title: Zaak T-171/00: Beroep, op 23 juni 2000 ingesteld door P. Spruyt tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     26.8.2000
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op het           Arolo di Leggiuno (Italië), vertegenwoordigd door E. Boigelot,
volgende:                                                              advocaat te Brussel.
—    Schending van artikel 25 van het Statuut:                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     Het bestreden besluit heeft de vorm van een „note de              —     nietig te verklaren de beschikking van 13 september 1999
     dossier” en bevat geen enkele motivering                                van het hoofd van de eenheid „Verzekering ongevallen en
                                                                             beroepsziekten” (DG IX, personeelszaken en algemeen
—    Schending van artikel 7 EG en van het beginsel van de                   beheer), in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd
     bevoegdheidsverdeling:                                                  gezag, betreffende „artikel 73 van het Statuut”, waarbij
     De Commissie heeft een eigen oordeel geveld over                        verzoeker is meegedeeld dat het tot aanstelling bevoegd
     verzoekers burgerlijke staat, in plaats van zich te voegen              gezag weigert artikel 73 van het Statuut toe te passen en
     naar de rechtsorden van de lidstaten, die als enige bevoegd             hem zijn medische kosten terug te betalen, op grond dat
     zijn tot het vaststellen van wetgeving op het gebied van                het ongeval veroorzaakt is door de beoefening van een
     de persoonlijke staat                                                   notoir gevaarlijke sport in de zin van artikel 4, lid 1,
                                                                             sub e, derde alinea, van de Regeling voor de verzekering
—    Schending van het beginsel van de eigenheid van de                      van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen
     persoonlijke staat:                                                     tegen ongevallen en beroepsziekten;
     Met het bestreden besluit maakt de Commissie het                  —     nietig te verklaren het impliciet besluit tot afwijzing van
     verzoeker volledig onmogelijk de rechten verbonden aan                  verzoekers klacht strekkende tot nietigverklaring van de
     zijn persoonlijke staat geldend te maken                                bestreden beschikking;
—    Schending van het discriminatieverbod en van het begin-           —     verweerster te veroordelen om verzoekster alle medische
     sel van het vrije verkeer van werknemers:                               kosten voortvloeiend uit zijn deltavlieger-ongeval op
                                                                             9 mei 1999 te vergoeden, vermeerderd met 8 % moratoi-
     Volgens verzoeker is sprake van: een met artikel 141 EG                 re interessen per jaar, vanaf de datum van het ongeval tot
     strijdige discriminatie wegens geslacht en seksuele geaard-             de datum van feitelijke terugbetaling;
     heid, strijd met artikel 1, lid 2, van bijlage VII bij het
     Statuut, en discriminatie op grond van nationaliteit              —     voor recht te verklaren dat verweerster de tijdelijke
                                                                             volledige en gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid, alsmede
—    Schending van het recht op privacy:                                     de permanente gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid moet
                                                                             vergoeden overeenkomstig de percentages en criteria
     Het bestreden besluit is een ongeoorloofde inbreuk                      die door een deskundige of in onderling overleg zijn
     op het recht op bescherming van het privéleven en                       vastgesteld;
     gezinsleven.
                                                                       —     verweerster in ieder geval te verwijzen in de kosten.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoeker stelt schending van de artikelen 72 en 73 van het
Beroep, op 23 juni 2000 ingesteld door P. Spruyt tegen                 Statuut en van artikel 4, lid 1, sub b, tweede alinea, van
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                         voormelde regeling, alsmede van de beginselen van het
                                                                       gewettigd vertrouwen en van gelijkheid van behandeling.
                        (Zaak T-171/00)
                                                                       Hij betoogt in dit verband, dat de bestreden beschikking
                        (2000/C 247/64)                                kennelijk gebaseerd is op een onjuiste uitlegging van artikel 4,
                                                                       lid 1, sub b, tweede streepje, van de Regeling, aangezien
                                                                       deltavliegen niet uitdrukkelijk wordt vermeld in de lijst van
                        (Procestaal: Frans)                            gevaarlijke sporten in deze bepaling, zodat verweerster ten
                                                                       onrechte stelt dat het ongeval ingevolge artikel 73 van het
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Statuut niet onder de sociale verzekering valt, waar zij niet het
schappen is op 23 juni 2000 beroep ingesteld tegen Commissie           bewijs levert dat deze sport op een lijn is te plaatsen met een
van de Europese Gemeenschappen door P. Spruyt, wonende te              van de vermelde sporten, dan wel notoir gevaarlijk is.


title: Zaak T-620/16: Beroep ingesteld op 30 augustus 2016 — The Logistical Approach/EUIPO — Idea Groupe (Idealogistic)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/51

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2016 — The Logistical Approach/EUIPO — Idea Groupe (Idealogistic)
   (Zaak T-620/16)
   (2016/C 402/60)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: The Logistical Approach BV (Uden, Nederland) (vertegenwoordiger: R. Milchior, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Idea Groupe (Montoir de Bretagne, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „Idealogistic” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 318 234

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 juni 2016 in zaak R 1435/2015-4

      Conclusies

               —

               primair, vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               subsidiair, herziening van de bestreden beslissing voor zover daarbij ten onrechte de beslissing van de oppositieafdeling houdende weigering van de inschrijving van merk nr. 012318234 werd bevestigd voor de diensten „raadgeving op gebied van logistiek, waaronder routeselectie, opslagfaciliteiten en keuze van transportmiddelen”;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-345/05 R III: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2007 — V/Parlement ( Kort geding — Opheffing van immuniteit van lid van Europees Parlement — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen fumus boni juris )

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/22

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2007 — V/Parlement
   (Zaak T-345/05 R III)
   („Kort geding - Opheffing van immuniteit van lid van Europees Parlement - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen fumus boni juris’)
   (2008/C 37/33)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: V (vertegenwoordigers: J. Lofthouse, C. Hayes, barristers, en M. Monan, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, D. Moore en M. Windisch, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om heronderzoek van zijn eerste en zijn tweede verzoek in kort geding, die zijn afgewezen bij beschikkingen van de president van het Gerecht van 16 maart 2007 en 27 juni 2007, V/Parlement, T-345/05 R respectievelijk T-345/05 R II, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-287/05: Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van  15 juli 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D.P.W. Hendrix en de Raad van bestuur van het uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/9

         Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 15 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D.P.W. Hendrix en de Raad van bestuur van het uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
   (Zaak C-287/05)
   (2005/C 296/18)
   Procestaal: Nederlands
   De Centrale Raad van Beroep heeft, bij uitspraak van 15 juli 2005 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 juli 2005, in het geding tussen D.P.W. Hendrix en de Raad van bestuur van het uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient een uitkering op grond van de Wajong, die wordt vermeld in bijlage II bis bij Verordening nr. 1408/71 (1) te worden aangemerkt als een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie als bedoeld in artikel 4, lid 2 bis, van Verordening nr. 1408/71, zodat op personen zoals appellant in het hoofdgeding uitsluitend de bij artikel 10 bis van Verordening nr. 1408/71 ingevoerde coördinatieregeling moet worden toegepast? Maakt het voor de beantwoording van deze vraag verschil of de betrokkene oorspronkelijk een (uit premies gefinancierde) AAW-uitkering voor jeugdgehandicapten ontving, welke per 1 januari 1998 van rechtswege is omgezet in een uitkering krachtens de Wajong?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: kan een werknemer zich op artikel 39 EG, zoals uitgewerkt in artikel 7 van Verordening nr. 1612/68 (2) beroepen tegenover de lidstaat waarvan hij onderdaan is, wanneer hij uitsluitend in deze zelfde lidstaat heeft gewerkt, maar op het grondgebied van een andere lidstaat woont?

               3.

