title: Zaak C-37/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — RCI Europe/Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs (Zesde btw-richtlijn — Fiscaal aanknopingspunt — Diensten die betrekking hebben op onroerend goed — Diensten bestaande in vergemakkelijken van ruil van gebruiksrechten op voor vakantiedoeleinden bestemd onroerend goed door houders van die rechten)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London — Verenigd Koninkrijk) — RCI Europe/Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs
   (Zaak C-37/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Fiscaal aanknopingspunt - Diensten die betrekking hebben op onroerend goed - Diensten bestaande in vergemakkelijken van ruil van gebruiksrechten op voor vakantiedoeleinden bestemd onroerend goed door houders van die rechten)
   2009/C 267/25
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   VAT and Duties Tribunal, London

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: RCI Europe

      Verwerende partij: Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — VAT and Duties Tribunal, London — Uitlegging van artikelen 9, lid 2, sub a, en 26 van Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vaststelling van plaats waar diensten fiscaal moeten worden geacht te zijn verricht — Diensten bestaande in vergemakkelijken van ruil van gebruiksrechten op voor vakantiedoeleinden bestemd onroerend goed door houders van genoemde rechten, die lid zijn van door belastingplichtige hiertoe opgerichte vereniging, met rechten van andere houders

      Dictum

   Artikel 9, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de plaats van diensten die worden verricht door een vereniging waarvan de activiteit bestaat in het organiseren van de ruil van rechten van gebruik in deeltijd van vakantiewoningen tussen haar leden, als tegenprestatie waarvoor deze vereniging van haar leden inschrijvingsgeld, jaarlijks lidmaatschapsgeld en een ruilvergoeding ontvangt, de plaats is waar het onroerend goed is gelegen met betrekking waartoe het betrokken lid het recht van gebruik in deeltijd houdt.

      (1)  PB C 92 van 12.04.2008.


title: Zaak C-471/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Farmakemporiki Anonymi Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Efeteio Athinon (Griekenland) op 21 november 2006 — Farmakemporiki Anonymi Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton/GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   (Zaak C-471/06)
   (2007/C 20/06)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Efeteio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Farmakemporiki Anonymi Etaireia Emporias kai Dianomis Farmakeftikon Proïonton

      Verwerende partij: GlaxoSmithKline Anonimi Emporiki Viomichaniki Etairia Farmakeftikon Proïonton
   Prejudiciële vragen

               1.

               Levert de weigering van een onderneming met een machtspositie om de door groothandelaren in farmaceutische producten bij haar geplaatste bestellingen volledig uit te voeren, met de bedoeling hun exportactiviteit en daarmee ook de schade die de parallelhandel haar toebrengt, te beperken, per definitie misbruik in de zin van artikel 82 EG op? Is voor het antwoord op bovenstaande vraag van belang dat parallelhandel bijzonder winstgevend is voor de groothandelaren wegens de uiteenlopende, met overheidsinmenging vastgestelde prijzen in de lidstaten van de Europese Unie, met andere woorden dat op de geneesmiddelenmarkt geen zuivere mededinging bestaat, maar een situatie die in ruime mate door overheidsinmenging wordt beheerst? Is het ten slotte de taak van een nationale rechter, de communautaire mededingingsregels op dezelfde wijze toe te passen op markten waarop de mededinging speelt als op markten waarop de mededinging door overheidsinmenging wordt verstoord?

               2.

               Wanneer het Hof van oordeel is dat beperking van de parallelhandel, om de hiervóór voormelde redenen, niet in alle gevallen misbruik oplevert wanneer zij uitgaat van een onderneming met een machtspositie, hoe zal het eventuele misbruik dan moeten worden beoordeeld?

         Meer bepaald:

               2.1

               Is het een nuttig criterium, met welk percentage het normale binnenlandse verbruik wordt overschreden en/of welke schade de onderneming met de machtspositie lijdt, vergeleken met haar totale omzet en haar totale winst? Zo ja, hoe moet de hoogte van het betrokken overschrijdingspercentage en de hoogte van de betrokken schade — deze laatste als percentage van de omzet en van de totale winst — waarboven de betrokken gedraging misbruik oplevert, worden bepaald?

               2.2

               Is het nuttig de betrokken belangen af te wegen, en zo ja, welke zijn de belangen die moeten worden afgewogen?
               Meer bepaald:

                           a)

                           Is voor het antwoord van belang dat de eindgebruiker-patiënt uit de parallelhandel een beperkt economisch voordeel haalt?

                           b)

                           Moet rekening worden gehouden met de belangen die de socialezekerheidsorganen bij goedkopere geneesmiddelen hebben, en zo ja, in hoeverre?

               2.3

               Welke andere criteria en welke andere benaderingen zijn in casu relevant?


title: Zaak C-165/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma op  27 maart 2006  — Leasys Spa tegen Agenzia Entrate Ufficio Roma 7

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma op 27 maart 2006 — Leasys Spa tegen Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
   (Zaak C-165/06)
   (2006/C 154/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Commissione tributaria provinciale di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Leasys Spa

      Verweerster: Agenzia Entrate Ufficio Roma 7
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 33 van de Zesde BTW-richtlijn 77/388/EEG (1) [zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG (2)] aldus worden uitgelegd, dat het verbiedt om IRAP te heffen over de waarde van de nettoproductie die voortvloeit uit de gewoonlijke uitoefening van een zelfstandige werkzaamheid, die gericht is op de productie van en de handel in goederen of op het verrichten van diensten?

      (1)  PB L 145, blz. 1.

      (2)  PB L 376, blz. 1.


title: Corrigendum op de mededeling in het Publicatieblad in zaak T 159/09 ( PB C 153 van 4.7.2009, blz. 44 )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/52

         Corrigendum op de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-159/09
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 153 van 4 juli 2009, blz. 44
      )
   2009/C 205/95
   De correcte tekst van de mededeling in het PB in zaak T-159/09, Biofrescos/Commissie, luidt als volgt:

         „Beroep ingesteld op 21 april 2009 — Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda/Commissie van de Europese Gemeenschappen
         (Zaak T-159/09)
         2009/C 193/67
         Procestaal: Portugees

            Partijen

            Verzoekende partij: Biofrescos — Comércio de Produtos Alimentares, Lda (Linda-a-Velha, Portugal) (vertegenwoordiger: A. Magalhães e Menezes, advocaat)

            Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

            Conclusies

                     —

                     Nietigverklaring van beschikking C (2009) 72 def. van de Commissie van 16 januari 2009 waarbij is afgewezen het verzoek van verzoekster om kwijtschelding van douanerechten ten bedrage van 41 271,09 EUR en waarbij die rechten worden nagevorderd.

            Middelen en voornaamste argumenten

         Tussen september 2003 en februari 2005 heeft verzoekster diverse partijen bevroren garnalen uit Indonesië ingevoerd waarvoor zij om kwijtschelding van invoerrechten heeft verzocht op basis van de artikelen 220, lid 2, sub b, 236 en 239, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek. (1)

         Volgens verzoekster heeft de Commissie voormelde bepalingen in elk geval geschonden om de volgende redenen. In de eerste plaats heeft de Commissie zich niet uitgesproken over alle argumenten die verzoekster heeft aangevoerd in haar verzoek om kwijtschelding van invoerrechten. In de tweede plaats is de motivering ontoereikend, onjuist en onbegrijpelijk. In de derde plaats heeft de Commissie de vergissing van de Indonesische autoriteiten onjuist uitgelegd en in de vierde en laatste plaats heeft zij als bewezen voorgesteld feiten die niet bewezen zijn en waarvoor de bewijslast rustte op de diverse autoriteiten die in de loop van de procedure met de zaak belast waren, en niet op verzoekster.

