title: Zaak T-294/06: Beroep ingesteld op 20 oktober 2006 — Nordmilch/BHIM (Vitality)

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/23

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2006 — Nordmilch/BHIM (Vitality)
   (Zaak T-294/06)
   (2006/C 310/45)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Nordmilch eG (Zeven, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Schneider, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 augustus 2006 in zaak R 746/2004-4 te vernietigen, voor zover daarbij verzoeksters beroep werd verworpen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Vitality” voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 32, 33 en 43 (aanvraagnr. 2 835 684)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) verzet zich niet tegen de inschrijving van het aangevraagde merk, aangezien dit merk het relevante publiek zonder meer in staat stelt, de herkomst van de door dit merk beschermde waren te onderkennen en deze te onderscheiden van waren van andere ondernemingen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-607/11: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2013 — Henkel en Henkel France/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Verzoek van Franse mededingingsautoriteit om bepaalde documenten over te leggen die deel uitmaken van dossier van Commissie inzake mededingingsprocedure met betrekking tot Europese markt van producenten van huishoudelijke wasmiddelen — Gebruik in kader van nationale procedure inzake wasmiddelensector in Frankrijk — Verlies van procesbelang — Afdoening zonder beslissing — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/20

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2013 — Henkel en Henkel France/Commissie
   (Zaak T-607/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verzoek van Franse mededingingsautoriteit om bepaalde documenten over te leggen die deel uitmaken van dossier van Commissie inzake mededingingsprocedure met betrekking tot Europese markt van producenten van huishoudelijke wasmiddelen - Gebruik in kader van nationale procedure inzake wasmiddelensector in Frankrijk - Verlies van procesbelang - Afdoening zonder beslissing - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 129/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Henkel AG & Co. KGaA (Düsseldorf, Duitsland) en Henkel France (Boulogne Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: R. Polley, T. Kuhn, F. Brunet en É. Paroche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Khan en P. J. Van Nuffel, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partijen: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: C. Vang, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit dat vervat zou zijn in een schrijven van de Commissie van 30 september 2011 (zaak COMP/39.579 — huishoudelijke wasmiddelen — en zaak 09/0007 F) waarbij is afgewezen een verzoek van de Franse mededingingsautoriteit om haar in het kader van zaak 09/0007 F inzake de Franse wasmiddelensector meerdere in zaak COMP/39.579 aangedragen documenten over te leggen, en verzoek aan het Gerecht om de Commissie te gelasten verzoeksters toe te staan zich op de betrokken documenten te beroepen in de procedure voor de mededingingsautoriteit en om alle andere passende maatregelen te nemen.

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de eerste vordering van het beroep, die strekt tot nietigverklaring van het besluit dat vervat zou zijn in een aan de Franse mededingingsautoriteit gericht schrijven van de Europese Commissie van 30 september 2011.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan op het verzoek om interventie van Unilever PLC en Unilever NV.

               4)

               Verzoeksters, Henkel AG & Co. KGaA en Henkel France, dragen elk hun eigen kosten alsook die van de Commissie, daaronder begrepen die welke verband houden met de kortgedingprocedure in zaak T-607/11 R. Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak T-95/16: Beroep ingesteld op 1 maart 2016 — Aydin/EUIPO — Kaporal France (ROYAL & CAPORAL)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/52

         Beroep ingesteld op 1 maart 2016 — Aydin/EUIPO — Kaporal France (ROYAL & CAPORAL)
   (Zaak T-95/16)
   (2016/C 156/70)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Savas Aydin (Pantin, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Watrin, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kaporal France (Marseille, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „ROYAL & CAPORAL” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 587 663

      Procedure voor het EUIPO: Oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 december 2016 in zaak R 867/2015-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               het EUIPO gelasten het merk ROYAL & CAPORAL (aanvraag nr. 12587663) in te schrijven;

               —

               de in het ongelijk gestelde partijen verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-234/14: Beroep ingesteld op 11 april 2014 — Mammoet Salvage/Commissie

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/37

         Beroep ingesteld op 11 april 2014 — Mammoet Salvage/Commissie
   (Zaak T-234/14)
   2014/C 184/59
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Mammoet Salvage BV (Rotterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Kuypers en A. Schadd, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               primair te bepalen dat de Europese Unie en/of de Europese Commissie nalatig zijn geweest;

               —

               subsidiair de Europese Unie en/of de Europese Commissie te veroordelen de verschuldigde bedragen aan verzoekster te betalen;

               —

               meer subsidiair de Europese Unie en/of de Europese Commissie te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekster;

               —

               zowel primair, subsidiair als meer subsidiair deze zaak aan te houden dan wel te schorsen conform artikel 77 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht tot drie maanden nadat verzoekster het arbitraal vonnis heeft ontvangen;

               —

               de Europese Unie en/of de Europese Commissie te veroordelen in de kosten van het geding en in de buitengerechtelijke kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster heeft in 2010 een aanbesteding gewonnen voor het verwijderen van 74 wrakken in een haven in Mauritanië in het kader van het Europees Ontwikkelingsfonds. Het contract, dat is gesloten tussen Mauritanië en verzoekster, is voor wat betreft de financiering door de ambassadeur en hoofd van de delegatie van de Europese Unie in Mauritanië geëndosseerd in naam van de Europese Commissie. Door het endossement is verweerster geen contractpartij geworden bij de overeenkomst, maar heeft zij de verplichting om de verrichte werkzaamheden te betalen, overgenomen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan het nalaten van verweerster om een handeling te verrichten.
               De overeenkomst tussen verzoekster en Mauritanië bevat een bepaling die inhoudt dat de betalingsverplichtingen van de Unie ten laatste 18 maanden na het einde van de uitvoeringsperiode van de taken eindigen. Verzoekster heeft op 4 december 2013 een verzoek ingediend bij Mauritanië en de delegatie van de Europese Unie om deze termijn te verlengen. Verweerster heeft nagelaten op dit verzoek tot handelen te reageren.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het endossement van de financiering van de overeenkomst door de Europese Commissie.
               Verzoekster is van mening dat de werkzaamheden zijn voltooid, en verzoekt het Gerecht verweerster te veroordelen tot betaling van de openstaande facturen, zijnde de nog resterende bedragen die verschuldigd zijn aan verzoekster voor de door haar uitgevoerde werkzaamheden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan de buitencontractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie.
               Mocht het Gerecht van mening zijn dat de betalingstermijn voor de Europese Unie is verstreken, verzoekt verzoekster het Gerecht om verweerster tot betaling van schadevergoeding ter hoogte van de openstaande facturen te veroordelen.
               Daarnaast verzoekt verzoekster het Gerecht vast te stellen dat verweerster onrechtmatig jegens verzoekster heeft gehandeld ten aanzien van het aanstellen van deskundigen, waardoor niet-contractuele schade is veroorzaakt.


title: Zaak T-379/09: Arrest van het Gerecht van 13 september 2012 — Italië/Commissie ( „Staatssteun — Vrijstelling van accijnzen op stookolie voor kasverwarming — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van steun wordt gelast — Motiveringsplicht — Selectiviteit — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten — Aantasting van mededinging — Richtlijn 92/81/EEG — Richtlijn 2003/96/EG — Communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van milieu” )

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/7

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2012 — Italië/Commissie
   (Zaak T-379/09) (1)

   (Staatssteun - Vrijstelling van accijnzen op stookolie voor kasverwarming - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van steun wordt gelast - Motiveringsplicht - Selectiviteit - Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten - Aantasting van mededinging - Richtlijn 92/81/EEG - Richtlijn 2003/96/EG - Communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van milieu)
   2012/C 319/10
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: F. Arena, G. Palmieri en F. Varrone, avvocati dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2009/944/EG van de Commissie van 13 juli 2009 betreffende de door Italië ten uitvoer gelegde staatssteunregelingen C 6/04 (ex NN 70/01) en C 5/05 (ex NN 71/04) ten behoeve van glastuinders (vrijstelling van accijnzen op stookolie voor kasverwarming) (PB L 327, blz. 6)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-396/04: Beroep, op 20 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/21

         Beroep, op 20 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
   (Zaak C-396/04)
   (2004/C 273/39)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 20 september 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Huttunen en K. Simonsson, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Finland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot vaststelling van geharmoniseerde voorschriften en procedures voor veilig laden en lossen van bulkschepen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 5 augustus 2003 verstreken.

