title: Zaak T-241/02: Beroep, op 7 augustus 2002 ingesteld door Daniel Callebaut tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        12.10.2002
Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door Koninklijke                   Verzoekster voert in de eerste plaats aan dat de bestreden
Coöperatie Cosun U.A. tegen de Commissie van de                         beschikking artikel 1 en 13 van Verordening 1430/79 schendt,
                  Europese Gemeenschappen                               doordat de Commissie de extra heffingen niet beschouwt als
                                                                        een in- of uitvoerrecht. Deze heffingen vallen volgens de
                                                                        beschikking niet onder de werkingssfeer van Verordening
                        (Zaak T-240/02)                                 1430/79 en kunnen niet worden kwijtgescholden. Volgens
                                                                        verzoekster is de heffing echter een in-of uitvoerrecht en is
                        (2002/C 247/35)                                 Verordening 1430/79 wel van toepassing. Zij stelt dat de
                                                                        heffing hetzelfde doel als een douanerecht dient en van gelijke
                                                                        hoogte is als een douanerecht. Voorts dient niet-uitgevoerde
                      (Procestaal: Nederlands)                          C-suiker op dezelfde voet behandeld te worden als uit derde
                                                                        landen ingevoerde suiker.
                                                                        Verzoekster voert verder aan dat de bestreden beschikking in
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               strijd is met het gelijkheidsbeginsel en het billijkheidsbeginsel.
schappen is op 9 augustus 2002 beroep ingesteld tegen de                De bestreden beschikking leidt ertoe dat verzoekster in het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninklij-                geheel niet in aanmerking komt voor een eventuele kwijtschel-
ke Coöperatie Cosun U.A., gevestigd te Breda, vertegenwoor-             ding van de extra heffing, ook al kan haar geen nalatigheid
digd door mr. M.M. Slotboom en mr. N.J. Helder.                         verweten worden en verkeert zij in een bijzondere situatie.
                                                                        Volgens verzoekster wordt zij hierdoor ongelijk behandeld in
                                                                        vergelijking met een onderneming die kwijtschelding vraagt
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:              van in- of uitvoerrecht. Hierdoor bestaat bovendien een lacune
                                                                        in haar rechtsbescherming. Deze lacune is, volgens verzoekster,
—     de beschikking van 2 mei 2002 van de Europese Commis-             in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel.
      sie gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden C(2002)
      1580 def. in dossier REM 19/01 nietig te verklaren;
                                                                        (1 ) Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981
                                                                             houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
—     de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.               sector suiker (PB L 177 van 1.7.1981, blz. 4-31).
                                                                        (2 ) Verordening (EEG) nr. 2670/81 van de Commissie van 14 septem-
                                                                             ber 1981 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen voor de
                                                                             produktie buiten de quota in de sector suiker (PB L 262 van
                                                                             16.9.1981, blz. 14-16).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        (3 ) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
                                                                             betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrech-
                                                                             ten (PB L 175 van 12.7.1979, blz. 1-7).
Verzoekster produceerde zogenoemde C-suiker. Deze suiker                (4 ) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
moet ten laatste 1 jaar na het productiejaar uit de Gemeenschap              1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
uitgevoerd worden. Indien dit niet gebeurt, worden er extra                  L 302 van 19.10.1992, blz. 1-50).
heffingen opgelegd overeenkomstig Verordening 1785/81 (1)
en Verordening 2670/81 (2).
In 1993 verkocht verzoekster C-suiker aan derden, die het uit
de Gemeenschap zouden uitvoeren. De Nederlandse Fiscale
Inlichtingen en Opsporingsdienst stelde echter vast dat er bij          Beroep, op 7 augustus 2002 ingesteld door Daniel Cal-
de transporten gefraudeerd werd en dat de C-suiker in                   lebaut tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
werkelijkheid niet uit de Gemeenschap werd uitgevoerd.                                                     pen
Verzoekster werd hiervan in het belang van het onderzoek,
aanvankelijk niet op de hoogte gesteld. Er werd echter
vastgesteld dat zij zelf niet betrokken was bij de fraude.                                         (Zaak T-241/02)
Doordat zij echter niet op de hoogte werd gesteld van de
fraude, had zij niet de mogelijkheid om de suiker alsnog                                           (2002/C 247/36)
binnen de termijn uit te voeren en zodoende de extra heffingen
voor niet-uitgevoerde C-suiker te vermijden.                                                       (Procestaal: Frans)
Verzoekster verzocht daarop kwijtschelding van de extra
heffingen op basis van Verordening 1430/79 (3), vervangen               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
door Verordening 2913/92 (4). Ze stelde dat haar geen nalatig-          schappen is op 7 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
heid of manipulatie kon verweten worden en dat zij bovendien            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Daniel
in een bijzondere situatie verkeerde doordat zij niet onmiddel-         Callebaut, wonende te Mondorf-les-Bains (Luxemburg), verte-
lijk op de hoogte werd gesteld van de fraude. De Commissie              genwoordigd door Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne
wees haar vraag tot kwijtschelding af in de bestreden beschik-          Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
king.                                                                   burg.
 ---pagebreak--- 12.10.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 247/23
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
—    het besluit van de Commissie om de naam van verzoeker
     niet op te nemen op de lijst van meest verdienstelijke            Bij besluit van 23 juli 2001 heeft de dienst van de Commissie
     ambtenaren voor een bevordering tot de rang B2, en het            waarbij verzoeker is tewerkgesteld, verzocht dat een volgens
     besluit om hem bij de bevorderingsronde 2001 niet tot             haar eerder ingestelde procedure leidende tot de vaststelling
     deze rang te bevorderen, nietig te verklaren;                     dat verzoeker blijk heeft gegeven van onvoldoende geschikt-
                                                                       heid, zou worden hervat. Volgens verzoeker heeft de directeur-
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                            generaal van het DG ADMIN dit verzoek geïnterpreteerd als
                                                                       een verzoek „om een procedure op grond van artikel 51 van
                                                                       het Statuut in te leiden”.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Volgens verzoeker blijkt uit de stukken waarop zijn dienst zijn
Verzoeker, ambtenaar van verweerster in de rang B3, komt               verzoek heeft gebaseerd, dat deze zijn dossier slordig beheert.
op tegen de weigering van het TABG om hem bij de                       Uit dit dossier blijkt geenszins dat de gestelde procedures in
bevorderingsronde 2001 tot de rang B2 te bevorderen.                   1994 en 1996 zijn gevoerd.
Tot staving van zijn beroep stelt hij schending van artikel 45         Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker:
van het Statuut en van het gelijkheidsbeginsel, niet-eerbiediging
van de aanspraken van de ambtenaar op een bepaalde loopbaan            —     dat onduidelijk is of een oude procedure op grond van
en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.                        artikel 51 van het Statuut wordt hervat, dan wel of een
                                                                             nieuwe procedure wordt gevoerd, zonder dat evenwel
                                                                             wordt gezegd welke feiten aan verzoeker worden ver-
                                                                             weten;
                                                                       —     schending van het beginsel van hoor en wederhoor;
Beroep, op 12 augustus 2002 ingesteld door „J” tegen
                                                                       —     toepassing van het beginsel non bis in idem;
      Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       —     schending van het vertrouwensbeginsel;
                        (Zaak T-243/02)
                                                                       —     schending van het evenredigheidsbeginsel;
                        (2002/C 247/37)
                                                                       —     verkeerde beoordeling van de feiten en misbruik van
                        (Procestaal: Frans)                                  bevoegdheid;
                                                                       —     gebrekkige motivering;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 augustus 2002 beroep ingesteld tegen                 —     schending van artikel 26 van het Statuut.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door „J”, verte-
genwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia Bassas, ad-
vocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door G.D. Searle
—    het besluit van het TABG van 14 februari 2002, waarbij            LLC (voorheen G.D. Searle & Co) tegen het Bureau
     de klacht van verzoeker van 29 december 2001 is                   voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
     afgewezen, nietig te verklaren;                                                       tekeningen en modellen)
—    het besluit van 23 juli 2001, waarbij het DG ADMIN
                                                                                (Zaak T-244/02)
     wordt verzocht „de procedure leidende tot de vaststelling
     dat de betrokkene herhaaldelijk blijk heeft gegeven van
     onvoldoende geschiktheid, zo spoedig mogelijk te hervat-                                  (2002/C 247/38)
     ten”, nietig te verklaren;
                                                                                (Procestaal: Engels)
—    het besluit van 19 september 2001 tot instelling van een
     procedure op grond van artikel 51 van het Statuut, nietig
     te verklaren;
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verzoeker een schadevergoeding toe te kennen voor de              schappen is op 9 augustus 2002 beroep ingesteld tegen het
     geleden morele schade, onder alle voorbehoud begroot              Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
     op 25 000 EUR;                                                    tekeningen en modellen) door G.D. Searle LLC (voorheen
                                                                       G.D. Searle & Co), vertegenwoordigd door G. Farrington,
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                            Farrington & Co Solicitors, te Reading (Verenigd Koninkrijk).


