title: Zaak T-714/16: Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2017 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL) („Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van de bestreden beslissing — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/34

         Beschikking van het Gerecht van 9 februari 2017 — Asolo/EUIPO — Red Bull (FLÜGEL)
   (Zaak T-714/16) (1)

   ((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van de bestreden beslissing - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 121/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Asolo LTD (Limassol, Cyprus) (vertegenwoordiger: W. Pors, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en M. Capostagno, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Renck, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 juli 2016 (zaak R 282/2015-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Red Bull en Asolo

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Asolo LTD en Red Bull GmbH.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 15 februari 2005 in zaak C-12/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Tetra Laval BV (Hogere voorziening — Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4064/89 — Beschikking waarbij concentratie van conglomeraattype onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Hefboomwerking — Draagwijdte van rechterlijke toetsing — In aanmerking te nemen elementen — Verbintenissen aangaande gedragingen)

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/1

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 15 februari 2005
   in zaak C-12/03 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Tetra Laval BV (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Verordening (EEG) nr. 4064/89 - Beschikking waarbij concentratie van conglomeraattype onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Hefboomwerking - Draagwijdte van rechterlijke toetsing - In aanmerking te nemen elementen - Verbintenissen aangaande gedragingen)
   (2005/C 82/02)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-12/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 8 januari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Petite, A. Whelan en P. Hellström), andere partij bij de procedure: Tetra Laval BV, gevestigd te Amsterdam (Nederland), (advocaten: A. Vandencasteele, D. Waelbroeck en M. Johnsson, A. Weitbrecht en S. Völcker), heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend voor de president, C. W. A. Timmermans en A. Rosas (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


title: Zaak F-73/08: Beroep ingesteld op 25 augustus 2008 — Marcuccio/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/51

         Beroep ingesteld op 25 augustus 2008 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-73/08)
   (2008/C 272/100)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van een aantal besluiten van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek om 100 % vergoeding van zijn medische kosten en veroordeling van de Commissie tot betaling van het betrokken bedrag
   Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit tot afwijzing van het verzoek van 27 juni 2007 dat op 28 juni 2007 is verzonden;

               —

               nietig verklaren het besluit tot afwijzing van het verzoek van 29 juni 2007 dat op diezelfde datum is verzonden;

               —

               nietig verklaren het besluit tot afwijzing van het verzoek van 30 juni 2007 dat op 2 juli 2007 is verzonden;

               —

               nietig verklaren het besluit tot afwijzing van het verzoek van 2 juli 2007 dat diezelfde dag is verzonden;

               —

               voor zover nodig, nietig verklaren de nota van 29 april 2008;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling aan verzoeker, ter vergoeding van 100 % van zijn medische kosten, van het bedrag van 4 747,29 EUR, dan welk van elk lager bedrag dat het Gerecht uit dien hoofde gerechtvaardigd en billijk acht, met een jaarlijkse rente van 10 % over bovenvermeld bedrag en jaarlijkse kapitalisatie, dan wel met de rente, kapitalisatie en de begindatum die het Gerecht gerechtvaardigd acht;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.


title: Verzoek van de käräjäoikeus te Helsinki van 5 november 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het Openbaar Ministerie en Sami Lasse Juhani Heinonen (Zaak C-394/97)

text:
7.2.98                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 41/9
Verzoek van het Verwaltungsgericht Halle van 1 oktober                  negende overweging van de considerans van de doua-
1997 om een prejudicieÈle beslissing in het bestuursrechte-             nevrijstellingverordening en in artikel 36 van het EG-
lijk geding tussen Firma Lidl-Fleischwerk Handelshof                    Verdrag of van andere dwingende eisen van algemeen
       GmbH & Co. KG en Landkreis Burgenlandkreis                       belang, verenigbaar zijn met die verordening en die
                        (Zaak C-393/97)                                 richtlijn?
                          (98/C 41/15)
                                                                   2. Leveren de in punt IV.6, onder a) tot h), van de verwij-
                                                                        zingsbeschikking genoemde omstandigheden redenen
Het Verwaltungsgericht Halle heeft bij beschikking van                  op waardoor de daarop gebaseerde nationale beperkin-
1 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                   gen van een lidstaat verenigbaar zijn met de reizigers-
Justitie op 19 november 1997, in het bestuursrechtelijk                 verkeerrichtlijn?
geding tussen Firma Lidl-Fleischwerk Handelshof GmbH
& Co. KG en Landkreis Burgenlandkreis, het Hof van Jus-
                                                                   3. Kan de beperking van de invoer van alcoholische dran-
titie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                        ken (waaronder bier) door reizigers op grond van de
prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                        reisduur worden aangemerkt als een met de douane-
                                                                        vrijstellingverordening en de reizigersverkeerrichtlijn
1. Staan de bepalingen van de Europese Unie, inzonder-                  verenigbare regeling?
     heid Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december
     1994 (1) in de weg aan een nationale bepaling krach-          (1) Verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart
     tens welke producten uit gehakt vlees, zoals gehakt en            1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling
     mager rundergehakt, ook geprepareerd, alleen op hun               inzake douanevrijstellingen (PB L 105 van 23.4.1983, blz. 1).
     productiedag in de handel mogen worden gebracht,              (2) Richtlijn 69/169/EEG van de Raad van 28 mei 1969 inzake de
                                                                       harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
     voorzover zij niet voor de eindverbruiker in een indivi-
                                                                       gen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen
     duele verkoopverpakking verpakt en geeÈtiketteerd of              en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internatio-
     niet diepgekoeld/gevroren zijn?                                   nale reizigersverkeer (PB L 133 van 4.6.1969, blz. 6).
2. Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-
     woord, vinden deze bepalingen van de Europese Unie
     dan ook toepassing op een feitelijke situatie waarin het
     productiebedrijf zich in dezelfde staat bevindt als waar
     het product uit gehakt vlees, zoals gehakt en mager           Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia del País
     rundergehakt, in de handel wordt gebracht?                    Vasco (Sala de lo Contencioso-Administrativo) van 30 juli
                                                                   1997 om een prejudicieÈle beslissing in de gedingen tussen
(1) PB L 368 van 31.12.1994, blz. 10.                              Administración del Estado enerzijds en Juntas Generales
                                                                   de Guipuzcoa en Diputación Foral de Guipuzcoa ander-
                                                                   zijds, intervenieÈnt: Gobierno Vasco, tussen Administración
                                                                   del Estado enerzijds en Juntas Generales del Territorio
                                                                   Histórico de Alava en Diputación Foral de Alava ander-
                                                                   zijds, intervenieÈnt: Gobierno Vasco, en tussen Admini-
                                                                   stración del Estado en Juntas Generales del Territorio
Verzoek van de käräjäoikeus te Helsinki van 5 november             Histórico de Bizkaia, intervenieÈnten: Gobierno Vasco en
1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                             Diputación Foral de Bizkaia
  het Openbaar Ministerie en Sami Lasse Juhani Heinonen                      (Zaken C-400/97, C-401/97 en C-402/97)
                        (Zaak C-394/97)
                                                                                (98/C 41/17)
                          (98/C 41/16)
                                                                   Het Tribunal Superior de Justicia del País Vasco (Sala de
De käräjäoikeus te Helsinki heeft bij beschikking van              lo Contencioso-Administrativo) heeft bij beschikkingen
5 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van             van 30 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 25 november 1997, in het geding tussen het             Justitie op 1 december 1997, in de gedingen tussen Admi-
Openbaar Ministerie en Sami Lasse Juhani Heinonen, het             nistración del Estado enerzijds en Juntas Generales de Gui-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-               puzcoa en Diputación Foral de Guipuzcoa anderzijds,
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende           intervenieÈnt: Gobierno Vasco, tussen Administración del
vragen:                                                            Estado enerzijds en Juntas Generales del Territorio Histó-
                                                                   rico de Alava en Diputación Foral de Alava anderzijds,
                                                                   intervenieÈnt: Gobierno Vasco, en tussen Administración
1. Kunnen de douanevrijstellingverordening (1) en de rei-          del Estado en Juntas Generales del Territorio Histórico de
     zigersverkeerrichtlijn (2) aldus worden uitgelegd, dat        Bizkaia, intervenieÈnten: Gobierno Vasco en Diputación
     nationale bepalingen van de lidstaten die de invoer van       Foral de Bizkaia, het Hof van Justitie van de Europese
     bier en andere alcoholische dranken door reizigers            Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     beperken op grond van de redenen bedoeld in de                over de navolgende vraag:


title: Zaak C-141/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 april 2008 door Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 29 januari 2008 in zaak T-206/07, Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware/Raad van de Europese Unie

