title: Hogere voorziening, op 9 juni 1997 ingesteld door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 16 april 1997 in zaak T-80/96 tussen A. M. Fernandes Leite Mateus en de Raad van de Europese Unie gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-218/97 P)

text:
Nr. C 228/10         I NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 7 . 97
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                        Excise, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Middelen en voornaamste argumenten                                         over de navolgende vraag:
                                                                           1 . Moet artikel 13 , A, lid 1 , van de zesde richtlijn ( ] )
Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn richt                     aldus worden uitgelegd, dat twee natuurlijke ( indivi
lijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat                     duele ) personen die tezamen als zakenpartners optre
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn . Krachtens                        den, niet onder de vrijstelling van lid 1 , sub b, van die
artikel 395 van bijlage XXXVI van de Akte betreffende de                        bepaling vallen, in de omstandigheden als vermeld in
toetredingsvoorwaarden van de Portugese Republiek tot                           de desbetreffende Schedule, in aanmerking genomen
de Europese Gemeenschappen, is Richtlijn 75/440/EEG                             dat :
per 1 januari 1989 van toepassing in Portugal; de termijn
voor de omzetting in nationaal recht verstreek derhalve op                      i)    hun bedrijvigheid bestaat in de medische zorgverle
die datum . Ondanks het verstrijken van de gestelde termijn                           ning en daarmee nauw verband houdende activitei
is de Portugese Republiek evenwel niet overgegaan tot                                 ten omvat; en
vaststelling van een organisch actieplan met een tijdschema
ter sanering van het oppervlaktewater, inzonderheid met                         ii ) „ naar behoren " erkend is en de activiteiten verge
betrekking tot categorie A3 .                                                         lijkbaar zijn met die van „ ziekenhuizen " en/of
                                                                                „ centra voor medische verzorging en diagnose "?
(') PB nr. L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 34 .
                                                                                Meer in het bijzonder, vallen de partners niet onder de
                                                                                vrijstelling omdat:
                                                                                a ) zij geen publiekrechtelijk „ lichaam " vormen;
                                                                                b ) zij hun activiteiten niet verrichten onder voorwaar
Verzoek van het Tribunale Civile di Bologna — Sezione                                 den welke vergelijkbaar zijn met die welke gelden
Lavoro — van 16 april 1997 om een prejudiciële beslissing                             voor publiekrechtelijke lichamen ?
      in het geding tussen B. Bellone en Yokohama SpA
                                                                           2 . Moet artikel 13 , A, lid 1 , van de zesde richtlijn aldus
                        ( Zaak C-215/97 )                                       worden uitgelegd, dat twee natuurlijke ( individuele )
                           ( 97/C 228/20 )                                      personen die tezamen als zakenpartners optreden, niet
                                                                                onder de vrijstelling van lid 1 , sub g, van die bepaling
                                                                                vallen, in de omstandigheden als vermeld in de desbe
Het Tribunale Civile di Bologna — Sezione Lavoro —                              treffende Schedule, in aanmerking genomen dat de
 heeft bij beschikking van 16 april 1997, ingekomen ter                         door hen verrichte diensten „ nauw samenhangen met
griffie van het Hof van Justitie op 9 juni 1997, in het                         maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid,
geding tussen B. Bellone en Yokohama SpA, het Hof van                           inclusief die welke worden verricht door bejaardente
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                             huizen "?
 een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           (') Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                               betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
 Is Richtlijn 86/653/EEG (') verenigbaar met de artikelen 2                    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belas
 en 9 van Italiaanse nationale Wet nr. 204 van 3 mei 1985 ,                    ting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB nr.
 die de geldigheid van agentuurovereenkomsten afhankelijk                      L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
 stellen van de inschrijving van de handelsagenten in een
 bijzonder register ?
 (') PB nr. L 382 van 31 . 12 . 1986 , blz . 17.
                                                                           Hogere voorziening, op 9 juni 1997 ingesteld door de
                                                                           Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 16 april
                                                                            1997 in zaak T-80/96 tussen A. M. Fernandes Leite
                                                                           Mateus en de Raad van de Europese Unie gewezen door
 Verzoek van het VAT and Duties Tribunal te Belfast van                    het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                                schappen (Eerste Kamer)
 4 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
 tussen J. Gregg en M. Gregg, enerzijds, en Commissioners                                          ( Zaak C-2 18/97 P)
                of Customs and Excise, anderzijds                                                      97/C 228/22 )
                         ( Zaak C-2 16/97)
                            ( 97/C 228/21 )                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            is op 9 juni 1997 hogere voorziening ingesteld door de
                                                                            Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door A.
 Het VAT and Duties Tribunal te Belfast heeft bij beschik                  Lopes Sabino, D. Canga Fano en T. Blanchet, leden van
 king van 4 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                    zijn juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Lu
 van Justitie op 9 juni 1997, in het geding tussen J. Gregg                 xemburg bij A. Morbilli , Europese Investeringsbank, Bou
 en M. Gregg, enerzijds, en Commissioners of Customs and                    levard Konrad Adenauer 100, tegen het arrest, op 16 april
 ---pagebreak--- 26 . 7 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 228 / 11
1997 in zaak T-80/96 tussen de Raad van de Europese                  12 juni 1997, in het geding tussen BV Maatschappij Drij
Unie en A. M. Fernandes Leite Mateus gewezen door het                vende Bokken, voorheen Bonn & Mees en Stichting Pensi
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               oenfonds voor de Vervoer- en Havenbedrijven, het Hof
pen ( Eerste Kamer ).                                                van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                     om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
Requirant concludeert dat het het Hof behage :
                                                                     a ) Moet een bedrijfspensioenfonds als de Stichting Pensi
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van                       oenfonds voor de Vervoer- en Havenbedrijven waarin
     16 april 1997 in zaak T-80/96 ( A. M. Fernandes Leite               krachtens en overeenkomstig de WBPF (Wet betref
     Mateus/Raad van de Europese Unie ) te vernietigen;                  fende verplichte deelneming in een bedrijfspensioen
                                                                         fonds ) het deelnemen voor alle of één of meer
— de vordering van de Raad in eerste aanleg toe te wij                  bepaalde groepen van bedrijfsgenoten verplicht is
     zen, namelijk:                                                      gesteld, worden aangemerkt als een onderneming in de
                                                                         zin van de artikelen 85 , 86 of 90 van het EG-Verdrag ?
     — het beroep te verwerpen, en
                                                                     b ) Wanneer een aantal organisaties, die vervolgens door
     — verzoeksters in de kosten te verwijzen;
                                                                         de minister zijn aangemerkt als een voldoende repre
                                                                         sentatieve vertegenwoordiging van het georganiseerde
— over de kosten in de procedure voor het Hof van Justi                 bedrijfsleven in de zin van het eerste lid van artikel 3
     tie te beslissen als naar recht .
                                                                         WBPF, op grond van deze wetsbepaling aan de minis
                                                                         ter verzoekt het deelnemen in een bepaald pensioen
Middelen en voornaamste argumenten                                       fonds in de zin van deze wet verplicht te stellen, is dit
                                                                         gezamenlijk optreden van die organisaties dan aan te
Het bestreden arrest schendt het in de aankondiging van                  merken als een overeenkomst tussen ondernemingen
het vergelijkend onderzoek vastgestelde rechtskader:                     dan wel als een besluit van ondernemersverenigingen
                                                                         dan wel als een onderling afgestemde feitelijke gedra
— Schending van de bijzondere voorwaarden voor toela                    ging in de zin van artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag die —
     ting tot het vergelijkend onderzoek: zoals bij lezing               in de zin van deze verdragsbepaling — ( 1 ) de handel
     van het bestreden arrest blijkt, heeft verzoekster in               tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden en ( 2 )
     zaak T-80/96 als bewijs van haar beroepservaring                    ertoe strekt of ten gevolge kan hebben dat de mededin
     enkel een getuigschrift overgelegd, en geen arbeids                ging binnen de gemeenschappelijke markt wordt ver
     overeenkomst of aanstellingsbrief zoals in de aankon               hinderd, beperkt of vervalst ?
     diging van het vergelijkend onderzoek (geciteerd in
     rechtsoverweging 3 van het arrest ) werd vereist. Dit           c ) Is verplichtstelling als voormeld aan te merken als een
     argument is bij de schriftelijke behandeling aangevoerd             maatregel die het nuttig effect van de op de onderne
     en is ter terechtzitting bij herhaling beklemtoond,                 mingen toepasselijke mededingingsregels ongedaan kan
     maar wordt in het bestreden arrest genegeerd .                      maken, althans als een maatregel waarbij een lidstaat
                                                                         het tot stand komen van met artikel 85 strijdige
— ( Subsidiair ) Schending van het recht met betrekking                  afspraken oplegt of begunstigt dan wel de werking
     tot de strekking van het begrip „ eerste Escrituraria ".            ervan versterkt, of is zulks slechts onder bepaalde
                                                                         omstandigheden het geval en, indien dit laatste, onder
— ( Subsidiair ) Schending van het recht bij de uitlegging               welke ?
     van het sollicitatieformulier.
                                                                     d ) Indien de laatste vraag ontkennend moet worden
— ( Subsidiair) In het bestreden arrest wordt ten onrechte               beantwoord, kunnen dan andere omstandigheden ertoe
     gesteld, dat de jury van het vergelijkend onderzoek in              leiden dat de verplichtstelling onverenigbaar is met het
     verband met de beroepservaring een kennelijke beoor                bepaalde in artikel 90 van het EG-Verdrag en, zo ja,
     delingsfout heeft begaan.                                           welke ?
                                                                     e ) Kan de verplichtstelling worden aangemerkt als de ver
                                                                         lening aan een bedrijfspensioenfonds van een uitslui
                                                                         tend recht in de zin van artikel 90, lid 1 , van het EG
                                                                         Verdrag, en wordt aldus aan een dergelijk pensioen
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 6 juni                      fonds een machtspositie verschaft, waarvan het door
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 de enkele uitoefening van het toegekende uitsluitend
BV Maatschappij Drijvende Bokken, voorheen Bonn &                        recht misbruik maakt, met name omdat door de ver
Mees en Stichting Pensioenfonds voor de Vervoer- en                      plichtstelling de handel tussen de lidstaten ongunstig
                           Havenbedrijven                                kan worden beïnvloed om omdat in strijd met
                         ( Zaak C-2 19/97 )                              artikel 86 , lid 2, onder b, de dienstverlening wordt
                            ( 97/C 228/23
                                                                         beperkt ten nadele van de verplicht aangesloten onder
                                                                         nemingen casu quo werknemers ? Of kan de verplicht
                                                                         stelling een situatie in het leven roepen, waarbij een
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 6 juni                 pensioenfonds tot een dergelijk misbruik wordt
 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 gebracht, althans in een situatie wordt geplaatst


