201805250251897272018/C 200/302502018CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180411242521Zaak C-250/18: Beroep ingesteld op 11 april 2018 — Europese Commissie/Republiek Kroatië
 ---documentbreak--- C2002018NL2410120180411NL0030241252Beroep ingesteld op 11 april 2018 — Europese Commissie/Republiek Kroatië
   (Zaak C-250/18)2018/C 200/30Procestaal: Kroatisch
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Mataija en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Kroatië

      Conclusies

            —

            vaststellen dat de Republiek Kroatië de krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/98 (
                  1
               ) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet aan te geven dat het op de stortplaats te Biljane Donje gedeponeerde steengruis afval, en geen bijproduct, is en dus als afval moet worden behandeld;

            —

            vaststellen dat de Republiek Kroatië de krachtens artikel 13 van richtlijn 2008/98 op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de in Biljane Donje gestorte afvalstoffen zodanig worden beheerd dat de menselijke gezondheid en het milieu niet in gevaar worden gebracht;

            —

            vaststellen dat de Republiek Kroatië de krachtens artikel 15, lid 1, van richtlijn 2008/98 op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de houder van de op de stortplaats te Biljane Donje gestorte afvalstoffen zelf de afvalverwerking verricht, die verwerking laat verrichten door een handelaar, een inrichting of een onderneming die afvalverwerkingshandelingen verricht, of daartoe regelingen laat treffen door een publieke of private inzamelaar van afvalstoffen;

            —

            de Republiek Kroatië verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Wat de schending van artikel 5, lid 1, van de richtlijn betreft:
   Artikel 5, lid 1, van de richtlijn stelt cumulatieve voorwaarden vast waaraan een stof die of een voorwerp dat het resultaat is van een productieproces dat niet in de eerste plaats bedoeld is voor de productie van die stof of dat voorwerp, moet voldoen om als een bijproduct en niet als een afvalstof te worden beschouwd. De Republiek Kroatië heeft artikel 5, lid 1, onjuist toegepast op het in Biljane Donje gestorte afval door niet vast te stellen dat het om afval in plaats van om bijproducten ging, hoewel niet zeker was dat dit afval zou worden gebruikt in de zin van artikel 5, lid 1, onder a), van de richtlijn.
   Wat de schending van artikel 13 van de richtlijn betreft:
   Volgens artikel 13 van de richtlijn nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het afvalstoffenbeheer geen gevaar oplevert voor de gezondheid van de mens en geen nadelige gevolgen heeft voor het milieu. Hoewel de Kroatische autoriteiten hebben vastgesteld dat de stortplaats te Biljane Donje gelegen is op een locatie die niet is aangewezen en ook niet is ingericht voor het storten van afval, op een terrein waar er geen sprake is van maatregelen om de verspreiding van afval in het water of de lucht tegen te gaan, is tot op heden geen van de door de Kroatische autoriteiten met betrekking tot de stortplaats genomen maatregelen ten uitvoer gelegd. Deze situatie is al lange tijd ongewijzigd, wat onvermijdelijk tot milieuschade leidt. De Republiek Kroatië heeft derhalve niet alle nodige maatregelen getroffen om ervoor te zorgen dat het beheer van het in Biljane Donje gestorte afval plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevolgen voor het milieu.
   Wat de schending van artikel 15, lid 1, van de richtlijn betreft:
   Volgens artikel 15, lid 1, van de richtlijn nemen de lidstaten de maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat een eerste afvalproducent of andere houder van afvalstoffen zelf de afvalverwerking verricht, die verwerking laat verrichten door een handelaar, een inrichting of een onderneming die afvalverwerkingshandelingen verricht, of daartoe regelingen laat treffen door een publieke of private inzamelaar van afvalstoffen, met inachtneming van de artikelen 4 en 13 van de richtlijn. De Kroatische autoriteiten hebben er niet op toegezien dat de houder van het afval het afval verwerkt dan wel laat verwerken door een van de in artikel 15, lid 1, genoemde personen. Dit blijkt uit het feit dat bij het instellen van het beroep er nog steeds illegaal wordt gestort in Biljane Donje, waar er reeds geruime tijd sprake is van de aanwezigheid van afval. De Kroatische autoriteiten hebben geen doeltreffende maatregelen genomen die ertoe leiden dat het afval door de afvalhouder zelf of door de in artikel 15, lid 1, van de richtlijn genoemde personen wordt verwerkt.
   (
         1
      )	Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB 2008, L 312, blz. 3).


201805250471897152018/C 200/424262016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180425343411Zaak T-426/16: Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Perfumes y Aromas Artesanales/EUIPO — Aromas Selective (Aa AROMAS artesanales) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Aa AROMAS artesanales — Ouder Uniebeeldmerk Aromas PERFUMARIA Beleza em todos os sentidos — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Dezelfde of soortgelijke diensten — Overeenstemmende tekens — Relevant publiek — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL3410120180425NL0042341341Arrest van het Gerecht van 25 april 2018 — Perfumes y Aromas Artesanales/EUIPO — Aromas Selective (Aa AROMAS artesanales)
   (Zaak T-426/16) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Aa AROMAS artesanales — Ouder Uniebeeldmerk Aromas PERFUMARIA Beleza em todos os sentidos — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Dezelfde of soortgelijke diensten — Overeenstemmende tekens — Relevant publiek — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 200/42Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Perfumes y Aromas Artesanales, SL (Arganda del Rey, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Botella Reyna, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Zaera Cuadrado en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Aromas Selective, SL (Dos Hermanas, Spanje) (vertegenwoordigers: I. Temiño Ceniceros en J. Oria Sousa-Montes, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 20 mei 2016 (zaak R 766/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Aromas Selective en Perfumes y Aromas Artesanales

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Perfumes y Aromas Artesanales, SL, wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Aromas Selective, SL, met inbegrip van de noodzakelijke kosten die deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt.

      (
         1
      )	PB C 364 van 3.10.2016.


201805250111897492018/C 200/191102017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180412151511Zaak C-110/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 april 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België [Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — Artikel 40 van de EER-Overeenkomst — Inkomstenbelasting van Belgische ingezetenen — Bepaling van onroerende inkomsten — Toepassing van twee verschillende berekeningsmethoden naargelang de ligging van het onroerend goed — Berekening op basis van de kadastrale waarde voor in België gelegen onroerende goederen — Berekening op basis van de reële huurwaarde voor in een andere lidstaat van de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte (EER) gelegen onroerende goederen — Verschil in behandeling — Beperking van het vrije kapitaalverkeer]
 ---documentbreak--- C2002018NL1510120180412NL0019151151Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 april 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk België
   (Zaak C-110/17) (
         1
      )
   „[Niet-nakoming — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — Artikel 40 van de EER-Overeenkomst — Inkomstenbelasting van Belgische ingezetenen — Bepaling van onroerende inkomsten — Toepassing van twee verschillende berekeningsmethoden naargelang de ligging van het onroerend goed — Berekening op basis van de kadastrale waarde voor in België gelegen onroerende goederen — Berekening op basis van de reële huurwaarde voor in een andere lidstaat van de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte (EER) gelegen onroerende goederen — Verschil in behandeling — Beperking van het vrije kapitaalverkeer]”2018/C 200/19Procestaal: Frans
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels en N. Gossement, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: P. Cottin, M. Jacobs en L. Cornelis, gemachtigden)

      Dictum

            1)

            Het Koninkrijk België is zijn verplichtingen krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 niet nagekomen, doordat het bepalingen heeft gehandhaafd volgens welke, voor de raming van de inkomsten betreffende onroerende goederen die niet worden verhuurd, dan wel worden verhuurd aan ofwel natuurlijke personen die de betrokken goederen niet voor hun beroep gebruiken, ofwel rechtspersonen die deze goederen ter beschikking stellen van natuurlijke personen voor particuliere doeleinden, de belastbare grondslag wordt berekend op basis van de kadastrale waarde voor de onroerende goederen die op het nationale grondgebied zijn gelegen, en op basis van de reële huurwaarde voor die welke in het buitenland zijn gelegen.

            2)

            Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 121 van 18.4.2017.


201805250171897252018/C 200/074782016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804197711Zaak C-478/16 P: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 april 2018 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) / Group OOD, Kosta Iliev [Hogere voorziening — Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een niet-ingeschreven merk of van een ander in het economische verkeer gebruikt teken — Onderzoek door de kamer van beroep — Nieuwe of aanvullende bewijzen — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, derde alinea]
 ---documentbreak--- C2002018NL710120180419NL00077171Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 april 2018 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) / Group OOD, Kosta Iliev
   (Zaak C-478/16 P) (
         1
      )
   „[Hogere voorziening — Uniemerk — Definitie en verkrijging van het Uniemerk — Relatieve weigeringsgronden — Oppositie door de houder van een niet-ingeschreven merk of van een ander in het economische verkeer gebruikt teken — Onderzoek door de kamer van beroep — Nieuwe of aanvullende bewijzen — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 50, lid 1, derde alinea]”2018/C 200/07Procestaal: Bulgaars
      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral, P. Ivanov en D. Stoyanova- Valchanova, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Group OOD (vertegenwoordigers: D. Dragiev en A. Andreev, advokati), Kosta Iliev (vertegenwoordiger: S. Ganeva, advokat)

      Dictum

            1)

            De hogere voorziening wordt afgewezen.

