title: Zaak C-577/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division), Patents Court (Verenigd Koninkrijk) op 14 november 2013 — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division), Patents Court (Verenigd Koninkrijk) op 14 november 2013 — Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd/Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG
   (Zaak C-577/13)
   2014/C 31/03
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division), Patents Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Actavis Group PTC EHF, Actavis UK Ltd

      Verwerende partij: Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG

      Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Indien een octrooi bij de afgifte ervan geen conclusie bevat waarin de twee samengestelde werkzame stoffen expliciet zijn vermeld, maar het octrooi nadien kan worden gewijzigd teneinde een dergelijke conclusie erin op te nemen, kan dit octrooi dan — of die wijziging nu is verricht of niet — overeenkomstig artikel 3, sub a, van verordening (EG) nr. 469/2009 (1) (hierna: „verordening nr. 469/2009”) als „een van kracht zijnd basisoctrooi” worden aangevoerd voor een product dat deze samengestelde werkzame stoffen bevat?

                           b)

                           Kan een octrooi dat na de afgifte ervan en ofwel (i) vóórdat en/of (ii) nádat het aanvullende beschermingscertificaat (hierna: „ABC”) is verleend, is gewijzigd, als „een van kracht zijnd basisoctrooi” worden aangevoerd ter vervulling van de voorwaarde van artikel 3, sub a, van verordening nr. 469/2009?

                           c)

                           Indien een belanghebbende een ABC-aanvraag indient voor een product dat uit de werkzame stoffen A en B bestaat in omstandigheden waarin:

                                       i)

                                       het van kracht zijnde basisoctrooi, te weten een Europees octrooi (Verenigd Koninkrijk) [hierna: „(basis)octrooi”], ná de datum van de ABC-aanvraag maar vóór de afgifte daarvan, aldus is gewijzigd dat het ook een conclusie bevat waarin de stoffen A en B expliciet worden genoemd,
                                       en

                                       ii)

                                       deze wijziging volgens het nationale recht wordt geacht steeds van toepassing te zijn geweest vanaf de afgifte van het octrooi,

                                 kan de aanvrager van het ABC dit octrooi dan in zijn gewijzigde vorm aanvoeren ter vervulling van de voorwaarde van artikel 3, sub a, van verordening nr. 469/2009?

               2)

               Om te bepalen of de voorwaarden van artikel 3 vervuld zijn op de datum van de indiening van de ABC-aanvraag voor een product dat uit een samenstelling van de werkzame stoffen A en B bestaat, wanneer (i) in het van kracht zijnde basisoctrooi een conclusie is opgenomen betreffende een product dat de werkzame stof A bevat alsook een aanvullende conclusie betreffende een product dat een samenstelling van de werkzame stoffen A en B bevat en (ii) er reeds een ABC bestaat voor een product dat de werkzame stof A bevat („product X”), dient daarvoor dan te worden nagegaan of de samenstelling van de werkzame stoffen A en B als een ontdekking kan worden beschouwd die een onderscheiden en afzonderlijke uitvinding vormt ten opzichte van die van A alleen?

               3)

               Wanneer een van kracht zijnd basisoctrooi overeenkomstig artikel 3, sub a, strekt tot „bescherming” van:

                           a)

                           een product dat de werkzame stof A bevat („product X”), en

                           b)

                           een product dat een samenstelling van de werkzame stof A en de werkzame stof B bevat („product Y”),
                           en indien:

                           c)

                           een vergunning voor het in de handel brengen van product X als geneesmiddel is afgegeven;

                           d)

                           een ABC voor product X is verleend, en

                           e)

                           vervolgens een afzonderlijke vergunning voor het in de handel brengen van product Y is afgegeven,

                     staat verordening nr. 469/2009, inzonderheid de artikelen 3, sub c en d, en/of 13, lid 1, ervan, dan aan in de weg dat aan de houder van het octrooi een ABC voor product Y wordt afgegeven? Subsidiair, indien een ABC voor product Y kan worden verleend, dient de duur daarvan dan te worden beoordeeld op basis van de vergunning die voor product X is afgegeven of op basis van de vergunning die voor product Y is afgegeven?

               4)

               Indien vraag 1, sub a, ontkennend wordt beantwoord, vraag l, sub b-i bevestigend wordt beantwoord en vraag l, sub b-ii ontkennend wordt beantwoord, is dan in omstandigheden waarin:

                           i)

                           volgens artikel 7, lid 1, van verordening nr. 469/2009 een ABC voor een product wordt aangevraagd binnen een termijn van zes maanden, te rekenen vanaf de datum waarop voor dit product de in artikel 3, sub b, vermelde vergunning voor het in de handel brengen als geneesmiddel is verkregen overeenkomstig richtlijn 2001/83/EG (2) of richtlijn 2001/82/EG (3);

                           ii)

                           de bevoegde dienst voor de industriële eigendom na de indiening van de ABC-aanvraag wijst op een eventueel beletsel tegen de afgifte van het ABC krachtens artikel 3, sub a, van verordening nr. 469/2009;

                           iii)

                           vervolgens, teneinde dit mogelijke door de bevoegde dienst voor de industriële eigendom gemaakte bezwaar weg te werken, een aanvraag wordt ingediend tot wijziging van het van kracht zijnde basisoctrooi waarop de aanvrager van het ABC zich beroept, welke aanvraag wordt toegewezen;

                           iv)

                           het betrokken van kracht zijnde basisoctrooi, na aldus te zijn gewijzigd, aan artikel 3, sub a, voldoet;

                     verzet verordening nr. 469/2009 er zich dan tegen dat de bevoegde dienst voor de industriële eigendom nationale procedurele bepalingen toepast met het oog op (a) de opschorting van de ABC-aanvraag teneinde de aanvrager van het ABC in staat te stellen, te verzoeken om wijziging van het basisoctrooi en (b) de hervatting van de behandeling van deze aanvraag op een later tijdstip, met name zodra de wijziging is toegestaan, welke hervatting geschiedt:

                           —

                           ná het verstrijken van zes maanden vanaf de datum waarop een geldige vergunning voor het in de handel brengen van dat product als geneesmiddel is afgegeven, doch

                           —

                           binnen zes maanden vanaf de datum waarop de aanvraag tot wijziging van het kracht zijnde basisoctrooi is toegewezen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (3)  Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB L 311, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-367/01

text:
C 7/18                  NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   11.1.2003
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet heeft                            Doorhaling van zaak C-367/01 ( 1)
ingelicht over de bepalingen die zijn vastgesteld om de richtlijn
volledig uit te voeren, en de Commissie over geen andere                                       (2003/C 7/35)
informatie beschikt waaruit zij kan afleiden dat het Verenigd
Koninkrijk de nodige bepalingen heeft vastgesteld, moet
worden aangenomen dat het Verenigd Koninkrijk nog geen                De president van het Hof van Justitie van de Europese
dergelijke bepalingen heeft vastgesteld, en dus de krachtens de       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 oktober 2002
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.           de doorhaling in het register gelast van zaak C-367/01:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
( 1) PB 1997, L 73, blz. 5.                                           Republiek.
                                                                      (1 ) PB C 331 van 24.11.2001.
               Doorhaling van zaak C-374/00 ( 1)
                            (2003/C 7/33)                                            Doorhaling van zaak C-371/01 ( 1)
                                                                                (2003/C 7/36)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
23 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak         De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie
C-374/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen                    van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
tegen Helleense Republiek.                                            23 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-371/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      tegen Helleense Republiek.
( 1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                      (1 ) PB C 348 van 8.12.2001.
              Doorhaling van zaak C-448/00 P ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-158/02 ( 1)
                            (2003/C 7/34)
                                                                                (2003/C 7/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 november 2002              De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-448/00 P:             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 oktober 2002
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen BP Che-                de doorhaling in het register gelast van zaak C-158/02 (verzoek
micals Ltd.                                                           van het Tribunale ordinario di Roma om een prejudiciële
                                                                      beslissing): Lidia Marcaletti tegen Istituto nazionale della
                                                                      previdenza sociale (INPS).
( 1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                      (1 ) PB C 144 van 15.6.2002.


