title: Zaak C-150/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  17 maart 2006  door Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica, SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van  14 december 2005  in zaak T-369/03, Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Resinall Europe BVBA, Cray Valley Iberica SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Finland

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/7

         Hogere voorziening ingesteld op 17 maart 2006 door Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica, SA tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 14 december 2005 in zaak T-369/03, Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Resinall Europe BVBA, Cray Valley Iberica SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Finland
   (Zaak C-150/06 P)
   (2006/C 121/13)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwiranten: Arizona Chemical BV, Eastman Belgium BVBA, Cray Valley Iberica, SA (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Finland, Resinall Europe BVBA
   Conclusies van rekwiranten

               —

               de onderhavige hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               te vernietigen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2005 in zaak T-369/03;

               —

               de door rekwiranten in zaak T-369/03 ingediende verzoeken ontvankelijk te verklaren;

               —

               zich ten gronde uit te spreken of, subsidiair, de zaak voor een uitspraak ten gronde terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwiranten betogen dat de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg vernietigd moet worden om de volgende redenen:

               1)

               Onlogische motivering en onjuiste toepassing van het juridische ontvankelijkheidscriterium dat van toepassing is op de adressaat van een bindende handeling die rechtsgevolgen sorteert.
               Rekwiranten betogen dat het Gerecht van eerste aanleg (hierna: „GEA”) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zijn beoordeling niet te baseren op het feit dat de bestreden beschikking een bindende handeling is die rechtsgevolgen sorteert die tot een duidelijke wijziging in de rechtspositie van rekwiranten hebben geleid.

               2)

               Verkeerde uitlegging van het regelgevend kader dat van toepassing is op de door rekwiranten overeenkomstig richtlijn 67/548/EEG overgelegde gegevens.
               Rekwiranten betogen dat het GEA blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat de beoordeling van de door rekwiranten overgelegde gegevens en het definitieve besluit van de Commissie inzake het belang van deze gegevens voor de schrapping van de indeling geen voor beroep vatbare administratieve handeling is.

               3)

               Verkeerde uitlegging van het regelgevend kader en van de rechten die rekwiranten ontlenen aan richtlijn 67/548/EEG.
               Rekwiranten betogen dat het GEA blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat rekwiranten geen beroep konden instellen op grond dat zij beoogden een maatregel van algemene strekking aan te vechten.

               4)

               Schending van het recht van rekwiranten op een doeltreffende rechtsbescherming.
               Rekwiranten betogen dat het GEA blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te overwegen dat rekwiranten de bestreden beschikking op nationaal niveau konden aanvechten.

               5)

               Onjuiste rechtsopvatting door te concluderen dat de vordering van rekwiranten verjaard is.
               Rekwiranten betogen dat de schadevordering niet is verjaard aangezien de termijn voor indiening van een schadevordering op zijn vroegst is ingegaan op het moment waarop de Commissie in 1999 besloot de indeling niet te schrappen en op zijn laatst op het moment van de bestreden beschikking.


title: Zaak C-63/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n °4 — Spanje) — Axel Walz/Clickair SA (Luchtvervoer — Verdrag van Montreal — Aansprakelijkheid van vervoerder bij verlies van aangegeven bagage — Artikel 22, lid 2 — Aansprakelijkheidsgrenzen bij vernieling, verlies, beschadiging of vertraging van bagage — Begrip „schade” — Materiële en immateriële schade)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 mei 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 4 — Spanje) — Axel Walz/Clickair SA
   (Zaak C-63/09) (1)

   (Luchtvervoer - Verdrag van Montreal - Aansprakelijkheid van vervoerder bij verlies van aangegeven bagage - Artikel 22, lid 2 - Aansprakelijkheidsgrenzen bij vernieling, verlies, beschadiging of vertraging van bagage - Begrip „schade” - Materiële en immateriële schade)
   2010/C 179/15
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no 4

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Axel Walz

      Verwerende partij: Clickair SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil no 4 (Barcelona) — Uitlegging van artikel 22, lid 2, van het Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer (Verdrag van Montreal), (besluit 2001/539/EG van de Raad, PB L 194, blz. 39) — Bevoegdheid van het Hof — Uitlegging van artikel 3 van verordening (EG) nr. 2027/97 van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (PB L 285, blz. 1) — Aansprakelijkheid van luchtvervoerders met betrekking tot het luchtvervoer van passagiers en hun bagage — Maximumbedrag bij vernieling, verlies, beschadiging of vertraging van de bagage — Materiële en immateriële schade

      Dictum

   Het begrip „schade” dat ten grondslag ligt aan artikel 22, lid 2, van het op 28 mei 1999 te Montreal gesloten Verdrag tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer, waarbij het maximumbedrag is vastgesteld ten belope waarvan de luchtvervoerder aansprakelijk kan worden gesteld voor de schade ten gevolge van met name verlies van bagage, moet aldus worden uitgelegd dat het zowel de materiële als de immateriële schade omvat.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Gevoegde zaken C-329/06 en C-343/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 juni 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Sigmaringen en het Verwaltungsgericht Chemnitz — Duitsland) — Arthur Wiedemann (C-329/06)/Land Baden-Württemberg, en Peter Funk (C-343/06)/Stadt Chemnitz (Richtlijn 91/439/EEG — Onderlinge erkenning van rijbewijzen — Intrekking van rijbewijs in lidstaat wegens rijden onder invloed van drugs of alcohol — In andere lidstaat afgegeven nieuw rijbewijs — Weigering van erkenning van rijbevoegdheid in eerste lidstaat — Verblijfplaats niet in overeenstemming met richtlijn 91/439/EEG)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 juni 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Sigmaringen en het Verwaltungsgericht Chemnitz — Duitsland) — Arthur Wiedemann (C-329/06)/Land Baden-Württemberg, en Peter Funk (C-343/06)/Stadt Chemnitz
   (Gevoegde zaken C-329/06 en C-343/06) (1)

   (Richtlijn 91/439/EEG - Onderlinge erkenning van rijbewijzen - Intrekking van rijbewijs in lidstaat wegens rijden onder invloed van drugs of alcohol - In andere lidstaat afgegeven nieuw rijbewijs - Weigering van erkenning van rijbevoegdheid in eerste lidstaat - Verblijfplaats niet in overeenstemming met richtlijn 91/439/EEG)
   (2008/C 209/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechters
   Verwaltungsgericht Sigmaringen, Verwaltungsgericht Chemnitz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Arthur Wiedemann (C-329/06), Peter Funk (C-343/06)

      Verwerende partijen: Land Baden-Württemberg (C-329/06), Stadt Chemnitz (C-343/06)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Sigmaringen — Uitlegging van de artikelen 1, lid 2, 7, lid 1, sub a, en 8, leden 2 en 4, van en van bijlage III bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47/EG van de Raad van 23 juli 1996 tot wijziging van richtlijn 91/439/EEG betreffende het rijbewijs (PB L 235, blz. 1) — Weigering geldigheid van rijbewijs te erkennen dat door houder wiens nationaal rijbewijs in verblijfstaat wegens gebruik van verdovende middelen bij administratieve beslissing is ingetrokken, in andere lidstaat frauduleus is verkregen — Rechtsmisbruik
   Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 2, artikel 7, lid 1, en artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een lidstaat weigert om in omstandigheden als die van de hoofdgedingen, op zijn grondgebied de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een rijbewijs dat later, maar niet binnen een aan de betrokkene opgelegde verbodstermijn om een nieuw rijbewijs te verkrijgen, is afgegeven door een andere lidstaat, en derhalve de geldigheid van dat rijbewijs, zolang de houder ervan niet voldoet aan de in deze eerste lidstaat gestelde eisen voor de afgifte van een nieuw rijbewijs na de intrekking van een vorig rijbewijs, waaronder een onderzoek van zijn rijgeschiktheid, waaruit blijkt dat de redenen voor de intrekking niet langer bestaan.
               In dezelfde omstandigheden verzetten deze bepalingen zich er niet tegen dat een lidstaat weigert op zijn grondgebied de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een later door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs, wanneer op basis van de vermeldingen op het rijbewijs of van andere onbetwistbare inlichtingen afkomstig van de afgiftestaat, vaststaat dat ten tijde van de afgifte van dit rijbewijs de houder ervan, wiens vorig rijbewijs op het grondgebied van de eerste lidstaat is ingetrokken, niet zijn gewone verblijfplaats op het grondgebied van de afgiftestaat had.

