title: Zaak T-160/09: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2011 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OFTAL CUSI — Ouder gemeenschapswoordmerk Ophtal — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/47

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2011 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI)
   (Zaak T-160/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk OFTAL CUSI - Ouder gemeenschapswoordmerk Ophtal - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 269/102
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Schneller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Alcon Inc. (Hünenberg, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Vidal-Quadras Trias de Bes, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 februari 2009 (zaak R 1471/2007-1) inzake een oppositieprocedure tussen Dr. Robert Winzer Pharma GmbH en Alcon Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dr. Robert Winzer Pharma GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Alcon Inc.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak C-462/12: Beroep ingesteld op 12 oktober 2012 — Europese Commissie/Hongarije

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/18

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2012 — Europese Commissie/Hongarije
   (Zaak C-462/12)
   2012/C 379/30
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en K. Talabér-Ritz)

      Verwerende partij: Hongarije

      Conclusies

               1)

               vaststellen dat Hongarije niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens de artikelen 12 en 14 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) door:

                           —

                           met de vaststelling van az egyes ágazatokat terhelő különadóról szóló 2010. évi XCIV. törvény (wet nr. XCIV van 2010 inzake de bijzondere belasting die geldt voor bepaalde sectoren) van ondernemingen die op basis van een algemene machtiging telecommunicatiediensten aanbieden, te verlangen dat zij een bijzondere belasting betalen, en

                           —

                           het voornemen om de algemene machtigingen, rechten en voorwaarden [voor gebruik of installatie] te wijzigen, niet naar behoren bekend te maken en de belanghebbende partijen geen adequate termijn te verlenen om hun standpunt met betrekking tot de voorgestelde wijzigingen kenbaar te maken;

               2)

               Hongarije verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij az egyes ágazatokat terhelő különadóról szóló 2010. évi XCIV. törvény (wet nr. XCIV van 2010 inzake de bijzondere belasting die geldt voor bepaalde sectoren) is voor drie belangrijke sectoren van de Hongaarse economie, namelijk de detailhandel, telecommunicatie en alle aan de energievoorziening gerelateerde activiteiten, een nieuwe, bijzondere belasting ingesteld die gedurende drie opeenvolgende jaren moet worden betaald op basis van de omzet exclusief belasting.
   Ter ondersteuning van haar verzoek tot vaststelling van de niet-nakoming voert de Commissie de volgende middelen en argumenten aan.
   Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad heeft tot doel, door middel van harmonisatie en vereenvoudiging van de regelingen inzake machtigingen, een interne markt voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten te realiseren. Daartoe benadrukt de richtlijn de wil van de wetgever dat de regelingen inzake algemene machtigingen de concurrentie niet verstoren, noch belemmeringen scheppen voor toegang tot de markt.
   De richtlijn bevat regels voor de machtigingsprocedures, de inhoud van de machtigingen en de aard en reikwijdte van de financiële bijdrage die voor die procedures mag worden gevraagd. Volgens artikel 12 dienen administratieve bijdragen die aan aanbieders van elektronischecommunicatiediensten worden opgelegd, uitsluitend ter dekking van de administratiekosten die voortvloeien uit het beheer, de controle van en het toezicht op de naleving van het algemene machtigingssysteem, van de gebruiksrechten en van bepaalde specifieke verplichtingen, alsmede uit regelgevende werkzaamheden in het kader van de opstelling en handhaving van afgeleide wetgeving en administratieve besluiten.
   Door de bijzondere belasting moeten de aanbieders van elektronischecommunicatiediensten naast administratieve bijdragen en kosten van beheer nog een bedrag betalen, welk bedrag in strijd met het bepaalde in artikel 12 van de richtlijn echter niet bedoeld is om met het algemene machtigingssysteem verband houdende administratiekosten te financieren, maar ter dekking van uitgaven van de algemene begroting van de Hongaarse overheid dient.
   Volgens de Commissie is deze bijzondere belasting een bijdrage die over op basis van een algemene machtiging aangeboden elektronischecommunicatiediensten wordt geheven, vergroot deze belasting op aanzienlijke wijze de financiële lasten van de aanbieders van die diensten, belemmert zij het vrije verkeer van telecommunicatiediensten en is zij bedoeld voor een niet-richtlijnconforme financiering van kosten, die als zodanig onverenigbaar is met artikel 12.
   Ten slotte heeft Hongarije zijn voornemen om de algemene machtigingen en rechten en voorwaarden [voor gebruik of installatie] te wijzigen, niet op passende wijze bekendgemaakt en de belanghebbende partijen geen adequate termijn verleend om hun standpunt met betrekking tot de voorgestelde wijzigingen kenbaar te maken. Aldus is Hongarije de krachtens artikel 14 van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.


title: Zaak C-182/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 mei 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Industrial Tribunal (Northern Ireland) — Verenigd Koninkrijk] — Valerie Lyttle e.a./Bluebird UK Bidco 2 Limited [Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Collectief ontslag — Richtlijn 98/59/EG — Artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a) — Begrip „plaatselijke eenheid” — Methode voor de berekening van het aantal ontslagen werknemers]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/2

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 13 mei 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Industrial Tribunal (Northern Ireland) — Verenigd Koninkrijk] — Valerie Lyttle e.a./Bluebird UK Bidco 2 Limited
   (Zaak C-182/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Collectief ontslag - Richtlijn 98/59/EG - Artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a) - Begrip „plaatselijke eenheid” - Methode voor de berekening van het aantal ontslagen werknemers])
   (2015/C 236/03)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Industrial Tribunal (Northern Ireland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Valerie Lyttle, Sarah Louise Halliday, Clara Lyttle, Tanya McGerty

      Verwerende partij: Bluebird UK Bidco 2 Limited

      Dictum

   Het begrip „plaatselijke eenheid” in artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), ii), van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag moet op dezelfde wijze worden uitgelegd als het begrip „plaatselijke eenheid” in artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), i).
   Artikel 1, lid 1, eerste alinea, onder a), ii), van richtlijn 98/59 moet aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan een nationale wettelijke regeling die voorschrijft dat de werknemers moeten worden ingelicht en geraadpleegd wanneer binnen een periode van 90 dagen ten minste 20 werknemers in een specifieke plaatselijke eenheid van een onderneming worden ontslagen, maar die deze verplichting niet oplegt wanneer het totale aantal ontslagen in alle plaatselijke eenheden of bepaalde plaatselijke eenheden van een onderneming samen binnen dezelfde periode de drempel van 20 werknemers bereikt of overschrijdt.

