title: Verzoek van het Hessische Verwaltungsgerichtshof van 9 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het administratiefrechtelijk geding tussen Fa. T. Port GmbH & Co KG en Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung, uitgenodigd: de Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-68/95)

text:
Nr. C 119/8          pNL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      13 . 5 . 95
Indien een aanvrager recht heeft op een nationale uitkering               om in het kader van een procedure tot verlening van
van sociale zekerheid omdat hij binnen de werkingssfeer van               voorlopige rechtsbescherming voorlopige maatregelen
Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978                       vast te stellen ?
betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het begin
sel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het              (M PB nr. L 47 van 25 . 2 . 1993 , blz. 1 .
gebied van de sociale zekerheid ( r) valt, heeft de betrokkene
dan op grond van het Gemeenschapsrecht in de omstandig
heden van het onderhavige geval recht op rente over de
toegekende uitkering, en zo ja:
  i) vanaf welke datum moet de rente worden betaald ?                 Verzoek van de Nederlandse Raad van State, afdeling
                                                                      bestuursrechtspraak, van 8 maart 1995 om een prejudiciële
 ii) wat is de rentevoet ?                                            beslissing in het geding tussen BV Aannemersbedrijf
                                                                      P. K. Kraaijeveld en anderen en Gedeputeerde Staten van
iii) moet de rente enkel worden berekend over het saldo dat                                    Zuid-Holland
      verschuldigd is na verrekening, overeenkomstig de                                      ( Zaak C-72/95 )
      nationale cumulatiebepalingen, met andere uitkeringen
      die over hetzelfde tijdvak zijn betaald ?                                                ( 95/C 119/17)
(M PB nr. L 6 van 10. 1 . 1979, blz . 24 .                            De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van
                                                                      8 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 14 maart 1 995 , in het geding tussen BV Aannemersbe
                                                                      drijf P. K. Kraaijeveld en anderen en Gedeputeerde Staten
                                                                      van Zuid-Holland, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Verzoek van het Hessische Verwaltungsgerichtshof van 9                over de navolgende vragen:
februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het admini
stratiefrechtelijk geding tussen Fa. T. Port GmbH & Co KG             1 . Dient het begrip „werken inzake kanalisering en regu
en Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernâhrung, uitge                 lering van waterwegen " in bijlage II van Richtlijn
            nodigd: de Bondsrepubliek Duitsland                            85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
                        (Zaak C-68/95 )                                   de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en
                                                                          particuliere projecten (*) aldus te worden uitgelegd dat
                         ( 95/C 119/16 )                                  daaronder ook vallen bepaalde soorten werkzaamheden
                                                                          betreffende een dijk langs waterwegen ?
Het Hessische Verwaltungsgerichtshof (Achtste Senat) heeft
bij beschikking van 9 februari 1995 , ingekomen ter griffie           2. Maakt het, mede gezien de in de richtlijn gebruikte
van het Hof van Justitie op 13 maart 1995 , in het geding                 begrippen „projecten " en „wijzigingen in projecten",
tussen Fa . T. Port GmbH & Co KG en Bundesanstalt für                     voor het antwoord op vraag 1 verschil of het gaat
Landwirtschaft und Ernâhrung, uitgenodigd: de Bondsre                    om :
publiek Duitsland, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                    a ) het aanleggen van een nieuwe dijk,
over de navolgende vragen:
                                                                          b ) het verleggen van een bestaande dijk,
1 . Verplicht artikel 16, lid 3 , respectievelijk artikel 30 van
                                                                          c) het versterken en/of verbreden van een bestaande
     Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van
     13 februari 1993 i 1 ) de Commissie tot regeling van de                   dijk,
     onbillijkheden, die optreden doordat marktdeelnemers                 d) het op dezelfde plaats vervangen van een dijk al dan
     van categorie A in hun voortbestaan worden bedreigd,                      niet sterker en/of breder dan de verwijderde dijk
     omdat hun op basis van het volgens artikel 19, lid 2,                     of
     van Verordening ( EEG) nr. 404/93 in acht te nemen
     referentiejaar een ongewoon laag contingent is toegewe              e) een combinatie van een of meer van a ) tot en met
     zen en zij niet kunnen overschakelen op bananen uit de                    d )?
     Gemeenschap of uit de ACS-landen ?
                                                                      3 . Dienen artikel 2, lid 1 , en artikel 4, lid 2, van de richtlijn
2. Is artikel 19, lid 2, van Verordening ( EEG) nr. 404/93                aldus te worden uitgelegd dat — indien een Lid-Staat in
     ongeldig in zoverre voor onbillijkheden in de overgangs             zijn nationale uitvoeringswetgeving onjuiste specifica
     periode niet is voorzien in de mogelijkheid andere                   ties of criteria en/of drempelwaarden als bedoeld in
     referentiejaren in acht te nemen ?                                   evengenoemd artikel 4, lid 2, heeft vastgesteld voor een
                                                                          bepaald in bijlage II genoemd project — een verplichting
3 . Wanneer een van de twee voormelde vragen met ja                       ingevolge evenvermeld artikel 2, lid 1 , bestaat om dit
     wordt beantwoord : onder welke voorwaarden is dan de                 project aan een milieu-effectrapportage te onderwerpen,
     nationale rechter bevoegd, totdat is voorzien in een                 indien dit project een „ aanzienlijk milieu-effect . . . met
     regeling van onbillijkheden respectievelijk in de aanvul            name gezien de aard, omvang of ligging " als bedoeld in
     ling van artikel 19 van Verordening (EEG) nr. 404/93 ,               dit lid 1 kan hebben ?


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 mei 1995 in zaak T-10/94: A. Kratz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kennisgeving van vacature - Niveau van te begeven post - Vaststelling door tot aanstelling bevoegd gezag na raadpleging van Raadgevend Comité benoemingen - Afwijzing van sollicitaties)