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/11

         Hogere voorziening ingesteld op 7 april 2008 door Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer) van 29 januari 2008 in zaak T-206/07, Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-141/08 P)
   (2008/C 158/16)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, avocat, G. Vallera, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Vale Mill (Rochdale) Ltd, Pirola SpA, Colombo New Scal SpA, Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               de in het kader van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-206/07 geformuleerde vordering, te weten nietigverklaring van verordening (EG) nr. 452/2007 (1), toe te wijzen voor zover deze verordening rekwirante raakt;

               —

               de Raad te verwijzen in de voor het Gerecht en het Hof gemaakte kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan.
   Met haar eerste middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het niet is ingegaan op het eerste door haar aangevoerde middel tot nietigverklaring, en dit middel heeft afgewezen op basis van een duidelijk met de stukken van het dossier strijdige vaststelling, te weten dat de discussie over de uitlegging van artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening (2) en van punt 44 van het arrest van het Gerecht van 14 november 2006, Nanjing Metalink/Raad (T-138/02, Jurispr. blz. II-4347) niet ter zake dienend is. Immers, zoals de Raad zelf in zijn verweerschrift heeft opgemerkt, is het juist doordat de Commissie van mening was dat de voorwaarden die noodzakelijk waren om de aanvankelijk gegeven oplossing te wijzigen, zoals uiteengezet in het voormelde arrest, niet waren vervuld, dat zij tot haar definitieve vaststelling is gekomen, waarbij aan rekwirante de status van marktgericht bedrijf is verleend. Bijgevolg heeft het Gerecht zijn argumentatie niet alleen gebaseerd op onjuiste vaststellingen, maar heeft het ook nagelaten om zich uit te spreken over de uitlegging van artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, en over de vraag of de Commissie wel of niet op basis van dit artikel in de loop van de procedure kan terugkomen van haar aanvankelijke standpunt met betrekking tot het al dan niet toekennen van de status van marktgericht bedrijf.
   Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte tot de slotsom is gekomen dat de schending van haar recht van verweer, hoewel het Gerecht had erkend en vastgesteld dat daarvan sprake was, niet kon leiden tot nietigverklaring van de bestreden verordening, op grond dat de administratieve procedure onmogelijk tot een ander resultaat had kunnen leiden. De discussie over de uitlegging van artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening en van punt 44 van het reeds aangehaalde arrest Nanjing Metalink heeft namelijk een doorslaggevende rol gespeeld in de administratieve procedure, en indien de Commissie zou hebben voldaan aan de procedurele vereisten van artikel 20, lid 5, van de basisverordening, had rekwirante zich met succes op haar eigen uitlegging van artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening kunnen beroepen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 452/2007 van de Raad van 23 april 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op strijkplanken van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Oekraïne (PB L 109, blz. 12).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak C-256/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Drago Nemec/Republika Slovenija (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2000/35/EG — Bestrijding van betalingsachterstand — Bevoegdheid van het Hof — Transactie gesloten vóór de toetreding van de Republiek Slovenië tot de Europese Unie — Toepassingsgebied — Begrip „handelstransactie” — Begrip „onderneming” — Maximumbedrag van de vertragingsrente)

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije — Slovenië) — Drago Nemec/Republika Slovenija
   (Zaak C-256/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2000/35/EG - Bestrijding van betalingsachterstand - Bevoegdheid van het Hof - Transactie gesloten vóór de toetreding van de Republiek Slovenië tot de Europese Unie - Toepassingsgebied - Begrip „handelstransactie” - Begrip „onderneming” - Maximumbedrag van de vertragingsrente))
   (2017/C 046/05)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Drago Nemec

      Verwerende partij: Republika Slovenija

      Dictum

               1)

               Artikel 2, punt 1, van richtlijn 2000/35 van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties, moet aldus worden uitgelegd dat een natuurlijke persoon die een vergunning bezit voor de uitoefening van een activiteit als zelfstandig ambachtsman, moet worden beschouwd als „onderneming” in de zin van die bepaling, en de door hem gesloten transactie als een „handelstransactie” in de zin van diezelfde bepaling, indien die transactie weliswaar niet valt onder de activiteit waarvoor die vergunning is afgegeven, maar — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dit gelet op alle betrokken omstandigheden te beoordelen — wordt verricht in de uitoefening van een gestructureerde en duurzame zelfstandige economische of beroepsmatige activiteit.

               2)

               Richtlijn 2000/35 moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling als artikel 376 van de Obligacijski zakonik (verbintenissenwetboek), op grond waarvan vervallen maar niet betaalde vertragingsrente niet langer doorloopt wanneer het bedrag ervan het bedrag van de hoofdsom heeft bereikt.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak T-170/09: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener en Shanghai Prime Machinery/Raad ( „Dumping — Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China — Status van marktgerichte onderneming — Termijn voor vaststelling van beschikking betreffende deze status — Beginsel van behoorlijk bestuur — Bewijslast — Motiveringsplicht — Artikel 2, lid 7, sub b en c, en lid 10, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 2, lid 7, sub b en c, en lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009)” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/30

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener en Shanghai Prime Machinery/Raad
   (Zaak T-170/09) (1)

   (Dumping - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China - Status van marktgerichte onderneming - Termijn voor vaststelling van beschikking betreffende deze status - Beginsel van behoorlijk bestuur - Bewijslast - Motiveringsplicht - Artikel 2, lid 7, sub b en c, en lid 10, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 2, lid 7, sub b en c, en lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009))
   2012/C 366/56
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener Co. Ltd (Baoshan, China) en Shanghai Prime Machinery Co. Ltd (Shanghai, China) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Adamantopoulos en Y. Melin, vervolgens Y. Melin, V. Akritidis en F. Crespo, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, advocaten, vervolgens J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en C. Clyne, gemachtigden) en European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bourgeois, Y. van Gerven en E. Wäktare, vervolgens J. Bourgeois, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 29, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shanghai Biaowu High-Tensile Fastener Co. Ltd en Shanghai Prime Machinery Co. Ltd zullen naast hun eigen kosten ook de kosten dragen die de Raad van de Europese Unie en European Industrial Fasteners Institute AISBL zijn opgekomen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 24 januari 2002 in zaak C-51/00 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel om een prejudiciële beslissing): Temco Service Industries NV tegen Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh, Abdesselam Afia-Aroussi, Khalil Lakhdar ("Richtlĳn 77/187 — Behoud van rechten van werknemers bĳ overgang van ondernemingen")

