title: Zaak T-214/11: Beroep ingesteld op 11 april 2011 — ClientEarth en PAN Europe/EFSA

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/18

         Beroep ingesteld op 11 april 2011 — ClientEarth en PAN Europe/EFSA
   (Zaak T-214/11)
   2011/C 179/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Pesticides Action Network Europe (PAN Europe) (Brussel, België) (vertegenwoordiger: P. Kirch, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA)

      Conclusies

               —

               te verklaren dat verweerder het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden heeft geschonden;

               —

               te verklaren dat verweerder verordening (EG) nr. 1367/2006 (1) heeft geschonden;

               —

               te verklaren dat verweerder verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) heeft geschonden;

               —

               het afwijzend antwoord van verweerder op het verzoek tot toegang tot de gevraagde documenten nietig te verklaren, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van verzoeksters, met inbegrip van de kosten van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun verzoekschrift verzoeken verzoeksters krachtens artikel 263 VWEU om nietigverklaring van het afwijzend antwoord van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid op hun verzoek tot toegang tot documenten, met name tot de tussentijdse ontwerpen en het wetenschappelijk advies van EFSA's Pesticiden Stuurgroep (PSC) en van het Panel voor gewasbeschermingsmiddelen en de residuen daarvan aangaande de richtsnoeren met betrekking tot het indienen van collegiaal getoetste open literatuur voor de toelating van werkzame stoffen in pesticiden overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 (3).
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: het bestreden besluit schendt artikel 8, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 doordat niet binnen de voorgeschreven termijn is geantwoord op het confirmatief verzoek van verzoeksters en niet uitvoerig de redenen daarvan zijn vermeld.

               2)

               Tweede middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, leden 1 tot en met 4, van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden door verzoeksters geen toegang te verschaffen tot de gevraagde ontwerpen en tot het wetenschappelijk advies aangaande de richtsnoeren van EFSA. Het bestreden besluit schendt tevens artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 1367/2006 door de in artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 neergelegde uitzonderingen niet strikt uit te leggen.

               3)

               Derde middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door niet aan te tonen dat de openbaarmaking van de gevraagde documenten het interne besluitvormingsproces van EFSA ernstig zou ondermijnen, in het bijzonder nadat het besluit is genomen.

               4)

               Vierde middel: het bestreden besluit schendt artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door niet na te gaan of er een hoger openbaar belang bij de openbaarmaking is, en niet uitvoerig de redenen van die weigering te vermelden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309, blz. 1).


title: Zaak C-228/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 16 mei 2011 — Melzer/MF Global UK Ltd

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 16 mei 2011 — Melzer/MF Global UK Ltd
   (Zaak C-228/11)
   2011/C 211/33
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Melzer

      Verwerende partij: MF Global UK Ltd

      Prejudiciële vraag

   Indien verschillende personen in verschillende landen hebben deelgenomen aan het plegen van een onrechtmatige daad, kan dan ingevolge artikel 5, nr. 3, van de Executieverordening (1) worden aanvaard dat, wat de bepaling van de voor een verbintenis uit onrechtmatige daad bevoegde rechterlijke instantie betreft, de plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan, afwisselend wordt bepaald naargelang de plaats waar de ene of de andere deelnemer een schadeveroorzakend feit heeft gepleegd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Zaak C-364/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — International Stem Cell Corporation/Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 98/44/EG — Artikel 6, lid 2, sub c — Rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen — Stimulering van oöcyten door parthenogenese — Productie van menselijke embryonale stamcellen — Octrooieerbaarheid — Uitsluiting van „gebruik van menselijke embryo’s voor industriële of commerciële doeleinden”  — Begrippen „menselijk embryo” en „organismen die het proces van ontwikkeling tot een mens in gang zetten” )

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — International Stem Cell Corporation/Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks
   (Zaak C-364/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 98/44/EG - Artikel 6, lid 2, sub c - Rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen - Stimulering van oöcyten door parthenogenese - Productie van menselijke embryonale stamcellen - Octrooieerbaarheid - Uitsluiting van „gebruik van menselijke embryo’s voor industriële of commerciële doeleinden” - Begrippen „menselijk embryo” en „organismen die het proces van ontwikkeling tot een mens in gang zetten”))
   (2015/C 065/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: International Stem Cell Corporation

      Verwerende partij: Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks

      Dictum

   Artikel 6, lid 2, sub c, van richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, moet aldus worden uitgelegd dat een onbevruchte menselijke eicel die door parthenogenese is gestimuleerd zich te verdelen en zich te ontwikkelen, geen „menselijk embryo” in de zin van die bepaling is indien zij, gelet op de huidige kennis van de wetenschap, als zodanig niet het inherente vermogen bezit zich te ontwikkelen tot een mens. Het is aan het verwijzende gerecht na te gaan of dat het geval is.

      (1)  PB C 260 van 07.09.2014.


title: Doorhaling van zaak T-69/02

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/38

         Doorhaling van zaak T-69/02 (1)

   (2004/C 217/69)

      (Procestaal: Spaans)

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-69/02: Organización de Productores de Tunidos Congelados (OPTUC) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 118 van 18.5.2002.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 september 2005 in zaak C-448/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/40/EG — Onderlinge erkenning van besluiten inzake verwijdering van onderdanen van derde landen — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 september 2005
   in zaak C-448/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/40/EG - Onderlinge erkenning van besluiten inzake verwijdering van onderdanen van derde landen - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2005/C 271/18)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-448/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 oktober 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. O'Reilly en A.-M. Rouchaud-Joët) tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: S. Schreiner), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J.N. Cunha Rodrigues en M. Ilešič (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 8 september 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/40/EG van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen, met uitzondering van artikel 7 daarvan, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-286/15: Beroep ingesteld op 28 mei 2015 — KF/SATCEN

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/57

         Beroep ingesteld op 28 mei 2015 — KF/SATCEN
   (Zaak T-286/15)
   (2015/C 302/73)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: KF (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Kunst, advocaat)

      Verwerende partij: Satellietcentrum van de Europese Unie (SATCEN)

      Conclusies

               —

               het besluit van de beroepscommissie van 26 januari 2015, dat aan verzoekster is betekend op 23 maart 2015, waarbij de twee klachten van verzoekster zijn afgewezen, nietig verklaren. Verzoekster beroept zich overeenkomstig artikel 277 VWEU op de niet-toepasselijkheid van artikel 28, lid 6, van het personeelsreglement van het SATCEN (1);

               —

               het impliciet besluit van het SATCEN van 5 juli 2013, waarbij verzoeksters verzoek om bijstand is afgewezen, nietig verklaren;

               —

               het besluit van het SATCEN van 5 juli 2013, waarbij verzoekster is geschorst en een disciplinaire procedure is ingeleid, nietig verklaren, subsidiair de wettigheid van de besluiten incidenteel onderzoeken in het beroep tegen het overplaatsingsbesluit;

               —

               het overplaatsingsbesluit van het SATCEN van 28 februari 2014 nietig verklaren;

               —

               het SATCEN gelasten aan verzoekster een vergoeding te betalen voor materiële schade, geleden in de vorm van gederfde salarissen, emolumenten en rechten tot aan het einde van verzoeksters overeenkomst, alsmede een vergoeding voor de geleden immateriële schade, voorlopig en ex aequo et bono geraamd op 5 00  000 EUR;

               —

               het SATCEN te verwijzen in de kosten, te vermeerderen met 8 % rente.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het besluit van de beroepscommissie van het SATCEN van 26 januari 2015 voert verzoekster één middel aan, dat is ontleend aan schending van haar recht op effectieve rechterlijke bescherming en een eerlijk proces.

                           —

                           De beroepscommissie heeft het merendeel van verzoeksters feitelijke en juridische argumenten genegeerd en de veelvuldige schendingen van verzoeksters fundamentele rechten nauwelijks in aanmerking genomen/beoordeeld.

               2.

               Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van de impliciete weigering van het SATCEN van 5 juli 2013 om bijstand te verlenen overeenkomstig artikel 2, lid 6, van het personeelsreglement van het SATCEN voert verzoekster twee middelen aan.

                           —

                           Eerste middel, ontleend aan schending van de verplichting om bijstand te verlenen overeenkomstig artikel 2, lid 6, van het personeelsreglement van het SATCEN, en van verzoeksters recht uit hoofde van artikel 31 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „EU-Handvest”).

                           —

                           Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 12a van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, en van verzoeksters recht uit hoofde van artikel 31 van het EU-Handvest.

               3.

               Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het door het SATCEN genomen schorsingsbesluit en van zijn besluit om een disciplinaire procedure in te leiden, voert verzoekster drie middelen aan.

                           —

                           Eerste middel, ontleend aan schending van het beginsel van onpartijdigheid, schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur, en misbruik van bevoegdheid.

                           —

                           Tweede middel, ontleend aan schending van verzoeksters rechten van de verdediging, schending van de artikelen 1, lid 1, en 2 van bijlage IX bij het personeelsreglement van het SATCEN, en misbruik van bevoegdheid.

                           —

                           Derde middel, ontleend aan schending van de onschuldpresumptie.

               4.

               Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het door het SATCEN op 28 februari 2014 genomen overplaatsingsbesluit voert verzoekster vier middelen aan.

                           —

                           Eerste middel, ontleend aan schending van verzoeksters rechten van de verdediging, schending van artikel 10, lid 1, van bijlage IX bij het personeelsreglement van het SATCEN, en schending van verzoeksters recht op behoorlijk bestuur.

                           —

                           Tweede middel: ontleend aan schending van het beginsel van onpartijdigheid.

                           —

                           Derde middel, ontleend aan schending van de verplichting om de materiële juistheid vast stellen van de feiten waarop het tot aanstelling bevoegd gezag zich beroept, schending van verzoeksters recht op toegang teneinde haar onschuld te kunnen vaststellen, en schending van de onschuldpresumptie.

                           —

                           Vierde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid. In het rapport van de directeur worden niet de verweten feiten genoemd. De voorzitter en de tuchtraad hebben ten onrechte geweigerd aan de directeur te verzoeken om aan te geven van welke specifieke handelingen verzoekster wordt beschuldigd.

      (1)  Besluit 2009/747/GBVB van de Raad van 14 september 2009 betreffende het personeelsreglement van het Satellietcentrum van de Europese Unie (PB 2009 L 276, blz. 1).


title: Zaak T-286/17: Beroep ingesteld op 12 mei 2017 — Yanukovych/Raad

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/38

         Beroep ingesteld op 12 mei 2017 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-286/17)
   (2017/C 231/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 58, blz. 34), nietig verklaren, voor zover het betrekking heeft op verzoeker,

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 58, blz. 1), nietig verklaren, voor zover zij betrekking heeft op verzoeker,

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van verzoeker.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad beschikte niet over een passende rechtsgrondslag voor de bestreden handelingen.

                           —

                           Het bestreden besluit voldeed niet aan de voorwaarden waaronder de Raad zich op artikel 29 VEU kan beroepen.

                           —

                           Aan de voorwaarden om zich op artikel 215 VWEU te beroepen was niet voldaan, daar er geen geldig besluit was vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk 2 van titel V van het VEU.

                           —

                           Artikel 215 VWEU kon niet tegen verzoeker worden aangevoerd daar er geen voldoende verband was.

               2.

               Tweede middel: misbruik van bevoegdheden door de Raad.

                           —

                           Met de uitvoering van de bestreden handelingen beoogde de Raad in wezen het huidige regime in Oekraïne gunstig te stemmen (opdat Oekraïne voortgaat de banden met de EU aan te halen), en niet die doeleinden/beweegredenen die in de bestreden handelingen waren vermeld.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft zijn motiveringsplicht niet nageleefd.

                           —

                           De in de bestreden handelingen gegeven „motivering” om verzoeker op de lijst te plaatsen, is (behalve onjuist) stereotiep, ongeschikt en onvoldoende gespecificeerd.

               4.

               Vierde middel: verzoeker voldeed destijds niet aan de vastgestelde criteria voor plaatsing op een lijst.

               5.

               Vijfde middel: door de bestreden maatregelen op verzoeker toe te passen, heeft de Raad kennelijke beoordelingsfouten gemaakt. Door verzoeker, niettegenstaande het feit dat de „motivering” en de relevante criteria voor plaatsing op de lijst duidelijk los van elkaar staan, opnieuw op de lijst te plaatsen, heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.

               6.

               Zesde middel: schending van de rechten van verdediging van verzoeker en/of ontzegging van zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming. De Raad heeft met name niet behoorlijk met verzoeker overlegd alvorens hem weer op de lijst te plaatsen en verzoeker heeft geen behoorlijke of eerlijke kans gekregen om hetzij fouten recht te zetten, hetzij informatie te verschaffen over zijn persoonlijke omstandigheden.

               7.

               Zevende middel: schending van verzoekers recht op eigendom als bedoeld in artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat met name de beperkende maatregelen een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van dat recht vormen.


title: Zaak F-4/07: Beroep ingesteld op 19 januari 2007 — Skoulidi/Commissie

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/44

         Beroep ingesteld op 19 januari 2007 — Skoulidi/Commissie
   (Zaak F-4/07)
   (2007/C 56/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Eleni-Eleftheria Skoulidi (Brussel, België) (vertegenwoordiger: G. Vandersanden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verzoekster een vergoeding toe te kennen voor de immateriële schade die zij heeft geleden als gevolg van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 28 maart 2006 dat zij geen beroep kon doen op de uitwisselingsovereenkomst tussen de Commissie en de Griekse regering;

               —

               deze schade ex aequo et bono vast te stellen op 200 000 EUR;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Nadat verzoekster gedurende acht maanden ter beschikking van het Griekse ministerie van Onderwijs en Eredienst was gesteld, verzocht zij om gebruik te mogen maken van de regeling van uitwisseling van ambtenaren tussen de Commissie en de lidstaten teneinde de taken te voltooien die zij tijdens haar terbeschikkingstelling had verricht. Na de toestemming van diverse diensten van de Commissie en van de Griekse regering te hebben gekregen, ontving zij een negatieve beslissing van haar instelling, op grond dat de uitwisseling in strijd zou zijn met de bepalingen die op het gebied van terbeschikkingstelling gelden.
   In haar beroep stelt verzoekster dat de Commissie een aantal fouten heeft gemaakt, namelijk:

               —

               dat zij niet de zorgvuldigheidsplicht in acht heeft genomen waaraan elke administratie zich dient te houden;

               —

               dat zij niet heeft voldaan aan de verplichtingen voortvloeiende uit de uitwisselingsovereenkomst die zijzelf met de Griekse regering heeft gesloten en daarmee inbreuk heeft gemaakt op het gewettigd vertrouwen van verzoekster en op het algemeen communautair belang;

               —

               dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan misplaatste uitlatingen over verzoekster;

               —

               dat zij verzoekster heeft gediscrimineerd ten opzichte van andere ambtenaren die gedurende een langere periode ter beschikking van bepaalde nationale administraties zijn gesteld.


title: Beschikking van het Hof (Grote kamer) van 12 maart 2004 in zaak C-54/03 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): Autroplant-Arzneimittel GmbH tegen Republik Österreich (Prejudiciële verwijzing — Artikel 104, lid 5, van Reglement voor procesvoering — Verzoek om nadere verduidelijking aan nationale rechter — Niet-ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/29

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 12 maart 2004
   in zaak C-54/03 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): Autroplant-Arzneimittel GmbH tegen Republik Österreich (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 104, lid 5, van Reglement voor procesvoering - Verzoek om nadere verduidelijking aan nationale rechter - Niet-ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing)
   (2004/C 118/52)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-54/03, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Oostenrijk) in het geding tussen Autroplant-Arzneimittel GmbH en Republik Österreich om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB 1989, L 40, blz. 8), heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), rechters, op 12 maart 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het door het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien bij beschikking van 29 januari 2003 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C  112 van 10.5.2003.


