title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 november 2004 in zaak C-143/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/29/EG — Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/20

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 18 november 2004
   in zaak C-143/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/29/EG - Harmonisatie van bepaalde aspecten van auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2005/C 6/38)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-143/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 17 maart 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Goldman), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, waarnemend voor de president van de Zesde kamer, S. von Bahr en J. Malenovský (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: R. Grass, op 18 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30 april 2004.


title: Zaak T-279/04: Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Éditions Jacob/Commissie ( „Mededinging — Concentraties — Franstalige uitgeverij — Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard op voorwaarde dat activa worden doorverkocht — Beroep tot nietigverklaring van niet gekozen kandidaat-overnemer — Motiveringsplicht — Fraude — Rechtsdwaling — Kennelijk onjuiste beoordeling — Verordening (EEG) nr. 4064/89” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/20

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Éditions Jacob/Commissie
   (Zaak T-279/04) (1)

   (Mededinging - Concentraties - Franstalige uitgeverij - Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard op voorwaarde dat activa worden doorverkocht - Beroep tot nietigverklaring van niet gekozen kandidaat-overnemer - Motiveringsplicht - Fraude - Rechtsdwaling - Kennelijk onjuiste beoordeling - Verordening (EEG) nr. 4064/89)
   2010/C 301/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Éditions Odile Jacob SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. Fréget, W. van Weert, I. de Seze, M. Struys, M. Potel en L. Eskenazi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Whelan, O. Beynet, A. Bouquet en F. Arbault, vervolgens A. Bouquet en O. Beynet, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Lagardère SCA (Parijs) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Winckler en I. Girgenson, vervolgens A. Winckler, F. de Bure en J.-B. Pinçon, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2004/422/EG van de Commissie van 7 januari 2004 waarbĳ een concentratieoperatie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelĳke markt en de werking van de EER-Overeenkomst (Zaak nr. COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP) (PB L 125, blz. 54)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Éditions Odile Jacob SAS wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie en van Lagardère SCA.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak T-383/11: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Makhlouf/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — In- en doorreisbeperkingen voor grondgebied van Unie — Recht van verdediging — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Grondrechten” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/23

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-383/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - In- en doorreisbeperkingen voor grondgebied van Unie - Recht van verdediging - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Grondrechten)
   2013/C 313/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eyad Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Grollet en G. Karouni, vervolgens G. Karouni en C. Rygaert, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2011/302/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 136, blz. 91), besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/273/GBVB (PB L 319, blz. 56) en besluit 2012/739/GBVB van de Raad van 29 november 2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië en houdende intrekking van besluit 2011/782 (PB L 330, blz. 21), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Eyad Makhlouf draagt zijn eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

               3.

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 282 van 24 september 2011.


title: Zaak T-62/14: Beroep ingesteld op 27 januari 2014 — BR IP Holder/BHIM — Greyleg Investments (HOKEY POKEY)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/35

         Beroep ingesteld op 27 januari 2014 — BR IP Holder/BHIM — Greyleg Investments (HOKEY POKEY)
   (Zaak T-62/14)
   2014/C 142/46
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BR IP Holder LLC (Canton, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: F. Traub, advocaat, en C. Rohsler, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Greyleg Investments Ltd (Baltonsborough, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 november 2013 in zaak R 1091/2012-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HOKEY POKEY” voor „suikerwaren” van klasse 30 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 275 678

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het oudere niet-ingeschreven merk „HOKEY POKEY” waarvan wordt aangevoerd dat het in het Verenigd Koninkrijk wordt gebruikt voor „suikerwaren, namelijk ijs”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-368/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 16 juni 2017 — Hüsken e.a./Lufthansa CityLine GmbH

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 16 juni 2017 — Hüsken e.a./Lufthansa CityLine GmbH
   (Zaak C-368/17)
   (2017/C 309/34)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hüsken e.a.

      Verwerende partij: Lufthansa CityLine GmbH
   De zaak werd bij beschikking van het Hof van 6 juli 2017 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-527/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 oktober 2016 — Salzburger Gebietskrankenkasse, Bundesminister für Arbeit, Soziales und Konsumentenschutz

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 14 oktober 2016 — Salzburger Gebietskrankenkasse, Bundesminister für Arbeit, Soziales und Konsumentenschutz
   (Zaak C-527/16)
   (2017/C 014/28)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Salzburger Gebietskrankenkasse, Bundesminister für Arbeit, Soziales und Konsumentenschutz

      Verwerende partijen: Alpenrind GmbH, Martin-Meat Szolgáltató és Kereskedelmi Kft, Martimpex-Meat Kft, Pensionsversicherungsanstalt, Allgemeine Unfallversicherungs-anstalt

      Prejudiciële vragen

               1)

               Geldt de in artikel 5 van verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (1) neergelegde bindende kracht van documenten in de zin van artikel 19, lid 2, van verordening (EG) nr. 987/2009, ook in een procedure voor een rechterlijke instantie in de zin van artikel 267 VWEU?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Geldt de genoemde bindende kracht ook dan, wanneer een procedure voor de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels niet tot het bereiken van overeenstemming heeft geleid en er evenmin toe heeft geleid dat de omstreden documenten zijn ingetrokken?

                           b)

                           Geldt de genoemde bindende kracht ook dan, wanneer een verklaring „A 1” pas wordt afgegeven nadat de ontvangende lidstaat formeel de verplichte verzekering krachtens zijn wetgeving heeft vastgesteld? Geldt die bindende kracht in deze gevallen ook met terugwerkende kracht?

               3)

               Voor het geval dat onder bepaalde voorwaarden de bindende kracht van documenten in de zin van artikel 19, lid 2, van verordening (EG) nr. 987/2009 beperkt is:
               Is het in strijd met het vervangingsverbod van artikel 12, lid 1, van verordening (EG) nr. 883/2004, als de vervanging plaatsvindt in de vorm van detachering, niet door dezelfde werkgever, maar door een andere werkgever? Is het daarbij van belang

                           a)

                           of deze werkgever in dezelfde lidstaat als de eerste werkgever is gevestigd, dan wel

                           b)

                           of de eerste en de tweede detacherende werkgever op personeel en/of organisatorisch vlak met elkaar zijn verweven?