      (1)  PB L 97, blz. 38.”


title: Zaak C-14/12 P: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 30 mei 2013 — Sheilesh Shah, Akhil Shah/Three-N-Products Private Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AYUURI NATURAL — Oppositie van houder van oudere gemeenschapswoord- en beeldmerken AYUR — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/43

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 30 mei 2013 — Sheilesh Shah, Akhil Shah/Three-N-Products Private Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-14/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AYUURI NATURAL - Oppositie van houder van oudere gemeenschapswoord- en beeldmerken AYUR - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond)
   2013/C 225/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sheilesh Shah, Akhil Shah (vertegenwoordiger: M. Chapple, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Three-N-Products Private Ltd (vertegenwoordiger: C. Jäger, advocaat), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Botis en D. Walicka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 10 november 2011, THREE-N-PRODUCTS PRIVATE/BHIM — SHAH (AYUURI NATURAL) (T-313/10), waarbij het Gerecht heeft vernietigd beslissing R 1005/2009-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 1 juni 2010 houdende vernietiging van de weigering van de oppositieafdeling om het woordmerk „AYUURI NATURAL” in te schrijven voor waren van de klassen 3 en 5 in het kader van de oppositie ingesteld door de houder van de gemeenschapsbeeld en -woordmerken die het woordelement „AYUR” bevatten, voor waren van de klassen 3 en 5 — Uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Sheilesh Shah en Akhil Shah worden verwezen in de kosten.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak C-322/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2009 door NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 9 juni 2009 in zaak T-152/06, NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/12

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2009 door NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 9 juni 2009 in zaak T-152/06, NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-322/09 P)
   2009/C 233/21
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: NDSHT Nya Destination Stockholm Hotell & Teaterpaket AB (vertegenwoordigers: M. Merola en L. Armati, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen;

               —

               het door Destination Stockholm in zaak T-152/06 ingestelde beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren, en derhalve de conclusies in eerste aanleg toe te wijzen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Subsidiair:

               —

               het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen en het door Destination Stockholm in zaak T-152/06 ingestelde beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor het onderzoek ten gronde van de zaak;

               —

               de beslissing omtrent de kosten van eerste aanleg en de hogere voorziening aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg in het bestreden arrest:

               —

               artikel 230 EG onjuist heeft toegepast door kennelijk een verkeerde voorstelling te geven van de inhoud van de betwiste brieven, de bedoeling van de opsteller ervan en het voor hem aangevoerde bewijs;

               —

               de standpuntbepaling van de Commissie over de verenigbaarheid van de betwiste maatregelen ten onrechte als voorafgaand heeft aangemerkt en ter zake een tegenstrijdige redenering heeft gevolgd;

               —

               op ongepaste wijze heeft verwezen naar artikel 88, lid 1, EG met zijn overweging dat de Commissie een verzoek tot aanbeveling van dienstige maatregelen heeft afgewezen;

               —

               onjuiste toepassing heeft gegeven aan de artikelen 4, 10, 13 en 20, lid 2, van verordening nr. 659/1999 (1), inzonderheid door te oordelen dat de kwalificatie van de betwiste maatregelen door de Commissie als bestaande steun verhindert dat wordt opgekomen tegen de afwijzing van een klacht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-666/13: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Rohm Semiconductor GmbH/Hauptzollamt Krefeld (Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Tariefindeling — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Posten 8541 en 8543 — Modulen voor de overdracht en ontvangst van gegevens op korte afstand — Onderverdelingen 8543 89 95 en 8543 90 80 — Begrip „delen van elektrische machines, apparaten en toestellen” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 20 november 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Rohm Semiconductor GmbH/Hauptzollamt Krefeld
   (Zaak C-666/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Tariefindeling - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Posten 8541 en 8543 - Modulen voor de overdracht en ontvangst van gegevens op korte afstand - Onderverdelingen 8543 89 95 en 8543 90 80 - Begrip „delen van elektrische machines, apparaten en toestellen”))
   (2015/C 026/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rohm Semiconductor GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Krefeld

      Dictum

               1)

               De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002, moet aldus worden uitgelegd dat modulen die bestaan uit de koppeling van een LD, een fotodiode en verschillende andere halfgeleiderelementen, en die kunnen worden gebruikt als infraroodzenders/ontvangers wanneer zij stroom krijgen via de stroomvoorziening van de apparaten waarin zij zijn ingebouwd, vallen onder post 8543 van deze nomenclatuur.

               2)

               De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening nr. 2658/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1832/2002, moet aldus worden uitgelegd dat modulen als die in het hoofdgeding, die zijn ingebouwd in apparaten en die voor het mechanisch of elektrisch functioneren van die apparaten niet noodzakelijk zijn, geen delen vormen in de zin van onderverdeling 8543 90 80 van de gecombineerde nomenclatuur, maar vallen onder onderverdeling 8543 89 95 van voornoemde gecombineerde nomenclatuur, die betrekking heeft op andere machines of elektrische apparaten, met een eigen functie, die niet genoemd of niet begrepen worden onder hoofdstuk 85 van deze nomenclatuur.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Zaak T-636/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Infratel Italia e.a./Commissie

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/49

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Infratel Italia e.a./Commissie
   (Zaak T-636/15)
   (2016/C 016/59)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Infrastrutture e telecomunicazioni per l’Italia SpA (Infratel Italia SpA) (Rome, Italië), Ericsson telecomunicazioni SpA (Rome, Italië), Italdata SpA (Avellino, Italië), Linea Com Srl (Cremona, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti, I. Perego, M. S. Serpone en M. Serpone, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit geheel dan wel gedeeltelijk nietig verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen het bij brief van 28 augustus 2015 meegedeelde besluit (Ref. Ares [2015]3551496) van de Europese Commissie, Termination of grant agreement 621078 project VIRGO.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de rechten van verdediging, van het beginsel van behoorlijk bestuur, van de artikelen 41 en 48 van het Handvest en van artikel 135 van verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1) en artikel 208 van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362, blz. 1), en schending van de motiveringsplicht.

                           —

                           De Commissie heeft nagelaten verzoeksters te horen voorafgaand aan de vaststelling van het besluit waarbij zij heeft beslist de grant agreement te ontbinden en de teruggave van de als voorfinanciering ontvangen bedragen heeft bevolen. De Commissie heeft de rechten van verdediging van verzoeksters geschonden, alsook artikel 135 van verordening nr. 966/2012 en artikel 208 van verordening nr. 1268/2012 en de artikelen 41 en 48 van het Handvest. De Commissie heeft het besluit enkel gebaseerd op beoordelingen van externe deskundigen, en zij heeft in het besluit enkel naar die beoordelingen verwezen zonder een eigen motivering aan te voeren. De Commissie heeft aldus het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden alsook de plicht om een afdoende motivering aan te voeren.

               2.

               Tweede middel: onjuiste beoordelingen, schending van de motiveringsplicht en van het non-discriminatiebeginsel en van artikel 135 van verordening nr. 966/2012 en artikel 208 van verordening nr. 1268/2012.

                           —

                           De door de Commissie en haar externe deskundigen gemaakte beoordelingen, die als grondslag voor de beslissing dienen, zijn het resultaat van onjuiste beoordelingen van de feiten en van het recht en worden niet ondersteund door een coherente en afdoende motivering. De Commissie schendt eveneens artikel 135, leden 3 en 4, van verordening nr. 966/2012.

               3.

               Derde middel: onjuiste beoordelingen en schending van het evenredigheidsbeginsel, van het beginsel van behoorlijk bestuur en het motiveringsbeginsel, van artikel 135 van verordening nr. 966/2012 en artikel 208 van verordening nr. 1268/2012 en van de Guide to Financial Issues relating to ICT PSP Grant Agreement.

                           —

                           De Commissie heeft het verschil in belang van de onderscheiden deliverables binnen het project onjuist beoordeeld, en heeft zo de plicht tot behoorlijk bestuur geschonden, alsook de desbetreffende regels voorzien in de Guide to Financial Issues relating to ICT PSP Grant Agreement. De Commissie heeft hiervoor evenmin een specifieke en afdoende motivering aangevoerd.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 135 van verordening nr. 966/2012 en artikel 208 van verordening nr. 1268/2012 en van het evenredigheidsbeginsel, alsook van de motiveringsplicht.