title: Zaak C-199/99P: Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door British Steel plc tegen het arrest, op 11 maart 1999 in zaak T-151/94 tussen haar en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer - uitgebreid)

text:
C 204/32                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      17.7.1999
4) Is het op grond van het rechtszekerheidsbeginsel en de                 Verzoek van de Sedgefield Magistrates’ Court van 21 mei
     bepalingen van de regeling actieve veredeling toegestaan,            1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     dat de bevoegde douaneautoriteit het in de vergunning                               Vehicle Inspectorate en G. E. Hume
     vastgestelde opbrengstpercentage eenzijdig wijzigt, wan-
     neer vaststaat, dat die douaneautoriteit het functioneren                                      (Zaak C-193/99)
     van de betrokken onderneming vanaf het begin van de
     inwerkingtreding van de regeling in Portugal (in 1986)
     begeleidde en controleerde?                                                                    (1999/C 204/64)
                                                                          De Sedgefield Magistrates’ Court heeft bij beschikking van
                                                                          21 mei 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
(1) Verordening (EEG) nr. 1999/85 van de Raad van 16 juli 1985            25 mei 1999, in het geding tussen Vehicle Inspectorate en G. E.
    betreffende de regeling actieve veredeling (PB L 188 van              Hume, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    20.7.1985, blz. 1) (speciale Portugese uitgave: 02.14, blz. 35).      verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                          vragen:
                                                                          1. Indien een daartoe gerechtigd bestuurder krachtens artikel
                                                                               8, lid 5, van verordening (EEG) nr. 3820/85 (1) ervoor
                                                                               kiest, zijn wekelijkse rusttijd te verschuiven naar de daarop
                                                                               volgende week, moet hij in die volgende week dan
                                                                               twee aaneensluitende wekelijkse rusttijden nemen zonder
                                                                               onderbreking daartussen?
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 19 mei                       2. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, moet die
1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak Kvaerner                        bestuurder in de volgende week dan toch twee wekelijkse
Plc (voorheen: Trafalgar House Plc) en Staatssecretaris                        rusttijden nemen, of mag hij de wekelijkse rusttijd voor die
                           van Financiën                                       tweede week ook verschuiven naar de daarop volgende
                                                                               week?
                          (Zaak C-191/99)
                                                                          (1) Richtlijn 3820/85 van de Raad van 20 december 1985 tot
                                                                              harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor
                          (1999/C 204/63)                                     het wegvervoer (PB L 370, 31.12.1985, blz. 1).
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 19 mei
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 mei
1999, in de zaak Kvaerner Plc (voorheen: Trafalgar House Plc)
en Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de vragen:                                                Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door
                                                                          British Steel plc tegen het arrest, op 11 maart 1999 in
                                                                          zaak T-151/94 tussen haar en de Commissie van de
1. Laten de artikelen 2, onderdelen c en d, en 3 van Richtlijn            Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
     nr. 88/357 EEG van 22 juni 1988 toe dat een Lid-Staat                van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     ten laste van een in een andere Lid-Staat gevestigde                                   (Tweede kamer — uitgebreid)
     rechtspersoon assurantiebelasting heeft over de door deze
     aan een eveneens in een andere Lid-Staat gevestigde
                                                                                (Zaak C-199/99P)
     verzekeraar betaalde premies voor de verzekering van
     bedrijfsrisico’s van de in de heffende Lid-Staat gevestigde
     (klein)dochtervennootschap?                                                                    (1999/C 204/65)
2. Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 verschil of                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     de verzekeringnemer niet de (groot)moedervennootschap                op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door British
     is, maar een willekeurige andere vennootschap van het                Steel plc, een vennootschap naar het recht van Engeland en
     concern (bijvoorbeeld een „captive insurance company”)?              Wales, vertegenwoordigd door P. G. H. Collins en M. L.
                                                                          Levitt, Solicitors, van Lovell White Durrant, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolter, advocaten aldaar,
3. Maakt het voor de beantwoording van de vragen 1 en 2                   Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 11 maart 1999 in zaak
     dan wel voor de uitlegging van de begrippen „verzekering-            T-151/94 tussen haar en de Commissie van de Europese
     nemer” of „Lid-Staat waar het risico is gelegen” verschil            Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
     of de op het verzekerde risico betrekking hebbende                   van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer — uitge-
     verzekeringspremie al dan niet (geheel of gedeeltelijk) aan          breid).
     de (klein)dochtervennootschap wordt doorberekend?
                                                                          Requirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          (a) het arrest van het Gerecht van 11 maart 1999 in zaak
                                                                               T-151/94, British Steel plc/Commissie, te vernietigen;
 ---pagebreak--- 17.7.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 204/33
(b) voor zover de zaak in staat van wijzen is, beschikking              Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 12 mei
     94/215/EGKS van de Commissie van 16 februari 1994                  1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     inzake een procedure op grond van artikel 65 van het                Deutsche Nichimen GmbH en Hauptzollamt Düsseldorf
     EGKS-Verdrag betreffende (vermeende) overeenkomsten
     en onderling samenhangende gedragingen van Europese
     balkenproducenten (1) nietig te verklaren;                                                 (Zaak C-201/99)
(c) subsidiair, het door Gerecht bepaalde bedrag van de in                                      (1999/C 204/66)
     artikel 4 van beschikking 94/215/EGKS aan British Steel
     opgelegde geldboete te verminderen of nietig te verklaren;
                                                                        Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 12 mei
                                                                        1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei
(d) de Commissie te veroordelen tot betaling van rente over             1999, in het geding tussen Deutsche Nichimen GmbH en
     het bedrag van de boete of over het volgens sub b of c             Hauptzollamt Düsseldorf, het Hof van Justitie van de Europese
     hiervóór terug te betalen gedeelte, vanaf de betaling van de     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
     boete door British Steel op 2 juni 1994 tot aan het tijdstip       de navolgende vragen:
     van terugbetaling door de Commissie, en tegen een tarief
     als het Hof zal vermenen te behoren;
                                                                        1) Moet het begrip ontvangtoestellen voor televisie in GN-
                                                                            post 8528 in de van 1990 tot 1992 geldende versie, aldus
(e) de Commissie in de kosten te veroordelen.                               worden uitgelegd, dat het ook toestellen omvat als de in de
                                                                            motivering nader omschreven satellietontvangers, hoewel
                                                                            daarmee televisieprogramma’s enkel zichtbaar en hoorbaar
                                                                            kunnen worden gemaakt tesamen met het soort televisie-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            toestellen dat in de huishouding wordt gebruikt?
Volgens verzoekster heeft het Gerecht het recht geschonden              2) Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
door:                                                                       moet het begrip delen in GN-post 8529 of in aantekening
                                                                            2b op afdeling XVI van de gecombineerde nomenclatuur
(a) in strijd met artikel 6 van het Europees Verdrag tot                    in de van 1990 tot 1992 geldende versie, aldus worden
     bescherming van de rechten van de mens verzoeksters                    uitgelegd, dat het ook toestellen omvat als de in de
     zaak niet binnen een redelijke termijn te behandelen;                  motivering nader omschreven satellietontvangers, en moe-
                                                                            ten die toestellen dan ondanks aantekening 2b op afdeling
                                                                            XVI van de gemeenschappelijke nomenclatuur onder GN-
(b) te oordelen, dat de beschikking is tot stand gekomen en                 post 8529 worden ingedeeld?
     gewaarmerkt overeenkomstig de ter zake geldende regels
     en procedures;
(c) de feiten te kwalificeren als door artikel 65, lid 1, EGKS-
     Verdrag verboden overeenkomsten of onderling samen-
     hangende gedragingen, niettegenstaande zijn eigen bevin-
     dingen omtrent de aard en het doel van de contacten
     tussen de ondernemingen in het kader van het toezicht-
     systeem van de Commissie en in strijd met de bedoeling             Verzoek van het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencio-
     van artikel 65, lid 1;                                             so-Administrativo, Sección Tercera, van 12 mei 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in het geding tussen Asociación
(d) met schending van de rechten van de rechten van de                  Profesional de Empresas Navieras de Lineas Regulares
     verdediging te beslissen, dat de Commissie verzoekster             (ANALIR), Isleña de Navegación, S.A. (ISNASA), Fleta-
     tijdens de administratieve procedure voldoende informatie          mentos de Baleares, S.A., en Unión Sindical Obrero (USO),
     had verstrekt over haar eigen rol en die rol ook voldoende             enerzijds, en Administración del Estado, anderzijds
     had onderzocht;
                                                                                (Zaak C-205/99)
(e) te oordelen, dat de in de beschikking gegeven motivering
     van de aan verzoekster opgelegde boete voldoende was;
                                                                                (1999/C 204/67)
(f) in strijd met artikel 33 van het Verdrag de beschikking niet
     nietig te verklaren voor zover het de vóór 1 juli 1988 door      Het Tribunal Supremo, Sala de lo Contencioso-Administrativo,
     verzoekster gepleegde inbreuken op artikel 65, lid 1,              Sección Tercera, heeft bij beschikking van 12 mei 1999,
     betreft.                                                           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 31 mei 1999,
                                                                        in het geding tussen Asociación Profesional de Empresas
                                                                        Navieras de Lineas Regulares (ANALIR), Isleña de Navegación,
(1) PB 1994, L 116, blz. 1.                                             S.A. (ISNASA), Fletamentos de Baleares, S.A., en Unión Sindical
                                                                        Obrero (USO), enerzijds, en Administración del Estado, ander-
                                                                        zijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vragen:


title: Zaak T-662/13: Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — dm drogerie markt/BHIM — Diseños Mireia (M) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk M — Ouder gemeenschapswoordmerk dm — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/22

         Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — dm drogerie markt/BHIM — Diseños Mireia (M)
   (Zaak T-662/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk M - Ouder gemeenschapswoordmerk dm - Relatieve weigeringsgrond - Geen overeenstemmende tekens - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 262/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Bludovsky en C. Mellein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Diseños Mireia, SL (Barcelona, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 september 2013 (zaak R 911/2012 1) inzake een oppositieprocedure tussen dm-drogerie markt GmbH & Co. KG en Diseños Mireia, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               dm-drogerie markt GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  20 oktober 2005  in zaak C-264/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Overheidsopdrachten — Richtlijn 92/50/EEG — Procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Vrij verrichten van diensten — Gedelegeerde opdrachtgeving — Personen die gedelegeerde opdrachtgever kunnen zijn — Limitatieve opsomming van rechtspersonen naar Frans recht)

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 20 oktober 2005
   in zaak C-264/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Overheidsopdrachten - Richtlijn 92/50/EEG - Procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening - Vrij verrichten van diensten - Gedelegeerde opdrachtgeving - Personen die gedelegeerde opdrachtgever kunnen zijn - Limitatieve opsomming van rechtspersonen naar Frans recht)
   (2005/C 315/04)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-264/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 17 juni 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: B. Stromsky, K. Wiedner en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Petrausch), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, J. Malenovský, J. P. Puissochet, A. Borg Barthet en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 20 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Door in artikel 4 van wet nr. 85-704 van 12 juli 1985 inzake overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken en de betrekkingen met particuliere uitvoerders, zoals gewijzigd bij wet nr. 96-987 van 14 november 1996 inzake de tenuitvoerlegging van het pact voor het doen herleven van de stad, te bepalen dat als gedelegeerd opdrachtgever enkel kunnen worden aangewezen limitatief opgesomde rechtspersonen naar Frans recht, heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997, alsmede artikel 49 EG.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/2

         Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties van de Grote kamer en de Tweede, de Derde, de Zesde en de Zevende kamer te bepalen
   (2007/C 69/04)
   Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 16 januari 2007 de in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de Grote kamer vastgesteld als volgt:

               R. Schintgen

               C. Toader

               A. Tizzano

               A. Arababjiev

               J. N. Cunha Rodrigues

               T. von Danwitz

               R. Silva de Lapuerta

               J.-C. Bonichot

               K. Schiemann

               P. Lindh

               J. Makarczyk

               L. Bay Larsen

               P. Kūris

               A. Ó Caoimh

               E. Juhász

               E. Levits

               G. Arestis

               U. Lõhmus

               A. Borg Barthet

               J. Klučka

               M. Ilešič

               J. Malenovský

         Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 16 januari 2007 de in artikel 11 quater, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de Tweede en de Derde kamer vastgesteld als volgt:
   Tweede kamer

               K. Schiemann

               C. Toader

               J. Makarczyk

               J.-C. Bonichot

               P. Kūris

               L. Bay Larsen

         Derde kamer

               J. N. Cunha Rodrigues

               A. Arababjiev

               J. Klučka

               P. Lindh

               U. Lõhmus

               A. O'Caoimh

         Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 16 januari 2007 de in artikel 11 quater, lid 2, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de Zesde en de Zevende kamer vastgesteld als volgt:
   Zesde kamer

               K. Schiemann

               J. Makarczyk

               L. Bay Larsen

               J.-C. Bonichot

               C. Toader

         Zevende kamer

               J. N. Cunha Rodrigues

               U. Lõhmus

               A. O'Caoimh

               P. Lindh

               A. Arababjiev


title: Hogere voorziening, op 11 mei 1998 ingesteld door Koninkrijk der Nederlanden tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak T-83/96 tussen enerzijds G. van der Wal, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-174/98 P)