      (1)  PB C 189 van 29.6.2013.


title: Zaak C-224/14 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2016 — Lidl Stiftung & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (Hogere voorziening — Uniemerk — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Kennelijk niet-ontvankelijke of kennelijk ongegronde hogere voorziening)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/5

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 6 september 2016 — Lidl Stiftung & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
      (Zaak C-224/14 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Uniemerk - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Kennelijk niet-ontvankelijke of kennelijk ongegronde hogere voorziening))
      (2016/C 454/11)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (vertegenwoordigers: M. Wolter, M. Kefferpütz en A. K. Marx, Rechtsanwälte)

         Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Lidl Stiftung & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 17 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Awoyemi Ibiyinka en Openbaar Ministerie (Zaak C-230/97)

text:
Nr. C 252/ 18            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      16 . 8 . 97
artikel 4, lid 2, artikel 5 en voetnoot 10 van bijlage I bij                    afgeleverd nationaal rijbewijs of rijbewijs van Euro
de richtlijn.                                                                   pees model en die tegen inwisseling een rijbewijs van
                                                                                de lidstaat van ontvangst had kunnen verkrijgen, doch
                                                                                op 27 juli 1993 dit niet binnen de gestelde termijn
O PB nr. L 271 van 29 . 10 . 1979 , blz . 44 .
( 2 ) PB nr. L 302 van 15 . 11 . 1985 .                                         heeft gedaan, wordt gelijkgesteld met het rijden zonder
                                                                                rijbewijs, en dat hierop als strafsanctie een gevangenis
                                                                                straf of een geldboete wordt gesteld ?
                                                                         O PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1980, blz. 1 .
                                                                         ( 2 ) PB nr. L 237 van 24 . 8 . 1991 , blz. 1 .
Verzoek van het Hof van Cassatie van België van 17 juni
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
            Awoyemi Ibiyinka en Openbaar Ministerie
                           ( Zaak C-230/97)
                              ( 97/C 252/35 )                            Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 17 juni
                                                                         1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                         Ing. A. M. L. van Rooij en dagelijks bestuur van het
Het Hof van Cassatie van België heeft bij beschikking van                                      Waterschap de Dommel
17 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                                         ( Zaak C-231/97)
tie op 24 juni 1997, in het geding tussen Awoyemi
Ibiyinka en Openbaar Ministerie, het Hof van Justitie van                                             ( 97/C 252/36 )
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudici
ele beslissing over de navolgende vragen:
                                                                         De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
                                                                         17 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
1 . Staan de bepalingen van Eerste Richtlijn 80/1263/EEG                 tie op 25 juni 1997, in het geding tussen Ing. A. M. L. van
       van de Raad van 4 december 1980 betreffende de
                                                                         Rooij en dagelijks bestuur van het Waterschap de Dom
       invoering van een Europees rijbewijs (*), inzonderheid            mel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
       artikel 8 , eraan in de weg dat het besturen van een              pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
       voertuig door een bestuurder die geen hoedanigheid                gende vragen :
       heeft van burger van de Europese Unie, doch houder is
       van een door een lidstaat afgeleverd nationaal rijbewijs
       of rijbewijs van Europees model en die tegen inwisse
       ling een rijbewijs van de lidstaat van ontvangst had              1 . Dient het begrip „ lozing" in artikel 1 , lid 2, onder d),
       kunnen verkrijgen, doch dit niet binnen de gestelde ter                 van Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei
       mijn heeft gedaan, wordt gelijkgesteld met het rijden                    1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door
       zonder rijbewijs, en dat hierop als strafsanctie een                     bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu
       gevangenisstraf of een geldboete wordt gesteld ?                         van de Gemeenschap worden geloosd (PB nr. L 129
                                                                                van 18 . 5 . 1976, blz . 23 ), aldus te worden uitgelegd,
                                                                                dat daaronder valt het neerslaan van verontreinigde
                                                                                stoom op oppervlaktewater ? Is daarbij relevant de
2 . Hebben artikel 1 , lid 2, van Richtlijn 91 /439/EEG van                     afstand waarop de stoom in kwestie neerslaat op het
       de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs ( 2 ),                oppervlaktewater ?
       luidens hetwelk de door de lidstaten afgegeven rijbe
       wijzen onderling worden erkend, en het in artikel 8 ,
       lid 1 , van deze richtlijn bepaalde recht tot omwisseling
       tot gevolg dat ook bij ontstentenis van nationale rege           2 . Valt onder het begrip „ lozing " stoom die eerst neer
       ling terzake, een bestuurder die geen hoedanigheid                       slaat op terreinen en daken, en vervolgens via een
       heeft van burger van de Europese Unie, doch houder is                    hemelwaterriool, hetzij van de betrokken inrichting,
       van een door een lidstaat afgeleverd nationaal rijbewijs                 hetzij van woonhuizen of andere gebouwen, in het
       of rijbewijs van Europees model en op het grondgebied                    oppervlaktewater geraakt ? Is voor de beantwoording
       van een andere lidstaat zijn normale woonplaats ver                     van deze vraag van belang of de verontreinigde stoom
       werft, zich vanaf 1 juli 1996 voor de rechter op toe                    via het hemelwaterriool van de betrokken inrichting of
       passing van deze bepalingen kan beroepen ?                               via dat van derden in het opervlaktewater komt ?
3 . Bij bevestigend antwoord op de tweede vraag, werken                  3 . Indien de vragen 1 en/of 2 ontkennend worden beant
       de artikelen 1 , lid 2, en 8 , lid 1 , van Richtlijn 91/439/             woord, is het toegelaten dat in de nationale wetgeving
       EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rij                    een andere, meer omvattende betekenis wordt toege
       bewijs terug in die zin dat zij eraan in de weg staan                    kend aan het begrip „ lozing " dan in de richtlijn ?
       dat het besturen van een voertuig door een bestuurder
       die geen hoedanigheid heeft van burger van de Euro
       pese Unie, doch houder is van een door een lidstaat


title: Zaak T-537/15: Beroep ingesteld op 14 september 2015 — Deutsche Post/BHIM — Verbis Alfa (InPost)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/41

         Beroep ingesteld op 14 september 2015 — Deutsche Post/BHIM — Verbis Alfa (InPost)
   (Zaak T-537/15)
   (2015/C 371/42)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Viefhues en T. Heitmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Verbis Alfa sp. z o.o. (Krakau, Polen), EasyPack sp. z o.o. (Krakau, Polen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvragers van het betrokken merk: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „InPost” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 049 558

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 juni 2015 in zaak R 546/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover daarbij verzoeksters beroep voor identieke diensten wordt verworpen;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-83/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 september 2015 — Silvan/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevorderingsronde 2013 — Besluit om verzoeker niet te bevorderen — Artikelen 43 en 45, lid 1, van het Statuut — AUB van de Commissie — Exceptie van onwettigheid — Vergelijking van verdiensten — Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten — Geen punten of analytische beoordelingen — In woorden uitgedrukt commentaar)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/48

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 september 2015 — Silvan/Commissie
   (Zaak F-83/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Bevorderingsronde 2013 - Besluit om verzoeker niet te bevorderen - Artikelen 43 en 45, lid 1, van het Statuut - AUB van de Commissie - Exceptie van onwettigheid - Vergelijking van verdiensten - Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten - Geen punten of analytische beoordelingen - In woorden uitgedrukt commentaar))
   (2015/C 363/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Juha Tapio Silvan (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, M. de Abreu Caldas en J.-N. Louis, advocaten, vervolgens J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2013 van de Europese Commissie niet naar de volgende rang (AST 10) te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Silvan draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015, blz. 47.


