title: Beroep, op 28 mei 1997 ingesteld door K. Skrikas tegen het Europees Parlement (Zaak T-167/97)

text:
26 . 7 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228/23
Beroep, op 24 mei 1997 ingesteld door A. Verleysen tegen               — gegrond te verklaren verzoekers vordering tot herzie
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                           ning van zijn aanvankelijke indeling bij zijn aanstelling
                         ( Zaak T-162/97)                                   op 1 november 1992 in overeenstemming met de
                                                                            artikelen 31 , lid 2, en 32 van het Ambtenarenstatuut,
                            ( 97/C 228/54 )                                 en tot herstel van zijn loopbaan;
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 24 mei 1997 beroep ingesteld tegen                Middelen en voornaamste argumenten
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Ver
leysen, wonende te Denderleeuw ( België ), vertegenwoor               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
digd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie geko               met die in zaak T-16/97 ( M.
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn,
advocaat aldaar, Rue de Nassau 21 .
                                                                       H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     14 augustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om
     herindeling overeenkomstig artikel 31 , lid 2, van het
     Statuut in de hogere rang van zijn loopbaan;                      Beroep, op 28 mei 1997 ingesteld door K. Skrikas tegen
                                                                                het Europees Parlement
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                                         ( Zaak T-167/97)
     3 februari 1997 houdende afwijzing van zijn admini                                         ( 97/C 228/56 )
     stratieve klacht tegen het eerste bestreden besluit;
                                                                                (Procestaai: Frans)
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het
     geding.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Middelen en voornaamste argumenten                                     Gemeenschappen is op 28 mei 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                       het Europees Parlement door K. Skrikas, wonende te Lu
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    xemburg, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Dema
met die in zaak T-16/97 (').                                           seure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie geko
                                                                       zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                            Rue de Cessange 30.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       — het besluit om verzoeker bij de bevorderingsronde
                                                                            1996 niet naar de rang C 3 te bevorderen, nietig te
Beroep, op 26 mei 1997 ingesteld door C. Gómez de la                        verklaren;
Cruz Talegón tegen Commissie van de Europese Gemeen
                               schappen
                                                                       — verweerder in de kosten te verwijzen.
                         ( Zaak T-165/97 )
                            ( 97/C 228/55                              Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaai: Spaans)
                                                                       Bij de bevorderingsronde 1996 waren volgens het tot aan
                                                                       stelling bevoegd gezag 28 bevorderingen van de rang C 4
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       naar de rang C 3 mogelijk. 186 ambtenaren, waaronder
Gemeenschappen is op 26 mei 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                       verzoeker, kwamen voor bevordering in aanmerking.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door C.
Gómez de la Cruz Talegón, wonende te Luxemburg, verte
genwoordigd door V. Gómez de la Cruz, advocaat te                      Verzoeker, die niet is bevorderd, stelt dat het bestreden
Malaga, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.                 besluit is vastgesteld met schending van artikel 45 Ambte
Pérez Anaya, Rue Marguerite de Brabant 24.                             narenstatuut, het beginsel van gelijke behandeling en het
                                                                       discriminatieverbod, en verzoekers rechten en rechtmatige
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                     belangen, met name zijn belang om na zijn overplaatsing
                                                                       naar de afdeling „Notulen " van DG 1 van het Parlement
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                 naar de rang C 3 te worden bevorderd .
     30 juli 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om herin
     deling, en het besluit van de Commissie van 3 februari            Volgens verzoeker is het bestreden besluit vastgesteld met
     1997 tot afwijzing van zijn klacht tegen dit afwijzend            schending van de bevorderingsprocedure, is bij het onder
     besluit;                                                          zoek van de verdiensten van de kandidaten voor bevorde
 ---pagebreak--- Nr. C 228/24          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 7. 97
ring naar de rang C 3 een kennelijke fout begaan, en is het        te zijn. Er wordt niet gesteld dat deze kennis moet blijken
besluit geenszins gemotiveerd en vastgesteld in strijd met         uit bij de sollicitatie te voegen bewijsstukken.
artikel 25 , tweede alinea, Ambtenarenstatuut.
                                                                   De genomen besluiten zijn derhalve willekeurig en over
                                                                   schrijden voorts kennelijk de grenzen van de beoordelings
                                                                   bevoegdheid.
Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door D. Varas Carrión
               tegen Raad van de Europese Unie
                       ( Zaak T-168/97)
                          ( 97/C 228/57
                                                                   Beroep, op 2 juni 1997 ingesteld door Farine Laziali SpA
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                ( Zaak T-169/97 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                              ( 97/C 228/58 )
Gemeenschappen is op 30 mei 1997 beroep ingesteld tegen
de Raad van de Europese Unie door D. Varas Carrión,
wonende te Barcelona ( Spanje ), vertegenwoordigd door                                    (Procestaai: Italiaans)
M. Droinet, advocaat te Brussel .
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                    Gemeenschappen is op 2 juni 1997 beroep tegen Commis
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
— nietig te verklaren het besluit van de Raad van de                Farine Laziali SpA, vertegenwoordigd door W. Viscardini
     Europese Unie van 19 december 1996 ( ontvangen                 Dona, M. Paolin en S. Dona, advocaten te Padua, domici
     31 december 1996 ) waarbij verzoeker niet werd toege          lie gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advo
     laten tot het examen van vergelijkend onderzoek                caat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 .
     „ Consejo/C/374 " ( Spaanstalige typisten ) op grond dat
     uit de overgelegde stukken niet zou blijken van vol
     doende kennis van een tweede taal van de Gemeen               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
     schap;
                                                                    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie waar
 — nietig te verklaren het besluit van de Raad van de
                                                                          bij het investeringsproject betreffende de rationalisatie
     Europese Unie van 18 maart 1997 ( ontvangen 24 maart
     1997) waarbij naar aanleiding van verzoekers klacht                  van de productie van gedroogde luzerne, project
                                                                          nr. 013 van programma 92.CT.IT.05 , ingediend bij de
     van 14 januari 1997 het besluit van 19 december 1996
                                                                          Regione Lazio ( artikelen 173 en 174 EG-Verdrag), van
     werd bevestigd;
                                                                          de in Verordening ( EEG ) nr. 866/90 voorziene finan
                                                                          ciering is uitgesloten;
 — nietig te verklaren het op 26 april 1997 gehouden exa
     men en bijgevolg te gelasten dat alle kandidaten, met
     inbegrip van verzoeker, opnieuw worden opgeroepen;             — de Commissie op grond van de artikelen 178 en 215 ,
                                                                          tweede alinea, te veroordelen tot vergoeding van de
 — verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.                   door verzoekster geleden schade, te begroten in de
                                                                          loop van het geding;
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — de Commissie te verwijzen in alle kosten.
 De Raad heeft verzoeker niet toegelaten tot het eerste exa
 men van vergelijkend onderzoek voor de functie van
 Spaanstalige typist ( Consejo/C/374 ) omdat uit de door ver       Middelen en voornaamste argumenten
 zoeker overlegde stukken niet bleek dat hij beschikte over
 voldoende kennis van het Frans .
                                                                    Verzoekster, een te Ponzano en Sant'Oreste gevestigde ven
                                                                     nootschap, die zich bezighoudt met het kweken, de ver
 Verzoeker stelt dat het eerste bestreden besluit niet met
                                                                    werking en de verkoop van voedergewassen en het drogen
 redenen is omkleed en daarmee in strijd is met artikel 190          van zelf gemaaide luzerne, komt op tegen het besluit van
 EG-Verdrag.                                                         de Commissie, waarbij het investeringsproject betreffende
                                                                     de rationalisatie van de productie van gedroogde luzerne,
 Wat het tweede besluit betreft, heeft de secretaris-generaal        ingediend bij de Regione Lazio, van de in Verordening
 van de Raad volgens verzoeker ten onrechte naast de in de           ( EEG ) nr. 866/90 ( ] ) voorziene financiering is uitgesloten.
 oproep gestelde voorwaarden nog andere voorwaarden                  Deze financiële hulp betrof de uitvoering van een investe
 gesteld. In de oproep staat immers slechts, dat de kennis           ringsproject betreffende de bouw van een nieuwe opslag
 van een tweede taal van de Gemeenschap voldoende dient              plaats en soortgelijke infrastructuurwerken .


title: Zaak C-214/04: Beroep, op 19 mei 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/6

         Beroep, op 19 mei 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-214/04)
   (2004/C 190/11)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 19 mei 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door U. Wölker en A. Aresu als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door tot op heden een wettelijke regeling te handhaven die het gebruik van chloorfluorkoolwaterstoffen in brandbeveiligingsapparatuur toestaat boven de grenzen en buiten de voorwaarden waarin is voorzien bij artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 2037/2000 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen, de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie betoogt dat de in het decreet van 3 oktober 2001 van de Minister van Milieu en Ruimtelijke ordening bedoelde afwijkingen van toepassing zijn op een aantal gevallen die niet onder de in verordening nr. 2037/2000 bedoelde afwijking vallen en dat de werkingssfeer van deze afwijkingen dus aanzienlijk ruimer is dan in de verordening is toegestaan. Voorzover de Italiaanse regeling het gebruik van chloorfluorkoolwaterstoffen (CFK's) in brandbeveiligingsapparatuur toestaat in gevallen waarin verordening nr. 2037/2000 niet voorziet, is deze niet in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht.