text:
15.8.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 258/17
Het verbod op ¹vrachtverdelingsregelingen in toekomstige          Appellant concludeert dat het den Hove behage:
overeenkomstenº (artikel 5 van de verordening) beoogt de
ernstige juridische gevolgen van dergelijke regelingen te
vermijden, die afbreuk doen aan de toepassing van het             Ð het bestreden arrest (1) te vernietigen;
beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeever-
voer in de zin van Verordening (EEG) nr. 4055/86. Om
het nuttig effect van het verbod te waarborgen, mogen de          Ð de bestreden beslissing te vernietigen; subsidiair: de
lidstaten bij de onderhandelingen over nieuwe overeen-                zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg
komsten met derde landen geen vrachtverdelingsregelingen              met het oog op verdere berechting met inachtneming
invoeren.                                                             van het arrest van het Hof;
                                                                  Ð de Commissie in de kosten te veroordelen.
De overeenkomst bevat vrachtverdelingsregelingen die, nu
het om een toekomstige overeenkomst gaat, slechts zijn
toegestaan onder de in artikel 5, lid 1, van Verordening          Middelen en voornaamste argumenten
(EEG) nr. 4055/86 bedoelde uitzonderlijke omstandighe-
den, namelijk wanneer lijnvaartondernemingen van de
Gemeenschap anders geen daadwerkelijke gelegenheid                Ð Schending van Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van
zouden hebben lijndiensten van en naar het betrokken                  de Commissie van 8 februari 1994 inzake de toegang
derde land te onderhouden, en overeenkomstig artikel 6                tot documenten van de Commissie (2): Ten onrechte
van de verordening, dat voorziet in een voorstel van de               heeft het Gerecht geoordeeld dat de uitzonderings-
Commissie aan de Raad. In dit geval zijn die omstandighe-             grond algemeen belang in Besluit 94/90/EGKS, EG,
den niet voorhanden en is die procedure niet gevolgd.                 Euratom mede kan worden ingeroepen ter bescher-
                                                                      ming van de procedurele autonomie van nationale
                                                                      rechterlijke instanties. In de beslissing van de Commis-
De betrokken overeenkomst reserveert het vervoer tussen               sie waarover het Gerecht in het bestreden arrest oor-
partijen voor schepen die hun vlag voeren of worden geeÈx-            deelde, was niet aan de orde of de nationale rechter al
ploiteerd door ¹nationale rederijenº. Vervoer met door                dan niet gehouden is toegang te verstrekken tot docu-
onderdanen van andere lidstaten geeÈxploiteerde schepen is            menten die zich in zijn (nationale) procesdossier bevin-
derhalve niet mogelijk. De overeenkomst is dus sinds haar             den of Ð meer specifiek Ð in hoeverre de nationale
inwerkingtreding in strijd met de verordening. Er is bijge-           rechter toegang diende te verstrekken tot een brief die
volg sprake van niet-nakoming, ook al lijkt BelgieÈ die voor          hem door de Commissie was verzonden.
de toekomst te willen beeÈindigen. Tot dusver is er hoe dan
ook geen enkele aanpassing verricht.
                                                                      Ten onrechte heeft het Gerecht het verzuimd te onder-
                                                                      zoeken of voor ieder document waartoe toegang werd
(1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.                                  verzocht vanwege de concrete inhoud de toegang
                                                                      diende te worden geweigerd vanwege het algemeen
                                                                      belang. Indien het Gerecht de toegang van documenten
                                                                      uitsluitend afhankelijk maakt van de hoedanigheid van
                                                                      de gadresseerde c.q. een nationale rechter, hanteert het
                                                                      een criterium dat geen steun vindt in Besluit 94/90/
                                                                      EGKS, EG, Euratom.
Hogere voorziening, op 11 mei 1998 ingesteld door
Koninkrijk der Nederlanden tegen het arrest, op 19 maart
1998 in zaak T-83/96 tussen enerzijds G. van der Wal,                 Het recht op toegang tot documenten die bij de Com-
ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden en ander-                 missie berusten is een algemeen beginsel van Besluit
zijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewe-                 94/90/EGKS, EG, Euratom. De uitzonderingen die op
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                dit beginsel zijn voorzien, moeten beperkt worden uit-
                      Gemeenschappen                                  gelegd en toegepast. Het bestreden arrest is in strijd
                                                                      met deze, ook reeds eerder door het Gerecht aanvaarde
                     (Zaak C-174/98 P)                                interpretatie (3) doordat alle documenten die de Com-
                        (98/C 258/29)                                 missie met het oog op een welbepaalde procedure heeft
                                                                      opgesteld ongeacht de inhoud van deze documenten
                                                                      worden uitgesloten van het beginsel. Aldus wordt aan
                                                                      de uitzonderingsgrond een ruime uitleg gegeven die in
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               strijd is met Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom. Deze
is op 11 mei 1998 hogere voorziening ingesteld door                   ruime uitleg is ook in strijd met de doelstelling van
Koninkrijk der Nederlanden, vertegenwoordigd door Marc                Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom doordat het berei-
Fierstra en Corinna Wissels van het Ministerie van Buiten-            ken van doorzichtigheid waar het betreft de relatie van
landse zaken te 's-Gravenhage, als gemachtigden, tegen                de Commissie met de nationale rechter onmogelijk
het arrest, op 19 maart 1998 in zaak T-83/96 tussen ener-             maakt.
zijds G. van der Wal, ondersteund door Koninkrijk der
Nederlanden en anderzijds Commissie van de Europese
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste                   De door het bestreden arrest gehanteerde interpretatie
aanleg van de Europese Gemeenschappen.                                doet afbreuk aan de uniforme toepassing van het
 ---pagebreak--- C 258/18              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.8.98
     Gemeenschapsrecht en met name van Besluit 94/90/             Middelen en voornaamste argumenten
     EGKS, EG, Euratom. Immers de beslissing over de toe-
     gankelijkheid van genoemde documenten, althans
     zolang de procedure voor de nationale rechter aan-           De toepassing van verschillende voorwaarden bij de toe-
     hangig is, berust, in de opvatting van het Gerecht uit-      kenning van de voormelde uitkeringen aan vrouwelijke en
     sluitend bij de nationale rechter op basis van diens         mannelijke werknemers is in strijd met artikel 119 van het
     procesrecht. Dit betekent dat de toegankelijkheid tot        EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG.
     documenten van de Commissie varieert naargelang het
     rechtstelsel dat moet worden toegepast.
                                                                  Aan deze discriminatie had een einde moeten worden
                                                                  gemaakt vóór 1 januari 1981, op welke datum artikel 119
Ð Schending van artikel 33 juncto artikel 44 van het Sta-         van het EG-Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG voor Grie-
     tuut van het Hof (EG): Het Gerecht heeft verzuimd            kenland in werking zijn getreden. Griekenland heeft zijn
     het bestreden arrest adequaat te motiveren doordat het       wetgeving wel aan deze bepalingen aangepast, maar heeft
     heeft nagelaten te motiveren op welke wijze artikel 6        dit niet met terugwerkende kracht gedaan. Het feit dat
     van het Europees Verdrag voor de Rechten van de              vrouwelijke gehuwde werknemers de betrokken toelagen
     Mens, de bepaling waarop het Gerecht het beginsel            niet toegekend hebben gekregen vanaf de datum van
     van procedurele autonomie van de nationale rechter           inwerkingtreding van de communautaire regeling, heeft
     baseert, wordt geschonden indien de Commissie zou            nadelige gevolgen voor hen gehad uit een oogpunt van
     besluiten over de toegang tot documenten die door de         beloning, en werkt nog steeds nadelig, aangezien deze toe-
     Commissie met het oog op een welbepaalde gerechte-           lagen in aanmerking worden genomen bij de berekening
     lijke procedure zijn opgesteld.                              van het ouderdomspensioen. De regeling is derhalve tevens
                                                                  in strijd met artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG, dat
                                                                  op het gebied van de sociale zekerheid iedere discriminatie
(1) PB C 137 van 2.5.1998, blz. 14.
                                                                  op grond van geslacht verbiedt, in het bijzonder ten aan-
(2) PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58.
(3) Arrest van 5 maart 1997 in zaak T-105/95, WWF UK/Com-         zien van de berekening van de uitkeringen.
    missie.
                                                                  (1) PB L 45 van 19.2.1975, blz. 19.
                                                                  (2) PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24.
Beroep, op 18 mei 1998 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                       (Zaak C-187/98)                            Hogere voorziening, op 19 mei 1998 ingesteld door G.
                                                                  van der Wal tegen het arrest, op 19 maart 1998 in zaak
                         (98/C 258/30)                            T-83/96 tussen enerzijds G. van der Wal, ondersteund
                                                                  door Koninkrijk der Nederlanden en anderzijds Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
is op 18 mei 1998 beroep tegen Helleense Republiek inge-                                         pen
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                                    (Zaak C-189/98 P)
vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch adviseur,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gomez                                      (98/C 258/31)
de la Cruz, lid van haar juridische denst, BaÃtiment Wagner,
Kirchberg.
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  is op 19 mei 1998 hogere voorziening ingesteld door G.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  van der Wal, vertegenwoordigd door mevrouw Mr
                                                                  L. Y. J. M. Parret, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                  burg bij Mr A. May, Grand-rue 31, tegen het arrest, op
Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplich-         19 maart 1998 in zaak T-83/96 tussen enerzijds G. van
     tingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens        der Wal, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden en
     het Gemeenschapsrecht en krachtens artikel 119 van           anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     het EG-Verdrag, artikel 3 van Richtlijn 75/117/EEG           gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
     van de Raad (1) en artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/     pese Gemeenschappen.
     EEG van de Raad (2), door niet met terugwerkende
     kracht tot het tijdstip van inwerkingtreding van de
     voormelde bepalingen voor Griekenland de bepalingen          Appellant concludeert dat het den Hove behage:
     af te schaffen die de toekenning van gezinsbijslagen of
     de kostwinnerstoelage, die in aanmerking worden
     genomen voor de berekening van het ouderdomspen-             Ð het huidig verzoekschrift strekkende tot hogere voor-
     sioen, aan vrouwelijke gehuwde werknemers afhanke-                ziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
     lijk te stellen van bijzondere voorwaarden die niet               aanleg van de Europese Gemeenschappen d.d. 19 maart
     gelden voor mannelijke gehuwde werknemers.                        1998 in zaak T-83/96 (1) ontvankelijk te verklaren;


