title: Zaak T-909/16: Beroep ingesteld op 29 december 2016 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sharma (NRIM Life Sciences)

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/43

         Beroep ingesteld op 29 december 2016 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sharma (NRIM Life Sciences)
   (Zaak T-909/16)
   (2017/C 053/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa Rodríguez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Anil K. Sharma (Hillingdon, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „NRIM Life Sciences” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 031 455

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 september 2016 in zaak R 2376/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en weigering van Uniemerk nr. 013031455 „NRIM Life Sciences” voor alle waren van klasse 5;

               —

               verwijzing van het EUIPO en van Anil K. Sharma, mocht hij beslissen om in de onderhavige procedure te interveniëren, in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-35/99: Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo (Torino) van 13 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M. Arduino, met als interveniënten de civiele partij D. Dessi en de burgerrechtelijk aansprakelijke partijen G. Bertolotto en Compagnia Assicuratrice RAS SpA, gevestigd te Milaan

text:
C 100/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.4.1999
3. Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang dat:              Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
                                                                    over de navolgende vragen:
     a) de levering van goederen aan de klant wordt aan-
         gemerkt als een levering die op ¹rentevrijeº kre-
         dietvoorwaarden plaatsvindt;                               A. Valt het bij ministerieel besluit nr. 585/94 goedge-
                                                                         keurde besluit van de CNF (1), waarbij een bindende
                                                                         tariefregeling voor advocaten werd vastgesteld, binnen
     b) de klant op het moment van de verkoop een                        de werkingssfeer van het verbod van artikel 85, lid 1,
         leningsovereenkomst met een financieringsmaat-                  van het EG-Verdrag?
         schappij sluit, en de voorwaarden van die overeen-
         komst inhouden:
                                                                         Indien vraag A bevestigend wordt beantwoord:
         i)   een toezegging van de financieringsmaatschap-
              pij om de detailhandelaar een bedrag gelijk
              aan de lening (die voor het bedrag van de aan-        B. Valt die regeling dan onder de vrijstellingsmogelijkheid
              gekondigde prijs van de goederen werd afge-                van artikel 85, lid 3, van het EG-Verdrag?
              sloten) te betalen,
         ii)  een verklaring dat voor de lening een renteta-        (1) Consiglio Nazionale Forense.
              rief van ¹0 %º geldt, en
         iii) een machtiging van de klant aan de financie-
              ringsmaatschappij om de detailhandelaar het
              volledige bedrag van de lening te betalen en de
              instemming van de financieringsmaatschappij
              om dit te doen; en
                                                                    Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Luik
                                                                    (Zevende kamer) van 8 februari 1999 om een prejudicieÈle
     c) het door de detailhandelaar ontvangen bedrag, als           beslissing in het geding tussen Ideal Tourisme NV en Belgi-
         gevolg van een afzonderlijke overeenkomst tussen                                       sche staat
         hem en de financieringsmaatschappij (waarvan de
         klant niet op de hoogte is en waarvan hij evenmin                                   (Zaak C-36/99)
         de voorwaarden kent), lager is dan het volledige
                                                                                (1999/C 100/17)
         bedrag van de aangekondigde prijs van de goede-
         ren?
                                                                    De Rechtbank van eerste aanleg te Luik (Zevende kamer)
(1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref-
    fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                    heeft bij vonnis van 8 februari 1999, ingekomen ter griffie
    omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting        van het Hof van Justitie op 10 februari 1999, in het
    over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145        geding tussen Ideal Tourisme NV en Belgische staat, het
    van 13.6.1977, blz. 1).                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                    zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                    vragen:
                                                                    Mogen de lidstaten ingevolge Richtlijn 77/388/EEG van de
                                                                    Raad (1), met name artikel 12, lid 3, en artikel 28, lid 3,
                                                                    onder b), ten nadele van ondernemingen die personenver-
Verzoek van de Pretura circondariale di Pinerolo (Torino)           voer per autobus verrichten, een discriminatie invoeren die
van 13 januari 1999 om een prejudicieÈle beslissing in de           indruist tegen het beginsel van gelijke behandeling en het
strafzaak tegen M. Arduino, met als intervenieÈnten de              discriminatieverbod van het Gemeenschapsrecht?
civiele partij D. Dessi en de burgerrechtelijk aansprakelijke
partijen G. Bertolotto en Compagnia Assicuratrice RAS
                    SpA, gevestigd te Milaan                        Kan een BTW-regeling als de onderhavige, die een
                                                                    bepaalde sector van de economie bevoordeelt, worden
                         (Zaak C-35/99)                             aangemerkt als een steunmaatregel in de zin van artikel 92
                                                                    van het EG-Verdrag, ook indien zij niet uitsluitend de
                        (1999/C 100/16)
                                                                    nationale industrie beschermt?
De Pretura circondariale di Pinerolo (Torino) heeft bij             (1) Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref-
                                                                        fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
beschikking van 13 januari 1999, ingekomen ter griffie
                                                                        omzetbelasting Ð Gemeenschappelijk stelsel van belasting
van het Hof van Justitie op 9 februari 1999, in de straf-               over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145
zaak tegen M. Arduino, met als intervenieÈnten de civiele               van 13.6.1977, blz. 1).
partij D. Dessi en de burgerrechtelijk aansprakelijke par-
tijen G. Bertolotto en Compagnia Assicuratrice RAS SpA,
gevestigd te Milaan, het Hof van Justitie van de Europese


title: Zaak C-124/02: Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parlement tegen AIG Europe (AIG)

text:
15.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 144/19
2.    RSA te veroordelen tot betaling van 407 812,86 euro             Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parle-
      voor 2001 en 94 097,10 euro voor 2002, ter vergoeding                           ment tegen AIG Europe (AIG)
      van de kosten die het Parlement heeft gedragen voor de
      sluiting van een aanvullende verzekering ter vervanging
                                                                                (Zaak C-124/02)
      van de garanties die verweerster ten onrechte heeft
      opgezegd en van de daarmee verband houdende kosten,
      vermeerderd met de wettelijke rente, met dien verstande                                 (2002/C 144/31)
      dat schade in 2002 bij RSA zal worden aangegeven op
      grond van de ten onrechte opgezegde polissen;
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
3.    verweerster in de kosten te verwijzen.                          op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen AIG Europe (AIG) door
                                                                      Europees Parlement, vertegenwoordigd door D. Petersheim,
                                                                      O. Caisou-Rousseau en M. Ecker als gemachtigden, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Het Europees Parlement concludeert dat het het Hof behage:
                                                                      1.    de door AIG op 8 oktober en 5 november 2001
Het Hof wordt geadieerd op grond van een arbitragebeding in
                                                                            meegedeelde opzegging van garantie ongeldig te verk-
een overeenkomst betreffende de verzekering van roerende
                                                                            laren;
en onroerende goederen van het Parlement in Luxemburg,
Straatsburg, Brussel en een aantal andere steden (waar het
Parlement voorlichtingsbureaus heeft).                                2.    AIG te veroordelen tot betaling van 181 852,93 euro
                                                                            voor 2001 en 44 556,84 euro voor 2002, ter vergoeding
                                                                            van de kosten die het Parlement heeft gedragen voor de
                                                                            sluiting van een aanvullende verzekering ter vervanging
Partijen zijn het oneens over de geldigheid van de opzegging                van de garanties die verweerster ten onrechte heeft
betreffende in de eerste plaats het risico „arbeidsconflicten-              opgezegd en van de daarmee verband houdende kosten,
aanslagen” en vervolgens alle garanties (brand en daarmee                   vermeerderd met de wettelijke rente, met dien verstande
verbonden risico’s).                                                        dat schade in 2002 bij AIG zal worden aangegeven op
                                                                            grond van de ten onrechte opgezegde polissen;
                                                                      3.    verweerster in de kosten te verwijzen.
Volgens het Europees Parlement vervangen de bijzondere
bepalingen van de overeenkomst de algemene voorwaarden
waarop verweerster zich beroept. Wat de onroerende goederen
in Frankrijk betreft, kan artikel 42 van de algemene voorwaar-        Middelen en voornaamste argumenten
den bovendien geen rechtvaardiging opleveren voor de opzeg-
ging van de standaardgaranties met een opzegtermijn van
minder dan zes maand. Daar de Franse wet het onmogelijk               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
maakt de dekking van de standaardrisico’s en van het risico           die in zaak C-123/02.
„arbeidsconflicten-aanslagen” te scheiden, kan dit artikel voor
de in Frankrijk gelegen goederen een opzeggingstermijn van
minder dan zes maand niet rechtvaardigen. Daar de Luxem-
burgse wet, die elke opzegging waarin zij niet uitdrukkelijk
voorziet, verbiedt, geen opzegtermijn van zeven dagen kent, is
die opzegtermijn onwettig voor de onroerende goederen in
Luxemburg.
                                                                      Beroep, op 5 april 2002 ingesteld door Europees Parle-
                                                                                ment tegen HDI International (HDI)
Voorzover overeenkomstig de algemene voorwaarden een niet
aan de verzekerde te wijten vergroting van het risico kan                                    (Zaak C-125/02)
worden aangevoerd, zijn de desbetreffende opzeggingen tar-
dief, aangezien zij niet zijn verricht binnen de termijn van een
maand nadat het feit dat het risico vergroot, bekend is                                       (2002/C 144/32)
geworden. De contractuele aansprakelijkheid voor niet-uitvoe-
ring van de verzekeringsovereenkomst wordt gebaseerd op het
recht dat van toepassing is in de lidstaten waar de verzekerde
goederen gelegen zijn.                                                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 5 april 2002 beroep ingesteld tegen HDI International
                                                                      (HDI) door Europees Parlement, vertegenwoordigd door D. Pe-
                                                                      tersheim, O. Caisou-Rousseau en M. Ecker als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-444/00: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division, Administrative Court, van 9 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen, op verzoek van Mayer Parry Recycling Ltd en 1) Environment Agency en 2) Secretary of State for Environment, Transport and the Regions, interveniënten: 1) Corus (UK) Ltd en 2) Allied Steel and Wire Ltd