               2)

               Artikel 1, lid 2, en artikel 8, leden 2 en 4, van richtlijn 91/439, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1882/2003, verzetten zich ertegen dat een lidstaat die overeenkomstig deze richtlijn gehouden is de rijbevoegdheid te erkennen die voortvloeit uit een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs, deze bevoegdheid voorlopig schorst terwijl deze laatste staat de modaliteiten van afgifte van dit rijbewijs onderzoekt. In dezelfde omstandigheden verzetten deze bepalingen zich er daarentegen niet tegen dat een lidstaat deze bevoegdheid schorst, wanneer uit de vermeldingen op dit rijbewijs of uit andere onbetwistbare inlichtingen afkomstig van deze andere lidstaat volgt dat ten tijde van de afgifte van dit rijbewijs niet was voldaan aan de verblijfsvoorwaarde van artikel 7, lid 1, sub b, van deze richtlijn.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.

      PB C 281 van 18.11.2006.


title: Zaak C-393/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Oostenrijk) op 22 september 2006 — Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH/Fernwärme Wien GmbH

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Oostenrijk) op 22 september 2006 — Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH/Fernwärme Wien GmbH
   (Zaak C-393/06)
   (2006/C 310/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Vergabekontrollsenat des Landes Wien
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ing. Aigner, Wasser-Wärme-Umwelt GmbH

      Verwerende partij: Fernwärme Wien GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (1) (hierna: „richtlijn 2004/17/EG”) aldus worden uitgelegd dat een aanbesteder die activiteiten verricht in een van de in artikel 3 van deze richtlijn bedoelde sectoren, ook binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt ten aanzien van een activiteit die daarnaast wordt uitgeoefend in een commercieel kader?

               2)

               Voor het geval dit alleen voor openbare aanbestedende diensten geldt: moet een onderneming als Fernwärme Wien Ges.m.b.H. worden gekwalificeerd als publiekrechtelijke instelling in de zin van richtlijn 2004/17/EG of van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (2) (hierna: richtlijn 2004/18/EG), wanneer zij zonder echte concurrentie voorziet in de blokverwarming in een bepaald gebied, of moet worden uitgegaan van de markt voor binnenhuisverwarming, die ook energiebronnen als gas, olie, kolen e.d. omvat?

               3)

               Valt een commerciële activiteit van een vennootschap die ook niet-commerciële activiteiten verricht, binnen de werkingssfeer van richtlijn 2004/17/EG of van richtlijn 2004/18/EG, wanneer door effectieve maatregelen zoals een gescheiden balans en boekhouding, kruiselingse financiering van de commerciële activiteiten kan worden uitgesloten?

      (1)  PB L 134, blz. 1.

      (2)  PB L 134, blz. 114.


               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/1

         (2007/C 297/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 283 van 24.11.2007

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 269 van 10.11.2007

      PB C 247 van 20.10.2007

      PB C 235 van 6.10.2007

      PB C 223 van 22.9.2007

      PB C 211 van 8.9.2007

      PB C 183 van 4.8.2007

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak F-49/11: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 maart 2012 — BE/Commissie

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 maart 2012 — BE/Commissie
   (Zaak F-49/11) (1)

   2013/C 46/68
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 186 van 25.06.2011, blz. 36.


title: Zaak C-97/14: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 30 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — SMK kft/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 52, onder c), en 55 — Bepaling van de plaats van een dienst — Afnemer van de dienst die voor doeleinden van de belasting over de toegevoegde waarde in verschillende lidstaten is geïdentificeerd — Verzending of vervoer buiten de lidstaat waar de dienst daadwerkelijk is verricht)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/9

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 30 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — SMK kft/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal
   (Zaak C-97/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 52, onder c), en 55 - Bepaling van de plaats van een dienst - Afnemer van de dienst die voor doeleinden van de belasting over de toegevoegde waarde in verschillende lidstaten is geïdentificeerd - Verzending of vervoer buiten de lidstaat waar de dienst daadwerkelijk is verricht))
   (2015/C 213/13)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Gyulai Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SMK kft

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága, Nemzeti Adó- és Vámhivatal

      Dictum

   Artikel 55 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, in de tot 1 januari 2010 geldende versie, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is in omstandigheden als in het hoofdgeding, waarin de afnemer van de diensten voor doeleinden van de belasting over de toegevoegde waarde was geïdentificeerd in zowel de lidstaat waar de diensten daadwerkelijk zijn verricht als een andere lidstaat en vervolgens alleen in die andere lidstaat, en waarin de roerende lichamelijke zaken waarvoor die diensten zijn verricht, niet nadat die diensten waren verricht maar wel na de latere verkoop van die zaken zijn verzonden of vervoerd buiten de lidstaat waar de diensten daadwerkelijk zijn verricht.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak C-398/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Lecce/Salvatore Manni [Prejudiciële verwijzing — Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikel 6, lid 1, onder e) — Gegevens die in het vennootschapsregister openbaar moeten worden gemaakt — Eerste richtlijn (68/151/EEG) — Artikel 3 — Ontbinding van de betrokken vennootschap — Beperking van de toegang van derden tot deze gegevens]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Lecce/Salvatore Manni
   (Zaak C-398/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Persoonsgegevens - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van deze gegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikel 6, lid 1, onder e) - Gegevens die in het vennootschapsregister openbaar moeten worden gemaakt - Eerste richtlijn (68/151/EEG) - Artikel 3 - Ontbinding van de betrokken vennootschap - Beperking van de toegang van derden tot deze gegevens])
   (2017/C 144/07)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Eiseres tot cassatie: Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura di Lecce

      Verweerder in cassatie: Salvatore Manni

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, onder e), artikel 12, onder b), en artikel 14, eerste alinea, onder a), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, gelezen in samenhang met artikel 3 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003, moeten aldus worden uitgelegd dat het bij de huidige stand van het Unierecht aan de lidstaten is om te bepalen of natuurlijke personen als bedoeld in artikel 2, lid 1, onder d) en j), van richtlijn 68/151 de met het houden van het centraal register, handelsregister of vennootschapsregister belaste autoriteit mogen verzoeken om op basis van een beoordeling per geval na te gaan of het, om zwaarwegende en gerechtvaardigde redenen die verband houden met hun bijzondere situatie, bij wijze van uitzondering gerechtvaardigd is om, na verloop van een voldoende lange termijn na de ontbinding van de betrokken vennootschap, de toegang tot in dat register over hen opgenomen persoonsgegevens te beperken tot derden die een aantoonbaar belang hebben bij inzage in die gegevens.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.


title: Zaak C-218/01: Verzoek van het Bundespatentgericht van 10 april 2001 om een prejudiciële beslissing in de Beschwerde-procedure van Henkel KGaA