title: Zaak F-30/08: Beroep ingesteld op 28 februari 2008 — Nanopoulos/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/50

         Beroep ingesteld op 28 februari 2008 — Nanopoulos/Commissie
   (Zaak F-30/08)
   (2008/C 171/100)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Photius Nanopoulos (Luxemburg, Groothertogdom Luxemburg) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van een bedrag ter vergoeding van de schade die hij heeft geleden wegens schending van zijn fundamentele rechten waardoor zijn eer en reputatie zijn aangetast
   Conclusies

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 850 000 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade en de schade die aan zijn gezondheid is toegebracht;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.


title: Zaak C-146/00: Beroep, op 17 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
10.6.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 163/21
4. Indien die werknemers niet noodzakelijkerwijs zijn uitge-                ting tot universele dienstverstrekking voor een organisatie
     sloten, welke criteria moet de nationale rechter dan                   een onbillijke last meebrengt”, kan hij een mechanisme
     toepassen om te bepalen welke werknemers in de sector                  voor het delen van de nettokosten van de verplichting
     wegvervoer door artikel 1, lid 3, worden uitgesloten en                tot universele dienstverstrekking instellen. Volgens de
     welke niet?                                                            Commissie bevat het dossier geen aanwijzingen, dat een
                                                                            nationaal systeem van nettokostendeling noodzakelijk was
                                                                            of dat het verzorgen van de universele dienst een onredelij-
(1) Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993                    ke last voor France Télécom betekende. In 1997 genoot
    betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeids-
    tijd (PB L 307, van 13.12.93, blz. 18).
                                                                            France Télécom immers een nagenoeg totaal monopolie
                                                                            wat de vaste telefonie betreft.
                                                                        — Het tijdschema van de verschillende etappes die tot herstel
                                                                            van het evenwicht in de tarieven moesten leiden, is de
                                                                            Commissie niet meegedeeld, ofschoon dit voor 11 januari
                                                                            1997 had moeten gebeuren. Dientengevolge kan de Com-
Beroep, op 17 april 2000 ingesteld door Commissie van                       missie niet beoordelen, of Frankrijk aan de verplichtingen
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                         van artikel 4 quater van richtlijn 90/388/EEG, zoals gewij-
                                                                            zigd bij richtlijn 96/19/EG, juncto artikel 2, eerste alinea
                         (Zaak C-146/00)                                    van richtlijn 96/19/EG heeft voldaan. Aangenomen dat het
                                                                            tarief van 65 francs, exclusief belasting, dat in het besluit
                                                                            inzake de universele dienst het evenwichtstarief wordt
                          (2000/C 163/38)                                   genoemd, dit ook werkelijk is, dan blijft het sinds 1 maart
                                                                            1999 geldende nieuwe abonnementstarief van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  64,48 francs, exclusief belasting, daar nog steeds iets
op 17 april 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                    onder. De Franse autoriteiten geven aldus te kennen, dat
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    de kosten van de onevenwichtige situatie vanaf 1 maart
woordigd door B. Doherty, lid van de juridische dienst, en                  1999 tot aan het einde van het jaar nog steeds 16 miljoen
F. Siredey-Barnier, een bij de juridische dienst gedetacheerd               francs bedragen, die gefinancierd moeten worden door het
nationale ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen                    fonds voor de universele dienst, en erkennen opnieuw dat
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de                  volgens hun eigen criteria het evenwicht nog niet is
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                hersteld. De Franse autoriteiten hadden dus hetzij moeten
                                                                            aangeven, dat France Télécom haar tarieven mocht blijven
                                                                            aanpassen, hetzij mededeling van het in artikel 4 quater
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            van richtlijn 90/388/EEG bedoelde tijdschema moeten
                                                                            doen.
1. vast te stellen dat de Franse Republiek haar verplichtingen
     niet is nagekomen door
     — geen uitvoering te geven aan artikel 4 quater van                — In strijd met artikel 5, lid 3, van richtlijn 97/33/EG juncto
          richtlijn 90/388/EEG (1) zoals gewijzigd bij richtlijn            bijlage III is in de Franse regeling bepaald, dat bij de
          96/19/EG (2),                                                     nettokostenberekening van de universele dienst mede de
                                                                            rendabele aansluitingen in aanmerking worden genomen;
     — het bepaalde in artikel 5, leden 1, 3, 4 en 5 van richtlijn          hierdoor nemen de te compenseren lasten onredelijk toe,
          97/33/EG (3)niet in acht te nemen.                                in het nadeel van nieuwkomers op de markt. Bovendien
                                                                            worden met de in artikel R.20-32 van de Code des postes
2. de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                           et télécommunications bepaalde berekeningsformule de
                                                                            financieringslasten van de universele dienst niet volgens
                                                                            objectieve criteria verdeeld, zoals artikel 4 quater van
                                                                            richtlijn 90/388/EEG voorschrijft. Tenslotte voldoet die
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            methode niet aan het transparantiebeginsel (artikel 5 van
                                                                            richtlijn 97/33/EG).
— De verplichting die Frankrijk aan exploitanten van mobiele
     telefoondiensten heeft opgelegd om in 1997 bij te dragen