      (1)  PB 2002, L 13, blz. 9.


title: Zaak F-43/13: Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — ZZ e.a./EIB

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/61

         Beroep ingesteld op 8 mei 2013 — ZZ e.a./EIB
   (Zaak F-43/13)
   2013/C 207/106
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van de in de salarisafrekening van februari 2013 vervatte besluiten waarbij de jaarlijkse salarisaanpassing voor 2013 is beperkt tot 1,8 % en van de latere salarisafrekeningen. Anderzijds, daaruit volgend verzoek om de instelling te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de materiële en immateriële schade die zou zijn geleden.

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het in verzoekers’ salarisafrekening van februari 2013 vervatte besluit om de jaarlijkse salarisaanpassing voor 2013 te beperken tot 1,8 % en, dientengevolge, nietigverklaring van soortgelijke besluiten die in de latere salarisafrekeningen zijn opgenomen en, voor zover nodig, nietigverklaring van twee informatieve nota’s die de verwerende partij verzoekers op 5 en 15 februari 2013 heeft toegezonden;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan elke verzoeker en ter vergoeding van de materiële schade (i) van het salarissaldo overeenkomende met de toepassing van de jaarlijkse aanpassing voor 2013, dat wil zeggen een verhoging van 1,8 % voor de periode van 1 januari 2013 tot en met 31 december 2013; (ii) van het salarissaldo overeenkomende met de gevolgen van de toepassing van de jaarlijkse aanpassing van 1,8 % voor 2013 op het bedrag van de salarissen die vanaf januari 2014 zullen worden betaald; (iii) van vertragingsrente over de verschuldigde salarissaldo’s tot aan de volledige betaling van de verschuldigde bedragen, waarbij het tarief van de toe te passen vertragingsrente moet worden berekend op basis van de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met drie punten en (iv) van een vergoeding voor het verlies aan koopkracht, zodat de volledige materiële schade voor elke verzoeker voorlopig op 30 000 EUR wordt begroot;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan elke verzoeker van een bedrag van 1 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de EIB in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-367/04 P: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van  21 februari 2006  — Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, voorheen DHL International, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Italiaanse Republiek en Poste Italiane SpA (Hogere voorziening — Steun door Italiaanse autoriteiten aan Poste Italiane verleend)

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/2

         Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 21 februari 2006 — Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, voorheen DHL International, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, Italiaanse Republiek en Poste Italiane SpA
   (Zaak C-367/04 P) (1)

   (Hogere voorziening - Steun door Italiaanse autoriteiten aan Poste Italiane verleend)
   (2006/C 154/03)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeksters: Deutsche Post AG, DHL Express (Italy) Srl, voorheen DHL International Srl (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en M. Niejahr, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, en D. Del Gaizo, advocaat), Poste Italiane SpA (vertegenwoordigers: A. Sandulli, A. Fratini en B. O'Connor, advocaten)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer — uitgebreid) van 27 mei 2004, Deutsche Post en DHL International/Commissie (T-358/02), waarbij het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2002/782/EG van de Commissie van 12 maart 2002 inzake staatssteun van Italië ten behoeve van de Poste Italiane SpA (vroeger Ente Poste Italiane) (PB L 282, blz. 29) niet-ontvankelijk is verklaard.
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Deutsche Post AG en DHL Express (Italy) Srl, voorheen DHL International Srl, worden verwezen in de kosten.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt de eigen kosten.

      (1)  PB C 284 van 20.11.2004.


title: Zaak C-475/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 april 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) — Hongarije] — UPC DTH Sàrl/Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese (Telecommunicatiesector — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Vrij verrichten van diensten — Artikel 56 VWEU — Richtlijn 2002/21/EG — Grensoverschrijdende aanbieding van pakket radio- en televisieprogramma’s — Voorwaardelijke toegang — Bevoegdheid van nationale regelgevende instanties — Registratie — Vestigingsverplichting)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 april 2014 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) — Hongarije] — UPC DTH Sàrl/Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese
   (Zaak C-475/12) (1)

   ((Telecommunicatiesector - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Vrij verrichten van diensten - Artikel 56 VWEU - Richtlijn 2002/21/EG - Grensoverschrijdende aanbieding van pakket radio- en televisieprogramma’s - Voorwaardelijke toegang - Bevoegdheid van nationale regelgevende instanties - Registratie - Vestigingsverplichting))
   2014/C 194/04
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UPC DTH Sàrl

      Verwerende partij: Nemzeti Média- és Hírközlési Hatóság Elnökhelyettese

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) — Uitlegging van artikel 56 VWEU en artikel 2, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot wijziging van richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, richtlijn 2002/19/EG inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, en richtlijn 2002/20/EG betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (PB L 337, blz. 37) — Onderneming gevestigd in een lidstaat die per satelliet radio- en televisieprogrammapakketten aanbiedt en diensten verleent ten behoeve van in andere lidstaten van de Unie wonende klanten — Nationale regeling van de lidstaat van de ontvangers van de dienst op grond waarvan slechts op zijn grondgebied gevestigde ondernemingen deze diensten mogen verrichten — Bevoegdheid van de nationale regelgevende instanties van de lidstaat van de ontvangers van de dienst

      Dictum

               1)

               Artikel 2, sub c, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat een dienst die bestaat in het onder bezwarende titel voorwaardelijke toegang verlenen tot een via de satelliet overgebracht programmapakket dat radio- en televisieprogramma’s omvat, onder het begrip „elektronischecommunicatiedienst” in de zin van die bepaling valt.
               Dat die dienst een systeem voor voorwaardelijke toegang inhoudt in de zin van artikel 2, sub e bis en f, van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, is in dit verband niet van belang.
               De exploitant die een dienst aanbiedt als die in het hoofdgeding, moet worden aangemerkt als een aanbieder van elektronischecommunicatiediensten in de zin van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140.

               2)

               In omstandigheden als in het hoofdgeding is een dienst die bestaat in het onder bezwarende titel voorwaardelijke toegang verlenen tot een via de satelliet overgebracht programmapakket dat radio- en televisieprogramma’s omvat, een dienst in de zin van artikel 56 VWEU.

               3)

               Procedures van toezicht op elektronischecommunicatiediensten als in het hoofdgeding vallen onder de bevoegdheid van de autoriteiten van de lidstaat waar de afnemers van die diensten wonen.

               4)

               Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het:

                           —

                           zich niet ertegen verzet dat lidstaten ondernemingen die op hun grondgebied elektronischecommunicatiediensten als in het hoofdgeding aanbieden, de verplichting opleggen om die diensten te registreren, mits zij voldoen aan de eisen van artikel 3 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, maar

                           —

                           zich ertegen verzet dat ondernemingen die in een andere lidstaat dan die waar zij zijn gevestigd elektronischecommunicatiediensten als in het hoofdgeding willen aanbieden, daar een filiaal of een juridische entiteit die onderscheiden is van die in de lidstaat van uitzending moeten oprichten.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak T-170/08: Arrest van het Gerecht van 11 september 2014 — Commissie/ID FOS Research ( „Arbitragebeding — Overeenkomsten inzake financiële bijstand voor projecten op het gebied van industrie- en materiaaltechnologie — Gedeeltelijke terugbetaling van voorschotten — Vertragingsrente” )

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/5

         Arrest van het Gerecht van 11 september 2014 — Commissie/ID FOS Research
   (Zaak T-170/08) (1)

   ((„Arbitragebeding - Overeenkomsten inzake financiële bijstand voor projecten op het gebied van industrie- en materiaaltechnologie - Gedeeltelijke terugbetaling van voorschotten - Vertragingsrente”))
   2014/C 380/05
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: ID Fiber Optic Sensing Research (ID FOS Research) (Mol, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Walravens en J. De Wachter, vervolgens P. Walravens en C. Lebon, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld krachtens artikel 272 VWEU, strekkende tot verkrijging van gedeeltelijke terugbetaling, vermeerderd met vertragingsrente, van de voorschotten die door de Commissie zijn betaald ter uitvoering van overeenkomst nr. BRPR-CT-95-0099 die is gesloten in het kader van het specifieke programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van industrie- en materiaaltechnologie (Brite-Euram III)

      Dictum

               1)

               ID Fiber Optic Sensing Research (ID FOS Research) wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van 21  599,26 EUR, vermeerderd met vertragingsrente die wordt berekend:

                           —

                           op basis van een rentevoet van 4,75 % per jaar vanaf 1 juli 2002 tot en met 31 december 2002;

                           —

                           op basis van een rentevoet van 6,75 % per jaar vanaf 1 januari 2003 tot de datum van de uitspraak van het onderhavige arrest;

                           —

                           op basis van de rentevoet die geldt volgens de wettelijke regeling van Engeland en Wales, met name thans Section 17 van de Judgment Courts Act, 1838, zoals gewijzigd, met als bovengrens een rentevoet van 6,75 % per jaar, vanaf de datum van de uitspraak van het onderhavige arrest tot de datum van de volledige aflossing van de schuld.