text:
C 227/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.8.2001
6.      Bestond er vóór de de inwerkingtreding van verordening          Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-
        (EG) nr. 2700/2000 (2) van het Europees Parlement en de           La Mancha, Sala de lo Contencioso Administrativo, Sec-
        Raad van 16 november 2000, waarbij artikel 221, lid 3,            ción Segunda, van 3 april 2001 om een prejudiciële
        van het communautair douanewetboek opnieuw werd                   beslissing in het geding tussen Isabel en Adeline Parras
        gewijzigd, een bepaling van gemeenschapsrecht die voor-           Medina en Consejerı́a de Agricultura de la Junta de
        zag in de schorsing van de termijn van drie jaar voor                           Comunidades de Castilla-La Mancha
        navordering vanaf het tijdstip waarop beroep werd inge-
        steld?                                                                                (Zaak C-208/01)
(1) Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979                                     (2001/C 227/16)
     inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die
     niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke     Het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala
     zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting      de lo Contencioso Administrativo, Sección Segunda, heeft bij
     tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide. (PB L 197
     van 03.08.1979, blz. 1. Bijzondere uitgave in het Portugees:         beschikking van 3 april 2001, ingekomen ter griffie van het
     Hoofdstuk 2, Deel 6, blz. 54).                                       Hof van Justitie op 18 mei 2001, in het geding tussen Isabel
(2) Verordening (EG) nr; 2700/2000 van het Europees Parlement en          en Adelina Parras Medina en Consejerı́a de Agricultura de la
     de Raad van 16 november 2000 tot wijziging van Verordering           Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha, het Hof van
     (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communau-     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     tair douanewetboek (PB L 311 van 12.12.2000, blz. 17).               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1.    Dient het in artikel 12 van verordening nr. 1294/96
                                                                                gebezigde begrip overmacht te worden afgezwakt en te
                                                                                worden gelijkgesteld met onvoorziene en zwaarwegende
                                                                                omstandigheden die het bestaan van verzuim bij naleving
                                                                                van de betrokken termijn kunnen uitsluiten, waaronder
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 25 april                             die welke in de onderhavige beschikking wordt be-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                        schreven?
Dr. Tilmann Klett en Bundesministerium für Bildung,                       2.    Indien het voor het antwoord op de eerste vraag noodza-
                     Wissenschaft und Kultur                                    kelijk wordt geacht: Hebben de in voormeld artikel 12
                                                                                omschreven gevolgen het karakter van een sanctie of een
                          (Zaak C-204/01)                                       straf, en zo ja, is dat mede een ondersteuning voor de
                                                                                noodzaak om het gebezigde begrip overmacht af te
                           (2001/C 227/15)                                      zwakken?
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 25 april
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
16 mei 2001, in het geding tussen Dr. Tilmann Klett en
Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                  Verzoek van het Bundespatentgericht van 10 april 2001
                                                                          om een prejudiciële beslissing in de Beschwerde-proce-
Moeten artikel 19 ter van richtlijn 78/686/EEG (1) van de Raad                                dure van Henkel KGaA
van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning van de
diploma’s, certificaten en andere titels van de beoefenaar der                                     (Zaak C-218/01)
tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot vergemak-
kelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van                                      (2001/C 227/17)
vestiging en vrij verrichten van diensten, in de versie van de
toetredingsakte (PB 1994, C 241, blz. 216 en 223), de                     Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 10 april
artikelen 2 EG en 39 EG, alsook artikel 1 juncto de artikelen 3           2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 mei
en 9 van richtlijn 93/16/EEG (2) van de Raad van 5 april 1993             2001, in de Rechtsbeschwerde-procedure van Henkel KGaA,
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de              het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere            zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen
titels, aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een          over de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b, c en e, van de
regeling die voor de toegang tot de in artikel 19 ter van richtlijn       Eerste richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december
78/686/EEG bedoelde tandartsenopleiding als voorwaarde stelt              1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
dat aan een nationale universiteit het doctoraat in de algemene           lidstaten:
geneeskunde is behaald?
                                                                          1.    Moet bij driedimensionale merken, bestaande uit de
                                                                                verpakking van waren die (zoals vloeistoffen) gewoonlijk
( 1) PB 1978, L 233, blz. 1.
(2) PB 1993, L 165, blz. 1.                                                     in verpakte vorm in het economische verkeer worden
                                                                                gebracht, de verpakking van de waar in merkenrechtelijk
                                                                                opzicht aan de vorm van de waar worden gelijkgesteld,
                                                                                zodat
 ---pagebreak--- 11.8.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 227/11
      a)    de verpakking van de waar als vorm van de waar in           —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
            de zin van artikel 3, lid 1, sub e, van de richtlijn
            wordt beschouwd;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      b)    de verpakking van de waar kan dienen tot aandui-
            ding van de (uiterlijke) hoedanigheid van de verpakte       —     Ontbreken van passende omzetting van artikel 7, lid 5,
            waar in de zin van artikel 3, lid 1, sub c, van de                van richtlijn 97/33/EG: ingevolge artikel 7, lid 5, tweede
            richtlijn?                                                        alinea, laatste twee volzinnen, van richtlijn 97/33 dient
2.    Bezitten driedimensionale merken, bestaande uit de ver-                 de overeenstemming met het kostenberekeningssysteem
      pakking van waren die gewoonlijk in verpakte vorm in het                verplicht te worden gecontroleerd. De richtlijn preciseert,
      economische verkeer worden gebracht, onderscheidend                     dat elk jaar een overeenstemmingsverklaring dient te
      vermogen in de zin van artikel 3, lid 1, sub b, van                     worden gepubliceerd. Deze verplichtingen zijn in de
      de richtlijn, indien de typische kenmerken van het                      Belgische regeling niet opgenomen.
      aangevraagde driedimensionale merk, die afwijken van de
                                                                        —     Ontbreken van behoorlijke omzetting van artikel 9, lid 3,
      norm of van wat in de betrokken sector gangbaar is en
                                                                              van richtlijn 97/33/EG: de door de Belgische autoriteiten
      die dus bepalend zijn voor de geschiktheid van het merk
                                                                              meegedeelde omzettingsmaatregelen, te weten ar-
      ter aanduiding van de herkomst van de waren, ook
                                                                              tikel 109 ter, lid 4, vijfde alinea, van de wet van 21 maart
      zonder analytisch en vergelijkend onderzoek en zonder
                                                                              1991(Wet betreffende de hervorming van sommige eco-
      bijzondere oplettendheid door de redelijk geïnformeerde,
                                                                              nomische overheidsbedrijven (Belgisch Staatsblad van
      omzichtige en oplettende gemiddelde consument kunnen
                                                                              27 maart 1991, blz. 6155); artikel 109 ter van deze wet
      worden herkend?
                                                                              is toegevoegd bij de wet van 10 juni 1998 (Belgisch
3.    Kan het onderscheidend vermogen uitsluitend worden                      Staatsblad van 22 september 1998)), alsmede de artike-
      beoordeeld op grond van de heersende opvattingen op                     len 8 en 12 van een besluit van 20 april 1999 komen
      de betrokken nationale markt, zonder dat ambtshalve                     slechts gedeeltelijk overeen met de bij de richtlijn opgeleg-
      nader behoeft te worden onderzocht, of en in welke                      de verplichtingen, aangezien lid 4 van artikel 109 ter
      omvang identieke of vergelijkbare merken in andere                      uitsluitend de door de Belgische wetgeving aan elke
      lidstaten van de Europese Unie zijn ingeschreven of van                 organisatie „met een sterke positie” opgelegde verplich-
      inschrijving zijn uitgesloten?                                          ting betreft om een zogeheten referentie-aanbieding be-
                                                                              kend te maken die als grondslag kan dienen voor latere
                                                                              onderhandelingen; deze referentieaanbieding kan worden
(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
                                                                              gewijzigd door het Instituut, welke mogelijkheid vanzelf-
                                                                              sprekend niet kan worden begrepen als een recht van
                                                                              interventie ten gunste van dit Instituut in elke onderhan-
                                                                              deling of bespreking met het oog op een interconnectie-
                                                                              overeenkomst. Ook de bepalingen van het besluit van
                                                                              20 april 1999 voorzien niet in de mogelijkheid voor de
Beroep, op 5 juni 2001 ingesteld door Commissie van de                        regelgevende instanties om „te allen tijde op eigen
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                           initiatief” op te treden in de onderhandelingen.
                                                                        —     Ontbreken van behoorlijke omzetting van artikel 4,
                           (Zaak C-221/01)                                    leden 1 en 2: voor de inlichtingen betreffende de referen-
                                                                              tie-interconnectieaanbieding als omschreven in artikel 7,
                           (2001/C 227/18)                                    lid 3, van de richtlijn, en voor de hoofdelementen van de
                                                                              nationale nummerplannen als bedoeld in artikel 12,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    lid 4, van de richtlijn, hebben de Belgische autoriteiten
op 5 juni 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door                  geopteerd voor een mededelingsmethode overeenkomstig
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                       artikel 14, lid 2, van de richtlijn, terwijl artikel 7, lid 3,
digd door H. van Lier als gemachtigde, domicilie gekozen                      onder artikel 14, lid 1, valt, welke bepaling voorziet in
hebbende te Luxemburg.                                                        een gemakkelijke toegang tot die informatie, waarmee
                                                                              een directere methode wordt bedoeld dan de toegang op
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                       individueel verzoek. Voor de inlichtingen als bedoeld in
dat het den Hove behage:                                                      artikel 9, lid 2, van de richtlijn (algemene voorwaarden
—     krachtens artikel 226 EG vast te stellen dat het Koninkrijk             voor interconnectie), en voor de inlichtingen als bedoeld
      België, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke                in artikel 10 van de richtlijn, voorziet de Belgische
      maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen                regeling in geen enkele publicatie of bekendmaking in
      aan richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en                    welke vorm ook. Wat ten slotte de in artikel 9, lid 3, van
      de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op                       de richtlijn bedoelde informatie betreft, voorziet de
      telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van                  Belgische regeling nog steeds niets in de toegang daartoe
      de universele dienst en van de interoperabiliteit door                  op verzoek van de belanghebbenden.
      toepassing van de beginselen van Open Network Provi-
      sion (ONP), en meer in het bijzonder aan de artikelen 7,          (1) PB L 199, van 26.07.1997, blz. 32.
      lid 5, 9, lid 3, en 14, leden 1 en 2 daarvan (1), de krachtens
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;