      (1)  PB L 244 van 29.9.2000, blz. 1.


title: Zaak T-115/99: Beroep, op 12 mei 1999 ingesteld door Société Système Européen Promotion "SEP" tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
7.8.1999                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/35
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeksters komen op tegen artikel1, lid 7, sub b, tweede               — verordening (EG) nr. 378/1999 van de Commissie van
streepje, van verordening (EG) nr. 323/1999 van de Raad                      19 februari 1999 nietig te verklaren, voorzover zij de
van 8 februari 1999 tot wijziging van verordening (EEG)                      benaming Pays d’Auge/Pays d’Auge-Cambremer inschrijft;
nr. 2299/89 betreffende gedragsregels voor geautomatiseerde
boekingssystemen (CRS) (1). Bij dit artikel wordt een punt (v)           — de Commissie in alle kosten te verwijzen.
ingevoegd in artikel 6, lid 1, sub b, van de gewijzigde
verordening, volgens hetwelk een groep luchtvaartmaatschap-
pijen en/of abonnees het recht moet hebben, gegevens ter
gemeenschappelijke verwerking aan te kopen.                              Middelen en voornaamste argumenten
Ervan uitgaande dat daarbij aan exploitanten van CRS een
                                                                         Verzoekster vervaardigt cider die zij sinds 1999 in de handel
verplichting wordt opgelegd om slechts een maal commerciële
                                                                         brengt, onder meer onder de benamingen „La Cidraie — grand
informatie over te dragen aan luchtvaartmaatschappijen die
                                                                         cru du Pays d’Auge” en „Jacques Toy — grand cru — cidre du
een gemeenschappelijk belang hebben bij gemeenschappelijke
                                                                         Pays d’Auge”. Zij bestrijdt de litigieuze verordening, voorzover
verwerking van deze gegevens, stellen verzoeksters dat ar-
                                                                         de toepassing daarvan tot gevolg zou hebben dat het haar
tikel 6, lid 1, sub b, in strijd is met het evenredigheidsbeginsel,
                                                                         wordt verboden, haar cider te blijven verhandelen onder de
en wel om twee redenen:
                                                                         benaming „Pays d’Auge”.
— indien deze bepaling aldus moet worden uitgelegd, dat het
     luchtvaartmaatschappijen is toegestaan om groepen te                Zij voert tegen de litigieuze verordening twee middelen aan:
     vormen teneinde de overdracht van commerciële gegevens
     te kopen, ongeacht de omvang van de betrokken lucht-
     vaartmaatschappijen of het aantal deelnemers in de groep,           — wat de vorm betreft, is de procedure die tot vaststelling
     is de maatregel buitensporig en niet noodzakelijk om het                van verordening nr. 378/1999 heeft geleid gebrekkig,
     doel te bereiken dat tijdens de totstandkoming van ar-                  doordat het verzet dat verzoekster tegen de inschrijving
     tikel 6, lid 1, sub b, is aangegeven, namelijk de reisbureaus           van de benaming „Pays d’Auge” had aangetekend, niet ter
     in staat te stellen om zich in groepen te verenigen teneinde            kennis van de Commissie is gebracht;
     de overdracht van commerciële gegevens te kopen;
                                                                         — ten gronde miskent de verordening die voor cider de
— de maatregel is onevenredig,omdat hij ernstige financiële                  benaming „Pays d’Auge” inschrijft, de voorwaarden van
     gevolgen heeft voor de CRS-exploitanten die op de datum                 artikel 2 van verordening nr. 2081/92, daar zij betrekking
     waarop de bestreden verordening werd vastgesteld, de                    heeft op een product dat generlei bijzondere kenmerken
     overdracht van commerciële gegevens verzorgden.                         heeft wat betreft het aanbevolen productieprocédé en
                                                                             waarvan de bereiding de veiligheid van de consument niet
Verzoeksters stellen eveneens schending van de motiverings-                  waarborgt.
plicht.
(1) PB L 40, 13.2.1999, blz. 1.
                                                                         Beroep, op 12 mei 1999 ingesteld door Société Système
                                                                         Européen Promotion „SEP” tegen Commissie van de
Beroep, op 11 mei 1999 ingesteld door CSR Pampryl                                         Europese Gemeenschappen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-115/99)
                          (Zaak T-114/99)
                                                                                (1999/C 226/63)
                          (1999/C 226/62)
                          (Procestaal: Frans)                                                     (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie              schappen is op 12 mei 1999 beroep tegen Commissie van de
van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap CSR                  Europese Gemeenschappen ingesteld door Société Système
Pampryl, gevestigd te La Courneuve (Frankrijk), vertegenwoor-            Européen Promotion „SEP”, gevestigd te Saint Vit (Frankrijk),
digd door D. Couturier-Heller, advocaat te Parijs, domicilie             vertegenwoordigd door J. C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2.                               P. Schiltz, advocaat aldaar , rue Béatrix de Bourbon 4.
 ---pagebreak--- C 226/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.8.1999
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    gevestigd te Vantaa, vertegenwoordigd door T. Saraaste, ad-
                                                                       vocaat, en J. Alanen, licentiaat in de rechten, domicilie gekozen
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              hebbende te Helsinki (Finland) bij het advocatenkantoor
     8 maart 1999 (SG — 99 D/1697);                                    Asianajotalo ANPR Oy, Stenbäckinkatu 26.
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     — nietig te verklaren de beschikking waarbij verweerster
                                                                           heeft vastgesteld dat de door Ilmailulaitos toegepaste
Verzoekster komt op tegen de beschikking houdende afwijzing                kortingsregeling in strijd is met artikel 86 EG-Verdrag, en
van de klacht die tegen Renault France, Renault Nederland en
Renault Autocenter was ingediend ter zake van belemmeringen            — verweerster te verwijzen de kosten van het geding, vermeer-
van de parallelinvoer door dealers, alsmede van een verzoek                derd met moratoire interessen.
om de uit verordening (EG) nr. 1475/95 (1) voortvloeiende
groepsvrijstelling in te trekken voor de distributie-
overeenkomsten van Renault.                                            Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                    De Commissie heeft met haar beschikking het gemeenschaps-
                                                                       recht, inzonderheid wezenlijke procedurevoorschriften vervat
— dat verweerster het beginsel van het communautaire belang            in artikel 19, lid 1, van verordening nr. 17 van de Raad van
     verkeerd heeft toegepast;                                         6 februari [1962] en artikel 4 van verordening nr. 99/63,
                                                                       geschonden door haar beschikking te baseren op een inbreuk
— dat de Commissie de haar ter kennis gebrachte elementen,             waarvan geen melding was gemaakt in de mededeling van de
     feitelijk en rechtens, niet aandachtig heeft onderzocht.          punten van bezwaar die zij in de zaak aan Ilmailulaitos had
     Verweerster kan zich met name niet op het enkele feit             gezonden.
     van de beëindiging van de als strijdig met het Verdrag
     aangeklaagde praktijken beroepen om een klacht waarin
     die praktijken worden aangeklaagd, te seponeren wegens            Bij de beoordeling van de fout van de Commissie moet
     ontbreken van communautair belang;                                rekening worden gehouden met het doel van de mededeling
                                                                       van de punten van bezwaar, te weten de onderneming die van
— dat er in casu sprake is van misbruik van bevoegdheid.               een schending van de mededingingsbepalingen wordt verdacht,
     Dienaangaande wordt gesteld dat de instellingen het me-           alle gegevens te verstrekken die deze nodig heeft om zich
     dedingingsrecht in acht moeten nemen zonder rekening te           doeltreffend te kunnen verdedigen vooraleer de Commissie
     houden met politieke voorvallen.                                  een definitieve beschikking geeft in die zaak. Het recht op een
                                                                       doeltreffende verdediging, een beginsel van gemeenschaps-
Aangaande de leveringstermijnen, die volgens de Commissie              recht, vereist ook, dat de Commissie de mededeling van de
op technische gronden gerechtvaardigd zijn wegens het succes           punten van bezwaar klaar en duidelijk formuleert.
van de Scenic, stelt verzoekster, dat ongeveer 45 % van haar
bestellingen betrekking hebben op andere modellen dan de               De Commissie heeft ook inbreuk gemaakt op wezenlijke
Scenic. Verweerster zou in elk geval niet hebben nagegaan, of          procedurevoorschiften door — behalve met betrekking tot
de betrokken termijnen niet discriminerend zijn. Er is immers          de luchthaven Helsinki-Vantaa — in haar beschikking de
een ernstig vermoeden dat de markt wordt afgeschermd door              beoordeling van het voldoen aan de handelscriteria te baseren
de termijnen stelselmatig te verlengen om parallelinvoer tegen         op andere feiten dan die waarop zij haar beoordeling in de
te gaan.                                                               mededeling van de punten van bezwaar had gebaseerd. Aldus
                                                                       heeft Ilmailulaitos ook op dit punt niet voldoende gelegenheid
(1) PB L 145 van 26 juni 1995, blz. 25.                                gekregen om zich in die zaak te verdedigen.
Beroep, op 10 mei 1999 ingesteld door Ilmailulaitos (Finse
dienst voor de Burgerluchtvaart) tegen Commissie van de                Beroep, op 17 mei 1999 ingesteld door B. Bonaiti Brighina
                  Europese Gemeenschappen                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-116/99)                                                         (Zaak T-118/99)
                        (1999/C 226/64)                                                         (1999/C 226/65)
                         (Procestaal: Fins)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 mei 1999 beroep tegen Commissie van                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Ilmailulaitos,               schappen is op 17 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  13 oktober 2005  in zaak C-73/04 (verzoek van het Oberlandesgericht Hamm om een prejudiciële beslissing): Brigitte en Marcus Klein tegen Rhodos Management Ltd (Executieverdrag — Bevoegdheid inzake huur en verhuur van onroerende goederen — Recht van deeltijds gebruik van onroerend goed)

