplaatst op een
                                                                                grote zwart-witte ster waaraan
                                                                                drie kleinere sterren en een kleine
                                                                                maan zijn toegevoegd (internatio-
                                                                                nale inschrijving nr. 638769 voor
                                                                                Oostenrijk, Duitsland, Benelux,
                                                                                Frankrijk en Italië) voor waren van
Beroep, op 3 december 2002 ingesteld door Chum Limited                                              de klassen 38 en 41
tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                       Beslissing oppositieafde-    afwijzing van de aanvraag tot in-
                                                                       ling:                        schrijving als gemeenschapsmerk
                       (Zaak T-359/02)
                                                                       Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep
                        (2003/C 19/80)                                 roep:
                       (Procestaal: Engels)                            Middelen:                    onjuiste toepassing van artikel 8,
                                                                                lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 december 2002 beroep ingesteld tegen het


title: Zaak C-152/00: Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 176/14               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.6.2000
— Door vanaf het zwemseizoen 1995 de parameter „totale                      b) richtlijn 97/76/EG van de Raad van 16 december
     colibacteriën” niet meer te meten, ofschoon deze parameter                 1997 (2) houdende wijziging van richtlijn 77/99/EEG
     nog steeds voorkomt in de communautaire regeling inzake                    en richtlijn 72/462/EEG wat betreft de voorschriften
     de kwaliteit van het zwemwater, voldoen de Franse autori-                  voor gehakt vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere
     teiten niet aan een duidelijke verplichting die krachtens de               producten van dierlijke oorsprong;
     artikelen 3, 4, 5 en 6 van de richtlijn op hen rust. De
     technische argumenten die deze autoriteiten daarvoor
     aanvoeren, kunnen op zichzelf geen rechtvaardigingsgrond               c) richtlijn 98/51/EG van de Commissie van 9 juli
     vormen voor het eenzijdig voorbijgaan aan een verplich-                    1998 (3) tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering
     ting die duidelijk en onbetwistbaar uit het gemeenschaps-                  van richtlijn 95/69/EG van de Raad houdende vaststel-
     recht voortvloeit. Artikel 7 van de richtlijn biedt de                     ling van de voorwaarden en bepalingen voor de
     lidstaten de mogelijkheid strengere maatregelen te treffen                 erkenning en de registratie van bedrijven en tussenper-
     dan die welke in de richtlijn zijn vastgesteld; het meten van              sonen in de sector diervoeding;
     extra parameters zou dus in overeenstemming zijn met de
     eisen van de richtlijn. Dit is evenwel niet het geval voor het
     vervangen van een verplichte parameter door een niet                   en hoe dan ook die bepalingen niet mee te delen, niet heeft
     verplichte parameter of voor het voorbijgaan aan een                   voldaan aan de krachtens die richtlijn en het Verdrag op
     verplichte parameter.                                                  haar rustende verplichtingen.
     Ten slotte wijst de Commissie erop, dat het eenzijdig
     voorbijgaan aan een parameter ook ongunstige gevolgen             2. de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
     heeft voor de resultaten die in het jaarlijks verslag over het
     zwemwater in de Europese Unie worden vermeld, doordat
     een vergelijkingspunt wordt weggenomen. Die situatie is
     bovendien een bron van verwarring en onduidelijkheid              Middelen en voornaamste argumenten
     voor de burgers en voor de media die op basis van dat
     verslag over de kwaliteit van het zwemwater berichten.
                                                                       Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
(1) Richtlijn 76/160/EEG van de Raad betreffende de kwaliteit van      richtlijnen de lidstaten waarvoor zij bestemd zijn binden ten
    het zwemwater (PB L 31, blz. 1).                                   aanzien van het te bereiken resultaat, legt op de lidstaten de
                                                                       verplichting de voor de uitvoering gestelde termijnen in acht
                                                                       te nemen. Die termijnen zijn in casu verstreken zonder dat de
                                                                       Italiaanse regering de bepalingen heeft vastgesteld die nodig
                                                                       zijn om uitvoering te geven aan de in de conclusies van de
                                                                       Commissie genoemde richtlijnen.
Beroep, op 18 april 2000 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                       (1) PB L 184 van 12.07.1997, blz. 33.
                                                                       (2) PB L 10 van 16.01.1998, blz. 25.
                         (Zaak C-148/00)
                                                                       (3) PB L 208 van 24.07.1998, blz. 43.
                         (2000/C 176/24)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 18 april 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door S. Dragone en F. P. Ruggeri Laderchi, leden van
haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                     Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-152/00)
1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn om uitvoering te geven aan:                                                 (2000/C 176/25)
     a) richtlijn 97/41/EG van de Raad van 25 juni 1997 (1) tot
          wijziging van de richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG,         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
          86/363/EEG en 90/642/EEG tot vaststelling van maxi-          op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
          mumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
          in en op respectievelijk groenten en fruit, granen,          woordigd door L. Ström en J.-F. Pasquier, juridisch adviseurs,
          levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde           als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
          producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip           bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre
          van groenten en fruit;                                       Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- 24.6.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 176/15
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Beroep, op 25 april 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door geen volledige
     en juiste uitvoering te geven aan richtlijn 86/609/EEG van
     de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge                                         (Zaak C-154/00)
     aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
     gen van de lidstaten betreffende de bescherming van
     dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke                                 (2000/C 176/26)
     doeleinden worden gebruikt (1), inzonderheid de artike-
     len 4, 7, 11, 12, 18 en 22, niet heeft voldaan aan de
     krachtens die richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     verplichtingen;                                                  op 25 april 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                      woordigd door M. Patakia, lid van haar juridische dienst,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                      Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten
— Niet-uitvoering van artikel 4 en onvolledige uitvoering van         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     artikel 7, lid 3, van de richtlijn: de door de Franse
     autoriteiten meegedeelde bepalingen of procedures kunnen
     niet worden geacht de juiste uitvoering van de betrokken         — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door in de
     bepalingen te verzekeren. Aangaande de procedures die                 nationale wet tot uitvoering van richtlijn 85/374/EEG (1)
     het ministerie van Milieu heeft ingeleid bij het onderzoek            niet de in artikel 9, sub b, van de betrokken richtlijn
     van een dossier van een vergunningsaanvraag, blijkt duide-            bedoelde franchise ten belope van 500 ECU voor te
     lijk uit de voorstelling van de Franse autoriteiten, dat het          schrijven, artikel 9, sub b, van die richtlijn slechts gedeelte-
     bij die procedures gaat om een zuivere administratieve                lijk heeft uitgevoerd;
     praktijk en dat zij niet zijn te beschouwen als een juiste
     uitvoering van de verplichtingen die ingevolge artikel 249
     van het Verdrag rusten op de lidstaten waarvoor richtlijnen      — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
     bestemd zijn.
— Niet-uitvoering van artikel 11 van de richtlijn: volgens de
     Commissie kan artikel 2, sub b, van decreet 87-848
     niet worden beschouwd als een correcte uitvoering van            Middelen en voornaamste argumenten
     artikel 11 van de richtlijn, daar het vrijlaten van het aan
     proeven onderworpen dier in de zin van de richtlijn niet
     aan dwingende voorschriften is onderworpen.                      Een lidstaat kan zijn eigen beoordeling, wat de bescherming
                                                                      van de verschillende belangen betreft, niet in de plaats stellen
— Onvolledige uitvoering van artikel 12, lid 2, van de richt-         voor die van de communautaire wetgever, en kan, meer
     lijn: geen enkel Frans voorschrift verlangt de in artikel 12,    bepaald, de objectieve aansprakelijkheid van de producent niet
     lid 2, bedoelde aangifte of toestemming voor proeven             uitbreiden buiten de door de richtlijn gestelde grenzen.
     waarin het dier hevige of langdurige pijn zal of zal kunnen
     ondergaan.
                                                                      Zoals de Commissie ook in haar met redenen omkleed advies
— Niet-uitvoering van artikel 18, leden 1 en 3, van de                heeft opgemerkt, is de in artikel 9, sub b, van de richtlijn
     richtlijn: de verschillende elementen van het Franse ant-
                                                                      bedoelde franchise ten belope van 500 ECU niet facultatief, en
     woord wettigen niet de conclusie, dat deze bepalingen juist
                                                                      vormt zij ook geen „clausule inzake minimumbescherming”,
     zijn uitgevoerd.                                                 maar bevat zij een enkele uniforme regeling voor alle lidstaten,
                                                                      die het toepassingsgebied van de richtlijn beperkt tot de
— Niet-uitvoering van artikel 22, lid 1, van de richtlijn: wat        materiële schade die voornoemd bedrag te boven gaat.
     de erkenning betreft van de geldigheid van gegevens die
     het resultaat zijn van op het grondgebied van een andere
     lidstaat verrichte proeven, is nog geen definitieve tekst aan
     de Commissie meegedeeld.
                                                                      (1) PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29.
(1) PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.