                           —

                           De Commissie heeft het bevel tot terugvordering van het volledige bedrag van de voorfinanciering opgelegd, zonder rekening te houden met de relevantie van het project voor het beleid van de Unie en met de herbruikbaarheid van het werk dat het consortium heeft verricht. De Commissie heeft aldus artikel 135 van verordening nr. 966/2012 en artikel 208 van verordening nr. 1268/2012 en het evenredigheidsbeginsel geschonden.


title: Zaak C-422/08: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/35/EG — Milieuaansprakelijkheid — Voorkomen en herstellen van milieuschade — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/22

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 18 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-422/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/35/EG - Milieuaansprakelijkheid - Voorkomen en herstellen van milieuschade - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2009/C 180/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en B. Schöfer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143, blz. 56)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-384/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio — Italië) — Attanasio Group Srl/Comune di Carbognano (Artikelen 43 EG en 48 EG — Regionale regeling waarbij verplichte minimumafstanden tussen tankstations langs autowegen worden opgelegd — Bevoegdheid van Hof en ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing — Vrijheid van vestiging — Beperking)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale del Lazio — Italië) — Attanasio Group Srl/Comune di Carbognano
   (Zaak C-384/08) (1)

   (Artikelen 43 EG en 48 EG - Regionale regeling waarbij verplichte minimumafstanden tussen tankstations langs autowegen worden opgelegd - Bevoegdheid van Hof en ontvankelijkheid van verzoek om prejudiciële beslissing - Vrijheid van vestiging - Beperking)
   2010/C 113/14
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale del Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Attanasio Group Srl

      Verwerende partij: Comune di Carbognano
   In tegenwoordigheid van: Felgas Petroli Srl

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale del Lazio — Verenigbaarheid van een nationale regeling waarbij verplichte minimumafstanden tussen tankstations langs de autowegen worden opgelegd, met de artikelen 43 EG, 48 EG, 49 EG en 56 EG en de communautaire beginselen van economische mededinging en non-discriminatie

      Dictum

   Artikel 43 EG, juncto artikel 48 EG, moet aldus worden uitgelegd, dat een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die verplichte minimumafstanden tussen tankstations langs autowegen oplegt, een beperking van de in het EG-Verdrag neergelegde vrijheid van vestiging is. In omstandigheden als die van het hoofdgeding lijkt deze beperking niet van dien aard dat zij haar rechtvaardiging kan vinden in de doelstellingen van verkeersveiligheid, bescherming van de gezondheid en van het milieu, en van rationalisatie van de ten behoeve van de gebruikers verrichte dienst; het staat aan de verwijzende rechter dit te onderzoeken.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak T-65/17: Beroep ingesteld op 1 februari 2017 — Westbrae Natural/EUIPO — Kaufland Warenhandel (COCONUT DREAM)

text:
               20.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/32

         Beroep ingesteld op 1 februari 2017 — Westbrae Natural/EUIPO — Kaufland Warenhandel (COCONUT DREAM)
   (Zaak T-65/17)
   (2017/C 086/42)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Westbrae Natural, Inc. (Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. McFarland, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kaufland Warenhandel GmbH & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „COCONUT DREAM” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 599 501

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 november 2016 in zaak R 182/2016-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               gelasten dat verzoekende partij wordt vergoed voor de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 maart 2005 in zaak C-499/03 P: Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH en Commonfood Handelsgesellschaft für Agrar-Produkte mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk douanetarief — Navordering van invoerrechten — Afzien van navordering — Voorwaarden — Artikel 220, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Vergissing van douaneautoriteiten — Vergissing die kon worden ontdekt — Gecombineerde nomenclatuur — Vermeldingen — Strekking)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 3 maart 2005
   in zaak C-499/03 P: Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH en Commonfood Handelsgesellschaft für Agrar-Produkte mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijk douanetarief - Navordering van invoerrechten - Afzien van navordering - Voorwaarden - Artikel 220, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Vergissing van douaneautoriteiten - Vergissing die kon worden ontdekt - Gecombineerde nomenclatuur - Vermeldingen - Strekking)
   (2005/C 106/14)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-499/03 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 25 november 2003, Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), Commonfood Handelsgesellschaft für Agrar-Produkte mbH, gevestigd te Langen (Duitsland), (advocaten: K. Landry en L. Harings), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en J. Schieferer), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet en J. Malenovský (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 3 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 17 september 2003, Biegi Nahrungsmittel en Commonfood/Commissie (T-309/01 en T-239/02), wordt vernietigd.

               2)

               Beschikking C (2001) 2533 van de Commissie van 14 augustus 2001 (REC 4/00), wordt nietig verklaard voorzover daarbij wordt gelast dat wordt overgegaan tot boeking achteraf van de door Peter Biegi Nahrungsmittel GmbH verschuldigde invoerrechten ten bedrage van 218 605,64 DEM.

               3)

               Beschikking C (2002) 857 van de Commissie van 5 maart 2002 (REC 4/01), waarbij wordt gelast dat wordt overgegaan tot boeking achteraf van de door Commonfood Handelsgesellschaft für Agrar Produkte mbH verschuldigde invoerrechten ten bedrage van 222 116,06 DEM, wordt nietig verklaard.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak T-610/17: Beroep ingesteld op 6 september 2017 — ICL-IP Terneuzen en ICL Europe Coöperatief/Commissie

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/30

         Beroep ingesteld op 6 september 2017 — ICL-IP Terneuzen en ICL Europe Coöperatief/Commissie
   (Zaak T-610/17)
   (2017/C 357/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ICL-IP Terneuzen BV (Terneuzen, Nederland) en ICL Europe Coöperatief UA (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: R. Cana en E. Mullier, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               nietig te verklaren verordening (EU) 2017/999 van de Commissie van 13 juni 2017 tot wijziging van bijlage XIV bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB 2017, L 150, blz. 7), voor zover nPB wordt opgenomen in bijlage XIV bij de REACH-verordening;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten;

               —

               alle overige gerechtvaardigde maatregelen te gelasten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.

               1.

               Volgens het eerste middel heeft de Commissie zich schuldig gemaakt aan een kennelijk onjuiste beoordeling door niet alle relevante feiten in de beschouwing te betrekken en heeft zij het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden.

                           —

                           De Commissie heeft zich schuldig gemaakt aan een kennelijk onjuiste beoordeling door na te laten, de door verzoeksters aan de Commissie verstrekte relevante informatie waaruit bleek dat de stof niet voldeed aan de criteria voor prioriteitstelling en opneming in bijlage XIV bij de REACH-verordening, nauwkeurig en onpartijdig in de beschouwing te betrekken. Indien de Commissie rekening had gehouden met die informatie, zou de score van de stof dezelfde zijn geweest als of lager dan de score van andere stoffen waaraan in dezelfde ronde voor prioriteitstelling geen prioriteit is gegeven en zou de stof niet bij de bestreden verordening zijn opgenomen in bijlage XIV bij de REACH-verordening.

               2.

               Volgens het tweede middel schendt de bestreden verordening artikel 55 van de REACH-verordening. Zij is in strijd met het doel van deze laatste, het concurrentievermogen te vergroten, en druist in tegen het recht om stoffen te verhandelen.

                           —

                           De bestreden verordening is in strijd met het doel van de REACH-verordening, het concurrentievermogen te vergroten, meer in het bijzonder met titel VII van die verordening, betreffende autorisaties, waarmee zij de mededingingspositie van verzoeksters schaadt en deze verhindert de stof in de handel te brengen door er prioriteit aan te geven ondanks de informatie waaruit bleek dat deze niet voldeed aan de criteria voor prioriteitstelling en opneming in bijlage XIV.

               3.

               Het derde middel houdt in dat de Europese Commissie het recht van verweer van verzoeksters heeft geschonden en niet heeft voldaan aan haar motiveringsplicht.