text:
6.4.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/21
verschillende lidstaten (PB L 25, blz. 1), heeft het Hof                   het aldaar aanhangig geding tussen Temco Service Industries
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),              NV en Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh, Abdesselam Afia-
kamerpresident, S. von Bahr, A. La Pergola, L. Sevón en                   Aroussi, Khalil Lakhdar, in tegenwoordigheid van: General
C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;              Maintenance Contractors BVBA (GMC), Weisspunkt NV, voor-
griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 15 januari 2002            heen Buyle-Medros-Vaes Associates NV (BMV), om een preju-
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 1, lid 1,
                                                                           en 3, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
1)    Artikel 2, sub c en i, van richtlijn 90/434/EEG van de Raad          14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
      van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale           wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
      regeling voor fusies, splitsingen, inbreng van activa en aandelen-   rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
      ruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende            vestigingen of onderdelen daarvan (PB L 61, blz. 26), heeft
      lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat er geen inbreng van       het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
      activa in de zin van de richtlijn is, wanneer bij een transactie de  kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur),
      opbrengst van een door de inbrengende vennootschap aangegane         R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
      lening in deze vennootschap blijft en de daarmee samenhangen-        generaal: L. A. Geelhoed; griffier: D. Louterman-Hubeau,
      de verplichtingen aan de ontvangende vennootschap worden             afdelingshoofd, op 24 januari 2002 een arrest gewezen
      overgedragen. Daarbij is het van geen belang, dat de inbrengen-      waarvan het dictum luidt als volgt:
      de vennootschap een klein pakket aandelen van een derde
      vennootschap behoudt.
2)    Het staat aan de nationale rechter om te beoordelen, of een
      inbreng van activa betrekking heeft op een onafhankelijke            1)    Artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG van de Raad van
      exploitatie in de zin van artikel 2, sub i, van richtlijn 90/434,          14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de
      dat wil zeggen een geheel dat op eigen kracht kan functioneren,            wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
      wanneer de liquiditeit van de ontvangende vennootschap in de               rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
      toekomst moet worden verzekerd door een bedrijfskrediet van                vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus worden uitgelegd,
      een bank, die onder meer verlangt dat de aandeelhouders van de             dat deze laatste van toepassing is op een situatie waarin een
      ontvangende vennootschap een waarborg stellen in de vorm van               opdrachtgever die de schoonmaak van lokalen bij overeenkomst
      aandelen ter hoogte van het maatschappelijk kapitaal van deze              had toevertrouwd aan een eerste ondernemer, die deze opdracht
      vennootschap.                                                              door een onderaannemer liet uitvoeren, deze overeenkomst
                                                                                beëindigt en voor de uitvoering van dezelfde werkzaamheden
                                                                                met een tweede ondernemer een nieuwe overeenkomst sluit,
(1) PB C 22 van 29.4.2000.                                                       wanneer in dit kader geen enkel element van materiële of
                                                                                immateriële activa van de eerste ondernemer of de onderaanne-
                                                                                mer wordt overgenomen door de nieuwe ondernemer, maar de
                                                                                nieuwe ondernemer ingevolge een collectieve arbeidsovereen-
                                                                                komst een deel van de werknemers van de onderaannemer
                                                                                overneemt, op voorwaarde dat de overname van het personeel
                                                                                betrekking heeft op een wezenlijk deel — qua aantal en
                     ARREST VAN HET HOF                                          deskundigheid — van de werknemers die de onderaannemer
                                                                                voor de uitvoering van de in onderaanneming gegeven opdracht
                            (Zesde kamer)                                        had ingezet.
                        van 24 januari 2002
in zaak C-51/00 (verzoek van het Arbeidshof te Brussel                     2)    Artikel 3, lid 1, van richtlijn 77/187 moet aldus worden
om een prejudiciële beslissing): Temco Service Industries                        uitgelegd, dat het er niet aan in de weg staat dat de overeenkomst
NV tegen Samir Imzilyen, Mimoune Belfarh, Abdesselam                             of arbeidsverhouding van een werknemer die op de datum van
                 Afia-Aroussi, Khalil Lakhdar (1)                                de overgang van onderneming in de zin van artikel 1, lid 1,
                                                                                van die richtlijn in dienst is van de vervreemder, met de
                                                                                vervreemder wordt voortgezet, wanneer die werknemer zich
(„Richtlijn 77/187 — Behoud van rechten van werknemers
                                                                                verzet tegen de overdracht van zijn overeenkomst of arbeidsver-
                bij overgang van ondernemingen”)                                 houding aan de verkrijger.
                            (2002/C 84/33)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           (1) PB C 122 van 29.4.2000.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In zaak C-51/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Arbeidshof te Brussel (België), in


title: Zaak T-134/09: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2012 — Basile en I Marchi Italiani/BHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk B. Antonio Basile 1952 — Ouder nationaal woordmerk BASILE — Relatieve weigeringsgrond — Rechtsverwerking wegens gedogen — Artikel 53, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/15

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2012 — Basile en I Marchi Italiani/BHIM — Osra (B. Antonio Basile 1952)
   (Zaak T-134/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk B. Antonio Basile 1952 - Ouder nationaal woordmerk BASILE - Relatieve weigeringsgrond - Rechtsverwerking wegens gedogen - Artikel 53, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, van verordening nr. 207/2009))
   2012/C 243/26
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Antonio Basile (Giugliano in Campania, Italië) en I Marchi Italiani Srl (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: G. Militerni, L. Militerni en F. Gimmelli, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sempio, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Osra SA (Rovereta, San Marino) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, R. Cartella en G. Petrocchi, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 januari 2009 (zaak R 1436/2007-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Osra SA en Antonio Basile

      Dictum

               1)

               In zaak T-134/09 wordt de naam van tweede verzoekster, I Marchi Italiani Srl, geschrapt van de lijst van verzoekende partijen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               Antonio Basile wordt verwezen in de kosten, behalve in die welke betrekking hebben op de afstand van instantie.

               4)

               I Marchi Italiani Srl draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Beroep, op 23 februari 1998 ingesteld door Republica SA tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-34/98)

text:
11.4.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 113/19
Ð misbruik van bevoegdheid bij de bepaling van de nor-               Beroep, op 23 februari 1998 ingesteld door Republica SA
     male waarde, door met toepassing van de 20 %-regel                            tegen Raad van de Europese Unie
     van artikel 3, lid 4, derde alinea, van de basisverorde-                               (Zaak T-34/98)
     ning te bepalen, of de verlieslatende verkopen een aan-
     zienlijke omvang hadden;                                                                (98/C 113/46)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Ð schending van artikel 2, lid 11, van de basisverorde-              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     ning en kennelijk onjuiste beoordeling bij de bereke-           Gemeenschappen is op 23 februari 1998 beroep tegen
     ning van de dumpingmarge doordat:                               Raad van de Europese Unie ingesteld door Republica SA,
                                                                     vertegenwoordigd door A. L. Merck, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg bij Duro & Lorang, advocaten
     Ð niet wordt uitgelegd, waarom vergelijking van de              aldaar, boulevard Royal 4.
         gewogen gemiddelde normale waarde met de prij-
         zen van alle afzonderlijke uitvoertransacties de            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
         dumping vollediger weergeeft dan de normale
         methoden;
                                                                     Ð artikel 1 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
                                                                         Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
                                                                         zoekster betreft;
     Ð bij de vaststelling van dumping is rekening gehou-
         den met factoren die niet op het onderzoekstijdvak
                                                                     Ð artikel 2 van Verordening (EG) nr. 2320/97 van de
         betrekking hebben;
                                                                         Raad nietig te verklaren voorzover deze bepaling ver-
                                                                         zoekster betreft;
     Ð het bestaan van een patroon van exportprijzen dat
         verschilde naar gelang van de afnemers, regio's of          Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
         tijdvakken niet is aangetoond;
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Ð kennelijke beoordelingsfouten bij de bepaling van de               met die in zaak T-33/98, Petrotub/Raad.
     schade, terwijl niet overeenkomstig artikel 3, leden 6
     en 7, van de basisverordening is bewezen, dat de
     invoer uit de onderzochte landen de communautaire
     bedrijfstak aanmerkelijke schade heeft veroorzaakt;
                                                                     Beroep, op 25 februari 1998 ingesteld door A. Hecq tegen
Ð in strijd met artikel 20, lid 2, van de basisverordening                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
     en met het recht van verweer, is geen definitieve mede-                                (Zaak T-35/98)
     deling gedaan van de overwegingen verband houdend
                                                                                (98/C 113/47)
     met het belang van de Gemeenschap.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ten slotte stelt zij, dat de in artikel 2 van de bestreden ver-      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
ordening gestelde voorwaarden voor vrijstelling van de               Gemeenschappen is op 25 februari 1998 beroep tegen
antidumpingrechten in strijd zijn met artikel 8, lid 1, van          Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
de basisverordening en van de GATT-overeenkomst inzake               door A. Hecq, wonende te Bonlez (BelgieÈ), zowel in eigen
antidumping van 1994, artikel 34, leden 2 en 3, van de               naam als namens de SFIE, vertegenwoordigd door L.
Associatieovereenkomst met RoemenieÈ, de conclusies van              Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
de Europese Raad te Essen, waarin de grondslagen zijn                Luxemburg bij C. Kremer, advocaat aldaar, rue Matthias
gelegd voor een toetredingsstrategie voor de geassocieerde           Hardt 8-10, postbus 39.
landen, en met artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag. In
verband met dit laatste punt stelt zij, dat de instellingen          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
met hun eis om haar prijzen aan te passen aan die van de
Europese producenten, haar hebben gedwongen tot paral-               Ð nietig te verklaren het op 24 november 1997 ter kennis
lel prijsgedrag dat strijdig is met de communautaire mede-               van verzoeker gebrachte besluit van 17 november
dingingsregels.                                                          1997 houdende afwijzing van zijn klacht tegen het
                                                                         besluit van 20 maart 1997, waarbij is geweigerd de
(1) PB L 322 van 25.11.1997, blz. 1.
                                                                         door hem krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut
                                                                         gevraagde noodzakelijke maatregelen te treffen ter
                                                                         waarborging van een collectieve en evenredige samen-
                                                                         stelling van het Bureau van het plaatselijke Personeels-
                                                                         comiteÂ te Brussel, met name door de bijeenroeping van


