title: Zaak C-4/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main van 12 november 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hilde Schönheit en stad Frankfurt am Main

text:
C 109/18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.5.2002
Hogere voorziening, op 6 juni 2001 ingesteld door Girish           Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen
Ojha tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak                     Wien van 12 oktober 2001 om een prejudiciële beslissing
T-77/99, Girish Ojha tegen Commissie van de Europese               in het geding tussen Prof. Monika Herbstrith en Republiek
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste                                            Oostenrijk
 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                                                                                (Zaak C-430/01)
                       (Zaak C-284/01 P)
                                                                                (2002/C 109/31)
                        (2002/C 109/29)
                                                                   Het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien heeft bij beschik-
                                                                   king van 12 oktober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                   van Justitie op 6 november 2001, in het geding tussen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is         Prof. Monika Herbstrith en Republiek Oostenrijk, het Hof van
op 6 juni 2001 hogere voorziening ingesteld door Girish Ojha       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
tegen het arrest, op 6 maart 2001 in zaak T-77/99 (1) tussen       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
rekwirant en Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese         1.    Wordt door de in de feiten uiteengezette handelwijze van
Gemeenschappen (Eerste kamer). Bij beschikking van 22 no-                een staatsorgaan, in het bijzonder de niet-benoeming
vember 2001 heeft het Hof (Eerste kamer) de hogere voorzie-              ondanks beroepskwalificatie, een voorschrift van het
ning afgewezen en G. Ojha in zijn eigen kosten verwezen.                 rechtstreeks toepasselijke gemeenschapsrecht geschon-
                                                                         den, en — zo ja — welk?
                                                                   2.    Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
(1) PB C 161, van 2.6.2002, blz. 16.
                                                                         Is het voorschrift van het rechtstreeks toepasselijke ge-
                                                                         meenschapsrecht, dat geschonden is, een voorschrift dat
                                                                         voor de verzoekende partij in het hoofdgeding een
                                                                         subjectief recht creëert?
                                                                   3.    Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                         Beschikt het Hof van Justitie op basis van de inhoud van
                                                                         het verzoek om een prejudiciële beslissing over alle
                                                                         inlichtingen om zelf te kunnen beoordelen of het natio-
Hogere voorziening, op 23 juli 2001 ingesteld door                       nale orgaan in de beschreven feitelijke situatie in het
Smanor SA, Monique en Hubert Ségaud tegen de beschik-                    hoofdgeding de grenzen van de beoordelingsmarge waar-
king, op 4 juli 2001 in zaak T-123/01 tussen rekwiranten                 over het beschikt, kennelijk en aanzienlijk heeft over-
en Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven                      schreden, of dient deze vraag door de verwijzende
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       Oostenrijkse rechter te worden beantwoord?
               Gemeenschappen (Eerste kamer)
                       (Zaak C-291/01 P)
                        (2002/C 109/30)                            Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
                                                                   van 12 november 2001 om een prejudiciële beslissing in
                                                                   het geding tussen Hilde Schönheit en stad Frankfurt am
                                                                                Main
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door Smanor                                     (Zaak C-4/02)
SA, Monique en Hubert Ségaud, tegen de beschikking, op 4 juli
2001 in zaak T-123/01 tussen rekwiranten en Commissie van                                   (2002/C 109/32)
de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
Bij beschikking van 22 november 2001 heeft het Hof (Eerste
kamer) de hogere voorziening afgewezen en elk van rekwiran-        Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main heeft bij beschik-
ten in zijn eigen kosten verwezen.                                 king van 12 november 2001, ingekomen ter griffie van het
                                                                   Hof van Justitie op 9 januari 2002, in het geding tussen Hilde
                                                                   Schönheit en stad Frankfurt am Main, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                   beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- 4.5.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 109/19
1.   Valt het verlenen van een ouderdomspensioen overeen-               6.   Kan een op het eerste gezicht vast te stellen benadeling
     komstig de bepalingen van het Duitse Beamtenversor-                     van oudere, in deeltijd werkende vrouwelijke ambtenaren
     gungsgesetz (wet betreffende de financiële rechten van de               bij de bepaling van hun pensioen op basis van hun
     ambtenaren) onder artikel 119 EG-Verdrag (thans, na                     laatste salaris worden gerechtvaardigd als zijnde een
     wijziging, artikel 141, leden 1 en 2, EG) in samenhang                  noodzakelijke maatregel ter bereiking van een legitiem
     met richtlijn 86/378/EEG (1) of de bepalingen van richtlijn             doel, wanneer daarmee een minimumpensioen voor de
     79/7/EEG? (2)                                                           eerste tien dienstjaren, dat de vermindering van de
                                                                             arbeidsduur buiten beschouwing laat, moet worden ge-
                                                                             compenseerd, hoewel ambtenarenpensioenen uitsluitend
                                                                             uit de algemene begroting worden bekostigd, zonder
                                                                             eigen bijdrage van de vrouwelijke ambtenaren? Kan ter
2.   Zijn prestaties krachtens het Beamtenversorgungsgesetz                  rechtvaardiging van de noodzaak — eventueel aanvullend
     een regeling in de zin van artikel 6, lid 1, sub h, van                 — worden gesteld dat het pensioen een toelage voor
     richtlijn 86/378/EEG zodat, ongeacht het feit dat de                    levensonderhoud is, en een traditioneel beginsel van het
     financiering met begrotingmiddelen gebeurt, rekening                    openbaar ambt in de zin van artikel 33, lid 5, van het
     houdend met actuariële berekeningselementen of gelijk-                  Grundgesetz (grondwet)?
     aardige elementen, uiteenlopende niveaus voor de presta-
     ties kunnen worden vastgesteld?
3.   Gelden de vereisten voor de rechtvaardiging van wat op
     het eerste gezicht een indirecte discriminatie op grond
     van het geslacht is in de zin van in artikel 2, lid 2, van
     richtlijn 97/80/EG (3), voor de toepassing van artikel 119         7.   Voorzover sprake is van noodzaak in de zin van de zesde
     EG-Verdrag (thans artikel 141, leden 1 en 2, EG) en                     vraag: kan in het geval van oudere ambtenaren, die recht
     richtlijn 86/378/EEG, ongeacht of in een gerechtelijke                  hebben op prestaties die aanzienlijk hoger zijn dan het
     procedure de vraag naar een verlichting van de bewijslast               minimumpensioen vanaf 10 pensioenjaren, een pen-
     rijst, dan wel of deze vraag gelet op het voor de
                                                                             sioenkorting vanwege hun vroegere deeltijdarbeid nog als
     gerechtelijke procedure geldende beginsel van het ambts-
                                                                             gepast (evenredig) worden beschouwd, wanneer daarbij
     halve onderzoek zonder belang is?
                                                                             niet enkel de omvang van de gereduceerde arbeidstijd
                                                                             lineair wordt verrekend, maar daarnaast ook de verhou-
                                                                             ding voltijdarbeid — deeltijdarbeid in hun nadeel speelt,
                                                                             hoewel voor oudere ambtenaren het eventueel oneven-
                                                                             redig gunstige minimumpensioen dat de vermindering
4.   Wordt de noodzaak om bij rechtsnormen een ogenschijn-                   van de arbeidsduur buiten beschouwing laat, niet meer