      (1)  PB L 284, blz. 1.


title: Zaak C-177/11: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Syllogos Ellinon Poleodomon kai Chorotakton/Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Ypourgos Oikonomikon, Ypourgos Esoterikon, Dimosias Dioikisis kai Apokentrosis (Richtlijn 2001/42/EG — Beoordeling van gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma’s — Artikel 3, lid 2, sub b — Beoordelingsruimte van lidstaten)

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 21 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Syllogos Ellinon Poleodomon kai Chorotakton/Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Ypourgos Oikonomikon, Ypourgos Esoterikon, Dimosias Dioikisis kai Apokentrosis
   (Zaak C-177/11) (1)

   (Richtlijn 2001/42/EG - Beoordeling van gevolgen voor milieu van bepaalde plannen en programma’s - Artikel 3, lid 2, sub b - Beoordelingsruimte van lidstaten)
   2012/C 250/11
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Syllogos Ellinon Poleodomon kai Chorotakton

      Verwerende partijen: Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias & Dimosion Ergon, Ypourgos Oikonomikon, Ypourgos Esoterikon, Dimosias Dioikisis kai Apokentrosis

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 3, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (PB L 197, blz. 30), en van de artikelen 6 en 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Vereiste voor het verrichten van een beoordeling van de milieueffecten van een bepaald plan of programma, dat het plan of programma significante gevolgen kan hebben voor een speciale beschermingszone — Beoordelingsmarge van de lidstaten

      Dictum

   Artikel 3, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s moet aldus worden uitgelegd dat het de verplichting om een bepaald plan aan een milieubeoordeling te onderwerpen afhankelijk stelt van het vereiste dat voor dat plan is voldaan aan de voorwaarden waaronder het moet worden onderworpen aan een beoordeling in de zin van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/105/EG van de Raad van 20 november 2006, daaronder begrepen de voorwaarde dat het plan significante gevolgen kan hebben voor het betrokken gebied. Voor de beoordeling of aan deze voorwaarde is voldaan, hoeft noodzakelijkerwijs enkel te worden nagegaan of op grond van objectieve gegevens kan worden uitgesloten dat dit plan of project significante gevolgen heeft voor het betrokken gebied.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 december 2004 in zaak C-333/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/92/EG — Bescherming van werknemers — Blootstelling aan gevaar van explosieve atmosferen — Niet-uitvoering)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 9 december 2004
   in zaak C-333/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/92/EG - Bescherming van werknemers - Blootstelling aan gevaar van explosieve atmosferen - Niet-uitvoering)
   (2005/C 31/09)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-333/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 2 augustus 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: D. Martin en H. Kreppel) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident (rapporteur), J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 9 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 1999/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 betreffende minimumvoorschriften voor de verbetering van de gezondheidsbescherming en van de veiligheid van werknemers die door explosieve atmosferen gevaar kunnen lopen (vijftiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 228 van 11.9.2004.


title: Zaak T-549/16: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2017 — Papathanasiou/EUIPO

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/32

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2017 — Papathanasiou/EUIPO
   (Zaak T-549/16) (1)

   (2017/C 357/42)
   Procestaal: Duits
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 6.7.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-64/15 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht).


title: Zaak C-347/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Feldkirch — Oostenrijk) — Vorarlberger Gebietskrankenkasse/WGV-Schwäbische Allgemeine Versicherungs AG (Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikelen 9, lid 1, sub b, en 11, lid 2 — Bevoegdheid in verzekeringszaken — Auto-ongeval — Subrogatie van socialezekerheidsorgaan in rechten van slachtoffer — Regres op verzekeraar van vermeende aansprakelijke persoon — Doel van bescherming van zwakke partij)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/22

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Feldkirch — Oostenrijk) — Vorarlberger Gebietskrankenkasse/WGV-Schwäbische Allgemeine Versicherungs AG
   (Zaak C-347/08) (1)

   (Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikelen 9, lid 1, sub b, en 11, lid 2 - Bevoegdheid in verzekeringszaken - Auto-ongeval - Subrogatie van socialezekerheidsorgaan in rechten van slachtoffer - Regres op verzekeraar van vermeende aansprakelijke persoon - Doel van bescherming van zwakke partij)
   2009/C 267/38
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesgericht Feldkirch

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vorarlberger Gebietskrankenkasse

      Verwerende partij: WGV-Schwäbische Allgemeine Versicherungs AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Feldkirch — Uitlegging van de artikelen 9, lid 1, sub b, en 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bevoegdheid in verzekeringenszaken — Vordering die een socialezekerheidsorgaan krachtens wettelijke subrogatie heeft ingesteld bij een gerecht van de plaats waar dit orgaan is gevestigd, tegen een verzekeraar die is gevestigd op het grondgebied van een andere lidstaat

      Dictum

   De verwijzing in artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken naar artikel 9, lid 1, sub b, ervan, moet aldus worden uitgelegd dat een socialezekerheidsorgaan dat is gesubrogeerd in de rechten van de door een auto-ongeval rechtstreeks getroffene, bij de rechter van zijn lidstaat van vestiging niet rechtstreeks een vordering kan instellen tegen de in een andere lidstaat gevestigde verzekeraar van de persoon die verantwoordelijk zou zijn voor het ongeval.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-125/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 september 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — VW-Audi Forhandlerforeningen, optredend als lasthebber van Vulcan Silkeborg A/S,/Skandinavisk Motor Co. A/S (Mededinging — Afzetovereenkomst inzake motorvoertuigen — Groepsvrijstelling — Verordening (EG) nr. 1475/95 — Artikel 5, lid 3 — Opzegging door leverancier — Inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 — Noodzaak van reorganisatie van distributienet — Opzegtermijn — Motivering — Bewijslast)

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Østre Landsret — Denemarken) — VW-Audi Forhandlerforeningen, optredend als lasthebber van Vulcan Silkeborg A/S,/Skandinavisk Motor Co. A/S
   (Zaak C-125/05) (1)

   (Mededinging - Afzetovereenkomst inzake motorvoertuigen - Groepsvrijstelling - Verordening (EG) nr. 1475/95 - Artikel 5, lid 3 - Opzegging door leverancier - Inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 - Noodzaak van reorganisatie van distributienet - Opzegtermijn - Motivering - Bewijslast)
   (2006/C 261/08)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Østre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VW-Audi Forhandlerforeningen, optredend als lasthebber van Vulcan Silkeborg A/S

      Verwerende partij: Skandinavisk Motor Co. A/S
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen (PB 145, blz. 25) — Ontbinding van overeenkomst door leverancier in geval van noodzaak van reorganisatie van het net in zijn geheel of wezenlijk deel ervan — Motiveringsplicht en omvang van deze verplichting
   Dictum
   Artikel 5, lid 3, eerste alinea, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1475/95 van de Commissie van 28 juni 1995 betreffende de toepassing van artikel [81], lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen dient aldus te worden uitgelegd dat:

               —

               het bestaan van de „noodzaak van een reorganisatie van het volledige distributienet of van een wezenlijk deel daarvan” een aanzienlijke wijziging veronderstelt, zowel op materieel als op geografisch vlak, van de distributiestructuren van de betrokken leverancier, die op een geloofwaardige manier moet worden gerechtvaardigd door motieven inzake economische efficiëntie die zijn gebaseerd op objectieve omstandigheden binnen of buiten de onderneming van de leverancier die, wanneer het distributienet niet snel wordt gereorganiseerd, zouden kunnen afdoen aan de doeltreffendheid van de bestaande structuren van dit net, rekening houdend met het door concurrentie gekenmerkt klimaat waarin deze leverancier actief is. De eventuele nadelige economische gevolgen voor een leverancier indien hij de afzetovereenkomst met een opzegtermijn van twee jaar zou ontbinden, zijn in dit opzicht relevant. Het staat aan de nationale rechterlijke instanties en aan de scheidsrechterlijke instanties om aan de hand van het geheel van concrete elementen van het hun voorgelegde geschil, te oordelen of deze voorwaarden zijn vervuld.