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 juni 1995 in zaak T-370/94: J. Vigel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Ontvankelijkheid - Bezwarend besluit - Bevorderingsprocedure)

text:
12 . 8 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 208/25
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                    Ffr. 543 871,13 , of de tegenwaarde in ecu, met rente
                    VAN EERSTE AANLEG                                      vanaf de datum van instelling van dit beroep en
                         van 21 uni 1995                                   kapitalisatie van de rente ;
in zaak T-3 70/94 : J. Vigel tegen Commissie van de Europese          — verweerster te veroordelen tot betaling van Ffr . 66 000 ,
                       Gemeenschappen (')                                  of de tegenwaarde in ecu, ter zake van onverhaalbare
(Ambtenaren — Ontvankelijkheid — Bezwarend besluit —                       kosten;
                     Bevorderingsprocedure)
                           ( 95/C 208/55 )                            — verweerster in alle kosten te verwijzen .
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-370/94, J. Vigel , ambtenaar van de Commissie
                                                                      Verzoeker, beherend vennoot van een „ groupement agricole
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Bergen                     d'exploitation en commun " ( GAEC ), had in 1978 een
( Nederland ), vertegenwoordigd door C. Nikis, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 premie ontvangen voor de omschakeling van de melkpro
kantore van L. Schiltz, Rue du Fort Rheinsheim 2, tegen
                                                                      duktie naar de produktie van rund- of schapevlees . In 1991
                                                                      werd hem een specifieke referentiehoeveelheid toegekend
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach
tigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende een beroep strek           krachtens Verordening ( EEG ) nr . 857/84 en werd hem op de
kende tot nietigverklaring van de kennisgeving aan het                voet van Verordening ( EEG ) nr . 2187/93 een schadevergoe
                                                                      ding aangeboden van Ffr . 543 871,13 . Het Office National
personeel nr. EP/A/637 van het Gemeenschappelijk centrum
voor onderzoek te Petten ( Nederland ) van 20 april 1994
                                                                      Interprofessionel du lait ( ONILAIT ) weigerde evenwel de
                                                                      betaling ervan, op grond dat de specifieke referentiehoeveel
waaruit blijkt, dat verzoeker niet voorkomt op de lijst van
                                                                      heid niet als definitief kon worden beschouwd , daar hij niet
 personeelsleden die voor het bevorderingsjaar 1994 in
                                                                      persoonlijk de melkproduktie had hervat. In 1992 hadden
 aanmerking komen voor een bevordering of voor een extra
                                                                      de vennoten van de GAEC besloten tot oprichting van een
 salaristrap, alsmede tot toekenning van 75 000 BFR en
                                                                      société civile d'exploitation agricole ( SCEA ) zonder rechts
 250 000 BFR ter vergoeding van de morele en materiële
                                                                      persoonlijkheid .
 schade die verzoeker heeft geleden, heeft het Gerecht
 ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi
 dent, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas, rechters;                Volgens verzoeker berust die weigering op een onjuiste
 griffier: H. Jung, op 21 juni 1995 een beschikking gegeven,          beoordeling van de feiten door de bevoegde autoriteit.
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                  Gezien de bestaande juridische situatie moet worden aan
                                                                      genomen, enerzijds dat de enige werkelijke rechthebbende
  1 ) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                   op de oorspronkelijk toegekende referentiehoeveelheid
                                                                      EARL BENIN is, waaraan alle voor de produktie noodza
 2 ) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                     kelijke activa waren overgedragen, en met name het
                                                                      pachtrecht op de boerderij , en anderzijds dat de omzetting
  (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .                              van EARL BENIN in een SCEA niet tot het ontstaan van een
                                                                      nieuwe rechtspersoon heeft geleid .
                                                                      De beslissing berust derhalve op een verkeerde uitlegging
                                                                       van de begrippen bedrijf en producent in de zin van
  Beroep, op 16 maart 1995 ingesteld door R. Bébin tegen               artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr . 3950/92 . Bovendien
          Commissie van de Europese Gemeenschappen                    was de oprichting van EARL BENIN en de omzetting ervan
                          ( Zaak T-84/95 )                             in een SCEA enkel een „ noodzakelijke structurele aanpas
                                                                       sing " in de zin van Verordening ( EEG ) nr . 804/68 ,
                             ( 95/C 208/56 )                           waardoor de greep op de melkproduktie geenszins werd
                                                                       aangetast .
                         (Procestaai: Frans)
  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
  schappen is op 16 maart 1995 beroep ingesteld tegen
  Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.
   Bébin, beherend vennoot van S.C.F..A. R.D.M. , wonende te
   Le Rheu ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door P. Olive,              Beroep, op 17 maart 1995 ingesteld door B. Laga tegen
   advocaat te Rennes, domicilie gekozen hebbende te Luxem                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
   burg ten kantore van A. May , advocaat aldaar, Grand Rue                                    ( Zaak T-93/95 )
   31 .
                                                                                ( 95/C 208/57 )
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
   — de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
        veroordelen tot betaling aan R. Bébin, in zijn hoedanig
        heid van beherend vennoot van S.C.E.A. R.D.M. , en ten          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
        gunste van deze vennootschap, van een bedrag van                schappen is op 17 maart 1995 beroep ingesteld tegen Com


title: Zaak C-450/08: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 12 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Tübingen — Duitsland) — FGK Gesellschaft für Antriebsmechanik mbH/Notar Gerhard Schwenkel, in aanwezigheid van: Präsidentin van het Landgericht Tübingen

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/22

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 12 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Tübingen — Duitsland) — FGK Gesellschaft für Antriebsmechanik mbH/Notar Gerhard Schwenkel, in aanwezigheid van: Präsidentin van het Landgericht Tübingen
   (Zaak C-450/08) (1)

