title: Zaak C-539/18 P: Hogere voorziening, ingesteld op 16 augustus 2018 door České dráhy a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 20 juni 2018 in zaak T-621/16, České dráhy / Commissie

text:
               29.10.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/11

      Hogere voorziening, ingesteld op 16 augustus 2018 door České dráhy a.s. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 20 juni 2018 in zaak T-621/16, České dráhy / Commissie
      (Zaak C-539/18 P)
      (2018/C 392/15)
      Procestaal: Tsjechisch

         Partijen

         Rekwirante: České dráhy a.s (vertegenwoordigers: K. Muzikář en J. Kindl, advokáti)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van 20 juni 2018 in zaak T-621/16, České dráhy/Commissie.
      In dat arrest heeft het Gerecht het door České dráhy overeenkomstig artikel 263 VWEU ingestelde beroep tot nietigverklaring van besluit C(2016) 3993 final van de Commissie van 22 juni 2016 in zaak AT.40401 — Twins verworpen. Het Gerecht heeft České dráhy tevens verwezen in de kosten.

         Conclusies

                  —

                  het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 20 juni 2018 in zaak T-621/16, České dráhy/Commissie (EU:T:2018:367) vernietigen;

                  —

                  besluit C(2016) 3993 final van de Commissie van 22 juni 2016 in zaak AT.40401 — Twins nietig verklaren;

                  —

                  de Europese Commissie verwijzen in de kosten die České dráhy heeft moeten maken in verband met zowel zaak T-621/16 als de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert České dráhy vier middelen aan:

                  1.

                  Eerste middel: voor zover het Hof van Justitie de hogere voorziening van České dráhy in zaak T-325/16 toewijst, dient het ook de onderhavige hogere voorziening toe te wijzen.
                  Met haar hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van 20 juni 2018 in zaak T-325/16 verzoekt České dráhy het Hof van Justitie het besluit waarbij de Commissie een — in april 2016 uitgevoerde — inspectie heeft gelast ter plaatse van de zetel van České dráhy, in zijn geheel nietig te verklaren. Het besluit van de Commissie van 22 juni 2016, waarvan České dráhy in de onderhavige zaak nietigverklaring vordert, is vastgesteld op basis van documenten die bij die eerdere inspectie in beslag waren genomen. Indien het Hof van Justitie vervolgens de hogere voorziening van České dráhy in zaak T-325/16 toewijst (met andere woorden, indien het Hof van Justitie oordeelt dat de eerdere inspectie in haar geheel onrechtmatig was), moet het Hof het litigieuze besluit van de Commissie van 22 juni 2016 eveneens nietig verklaren.

                  2.

                  Tweede middel: het Gerecht heeft niet onderzocht of de documenten op basis waarvan de tweede inspectie is gelast, in beslag waren genomen tijdens het onrechtmatige deel van de eerste inspectie, en heeft een beslissing gegeven alsof de eerste inspectie op volledig rechtmatige wijze was gelast.
                  De documenten op basis waarvan de tweede inspectie is gelast, waren in beslag genomen tijdens de voorafgaande (eerste) inspectie van de Commissie ter plaatse van de zetel van České dráhy. In zijn arrest in zaak T-325/16 heeft het Gerecht het besluit waarbij de Commissie de eerste inspectie heeft gelast, gedeeltelijk nietig verklaard, namelijk voor zover het geen betrekking had op de vermeende toepassing van afbraakprijzen op de verbinding Praag-Ostrava. České dráhy stelt dat de documenten op basis waarvan de Commissie de tweede inspectie heeft gelast, in beslag waren genomen tijdens het onrechtmatige deel van de eerste inspectie (de Commissie zou deze documenten niet hebben aangetroffen indien zij de eerste inspectie uitsluitend op rechtmatige wijze had uitgevoerd). Daarom konden zij niet als basis worden gebruikt om de tweede inspectie te gelasten. Het Gerecht heeft deze kwesties niet onderzocht.

                  3.

                  Derde middel: het Gerecht heeft aan de hand van een onjuist juridisch criterium beoordeeld of bovengenoemde documenten op basis waarvan de Commissie de tweede inspectie heeft gelast, betrekking hadden op de vermeende toepassing van afbraakprijzen op de verbinding Praag-Ostrava.
                  Het Gerecht is uitgegaan van het onjuiste juridische criterium dat bijna alle documenten die ter plaatse van de zetel van České dráhy waren aangetroffen, in verband konden worden gebracht met de beoordeling van de vermeende toepassing van afbraakprijzen op de verbinding Praag-Ostrava door die onderneming (volgens dat juridische criterium gelden er vrijwel geen beperkingen indien de Commissie een inspectie uitvoert in verband met de vermeende toepassing van afbraakprijzen). Op grond van dat onjuiste juridische criterium is het Gerecht tot de slotsom gekomen dat de Commissie tijdens de eerste inspectie gerechtigd was de documenten in beslag te nemen op basis waarvan zij vervolgens de tweede inspectie heeft gelast.

                  4.

                  Vierde middel: het Gerecht heeft een onjuiste beslissing omtrent de kosten gegeven.
                  České dráhy betoogt dat het Gerecht het beroep had moeten toewijzen en bijgevolg de Commissie had moeten verwijzen in de proceskosten van České dráhy.


title: Zaak T-531/18: Beroep ingesteld op 26 juni 2018 — LL-Carpenter / Commissie

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/45

      Beroep ingesteld op 26 juni 2018 — LL-Carpenter / Commissie
      (Zaak T-531/18)
      (2018/C 399/60)
      Procestaal: Tsjechisch

         Partijen

         Verzoekende partij: LL-CARPENTER s.r.o. (Praag, Republiek Tsjechië) (vertegenwoordiger: J. Buřil, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  Nietigverklaring van besluit C(2018) 4138 final van de Europese Commissie van 26 juni 2018 in zaak AT.40037-Carpenter/Subaru waarbij, ingevolge artikel 13 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (hierna: „verordening nr. 1/2003”), en artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (hierna: „verordening nr. 773/2004”), de Commissie verzoeksters klacht krachtens artikel 7 van de verordening nr. 1/2003 van 6 september 2012 wegens schending van artikel 101 VWEU, heeft afgewezen, en

                  —

                  de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: het bestreden besluit is gebrekkig wegens een onjuiste juridische beoordeling en een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten.