                           —

                           De Europese Commissie heeft het recht van verweer van verzoeksters geschonden en niet voldaan aan haar motiveringsplicht door niet uiteen te zetten waarom zij de stof heeft „gegroepeerd” met trichlooretheen, ondanks het feit dat het Europees Agentschap voor chemische stoffen in zijn richtsnoeren voor prioriteitstelling uitdrukkelijk heeft erkend dat ingeval factoren als „groepering” in aanmerking worden genomen, die geen deel uitmaken van de formele criteria van artikel 58, lid 3, de redenen voor prioriteitstelling duidelijk moeten worden aangegeven en dienen te stroken met de rol en het doel van de aanbevelingsfase in de autorisatieprocedure.

               4.

               Volgens het vierde middel tast de bestreden verordening het gewettigd vertrouwen van verzoeksters aan.

                           —

                           De bestreden verordening tast het gewettigd vertrouwen van verzoeksters aan doordat zij niet voldoet aan de richtsnoeren voor het toekennen van prioriteiten. Inzonderheid tast de prioriteitstelling en opneming in bijlage XIV van nPB hun gewettigd vertrouwen aan dat het volumecriterium en de groeperingsoverwegingen zouden worden toegepast zoals zij uiteen zijn gezet in de richtsnoeren voor de toekenning van prioriteiten en de richtsnoeren voor de algemene benadering.

               5.

               Met het vijfde middel voeren verzoeksters aan dat de bestreden verordening het evenredigheidsbeginsel schendt.

                           —

                           De Europese Commissie had het passend moeten achten, te wachten met de opneming van nPB in bijlage XIV bij de bestreden richtlijn. Dat zou minder belastend zijn geweest, aangezien verzoeksters niet nu al de gevolgen van opneming in bijlage XIV zouden hebben ondervonden, maar pas nadat nPB er op goede gronden in zou zijn opgenomen op grond van een daadwerkelijke betrekkelijk hoge prioriteit.

               6.

               Het zesde middel houdt in dat de bestreden verordening het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie schendt.

                           —

                           Volgens verzoeksters schendt de bestreden verordening het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie schendt door de stof — door deze op te nemen in bijlage XIV bij de REACH-verordening — anders te behandelen dan overige stoffen, waaronder lood(II)-antimonaat. Beide stoffen bevonden zich in een vergelijkbare situatie: zij werden beide beschouwd als deel uitmakend van dezelfde ronde voor prioriteitstelling, zij hadden beide een totale prioriteitsscore gekregen (of moeten krijgen) van 17, en in beide gevallen omvatte de prioriteitsbeoordeling groeperingsoverwegingen. Niettemin zijn zij door het ECHA en door de Europese Commissie verschillend behandeld doordat de stof is aanbevolen en vervolgens in bijlage XIV is opgenomen, terwijl lood(II)-antimonaat niet is aanbevolen en dus niet in bijlage XIV is opgenomen.


title: Zaak C-120/09: Beroep ingesteld op 1 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/28

         Beroep ingesteld op 1 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-120/09)
   2009/C 141/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet ervoor te zorgen dat artikel 2, sub f, j en k, en bijlage III, punt 4, punt C, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1) in Waals recht wordt omgezet, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Europese Commissie voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar beroep.
   In de eerste plaats verwijt zij verweerder de begrippen „ondergrondse opslag”, „stortplaatsgas” en „eluaat” van artikel 2, sub f, j en k, van richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen niet te hebben omgezet in het recht van het Waalse Gewest. De Commissie benadrukt het belang van deze begrippen, die als sleutelbegrippen voor de toepassing van de richtlijn ook voorkomen in andere bepalingen die zijn vastgesteld op grond en ter uitvoering van deze richtlijn.
   In de tweede plaats stelt verzoekster aan de kaak dat naar Waals recht geen bepaling bestaat betreffende de interventiepunten op basis waarvan kan worden aangenomen dat de stortplaats significante nadelige effecten heeft voor de kwaliteit van het grondwater. Het voorschrift van punt 4, punt C, van bijlage III bij de richtlijn, volgens hetwelk een dergelijke bepaling moet worden opgesteld, is van cruciaal belang voor een doeltreffende controle van de kwaliteit van het grondwater en bijgevolg voor de bescherming van het leefmilieu, dat de belangrijkste doelstelling van de richtlijn vormt.

      (1)  PB L 182, blz. 1.


title: Zaak T-445/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Associazione italiana del risparmio gestito en Fineco Asset Management/Commissie (Staatssteun — Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling ten voordele van bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten die zijn gespecialiseerd in aandelen in vennootschappen met kleine of middelgrote beurswaarde — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Rechtstreekse en individuele geraaktheid — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Selectiviteit van maatregel — Verplichting tot terugvordering)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Associazione italiana del risparmio gestito en Fineco Asset Management/Commissie
   (Zaak T-445/05) (1)

   (Staatssteun - Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling ten voordele van bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten die zijn gespecialiseerd in aandelen in vennootschappen met kleine of middelgrote beurswaarde - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Rechtstreekse en individuele geraaktheid - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Selectiviteit van maatregel - Verplichting tot terugvordering)
   2009/C 90/38
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Associazione italiana del risparmio gestito (Rome, Italië) en Fineco Asset Management SpA (Rome) (vertegenwoordigers: G. Escalar, G. Cipolla en V. Giordano, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en E. Righini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking 2006/638/EG van de Commissie van 6 september 2005 inzake de steunregeling die Italië ten uitvoer heeft gelegd ten voordele van bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten die zijn gespecialiseerd in aandelen in op gereglementeerde markten genoteerde vennootschappen met een kleine of middelgrote beurswaarde (PB 2006, L 268, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.


title: Zaak C-414/00: Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 28/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.1.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 10 november 2000 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                                                   bliek
die in zaak C-407/00 (4); de termijnen voor uitvoering van de
richtlijnen zijn verstreken op respectievelijk 13 februari 1999,                                   (Zaak C-414/00)
31 maart 1999 en 30 april 1999.
                                                                                (2001/C 28/29)
( 1) PB L 208 van 24.7.1998, blz. 49.                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 2) PB L 261 van 24.9.1998, blz. 32.                                    op 10 november 2000 beroep ingesteld tegen Portugese
( 3) PB L 290 van 29.10.1998, blz. 25.                                   Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
( 4) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.
                                                                         vertegenwoordigd door A. M. Alves Vieira, lid van de juridische
                                                                         dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                         burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre
                                                                         Wagner, Kirchberg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         —     vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet
Beroep, op 9 november 2000 ingesteld door Commissie                            binnen de gestelde termijn alle maatregelen te treffen die
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                            nodig zijn om volledig uitvoering te geven aan richtlijn
                          der Nederlanden                                      97/78/EG (1) van de Raad van 18 december 1997 tot
                                                                               vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de
                          (Zaak C-413/00)                                      veterinaire controles voor producten die uit derde landen
                                                                               in de Gemeenschap worden binnengebracht, niet heeft
                           (2001/C 28/28)                                      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende
                                                                               verplichtingen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
op 9 november 2000 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door B. Mongin en H.M.H.                      Middelen en voornaamste argumenten
Speyart, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Cruz, lid van de juridische dienst van de Commissie, Centre              die in zaak C-407/00 (2); de termijn voor uitvoering van de
Wagner, Kirchberg.                                                       richtlijn is verstreken op 1 juni 1999.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9.
                                                                         (2) Zie blz. 13 van dit Publicatieblad.
1.     Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen vast te stellen om aan Richtlijn 98/41/EG (1)
       van de Raad van 18 juni 1998 inzake de registratie van
       de opvarenden van passagiersschepen die vanuit of naar
       havens in de lidstaten van de Gemeenschap varen te
       voldoen, of in ieder geval door deze maatregelen niet aan         Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat van het
       de Commissie te hebben meegedeeld, is het Koninkrijk              Land Salzburg van 9 november 2000 om een prejudiciële
       der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die              beslissing in een reeks gedingen in hoger beroep met
       voor deze lidstaat uit deze richtlijn voortvloeien.               als partijen 1) H. Pflanzl; 2) de burgmeester van de
                                                                         Landeshaupstadt Salzburg; 3) de Grundverkehrsaufbe-
2.     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt de kosten van               tragte van het Land Salzburg, en 4) de Grundverkehrslan-
       deze procedure.                                                                deskommission van het Land Salzburg
                                                                                (Zaak C-415/00)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 28/30)
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan die               De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
in zaak C-407/00 (2); de termijn voor omzetting is op 1 januari          heeft bij beschikking van 9 november 2000, ingekomen ter
1999 verstreken.                                                         griffie van het Hof van Justitie op 13 november 2000, in een
                                                                         reeks gedingen in hoger beroep met als partijen 1) H. Pflanzl;
(1) PB 1998, L 188, blz. 35.                                             2) de burgemeester van de Landeshaupstadt Salzburg; 3) de
(2) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.                             Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salzburg, en 4) de
                                                                         Grundverkehrslandeskommission van het Land Salzburg, het
                                                                         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                         om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 6 juni 2002 in zaak C-159/00 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Sapod Audic tegen Eco-Emballages SA ("Richtlĳn 83/189/EEG — Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften — Verplichting tot mededeling van ontwerpen voor technische voorschriften — Richtlĳnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Afvalstoffen — Verplichting tot kennisgeving van overwogen maatregelen — Nationale regeling inzake verwĳdering van verpakkingsafval — Voor producenten of importeurs geldende identificatieverplichting inzake door erkende onderneming te verwerken verpakkingen — Verplichting voor erkende onderneming te zorgen dat verwerkte verpakkingen voldoen aan technische voorschriften")