     aan de universele dienst, vindt geen steun in het gemeen-
     schapsrecht. Anders dan de Franse autoriteiten stellen,            — Bepaalde kostenbestanddelen van de universele dienst
     bevatten de overwegingen 4 en 26 van richtlijn 96/19/EG                worden forfaitair bepaald, wat in strijd is met de in
     geen verplichtingen die niet zijn opgenomen in het regel-              artikel 5, lid 3, van richtlijn 97/33/EG voorgeschreven
     gevende deel van de richtlijn; er wordt enkel aan herinnerd,           specifieke berekening. De nettokosten van de onrendabele
     dat zolang de van oudsher bestaande exploitant over                    aansluitingen hadden dus niet forfaitair mogen worden
     exclusieve rechten voor spraaktelefonie beschikt, geen                 bepaald. De nettokosten van de universele dienst voor
     aanvullende maatregel noodzakelijk is ter verzekering van              1997 hadden niet forfaitair mogen worden bepaald. De
     de universele dienst. Artikel 5, lid 1, van richtlijn 97/33 is         aan France Télécom betaalde bijdrage ter compensatie
     nog duidelijker: alleen „wanneer een lidstaat overeenkom-              van de kosten van bepaalde sociale tarieven tenslotte is
     stig de bepalingen van dit artikel vaststelt dat de verplich-          onnauwkeurig berekend.
 ---pagebreak--- C 163/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.6.2000
— De Commissie verwijt Frankrijk voorts:                                 Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                         1. de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
     — de nettokosten van „niet-rendabele zones” onjuist te
                                                                             9 februari 2000 in zaak T-111/97 te vernietigen;
         hebben berekend;
                                                                         2. de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te
     — het immateriële voordeel dat het verzorgen van de                     verwijzen voor een uitspraak ten gronde op het beroep;
         universele dienst voor France Télécom oplevert, te
         hebben verwaarloosd;                                            3. de beslissing omtrent de kosten aan te houden.
     — schending van de regel, dat bij de berekening van de
         nettokosten rekening moet worden gehouden met de                Middelen en voornaamste argumenten
         inkomsten en dat de kosten en inkomsten toekomst-
         gericht dienen te zijn (bijlage III bij richtlijn 97/33/EG),    Schending van het recht: rekwiranten blijven van mening dat
         door de geraamde cijfers voor 1998 niet te willen               het besluit van 7 februari 1996 (bekendgemaakt in Mededelin-
         corrigeren omdat de bereikte methodologische voor-              gen van de Administratie van 27 maart 1996) een nieuw feit
         uitgang „moeilijk te integreren zou zijn in de definitieve      vormde dat een nieuwe termijn opende om op te komen
         raming voor 1998, gelet op het vereiste van een zekere          tegen de besluiten van de Commissie houdende indeling van
         stabiliteit in de ramingsmethoden voor een bepaald              rekwiranten in de rang op het tijdstip van hun benoeming tot
         jaar”.                                                          ambtenaar van de Commissie.
— Artikel 5, lid 5, tweede alinea, van richtlijn 97/33/EG is             Bovendien zijn rekwiranten van mening dat bij de beoordeling
     niet volledig in Frans recht omgezet en in elk geval niet op        of bedoeld verzoek tijdig was ingediend, de Commissie en
     inschikkelijke wijze door de Franse autoriteiten toegepast          nadien het Gerecht van eerste aanleg rekening moesten houden
     wat de publicatie van de individuele bijdragen van de               met de bijstandsverplichting welke op de gemeenschapsinstel-
     betrokken partijen aan de financiering van de universele            lingen rust. In de bestreden beschikking wordt niets gezegd
     dienst betreft.                                                     over hetgeen rekwiranten terzake hebben gesteld.
(1) PB 1990, L 192, blz. 10.
(2) PB 1996, L 74, blz. 13.
(3) PB 1997, L 199, blz. 32.
                                                                         Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-150/00)
                                                                                (2000/C 163/40)
Hogere voorziening, op 19 april 2000 ingesteld door                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
G. Valero Jordana en S. Vadé tegen beschikking, op 9 fe-                 op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
bruari 2000 in zaak T-111/97 tussen G. Valero Jordana en                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
S. Vadé en de Commissie van de Europese Gemeenschap-                     woordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische dienst,
pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste                   als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                              kamer)                                     bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
                                                                         Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
                        (Zaak C-149/00 P)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (2000/C 163/39)
                                                                         1. Vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet heeft
                                                                             voldaan aan de krachtens artikel 28 EG (ex artikel 30 EG-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Verdrag) op haar rustende verplichtingen, door vitamine-
op 9 april 2000 hogere voorziening ingesteld door G. Valero                  en mineraalpreparaten bij overschrijding van de eenvou-
Jordana en S. Vadé, vertegenwoordigd door C. Amo Quiñones,                  dige dagelijkse dosis dan wel algemeen, wanneer zij
advocaat te Brussel, Pasteurlaan 23, B-1180 Brussel, tegen de                vitamine A, D en K of mineraalstoffen van de groep der
beschikking, op 9 februari 2000 in zaak T-111/97 tussen                      chromaten bevatten, als geneesmiddel aan te merken,
Valero Jordana en Vadé en de Commissie van de Europese                       zonder aan te tonen, dat op grond van de verhoogde
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                    vitaminetoevoer of de erin vervatte vitaminen of mineralen
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).                               een ernstig gevaar voor de gezondheid bestaat.


title: Zaak T-476/07: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — Evropaïki Dynamiki/Frontex ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedures van Frontex — Verrichten van informaticadiensten — Afwijzing van offerte van inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Gunningscriteria — Kennelijke beoordelingsfout — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/15

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2012 — Evropaïki Dynamiki/Frontex
   (Zaak T-476/07) (1)

