title: Zaak C-455/04: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  23 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/55/EG — Asielbeleid — Massale toestroom van ontheemden — Tijdelijke bescherming — Minimumnormen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/19

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 23 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-455/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/55/EG - Asielbeleid - Massale toestroom van ontheemden - Tijdelijke bescherming - Minimumnormen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 131/33)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. O'Reilly, gemachtigde)

      Verweerder: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: C. White)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-omzetting binnen gestelde termijn van richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (PB L 212, blz. 12)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor omzetting in zijn nationaal recht van de bepalingen van richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 8.1.2005.


title: Zaak T-186/02: Beroep, op 14 juni 2002 ingesteld door BMI Bertollo S.r.l. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 191/30               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          10.8.2002
lijkheden, en stelt bovendien dat de conclusies betreffende de          Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat het
invloed van de regeling op het handelsverkeer tussen lidstaten          omstreden besluit de artikelen 37, sub a, eerste streepje, en 38
onvoldoende waren onderbouwd.                                           van het Statuut schendt voorzover het zijn standplaats wijzigt
                                                                        gedurende de periode waarin hij is gedetacheerd in het belang
                                                                        van de dienst. Verder stelt hij schending van artikel 85 van het
                                                                        Statuut, schending van het verbod van willekeur, schending
                                                                        van het vertrouwensbeginsel en niet-nakoming van de zorg-
                                                                        plicht omdat hij geen kennis droeg van de onregelmatigheid
                                                                        van de ontvangen betalingen. Ten slotte stelt hij schending van
                                                                        de artikelen 5 en 10 van bijlage VII bij het Statuut.
Beroep, op 11 juni 2002 ingesteld door Georgios Gouvras
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-180/02)
                         (2002/C 191/51)
                                                                        Beroep, op 14 juni 2002 ingesteld door BMI Bertollo S.r.l.
                         (Procestaal: Frans)                            tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (Zaak T-186/02)
schappen is op 11 juni 2002 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Georgios Gouvras,
wonende te Bereldange (Luxemburg), vertegenwoordigd door                                          (2002/C 191/52)
J.-N. Louis, E. Marchal en A. Coolen, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                          (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, Reglement
                                                                               voor de procesvoering; taal van verzoekschrift: Italiaans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de directeur van het
      directoraat Personeelsadministratie en -beheer Luxem-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      burg en Ispra van DG ADMIN van 14 augustus 2001:                  schappen is op 14 juni 2002 beroep ingesteld tegen Bureau
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt door BMI Bertol-
                                                                        lo S.r.l., te Pianezze San Lorenzo (Italië), vertegenwoordigd
      —     waarbij met terugwerkende kracht tot 1 november
                                                                        door F. Tedeschini, M. Pinnarò en P. Santer. Andere partij voor
            2000 Athene als verzoekers standplaats is aange-
                                                                        de kamer van beroep: Diesel S.p.a., te Molvena (Italië).
            merkt, zijn recht op de ontheemdingstoelage en op
            vergoeding van de kosten van de jaarlijkse reis
            met terugwerkende kracht is afgeschaft en op zijn
            bezoldiging de aanpassingscoëfficiënt voor Grieken-         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
            land wordt toegepast;
                                                                        de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau
      —     waarbij met toepassing van dat besluit op verzoekers        voor harmonisatie binnen de interne markt van 19 maart
            bezoldiging elk bedrag wordt ingehouden dat ver-            2002 op het beroep tegen de beslissing van de vijfde oppositie-
            meend wordt te behoren;                                     afdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                        markt van 28 februari 2001 te vernietigen en bijgevolg
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            verzoeksters inschrijvingsaanvraag toe te staan.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, die te Luxemburg was tewerkgesteld, is in het                Aanvrager van het ge-           Verzoekster
belang van de dienst gedetacheerd bij het Griekse ministerie            meenschapsmerk:
van Volksgezondheid. Bij het omstreden besluit is met terug-
werkende kracht tot 1 november 2000 Athene als zijn                     Betrokken          gemeen-      beeldmerk „DIESELIT” — aan-
standplaats aangemerkt en zijn daaraan de nodige gevolgen               schapsmerk:                     vraagnr. 880211, voor waren en
verbonden. Bovendien heeft de Commissie besloten, met                                                   diensten van de klassen 7, 11
toepassing van dat besluit op verzoekers bezoldiging alle                                               en 21 (metalen voorwerpen, ke-
bedragen in te houden die zij zal vermenen te behoren.                                                  tels en strijkplanken)
 ---pagebreak--- 10.8.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 191/31
Houder van het oppo-           Diesel S.p.a.                                     2029/120 van 18 december 1986, en bijgevolg te
sitiemerk:                                                                       erkennen dat de Ente per le Ville vesuviane recht heeft op
                                                                                de definitieve toekenning van de tot op heden betaalde
                                                                                gedeelten van de bijstand en op ontvangst van het
Oppositiemerk in de op-        Italiaans        merk       „DIESEL”,
                                                                                resterende gedeelte van de financiering, dat op 13 decem-
positieprocedure:              nr. 686092, en gemeenschaps-
                                                                                ber 2000 is aangevraagd en nog niet is uitgekeerd;
                               merk „DIESEL” nr. 000743401,
                               voor waren van de klassen 7, 11
                               en 21 resp. 11 en 21                       —      de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
Beslissing oppositie-af-       afwijzing van de inschrijvingsaan-
deling:                        vraag
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Beslissing kamer van be-       verwerping van beroep van ver-
roep:                          zoekster
                                                                          Verzoekster in de onderhavige zaak, een openbare
Middelen:                      Geen enkele overeenstemming
                                                                          coöperatieve vereniging voor het behoud en de valorisatie van
                               tussen de twee merken en geen
                                                                          het monumentencomplex dat wordt gevormd door de Ville
                               enkel verwarrings- of associatie-
                                                                          Vesuviane van de 18de eeuw, komt op tegen beschikking
                               gevaar. Bovendien heeft opposan-
                                                                          nr. D(2002)810111 prot. 102504 van het Directoraat-gene-
                               te geen bewijs van een serieus
                                                                          raal Regionaal beleid van de Commissie van 13 maart 2002,
                               gebruik van het merk voor de
                                                                          waarbij de financiële bijstand, die aan verzoekster op grond
                               waren van de betrokken klassen
                                                                          van beschikking nr. C(86) 2029/120 van de Commissie van
                               geleverd.
                                                                          18 december 1986 door het Europees Fonds voor Regionale
                                                                          Ontwikkeling (EFRO) was toegekend (project nr. 86/05/04/
                                                                          054), werd beëindigd.
                                                                          Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:
                                                                          —      de bestreden maatregelen zijn vastgesteld op basis van de
                                                                                onjuiste premisse, dat de vertraging van de financiële
Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Ente per le Ville                         bijstand niet was veroorzaakt door een schorsing van de
vesuviane tegen Commissie van de Europese Gemeen-                                werken uit hoofde van een gerechtelijke procedure als
                            schappen                                             bedoeld in artikel 12 van verordening (EEG) nr. 2083/93
                                                                                van de Raad van 20 juli 1993 (1). Integendeel, tijdens
                                                                                de uitvoering van het project had verzoekster zich
                                                                                genoodzaakt gezien tal van gerechtelijke procedures
                        (Zaak T-189/02)                                          aanhangig te maken betreffende de ontruiming door de
                                                                                respectieve bewoners van diverse terreinen en gebouwen
                                                                                die moesten worden gerestaureerd als onderdeel van de
                        (2002/C 191/53)                                          valorisatie van de Ville vesuviane Favorita en Ruggiero.
                                                                                Verzoekster stelt ook, dat verweerster op dit punt de
                                                                                stukken onvoldoende heeft onderzocht.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                          —      schending van de rechten van de verdediging, voorzover
                                                                                verzoekster in strijd met artikel 4 van beschikking
                                                                                nr. C(86) 2020 van de Commissie van 18 december 1986
                                                                                niet de gelegenheid heeft gehad, vóór de vaststelling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                        van de bestreden beschikking door de Commissie haar
schappen is op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie                     opmerkingen bij deze instelling in te dienen.
van de Europese Gemeenschappen door Ente per le Ville
vesuviane, vertegenwoordigd door Enrico Soprano, advocaat.
                                                                          (1) Verordening (EEG) nr. 2083/93 van de Raad van 20 juli 1993
                                                                              houdende wijziging van verordening (EEG) nr. 4254/88 tot
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           vaststelling van toepassingsbepalingen voor verordening (EEG)
                                                                              nr. 2052/88 met betrekking tot het Europees Fonds voor Regiona-
                                                                              le Ontwikkeling (PB L 193 van 31.7.1993, blz. 34).
—     nietig te verklaren de beschikkingen van het Directoraat-
      generaal Regionaal beleid van de Commissie
      nr. D(2002)810111 van 13 maart 2002 en nr. C(86)