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord: moet artikel 39 EG, zoals uitgewerkt in artikel 7, tweede lid, van Verordening nr. 1612/68, aldus worden begrepen, dat hiermee steeds verenigbaar is een bepaling van een wettelijke regeling die de toekenning of voortzetting van een prestatie afhankelijk stelt van de woonplaats van de betrokkene op het grondgebied van de lidstaat wiens wettelijke regeling aan de orde is, wanneer deze wettelijke regeling voorziet in een bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie als bedoeld in artikel 4, lid 2 bis, van Verordening nr. 1408/71 en is vermeld op bijlage II bis bij deze verordening?

               4.

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend worden beantwoord en de derde vraag ontkennend: moet het gemeenschapsrecht (waaronder met name de artikelen 7, tweede lid, van Verordening nr. 1612/68 en 39 EG, dan wel de artikelen 12 en 18 EG) aldus worden begrepen dat in het karakter van de Wajong een toereikende rechtvaardiging kan worden gevonden om de woonplaatseis tegen te werpen aan een burger van de Unie die een volledige dienstbetrekking in Nederland vervult en ter zake daarvan uitsluitend aan de Nederlandse wetgeving is onderworpen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad, van 14 juni 1971, betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, van 5 juli 1971, blz. 2).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad, van 15 oktober 1968, betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257 van 19 oktober 1968, blz. 2).


title: Zaak T-241/10: Beroep ingesteld op 24 mei 2010 — Polen/Commissie

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/47

         Beroep ingesteld op 24 mei 2010 — Polen/Commissie
   (Zaak T-241/10)
   ()
   2010/C 209/71
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Szpunar, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren besluit 2010/152/EU van de Commissie van 11 maart 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 1317) (1), voor zover daarbij aan communautaire financiering zijn onttrokken bedragen van 279 794 442,15 PLN en 25 583 996,81 EUR, die door het door de Republiek Polen erkende betaalorgaan zijn uitgegeven;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden besluit voorziet in een financiële correctie wegens fouten in het systeem voor de identificatie en controle van percelen landbouwgrond in 2005 en 2006, die daarin zouden bestaan dat het systeem voor de identificatie van de percelen landbouwgrond niet volledig was gevectoriseerd, dat niet-subsidiabele grond was geaccepteerd voor betalingen, dat in regio's met hoge foutenpercentages (Województwo opolskie) een te laag aantal controles ter plaatse was uitgevoerd, en dat de bepalingen inzake opzettelijke niet-naleving onjuist waren toegepast.
   Verzoekster trekt het bestaan van alle verweten fouten in twijfel en voert tegen het bestreden besluit de volgende middelen aan.
   In de eerste plaats stelt zij schending van artikel 7, lid 4, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1258/1999 (2) en van artikel 31, lid 1, van verordening (EG) nr. 1290/2005 (3), alsmede schending van de in document nr. VI/216/93 vastgestelde richtsnoeren, omdat de financiële correctie op basis van onjuiste feiten en een onjuiste uitlegging van het recht is toegepast, hoewel de Poolse autoriteiten de uitgaven overeenkomstig de voorschriften van de Europese Unie hadden verricht.
   Geen van de gestelde fouten die aanleiding tot de toegepaste financiële correctie hebben gegeven, is daadwerkelijk gemaakt, en de op grond van het bestreden besluit van financiering door de Europese Unie uitgesloten uitgaven waren overeenkomstig de voorschriften van de Europese Unie verricht.
   Het in Polen in 2005 en 2006 toegepaste systeem voor de identificatie van percelen landbouwgrond voldeed volledig aan de eisen van artikel 20 van verordening (EG) nr. 1782/2003 (4) en van artikel 6 van verordening (EG) nr. 796/2004 (5); in vele opzichten ging het aanzienlijk verder dan die eisen en heeft het een rigoureuze bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie gewaarborgd.
   De in 2005 en 2006 toegepaste nationale procedures maakten het mogelijk doeltreffend en objectief vast te stellen of een aanvrager die de oppervlakte van de percelen waarvoor om betalingen werd verzocht, in zijn aangifte had overschat, al dan niet opzettelijk had gehandeld, aangezien zij voor twijfelgevallen voorzagen in een rechterlijke beslissing en het beginsel van het vermoeden van onschuld eerbiedigden.
   De percelen zijn overeenkomstig de criteria voor de subsidiabiliteit van gronden voor betalingen in aanmerking genomen, aangezien volgens de Toetredingsakte het behoud van de grond in goede landbouwconditie (GLC) op 30 juni 2003 een voorwaarde voor de subsidiabiliteit ervan was, terwijl het behoud van de grond in goede landbouw- en milieuconditie (GLMC) op de dag van controle geen voorwaarde was voor de subsidiabiliteit van die grond, maar een voorwaarde die bij niet-inachtneming de korting van het bedrag van de betalingen tot gevolg had.
   Het aantal controles ter plaatse in Województwo opolskie in het jaar 2005 voldeed aan de eisen van artikel 26 van verordening (EG) nr. 796/2004.
   In de tweede plaats stelt verzoekster schending van artikel 7, lid 4, vierde alinea, van verordening (EG) nr. 1258/1999 en van artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005, schending van de in document nr. VI/5330/97 vastgestelde richtsnoeren alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel omdat de correctie in verhouding tot het risico van financiële verliezen voor de begroting van de Europese Unie veel te hoog is uitgevallen.
   Zelfs indien het door de Poolse autoriteiten ingevoerde systeem van controles en sancties bepaalde gebreken zou vertonen, was niet het geval is, dan zijn deze gebreken zo onbeduidend, dat het risico van verliezen voor de begroting van de Unie veel geringer is dan het bedrag van de door de Commissie bij het bestreden besluit opgelegde correctie. Dat geldt in het bijzonder voor het bedrag van de correctie die de Commissie heeft opgelegd omdat het systeem voor de identificatie van percelen landbouwgrond niet volledig was gevectoriseerd en omdat in 2005 in Województwo opolskie niet genoeg controles ter plaatse waren verricht.

      (1)  PB L 63, blz. 7.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (5)  Verordening (EG) Nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).


title: Gevoegde zaken C-537/12 en C-116/13: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción n °1 de Catarroja en de Juzgado de Primera Instancia n °17 de Palma de Mallorca — Spanje) — Banco Popular Español, S.A./Maria Teodolinda Rivas Quichimbo en Wilmar Edgar Cun Pérez (C-537/12), en Banco de Valencia, S.A./Joaquín Valldeperas Tortosa en María Ángeles Miret Jaume (C-116/13) (Richtlijn 93/13/EEG — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Consumentenovereenkomsten — Hypothecaire lening — Hypothecaire executie — Bevoegdheden van nationale executierechter — Oneerlijke bedingen — Beoordelingscriteria)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/3

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2013 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 1 de Catarroja en de Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca — Spanje) — Banco Popular Español, S.A./Maria Teodolinda Rivas Quichimbo en Wilmar Edgar Cun Pérez (C-537/12), en Banco de Valencia, S.A./Joaquín Valldeperas Tortosa en María Ángeles Miret Jaume (C-116/13)
   (Gevoegde zaken C-537/12 en C-116/13) (1)

   ((Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Consumentenovereenkomsten - Hypothecaire lening - Hypothecaire executie - Bevoegdheden van nationale executierechter - Oneerlijke bedingen - Beoordelingscriteria))
   2014/C 102/04
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechters

   Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 1 de Catarroja en Juzgado de Primera Instancia no 17 de Palma de Mallorca

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Banco Popular Español, S.A. (C-537/12) en Banco de Valencia, S.A. (C-116/13)