            2)

            Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 78 van 13.3.2017.


201805250131897402018/C 200/201482017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180419161611Zaak C-148/17: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Peek & Cloppenburg KG, Hamburg/Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf [Prejudiciële verwijzing — Merkenrecht — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 14 — Vaststelling achteraf van nietigheid of vervallenverklaring van een merk — Tijdstip waarop aan de voorwaarden voor nietigheid of vervallenverklaring moet zijn voldaan — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Uniemerk — Artikel 34, lid 2 — Inroepen van de anciënniteit van een ouder nationaal merk — Rechtsgevolgen van dit inroepen voor het oudere nationale merk]
 ---documentbreak--- C2002018NL1610120180419NL0020161161Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Peek & Cloppenburg KG, Hamburg/Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf
   (Zaak C-148/17) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Merkenrecht — Richtlijn 2008/95/EG — Artikel 14 — Vaststelling achteraf van nietigheid of vervallenverklaring van een merk — Tijdstip waarop aan de voorwaarden voor nietigheid of vervallenverklaring moet zijn voldaan — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Uniemerk — Artikel 34, lid 2 — Inroepen van de anciënniteit van een ouder nationaal merk — Rechtsgevolgen van dit inroepen voor het oudere nationale merk]”2018/C 200/20Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG, Hamburg

      Verwerende partij: Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorf

      Dictum

   Artikel 14 van richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, gelezen in samenhang met artikel 34, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een uitlegging van de nationale wetgeving volgens welke de nietigheid of vervallenverklaring van een ouder nationaal merk, waarvan de anciënniteit wordt ingeroepen voor een Uniemerk, achteraf alleen kan worden vastgesteld indien aan de voorwaarden voor deze nietigheid of vervallenverklaring is voldaan niet alleen op het tijdstip waarop afstand is gedaan van dit oudere nationale merk of waarop het is vervallen, maar ook op het tijdstip van de rechterlijke beslissing waarbij deze vaststelling plaatsvindt.
   (
         1
      )	PB C 231 van 17.7.2017.


201805250041897432018/C 200/085252016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804197822Zaak C-525/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão — Portugal) — MEO — Serviços de Comunicações e Multimédia SA/Autoridade da Concorrência [Prejudiciële verwijzing — Mededinging — Misbruik van machtspositie — Artikel 102, tweede alinea, onder c), VWEU — Begrip „nadeel bij de mededinging” — Discriminerende prijzen op de stroomafwaartse markt — Vennootschap voor het beheer van de naburige rechten van het auteursrecht — Vergoeding verschuldigd door nationale leveranciers van betaaldiensten voor het uitzenden van televisiesignalen en de inhoud ervan]
 ---documentbreak--- C2002018NL720120180419NL00087282Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão — Portugal) — MEO — Serviços de Comunicações e Multimédia SA/Autoridade da Concorrência
   (Zaak C-525/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Mededinging — Misbruik van machtspositie — Artikel 102, tweede alinea, onder c), VWEU — Begrip „nadeel bij de mededinging” — Discriminerende prijzen op de stroomafwaartse markt — Vennootschap voor het beheer van de naburige rechten van het auteursrecht — Vergoeding verschuldigd door nationale leveranciers van betaaldiensten voor het uitzenden van televisiesignalen en de inhoud ervan]”2018/C 200/08Procestaal: Portugees
      Verwijzende rechter

   Tribunal da Concorrência, Regulação e Supervisão

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: MEO — Serviços de Comunicações e Multimédia SA

      Verwerende partij: Autoridade da Concorrência
   in tegenwoordigheid van: GDA — Cooperativa de Gestão dos Direitos dos Artistas Intérpretes ou Executantes, CRL

      Dictum

   Het begrip „nadeel bij de mededinging” in de zin van artikel 102, tweede alinea, onder c), VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het, in het geval waarin een onderneming met een machtspositie discriminerende prijzen toepast op haar handelspartners op de stroomafwaartse markt, ziet op de situatie waarin deze gedraging een verstoring van de mededinging tussen deze handelspartners tot gevolg kan hebben. Voor de vaststelling van een dergelijk „nadeel bij de mededinging” is geen bewijs van een daadwerkelijke en kwantificeerbare verslechtering van de mededingingspositie vereist, maar die vaststelling moet worden gebaseerd op een analyse van alle relevante omstandigheden van het concrete geval die de slotsom rechtvaardigt dat die gedraging invloed heeft op de kosten, winsten, of enig ander relevant belang van een of meer van voornoemde partners, zodat deze gedraging die mededingingspositie kan aantasten.
   (
         1
      )	PB C 14 van 16.1.2017.


201805250431897002018/C 200/553542017TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180423424322Zaak T-354/17: Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — Genomic Health/EUIPO (ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Gelijke behandeling”]
 ---documentbreak--- C2002018NL4220120180423NL0055422432Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — Genomic Health/EUIPO (ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE)
   (Zaak T-354/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EU) 2017/1001] — Gelijke behandeling”]”2018/C 200/55Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Genomic Health, Inc. (Redwood City, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Reid, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Ivanauskas en K. Sidat Humphreys, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 februari 2017 (zaak R 1682/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken ONCOTYPE DX GENOMIC PROSTATE SCORE als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Genomic Health, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 249 van 31.7.2017.


201805250531897072018/C 200/315542014TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180426262611Zaak T-554/14: Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Messi Cuccittini/EUIPO — J-M.-E.V. e hijos (MESSI) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk MESSI — Oudere Uniewoordmerken MASSI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2002018NL2610120180426NL0031261261Arrest van het Gerecht van 26 april 2018 — Messi Cuccittini/EUIPO — J-M.-E.V. e hijos (MESSI)
   (Zaak T-554/14) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk MESSI — Oudere Uniewoordmerken MASSI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 200/31Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Lionel Andrés Messi Cuccittini (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. L. Rivas Zurdo en M. Toro Gordillo, vervolgens J.-B. Devaureix en J.-Y. Teindas Maillard, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Mondéjar Ortuño, vervolgens S. Palmero Cabezas, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: J-M.-E.V. e hijos, SRL (Granollers, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Güell Serra en M. Ceballos Rodríguez, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 23 april 2014 (zaak R 1553/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen J-M.-E.V. e hijos en Messi Cuccittini

      Dictum

            1)

            De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 23 april 2014 (zaak R 1553/2013-1) wordt vernietigd.

            2)

            Het EUIPO draagt, naast zijn eigen kosten, de kosten van Lionel Andrés Messi Cuccittini.

            3)

            J-M.-E.V. e hijos, SRL draagt haar eigen kosten.

      (
         1
      )	PB C 339 van 29.9.2014.


201805250751897302018/C 200/562122018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180326434421Zaak T-212/18: Beroep ingesteld op 26 maart 2018 –Romańska / Frontex
 ---documentbreak--- C2002018NL4310120180326NL0056431442Beroep ingesteld op 26 maart 2018 –Romańska / Frontex
   (Zaak T-212/18)2018/C 200/56Procestaal: Pools
      Partijen

      Verzoekende partij: Karolina Romańska (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: A. Tetkowska, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Grens- en kustwachtagentschap

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

            —

            het besluit van het te Warschau gevestigde Europees Grens- en kustwachtagentschap van 14 juni 2017 om de overeenkomst met Karoliną Romańską krachtens artikel 47 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden te beëindigen nietig te verklaren;

            —

            vast te stellen dat het Europees Grens- en kustwachtagentschap Karolina Romańską geïntimideerd en gediscrimineerd heeft;

            —

            het Europees Grens- en kustwachtagentschap te verplichten, de intimidatie en discriminatie van Karolina Romańską te beëindigen en een anti-discriminatie en anti-intimidatiebeleid in te voeren;

            —

            het Europees Grens- en kustwachtagentschap te veroordelen tot betaling van een in redelijkheid op 100000 EUR vastgesteld bedrag aan Karolina Romańską ter vergoeding van het onrecht dat haar is aangedaan;

            —

            het Europees Grens- en kustwachtagentschap te veroordelen tot betaling van het bedrag van 4402 PLN aan Karolina Romańską ter vergoeding van de door haar geleden schade;

            —

            het Europees Grens- en kustwachtagentschap te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

            1.

            Eerste middel: discriminatie en intimidatie van verzoekster in het Agentschap. Tijdens haar tewerkstelling aldaar is verzoekster geïntimideerd, gekleineerd, heeft zij de schuld gekregen van fouten van anderen, is zij in het openbaar vernederd en onjuist behandeld. Haar meerderen waren hiervan op de hoogte, doch hebben niet ingegrepen.

            2.

            Tweede middel: als gevolg van de intimidatie in het Agentschap heeft verzoekster gezondheidsproblemen gekregen. In april 2016 heeft zij plotselinge en ernstige problemen met haar gezondheid gehad, die door medische stukken worden bevestigd. Sindsdien is zij continue onder behandeling. De artsen hebben vastgesteld dat de problemen door stress zijn ontstaan, met name door de intimidatie op het werk en door een burn-out. Verzoekster heeft kosten gemaakt voor haar behandeling, die worden aangetoond door de bij het verzoekschrift gevoegde medische documenten.

            3.

