title: Beroep, op 26 december 1996 ingesteld door P. Hodson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-218/96)

text:
22 . 2 . 97         I NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 54/35
bert-Goossens, wonende te Blanden ( België ), vertegenwoor       concreto is onderzocht en stelt zij , dat er een kennelijke
digd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik ( België), domicilie      beoordelingsfout is gemaakt.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn,
advocaat aldaar, Rue de Nassau 21 .                               Meer subsidiair bestrijdt zij het besluit van indeling in
                                                                  rang A 7 in ambt 50/T, daar de indeling ten minste in rang
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage,               A 6/3 had moeten plaatsvinden, waarbij zij zich beroept op
                                                                  een ontoereikende motivering, schending van artikel 25 ,
primair:                                                          tweede alinea, tweede volzin, en artikel 31 , lid 2 , van het
                                                                  Statuut, alsook artikel 2, eerste alinea, van het besluit van de
— nietig te verklaren dan wel de onwettigheid vast te stellen     Commissie van 1 september 1983 , schending van het
    van het besluit van de Commissie om verzoekster niet          zorgvuldigheidsbeginsel en een kennelijke beoordelingsfout.
     aan te werven in ambt 71 /T/TFRH/93 ,                        Ook kritiseert zij de onbillijke carrièresituatie .
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
    verzoekster aan te werven in ambt 50T/XVI/93 ;
subsidiair :
                                                                  Beroep, op 26 december 1996 ingesteld door P. Hodson
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    verzoekster in te delen in rang 7 in ambt 50T/XVI/93 ,                              ( Zaak T-2 18/96 )
    terwijl zij had moeten worden ingedeeld in rang                                        ( 97/C 54/58 )
    A 5/3 ;
meer subsidiair :                                                                      (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie om             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    verzoekster in te delen in rang 7 in ambt 50T/XVI/93 ,        schappen is op 26 december 1 996 beroep ingesteld tegen
    terwijl zij ten minste had moeten worden ingedeeld in         Commissie van de Europese Gemeenschappen door
    rang A 6/3 ;                                                  P. Hodson, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
                                                                 M.-A . Lucas, advocaat te Luik ( België ), domicilie gekozen
in elk geval :                                                    hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat
                                                                  aldaar, Rue de Nassau 21 .
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                 Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                 — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
Verzoekster is tijdelijk functionaris van de Commissie in              bevoegde gezag van 12 december 1995 om verzoeker in
rang A 7/3 en is voorts sinds 1989 als tijdelijk functionaris          rang A 7 in te delen;
van rang B werkzaam geweest bij DG XVI . Volgens het
beoordelingsrapport behoorden de haar opgedragen werk           — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
zaamheden normaliter tot de taak van een ambtenaar van                 bevoegde gezag van 26 september 1996 houdende
rang A. In 1993 publiceerde de Commissie verscheidene                  afwijzing van verzoekers administratieve klacht R/
kennisgevingen van aanwerving van categorie A, met name                416/96 van 3 april 1996 tegen dat besluit;
met betrekking tot de ambten 71 /T/TFRH/93 bij de Task
Force „ Menselijke Hulpbronnen, onderwijs, opleiding en          — de Commissie in de kosten te verwijzen.
jeugdzaken " en 50T/XVI/93 bij DG XVI . Verzoeksters
naam stond op de lijst van geschikte kandidaten voor de          Middelen en voornaamste argumenten
vervulling van beide ambten . Tegen het besluit van de
Commissie om verzoekster niet aan te werven in ambt 71 /T        Verzoeker, ambtenaar van de Commissie in rang A 7/3 ,
en het besluit om haar voor ambt 50/T in te delen in rang 7      betwist met name het indelingsbesluit van het tot aanstelling
heeft verzoekster reeds een klacht mgediend .                    bevoegde gezag van 12 december 1995 en verzoekt om een
                                                                 gunstigere indeling krachtens artikel 31 , lid 2 , van het
Met het onderhavig beroep stelt verzoekster voorts, dat de       Statuut, waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag zijn
niet-aanstelling in ambt 71 /T onwettig is en een schending is   beroepservaring en zijn kwalificaties in aanmerking zou
van de regels betreffende de intrekking van administratieve      nemen . Hij beroept zich op een gebrek aan motivering, want
handelingen die rechten in het leven roepen . Bovendien heeft    de Commissie heeft helemaal niet geantwoord op zijn
de administratie in casu verzoeksters beroepservaring niet in    concrete en precieze argumenten inzake het uitzonderlijke
concreto onderzocht .                                            karakter van zijn kwalificaties met het oog op het ambt
                                                                 waarvoor hij is aangeworven . De Commissie heeft zich
Subsidiair stelt verzoekster, dat de indeling in rang A 7 in     integendeel ertoe beperkt, argumenten van zeer algemene
ambt 50/T onwettig is, daar zij ingevolge artikel 2 , tweede     aard aan te voeren . Zij heeft niet vermeld waarom in de
alinea, van het besluit van de Commissie van 1 september         onderhavige zaak de door verzoeker aangevoerde kwalifi
1983 in rang A 5/3 had moeten worden ingedeeld . Voorts          caties niet als uitzonderlijk konden worden beschouwd . De
kritiseert zij nogmaals dat haar beroepservaring niet in         twee bestreden besluiten zijn voor verzoeker nadelig, zijn
 ---pagebreak---  Nr . C 54/36         1 NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    22 . 2 . 97
 niet met redenen omkleed en leveren dus schending op van             Bovendien beroept verzoeker zich op miskenning van zijn
 artikel 25 , tweede alinea , tweede zin, van het Statuut.            rechten op het genot van een pensioen . Ofschoon hij om
 Bovendien heeft de administratie een kennelijke beoorde             overdracht van zijn verworven pensioenrechten naar Duits
 lingsfout begaan, door te stellen dat verzoekers kwalificaties       land heeft verzocht, betreft de hem bij brief van 1 april 1996
 niet uitzonderlijk waren in die zin, dat toepassing van              toegezonden afrekening enkel de terugbetaling van zijn
 artikel 31 , lid 2 , van het Statuut mogelijk was .                  peroonlijke pensioenbijdragen. Aangezien de overdracht
                                                                      van zijn pensioenrechten niet heeft plaatsgevonden, heeft hij
                                                                      voortaan nog enkel een zeer bescheiden pensioenrecht in het
                                                                      Duitse stelsel , maar geen enkel recht meer in het pensioen
                                                                      stelsel van de Europese openbare dienst.
 Beroep, op 27 december 1996 ingesteld door „ Y " tegen
                        Europees Parlement
                         ( Zaak T-2 19/96 )
                            ( 97/C 54/59 )                            Beroep, op 10 december 1996 ingesteld door Elliniki
                                                                      Viomichania Oplon ( EVO ) AE tegen Raad van de Europese
                        (Procestaai: Frans)                              Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-220/96 )
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                     ( 97/C 54/60 )
 schappen is op 27 december 1996 beroep ingesteld tegen
 Europees Parlement door „ Y ", wonende te Brussel, verte
genwoordigd door G. Collin, advocaat te Brussel, domicilie                                 (Procestaai: Grieks)
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
 Sari, Rue de Cessange 30 .                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 10 december 1996 beroep ingesteld tegen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen door Elliniki Viomichania Oplon ( EVO )
— het Europees Parlement te veroordelen om aan verzoe                AE, naamloze vennootschap naar Grieks recht, gevestigd
     ker terug te betalen de tussen 1 november 1993 en               te Athene, vertegenwoordigd door M. Stathopoulos en
     19 januari 1996 ten onrechte ingehouden bezoldigingen,          I. Anagnostos , advocaten te Athene, domicilie gekozen
     vermeerderd met de moratoire interessen sinds de                hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
                                                                      aldaar .
     opeisbaarheid ervan;
— het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
     een voorlopige schadevergoeding van 3 miljoen Bfr .,
     onder voorbehoud van vermeerdering in de loop van het            1 . het beroep ontvankelijk te verklaren;
     geding;
                                                                     2 . verweerders om de in de feiten van het verzoekschrift
— het Europees Parlement in de kosten te verwijzen .                      vermelde reden te veroordelen om haar te betalen,
                                                                          75 451 500 USD , hetzij de tegenwaarde daarvan in ecu
Middelen en voornaamste argumenten                                        op de dag van betaling, volgens de officiële hoogste
                                                                          pariteit van de USD tegenover de ecu, hetzij , subsidiair,
Op 6 oktober 1993 besloot het tot aanstelling bevoegde                    60 478 770 ecu volgens de huidige pariteit van de USD
gezag, krachtens artikel 88 van het Statuut, verzoeker te                 tegenover de ecu, vermeerderd met interessen op de voet
schorsen, met inhouding van de helft van zijn basissalaris .              van 8 % 's jaars, zoals gebruikelijk in de internationale
Op 6 juni 1994 werd verzoeker door de Correctionele                       handel, vanaf de indiening van het verzoekschrift tot de
Rechtbank te Brussel veroordeeld .                                        volledige betaling, in ruil voor de cessie aan verweerders
                                                                          van verzoeksters vordering op de Central Bank of
Ingevolge artikel 88 , derde en vijfde alinea , van het Statuut           Iraq;
had de positie van verzoeker definitief moeten worden
geregeld binnen vier maanden nadat de strafrechtelijke               3 . verweerders te verwijzen in de kosten van verzoekster en
                                                                          in het honorarium van haar advocaten .
beslissing onherroepelijk was geworden . Daar het veroor
delend vonnis op 21 juni 1994 definitiefis geworden, had de
positie van verzoeker uiterlijk tegen 21 oktober 1994                Middelen en voornaamste argumenten
definitief moeten worden geregeld . De termijn van vier
maanden is dus kennelijk niet in acht genomen, aangezien             Verzoekster is een vennootschap die wapens en munitie
verzoeker op 5 februari 1996 kennis heeft gekregen van de            vervaardigt en verhandelt . Bij overeenkomst van 12 januari
op 19 januari 1996 door het tot aanstelling bevoegde gezag           1987 verkocht zij Irak munitie, die in de periode van
tegen hem genomen maatregel van tuchtrechtelijk ontslag.             25 oktober 1987 tot 30 mei 1989 werd geleverd. De prijs
Krachtens artikel 88 , vierde alinea , van het Statuut verlangt      zou door de Central Bank of Iraq worden betaald volgens
verzoeker terugbetaling van de tussen 1 november 1993 en             het systeem van het onbetwistbaar gewaarborgd krediet. De
19 januari 1996 ten onrechte op zijn bezoldiging verrichte           Central Bank of Iraq weigerde echter te betalen en beriep
inhoudingen .                                                        zich op resolutie 660 van de Veiligheidsraad van de