title: Zaak C-2/01 P: Hogere voorziening, op 5 januari 2001 ingesteld door Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V. tegen het arrest, op 26 oktober 2000 in zaak T-41/96 tussen Bayer AG, ondersteund door European Federation of Pharmaceutical Industries' Associations, en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V., gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer — uitgebreid)

text:
C 79/14               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
—    (Voor het geval het Hof van oordeel zou zijn, dat                —    verzoekster te verwijzen in de kosten van het geding,
     artikel 4, sub c, EGKS-Verdrag een steunbegrip behelst                daaronder begrepen de aan het Bundesverband der Arz-
     dat overeenkomt met dat van artikel 87 EG)                            neimittel-Importeure e. V. op grond van diens interventie
                                                                           opgekomen kosten. De aan de European Federation
     Niet-bestaan van steun uit het oogpunt van het                        of Pharmaceutical Industries’ Associations wegens haar
     steunbegrip in artikel 87 EG: Kenmerkend voor fiscale                 interventie opgekomen kosten dient zij zelf te dragen.
     bepalingen is, dat zij doelstellingen van algemeen econo-
     misch beleid nastreven. De betrokken Spaanse belastin-
     gregel is bedoeld ter bevordering van de internationale
     activiteiten van de ondernemingen. Doch de belastingaf-
     trek is niet functie van het exportvolume, en heeft ook
     geen duidelijke weerslag op de prijsstelling. Het enige
     effect, zoals ook in de andere gevallen van belastingaftrek,     Middelen en voornaamste argumenten
     bestaat erin dat het belastingniveau wordt gewijzigd. Men
     kan niet zonder meer stellen, dat de belastingplichtige
     Spaanse staalondernemingen een voordeel verkrijgen
     ten opzichte van soortgelijke ondernemingen in andere
                                                                      —    Ontoereikende inaanmerkingneming van de door de
     landen, nu daarbij alle elementen in aanmerking moeten
                                                                           Commissie vastgestelde feitelijke situatie: volgens het
     worden genomen die een weerslag hebben op het werke-
                                                                           Gerecht waren er geen afspraken, omdat Bayer de eind-
     lijke niveau van de belastingdruk. Zelfs gesteld dat
                                                                           bestemming van de aan de Franse en Spaanse groothan-
     sommige lidstaten geen maatregelen kennen zoals die
                                                                           delaren geleverde produkten niet controleerde. Doch
     welke thans aan de orde zijn, kan niet worden gesteld dat
                                                                           blijkens door de Commissie overgelegde documenten
     de werkelijke belastingdruk voor de belastingplichtige
                                                                           hebben toch controles plaatsgevonden, zij het eventueel
     staalondernemingen in Spanje lager is dan in de andere
                                                                           slechts steekproefsgewijs.
     lidstaten.
                                                                      —    Onjuiste beoordeling van het bewijsmateriaal wegens
                                                                           verkeerde toepassing van de regels inzake de bewijslast:
Hogere voorziening, op 5 januari 2001 ingesteld door                       het Gerecht legt de bewijslast inzake het bestaan van
Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V. tegen                      verboden afspraken tussen Bayer en de betrokken groot-
                                                                           handelaren in Spanje en Frankrijk, ten onrechte bij
het arrest, op 26 oktober 2000 in zaak T-41/96 tussen
Bayer AG, ondersteund door European Federation of                          de Commissie. De groothandelaren wisten dat het de
                                                                           bedoeling van Bayer was, de leveringen aan quota te
Pharmaceutical Industries’ Associations, en de Commissie
                                                                           onderwerpen teneinde de export te beperken. Zij werden
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V., gewe-                     direct geconfronteerd met het voornemen om nog slechts
                                                                           bepaalde quota te leveren. Zij hebben trouwens aan
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                           die quotaregeling meegedaan. De Commissie had geen
      Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)
                                                                           verdere bewijzen nodig dat zulks geschiedde met de
                                                                           bedoeling de export te verhinderen. Bij een correcte
                        (Zaak C-2/01 P)
                                                                           juridische beoordeling van de onbetwiste feiten, dient de
                         (2001/C 79/25)                                    conclusie te luiden, dat de door de Commissie verzamelde
                                                                           bewijzen op het eerste gezicht reeds volstaan om het bestaan
                                                                           van afspraken aan te tonen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 5 januari 2001 hogere voorziening ingesteld door
Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V., vertegen-
woordigd door U. Zinsmeister en W.A. Rehmann, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Bonn & Schmitt            —    Onjuiste toepassing van het begrip afspraken: in het kader
& Steichen, advocaten aldaar, Val Ste Croix 7, B.P. 522,                   van artikel 81 EG volstaat, dat de groothandelaren aan de
L-2015 Luxemburg, tegen het arrest, op 26 oktober 2000 in                  maatregelen van Bayer om de export te beperken hebben
zaak T-41/96 (1) tussen Bayer AG, ondersteund door European                meegedaan.
Federation of Pharmaceutical Industries’ Associations en Com-
missie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door
Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V., gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Het enkele feit dat de groothandelaren aanvankelijk
schappen (Vijfde kamer — uitgebreid).                                      geweigerd hebben zich bij het beleid van Bayer aan te
                                                                           sluiten, en gepoogd hebben de maatregelen van Bayer te
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                            omzeilen, kan ingevolge de rechtspraak van het Hof niet
                                                                           de conclusie worden verbonden, dat er geen sprake
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 ok-               was van wilsovereenstemming. Deze aanvaarding kan
     tober 2000 in zaak T-41/96 te vernietigen en de vordering             integendeel worden afgeleid uit de door het Gerecht
     van verzoekster in eerste aanleg af te wijzen, subsidiair,            vastgestelde handelwijze van de groothandelaren die
     de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te                   zich na verloop van tijd bij de quotaregeling hebben