text:
C 45/8                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     10.2.2001
1.    Zijn ondernemingen die deel uitmaken van een concern              2.    verweerster in de kosten te verwijzen.
      waarvan de zeggenschap uitoefenende onderneming bui-
      ten de Gemeenschap is gevestigd, op grond van richtlijn
      94/45/EG van de Raad (1) inzake de instelling van een             Middelen en voornaamste argumenten
      Europese ondernemingsraad of van een procedure in
      ondernemingen of concerns met een communautaire                   Ingevolge de verbindende bepalingen van de artikelen 249,
      dimensie ter informatie en raadpleging van de werk-               derde alinea, en 10, eerste alinea, EG-Verdrag zijn de lidstaten
      nemers, met name op grond van de artikelen 4 en 11                gehouden, de bepalingen van richtlijnen zodanig in nationaal
      daarvan, verplicht om de onderneming die volgens                  recht om te zetten, dat deze bij het verstrijken van de daartoe
      artikel 4, lid 2, tweede alinea, en lid 3 van de richtlijn als    gestelde termijn hun volle werking ontplooien. De in artikel 32
      hoofdbestuur geldt, inlichtingen te verstrekken over het          van de onderhavige richtlijn gestelde termijn is op 24 oktober
      gemiddelde totale aantal werknemers, hun verdeling over           1989 verstreken zonder dat Duitsland tot op heden maatrege-
      de lidstaten, de bedrijven van de onderneming en van de           len ter uitvoering van de richtlijn heeft vastgesteld.
      van haar afhankelijke ondernemingen, alsmede over de
      structuur van de onderneming en van de van haar
      afhankelijke ondernemingen?                                       (1) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
2.    Ingeval het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt:
      Omvat de informatieverplichting ook de benamingen en
      adressen van de werknemersvertegenwoordigingen die
      voor de werknemers van de onderneming of van de van
      haar afhankelijke ondernemingen bij de samenstelling
                                                                        Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),
      van een bijzondere onderhandelingsgroep in de zin
                                                                        Queen’s Bench Division, Administrative Court, van 9 no-
      van artikel 5 van de richtlijn of van een Europese
                                                                        vember 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
      ondernemingsraad moeten worden betrokken?
                                                                        tussen The Queen, op verzoek van Mayer Parry Recycling
                                                                        Ltd en 1) Environment Agency en 2) Secretary of State
(1) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64.                                    for Environment, Transport and the Regions, interveniën-
                                                                           ten: 1) Corus (UK) Ltd en 2) Allied Steel and Wire Ltd
                                                                                (Zaak C-444/00)
                                                                                (2001/C 45/18)
Beroep, op 1 december 2000 ingesteld door Commissie                     De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                     Division, Administrative Court, heeft bij beschikking van
                             Duitsland                                  9 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 30 november 2000, in het geding tussen The
                          (Zaak C-443/00)                               Queen, op verzoek van Mayer Parry Recycling Ltd en 1)
                                                                        Environment Agency en 2) Secretary of State for Environment,
                                                                        Transport and the Regions, interveniënten: 1) Corus (UK) Ltd
                           (2001/C 45/17)                               en 2) Allied Steel and Wire Ltd, het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              beslissing over de navolgende vragen:
op 1 december 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                Wanneer een onderneming verpakkingsmaterialen, waaronder
vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur, en                 ferro-metalen, die (bij inontvangstneming door die onderne-
X. Lewis, lid van de juridische dienst, domicilie gekozen               ming) „afvalstoffen” zijn in de zin van artikel 1, sub a, van
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de              richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad betreffende afvalstoffen,
juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                      zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2) van de Raad en
                                                                        beschikking 96/350/EG (3) van de Commissie, bewerkt door
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        middel van sortering, reiniging, versnijding, vermaling,
                                                                        scheiding en/of verpakking in balen, teneinde die materialen
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet        geschikt te maken voor gebruik in een oven als grondstof voor
      binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die          de productie van blokken, platen of rollen van staal:
      nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 95/46/EG
      van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober              1.    Zijn die materialen gerecycled, en geen afvalstoffen meer
      1995 (1) betreffende de bescherming van natuurlijke                     als bedoeld in richtlijn 75/442 van de Raad, wanneer zij:
      personen in verband met de verwerking van persoons-
      gegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens,             a.    geschikt zijn gemaakt voor gebruik als grondstof, of
      niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar
      rusten krachtens het EG-Verdrag en artikel 32 van                       b.    door een staalproducent zijn gebruikt voor de
      voormelde richtlijn;                                                          productie van blokken, platen of rollen van staal?
 ---pagebreak--- 10.2.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 45/9
2.     Zijn die materialen „gerecycled” als bedoeld in richtlijn       Middelen en voornaamste argumenten
       94/62/EG (4) van het Europees Parlement en de Raad
       betreffende verpakkingen en verpakkingsafval wanneer            —    Schending van wezenlijke vormvoorschriften bij het
       zij:                                                                 totstandkomen van de bestreden verordening: verzoek-
                                                                            sters bezwaren zijn met name gericht tegen het ontbreken
       a.   geschikt zijn gemaakt voor gebruik als grondstof, of            van een beslissing van het college van Commissieleden
                                                                            betreffende de wijziging van het voorstel van de Commis-
       b.   door een staalproducent zijn gebruikt voor de                   sie waarin de inhoud van een compromisvoorstel van de
            productie van blokken, platen of rollen van staal?              Raad is verwerkt. Een collegiale beslissing zoals die
                                                                            waarover de vertegenwoordiger van de Commissie het
                                                                            had tijdens de vergadering van het comité van permanente
( 1) van 15 juli 1975 (PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39).                    vertegenwoordigers, inhoudende dat het bevoegde Com-
( 2) van 18 maart 1991 (PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32).                    missielid wordt gemachtigd het oorspronkelijke voorstel
( 3) van 24 mei 1996 (PB L 135 van 6.6.1996, blz. 32).
( 4) van 20 december 1994 (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10).
                                                                            van de Commissie te wijzigen wanneer binnen de Raad
                                                                            een tekst tot stand komt waarvoor een gekwalificeerde
                                                                            meerderheid kan worden gevonden, is niet toereikend.
                                                                            Daarmee is namelijk niet gewaarborgd, dat het college
                                                                            van Commissieleden op de hoogte was van de wezenlijke
                                                                            elementen van het gewijzigde voorstel, en nog minder
                                                                            dat daarover binnen het college van Commissieleden zou
                                                                            zijn beraadslaagd. Wanneer dus nooit een naar behoren
                                                                            gewijzigd voorstel van de Commissie voorhanden is
Beroep, op 4 december 2000 ingesteld door Republiek                         geweest als grondslag voor de uiteindelijk vastgestelde
          Oostenrijk tegen Raad van de Europese Unie                        verordening van de Raad, kon de Raad daarover niet met
                                                                            gekwalificeerde meerderheid een beslissing nemen.
                          (Zaak C-445/00)                              —    (Subsidiair) Schending van het Verdrag door de wijziging
                                                                            van het voorstel van de Commissie na de voorlegging
                           (2001/C 45/19)                                   ervan aan de Raad: Volgens verzoekster is de Commissie
                                                                            in het kader van de procedure van artikel 16 van Protokol
                                                                            nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994 niet bevoegd om
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  een aan de Raad voorgelegd voorstel te wijzigen, wanneer
op 4 december 2000 beroep ingesteld tegen Raad van de                       de Raad zich niet met een gekwalificeerde meerderheid
Europese Unie door Republiek Oostenrijk, vertegenwoordigd                   tegen het voorstel uitspreekt.
door H. Dossi, Verfassungsdienst van het Bundeskanzleramt
van de Oostenrijkse Republiek, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Strohal, ambassadeur, Oostenrijkse ambas-             —    (Subsidiair) Ontoereikende motivering, Schending van
sade, Rue des Bains 3.                                                      artikel 253 EG.
                                                                       —    (Subsidiair) Schending van het EG-Verdrag, resp. van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                            Protokol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994:
1.     Nietig te verklaren verordening (EG) nr. 2012/2000 van
       de Raad van 21 september 2000 (1) houdende wijziging                 —     Artikel 1 van de bestreden verordening betreft een
       van bijlage 4 van Protokol nr. 9 van de Toetredingsakte                    formele wijziging van de in het primaire recht
       van 1994 en van verordening (EG) nr. 3298/94 (2) met                       verankerde bijlage 4 bij Protokol nr. 9; voor die
       betrekking tot het ecopuntensysteem voor in transito                       wijziging ontbreekt een machtiging van primair
       door Oostenrijk rijdende vrachtwagens;                                     recht.
2.     De Raad in de kosten te verwijzen.                                         Weliswaar heeft artikel 2, punt 1, van de bestreden
                                                                                verordening, inhoudende dat de verlaging van het
                                                                                aantal ecopunten, in het algemeen over verschillende
De Republiek Oostenrijk concludeert subsidiair dat het den                        jaren wordt gespreid, uitdrukkelijk alleen betrekking
Hove behage:                                                                      op de wijziging van artikel 6, lid 2, tweede alinea,
                                                                                van verordening (EG) nr. 3298/94, zodat de indruk
1.     Nietig te verklaren de bepalingen van artikel 1 en artikel                 ontstaat dat alleen een handeling van afgeleid recht
       2, punten 1 en 4, van de verordening (EG) nr. 2012/2000                    wordt gewijzigd, doch dit neemt niet weg dat deze
       van de Raad van 21 september 2000 houdende wijziging                       wijziging ook een „ wijziging” van een norm van
       van bijlage 4 van Protokol nr. 9 van de Toetredingsakte                    primair recht teweegbrengt. De regeling van Proto-
       van 1994 en van verordening (EG) nr. 3298/94 met                           kol nr. 9 voorziet namelijk ondubbelzinnig en
       betrekking tot het ecopuntensysteem voor in transito                       zonder mogelijke twijfel in de volledige aftrek van
       door Oostenrijk rijdende vrachtwagens;                                     de in mindering te brengen ecopunten voor het jaar
                                                                                dat volgt op de overschrijding van de grens van
2.     der Raad in de kosten te verwijzen.                                        108 %.