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 maart 2005 in zaak C-342/03: Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Tonijnconserven van oorsprong uit Thailand en Filipijnen — Bemiddeling in kader van WTO — Verordening (EG) nr. 975/2003 — Tariefcontingent)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 10 maart 2005
   in zaak C-342/03: Koninkrijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie (1)

   (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Tonijnconserven van oorsprong uit Thailand en Filipijnen - Bemiddeling in kader van WTO - Verordening (EG) nr. 975/2003 - Tariefcontingent)
   (2005/C 115/09)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-342/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 14 augustus 2003, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad) tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Bishop en D. Canga Fano) ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en R. Vidal Puig), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 10 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten, uitgezonderd die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, die haar eigen kosten draagt.

      (1)  PB C 226 van 20. 9. 2003.


title: Zaak C-387/04: Verzoek van het Amtsgericht Dresden van 7 september 2004 in de insolventieprocedure tegen Volker Donath

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/25

         Verzoek van het Amtsgericht Dresden van 7 september 2004 in de insolventieprocedure tegen Volker Donath
   (Zaak C-387/04)
   (2004/C 262/48)
   Het Amtsgericht Dresden heeft bij beschikking van 7 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 september 2004, in de insolventieprocedure tegen Volker Donath, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Blijft het gerecht van de lidstaat waarbij de vordering tot opening van de insolventieprocedure betreffende zijn vermogen is ingesteld, ook bevoegd om over de opening van de insolventieprocedure te beslissen, wanneer de schuldenaar na het instellen van de vordering doch voor de opening van de procedure het centrum van zijn voornaamste belangen naar het gebied van een andere lidstaat overbrengt, of wordt dan het gerecht van de andere lidstaat bevoegd?


title: Zaak T-340/16: Beroep ingesteld op 28 juni 2016 — Flatworld Solutions/EUIPO — Outsource2India (Outsource 2 India)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/47

         Beroep ingesteld op 28 juni 2016 — Flatworld Solutions/EUIPO — Outsource2India (Outsource 2 India)
   (Zaak T-340/16)
   (2016/C 305/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Flatworld Solutions Pvt. Ltd (Bangalore, India) (vertegenwoordigers: S. Gillert, K. Vanden Bossche, B. Köhn Gerdes, J. Schumacher, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Outsource2India Ltd (Friedrichshafen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „Outsource 2 India” — Uniemerk nr. 6 035 547

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 april 2016 in zaak R 611/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing in haar geheel vernietigen;