title: Beroep, op 30 juni 1998 ingesteld door C. Gogos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-95/98)

text:
15.8.98               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 258/37
twee categorieeÈn verdeeld, te weten documenten afkomstig                 van geschikte kandidaten te plaatsen, alsook het
van de lidstaten en van de Argentijnse autoriteiten, en                   besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de
documenten van de Commissie.                                              Commissie tot goedkeuring en bekrachtiging van
                                                                          bedoelde lijst, de stilzwijgende afwijzing van admini-
Met betrekking tot de eerste categorie stukken wordt ver-                 stratieve klacht R/056/98 en elke daarmee samenhan-
zoekster in overweging gegeven, zich rechtstreeks tot de                  gende uitvoerbare handeling van de Commissie;
betrokken lidstaten en autoriteiten te wenden. De stukken
van de tweede categorie zouden verband houden met een                Ð de Commissie te verplichten om verzoeker als morele
aanhangig geding (3) en derhalve onder de in de gedrags-                  schadevergoeding de som van 300 000 BEF te betalen;
code uitdrukkelijk voorziene uitzondering inzake de
bescherming van het algemeen belang, in het bijzonder
van het normale verloop van gerechtelijke procedures, val-           Ð de Commissie in alle kosten te verwizen.
len.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster heeft terzake het volgende aangevoerd:
De eerste categorie: De commissie heeft niet het recht de            Verzoeker beroept zich op talrijke schendingen van de
toegang tot documenten te weigeren met als argument, dat             rechtsregels die het verloop van vergelijkende onderzoeken
de auteur ervan niet de Commissie is. De weigering van               voor de aanwerving van ambtenaren bij de Europese
toegang vindt geen steun in de desbetreffende bepaling van           Gemeenschappen beheersen, in het kader van intern verge-
de gedragscode. De bestreden beschikking is derhalve in              lijkend onderzoek COM/17/96 voor de overgang van
strijd met Besluit 94/90/EGKS/EG/Euratom en met de                   categorie B naar categorie A, waaraan hij heeft deelgeno-
gedragscode. Subsidiair stelt zij, dat de bestreden beschik-         men. Volgens verzoeker leiden de betrokken schendingen
king niet voldoet aan de motiveringseisen van artikel 190            tot nietigheid van het vergelijkend onderzoek, maar recht-
van het EG-Verdrag.                                                  vaardigen zij daarnaast ook een verzoek tot schadevergoe-
                                                                     ding. Bij de betrokken schendingen gaat het met name om
                                                                     het volgende:
De tweede categorie: De bestreden beschikking is in
zoverre nietig wegens strijd met de gedragscode en Besluit
94/90/EGKS/EG/Euratom, subsidiair wegens strijd met                  Ð Schending van het beginsel van de gelijke behandeling
artikel 176 van het EG-Verdrag in verband met het arrest                  van de kandidaten:
in zaak T-124/96 en wegens strijd met artikel 190 van het
EG-Verdrag.
                                                                          Verzoeker beroept zich om te beginnen op een drievou-
                                                                          dige schending van het fundamentele beginsel van
( ) PB C 318 van 26.10.1996, blz. 14.
 1
                                                                          gelijke behandeling van de kandidaten bij vergelij-
(2) Nog niet verschenen in de Jurisprudentie.
                                                                          kende onderzoeken voor de aanwerving van ambtena-
(3) Zaak T-50/96, Primex Produkte Import und Export e.a./Com-
    missie (PB C 180 van 22.6.1996, blz. 33).                             ren.
                                                                          a) Schending wegens de vlottende samenstelling van
                                                                               de jury bij de mondelinge proeven en wegens de
                                                                               beoordeling in etappen.
Beroep, op 30 juni 1998 ingesteld door C. Gogos tegen                     b) Schending van de gelijke behandeling om taalrede-
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                               nen/discriminatie op grond van nationaliteit.
                        (Zaak T-95/98)
                                                                          c) Schending wegens gedifferentieerde behandeling
                         (98/C 258/67)                                         van de kandidaten, wat het vierde criterium
                                                                               (bekwaamheid tot synthese) betreft.
                      (Procestaal: Grieks)
                                                                     Ð Schending van het billijkheidsbeginsel en de algemene
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          regels die de beoordeling van vergelijkende onderzoe-
Gemeenschappen is op 30 juni 1998 beroep ingesteld
                                                                          ken beheersen.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
C. Gogos, ambtenaar in de rang B 5 bij de Commissie, ver-
tegenwoordigd door C. Tagaras, advocaat te Athene,                   Ð Schending van artikel 27 van het Ambtenarenstatuut.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van E. Korn, advocaat aldaar, rue Nassau 21.
                                                                     Ð Schending van artikel 3 van bijlage III bij het Ambte-
                                                                          narenstatuut.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð het beroep ontvankelijk te verklaren;                              Ð Schending van de aankondiging van het vergelijkend
                                                                          onderzoek.
Ð nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelij-
     kend onderzoek COM/A/17/96 om hem niet op de lijst


title: Doorhaling van zaak T-29/00

text:
C 161/26              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  2.6.2001
              Doorhaling van zaak T-350/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-150/00 (1)
                       (2001/C 161/51)                                                         (2001/C 161/54)
                       (Procestaal: Engels)                                                     (Procestaal: Frans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
van 6 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van               beschikking van 13 maart 2001 de doorhaling in het register
zaak T-350/99: B. Karic en anderen tegen Raad van de                    gelast van zaak T-150/00: Groupement Européen des Produc-
Europese Unie.                                                          teurs de Verre Plat (GEPV) tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                        (1) PB C 247 van 26.8.2000.
               Doorhaling van zaak T-29/00 (1)                                        Doorhaling van zaak T-168/00 (1)
                       (2001/C 161/52)                                                         (2001/C 161/55)
                        (Procestaal: Duits)                                                    (Procestaal: Duits)
                                                                        De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                        aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                        van 7 maart 2001 de doorhaling in het register gelast van
van 15 februari 2001 de doorhaling in het register gelast van
                                                                        zaak T-168/00: Düsseldorfer Senfspezialitäten tegen Bureau
zaak T-29/00: Deutsche Post AG tegen Commissie van de
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
Europese Gemeenschappen.
                                                                        gen en modellen).
(1) PB C 135 van 13.5.00.                                               (1) PB C 259 van 9.9.2000.
               Doorhaling van zaak T-91/00 (1)                                        Doorhaling van zaak T-189/00 (1)
                       (2001/C 161/53)                                                         (2001/C 161/56)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             van 22 februari 2001 de doorhaling in het register gelast van
van 15 februari 2001 de doorhaling in het register gelast van           zaak T-189/00: „Invest” Import und Export GmbH en „Invest”
zaak T-91/00: A. Kind tegen Commissie van de Europese                   Commerce tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Gemeenschappen.                                                         schappen.
(1) PB C 176 van 24.6.00.                                               (1) PB C 285 van 7.10.00.