     verwijzen;                                                            neergelegd.
 ---pagebreak--- 10.3.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 79/15
      Tenslotte heeft het Gerecht buiten beschouwing gelaten,            Middelen en voornaamste argumenten
      dat de afhankelijkheid van de groothandelaren van de
      geneesmiddelenproducenten leidt tot een situatie die               —    Te beperkte uitlegging van het begrip overeenkomst over
      gelijkenis vertoont met de selectieve distributiesystemen.              een uitvoerverbod in de zin van artikel 85, lid 1, van het
      In de twee gevallen is het in het kader van de handelsrege-             Verdrag: volgens het Gerecht is aan de voorwaarden voor
      ling ingevoerde quotastelsel van dien aard, dat het het                 een uitvoerverbod dat de producent wil afdwingen,
      vrije goederenverkeer binnen de Europese Gemeenschap                    slechts voldaan wanneer de producent achteraf controleert
      kan hinderen en de mededinging in de lidstaten belem-                   of de handelaar de geleverde produkten heeft geëxpor-
      meren.                                                                  teerd en in dit geval bij wege van sanctie de leveringen
                                                                              beperkt (ongeacht de omstandigheid dat Bayer reeds
                                                                              vooraf, preventief, bij wege van sanctie de leveringen
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.                              heeft beperkt wanneer was te verwachten dat de produc-
                                                                              ten zouden worden uitgevoerd).
                                                                         —    Te beperkte uitlegging van het begrip overeenkomst over
                                                                              een uitvoerverbod in de zin van artikel 85, lid 1, van het
                                                                              Verdrag: het Gerecht is ervan uitgegaan, dat aan de
                                                                              voorwaarden voor een uitvoerverbod, dat de producent
                                                                              wil afdwingen, slechts is voldaan, wanneer de producent
                                                                              van zijn handelaren een bepaalde handelwijze eist, dan
Hogere voorziening, op 5 januari 2001 ingesteld door                          wel poogt de instemming van zijn handelaren met de
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het                            toepassing van zijn op een beperking van de nevenimpor-
arrest, op 26 oktober 2000 in zaak T-41/96 tussen                             ten gericht beleid te verkrijgen (ongeacht de omstandig-
Bayer AG, ondersteund door European Federation of                             heid, dat de handelaren goed hebben begrepen dat het
Pharmaceutical Industries’ Associations, en Commissie                         leveringsbeleid van Bayer erop gericht was hen te dwingen
van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                              een bepaalde handelwijze aan te nemen — alleen nog
Bundesverband der Arzneimittel-Importeure e. V. gewe-                         voor binnenlands gebruik bestellen — en dit beleid ook
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        niet anders konden verstaan).
       Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)
                                                                         —    Bewust verkeerde uitlegging of niet-inaanmerkingneming
                         (Zaak C-3/01 P)                                      van bewijselementen: hoewel het tegendeel rechtstreeks
                                                                              voortvloeit uit de stukken, heeft het Gerecht niet als
                                                                              bewezen aanvaard, dat de groothandelaren Bayer wilden
                          (2001/C 79/26)                                      doen geloven, dat zij alleen nog voor binnenlands gebruik
                                                                              bestelden.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 5 januari 2001 hogere voorziening ingesteld door Commis-              —    Onjuiste uitlegging van het begrip overeenkomst in de
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                     zin van artikel 85, lid 1, EG-Verdrag: het Gerecht is ervan
K. Wiedner en W. Wils, leden van de juridische dienst van de                  uitgegaan dat aan de voorwaarden voor wilsovereenstem-
EG Commissie, bijgestaan door H.-J. Freund, advocaat, domici-                 ming niet was voldaan, omdat er geen overeenstemming
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                   was tussen de verklaringen van de groothandelaren (uitslui-
Centre Wagner C 254, Luxemburg-Kirchberg, tegen het arrest,                   tend bestellingen voor binnenlands gebruik) met de
op 26 oktober 2000 in zaak T-41/96 tussen Bayer AG,                           werkelijke bedoelingen van de groothandelaren (ook bestel-
bijgestaan door European Federation of Pharmaceutical In-                     lingen voor de export).
dustries’ Associations, en Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, bijgestaan door Bundesverband der Arzneimittel-                —    Onjuiste toepassing van artikel 85, lid 1, van het Verdrag:
Importeure e. V., gewezen door het Gerecht van eerste                         hoewel het op het belemmeren van nevenexporten
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer —                         gerichte leveringsbeleid van Bayer een plaats heeft gekre-
uitgebreid).                                                                  gen in de courante commerciële relaties in het kader
                                                                              van voordien tot stand gekomen overeenkomsten, en in
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                               weerwil van de duidelijke gelijkenis tussen de verhande-
                                                                              ling van geneesmiddelen in Frankrijk en Spanje en
                                                                              de selectieve distributiesystemen, verlangt het Gerecht
1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (van 26 ok-                daarnaast ook nog een subjectief element in hoofde van
      tober 2000 in zaak T-41/96 (1)) volledig te vernietigen                 de handelaren, te weten wilsovereenstemming over de
      en het beroep van verzoekster in eerste aanleg tegen                    concrete toepassing van vorenbedoeld beleid.
      beschikking 96/478/EG van de Commissie van 10 januari
      1996 in een procedure krachtens artikel 85 EG-Verdrag
      (zaak IV-34.279/F3-Adalat) te verwerpen;
                                                                         (1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.
2.    verzoekster in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van
      de procedure voor het Hof en voor het Gerecht van eerste
      aanleg.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste kamer) van 28 maart 1996 in zaak C-272/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Correctionele rechtbank te Aarlen): Strafzaak tegen M. Guiot en Climatec SA (Werkgeversbijdragen - Getrouwheidszegels - Weerverletzegels - Vrij verrichten van diensten)