               —

               in geval van betwisting door een dealer van de wettigheid van een opzegging voor de nationale rechterlijke instanties of de scheidsrechterlijke instanties, het aan de leverancier staat om te bewijzen dat is voldaan aan de voorwaarden van deze bepaling voor de aanwending van het opzeggingsrecht met een opzegtermijn van een jaar. Hoe een dergelijk bewijs dient te worden geleverd, is een zaak van het nationale recht.

               —

               het van de leverancier die overeenkomstig deze bepaling een afzetovereenkomst opzegt, niet verlangt dat hij de opzeggingsbeslissing formeel motiveert, en ook niet dat hij voorafgaand aan deze opzeggingsbeslissing een reorganisatieplan opstelt.

               —

               de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1400/2002 van de Commissie van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector als zodanig niet van dien aard was dat de reorganisatie van het distributienet van een leverancier noodzakelijk werd in de zin van artikel 5, lid 3, eerste alinea, eerste streepje, van verordening nr. 1475/95. Het is evenwel mogelijk dat deze inwerkingtreding, afhankelijk van de specifieke organisatie van het distributienet van iedere leverancier, dermate belangrijke wijzigingen noodzakelijk heeft gemaakt dat deze een echte reorganisatie van het genoemde net zijn in de zin van deze bepaling. Het staat aan de nationale rechterlijke instanties en aan de scheidsrechterlijke instanties om aan de hand van het geheel van concrete elementen van het hun voorgelegde geschil, te oordelen of dit het geval is.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak C-132/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 maart 2017 — Peugeot Deutschland GmbH/Deutsche Umwelthilfe eV

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 14 maart 2017 — Peugeot Deutschland GmbH/Deutsche Umwelthilfe eV
   (Zaak C-132/17)
   (2017/C 213/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot „Revision”: Peugeot Deutschland GmbH

      Verweerster in „Revision”: Deutsche Umwelthilfe eV

      Prejudiciële vraag

   Biedt degene die bij de internetdienst YouTube een videokanaal heeft waarop internetgebruikers korte reclamevideo’s voor nieuwe modellen personenauto’s ter beschikking worden gesteld, een audiovisuele mediadienst aan in de zin van artikel 1, lid 1, onder a), van richtlijn 2010/13/EU? (1)

      (1)  Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (PB 2010, L 95, blz. 1).


title: Zaak C-30/12: Beschikking van de president van het Hof van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov — Slowakije) — Valeria Marcinová/Pohotovosť s.r.o.

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/14

         Beschikking van de president van het Hof van 4 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov — Slowakije) — Valeria Marcinová/Pohotovosť s.r.o.
   (Zaak C-30/12) (1)

   2013/C 101/29
   Procestaal: Slowaaks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2012.


title: Zaak T-513/15: Arrest van het Gerecht van 16 februari 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult/EUIPO (Limbic® Map) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Limbic® Map — Geen beschrijvend karakter — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/46

         Arrest van het Gerecht van 16 februari 2017 — Gruppe Nymphenburg Consult/EUIPO (Limbic® Map)
   (Zaak T-513/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Limbic® Map - Geen beschrijvend karakter - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 104/64)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gruppe Nymphenburg Consult AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 23 juni 2015 (zaak R 1973/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Limbic® Map als Uniemerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 23 juni 2015 (zaak R 1973/2014-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Gruppe Nymphenburg Consult AG.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak T-519/13: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Leder & Schuh International/BHIM — Epple (VALDASAAR) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk VALDASAAR — Ouder gemeenschapswoordmerk Val d’Azur — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/38

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Leder & Schuh International/BHIM — Epple (VALDASAAR)
   (Zaak T-519/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk VALDASAAR - Ouder gemeenschapswoordmerk Val d’Azur - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 034/44)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Leder & Schuh International AG (Salzburg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: S. Korn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Valerie Epple (Bronnen, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 juli 2013 (zaak R 719/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Valerie Epple en Leder & Schuh International AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Leder & Schuh International AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Gevoegde zaken C-57/09 en C-101/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 november 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/B (C-57/09), D (C-101/09) (Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Artikel 12 — Uitsluiting van vluchtelingenstatus — Artikel 12, lid 2, sub b en c — Begrip ernstig, niet-politiek misdrijf — Begrip handelingen welke in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties — Behoren tot organisatie die betrokken is bij terroristische daden — Latere plaatsing van deze organisatie op lijst van personen, groepen en entiteiten, die bijlage bij gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB vormt — Individuele verantwoordelijkheid voor deel van daden van deze organisatie — Voorwaarden — Asielrecht op grond van nationaal constitutioneel recht — Verenigbaarheid met richtlijn 2004/83/EG)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 november 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/B (C-57/09), D (C-101/09)
   (Gevoegde zaken C-57/09 en C-101/09) (1)

   (Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Artikel 12 - Uitsluiting van vluchtelingenstatus - Artikel 12, lid 2, sub b en c - Begrip „ernstig, niet-politiek misdrijf” - Begrip „handelingen welke in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties” - Behoren tot organisatie die betrokken is bij terroristische daden - Latere plaatsing van deze organisatie op lijst van personen, groepen en entiteiten, die bijlage bij gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB vormt - Individuele verantwoordelijkheid voor deel van daden van deze organisatie - Voorwaarden - Asielrecht op grond van nationaal constitutioneel recht - Verenigbaarheid met richtlijn 2004/83/EG)
   2011/C 13/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Verwerende partijen: B (C-57/09), D (C-101/09)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht (Leipzig) — Uitlegging van de artikelen 3 en 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12) — Persoon met de nationaliteit van een derde land die in zijn land van herkomst actief steun heeft verleend aan de gewapende strijd van een organisatie die voorkomt op de lijst van terroristische organisaties als bedoeld in de bijlage bij het gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 juni 2002 (PB L 160, blz. 32), en die in dat land is gefolterd en tweemaal tot levenslange gevangenisstraf is veroordeeld — Toepassing van de bepalingen van richtlijn 2004/83/EG waarbij de toekenning van de vluchtelingenstatus aan een aanvrager die in zijn land van herkomst terroristische activiteiten heeft verricht, wordt uitgesloten — Mogelijkheid voor de lidstaten om op basis van hun constitutionele bepalingen de vluchtelingenstatus toe te kennen, wanneer er een in de richtlijn voorziene grond voor uitsluiting van deze status is

      Dictum

               1)

               Artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het feit dat een persoon heeft behoord tot een organisatie die wegens haar betrokkenheid bij terroristische daden op de in de bijlage bij gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GVBV van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme opgenomen lijst is geplaatst, en de gewapende strijd van deze organisatie actief heeft gesteund, niet automatisch een ernstige reden is om aan te nemen dat deze persoon een „ernstig, niet-politiek misdrijf” heeft begaan of zich schuldig heeft gemaakt aan „handelingen welke in strijd zijn met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties”;

                           —

                           in een dergelijke context slechts kan worden vastgesteld dat er ernstige redenen zijn om aan te nemen dat een persoon een dergelijk misdrijf heeft begaan of zich schuldig heeft gemaakt aan dergelijke handelingen, na een beoordeling van de specifieke feiten van het concrete geval om uit te maken of door de betrokken organisatie gestelde handelingen voldoen aan de in die bepalingen gestelde voorwaarden en of, gelet op het door artikel 12, lid 2, geëiste bewijsniveau, de betrokken persoon individueel verantwoordelijk kan worden gesteld voor die daden.