text:
C 180/4                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            27.7.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                                                                                van 6 juni 2002
                         van 13 juni 2002
                                                                            in zaak C-159/00 (verzoek van de Cour de cassation om
in zaak C-158/00: Groothertogdom Luxemburg tegen                            een prejudiciële beslissing): Sapod Audic tegen Eco-
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                                                    Emballages SA (1)
                                                                            („Richtlijn 83/189/EEG — Informatieprocedure op gebied
(„Goedkeuring van rekeningen — EOGFL — Begrotingsja-                        van normen en technische voorschriften — Verplichting tot
ren 1996-1998 — Akkerbouwgewassen — Door de Commis-                         mededeling van ontwerpen voor technische voorschriften —
                     sie te volgen procedure”)                              Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Afvalstoffen —
                                                                            Verplichting tot kennisgeving van overwogen maatregelen
                          (2002/C 180/06)                                   — Nationale regeling inzake verwijdering van verpakkings-
                                                                            afval — Voor producenten of importeurs geldende identifi-
                                                                            catieverplichting inzake door erkende onderneming te ver-
                          (Procestaal: Frans)                               werken verpakkingen — Verplichting voor erkende onderne-
                                                                            ming te zorgen dat verwerkte verpakkingen voldoen aan
                                                                                technische voorschriften”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2002/C 180/07)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-158/00, Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde:
M. F. Hoffstetter, bijgestaan door R. Nothar) tegen Commissie               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver                                               dentie van het Hof)
en G. Berscheid), betreffende een beroep tot gedeeltelijke
nietigverklaring van beschikking 2000/216/EG van de Com-
missie van 1 maart 2000 houdende onttrekking aan commu-
                                                                            In zaak C-159/00, betreffende een verzoek aan het Hof
nautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten
                                                                            krachtens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Frankrijk),
voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
                                                                            in het aldaar aanhangige geding tussen Sapod Audic en
Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB
                                                                            Eco-Emballages SA, om een prejudiciële beslissing over de
L 67, blz. 37), voorzover daarbij voor de begrotingsjaren
                                                                            uitlegging van de artikelen 1 en 10 van richtlijn 83/189/
1996 tot en met 1998 van communautaire financiering zijn
                                                                            EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een
uitgesloten de uitgaven ten bedrage van 56 106 800 LUF die
                                                                            informatieprocedure op het gebied van normen en technische
het Groothertogdom Luxemburg heeft gedaan in de sector
                                                                            voorschriften (PB L 109, blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn
akkerbouwgewassen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
                                                                            88/182/EEG van de Raad van 22 maart 1988 (PB L 81,
steld als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rappor-
                                                                            blz. 75), artikel 3, lid 2, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad
teur), D. A. O. Edward, A. La Pergola en M. Wathelet, rechters;
                                                                            van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39),
advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 13 juni
                                                                            zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32), alsmede artikel 30 EG-
                                                                            Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG), heeft het Hof
1)    Verklaart nietig beschikking 2000/216/EG van de Commissie             (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
      van 1 maart 2000 houdende onttrekking aan communautaire               S. von Bahr en C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters;
      financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het          advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
      Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                adjunct-griffier, op 6 juni 2002 een arrest gewezen waarvan
      (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voorzover daarbij        het dictum luidt als volgt:
      van communautaire financiering zijn uitgesloten de uitgaven
      die het Groothertogdom Luxemburg vóór 26 mei 1996 heeft             1)    Een nationale bepaling als artikel 4, tweede alinea, van decreet
      gedaan in de sector akkerbouwgewassen.                                      nr. 92-377 van 1 april 1992 houdende toepassing, wat
                                                                                verpakkingsafval betreft, van de gewijzigde wet nr. 75-633 van
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                       15 juli 1975 inzake de verwijdering en de terugwinning van
                                                                                afvalstoffen, kan alleen dan een technisch voorschrift zijn in de
3)    Verstaat dat partijen hun eigen kosten zullen dragen.                       zin van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart
                                                                                1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van
                                                                                normen en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                88/182/EEG van de Raad van 22 maart 1988, indien de
                                                                                nationale rechter beslist dat die bepaling aldus dient te worden
                                                                                uitgelegd dat zij een verplichting tot merken of etiketteren
                                                                                inhoudt.
 ---pagebreak--- 27.7.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 180/5
2)    Artikel 10 van richtlijn 83/189/EEG, zoals gewijzigd bij                                   ARREST VAN HET HOF
      richtlijn 88/182/EEG, moet aldus worden uitgelegd, dat een
      nationale bepaling als artikel 4, tweede alinea, van decreet
      nr. 92-377, indien zij aldus moet worden begrepen dat zij een                                     (Vijfde kamer)
      verplichting tot merken of etiketteren inhoudt, niet ontsnapt
      aan de aanmeldingsplicht van artikel 8 van richtlijn 83/189/
      EEG.                                                                                van 25 april 2002
3)    Een particulier kan zich beroepen op het ontbreken van
      aanmelding overeenkomstig artikel 8 van richtlijn 83/189/            in zaak C-183/00 (verzoek van de Juzgado de Primera
      EEG van een nationale bepaling als artikel 4, tweede alinea,         Instancia e Instrucción no 5 de Oviedo om een prejudiciële
      van decreet nr. 92-377, ingeval deze bepaling aldus moet             beslissing): Marı́a Victoria Gonzáles Sánchez tegen Me-
      worden uitgelegd dat zij een verplichting tot merken of                                     dicina Asturiana SA (1)
      etiketteren inhoudt. De nationale rechter dient deze bepaling
      dan buiten toepassing te laten, met dien verstande dat naar
      nationaal recht wordt bepaald welke conclusie uit de niet-           („Onderlinge aanpassing van wetgeving — Richtlijn 85/
      toepasselijkheid van deze nationale bepaling moet worden             374 EEG — Aansprakelijkheid voor producten met gebreken
      getrokken inzake de strekking van de door het toepasselijke            — Verhouding tot andere aansprakelijkheidsregelingen”)
      nationale recht daaraan verbonden gevolgen, zoals de nietigheid
      of de niet-tegenwerpbaarheid van een overeenkomst. Deze
      conclusie is evenwel gebonden aan de voorwaarde dat de                                           (2002/C 180/08)
      toepasselijke regels van nationaal recht niet ongunstiger mogen
      zijn dan die voor vergelijkbare vorderingen op basis van
      nationaal recht en de uitoefening van de door de communautaire                                  (Procestaal: Spaans)
      rechtsorde verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk
      mogen maken.
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
4)    Ingeval richtlijn 83/189/EEG niet van toepassing is op de                                        dentie van het Hof)
      bepalingen van decreet nr. 92-377, moest de betrokken lidstaat
      krachtens artikel 3, lid 2, van richtlijn 75/442/EEG van de
      Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen de Commissie
      in kennis stellen van het ontwerp van deze nationale bepalingen.
                                                                           In zaak C-183/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van de Juzgado de Primera Instancia
5)    Artikel 3, lid 2, van richtlijn 75/442/EEG moet aldus worden         e Instrucción no 5 de Oviedo (Spanje), in het aldaar aanhangige
      uitgelegd, dat het particulieren geen enkel recht verleent dat zij   geding tussen Marı́a Victoria Gonzáles Sánchez en Medicina
      voor de nationale rechterlijke instanties kunnen doen gelden ter     Asturiana SA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
      verkrijging van de nietigverklaring of buitentoepassingverkla-       van artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van
      ring van een binnen de werkingssfeer van deze bepaling               25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
      vallende nationale wettelijke regeling, met een beroep op de         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inza-
      omstandigheid dat deze regeling zou zijn vastgesteld zonder          ke de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (PB
      vooraf ter kennis van de Commissie te zijn gebracht.                 L 210, blz. 29), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
                                                                           volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, S. von Bahr en
6)    Een nationale bepaling als artikel 4, tweede alinea, van decreet     C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      nr. 92-377 kan, ingeval de verwijzende rechter deze bepaling         hoed; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 25 april
      aldus uitlegt dat zij geen verplichting tot merken of etiketteren    2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      inhoudt maar enkel een algemene identificatieverplichting
      voor verpakkingen die door een erkende onderneming worden
      verwijderd, worden aangemerkt als verkoopmodaliteit. Het staat       Artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli
      aan de verwijzende rechter na te gaan of is voldaan aan de           1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
      dienaangaande door de rechtspraak van het Hof gestelde               bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijk-
      voorwaarden opdat deze verplichting buiten de toepassingssfeer       heid voor producten met gebreken, moet aldus worden uitgelegd, dat
      van artikel 30 van het Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28      de rechten die de wetgeving van een lidstaat aan slachtoffers van door
      EG) zou vallen, namelijk dat de desbetreffende bepaling geldt        gebrekkige producten veroorzaakte schade verleent krachtens een
      voor alle betrokken marktdeelnemers die hun activiteit op het        algemene aansprakelijkheidsregeling die op dezelfde grondslag berust
      nationale grondgebied uitoefenen, en dat zij zowel rechtens als      als de door de richtlijn ingevoerde regeling, beperkt of geringer kunnen
      feitelijk dezelfde gevolgen heeft voor de verhandeling van           zijn ingevolge de omzetting van de richtlijn in het interne recht van
      nationale producten als voor die van producten uit andere            de betrokken staat.
      lidstaten.
                                                                           (1) PB C 192 van 8.7.2000.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.