title: Zaak C-279/03: Beroep, op 26 juni 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Implants (International) Ltd

text:
C 200/20                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        23.8.2003
Beroep, op 25 juni 2003 ingesteld door Commissie van de                         per dag, vanaf 1 mei 2003 tot de dag waarop de schuld
Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van                           volledig is terugbetaald;
               Groot-Britannië en Noord-Ierland
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten.
                           (Zaak C-277/03)
                           (2003/C 200/34)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                Verweerster was op grond van artikel 3, lid 1, sub a, van de
op 25 juni 2003 beroep ingesteld tegen het Verenigd Konink-               algemene voorwaarden (bijlage II bij de overeenkomst)
rijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland door de Commissie               verplicht om het eerste voorschot binnen 30 dagen vanaf
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                     ontvangst van het geld onder de contractanten en/of uitvoer-
Xavier Lewis en Minas Konstantinidis als gemachtigden, domi-              ders van OTO-werkzaamheden (1) te verdelen. Zij deed dit
cilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                      echter niet en verliet het project. Volgens de overeenkomst
                                                                          moesten, zolang het laatste op te leveren project niet was
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          goedgekeurd, alle betalingen als voorschotten worden behan-
                                                                          deld. Verweerster moet het voorschot derhalve terugbetalen aan
1)    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-              de Commissie, behoudens de door haar gemaakte en bewezen
      Britannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelijke          kosten.
      en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen ter omzetting
      van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en              Verweerster moest haar verzoek tot terugbetaling van kosten
      de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken               uiterlijk op 31 augustus 2002 indienen, tezamen met het tot
      (PB L 269, blz. 34), niet heeft voldaan aan de krachtens            staving van dit verzoek vereiste technische verslag. Verweerster
      die richtlijn, in het bijzonder artikel 10, lid 1, en het EG-       heeft dit niet gedaan, zodat haar recht op vergoeding van de
      Verdrag op hem rustende verplichtingen.                             projectkosten is vervallen en zij deze dus niet kan inhouden op
                                                                          het betaalde voorschot.
2)    het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-
      Ierland te verwijzen in de kosten.
                                                                          (1) NvdV: werkzaamheden op het gebied van onderzoek, technische
                                                                              ontwikkeling en demonstratie.
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 21 april 2002
verstreken.
                                                                          Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                               Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                (Zaak C-287/03)
Beroep, op 26 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Implants (International)                                             (2003/C 200/36)
                                 Ltd
                           (Zaak C-279/03)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 3 juli 2003 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld door
                           (2003/C 200/35)
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                          digd door M. Patakia en N. B. Rasmussen als gemachtigden,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 juni 2003 beroep ingesteld tegen Implants (Interna-
                                                                          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
tional) Ltd door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          dat het den Hove behage:
vertegenwoordigd door R. Lyal en C. Giolito als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                          1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door voor de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                toelating van een klantenbindingsprogramma als grens-
                                                                                overschrijdende dienstverrichting tussen ondernemingen
—     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster                   de voorwaarden van „gelijkaardige producten of diensten”
      van 294 958,51 euro (tweehonderdvierennegentigduizend                     en „dezelfde verkoper” op discriminerende en disproporti-
      negenhonderdachtenvijftig euro en eenenvijftig cent),                     onele wijze toe te passen op door een consument aange-
      waarvan 284 000 euro als hoofdsom en 10 958,51 als                        schafte producten en diensten enerzijds en in het kader
      moratoire interest;                                                       van een dergelijk klantenbindingsprogramma gratis of
                                                                                tegen verminderde prijs aangeboden producten of diensten
—     verweerster te veroordelen tot betaling van een interest                  anderzijds, de krachtens artikel 49 EG op hem rustende
      van 52,91 euro (tweeënvijftig euro en eenennegentig cent)                 verplichtingen niet is nagekomen;


title: Zaak T-395/02: Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Eva Vega Rodríguez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.3.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 55/35
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                     beroep was ingesteld. Verder stelt verzoeker schending van de
                                                                      zorgplicht en misbruik van bevoegdheid. De Commissie heeft
                                                                      een situatie gecreëerd waardoor zij elk contact met dokter
—     het besluit van de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      Cognigni kan vermijden, die zich thans tegen verzoeker keert.
      schappen van 27 september 2002 betreffende zijn klacht
      R/272/02 van 21 mei 2002 nietig te verklaren;
—     de betaling te gelasten van alle kosten en honoraria in
      verband met de werkzaamheden van dokter Cognigni in
      het kader van de medische commissie en de invaliditeits-
      commissie met betrekking tot verzoeker, met terugbeta-
      ling van de op verzoekers pensioen ingehouden bedragen,         Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door Eva Vega
      alle bedragen vermeerderd met vertragingsrente, gerechts-       Rodríguez tegen Commissie van de Europese Gemeen-
      kosten en honoraria, met inbegrip van de honoraria van                                       schappen
      advocaten, vertalers en gerechtsdeurwaarders;
                                                                                (Zaak T-395/02)
—     hem een vergoeding voor morele schade toe te kennen;
                                                                                (2003/C 55/88)
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 27 december 2002 beroep tegen Commissie
Verzoeker is een voormalig ambtenaar van de Commissie die             van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Eva Vega
werkzaam was in het Berlaymont-gebouw. In 1991 werd hij               Rodríguez, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
invalide verklaard. Zijn aandoening is naderhand erkend als           J. R. Iturriagagoitia en K. Delvolvé, advocaten.
beroepsziekte. Verzoeker had dokter Cognigni aangewezen als
lid van de medische commissie en de invaliditeitscommissie.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      primair:
De Commissie heeft verzuimd de kosten en honoraria van
dokter Cognigni te betalen. Verzoeker heeft daarop beroep
T-75/98 ingesteld om betaling van die kosten en honoraria te          —      het besluit van de Commissie van de Europese Gemeen-
verkrijgen. Die zaak is doorgehaald in het register na een                   schappen van 27 september 2002 op klacht R/297/02
minnelijke schikking waarbij een bedrag is vastgesteld dat                   van verzoekster van 5 juni 2002 nietig te verklaren;
verzoeker zou ontvangen als aanvullende betaling voor de
werkzaamheden van de invaliditeitscommissie en voor zijn              —      verweerster te verwijzen in de kosten.
kosten bij de nationale rechterlijke instanties. Tegen de ver-
wachtingen in heeft dokter Cognigni aangedrongen op betaling          subsidiair:
van al zijn kosten en zijn volledige honorarium. Hij heeft bij
de Italiaanse rechter vorderingen ingesteld tegen verzoeker. Na       —      het besluit van de Commissie van 25 juni 2002 nietig te
een arrest van de Italiaanse rechter heeft dokter Cognigni                   verklaren;
uitvoering van dit arrest gelast met inbeslagneming van
verzoekers pensioen. Verzoeker betwist het besluit van de
Commissie waarbij goedkeuring wordt verleend voor het                 —      verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade,
derdenbeslag.                                                                onder alle voorbehoud begroot op 72 292,36 EUR,
                                                                             vermeerderd met de moratoire intresten tegen de wettelij-
                                                                             ke rentevoet;
Verzoeker herinnert eraan dat volgens de regeling die van             —      verweerster te verwijzen in de kosten.
toepassing is op de kosten en honoraria in verband met
medische commissies en invaliditeitscommissies, alle kosten
ten laste komen van de Commissie.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker schending van
het evenredigheidsbeginsel. Hij stelt dat het beslag door de          In het onderhavige verzoekschrift komt verzoekster op tegen
Commissie abusief en vexatoir is. De Commissie had rekening           haar uitsluiting, in de fase van de preselectie, van de proeven
moeten houden met het feit dat tegen het vonnis hoger                 van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01.
 ---pagebreak--- C 55/36                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            8.3.2003
Na een fout in de formulering van meerkeuzevraag 35 van               Middelen:                       —      schending van artikel 7, lid 1,
test b te hebben vastgesteld, heeft de jury beslist deze vraag                                               sub b, van verordening (EG)
buiten beschouwing te laten.                                                                                nr. 40/94 (1);
                                                                                —      schending van artikel 7, lid 3,
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de                                                      van verordening (EG) nr. 40/
Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij                                                  94.
de correctie van vraag 21 van proef a en vraag 9 van proef c.
Zij voert ook machtsmisbruik aan.
                                                                      (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                           inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door August
Storck KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen)                  Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door August
                                                                      Storck KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                        (Zaak T-396/02)                                      interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (2003/C 55/89)                                                        (Zaak T-402/02)
                        (Procestaal: Duits)                                                      (2003/C 55/90)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
tekeningen en modellen) door August Storck KG, te Berlijn,
                                                                      schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
vertegenwoordigd door H. Wrage-Molkenthin, T. Reher en
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
A. Heise, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                      tekeningen en modellen) door August Storck KG, te Berlijn,
burg.
                                                                      vertegenwoordigd door H. Wrage-Molkenthin, T. Reher en
                                                                      A. Heise, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   burg.
—      te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
       interne markt van 14 oktober 2002 (zaak R 187/2001-
       4);                                                            —       te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                                                                              beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                              interne markt van 18 oktober 2002 (zaak R 256/2001-
—      het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                              2);
                                                                      —       het Bureau te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken         gemeen-     driedimensionaal merk in de             Middelen en voornaamste argumenten
schapsmerk:                   vorm van een lichtbruine karamel
                              — aanvraagnr. 784314
                                                                      Betrokken          gemeen-      beeldmerk bestaande uit de afbeel-
Waren of diensten:            waren van klasse 30 (suikergoed)        schapsmerk:                     ding van een ingepakt snoepje —
                                                                                aanvraagnr. 784454
Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
roep aangevochten be-         onderzoeker                             Waren of diensten:              waren van klasse 30 (snoepgoed)
slissing:
                                                                      Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep               roep aangevochten be-           onderzoeker
roep:                                                                 slissing:


title: Zaak C-447/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2013 door Riccardo Nencini tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer kamer) van 4 juni 2013 in zaak T-431/10, Nancini/Europees Parlement

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/7

         Hogere voorziening ingesteld op 6 augustus 2013 door Riccardo Nencini tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer kamer) van 4 juni 2013 in zaak T-431/10, Nancini/Europees Parlement
   (Zaak C-447/13 P)
   2013/C 304/13
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Ricardo Nancini (vertegenwoordiger: M. Chiti)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               Nietig verklaren — nadat indien nodig de ongeldigheid/onrechtmatigheid is vastgesteld van artikel 85 van verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 (1) van de Commissie van 23 december 2002 en van artikel 73 bis van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (2) van de Raad van 25 juni 2002 — het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 juni 2013 in de gevoegde zaken T-431/10 en T-560/10, Nencini tegen Europees Parlement, en overeenkomstig de voor het Gerecht van de Europese Unie aangevoerde middelen de in eerste aanleg aangevochten handelingen onrechtmatig verklaren;

               —

               Subsidiair, in de — bestreden — veronderstelling dat de veroordeling van Nencini tot terugbetaling van de litigieuze bedragen wordt bevestigd, de betrokken bedragen — na vernietiging van het bestreden arrest — naar billijkheid opnieuw te bepalen, zo niet het dossier naar het secretariaat-generaal van het Parlement te zenden voor een billijke nieuwe vaststelling van die bedragen;

               —

               Het bestreden arrest nietig verklaren op het onderdeel van de kosten en in zaak T-431/10 het Parlement veroordelen in de kosten en in zaak T-560/10 het Parlement veroordelen in de kosten althans de kosten te compenseren;

               —

               Hoe dan ook, het Europees Parlement te veroordelen in de kosten in de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de eerste plaats beroept rekwirant zich op de regels inzake verjaring en op de beginselen van rechtszekerheid, doeltreffendheid en redelijkheid. Het Gerecht heeft de verzoeken van rekwirant afgewezen met de overweging dat de verjaringstermijn is ingegaan bij de betekening van het besluit tot terugvordering en inhouding, dat wil zeggen elf jaar na de beëindiging van de werkzaamheden van rekwirant als parlementslid.
   In de tweede plaats beroept rekwirant zich op schending van de beginselen van hoor en wederhoor en van doeltreffende bescherming op grond dat de gegevens waarop de beslissing steunt ten dele verschillen van de gegevens die in een eerder stadium waren bestreden.
   In de derde plaats wordt onjuiste toepassing van de kosten- en vergoedingsregeling voor de leden van het Europees Parlement ingeroepen, zowel voor wat betreft de bestreden bedragen aan reiskostenvergoeding als met betrekking tot de bestreden bedragen aan secretariaatsvergoeding. Inzonderheid is het begrip „woonplaats” onjuist uitgelegd, dat niet kan samenvallen met het begrip formele „verblijfsplaats”. Voorts is vanuit meerdere oogpunten geen sprake van onrechtmatigheid en is het tegenstrijdig wanneer het ontbreken van de namen van alle ontvangers van een secretariaatsvergoeding als een louter „formele onregelmatigheid” wordt beschouwd, maar tegelijkertijd wordt vastgesteld dat deze onregelmatigheid gelet op de onduidelijke regelgeving die destijds gold niet kan worden hersteld.
   In de vierde plaats voert rekwirant aan dat bij de vaststelling van het terug te vorderen bedrag het evenredigheidsbeginsel is geschonden. Het is tegenstrijdig dat rekwirant tot betaling van het volle ontvangen bedrag is veroordeeld.
   Tot slot voert rekwirant aan dat de beslissing omtrent de kosten onjuist is. De kosten die zijn gemaakt om op te komen tegen de eerste beslissing, die vervolgens is ingetrokken, zijn veroorzaakt door het onjuiste gedrag van de tegenpartij, die die onregelmatigheid overigens heeft erkend door — na de betekening van het eerste beroep — een nieuwe beslissing in de Italiaanse taal te geven.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-454/02

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/35

         Doorhaling van zaak C-454/02 (1)

   (2004/C 228/75)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juni 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-454/02 (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing): Karin Bautz tegen AOK Baden-Württemberg.