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 13 oktober 2005
   in zaak C-73/04 (verzoek van het Oberlandesgericht Hamm om een prejudiciële beslissing): Brigitte en Marcus Klein tegen Rhodos Management Ltd (1)

   (Executieverdrag - Bevoegdheid inzake huur en verhuur van onroerende goederen - Recht van deeltijds gebruik van onroerend goed)
   (2005/C 315/10)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-73/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens het Protocol van 3 juni 1971 inzake de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ingediend door het Oberlandesgericht Hamm (Duitsland) bij beslissing van 27 januari 2004, ingekomen bij het Hof op 17 februari 2004, in de procedure: Brigitte en Marcus Klein tegen Rhodos Management Ltd, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, K. Schiemann, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 13 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 16, punt 1, sub a, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek en het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op een overeenkomst van lidmaatschap van een club op grond waarvan de leden tegen betaling van een lidmaatschapsbijdrage, die het voornaamste bestanddeel van de totale prijs vormt, een recht van deeltijds gebruik van een louter naar type en ligging aangewezen onroerend goed kunnen verkrijgen, en die bepaalt dat de leden toetreden tot een organisatie, waardoor zij de mogelijkheid krijgen, hun gebruiksrecht te ruilen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-65/02 P: Hogere voorziening, op 28 februari 2002 ingesteld door ThyssenKrupp Stainless GmbH (voorheen KruppThyssen Stainless GmbH) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 december 2001 in gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98, KruppThyssen Stainless GmbH en Acciai speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/32               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
artikel 7, lid 1, sub b, zijn centrale betekenis bij het onderzoek      Middelen en voornaamste argumenten
van merkaanvragen en valt het onderzoek bovendien samen
met dat van artikel 7, lid 1, sub d.
                                                                        —     Juridische onjuiste vaststelling en inaanmerkingneming
                                                                              van de duur van de bestrafte inbreuk: het Gerecht gaat er
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                               ten onrechte van uit, dat het niet om een eenmalige
(2) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993               inbreuk gaat, ofschoon vaststaat dat rekwirante reeds
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                            in februari 1994 en ook verschillende keren daarna
                                                                              autonoom heeft beslist haar prijzen voor platte producten
                                                                              van roestvrij staal opnieuw vast te stellen. Verweerster en
                                                                              het Gerecht hadden slechts van onderling afgestemde
                                                                              feitelijke gedragingen in de zin van artikel 65 EGKS-
                                                                              Verdrag na de volgende autonome prijsvaststelling van
                                                                              maart 1994 mogen uitgaan, indien daadwerkelijk was
                                                                              vastgesteld dat sprake was van een voortdurende causali-
Hogere voorziening, op 28 februari 2002 ingesteld door                        teit of voortgezette inbreuk.
ThyssenKrupp Stainless GmbH (voorheen KruppThyssen
Stainless GmbH) tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                          Maar zelfs indien niet van een eenmalige inbreuk moet
kamer) van 13 december 2001 in gevoegde zaken T-45/98                         worden uitgegaan, is het Gerecht eraan voorbijgegaan dat
en T-47/98, KruppThyssen Stainless GmbH en Acciai                             de buitengewoon lange duur van de administratieve
speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese                            procedure — ten onrechte — ten nadele van rekwirante
                         Gemeenschappen                                       heeft gewerkt, aangezien de Commissie niet duidelijk
                                                                              heeft gemaakt dat zij van een nog steeds voortdurende
                                                                              inbreuk uitging.
                         (Zaak C-65/02 P)
                          (2002/C 109/55)                               —     Het forfaitaire basisbedrag is in het kader van de bereke-
                                                                              ning van de boete ten onrechte meerdere malen in
                                                                              aanmerking genomen: het Gerecht heeft ten onrechte
                                                                              verzuimd om in te gaan op verzoeksters betoog, dat de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    Commissie bij de toepassing van het beginsel van de
op 28 februari 2002 hogere voorziening ingesteld tegen het                    forfaitaire boeteoplegging gelet op de rechtspositie van
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      verzoekster slechts één maal een boete had mogen
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 13 december 2001,                           opleggen. In plaats daarvan heeft de Commissie in het
gevoegde zaken T-45/98 en T-47/98, KruppThyssen Stainless                     niet beschikkende deel van haar beschikking weliswaar
GmbH en Acciai speciali Terni SpA tegen Commissie van de                      erkend dat rekwirante deel uitmaakte van een groep, doch
Europese Gemeenschappen (1), door ThyssenKrupp Stainless                      zij heeft dit niet in aanmerking genomen bij de berekening
GmbH, vertegenwoordigd door Dr. M. Klusmann, Rechtsan-                        van de boete en zodoende in strijd gehandeld met het
walt, van het kantoor Freshfields Bruckhaus Deringer, Düssel-                 gebod van gelijke behandeling.
dorf.
                                                                        —     Onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de medewerking
Rekwirante concludeert dat het het Hof behaagt:                               van rekwirante tijdens de onderzoeksprocedure: het Ge-
                                                                              recht heeft ten onrechte bevestigd, dat de Commissie de
                                                                              bij de procedure betrokken ondernemingen die net zo
1.    gedeeltelijk te vernietigen het arrest van het Gerecht
                                                                              coöperatief waren geweest als rekwirante, doch die de aan
      van eerste aanleg voorzover daarin het beroep tegen
                                                                              rekwirante meegedeelde feiten als inbreuk op artikel 65
      beschikking 98/247/EGKS van verweerster van 21 januari
                                                                              EGKS-Verdrag hebben aangemerkt, een extra verminde-
      1998, is verworpen;
                                                                              ring van de geldboete van 30 % mocht toekennen omdat
                                                                              zij deze juridische kwalificatie niet betwistten. Afgezien
2.    te corrigeren de in artikel 1 van beschikking 98/247/EGKS               van de uit de mededeling van de Commissie (2) volgende
      voor rekwirante vastgestelde duur van de inbreuk;                       bescherming van gewettigd vertrouwen, is het in een
                                                                              rechtstaat een vanzelfsprekendheid, dat de instemming
3.    op passende wijze te verlagen de in artikel 2 van                       met een juridische beoordeling niet kan en mag worden
      beschikking 98/247/EGKS aan rekwirante opgelegde                        beloond.
      geldboete,
subsidiair — met betrekking tot vorderingen 2 en 3
                                                                        (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
      het geding voor een nieuwe beslissing met inachtneming            (2) PB C 207 van 18.7.1996, blz. 4.
      van de rechtsopvatting van het Hof naar het Gerecht van
      eerste aanleg terug te wijzen;
4.    verweerster te verwijzen in alle kosten van de procedure.