      Verwerende partijen: Maria Teodolinda Rivas Quichimbo en Wilmar Edgar Cun Pérez (C-537/12) en Joaquín Valldeperas Tortosa en María Ángeles Miret Jaume (C-116/13)

      Voorwerp

   (C-537/12)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Catarroja — Uitlegging van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Bescherming van consumenten bij hypothecaire leningen — In een executieprocedure gedaan verzet met beroep op de oneerlijkheid van een beding in de leningsovereenkomst — Nationale wetgeving betreffende burgerlijke rechtsvordering, die van toepassing is op de executieprocedure en een dergelijke grond voor verzet uitsluit — Geen bevoegdheid van de nationale rechter om te toetsen of een dergelijk beding oneerlijk is
   (C-116/13)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de Primera Instancia de Palma de Mallorca — Uitlegging van de artikelen 3, leden 1 en 3, en 7 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) en van de punten 1, sub e en g, en 2, sub a, van de bijlage bij deze richtlijn — Bescherming van consumenten bij hypothecaire leningen — Nationale wetgeving betreffende burgerlijke rechtsvordering, die van toepassing is op hypothecaire executie — Bevoegdheden van de nationale rechter

      Dictum

               1)

               Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling van een lidstaat zoals die in de hoofdgedingen, waarbij de executierechter bij hypothecaire executie niet ambtshalve of op verzoek van de consument kan toetsen of een beding dat is opgenomen in de overeenkomst waaruit de gevorderde schuld voortvloeit en dat ten grondslag ligt aan de executoriale titel, oneerlijk is, en evenmin voorlopige maatregelen, waaronder met name de schorsing van de executie, kan opleggen wanneer deze maatregelen noodzakelijk zijn ter verzekering van de volle werking van de einduitspraak van de rechter die de desbetreffende declaratoire procedure behandelt en bevoegd is om te oordelen of dat beding oneerlijk is.

               2)

               Artikel 3, leden 1 en 3, van richtlijn 93/13 en punt 1, sub e en g, en punt 2, sub a, van de bijlage daarbij moeten aldus worden uitgelegd dat het voor de beoordeling van de vraag of een op de vervroegde beëindiging van een hypothecaire lening betrekking hebbend beding als dat in het hoofdgeding oneerlijk is, met name van wezenlijk belang is of:

                           —

                           aan de mogelijkheid voor de kredietverstrekker om de overeenkomst eenzijdig te ontbinden de voorwaarde is verbonden dat de consument een hoofdverplichting in het kader van de desbetreffende contractuele relatie niet is nagekomen;

                           —

                           deze mogelijkheid is bedoeld voor gevallen waarin die niet-nakoming voldoende ernstig is in vergelijking met de looptijd en het bedrag van de lening;

                           —

                           deze mogelijkheid afwijkt van de regels die van toepassing zijn wanneer partijen geen regeling hebben getroffen, zodat het voor de consument moeilijker is, gelet op de procedurele middelen waarover hij beschikt, om toegang tot de rechter te krijgen en zijn recht van verdediging uit te oefenen, en

                           —

                           het nationale recht in geschikte en doeltreffende middelen voorziet die de consument aan wie een dergelijk beding is tegengeworpen, in staat stellen om de gevolgen van de eenzijdige ontbinding van de overeenkomst tot geldlening ongedaan te maken.

         Het staat aan de verwijzende rechter om dit te beoordelen in het licht van alle omstandigheden van het bij hem aanhangige geding.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.

      PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak T-474/04: Beroep, op 10 december 2004 ingesteld door Pergan GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/27

         Beroep, op 10 december 2004 ingesteld door Pergan GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-474/04)
   (2005/C 45/59)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 december 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Pergan GmbH, gevestigd te Bocholt (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klusmann en F. Wiemer, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de beschikking van 1 oktober 2004 (SG-Greffe (2004) D/204343) nietig te verklaren in zoverre daarbij is afgewezen de vordering van verzoekster om alle verwijzingen naar verzoekster in de definitief bekendgemaakte versie van de beschikking van verweerster tot het opleggen van een geldboete van 10 december 2003 in zaak COMP/E-2/37.857 – Organische Peroxide – te verwijderen;

               2.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking heeft verweerster ten dele afgewezen de vordering van verzoekster van 13 juli 2004 om uit de definitief bekendgemaakte beschikking van verweerster tot het opleggen van een geldboete van 10 december 2003 in zaak COMP/E-2/37.857 – Organische Peroxide – elke verwijzing naar een beweerdelijk met het kartelrecht strijdig gedrag van verzoekster te verwijderen.
   Ter motivering van haar vordering voert verzoekster allereerst aan dat overeenkomstig artikel 21 van verordening 17/62 de bekendmaking van een beschikking waarbij een geldboete wordt opgelegd alleen de betrokken ondernemingen mag vermelden. Aangezien de beschikking waarbij een boete werd opgelegd niet tot verzoekster was gericht, is het verweerster niet toegestaan, openbaar te maken hetgeen zij met betrekking tot verzoekster heeft vastgesteld. Voorts had verweerster geen declaratoire beschikking ten bezware van verzoekster mogen vaststellen. Volgens verzoekster heeft verweerster overeenkomstig verordening 17/62 geen bevoegdheid tot het uitvaardigen van een dergelijke beschikking en kan zij geen rechtmatig belang aantonen. Tot slot voert verzoekster schending aan van het in artikel 47, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie vervatte beginsel van effectieve rechtsbescherming. Verzoekster beroept zich daarbij erop dat, hoewel verweerster haar beticht van omvangrijke inbreuken op het kartelrecht, zij heeft nagelaten de litigieuze beschikking tot het opleggen van een geldboete aan haar te richten, waardoor zij haar mogelijkheid tot rechtsbescherming heeft beperkt.


title: Zaak C-294/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting en van goederen voor zowel civiel als militair gebruik)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 15 december 2009 — Europese Commissie/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-294/05) (1)

   (Niet-nakoming - Van douanerechten vrijgestelde invoer van militaire uitrusting en van goederen voor zowel civiel als militair gebruik)
   2010/C 51/03
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Ström van Lier, P. Dejmek en G. Wilms, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Kruse en A. Falk, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland, (vertegenwoordiger: M. Lumma, gemachtigde), Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en, voor het tijdvak na 31 mei 2000, van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Van douanerechten vrijgestelde invoer van oorlogsmaterieel en van goederen voor zowel militair als civiel gebruik

      Dictum

               1)

               Door in het kader van de invoer van oorlogsmaterieel en van goederen voor zowel civiel als militair gebruik niet de eigen middelen te hebben vastgesteld en aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen te hebben betaald die in het tijdvak tussen 1 januari 1998 en 31 december 2002 niet werden geïnd, en door niet de vertragingsrente te hebben betaald in verband met het feit dat die eigen middelen niet aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen werden betaald, is het Koninkrijk Zweden tot en met 31 mei 2000 de verplichtingen niet nagekomen die op hem rustten krachtens de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en na die datum evenmin die welke op hem rustten krachtens dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Duitse Bondsrepubliek, de Republiek Finland en het Koninkrijk Denemarken dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak C-21/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechische Republiek) op 18 januari 2017 — Catlin Europe SE/O. K. Trans Praha spol. s r. o.

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší soud České republiky (Tsjechische Republiek) op 18 januari 2017 — Catlin Europe SE/O. K. Trans Praha spol. s r. o.
   (Zaak C-21/17)
   (2017/C 112/28)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší soud České republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Catlin Europe SE

      Verwerende partij: O. K. Trans Praha spol. s r. o.