   2010/C 148/35

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Arrest van het Hof van 4 oktober 2001 in zaak C-517/99 (verzoek van het Bundespatentgericht om een prejudiciële beslissing): Procedure ingeleid door Merz & Krell GmbH & Co. (Merken — Aanpassing van wetgevingen — Artikel 3, lid 1, sub d, van Eerste richtlĳn (89/104/EEG) — Gronden voor weigering of nietigverklaring — Merken die uitsluitend bestaan uit tekens of benamingen die in normaal taalgebruik of in bonafide handelsverkeer gebruikelĳk zĳn geworden — Noodzaak dat tekens of benamingen gebruikelĳk zĳn geworden ter aanduiding van waren of diensten waarvoor merk ter inschrĳving is voorgedragen — Ontbreken van noodzaak dat tekens of benamingen kenmerken of eigenschappen van waren of diensten waarvoor inschrĳving is aangevraagd, rechtstreeks beschrĳven)

text:
10.11.2001              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 317/5
                     ARREST VAN HET HOF                                          bestaat, in het normale taalgebruik of in het bonafide handels-
                                                                                verkeer gebruikelijk zijn geworden ter aanduiding van de waren
                                                                                of diensten waarvoor het merk ter inschrijving is voorgedragen.
                        van 4 oktober 2001                                       Voor de toepassing van deze bepaling is niet relevant of de
                                                                                betrokken tekens of benamingen de eigenschappen of kenmerken
                                                                                van bedoelde waren of diensten beschrijven.
in zaak C-517/99 (verzoek van het Bundespatentgericht
om een prejudiciële beslissing): Procedure ingeleid door
                  Merz & Krell GmbH & Co. (1)                              (1) PB C 79 van 18.3.2000.
(Merken — Aanpassing van wetgevingen — Artikel 3, lid 1,
sub d, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) — Gronden voor
weigering of nietigverklaring — Merken die uitsluitend
bestaan uit tekens of benamingen die in normaal taalgebruik
of in bonafide handelsverkeer gebruikelijk zijn geworden
— Noodzaak dat tekens of benamingen gebruikelijk zijn
geworden ter aanduiding van waren of diensten waarvoor                                          ARREST VAN HET HOF
merk ter inschrijving is voorgedragen — Ontbreken van
noodzaak dat tekens of benamingen kenmerken of eigen-
schappen van waren of diensten waarvoor inschrijving is                                                (Eerste kamer)
             aangevraagd, rechtstreeks beschrijven)
                                                                                van 27 september 2001
                          (2001/C 317/08)
                                                                           in zaak C-16/00 (verzoek van het tribunal administratif te
                                                                           Rijsel om een prejudiciële beslissing): Cibo Participations
                           (Procestaal: Duits)                             SA tegen Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-
                                                                                Calais (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Zesde BTW-richtlijn — Economische activiteit — Inmen-
                                                                           ging van een holding in het beheer van zijn dochteronder-
                                                                           nemingen — Aftrek van BTW over door de holding bij de
In zaak C-517/99, betreffende een verzoek aan het Hof                      verwerving van een deelneming in een dochteronderneming
krachtens artikel 234 EG van het Bundespatentgericht (Duits-               gebruikte diensten — Inning van dividenden door de holding)
land), in de procedure aldaar ingeleid door Merz & Krell GmbH
& Co., om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                                (2001/C 317/09)
artikel 3, lid 1, sub d, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van
de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het                                      (Procestaal: Frans)
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
C. Gulmann, M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten,
J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen, F. Macken              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(rapporteur), N. Colneric en C. W. A. Timmermans, rechters;                                          dentie van het Hof)
advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
op 4 oktober 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                           In zaak C-16/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                           tens artikel 234 EG van het tribunal administratif te Rijsel
                                                                           (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Cibo Partici-
1)    Artikel 3, lid 1, sub d, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG)        pations SA en Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-
      van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing           Calais, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
      van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd       artikelen 4, leden 1 en 2, 13, B, sub d, en 17, leden 2, sub a,
      dat het zich slechts tegen de inschrijving van een merk verzet       en 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
      wanneer de tekens of benamingen waaruit het merk uitsluitend         17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
      bestaat, in het normale taalgebruik of in het bonafide handels-      der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
      verkeer gebruikelijk zijn geworden ter aanduiding van de waren       stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
      of diensten waarvoor het merk ter inschrijving is voorgedragen.      grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer),
                                                                           samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann
                                                                           en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
2)    Deze bepaling moet aldus worden uitgelegd dat zij de weigering       Hackl; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
      tot inschrijving van een merk alleen afhankelijk stelt van de        27 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
      voorwaarde dat de tekens of benamingen waaruit het merk              luidt als volgt:


title: Zaak T-178/05: Beroep, op 5 mei 2005 ingesteld door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/30

         Beroep, op 5 mei 2005 ingesteld door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-178/05)
   (2005/C 155/58)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 5 mei 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, vertegenwoordigd door C. Jackson als gemachtigde, bijgestaan door M. Hoskins, Barrister.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               dit beroep te voegen met het door het Verenigd Koninkrijk op 11 april 2005 krachtens artikel 230 EG ingestelde beroep waarbij om nietigverklaring wordt verzocht van de weigering van de Commissie in haar brief van 1 februari 2005 om het gewijzigde nationale toewijzingsplan in aanmerking te nemen;

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2005) 1081 def. van de Commissie van 12 april 2005 betreffende de voorgestelde wijziging van het nationale toewijzingsplan voor de toewijzing van broekasemissierechten dat het Verenigd Koninkrijk overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad heeft meegedeeld;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 30 april 2004 heeft het Verenigd Koninkrijk een voorlopig nationaal toewijzingsplan aan de Commissie meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad. (1)

   Op 7 juli 2004 heeft de Commissie beschikking C(2004) 2515/4 def. betreffende het nationale toewijzingsplan van het Verenigd Koninkrijk krachtens artikel 9, lid 3, van de richtlijn vastgesteld.
   Na de voltooiing van de in het voorlopige nationale toewijzingsplan genoemde activiteiten heeft het Verenigd Koninkrijk de Commissie op 10 november 2004 meegedeeld dat het het voorlopige nationale toewijzingsplan wenste te wijzigen om rekening te houden met de resultaten van die werkzaamheden.
   Bij de betwiste beschikking heeft de Commissie de niet-ontvankelijkheid vastgesteld van de voorgestelde wijziging van het nationale toewijzingsplan, die het Verenigd Koninkrijk op 10 november 2004 aan de Commissie heeft meegedeeld en die op 18 februari 2005 voor het laatst is bijgewerkt, en waarbij het ging om een stijging van de emissierechten met 19,8 miljoen ton CO2eq.
   Het Verenigd Koninkrijk stelt dat die vaststelling van niet-ontvankelijkheid rechtens onjuist is en nietig moet worden verklaard.
   Het Verenigd Koninkrijk betoogt dat de bestreden beschikking rechtens onjuist is op grond dat:

               —

               de Commissie het voorlopige nationale toewijzingsplan van het Verenigd Koninkrijk in de bestreden beschikking niet als definitief mocht behandelen, gelet op de uitdrukkelijke bewoordingen van het nationale toewijzingsplan;

               —

               de Commissie verplicht was de door het Verenigd Koninkrijk in het nationale toewijzingsplan aangebrachte wijzigingen zo snel mogelijk in aanmerking te nemen zodat het Verenigd Koninkrijk kon voldoen aan de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen;

               —

               beschikking C(2004) 2515/4 def. van de Commissie de inachtneming van de opmerkingen van het publiek als vereist bij punt 9 van bijlage III en artikel 11, lid 1, van de richtlijn niet kan beletten of beperken, en een lidstaat de vrijheid dient te hebben de noodzakelijke wijzigingen voor te stellen na raadpleging van het publiek;

               —

               volgens artikel 3 van beschikking C(2004) 2515/4 def. van de Commissie het Verenigd Koninkrijk wijzigingen aan de Commissie mag meedelen, met inbegrip van wijzigingen als gevolg van een stijging van de toegewezen hoeveelheid emissierechten.

      (1)  PB L 275, van 25 oktober 2003, blz. 32.


title: Zaak T-409/06: Arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 — Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory/Raad ( Dumping — Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam — Behandeling als marktgerichte onderneming — Steekproeftrekking — Niet-medewerking — Rechten van verdediging — Schade — Motiveringsplicht )

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/38

         Arrest van het Gerecht van 4 maart 2010 — Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory/Raad
   (Zaak T-409/06) (1)

   („Dumping - Invoer van schoeisel met bovendeel van leder uit China en Vietnam - Behandeling als marktgerichte onderneming - Steekproeftrekking - Niet-medewerking - Rechten van verdediging - Schade - Motiveringsplicht”)
   2010/C 113/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory (Hui Yang) Corp. Ltd (Hui Yang City, China) (vertegenwoordigers: I. MacVay, solicitor, R. Thompson, QC, en K. Beal, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Scharf, gemachtigden), Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Vlaemminck, G. Zonnekeyn en S. Verhulst, vervolgens P. Vlaemminck en A. Hubert, advocaten), en BA.LA. di Lanciotti Vittorio & C. Sas (Monte Urano, Italië) en zestien andere interveniënten waarvan de namen in de bijlage zijn opgenomen (vertegenwoordigers: G. Celona, P. Tabellini en C. Cavaliere, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1), voor zover deze verordening verzoekster betreft

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Sun Sang Kong Yuen Shoes Factory (Hui Yang) Corp. Ltd draagt haar eigen kosten, alsook de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3.