title: Zaak T-593/13: Beroep ingesteld op 14 november 2013 — Siemag Tecberg Group/BHIM (Winder Controls)

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/12

         Beroep ingesteld op 14 november 2013 — Siemag Tecberg Group/BHIM (Winder Controls)
   (Zaak T-593/13)
   2014/C 31/22
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Siemag Tecberg Group GmbH (Haiger, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Sommer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2013 in zaak R 1261/2013-4;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten;

               —

               bepaling van een datum voor een pleitzitting.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemeenschapsmerk „Winder Controls” voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 35, 37, 41 en 42 ‒ gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 542 412

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub c en c, van verordening (EG) nr. 207/2009.


title: Zaak C-326/02: Beroep, op 17 september 2002 ingesteld tegen Koninkrĳk Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.11.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 274/19
gemaakte zaak, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-            Beroep, op 16 september 2002 ingesteld tegen Koninkrijk
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
navolgende vragen:                                                                                pen
1.    Moet artikel 56 EG aldus worden uitgelegd, dat het zich                                     (Zaak C-324/02)
      verzet tegen een compensatieregeling zoals hierboven
      weergegeven, volgens welke compensatie van vennoot-
                                                                                (2002/C 274/32)
      schapsbelasting kan worden verleend aan in Finland
      onbeperkt belastingplichtige ontvangers van dividenden
      wanneer de dividenden zijn uitgekeerd door een binnen-
      landse vennootschap maar niet wanneer zij zijn uitge-            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      keerd door een vennootschap die in Zweden is gere-               op 16 september 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
      gistreerd?                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-
2.    Zo ja, kan artikel 58 EG aldus worden uitgelegd, dat het         dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      bepaalde in artikel 56 EG niets afdoet aan het recht van
      Finland om de ter zake dienende bepalingen van de wet
      betreffende de compensatie van vennootschapsbelasting            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      toe te passen, die als voorwaarde voor de compensatie van
      vennootschapsbelasting vereisen dat de vennootschap die          —      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
      dividend heeft uitgekeerd, in Finland een overeenkomstig                aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
      bedrag aan belasting of aanvullende belasting heeft afge-               richtlijn 1999/30/EG ( 1) van de Raad van 22 april 1999
      dragen, hetgeen niet het geval is bij dividenden die vanuit             betreffende      grenswaarden       voor     zwaveldioxide,
      het buitenland zijn uitgekeerd, zodat die in het geheel                 stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes en
      niet zouden worden belast?                                              lood in de lucht, door niet de nodige wettelijke en
                                                                              bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om
                                                                              aan deze richtlijn te voldoen, althans deze bepalingen niet
                                                                              ter kennis van de Commissie te hebben gebracht,
                                                                       —      het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Verzoek van de Regeringsrätten van 10 september 2002                   Middelen en voornaamste argumenten
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen För-
       valtnings AB Stenholmen en Riksskatteverket                     Uit het verbindend karakter van richtlijnen krachtens ar-
                                                                       tikel 249, derde alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG volgt
                         (Zaak C-320/02)                               dat de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is, de nodige
                                                                       uitvoeringsbepalingen moeten vaststellen voordat de daartoe
                                                                       gestelde termijn is verstreken. De gestelde termijn is op 19 juli
                         (2002/C 274/31)                               2001 verstreken zonder dat Spanje de nodige maatregelen
                                                                       heeft genomen.
                                                                       (1 ) PB L 163 van 29.06.1999, blz. 41.
De Regeringsrätten heeft bij beschikking van 10 september
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
13 september 2002, in het geding tussen Förvaltnings AB
Stenholmen en Riksskatteverket, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       Beroep, op 17 september 2002 ingesteld tegen Koninkrijk
1.    Kan een dier als een gebruikt goed worden aangemerkt?            Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
      Zo ja, dan wordt om een antwoord op de volgende vraag
      verzocht:
                                                                                (Zaak C-326/02)
2.    Is een dier, dat van een particulier (niet zijnde de fokker)
      wordt gekocht en na een training voor een specifiek                                         (2002/C 274/33)
      gebruik wordt doorverkocht, aan te merken als een
      gebruikt goed?
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 17 september 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 ---pagebreak--- C 274/20                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     9.11.2002
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   1.    Moet het door het Hof in het arrest van 27 november
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-                   2001 inzake C-257/99 (Barkoci en Malik) gegeven ant-
dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                       woord op vraag 4 aldus worden uitgelegd dat met
                                                                              artikel 45 lid 1 juncto artikel 59 lid 1 van de Associatie-
                                                                              overeenkomst met Bulgarije, respectievelijk artikel 44
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              lid 3 juncto artikel 58 van de Associatieovereenkomst
                                                                              met Polen respectievelijk artikel 45 lid 3 juncto artikel 59
—      vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan           van de Associatieovereenkomst met de Slowaakse Repu-
       aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens                      bliek niet verenigbaar is dat de bevoegde autoriteit bij de
       richtlijn 1999/13/EG ( 1) van de Raad van 11 maart                     beoordeling van een in Nederland ingediende aanvraag
       1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige                  om een vergunning tot verblijf met het oog op vestiging
       organische stoffen ten gevolge van het gebruik van                     overeenkomstig de Associatieovereenkomst, afziet van
       organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden                    elke inhoudelijke toetsing uitsluitend om reden dat de
       en in installaties, door niet de nodige wettelijke en                  machtiging tot voorlopig verblijf ontbreekt? Maakt het
       bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld om                bij de beantwoording van deze vraag verschil uit of
       aan deze richtlijn te voldoen, althans deze bepalingen niet            duidelijk en onmiskenbaar is voldaan aan de materiële