                              —

                              De Europese Commissie heeft de feiten verkeerd beoordeeld door tot de slotsom te komen dat het mededingingsverstorende gedrag dat verzoekster is verweten (voor zover het Tsjechië betreft) door de nationale economische mededingingsautoriteit in Tsjechië was afgehandeld, en heeft de zaak juridisch onjuist beoordeeld door de voorwaarden voor toepassing van artikel 13 van verordening nr. 1/2003 als vervuld te beschouwen (voor zover het Tsjechië betreft).

                              —

                              De Europese Commissie heeft alle feitelijke en juridische omstandigheden die verzoekster haar ter kennis heeft gebracht niet grondig onderzocht, en heeft om die reden een onjuiste beoordeling gemaakt van de feiten door tot de slotsom te komen dat verzoeksters schriftelijke opmerkingen niet tot een andere evaluatie van de klacht leidden en dat het weinig waarschijnlijk was dat schending van artikel 101 VWEU zou worden geconstateerd, en heeft de zaak juridisch onjuist beoordeeld door tot de slotsom te komen dat aan de voorwaarden voor toepassing van artikel 7, lid 2 van verordening nr. 773/2004 was voldaan.

                  2.

                  Tweede middel: het bestreden besluit is gebrekkig wegens procedurele tekortkomingen, aangezien de Europese Commissie haar besluit niet op passende wijze heeft gemotiveerd.

                              —

                              De Europese Commissie heeft niet aangegeven van welke prioriteiten zij is uitgegaan bij haar besluit om in de zaak geen verder onderzoek te verrichten en heeft louter verwezen naar de verwachte hoge kosten van verder onderzoek.

                              —

                              De Europese Commissie heeft niet uitgelegd hoe zij het bewijsmateriaal heeft beoordeeld of om welke reden zij geen rekening heeft gehouden met de feitelijke en juridische omstandigheden waarvan verzoekster haar in kennis heeft gesteld, of waarom zij haar besluit om de klacht te af te wijzen uitsluitend heeft gebaseerd op de schriftelijke opmerkingen van de onderneming waartegen de klacht was gericht.


title: Zaak C-471/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Hannover (Prejudiciële verwijzing — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Tarief- en statistieknomenclatuur — Indeling van goederen — Gebakken instantnoedels — Tariefpostonderverdeling 1902 30 10)

text:
               5.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/11

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 september 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG / Hauptzollamt Hannover
      (Zaak C-471/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Tarief- en statistieknomenclatuur - Indeling van goederen - Gebakken instantnoedels - Tariefpostonderverdeling 1902 30 10))
      (2018/C 399/13)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Hamburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG

         Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

         Dictum

      De gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versie die voortvloeit uit uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat instantnoedelgerechten als aan de orde in het hoofdgeding, die hoofdzakelijk bestaan uit een blok voorgekookte en gebakken noedels, onder postonderverdeling 1902 30 10 vallen.

         (1)  PB C 374 van 6.11.2017.


title: Zaak T-537/13: Beschikking van het Gerecht van 19 september 2018 — Roeckl Sporthandschuhe / EUIPO — Roeckl Handschuhe & Accessoires (weergave van een hand) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/65

      Beschikking van het Gerecht van 19 september 2018 — Roeckl Sporthandschuhe / EUIPO — Roeckl Handschuhe & Accessoires (weergave van een hand)
      (Zaak T-537/13) (1)

      („Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”)
      (2018/C 427/86)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Baumann, C. Straßberger en F. Römisch, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Roeckl Handschuhe & Accessoires GmbH & Co. KG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kinkeldey, J. Springer, A. Wagner en S. Brandstätter, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 22 juli 2013 (zaak R 1866/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Roeckl Sporthandschuhe en Roeckl Handschuhe & Accessoires.

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG en Roeckl Handschuhe & Accessoires GmbH & Co. KG worden elk verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

         (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak C-607/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door NKT Verwaltungs GmbH, voorheen nkt cables GmbH, NKT A/S, voorheen NKT Holding A/S tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juli 2018 in zaak T-447/14, NKT Verwaltungs en NKT / Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/30

      Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2018 door NKT Verwaltungs GmbH, voorheen nkt cables GmbH, NKT A/S, voorheen NKT Holding A/S tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 juli 2018 in zaak T-447/14, NKT Verwaltungs en NKT / Commissie
      (Zaak C-607/18 P)
      (2018/C 427/38)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirantes: NKT Verwaltungs GmbH, voorheen nkt cables GmbH, NKT A/S, voorheen NKT Holding A/S (vertegenwoordigers: B. Creve, advocaat, M. Kofmann, advokat)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      Rekwirantes verzoeken het Hof om:

                  —

                  het bestreden arrest geheel of gedeeltelijk te vernietigen;

                  —

                  het litigieuze besluit (1) geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren;

                  —

                  subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht om te oordelen overeenkomstig het arrest van het Hof van Justitie;

                  —

                  een maatregel tot organisatie van de procesgang te gelasten, en

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten van zowel de procedure in hogere voorziening als de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel: het Gerecht heeft de geografische reikwijdte van de inbreuk onjuist vastgesteld.
      Tweede middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij het bepalen van de omvang van de EVI (2) en de reikwijdte van de betrokkenheid van NKT bij de EVI en haar wetenschap van de EVI.
      Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen door te oordelen dat de rechten van verdediging van de rekwiranten niet geschonden waren.
      Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen door rekwirantes' middel inzake de nietigverklaring of beperking van de boete te verwerpen.