title: Zaak C-72/16: Beschikking van de president van het Hof van 30 november 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: Prospector Offshore Drilling SA e.a./Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/21

         Beschikking van de president van het Hof van 30 november 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: Prospector Offshore Drilling SA e.a./Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-72/16) (1)

   (2017/C 086/25)
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak C-553/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus — Estland) — Tallinna Ettevõtlusamet/Statoil Fuel & Retail Eesti AS (Prejudiciële verwijzing — Indirecte belastingen — Accijns — Richtlijn 2008/118/EG — Artikel 1, lid 2 — Aan accijns onderworpen vloeibare brandstof — Belasting op detailverkoop — Begrip „specifiek doeleinde” — Vooraf vastgestelde besteding — Organisatie van het openbaar vervoer op het grondgebied van een stad)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/13

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus — Estland) — Tallinna Ettevõtlusamet/Statoil Fuel & Retail Eesti AS
   (Zaak C-553/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Indirecte belastingen - Accijns - Richtlijn 2008/118/EG - Artikel 1, lid 2 - Aan accijns onderworpen vloeibare brandstof - Belasting op detailverkoop - Begrip „specifiek doeleinde” - Vooraf vastgestelde besteding - Organisatie van het openbaar vervoer op het grondgebied van een stad))
   (2015/C 138/16)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tallinna Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tallinna Ettevõtlusamet

      Verwerende partij: Statoil Fuel & Retail Eesti AS

      Dictum

   Artikel 1, lid 2, van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG moet in die zin worden uitgelegd dat op grond daarvan niet kan worden aangenomen dat een belasting als die in het hoofdgeding, voor zover deze wordt geheven over de detailverkoop van aan accijns onderworpen vloeibare brandstof, een specifiek doeleinde heeft in de zin van deze bepaling, wanneer zij ertoe strekt de organisatie te financieren van het openbaar vervoer op het grondgebied van het overheidslichaam dat deze belasting oplegt, en op dit lichaam, los van het bestaan van die belasting, de verplichting rust om deze activiteit uit te voeren en te financieren, ook al zijn de opbrengsten van deze belasting uitsluitend aangewend voor de uitvoering van die activiteit. Die bepaling moet bijgevolg in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling zoals die aan de orde in het hoofdgeding, waarbij een dergelijke belasting is ingesteld op de detailverkoop van aan accijns onderworpen vloeibare brandstof.

      (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


title: Zaak T-1/13: Beroep ingesteld op 4 januari 2013 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Montres Tudor (GLAMOUR)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/18

         Beroep ingesteld op 4 januari 2013 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Montres Tudor (GLAMOUR)
   (Zaak T-1/13)
   2013/C 86/29
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Raab, H. Lauf en V. Ahmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Montres Tudor SA (Genève, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 oktober 2012 in zaak R 0231/2012-2;

               —

               verwijzing van verweerder en de andere partij in de kosten van de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GLAMOUR” –gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9380916

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: internationaal merk „TUDOR GLAMOUR” voor waren van klasse 14, met werking in de Gemeenschap

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor de omstreden waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 19 november 1998 in zaak C-149/98 P, A.-M. Toller tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voorziening)

text:
13.3.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 71/3
Het Hof is kennelijk onbevoegd de door het Oberlandes-             Hogere voorziening, op 11 december 1998 ingesteld door
gericht Köln bij beschikking van 8 mei 1998 gestelde               E. Branco, Lda, tegen het arrest, op 15 september 1998 in
vraag te beantwoorden.                                             zaak T-142/97 tussen E. Branco, Lda en Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
(1) PB C 234 van 25.7.1998.
                                                                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde Kamer)
                                                                                (Zaak C-453/98 P)
                                                                                (1999/C 71/05)
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                        (Eerste Kamer)                             is op 11 december 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                   E. Branco, Lda, vertegenwoordigd door B. Belchior, advo-
                    van 19 november 1998                           caat te Villa Nova de Gaia, domicilie gekozen hebbende te
in zaak C-149/98 P, A.-M. Toller tegen Commissie van de            Luxemburg bij J. Schroeder, advocaat aldaar, rue Heine 6,
                Europese Gemeenschappen (1)                        tegen het arrest, op 15 september 1998 in zaak T-142/97
                                                                   tussen E. Branco, Lda en Commissie van de Europese
(Kennelijk niet-ontvankelijke en ongegronde hogere voor-           Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                            ziening)                               aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer).
                        (1999/C 71/04)
                                                                   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                      (Procestaal: Frans)
                                                                   Ð het bestreden arrest geheel te vernietigen;
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   Ð het in eerste aanleg gevorderde volledig toe te wijzen;
In zaak C-149/98 P, A.-M. Toller, voormalig ambtenaar
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door B. Lombart
en E. Boigelot, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advo-            Middelen en voornaamste argumenten
caat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2, betreffende hogere
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)               Ð Niet-inachtneming en schending van artikel 5, lid 4,
van 19 februari 1998, Toller/Commissie (T-142/96,                      van Verordening (EEG) nr. 2950/83 (1): de punten 47
JurAmbt. blz. II-179), en strekkende tot nietigverklaring              en 49 van het bestreden arrest berusten op een onjuiste
van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie              beoordeling door het Gerecht. Het is feitelijk onjuist
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                  om te stellen, dat de InspeccËaÄo Geral de FinancËas de
J. Currall, juridische adviseur, en C. Berardis-Kayser, lid            dossiers van rekwirante heeft gecontroleerd op verzoek
van haar juridische dienst, als gemachtigden, bijgestaan               van het Dafse, dat zij ten tijde van de feiten bevoegd
door D. Waelbroeck, heeft het Hof (Eerste Kamer), samen-               was, acties van het ESF aan controles te onderwerpen,
gesteld als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de                 en dat ¹onregelmatighedenº aan het licht zijn geko-
president van de Eerste Kamer, L. Sevón (rapporteur) en                men die niet eerder door het Dafse waren vastgesteld.
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
Colomer; griffier: R. Grass, op 19 november 1998 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   Ð Schending van het vertrouwensbeginsel en van het
                                                                       beginsel van rechtszekerheid. Rekwirante bestrijdt het
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                              arrest van het Gerecht, voorzover daarin wordt vast-
                                                                       gesteld dat de termijn van twee jaar (tussen 12 januari
                                                                       1995 en 16 december 1996) een redelijke termijn is
2. Het verzoek van A.-M. Toller tot verlening van koste-               voor de totstandkoming van de bestreden handeling.
     loze rechtsbijstand wordt afgewezen.                              De omstandigheid dat het Gerecht zich in zaak
                                                                       T-85/94 (2) niet heeft uitgesproken over de wettigheid
                                                                       van de vermindering van de bijstand, maar enkel over
3. A.-M. Toller wordt in de kosten verwezen.                           het gebrek aan motivering, belet niet dat het gewettigd
                                                                       vertrouwen van rekwirante is ontstaan en versterkt.
                                                                       Aangezien de aanvraag om betaling van het saldo door
(1) PB C 184 van 13.6.1998.
                                                                       het Dafse was bevestigd en de daarmee strijdige
                                                                       beschikking van de Commissie nietigverklaard, kon er
                                                                       bij verzoekster alleen maar het gewettigd vertrouwen