title: Zaak F-93/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 mei 2011 — AL/Parlement

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/43

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 mei 2011 — AL/Parlement
   (Zaak F-93/10) (1)

   2011/C 232/79
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft na een minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010, blz. 61.


title: Zaak T-461/08: Beroep ingesteld op 6 oktober 2008 — Evropaïki Dynamiki/EIB

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/30

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2008 — Evropaïki Dynamiki/EIB
   (Zaak T-461/08)
   (2009/C 19/57)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en P. Katsimani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking van de Europese Investeringsbank tot afwijzing van verzoeksters offerte en toewijzing van het contract aan een andere contractant;

               —

               veroordeling van de Europese Investeringsbank tot vergoeding van de door verzoekster als gevolg van de betrokken aanbestedingsprocedure geleden schade ter hoogte van 1 940 000 EUR;

               —

               veroordeling van de Europese Investeringsbank tot vergoeding van de door verzoekster in verband met dit beroep gemaakte kosten in en buiten rechte, ook indien het beroep wordt verworpen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep krachtens de artikelen 230 EG en 235 EG vordert verzoekster in de eerste plaats nietigverklaring van de beschikking van de Europese Investeringsbank van 26 juli 2008 tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend op de open aanbesteding „EIB-Assistance in the Maintenance Support and Development of the loans front Office system (SERAPIS) at the European Investment Bank” (PB 2007/S 176-215155), en in de tweede plaats schadevergoeding.
   Verzoekster stelt dat haar de uitslag van de aanbesteding niet is meegedeeld en dat zij slechts toevallig heeft vernomen dat een aankondiging van de gegunde opdracht was gepubliceerd in het Publicatieblad van 26 juli 2008 (1). Verzoekster betoogt dat de bestreden beschikking door verweerder is gegeven in strijd met de beginselen van transparantie en gelijke behandeling, en met de relevante bepalingen van de Guide for Procurement van de EIB en het Europees recht inzake openbare aanbesteding. Voorts stelt zij dat verweerder, door verzoekster niet in kennis te stellen van zijn toewijzingsbeschikking, door zijn beslissing om het contract aan een andere bieder te gunnen onvoldoende te rechtvaardigen, door criteria vast te stellen die resulteren in ongelijke behandeling, door selectie- en toekenningscriteria te vermengen, en door een discriminerende evaluatieformule van een ratio 75 %/25 % te hanteren, heeft nagelaten, een ongestoorde mededinging te waarborgen door herhaalde inbreuken op de verplichting tot transparantie en gelijke behandeling.
   Verzoekster vordert voorts, zo het Hof oordeelt dat verweerder in strijd heeft gehandeld met het communautaire aanbestedingsrecht en/of de beginselen van transparantie en gelijke behandeling, een financiële compensatie van 50 % van 3 880 000 EUR (1 940 000 EUR) door de EIB, overeenkomend met de geraamde brutowinst uit vorengenoemde procedure van openbare aanbesteding ingeval het contract aan verzoekster zou zijn gegund.
   Verzoekster vordert tevens veroordeling van verweerder tot vergoeding van haar kosten in en buiten rechte, ook indien het beroep wordt verworpen, overeenkomstig artikel 87, lid 3, sub b, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, aangezien zij van mening is dat zij gedwongen is om zich tot dit Gerecht te wenden door verweerders onjuiste beoordeling van verzoeksters offerte, alsmede door ontoereikende motivering en het verzuim om verzoekster tijdig in kennis te stellen op welke punten de winnende bieder ten opzichte van verzoekster de voorkeur verdiende.