               —

               de beslissing van de nietigheidsafdeling van 3 februari 2015 bevestigen;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van verzoekende partij.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-416/02: Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
8.2.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 31/5
De bepaling van het tijdstip waarop de vaststelling had                 De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
moeten plaatsvinden, maakt het overeenkomstig artikel 10
van verordening nr. 1552/89 mogelijk, de termijn te berekenen
waarbinnen de betrokken eigen middelen op de rekening van               —    vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje,
de Commissie hadden moeten worden bijgeschreven. De niet-
inachtneming van deze termijn doet de verplichting ontstaan
                                                                             a)    door niet de nodige maatregelen te treffen om te
vertragingsrente te betalen overeenkomstig artikel 11 van
                                                                                voldoen aan de verplichtingen die op hem rusten
verordening nr. 1552/89. Deze verplichting ontstaat volgens
                                                                                krachtens de artikelen 4, 9 en 13 van richtlijn 75/
de rechtspraak van het Hof zonder dat hoeft te worden
                                                                                442/EEG ( 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/
onderzocht, op welke grond deze termijn is overschreden.
                                                                                EEG ( 2), door niet de nodige maatregelen te treffen
                                                                                om ervoor te zorgen dat de afvalstoffen van de in
( 1) PB L 293 van 12.11.1994, blz. 9.                                              de plaats „El Pago de la Media Legua” gelegen
( 2) Van 29 mei 1989, PB L 155 van 7.6.1989, blz. 1.                               varkensfokkerij nuttig worden toegepast of verwij-
( 3) Van 12 oktober 1992, PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.                         derd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens
                                                                                of nadelige gevolgen voor het milieu en omdat
                                                                                die inrichting niet de door de richtlijn vereiste
                                                                                vergunning bezit, en door ook niet de voor die
                                                                                inrichtingen vereiste periodieke controles uit te
                                                                                oefenen;
Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 27 juni 2002
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ger-
hard Merida en Bondsrepubliek Duitsland vertegenwoor-                        b)    door niet een milieu-effectbeoordeling uit te voeren
          digd door het Amt für Verteidigungslasten                                vóór de aanleg of de wijziging van dit project, zoals
                                                                                vereist in de artikelen 2 en 4, lid 2, van richtlijn 85/
                                                                                337/EEG ( 3), in de oorspronkelijke versie of in de
                        (Zaak C-400/02)
                                                                                gewijzigde versie van richtlijn 97/11/EG ( 4);
                         (2003/C 31/08)
                                                                             c)    door niet de nodige studie te maken van de hydro-
                                                                                geologische omstandigheden in het verontreinigde
Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 27 juni                         gebied, zoals vereist in de artikelen 3, sub b, 5, lid 1,
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                            en 7 van richtlijn 80/68/EEG (5);
12 november 2002, in het geding tussen Gerhard Merida en
Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                  d)    door het stedelijk afvalwater van de agglomeratie
de navolgende vraag:                                                               Vera niet aan een behandeling te onderwerpen die
                                                                                verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling,
                                                                                zoals vereist in artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/
Moet artikel 39 EG aldus worden uitgelegd dat daarop inbreuk                       EEG ( 6);
wordt gemaakt indien bij de vaststelling van de grondslag voor
de bovenwettelijke uitkering als bedoeld in § 4, lid 1, sub b,
TV SozSich de fictieve Duitse loonbelasting in aanmerking                    e)    door la Rambla de Mojácar niet als kwetsbare zone
moet worden genomen (§ 4, lid 3, sub b, tweede volzin,                             aan te wijzen, zoals vereist in artikel 3, leden 1, 2 en
TV SozSich), wanneer de voormalige werknemer in het                                4 van richtlijn 91/676/EEG ( 7);
buitenland woont en aldaar belastingplichtig is?
                                                                             de krachtens die richtlijnen op hem rustende verplichtin-
                                                                             gen niet is nagekomen;
                                                                        —    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                              Spanje
                        (Zaak C-416/02)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                         (2003/C 31/09)
                                                                        —    De in a tot en met c bedoelde tekortkomingen houden
                                                                             verband met de bouw en het functioneren van een
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   intensieve varkensfokkerij, gelegen in een plaats genaamd
op 19 november 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                        „El Pago de la Media Legua” in de gemeente Vera,
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                        provincie Almeria. De Spaanse autoriteiten erkennen dat
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-                  die varkensfokkerij illegaal is en geen gemeentelijke
dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                      vergunning heeft, zodat die fokkerij moet worden geacht
 ---pagebreak--- C 31/6                  NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                        8.2.2003
       niet in het bezit te zijn van de krachtens artikel 9 van             Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales)
       richtlijn 75/442/EEG vereiste vergunning. Verder hebben              (Chancery Division) van 8 november 2002 om een
       die autoriteiten nooit ontkend, dat de fokkerij stank                prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) BUPA
       veroorzaakt tot in de nabijgelegen buitenwijken. Het                 Hospitals Ltd en 2) Goldsborough Developments Ltd en
       incorrecte beheer van de varkensmest, met een stortplaats                      de Commissioners of Customs and Excise
       die niet berekend is op de omvang van het bedrijf, en van
       de kadavers heeft ook tot gevolg dat de varkensmest en
       de geraamten op de omliggende terreinen worden gestort                                       (Zaak C-419/02)
       respectievelijk ongecontroleerd achtergelaten. Ten slotte
       hebben de Spaanse autoriteiten geen enkele beschrijving
       gegeven van de inspectieprocedures die ertoe strekken de                                      (2003/C 31/10)
       naleving van richtlijn 75/442/EEG te controleren.
       Hoewel het gaat om een groot varkensbedrijf met
       2 779 varkens plus 600 jonge biggen dat is gelegen op
       600 meter van de rivier de Antas, die door de Spaanse
       autoriteiten wordt voorgesteld als een plaats van commu-             De High Court of Justice (England and Wales) (Chancery
       nautair belang, is dit bedrijf nooit onderworpen aan                 Division) heeft bij beschikking van 8 november 2002, ingeko-
       een milieu-effectbeoordeling zoals richtlijn 85/337/EEG              men ter griffie van het Hof van Justitie op 20 november 2002,
       vereist.                                                             in het geding tussen 1) BUPA Hospitals Ltd en 2) Goldsborough
                                                                            Developments Ltd en de Commissioners of Customs and
                                                                            Excise, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
—      Het afvalwater van de agglomeratie Vera, met meer dan                verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
       10 000 i.e. (inwonerequivalenten), dat wordt geloosd                 vragen:
       in een gebied dat als kwetsbaar had moeten worden
       aangewezen, moet meer dan een secundaire behandeling
       krijgen. Een goed voorbeeld van de ontoereikende behan-
       deling van het afvalwater van Vera is het feit dat de
       hoeveelheid biochemisch zuurstofverbruik (DZV) in de                 Vraa g 1
       op verzoek van de Commissie verrichte analyse
       353 mgO2/l bedraagt, wat meer dan drie keer de maxi-
       maal toegestane hoeveelheid voor lozingen van een
       zuiveringsinstallatie is.                                            Hoe moet, gelet op de relevante omstandigheden, de relevante
                                                                            transacties en de positie van de verkopende vennootschappen,
—      Bij decreet van 2 maart 1999 hebben de Spaanse                       de uitdrukking „economische activiteit” in de zin van artikel 4,
       autoriteiten de kwetsbare gebieden van het autonome                  leden 1 en 2, van BTW-richtlijn 77/388/EEG ( 1) (hierna:
       gewest Andalusië aangewezen, waaronder voor Almeria                  „richtlijn”) worden uitgelegd?
       de kustmeren van de rivieren de Aguas en de Antas,
       waarvan de wateren rijk aan voedsel zijn met een
       hoge nitraatconcentratie. Bijgevolg hadden de Spaanse
       autoriteiten overeenkomstig artikel 3, lid 2, van richtlijn
       91/676/EEG de stukken land die afwateren in die wateren,             Vraa g 2
       als kwetsbaar gebied moeten aanwijzen.
                                                                            Hoe moet, gelet op de relevante omstandigheden, de relevante
( 1) Van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194,       transacties en de positie van de verkopende vennootschappen,
     van 25.7.1975, blz. 39).
                                                                            de uitdrukking „levering van een goed” in artikel 5, lid 1, van
( 2) Van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/
     442/EEG (PB L 78, van 26.03.1991, blz. 32).
                                                                            de richtlijn worden uitgelegd?
( 3) Van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoor-
     deling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175,
     van 05.07.1985, blz. 40).
( 4) Van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/
     337/EEG (PB L 73, van 14.03.1997, blz. 5).                             Vraa g 3
( 5) Van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming
     van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de
     lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB L 20, van 26.01.1980,      a)    Is er een beginsel van misbruik van recht, dat (ongeacht
     blz. 43).                                                                    de aan de richtlijn gegeven uitlegging) zich tegen het
( 6) Van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk
                                                                                recht op aftrek van voorbelasting kan verzetten?
     afvalwater (PB L 135, van 30.05.1991, blz. 40).
( 7) Van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van
     water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen       b)    Zo ja, in welke omstandigheden geldt dit?
     (PB L 375, van 31.12.1991, blz. 1).
                                                                            c)    Geldt dit in de omstandigheden die door het Tribunal zijn
                                                                                vastgesteld?


title: Zaak T-263/08: Beroep ingesteld op 7 juli 2008 — Becker Flugfunkwerk/BHIM — Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/55

         Beroep ingesteld op 7 juli 2008 — Becker Flugfunkwerk/BHIM — Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS)
   (Zaak T-263/08)
   (2008/C 223/98)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Becker Flugfunkwerk GmbH (Rheinmünster, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Griebenow, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Harman Becker Automotive Systems GmbH (Karlsbad, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 april 2008 in zaak R 398/2007-1 te vernietigen; en

               —

               oppositie nr. B 484 503 tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 829 563 af te wijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „BECKER AVIONIC SYSTEMS” voor waren van klasse 9, aanvraag nr. 1 829 563

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „BECKER” dat in het Verenigd Koninkrijk onder nr. 1 258 929 is ingeschreven voor waren van klasse 9; Duits beeldmerk „BECKER” ingeschreven onder nr. 1 039 843 voor waren van klasse 9; Duits beeldmerk „BECKER” ingeschreven onder nr. 1 016 927 voor waren van klasse 37; Fins woordmerk „BECKER” ingeschreven onder nr. 116 880 voor waren van klasse 9; Grieks woordmerk „BECKER” ingeschreven onder nr. 82339 voor waren van klasse 9; internationaal woordmerk „BECKER” ingeschreven onder nr. 473 178 voor waren van klasse 9

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle litigieuze waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad (1) doordat er geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 oktober 2002 in zaak T-6/01: Matratzen Concord GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Oppositie — Relatieve weigeringsgronden — Soortgelĳkheid van twee merken — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Aanvraag voor inschrĳving van beeldmerk met woord Matratzen als gemeenschapsmerk — Ouder woordmerk MATRATZEN")