               2)

               ID FOS Research wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo (2ª Secção - Contencioso Tributário) van 28 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Codiesel - Sociedade de Apoio Técnico à Indústria Lda en Conselho Técnico Aduaneiro (Zaak C-105/96)

text:
1 . 6 . 96              I NL I                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 158/5
Justitie op 28 maart 1996 , in het geding tussen Directeur                schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
général des douanes et droits indirects en Eridania Beghin               navolgende vragen :
Say SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                1 . Moeten, gelet op de in deze beschikking in punt 3
gende vragen:                                                                    bewezen geachte feiten (') en op de toepasselijke
                                                                                Gemeenschapsregels , de betrokken goederen worden
1 . Is artikel 9 van Verordening ( EEG ) nr. 3677/86 ( 1 ) van                   ingedeeld onder de twee tariefposten ( 2 ) waartoe het
       de Raad van 24 november 1986 tot vaststelling van een                     Tribunal Técnico de l a Instância heeft beslist, hetgeen
       aantal uitvoeringsbepalingen van Verordening ( EEG )                      nadien is bevestigd ?
       nr . 1999/85 ( 2 ) geldig, voor zover daarbij de erkenning
       als equivalente goederen afhankelijk wordt gesteld van
                                                                          2 . Zo nee, welke tariefindeling is dan wel op die goederen
       de indeling van de betrokken goederen onder dezelfde
                                                                                van toepassing ?
       postonderverdeling van het gemeenschappelijk douane
       tarief als de ingevoerde goederen, hoewel deze voor
       waarde in Basisverordening ( EEG ) nr . 1999/85 van                (') De ingevoerde goederen vormen een elektronisch apparaat van
       16 juli 1985 niet is gesteld ?                                           het merk Merlin Gerin , model Alpes 100 12 KVA bestaande
                                                                                uit :
2 . Is artikel 9 van Verordening ( EEG ) nr. 3677/86 van de                     a ) een kast waarin zijn samengevoegd :
                                                                                1 , een gelijkrichter/lader die vanuit het stroomnet een
       Raad van 24 november 1986 geldig, voor zover daarbij                               ondulator voedt en accumulatoren opgeladen houdt;
       de erkenning als equivalente goederen afhankelijk wordt                        2 , een ondulator die gelijkstroom omzet in constante
       gesteld van de indeling van de betrokken goederen onder                            wisselstroom ;
       dezelfde postonderverdeling van het gemeenschappelijk                          3 , een statische omvormer die overbelastingen kan opvan
       douanetarief als de ingevoerde goederen, hoewel een                                gen en waardoor de stroomtoevoer niet te hoog
       dergelijke voorwaarde voor de handelaren onevenredige                              oploopt;
       gevolgen teweegbrengt ?                                                  b ) een tweede kast met dichte loodaccumulatoren , die gedu
                                                                                rende 30 minuten zelfstandig kunnen werken .
                                                                          ( 2 ) Een kast waarin zijn samengevoegd een gelijkrichter/lader, een
 3 . Is artikel 9 van Verordening ( EEG ) nr. 3677/86 van de                    ondulator en een statische omvormer, onder post 85 . 01 . B. II . f en
       Raad van 24 november 1986 bij toetsing aan het                           een kast die de accumulatoren bevat, onder post 85 . 04 . B. I.
       vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel geldig,
       voor zover deze bepaling de erkenning als equivalente
       goederen afhankelijk stelt van de indeling van de
       betrokken goederen onder dezelfde postonderverdeling
       als de ingevoerde goederen, hoewel dit artikel in
       samenhang met de bepalingen van Verordening ( EEG )
       nr. 2658/87 ( 3 ) betreffende de gecombineerde nomencla
       tuur tot gevolg had dat onverwacht vanaf 1 januari 1988
                                                                          Beroep, op 3 april 1996 ingesteld door Commissie van de
       en slechts tot 1 januari 1992 bij de toepassing van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
       regeling actieve veredeling de equivalentie van bietsuiker
       en rietsuiker niet werd aanvaard ?                                                                ( Zaak C-107/96 )
                                                                                ( 96/C 158/10 )
 (') PB 1986 , L 351 , blz . 1 .
 ( 2 ) PB 1985 , L 188 , blz . 1 .
 ( 3 ) PB 1987, L 256 , blz . 1 .                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 3 april 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                          genwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur,
                                                                           en F. Castillo de la Torre, lid van haar juridische dienst,
                                                                           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
                                                                           la Cruz, Centre Wagner .
 Verzoek van net Supremo Tribunal Administrativo (2a
 Secção — Contencioso Tributário ) van 28 februari 1996 om                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Codiesel —
 Sociedade de Apoio Técnico à Indústria Lda en Conselho
                           Técnico Aduaneiro                               — te verklaren dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
                            ( Zaak C-105/96 )
                                                                                aan Richtlijn 91 / 156/EEG (') van de Raad van 18 maart
                                                                                1991 tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG ( 2 ) betref
                               ( 96/C 158/09 )                                    fende afvalstoffen, en aan de verplichtingen die op hem
                                                                                rusten krachtens de artikelen 5 en 189 EG-Verdrag,
 Het Supremo Tribunal Administrative (2a Secçâo                 Con              door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
 tencioso Tributârio ) heeft bij beschikking van 28 februari                      om te voldoen aan Richtlijn 91 /156/EEG te hebben
  1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         vastgesteld en in werking te doen treden, noch binnen de
  1 april 1 996 , in het geding tussen Codiesel — Sociedade de                    gestelde termijn ter kennis te hebben gebracht .
  Apoio Técnico à Industria Lda en Conselho Técnico
  Aduaneiro, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                  — verweerder te verwijzen in de kosten .


title: Zaak T-287/99: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Autobedrijf Nelissen St. Geertruid/Commissie

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/29

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2006 — Autobedrijf Nelissen St. Geertruid/Commissie
   (Zaak T-287/99) (1)

   (2006/C 310/60)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


               29.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/49

         Beroep tegen het Vorstendom Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 december 2006
   (Zaak E-6/06)
   (2007/C 72/24)
   Op 18 december 2006 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Vorstendom Liechtenstein door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Lorna Young, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

               verklaart dat het Vorstendom Liechtenstein zich, door in gebreke te blijven binnen de voorgeschreven termijn de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de Richtlijn waarnaar wordt verwezen in punt 32, onder g) van Bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai), zoals bij Protocol 1 hierop aangepast aan de EER-Overeenkomst, goed te keuren of de Autoriteit daarvan in kennis te stellen, niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 14 van die Richtlijn en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst heeft gehouden; en

               2.

               het Vorstendom Liechtenstein verwijst in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               De zaak betreft het niet ten uitvoer leggen van de richtlijn Omgevingslawaai.

               —

               Liechtenstein heeft in de precontentieuze fase niet betwist dat het tegen de tijd dat de termijn daartoe verstreek, niet de noodzakelijke maatregelen had getroffen om de tenuitvoerlegging van de richtlijn zeker te stellen.


title: Zaak T-843/14: Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2016 — Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/44

         Beschikking van het Gerecht van 15 februari 2016 — Gascogne Sack Deutschland en Gascogne/Europese Unie
   (Zaak T-843/14) (1)

   (2016/C 136/62)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 56 van 16.2.2015.


title: Zaak F-102/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 februari 2007 — Geert Haelterman e.a./Commissie

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/57

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 februari 2007 — Geert Haelterman e.a./Commissie
   (Zaak F-102/06) (1)

   (2007/C 82/122)

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 28.10.2006, blz. 35.