               2)

               Een persoon kan ook dan op grond van artikel 12, lid 2, sub b of c, van richtlijn 2004/83 van de vluchtelingenstatus worden uitgesloten wanneer hij geen actueel gevaar oplevert voor de lidstaat van ontvangst.

               3)

               Om een persoon op grond van artikel 12, lid 2, sub b of c, van richtlijn 2004/83 van de vluchtelingenstatus uit te sluiten is geen evenredigheidstoetsing in het concrete geval vereist.

               4)

               Artikel 3 van richtlijn 2004/83 moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten op grond van hun nationaal recht asiel kunnen verlenen aan een persoon die op grond van artikel 12, lid 2, van de richtlijn van de vluchtelingenstatus is uitgesloten, voor zover deze andere bescherming niet kan worden verward met de vluchtelingenstatus in de zin van de richtlijn.

      (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Zaak F-104/06: Beroep ingesteld op 4 september 2006 — Joséphine Arpaillange en anderen/Commissie

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/35

         Beroep ingesteld op 4 september 2006 — Joséphine Arpaillange en anderen/Commissie
   (Zaak F-104/06)
   (2006/C 261/73)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Joséphine Arpaillange (Santiago de Chili, Chili) en anderen (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de besluiten van het tot het sluiten van overeenkomsten bevoegde gezag (TSOBG) houdende vaststelling van de voorwaarden voor aanwerving van verzoekers, zoals blijken uit hun overeenkomsten als arbeidscontractant, voor zover het aantal jaren beroepservaring dat hun door het TSOBG is toegekend, lager is dan het aantal jaren beroepservaring dat verzoekers daadwerkelijkheid hebben geaccumuleerd;

               —

               het TSOBG mee te delen wat de gevolgen zijn van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name een herindeling van verzoekers in de rang en salaristrap die in overeenstemming is met hun daadwerkelijke beroepservaring en hun anciënniteit als individuele deskundige;

               —

               in voorkomend geval, de overeenkomsten van verzoekers om te zetten in overeenkomsten voor onbepaalde tijd;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling aan verzoekers van het verschil tussen het salaris dat overeenkomt met de rang en salaristrap waarin zij zijn ingedeeld en het salaris dat overeenkomt met de rang en salaristrap waarin zij hadden moeten worden ingedeeld, vermeerderd met vertragingsrente;

               —

               subsidiair, de verwerende partij te veroordelen tot, in de eerste plaats, vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden in termen van inkomensverlies als gevolg van hun overgang van de hoedanigheid van individueel deskundige naar die van arbeidscontractant, door betaling van een maandelijkse compensatie en, in de tweede plaats, uitkering aan verzoekers van het verschil tussen het salaris dat zij sinds hun indiensttreding als arbeidscontractant ontvangen en het salaris vermeerderd met voornoemde schadevergoeding, met vertragingsrente.

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekers zijn, na een aantal jaren te hebben gewerkt bij delegaties van de Commissie buiten de Gemeenschap, in de hoedanigheid van individuele experts, na de afschaffing van deze hoedanigheid, aangeworven in de hoedanigheid van arbeidscontractant.
   Bij de indeling in rang en salaristrap van verzoekers heeft de Commissie hun een beroepservaring toegekend die geringer is dan die welke zij naar hun oordeel daadwerkelijk hebben opgebouwd en, in ieder geval, geringer dan die welke hun ten tijde van hun aanwerving als individuele deskundigen was toegekend.
   Tot staving van hun beroep voeren verzoekers aan schending van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen (RAP), voor zover artikel 2 van de Algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de procedures voor de aanwerving en de inzet van arbeidscontractanten van 7 april 2004 (AU) voor de aanwerving van arbeidscontractanten een voorwaarde stelt — een jaar passende beroepservaring — die niet is voorzien in artikel 82 RAP.
   Bovendien zijn verzoekers van oordeel dat de Commissie bij de beoordeling van hun beroepservaring het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen en de zorgplicht heeft geschonden en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.
   Voorts beroepen verzoekers zich op schending van het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie voor zover: ten eerste, de AU bepalen dat een personeelslid met bijna twintig jaar ervaring in dezelfde rang wordt ingedeeld als een personeelslid met slechts zeven jaar ervaring; ten tweede, arbeidscontractanten waarop artikel 3 bis RAP van toepassing is, zoals verzoekers, en die waarop artikel 3 ter RAP van toepassing is, verschillend worden behandeld wat betreft de mogelijkheid van indeling in rang bij aanwerving, de waardering van hun beroepservaring en de loopbaanontwikkeling, hoewel hun situatie vergelijkbaar is; ten derde, een compensatie voor inkomensverlies, zoals is voorzien voor voormalige plaatselijke personeelsleden, niet is voorzien voor voormalige individuele deskundigen.
   Tot slot voeren verzoekers aan schending van het beginsel van eerbiediging van verkregen rechten vanwege, in de eerste plaats, een dienovereenkomstige verlaging van hun salaris voor identieke functies, en, in de tweede plaats, het nalaten rekening te houden met de jaren waarin zij als individuele deskundige in dienst zijn geweest met het oog op hun indeling in salaristrap en de omzetting van hun overeenkomsten als arbeidscontractant voor bepaalde tijd in overeenkomsten voor onbepaalde tijd.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 februari 2003 in zaak T-20/00 OP: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ivo Camacho-Fernandes (Ambtenaren — Beroepsziekte — Onregelmatigheid van advies van medische commissie — Verzet tegen bĳ verstek gewezen arrest)