text:
22 . 6 . 96          INL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/ 11
     voor de vervulling van de taak van de Gemeenschappen                              ARREST VAN HET HOF
     noodzakelijk is en waarbij het ermee gemoeide bedrag                                      ( Zesde kamer)
     het door de betrokken wettelijke regeling bepaalde
     minimum overschrijdt.                                                                  van 28 maart 1996
                                                                     in zaak C-299/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                     van de Ierse High Court ): Anglo Irish Beef Processors
(M PB nr. C 233 van 20 . 8 . 1994 .                                  International e. a. tegen Minister for Agriculture, Food and
                                                                                Forestry ( J )
                                                                     (Gedifferentieerde restituties bij uitvoer — Overmacht —
                                                                      Verhoging — Vrijgifte van waarborg — Resolutie van
                                                                                Veiligheidsraad van Verenigde Naties)
                                                                                ( 96/C 180/22 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                  ARREST VAN HET HOF
                         ( Eerste kamer)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                      van 28 maart 1996
in zaak C-272/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing             In zaak C-299/94, betreffende een verzoek aan het Hof
van de Correctionele rechtbank te Aarlen ): Strafzaak tegen          krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Ierse High Court,
                  M. Guiot en Climatec SA f 1 )                      in het aldaar aanhangig geding tussen Anglo Irish Beef
(Werkgeversbijdragen — Getrouwheidszegels — Weerver                 Processors International e . a . en Minister for Agriculture,
           Ietzegels — Vrij verrichten van diensten)                 Food and Forestry, om een prejudiciële beslissing over de
                          ( 96/C 180/21 )                            uitlegging en de geldigheid van Verordening ( EEG ) nr. 2340/
                                                                     90 van de Raad van 8 augustus 1990 waarbij het handels
                                                                     verkeer van de Gemeenschap betreffende Irak en Koeweit
                                                                     wordt verhinderd ( PB 1990, L 213 , blz . 1 ), en van
                       (Procestaai: Frans)
                                                                     Verordening ( EEG ) nr . 3665/87 van de Commissie van
                                                                     27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoe
                                                                     ringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       voor landbouwprodukten ( PB 1987, L 351 , blz. 1 ), zoals
                de Jurisprudentie van het Fiof)                      gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 354/90 van de Com
                                                                     missie van 9 februari 1990 ( PB 1990 , L 38 , blz . 34 ), heeft het
                                                                     Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris,
In zaak C-272/94, betreffende een verzoek aan het Hof                kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini , F. A. Schockwei
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Correctionele                ler en P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), rechters : advocaat
rechtbank te Aarlen ( België ), in de aldaar dienende strafzaak      generaal : A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur,
tegen M. Guiot en Climatec SA, als burgerlijk aansprake              op 28 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
lijke werkgever, om een prejudiciële beslissing over de               luidt als volgt:
 uitlegging van de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag, heeft het
 Hof ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O.
 Edward ( rapporteur ), kamerpresident, P. Jann en L. Sevón,          1 . Artikel 33, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 3665/87
                                                                          van de Commissie van 27 november 1987 houdende
 rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier : H. A.
 Rühl, hoofdadministrateur, op 28 maart 1996 een arrest                   gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen voor het
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                             stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproduk
                                                                          ten, zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 354/90
                                                                          van de Commissie van 9 februari 1990, moet aldus
                                                                          worden uitgelegd, dat wanneer goederen als gevolg van
 De artikelen 59 en 60 EG-Verdrag staan eraan in de weg dat               overmacht het land van bestemming niet bereiken, maar
 een Lid-Staat een in een andere Lid-Staat gevestigde                     worden uitgevoerd naar andere derde landen waarvoor
 onderneming die tijdelijk werkzaamheden verricht in de                   een lagere of geen restitutie bij uitvoer geldt, de
 eerste Lid-Staat, verplicht werkgeversbijdragen voor „ge                verbeurde zekerheid gelijk is aan het verschil tussen het
 trouwheidszegels " en „ weerverletzegels " te betalen voor de            vooruitbetaalde en het werkelijk verschuldigde restitu
 met die werkzaamheden belaste werknemers, wanneer die                    tiebedrag.
 onderneming voor dezelfde werknemers en voor dezelfde
 periode van activiteit reeds vergelijkbare bijdragen moet
 betalen in de Staat waar zij is gevestigd.                           2 . Bij onderzoek van Verordening (EEG) nr. 3665/87 is
                                                                          niet gebleken van feiten of omstandigheden die de
                                                                          geldigheid ervan kunnen aantasten.
 (') PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
                                                                      P ) PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .


title: Zaak C-367/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 13 juni 2017 — S/EA e.a.