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 25 juni 1997 in de gevoegde zaken C-304/94, C-330/94, C-342/94 en C-224/95 (prejudiciële verzoeken van de Pretura circondariale di Terni en de Pretura circondariale di Pescara): Strafzaken tegen E. Tombesi en A. Tombesi, R. Santella, G. Muzi e.a. en A. Savini (Afvalstoffen - Begrip - Richtlijnen 91/156/EEG en 91/689/EEG van de Raad - Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad)

text:
16. 8 . 97           I NL 1                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 252/7
accumulatoren, moet worden ingedeeld onder postonder                                   ARREST VAN HET HOF
verdeling 85. 01 . B. II, „ transformatoren en statische omvor                                ( Zesde Kamer)
mers (geliikrichters, enz.)".
                                                                                van 25 juni 1997
(') PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .                                    in de gevoegde zaken C-304/94, C-330/94, C-342/94 en
                                                                       C-224/95 (prejudiciële verzoeken van de Pretura circonda
                                                                       riale di Terni en de Pretura circondariale di Pescara ): Straf
                                                                       zaken tegen E. Tombesi en A. Tombesi, R. Santella, G.
                                                                                Muzi e.a. en A. Savini ( l )
                                                                       (Afvalstoffen — Begrip — Richtlijnen 91/156/EEG en 91/
                                                                       689/EEG van de Raad — Verordening (EEG) nr. 259/93
                                                                                van de Raad)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( 97/C 252/ 13 )
                           ( Zesde Kamer)
                         van 25 juni 1997                                                  (Procestaai: Italiaans)
in zaak C-285/94: Italiaanse Republiek tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Verordening (EG) nr. 1840/94 van de Commissie van                                    de Jurisprudentie van het Hof)
27 juli 1994 houdende vaststelling van de opbrengst aan
olijven en aan olie voor het verkoopseizoen 1993/1994 —                In de gevoegde zaken C-304/94, C-330/94, C-342/94 en
                  Beroep tot nietigverklaring)                         C-224/95, betreffende verzoeken aan het Hof krachtens
                            ( 97/C 252/12 )                            artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Pretura circonda
                                                                       riale di Terni ( C-304/94 , C-330/94 en C-342/94 ) en de
                                                                       Pretura circondariale di Pescara ( C-224/95 ) ( Italië ), in de
                                                                       aldaar dienende strafzaken tegen E. Tombesi en A. Tom
                      (Procestaai: Italiaans)                          besi ( C-304/94 ), R. Santella ( C-330/94 ), G. Muzi e.a .
                                                                       ( C-342/94 ) en A. Savini ( C-224/95 ), om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de uitlegging van Richtlijn 91/ 156/EEG van
                                                                       de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         442/EEG betreffende afvalstoffen ( PB nr. L 78 van 26 . 3 .
                de Jurisprudentie van het Hof)                         1991 , blz. 32 ), Richtlijn 91 /689/EEG van de Raad van
                                                                       12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstoffen ( PB
                                                                       nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz . 20 ), en Verordening
                                                                       (EEG ) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betref
In zaak C-285/94, Italiaanse Republiek (gemachtigde : U.               fende toezicht en controle op de overbrenging van afval
Leanza, bijgestaan door P. G. Ferri, avvocato dello Stato )            stoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         nr. L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde
(gemachtigde: E. de March, bijgestaan door A. Carnelutti ),            Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Verorde               sident, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm ( rapporteur ),
ning ( EG) nr. 1840/94 van de Commissie van 27 juli 1994               rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: L. Hew
houdende vaststelling van de opbrengst van olijven en aan              lett, administrateur, op 25 juni 1997 een arrest gewezen
olie voor het verkoopseizoen 1993/1994 (PB nr. L 193 van               waarvan het dictum luidt als volgt:
28 . 7. 1994, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samen
gesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.
Murray en G. Hirsch ( rapporteur), rechters; advocaat                 Het begrip „ afvalstoffen " in artikel 1 van Richtlijn 75/
generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: D. Louterman             442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afval
Hubeau, hoofdadministrateur, op 25 juni 1997 een arrest                stoffen, zoals gewijzigd bij Richtlijn 91 /156/EEG van de
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            Raad van 18 maart 1991 , waarnaar artikel 1 , lid 3, van
                                                                       Richtlijn 91 /689/EEG van de Raad van 12 december 1991
                                                                       betreffende gevaarlijke afvalstoffen, en artikel 2, onder a),
                                                                       van Verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van
1 . Verwerpt het beroep.                                               1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
                                                                       overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Euro
                                                                       pese Gemeenschap, verwijzen, moet niet aldus worden
                                                                       opgevat, dat stoffen of voorwerpen die voor economisch
2 . Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.                     hergebruik geschikt zijn daar niet onder vallen, zelfs al
                                                                       kunnen de betrokken materialen worden verhandeld of
H PB nr. C 370 van 24 . 12 . 1994 .
                                                                       zijn zij in openbare of particuliere prijscouranten opgeno
                                                                       men. Inzonderheid een procédé waarbij afvalstoffen enkel
                                                                       inert en aldus onschadelijk worden gemaakt, het storten
                                                                       van afvalstoffen met het oog op het egaliseren of ophogen
                                                                       van terreinen en de verbranding van afvalstoffen, vormen
 ---pagebreak--- Nr. C 252/8            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
handelingen op het gebied van de verwijdering of de nut                  sloten, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet
tige toepassing, die binnen de werkingssfeer van voor                    nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13,
melde communautaire voorschriften vallen. Het feit dat                    deel B, onder c), van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van
een stof in de categorie voor hergebruik bestemde residuen                de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
is ingedeeld zonder nadere omschrijving van de kenmerken                  van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelas
of de bestemming ervan, is in dit verband irrelevant. Het                ting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
zelfde geldt voor de vermaling van een afvalstof.                         de toegevoegde waarde: uniforme grondslag.
(') PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
    PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .
                                                                     2 . Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
    PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .
                                                                     w PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          ( Zesde Kamer)
                                                                                ( Zesde Kamer)
                         van 25 juni 1997
                                                                                van 25 juni 1997
in zaak C-45/95 : Commissie van de Europese Gemeen
            schappen tegen Italiaanse Republiek (')                  in zaak C- 114/96 (verzoek van het Tribunal de police de
                                                                     Luxembourg om een prejudiciële beslissing): in de aldaar
(BTW — Vrijstelling in het binnenland — Levering van                       dienende strafzaak tegen R. Kieffer en R. Thill (')
goederen die uitsluitend zijn gebezigd voor vrijgestelde
       activiteit of van recht op aftrek zijn uitgesloten)           (Vrij verkeer van goederen — Kwantitatieve beperkingen
                           ( 97IC 252/14
                                                                     — Maatregelen van gelijke werking — Verordening (EEG)
                                                                     nr. 3330/91 — Statistieken van goederenverkeer — Gede
                                                                     tailleerde aangifte van alle intracommunautaire goederen
                      (Procestaai: Italiaans)                        verkeerverrichtingen — Verenigbaarheid met de
                                                                                artikelen 30 en 34 van het EG-Verdrag)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                                   ( 97/C 252/15 )
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-45/95 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigde : E. Traversa ) tegen Italiaanse
Republiek ( gemachtigde : U. Leanza, bijgestaan door M.               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Fiorilli, avvocato dello Stato ), betreffende een verzoek aan                         de Jurisprudentie van het Hof)
het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,
door een regeling in te voeren en in stand te houden die             In zaak C- 114/96, betreffende een verzoek aan het Hof
geen vrijstelling van de belasting over de toegevoegde               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
waarde verleent voor de levering van goederen die uitslui           nal de police de Luxembourg, in de aldaar dienende straf
tend zijn gebezigd voor een vrijgestelde activiteit of hoe           zaak tegen R. Kieffer en R. Thill, betreffende een prejudi
dan ook van het recht op aftrek zijn uitgesloten, de ver            ciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid van Ver
plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens           ordening ( EEG ) nr. 3330/91 van de Raad van 7 november
artikel 13 , deel B, onder c ), van Zesde Richtlijn 77/388/          1991 betreffende de statistieken van het goederenverkeer
EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmo                tussen lidstaten ( PB nr. L 316 van 16 . 11 . 1991 , blz . 1 ),
nisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe             heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F.
lasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de            Mancini ( rapporteur ), kamerpresident, J. L. Murray en
toegevoegde waarde : uniforme grondslag (PB nr. L 145                P. J. G. Kapteyn, rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer;
van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer),           griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 25 juni 1997
samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident,               een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch ( rapporteur), H. Ragnemalm
en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz
Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op             Bij onderzoek van Verordening (EEG) nr. 3330/91 van de
25 juni 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             Raad van 7 november 1991 betreffende de statistieken van
als volgt:                                                           het goederenverkeer tussen lidstaten, is niet gebleken van
                                                                     feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen
                                                                     aantasten .
1 . Door een regeling in te voeren en in stand te houden
     die geen vrijstelling van de belasting over de toege           y ) PB nr. C 158 van 1 . 6 . 1996 .
     voegde waarde verleent voor de levering van goederen
     die uitsluitend zijn gebezigd voor een vrijgestelde acti
     viteit of anderszins van het recht op aftrek zijn uitge