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 1896/2006 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure aldus te worden uitgelegd dat het verzuim om degene voor wie het stuk is bestemd, in kennis te stellen van het feit dat hij kan weigeren het stuk waarvan betekening of kennisgeving moet worden verricht, in ontvangst te nemen, als bepaald in artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1393/2007 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken („de betekening en de kennisgeving van stukken”) en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1348/2000 (3) van de Raad („de verordening inzake de betekening en kennisgeving van stukken”), verweerster (degene voor wie het stuk is bestemd) het recht geeft om heroverweging van het Europese betalingsbevel te verzoeken, overeenkomstig artikel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure („de verordening tot invoering van een Europees betalingsbevel”)?

      (1)  PB 2006, L 399, blz. 1.

      (2)  PB 2007, L 324, blz. 79.

      (3)  PB 2000, L 160, blz. 37.


title: Zaak C-113/08: Beroep ingesteld op 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/17

         Beroep ingesteld op 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-113/08)
   (2008/C 116/29)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. A. Rabanal Suárez en P. Dejmek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (1), in het bijzonder aan de artikelen 17, 22 tot en met 25, 30, 33, 35, 40, 41, 43, 44 en 50 daarvan alsmede de bijlagen I, II en VII daarbij, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2006/49/EG in nationaal recht is op 31 december 2006 verstreken.

      (1)  PB L 177, blz. 201.


title: Zaak T-295/13: Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Italië/Commissie [„Taalregeling — Rectificaties van de aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van administrateurs — Nieuwe procedures voor vergelijkende onderzoeken — Keuze van de tweede taal uit drie talen — Verordening nr. 1 — Artikelen 1 quinquies, lid 1, 27 en 28, sub f), van het Statuut — Beginsel van non-discriminatie — Evenredigheid”]

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/14

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Italië/Commissie
   (Zaak T-295/13) (1)

   ([„Taalregeling - Rectificaties van de aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van administrateurs - Nieuwe procedures voor vergelijkende onderzoeken - Keuze van de tweede taal uit drie talen - Verordening nr. 1 - Artikelen 1 quinquies, lid 1, 27 en 28, sub f), van het Statuut - Beginsel van non-discriminatie - Evenredigheid”])
   (2016/C 059/14)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili en S. Fiorentino, avoocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall, B. Eggers en G. Gattinara, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. García-Valdecasas Dorrego, abogado del Estado)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de rectificatie van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10, voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden Europees openbaar bestuur, recht, economie, boekhoudkundige controle en informatie- en communicatietechnologie (PB 2013, C 82 A, blz. 1), alsmede van de rectificatie van de aankondigingen van de algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/178/10 en EPSO/AD/179/10 voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden bibliotheekwetenschap/informatiekunde respectievelijk audiovisuele diensten (PB 2013, C 82 A, blz. 6)

      Dictum

               1)

               De in het Publicatieblad van de Europese Unie op 21 maart 2013 bekendgemaakte rectificatie van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10, voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden Europees openbaar bestuur, recht, economie, boekhoudkundige controle en informatie- en communicatietechnologie, en de op 21 maart 2013 in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte rectificatie van de aankondigingen van de algemene vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/178/10 en EPSO/AD/179/10 voor de vorming van een reservelijst voor de aanwerving van administrateurs op de gebieden bibliotheekwetenschap/informatiekunde respectievelijk audiovisuele diensten, zoals deze zijn omschreven in de punten 68 tot en met 70 van dit arrest, worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en de kosten van de Italiaanse Republiek.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten in verband met de interventie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-83/12 PPU: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaak tegen Minh Khoa Vo (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EG) nr. 810/2009 — Gemeenschappelijke visumcode — Artikelen 21 en 34 — Nationale wettelijke regeling — Binnensmokkelen van onderdanen van derde landen op grondgebied van lidstaat — Op onrechtmatige wijze verkregen visa — Strafsanctie voor mensensmokkelaar)

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 april 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaak tegen Minh Khoa Vo
   (Zaak C-83/12 PPU) (1)

   (Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EG) nr. 810/2009 - Gemeenschappelijke visumcode - Artikelen 21 en 34 - Nationale wettelijke regeling - Binnensmokkelen van onderdanen van derde landen op grondgebied van lidstaat - Op onrechtmatige wijze verkregen visa - Strafsanctie voor mensensmokkelaar)
   2012/C 174/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partij in de strafzaak

   Minh Khoa Vo

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesgerichtshof — Uitlegging van de artikelen 21 en 34 van verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (PB L 243, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling waarbij de mensensmokkelaar die vreemdelingen illegaal het nationale grondgebied binnenbrengt, strafrechtelijk wordt gesanctioneerd — Toepassing van sancties wanneer het gaat om vreemdelingen die beschikken over een van een bevoegde autoriteit van een andere lidstaat door bedrog verkregen visum dat nog niet krachtens die verordening nietig is verklaard

      Dictum

   De artikelen 21 en 34 van verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode), moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen nationale bepalingen die het binnensmokkelen van vreemdelingen strafbaar stellen in gevallen waarin de binnengesmokkelde personen die onderdanen van derde landen zijn, beschikken over een visum dat zij op onrechtmatige wijze hebben verkregen door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van afgifte bedrieglijke informatie te verstrekken over het werkelijke doel van hun reis, en dat niet van te voren is nietig verklaard.

      (1)  PB C 126 van 28.04.2012.


title: Zaak C-491/14: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 3 de Madrid — Spanje) — Rosa dels Vents Assessoria SL/U Hostels Albergues Juveniles SL (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Merken — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 5, lid 1 — Begrip „derde” — Houder van een later merk)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/13

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 10 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 3 de Madrid — Spanje) — Rosa dels Vents Assessoria SL/U Hostels Albergues Juveniles SL
   (Zaak C-491/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Merken - Richtlijn 2008/95/EG - Artikel 5, lid 1 - Begrip „derde” - Houder van een later merk))
   (2015/C 213/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no 3 de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rosa dels Vents Assessoria SL

      Verwerende partij: U Hostels Albergues Juveniles SL

      Dictum

   Artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat het uitsluitende recht van de houder van een merk om iedere derde het gebruik in het economische verkeer te verbieden van tekens die gelijk zijn aan of overeenstemmen met zijn merk, zich uitstrekt tot de derde die houder is van een jonger merk, zonder dat laatstbedoeld merk eerst nietig hoeft te worden verklaard.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2015.


title: Zaak T-619/16: Beroep ingesteld op 30 augustus 2016 — Sicignano/EUIPO — Inprodi (GiCapri „a giacchett’e capri”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/45

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2016 — Sicignano/EUIPO — Inprodi (GiCapri „a giacchett’e capri”)
   (Zaak T-619/16)
   (2016/C 392/59)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pasquale Sicignano (Santa Maria la Carità, Italië) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, M. Bucarelli, G. Petrocchi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Inghirami Produzione Distrinuzione SpA (Inprodi) (Milaan, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoeker

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „GiCapri „a giacchett’e capri””” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 512 778

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 juni 2016 in zaak R 806/2015-5

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 2 juni 2016 in zaak R 806/2015-5, waarbij de aanvraag tot inschrijving van het samengestelde merk GiCapri „a giacchett’e capri” (aanvraag nr. 12512778) werd afgewezen voor de klassen 18, 25 en 35, vernietigen en derhalve de inschrijving toestaan;

               —

               het EUIPO verwijzen in alle kosten, rechten en honoraria die verzoeker in deze procedure zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-354/13: Beroep ingesteld op 4 juli 2013 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks/Commissie

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/43

         Beroep ingesteld op 4 juli 2013 — Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks/Commissie
   (Zaak T-354/13)
   2013/C 260/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Zentralverband des Deutschen Bäckerhandwerks e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Jung, M. Teworte-Vey, A. Renvert en J. T. Saatkamp, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               verweersters besluit van 8 april 2013 in de zaak „Kołocz śląski/Kołacz śląski” — Silezisch kruimelgebak (Ref. Ares [2013] 619104 — 10 april 2013) nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: onjuiste rechtsgrondslag

                           —

                           Verzoekster voert aan dat verweerster blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door haar besluit op verzoeksters verzoek tot annulering van de registratie „Kołocz śląski/Kołacz śląski” als beschermde geografische aanduiding te baseren op de ten tijde van verweersters besluit geldende nieuwe versie van verordening (EU) nr. 1151/2012 (1) in plaats van op de ten tijde van verzoeksters verzoek geldende oude verordening (EG) nr. 510/2006 (2), waardoor zij het beginsel „tempus regit actum” heeft geschonden.

