title: Gevoegde zaken C-78/16 en C-79/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juni 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Giovanni Pesce e.a. (C-78/16), Cesare Serinelli e.a. (C-79/16)/Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-79/16) Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile, Commissario Delegato Per Fronteggiare il Rischio Fitosanitario Connesso alla Diffusione della Xylella nel Territorio della Regione Puglia, Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali, Regione Puglia [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de gezondheid van planten — Richtlijn 2000/29/EG — Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen — Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 — Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells en Raju) te voorkomen — Artikel 6, lid 2, onder a) — Verplichting om waardplanten, ongeacht hun gezondheidstoestand, onmiddellijk te verwijderen binnen een straal van 100 meter rond de besmette planten — Geldigheid — Artikel 16, lid 3, van richtlijn 2000/29 — Evenredigheidsbeginsel — Voorzorgsbeginsel — Motiveringsplicht — Recht op schadeloosstelling]

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/17

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 juni 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Giovanni Pesce e.a. (C-78/16), Cesare Serinelli e.a. (C-79/16)/Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-79/16) Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile, Commissario Delegato Per Fronteggiare il Rischio Fitosanitario Connesso alla Diffusione della Xylella nel Territorio della Regione Puglia, Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali, Regione Puglia
   (Gevoegde zaken C-78/16 en C-79/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de gezondheid van planten - Richtlijn 2000/29/EG - Bescherming tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Europese Unie van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen - Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 - Maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells en Raju) te voorkomen - Artikel 6, lid 2, onder a) - Verplichting om waardplanten, ongeacht hun gezondheidstoestand, onmiddellijk te verwijderen binnen een straal van 100 meter rond de besmette planten - Geldigheid - Artikel 16, lid 3, van richtlijn 2000/29 - Evenredigheidsbeginsel - Voorzorgsbeginsel - Motiveringsplicht - Recht op schadeloosstelling])
   (2016/C 296/22)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Giovanni Pesce e.a. (C-78/16), Cesare Serinelli e.a. (C-79/16)

      Verwerende partijen: Presidenza del Consiglio dei Ministri (C-79/16) Presidenza del Consiglio dei Ministri — Dipartimento della Protezione Civile, Commissario Delegato Per Fronteggiare il Rischio Fitosanitario Connesso alla Diffusione della Xylella nel Territorio della Regione Puglia, Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali, Regione Puglia

      Dictum

   Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 6, lid 2, onder a), van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/789 van de Commissie van 18 mei 2015 betreffende maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van Xylella fastidiosa (Wells et al.) te voorkomen, kunnen aantasten, gelet op richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/89/EG van de Raad van 28 november 2002, gelezen in het licht van het voorzorgs- en het evenredigheidsbeginsel, alsmede gelet op de motiveringsplicht vervat in artikel 296 VWEU en in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.


title: Zaak T-116/99: Beroep, op 10 mei 1999 ingesteld door Ilmailulaitos (Finse dienst voor de Burgerluchtvaart) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 226/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.8.1999
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    gevestigd te Vantaa, vertegenwoordigd door T. Saraaste, ad-
                                                                       vocaat, en J. Alanen, licentiaat in de rechten, domicilie gekozen
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              hebbende te Helsinki (Finland) bij het advocatenkantoor
     8 maart 1999 (SG — 99 D/1697);                                    Asianajotalo ANPR Oy, Stenbäckinkatu 26.
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                     — nietig te verklaren de beschikking waarbij verweerster
                                                                           heeft vastgesteld dat de door Ilmailulaitos toegepaste
Verzoekster komt op tegen de beschikking houdende afwijzing                kortingsregeling in strijd is met artikel 86 EG-Verdrag, en
van de klacht die tegen Renault France, Renault Nederland en
Renault Autocenter was ingediend ter zake van belemmeringen            — verweerster te verwijzen de kosten van het geding, vermeer-
van de parallelinvoer door dealers, alsmede van een verzoek                derd met moratoire interessen.
om de uit verordening (EG) nr. 1475/95 (1) voortvloeiende
groepsvrijstelling in te trekken voor de distributie-
overeenkomsten van Renault.                                            Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                    De Commissie heeft met haar beschikking het gemeenschaps-
                                                                       recht, inzonderheid wezenlijke procedurevoorschriften vervat
— dat verweerster het beginsel van het communautaire belang            in artikel 19, lid 1, van verordening nr. 17 van de Raad van
     verkeerd heeft toegepast;                                         6 februari [1962] en artikel 4 van verordening nr. 99/63,
                                                                       geschonden door haar beschikking te baseren op een inbreuk
— dat de Commissie de haar ter kennis gebrachte elementen,             waarvan geen melding was gemaakt in de mededeling van de
     feitelijk en rechtens, niet aandachtig heeft onderzocht.          punten van bezwaar die zij in de zaak aan Ilmailulaitos had
     Verweerster kan zich met name niet op het enkele feit             gezonden.
     van de beëindiging van de als strijdig met het Verdrag
     aangeklaagde praktijken beroepen om een klacht waarin
     die praktijken worden aangeklaagd, te seponeren wegens            Bij de beoordeling van de fout van de Commissie moet
     ontbreken van communautair belang;                                rekening worden gehouden met het doel van de mededeling
                                                                       van de punten van bezwaar, te weten de onderneming die van
— dat er in casu sprake is van misbruik van bevoegdheid.               een schending van de mededingingsbepalingen wordt verdacht,
     Dienaangaande wordt gesteld dat de instellingen het me-           alle gegevens te verstrekken die deze nodig heeft om zich
     dedingingsrecht in acht moeten nemen zonder rekening te           doeltreffend te kunnen verdedigen vooraleer de Commissie
     houden met politieke voorvallen.                                  een definitieve beschikking geeft in die zaak. Het recht op een
                                                                       doeltreffende verdediging, een beginsel van gemeenschaps-
Aangaande de leveringstermijnen, die volgens de Commissie              recht, vereist ook, dat de Commissie de mededeling van de
op technische gronden gerechtvaardigd zijn wegens het succes           punten van bezwaar klaar en duidelijk formuleert.
van de Scenic, stelt verzoekster, dat ongeveer 45 % van haar
bestellingen betrekking hebben op andere modellen dan de               De Commissie heeft ook inbreuk gemaakt op wezenlijke
Scenic. Verweerster zou in elk geval niet hebben nagegaan, of          procedurevoorschiften door — behalve met betrekking tot
de betrokken termijnen niet discriminerend zijn. Er is immers          de luchthaven Helsinki-Vantaa — in haar beschikking de
een ernstig vermoeden dat de markt wordt afgeschermd door              beoordeling van het voldoen aan de handelscriteria te baseren
de termijnen stelselmatig te verlengen om parallelinvoer tegen         op andere feiten dan die waarop zij haar beoordeling in de
te gaan.                                                               mededeling van de punten van bezwaar had gebaseerd. Aldus
                                                                       heeft Ilmailulaitos ook op dit punt niet voldoende gelegenheid
(1) PB L 145 van 26 juni 1995, blz. 25.                                gekregen om zich in die zaak te verdedigen.
Beroep, op 10 mei 1999 ingesteld door Ilmailulaitos (Finse
dienst voor de Burgerluchtvaart) tegen Commissie van de                Beroep, op 17 mei 1999 ingesteld door B. Bonaiti Brighina
                  Europese Gemeenschappen                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-116/99)                                                         (Zaak T-118/99)
                        (1999/C 226/64)                                                         (1999/C 226/65)
                         (Procestaal: Fins)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 mei 1999 beroep tegen Commissie van                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Ilmailulaitos,               schappen is op 17 mei 1999 beroep ingesteld tegen Commissie


title: Doorhaling van zaak C-225/03

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/31

         Doorhaling van zaak C-225/03 (1)

   (2005/C 217/62)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juli 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-225/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: Zaak C-489/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijnen 93/36/EEG en 93/42/EEG — Overheidsopdrachten — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen — Leveringen aan ziekenhuizen)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-489/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 93/36/EEG en 93/42/EEG - Overheidsopdrachten - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen - Leveringen aan ziekenhuizen)
   2009/C 113/04
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en X. Lewis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: D. Tsagkaraki en S. Chala, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1), alsook van de artikelen 17 en 18 van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (PB L 169, blz. 1) — Afwijzing van offertes voor medische hulpmiddelen in het kader van procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen aan openbare ziekenhuizen in Griekenland, om redenen die verband hielden met de „algemene geschiktheid en gebruiksveiligheid” ervan, ofschoon die producten de EG-markering droegen, zonder dat de procedure van richtlijn 93/36/EEG werd gevolgd

