title: Zaak C-28/99: Verzoek van de Rechtbank van 1e Aanleg te Gent van 27 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Openbaar Ministerie en J.M.G.H. Verdonck, R.A.A. Everaert, E.M. De Baedts

text:
C 121/8                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       1.5.1999
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    J.M.G.H. Verdonck, R.A.A. Everaert, E.M. De Baedts, het Hof
                                                                           van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                           (Vierde kamer)                                  een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                      van 11 februari 1999                                 1. Laat de bepaling van artikel 6 van Richtlijn 89/592/EEG
                                                                                van de Raad van 13 november 1989 tot coördinatie van
in zaak C-313/98 (verzoek van het Oberlandesgericht                             de voorschriften inzake transacties van de ingewijden (1),
Köln om een prejudiciële beslissing): Beroep tegen een                          luidend als volgt: „Elke lidstaat kan strengere voorschriften
     administratieve boete, ingesteld door A. Claasen (1)                       dan die van deze richtlijn of aanvullende voorschriften
                                                                                vaststellen, mits deze van algemene toepassing zijn (...)”
(Verzoek om uitlegging van verdrag gesloten tussen sommige                      toe in de wetgeving van de lidstaat een strengere omschrij-
lidstaten in het kader van artikel 8 van Richtlijn 93/89/EEG                    ving te voorzien, doch voor een bepaalde categorie,
                 — Onbevoegdheid van het Hof)                                   namelijk portefeuille-maatschappijen, een specifieke uit-
                                                                                zondering op deze strengere omschrijving te weerhouden?
                          (1999/C 121/14)
                                                                           2. Is de implimentatie van Richtlijn 89/592/EEG in België
                          (Procestaal: Duits)                                   omgezet in artikel 181 van de Wet van 4 december 1990
                                                                                op de financiële transacties en de financiële markten in
                                                                                overeenstemming met artikel 6 van deze richtlijn?
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                Het artikel luidt als volgt: Voor de toepassing van dit boek
                                                                                wordt verstaan onder bevoorrechte informatie: de bij het
In zaak C-313/98, betreffende een verzoek aan het Hof                           publiek niet bekende informatie die voldoende duidelijk is
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Oberlandes-                    en betrekking heeft op één of meer emmittenten van
gericht Köln (Duitsland) in het aldaar aanhangig beroep tegen                   effecten of van andere financiële instrumenten of op één
een administratieve boete, ingesteld door A. Claasen, om een                    of meer effecten of andere financiële instrumenten en die,
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 8, lid 1,                indien zij openbaar zou worden gemaakt, een aanzienlijke
van het verdrag van 9 februari 1994 inzake de heffing van                       invloed zou kunnen hebben op de koers van dit (deze)
rechten voor het gebruik van bepaalde wegen door zware                          effect(en) of van andere financiële instrumenten.
vrachtwagens, gesloten tussen de regeringen van de Bonds-
republiek Duitsland, het Koninkrijk België, het Koninkrijk
Denemarken, het Groothertogdom Luxemburg en het Konink-                         Als bevoorrechte informatie wordt niet beschouwd de
rijk der Nederlanden (Bundesgesetzblatt 1994, II, blz. 1768),                   informatie waarover de holding-maatschappijen beschik-
heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P.J.G.                    ken naar aanleiding van de rol die ze spelen in het beheer
Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, J.L. Murray en H. Rag-                    van maatschappijen waarin ze een deelneming bezitten,
nemalm, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer;                    op voorwaarde dat het niet gaat om informatie die
griffier: R. Grass, op 11 februari 1999 een beschikking gegeven                 openbaar moet worden gemaakt krachtens de wettelijke
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             en verordeningsbepalingen betreffende de verplichtingen
                                                                                die voortvloeien uit de toelating van effecten tot de officiële
Het Hof is kennelijk onbevoegd om in te gaan op het door het                    notering aan een Effecten-beurs.
Oberlandesgericht Köln bij beschikking van 4 augustus 1998
ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing.
                                                                                De bepalingen van dit boek zijn van toepassing op effecten
                                                                                en andere financiële instrumenten als bedoeld in artikel 1.
( 1) PB C 327 van 24.10.1998.
                                                                           3. Indien de lidstaat Richtlijn 89/592/EEG heeft omgezet
                                                                                zoals de Belgische wetgever in artikel 181 van de Wet van
                                                                                4 december 1990 op de financiële transacties en de
                                                                                financiële markten, en deze omzetting strijdig zou zijn met
                                                                                de richtlijn, heeft dit voor gevolg dat de verzwaring geacht
Verzoek van de Rechtbank van 1e Aanleg te Gent van                              wordt niet ingeschreven te zijn in de nationale wetgeving,
27 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het                           dan wel onverkort behouden blijft, ook voor de por-
geding tussen Openbaar Ministerie en J.M.G.H. Verdonck,                         tefeuille-maatschappijen?
                R.A.A. Everaert, E.M. De Baedts
                           (Zaak C-28/99)
                                                                           (1) PB L 334 van 18.11.1989.
                          (1999/C 121/15)
De Rechtbank van 1e Aanleg te Gent, bij vonnis van 27 januari
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
5 februari 1999, in het geding tussen Openbaar Ministerie en


title: Zaak T-3/08: Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2011 — Coedo Suárez/Raad

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/34

         Beschikking van het Gerecht van 10 januari 2011 — Coedo Suárez/Raad
   (Zaak T-3/08) (1)

   2011/C 55/61
   Procestaal: Frans
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 november 1999 in zaak C-315/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlĳn 95/21/EG)

text:
19.2.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 47/3
3) Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat een                   kan worden verweten op de enkele grond dat hij zich in de in
   nationale rechter zelfstandig beoordeelt of aan de voorwaarde van          artikel 900, lid 1, sub o, van verordening nr. 2454/93, zoals
   artikel 859, punt 1, van verordening nr. 2454/93, te weten dat             gewijzigd bij artikel 1, punt 29, van verordening nr. 3254/94,
   een verlenging van de termijn had moeten worden toegestaan, is             bedoelde situatie bevindt.
   voldaan, wanneer een tijdig ingediend verzoek om verlenging van
   de termijn door de douaneautoriteiten bij definitief geworden         (1) PB C 137 van 2.5.1998.
   beschikking is afgewezen.
4) a) Alleen omstandigheden die de aanvrager in een uitzonderlijke
        situatie kunnen brengen in vergelijking met de andere
        marktdeelnemers die dezelfde activiteit beoefenen, kunnen                             ARREST VAN HET HOF
        een verlenging van de termijn van artikel 49, lid 1, van
        verordening nr. 2913/92 rechtvaardigen. Dergelijke                                           (Vijfde kamer)
        omstandigheden kunnen zijn, buitengewone omstandigheden
        die weliswaar niet los staan van de marktdeelnemer, maar                               van 11 november 1999
        toch geen deel uitmaken van de gebeurtenissen waarmee elke
        ondernemer bij de uitoefening van zijn activiteit normalerwijs   in zaak C-315/98: Commissie van de Europese Gemeen-
        wordt geconfronteerd. Het staat aan de douaneautoriteiten                     schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
        en aan de nationale rechterlijke instanties om in elk geval                    (Niet-nakoming — Richtlijn 95/21/EG)
        afzonderlijk te beoordelen of dergelijke omstandigheden
        voorhanden zijn.                                                                             (2000/C 47/04)
   b) Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen, dat een                                    (Procestaal: Italiaans)
        ondernemer één verzoek indient om verlenging van de termijn
        voor het geven van een douanebestemming aan goederen
        waarvoor verschillende summiere aangiften zijn ingediend.        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
        Doch ook wanneer slechts één verzoek is ingediend, kan een                                  dentie van het Hof)
        verlenging van de termijn slechts worden toegestaan voor de      In zaak C-315/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
        goederen waarvoor de termijn voor het geven van een              pen (gemachtigden: B. Mongin en L. Pignataro) tegen Italiaanse
        douanebestemming nog niet is verstreken.                         Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
                                                                         Gaizo), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
5) Artikel 900, lid 1, sub o, van verordening nr. 2454/93, zoals         dat de Italiaanse Republiek, door niet de nodige wettelijke en
   gewijzigd bij artikel 1, punt 29 van verordening (EG)                 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
   nr. 3254/94 van de Commissie van 19 december 1994, is wél             aan richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betref-
   van toepassing op de gevallen waarin de goederen in aanmerking        fende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik
   kwamen voor een communautaire behandeling of een preferentiële        maken van havens in de Gemeenschap en varen in de
   tariefbehandeling, maar niet op de gevallen waarin de goederen        onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van
   in aanmerking konden komen voor een andere gunstige behande-          internationale normen op het gebied van de veiligheid van
   ling.                                                                 schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkom-
                                                                         standigheden aan boord (havenstaatcontrole) (PB L 157,
6) De douaneautoriteit of de nationale rechterlijke instantie bij wie    blz. 1), de krachtens die richtlijn en het EG-Verdrag op hem
   een verzoek om terugbetaling wordt ingediend op basis van             rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
   artikel 900, lid 1, sub o, van verordening nr. 2454/93, zoals         (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer-
   gewijzigd bij artikel 1, punt 29, van verordening nr. 3254/94,        president, J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón (rapporteur),
   dient, wanneer zij niet in staat is de gevraagde terugbetaling op     C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
   basis van deze bepaling toe te staan, ambtshalve de gegrondheid       F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 11 november 1999 een arrest
   ervan te onderzoeken in het licht van de andere bepalingen van        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   artikel 900 en van de artikelen 901 tot 904 van verordening
   nr. 2454/93. Wanneer de autoriteit bij wie het verzoek is             1) Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
   ingediend, niet in staat is, gelet op de aangevoerde argumenten,           bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan
   over de kwijtschelding of terugbetalingen een beslissing te nemen          richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende
   op basis van artikel 899 van verordening nr. 2454/93, dient zij            de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken
   ambtshalve te onderzoeken of er „bewijselementen voorhanden                van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie
   zijn waarmee het bestaan kan worden aangetoond van een                     van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op
   bijzondere situatie die het gevolg is van omstandigheden die geen          het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van
   manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid van de zijde van de            verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord
   belanghebbende inhouden”, in de zin van artikel 905, lid 1, van            (havenstaatcontrole), is de Italiaanse Republiek de krachtens die
   verordening nr. 2454/93, in welk geval de zaak aan de                      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
   Commissie moet worden voorgelegd.                                     2) De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten van
                                                                              de procedure.
7) De douaneautoriteit of de nationale rechterlijke instantie bij wie
   een verzoek om terugbetaling of kwijtschelding van in- of             (1) PB C 327 van 24.10.1998.
   uitvoerrechten is ingediend, kan er niet van uitgaan dat de
   belanghebbende geen manipulatie of klaarblijkelijke nalatigheid


title: Zaak F-80/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — De Geest/Raad

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/37

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2009 — De Geest/Raad
   (Zaak F-80/05) (1)

   2009/C 193/66

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005, blz. 25.


title: Zaak T-447/13 P: Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Terugbetaling van invorderbare kosten — Artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken — Exceptie van parallel beroep — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/43

         Beschikking van het Gerecht van 2 oktober 2014 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-447/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Terugbetaling van invorderbare kosten - Artikel 92, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken - Exceptie van parallel beroep - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   2014/C 421/61
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, vervolgens C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 18 juni 2013, Marcuccio/Commissie (F-143/11, JurAmbt., EU:F:2013:81), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 291 van 5.10.2013.


title: Zaak T-379/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Polen/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/65

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Polen/Commissie
   (Zaak T-379/07) (1)

   (2008/C 301/125)

      Procestaal: Pools

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-195/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Bundeskommunikationssenat — Oostenrijk) — Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria)/Österreichischer Rundfunk (ORF) (Vrij verrichten van diensten — Televisieomroepactiviteiten — Richtlijnen 89/552/EEG en 97/36/EG — Begrippen telewinkelen  en televisiereclame — Spel waaraan prijs verbonden is)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/15

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Bundeskommunikationssenat — Oostenrijk) — Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria)/Österreichischer Rundfunk (ORF)
   (Zaak C-195/06) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Televisieomroepactiviteiten - Richtlijnen 89/552/EEG en 97/36/EG - Begrippen „telewinkelen’ en „televisiereclame’ - Spel waaraan prijs verbonden is)
   (2007/C 315/24)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundeskommunikationssenat
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kommunikationsbehörde Austria (KommAustria)

      Verwerende partij: Österreichischer Rundfunk (ORF)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundeskommunikationssenat — Uitlegging van artikel 1, sub c en f, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 (PB L 202, blz. 60) — Televisie-uitzending waarin toeschouwers mogelijkheid wordt geboden om door het kiezen van een betaalnummer aan een kansspel deel te nemen — Begrippen „televisiereclame” en „telewinkelen”
   Dictum
   Artikel 1 van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, moet aldus worden uitgelegd dat bij een uitzending of een onderdeel van een uitzending waarin een omroeporganisatie de kijkers de mogelijkheid biedt om door het rechtstreeks kiezen van een betaalnummer en dus tegen betaling deel te nemen aan een spel waaraan een prijs verbonden is, sprake is van

               —

               telewinkelen in de zin van artikel 1, sub f, indien in die uitzending of dat onderdeel van de uitzending werkelijk diensten worden aangeboden, rekening houdend met het doel van de uitzending waarin het spel plaatsvindt, met het belang van het spel binnen de uitzending in termen van tijd en gehoopte economische resultaten in vergelijking met die welke van die uitzending in haar geheel worden verwacht, en met de soort vragen die aan de kandidaten worden gesteld;

               —

               televisiereclame in de zin van artikel 1, sub c, indien dat spel, wegens het doel en de inhoud ervan en wegens de omstandigheden waarin de te winnen prijzen worden voorgesteld, bestaat in een boodschap die de kijkers beoogt aan te zetten tot het verkrijgen van de als te winnen prijzen voorgestelde goederen en diensten, of die beoogt de verdiensten van de programma's van de betrokken organisatie indirect in de vorm van zelfpromotie te bevorderen.

      (1)  PB C 243 van 1.1.2005.


title: Doorhaling van de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/02

text:
C 55/42                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                     8.3.2003
juridische beoordeling van de schending heeft veranderd                   Doorhaling van de gevoegde zaken T-100/02 en T-102/
zonder dat zij verzoekster de gelegenheid heeft gegeven om                                               02 (1)
daar tijdens de administratieve procedure op te antwoorden.
                                                                                (2003/C 55/100)
( 1) Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, Eerste                                   (Procestaal: Engels)
     verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het
     EEG-Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).
                                                                          De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 2 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          de gevoegde zaken T-100/02 en T-102/02: EVC International
                                                                          N.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                Doorhaling van zaak T-96/01 ( 1)
                                                                          (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
                           (2003/C 55/98)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                                Doorhaling van zaak T-170/02 (1)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste                                       (2003/C 55/101)
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 13 december 2002 de doorhaling in het register gelast van                                      (Procestaal: Frans)
zaak T-96/01: Rodolfos Maslias tegen Europees Parlement.
( 1) PB C 200 van 14.7.2001.                                              De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                          aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                          van 6 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-170/02: Maria Rosaria Ragazzini tegen Europees
                                                                          Parlement.
                                                                          (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/
                                 02 (1)
                           (2003/C 55/99)
                                                                                Doorhaling van zaak T-295/02 (1)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (2003/C 55/102)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 2 december 2002 de doorhaling in het register gelast van              De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
de gevoegde zaken T-99/02 en T-101/02: Ineos N.V. tegen                   aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                 van 13 december 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                          zaak T-295/02: Koninklijke BAM NBM N.V. tegen Commissie
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.                                              van de Europese Gemeenschappen.
                                                                          (1 ) PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak C-370/12: Arrest van het Hof (voltallige zitting) van 27 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Thomas Pringle/Government of Ireland, Ireland en The Attorney General (Stabiliteitsmechanisme voor lidstaten die de euro als munt hebben — Besluit 2011/199/EU — Wijziging van artikel 136 VWEU — Geldigheid — Artikel 48, lid 6, VEU — Vereenvoudigde herzieningsprocedure — ESM-verdrag — Economisch en monetair beleid — Bevoegdheid van lidstaten)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/15

         Arrest van het Hof (voltallige zitting) van 27 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Thomas Pringle/Government of Ireland, Ireland en The Attorney General
   (Zaak C-370/12) (1)

   (Stabiliteitsmechanisme voor lidstaten die de euro als munt hebben - Besluit 2011/199/EU - Wijziging van artikel 136 VWEU - Geldigheid - Artikel 48, lid 6, VEU - Vereenvoudigde herzieningsprocedure - ESM-verdrag - Economisch en monetair beleid - Bevoegdheid van lidstaten)
   2013/C 26/27
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Thomas Pringle

      Verwerende partijen: Government of Ireland, Ireland en The Attorney General

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Geldigheid van besluit 2011/199/EU van de Europese Raad van 25 maart 2011 tot wijziging van artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met betrekking tot een stabiliteitsmechanisme voor de lidstaten die de euro als munt hebben (PB L 91, blz. 1) — Bevoegdheden van de Unie — Recht van een lidstaat van de eurozone om een internationale overeenkomst zoals het Verdrag tot instelling van het Europees stabiliteitsmechanisme te sluiten

      Dictum

               1)

               Bij het onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van besluit 2011/199/EU van de Europese Raad van 25 maart 2011 tot wijziging van artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met betrekking tot een stabiliteitsmechanisme voor de lidstaten die de euro als munt hebben.

               2)

               De artikelen 4, lid 3, VEU, 13 VEU en de artikelen 2, lid 3, VWEU, 3, lid 1, sub c, en lid 2, VWEU, 119 VWEU tot en met 123 VWEU en 125 VWEU tot en met 127 VWEU alsmede het algemene beginsel van effectieve rechterlijke bescherming verzetten zich er niet tegen dat de lidstaten die de euro als munt hebben, een overeenkomst sluiten als het op 2 februari 2012 te Brussel gesloten Verdrag tot instelling van het Europees Stabiliteitsmechanisme tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, het Groothertogdom Luxemburg, Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Portugese Republiek, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek en de Republiek Finland, noch dat die lidstaten dit verdrag ratificeren.

               3)

               Voor het recht van een lidstaat om genoemd verdrag te sluiten en te ratificeren is niet vereist dat besluit 2011/199 in werking is getreden.

      (1)  PB C 303 van 6.10.2012.


title: Gevoegde zaken C-307/09 tot en met C-309/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 februari 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Vicoplus SC PUH (C-307/09), BAM Vermeer Contracting sp. zoo (C-308/09), Olbek Industrial Services sp. zoo (C-309/09)/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Vrij verrichten van diensten — Terbeschikkingstelling van werknemers — Toetredingsakte van 2003 — Overgangsmaatregelen — Toegang van Poolse onderdanen tot arbeidsmarkt van staten die op tijdstip van toetreding van Republiek Polen reeds lid van de Unie waren — Vereiste van tewerkstellingsvergunning voor terbeschikkingstelling van arbeidskrachten — Richtlijn 96/71/EG — Artikel 1, lid 3)

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 februari 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Vicoplus SC PUH (C-307/09), BAM Vermeer Contracting sp. zoo (C-308/09), Olbek Industrial Services sp. zoo (C-309/09)/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   (Gevoegde zaken C-307/09 tot en met C-309/09) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Terbeschikkingstelling van werknemers - Toetredingsakte van 2003 - Overgangsmaatregelen - Toegang van Poolse onderdanen tot arbeidsmarkt van staten die op tijdstip van toetreding van Republiek Polen reeds lid van de Unie waren - Vereiste van tewerkstellingsvergunning voor terbeschikkingstelling van arbeidskrachten - Richtlijn 96/71/EG - Artikel 1, lid 3)
   2011/C 103/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vicoplus SC PUH (C-307/09), BAM Vermeer Contracting sp. zoo (C-308/09), Olbek Industrial Services sp. zoo (C-309/09)

      Verwerende partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State (Nederland) — Uitlegging van de artikelen 49 EG en 50 EG en van artikel 1, lid 3, sub c, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die tewerkstellingsvergunning vereist voor het ter beschikking stellen van werknemers

      Dictum

               1)

               De artikelen 56 VWEU en 57 VWEU verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat, gedurende de overgangsperiode die is voorzien in hoofdstuk 2, punt 2, van bijlage XII bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, vereist dat voor de terbeschikkingstelling in de zin van artikel 1, lid 3, sub c, van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, op zijn grondgebied, van werknemers die Pools onderdaan zijn, een tewerkstellingsvergunning wordt verkregen.

               2)

               De terbeschikkingstelling van werknemers in de zin van artikel 1, lid 3, sub c, van richtlijn 96/71 is een dienstverrichting tegen vergoeding waarbij de ter beschikking gestelde werknemer in dienst blijft van de dienstverrichtende onderneming en er geen arbeidsovereenkomst tot stand komt met de inlenende onderneming. Zij wordt erdoor gekenmerkt dat de verplaatsing van de werknemer naar de lidstaat van ontvangst het doel op zich van de dienstverrichting door de dienstverlenende onderneming vormt en dat deze werknemer zijn taken onder toezicht en leiding van de inlenende onderneming vervult.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-401/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 16 juli 2013 — Vasiliki Balazs/Casa Județeană de Pensii Cluj

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 16 juli 2013 — Vasiliki Balazs/Casa Județeană de Pensii Cluj
   (Zaak C-401/13)
   2013/C 298/03
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vasiliki Balazs

      Verwerende partij: Casa Județeană de Pensii Cluj

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van artikel 7, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat een bilaterale overeenkomst die twee lidstaten hebben gesloten vóór de datum van inwerkingtreding van de verordening, op grond waarvan de verplichting inzake socialezekerheidsuitkeringen van een Staat jegens de burgers van de andere Staat die de status van politieke vluchtelingen hadden op het grondgebied van de eerste Staat en zijn teruggekeerd op het grondgebied van de tweede Staat, vervalt in ruil voor betaling door de eerste Staat van een forfaitair bedrag voor de betaling van de pensioenen en de dekking van het tijdvak waarin in de eerste lidstaat premies sociale zekerheid zijn gestort, binnen de werkingssfeer ervan valt?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-470/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — medi/BHIM (medi)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/62

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — medi/BHIM (medi)
   (Zaak T-470/09)
   2010/C 24/110
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: medi GmbH & Co. KG (Bayreuth, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Lindner en D. Terheggen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 1 oktober 2009 in beroepsprocedure R 692/2008-4 vernietigen voor zover het beroep is afgewezen;

               —

               De afwijzing door het BHIM van de inschrijvingsaanvraag voor gemeenschapsmerk nr. 5 378 021 vernietigen;

               —

               De volledige bekendmaking van inschrijvingsaanvraag nr. 5 378 021 toestaan;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „medi” voor waren en diensten van de klassen 1, 3, 5, 9, 10, 17, 35, 38, 39, 41, 42 et 44 (inschrijvingsaanvraag nr. 5 378 021)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de onderzoeker

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1), daar het betrokken merk het vereiste onderscheidend vermogen bezit

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-20/11: Beroep ingesteld op 13 januari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/15

         Beroep ingesteld op 13 januari 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-20/11)
   2011/C 80/29
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Hadjiyiannis en Ł. Habiak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 over beoordeling en beheer van overstromingsrisico’s (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 17, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/60/EG in nationaal recht is op 26 november 2010 verstreken.

      (1)  PB L 288, blz. 27.


title: Zaak T-210/05: Beroep, op 19 mei 2005 ingesteld door Nalocebar — Consultores e Serviços Lda. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/42

         Beroep, op 19 mei 2005 ingesteld door Nalocebar — Consultores e Serviços Lda. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-210/05)
   (2005/C 182/79)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 mei 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Nalocebar — Consultores e Serviços Lda., gevestigd te Funchal (Madeira), vertegenwoordigd door G. Pasquarella en R. M. Pasquarella, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Limiñana y Botella, S.L., gevestigd te Monforte del Cid, Alicante (Spanje).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 18 maart 2005 in zaak R 646/2004-1 te vernietigen door te bevestigen dat het beeldmerk waarvoor op 12 juli 2000 door verzoeksters een aanvraag werd ingediend en dat op 3 december 2001 in het Blad van gemeenschapsmerken nr. 103/01 werd gepubliceerd, kan worden ingeschreven;

               —

               de voorgeschreven kosten toe te kennen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Big Ben Establishment Ltd. Verzoekster in deze procedure is de rechtverkrijgende van de door Big Ben Establishment ingediende inschrijvingsaanvraag

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „Limoncello di Capri” voor waren van de klassen 30 (banketbakkerswaren, enz.), 32 (siropen en andere dranken op basis van citroen voorzover begrepen in klasse 32) en 33 (likeur op basis van citroen)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Limiñana y Botella S.L

               Oppositiemerk of -teken:

               Spaans woordmerk LIMONCHELO voor waren van klasse 33

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               weigering van inschrijving

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.


title: Zaak C-148/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel op 29 maart 2010 — Express Line NV tegen Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/20

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Beroep te Brussel op 29 maart 2010 — Express Line NV tegen Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie
      (Zaak C-148/10)
      (2010/C 161/29)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hof van Beroep te Brussel

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekster: Express Line NV

         Verweerder: Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moeten de bepalingen van richtlijn 97/67/EG (1) van [15] december 1997, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/39/EG (2) betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst en in het bijzonder doch zonder hiertoe beperkt te zijn haar artikel 19, mede in het licht van de wijzigingen doorgevoerd door richtlijn 2008/6/EG (3) en die ten laatste op 31 december 2010 in nationaal recht omgezet moeten zijn, zo worden begrepen en uitgelegd dat het de lidstaten niet toegelaten is een externe klachtenregeling verplicht op te leggen aan aanbieders van niet-universele postdiensten omdat:

                              i)

                              op het punt van de toepasselijke klachten procedures ter bescherming van de gebruikers van postdiensten de richtlijn een volledige harmonisatie uitmaakt; of

                              ii)

                              deze verplichting door richtlijn 2002/39/EG enkel werd opgelegd aan de leverancier van de universele dienst en sinds richtlijn 2008/6/EG aan alle aanbieders van universele diensten terwijl krachtens de bewoordingen van artikel 19, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2008/6/EG lidstaten de ontwikkeling van onafhankelijke regelingen voor geschillen beslechting tussen aanbieders van andere dan universele postdiensten en eindgebruikers enkel zouden mogen aanmoedigen maar niet opleggen?

                  2)

                  Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat de Postrichtlijn zich er als dusdanig niet tegen verzet dat lidstaten aanbieders van niet-universele postdiensten verplicht onderwerpen aan een externe klachtenregeling zoals voorzien in artikel 19, lid 2, eerste alinea voor de aanbieders van universele postdiensten, moeten de beginselen van het vrij verkeer van diensten (artikel 49 e.v. EG-Verdrag; nieuw artikel 56 e.v. VWEU) dan zo worden uitgelegd dat door een lidstaat op grond van dwingende redenen van algemeen belang inzake consumentenbescherming ingevoerde beperkingen op het vrije dienstenverkeer waarbij aanbieders van niet-universele postdiensten verplicht onderworpen worden aan een externe klachtenregeling zoals voorzien in artikel 19, lid 2, eerste alinea voor de aanbieders van universele postdiensten met het VWEU verenigbaar zijn zelfs indien bij de toepassing van betreffende klachtenregeling geen onderscheid wordt gemaakt naargelang het klachten betreft van consumenten of andere eindgebruikers terwijl de gebruikers van deze diensten (in casu expres- en koerierdiensten) in grote meerderheid professionele gebruikers zijn.

         (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PB 1998, L 15, blz. 14).

         (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging (PB L 176, blz. 21).

         (3)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap (PB L 52, blz. 3).


title: Zaak T-383/10: Arrest van het Gerecht van 17 april 2013 — Continental Bulldog Club Deutschland/BHIM (CONTINENTAL) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CONTINENTAL — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/38

         Arrest van het Gerecht van 17 april 2013 — Continental Bulldog Club Deutschland/BHIM (CONTINENTAL)
   (Zaak T-383/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk CONTINENTAL - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 156/68
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Continental Bulldog Club Deutschland eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Vollmer, vervolgens U. Rühl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Schäffner, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 juni 2010 (R 300/2010-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken CONTINENTAL als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Continental Bulldog Club Deutschland eV wordt verwezen in de kosten

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010.


title: Zaak T-457/17: Beroep ingesteld op 19 juli 2017 — Medisana/EUIPO (happy life)

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/37

         Beroep ingesteld op 19 juli 2017 — Medisana/EUIPO (happy life)
   (Zaak T-457/17)
   (2017/C 300/46)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Medisana AG (Neuss, Duitsland) (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte J. Bühling en D. Graetsch)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „happy life” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 164 023

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 mei 2017 in zaak R 1965/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), en lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-148/05: Beroep, op 1 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/2

         Beroep, op 1 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-148/05)
   (2005/C 155/04)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 april 2005 beroep ingesteld tegen Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Barry Doherty and Donatella Recchia als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat Ierland:

                           a)

                           door niet overeenkomstig artikel 4 van richtlijn 79/923/EEG van de Raad (1) alle schelpdierwater aan te wijzen waarvoor zulks is vereist;

                           b)

                           door niet overeenkomstig artikel 3 van die richtlijn alle vereiste waarden vast te stellen voor de schelpdierwateren die zijn aangewezen of ingevolge artikel 4 moeten worden aangewezen,

                           c)

                           door niet overeenkomstig artikel 5 van die richtlijn, al het nodige te doen om programma's op te stellen ter vermindering van de verontreiniging van wateren die ingevolge artikel 4 hadden moeten worden aangewezen, maar niet zijn aangewezen,

                     de krachtens die artikelen van voornoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen; en

               2.

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie betoogt dat Ierland inbreuk heeft gemaakt op richtlijn 79/923/EEG van de Raad inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater:

               a)

               door niet overeenkomstig artikel 4 van de richtlijn alle schelpdierwater aan te wijzen waarvoor zulks is vereist;

               b)

               door niet overeenkomstig artikel 3 van de richtlijn alle vereiste waarden vast te stellen voor de schelpdierwateren die zijn aangewezen of ingevolge artikel 4 moeten worden aangewezen,

               c)

               door niet overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn al het nodige te doen om programma's op te stellen ter vermindering van de verontreiniging van wateren die ingevolge artikel 4 moeten worden aangewezen.

      (1)  Richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater (PB L 281 van 10.11.1979, blz. 47).


title: Zaak C-445/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 18 juli 2007 in zaak T-189/02, Ente per le Ville Vesuviane/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/25

         Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 18 juli 2007 in zaak T-189/02, Ente per le Ville Vesuviane/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-445/07 P)
   (2007/C 297/40)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Ente per le Ville vesuviane
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 18 juli 2007 in zaak T-189/02 te vernietigen voor zover daarin het door Ente per le Ville vesuviane ingestelde beroep tot nietigverklaring ontvankelijk is verklaard;

               —

               het door Ente per le Ville vesuviane ingestelde beroep tot nietigverklaring van beschikking D(2002) 810111 van de Commissie van 13 maart 2002 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               Ente per le Ville vesuviane te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure in eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt dat haar hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg ontvankelijk is aangezien, ofschoon zij in eerste aanleg ten gronde in het gelijk is gesteld, de door haar jegens Ente per le Ville vesuviane opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid is verworpen.
   Volgens rekwirante schendt het bestreden arrest het gemeenschapsrecht voor zover daarin het door Ente per le Ville vesuviane ingestelde beroep ontvankelijk is verklaard op grond dat deze laatste rechtstreeks is geraakt in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG. Rekwirante betoogt dat een verzoeker volgens de toepasselijke gemeenschapsrechtspraak in een geval als het onderhavige, waarin het gaat om een maatregel die is gericht tegen een lidstaat, die over een discretionaire bevoegdheid beschikt om de gevolgen van die beschikking al dan niet op die verzoeker toe te passen, niet kan worden geacht rechtstreeks door de betrokken beschikking te zijn geraakt, ongeacht of hij al dan niet de „begunstigde” van de communautaire financiering was.


title: Zaak C-675/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2013 door Zoo Sport Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-455/12, Zoo Sport Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en K-2 Corp., interveniënte voor het Gerecht

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/2

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2013 door Zoo Sport Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 16 oktober 2013 in zaak T-455/12, Zoo Sport Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en K-2 Corp., interveniënte voor het Gerecht
   (Zaak C-675/13 P)
   2014/C 303/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Zoo Sport Ltd (vertegenwoordiger: I. Rungg, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en K-2 Corp.
   Bij beschikking van 15 juli 2014 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-461/04: Beroep, op 1 december 2004 ingesteld door Imagination Technologies Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/26

         Beroep, op 1 december 2004 ingesteld door Imagination Technologies Ltd tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-461/04)
   (2005/C 57/44)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 december 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Imagination Technologies Ltd, gevestigd te Hertfordshire (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door M. Edenborough, barrister, en door P. Brownlow en N. Jenkins, solicitors.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               beslissing nr. 108/2004-2 van de tweede kamer van beroep te vernietigen;

               —

               de beslissing van de onderzoeksafdeling van 12 september 2003 te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2396075 terug te wijzen naar het Bureau, subsidiair naar de kamer van beroep, voor nader onderzoek;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten die verzoekster in het onderhavige beroep, in de procedure voor de kamer van beroep en in de procedure voor de onderzoeksafdeling zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „PURE DIGITAL” voor waren en diensten van de klassen 9 en 38 (elektrische en elektronische apparatuur voor gebruik met multimedia amusementsprogramma's, videoapparatuur, computerhardware, verlenen van toegang, via telecommunicatiemiddelen, tot computerdatabases en het internet, …) – aanvraagnr. 2396075

               Beslissing van de onderzoeksafdeling:

               afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van de artikelen 7, lid 1, sub b, en 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-563/08: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo n o 2 de Granada — Spanje) — Carlos Sáez Sánchez, Patricia Rueda Vargas/Junta de Andalucía, Manuel Jalón Morente e.a. (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Volksgezondheid — Apotheken — Nabijheid — Geneesmiddelenvoorziening van bevolking — Exploitatievergunning — Territoriale spreiding van apotheken — Invoering van beperkingen op basis van criterium inzake bevolkingsdichtheid — Minimumafstand tussen apotheken)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/10

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 6 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Granada — Spanje) — Carlos Sáez Sánchez, Patricia Rueda Vargas/Junta de Andalucía, Manuel Jalón Morente e.a.
   (Zaak C-563/08) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Volksgezondheid - Apotheken - Nabijheid - Geneesmiddelenvoorziening van bevolking - Exploitatievergunning - Territoriale spreiding van apotheken - Invoering van beperkingen op basis van criterium inzake bevolkingsdichtheid - Minimumafstand tussen apotheken)
   2011/C 30/16
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Granada

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Carlos Sáez Sánchez, Patricia Rueda Vargas

      Verwerende partijen: Junta de Andalucía, Manuel Jalón Morente e.a.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Contencioso-Administrativo no 2 de Granada — Uitlegging van artikel 43 EG — Regeling die bepaalt onder welke voorwaarden nieuwe apotheken kunnen worden gevestigd — Beperkingen inzake inwoneraantal en minimumafstand tussen apotheken

      Dictum

   Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding, waarbij beperkingen worden gesteld aan het verlenen van vergunningen voor de vestiging van nieuwe apotheken, door te bepalen dat:

               —

               in elk verzorgingsgebied in beginsel slechts één apotheek per 2 800 inwoners kan worden gevestigd;

               —

               slechts wanneer deze verhouding wordt overschreden, een nieuwe apotheek kan worden gevestigd voor het gedeelte boven de 2 000 inwoners, en

               —

               voor elke apotheek een minimumafstand geldt ten opzichte van reeds bestaande apotheken, die in het algemeen 250 meter bedraagt.

         Artikel 49 VWEU verzet zich evenwel tegen een dergelijke nationale regeling, voor zover door toepassing van de basisregels van 2 800 inwoners en 250 meter niet in alle geografische gebieden met bijzondere demografische kenmerken voldoende apotheken kunnen worden gevestigd om adequate farmaceutische zorg te waarborgen, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-507/07: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 6/2002 — Industriële en commerciële eigendom — Gemeenschapsmodellen — Artikel 80, lid 2 — Niet-mededeling van lijst van rechtbanken)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/6

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-507/07) (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EG) nr. 6/2002 - Industriële en commerciële eigendom - Gemeenschapsmodellen - Artikel 80, lid 2 - Niet-mededeling van lijst van rechtbanken)
   (2008/C 183/09)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: H. Krämer, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en A. Hare, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB 2002, L 3, blz. 1) — Niet-mededeling van in artikel 80, lid 2, van bovengenoemde verordening bedoelde lijst van rechtbanken voor het gemeenschapsmodel met hun naam en territoriale bevoegdheid
   Dictum

               1)

               Door aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen geen lijst van rechtbanken voor het gemeenschapsmodel mee te delen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 80, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak C-240/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 mei 2011 door World Wide Tobacco España, SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 maart 2011 in zaak T-37/05, World Wide Tobacco España/Commissie

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/18

         Hogere voorziening ingesteld op 19 mei 2011 door World Wide Tobacco España, SA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 maart 2011 in zaak T-37/05, World Wide Tobacco España/Commissie
   (Zaak C-240/11 P)
   2011/C 211/35
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: World Wide Tobacco España, SA (vertegenwoordigers: M. Odriozola en A. Vide, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van het arrest van het Gerecht in zaak T-37/05;

               —

               verlaging van de aan rekwirante opgelegde geldboete, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ten eerste is rekwirante van mening dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, door op WWTE (World Wide Tobacco España, SA) een strengere afschrikkingsfactor toe te passen dan op andere verwerkende ondernemingen. De Commissie heeft een afschrikkingsfactor toegepast op WWTE omdat zij behoort tot een economisch en financieel zeer sterke multinational. Dat WWTE zou hebben gehandeld — quod non — onder de beslissende invloed van haar moedermaatschappijen, is zuiver als een bijkomende factor beschouwd.
   Ten tweede stelt rekwirante subsidiair dat het Hof de vermenigvuldigingsfactor moet herberekenen, voor zover het van oordeel zou zijn dat een van de moedermaatschappijen niet verantwoordelijk is voor het gedrag van WWTE. Het Gerecht had de argumenten van WWTE niet niet-ontvankelijk mogen verklaren op grond dat zij in haar verzoek de argumenten van haar moedermaatschappijen niet had vermeld, aangezien het aan de moedermaatschappijen — en niet aan de dochteronderneming — staat, de aantijging te ontkrachten dat hen verantwoordelijkheid treft. Hoe dan ook hebben de in de beroepen van de moedermaatschappijen gewezen en nog te wijzen arresten, met inbegrip van het arrest in zaak T-24/05, kracht van gewijsde tussen hoofdelijk aansprakelijke partijen.
   Ten derde had het Gerecht rekwirantes argument dat de Commissie een boete had opgelegd waarbij de grens van 10 % van de omzet niet in acht werd genomen omdat de moedermaatschappijen niet verantwoordelijk waren, niet wegens onduidelijkheid niet-ontvankelijk mogen verklaren. De redenen hiervoor zijn dezelfde als die in de vorige alinea: alleen de moedermaatschappijen kunnen zich verdedigen tegen de aantijging dat hen verantwoordelijkheid treft en het gewezen arrest heeft kracht van gewijsde tussen hoofdelijk aansprakelijke partijen.
   Ten slotte schendt de Commissie de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten door er geen rekening mee te houden dat WWTE in 1996 en 1997 geen uitvoering aan de overeenkomsten heeft gegeven. Evenzo is rekwirante van mening dat de Commissie niet kan beweren dat zij er rekening mee heeft gehouden, aangezien zij deze verzachtende omstandigheid niet uitdrukkelijk in de bestreden beschikking heeft vermeld.


title: Zaak T-779/16: Beroep ingesteld op 7 november 2016 — Rühland/EUIPO — 8 seasons design (Verlichtingsmateriaal)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/46

         Beroep ingesteld op 7 november 2016 — Rühland/EUIPO — 8 seasons design (Verlichtingsmateriaal)
   (Zaak T-779/16)
   (2017/C 014/56)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lothar Rühland (Wendeburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-P. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus en J. Engberding, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: 8 Seasons Design GmbH (Eschweiler, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoeker

      Betrokken model: gemeenschapsmodel „Verlichtingsmateriaal” nr. 001402341-0006

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 juli 2016 in zaak R 878/2015-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               afwijzing van het verzoek om nietigverklaring van gemeenschapsmodel nr. 0010402341-0006;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 25, lid 1, onder b), juncto artikel 6 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-351/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Plzni — Tsjechië) — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním o. s. (OSA)/Léčebné lázně Mariánské Lázně a.s. (Richtlijn 2001/29/EG — Auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij — Begrip „mededeling aan publiek”  — Uitzending van werken in kamers van kuurinrichting — Rechtstreekse werking van bepalingen van richtlijn — Artikel 56 VWEU en artikel 102 VWEU — Richtlijn 2006/123/EG — Vrij verrichten van diensten — Mededinging — Exclusief recht om auteursrechten collectief te beheren)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Plzni — Tsjechië) — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním o. s. (OSA)/Léčebné lázně Mariánské Lázně a.s.
   (Zaak C-351/12) (1)

   ((Richtlijn 2001/29/EG - Auteursrecht en naburige rechten in informatiemaatschappij - Begrip „mededeling aan publiek” - Uitzending van werken in kamers van kuurinrichting - Rechtstreekse werking van bepalingen van richtlijn - Artikel 56 VWEU en artikel 102 VWEU - Richtlijn 2006/123/EG - Vrij verrichten van diensten - Mededinging - Exclusief recht om auteursrechten collectief te beheren))
   2014/C 112/06
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Krajský soud v Plzni

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním o. s. (OSA)

      Verwerende partij: Léčebné lázně Mariánské Lázně a.s.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Krajský soud v Plzni — Uitlegging van de artikelen 3 en 5 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167, blz. 10), van de artikelen 56, 101 en 102 VWEU, en van de artikelen 14 en 16 van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36) — Beperkingen en restricties op het reproductierecht en het recht van mededeling — Uitzending van werken door middel van televisie- en radioapparatuur in de kamers van patiënten van een kuurinrichting — Rechtstreekse werking van de bepalingen van de richtlijn — Nationale wetgeving die de aanvrager een uitsluitend recht verleent auteursrechten op het nationale grondgebied collectief te beheren

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat die het recht van auteurs uitsluit om de mededeling, door een kuurinrichting die handelt als commerciële onderneming, van hun werken middels het bewust verspreiden van een signaal via radio of-televisieontvangers in de kamers van de patiënten van die inrichting, toe te staan of te verbieden. Artikel 5, leden 2, sub e, 3, sub b, en 5, van deze richtlijn kan niet afdoen aan deze uitlegging.

               2)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 moet aldus worden uitgelegd dat een beheersorganisatie zich niet in een geding tussen particulieren op deze bepaling kan beroepen voor het buiten toepassing laten van een daarmee strijdige regeling van een lidstaat. De rechter aan wie een dergelijk geschil is voorgelegd, moet deze regeling evenwel zoveel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen en doelstelling van diezelfde bepaling, om tot een oplossing te komen die in overeenstemming is met het daarmee beoogde doel.

               3)

               Artikel 16 van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt en de artikelen 56 VWEU en 102 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan de toepassing van een regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, die het collectieve beheer van auteursrechten met betrekking tot bepaalde beschermde werken op het grondgebied van deze lidstaat voorbehoudt aan één collectieve beheersorganisatie en daardoor een gebruiker van beschermde werken, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde kuurinrichting, verhindert gebruik te maken van diensten van een beheersorganisatie die is gevestigd in een andere lidstaat.

         Artikel 102 VWEU dient evenwel in die zin te worden uitgelegd dat het feit dat eerstgenoemde organisatie voor collectief beheer van auteursrechten voor de door haar geleverde diensten tarieven oplegt die — bij een vergelijking van de tariefniveaus op homogene grondslag — aanzienlijk hoger zijn dan die welke worden gehanteerd in de andere lidstaten, dan wel prijzen hanteert die te hoog zijn en niet in een redelijke verhouding staan tot de economische waarde van de geleverde prestatie, een aanwijzing voor een misbruik van een machtspositie vormt.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-347/02: Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Aunacable S.A. Unipersonal, Retecal Sociedad Operadora de Telecomunicaciones de Castilla y León S.A., Euskaltel S.A., Telecable de Avilés S.A. Unipersonal, Telecable de Oviedo S.A. Unipersonal, Telecable de Gĳón S.A. Unipersonal, R Cable y Telecomunicaciones Galicia S.A. en Tenaria S.A. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 19/40                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     25.1.2003
Verzoekster voert ten slotte aan dat verweerster ernstige               aandelenruil. Volgens de aanmelding zal na bovengenoemde
procedurefouten heeft begaan. Meer in het bijzonder heeft zij           overname de hieruit voortkomende onderneming onder ge-
het beginsel van goed bestuur, het recht van hoor en wederhoor          meenschappelijke zeggenschap van Prisa en Groupe Canal+
en haar motiveringsplicht geschonden.                                   komen te staan.
                                                                        Tot staving van hun vordering beroepen verzoeksters zich op:
                                                                        —      onbevoegdheid van de Commissie, voorzover zij niet
                                                                               gemachtigd is een geval naar de autoriteiten van een
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Cableuropa                          lidstaat te verwijzen wanneer de in aanmerking te nemen
SA, Región de Murcia de Cable SA, Valencia de Cable SA,                        markten de intracommunautaire handel en meer dan één
Mediterránea Sur Sistemas de Cable SA en Mediterránea                          lidstaat beïnvloeden;
Norte Sistemas de Cable SA tegen Commissie van de
                   Europese Gemeenschappen                              —      schending van artikel 9 van de bovengenoemde verorde-
                                                                               ning inzake concentraties, voorzover de zaak bij de
                         (Zaak T-346/02)                                       bestreden beschikking zonder verdere voorwaarden naar
                                                                               de nationale autoriteiten wordt verwezen;
                          (2003/C 19/75)
                                                                        —      niet-naleving van de motiveringsplicht, in het bijzonder
                                                                               inzake de uitzonderlijke aard van de verwijzing in gevallen
                        (Procestaal: Spaans)                                   waarin de in aanmerking te nemen markten een wezenlijk
                                                                               deel van de gemeenschappelijke markt beïnvloeden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        (1 ) PB L 395, blz. 1.
schappen is op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cableu-
ropa SA (gevestigd te Aravaca, Madrid), Región de Murcia de
Cable SA (gevestigd te Murcia, Spanje), Valencia de Cable SA
(gevestigd te Madrid), Mediterránea Sur Sistemas de Cable SA
(gevestigd te Alicante, Spanje) en Mediterránea Norte Sistemas
de Cable SA (gevestigd te Castellón, Spanje), vertegenwoordigd
door D. Luis Felipe Castresana Sánchez en D. Gonzalo
Samaniego Bordiu, advocaten.                                            Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Aunacable
                                                                        S.A. Unipersonal, Retecal Sociedad Operadora de Te-
                                                                        lecomunicaciones de Castilla y León S.A., Euskaltel S.A.,
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Telecable de Avilés S.A. Unipersonal, Telecable de Oviedo
                                                                        S.A. Unipersonal, Telecable de Gijón S.A. Unipersonal,
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van           R Cable y Telecomunicaciones Galicia S.A. en Tenaria S.A.
      14 augustus 2002, waarbij het geval nr. COMP/m.2845               tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
      — Sogecable/Canalsatélite Digital/Vía Digital overeen-
      komstig artikel 9 van verordening nr. 4064/89 van de
      Raad naar de bevoegde autoriteiten van het Koninkrijk                                       (Zaak T-347/02)
      Spanje wordt verwezen:
                                                                                (2003/C 19/76)
—     elke partij in haar eigen kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Middelen en voornaamste argumenten
De beschikking die in dit beroep wordt bestreden, heeft                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
betrekking op de aanmelding van een voorgenomen concentra-              schappen is op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen de
tie overeenkomstig artikel 4 van verordening (EEG) nr. 4064/            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Aunacable
89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de                      S.A. Unipersonal (te Madrid), Retecal Sociedad Operadora
controle op concentraties van ondernemingen ( 1), waardoor de           de Telecomunicaciones de Castilla y León S.A. (te Boecilli,
onderneming Sogecable SA, die onder zeggenschap staat van               Valladolid, Spanje), Euskaltel S.A. (te Zamudio-Bizkaia), Teleca-
Promotora de Informaciones SA (Prisa) en Groupe Canal+ SA,              ble de Avilés S.A. Unipersonal (te Avilés), Telecable de
welke deel uitmaakt van de groep Vivendi Universal, met                 Oviedo S.A. Unipersonal (te Oviedo), Telecable de Gijón S.A.
Grupo Admira Media SA, welke deel uitmaakt van de groep                 Unipersonal (te Gijón), R Cable y Telecomunicaciones Galicia
Telefónica SA, een overeenkomst sluit om Sogecable en DTS               S.A. (te A Coruña) en Tenaria S.A. (te Cordovilla, Navarra,
Distribuidora de Televisión Digital SA (Vía Digital), die onder         Spanje), vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, N. Lacalle
zeggenschap van Admira staat, over te nemen door middel van             Mangas en J. Jiménez Laiglesia, advocaten.
 ---pagebreak--- 25.1.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 19/41
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Middelen en voornaamste argumenten
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
      14 augustus 2002 waarbij zaak COM/m.2845 (Sogecable/              Aanvrager van het ge-          INTER SERVICE S.r.l.
      Canalsatélite Digital/Vía Digital) werd verwezen naar             meenschapsmerk:
      de bevoegde autoriteiten van het Koninkrijk Spanje
      overeenkomstig artikel 9 van verordening nr. 4064/89              Betrokken        gemeen-       SEPHORA (aanvraagnr. 593.806
      van de Raad; en                                                   schapsmerk:                    voor waren van de klassen 9, 18
                                                                                en 25)
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                        Houder van het oppo-           verzoekster
                                                                        sitiemerk of -teken in de
                                                                        oppositieprocedure:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Oppositiemerk of -te-          Frans woordmerk SEPHORA voor
De middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen                     ken:                           waren van de klassen 35 en 42
dezelfde als de in zaak T-346/02 (CABLEUROPA e.a./Commis-
sie) aangevoerde.                                                       Beslissing oppositieafde-      afwijzing van de oppositie
                                                                        ling:
In het bijzonder wordt schending van het beginsel van
behoorlijk bestuur aangevoerd, voorzover de Commissie niet              Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep
alleen is afgeweken van een praktijk en een beleid die in               roep:
beschikkingen inzake de door de handeling betrokken markten
zijn bevestigd, maar evenmin rekening heeft gehouden met                Middelen:                      onjuiste toepassing van artikel 8,
een zaak tussen dezelfde partijen die nauw is verbonden met                                            lid 4, van verordening nr. 40/94
deze concentratie. In elk geval is de Commissie beter geplaatst
dan de nationale autoriteiten om de betrokken handeling te
onderzoeken, onder meer wegens het communautaire belang
ervan.
                                                                        Beroep, op 26 november 2002 ingesteld door Ikegami
                                                                        Electronics (Europe) GmbH tegen Raad van de Europese
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door vennoot-                                                    Unie
schap Sephora tegen het Bureau voor harmonisatie bin-
 nen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-350/02)
                        (Zaak T-349/02)
                                                                                (2003/C 19/78)
                          (2003/C 19/77)
                         (Procestaal: Frans)                                                    (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen het              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,               schappen is op 26 november 2002 beroep ingesteld tegen
tekeningen en modellen) door vennootschap Sephora, te                   Raad van de Europese Unie door Ikegami Electronics (Europe)
Levallois-Perret (Frankrijk), vertegenwoordigd door M.-P. Es-           GmbH, gevestigd te Neuss (Duitsland), vertegenwoordigd door
cande, advocaat.                                                        L. Ruessmann, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
      beroep van het Bureau voor Harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van                —     artikel 2 van verordening (EG) nr. 1696/2002 van de
      9 september 2002 (zaak R 425/2000-2);                                   Raad nietig te verklaren;
—     verweerders te verwijzen in de kosten.                            —     de Raad te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-536/10: Beroep ingesteld op 23 november 2010 — Kessel/BHIM — Janssen-Cilag (Premeno)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/46

         Beroep ingesteld op 23 november 2010 — Kessel/BHIM — Janssen-Cilag (Premeno)
   (Zaak T-536/10)
   ()
   2011/C 30/83
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kessel Marketing & Vertriebs GmbH (Mörfelden-Walldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Bund, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Janssen-Cilag GmbH (Neuss, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september 2010 in zaak R 708/2010-4 vernietigen;

               —

               het Bureau en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure overeenkomstig artikel 87, leden 2 en 5, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „Premeno” voor waren van klasse 5

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Janssen-Cilag GmbH

      Oppositiemerk of -teken: het Duitse woordmerk „Pramino” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien geen enkel doorslaggevend bewijs van het normaal gebruik van het oppositiemerk is overgelegd, alsook schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien tussen de conflicterende merken geen gevaar voor verwarring bestaat.
   Verder stelt verzoekster dat ten onrechte is geoordeeld dat de beperking van de lijst van opgegeven waren en diensten niet in aanmerking kon worden genomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-58/01: Beroep, op 12 maart 2001 ingesteld door Solvay SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 161/22              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         2.6.2001
Op 13 december 2000 heeft de Commissie bij beschikking (4)           Ten gronde voert verzoekster aan, dat de Commissie heeft
vastgesteld dat verzoekster in strijd met het bepaalde in            gehandeld in strijd met artikel 82 EG, waar zij een omschrijving
artikel 86 EEG-Verdrag een handelwijze had aangenomen die            van de geografische markt heeft gegeven zonder rekening te
ertoe strekte de mededinging uit te sluiten of aanzienlijk te        houden met de werkelijke mededingingsvoorwaarden; daarbij
beperken, en die er onder meer in bestond dat met haar               komt nog dat zij op de natriumcarbonaatmarkt geen machts-
afnemers overeenkomsten werden gesloten waarbij dezen zich           positie inneemt in de zin van dit artikel.
ertoe verbonden zich bij verzoekster te bevoorraden. Bij die
beschikking heeft de Commissie verzoekster een geldboete van
20 miljoen Euro opgelegd.                                            Wat de zienswijze van de Commissie betreft, dat verzoekster
                                                                     verschillende methoden zou hebben gehanteerd met het oog
                                                                     op de uitsluiting, voert verzoekster aan, dat deze zienswijze
                                                                     geen steun vindt in de feiten en een dwaling vormt ten aanzien
                                                                     van het recht. Bovendien zou de Commissie haar beschikking
Verzoekster vordert de nietigverklaring van deze beschikking.
                                                                     niet naar behoren met redenen hebben omkleed.
                                                                     Subsidiair, vraagt verzoekster de nietigverklaring of de verla-
Tot staving van haar beroep voert verzoekster aan, dat de            ging van de opgelegde geldboeten. Zij voert aan, dat de
Commissie geen rekening heeft gehouden met het tijdsverloop.         bevoegdheid van de Commissie om verzoekster geldboeten op
De vijfjarige verjaringstermijn, die was opgeschort tijdens de       te leggen ten tijde van de vaststelling van de bestreden
procedure tot nietigverklaring voor het Gerecht, verstreek in        beschikking was uitgedoofd, zodat de Commissie artikel 15
januari 2000. De Commissie heeft dus een beschikking                 van verordening nr. 17 zou hebben geschonden. Bovendien
vastgesteld op een tijdstip dat haar bevoegdheid om geldboeten       zou zij de ernst en de duur van de inbreuk onjuist hebben
op te leggen sedert verschillende maanden was verstreken.            beoordeeld, en zou zij geen rekening hebben gehouden met
Verzoekster stelt overigens, dat de Commissie het recht op een       verzachtende omstandigheden. Tenslotte zou het boetebedrag
uitspraak binnen een redelijke termijn heeft geschonden, nu          buitensporig en onevenredig zijn, en geen rekening houden
de feiten die verzoekster worden verweten, zouden hebben             met het tijdsverloop.
plaatsgevonden tussen 1983 en einde 1990.
                                                                     (1) Beschikking van de Commissie 91/299/EEG van 19.12.1990
                                                                         (zaak IV/33.133-C: Natriumcarbonaat — Solvay), PB L 152,
Volgens verzoekster werd de beschikking vastgesteld vóór een           blz. 21.
                                                                     (2) Zaak T-32/91, Solvay/Commissie, Jurispr. blz. II-1825.
bijeenkomst van het college van Commissieleden. Zij beroept          (3) Arrest van 6 april 2000, gevoegde zaken C-287/95 P en
zich te deze op een schending van het collegialiteitsbeginsel en         C-288/95 P, Commissie/Solvay, Jurispr. blz. I-2391.
op een schending van het rechtszekerheidsbeginsel.                   (4) Beschikking van de Commissie van 13 december 2000 betreffende
                                                                         een procedure inzake de toepassing van artikel 82 EG
                                                                         (COMP/33.133-C: Natriumcarbonaat — Solvay).
Bovendien zou de bestreden beschikking zijn vastgesteld in
strijd met wezenlijke vormvoorschriften waaraan moet zijn
voldaan vóór de vaststelling ervan, en een schending vormen
van verzoeksters recht van verdediging en van haar recht om
te worden gehoord. De Commissie kan zich niet beroepen op
de administratieve procedure die aan de vaststelling van de
beschikking van 19 december 1990 is voorafgegaan, nu deze
procedure is aangetast door talrijke gebreken en verzoekster
had moeten worden gehoord teneinde haar opmerkingen                  Beroep, op 12 maart 2001 ingesteld door Solvay SA tegen
kenbaar te maken.                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-58/01)
Volgens verzoekster heeft de Commissie de administratieve
procedure die voorafging aan de vaststelling van beschikking                                 (2001/C 161/46)
91/299 niet heropend, en heeft verzoekster geen nieuwe
mededeling van punten van bezwaar ontvangen zodat zij op
die grieven niet kon reageren. Nu de Commissie een beschik-
king van 1990 praktisch letterlijk heeft overgenomen, zonder                                  (Procestaal: Frans)
daarbij rekening te houden met onder meer het tijdsverloop,
de tegenstrijdige standpunten van de Commissie over essentiële
kwesties inzake de beoordeling van de zaak, en de inmiddels          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
door verzoekster te harer verdediging aangebrachte elementen,        schappen is op 12 maart 2001 beroep ingesteld tegen
heeft zij gehandeld in strijd met het beginsel van behoorlijk        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Solvay
bestuur, het beginsel van het onpartijdig onderzoek en het           SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door L. Simont,
evenredigheidsbeginsel.                                              P. A. Foriers, G. Block, F. Louis en A. Vallery, advocaten.
 ---pagebreak--- 2.6.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 161/23
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   Wat de gestelde inbreuk betreft, die volgens de Commissie een
                                                                      aanvang zou hebben genomen in 1987 en zou hebben
                                                                      geduurd tot ten minste einde 1990, voert verzoekster aan, dat
—    de uitdoving van de vervolging vast te stellen wegens het        de Commissie geen motivering heeft gegeven en niet het
     tijdsverloop;                                                    bewijs heeft geleverd van haar zienswijze dat de gestelde
                                                                      overeenkomst de handel tussen de lidstaten aanmerkelijk kon
—    in ieder geval nietig te verklaren de beschikking van de         beïnvloeden, en dat de schending van artikel 81 EG niet is
     Commissie van 13 december 2000 betreffende een                   bewezen.
     procedure inzake de toepassing van artikel 81 van het
     Verdrag (COMP/33.133-B: Natriumcarbonaat — Solvay,
     CFK);
                                                                      (1) Beschikking van de Commissie 91/298/EEG van 19.12.1990
                                                                          (zaak IV/33.133-B: Natriumcarbonaat — Solvay, CFK), PB L 152,
—    de verjaring vast te stellen van de bevoegdheid om                   blz. 16.
     geldboeten op te leggen;                                         (2) Zaak T-31/91, Solvay/Commissie, Jurispr. blz. II-1821.
                                                                      (3) Arrest van 6 april 2000, gevoegde zaken C-287/95 P en
                                                                          C-288/95 P, Commissie/Solvay, Jurispr. blz. I-2391.
—    in ieder geval nietig te verklaren artikel 2 van de              (4) Beschikking van de Commissie van 13 december 2000 betreffende
     bestreden beschikking, waarbij verzoekster een geldboete             een procedure inzake de toepassing van artikel 81 EG
     van 3 miljoen euro is opgelegd;                                      (COMP/33.133-B: Natriumcarbonaat — Solvay, CFK).
—    vast te stellen dat er geen gronden zijn om verzoekster
     een geldboete op te leggen, of in ieder geval deze
     geldboete aanzienlijk te verlagen;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door S. Pappas tegen
Middelen en voornaamste argumenten                                             Comité van de Regio’s van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-73/01)
Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht, is bedrijvig
in de sector natriumcarbonaat, en heeft voor de verkoop van
haar producten dochterondernemingen in negen Europese                                          (2001/C 161/47)
landen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Op 19 december 1990 heeft de Commissie bij beschikking
91/298/EEG (1) vastgesteld, dat verzoekster had deelgenomen
aan een overeenkomst inzake de verdeling van de markt                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
waarbij Solvay aan CFK jaarlijks een minimumafzet van                 schappen is op 22 maart 2001 beroep tegen Comité van de
natriumcarbonaat in Duitsland garandeerde, en waarbij Solvay          Regio’s van de Europese Unie ingesteld door S. Pappas,
bij eventuele daling van de afzet, van CFK het verschil met           wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas,
het gegarandeerde minimum aankocht. De Commissie legde                advocaat.
verzoekster een geldboete op van 3 miljoen ecu. Tegen deze
aanvankelijke beschikking werd beroep tot nietigverklaring
ingesteld bij het Gerecht. Bij arrest van 29 juni 1995 heeft het      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Gerecht de beschikking nietig verklaard. (2) Het Hof heeft
de hogere voorziening van de Commissie tegen dit arrest               —     nietig te verklaren het besluit van het bureau van het
verworpen. (3)                                                              Comité van de Regio’s van de Europese Unie om een
                                                                            derde aan te werven als secretaris-generaal van het Comité
                                                                            van de Regio’s;
Op 13 december 2000 heeft de Commissie een beschikking (4)
vastgesteld waarin verzoekster dezelfde inbreuken worden
verweten als in de aanvankelijke beschikking. In deze beschik-        —     nietig te verklaren het daarmee verband houdende besluit
king wordt verzoekster een geldboete van 3 miljoen Euro                     van het bureau van het Comité van de Regio’s van de
opgelegd.                                                                   Europese Unie van 13 juni 2000 houdende afwijzing van
                                                                            verzoekers sollicitatie naar die post, dat hem officieel ter
                                                                            kennis is gebracht bij brief van de voorzitter van het
                                                                            bureau van 22 juni 2000;
Verzoekster vordert de nietigverklaring van deze beschikking,
en beroept zich daartoe met name op dezelfde middelen als in
zaak T-57/01.                                                         —     het Comité van de Regio’s in de kosten te verwijzen.