                           —

                           Verzoekster voert voorts aan dat het verzoek tot annulering van de registratie overeenkomstig verordening nr. 510/2006 ontvankelijk en gegrond is. Dienaangaande betoogt zij onder meer dat voor de toepassing van artikel 12, lid 2, van verordening nr. 510/2006 sprake is van twee redenen om tot annulering over te gaan (de litigieuze aanduiding is een soortnaam in de zin van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 510/2006 en het geografische gebied Silezië is verkeerd afgebakend in het op de registratie betrekking hebbende productdossier) en dat een afwijkende uitlegging en toepassing van deze bepaling de bakkersbedrijven in de Bondsrepubliek Duitsland zou schaden in hun grondrechten.

               2)

               Tweede middel: schending van verordening nr. 1151/2012
               Verzoekster voert aan dat haar verzoek ook ontvankelijk en gegrond is indien het op grond van verordening nr. 1151/2012 zou worden beoordeeld.

      (1)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 343, blz. 1).

      (2)  Verordening van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 93, blz. 12).


title: Zaak T-325/04: Beroep, op 5 augustus 2004 ingesteld door Citicorp tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/31

         Beroep, op 5 augustus 2004 ingesteld door Citicorp tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-325/04)
   (2004/C 273/61)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 augustus 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Citicorp, te New York (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door V. von Bomhard, A. Renck, C. Schulte en A. Pohlmann, advocaten.
   Andere partij voor de kamer van beroep: Link Interchange Network Ltd.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne merkt (merken, tekeningen en modellen) van 18 mei 2004 in zaak R 0789/2002-1;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Citicorp

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „Worldlink” (aanvraagnr. 111880)

               Waren en diensten:

               klasse 9, 16 en 36

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Link Interchange Network Ltd.

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal woord- en beeldmerk „LINK” voor diensten van klasse 36 (bankdiensten voor distributie van baar geld, overschrijvingen en betalingen, verstrekking van financiële informatie)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk voor de diensten financiële zaken en monetaire zaken van klasse 36

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van de artikelen 73 en 74 van verordening nr. 40/94 (1)  en van artikel 8, lid 1, sub b, van dezelfde verordening

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Beroep, op 23 april 1998 ingesteld door S. Jung tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-68/98)

text:
C 209/42              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.7.98
Middelen en voornaamste argumenten                                 te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                   sange 30.
Bij besluit van 12 mei 1997 heeft het tot aanstelling
                                                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
bevoegd gezag verzoeker op diens verzoek verlof om rede-
nen van persoonlijke aard verleend van 1 augustus tot
31 oktober daaraanvolgend. Met instemming van zijn
                                                                   Ð voor recht te verklaren dat zijn verzoek tot herziening
meerdere had hij van 1 juni tot 31 juli 1997 zijn jaarlijkse
                                                                        van zijn situatie inzake de eventuele toepassing van
vakantie opgenomen. Op 14 juli kreeg hij een ongeval,
                                                                        artikel 31, lid 2, van het Statuut, met het oog op zijn
waardoor hij van 14 juli tot 30 september 1997 arbeidson-
                                                                        herindeling in rang met ingang van 5 oktober 1995,
geschikt was. In verband met dit ziekteverlof verzocht hij
                                                                        ontvankelijk en gegrond is;
bij nota van 24 juli 1997 om intrekking van het verlof om
redenen van persoonlijke aard. De voor verzoeker Ð die
van 14 juli tot 30 september 1997 met ziekteverlof was Ð           Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou-
bezwarende handeling is het besluit van de directeur-gene-              dende stilzwijgende afwijzing van zijn verzoek om de
raal begroting tot afwijzing van zijn verzoek om intrek-                toepassing te overwegen van artikel 31, lid 2, van het
king van het verlof om redenen van persoonlijke aard.                   Statuut;
Verzoeker voert schending van artikel 25 van het Statuut           Ð voorzover nodig, nietig te verklaren het besluit van de
aan. Het besluit waarbij de intrekking van het verlof om                Commissie van 17 december 1997 tot stilzwijgende
redenen van persoonlijke aard werd geweigerd, is niet                   afwijzing van zijn klacht;
gemotiveerd. Verzoeker zijn direct noch indirect medede-
lingen gedaan waaruit hij de redenen voor het bestreden
besluit kon opmaken. Het besluit is niet onverwijld schrif-        Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
telijk aan verzoeker bekend gemaakt.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Het tweede middel betreft schending van artikel 59 van
het Statuut. Volgens verzoeker is het bestreden besluit            Verzoeker is ambtenaar in de rang B 5. Op 13 januari
onwettig daar hij voor zijn afwezigheid van 1 augustus tot         1997 heeft hij overeenkomstig artikel 90, lid 1, van het
30 september 1997 overeenkomstig artikel 59, lid 1, van            Statuut een verzoek ingediend, strekkende tot herindeling
het Statuut medische attesten had overgelegd. Het besluit          in rang, gelet op het besluit van de Commissie van 7 febru-
is bovendien genomen zonder dat de Commissie gebruik               ari 1996, waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag de
heeft gemaakt van haar recht om verzoeker overeenkom-              mogelijkheid wordt gegeven om een ambtenaar op proef
stig artikel 59, lid 3, van het Statuut een medische keuring       in de hogere rang van zijn loopbaan aan te stellen, en
te doen ondergaan.                                                 voorts gelet op zijn uitzonderlijke capaciteiten.
Het laatste middel betreft schending van de zorgvuldig-            Verzoeker beklaagt zich erover dat de Commissie op
heidsplicht en van het vertrouwensbeginsel, alsmede een            8 januari 1998 bij wege van een standaardantwoord zijn
kennelijke beoordelingsfout.                                       klacht heeft afgewezen, op grond dat zijn verzoek en zijn
                                                                   klacht tardief waren, en dat de beginselen van niet-retroac-
                                                                   tiviteit en rechtszekerheid zich verzetten tegen een herzie-
                                                                   ning van definitief geworden besluiten.
                                                                   Volgens verzoeker heeft de Commissie, met haar weigering
                                                                   om in zijn zaak de toepassing van artikel 31, lid 2, van het
Beroep, op 23 april 1998 ingesteld door S. Jung tegen              Statuut te overwegen, gehandeld in strijd met bedoelde
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                   bepaling en met het besluit van de Commissie van 7 febru-
                                                                   ari 1996, tot wijziging van de op 1 september 1983 vastge-
                        (Zaak T-68/98)
                                                                   stelde indelingscriteria, alsmede met het beginsel van
                         (98/C 209/88)                             gelijkheid van behandeling en artikel 5, lid 3, van het Sta-
                                                                   tuut, en tenslotte met haar zorgplicht. Voorts heeft de
                                                                   Commissie zich niet gehouden aan artikel 25, tweede ali-
                                                                   nea, van het Statuut, bepalende dat elk bezwarend besluit
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   met redenen moet zijn omkleed. Tenslotte stelt verzoeker,
                                                                   dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt aan kenne-
                                                                   lijk misbruik van bevoegdheid en aan een kennelijke
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  beoordelingsfout, door niet over te gaan tot zijn herinde-
Gemeenschappen is op 23 april 1998 beroep tegen Com-               ling.
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S.
Jung, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door N.
LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 mei 1998 in zaak T-311/94: BPB de Eendracht NV, voorheen Kartonfabriek de Eendracht NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag - Rechten van de verdediging - Bewijs van deelneming aan heimelijke verstandhouding - Uitwisseling van informatie - Gebod - Geldboete - Motivering - Bepaling van bedrag - Medewerking gedurende administratieve procedure)