   (Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedures van Frontex - Verrichten van informaticadiensten - Afwijzing van offerte van inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Gunningscriteria - Kennelijke beoordelingsfout - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   2012/C 258/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europees agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex) (vertegenwoordigers: S. Vuorensola, gemachtigde, bijgestaan door J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van Frontex houdende afwijzing van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van aanbesteding Frontex/OP/47/2007 voor het verstrekken van „IT-diensten, hardware en softwarelicenties” (PB 2007/S 114-139890) en gunning van de opdracht aan een andere inschrijver en, anderzijds, een schadevordering

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Europees agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (Frontex), met inbegrip van de kosten waaromtrent bij beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2008 de beslissing was aangehouden.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak T-326/03: Beroep, op 22 september 2003 ingesteld door Hippocrate Vounakis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.11.2003            NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 289/29
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Middelen:                      —      Er bestaat geen gevaar van
                                                                                verwarring tussen de merken
                                                                                in de zin van artikel 8, lid 1,
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het                                                    sub b, van verordening (EG)
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                        nr. 40/94;
      (merken, tekeningen en modellen) van 18 juni 2003 in
      beroepsprocedure R 281/2002-4 te vernietigen;                                                    —      De conflicterende merken
                                                                                zijn niet overeenstemmend.
—     subsidiair, voor het geval dat de andere partij in de
      procedure de oppositie intrekt tijdens de beroepsprocedu-
      re: de oppositieprocedure als beëindigd te verklaren;
—     meer subsidiair: de zaak naar verweerder terug te wijzen
      met dien verstande dat de oppositieprocedure gelet op de
      intrekking van de oppositie als beëindigd dient te worden
      verklaard;                                                        Beroep, op 22 september 2003 ingesteld door Hippocrate
                                                                        Vounakis tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-326/03)
                                                                                (2003/C 289/61)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaal: Frans)
Aanvrager van het ge-        verzoekster
meenschapsmerk:
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Betrokken         gemeen-    woordmerk „E-SIM” voor waren               schappen is op 22 september 2003 beroep ingesteld tegen
schapsmerk:                  en diensten van de klassen 9 en 42         Commissie van de Europese Gemeenschappen door Hippoc-
                             (onder meer software voor het              rate Vounakis, wonende te Wezembeek-Oppem (België), verte-
                             ontwerpen, ontwikkelen, maken              genwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en
                             van prototypes, promoten en on-            E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                             dersteunen met betrekking tot uit-         burg.
                             eenlopende producten, systemen
                             en apparaten, en diensten met
                             betrekking tot de verschaffing van
                             elektronische handel op webbasis)          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                             — aanvraagnr. 1 387 661
                                                                        —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
                                                                              verzoekers naam niet op te nemen in de lijst van
Houder van het oppo-         Druckhaus Waiblingen Remstal-                    de bevorderde ambtenaren die is gepubliceerd in de
sitiemerk of -teken in de    Bote GmbH                                        Mededelingen van de administratie nr. 69-2002 van
oppositieprocedure:                                                           14 augustus 2002;
Oppositiemerk of -te-        Duits woordmerk „ASIM” voor                —     verweerster in de kosten te verwijzen.
ken:                         waren en diensten van de klas-
                             sen 9, 35, 41 en 42 (onder meer
                             programma voor gegevensver-
                             werking en economische en tech-
                             nische raadgeving alsmede oplei-           Middelen en voornaamste argumenten
                             ding)
Beslissing van de oppo-      afwijzing van de aanvraag                  Tot staving van haar vordering stelt verzoekster schending van
sitieafdeling:                                                          artikel 45 van het Statuut, alsmede een kennelijke beoorde-
                                                                        lingsfout.
Beslissing van de kamer      verwerping van verzoeksters be-
van beroep:                  roep


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede kamer) van 30 november 1995 in zaak C-113/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van de Franse Cour de cassation): E. Casarin tegen Directeur général des impôts (Artikel 95 van het Verdrag - Differentiële belasting op motorvoertuigen)