               De Europese Commissie, de Confédération européenne de l’industrie de la chaussure (CEC), BA.LA. di Lanciotti Vittorio & C. Sas en de zestien andere interveniënten waarvan de namen in de bijlage zijn opgenomen, dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak F-92/07: Beroep ingesteld op 17 september 2007 — Evraets/Commissie

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/44

         Beroep ingesteld op 17 september 2007 — Evraets/Commissie
   (Zaak F-92/07)
   (2007/C 283/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pascal Evraets (Lambusart, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) houdende bekendmaking van de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2006 tot de rang AST 4 zijn bevorderd, voor zover de Commissie er geen rekening mee heeft gehouden dat verzoeker voor de bevorderingsronde 2006 in aanmerking kwam voor bevordering en verzoekers naam niet op die lijst voorkomt;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van de Commissie van 6 juni 2007 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker op 16 februari 2007 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”) had ingediend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een voormalig tijdelijk functionaris die sinds 16 april 2004 na te zijn geslaagd voor een intern vergelijkend onderzoek als ambtenaar van de rang AST 3 is aangesteld, kwam in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet in aanmerking voor bevordering, omdat hij niet had aangetoond dat hij in staat was in een derde taal te werken, zoals vereist op grond van artikel 45, lid 2, van het Statuut.
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert hij drie middelen aan, waarvan het eerste is ontleend aan schending van artikel 45, lid 1, van het Statuut en de onwettigheid van artikel 10, lid 5, van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45 van het Statuut (hierna: „algemene uitvoeringsbepalingen”). Verzoeker stelt dat hij op grond van artikel 45, lid 1, van het Statuut, dat twee jaar anciënniteit verlangt om in aanmerking te komen voor bevordering, op 16 april 2006 had kunnen worden bevorderd, dat wil zeggen voordat het vereiste werd gesteld dat hij moet aantonen in een derde taal te kunnen werken. Artikel 11 van bijlage XIII bij het Statuut bepaalt immers dat artikel 45, lid 2, niet geldt voor bevorderingen die voor 1 mei 2006 zijn ingegaan. Door van hem te verlangen dat hij in een derde taal moet kunnen werken omdat zijn bevordering krachtens artikel 10, lid 5, van de algemene uitvoeringsbepalingen pas op 1 mei 2006 inging, heeft de Commissie artikel 45, lid 1, van het Statuut geschonden.
   In het kader van het tweede middel stelt verzoeker dat er sprake is van een verschil in behandeling en beroept hij zich op de onwettigheid van artikel 11 van bijlage XIII bij het Statuut alsmede van artikel 1, punt 1, van de op 19 juli 2006 door de Commissie vastgestelde Gemeenschappelijke regeling houdende vaststelling van de toepassingsmodaliteiten van artikel 45, lid 2, van het Statuut. Meer bepaald stelt verzoeker dat ambtenaren die tussen 15 april 2004 en 30 april 2004 zijn aangeworven, onder dezelfde statutaire bepalingen zijn aangesteld als ambtenaren die zijn aangeworven voor 15 april 2004, dat wil zeggen voor de inwerkingtreding van artikel 45, lid 2, van het Statuut. Door eerstgenoemde ambtenaren aan strengere bevorderingsvoorwaarden te onderwerpen dan zij die voor 15 april 2004 zijn aangeworven, hebben artikel 11 van bijlage XIII bij het Statuut en artikel 1, punt 1, van de Gemeenschappelijke regeling een discriminatie ingevoerd. Bovendien is volgens artikel 5, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut niet de kennis van een derde taal vereist voor de eerste bevordering van ambtenaren die, ofschoon zij na 1 mei 2004 zijn aangeworven, voordien tijdelijk functionaris waren. Het is onrechtmatig om van ambtenaren die, evenals verzoeker, vóór die datum zijn aangesteld, wel de kennis van een derde taal te verlangen.
   Het derde middel is ontleend aan schending van de beginselen van behoorlijk bestuur, doeltreffendheid en gewettigd vertrouwen. Meer bepaald stelt verzoeker dat de Commissie bij de uitvoering van artikel 45, lid 2, van het Statuut niet blijk heeft gegeven van de noodzakelijke zorgvuldigheid en niet heeft voldaan aan de gewettigde verwachtingen van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2006 in aanmerking kwamen voor bevordering. De Commissie heeft met name niet de juiste overgangsbepalingen vastgesteld en niet tijdig de nodige maatregelen getroffen om verzoeker de gelegenheid te bieden een derde taal te leren en zodoende in aanmerking te komen voor bevordering.


title: Zaak T-105/12: Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2012 — Griekenland/Commissie

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/13

         Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2012 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-105/12) (1)

   2012/C 373/25
   Procestaal: Grieks
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak C-222/02: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 16 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Peter Paul, 2.-4. (…), 5. Cornelia Sonnen-Lütte, 6.-10. (…), 11. Christel Mörkens en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door de Bondsminister van financiën