title: Zaak C-312/01: Beroep, op 7 augustus 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
29.9.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 275/9
Verzoek van het Consiglio di Stato van 12 juni 2001 om               riseerde melk (soort die enkel is voorzien en geregeld in
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Albacom             richtlijn 92/46/EEG en in DPR 54/97) een houdbaarheids-
SpA en Minister van de Schatkist, van Begroting en van               datum van vier dagen na de datum van verpakking geldt?
                     Economische Planning
                                                                     (1) PB L 268 van 14.09.1992, blz. 1.
                        (Zaak C-292/01)                              (2) PB L 186 van 30.06.1989, blz. 17.
                                                                     (3) PB L 186 van 30.06.1989, blz. 21.
                        (2001/C 275/18)
Het Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 12 juni 2001,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 juli 2001,
in het geding tussen Albacom SpA en Minister van de Schatkist,
                                                                     Beroep, op 7 augustus 2001 ingesteld door Commissie van
van Begroting en van Economische Planning, het Hof van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                                (Zaak C-312/01)
„Is het krachtens richtlijn 97/13/EG (1) de lidstaten toegestaan,                            (2001/C 275/20)
houders van vergunningen of machtigingen voor de uitoe-
fening van telecommunicatieactiviteiten andere en bijkomende
financiële bijdragen, onder welke naam dan ook, op te leggen         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
dan door deze richtlijn zijn toegestaan?”                            op 7 augustus 2001 beroep ingesteld tegen de Helleense
                                                                     Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door E. Tufvesson, juridisch adviseur,
(1) PB L 117 van 7.5.1997, blz. 15.                                  en M. Patakia, lid van de juridische dienst.
                                                                     De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het het Hof behage:
                                                                     —     vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens
Verzoek van het Tribunale Civile di Bologna van 24 mei                     het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                   nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de
           Granarolo Spa en Comune di Bologna                              wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen,
                                                                           subsidiair aan de Commissie mede te delen, die nodig zijn
                        (Zaak C-294/01)                                    om volledig te voldoen aan richtlijn 98/78/EG van het
                                                                           Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998
                        (2001/C 275/19)                                    betreffende het aanvullend toezicht op verzekeringson-
                                                                           dernemingen in een verzekeringsgroep (1).
Het Tribunale Civile di Bologna heeft bij beschikking van
                                                                     —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
24 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
23 juli 2001, in het geding tussen Granarolo Spa en Comune
di Bologna, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de vraag:           Middelen en voornaamste argumenten
of aan de toepassing van richtlijn 92/46/EEG (1) van de Raad         De dwingende strekking van het bepaalde in de artikelen 249,
van 16 juni 1992 betreffende de productie en het in de handel        derde alinea, en 10 EG (ex artikelen 189 en 5 EG-verdrag)
brengen van melk en van producten op basis van melk                  houdt voor de lidstaten de verplichting in dat zij de nodige
(omgezet in Italiaans recht bij DPR nr. 54 van 14 januari            maatregelen nemen om richtlijnen in het nationale recht om
1997), in samenhang met de richtlijnen 89/395/EEG (2) en             te zetten vóór het verstrijken van de daartoe gestelde termijn
89/396/EEG (3) betreffende de etikettering, de presentatı́e en       en die maatregelen onverwijld aan de Commissie mede te
de reclame voor levensmiddelen (omgezet in Italiaans recht bij       delen. Die termijn is op 5 juni 2000 verstreken zonder dat de
D.lgs. nr. 109 van 27 januari 1992) wordt afgedaan door de           Helleense Republiek de Commissie mededeling heeft gedaan
inhoud van een nationale regeling (in het bijzonder artikel 5,       van bepalingen ter omzetting van de richtlijn in het nationale
derde alinea, juncto artikel 3 van de wet nr. 169 van 3 mei          recht.
1989) volgens welke (volgens de daaraan in het onderhavige
geval gegeven uitlegging) voor bij hoge temperatuur gepasteu-        (1) PB L 330, blz. 1.


title: Zaak C-345/00 P: Hogere voorziening, op 19 september 2000 ingesteld door Fédération nationale d'agriculture biologique des régions de France (FNAB), Syndicat européen des transformateurs et distributeurs de produits de l'agriculture biologique (Setrab) en SARL Est Distribution Biogam tegen de beschikking, op 11 juli 2000 in zaak T-268/99 tussen Fédération nationale d'agriculture biologique des régions de France (FNAB), Syndicat européen des transformateurs et distributeurs de produits de l'agriculture biologique (Setrab), SARL Est Distribution Biogam en de Raad van de Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
C 335/36               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.11.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                           het dwingende kader dat de kennisgeving van vacatu-
                                                                             re/aankondiging van vergelijkend onderzoek vormt. In
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                      die omstandigheden heeft het blijk gegeven van een
die in zaak C-335/00 (2); de bij artikel 2 van de richtlijn gestelde         onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het tot
termijn voor omzetting is verstreken op 30 juni 1999.                        het sluiten van overeenkomsten bevoegde gezag geen
                                                                             kennelijke beoordelingsfout had gemaakt en zijn be-
                                                                             voegdheid niet had misbruikt door verzoekers sollicitatie
(1) PB L 318, blz. 43.                                                       niet te aanvaarden en door niet vast te stellen dat het
(2) PB C ...
                                                                             bestreden besluit kennelijk niet met redenen was omkleed.
                                                                       —     Onjuiste rechtsopvatting: het Gerecht heeft blijk gegeven
                                                                             van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat
                                                                             verzoeker niet binnen de gestelde termijnen een klacht
                                                                             had ingediend tegen het besluit om zijn overeenkomst
Hogere voorziening, op 18 september 2000 ingesteld                           van tijdelijke functionaris niet te verlengen na 30 juni
door M. Hendrickx tegen het arrest, op 13 juli 2000 in                       1998. Het definitieve en ondubbelzinnige besluit daarom-
zaak T-87/99 tussen M. Hendrickx en Europees Centrum                         trent ligt immers niet vervat in de brief van de directeur
voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding gewezen                         van CEDEFOP van 25 mei 1998, maar in de brief van
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                           3 juni 1998, die is gebaseerd op een nieuw onderzoek
               Gemeenschappen (Vijfde kamer)                                 van verzoeksters rechtspositie tegen de achtergrond van
                                                                             een nieuw gegeven, namelijk het verslag van de voorzitter
                                                                             van het selectiecomité.
                       (Zaak C-344/00 P)
                         (2000/C 335/62)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 18 september 2000 hogere voorziening ingesteld door
M. Hendrickx, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Société de Gestion Fiduciaire sàrl, Avenue du Bois 13, tegen het       Hogere voorziening, op 19 september 2000 ingesteld
arrest, op 13 juli 2000 in zaak T-87/99 tussen M. Hendrickx en         door Fédération nationale d’agriculture biologique des
Europees Centrum voor de ontwikkeling van beroepsopleiding             régions de France (FNAB), Syndicat européen des trans-
(CEDEFOP) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van               formateurs et distributeurs de produits de l’agriculture
de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).                             biologique (Setrab) en SARL Est Distribution Biogam
                                                                       tegen de beschikking, op 11 juli 2000 in zaak T-268/99
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                         tussen Fédération nationale d’agriculture biologique des
                                                                       régions de France (FNAB), Syndicat européen des trans-
—     nietig te verklaren het besluit van CEDEFOP houdende             formateurs et distributeurs de produits de l’agriculture
      afwijzing van zijn sollicitatie naar het ambt van verant-        biologique (Setrab), SARL Est Distribution Biogam en de
      woordelijke Algemene ondersteuning binnen de admini-             Raad van de Europese Unie gegeven door het Gerecht
      stratie;                                                         van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde kamer)
—     nietig te verklaren het besluit van CEDEFOP om zijn
      overeenkomst van tijdelijke functionaris na 30 juni 1998
                                                                                (Zaak C-345/00 P)
      niet te verlengen;
—     verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.                                (2000/C 335/63)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 september 2000 hogere voorziening ingesteld door
—     Onjuiste rechtsopvatting: het Gerecht heeft blijk gegeven        Fédération nationale d’agriculture biologique des régions de
      van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het        France (FNAB), Syndicat européen des transformateurs et
      tot het sluiten van overeenkomsten bevoegde gezag                distributeurs de produits de l’agriculture biologique (Setrab)
      geen kennelijke beoordelingsfout had gemaakt en zijn             en SARL Est Distribution Biogam, vertegenwoordigd door
      bevoegdheid niet had misbruikt door verzoekers sollicita-        D. Leermakers, advocaat te Brussel en Luxemburg, en C. Hat-
      tie naar het ambt van verantwoordelijke Algemene onder-          ton, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Place
      steuning (administratie) niet te aanvaarden op grond dat         du Théâtre 5, tegen de beschikking, op 11 juli 2000 in zaak
      verzoeker „(...) niet het vereiste minimumaantal punten          T-268/99 tussen Fédération nationale d’agriculture biologique
      had behaald”. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een            des régions de France (FNAB), Syndicat européen des transfor-
      onjuiste rechtsopvatting door niet na te gaan of de              mateurs et distributeurs de produits de l’agriculture biologique
      werkzaamheden van het selectiecomité regelmatig waren            (Setrab), SARL Est Distribution Biogam en de Raad van de
      en met name of het besluit om een minimumpercentage              Europese Unie gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
      van 70 % van de punten te bepalen, wettig was gelet op           de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
 ---pagebreak--- 25.11.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 335/37
Rekwiranten concluderen dat het den Hove Behage:                       de Europese Gemeenschappen door Verenigd Koninkrijk,
                                                                       vertegenwoordigd door R. Magrill van het Treasury Solicitor’s
—     de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van             Department als gemachtigde, bijgestaan door P. Roth QC van
      11 juli 2000 te vernietigen;                                     de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende
                                                                       te Luxemburg ter Britse ambassade, Boulevard Roosevelt 14.
—     te verklaren dat rekwiranten beroep kunnen instellen
      tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening
                                                                       Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
      nr. 1804/99 van de Raad van 19 juli 1999 (1);
                                                                       1)    Beschikking 2000/449/EG (1) van de Commissie nietig te
Bijgevolg:                                                                   verklaren voorzover uitgaven van het Verenigd Konink-
                                                                             rijk ten bedrage van EUR 5 039 175,46 / £ 2 919 698,26
—     de door rekwiranten in eerste aanleg ingediende opmer-                 voor akkerbouwgewassen in de begrotingsjaren 1996 en
      kingen gegrond te verklaren;                                           1997 zijn uitgesloten van communautaire financiering;
—     de overige partijen toe te staan te concluderen ten gronde;
                                                                       2)    de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     de Raad in de kosten van de procedure in eerste aanleg
      en in de kosten van de onderhavige voorziening te
      verwijzen.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
—     Schending van artikel 230 EG: het Gerecht heeft ten              Het Verenigd Koninkrijk voert aan:
      onrechte geweigerd te erkennen, dat de bij verordening
      nr. 1804/99 in artikel 5, lid 3 bis, van verordening             a)    de beschikking is onwettig, aangezien de conclusie dat de
      nr. 2092/91 van de Raad (2) opgenomen afwijking neer-                  uitgaven niet in overeenstemming met de voorschriften
      komt op een beschikking. De betrokken afwijking is in                  van artikel 5, lid 2, sub c, eerste alinea, van verordening
      strijd met de geest van de verordening en met eerdere                  729/70 (2) waren verricht, grondslag mist;
      standpuntbepalingen van de Gemeenschap. De omstan-
      digheden waaronder zij is ingevoerd, bevestigen dat zij
      strekt ter bescherming van bijzondere belangen, te weten         b)    subsidiair, aangenomen dat het controlesysteem onvol-
      die van Danone, de enige grote betrokken onderneming.                  doende was, dan is het geweigerde bedrag niet conform
                                                                             artikel 5, lid 2, sub c, vierde alinea, van verordening
                                                                             nr. 729/70 bepaald en/of is het kennelijk onjuist;
—     Schending van artikel 230 EG: het Gerecht neemt ten
      onrechte aan, dat rekwiranten niet individueel worden
      geraakt, ofschoon deze in hun mededingingspositie wor-           c)    de toepassing van een forfaitaire aftrek van 2 % voor
      den verzwakt ten gevolge van de vaststelling van de                    1995 en 1996 is in strijd met het evenredigheidsbeginsel;
      litigieuze afwijking.
                                                                       d)    schending van wezenlijke vormvoorschriften.
(1) PB L 222, blz. 1.
(2) Verordening inzake de biologische productiemethode en aandui-
    dingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen,
    PB L 198, blz. 1.
                                                                       (1) Beschikking van de Commissie van 5 juli 2000 houdende weige-
Beroep, op 20 september 2000 ingesteld door Verenigd                       ring van communautaire financiering voor bepaalde uitgaven
Koninkrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         van de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en
                            schappen                                       Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie (PB
                                                                           L 180 van 19.7.2000, blz. 49.
                                                                       (2) Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970
                         (Zaak C-346/00)                                   betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouw-
                                                                           beleid (PB L 94 van 28.4.1970, blz. 13).
                         (2000/C 335/64)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 september 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van