text:
4.7.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 209/31
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                                 a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-
                                                                             streeks in kennis worden gesteld van de productie,
3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in                     verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-
     de helft van de kosten van de Commissie.                                koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
                                                                             individuele producenten.
4. Verstaat, dat de Commissie de helft van haar eigen
     kosten zal dragen.                                                  Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
                                                                         matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                             de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
                                                                         teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
                                                                         gedrag van individuele producenten kan worden afge-
                                                                         leid.º.
                                                                    3. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete
                        van 14 mei 1998                                  op 730 000 ECU.
in zaak T-310/94: Gruber + Weber GmbH & Co. KG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)               4. Verwerpt het beroep voor het overige.
(Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
Bewijs van betrokkenheid bij heimelijke verstandhoudin-             5. Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
gen Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Motivering
       Ð Producten waarop inbreuk betrekking heeft)
                                                                    (1) PB C 380 van 31.12.1994.
                         (98/C 209/66)
                       (Procestaal: Duits)
In zaak T-310/94, Gruber + Weber GmbH & Co. KG,
gevestigd te Gernsbach-Obertsrot (Duitsland), vertegen-
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
woordigd door H.-F. Wissel en J. Schütze, advocaten te
Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                                    van 14 mei 1998
kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11,
                                                                    in zaak T-311/94: BPB de Eendracht NV, voorheen
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    Kartonfabriek de Eendracht NV tegen Commissie van de
(gemachtigden: B. Langeheine en R. Lyal en D. Schroeder),
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschik-
king 94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994                    (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-            Rechten van de verdediging Ð Bewijs van deelneming aan
Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van                        heimelijke verstandhouding Ð Uitwisseling van informatie
19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg             Ð Gebod Ð Geldboete Ð Motivering Ð Bepaling van
(Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.              bedrag Ð Medewerking gedurende administratieve proce-
Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en                                     dure)
J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
                                                                                (98/C 209/67)
strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/601/EG van de
     Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
                                                                    In zaak T-311/94, BPB de Eendracht NV, voorheen Kar-
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
                                                                    tonfabriek de Eendracht NV, gevestigd te Appingedam
     33.833 Ð Karton) nietig wat verzoekster betreft.
                                                                    (Nederland), vertegenwoordigd door A. Vandencasteele,
                                                                    advocaat te Brussel, en G. B. Buchanan Jeffrey, Solicitor te
2. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van        Liverpool, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
     Beschikking 94/601/EG nietig wat verzoekster betreft,          kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, rue
     behalve de navolgende passages:                                Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk R. Lyal en
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen                 R. Caudwell, vervolgens R. Lyal en J. Flynn), betreffende
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te                een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.           EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een proce-
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-           dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming          33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-          het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitge-
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,         breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle            C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters;
     informatie:                                                    griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei
 ---pagebreak--- C 209/32              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.7.98
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
volgt:                                                                                van 14 mei 1998
                                                                  in zaak T-317/94: Moritz J. Weig GmbH & Co. KG tegen
1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/601/EG van de                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
     Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op           (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/               Begrip overeenkomst Ð Gebod Ð Geldboete Ð Bepaling
     33.833 Ð Karton) nietig wat verzoekster betreft, voor-       van bedrag Ð Motivering Ð Verzachtende omstandig-
     zover het begin van de haar ten laste gelegde inbreuk                                     heden)
     op een datum voor april 1989 is bepaald.
                                                                                (98/C 209/68)
2. Verklaart artikel 1, achtste streepje, van Beschikking                                (Procestaal: Duits)
     94/601/EG nietig wat verzoekster betreft.
                                                                  In zaak T-317/94, Moritz J. Weig GmbH & Co. KG,
                                                                  gevestigd te Mayen (Duitsland), vertegenwoordigd door T.
3. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van      Jestaedt, K. Metzlaff en H.-C. Salger, advocaten te Düssel-
     Beschikking 94/601/EG nietig wat verzoekster betreft,        dorf, Hamburg en Frankfurt am Main, vervolgens even-
     behalve de navolgende passages:                              eens door V. von Bomhard, advocaat te Hamburg, domici-
                                                                  lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van P.
                                                                  Dupont, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen               Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te              den: B. Langeheine, R. Lyal en D. Schroeder), betreffende
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.         een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-         EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een proce-
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming        dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-        33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,       het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitge-
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle          breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
     informatie:                                                  C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters;
                                                                  griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-           1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
         streeks in kennis worden gesteld van de productie,       volgt:
         verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-
         koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere           1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/601/EG van de
         individuele producenten.                                      Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
                                                                       grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
                                                                       33.833 Ð Karton) nietig, wat verzoekster betreft,
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-            voorzover daarin de datum van het begin van de haar
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of           ten laste gelegde inbreuk is vastgesteld op een datum
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-               vóór maart 1988.
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-
                                                                  2. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van
     leid.º.
                                                                       Beschikking 94/601/EG nietig wat verzoekster betreft,
                                                                       behalve de navolgende passages:
4. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-
     king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete                ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen
     op 750 000 ECU.                                                   onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te
                                                                       maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.
                                                                       Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-
5. Verwerpt het beroep voor het overige.                               tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming
                                                                       of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-
                                                                       zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,
6. Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsmede                 met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle
     in de helft van verzoeksters kosten.                              informatie:
                                                                       a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-
7. Verstaat dat verzoekster de helft van haar eigen kosten                 streeks in kennis worden gesteld van de productie,
     zal dragen.                                                           verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-
                                                                           koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
                                                                           individuele producenten.
(1) PB C 380 van 31.12.1994.
                                                                       Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
                                                                       matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of


title: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto, Sezione seconda, van 14 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen D. Petrie, R. Hill, D. J. Newbold en de Universiteit van Verona, derde-betrokkene C. Bettoni (Zaak C-90/96)