text:
10.5.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 112/25
beschikking van de Commissie van 26 augustus 1999 [SG(99)                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
D/7.040] houdende afwijzing van een klacht op grond van
artikel 82 EG, heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, K. Lenaerts,                                      van 6 maart 2003
J. Azizi, N. J. Forwood en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers,
administrateur, op 4 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                               in zaak T-56/00: Dole Fresh Fruit International Ltd tegen
                                                                          Raad van de Europese Unie en Commissie van de Euro-
1)     Verwerpt het beroep.                                                                    pese Gemeenschappen ( 1)
2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de
       Commissie.                                                         („Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten —
                                                                          Besluit 94/800/EG — Verordening (EG) nr. 478/95 —
                                                                          Stelsel van uitvoercertificaten — Beroep tot schadevergoe-
( 1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                                ding”)
                                                                                (2003/C 112/46)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                          (Procestaal: Engels)
                       van 27 februari 2003
in zaak T-20/00 OP: Commissie van de Europese Gemeen-                     In zaak T-56/00, Dole Fresh Fruit International Ltd, gevestigd
          schappen tegen Ivo Camacho-Fernandes ( 1)                       te San José (Costa Rica), vertegenwoordigd door B. O’Connor,
                                                                          solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
(Ambtenaren — Beroepsziekte — Onregelmatigheid van                        Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en J.-
advies van medische commissie — Verzet tegen bij verstek                  P. Hix) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                            gewezen arrest)                               (gemachtigden: aanvankelijk P. Oliver en C. Van der Hauwaert,
                                                                          L. Visaggio en K. Fitch), betreffende een verzoek tot vergoeding
                          (2003/C 112/45)                                 van de schade die verzoekster naar eigen zeggen heeft geleden
                                                                          door de invoering van het stelsel van uitvoercertificaten bij
                                                                          besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994
                           (Procestaal: Frans)                            betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap
                                                                          voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangele-
                                                                          genheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in
In zaak T-20/00 OP, Commissie van de Europese Gemeen-                     het kader van de Uruguay-Ronde (1986-1994) voortvloeiende
                                                                          overeenkomsten (PB L 336, blz. 1), en bij verordening (EG)
schappen (gemachtigden: J. Currall en J.-L. Fagnart), tegen Ivo
Camacho-Fernandes, ambtenaar van de Commissie van de                      nr. 478/95 van de Commissie van 1 maart 1995 tot vaststelling
Europese Gemeenschappen, wonende te Overijse (België),                    van aanvullende bepalingen voor de toepassing van verorde-
                                                                          ning (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling
vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, betreffende verzet tegen het bij                   inzake het tariefcontingent voor de invoer van bananen in de
                                                                          Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1442/
verstek gewezen arrest van het Gerecht van 15 november
2000, Camacho-Fernandes/Commissie (T-20/00, JurAmbt.                      93 (PB L 49, blz. 13), heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
blz. I-A-249 en II-1149) houdende nietigverklaring van het                samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-
                                                                          Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Palacio González,
besluit van 10 februari 1999 waarbij de Commissie heeft
geweigerd, de longkanker waaraan de echtgenote van Ca-                    hoofdadministrateur, op 6 maart 2003 een arrest gewezen
                                                                          waarvan het dictum luidt als volgt:
macho-Fernandes is overleden, als beroepsziekte te erkennen,
heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 27 februari 2003             1)     Verwerpt het beroep.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Raad
1)     Verwerpt het verzet.                                                      en de Commissie.
2)     Verwijst de Commissie in de kosten van het verzet.
                                                                          (1 ) PB C 135 van 13.5.2000.
( 1) PB C 122 van 29.4.2000.


title: Zaak C-399/07: Beschikking van de president van het Hof van 28 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/25

         Beschikking van de president van het Hof van 28 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-399/07) (1)

   (2008/C 92/51)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak T-306/06: Beroep ingesteld op 13 november 2006 — Air Products and Chemicals/BHIM — Messer Group (INOMIX)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/62

         Beroep ingesteld op 13 november 2006 — Air Products and Chemicals/BHIM — Messer Group (INOMIX)
   (Zaak T-306/06)
   (2006/C 326/133)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Air Products and Chemicals Inc. (Allentown, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: S. Heurung, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Messer Group GmbH (Sulzbach, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 september 2006 in de gevoegde zaken R 1226/2005-2 en R 1398/2005-2 te vernietigen;

               —

               de omstreden aanvraag tot inschrijving van het merk „INOMIX” (CTM 3 190 031) volledig af te wijzen;

               —

               de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg over te maken aan het BHIM;

               —

               Messer Group te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Messer Group GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „INOMIX” voor waren van de klassen 1 en 4 — aanvraagnr. 3 190 031

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „INOMAXX” voor waren van klasse 1

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie met betrekking tot alle waren van klasse 1; afwijzing van de oppositie met betrekking tot alle waren van klasse 4

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het door verzoekster ingestelde beroep (R 1226/2005-2); toewijzing van het door Messer Group GmbH ingestelde beroep (R 1398/2005-2)

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep onder meer:

               —

               de kennis en de oplettendheid van niet-professionele consumenten van lasgas heeft overschat;

               —

               ten onrechte heeft aangenomen dat het merk „INOMAXX” van huis uit een gering onderscheidend vermogen heeft;

               —

               onvoldoende belang heeft gehecht aan het feit dat de betrokken waren deels dezelfde en deels zeer soortgelijk zijn; en

               —

               is voorbijgegaan aan de totaalindruk die door de merken, in hun geheel beschouwd, wordt opgeroepen.


title: Zaak C-262/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Neamț — Roemenië) — Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)/Ministerul Finanțelor Publice (Prejudiciële verwijzing — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Richtlijn 2000/78/EG — Artikelen 2, 3, lid 1, en 6 — Verbod van discriminatie op grond van leeftijd — Discriminatie op grond van beroepsgroep of arbeidsplaats — Nationale wettelijke regeling die binnen bepaalde grenzen verbiedt om naast een ouderdomspensioen loon te ontvangen voor de uitoefening van een beroepsactiviteit in de overheidssector — Ambtshalve beëindiging van de arbeidsverhouding of de dienstbetrekking)

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/17

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 mei 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Neamț — Roemenië) — Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)/Ministerul Finanțelor Publice
   (Zaak C-262/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Richtlijn 2000/78/EG - Artikelen 2, 3, lid 1, en 6 - Verbod van discriminatie op grond van leeftijd - Discriminatie op grond van beroepsgroep of arbeidsplaats - Nationale wettelijke regeling die binnen bepaalde grenzen verbiedt om naast een ouderdomspensioen loon te ontvangen voor de uitoefening van een beroepsactiviteit in de overheidssector - Ambtshalve beëindiging van de arbeidsverhouding of de dienstbetrekking))
   (2015/C 236/23)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Neamț

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sindicatul Cadrelor Militare Disponibilizate în rezervă și în retragere (SCMD)

      Verwerende partij: Ministerul Finanțelor Publice

      Dictum

   De artikelen 2, lid 2, en 3, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep zijn niet van toepassing op een nationale wettelijke regeling als in het hoofdgeding, die voorziet in de beëindiging van rechtswege van de arbeidsverhouding of de dienstbetrekking van overheidspersoneel dat een ouderdomspensioen ontvangt dat hoger is dan het gemiddelde brutoloon en niet binnen een bepaalde termijn ervoor heeft gekozen om die arbeidsverhouding of die dienstbetrekking voort te zetten.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak C-354/05: Beroep, op 22 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/13