text:
3 . 2 . 96           | NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 31 /5
3 . Een onderdaan van een Lid-Staat die op duurzame wijze             Cour de cassation, in het aldaar aanhangig geding tussen E.
     een beroepswerkzaamheid uitoefent in een andere Lid             Casarin echtgenote Jacquier en Directeur général des
     Staat, waar hij zich vanuit een kantoor richt tot, onder         impóts, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
     anderen, de onderdanen van die staat, valt onder de              artikel 95 van het EG-Verdrag, heeft het Hof ( Tweede
     bepalingen van het hoofdstuk betreffende het recht van           kamer ), samengesteld als volgt: G. Hirsch, kamerpresident,
     vestiging, en niet onder die van het hoofdstuk betref           G. F. Mancini en F. A. Schockweiler ( rapporteur ), rechters;
     fende de diensten.                                               advocaat-generaal : F. G. Jacobs ; griffier: L. Hewlett, admi
                                                                      nistrateur, op 30 november 1995 een arrest gewezen
4 . De mogelijkheid voor een onderdaan van een Lid-Staat              waarvan het dictum luidt als volgt:
     om zijn recht van vestiging uit te oefenen, en de
     voorwaarden voor de uitoefening van dat recht moeten
     worden beoordeeld in het licht van de werkzaamheden
                                                                      Artikel 95 van het EG-Verdrag staat niet in de weg aan de
                                                                      toepassing van een nationale regeling inzake motorvoertui
     die de betrokkene in de Lid-Staat van ontvangst wenst            genbelasting waarin is voorzien in een stijging van de
     uit te oefenen .
                                                                      progressiecoëfficiënt als die welke in het hoofdgeding aan de
5 . Wanneer de toegang tot een specifieke werkzaamheid in             orde is, wanneer de verkoop van voertuigen van nationale
     de Lid-Staat van ontvangst in het geheel niet is geregle        makelij door die stijging niet wordt bevorderd ten opzichte
     menteerd, hebben onderdanen van elke andere Lid                 van die van uit andere Lid-Staten ingevoerde voertuigen.
     Staat het recht zich in eerstbedoelde staat te vestigen en
     aldaar dezelfde werkzaamheid uit te oefenen . Wanneer            (') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .
     daarentegen in de Lid-Staat van ontvangst bepaalde
     voorwaarden voor de toegang tot of de uitoefening van
     een specifieke werkzaamheid gelden, dient de onder
     daan van een andere Lid-Staat die deze werkzaamheid
     wenst uit te oefenen, in beginsel aan die voorwaarden te
     voldoen .                                                                           ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde kamer)
6 . Nationale maatregelen die de uitoefening van de in het
                                                                                van 30 november 1995
     Verdrag gewaarborgde fundamentele vrijheden kunnen
     belemmeren of minder aantrekkelijk kunnen maken,                 in zaak C- 134/94 (verzoek van het Tribunal Superior
     moeten aan vier voorwaarden voldoen: zij moeten                  de Justicia de Canarias om een prejudiciële beslissing):
     zonder discriminatie worden toegepast, zij moeten hun            Esso Española SA tegen Comunidad Autónoma de
     rechtvaardiging vinden in dwingende redenen van alge                                         Canarias (M
     meen belang, zij moeten geschikt zijn om de verwezen            (Aardolieprodukten — Verplichting tot bevoorrading van
     lijking van het nagestreefde doel te waarborgen, en zij                               bepaald grondgebied)
     mogen niet verder gaan dan nodig is voor het bereiken
     van dat doel.                                                                                ( 96/C 31 / 10 )
7. De Lid-Staten dienen de gelijkwaardigheid van                                            (Procestaai: Spaans)
     diploma 's in aanmerking te nemen en, in voorkomend
     geval, de kennis en de kwalificaties van de betrokkene te        (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
     vergelijken met die welke de volgens hun nationale                                 Jurisprudentie van het Hof)
     bepalingen vereist zijn.
(•) PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .                                  In zaak C-l 34/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal
                                                                      Superior de Justicia de Canarias ( Spanje ) in het aldaar
                                                                      aanhangig geding tussen Esso Espanola SA tegen Comuni
                   ARREST VAN HET HOF                                 dad Autónoma de Canarias, om een prejudiciële beslissing
                                                                      over de uitlegging van de artikelen 3 , onder c ), 5 , 6 , 30 , 36 ,
                         (Tweede kamer)
                                                                      52 , 53 , 56 , 85 en 102 , lid 1 , van het EG-Verdrag, heeft het
                    van 30 november 1995                              Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: G. Hirsch
in zaak C-l 13/94 (verzoek om prejudiciële beslissing van de          waarnemend voor de kamerpresident, G. F. Mancini, F. A.
Franse Cour de cassation ): E. Casarin tegen Directeur                Schockweiler, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ) en H. Ragne
                      général des impôts (')                          malm, rechters; advocaat-generaal : G. Cosmans; griffier :
                                                                      R. Grass, op 30 november 1995 een arrest gewezen waarvan
(Artikel 95 van het Verdrag — Differentiële belasting op              het dictum luidt als volgt:
                         motorvoertuigen)
                           ( 96/C 31 /09 )                             1 . De artikelen 3 , onder c), 52 en 53 van het EG-Verdrag
                        (Procestaai: Frans)
                                                                           zijn niet van toepassing op een zuiver binnenlandse
                                                                           situatie van een Lid-Staat, zoals die waarin een vennoot
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de               schap met maatschappelijke zetel in een Lid-Staat waar
                  Jurisprudentie van het Hof)                              zij ook haar werkzaamheden verricht, onderworpen is
                                                                           aan een regeling waarbij de regionale autoriteiten van
In zaak C-l 13/94, betreffende een verzoek aan het Hof                     een Lid-Staat, belast met het bestuur van een archipel die
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Franse                     deel uitmaakt van het grondgebied van die staat, met het


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-44/02, Dresdner Bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Artikel 81 EG — Prijsafspraken en provisiestructuur voor wisselen van chartale valuta — Duitsland — Verstekprocedure)

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/13

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-44/02, Dresdner Bank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Artikel 81 EG - Prijsafspraken en provisiestructuur voor wisselen van chartale valuta - Duitsland - Verstekprocedure)
   (2004/C 314/33)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-44/02, Dresdner Bank AG, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Hirsch en W. Bosch, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor het wisselen van eurozonevaluta's — Duitsland] (PB 2003, L 15, blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2003/25/EG van de Commissie van 11 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG [Zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — Bankkosten voor het wisselen van eurozonevaluta's — Duitsland], wordt nietig verklaard voorzover zij verzoekster betreft.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Zaak T-309/13: Beroep ingesteld op 7 juni 2013 — Enosi Mastichoparagogon/BHIM — Gaba International (ELMA)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/23

         Beroep ingesteld op 7 juni 2013 — Enosi Mastichoparagogon/BHIM — Gaba International (ELMA)
   (Zaak T-309/13)
   (2013/C 226/31)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Enosi Mastichoparagogon Chiou (Chios, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Malamis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gaba International Holding AG (Hamburg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 26 maart 2013 in zaak R 1539/2012-4 vernietigen;

               —

               het BHIM en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep (opposante voor de oppositieafdeling en geïntimeerde voor de kamer van beroep van het BHIM) verwijzen in hun eigen kosten en in de kosten van de gemeenschapsmerkaanvrager (verzoekster tot vernietiging).

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ELMA” voor waren van klasse 5 — internationale inschrijving waarin de Europese Gemeenschap wordt aangewezen nr. 900 845

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „ELMEX” voor waren van de klassen 3, 5 en 21

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-357/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2012 door Harald Wohlfahrt tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 mei 2012 in zaak T-580/10, Harald Wohlfahrt/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/28

         Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2012 door Harald Wohlfahrt tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 mei 2012 in zaak T-580/10, Harald Wohlfahrt/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-357/12 P)
   2012/C 287/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Harald Wohlfahrt (vertegenwoordigers: M. Loschelder, Rechtsanwalt, V. Schoene, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (hierna: „BHIM”), Ferrero SpA

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 mei 2012 in zaak T-580/10 vernietigen en de door rekwirant bij het Gerecht ingediende vorderingen, zoals weergegeven op bladzijde 4 van het arrest, toewijzen;

               —

               het BHIM verwijzen in de noodzakelijke kosten van rekwirant.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het BHIM en het Gerecht hebben inschrijving van het door verzoeker en huidige rekwirant aangevraagde merk „Kindertraum” voor waren van de klassen 16 en 28 geweigerd omdat interveniënte aan de zijde van verweerder, houdster van een ouder, onder meer voor waren van deze klassen ingeschreven Italiaans woordmerk „kinder”, oppositie had ingesteld.
   Rekwirant voert drie middelen aan:

      Eerste middel: schending van artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009
       (1)

   Het Gerecht oordeelt dat het niet relevant is of het oppositiemerk, dat op het tijdstip van de oppositiebeslissing reeds acht jaar was ingeschreven, wordt gebruikt. Overeenkomstig artikel 42, lid 3, juncto artikel 42, lid 2, van verordening nr. 207/2009 moet het gebruik van het oppositiemerk slechts worden bewezen wanneer dit op het tijdstip van de publicatie van de gemeenschapsmerkaanvraag reeds vijf jaar was ingeschreven. Rekwirant ziet in deze opvatting een tegenstrijdigheid met het doel van de gebruiksverplichting, die moet verzekeren dat na een respijtperiode van vijf jaar geen rechten kunnen worden gebaseerd op een ongebruikt ouder merk. Anders dan het Gerecht oordeelt, moet de in artikel 42 van verordening nr. 207/2009 vervatte lacune in de regeling door een teleologische uitlegging worden weggenomen, door het te interpreteren in de zin van bepalingen uit het Duitse of Italiaanse merkenrecht. Ook voor artikel 42 van verordening nr. 207/2009 is dan de gebruikssituatie op het tijdstip waarop de oppositieprocedure wordt afgesloten, relevant.