      Dictum

               1)

               Door offertes voor medische hulpmiddelen die zijn voorzien van de EG-markering, af te wijzen zonder dat de bevoegde aanbestedende diensten van de Griekse ziekenhuizen de procedure van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, hebben gevolgd, is de Helleense Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/78/EG van de Commissie van 13 september 2001, alsmede krachtens de artikelen 17 en 18 van richtlijn 93/42, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-436/05: Beroep ingesteld op  12 december 2005  — Ajinomoto tegen BHIM

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/22

         Beroep ingesteld op 12 december 2005 — Ajinomoto tegen BHIM
   (Zaak T-436/05)
   (2006/C 74/43)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekster:Ajinomoto Co., Inc. (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kaminomoto Co. Ltd. (Hyogo-Ken, Japan)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2005 in zaak R 1143/2004-1 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „AJINOMOTO” voor waren van de klassen 1, 5, 29, 30 en 31 — aanvraagnr. 1 307 024

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Kaminomoto Co. Ltd.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „KAMINOMOTO” voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep volgens verzoekster heeft geoordeeld dat opposante slechts het bestaan van een ouder recht op het tijdstip waarop de oppositie werd ingesteld, moest bewijzen. Verzoekster stelt dat moet worden bewezen dat een ouder recht bestond op het tijdstip van de beslissing van de oppositieafdeling, of subsidiair wanneer de termijn voor het overleggen van aanvullende bewijsstukken is verstreken.


title: Zaak F-50/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 mei 2016 – FS/EESC (Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Artikel 2, sub c), RAP — Tijdelijk functionaris die is aangesteld om de functie te vervullen van hoofd van een eenheid „bij een groep van het Europees Economisch en Sociaal Comité” — Artikel 44, tweede alinea, van het Statuut — Plaatsing in een hogere salaristrap die na afloop van een proeftijd van negen maanden met terugwerkende kracht wordt verleend — Overeenkomstige toepassing op tijdelijk functionarissen welke ratione temporis niet is voorzien in de RAP — Proeftijd sui generis waartoe contractueel wordt besloten buiten de in de RAP bedoelde gevallen — Verlenging van de contractueel overeengekomen proeftijd — Kwaliteit van de prestaties onvoldoende geacht voor de uitoefening van de functie van hoofd van een eenheid — Overplaatsing naar een niet-kaderambt — Voordeel van plaatsing in een hogere salaristrap voorzien in artikel 44, tweede alinea, van het Statuut)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 mei 2016 – FS/EESC
   (Zaak F-50/15) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Artikel 2, sub c), RAP - Tijdelijk functionaris die is aangesteld om de functie te vervullen van hoofd van een eenheid „bij een groep van het Europees Economisch en Sociaal Comité” - Artikel 44, tweede alinea, van het Statuut - Plaatsing in een hogere salaristrap die na afloop van een proeftijd van negen maanden met terugwerkende kracht wordt verleend - Overeenkomstige toepassing op tijdelijk functionarissen welke ratione temporis niet is voorzien in de RAP - Proeftijd sui generis waartoe contractueel wordt besloten buiten de in de RAP bedoelde gevallen - Verlenging van de contractueel overeengekomen proeftijd - Kwaliteit van de prestaties onvoldoende geacht voor de uitoefening van de functie van hoofd van een eenheid - Overplaatsing naar een niet-kaderambt - Voordeel van plaatsing in een hogere salaristrap voorzien in artikel 44, tweede alinea, van het Statuut))
   (2016/C 222/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FS (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: K. Gambino, X. Chamodraka, M. Pascua Mateo, A. Carvajal en L. Camarena Januzec, gemachtigden, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster niet in haar functie van hoofd van een eenheid te bevestigen en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van de voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 25 mei 2014, zoals aangevuld bij aanhangsel nr. 2 bij de aanstellingsovereenkomst van FS, waarbij het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten van het Europees Economische en Sociaal Comité haar niet heeft bevestigd in de functie van hoofd van een eenheid en haar met ingang van 9 april 2014 heeft overgeplaatst naar een niet-kaderambt, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het Europees Economisch en Sociaal Comité wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan FS ter vergoeding van de door haar geleden immateriële schade.

               3)

               De vordering tot schadevergoeding wordt afgewezen voor het overige.

               4)

               Het Europees Economisch en Sociaal Comité draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van FS.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015, blz. 37.


title: Zaak T-199/13: Arrest van het Gerecht van 10 september 2014 — DTM Ricambi/BHIM — STAR (STAR) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk STAR — Ouder internationaal beeldmerk STAR LODI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/16

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2014 — DTM Ricambi/BHIM — STAR (STAR)
   (Zaak T-199/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk STAR - Ouder internationaal beeldmerk STAR LODI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 372/21
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: DTM Ricambi Srl (Bologne, Italië) (vertegenwoordigers: V. Catelli en A. Loffredo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: L. Rampini en P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Società trasporti automobilistici regionali SpA (STAR) (Lodi, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 januari 2013 (zaak R 0124/2012-1) inzake een oppositieprocedure tussen Società trasporti automobilistici regionali SpA (STAR) en DTM Ricambi Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DTM Ricambi Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Beroep, op 14 augustus 1996 ingesteld door G. Lebedef tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-128/96)

text:
26 . 10 . 96        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 318 / 17
Beroep, op 14 augustus 1996 ingesteld door G. Lebedef               verkeer van informatie en de vrije verspreiding van geschrif
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  ten .
                      ( Zaak T-128/96 )
                         ( 96/C 318/32 )                            De Commissie wordt ook verweten, dat zij het beginsel van
                                                                    gelijke behandeling van de verschillende vakorganisaties
                                                                    heeft geschonden .
                     (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 14 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.
Lebedef, wonende te Senningerberg ( Luxemburg), vertegen
woordigd door G. Bounéou, - advocaat te Luxemburg,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kantore,           Beroep, op 15 augustus 1996 ingesteld door Preussag Stahl
Avenue du Bois 15 .                                                  AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-129/96 )
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                                          ( 96/C 318/33 )
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     26 oktober 1995 ;                                                                    (Procestaai: Duits)
— derhalve nietig te verklaren het op 14 mei 1996                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     meegedeelde besluit van 10 mei 1996 ;                          schappen is op 15 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
— de Commissie te veroordelen om verzoeker te betalen
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door Preus
                                                                    sag Stahl AG, gevestigd te Salzgitter ( Bondsrepubliek
     een schadevergoeding van 200 000 Bfr., op welk bedrag          Duitsland ), vertegenwoordigd door J. Sedemund, advocaat
     hij de door hem geleden schade begroot, of ieder ander         te Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
     door het Gerecht vast te stellen bedrag;                       kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
— de Commissie te verwijzen in alle kosten van het
     geding.                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten                                  — de beschikking ( COM(96 ) 1642 def.) van de Commissie
                                                                          van 29 mei 1996 betreffende staatssteun ten behoeve van
Verzoeker, die secretaris-generaal is van de autonome                     Walzwerk Ilsenburg GmbH nietig te verklaren;
vakvereniging Action et Défense — Luxemburg ( A&D-L ),
komt op tegen verweersters weigering om de verspreiding             — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
door de interne bodedienst van een gemeenschappelijk
pamflet van de vier vakorganisaties FFPE, FPE, SFIE en
A&D-L toe te staan . De betrokken weigering berust op               Middelen en voornaamste argumenten
artikel 21 van het Raamakkoord, dat enkel aan de onder
tekenende organisaties de mogelijkheid biedt, de distribu          Het beroep betreft steun die in 1994 is toegekend aan
tiemiddelen van de Commissie in te zetten. De vakvereniging         Walzwerk Ilsenburg GmbH, die destijds een juridisch
A&D-L is niet tot die overeenkomst toegetreden.                     zelfstandige dochteronderneming van verzoekster was . In
                                                                    1995 fuseerde deze onderneming met de moedermaatschap
De Commissie wordt allereerst verweten, dat zij het in              pij Preussag Stahl AG . Verzoekster treedt derhalve in de
artikel 24 bis van het Statuut erkende recht op uitoefening         rechten van de steun ontvangende onderneming.
van een vakbondsactiviteit in het kader van de Europese
openbare dienst heeft geschonden . Volgens verzoeker
omvat het begrip vakbondsvrijheid niet alleen het recht van         Met betrekking tot de steun voor de dikke-plaatstraat stond
ambtenaren en personeelsleden om vrij verenigingen van              bij voorbaat vast, dat het om een „ regionale investerings
hun keuze op te richten, maar ook dat van deze verenigingen         steun " in de zin van artikel 5 van de vijfde steuncode voor de
om iedere geoorloofde activiteit te ontplooien teneinde de          ijzer- en staalindustrie ging, die was voorzien in een door de
beroepsbelangen van hun leden te verdedigen . De Gemeen            Commissie op 16 november 1994 goedgekeurde algemene
schapsinstellingen moeten dus aanvaarden dat de vak- en             regeling, en dat de steun bestemd was voor een op het
beroepsorganisaties zich van hun opdracht kwijten, onder            grondgebied van de voormalige DDR gevestigde onderne
meer door het voeren van acties om de ambtenaren en                 ming. Eveneens wordt niet betwist, dat aan de voorwaarde
personeelsleden in te lichten over alle zaken die het personeel     van een „ vermindering van de totale produktiecapaciteit op
aanbelangen.                                                        dit grondgebied " in de zin van het derde streepje van
                                                                    artikel 5 van de steuncode werd voldaan en dat dit de
                                                                    Commissie in december 1994 ook reeds bekend was .
Verzoeker voegt daaraan toe, dat het betrokken kaderak
koord een interne administratieve handeling is, die niet de
plaats kan innemen van het Statuut en de algemene                   De bestreden beschikking steunt uitsluitend op de feitelijke
beginselen van het vakbewegingsrecht, waaronder het vrije           bewering dat de tijd tussen 25 november 1994 ( ontvangda