title: Zaak C-251/09: Beroep ingesteld op 7 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/5

         Beroep ingesteld op 7 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus
   (Zaak C-251/09)
   2009/C 233/09
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Zadra en I. Chatzigiannis)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat de Republiek Cyprus niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 4, lid 2, en 31, lid 1, sub a, van richtlijn 93/38/EEG (1) en artikel 1, lid 1, van richtlijn 92/13/EEG (2);

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Archi Ilektrismou Kyprou (de energie-autoriteit van Cyprus) wordt geacht de richtlijnen 93/38 en 92/13 te hebben geschonden bij de gunning nr. 40/2005 van een opdracht voor het ontwerp, de levering en de aanleg van de vierde eenheid van de warmtekrachtcentrale te Vasilikos.
   Aangaande de schending van de artikelen 4, lid 2, en 31, lid 1, van richtlijn 93/38 is de Commissie van oordeel dat de schending besloten ligt in de redenen voor de uitsluiting van de offerte van de klagende onderneming en de aanvaarding van de offerte van een andere onderneming op basis van een criterium dat in de aankondiging niet duidelijk is vermeld.
   Aangaande de schending van de procedurerichtlijn 92/13 is de Commissie van oordeel dat de aanbestedende dienst in de eerste plaats, voor zover hij door zijn eigen gedrag een situatie van onzekerheid heeft doen ontstaan omtrent de redenen waarom de offerte van de klagende onderneming terzijde is gelegd, heeft gehandeld in strijd met richtlijn 92/13, uitgelegd in het licht van het daarmee nagestreefde doel, te weten doeltreffendheid, en in de tweede plaats dienst zijn besluit niet kon rechtvaardigen met een enkele verwijzing naar de beoordelingsrapporten.

      (1)  Richtlijn van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199, blz. 84).

      (2)  Richtlijn van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14).


title: Zaak T-346/16: Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2017 — CSL Behring/EUIPO — Vivatrex (Vivatrex) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Vivatrex — Verval van het oudere Uniemerk — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/21

         Beschikking van het Gerecht van 20 juni 2017 — CSL Behring/EUIPO — Vivatrex (Vivatrex)
   (Zaak T-346/16) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Vivatrex - Verval van het oudere Uniemerk - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 269/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CSL Behring AG (Bern, Zwitserland) (vertegenwoordigers: M. Best, U. Pfleghar en S. Schäffner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Vivatrex GmbH (Aken, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Stangl, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 april 2016 (gevoegde zaken R 1263/2015-4 en R 1221/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen CSL Behring en Vivatrex

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 305 van 22.8.2016.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 april 2000 in zaak C-176/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Jyri Lehtonen, Castors Canada Dry Namur-Braine ASBL tegen Fédération royale belge des sociétés de basket-ball ASBL (FRBSB) (Vrĳ verkeer van werknemers — Mededingingsregels voor ondernemingen — Beroepsbasketbalspelers — Regelingen van sportverenigingen betreffende transfer van spelers uit andere lidstaten)