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 13 juni 2017 — S/EA e.a.
   (Zaak C-367/17)
   (2017/C 293/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: S

      Verwerende partijen: EA, EB, EC

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een besluit betreffende een op 15 februari 2007 bij de bevoegde nationale autoriteit (in casu: Deutsche Patent- und Markenamt) [Duitse octrooi- en merkenbureau] ingediend verzoek tot wijziging van het productdossier van een beschermde geografische aanduiding, waarbij met name wordt beoogd dat het in plakken snijden en verpakken van het betrokken product (in casu: Schwarzwälder Schinken) [zwarte woud-Ham] enkel in het productiegebied mag worden verricht, worden vastgesteld krachtens verordening nr. 510/2006 (1), die op het tijdstip van de indiening van de aanvraag van toepassing was, dan wel op basis van verordening nr. 1151/2012 (2), die thans van kracht is op het tijdstip waarop het besluit moet worden genomen?

               2)

               Indien het besluit krachtens de thans geldende verordening nr. 1151/2012 moet worden vastgesteld:

                           2.1

                                       a)

                                       Levert de omstandigheid dat het onoordeelkundige vervoer van het product naar andere gebieden met het oog op de latere verwerking ervan (in plakken snijden en verpakken) schadelijke gevolgen kan hebben voor de authentieke smaak, de authentieke kwaliteit en de houdbaarheid van dit product, vanuit het oogpunt van de kwaliteitsbewaking een afdoende en productspecifieke motivering op in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 om het in plakken snijden en verpakken van het betrokken product enkel in het productiegebied toe te staan?

                                       b)

                                       Leveren de in het productdossier vastgestelde vereisten betreffende het in plakken snijden en verpakken van het product, die niet verder gaan dan de op het gebied van levensmiddelenhygiëne geldende normen, vanuit het oogpunt van de kwaliteitsbewaking een afdoende en productspecifieke motivering op in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 om het in plakken snijden en verpakken van dat product enkel in het productiegebied toe te staan?

                           2.2

                                       a)

                                       Kan het, met betrekking tot de in het productdossier betreffende een beschermde geografische aanduiding opgelegde regel volgens welke het in plakken snijden en verpakken van het product enkel in het productiegebied ervan mag worden verricht, in beginsel als een afdoende en productspecifieke motivering in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 worden beschouwd dat in dat geval (productie-)controles in het productiegebied mogelijk zijn (artikel 7, lid 1, onder g), juncto artikel 36, lid 3, onder a), en artikel 37 verordening nr. 1151/2012) die vaker kunnen worden verricht en die in de regel grotere garanties bieden dan (misbruik-)controles in de zin van artikel 36, lid 3, onder b), juncto artikel 38 van verordening nr. 1151/2012?

                                       b)

                                       Indien de vraag sub 2.2 a) ontkennend wordt beantwoord:
                                       Is een andere benadering gerechtvaardigd wanneer het gaat om een product waarvoor interregionaal een grote vraag bestaat en waarvan grote hoeveelheden buiten het productiegebied worden versneden en verpakt, ook al werden tot hiertoe geen concrete gevallen van misbruik van de beschermde geografische aanduiding in de zin van artikel 13 van verordening nr. 1151/2012 vastgesteld?

                           2.3

                           Kan het, met betrekking tot de in het productdossier betreffende een beschermde geografische aanduiding opgelegde regel volgens welke het in plakken snijden en verpakken van het product enkel in het productiegebied ervan mag worden verricht, als een afdoende en productspecifieke motivering in de zin van artikel 7, lid 1, onder e), van verordening nr. 1151/2012 worden beschouwd dat zonder deze verplichting de traceerbaarheid van het nog te verwerken product niet meer volledig kan worden gewaarborgd?
                           Is het in deze context relevant dat:

                                       a)

                                       de traceerbaarheid van levensmiddelen, inzonderheid die van dierlijke oorsprong, moet worden gewaarborgd volgens artikel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, (3) in samenhang gelezen met verordening (EU) nr. 931/2011 van de Commissie van 19 september 2011 inzake de traceerbaarheidsvoorschriften die bij verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (4) zijn vastgesteld;

                                       b)

                                       de traceerbaarheid van het product moet worden gewaarborgd middels de deelneming van de marktdeelnemers die het product nadien verwerken aan rechtens vrijwillige doch in de praktijk bindende particuliere garantiestelsels?

                           2.4

                           Indien de vragen sub 2.1 tot en met 2.3 bevestigend worden beantwoord:
                           Kan of moet met betrekking tot het productdossier betreffende een beschermde geografische aanduiding erin worden voorzien dat — bij wege van een ten opzichte van het verplicht terugbrengen van het product voor het in plakken snijden en verpakking ervan naar het productiegebied minder vergaande maatregel — de buiten het productiegebied gevestigde verwerkers van het product ter zake moeten worden onderworpen aan een controle die wordt verricht door het volgens het productdossier voor de in het productiegebied voor verificaties bevoegde autoriteiten en organen (artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 1151/2012)?

               3)

               Indien het besluit krachtens verordening nr. 510/2006 moet worden vastgesteld (zie vraag 1), verzoekt de verwijzende rechter om beantwoording van de sub 2 gestelde vragen op basis van verordening nr. 510/2006, inzonderheid artikel 4, lid 2, onder e), van deze verordening, juncto artikel 8 en overweging 8 van verordening (EG) nr. 1898/2006 van de Commissie van 14 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (5).

      (1)  Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 93, blz. 12).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 343, blz. 1).

      (3)  PB L 31, blz. 1.

      (4)  PB L 242, blz. 2.