title: Zaak C-438/06: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 23 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Würzburg — Duitsland) — Greser, Otmar/Bundesagentur für Arbeit (Prejudiciële verwijzing — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/14

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 23 mei 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Würzburg — Duitsland) — Greser, Otmar/Bundesagentur für Arbeit
   (Zaak C-438/06) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 199/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Sozialgericht Würzburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Greser, Otmar

      Verwerende partij: Bundesagentur für Arbeit
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Sozialgericht Würzburg — Uitlegging van artikel 71, lid 1, sub b, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Berekening van werkloosheidsuitkeringen voor een Rijnschipper („Rheinschiffer”) die tijdens zijn laatste dienstbetrekking verbleef op het grondgebied van een andere lidstaat dan de lidstaat van tewerkstelling en in overeenstemming met zijn arbeidsovereenkomst slechts om de twee weken naar zijn woonplaats terugkeerde — Kwalificatie van deze werknemer als „grensarbeider” of „werknemer die geen grensarbeider is”
   Dictum
   Het verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Würzburg bij beslissing van 28 september 2006 is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-448/07: Beroep ingesteld op 7 december 2007 — YKK e.a./Commissie

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/44

         Beroep ingesteld op 7 december 2007 — YKK e.a./Commissie
   (Zaak T-448/07)
   (2008/C 51/83)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: YKK Corp. (Tokyo, Japan), YKK Holding Europe BV (Sneek, Nederland), YKK Stocko Fasteners GmbH (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Kaneko en C. Vennemann, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren, voor zover zij elk van verzoeksters betreft;

               —

               bijgevolg, de geldboeten die aan elk van verzoeksters werden opgelegd in te trekken;

               —

               subsidiair, artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit elk van verzoeksters betreft, of, ten minste, de geldboeten die aan elk van verzoeksters werden opgelegd in te trekken of te verminderen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking C(2007) 4257 def. van de Commissie van 19 september 2007 in de zaak COMP/E-1/39.168 — PO/Metalen en plastic fournituren: sluitingen, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoeksters samen met andere ondernemingen artikel 81 EG hadden geschonden door:

               —

               gecoördineerde prijsverhogingen overeen te komen en vertrouwelijke informatie uit te wisselen over prijzen en het invoeren van prijsverhogingen binnen de „samenwerking tussen Basel, Wuppertal en Amsterdam”;

               —

               prijzen vast te stellen, prijsverhogingen te controleren en klanten toe te wijzen in een bilaterale samenwerking met Prym Fashion; en

               —

               prijsinformatie uit te wisselen, prijzen te bespreken en een methode overeen te komen om minimumprijzen vast te stellen in een trilaterale samenwerking met Coats en Prym.

         Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters dat de ter afschrikking op hen toegepaste vermenigvuldigingsfactor van 1.25 in strijd is met het evenredigheidsbeginsel.
   Aangaande de „samenwerking tussen Basel, Wuppertal en Amsterdam” betogen verzoeksters dat de Commissie artikel 23, lid 2, van verordening 1/2003 (1), volgens hetwelk de aan een onderneming op te leggen geldboete niet groter mag zijn dan 10 % van de totale omzet in het voorafgaande boekjaar, met betrekking tot YKK Stocko Fasteners onjuist heeft toegepast. Bovendien is de ter afschrikking toegepaste verhoging met de factor 1.25 volgens verzoeksters niet gerechtvaardigd voor het tijdvak voorafgaand aan de verwerving van YKK Stocko Fasteners door YKK Holding Europe.
   Wat de bilaterale samenwerking betreft tussen Prym Fashion en de verzoeksters YKK Stocko Fasteners en YKK Corp., stellen verzoeksters dat de Commissie ten onrechte heeft verondersteld dat deze een wereldwijde omvang had.
   Met betrekking tot de trilaterale samenwerking tussen Coats, Prym en de verzoekster YKK Holding Europe, betogen verzoeksters:

               —

               dat de Commissie niet genoegzaam heeft bewezen dat de gesprekken over het harmoniseren van prijzen op de vijf ritssluitingbijeenkomsten in 1998 en 1999 een bij artikel 81 EG verboden overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging vormen;

               —

               dat wanneer de gesprekken op de vijf ritssluitingbijeenkomsten in 1998 en 1999 een schending van artikel 81 EG zouden vormen, verzoeksters voor hun medewerking met de Commissie een vermindering van geldboeten hadden moeten krijgen op grond van de clementieregeling van de Commissie;

               —

               dat deze gesprekken niet volstaan om te kunnen worden aangemerkt als een „zeer zware” inbreuk;

               —

               dat de door de Commissie opgelegde geldboete onevenredig is aan de aard van elke mogelijke inbreuk; en

               —

               dat de Commissie niet heeft onderzocht wat de weerslag van een dergelijke inbreuk op de EG-markt zou zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak T-410/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2008 — GEMA/Commissie ( Kort geding — Beschikking van Commissie waarbij beëindiging wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/36

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 14 november 2008 — GEMA/Commissie
   (Zaak T-410/08 R)
   („Kort geding - Beschikking van Commissie waarbij beëindiging wordt gelast van onderling afgestemde feitelijke gedraging op gebied van collectief beheer van auteursrechten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid’)
   (2009/C 32/69)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte (GEMA) (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Bechtold en I. Brinker, advocaten, bijgestaan door J. Schwarze, professor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, O. Weber en A. Antoniadis, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van de gecombineerde bepalingen van artikel 3 en van artikel 4, leden 2 en 3, van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/C2/38.698 — CISAC), voor zover zij de verzoekende partij betreffen.
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 september 1996 in zaak T-485/93: Société Louis Dreyfus et Cie. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Noodbijstand van de Gemeenschap aan Staten van de voormalige Sowjetunie - Aanbesteding - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid)