title: Zaak T-127/01: Beroep, op 12 juni 2001 ingesteld door Carlo Ripa di Meana tegen Europees Parlement

text:
1.9.2001                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 245/23
Beroep, op 12 juni 2001 ingesteld door Carlo Ripa di                             Europees Parlement gelijk zijn aan de pensioenen van
               Meana tegen Europees Parlement                                    leden van het nationale parlement. Bijgevolg is het
                                                                                Europees Parlement niet gerechtigd, de rechten op ouder-
                                                                                domspensioen te beperken door de in artikel 12 van de
                          (Zaak T-127/01)                                        Italiaanse regeling voorziene schorsing van het pensioen
                                                                                ten onrechte toe te passen op zijn eigen leden.
                          (2001/C 245/37)
                                                                           —     De schorsing van het pensioen waarop verzoeker recht
                         (Procestaal: Italiaans)                                 heeft wegens een aan verweerder verrichte dienst — en
                                                                                waarvoor hij hoge bijdragen heeft betaald — enkel op
                                                                                grond dat verzoeker op dit moment van een andere
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                        „werkgever” een bezoldiging ontvangt, leidt niet alleen
schappen is op 12 juni 2001 beroep ingesteld tegen Europees                      tot ongegronde bestraffing van verzoeker, maar ook tot
Parlement door Carlo Ripa di Meana, vertegenwoordigd door                        ongerechtvaardigde verrijking van verweerder.
W. Viscardini en G. Donà, advocaten.
                                                                           —     Verweerder beheert een zelfstandige pensioenregeling,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                                zodat hij zich niet op de wilsuiting van andere politieke
                                                                                instanties kan beroepen onder verwijzing naar voor
—     primair: krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren het                  andere subjecten voorziene andere zelfstandige pensioen-
      besluit van 26 maart 2001 — 106721 — van het                               regelingen.
      Europees Parlement, Dienst ledenvergoedingen (verzon-
      den per gewone post en verzoeker ter kennis gekomen
      op 4 april 2000), waarbij verzoeker is meegedeeld, dat
      zijn pensioen als voormalig lid van het Europees Parle-              —     De betrokken communautaire bepalingen bevatten geen
      ment in verband met zijn verkiezing tot lid van de                         verbod op cumulatie van het pensioen van leden van het
      Consiglio regionale della Regione Umbria is geschorst;                     Europees Parlement en andere inkomsten uit andere
                                                                                activiteiten.
—     subsidiair: krachtens artikel 230 EG nietig te verklaren het
      besluit van 26 maart 2001 — 106721 — van het
      Europees Parlement, Dienst ledenvergoedingen, voorzo-                —     Ook zo men de analogische toepassing van artikel 12 van
      ver dit betrekking heeft op de schorsing van verzoekers                    de Italiaanse regeling wettig mocht achten, zou schorsing
      pensioenrechten over de zittingsperiode 1979/1984;                         van verweerders pensioen enkel gerechtvaardigd kunnen
                                                                                zijn in geval van verkiezing tot lid van het nationale
—     hoe dan ook: het Europees Parlement in alle kosten te                      parlement, maar niet bij verkiezing tot lid van de
      veroordelen.                                                               Consiglio regionale.
                                                                           —     Bij de inwerkingtreding van de Italiaanse regeling, op
Middelen en voornaamste argumenten                                               1 januari 1998, had verweerder reeds pensioenrechten
                                                                                verworven voor de zittingsperiode 1979/1984.
Verzoeker, die ook zaak T-83/99 (1) aanhangig had gemaakt,
komt op tegen verweerders besluit, het pensioen dat verzoeker              —     Ook zo men de analogische toepassing van artikel 12 van
als voormalig lid van het Europees Parlement ontving, in                         de Italiaanse regeling wettig mocht achten, zou derhalve
verband met zijn verkiezing tot lid van de Consiglio regionale                   de in casu bestreden schorsing enkel gerechtvaardigd
della Regione Umbria te schorsen. Dit besluit zou zijn genomen                   kunnen zijn voor het pensioen over de jaren 1994/1999,
op basis van artikel 12 van het Regolamento per gli assegni                      en niet voor dat over de jaren 1979/1984.
vitalizi dei deputati (Italiaanse pensioenregeling voor leden van
de tweede kamer van het Italiaanse parlement). Artikel 2, lid 1,
van bijlage III bij de Regeling kosten en vergoedingen van de
leden van het Europees Parlement verwijst naar de Italiaanse
regelgeving voor „de hoogte en de voorwaarden van het
                                                                           (1) Arresten van 26.10.2000, in de gevoegde zaken T-83/99, Ripa di
voorlopige pensioen”.                                                          Meana, T-84/99, Leoluca Orlando, en T-85/99, Gastone Parigi,
                                                                               tegen Europees Parlement (nog niet gepubliceerd in de Jurispru-
                                                                               dentie).
Tot staving van zijn vordering betoogt verzoeker:
—     Artikel 2, lid 1, van bijlage III verwijst niet sic et simpliciter
      naar de Italiaanse regelgeving, maar bepaalt enkel, dat de
      pensioenen van de Italiaanse afgevaardigden in het


title: Zaak C-671/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 december 2016 — Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman/Brussels Hoofdstedelijk Gewest

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 29 december 2016 — Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman/Brussels Hoofdstedelijk Gewest
   (Zaak C-671/16)
   (2017/C 078/18)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Inter-Environnement Bruxelles ASBL, Groupe d’Animation du Quartier Européen de la Ville de Bruxelles ASBL, Association du Quartier Léopold ASBL, Brusselse Raad voor het Leefmilieu ASBL, Pierre Picard, David Weytsman

      Verwerende partij: Brussels Hoofdstedelijk Gewest

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 2, a), van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (1) aldus te worden uitgelegd dat het begrip „plannen en programma’s” mede ziet op een door een gewestelijke overheid vastgestelde stedenbouwkundige verordening,

               —

               die een kaart bevat die de perimeter vaststelt waarbinnen deze verordening wordt toegepast, welke perimeter is beperkt tot één enkele wijk, en die binnen deze perimeter verschillende huizenblokken afbakent waarop verschillende regels van toepassing zijn inzake de inplanting en de hoogte van de bouwwerken; en

               —

               die tevens voorziet in bijzondere aanlegvoorschriften voor zones aan de rand van bebouwing en nauwkeurige aanwijzingen bevat inzake de ruimtelijke toepassing van bepaalde regels die de verordening vaststelt rekening houdend met de straten, loodrechte lijnen op deze straten en afstanden ten opzichte van de rooilijn van deze straten, en

               —

               die de transformatie van de betrokken wijk nastreeft; en

               —

               die voorschrijft hoe de dossiers met een aanvraag voor een stedenbouwkundige vergunning welke is onderworpen aan een beoordeling van de gevolgen voor het milieu in deze wijk, moeten zijn samengesteld?