         (1)  Besluit van de Commissie C(2014) 2139 final van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 EER-overeenkomst.

         (2)  Enkele en voortdurende inbreuk.


title: Zaak C-479/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht für Handelssachen Wien (Oostenrijk) op 20 juli 2018 — KL e.a. / UNIQA Österreich Versicherungen e.a.

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/6

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bezirksgericht für Handelssachen Wien (Oostenrijk) op 20 juli 2018 — KL e.a. / UNIQA Österreich Versicherungen e.a.
      (Zaak C-479/18)
      (2018/C 427/10)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bezirksgericht für Handelssachen Wien

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: KL, LK, MJ, NI

         Verwerende partijen: UNIQA Österreich Versicherungen, DONAU Versicherung AG Vienna Insurance Group, Allianz Elementar Lebensversicherungs-Aktiengesellschaft

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moeten artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG (1), gelezen in samenhang met artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG (2), artikel 35, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG (3), en artikel 185, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 186, lid 1, van richtlijn 2009/138/EG (4) aldus worden uitgelegd dat bij ontstentenis van een nationale regeling betreffende de gevolgen van het verstrekken van onjuiste informatie over het recht van opzegging voorafgaand aan het sluiten van een overeenkomst, de termijn voor uitoefening van het recht van opzegging niet ingaat wanneer de verzekeringson derneming bij het verstrekken van de informatie te kennen geeft dat de opzegging schriftelijk dient te gebeuren, hoewel de opzegging volgens het nationale recht in om het even welke vorm kan worden gegeven?

                  2)

                  (indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:)
                  Moet artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG, gelezen in samenhang met artikel 31 van richtlijn 92/96/EEG, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling volgens welke in geval van verzuim om informatie te verstrekken over het recht van opzegging of in geval van het verstrekken van onjuiste informatie daarover voorafgaand aan het sluiten van een overeenkomst, de termijn voor uitoefening van het recht van opzegging ingaat op het tijdstip waarop de verzekeringnemer — op welke wijze ook — kennis heeft gekregen van zijn recht van opzegging?

                  3)

                  Moet artikel 35, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 36, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG aldus worden uitgelegd dat bij ontstentenis van een nationale regeling betreffende de gevolgen van het verzuim om informatie te verstrekken over het recht van opzegging of van het verstrekken van onjuiste informatie daarover voorafgaand aan het sluiten van een overeenkomst, het recht van de verzekeringnemer om de overeenkomst op te zeggen pas vervalt nadat de afkoopwaarde, wegens zijn opzegging van de overeenkomst, aan hem is uitbetaald en de contractpartijen daarmee hun uit de overeenkomst voortvloeiende verplichtingen volledig zijn nagekomen?

                  4)

                  (indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord en/of de derde vraag ontkennend wordt beantwoord:)
                  Moeten artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG, artikel 35, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG en artikel 186, lid 1, van richtlijn 2009/138/EG aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling volgens welke de afkoopwaarde (de volgens de erkende actuariële methodes berekende geactualiseerde waarde van de verzekering) aan de verzekeringnemer moet worden terugbetaald indien hij zijn recht van opzegging uitoefent?

                  5)

                  (indien de vierde vraag wordt behandeld en bevestigend wordt beantwoord:)
                  Moeten artikel 15, lid 1, van richtlijn 90/619/EEG, artikel 35, lid 1, van richtlijn 2002/83/EG en artikel 186, lid 1, van richtlijn 2009/138/EG aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling volgens welke ingeval van uitoefening van het recht van opzegging het recht op forfaitaire rente over de terugbetaalde premies wegens verjaring slechts geldt over een periode die zich uitstrekt over de laatste drie jaar die aan het instellen van de vordering voorafgaan?

         (1)  Tweede richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (PB 1990, L 330, blz. 50).

         (2)  Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn) (PB 1992, L 360, blz. 1).

         (3)  Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PB 2002, L 345, blz. 1).

         (4)  Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (PB 2009, L 335, blz. 1).


title: Zaak T-819/17: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2018 — WH / EUIPO („Ambtenarenrecht — Ambtenaren — Beoordelingsronde 2016 — Intrekking van bepaalde vaststellingen in het beoordelingsrapport — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/77

      Beschikking van het Gerecht van 13 september 2018 — WH / EUIPO
      (Zaak T-819/17) (1)

      („Ambtenarenrecht - Ambtenaren - Beoordelingsronde 2016 - Intrekking van bepaalde vaststellingen in het beoordelingsrapport - Niet-ontvankelijkheid”)
      (2018/C 427/103)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: WH (vertegenwoordiger: E. Fontes Vila, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė en K. Tóth, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU om het EUIPO te gelasten om uit het beoordelingsrapport van verzoekster, dat betrekking heeft op het jaar 2016, elk bezwaar met betrekking tot haar wijze van communicatie te verwijderen, voor zover in die bevindingen de feiten zijn verdraaid en haar grondrecht om haar ideeën en meningen vrijelijk naar voren te brengen, is geschonden.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  WH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 72 van 26.2.2018.


title: Zaak C-535/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 16 augustus 2018 — IL e.a. / Land Nordrhein-Westfalen

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/10

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 16 augustus 2018 — IL e.a. / Land Nordrhein-Westfalen
      (Zaak C-535/18)
      (2018/C 427/14)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesverwaltungsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: IL, JK, KJ, LI, NG, MH, OF, PE, rechtsopvolgers van QD (te weten RC en SB), TA, UZ, VY, WX

         Verwerende partij: Land Nordrhein-Westfalen

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 11, lid 1, onder b), van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1) — hierna: „MEB-richtlijn” — aldus worden uitgelegd dat daarmee een bepaling van nationaal recht verenigbaar is, volgens welke een verzoeker die geen erkende milieuorganisatie is, alleen nietigverklaring van een beslissing wegens een procedurefout kan eisen wanneer de procedurefout hem zelf de mogelijkheid tot wettelijk vastgestelde inspraak in het besluitvormingsproces heeft ontnomen?