text:
8.7.2000                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 192/3
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-      1) Artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan         22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om het in
     artikel 6, leden 3 en 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad                het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de
     van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke                 plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door
     habitats en de wilde flora en fauna, is de Franse Republiek de              piraterij verkregen goederen te verbieden, moet aldus worden
     krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet               uitgelegd, dat het van toepassing is wanneer uit een derde land
     nagekomen.                                                                  ingevoerde goederen als in verordening nr. 3295/94 nader
                                                                                omschreven, bij doorvoer naar een ander derde land op verzoek
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.                                  van de in een derde land gevestigde rechthebbende vennootschap
                                                                                die zich op schending van haar rechten beroept, door de
3) Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                                     douaneautoriteiten van een lidstaat in die lidstaat met een beroep
                                                                                op de verordening voorlopig in beslag worden genomen.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                  2) Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van enig
                                                                                element dat de geldigheid van verordening nr. 3295/94 kan
                                                                                aantasten.
                                                                            (1) PB C 397 van 19.12.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Eerste kamer)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          van 6 april 2000
                                                                                (Zesde kamer)
in zaak C-383/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): The Polo/Lauren Compa-                                              van 13 april 2000
ny LP tegen PT. Dwidua Langgeng Pratama International
                       Freight Forwarders (1)                               in zaak C-176/96 (verzoek van de Rechtbank van eerste
                                                                            aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Jyri
(Gemeenschappelijke handelspolitiek — Verordening (EG)                      Lehtonen, Castors Canada Dry Namur-Braine ASBL tegen
nr. 3295/94 — Verbod om nagemaakte of door piraterij                        Fédération royale belge des sociétés de basket-ball ASBL
verkregen goederen in het vrije verkeer te brengen, uit te                                               (FRBSB) (1)
voeren, weder uit te voeren en onder een schorsingsregeling
te plaatsen — Toepasbaarheid op goederen in extern doua-                    (Vrij verkeer van werknemers — Mededingingsregels voor
                      nevervoer — Geldigheid)                               ondernemingen — Beroepsbasketbalspelers — Regelingen
                                                                            van sportverenigingen betreffende transfer van spelers uit
                          (2000/C 192/05)                                                             andere lidstaten)
                                                                                (2000/C 192/06)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-383/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                 In zaak C-176/96, betreffende een verzoek aan het Hof
het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig               krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
geding tussen The Polo/Lauren Company LP en PT. Dwidua                      de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België), in het aldaar
Langgeng Pratama International Freight Forwarders, om een                   aanhangig geding tussen Jyri Lehtonen, Castors Canada Dry
prejudiciële beslissing over de uitlegging van verordening                  Namur-Braine ASBL en Fédération royale belge des sociétés de
(EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994 tot                       basket-ball ASBL (FRBSB), in tegenwoordigheid van: Ligue
vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer                    belge — Belgische Liga ASBL, om een prejudiciële beslissing
brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een              over de uitlegging van de artikelen 6, 48 EG-Verdrag (thans,
schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen               na wijziging, artikelen 12 EG en 39 EG), 85 en 86 EG-Verdrag
goederen te verbieden (PB L 341, blz. 8), heeft het Hof (Eerste             (thans artikelen 81 EG en 82 EG), heeft het Hof (Zesde kamer),
kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident,                  samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede
P. Jann en M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-gene-               kamer, waarnemend president van de Zesde kamer, G. Hirsch
raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-                en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
ministrateur, op 6 april 2000 een arrest gewezen waarvan het                S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 13 april 2000
dictum luidt als volgt:                                                     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 192/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          8.7.2000
Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) verzet          toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek
zich tegen de toepassing van in een lidstaat door sportverenigingen        Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de verdragen
vastgestelde regels die een basketbalclub verbieden, bij wedstrijden       waarop de Europese Unie is gegrondvest, en het inzonderheid in
van het nationaal kampioenschap spelers uit andere lidstaten op te         artikel 40, lid 2, tweede alinea, EG-Verdrag (thans, na wijziging,
stellen die na een bepaalde datum zijn getransfereerd, wanneer die         artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG) geformuleerde beginsel van
datum eerder is gelegen dan de datum die geldt voor de transfer van        gelijke behandeling, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij niet in de
spelers uit bepaalde derde landen, tenzij objectieve redenen, die          weg staan aan een nationale regeling inzake de aanvankelijke
uitsluitend verband houden met de sport als zodanig of met verschillen     toewijzing van individuele referentiehoeveelheden, die is vastgesteld
tussen de situatie van spelers uit een tot de Europese zone betreffende    door een lidstaat die op 1 januari 1995 tot de Europese Gemeen-
federatie en die van spelers uit een niet tot die zone behorende           schappen is toegetreden en waarbij
federatie, een dergelijk verschil in behandeling rechtvaardigen.
                                                                           — de individuele referentiehoeveelheden van de producten die hun
                                                                                productie tussen 1 januari 1991 en 31 december 1994 niet
(1) PB C 197 van 6.7.1996.                                                      hebben gewijzigd, worden vastgesteld op basis van het gemiddelde
                                                                                van de in de jaren 1991 tot en met 1993 verrichte leveringen;
                                                                           — voor de berekening van de individuele referentiehoeveelheden die
                                                                                worden toegewezen aan de nieuwe producenten die tussen
                                                                                1 januari 1991 en 31 december 1994 met hun productie zijn
                                                                                begonnen, en aan de producenten met een toenemende productie
                     ARREST VAN HET HOF                                         die in dezelfde periode een reeds bestaande productie hebben
                                                                                verhoogd, anders dan voor de producenten die hun productie
                                                                                tussen 1 januari 1991 en 31 december 1994 niet hebben
                            (Zesde kamer)
                                                                                gewijzigd en voor de ecologische melkproducenten, verminderings-
                                                                                coëfficiënten gelden die bovendien verschillend zijn;
                          van 13 april 2000
                                                                           — alleen aan producenten die een ononderbroken productie tussen
in zaak C-292/97 (verzoek van de Regeringsrätt om                               1 maart 1994 en 1 januari 1995 aantonen een individuele
een prejudiciële beslissing): ingeleide procedures door                         referentiehoeveelheid wordt toegewezen, tenzij de producent die
                          K. Karlsson e.a. (1)                                  zijn leveringen in de loop van deze periode buiten zijn wil heeft
                                                                                onderbroken, bijzondere redenen voor de toewijzing van een
(Extra heffing op melk — Melkquotaregeling in Zweden                            referentiehoeveelheid kan aanvoeren.
— Aanvankelijke toewijzing van melkquota — Nationale
regeling — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 3950/92                    (1) PB C 295 van 27.9.1997.
               — Beginsel van gelijke behandeling)
                           (2000/C 192/07)
                          (Procestaal: Zweeds)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                             (Vijfde kamer)
                           dentie van het Hof)
                                                                                van 13 april 2000
In zaak C-292/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                in zaak C-251/98 (verzoek van het Gerechtshof te
de Regeringsrätt (Zweden), in de aldaar door K. Karlsson e.a.              ’s-Gravenhage om een prejudiciële beslissing): C. Baars
ingeleide procedures, om een prejudiciële beslissing over de               tegen Inspecteur der Belastingen Particulieren/Onder-
uitlegging van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad                                         nemingen Gorinchem (1)
van 28 december 1992 tot instelling van een extra heffing in
de sector melk en zuivelproducten (PB L 405, blz. 1), de                   (Vrijheid van vestiging — Vermogen belegd in aandelen van
artikelen 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG) en 40, lid 3, EG-             in lidstaat van heffing gevestigde vennootschappen —
Verdrag (thans, na wijziging, artikel 34, lid 2, EG), alsook het           Vrijstelling van vermogensbelasting — Vermogen belegd in
beginsel van gelijke behandeling, heeft het Hof (Zesde kamer),             aandelen van in andere lidstaat gevestigde vennootschappen
samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, waarnemend voor de                                        — Geen vrijstelling)
president van de Zesde kamer, G. Hirsch (rapporteur) en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                                         (2000/C 192/08)
lomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 13 april 2000
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 december
1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk en             In zaak C-251/98, betreffende een verzoek aan het Hof
zuivelproducten, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de                krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van


title: Zaak T-217/06: Arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 — Arkema France e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van methacrylaten — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging — Motiveringsplicht — Beginsel van gelijke behandeling — Beginsel van goed bestuur — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Concrete weerslag op markt — Afschrikkende werking van geldboete — Recidive — Beginsel non bis in idem — Evenredigheidsbeginsel — Verzachtende omstandigheden — Daadwerkelijke niet-toepassing van overeenkomsten — Toewijzing van aansprakelijkheid voor betaling binnen groep vennootschappen — Volledige rechtsmacht” )

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/22

         Arrest van het Gerecht van 7 juni 2011 — Arkema France e.a./Commissie
   (Zaak T-217/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van methacrylaten - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging - Motiveringsplicht - Beginsel van gelijke behandeling - Beginsel van goed bestuur - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Concrete weerslag op markt - Afschrikkende werking van geldboete - Recidive - Beginsel non bis in idem - Evenredigheidsbeginsel - Verzachtende omstandigheden - Daadwerkelijke niet-toepassing van overeenkomsten - Toewijzing van aansprakelijkheid voor betaling binnen groep vennootschappen - Volledige rechtsmacht)
   2011/C 211/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Arkema France (Colombes, Frankrijk), Altuglas International SA (Puteaux, Frankrijk); en Altumax Europe SAS (Puteaux) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Winckler, S. Sorinas Jimeno en P. Geffriaud, vervolgens S. Sorinas Jimeno en E. Jégou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Arbault en V. Bottka, vervolgens V. Bottka en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 2098 definitief van de Commissie van 31 mei 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaten), voor zover zij verzoeksters betreft en subsidiair verzoek tot intrekking of verlaging van de bij deze beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de geldboete tot betaling waarvan Arkema SA (thans Arkema France), Altuglas International SA en Altumax Europe SAS krachtens artikel 2, sub b, van beschikking C(2006) 2098 definitief van de Commissie van 31 mei 2006 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.645 — Methacrylaten), solidair aansprakelijk zijn gehouden, wordt verminderd tot 113 343 750 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Arkema France, Altuglas International en Altumax Europe worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.