text:
 Nr. C 158/2          I NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    1 . 6 . 96
      van de Raad van 17 december 1974 betreffende het                geoordeeld met de artikelen 6 , 52 , 58 en 221 van het
      recht van onderdanen van een Lid-Staat op het grond            EG-Verdrag .
      gebied van een andere Lid-Staat verblijf te houden na er
      een werkzaamheid anders dan in loondienst te hebben             Die uitspraken betroffen weliswaar vissersvaartuigen, doch
      uitgeoefend.                                                    kunnen evenzeer worden toegepast op koopvaardij - en
                                                                      andere schepen waarmee een economische activiteit wordt
 2 . Door niet de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter           uitgeoefend .
      uitvoering van het arrest van 4 april 1 974 (zaak 167/73 ,
      Commissie/Frankrijk, Jurispr. 1974, blz. 359), is de            Wat de schepen betreft die niet voor economische , maar
      Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die           voor recreatieve doeleinden worden gebruikt, zijn de
      krachtens artikel 171 EG-Verdrag op haar rusten.                registratievoorwaarden volgens de Commissie in strijd met
                                                                      de artikelen 6 , 48 en 52 van het EG-Verdrag en met de
                                                                      artikelen 7 van , respectievelijk , Verordening ( EEG )
 3 . De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                 nr . 1251 /70 en Richtlijn 75/34/EEG, aangezien de werkne
                                                                      mers in de zin van artikel 48 en de vrije dienstverrichters in
 (') PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .                               de zin van artikel 52 ten aanzien van zowel de uitoefening
                                                                     van hun werkzaamheden als de verblijfsvoorwaarden in de
                                                                      betrokken staat, op dezelfde wijze dienen te worden
                                                                      behandeld als de nationale onderdanen .
                                                                     Het recht van inschrijving van een schip in de nationale
                                                                     scheepsregisters en het voeren van de vlag van de desbe
Beroep, op 7 maart 1996 ingesteld door Commissie van de              treffende staat kunnen bijdragen tot de integratie van een
    Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                persoon in het gastland en derhalve tot de verwezenlijking
                         ( Zaak C-62/96 )                            van het beginsel van het vrije verkeer van personen in de zin
                           ( 96/C 158/02 )                           van de artikelen 48 en 52 van het Verdrag.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           (') PB nr . L 142 van 30 . 6 . 1970 .
                                                                     ( 2 ) PB nr . L 14 van 20 . 1 . 1975 .
op 7 maart 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benuon
en M. Condou-Durande , lid van haar juridische dienst,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
Kirchberg.
                                                                     Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il
                                                                     Veneto, Sezione seconda, van 14 december 1995 om een
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                     prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                     D. Petrie, R. Hill, D. J. Newbold en de Universiteit van
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door wette                           Verona, derde-betrokkene C. Bettoni
     lijke bepalingen in stand te houden die het recht van
     inschrijving in de Griekse scheepsregisters beperken tot                                   ( Zaak C-90/96 )
     schepen die voor meer dan 50 % toebehoren aan Griekse                                        ( 96/C 158/03 )
     onderdanen of aan Griekse rechtspersonen waarvan de
     aandelen voor meer dan 50 % aan Griekse onderdanen
     toebehoren, de verplichtingen niet is nagekomen die op          Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Veneto,
     haar rusten krachtens de artikelen 6 , 48 , 52 , 58 en 221      Sezione seconda , heeft bij beschikking van 14 december
     EG-Verdrag alsmede krachtens artikel 7 van Verorde             1 995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     ning ( EEG ) nr. 1251 /70 (') van de Commissie van 29 juni      21 maart 1996 , in het aldaar aanhangig geding tussen D.
     1970 en artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG ( 2 ) van de          Petrie, R. Hill, D. J. Newbold en de Universiteit van Verona ,
     Raad van 17 december 1974 ;                                     derde-betrokkene C. Bettoni, het Hof van Justitie van de
                                                                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                     beslissing over de navolgende vraag:
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                     Moeten de artikelen 5 en 48 EEG-Verdrag en de artikelen 1
Middelen en voornaamste argumenten                                   en 3 van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van de Raad (')
                                                                     aldus worden uitgelegd , dat zij zich verzetten tegen een
De in de Griekse wetgeving gestelde voorwaarden voor de              wettelijke regeling van een Lid-Staat, die de mogelijkheid
registratie van schepen in de Griekse scheepsregisters komen         van verkrijging van tijdelijke onderwijsposten in het univer
overeen met die waarover het Hof zich heeft uitgesproken in          sitaire onderwijs beperkt tot bepaalde categorieën, zoals die
de arresten van 25 juli 1991 ( zaak C-221 /89, Factortame,           in Italië door de wet en de aldaar heersende administratieve
Jurispr. 1991 , blz . 3905 ) en van 4 oktober 1991 (zaak             praktijk zijn vastgelegd, in plaats van te regelen dat ook
C-246/89,        Commissie/Verenigd         Koninkrijk,    ibid .,   universitaire lectoren vreemde talen die een arbeidsverhou
blz. 4585 ). Dergelijke voorwaarden heeft het Hof in strijd          ding voor onbepaalde tijd hebben met een Italiaanse
 ---pagebreak--- 1 . 6 . 96             INL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 158/3
universiteit, naar tijdelijke onderwijsposten kunnen sollici            Justitie op 18 maart 1 996 , in de gedingen tussen URSSAF
teren ?                                                                  des Bouches-du-Rhône tegen SA Clinique de la Pointe
                                                                         Courte, vrijwillige interventie : J. Chouraqui (C- 95/96 ), en
(>) PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .                         URSSAF des Bouches-du-Rhône tegen SA Clinique Florens,
                                                                         vrijwillige interventie : J. Chouraqui (C- 96/96 ), het Hof van
                                                                         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                         prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Kan de Franse Staat J. Chouraqui „ in diens hoedanig
Beroep, op 25 maart 1996 ingesteld door Commissie van de                 heid "^) vervolgen, alvorens de door deze geleden schade
     Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                   waarvoor de Staat aansprakelijk is, te hebben vergoed, in
                           ( Zaak C-94/96 )                              aanmerking genomen dat de verschuldigde bedragen nauw
                             ( 96/C 158/04 )                             verband houden met de schade als gevolg van de gevangen
                                                                         neming van Chouraqui onder abnormale omstandigheden,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               aangezien de Cour d'assises hem bij arrest van 16 december
op 25 maart 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Repu                  1994 heeft vrijgesproken en het verzoek om een liquidatie
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     procedure de geleden schade vergroot ?
vertegenwoordigd door M. Condou-Durande, lid van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                  (') Dat wil zeggen „ in zijn hoedanigheid van vertegenwoordiger
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                van de EURL Jean Chouraqui, eigenaar van de rechtspersoon
Bâtiment Wagner, Kirchberg.                                                  die debiteur is van de aan de Franse Staat verschuldigde
                                                                             bedragen "; „ het middel ontleend aan het verschil tussen de
                                                                             Franse Staat en de URSSAF kan niet slagen ".
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
      tijdig de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maat
      regelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 92/
      116/EEG van de Raad van 17 december 1992 (*) tot
      wijziging en bijwerking van Richtlijn 71 / 1 18/EEG ( 2 )
      inzake gezondheidsvraagstukken op hét gebied van het               Verzoek van 21 februari 1996 van de Pretura Circondariale
      handelsverkeer in vers vlees van pluimvee , de krachtens
                                                                         di Roma — Sezione distaccata di Tivoli — om een
      het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende
      verplichtingen niet is nagekomen;                                    prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen Italia Testa
                                                                                ( Zaak C-101/96 )
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                                               ( 96/C 158/06 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Volgens artikel 189 , derde alinea , van het EG-Verdrag zijn             Tivoli — heeft bij beschikking van 21 februari 1996 ,
richtlijnen bindend voor elke Lid-Staat waarvoor zij zijn                ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 maart
bestemd . Tot dusver heeft de Helleense Republiek geen                   1996 , in de strafzaak tegen Italia Testa , het Hof van Justitie
passende maatregelen genomen om voormelde richtlijn in                   van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
volle omvang in het Griekse recht om te zetten .                         diciële beslissing over de navolgende vragen :
(') PB nr . L 62 van 15 . 3 . 1993 .                                     1 . Kan de nationale wetgeving die aan de SIAE (') een
( 2 ) PB nr . L 55 van 8 . 3 . 1971 .                                         uitsluitend recht toekent voor het beheer van de
                                                                              auteursrechten, de in- of uitvoer verhinderen of beper
                                                                              ken van geluidsdragers die in een andere staat rechtma
                                                                              tig in de handel zijn gebracht ?
                                                                         2 . Kan in het kader van de interne markt, die wordt
Verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend bij
vonnissen van het Tribunal de commerce de Marseille van                       gekenmerkt door het vrij verkeer van goederen en het
 1 maart 1996 in de zaken URSSAF des Bouches-du-Rhône                         vrij verrichten van diensten, de SIAE steeds de betaling
tegen SA Clinique de la Pointe Courte, vrijwillige interven                  van bijdragen door de auteurs verlangen, en daarbij , om
                                                                              haar aanspraken kracht bij te zetten, profiteren van het
tie: J. Chouraqui ( C-95/96 ), en URSSAF des Bouches
                                                                              feit dat een strafprocedure is ingeleid ?
du-Rhône tegen SA Clinique Florens, vrijwillige interventie:
                      J. Chouraqui ( C-96/96 )
                   ( Zaken C-95/96 en C-96/96 )                          3 . Zijn de nationale wettelijke regeling en de nationale
                                                                              rechtspraak waarop de SIAE zich beroept in de akte
                              ( 96/C 158/05 )                                 waarin zij zich als civiele partij heeft gesteld, van dien
                                                                              aard dat zij een willekeurige discriminatie of een
Het Tribunal de commerce de Marseille heeft bij vonnissen                     verkapte verlegging van handelsstromen vormen in
van 1 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                      verband met de commerciële exploitatie van de auteurs