title: Zaak C-194/09 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 — Alcoa Trasformazioni Srl/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Preferent elektriciteitstarief — Vaststelling van afwezigheid van steun — Wijziging en verlenging van maatregel — Beschikking tot inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG — Bestaande steun of nieuwe steun — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 1, sub b-v — Motiveringsplicht — Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 juli 2011 — Alcoa Trasformazioni Srl/Europese Commissie
   (Zaak C-194/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Preferent elektriciteitstarief - Vaststelling van afwezigheid van steun - Wijziging en verlenging van maatregel - Beschikking tot inleiding van procedure van artikel 88, lid 2, EG - Bestaande steun of nieuwe steun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, sub b-v - Motiveringsplicht - Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel)
   2011/C 269/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Alcoa Trasformazioni Srl (vertegenwoordigers: M. Siragusa, avvocato, T. Müller-Ibold en T. Graf, Rechtsanwälte, F. Salerno, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: N. Khan, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 maart 2009, Alcoa Trasformazioni Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-332/06), waarbij het Gerecht een beroep heeft verworpen tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 19 juli 2006 tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag met betrekking tot de verlenging van de regelingen inzake het preferent elektriciteitstarief voor bepaalde energie-intensieve bedrijfstakken in Italië [steunmaatregel nr. C 36/06 (ex NN 38/06)], voor zover zij betrekking heeft op het elektriciteitstarief voor twee aan rekwirante toebehorende vestigingen die aluminium produceren in Fusina (Veneto) en Portovesme (Sardinië)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Alcoa Trasformazioni Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 193 van 15.8.2009.


title: Zaak T-34/15: Beroep ingesteld op 22 januari 2015 — Wolf Oil/BHIM — SCT Lubricants (CHEMPIOIL)

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/38

         Beroep ingesteld op 22 januari 2015 — Wolf Oil/BHIM — SCT Lubricants (CHEMPIOIL)
   (Zaak T-34/15)
   (2015/C 089/46)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wolf Oil Corp. (Hemiksem, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en J. Muyldermans, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: UAB SCT Lubricants (Klaipeda, Litouwen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van het merk „CHEMPIOIL” — internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, nr. 1 076 327

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 31 oktober 2014 in zaak R 1596/2013-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en van interveniënte in hun eigen kosten alsook in die van Wolf Oil.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 8, lid 1, onder b), 75 en 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-301/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 juli 2009 — Staatssecretaris van Justitie, andere partij: I. Oguz

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 30 juli 2009 — Staatssecretaris van Justitie, andere partij: I. Oguz
   (Zaak C-301/09)
   2009/C 267/61
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Justitie

      Andere partij: I. Oguz

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 13 van besluit nr. 1/80 [van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije] aldus worden uitgelegd dat onder een nieuwe beperking in de zin van die bepaling mede dient te worden verstaan een aanscherping ten opzichte van een na 1 december 1980 in werking getreden bepaling, die een versoepeling inhield van de op 1 december 1980 geldende bepaling, indien deze aanscherping geen verslechtering ten opzichte van de op 1 december 1980 geldende bepaling behelst?


title: Zaak F-112/14: Beroep ingesteld op 17 oktober 2014 — ZZ en anderen/Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/47

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2014 — ZZ en anderen/Commissie
   (Zaak F-112/14)
   (2015/C 026/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers volgens de nieuwe regels voor de loopbaan en de bevordering zoals die van toepassing zijn na de hervorming van het Ambtenarenstatuut van 1 januari 2014, in te delen in de standaardfunctie „hoofdadministrateur in de overgangsfase” en hun de mogelijkheid van bevordering naar de rang AD 14 te ontnemen, en vervolgens vaststelling van de onwettigheid van artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten om verzoekers in te delen in de standaardfunctie „hoofdadministrateur in de overgangsfase”;

               —

               verklaring van onwettigheid van artikel 30, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 3 maart 1999 in zaak C-315/97 P: D. Echauz Brigaldi e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening - Ambtenaren - Besluiten van Commissie houdende weigering van buitengewoon verlof voor verkiezingen en reisdagen - Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijk ongegronde hogere voorziening")