title: Zaak C-454/01: Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
19.1.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 17/11
De Helleense Republiek bestrijdt niet dat zij maatregelen moet       relatief weinig PCB’s bevattende apparaten en geringe hoeveel-
nemen om aan de richtlijn te voldoen.                                heden PCB te verwijderen en/of te reinigen, moet toch het in
                                                                     artikel 11 voorgeschreven plan worden opgesteld en aan de
De Commissie stelt vast dat Helleense Republiek tot op heden         Commissie worden meegedeeld.
niet de geschikte maatregelen heeft genomen voor de volledige
omzetting van de richtlijn in nationaal recht.                       (1) PB L 243, blz. 31.
                                                                     (2) Zie blz. 8 van dit Publicatieblad.
(1) PB L 221, blz. 23.
                                                                     Hogere voorziening, op 28 november 2001 ingesteld
                                                                     door A. Tessas en P. Tessa tegen de beschikking van het
Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Commissie                 Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 11 septem-
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                  ber 2001 in zaak T-270/99, A. Tessas en P. Tessa/Raad
                             Duitsland                               van de Europese Unie, ondersteund door de Helleense
                                                                                Republiek
                         (Zaak C-454/01)
                                                                                (Zaak C-461/01 P)
                          (2002/C 17/18)
                                                                                (2002/C 17/19)
Bij het Hof van Jusitite van de Europese Gemeenschappen is
op 22 november 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-             op 28 november 2001 hogere voorziening ingesteld door
pen, vertegenwoordigd door J. Götz zur Hausen, juridisch             A. Tessas en P. Tessa, tegen de beschikking van het Gerecht
adviseur van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,            van eerste aanleg van 11 september 2001 in zaak T-270/99,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                             A. Tessas en P. Tessa/Raad van de Europese Unie, ondersteund
                                                                     door de Helleense Republiek.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                     Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      binnen de gestelde termijn het in artikel 11, lid 1, eerste    —     de beschikking van het Gerecht van 11 september 2001
      streepje, van richtlijn 96/59/EG van de Raad (1) van                 in zaak T-270/99 te vernietigen en het in eerste aanleg
      16 september 1996 betreffende de verwijdering van                    gevorderde toe te wijzen;
      polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/
      PCT’s) voorgeschreven plan op te stellen respectievelijk       —     verweerder te verwijzen in de kosten.
      aan de Commissie mede te delen, niet heeft voldaan
      aan de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
      verplichtingen;                                                Middelen en voornaamste argumenten
2.    de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.         —     Onjuiste aanwijzing van de adressaten van het in eerste
                                                                           aanleg bestreden besluit van de Raad: het Gerecht heeft
                                                                           ten onrechte geoordeeld dat dit besluit rekwiranten niet
Middelen en voornaamste argumenten                                         rechtstreeks en individueel raakte.
                                                                     —     Schending van het algemene beginsel van een eerlijke
De aangevoerde middelen en argumenten komen overeen met                    rechtsgang.
die in zaak C-435/01 (2); de termijn voor het opstellen en
mededelen van het plan is op 16 september 1999 verstreken.           —     Schending van de bepalingen van het Reglement voor de
Ook al zijn er in de Bondsrepubliek Duitsland nog slechts                  procesvoering inzake de proceskosten.


title: Arrest van het Hof van 4 juli 2000 in zaak C-387/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Niet-nakoming — Niet-nakomingsarrest van het Hof — Niet-uitvoering — Artikel 171 EG-Verdrag (thans artikel 228 EG) — Financiële sancties — Dwangsom — Afvalstoffen — Richtlĳnen 75/442/EEG en 78/319/EEG)