title: Zaak C-581/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk) op 29 december 2008 — EMI Group Ltd/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk) op 29 december 2008 — EMI Group Ltd/The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-581/08)
   (2009/C 55/28)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   VAT and Duties Tribunal, London
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: EMI Group Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
   Prejudiciële vragen

               a)

               Hoe dient de laatste volzin van artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn (1) in de omstandigheden van het onderhavige geval te worden uitgelegd?

               b)

               Meer bepaald, wat zijn de wezenlijke kenmerken van een „monster” als bedoeld in de laatste volzin van artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn?

               c)

               Mag een lidstaat de uitlegging van het begrip „monster” in de laatste volzin van artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn beperken tot

                           i)

                           een handelsmonster dat aan een bestaande of potentiële klant wordt verstrekt in een vorm die normaal niet beschikbaar is voor verkoop aan het publiek (tot 1993),

                           ii)

                           één dan wel het eerste van een reeks door dezelfde persoon aan dezelfde verkrijger verstrekte monsters, wanneer deze monsters identiek zijn dan wel niet wezenlijk van elkaar verschillen (vanaf 1993)?

               d)

               Mag een lidstaat de uitlegging van het begrip „geschenken van geringe waarde” in de laatste volzin van artikel 5, lid 6, van de Zesde richtlijn beperken in die zin, dat daartoe niet worden gerekend

                           i)

                           een goed dat wordt geschonken in het kader van over een bepaalde tijdsspanne herhaaldelijk aan dezelfde persoon ten geschenke gegeven goederen (tot oktober 2003),

                           ii)

                           zakengeschenken die binnen een periode van 12 maanden aan dezelfde persoon worden verstrekt, indien de totale kostprijs daarvan meer dan 50 GBP bedraagt (vanaf oktober 2003)?

               e)

               Indien het antwoord op vraag 3 ii) of op een van de onderdelen van vraag 4 bevestigend luidt: wanneer een belastingplichtige gelijke of overeenstemmende muziekopnames weggeeft aan twee of meer verschillende personen die worden geacht invloed te kunnen uitoefenen op de mate waarin de betrokken artiest onder de aandacht wordt gebracht, mag de lidstaat die geschenken dan behandelen alsof zij aan dezelfde persoon zijn verstrekt enkel op grond dat die personen bij dezelfde persoon in dienst zijn?

               f)

               Zou het voor de beantwoording van de vragen 1 tot en met 5 verschil maken wanneer de verkrijger de hoedanigheid had dan wel in dienst was van een volledig belastingplichtige persoon die met betrekking tot de weggegeven goederen recht zou hebben (of zou hebben gehad) op aftrek van de voorbelasting?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.


title: Zaak T-496/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2015 door CX tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2015 in zaak F-27/13, CX/Commissie

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/27

         Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2015 door CX tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 juni 2015 in zaak F-27/13, CX/Commissie
   (Zaak T-496/15 P)
   (2015/C 371/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: CX (Enghien, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge, het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 18 juni 2015 in zaak F-27/13, dat op de dag van de uitspraak is betekend, te vernietigen, en

               —

               zelf uitspraak te doen over de zaak en de oorspronkelijke verzoeken van de rekwirerende partij in te willigen en, dientengevolge, de vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen, met uitzondering van elke nieuwe vordering;

               —

               in elk geval, de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de rechten van de verdediging en de niet-inachtneming ervan door het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”), het ontbreken van echtheid van de verweten feiten, de weigering van zowel de Commissie als van het GVA om het nodige onderzoek te verrichten voor de vaststelling van de waarheid en kennelijke beoordelingsfouten.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de artikelen 4 en 6 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en van artikel 9 van bijlage IX bij het Statuut, aangezien het GVA erkent dat het tot aanstelling bevoegd gezag niet bevoegd is om de betrokken ambtenaar te bestraffen door hem rechtstreeks een „indeling” in een bepaalde rang op te leggen, maar uitsluitend bevoegd is om hem terug te zetten in de rang, doch daaruit niet de juiste gevolgen heeft getrokken.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel en kennelijke beoordelingsfouten.


title: Zaak T-371/15: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Preferisco Foods/EUIPO — Piccardo & Savore’ (PREFERISCO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk PREFERISCO — Ouder Uniewoordmerk I PREFERITI — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/36

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Preferisco Foods/EUIPO — Piccardo & Savore’ (PREFERISCO)
   (Zaak T-371/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk PREFERISCO - Ouder Uniewoordmerk I PREFERITI - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 392/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Preferisco Foods Ltd (Vancouver, Brits-Columbia, Canada) (vertegenwoordigers: G. Macías Bonilla, P. López Ronda, G. Marín Raigal en E. Armero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Sidat Humphreys en J.-F. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Piccardo & Savore’ Srl (Chiusavecchia, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 15 april 2015 (zaak R 2598/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Piccardo & Savore’ en Preferisco Foods

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Preferisco Foods Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-425/15: Beroep ingesteld op 31 juli 2015 — Udo Voigt/President van het Europees Parlement, Europees Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/8

         Beroep ingesteld op 31 juli 2015 — Udo Voigt/President van het Europees Parlement, Europees Parlement
   (Zaak C-425/15)
   (2016/C 048/13)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Udo Voigt (vertegenwoordiger: P. R. Richter, Rechtsanwalt)

      Verwerende partijen: President van het Europees Parlement, Europees Parlement
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Eerste kamer) heeft zich bij beschikking van 29 oktober 2015 kennelijk onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het op 31 juli 2015 door Udo Voigt ingestelde beroep tot nietigverklaring en de zaak verwezen naar het Gerecht van de Europese Unie. De beslissing over de kosten is aangehouden.


title: Zaak C-558/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia del País Vasco — Spanje) — Mimoun Khachab/Subdelegación del Gobierno en Álava [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/86/EG — Artikel 7, lid 1, onder c) — Gezinshereniging — Voorwaarden voor de uitoefening van het recht op gezinshereniging — Stabiele, regelmatige en voldoende inkomsten — Nationale regelgeving die een prospectieve beoordeling toestaat van de waarschijnlijkheid dat de gezinshereniger zijn inkomsten behoudt — Verenigbaarheid]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/16