      (1)  PB 2001, L 197, blz. 30.


title: Zaak F-118/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 september 2014 — Lebedef/Commissie (Openbare dienst — Procesincidenten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/57

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 september 2014 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-118/13) (1)

   ((Openbare dienst - Procesincidenten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 421/82
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 en nietigverklaring van de meritepunten die in het kader van de bevorderingsronde 2003 zijn toegewezen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Lebedef zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014, blz. 53.


title: Zaak T-159/15: Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Puma/BHIM — Gemma Group (figuur van een springend dier)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/35

         Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Puma/BHIM — Gemma Group (figuur van een springend dier)
   (Zaak T-159/15)
   (2015/C 171/42)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Puma SE (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gemma Group Srl (Cerasolo Ausa, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk (figuur van een springend dier) — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 5 73  474

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 19 december 2014 in zaak R 1207/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 8, lid 5, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009.


title: Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Lombardini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-102/97)

text:
14 . 6 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 181 / 19
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door W. Stols tegen                    — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                  Raad van de Europese Unie
                           ( Zaak T-99/97)                               Middelen en voornaamste argumenten
                             ( 97/C 181 /36 )
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                        (Procestaai: Frans)                              met die in zaak T-16/97 ( M.
                                                                         (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door W. Stols, wonende te
Halsteren ( Nederland ), vertegenwoordigd door N. Lhoëst,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
xemburg bij Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door P. Jimenez Fernan
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                           dez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-101/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Raad van 13 au                                             ( 97/C 181 /38 )
     gustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta                                   (Procestaai: Frans)
     tuut;
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     Raad van 27 december 1996 houdende uitdrukkelijke                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. Ji
     afwijzing van zijn klacht;                                          menez Fernandez, wonende te Overijse ( België ), vertegen
                                                                         woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                  gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
                                                                         Sari , rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 ( ] ).
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               17 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                                   passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
                                                                              tuut;
                                                                         — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                               Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                               kelijke afwijzing van zijn klacht;
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door A. Pening tegen
         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                         ( Zaak T-100/97)
                             ( 97/C 181 /37 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                        (Procestaai: Frans)                              De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                         met die in zaak T-16/97 ( 1 ).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                   O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Pe
ning, wonende te Waterloo ( België ), vertegenwoordigd
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
Cessange 30 .
                                                                         Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door M. Lombardini
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-102/97)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     12 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                            97/C 181 /39
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut ;                                                                                (Procestaai: Frans)
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk                    meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door
 ---pagebreak--- Nr. C 181 /20           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 14 . 6 . 97
M. Lombardini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd                     Middelen en voornaamste argumenten
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Cessange 30 .                                                           met die in zaak T-16/97 ( M.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                      O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      14 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut ;                                                             Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door G. Nabavi tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                                        ( Zaak T-104/97)
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                                                                                ( 97/C 181 /41 )
     kelijke afwijzing van zijn klacht;
                                                                                (Procestaai: Frans)
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                        meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Na
                                                                        bavi, wonende te Tervuren ( België ), vertegenwoordigd
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
met die in zaak T-16/97 ( M.                                            hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
                                                                        Cessange 30 .
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                            18 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
                                                                            toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
                                                                            Statuut;
Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door G. Herbillon tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                         ( Zaak T-103/97)                                   Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
                            ( 97/C 181 /40 )
                                                                            kelijke afwijzing van haar klacht;
                                                                        — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen                  De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.                        met die in zaak T-16/97 (').
Herbillon, wonende te Aarlen ( België ), vertegenwoordigd
door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                  O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
Cessange 30 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                        Beroep, op 7 april 1997 ingesteld door J. D. Savio tegen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
     17 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe                                    ( Zaak T-105/97)
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
     tuut ;                                                                                ( 97/C 181 /42 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
     Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
     kelijke afwijzing van zijn klacht;                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                        meenschappen is op 7 april 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door J D.
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.                 Savio, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.


title: Zaak C-219/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr/Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz (Zesde btw-richtlijn — Artikel 4, leden 1 en 2 — Begrip „economische activiteiten” — Aftrek van voorbelasting — Exploitatie van fotovoltaïsche installatie op dak van woning — Levering aan elektriciteitsnet — Vergoeding — Elektriciteitsproductie lager dan verbruik)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/33

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr/Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz
   (Zaak C-219/12) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 4, leden 1 en 2 - Begrip „economische activiteiten” - Aftrek van voorbelasting - Exploitatie van fotovoltaïsche installatie op dak van woning - Levering aan elektriciteitsnet - Vergoeding - Elektriciteitsproductie lager dan verbruik)
   2013/C 225/56
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Freistadt Rohrbach Urfahr

      Verwerende partij: Unabhängiger Finanzsenat Außenstelle Linz

      In tegenwoordigheid van: Thomas Fuchs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van artikel 4 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Begrip „economische activiteit” — Fotovoltaïsche installatie voor elektriciteitsproductie nabij een privéwoning zonder opslageenheid — Verkoop van de geproduceerde energie aan een vennootschap die aan die woning de door haar benodigde energie teruglevert — Energieproductie die op lange termijn lager is dan het verbruik

      Dictum

   Artikel 4, leden 1 en 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat de exploitatie van een fotovoltaïsche installatie op of nabij een woning, die zodanig is ontworpen dat de hoeveelheid geproduceerde elektriciteit altijd minder bedraagt dan de door de exploitant in totaliteit voor privédoeleinden verbruikte hoeveelheid elektriciteit en aan het elektriciteitsnet wordt geleverd in ruil voor een duurzame opbrengst, onder het begrip „economische activiteiten” in de zin van dat artikel valt.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/30

         Beroep, op 1 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   Zaak C-104/04
   (2004/C 94/68)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 1 maart 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J.-F. Pasqiuer en M. Shotter als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 3, lid 2 en 8, lid 1, juncto de bijlage bij richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 (1), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De wijzigingen die zijn aangebracht in de Franse code des postes et télécommunications doen niets af aan de grief dat de verplichte bijdrage aan onderzoek en ontwikkeling niet in overeenstemming met de voorschriften van de richtlijn is. Deze code verplicht de betrokken marktdeelnemers immers aan onderzoeks- en ontwikkelingsprojecten op het gebied van telecommunicatie in de Europese Gemeenschap jaarlijks bij te dragen voor een minimumbedrag dat gelijk is aan 5  % van hun investeringen. Deze verplichting staat evenwel niet in de uitputtende lijst van voorwaarden die aan vergunningen kunnen worden verbonden en valt onder geen van de groepen van voorwaarden die in bijlage bij de richtlijn zijn opgenomen.

      (1)  Richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten (PB L 117 van 07.05.1997, blz. 5).


title: Zaak C-558/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin (Duitsland) op 3 november 2016 — Doris Margret Lisette Mahnkopf

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin (Duitsland) op 3 november 2016 — Doris Margret Lisette Mahnkopf
   (Zaak C-558/16)
   (2017/C 030/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Kammergericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Doris Margret Lisette Mahnkopf

      Belanghebbende: Sven Mahnkopf

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 1, EEV (1) aldus worden uitgelegd dat het toepassingsgebied van de verordening („erfopvolging in de nalatenschappen van overleden personen”) zich ook uitstrekt tot bepalingen van nationaal recht die, zoals § 1371, lid 1, van het Duitse Bürgerliche Gesetzbuch (burgerlijk wetboek; hierna: „BGB”), goederenrechtelijke kwesties als gevolg van het overlijden van één der echtgenoten oplossen door verhoging van het wettelijk erfdeel van de andere echtgenoot?