text:
25.1.2003                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 19/31
Inc., gevestigd te Culver City, Californië (Verenigde Staten van          beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
Amerika), betreffende een beroep tegen de beslissing van de               markt (merken, tekeningen en modellen) van 31 oktober 2000
derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie                   (gevoegde zaken R 728/1999-2 en R 792/1999-2), betreffende
binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)                  een oppositieprocedure tussen Hukla Germany SA en Matrat-
van 18 oktober 2000 (zaak R 074/2000-3), heeft het Gerecht                zen Concord GmbH, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpre-             gesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en
sident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier: D. Christensen,      P. Mengozzi, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,
administrateur, op 23 oktober 2002 een arrest gewezen                     op 23 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       luidt als volgt:
1)     Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                          1)     Verwerpt het beroep.
       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
       tekeningen en modellen) van 18 oktober 2000 (zaak R 074/
       2000-3) voorzover zij betrekking heeft op de analyse van het       2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
       gevaar voor verwarring tussen de conflicterende merken.
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                              (1 ) PB C 108 van 7.4.2001.
3)     Verstaat dat verweerder zijn eigen kosten en twee derde van de
       kosten van verzoekster zal dragen. Verzoekster zal een derde van
       haar eigen kosten dragen.
( 1) PB C 79 van 10.3.2001.
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 november 2002
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                          in de gevoegde zaken T-79/01 en T-86/01: Robert Bosch
                                                                          GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                       van 23 oktober 2002                                     markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ( 1)
in zaak T-6/01: Matratzen Concord GmbH tegen Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                        („Gemeenschapsmerk — Woordcombinaties Kit Pro en Kit
               tekeningen en modellen) (BHIM) (1)                         Super Pro — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
(„Gemeenschapsmerk — Oppositie — Relatieve weigerings-
gronden — Soortgelijkheid van twee merken — Verwarrings-                                              (2003/C 19/58)
gevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG)
nr. 40/94 — Aanvraag voor inschrijving van beeldmerk
met woord „Matratzen” als gemeenschapsmerk — Ouder                                                   (Procestaal: Duits)
                   woordmerk MATRATZEN”)
                            (2003/C 19/57)
                                                                          In de gevoegde zaken T-79/01 en T-86/01, Robert Bosch
                           (Procestaal: Duits)                            GmbH, gevestigd te Stuttgart (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                          door S. Völker, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                          markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde:
In zaak T-6/01, Matratzen Concord GmbH, voorheen Matrat-                  G. Schneider), betreffende beroepen tegen twee beslissingen
zen Concord AG, gevestigd te Keulen (Duitsland), vertegen-                van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmoni-
woordigd door W.-W. Wodrich, advocaat, tegen Bureau voor                  satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen                  len) van 31 januari 2001 (zaken R 124/2000-1 en R 123/
en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl,                     2000-1) inzake de inschrijving van de woordcombinatie Kit
G. Schneider en E. Joly), Andere partij in de procedure voor de           Pro respectievelijk Kit Super Pro als gemeenschapsmerk, heeft
kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen                  het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras,
de interne markt (merken, tekeningen en modellen): Hukla                  kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters; griffier:
Germany SA, gevestigd te Castellbispal (Spanje), betreffende              D. Christensen, administrateur, op 20 november 2002 een
een beroep tegen de beslissing van de Tweede kamer van                    arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-684/14: Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Krka/Commissie

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/34

         Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Krka/Commissie
   (Zaak T-684/14)
   (2014/C 431/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Krka Tovarna Zdravil d.d. (Novo Mesto, Slovenië) (vertegenwoordigers: T. Ilešič en M. Kocmut, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2014) 4955 def. van de Commissie van 9 juli 2014 in zaak AT.39612 — Perindopril (Servier), dat op 11 juli 2014 aan verzoekster is betekend, nietig verklaren voor zover het verzoekster betreft, in het bijzonder de artikelen 4, 7, lid 4, sub a, 8 en 9;

               —

               de Commissie verwijzen in de gerechtskosten en de andere kosten en uitgaven die verzoekster in het kader van deze zaak heeft gemaakt, en

               —

               andere rechtens noodzakelijke maatregelen gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft de juridische, feitelijke en economische context van verzoeksters situatie niet naar behoren geanalyseerd.

               2.

               De Commissie heeft ten onrechte geconcludeerd dat verzoekster en Servier daadwerkelijke of potentiële concurrenten in de zin van artikel 101 VWEU waren.

               3.

               De onjuiste conclusie van de Commissie dat de octrooiregeling tussen verzoekster en Servier een mededingingsbeperkende strekking in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU had, is gebaseerd op een onjuiste feitelijke en juridische analyse en een onjuiste toepassing van de vaststaande beginselen inzake een mededingingsbeperkende strekking.

               4.

               De Commissie heeft verzoeksters recht van verdediging geschonden door de overdrachts- en licentieovereenkomst op inconsistente wijze te onderzoeken, en zij heeft ten onrechte geconcludeerd dat de overdrachts- en licentieovereenkomst een mededingingsbeperkende strekking in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU heeft.

               5.

               De Commissie heeft ten onrechte geconcludeerd dat de overeenkomsten tussen verzoekster en Servier ten gevolge hadden dat de mededinging werd beperkt in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU.

               6.

               De Commissie heeft verzoeksters argumenten inzake artikel 101, lid 3, VWEU niet nauwkeurig onderzocht.


title: Zaak T-579/10: Arrest van het Gerecht van 7 mei 2013 — macros consult/BHIM — MIP Metro (makro) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk makro — Firmanaam macros consult GmbH — Vóór aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk verworven recht dat houder ervan recht verleent om gebruik van aangevraagde gemeenschapsmerk te verbieden — Niet-ingeschreven tekens die naar Duits recht worden beschermd — § 5 Markengesetz — Artikelen 8, lid 4, 53, lid 1, sub c, en 65 van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               22.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/8

         Arrest van het Gerecht van 7 mei 2013 — macros consult/BHIM — MIP Metro (makro)
   (Zaak T-579/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk makro - Firmanaam macros consult GmbH - Vóór aanvraag tot inschrijving van gemeenschapsmerk verworven recht dat houder ervan recht verleent om gebruik van aangevraagde gemeenschapsmerk te verbieden - Niet-ingeschreven tekens die naar Duits recht worden beschermd - § 5 Markengesetz - Artikelen 8, lid 4, 53, lid 1, sub c, en 65 van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 178/13
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie (Ottobrunn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Raible, vervolgens M. Daubenmerkl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Manea, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2010 (zaak R 339/2009-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie en MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Macros consult GmbH — Unternehmensberatung für Wirtschafts- und Finanztechnologie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011.


title: Zaak C-386/13: Beroep ingesteld op 5 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Cyprus

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/34

         Beroep ingesteld op 5 juli 2013 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-386/13)
   2013/C 260/63
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, K. Herrmann en M. Patakia)

      Verwerende partijen: Republiek Cyprus

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2009/28/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG (2) en richtlijn 2003/30/EG (3), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee de delen, de krachtens artikel 27, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Cyprus overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU veroordelen een dwangsom te betalen ten bedrage van 11 404,80 EUR per dag vanaf de dag van de uitspraak van het arrest van het Hof;

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Richtlijn 2009/28/EG betreft de bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen alsmede de wijziging en vervolgens de intrekking van de richtlijnen 2001/77/EG en 2003/30/EG. Volgens artikel 1 van deze richtlijn wordt in deze richtlijn een gemeenschappelijk kader vastgesteld voor het bevorderen van energie uit hernieuwbare bronnen. Voorts worden daarin bindende nationale streefcijfers vastgesteld voor het totale aandeel van energie uit hernieuwbare bronnen in het bruto-eindverbruik van energie en voor het aandeel van energie uit hernieuwbare bronnen in het vervoer. Zij stelt regels vast betreffende de statistische overdracht tussen lidstaten, gezamenlijke projecten tussen lidstaten onderling en met derde landen, garanties van oorsprong, administratieve procedures, voorlichting en opleiding en toegang tot het elektriciteitsnet voor energie uit hernieuwbare bronnen. Zij stelt duurzaamheidscriteria vast voor biobrandstoffen en vloeibare biomassa.

               2)

               Ingevolge artikel 27 van richtlijn 2009/28/EG moesten de lidstaten de nodige nationale bepalingen vaststellen om uiterlijk op 5 december 2010 aan deze richtlijn te voldoen en moesten zij de vastgestelde maatregelen aan de Commissie meedelen; deze mededeling maakt integrerend deel uit van de verplichting tot omzetting van EU-richtlijnen in nationaal recht en van de plicht tot loyale samenwerking, waarvan ook bevestiging is te vinden in artikel 260, lid 3, VWEU.

               3)

               Op basis van de brieven van de Cypriotische autoriteiten en de meegedeelde nationale maatregelen, gedurende de precontentieuze procedure en alvorens te besluiten het onderhavige beroep in te stellen, constateerde de Commissie dat de Republiek Cyprus niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen had vastgesteld die nodig zijn om het nationale rechtskader volledig in overeenstemming te brengen met richtlijn 2009/28/EG en besloot zij het onderhavige beroep in te stellen overeenkomstig artikel 258 VWEU juncto artikel 260, lid 3, VWEU teneinde door het Hof te doen vaststellen dat de Republiek Cyprus de krachtens artikel 27, lid 1, van bovengenoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

      (1)  PB L 140 van 5.6.2009, blz. 16-62.

      (2)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 33-40.