title: Zaak C-493/15: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Entrate/Marco Identi [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Artikel 4, lid 3, VEU — Zesde richtlijn — Staatssteun — Procedure voor kwijtschelding van schulden van failliete natuurlijke personen (esdebitazione) — Niet-opeisbaarheid van btw-schulden]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/7

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 16 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Agenzia delle Entrate/Marco Identi
   (Zaak C-493/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Artikel 4, lid 3, VEU - Zesde richtlijn - Staatssteun - Procedure voor kwijtschelding van schulden van failliete natuurlijke personen (esdebitazione) - Niet-opeisbaarheid van btw-schulden])
   (2017/C 151/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agenzia delle Entrate

      Verwerende partij: Marco Identi

      Dictum

   Het Unierecht, in het bijzonder artikel 4, lid 3, VEU en de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, alsook de staatssteunregels, moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat btw-schulden niet-opeisbaar worden verklaard krachtens een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die voorziet in een procedure voor kwijtschelding van schulden waarbij een rechterlijke instantie onder bepaalde voorwaarden de schulden van een natuurlijke persoon die niet zijn aangezuiverd bij afloop van de faillissementsprocedure waarin hij verwikkeld is, niet-opeisbaar kan verklaren.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak T-226/08: Beroep ingesteld op 13 juni 2008 — Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel/BHIM — Schwarzbräu (Alaska)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/47

         Beroep ingesteld op 13 juni 2008 — Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel/BHIM — Schwarzbräu (Alaska)
   (Zaak T-226/08)
   (2008/C 223/83)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH (Ebersburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Wadenbach, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Schwarzbräu GmbH (Zusmarshausen, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 april 2008 (zaak R 1124/2004-4) te vernietigen;

               —

               het gemeenschapsmerk nr. 505 503 „Alaska” wegens het bestaan van absolute weigeringsgronden volledig te schrappen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               subsidiair ten opzichte van de tweede vordering, het gemeenschapsmerk nr. 505 503 „Alaska” tenminste voor de volgende waren nietig te verklaren: „minerale en gazeuse wateren en andere alcoholvrije dranken behorend tot klasse 32”.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „Alaska” voor waren van klasse 32 (gemeenschapsmerk nr. 505 503).

      Houder van het gemeenschapsmerk: Schwarzbräu GmbH.

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vordering tot vaststelling van nietigheid van het betrokken merk ten dele toegewezen.

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de vordering tot vaststelling van nietigheid van het betrokken merk.

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 7, lid 1, sub b, c en g, van verordening (EG) nr. 40/94 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-648/13: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 juni 2016 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Milieu — Waterbeleid van de Europese Unie — Richtlijn 2000/60/EG — Monitoring van de ecologische en de chemische toestand van oppervlaktewater — Stroomgebiedsbeheersplannen)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/2

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 juni 2016 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-648/13) (1)

   ((Niet-nakoming - Milieu - Waterbeleid van de Europese Unie - Richtlijn 2000/60/EG - Monitoring van de ecologische en de chemische toestand van oppervlaktewater - Stroomgebiedsbeheersplannen))
   (2016/C 335/02)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna, K. Majcher en M. Drwięcki, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door artikel 2, punten 19, 20, 26 en 27, artikel 8, lid 1, artikel 9, lid 2, artikel 10, lid 3, en artikel 11, lid 5, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, zoals gewijzigd bij richtlijn 2008/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008, alsook de punten 1.3, 1.3.4, 1.3.5, 1.4 en 2.4.1 van bijlage V en deel A, punten 7.2 tot en met 7.10, van bijlage VII bij die richtlijn onvolledig of onjuist om te zetten, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens die bepalingen en artikel 24 van die richtlijn.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak C-222/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 18 juni 2009 — Kronospan Mielec sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Republiek Polen) op 18 juni 2009 — Kronospan Mielec sp. z o.o./Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie
   (Zaak C-222/09)
   2009/C 220/32
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kronospan Mielec sp. z o.o.

      Verwerende partij: Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 9, lid 2, sub e, derde streepje, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1, zoals gewijzigd; hierna: „Zesde richtlijn”), thans artikel 56, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 347, blz. 1; hierna: „richtlijn 2006/112”), aldus worden uitgelegd dat de daarin genoemde diensten van ingenieurs die worden verricht voor een btw-plichtige die een deze diensten omvattende opdracht uitvoert voor een in een andere lidstaat gevestigde afnemer, worden belast op de plaats waar de afnemer van de dienst (opdrachtgever) de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd?