text:
21.10.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 302/5
de Tampereen käräjäoikeus (Finland), in het aldaar aanhangige              (Italië), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, F. Parmentier en
geding tussen Tullihallitus en K. Salumets e.a., om een preju-             V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
diciële beslissing over de uitlegging van de Zesde richtlijn               Luxemburg bij Société de gestion fiduciaire, Postbus 585,
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                       betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 9 februari 1999,
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                   Politi/Europese Stichting voor opleiding (T-124/98, JurAmbt.
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,                  blz. I-A-9 en II-29), strekkende tot vernietiging van die beschik-
blz. 1), van de richtlijnen van de Raad 92/12/EEG van 25 fe-               king, andere partij bij de procedure: Europese Stichting voor
bruari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnspro-              opleiding, vertegenwoordigd door B. Wägenbaur, advocaat te
ducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de                 Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
controles daarop (PB L 76, blz. 1) en 92/83/EEG van 19 ok-                 C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
tober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van                Commissie van de Europese Gemeenschappen, Centre Wagner,
de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L 316,                Kirchberg, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
blz. 21), alsmede van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de                 volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, A. La
Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communau-                Pergola, H. Ragnemalm en M. Wathelet (rapporteur), rechters;
tair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), heeft het Hof (Eerste               advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 29 juni
kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,                 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-gene-
raal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op             1)     Wijst de hogere voorziening af.
29 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                           2)     Verwijst C. Politi in de kosten.
De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de           (1) PB C 246 van 28.8.1999.
toegevoegde waarde: uniforme grondslag, de richtlijnen van de Raad
92/12/EEG van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling
voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan
en de controles daarop, en 92/83/EEG van 19 oktober 1992
betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op
alcohol en alcoholhoudende dranken, alsmede verordening (EEG)
nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van
het communautair douanewetboek, moeten aldus worden uitgelegd,
dat de bepalingen ervan betreffende de belastingplichtigheid en de
douaneschuld eveneens van toepassing zijn op de invoer als smokkel-                             ARREST VAN HET HOF
goed vanuit derde landen afkomstige ethylalcohol in het douanegebied
van de Gemeenschap.                                                                                van 4 juli 2000
(1) PB C 71 van 13.3.1999.
                                                                           in zaak C-387/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
                                                                           (Niet-nakoming — Niet-nakomingsarrest van het Hof —
                    ARREST VAN HET HOF                                     Niet-uitvoering — Artikel 171 EG-Verdrag (thans ar-
                                                                           tikel 228 EG) — Financiële sancties — Dwangsom —
                           (Vijfde kamer)                                    Afvalstoffen — Richtlijnen 75/442/EEG en 78/319/EEG)
                         van 29 juni 2000
                                                                                (2000/C 302/10)
in zaak C-154/99 P: C. Politi tegen Europese Stichting
                         voor opleiding (1)
(Hogere voorziening — Tijdelijke functionarissen — Klacht-                                            (Procestaal: Grieks)
termijn — Beroepstermijn — Onjuiste kwalificatie — Ont-
                            vankelijkheid)
                          (2000/C 302/09)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                           In zaak C-387/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande), ondersteund door
                          dentie van het Hof)                              Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                                                                           (gemachtigde: J. E. Collins) tegen Helleense Republiek (gemach-
In zaak C-154/99 P, C. Politi, voormalig tijdelijk functionaris            tigden: A. Samoni-Rantou en E.-M. Mamouna en door
van de Europese Stichting voor opleiding, wonende te Turijn                G. Karipsiadis), betreffende een verzoek aan het Hof om
 ---pagebreak--- C 302/6                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de                                       ARREST VAN HET HOF
onontbeerlijke maatregelen ter uitvoering van het arrest van
het Hof van 7 april 1992, Commissie/Griekenland (C-45/91,                                             van 4 juli 2000
Jurispr. blz. I-2509) te hebben genomen en in het bijzonder
door nog niet de noodzakelijke plannen en programma’s te
hebben opgesteld en uitgevoerd voor de verwijdering van                    in zaak C-424/97 (verzoek van het Landesgericht Düssel-
afvalstoffen en toxische en gevaarlijke afvalstoffen in het                dorf om een prejudiciële beslissing): S. Haim tegen Kas-
betrokken gebied zonder gevaar voor de gezondheid van de                            senzahnärztliche Vereinigung Nordrhein (1)
mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu, de
krachtens artikel 171 van het Verdrag (thans artikel 228 EG)               (Aansprakelijkheid van lidstaat in geval van schending van
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, met                     het gemeenschapsrecht — Aan publiekrechtelijk lichaam van
veroordeling van de Helleense Republiek tot betaling van een               lidstaat toe te rekenen schendingen — Voorwaarden voor
dwangsom ten bedrage van 24 600 ecu aan de Commissie op                    aansprakelijkheid van lidstaat en van publiekrechtelijk li-
de rekening eigen middelen van de EG voor elke dag die zij                 chaam van die staat — Verenigbaarheid van taalvereiste met
vanaf de kennisgeving van dit arrest in gebreke blijft met het                                    vrijheid van vestiging)
treffen van de nodige maatregelen om aan het genoemde
arrest Commissie/Griekenland te voldoen, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,                                        (2000/C 302/11)
J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward, L. Sevón en
R. Schintgen, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann,
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm (rappor-                                          (Procestaal: Duits)
teur), M. Wathelet en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
4 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
volgt:                                                                                dentie van het Hof)
1)     Door niet de noodzakelijke maatregelen te hebben genomen            In zaak C-424/97, betreffende een verzoek aan het Hof
       voor de verwijdering van de afvalstoffen in het gebied van          krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
       Chania zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en              het Landgericht Düsseldorf (Duitsland), in het aldaar aanhangig
       zonder nadelige gevolgen voor het milieu, overeenkomstig            geding tussen S. Haim en Kassenzahnärztliche Vereinigung
       artikel 4 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli          Nordrhein, om een prejudiciële beslissing over de aansprake-
       1975 betreffende afvalstoffen, en door voor dit gebied geen         lijkheid van een lidstaat en, eventueel, van een publiekrechtelijk
       plannen voor de verwijdering van afvalstoffen overeenkomstig        lichaam van die staat voor de schade veroorzaakt door een
       artikel 6 van richtlijn 75/442 en geen programma’s voor de          schending van het gemeenschapsrecht, en over de vraag, of
       verwijdering van toxische en gevaarlijke afvalstoffen overeen-      de toelating als ziekenfondstandarts van een tandarts die
       komstig artikel 12 van richtlijn 78/319/EEG van de Raad van         onderdaan is van een andere lidstaat, kan worden onderworpen
       20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen      aan de voorwaarde dat hij de taal van de ontvangende staat
       te hebben opgesteld, heeft de Helleense Republiek niet alle         voldoende beheerst, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
       maatregelen genomen die de uitvoering van het arrest van            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, D. A. O. Edward (rappor-
       7 april 1992, Commissie/Griekenland (C-45/91) meebrengt,            teur), L. Sevón en R. Schintgen, Kamerpresidenten, P. J. G.
       en is zij de krachtens artikel 171 EG-Verdrag op haar rustende      Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,
       verplichtingen niet nagekomen.                                      H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 4 juli
2)     De Helleense Republiek wordt veroordeeld, aan de Commissie          2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       van de Europese Gemeenschappen op de rekening eigen middelen
       van de EG een dwangsom van 20 000 euro te betalen voor elke         1)    Het gemeenschapsrecht staat er niet aan in de weg staat, dat
       dag die zij in gebreke blijft met de uitvoering van de                    naast de lidstaat zelfs, ook een publiekrechtelijk lichaam
       noodzakelijke maatregelen om aan het genoemde arrest Com-                 aansprakelijk kan zijn voor de schade die particulieren hebben
       missie/Griekenland te voldoen, te rekenen vanaf de datum van              geleden door maatregelen die dat lichaam in strijd met het
       uitspraak van dit arrest tot aan de uitvoering van het genoemde           gemeenschapsrecht heeft genomen.
       arrest Commissie/Griekenland.
                                                                           2)    Om te bepalen of er al dan niet sprake is van een gekwalificeerde
                                                                                schending van het gemeenschapsrecht in de zin van de recht-
3)     De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.                       spraak van het Hof, moet rekening worden gehouden met de
                                                                                beoordelingsmarge waarover de betrokken lidstaat beschikt. Het
4)     Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                    bestaan en de omvang van die marge moeten worden bepaald
       Ierland zal zijn eigen kosten dragen.                                     aan de hand van het gemeenschapsrecht en niet van het
                                                                                nationale recht.
(1) PB C 113 van 11.4.1998.                                                3)    De bevoegde autoriteiten van een lidstaat mogen voor de
                                                                                toelating als ziekenfondstandarts van een beoefenaar van de
                                                                                tandheelkunde die onderdaan is van een andere lidstaat, in
                                                                                eerstgenoemde lidstaat is gevestigd en daar zijn beroep mag
                                                                                uitoefenen, maar niet in het bezit is van een in artikel 3 van


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 februari 2004 in zaak C-312/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 19 februari 2004
   in zaak C-312/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 1999/44/EG)
   (2004/C 94/17)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-312/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: E. Dominkovits), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171, blz. 12), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 19 februari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, is het Koninkrijk België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak F-139/11: Beroep ingesteld op 22 december 2011 — ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/25

         Beroep ingesteld op 22 december 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-139/11)
   2012/C 65/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: Ph.-E. Partsch, E. Raimond, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de directeur-generaal van OLAF waarbij de verzoekende partij voor de laatste keer is uitgenodigd voor een verhoor in het kader van een intern onderzoek en waarbij is aangegeven dat, indien zij geen gehoor geeft aan die uitnodiging, het eindrapport over het onderzoek zal worden opgesteld alleen op basis van informatie die eenzijdig door OLAF is verzameld en onderzocht, alsmede nietigverklaring van de brief waarbij haar klacht is afgewezen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van 28 oktober 2011 nietig verklaren;

               —

               het schrijven van 2 december 2011 waarbij op de klacht van 21 november 2011 is beslist nietig verklaren;

               —

               de verzoekende partij het bedrag van 6 000 EUR aan schadevergoeding en vertragingsrente toekennen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-71/12: Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Meskarian/Raad

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/28

         Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Meskarian/Raad
   (Zaak T-71/12)
   2012/C 109/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoeker: Mohammed Reza Meskarian (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en F. Zaiwalla, Solicitors, D. Wyatt, QC (Queen’s Counsel), en R. Blakeley, Barrister)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker verzoekt het Gerecht:

               —

               punt 13 van tabel A van de bijlage bij besluit 2011/783/GBVB van de Raad (1) en bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad (2) nietig te verklaren voor zover het van toepassing is op verzoeker;

               —

               te verklaren dat de artikelen 19, lid 1, sub b, en 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (3) en artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad (4) niet van toepassing zijn op verzoeker;

               —

               te verklaren dat ondanks artikel 60, lid 2, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie de nietigverklaring van de litigieuze handelingen onmiddellijk in werking treedt; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           onbevoegdheid van de Raad van de Europese Unie om een bevriezing van tegoeden en een reisverbod onder het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid („GBVB”) op te leggen voor een interne aangelegenheid van de Europese Unie.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           er is niet voldaan aan de criteria voor plaatsing op een lijst op grond van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad wat verzoeker betreft.

               3)

               Derde middel:

                           —

                           het opleggen van beperkende maatregelen aan verzoeker is kennelijk in strijd met zijn mensen- en grondrechten en met het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Vierde middel:

                           —

                           de beperkende maatregelen die door verweerder aan verzoeker zijn opgelegd zijn strijdig met verweerders procedureverplichtingen en het recht van verdediging van verzoeker.

               5)

               Vijfde middel:

                           —

                           voor zover de beroepen tot nietigverklaring van de vermelding op een lijst van ofwel Persia’s International Bank of van Bank Mellat succesvol zijn, moet ook de vermelding op de lijst van verzoeker nietig worden verklaard.

      (1)  Besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2011, L 319, blz. 71).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2011, L 319, blz. 11).

      (3)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39).