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia del País Vasco — Spanje) — Mimoun Khachab/Subdelegación del Gobierno en Álava
      (Zaak C-558/14) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/86/EG - Artikel 7, lid 1, onder c) - Gezinshereniging - Voorwaarden voor de uitoefening van het recht op gezinshereniging - Stabiele, regelmatige en voldoende inkomsten - Nationale regelgeving die een prospectieve beoordeling toestaat van de waarschijnlijkheid dat de gezinshereniger zijn inkomsten behoudt - Verenigbaarheid])
      (2016/C 211/19)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Tribunal Superior de Justicia del País Vasco

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Mimoun Khachab

         Verwerende partij: Subdelegación del Gobierno en Álava

         Dictum

      Artikel 7, lid 1, onder c), van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging moet aldus worden uitgelegd dat het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat de mogelijkheid biedt een verzoek om gezinshereniging af te wijzen op basis van een prospectieve beoordeling van de waarschijnlijkheid dat de gezinshereniger in het jaar dat volgt op de indiening van dat verzoek al dan niet over stabiele en regelmatige inkomsten blijft beschikken die volstaan om zichzelf en zijn gezinsleden te onderhouden zonder een beroep te doen op het stelsel voor sociale bijstand van de betrokken lidstaat, waarbij deze beoordeling wordt gebaseerd op de ontwikkeling van de inkomenspositie van de gezinshereniger in de zes maanden voorafgaand aan dat verzoek.

         (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak T-103/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2013 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2012 in zaak F-122/10, Cocchi en Falcione/Commissie

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/21

         Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2013 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 11 december 2012 in zaak F-122/10, Cocchi en Falcione/Commissie
   (Zaak T-103/13 P)
   2013/C 129/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en D. Martin, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Giorgio Cocchi (Wezembeek-Oppem, België) en Nicola Falcione (Brussel, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2012 in zaak F-122/10, Cocchi en Falcione/Commissie te vernietigen;

               —

               het ingestelde beroep van Cocchi en Falcione in zaak F-122/10 niet-ontvankelijk of in elk geval ongegrond te verklaren;

               —

               te beslissen dat elke partij haar eigen kosten in deze aanleg zal dragen;

               —

               Cocchi en Falcione te verwijzen in de kosten die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken zijn gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van het begrip „bezwarend besluit” voor zover het Gerecht heeft geoordeeld dat het beroep in eerste aanleg ontvankelijk was door het voorstel van de Commissie aan belanghebbenden met betrekking tot het aantal te vergoeden pensioenjaren in het kader van de overdracht van hun pensioenrechten overeenkomstig artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut van de Europese Unie als bezwarend besluit aan te merken;

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen daar het Gerecht voor ambtenarenzaken het ingestelde beroep gedeeltelijke heeft toegewezen en hiermee blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van dit beginsel. De Commissie betoogt dat haar voorstellen geen enkel gewettigd vertrouwen hadden kunnen doen postvatten bij belanghebbenden, aangezien deze voorstellen eveneens rekening hielden met de periodes in dienst na de indiensttreding van de belanghebbenden en deze voorstellen niet verwezen naar het effectief overgedragen bedrag, maar naar het overdraagbare bedrag, in tegenstelling tot de duidelijke bewoordingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut van de Europese Unie.


title: Gevoegde zaken C-226/14 en C-228/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Eurogate Distribution GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Stadt (C-226/14), DHL Hub Leipzig GmbH/Hauptzollamt Braunschweig (C-228/14) (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde — Regeling douane-entrepot — Regeling extern douanevervoer — Ontstaan van een douaneschuld naar aanleiding van de niet-nakoming van een verplichting — Opeisbaarheid van de belasting over de toegevoegde waarde)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 juni 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Eurogate Distribution GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Stadt (C-226/14), DHL Hub Leipzig GmbH/Hauptzollamt Braunschweig (C-228/14)
   (Gevoegde zaken C-226/14 en C-228/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Regeling douane-entrepot - Regeling extern douanevervoer - Ontstaan van een douaneschuld naar aanleiding van de niet-nakoming van een verplichting - Opeisbaarheid van de belasting over de toegevoegde waarde))
   (2016/C 287/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Eurogate Distribution GmbH (C-226/14), DHL Hub Leipzig GmbH (C-228/14)

      Verwerende partijen: Hauptzollamt Hamburg-Stadt (C-226/14), Hauptzollamt Braunschweig (C-228/14)

      Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/66/EG van de Raad van 26 april 2004, moet in die zin worden uitgelegd dat over goederen die als niet-communautaire goederen zijn wederuitgevoerd, geen belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is wanneer deze goederen niet aan de in deze bepaling bedoelde douaneregelingen zijn onttrokken op het ogenblik van hun wederuitvoer, maar aan deze regelingen zijn onttrokken vanwege deze wederuitvoer, zelfs indien uitsluitend op grondslag van artikel 204 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, een douaneschuld is ontstaan.

               2)

               Artikel 236, lid 1, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005, gelezen in samenhang met het bepaalde van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet in die zin worden uitgelegd dat er in een situatie als die aan de orde in het hoofdgeding, aangezien geen belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is over goederen die als niet-communautaire goederen zijn wederuitgevoerd wanneer deze goederen niet zijn onttrokken aan de douaneregelingen van artikel 61 van deze richtlijn, zelfs niet indien uitsluitend op grond van artikel 204 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, een douaneschuld is ontstaan, geen enkele belastingplichtige voor de belasting over de toegevoegde waarde bestaat. Artikel 236 van deze verordening moet in die zin worden uitgelegd dat het geen toepassing kan vinden in situaties die betrekking hebben op de teruggave van de belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-504/17: Beroep ingesteld op 21 augustus 2017 — Europese Commissie/Ierland

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/22

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2017 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-504/17)
   (2017/C 347/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Tomat en J. Tomkin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               voor recht verklaren dat Ierland, door niet de toepassing te verzekeren van de minimumbelastingniveaus voor motorbrandstoffen die zijn vastgesteld in richtlijn 2003/96/EG (1) van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 4 en 7 van die richtlijn;

               —

               voor recht verklaren dat Ierland, door het gebruik van gemerkte brandstof voor particuliere pleziervaartuigen toe te staan, ook al is die brandstof niet vrijgesteld van accijns of aan een verlaagd accijnstarief onderworpen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 95/60/EG (2) van de Raad van 27 november 1995 betreffende het merken van gasolie en kerosine voor fiscale doeleinden;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat Ierlands systeem voor de heffing en de inning van accijns op voor particuliere pleziervaartuigen gebruikte brandstof onverenigbaar is met de verplichtingen die op die lidstaat rusten krachtens richtlijn 2003/96/EG (energiebelastingrichtlijn) en richtlijn 95/60/EG (betreffende het merken voor fiscale doeleinden).
   Wat de betaling van accijns betreft, blijkt dat slechts een zeer klein deel van de eigenaren van pleziervaartuigen werkelijk aangiften doen waaruit blijkt dat zij het normale accijnstarief moeten betalen. De Commissie is voorts van mening dat het toestaan van de verkoop van gemerkte brandstof voor gebruiksdoeleinden waarvoor het normale accijnstarief geldt, in wezen onverenigbaar is met richtlijn 95/60. De verplichting tot het merken van brandstof waarvoor een verlaagd accijnstarief geldt, strekt er specifiek toe te waarborgen dat dergelijke brandstof gemakkelijk te onderscheiden is van brandstof waarvoor het normale tarief is betaald. De nationale maatregel heeft evenwel tot gevolg dat, wanneer gemerkte brandstof wordt aangetroffen in de brandstoftank van een particulier pleziervaartuig dat in Ierland heeft bijgetankt, het onmogelijk is aan de hand van de merkstof te bepalen of op de gebruikte brandstof het normale dan wel een verlaagd accijnstarief is toegepast.

      (1)  PB 2003, L 283, blz. 51.