               2)

               of moet worden aangenomen, dat die diensten als diensten in verband met wetenschappelijke activiteiten overeenkomstig artikel 9, lid 2, sub c, eerste streepje, van de Zesde richtlijn (thans artikel 52, sub a, van richtlijn 2006/112) worden belast op de plaats waar die diensten materieel worden verricht,
               met dien verstande dat die diensten de aard van werkzaamheden hebben die onderzoeken en metingen van uitstoot (emissies) omvatten, als bedoeld in de bepalingen inzake milieubescherming, waaronder onderzoeken naar de uitstoot van kooldioxyde (CO2) en de handel in CO2-emissies, de opstelling en de controle van de documentatie betreffende voornoemde werkzaamheden alsmede de analyse van potentiële verontreinigingsbronnen, en die worden verricht met het oog op de verkrijging van nieuwe ervaringen en van nieuwe technologische kennis, die gericht is op de vervaardiging van nieuwe materialen, producten en installaties, alsmede op de toepassing van nieuwe technologische procedés in het productieproces?


title: Zaak F-108/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 april 2012 — Oprea/Commissie ( „Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek — Precontentieuze procedure — Onregelmatig verloop — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/21

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 april 2012 — Oprea/Commissie
   (Zaak F-108/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek - Precontentieuze procedure - Onregelmatig verloop - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 184/44
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Valentin Oprea (Brussel, België), (vertegenwoordigers: A. Fratini en F. Filpo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/198/10 om verzoeker niet toe te laten tot dat vergelijkend onderzoek op grond dat hij niet over voldoende beroepservaring zou beschikken

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Oprea zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 25 van 28.01.12, blz. 69.


title: Zaak C-173/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria regionale di Genova op  3 april 2006  — Agrover srl tegen Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria regionale di Genova op 3 april 2006 — Agrover srl tegen Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova
   (Zaak C-173/06)
   (2006/C 143/46)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione tributaria regionale di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Agrover srl

      Verweerster: Agenzia Dogane Circoscrizione Doganale di Genova
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 216 van het communautair douanewetboek (verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van 12 oktober 1992) worden toegepast wanneer communautaire goederen (rijst) die eerst onder de regeling „actieve veredeling” met een certificaat EUR 1 zijn uitgevoerd naar een derde land (waarmee een overeenkomst voor preferentiële tariefbehandeling is gesloten), aanleiding geven tot de heffing van douanerechten bij de daaropvolgende wederinvoer van equivalente goederen ter vervanging van de eerder uitgevoerde, uit een zogeheten „niet-gebonden” derde land?

               2)

               Kan de douane rechten als bedoeld in artikel 216 CDW die zij bij de wederinvoer van goederen ter vervanging van de eerder uitgevoerde niet heeft geheven, navorderen, of geldt integendeel de vrijstelling waarin artikel 220 CDW voorziet?

      (1)  PB L 302, blz. 1.


title: Verzoek van het Bundessozialgericht van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding tussen P. Merino Garcia en Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse (Zaak C-266/95)

text:
23 . 9 . 95         L_NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 248/ 11
Kirchberg, tegen het arrest, op 6 juni 1995 in zaak T-14/93          Bundessozialgericht, Tiende Kamer, in het aldaar aanhangig
tussen Union internationale des chemins de fer en Commis            geding tussen P. Merino Garcia en Bundesanstalt für Arbeit,
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                  Kindergeldkasse, het Hof van Justitie van de Europese
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
pen ( Derde Kamer — uitgebreid ).                                    over de navolgende vragen:
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                     1 . Is bijlage I, punt I, onder C, van Verordening ( EEG )
                                                                          nr. 1408/71 van de Raad ( ] ) verenigbaar met het
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni                 EG-Verdrag, inzonderheid artikel 48 , lid 2, daarvan,
     1995 te vernietigen;                                                 voor zover zij tot gevolg heeft dat werknemers met
                                                                          kinderen die in het buitenland wonen, anders dan
— het door Union internationale des chemins de fer bij het                werknemers met kinderen die in Duitsland wonen, bij
    Gerecht ingestelde beroep te verwerpen of de zaak                     onbezoldigd verlof van lange duur geen recht hebben op
    opnieuw naar het Gerecht te verwijzen;                                kindergeld voor de volle kalendermaanden onbezoldigd
                                                                          verlof?
— gerequireerde te verwijzen in de kosten die de Commissie
    in de procedure voor het Gerecht en in de procedure              2 . Ingeval bijlage I, punt I, onder C, van Verordening
    voor het Hof zijn opgekomen.                                          ( EEG ) nr . 1408/71 ongeldig is, heeft dit dan tot gevolg
                                                                          dat ook personen die van hun werkgever op basis van
Middelen en voornaamste argumenten                                        een vrijwillige overeenkomst onbezoldigd verlof hebben
De Commissie is van mening, dat het Gerecht van eerste                    gekregen, „ werknemers " in de zin van artikel 73 van
aanleg een drievoudige rechtsdwaling heeft begaan door te                 Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 zijn, of gelden hiervoor
oordelen :                                                                beperkingen ( bij voorbeeld met betrekking tot de duur
                                                                          van het verlof)?
— enerzijds, dat Verordening ( EEG ) nr . 1017/68 ook van
    toepassing is op overeenkomsten, besluiten en onderling          (M PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
    afgestemde feitelijke gedragingen die betrekking hebben
    op activiteiten die „ nauw samenhangen met " en „ on
    ontbeerlijk zijn voor " het verrichten van de vervoer
    dienst, terwijl die verordening, behalve op de specifieke
    overeenkomsten die daar limitatief worden opgesomd               Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division,
    en waar het hier niet om gaat, enkel van toepassing is op        Patents Court van 13 juli 1995 om een prejudiciële
    overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde                beslissing in het geding tussen Merck & Co. Inc. e.a. en
    gedragingen die rechtstreeks betrekking hebben op de                                 Primecrown Limited e.a.
    vervoerdienst;
                                                                                ( Zaak C-267/95 )
— anderzijds, dat fiche 130 van de UI zowel het vervoer                                        ( 95/C 248/24 )
    saanbod als de vervoerprijs in de zin van Verordening
    ( EEG ) nr. 1017/68 betreft, terwijl de omstreden clausu        De High Court of Justice, Chancery Division, Patents Court
    les van die fiche niet de mededinging op de vervoer             heeft bij beschikking van 13 juli 1995 , ingekomen ter griffie
    markt, maar de mededinging op de markt van de                    van het Hof van Justitie op 8 augustus 1995 , in het geding
    verkoop van vervoerbewijzen beperken;                            tussen Merck & Co . Inc . e.a . en Primecrown Limited e.a .,
                                                                     het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
— ten slotte, dat de reisagentschappen, door de treinbiljet         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
    ten voor rekening van de spoorwegmaatschappijen te               vragen :
    verkopen, „ handelingen van tussenpersonen in het
    vervoer " in de zin van artikel 1 van Verordening ( EEG )
                                                                     1.      Tot welke datum,
    nr . 1017/68 verrichten, terwijl de reisagentschappen niet
    tot de beroepsgroep van de tussenpersonen in het                         a ) 7 oktober 1995 of
    vervoer behoren en de verordening in ieder geval enkel
    ziet op de verrichtingen van deze tussenpersonen welke                   b ) 31 december 1995 of
    rechtstreeks betrekking hebben op de vervoerdienst.                      c ) 7 oktober 1996 of
                                                                             d ) 31 december 1996 of
                                                                             e ) het einde van het derde jaar nadat het betrokken
                                                                                farmaceutisch produkt dat door een octrooi voor
Verzoek van het Bundessozialgericht van 20 juni 1995 om                          een produkt in een of meer Lid-Staten van de
een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding                       Europese Unie beschermd is en voordien in Spanje
tussen P. Merino Garcia en Bundesanstalt für Arbeit,                             niet octrooieerbaar was, in Spanje octrooieerbaar
                        Kindergeldkasse                                          werd,
                       ( Zaak C-266/95 )
                                                                             blijven de bepalingen en de werking van artikel 47 van
                          ( 95/C 248/23 )                                    het Toetredingsverdrag van Spanje tot de Europese
                                                                             Gemeenschappen van toepassing op
Bij beschikking van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 8 augustus daaraanvolgend, heeft het         1.1 . uit Spanje ingevoerde of