                  2)

                              a)

                              Moet artikel 4, lid 1, onder a), i) tot en met iii), van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (2), laatstelijk gewijzigd bij artikel 1 van richtlijn 2014/101/EU van de Commissie van 30 oktober 2014 (3), — hierna: „kaderrichtlijn water (KRW)” — aldus worden uitgelegd dat het niet alleen een materiële toetsingsnorm, maar bovendien ook voorwaarden voor de bestuurlijke goedkeuringsprocedure bevat?

                              b)

                              Indien vraag 2a) bevestigend wordt beantwoord:

                        Moet de inspraak krachtens artikel 6 MEB-richtlijn altijd verplicht de documenten met betrekking tot de toetsing aan de normen van de waterwetgeving in bovengenoemde zin betreffen of is een onderscheid toelaatbaar naargelang het moment waarop het document is opgesteld en naargelang de ingewikkeldheid ervan?

                  3)

                  Moet het begrip, achteruitgang van de toestand van een grondwaterlichaam’ in artikel 4, lid 1, onder b), i), KRW aldus worden uitgelegd dat sprake is van een achteruitgang van de chemische toestand van een grondwaterlichaam, zodra ten minste een milieukwaliteitsnorm voor een parameter ten gevolge van het project wordt overschreden, en dat los daarvan, wanneer voor een verontreinigende stof de vastgestelde drempelwaarde reeds is overschreden, elke verdere (meetbare) verhoging van de concentratie dan een achteruitgang vormt?

                  4)

                              a)

                              Moet artikel 4 KRW — met inachtneming van de dwingende werking ervan (artikel 288 VWEU) en de waarborg van een daadwerkelijke rechtsbescherming (artikel 19 VEU) — aldus worden uitgelegd dat alle leden van het door een project betrokken publiek die stellen dat hun rechten zijn geschonden door de goedkeuring van het project, eveneens bevoegd zijn schendingen volgens de waterwetgeving van het verbod op achteruitgang en van het verbeteringsvereiste in rechte aan te voeren?

                              b)

                              Bij een ontkennend antwoord op vraag 4a):

                        Moet artikel 4 KRW — met inachtneming van het doel ervan — aldus worden uitgelegd dat in elk geval de verzoekers die in de nabijheid van het geplande wegtracé een eigen waterput voor hun particuliere drinkwatervoorziening in stand houden, bevoegd zijn schendingen volgens de waterwetgeving van het verbod op achteruitgang en van het verbeteringsvereiste in rechte aan te voeren?

         (1)  PB 2012, L 26, blz. 1.

         (2)  PB 2000, L 327, blz. 1.

         (3)  PB 2014, L 311, blz. 32.


title: Zaak T-593/18: Beroep ingesteld op 28 september 2018 —BS (Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.)/ Parlement

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/99

      Beroep ingesteld op 28 september 2018 —  BS (1) / Parlement
      (Zaak T-593/18)
      (2018/C 427/130)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: BS (2) (vertegenwoordigers: M. Maes en J.-N. Louis, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
      Te verklaren en vast te stellen,

                  —

                  kennisgeving nr. 15 van 10 augustus 2017 tot wijziging van haar pensioenrechten wordt nietig verklaard;

                  —

                  voor zover nodig, het besluit om over te gaan tot terugvordering van het onverschuldigd betaalde van 1 589,16 EUR voor de maanden september, oktober en november 2017 en van 4 815,16 EUR zoals weergegeven op de pensioenafrekening van december 2017 wordt nietig verklaard;

                  —

                  het Parlement wordt verwezen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: schending van artikel 2 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien de bestreden besluiten een kennelijke beoordelingsfout bevatten.

                  2.

                  Tweede middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur (artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie), aangezien de verwerende partij haar besluit niet heeft gemotiveerd en niet haar recht om te worden gehoord en op toegang tot het dossier heeft geëerbiedigd.

         (1)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.

         (2)  Informatie gewist of vervangen in het kader van de bescherming van persoonsgegevens en/of vertrouwelijkheid.


title: Zaak T-561/17: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2018 — L-Shop-Team/EUIPO (bags2GO) („Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk bags2GO — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/59

      Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2018 — L-Shop-Team/EUIPO (bags2GO)
      (Zaak T-561/17) (1)

      („Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk bags2GO - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001]”)
      (2018/C 427/76)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: L-Shop-Team GmbH (Dortmund, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Sautter, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: V. Mensing en A. Söder, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 juni 2017 (zaak R 1650/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken bags2GO als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  L-Shop-Team GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak C-536/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 16 augustus 2018 — XW/Landesamt für Verbraucherschutz

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/11

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 16 augustus 2018 — XW/Landesamt für Verbraucherschutz
      (Zaak C-536/18)
      (2018/C 427/15)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Bundesverwaltungsgericht

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: XW

         Verwerende partij: Landesamt für Verbraucherschutz

         Prejudiciële vraag

      Mag bij de berekening van de overeenkomstig artikel 27, leden 2 en 4, van juncto bijlage VI bij verordening (EG) nr. 882/2004 (1) geïnde vergoedingen rekening worden gehouden met het aandeel in de kosten van de salarissen voor personeel dat is belast met de administratieve afhandeling en de inning van vergoedingen in verband met de verrichte officiële controles?