            Derde middel: verzoekster heeft in verband met de intimidatie en de discriminatie geen bijstand van het Agentschap gekregen. Verzoekster heeft het Agentschap in verband daarmee gevraagd om haar de in het Statuut voorziene bijstand te verlenen. Zij heeft het Agentschap een reeks voor haar aanvaardbare oplossingen voor het probleem voorgelegd. Het Agentschap heeft niet gereageerd op de kwestie van verzoeksters gezondheid en heeft niets gedaan, zodat het de voor verzoekster schadelijke situatie gewoon voor lief heeft genomen en heeft toegestaan dat deze voortduurde.

            4.

            Vierde middel: verzoekster is door het Agentschap gediscrimineerd op grond van geslacht, nationaliteit en het lidmaatschap van een vakorganisatie. Zij heeft binnen het Agentschap meermaals naar een hogere functie gesolliciteerd. Ondanks haar uitgebreide opleiding, haar kennis van meerdere vreemde talen, haar uitstekende beoordelingen en de omstandigheid dat zij steeds opleidingen heeft gevolgd, is zij niet bevorderd. De redenen hiervoor vormen een discriminatie. Als reactie op het feit dat verzoekster zich wegens intimidatie en discriminatie meermaals tot verweerder heeft gewend, heeft deze haar een dienstreis voorgesteld, waarvoor zij alle voorbereidingen heeft getroffen, met inbegrip van het leren van een vreemde taal van basis- tot communicatieniveau. Daarna heeft verweerder de dienstreis vier dagen voor vertrek afgezegd, en wel omdat zij contact zou hebben gehad met een vakorganisatie.

            5.

            Vijfde middel: verzoekster is zonder reden ontslagen. Er is geen reden voor de beëindiging van haar overeenkomst en deze beëindiging wordt niet gemotiveerd. De overeenkomst is beëindigd, omdat verzoekster niet heeft geaccepteerd dat zij in het Agentschap werd geïntimideerd en gediscrimineerd.


201805250721897202018/C 200/434682016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180423343522Zaak T-468/16: Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — Verein Deutsche Sprache/Commissie („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende een besluit van de Commissie inzake de wijzing van het voorkomen van de perszaal in het Berlaymontgebouw met een beperking van de aanplakking tot de Engelse en Franse taal — Gedeeltelijke weigering van toegang — Verklaring van de Commissie dat de documenten niet bestaan — Vermoeden van wettigheid — Onjuiste toepassing van het recht — Motiveringsplicht”)
 ---documentbreak--- C2002018NL3420120180423NL0043342352Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — Verein Deutsche Sprache/Commissie
   (Zaak T-468/16) (
         1
      )
   „(„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende een besluit van de Commissie inzake de wijzing van het voorkomen van de perszaal in het Berlaymontgebouw met een beperking van de aanplakking tot de Engelse en Franse taal — Gedeeltelijke weigering van toegang — Verklaring van de Commissie dat de documenten niet bestaan — Vermoeden van wettigheid — Onjuiste toepassing van het recht — Motiveringsplicht”)”2018/C 200/43Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Verein Deutsche Sprache eV (Dortmund, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Ehrhardt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Erlbacher en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2016) 3714 final van de Commissie van 10 juni 2016, inzake een door verzoekster op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43) ingediend verzoek om toegang tot bepaalde documenten betreffende een besluit van de Commissie over de wijzing van het voorkomen van de perszaal in het Berlaymontgebouw in Brussel met een beperking van de aanplakking tot de Engelse en Franse taal.

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Verein Deutsche Sprache eV wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 371 van 10.10.2016.


201805250091897392018/C 200/095322016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804118811Zaak C-532/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos / SEB bankas AB [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Beperking van het recht op aftrek van de voorbelasting — Herziening van de aftrek van de voorbelasting — Levering van een perceel grond — Onjuiste kwalificatie als „belaste activiteit” — Opgave van de belasting op de oorspronkelijke factuur — Wijziging van deze opgave door de leverancier]
 ---documentbreak--- C2002018NL810120180411NL00098181Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos / SEB bankas AB
   (Zaak C-532/16) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Beperking van het recht op aftrek van de voorbelasting — Herziening van de aftrek van de voorbelasting — Levering van een perceel grond — Onjuiste kwalificatie als „belaste activiteit” — Opgave van de belasting op de oorspronkelijke factuur — Wijziging van deze opgave door de leverancier]”2018/C 200/09Procestaal: Litouws
      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Verwerende partij: SEB bankas AB

      Dictum

            1)

            Artikel 184 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat de in dit artikel vervatte verplichting tot herziening van een ten onrechte toegepaste aftrek van belasting over de toegevoegde waarde (btw) ook geldt ingeval de oorspronkelijk toegepaste aftrek niet wettig kon plaatsvinden omdat de handeling die tot de aftrek heeft geleid, van btw was vrijgesteld. De artikelen 187 tot en met 189 van richtlijn 2006/112 dienen daarentegen aldus te worden uitgelegd dat de in deze artikelen vervatte regeling tot herziening van een ten onrechte toegepaste btw-aftrek niet van toepassing is in dergelijke gevallen, met name in een geval als in het hoofdgeding, waarin de oorspronkelijk toegepaste btw-aftrek ongerechtvaardigd was omdat het ging om een van btw vrijgestelde levering van percelen grond.

            2)

            Artikel 186 van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het ingeval de oorspronkelijk toegepaste aftrek van belasting over de toegevoegde waarde (btw) niet wettig kon plaatsvinden, aan de lidstaten staat om met eerbiediging van de beginselen van het Unierecht, inzonderheid het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, te bepalen op welke datum de verplichting tot herziening van de ten onrechte toegepaste btw-aftrek ontstaat en over welke periode deze herziening moet plaatsvinden. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of deze beginselen in een geval als in het hoofdgeding worden geëerbiedigd.

      (
         1
      )	PB C 6 van 9.1.2017.


201805250291897022018/C 200/211522017CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180419161722Zaak C-152/17: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Consorzio Italian Management, Catania Multiservizi SpA / Rete Ferroviaria Italiana SpA (Prejudiciële verwijzing — Procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten — Richtlijn 2004/17/EG — Verplichting tot herziening van de prijs na de gunning van de opdracht — Ontbreken van een dergelijke verplichting in richtlijn 2004/17/EG of voortvloeiend uit de aan artikel 56 VWEU en richtlijn 2004/17/EG ten grondslag liggende algemene beginselen — Schoonmaak- en onderhoudsdiensten verband houdend met de activiteit spoorwegvervoer — Artikel 3, lid 3, VEU — Artikelen 26, 57, 58 en 101 VWEU — Ontbreken van voldoende preciseringen betreffende de feitelijke context van het hoofdgeding en betreffende de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is — Niet-ontvankelijkheid — Artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Bepalingen van nationaal recht die geen uitvoering geven aan de recht van de Unie — Onbevoegdheid)
 ---documentbreak--- C2002018NL1620120180419NL0021162172Arrest van het Hof (Negende kamer) van 19 april 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Consorzio Italian Management, Catania Multiservizi SpA / Rete Ferroviaria Italiana SpA
   (Zaak C-152/17) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten — Richtlijn 2004/17/EG — Verplichting tot herziening van de prijs na de gunning van de opdracht — Ontbreken van een dergelijke verplichting in richtlijn 2004/17/EG of voortvloeiend uit de aan artikel 56 VWEU en richtlijn 2004/17/EG ten grondslag liggende algemene beginselen — Schoonmaak- en onderhoudsdiensten verband houdend met de activiteit spoorwegvervoer — Artikel 3, lid 3, VEU — Artikelen 26, 57, 58 en 101 VWEU — Ontbreken van voldoende preciseringen betreffende de feitelijke context van het hoofdgeding en betreffende de redenen waarom een antwoord op de prejudiciële vragen noodzakelijk is — Niet-ontvankelijkheid — Artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Bepalingen van nationaal recht die geen uitvoering geven aan de recht van de Unie — Onbevoegdheid)”2018/C 200/21Procestaal: Italiaans
      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Consorzio Italian Management en Catania Multiservizi SpA

      Verwerende partij: Rete Ferroviaria Italiana SpA

      Dictum

   Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 1251/2011 van de Commissie van 30 november 2011, en de eraan ten grondslag liggende algemene beginselen moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan nationale rechtsregels als in het hoofdgeding, die niet bepalen dat de prijzen na het plaatsen van opdrachten die vallen onder de in die richtlijn bedoelde sectoren periodiek kunnen worden herzien.
   (
         1
      )	PB C 213 van 3.7.2017.