     lijk neutrale maatstaf te hanteren uitsluitend beoordeeld               wordt toegepast? Is het in deze omstandigheden niet
     op grond van de uit de wetgevingsprocedure blijkende                    gepast(er) om af te stappen van de onevenredige vermin-
     motieven of gronden voor de vaststelling van de norm,                   dering van het pensioen voor oudere ambtenaren met
     in het bijzonder voorzover dergelijke motieven of gron-                 een langere diensttijd en in de plaats daarvan uitsluitend
     den in de voorstukken uitdrukkelijk zijn geformuleerd,                  een evenredige vermindering van het minimumpensioen
     en als een op dat ogenblik beslissende grond voor de                    toe te passen?
     vaststelling van de norm kunnen worden beschouwd?
5.   Indien daarnaast (vraag 4) of aanvullend nog andere
     legitieme doelstellingen van deze wetgeving in aanmer-
     king mogen worden genomen als factoren ter rechtvaar-
     diging in de zin van artikel 2, lid 2, van richtlijn 97/80/EG
     of in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie
     inzake de vaststelling van een indirecte discriminatie op          8.   Kan een stijging van de kosten voor personeelsadministra-
     grond van het geslacht, kan een nationale rechter dan                   tie ingevolge de beoogde indienstneming van extra perso-
     zelfstandig onderzoeken welke de legitieme doelen voor                  nen door een nieuwe toepassing van de deeltijdarbeid in
     een rechtsnorm zijn en deze eventueel ter rechtvaardiging               vergelijking met de tot dan overwegende voltijdarbeid bij
     van een criterium voor een verschillende behandeling in                 een in beginsel gelijk aantal arbeidsplaatsen, als grondslag
     aanmerking nemen, inzonderheid wanneer dit gegrond is                   dienen voor de noodzaak deze kosten op de deeltijdwer-
     op overwegingen in verband met de rechtssystematiek?                    kers af te wentelen door hun pensioen onevenredig te
     Geldt dit ook wanneer dergelijke overwegingen tijdens de                verminderen, zoals dit het geval is in § 14, lid 1, eerste
     wetgevingsprocedure niet uitdrukkelijk zijn geformuleerd                zin, tweede en derde deel, BeamtVG in de tot 31 december
     in de voorstukken van de regeling?                                      1991 geldende versie?
 ---pagebreak--- C 109/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.5.2002
9.    Indien met dergelijke kosten rekening moet worden               4.   Wordt de noodzaak om bij rechtsnormen een ogenschijn-
      gehouden (vraag 8), geschiedt dit dan op gepaste wijze,              lijk neutrale maatstaf te hanteren uitsluitend beoordeeld
      wanneer de last van de gestegen kosten van personeelsad-             op grond van de uit de wetgevingsprocedure blijkende
      ministratie enkel op de vroegere deeltijdwerkers en dus              motieven of gronden voor de vaststelling van de norm,
      hoofdzakelijk op vrouwen, wordt afgewenteld, hoewel de               in het bijzonder voorzover dergelijke motieven of gron-
      wetswijziging waarmee de mogelijkheden voor deeltijdar-              den in de voorstukken uitdrukkelijk zijn geformuleerd,
      beid zijn verruimd, hoofdzakelijk tot doel had de algeme-            en als een op dat ogenblik beslissende grond voor de
      ne werkloosheid te verminderen door het overschot                    vaststelling van de norm kunnen worden beschouwd?
      aan kandidaten voor tewerkstelling in overheidsdienst
      gedeeltelijk weg te nemen?
                                                                      5.   Indien daarnaast (vraag 4) of aanvullend nog andere
(1) PB L 225, blz. 40.                                                     legitieme doelstellingen van deze wetgeving in aanmer-
(2) PB L 6, blz. 24.                                                       king mogen worden genomen als factoren ter rechtvaar-
(3) PB L 14, blz. 6.                                                       diging in de zin van artikel 2, lid 2, van richtlijn 97/80/EG
                                                                           of in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie
                                                                           inzake de vaststelling van een indirecte discriminatie op
                                                                           grond van het geslacht, kan een nationale rechter dan
                                                                           zelfstandig onderzoeken welke de legitieme doelen voor
                                                                           een rechtsnorm zijn en deze eventueel ter rechtvaardiging
                                                                           van een criterium voor een verschillende behandeling in
Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt van 12 no-                    aanmerking nemen, inzonderheid wanneer dit gegrond is
vember 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                   op overwegingen in verband met de rechtssystematiek?
          tussen Silvia Becker en de deelstaat Hessen                      Geldt dit ook wanneer dergelijke overwegingen tijdens de
                                                                           wetgevingsprocedure niet uitdrukkelijk zijn geformuleerd
                                                                           in de voorstukken van de regeling?
                          (Zaak C-5/02)
                        (2002/C 109/33)                               6.   Kan een op het eerste gezicht vast te stellen benadeling
                                                                           van oudere, in deeltijd werkende vrouwelijke ambtenaren
                                                                           bij de bepaling van hun pensioen op basis van hun
Het Verwaltungsgericht Frankfurt heeft bij beschikking van                 laatste salaris worden gerechtvaardigd als zijnde een
12 november 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                    noodzakelijke maatregel ter bereiking van een legitiem
Justitie op 10 januari 2002, in het geding tussen Sivlia Becker            doel, wanneer daarmee een minimumpensioen voor de
en de deelstaat Hessen, het Hof van Justitie van de Europese               eerste tien dienstjaren, dat de vermindering van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                arbeidsduur buiten beschouwing laat, moet worden ge-
de navolgende vragen:                                                      compenseerd, hoewel ambtenarenpensioenen uitsluitend
                                                                           uit de algemene begroting worden bekostigd, zonder
1.    Valt het verlenen van een ouderdomspensioen overeen-                 eigen bijdrage van de vrouwelijke ambtenaren? Kan ter
      komstig de bepalingen van het Duitse Beamtenversor-                  rechtvaardiging van de noodzaak — eventueel aanvullend
      gungsgesetz (wet betreffende de financiële rechten van de            — worden gesteld dat het pensioen een toelage voor
      ambtenaren) onder artikel 119 EG-Verdrag (thans, na                  levensonderhoud is, en een traditioneel beginsel van het
      wijziging, artikel 141, leden 1 en 2, EG) in samenhang               openbaar ambt in de zin van artikel 33, lid 5, van het
      met richtlijn 86/378/EEG (1) of de bepalingen van richtlijn          Grundgesetz (grondwet)?
      79/7/EEG (2)?
2.    Zijn prestaties krachtens het Beamtenversorgungsgesetz          7.   Voorzover sprake is van noodzaak in de zin van de zesde
      een regeling in de zin van artikel 6, lid 1, sub h, van              vraag: kan in het geval van oudere ambtenaren, die recht
      richtlijn 86/378/EEG zodat, ongeacht het feit dat de                 hebben op prestaties die aanzienlijk hoger zijn dan het
      financiering met begrotingmiddelen gebeurt, rekening                 minimumpensioen vanaf 10 pensioenjaren, een pen-
      houdend met actuariële berekeningselementen of gelijk-               sioenkorting vanwege hun vroegere deeltijdarbeid nog als
      aardige elementen, uiteenlopende niveaus voor de presta-             gepast (evenredig) worden beschouwd, wanneer daarbij
      ties kunnen worden vastgesteld?                                      niet enkel de omvang van de gereduceerde arbeidstijd
                                                                           lineair wordt verrekend, maar daarnaast ook de verhou-
3.    Gelden de vereisten voor de rechtvaardiging van wat op               ding voltijdarbeid — deeltijdarbeid in hun nadeel speelt,
      het eerste gezicht een indirecte discriminatie op grond              hoewel voor oudere ambtenaren het eventueel oneven-
      van het geslacht is in de zin van in artikel 2, lid 2, van           redig gunstige minimumpensioen dat de vermindering
      richtlijn 97/80/EG (3), voor de toepassing van artikel 119           van de arbeidsduur buiten beschouwing laat, niet meer
      EG-Verdrag (thans artikel 141, leden 1 en 2, EG) en                  wordt toegepast? Is het in deze omstandigheden niet
      richtlijn 86/378/EEG, ongeacht of in een gerechtelijke               gepast(er) om af te stappen van de onevenredige vermin-
      procedure de vraag naar een verlichting van de bewijslast            dering van het pensioen voor oudere ambtenaren met
      rijst, dan wel of deze vraag gelet op het voor de                    een langere diensttijd en in de plaats daarvan uitsluitend
      gerechtelijke procedure geldende beginsel van het ambts-             een evenredige vermindering van het minimumpensioen
      halve onderzoek zonder belang is?                                    toe te passen?