         (1)  Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (PB 2004, L 165, blz. 1).


title: Zaak T-597/18: Beroep ingesteld op 1 oktober 2018 — Hermann Albers / Commissie

text:
               26.11.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 427/99

      Beroep ingesteld op 1 oktober 2018 — Hermann Albers / Commissie
      (Zaak T-597/18)
      (2018/C 427/131)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Hermann Albers e.K. (Neubörger, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Roling, advocaat)

         Verwerende partij): Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het besluit van de Commissie van 12 juli 2018 (Az. C(2018) 4385 final) nietig verklaren;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Verzoeker vordert met het onderhavige beroep nietigverklaring van besluit C(2018) 4385 final van de Commissie van 12 juli 2018 met betrekking tot verzoekers klacht over staatssteun ten aanzien van artikel 7a van het Niedersächsische Nahverkehrsgesetz (wet op het Nedersaksische openbaar streekvervoer; hierna: „NNVG”) (Zaak SA. 46697 [2017/NN]) (PB 2018, C 292, blz. 1).
      Het beroep is op slechts één middel gebaseerd waarmee wordt aangevoerd dat artikel 7a NNVG — anders dan de Commissie meent — nieuwe, verplicht aan te melden staatssteun vormt.


               10.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/6

      Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 9 november 2018
      (Zaak E-3/18)
      (2019/C 9/07)
      Op 9 november 2018 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Catherine Howdle en Ingibjörg Ólöf Vilhjálmsdóttir, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, BELGIË.
      De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

                  1.

                  te verklaren dat IJsland niet de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in punt 7ja van Bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1051 van de Commissie van 1 juli 2015 betreffende de modaliteiten voor de uitvoering van de taken van het platform voor onlinebeslechting van geschillen, de modaliteiten voor het elektronische klachtenformulier en de modaliteiten voor de samenwerking binnen het netwerk van contactpunten zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst, in zijn interne rechtsorde op te nemen zoals vereist door artikel 7 van de EER-Overeenkomst;

                  2.

                  IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

                  —

                  Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 23 april 2018 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 februari 2018 had uitgebracht met betrekking tot het door deze Staat niet-implementeren in zijn nationale rechtsorde van Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1051 van de Commissie van 1 juli 2015 betreffende de modaliteiten voor de uitvoering van de taken van het platform voor onlinebeslechting van geschillen, de modaliteiten voor het elektronische klachtenformulier en de modaliteiten voor de samenwerking binnen het netwerk van contactpunten zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen, als genoemd in punt 7ja van Bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „de handeling” genoemd).

                  —

                  De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen vast te stellen om de handeling om te zetten.


               10.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/7

      Beroep tegen IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 9 november 2018
      (Zaak E-4/18)
      (2019/C 9/08)
      Op 9 november 2018 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Catherine Howdle en Ingibjörg Ólöf Vilhjálmsdóttir, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel.
      De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

                  1.

                  te verklaren dat IJsland niet de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om de in de punten 7d, 7f en 7j van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG (verordening ODR consumenten)), zoals aangepast bij Protocol 1 bij de EER-overeenkomst, in zijn interne rechtsorde op te nemen zoals vereist door artikel 7 van de EER-overeenkomst;

                  2.

                  IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

                  —

                  Het verzoek betreft het feit dat IJsland op 23 april 2018 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 februari 2018 had uitgebracht met betrekking tot het door deze staat niet-implementeren in zijn nationale rechtsorde van Verordening (EU) nr. 524/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende onlinebeslechting van consumentengeschillen en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 en Richtlijn 2009/22/EG (verordening ODR consumenten), als genoemd in de punten 7d, 7f en 7j van bijlage XIX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna „de handeling” genoemd).

                  —

                  De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatregelen vast te stellen om de handeling om te zetten.


title: Zaak T-651/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Sata/EUIPO — Zhejiang Auarita Pneumatic Tools (Verfspuit) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een verfspuit weergeeft — Oudere gemeenschapsmodellen — Nietigheidsgrond — Geïnformeerde gebruiker — Mate van vrijheid van de ontwerper — Eigen karakter — Verzadiging van de stand van de techniek — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 — Nut van de mondelinge procedure — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 6/2002 — Motiveringsplicht — Artikel 62 van verordening nr. 6/2002”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/37

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Sata/EUIPO — Zhejiang Auarita Pneumatic Tools (Verfspuit)
      (Zaak T-651/17) (1)

      ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een verfspuit weergeeft - Oudere gemeenschapsmodellen - Nietigheidsgrond - Geïnformeerde gebruiker - Mate van vrijheid van de ontwerper - Eigen karakter - Verzadiging van de stand van de techniek - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 - Nut van de mondelinge procedure - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 6/2002 - Motiveringsplicht - Artikel 62 van verordening nr. 6/2002”])
      (2019/C 44/47)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Sata GmbH & Co. KG (Kornwestheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Manhaeve en G. Glas, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Zhejiang Auarita Pneumatic Tools Co. Ltd (Zhejiang, China)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 (zaak R 914/2016-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Zhejiang Auarita Pneumatic Tools en Sata

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Sata GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 402 van 27.11.2017.


title: Zaak T-681/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Khadi and Village Industries Commission/EUIPO — BNP Best Natural Products (Khadi) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk Khadi — Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Absolute weigeringsgronden — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder g), van verordening 2017/1001] — Merk dat badges, emblemen of wapenschilden omvat — Artikel 7, lid 1, onder i), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder i), van verordening 2017/1001] — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/38

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Khadi and Village Industries Commission/EUIPO — BNP Best Natural Products (Khadi)
      (Zaak T-681/17) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk Khadi - Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Absolute weigeringsgronden - Merk dat het publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder g), van verordening 2017/1001] - Merk dat badges, emblemen of wapenschilden omvat - Artikel 7, lid 1, onder i), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder i), van verordening 2017/1001] - Geen kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”])
      (2019/C 44/48)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Khadi and Village Industries Commission (Mumbai Maharashtra, India) (vertegenwoordigers: J. Guise, N. Rose en V. Ellis, solicitors)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Rajh en D. Walicka, vervolgens M. Rajh en H. O’Neill, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: BNP Best Natural Products GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kloth en R. Briske, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 30 juni 2017 (zaak R 2083/2016-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Khadi and Village Industries Commission en BNP Best Natural Products