title: Zaak C-265/00: Verzoek van het Benelux-Gerechtshof van 26 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Campina Melkunie B.V. en Benelux-Merkenbureau

text:
26.8.2000                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 247/25
—     De Commissie bevestigt de vaststelling in het met redenen         op 29 juni 2000, in het geding tussen Gründerzentrum
      omkleed advies, volgens welke de ondergrondse wateren             — Betriebs — GmbH en Land Baden-Württemberg, het Hof
      van het departement Oise hadden moeten worden aange-              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      merkt als door verontreiniging beïnvloede wateren in de           een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.
                                                                        Vallen de tarieven voor het verlijden van authentieke akten
                                                                        van de notarissen in staatsdienst van de deelstaat Baden-
(1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.                                    Württemberg in het Oberlandesgerichtsbezirk Karlsruhe ter
(2) Jurispr. 1999, blz. I-2603.
                                                                        zake van de in artikel 4, lid 3, van richtlijn 69/335/EEG (1)
                                                                        bedoelde verrichtingen, onder het verbod van artikel 10 van
                                                                        deze richtlijn, zodat voor de desbetreffende dienstverrichting
                                                                        de tarieven slechts ten belope van de werkelijke kosten van de
                                                                        notarissen mogen worden geheven?
                                                                        (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Verzoek van het Finanzgericht München van 19 april
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Biochem Zusatzstoffe, Handels- und Produktions GmbH
en Oberfinanzdirektion Nürnberg, Außenstelle München
                           (Zaak C-259/00)                              Verzoek van het Benelux-Gerechtshof van 26 juni 2000
                                                                        om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Cam-
                                                                               pina Melkunie B.V. en Benelux-Merkenbureau
                           (2000/C 247/37)
                                                                                (Zaak C-265/00)
Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van 19 april
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 28 juni                                 (2000/C 247/39)
2000, in het geding tussen Biochem Zusatzstoffe, Handels-
und Produktions GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg,                   Het Benelux-Gerechtshof heeft bij arrest van 26 juni 2000,
Außenstelle München, het Hof van Justitie van de Europese               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juni 2000,
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             in het geding tussen Campina Melkunie B.V. en Benelux-
de navolgende vraag:                                                    Merkenbureau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Moet het Geharmoniseerd Systeem in de versie van bijlage I              navolgende vragen:
van verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie (1) van               A.    Moeten de artikelen 2 en 3, lid 1, van de richtlijn
4 november 1997 tot wijziging van bijlage I van verordening                   89/104/EEG van de Raad van 21 december 988 betreffen-
(EEG) nr. 2658/87 van de Raad (2) met betrekking tot de                       de de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (1)
tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk                    aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling van de
douanetarief aldus worden uitgelegd, dat immune globuline-                    vraag of een teken dat bestaat uit een nieuw woord
concentraten uit gedroogde, van vet en caseïne ontdane                        samengesteld uit verscheidene bestanddelen, voldoende
kolostrum en met lactose gestandardiseerd, als farmaceutisch                  onderscheidend vermogen heeft om als merk voor de
product moet worden ingedeeld in hoofdstuk 30?                                desbetreffende waren te kunnen dienen, ervan moet
                                                                              worden uitgegaan dat deze vraag in beginsel bevestigend
(1) PB L 312 van 14.11.1997, blz. 1.                                          moet worden beantwoord óók indien ieder van die
(2) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1.                                            bestanddelen op zichzelf voor die waren elk onderschei-
                                                                              dend vermogen mist, en dat zulks slechts anders is onder
                                                                              bijkomende omstandigheden, bijvoorbeeld indien het
                                                                              nieuwe woord een voor de hand liggende en aanstonds
                                                                              voor een ieder begrijpelijke aanduiding vormt van een
                                                                              commercieel wezenlijke combinatie van eigenschappen
                                                                              die niet anders kan worden aangeduid dan door het
                                                                              nieuwe woord?
Verzoek van het Amtsgericht Müllheim/Baden van 20 juni
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                B.    Indien vraag A ontkennend moet worden beantwoord,
Gründerzentrum — Betriebs — GmbH en Land Baden-                               moet dan worden aangenomen dat een teken dat bestaat
                            Württemberg                                       uit een nieuw woord, dat is samengesteld uit verscheidene
                                                                              bestanddelen, die ieder op zichzelf voor de desbetreffende
                           (Zaak C-264/00)                                    waren elk onderscheidend vermogen missen in de zin
                                                                              van artikel 3, lid 1, van de Richtlijn ook zélf ieder
                                                                              onderscheidend vermogen mist en dat zulks slechts
                           (2000/C 247/38)                                    anders is onder bijkomende omstandigheden die ertoe
                                                                              leiden dat de combinatie van de bestanddelen méér is dan
Het Amtsgericht Müllheim/Baden heeft bij beschikking van                      de som der delen, bijvoorbeeld wanneer het nieuwe
20 juni 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie                  woord blijk geeft van enige creativiteit?
 ---pagebreak--- C 247/26               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26.8.2000
C.    Maakt het voor de beantwoording van vraag B verschil of               De door de Luxemburgse autoriteiten aangevoerde bepa-
      voor elk van de samenstellende bestanddelen van het                   lingen (betreffende, respectievelijk de handel in meststof-
      teken synoniemen bestaan zodat concurrenten van de                    fen en het beheer en de bescherming van het water) zij te
      deposant die het publiek duidelijk willen maken dat ook               algemeen en informeren de landbouwers niet voldoende
      hun waren de combinatie van eigenschappen bezitten die                nauwkeurig, hoe zij bij het uitstrooien van chemische
      door het nieuwe woord wordt aangeduid, dat redelijker-                meststoffen tewerk moeten gaan om verontreiniging van
      wijs ook kunnen doen door zich van die synoniemen te                  het oppervlaktewater te voorkomen.
      bedienen?
                                                                      —     (Betreffende het uitstrooien van organische meststoffen
(1) PB 1989, L 40, blz. 1.                                                  rekening houdend met de helling van het terrein)
                                                                            Artikel 5 van de groothertogelijke verordening van
                                                                            20 september 1994, waarnaar de Luxemburgse autoritei-
                                                                            ten verwijzen, houdt geen rekening met hellende terreinen
                                                                            ongeacht de klimatologische omstandigheden, in strijd de
                                                                            verplichting die wordt opgelegd door artikel 5, lid 4, in
Beroep, op 30 juni 2000 ingesteld door Commissie van                        samenhang met bijlage II A 2 en III 3 a van richtlijn
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                             91/676/EEG.
                           Luxemburg
                         (Zaak C-266/00)                              —     (Betreffende het uitstrooien van organische meststoffen
                                                                            rekening houdend met de klimatologische omstandig-
                                                                            heden)
                         (2000/C 247/40)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  Voorzover, gelet op de klimatologische situatie in de
op 30 juni 2000 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                       Benelux, vaststaat dat maatregelen zijn vereist om het
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    uitstrooien van meststoffen op besneeuwde terreinen te
vertegenwoordigd door M. Nolin, lid van de juridische dienst,               beperken, en er geen objectieve gronden zijn om aan te
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    nemen dat het gevaar op verontreinging bij uitstrooiing
bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner,                op besneeuwde terreinen kleiner is wanneer de sneeuw
Kirchberg.                                                                  minder dan 24 uur blijft liggen, moet artikel 5, punt A 1
                                                                            a, vierde streepje van de groothertogelijke verordening
                                                                            van 24 september 1994 in strijd met artikel 5, lid 4, in
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                            samenhang met bijlage II.A.3 van richtlijn 91/676/EEG
dat het den Hove behage:
                                                                            worden geacht.
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te        —     (Betreffende de tenuitvoerlegging van een passend toe-
      treffen die nodig zijn voor het volgen van de artikelen 5,            zichtprogramma)
      leden 4 en 6, en 10, lid 1, in samenhang met de
      bijlagen 11, punt A, III, punt 3, en V, punt 4, sub e, van
      richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991                 De Commissie is van mening dat Luxemburg niet beschikt
      inzake de bescherming van water tegen verontreiniging                 over een representatief netwerk van toezicht voor al zijn
      door nitraten uit agrarische bronnen(1), de krachtens                 oppervlaktewater en grondwater dat zwaar onder de
      die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is                  landbouw heeft te lijden, waarmee de omvang van de
      nagekomen;                                                            verontreiniging en gevolgen van de actieprogramma’s
                                                                            objectief kunnen worden gemeten, zoals artikel 5, lid 6,
—     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                     van de richtlijn eist. In het algemeen is geen enkel bewijs
      wijzen.                                                               voor het bestaan van een toezichtprogramma overlegd.
                                                                            Ten slotte hebben de bevoegde autoriteiten nog geen
                                                                            enkel model voor de beoordeling van de doeltreffendheid
Middelen en voornaamste argumenten                                          van de actieprogramma’s opgesteld, zodat zij de krachtens
                                                                            artikel 5, lid 6, eerste alinea, van de richtlijn op hen
—     (Betreffende de inhoud van de actieprogramma’s en het                 rustende beoordelingsplicht niet kunnen nakomen.
      niet in aanmerking nemen van chemische meststoffen)
      De groothertogelijke verordening van 20 september
      1994 heeft alleen betrekking op het gebruik van organi-         (1) PB L 375 van 31.12.1991, blz. 1.
      sche meststoffen in de landbouw en de Luxemburgse
      autoriteiten hebben geen enkele maatregel genomen voor
      het nakomen van de verplichtingen die op hen rusten
      krachtens bijlage III, punt 1.3. en bijlage II, deel A, van
      richtlijn 91/676/EEG, betreffende chemische meststoffen.