title: Zaak C-124/03: Verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfsleven van 11 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in de zaak 1. Artrada (Freezone) N.V., 2. Videmecum B.V. en 3. Jac Meisner Internationaal Expeditiebedrĳf B.V. tegen de Rĳksdienst voor de keuring van Vee en Vlees

text:
C 124/8                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.5.2003
van de instandhoudingsmaatregelen onderscheid worden ge-                2b) Voor het geval artikel 2, aanhef en onder 4, van richtlijn
maakt tussen declaratoire en constitutieve inschrijvingen                      92/46/EEG ook ziet op halffabrikaten: Met toepassing
(waarbij de inschrijvingen voor prioritaire gebieden tot de                    van welke criteria moet worden beoordeeld of melk of
eerstgenoemde behoren), en moet niet ter bescherming van                       een zuivelproduct een essentieel bestanddeel is van een
het nuttig effect van de richtlijn betreffende de instandhouding               product, hetzij door de hoeveelheid, hetzij omdat het
van de habitats, wanneer een gebied van communautair belang                    effect kenmerkend is voor deze producten als bedoeld in
met prioritaire typen natuurlijke habitats of prioritaire soorten              artikel 2, aanhef en onder 4, van richtlijn 92/46/EEG?
alleen door een lidstaat is aangewezen, worden aangenomen
dat er een verplichting bestaat om plannen en projecten die
significante gevolgen voor het gebied hebben, zelfs vóór de             (1 ) PB 1992, L 268, blz. 1.
opstelling van de ontwerp-lijst van de gebieden door de
Commissie of de definitieve vaststelling van die lijst overeen-
komstig artikel 21 van de richtlijn en in feite dus vanaf de
opstelling van de nationale lijst aan een beoordeling van de
gevolgen te onderwerpen?”
( 1) PB L 206, van 22.07.1992, blz. 7.                                  Beroep, op 20 maart 2003 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
                                                                                (Zaak C-126/03)
Verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsle-                                           (2003/C 124/14)
ven van 11 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in
de zaak 1. Artrada (Freezone) N.V., 2. Videmecum B.V. en
3. Jac Meisner Internationaal Expeditiebedrijf B.V. tegen
       de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 20 maart 2003 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek
                         (Zaak C-124/03)                                Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, vertegenwoordigd door K. Wiedner als gemachtigde,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2003/C 124/13)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft bij
uitspraak van 11 maart 2003, ingekomen ter griffie van het              —      vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
Hof van Justitie op 20 maart 2003, in de zaak 1. Artrada                       verplichtingen op grond van richtlijn 92/50/EEG (1) niet
(Freezone) N.V., 2. Videmecum B.V. en 3. Jac Meisner Inter-                    is nagekomen, doordat de door de stad München gesloten
nationaal Expeditiebedrijf B.V. tegen de Rijksdienst voor de                   afvalvervoersovereenkomst is aanbesteed zonder inacht-
keuring van Vee en Vlees, het Hof van Justitie van de Europese                 neming van de in artikel 8, juncto de artikelen 15, lid 2,
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                    en 16, lid 1, van deze richtlijn neergelegde voorschriften
de navolgende vragen:                                                          voor aankondiging, en
1a) Dient het begrip „melk bestemd voor de bereiding van                —      de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.
       produkten op basis van melk” in artikel 2, aanhef en
       onder 2, van richtlijn 92/46/EEG ( 1) aldus te worden
       uitgelegd dat het (ook) omvat zuivelbestanddelen van een
       product dat tevens andere, dat wil zeggen niet-zuivel-,          Middelen en voornaamste argumenten
       bestanddelen bevat en waarbij het zuivelbestanddeel niet
       van de niet-zuivelbestanddelen kan worden gescheiden?
                                                                        Indien — zoals bij het territoriaal lichaam stad München — is
1b) Bij een bevestigend antwoord op vraag 1a: moet artikel 22           voldaan aan de voorwaarden voor een publiekrechtelijke
       van richtlijn 92/46/EEG aldus worden geïnterpreteerd dat         instelling, dan bestaat volgens de richtlijn geen noodzaak om
       deze richtlijn bij invoer uit derde landen slechts van           bij elke gevraagde dienst te onderscheiden naargelang deze al
       toepassing is op het melkbestanddeel van een product en          dan niet wordt verricht in het algemeen belang en van
       derhalve niet van toepassing is op het product waarvan           commerciële aard is. Derhalve is niet relevant dat de stad
       het een bestanddeel is?                                          München in het onderhavige geval in het kader van een dienst
                                                                        voor een derde in haar installatie vuilnis verbrandt en de
2a) Betreft het begrip „producten op basis van melk” in                 aanvoer daarvan niet zelf maar via een particuliere onderne-
       artikel 2, aanhef en onder 4, van richtlijn 92/46/EEG            ming verricht. Wanneer een openbare instelling de opdracht
       uitsluitend eindproducten of ook halffabrikaten die nog          krijgt maar voor de verrichting van de gehele dienst gebruik
       een bewerking moeten ondergaan voordat zij aan de                moet maken van nadere subdiensten, is zij verplicht de
       consument kunnen worden verhandeld.                              procedures van richtlijn 92/50 te volgen.


title: Zaak C-383/02: Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
7.12.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 305/17
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en          légumes de Bretagne (CERAFEL) en François Faou en GAEC
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die                 van Kerlidou, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met               schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,         navolgende vraag: Derhalve moet aan het Hof van Justitie de
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder             volgende prejudiciële vraag worden gesteld:
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                     „Kan een lidstaat zonder het non-discriminatiebeginsel te
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen          schenden artikel 15ter, leden 1 en 8, van verordening nr. 1035/
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige          72 van de Raad van 18 mei 1972 (1) toepassen door bepaalde
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats aan de        regels voor de productie en commercialisatie verplicht te
Via Granciaria te Castelliri gedeponeerde afvalstoffen plaats-       stellen voor telers die zijn gevestigd in het gebied van een
vindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en                Comité économique en die niet daarbij zijn aangesloten, en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die                 door hen te verplichten tot betaling van alle of een deel van de
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben. Derhalve is         bijdragen die door de aangesloten telers worden betaald,
                                                                     ongeacht of die niet-aangesloten telers deelnemen aan een bij
zij de krachtens artikel 4 van de richtlijn op haar rustende
verplichtingen niet nagekomen.                                       wet gereglementeerde vorm van productie die, zoals de
                                                                     biologische, de actie van het Comité économique voor hen
                                                                     irrelevant maakt, of slechts occasioneel en marginaal relevant?”
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of         (1 ) Verordening (EEG) nr. 1035/72 van de Raad van 18 mei 1972,
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of             houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg         sector groenten en fruit (PB L 118 van 20.5.1972, blz. 1).
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de               Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Commissie
stortplaats te Castelliri (Frosinone) gedeponeerde afvalstoffen      van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een                                           bliek
onderneming die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn
bedoelde handelingen verricht. Derhalve is zij de krachtens
artikel 8 van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet                                (Zaak C-383/02)
nagekomen.
                                                                                (2002/C 305/32)
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 24 oktober 2002 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                     genwoordigd door M. Konstantinidis en R. Amorosi als
                                                                     gemachtigden.
Verzoek van het Cour d’appel de Caen, Verenigde kamers,
van 17 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Association Comité économique régional                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
agricole fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL) en
             François Faou en GAEC van Kerlidou
                                                                     1.     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen
                         (Zaak C-381/02)                                    dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de
                                                                            stortplaats te Rodano (Milaan) gedeponeerde afvalstoffen
                         (2002/C 305/31)                                    plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de
                                                                            mens en zonder dat procédés of methoden worden
                                                                            aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen
                                                                            hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen
Het Cour d’appel de Caen, Verenigde kamers, heeft bij                       om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
beschikking van 17 oktober 2002, ingekomen ter griffie van                  stortplaats te Rodano (Milaan) gedeponeerde afvalstoffen
het Hof van Justitie op 23 oktober 2002, in het geding tussen               deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of
Association Comité économique régional agricole fruits et                   een onderneming die de in bijlage II A of II B bij de
 ---pagebreak--- C 305/18                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                7.12.2002
       richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt                       Doorhaling van zaak C-246/99 ( 1)
       voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
       afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die
       op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn                                   (2002/C 305/33)
       75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd
       bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
2.     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de            De president van het Hof van Justitie van de Europese
       procedure.                                                          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 september
                                                                           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                           C-246/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           tegen Koninkrijk Denemarken.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           (1 ) PB C 246 van 28.8.1999.
Ingevolge artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn nemen de
lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder
                                                                                Doorhaling van zaak C-434/00 ( 1)
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                                (2002/C 305/34)
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te
Rodano gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar
voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september
milieu kunnen hebben. Derhalve is zij de krachtens artikel 4               2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-434/00
van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nage-                (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudicië-
komen.                                                                     le beslissing): Strafzaak tegen G. Cuomo.
                                                                           (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.                                                                  Doorhaling van zaak C-120/01 ( 1)
                                                                                (2002/C 305/35)
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
stortplaats te Rodano gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft
aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming
die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen       De president van het Hof van Justitie van de Europese
verricht. Derhalve is zij de krachtens artikel 8 van de richtlijn          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 september 2002
op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/01:
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.                                       (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.


title: Zaak T-364/06: Beroep ingesteld op 6 december 2006 — Xinhui Alida Polythene/Raad