               2)

               Bij ontkennende beantwoording van de eerste vraag: moet artikel 68, onder l), juncto artikel 67, lid 1, EEV aldus worden uitgelegd dat het volledige erfdeel van de langstlevende echtgenoot, ook als dit deels gebaseerd is op een verhoging ingevolge een goederenrechtelijke bepaling zoals § 1371, lid 1, BGB, in de Europese erfrechtverklaring mag worden opgenomen?
               Indien het antwoord hierop in beginsel ontkennend luidt, kan dit bij wijze van uitzondering anders zijn in situaties waarin

                           a)

                           de erfrechtverklaring uitsluitend tot doel heeft, de erfgenamen in staat te stellen hun rechten in een andere lidstaat ten aanzien van een aldaar gelegen goed van erflater uit te oefenen en [Or. 3]

                           b)

                           de uitspraak over de erfopvolging (artikelen 4 en 21 EEV) en de vragen van huwelijksgoederenrecht (los van het toepasselijke conflictenrecht) onderworpen zijn aan hetzelfde nationale recht?

               3)

               Bij ontkennende beantwoording van de twee eerste vragen: moet artikel 68, onder l), EEV aldus worden uitgelegd dat het ingevolge de goederenrechtelijke bepaling verhoogde erfdeel van de langstlevende echtgenoot in zijn geheel mag worden opgenomen in de Europese erfrechtverklaring, maar vanwege de verhoging slechts ter informatie?

      (1)  Verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring (PB L 201, blz. 107).


title: Zaak C-504/14: Beroep ingesteld op 11 november 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/19

         Beroep ingesteld op 11 november 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-504/14)
   (2015/C 007/25)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: Μ. Patakia en C. Hermes)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen

                           —

                           6, leden 2 en 3, van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, door a) niet de maatregelen te hebben getroffen die geschikt zijn om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soort waarvoor het gebied aangewezen, en b) door (zonder een passend onderzoek van de impact zoals voorgeschreven door artikel 6, lid 3, te hebben verricht) interventies te hebben toegestaan die afzonderlijk of in combinatie met andere projecten significante gevolgen kunnen hebben voor het betrokken gebied doordat zij het broedgebied van de in dat gebied voorkomende prioritaire soort Caretta caretta verkleinen of beschadigen, de betrokken soort verstoren en, ten slotte, de duin-ecotypes 2110 en 2220 en de prioritaire habitat 2250 verkleinen of beschadigen,

                           —

                           12, lid 1, sub b en d, van die richtlijn, door niet de maatregelen te hebben getroffen die noodzakelijk zijn voor de invoering en de toepassing van een doeltreffend systeem van strikte bescherming van de zeeschildpad Caretta caretta (een prioritaire soort) in de golf van Kyparissia ter voorkoming van elke verstoring van die soort tijdens de periode van voortplanting en van elke activiteit die tot beschadiging of vernieling van de voortplantingsplaatsen van die soort kan leiden;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De onderhavige niet-nakoming betreft: a) de weerslag van verschillende interventies en werken in het Natura 2000-gebied GR 2550005 „Thines Kyparissias” (sedert 1 april 1997 voorgesteld als gebied van communautair belang [GCB] en sedert 1 september 2006 aangewezen als gebied van communautair belang [GCB]) in het bijzonder voor de prioritaire soort Caretta caretta en voor de duinhabitats, daaronder begrepen de prioritaire habitat 2250* Thines, van de stranden met Juniperus spp [gewone jeneverboom] en b) het niet treffen van de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de invoering en de toepassing van een doeltreffend systeem van strikte bescherming van de zeeschildpad Caretta caretta in dat gebied ter voorkoming van, enerzijds, elke verstoring van die soort tijdens de periode van voortplanting ervan en, anderzijds, elke activiteit die tot beschadiging of de vernieling van de voortplantingsplaatsen ervan kan leiden.

               2.

               Vanaf 1998 en ten vervolge op de goedkeuring door de bevoegde minister is het LIFE-Nature-programma LIFE98NAT/GR/5262 („Application of Management Plan for Caretta caretta in Southern Kyparissia”) gestart. Het LIFE-programma is in 2002 afgesloten met de opstelling van een project voor een specifieke studie van het milieu (EPM in overeenstemming met de Griekse regeling), waarin reeds werd gewezen op de kenmerken van de soort en op de noodzaak van een doeltreffende bescherming van die soort.

               3.

               Ten vervolge op klachten van NGO’s en de bezichtiging van dat gebied door een delegatie van de Commissie in juli 2011 heeft de Commissie een procedure van inbreuk op de in het petitum van het onderhavige beroep genoemde bepalingen van richtlijn 92/43/EEG ingeleid.

               4.

               De Commissie komt allereerst tot de bevinding dat de Helleense Republiek, in strijd met artikel 12 van de richtlijn,

                           —

                           geen systeem van strikte bescherming van de in bijlage IV bij de richtlijn genoemde soorten heeft ingevoerd, tezamen met een verbod op

                           —

                           het opzettelijk verstoren van die soorten, vooral tijdens de periode van voortplanting,

                           —

                           en op beschadiging of de vernieling van de voortplantings- of rustplaatsen.

               5.

               In het bijzonder is er geen sprake van een volledige en samenhangende Griekse regeling en van het toepassen van welbepaalde, specifieke en doeltreffende beschermingsmaatregelen en worden activiteiten geduld die niet alleen de voortplantingsplaatsen kunnen beschadigen of vernielen, maar de dieren van die soort ook kunnen verstoren, vooral tijdens de incubatieperiode, de periode van het uitbroeden van de eieren en tijden de trek naar zee van de pasgeboren schildpadden.

               6.

               Ten slotte stelt de Commissie schending van de bepalingen van artikel 6, leden 2 en 3, van die richtlijn, op grond dat

                           a)

                           verslechtering van de habitats en significante verstoringen van de soort in de aangewezen zones niet zijn voorkomen. Door in strijd met artikel 6, lid 2, een aantal ongecontroleerde en/of niet geregelde activiteiten te dulden heeft de Helleense Republiek in het onderhavige geval immers nagelaten de maatregelen te treffen die geschikt zijn om een dergelijke verslechtering van de habitats en de verstoring van die soort te voorkomen.

                           b)

                           deze vastgestelde activiteiten zijn verricht zonder dat, zoals vereist, vooraf de impact van elk project afzonderlijk of de cumulatieve impact van de verschillende projecten op passende wijze is onderzocht, ofschoon volgens artikel 6, lid 3, van de richtlijn voor elk project dat niet rechtstreeks verband houdt met of nodig is voor het beheer van het gebied, maar significante gevolgen kan hebben voor de instandhouding ervan, een passende beoordeling moet worden verricht.