      (3)  PB L 123 van 17.5.2003, blz. 42-46.


title: Zaak C-427/12: Beroep ingesteld op 19 september 2012 — Europese Commissie/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/12

         Beroep ingesteld op 19 september 2012 — Europese Commissie/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-427/12)
   2012/C 355/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Smulders, C. Zadra, E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 80, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (1), nietig verklaren, voor zover het in de vaststelling van maatregelen tot bepaling van de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) verschuldigde vergoedingen voorziet door middel van een uitvoeringshandeling krachtens artikel 291 VWEU en niet door middel van een gedelegeerde handeling overeenkomstig artikel 290 VWEU;

               —

               de gevolgen van de nietig verklaarde bepaling en elke handeling die op basis daarvan wordt genomen, handhaven tot de inwerkingtreding binnen een redelijke termijn van een nieuwe bepaling ter vervanging daarvan;

               —

               verwerende partijen verwijzen in de kosten.

         Subsidiair, voor het geval het Hof oordeelt dat dit beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring niet-ontvankelijk is,

               —

               de betrokken verordening in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de gevolgen van de voornoemde verordening en elke handeling die op basis daarvan zou worden genomen, handhaven tot de inwerkingtreding binnen een redelijke termijn van een nieuwe verordening ter vervanging daarvan;

               —

               verwerende partijen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert de Commissie slechts één middel aan, te weten schending van het verdrag en in het bijzonder van het systeem voor de toekenning van de verordenende bevoegdheden die de Uniewetgever kan toekennen aan de Commissie op grond van de artikelen 290 en 291 VWEU.
   De Commissie betoogt dat de Raad en het Parlement ten onrechte hebben beslist om op basis van artikel 291 VWEU aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden voor de vaststelling van de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen verschuldigde vergoedingen toe te kennen. Volgens de Commissie moet de handeling die zij dient vast te stellen op basis van artikel 80, lid 1, van verordening (EU) nr. 528/2012 namelijk worden aangemerkt als een gedelegeerde handeling in de zin van artikel 290 VWEU, aangezien deze ertoe strekt bepaalde niet-essentiële gegevens van de wetgevende handeling aan te vullen. Gelet op de aard van de bevoegdheidstoekenning aan de Commissie en het voorwerp van de krachtens die bevoegdheden vast te stellen handeling, moet een dergelijke handeling worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 290 VWEU bepaalde procedure en niet volgens de procedures van artikel 291 VWEU.

      (1)  PB L 167, blz. 1.


title: Zaak T-122/07: Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens en VA TECH Transmission & Distribution/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/31

         Beroep ingesteld op 17 april 2007 — Siemens en VA TECH Transmission & Distribution/Commissie
   (Zaak T-122/07)
   (2007/C 140/52)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Siemens Aktiengesellschaft Österreich (Wenen, Oostenrijk) en VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: advocaten H. Wollmann en F. Urlesberger, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Artikel 1 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover verzoeksters daarin voor de tijdvakken van 20 september 1998 tot en met 13 december 2000, 1 april 2002 tot en met 9 oktober 2002 en 21 januari 2004 tot en met 11 mei 2004 wordt verweten dat zij in strijd met artikel 81 EG en/of artikel 53 van de EER-Overeenkomst hebben gehandeld;

               —

               artikel 2 van de bestreden beschikking nietig te verklaren voor zover dit op verzoeksters betrekking heeft;

               —

               subsidiair, de aan verzoeksters in artikel 2, sub l, van de beschikking opgelegde geldboete op een zodanig bedrag vast te stellen dat deze maximaal 1 980 000 EUR bedraagt;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen de beschikking van de Commissie K (2006) 6762 def. van 24 januari 2007 in zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur. In de bestreden beschikking werd aan verzoeksters en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie hebben verzoeksters deelgenomen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot de sector „gasgeïsoleerde schakelapparatuur”.
   Ter ondersteuning van hun beroep stellen verzoeksters in de eerste plaats schending van artikel 81, lid 1, EG en van artikel 23 van verordening nr. 1/2003. (1) In dit verband betogen zij, dat de aan VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co KEG opgelegde geldboete ten opzichte van de aan andere ondernemingen opgelegde geldboete disproportioneel hoog is. Bovendien is door de wijze waarop de Commissie heeft getracht om het totale boetebedrag over verschillende ondernemingen te verdelen, het ne bis in idem-beginsel geschonden. Voorts betogen verzoeksters dat verweerster de duur van de inbreuk foutief heeft beoordeeld. Daarbij komt dat de Commissie zonder sluitend bewijs heeft vastgesteld dat het veronderstelde litigieuze handelen tot en met 13 december 2000 een beperking van de mededinging binnen de Gemeenschap beoogde dan wel tot gevolg had. Ten slotte stelt zij in het kader van het eerste middel dat bij de berekening van de geldboete ten onrechte noch met verzachtende omstandigheden rekening is gehouden noch de regeling voor kroongetuigen in acht is genomen.
   Ten tweede betogen verzoeksters dat verweerster wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden. In dit verband stellen zij dat het recht om gehoord te worden is geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
24.5.2002        NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               C 123/15
                                              HOF VAN JUSTITIE
                          AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                       (2002/C 123/09)
          Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in Publicatieblad van de Europese Gemeen-
          schappen C 123 A van 24 mei 2002 het volgende algemeen vergelijkend onderzoek:
          Zweedse uitgave
          CJ/LA/17 (Zweedstalige juristen-vertalers)
          Deense uitgave
          CJ/LA/18 (Deenstalige juristen-vertalers)
          Genoemd nummer van het Publicatieblad kan worden aangevraagd bij de afdeling Personeel van het Hof
          van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
          De sollicitatietermijn sluit op 24 juni 2002.


title: Zaak T-290/04: Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/36

         Beroep, op 21 juli 2004 ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-290/04)
   (2004/C 262/69)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 21 juli 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Miguel Teixeira Gaspar, Pedro Paixão Telhada, Ricardo Jorge da Silva Seara Pinto de Amorim en Fernando Miguel Santos Ribeiro, wonende te Parede en Brandoa (Portugal), vertegenwoordigd door A. C. Santos en I. Alves Guerra, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2004 in procedure R 0682/2001-4, die verzoekers op 18 mei 2004 werd betekend, te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               João Pedro Lamúrias Escoval

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „MOONSPELL” – aanvraagnr. 483438 voor waren en diensten van klasse 41 (muziekgroep)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekers

               Oppositiemerk of -teken:

               woordmerk „MOONSPELL” dat door verzoekers wordt gebruikt voor waren en diensten van klasse 41 (muziekgroep)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, leden 1, 2, sub c, en 4, en van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 40/94 (1). Zeer bekend merk dat door verzoekers werd gebruikt op het ogenblik van indiening van de betrokken inschrijvingsaanvraag. Onzorgvuldige beoordeling van het door verzoekers aangevoerde bewijsmateriaal.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Beschikking van het Hof (Vĳfde kamer) van 10 juli 2001 in zaak C-86/00 (verzoek van het Amtsgericht Heidelberg om een prejudiciële beslissing): HSB-Wohnbau GmbH ("Prejudiciële verwĳzing — Inschrĳving in handelsregister van verplaatsing van zetel van vennootschap — Onbevoegdheid van Hof")