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/28

         Beroep ingesteld op 6 december 2006 — Xinhui Alida Polythene/Raad
   (Zaak T-364/06)
   (2007/C 20/43)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Xinhui Alida Polythene Ltd (Xinhui, China) (vertegenwoordiger: C. Munro, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               verordening nr. 1425/2006 van de Raad van 25 september 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaalde kunststofzakken uit de Volksrepubliek China en Thailand en tot staking van de procedure betreffende de invoer van bepaalde kunststofzakken uit Maleisië, nietig te verklaren overeenkomstig artikel 230 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van verordening nr. 1425/2006 van de Raad van 25 september 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaalde kunststofzakken uit de Volksrepubliek China en Thailand en tot staking van de procedure betreffende de invoer van bepaalde kunststofzakken uit Maleisië. (1)

   Verzoekster stelt dat de Raad wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden en misbruik van bevoegdheid heeft gemaakt door de bestreden verordening vast te stellen zonder de door de Commissie gevoerde onderliggende procedure naar behoren te onderzoeken.
   Volgens verzoekster heeft de Commissie i) de positie van de klagers niet behoorlijk onderzocht en/of niet correct ingeschat, ii) irrelevante informatie in aanmerking genomen en/of bepaalde beschikbare informatie niet in aanmerking genomen, iii) de schade die de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleden, niet correct gewaardeerd, iv) niet vastgesteld dat de Gemeenschap belang had bij het opleggen van invoerrechten, v) verzoeksters rechten van de verdediging geschonden.
   Verzoekster betoogt dat de Commissie zich aldus schuldig heeft gemaakt aan misbruik van bevoegdheid.

      (1)  PB L 270, blz. 4.


title: Zaak T-490/15: Beroep ingesteld op 21 augustus 2015 — SGP Rechsanwälte/BHIM — Verlag Friedrich Oetinger (tolino)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/44

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2015 — SGP Rechsanwälte/BHIM — Verlag Friedrich Oetinger (tolino)
   (Zaak T-490/15)
   (2015/C 337/49)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SGP Rechtsanwälte Hero, Langbein, Zwecker PartGmbB (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Köklü, Rechsanwältin)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Verlag Friedrich Oetinger GmbH (Hamburg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „tolino” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 651 288

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2015 in zaak R 2042/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-571/14: Beschikking van de president van het Hof van 11 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Holland — Nederland) — Timberland Europe BV/Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/23

         Beschikking van de president van het Hof van 11 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Noord-Holland — Nederland) — Timberland Europe BV/Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond
   (Zaak C-571/14) (1)

   (2016/C 279/31)
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-88/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2007 — Quelle/BHIM — Nars Cosmetics (NARS) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld NARS — Oudere nationale beeldmerken die woordelement MARS bevatten — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Ontbreken van overeenstemming van tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/36

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 februari 2007 — Quelle/BHIM — Nars Cosmetics (NARS)
   (Zaak T-88/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeld NARS - Oudere nationale beeldmerken die woordelement MARS bevatten - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Ontbreken van overeenstemming van tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2007/C 82/80)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Quelle AG (Fürth, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Linder, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Laitinen en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Nars Cosmetics Inc. (New-York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)
   Voorwerp
   Verzoek tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 december 2004 (zaak R 379/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Quelle AG en Nars Cosmetics, Inc.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak C-323/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 5 juli 2010 — Gebr. Stolle GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 5 juli 2010 — Gebr. Stolle GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-323/10)
   ()
   2010/C 274/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gebr. Stolle GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vraag

   Moet een heel geslacht dier van postonderverdeling 0207 12 90 (1) geheel (= zonder resten) zijn schoongemaakt, zodat de omstandigheid dat na het machinale schoonmaken ervan bijvoorbeeld nog een deel van het spijsverteringskanaal of van de luchtpijp aan het hele geslachte dier vastzit, tot een nadelige tariefindeling leidt?

      (1)  PB L 338 van 30.12.1999, blz. 1.


title: Verzoek van het Amtsgericht Heinsberg van 13 februari 1998 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen J. Corsten (Zaak C-58/98)

text:
2.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 137/11
Asociación Telefónica de Mutualistas (ATM), vertegen-                  zoekster een beroepsrecht toekwam, op welk punt vol-
woordigd door D. J. E. Blanco Rodríguez en B. V. HernaÂn-              gens deze laatste, thans rekwirante, het bestreden
dez Bataller, advocaten te Madrid, domicilie gekozen heb-              arrest een foute redenering bevat.
bende te Luxemburg bij A. Serebriacoff, kantoor Loesch
& Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen het
arrest, op 18 december 1997 in zaak T-178/94 tussen Aso-
ciación Telefónica de Mutualistas (ATM) en Commissie
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Eerste Kamer Ð uitgebreid).
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-
    gen (1);
2. het in eerste aanleg gevorderde op alle punten toe te
    wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  (1) PB C 55 van 20.2.1998, blz. 25.
Ð Onbevoegdheid van het Gerecht van eerste aanleg, dat
    buiten de grenzen van zijn jurisdictionele bevoegdheid
    is getreden: het bestreden arrest bevat een aantal over-
    wegingen betreffende het Spaanse recht, die volgens
    rekwirante geen steun vinden in het recht, en evenmin
    in de processtukken, waarbij nog komt dat het niet
    aan het Gerecht van eerste aanleg staat in het kader
    van zijn jurisdictionele bevoegdheid dergelijke juridi-
    sche redeneringen te ontwikkelen.
Ð Procedurefouten voor het Gerecht van eerste aanleg,
    die de belangen van rekwirante schenden (ontbreken
    van motivering).
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht door het
    Gerecht van eerste aanleg, dat artikel 173, vierde ali-
    nea, van het EG-Verdrag onjuist heeft geïnterpreteerd:
    er is geen sprake van ontbreken van procesbelang bij
    ATM, nu het feit dat de financieÈle tussenkomst van het
    Koninkrijk Spanje ten gunste van CompanÄia Telefónica
    de EspanÄa SA (¹TESAº), als met de gemeenschappe-
    lijke markt onverenigbare staatssteun wordt aange-
    merkt, alsmede een eventueel bevel tot terugbetaling,
    onmiskenbaar ten goede komen aan ATM Ð een orga-
    nisatie die in de procedure namens haar leden
    optreedt Ð, in die zin dat de verlaging van de sociale
    lasten moet worden terugbetaald volgens het bepaalde
    in het Spaanse recht, dat wil zeggen, eerst door TESA
    aan de Spaanse overheid, en dan door deze laatste aan
    Institución Telefónica de Previsión, zodat deze bedra-
    gen uiteindelijk ten goede komen aan de leden van
    ATM die in rechte door deze zijn vertegenwoordigd.
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht door het
    Gerecht van eerste aanleg, in de vorm van een onjuiste
    en onlogische interpretatie met betrekking tot de door
    rekwirante aangevoerde argumenten betreffende de
    schending van artikel 92 van het EG-Verdrag: om uit
    te maken of al dan niet sprake is van beïnvloeding van
    het handelsverkeer, zou eerst moeten worden uitge-
    maakt of er al dan niet sprake is van steun die in strijd
    is met artikel 92 van het EG-Verdrag, welke vaststel-
    ling dient te geschieden voordat wordt bepaald of ver-


title: Zaak C-581/15: Beschikking van de president van het Hof van 20 juni 2016 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/20

         Beschikking van de president van het Hof van 20 juni 2016 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-581/15) (1)