      (4)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB 2010, L 281, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 september 2001 in zaak C-375/99: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren 1996 en 1997 — Openbare opslag van rundvlees)

text:
C 303/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          27.10.2001
1.     Verwerpt het beroep.                                                                     ARREST VAN HET HOF
2.     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                van 13 september 2001
                                                                           in zaak C-417/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 96/62/EG — Beoordeling en
                                                                           beheer van luchtkwaliteit — Niet-aanwijzing van bevoegde
                           (Vijfde kamer)                                  instanties en van organen die belast zijn met toepassing van
                                                                                richtlijn)
                     van 13 september 2001
in zaak C-375/99: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                                               (2001/C 303/05)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren
       1996 en 1997 — Openbare opslag van rundvlees)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2001/C 303/04)                                                             dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           In zaak C-417/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om vast
                          dentie van het Hof)                              te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de bevoegde
                                                                           instanties en organen aan te wijzen bedoeld in artikel 3, eerste
In zaak C-375/99, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-               alinea, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september
Monı́s Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit
schappen (gemachtigde: J. Guerra Fernández), betreffende                  (PB L 296, blz. 55), een van de krachtens deze richtlijn op hem
een beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van              rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
beschikking 1999/603/EG van de Commissie van 28 juli 1999                  (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpre-
houdende weigering van communautaire financiering voor                     sident, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann, L. Sevón en
bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het                    C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                     griffier: R. Grass, op 13 september 2001 een arrest gewezen
(EOGFL), afdeling Garantie (PB L 234, blz. 6), voorzover hierin            waarvan het dictum luidt als volgt:
een forfaitaire korting van 5 % wordt toegepast op bepaalde
door het Koninkrijk Spanje op de begrotingsposten 2111
(technische uitgaven), 2112 (financiële uitgaven) en 2113                  1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
(overige uitgaven) gedeclareerde bedragen in de sector openba-                   rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om de
re opslag van rundvlees, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-                  bevoegde instanties en organen bedoeld in artikel 3, eerste
steld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward,                 alinea, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september
P. Jann (rapporteur), S. von Bahr en C. W. A. Timmermans,                        1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit,
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass,                 aan te wijzen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze
op 13 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
luidt als volgt:
                                                                           2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                           (1) PB C 20 van 22.1.2000.
( 1) PB C 366 van 18.12.1999.


title: Zaak T-79/09: Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Frankrijk/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/37

         Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-79/09)
   2009/C 113/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en A.-L. Vendrolini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies van verzoekster

               —

               Nietigverklaring van de bestreden beschikking;

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster nietigverklaring van beschikking C(2008)7846 def van de Commissie van 10 december 2008, waarbij de Commissie heeft beslist dat de verplicht gestelde vrijwillige bijdragen die door de landbouwschappen worden geheven van de door hen vertegenwoordigde leden ter financiering van door die schappen te ondernemen acties, een staatssteunmaatregel waren in de zin van artikel 87, lid 1, EG.
   Tot staving van haar vordering voert verzoekster als middel ten gronde aan:

               —

               Verkeerde toepassing van het begrip staatssteunmaatregel in de zin van artikel 87, lid 1, EG, doordat de Commissie deze verplichte vrijwillige bijdragen, in tegenstelling tot hetgeen door de Franse regering wordt gesteld, heeft beschouwd als parafiscale belastingen, dat wil zeggen staatsmiddelen, terwijl

                           —

                           de procedure voor de erkenning van bedrijfschappen, evenals de procedure voor uitbreiding van bedrijfschapsovereenkomsten, niet kunnen worden beschouwd als middelen waarmee de staat een bepaald, door hem vooraf omschreven beleid kan voeren;

                           —

                           de heffingsgrondslag, het bedrag, de aanwending en het gebruik van de verplichte vrijwillige bijdragen worden vastgesteld door de bedrijfsschappen in hun overeenkomsten, terwijl de overheid in geen enkele fase een stem in het kapittel heeft;

                           —

                           de verplichte vrijwillige bijdragen zonder meer moeten worden gebruikt voor de actie waarvoor zij zijn bestemd en nooit ter beschikking worden gesteld aan de overheid;

                           —

                           degenen van wie een verplichte vrijwillige bijdrage wordt geheven, noodzakelijkerwijs gebaat zijn bij de daarmee gefinancierde acties en de gehele bedrijfstak als afnemer of verkoper van het betrokken product voor de kosten daarvan opkomt.


title: Zaak T-49/16: Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Azanta/EUIPO — Novartis (NIMORAL) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NIMORAL — Ouder Uniewoordmerk NEORAL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/26

         Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Azanta/EUIPO — Novartis (NIMORAL)
   (Zaak T-49/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NIMORAL - Ouder Uniewoordmerk NEORAL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 161/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Azanta A/S (Hellerup, Denemarken) (vertegenwoordiger: Hoffgaard Rasmussen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Ivanauskas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Novartis AG (Bazel, Zwitserland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2015 (zaak R 634/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Novartis en Azanta

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Azanta A/S wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak C-119/07: Beschikking van de president van het Hof van 20 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt — Duitsland) — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/25

         Beschikking van de president van het Hof van 20 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Darmstadt — Duitsland) — Container Service Thorsten Sperzel GmbH/Land Hessen
   (Zaak C-119/07) (1)

   (2007/C 199/46)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak C-541/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Wuppertal — Duitsland) — procedure ingeleid door Mircea Florian Freitag (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Unie — Artikel 21 VWEU — Vrijheid om in de lidstaten te reizen en te verblijven — Onderdaan die zowel de nationaliteit van de lidstaat van zijn verblijf bezit als die van de lidstaat van zijn geboorte — Wijziging van de familienaam in de lidstaat van geboorte die niet heeft plaatsgevonden tijdens een gewoon verblijf in die lidstaat — Naam die overeenkomt met de geboortenaam — Verzoek tot inschrijving van die naam in het register van de burgerlijke stand van de lidstaat van verblijf — Afwijzing van dat verzoek — Grond — Naam die niet tijdens een gewoon verblijf is verworven — Bestaan in het nationale recht van andere procedures ter verkrijging van erkenning van die naam)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Wuppertal — Duitsland) — procedure ingeleid door Mircea Florian Freitag
   (Zaak C-541/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Unie - Artikel 21 VWEU - Vrijheid om in de lidstaten te reizen en te verblijven - Onderdaan die zowel de nationaliteit van de lidstaat van zijn verblijf bezit als die van de lidstaat van zijn geboorte - Wijziging van de familienaam in de lidstaat van geboorte die niet heeft plaatsgevonden tijdens een gewoon verblijf in die lidstaat - Naam die overeenkomt met de geboortenaam - Verzoek tot inschrijving van die naam in het register van de burgerlijke stand van de lidstaat van verblijf - Afwijzing van dat verzoek - Grond - Naam die niet tijdens een gewoon verblijf is verworven - Bestaan in het nationale recht van andere procedures ter verkrijging van erkenning van die naam))
   (2017/C 249/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Wuppertal

      Partij in het hoofdgeding

   Mircea Florian Freitag

      Dictum

   Artikel 21 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat het bureau van de burgerlijke stand van een lidstaat weigert om een familienaam die een onderdaan van die lidstaat rechtmatig in een andere lidstaat — waarvan deze onderdaan eveneens de nationaliteit bezit — heeft verworven, en die overeenstemt met zijn geboortenaam, te erkennen en in te schrijven in het register van de burgerlijke stand, en deze weigering baseert op een bepaling van nationaal recht die de mogelijkheid om middels een aangifte bij het bureau van de burgerlijke stand om een dergelijke inschrijving te verzoeken afhankelijk stelt van de voorwaarde dat die naam is verworven tijdens een gewoon verblijf in die andere lidstaat, tenzij er in het nationale recht andere bepalingen bestaan die de erkenning van die naam daadwerkelijk mogelijk maken.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak C-11/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Maatschap L. A. en D. A. B. Langestraat en P. Langestraat-Troost/Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem — Verlagingen en uitsluitingen van betalingen bij niet-naleving van voorschriften inzake randvoorwaarden — Aansprakelijkheid voor andermans handelen)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 december 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Maatschap L. A. en D. A. B. Langestraat en P. Langestraat-Troost/Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie
   (Zaak C-11/12) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem - Verlagingen en uitsluitingen van betalingen bij niet-naleving van voorschriften inzake randvoorwaarden - Aansprakelijkheid voor andermans handelen)
   2013/C 38/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maatschap L. A. en D. A. B. Langestraat en P. Langestraat-Troost

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — College van Beroep voor het bedrijfsleven — Uitlegging van artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30, blz. 16) — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem — Verlagingen en uitsluitingen bij niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden — Landbouwer die van een derde landbouwgrond heeft gehuurd en tijdelijk heeft aanvaard dat deze derde op die grond mest uitreed — Niet-naleving door die derde van de uit de regelgeving voortvloeiende beheerseisen

      Dictum

   Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (EG), moet aldus worden uitgelegd dat niet-naleving van de voorschriften inzake de randvoorwaarden door de persoon aan of door wie de landbouwgrond is overgedragen, naar aanleiding waarvan het totaalbedrag van de rechtstreekse betalingen wordt verlaagd of uitgesloten, volledig moet worden toegerekend aan de landbouwer die de steunaanvraag heeft ingediend.