text:
24.8.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 202/9
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 16 mei 2002 om                          —     Richtlijn 89/299/EEG van de Raad van 17 april
een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1. Peter                           1989 betreffende het eigen vermogen van kredietin-
Paul, 2.-4. (...), 5. Cornelia Sonnen-Lütte, 6.-10. (...), 11.                      stellingen (PB L 124, blz. 16): artikel 7 in samenhang
Christel Mörkens en Bondsrepubliek Duitsland, vertegen-                             met de artikelen 2 tot en met 6;
      woordigd door de Bondsminister van financiën
                         (Zaak C-222/02)                                      —     Richtlijn 95/26/EG van het Europees Parlement en
                                                                                de Raad van 29 juni 1995 (PB L 168, blz. 7): 15de
                          (2002/C 202/11)                                           overweging van de considerans.
                                                                              Zijn de richtlijnen
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 16 mei 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni 2002,               —     92/30/EEG van de Raad van 6 april 1992 inzake
in het geding tussen 1. Peter Paul, 2.-4. (...), 5. Cornelia Sonnen-                toezicht op kredietinstellingen op geconsolideerde
Lütte, 6.-10. (...), 11. Christel Mörkens en Bondsrepubliek                         basis (PB L 110, blz. 52): 11ste overweging van de
Duitsland, vertegenwoordigd door de Bondsminister van finan-                        considerans;
ciën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                       —     93/6/EEG van de Raad van 15 maart 1993 inzake
                                                                                de kapitaaltoereikendheid van beleggingsonderne-
1.    Hebben deposanten op grond van de artikelen 3 en 7 van                        mingen en kredietinstellingen (PB L 141, blz. 1):
      richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de                           8ste overweging van de considerans;
      Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels
      (PB L 135, blz. 5), naast het recht om bij niet-beschikbaar-
      heid van hun deposito door een depositogarantiestelsel te               —     93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffen-
      worden vergoed tot het in artikel 7, lid 1, vermelde                          de het verrichten van diensten op het gebied van
      bedrag, ook nog het recht dat de bevoegde autoriteiten                        beleggingen in effecten (PB L 141, blz. 27): 2de, 5de,
      van de in artikel 3, leden 2 tot en met 5, vermelde                           29ste, 32ste, 41ste en 42ste overweging van de
      maatregelen gebruik maken en zo nodig de vergunning                           considerans
      van de kredietinstelling intrekken?
      Voorzover deposanten een dergelijk recht hebben: omvat                  nuttig voor de uitlegging in het kader van de beantwoor-
      dit ook de bevoegdheid om voor schade als gevolg van                    ding van de bovenstaande vraag (ongeacht of zij verder
      een fout van de bevoegde autoriteiten een vergoeding te                 in casu toepasselijk recht bevatten)?
      vorderen die hoger is dan het in artikel 7, lid 1, van de
      richtlijn genoemde bedrag?
                                                                         3.   Ingeval het Hof van Justitie van oordeel zou zijn, dat
2.    Verlenen de hierna vermelde bepalingen van richtlijnen                  spaarders en beleggers ingevolge de aangehaalde richtlij-
      inzake de harmonisatie van het toezicht op kredietinstel-               nen of enkele daarvan het recht hebben, dat het toezicht
      lingen — afzonderlijk, in samenhang en, in voorkomend                   van de bevoegde autoriteiten in hun belang wordt
      geval, vanaf welk tijdstip — in die zin rechten aan                     uitgeoefend, worden nog de volgende vragen gesteld:
      spaarders en beleggers, dat de bevoegde autoriteiten van
      de lidstaten het toezicht waartoe zij op grond van deze
      richtlijnen verplicht zijn, in het belang van deze groepen              Heeft het recht van spaarders of beleggers op de uitoe-
      van personen dienen uit te oefenen en hiervoor in geval                 fening van toezicht in hun belang rechtstreekse werking
      van fouten aansprakelijk kunnen worden gesteld, of bevat                in een tegen de lidstaat gevoerde procedure, in die zin dat
      richtlijn 94/19/EG inzake depositogarantiestelsels een                  de nationale voorschriften die hiermee in strijd zijn,
      exhaustieve bijzondere regeling voor alle gevallen van                  buiten beschouwing moeten worden gelaten,
      niet-beschikbaarheid van deposito’s?
      —     Eerste richtlijn (77/780/EEG) van de Raad van                     of is de lidstaat die dit recht van spaarders en beleggers
            12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke                bij de omzetting van richtlijnen niet in acht heeft
            en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de                  genomen, enkel aansprakelijk overeenkomstig de begin-
            toegang tot en de uitoefening van de werkzaamhe-                  selen van een gemeenschapsrechtelijke vordering uit
            den van kredietinstellingen (PB L 322, blz. 30):                  onrechtmatige overheidsdaad?
            artikel 6, lid 1, 4de en 12de overweging van de
            considerans;
                                                                              Is de schending van het gemeenschapsrecht door de
      —     Tweede richtlijn (89/646/EEG) van de Raad van                     lidstaat in laatstgenoemd geval voldoende gekwalificeerd,
            15 december 1989 tot coördinatie van de wettelijke                wanneer hij niet heeft erkend dat er een recht op
            en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de                  uitoefening van toezicht bestaat?
            toegang tot en de uitoefening van de werkzaamhe-
            den van kredietinstellingen, alsmede tot wijziging
            van richtlijn 77/780/EEG (PB L 386, blz. 1): artikel 3,
            artikelen 4 tot en met 7 en 10 tot en met 17, 11de
            overweging van de considerans;


title: Zaak C-219/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Agglomeratie Sueca, haar deelgemeenten aan de kust en bepaalde gemeenten van La Ribera — Lozing in kwetsbaar gebied zonder behandeling)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 19 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-219/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Agglomeratie Sueca, haar deelgemeenten aan de kust en bepaalde gemeenten van La Ribera - Lozing in kwetsbaar gebied zonder behandeling)
   (2007/C 96/12)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Recchia, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: E. Braquehais Conesa en I. del Cuvillo Contreras, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 3, 4 en 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Stedelijk afvalwater van Sueca, haar deelgemeenten aan de kust en bepaalde gemeenten van La Ribera — Lozing in kwetsbaar gebied zonder adequate behandeling
   Dictum

               1)

               Door niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het stedelijk afvalwater van de agglomeratie Sueca, haar deelgemeenten (El Perelló, Les Palmeres, Mareny de Barrequetes, Playa del Rey en Boga de Mar) en bepaalde gemeenten van het gebied La Ribera (Benifaió, Sollana en Almussafes) op 31 december 1998 aan een adequate behandeling werd onderwerpen voordat het in een als kwetsbaar aangemerkt gebied werd geloosd, heeft het Koninkrijk Spanje niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 3, lid 1, tweede alinea, en artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, juncto artikel 4, lid 4, van deze richtlijn.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 12 januari 2005 in zaak T-334/03, Deutsche Post EURO EXPRESS GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Woordteken EUROPREMIUM — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 12 januari 2005
   in zaak T-334/03, Deutsche Post EURO EXPRESS GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Woordteken EUROPREMIUM - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 69/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-334/03, Deutsche Post EURO EXPRESS GmbH, aanvankelijk vertegenwoordigd door G. Lindhofer en vervolgens door K.-U. Jonas, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: aanvankelijk U. Pfeghar en G. Schneider, vervolgens A. von Mühlendahl en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 juni 2003 (zaak R 348/2002-4) inzake de inschrijving van het woordteken EUROPREMIUM als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en O. Czúcs, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 12 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 juni 2003 (zaak R 348/2002-4) wordt vernietigd.

               2)

               De verwerende partij wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak C-169/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Benelux Gerechtshof op 13 april 2015 — Montis Design BV tegen Goossens Meubelen BV

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Benelux Gerechtshof op 13 april 2015 — Montis Design BV tegen Goossens Meubelen BV
   (Zaak C-169/15)
   (2015/C 228/04)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Benelux Gerechtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Montis Design BV

      Verweerster: Goossens Meubelen BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de beschermingstermijn genoemd in artikel 10 in verbinding met artikel 13, lid 1, van de Beschermingstermijnrichtlijn (1) van toepassing op auteursrechten die aanvankelijk beschermd werden door de nationale wetgeving op het gebied van het auteursrecht, maar vóór 1 juli 1995 zijn vervallen wegens het niet (tijdig) voldoen aan een formeel vereiste, meer in het bijzonder het niet (tijdig) afleggen van een instandhoudingsverklaring als bedoeld in artikel 21, lid 3, BTMW [Eenvormige Beneluxwet inzake tekeningen en modellen] (oud)?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt:
               Dient de Beschermingstermijnrichtlijn zo te worden uitgeleid dat deze zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die meebrengt dat het auteursrecht ten aanzien van een werk van toegepaste kunst dat vóór 1 juli 1995 Is vervallen wegens het niet voldoen aan een formeel vereiste, als blijvend vervallen geldt?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt:
               Indien het desbetreffende auteursrecht volgens de nationale wetgeving moet worden geacht op enig moment te herleven of te zijn herleefd, met ingang van welk tijdstip is dat dan het geval?

      (1)  Richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (PB L 290, blz. 9), thans richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (gecodificeerde versie) (PB L 372, blz. 12).