         Beroep, op 22 september 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-354/05)
   (2005/C 281/26)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 september 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Heller en B. Schima als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 57.


title: Zaak T-376/14: Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — Yassin/Raad

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/26

         Beroep ingesteld op 30 mei 2014 — Yassin/Raad
   (Zaak T-376/14)
   2014/C 245/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Khadiga Ahmed Ahmed Kamel Yassin (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: J. Bellis, R. Luff, A. Bailleux, Q. Declève, P. Vovan, S. Rowe en A. Yehia, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               besluit 2014/153 nietig verklaren, voor zover daarbij de bij besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte tegen verzoekster vastgestelde beperkende maatregelen zijn verlengd tot en met 22 maart 2015;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-375/14, Al Naggar/Raad.


title: Zaak T-332/12: Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — ING Groep/Commissie

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/35

         Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — ING Groep/Commissie
   (Zaak T-332/12)
   2012/C 287/65
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ING Groep NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, J. Blockx en N. Lorjé, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het besluit van de Europese Commissie van 11 mei 2012 C(2012) 3150 final, Staatssteun SA.28855 (N 373/2009) (ex C 10/2009 en ex N 528/2008) Nederland ING — herstructureringssteun, nietig verklaren;

               —

               verweerster in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht om te worden gehoord, doordat de Nederlandse Staat en ING niet zijn gehoord met betrekking tot de feiten en het standpunt en veronderstellingen van verweerster die relevant waren voor haar conclusie dat de wijziging van de voorwaarden voor de core-tier-1 kapitaalinjectie staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormde.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijk onjuiste beoordeling bij de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie (MEIP) en het ontbreken van een passende redenering bij de kwalificatie van de wijziging van de core-tier-1 kapitaalinjectie als staatssteun en een verzwarende factor bij haar beoordeling van de compenserende maatregelen.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU, de beginselen van behoorlijk bestuur, evenredigheid, rechtszekerheid en gelijke behandeling en de motiveringsplicht, doordat het bedrag van de steun niet in de beschouwing is betrokken bij de beoordeling van de compenserende maatregelen en doordat een onjuiste berekening is gemaakt van het relatieve steunbedrag en de omstandigheden waaronder de steun is toegekend bij de beoordeling van de compenserende maatregelen.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel artikel 107, lid 3, sub b, VWEU, de beginselen van behoorlijk bestuur en evenredigheid en de motiveringsplicht, doordat het verbod op prijsleiderschap rechtens bindend is gemaakt voor ING.


title: Zaak T-136/17: Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Cotecnica/EUIPO — Mignini & Petrini (cotecnica MAXIMA)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/29

         Beroep ingesteld op 2 maart 2017 — Cotecnica/EUIPO — Mignini & Petrini (cotecnica MAXIMA)
   (Zaak T-136/17)
   (2017/C 129/43)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cotecnica, SCCL (Bellpuig, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Erdozain López, J. Galán López en J. Devaureix, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mignini & Petrini SpA (Petrignano di Assisi, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „cotecnica MAXIMA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 292 495

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 17 november 2016 in zaak R 853/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-418/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 augustus 2011 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2011 in zaak F-49/10, De Nicola/EIB

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/42

         Hogere voorziening ingesteld op 3 augustus 2011 door Carlo De Nicola tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2011 in zaak F-49/10, De Nicola/EIB
   (Zaak T-418/11 P)
   2011/C 282/79
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 juni 2011 in zaak F-49/10 op de volgende wijze te herzien:

               —

               nietigverklaring van het bij e-mail meegedeelde besluit van 11 mei 2010, voor zover de EIB daarbij heeft geweigerd om de administratieve procedure af te ronden en door de stilzwijgende weigering om 3 000 EUR aan ziektekosten te vergoeden de poging om het geschil te beëindigen heeft doen mislukken;

               —

               veroordeling van de EIB tot betaling van het bedrag van 3 000 EUR dat verzoeker heeft uitgegeven voor een in Italië voorgeschreven en uitgevoerde laserbehandeling, vermeerderd met betaling van rente, een inflatievergoeding en een vergoeding voor de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan.

               A)

               Betreffende de feiten

                           1)

                           Volgens rekwirant is één van zijn vorderingen verkeerd opgevat en heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken zich niet uitgesproken over één van zijn andere vorderingen.

                           2)

                           Hij beklaagt zich eveneens over de geprivilegieerde positie van de instelling die slechts bepaalde feiten heeft aangevoerd, die het Gerecht voor ambtenarenzaken vervolgens bewezen heeft geacht.

               B)

               Betreffende de vordering tot nietigverklaring

                           3)

                           Rekwirant had geconcludeerd tot nietigverklaring van het bij e-mail meegedeelde besluit van 11 mei 2010, voor zover de EIB daarbij heeft geweigerd om een derde arts aan te wijzen, de in artikel 41 van het personeelsreglement voorziene bemiddelingsprocedure in te leiden en hem het bedrag van 3 000 EUR te vergoeden dat hij had uitgegeven voor een in Italië voorgeschreven en uitgevoerde laserbehandeling.

                           4)

                           Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft het gedeelte van het beroep betreffende de weigering om een derde arts aan te wijzen niet-ontvankelijk geacht, op grond dat rekwirant had moeten opkomen tegen een niet-bestaand besluit van 24 maart 2008, zonder aan te geven welk verband er bestaat tussen het bestreden besluit en het besluit dat zijns inziens in strijd is met het recht en zonder te preciseren op grond van welke regels het aan de vertrouwensman van de EIB toegeschreven advies een afwijzend besluit van de EIB is geworden.

                           5)

                           Rekwirant stelt dat het betrokken advies slechts een interne proceshandeling was, die niet in strijd is met het recht en dus niet autonoom kan worden betwist.
                           Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft echter de volledige vroegere rechtspraak op zijn kop gezet en gemeend een termijn van drie maanden voor de instelling van beroep tegen een interne proceshandeling te moeten invoeren, door te oordelen dat de termijn waarbinnen beroep bij de rechter kan worden ingesteld begint te lopen op de dag waarop het personeelslid een verzoek indient, ongeacht de vaststelling van een besluit en zelfs zonder op de hoogte te zijn van de motivering daarvan.

                           6)

                           Rekwirant betwist alle voor de openbare instellingen gegeven regels die het Gerecht wil toepassen op de EIB, die als een particuliere bank is georganiseerd en waarvan het personeel privaatrechtelijke arbeidsovereenkomsten heeft. Dit betekent dat de handelingen betreffende de personeelsleden geen administratieve handelingen zijn, niet de uitoefening van openbaar gezag inhouden, geen handelingen van openbaar gezag zijn en niet het vermoeden van wettigheid genieten. Er bestaat dus geen enkele overeenkomst met de ambtenaren en het is niet nodig om directe bestendigheid toe te kennen aan organisatorische handelingen, die worden getroffen zoals zij in het kader van elke particuliere bank kunnen worden getroffen.