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak C-415/12: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Nienburg — Duitsland) — Bianca Brandes/Land Niedersachsen (Sociale politiek — Richtlijn 2003/88/EG — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Voltijdwerker die tijdens referentieperiode zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet kon genieten — Overgang door deze werknemer naar deeltijdregeling — Nationale bepaling of nationaal gebruik waarbij aantal aldus eerder opgebouwde vakantiedagen met behoud van loon wordt verminderd naar evenredigheid van aantal werkdagen per week in deeltijdarbeid)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/50

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 13 juni 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Nienburg — Duitsland) — Bianca Brandes/Land Niedersachsen
   (Zaak C-415/12) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 2003/88/EG - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid - Voltijdwerker die tijdens referentieperiode zijn recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet kon genieten - Overgang door deze werknemer naar deeltijdregeling - Nationale bepaling of nationaal gebruik waarbij aantal aldus eerder opgebouwde vakantiedagen met behoud van loon wordt verminderd naar evenredigheid van aantal werkdagen per week in deeltijdarbeid)
   2013/C 225/89
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Nienburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bianca Brandes

      Verwerende partij: Land Niedersachsen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeitsgericht Nienburg — Uitlegging van clausule 4, punten 1 en 2, van de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzak deeltijdarbeid (PB L 14, blz. 9), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998 (PB L 131, blz. 10) — Werknemer die van voltijdarbeid naar deeltijdarbeid overstapt — Regeling van een lidstaat volgens welke in een dergelijk geval het recht op jaarlijkse vakantie dat op grond van de voltijdarbeid is verworven, maar nog niet volledig is gebruikt, evenredig wordt aangepast, met als gevolg een vermindering van het aantal vakantiedagen

      Dictum

   Het relevante Unierecht, met name artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, en clausule 4, punt 2, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die als bijlage is gehecht bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen nationale bepalingen of een nationaal gebruik als in het hoofdgeding, waarbij het aantal dagen jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat een voltijdwerker in de referentieperiode niet heeft kunnen opnemen, wegens de overgang van deze werknemer naar een deeltijdregeling wordt verminderd naar evenredigheid van het verschil tussen het aantal door deze werknemer vóór en na deze overgang naar deeltijdarbeid wekelijks gewerkte dagen

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Zaak C-548/07: Beroep ingesteld op 10 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/38

         Beroep ingesteld op 10 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-548/07)
   (2008/C 22/68)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: Μ. Patakia en M. van Beek)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 96/34/EG (1) van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, en inzonderheid krachtens de clausules 1, lid 2, 2, lid 1, 2, lid 3, sub b, 2, lid 3, sub e en f, 2, lid 4, en 2, lid 6, van de aan deze richtlijn gehechte raamovereenkomst;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Na onderzoek van de gehele Griekse wetgeving tot omzetting van richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof in Grieks recht, heeft de Commissie vastgesteld dat een onvolledige en onjuiste omzetting wordt gehandhaafd van bepaalde clausules van de door genoemde richtlijn bekrachtigde raamovereenkomst met betrekking tot de werknemers in de koopvaardij.

               2.

               Meer bepaald heeft de betrokken Griekse wetgeving, die de collectieve overeenkomsten in die sector bekrachtigt, een beperkt toepassingsgebied, aangezien zij niet voor de werknemers van alle koopvaardijschepen geldt.

               3.

               Bovendien moet voor de toekenning van ouderschapsverlof aan de voormelde werknemers, volgens de Griekse wetgeving zijn voldaan aan de navolgende vereisten, bovenop die waarin de richtlijn voorziet:

                           —

                           voorafgaande dienst van 12 maanden op hetzelfde schip;

                           —

                           tewerkstelling van ten minste 30 personen op het betrokken schip;

                           —

                           bewijs, dat de andere ouder niet aan boord van dat schip werkzaam is;

                           —

                           kwalificatie als „nieuw” van de arbeidsovereenkomst als zeevarende van de persoon die uit ouderschapsverlof terugkeert, en vereiste van een nieuwe minimumarbeidsduur van 6 of 7 maanden;

                           —

                           betaling door de zeevarende van de kosten voor het zenden van een vervanger;

                           —

                           toepassing van de betrokken nationale wetgeving enkel op de arbeidsovereenkomsten als zeevarende die na de inwerkingtreding van de collectieve overeenkomsten zijn ingegaan;

                           —

                           kwalificatie van commerciële verplichtingen als redenen van overmacht om het ouderschapsverlof niet toe te kennen.

               4.

               Ten slotte stelt de Commissie vast dat in de collectieve overeenkomsten en de ministeriële besluiten waarbij zij worden bekrachtigd, nergens wordt verwezen naar de kwestie van de bescherming van de werknemers tegen ontslag wegens het aanvragen of nemen van ouderschapsverlof.

               5.

               Bijgevolg is de Commissie van mening dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, en inzonderheid krachtens de clausules 1, lid 2, 2, lid 1, 2, lid 3, sub b, 2, lid 3, sub e en f, 2, lid 4, en 2, lid 6, van de aan deze richtlijn gehechte raamovereenkomst.

      (1)  PB L 145 van 19.6.1996, blz. 4.


title: Zaak T-278/10 RENV: Arrest van het Gerecht van 24 november 2015 — Wesergold Getränke/BHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk WESTERN GOLD — Oudere nationale, communautaire en internationale woordmerken WeserGold, Wesergold en WESERGOLD — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beslissing op het beroep — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Recht om te worden gehoord — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/27

         Arrest van het Gerecht van 24 november 2015 — Wesergold Getränke/BHIM — Lidl Stiftung (WESTERN GOLD)
   (Zaak T-278/10 RENV) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk WESTERN GOLD - Oudere nationale, communautaire en internationale woordmerken WeserGold, Wesergold en WESERGOLD - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beslissing op het beroep - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Recht om te worden gehoord - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 016/33)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: riha WeserGold Getränke GmbH & Co. KG, voorheen Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG (Rinteln, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Melchert, P. Goldenbaum en I. Rohr, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Marx en M. Wolter, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 maart 2010 (zaak R 770/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG en Lidl Stiftung & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               riha WeserGold Getränke GmbH & Co. KG wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Lidl Stiftung & Co. KG in de procedures voor het Gerecht en het Hof.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 juli 2005 in zaak C-373/03 (verzoek van het Verwaltungsgericht Freiburg om een prejudiciële beslissing): Ceyhun Aydinli tegen Land Baden-Württemberg (Associatie EEG-Turkije — Vrij verkeer van werknemers — Besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Artikelen 6 en 7 — Strafrechtelijke veroordeling — Gevangenisstraf — Invloed op verblijfsrecht)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 7 juli 2005
   in zaak C-373/03 (verzoek van het Verwaltungsgericht Freiburg om een prejudiciële beslissing): Ceyhun Aydinli tegen Land Baden-Württemberg (1)