title: Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 10 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat en Ghent Coal Terminal (Zaak C-37/95)

text:
22. 4. 95           | NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr. C 101 /3
Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 10 februari              Verzoek van the House of Lords van 9 februari 1995 om een
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 prejudiciële beslissing in het geding tussen Regina en
           Belgische Staat en Ghent Coal Terminal                        Secretary of State for the Environment, ex parte: Royal
                         ( Zaak C-37/95 )                                                Society for the Protection of Birds
                           ( 95/C 101 /05 )                                                          ( Zaak C-44/95 )
                                                                                ( 95/C 101/07)
Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikking van                The House of Lords heeft bij beschikking van 9 februari
10 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van                 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Justitie op 16 februari 1995 , in het geding tussen Belgische            24 februari 1 995 , in het geding tussen Regina en Secretary of
Staat en Ghent Coal Terminal, het Hof van Justitie van de                State for the Environment, ex parte : Royal Society for the
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Protection of Birds, het Hof van Justitie van de Europese
beslissing over de navolgende vraag:                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                         over de navolgende vragen :
Moet artikel 17 van de zesde richtlijn van de Raad van
17 mei 1977 ( a ) betreffende de harmonisatie van de wetge              1 . Mag een Lid-Staat de overwegingen bedoeld in artikel 2
vingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting aldus worden                        van Richtlijn 79/409/EEG van 2 april 1979 inzake het
uitgelegd dat het recht op aftrek blijft bestaan voor de                        behoud van de vogelstand (*), in aanmerking nemen bij
belasting op de toegevoegde waarde op investeringen, die                        de aanwijzing van een gebied als speciale beschermings
oorspronkelijk bestemd waren om te dienen in de onderne                        zone en/of de vaststelling van de grenzen van een
ming, maar buiten de wil van de onderneming door deze                           dergelijk gebied krachtens artikel 4, lid 1 , en/of artikel 4,
laatste nooit effectief in gebruik werden genomen ?                             lid 2, van die richtlijn ?
                                                                         2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
(!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .                                   staat het een Lid-Staat dan niettemin vrij de in artikel 2
                                                                                genoemde overwegingen in het kader van de aanwij
                                                                                zingsprocedure in aanmerking te nemen, voor zover:
                                                                                a ) deze verband houden met een algemeen belang dat
                                                                                van hogere orde is dan het algemeen belang dat tot
                                                                                uitdrukking komt in de milieudoelstellingen van de
                                                                                richtlijn ( het criterium dat het Hof van Justitie heeft
                                                                                gehanteerd in, bij voorbeeld, zaak 57/89 , Commis
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 30 januari 1995 om
                                                                                sie/Duitsland („ Leybucht dijken ") om een afwijking
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Siemens AG
                             en H. Nold                                             van de vereisten van artikel 4, lid 4, mogelijk te
                                                                                maken ); of
                         ( Zaak C-42/95 )
                           ( 95/C 101 /06 )                                     b ) deze verband houden met dwingende redenen van
                                                                                groot openbaar belang, zoals die welke in aanmer
                                                                                king kunnen worden genomen in het kader van
Het Bundesgerichtshof — Tweede Zivilsenat, heeft bij                                artikel 6, lid 4, van Richtlijn 92/43/EEG van 21 mei
beschikking van 30 januari 1 995 , ingekomen ter griffie van                        1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke
het Hof van Justitie op 23 februari 1 995 , in het geding                           habitats en de wilde flora en fauna ( 2 )?
tussen Siemens AG en H. Nold, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     (!) PB nr. L 103 van 25 . 4 . 1979 , blz . 1 .
beslissing over de navolgende vraag:                                     ( 2 ) PB nr . L 206 van 22 . 7 . 1992 , blz . 7 .
Is het verenigbaar met de tweede richtlijn van de Raad van
13 december 1976 ( ! ), inzonderheid artikel 29, leden 1 en 4,
dat de rechtmatigheid van een besluit van de algemene
vergadering dat een kapitaalsverhoging tegen inbreng in                  Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik van 14 fe
natura met gelijktijdige opheffing van het voorkeurrecht .               bruari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding
van de aandeelhouders betreft, aan de hand van een inhou                tussen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der
delijke controle volgens de beginselen van de arresten                                      zelfstandigen en H. Kemmler
BGHZ 71 , 40 en BGHZ 83 , 319 op zijn rechtmatigheid
wordt getoetst ?                                                                                ( Zaak C-53/95 )
                                                                                ( 95/C 101/08 )
(!) PB nr . L 26 van 31 . 1 . 1977, blz . 1 .
                                                                         De Arbeidsrechtbank van Doornik heeft bij beschikking van
                                                                         14 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                        Justitie op 1 maart 1995 , in het geding tussen Rijksinstituut
                                                                         voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen en H.


title: Zaak C-150/02 P: Hogere voorziening, op 25 april 2002 ingesteld door Streamserve Inc. tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 27 februari 2002 in zaak T-106/00, Streamserve Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
C 169/16               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.7.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                             tekeningen en modellen) artikel 7, lid 1, sub c, van
                                                                               verordening (EG) nr. 40/94 van 20 december 1993
                                                                               inzake het gemeenschapsmerk (2) niet heeft geschonden
Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg is in strijd met                  bij de vaststelling van haar beslissing van 28 februari
artikel 90, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 3, EG) en                 2000 (zaak R 423/1999-2) behalve met betrekking tot de
met het „recht van behoorlijk bestuur” en de „algemene                         waren van de categorieën „handboeken” en „publicaties”;
toezichthoudende taak” van de Commissie voorzover het
Gerecht hieruit de conclusie trekt dat particulieren recht op            2.    voor de rest te vernietigen de beslissing van de tweede
behandeling van hun op artikel 90 EG-Verdrag (thans artikel 86                 kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
EG) gegronde klachten hebben en beschikken over een dien-                      binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
overeenkomstig klachtrecht. Ten onrechte heeft het Gerecht                     len) van 28 februari 2000 (zaak R 423/1999-2);
verder geconcludeerd dat klachten van particulieren in het
kader van artikel 90 EG-Verdrag worden afgewezen door een
                                                                         3.    het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
aan de klager gerichte beschikking. Daarbij heeft het Gerecht
                                                                               (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de
tevens artikel 90, lid 3, miskend. Mogelijk heeft het tevens het
                                                                               kosten van de procedure voor het Gerecht van eerste
„recht van behoorlijk bestuur” en de „algemene toezichthou-
                                                                               aanleg en van de hogere voorziening.
dende taak” miskend voorzover het zijn conclusies hierop doet
steunen. Ten slotte heeft het Gerecht artikel 173, lid 4, EG-
Verdrag (thans artikel 230, lid 4, EG) miskend doordat
het (subsidiair heeft aangenomen dat max.mobil door de
aangevochten brief individueel is geraakt.                               Middelen en voornaamste argumenten
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                          Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 7,
                                                                         lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 verkeerd heeft uitgelegd
                                                                         door te oordelen dat dit artikel verhindert dat de daarin
                                                                         bedoelde tekens of aanduidingen als gevolg van hun inschrij-
                                                                         ving als merk voorbehouden blijven aan één enkele onderne-
                                                                         ming en dat de bepaling dus een doel van algemeen belang
                                                                         nastreeft, dat inhoudt dat dergelijke tekens of aanduidingen
                                                                         door eenieder ongestoord moeten kunnen worden gebruikt.
Hogere voorziening, op 25 april 2002 ingesteld door
Streamserve Inc. tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde                     Volgens rekwirante heeft het Gerecht van eerste aanleg te
kamer) van 27 februari 2002 in zaak T-106/00 (1),                        strenge criteria gehanteerd bij de toepassing van artikel 7, lid 1,
Streamserve Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen                   sub c, op de feiten van deze zaak.
de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                              (BHIM)
                                                                         (1) PB 2000, C 176, blz. 29.
                                                                         (2) PB 1994, L 11, blz. 1.
                       (Zaak C-150/02 P)
                         (2002/C 169/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 april 2002 hogere voorziening ingesteld door                       Beroep, op 26 april 2002 ingesteld door Commissie van de
Streamserve Inc., te Raleigh, North Carolina (Verenigde Staten           Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
van Amerika), vertegenwoordigd door J. Kääriäinen en R. Ber-
zelius, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                                       (Zaak C-155/02)
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 27 februari
2002 in zaak T-106/00, Streamserve Inc. tegen Bureau voor                                         (2002/C 169/30)
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen) (BHIM).
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          op 26 april 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
1.    te vernietigen het arrest van het Gerecht van 27 februari          woordigd door Josef Christian Schieferer, lid van de juridische
      2002 in zaak T-106/00, Streamserve Inc./BHIM                       dienst van de Europese Commissie, als gemachtigde, domicilie
      („STREAMSERVE”), voorzover het Gerecht van oordeel                 gekozen hebbende bij Luis Escobar Guerrero, lid van de
      was, dat de tweede kamer van beroep van het Bureau                 juridische dienst van de Europese Commissie, Centre Wagner
      voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                 C 254, Luxemburg-Kirchberg.