title: Arrest van het Hof van 11 december 2012 in zaak E-2/12 — HOB-vín ehf. tegen het IJslands staatsbedrijf voor alcohol en tabak (ÁTVR) (Vrij verkeer van goederen — Richtlijn 2000/13/EG — Productbereik — Etikettering van levensmiddelen — Misleidende etikettering — Niet-mededeling aan ETA van een nationale maatregel — Rechtvaardiging — Aansprakelijkheid van de staat)

text:
               25.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/33

         ARREST VAN HET HOF
   van 11 december 2012
   in zaak E-2/12
   HOB-vín ehf. tegen het IJslands staatsbedrijf voor alcohol en tabak (ÁTVR)
   (Vrij verkeer van goederen — Richtlijn 2000/13/EG — Productbereik — Etikettering van levensmiddelen — Misleidende etikettering — Niet-mededeling aan ETA van een nationale maatregel — Rechtvaardiging — Aansprakelijkheid van de staat)
   2013/C 118/09
   In zaak E-2/12 HOB-vín ehf. tegen het IJslands staatsbedrijf voor alcohol en tabak (ÁTVR) — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten voor de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik), betreffende de verenigbaarheid met de EER-overeenkomst van nationale voorschriften op grond waarvan een staatsbedrijf met een monopolie op de detailverkoop van alcoholhoudende dranken onder bepaalde voorwaarden kan weigeren alcoholhoudende dranken te verkopen die in een andere EER-staat rechtmatig vervaardigd en verhandeld zijn, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 11 december 2012 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               Artikel 18 van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame staat in de weg aan een voorschrift als dat van artikel 5.10 van de voorschriften voor productselectie, op grond waarvan ÁTVR de verkoop weigert van alcoholhoudende dranken die in een andere EER-staat rechtmatig vervaardigd en verhandeld zijn, met het argument dat de etikettering van de producten beladen of irrelevante informatie bevat.
               Het is van geen belang of de voorschriften voor productselectie van toepassing zijn op zowel binnenlandse als buitenlandse producten.

               2.

               Een nationaal voorschrift zoals dat van artikel 8 van de IJslandse verordening nr. 828/2005 betreffende de commerciële productie, invoer en groothandel van alcohol, op grond waarvan de verpakking van dranken met een alcoholgehalte van meer dan 1,2 volumeprocent, naast de vermelding van het effectieve alcoholvolumegehalte, ook de vermelding moet bevatten dat de dranken alcoholhoudend zijn, kan niet als effectief worden beschouwd en mag geen lasten opleggen aan particulieren en ondernemingen indien het niet met inachtneming van de procedure van artikel 19 van Richtlijn 2000/13/EG is vastgesteld.

               3.

               Particulieren en ondernemingen die schade hebben geleden door de onjuiste toepassing van Richtlijn 2000/13/EG, kunnen zich beroepen op het recht op vrij verkeer van goederen om de staat aansprakelijk te stellen wegens schending van het EER-recht.
               Een staat is aansprakelijk voor schade als gevolg van een nationale maatregel als die omschreven in de eerste vraag wanneer de nationale rechter oordeelt dat de toepassing van de nationale wetgevings- of administratieve maatregel een voldoende gekwalificeerde schending van het EER-recht vormt en dat er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen de schending van de op de staat rustende verplichting en de door de betrokkene geleden schade.
               Een schending van het EER-recht is voldoende gekwalificeerd in geval van schade als gevolg van een nationale maatregel als omschreven in de tweede vraag wanneer de nationale wetgevings- of administratieve maatregel niet als effectief kan worden beschouwd omdat hij niet is meegedeeld overeenkomstig artikel 19 van Richtlijn 2000/13/EG. Een dergelijke schending brengt de aansprakelijkheid van de staat met zich wanneer de nationale rechter oordeelt dat er een rechtstreeks causaal verband bestaat tussen de schending van de op de staat rustende verplichting en de door de betrokkene geleden schade.


title: Zaak F-22/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2013 — Hall/Commissie en CEPOL (Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Toelage voor kind ten laste — Schooltoelage — Kinderen van verzoekers echtgenote die niet bij echtpaar wonen — Toekenningsvoorwaarden)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 12 december 2013 — Hall/Commissie en CEPOL
   (Zaak F-22/12) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Toelage voor kind ten laste - Schooltoelage - Kinderen van verzoekers echtgenote die niet bij echtpaar wonen - Toekenningsvoorwaarden)
   2014/C 39/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mark Hall (Petersfield, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden) en Europese Politieacademie (CEPOL) (vertegenwoordiger: F. Bánfi, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van verzoekers verzoek om toekenning van de schooltoelage en de toelage voor een kind ten laste ten behoeve van de drie kinderen van zijn echtgenote voor de periode gedurende welke zij nog op de Filippijnen woonden

      Dictum

               1.

               Het beroep, voor zover gericht tegen de Europese Politieacademie, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Het stilzwijgend besluit van 25 maart 2011 en het uitdrukkelijke besluit van de Europese Commissie van 11 juli 2011 tot afwijzing van het verzoek om toekenning van de schooltoelage en de toelage voor een kind ten laste ten behoeve van de drie kinderen van de echtgenote van Hall voor de periode gedurende welke zij nog op de Filippijnen woonden, worden nietig verklaard.

               3.

               Het tegen de Europese Commissie gerichte beroep wordt verworpen voor het overige.

               4.

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Hall.

               5.

               Hall wordt verwezen in de kosten van de Europese Politieacademie.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012, blz. 35.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-222/03 P: Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — EOGFL — Verbetering van situatie van verwerking en afzet van landbouwproducten — Project voor constructie van installatie voor opslag, verwerking en afzet van olijfolie — Evenredigheidsbeginsel — Overmacht — Rechten van verdediging)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/4

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-222/03 P: Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - EOGFL - Verbetering van situatie van verwerking en afzet van landbouwproducten - Project voor constructie van installatie voor opslag, verwerking en afzet van olijfolie - Evenredigheidsbeginsel - Overmacht - Rechten van verdediging)
   (2005/C 93/07)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-222/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 21 mei 2003, Associazione Produttori Olivicoli Laziali (APOL), Associazione Italiana Produttori Olivicoli (AIPO), (advocaten: E. Cappelli, P. De Caterini en A. Bandini), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Visaggio en C. Cattabriga, bijgestaan door advocaat: M. Moretto), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, C. Gulmann en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Associazione Produttori Olivicoli Laziali en Associazione Italiana Produttori Olivicoli worden verwezen in de kosten van deze hogere voorziening.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak T-290/06: Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Italië/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/21

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Italië/Commissie
   (Zaak T-290/06)
   (2006/C 310/42)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 06863 van 27 juli 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende betalingen van de Commissie die afwijken van het verzochte bedrag. Ref. Programma POR Puglia (N.CCI 1991 IT 161 PO 009);

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 07231 van 3 augustus 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende betalingen van de Commissie die afwijken van het verzochte bedrag. Ref. DOCUP Toscana Ob. 2 (N.CCI 2000 IT 162 DO 001);

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 07248 van 3 augustus 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende certificering van de tussentijdse kostendeclaratie en verzoek om betaling. Ref. DOCUP Veneto Ob. 2 2000-2006 (N.CCI 2000 IT 162 DO 005);

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 07473 van 10 augustus 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende PON Ontwikkeling van het lokale bedrijfsleven (N.CCI 1999 IT 161 PO 002) — Betalingen van de Commissie die afwijken van het verzochte bedrag;

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 07755 van 22 augustus 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende betalingen van de Commissie die afwijken van het verzochte bedrag. Ref. POR Campania 2000-2006 (N.CCI 1999 IT 161 PO 007);

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 07768 van 23 augustus 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende betalingen van de Commissie die afwijken van het verzochte bedrag. Ref. POR Campania 2000-2006 (N.CCI 1999 IT 161 PO 007);

               —

               nietig te verklaren mededeling nr. 08861 van 20 september 2006 van de Europese Commissie, directoraat-generaal Regionaal beleid — Programma's en projecten in Cyprus, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta en Nederland — betreffende betalingen van de Commissie die afwijken van het verzochte bedrag. Ref. POR Sardegna 2000-2006 (N.CCI 1999 IT 161 PO 010);

               —

               alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen nietig te verklaren, onder verwijzing van de Commissie van de Europese in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek/Commissie. (1)

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004., blz. 55.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 juni 2005 in de gevoegde zaken C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 en C-272/04 (verzoeken van het Tribunale di Milano om een prejudiciële beslissing): Azienda Agricola Balconi (ex Guido) tegen Regione Lombardia, e.a. en Azienda Agricola Schnabl Rosa e.a. tegen Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura e.a. (Melk en zuivelproducten — Extra heffing op melk — Verordeningen nrs. 856/84 en 3950/92 — Referentiehoeveelheid — Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Administratieve sancties — Voorwaarden)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/22

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 21 juni 2005
   in de gevoegde zaken C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 en C-272/04 (verzoeken van het Tribunale di Milano om een prejudiciële beslissing): Azienda Agricola Balconi (ex Guido) tegen Regione Lombardia, e.a. en Azienda Agricola Schnabl Rosa e.a. tegen Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura e.a. (1)

   (Melk en zuivelproducten - Extra heffing op melk - Verordeningen nrs. 856/84 en 3950/92 - Referentiehoeveelheid - Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Administratieve sancties - Voorwaarden)
   (2005/C 217/43)
   Procestaal: Italiaans
   In de gevoegde zaken C-162/03, C-185/03, C-44/04, C-45/04, C-223/04, C-224/04, C-271/04 en C-272/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunale di Milano (Italië) (C-162/03), bij beslissing van 21 februari 2003, ingekomen op 7 april 2003, door het Tribunale di Tolmezzo (Italië) (C-185/03, C-271/04 en C-272/04), bij beslissingen van 16 april 2003 en 16 juni 2004, ingekomen op 5 mei 2003 respectievelijk 25 juni 2004, en door het Tribunale di Gorizia (Italië) (C-44/04, C-45/04, C-223/04 en C-224/04), bij beslissingen van 18 december 2003 en 7 april 2004, ingekomen op 4 februari 2004 respectievelijk 28 mei 2004, in de procedures: Azienda Agricola Balconi Andrea (ex Guido) (C-162/03) tegen Regione Lombardia, Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) en Azienda Agricola Schnabl Rosa (C-185/03), Azienda Agricola Bogar Roberto e Andrea (C-44/04 en C-224/04), Azienda Agricola Bressan Aldo (C-45/04 en C-223/04), Azienda Agricola Di Doi Elena (C-271/04), Azienda Agricola Piemonte Franco (C-272/04) tegen Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA), Cospalat FVG, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric (rapporteur) en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 21 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   De extra heffing die voor de sector melk en zuivelproducten is ingesteld bij artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten, in de versie van artikel 1 van verordening (EEG) nr. 856/84 van de Raad van 31 maart 1984, en bij de artikelen 1 tot en met 4 van verordening nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten, heeft niet het karakter van een administratieve sanctie in de zin van artikel 5 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003

      PB C 146 van 21.6.2003

      PB C 85 van 3.4.2003

      PB C 228 van 11.9.2004

      PB C 201 van 7.8.2004.


title: Doorhaling van zaak C-156/99

text:
C 247/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.8.2000
              Doorhaling van zaak C-405/99 (1)                                     Doorhaling van zaak C-417/98 P (1)
                        (2000/C 247/43)                                                       (2000/C 247/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 april 2000 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-405/99: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-417/98 P: Commis-
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Primex Produkte
                                                                      Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse GmbH, Interporc
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Im- und Export GmbH.
                                                                      (1) PB C 1 van 4.1.1999.
              Doorhaling van zaak C-426/99 (1)
                        (2000/C 247/44)
                                                                                Doorhaling van zaak C-156/99 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                                (2000/C 247/48)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 april 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-426/99 (verzoek
van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële              De president van het Hof van Justitie van de Europese
beslissing): Connaught Laboratories Inc. tegen SmithKline             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
Beecham Pharma GmbH en SmithKline Beecham Biologicals                 doorhaling in het register gelast van zaak C-156/99: Commissie
Manufacturing SA.                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                             (1) PB C 226 van 7.8.1999.
              Doorhaling van zaak C-355/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-168/99 (1)
                        (2000/C 247/45)                                                       (2000/C 247/49)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 april 2000 de              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
doorhaling in het register gelast van zaak C-355/99: Commissie        11 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         168/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                      (1) PB C 204 van 17.7.1999.
              Doorhaling van zaak C-412/99 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/99 (1)
                        (2000/C 247/46)
                                                                                (2000/C 247/50)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2000 de             De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
doorhaling in het register gelast van zaak C-412/99: Commissie        van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.            15 mei 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                      C-229/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            tegen Franse Republiek.
                                                                      (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak C-296/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2016 door Dextro Energy GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 maart 2016 in de zaak T-100/15, Dextro Energy GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/14

         Hogere voorziening ingesteld op 25 mei 2016 door Dextro Energy GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 maart 2016 in de zaak T-100/15, Dextro Energy GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-296/16 P)
   (2016/C 287/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Dextro Energy GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: M. Hagenmeyer en T. Teufer, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               volledige vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 maart 2016 in de zaak T-100/15.
               Ingeval de hogere voorziening gegrond wordt verklaard, wordt verzocht het in eerste aanleg gevorderde volledig toe te wijzen, namelijk:

                           1.

                           nietigverklaring van verordening (EU) 2015/8 (1) van de Commissie van 6 januari 2015 tot weigering van een vergunning voor bepaalde gezondheidsclaims voor levensmiddelen die niet over ziekterisicobeperking en de ontwikkeling en de gezondheid van kinderen gaan;

                           2.

                           verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Om te beginnen voert rekwirante aan dat het Gerecht een onjuist toetsingscriterium hanteert:
   Door te oordelen dat bij „zeer ingewikkelde wetenschappelijke en technische feiten” alleen moet worden nagegaan of de Commissie geen misbruik heeft gemaakt van haar beoordelingsbevoegdheid, heeft het Gerecht van meet af aan afgezien van een groot deel van de discretionaire beoordeling, die het Gerecht en het Hof echter daadwerkelijk dienen uit te voeren. Het Gerecht en het Hof moeten niet slechts nagaan of de Commissie misbruik heeft gemaakt van haar beoordelingsbevoegdheid. Veeleer kan en moet door de rechter worden onderzocht of de Commissie de voorschriften van de Europese wetgever in artikel 18, lid 4, van verordening (EG) nr. 1924/2006 correct heeft opgevat en in dat verband haar beoordelingsbevoegdheid juist heeft gebruikt. Bij de toetsing door de rechter moet ook iedere vorm van onjuist gebruik van de beoordelingsbevoegdheid worden nagegaan. Dit is in casu niet gebeurd doordat het belang van „andere factoren die ter zake een rol spelen” niet juist is ingeschat en deze factoren onjuist zijn beoordeeld.
   Voorts stelt rekwirante dat artikel 18, lid 4, van verordening (EG) nr. 1924/2006 is geschonden, en zij baseert zich daarvoor op 3 middelen:
   In de eerste plaats is de weigering om de betrokken gezondheidsclaims toe te staan gebaseerd op beoordelingsfouten van de Commissie. Dat blijkt om te beginnen uit de in artikel 18, lid 4, van verordening (EG) nr. 1924/2006 bepaalde hiërarchie van factoren die ter zake een rol spelen. Niet iedere inaanmerkingneming van een ter zake dienende factor kan ook een weigering om materieel toepasselijke en wetenschappelijk voldoende onderbouwde gezondheidsclaims toe te staan rechtvaardigen. Volgens rekwirante komen zij volgens overweging 17 van de verordening niet „op de eerste plaats” bij het besluit om de claims al dan niet toe te staan. „Op de eerste plaats” bij gezondheidsclaims moet een „wetenschappelijke onderbouwing… komen”. Deze afweging vindt ook haar neerslag in artikel 18, lid 4, van verordening (EG) nr. 1924/2006. Op de eerste plaats wordt daar het advies van de autoriteit genoemd.
   In de tweede plaats heeft de Commissie haar beoordelingsbevoegdheid krachtens artikel 18, lid 4, van verordening (EG) nr. 1924/2006 tevens foutief uitgeoefend, doordat zij ten onrechte ervan is uitgegaan dat rekwirantes claims een „tegenstrijdige en verwarrende boodschap aan de consument” zouden kunnen overbrengen. Een vermelding van bewezen effecten van glucose betekent niet dat men suiker moet gebruiken of zelfs meer ervan moet gebruiken, noch dat er geen aanbevelingen van derden bestaan om het gebruik van suiker te verminderen. Van een tegenstrijdigheid kan bijgevolg geen sprake zijn — in het bijzonder niet waar het gaat om de in de claims concreet genoemde gezonde, actieve en sportieve mannen en vrouwen.
   In de derde plaats blijkt nog een beoordelingsfout van de Commissie in het kader van artikel 18, lid 4, van verordening (EG) nr. 1924/2006 uit het feit dat zij ten onrechte heeft gemeend dat rekwirantes claims dubbelzinnig en misleidend zijn. Om een oplettende gemiddelde consument te misleiden, moeten rekwirantes gezondheidsclaims bedrieglijk zijn. Juist dat is in casu niet het geval.
   Daarnaast voert rekwirante schending van het evenredigheidsbeginsel aan.
   De weigering van de Commissie om rekwirantes gezondheidsclaims toe te staan, schendt het evenredigheidsbeginsel. De Commissie is als instelling van de Europese Unie gehouden tot eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel bij de uitoefening van haar beoordelingsbevoegdheid in de zin van artikel 5, lid 4, punt 1), VEU. Wanneer algemeen aanvaarde voedings- en gezondheidsbeginselen de enige reden vormen voor de weigering om rekwirantes gezondheidsclaims toe te staan, zonder dat voldoende rekening wordt gehouden met de concrete omstandigheden van het individuele geval, dan vormt dit schending van het evenredigheidsbeginsel. Op grond van de algemene beginselen is het in het concrete geval niet noodzakelijk om te weigeren rekwirantes claims toe te staan, maar komen veeleer minder verregaande oplossingen als specifieke gebruiksvoorwaarden en etiketteringsvoorschriften in overweging. Dienaangaande geldt bovendien dat ook vanuit voedings- en gezondheidsstandpunt een onbeperkt totaalverbod van de materieel correcte en wetenschappelijk voldoende onderbouwde gezondheidsclaims als gevolg van de weigering om deze claims toe te staan, geen gepaste maatregel vormt om een hoog niveau van consumentenbescherming te verkrijgen.
   Tot slot betoogt rekwirante dat het beginsel van gelijke behandeling is geschonden.
   Het is eveneens duidelijk dat de weigering om de betrokken gezondheidsclaims toe te staan het beginsel van gelijke behandeling schendt. De Commissie gaat in vergelijkbare zaken anders om met vergunningen, hoewel er geen materiële redenen bestaan voor een ongelijke behandeling.

      (1)  PB 2015, L 3, blz. 6.


title: Zaak C-300/12: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Düsseldorf-Mitte/Ibero Tours GmbH (Belasting over toegevoegde waarde — Handelingen van reisbureaus — Verlening van korting aan reizigers — Bepaling van heffingsmaatstaf voor diensten in het kader van optreden als tussenpersoon)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Finanzamt Düsseldorf-Mitte/Ibero Tours GmbH
   (Zaak C-300/12) (1)

   (Belasting over toegevoegde waarde - Handelingen van reisbureaus - Verlening van korting aan reizigers - Bepaling van heffingsmaatstaf voor diensten in het kader van optreden als tussenpersoon)
   2014/C 85/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Düsseldorf-Mitte

      Verwerende partij: Ibero Tours GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van de artikelen 11, C, lid 1, en 26, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Handelingen van reisbureaus — Verlening van kortingen aan reizigers waardoor de provisie van het reisbureau vermindert — Bepaling van de heffingsmaatstaf voor de bemiddelingsdienst

      Dictum

   De bepalingen van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat de door het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 24 oktober 1996, Elida Gibbs (C-317/94), vastgestelde beginselen voor de bepaling van de maatstaf van heffing van de belasting over de toegevoegde waarde niet van toepassing zijn wanneer een reisbureau dat optreedt als tussenpersoon op eigen initiatief en op eigen kosten aan de eindverbruiker korting verleent op de hoofddienst, die wordt verricht door een touroperator.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: Verzoek van de Pretura di Roma - Sezione distaccata di Tivoli - van 8 november 1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen G. Tancredi (Zaak C-363/95)

text:
Nr. C 16/8              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20 . 1 . 96
Middelen en voornaamste argumenten                                       aanleg is gekomen, is ontoereikend gemotiveerd en het
                                                                         Gerecht van eerste aanleg heeft één van de vorderingen van
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                      requiranten in het geheel niet onderzocht.
met die in zaak C-360/95 ( 2 ); de termijn voor omzetting van
de richtlijn is op 31 december 1993 verstreken.                          In het bijzonder met betrekking tot de door het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg vastgestelde feiten, is de hogere voorziening
(M PB nr . L 228 van 11 . 8 . 1992 , blz . 1 .                           van requiranten gebaseerd op schendingen van het recht ter
( 2 ) Zie bladzijde 7 van dit Publikatieblad .
                                                                         zake van deze vaststelling: de duidelijke materiële onjuist
                                                                         heid van de bevindingen, misbruik van bewijs, verkeerde
                                                                         toepassing van de regels en beginselen betreffende de
                                                                         bewijslast.
Hogere voorziening, op 27 november 1995 ingesteld door
1 . Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar, 3 . J. M. A. Glancy, 4. R.         Requiranten stellen dat aan het arrest van het Gerecht van
Cohen tegen het arrest op 18 september 1995 in zaak                      eerste aanleg een fundamenteel verkeerde toepassing ( of een
T-168/94 ( J ) tussen X.Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar,                aantal verkeerde toepassingen ) van het recht betreffende het
3 . J. M. A. Glancy, 4. R. Cohen en 1 . Raad van de Europese             juridische causaliteitscriterium ten grondslag ligt .
Unie, 2. Commissie van de Europese Gemeenschappen
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese               (M PB nr. C 286 van 28 . 10 . 1995 , blz. 13 .
         Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid )
                        ( Zaak C-362/95 P)
                            ( 96/C 16/16 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Verzoek van de Pretura di Roma — Sezione distaccata di
op 27 november 1995 hogere voorziening ingesteld door                    Tivoli — van 8 november 1995 om een prejudiciële
1 . Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar, 3 . J. M. A Glancy, 4 . R.                  beslissing in de strafzaak tegen G. Tancredi
Cohen, vertegenwoordigd door K. P. E. Lasok, QC,                                                 ( Zaak C-363/95 )
geïnstrueerd door Ch. Kahn van Berg & Co ., Solicitors,
                                                                                ( 96/C 16/17)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
M. Dennewald, advocaat aldaar, Avenue de la Porte Neuve
                                                                         De Pretura di Roma — Sezione distaccata di Tivoli — heeft
12, tegen het arrest, op 1 8 september 1 995 in zaak T- 1 6 8/94
tussen 1 . Blackspur DIY Ltd, 2 . S. Kellar, 3 . J. M. A. Glancy,        bij beschikking van 8 november 1995 , ingekomen ter griffie
4 . R. Cohen en 1 . Raad van de Europese Unie, 2 . Commissie             van het Hof van Justitie op 27 november 1995 , in de
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                          strafzaak tegen G. Tancredi, het Hof van Justitie van de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                   Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
pen ( Eerste kamer — uitgebreid ).                                       beslissing over dezelfde vragen als gesteld zijn in de zaken
                                                                         C-58/95 e.a . ( M.
Requiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                         (M PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz. 6 .
a ) de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg te
       vernietigen,
b ) de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg,
       en
                                                                         Verzoeken van het Finanzgericht Hamburg van 22 septem
c ) de Commissie te verwijzen in de kosten van requiran                 ber 1995 en van 27 september 1995 om een prejudiciële
       ten .
                                                                         beslissing in de gedingen tussen Firma T. Port GmbH & Co.
                                                                                en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( Zaken C-364/95 en C-365/95 )
Requiranten stellen dat het arrest van het Gerecht van eerste                                       ( 96/C 16/18 )
aanleg nietig is wegens schending van het recht: schending
van het recht van requiranten om te worden gehoord, zoals
uitgelegd in het kader van artikel 6 van het Europees                    De Gemeinsame Sénat van het Finanzgericht Hamburg voor
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de                 de Lànder Freie und Hansestadt Hamburg, Niedersachsen
fundamentele vrijheden, van de rechten van de verdediging                en Schleswig-Holstein — Vierde Sénat — heeft bij beschik
en van algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht.                    kingen van 22 september 1 995 en 27 september 1995 ,
                                                                         ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 no
 Requiranten hebben om verschillende redenen geen eerlijk                vember 1 995 , in de gedingen tussen Firma T. Port GmbH &
proces gehad: het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                Co. en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie
 staat, zowel wat de aard van de argumenten van requiranten              van de Europese Gemeenschappen verzocht om de in zaak
 als wat het bewijs en de oorsprong van het bewijs betreft, vol           C- 1 82/95 (*) voorgelegde eerste, tweede en derde vraag te
 met suggestio falsi en suppressio veri; het Gerecht van eerste           beantwoorden .
 aanleg heeft het bewijs waarover het beschikte, misbruikt en
 heeft nagelaten maatregelen van instructie te gelasten,                  (M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 , blz. 12 .
 ofschoon er gegronde redenen waren om dit wel te doen; een
 aantal van de conclusies waartoe het Gerecht van eerste


title: Zaak T-292/09: Beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 — Mugraby/Raad en Commissie ( Beroep wegens nalaten — Verzuim van Raad en Commissie om maatregelen te nemen tegen Republiek Libanon — Gestelde schending van verzoekers grondrechten en van Associatieovereenkomst tussen Gemeenschap en Republiek Libanon — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Rechtens kennelijk ongegrond beroep )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/20

         Beschikking van het Gerecht van 6 september 2011 — Mugraby/Raad en Commissie
   (Zaak T-292/09) (1)

   (Beroep wegens nalaten - Verzuim van Raad en Commissie om maatregelen te nemen tegen Republiek Libanon - Gestelde schending van verzoekers grondrechten en van Associatieovereenkomst tussen Gemeenschap en Republiek Libanon - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Rechtens kennelijk ongegrond beroep)
   2011/C 319/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Muhamad Mugraby (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: J. Regouw en L. Spigt, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro, B. Driessen en E. Finnegan, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Tufvesson en S. Boelaert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste beroep wegens nalaten strekkende tot vaststelling dat de Raad en de Commissie onrechtmatig hebben nagelaten een standpunt te bepalen ten aanzien van verzoekers verzoek om maatregelen te nemen tegen de Republiek Libanon omdat deze zijn grondrechten en de Associatieovereenkomst tussen enerzijds de Gemeenschap en haar lidstaten en anderzijds de Republiek Libanon zou hebben geschonden, en ten tweede beroep tot vergoeding van de schade die verzoeker als gevolg van het stilzitten van deze gemeenschapsinstellingen stelt te hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Muhamad Mugraby wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Gevoegde zaken C-181/04 tot en met C-183/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Elmeka NE/Ypourgos Oikonomikon (Zesde btw-richtlijn — Vrijstellingen — Artikel 15, punten 4, sub a, 5 en 8 — Vrijstelling voor verhuur van zeeschepen — Draagwijdte)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2006 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Elmeka NE/Ypourgos Oikonomikon
   (Gevoegde zaken C-181/04 tot en met C-183/04) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstellingen - Artikel 15, punten 4, sub a, 5 en 8 - Vrijstelling voor verhuur van zeeschepen - Draagwijdte)
   (2006/C 281/07)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elmeka NE

      Verwerende partij: Ypourgos Oikonomikon
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 15, sub 4, 5 en 8, van de Zesde btw-richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstellingen — Vrijstelling van de verhuur van zeeschepen — Draagwijdte
   Dictum

               1)

               Artikel 15, punt 4, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992, waarnaar punt 5 van hetzelfde artikel verwijst, is niet alleen van toepassing op schepen voor de vaart op volle zee waarmee passagiersvervoer tegen betaling plaatsvindt, maar ook op schepen voor de vaart op volle zee die worden gebruikt voor de uitoefening van enigerlei industriële, handels- of visserijactiviteit.

               2)

               Artikel 15, punt 8, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling waarin die bepaling voorziet, geldt voor diensten die rechtstreeks ten behoeve van de reder worden verricht voor de rechtstreekse behoeften van zeeschepen.

               3)

               In het kader van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten de nationale belastingdiensten het vertrouwensbeginsel in acht nemen. Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of in de omstandigheden van de hoofdgedingen de belastingplichtige redelijkerwijze kon aannemen dat de betrokken beschikking door een bevoegde instantie was gegeven.

      (1)  PB C 168 van 26.6.2004.

      PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak T-165/04: Beroep, op 3 mei 2004 ingesteld door Hippocrate Vounakis tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/13

         Beroep, op 3 mei 2004 ingesteld door Hippocrate Vounakis tegen Commissie van Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-165/04)
   (2004/C 179/26)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 3 mei 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hippocrate Vounakis, wonende te Wezembeek-Oppem (België), vertegenwoordigd door Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit houdende vaststelling van het beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker verzet zich zowel op formele als op inhoudelijke gronden tegen zijn beoordelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002.
   Tot staving van zijn vorderingen voert hij aan:

               —

               schending van artikel 2 van de algemene uitvoeringsbepalingen en van artikel 43 van het Statuut. Verzoeker preciseert in dit verband, dat het betrokken rapport is opgesteld door iemand die daartoe niet bevoegd was;

               —

               het bestaan in casu van een kennelijke beoordelingsfout, alsook innerlijke tegenstrijdigheid tussen de opmerkingen en de toegekende punten;

               —

               schending van de motiveringsplicht. Verzoeker stelt dienaangaande, dat de hem toegekende punten in het algemeen onder het gemiddelde liggen, terwijl zijn vorige rapporten goed waren, zonder dat hem een verklaring voor deze verlaagde score is gegeven.


               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/1

         Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
   (2006/C 143/01)
   Bij besluit van de vertegenwoordigers van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 6 april 2006 (1) is P. Mengozzi tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen benoemd. Op 3 mei 2006 heeft hij de eed voor het Hof afgelegd

      (1)  PB L 104 van 13 april 2006, blz. 36.


title: Zaak T-434/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Tono/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/36

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Tono/Commissie
   (Zaak T-434/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tono (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordigers: S. Teigum en A. Ringnes, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en J. Bourke, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Tono.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in de hoofdzaak.

               4)

               Tono en de Commissie zullen elk hun eigen kosten betreffende de procedure in kort geding dragen.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak C-391/11: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 oktober 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/53/EG — Artikel 2, punt 3 — Milieubescherming — Autowrakken — Begrip „producent” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/14

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 4 oktober 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-391/11) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/53/EG - Artikel 2, punt 3 - Milieubescherming - Autowrakken - Begrip „producent”)
   2012/C 366/23
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marghelis en M. Patakia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet en T. Materne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de artikelen 2, punten 1 en 3, en 5, leden 1, 2 en 4, van richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende autowrakken (PB L 269, blz. 34) — Begrippen „voertuig” en „producent” — Kosteloosheid van de overdracht van autowrakken die afhankelijk is van niet in de richtlijn genoemde voorwaarden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie en het Koninkrijk België dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 305 van 15.10.2011.


title: Zaak T-68/06: Beroep ingesteld op  23 februari 2006  — Stempher en Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher/Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/28

         Beroep ingesteld op 23 februari 2006 — Stempher en Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher/Commissie
   (Zaak T-68/06)
   (2006/C 96/46)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partijen: Stempher B.V. (Rijssen, Nederland) en Koninklijke Verpakkingsindustrie Stempher C.V. [vertegenwoordigd door: J.K. de Pree, advocaat]

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partijen

               —

               Artikel 1 lid 2, artikel 2, artikel 3 en artikel 4 van de beschikking van de Commissie van 30 november 2005, zoals die door de beschikking van de Commissie van 7 december 2005 werd gewijzigd, betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zaken — C(2005)4634 definitief), nietig te verklaren, althans voor zover hierbij wordt vastgesteld dat Stempher inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG, voor zover Stempher hiervoor een geldboete wordt opgelegd, voor zover Stempher wordt gemaand een einde te maken aan deze inbreuk en zich in de toekomst te onthouden van elke in artikel 1 bedoelde handeling of gedraging, alsmede van elke handeling of gedraging die hetzelfde of een soortgelijk doel of gevolg heeft, en voor zover deze beschikking aan Stempher is geadresseerd;

               —

               De Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en die van verzoeksters.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vechten de beslissing van de Commissie aan van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (Zaak nr. COMP/F/38.354 — industriële zakken).
   Ter ondersteuning van hun verzoekschrift, roepen verzoeksters in dat de beschikking in strijd is met artikel 81 EG en met de artikelen 7 en 23 van Verordening 1/2003 (1) doordat en onvoldoende bewijs zou zijn voor de vaststelling dat verzoeksters inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG.
   Verzoekster roepen verder in dat de beschikking in strijd is met artikel 25 van Verordening 1/2003 en met de voorheen geldende Verordening 2988/74 (2), omdat de bevoegdheid tot het vervolgen van de beweerde inbreuk is verjaard.
   Subsidiair betogen verzoeksters dat artikel 2 van de bestreden beschikking in strijd is met artikel 23, lid 3, van Verordening 1/2003 en de boete richtsnoeren (3). De zwaarte van de aan verzoeksters ten laste gelegde inbreuk zou onjuist zijn beoordeeld en zou ten onrechte zijn gekwalificeerd als zeer zwaar. Verder zouden bij de vaststelling van de boete onjuiste factoren en onjuiste gegevens in aanmerking zijn genomen. Volgens verzoeksters, heeft dit geleid tot een onevenredig zware boete.
   Verzoeksters voeren tenslotte aan dat de bestreden beschikking is genomen met schending van wezenlijke vormvoorschriften en in strijd met het motiveringsbeginsel omdat er geen zorgvuldig onderzoek zou hebben plaatsgevonden, geen goede beschrijving zou zijn gemaakt van de inbreuk waaraan verzoeksters zouden hebben deelgenomen en van de markt waarop zij zou hebben plaatsgevonden. Volgens verzoeksters ontbreekt eveneens een beschrijving van de elementen op basis waarvan de zwaarte van de inbreuk is beoordeeld die aan hen ten laste wordt gelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (Voor de EER relevante tekst) (PB L 1, blz. 1)

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2988/74 van de Raad van 26 november 1974 inzake de verjaring van het recht van vervolging en van tenuitvoerlegging op het gebied van het vervoers- en het mededingingsrecht van de Europese Economische Gemeenschap (PB L 319, blz. 1)

      (3)  Mededeling van de Commissie - Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998, C 9, blz. 3)


title: Zaak T-66/13: Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — Langguth Erben/BHIM (Vorm van een fles voor alcoholische drank) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een fles voor alcoholische drank — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, artikel 75, artikel 76, lid 1, en artikel 77 van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/41

         Arrest van het Gerecht van 16 juli 2014 — Langguth Erben/BHIM (Vorm van een fles voor alcoholische drank)
   (Zaak T-66/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een fles voor alcoholische drank - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, artikel 75, artikel 76, lid 1, en artikel 77 van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 292/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (Traben-Trarbach, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Marten, G. Schneider en D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 22 november 2012 (zaak R 129/2012-1), betreffende een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een fles voor alcoholische drank als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG draagt haar eigen kosten alsook die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak T-128/15: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien/BHIM — Ruiz Moncayo (RED RIDING HOOD) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RED RIDING HOOD — Ouder nationaal en internationaal woordmerk ROTKÄPPCHEN — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/50

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien/BHIM — Ruiz Moncayo (RED RIDING HOOD)
   (Zaak T-128/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk RED RIDING HOOD - Ouder nationaal en internationaal woordmerk ROTKÄPPCHEN - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 048/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien GmbH (Freiburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Berlit, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Lewis en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënt voor het Gerecht: Alberto Ruiz Moncayo (Entrena, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Valentín Prades, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 januari 2015 (zaak R 1012/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien GmbH en Alberto Ruiz Moncayo

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rotkäppchen-Mumm Sektkellereien GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak C-509/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco, Sala de lo Social (Spanje) op 13 november 2014 — Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF)/Luis Aira Pascual e.a.

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco, Sala de lo Social (Spanje) op 13 november 2014 — Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF)/Luis Aira Pascual e.a.
   (Zaak C-509/14)
   (2015/C 026/18)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellant: Administrador de Infraestructuras Ferroviarias (ADIF)

      Geïntimeerden: Luis Aira Pascual, Algeposa Terminales Ferroviarios, S.L. en FOGASA

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel l, sub b, juncto artikel 4, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 (1) zich ertegen dat de Spaanse wettelijke regeling tot uitvoering daarvan aldus wordt uitgelegd dat een overheidsbedrijf dat met zijn werkzaamheden samenhangende diensten exploiteert waarvoor specifieke materiële middelen nodig zijn, niet het personeel hoeft over te nemen van het bedrijf waaraan de uitvoering van die diensten was opgedragen middels een dienstverleningsovereenkomst volgens welke de opdrachtnemer verplicht was de genoemde middelen, welke zijn eigendom zijn, te gebruiken, wanneer het overheidsbedrijf besluit om de dienstverleningsovereenkomst niet te verlengen en de diensten zelf uit te voeren met gebruikmaking van zijn eigen personeel, en niet langer dat van de opdrachtnemer, zodat de dienstverlening ongewijzigd wordt voortgezet, maar dan door werknemers die bij een andere werkgever werken?

      (1)  Richtlijn inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16).


title: Zaak T-228/06: Beroep ingesteld op 28 augustus 2006 — Giorgio Beverly Hills/BHIM — WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft (GIORGIO BEVERLY HILLS)

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/16

         Beroep ingesteld op 28 augustus 2006 — Giorgio Beverly Hills/BHIM — WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft (GIORGIO BEVERLY HILLS)
   (Zaak T-228/06)
   (2006/C 249/38)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Beverly Hills Inc. (Cincinnati, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH (Hagen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 21 juni 2006 in gevoegde zaken R 107/2005-2 en R 187/2005-2 te vernietigen voor zover beroep nr. 187/2005-2 werd verworpen;

               —

               oppositie B 57259 van 6 juli 1998 af te wijzen voor zover deze oppositie werd toegewezen bij beslissing 4157/2004 van de oppositieafdeling van 10 december 2004;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               interveniënte te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Bureau voor harmonisatie.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GIORGIO BEVERLY HILLS” voor waren van de klassen 3, 14, 18 en 25 — aanvraagnr. 417 709

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk en communautair beeldmerk „GIORGIO” voor waren van de klassen 18, 24 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor een gedeelte van de betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: er is onvoldoende gevaar van verwarring van de conflicterende merken, aangezien de merken niet op relevante wijze overeenstemmen.


title: Zaak C-98/01: Beroep, op 27 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
5.5.2001                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 134/9
      iii) Door de positie van de bestaande vier wereldwijde          Middelen en voornaamste argumenten
           CRS-exploitanten met alle andere op de betrokken
           markt werkzame ondernemers, zoals systeemver-
                                                                      Artikel 40 van de statuten van BAA, inhoudende dat niemand
           kopers, luchtvaartmaatschappijen of abonnees, ge-
                                                                      meer dan een 15 %-belang in de vennootschap mag controle-
           lijk te stellen, en door aldus de rechtspraak van het
                                                                      ren, beperkt directe en indirecte investeringen en aldus mede
           Hof van Justitie, inzonderheid de beslissing van het
                                                                      de vestiging: dergelijke beperkingen vallen onder de artike-
           Hof in de zaken Bock en Piraïki-Patraïki niet toe te
                                                                      len 56 en 43 EG-Verdrag. Ook al is er geen sprake van een
           passen.
                                                                      kennelijke discriminatie, moet een dergelijke beperking, die de
                                                                      uitoefening van deze vrijheden kan belemmeren, niettemin
b)    Door te verklaren dat uitzonderlijke economische om-            op grond van „dwingende vereisten van algemeen belang”
      standigheden niet betekenen, dat rekwiranten door de            gerechtvaardigd zijn en daartoe noodzakelijk en beschikt zijn.
      bestreden maatregel individueel worden geraakt, geeft
      het Gerecht van eerste aanleg blijk van een onjuiste
      rechtsopvatting:                                                Het Verenigd Koninkrijk heeft niet aangetoond, welke dwin-
                                                                      gende vereisten van algemeen belang beschermd moeten
      i)   Door de beginselen niet toe te passen die in de            worden door de aan het bijzondere aandeel verbonden rechten
           arresten van het Gerecht van eerste aanleg in de           en de 15 %-grens, en nog minder de evenredigheid hiervan. De
           zaken Codorniu/Raad en Extrament Industrie/Raad            veroorzaakte beperkingen van het vrije kapitaalverkeer en van
           zijn geponeerd en nadien door het Gerecht van              de vestigingsvrijheid zijn derhalve in strijd met de verplichtin-
           eerste aanleg en het Hof van Justitie zijn toegepast,      gen van de lidstaten uit hoofde van de artikelen 43 en 56 van
           en/of door die zaken niet of onvoldoende te onder-         het Verdrag.
           scheiden.
                                                                      Het Verdrag kan worden geschonden doordat een lidstaat de
      ii)  Door geen rekening te houden met de beslissing van         vestigingsvrijheid of kapitaalbewegingen op een of andere
           het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-60/96,             wijze beperkt. De op BAA betrekking hebbende maatregelen
           Merck e.a.                                                 van vennootschapsrecht zijn door de staat als overheid geno-
                                                                      men en dienen dit karakter ook te behouden, aangezien
                                                                      volgens artikel 10, lid 1, van de statuten van BAA het
(1) PB C 226, van 07.08.1999, blz. 34.                                bijzondere aandeel enkel mag worden overgedragen aan „een
                                                                      minister, een andere minister van de Kroon of een namens de
                                                                      Kroon optredend persoon”. In het bijzonder vanuit het oog-
                                                                      punt van handhaving van de uniformiteit en de voorrang van
                                                                      het gemeenschapsrecht kan het feit dat een lidstaat de door het
                                                                      Verdrag gewaarborgde vrijheden beperkt door middel van
                                                                      regelingen van het commune vennootschapsrecht, toetsing
                                                                      van de verenigbaarheid van deze beperkingen met het Verdrag
                                                                      derhalve niet in de weg staan.
Beroep, op 27 februari 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Bij deze toetsing is de Commissie tot de conclusie gekomen,
                                                                      dat de beperkingen in de artikelen 10 en 40 van de statuten
                                                                      van BAA onverenigbaar zijn met de artikelen 43 en 56 van
                           (Zaak C-98/01)
                                                                      het Verdrag betreffende de vestigingsvrijheid en het vrije
                                                                      kapitaalverkeer.
                          (2001/C 134/13)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 27 januari 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van
de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Be-
nyon en M. Patakia als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                                Verzoek van de House of Lords van 8 februari 2001 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Consor-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      zio del Prosciutto di Parma 2) Salumificio S. Rita SPA en
                                                                          1) ASDA Stores Limited 2) Hygrade Foods Limites
a)    vast te stellen dat de beperking van de verkrijging van
      stemgerechtigde aandelen van BAA plc (artikel 40 van de                                (Zaak C-108/01)
      statuten) en de goedkeuringsregeling met betrekking tot
      vervreemding van activa, de zeggenschap in dochtermaat-
      schappijen en ontbinding (artikel 10 van de statuten),                                 (2001/C 134/14)
      onverenigbaar zijn met de artikelen 43 en 56 EG-Verdrag;
                                                                      De House of Lords heeft bij beschikking van 8 februari 2001,
b)    het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 maart


title: Zaak T-62/11: Beroep ingesteld op 25 januari 2011 — Air France — KLM/Commissie

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/8

         Beroep ingesteld op 25 januari 2011 — Air France — KLM/Commissie
   (Zaak T-62/11)
   2011/C 95/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Air France — KLM (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. Thibault-Liger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               op grond van artikel 263 VWEU nietig verklaren de gehele beschikking C(2010) 7694 def. van de Europese Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39.258 — luchtvracht) voor zover deze betrekking heeft op Air France-KLM, alsmede de aan het dispositief ervan ten grondslag liggende motivering;

               —

               op zijn minst nietig verklaren artikel 5, sub b en d, van beschikking C(2010) 7694 def. van 9 november 2010 waarbij aan Air France-KLM twee geldboeten zijn opgelegd, en de daaraan ten grondslag liggende motivering, of op grond van artikel 261 VWEU die geldboeten passend verlagen;

               —

               in elk geval de Europese Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twaalf middelen aan:
   1)   Eerste middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van de regels betreffende de toerekening van de praktijken van dochterondernemingen aan hun moedermaatschappijen en betreffende de opvolging van ondernemingen binnen een groep en schending van de beginselen van persoonlijke aansprakelijkheid en individualiteit van de straffen, doordat verzoekster ten onrechte aansprakelijk wordt gehouden voor de praktijken van Société Air France en KLM.
   2)   Tweede middel: schending van het in artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden verankerde recht op een onafhankelijk en onpartijdig gerecht doordat de bestreden beschikking is vastgesteld door een autoriteit die de bevoegdheid van instructie en de bevoegdheid van strafoplegging cumuleert.
   3)   Derde middel: schending van de door de Commissie in 2002 vastgestelde clementiemededeling (1) en van de beginselen van gelijke behandeling en gewettigd vertrouwen doordat deze mededeling is toegepast ten gunste van Lufthansa/Swiss, die niet voldeed aan de voorwaarden van de clementiemededeling.
   4)   Vierde middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht doordat er een tegenspraak tussen het dispositief en de motivering van de bestreden beschikking is ter zake van de definitie van de aan verzoekster toegerekende inbreuk.
   5)   Vijfde middel: ontoereikende motivering en schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het discriminatieverbod doordat de vervolging van elf luchtvaartmaatschappijen is stopgezet.
   6)   Zesde middel: schending van het verbod van terugwerkende kracht van strengere straffen en van het beginsel van gewettigd vertrouwen doordat de door de Commissie in 2006 (2) vastgestelde richtsnoeren voor de berekening van geldboeten zijn toegepast voor de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboeten niettegenstaande het feit dat zij pas na het begin van het onderzoek zijn vastgesteld; deze toepassing met terugwerkende kracht van de richtsnoeren van 2006 zou hebben geleid tot een aanzienlijke verhoging van het niveau van de geldboeten die ten tijde van de feiten redelijkerwijze niet kon worden voorzien.
   7)   Zevende middel: schending van verzoeksters recht om te worden gehoord en van het beginsel van equality of arms ter zake van de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboeten doordat geen uitwisseling van meningen heeft plaatsgevonden over de wezenlijke elementen van de berekening van de geldboeten.
   8)   Achtste middel: fouten bij de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboeten doordat voor de berekening van deze geldboeten is uitgegaan van onjuiste waarden van de verkochte goederen, die (i) slechts de betrokken toeslagen, maar niet de tarieven dienden te omvatten en (ii) niet de bedragen mochten omvatten die overeenkomen met 50 % van de door Société Air France en KLM binnen de Europese Economische Ruimte behaalde inbound inkomsten.
   9)   Negende middel: onjuiste beoordeling van de zwaarte van de praktijken van Société Air France en KLM ten gevolge van kennelijke beoordelingsfouten en schending van het beginsel van gelijke behandeling bestaande in, enerzijds, de weigering om rekening te houden met de geringe zwaarte van de inbreuken betreffende de toeslagen, met het geringe gecumuleerde marktaandeel van de partijen, met de geringe winstmarges van Société Air France en KLM, met de verslechtering van de financiële situatie van deze laatsten wegens de economische crisis in de sector luchtvracht, en anderzijds, het voor de inbreuk in aanmerking nemen van contacten betreffende buiten de Europese Economische Ruimte toegepaste praktijken.
   10)   Tiende middel: schending van het beginsel van evenredigheid van de straffen en kennelijke beoordelingsfout doordat de aan verzoekster opgelegde geldboeten een aanvullend bedrag van 16 % omvatten en niet wordt aangegeven waarom dit bedrag juist 16 % beloopt.
   11)   Elfde middel: onjuiste berekening van de duur van de jegens Société Air France aangenomen inbreuk waardoor uit hoofde van die inbreuk aan verzoekster ten onrechte een hogere geldboete is opgelegd.
   12)   Twaalfde middel: kennelijke ontoereikendheid van de vermindering met 15 % die op de aan verzoekster op te leggen geldboeten is toegepast uit hoofde van de reguleringsstelsels voor het luchtvrachtvervoer tussen de lidstaten en derde staten.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 12003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak T-334/07: Beroep ingesteld op 31 augustus 2007 — Denka International/Commissie

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/55

         Beroep ingesteld op 31 augustus 2007 — Denka International/Commissie
   (Zaak T-334/07)
   (2007/C 269/98)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Denka International BV (Barneveld, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietig te verklaren beschikking 2007/387/EG van de Commissie van 6 juni 2007 betreffende de niet-opneming van dichloorvos in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten; en

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan of komen overeen met die in zaak T-326/07 Cheminova e.a./Commissie.


title: Gevoegde zaken C-177/09 tot en met C-179/09: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 17 november 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Marie-Noëlle Solvay, Alix Walsh (C-177/09 en C-179/09), Jean-Marie Solvay de la Hulpe (C-177/09), Action et défense de l’environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne (C-178/09), Les amis de la Forêt de Soignes ASBL (C-179/09)/Waals Gewest (Milieu-effectbeoordeling van projecten — Richtlijn 85/337/EEG — Werkingssfeer — Begrip „specifieke nationale wetgevende handeling” — Verdrag van Aarhus — Toegang tot rechter inzake milieuaangelegenheden — Omvang van recht om tegen wet beroep in te stellen)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/7

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 17 november 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Marie-Noëlle Solvay, Alix Walsh (C-177/09 en C-179/09), Jean-Marie Solvay de la Hulpe (C-177/09), Action et défense de l’environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne (C-178/09), Les amis de la Forêt de Soignes ASBL (C-179/09)/Waals Gewest
   (Gevoegde zaken C-177/09 tot en met C-179/09) (1)

   (Milieu-effectbeoordeling van projecten - Richtlijn 85/337/EEG - Werkingssfeer - Begrip „specifieke nationale wetgevende handeling” - Verdrag van Aarhus - Toegang tot rechter inzake milieuaangelegenheden - Omvang van recht om tegen wet beroep in te stellen)
   2012/C 73/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Marie-Noëlle Solvay, Alix Walsh (C-177/09 en C-179/09), Jean-Marie Solvay de la Hulpe (C-177/09), Action et défense de l’environnement de la Vallée de la Senne et de ses affluents ASBL (ADESA), Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne (C-178/09), Les amis de la Forêt de Soignes ASBL (C-179/09)

      Verwerende partij: Waals Gewest

      In aanwezigheid van: Codic Belgique SA, Federal Express European Services Inc. (FEDEX) (C-177/09 en C-179/09), Intercommunale du Brabant wallon (IBW) (C-178/09)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) en richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG (PB L 156, blz. 17) — Uitlegging van de artikelen 6 en 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, ondertekend op 25 juni 1998 en namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (PB L 124, blz. 1) — Erkenning van bepaalde bij decreet „geratificeerde” vergunningen waarvoor dringende redenen van algemeen belang bestaan als specifieke nationale wetgevende handelingen? — Ontbreken van een recht op volledige toetsing van een beslissing waarbij een vergunning wordt verleend voor projecten die aanzienlijke gevolgen voor het milieu kunnen hebben — Facultatieve dan wel verplichte aard van een dergelijk recht — Milieuvergunning voor exploitatie van administratief en opleidingscentrum te Terhulpen (La Hulpe)

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, moet aldus worden uitgelegd dat van de werkingssfeer van deze richtlijn enkel projecten zijn uitgesloten die in detail worden aangenomen via een specifieke nationale wet, zodat de door deze richtlijn nagestreefde doelstellingen via de wetgevingsprocedure zijn bereikt. Het staat aan de nationale rechter om, rekening houdend zowel met de inhoud van de vastgestelde wet als met de volledige wetgevingsprocedure die tot de vaststelling ervan heeft geleid, en in het bijzonder met de voorbereidende handelingen en de parlementaire debatten, na te gaan of aan deze twee voorwaarden is voldaan. In dit verband kan een wet die een reeds bestaande bestuurshandeling zonder meer „ratificeert”, en daarbij louter gewag maakt van dringende redenen van algemeen belang zonder dat eerst een wetgevingsprocedure ten gronde is gevoerd om aan die voorwaarden te voldoen, niet als een specifieke wet in de zin van deze bepaling worden aangemerkt en volstaat een dergelijke wet dus niet om een project van de werkingssfeer van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, uit te sluiten.

               2)

               Artikel 9, lid 2, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, dat op 25 juni 1998 is ondertekend en namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, en artikel 10 bis van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, moeten aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           wanneer een binnen de werkingssfeer van deze bepalingen vallend project bij wet wordt vastgesteld, de vraag of deze wet aan de voorwaarden van artikel 1, lid 5, van deze richtlijn voldoet, overeenkomstig de nationale procedureregels moet kunnen worden voorgelegd aan een rechterlijke instantie of een bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan;

                           —

                           wanneer tegen een dergelijke wet geen beroep van de hiervóór aangegeven aard en strekking mogelijk is, elke op grond van haar bevoegdheid aangezochte nationale rechterlijke instantie de in het vorige streepje beschreven toetsing dient te verrichten en in voorkomend geval daar als gevolg aan dient te verbinden dat die wet buiten toepassing wordt gelaten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 december 2003 in zaak T-324/02: Hans McAuley tegen Raad van de Europese Unie (Uitvoering van arrest van Gerecht — Aanstelling van taaladviseur van Engelse en Ierse taalafdeling van Raad — Sluiting van procedure van voorziening in ambt uit hoofde van artikel 29, lid 1, sub a), van Statuut — Misbruik van bevoegdheid — Beroep tot schadevergoeding)

text:
C 71/26                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            20.3.2004
1)    Vernietigt de beslissing van de vierde kamer van beroep van het        ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
      tekeningen en modellen) van 12 juli 2002 (zaak R 719/
      2000-4).                                                                                van 17 december 2003
2)    Verwijst verweerder in de kosten.                                    in zaak T-324/02: Hans McAuley tegen Raad van de
                                                                                Europese Unie (1)
(1) PB C 305 van 7.12.02.
                                                                           (Uitvoering van arrest van Gerecht — Aanstelling van
                                                                           taaladviseur van Engelse en Ierse taalafdeling van Raad —
                                                                           Sluiting van procedure van voorziening in ambt uit hoofde
                                                                           van artikel 29, lid 1, sub a), van Statuut — Misbruik van
                                                                                bevoegdheid — Beroep tot schadevergoeding)
                                                                                (2004/C 71/48)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Frans)
                     van 11 december 2003
in zaak T-323/02: Monique Breton tegen Hof van Justitie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           In zaak T-324/02, Hans McAuley, ambtenaar van de Raad van
                                                                           de Europese Unie, wonende te Brussel (België), vertegenwoor-
(Ambtenaren — Bevordering — Toekenning van bevor-                          digd door J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, domicilie
              deringspunten — Ontvankelijkheid)                            gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Raad van de Europese
                                                                           Unie (gemachtigde: F. Anton), betreffende, enerzijds, een
                                                                           beroep tot nietigverklaring van het in de brief van de directeur-
                            (2004/C 71/47)                                 generaal van directoraat-generaal A, „Personeelszaken en al-
                                                                           gemeen beheer” van de Raad van 30 januari 2002 houdende
                                                                           sluiting van de procedure van voorziening in het ambt van
                           (Procestaal: Frans)                             taaladviseur van de Engelse en Ierse taalafdeling uit hoofde van
                                                                           artikel 29, lid 1, sub a, van het Statuut en overgang naar de
                                                                           volgende fase van de procedure, geregeld in artikel 29, lid 1,
                                                                           sub b), van het Statuut, te weten de organisatie van een
In zaak T-323/02, Monique Breton, ambtenaar van het Hof                    intern vergelijkend onderzoek, en anderzijds een vordering tot
van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                    schadevergoeding heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-
Howald (Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Coolen, J.-                   steld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, en P. Mengozzi en
N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten, domicilie                   M. Vilaras, rechters; griffier I. Natsinas, administrateur, op
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Hof van Justitie van                  17 december 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Schauss),                      luidt als volgt:
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van
het Hof van Justitie houdende toekenning van bevorderings-
punten voor de jaren 1998, 1999 en 2000 aan verzoekster                    1)    Verklaart nietig het in de brief van de directeur-generaal van
krachtens het besluit van het Hof van 18 oktober 2000                            directoraat-generaal A, „Personeelszaken en algemeen beheer”
betreffende de bevorderingen en het besluit van de griffier van                  van de Raad van 30 januari 2002 houdende sluiting van de
het Hof van 3 december 2001 houdende instelling van een                          procedure van voorziening in het ambt van taaladviseur van de
overgangsregeling inzake bevorderingen, heeft het Gerecht                        Engelse en Ierse taalafdeling uit hoofde van artikel 29, lid 1,
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,                 sub a), van het Statuut en overgang naar de volgende fase van
M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: J. Plingers, ad-                   de procedure, geregeld in artikel 29, lid 1, sub b), van het
ministrateur, op 11 december 2003 een arrest gewezen                             Statuut, te weten de organisatie van een intern vergelijkend
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              onderzoek.
                                                                           2)    Wijst verzoekers vordering tot schadevergoeding af.
1)    Verwerpt het beroep.
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.            3)    Verwijst de Raad in de kosten.
(1) PB C 7 van 11 januari 2003.                                            (1) PB C 7 van 11 januari 2003.


title: Zaak C-104/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 4 maart 2013 — AS „Olainfarm” /Latvijas Republikas Veselības ministrija en Zāļu valsts aģentūra

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts (Letland) op 4 maart 2013 — AS „Olainfarm”/Latvijas Republikas Veselības ministrija en Zāļu valsts aģentūra
   (Zaak C-104/13)
   2013/C 123/20
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AS „Olainfarm”

      Verwerende partijen: Latvijas Republikas Veselības ministrija en Zāļu valsts aģentūra

      Interveniërende partij: AS „Grindeks”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 10 of een andere bepaling van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1) aldus worden uitgelegd dat de producent van een referentiegeneesmiddel een subjectief recht heeft op het instellen van beroep tegen het besluit van de bevoegde autoriteit waarbij een generiek geneesmiddel van een andere geneesmiddelenproducent wordt geregistreerd en als referentiegeneesmiddel het door de producent van het referentiegeneesmiddel geregistreerde geneesmiddel wordt gebruikt? Anders gezegd, heeft de producent van het referentiegeneesmiddel krachtens deze richtlijn het recht zich tot de rechter te wenden om te doen nagaan of de producent van het generieke geneesmiddel rechtmatig en deugdelijk naar het door de producent van het referentiegeneesmiddel geregistreerde geneesmiddel heeft verwezen overeenkomstig het bepaalde in artikel 10 van de richtlijn?

               2)

               Zo ja, moeten de artikelen 10 en 10 bis van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd dat een geneesmiddel dat overeenkomstig artikel 10 bis van de richtlijn is geregistreerd als geneesmiddel dat reeds in de medische praktijk wordt gebruikt, kan worden gebruikt als referentiegeneesmiddel in de zin van artikel 10, lid 2, sub a?

      (1)  PB L 311, blz. 67.


title: Zaak C-456/13 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 april 2015 — T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda/Europese Commissie, Franse Republiek, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Recht van beroep — Procesbevoegdheid — Natuurlijke of rechtspersonen — Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengt — Handeling die rekwiranten individueel raakt — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Buitengewone maatregelen inzake het op de markt van de Unie brengen van boven de quota geproduceerde suiker en isoglucose — Verkoopseizoen 2010/2011)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/6

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 april 2015 — T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda/Europese Commissie, Franse Republiek, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-456/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 263, vierde alinea, VWEU - Recht van beroep - Procesbevoegdheid - Natuurlijke of rechtspersonen - Regelgevingshandeling die geen uitvoeringsmaatregelen met zich brengt - Handeling die rekwiranten individueel raakt - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Buitengewone maatregelen inzake het op de markt van de Unie brengen van boven de quota geproduceerde suiker en isoglucose - Verkoopseizoen 2010/2011))
   (2015/C 213/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: T & L Sugars Ltd, Sidul Açúcares Unipessoal Lda (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, avocat, en D. Slater, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek en P. Rossi, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en C. Candat, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: É. Sitbon en A. Westerhof Löfflerová, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               T & L Sugars Ltd en Sidul Açúcares Unipessoal Lda worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Doorhaling van zaak C-193/02

text:
23.8.2003           NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 200/21
2.   het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.                aangevoerd dat zij nodig zijn ter bescherming van de consu-
                                                                     ment en ter verzekering van de eerlijkheid der handelstrans-
                                                                     acties.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-193/02 (1)
                                                                                (2003/C 200/37)
De toepassing van de in de Belgische wet betreffende de
handelspraktijken en de voorlichting en bescherming van de
consument gestelde voorwaarden van „gelijkaardige producten          De president van het Hof van Justitie van de Europese
of diensten” en „dezelfde verkoper” op een klantenbindings-          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de
programma als grensoverschrijdende dienstverrichting tussen          doorhaling in het register gelast van zaak C-193/02: Koninkrijk
ondernemingen leidt tot willekeur en discriminatie aangezien         der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
in België gevestigde ondernemingen met een eigen distribu-           schappen.
tienet met verkooppunten zich daar in de praktijk grotendeels
aan weten te onttrekken. Bovendien gaat het hier in elk geval
om disproportionele voorwaarden, zodat niet kan worden               (1) PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak C-8/16: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Frosinone — Italië) — Strafzaak tegen Paola Tonachella (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Arrest van het Hof dat nationale regelgeving inzake concessies voor het inzamelen van weddenschappen onverenigbaar heeft verklaard met het Unierecht — Hervorming van het stelsel door middel van een nieuwe aanbesteding — Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/13

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Frosinone — Italië) — Strafzaak tegen Paola Tonachella
   (Zaak C-8/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Arrest van het Hof dat nationale regelgeving inzake concessies voor het inzamelen van weddenschappen onverenigbaar heeft verklaard met het Unierecht - Hervorming van het stelsel door middel van een nieuwe aanbesteding - Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2016/C 270/16)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Frosinone

      Partij in de strafzaak

   Paola Tonachella

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechter heeft te beslissen.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.