text:
9 . 11 . 96         | NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 336/25
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            schade die verzoeker heeft geleden , heeft het Gerecht
                    van 19 september 1996                            ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt : K. Lenaerts, presi
                                                                     dent, P. Lindh en J. D. Cooke , rechters; griffier : H. Jung, op
in zaak T-158/94 : F. Brunagel tegen Europees Parle                 19 september 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                              ment ( 1 )                             luidt als volgt:
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van
artikel 29, lid 2, Statuut — Beoordeling van beroepsbe              1 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
kwaamheid van kandidaten — Misbruik van bevoegdheid                       van een bedrag van 1 0 000 Bfr. als vergoeding voor
              — Non-discriminatie — Motivering)                           morele schade .
                          ( 96/C 336/51 )
                                                                     2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                      (Procestaai: Frans)                            3 . Verwijst de Commissie in de kosten .
In zaak T-158/94 , F. Brunagel, ambtenaar van het Europees           (') PB nr . C 392 van 31 . 12 . 1994 .
Parlement, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G.
Vandersanden en L. Levi, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.a.r.l ., Rue Glesener 1 , tegen Europees Parlement ( gemach
tigden : M. Peter en A. Bonn ), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van 19 juli 1993 houdende weigering om verzoeker aan te                                 van 24 september 1996
stellen als chef van het protocol , en bijgevolg van het besluit     in zaak T-485 /93 : Société Louis Dreyfus et Cie. tegen
om de heer B. in dat ambt aan te stellen, heeft het Gerecht
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi
dent P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio         (Noodbijstand van de Gemeenschap aan Staten van de
Gonzalez, administrateur, op 19 september 1996 een arrest             voormalige Sowjetunie — Aanbesteding — Beroep tot
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                         nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Beroep tot schade
                                                                                vergoeding — Ontvankelijkheid)
1 . Verwerpt het beroep .                                                                      ( 96/C 336/53 )
2 . Verwijst het Parlement in de kosten.                                                   (Procestaai: Frans)
(') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .                                In zaak T-485/93 , Société Louis Dreyfus et Cie ., gevestigd te
                                                                     Parijs , vertegenwoordigd door R. Saint-Esteben, advocaat te
                                                                     Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                     kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31 , tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                     den : M.-J . Jonczy, N. Khan en ter terechtzitting, B. J.
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Drijber ), betreffende in de eerste plaats een verzoek tot
                    van 19 september 1996                            nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
in zaak T-3 86/94 : A.-P. Allo tegen Commissie van de                 1 april 1993 , gericht tot de Vnesheconombank , en in de
                 Europese Gemeenschappen (')                         tweede plaats tot vergoeding van de schade die verzoekster
                                                                     stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
(Ambtenaren — Procedure van bevordering tot rang A 3                 samengesteld als volgt: C. P. Briët, kamerpresident, B.
langs zogenoemde „ tweede weg " — Beroep tot nietigver              Vesterdorf en A. Potocki , rechters; griffier : J. Palacio
klaring — Persoonsdossier — Ontbreken van beoordelings              Gonzalez , administrateur, op 24 september 1996 een arrest
           rapporten — Beroep tot schadevergoeding)                  gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
                          ( 96/C 336/52 )
                                                                      1 . Verklaart het beroep tot nietigverklaring niet-ontvanke
                                                                          lijk .
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     2 . Verwerpt de exceptie van niet-ontvankelijkheid, voor
In zaak T-386/94 , A.-P . Allo , ambtenaar van de Commissie               zover deze betrekking heeft op de vorderingen tot
van de Europese Gemeenschappen , wonende te Brussel ,                     vergoeding van de door verzoekster gestelde materiële
vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel ,                  en immateriële schade.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen        3 . Verstaat dat de procedure betreffende deze vorderingen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                     tot schadevergoeding wordt voortgezet ten gronde.
den : A. M. Alves Vieira en D. Waelbroeck ), betreffende een
beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de       4 . Houdt de beslissing omtrent de kosten aan .
Commissie van 30 mei 1994 houdende vaststelling van een
lijst van ambtenaren die in aanmerking komen voor                    (') PB nr . C 198 van 22 . 7 . 1993 .
bevordering tot de rang A 3 langs de zogenoemde „ tweede
weg ", en anderzijds, vergoeding van de materiële en morele


title: Zaak C-416/06: Beroep ingesteld op 11 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/27

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-416/06)
   (2006/C 326/54)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Shotter en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen, door er niet voor te zorgen dat ten minste één volledige telefoongids en één volledige telefooninlichtingendienst daadwerkelijk beschikbaar zijn overeenkomstig de voorwaarden van de artikelen 5, leden 1 en 2, en 25, leden 1 en 3, van richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (1), de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de uitvoering van richtlijn 2002/22/EG is op 30 april 2004 verstreken.

      (1)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 51.


title: Zaak T-509/10: Arrest van het Gerecht van 25 april 2012 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Bevoegdheid van Raad — Misbruik van bevoegdheid — Inwerkingtreding — Verbod van terugwerkende kracht — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Onjuiste rechtsopvatting — Begrip steunverlening aan nucleaire proliferatie — Beoordelingsfout” )

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/18

         Arrest van het Gerecht van 25 april 2012 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad
   (Zaak T-509/10) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van de Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Bevoegdheid van Raad - Misbruik van bevoegdheid - Inwerkingtreding - Verbod van terugwerkende kracht - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Onjuiste rechtsopvatting - Begrip steunverlening aan nucleaire proliferatie - Beoordelingsfout)
   2012/C 165/31
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Esclatine en S. Perrotet, avocats)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en É. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), alsook van besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 1), en van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), voor zover deze handelingen op verzoekster betrekking hebben

      Dictum

               1)

               Het Gerecht is niet bevoegd om over het tweede onderdeel van het eerste middel uitspraak te doen.

               2)

               Worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran:

                           —

                           besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413;

                           —

                           verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007.

               3)

               De werking van besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644, wordt voor zover dit betrekking heeft op Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, gehandhaafd vanaf de inwerkingtreding ervan, zijnde op de twintigste dag volgende op de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie, totdat de nietigverklaring van verordening nr. 961/2010 effect sorteert.

               4)

               De Raad van de Europese Unie zal, naast zijn eigen kosten, die van Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran dragen.

               5)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-174/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door Axitea SpA, voorheen La Vigile San Marco SpA tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 januari 2013 in zaak T-262/00, La Vigile San Marco SpA/Europese Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/4

         Hogere voorziening ingesteld op 9 april 2013 door Axitea SpA, voorheen La Vigile San Marco SpA tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 22 januari 2013 in zaak T-262/00, La Vigile San Marco SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-174/13 P)
   2013/C 207/05
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Axitea SpA, voorheen La Vigile San Marco SpA (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veronese, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Italiaanse Republiek, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) in zaak T-262/00 vernietigen en/of herzien, met verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirante aan dat er sprake is van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de beginselen die het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” heeft geformuleerd, ten eerste op het punt van de verplichting dat beschikkingen van de Commissie op het gebied van staatssteun moeten worden gemotiveerd, en, ten tweede, op het punt van de bewijslastverdeling wat de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU betreft.
   Met de beschikking waartegen de onderhavige hogere voorziening is gericht, heeft het Gerecht zich niet gehouden aan de uitspraak van het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” van 9 juni 2011, waarin is vastgesteld dat de beschikking van de Commissie „zelf alle wezenlijke gegevens [moet] bevatten om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd”. Hoewel de litigieuze beschikking niet de wezenlijke gegevens bevatte om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd, heeft het Gerecht geen enkele tekortkoming geconstateerd in de door de Commissie voor de vaststelling van de litigieuze beschikking gevolgde methode, hetgeen een onjuiste rechtsopvatting oplevert.
   Op basis van de door het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” geformuleerde beginselen staat het in het kader van de terugvordering aan de lidstaat — en dus niet aan de individuele begunstigde — om per geval te bewijzen dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU. In casu heeft de Commissie in de litigieuze beschikking echter verzuimd de „modaliteiten” van een dergelijke controle te verduidelijken. Daar de Italiaanse Republiek dus niet over de wezenlijke gegevens beschikte om in het kader van de terugvordering te bewijzen dat de aan de begunstigden toegekende voordelen staatssteun vormden, heeft zij — bij wet nr. 228 van 24 december 2012 (in artikel 1, leden 351 e.v.) besloten de bewijslast om te keren, in strijd met hetgeen in de communautaire rechtspraak is vastgesteld. Volgens de Italiaanse wetgever staat het, in het bijzonder, niet aan de staat, maar aan de individuele ondernemingen die de steun — in de vorm van een verlaging van de sociale bijdragen — hebben ontvangen, om te bewijzen dat de betrokken voordelen de mededinging niet vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloeden. Wordt dit bewijs niet geleverd, dan wordt verondersteld dat het toegekende voordeel de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden. Dit is kennelijk in strijd met de door het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” geformuleerde beginselen.