text:
13.10.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 289/7
Padua (Italië), Sadam Zuccherifici, divisione della SECI —                verzoek om inschrijving in het handelsregister een prejudiciële
Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, gevestigd te                beslissing te verkrijgen over de uitlegging van de artikelen 43
Bologna (Italië), Sadam Castiglionese SpA, gevestigd te Bolo-             EG en 48 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengestelde als
gna, Sadam Abruzzo SpA, gevestigd te Bologna, Zuccherificio               volgt: A. La Pergola, kamerpresident, M. Wathelet (rapporteur),
del Molise SpA, gevestigd te Termoli (Italië) en Società                  P. Jann, L. Sevón en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR), gevestigd te                  D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 10 juli 2001 een
Cesena (Italië), vertegenwoordigd door B. O’Connor, solicitor,            beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
en I. Vigliotti, advocaat, betreffende hogere voorziening tegen
de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 8 juli 1999,                   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk
Eridania e.a./Raad (T-158/95, Jurispr. blz. II-2219), strekkende          onbevoegd om te antwoorden op de vragen die het Amtsgericht
tot vernietiging van die beschikking; andere partijen bij de              Heidelberg in zijn beschikking van 3 maart 2000 heeft gesteld.
procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigden: I. Dı́ez
Parra en J.-P. Hix), Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: F. P. Ruggeri Laderchi) en Ponteco Zuccheri             (1) PB C 149 van 27.5.2000.
SpA, gevestigd te Pontelagoscuro (Italië), heeft het Hof (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, kamerpresident,
R. Schintgen en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 28 juni 2001 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
2)    Eridania SpA, Industria Saccarifera Italiana SpA (ISI), Sadam
      Zuccherifici, divisione della SECI — Società Esercizi Commer-                        BESCHIKKING VAN HET HOF
      ciali Industriale SpA, Sadam Castiglionese SpA, Sadam
      Abruzzo SpA, Zuccherificio del Molise SpA en Società
      Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR) worden hoofde-                                     (Eerste kamer)
      lijk verwezen in de kosten.
3)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.                                                   van 12 juli 2001
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                          in zaak C-102/00 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                                                                          landen om een prejudiciële beslissing): Welthgrove BV
                                                                                tegen Staatssecretaris van Financiën (1)
                                                                          („Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —
                                                                          Artikel 4 van Zesde BTW-richtlijn — Economische activiteit
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                          — Inmenging van holding in beheer van dochtervennoot-
                                                                                schappen”)
                            (Vijfde kamer)
                           van 10 juli 2001                                                        (2001/C 289/13)
in zaak C-86/00 (verzoek van het Amtsgericht Heidelberg                                          (Procestaal: Nederlands)
 om een prejudiciële beslissing): HSB-Wohnbau GmbH (1)
(„Prejudiciële verwijzing — Inschrijving in handelsregister               In zaak C-102/00, betreffende een verzoek aan het Hof
van verplaatsing van zetel van vennootschap — Onbevoegd-                  krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden
                            heid van Hof”)                                (Nederland), in het aldaar aanhangige geding tussen Welthgro-
                                                                          ve BV en Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële
                           (2001/C 289/12)                                beslissing over de uitlegging van artikel 4, artikel 11, A, lid 1,
                                                                          sub a, en artikel 13, B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn
                           (Procestaal: Duits)                            77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
                                                                          de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                          omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-  over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
                        prudentie van het Hof”)                           blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
                                                                          M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en L. Sevón (rapporteur),
In zaak C-86/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-               rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
tens artikel 234 EG van het Amtsgericht Heidelberg (Duitsland)            12 juli 2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum
om in het kader van een door HSB-Wohnbau GmbH ingediend                   luidt als volgt:


title: Zaak T-554/10: Beroep ingesteld op 26 november 2010 — Evropaïki Dynamiki/Frontex

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/54

         Beroep ingesteld op 26 november 2010 — Evropaïki Dynamiki/Frontex
   (Zaak T-554/10)
   ()
   2011/C 30/95
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen (FRONTEX)

      Conclusies

               —

               de beslissing van FRONTEX tot afwijzing van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van de openbare aanbesteding Frontex/PB/98/2010 — Groot pilotproject voor Eurosur (PB 2010/S 90-134098), alsook alle latere hiermee verband houdende beslissingen van FRONTEX, met inbegrip van deze om de opdracht aan de gekozen inschrijver te gunnen, nietig verklaren;

               —

               de beslissing van FRONTEX tot afwijzing van de offerte die verzoekster in het kader van de openbare aanbesteding Frontex/PB/87/2010 — Raamovereenkomst (PB 2010/S 66-098323) met betrekking tot Lot 1 en Lot 6 heeft ingediend, alsook alle latere hiermee verband houdende beslissingen van FRONTEX, met inbegrip van deze om de opdracht aan de gekozen inschrijver te gunnen, nietig verklaren;

               —

               FRONTEX veroordelen tot vergoeding van de schade ten bedrage van 9 358 915,00 EUR die verzoekster in het kader van de openbare aanbesteding heeft geleden;

               —

               FRONTEX veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster ingevolge het verlies van een kans heeft geleden, alsook van de schade aan haar reputatie en geloofwaardigheid, ten bedrage van 935 891,00 EUR;

               —

               FRONTEX verwijzen in de gerechtskosten en de andere kosten en uitgaven die verzoekster in het kader van het onderhavige beroep heeft gemaakt, zelfs indien dit zou worden verworpen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert in casu nietigverklaring van de beslissingen van verweerder van 16 september 2010 en 20 oktober 2010 tot afwijzing van de offertes die zij respectievelijk heeft ingediend in het kader van de openbare aanbesteding Frontex/PB/98/2010 — Groot pilotproject voor Eurosur (PB 2010/S 90-134098) en met betrekking tot Lot 1 en Lot 6 van de openbare aanbesteding Frontex/PB/87/2010 — Raamovereenkomst (PB 2010/S 66-098323), alsook van alle latere hiermee verband houdende beslissingen van FRONTEX, met inbegrip van deze om de respectieve opdrachten te gunnen aan de gekozen inschrijver. Verder vordert verzoekster vergoeding van de schade die zij in het kader van de openbare aanbestedingen heeft geleden.
   Tot staving van haar vorderingen brengt verzoekster volgende gronden naar voren.
   Vooreerst betoogt verzoekster dat verweerder zijn verplichting om overeenkomstig artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement (1) zijn beslissing toereikend te motiveren, niet is nagekomen door te weigeren haar voldoende gegronde redenen of uitleg te verschaffen.
   Voorts stelt verzoekster dat verweerder verschillende kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, het beginsel van non-discriminatie heeft geschonden en de uitsluitingscriteria niet in acht heeft genomen, en daardoor de artikelen 93, lid 1, sub f, en 94 van het Financieel Reglement heeft geschonden.
   Tot slot stelt verzoekster dat verweerder inbreuk heeft gemaakt op het beginsel van goed bestuur door de selectie- en gunningscriteria op onrechtmatige wijze door elkaar te halen.

      (1)  Verordening (EG,Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1)


title: Zaak T-557/17: Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Liaño Reig/GAR

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/24

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Liaño Reig/GAR
   (Zaak T-557/17)
   (2017/C 357/32)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carmen Liaño Reig (Alcobendas, Spanje) (vertegenwoordiger: F. López Antón, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               Op grond van hetgeen in de overwegingen 3.1 tot en met 3.4 van het onderhavige beroep wordt vermeld, het in artikel 6, lid 1, onder d), van het besluit vastgestelde afwikkelingsinstrument bestaande in de omzetting in nieuw uitgegeven aandelen van Banco Popular Español, S.A. van het Tier 2-kapitaalinstrument met betrekking tot de met # 4 aangeduide achtergestelde obligaties uitgegeven door BPE Financiaciones, S.A. met ISIN XS0550098569 nietig te verklaren omdat het onrechtmatig en in strijd met het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is;

               —

               Indien de in het vorige punt geformuleerde vordering wordt toegewezen, de GAR overeenkomstig artikel 87, lid 3, van de verordening te veroordelen om verzoekster te vergoeden voor het verliezen geleden als gevolg van de nietigverklaring van het in het vorige punt bedoelde besluit, aangezien volgens het bepaalde in overweging 91 en in artikel 85, lid 4, laatste alinea, van de richtlijn de annulering van een besluit van een afwikkelingsautoriteit de latere administratieve handelingen of transacties welke op het geannuleerde besluit van de afwikkelingsautoriteit zijn gebaseerd onverlet laat.
               In dat verband bedraagt het door verzoekster geleden verlies de op de datum van betaling vastgestelde contante waarde van het bedrag van 50 000 EUR, dat overeenkomt met de nominale waarde van de door BPE Financiaciones, S.A. uitgegeven obligatie met vervaldatum 22 oktober 2020 en ISIN XS0550098569, die verzoekster aanhield op de datum van het besluit, vermeerderd met de contante waarde op de datum van betaling van het bedrag aan rente tegen een vaste rentevoet van 6,873 % per jaar dat die obligatie zou hebben opgebracht sinds 7 juni 2017 (datum van het besluit) tot 22 oktober 2020 (vervaldatum van de obligatie);

               —

               Subsidiair aan de vorderingen die in de voorgaande punten zijn geformuleerd, en ingevolge hetgeen in overweging 3.5 van het onderhavige beroep is uiteengezet, de GAR te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een vergoeding waarvan het bedrag overeenkomt met het bedrag dat verzoekster zou hebben ontvangen als houdster van de door BPE Financiaciones, SA uitgegeven obligatie met ISIN XS0550098569 indien deze vennootschap op de datum van het besluit als gevolg van een gewone insolventieprocedure zou zijn geliquideerd, daarbij rekening houdend met de feit dat verzoekster geen schadevergoeding of enige tegenprestatie heeft ontvangen naar aanleiding van de omzetting in nieuw uitgegeven aandelen van Banco Popular Español, S.A. van voormelde, door haar gehouden obligatie of ingevolge de overdracht van die aandelen aan Banco Santander, S.A.