       ter kennis van de Commissie te hebben gebracht,                        vereisten die worden gesteld voor toelating?
—      het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                 2.    Is het bij de beantwoording van de eerste vraag relevant,
                                                                              en zo ja in welke zin, of de indiener van de aanvraag om
                                                                              een vergunning tot verblijf ten tijde van de aanvraag al
                                                                              dan niet op een andere titel dan een machtiging tot
Middelen en voornaamste argumenten                                            voorlopig verblijf, bijvoorbeeld vanwege de zogenoemde
                                                                              vrije termijn als genoemd in artikel 8 van de Vreemdelin-
                                                                              genwet, rechtmatig verblijf heeft in Nederland?
Uit het verbindend karakter van richtlijnen krachtens ar-
tikel 249, derde alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG volgt
dat de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is, de nodige
uitvoeringsbepalingen moeten vaststellen voordat de daartoe
gestelde termijn is verstreken. De gestelde termijn is op 1 april
2001 verstreken zonder dat Spanje de nodige maatregelen
heeft genomen.
( 1) PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1.
                                                                        Beroep, op 19 september 2002 ingesteld door Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-330/02)
Verzoek van de Rechtbank te ’s-Gravenhage, Nevenzit-
                                                                                (2002/C 274/35)
tingsplaats Assen — Afdeling vreemdelingenzaken, van
16 september 2002 om een prejudiciële beslissing in de
zaken L.G. Panayotova, R.M. Kalcheva, I.M. Lis, L. Sopova,
I.L. Topa, J.M. Rusiecka, tegen de Minister voor Vreem-
                    delingenzaken en Integratie
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 september 2002 beroep ingesteld tegen Ierland door
                           (Zaak C-327/02)                              Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                        digd door X. Lewis als gemachtigde, domicilie gekozen hebben-
                           (2002/C 274/34)                              de te Luxemburg.
                                                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
De Rechtbank te ’s-Gravenhage, Nevenzittingsplaats Assen —              dat het den Hove behage:
Afdeling vreemdelingenzaken heeft bij uitspraak van 16 sep-
tember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
18 september 2002, in de zaken L.G. Panayotova, R.M.                    —     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
Kalcheva, I.M. Lis, L. Sopova, I.L. Topa, J.M. Rusiecka, tegen de             bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn
Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, het Hof van                   om uitvoering te geven aan richtlijn 1999/13/EG (1) van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                       de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                            emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Bologna van 29 november 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen E. D. Srl en I. Fenocchio (Zaak C-412/97)

text:
C 41/12                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.2.98
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Beroep, op 4 december 1997 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
1. vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                                (Zaak C-413/97)
     door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-
     gelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te vol-                                      (98/C 41/24)
     doen aan Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van
     19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van
     maatregelen ter bevordering van de verbetering van de
     veiligheid en de gezondheid op het werk van werk-                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     neemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en             is op 4 december 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu-
     tijdens de lactatie (1), of door deze bepalingen niet aan         bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen-
     de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn            schappen, vertegenwoordigd door R. B. Wainwright, juri-
     op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;                 disch hoofdadviseur, en K. Schreyer, nationaal ambtenaar
                                                                       ter beschikking gesteld van de juridische dienst, als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                   bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
     wijzen.                                                           Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-                  1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2),                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-                  vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan
ken op 19 oktober 1994.                                                     Richtlijn 93/7/EEG van de Raad van 15 maart 1993
                                                                            betreffende de teruggave van cultuurgoederen die op
(1) PB L 348 van 28.11.1992, blz. 1.                                        onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een
(2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.                                lidstaat zijn gebracht (1), de krachtens deze richtlijn op
                                                                            haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       2. de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
Verzoek van de Pretura circondariale di Bologna van                    Middelen en voornaamste argumenten
29 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
            geding tussen E. D. Srl en I. Fenocchio
                        (Zaak C-412/97)                                De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-
                                                                       baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2).
                          (98/C 41/23)
                                                                       (1) PB L 74 van 27.3.1993, blz. 74.
                                                                       (2) Zie bladzijde 11 van dit Publicatieblad.
De Pretura circondariale di Bologna heeft bij beschikking
van 29 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 5 december 1997, in het geding tussen E. D.
Srl en I. Fenocchio, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
over de navolgende vraag:
                                                                       Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
Is het in artikel 633, laatste alinea, c.p.c. neergelegde ver-              van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
bod om een rechterlijk bevel tot betaling uit te vaardigen                                           Spanje
wanneer de betekening aan de wederpartij moet plaatsvin-
den buiten de Italiaanse Republiek of de aan Italiaanse                                        (Zaak C-414/97)
soevereiniteit onderworpen gebieden, te beschouwen als                                           (98/C 41/25)
een al dan niet rechtstreekse, daadwerkelijke of potentieÈle
beperking van het bij de artikelen 34, 59 en 73 B van het
EG-Verdrag gewaarborgde vrije verkeer van goederen,
diensten of kapitaal of als een maatregel van gelijke wer-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
king?                                                                  is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                       Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door M. Díaz-Llanos La Roche,
                                                                       juridisch adviseur, en C. Gómez de la Cruz, lid van haar