title: Doorhaling van zaak C-323/98

text:
C 352/30              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
               Doorhaling van zaak C-42/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-323/98 (1)
                       (1999/C 352/50)                                                      (1999/C 352/52)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juli 1999 de             De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-42/98 (verzoek         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 september
van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing):     1999 de doorhaling in het register gelast van zaak C-323/98
J. Seemeier en J. Schreiber tegen Unabhängiger Verwaltungs-         (verzoek van het Tribunale civile e penale di Verona om een
senat des Landes Salzburg en J. Schreiber tegen Unabhängiger        prejudiciële beslissing): Idropi SpA tegen MTMD — Lydis
Verwaltungssenat für Kärnten.                                       Megatherm Magneta SA.
(1) PB C 137 van 2.5.1998.                                          (1) PB C 327 van 24.10.1998.
              Doorhaling van zaak C-438/97 (1)
                       (1999/C 352/51)
                                                                                Doorhaling van zaak C-131/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli 1999 de                                     (1999/C 352/53)
doorhaling in het register gelast van zaak C-438/97 (verzoek
van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing):
K. Warnecke e.a. tegen Unabhängige Verwaltungssenat des             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Landes Salzburg.                                                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juli 1999 de
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-131/99: Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
(1) PB C 72 van 7.3.1998.
                                                                    (1) PB C 204 van 17.7.1999.


title: Zaak C-228/01: Verzoek van de Cour d'appel de Pau (1ère chambre correctiopnelle) van 15 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het strafgeding tegen Jacques Bourrasse — Civiele partĳ: Union régionale syndicale des petits et moyens transporteurs du sud-ouest (Unostra Aquitaine) — Interveniënte: Inspection du travail des transports

text:
11.8.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 227/13
Verzoek van de Cour d’appel de Pau (1ère chambre                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
correctiopnelle) van 15 mei 2001 om een prejudiciële                   de navolgende vragen:
beslissing in het strafgeding tegen Jacques Bourrasse —
Civiele partij: Union régionale syndicale des petits et                1.    Kan de bevoegde instantie in een lidstaat op grond
moyens transporteurs du sud-ouest (Unostra Aquitaine)                        van de artikelen 1 en/of 2 van verordening (EEG)
   — Interveniënte: Inspection du travail des transports                     nr. 3950/92 (1) van de Raad rechtstreeks tegen een
                                                                             producent een rechtsvordering instellen om de verschul-
                                                                             digde heffing bij die producent in te vorderen (buiten het
                         (Zaak C-228/01)                                     in artikel 2, lid 3, bedoelde geval van rechtstreekse
                                                                             verkoop)?
                         (2001/C 227/21)
                                                                       2.    Zo ja, in welke omstandigheden kan een dergelijke
De Cour d’appel de Pau (1ère chambre correctionnelle) heeft                  vordering worden ingesteld?
bij arrest van 15 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                       3.    Kan een dergelijke vordering in het bijzonder worden
van Justitie op 11 juni 2001, in het strafgeding tegen Jacques
                                                                             ingesteld wanneer de koper aan wie melk werd geleverd
Bourrasse — Civiele partij: Union régionale syndicale des petits
                                                                             (a) niet is erkend overeenkomstig artikel 7 van verorde-
et moyens transporteurs du sud-ouest (Unostra Aquitaine) —
                                                                             ning (EEG) nr. 536/93 (2) van de Commissie, en/of (b) aan
Interveniënte: Inspection du travail des transports, het Hof van
                                                                             geen van zijn verplichtingen krachtens artikel 7 van die
Justitie van de Europese Gemeenschappen om een prejudiciële
                                                                             verordening heeft voldaan, en/of (c) de heffing niet van
beslissing verzocht. De Cour d’appel de Pau (1ère chambre
                                                                             de betrokken producenten heeft geïnd of proberen te
correctionnelle) verzoekt het Hof van Justitie om zich uit te
                                                                             innen?
spreken over de volgende vragen:
1)    Kan terbeschikkingstelling van een voertuig zonder be-
                                                                       (1) Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december
      stuurder zoals bedoeld in artikel 2 van richtlijn                    1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en
      84/647/EEG (1) aldus worden uitgelegd, dat het de verhuu-            zuivelproduct (PB L 405, 31.12.1992, blz. 1).
      rder, een wegvervoersonderneming naar Frans recht, is            (2) Verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart
      toegestaan:                                                          1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de
                                                                           extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 57,
      —      de op nationaal grondgebied vereiste ritvergunnin-            10.03.1993, blz. 12).
             gen te verkrijgen voor rekening van de huurder, een
             wegvervoersonderneming naar Portugees recht;
      —      voor rekening van de huurder, een wegvervoerson-
             derneming naar Portugees recht, de tachoschijven
             van de chauffeurs in dienst van deze onderneming
             te beheren?
2)    Moesten de gehuurde voertuigen in Portugal zijn inge-            Verzoek van het Tribunale di Brescia — Terza Sezione
      schreven?                                                        Civile — van 8 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in
                                                                       het geding tussen El.Da. Srl tegen Ministero delle Finanze
(1) Richtlijn 84/647/EEG van de Raad van 19 december 1984
    betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuur-                             (Zaak C-231/01)
    der voor het vervoer van goederen over de weg (PB L 335 van
    22.12.1984, blz. 72).
                                                                                (2001/C 227/23)
                                                                       Het Tribunale di Brescia — Terza Sezione Civile — heeft bij
                                                                       beschikking van 8 mei 2001, ingekomen ter griffie van het
                                                                       Hof van Justitie op 12 juni 2001, in het geding tussen El.Da. Srl
                                                                       en Ministero delle Finanze, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Verzoek van de Court of Appeal (England and Wales)                     de navolgende vragen:
(Civil Division) van 31 mei 2001 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Intervention Board for                 1.    Is met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de
  Agricultural Produce en Penycoed Farming Partnership                       artikelen 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de
                                                                             Raad van 17 juli 1969 verenigbaar het bepaalde in
                                                                             artikel 11, lid 1, van de Italiaanse wet van 23 december
                         (Zaak C-230/01)                                     1998, nr. 448 (GURI van 29 december 1998, nr. 302,
                                                                             gewoon supplement), volgens hetwelk de heffing op
                         (2001/C 227/22)                                     overheidsvergunningen ter zake van de inschrijving „van
                                                                             de andere vennootschapsakten” jaarlijks forfaitair ver-
De Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) heeft                schuldigd is voor elk van de jaren van 1985 tot en
bij beschikking van 31 mei 2001, ingekomen ter griffie van                   met 1992, en die voor naamloze vennootschappen en
het Hof van Justitie op 12 juni 2001, in het geding tussen                   commanditaire        vennootschappen        op      aandelen
Intervention Board for Agricultural Produce en Penycoed                      750 000 LIT en voor vennootschappen met beperkte
Farming Partnership, het Hof van Justitie van de Europese                    aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt?


title: Zaak C-588/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Lyreco Belgium NV/Sophie Rogiers (Sociale politiek — Richtlijn 96/34/EG — Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof — Clausules 1 en 2, punt 4 — Deeltijds ouderschapsverlof — Ontslag van werknemer zonder dringende of voldoende reden — Forfaitaire beschermingsvergoeding wegens opname van ouderschapsverlof — Basis voor berekening van vergoeding)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Lyreco Belgium NV/Sophie Rogiers
   (Zaak C-588/12) (1)

   ((Sociale politiek - Richtlijn 96/34/EG - Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof - Clausules 1 en 2, punt 4 - Deeltijds ouderschapsverlof - Ontslag van werknemer zonder dringende of voldoende reden - Forfaitaire beschermingsvergoeding wegens opname van ouderschapsverlof - Basis voor berekening van vergoeding))
   2014/C 112/12
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Antwerpen