               —

               Indien — zoals verzoekster aanneemt –, wat BPE Financiaciones, S.A. betreft, niet is voldaan aan de in het Spaanse recht vastgestelde voorwaarden voor de inleiding van een gewone insolventieprocedures ten aanzien van die vennootschap, die zou resulteren in de liquidatie van deze vennootschap op de datum van het besluit, bedraagt de aan verzoekster te betalen schadevergoeding 50 000 EUR, welk bedrag overeenkomt met de nominale waarde van de door die vennootschap uitgegeven obligatie waarvan zij houder was.

               —

               Indien, wat BPE Financiaciones, S.A. betreft, is voldaan aan de in het Spaanse recht vastgestelde voorwaarden voor de inleiding van een gewone insolventieprocedures ten aanzien van die vennootschap, die zou resulteren in de liquidatie van deze vennootschap op de datum van het besluit, komt het bedrag van de schadevergoeding overeen met het bedrag voortvloeiend uit de waardering die overeenkomstig het bepaalde in artikel 20, leden 16 tot en met 18, van de verordening moet worden verricht.

               —

               Subsidiair aan de vorderingen die in de voorgaande punten zijn geformuleerd, en ingevolge hetgeen in overweging 3.6 van het onderhavige beroep is uiteengezet, de GAR te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een vergoeding waarvan het bedrag proportioneel is aan het bedrag waarop zij recht zou hebben indien alle achtergestelde obligaties uitgegeven door Banco Popular Español, S.A. die bestonden op de datum van het besluit en die niet waren omgezet in aandelen van die entiteit overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder d), van het besluit zouden zijn omgezet in aandelen van Banco Popular Español, S.A.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-319/04: Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Port Support Customs Rotterdam B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/48

         Beroep, op 27 juli 2004 ingesteld door Port Support Customs Rotterdam B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-319/04)
   (2004/C 262/90)
   Procestaal Nederlands
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 27 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Port Support Customs Rotterdam B.V., gevestigd te Rotterdam (Nederland), vertegenwoordigd door mr. A.T.M. Jansen.
   Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van verweerster van 18 mei 2004 te vernietigen;

               —

               verweerster te verplichten alsnog aan verzoekster de informatie te verstrekken en een kopie te sturen van de gevraagde documenten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft toegang gevraagd tot het missierapport van OLAF betreffende voetbekleding en textielproducten uit Cambodja. Verzoekster heeft slecht gedeeltelijk toegang gekregen tot dit rapport en heeft zodoende ook toegang gevraagd tot de niet-openbaar gemaakte delen van het rapport. Verzoekster heeft deze toegang niet verkregen.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster een schending aan van artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1). Verzoekster voert aan dat de Commissie geen antwoord heeft gegeven op het confirmatief verzoek van verzoekster.

      (1)  PB L 145, blz. 43


title: Zaak C-59/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 februari 2014 — Firma Ernst Kollmer Fleischimport und -export/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 februari 2014 — Firma Ernst Kollmer Fleischimport und -export/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-59/14)
   2014/C 142/17
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Firma Ernst Kollmer Fleischimport und -export

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vragen

               1)

               Bestaat er voor de onregelmatigheid, zoals vereist voor het begin van de in artikel 3, lid 1, eerste alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 bedoelde verjaringstermijn en zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (1), in een geval waarin de inbreuk op het gemeenschapsrecht pas na het optreden van een nadeel is ontdekt, naast een handeling of nalaten van een marktdeelnemer het cumulatieve vereiste dat de algemene begroting van de Unie of de door de Unie beheerde begrotingen zijn benadeeld, waardoor de verjaringstermijn pas begint zodra het nadeel is opgetreden, of begint de verjaringstermijn ongeacht het moment van het ontstaan van de schade reeds met de handeling of het nalaten van de marktdeelnemer die als inbreuk op het gemeenschapsrecht kan worden aangemerkt?

               2)

               Voor zover het antwoord op de eerste vraag luidt dat de verjaringstermijn pas begint op het moment dat het nadeel is opgetreden:
               is er — in verband met de terugvordering van een definitief toegekende uitvoerrestitutie — reeds sprake van een benadeling in de zin van artikel 1, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 als aan een uitvoerder een bedrag dat gelijk is aan de uitvoerrestitutie in de zin van artikel 5, lid 1, van verordening (EEG) nr. 565/80, is uitbetaald, zonder dat de zekerheid als bedoeld in artikel 6 van verordening (EEG) nr. 565/80 reeds is vrijgegeven, of is er pas sprake van een benadeling op het moment dat de zekerheid is vrijgegeven respectievelijk de uitvoerrestitutie definitief is toegekend?

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-116/03 P: Hogere voorziening, op 14 maart 2003 ingesteld door Augusto Fichtner, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 16 januari 2003 in zaak T-75/00, Augusto Fichtner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.5.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 124/7
Hogere voorziening, op 14 maart 2003 ingesteld door                            b)   mocht echter worden vastgesteld dat rekwirant
Augusto Fichtner, voormalig ambtenaar van de Commis-                                niettemin de genoemde verplichting heeft geschon-
sie van de Europese Gemeenschappen, tegen het arrest                                den, dan kan die schending niet worden geacht
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                   „opzettelijk of uit nalatigheid” te zijn begaan;
Gemeenschappen (Vierde kamer) van 16 januari 2003 in
zaak T-75/00, Augusto Fichtner tegen Commissie van de                   2)     het beginsel van evenredigheid (van overheidshandelin-
                  Europese Gemeenschappen                                      gen) wegens:
                         (Zaak C-116/03 P)                                     a)   misbruik van bevoegdheid: de Commissie heeft bij
                                                                                de vaststelling van het bestreden besluit een ander
                                                                                doel nagestreefd dan dat waarvoor haar de betrokken
                          (2003/C 124/11)                                           bevoegdheid is verleend (bescherming van de interne
                                                                                orde binnen het ambtenarenapparaat); zij heeft
                                                                                daarmee hoe dan ook andere dan de genoemde
                                                                                doelen willen bereiken;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 14 maart 2003 hogere voorziening ingesteld door Augusto                     b)   kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten: de
Fichtner, vertegenwoordigd door M. Tamburini en F. Colussi,                         Commissie heeft geen rekening gehouden met:
avvocati, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Rue de
Wiltz 36, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                        1)    de goede trouw van rekwirant;
van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 16 ja-
nuari 2003 in zaak T-75/00, Augusto Fichtner tegen Commis-                          2)    het feit dat de betrokken machtiging hem hoe
sie van de Europese Gemeenschappen.                                                       dan ook niet had kunnen worden geweigerd,
                                                                                aangezien de door rekwirant uitgeoefende ne-
                                                                                venactiviteiten geen afbreuk doen aan zijn
Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:                                             onafhankelijkheid en aan de werkzaamheden
                                                                                van de Gemeenschappen.
—     het bestreden arrest te vernietigen;
—     de vorderingen in eerste aanleg toe te wijzen, en derhalve:
      —    het bestreden besluit van 30 september 1999 van het
           tot aanstelling bevoegde gezag nietig te verklaren;
                                                                        Verzoek van de Consiglio di Stato (Sezione VI) van
      —    de Commissie te veroordelen tot betaling van de              17 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het
           hem niet uitgekeerde bezoldiging en vergoedingen,            geding tussen Società Italiana Draggi SpA, enerzijds, en
           met aanpassing en vermeerderd met interesten vanaf           Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti en Regione
           de datum van het van kracht worden van genoemd                       Autonoma del Friuli Venezia Giulia, anderzijds
           besluit tot en met de datum van daadwerkelijke
           voldoening;
                                                                                (Zaak C-117/03)
      —    de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
           door hem geleden immateriële en materiële schade                                       (2003/C 124/12)
           voor een bedrag van 50 000 euro of voor een
           ander bedrag als bepaald naar recht, dan wel, in
           voorkomend geval, voor een naar billijkheid of bij
           latere uitspraak vast te stellen bedrag;                     De Consiglio di Stato (Sezione VI) heeft bij beschikking van
                                                                        17 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                           Justitie op 18 maart 2003, in het geding tussen Società Italiana
                                                                        Draggi SpA, enerzijds en Ministero delle Infrastrutture e dei
                                                                        Trasporti en Regione Autonoma del Friuli Venezia Giulia,
                                                                        anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
Middelen en voornaamste argumenten                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:
Het arrest van het Gerecht is in strijd met het gemeenschaps-
recht gewezen, en in het bijzonder met:                                 „Moet artikel 4, lid 5, van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad
                                                                        van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke
1)    artikel 86, lid 1, van het Ambtenarenstatuut, omdat:              habitats en de wilde flora en fauna, aldus worden uitgelegd dat
                                                                        de maatregelen van artikel 6 van de richtlijn, in het bijzonder
      a)   rekwirant niet tekort is geschoten in zijn verplichting      die van artikel 6, lid 3, pas verbindend zijn voor de lidstaten
           van artikel 12, derde alinea, van het Statuut, aange-        na de definitieve goedkeuring op communautair niveau van de
           zien is bewezen dat hij heeft verzocht om mach-              lijst van de gebieden volgens artikel 21, of moet juist tot aan
           tiging om nevenactiviteiten uit te oefenen;                  de vaststelling van het tijdstip van de gewone inwerkingtreding