text:
C 204/20                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
     doen treden die nodig zijn voor het volgen van richtlijn              1. Door in de oude deelstaten niet de nodige maatregelen te nemen
     93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het                      om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van het zwemwater binnen
     verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten,         tien jaar na de kennisgeving van richtlijn 76/160/EEG van de
     is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 31 van                Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het
     die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.               zwemwater op 10 december 1975 aan de overeenkomstig
                                                                                artikel 3 van de richtlijn bepaalde grenswaarden voldoet, en door
2) Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.                    de voorgeschreven bemonstering niet met de in de bijlage bepaalde
                                                                                minimumfrequentie te verrichten, is de Bondsrepubliek Duitsland
                                                                                de krachtens de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van die richtlijn op
(1) PB C 41 van 7.2.1998.                                                       haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 212 van 12.7.1997.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                           van 8 juni 1999                                                           (Tweede kamer)
in zaak C-198/97: Commissie van de Europese Gemeen-                                                  van 3 maart 1999
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                           in zaak C-315/97 P: D. Echauz Brigaldi e.a. tegen Commis-
(Niet-nakoming — Richtlijn 76/160/EEG — Kwaliteit van                                  sie van de Europese Gemeenschappen(1)
zwemwater — Ontvankelijkheid van krachtens artikel 226
EG (ex artikel 169) ingesteld beroep — Met redenen omkleed
advies — Naleving van collegialiteitsbeginsel binnen Com-                  („Hogere voorziening — Ambtenaren — Besluiten van
missie — Niet-naleving van artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van            Commissie houdende weigering van buitengewoon verlof
                        richtlijn 76/160/EEG)                              voor verkiezingen en reisdagen — Kennelijk niet-
                                                                           ontvankelijke en kennelijk ongegronde hogere voorziening”)
                           (1999/C 204/38)
                                                                                (1999/C 204/39)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-198/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: C. Schmidt, bijgestaan door A. Böhlke)                   In zaak C-315/97 P, D. Echauz Brigaldi, C. Montoliu Garcı́a,
tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: E. Röder en                  M. J. Ruı́z Monroy, C. Ochoa de Michelena, M. C. Labrador
C.-D. Quassowski), betreffende een verzoek aan het Hof om                  Rubio en L. Fabra Utray, ambtenaren van de Commissie
vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens              van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
de artikelen 4, lid 1, en 6, lid 1, van richtlijn 76/160/EEG van           R. Garcı́a-Gallardo Gil-Fournier, advocaat te Burgos en te
de Raad van 8 december 1975 betreffende de kwaliteit van                   Madrid, domicile gekozen hebbende te Brussel bij J. en
het zwemwater (PB 1976, L 31, blz. 1) op haar rustende                     B. Cremades et associés, advocaten aldaar, Louisalaan 391,
verplichtingen niet is nagekomen, door in de oude deelstaten               betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat                Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 9 juli 1997,
de kwaliteit van het zwemwater binnen tien jaar na de                      Echauz Brigaldi e.a./Commissie (T-156/95, JurAmbt. blz. II-
kennisgeving van de richtlijn op 10 december 1975 aan de                   509), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen
overeenkomstig artikel 3 van de richtlijn bepaalde grenswaar-              bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschap-
den voldoet, en door de bemonstering niet met de in de bijlage             pen (gemachtigden: J. Curral, bijgestaan door J. Rivas Andrés),
bepaalde minimumfrequentie te verrichten, heeft het Hof                    verweerster in eerste aanleg, J. L. Buendı́a Sierra, V. Pagadigor-
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-           ria Wicke, M. Abellán López, I. Gil Tardón, A. Garcia Veláz-
president, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur),                quez, C. Casado Salinas, D. González Marı́n, E. M. Rasines
C. Gulmann en D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal:                Martı́n en J. Vizcarra Soriano, ambtenaren van de Commissie
F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 8 juni 1999 een arrest                van de Europese Gemeenschappen, verzoekers in eerste aanleg,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
 ---pagebreak--- 17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/21
G. Hirsch (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 3 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Vierde kamer)
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                                van 11 maart 1999
2) Rekwiranten worden hoofdelijk verwezen in de kosten van deze
     instantie.
                                                                           in zaak C-249/98 P: M. Costacurta tegen Commissie van
(1) PB C 331 van 1.11.1997.                                                              de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Ambtenaren — Bezoldiging — Aanpassingscoëfficient —
                                                                           Schending van beginsel van gelijke koopkracht en van
                                                                           beginsel van gelijke behandeling — Kennelijk niet-
                                                                                ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)
                                                                                (1999/C 204/41)
                        van 11 maart 1999
in zaak C-103/98 P: Smanor SA en H. Ségaud en M. Ségaud
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                                                 (Procestaal: Frans)
(Hogere         voorziening      —        Weigering         een      niet-
nakomingsprocedure in te leiden — Kennelijke niet-
                         ontvankelijkheid)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (1999/C 204/40)                                                            dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-249/98 P, M. Costacurta, ambtenaar bij de Commis-
                                                                           sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- vertegenwoordigd door A. Rodesch, advocaat te Luxemburg,
                          dentie van het Hof)                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,
                                                                           Route d’Esch 7-11, betreffende hogere voorziening tegen het
In zaak C-103/98 P, Smanor SA, vennootschap naar Frans                     arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 mei 1998,
recht, gevestigd te Saint-Martin-d’Écublei (Frankrijk), H. Ségaud         Costacurta/Commissie (T-177/96, JurAmbt. blz. I-A-225 en
en M. Ségaud, wonende te Saint-Martin-D’Écublei, vertegen-                II-705), strekkende tot vernietiging van dat arrest; andere partij
woordigd door L. Roques, advocaat te Val-de-Marne, Rue du                  bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschap-
Général de Larminat 7-9, Créteil (Frankrijk), betreffende hogere           pen (gemachtigden: G. Valsesia en F. Duvieusart-Clotuche),
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G.
aanleg (Tweede kamer) van 16 februari 1998, Smanor e.a./                   Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragnemalm (rap-
Commissie (T-182/97, Jurispr. blz. II-271), strekkende tot                 porteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
vernietiging van die beschikking; andere partij bij de procedure:          R. Grass, op 11 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                    het dictum luidt als volgt:
R. Wainwright en O. Couvert-Castéra), heeft het Hof (Vierde
kamer), samengesteld als volgt: P.J.G. Kapteyn (rapporteur),
kamerpresident, J.L. Murray en H. Ragnemalm, rechters; ad-                 1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
vocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 11 maart
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                     2) M. Costacurta wordt verwezen in de kosten van deze instantie.
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.
2. Smanor SA en H. en M. Ségaud worden in de kosten verwezen.              (1) PB C 278 van 5.9.1998.
(1) PB C 166 van 30 mei 1998.


title: Zaak T-240/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2007 — Frankrijk/Commissie ( Europese Gemeenschap voor atoomenergie — Investeringen — Mededeling van investeringsprojecten aan Commissie — Uitvoeringsmodaliteiten — Verordening (Euratom) nr. 1352/2003 — Onbevoegdheid van Commissie — Artikelen 41 EA tot en met 44 EA — Rechtszekerheidsbeginsel )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/46

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2007 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-240/04) (1)

   („Europese Gemeenschap voor atoomenergie - Investeringen - Mededeling van investeringsprojecten aan Commissie  - Uitvoeringsmodaliteiten - Verordening (Euratom) nr. 1352/2003 - Onbevoegdheid van Commissie - Artikelen 41 EA tot en met 44 EA - Rechtszekerheidsbeginsel’)
   (2007/C 269/81)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Alabrune, G. de Bergues, C. Lemaire en E. Puisais, vervolgens G. de Bergues en S. Gasri, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: M. Patakia, gemachtigde)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: C.-D. Quassowski en A. Tiemann, gemachtigden) en Koninkrijk België (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Haven, vervolgens M. Wimmer en ten slotte A. Hubert, gemachtigden, bijgestaan door J.-F. De Bock, advocaat)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van verordening (Euratom) nr. 1352/2003 van de Commissie van 23 juli 2003 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1209/2000 tot vaststelling van de procedures voor het doen van de mededelingen die zijn voorgeschreven in artikel 41 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB L 192, blz. 15)
   Dictum

               1)

               Verordening (Euratom) nr. 1352/2003 van de Commissie van 23 juli 2003 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 1209/2000 tot vaststelling van de procedures voor het doen van de mededelingen die zijn voorgeschreven in artikel 41 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van de Franse Republiek.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland en het Koninkrijk België zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003 (voorheen zaak C-455/03).


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2000 in zaak T-163/00 R, R. Carotti tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Ontvankelĳkheid)

text:
9.9.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 259/23
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                             Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, betreffende
                                LEG                                     een verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het
                                                                        besluit van 15 mei 2000 waarbij verzoekster is ontheven van
                        van 28 juni 2000                                haar functie van hoofd van de Italiaanse afdeling van de
                                                                        vertaaldienst, heeft de president van het Gerecht op 3 juli 2000
in zaak T-338/99, L. K. Schuerer tegen Raad van de                      een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                        Europese Unie (1)
                                                                        1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
(Ouderdomspensioen — Aanpassingscoëfficiënt — Beroep
                                                                        2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
         tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)
                         (2000/C 259/41)
                         (Procestaal: Duits)
In zaak T-338/99, L. K. Schuerer, voormalig ambtenaar van de            Beroep, op 15 mei 2000 ingesteld door J. Reyna González
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                    del Valle tegen Commissie van de Europese Gemeen-
München (Duitsland), vertegenwoordigd door H. J. Winzen en                                           schappen
M. Angermaier, advocaten te München, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Steil, advocaat
                                                                                (Zaak T-130/00)
aldaar, Rue d’Anvers 12, tegen Raad van de Europese Unie
(gemachtigden: M. Bauer en P. M. Cossu), betreffende een ver-
zoek om vast te stellen, dat de Raad het EG-Verdrag heeft                                        (2000/C 259/43)
geschonden door voor de berekening van verzoeksters pen-
sioen een aanpassingscoëfficiënt voor Duitsland toe te passen
die niet op basis van de kosten van levensonderhoud te Berlijn                                  (Procestaal: Spaans)
was vastgesteld, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
als volgt: K. Lenaerts, president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
griffier: H. Jung, op 28 juni 2000 een beschikking gegeven              schappen is op 15 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     Europese Gemeenschappen ingesteld door J. Reyna González
                                                                        del Valle, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door D. José
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                     Marı́a Valoria de Arana.
2)    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                              —     „gedeeltelijk” nietig te verklaren de beschikkingen van de
                                                                              Commissie waarbij hij aanvankelijk als ambtenaar op
                                                                              proef (beschikking van 28 maart 1989, met ingang van
                                                                              1 maart 1989) en vervolgens als ambtenaar in vaste
                                                                              dienst in de rang B 3 (beschikking van 14 november
                                                                              1989, met ingang van 1 december 1989) is aangesteld,
                                                                              doch enkel voorzover hij bij die beschikkingen in de
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                              HET             rang 3 in plaats van in de hem toekomende rang 1 van
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                       categorie B was ingedeeld;
                          van 3 juli 2000                               —     voor recht te verklaren dat hij recht heeft op vergoeding
                                                                              voor de inkomsten die hij had moeten ontvangen vanaf
in zaak T-163/00 R, R. Carotti tegen Rekenkamer van de                        zijn aanstelling als ambtenaar op proef tot op heden,
                  Europese Gemeenschappen                                     was hij in de hem toekomende rang B 1 ingedeeld,
                                                                              vermeerderd met wettelijke interessen;
        (Procedure in kort geding — Ontvankelijkheid)
                                                                        —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                         (2000/C 259/42)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Verzoeker komt op tegen zijn aanstelling in de rang 3 van
In zaak T-163/00 R, R. Carotti, ambtenaar van de Rekenkamer             categorie B. Zijns inziens is die aanstelling een vergissing, daar
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,                   hij zich, na te zijn opgeroepen voor een onderhoud in het
vertegenwoordigd door G. Vogel en F. Burg, advocaten te                 kader van de vergelijkende onderzoeken COM/B/611 (B 1) en
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  COM/B/612 (B 2/3), nooit voor het onderhoud betreffende dit
kantore van laatstgenoemden, Boulevard Joseph II 42, tegen              laatste vergelijkend onderzoek heeft aangemeld.