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2003 in zaak T-24/01: Claire Staelen tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Algemeen vergelĳkend onderzoek — Selectieproeven — Bevoegdheid van jury, in aankondiging van vergelĳkend onderzoek geëist minimumaantal punten buiten beschouwing te laten — Vergelĳkende examens — Ontvankelĳkheid)

text:
C 112/28                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              10.5.2003
1)     Verstaat dat geen uitspraak behoeft te worden gedaan op de            1)     Verwerpt het beroep.
       vorderingen wegens nalaten.
                                                                             2)     Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van de Raad.
2)     Verstaat dat het stilzitten van de Commissie tussen 1 januari
       2000 en 25 juli 2001 de aansprakelijkheid van de Gemeen-
       schap kan doen ontstaan.                                              (1 ) PB C 79 van 10.03.2001.
3)     Gelast partijen om het Gerecht binnen zes maanden na de
       uitspraak van dit arrest het in gemeen overleg vastgestelde
       becijferde bedrag van de schadevergoeding voor te leggen.
4)     Gelast partijen om, indien zij niet tot overeenstemming kunnen
       komen, het Gerecht binnen dezelfde termijn hun becijferde
       vorderingen betreffende de schade veroorzaakt door het stilzitten        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
       van de Commissie tussen 1 januari 2000 en 25 juli 2001
       voor te leggen.                                                                                van 5 maart 2003
5)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
                                                                             in zaak T-24/01: Claire Staelen tegen Europees Parle-
                                                                                ment ( 1)
( 1) PB C 45 van 10.2.2001.
                                                                             (Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Selec-
                                                                             tieproeven — Bevoegdheid van jury, in aankondiging van
                                                                             vergelijkend onderzoek geëist minimumaantal punten buiten
                                                                             beschouwing te laten — Vergelijkende examens — Ontvan-
                                                                                kelijkheid)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                             (2003/C 112/53)
                        van 25 februari 2003                                                            (Procestaal: Frans)
in zaak T-4/01: Renco SpA tegen Raad van de Europese
                                 Unie ( 1)
                                                                             In zaak T-24/01, Claire Staelen, tijdelijk functionaris van
                                                                             het Europees Parlement, wonende te Bridel (Luxemburg),
(„Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Richt-                    vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie
lijn 93/37/EEG — Bestek — Gunningscriteria — Motivering                      gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europees Parlement
van gunning — Kennelijke beoordelingsfouten — Niet-                          (gemachtigden: J. F. de Wachter en D. Moore), betreffende een
      contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap”)                       beroep strekkende tot, primair, nietigverklaring van het besluit
                                                                             van de jury van vergelijkend onderzoek EUR/A/151/98 om
                                                                             verzoekster niet toe te laten tot de examens volgend op het
                           (2003/C 112/52)
                                                                             examen VII A d van dat vergelijkend onderzoek, en subsidiair,
                                                                             vergoeding van de gestelde morele schade, heeft het Gerecht
                           (Procestaal: Frans)                               (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, president,
                                                                             V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: J. Palacio González,
                                                                             hoofdadministrateur, op 5 maart 2003 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-4/01, Renco SpA, gevestigd te Milaan (Italië),
vertegenwoordigd door D. Philippe en F. Apruzzi, advocaten,                  1)     Verklaart nietig het besluit van de jury van vergelijkend
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de                          onderzoek EUR/A/151/98 om verzoekster niet toe te laten tot
Europese Unie (gemachtigden: F. van Craeyenest, M. Arpio                            de examens volgend op examen VII A d van dat vergelijkend
Santacruz en J. Stuyck), betreffende een vordering tot vergoe-                      onderzoek.
ding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als
gevolg van het besluit van de Raad om haar de op 30 juli 1999
                                                                             2)     Verwijst het Parlement in zijn eigen kosten alsmede in die van
bij aankondiging nr. 107865 (PB S 146) bekendgemaakte
opdracht voor de uitvoering van algemene inrichtings- en                            verzoekster, daaronder begrepen die welke op de procedure in
onderhoudswerken in de gebouwen van de Raad niet te                                 kort geding zijn gevallen.
gunnen, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en
                                                                             (1 ) PB C 95, van 24 maart 2001.
P. Lindh, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
25 februari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:


               8.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/16

         Verzoek om een advies van het EVA-Hof door de Oslo tingrett in de zaak Therese Slinning v de Noorse staat, vertegenwoordigd door het Comité vrijstellingen en beroep ingeval van behandeling in het buitenland
   (Zaak E-1/08)
   (2008/C 113/13)
   Bij schrijven van 16 januari 2008, binnengekomen bij de griffie van het Hof op 21 januari 2008, heeft de Oslo tingrett (de districtsrechtbank van Oslo) het EVA-Hof om een advies gevraagd in de zaak van Therese Slinning v de staat, vertegenwoordigd door het Comité vrijstellingen en beroep ingeval van behandeling in het buitenland, inzake de volgende vragen:

               1.

               Is het verenigbaar met de artikelen 36 en 37 van de EER-Overeenkomst en artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad om dekking te weigeren van uitgaven voor een behandeling in het buitenland die overeenkomstig de internationale geneeskunde als experimenteel of als een proefbehandeling moet worden aangemerkt, wanneer de patiënt in de staat waar hij woont geen recht heeft op een dergelijke behandeling?

               2.

               Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang dat de behandeling in kwestie moet worden beschouwd als uitgevoerd in de staat waar de patiënt woont of dat het land uitvoering van de behandeling in de toekomst overweegt?

               3.

               Is het verenigbaar met de artikelen 36 en 37 van de EER-Overeenkomst om dekking te weigeren van uitgaven voor een ziekenhuisbehandeling in het buitenland indien de patiënt in het land waar hij woont adequate medische behandeling kan krijgen overeenkomstig internationaal geaccepteerde methoden en binnen een medisch aanvaardbare termijn?
               Is het voor het antwoord op deze vraag van belang dat:

                           a)

                           dekking van dit soort uitgaven kan worden geweigerd, zelfs indien de behandeling in het buitenland mogelijk als meer geavanceerd kan worden aangemerkt dan de behandeling in het land waar de patiënt woont?

                           b)

                           de patiënt die besloten heeft liever een behandeling in het buitenland te ondergaan dan een adequate behandeling te aanvaarden in het land waar hij woont, niet dezelfde mate van dekking krijgt voor de kosten van de behandeling in het buitenland als de in de thuisstaat geboden behandeling zou hebben gekost?

               4.

               Is het voor de antwoorden op de bovengestelde vragen van belang of:

                           a)

                           aan de patiënt de betrokken behandeling in de thuisstaat die als een adequate behandeling kan worden aangemerkt, daadwerkelijk niet is aangeboden?

                           b)

                           e behandeling in het buitenland inderdaad tot een verbetering van de gezondheidstoestand van de betreffende patiënt heeft geleid?


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 maart 2001 in zaak C-465/99 P: Partex — Companhia Portuguesa de Serviços SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Beschikking houdende verlaging van de financiële bĳdrage van het Europees Sociaal Fonds — Mogelĳkheid voor betrokken lidstaat om over te gaan tot heronderzoek van verzoek om betaling waarvan hĳ de feitelĳke en boekhoudkundige juistheid heeft bevestigd")