title: Zaak C-427/04: Beroep, op 5 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/24

         Beroep, op 5 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-427/04)
   (2005/C 6/45)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 5 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door W. Wils en G. Zavvos, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (1), en door die bepalingen in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 20 april 2003 verstreken.

      (1)  PB L 110 van 20.04.2001, blz 1.


title: Zaak C-78/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Rouen — Frankrijk) — Marc Berel e.a./Administration des douanes de Rouen, Receveur principal des douanes du Havre, Administration des douanes du Havre (Communautair douanewetboek — Artikelen 213, 233 en 239 — Verplichting tot hoofdelijke aansprakelijkheid van meerdere schuldenaren voor eenzelfde douaneschuld — Kwijtschelding van rechten bij invoer — Tenietgaan van douaneschuld — Mogelijkheid voor hoofdelijk aansprakelijke medeschuldenaar om zich te beroepen op aan andere medeschuldenaar verleende kwijtschelding — Geen)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 februari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Rouen — Frankrijk) — Marc Berel e.a./Administration des douanes de Rouen, Receveur principal des douanes du Havre, Administration des douanes du Havre
   (Zaak C-78/10) (1)

   (Communautair douanewetboek - Artikelen 213, 233 en 239 - Verplichting tot hoofdelijke aansprakelijkheid van meerdere schuldenaren voor eenzelfde douaneschuld - Kwijtschelding van rechten bij invoer - Tenietgaan van douaneschuld - Mogelijkheid voor hoofdelijk aansprakelijke medeschuldenaar om zich te beroepen op aan andere medeschuldenaar verleende kwijtschelding - Geen)
   2011/C 103/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d'appel de Rouen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marc Berel, in zijn hoedanigheid van lasthebber van de vennootschap Port Angot Développement, Emmanuel Hess, in zijn hoedanigheid van gerechtelijk bewindvoerder van de vennootschap Port Angot Développement, Rijn Schelde Mondia France SA, Receveur principal des douanes de Rouen Port, Administration des douanes — Havre Port, Société Port Angot Développement, rechtsopvolger van Manutention de Produits Chimiques et Miniers Maprochim SAS, Asia Pulp & Paper France EURL

      Verwerende partijen: Administration des douanes de Rouen, Receveur principal des douanes du Havre, Administration des douanes du Havre

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour d’appel de Rouen — Uitlegging van de artikelen 213, 233 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) — Kwijtschelding van invoerrechten — Mogelijkheid voor medeschuldenaar om zich te beroepen op de hoofdelijkheid van de douaneverplichtingen teneinde voor zichzelf aanspraak te maken op een eerder aan een medeschuldenaar verleende kwijtschelding van invoerrechten

      Dictum

   De artikelen 213, 233 en 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat, in de context van een verplichting tot hoofdelijke aansprakelijkheid voor een douaneschuld op grond van dat artikel 213, zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, een nationaalrechtelijk beginsel wordt toegepast op grond waarvan de gedeeltelijke kwijtschelding van rechten krachtens voornoemd artikel 239 die is verleend aan een van de medeschuldenaren, kan worden ingeroepen door alle andere medeschuldenaren, zodat het tenietgaan van de douaneschuld op grond van artikel 233, eerste alinea, sub b, van datzelfde wetboek de schuld als zodanig betreft en derhalve alle hoofdelijke medeschuldenaren ten belope van het bedrag van de verleende kwijtschelding ontslaat van de betaling van die schuld.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juli 1999 in zaak C-5/93 P: DSM NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Verzoek om herziening - Ontvankelijkheid)

text:
20.11.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 333/7
                    ARREST VAN HET HOF                                     Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué, J. Carbery en F. van
                                                                           Craeyenest), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtig-
                           (Zesde kamer)                                   de: R. Silva de Lapuerta), betreffende een beroep tot nietigver-
                                                                           klaring van verordening (EG) nr. 408/97 van de Raad van
                           van 8 juli 1999                                 24 februari 1997 betreffende de sluiting van de Overeenkomst
                                                                           tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek
                                                                           Mauretanië tot samenwerking op het gebied van de zeevisserij
in zaak C-5/93 P: DSM NV tegen Commissie van de                            en tot vaststelling van de bepalingen ter uitvoering van die
                Europese Gemeenschappen (1)                                Overeenkomst (PB L 62, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
                                                                           als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,
(Hogere voorziening — Verzoek om herziening — Ontvanke-                    J.-P. Puissochet (rapporteur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpre-
                               lijkheid)                                   sidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,
                                                                           D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet en
                          (1999/C 333/12)                                  R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
                                                                           L. Hewlett, administrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen
                                                                           waarvan het dictum luidt als volgt:
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                           1. Verwerpt het beroep.
In zaak C-5/93 P, DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland),
vertegenwoordigd door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Graven-                2. Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
hage, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
L. Dupong, advocaat aldaar, Rue des Bains 14A, betreffende                 3. Verstaat dat het Koninkrijk Spanje zijn eigen kosten zal dragen.
hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
van 4 november 1992, DSM/Commissie (T-8/89 Rev., Jurispr.
blz. II-2399), strekkende tot vernietiging van die beschikking,
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: B. J. Drijber) heeft het Hof
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Murray en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; grif-
fiers: H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-                                     ARREST VAN HET HOF
Hubeau, hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                               van 8 juli 1999
1. Wijst de hogere voorziening af.                                         in zaak C-254/97 (verzoek van de Conseil d’État om een
                                                                           prejudiciële beslissing): Société Baxter e.a. tegen Premier
2. Verwijst DSM NV in de kosten.                                                                      minister e.a. (1)
(1) PB C 76 van 18.3.1993.                                                 („Nationale heffingen — Belastingaftrek — Werkelijke
                                                                            uitgaven voor onderzoek — Farmaceutische specialiteiten”)
                                                                                (1999/C 333/14)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           van 8 juli 1999                                                           dentie van het Hof)
in zaak C-189/97: Europees Parlement tegen Raad van de                     In zaak C-254/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                         Europese Unie (1)                                 krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Conseil d’État
                                                                           (Frankrijk), in de aldaar aanhangig gedingen tussen Société
(Visserijovereenkomst Europese Gemeenschap/Mauretanië                      Baxter, B. Braun Médical SA, Société Fresenius France, Labora-
— Akkoorden met aanzienlijke gevolgen voor de gemeen-                      toires Bristol-Myers-Squibb SA en Premier ministre, Ministère
                         schapsbegroting)                                  du Travail et des Affaires sociales, Ministère de l’Économie et
                                                                           des Finances, Ministère de l’Agriculture, de la Pêche et de
                          (1999/C 333/13)                                  l’Alimentation, betreffende een prejudiciële beslissing over de
                                                                           uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                           artikel 43 EG), 48 EG (ex artikel 58), 92, 95 EG-Verdrag (thans,
                          (Procestaal: Frans)                              na wijziging, artikelen 87 EG en 90 EG), heeft het Hof,
                                                                           samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
                                                                           P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- C. Gulmann (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward,
                          dentie van het Hof)                              H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           A. Saggio; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministra-
In zaak C-189/97 Europees Parlement (gemachtigden: G. Gar-                 teur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
zón Clariana, C. Pennera en H. Krück) tegen Raad van de                   luidt als volgt:


title: Zaak T-201/02: Beroep, op 28 juni 2002 ingesteld door Pierre Tomarchio tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
C 233/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.9.2002
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het besluit van de Commissie van 25 februari 2002 nietig          —    nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      te verklaren, waarbij hem de sanctie bedoeld in artikel 86,            27 juli 2001 houdende weigering om hem overeenkom-
      lid 2, sub f, van het Statuut is opgelegd, namelijk ontslag            stig artikel 31, lid 2, Ambtenarenstatuut in de hoogste
      zonder intrekking van het recht op pensioen;                           rang van de loopbaan in te delen;
—     alle aanverwante en/of daaropvolgende besluiten nietig te         —    voor zoveel nodig, nietig te verklaren het uitdrukkelijke
      verklaren;                                                             besluit van de Rekenkamer van 26 februari 2002 houden-
                                                                             de afwijzing van zijn op grond van artikel 90, lid 2,
—     de Commissie te veroordelen hem een bedrag van                         Ambtenarenstatuut ingediende klacht;
      12 500 euro bij wege van immateriële schadevergoeding
      te betalen:                                                       —    de Rekenkamer te verwijzen in alle kosten van het geding.
—     de Commissie in de volledige kosten van het geding te
      veroordelen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker, voormalig ambtenaar bij de Commissie en bij de
                                                                        Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, komt op
Verzoeker is door het Hof van Beroep te Brussel schuldig                tegen de weigering van het TABG om hem bij zijn aanwerving
bevonden aan verschillende strafbare feiten. Het Hof van                in de rang B 5, salaristrap 3, uit de lijst van geschikte
Beroep heeft haar uitspraak echter voorwaardelijk opgeschort            kandidaten van vergelijkend onderzoek COM/B/340 in de
voor de duur van vijf jaar, teneinde de maatschappelijke                hoogste rang van zijn loopbaan in delen.
neergang van verzoeker te voorkomen.
                                                                        Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
Gelet op de ernst van de feiten heeft de Commissie verzoeker
vervolgens de disciplinaire sanctie opgelegd van ontslag zonder         —    materiële fouten en kennelijk verkeerde beoordelingen
intrekking van het recht op pensioen.                                        met betrekking tot zijn diploma’s, de duur en de relevantie
                                                                             van zijn beroepservaring voor het te begeven ambt en het
                                                                             niveau van zijn bezoldiging in zijn achtereenvolgende
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich op een                    betrekkingen;
motiveringsgebrek en op schending van de rechten van
verweer. Voorts stelt hij dat de disciplinaire sanctie onevenredig
                                                                        —    niet-nakoming van de motiveringsplicht.
is in verhouding tot de ernst van de gevolgen voor de instelling
en zijn aantal dienstjaren. Tot slot beroept verzoeker zich op
schending van artikel 7 van bijlage IX bij het Statuut.
                                                                        Beroep, op 2 juli 2002 ingesteld door The Sunrider
                                                                        Corporation tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
Beroep, op 28 juni 2002 ingesteld door Pierre Tomarchio                    de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-203/02)
                         (Zaak T-201/02)
                                                                                (2002/C 233/49)
                         (2002/C 233/48)
                         (Procestaal: Frans)                                                    (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 juni 2002 beroep tegen Rekenkamer van de              schappen is op 2 juli 2002 beroep ingesteld tegen het
Europese Gemeenschappen ingesteld door Pierre Tomarchio,                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
wonende te Nancy (Frankrijk), vertegenwoordigd door                     tekeningen en modellen) door The Sunrider Corporation,
N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-               vertegenwoordigd door A. Kockläuner van Meissner, Bolte &
burg.                                                                   Partner, te München (Duitsland).


title: Zaak T-27/16: Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Verenigd Koninkrijk/Commissie

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/31

         Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaak T-27/16)
   (2016/C 111/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: J. Kraehling, gemachtigde, en S. Lee en M. Gray, barristers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het deel van artikel 1 van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2098 van de Commissie van 13 november 2015 (1) nietig verklaren, waarbij onder andere is vastgesteld dat een gedeelte van de door het Verenigd Koninkrijk gedeclareerde landbouwuitgaven betreffende de berekening van de waarde van de in de handel gebrachte productie in strijd met het Unierecht was gedaan en niet kan worden gefinancierd door het ELGF en het Elfpo, waardoor vijf posten (de laatste post op blz. 42 en de eerste vier posten op blz. 43) in de bijlage bij dat besluit nietig moeten worden verklaard, hetgeen neerkomt op een totale financiële correctie van 1 849 194,86 EUR, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het Verenigd Koninkrijk.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de uitlegging die zij heeft gegeven van de eis dat een lidstaat bij het berekenen van de waarde van de in de handel gebrachte productie van een producentenorganisatie met het oog op het vaststellen van het steunplafond rekening mag houden met de productie van telers die lid worden van de organisatie. Daarmee is de Commissie voorbijgegaan aan de heldere bepalingen van, ten eerste, artikel 3, leden 1 en 3, van verordening 1433/2003 (2) van de Commissie en, ten tweede, artikel 52, leden 1 en 2, van verordening nr. 1580/2007 (3) van de Commissie.

               2.

               Tweede middel: met haar uitlegging van de waarde van de productie van nieuwe leden heeft de Commissie gehandeld in strijd met het legaliteits- en rechtszekerheidsbeginsel, die in het bijzonder van toepassing zijn wanneer een maatregel financiële gevolgen heeft en/of tot het opleggen van een boete leidt.

      (1)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2098 van de Commissie van 13 november 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 7716) (PB L 303, blz. 35).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1433/2003 van de Commissie van 11 augustus 2003 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad voor wat de actiefondsen, de operationele programma’s en de toekenning van financiële steun betreft (PB L 203, blz. 25).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en (EG) nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB L 350, blz. 1).


title: Zaak C-512/09: Beroep ingesteld op 10 december 2009 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/25

         Beroep ingesteld op 10 december 2009 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-512/09)
   2010/C 37/31
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Dimitriou en A. Margelis)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/66/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 inzake batterijen en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s en tot intrekking van richtlijn 91/157/EEG, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn 2006/66/EG in nationaal recht is op 26 september 2008 verstreken.

      (1)  PB L 266 van 26.9.2006, blz. 1.