title: Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door Grundig AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-210/97)

text:
C 318/22             f NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
Raad van de Europese Unie door G. Berthu, wonende te                   Middelen en voornaamste argumenten
Chelles (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Varaut,
advocaat te Parijs, rue Alfred-de-Vigny 9 .
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster,
                                                                       die in de periode van 1 januari 1991 tot 15 januari 1994
Verzoeker concludeert dat hef het Gerecht behage Verorde              doorlopend kleurentelevisies uit Turkije heeft geïmporteerd
ning ( EG) nr. 1103/97 van de Raad nietig te verklaren.                en eveneens opkomt tegen een tot Duitsland gerichte
                                                                       beschikking van de Commissie , volgens welke de kwijt
                                                                       schelding van invoerrechten in het geval van verzoekster
Middelen en voornaamste argumenten                                     niet gerechtvaardigd is, zijn vergelijkbaar met die in de
                                                                       zaken T-l 87/97 H en T-l 92/97 (2).
Verzoeker, lid van het Europees Parlement, komt met zijn
                                                                       (') Zie bladzijde 18 van dit Publicatieblad.
beroep op tegen Verordening ( EG ) nr. 1103/97 van de                  ( 2 ) Zie bladzijde 19 van dit Publicatieblad.
Raad van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende
de invoering van de euro, voorzover daarbij in alle rechts
instrumenten de verwijzingen naar de ecu worden vervan
gen door verwijzingen naar de euro. Het onderhavige
beroep sluit aan bij verzoekers beroep tegen het besluit
van de Commissie van 16 oktober 1996 om bij de Raad
het voorstel van voormelde verordening in te dienen ( zaak             Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door Hertie Waren
T-l 75/96 ) ('). Dit eerste beroep werd door het Gerecht               und Kaufhaus GmbH tegen Commissie van de Europese
kennelijk niet-ontvankelijk verklaard . In zijn eerste memo                                     Gemeenschappen
rie had verzoeker reeds verklaard dat hij , indien het                                           ( Zaak T-211/97)
Gerecht zich zou aansluiten bij de redenering van de Com
missie inzake de niet-ontvankelijkheid , opnieuw beroep                                            ( 97/C 318/44 )
zou instellen, tegen de verordening zelf. De middelen en
voornaamste argumenten komen dus overeen met die in                                             (Procestaai: Duits)
zaak T-l 75 /96 .
(') PB C 9 van 11 . 1 . 1997, blz . 19 .                               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hertie
                                                                       Waren- und Kaufhaus GmbH, gevestigd te Frankfurt am
                                                                       Main, vertegenwoordigd door Ehle & Schiller, advocaten
                                                                       te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                       kantore van M. Lucius, advocaat aldaar, rue Michel Wei
                                                                       ter 6 .
Beroep, op 15 juli 1997 ingesteld door Grundig AG tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          ( Zaak T-2 10/97)                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
                            ( 97IC 318/43 )
                                                                              van 19 februari 1997 ( ref. REM : 18/96 ), waarbij
                                                                              wordt geweigerd een invoerrecht van 593 110,16 DM
                         (Procestaai: Duits)                                  kwijt te schelden;
                                                                       — verweerster te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Grun                    Middelen en voornaamste argumenten
dig AG, gevestigd te Fürth ( Bondsrepubliek Duitsland ),
vertegenwoordigd door Ehle & Schiller, advocaten te Keu
len , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan                 De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster,
tore van M. Lucius, advocaat aldaar, rue Michel Weiter 6 .             die in de periode van 1 september 1992 tot 1 maart 1993
                                                                       kleurentelevisies uit Turkije heeft geïmporteerd en even
                                                                       eens opkomt tegen een tot Duitsland gerichte beschikking
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    van de Commissie, volgens welke de kwijtschelding van
                                                                       invoerrechten in het geval van verzoekster niet gerecht
                                                                       vaardigd is, zijn vergelijkbaar met die in de zaken T-l 86/
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie                  97 H en T-191 /97 ( 2 ).
     van 19 februari 1997 ( ref. REM: 17/96 ), waarbij
     wordt geweigerd een invoerrecht van 6 596 210,31 DM               (') Zie bladzijde 17 van dit Publicatieblad .
     kwijt te schelden;                                                ( 2 ) Zie bladzijde 19 van dit Publicatieblad .
— verweerster te verwijzen in de kosten .


title: Zaak F-134/06: Beroep ingesteld op 29 november 2006 — Bordini/Commissie

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/87

         Beroep ingesteld op 29 november 2006 — Bordini/Commissie
   (Zaak F-134/06)
   (2006/C 326/175)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Giovanni Bordini (Dover, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi, C. Ronzi, I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 25 januari 2006 waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) heeft geweigerd te erkennen dat verzoeker in het Verenigd Koninkrijk woonachtig was en, dientengevolge, heeft geweigerd om de aanpassingscoëfficiënt van het Verenigd Koninkrijk op zijn pensioen toe te passen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling, over de bedragen die vanaf 1 april 2004 krachtens de retroactieve toepassing van de aanpassingscoëfficiënt van het Verenigd Koninkrijk op verzoekers pensioen verschuldigd waren, van rente berekend op basis van het rentepercentage voor de voornaamste herfinancieringtransacties dat door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode is vastgesteld, vermeerderd met twee procentpunten;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker in de eerste plaats dat het bestreden besluit niet voldoet aan de motiveringsplicht, aangezien het in zo vage bewoordingen is opgesteld dat het onmogelijk is, de onderliggende redenering te begrijpen.
   Voorts beroept hij zich op schending van artikel 82 van het oude Statuut, artikel 20 van bijlage XIII bij het nieuwe Statuut, kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten die tot een verkeerde rechtsopvatting heeft geleid, schending van het evenredigheidsbeginsel en van het recht op een privé-leven.
   Ten slotte heeft de Commissie inbreuk gemaakt op de zorgplicht en het beginsel van behoorlijk bestuur niet geëerbiedigd.


title: Zaak C-510/09: Beroep ingesteld op 9 december 2009 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/24

         Beroep ingesteld op 9 december 2009 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-510/09)
   2010/C 37/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en G. Zavvos, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, doordat zij het besluit van 13 maart 2006 betreffende het gebruik van extemporaneus gemaakte mengelingen van producten bedoeld in artikel L.253-1 van de code rural niet in het stadium van het ontwerp heeft meegedeeld in het kader van de procedure waarin is voorzien bij richtlijn 98/34/EG van 22 juni 1998, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van 20 juli 1998, betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (1), de krachtens artikel 8, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar beroep verwijt de Europese Commissie verweerster dat zij het betrokken ministeriële besluit betreffende het gebruik van bepaalde extemporaneus gemaakte mengelingen van gewasbeschermingsmiddelen van agronomisch belang niet vóór de vaststelling ervan aan haar heeft meegedeeld, terwijl dat besluit zonder twijfel een technisch voorschrift in de zin van richtlijn 98/34 is en dus aan haar had moeten worden meegedeeld in het stadium van het ontwerp, aangezien het niet onder de afwijking van artikel 10 van die richtlijn valt.
   Volgens de Commissie heeft verweerster het bestaan van die inbreuk erkend, aangezien de Franse autoriteiten na ontvangst van het met redenen omklede advies aan de Commissie mededeling hebben gedaan van een ontwerpbesluit waarbij het betwiste ministeriële besluit werd ingetrokken maar de inhoud ervan werd overgenomen. Bij de instelling van het onderhavige beroep was dat ontwerpbesluit evenwel nog steeds niet aangenomen door de Franse autoriteiten of was dit althans nog niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  Richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 tot wijziging van richtlijn 98/34/EG betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 217, blz. 18).