      (1)  PB C 98 van 31.3.2011.


title: Zaak C-70/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 februari 2013 door Getty Images (US), Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 november 2012 in zaak T-338/11, Getty Images (US), Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/12

         Hogere voorziening ingesteld op 8 februari 2013 door Getty Images (US), Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 21 november 2012 in zaak T-338/11, Getty Images (US), Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-70/13 P)
   2013/C 101/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Getty Images (US), Inc. (vertegenwoordiger: P. Olson, advokat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest waartegen hogere voorziening is ingesteld, vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing vernietigen voor zover daarbij het door Getty Images tegen de beslissing van de onderzoeker van het BHIM van 2 augustus 2010 ingestelde beroep wordt verworpen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan: (i) schending van artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1), (ii) schending van artikel 7, lid 1, sub c, en (iii) schending van het beginsel van gelijke behandeling.
   Volgens artikel 7, lid 1, sub b, wordt de inschrijving geweigerd van merken die „elk onderscheidend vermogen” missen. Een minimaal onderscheidend vermogen volstaat voor de niet-toepasselijkheid van de in deze bepaling genoemde weigeringsgronden. In casu doet het feit dat een gelijk merk voor dezelfde en soortgelijke waren/diensten tweemaal werd geacht het vereiste onderscheidend vermogen te hebben, een zeer sterk vermoeden ontstaan dat PHOTOS.COM het noodzakelijke minimale onderscheidend vermogen heeft. De enkele omstandigheid dat elk element afzonderlijk onderscheidend vermogen mist, betekent niet dat de combinatie ervan geen onderscheidend vermogen heeft. Als combinatie van PHOTOS +.COM krijgt het merk een betekenis los van de individuele betekenis van die elementen. Het relevante publiek begrijpt dit duidelijk als een commerciële domeinnaam. Domeinnamen zijn uniek door hun aard. Als zodanig wijst PHOTOS.COM de consument erop dat het een unieke bron van waren en diensten is, die kan worden onderscheiden van andere bronnen van waren of diensten met een andere naam. Zo vervult het het doel van een merk en bereikt het de drempel voor onderscheidend vermogen van artikel 7, lid 1, sub b.
   Het algemeen belang waarmee bij de toepassing van artikel 7, lid 1, sub b, rekening moet worden gehouden, bestaat erin te onderzoeken of het merk de consument de identiteit van de oorsprong van de waren/diensten kan waarborgen doordat hij zonder gevaar voor verwarring de dienst van andere diensten van andere herkomst kan onderscheiden. Vaststaat dat elke domeinnaam uniek is en dat een domeinnaam die eindigt op.com een commerciële website aanduidt. In punt 22 van de bestreden beslissing heeft het Gerecht erkend dat het relevante publiek het element.com onmiddellijk zal herkennen als een verwijzing naar een commerciële internetsite. Het Gerecht heeft ten onrechte geen rekening gehouden met het feit dat de domeinnaam een goede manier is om de consument in staat te stellen de waren/diensten van de aanvrager te onderscheiden van die van de concurrenten van de aanvrager. Het algemeen belang dat bestaat in de bescherming van de consument is bereikt en artikel 7, lid 1, sub b, is niet geschonden.
   Wat artikel 7, lid 1, sub c, betreft, heeft het Gerecht besloten deze kwestie niet te behandelen. Niettemin is dit artikel niet geschonden doordat het algemeen belang dat aan die bepaling ten grondslag ligt, bestaat in de bescherming van rekwirantes concurrenten, die geen van alle getroffen zijn door de inschrijving aangezien het gaat om een domeinnaam van rekwirante. Het merk is evenmin objectief beschrijvend voor de waren/diensten.
   Het beginsel van gelijke behandeling vereist dat het BHIM bij de beoordeling van gelijke merkaanvragen gebonden is aan zijn eigen eerdere beslissingen, behoudens enige aanwijzing dat de oudere merken ten onrechte werden ingeschreven. Overeenkomstig dit beginsel moet het Gerecht overgaan tot vernietiging van het besluit van het BHIM dat PHOTOS.COM niet kon worden ingeschreven. Het Gerecht stelt dat deze beginselen moeten worden afgewogen tegen de „eerbiediging van de legaliteit” en dat merkaanvragers zich niet mogen baseren op eerdere beslissingen teneinde een identieke beslissing te krijgen, omdat de eerdere beslissing een „eventuele onwettigheid (was) die in het voordeel van een derde speelt”; derhalve oordeelde het Gerecht dat „een dergelijk onderzoek in elk concreet geval moet gebeuren” (punt 69 van het bestreden arrest).
   Het beginsel van gelijke behandeling staat op gespannen voet met het legaliteitsbeginsel. Sinds het arrest in de zaak STREAMSERVE (zie arrest van 27 februari 2002, T-106/00, Streamserve/BHIM) kreeg het legaliteitsbeginsel de overhand. Als gevolg daarvan is sprake van rechtsonzekerheid en een stroom van beroepen. In het licht van deze ervaring is het gerechtvaardigd het beginsel van gelijke behandeling meer te benadrukken. Onderzoekers van het BHIM hebben de plicht om consequent te handelen, gemeenschappelijke normen toe te passen, analoge zaken te identificeren en deze op dezelfde manier te behandelen. Wanneer merkaanvragers verwijzen naar eerder ingeschreven merken mogen onderzoekers van het BHIM niet zonder meer verwijzen naar het arrest in de zaak STREAMSERVE zonder rekening te houden met het fundamentele beginsel van gelijke behandeling. In plaats van een legaliteitsbeginsel waarbij eerdere inschrijvingen letterlijk als vergissingen worden beschouwd, is het een veel meer haalbare werkwijze om te veronderstellen dat de oudere merken correct werden ingeschreven. In geen enkel geval is de plicht om het beginsel van gelijke behandeling toe te passen zo duidelijk als wanneer, zoals in casu, de merken gelijk en de waren dezelfde zijn.
   Besluit: het merk PHOTOS.COM heeft hetzelfde onderscheidend vermogen voor de waren en diensten die het aanduidt als de twee eerder ingeschreven merken. Dit merk kan op dezelfde grond worden ingeschreven als de oorspronkelijke merken, en dit is vereist op grond van het beginsel van gelijke behandeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-393/07: Beroep ingesteld op 9 augustus 2007 — Italiaanse Republiek/Europees Parlement