   (2016/C 326/35)
   Procestaal: Tsjechisch
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Zaak T-170/01: Beroep, op 24 juli 2001 ingesteld door Vieira Argentina SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 289/30              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.10.2001
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       —    de technische prestaties van de inschrijvers niet naar
                                                                               behoren met elkaar had vergeleken en deze op een
                                                                               verschillende financiële basis had beoordeeld, en
—    het besluit van de Commissie om de inschrijving van
     SAGEM voor de Eurodac AFIS Central Unit niet te
     aanvaarden, nietig te verklaren;                                     —    het doel van de vergelijkende tests had gewijzigd,
                                                                               een regel voor de vergelijking van de variabele
—    het besluit van de Commissie om de opdracht voor de                       kosten van de inschrijvers had toegevoegd en slechts
     Eurodac AFIS Central Unit aan BULL te gunnen, nietig te                   enkele onderdelen van het verplichte financiële
     verklaren.                                                                antwoordformulier in aanmerking had genomen,
                                                                               terwijl in de aanbestedingsspecificaties was bepaald
                                                                               dat alle onderdelen in aanmerking zouden worden
                                                                               genomen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     —    kennelijke beoordelingsfout. Verzoekster wijst er in dit
                                                                          verband op dat de Commissie de inschrijvingen heeft
Verzoekster in deze zaak, een vennootschap naar Frans recht,              beoordeeld aan de hand van uiteenlopende criteria.
verzoekt de nietigverklaring van de besluiten van de Commissie            Wat de vergelijkende tests betreft, in het bijzonder de
tot afwijzing van de inschrijving die zij had ingediend op                prestatietest, was de Commissie tot de conclusie gekomen
openbare inschrijving nr. DG JAI A2/2000/002 voor de                      dat de oplossing van BULL sneller was dan die van
opdracht voor de EURODAC Automated Fingerprint Identifi-                  verzoekster, terwijl geen van de inschrijvers dezelfde
cation System (AFIS) Central Unit, en aanvaarding van de                  hoeveelheid apparatuur had gebruikt. Wat de financiële
inschrijving van BULL.                                                    beoordeling betreft, had de Commissie voor de vergelij-
                                                                          king van de operationele ondersteuning die de inschrijvers
                                                                          konden bieden, uiteenlopende criteria gehanteerd.
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster:
—    schending van de verplichting tot motivering van aange-
     vochten besluiten. Zij stelt in dit verband dat de Com-
     missie
     —     niet was nagegaan of aan de criteria voor kwalificatie
           was voldaan;
                                                                     Beroep, op 24 juli 2001 ingesteld door Vieira Argen-
                                                                     tina SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     —     de gedetailleerde cijfers van de toetsing van elk                                        pen
           technisch criterium niet had overgelegd;
                                                                                (Zaak T-170/01)
     —     zeer onvolledige resultaten van de vergelijkende tests
           had overgelegd;
                                                                                (2001/C 289/70)
     —     zich niet kon beroepen op bescherming van zaken-
           geheimen, en
                                                                                (Procestaal: Spaans)
     —     onduidelijke en ambivalente uitleg had verschaft ten
           aanzien van zowel de identiteit van de gekozen
           inschrijver als de kwestie van de hoge overeenstem-       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
           mingsnauwkeurigheid.                                      schappen is op 24 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen door Vieira Argentina SA,
                                                                     gevestigd te Buenos Aires, vertegenwoordigd door R. Garcı́a-
—    schending van de beginselen van gelijke behandeling en          Gallardo en M. D. Domı́nguez Pérez, advocaten.
     transparantie, voorzover de Commissie
     —     de indieners met betrekking tot dezelfde technische
           vereisten voor de Eurodac AFIS Central Unit sterk         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
           uiteenlopende informatie had verstrekt;
                                                                     —    vast te stellen dat de Commissie, door niet binnen de
     —     het technisch criterium met betrekking tot de hoge             twee maanden na het verzoek van 18 mei 2001 haar
           overeenstemmingsnauwkeurigheid had gewijzigd                   standpunt te bepalen, verzuimd heeft haar verplichtingen
           tijdens de beoordelingsperiode;                                na te komen;
 ---pagebreak--- 13.10.2001               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/31
—     alle maatregelen te gelasten die het noodzakelijk acht;           Beroep, op 25 juli 2001 ingesteld door ASAHI VET SA
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      verwijzen in de kosten van het geding.                                                     (Zaak T-173/01)
                                                                                (2001/C 289/71)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster is een gemengde vennootschap naar Argentijns                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
recht, die is opgericht door een onderneming uit de Gemeen-             schappen is op 25 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
schap en een Argentijns reder, waaraan de Commissie bij                 van de Europese Gemeenschappen door ASAHI VET SA,
beschikking van 25 juli 1995 (1) steun heeft toegekend. In              gevestigd te Rubı́, Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door
1997 besliste de Commissie een procedure aan te vatten om               C. Bittner, advocaat.
de toegekende steun te verminderen, zonder vooraf de betaling
van het saldo van de steun bij formele beschikking op te
schorten (2). Op 19 maart 2001 stelde de Commissie een
beschikking vast waarbij zij het saldo van de steun introk,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
welke beschikking evenwel niet gold voor verzoekster (3).
                                                                        —     verordening (EG) nr. 937/2001 van de Commissie van
                                                                              11 mei 2001 (1) nietig te verklaren voorzover daarbij
Gelet op deze situatie, nodigde verzoekster op 18 mei 2001                    de voorlopige vergunning voor het toevoegingsmiddel
de Commissie formeel uit het bedrag van de achterstallige                     Bacillus cereus var. toyoi (ToyoCerin) voor mestkippen,
steun uit te keren, welke uitnodiging voldeed aan alle vereisten              legkippen, kalveren, mestrunderen, fokkonijnen en mest-
van de rechtspraak. De Commissie heeft niet binnen de termijn                 konijnen wordt beperkt tot 1 maart 2002;
van twee maanden als bedoeld in artikel 232 EG aan deze
uitnodiging gevolg gegeven.                                             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Volgens verzoekster was de Commissie verplicht te handelen,
nu zij de instantie is die bevoegd is om de betaling van de steun
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
te gelasten en de communautaire middelen ter beschikking van
de Argentijnse autoriteiten te stellen, die enkel de betaling
verrichtten. Waar de Commissie heeft nagelaten op die uitno-
diging in te gaan, is zij haar verplichtingen niet nagekomen.           Verzoekster is een dochteronderneming van de Japanse onder-
                                                                        neming ASAHI VET JAPAN Co. Ltd, die het toevoegingsmiddel
                                                                        in de diervoeding ToyoCerin heeft ontwikkeld, dat het als
                                                                        enige ter wereld produceert. Verzoekster produceert dat toe-
                                                                        voegingsmiddel in Spanje voor de Europese markt en verhan-
(1) Steun toegekend krachtens verordening (EEG) nr. 3447/93 van de
    Raad van 28 september 1993 betreffende de sluiting van de           delt het in Europa. In die hoedanigheid heeft zij overeenkom-
    Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en          stig de artikelen 3 e.v. van richtlijn 70/524/EEG (2) van de Raad
    de Argentijnse Republiek inzake de betrekkingen op het gebied       een aanvraag ingediend voor een communautaire vergunning
    van de zeevisserij (PB L 318, blz. 1).                              voor het toevoegingsmiddel in de diervoeding ToyoCerin.
(2) Daarop besloten de twee adressaten van de steunbeschikking (de
    onderneming uit de Gemeenschap en de gemengde vennootschap)
    een beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid in te stellen
    waarbij zij vergoeding vorderden van de door de onrechtmatige       In 1991 vroeg verzoekster voor het eerst een communautaire
    handelwijze van de Commissie veroorzaakte schade (zaak T-           vergunning voor ToyoCerin aan voor alle categorieën dieren.
    44/01, Eduardo Vieira en Vieira Argentina/Commissie, PB C 134,      In 1994 kreeg zij een voorlopige vergunning voor ToyoCerin
    blz. 26).                                                           voor de categorieën mestvarkens, biggen en zeugen. Die
(3) Tegen deze beschikking werd beroep ingesteld door de adressaat      vergunning werd verschillende keren verlengd, tot april 1999.
    ervan, namelijk de onderneming uit de Gemeenschap, zaak T-          Voor andere dieren, zoals mestkippen, kalveren en mestkonij-
    126/01, Eduardo Vieira/Commissie, nog niet gepubliceerd.            nen, werd bij verordening (EG) nr. 1411/1999 (3) een voor-
                                                                        lopige vergunning verleend. Die voorlopige vergunning werd
                                                                        bij verordening (EG) nr. 2697/2000 (4) verlengd tot 20 februari
                                                                        2001. Daarna was het gebruik van ToyoCerin meer dan drie
                                                                        maanden niet toegestaan. Met de bestreden verordening werd


title: Zaak T-268/13: Beroep ingesteld op 21 mei 2013 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/44