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Khadi and Village Industries Commission wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 402 van 27.11.2017.


title: Zaak T-682/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Khadi and Village Industries Commission/EUIPO — BNP Best Natural Products (khadí Naturprodukte aus Indíen) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk khadí Naturprodukte aus Indíen — Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Absolute weigeringsgronden — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder g), van verordening 2017/1001] — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/39

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Khadi and Village Industries Commission/EUIPO — BNP Best Natural Products (khadí Naturprodukte aus Indíen)
      (Zaak T-682/17) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk khadí Naturprodukte aus Indíen - Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Absolute weigeringsgronden - Merk dat het publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder g), van verordening 2017/1001] - Geen kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”])
      (2019/C 44/49)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Khadi and Village Industries Commission (Mumbai Maharashtra, India) (vertegenwoordigers: J. Guise, N. Rose en V. Ellis, solicitors)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Rajh en D. Walicka, vervolgens M. Rajh en H. O’Neill, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: BNP Best Natural Products GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kloth en R. Briske, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 (zaak R 2085/2016-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Khadi and Village Industries Commission en BNP Best Natural Products

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Khadi and Village Industries Commission wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 402 van 27.11.2017.


title: Zaak T-683/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Khadi and Village Industries Commission/EUIPO — BNP Best Natural Products (Khadi Ayurveda) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk Khadi Ayurveda — Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Absolute weigeringsgronden — Merk dat het publiek kan misleiden — Artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder g), van verordening 2017/1001] — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/40

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Khadi and Village Industries Commission/EUIPO — BNP Best Natural Products (Khadi Ayurveda)
      (Zaak T-683/17) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk Khadi Ayurveda - Overlegging van bewijzen voor het eerst voor de kamer van beroep - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 95, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Absolute weigeringsgronden - Merk dat het publiek kan misleiden - Artikel 7, lid 1, onder g), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder g), van verordening 2017/1001] - Geen kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 59, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”])
      (2019/C 44/50)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Khadi and Village Industries Commission (Mumbai Maharashtra, India) (vertegenwoordigers: J. Guise, N. Rose en V. Ellis, solicitors)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Rajh en D. Walicka, vervolgens M. Rajh en H. O’Neill, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: BNP Best Natural Products GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Kloth en R. Briske, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 (zaak R 2086/2016-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Khadi and Village Industries Commission en BNP Best Natural Products

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Khadi and Village Industries Commission wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 402 van 27.11.2017.


title: Zaak T-702/17: Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Papouis Halloumi — Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/41

      Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi)
      (Zaak T-702/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Papouis Halloumi - Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/51)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Papouis Dairies Ltd (Nicosia) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 augustus 2017 (zaak R 2782/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en Papouis Dairies

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 3 augustus 2017 (zaak R 2782/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en Papouis Dairies Ltd wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi.

                  3)

                  Papouis Dairies zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 424 van 11.12.2017.


title: Zaak T-703/17: Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Cyprus/EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Papouis Halloumi — Ouder certificeringswoordmerk van het Verenigd Koninkrijk HALLOUMI — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/42

      Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Cyprus/EUIPO — Papouis Dairies (Papouis Halloumi)
      (Zaak T-703/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Papouis Halloumi - Ouder certificeringswoordmerk van het Verenigd Koninkrijk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/52)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Papouis Dairies Ltd (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 augustus 2017 (zaak R 2924/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen de Republiek Cyprus en Papouis Dairies

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 3 augustus 2017 (zaak R 2924/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen de Republiek Cyprus en Papouis Dairies Ltd wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Republiek Cyprus.

                  3)

                  Papouis Dairies zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 437 van 18.12.2017.


title: Zaak T-724/17: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — The Vianel Group/EUIPO — Viania Dessous (VIANEL) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk VIANEL — Ouder Uniewoordmerk VIANIA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/43

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — The Vianel Group/EUIPO — Viania Dessous (VIANEL)
      (Zaak T-724/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk VIANEL - Ouder Uniewoordmerk VIANIA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/53)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: The Vianel Group LLC (Dover, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: V. Perrichon, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Sipos en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Viania Dessous GmbH (Mössingen, Duitsland)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2017 (zaak R 285/2017-5) inzake een oppositieprocedure tussen Viania Dessous en The Vianel Group

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  The Vianel Group LLC wordt, behalve in haar eigen kosten, verwezen in de kosten die voor het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) zijn opgekomen in de procedure voor het Gerecht.

         (1)  PB C 13 van 15.1.2018.


title: Zaak T-763/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Septona/EUIPO — Intersnack Group (welly) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk welly — Oudere Uniebeeldmerken Kelly’s en Kelly’s www.kellys.eu CHIPS — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/43

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Septona/EUIPO — Intersnack Group (welly)
      (Zaak T-763/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk welly - Oudere Uniebeeldmerken Kelly’s en Kelly’s www.kellys.eu CHIPS - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/54)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Septona AVEE (Oinofyta, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Wellens, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Rajh en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 (zaak R 1525/2016-1) inzake een oppositieprocedure tussen Intersnack Group en Septona

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 12 juli 2017 (zaak R 1525/2016-1) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 22 van 22.1.2018.


title: Zaak T-824/17: Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — H2O Plus/EUIPO (H 2 O+) [„Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk H 2 O+ — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/44

      Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — H2O Plus/EUIPO (H 2 O+)
      (Zaak T-824/17) (1)

      ([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk H 2 O+ - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”])
      (2019/C 44/55)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: H2O Plus LLC (San Francisco, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Niebel en F. Kerl, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Palmero Cabezas en D. Walicka, vervolgens S. Palmero Cabezas en H. O’Neill, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 6 oktober 2017 (zaak R 499/2017-1) inzake de internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het beeldmerk H 2 O+

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  H2O Plus LLC wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 63 van 19.2.2018.


title: Zaak T-826/17: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — TeamBank/EUIPO — Fio Systems (FYYO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk FYYO — Ouder Uniewoordmerk FIO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/45