      (5)  PB L 369, blz. 1.


title: Zaak F-141/14: Beroep ingesteld op 24 december 2014 — ZZ/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/46

         Beroep ingesteld op 24 december 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-141/14)
   (2015/C 089/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek om schadevergoeding dat verzoeker, die een ernstig ongeval heeft gehad, heeft ingediend wegens de dienstfout van de Commissie die met het beheer van zijn medisch dossier is belast en verzoek om vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot vergoeding van de materiële en immateriële schade;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 24 februari 2014 tot afwijzing van het verzoek om schadevergoeding van 15 november 2013;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 23 september 2014 tot afwijzing van de klacht van 23 mei 2014, aangevuld bij de nota van 17 juni 2014;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Doorhaling van zaak C-405/99

text:
C 247/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.8.2000
              Doorhaling van zaak C-405/99 (1)                                     Doorhaling van zaak C-417/98 P (1)
                        (2000/C 247/43)                                                       (2000/C 247/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 april 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-405/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-417/98 P: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Primex Produkte
                                                                      Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse GmbH, Interporc
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Im- und Export GmbH.
                                                                      (1) PB C 1 van 4.1.1999.
              Doorhaling van zaak C-426/99 (1)
                        (2000/C 247/44)
                                                                                Doorhaling van zaak C-156/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                                (2000/C 247/48)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 april 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-426/99 (verzoek
van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële              De president van het Hof van Justitie van de Europese
beslissing): Connaught Laboratories Inc. tegen SmithKline             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
Beecham Pharma GmbH en SmithKline Beecham Biologicals                 doorhaling in het register gelast van zaak C-156/99: Commissie
Manufacturing SA.                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                             (1) PB C 226 van 7.8.1999.
              Doorhaling van zaak C-355/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-168/99 (1)
                        (2000/C 247/45)                                                       (2000/C 247/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 april 2000 de              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
doorhaling in het register gelast van zaak C-355/99: Commissie        11 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         168/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                      (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-412/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/99 (1)
                        (2000/C 247/46)
                                                                                (2000/C 247/50)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2000 de             De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
doorhaling in het register gelast van zaak C-412/99: Commissie        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.            15 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-229/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            tegen Franse Republiek.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak C-30/02: Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de Lisboa, 3° Juízo — 2a Secção, van 27 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Recheio — Cash & Carry, SA en Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas

text:
20.4.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 97/3
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 8 novem-                      met het gemeenschapsrecht geheven belastingen een
ber 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                      vervaltermijn van 90 dagen stelt te rekenen vanaf het
    tussen Katharina Rinke en Ärztekammer Hamburg                         einde van de termijn voor vrijwillige betaling, wanneer
                                                                           daardoor de uitoefening van het recht op terugbetaling
                         (Zaak C-25/02)                                    buitensporig moeilijk wordt?
                         (2002/C 97/05)
                                                                     2.    Zo ja, wat is de minimumtermijn die als verenigbaar met
                                                                           het verbod op buitensporig moeilijke terugvordering kan
                                                                           worden beschouwd?
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 8 no-
vember 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 31 januari 2002, in het geding tussen Katharina Rinke en          3.    Op basis van welke criteria moet deze termijn dan worden
Ärztekammer Hamburg, het Hof van Justitie van de Europese                 vastgesteld?
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
1.    Levert het in de richtlijnen 86/457/EEG (1) en
      93/16/EEG (2) neergelegde vereiste dat bepaalde delen van
      de specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde tot
      verwerving van de titel „huisarts” in het kader van een
      voltijdse tewerkstelling moeten worden gevolgd, een
      indirecte discriminatie op grond van geslacht in de zin
      van richtlijn 76/207/EEG (3) op?
2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:           Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per
                                                                     il Veneto, Sezione terza van 16 januari 2002 om een
      a)    Hoe dient het normenconflict tussen richtlijn            prejudiciële beslissing in het geding tussen Di Lenardo
            76/207/EEG enerzijds en de richtlijnen 86/457/EEG        Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport (C-38/02) tegen
            en 93/16/EEG anderzijds te worden opgelost?              ministerie van Buitenlandse Handel — Algemene directie
                                                                     voor handelspolitiek en beheer van het handelsverkeer –
      b)    Behoort het verbod van indirecte discriminatie op                                   Afdeling II
            grond van geslacht tot de gemeenschapsrechtelijke
            ongeschreven grondrechten, die voorrang hebben
            op een daarmee in strijd zijnde regel van het                             (Zaken C-37/02 en C-38/02)
            secundaire gemeenschapsrecht?
(1) PB L 267 van 19.9.1986, blz. 26.                                                          (2002/C 97/07)
(2) PB L 165 van 7.7.1993, blz. 1.
(3) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.
                                                                     Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto, Sezione
                                                                     terza heeft bij beschikking van 16 januari 2002, ingekomen
Verzoek van het Tribunal Tributário de 1a Instância de              ter griffie van het Hof van Justitie op 13 februari 2002, in het
Lisboa, 3o Juı́zo — 2a Secção, van 27 december 2001 om              geding tussen Di Lenardo Adriano SRL (C-37/02) en Dilexport
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Recheio             (C-38/02) tegen ministerie van Buitenlandse Handel, — Al-
— Cash & Carry, SA en Fazenda Pública/Registo Nacional              gemene directie voor handelspolitiek en beheer van het
                     de Pessoas Colectivas                           handelsverkeer – Afdeling II, het Hof van Justitie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
                         (Zaak C-30/02)                              slissing over de navolgende vragen:
                         (2002/C 97/06)                              1)    Zijn de artikelen 1, 3, 4, 5 en 31 van verordening (EG)
                                                                           nr. 896/2001 (1) in strijd met het Verdrag, met name met
                                                                           artikel 7 EG (ex artikel 4 EG-Verdrag), en met de andere
Het Tribunal Tributário de 1a Instância de Lisboa, 3o Juı́zo —            in dit Verdrag gestelde normen of beginselen met betrek-
2a Secção, heeft bij beschikking van 27 december 2001,                    king tot de scheiding van functies en bevoegdheden
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 4 februari               tussen de gemeenschapsinstellingen (in het bijzonder de
2002, in het geding tussen Recheio — Cash & Carry, SA en                   Raad en de Commissie)?
Fazenda Pública/Registo Nacional de Pessoas Colectivas, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:            2)    Zijn deze artikelen van verordening (EG) nr. 896/2001 in
                                                                           strijd met het beginsel dat de wet geen terugwerkende
1.    Staat het gemeenschapsrecht eraan in de weg, dat een                 kracht heeft en met de daarmee samenhangende begin-
      lidstaat voor de vordering tot terugbetaling van in strijd           selen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid?