      (1)  PB C 70 van 22.03.2003.


title: Zaak T-416/03: Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Angel Angelidis tegen Europees Parlement

text:
6.3.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/25
Verzoekster stelt dat de Raad heeft verzuimd de normale                 —     het stilzwijgende besluit tot afwijzing van verzoekers
waarde op passende en redelijke wijze als bedoeld in artikel 2,               klacht, die op 27 mei 2003 krachtens artikel 90, lid 2,
lid 5, van verordening (EG) nr. 384/96 (1), zoals gewijzigd, en               van het Statuut met het oog op de nietigverklaring van
in overeenstemming met zijn zorgvuldigheidsplicht vast te                     het bestreden besluit is ingediend, nietig te verklaren;
stellen. De Commissie, die een antidumpingprocedure krach-
tens artikel 5 van de verordening heeft ingeleid, had niet              —     verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker
moeten voorbijgaan aan de antidupmpingregel dat de kosten                     van een ex aequo et bono vast te stellen bedrag van
van de bijproducten niet in aanmerking moeten worden                          20 000 euro, onder voorbehoud van verhoging of verla-
genomen, maar bij de bepaling van de normale waarde juist in                  ging van het bedrag in de loop van het geding, ter
mindering moeten worden gebracht om te voldoen aan het                        vergoeding van de morele schade en de aantasting van de
vereiste van een op passende en redelijke wijze bepaalde                      loopbaan, zowel op grond van de wezenlijke onregel-
normale waarde. Volgens verzoekster was de Commissie zich                     matigheden als op grond van de aanzienlijke vertraging
bewust van het verschil tussen de productiekosten die verband                 bij de vaststelling van bedoeld rapport voor 2001, in
houden met de vervaardiging van para-cresol enerzijds en                      omstandigheden die voor verzoeker bijzonder pijnlijk
de productiekosten die specifiek verband houden met de                        zijn geweest;
bijproducten (natriumsulfiet en gemengde fenol) anderzijds.
Door het onderzoek uit te breiden tot de twee bijproducten en           —     verweerster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het
door de bijproducten in aanmerking te nemen bij de bepaling                   Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te
van de normale waarde heeft de Commissie de zorgvuldig-                       verwijzen in de kosten.
heidsplicht geschonden.
Verzoekster stelt voorts dat de Raad de verplichting van                Middelen en voornaamste argumenten
behoorlijk bestuur niet heeft nageleefd en artikel 2 van
verordening (EG) nr. 384/96 heeft geschonden door niet                  Verzoeker beroept zich om te beginnen op een schending van
een normale waarde voor enkel het soortgelijke product te               de artikelen 26 en 43 van het Statuut, van de algemene
berekenen.                                                              uitvoeringsbepalingen voor de toepassing van artikel 43, die
                                                                        op 8 maart 1999 door het bureau van het Europees Parlement
(1) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
                                                                        zijn vastgesteld, en van de voorschriften inzake de procedure
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping       tot vaststelling van de beoordelingsrapporten.
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
    L 56, blz. 1).
                                                                        Voorts voert hij misbruik van bevoegdheid aan, alsmede
                                                                        schending van algemene rechtsbeginselen, zoals de eerbieding
                                                                        van het recht van verweer, de beginselen van behoorlijk
                                                                        bestuur, van bescherming van het gewettigd vertrouwen en
                                                                        van eerbiediging van de zorgplicht, het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling, en de beginselen op grond waarvan het tot
                                                                        aanstelling bevoegd gezag enkel op wettige gronden een besluit
Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Angel                        mag nemen, namelijk om redenen die relevant zijn en geen
              Angelidis tegen Europees Parlement                        kennelijke beoordelingsfouten feitelijk en rechtens bevatten.
                         (Zaak T-416/03)
                          (2004/C 59/41)
                         (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 22 december 2003 ingesteld door Fédération
                                                                        Internationale des Maisons de l’Europe (FIME) tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 december 2003 beroep ingesteld tegen                                          (Zaak T-417/03)
Europees Parlement door Angel Angelidis, wonende te Luxem-
burg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.                                               (2004/C 59/42)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     het besluit van de secretaris-generaal van het Europees
      Parlement van 4 maart 2003, houdende definitieve                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      vaststelling van verzoekers beoordelingsrapport voor het          schappen is op 22 december 2003 beroep tegen Commissie
      jaar 2001, nietig te verklaren;                                   van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Fédération
                                                                        Internationale des Maisons de l’Europe, gevestigd te Saarbrü-
—     voormeld beoordelingsrapport voor het jaar 2001 nietig            cken (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Soler-Couteaux,
      te verklaren;                                                     advocaat.


title: Zaak C-631/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door de Regione autonoma della Sardegna tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/8

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door de Regione autonoma della Sardegna tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08, Regione autonoma della Sardegna e.a./Commissie
   (Zaak C-631/11 P)
   2012/C 118/13
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Regione autonoma della Sardegna (vertegenwoordiger: A. Fantozzi, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Selene di Alessandra Cannas Sas e.a.

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 september 2011 in de gevoegde zaken T-394/08, T-408/08, T-453/08 en T-454/08 te vernietigen en/of te herzien;

               —

               de beschikking van de Europese Commissie van 3 juli 2008 [steunmaatregel C1/2004 Italië — SG-Greffe (2008) D/204339] betreffende de steunregeling „Regionale wet nr. 9 van 1998 — Misbruik van steunmaatregel N 272/98” nietig te verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   Het eerste middel is ontleend aan schending van artikel 107, lid 3, VWEU. Rekwirante klaagt met name over schending en onjuiste toepassing van het noodzaakbeginsel en het beginsel van het stimulerend effect als gevolg van een overdreven formalistische benadering, die in strijd is met het beginsel van inhoud boven vorm, en het niet in de beschouwing betrekken van de bijzondere aspecten van overgangsrecht in dit concrete geval.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel en aan schending van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 (1). Uitgangspunt van het betoog zijn de bijzondere intertemporele kenmerken van de casus, waar in het bestreden arrest aan voorbij is gegaan. Het Gerecht gaat verder dan de rechtspraak op dit gebied verlangt door van de marktdeelnemer een mate van zorgvuldigheid te vergen die in de praktijk onhaalbaar is, nu het vereiste van gemeenschapsrecht dat de aanvraag vóór de aanvang van de werken wordt ingediend ten tijde van de feiten van het geding is ingevoerd en derhalve niet kenbaar was op het moment waarop zich de wil van de onderneming had gevormd.

      (1)  PB L 83, blz. 1.


title: Verzoeken van de Pretura Circondariale di Bassano del Grappa van 21 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in de aldaar aanhangige gedingen tussen 1. D. Bonifaci e.a. en 2. W. Berto e.a. en het Instituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS) (Zaken C-94/95 en C-95/95)