title: Zaak C-396/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'Appello di Roma (Italië) op 12 september 2008 — Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Daniela Lotti en Clara Matteucci

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'Appello di Roma (Italië) op 12 september 2008 — Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Daniela Lotti en Clara Matteucci
   (Zaak C-396/08)
   (2008/C 327/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte d'Appello di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

      Verwerende partij: Daniela Lotti en Clara Matteucci
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de Italiaanse wettelijke regeling, meer bepaald artikel 7, lid 1, van wet nr. 638/83, op grond waarvan tijdvakken waarin in het kader van verticale deeltijdarbeid niet wordt gewerkt, niet als tijdvakken van premiebetaling in aanmerking worden genomen voor de verwerving van pensioenrechten, verenigbaar met de richtlijn 81/97 (1), en inzonderheid met clausule 4 [van de in bijlage gevoegde raamovereenkomst], betreffende het beginsel van non-discriminatie?

               2)

               Is voornoemde nationale bepaling in overeenstemming met de richtlijn, inzonderheid met clausule 1, sub b [van de in bijlage gevoegde raamovereenkomst], volgens welke de lidstaten de ontwikkeling van deeltijdarbeid dienen te vergemakkelijken, met clausule 4 en met clausule 5, die van de lidstaten verlangt dat zij de belemmeringen van juridische of administratieve aard die de toegang tot deeltijdwerk beperken, verwijderen, gelet op het feit dat de niet-inaanmerkingneming voor de pensioenberekening van de weken waarin niet is gewerkt, ontegenzeglijk een belangrijke belemmering vormt voor de keuze voor deeltijdarbeid van het verticale type?

               3)

               Geldt clausule 4 [van voormelde raamovereenkomst], betreffende het beginsel van gelijke behandeling, ook op het gebied van de verschillende soorten van deeltijdarbeidsovereenkomsten, wanneer in aanmerking wordt genomen dat naar nationaal recht bij horizontale deeltijdarbeid, anders dan bij verticale deeltijdarbeid, voor een gelijk aantal gewerkte en bezoldigde uren per kalenderjaar alle weken worden meegeteld?

      (1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9).


title: Zaak T-325/12: Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — Nederland/Commissie

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/21

         Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-325/12)
   2012/C 273/36
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, J. Langer en M. de Ree, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de vernietiging van de beschikking van de Commissie van 11 mei 2012 met als kenmerk SG-Greffe (2012) D/3150 in zaak SA.28855 (N 373/2009) (ex C 10/2009 en N 528/2009 — Nederland/ING — restructuring aid);

               —

               de veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan een schending van het recht van verweer en het zorgvuldigheidsbeginsel.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat de Commissie de bestreden beschikking niet had mogen vaststellen zonder Nederland de gelegenheid te bieden zich uit te laten over de gronden waarop de Commissie in de beschikking tot de conclusie komt dat Nederland steun heeft verleend aan ING door in te stemmen met gewijzigde aflossingsvoorwaarden.

                           —

                           Althans, de Commissie heeft het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden door de beschikking vast te stellen zonder rekening te houden met de argumenten, aangevoerd door Nederland in de eerdere procedure voor het Gerecht die heeft geleid tot het arrest van het Gerecht van 2 maart 2012 in de gevoegde zaken T-29/10 en T-33/10, waarin het Gerecht deze argumenten heeft gevolgd.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 107 VWEU.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat de beschikking in strijd is met artikel 107 VWEU, doordat de Commissie op onjuiste gronden in punt 213 van deze beschikking heeft vastgesteld dat de wijziging van de aflossingsvoorwaarden staatssteun inhoudt.

               3)

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 107 VWEU, de Procedureverordening en artikel 266 VWEU

                           —

                           Verzoeker voert aan dat de Commissie geen juiste uitvoering heeft gegeven aan het arrest van het Gerecht van 2 maart 2012, en artikel 107 VWEU, de Procedureverordening en artikel 266 VWEU heeft geschonden, door in de beschikking dezelfde compenserende maatregelen te verbinden aan goedkeuring van de kapitaalinjectie als in de eerdere beschikking uit 2009 (die het Gerecht in zijn arrest van 2 maart 2012 heeft vernietigd), terwijl de door de Commissie begrote omvang van de steun EUR 2 miljard lager is uitgevallen.


title: Zaak C-292/05: Verzoek van de Efeteio Patron (Griekenland) van 8 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Eirini Lechouritou, B. Karkoulias, G. Pavlopoulos, P. Bratsikas, D. Sotiropoulos en G. Dimopoulos e.a. en Bondsrepubliek Duitsland

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/8

         Verzoek van de Efeteio Patron (Griekenland) van 8 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Eirini Lechouritou, B. Karkoulias, G. Pavlopoulos, P. Bratsikas, D. Sotiropoulos en G. Dimopoulos e.a. en Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-292/05)
   (2005/C 243/12)
   Procestaal: Grieks
   De Efeteio Patron heeft bij beschikking van 8 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 juli 2005, in het geding tussen Eirini Lechouritou, B. Karkoulias, G. Pavlopoulos, P. Bratsikas, D. Sotiropoulos en G. Dimopoulos e.a. en Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Vallen vorderingen tot schadevergoeding die door natuurlijke personen worden ingesteld tegen een verdragsluitende staat, als burgerlijk aansprakelijk voor handelingen of nalatigheden van zijn strijdkrachten, volgens artikel 1 binnen de materiele werkingssfeer van het EG-Executieverdrag, wanneer die handelingen en nalatigheden hebben plaatsgevonden tijdens de militaire bezetting van de woonstaat van de eisers na een aanvalsoorlog door de verweerder, onmiskenbaar in strijd zijn met het oorlogsrecht en ook als misdaden tegen de mensheid kunnen worden beschouwd?

               2)

               Is het verenigbaar met het stelsel van het EG-Executieverdrag, dat de verwerende staat zich op zijn immuniteit beroept, met het gevolg dat, bij bevestigend antwoord, de toepassing van het Verdrag automatisch wordt geneutraliseerd, met name voor handelingen en nalatigheden van de strijdkrachten van de verweerder die hebben plaatsgevonden vóór het betrokken Verdrag in werking trad, namelijk in de jaren 1941-1944?


title: Zaak C-272/04: Verzoek van het Tribunale di Tolmezzo van 16 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Franco Piemonte en Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AEGA)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/23

         Verzoek van het Tribunale di Tolmezzo van 16 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Franco Piemonte en Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AEGA)
   (Zaak C-272/04)
   (2004/C 228/46)
   Het Tribunale di Tolmezzo heeft bij beschikking van 16 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 25 juni 2004, in het geding tussen Azienda Agricola Franco Piemonte en Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AEGA), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moeten artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 (1) van 31 maart 1984 en de artikelen 1 tot en met 4 van verordening (EEG) nr. 3950/92 (2) van 28 december 1992 aldus worden uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als administratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moeten de producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen ingeval zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid hebben overschreden?

      (1)  PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10.

      (2)  PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.


title: Zaak C-251/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel — België) — Christian van Buggenhout en Ilse van de Mierop, handelend als faillissementscuratoren van Grontimmo SA/Banque Internationale à Luxembourg (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 1346/2000 — Insolventieprocedures — Artikel 24, lid 1 — Uitvoering van verbintenis „ten voordele van schuldenaar die is onderworpen aan insolventieprocedure” — Betaling aan schuldeiser van die schuldenaar)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/29

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van Koophandel te Brussel — België) — Christian van Buggenhout en Ilse van de Mierop, handelend als faillissementscuratoren van Grontimmo SA/Banque Internationale à Luxembourg
   (Zaak C-251/12) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 1346/2000 - Insolventieprocedures - Artikel 24, lid 1 - Uitvoering van verbintenis „ten voordele van schuldenaar die is onderworpen aan insolventieprocedure” - Betaling aan schuldeiser van die schuldenaar)
   2013/C 344/50
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van Koophandel te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christian van Buggenhout en Ilse van de Mierop, handelend als faillissementscuratoren van Grontimmo SA

      Verwerende partij: Banque Internationale à Luxembourg

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van Koophandel te Brussel — Uitlegging van artikel 24 van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1) — Betaling op verzoek van een gefailleerde schuldenaar ten voordele van een schuldeiser van die schuldenaar verricht bij ontbreken van maatregelen om het besluit tot opening van de insolventieprocedure in een andere lidstaat bekend te maken — Bevrijding van de lasthebber te goeder trouw — Werkingssfeer ratione personae — Omvat het begrip „uitvoering ten voordele van de schuldenaar” alleen de betaling ten voordele van de gefailleerde schuldenaar of ook de betaling ten voordele van diens schuldeisers?