      Partijen

      Verzoekende partij: Lyreco Belgium NV

      Verwerende partij: Sophie Rogiers

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Antwerpen — België — Uitlegging van de clausules 1 en 2, punt 4, van de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 (PB L 145, blz. 4) — Deeltijds ouderschapsverlof — Verlaging van de uitkeringen — Werknemer die vóór het einde van het ouderschapsverlof zonder dringende reden wordt ontslagen — Methode voor de berekening van de ontslagvergoeding

      Dictum

   Clausule 2, punt 4, van de raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof van 14 december 1995, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/75/EG van de Raad van 15 december 1997, beschouwd in het licht van de doelstellingen van deze overeenkomst en van clausule 2, punt 6, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat zij eraan in de weg staat dat de forfaitaire beschermingsvergoeding die verschuldigd is aan een voor onbepaalde duur aangeworven voltijdse werknemer die deeltijds ouderschapsverlof heeft opgenomen, wanneer de werkgever de overeenkomst van deze werknemer eenzijdig beëindigt zonder dringende of voldoende reden, wordt bepaald aan de hand van het verminderde loon dat deze werknemer ten tijde van het ontslag ontvangt.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.


title: Zaak T-131/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 21 juli 2017 — Argus Security Projects/EDEO („Kort geding — EDEO — Invordering door verrekening — Verzoek om voorlopige maatregelen — Financiële schade — Zorgvuldigheidsplicht — Geen spoedeisendheid”)

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/35

         Beschikking van de president van het Gerecht van 21 juli 2017 — Argus Security Projects/EDEO
   (Zaak T-131/17 R)
   ((„Kort geding - EDEO - Invordering door verrekening - Verzoek om voorlopige maatregelen - Financiële schade - Zorgvuldigheidsplicht - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 293/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Argus Security Projects Ltd (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) (vertegenwoordigers: S. Marquardt, gemachtigde, bijgestaan door B. Allemeersch, W. De Meester en G. Scraeyen, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om bij wege van voorlopige maatregelen de tenuitvoerlegging te schorsen van de verrekeningsbesluiten van de Commissie, handelend namens de rekenplichtige van de EDEO, inzake bedragen van 100 600 EUR, 41 522 EUR en 52 600 EUR (op 15 maart 2017 meegedeelde besluiten), 58 924 EUR (op 7 april 2017 meegedeeld besluit) en 41 422 EUR (op 19 april 2017 meegedeeld besluit) en voorts de EDEO te gelasten ten aanzien van verzoekster geen verrekeningsbesluit meer vast te stellen in afwachting van een definitief vonnis in het geding over de uitvoering van raamovereenkomst 2008/14/SEC/RELEX/K8 dat aanhangig is bij de rechtbank van eerste aanleg Brussel (België)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-207/05: Beroep, op 11mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/30

         Beroep, op 11mei 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-207/05)
   (2005/C 182/53)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 11 mei 2005 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door V. Di Bucci en L. Pignataro als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termijnen alle nodige maatregelen te nemen om de bij beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft, C 27/99 (ex NN 69/98) (1), onwettig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaarde steun van de begunstigden terug te vorderen, althans door deze maatregelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens de artikelen 3 en 4 van deze richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking verplicht de Italiaanse Republiek, alle nodige maatregelen te nemen om de krachtens de in die beschikking onderzochte regelingen reeds onwettig betaalde steun van de begunstigden terug te vorderen, en de Commissie binnen twee maanden vanaf de kennisgeving mee te delen welke maatregelen het heeft genomen om eraan te voldoen.
   Italië heeft niet de nodige maatregelen genomen en ze in ieder geval niet aan de Commissie meegedeeld. Evenmin heeft het aangevoerd dat de uitvoering van de beschikking volstrekt onmogelijk is. Recente wetgevende initiatieven hebben geleid tot het verder verlengen van de terugvorderingstermijnen, en zijn dus niet geschikt om een onmiddellijke uitvoering van de beschikking te verzekeren. Bovendien heeft de Commissie steeds loyaal met Italië samengewerkt.

      (1)  PB L 77 van 24.3.2003, blz. 21.


title: Zaak T-247/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2006 door Carlos Sanchez Ferriz tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2006 in zaak F-19/05, Sanchez Ferriz/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/27

         Hogere voorziening ingesteld op 7 september 2006 door Carlos Sanchez Ferriz tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2006 in zaak F-19/05, Sanchez Ferriz/Commissie
   (Zaak T-247/06 P)
   (2006/C 261/51)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Carlos Sanchez Ferriz (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van rekwirant

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2006 in zaak F-19/05 te vernietigen;

               —

               te beslissen over de kosten, uitgaven en honoraria, en de Europese Commissie te veroordelen tot betaling daarvan.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met zijn hogere voorziening stelt rekwirant dat het Gerecht procedurefouten heeft gemaakt bij het onderzoek van het middel betreffende schending van het non-discriminatiebeginsel, voor zover het de discriminatie, zoals door rekwirant in zijn beroep gesteld, betreffende de toepassing van de regel tot instelling van een puntenweging in het kader van een loopbaanontwikkelingsrapport, niet ten gronde heeft onderzocht.


title: Zaak T-394/05: Beroep ingesteld op  17 oktober 2005  — Valero Jordana/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/27

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2005 — Valero Jordana/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-394/05)
   (2006/C 10/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Gregorio Valero Jordana (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): M. Merola en I. van Schendel, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren:

                           a)

                           het besluit van de directeur-generaal van de juridische dienst om hem voor de bevorderingsronde 2004 niet de voorrangspunten toe te kennen van artikel 5, lid 2, sub a, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut, zoals dit blijkt uit het computersysteem Sysper 2, bevestigd bij het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 16 november 2004 houdende afwijzing van het op 4 oktober 2004 door verzoeker ingestelde beroep;

                           b)

                           de toekenning voor de bevorderingsronde 2004 van beroepspunten anders dan op grond van de beoordeling van de verdiensten in de periode, voorrangspunten wegens werkzaamheden in het belang van de instelling en voorrangspunten wegens overgang;

                           c)

                           wat de onder b genoemde punten betreft, de lijst van verdiensten van de ambtenaren van rang A5 voor de bevorderingsronde 2004, gepubliceerd in Mededelingen van de Administratie nr. 114-2004 van 20 september 2004, en nr. 119-2004 van 27 september 2004, de lijst van in de bevorderingsronde 2004 tot rang A4 bevorderde ambtenaren, gepubliceerd in Mededelingen van de Administratie nr. 130-2004 van 30 november 2004; en het besluit om verzoeker niet op te nemen in deze lijsten;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker soortgelijke middelen aan als die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-385/04 (1).

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004, blz. 27.


title: Zaak C-7/03: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division van 18 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société de produits Nestlé SA en Unilever plc