text:
Nr. C 189/14           pNL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 7 . 95
Verzoek van de Juzgado de lo social nr. 2 de Santiago de                 van het Hof van Justitie op 1 2 juni 1 995 , in het geding tussen
Compostela van 26 mei 1995 om een prejudiciële beslissing                M. Lores Guillin enerzijds en het Instituto Nacional de
in het geding tussen M. Lores Guillin enerzijds en het                   Empleo en het Instituto Nacional de la Seguridad Social
Instituto Nacional de Empleo en het Instituto Nacional de la             anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                    Seguridad Social anderzijds                          schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                           ( Zaak C-184/95 )                             vragen die identiek zijn aan die in zaak C-88/95 ( 1 ).
                              ( 95/C 189/27 )
De Juzgado de lo Social nr . 2 de Santiago de Compostela
heeft bij beschikking van 26 mei 1 995 , ingekomen ter griffie           (!) PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 , blz . 12 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                           van 17 mei 1995                                                      van 17 mei 1995
in zaak T-10/94 : A. Kratz tegen Commissie van de Europese               in zaak T-16/94 : D. Benecos tegen Commissie van de
                         Gemeenschappen i 1 )                                            Europese Gemeenschappen (*)
(Kennisgeving van vacature — Niveau van te begeven post                  (Kennisgeving van vacature — Niveau van te begeven post
— Vaststelling door tot aanstelling bevoegd gezag na                             — Afwijzing van sollicitaties — Motivering)
raadpleging van Raadgevend Comité benoemingen —                                                    ( 95/C 189/29
                     Afwijzing van sollicitaties)
                              ( 95/C 189/28 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                          (Procestaai: Frans)
In zaak T-l 0/94, A. Kratz, ambtenaar van de Commissie van               In zaak T-16/94, D. Benecos , ambtenaar van de Commissie
de Europese Gemeenschappen, wonende te Tervuren ( Bel                   van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel ,
gië ), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel ,            vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure en
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire                V. Leclercq, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb
Myson Sàrl, Rue Glesener 1 , tegen Commissie van de                      bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Griesmar en                    Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
ter terechtzitting G. Valsesia ), betreffende een beroep tot             schappen (gemachtigden: A. -M. Alves Vieira en D. Wael
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 mei              broeck, en ter terechtzitting G. Valsesia ), betreffende een
1993 tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt             beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie
van hoofd van de eenheid „ Gezondheidszorg: Aidsbestrij                 tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het ambt
ding ", heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samengesteld als             COM/1 06/92, hoofd van eenheid I.E.4 „ Netwerken —
volgt: K. Lenaerts , president, R. Schintgen en P. Lindh,                telecommunicatie, Energie — nucleaire veiligheid ", heeft
rechters; griffier: B. Pastor, op 17 mei 1995 een arrest                 het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K. Le
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                              naerts, president, R. Schintgen en P. Lindh, rechters; griffier :
                                                                         B. Pastor, op 17 mei 1 995 een arrest gewezen waarvan het
                                                                         dictum luidt als volgt:
1 . Verklaart nietig bet besluit van de Commissie van 3 mei
       1993 tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het
      ambt van hoofd van de eenheid „ Gezondheidszorg:
      Aidsbestrijding " en de daarmee samenhangende beslui              1 . Verwerpt het beroep.
       ten tot vaststelling van het niveau van dit ambt in de rang
      A S/A 4 en vervolgens tot aanstelling van mevrouw
      Dellicour in dit ambt.
                                                                         2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                         (M PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
t 1 ) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .


title: Zaak T-271/07: Beroep ingesteld op 19 juli 2007 — Eurosemillas/Raad en Commissie

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/14

         Beroep ingesteld op 19 juli 2007 — Eurosemillas/Raad en Commissie
   (Zaak T-271/07)
   (2007/C 223/22)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Eurosemillas, SA (Córdoba, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal twee miljoen zeshonderdeenenzestigduizend vierhonderdzevenentwintig EUR (2 661 427 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               verwerende partijen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Zaak C-185/03: Verzoek van het Tribunale di Tolmezzo van 16 april 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda Agricola Schnabl Rosa en AGEA en COSPALAT FVG

text:
21.6.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 146/35
—      Betrouwbaarheid van de controles ter plaatse, in het              Verzoek van het Tribunale di Tolmezzo van 16 april 2003
       bijzonder toereikende opmeting van de voor landbouw               om eenprejudiciële beslissing in het geding tussen Azienda
       gebruikte oppervlakten. Met het derde middel komt                      Agricola Schnabl Rosa en AGEA en COSPALAT FVG
       Duitsland op tegen het verwijt van de Commissie dat
       Brandenburg in het kader van de controles ter plaatse                                     (Zaak C-185/03)
       onvoldoende oppervlakten zou hebben opgemeten, het-
       geen inbreuk op artikel 6, lid 5, van verordening (EEG)                                    (2003/C 146/57)
       nr. 3887/92 (3) zou vormen. De uitgangspunten waarop
       dit verwijt is gebaseerd, zijn rechtens en feitelijk onjuist.     Het Tribunale di Tolmezzo heeft bij beschikking van 16 april
                                                                         2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 maart
—      Voldoende uitbreiding van steekproeven bij controles ter          2003, in het geding tussen Azienda Agricola Schnabl Rosa en
       plaatse. Met het vierde middel verzet Duitsland zich tegen        AGEA en COSPALAT FVG, het Hof van Justitie van de
       het verwijt dat Brandenburg bij de controles ter plaatse          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-
       de vereiste steekproeven binnen de bezochte bedrijven             slissing over de navolgende vraag:
       niet voldoende heeft uitgebreid.
                                                                         Moet over de uitlegging van artikel 1 van verordening (EEG)
—      Voldoende hoog vastgestelde representatieve opbrengst             nr. 856/84 ( 1) van 31 maart 1984 en van de artikelen 1 tot en
       van niet voor voeding bestemde akkerbouwgewassen                  met 4 van verordening (EEG) nr. 3950/92 ( 2) van 28 december
       (Non-Food) op braakliggende oppervlakten. In het kader            1992 om uit te maken of deze bepalingen aldus moeten worden
       van het vijfde middel toont Duitsland aan dat het verwijt         uitgelegd dat heffingen op melk en zuivelproducten als adminis-
       van de Commissie dat de representatieve oogst van niet-           tratieve sancties moeten worden aangemerkt, en moeten de
       voedingsgewassen op een te laag niveau was vastgesteld,           producenten bijgevolg deze heffingen enkel betalen ingeval
       onterecht is.                                                     zij de toegewezen quota opzettelijk of uit nalatigheid hebben
                                                                         overschreden, welke een prealabele vraag betreffende de juris-
—      Onduidelijkheid met betrekking tot de in aanmerking               dictie impliceert, overeenkomstig artikel 234 EG-Verdrag aan
       genomen begrotingsjaren. In het zesde middel wordt                het Hof van Justitie van de EG worden een prejudiciële vraag
       bezwaar gemaakt tegen de hoogte van het bedrag dat in             worden voorgelegd, waarop het antwoord bepalend is op de
       de beschikking ten laste van Duitsland wordt gebracht.            betrokken geschillen aan de geworden rechter dan wel aan de
       De beschikking van de Commissie is ten dele onduidelijk           administratieve rechter moeten worden voorgelegd.
       en derhalve nietig, voorzover het dispositief en de uiteen-
       zetting in de bijlage elkaar met betrekking tot een bedrag        (1 ) PB L 90 van 1.4.1984, blz. 10.
       van 12 927 107 euro tegenspreken. In de begrotingsjaren           (2 ) PB L 405 van 31.12.1992, blz. 1.
       1999-2000 bedroegen de uitgaven van de deelstaat
       Brandenburg voor de                oogstjaren 1999-2000
       270 387 968 euro. Toepassing van de door de Commissie
       gehanteerde correctiecoëfficiënt van 5 %, die overigens
       wordt bestreden, levert een correctie op van                                     Doorhaling van zaak C-302/01 ( 1)
       13 519 398 euro. Er wordt evenwel een bedrag van
       26 446 505 euro ten laste gebracht. Bijgevolg is ten                                       (2003/C 146/58)
       onrechte een bedrag van 12 927 107 euro ten laste
       gebracht.                                                         De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 februari 2003
—      Onjuiste risico-inschatting. Met het zevende middel wordt         de doorhaling in het register gelast van zaak C-302/01:
       ten slotte aangevoerd dat de vastgestelde 5 % forfaitaire         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
       risicocorrectie onjuist is alleen al omdat Brandenburg in         Republiek.
       de betrokken periode geen systematische administratieve
       en controlefouten vielen te verwijten. Bovendien is de            (1 ) PB C 259 van 15.9.2001.
       gestelde door het EOGFL geleden schade volgens een
       onjuiste methode en in strijd met artikel 10 EG berekend.
( 1) Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei                               Doorhaling van zaak C-86/02 (1)
     1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk
     landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).
                                                                                (2003/C 146/59)
( 2) Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995
     houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/
     70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring         De president van het Hof van Justitie van de Europese
     van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158,       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 2003 de
     blz. 6).
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-86/02: Commissie
( 3) Verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 decem-
     ber 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreer-     van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     de beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire          Duitsland.
     steunregelingen (PB L 391, blz. 36).
                                                                         (1 ) PB C 131 van 1.6.2002.


title: ARREST VAN HET HOF van 19 maart 1998 in zaak C-1/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de High Court of Justice, Queen's Bench Division) The Queen tegen Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Compassion in World Farming Ltd (Artikelen 34 en 36 EG-Verdrag - Richtlijn 91/629/EEG - Europese Overeenkomst inzake de bescherming van landbouwhuisdieren - Aanbeveling betreffende runderen - Uitvoer van kalveren uit lidstaat die in Overeenkomst en aanbeveling vastgesteld beschermingsniveau verzekert - Uitvoer van kalveren naar lidstaten die richtlijn eerbiedigen, doch niet normen van Overeenkomst en aanbeveling, en die in staat van uitvoer verboden vormen van intensieve veehouderij toestaan - Kwantitatieve uitvoerbeperkingen - Uitputtende harmonisatie - Geldigheid van richtlijn)

text:
C 166/2                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30.5.98
P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-            het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en
raal: P. LeÂger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op      Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte:
17 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum                   Compassion in World Farming Ltd, om een prejudicieÈle
luidt als volgt:                                                      beslissing over de uitlegging van de artikelen 34 en 36 EG-
                                                                      Verdrag en over de geldigheid van Richtlijn 91/629/EEG
1. De afwijking die artikel 13, lid 1, onder b), van Veror-           van de Raad van 19 november 1991 tot vaststelling van
     dening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad van 20 decem-               minimumnormen ter bescherming van kalveren (PB L 340
     ber 1985 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften             van 11.12.1991, blz. 28), heeft het Hof, samengesteld als
     van sociale aard voor het wegvervoer toestaat voor               volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H.
     voertuigen die door de overheid worden gebruikt voor             Ragnemalm en M. Wathelet, kamerpresidenten, G. F.
     taken van openbare dienst die de beroepsvervoerders              Mancini (rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G.
     niet beconcurreren, is niet van toepassing op voertui-           Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
     gen die toebehoren aan een onderneming waarvan het               G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-
     kapitaal in handen is van een overheidsdienst en die             raal: P. LeÂger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
     een openbare dienst van personenvervoer onderhoudt               19 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
     in het kader van een contract waarbij haar voor                  luidt als volgt:
     bepaalde tijd een uitsluitend recht is verleend na een
     aanbesteding waarop alle concurrenten konden                     1. Uit het onderzoek van Richtlijn 91/629/EEG van de
     inschrijven.                                                          Raad van 19 november 1991 tot vaststelling van mini-
                                                                           mumnormen ter bescherming van kalveren is niet
2. Aan het in artikel 14, lid 5, van Verordening (EEG)                     gebleken van feiten of omstandigheden die de geldig-
     nr. 3820/85 gestelde vereiste dat iedere bestuurder van               heid ervan kunnen aantasten.
     een voertuig dat een in artikel 14, lid 1, bedoelde
     dienst onderhoudt, een uittreksel uit het dienstrooster          2. Een lidstaat die uitvoering heeft gegeven aan de aanbe-
     en een afschrift van de dienstregeling bij zich moet                  veling van 1988 betreffende runderen, opgesteld voor
     hebben, is niet voldaan, wanneer het uittreksel uit het               de toepassing van de beginselen van de Europese Over-
     dienstrooster enkel betrekking heeft op de dag van de                 eenkomst inzake de bescherming van landbouwhuis-
     controle.                                                             dieren, kan zich ter rechtvaardiging van beperkingen
                                                                           van de uitvoer van levende kalveren teneinde te voor-
(1) PB C 26 van 25.1.1997.                                                 komen dat zij als kistkalveren worden gehouden in
                                                                           andere lidstaten die Richtlijn 91/629/EEG ten uitvoer
                                                                           hebben gelegd, maar de genoemde aanbeveling niet
                                                                           toepassen, niet beroepen op artikel 36 EG-Verdrag en
                                                                           in het bijzonder niet op de in dat artikel genoemde
                                                                           openbare zedelijkheid, openbare orde of bescherming
                   ARREST VAN HET HOF                                      van de gezondheid en het leven van dieren.
                       van 19 maart 1998
                                                                      (1) PB C 46 van 17.2.1996.
in zaak C-1/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing van
de High Court of Justice, Queen's Bench Division) The
Queen tegen Minister of Agriculture, Fisheries and Food,
       ex parte: Compassion in World Farming Ltd (1)
(Artikelen 34 en 36 EG-Verdrag Ð Richtlijn 91/629/EEG
Ð Europese Overeenkomst inzake de bescherming van                     Beroep, op 2 maart 1998 ingesteld door Commissie van
landbouwhuisdieren Ð Aanbeveling betreffende runderen                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Neder-
Ð Uitvoer van kalveren uit lidstaat die in Overeenkomst                                           landen
en aanbeveling vastgesteld beschermingsniveau verzekert                                      (Zaak C-63/98)
Ð Uitvoer van kalveren naar lidstaten die richtlijn eerbie-
digen, doch niet normen van Overeenkomst en aanbeve-                                          (98/C 166/04)
ling, en die in staat van uitvoer verboden vormen van
intensieve veehouderij toestaan Ð Kwantitatieve uitvoer-
beperkingen Ð Uitputtende harmonisatie Ð Geldigheid                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                            van richtlijn)                            is op 2 maart 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der
                                                                      Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeen-
                           (98/C 166/03)                              schappen, vertegenwoordigd door Wouter Wils, als
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                       (Procestaal: Engels)                           bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Cen-
                                                                      tre Wagner, Kirchberg.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
In zaak C-1/96, betreffende een verzoek aan het Hof                   Ð vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden bij
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of                      het beheer van de schelpdiervisserij in de Waddenzee,
Justice, Queen's Bench Division (Verenigd Koninkrijk), in                  door na te laten passende maatregelen te treffen om


title: Zaak C-387/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 15 augustus 2012 — Hi Hotel HCF SARL/Uwe Spoering

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 15 augustus 2012 — Hi Hotel HCF SARL/Uwe Spoering
   (Zaak C-387/12)
   2012/C 343/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hi Hotel HCF SARL

      Verwerende partij: Uwe Spoering

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) aldus te worden uitgelegd dat het schadebrengende feit zich in een lidstaat (lidstaat A) heeft voorgedaan wanneer de onrechtmatige daad waarop de procedure betrekking heeft of waarop aanspraken worden gebaseerd, in een andere lidstaat (lidstaat B) is gesteld en in de deelneming aan de in eerstgenoemde lidstaat (lidstaat A) gepleegde onrechtmatige daad (basisdelict) bestaat?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Zaak C-191/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2011 door Yorma's AG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 15 februari 2011 in zaak T-213/09, Yorma's AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/12

         Hogere voorziening ingesteld op 20 april 2011 door Yorma's AG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 15 februari 2011 in zaak T-213/09, Yorma's AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-191/11 P)
   2011/C 211/23
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Yorma's AG (vertegenwoordiger: A. Weiß, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure:

               —

               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen);

               —

               Norma Lebensmittelfilialbetrieb GmbH & Co. KG

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 februari 2011, Yorma’s/BHIM — Norma Lebensmittelfilialbetrieb (YORMA’S) (zaak T-213/09), overeenkomstig artikel 116, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering in zijn geheel vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht houdende verwerping van rekwirantes beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 februari 2009, waarbij haar aanvraag tot inschrijving van een beeldmerk bevattende het woordbestanddeel „Yorma’s” is afgewezen. In dit arrest heeft het Gerecht de beslissing van de kamer van beroep houdende vaststelling dat gevaar voor verwarring met het oudere gemeenschapswoordmerk „NORMA” bestaat, bevestigd.
   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (hierna: „verordening nr. 40/94”).
   Volgens haar heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 onjuist uitgelegd door te concluderen dat de betrokken diensten, te weten het verschaffen van tijdelijke huisvesting enerzijds en de verhuur van een woning anderzijds, in zekere mate overeenstemmen. Het Gerecht heeft er geen rekening mee gehouden dat deze diensten functioneel niet complementair zijn, dat zij evenmin in een concurrentieverhouding met elkaar staan en dat ook het publiek dat deze diensten gebruikt, verschilt. Bovendien worden zij via verschillende distributiekanalen op de markt aangeboden.
   Verder heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 l onjuist uitgelegd door op causaal gebied tot de onjuiste slotsom te komen dat moet worden uitgesloten dat de — kennelijk onbestaande — begripsmatige overeenstemming tussen de twee merken wordt geneutraliseerd.
   Zo met het Gerecht wordt geconcludeerd dat geen sprake is van begripsmatige overeenstemming, kan hieruit evenmin worden afgeleid dat als zodanig overeenstemming in de zin van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 bestaat. De begripsmatige betekenis van een woord is van groot belang, aangezien een teken dat een specifieke begripsmatige inhoud heeft, meer opvalt dan tekens die geen betekenis hebben. Gevaar voor verwarring kan enkel worden geconstateerd indien het jongere merk van de begripsmatige inhoud van het oudere merk gebruik maakt. Dat is in casu duidelijk niet het geval. Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met de in artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het bestaan van gevaar voor verwarring gestelde voorwaarde. Het Gerecht heeft de relevantie van het begripsmatige verschil miskend, aangezien het geen rekening heeft gehouden met de grote impact van dit verschil ten opzichte van het auditieve en visuele verschil, en het heeft dit verschil niet beoordeeld zoals het dit hoe dan ook had moeten doen, aangezien de door een apostrof voorafgegane „s” een eigen en bijzonder karakteristieke betekenis heeft.
   Bovendien heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 onjuist toegepast door te oordelen dat de kamer van beroep — gelet op deze overwegingen — op goede gronden had geoordeeld dat het woordbestanddeel in casu het dominante element vormde. Deze vaststelling gaat voorbij aan de specifieke voorstelling — in kleur — van het teken „Y” op drie lijnen, die aan een muzikale notenbalk doen denken. Voorts is geen rekening gehouden met het feit dat de voor de „Y” gebruikte kleur meer uitgesproken en veelzeggend is dan die welke voor het woord „Yorma’s” is gebruikt. Voornoemde vaststelling van het Gerecht gaat eveneens voorbij aan het feit dat de letter „Y” in een welbepaald Engels (cursief) schrift is weergegeven, terwijl het woordbestanddeel in gewone drukletters „Yorma’s” geschreven staat.
   Het Gerecht geeft tevens blijk van een onjuiste rechtsopvatting en schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 waar het vaststelt dat het oppositiemerk Norma een visuele indruk weergeeft. Het is duidelijk dat dit merk geenszins een visuele indruk oproept.
   De vaststelling van het Gerecht dat de totaalindruk die door het als gemeenschapsmerk aangevraagde teken wordt gewekt, aanzienlijk kan worden beïnvloed, levert eveneens een onjuiste rechtsopvatting op en schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94.
   Het Gerecht geeft nog in een ander opzicht blijk van een onjuiste rechtsopvatting en schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, door te concluderen dat het fonetische verschil tussen de eerste letters „N” en „Y” van de woorden „Norma” en „Yorma’s” minder zwaar weegt dan het feit dat de in beide woorden voorkomende letters „o”, „r”, „m” en „a” auditief gelijk zijn. Bovendien zal de in het aangevraagde merk op de achtergrond weergegeven letter „Y” volgens het Gerecht niet worden uitgesproken. Evenmin zal de na de apostrof geplaatste letter „s” noodzakelijkerwijs worden uitgesproken. Zelfs indien dat wel het geval is, volstaat dit niet om de uit het gemeenschappelijke woordbestanddeel „orma” voortvloeiende fonetische overeenstemming te neutraliseren.
   Door hun verschillende beginletter klinken de merken totaal anders. De „Y” van „Yorma’s” verleent dit woord een zachtere klank terwijl de „N” van „Norma” een hardere, meer monotone klank oplevert. Anders dan het Gerecht meent, wordt de „s” steeds uitgesproken, aangezien deze in de grafische voorstelling niet ondergeschikt is weergegeven. Daardoor verkrijgt het merk „Yorma’s” een klank die aanzienlijk melodieuzer is en verschilt qua intonatie.


title: Zaken T-445/11 en T-88/12: Beschikking van het Gerecht van 11 januari 2013 — Charron Inox en Almet/Raad en Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Dumping — Invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal van oorsprong uit China — Voorlopig antidumpingrecht — Afdoening zonder beslissing — Definitief antidumpingrecht — Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/21

         Beschikking van het Gerecht van 11 januari 2013 — Charron Inox en Almet/Raad en Commissie
   (Zaken T-445/11 en T-88/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Dumping - Invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal van oorsprong uit China - Voorlopig antidumpingrecht - Afdoening zonder beslissing - Definitief antidumpingrecht - Beroep gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond)
   2013/C 71/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Charron Inox (Marseille, Frankrijk) en Almet (Satolas-et-Bonce, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P.-O. Koubi-Flotte, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en A. Polcyn, advocaten) (zaak T-88/12) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en S. Thomas, gemachtigden) (zaak T-445/11)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij Raad: Europese Comimissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en S. Thomas, gemachtigden) (zaak T-88/12)

      Voorwerp

   In zaak T-445/11, primair, vordering tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 627/2011 van de Commissie van 27 juni 2011 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 169, blz. 1), alsmede, subsidiair, vordering tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden ten gevolge van de onmiddellijke inwerkingtreding van die verordening en, in zaak T-88/12, primair, vordering nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1331/2011 van de Raad van 14 december 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde naadloze buizen en pijpen van roestvrij staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 336, blz. 6) en, subsidiair, vordering tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden ten gevolge van de bij deze verordening gelaste definitieve inning van de voorlopige antidumpingrechten

      Dictum

               1)

               De zaken T-445/11 en T-88/12 worden gevoegd voor de beschikking.

               2)

               De in de zaken T-445/11 en T-88/12 opgeworpen excepties van niet-ontvankelijkheid worden gevoegd met de zaken ten gronde.

               3)

               In zaak T-445/11 hoeft niet meer te worden beslist.

               4)

               Het beroep in zaak T-88/12 wordt gedeeltelijk kennelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk kennelijk ongegrond verklaard.

               5)

               Charron Inox en Almet dragen alle kosten in zaak T-445/11.

               6)

               Charron Inox en Almet dragen naast hun eigen kosten de kosten van de Raad van de Europese Unie in zaak T-88/12.

               7)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten in zaak T-88/12.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak T-56/17: Beroep ingesteld op 27 januari 2017 — PO e.a./EDEO

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/39

         Beroep ingesteld op 27 januari 2017 — PO e.a./EDEO
   (Zaak T-56/17)
   (2017/C 112/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: PO, PP, PQ (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               te verklaren en vast te stellen,

                           —

                           het op 15 april 2016 bekendgemaakte besluit tot wijziging van de rechten en verplichtingen van ambtenaren, tijdelijk functionarissen en arbeidscontractanten op het gebied van de schooltoelage („education allowances”), namelijk „Rights and obligations of officials, temporary and contract agents: Education Allowances”, wordt nietig verklaard;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de onwettigheid van het besluit van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 15 april 2016 (hierna: „bestreden besluit”), aangezien dit is vastgesteld in strijd met artikel 1 van bijlage X bij het Statuut van de ambtenaren en met artikel 110 van dat Statuut, bij gebreke van algemene uitvoeringsbepalingen van EDEO.
               De verzoekende partijen beroepen zich eveneens op het volledig ontbreken van motivering van de afwijzing van hun klacht tegen het bestreden besluit.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan het ontbreken van een sociale dialoog vóór de vaststelling van het bestreden besluit, in strijd met artikel 27 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de verworven rechten van ambtenaren en functionarissen die sinds vele jaren werkzaam zijn bij de Unie en wier kinderen eveneens sinds een aantal jaren schoolgaand zijn. Deze schending volgt uit het bestreden besluit, voor zover het een wijziging inhoudt van het eerder vastgestelde systeem op grond waarvan verreweg de meeste ambtenaren en functionarissen die om een aanvullende vergoeding vroegen, de volledige vergoeding kregen van kosten die boven de statutaire grens lagen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van de beginselen van voorzorg, gewettigd vertrouwen, rechtszekerheid en behoorlijk bestuur voortvloeiende uit het bestreden besluit, met name doordat het slechts voorziet in een overgangsmaatregel voor één jaar en de nieuwe aldus vastgestelde vergoedingsmodaliteiten worden opgelegd aan de ambtenaren en functionarissen die op het moment van de vaststelling ervan in dienst zijn.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan het ontbreken van een belangenafweging en van de eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel in het bestreden besluit, dat alleen de vermindering van de financiële last beoogt die de extra vergoeding van schoolkosten meebrengt, terwijl EDEO voor andere maatregelen had kunnen kiezen om dat doel te bereiken, zonder de rechten van het personeel te schenden. De verwerende partij heeft daarmee gekozen voor de oplossing die het meest nadelig is voor haar ambtenaren en functionarissen.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van het verbod van discriminatie, aangezien het bestreden besluit discriminerend is door invoering van een beginsel van vergoeding op dezelfde basis als die voor ambtenaren en functionarissen die zich in andere delegaties bevinden, en dus eenzelfde behandeling van verschillende situaties invoert.

               7.

               Zevende middel, ontleend aan schending van het recht op een gezinsleven en van het recht op onderwijs door EDEO, aangezien de vaststelling van het bestreden besluit tot gevolg heeft dat de verzoekende partijen moeten kiezen tussen hun beroepsleven en die fundamentele rechten.


title: Doorhaling van zaak C-250/96

text:
10.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 312/9
              Doorhaling van zaak C-12/96 (1)                     doorhaling in het register gelast van zaak C-30/98 (ver-
                        (98/C 312/19)                             zoek van het Landgericht Berlin om een prejudicieÈle beslis-
                                                                  sing): VR-Leasing GmbH tegen M. Bertram.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 1998             (1) PB C 94 van 28.3.1998.
de doorhaling in het register gelast van zaak C-12/96: Por-
tugese Republiek tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen.
(1) PB C 95 van 30.3.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak C-351/97 (1)
                                                                                (98/C 312/23)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 1998 de
              Doorhaling van zaak C-39/98 (1)
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-351/97: Com-
                        (98/C 312/20)                             missie van de Europese Gemeenschappen tegen Groother-
                                                                  togdom Luxemburg.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 1998 de           (1) PB C 357 van 22.11.1997.
doorhaling in het register gelast van zaak C-39/98: Com-
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Silena
SpA.
(1) PB C 137 van 2.5.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-250/96 (1)
                                                                                (98/C 312/24)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-327/96 (1)                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli 1998 de
                        (98/C 312/21)                             doorhaling in het register gelast van zaak C-250/96 (ver-
                                                                  zoek van de Pretura circondariale di Brescia om een preju-
                                                                  dicieÈle beslissing): Strafzaak tegen R. Piccaluga.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1998 de
                                                                  (1) PB C 294 van 5.10.1996.
doorhaling in het register gelast van zaak C-327/96 (ver-
zoek van het Tribunale di Genova om een prejudicieÈle
beslissing): Ente Autonomo Fiera Internazionale di Genova
tegen Ministero delle Finanze.
(1) PB C 370 van 7.12.1996.
                                                                                Doorhaling van zaak C-297/97 (1)
                                                                                (98/C 312/25)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 1998 de
              Doorhaling van zaak C-30/98 ( )1
                                                                  doorhaling in het register gelast van zaak C-297/97: Com-
                        (98/C 312/22)                             missie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                  Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1998 de           (1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Zaak T-29/05: Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door DELTAFINA Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/41

         Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door DELTAFINA Spa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-29/05)
   (2005/C 82/73)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door DELTAFINA Spa, gevestigd te Orvieto (TR), vertegenwoordigd door R. A. Jacchia, A. Terranova, I. Picciano en F. Ferraro, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               primair, de bestreden beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 20 oktober 2004 nietig te verklaren;

               2.

               subsidiair, de bestreden beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 20 oktober 2004 gedeeltelijk nietig te verklaren en de aan Deltafina opgelegde geldboete te verlagen;

               3.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking in het onderhavige geding is dezelfde als die in zaak T-24/05, Standard Commercial e.a./Commissie. (1) In casu worden dezelfde middelen en voornaamste argumenten als in laatstgenoemde zaak aangevoerd.
   Verzoekster betoogt in het bijzonder dat de Commissie:

               —

               haar verantwoordelijkheid als deelneemster en leidster van een kartel op een relevante markt waarop zij niet aanwezig was, heeft vastgesteld;

               —

               deze relevante markt niet heeft afgebakend;

               —

               haar een mededeling van punten van bezwaar zonder daarbij behorende verwijten heeft doen toekomen;

               —

               het beginsel van toereikende motivering heeft geschonden, met betrekking tot het bewijs dat de handel althans indirect of potentieel ongunstig is beïnvloed;

               —

               de duur en de ernst van de inbreuk alsmede de verzwarende en verzachtende omstandigheden onjuist heeft beoordeeld;

               —

               verzoeksters rol van samenwerking en bijgevolg de verlaging van de geldboete waarop zij recht heeft, onjuist heeft beoordeeld.