201805250581897292018/C 200/572262018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180402444521Zaak T-226/18: Beroep ingesteld op 2 april 2018 — Global Silicones Council e.a. / Commissie
 ---documentbreak--- C2002018NL4410120180402NL0057441452Beroep ingesteld op 2 april 2018 — Global Silicones Council e.a. / Commissie
   (Zaak T-226/18)2018/C 200/57Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partijen: Global Silicones Council (Washington, Verenigde Staten), Wacker Chemie AG (München, Duitsland), Momentive Performance Materials GmbH (Leverkusen, Duitsland), Shin-Etsu Silicones Europea BV (Almere, Nederland), Elkem Silicones France SAS (Lyon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Navin-Jones, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            de bestreden handeling krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren;

            —

            op grond van artikel 277 VWEU verklaren dat bijlage XIII van de REACH-verordening en/of relevante bepalingen van deze bijlage (in het bijzonder punten 1.1.2. en/of 1.2.2.) onrechtmatig zijn en niet van toepassing zijn op de onderhavige zaak, voor zover deze een deugdelijke beoordeling van en/of conclusie over de eigenschappen van D4 en D5 verhinderen of hier een vertekend beeld van geven;

            —

            indien a) het advies van het Comité lidstaten van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”) van april 2015; b) het advies van het Comité risicobeoordeling van het ECHA van maart 2016; c) het advies van het Comité sociaaleconomische analyse van het ECHA van juni 2016; d) de conclusies/besluiten van de PBT-deskundigengroep van ECHA van november 2012, en/of e) relevante richtsnoeren van het ECHA, niet zijn te beschouwen als handelingen die de vaststelling van de bestreden handeling voorbereiden, op grond van artikel 277 VWEU verklaren dat deze handelingen onrechtmatig en niet van toepassing zijn;

            —

            verweerster verwijzen in de kosten van verzoeksters naar aanleiding van deze procedure;

            —

            elke andere rechtens noodzakelijke maatregel gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van hun beroep voeren verzoeksters elf middelen aan.

            1.

            Het eerste middel is eraan ontleend dat in verband met de risicobeoordeling sprake is van onwettigheid, kennelijk onjuiste opvattingen van het recht en de feiten, kennelijke beoordelingsfouten, schending van het rechtszekerheidsbeginsel, willekeur in de besluitvorming, en een ontoereikende motivering.

            2.

            Het tweede middel is eraan ontleend dat in verband met de beoordeling van de gevaren sprake is van onwettigheid, kennelijk onjuiste opvattingen van het recht en de feiten, kennelijke beoordelingsfouten, schending van het rechtszekerheidsbeginsel en willekeur in de besluitvorming. Hieronder valt ook een exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU inzake de relevante REACH-bepalingen in bijlage XIII en/of eerdere handelingen en maatregelen.

            3.

            Het derde middel is eraan ontleend dat in verband met de beoordeling van de gevaren en in het bijzonder de bepaling van de bewijskracht, sprake is van onwettigheid, kennelijk onjuiste opvattingen van het recht en de feiten, schending van het rechtszekerheidsbeginsel, willekeur in de besluitvorming en het ontbreken van een behoorlijke motivering. Hieronder valt ook een exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU inzake de relevante REACH-bepalingen in bijlage XIII en/of eerdere handelingen en maatregelen.

            4.

            Het vierde middel is eraan ontleend dat in verband met de beoordeling van de gevaren en risico’s en in het bijzonder de bepaling van de bewijskracht, sprake is van ontbrekende rechtszekerheid, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het ontbreken van een motivering.

            5.

            Het vijfde middel is eraan ontleend dat in verband met de beoordeling van de gevaren en risico’s en in het bijzonder de bepaling van de bewijskracht, sprake is van niet-inachtneming van de rechten van de verdediging, waaronder het recht te worden gehoord, van het ontbreken van een behoorlijke motivering en van deugdelijke procesvoering.

            6.

            Het zesde middel is eraan ontleend dat in verband met de beoordeling van de gevaren en risico’s, sprake is van een handeling die de discretionaire bevoegdheden kennelijk te buiten gaat, van een kennelijk onjuiste uitoefening van discretionaire bevoegdheden en van een inbreuk op het institutionele evenwicht van bevoegdheden.

            7.

            Het zevende middel is eraan ontleend dat in verband met de beoordeling van de gevaren en risico’s en de kennelijk onjuiste beoordeling van de relevante feiten en de relevante wettelijke bepalingen, sprake is van onwettigheid, kennelijk onjuiste opvattingen van het recht en de feiten, een kennelijke onjuiste uitoefening van discretionaire bevoegdheden, kennelijke overschrijding van de grenzen van de discretionaire bevoegdheden, schending van de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen en het ontbreken van een motivering.

            8.

            Het achtste middel is eraan ontleend dat in verband met de vaststelling, toepassing, betekenis en omvang van de REACH-beperking, sprake is van schending van de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen, ontbreken van een behoorlijke motivering en kennelijk onjuiste opvattingen van de feiten en het recht.

            9.

            Het negende middel is eraan ontleend dat in verband met de toepassing en omvang van de REACH-beperking sprake is van schending van het evenredigheidsbeginsel.

            10.

            Het tiende middel is ontleend aan schending van essentiële procedurevoorschriften, onwettigheid, een kennelijk onjuiste uitoefening van discretionaire bevoegdheden, kennelijk onjuiste opvattingen van de feiten en het recht, schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van gewettigd vertrouwen, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het ontbreken van een motivering alvorens de REACH-beperking vast te stellen.

            11.

            Het elfde middel is eraan ontleend dat de relevante bepalingen van REACH-bijlage XIII en andere relevante eerdere handelingen en maatregelen die een deugdelijke beoordeling van en/of conclusie over de eigenschappen van D4 en D5 verhinderen en/of hier een vertekend beeld van geven, volgens artikel 277 VWEU niet van toepassing zijn.


201805250711897192018/C 200/325612014TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180423262722Zaak T-561/14: Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — One of Us e.a./Commissie [„Institutioneel recht — Europees burgerinitiatief — Onderzoeksbeleid — Volksgezondheid — Ontwikkelingssamenwerking — Financiering door de Unie van activiteiten waarbij de vernietiging van menselijke embryo’s kan worden verondersteld — Mededeling van de Commissie op grond van artikel 10, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 211/2011 — Beroep tot nietigverklaring — Bekwaamheid om in rechte op te treden — Handeling waartegen kan worden opgekomen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Rechterlijke toetsing — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout”]
 ---documentbreak--- C2002018NL2620120180423NL0032262272Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — One of Us e.a./Commissie
   (Zaak T-561/14) (
         1
      )
   „[„Institutioneel recht — Europees burgerinitiatief — Onderzoeksbeleid — Volksgezondheid — Ontwikkelingssamenwerking — Financiering door de Unie van activiteiten waarbij de vernietiging van menselijke embryo’s kan worden verondersteld — Mededeling van de Commissie op grond van artikel 10, lid 1, onder c), van verordening (EU) nr. 211/2011 — Beroep tot nietigverklaring — Bekwaamheid om in rechte op te treden — Handeling waartegen kan worden opgekomen — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Rechterlijke toetsing — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout”]”2018/C 200/32Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partijen: European Citizens’ Initiative One of Us en de overige verzoekende partijen van wie de namen zijn vermeld in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. de La Hougue, vervolgens J. Paillot, avocats, en tot slot P. Diamond, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Laitenberger en H. Krämer, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szwarc, A. Miłkowska en B. Majczyna, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Rösslein en E. Waldherr, vervolgens U. Rösslein en R. Crowe, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Rebasti en K. Michoel, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van mededeling COM(2014) 355 final van de Commissie van 28 mei 2014 over het Europees burgerinitiatief „Uno di noi”

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            European Citizens’ Initiative One of Us en de overige verzoekende partijen van wie de namen zijn vermeld in de bijlage, zullen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

            3)

            De Republiek Polen, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie zullen hun eigen kosten dragen.

      (
         1
      )	PB C 409 van 17.11.2014.


201805250331897512018/C 200/105412016CJC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL201804129911Zaak C-541/16: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 april 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken [Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 1072/2009 — Artikel 2, punt 6 — Artikel 8 — Cabotage — Begrip — Definitie die is opgenomen in een document met „vragen en antwoorden” dat is opgesteld door de Europese Commissie — Rechtskracht — Nationale uitvoeringsmaatregelen waarbij het aantal laad- en losplaatsen binnen een en dezelfde cabotagerit worden beperkt — Beoordelingsruimte — Beperking — Evenredigheid]
 ---documentbreak--- C2002018NL910120180412NL00109191Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 12 april 2018 — Europese Commissie / Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-541/16) (
         1
      )
   „[Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 1072/2009 — Artikel 2, punt 6 — Artikel 8 — Cabotage — Begrip — Definitie die is opgenomen in een document met „vragen en antwoorden” dat is opgesteld door de Europese Commissie — Rechtskracht — Nationale uitvoeringsmaatregelen waarbij het aantal laad- en losplaatsen binnen een en dezelfde cabotagerit worden beperkt — Beoordelingsruimte — Beperking — Evenredigheid]”2018/C 200/10Procestaal: Deens
      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Hottiaux, L. Grønfeldt en U. Nielsen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning, J. Nymann-Lindegren en M. Søndahl Wolff, gemachtigden)

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 6 van 9.1.2017.