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — TeamBank/EUIPO — Fio Systems (FYYO)
      (Zaak T-826/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk FYYO - Ouder Uniewoordmerk FIO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/56)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: TeamBank AG Nürnberg (Nürnberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Terheggen en H. Lindner, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Fischer en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Fio Systems AG (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Hänsel, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 november 2017 (zaak R 2337/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Fio Systems en TeamBank Nürnberg

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  TeamBank AG Nürnberg wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 52 van 12.2.2018.


title: Zaak T-9/18: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Addiko Bank/EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk STRAIGHTFORWARD BANKING — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/45

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Addiko Bank/EUIPO (STRAIGHTFORWARD BANKING)
      (Zaak T-9/18) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk STRAIGHTFORWARD BANKING - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001”])
      (2019/C 44/57)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Addiko Bank AG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Seling, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 oktober 2017 (zaak R 1090/2017-2) inzake een aanvraag tot inschrijving als Uniemerk van het woordteken STRAIGHTFORWARD BANKING

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Addiko Bank AG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 72 van 26.2.2018.


title: Zaak T-59/18: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Endoceutics/EUIPO — Merck (FEMIVIA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk FEMIVIA — Ouder Uniewoordmerk FEMIBION INTIMA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/46

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Endoceutics/EUIPO — Merck (FEMIVIA)
      (Zaak T-59/18) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk FEMIVIA - Ouder Uniewoordmerk FEMIBION INTIMA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001”])
      (2019/C 44/58)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Endoceutics, Inc. (Quebec, Canada) (vertegenwoordiger: M. Wahlin, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Merck KGaA (Darmstadt, Duitsland)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2017 (zaak R 280/2017-2) inzake een oppositieprocedure tussen Merck en Endoceutics

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Endoceutics, Inc. wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 112 van 26.3.2018.


title: Zaak T-78/18: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — AB Mauri Italy/EUIPO — Lesaffre (FERMIN) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk FERMIN — Oudere internationale en Benelux-merken FERMIPAN — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/47

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — AB Mauri Italy/EUIPO — Lesaffre (FERMIN)
      (Zaak T-78/18) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk FERMIN - Oudere internationale en Benelux-merken FERMIPAN - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001”])
      (2019/C 44/59)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: AB Mauri Italy SpA (Casteggio, Italië) (vertegenwoordigers: B. Brandreth, advocaat, en G. Hussey, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Bonne en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Lesaffre et Cie (Parijs, Frankrijk)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2017 (gevoegde zaken R 2027/2016-4 en R 2254/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen AB Mauri Italy en Lesaffre et Cie

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 4 december 2017 (gevoegde zaken R 2027/2016-4 en R 2254/2016-4) wordt vernietigd voor zover daarbij de oppositie tegen de inschrijving van het woordmerk FERMIN wegens het ontbreken van gelijksoortigheid met tot klasse 30 behorend „gist” is afgewezen met betrekking tot een aantal waren die tot diezelfde klasse behoren, namelijk voor „mengsels voor het maken van bakkerijproducten; bakkerijmixen (gebruiksklare broodmixen); bereidingen op basis van gist voor gebak en pizzadeeg”.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Het EUIPO wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van AB Mauri Italy SpA.

         (1)  PB C 112 van 26.3.2018.


title: Zaak T-585/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Cheverny Investments / Commissie („Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/47

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Cheverny Investments / Commissie
      (Zaak T-585/11) (1)

      ((„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
      (2019/C 44/60)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Cheverny Investments Ltd (St. Julians, Malta) (vertegenwoordigers: H. Prinz zu Hohenlohe-Langenburg, R. Staab en S. Rasch, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Cheverny Investments Ltd.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-586/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Oppenheim / Commissie („Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/48

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Oppenheim / Commissie
      (Zaak T-586/11) (1)

      ((„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
      (2019/C 44/61)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Sal. Oppenheim jr. & Cie AG & Co. KGaA (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk W. Deselaers, J. Brückner en M. Haisch, vervolgens T. Bernard, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche, M. Adam en M. Noll-Ehlers, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Noll Ehlers, en tenslotte R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Sal. Oppenheim jr. & Cie AG & Co. KGaA.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-610/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Wagon Automotive Nagold GmbH / Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/49

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Wagon Automotive Nagold GmbH / Commissie
      (Zaak T-610/11) (1)

      ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”])
      (2019/C 44/62)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Wagon Automotive Nagold GmbH (Nagold, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Hackemann en H. Horstkotte, vervolgens T. Hackemann en F. von Bredow, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Wagon Automotive Nagold GmbH.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak T-612/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Treofan Holdings en Treofan Germany / Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/50

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Treofan Holdings en Treofan Germany / Commissie
      (Zaak T-612/11) (1)

      ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”])
      (2019/C 44/63)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partijen: Treofan Holdings GmbH (Raunheim, Duitsland), Treofan Germany GmbH & Co. KG (Neunkirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J de Weerth, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Treofan Holdings GmbH en Treofan Germany GmbH & Co. KG.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak T-613/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — VMS Deutschland / Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/50

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — VMS Deutschland / Commissie
      (Zaak T-613/11) (1)

      ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”])
      (2019/C 44/64)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: VMS Deutschland Holdings GmbH (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Pohl, G. Burwitz, M. Maier en P. Werner, vervolgens D. Pohl en G. Burwitz, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en ten slotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van VMS Deutschland Holdings GmbH.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak T-619/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — CB / Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/51

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — CB / Commissie
      (Zaak T-619/11) (1)

      ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”])
      (2019/C 44/65)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: CB (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Hackemann en H. Horstkotte, vervolgens T. Hackemann en F. von Bredow, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche, M. Adam en M. Noll-Ehlers, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Noll-Ehlers, en ten slotte R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en ten slotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van CB.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 39 van 11.2.2012.


title: Zaak T-621/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — SiNN / Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/52