text:
14.7.2001                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 200/35
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
                              (Vijfde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                           van 8 maart 2001
                                                                                van 8 maart 2001
in zaak C-373/99: Helleense Republiek tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            in zaak C-465/99 P: Partex — Companhia Portuguesa de
(„EOGFL — Goedkeuring van de rekeningen — Begrotings-                       Serviços SA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
jaar 1995 — Kennelijke gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”)
                            (2001/C 200/63)                                 („Hogere voorziening — Beschikking houdende verlaging
                                                                            van de financiële bijdrage van het Europees Sociaal Fonds —
                                                                            Mogelijkheid voor betrokken lidstaat om over te gaan tot
                            (Procestaal: Grieks)                            heronderzoek van verzoek om betaling waarvan hij de
                                                                               feitelijke en boekhoudkundige juistheid heeft bevestigd”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                                                       (2001/C 200/64)
In zaak C-373/99, Helleense Republiek (gemachtigde: V. Kon-
tolaimos en L-K. Chalkias, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande), betref-                                            (Procestaal: Portugees)
fende een gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking
1999/596/EG van de Commissie van 28 juli 1999 tot wijziging
van beschikking 1999/187/EG betreffende de goedkeuring van
de rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
hebben ingediend in verband met door het Europees Oriën-                                              dentie van het Hof)
tatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 226, blz. 26), heeft het
Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola,                  In zaak C-465/99 P, Partex — Companhia Portuguesa de
kamerpresident, P. Jann, L. Sevón (rapporteur), S. von Bahr en             Serviços SA (advocaten: R. Chancerelle de Machete, P. Machete
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;               en M. Pena Machete) betreffende een hogere voorziening tegen
griffier: R. Grass, op 8 maart 2001 een beschikking gegeven                 het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         Gemeenschappen (Derde kamer) van 16 september 1999,
                                                                            Partex/Commissie (T-182/96, Jurispr. blz. II-2673), en strek-
1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voorzover het           kende tot vernietiging van dit arrest, andere partij bij de
       strekt tot nietigverklaring van beschikking 1999/596/EG van          procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
       de Commissie van 28 juli 1999 tot wijziging van beschikking          (gemachtigden: T. Figueira, K. Simonsson en H. Speyart), heeft
       1999/187/EG betreffende de goedkeuring van de rekeningen             het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
       die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend       kamerpresident, V. Skouris en F. Macken (rapporteur), rechters;
       in verband met door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds        advocaat-generaaf J. Mischo; griffier: R. Grass, op 8 maart
       voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde           2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
       uitgaven, waarbij de Helleense Republiek financiële correcties       volgt:
       worden opgelegd:
       —     voor olijfolie: inzake problemen betreffende productie- en     1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
             consumptiesteun;
                                                                            2)     Het verzoek om kosteloze rechtsbijstand wordt afgewezen.
       —     voor katoen: inzake problemen betreffende productiesteun;
       —     voor rundvlees: inzake de inhouding van administratieve        3)     Partex — Companhia Portuguesa de Serviços SA wordt
             kosten op de premiebedragen.                                          verwezen in de kosten.
2)     De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                            (1) PB C 47 van 19.2.2000.
( 1) PB C 6 van 8.1.2000.


title: Zaak C-9/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van koophandel te Verviers — België) — Corman-Collins SA/La Maison du Whisky SA (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 2 — Artikel 5, punt 1, sub a en b — Bijzondere bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst — Begrippen „koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken” en „verstrekking van diensten” — Concessieovereenkomst voor verkoop van roerende lichamelijke zaken)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van koophandel te Verviers — België) — Corman-Collins SA/La Maison du Whisky SA
   (Zaak C-9/12) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 2 - Artikel 5, punt 1, sub a en b - Bijzondere bevoegdheid ten aanzien van verbintenissen uit overeenkomst - Begrippen „koop en verkoop van roerende lichamelijke zaken” en „verstrekking van diensten” - Concessieovereenkomst voor verkoop van roerende lichamelijke zaken)
   2014/C 52/09
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van koophandel te Verviers

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Corman-Collins SA

      Verwerende partij: La Maison du Whisky SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van koophandel te Verviers — Uitlegging van de artikelen 2 en 5, punt 1, sub a en b, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Exclusieve concessieovereenkomst voor de verkoop van goederen tussen een in Frankrijk gevestigde concessiegever en een in België gevestigde concessienemer — Toelaatbaarheid van een nationale regeling die voorziet in de bevoegdheid van de rechtbanken van de concessienemer, ongeacht de plaats van vestiging van de concessiegever

      Dictum

               1)

               Artikel 2 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een nationale bevoegdheidsregel zoals die van artikel 4 van de Belgische wet van 27 juli 1961 betreffende eenzijdige beëindiging van de voor onbepaalde tijd verleende concessies van alleenverkoop, zoals gewijzigd bij de wet van 13 april 1971 betreffende eenzijdige beëindiging van de verkoopconcessies, wordt toegepast wanneer de verweerder woonplaats heeft in een andere lidstaat dan de lidstaat van de aangezochte rechter.

               2)

               Artikel 5, punt 1, sub b, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat de in het tweede streepje van die bepaling neergelegde bevoegdheidsregel voor geschillen over overeenkomsten tot verstrekking van diensten van toepassing is op een vordering in rechte waarmee een in een lidstaat gevestigde verzoeker zich ten aanzien van een in een andere lidstaat gevestigde verweerder beroept op rechten uit een concessieovereenkomst, voor zover de overeenkomst tussen de partijen bijzondere bepalingen bevat inzake de distributie door de concessiehouder van de door de concessiegever verkochte goederen. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of dit in de bij hem aanhangige zaak het geval is.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 september 1998 in zaak T-11/95: BP Chemicals Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steunmaatregelen van de staten - Beroep tot nietigverklaring - Termijnen - Individueel geraakte personen - Beginsel van particulier investeerder in markteconomie - Inleiding van procedure van artikel 93, lid 2, van het Verdrag)