      (1)  PB 2008/S 144-192307.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 juli 2004 in zaak T-117/02, Grupo El Prado Cervera, SL tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag tot inschrijving van woordmerk CHUFAFIT als gemeenschapsmerk — Oudere nationale woord- en beeldmerken CHUFI — Verwarringsgevaar — Associatiegevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/18

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 6 juli 2004
   in zaak T-117/02, Grupo El Prado Cervera, SL tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag tot inschrijving van woordmerk CHUFAFIT als gemeenschapsmerk - Oudere nationale woord- en beeldmerken CHUFI - Verwarringsgevaar - Associatiegevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 239/36)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-117/02, Grupo El Prado Cervera, SL, gevestigd te Valencia (Spanje), vertegenwoordigd door P. Koch Moreno, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: J. F. Crespo Carillo en G. Schneider), andere partij voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënt voor het Gerecht: Helene Debuschewitz e.a. in de hoedanigheid van de erven van Johann Debuschewitz, wonende te Rösrath-Forsbach (Duitsland), vertegenwoordigd door E. Krings, advocaat, betreffende een verzoek tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 februari 2002 (zaak R 798/2001-1) inzake de oppositieprocedure tussen Grupo El Prado Cervera, SL, en J. Debuschewitz, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, P. Mengozzi en E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 6 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 20 februari 1997 in zaak C-107/95 P: Bundesverband der Bilanzbuchhalter eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Weigering van Commissie om niet-nakomingsprocedure in te leiden - Weigering van Commissie om procedure krachtens artikel 90, lid 3, van het EG-Verdrag in te leiden)

text:
 5 . 4 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 108/5
                    ARREST VAN HET HOF                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Vijfde Kamer)                                                     ( Tweede Kamer)
                      van 20 februari 1997                                               van 20 februari 1997
 in zaak C- 107/95 P: Bundesverband der Bilanzbuchhalter            in zaak C-128/95 (verzoek van het Tribunal de commerce
  eV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen O               de Lyon om een prejudiciële beslissing ): Fontaine SA e.a.
                                                                                tegen Aqueducs Automobiles Sari (')
  (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring —
 Ontvankelijkheid — Weigering van Commissie om niet                (Mededinging — Afzet van motorvoertuigen — Parallel
 nakomingsprocedure in te leiden — Weigering van Com               import — Verordening (EEG) nr. 123/85 — Inroepbaar
 missie om procedure krachtens artikel 90, lid 3, van het           heid tegen derden — Onafhankelijk wederverkoper —
                     EG-Verdrag in te leiden)                             Begrippen nieuw voertuig en gebruikt voertuig)
                                                                                { 97IC 108/08 )
                          ( 97/C 108/07)
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Duits)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-128/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                   krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu
 In zaak C- 107/95 P, Bundesverband der Bilanzbuchhalter           nal de commerce de Lyon ( Frankrijk ), in het aldaar aan
eV, vereniging naar Duits recht, gevestigd te Bonn ( Duits        hangig geding tussen Fontaine SA, Garage Laval SA, Fahy
 land ), vertegenwoordigd door J. Müller, advocaat te Mün         SA, Renault Lyon Ouest FLB Automobiles SA, Diffusion
chen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan             Vallis Auto SA, Horizon Sud SA en Aqueducs Automobiles
tore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Boulevard de la           Sari, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg
Foire 12, requirant, betreffende hogere voorziening tegen          ging van Verordening ( EEG ) nr. 123/85 van de Commissie
de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de            van 12 december 1984 betreffende de toepassing van
Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) van 23 januari              artikel 85 , lid 3 , van het Verdrag op groepen afzet- en
 1995 in zaak T-84/94 ( Bilanzbuchhalter, Jurispr. 1995 ,          klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen ( PB
blz . 11-101 ) en strekkende tot vernietiging van die beschik     nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz . 16 ), heeft het Hof (Tweede
king, andere partij bij de procedure : Commissie van de Eu        Kamer ), samengesteld als volgt: G.F. Mancini, kamerpresi
ropese Gemeenschappen ( gemachtigden: M.-J . Jonczy en             dent, G. Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur ), rechters; ad
N. Lorenz ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld            vocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: D. Lou
als volgt: L. Sevón, president van de Eerste Kamer, waar          terman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 20 februari 1997
nemend voor de president van de Vijfde Kamer ( rappor             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
teur ), C. Gulmann, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet en P.
Jann, rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier:
R. Grass, op 20 februari 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                        Verordening (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van
                                                                   12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,
                                                                   lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenser
                                                                   viceovereenkomsten inzake motorvoertuigen, moet aldus
                                                                   worden uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg staat, dat
1 . Wijst de hogere voorziening af.                                een marktdeelnemer die noch een erkend wederverkoper
                                                                   in het distributienet van de fabrikant van een bepaald au
                                                                   tomerk is, noch een gevolmachtigd tussenpersoon in de zin
                                                                   van artikel 3, punt 11 , van deze verordening, zich bezig
2 . Verwijst het Bundesverband der Bilanzbuchhalter eV             houdt met de parallelimport van nieuwe voertuigen van
      in de kosten.                                                dat merk en deze voertuigen als onafhankelijk wederver
                                                                   koper verkoopt.
(M PB nr. C 174 van 8 . 7. 1995 .
                                                                   (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .


title: Zaak C-330/12: Beroep ingesteld op 9 juli 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/23

         Beroep ingesteld op 9 juli 2012 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-330/12)
   2012/C 287/43
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, L. Nicolae en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, richtlijn 2002/19/EG inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten, en richtlijn 2002/20/EG betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 5 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU, wegens niet-nakoming van de verplichting tot mededeling van de maatregelen ter uitvoering van richtlijn 2009/140/EG, een dwangsom van 56 095,20 EUR per dag opleggen, vanaf de dag waarop het arrest in deze zaak zal zijn gewezen;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor uitvoering van de richtlijn is op 25 mei 2011 verstreken.

      (1)  PB L 337, blz. 37.


title: Zaak T-445/07: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 — Berning & Söhne/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markten voor ritssluitingen, andere soorten sluitingen en aanzetmachines — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Gecoördineerde prijsverhogingen, vaststelling van minimumprijzen, verdeling van cliënteel en markten en uitwisseling van andere handelsinformatie — Bewijs — Rechten van verdediging — Eén enkele voortdurende inbreuk — Verjaring — Geldboeten — Duur en ernst van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Gelijke behandeling — Evenredigheid” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/12

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 — Berning & Söhne/Commissie
   (Zaak T-445/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markten voor ritssluitingen, andere soorten sluitingen en aanzetmachines - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Gecoördineerde prijsverhogingen, vaststelling van minimumprijzen, verdeling van cliënteel en markten en uitwisseling van andere handelsinformatie - Bewijs - Rechten van verdediging - Eén enkele voortdurende inbreuk - Verjaring - Geldboeten - Duur en ernst van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Gelijke behandeling - Evenredigheid)
   2012/C 243/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Berning & Söhne GmbH & Co. KG (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Niggemann en K. Gaßner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mojzesowicz en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2007) 4257 def. van de Commissie van 19 september 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.168 — PO/Metalen en plastic fournituren: sluitingen) en, subsidiair, verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Berning & Söhne GmbH & Co. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak T-9/15: Beroep ingesteld op 9 januari 2015 — Ball Europe/BHIM — Crown Hellas Can

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/32

         Beroep ingesteld op 9 januari 2015 — Ball Europe/BHIM — Crown Hellas Can
   (Zaak T-9/15)
   (2015/C 089/39)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ball Europe GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordiger: A. Renck, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Crown Hellas Can SA (Athene, Griekenland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken model: verzoekster

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 230 990-0006

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2014 in zaak R 1408/2012-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder en — in geval van interventie — ook de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure, daaronder begrepen verzoeksters kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 25, lid 1, onder b), juncto artikel 6, van verordening nr. 6/2002;

               —

               schending van artikel 62 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-553/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2008 door Powerserv Personalservice GmbH, voorheen Manpower Personalservice GmbH, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 15 oktober 2008 in zaak T-405/05, Powerserv Personalservice GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/19

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2008 door Powerserv Personalservice GmbH, voorheen Manpower Personalservice GmbH, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 15 oktober 2008 in zaak T-405/05, Powerserv Personalservice GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-553/08 P)
   (2009/C 69/35)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Powerserv Personalservice GmbH, voorheen Manpower Personalservice GmbH (vertegenwoordiger: B. Kuchar, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Manpower Inc.
   Conclusies

               —

               vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 in zaak T-405/05, en nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 76059 voor alle waren en diensten;

               —

               vernietiging van het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 oktober 2008 in zaak T-405/05, voor zover dit arrest het niet overgelegde bewijs van het vereiste onderscheidend vermogen van gemeenschapsmerk nr. 76059 betreft, en terugwijzing van de zaak;