         Verzoekster voert tevens aan dat geen rekening is gehouden met de maximumbedragen van geldboeten, en ook niet met objectieve elementen in verband met de economische en sociale context als omstandigheden die relevant zijn voor de vaststelling van de geldboete.
   Ten slotte verwijt verzoekster de Commissie schending van de beginselen van gelijke behandeling, de niet-terugwerkende kracht van sancties en het gewettigd vertrouwen, alsmede misbruik van bevoegdheid, aangezien zij is afgeweken van haar eigen praktijk die erin bestaat personen buiten het kartel, die dit kartel hebben bevorderd, in de hand gewerkt of ertoe hebben bijgedragen, enkel nominale straffen op te leggen, in strijd met haar eigen uitdrukkelijke voornemen om van deze praktijk slechts in de toekomst af te wijken.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.


title: Zaak C-561/07: Beroep ingesteld op 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/21

         Beroep ingesteld op 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-561/07)
   (2008/C 64/32)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en L. Pignataro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door artikel 47, leden 5 en 6, van wet nr. 428 van 29 december 1990, dat betrekking heeft op ondernemingen in moeilijkheden in de zin van artikel 2, vijfde alinea, sub c, van wet nr. 675 van 12 augustus 1977, te handhaven, zodat de in de artikelen 3 en 4 van richtlijn 2001/23/EG vastgestelde rechten van de werknemers niet worden gewaarborgd bij de overgang van ondernemingen waarvan is vastgesteld dat zij zich in „moeilijkheden” bevinden, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt dat artikel 47, leden 5 en 6, van wet nr. 428 van 29 december 1990 in strijd is met richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (1), voor zover werknemers die onder de regeling van de kas voor vervangingsinkomsten vallen en worden overgedragen aan de overnemer, de bij artikel 2112 van de codice civile (Italiaans burgerlijk wetboek) vastgestelde rechten verliezen, met uitzondering van de eventuele garanties waarin de vakbondsovereenkomst voorziet (de in artikel 47, lid 5, genoemde „gunstigere voorwaarden”).
   Dit betekent dat de werknemers van de onderneming die onder de regeling van de kas voor vervangingsinkomsten („CIGS”) vallen wanneer de onderneming in moeilijkheden verkeert, bij overgang van de onderneming niet de waarborgen genieten waarin de artikelen 3 en 4 van de richtlijn voorzien.
   Artikel 47, lid 6, bepaalt dat de werknemers die niet door de verkrijger, de huurder of de nieuwe exploitant in dienst worden genomen, een voorrangsrecht hebben voor de indienstnemingen door laatstgenoemden gedurende één jaar na de overgang, of gedurende een langere periode zoals in de collectieve overeenkomsten is vastgesteld. Voor zover deze werknemers na de overgang van de onderneming door de verkrijger, huurder of nieuwe exploitant in dienst worden genomen, is artikel 2112 van het burgerlijk wetboek niet op hen van toepassing.
   De Italiaanse regering betwist niet het standpunt van de Commissie dat de werknemers van de onderneming die onder de regeling van de kas voor vervangingsinkomsten („CIGS”) vallen wanneer de onderneming in moeilijkheden verkeert, bij overgang van de onderneming niet de waarborgen genieten waarin de artikelen 3 en 4 van de richtlijn voorzien. Zij stelt evenwel dat in casu artikel 5, lid 3, van de richtlijn van toepassing is.
   De Commissie stelt dat deze bepaling weliswaar de mogelijkheid biedt om bij overgang van ondernemingen die in ernstige economische moeilijkheden verkeren, in de arbeidsvoorwaarden wijzigingen aan te brengen die bedoeld zijn om de werkgelegenheid veilig te stellen door het voortbestaan van de onderneming, de vestiging of onderdelen daarvan te verzekeren. Volgens deze bepaling kan de lidstaat evenwel enkel de vervreemder en de vertegenwoordigers van de werknemers toestaan om in dergelijke omstandigheden overeen te komen de arbeidsvoorwaarden te wijzigen. Hij kan daarentegen niet, zoals in artikel 47, leden 5 en 6, van wet nr. 428/90 is gebeurd, de toepassing van de artikelen 3 en 4 van de richtlijn uitsluiten.

      (1)  PB L 82, blz. 16.


title: Zaak T-364/16: Beroep ingesteld op 7 juli 2016 — ArcelorMittal Tubular Products Ostrava e.a./Commissie

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/51

         Beroep ingesteld op 7 juli 2016 — ArcelorMittal Tubular Products Ostrava e.a./Commissie
   (Zaak T-364/16)
   (2016/C 305/69)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. (Ostrava-Kunčice, Tsjechië) en 12 andere verzoekers (vertegenwoordigers: G. Berrisch, advocaat, en B. Byrne, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het door de Europese Commissie op of vóór 6 juni 2016 vastgestelde besluit om Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd te verwijderen van de lijst van ondernemingen die zijn ingedeeld onder de aanvullende TARIC-code A950 en die onderneming in plaats daarvan in te delen onder een nieuwe aanvullende TARIC-code — te weten C129 — voor alle TARIC-codes die worden vermeld in artikel 1, lid 1, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2272 van de Commissie van 7 december 2015 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen, van ijzer of van staal, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (PB 2015 L 322, blz. 21) en daarmee het tarief van het antidumpingrecht op de invoer van door Hubei geproduceerde SPT te verlagen tot 0 %,

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers één enkel middel aan, waarmee zij betogen dat het bestreden besluit geen rechtsgrondslag had en derhalve in strijd is met artikel 1, lid 2, van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2272 van de Commissie alsmede met de bijlage bij die verordening.
   De Europese Commissie baseerde het bestreden besluit op het arrest van het Hof van Justitie in de zaken ArcelorMittal Tubular Products Ostrava a.s. e.a./Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd en Raad van de Europese Unie/Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd (gevoegde zaken C-186/14 P en C-193/14 P, EU:C:2016:209), waarin het Hof het arrest van het Gerecht in de zaak Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd/Raad van de Europese Unie (T-528/09, EU:T:2014:35) — waarin het Gerecht verordening (EG) nr. 926/2009 van de Raad tot vaststelling van een antidumpingrecht op bepaalde naadloze buizen en pijpen („SPT”) van oorsprong uit de Chinese Volksrepubliek nietig had verklaard — heeft bevestigd, voor zover deze een antidumpingrecht instelde op de door Hubei Xinyegang Steel Co. Ltd. geproduceerde producten. Volgens verzoekers heeft de Europese Commissie de nietigverklaring van verordening (EG) nr. 926/2009 van de Raad ten onrechte uitgebreid tot uitvoeringsverordening (EU) 2015/2272 van de Commissie, aangezien laatstgenoemde verordening geen voorwerp van debat vormde in de eerdere zaken voor het Hof. Derhalve had de Commissie het bestreden besluit pas kunnen vaststellen nadat zij verordening (EU) 2015/2272 had ingetrokken.


title: Zaak F-156/12: Beroep ingesteld op 20 december 2012 — ZZ/Comité van de Regio’s

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/31

         Beroep ingesteld op 20 december 2012 — ZZ/Comité van de Regio’s
   (Zaak F-156/12)
   2013/C 71/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende weigering om een schadevergoeding toe te kennen wegens de foutieve gedraging van het Comité van de Regio’s en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 17 februari 2012 tot afwijzing van het verzoek van 19 oktober 2011 om toekenning van een schadevergoeding wegens de foutieve gedraging van het Comité van de Regio’s;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van het Comité van de Regio’s van 10 september 2012, waarvan diezelfde dag kennis is gegeven bij e-mail en op 12 september 2012 bij aangetekend schrijven met ontvangstbewijs, tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               veroordeling van het Comité van de Regio’s tot betaling van een voorlopig op 354 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van de materiële schade, en van een ex aequo et bono op 100 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van het Comité van de Regio’s in alle kosten.


title: Zaak C-469/04: Beroep, op 4 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/9

         Beroep, op 4 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-469/04)
   (2004/C 314/19)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 4 november 2004 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Zavvos en A. Bordes, leden van haar juridische dienst.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/60/EG van de Raad van 27 juni 2002 houdende vaststelling van specifieke bepalingen voor de bestrijding van Afrikaanse varkenspest en houdende wijziging van richtlijn 92/119/EEG met betrekking tot besmettelijke varkensverlamming (Teschenerziekte) en Afrikaanse varkenspest (1), en door die bepalingen in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 juni 2003 verstreken.

      (1)  PB L 192 van 20.7.2002, blz. 27.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 november 2002 in zaak C-414/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlĳn 97/7/EG")

text:
25.1.2003                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 19/9
                      ARREST VAN HET HOF                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                            (Tweede kamer)
                                                                                van 19 september 2002
                       van 28 november 2002
                                                                            in zaak C-267/01 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
                                                                            om een prejudiciële beslissing): Jaroslav Nyvlt tegen
                                                                                Flughaven Wien AG ( 1)
in zaak C-414/01: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                                                                            („Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                                                            — Vraag waarop antwoord geen enkele ruimte voor redelijke
(„Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 97/7/EG”)                    twijfel laat — Artikel 3 van verordening (EEG) nr. 3922/91
                                                                            — Harmonisatie van technische voorschriften en administra-
                                                                            tieve procedures op gebied van burgerluchtvaart — Punt 35
                                                                                van JAR-145 (Joint Aviation Requirements)”)
                             (2003/C 19/16)
                                                                                (2003/C 19/17)
                           (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-267/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 234 EG van de Oberste Gerichtshof (Oosten-
In zaak C-414/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    rijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Jaroslav Nyvlt en
pen (gemachtigde: I. Martínez del Peral) tegen Koninkrijk                   Flughaven Wien AG, om een prejudiciële beslissing over
Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betreffende een                    de uitlegging van punt 35 van JAR-145 (Joint Aviation
verzoek om te doen vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door              Requirements), dat in de Gemeenschap van toepassing is
niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast            ingevolge artikel 3 van verordening (EEG) nr. 3922/91 van de
te stellen om te voldoen aan richtlijn 97/7/EG van het Europees             Raad van 16 december 1991 inzake de harmonisatie van
Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de                         technische voorschriften en administratieve procedures op het
bescherming van de consument bij op afstand gesloten                        gebied van de burgerluchtvaart (PB L 373, blz. 4), zoals
overeenkomsten (PB L 144, blz. 19), of althans deze bepalingen              gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2176/96 van de Commissie
niet ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens                   van 13 november 1996 (PB L 291, blz. 15), heeft het
artikel 15, lid 1, van de richtlijn op hem rustende verplichtin-            Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr,
gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer),
                                                                            kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La Pergola (rapporteur),
samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, V. Skou-              rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op
ris en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:               19 september 2002 een beschikking gegeven waarvan het
C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 28 november 2002 een                  dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            1)     Wanneer een werknemer die bevoegd is om te beslissen over de
1)     Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te           vrijgave voor gebruik, door zijn werkgever ter beschikking wordt
       stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 97/7/EG van              gesteld van een goedgekeurde onderhoudsorganisatie, is deze
       het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997                           laatste onderworpen aan de verplichtingen van punt 35 van
                                                                                JAR-145 (Joint Aviation Requirements), dat in de Gemeen-
       betreffende de bescherming van de consument bij op afstand
       gesloten overeenkomsten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens              schap van toepassing is op grond van artikel 3 van verordening
       artikel 15, lid 1, van deze richtlijn op hem rustende verplichtin-          (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991
       gen niet nagekomen.                                                         inzake de harmonisatie van technische voorschriften en adminis-
                                                                                tratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart, zoals
                                                                                gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2176/96 van de Commissie
2)     Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.                          van 13 november 1996.
                                                                            2)     Onverminderd de verplichtingen van goedgekeurde onderhouds-
                                                                                organisaties op grond van punt 35 van JAR-145 (Joint
( 1) PB C 348 van 8.12.2001.
                                                                                Aviation Requirements), verzet deze bepaling er zich niet tegen
                                                                                dat op grond van strengere nationale bepalingen een werkgever
                                                                                die niet als onderhoudsorganisatie is goedgekeurd, verplicht
                                                                                wordt geacht, een van zijn ex-werknemers die hierom verzoekt,


title: Zaak F-20/15: Beroep ingesteld op 3 februari 2015 — ZZ/Commissie

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/41

         Beroep ingesteld op 3 februari 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-20/15)
   (2015/C 127/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014 worden voorgedragen voor bevordering naar de rang AD13

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               vaststelling van de onwettigheid van het besluit van de Commissie van 16 december 2013 houdende de AUB van artikel 45 en van de daaropvolgende mededeling aan de Commissie van 18 december 2013 tot wijziging van de regels voor de samenstelling van de kabinetten van de leden van de Commissie en de woordvoerders;

               —

               nietigverklaring van het daaropvolgende besluit van het TABG, waarvan op 24 juni 2014 is kennisgegeven, om verzoeker niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die in het kader van de bevorderingsronde 2014; zoals voorzien in artikel 45 van het Statuut, worden voorgedragen voor bevordering naar de rang AD13, voor zover verzoeker in dat besluit niet wordt aangemerkt als een persoon die bijzondere verantwoordelijkheden draagt waardoor hij moet worden ingedeeld in een standaardambt van „hoofd van een eenheid of gelijkwaardig” of „adviseur of gelijkwaardig” door gelijkstelling aan de indeling voor ambtenaren die zijn gedetacheerd bij de kabinetten overeenkomstig de mededeling van de Commissie van 18 december 2013;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-267/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 mei 2017 — Rhenus Veniro GmbH & Co. KG/Kreis Heinsberg

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 17 mei 2017 — Rhenus Veniro GmbH & Co. KG/Kreis Heinsberg
   (Zaak C-267/17)
   (2017/C 269/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rhenus Veniro GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Kreis Heinsberg

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) van toepassing op onderhands te gunnen openbaredienstcontracten in de zin van artikel 2, onder i), van de verordening, die overeenkomstig artikel 5, lid 1, tweede zin, van de verordening niet de vorm aannemen van contracten voor dienstenconcessies in de zin van de richtlijnen 2004/17/EG of 2004/18/EG?
               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:

               2.

               Wordt in artikel 2, onder b), en in artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 door het gebruik van het woord „of”, respectievelijk de woorden „dan wel” uitgegaan van een exclusieve bevoegdheid van ofwel een afzonderlijke overheid ofwel een groepering van overheden of kan op grond van deze bepalingen een afzonderlijke overheid ook lid zijn van een groepering van overheden en aan de groepering bepaalde taken delegeren, maar tegelijkertijd bevoegd blijven om op te treden overeenkomstig artikel 2, onder b), en de bevoegde plaatselijke overheid in de zin van artikel 5, lid 2, van de verordening zijn?

               3.

               Sluit artikel 5, lid 2, tweede zin, onder e), van verordening (EG) nr. 1370/2007 met de verplichting de openbare personenvervoersdienst grotendeels zelf uit te voeren, uit dat de interne exploitant dit deel van de diensten door een 100 %-dochteronderneming laat uitvoeren?

               4.