                           7)

                           Rekwirant wijst voorts op het onlogische karakter van de motivering van het bestreden arrest, namelijk in het gedeelte waarin werd uitgesloten dat er wat hem betrof sprake was van een verschoonbare dwaling daar hij op de hoogte was van een besluit dat alleen aan zijn advocaat was betekend.

                           8)

                           Ten slotte stelt hij dat in elke rechtsorde een nietige handeling op elk moment kan worden betwist en niet alleen binnen de korte termijn die op straffe van verval van recht is voorzien voor handelingen waartegen beroep kan worden ingesteld.

                           9)

                           Met betrekking tot de in artikel 41 van het personeelsreglement voorziene bemiddelingsprocedure stelt rekwirant dat het hier geen procedurele voorwaarde betreft en dat het Gerecht voor ambtenarenzaken deze dus ten onrechte gelijkstelt met de administratieve klacht die de ambtenaren van de Europese Unie moeten indienen, welke klacht verplicht is en de omvang van het latere beroep bij de rechter beperkt.

                           10)

                           Met betrekking tot de vordering gericht tegen de weigering om de bemiddelingsprocedure in te leiden stelt rekwirant dat het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken onwettig is, aangezien de bank die procedure nooit kan weigeren.
                           Dit betekent dat geen enkele motivering een wettelijke grondslag voor die weigering kan opleveren en dat, indien het beroep van het personeelslid wordt toegewezen, de aansprakelijkheid van de bank zwaarder is en deze zonder enige twijfel in de kosten moet worden verwezen.

                           11)

                           Met betrekking tot de stilzwijgende weigering om de kosten van een laserbehandeling te vergoeden betoogt rekwirant dat het ontbreken van motivering zeer zeker een symptoom voor een overschrijding van bevoegdheid is, aangezien de vergoeding slechts in drie gevallen kan worden geweigerd, terwijl de non-existentie van een formele handeling een absolute nietigheid is die als zodanig op elk moment kan worden betwist.

                           12)

                           Ten slotte moet ook het gedeelte van het arrest waarin het Gerecht voor ambtenarenzaken geen beslissing heeft gegeven omdat het van oordeel was niet over de noodzakelijke elementen te beschikken, als onwettig worden beschouwd.

               C)

               Vordering tot veroordeling

                           13)

                           Het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft deze vordering wegens de aanhangigheid van een ander beroep niet-ontvankelijk verklaard, terwijl deze exceptie niet is opgenomen in het Reglement voor de procesvoering. Bovendien heeft het niet uiteengezet hoe er sprake kan zijn van een identiteit van vorderingen tussen een in eerste aanleg en een in hogere voorziening aanhangige zaak noch hoe en door wie het bewijs is geleverd van de feitelijke elementen waarop deze beslissing is gebaseerd.

                           14)

                           Ten slotte is rekwirant van mening dat de toewijzing van de vorderingen in hogere voorziening en de herziening van het bestreden arrest tot een nieuwe beslissing over de kosten moeten leiden, daaronder begrepen die van de procedure in eerste aanleg.


title: Zaak T-497/09: Beroep ingesteld op 7 december 2009 — LG Electronics/BHIM (KOMPRESSOR PLUS)

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/45

         Beroep ingesteld op 7 december 2009 — LG Electronics/BHIM (KOMPRESSOR PLUS)
   (Zaak T-497/09)
   2010/C 37/64
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: J. Blanchard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de beslissing van 23 september 2009 van de eerste kamer van beroep van het BHIM gedeeltelijk vernietigen voor zover daarbij het beroep van LG ELECTRONICS tegen de beslissing van 5 februari 2009 houdende weigering van de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 282 924 met betrekking tot „elektrische stofzuigers” gedeeltelijk werd verworpen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KOMPRESSOR PLUS” voor waren van klasse 7 (aanvraagnr. 7 282 924)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk


title: Zaak C-118/12 P: Beschikking van het Hof van 24 januari 2013 — Enviro Tech Europe Ltd/Europese Commissie, Enviro Tech International Inc (Hogere voorziening — Richtlijnen 67/548/EEG en 2004/73/EG — Indeling, verpakking en kenmerken van gevaarlijke stoffen — Indeling van n-propylbromide)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/9

         Beschikking van het Hof van 24 januari 2013 — Enviro Tech Europe Ltd/Europese Commissie, Enviro Tech International Inc
   (Zaak C-118/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Richtlijnen 67/548/EEG en 2004/73/EG - Indeling, verpakking en kenmerken van gevaarlijke stoffen - Indeling van n-propylbromide)
   2013/C 108/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Enviro Tech Europe Ltd (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden), Enviro Tech International Inc.

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 december 2011 in zaak T-291/04, Enviro Tech Europe Ltd en Enviro Tech International, Inc./Europese Commissie, waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2004/73/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 152, blz. 1), voor zover n-propylbromide daarbij is ingedeeld als „licht ontvlambare” stof enerzijds, en tot vergoeding van de schade die verzoeksters beweren te hebben geleden anderzijds — Procesbelang — Niet individueel geraakt