      Tweede middel: schending van artikel 75, eerste zin, van verordening nr. 207/2009, op rechtsmisbruik gebaseerde aanvraag voor het oppositiemerk

   De kamer van beroep heeft zich niet uitgesproken over rekwirants bezwaar dat de aanvraag voor het Italiaanse oppositiemerk op rechtsmisbruik was gebaseerd. Rekwirant verwijt het Gerecht het bezwaar inzake rechtsmisbruik ten onrechte niet te hebben aanvaard. Het bezwaar inzake rechtsmisbruik maakt deel uit van het gemeenschapsrecht en dus van het gemeenschapsmerkenrecht. Het moet in het onderhavige geval toepassing vinden omdat de wijze waarop opposante de aanvraagprocedure gebruikt, ertoe strekt door middel van ongebruikte merken het gebruik van het woord „kinder” zo veel mogelijk te verhinderen, zonder dat het daartoe vereiste economisch beschermenswaardig belang bestaat.

      Derde middel: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

   Het Gerecht heeft ten onrechte geconcludeerd tot verwarringsgevaar van het oppositiemerk van interveniënte met het aangevraagde merk. Het Gerecht heeft om te beginnen rekwirants betoog onjuist geanalyseerd en is ten onrechte ervan uitgegaan dat hij de vaststelling van de kamer van beroep dat de conflicterende merken overeenstemmen, niet heeft betwist. Hij heeft dit echter wel gedaan. De merken stemmen niet overeen aangezien het bestanddeel „kinder” van het oppositiemerk hooguit een zwak onderscheidend vermogen heeft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-81/10: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2011 — Tempus Vade/BHIM — Palacios Serrano (AIR FORCE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AIR FORCE — Oudere nationale en communautaire woord- en beeldmerken TIME FORCE — Relatieve weigeringsgronden — Geen gevaar voor verwarring — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/14

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2011 — Tempus Vade/BHIM — Palacios Serrano (AIR FORCE)
   (Zaak T-81/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk AIR FORCE - Oudere nationale en communautaire woord- en beeldmerken TIME FORCE - Relatieve weigeringsgronden - Geen gevaar voor verwarring - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 194/21
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Tempus Vade, SL (San Sebastián de los Reyes, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Gómez López, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Juan Palacios Serrano (Alcobendas, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Ochoa Santamaría, J. del Valle Sánchez en V. Ruiz de Velasco Martinez de Ercilla, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 januari 2010 (zaak R 1114/2008-4) inzake een oppositieprocedure tussen Tempus Vade, SL en M. Juan Palacios Serrano

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Tempus Vade, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-290/16: Beroep ingesteld op 7 juni 2016 — Fruits de Ponent/Commissie

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/64

         Beroep ingesteld op 7 juni 2016 — Fruits de Ponent/Commissie
   (Zaak T-290/16)
   (2016/C 270/70)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fruits de Ponent, S.C.C.L. (Alcarràs, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Roca Junyent, J. Mier Albert en R. Vallina Hoset, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de Commissie veroordelen tot vergoeding van de schade die is geleden door Escarp. S.C.P., Agropecuaria Sebcar, S.L. en Rusfal 2000, S.L. ten gevolge van haar handelen en nalaten met betrekking tot de verstoringen op de markten voor perziken en nectarines gedurende het verkoopseizoen 2014, met name door de vaststelling van gedelegeerde verordening (EU) nr. 913/2014 van de Commissie (1) en gedelegeerde verordening (EU) nr. 932/2014 van de Commissie (2);

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling aan:

                           —

                           Escarp, S.C.P. van een bedrag van 121 085,11 EUR, vermeerderd met rente en vertragingsrente;

                           —

                           Agropecuaria Sebcar, S.L. van een bedrag van 162 540,46 EUR, vermeerderd met rente en vertragingsrente, en

                           —

                           Rusfal 2000, S.L. van een bedrag van 28 808,99 EUR, vermeerderd met rente en vertragingsrente;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht op vergoeding van de schade die zou zijn geleden als gevolg van het handelen en nalaten van de Commissie met betrekking tot de verstoringen op de markten voor perziken en nectarines gedurende het verkoopseizoen 2014, in het bijzonder maar niet uitsluitend door de vaststelling van de gedelegeerde verordeningen (EU) nr. 913/2014 en nr. 932/2014.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, stellende dat is voldaan aan de in de [Unie]rechtspraak gestelde voorwaarden om te kunnen spreken van niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie en een daaruit voortvloeiend recht op schadevergoeding.
   In de eerste plaats wordt gesteld dat de Commissie door haar handelen en nalaten een voldoende gekwalificeerde schending heeft begaan van regels die ertoe strekken aan particulieren rechten toe te kennen, zoals het zorgvuldigheidsbeginsel, het vertrouwensbeginsel, het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van behoorlijk bestuur of het willekeurverbod.
   Bij het nemen van maatregelen om verstoringen op de markten voor perziken en nectarines in de zomer van 2014 te voorkomen, heeft de Commissie namelijk:

               —

               een crisisinstrument ingevoerd dat door haarzelf eerder was aangemerkt als ongeschikt en niet-efficiënt, aangezien producentenorganisaties er geen gebruik van maken omdat zij te klein zijn en niet over de middelen beschikken om dat instrument te gebruiken;

               —

               geen marktgegevens verzameld;

               —

               wat het uit de markt nemen betreft gehandeld zonder de juiste gegevens te verzamelen;

               —

               te laat ingegrepen.

         Verder betoogt verzoekster dat het uit de markt nemen van producten, de afzetbevordering en het gratis verspreiden objectief gezien geen geschikte maatregelen waren.
   Tevens wordt aangevoerd dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar motiveringsplicht.
   In de tweede plaats wordt gesteld dat de drie betrokken ondernemingen reële en zekere schade hebben geleden, welke schade bovendien meetbaar is.
   Ten slotte is er een causaal verband tussen die schade en de onrechtmatige handelwijze van de Commissie.

      (1)  Gedelegeerde verordening van 21 augustus 2014 tot vaststelling van tijdelijke buitengewone maatregelen ter ondersteuning van producenten van perziken en nectarines (PB 2014, L 248, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde verordening van 29 augustus 2014 tot vaststelling van tijdelijke buitengewone maatregelen ter ondersteuning van producenten van bepaalde soorten groenten en fruit en tot wijziging van gedelegeerde verordening (EU) nr. 913/2014 (PB 2014, L 259, blz. 2).


title: Zaak T-140/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 — Sportwetten/BHIM (Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure — Communautair beeldmerk dat woordelement INTERTOPS bevat — Merk in strijd met openbare orde of goede zeden — Artikel 7, lid 1, sub f, en lid 2, en artikel 51 van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/8

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2005 — Sportwetten/BHIM
   (Zaak T-140/02) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigverklaringsprocedure - Communautair beeldmerk dat woordelement INTERTOPS bevat - Merk in strijd met openbare orde of goede zeden - Artikel 7, lid 1, sub f, en lid 2, en artikel 51 van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 257/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Sportwetten GmbH Gera (Gera, Duitsland) [vertegenwoordigd door: A. Zumschlinge, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) [vertegenwoordiger(s): D. Schennen en G. Schneider als gemachtigden]

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep, interveniënte voor het Gerecht: Intertops Sportwetten GmbH, gevestigd te Salzburg (Oostenrijk) [vertegenwoordiger(s): aanvankelijk H. Pfeifer en vervolgens R. Heimler, advocaten]
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 februari 2002 (zaak R 338/2000-4) over een vordering tot nietigverklaring van het communautaire beeldmerk INTERTOPS
   Dictum van het arrest

               1)

               Op verzoeksters vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk in de vorm van een beeldmerk dat het woordelement INTERTOPS bevat, en op het verzoek van interveniënte om een stuk aan het dossier toe te voegen, dient niet te worden beslist.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Verzoekster wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 169 van 13.7.2002


title: Zaak T-396/14: Beroep ingesteld op 28 mei 2014 — Best-Lock (Europe)/BHIM — Lego Juris (vorm van een speelgoedfiguur)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/66

         Beroep ingesteld op 28 mei 2014 — Best-Lock (Europe)/BHIM — Lego Juris (vorm van een speelgoedfiguur)
   (Zaak T-396/14)
   2014/C 315/110
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Best-Lock (Europe) Ltd (Colne, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: advocaat J. Becker)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Lego Juris A/S (Billund, Denemarken)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 maart 2014 in de zaak R 1696/2013-4 te vernietigen en gemeenschapsmerk nr. 50  450 ten aanzien van klasse 28 nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: driedimensionaal merk in de vorm van een speelgoedfiguur voor waren van de klassen 9, 25 en 28 — Gemeenschapsmerk nr. 50  450

      Houder van het gemeenschapsmerk: Lego Juris A/S

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: absolute nietigheidsgronden

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 52 juncto artikel 7, lid 1, sub e-i-ii, van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van zaak C-484/99

text:
21.4.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 118/27
               Doorhaling van zaak C-56/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-270/00 (1)
                       (2001/C 118/64)                                                       (2001/C 118/67)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 november 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-56/00: Commis-        de doorhaling in het register gelast van zaak C-270/00:
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
bliek.                                                                Oostenrijk.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
              Doorhaling van zaak C-155/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-484/99 (1)
                       (2001/C 118/65)                                                       (2001/C 118/68)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 november
de doorhaling in het register gelast van zaak C-155/00:               2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-484/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Republiek.                                                            Republiek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
              Doorhaling van zaak C-186/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-320/96 P (1)
                       (2001/C 118/66)
                                                                                (2001/C 118/69)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 november 2000              De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/00                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november
[verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Division)] om een prejudiciële beslissing): Boston Scientific Ltd     C-320/96 P: Europese Radio- en Televisie-unie tegen Métropole
e.a. tegen Cordis Corporation en Cordis (UK) Ltd.                     Télévision SA e.a.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 354 van 23.11.1996.


title: Zaak T-118/10: Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Acron/Raad

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/76

         Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Acron/Raad
   (Zaak T-118/10)
   2010/C 113/110
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Acron OAO (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1251/2009 van de Raad van 18 december 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1911/2006 (1) nietig verklaren voor zover zij betrekking heeft op verzoekster;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en in die welke door deze procedure zullen opkomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster een enkel middel tot nietigverklaring aan, dat bestaat uit drie grieven.
   Verzoekster betoogt dat de instellingen van de Unie de artikelen 1 en 2, en 11, lid 9, juncto artikel 2 van de basisverordening (2) hebben geschonden en een aantal kennelijke beoordelingsfouten hebben gemaakt ten gevolge waarvan zij voor verzoekster een kunstmatig opgedreven normale waarde hebben vastgesteld en daardoor ten onrechte dumping hebben geconstateerd.
   Met haar eerste grief komt verzoekster op tegen de grondgedachte achter de correctie van de gaskosten. Zij betoogt met name dat de instellingen blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en artikel 2, leden 3 en 5, van de basisverordening hebben geschonden door een groot deel van de productiekosten in het land van oorsprong buiten beschouwing te laten en/of door de facto een in een markteconomie ongebruikelijke methode voor het bepalen van het grootste deel van de normale waarde voor verzoekster toe te passen.
   Met haar tweede grief komt verzoekster op tegen de methode die voor de correctie van de gaskosten is aangewend. Zij betoogt dat de Commissie, na te hebben beslist een correctie van de gaskosten toe te passen, artikel 2, lid 5, tweede zin, van de basisverordening heeft geschonden en/of een kennelijke beoordelingsfout en een redeneerfout heeft gemaakt door de gaskosten te corrigeren op basis van de prijs voor Russisch gas te Weidhaus (Duitsland), door geen rekening te houden met een bestraft marktcompartimenteringskartel met betrekking tot via Weidhaus geleverd Russisch gas, door na te laten de 30 % Russische uitvoerrechten over Russisch gas in mindering te brengen en door de correctie uit te voeren om de plaatselijke distributiekosten weer te geven.
   Met haar derde grief komt verzoekster op tegen de vaststelling van de winstmarge die voor de berekening van de normale waarde is gehanteerd. Zij betoogt dat de winstmarge die de instellingen in de overwegingen van de bestreden verordening hebben bepaald en bij fabricagekosten hebben geteld voor het berekenen van de normale waarde voor verzoekster, een schending van artikel 2, leden 3 en 6, sub c, van de basisverordening oplevert, kennelijk onredelijk is en op een kennelijke beoordelingsfout berust. In strijd met artikel 11, lid 9, van de basisverordening wijkt de aldus bepaalde winstmarge aanzienlijk af van de winst en van de methode die voor het bepalen van de normale waarde is aangewend in het aanvankelijke onderzoek dat heeft geleid tot de antidumpingrechten waartegen het onderhavige beroep is gericht.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1251/2009 van de Raad van 18 december 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1911/2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit onder meer Rusland (PB L 338, blz. 5).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).