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — SiNN / Commissie
      (Zaak T-621/11) (1)

      ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”])
      (2019/C 44/66)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: SiNN GmbH, voorheen SinnLeffers GmbH (Hagen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Rupp en H. Wunderlich, vervolgens H. Wunderlich en T. Engelmann, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en ten slotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van SiNN GmbH.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 39 van 11.2.2012.


title: Zaak T-626/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Sky Deutschland en Sky Deutschland Fernsehen / Commissie („Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/53

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Sky Deutschland en Sky Deutschland Fernsehen / Commissie
      (Zaak T-626/11) (1)

      ((„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
      (2019/C 44/67)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partijen: Sky Deutschland GmbH, voorheen Sky Deutschland AG, (Unterföhring, Duitsland), Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG (Unterföhring) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Cordewener, F. Kutt en C. Jehke, vervolgens F. Kutt en C. Jehke, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche, M. Adam en M. Noll-Ehlers, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Noll-Ehlers, en tenslotte R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Sky Deutschland GmbH Sky Deutschland Fernsehen GmbH & Co. KG.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak T-628/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Biogas Nord / Commissie („Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/54

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Biogas Nord / Commissie
      (Zaak T-628/11) (1)

      ((„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
      (2019/C 44/69)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Biogas Nord AG (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Birkemeyer, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Biogas Nord AG.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 49 van 18.2.2012.


title: Zaak T-629/11: Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Biogas Nord Anlagenbau / Commissie [„Staatssteun — Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/55

      Beschikking van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Biogas Nord Anlagenbau / Commissie
      (Zaak T-629/11) (1)

      ([„Staatssteun - Duitse wettelijke belastingregeling betreffende de overdracht van verliezen naar toekomstige belastingjaren (Sanierungsklausel) - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Nietigverklaring van het bestreden besluit door het Hof - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”])
      (2019/C 44/70)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Biogas Nord Anlagenbau GmbH (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Birkemeyer, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Lyal, T. Maxian Rusche en M. Adam, vervolgens R. Lyal, T. Maxian Rusche en K. Blanck, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Henze, K. Petersen en R. Kanitz, vervolgens T. Henze, R. Kanitz en K. Stranz, en tenslotte T. Henze, R. Kanitz en S. Eisenberg, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2011/527/EU van de Commissie van 26 januari 2011 betreffende de steunmaatregel van Duitsland C 7/10 (ex CP 250/09 en NN 5/10) „KStG, Sanierungsklausel” (PB 2011, L 235, blz. 26)

         Dictum

                  1)

                  Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Biogas Nord Anlagenbau GmbH.

                  3)

                  De Bondsrepubliek Duitsland draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Zaak T-576/16: Beschikking van het Gerecht van 16 november 2018 — OT / Commissie („Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Sollicitatie naar de post van directeur van het EWDD — Afwijzing van de sollicitatie — Litispendentie — Afwijzing van een verzoek om bijstand — Ontbreken van procesbelang — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/56

      Beschikking van het Gerecht van 16 november 2018 — OT / Commissie
      (Zaak T-576/16) (1)

      ((„Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Sollicitatie naar de post van directeur van het EWDD - Afwijzing van de sollicitatie - Litispendentie - Afwijzing van een verzoek om bijstand - Ontbreken van procesbelang - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
      (2019/C 44/72)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: OT (vertegenwoordiger: D. Sobor, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Simonetti en G. Gattinara, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, enerzijds strekkende tot nietigverklaring van ten eerste het „besluit van de [Commissie] van 26 september 2014 tot afwijzing van [haar] sollicitatie […] naar de post van directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving” (EWDD), ten tweede het besluit van 9 april 2015 waarbij de Commissie haar klacht tegen dat besluit en het verzoek om bijstand heeft afgewezen, en ten derde het besluit van 22 oktober 2015 waarbij de Commissie haar klacht tegen de afwijzing van het verzoek om bijstand heeft afgewezen, en anderzijds tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekster zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  OT wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 383 van 17.10.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-4/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-661/16: Beschikking van het Gerecht van 19 november 2018 — Credito Fondiario / GAR [„Beroep tot nietigverklaring — Economische en monetaire unie — Bankenunie — Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen (GAM) — Gemeenschappelijk afwikkelingfonds (GAF) — Vaststelling van de vooraf te betalen bijdrage voor 2016 — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Exceptie van onwettigheid — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/57

      Beschikking van het Gerecht van 19 november 2018 — Credito Fondiario / GAR
      (Zaak T-661/16) (1)

      ([„Beroep tot nietigverklaring - Economische en monetaire unie - Bankenunie - Gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme voor kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen (GAM) - Gemeenschappelijk afwikkelingfonds (GAF) - Vaststelling van de vooraf te betalen bijdrage voor 2016 - Beroepstermijn - Termijnoverschrijding - Exceptie van onwettigheid - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”])
      (2019/C 44/73)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Credito Fondiario SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, S. Frazzani, A. Neri en F. Iacovone, advocaten)

         Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (vertegenwoordigers: B. Meyring, A. Villani en M. Caccialanza, advocaten)

         Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Palmieri, gemachtigde)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, A. Steiblytė en K.-Ph. Wojcik, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de GAR in zijn bestuursvergadering van 15 april 2016 betreffende de vooraf te betalen bijdragen voor 2016 voor het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds (SRB/ES/SRF/2016/06) en van het besluit van de GAR in zijn bestuursvergadering van 20 mei 2016 betreffende de aanpassing van de vooraf te betalen bijdragen voor 2016 voor het Gemeenschappelijk Afwikkelingsfonds, ter aanvulling van het besluit van de GAR van 15 april 2016 (SRB/ES/SRF/2016/13), voor zover zij verzoekster betreffen, en verzoek krachtens artikel 277 VWEU.

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Credito Fondiario SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR).

                  3)

                  De Europese Commissie en de Italiaanse republiek dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 402 van 31.10.2016.