   (Associatie EEG-Turkije - Vrij verkeer van werknemers - Besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Artikelen 6 en 7 - Strafrechtelijke veroordeling - Gevangenisstraf - Invloed op verblijfsrecht)
   (2005/C 217/19)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-373/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgericht Freiburg (Duitsland) bij beslissing van 12 maart 2003, ingekomen bij het Hof op 5 september 2003, in de procedure Ceyhun Aydinli tegen Land Baden-Württemberg, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. Silva de Lapuerta, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en P. Kūris, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 7 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Een Turks onderdaan die krachtens artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, dat is vastgesteld door de bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije ingestelde Associatieraad, over het recht van vrije toegang tot iedere arbeid in loondienst te zijner keuze beschikt, verliest dit recht niet door een lange afwezigheid van de arbeidsmarkt ten gevolge van een hechtenis, ook gedurende verscheidene jaren, gevolgd door een langdurige ontwenningskuur, noch op grond van de omstandigheid dat de betrokkene op het moment van de uitwijzingsbeslissing meerderjarig was en niet meer woonde bij de Turkse werknemer van wie hij zijn verblijfsrecht heeft afgeleid, maar een van die werknemer onafhankelijk bestaan leidde.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Doorhaling van zaak C-286/96

text:
30.5.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 166/13
              Doorhaling van zaak C-56/97 (1)                                  Doorhaling van zaak C-352/97 (1)
                        (98/C 166/28)                                                     (98/C 166/32)
De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 maart 1998
van 6 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
                                                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-352/97:
zaak C-56/97: Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier-
pen tegen Franse Republiek.
                                                                  land.
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                  (1) PB C 357 van 22.11.1997.
             Doorhaling van zaak C-339/95 (1)
                        (98/C 166/29)                                          Doorhaling van zaak C-353/97 (1)
                                                                                (98/C 166/33)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-339/95            De president van het Hof van Justitie van de Europese
(verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 maart 1998
Division, Commercial Court, om een prejudicieÈle beslis-          de doorhaling in het register gelast van zaak C-353/97:
sing): Compagnia di Navigazione Marittima e.a. tegen              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier-
Compagnie Maritime Belge e.a.                                     land.
(1) PB C 351 van 30.12.1995.                                      (1) PB C 357 van 22.11.1997.
             Doorhaling van zaak C-310/96 (1)
                                                                               Doorhaling van zaak C-101/97 (1)
                        (98/C 166/30)
                                                                                (98/C 166/34)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 maart 1998            De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-310/96:           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 1998
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                    de doorhaling in het register gelast van zaak C-101/97:
Koninkrijk der Nederlanden.                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Itali-
                                                                  aanse Republiek.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                  (1) PB C 142 van 10.5.1997.
             Doorhaling van zaak C-264/97 (1)
                        (98/C 166/31)
                                                                               Doorhaling van zaak C-286/96 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                     (98/C 166/35)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-264/97
                                                                  De president van de Vijfde Kamer van het Hof van Justitie
(verzoek van het Tribunale Amministrativo per la Sardeg-
                                                                  van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
na om een prejudicieÈle beslissing): SocietaÁ Appia Srl tegen
                                                                  van 30 maart 1998 de doorhaling in het register gelast van
Comune di Cagliari en SocietaÁ Cagliari Calcio SpA.
                                                                  zaak C-286/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen tegen Italiaanse Republiek.
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                  (1) PB C 294 van 5.10.1996.


title: Zaak T-340/14: Beroep ingesteld op 15 mei 2014 — Klyuyev/Raad

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/27

         Beroep ingesteld op 15 mei 2014 — Klyuyev/Raad
   (Zaak T-340/14)
   2014/C 261/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andriy Klyuyev (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordiger: R. Gherson, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, nietig verklaren voor zover dit verzoeker betreft; en

                           —

                           verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, nietig verklaren voor zover deze verzoeker betreft;

                           —

                           de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: artikel 29 VWEU was geen passende rechtsgrondslag voor het bestreden besluit aangezien de klacht tegen verzoeker hem niet heeft geïdentificeerd als een persoon die in de zin van de artikelen 21, lid 2 VEU en 23 VEU de rechtsstaat of de mensenrechten heeft ondermijnd in Oekraïne. Verzoeker betoogt dat wegens de ongeldigheid van het bestreden besluit, de Raad zich niet op artikel 215, lid 2, VWEU kon baseren om de bestreden verordening vast te stellen. Op het ogenblik dat de beperkende maatregelen werden opgelegd, was er volgens verzoeker tegen hem geen sprake van een tenlastelegging of beschuldiging dat zijn activiteiten dreigden de rechtsstaat te ondermijnen of mensenrechten te schenden in Oekraïne.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft verzoekers recht van verdediging en recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden, daar de grond waarop verzoeker op de lijst is geplaatst een publieke schuldigverklaring vormt voordat de kwestie door een rechterlijke instantie is beoordeeld en verzoeker, ondanks zijn verzoek daartoe aan de Raad, geen enkele bijzondere informatie heeft ontvangen betreffende de in de bestreden maatregelen vermelde redenen voor zijn plaatsing op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvoor de beperkende maatregelen gelden.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft de plaatsing van verzoeker op de lijst onvoldoende gemotiveerd. Verzoeker betoogt dat de Raad geen details heeft verstrekt over de aard van het gedrag op grond waarvan verzoeker op de lijst is geplaatst. Verder betoogt verzoeker dat de Raad geen details heeft verstrekt over de entiteit die verantwoordelijk is voor de strafprocedure die beweerdelijk tegen hem is ingeleid, noch over de datum waarop deze procedure is ingeleid.

               4.

               Vierde middel: de Raad heeft onrechtmatig en op onevenredige wijze inbreuk gemaakt op verzoekers grondrecht op eigendom en op zijn goede naam beperkt, daar de beperkende maatregelen niet bij wet zijn vastgesteld en zijn opgelegd zonder passende waarborgen die verzoeker in staat stellen zijn zaak daadwerkelijk voor de Raad toe te lichten.

               5.

               Vijfde middel: de Raad is uitgegaan van materieel onnauwkeurige feiten en heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt. Verzoeker betoogt dat volgens de informatie waarover hij beschikt tegen hem geen strafrechtelijke procedure of strafrechtelijk onderzoek loopt in verband met de verduistering van Oekraïense overheidsmiddelen of de illegale overbrenging daarvan buiten Oekraïne.

               6.

               Zesde middel: de Raad heeft niet de relevantie en geldigheid verzekerd van het bewijs op grond waarvan verzoeker op de lijst is geplaatst, daar hij niet heeft onderzocht of de thans in functie zijnde procureur-generaal van Oekraïne krachtens de grondwet van Oekraïne bevoegd was om een onderzoek tegen verzoeker in te stellen en de Raad niet in aanmerking heeft genomen dat een tegen hem in Oostenrijk ingesteld onderzoek is afgesloten bij gebrek aan bewijs dat verzoeker overheidsmiddelen heeft verduisterd.


title: Zaak C-263/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 10 mei 2017 — Whirlpool Europe Srl e.a./Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 10 mei 2017 — Whirlpool Europe Srl e.a./Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico
   (Zaak C-263/17)
   (2017/C 309/24)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Whirlpool Europe Srl, Fenice — Qualità Per L’ambiente SpA, FCA Italy SpA, FCA Group Purchasing Srl, FCA Melfi SpA, Barilla G. e R. Fratelli SpA, Versalis SpA

      Verwerende partij: Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 2009/72/EG (1), en inzonderheid artikel 3, leden 5 en 6, en artikel 28, aldus worden uitgelegd dat een door een particulier opgezet en beheerd elektriciteitssysteem waarop een beperkt aantal productie- en verbruikseenheden is aangesloten en dat op zijn beurt op een openbaar elektriciteitsnet is aangesloten, altijd als een elektriciteitsnet, en dus een „distributiesysteem” in de zin van deze richtlijn moet worden aangemerkt, en particuliere systemen met dergelijke kenmerken die van vóór de inwerkingtreding van de richtlijn dateren en oorspronkelijk voor eigen productie zijn gecreëerd, niet van deze classificatie kunnen worden uitgesloten?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen volgens de richtlijn dan de bijzondere kenmerken van een particulier elektriciteitsnet uitsluitend worden benut, door dit net tot de categorie gesloten distributiesystemen als bedoeld in artikel 28 van deze richtlijn te rekenen, of mag de nationale wetgever nog een andere categorie distributiesystemen vaststellen waarop een vereenvoudigde regeling van toepassing is die afwijkt van de op gesloten distributiesystemen toepasselijke regeling?