text:
26.4.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 101/15
       b)   Verleent het gemeenschapsrechtelijke evenredig-                   bepaalde handelaar, op zich een voldoende bewijs dat de
            heidsbeginsel bij de beoordeling van de gevolgen                  vorm onderscheidend vermogen heeft verkregen in de
            van het overstorten van niet-voorbehandeld afval                  zin van artikel 3, lid 3, van de richtlijn?
            met thermisch of mechanisch-biologisch voorbe-
            handeld afval een ruime of enge beoordelingsruimte?        3.     Indien dat niet volstaat: moet tevens worden aangetoond
            Mag op basis van het evenredigheidsbeginsel het                   dat het relevante publiek de vorm gebruikt en erop steunt
            gevaar dat voortvloeit uit enkel mechanisch voorbe-               als een garantie van de commerciële herkomst?
            handeld afval worden gecompenseerd door andere
            veiligheidsmaatregelen?
                                                                       4.     Heeft een vormmerk „onderscheidend vermogen” verkre-
                                                                              gen in de zin van artikel 3, lid 3, van de richtlijn wanneer
( 1) PB L 182, blz. 1 (richtlijn 1999/31/EG van de Raad van                   het overgrote deel van het publiek dit vormmerk herkent
     26.4.1999).                                                              als de aanduiding van de waar van één handelaar, maar
                                                                              een significante minderheid tevens andere vormen die
                                                                              door andere handelaars worden gebruikt, opvat als de
                                                                              vorm waarvoor de aanvraag is ingediend?
                                                                       (1 ) Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
                                                                            betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB
                                                                            L 40, 11.2.1989, blz. 1).
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
Chancery Division van 18 december 2002 om een preju-
diciële beslissing in het geding tussen Société de produits
                    Nestlé SA en Unilever plc
                           (Zaak C-7/03)
                          (2003/C 101/26)                              Verzoek van het Oberlandesgericht Naumburg van 8 ja-
                                                                       nuari 2003 om een prejudiciële beslissing in de beroeps-
                                                                       procedure betreffende 1. Stadt Halle, 2. RPL Recycling-
                                                                       park Lochau GmbH en 3. Arbeitsgemeinschaft Thermi-
De High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division          sche Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA
heeft bij beschikking van 18 december 2002, ingekomen ter                                               Leuna
griffie van het Hof van Justitie op 9 januari 2003, in het geding
tussen Société de produits Nestlé SA en Unilever plc, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                                            (Zaak C-26/03)
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (2003/C 101/27)
1.     Wat wordt bij tekens bestaande uit de vorm van waren
       bedoeld met „de aard van de waar” in de zin van artikel 3,
       lid 1, sub e, van merkenrichtlijn 89/104 ( 1), en in het
       bijzonder, vloeit die aard voort uit:
                                                                       Het Oberlandesgericht Naumburg heeft bij beschikking van
       a)   de specificatie van de waren waarvoor het merk is          8 januari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
            ingeschreven (of waarvoor de aanvraag is ingediend);       op 23 januari 2003, in de beroepsprocedure betreffende
                                                                       1. Stadt Halle, 2. RPL Recyclingpark Lochau GmbH en
       b)   de soort van waren waarvoor het merk wordt                 3. Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energiever-
            gebruikt, opgevat als handelsgoederen;                     wertungsanlage TREA Leuna, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vragen:
       c)   de enkele omstandigheid dat het om niet door de
            mens gemaakte waren gaat; of
                                                                       I.     1.    Verlangt artikel 1, lid 1, eerste zin, van richtlijn 89/
                                                                                665/EEG ( 1), zoals gewijzigd bij artikel 41 van
       d)   de vorm van de waar waardoor het uiterlijk van de
                                                                                richtlijn 92/50 betreffende de coördinatie van de
            waar verschilt van dat van soortgelijke concurrende
                                                                                procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach-
            waren;
                                                                                ten voor dienstverlening ( 2), van de lidstaten ervoor
                                                                                te zorgen dat doeltreffend en zo snel mogelijk
       e)   iets anders, en zo ja waaruit?                                          beroep kan worden ingesteld tegen het besluit van
                                                                                de aanbestedende dienst om een overheidsopdracht
2.     Is het feit dat de vorm van een op de markt zijnde waar                      niet te plaatsen volgens een procedure die is aange-
       door een aanzienlijk deel van het relevante publiek lijkt                    past aan de bepalingen van de richtlijnen betreffende
       te worden herkend als aanduiding van de waren van een                        het plaatsen van overheidsopdrachten?


title: Zaak C-31/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Zakopanem (Polen) op 23 januari 2012 — Strafzaak tegen Wojciech Ziemski en Andrzej Kozak

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Zakopanem (Polen) op 23 januari 2012 — Strafzaak tegen Wojciech Ziemski en Andrzej Kozak
   (Zaak C-31/12)
   2012/C 165/12
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy w Zakopanem

      Partijen in het hoofdgeding

   Wojciech Ziemski, Andrzej Kozak

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (1) aldus te worden uitgelegd dat een wettelijke bepaling die de in artikel 29 van de Ustawa z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Wet van 19 november 2009 inzake kansspelen) (Dz.U. nr. 201, pos. 1540, zoals gewijzigd) beschreven wettelijke begrippen en verboden vaststelt, behoort tot de technische voorschriften waarvan het ontwerp aan de Commissie dient te worden meegedeeld overeenkomstig artikel 8, lid 1, van deze richtlijn?

      (1)  PB L 204, blz. 37.


title: Zaak F-26/06: Beroep ingesteld op  10 maart 2006  — Bertolete e.a. tegen Commissie

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/34

         Beroep ingesteld op 10 maart 2006 — Bertolete e.a. tegen Commissie
   (Zaak F-26/06)
   (2006/C 108/63)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Marli Bertolete e.a. (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag (TAOBG) van 21 november 2005, waarbij de klachten zijn verworpen die verzoekers op 26 juli 2005 hadden ingediend tegen de administratieve besluiten betreffende de indeling en de bezoldiging van elk van hen en tegen artikel 7 van het besluit van het college van commissarissen van 27 april 2005, houdende „algemene uitvoeringsbepalingen inzake de overgangsregeling voor functionarissen die door het Bureau infrastructuur te Brussel aldaar in crèches en kinderdagverblijven worden tewerkgesteld”, alsook tegen de bijlagen I en II bij dit besluit;

               —

               voorzover nodig, nietigverklaring van de besluiten waartegen bovengenoemde klachten waren gericht;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers, die thans als contractuele agenten zijn tewerkgesteld in crèches en kinderdagverblijven te Brussel, vervulden reeds vóór hun benoeming dezelfde functie in het kader van arbeidsovereenkomsten naar Belgisch recht. Zij komen op tegen hun indeling en bezoldiging zoals vastgesteld door verweerster bij hun benoeming als contractuele agenten.
   Met hun eerste middel stellen zij dat zij op grond van bovengenoemde algemene uitvoeringsbepalingen en andere bepalingen betreffende contractuele agenten van de Commissie hadden moeten worden ingedeeld in functiegroep III in plaats van in functiegroep II, rekening houdend met hun kwalificaties en anciënniteit.
   Met hun tweede middel komen zij op tegen het feit dat zij met name niet het in artikel 6 van bovengenoemde algemene uitvoeringsbepalingen vastgelegde minimumsalaris krijgen.
   Met hun derde middel stellen verzoekers schending van artikel 2, lid 2, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP), van de protocolovereenkomst van 20 januari 2002 tussen de Commissie en de vertegenwoordigers van het personeel van de crèches en kinderdagverblijven dat is tewerkgesteld met arbeidsovereenkomsten naar Belgisch recht, van het beginsel van non-discriminatie en van de algemene beginselen inzake sociale zekerheid. In het bijzonder mocht bij de berekening van het salaris van verzoekers geen rekening worden gehouden met de gezinsbijslagen.