title: Zaak T-336/01: Beroep, op 27 december 2001 ingesteld door EuroCommerce A.I.S.B.L. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.4.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 84/63
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;
—    artikel 1 van de beschikking van de Commissie van
     2 oktober 2001 betreffende een procedure krachtens                —     de Commissie te verwijzen in de kosten van EuroCom-
     artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de Overeenkomst                 merce in verband met de onderhavige procedure.
     betreffende de EER (zaak COMP/36.756 — natriumglu-
     conaat), voorzover dit betrekking heeft op ADM, althans
     voorzover ADM daarbij wordt geacht te hebben deelgeno-
     men aan een inbreuk na 4 oktober 1994, nietig te
     verklaren;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
—    artikel 3 van de beschikking van de Commissie van
     2 oktober 2001 betreffende een procedure krachtens
     artikel 81 EG-Verdrag en artikel 53 van de Overeenkomst
                                                                       Verzoekster is een internationale vereniging die tot doel heeft
     betreffende de EER (zaak COMP/36.756 — natriumglu-
                                                                       problemen in verband met de handel te onderzoeken en op te
     conaat), voorzover dit betrekking heeft op ADM, nietig te
                                                                       lossen. Zij heeft in dat verband verschillende klachten bij de
     verklaren;
                                                                       Commissie ingediend betreffende de niet-tarifaire voorschriften
                                                                       en de multilaterale afwikkelingsvergoedingen die door betaal-
—    subsidiair artikel 3 van de beschikking ten aanzien van
                                                                       kaartorganisaties worden toegepast. De multilaterale afwik-
     ASDM te wijzigen in die zin dat de daarbij aan ADM
                                                                       kelingsvergoeding wordt door de wervende bank (de bank van
     opgelegde boete wordt vernietigd althans aanzienlijk
                                                                       de handelaar) aan de emitterende bank (de bank van de klant)
     wordt verlaagd;
                                                                       betaald. Die vergoeding is volgens verzoekster rechtstreeks van
                                                                       invloed op de vergoeding die een handelaar aan zijn wervende
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                           bank moet betalen voor het gebruik van betaalkaarten bij
                                                                       betaling door zijn klanten. De niet-tarifaire voorschriften zijn
                                                                       een geheel van regels betreffende het uitreiken en aanwerven
Middelen en voornaamste argumenten                                     van betaalkaarten.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak T-322/01, Roquette Frères/Commissie.                           Blijkens de bestreden beschikking zag de Commissie geen
                                                                       redenen om krachtens artikel 81 EG-Verdrag op te treden
                                                                       tegen de niet-tarifaire voorschriften. Volgens verzoekster is
                                                                       deze beschikking in strijd zowel met het EG-Verdrag als met
                                                                       de EER-overeenkomst.
Beroep, op 27 december 2001 ingesteld door EuroCom-
merce A.I.S.B.L. tegen Commissie van de Europese Ge-                   Verzoekster stelt dat de Commissie haar recht te worden
                         meenschappen                                  gehoord heeft geschonden. In haar opmerkingen naar aanlei-
                                                                       ding van de tweede brief op grond van artikel 6 van verorde-
                                                                       ning nr. 2842/98 van de Commissie heeft zij haar klachten
                        (Zaak T-336/01)                                voorwaardelijk ingetrokken in de veronderstelling dat de
                                                                       Commissie de multilaterale afwikkelingsvergoeding zou ver-
                        (2002/C 84/116)                                bieden. Die vergoeding houdt haars inziens nauw verband met
                                                                       de niet-tarifaire voorschriften. Later heeft de Commissie haar
                                                                       standpunt dienaangaande gewijzigd. Verzoekster had toen
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       naar eigen zeggen echter geen gelegenheid meer haar opmer-
                                                                       kingen te maken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2001 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door EuroCom-                 Verder is er volgens haar sprake van schending van artikel 81
merce A.I.S.B.L., vertegenwoordigd door P.V.F. Bos en M. Nis-          EG-Verdrag en van het beginsel van behoorlijk bestuur,
sen van het kantoor Dorsey & Whitney LLP te Brussel (België).          doordat de Commissie de niet-tarifaire voorschriften en de
                                                                       multilaterale afwikkelingsvergoedingen niet tezamen heeft
                                                                       beschouwd. Dit had wel moeten gebeuren teneinde vast te
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    stellen of zij al dan geen nadelig effect voor de mededinging
                                                                       hebben. De Commissie heeft in de bestreden beschikking
—    de beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001               goedkeuring verleend voor de niet-tarifaire voorschriften en is
     betreffende een procedure op grond van artikel 81 van             voornemens dit ook voor de multilaterale afwikkelingsvergoe-
     het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst              ding te doen. Deze aspecten zijn echter nauw met elkaar
     (zaak COMP/D1/29.373 — Visa International), nietig te             verbonden en het gezamenlijke effect daarvan voor de me-
     verklaren;                                                        dedinging had moeten worden onderzocht.
 ---pagebreak--- C 84/64               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.4.2002
Ook heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste                  —     verweerder te veroordelen verzoeker ter vergoeding van
rechtsopvatting en feitelijk gedwaald door het „discriminatie-               de schade die deze heeft geleden en in de toekomst zal
verbod” te aanvaarden, op grond waarvan handelaren hun                       lijden, een bedrag te betalen dat onder alle voorbehoud
kosten voor het gebruik van een debetkaart door een klant,                   op 350 000 EUR is bepaald en dient te worden vermeer-
deze niet in rekening mogen brengen. Dat verbod vormt een                    derd met moratoire interessen op de voet van 10 % per
mededingingsbeperking, aangezien het handelaren belet de                     jaar vanaf 7 oktober 1999 tot op de datum van betaling;
dreiging met die discriminatie te gebruiken als drukmiddel om
over lagere handelarenvergoedingen te onderhandelen. De                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Commissie heeft op dat punt onvoldoende marktonderzoek
verricht.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Ook heeft de Commissie een fout gemaakt door in de bestreden
beschikking diverse andere regels goed te keuren. Zo aanvaardt         Verzoeker lijdt aan een beroepsziekte die het gevolg is van zijn
de Commissie de „regels betreffende de grensoverschrijdende            werkzaamheden in het gebouw van het Hof van Justitie, dat
uitgifte”, volgens welke een bank die kaarten wil gaan uitgeven        asbest bevat.
in een andere staat moet voldoen aan de aldaar geldende
voorschriften. Hierdoor wordt de markt de facto verdeeld en
wordt voorkomen dat minder restrictieve regels in een staat            Volgens verzoeker haalt het Hof van Justitie twee categorieën
door emitterende banken als concurrentievoordeel in een                schade, namelijk schade in de zin van artikel 288 EG en schade
andere staat worden gebruikt. Verder heeft de Commissie een            in de zin van artikel 73 van het Statuut, door elkaar. Verzoeker
fout gemaakt door de „regels betreffende de grensoverschrij-           vraagt niet dat op grond van artikel 73 van het Statuut wordt
dende werving” goed te keuren, op grond waarvan het de                 vastgesteld dat zijn gezondheidstoestand is verslechterd, maar
handelaren in een staat wordt belet om een wervende bank te            vordert op grond van artikel 288 EG vergoeding van de morele
zoeken in een andere staat waar de multilaterale afwikkelings-         schade die hij ten gevolge van zijn ziekte heeft geleden. Dit is
vergoeding lager is.                                                   geen medische en evenmin een economische schade.
                                                                       Hij stelt dat hij voldoet aan alle voorwaarden voor toekenning
Ten slotte heeft de Commissie haar goedkeuring van de „geen-           van een dergelijke schadevergoeding. Hij heeft daadwerkelijk
werving-zonder-uitgifte”regel onvoldoende gemotiveerd. Op              schade geleden doordat zijn ziekte zijn gezinsleven en zijn
grond van die regel dient een bank die handelaren wil werven,          sociale contacten heeft verstoord. Verder is er een causaal
een bepaald aantal kaarten aan klanten uit te geven voordat zij        verband tussen de geleden schade en de aan de instelling
met haar wervingsactiviteiten kan beginnen. Dit komt neer op           verweten handeling; het Hof van Justitie heeft namelijk nagela-
een marktverdelingsovereenkomst tussen de thans emitterende            ten passende beschermende maatregelen te treffen. Ten slotte
banken.                                                                gaat het om abnormale en bijzondere schade.
                                                                       Beroep, op 10 januari 2002 ingesteld door Schlüsselverlag
Beroep, op 3 januari 2002 ingesteld door Robert Polinsky               J. S. Moser Gesellschaft mbH en zes andere ondernemin-
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  gen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-1/02)                                                          (Zaak T-3/02)
                        (2002/C 84/117)                                                        (2002/C 84/118)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 10 januari 2002 beroep ingesteld tegen
schappen is op 3 januari 2002 beroep tegen Hof van Justitie            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Schlüssel-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Robert                   verlag J. S. Moser Gesellschaft mbH, Innsbruck (Oostenrijk),
Polinsky, wonende te Thionville (Frankrijk), vertegenwoordigd          J. Wimmer GmbH, Linz (Oostenrijk), Styria Medien AG, Graz
door J.-R. Iturriagagoitia, advocaat.                                  (Oostenrijk), Zeitungs- und Verlags-Gesellschaft mbH, Bregenz
                                                                       (Oostenrijk), Eugen Russ Vorarlberger Zeitungsverlag und
                                                                       Druckerei Gesellschaft mbH, Schwarzach (Oostenrijk), „Die
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Presse” Verlags-Gesellschaft mbH, Wien (Oostenrijk), en „Salz-
                                                                       burger Nachrichten” Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG,
—     het besluit van het Hof van Justitie van 25 september            Salzburg (Oostenrijk), vertegenwoordigd door M. Krüger,
      2001 nietig te verklaren;                                        advocaat.