         Beroep ingesteld op 21 mei 2013 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak T-268/13)
   2013/C 207/75
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: S. Fiorentino, avvocato dello Stato, G. Palmieri, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2013) 1264 def. van de Commissie van 7 maart 2013, betekend op 11 maart daaraanvolgend, nietig verklaren op grond van de in de drie middelen uiteengezette redenen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep komt de Italiaanse regering op tegen besluit C(2013) 1264 def. van de Europese Commissie van 7 maart 213, betekend op 11 maart daaraanvolgend, waarbij de Commissie, in uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 17 november 2011 in zaak C-496/09, de Italiaanse Republiek heeft gelast een bedrag van 16 533 000 EUR te betalen als dwangsom.
   Met dat arrest had het Hof de Italiaanse Republiek onder meer veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie op de rekening „Eigen middelen van de Europese Unie” van een dwangsom waarvan het bedrag wordt berekend door het basisbedrag van 30 miljoen EUR te vermenigvuldigen met het percentage van de onrechtmatige steun ten opzichte van het totaalbedrag dat nog niet is teruggevorderd op de datum van uitspraak van het onderhavige arrest, per halfjaar vertraging bij het treffen van de maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van 1 april 2004, Commissie/Italië (C-99/02).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Schending van artikel 260, lid 1 en lid 3, tweede alinea, VWEU: schending van het ten uitvoer te leggen arrest (arrest van 17 november 2011, Commissie/Italië, C-496/09) wegens de onjuiste uitlegging van dat punt van het arrest waarin ter berekening van de dwangsom het „[…]bedrag dat nog niet is teruggevorderd op de datum van uitspraak van het onderhavige arrest” als referentiepunt wordt genomen.
               Volgens de Italiaanse regering moet dat punt van het ten uitvoer te leggen arrest aldus worden uitgelegd dat de in aanmerking te nemen datum niet de datum van uitspraak van het arrest is, maar de datum waarop in de procedure de fase van de bewijsvergaring is beëindigd, te weten het ogenblik waarop de processuele feitelijke situatie op basis waarvan het Hof het geschil heeft beslecht, is vastgelegd. Volgens de Italiaanse regering moet met het oog op de vermindering van de halfjaarlijkse dwangsom namelijk rekening worden gehouden met de maatregelen van terugvordering die zij in de loop van de procedure, maar na afsluiting van het onderzoek heeft genomen.

               2.

               Schending van artikel 260, lid 1 en lid 3, tweede alinea, VWEU: schending van het ten uitvoer te leggen arrest wegens de onjuiste uitlegging van het punt van dat arrest waarin is bepaald dat voor de berekening van de dwangsom die halfjaarlijks is verschuldigd, geen rekening moet worden gehouden met de steun „waarvan de terugvordering nog niet heeft plaatsgevonden of niet is bewezen aan het einde van de betrokken periode”.

                           —

                           Volgens de Italiaanse regering moet dat punt van het ten uitvoer te leggen arrest aldus worden uitgelegd dat, met het oog op voornoemde beoordeling, het verzamelen van bewijselementen tijdens de referentieperiode van zes maanden van belang is en niet het feit dat deze elementen binnen die periode van zes maanden ter kennis van de Commissie zijn gebracht. De Italiaanse regering is namelijk van mening dat de tegengestelde uitlegging van de Europese Commissie — volgens welke op de Italiaanse Republiek de verplichting rust de bewijzen voor de berekening van de halfjaarlijkse dwangsom ten laatste op de laatste dag van die periode van zes maanden over te leggen, zodat de bedragen waarvan de terugvordering weliswaar tijdens die periode is gebeurd, maar die pas achteraf aan de Commissie zijn meegedeeld, van de berekening zijn uitgesloten — in strijd is met het beginsel van loyale samenwerking en niet is gerechtvaardigd door de doelstelling van het door het Hof opgelegde voorschrift en in feite leidt tot een onaanvaardbare inkorting van de termijn waarover de Italiaanse autoriteiten beschikt om dat voorschrift na te komen en aldus het bedrag van de halfjaarlijkse dwangsom te verminderen.

               3.

               Schending van artikel 260, lid 1, en lid 3, tweede alinea, VWEU: schending van het ten uitvoer te leggen arrest wat betreft de schuldvorderingen op ondernemingen in „surseance van betaling” of „onder toezicht”.

                           —

                           Het besluit trekt namelijk van de steun die verschuldigd was bij het verstrijken van de referentieperiode van zes maanden niet de in het kader van de desbetreffende insolventieprocedures ingediende schuldvorderingen op die bedrijven af, hoewel het volgens de Italiaanse regering schuldvorderingen betreft met betrekking tot de welke de lidstaat de vereiste zorgvuldigheid aan de dag heeft gelegd en die dus moeten worden uitgesloten van het bedrag van de steun die krachtens het ten uitvoer te leggen arrest verschuldigd is.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 24 oktober 1996 in de gevoegde zaken C-329/93, C-62/95 en C-63/95: Bondsrepubliek Duitsland e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Borgstelling van overheid, indirect ten gunste van een scheepsbouwbedrijf met het oog op de overneming van een onderneming uit een andere sector - Diversificatie van de activiteiten van de begunstigde onderneming - Terugvordering)

text:
  Nr. C 9/2           | NL |                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             11 . 1 . 97
  1 . Een Lid-Staat mag het verlenen van het belastingsvoor                seatische Industrie-Beteiligungen GmbH ( advocaat: G.
      deel, voorzien bij artikel 5, lid 1 , van Richtlijn 90/435/          Wiedemann ) en Bremer Vulkan Verbund AG ( advocaat:
      EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de ge                   H.-J. Rabe ) tegen Commissie van de Europese Gemeen
      meenschappelijke fiscale regeling voor moedermaat                    schappen (gemachtigden: B. Smulders en J. Grunwald ), be
      schappijen en dochterondernemingen uit verschillende                 treffende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
      Lid-Staten, niet afhankelijk stellen van de voorwaarde                93/412/EEG van de Commissie van 6 april 1993 betref
      dat de moedermaatschappij op het tijdstip van de                      fende door de Duitse regering aan Hibeg en door Hibeg
      winstuitkering gedurende een periode die ten minste                  via Krupp GmbH aan Bremer Vulkan AG verleende steun
      gelijk is aan die welke deze Lid-Staat krachtens                     ter vergemakkelijking van de verkoop van Krupp Atlas
      artikel 3, lid 2, van de richtlijn heeft gesteld, een mini          Elektronik GmbH door Krupp GmbH aan Bremer Vulkan
      mumdeelneming van 25% van het kapitaal van de                         ( PB 1993 , L 185 , blz. 43 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
      dochteronderneming heeft bezeten. Het staat aan de                   samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident,
      Lid-Staten, overeenkomstig de procedures van hun na                 C. N. Kakouris ( rapporteur ), en P. J. G. Kapteyn, rechters;
      tionale recht de regels vast te stellen om deze mini                advocaat-generaal : G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl, hoofd
      mumperiode te doen naleven. In elk geval verplicht de                administrateur, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen
      richtlijn deze Lid-Staten niet, het voordeel onmiddel               waarvan het dictum luidt als volgt:
      lijk te verlenen, wanneer de moedermaatschappij zich
      eenzijdig verbindt om de minimumperiode van delne
      ming in acht te nemen.                                                I. Verklaart nietig Beschikking 93/412/EEG van de Com
                                                                                missie van 6 april 1 993 betreffende door de Duitse Re
 2 . Wanneer een Lid-Staat gebruik heeft gemaakt van de                           gering aan Hibeg en door Hibeg via Krupp GmbH aan
      bij artikel 3, lid 2, van voormelde richtlijn geboden                       Bremer Vulkan AG verleende steun ter vergemakkelij
      mogelijkheid, kunnen de moedermaatschappijen zich                           king van de verkoop van Krupp Atlas Elektronik
      voor de nationale rechters rechtstreeks op de bij                           GmbH door Krupp GmbH aan Bremer Vulkan AG .
      artikel 5, leden 1 en 3, van deze richtlijn verleende
      rechten beroepen, voor zover deze moedermaatschap
      pijen de door deze Lid-Staat gestelde periode van deel              2 . Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschap
      neming in acht nemen.                                                       pen in de kosten van het geding.
 3 . Een Lid-Staat is volgens het Gemeenschapsrecht niet
      verplicht, aan een moedermaatschappij de schade te                   f 1 ) PB nr. C 222 van 18 . 8 . 1993 , blz . 8 en PB nr. C 137 van 3 . 6 .
      vergoeden die zij heeft geleden ten gevolge van het feit                   1995 , blz . 9 .
      dat hij bij de omzetting van de richtlijn in strijd met
      het recht heeft bepaald dat de krachtens artikel 3, lid 2,
      gestelde minimumperiode van deelneming reeds moet
      zijn verstreken op het tijdstip van de winstuitkering
      waarvoor het bij artikel 5 voorziene belastingvoordeel
      geldt.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
 (!) PB nr. C 351 van 10 . 12 . 1994 , blz . 8 en 10 .
                                                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 24 oktober 1996
                                                                          in zaak C-435/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van
                                                                          het Kantongerecht te Rotterdam ): F. J. M. Dietz tegen
                    ARREST VAN HET HOF                                                        Stichting Thuiszorg Rotterdam (*)
                          ( Zesde Kamer)                                  (Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werkne
                       van 24 oktober 1996                                mers — Recht op aansluiting bij bedrijfspensioenregeling
in de gevoegde zaken C-329/93 , C-62/95 en C-63/95 :                      — Recht op uitbetaling van een ouderdomspensioen —
Bondsrepubliek Duitsland e.a. tegen Commissie van de                                                   Deeltijdwerkers)
                 Europese Gemeenschappen 0 )                                                               ( 97/C 9/04 )
(Staatssteun — Borgstelling van overheid, indirect ten gun
ste van een scheepsbouwbedrijf met het oog op de overne
ming van een onderneming uit een andere sector — Diver                                            (Procestaai: Nederlands)
sificatie van de activiteiten van de begunstigde
                onderneming — Terugvordering)
                                                                          In zaak C-435/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                             ( 97/C 9/03 )
                                                                          krachtens artikel 177 EEG-Verdrag van het Kantongerecht
                        (Procestaai: Duits)                               te Rotterdam ( Nederland ), in het aldaar aanhangig geding
                                                                          tussen F. J. M. Dietz en Stichting Thuiszorg Rotterdam,
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                           artikel 119 EEG-Verdrag alsmede van het protocol ad
                                                                          artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van de Europese
In de gevoegde zaken C-329/93 , C-62/95 en C-63/95,                       Gemeenschap, dat als tweede protocol is gehecht aan het
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: E. Röder ), Han                   Verdrag betreffende de Europese Unie, heeft het Hof