text:
7.11.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 340/15
    stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn              Middelen en voornaamste argumenten
    96/97/EG van de Raad van 20 december 1996 betref-
    fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke         Gezien het bepaalde in artikel 189, derde alinea, en
    behandeling van mannen en vrouwen in onderne-                   artikel 5 van het EG-Verdrag, alsook in artikel 3 van
    mings- en sectorieÈle regelingen inzake sociale zeker-          Richtlijn 96/97/EG, was de Franse Republiek verplicht de
    heid (1), de krachtens die richtlijn op haar rustende ver-      nodige maatregelen vast te stellen om aan die richtlijn te
    plichtingen niet is nagekomen;                                  voldoen, en wel vóór 1 juli 1997.
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.                            (1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 20.
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (IV/
                    van 15 september 1998                           34.600 Ð Night Services) (PB L 259 van 7.10.1994,
                                                                    blz. 20), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede
in de gevoegde zaken T-374/94, T-375/94, T-384/94 en                Kamer), samengesteld als volgt: A. Kalogeropoulos,
T-388/94: European Night Services Ltd (ENS) e.a. tegen              kamerpresident, C. W. Bellamy en J. Pirrung, rechters; grif-
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                  fier: H. Jung, op 15 september 1998 een arrest gewezen
                                                                    waarvan het dictum luidt als volgt:
(Mededinging Ð Spoorwegvervoer Ð Overeenkomsten
betreffende spoorwegdiensten per nachttrein via Kanaal-
tunnel Ð Mededingingsbeperkingen Ð Richtlijn 91/440/                1. Verklaart Beschikking 94/663/EG van de Commissie
EEG Ð Merkbare beïnvloeding van handel Ð Aanbieding                      van 21 september 1994 inzake een procedure op grond
van onontbeerlijke diensten Ð ¹Wezenlijke faciliteitenº Ð                van artikel 85 van het EG-Verdrag en artikel 53 van
               Motivering Ð Ontvankelijkheid)                            de EER-Overeenkomst (IV/34.600 Ð Night Services)
                                                                         nietig.
                        (98/C 340/26)
                                                                    2. Verwijst de Commissie in de kosten.
                (Procestalen: Engels en Frans)
                                                                    3. Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brit-
In de gevoegde zaken T-374/94, European Night Services                   tannieÈ en Noord-Ierland, invervenieÈnt, zijn eigen kos-
Ltd (ENS), gevestigd te Londen, T-375/94, Eurostar (UK)                  ten zal dragen.
Ltd, voorheen European Passenger Services Ltd (EPS),
gevestigd te Londen, vertegenwoordigd door T. Sharpe,               (1) PB C 392 van 31.12.1994 en PB C 386 van 31.12.1994.
QC, lid van de balie van Engeland en Wales, en A. R. M.
Nourry, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ten kantore van Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten
aldaar, Côte d'Eich 15, ondersteund door SocieÂteÂ nationale
des chemins de fer francËais (SNCF), gevestigd te Parijs,
vertegenwoordigd door C. MomeÁge, advocaat te Parijs,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van A. Schmitt, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62,                                  van 15 september 1998
T-384/94, Union internationale des chemins de fer (UIC),
gevestigd te Parijs, en NV Nederlandse Spoorwegen (NS),             in zaak T-11/95: BP Chemicals Limited tegen Commissie
gevestigd te Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door                          van de Europese Gemeenschappen (1)
E. H. Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, domici-             (Steunmaatregelen van de staten Ð Beroep tot nietigver-
lie gekozen hebbende te Luxemburg, ten kantore van L.               klaring Ð Termijnen Ð Individueel geraakte personen Ð
Frieden, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62, en T-388/            Beginsel van particulier investeerder in markteconomie Ð
94, SocieÂteÂ nationale des chemins de fer francËais (SNCF),        Inleiding van procedure van artikel 93, lid 2, van het
gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door C. MomeÁge,                                         Verdrag)
advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
burg ten kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, avenue                                    (98/C 340/27)
Guillaume 62, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, (gemachtigden: L.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Nicoll en K. P. E. Lasok) tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk F. E.
GonzaÂlez Dìaz, vervolgens G. Marenco en A. Barav),                 In zaak T-11/95, BP Chemicals Limited, gevestigd te Lon-
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschik-            den, vertegenwoordigd door J. Flynn, barrister van de
king 94/663/EG van de Commissie van 21 september 1994               balie van Engeland en Wales, en A. Burnside, solicitor,
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
 ---pagebreak--- C 340/16              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   7.11.98
van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11,               W. Haneklaus, advocaten te Münster, domicilie gekozen
ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan-             hebbende te Luxemburg ten kantore van Dupong en
nieÈ en Noord-Ierland (gemachtigden: L. Nicoll, K. Parker           Dupong, advocaten, rue de la Boucherie 4-6, tegen Raad
en R. Thompson) tegen Commissie van de Europese                     van de Europese Unie (gemachtigde: A. Brautigam), en
Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk J.-P. Kep-               Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtig-
penne en P. Nemitz, vervolgens P. Nemitz en N. Khan),               den: D. Booû, H.-J., Rabe en G. M. Berrisch), betreffende
ondersteun door Italiaanse Republiek (gemachtigden: U.              een verzoek op grond van de artikelen 178 en 215, tweede
Leanza en M. Fiorilli), ENI SpA, gevestigd te Rome, en              alinea, van het EG-Verdrag, tot veroordeling van verweer-
EniChem SpA, gevestigd te Milaan (ItalieÈ), vertegenwoor-           ders tot betaling van rente op de voet van 8 % per jaar
digd door M. Siragusa, advocaat te Rome, en G. Scassel-             over de vergoeding die aan verzoekers is uitgekeerd krach-
lati-Sforzolini, advocaat te Bologna, domicilie gekozen             tens Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad van
hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger & Hoss,              22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde
advocaten aldaar, Côte d'Eich 15, betreffende een beroep            producenten van melk of zuivelproducten die hun activiteit
tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van           tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen (PB L 196 van
27 juli 1994 betreffende steun die ItalieÈ besloten heeft te        5.8.1993, blz. 6), alsmede vertragingsrente over de aldus
verlenen aan EniChem SpA (PB C 330 van 26.11.1994,                  berekende bedrage, heeft het Gerecht van eerste aanleg
blz. 7), heeft het Gerecht (Tweede Kamer Ð uitgebreid),             (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, pre-
samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, kamerpresident,              sident, R. M. Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; grif-
C. P. BrieÈt, R. García-Valdecasas, A. Kalogeropoulos en A.         fier: J. Palacio GonzaÂlez, adminstrateur, op 24 september
Potocki, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administra-      1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
teur, op 15 september 1998 een arrest gewezen waarvan               volgt:
het dictum luidt als volgt:
1. Verklaart nietig het besluit, van de Commissie van
     27 juli 1994 betreffende steun die ItalieÈ besloten heeft      1. Verweerders zullen aan de verzoekers G. Backhaus, U.
     te verlenen aan EniChem SpA, voorzover daarbij de                   Lorentz en M. Mittwede over de periode van 20 april
     onderzoeksprocedure van artikel 93, lid 3, van het Ver-             tot en met 28 juni 1994 rente op de voet van 8 % per
     drag wordt beeÈindigd voor de daarin genoemde kapi-                 jaar betalen over de vergoeding die hun is betaald in
     taalinjectie van 3 000 miljard ITL.                                 het kader van Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de
                                                                         Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel
2. Verklaart het beroep voor het overige niet-ontvanke-                  aan bepaalde producenten van melk of zuivelproduc-
     lijk.                                                               ten die hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uit-
                                                                         oefenen.
3. Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en twee
     derden van verzoeksters kosten zal dragen. Verzoekster
     zal een derde van haar eigen kosten dragen.
                                                                    2. Verweerders zullen aan verzoeker P. Gövert over de
                                                                         periode van 9 mei tot en met 3 augustus 1994 rente
4. Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk, de Italiaanse
                                                                         op de voet van 8 % per jaar betalen over de vergoe-
     Republiek, Eni SpA en EniChem SpA hun eigen kosten
                                                                         ding die hem in het kader van genoemde verordening
     zullen dragen.
                                                                         is betaald.
(1) PB C 87 van 8.4.1995.
                                                                    3. Verweerders zullen aan alle andere verzoekers over de
                                                                         periode van 20 april tot en met 3 augustus 1994 rente
                                                                         op de voet van 8 % per jaar betalen over de vergoe-
                                                                         ding die hun in het kader van genoemde verordening is
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 betaald.
                    van 24 september 1998
in zaak T-112/95: P. Dethlefs e.a. tegen Raad van de Euro-
pese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                    4. Over deze bedragen zal nog een rente van 6 % per jaar
                              pen (1)
                                                                         te rekenen vanaf de datum van dit arrest verschuldigd
(Beroep tot schadevergoeding Ð Niet-contractuele aan-                    zijn.
sprakelijkheid Ð Melk Ð Extra heffing Ð Producenten
die verbintenissen tot niet-levering of tot omschakeling
zijn aangegaan Ð Vergoeding Ð Verordening (EEG)
                     nr. 2187/93 Ð Rente)                           5. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
                          (98/C 340/28)
                                                                    (1) PB C 208 van 12.8.1995.
                       (Procestaal: Duits)
In zaak T-112/95, P. Dethlefs e.a., vertegenwoordigd door
B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze en


title: Zaak T-250/15: Beroep ingesteld op 21 mei 2015 — Speciality Drinks/BHIM — William Grant (CLAN)

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/33

         Beroep ingesteld op 21 mei 2015 — Speciality Drinks/BHIM — William Grant (CLAN)
   (Zaak T-250/15)
   (2015/C 245/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Speciality Drinks Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: G. Pritchard, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: William Grant & Sons Ltd (Dufftown, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „CLAN” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 025 815

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 5 maart 2015 in zaak R 220/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie;

               —

               beslissing over de kosten in het voordeel van verzoekster en/of haar verwijzing in de kosten door de eerste kamer van beroep te vernietigen.