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/18

         Beroep ingesteld op 9 augustus 2007 — Italiaanse Republiek/Europees Parlement
   (Zaak C-393/07)
   (2007/C 247/23)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren besluit P6_TA-PROV (2007) 0209 van het Europees Parlement van 24 mei 2007, betekend op 28 mei 2007, betreffende het onderzoek van de geloofsbrieven van Beniamino Donnici;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep is gebaseerd op vijf middelen.
   Met het eerste middel stelt de Italiaanse regering schending van de artikelen 6 (voorheen 4), 8 (voorheen 7), 12 (voorheen 11) en 13 (voorheen 12) van besluit 76/787/EGKS, EEG, Euratom betreffende de Akte van 20 september 1976 tot verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen (Akte van 1976), laatstelijk gewijzigd bij besluit 2002/772/EG/Euratom van 25 juni 2002 (1), alsook van artikel 6 EG. Het Europees Parlement kan bij het onderzoek van de geloofsbrieven van zijn leden immers niet de rechtmatigheid van de nationale verkiezingsprocedures toetsen en het dient enkel akte te nemen van de regelmatig bekendgemaakte resultaten van die verkiezingen. Het in artikel 6 van de Akte van 1976 neergelegde vereiste dat de leden niet gebonden mogen zijn door instructies en geen bindend mandaat mogen aanvaarden, houdt geenszins verband met de omstandigheid dat een niet-gekozen kandidaat uitdrukkelijk afziet van de opvolging van een gekozen kandidaat die zijn ambt heeft neergelegd.
   Met het tweede middel stelt de Italiaanse regering schending van artikel 2 van het Statuut van de leden van het Europees Parlement, dat is vastgesteld bij besluit 2005/684/EG, Euratom van het Europees Parlement van 28 september 2005 (2). Deze bepalingen zullen weliswaar van toepassing zijn vanaf de zittingsperiode 2009, maar zij zien hoe dan ook enkel op de zittende leden en zijn irrelevant voor de beoordeling van de situatie waarin een niet-gekozen kandidaat ervan afziet, in de plaats te treden van een gekozen kandidaat die zijn ambt heeft neergelegd.
   Met het derde middel stelt de Italiaanse regering schending van artikel 199 EG en van de artikelen 3 en 4 van het huishoudelijk reglement van het Europees Parlement. Deze artikelen regelen louter de interne procedures van het Parlement, onder meer betreffende het onderzoek van de geloofsbrieven, en hieruit kan geen bevoegdheid tot toetsing van de rechtmatigheid van nationale verkiezingen worden afgeleid, ook niet met betrekking tot de opvolging door een niet-gekozen kandidaat van een gekozen kandidaat die zijn ambt heeft neergelegd.
   Met het vierde middel stelt de Italiaanse regering schending van de artikelen 6 EU, 10 EG en 230 EG. Het Europees Parlement is gehouden tot inachtneming van de definitief geworden uitspraak van de Consiglio di Stato waarin de rechtmatigheid van de verkiezing is vastgesteld. Het Europees Parlement had in voorkomend geval derdenverzet tegen deze uitspraak moeten instellen. In elk geval strookt het besluit van het Europees Parlement niet met het algemene rechtsbeginsel van het gezag van gewijsde dat alle lidstaten gemeen hebben.
   Met het vijfde middel voert de Italiaanse regering aan dat het bestreden besluit ontoereikend is gemotiveerd. Dit besluit vermeldt immers niet de feitelijke gegevens op basis waarvan het Parlement heeft geconcludeerd dat Occhetto niet vrijwillig ervan heeft afgezien Di Pietro op te volgen.

      (1)  PB L 283, blz. 1.

      (2)  PB L 262, blz. 1.


title: Zaak T-210/07: Beroep ingesteld op 11 juni 2007 — RSA Security Ireland/Commissie

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/39

         Beroep ingesteld op 11 juni 2007 — RSA Security Ireland/Commissie
   (Zaak T-210/07)
   (2007/C 183/74)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: RSA Security Ireland Ltd (Shannon, Ierland) (vertegenwoordigers: S. Daly, Solicitor, en B. Conway, Barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie zoals die op 30 maart 2007 aan verzoekster is meegedeeld door de Revenue Commissioners, omdat de tariefindeling van verzoeksters product in de gecombineerde nomenclatuur daarbij niet wordt verricht op grond van de objectieve kenmerken en kwaliteiten van het product;

               —

               vast te stellen dat de tariefindeling van het product moet worden bepaald op basis van het intrinsieke kenmerk van het product, namelijk dat het een automatische gegevensverwerkende machine betreft, zodat het onder post 8471 van de gecombineerde nomenclatuur moet worden ingedeeld; dan wel, subsidiair,

               —

               vast te stellen dat het product op grond van zijn wezenlijke kenmerken als rekenmachine onder post 8470 van de gecombineerde nomenclatuur moet worden ingedeeld;

               —

               vast te stellen dat het wezenlijke kenmerk van het product overeenkomstig de erkende regels voor de indeling van producten voor communautaire douanedoeleinden niet dat is van een beveiligingsapparaat of een middel voor toegang tot documenten die in een automatische gegevensverwerkende machine of elders zijn opgeslagen;

               —

               de terugbetaling aan verzoekster te gelasten van de douanerechten die zij sinds de inwerkingtreding van de beschikking van de Commissie heeft betaald voor de invoer van het product in de Gemeenschap, vermeerderd met de rente.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep vordert verzoekster nietigverklaring van een beschikking van de Commissie waarvan de Revenue Commissioners haar op 30 maart 2007 via e-mail in kennis hebben gesteld, en waarmee gevolg werd gegeven aan haar verzoek om een bindende tariefinlichting inzake een beveiligingsapparaat met de naam „SID 800 Product”, dat op een automatische gegevensverwerkende machine kan worden aangesloten.
   Verzoekster stelt dat in de beschikking, zoals die eerst aan de Revenue Commissioners en daarna aan haar zelf is meegedeeld, haar product niet is ingedeeld op grond van zijn objectieve kenmerken en kwaliteiten en bij de tariefindeling blijk is gegeven van een wezenlijk onjuiste rechtsopvatting.
   Verzoekster stelt verder dat het product op grond van zijn wezenlijke kenmerken als eenheid van een automatische gegevensverwerkende machine zou moeten worden ingedeeld onder post 8471 van het communautair douanewetboek (1), daar het product voldoet aan de voorwaarden van aantekening 5.B bij post 8471 voor een dergelijke indeling, dan wel omdat het zelf een automatische gegevensverwerkende machine is.
   Subsidiair stelt verzoekster dat het product op grond van zijn objectieve kenmerken als een rekenmachine onder post 8470 van het communautair douanewetboek moet worden ingedeeld.
   Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie zich bij de behandeling van haar verzoek om een bindende tariefinlichting voor het product op grond van zijn kenmerken als eenheid van een automatische gegevensverwerkende machine zodanig heeft gedragen dat haar het recht op een eerlijk proces is ontzegd en dat zij misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-639/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2016 door Foodcare sp. z o.o. tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 5 oktober 2016 in zaak T-456/15, Foodcare sp. z o.o./EUIPO

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/8

         Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2016 door Foodcare sp. z o.o. tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 5 oktober 2016 in zaak T-456/15, Foodcare sp. z o.o./EUIPO
   (Zaak C-639/16 P)
   (2017/C 202/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Foodcare sp. z o.o. (vertegenwoordiger: M. Żabińska, radca prawny)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Dariusz Michalczewski
   Bij beschikking van 11 mei 2017 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-123/09: Beroep ingesteld op 28 maart 2009 — Ryanair/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/45

         Beroep ingesteld op 28 maart 2009 — Ryanair/Commissie
   (Zaak T-123/09)
   2009/C 141/96
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Vahida en I.-G. Metaxas-Maragkidis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie in staatssteunzaak C26/2008 (lening van 300 miljoen EUR aan Alitalia S.p.A.) overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG gedeeltelijk nietig verklaren voor zover zij niet gelast om de steun terug te vorderen van de rechtsopvolgers van Alitalia en Italië extra tijd verleent om de beschikking uit te voeren;

               —

               de beschikking van de Commissie in staatssteunzaak N510/2008 (verkoop van activa van Alitalia S.p.A.) overeenkomstig de artikelen 230 EG en 231 EG in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten alsook in die van verzoekster, en