title: Zaak C-423/00: Beroep, op 16 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
27.1.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 28/19
Beroep, op 16 november 2000 ingesteld door Commissie                    Vraag 1
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
                                  gië
                                                                        Is § 9 LMG een consequente omzetting van artikel 2, lid 1,
                                                                        sub b, van richtlijn 79/112/EEG (1) van de Raad van
                         (Zaak C-423/00)                                18.12.1978, de etiketteringsrichtlijn?
                          (2001/C 28/35)
                                                                        Vraag 2
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 november 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                   Bevat artikel 2, lid 1, sub b, van de etiketteringsrichtlijn een
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   uitputtende regeling inzake verboden etikettering of houdt
vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, als            genoemde bepaling een minimumnorm in, die in eventuele
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                nationale bepalingen kan worden uitgebreid?
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Vraag 3
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle         Moet artikel 2, lid 1, sub b, van de etiketteringsrichtlijn aldus
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen      worden verstaan, dat een beperking inzake etikettering (zoals
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 96/82/EG van          in § 9, lid 1, LMG, met betrekking tot gezondheidsgerelateerde
      de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing             informatie) alleen is toegestaan wanneer een verbod absoluut
      van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke           noodzakelijk lijkt om misleiding van consumenten te voor-
      stoffen zijn betrokken (1), althans door die maatregelen          komen?
      niet aan de Commissie mede te delen, niet heeft voldaan
      aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-
      tingen;                                                           Vraag 4
2.    het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                        Kan § 9, lid 1, LMG, richtlijnconform worden uitgelegd en kan
                                                                        de daarin opgenomen beperking zo worden opgevat dat deze
Middelen en voornaamste argumenten                                      in overeenstemming is met artikel 2, lid 1, sub b, van de
                                                                        etiketteringsrichtlijn? Dit zou mogelijk zijn indien het oogmerk
                                                                        van misleiding geen voorwaarde voor de toepasselijkheid van
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die             de gehele bepaling van artikel 2, lid 1, sub b, van de
in zaak C-407/00 (2); de omzettingstermijn is verstreken op             etiketteringsrichtlijn is, maar een tweede voorwaarde voor de
3 februari 1999.                                                        ontoelaatbaarheid van een etikettering vormt.
(1) PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.                                     (1) PB 1979, L 33, blz. 1.
(2) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.
Verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien                       Beroep, op 20 november 2000 ingesteld door Commissie
van 15 november 2000 om een prejudiciële beslissing in                  van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
het geding tussen P. D. Haug en Bestuur van de stad                                                   ninkrijk
                               Wenen
                                                                                (Zaak C-427/00)
                         (Zaak C-426/00)
                                                                                (2001/C 28/37)
                          (2001/C 28/36)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Het Unabhängige Verwaltungssenat Wien heeft bij beschikking             op 20 november 2000 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
van 15 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Justitie op 20 november 2000, in het geding tussen P. D. Haug           vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdad-
en Bestuur van de stad Wenen, het Hof van Justitie van de               viseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van
beslissing over de navolgende vragen:                                   de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-598/15: Beschikking van het Gerecht van 25 november 2016 — Stichting Accolade/Commissie [„Staatssteun — Vermeende verkoop van een aantal percelen onder de marktprijs — Klacht van een derde bij de Commissie — Besluit waarbij wordt verklaard dat de litigieuze maatregel geen steun vormt — Procedure van de inleidende fase van het onderzoek naar vermeend onrechtmatige individuele steun op grond van artikel 108, lid 2, VWEU, artikel 10, lid 1, artikel 13, lid 1, en artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 659/1999 — Beroep van een derde tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid — Beroep strekkende tot het doen eerbiedigen van de procedurele rechten — Beroep waarbij de gegrondheid van de litigieuze maatregel wordt betwist — Geen wezenlijke aantasting van de concurrentiepositie — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/34

         Beschikking van het Gerecht van 25 november 2016 — Stichting Accolade/Commissie
   (Zaak T-598/15) (1)

   ([„Staatssteun - Vermeende verkoop van een aantal percelen onder de marktprijs - Klacht van een derde bij de Commissie - Besluit waarbij wordt verklaard dat de litigieuze maatregel geen steun vormt - Procedure van de inleidende fase van het onderzoek naar vermeend onrechtmatige individuele steun op grond van artikel 108, lid 2, VWEU, artikel 10, lid 1, artikel 13, lid 1, en artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 659/1999 - Beroep van een derde tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid - Beroep strekkende tot het doen eerbiedigen van de procedurele rechten - Beroep waarbij de gegrondheid van de litigieuze maatregel wordt betwist - Geen wezenlijke aantasting van de concurrentiepositie - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 022/46)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Accolade (Drachten, Nederland) (vertegenwoordigers: H. de Boer en J. Abma, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P.-J. Loewenthal en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Op artikel 263 VWEU gebaseerd verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2015) 4411 final van de Commissie van 30 juni 2015 betreffende staatssteun SA.34676 (2015/NN) — Nederland (vermeende verkoop van grond onder de marktprijs door de gemeente Harlingen), waarbij de Commissie heeft besloten dat de verkoop van die grond aan Ludinga Vastgoed BV geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Stichting Accolade wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak T-230/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Deutsche Edelstahlwerke/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/57

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Deutsche Edelstahlwerke/Commissie
   (Zaak T-230/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/69)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Edelstahlwerke GmbH (Witten, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. Altenschmidt en H. Janssen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Luke en C. Maurer, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op het verzoek tot interventie van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Deutsche Edelstahlwerke GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak C-299/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 23 mei 2017 — VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH/Google Inc.

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 23 mei 2017 — VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH/Google Inc.
   (Zaak C-299/17)
   (2017/C 309/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VG Media Gesellschaft zur Verwertung der Urheber- und Leistungsschutzrechte von Medienunternehmen mbH

      Verwerende partij: Google Inc.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt een nationale regeling waarbij het uitsluitend commerciële exploitanten van zoekmachines en commerciële aanbieders van diensten die content bewerken, maar niet andere — eveneens commerciële — gebruikers, wordt verboden om persproducten of delen hiervan (met uitzondering van losse woorden en zeer korte tekstfragmenten) ter beschikking van het publiek te stellen, overeenkomstig artikel 1, punten 2 en 5, van richtlijn 98/34/EG (in de versie van richtlijn 98/48/EG) (1) een regel die niet specifiek betrekking heeft op de in datzelfde punt gedefinieerde diensten,
               en, indien dat niet het geval is,

               2)

               vormt een nationale regeling waarbij het uitsluitend commerciële exploitanten van zoekmachines en commerciële aanbieders van diensten die content bewerken, maar niet andere — eveneens commerciële — gebruikers, wordt verboden om persproducten of delen hiervan (met uitzondering van losse woorden en zeer korte tekstfragmenten) ter beschikking van het publiek te stellen een technisch voorschrift in de zin van artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG (in de versie van richtlijn 98/48/EG), namelijk een eis die moet worden nageleefd en een dienstverrichting betreft.