      (2)  PB 1995, L 291, blz. 46.


title: Zaak T-222/14: Beroep ingesteld op 10 april 2014 — Deluxe Laboratories/BHIM (deluxe)

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/51

         Beroep ingesteld op 10 april 2014 — Deluxe Laboratories/BHIM (deluxe)
   (Zaak T-222/14)
   2014/C 175/70
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Deluxe Laboratories, Inc. (Burbank, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: S. Serrat Viñas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2014 in zaak R 1250/2013-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „deluxe” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 37, 39, 40, 41, 42 en 45 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 253 044

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van het beginsel van het gewettigd vertrouwen, van verworven rechten en van de wettigheid van gemeenschapshandelingen.


title: Zaak T-289/01: Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland Aktiengesellschaft tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/18                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     16.2.2002
—       elke andere maatregel te gelasten die het Gerecht passend         —     subsidiair, deze beschikking volledig nietig te verklaren;
        acht om te bewerkstelligen dat de Commissie voldoet aan
        haar uit artikel 233 EG voortvloeiende verplichtingen en
        in concreto, dat zij de situatie opnieuw onderzoekt;              —     de in punt 72 van deze beschikking genoemde verbintenis
                                                                                van verzoekster nietig te verklaren;
—       de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
        veroordelen tot betaling van alle kosten van het geding
        aan verzoekster.                                                  —     verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is een Spaanse producentenorganisatie (Organi-
zación de Productores de Túnidos Congelados), die bij het
Gerecht beroep heeft ingesteld tot nietigverklaring van een               Verzoekster exploiteert sinds 1991 in Duitsland het enige
reeks verordeningen van de Commissie tot vaststelling van de              landelijke systeem voor de terugname en verwerking van
compenserende vergoedingen aan de producentenorganisaties                 verkoopverpakkingen die haar merk „Der Grüne Punkt” dra-
voor in driemaandelijkse perioden tussen 1 juli 1999 en                   gen. Zij organiseert regelmatig inzamelingen van verkoopver-
30 september 2000(2) aan de verwerkende industrie in de                   pakkingen bij nagenoeg alle huisgezinnen in Duitsland. Zij
Gemeenschap geleverde tonijn, en die in de onderhavige                    machtigt Duitse en buitenlandse fabrikanten en/of verkopers,
zaak beroep instelt tot nietigverklaring van de verordening               overeenkomstig een eenvormig merktekencontract de verpak-
betreffende de periode van 1 oktober tot 31 december 2000.                kingen die onder haar bevrijdingssysteem vallen, van een
                                                                          merkteken te voorzien.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-142/01 (3).
                                                                          In september 1992 heeft verzoekster haar statuten en een
( 1)  PB L 224, blz. 4.                                                   model van de overeenkomsten waarop het systeem berust, bij
(2) Zaak T-142/01.                                                        de Commissie aangemeld. In januari 1996 is zij op verzoek
(3) PB C 245, blz. 28.                                                    van de Commissie de in punt 71 van de beschikking genoemde,
                                                                          aan meerdere beperkingen onderworpen verbintenis aange-
                                                                          gaan om het gebruik [van containers of andere installaties
                                                                          met derden] te delen. In maart 1997 deelde de Commissie
                                                                          overeenkomstig artikel 19, lid 3, van verordening nr. 17 mee
                                                                          dat zij voornemens was alle aangemelde overeenkomsten
                                                                          gunstig te beoordelen (1).
Beroep, op 27 november 2001 ingesteld door Der Grüne
Punkt — Duales System Deutschland Aktiengesellschaft
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          Bij beschikking van 20 april 2001 heeft de Commissie
                                                                          verzoekster verplicht het gebruik van het merk „Der Grüne
                          (Zaak T-289/01)                                 Punkt” ook toe te staan voor verpakkingen die niet aan
                                                                          verzoeksters systeem, maar aan dat van een concurrent
                            (2002/C 44/35)                                deelnemen en die via deze laatste dienen te worden verwerkt.
                                                                          Verzoekster heeft bij het Gerecht van eerste aanleg beroep
                           (Procestaal: Duits)                            tegen deze beschikking ingesteld (2).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 In juni 2001 deelde verweerster verzoekster mee dat zij aan
schappen is op 27 november 2001 beroep tegen Commissie                    het verlenen van de vrijstellingsbeschikking voorwaarden wilde
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Der Grüne                   verbinden. Volgens verzoekster gaan deze voorwaarden veel
Punkt — Duales System Deutschland Aktiengesellschaft, Keu-                verder dan datgene waartoe zij zich had verbonden. Ten
len (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Deselaers, B. Mey-              slotte heeft verweerster op 17 september 2001 de bestreden
ring en E. Wagner, Rechtsanwälte, domicilie gekozen hebbende              vrijstellingsbeschikking gegeven, die de twee aangekondigde
te Luxemburg.                                                             voorwaarden bevat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Verzoekster vordert nietigverklaring van artikel 3, sub a en b,
—       artikel 3, sub a en b, van de beschikking van verweerster         van deze beschikking en voert aan dat de hierin genoemde
        van 17 september 2001 [C(2001) 2672 def.] inzake een              voorwaarden haar rechtspositie aantasten, aangezien zij ertoe
        procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag              wordt gedwongen haar inzamelings- en sorteerinstallaties met
        en artikel 53 EER-overeenkomst, nietig te verklaren;              concurrenten te delen.
 ---pagebreak--- 16.2.2002               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 44/19
Zij stelt dat verweerster, door de in artikel 3, sub a, van de          Middelen en voornaamste argumenten
beschikking genoemde voorwaarde op te leggen, artikel 81,
lid 3, EG verkeerd heeft toegepast, onder meer omdat deze
voorwaarde niet objectief noodzakelijk was, aangezien het               Verzoeker maakt bezwaar tegen de terugvordering van ge-
medegebruik van de inzamelings- en sorteerinstallaties geens-           meenschapssubsidies ten bedrage van EUR 464 329,22 die de
zins onmisbaar is voor de werkzaamheden van de concurren-               Commissie bij de bestreden debetnota heeft verlangd.
ten. Bovendien tast deze verplichting, die onevenredig is, het
specifieke voorwerp van het merk van verzoekster aan, en
                                                                        In het kader van het project LIFE (1) sloten verzoeker en de
verstoort zij de mededinging in haar nadeel.
                                                                        Gemeenschap een overeenkomst over het plan „Renaturierung
                                                                        „Brandenburgische Elbtalaue”: Vorbereitende Planungen und
Verzoekster stelt verder dat verweerster, door de in artikel 3,         Teilprojekt Gnevsdorfer Werder”. De Commissie verplichtte
sub a, genoemde voorwaarde op te leggen, artikel 86, lid 2, EG          zich tot deelname aan de werkelijke kosten voor 50 %, doch
verkeerd heeft toegepast, aangezien verzoekster met een dienst          niet voor meer dan ECU 1,5 miljoen. Het gesteunde project,
van algemeen belang is belast, en dat zij haar landelijke systeem       dat tot doel had om de verlegging van de dijk tussen de
niet meer onder economisch aanvaardbare voorwaarden kan                 gemeentes Lenzen en Wustrow voor te bereiden, werd in 1998
exploiteren of niet meer de nodige compensaties tussen                  beëindigd. Kort voor het einde van het project bleek dat het
rendabele en minder rendabele sectoren kan toepassen.                   niet mogelijk zou zijn om de dijk zover te verleggen als was
                                                                        gepland.
Verzoekster stelt verder dat verweerster, door de in artikel 3,
sub b, genoemde voorwaarde op te leggen, de artikelen 81,               In februari 2001 deelde de Commissie verzoeker mee dat hij
lid 3, EG en 86, lid 2, EG verkeerd heeft toegepast. Zij is ten         haars inziens bij de uitvoering van het project gedeeltelijk
slotte van mening dat verweerster, door haar de verbintenis             van de overeenkomst was afgeweken en dat zij, aangezien
van 25 september 1998 te doen aangaan (punt 72), het                    verzoeker de projectomvang had verkleind, daarom slechts de
fundamentele recht van vrije toegang tot de rechter heeft               activiteit in het verkleinde gebied kon medefinancieren. Bij de
geschonden.                                                             bestreden beschikking vorderde de Commissie van verzoeker
                                                                        de terugbetaling van EUR 464 329,33.
(1) PB C 100, blz. 4.
(2) Zaak T-151/01, Der Grüne Punkt — Duales System Deutschland          Verzoeker stelt dat de Gemeenschap de omstreden terugvorde-
    AG/Commissie, PB 2001, C 289, blz. 26.                              ring niet via een beslissing van de Commissie mag laten
                                                                        verlopen; dat moet geschieden via de rechtsweg bij de nationale
                                                                        rechterlijke instanties. Bovendien heeft de Commissie de
                                                                        motiveringsplicht geschonden en inbreuk gemaakt op verzoe-
                                                                        kers rechten van de verdediging. Ten slotte heeft de Commissie
                                                                        het evenredigheidsbeginsel geschonden.
Beroep, op 28 november 2001 ingesteld door Land
Brandenburg tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     (1) Vgl. verordening (EEG) nr. 1973/92 van de Raad van 21 mei
                             schappen                                       1992 inzake de oprichting van een financieel instrument voor het
                                                                            milieu (LIFE) (PB L 206, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
                                                                            (EG) nr. 1404/96 van 15 juli 1996 (PB L 181, blz. 1).
                         (Zaak T-290/01)
                          (2002/C 44/36)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                        Beroep, op 30 november 2001 ingesteld door Dessauer
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Versorgungs- und Verkehrsgesellschaft mbH — DVV
schappen is op 28 november 2001 beroep ingesteld tegen                  — Stadtwerke en vier andere ondernemingen tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Land                             Commissie van de Europese Gemeenschappen
Brandenburg (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Schohe
en T. Masing, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                           (Zaak T-291/01)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                                 (2002/C 44/37)
—     het besluit in de aan verzoeker gerichte debetnota                                         (Procestaal: Duits)
      nr. 3240305411 van de Commissie van 13 september
      2001 betreffende project nr. LIFE94/D/A211/
      D/00029/BND, overeenkomst nr. B4-3200/94/730, nie-
      tig te verklaren;                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 30 november 2001 beroep tegen de Commissie
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                            van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Dessauer