Belangrijke juridische mededeling

|

E1998P0005

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Hæstiréttur Íslands (hoogste rechterlijke instantie van IJsland) bij beschikking van dit gerecht van 26 juni 1998, om een advies in de zaak Fagtún ehf. tegen Byggingarnefnd Borgarholtsskóla en anderen (Zaak E-5/98)

Publicatieblad Nr. C 331 van 29/10/1998 blz. 0025 - 0025

Verzoek aan het Hof van Justitie van de EVA, ingediend door Hæstiréttur Íslands (hoogste rechterlijke instantie van IJsland) bij beschikking van dit gerecht van 26 juni 1998, om een advies in de zaak Fagtún ehf. tegen Byggingarnefnd Borgarholtsskóla en anderen (Zaak E-5/98) (98/C 331/11)Bij beschikking van 26 juni 1998, ter griffie van het EVA-Hof ontvangen op 29 juni 1998, verzocht Hæstiréttur Íslands (hoogste rechterlijke instantie van IJsland) het EVA-Hof om een advies in de zaak Fagtún ehf. tegen Byggingarnefnd Borgarholtsskóla en anderen, in verband met de volgende vragen:1. Is het op grond van artikel 4 van de EER-Overeenkomst verboden dat in een overeenkomst tot uitvoering van werken een bepaling wordt opgenomen inhoudende dat de dakelementen in IJsland moeten worden vervaardigd?2. Bevat artikel 11 van de EER-Overeenkomst een verbod van een dergelijke


title: Doorhaling van zaak C-461/04

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/32

         Doorhaling van zaak C-461/04 (1)

   (2006/C 60/64)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 november 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-461/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 11 december 1997 in zaak C-42/96 (verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia om een prejudiciële beslissing): Società Immobiliare SIF SpA tegen Amministrazione delle Finanze dello Stato (Richtlijn 69/335/EEG - Inbreng van onroerende goederen)

text:
C 55/6                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
10 juni 1985 tot wijziging van Richtlijn 69/335/EEG,                     de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1, onder b),
moet aldus worden uitgelegd, dat het een belasting als de                van de richtlijn betreffende de indirecte belastingen op
regionale belasting op registratiecertificaten voor voertui-             het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde
gen niet verbiedt.                                                       tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtin-
                                                                         gen tot hergroepering van vennootschappen, bij Richt-
(1) PB C 64 van 2.3.1996.                                                lijn 73/80/EEG van de Raad van 9 april 1973 betref-
                                                                         fende de vaststelling van de gemeenschappelijke tarie-
                                                                         ven voor het kapitaalrecht, bij Richtlijn 74/553/EEG
                                                                         van de Raad van 7 november 1974 tot wijziging van
                                                                         artikel 5, lid 2, van Richtlijn 69/335/EEG en bij Richt-
                                                                         lijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 tot
                                                                         wijziging van Richtlijn 69/335/EEG, moet aldus wor-
                  ARREST VAN HET HOF                                     den uitgelegd, dat zij niet van toepassing is op een
                         (Zesde Kamer)                                   nationale belasting op de eventuele meerwaarde van
                                                                         een onroerend goed, die wordt vastgesteld op het tijd-
                    van 11 december 1997
                                                                         stip van de inbreng van dit goed in een kapitaalven-
in zaak C-42/96 (verzoek van het Tribunale civile e penale               nootschap. Richtlijn 69/335/EEG, zoals gewijzigd, is
di Venezia om een prejudicieÈle beslissing): SocietaÁ Immobi-            daarentegen wel van toepassing op de registratie-, de
liare SIF SpA tegen Amministrazione delle Finanze dello                  overschrijvings- en de kadasterbelasting.
                            Stato (1)
(Richtlijn 69/335/EEG Ð Inbreng van onroerende goe-                 2. Artikel 12 van Richtlijn 69/335/EEG, zoals gewijzigd,
                             deren)                                      moet aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat op
                                                                         grond van die bepaling is toegestaan, in afwijking van
                          (98/C 55/09)
                                                                         het in artikel 10 van deze richtlijn neergelegde verbod,
                                                                         wegens een vermeerdering van het kapitaal van een
                     (Procestaal: Italiaans)                             kapitaalvennootschap door middel van de inbreng van
                                                                         onroerende goederen belastingen als de registratie-, de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           overschrijvings en de kadasterbelasting te heffen, op
                de Jurisprudentie van het Hof)                           voorwaarde dat deze belastingen niet hoger zijn dan
                                                                         die welke wegens soortgelijke verrichtingen worden
                                                                         geheven in de belastingheffende lidstaat.
In zaak C-42/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
                                                                    (1) PB C 108 van 13.4.1996.
nale civile e penale di Venezia (ItalieÈ), in het aldaar aan-
hangig geding tussen SocietaÁ Immobiliare SIF SpA en
Amministrazione delle Finanze dello Stato, betreffende een
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn 69/
335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal
(PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), zoals gewijzigd bij                                 ARREST VAN HET HOF
Richtlijn 73/79/EEG van de Raad van 9 april 1973 tot wij-                                     (Vijfde Kamer)
ziging van de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1,
onder b, van de richtlijn betreffende de indirecte belastin-                             van 11 december 1997
gen op het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde
                                                                    in zaak C-83/97: Commissie van de Europese Gemeen-
tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtingen
                                                                             schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
tot hergroepering van vennootschappen (PB L 103 van
18.4.1973, blz. 13), bij Richtlijn 73/80/EEG van de Raad            (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn 92/43/
van 9 april 1973 betreffende de vaststelling van de                                                EEG)
gemeenschappelijke tarieven voor het kapitaalrecht (PB
                                                                                (98/C 55/10)
L 103 van 18.4.1973, blz. 15), bij Richtlijn 74/553/EEG
van de Raad van 7 november 1974 tot wijziging van
artikel 5, lid 2, van Richtlijn 69/335/EEG (PB L 303 van                                    (Procestaal: Duits)
3.11.1974, blz. 9), en bij Richtlijn 85/303/EEG van de
Raad van 10 juni 1985 tot wijziging van Richtlijn 69/335/
EEG (PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23), heeft het Hof                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm                                  de Jurisprudentie van het Hof)
(rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en G. Hirsch,
rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hew-           In zaak C-83/97, Commissie van de Europese Gemeen-
lett, administrateur, op 11 december 1997 een arrest gewe-          schappen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepu-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                             bliek Duitsland (gemachtigden: E. Röder en B. Kloke),
                                                                    betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Bondsre-
1. Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969                publiek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn de
     betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbren-        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     gen van kapitaal, zoals gewijzigd bij Richtlijn 73/79/         die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/43/EEG
     EEG van de Raad van 9 april 1973 tot wijziging van             van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding