title: Zaak T-224/12: Beroep ingesteld op 23 mei 2012 — Accorinti e.a./ECB

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/19

         Beroep ingesteld op 23 mei 2012 — Accorinti e.a./ECB
   (Zaak T-224/12)
   2012/C 243/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alessandro Accorinti (Nichelino, Italië), Michael Acherer (Bressanone, Italië), Giuliano Agostinetti (Mestre, Italië), Marco Alagna (Milaan, Italië), Riccardo Alagna (Milaan, Italië), Agostino Amalfitano (Forio, Italië), Emanuela Amsler (Turijn, Italië), Francine Amsler (Turijn, Italië), Alessandro Anelli (Bellinzago Novarese, Italië), Angelo Giovanni Angione (Potenza, Italië), Giancarlo Antonelli (Verona, Italië), Giuseppe Aronica (Licata, Italië), Elisa Arsenio (Sesto San Giovanni, Italië), Pasquale Arsenio (Sesto San Giovanni, Italië), Luigi Azzano (Concordia Sagittaria, Italië), Giovanni Baglivo (Lecce, Italië), Stefano Baldoni (Matera, Italië), Giulio Ballini (Lonato, Italië), Antonino Barbara (Napels, Italië), Armida Baron (Cassola, Italië), Paolo Baroni (Rome, Italië), Lucia Benassi (Scandiano, Italië), Michele Benelli (Madignano, Italië), Erich Bernard (Lana, Italië), Flaminia Berni (Rome, Italië), Adriano Bianchi (Omegna, Italië), Massimiliano Bigi (Montecchio Emilia, Italië), Daniele Fabrizio Bignami (Milaan, Italië), Sergio Borghesi (Coredo, Italië), Borghesi Srl (Cles, Italië), Sergio Bovini (Cogoleto, Italië), Savino Brizzi (Turijn, Italië), Annunziata Brum (Badiola, Italië), Christina Brunner (Laives, Italië), Giovanni Busso (Caselette, Italië), Fabio Edoardo Cacciuttolo (Milaan, Italië), Vincenzo Calabrò (Rome, Italië), Carlo Cameranesi (Ancona, Italië), Giuseppe Campisciano (Besana in Brianza, Italië), Allegra Canepa (Pisa, Italië), Luca Canonaco (Como, Italië), Piero Cantù (Vimercate, Italië), Fabio Capelli (Tortona, Italië), Gianluca Capello (Sanremo, Italië), Sergio Capello (Sanremo, Italië), Mario Carchini (Carrara, Italië), Filippo Carosi (Rome, Italië), Elena Carra (Rome, Italië), Claudio Carrara (Nembro, Italië), Ivan Michele Casarotto (Verona, Italië), Anna Maria Cavagnetto (Turijn, Italië), Gabriele Lucio Cazzulani (Segrate, Italië), Davide Celli (Rimini, Italië), Antonio Cerigato (Ferrara, Italië), Paolo Enrico Chirichilli (Rome, Italië), Celestino Ciocca (Rome, Italië), Mariagiuseppa Civale (Milaan, Italië), Roberto Colicchio (Milaan, Italië), Edoardo Colli (Triëst, Italië), Nello Paolo Colombo (Casatenovo, Italië), Mario Concini (Tuenno, Italië), Marika Congestrì (S. Onofrio, Italië), Luigi Corsini (Pistoia, Italië), Maria Chiara Corsini (Genua, Italië), Aniello Cucurullo (Civitavecchia, Italië), Roberto Cugola (Melara, Italië), Roberto Cupioli (Rimini, Italië), Giuseppe D’Acunto (Lucca — S. Anna, Italië), Stefano D’Andrea (Ancona, Italië), Nazzareno D’Amici (Rome, Italië), Michele Damelon (Gruaro, Italië), Piermaria Carlo Davoli (Milaan, Italië), Iole De Angelis (Rome, Italië), Roberto De Pieri (Treviso, Italië), Stefano De Pieri (Martellago, Italië), Ario Deasti (Sanremo, Italië), Stefano Marco Debernardi (Aosta, Italië), Gianfranco Del Mondo (Casoria, Italië), Salvatore Del Mondo (Gaeta, Italië), Gianmaria Dellea (Castelveccana, Italië), Gianmarco Di Luigi (Sant’Antimo, Italië), Alessandro Di Tomizio (Reggello, Italië), Donata Dibenedetto (Altamura, Italië), Angela Dolcini (Pavia, Italië), Denis Dotti (Milaan, Italië), Raffaele Duino (San Martino Buon Albergo, Italië), Simona Elefanti (Montecchio Emilia, Italië), Maurizio Elia (Rome, Italië), Claudio Falzoni (Besnate, Italië), Enrico Maria Ferrari (Rome, Italië), Giuseppe Ferraro (Pago Vallo Lauro, Italië), Fiduciaria Cavour Srl (Rome, Italië), Giorgio Filipello (Caccamo, Italië), Giovanni Filipello (Caccamo, Italië), Dario Fiorin (Venetië, Italië), Guido Fortunati (Verona, Italië), Achille Furioso (Agrigento, Italië), Monica Furlanis (Concordia Sagittaria, Italië), Vitaliano Gaglianese (San Giuliano Terme, Italië), Antonio Galbo (Palermo, Italië), Gianluca Gallino (Milaan, Italië), Giandomenico Gambacorta (Rome, Italië), Federico Gatti (Besana in Brianza, Italië), Raffaella Maria Fatima Gerardi (Lavello, Italië), Mauro Gini (Bressanone, Italië), Barbara Giudiceandrea (Rome, Italië), Riccardo Grillini (Lugo, Italië), Luciano Iaccarino (Verona, Italië), Vittorio Iannetti (Carrara, Italië), Franz Anton Inderst (Marlengo, Italië), Hermann Kofler (Merano, Italië), Alessandro Lepore (Giovinazzo, Italië), Fabio Lo Presti (Ponte S. Pietro, Italië), Silvia Locatelli (Brembate, Italië), Nicola Lozito (Grumo Appula, Italië), Rocco Lozito (Grumo Appula, Italië), Fabio Maffoni (Soncino, Italië), Silvano Maffoni (Orzinuovi, Italië), Bruno Maironi Da Ponte (Bergamo, Italië), Franco Maironi Da Ponte (Bergamo, Italië), Michele Maironi Da Ponte (Bergamo, Italië), Francesco Makovec (Lesmo, Italië), Concetta Mansi (Matera, Italië), Angela Marano (Melito di Napels, Italië), Bruno Marchetto (Milaan, Italië), Fabio Marchetto (Milaan, Italië), Sergio Mariani (Milaan, Italië), Lucia Martini (Scandicci, Italië), Alessandro Mattei (Treviso, Italië), Giorgio Matterazzo (Seregno, Italië), Mauro Mazzone (Verona, Italië), Ugo Mereghetti (Brescia, Italië) en als gevolmachtigde van Fulvia Mereghetti (Casamassima, Italië), Vitale Micheletti (Brescia, Italië), Giuseppe Mignano (Genua, Italië), Fabio Mingo (Ladispoli, Italië), Giovanni Minorenti (Guidonia Montecelio, Italië), Filippo Miuccio (Rome, Italië), Fulvio Moneta Caglio de Suvich (Milaan, Italië), Giancarlo Monti (Milaan, Italië), Angelo Giuseppe Morellini (Besana in Brianza, Italië), Barbara Mozzambani (San Martino Buon Albergo, Italië), Mario Nardelli (Gubbio, Italië), Eugenio Novajra (Udine, Italië), Giorgio Omizzolo (Baone, Italië), Patrizia Paesani (Rome, Italië), Luigi Paparo (Volla, Italië), Davide Pascale (Milaan, Italië), Salvatore Pasciuto (Gaeta, Italië), Sergio Pederzani (Ossuccio, Italië), Aldo Perna (Napels, Italië), Marco Piccinini (San Mauro Torinese, Italië), Nicola Piccioni (Soncino, Italië), Mauro Piliego (Bolzano, Italië), Vincenzo Pipolo (Rome, Italië), Johann Poder (Silandro, Italië), Giovanni Polazzi (Milaan, Italië), Santo Pullarà (Rimini, Italië), Patrizio Ragusa (Rome, Italië), Rosangela Raimondi (Arluno, Italië), Massimo Ratti (Milaan, Italië), Gianni Resta (Imola, Italië), Giuseppe Ricciarelli (San Giustino, Italië), Enrica Rivi (Scandiano, Italië), Maria Rizescu (Pesaro, Italië), Alessandro Roca (Turijn, Italië), Mario Romeni (Milaan, Italië), Claudio Romeno (Napels, Italië), Gianfranco Romeno (Pisticci, Italië), Ivo Rossi (Nettuno, Italië), Alfonso Russo (Scandiano, Italië), Iginio Russolo (San Quirinino, Italië), Francesco Sabato (Barcelona, Spanje), Giuseppe Salvatore (Silvi, Italië), Luca Eudilio Sarzi Amadé, (Milaan, Italië), Tiziano Scagliola (Terlizzi, Italië), Antonio Scalzullo (Avellino, Italië), Liviano Semeraro (Gavirate, Italië), Laura Liliana Serpente (Ancona, Italië), Maria Grazia Serpente (Ancona, Italië), Luciana Serra (Milaan, Italië), Giuseppe Silecchia (Altamura, Italië), Paolo Sillani (Bergamo, Italië), Vincenzo Solombrino (Napels, Italië), Patrizia Spiezia (Casoria, Italië), Alberto Tarantini (Rome, Italië), Halyna Terentyeva (Concordia Sagittaria, Italië), Vincenzo Tescione (Caserta, Italië), Riccardo Testa (Cecina, Italië), Salvatore Testa (Pontinia, Italië), Nadia Toneatti (Triëst, Italië), Giuseppe Ucci (Como, Italië), Giovanni Urbanelli (Pescara, Italië), Giuseppina Urciuoli (Avellino, Italië), Amelia Vaccaro (Chiavari, Italië), Maria Grazia Valentini (Tuenno, Italië), Giancarlo Vargiu (Bologna, Italië), Salvatore Veltri Barraco Alestra (Marsala, Italië), Roberto Vernero (Milaan, Italië), Vincenza Vigilia (Castello d’Agogna, Italië), Celso Giuliano Vigna (Castel San Pietro Terme, Italië), Roberto Vignoli (Santa Marinella, Italië), Georg Weger (Merano, Italië), Albino Zanichelli (Busana, Italië), Andrea Zecca (Rome, Italië) en Maurizio Zorzi (Ora, Italië) (vertegenwoordigers: S. Sutti en R. Spelta, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               besluit 2012/153/EU van de ECB van 5 maart 2012 inzake de beleenbaarheid van verhandelbare schuldbewijzen die door de Helleense Republiek worden uitgegeven of volledig worden gegarandeerd in de context van het aanbod van de Helleense Republiek tot schuldenruil, nietig verklaren;

               —

               de ECB bijgevolg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij het in de onderhavige zaak bestreden besluit wordt de nationale centrale banken door de Helleense Republiek onderpandversterking geboden in de vorm van een terugkoopprogramma dat een extra factor en bovendien een conditio sine qua non is opdat de schuldbewijzen die door de Helleense Republiek worden uitgegeven of volledig worden gegarandeerd, in de context van het aanbod van de Helleense Republiek tot schuldenruil beleenbaar blijven, althans zolang deze lidstaat aanvullende onderpandversterking biedt. Deze zekerheid vormt een kredietfaciliteit op voorwaarde van een terugkoopmechanisme dat door de Raad van Bestuur van de ECB uitsluitend ten gunste van de nationale centrale banken wordt ingezet. Volgens verzoekers wordt in het bestreden besluit geen melding gemaakt van particuliere houders van Griekse obligaties.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften (motiveringsgebrek en onjuiste vaststelling van de rechtsgrondslag).

                           —

                           In dit verband wordt met name gesteld dat het bestreden besluit onder meer niet onderbouwt waarom de ECB besloten heeft Griekse obligaties als onderpand te aanvaarden, waarom de Helleense Republiek enkel onderpandversterking behoeft te bieden aan alle nationale centrale banken en waarom particuliere beleggers daarentegen de gevolgen moeten dragen van de voorkeursbehandeling van enkele partijen.

                           —

                           Wat de rechtsgrondslag betreft, heeft het bestreden besluit niets van doen met het monetair beleid en de prijsstabiliteit die aan artikel 127 VWEU ten grondslag ligt.

               2)

               Tweede middel: schending van het Verdrag of van een uitvoeringsvoorschrift ervan (schending van het beginsel van gelijke behandeling, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, schending van het beginsel van overheidsschuld, schending van artikel 123 VWEU en van artikel 21 van de statuten van de Europese Centrale Bank, schending van het evenredigheidsbeginsel).

                           —

                           Volgens verzoekers wordt in de onderhavige zaak duidelijk het beginsel van gelijke behandeling geschonden, aangezien zij allen, evenals de ECB en de nationale centrale banken, houders van de betrokken obligaties en dus schuldeisers van de Griekse Staat zijn, en de schade die zij hebben geleden evenzeer kan leiden tot systeemgevolgen voor de Europese economie.

                           —

                           Het beginsel van overheidsschuld wordt eveneens geschonden. Dit beginsel vloeit voort uit de structuur van de Europese Unie en houdt in dat elke lidstaat zijn eigen schulden draagt en de schulden van een bepaalde lidstaat de financiën en de stabiliteit van de gemeenschappelijke munt niet in het gedrang mogen brengen. De structuur van de EMU, zoals neergelegd in het Verdrag van Maastricht, staat geen pooling van schulden toe maar verplicht elke lidstaat juist zijn eigen begroting op orde te houden en zijn verantwoordelijkheid te nemen.

                           —

                           Met het bestreden besluit heeft de ECB derhalve op meerdere punten de regeling van primair en afgeleid recht betreffende financiële steun geschonden, met name artikel 123 VWEU.

               3)

               Derde middel: misbruik van bevoegdheid.

                           —

                           Verzoekers trekken in twijfel dat een besluit dat de beleenbaarheid van schuldbewijzen van een lidstaat afhankelijk stelt van een terugkoopprogramma ten gunste van de nationale centrale banken, strookt met de doelstelling van bestrijding van de inflatie in artikel 127 VWEU, dat de rechtsgrondslag voor het bestreden besluit vormt.

                           —

                           Bovendien heeft de ECB met het besluit dat in deze zaak aan de orde is, in feite voor de zoveelste keer indirecte financiële steun aan de Helleense Republiek geboden door de kredietkwaliteitsdrempel van het Eurosysteem te schorsen voor de Griekse staatsobligaties waarvoor onderpandversterking wordt geboden en dientengevolge haar in het Verdrag en de statuten neergelegde bevoegdheden overschreden; daarin wordt namelijk niet voorzien in kredietfaciliteiten van welke vorm dan ook.


title: Zaak T-20/07 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Commissie/Chatziioannidou ( Hogere voorziening — Ambtenaren — Pensioenen — Nietigverklaring in eerste aanleg van besluiten van Commissie houdende berekening van pensioenjaren — Overschrijving van nationale pensioenrechten )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Commissie/Chatziioannidou
   (Zaak T-20/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Ambtenaren - Pensioenen - Nietigverklaring in eerste aanleg van besluiten van Commissie houdende berekening van pensioenjaren - Overschrijving van nationale pensioenrechten’)
   (2007/C 247/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en K. Herrmann, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Eleni Chatziioannidou (Oudergem, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 14 november 2006, Chatziioannidou/Commissie (F-100/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest.
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak T-735/15: Beroep ingesteld op 18 december 2015 — The Art Company B & S/BHIM — Manifatture Daddato en Laurora (SHOP ART)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/37

         Beroep ingesteld op 18 december 2015 — The Art Company B & S/BHIM — Manifatture Daddato en Laurora (SHOP ART)
   (Zaak T-735/15)
   (2016/C 068/47)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Art Company B & S, SA (Quel, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Sánchez Calderón en J. Villamor Muguerza, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Manifatture Daddato SpA (Barletta, Italië), Sabina Laurora (Trani, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: beeldmerk met de woordelementen „SHOP ART” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 030 921

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 oktober 2015 in zaak R 3050/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-286/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/25

         Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland tegen Commissie van Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-286/04)
   (2004/C 251/46)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, vertegenwoordigd door R. Thompson QC en S. Grodzinski, Barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren artikel 2 van beschikking 2004/451/EG van de Commissie houdende goedkeuring voor het begrotingsjaar 2003 van de door de lidstaten ingediende rekeningen inzake de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw gefinancierde uitgaven (kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 1699) (1), voorzover betrekking hebbende op de rekeningen van Rural Payments Agency, Department of Agriculture and Rural Development, Forestry Commission en Countryside Council for Wales;

               —

               voor recht te verklaren dat de beschikking om de rekeningen van Scottish Executive Environment and Rural Affairs Department buiten beschouwing te laten, onrechtmatig is, voorzover zij is gebaseerd op het feit dat de steekproefmethode in de door het Directoraat-generaal VI (Landbouw) in juli 1998 uitgevaardigde Richtsnoer nr. 8 niet in acht zou zijn genomen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Beschikking 2004/451 van de Commissie is gegeven in het kader van verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (2). In het bestreden artikel 2 heeft de Commissie besloten de rekening van onder meer de door verzoeker genoemde betaalorganen buiten beschouwing te laten en deze rekeningen in een toekomstige goedkeuringsbeschikking op te nemen.
   Verzoeker stelt dat de beschikking om de rekeningen van bedoelde betaalorganen buiten beschouwing te laten uitsluitend of voornamelijk is gebaseerd op het feit dat de door de nationale rekenkamer van het Verenigd Koninkrijk gehanteerde steekproefmethode ter voorbereiding van haar jaarverslag en de verklaringen voor de rekeningen van 2003, afweek van de in Richtsnoer nr. 8 voorgestelde bijzondere steekproefmethode.
   Tot staving van zijn verzoek betoogt verzoeker in de eerste plaats, dat de Commissie rechtens niet bevoegd is om van nationale certificerende instanties te verlangen dat zij zich conformeren aan de in een Richtsnoer vastgestelde methode, wanneer zij erkent dat de criteria in verordening nr. 1258/99 en verordening nr. 1663/95 in acht zijn genomen (3). Verzoeker stelt voorts, dat de Commissie rechtens gedwaald heeft door haar eigen Richtsnoer uit te leggen als een verbindende rechtsregel. Ook al zou, in tegenstelling tot hetgeen verzoeker stelt, worden beslist dat de Richtsnoer in beginsel verbindende rechtsregels kan creëren, dan nog meent verzoeker dat de Richtsnoer op zijn minst voor tweeërlei uitleg vatbaar is en dat de uitlegging van de Commissie in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel. Verzoeker stelt eveneens, dat de handelwijze van de Commissie om haar eigen uitlegging van Richtsnoer 8 te willen opleggen, in het licht van de voorgeschiedenis van deze kwestie, in strijd is met het vertrouwensbeginsel. Bovendien is de poging van de Commissie om de wijze te controleren waarop de nationale rekenkamer van het Verenigd Koninkrijk haar bevoegdheid uitoefent, in strijd met het in artikel 5 EG neergelegde subsidiariteitsbeginsel in artikel 5 EG, dat tot uitdrukking wordt gebracht in artikel 3, lid 1, van verordening nr. 1663/95. Tot slot brengt verzoeker naar voren dat, mocht deze instelling betogen dat er andere overwegingen aan de bestreden beschikking ten grondslag hebben gelegen, deze beschikking wordt gekenmerkt door een kennelijke beoordelingsfout van de Commissie.

      (1)  PB L 155 van 30.4.2004, blz. 129-133.

      (2)  PB L 160 van 26.6.1999, blz. 103-112.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie, PB L 158 van 08.07.1995, blz. 6.


title: Zaak F-74/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 april 2008 — Longinidis/Cedefop (Openbare dienst — Tijdelijke functionarissen — Nieuwe tewerkstelling — Beroepscommissie — Samenstelling en intern reglement — Deloyaal gedrag — Ontslag — Motivering — Kennelijk onjuiste beoordeling — Misbruik van bevoegdheid)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/70

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 april 2008 — Longinidis/Cedefop
   (Zaak F-74/06) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijke functionarissen - Nieuwe tewerkstelling - Beroepscommissie - Samenstelling en intern reglement - Deloyaal gedrag - Ontslag - Motivering - Kennelijk onjuiste beoordeling - Misbruik van bevoegdheid)
   (2008/C 209/127)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Pavlos Longinidis (Panorama, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (vertegenwoordigers: M. Fuchs, gemachtigde, bijgestaan door P. Anestis, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de directie van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) om verzoekers overeenkomst voor onbepaalde tijd te beëindigen alsmede van een reeks besluiten betreffende met name de beroepscommissie van het Cedefop en, anderzijds, verzoek om schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt ten dele niet-ontvankelijk en ten dele ongegrond verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 15.


title: Zaak C-259/09: Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/24

         Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-259/09)
   2009/C 220/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Marghelis, P. Van den Wyngaert, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende het beheer van afval van winningsindustrieën (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 mei 2008 verstreken.

      (1)  PB L 102, blz. 15.


title: Zaak C-386/05: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van  28 september 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Color Drack GmbH en LEXX International Vertriebs GmbH

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/11

         Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 28 september 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Color Drack GmbH en LEXX International Vertriebs GmbH
   (Zaak C-386/05)
   (2006/C 10/22)
   Procestaal: Duits
   Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 28 september 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 oktober 2005, in het geding tussen Color Drack GmbH en LEXX International Vertriebs GmbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 5, punt 1, sub b, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) aldus worden uitgelegd dat de verkoper van roerende goederen die op het grondgebied van een lidstaat woont, en die de koper met woonplaats in een andere lidstaat de goederen, zoals contractueel overeengekomen, op verschillende plaatsen in deze andere lidstaat levert, door de koper met betrekking tot een alle (deel-)leveringen betreffend contractueel recht — eventueel naar keuze van verzoeker — voor het Gerecht van een van deze plaatsen (van uitvoering) kan worden gedaagd?


title: Zaak C-12/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 18 januari 2007 — Autostrada dei Fiori Spa, AISCAT, Associazione Nazionale dei Gestori delle Autostrade/Governo della Repubblica italiana, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Azienda nazionale autonoma delle strade (ANAS)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Genova (Italië) op 18 januari 2007 — Autostrada dei Fiori Spa, AISCAT, Associazione Nazionale dei Gestori delle Autostrade/Governo della Repubblica italiana, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Azienda nazionale autonoma delle strade (ANAS)
   (Zaak C-12/07)
   (2007/C 82/24)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Genova
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Autostrada dei Fiori spa, AISCAT, Associazione Nazionale dei Gestori delle Autostrade

      Verwerende partijen: Governo della Repubblica italiana, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dell'Economia e delle Finanze, Azienda nazionale autonoma delle strade (ANAS)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een rechtspersoon met de vorm van een aandelenvennootschap en de doelstellingen, functies en bevoegdheden tot interventie op de markt die door de Italiaanse wetgever zijn verleend aan spa ANAS (in het bijzonder voortvloeiend uit de oprichtingsakten van de nieuwe rechtspersoon, uit de statuten die zijn goedgekeurd bij interministerieel decreet van 18 december 2002, en uit de nieuwe regeling van artikel 2, leden 82-90, van het voorlopig wetsbesluit van 3 oktober 2006, met wijzigingen in wet omgezet bij het „mega-amendement ”van de regering op de „financieringswet 2007 ”in artikel 1, lid 1034), worden beschouwd als een, zij het publieke, onderneming in de zin van en met de gevolgen daaraan verbonden door het gemeenschapsrecht, die als zodanig valt onder de mededingingsregels (artikel 86 van het Verdrag)?
               Indien het antwoord bevestigend luidt, worden het Hof voorts de volgende prejudiciële vragen gesteld.

               2)

               Is met het door het gemeenschapsrecht beschermde grondrecht van de eigendom verenigbaar een regeling met kenmerken welke vergelijkbaar zijn met die van de in geding zijnde, ook zoals omgezet in wet 286/2006, waarin — tegenover een substantiële onteigeningsbevoegdheid die is verleend aan een concurrerende publieke onderneming als ANAS spa — een „eventueel recht op schadevergoeding ”is neergelegd?

               3)

               Gelet op de in geding zijnde regeling en rekening houdend met de wijzigingen aangebracht bij de omzetting in wet en met die aangebracht bij het zogeheten „mega-amendement ”op de financieringswet voor 2007, staan het gemeenschapsrecht en meer in het bijzonder de bepalingen op het gebied van de mededinging en de interne markt (artikelen 43 e.v. en 81 e.v. EG-Verdrag) eraan in de weg dat aan een onderneming met volledige overheidsdeelneming die kenmerken heeft welke vergelijkbaar zijn met die van ANAS spa, het beheer — van tijdelijke aard maar zonder vaststelling van een absolute eindtermijn — van openbare diensten of infrastructuur wordt opgedragen zonder dat een aanbesteding is uitgeschreven?

               4)

               Staat het gemeenschapsrecht op het gebied van procedures voor openbare aanbestedingen eraan in de weg dat een lidstaat de regeling van de richtlijnen inzake de aanbesteding van leveringen en diensten uitbreidt tot „verticale ”operaties van particuliere ondernemingen die concessionaris zijn en bevoegd zijn tot aanbesteding, waarbij de lidstaat zich voorts het recht voorbehoudt om de leden van de commissies te benoemen die over de door de concessionarissen uitgeschreven aanbestedingen moeten beslissen?

               5)

               Voor zover zij voordelen toekennen die aan particuliere concurrenten niet worden toegekend, en voor zover daarvoor geen gescheiden boekhouding behoeft te worden gevoerd, kunnen dan als bij de artikelen 87 en volgende van het Verdrag verboden staatssteun worden aangemerkt, maatregelen tot financiering zoals die welke zijn getroffen voor ANAS op grond van artikel 7, lid 12, van voorlopig wetsbesluit 138/2002, artikel 7, lid 1 quater, van dit voorlopig wetsbesluit, en artikel 1, lid 453, van de financieringswet 2005 (wet van 30 december 2004, nr. 311), die het mogelijk maken dat ANAS spa op gunstige voorwaarden leningen ontvangt van de Cassa depositi e Prestiti spa, alsook maatregelen als die van artikel 1, lid 299, sub c, en lid 453, van wet nr. 311 van 2004 (financieringswet 2005), en/of artikel 76, lid 2, van wet 289/2003, die voor ANAS spa aanzienlijke overheidsbijdragen bestemmen, die volgens zeggen bestemd zijn voor infrastructuurwerkzaamheden maar zonder verplichting tot een afzonderlijke boekhouding? Kan bovendien als staatssteun kan worden aangemerkt een maatregel als de verlenging van de concessie aan ANAS spa, die ANAS in staat stelt de aanbestedingsprocedure te omzeilen, alsmede een regeling als die van artikel 2, leden 87 en 88, van wet 286/2006 (tot omzetting van voorlopig wetsbesluit 262/2006), waarin de automatische substitutie — weliswaar tijdelijk maar zonder een eindtermijn — van ANAS spa voor de particuliere subconcessionarissen waarvan de concessie is vervallen, is neergelegd?


title: Zaak T-204/00: Beroep, op 31 juli 2000 ingesteld door CCBB Vervoer- en Distributiecentrum BV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.10.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 302/29
Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Beemsterboer                   Beroep, op 31 juli 2000 ingesteld door CCBB Vervoer- en
Coldstore Services B.V. tegen Commissie van de Europese                  Distributiecentrum BV tegen Commissie van de Europese
                          Gemeenschappen                                                         Gemeenschappen
                          (Zaak T-203/00)                                                        (Zaak T-204/00)
                           (2000/C 302/69)                                                        (2000/C 302/70)
                        (Procestaal: Nederlands)                                               (Procestaal: Nederlands)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 31 juli 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
schappen is op 1 augustus 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                         van de Europese Gemeenschappen door CCBB Vervoer- en
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Beemsterboer
                                                                         Distributiecentrum BV, gevestigd te Rotterdam, vertegenwoor-
Coldstore Services B.V., gevestigd te Harderwijk (Nederland),
                                                                         digd door R. G. Snouckaert van Schauburg, advocaat te Am-
vertegenwoordigd door K.H.L. van Waasbergen, van het ad-
                                                                         sterdam.
vocatenkantoor Den Hollander Advocaten te Hellevoetsluis
(Nederland), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
J.-J. Soisson, van Ernst & Young SA, Rue Richard Coudenhove
Kalergi, Kirchberg.                                                      Primair:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      —     de beschikking van de Commissie van de Europese
                                                                               Gemeenschappen van 4 februari 1998, waarbij het ver-
—      nietig te verklaren de tot het Koninkrijk der Nederlanden               zoek van Nederland om ten voordele van verzoekster af
       gerichte beschikking van de Commissie van 11 april                      te zien van de navordering van de invoerrechten of deze
       2000 (REM 34/99) betreffende een verzoek om kwijt-                      kwijt te schelden voor de invoer van televisietoestellen uit
       schelding van rechten bij invoer;                                       Turkije in de periode november 1993, werd afgewezen
                                                                               (beschikking C(98) 241), nietig te verklaren;
—      de Commissie in de kosten van de procedure te verwijzen.
                                                                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van deze
                                                                               procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Subsidiair, in het geval de beschikking niet zou worden
Het beroep betreft de aangifte ten invoer van op koosjere                nietigverklaard:
wijze geslacht en bereid kalkoenvlees. Dit vlees werd door
verzoekster ten invoer aangegeven onder goederencode                     —     de Commissie desalniettemin te verwijzen in de kosten
1602 3111 terwijl het volgens de douaneautoriteiten moest                      van deze procedure (eigen kosten en kosten van verzoek-
worden aangegeven onder goederencode 0207 2710. De                             ster).
douaneautoriteiten wachtten evenwel meer dan een jaar al-
vorens verzoekster daarop te wijzen en invoerrechten na te               Meer subsidiair,
vorderen. Bij de bestreden beschikking is het verzoek van
Beemsterboer om kwijtschelding van invoerrechten afgewezen.              —     de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten.
Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring voert verzoek-          Middelen en voornaamste argumenten
ster twee middelen aan:
                                                                         In 1993 werd door verzoekster bij de douane te Rotterdam
—      Schending of onjuiste toepassing van artikel 239 van              een aangifte ten invoer tot verbruik voor 640 kleurentelevisies
       het communautair douanewetboek: Volgens verzoekster               gedaan. Omdat voor deze televisies bij de aangifte een door de
       heeft de Commissie aan de hand van onjuiste criteria en           Turkse autoriteiten afgegeven certificaat inzake goederenver-
       zonder een verklaring te geven voor het feit dat er ruim          keer A.TR.1, zoals voorgeschreven in besluit nr. 5/72 van de
       een half jaar is verstreken tussen de ontdekking van de           Associatieraad EEG-Turkije, werd overgelegd, waren geen
       volgens de douaneautoriteiten onjuiste goederencode en            invoerrechten verschuldigd.
       het starten van een diepgaand onderzoek daarnaar,
       geconcludeerd dat er geen sprake is van een „bijzondere           In 1995 deelde de douane te Rotterdam verzoekster mee dat
       situatie” in de zin van artikel 239 van het communautair          er bij een onderzoek van de Europese Commissie was gebleken,
       douanewetboek.                                                    dat het door verzoekster destijds overgelegde A.TR.1-certificaat
                                                                         ten onrechte was afgegeven door de Turkse autoriteiten.
—      Schending van het motiveringsbeginsel: De door de                 Dientengevolge werden de invoerrechten nagevorderd.
       Commissie ingenomen standpunten zijn niet gemotiveerd
       of steunen op motiveringen die zijn gebaseerd op feitelijke
                                                                         De zaak werd door de douane voorgelegd aan de Europese
       en juridische onjuistheden, zodat zij die ingenomen
                                                                         Commissie, die op 4 februari 1998 een beschikking heeft
       standpunten niet kunnen rechtvaardigen.
                                                                         gegeven, naar luid waarvan terugbetaling van de nagevorderde
                                                                         invoerrechten niet gerechtvaardigd is. Het onderhavige beroep
                                                                         is tegen deze beschikking gericht.
 ---pagebreak--- C 302/30               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.10.2000
Verzoekster voert vier middelen aan.                                   Beroep, op 8 augustus 2000 ingesteld door N. Antas de
                                                                                Campos tegen Europees Parlement
Eerste middel: schending van een wezenlijk vormvoorschrift
in de zin van artikel 173 EG-Verdrag (thans, na wijziging,                                      (Zaak T-207/00)
artikel 230 EG):
                                                                                (2000/C 302/71)
In strijd met artikel 16 van het destijds geldende reglement van
orde van de Commissie, is de beschikking niet door het
verantwoordelijke lid van de Commissie en door een gemach-
tigde van de secretaris-generaal van de Commissie onderte-                                    (Procestaal: Portugees)
kend.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Tweede middel: Schending dan wel onjuiste toepassing van de            schappen is op 8 augustus 2000 beroep ingesteld tegen het
artikelen 905 tot en met 909 van verordening nr. 2454/93               Europees Parlement door N. Antas de Campo, wonende te
van de Commissie houdende de toepassingsbepalingen van het             Lissabon, vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz, advocaat
communautair douanewetboek (UCDW), alsmede schending                   aldaar.
van het rechtszekerheidsbeginsel:
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
De beschikking is vastgesteld op 4 februari 1998, en pas op
6 juni 2000, dit wil zeggen 28 maanden later, door de douane           —     de „Regeling voor de toepassing van een mobiliteitsbeleid”
ter kennis van verzoekster gebracht.                                         van het presidium van het Europees Parlement van
                                                                             16 december 1998 onwettig te verklaren;
Derde middel: Schending dan wel onjuiste toepassing van
artikel 220, tweede lid, sub b, van verordening nr. 2913/92            —     de hem bij brief nr. 107854 van de directeur-generaal
tot vaststelling van het communautair douanewetboek (CDW):                   personeelszaken van 30 maart 2000 ter kennis gebrachte
                                                                             beschikking, waarbij hij wordt onderworpen aan de
                                                                             mobiliteitsregeling voor het jaar 2000, nietig te verklaren;
Volgens deze bepaling wordt niet tot boeking achteraf overge-
gaan wanneer de verschuldigde rechten niet zijn geboekt ten            —     de instelling in de kosten van het geding te verwijzen.
gevolge van een vergissing van de douaneautoriteiten zelf die
de belastingschuldige redelijkerwijze niet kon ontdekken en
waarbij deze laatste zijnerzijds te goeder trouw heeft gehan-
deld.                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Over deze kwestie is langdurig overleg gepleegd tussen de              Verzoeker komt krachtens artikel 91, lid 4, van het Statuut
Turkse autoriteiten en de Europese Commissie.                          van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen op
                                                                       tegen de hem bij brief nr. 107854 van de directeur-generaal
                                                                       Personeelszaken van het Europees Parlement van 30 maart
Vanaf 1994 is deze kwestie geheel opgelost, omdat de Turkse            2000 ter kennis gebrachte beschikking, waarbij hij wordt
overheid haar exportbepalingen heeft aangepast aan de wensen           onderworpen aan de mobiliteitsregeling voor het begrotings-
van de Commissie.                                                      jaar 2000.
Artikel 220 CDW blijft niet beperkt tot vergissingen van               Verzoeker voert aan dat de bestreden beschikking:
douaneautoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie. Ook
vergissingen door douaneautoriteiten van derde landen binnen
het toepassingsgebied van met de Europese Unie aangegane               —     een schending van het rechtszekerheidsbeginsel vormt
overeenkomsten dienen onder deze bepaling te vallen.
                                                                             De garantie dat de stad Lissabon de plaats zou zijn
                                                                             voor de uitoefening van de functies waarvoor hij was
Vierde middel: Schending dan wel onjuiste toepassing van                     aangeworven vormt voor verzoeker een essentieel ele-
artikel 239 CDW:                                                             ment voor zijn beslissing om de hem door het Europees
                                                                             Parlement aangeboden post te aanvaarden.
Volgens verzoekster is de Commissie ten onrechte voorbijge-
gaan aan het feit, dat er in het onderhavige geval sprake is van             Het Parlement dient de gegeven beloften met betrekking
een bijzondere situatie als bedoeld in artikel 239 CDW, zoals                tot de plaats van de uitoefening van de functies waarvoor
nader uitgewerkt in artikel 905 UCDW, die het gevolg is van                  verzoeker werd aangeworven, na te komen, omdat anders
omstandigheden die van de zijde van belanghebbende geen                      het beginsel van het gewettigd vertrouwen wordt ge-
manipulatie noch klaarblijkelijke nalatigheid inhouden.                      schonden.
                                                                       —     een schending van het beginsel van niet-terugwerkende
                                                                             kracht van rechtsregels vormt


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 3 juli 2003 in zaak C-220/01: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales) Queen's Bench Division Commercial Court om een prejudiciële beslissing: Joseph Lennox tegen Industria Lavorazione Carni Ovine ("Landbouw — Veterinairrechtelĳke maatregelen — Invoer van schapen — Gezondheidscertificaat — Nationale conservatoire maatregelen tegen overdraagbare spongiforme encefalopathie")

text:
C 213/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                               6.9.2003
Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra,                    & Wales), Queen’s Bench Division (Commercial Court) (Ver-
vervolgens J. van Bakel), door Europees Parlement (gemachtig-                enigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen
den: J. Schoo en H. Duintjer Tebbens) en door Raad van de                    Joseph Lennox, optredend onder de handelsnaam „R. Lennox
Europese Unie (gemachtigden: J. Aussant, F. van Craeyenest en                & Son”, en Industria Lavorazione Carni Ovine, om een
F. Anton) tegen Europese Investeringsbank (gemachtigden:                     prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9 van
A. Morbilli, vervolgens E. Uhlmann, bijgestaan door A. Barav),               richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake
betreffende nietigverklaring van het besluit van de directie van             veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautai-
de Europese Investeringsbank van 10 november 1999 inzake                     re handelsverkeer in schapen en geiten (PB L 46, blz. 19),
de samenwerking met het Europees Bureau voor fraudebestrij-                  alsmede van verschillende andere bepalingen van gemeen-
ding (OLAF), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-                schapsrecht, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
dríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en                volgt: D. A. O. Edward, waarnemend voor de president van de
R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                 Vijfde kamer, A. La Pergola, P. Jann, S. von Bahr en A. Rosas
A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Macken,                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
N. Colneric, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-                    M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 juli 2003 een arrest
generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 10 juli 2003 een              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verklaart het besluit van de directie van de Europese In-
       vesteringsbank van 10 november 1999 inzake de samenwer-
       king met het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)
       nietig.                                                               1)     Een lidstaat mag zich niet verzetten tegen de import van
                                                                                schapen die bestemd zijn om bij aankomst op zijn grondgebied
2)     Verwijst de Europese Investeringsbank in de kosten.                          te worden geslacht, enkel omdat zij niet vergezeld gaan van
                                                                                gezondheidscertificaat model II volgens bijlage E bij richtlijn
3)     Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden, het Europees                    91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake
       Parlement en de Raad van de Europese Unie hun eigen kosten                   veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire
       zullen dragen.                                                               handelsverkeer in schapen en geiten, dat is voorzien voor het
                                                                                handelsverkeer tussen lidstaten in mestschapen en mestgeiten.
( 1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                             2)     Ten tijde van de feiten van het hoofdgeding verzetten het
                                                                                gemeenschapsrecht en inzonderheid richtlijn 91/68 en ar-
                                                                                tikel 10 van richtlijn 90/425 van de Raad van 26 juni
                     ARREST VAN HET HOF                                             1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het
                                                                                intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren
                                                                                en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van
                           (Vijfde kamer)                                           de interne markt, zich er niet tegen dat een lidstaat bij een
                                                                                nationale regeling zoals de Italiaanse beschikking nr. 600.3/
                           van 3 juli 2003                                          VET/340/2/8920 van 24 december 1996, gepreciseerd bij
                                                                                toelichting nr. 600.3/VET/340/2/73 van 3 januari 1997,
in zaak C-220/01: Verzoek van de High Court of Justice                              voorschrijft dat bij de import van slacht-, fok- en mestrunderen
(England & Wales) Queen’s Bench Division Commercial                                 en slacht-, fok- en mestschapen uit Frankrijk, Ierland, Portugal
Court om een prejudiciële beslissing: Joseph Lennox tegen                           of het Verenigd Koninkrijk het gezondheidscertificaat waarvan
               Industria Lavorazione Carni Ovine (1)                                deze dieren vergezeld gaan, de vermelding moet bevatten dat
                                                                                deze dieren zijn geboren en gefokt op een houderij waarin
                                                                                gedurende de afgelopen zes jaren geen gevallen van overdraagba-
(„Landbouw — Veterinairrechtelijke maatregelen — Invoer
                                                                                re spongiforme encefalopathie zijn geconstateerd.
van schapen — Gezondheidscertificaat — Nationale conser-
vatoire maatregelen tegen overdraagbare spongiforme en-
                            cefalopathie”)
                          (2003/C 213/03)
                          (Procestaal: Engels)                               (1 ) PB C 200 van 14.7.2001.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-220/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England


title: Zaak T-641/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Harald Mische tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-70/05, Mische/Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/30

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2011 door Harald Mische tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-70/05, Mische/Commissie
   (Zaak T-641/11 P)
   2012/C 49/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Harald Mische (Brussel, België) (vertegenwoordigers: R. Holland, J. Mische en M. Velardo, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 29 september 2011 in zaak F-70/05 te vernietigen en, voor zover mogelijk, op basis van de voor het Gerecht aangevoerde feiten uitspraak te doen;

               —

               het besluit van de Commissie van 11 november 2004 nietig te verklaren, voor zover rekwirant daarbij in rang is ingedeeld;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de geleden schade (daaronder begrepen loopbaanschade, wettelijke en regelmatige bezoldiging, immateriële schade, met betaling van vertragingsrente etc.);

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van deze procedure en in die van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het verzuim van het Gerecht voor ambtenarenzaken om de grief betreffende schending van artikel 41, lid 1 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie te onderzoeken alsmede artikel 41, lid 3, van dat Handvest betreffende het recht op schadevergoeding, namelijk de daarin opgenomen voorwaarden dat rekwirants zaken met betrekking tot een aantal feitelijk situaties „billijk en binnen een redelijke termijn” moeten worden behandeld, ofschoon die grief uitdrukkelijk was aangevoerd.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken de grief betreffende de schending van artikel 5, lid 5 van het Statuut (1), dat specifiek bepaalt dat „voor alle ambtenaren” niet alleen gelijke, maar in feite „dezelfde voorwaarden inzake aanwerving en loopbaanverloop” gelden, ten onrechte niet ontvankelijk heeft verklaard.

               3)

               Derde middel, ontleend aan het feit dat het Gerecht voor ambtenarenzaken ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de wettelijk vereiste continuïteit van loopbaan van voormalige tijdelijke functionarissen, zoals door het Hof van Justitie vastgesteld in zijn recente rechtspraak (zaak C-177/10). Voorts heeft dat Gerecht de grief betreffende de onwettigheid van artikel 5, lid 4 van bijlage XIII bij het Statuut ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard op grond dat rekwirant niet op basis van die bepaling in rang was ingedeeld.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (PB 2004, L 124, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 5 december 2000 in zaak C-448/98 [verzoek van het Tribunal de police de Belley (Frankrĳk) om een prejudiciële beslissing]: in de aldaar dienende strafzaak tegen Jean-Pierre Guimont (Maatregelen van gelĳke werking als een kwantitatieve beperking — Zuiver interne situatie — Productie en verkoop van kaas zonder korst onder de benaming, "emmentaler")

text:
10.3.2001                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 79/5
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door                          ris, kamerpresidenten, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann,
I.M. Braguglia), betreffende een verzoek aan het Hof om vast                L. Sevón en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. Sag-
te stellen, dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke            gio; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 5 december
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn            2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
om te voldoen aan richtlijn 97/51/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van                   Artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) verzet
de richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG met het oog op de                    zich ertegen, dat een lidstaat op producten die worden ingevoerd uit
aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context in                 een andere lidstaat waar zij rechtmatig zijn geproduceerd en in het
de telecommunicatie (PB L 295, blz. 23), of althans door die                verkeer gebracht, een nationale regeling toepast die de verhandeling
bepalingen niet ter kennis te brengen van de Commissie, de                  van een kaas zonder korst onder de benaming „emmentaler” in die
krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is            lidstaat verbiedt.
nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als
volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puis-
sochet en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;                 (1) PB C 33 van 6.2.1999.
griffier: R. Grass, op 30 november een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      aan richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van de richtlijnen
                                                                                ARREST VAN HET HOF
      90/387/EEG en 92/44/EEG met het oog op de aanpassing
      aan een door concurrentie gekenmerkte context in de telecommu-
      nicatie, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op                          van 5 december 2000
      haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            in zaak C-477/98 (verzoek van de Court of Appeal in
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.                  Northern Ireland om een prejudiciële beslissing): Eu-
                                                                            rostock Meat Marketing Ltd tegen Department of Agricul-
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                                                     ture for Northern Ireland (1)
                                                                            (Landbouw — Sanitair beleid — Nationale spoedmaatrege-
                                                                            len tegen boviene spongiforme encefalopathie — Gespeci-
                                                                                ficeerd risicomateriaal)
                      ARREST VAN HET HOF                                                               (2001/C 79/09)
                        van 5 december 2000
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak C-448/98 [verzoek van het Tribunal de police de
Belley (Frankrijk) om een prejudiciële beslissing]: in de                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
  aldaar dienende strafzaak tegen Jean-Pierre Guimont (1)                                             dentie van het Hof)
(Maatregelen van gelijke werking als een kwantitatieve
beperking — Zuiver interne situatie — Productie en verkoop                  In zaak C-477/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
  van kaas zonder korst onder de benaming, „emmentaler”)
                                                                            de Court of Appeal in Northern Ireland (Verenigd Koninkrijk),
                                                                            in het aldaar aanhangig geding tussen Eurostock Meat Mar-
                             (2001/C 79/08)                                 keting Ltd en Department of Agriculture of Northern Ireland,
                                                                            om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9
                            (Procestaal: Frans)                             van richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december
                                                                            1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire
                                                                            handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  van de interne markt (PB L 395, blz. 13), van beschikking
                            dentie van het Hof)                             97/534/EG van de Commissie van 30 juli 1997 houdende
                                                                            verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefa-
In zaak C-448/98, betreffende betreffende een verzoek aan het               lopathieën, op het gebruik van risicomateriaal (PB L 216,
Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG)                 blz. 95), en van artikel 36 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
van het Tribunal de police de Belley (Frankrijk), in de aldaar              artikel 30 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Ro-
dienende strafzaak tegen Jean-Pierre Guimont, om een preju-                 drı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wa-
diciële beslissing over de uitlegging van artikel 3, sub a, EG-             thelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D.A.O. Edward,
Verdrag (thans, na wijziging, artikel 3, lid 1, sub a, EG) en               J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón (rapporteur), R. Schintgen
artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG) e.v.,            en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias,            L. Hewlett, administrateur, op 5 december 2000 een arrest
president, C. Gulmann (rapporteur), M. Wathelet, en V. Skou-                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-323/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2017 — Polynt SpA/New Japan Chemical, REACh ChemAdvice GmbH, Europees Agentschap voor chemische stoffen, Sitre Srl, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie [Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Artikel 57, onder f) — Autorisatie — Zeer zorgwekkende stoffen — Identificatie — Even zorgwekkende stoffen — Cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride, cis-cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride en trans-cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 maart 2017 — Polynt SpA/New Japan Chemical, REACh ChemAdvice GmbH, Europees Agentschap voor chemische stoffen, Sitre Srl, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie
   (Zaak C-323/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Artikel 57, onder f) - Autorisatie - Zeer zorgwekkende stoffen - Identificatie - Even zorgwekkende stoffen - Cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride, cis-cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride en trans-cyclohexaan-1,2-dicarbonzuuranhydride])
   (2017/C 151/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Polynt SpA (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, avocats)

      Andere partijen in de procedure: New Japan Chemical (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, avocats), REACh ChemAdvice GmbH (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, avocats), Sitre Srl (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, avocats), Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, C. Buchanan, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Schillemans en M. Bulterman, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Kukovec en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Polynt SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA).

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

               4)

               New Japan Chemical en REACh ChemAdvice GmbH dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak T-415/12: Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2014 — Xeda International e.a./Commissie

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/18

         Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2014 — Xeda International e.a./Commissie
   (Zaak T-415/12) (1)

   2014/C 78/38
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 355 van 17.11.2012.


title: Zaak C-286/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  4 mei 2006  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Reinhold Haug/Land Baden-Württemberg (Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Terugbetaling van communautaire steun — Toepassing met terugwerkende kracht van minder strenge administratieve sancties)

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 mei 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Reinhold Haug/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-286/05) (1)

   (Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Terugbetaling van communautaire steun - Toepassing met terugwerkende kracht van minder strenge administratieve sancties)
   (2006/C 165/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Reinhold Haug

      Verweerder: Land Baden-Württemberg
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Uitlegging van artikelen 2, lid 2, tweede zin, 4, leden 1 en 4, en 5, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1) en van artikel 31, lid 3, van verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 327, blz. 11) — Retroactieve toepassing van minder strenge bepaling — Begrippen „administratieve maatregel” en „administratieve sanctie” — Terugbetaling van ten onrechte ontvangen areaalsteun
   Dictum
   Artikel 2, lid 2, tweede volzin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, is niet van toepassing indien een verschil van meer dan 20 % van de geconstateerde oppervlakte in de zin van artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, is vastgesteld en derhalve het bedrag van de aanvankelijk toegekende communautaire steun volledig, vermeerderd met rente, wordt teruggevorderd, ofschoon de betrokken marktdeelnemer staande houdt dat krachtens artikel 31, lid 3, van verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, een geringere korting van deze steun mogelijk is.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak C-571/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Comercial Cluj (Roemenië) op 14 november 2011 — SC Volksbank România SA/Andreia Câmpan en Ioan Dan Câmpan

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/35

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Comercial Cluj (Roemenië) op 14 november 2011 — SC Volksbank România SA/Andreia Câmpan en Ioan Dan Câmpan
      (Zaak C-571/11)
      (2012/C 25/68)
      Procestaal: Roemeens

         Verwijzende rechter

      Tribunal Comercial Cluj

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: SC Volksbank România SA

         Verwerende partijen: Andreia Câmpan en Ioan Dan Câmpan

         Prejudiciële vraag

      Kunnen de begrippen „voorwerp” en/of „prijs” in artikel 4, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG (1),
      gelet op het feit dat volgens deze bepaling de beoordeling van het oneerlijke karakter van bedingen betrekking mag hebben noch op de bepaling van het voorwerp van de overeenkomst, noch op de gelijkwaardigheid van enerzijds de prijs of vergoeding en anderzijds de als tegenprestatie te leveren goederen of te verrichten diensten, voor zover die bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd,
      en
      aangezien overeenkomstig artikel 2, lid [2], sub a, van richtlijn 2008/48/EG (2), de in artikel 3, sub g, van deze richtlijn vervatte definitie van de totale kosten van het krediet voor de consument, die alle commissielonen omvatten die de consument in verband met de kredietovereenkomst moet betalen, niet van toepassing is om het voorwerp van een door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst te bepalen,
      aldus worden uitgelegd dat een commissieloon waarin een door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst voorziet, dat door partijen als „commissieloon voor risico” wordt aangemerkt, volgens de formule „0,22 % van het kredietsaldo” wordt berekend en gedurende de volledige looptijd van de kredietovereenkomst maandelijks op de vervaldata moet worden betaald, onder het „voorwerp” en/of de „prijs” van die door een hypotheek gewaarborgde kredietovereenkomst valt?

         (1)  Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).

         (2)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Zaak T-201/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2007 — Microsoft/Commissie ( Mededinging — Misbruik van machtspositie — Besturingssystemen voor client-PC's — Besturingssystemen voor werkgroepservers — Streaming mediaspelers — Beschikking houdende vaststelling van inbreuken op artikel 82 EG — Weigering van dominante onderneming om informatie inzake compatibiliteit te verstrekken en gebruik ervan toe te staan — Levering door dominante onderneming van haar besturingssysteem voor client-PC's afhankelijk gesteld van gelijktijdige aankoop van haar mediaspeler — Corrigerende maatregelen — Aanwijzing van onafhankelijke toezichthoudende trustee — Geldboete — Bepaling van bedrag — Evenredigheid )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/45

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2007 — Microsoft/Commissie
   (Zaak T-201/04) (1)

   („Mededinging - Misbruik van machtspositie - Besturingssystemen voor client-PC's - Besturingssystemen voor werkgroepservers - Streaming mediaspelers - Beschikking houdende vaststelling van inbreuken op artikel 82 EG - Weigering van dominante onderneming om informatie inzake compatibiliteit te verstrekken en gebruik ervan toe te staan - Levering door dominante onderneming van haar besturingssysteem voor client-PC's afhankelijk gesteld van gelijktijdige aankoop van haar mediaspeler - Corrigerende maatregelen - Aanwijzing van onafhankelijke toezichthoudende trustee - Geldboete - Bepaling van bedrag - Evenredigheid’)
   (2007/C 269/80)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Microsoft Corp. (Redmond, Washington, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, advocaat, en I. Forrester, QC)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Wainwright, F. Castillo de la Torre, P. Hellström en A. Whelan, gemachtigden, vervolgens F. Castillo de la Torre, P. Hellström en A. Whelan)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: The Computing Technology Industry Association, Inc. (Oakbrook Terrace, Illinois, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: G. van Gerven, T. Franchoo, advocaten, en B. Kilpatrick, solicitor); DMDsecure.com BV (Amsterdam, Nederland); MPS Broadband AB (Stockholm, Zweden); Pace Micro Technology plc (Shipley, West Yorkshire, Verenigd Koninkrijk); Quantel Ltd (Newbury, Berkshire, Verenigd Koninkrijk); Tandberg Television Ltd (Southampton, Hampshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Bourgeois, advocaat); Association for Competitive Technology, Inc. (Washington, DC, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, P. Hecker, advocaten, en K. Bacon, barrister); TeamSystem SpA (Pesaro, Italië); Mamut ASA (Oslo, Noorwegen) (vertegenwoordiger: G. Berrisch, advocaat); en Exor AB (Uppsala, Zweden) (vertegenwoordigers: S. Martínez Lage, H. Brokelmann en R. Allendesalazar Corcho, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Software & Information Industry Association (Washington, DC, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: J. Flynn, QC, C. Simpson, T. Vinje, solicitors, D. Paemen, N. Dodoo en M. Dolmans, advocaten); Free Software Foundation Europe eV (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Piana, advocaat); Audiobanner.com (Los Angeles, Californië, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: L. Alvizar Ceballos, advocaat); en European Committee for Interoperable Systems (ECIS) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Paemen, N. Dodoo, M. Dolmans, advocaten, en J. Flynn, QC)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2007/53/EG van de Commissie van 24 maart 2004 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst tegen Microsoft Corp. (Zaak COMP/C-3/37.792 — Microsoft) (PB 2007, L 32, blz. 23), subsidiair tot nietigverklaring of verlaging van de in die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum

               1)

               Artikel 7 van beschikking 2007/53/EG van de Commissie van 24 maart 2004 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 82 [EG] en artikel 54 van de EER-Overeenkomst tegen Microsoft Corp. (Zaak COMP/C-3/37.792 — Microsoft) wordt nietig verklaard voor zover het:

                           —

                           Microsoft gelast een voorstel in te dienen voor de invoering van een mechanisme dat de aanwijzing moet inhouden van een onafhankelijke toezichthoudende trustee, die onafhankelijk van de Commissie toegang zal hebben tot de ondersteuning, de informatie, de documenten, de gebouwen en de werknemers van Microsoft alsmede tot de broncode van de relevante Microsoft-producten;

                           —

                           verlangt dat het voorstel voor de invoering van dit mechanisme erin voorziet dat alle kosten die aan de aanwijzing van de toezichthoudende trustee zijn verbonden, met inbegrip van zijn honorarium, ten laste van Microsoft zullen komen;

                           —

                           de Commissie het recht voorbehoudt om bij beschikking een mechanisme zoals bedoeld in het eerste en het tweede streepje hierboven op te leggen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Microsoft zal 80 % van haar eigen kosten en 80 % van de kosten van de Commissie dragen, uitgezonderd de kosten van de Commissie in het kader van de interventies van The Computing Technology Industry Association, Inc., van Association for Competitive Technology, Inc., van TeamSystem SpA, van Mamut ASA, van DMDsecure.com BV, van MPS Broadband AB, van Pace Micro Technology plc, van Quantel Ltd, van Tandberg Television Ltd en van Exor AB.

               4)

               Microsoft zal haar eigen kosten en die van de Commissie in de kortgedingprocedure in zaak T-201/04 R dragen, uitgezonderd de kosten van de Commissie in het kader van de interventies van The Computing Technology Industry Association, van Association for Competitive Technology, van TeamSystem, van Mamut, van DMDsecure.com, van MPS Broadband, van Pace Micro Technology, van Quantel, van Tandberg Television en van Exor.

               5)

               Microsoft zal de kosten van Software & Information Industry Association, van Free Software Foundation Europe, van Audiobanner.com en van European Committee for Interoperable Systems (ECIS) dragen, met inbegrip van de kosten van de kortgedingprocedure.

               6)

               De Commissie zal 20 % van haar eigen kosten en 20 % van de kosten van Microsoft dragen, uitgezonderd de kosten van Microsoft in het kader van de interventies van Software & Information Industry Association, van Free Software Foundation Europe, van Audiobanner.com en van ECIS.

               7)

               The Computing Technology Industry, Association for Competitive Technology, TeamSystem, Mamut, DMDsecure.com, MPS Broadband, Pace Micro Technology, Quantel, Tandberg Television en Exor zullen elk hun eigen kosten dragen, met inbegrip van de kosten van de kortgedingprocedure.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Zaak T-485/11: Beroep ingesteld op 12 september 2011 — Akzo Nobel en Akcros Chemicals/Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/25

         Beroep ingesteld op 12 september 2011 — Akzo Nobel en Akcros Chemicals/Commissie
   (Zaak T-485/11)
   2011/C 331/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Akzo Nobel NV (Amsterdam, Nederland) en Akcros Chemicals Ltd (Warwickshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Swaak en R. Wesseling, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de beschikking van de Commissie van 30 juni 2011 tot wijzing van beschikking C(2009) 8682 van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag (thans artikel 101 VWEU) en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.589 — Hittestabilisatoren) geheel of gedeeltelijk nietig verklaren voor zover zij aan verzoeksters is gericht;

               —

               subsidiair, de geldboete die bij artikel 1, leden 2, 4, 19 en 21, van de beschikking van de Commissie van 30 juni 2011 is opgelegd verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat verweerster ten onrechte verzoeksters en ondernemingen uit de groep Elementis hoofdelijk aansprakelijk heeft gehouden en dat zij de figuur van hoofdelijke aansprakelijkheid onjuist heeft toegepast door verzoeksters hoofdelijk aansprakelijk te houden voor het deel van de geldboete van de ondernemingen van de groep Elementis.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat verweerster de beschikking van 2009 op onjuiste wijze heeft gewijzigd ten nadele van verzoeksters (terwijl een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van 2009 nog aanhangig is), zulks in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat verweerster de beschikking van 2009 op onjuiste wijze heeft gewijzigd zonder een aanvullende mededeling van punten van bezwaar vast te stellen, zodat zij verzoeksters’ rechten van verdediging en meer bepaald het recht om te worden gehoord heeft geschonden.


title: Zaak C-73/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 12 februari 2007 — Tietosuojavaltuutettu/Satakunnan Markkinapörssi Oy en Satamedia Oy

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 12 februari 2007 — Tietosuojavaltuutettu/Satakunnan Markkinapörssi Oy en Satamedia Oy
   (Zaak C-73/07)
   (2007/C 95/34)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tietosuojavaltuutettu

      Verwerende partijen: Satakunnan Markkinapörssi Oy en Satamedia Oy
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is er sprake van verwerking van persoonsgegevens in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 95/46/EG (1), wanneer gegevens met betrekking tot het inkomen uit arbeid en kapitaal en het vermogen van natuurlijke personen

                           a)

                           op basis van openbare documenten van overheidsinstanties worden verzameld en met het oog op openbaarmaking bewerkt,

                           b)

                           in alfabetische volgorde en naar inkomenscategorie, in de vorm van uitvoerige, naar gemeenten gerangschikte lijsten als drukwerk openbaar worden gemaakt,

                           c)

                           op een CD-ROM ter verwerking voor commerciële doeleinden worden verspreid,

                           d)

                           in het kader van een SMS-dienst worden gebruikt, waarbij gebruikers van een mobiele telefoon na verzending van een SMS met de naam en de woonplaats van een bepaalde persoon naar een bepaald nummer, als antwoord gegevens van deze persoon over zijn inkomen uit arbeid en kapitaal evenals over zijn vermogen kunnen verkrijgen?

               2)

               Moet richtlijn 95/46/EG aldus worden uitgelegd dat de verschillende hierboven sub a) tot en met d) genoemde activiteiten als verwerking van persoonsgegevens uitsluitend voor journalistieke doeleinden in de zin van artikel 9 van de richtlijn kunnen worden beschouwd, wanneer in aanmerking wordt genomen dat gegevens van meer dan een miljoen belastingplichtigen worden verzameld op basis van gegevens die openbaar zijn krachtens de nationale wettelijke bepalingen betreffende de openbaarheid? Is het voor de beoordeling van het geschil van belang dat het hoofddoel van deze activiteit de openbaarmaking van genoemde gegevens is?