title: Zaak C-420/02: Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
8.2.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 31/7
Vra ag 4                                                                (Onder verwijzing naar punt e zij erop gewezen dat de kopende
                                                                        vennootschappen, wanneer de wet niet wordt gewijzigd zoals
                                                                        beschreven, gerechtigd zijn hun overeenkomsten met de
Maakt het voor het antwoord op de vragen 1 tot en met 3 enig            verkopende vennootschappen op te zeggen en de terugbetaling
verschil wanneer voor de relevante transacties wordt betaald            van de betaalde prijzen te vorderen. In de relevante transacties
op een tijdstip waarop een door levering van de goederen een            bevatten de overeenkomsten tussen de kopende vennootschap-
vrijgestelde levering met teruggaaf van voorbelasting, in de zin        pen en de verkopende vennootschappen bedingen die beëindi-
van artikel 28, lid 2, sub a, van de richtlijn zou zijn geweest?        ging mogelijk maken).
                                                                        Vraa g 7
Vra ag 5
                                                                        Het Tribunal heeft (in punt 89 van de beschikking) vastgesteld
Hoe moet de richtlijn worden uitgelegd in het bijzonder wat             dat „niemand van degenen die voor (BMSL en Gatwick Park)
de volgende vragen betreft? Moeten in omstandigheden zoals              beslissingen konden nemen, in wezen een andere beweegreden
de relevante omstandigheden en bij transacties zoals de                 of doel had dan de BTW zoals gepland te ontwijken”.
relevante transactie de leveringen worden behandeld:                    Appellanten betwisten deze feitelijke vaststelling in hun be-
                                                                        roepschrift bij de High Court. Maakt het voor het antwoord
                                                                        op de vragen 1 tot en met 6 supra enig verschil uit en zo ja,
a)    alsof zij door de externe leveranciers zijn gedaan aan de         welk verschil als die feitelijke vaststelling in beroep wordt
      kopende vennootschappen zonder dat er leveringen aan              herzien?
      of door de verkopende vennootschappen zijn geweest, of
b)    alsof zij door de externe leveranciers aan de verkopende          (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
      vennootschappen zijn gedaan zonder dat er leveringen                   inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
      door de verkopende vennootschappen aan de kopende                      over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
      vennootschappen zijn geweest?                                          13.06.77, blz. 1).
Vra ag 6
                                                                        Beroep, op 21 november 2002 ingesteld door Commissie
Hoe moeten artikel 17 van de richtlijn en de regels betreffende         van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
de aftrek worden uitgelegd in omstandigheden waarin elke                                                bliek
verkopende vennootschap in het kader van een economische
activiteit levert aan een kopende vennootschap en:
                                                                                (Zaak C-420/02)
a)    de kopende vennootschappen met de verkopende ven-                                            (2003/C 31/11)
      nootschappen overeenkomsten over de levering van de
      goederen hebben gesloten;
b)    de goederen vóór de levering worden gefactureerd en               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      betaald;                                                          op 21 november 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                        Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door Minas Konstantinidis, lid van haar
c)    de BTW overeenkomstig artikel 10, lid 2, tweede alinea,           juridische dienst.
      van de richtlijn verschuldigd wordt bij de vooruitbetaling;
                                                                        De Commissie concludeert dat het het Hof behage:
d)    de goederen door de kopende vennootschappen worden
      gebruikt voor leveringen die, indien zij op het tijdstip van      —      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
      de betaling hadden plaatsgevonden, vrijgestelde leverin-                 nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat
      gen zouden zijn geweest met een recht op teruggaaf van                   de nuttige toepassing of de verwijdering van afvalstoffen
      voorbelasting, maar
                                                                               plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de
                                                                               mens en zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna
e)    elke kopende vennootschap enkel voornemens is leverin-                   en flora, en zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken,
      gen van de goederen krachtens de overeenkomsten enkel                    en door een vergunning af te geven die niet de noodzake-
      te aanvaarden, wanneer de wet aldus wordt gewijzigd                      lijke inlichtingen bevat, de verplichtingen niet is nageko-
      dat het gebruik van de goederen door de kopende                          men die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 9 van
      vennootschappen zal gelden als gebruik bij het maken                     richtlijn 75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals
      van vrijgestelde leveringen zonder recht op teruggaaf?                   gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
 ---pagebreak--- C 31/8                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.2.2003
—      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         1.   De Commissie is van mening dat het doel van de
                                                                              heffing welke wordt opgelegd voor de certificering van
Middelen en voornaamste argumenten                                            rekeningen voor de invoer van producten uit de Gemeen-
                                                                              schap, in strijd is met artikel 12 EG-Verdrag (thans
1.     De Commissie meent dat de getroffen maatregelen niet                   artikel 25 EG) en dat deze derhalve een heffing van gelijke
       volstaan om te garanderen dat de stortplaats „Pera                     werking als een invoerrecht is.
       Galinon” aldus functioneert dat zij geen gevaar oplevert
       voor het natuurlijk en door mensenhand geschapen                  2.   Volgens de Commissie is de kwalificatie als heffing van
       milieu, en dat zij voldoet aan de verplichtingen die                   gelijke werking niet afhankelijk van de benaming en de
       voortvloeien uit artikel 4 van de richtlijn.                           zwaarte van de heffing.
2.     De Commissie meent dat de Helleense Republiek de haar             3.   Geen van de drie uitzonderingen voor de kwalificatie als
       bij artikel 4 van de richtlijn verleende beoordelings-                 heffing van gelijke werking doet zich voor.
       bevoegdheid heeft overschreden nu zij lange tijd niet
       doeltreffend is opgetreden om milieuvervuiling te voorko-         4.   Schending van artikel 133 EG.
       men en om de gezondheid van de bewoners te bescher-
       men tegen het onrechtmatig storten van afvalstoffen op
       het terrein „Pera Galinon” in het departement Heraklion
       (Kreta).
3.     De Commissie merkt op dat die stortplaats werkt zonder
       vergunning die voldoet aan de voorschriften van artikel 9
       van de richtlijn.                                                 Beroep, op 3 december 2002 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Fin-
                                                                                land
( 1) PB L 194, blz. 39.
( 2) PB L 78, blz. 32.
                                                                                (Zaak C-437/02)
                                                                                (2003/C 31/13)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie                     op 3 december 2002 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                bliek                                    woordigd door M. Huttunen en T. van Rijn, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg.
                          (Zaak C-426/02)
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                           (2003/C 31/12)                                dat het den Hove behage:
                                                                         —    vast te stellen dat de Republiek Finland niet heeft voldaan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    aan de krachtens artikel 9 van verordening nr. 3760/92/
op 22 november 2002 beroep tegen de Helleense Republiek                       EEG (1) en de artikelen 2, 21 en 31 van verordening
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                      nr. 2847/93 (2) op haar rustende verplichtingen, door
pen, vertegenwoordigd door X. Lewis en M. Konstantinidi als
gemachtigden.                                                                 1)    geen passende uitvoeringsbepalingen betreffende het
                                                                                gebruik en de verdeling van de haar toegewezen
                                                                                visserijrechten vast te stellen;
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                              2)    geen controles te verrichten op de uitoefening van
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens de                   de visserij en aanverwante activiteiten geen passende
       artikelen 23, 25 en 133 EG op haar rustende verplichtin-                     inspecties te verrichten van de vissersvaartuigen de
       gen niet is nagekomen door ten gunste van Ethniko                            daarmee verrichte activiteiten teneinde inachtne-
       Organismo Farmakon (nationale organisatie voor genees-                       ming van de communautaire instandhoudingsrege-
       middelen) voor de certificering van rekeningen voor                          ling te verzekeren;
       de invoer van grondstoffen bestemd voor gebruik in
       geneesmiddelen, van halffabricaten en eindproducten uit                3)    de visserij met in Finland geregistreerde of onder
       andere lidstaten of derde landen, een heffing te verlangen;                  Finse vlag varende vaartuigen niet voorlopig te
                                                                                verbieden wanneer de haar toegewezen quota geacht
—      de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                            werden volledig te zijn opgebruikt;


title: Zaak C-305/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Haeger & Schmidt GmbH/Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, in zijn hoedanigheid van curator van Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, Va Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA (Prejudiciële verwijzing — Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst — Artikel 4, leden 1, 2, 4 en 5 — Recht dat van toepassing is bij gebreke van een rechtskeuze door de partijen — Commissieovereenkomst voor vervoer — Overeenkomst voor goederenvervoer)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Haeger & Schmidt GmbH/Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, in zijn hoedanigheid van curator van Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, Va Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA
   (Zaak C-305/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst - Artikel 4, leden 1, 2, 4 en 5 - Recht dat van toepassing is bij gebreke van een rechtskeuze door de partijen - Commissieovereenkomst voor vervoer - Overeenkomst voor goederenvervoer))
   (2014/C 439/10)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Haeger & Schmidt GmbH

      Verwerende partijen: Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, in zijn hoedanigheid van curator van Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, Va Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 4, laatste zin, van het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling enkel van toepassing is op een commissieovereenkomst voor vervoer wanneer de overeenkomst hoofdzakelijk het eigenlijke vervoer van het betrokken goed betreft, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

               2)

               Artikel 4, lid 4, van dit Verdrag moet aldus worden uitgelegd dat het recht dat van toepassing is op een overeenkomst voor goederenvervoer, wanneer dit niet kan worden bepaald op grond van de tweede zin van deze bepaling, moet worden bepaald aan de hand van de algemene regel van lid 1 van dat artikel, dat wil zeggen dat deze overeenkomst wordt beheerst door het recht van het land waarmee zij het nauwst verbonden is.