title: Zaak F-3/12: Beroep ingesteld op 4 januari 2012 — ZZ/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/27

         Beroep ingesteld op 4 januari 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-3/12)
   2012/C 65/54
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Veroordeling van de Commissie tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door de buitensporig lange duur van de procedure inzake de erkenning van de ernst van zijn ziekte

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de Commissie tot afwijzing van het verzoek dat verzoeker op 23 november 2010 aan het TABG heeft gezonden nietig verklaren;

               —

               nota HR.D.2/MB/ls/Ares(2011) 74616 van 24 januari 2011, welke verzoeker persoonlijk op 3 maart 2011 en via zijn vertrouwenspersoon na 25 februari 2011 heeft ontvangen, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, nietig verklaren het in welke vorm dan ook genomen besluit van de Commissie tot afwijzing van de klacht die verzoeker op 20 mei 2011 bij het TABG heeft ingediend tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 23 november 2010 en welke strekte tot nietigverklaring van dat afwijzende besluit en tot inwilliging van het verzoek van 23 november 2010;

               —

               voor zover nodig, vaststellen dat de procedure betreffende het verzoek dat verzoeker op 25 november 2002 bij de Commissie heeft ingediend meer dan vijf jaar heeft geduurd;

               —

               voor zover nodig, verklaren dat de duur van de betrokken procedure op de datum van indiening van het verzoek van 23 november 2010 reeds langer dan redelijk was en, en al was het alleen maar om die reden, buitensporig en onwettig was;

               —

               dientengevolge, de Commissie veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker tot en met de datum van het verzoek van 23 november 2010 heeft geleden door de onredelijke, buitensporige en onwettige duur van de betrokken procedure, door hem het bedrag van 10 000 EUR toe te kennen dan welk elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht redelijk en billijk acht;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeker, vanaf de dag volgende op die waarop het verzoek van 23 november 2010 bij de Commissie is binnengekomen en tot aan de daadwerkelijk betaling van het bedrag van 10 000 EUR, van rente over dat bedrag tegen een rentevoet van 10 % per jaar dan wel tegen de rentevoet die het Gerecht redelijk en billijk acht, met jaarlijkse kapitalisatie;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-532/14: Beroep ingesteld op 17 juli 2014 — Alsharghawi/Raad

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/55

         Beroep ingesteld op 17 juli 2014 — Alsharghawi/Raad
   (Zaak T-532/14)
   2014/C 303/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bashir Saleh Bashir Alsharghawi (Johannesburg, Zuid-Afrika) (vertegenwoordiger: É. Moutet, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/137/GBVB en besluit 2011/178/GBVB nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onbevoegdheid van de Raad om verzoeker te plaatsen op de lijst van personen op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn, aangezien diens naam niet voorkomt in resoluties 1970 (2011) en 1973 (2011) van de VN-Veiligheidsraad.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan niet-nakoming van de motiveringsplicht, aangezien de Raad er genoegen mee neemt zich op die resoluties te baseren zonder de persoonlijke situatie van verzoeker in aanmerking te nemen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van verzoekers rechten van verdediging en van het beginsel van vermoeden van onschuld omdat er geen procedure op tegenspraak heeft plaatsgevonden.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van de grondrechten, aangezien de Raad, door beperkende maatregelen tegen verzoeker vast te stellen, diens recht van vrij verkeer en diens eigendomsrecht op onrechtmatige wijze heeft beperkt.


title: Zaak C-41/03 P: Hogere voorziening, 4 februari 2003 ingesteld door Rica Foods (Free Zone) NV tegen het arrest, op 14 november 2002 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer), in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00, tussen enerzĳds Rica Foods (Free Zone) NV, Free Trade Foods NV en Suproco NV, ondersteund door het Koninkrĳk der Nederlanden, en anderzĳds de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het Koninkrĳk Spanje en de Franse Republiek