               3)

               Moet artikel 17 van richtlijn 95/46/EG in samenhang met de beginselen en de doeleinden van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de openbaarmaking van gegevens die voor journalistieke doeleinden zijn verzameld, en tegen de verspreiding daarvan ten behoeve van verwerking voor commerciële doeleinden?

               4)

               Kan richtlijn 95/46/EG aldus worden uitgelegd dat de bestanden van persoonsgegevens die enkel reeds als zodanig in de media openbaar gemaakte informatie bevatten, hoe dan ook niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Doorhaling van zaak T-106/92

text:
 16 . 3 . 96         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 77/ 19
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                 hetgeen hem ontegenzeglijk zowel materiële als immateriële
                                                                   schade heeft berokkend .
— nietig te verklaren het definitieve beoordelingsrapport
     voor het tijdvak 1 juli 1991 —30 juni 1993 , dat is           ( ] ) Zaak T-161 /95 ( PB 1995 , C 268 , blz . 27 ).
     gedateerd 6 november 1995 en ter kennis van verzoeker
     gebracht op 9 november 1995 ,
— hem een bedrag van 250 000 Bfr., behoudens vermeer
     dering of vermindering in de loop van het beding, toe te
     kennen als vergoeding voor de materiële schade die hij                      Doorhaling van zaak T-106/92 (')
     door het verlies van al zijn bevorderingskansen heeft                                     ( 96/C 77/40 )
     geleden,
                                                                                (Procestaai: Frans)
— hem een bedrag van 75 000 Bfr., behoudens vermeerde
     ring of vermindering in de loop van het geding, toe te       De president van de Tweede kamer van het Gerecht van
     kennen als vergoeding voor de door hem geleden               eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
     immateriële schade,
                                                                  beschikking van 25 januari 1996 de doorhaling in het
— de Raad in alle kosten te verwijzen .                           register gelast van zaak T-106/92 ( 92 ): E. D. Frederiksen
                                                                  tegen Europees Parlement .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  (') PB nr . C 34 van 6 . 2 . 1993 .
Verzoeker zet uiteen, dat hij het oneens was met de eerste
versie van zijn beoordelingsrapport voor het tijdvak 1991 /
1993 , hetgeen hem aanleiding heeft gegeven, na bepaalde
interne stappen, beroep in te stellen bij het Gerecht ( ] ).
Verweerder heeft daarop een nieuw rapport opgesteld over                         Doorhaling van zaak T-197/94 ( 1 )
hetzelfde tijdvak. Dit definitieve rapport vormt het voor
                                                                                ( 96/C 77/41 )
werp van het onderhavige geding.
Verzoeker beroept zich allereerst op schending van arti                                   (Procestaai: Duits)
kel 43 Ambtenarenstatuut en schending van de gids voor de
beoordeling, die bepalen dat ten minste elke twee jaar een       De president van de Derde kamer ( uitgebreid ) van het
periodiek rapport wordt opgesteld, terwijl het eerste rap        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
port hem met een vertraging van meer dan vijftien maanden        pen heeft bij beschikking van 31 januari 1996 de doorhaling
en het tweede met een vertraging van bijna twee jaar ter         in het register gelast van zaak T-l 97/94 : Scholier Lebens
kennis is gebracht. Als gevolg van deze vertraging kon           mittel GmbH & Co . KG tegen Commissie van de Europese
verzoeker tijdens de vergaderingen van de beoordelingscom        Gemeenschappen .
missies enkel worden beoordeeld op basis van zijn stage
rapport. Hij acht het niet onredelijk, te menen, dat zijn         (M PB nr . C 188 van 9 . 7. 1994 .
beroepssituatie ingeval het beoordelingsrapport tijdig was
opgesteld, veel gunstiger zou zijn geweest.
Verzoeker stelt voorts, dat de gevolgde procedure onregel
matig is, voor zover bij onderzoek van de twee rapporten                          Doorhaling van zaak T-92/95 ( 1 )
blijkt, dat de handtekeningen van de eerste en de tweede
beoordelaar voorafgaan aan die van verzoeker, terwijl de                                      ( 96/C 77/42 )
gids voor de beoordeling bepaalt, dat de ondertekening van
het rapport door de tweede beoordelaar plaatsvindt nadat                                 (Procestaai: Italiaans)
de beoordeelde ambtenaar zijn op- of aanmerkingen heeft
kunnen maken en eventueel heeft kunnen verzoeken om een          De president van de Tweede kamer van het Gerecht van
onderhoud of een voor de tweede beoordelaar zinvolle             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
dialoog.                                                         beschikking van 29 januari 1996 de doorhaling in het
                                                                 register gelast van zaak T-92/95 : T. Boggian tegen Commis
Ten slotte benadrukt verzoeker, dat hem door deze onre          sie van de Europese Gemeenschappen .
gelmatigheden elke kans op bevordering is ontnomen,
terwijl zijn kwalificaties en situatie deze rechtvaardigden,     (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .


title: Zaak T-96/17: Beroep ingesteld op 13 februari 2017 — King.com/EUIPO — TeamLava (Geanimeerde iconen)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/45

         Beroep ingesteld op 13 februari 2017 — King.com/EUIPO — TeamLava (Geanimeerde iconen)
   (Zaak T-96/17)
   (2017/C 112/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: King.com Ltd (St. Julians, Malta) (vertegenwoordigers: M. Hawkins, Solicitor en T. Dolde, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: TeamLava LLC (Redwood Suite, Californië, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 2216416-0049

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 1 december 2016 in zaak R 1948/2015-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval zij intervenieert voor het Gerecht, in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 25, lid 1, onder b), juncto artikelen 5, 6 en 7 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-142/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Hristomir Marinov, namens Lampatov — H — Hristomir Marinov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 18, sub c, 74 en 80 — Beëindiging van belastbare economische activiteit — Schrapping van belastingplichtige uit btw-register door belastingdienst — Onder zich hebben van goederen waarvoor recht op btw-aftrek is ontstaan — Maatstaf van heffing — Normale waarde of aankoopwaarde — Berekening op tijdstip van handeling — Directe werking van artikel 74)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/29

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad — Varna — Bulgarije) — Hristomir Marinov, namens Lampatov — H — Hristomir Marinov/Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-142/12) (1)

   (Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 18, sub c, 74 en 80 - Beëindiging van belastbare economische activiteit - Schrapping van belastingplichtige uit btw-register door belastingdienst - Onder zich hebben van goederen waarvoor recht op btw-aftrek is ontstaan - Maatstaf van heffing - Normale waarde of aankoopwaarde - Berekening op tijdstip van handeling - Directe werking van artikel 74)
   2013/C 225/47
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hristomir Marinov, namens Lampatov — H — Hristomir Marinov

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane I upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad — Varna — Uitlegging van de artikelen 18, sub c, 74 en 80, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Met leveringen onder bezwarende titel gelijkgestelde handelingen — Beëindiging van de belastbare economische activiteit van een belastingplichtige, toe te schrijven aan het feit dat hij door zijn schrapping uit het btw-register niet langer de mogelijkheid heeft om btw in rekening te brengen en af te trekken — Methode voor de bepaling van de maatstaf van heffing voor ten tijde van de schrapping bestaande activa

      Dictum

               1)

               Artikel 18, sub c, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het ook van toepassing is op de beëindiging van de belastbare economische activiteit als gevolg van de schrapping van de belastingplichtige uit het register van de belasting over de toegevoegde waarde.

               2)

               Artikel 74 van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling volgens welke de maatstaf van heffing voor de handeling bij beëindiging van de belastbare economische activiteit gelijk is aan de normale waarde van de op de dag van deze beëindiging ter beschikking staande goederen, tenzij deze waarde in de praktijk overeenkomt met de restwaarde van deze goederen op die datum en rekening wordt gehouden met de waardewijzigingen van deze goederen tussen de dag van aankoop ervan en die van beëindiging van de belastbare economische activiteit.

               3)

               Artikel 74 van richtlijn 2006/112 heeft directe werking.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Zaak C-253/12: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 27 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — JS/Česká správa sociálního zabezpečení

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/57

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 27 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — JS/Česká správa sociálního zabezpečení
   (Zaak C-253/12) (1)

   2013/C 225/115
   Procestaal: Tsjechisch
   De president van de Eerste kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak T-388/09: Arrest van het Gerecht van 28 september 2010 — Rosenruist/BHIM (Weergave op een broekzak van twee kromme lijnen) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat twee kromme lijnen op een broekzak weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/31

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2010 — Rosenruist/BHIM (Weergave op een broekzak van twee kromme lijnen)
   (Zaak T-388/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat twee kromme lijnen op een broekzak weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2010/C 317/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Rosenruist — Gestão e serviços, Lda (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Rizzo en S. González Malabia, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 juni 2009 (zaak R 237/2009-2) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een beeldteken dat twee kromme lijnen op een broekzak weergeeft.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rosenruist — Gestão e serviços, Lda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.