      Dictum

   Artikel 24, lid 1, van verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures moet aldus worden uitgelegd dat een betaling in opdracht van een aan een insolventieprocedure onderworpen schuldenaar aan een schuldeiser van deze laatste niet binnen de werkingssfeer van deze bepaling valt.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.


title: Zaak C-445/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons (België) op 8 augustus 2016 — Docteur De Bruyne SPRL/Belgische Staat

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel de Mons (België) op 8 augustus 2016 — Docteur De Bruyne SPRL/Belgische Staat
   (Zaak C-445/16)
   (2016/C 410/06)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d’appel de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Docteur De Bruyne SPRL

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Is het met de in de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB 1978, L 222, blz. 11) besloten liggende regels voor het opstellen van de balans, volgens welke

               —

               de jaarrekening een getrouw beeld moet geven van het vermogen, de financiële positie en het resultaat van de vennootschap (artikel 2, lid 3, van de richtlijn),

               —

               de voorzieningen voor risico’s en verplichtingen een dekking beogen te vormen voor naar de aard ervan duidelijk omschreven verliezen of verplichtingen die op de balansdatum als waarschijnlijk of als vaststaand worden beschouwd, doch waarvan niet bekend is in welke omvang of wanneer zij zullen ontstaan (artikel 20, lid 1, van de richtlijn),

               —

               het voorzichtigheidsbeginsel steeds in acht moet worden genomen en in het bijzonder geldt dat
               winsten slechts mogen worden opgenomen voor zover zij op de balansdatum gerealiseerd zijn,
               alle voorzienbare risico’s en mogelijke verliezen die hun oorsprong hebben in het boekjaar of in een vorig boekjaar, in aanmerking moeten worden genomen, ook als deze risico’s en verliezen pas bekend worden tussen de balansdatum en de datum waarop de balans wordt opgesteld [(artikel 31, lid 1, onder c), aa) en bb), van de richtlijn],

               —

               lasten en baten betreffende het boekjaar waarop de jaarrekening betrekking heeft, in aanmerking moeten worden genomen, ongeacht het tijdstip van betaling van deze lasten of ontvangst van deze baten [(artikel 31, lid 1, onder d), van de richtlijn)],

               —

               de activa en passiva elk afzonderlijk worden gewaardeerd [(artikel 31, lid 1, onder e), van de richtlijn)];

         verenigbaar dat een vennootschap die een aandelenoptie schrijft, de voor de optie ontvangen prijs op de actiefzijde van de balans boekt in het boekjaar waarin die optie is gelicht, of bij het verstrijken van de geldigheidsduur daarvan, om rekening te houden met het risico dat de optieschrijver door zijn toezegging loopt, [en niet] tijdens het boekjaar waarin de optie is geschreven en de prijs daarvoor definitief is verkregen, waarbij het door de optieschrijver gelopen risico afzonderlijk wordt gewaardeerd door boeking van een provisie?


title: Zaak T-433/08: Beroep ingesteld op 30 september 2008 — SIAE/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/57

         Beroep ingesteld op 30 september 2008 — SIAE/Commissie
   (Zaak T-433/08)
   (2008/C 301/95)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Società Italiana degli Autori ed Editori — SIAE (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, M. Mandel, L. Vullo en S. Valentino, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de artikelen 3 en 4, lid 2, van de beschikking.

               —

               Verwijzing van de Commissie in de proceskosten van verzoekster.

               —

               Het nemen van alle door het Gerecht dienstig geachte maatregelen, instructiemaatregelen daaronder begrepen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De beschikking waartegen het onderhavige beroep is gericht, is dezelfde als die in zaak T-392/08, AEPI/Commissie.
   Verzoekster voert voor haar beroep vijf middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt verzoekster schending en verkeerde toepassing van artikel 81 EG, alsmede ontoereikend onderzoek, doordat in de beschikking het bestaan van een onderling afgestemde feitelijke gedraging wordt vastgesteld, terwijl daarvoor geen ander bewijs wordt aangevoerd dan de omstandigheid dat in veel wederkerige vertegenwoordigingsovereenkomsten de bevoegdheid tot het verlenen van licenties wordt beperkt tot het grondgebied waarop de andere partij actief is. De Commissie ziet er daarbij aan voorbij dat veel muziekauteursrechtenorganisaties feitelijk van mening zijn dat zij de rechten van hun leden het best kunnen garanderen door hun repertoire onder te brengen bij die organisaties die hun een doeltreffende auteursrechtenbescherming kunnen verzekeren, en het is zonder meer duidelijk dat juist organisaties die geworteld zijn in het grondgebied, aan die eisen volledig kunnen voldoen.
   Met het tweede middel stelt verzoekster schending en verkeerde toepassing van artikel 81 EG alsmede onlogische motivering van de beschikking, gelet op het feit dat de Commissie bij haar poging om de haalbaarheid van het beheer van multiterritoriale licenties voor de verspreiding van muziek via satelliet, kabel en internet aan te tonen, uiteindelijk bewijst dat er geen sprake is van parallelgedrag van de muziekauteursrechtenorganisaties. De beschuldiging van de Commissie wordt immers reeds ontkracht door de voorbeelden die zij zelf geeft van de verlening door de beheersorganisaties van toestemming die ruimer is dan het grondgebied waarop één enkele organisatie actief is.
   Met het derde middel stelt verzoekster schending en verkeerde toepassing van artikel 81 EG doordat, zelfs ingeval de Commissie het bestaan van een onderling afgestemde gedraging zou aantonen (quod non), deze gedraging geen beperkend effect op de mededinging heeft, aangezien de territoriale afbakeningen het noodzakelijk complement vormen van de exclusieve rechten van de auteurs.
   Met het vierde middel stelt verzoekster schending door de Commissie van het recht van hoor en wederhoor en schending van artikel 253 EG wegens ontoereikende motivering, gelet op het feit dat de Commissie de organisaties niet in kennis heeft gesteld van de essentiële feiten waarop zij zich heeft gebaseerd bij haar beslising om, na onderzoek van de markt, de door SIAE voorgestelde verplichtingen niet te aanvaarden.
   Met het vijfde middel stelt verzoekster schending van artikel 253 EG wegens ontoereikende motivering, schending van het evenredigheidsbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, tegenstrijdigheid en gebrekkige logica van de bij artikel 4, lid 2, van de beschikking voorgeschreven maatregelen. Daar absoluut onduidelijk is wat moet worden verstaan onder de „herziening” die van de beheersorganisaties wordt verlangd, brengt dit SIAE ten onrechte in een situatie van onzekerheid welke maatregelen door de Commissie toereikend zullen worden bevonden om aan de beweerde onderling afgestemde gedraging een einde te maken. Aangezien de Commissie voorts uitdrukkelijk erkent dat de beperking van de toestemming tot het grondgebied van de andere organisatie geen concurrentiebeperking is, is het in kennelijke tegenspraak met dit uitgangspunt om aan de beheersorganisaties op te dragen, in alle gevallen waarin zij toestemming geven voor verspreiding via satelliet, kabel en internet, de territoriale afbakening bilateraal te herzien, en vervolgens aan de Commissie afschriften over te leggen van de herziening van al deze wederkerige vertegenwoordigingsovereenkomsten. Daarbij komt dat, aangezien de Commissie een „bilaterale” herziening van de territoriale afbakeningen verlangt, de volledige naleving door SIAE van artikel 4, lid 2, van de beschikking hoe dan ook buiten het beslissingsbereik van SIAE valt, daar deze tevens afhangt van de autonome onderhandelingen van de andere 23 beheersorganisaties.