               Wanneer moet zijn voldaan aan de voorwaarden voor een onderhandse gunning overeenkomstig artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007: al ten tijde van de publicatie van een beoogde onderhandse gunning overeenkomstig artikel 7 van verordening (EG) nr. 1370/2007 of pas op het moment van de onderhandse gunning zelf?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-490/15 P en C-505/15 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 september 2016 — Ori Martin SA (C-490/15 P), Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) (C-505/15 P)/Europese Commissie [Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt van spanstaal — Geldboeten — Berekening van de geldboeten — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 23, lid 2 — Vermoeden van de daadwerkelijke uitoefening van beslissende zeggenschap door de moedermaatschappij over de dochteronderneming — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 — Verbod van terugwerkende kracht — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte binnen een redelijke termijn — Handvest van de grondrechten — Artikel 41 — Recht op behandeling van zaken binnen een redelijke termijn]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/23

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 september 2016 — Ori Martin SA (C-490/15 P), Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) (C-505/15 P)/Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-490/15 P en C-505/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt van spanstaal - Geldboeten - Berekening van de geldboeten - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 23, lid 2 - Vermoeden van de daadwerkelijke uitoefening van beslissende zeggenschap door de moedermaatschappij over de dochteronderneming - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006 - Verbod van terugwerkende kracht - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte binnen een redelijke termijn - Handvest van de grondrechten - Artikel 41 - Recht op behandeling van zaken binnen een redelijke termijn])
   (2016/C 419/30)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Ori Martin SA (C-490/15 P), Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) (C-505/15 P) (vertegenwoordigers: G. Belotti en P. Ziotti, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, G. Conte en P. Rossi, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen in de zaken C-490/15 P en C-505/15 P worden afgewezen.

               2)

               Ori Martin SA wordt in zaak C-490/15 P verwezen in de kosten.

               3)

               Siderurgica Latina Martin SpA (SLM) wordt in zaak C-505/15 P verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak T-311/00: Beroep, op 28 september 2000 ingesteld door British American Tobacco International (Investments) Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 355/36             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         9.12.2000
Beroep, op 28 september 2000 ingesteld door British                    evenwel niet nader gemotiveerd of verwezen naar een van de
American Tobacco International (Investments) Limited                   uitzonderingen op de toegangsregels (2). Bijgevolg zijn de
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      toegangsregels in het algemeen en haar recht op toegang in
                                                                       het bijzonder geschonden.
                       (Zaak T-311/00)
                                                                       (1) Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de
                                                                            Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
                                                                            bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de produc-
                       (2000/C 355/76)                                      tie, de presentatie en de verkoop van tabaksproducten (algehele
                                                                            omwerking) (COM/99/594 final).
                                                                       (2) Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie van 8 fe-
                                                                            bruari 1994 inzake de toegang tot documenten van de Commissie
                       (Procestaal: Engels)                                 (PB L 46, blz. 58).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 september 2000 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door British
American Tobacco International (Investments) Limited, verte-
                                                                       Beroep, op 29 september 2000 ingesteld door A. Tavares
genwoordigd door S. Crosby, Solicitor, van Kemmler Rapp
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Böhlke & Crosby, advocaten te Brussel.
                                                                                (Zaak T-312/00)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2000/C 355/77)
—    de beschikking van de Commissie van 7 september 2000
     nietig te verklaren, waarbij toegang is geweigerd tot de                                      (Procestaal: Frans)
     internationale wetenschappelijke onderzoeksrapporten
     waarop het richtlijnvoorstel Com 1999/594 final is                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     gebaseerd, tot de documenten betreffende de beoordeling           schappen is op 29 september 2000 beroep ingesteld tegen
     daarvan door de Commissie en tot de notulen van                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Tavares,
     het Comité van kankerdeskundigen, het Comité van                  wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door L. Tinti,
     vooraanstaande kankerdeskundigen en het Adviescomité              advocaat te Luxemburg.
     voor kankerpreventie met betrekking tot de genoemde
     internationale wetenschappelijke onderzoeksrapporten,             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     zoals nader gespecificeerd in het verzoek om toegang van
     6 juni 2000;                                                      —       nietig te verklaren het stilzwijgende besluit tot afwijzing
                                                                               van het door verzoekster overeenkomstig artikel 90
                                                                               van het Statuut ingediende verzoek, aangezien het een
—    de Commissie overeenkomstig artikel 87 van het Regle-
                                                                               weigering inhoudt om haar de in artikel 5, lid 1, van
     ment voor de procesvoering van het Gerecht in de kosten
                                                                               bijlage VII bij het Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding
     te veroordelen.
                                                                               en de in artikel 10, lid 1, van die bijlage bedoelde
                                                                               dagvergoedingen toe te kennen;
                                                                       —       de Commissie te veroordelen om aan verzoekster te
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                               betalen, de nog als inrichtingsvergoeding en dagvergoe-
                                                                               dingen verschuldigde bedragen, vermeerderd met interes-
Verzoekster is een onderdeel van de British American Tobacco                   sen op de voet van 8 % ’s jaars vanaf de datum waarop de
(BAT)-groep. De kernactiviteiten van deze groep zijn de                        bedragen verschuldigd waren;
productie, distributie en verkoop van tabaksproducten. Op              —       de Commissie in de kosten te verwijzen.
6 juni 2000 heeft zij om toegang verzocht tot twee groepen
documenten verband houdend met het voorstel van de
Commissie voor een richtlijn inzake tabaksproducten (1). De            Middelen en voornaamste argumenten
eerste groep omvat documenten met wetenschappelijk gege-
vens over tabaksproducten en de tweede documenten met                  Tot staving beroept verzoekster zich op:
wetenschappelijke gegevens over het gedrag van consumenten.
                                                                       —       Schending van artikel 5, lid 1, eerste alinea, van bijlage VII
                                                                               bij het Ambtenarenstatuut. Zoals zij door de rechtspraak
Verzoekster stelt, dat in de loop van de administratieve                       wordt uitgelegd, houdt die bepaling in, dat de ambtenaar
procedure is gebleken van het bestaan of het vermoedelijke                     aan wie een ontheemdingstoelage wordt toegekend,
bestaan van een aantal documenten die Commissiedocumen-                        automatisch recht heeft op een inrichtingsvergoeding. Op
ten zijn en die binnen het bereik van het verzoek om                           grond van een onjuiste uitlegging van die bepaling,
toegang vallen. Geen van deze stukken is haar toegezonden of                   wordt in het bestreden besluit geweigerd, verzoekster de
anderszins toegankelijk gemaakt, zodat het verzoek moet                        inrichtingsvergoeding toe te kennen, ofschoon zij de
worden geacht te zijn afgewezen. De Commissie heeft dit                        ontheemdingstoelage ontvangt.


title: Zaak T-356/07: Beroep ingesteld op 19 september 2007 — Pfizer/BHIM — Isdin (ISDIN 14-8.000)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/64

         Beroep ingesteld op 19 september 2007 — Pfizer/BHIM — Isdin (ISDIN 14-8.000)
   (Zaak T-356/07)
   (2007/C 269/117)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Pfizer Ltd (Sandwich, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde, advocaten, en M. Hawkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Isdin, SA (Barcelona, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juni 2007 in zaak R 565/2006-1 te vernietigen; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „ISDIN 14-8.000” voor waren van onder meer klasse 5 — gemeenschapsmerk nr. 1 243 633

      Houder van het gemeenschapsmerk: Isdin, SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: nationaal woordmerk „ISTIN” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling voor zover daarbij het gemeenschapsmerk werd nietig verklaard

      Aangevoerde middelen: schending van verzoeksters recht om te worden gehoord overeenkomstig artikel 73 van verordening nr. 40/94 van de Raad en schending van artikel 52 juncto artikel 8, lid 1, sub b), van deze verordening