201805250401897232018/C 200/33432015TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180423272821Zaak T-43/15: Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — CRM/Commissie [„Beschermde geografische aanduiding — Piadina Romagnola of Piada Romagnola — Registratieprocedure — Verdeling van de bevoegdheden tussen de Commissie en de nationale autoriteiten — Verband tussen de reputatie van een product en zijn geografische oorsprong — Artikel 5, lid 2, onder b), van verordening (EG) nr. 1151/2012 — Omvang van de controle die de Commissie uitoefent op de registratieaanvraag — Artikel 7, lid 1, onder f), ii), artikel 8, lid 1, onder c), ii), en artikel 50, lid 1, van verordening nr. 1151/2012 — Gevolgen die de nietigverklaring van een productdossier door een nationale rechterlijke instantie teweegbrengt voor de procedure voor de Commissie — Onderzoeksplicht van de Commissie — Beginsel van behoorlijk bestuur — Effectieve rechterlijke bescherming”]
 ---documentbreak--- C2002018NL2710120180423NL0033271282Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — CRM/Commissie
   (Zaak T-43/15) (
         1
      )
   „[„Beschermde geografische aanduiding — Piadina Romagnola of Piada Romagnola — Registratieprocedure — Verdeling van de bevoegdheden tussen de Commissie en de nationale autoriteiten — Verband tussen de reputatie van een product en zijn geografische oorsprong — Artikel 5, lid 2, onder b), van verordening (EG) nr. 1151/2012 — Omvang van de controle die de Commissie uitoefent op de registratieaanvraag — Artikel 7, lid 1, onder f), ii), artikel 8, lid 1, onder c), ii), en artikel 50, lid 1, van verordening nr. 1151/2012 — Gevolgen die de nietigverklaring van een productdossier door een nationale rechterlijke instantie teweegbrengt voor de procedure voor de Commissie — Onderzoeksplicht van de Commissie — Beginsel van behoorlijk bestuur — Effectieve rechterlijke bescherming”]”2018/C 200/33Procestaal: Italiaans
      Partijen

      Verzoekende partij: CRM Srl (Modena, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Forte, C. Marinuzzi en A. Franchi, vervolgens G. Forte en C. Marinuzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Bianchi, J. Guillem Carrau en F. Moro, vervolgens D. Bianchi, A. Lewis en F. Moro, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door M. Scino, avvocato dello Stato), Consorzio di Promozione e Tutela della Piadina Romagnola (Co.P.Rom) (Rimini, Italië) (vertegenwoordigers: A. Improda en P. Rodilosso, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1174/2014 van de Commissie van 24 oktober 2014 tot inschrijving van een naam in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen [Piadina Romagnola/Piada Romagnola (BGA)] (PB 2014, L 316, blz. 3)

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            CRM srl draagt twee derde van haar eigen kosten en twee derde van de kosten van de Europese Commissie in verband met de onderhavige procedure.

            3)

            De Commissie draagt een derde van haar eigen kosten en een derde van de kosten van CRM in verband met de onderhavige procedure.

            4)

            CRM en de Commissie dragen elk hun eigen kosten in verband met de procedure in kort geding.

            5)

            De Italiaanse Republiek en het Consorzio di Promozione e Tutela della Piadina Romagnola (Co.p.Rom) dragen hun eigen kosten.

      (
         1
      )	PB C 89 van 16.3.2015.


201805250571897352018/C 200/447472016TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180423353511Zaak T-747/16: Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — Vincenti / EUIPO („Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Advies van de invaliditeitscommissie — Beoordelingsbevoegdheid van het TABG — Artikelen 53 en 78 van het Statuut — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht”)
 ---documentbreak--- C2002018NL3510120180423NL0044351351Arrest van het Gerecht van 23 april 2018 — Vincenti / EUIPO
   (Zaak T-747/16) (
         1
      )
   „(„Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Advies van de invaliditeitscommissie — Beoordelingsbevoegdheid van het TABG — Artikelen 53 en 78 van het Statuut — Kennelijk onjuiste beoordeling — Motiveringsplicht”)”2018/C 200/44Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Guillaume Vincenti (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het EUIPO van 18 december 2015 houdende weigering om te erkennen dat verzoeker volledig en blijvend arbeidsongeschikt is en om hem te pensioneren

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Guillaume Vincenti wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 14 van 16.1.2017.


201805250681897362018/C 200/592402018TC20020180611NL01NLINFO_JUDICIAL20180416464722Zaak T-240/18: Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Polskie Linie Lotnicze „LOT”/Commissie
 ---documentbreak--- C2002018NL4620120180416NL0059462472Beroep ingesteld op 16 april 2018 — Polskie Linie Lotnicze „LOT”/Commissie
   (Zaak T-240/18)2018/C 200/59Procestaal: Pools
      Partijen

      Verzoekende partij: Polskie Linie Lotnicze „LOT” S.A. (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: M. Jeżewski, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

            —

            nietigverklaring van besluit C(2017) 8776 final van de Europese Commissie van 12 december 2017 in de zaak M.8672 (EASYJET/CERTAIN AIR BERLIN ASSETS);

            —

            verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure voor het Gerecht;

            —

            de Commissie verplichten in het kader van haar verweerschrift in te gaan op bepaalde vragen van verzoekster over het verloop van het onderzoek van de gevolgen van de betrokken concentratie voor de mededinging en bepaalde bewijsmiddelen over te leggen die de grondslag vormen voor haar besluit.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

            1.

            Eerste middel: de Commissie heeft bepalingen van de EU-Verdragen en uitvoeringsbepalingen daarvan geschonden, inzonderheid bepalingen van verordening (EG) nr. 139/2004 (
                  1
               ) door na te laten de ongunstige gevolgen van de concentratie uit oogpunt van de mededinging volledig te beoordelen.

            2.

            Tweede middel: de Commissie heeft de gevolgen van de concentratie voor de mogelijkheid om passagiersluchtvervoersdiensten aan te bieden en voor bepaalde vliegvelden onjuist beoordeeld en daarmee een ernstige en kennelijke fout gemaakt bij de beoordeling van de concentratie. Een regelmatig uitgevoerde analyse van de concentratie moet leiden tot de conclusie dat zij een reeks negatieve gevolgen zou hebben voor de mededinging, waaronder negatievere gevolgen voor de mededinging dan het uitblijven van de concentratie in het alternatieve scenario.

            3.

            Derde middel: de Commissie heeft de Richtsnoeren voor de beoordeling van horizontale fusies geschonden door na te laten te onderzoeken of de toename van de efficiëntie door de concentratie de negatieve gevolgen voor de mededinging neutraliseert.

            4.

            Vierde middel: de Commissie heeft Verdragsbepalingen en uitvoeringsbepalingen daarvan geschonden door na te laten easyJet verbintenissen op te leggen waardoor een wezenlijke verstoring van een efficiënte mededinging door de concentratie kan worden vermeden.

            5.

            Vijfde middel: de Commissie heeft Verdragsbepalingen en uitvoeringsbepalingen daarvan geschonden door na te laten de invloed van de concentratie op de interne markt te beoordelen in de context van de staatssteun die voordien op 15 augustus 2017 aan Air Berlin is verstrekt in de vorm van een lening van de BRD ten belope van 150 miljoen EUR. Deze steun is bij besluit C(2017) 6080 final van de Commissie van 4 september 2007 in de zaak van de staatssteun van de Bondsrepubliek Duitsland aan Air Berlin bevestigd.

            6.

            Zesde middel: de Commissie heeft artikel 296 VWEU geschonden doordat zij haar besluit ontoereikend heeft gemotiveerd, wat onder meer daaruit blijkt dat een volledige analyse van de feiten van de zaak ontbreekt, is voorbijgegaan aan een serie aspecten die onmisbaar zijn voor een behoorlijke toetsing van de invloed van de transactie op de mededinging onmisbaar zijn, is nagelaten de invloed van de concentratie op de interne markt te beoordelen in de context van de staatssteun die voordien aan Air Berlin is verstrekt en geen onderbouwing is gegeven voor het ontbreken van een dergelijke beoordeling.

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB 2004, L 24, blz. 1).


201806080531931572018/C 221/122592018CJC22120180625NL01NLINFO_JUDICIAL20180411111111Zaak C-259/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Madrid (Spanje) op 11 april 2018 — Sociedad Estatal Correos y Telégrafos, S.A. / Asendia Spain, S.L.U.
 ---documentbreak--- C2212018NL1110120180411NL0012111111Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Madrid (Spanje) op 11 april 2018 — Sociedad Estatal Correos y Telégrafos, S.A. / Asendia Spain, S.L.U.
   (Zaak C-259/18)2018/C 221/12Procestaal: Spaans
      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sociedad Estatal Correos y Telégrafos, S.A.

      Verwerende partij: Asendia Spain, S.L.U.

      Prejudiciële vragen

            1)

            Verzetten artikel 7, lid 1, en artikel 8 van richtlijn 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (postrichtlijn) (
                  1
               ), zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 (
                  2
               ), zich tegen een nationale regeling volgens welke de waarborg die wordt verleend aan de postexploitant die als aanbieder van de universele postdienst is aangewezen ook inhoudt dat die exploitant als enige gemachtigd is om andere frankeermiddelen dan postzegels te distribueren?

            2)

            Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, is het dan verenigbaar met de postregelgeving van de Europese Unie dat van particuliere postexploitanten wordt geëist dat zij over fysieke verkooppunten ten behoeve van het publiek beschikken om andere frankeermiddelen dan postzegels te kunnen distribueren en verkopen?

      (
         1
      )	PB 1998, L 15, blz. 14.
   (
         2
      )	Richtlijn 2008/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (PB 2008, L 52, blz. 3).


201806150721955032018/C 231/323872017TC23120180702NL01NLINFO_JUDICIAL20180516262611Zaak T-387/17: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2018 — Triggerball/EUIPO (Vorm van een balachtig voorwerp met kanten) [„Uniemerk — Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een sterk geribbelde bal — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]
 ---documentbreak--- C2312018NL2610120180516NL0032261261Arrest van het Gerecht van 16 mei 2018 — Triggerball/EUIPO (Vorm van een balachtig voorwerp met kanten)
   (Zaak T-387/17) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een sterk geribbelde bal — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]”2018/C 231/32Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partij: Triggerball GmbH (Baiern-Piusheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Emrich, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 (zaak R 376/2017-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een sterk geribbelde bal als Uniemerk

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Triggerball GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 256 van 7.8.2017.