               3)

               Artikel 4, lid 2, van dit Verdrag moet aldus worden uitgelegd dat ingeval wordt aangevoerd dat een overeenkomst nauwer is verbonden met een ander land dan het land waarvan het recht is aangewezen op basis van het vermoeden van dat lid, de nationale rechter de banden moet vergelijken tussen deze overeenkomst en, enerzijds, het land waarvan het recht is aangewezen op basis van het vermoeden en, anderzijds, het andere betrokken land. Daarbij moet de nationale rechter rekening houden met alle omstandigheden, daaronder begrepen het bestaan van andere overeenkomsten die met de betrokken overeenkomst verbonden zijn.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-660/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2015 door Viasat Broadcasting UK Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-125/12, Viasat Broadcasting UK Ltd/Europese Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/9

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2015 door Viasat Broadcasting UK Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 24 september 2015 in zaak T-125/12, Viasat Broadcasting UK Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-660/15 P)
   (2016/C 059/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Viasat Broadcasting UK Ltd (vertegenwoordigers: M. Honoré en S. Kalsmose-Hjelmborg, advokater)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, TV2/Danmark A/S

      Conclusies

               —

               het arrest in zaak T-125/12, Viasat Broadcasting UK Ltd/Commissie vernietigen, en

               —

               besluit 2011/839/EU (1) van de Commissie van 20 april 2011 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregelen ten behoeve van TV2/Danmark (PB L 340, blz. 1) nietig verklaren, en

               —

               verweerster in eerste aanleg verwijzen in de kosten die Viasat in eerste aanleg en voor het Hof zijn opgekomen,
               subsidiair,

               —

               het bestreden arrest vernietigen, en

               —

               de zaak naar het Gerecht terugverwijzen, en

               —

               de beslissing omtrent de kosten in eerste aanleg aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar vorderingen voert Viasat aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie bij haar toetsing aan artikel 106, lid 2, VWEU geen rekening diende te houden met het feit dat de aan TV2 steun was toegekend zonder dat de fundamentele beginselen van transparantie en kostenefficiëntie in acht waren genomen.
   Viasat stelt, meer in het bijzonder, dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door (1) zich voor de afwijzing van de vorderingen van Viasat te baseren op het arrest M6 en de daarmee verband houdende rechtspraak, (2) te oordelen dat de argumenten van Viasat tot een „logische patstelling” leiden, (3) te oordelen dat de DAEB-mededelingen van 2005 en 2011 en de mededeling inzake omroepen van 2001 niet te zake dienend zijn, en (4) te oordelen dat mededeling inzake omroepen van 2001 de Commissie belette de methode toe te passen die volgens Viasat voortvloeit uit artikel 106, lid 2, VWEU.

      (1)  Besluit van de Commissie van 20 april 2011 betreffende de door Denemarken ten uitvoer gelegde steunmaatregel (C 2/03) ten behoeve van TV2/Danmark (PB L 340, blz. 1).


title: Zaak C-388/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta förvaltningsdomstolen (Zweden) op 29 juni 2017 — Konkurrensverket/SJ AB

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta förvaltningsdomstolen (Zweden) op 29 juni 2017 — Konkurrensverket/SJ AB
   (Zaak C-388/17)
   (2017/C 293/23)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Högsta förvaltningsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Konkurrensverket

      Verwerende partij: SJ AB

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 5, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2004/17 (1) aldus worden uitgelegd dat sprake is van een net op het gebied van vervoersdiensten, indien vervoersdiensten op een onder het beheer van de staat vallend spoorwegnet voor nationaal en internationaal spoorvervoer worden verleend overeenkomstig nationale wettelijke bepalingen ter uitvoering van richtlijn 2012/34 (2), welke bepalingen de toewijzing van spoorwegcapaciteit op basis van aanvragen van spoorwegondernemingen behelzen en het vereiste inhouden dat alle aanvragen voor zover als mogelijk worden gehonoreerd?

               2)

               Moet artikel 5, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2004/17 aldus worden uitgelegd dat de activiteiten van een spoorwegonderneming als bedoeld in richtlijn 2012/34 die de levering aan het publiek van vervoersdiensten op een spoorwegnet behelzen, het ter beschikking stellen of exploiteren in de zin van die bepaling van de richtlijn inhouden?

      (1)  Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water, energie, vervoer en postdiensten (richtlijn nutsbedrijven) (PB 2004, L 134, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2012/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 tot instelling van één Europese spoorwegruimte (PB 2012, L 343, blz. 32).


title: Zaak C-214/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op  11 mei 2006  — Colasfalti srl tegen Provincia di Milano, Impresa Costruzioni Edili en Stradali dei F.lli Paccani Snc

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 11 mei 2006 — Colasfalti srl tegen Provincia di Milano, Impresa Costruzioni Edili en Stradali dei F.lli Paccani Snc
   (Zaak C-214/06)
   (2006/C 178/31)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Colasfalti srl

      Verweerster: Provincia di Milano, ATI Legrenzi Srl, Impresa Costruzioni Edili e Stradali dei F.lli Paccani Snc
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de regel in artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG (1), of de analoge regel in artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG (2) (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), die bepaalt dat de aanbestedende dienst, indien inschrijvingen worden gedaan die in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag lijken, vóór hij deze inschrijvingen kan afwijzen, schriftelijk om de door hem dienstig geachte preciseringen over de samenstelling van de inschrijving dient te verzoeken en de samenstelling aan de hand van de ontvangen toelichtingen dient te onderzoeken, waarbij hij rekening houdt met de verstrekte motivering, een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht, dat uit dien aard ook betekenis heeft buiten de formele grenzen van de waarde die in artikel 6 van richtlijn 93/37/EEG is vastgesteld, en dus zijn invloed ook doet gelden bij opdrachten met een waarde lager dan die drempel?

               2)

               Zo neen: is de regel in artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG, of de analoge regel in artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), die bepaalt dat de aanbestedende dienst, indien inschrijvingen worden gedaan die in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag lijken, vóór hij deze inschrijvingen kan afwijzen, schriftelijk om de door hem dienstig geachte preciseringen over de samenstelling van de inschrijving dient te verzoeken en de samenstelling aan de hand van de ontvangen toelichtingen dient te onderzoeken, waarbij hij rekening houdt met de verstrekte motivering — hoewel de kenmerken van een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht ontbreken — een stilzwijgend uitvloeisel of een „afgeleid beginsel” van het mededingingsbeginsel, gezien in samenhang met de beginselen van bestuurlijke transparantie en non-discriminatie op grond van nationaliteit, en heeft het als zodanig rechtstreekse werking en voorrang boven eventueel daarmee strijdige nationale bepalingen waarmee de lidstaten overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken regelen die niet onder de werkingssfeer van de rechtstreekse toepassing van het gemeenschapsrecht vallen?

      (1)  PB L 199, blz. 54.

      (2)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak T-385/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 juli 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2013 in zaak F-4/12, Marcuccio/Commissie

text:
               28.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/4

         Hogere voorziening ingesteld op 25 juli 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2013 in zaak F-4/12, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-385/13 P)
   2013/C 284/04
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig en zonder uitzondering te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn die welke zijn aangevoerd in zaak T-203/13 P, Marcuccio/Commissie.