title: Gevoegde zaken C-463/10 P en C-475/10 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 — Deutsche Post AG, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 10, lid 3 — Beschikking houdende bevel tot het verstrekken van informatie — Aanvechtbare handeling in de zin van artikel 263 VWEU)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 — Deutsche Post AG, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-463/10 P en C-475/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 10, lid 3 - Beschikking houdende bevel tot het verstrekken van informatie - Aanvechtbare handeling in de zin van artikel 263 VWEU)
   2011/C 355/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Deutsche Post AG (vertegenwoordigers: J. Sedemund en T. Lübbig, Rechtsanwälte), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, J. Möller en N. Graf Vitzthum, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 juli 2010 in de zaak Deutsche Post/Commissie (T-570/08), waarbij het Gerecht de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid heeft aanvaard, en dus niet-ontvankelijk heeft verklaard het beroep tot nietigverklaring van de beschikking die zou zijn opgenomen in de brief van de Commissie van 30 oktober 2008 houdende bevel tot informatieverstrekking in de procedure betreffende staatssteun aan Deutsche Post AG — Onjuiste uitlegging van het begrip „voor beroep vatbare handeling” in de zin van artikel 230 EG — Onjuiste beoordeling van de aard en de rechtsgevolgen van de litigieuze handeling — Schending van het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming

      Dictum

               1)

               De beschikkingen van het Gerecht van de Europese Unie van 14 juli 2010, Deutsche Post/Commissie (T-570/08) en Duitsland/Commissie (T-571/08), worden vernietigd.

               2)

               De door de Europese Commissie voor het Gerecht van de Europese Unie opgeworpen excepties van niet-ontvankelijkheid worden verworpen.

               3)

               De zaken worden terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak over de vorderingen van Deutsche Post AG (T-570/08) en van de Bondsrepubliek Duitsland (T-571/08) strekkende tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 30 oktober 2008 waarbij de Bondsrepubliek Duitsland is gelast, informatie te verstrekken in de procedure betreffende staatssteun ten gunste van Deutsche Post AG.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/1

         (2009/C 44/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 32 van 7.2.2009

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 19 van 24.1.2009

      PB C 6 van 10.1.2009

      PB C 327 van 20.12.2008

      PB C 313 van 6.12.2008

      PB C 301 van 22.11.2008

      PB C 285 van 8.11.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-178/99: Beroep, op 6 augustus 1999 ingesteld door S. M. Elder en R. D. Elder tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 281/28               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.10.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster in de onderhavige zaak, die ook verzoekster is in
zaak T-20/98, Jemaa/Raad (1), keert zich tegen het besluit van          Verzoekers, die bij de Commissie reeds een herzieningsverzoek
het tot aanstelling bevoegde gezag tot afwijzing van haar               hadden ingediend met betrekking tot de stilzwijgende weige-
verzoek om de kosten van een aan de behoeften van haar                  ring inzage te verlenen in bepaalde notulen van het Raadgevend
gezin beantwoordend appartement over te nemen door middel               Comité voor de belasting over de toegevoegde waarde („BTW-
van terugbetaling van haar maandelijkse huur.                           Comité”), ingesteld bij artikel 29 van de Zesde BTW-richtlijn (1),
                                                                        komen thans op tegen de uitdrukkelijke en definitieve weige-
                                                                        ring „inzage te verlenen in de betrokken notulen”.
Het afwijzingsbesluit berust erop, dat verzoekster destijds in
een woning woonde waarvan zij eigenares was en dat zij
bovendien niet verplicht was om voor haar werk te verhuizen             Volgens verzoekers is de bestreden beschikking in strijd met
buiten Genève, haar standplaats.                                        de in de bijlage bij besluit 94/90/EGKS/EG/Euratom vervatte
                                                                        Gedragscode inzake de toegang tot documenten van de
Tot staving van haar vordering beroept verzoekster zich op              Commissie en de Raad en/of met artikel 253 EG, en wel op de
schending van artikel 71 van het Statuut en de artikelen 5, 18          volgende gronden:
en 32 van bijlage X bij het Statuut, alsook op schending van
de zorgplicht. Zij stelt in dit verband dat geen van de                 — de bestreden beschikking wijst niet op de rechtsmiddelen
aangehaalde bepalingen voor de terugbetaling van de werkelijk                en schendt daarmee een bindende rechtsregel inzake de
gemaakte kosten voor de huur van woonruimte door een                         toepassing van het Verdrag;
buiten de Gemeenschap te werk gestelde ambtenaar, als
voorwaarde stelt dat deze voor zijn werk is verhuisd en dat hij         — de derde alinea van de bestreden beschikking, waarin de
geen eigenaar is van een onroerende zaak in zijn standplaats.                weigering tot inzageverlening is verwoord, mist iedere
                                                                             motivering. Moet de bestreden beschikking aldus worden
                                                                             uitgelegd, dat verweerster de inzage in de betrokken
(1) PB C 94, van 28.3.98, blz. 35.                                           notulen weigert omdat de vertrouwelijkheidsregel ook
                                                                             voor notulen van vergaderingen zou gelden, dan achten
                                                                             verzoekers de bestreden beschikking onvoldoende gemoti-
                                                                             veerd.
                                                                        — in de bestreden beschikking zijn niet de specifieke redenen
                                                                             vermeld waarom de betrokken notulen onder een toepasse-
                                                                             lijke uitzondering op het algemene recht op en het beginsel
                                                                             van een zo ruim mogelijke toegang tot documenten
                                                                             zouden vallen.
Beroep, op 6 augustus 1999 ingesteld door S. M. Elder en
R. D. Elder tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen
                                                                        Volledigheidshalve stellen verzoekers, dat wanneer de raadple-
                                                                        ging van een ingevolge de wetgeving ingesteld comité (zoals
                        (Zaak T-178/99)                                 het BTW-Comité of een „comitology-comité”) gelijk in casu een
                                                                        wezenlijk procedurevoorschrift is, waarvan de niet-naleving de
                                                                        nietigverklaring van een normatieve handeling tot gevolg heeft,
                        (1999/C 281/53)                                 er nimmer rechtvaardigingsgronden kunnen zijn voor de
                                                                        weigering het bewijs van deze raadpleging over te leggen in
                                                                        de vorm van een ten tijde van de raadpleging opgemaakt
                        (Procestaal: Engels)                            bewijskrachtig verslag (zoals notulen), daar de betrokken
                                                                        normatieve handeling bij gebreke van zodanig bewijs nietig
                                                                        moet worden verklaard. Onder deze omstandigheden is niet
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               alleen de bestreden beschikking duidelijk ongeldig, maar komt
schappen is op 6 augustus 1999 beroep tegen de Commissie                ook de geldigheid van de betrokken wetgeving van het
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. M. Elder               Verenigd Koninkrijk in het geding, wanneer verweerster blijft
en R. D. Elder, vertegenwoordigd door S. Crosby, van Kemmler            volharden in haar weigering inzage te verlenen in de notulen
Rapp Böhlke & Crosby, Schumanplein 9, Brussel.                          zoals verzoekers verlangen.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren verweersters beschikking van 8 juni               (1) Zaak T-78/99 (Elder en Elder/Commissie), PB C 174 van
     1999 waarbij verzoekers inzage werd geweigerd in de                    19.06.1999, blz. 11.
     notulen van het BTW-Comité als genoemd in het herzie-
     ningsverzoek van 6 januari 1999;
— verweerster krachtens artikel 87 van het Reglement voor
     de procesvoering van het Gerecht in de kosten te verwijzen.