text:
Nr . C 159/ 16         | NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24 . 6 . 95
    Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                  3 . Moet rechtsoverweging 43 in het arrest van het Hof van
    schappen krachtens artikel 46 van dat Statuut, inge                     19 november 1991 (gevoegde zaken 6/9 0 en 9/90,
    voegd bij artikel 7 van het besluit van de Raad van                      Francovich e . a ., Jurispr. 1991 , blz . 1-5357) aldus wor
    24 oktober 1 9 8 8 tot instelling van een Gerecht van eerste             den uitgelegd, dat de formele en materiële voorwaarden
    aanleg van de Europese Gemeenschappen; de verplich                      die in het nationale recht van elke Lid-Staat zijn
    ting om de arresten te motiveren houdt met name in, dat                  vastgesteld ter zake van schadevergoeding wegens niet
    de aangevoerde gronden het arrest wettig kunnen                          omzetting van een richtlijn, dezelfde ( of in ieder geval
    schragen, dat wil zeggen toereikend en ter zake dienend                  niet ongunstiger ) dienen te zijn als ( dan ) die welke door
    zijn, geen feitelijke of juridische dwalingen bevatten en                de nationale wetgever met de vertraagde omzetting van
    niet tegenstrijdig zijn;                                                 de richtlijn zijn uitgevaardigd ?
— schending van het Statuut van de ambtenaren van de                   (M PB nr . L 283 van 20 . 10 . 1980 , blz . 23 .
    Europese Gemeenschappen ( hierna : „ Statuut "), inzon
    derheid artikel 73 , en schending van de Regeling voor de
    verzekering van de ambtenaren van de Europese                      Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
    Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten                  Nordrhein-Westfalen van 17 maart 1995 om een prejudi
     ( hierna : „ Regeling "), inzonderheid artikel 3 daarvan;         ciële beslissing in het geding tussen Paul Daut GmbH & Co.
                                                                               KG en Oberkreisdirektor des Kreises Giitersloh
— de algemene rechtsbeginselen die van toepassing zijn op
    het Gemeenschapsrecht, te weten met name de beginse                                         ( Zaak C-105/95 )
    len van rechtszekerheid , goede trouw en bescherming                                            ( 95/C 159/31
    van het gewettigd vertrouwen, de zorgplicht, het begin
    sel van de redelijke termijn alsmede het beginsel dat elke         Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein
    administratieve handeling moet berusten op gronden die             Westfalen — Dertiende Senat — heeft bij beschikking van
    de handeling wettig kunnen schragen, dat wil zeggen                17 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
    gronden die toereikend en ter zake dienend zijn en geen            Justitie op 31 maart 1995 , in het geding tussen Paul Daut
                                                                       GmbH & Co . KG en Oberkreisdirektor des Kreises Güters
     feitelijke of juridische dwalingen bevatten.
                                                                       loh, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen :
                                                                       Is het verenigbaar met de artikelen 30 en 36 van het
Verzoeken van de Pretura Circondariale di Bassano del                  EG-Verdrag, juncto Richtlijn 64/433/EEG ( ! ) van de Raad
Grappa van 21 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in             betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de produktie
de aldaar aanhangige gedingen tussen 1 . D. Bonifaci e.a. en           en het in de handel brengen van vers vlees (vers-vleesricht
2 . W. Berto e.a. en het Instituto Nazionale della Previdenza          lijn ), zoals gecodificeerd in de bijlage bij Richtlijn 91 /
                           Sociale ( INPS )                            497/EEG (2 ) van de Raad van 29 juli 1991 , in de versie van
                                                                       Richtlijn 92/5/EEG ( 3 ) van de Raad van 10 februari 1992 , en
                   ( Zaken C-94/95 en C-95/95 )                        juncto Richtlijn 77/99/EEG (4 ) inzake gezondheidsvraag
                           ( 95/C 159/30 )                             stukken op het gebied van het intracommunautaire handels
                                                                       verkeer in vleesprodukten ( vleesproduktenrichtlijn ), in de
Bij beschikkingen van 21 maart 1995 ( ingekomen ter griffie            versie van de bijlage bij Richtlijn 92/5/EEG, indien verweer
van het Hof van Justitie op 24 maart 1995 ) heeft de Pretura           der — op grond van § 17, lid 1 , nummer 2, van de
Circondariale di Bassano del Grappa in de aldaar aanhan               Verordnung über die hygienischen Anforderungen und
gige gedingen tussen 1 . D. Bonifaci e.a . en 2 . W. Berto e.a . en    amtlichen Untersuchungen beim Verkehr mit Fleisch
het Istituto Nazionale della Previdenza Sociale ( INPS ), het          ( FIHV ) van 30 oktober 1986 , BGBl I, blz . 1678 , laatstelijk
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht               gewijzigd bij EWR-Ausführungsgesetz van 27 april 1993 ,
om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen :               BGBl I, blz . 512 , 552 — bezwaar maakt tegen de overbren
                                                                       ging van bevroren separatorvlees ten aanzien van een
1 . Moet artikel 4 , lid 2 , van Richtlijn 80/987/EEG C ) aldus        overeenkomstig de EG-bepalingen erkende Duitse inrich
      worden uitgelegd , dat de Lid-Staten gebruik kunnen              ting welke in staat is een hittebehandeling in de zin van de
      maken van de mogelijkheid om de verplichting tot                 vleesproduktenrichtlijn uit te voeren en overeenkomstig de
      voldoening uit het waarborgfonds te beperken tot het             aanwijzing van de officiële Belgische dierenarts bevroren
      over een bepaalde periode — in casu twaalf maanden —             separatorvlees heeft betrokken van een overeenkomstig de
      verschuldigde loon, ook in het geval de overschrijding           EG-bepalingen erkende Belgische inrichting teneinde het een
      van dat tijdsbestek niet aan stilzitten van de betrokken         hittebehandeling in de zin van de vleesproduktenrichtlijn te
      werknemer te wijten is , en in het bijzonder in het geval        doen ondergaan en het verder te verwerken ? Indien deze
      waarin die werknemer vergoeding vordert van de schade            vraag ontkennend wordt beantwoord, is dan een coördina
      door niet-omzetting of vertraagde omzetting van                  tie met de bevoegde Duitse veterinaire dienst vereist en
                                                                       tussen wie ?
      bedoelde richtlijn ?
                                                                        (')  PB nr . 121 van 29 . 7 . 1964 , blz . 1 .
2 . In geval van een bevestigend antwoord op de eerste                  (2)  PB nr . L 268 van 24 . 9 . 1991 , blz . 69 .
      vraag, moet dan de geldigheid van artikel 4, lid 2 ,              (3 ) PB nr . L 57 van 2 . 3 . 1992 , blz . 1 .
      worden getoetst aan het gelijkheids- en non-discrimina           (4 ) PB nr . L 26 van 31 . 1 . 1977, blz . 85 .
      tiebeginsel ?


title: Zaak F-57/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Invaliditeitsuitkering — Aftrek van bedrag van schuldvordering van instelling — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/29

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 oktober 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-57/12) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Invaliditeitsuitkering - Aftrek van bedrag van schuldvordering van instelling - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)
   2014/C 9/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de stilzwijgende besluiten van de Commissie om het bedrag van verzoekers invaliditeitsuitkering over de maanden juni tot en met september 2011 te verminderen en betaling van 15 % rente alsmede van het bedrag van 500 EUR

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding in de zaken F-57/12 R en T-464/12 P(R).

               3)

               Marcuccio wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 227 van 28.7.2012, blz. 37.


title: Zaak C-646/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2011 door 3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID), tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer, uitgebreid) van 27 september 2011 in zaak T-30/03 RENV: 3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID)/Europese Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/6

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2011 door 3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID), tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer, uitgebreid) van 27 september 2011 in zaak T-30/03 RENV: 3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID)/Europese Commissie
   (Zaak C-646/11 P)
   2012/C 65/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: 3F, voorheen Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (vertegenwoordigers: P. Torbøl, advokat, V. Edwards)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht in zijn geheel te vernietigen,

               —

               de zaak zelf af te doen,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant vordert vernietiging van het bestreden arrest op de volgende gronden:

               —

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in zijn uitlegging en toepassing van de rechtspraak betreffende de duur van een inleidende onderzoeksprocedure krachtens artikel 108, lid 3, VWEU.

               —

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting in zijn uitlegging en toepassing van de rechtspraak over de betekenis van „ernstige moeilijkheden” en over de vaststelling of dergelijke moeilijkheden al dan niet bestaan.

               —

               het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door na te laten om te antwoorden op het middel van rekwirant betreffende de schending van het beginsel van behoorlijk bestuur; subsidiair heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de rechtspraak over het beginsel van behoorlijk bestuur onjuist uit te leggen en toe te passen.


title: Zaak F-53/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — ZZ/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/58

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-53/14)
   2014/C 421/84
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: V. Simeons, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot intrekking van de toelage voor een kind ten laste die verzoekster ten behoeve van haar moeder was toegekend en van de dekking door het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de Europese instellingen (GSZV) alsmede nietigverklaring van de besluiten tot terugvordering van de aan verzoekster betaalde bedragen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van drie besluiten van PMO.1 van 20 augustus 2013 tot intrekking van de besluiten waarbij haar voor de periode van 1 maart 2010 tot en met 28 februari 2013 aanvankelijk de toelage voor het onderhoud van haar moeder was toegekend (besluiten van 11 mei 2010, 5 mei 2011 en 16 januari 2012);

               —

               nietigverklaring van het besluit van PMO.3 van 25 september 2013 tot intrekking van de dekking door het GSZV van haar moeder en tot kennisgeving van de terugvordering van de vergoede ziektekosten;