               3)

               Los van het antwoord op de vorige vragen, moet de richtlijn aldus worden uitgelegd dat gesloten distributiesystemen als bedoeld in artikel 28 in elk geval een aansluitverplichting jegens derden hebben?

               4)

               Los van het antwoord op de vorige vragen, indien een particulier elektriciteitsnet als een gesloten distributiesysteem in de zin van artikel 28 van richtlijn 2009/72/EG wordt aangemerkt, mag de nationale wetgever dan voor een dergelijk systeem uitsluitend voorzien in de afwijkingen van de algemene regeling inzake de distributiesystemen die uitdrukkelijk zijn genoemd in artikel 28 en artikel 26, lid 4, van deze richtlijn, of heeft de lidstaat, in het licht van de overwegingen 29 en 30 van de richtlijn, de mogelijkheid dan wel de verplichting om verdere uitzonderingen op de algemene toepassing van de regeling van distributiesystemen vast te stellen om te garanderen dat de in die overwegingen genoemde doelstellingen worden nagestreefd?

               5)

               Indien het Hof het mogelijk of nodig acht dat een lidstaat een regeling vaststelt die rekening houdt met de bijzondere kenmerken van gesloten distributiesystemen, staan dan de bepalingen van richtlijn 2009/72/EG, en met name de overwegingen 29 en 30, artikel 15, lid 7, artikel 37, lid 6, onder b), en artikel 26, lid 4, ervan, in de weg aan een nationale regeling als in de onderhavige zaak aan de orde is, volgens welke op gesloten distributiesystemen een regeling inzake inschakeling en ontvlechting van toepassing is die volledig analoog is aan de op openbare elektriciteitsnetten toepasselijke regeling, en die ten aanzien van stroominfrastructuurkosten bepaalt dat de hoogte van die kosten deels ook wordt bepaald door de binnen het gesloten systeem verbruikte elektriciteit?

      (1)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB L 211, blz. 55).


title: Zaak C-337/14: Beschikking van de president van het Hof van 23 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim — Duitsland) — Elvira Mandl, Helmut Mandl/Condor Flugdienst GmbH

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/17

         Beschikking van de president van het Hof van 23 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim — Duitsland) — Elvira Mandl, Helmut Mandl/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-337/14) (1)

   (2014/C 431/28)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Gevoegde zaken C-468/10 en C-469/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 november 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) (C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10)/Administración del Estado (Verwerking van persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikel 7, sub f — Rechtstreekse werking)

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/18

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 november 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) (C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10)/Administración del Estado
      (Gevoegde zaken C-468/10 en C-469/10) (1)

      (Verwerking van persoonsgegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikel 7, sub f - Rechtstreekse werking)
      (2012/C 25/30)
      Procestaal: Spaans

         Verwijzende rechter

      Tribunal Supremo

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) (C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10)

         Verwerende partij: Administración del Estado

         Voorwerp

      Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van artikel 7, sub f, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) — Verwerking van gegevens door verantwoordelijken en mededeling aan derden met het oog op de behartiging van hun respectief gerechtvaardigd belang — Extra voorwaarden — Rechtstreekse werking van de bepalingen van een richtlijn

         Dictum

                  1)

                  Artikel 7, sub f, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die, bij ontbreken van toestemming van de betrokkene, de mogelijkheid tot verwerking van diens persoonsgegevens, die noodzakelijk is voor de behartiging van een gerechtvaardigd belang van de voor die verwerking verantwoordelijke of van de derde(n) aan wie de gegevens zullen worden meegedeeld, niet alleen afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de fundamentele rechten en vrijheden van de betrokkene niet worden geschonden, maar ook van het vereiste dat de gegevens in voor het publiek toegankelijke bronnen zijn opgenomen, en aldus elke verwerking van gegevens die niet in dergelijke voor het publiek toegankelijke bronnen zijn opgenomen, categorisch en algemeen uitsluit.

                  2)

                  Artikel 7, sub f, van richtlijn 95/46 heeft rechtstreekse werking.

         (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-282/08: Arrest van het Gerecht van 28 februari 2012 — Grazer Wechselseitige Versicherung/Commissie ( „Staatssteun — Steun die door Oostenrijkse autoriteiten aan groep Grazer Wechselseitige (GRAWE) is toegekend in kader van privatisering van Bank Burgenland — Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Criterium van particuliere investeerder in markteconomie — Toepassing in geval waarin staat als verkoper optreedt — Bepaling van marktprijs” )

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/9

         Arrest van het Gerecht van 28 februari 2012 — Grazer Wechselseitige Versicherung/Commissie
   (Zaak T-282/08) (1)

   (Staatssteun - Steun die door Oostenrijkse autoriteiten aan groep Grazer Wechselseitige (GRAWE) is toegekend in kader van privatisering van Bank Burgenland - Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Criterium van particuliere investeerder in markteconomie - Toepassing in geval waarin staat als verkoper optreedt - Bepaling van marktprijs)
   2012/C 109/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Grazer Wechselseitige Versicherung AG (Graz, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: H. Wollmann, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Kreuschitz, N. Khan en K. Gross, vervolgens V. Kreuschitz, N. Khan en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 1625 definitief van de Commissie van 30 april 2008 inzake steunmaatregel C 56/2006 (ex NN 77/2006) die door Oostenrijk is vastgesteld in het kader van de privatisering van de Bank Burgenland (PB L 239, blz. 32)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Grazer Wechselseitige Versicherung AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak C-608/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 23 december 2014 — Elena Delia Pondiche/Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 23 december 2014 — Elena Delia Pondiche/Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării
   (Zaak C-608/14)
   (2015/C 089/11)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elena Delia Pondiche

      Verwerende partijen: Statul român, Consiliul Naţional pentru Combaterea Discriminării

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de sociale bescherming, de rechten van het kind en de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie die in het recht van de Unie zijn gewaarborgd door artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, de artikelen 20, 21, lid 1, 24, leden 1 en 2, 34, en 52 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de artikelen 3, lid 1, onder b), en 4 van verordening (EG) nr. 883/2004 (1) betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen nationale bepalingen die, zonder dat daarvoor een objectieve en redelijke rechtvaardigingsgrond bestaat, de toelage voor het onderhoud van kinderen verminderen op basis van de geboortedatum van het kind en niet op basis van de datum waarop het is verwekt, hoewel een verwekt kind, indien het levend en levensvatbaar wordt geboren, als bestaand wordt beschouwd?

               2)

               Voert spoedbesluit nr. 111/2010 een discriminatie in tussen personen die in een identieke situatie verkeren, te weten tussen kinderen die voor 31 december 2010 zijn verwekt en geboren en kinderen die voor 31 december 2010 zijn verwekt, doch na die datum zijn geboren?

      (1)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1).