               —

               alle verdere maatregelen nemen die het Gerecht passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster betwist de wettigheid van twee beschikkingen van de Commissie van 12 november 2008 in staatssteunzaak C 26/2008 (ex NN 31/08) betreffende de onder nr. C(2008) 6745 aangemelde lening van 300 miljoen EUR die aan Alitalia is verleend (1) en in staatssteunzaak N510/2008 nr. C(2008) 6745 def. betreffende de procedure tot verkoop van de activa van Alitalia, voor zover de Commissie zich op het standpunt heeft gesteld dat deze procedure geen staatssteun inhoudt, voor zover de Italiaanse autoriteiten bepaalde verbintenissen nakomen.
   Ter ondersteuning van haar vordering voert verzoekster de volgende middelen aan.
   Met betrekking tot de eerste bestreden beschikking stelt verzoekster dat deze gedeeltelijk nietig is omdat zij niet gelast om de steun terug te vorderen van de rechtsopvolgers van Alitalia en Italië extra tijd verleent om het geleende bedrag te recupereren.
   Met betrekking tot de tweede bestreden beschikking stelt verzoekster dat de Commissie een onvolledige en ontoereikende beschikking heeft gegeven en de procedurele rechten waarover verzoekster krachtens artikel 88, lid 2, EG beschikt, heeft geschonden door geen formele onderzoeksprocedure in te leiden hoewel er sprake is van ernstige problemen. Bovendien is de Commissie volgens haar niet bevoegd om na een louter preliminair onderzoek een beschikking te geven waarin wordt vastgesteld dat er onder bepaalde voorwaarden geen sprake is van staatssteun. Verder heeft de Commissie niet alle relevante kenmerken van de maatregelen onderzocht en evenmin de context waarin zij zijn vastgesteld. Zij heeft met name niet nagegaan of de Italiaanse bijzondere insolventieprocedure op zich staatssteun inhoudt en of de Italiaanse regering wetgevende manoeuvres heeft verricht om het plan van Compagnia Aerea Italiana (CAI) een duwtje in de rug te geven.
   Voorts heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door geen rekening te houden met de mogelijke alternatieven voor de verkoop van de activa van Alitalia, zoals een gerechtelijke liquidatie of een aandelenverkoop. Verder heeft de Commissie het beginsel van de investeerder in een markteconomie niet op de verkoop van de activa van Alitalia toegepast, met name door niet het prijseffect na te gaan van de uitdrukkelijke voorwaarde van continuïteit van de dienstverlening en van de impliciete voorwaarde dat degene die het passagiersvervoer van Alitalia overneemt, in Italië is gevestigd, door niet vast te stellen dat de procedure tot verkoop van de activa van Alitalia kennelijke gebreken vertoont, door niet de werkelijk door CAI geboden prijs te bepalen en door geen criteria vast te stellen ter bepaling van de marktprijs van de activa van Alitalia.
   Bovendien heeft de Commissie de verplichting tot terugbetaling van de lening opgelegd aan de verkeerde partij. Deze verplichting had moeten worden opgelegd aan CAI, gelet op de continuïteit tussen Alitalia en deze maatschappij. Ten slotte heeft de Commissie niet voldaan aan haar motiveringsplicht.

      (1)  PB 2009 L 52, blz. 3.


title: Zaak C-492/04: Verzoek van het Finanzgericht Baden-Württemberg van 14 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lasertec Gesellschaft für Stanzformen mbH (voorheen Riess Laser Bandstahlschnitte GmbH) en Finanzamt Emmendingen

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/11

         Verzoek van het Finanzgericht Baden-Württemberg van 14 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lasertec Gesellschaft für Stanzformen mbH (voorheen Riess Laser Bandstahlschnitte GmbH) en Finanzamt Emmendingen
   (Zaak C-492/04)
   (2005/C 31/21)
   Procestaal: Duits
   Het Finanzgericht Baden-Württemberg heeft bij beschikking van 14 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 december 2004, in het geding tussen Lasertec Gesellschaft für Stanzformen mbH (voorheen Riess Laser Bandstahlschnitte GmbH) en Finanzamt Emmendingen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Dient artikel 57, lid 1, EG aldus te worden uitgelegd dat het bij beperkingen van het kapitaalverkeer naar of uit derde landen die op 31 december 1993„bestaan”, moet gaan om beperkingen waarvoor het regelgevingsproces op die datum reeds door de nationale wetgever is afgesloten, of om beperkingen die volgens de nationale wettelijke bepalingen reeds op die datum van toepassing zijn op definitief geworden feitelijke situaties?

               2.

               Dient artikel 56, lid 1, EG juncto artikel 58 EG aldus te worden uitgelegd dat het de – gedeeltelijke – belasting als winstuitkering verbiedt van interestbetalingen van een in een lidstaat gevestigde kapitaalvennootschap aan een kredietverstrekker in een derde land, die tevens vennoot is van de kapitaalvennootschap, aangezien dit een willekeurige discriminatie of een verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer tussen een lidstaat en een derde land is?


title: Zaak T-72/05: Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Deutsche Telekom AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/23

         Beroep, op 17 februari 2005 ingesteld door Deutsche Telekom AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-72/05)
   (2005/C 115/45)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Deutsche Telekom AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd door J.-C. Gaedertz en D.R. Marschollek, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 15 december 2004 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „Telekom Global Net” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 36, 38, 39, 41 en 42 (Elektronische instrumenten, drukwerken, reclame, financiële zaken en makelaardij en handel in onroerende goederen, telecommunicatie, vervoer en opslag, opvoeding, computerprogrammering, …) — aanvraagnr. 2 168 169

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de aanvraag voor bijna alle waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van verzoeksters beroep

               Middelen:

                           —

                           het aangevraagde merk is voor de waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 niet beschrijvend in de zin van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad;

                           —

                           het aangevraagde merk heeft voldoende onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94.


title: Zaak C-18/09: Beroep ingesteld op 14 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/27

         Beroep ingesteld op 14 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-18/09)
   (2009/C 69/49)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (1), doordat het Ley 48/2003, de 26 de noviembre, de régimen económico y de prestación de servicios de los puertos de interés general (wet 48/2003 van 26 november 2003 betreffende de economische regeling van en de verrichting van diensten door havens van algemeen belang), met name artikel 24, lid 5, en artikel 27, leden 1, 2 en 4, daarvan, waarbij een stelsel van verlaging en vrijstelling van de havenrechten wordt ingevoerd, heeft gehandhaafd;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Spaanse wettelijke regeling voorziet in een reeks maatregelen voor vrijstelling en verlaging van de havenrechten. Deze vrijstellingen en verlagingen worden toegekend naar gelang van de haven van vertrek en bestemming van de schepen en leiden tot toepassing van gunstigere tarieven voor het verkeer tussen Spaanse eilandengroepen of van en naar Ceuta en Melilla, alsook voor dat tussen die havens en havens van de Europese Unie en ten slotte voor het verkeer tussen havens van de Europese Unie onderling. Volgens de Commissie is deze wettelijke regeling bijgevolg discriminerend.
   Het Koninkrijk Spanje, dat de bijzondere geografische ligging van de betrokken havens aanvoert, heeft noch de noodzaak noch de evenredigheid van die regeling gerechtvaardigd. Hoewel het heeft toegezegd de betrokken wettelijke regeling te zullen wijzigen, is de Commissie niet meegedeeld dat een wet is vastgesteld waardoor de inbreuk wordt beëindigd.

      (1)  PB L 378, blz. 1.


title: Zaak C-181/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto — Portugal) — Deutsche Lufthansa AG/ANA — Aeroportos de Portugal SA (Luchtvervoer — Luchthavens — Grondafhandeling — Heffing van vergoeding voor administratieve grondafhandeling en voor supervisie)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 5 juli 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto — Portugal) — Deutsche Lufthansa AG/ANA — Aeroportos de Portugal SA
   (Zaak C-181/06) (1)

   (Luchtvervoer - Luchthavens - Grondafhandeling - Heffing van vergoeding voor administratieve grondafhandeling en voor supervisie)
   (2007/C 199/18)
   Procestaal: Portugees
   Verwijzende rechter
   Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Lufthansa AG

      Verwerende partij: ANA — Aeroportos de Portugal SA

      In tegenwoordigheid van: Ministério Público
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Administrativo e Fiscal do Porto — Uitlegging van artikel 16, lid 3, van richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (PB L 272, blz.36) — Toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap — Heffing van een vergoeding voor grondafhandeling en supervisie
   Dictum
   Het gemeenschapsrecht verzet zich tegen een nationale regeling als die van artikel 10, lid 1, van decreto regulamentar nr. 12/99 van 30 juli 1999, en artikel 18, lid 2, van decreto-lei nr. 102/90 van 21 maart 1990, zoals gewijzigd bij decreto-lei nr. 280/99 van 26 juli 1999, tenzij de in deze regeling bedoelde vergoeding voor administratieve grondafhandeling en voor supervisie verschuldigd is als tegenprestatie voor alle of een gedeelte van de diensten die zijn omschreven in punt 1 van de bijlage bij richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap, en geen tweede heffing over reeds middels een andere vergoeding of heffing beloonde diensten vormt. In het geval dat, na onderzoek door de verwijzende rechter, blijkt dat de betrokken vergoeding een vergoeding voor toegang tot de luchthavenvoorzieningen vormt, staat het aan die rechter om te toetsen of de betrokken vergoeding voldoet aan de criteria van relevantie, objectiviteit, transparantie en non-discriminatie als bedoeld in artikel 16, lid 3, van richtlijn 96/67.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006.