               —

               in elk geval verwijzing van het BHIM en van de houder van het gemeenschapsmerk in hun eigen kosten en in de kosten van verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, voor het Gerecht van eerste aanleg en voor het Hof van Justitie.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg, waarbij werd verworpen rekwirantes beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (hierna: „BHIM”) van 22 juli 2005 inzake een vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk „MANPOWER”. Het Gerecht heeft geoordeeld dat het gemeenschapsmerk „MANPOWER” voor de opgegeven waren en diensten alleen in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Duitsland en Oostenrijk beschrijvend is, en het heeft de beslissing bevestigd van de kamer van beroep dat het betrokken merk in de lidstaten waarin het beschrijvend is, door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen.
   De middelen in hogere voorziening betreffen schending van artikel 51, lid 1, sub a, en van artikel 51, lid 2, junctis de artikelen 7, lid 1, sub c, en 7, lid 3 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.
   Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld, is het teken „MANPOWER” — zoals de kamer van beroep van het BHIM terecht heeft beslist — ook in Nederland, Zweden, Denemarken en Finland beschrijvend, alsmede in alle overige lidstaten die vóór 1 mei 1994 tot de Gemeenschap behoorden. Indien het Gerecht naar behoren rekening had gehouden met het feit dat volgens de statistieken van de Europese Commissie 47 % van de betrokken personen in de Gemeenschap Engels spreekt, dan zou het tot de conclusie moeten zijn gekomen dat het woordmerk „MANPOWER” behalve in Duitsland en Oostenrijk, ook in andere EU-staten, in het bijzonder in Nederland, Zweden, Finland en Denemarken, beschrijvend is. Ook met betrekking tot de overige staten die vóór 1 mei 1994 tot de Gemeenschap behoorden, is het Gerecht voorbijgegaan aan het feit dat het relevante deel van de gehele bevolking dankzij de verplichte schoolopleiding in elk van deze lidstaten over voldoende kennis van het Engels beschikt om de juiste betekenis van elementaire woorden zoals „MAN” en „POWER” te begrijpen en dus ook om het woord „MANPOWER” te beschouwen als een beschrijving van de waren en diensten van de merkhouder. Niet alleen heeft het Gerecht niet gemotiveerd waarom het heeft ontkend dat de bevolking buiten het Verenigd Koninkrijk en Ierland zelf een basiskennis van de Engelse taal bezit, maar het Gerecht is bovendien ingegaan tegen de bestaande rechtspraak dat moet worden erkend dat ook de gehele bevolking buiten het Verenigd Koninkrijk en Ierland bij de perceptie van een merk over een bepaalde basiskennis van de Engelse taal beschikt.
   Aangaande het bewijs van het door gebruik verkregen onderscheidend vermogen heeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven voor zover het in vergelijking met de beslissing van de kamer van beroep een ruimere invulling heeft gegeven aan het relevante publiek zonder het overgelegde bewijs van het vereiste onderscheidend vermogen te herbeoordelen. Zelfs wanneer men het Gerecht in zijn standpunt volgt, namelijk dat het bewijs van de bekendheid uitsluitend voor het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Duitsland en Oostenrijk moet worden geleverd, dan zou het gelet op de ruimere invulling van het relevante publiek de beslissing van de kamer van beroep op dit punt moeten hebben vernietigen en de zaak terug naar de kamer van beroep moeten hebben verwezen. Bovendien heeft het Gerecht ten onrechte ingestemd met het standpunt van de kamer van beroep betreffende een „spillover-effect” van een eventuele bekendheid van het betreffende woordmerk van het Verenigd Koninkrijk naar Ierland, hoewel niet kan worden aangenomen dat de bekendheid van een merk van de ene naar de andere lidstaat of van de ene waar of dienst naar de andere waar of dienst kan „overvloeien”.


title: Doorhaling van zaak C-350/01

text:
C 144/32              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.6.2002
              Doorhaling van zaak C-282/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-288/01 (verzoek
                                                                     van het Finanzgericht om een prejudiciële beslissing): Ulf
                       (2002/C 144/66)                               Thomsen tegen Finanzamt Flensburg.
                                                                     (1) PB C 275 van 29.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 maart 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-282/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
bliek.
                                                                                Doorhaling van zaak C-350/01 (1)
(1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                                (2002/C 144/69)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de
              Doorhaling van zaak C-287/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-350/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                       (2002/C 144/67)                               bliek.
                                                                     (1) PB C 317 van 10.11.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 april 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-287/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
(1) PB C 245 van 1.9.2001.                                                          Doorhaling van zaak C-409/01 (1)
                                                                                (2002/C 144/70)
              Doorhaling van zaak C-288/01 (1)                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 2002 de
                       (2002/C 144/68)                               doorhaling in het register gelast van zaak C-409/01 (verzoek
                                                                     van het Tribunale Civile e Penale di L’Aquila om een prejudicië-
                                                                     le beslissing): Rolando Salusest tegen Giovanni Petrucci.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2002 de             (1) PB C 348 van 8.12.2001.


title: Zaak T-415/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 december 2006 door De Smedt tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2006 in zaak F-59/05, De Smedt/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/43

         Hogere voorziening ingesteld op 29 december 2006 door De Smedt tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 19 oktober 2006 in zaak F-59/05, De Smedt/Commissie
   (Zaak T-415/06 P)
   (2007/C 42/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Elisabeth De Smedt (Wezembeek-Oppem, België) (vertegenwoordigers: L. Vogel en R. Kechiche, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               volledige vernietiging van het bestreden arrest dat de Tweede kamer van het Gerecht voor ambtenarenzaken op 19 oktober 2006 heeft gewezen en rekwirante per aangetekend schrijven op 19 oktober 2006 is betekend, waarbij haar op 8 juli 2005 ingesteld beroep is verworpen;

               —

               toewijzing van de vorderingen van rekwirantes op 8 juli 2005 ingesteld beroep;

               —

               veroordeling van de verwerende partij en interveniënte, krachtens artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, in het bijzonder de reis- en verblijfkosten en het honorarium van de advocaten, overeenkomstig artikel 91, sub b, van het Reglement voor de procesvoering.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij het arrest van 19 oktober 2006, waarvan in deze hogere voorziening vernietiging wordt gevorderd, verwierp het Gerecht voor ambtenarenzaken het door rekwirante ingestelde beroep strekkende tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 21 maart 2005 houdende vaststelling van de indeling en de bezoldiging van rekwirante, een voormalig hulpfunctionaris die als arbeidscontractant is aangesteld en, anderzijds, schadevergoeding.
   Tot staving van de vernietiging van dit arrest voert zij twee middelen aan, waarvan het eerste is ontleend aan schending van artikel 80, lid 3, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP) (1) alsmede kennelijk onjuiste beoordeling. Rekwirante betoogt dat het Gerecht, door verwerping van het eerste middel van haar oorspronkelijke beroep op grond dat de Commissie een volgens verordening nr. 723/2004 (2) gedefinieerd schema moest aanhouden voor de vervanging van de oude hoedanigheid van hulpfunctionaris door de nieuwe hoedanigheid van arbeidscontractant, de Commissie heeft toegestaan om, in strijd met artikel 80, lid 3, RAP, niet alle procedures voorafgaande aan de eerste aanstellingen van arbeidscontractanten in acht te nemen.
   Het tweede middel van de hogere voorziening is ontleend aan schending van het non-discriminatiebeginsel, gebrek aan motivering en het ontbreken van antwoord op de stukken van rekwirante in het kader van de verwerping van het tweede middel van haar oorspronkelijke beroep, dat was ontleend aan de discriminerende situatie waarin zij moest werken in vergelijking met andere personen die binnen dezelfde dienst van de Commissie soortgelijke werkzaamheden als de hare uitoefenen. Rekwirante verwijt het Gerecht voor ambtenarenzaken dat het geen adequaat antwoord heeft gegeven op haar uiteenzetting terzake en het middel slechts in abstracte bewoordingen heeft verworpen.

      (1)  De Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen (RAP) is vastgesteld bij artikel 3 van verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (PB L 56, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (PB L 124, blz. 1).