title: Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. The Polo/Lauren Company LP, New York, 2. Poloco SA, Parijs, enerzijds, en J. Denz, eigenaar van het eenmansbedrijf Jeans & More, anderzijds (Zaak C-370/97)

text:
20 . 12 . 97            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 387/9
     — niet de noodzakelijke maatregelen heeft genomen                overheid artikel 4 van Richtlijn 75/442/EEG in de oor
          om te verzekeren dat de afvalstoffen worden ver            spronkelijke versie ( artikel 4 van de gewijzigde richtlijn)
          wijderd zonder gevaar op te leveren voor de                 heeft geschonden, voorzover zij voor dit gebied niet alle
          gezondheid van de mens en zonder nadelige gevol            maatregelen heeft genomen om te verzekeren dat de afval
          gen voor het milieu, met name zonder risico voor            stoffen worden verwijderd zonder gevaar op te leveren
          het water, de lucht of de bodem, alsmede voor               voor de gezondheid van de mens en zonder nadelige gevol
          fauna en flora, zonder geluids- of stankhinder te           gen voor het milieu, met name zonder risico voor het
          veroorzaken en zonder schade te berokkenen aan              water, de lucht of de bodem, alsmede voor fauna en flora,
          natuur en landschap, zulks in strijd met artikel 4          zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken en zonder
          van Richtlijn 75/442/EEG ('), zoals gewijzigd bij           schade te berokkenen aan natuur en landschap .
          Richtlijn 91 / 156/EEG ( 2 ), die de inhoud ervan in
          wezen ongewijzigd overneemt;
                                                                      Ook is de Commissie van oordeel, dat de bevoegde instan
                                                                      ties niet hebben voldaan aan hun verplichtingen om voor
     — de bevoegde instanties, aangewezen in overeen                 het betrokken gebied de werkzaamheden gericht op ver
          stemming met artikel 5 van Richtlijn 75/442/EEG             wijdering van afvalstoffen te plannen en te organiseren,
          ( ofwel artikel 6 van Richtlijn 75/442/EEG, zoals           daarvoor vergunning te verlenen en daarop toezicht te
          gewijzigd bij Richtlijn 91 /156/EEG, die de inhoud          houden, zoals blijkt uit de slechte staat waarin het San
          ervan in wezen ongewijzigd overneemt ), niet heb           Rocco-dal zich nog steeds bevindt.
          ben voldaan aan hun verplichtingen om voor het
          betrokken gebied de werkzaamheden gericht op                Verder moet de Commissie vaststellen dat waar de afval
          verwijdering van afvalstoffen te plannen en te              stoffen nog steeds in het betrokken depot worden opgesla
          organiseren, daarvoor vergunning te verlenen en             gen, de bevoegde instanties hebben verzuimd toezicht uit
          daarop toezicht te houden, zulks in strijd met              te oefenen op de ondernemingen die hun eigen afvalstoffen
          artikel 5 van Richtlijn 75/442/EEG ( ofwel artikel 6        of de afvalstoffen van derden vervoeren, ophalen, opslaan,
          van Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij               storten of behandelen, zulks in strijd met artikel 10 van
          Richtlijn 91 / 156/EEG );                                   Richtlijn 75/442/EEG ( artikel 13 van Richtlijn 75/442/
                                                                      EEG , zoals gewijzigd ).
     — de bevoegde instanties niet hebben voldaan aan
          hun verplichting om toezicht uit te oefenen op de           Wat het wederrechtelijk gebruik van een grot als opslag
          ondernemingen die hun eigen afvalstoffen vervoe            voor afvalstoffen betreft, weet de Commissie weliswaar
          ren, ophalen, opslaan, storten of behandelen, als          dat tegen de vergunninghouder een strafprocedure is inge
          mede op die welke ten behoeve van derden afval             leid , doch zij is nooit ingelicht over het verloop van deze
          stoffen ophalen of vervoeren, zulks in strijd met           procedure .
          artikel 10 van Richtlijn 75/442/EEG ( ofwel
          artikel 13 van Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewij           (') PB L 194 van 25 . 7. 1975 , blz . 47 .
          zigd bij Richtlijn 91 / 156/EEG, die de inhoud ervan        ( 2 ) PB L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 3 .
          in wezen ongewijzigd overneemt );
     — met betrekking tot een in het gebied van het afval
          depot San Rocco gelegen druipsteengrot, die in het
          verleden wederrechtelijk als stortplaats is gebruikt
          voor afvalstoffen, niet de nodige maatregelen heeft         Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Öster
          genomen om ervoor te zorgen dat de vergunning              reich van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in
          houder van de grot deze afvalstoffen aflevert aan           het geding tussen 1 . The Polo/Lauren Company LP, New
          een particuliere of openbare ophaaldienst, dan wel          York, 2. Poloco SA, Parijs, enerzijds, en J. Denz, eigenaar
          aan een onderneming die afval verwijdert, zulks in                  van het eenmansbedrijf Jeans & More, anderzijds
          strijd met artikel 7, eerste streepje , van Richtlijn                                  ( Zaak C-3 70/97)
          75/442/EEG ( ofwel artikel 8 , eerste streepje, van
          Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn                                       ( 97/C 387/ 14 )
          91 /156/EEG, die de inhoud ervan in wezen onge
          wijzigd overneemt);
                                                                      Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich — 4e
                                                                      Senat — heeft bij beschikking van 7 oktober 1997, ingeko
                                                                      men ter griffie van het Hof van Justitie op 27 oktober
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .                 1997, in het geding tussen 1 . The Polo/Lauren Company
                                                                      LP, New York, 2 . Poloco SA, Parijs, enerzijds, en J. Denz,
                                                                      eigenaar van het eenmansbedrijf Jeans & More, ander
Middelen en voornaamste argumenten                                    zijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
                                                                      gende vragen :
Met betrekking tot de vervuiling als gevolg van de verwij
dering van afvalstoffen uit het boven het San Rocco-dal               Dient artikel 7, lid 1 , van de Eerste Richtlijn 89/ 104/EEG
gelegen gebied, stelt de Commissie vast, dat de Italiaanse            van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aan
 ---pagebreak--- C 387/ 10              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20 . 12 . 97
passing van het merkenrecht der lidstaten ( PB L 40 van                     kunnen om tweeërlei redenen niet als verboden steun
11 . 2 . 1989, blz. 1 , te weten Richtlijn 89/104/EEG ) aldus               worden aangemerkt: zij hebben geen nadelige invloed
te worden uitgelegd, dat het aan het merk verbonden recht                   op de intracommunautaire handel en kunnen de mede
de houder toestaat, een derde te verbieden het merk te                      dinging niet verstoren. De Italiaanse Republiek geeft te
gebruiken voor waren die onder dit merk in de handel zijn                   kennen, dat het bij de toegekende steun om een uiterst
gebracht in een staat die geen overeenkomstsluitende partij                 gering bedrag gaat. Afgezien van deze zeer geringe
is ?                                                                        omvang van de steun, die op zich reeds aantoont dat
                                                                            zij de intracommunautaire handel en de mededinging
                                                                            nauwelijks beïnvloedt, is die invloed niet aangetoond.
Kan de houder van het merk enkel op grond van artikel 7,
lid 1 , van de merkenrichtlijn vorderen, dat de derde het
merk niet meer gebruikt voor waren die onder dit merk in
de handel zijn gebracht in een staat die geen overeen
komstsluitende partij is ?
                                                                        b ) De toegestane afwijkingen zijn ten onrechte en zonder
                                                                            redengeving uitgesloten : schending en onjuiste toepas
                                                                            sing van artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Ver
                                                                            drag en artikel 3 , lid 1 , onder d ), van Verordening
                                                                            ( EEG ) nr. 1107/70 van de Raad van 4 juni 1970 ( 2 ).
                                                                            De Commissie sluit de toepasselijkheid van de in deze
                                                                            twee bepalingen toegestane afwijkingen uit. In plaats
Beroep, op 28 oktober 1997 ingesteld door Italiaanse                        van zich met zekerheid over de onverenigbaarheid uit
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen                           te spreken, uit de Commissie alleen haar twijfels dien
                               schappen                                     aangaande om vervolgens, zonder echte logische moti
                         ( Zaak C-372/97 )                                  vering, te concluderen dat de afwijkingen niet toepas
                                                                            selijk zijn .
                            ( 97/C 387/ 15 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 is op 28 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu                    c ) De maatregelen zijn ten onrechte als „ nieuwe " steun
 bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza, als gemachtigde,                   aangemerkt. De omstandigheid dat het gaat om maat
 bijgestaan door O. Fiumara, avvocato dello Stato, domici                  regelen die aanvankelijk waren neergelegd in een wet
                                                                            van 1981 en vervolgens in een wet van 1985 , en der
 lie gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambas
 sade, rue Marie-Adelaïde 5 .                                               halve dateren van vóór de inwerkingtreding van de
                                                                            communautaire wetgeving waarbij de sector van het
                                                                            goederenvervoer over de weg is vrijgemaakt en open
                                                                            gesteld voor de mededinging, betekent dat die maatre
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          gelen, zo zij als „ steun " mochten worden aangemerkt,
                                                                            als „ bestaande steun " moeten worden beschouwd . De
                                                                            Commissie heeft de betrokken maatregelen beschouwd
                                                                            als nieuwe steun, die als zodanig aan de procedure van
 — primair, Beschikking C(97 ) 2735 def. van de Commis
                                                                            artikel 93 , lid 3 , is onderworpen, en heeft dienovereen
      sie van 30 juli 1997 (') in alle onderdelen nietig te ver
                                                                            komstig beschikt dat zij onwettig is, met de uitdrukke
      klaren;
                                                                             lijke bepaling dat de steun aan de staat moet worden
                                                                            terugbetaald. Daarmee levert de beschikking een ern
                                                                             stige schending van fundamentele vormvoorschriften
 — subsidiair, voornoemde beschikking nietig te verklaren                    op zodat zij ongeldig is, althans voor zover daarin
      voorzover deze in artikel 5 de verplichting oplegt, de                 wordt gelast dat de betaalde steun wordt terugbetaald .
      sinds 1 juli 1990 toegekende steun vermeerderd met
      interessen terug te vorderen;
 — in beide gevallen, de Commissie in de kosten te verwij
      zen .                                                             d ) Schending van het vertrouwensbeginsel en het redelijk
                                                                             heidsbeginsel, voorzover de sedert 1 juli 1990 betaalde
                                                                             bedragen moeten worden teruggevorderd . Aangezien
                                                                             het gaat om steun die al jaren lang wordt betaald,
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             moet worden vastgesteld dat terugvordering in strijd is
                                                                             met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel .
                                                                             Het is ondenkbaar, dat de staat en de betrokken onder
  a ) De maatregelen zijn ten onrechte als steun aangemerkt.                 nemers in 1981 en vervolgens in 1985 .konden voor
      De bij regionale wet nr. 4/ 1985 getroffen maatregelen                 zien dat de steun, die destijds gebruikelijk was, jaren