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2001 in zaak C-429/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Telecommunicatie — Richtlĳnen 90/388/EEG en 96/19/EG — Spraaktelefonie — Terugbeldiensten — Portugal Telecom)

text:
22.12.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 369/3
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                       van 16 oktober 2001                                                         van 25 oktober 2001
in zaak C-429/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        in zaak C-475/99 (verzoek van het Oberverwaltungs-
             schappen tegen Portugese Republiek (1)                        gericht Rheinland-Pfalz om een prejudiciële beslissing):
                                                                           Firma Ambulanz Glöckner tegen Landkreis Südwest-
(Telecommunicatie — Richtlijnen 90/388/EEG en 96/19/EG                                                     pfalz) (1)
— Spraaktelefonie — Terugbeldiensten — Portugal Te-
                                lecom)
                                                                           (Artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG,
                                                                           82 EG en 86 EG) — Ziekenvervoer per ambulance —
                          (2001/C 369/04)                                  Bijzondere of uitsluitende rechten — Beperking van mededin-
                                                                           ging — Taak van algemeen belang — Rechtvaardiging —
                                                                                Invloed op handel tussen lidstaten)
                        (Procestaal: Portugees)
                                                                                (2001/C 369/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-429/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
pen (gemachtigde: A. Alves Vieira) tegen Portugese Republiek                                          dentie van het Hof)
(gemachtigden: L. Fernandes, P. de Pitta e Cunha en N. Ruiz),
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Portugese
Republiek, door niet alle noodzakelijke maatregelen te nemen
om te voldoen aan artikel 2, lid 2, vierde alinea, van richtlijn           In zaak C-475/99, betreffende een verzoek aan het Hof
90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende                   krachtens artikel 234 EG van het Oberverwaltungsgericht
de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten                 Rheinland-Pfalz (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding
(PB L 192, blz. 10), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/19/EG van            tussen Firma Ambulanz Glöckner en Landkreis Südwestpfalz,
de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging van richtlijn                 in tegenwoordigheid van: Arbeiter-Samariter-Bund Landesver-
90/388/EEG met betrekking tot de invoering van volledige                   band Rheinland-Pfalz eV, Deutsches Rotes Kreuz Landesver-
mededinging op de markten voor telecommunicatie (PB L 74,                  band Rheinland-Pfalz eV, en Vertreter des öffentlichen Interes-
blz. 13), de op grond van deze bepaling op haar rustende                   ses, Mainz, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer),             van de artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 81
samengesteld als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric,            EG, 82 EG en 86 EG), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet en V. Skouris,                   steld als volgt: S. von Bahr, president van de Vierde kamer,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op              waarnemend voor de president van de Vijfde kamer,
16 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en
als volgt:                                                                 C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
                                                                           cobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 25 oktober
1.    Door de afschaffing van de aan Portugal Telecom verleende            2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      uitsluitende rechten met betrekking tot het terugbelsysteem uit
      te stellen tot 1 januari 2000, is de Portugese Republiek de
      verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens           —     een nationale bepaling als § 18, lid 3, van het Rettungsdienst-
      artikel 2, lid 2, vierde alinea, van richtlijn 90/388/EEG van              gesetz (wet op de eerstehulpdienst), in de versie van 22 april
      de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging                   1991 op grond waarvan de voor het verrichten van diensten voor
      op de markten voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd               ambulancevervoer noodzakelijke vergunning door de bevoegde
      bij richtlijn 96/19/EG van de Commissie van 13 maart 1996                  instantie wordt geweigerd, wanneer het gebruik ervan de werking
      tot wijziging van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de               en de rentabiliteit kan schaden van de eerstehulpdienst, waarvan
      invoering van volledige mededinging op de markten voor                     het beheer is opgedragen aan EHBO-organisaties als die
      telecommunicatie.                                                          waarom het gaat in het hoofdgeding, verleent laatstbedoelde
                                                                                organisaties een bijzonder of uitsluitend recht in de zin van
2.    De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.                        artikel 90, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1, EG);
                                                                           —     wanneer de beslissing om die vergunning af te geven dan wel te
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                                        weigeren, door de bevoegde instanties eenzijdig en op eigen
                                                                                verantwoordelijkheid wordt genomen, in overeenstemming met
                                                                                de in de wet vastgestelde voorwaarden, en geen sprake is van


title: Arrest van het Hof van 30 september 2003 in zaak C-93/02 P: Biret International SA tegen Raad van de Europese Unie ("Hogere voorziening — Richtlĳnen 81/602/EEG, 88/146/EEG en 96/22/EG — Verbod op gebruik van bepaalde stoffen met hormonale werking — Verbod op invoer uit derde landen van vlees van landbouwhuisdieren waaraan die stoffen zĳn toegediend — Beroep tot schadevergoeding — Rechtstreekse werking van overeenkomst tot oprichting van WTO en in bĳlage daarbĳ gevoegde akkoorden — Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Aanbevelingen en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van WTO")