      Aangevoerde middelen

               —

               de kamer van beroep heeft het aandachtniveau van het „relevante publiek” in de zin van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 onjuist beoordeeld;

               —

               de kamer van beroep heeft niet aangegeven of het woord „CLAN”, wanneer het in samenhang met het woord „MACGREGOR” wordt gebruikt, door de relevante consument als een zelfbedachte term (zonder echte betekenis) zal worden opgevat dan wel of hij er juist de betekenis van zal begrijpen;

               —

               de kamer van beroep heeft de overeenstemming tussen de merken niet op basis van de juiste juridische en/of feitelijke gegevens beoordeeld;

               —

               de kamer van beroep heeft het gevaar van verwarring van de merken niet op basis van de juiste juridische en/of feitelijke gegevens beoordeeld.


title: Zaak T-103/16: Beroep ingesteld op 11 maart 2016 — Aldi Einkauf/EUIPO — Weetabix (Alpenschmaus)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/53

         Beroep ingesteld op 11 maart 2016 — Aldi Einkauf/EUIPO — Weetabix (Alpenschmaus)
   (Zaak T-103/16)
   (2016/C 156/72)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Weetabix Ltd (Kettering, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Alpenschmaus” — aanvraag nr. 10 198 992

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 januari 2016 in zaak R 2725/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 28 januari 1998 in zaak T-172/97: Camar Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening der markten - Bananen - Verzoek om toekenning van extra invoercertificaten - Beroep wegens nalaten - Beroep tot schadevergoeding - Afdoening zonder beslissing - Doorhaling)

text:
C 137/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           4. Verwijst de Commissie in de kosten.
                     van 17 maart 1998
in zaak T-183/95: G. Carraro tegen Commissie van de                (1) PB C 333 van 9.12.1995.
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Artikel 24 van het Statuut Ð Bijstands-
    plicht Ð Stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing)
                        (98/C 137/27)
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                                van 19 maart 1998
                                                                   in zaak T-74/96: G. Tzoanos tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
In zaak T-183/95, G. Carraro, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, tewerkgesteld bij              (Ambtenaren Ð Besluit houdende tuchtrechtelijk ontslag
het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra              Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Samenloop van tuchtpro-
en wonende te Ispra (ItalieÈ), vertegenwoordigd door G.            cedure en strafvervolgingen Ð Beoordelingsfouten Ð
Marchesini, advocaat bij de Corte di cassazione van de             Recht van verweer Ð Artikelen 12, 13, 14, 21 en 86 van
Italiaanse Republiek, domicilie gekozen hebbende te                het Statuut Ð Evenredigheidsbeginsel Ð Beginsel van
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                   gelijke behandeling Ð Misbruik van bevoegdheid)
rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Euro-
pese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia), betref-                                    (98/C 137/28)
fende, ten eerste, een beroep tot nietigverklaring van het
door de Commissie stilzwijgend genomen besluit tot afwij-
zing van het door verzoeker op 28 juli 1994 ingediend ver-
zoek om bijstand, en ten tweede, een aantal vorderingen
tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,                             (Procestaal: Frans)
op 17 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                   In zaak T-74/96, G. Tzoanos, gewezen ambtenaar van de
1. Verklaart nietig het door de Commissie stilzwijgend             Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
     genomen besluit tot afwijzing van het door verzoeker          Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te
     op 28 juli 1994 ingediende verzoek om bijstand.               Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
                                                                   Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                   schappen (gemachtigden: G. Valsesia, D. Waelbroeck en
                                                                   O. Speltdoorn), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                   van het besluit van de Commissie van 22 juni 1995 waar-
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker             bij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen zonder verlies
     van het symbolische bedrag van eÂeÂn ECU ter vergoe-          van zijn recht op ouderdomspensioen, alsmede van het
     ding van morele schade.                                       besluit van 19 februari 1996 houdende uitdrukkelijke
                                                                   afwijzing van de door verzoeker op 21 september 1995
                                                                   tegen het besluit van 22 juni 1995 ingediende klacht, heeft
                                                                   het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P.
                                                                   Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters;
                                                                   griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 19 maart 1998
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 2.5.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 137/15
1. Verwerpt het beroep.                                                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-                             van 13 februari 1998
     gen.                                                         in zaak T-195/96: S. Alexopoulou tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 233 van 10.8.1996.                                       (Ambtenaren Ð Artikel 31, lid 2, van het Statuut Ð Con-
                                                                  clusies die kennelijk niet-ontvankelijk of rechtens volledig
                                                                                ongegrond zijn)
                                                                                (98/C 137/30)
                                                                                (Procestaal: Frans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                  In zaak T-195/96, S. Alexopoulou, ambtenaar van de
                     van 19 maart 1998                            Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
in zaak T-83/96: G. van der Wal tegen Commissie van de            Brussel, vertegenwoordigd door C. Nikis, advocaat te
                 Europese Gemeenschappen (1)                      Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                  kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
(Toegang tot informatie Ð Besluit 94/90/EGKS, EG,                 Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Euratom Ð Weigering van toegang Ð Draagwijdte van                 schappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betref-
uitzondering uit hoofde van bescherming van algemeen              fende, enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van, ten
belang Ð Gerechtelijke procedures Ð Artikel 6 van het             eerste, het besluit van de Commissie van 8 januari 1996
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de            houdende indeling van verzoekster in de rang A 7, salaris-
                             mens)                                trap 5, en stilzwijgende weigering om haar in de rang A 6
                        (98/C 137/29)                             in te delen, en ten tweede, het besluit van 28 augustus
                                                                  1996 houdende afwijzing van een tegen dat besluit inge-
                                                                  diende klacht, en anderzijds, een vordering tot vergoeding
                   (Procestaal: Nederlands)                       van de materieÈle schade de verzoekster heeft geleden, heeft
                                                                  het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A.
                                                                  Saggio, president, B. Vesterdorf en K. J. Pirrung, rechters;
In zaak T-83/96, G. van der Wal, wonende te Kraainem
                                                                  griffier: H. Jung, op 13 februari 1998 een beschikking
(BelgieÈ), aanvankelijk vertegenwoordigd door C. P. Bleeker
                                                                  gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
en L. Y. J. M. Parret, advocaten te 's-Gravenhage respec-
tievelijk Brussel, vervolgens uitsluitend door laatstge-          1. Het beroep wordt verworpen.
noemde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31,                2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden (gemachtig-
den: M. Fierstra en J. S. van den Oosterkamp), tegen
                                                                  (1) PB C 54 van 22.2.1997.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
den: W. Wils en U. Wölker), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
29 maart 1996 houdende weigering verzoeker toegang te
verlenen tot brieven die het Directoraat-generaal Mededin-
ging aan nationale rechterlijke instanties heeft gezonden in                 BESCHIKKING VAN HET GERECHT
het kader van de bekendmaking betreffende de samenwer-                              VAN EERSTE AANLEG
king tussen de Commissie en de nationale rechterlijke
instanties voor de toepassing van de artikelen 85 en 86                                van 28 januari 1998
van het EG-Verdrag, heeft het Gerecht van eerste aanleg           in zaak T-172/97: Camar Srl tegen Commissie van de
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi-                       Europese Gemeenschappen (1)
dent, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung,
                                                                  (Landbouw Ð Gemeenschappelijke ordening der markten
op 19 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                  Ð Bananen Ð Verzoek om toekenning van extra invoer-
luidt als volgt:
                                                                  certificaten Ð Beroep wegens nalaten Ð Beroep tot scha-
                                                                  devergoeding Ð Afdoening zonder beslissing Ð Door-
1. Verwerpt het beroep.                                                                      haling)
                                                                                (98/C 137/31)
2. Verwijst verzoeker in de kosten van verweerster.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
3. Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden zijn eigen         In zaak T-172/97, Camar Srl, gevestigd te Firenze (ItalieÈ)
     kosten zal dragen.                                           (gemachtigden: W. Viscadini DonaÁ, M. Paolin en S. DonaÁ,
                                                                  advocaten te Padua, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
(1) PB C 233 van 10.8.1996.
                                                                  rue Mathias Hardt 8-10), tegen Commissie van de Euro-
                                                                  pese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet, P.
                                                                  Ziotti en A. Dal Ferro), betreffende, enerzijds, een verzoek