title: Zaak T-625/11: Beroep ingesteld op 2 december 2011 — BSH/BHIM (ecoDoor)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/39

         Beroep ingesteld op 2 december 2011 — BSH/BHIM (ecoDoor)
   (Zaak T-625/11)
   2012/C 32/77
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 22 september 2011 in zaak R 340/2011-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in zijn eigen en in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ecoDoor” voor waren van de klassen 7, 9 en 11.

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag.

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van de oppositie.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen heeft en niet louter beschrijvend is.


title: Zaak T-138/06: Beroep ingesteld op  5 mei 2006  — Nasuf/Raad

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/30

         Beroep ingesteld op 5 mei 2006 — Nasuf/Raad
   (Zaak T-138/06)
   (2006/C 165/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeker: Taher Nasuf (Manchester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: N. Garcia, Solicitor, S. Cox, Barrister)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van verordening (EG) nr. 881/2002 van 27 mei 2002 van de Raad, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 561/2003 van 27 maart 2003 van de Raad en bij verordening (EG) nr. 246/2006 van 10 februari 2006 van de Commissie, en verzoekers vermelding in bijlage I;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die in zaak T-135/06, Al-Faqih/Raad.


               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/27

         Verkiezing van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken
   (2005/C 271/51)
   Ter vergadering van 6 oktober 2005 hebben de rechters van het Gerecht voor ambtenarenzaken overeenkomstig artikel 3 van het besluit van de Raad van 22 juli 2005 houdende benoeming van de rechters van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (1) en artikel 4, lid 1, van bijlage I bij het protocol betreffende het statuut van het Hof (2), P. Mahoney verkozen tot president van het Gerecht voor de periode van 6 oktober 2005 tot en met 5 oktober 2008.

      (1)  PB L 197 van 28 juli 2005, blz. 28.

      (2)  PB L 333 van 9 november 2004, blz. 9.


title: Zaak T-254/05: Beroep, op 6 juli 2005 ingesteld door Fachvereinigung Mineralfaserindustrie e.V. Deutsche Gruppe der EURIMA — European Insulation Manufacturers Association tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/26

         Beroep, op 6 juli 2005 ingesteld door Fachvereinigung Mineralfaserindustrie e.V. Deutsche Gruppe der EURIMA — European Insulation Manufacturers Association tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-254/05)
   (2005/C 229/57)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 6 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fachvereinigung Mineralfaserindustrie e.V. Deutsche Gruppe der EURIMA — European Insulation Manufacturers Association, gevestigd te Düsseldorf (Duitsland), vertegenwoordigd door T. Schmidt-Kötters, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 11 februari 2005 inzake staatssteun N 260b/2004 — Duitsland — Verlenging van het programma ter bevordering van het gebruik van isolatiemateriaal uit hernieuwbare grondstoffen (staatssteun N 694/2002 — Duitsland);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen de beschikking van de Commissie van 11 februari 2005 in zaak C (2005) 379 betreffende staatssteun N 260/b/2004 — Duitsland. In de bestreden beschikking heeft de Commissie geoordeeld dat de verlenging van het programma ter bevordering van het gebruik van isolatiemateriaal uit hernieuwbare grondstoffen (staatssteun N 694/2002) verenigbaar is met het EG-Verdrag.
   Zij stelt dat bij de vaststelling van de bestreden beschikking de motiveringsplicht van artikel 253 EG-Verdrag niet is nagekomen, aangezien in de beschikking niet is aangegeven waarom die maatregel duidelijk voordelen heeft voor het milieu. Bovendien wordt in de bestreden beschikking niet geantwoord op de argumenten die zijn aangevoerd in de bij het Gerecht van eerste aanleg aanhangige procedure betreffende de aanvankelijke beschikking.
   Verder stelt verzoekster dat de bestreden beschikking betrekking heeft op een aanvankelijke beschikking die nietig is wegens schending van wezenlijke vormschriften.
   Voorts voert zij aan dat de beschikking van de Commissie volgens welke de maatregel krachtens artikel 87, lid 3, sub c, EG-Verdrag wegens duidelijke milieuvoordelen verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt is, op ontoereikende feitelijke vaststellingen berust.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking zonder objectieve rechtvaardigheidsgrond het door de Commissie als „traditioneel” aangeduide isolatiemateriaal, in het bijzonder mineraal isolatiemateriaal, maar ook isolatiemateriaal uit hernieuwbare grondstoffen, die niet over het kwaliteitskenmerk „natureplus” beschikken, benadeelt. De beschikking maakt daardoor inbreuk op het evenredigheidsbeginsel en het discriminatieverbod en dus op fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht.


title: Zaak C-451/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Salamanca (Spanje) op 8 oktober 2012 — Josune Esteban Garcia

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Salamanca (Spanje) op 8 oktober 2012 — Josune Esteban Garcia
   (Zaak C-451/12)
   2012/C 399/20
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Salamanca

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josune Esteban Garcia

      Prejudiciële vraag

   Dienen de artikelen 4, 12, 114 en 169 van het Verdrag [betreffende de werking van de Europese Unie] en artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met richtlijn 93/13 (1) en de rechtspraak van het Hof over het hoge niveau van bescherming voor de consument alsook het nuttig effect van richtlijnen, het gelijkwaardigheidsbeginsel en het doeltreffendheidsbeginsel, aldus te worden uitgelegd dat de Audiencia Provincial, als nationale appelrechter, ondanks het ontbreken van een nationale wettelijke grondslag, uitspraak mag doen over het hoger beroep tegen het vonnis van de rechter in eerste aanleg waarin is geoordeeld dat een rechter van de woonplaats van de verwerende partij territoriaal bevoegd is om uitspraak te doen over de schadevordering wegens de gestelde schending door verweerster van een via internet gesloten overeenkomst?

      (1)  Richtlijn 93/13/EG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).