text:
15.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/19
                    ARREST VAN HET HOF                                                            ARREST VAN HET HOF
                     van 30 september 2003                                                         van 30 september 2003
in zaak C-93/02 P: Biret International SA tegen Raad van                      in zaak C-94/02 P: Établissements Biret et Cie SA tegen
                       de Europese Unie (1)                                                    Raad van de Europese Unie (1)
(„Hogere voorziening — Richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/                        („Hogere voorziening — Richtlijnen 81/602/EEG, 88/146/
EEG en 96/22/EG — Verbod op gebruik van bepaalde stoffen                      EEG en 96/22/EG — Verbod op gebruik van bepaalde stoffen
met hormonale werking — Verbod op invoer uit derde landen                     met hormonale werking — Verbod op invoer uit derde landen
van vlees van landbouwhuisdieren waaraan die stoffen zijn                     van vlees van landbouwhuisdieren waaraan die stoffen zijn
toegediend — Beroep tot schadevergoeding — Rechtstreekse                      toegediend — Beroep tot schadevergoeding — Rechtstreekse
werking van overeenkomst tot oprichting van WTO en in                         werking van overeenkomst tot oprichting van WTO en in
bijlage daarbij gevoegde akkoorden — Overeenkomst inzake                      bijlage daarbij gevoegde akkoorden — Overeenkomst inzake
sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Aanbevelingen                        sanitaire en fytosanitaire maatregelen — Aanbevelingen
en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van                       en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van
                                WTO”)                                                                        WTO”)
                          (2003/C 275/32)                                                               (2003/C 275/33)
                           (Procestaal: Frans)                                                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                          dentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-94/02 P, Établissements Biret et Cie SA, gevestigd te
In zaak C-93/02 P, Biret International SA, in faillissement,                  Paris (Frankrijk), (advocaat: S. Rodrigues), betreffende hogere
gevestigd te Paris (Frankrijk) (advocaten: M. de Thoré en                     voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
S. Rodrigues), betreffende hogere voorziening tegen het arrest                aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     11 januari 2002, Biret et Cie/Raad (T-210/00, Jurispr. blz. II-
schappen (Eerste kamer) van 11 januari 2002, Biret Internatio-                47), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen
nal/Raad (T-174/00, Jurispr. blz. II-17), strekkende tot vernie-              bij de procedure: Raad van de Europese Unie, (gemachtigden:
tiging van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Raad van             J. Carbery en F.P. Ruggeri Laderchi), ondersteund door Ver-
de Europese Unie, (gemachtigden: J. Carbery en F.P. Ruggeri                   enigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, (ge-
Laderchi), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-                    machtigde: P.M. Ormond), en Commissie van de Europese
Brittannië en Noord-Ierland, (gemachtigde: P.M. Ormond), en                   Gemeenschappen, (gemachtigden: T. Christoforou en A. Bor-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigden:                      des), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
T. Christoforou en A. Bordes), heeft het Hof, samengesteld als                Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet (rapporteur),
volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,                 R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten,
M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en C. W. A. Timmer-                    C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
mans, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                          N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en                   advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                 ministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewezen
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 30 september                    waarvan het dictum luidt als volgt:
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                              1)    Wijst de hogere voorziening af.
1)    Wijst de hogere voorziening af.
                                                                              2)    Verwijst Établissements Biret et Cie SA in haar eigen kosten,
2)    Verwijst Biret International SA in haar eigen kosten, alsmede                 alsmede in twee derde van de kosten van de Raad van de
      in tweederde van de kosten van de Raad van de Europese Unie.                  Europese Unie.
3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in eenderde van zijn              3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in een derde van zijn
      eigen kosten.                                                                 eigen kosten.
4)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en            4)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
      Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-                    Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
      pen ieder hun eigen kosten dragen.                                            pen ieder hun eigen kosten dragen.
(1) PB C 109 van 4.5.2002.                                                    (1) PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak C-521/07: Beroep ingesteld op 23 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/10

         Beroep ingesteld op 23 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-521/07)
   (2008/C 37/12)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. van Nuffel en R. Lyal, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen op grond van artikel 40 van de EER-Overeenkomst door de dividenden uitbetaald aan vennootschappen gevestigd in Noorwegen of IJsland niet onder dezelfde voorwaarden vrij te stellen van inhouding van dividendbelasting als de dividenden uitbetaald aan Nederlandse vennootschappen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen tot de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Nederlandse belastingwetgeving wordt de dividendbelasting niet ingehouden wanneer een Nederlandse vennootschap een dividend uitkeert aan een andere in Nederland gevestigde vennootschap die tenminste 5 % van de aandelen bezit in de vennootschap die het dividend uitkeert; daarentegen wordt de dividendbelasting wel ingehouden wanneer de vennootschap die het dividend ontvangt in Noorwegen of IJsland is gevestigd, tenzij de ontvangende vennootschap ten minste 25 % (Noorwegen) of 10 % (IJsland) van de aandelen bezit in de Nederlandse vennootschap die het dividend uitkeert.
   De Commissie is van mening dat de Nederlandse belastingwetgeving zo een discriminatie creëert tussen de vennootschappen die in Noorwegen of IJsland zijn gevestigd en deze die in Nederland zijn gevestigd. Dit vormt een belemmering voor het vrij verkeer van kapitaal tussen de Nederland en Noorwegen en IJsland, in strijd met artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1) („EER-Overeenkomst”) betreffende het vrij verkeer van kapitaal, een bepaling die, in essentie, overeenkomt met artikel 56 EG. De situatie van de Noorse en IJslandse vennootschappen die deelnemen in het kapitaal van een Nederlandse vennootschap is immers objectief vergelijkbaar met die van een Nederlandse vennootschap met een dergelijke deelneming. De Nederlandse regeling kan niet worden gerechtvaardigd. Weliswaar mogen lidstaten maatregelen nemen om misbruik te voorkomen, maar deze moeten in verhouding staan tot het beoogde doel, wat hier niet het geval is.

      (1)  PB L 1 van 3.1.1994.


title: Zaak T-488/13: Beroep ingesteld op 2 september 2013 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world)

text:
               30.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 352/16

         Beroep ingesteld op 2 september 2013 — GEA Group/BHIM (engineering for a better world)
   (Zaak T-488/13)
   2013/C 352/30
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GEA Group AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schneiders, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2013 in zaak R 0935/2012-4;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „engineering for a better world” voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 9, 11, 35, 37, 39, 41 en 42 ‒ (gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10244416)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak C-272/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door Tayto Group Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 24 februari 2016 in zaak T-816/14, Tayto Group/EUIPO — MIP Metro (REAL HAND COOKED)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/6

         Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2016 door Tayto Group Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 24 februari 2016 in zaak T-816/14, Tayto Group/EUIPO — MIP Metro (REAL HAND COOKED)
   (Zaak C-272/16 P)
   (2017/C 078/07)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Tayto Group Ltd (vertegenwoordigers: R. Kunze, Solicitor, G. Würtenberger, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG
   Bij beschikking van 27 oktober 2016 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-432/08 P: Beschikking van het Hof van 9 december 2009 — Luigi Marcuccio/Europese Commissie (Hogere voorziening — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Vergoeding van ziektekosten — Stilzwijgende afwijzing van verzoek om volledige vergoeding van ziektekosten die rekwirant heeft gemaakt — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/9

         Beschikking van het Hof van 9 december 2009 — Luigi Marcuccio/Europese Commissie
   (Zaak C-432/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Vergoeding van ziektekosten - Stilzwijgende afwijzing van verzoek om volledige vergoeding van ziektekosten die rekwirant heeft gemaakt - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2010/C 134/15
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (vertegenwoordigers: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigde, A. dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 9 juli 2008, Marcuccio/Commissie (gevoegde zaken T-296/05 en T-408/05), waarbij het Gerecht het verzoek om nietigverklaring van twee stilzwijgende besluiten van het afwikkelingsbureau van de gemeenschappelijke regeling inzake ziektekostenverzekering van de Europese Gemeenschappen houdende weigering om rekwirant 100 % vergoeding van bepaalde ziektekosten te geven alsmede een verzoek om veroordeling van de Commissie tot betaling van bepaalde ziektekosten aan rekwirant, niet-ontvankelijk heeft verklaard

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Marcuccio wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak T-456/05: Beroep ingesteld op  30 december 2005  — Gütermann Aktiengesellschaft tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/45

         Beroep ingesteld op 30 december 2005 — Gütermann Aktiengesellschaft tegen Commissie
   (Zaak T-456/05)
   (2006/C 60/85)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Gütermann Aktiengesellschaft (Gutach-Breisgau, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Burrichter, B. Kasten en S. Orlikowski-Wolf, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               artikel 1, lid 1, van de beschikking nietig te verklaren, voorzover daarbij wordt vastgesteld dat verzoekster artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst met betrekking tot Zweden, Noorwegen en Finland ook voor de periode van januari 1990 tot en met december 1993 heeft geschonden;

               —

               artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren, voorzover daarbij aan verzoekster een geldboete van 4,021 miljoen EUR wordt opgelegd;

               —

               subsidiair, de in artikel 2 van de beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete evenredig te verlagen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2005) 3452 def. van de Commissie van 14 september 2005 in zaak 38.337 — PO/Thread (gewijzigd bij verweersters beschikking van 13 oktober 2005). In de bestreden beschikking wordt aan verzoekster een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   In de eerste plaats stelt zij schending van artikel 7 van verordening nr. 1/2003. (1) In dit verband voert zij aan, dat de duur van de inbreuken in artikel 1, lid 1, van de beschikking onjuist is vastgesteld.
   Met het tweede middel stelt verzoekster schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 (2), respectievelijk artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003. Volgens haar maakt artikel 2 van de bestreden beschikking inbreuk op fundamentele beginselen van de berekening van geldboeten. Die voorschriften zijn door artikel 2 van de bestreden beschikking alsmede wegens onjuiste toepassing van de clementieregeling 1996 geschonden.
   Ten slotte voert verzoekster aan dat artikel 2 van de bestreden beschikking een schending van het evenredigheidsbeginsel vormt, daar verzoeksters individuele situatie bij de vaststelling van de geldboete onvoldoende in aanmerking is genomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  EEG Raad: Verordening nr. 17: Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).