201806290411986272018/C 249/413932010TC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL20180517333311Zaak T-393/10 INTP: Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2018 — Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie („Procedure — Uitlegging van een arrest — Rectificatie — Verzuim om te beslissen”)
 ---documentbreak--- C2492018NL3310120180517NL0041331331Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2018 — Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie
   (Zaak T-393/10 INTP) (
         1
      )
   „(„Procedure — Uitlegging van een arrest — Rectificatie — Verzuim om te beslissen”)”2018/C 249/41Procestaal: Duits
      Partijen

      Verzoekende partijen: Westfälische Drahtindustrie GmbH (Hamm, Duitsland), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (Hamm), Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Stadler, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, H. Leupold en G. Meessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek om uitlegging van het arrest van 15 juli 2015, Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie (T-393/10, EU:T:2015:515) en subsidiair, verzoek om rectificatie en herstel van een verzuim om te beslissen in verband met dat arrest.

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG en Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG worden verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 301 van 6.11.2010.


201806290181986332018/C 249/072302018CJC24920180716NL01NLINFO_JUDICIAL201803304521Zaak C-230/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Tirol (Oostenrijk) op 30 maart 2018 — PI
 ---documentbreak--- C2492018NL410120180330NL00074152Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesverwaltungsgericht Tirol (Oostenrijk) op 30 maart 2018 — PI
   (Zaak C-230/18)2018/C 249/07Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Landesverwaltungsgericht Tirol

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: PI

      Verwerende partij: Landespolizeidirektion Tirol

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moet artikel 15, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) volgens hetwelk iedere burger van de Unie vrij is, in iedere lidstaat werk te zoeken, te werken, zich te vestigen en diensten te verrichten, aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling van een lidstaat die op grond van § 19, lid 3, van het Tiroler Landespolizeigesetz (regionale politiewet van de deelstaat Tirol), LGBl. nr. 60/1976, voor het laatst gewijzigd bij wet LGBl. nr. 56/2017, toelaat dat overheidsinstanties ook zonder een voorafgaande administratieve procedure dwangmaatregelen kunnen treffen bij rechtstreekse uitoefening van het bestuurlijk gezag, zoals in het bijzonder de sluiting van een bedrijf ter plaatse, zonder dat het daarbij om louter voorlopige maatregelen gaat?

            2)

            Moet artikel 47 van het Handvest, eventueel juncto artikel 41 en artikel 52 van het Handvest, vanuit het oogpunt van wapengelijkheid en een doeltreffende voorziening in rechte aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling waarin op grond van § 19, leden 3 en 4, van het Tiroler Landespolizeigesetz is voorzien in feitelijke dwangmaatregelen bij rechtstreekse uitoefening van het bestuurlijk gezag, zoals in het bijzonder bedrijfssluitingen, zonder documentatie en zonder bevestiging ten aanzien van een betrokken persoon?

            3)

            Moet artikel 47 van het Handvest, eventueel juncto artikel 41 en artikel 52 van het Handvest, vanuit het oogpunt van wapengelijkheid aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die op grond van § 19, leden 3 en 4, van het Tiroler Landespolizeigesetz bepaalt dat voor de opheffing van procedurevrije feitelijke dwangmaatregelen die bij rechtstreekse uitoefening van het bestuurlijk gezag zijn getroffen, zoals in het bijzonder bedrijfssluitingen, de door deze feitelijke maatregel geraakte persoon daartoe een met redenen omkleed verzoek moet indienen?

            4)

            Moet artikel 47 van het Handvest juncto artikel 52 van het Handvest vanuit het oogpunt van een doeltreffende voorziening in rechte aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling die op grond van § 19, lid 4, van het Tiroler Landespolizeigesetz het recht op verzoek tot opheffing van een feitelijke dwangmaatregel in de vorm van een bedrijfssluiting aan beperkende voorwaarden onderwerpt?


201807130752004432018/C 268/543462018TC26820180730NL01NLINFO_JUDICIAL20180529454511Zaak T-346/18: Beroep ingesteld op 29 mei 2018 — Advance Magazine Publishers/EUIPO — Enovation Brands (VOGUE)
 ---documentbreak--- C2682018NL4510120180529NL0054451451Beroep ingesteld op 29 mei 2018 — Advance Magazine Publishers/EUIPO — Enovation Brands (VOGUE)
   (Zaak T-346/18)2018/C 268/54Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Alkin, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Enovation Brands, Inc. (Aventura, Florida, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

      Betrokken merk: Uniemerkaanvraag — inschrijvingsaanvraag nr. 12 010 039

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 maart 2018 in zaak R 259/2017-4

      Conclusies

            —

            vernietiging van het gedeelte van de bestreden beslissing betreffende regel 20, lid 7, onder c), regel 50, lid 1, van de uitvoeringsverordening;

            —

            verwijzing van de andere partij in verzoeksters kosten.

      Aangevoerd middel

            —

            Schending van regel 20, lid 7, onder c), en van regel 50, lid 1, van verordening nr. 2868/95.


title: Zaak T-568/17: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2018 — Korea National Insurance Corporation / Raad en Commissie

text:
               3.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/21

      Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2018 — Korea National Insurance Corporation / Raad en Commissie
      (Zaak T-568/17) (1)

      (2018/C 311/23)
      Procestaal: Engels
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 338 van 9.10.2017.


               6.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/13

      Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 13 juli 2018
      (Zaak E-1/18)
      (2018/C 314/11)
      Op 13 juli 2018 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Claire Simpson, Erlend M. Leonhardsen, Catherine Howdle en Carsten Zatschler, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
      De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

                  1.

                  Vast te stellen dat Noorwegen, door bepalingen zoals artikel 14-13, eerste, tweede en derde paragraaf, en artikel 14-14, eerste paragraaf, van de nationale wet op de sociale verzekering, op grond waarvan het recht van de vader op ouderschapsuitkeringen afhangt van de situatie van de moeder, terwijl het recht van de moeder niet afhangt van de situatie van de vader, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 14, lid 1, onder c), van de in punt 21b van bijlage XVIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte genoemde handeling (Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep) niet is nagekomen.

                  2.

                  Het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure te verwijzen.

         Feiten en argumenten:

                  —

                  Deze zaak betreft de wijze waarop ouderschapsuitkeringen worden betaald in Noorwegen. Ouderschapsuitkeringen zijn uitkeringen die worden betaald aan ouders (moeders en vaders) tijdens een verlofperiode die verband houdt met de geboorte of adoptie van een kind.

                  —

                  De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is van mening dat sommige van de regels inzake ouderschapsuitkeringen in Noorwegen vaders direct discrimineren. Of de vader volledige, gedeeltelijke of geen ouderschapsuitkeringen ontvangt, hangt volgens die regels immers af van het feit of de moeder werkt of heeft gewerkt (of soortgelijke activiteiten uitoefent). De rechten van de moeder op ouderschapsuitkeringen hangen daarentegen niet af van de activiteiten van de vader.

                  —

                  De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is van mening dat moeders en vaders zich in een vergelijkbare situatie bevinden wat de opvoeding van kinderen betreft, en dat de verschillende behandeling in de Noorse regels inzake ouderschapsuitkeringen vaders ten onrechte discrimineert op grond van geslacht, wat een inbreuk vormt op artikel 14, lid 1, onder c), van Richtlijn 2006/54/EG betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep.

                  —

                  De Autoriteit is voorts van mening dat die discriminatie niet kan worden gerechtvaardigd op grond van artikel 3 van Richtlijn 2006/54/EG als een „positieve maatregel” om moeders te helpen in het beroepsleven gelijkheid te bereiken, noch om andere redenen.


title: Zaak T-438/18: Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — Pareto Trading/EUIPO — Bikor en Bikor Professional Color Cosmetics (BIKOR EGYPTIAN EARTH)

text:
               10.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/23

      Beroep ingesteld op 18 juli 2018 — Pareto Trading/EUIPO — Bikor en Bikor Professional Color Cosmetics (BIKOR EGYPTIAN EARTH)
      (Zaak T-438/18)
      (2018/C 319/28)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Pareto Trading Co., Inc. (Carlstadt, New Jersey, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: I. Sempere Massa, C. Martínez-Tercero Molina, V. Balaguer Fuentes, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Bikor Elżbieta Korbut (Gdańsk, Polen) en Bikor Professional Color Cosmetics Małgorzata Wedekind (Gdańsk)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Houder van het betrokken merk: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniewoordmerk BIKOR EGYPTIAN EARTH — Inschrijvingsaanvraag nr. 9 561 788

         Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 april 2018 in zaak R 1826/2015-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor de nietigheidsafdeling en de eerste kamer van beroep van het EUIPO die heeft geleid tot het onderhavige beroep

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 59, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-455/14: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Pirelli & C./Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van stroomkabels — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Eén enkele voortdurende inbreuk — Toerekenbaarheid van de inbreuk — Vermoeden — Motiveringsplicht — Grondrechten — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Beneficium ordinis seu excussionis — Volledige rechtsmacht”)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/40

      Arrest van het Gerecht van 12 juli 2018 — Pirelli & C./Commissie
      (Zaak T-455/14) (1)

      ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van stroomkabels - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Eén enkele voortdurende inbreuk - Toerekenbaarheid van de inbreuk - Vermoeden - Motiveringsplicht - Grondrechten - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Beneficium ordinis seu excussionis - Volledige rechtsmacht”))
      (2018/C 328/54)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Pirelli & C. SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Siragusa, F. Moretti, G. Rizza en P. Ferrari, vervolgens M. Siragusa, F. Moretti, G. Rizza en A. Bardanzellu, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Giolito, L. Malferrari en P. Rossi, vervolgens H. van Vliet, L. Malferrari en P. Rossi, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Prysmian Cavi e Sistemi Srl (Milaan) (vertegenwoordigers: C. Tesauro, F. Russo en L. Armati, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2139 final van de Commissie van 2 april 2014 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en van artikel 53 van de [EER-]overeenkomst (zaak AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dit betrekking heeft op de verzoekende partij, en voorts tot verlaging van het bedrag van de aan haar opgelegde geldboete

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Pirelli & C. SpA wordt verwezen in haar kosten alsmede in die van de Europese Commissie.