               —

               nietigverklaring van het besluit van PMO.1 van 23 oktober 2013 tot terugvordering van hetgeen onverschuldigd is betaald krachtens artikel 85 van het Ambtenarenstatuut;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 12 maart 2014 tot afwijzing van de klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-78/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — „Evita-K” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Richtlijn 2006/112/EG — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Goederenleveringen — Begrip — Recht op aftrek — Weigering — Daadwerkelijke verrichting van belastbare handeling — Verordening (EG) nr. 1760/2000 — Identificatie- en registratieregeling voor runderen — Oormerken)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — „Evita-K” EOOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-78/12) (1)

   (Richtlijn 2006/112/EG - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Goederenleveringen - Begrip - Recht op aftrek - Weigering - Daadwerkelijke verrichting van belastbare handeling - Verordening (EG) nr. 1760/2000 - Identificatie- en registratieregeling voor runderen - Oormerken)
   2013/C 260/19
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Evita-K” EOOD

      Verwerende partij): Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Sofia pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van de artikelen 14, lid 1, 178, sub a, 185, lid 1, 226, punt 6, en artikel 242 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Recht op aftrek van voorbelasting voor aankoop van dieren — Bewijs dat goederen zijn geleverd — Al dan niet verplichte vermelding op facturen van oormerken van identificatieplichtige dieren volgens diergeneeskundige Unieregeling — Al dan niet verplicht bewijs van eigendomsrecht van leverancier

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „levering van goederen” in de zin van deze richtlijn en het bewijs dat een goederenlevering daadwerkelijk is verricht, voor de uitoefening van het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde geen verband houden met de vorm waarin een eigendomsrecht over de betrokken goederen is verkregen. Het is de taak van de verwijzende rechter om overeenkomstig de nationale bewijsregels een globale beoordeling te verrichten van alle gegevens en feiten van het te beslechten geding teneinde uit te maken of de in het hoofdgeding aan de orde zijnde goederenleveringen daadwerkelijk zijn verricht en of, in voorkomend geval, daarvoor het recht op aftrek kan worden uitgeoefend.

               2)

               Artikel 242 van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat belastingplichtigen die geen landbouwproducenten zijn, niet verplicht zijn het voorwerp van hun goederenleveringen in hun boekhouding op te nemen wanneer het om dieren gaat, en te bewijzen dat deze dieren zijn gecontroleerd overeenkomstig internationale boekhoudkundige standaard IAS 41 „Landbouw”.

               3)

               Artikel 226, punt 6, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat belastingplichtigen die leveringen verrichten van dieren die zijn onderworpen aan de identificatie- en registratieregeling ingevoerd bij verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot intrekking van verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, niet verplicht zijn de oormerken van deze dieren te vermelden op de facturen voor deze leveringen.

               4)

               Artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat herziening van de aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde slechts mogelijk is wanneer de betrokken belastingplichtige vooraf het recht op aftrek van deze belasting heeft gehad onder de in artikel 168, sub a, van deze richtlijn voorziene voorwaarden.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak T-222/13: Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — B&S Europe/Commissie („Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Kortetermijndiensten in het exclusieve belang van derde landen die externe hulp van de Unie ontvangen — Afwijzing van de aanbieding — Selectiecriteria — Contracten in schijven — Referentieproject — Motiveringsplicht — Beginsel van goed bestuur — Gewettigd vertrouwen — Beginsel van onpartijdigheid — Beginsel van hoor en wederhoor”)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/43

      Arrest van het Gerecht van 26 september 2014 — B&S Europe/Commissie
      (Zaak T-222/13) (1)

      ((„Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Kortetermijndiensten in het exclusieve belang van derde landen die externe hulp van de Unie ontvangen - Afwijzing van de aanbieding - Selectiecriteria - Contracten in schijven - Referentieproject - Motiveringsplicht - Beginsel van goed bestuur - Gewettigd vertrouwen - Beginsel van onpartijdigheid - Beginsel van hoor en wederhoor”))
      (2014/C 395/53)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Business and Strategies in Europe (B&S Europe) SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Bihain en S. Pâques, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bordes en R. Tricot, vervolgens R. Tricot, gemachtigden, bijgestaan door A.-M. Vandromme en J. Stuyck, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie — neergelegd in haar brieven van 15 februari en 2 april 2013 — waarbij verzoekster is meegedeeld dat zij niet is opgenomen op de lijst van inschrijvers die worden uitgenodigd deel te nemen aan de beperkte aanbestedingsprocedure voor onderdeel 7 van de meervoudige raamovereenkomst voor kortetermijndiensten in het exclusieve belang van derde landen die externe hulp krijgen van de Europese Unie (PB 2012/S 105-174077)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Business and Strategies in Europe (B&S Europe) SA wordt in de kosten veroordeeld.

         (1)  PB C 164 van 8.6.2013.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 20 november 2003 in zaak C-296/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 90/220/EEG — Genetisch gemodificeerde organismen")