text:
5.4.2003                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 83/7
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                 Hogere voorziening, 4 februari 2003 ingesteld door Rica
Queen’s Bench Division (Administrative Court) van                       Foods (Free Zone) NV tegen het arrest, op 14 november
23 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het                  2002 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Derde
geding tussen The Queen op verzoek van Approved                         kamer), in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/
Prescription Services Limited en The Licensing Authority                00, tussen enerzijds Rica Foods (Free Zone) NV, Free
(vertegenwoordigd door The Medicines Control Agency),                   Trade Foods NV en Suproco NV, ondersteund door het
       belanghebbende: Eli Lilly and Company Limited                    Koninkrijk der Nederlanden, en anderzijds de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het
                                                                                Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek
                           (Zaak C-36/02)
                                                                                (Zaak C-41/03 P)
                           (2003/C 83/12)
                                                                                (2003/C 83/13)
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Administrative Court) heeft bij beschikking van               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
23 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                 op 4 februari 2003 hogere voorziening ingesteld door Rica
Justitie op 3 februari 2003, in het geding tussen The Queen op          Foods (Free Zone) NV, vertegenwoordigd door G. van der Wal,
verzoek van Approved Prescription Services Limited en The               advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, tegen het arrest
Licensing Authority (vertegenwoordigd door The Medicines                op 14 november 2002 gewezen door het Gerecht van eerste
Control Agency), belanghebbende: Eli Lilly and Company                  aanleg (Derde kamer), in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/
Limited, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            00 en T-159/00, tussen enerzijds Rica Foods (Free Zone) NV,
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              Free Trade Foods NV en Suproco NV, ondersteund door het
vraag:                                                                  Koninkrijk der Nederlanden, en anderzijds de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het
                                                                        Koninkrijk Spanje.
Kan een aanvraag om een vergunning voor het in de handel
brengen van geneesmiddel C op grond van artikel 10, lid 1,
sub a-iii, van richtlijn 2001/83/EG (1) rechtsgeldig worden             Appellante concludeert dat het den Hove behage:
ingediend, wanneer met de aanvraag wordt getracht aan te
tonen dat product C in wezen gelijkwaardig is aan een ander
                                                                        (1) appellante ontvankelijk te verklaren in haar verzoek om
product, product B, en wanneer:
                                                                             een hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht
                                                                             van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen in
1)     product B is gerelateerd aan een oorspronkelijk genees-               de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00 dd.
       middel, A, waarbij product B is toegelaten als een „line              14 november 2002;
       extension” van product A, maar een andere farmaceuti-
       sche vorm heeft dan product A dan wel anderszins niet            (2) het arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van de
       „in wezen gelijkwaardig” is aan product A in de zin van               Europese Gemeenschappen in de gevoegde zaken T-94/
       artikel 10, lid 1, sub a-iii; en                                      00, T-110/00 en T-159/00 dd. 14 november 2002 te
                                                                             vernietigen en opnieuw rechtdoende overeenkomstig
2)     Product A al minstens gedurende de in artikel 10,                     het verzoek van appellante zoals geformuleerd in het
       lid 1, sub a-iii, bedoelde periode van zes/tien jaar in de            Inleidend verzoekschrift in eerste instantie d.d. 18 april
       Gemeenschap is toegelaten; en                                         2000 alsnog:
                                                                             —     verordening 465/2000/EG (1) nietig te verklaren;
3)     Product B minder dan de in artikel 10, lid 1, sub a-iii,
       bedoelde periode van zes/tien jaar in de Gemeenschap is
       toegelaten.                                                           —     te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor
                                                                                de schade door appellante geleden doordat sinds
                                                                                1 maart 2000 de invoer van de in verordening
                                                                                465/2000/EG bedoelde producten is verhinderd of
( 1) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van                beperkt als gevolg van verordening 465/2000/EG,
     6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek
                                                                                alsmede te bepalen dat partijen zich nader zullen
     betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311,
     van 28.11.2001, blz. 67).
                                                                                verstaan omtrent de omvang van de schade van
                                                                                appellante en dat, bij gebreke van overeenstemming
                                                                                hierover, de procedure zal worden voortgezet bin-
                                                                                nen een door het Hof van Justitie te bepalen termijn,
                                                                                ter bepaling van de omvang van de schade, althans
 ---pagebreak--- C 83/8                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            5.4.2003
          de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van de          —      Schending van de preferentiële status van de LGO:
          voorlopige begrote en nog te begroten schade,                     Het Gerecht heeft de relevante feiten zozeer onjuist
          meer subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot                 vastgesteld, dat zijn afweging in de hier bedoelde rechts-
          betaling van de door het Hof van Justitie in goede                overwegingen in het licht van de processtukken onbe-
          justitie te bepalen schadevergoeding, vermeerderd                 grijpelijk is.
          met een rente van 8 % per jaar vanaf de datum van
          het Inleidende verzoekschrift in eerste instantie tot
          de datum van algehele betaling;                            (1 ) Verordening 465/2000/EG van de Commissie van 29 februari
                                                                          2000 tot invoering van vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van
                                                                          de invoer uit de landen en gebieden overzee, van producten van
                                                                          de sector suiker met oorsprongscumulatie EG/LGO (PB 2000,
(3) verweerster te veroordelen in de kosten van beide instan-             L 056, blz. 39).
    ties overeenkomstig art. 69 lid 2 Reglement van Proces-          (2 ) Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de
    voering.                                                              associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese
                                                                          Economische Gemeenschap (PB 1991, L 263, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoek van het Tribunale di Catania, Eerste Civiele
                                                                     Kamer, van 19 januari 2003 om een prejudiciële beslissing
—   Schending van artikel 109, lid 1, LGO-Besluit ( 2): Het          in het geding tussen Questura di Catania en Oxana
    Gerecht miskent dat art. 109 lid 1 LGO-Besluit een                                          Dem’Yanenko
    uitzondering vormt op het verbod art. 101 LGO-Besluit
    op invoerrechten en maatregelen van gelijke werking.                                        (Zaak C-45/03)
    Zoals iedere uitzondering die een afwijking is van de
    hoofdregel, en in dit geval de doelstelling van de elkaar
    opvolgende LGO-Besluiten, dient deze uitzondering be-                                       (2003/C 83/14)
    perkt te worden uitgelegd en toegepast. Met een dergelijke
    beperkte toepassingsmogelijkheid van art. 109 lid 1 LGO-
    Besluit voor uitzonderlijke gevallen (art. 109 lid 1 LGO-
    Besluit als noodrem) is niet verenigbaar de „ruime beoor-        Het Tribunale di Catania, Eerste Civiele Kamer, heeft bij
    delingsbevoegdheid” van de Commissie en de beperkte              beschikking van 19 januari 2003, ingekomen ter griffie van
    toetsing door de Gemeenschapsrechter waarvan het Ge-             het Hof van Justitie op 7 februari 2003, in het geding tussen
    recht uitgaat.                                                   Questura di Catania en Oxana Dem’Yanenko het Hof van
                                                                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                     prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
—   Motiveringsklacht: Het is door het Gerecht rechtens
    onjuist en bovendien in het licht van de gedingstukken           1.     Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
    onbegrijpelijk dan wel niet of onvoldoende gemotiveerd,                 ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
    dat (i) iedere bijkomende invoer van suiker met LGO-                    221/EEG (1) van de Raad van 25 februari 1964 en de
    oorsprong op basis van EG/LGO-oorsprongscumulatie                       artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
    leidt tot een vergroting van het suikeroverschot op de                  ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
    gemeenschappelijke markt, en dat (ii) „extra invoer” als                Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
    bedoeld onder (i) bijkomende lasten voor de gemeen-                     — en de algemene en fundamentele beginselen van het
    schapsbegroting meebrengt.                                              gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat elke
                                                                            vreemdeling die door een lidstaat van de Europese
                                                                            Gemeenschap wordt uitgezet, er recht op heeft dat het
                                                                            besluit tot uitzetting voorafgaand aan de tenuitvoerleg-
—   Schending van artikel 109 lid 1 LGO-Besluit: Het Gerecht                ging ter beoordeling wordt voorgelegd aan een onpartijdi-
    heeft het begrip „moeilijkheden” en het begrip „verslechte-             ge autoriteit, die niet dezelfde is als de autoriteit die het
    ring” een rechtens onjuiste inhoud gegeven en beide                     besluit heeft genomen?
    begrippen derhalve rechtens onjuist toegepast. Appellante
    verwijst naar het Inleidend verzoekschrift in eerste in-         2.     Moeten de hiervóór weergegeven gemeenschapsrechtelij-
    stantie.
                                                                            ke bepalingen — de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/
                                                                            221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 en de
                                                                            artikelen 2, 5, 6, 13 en 14 van het Verdrag tot Bescher-
—   Schending van artikel 109 lid 2 LGO-Besluit: Er is geen                 ming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele
    kwantitatieve correlatie tussen het quotum in Verorde-                  Vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950
    ning 465/2000 en „moeilijkheden” en/of „verslechtering”.                — en de algemene en fundamentele beginselen van
    Gelet op de historische hoeveelheid is de maatregel ook                 het gemeenschapsrecht aldus worden uitgelegd, dat het
    volstrekt arbitrair en onredelijk.                                      ontoelaatbaar en onwettig is dat de politie van een lidstaat


title: Zaak C-651/11: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/X BV (Btw — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Artikel 5, lid 8 — Begrip „Overgang van geheel of gedeelte van algemeenheid van goederen” — Overdracht van 30 % van aandelen in vennootschap waarvoor overdrager aan btw onderworpen diensten verricht)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/18

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/X BV
   (Zaak C-651/11) (1)

   (Btw - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikel 5, lid 8 - Begrip „Overgang van geheel of gedeelte van algemeenheid van goederen” - Overdracht van 30 % van aandelen in vennootschap waarvoor overdrager aan btw onderworpen diensten verricht)
   2013/C 225/30
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: X BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van de artikelen 5, lid 8, en 6, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Belastbare handelingen — Overgang van (een gedeelte van) een algemeenheid van goederen en/of diensten — Overdracht van 30 % van de aandelen in een vennootschap door een aandeelhouder die tot en met de datum van overdracht ten behoeve van deze vennootschap aan btw onderworpen diensten heeft verricht

      Dictum

   De artikelen 5, lid 8, en/of 6, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat de overdracht van 30 % van de aandelen in een vennootschap waarvoor de overdrager aan de belasting over de toegevoegde waarde onderworpen diensten verricht, geen overgang van het geheel of een gedeelte van een algemeenheid van goederen of diensten in de zin van deze bepalingen vormt, ongeacht of de overige aandeelhouders nagenoeg tegelijkertijd aan dezelfde persoon alle andere aandelen in deze vennootschap overdragen en deze overdracht nauw samenhangt met de voor dezelfde vennootschap verrichte managementwerkzaamheden.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak T-488/15: Beroep ingesteld op 26 augustus 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SMART)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/42