                  3)

                  Prysmian Cavi e Sistemi Srl draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-445/17: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale del Lazio — Italië) — Agenzia delle Dogane e dei Monopoli/Pilato SpA (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Posten 8703, 8704 en 8705 — Lijkwagens)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/20

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 juli 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione Tributaria Regionale del Lazio — Italië) — Agenzia delle Dogane e dei Monopoli/Pilato SpA
      (Zaak C-445/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Posten 8703, 8704 en 8705 - Lijkwagens))
      (2018/C 328/25)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Commissione Tributaria Regionale del Lazio

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Agenzia delle Dogane e dei Monopoli

         Verwerende partij: Pilato SpA

         Dictum

      De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijke douanetarief, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat lijkwagens als aan de orde in het hoofdgeding moeten worden ingedeeld onder post 8703 van deze gecombineerde nomenclatuur.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2016.


title: Zaak T-758/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Crédit agricole/ECB [„Economisch en monetair beleid — Prudentieel toezicht op kredietinstellingen — Artikel 4, lid 1, onder d), en lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 — Berekening van de hefboomratio — Weigering van de ECB om de verzoekende partij toe te staan, blootstellingen die aan bepaalde voorwaarden voldoen, buiten de berekening van de hefboomratio te houden — Artikel 429, lid 14, van verordening (EU) nr. 575/2013 — Discretionaire bevoegdheid van de ECB — Onjuiste rechtsopvattingen — Kennelijk onjuiste beoordeling”]

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/45

      Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — Crédit agricole/ECB
      (Zaak T-758/16) (1)

      ([„Economisch en monetair beleid - Prudentieel toezicht op kredietinstellingen - Artikel 4, lid 1, onder d), en lid 3, van verordening (EU) nr. 1024/2013 - Berekening van de hefboomratio - Weigering van de ECB om de verzoekende partij toe te staan, blootstellingen die aan bepaalde voorwaarden voldoen, buiten de berekening van de hefboomratio te houden - Artikel 429, lid 14, van verordening (EU) nr. 575/2013 - Discretionaire bevoegdheid van de ECB - Onjuiste rechtsopvattingen - Kennelijk onjuiste beoordeling”])
      (2018/C 328/60)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Crédit agricole SA (Montrouge, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Champsaur en A. Delors, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: K. Lackhoff, R. Bax, G. Bassani en C. Olivier, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann en F. Louis, advocaten)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: S. Hartikainen, gemachtigde)

         Voorwerp

      Vordering gebaseerd op artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van besluit ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/165 van de ECB van 24 augustus 2016, dat is vastgesteld op grond van artikel 4, lid 1, onder d), en artikel 10 van verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB 2013, L 287, blz. 63) en op grond van artikel 429, lid 14, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 (PB 2013, L 176, blz. 1, met rectificaties in PB 2013, L 208, blz. 68, en PB 2013, L 321, blz. 6)

         Dictum

                  1)

                  Besluit ECB/SSM/2016-969500TJ5KRTCJQWXH05/165 van de Europese Centrale Bank (ECB) van 24 augustus 2016 wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De ECB wordt verwezen in de kosten.

                  3)

                  De Republiek Finland zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 6 van 9.1.2017.


title: Zaak T-468/18: Beroep ingesteld op 31 juli 2018 — NSC Holding/EUIPO — Ibercondor Barcelona (CONDOR SERVICE, NSC)

text:
               17.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/55

      Beroep ingesteld op 31 juli 2018 — NSC Holding/EUIPO — Ibercondor Barcelona (CONDOR SERVICE, NSC)
      (Zaak T-468/18)
      (2018/C 328/75)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: NSC Holding GmbH & Cie. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Eichhorst, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ibercondor Barcelona SA (Barcelona, Spanje)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: aanvraag voor Uniebeeldmerk CONDOR SERVICE, NSC — inschrijvingsaanvraag nr. 15 292 675

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 mei 2018 in zaak R 2440/2017-4

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten van de procedure voor de kamer van beroep;

            subsidiair

                  —

                  terugverwijzing van de zaak naar verweerder voor een nieuw onafhankelijk onderzoek.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak T-612/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — PS/EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Sociale zekerheid — Arbeidsongeval — Volledige en blijvende invaliditeit — Door het beroep veroorzaakte ziekte — Regeling voor de verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten — Bijdrage aan de pensioenregeling — Zorgplicht — Aansprakelijkheid — Immateriële schade”)

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/14

      Arrest van het Gerecht van 13 juli 2018 — PS/EIB
      (Zaak T-612/16) (1)

      ((„Openbare dienst - Personeel van de EIB - Sociale zekerheid - Arbeidsongeval - Volledige en blijvende invaliditeit - Door het beroep veroorzaakte ziekte - Regeling voor de verzekering tegen arbeidsongevallen en beroepsziekten - Bijdrage aan de pensioenregeling - Zorgplicht - Aansprakelijkheid - Immateriële schade”))
      (2018/C 341/24)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: PS (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en G. Cludts, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Gilliams, E. Raimond en G. Faedo, vervolgens T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker sinds november 2013 zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  PS wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 371 van 10.10.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-42/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-418/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 juni 2018 door Europees burgerinitiatief „One of Us” tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 23 april 2018 in zaak T-561/14, One of Us e.a./Europese Commissie

text:
               24.9.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 341/5

      Hogere voorziening ingesteld op 26 juni 2018 door Europees burgerinitiatief „One of Us” tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 23 april 2018 in zaak T-561/14, One of Us e.a./Europese Commissie
      (Zaak C-418/18 P)
      (2018/C 341/06)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Europees burgerinitiatief „One of Us” (vertegenwoordigers: P. Diamond, barrister, R. Kiska, solicitor)

         Andere partijen in de procedure: Republiek Polen, Europese Commissie, Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van het arrest van het Gerecht van 23 april 2018 in zaak T-561/14;

                  —

                  nietigverklaring van mededeling COM(2014) 355 final van de Commissie van 28 mei 2014;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten zowel in eerste aanleg als in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ten eerste heeft het Gerecht artikel 17 VEU in het licht van artikel 11, lid 4, VEU, artikel 24 VWEU en verordening (EU) nr. 211/2011 (1) onjuist toegepast, en moet enige beoordelingsbevoegdheid van de Commissie in overeenstemming zijn met de doelstellingen van het Europees burgerinitiatief. In het arrest van het Gerecht is geen rekening gehouden met wat de wetgever met deze verordening heeft bedoeld, waardoor de verordening een dode letter is gebleven.
      Ten tweede heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet te oordelen dat de Commissie haar juridische en politieke conclusies in mededeling COM(2014) 355 final (2) niet afzonderlijk heeft geformuleerd, terwijl verordening (EU) nr. 211/2011 zulks vereist.
      Ten derde heeft het Gerecht nagelaten mededeling COM(2014) 355 final van de Commissie met de vereiste grondigheid te onderzoeken. Het Gerecht heeft slechts een beperkte toetsing uitgevoerd, namelijk op kennelijke beoordelingsfouten.
      Ten vierde heeft het Gerecht hoe dan ook, voor het geval dat het bij zijn toetsing de juiste juridische maatstaf zou hebben aangelegd (quod non), nagelaten om vast te stellen dat de door de Commissie in mededeling COM(2014) 355 final aangevoerde redenen kennelijk onjuist waren. De Commissie heeft onder meer nagelaten de overwegingen in zaak C-34/10, Brüstle, juist toe te passen en heeft geen rekening gehouden met de gevolgen van het „driesluizenstelsel”, dat geen ethische waarborgen biedt (en de lidstaten in feite aanmoedigt om hun eigen ethische waarborgen af te zwakken teneinde in aanmerking te komen voor onderzoeksfondsen). Tevens heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te opperen dat het mogelijk maken van abortus een internationale verplichting is die voortvloeit uit het ICPD-Actieprogramma van 1994 en uit de millenniumdoelstellingen van de Verenigde Naties. Voorts heeft de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt met haar onlogische stelling dat de financiering van organisaties die abortus aanmoedigen en uitvoeren in ontwikkelingslanden, de gezondheid van moeders ten goede zou komen, terwijl er beter meer geld zou worden uitgetrokken voor de gezondheidszorg, die in die landen met grote personeelstekorten en veel te weinig middelen te kampen heeft.
      Ten vijfde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het Europees burgerinitiatief te beschouwen als een instrument om drie specifieke wetgevingsvoorstellen in te dienen en niet als een instrument om de waardigheid van het embryo te beschermen. Het Gerecht heeft de belangrijkste punten in deze zaak dan ook niet op de juiste manier benaderd.

         (1)  Verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (PB 2011, L 65, blz. 1).

         (2)  Mededeling van de Commissie over het Europees burgerinitiatief „Eén van ons”.


title: Zaak T-763/17: Beroep ingesteld op 21 november 2017 — Septona/EUIPO — Intersnack Group (welly)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/56

         Beroep ingesteld op 21 november 2017 — Septona/EUIPO — Intersnack Group (welly)
   (Zaak T-763/17)
   (2018/C 022/74)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Septona AVEE (Oinofyta, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Wellens, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Intersnack Group GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „welly” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 085 519

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 12 juli 2017 in zaak R 1525/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-630/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski Sud u Rijeci (Kroatië) op 9 november 2017 — Anica Milivojević / Raiffeisenbank St. Stefan-Jagerberg-Wolfsberg eGen

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Općinski Sud u Rijeci (Kroatië) op 9 november 2017 — Anica Milivojević / Raiffeisenbank St. Stefan-Jagerberg-Wolfsberg eGen
   (Zaak C-630/17)
   (2018/C 022/42)
   Procestaal: Kroatisch

      Verwijzende rechter

   Općinski Sud u Rijeci

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anica Milivojević

      Verwerende partij: Raiffeisenbank St. Stefan-Jagerberg-Wolfsberg eGen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 56 en 63 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de bepalingen van de Zakon o ništetnosti ugovora o kreditu s međunarodnim obilježjima sklopljenih u republika Hrvatskoj s neovlaštenim vjerovnikom (Wet op de nietigheid van in de Republiek Kroatië met een onbevoegde schuldeiser gesloten kredietovereenkomsten met internationale aspecten; Narodne novine [(publicatieblad)] nr. 72/2017), en met name tegen artikel 10 daarvan, dat bepaalt dat kredietovereenkomsten en andere rechtshandelingen die voortvloeien uit een overeenkomst die is gesloten tussen een schuldenaar (in de zin van de artikelen 1 en 2, lid 1, van voornoemde wet) en een onbevoegde schuldeiser (in de zin van de artikel 2, lid 2, van die wet), of daarop zijn gebaseerd, ook wanneer zij gesloten zijn vóór de inwerkingtreding van deze wet, nietig zijn vanaf het moment waarop zij zijn gesloten, hetgeen met zich meebrengt dat elk van de partijen bij de overeenkomst verplicht is om aan de wederpartij alles terug te geven wat deze op basis van de nietige overeenkomst heeft ontvangen en, als dit niet mogelijk is of, als de aard van hetgeen ter nakoming is verricht zich tegen de teruggave verzet, deze een passende financiële compensatie dient te betalen op basis van de prijzen die gelden op het moment van de rechterlijke beslissing[?]

               2)

               Moet verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (herschikking), en met name de artikelen 4, lid 1, en 25 daarvan, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de bepalingen van artikel 8, leden 1 en 2, van de Zakon o ništetnosti ugovora o kreditu s međunarodnim obilježjima sklopljenih u republika Hrvatskoj s neovlaštenim vjerovnikom (Narodne novine [(publicatieblad)] nr. 72/2017), volgens welke bij geschillen die verband houden met leningovereenkomsten met internationale aspecten, in de zin van die wet, de schuldenaar de niet-bevoegde schuldeiser kan dagen voor de gerechten van de staat waar die schuldeiser zijn zetel heeft, of, ongeacht de plaats van de zetel van de niet-bevoegde schuldeiser, voor de gerechten van de plaats waar de schuldenaar zijn persoonlijke woonplaats of maatschappelijke zetel heeft, terwijl de niet-bevoegde schuldeiser, in de zin van de voornoemde wet, de schuldenaar enkel kan dagen voor de gerechten van de staat waar de schuldenaar zijn persoonlijke woonplaats of maatschappelijke zetel heeft[?]

               3)

               Is er sprake van een consumentenovereenkomst in de zin van artikel 17, lid 1, van verordening nr. 1215/2012 en overige onderdelen van het juridisch acquis van de Unie, wanneer de kredietnemer een natuurlijke persoon is, die een kredietovereenkomst heeft afgesloten met de bedoeling om te investeren in vakantieappartementen, teneinde activiteiten uit te oefenen op het gebied van accommodatie en aan toeristen diensten in verband met privélogies aan te bieden[?]

               4)

               Moet het bepaalde in artikel 24, punt 1, van verordening nr. 1215/2012 aldus worden uitgelegd dat de gerechten van de Republiek Kroatië bevoegd zijn in een procedure over de vaststelling van de nietigheid van een kredietovereenkomst en de bijbehorende garantieverklaringen en over de uitschrijving van een hypotheek uit het kadaster, wanneer die hypotheek tot zekerheid van de nakoming van de verplichtingen uit de kredietovereenkomst is gevestigd op onroerend goed van de schuldenaar dat is gelegen op het grondgebied van de Republiek Kroatië[?]


title: Zaak T-886/16: Beschikking van het Gerecht van 23 november 2017 — Nf Nails In Vogue/EUIPO — Nails & Beauty Factory (NAILS FACTORY) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Herroeping van de bestreden beslissing — Geding zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               29.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/32

         Beschikking van het Gerecht van 23 november 2017 — Nf Nails In Vogue/EUIPO — Nails & Beauty Factory (NAILS FACTORY)
   (Zaak T-886/16) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Herroeping van de bestreden beslissing - Geding zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing”))
   (2018/C 032/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nf Nails In Vogue, SL (Arganda del Rey, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Jáudenes Sánchez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en E. Scheffer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Nails & Beauty Factory GmbH, voorheen Nails & Beauty Vertriebs GmbH (Kiel, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 5 oktober 2016 (zaak R 202/2016-1) inzake een oppositieprocedure tussen NF Nails In Vogue en Nails & Beauty Vertriebs

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Nf Nails In Vogue, SL.

      (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak C-359/16: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Strafzaak tegen Ömer Altun, Abubekir Altun, Sedrettin Maksutogullari, Yunus Altun, Absa NV, M. Sedat BVBA, Alnur BVBA [Prejudiciële verwijzing — Migrerende werknemers — Sociale zekerheid — Toepasselijke wetgeving — Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikel 14, punt 1, onder a) — Gedetacheerde werknemers — Verordening (EEG) nr. 574/72 — Artikel 11, lid 1, onder a) — E 101-verklaring — Bewijskracht — Verklaring die op frauduleuze wijze werd verkregen of ingeroepen]

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Strafzaak tegen Ömer Altun, Abubekir Altun, Sedrettin Maksutogullari, Yunus Altun, Absa NV, M. Sedat BVBA, Alnur BVBA
   (Zaak C-359/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Migrerende werknemers - Sociale zekerheid - Toepasselijke wetgeving - Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikel 14, punt 1, onder a) - Gedetacheerde werknemers - Verordening (EEG) nr. 574/72 - Artikel 11, lid 1, onder a) - E 101-verklaring - Bewijskracht - Verklaring die op frauduleuze wijze werd verkregen of ingeroepen])
   (2018/C 123/03)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in de strafzaak

   Ömer Altun, Abubekir Altun, Sedrettin Maksutogullari, Yunus Altun, Absa NV, M. Sedat BVBA, Alnur BVBA

      in tegenwoordigheid van: Openbaar Ministerie

      Dictum

   Artikel 14, punt 1, onder a), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 631/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, en artikel 11, lid 1, onder a), van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71, in de versie zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer het orgaan van de lidstaat waar de werknemers gedetacheerd zijn aan het orgaan dat E 101-verklaringen heeft afgegeven een verzoek heeft gericht om deze verklaringen te heroverwegen en in te trekken, gelet op in het kader van een gerechtelijk onderzoek verkregen gegevens waaruit kon worden afgeleid dat deze verklaringen frauduleus waren verkregen of ingeroepen, en dit orgaan van afgifte heeft nagelaten om deze gegevens met het oog op de heroverweging van de gegrondheid van de afgifte van die verklaringen in aanmerking te nemen, de nationale rechter in het kader van een procedure tegen personen die ervan worden verdacht onder de dekmantel van dergelijke verklaringen een beroep te hebben gedaan op gedetacheerde werknemers, deze verklaringen buiten beschouwing kan laten indien hij op basis van de voornoemde gegevens en onder eerbiediging van de aan deze personen toekomende waarborgen die eigen zijn aan het recht op een eerlijk proces, oordeelt dat er een dergelijke fraude heeft plaatsgevonden.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016.


title: Zaak T-204/17: Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2018 — Alfa Laval Flow Equipment (Kunshan)/Commissie

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/27

         Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2018 — Alfa Laval Flow Equipment (Kunshan)/Commissie
   (Zaak T-204/17) (1)

   (2018/C 123/34)
   Procestaal: Zweeds
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 161 van 22.5.2017.