text:
10.1.2004               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                      C 7/9
                    ARREST VAN HET HOF                                       basis van melk, zoals gewijzigd bij richtlijn 94/71/EG van de Raad
                                                                             van 13 december 1994, alsmede de artikelen 28 EG en 30 EG
                                                                             verzetten zich tegen een nationale regeling als die welke in het
                           (Vijfde kamer)                                    hoofdgeding aan de orde is, die voor bij hoge temperatuur gepasteu-
                                                                             riseerde melk een uiterste consumptiedatum voorschrijft van vier
                                                                             dagen na de datum waarop dit product is verpakt.
                     van 13 november 2003
                                                                             (1) PB C 275 van 29.9.2001.
in zaak C-294/01 (verzoek van het Tribunale civile di
Bologna om een prejudiciële beslissing): Granarolo SpA
                  tegen Comune di Bologna (1)
(„Landbouw — Gezondheidsvoorschriften voor productie en
in handel brengen van warmtebehandelde melk — Vrij
verkeer van goederen — Nationale wet waarin uiterste
consumptiedatum wordt voorgeschreven voor bij hoge tem-                                          ARREST VAN HET HOF
                peratuur gepasteuriseerde melk”)
                                                                                (Zesde kamer)
                            (2004/C 7/13)
                                                                                van 20 november 2003
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                             in zaak C-296/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             („Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 90/220/
                                                                                EEG — Genetisch gemodificeerde organismen”)
                                                                                (2004/C 7/14)
In zaak C-294/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale civile di Bologna
(Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen Granarolo SpA                                          (Procestaal: Frans)
en Comune di Bologna, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni
1992 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
productie en het in de handel brengen van rauwe melk,                                                  dentie van het Hof)
warmtebehandelde melk en producten op basis van melk (PB
L 268, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 94/71/EG van de
Raad van 13 december 1994 (PB L 368, blz. 33), richtlijn 79/
112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de                      In zaak C-296/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake                pen (gemachtigde: G. zur Hausen, bijgestaan door M. van der
etikettering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor                  Woude en V. Landes), tegen Franse Republiek (gemachtigden:
de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte                        G. de Bergues en R. Loosli-Surrans), betreffende een verzoek
reclame (PB 1979, L 33, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn               aan het Hof strekkende tot vaststelling dat de Franse Republiek,
97/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari                 door niet te zorgen voor een juiste en volledige omzetting van
1997 (PB L 43, blz. 21), en richtlijn 89/396/EEG van de Raad                 de artikelen 5, punten 1 tot en met 4, 6, leden 2 en 5, 9, lid 3,
van 14 juni 1989 betreffende de vermeldingen of merktekens                   11, leden 1 tot en met 3 en 6, 12, leden 3 en 4, en 19, leden 2
die het mogelijk maken de partij waartoe een levensmiddel                    tot en met 4, van richtlijn 90/220/EEG van de Raad van
behoort te identificeren (PB L 186, blz. 21), heeft het Hof                  23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans,                 gemodificeerde organismen in het milieu (PB L 117, blz. 15),
president van de Vierde kamer, waarnemend voor de president                  zoals gewijzigd bij richtlijn 97/35/EG van de Commissie van
van de Vijfde kamer, P. Jann en S. von Bahr (rapporteur),                    18 juni 1997 houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M.-F. Contet,               van de techniek van richtlijn 90/220 (PB L 169, blz. 72), de
hoofdadministrateur, op 13 november 2003 een arrest gewe-                    krachtens deze richtlijn en artikel 249 EG op haar rustende
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                      verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),
                                                                             samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
                                                                             R. Schintgen, V. Skouris, N. Colneric (rapporteur) en
Richtlijn 92/46/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot vaststelling            J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;
van gezondheidsvoorschriften voor de productie en het in de handel           griffier: R. Grass, op 20 november 2003 een arrest gewezen
brengen van rauwe melk, warmtebehandelde melk en producten op                waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 7/10                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                              10.1.2004
1)    Door de artikelen 5, punten 1 tot en met 4, 11, leden 1 tot en         L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
      met 3, en 19, leden 2 en 3, van richtlijn 90/220/EEG van de            volgt: A. Rosas (rapporteur), waarnemend voor de president
      Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van           van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward en A. La Pergola,
      genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, zoals               rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett,
      gewijzigd bij richtlijn 97/35/EG van de Commissie van 18 juni          hoofdadministrateur, op 20 november 2003 een arrest gewe-
      1997 houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang van de              zen waarvan het dictum luidt als volgt:
      techniek van richtlijn 90/220, niet om te zetten, is de
      Franse Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende
      verplichtingen niet nagekomen.                                         1)    Artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/
                                                                                388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
                                                                                de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.                                 omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
                                                                                de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden
3)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                             uitgelegd dat de in deze bepaling neergelegde vrijstelling van
                                                                                belasting over de toegevoegde waarde geldt voor medische
                                                                                diensten bestaande in:
(1) PB C 259 van 15.9.2001.
                                                                                —     het verrichten van medisch onderzoek van personen ten
                                                                                behoeve van werkgevers of verzekeringsmaatschappijen,
                                                                                —     het afnemen van bloed of andere lichaamssubstanties voor
                                                                                het testen op virussen, infecties of andere ziekten, op
                                                                                verzoek van werkgevers of verzekeraars,
                     ARREST VAN HET HOF                                            —     het afgeven van een verklaring van medische geschiktheid,
                                                                                bijvoorbeeld geschiktheid om te reizen,
                            (Vijfde kamer)                                         wanneer die diensten hoofdzakelijk tot doel hebben, de gezond-
                                                                                heid van de betrokkene te beschermen.
                      van 20 november 2003
                                                                             2)    Deze vrijstelling geldt niet voor de volgende diensten, die worden
                                                                                verricht in het kader van de uitoefening van het medische
in zaak C-307/01 (verzoek van het VAT and Duties                                   beroep:
Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): Peter
d’Ambrumenil, Dispute Resolution Services Ltd tegen                                —     het afgeven van medische verklaringen voor de toekenning
            Commissioners of Customs & Excise (1)                                        van een oorlogspensioen,
                                                                                —     het verrichten van medische onderzoeken met het oog op
(„Zesde BTW-richtlijn — Vrijstelling voor gezondheidskun-
                                                                                de opstelling van een medisch deskundigenrapport ter zake
dige verzorging van mens in kader van uitoefening van
                                                                                van aansprakelijkheid en schaderaming, ten behoeve van
              medische en paramedische beroepen”)
                                                                                personen die de instelling van een vordering wegens
                                                                                letselschade overwegen,
                             (2004/C 7/15)
                                                                                —     het opstellen van medische rapporten ten vervolge op de in
                                                                                het vorige streepje bedoelde onderzoeken alsmede het
                           (Procestaal: Engels)                                          opstellen van medische rapporten op basis van medische
                                                                                notities, maar zonder medisch onderzoek,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                     —     het verrichten van medische onderzoeken met het oog op
                                                                                de opstelling van medische deskundigenrapporten ter zake
                                                                                van medische beroepsfouten, ten behoeve van personen die
                                                                                de instelling van een vordering in rechte overwegen,
In zaak C-307/01, betreffende een verzoek aan het Hof                              —     het opstellen van medische rapporten ten vervolge op de in
krachtens artikel 234 EG van het VAT and Duties Tribunal,                                het vorige streepje bedoelde onderzoeken alsmede het
London (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding                            opstellen van medische rapporten op basis van medische
tussen Peter d’Ambrumenil, Dispute Resolution Services Ltd                               notities, maar zonder medisch onderzoek.
en Commissioners of Customs & Excise, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 13, A, lid 1, sub c, van
de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                  (1) PB C 317 van 10.11.2001.
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB


title: Zaak F-18/12: Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — ZZ en ZZ/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/34

         Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — ZZ en ZZ/Commissie
   (Zaak F-18/12)
   2012/C 138/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van het door het PMO herberekende voorstel

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten tot intrekking en vervanging van de voorstellen voor overdracht van verzoekers’ pensioenrechten in het kader van hun verzoek krachtens artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut, die een nieuw voorstel bevatten berekend op basis van de op 3 maart 2011 vastgestelde AUB;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak F-24/09: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 februari 2012 — Wagner-Leclercq/Raad

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 februari 2012 — Wagner-Leclercq/Raad
   (Zaak F-24/09) (1)

   2012/C 138/93
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009, blz. 47.


title: Zaak T-386/10: Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Dornbracht/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/44

         Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Dornbracht/Commissie
   (Zaak T-386/10)
   ()
   2010/C 301/71
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen, T. Kapp en M. Franz, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, de in de bestreden beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete passend verlagen;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2010) 4185 def. van de Commissie van 23 juni 2010 in zaak COMP/39.092 — Badkameruitrustingen. Bij de bestreden beschikking werden aan verzoekster en andere ondernemingen geldboeten opgelegd wegens schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst. Verzoekster heeft volgens de Commissie deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst of onderling afgestemde feitelijke gedraging in de sector van de badkameruitrustingen in Duitsland en Oostenrijk.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.
   Met haar eerste middel beroept verzoekster zich op schending van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), aangezien verweerster geen rekening heeft gehouden met een groot aantal ten gunste van verzoekster pleitende verzachtende omstandigheden.
   Met haar tweede middel beroept verzoekster zich op schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003, aangezien verweerster door artikel 23, lid 2, tweede zin, van deze verordening als een bovengrens uit te leggen het zich onmogelijk maakt de ernst van de aan verzoekster verweten inbreuk te beoordelen.
   Voorts stelt verzoekster als derde middel schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien verweerster door de vaststelling van forfaitaire bedragen geen rekening heeft gehouden met verzoeksters individuele deelneming aan de feiten.
   In het kader van het vierde middel voert verzoekster aan dat verweerster bij de vaststelling van de geldboete de inbreuk niet in verband heeft gebracht met inbreuken in andere door haar behandelde zaken en aldus het gelijkheidsbeginsel heeft geschonden.
   Als vijfde middel beroept verzoekster zich op de onevenredigheid van de geldboete, aangezien verweerster geen rekening heeft gehouden met haar beperkte draagkracht.
   In het kader van het zesde middel wordt aangevoerd dat de bestreden beschikking inbreuk maakt op het verbod van terugwerkende kracht, doordat verweerster de geldboeten aan de hand van haar richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2) uit 2006 heeft berekend.
   Als zevende middel stelt verzoekster dat artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 inbreuk maakt op het beginsel van bepaaldheid.
   Ten slotte stelt verzoekster als achtste middel dat de geldboete onrechtmatig is vastgesteld, aangezien zij is berekend op basis van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten, die verweerster een te ruime beoordelingsmarge laten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB C 210, blz. 2).