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2015 — LG Electronics/BHIM — Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY SMART)
   (Zaak T-488/15)
   (2015/C 337/47)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cyrus Wellness Consulting (Berlijn, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „VIEWTY SMART” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 431 091

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2015 in zaak R 1734/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-328/09: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Producteurs de légumes de France/Commissie ( „Staatssteun — Sector groenten en fruit — „Noodplannen” ter ondersteuning van groente- en fruitmarkt in Frankrijk — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Gewettigd vertrouwen — Materiële vergissing bij berekening van terug te vorderen bedragen” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/21

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Producteurs de légumes de France/Commissie
   (Zaak T-328/09) (1)

   (Staatssteun - Sector groenten en fruit - „Noodplannen” ter ondersteuning van groente- en fruitmarkt in Frankrijk - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Gewettigd vertrouwen - Materiële vergissing bij berekening van terug te vorderen bedragen)
   2012/C 355/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Producteurs de légumes de France (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Fachin, vervolgens O. Redon, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 203 def. van de Commissie van 28 januari 2009 betreffende de in Frankrijk ten uitvoer gelegde noodplannen („plans de campagne”) in de groente- en fruitsector

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Producteurs de légumes de France wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak T-141/08: Arrest van het Gerecht van 15 december 2010 — E.ON Energie/Commissie ( „Mededinging — Administratieve procedure — Beschikking houdende vaststelling van verbreking van verzegeling — Artikel 23, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Bewijslast — Vermoeden van onschuld — Evenredigheid — Motiveringsplicht” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/10

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2010 — E.ON Energie/Commissie
   (Zaak T-141/08) (1)

   (Mededinging - Administratieve procedure - Beschikking houdende vaststelling van verbreking van verzegeling - Artikel 23, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Bewijslast - Vermoeden van onschuld - Evenredigheid - Motiveringsplicht)
   2011/C 38/14
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: E.ON Energie AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Röhling, C. Krohs, F. Dietrich en R. Pfromm, vervolgens A. Röhling, F. Dietrich en R. Pfromm, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, V. Bottka en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2008) 377 def. van de Commissie van 30 januari 2008 houdende vaststelling van een geldboete krachtens artikel 23, lid 1, sub e, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad wegens verbreking van een verzegeling (zaak COMP/B-1/39.326 — E.ON Energie AG)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               E.ON Energie AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 158 van 21.6.2008.


title: Zaak T-63/17: Beroep ingesteld op 1 februari 2017 — Grupo Orenes/EUIPO — Akamon Entertainment Millenium (Bingo VIVA! Slots)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/23

         Beroep ingesteld op 1 februari 2017 — Grupo Orenes/EUIPO — Akamon Entertainment Millenium (Bingo VIVA! Slots)
   (Zaak T-63/17)
   (2017/C 095/31)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Orenes, SL (Murcia, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Sanmartín Sanmartín, abogada)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Akamon Entertainment Millenium, SL (Barcelona, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Bingo VIVA! Slots” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 468 251

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 7 november 2016 in zaak R 453/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 64, 75, 76 van verordening nr. 207/2009, juncto artikel 8, lid 1, onder b), van deze verordening en de regels 50 en 52 van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk, zoals deze bepalingen worden uitgelegd in de rechtspraak van het Hof van Justitie;

               —

               ontbreken van een passende globale vergelijking van de tekens.


title: Zaak T-494/17: Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Iccrea Banca/Commissie en GAR

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/22

         Beroep ingesteld op 28 juli 2017 — Iccrea Banca/Commissie en GAR
   (Zaak T-494/17)
   (2017/C 318/29)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iccrea Banca SpA Istituto Centrale del Credito Cooperativo (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: P. Messina, F. Isgrò en A. Dentoni Litta, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad SRB/ES/SRF/2016/06 van 15 april 2016 en alle latere besluiten van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad op basis waarvan Banca d’Italia de volgende besluiten heeft vastgesteld: 1547337/16 van 29 december 2016, 0333162/17 van 14 maart 2017, 0334520/17 van 14 maart 2017, 1249264/15 van 24 november 2015 en 1262091/15 van 26 november 2015;

               —

               Iccrea Banca vergoeding toe te kennen voor de schade die de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad haar heeft toegebracht door de vaststelling van de door verzoekster verschuldigde bijdragen, welke schade bestaat in de door Iccrea Banca afgedragen hogere bedragen;

               —

               subsidiair, voor het geval bovenstaande vorderingen niet worden toegewezen, artikel 5, lid 1, onder a) et onder f), [van gedelegeerde verordening (EU) 2015/63] of, in voorkomend geval, die gehele verordening, nietig te verklaren wegens de fundamentele beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en evenredigheid;

               —

               hoe dan ook, de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep is gericht tegen het besluit van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad SRB/ES/SRF/2016/06 van 15 april 2016 en alle latere besluiten van deze laatste op basis waarvan Banca d’Italia betaling van de bijdragen aan het Gemeenschappelijk afwikkelingsfonds heeft gevorderd.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan:

               1.

               Eerste middel: verzuim om de besluiten mee te delen, schending van het doorzichtigheidsbeginsel, schending en onjuiste toepassing van artikel 15 VWEU, schending van het vertrouwensbeginsel.
               Verzoekster is nooit in de gelegenheid gesteld, kennis te nemen van de besluiten van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad en de zuiver materiële rol van Banca d’Italia bij de uitvoering van die besluiten te begrijpen.

               2.

               Tweede middel: gebrek aan instructie, onjuiste beoordeling van de feiten, schending en onjuiste toepassing van artikel 5, [lid 1], onder a), van verordening nr. 2015/63 (1) en schending van de beginselen van non-discriminatie en van goed bestuur.
               De Gemeenschappelijke afwikkelingsraad heeft artikel 5, [lid 1], onder a), van verordening nr. 2015/63 bij de vaststelling van de door verzoekster verschuldigde bijdragen onjuist toegepast door geen rekening te houden met de toepassing van de passiva binnen de groep.

               3.

               Derde middel: gebrek aan instructie, onjuiste beoordeling van de feiten, schending en onjuiste toepassing van artikel 5, [lid 1], onder [f]), van verordening nr. 2015/63, schending van de beginselen van non-discriminatie en van goed bestuur.
               De Gemeenschappelijke afwikkelingsraad heeft artikel 5, [lid1], onder f), van verordening nr. 2015/63 onjuist toegepast met het creëren van een situatie van dubbele berekening.

               4.

               Vierde middel: onrechtmatig handelen van een orgaan van de Unie en vordering op grond van niet-contractuele aansprakelijkheid ex artikel 268 VWEU.
               Het handelen van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad voldoet aan alle vereisten waaraan een dergelijke vordering volgens de Europese rechtspraak moet voldoen, te weten onrechtmatigheid van de aan de instelling verweten gedraging, het bestaan van schade en causaal verband tussen die gedraging en de schade.

               5.

               Vijfde — subsidiaire en incidentele — middel: schending van het gelijkwaardigheids- en het gelijkheidsbeginsel met als gevolg niet-toepasselijkheid van verordening nr. 2015/63.
               Een eventueel contrast tussen genoemde verordening en de situatie van verzoekster is in strijd met voormelde beginselen omdat belastingplichtigen die zich in dezelfde feitelijke situatie als Iccrea bevinden in aanmerking komen voor belastingverminderingen, waardoor verzoeksters situatie ten onrechte is verslechterd en bijgevolg vergelijkbare situaties verschillend worden behandeld.

               6.

               Zesde middel: schending van artikel 15 VWEU doordat verzoekster geen kennis heeft kunnen nemen van de besluiten van de Gemeenschappelijke afwikkelingsraad, en een verzoek dat overlegging van die besluiten wordt gelast.
               Verzoekster heeft nog geen kennis kunnen nemen van de met betrekking tot de jaren 2015, 2016 en 2017 ten aanzien van haar genomen besluiten, zulks in flagrante strijd met artikel 15 VWEU en het recht op toegang tot documenten van de instellingen, organen en instanties van de Unie, ongeacht de drager ervan.

      (1)  Gedelegeerde verordening (EU) 2015/63 van de Commissie van 21 oktober 2014 tot aanvulling van richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad van wat de vooraf te betalen bijdragen aan afwikkelingsfinancieringsregelingen betreft (PB 2015, L 11, blz. 44).