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Enviro Tech Europe Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-99/99: Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 188/6              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3.7.1999
Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Antillean Rice             Beroep, op 17 maart 1999 ingesteld door Italiaanse
Mills NV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden                Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door                                               schappen
Commissie van de Europese Gemeenschappen, Konink-
   rijk Spanje, Franse Republiek en Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-99/99)
                       (Zaak C-451/98)                                                       (1999/C 188/13)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                       (1999/C 188/11)                               op 17 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                     genwoordigd door Prof. U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           door O. Fiumara, avvocato dello Stato, domicilie gekozen
op 9 december 1998 een beroep aanhangig gemaakt, dat                 hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Antillean Rice Mills NV bij het Gerecht van eerste aanleg had        Adelaïde 5.
ingesteld. Dat beroep, ingeschreven onder no T-41/97, heeft
tot niet-ontvankelijkverklaring geleid en het Gerecht van eerste
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
aanleg heeft de zaak verwezen naar het Hof, opdat dit zich
over het verzoek om nietigverklaring kan uitspreken.
                                                                     — nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2815/98 van
                                                                          de Commissie van 22 december 1998 (1), subsidiair de
                                                                          artikelen 1, 2, leden 1 en 2, derde alinea, 3, lid 2, derde
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergegeven in een             alinea, en lid 3;
mededeling in Publicatieblad no C 108 van 5 april 1997,
blz. 23.
                                                                     — de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     1.     In de verordening is niet gepreciseerd welke regels de
                                                                     rechtsgrondslag ervan vormen.
                                                                     2.     De verordening voorziet alleen in de bescherming van
                                                                     extra olijfolie verkregen bij de eerste persing en olijfolie
Beroep, op 9 december 1998 ingesteld door Nederlandse
                                                                     verkregen bij de eerste persing. Deze beperking is ongerecht-
Antillen tegen de Raad van de Europese Unie, onder-
                                                                     vaardigd en onaanvaardbaar. Ook olijfolie (andere dan extra
steund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     olijfolie of olijfolie verkregen bij de eerste persing) kan
                  pen en Koninkrijk Spanje
                                                                     verschillende hoedanigheden bezitten naar gelang van de
                                                                     geografische oorsprong. Een gezonde en juiste bescherming
                                                                     van het product en van de consument verlangen dat de
                       (Zaak C-452/98)                               aanduiding van de oorsprong op dergelijke producten kan
                                                                     worden aangeduid.
                       (1999/C 188/12)
                                                                     3.     Het criterium dat wordt toegepast om het gebied van
                                                                     oorsprong van het product te bepalen, is onaanvaardbaar.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Uitgegaan wordt namelijk van de plaats waar de persing
op 9 december 1998 een beroep aanhangig gemaakt, dat de              plaatsvindt, ongeacht de plaats waar de olijven zijn geprodu-
Nederlandse Antillen bij het Gerecht van eerste aanleg hadden        ceerd.
ingesteld. Onderhavig beroep, ingeschreven onder no T-
179/97, heeft tot niet-ontvankelijkverklaring geleid en het
Gerecht van eerste aanleg heeft de zaak verwezen naar het            4.     De verordening voorziet in een afwijking voor merk-
Hof, opdat deze zich over het verzoek om nietigverklaring kan        namen of bedrijfsnamen waarvoor de registratieaanvraag vóór
uitspreken.                                                          1 januari 1999 is ingediend, overeenkomstig de richtlijn. Niet
                                                                     alleen wordt, in strijd met de richtlijn, niet verwezen naar de
                                                                     goede trouw, doch er wordt voorzien in de mogelijkheid
                                                                     aanvragen ook na de publicatie van de verordening te registre-
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergegeven in een        ren, zodat misbruiken in de hand worden gewerkt.
mededeling in Publicatieblad nr. C 228 van 26 juli 1997,
blz. 25.
                                                                     (1) PB L 349, van 24 december 1998, blz. 56.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 1999 in zaak T-110/98: RJB Mining plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS-Verdrag - Staatssteun - Steun voor bedrijfsvoering - Terugwerkende goedkeuring van reeds uitgekeerde steun - Verbetering van levensvatbaarheid van steunontvangende ondernemingen, in de zin van artikel 3 van beschikking nr. 3632/93/EGKS)

text:
C 314/8                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         30.10.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 9 september 1999                                                     van 9 september 1999
in zaak T-110/98: RJB Mining plc tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)                            in zaak T-127/98: UPS Europe SA tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
(EGKS-Verdrag — Staatssteun — Steun voor bedrijfsvoe-
ring — Terugwerkende goedkeuring van reeds uitgekeerde                   („Mededinging — Beroep wegens nalaten — Onderzoek-
steun — Verbetering van levensvatbaarheid van                                      plicht van Commissie — Redelijke termijn”)
steunontvangende ondernemingen, in de zin van artikel 3
               van beschikking nr. 3632/93/EGKS)
                                                                                (1999/C 314/19)
                          (1999/C 314/18)
                         (Procestaal: Engels)                                                      (Procestaal: Engels)
In zaak T-110/98, RJB Mining plc, gevestigd te Harworth                  In zaak T-127/98, UPS Europe SA, gevestigd te Brussel,
(Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Brealey, Bar-            vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger, advocaat te Rotter-
rister, en J. Lawrence, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te         dam, en D. Arts, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
Luxemburg ten kantore van Arendt & Medernach, advocaten                  hebbende te Luxemburg ten kantore van Loeff, Claeys en
aldaar, Rue Mathias Hardt, 8-10, tegen Commissie van de                  Verbeke, advocaten aldaar, Rue Charles Martel 5, tegen Com-
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. F. Nemitz en                   missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B.
N. Khan), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland (ge-                 Doherty en K. Wiedner), betreffende een verzoek krachtens
machtigden: C.-D. Quassowski en M. Schütte), Koninkrijk                  artikel 175 EG-Verdrag (thans artikel 232 EG) om vast te
Spanje (gemachtigden: R. Silva de Lapuerta) en RAG Aktien-               stellen dat de Commissie heeft nagelaten te beslissen op de
gesellschaft, gevestigd te Essen (Duitsland), vertegenwoordigd           klacht die verzoekster krachtens artikel 3, lid 2, van verorde-
door S. B. Völcker, advocaat te Berlijn, domicilie gekozen               ning nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste verorde-
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat                ning over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het
aldaar, Rue Goethe 11, betreffende een beroep tot nietigverkla-          Verdrag (PB 1962, blz. 204), had ingediend ter zake van
ring van beschikking 98/687/EGKS van de Commissie van                    bepaalde de mededinging beperkende praktijken van Deutsche
10 juni 1998 betreffende de steunmaatregelen van Duitsland               Post AG, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
ten behoeve van de kolenindustrie in 1997 (PB L 324, blz. 30),           samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld              V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, J. Pirrung,          ministrateur, op 9 september 1999 een arrest gewezen waar-
A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier: A. Mair, ad-            van het dictum luidt als volgt:
ministrateur, op 9 september 1999 een arrest gewezen waar-
van het dictum luidt als volgt:
                                                                         1) Door te hebben nagelaten om na de opmerkingen van 2 februari
1. Verklaart het middel ontleend aan het gestelde verbod om zonder            1998 over de mededeling die aan verzoekster was gezonden
     voorafgaande goedkeuring uitgekeerde steun a posteriori goed te          overeenkomstig artikel 6 van verordening nr. 99/63/EEG van de
     keuren, ongegrond.                                                       Commissie van 25 juli 1963 over het horen van belanghebben-
                                                                              den en derden overeenkomstig artikel 19, leden 1 en 2, van
2. Verklaart het middel ontleend aan schending van artikel 3 van              verordening nr. 17 van de Raad, hetzij een procedure in te leiden
     beschikking 3632/93/EGKS van de Commissie van 28 decem-                  tegen de persoon tegen wie verzoeksters klacht van 7 juli 1994
     ber 1993 tot vaststelling van een communautaire regeling voor            was gericht, hetzij een definitieve beslissing tot afwijzing van de
     de steunmaatregelen van de lidstaten ten behoeve van de                  klacht te nemen, is de Commissie de krachtens het EG-Verdrag
     kolenindustrie, ongegrond.                                               op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
3. Verwerpt het beroep voorzover het gebaseerd is op deze twee
     middelen.                                                           2) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor het overige.
4. Nodigt partijen uit hun standpunt kenbaar te maken over het           3) De Commissie wordt in de kosten verwezen.
     verdere verloop van de procedure, binnen een termijn die door de
     president van het Gerecht zal worden vastgesteld.
5. Houdt de beslissing over de kosten aan.
                                                                         (1) PB C 340 van 7.11.98.
(1) PB C 299 van 26.9.1998.