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 21 april 2004 in zaak T-127/02, Concept – Anlagen u. Geräte nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Beeldmerk met woordelement „ECA” — Absolute weigeringsgrond — Embleem van internationale intergouvernementele organisatie — Artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 6 ter van Verdrag van Parijs)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/37

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 21 april 2004
   in zaak T-127/02, Concept – Anlagen u. Geräte nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Beeldmerk met woordelement „ECA” - Absolute weigeringsgrond - Embleem van internationale intergouvernementele organisatie - Artikel 7, lid 1, sub h, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 6 ter van Verdrag van Parijs)
   (2004/C 118/79)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-127/02, Concept – Anlagen u. Geräte nach „GMP” für Produktion u. Labor GmbH, gevestigd te Heidelberg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Hodapp, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde: G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 februari 2002 (zaak R 466/2000-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van een beeldmerk met het woordelement „ECA” als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters, griffier: J. Plingers, administrateur, op 21 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 144 van 15.06.2002.


title: Zaak C-134/14: Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/26

         Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-134/14)
   2014/C 175/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, W. Mölls, en D. Martin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               richtlijn 2013/62/EU van de Raad van 17 december 2013 tot wijziging van richtlijn 2010/18/EU tot uitvoering van de door BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV gesloten herziene raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, in verband met de wijziging van de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (1) nietig verklaren;

               —

               de gevolgen van richtlijn 2013/62/EU handhaven totdat een op de juiste rechtsgrondslag gebaseerde nieuwe verordening in werking treedt;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verzoekt om nietigverklaring van richtlijn 2013/62/EU, die door de Raad is vastgesteld op grond van artikel 349 VWEU.
   De Commissie verwijt de Raad dat hij deze richtlijn heeft vastgesteld, terwijl zij had voorgesteld om deze handeling te baseren op een sectorale rechtsgrondslag, te weten de artikel 155, lid 2 VWEU.
   Gelet op de doelstelling en het oogmerk van de litigieuze richtlijn, vormt artikel 349 VWEU niet de gepaste rechtsgrondslag daarvoor. Dit artikel is slechts van toepassing wanneer wordt afgeweken van het in artikel 355, lid 1, VWEU neergelegde beginsel van de toepassing van primair recht op ultraperifere gebieden. De betrokken richtlijn wijkt niet af van de Verdragen, maar past alleen het afgeleide recht aan om rekening te houden met de wijziging in de status van Mayotte. Deze uitlegging wordt niet alleen bevestigd door de inhoud van artikel 349 VWEU, maar ook door het rechtsgrondslagstelsel van het Verdrag en de historische oorsprong van dit artikel.

      (1)  PB L 353, blz. 7.


title: Zaak C-168/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov (Slowakije) op 14 april 2015 — Milena Tomášová/Ministerstvo spravodlivosti SR; Pohotovosť s.r.o.

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov (Slowakije) op 14 april 2015 — Milena Tomášová/Ministerstvo spravodlivosti SR; Pohotovosť s.r.o.
   (Zaak C-168/15)
   (2015/C 245/04)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Prešov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Milena Tomášová

      Verwerende partijen: Ministerstvo spravodlivosti SR; Pohotovosť s.r.o.

      Interveniërende partij aan de zijde van verzoekster: Združenie na ochranu spotrebiteľa — HOOS

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is er sprake van een gekwalificeerde schending van het Unierecht, wanneer in een executieprocedure die is ingeleid op grond van een arbitraal vonnis, in strijd met de rechtspraak van het Hof betaling van een geldsom wordt verlangd uit hoofde van een oneerlijk beding?

               2)

               Kan de aansprakelijkheid van een lidstaat wegens schending van het gemeenschapsrecht reeds ontstaan op een ogenblik waarop de procespartij nog niet alle rechtsmiddelen heeft aangewend die overeenkomstig het recht van die lidstaat in een executieprocedure tot haar beschikking staan? Kan, gelet op de feitelijke context van de zaak, die aansprakelijkheid van de lidstaat in dat geval ontstaan vóór de executieprocedure is afgerond en vóór de verzoekende partij heeft gebruikgemaakt van de mogelijkheid om teruggaaf op grond van ongerechtvaardigde verrijking te vorderen?

               3)

               Zo ja, levert de door verzoekster beschreven gedraging van een instantie, gelet op de omstandigheden van het geval, met name de volstrekt passieve houding van verzoekster en het feit dat zij niet alle haar door het recht van de lidstaat ter beschikking gestelde rechtsmiddelen heeft aangewend, dan een voldoende gekwalificeerde schending van het gemeenschapsrecht op?

               4)

               Als in het onderhavige geval sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending van het gemeenschapsrecht, komt het door verzoekster gevorderde bedrag dan overeen met de schade waarvoor de lidstaat aansprakelijk is? Kan de schade, aldus opgevat, met de ingevorderde schuld, waarbij het om een ongerechtvaardigde verrijking gaat, worden gelijkgesteld?

               5)

               Prevaleert de vordering wegens ongerechtvaardigde verrijking als rechtsmiddel boven de vordering tot schadevergoeding?


title: Zaak C-532/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) op 19 oktober 2011 — Susanne Leichenich/Ansbert Peffekoven, Ingo Horeis

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/28

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) op 19 oktober 2011 — Susanne Leichenich/Ansbert Peffekoven, Ingo Horeis
      (Zaak C-532/11)
      (2012/C 25/50)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberlandesgericht Köln

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Susanne Leichenich

         Verwerende partij: Ansbert Peffekoven, Ingo Horeis

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake omzetbelasting aldus worden uitgelegd, dat het begrip verpachting en verhuur van onroerende goederen de verhuur omvat van een woonboot, met de bijbehorende ligplaats en aanlegsteiger, die uitsluitend bestemd is om aldaar duurzaam te worden gebruikt als restaurant/discotheek op een afgebakende en identificeerbare ligplaats in het water? Is het voor de beoordeling hiervan van belang op welke wijze de woonboot met de grond is verbonden dan wel welke inspanningen nodig zijn om de aangemeerde woonboot los te maken?

                  2)

                  Voor het geval dat de eerste van de hierboven sub 1 gestelde vragen bevestigend wordt beantwoord: Moet artikel 13, B, sub b van de Zesde richtlijn […] aldus worden uitgelegd, dat het begrip „voertuigen”, dat volgens het arrest van het Hof van Justitie van 3 maart 2005, C 428/02, ook boten omvat, niet van toepassing is op een verpachte woonboot die geen eigen aandrijving (motor) heeft en uitsluitend verpacht is om duurzaam te worden gebruikt op de betrokken plaats is en niet om te worden voortbewogen? Is de verpachting van de woonboot en aanlegsteiger met de daarbij behorende grond en wateroppervlakte een enkele belastingvrije prestatie, of moet eventueel voor de omzetbelasting onderscheid worden gemaakt tussen de verhuur van de woonboot en de aanlegsteiger?

         (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid- Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-352/06: Beroep ingesteld op 5 december 2006 — Dura Vermeer Infra/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/21

         Beroep ingesteld op 5 december 2006 — Dura Vermeer Infra/Commissie
   (Zaak T-352/06)
   (2007/C 20/31)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Dura Vermeer Infra BV (vertegenwoordigd door: M.M. Slotboom, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Artikelen 1, punt d) en 2, punt d) van de beschikking nietig te verklaren wat de aansprakelijkheid van Dura Vermeer Infra betreft; en

               —

               de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking aan van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL) waarbij verzoekster een geldboete werd opgelegd wegens inbreuk op artikel 81 EG.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster dezelfde middelen en argumenten in als verzoekster in zaak T-351/06, Dura Vermeer Groep NV/Commissie.