      (1)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften in de versie van richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB 1998, L 217, blz. 18).


title: Zaak C- 334/05 P: Hogere voorziening, op  15 september 2005  (fax van  9 september 2005 ) ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van  15 juni 2005  in zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C. Sas tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, andere partij in de procedure: Limiñana y Botella, SL.

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/13

         Hogere voorziening, op 15 september 2005 (fax van 9 september 2005) ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 15 juni 2005 in zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C. Sas tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, andere partij in de procedure: Limiñana y Botella, SL.
   (Zaak C- 334/05 P)
   (2005/C 296/25)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 september 2005 hogere voorziening ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, vertegenwoordigd door O. Montalto en M. Capostagno als gemachtigden, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 15 juni 2005 in zaak T-7/04, Shaker di L. Laudato & C. Sas tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, andere partij in de procedure: Limiñana y Botella, SL
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het bestreden arrest te vernietigen;

               2.

               de vennootschap Shaker te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens rekwirant berust het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg op een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 41/94/ van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.
   Het is een vast beginsel dat de beoordeling van het in artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 bedoelde gevaar van verwarring van de merken in twee fasen verloopt: eerst een analytische vergelijking van zowel de tekens als de waren en vervolgens een synthetische vergelijking van de aldus verkregen resultaten teneinde uit te maken of de gemiddelde consument van de betrokken waren in de mening kan komen te verkeren dat die waren afkomstig zijn van dezelfde onderneming of van economisch daarmee verbonden ondernemingen. Met name wat de vergelijking van de tekens betreft, deze moeten bij de analyse om uit te maken of zij overeenstemmen, zowel uit visueel, als uit fonetisch en begripsmatig oogpunt worden bekeken, en de analyse dient uit te monden in een globaal oordeel gebaseerd op de algemene indruk die de merken nalaten, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de onderscheidende en dominerende bestanddelen ervan.
   Volgens rekwirant heeft het Gerecht dat beginsel niet ten volle toegepast en heeft het met name elk gevaar van verwarring uitgesloten op grond een beoordeling die uitsluitend op het visuele aspect van het litigieuze merk was gebaseerd zonder op enigerlei wijze rekening te houden met de andere factoren die noodzakelijkerwijze een rol spelen bij de complexe en vele aspecten omvattende beoordeling van het verwarringsgevaar.
   Verder stelt rekwirant dat het bestreden arrest overduidelijke innerlijke tegenspraak bevat en een kennelijk gebrek aan logische samenhang vertoont.


title: Zaak T-393/10: Beroep ingesteld op 14 september 2010 Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/49

         Beroep ingesteld op 14 september 2010 Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie
   (Zaak T-393/10)
   ()
   2010/C 301/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Westfälische Drahtindustrie GmbH (Hamm, Duitsland), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (Hamm), Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Stadler, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, punt 8, sub a en b, van de beschikking nietig verklaren voor zover eerste en tweede verzoekster daarin aansprakelijk worden gesteld voor schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst in de periode vóór 12 mei 1997;

               —

               artikel 2 van de beschikking nietig verklaren voor zover daarin aan eerste tot en met derde verzoekster hoofdelijk een geldboete van 15 485 000 EUR wordt opgelegd, aan eerste en tweede verzoekster hoofdelijk een geldboete van 30 115 000 EUR wordt opgelegd en aan eerste verzoekster een geldboete van 10 450 000 EUR wordt opgelegd;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van de bestreden beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete passend verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 in zaak COMP/38.344 — Spanstaal. Bij de bestreden beschikking zijn aan verzoeksters en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeeenkomst. Volgens de Commissie hebben verzoeksters deelgenomen aan een voortdurende afspraak en/of aan onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector spanstaal van de interne markt en de EER.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters acht middelen aan.
   Als eerste middel stellen verzoeksters schending van artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) doordat verkeerdelijk is geoordeeld dat zij hebben deelgenomen aan één enkele, voortdurende inbreuk.
   Als tweede middel stellen zij, subsidiair, schending van artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 doordat verweerster wezenlijke beginselen voor de vaststelling van het bedrag van de geldboete heeft geschonden door de periode waarin het kartel in crisis verkeerde, in aanmerking te nemen voor het bepalen van de duur van de inbreuk.
   Als derde middel stellen verzoeksters dat verweerster artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden door, in strijd met het vertrouwensbeginsel en met het beginsel dat de administratie aan haar eigen beslissingen is gebonden, de in het verzoek om vermindering van de geldboete verstrekte gegevens tegen verzoeksters te gebruiken.
   Als vierde middel stellen verzoeksters dat verweerster artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden door verschillende fouten te maken bij de beoordeling van de ernst van de inbreuk.
   Als vijfde middel stellen verzoeksters schending van artikel 23 van verordening nr. 1/2003 en niet-nakoming van de in artikel 296, tweede alinea, VWEU en in artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geformuleerde motiveringsplicht. Zij betogen dienaangaande dat verweerster bij de vaststelling van het bedrag van de geldboete willekeurig is afgeweken van de in de bestreden beschikking vermelde berekeningsmethode.
   Als zesde middel stellen verzoeksters dat verweerster artikel 23 van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden door bij de vaststelling van het bedrag van de geldboeten haar discretionaire bevoegdheid te overschrijden en inbreuk te maken op het evenredigheidsbeginsel.
   Als zevende middel stellen verzoeksters dat verweerster artikel 296, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 2, sub c, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie heeft geschonden door wezenlijke punten van de bestreden beschikking niet met redenen te omkleden.
   Ten slotte stellen verzoeksters als achtste middel dat verweerster, door hen op wezenlijke punten niet te horen, inbreuk heeft gemaakt op hun in artikel 27 van verordening nr. 1/2003 en in artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geformuleerde recht om te worden gehoord.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).