title: Zaak C-295/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO)/Transformación Agraria SA, Administración del Estado (Verzoek om prejudiciële beslissing — Ontvankelijkheid — Artikel 86, lid 1, EG — Geen zelfstandige betekenis — Gegevens die Hof in staat stellen om nuttig antwoord te geven op gestelde vragen — Richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG — Nationale regeling die openbare onderneming in staat stelt om rechtstreeks in opdracht van overheidsinstanties werken uit te voeren, zonder toepassing van algemene regeling voor plaatsen van overheidsopdrachten — Structuur van intern beheer — Voorwaarden — Overheidsorgaan dient op afzonderlijk lichaam toezicht uit te oefenen zoals op zijn eigen diensten — Afzonderlijk lichaam dient merendeel van zijn activiteiten te verrichten ten behoeve van overheidsinstantie of overheidsinstanties die dit lichaam controleren)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO)/Transformación Agraria SA, Administración del Estado
   (Zaak C-295/05) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Ontvankelijkheid - Artikel 86, lid 1, EG - Geen zelfstandige betekenis - Gegevens die Hof in staat stellen om nuttig antwoord te geven op gestelde vragen - Richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG - Nationale regeling die openbare onderneming in staat stelt om rechtstreeks in opdracht van overheidsinstanties werken uit te voeren, zonder toepassing van algemene regeling voor plaatsen van overheidsopdrachten - Structuur van intern beheer - Voorwaarden - Overheidsorgaan dient op afzonderlijk lichaam toezicht uit te oefenen zoals op zijn eigen diensten - Afzonderlijk lichaam dient merendeel van zijn activiteiten te verrichten ten behoeve van overheidsinstantie of overheidsinstanties die dit lichaam controleren)
   (2007/C 96/15)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Supremo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociación Nacional de Empresas Forestales (ASEMFO)

      Verwerende partijen: Transformación Agraria SA, Administración del Estado
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van artikel 86, lid 1, EG en richtlijnen 93/36/EEG, 93/37/EG, 97/53/EG, 2001/78/EG en 2004/18/EG betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, werken en diensten — Verenigbaarheid van nationale regelgeving waarbij regeling voor openbare onderneming wordt vastgesteld op grond waarvan deze openbare werken kan uitvoeren buiten vastgestelde procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten om
   Dictum
   De richtlijnen 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, verzetten zich niet tegen een regeling als die welke geldt voor Transformación Agraria SA, op grond waarvan deze als openbare onderneming, in haar hoedanigheid van instrumenteel middel en technische dienst van verscheidene overheidsinstanties, werkzaamheden kan uitvoeren zonder aan de bij voornoemde richtlijnen voorziene regeling te worden onderworpen, mits de betrokken overheidsinstanties op deze onderneming toezicht uitoefenen zoals op hun eigen diensten en deze onderneming het merendeel van haar werkzaamheden verricht ten behoeve van deze instanties.

      (1)  PB C 257 van 15.10.2005.


title: Zaak T-369/11: Beroep ingesteld op 5 juli 2011 — Diadikasia Symbouloi Epicheiriseon/Commissie en anderen

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/29

         Beroep ingesteld op 5 juli 2011 — Diadikasia Symbouloi Epicheiriseon/Commissie en anderen
   (Zaak T-369/11)
   2011/C 282/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Diadikasia Symbouloi Epicheiriseon AE (Chalandri, Griekenland) (vertegenwoordiger: A. Krystallidis, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie, EU-Delegatie in Turkije (Ankara, Turkije) en Central Finance & Contracts Unit (CFCU) (Ankara)

      Conclusies

               —

               verweersters veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden door het onrechtmatige besluit van een van de verweersters (de EU-Delegatie in Turkije) van 5 april 2011 (en alle latere besluiten) waarbij de gunning van de aanbesteding „Uitbreiding van het Europees/Turks netwerk van zakencentra naar Sivas, Antakya, Batman en Van — Europese steun/128621/D/SER/TR” aan het consortium (1) wordt ingetrokken wegens de „valse verklaring” die het zou hebben afgelegd;

               —

               verweersters verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

               1)

               Met het eerste middel stelt zij dat verweersters in strijd met artikel 10 van de Europese Code van Goed Administratief Gedrag haar gerechtvaardigde verwachtingen hebben beschaamd door het besluit om het betrokken project aan het consortium te gunnen onverwachts in te trekken omdat het een „valse verklaring” zou hebben afgelegd.

               2)

               Met het tweede middel stelt zij dat verweersters het algemeen beginsel van rechtszekerheid en artikel 4 van de Europese Code van Goed Administratief Gedrag hebben geschonden door verzoekster ervan te beschuldigen een valse verklaring te hebben afgelegd, zonder vooraf vast te stellen welke van de ingediende documenten zijn vervalst.

               3)

               Met het derde middel stelt zij dat verweersters in strijd met artikel 16 van de Europese Code van Goed Administratief Gedrag haar recht om te worden gehoord hebben geschonden door hen niet mee te delen dat zij van plan waren om de gunning in te trekken.

               4)

               Met het vierde middel stelt verzoekster dat verweersters in strijd met artikel 18 van de Europese Code van Goed Administratief Gedrag niet heeft gemotiveerd welke documenten zij zou hebben vervalst.

               5)

               Met het vijfde middel stelt zij dat verweersters in strijd met de artikelen 11 en 19 van de Europese Code van Goed Administratief Gedrag niet de beroepsmogelijkheden heeft vermeld die openstaan om het tegen haar genomen besluit aan te vechten.

               6)

               Met het zesde middel stelt zij dat verweersters hun discretionaire bevoegdheid om op basis van de aangevoerde feiten een besluit te nemen hebben misbruikt en aldus de grenzen van hun bevoegdheden hebben overschreden, aangezien de door de overeenkomstsluitende instantie aangevoerde redenen om haar offerte uit te sluiten op grond dat zij niet aan de beoordelingscriteria voldeed enkel tijdens de aanbestedingsprocedure konden worden opgeworpen, en niet na de feitelijke gunning.

      (1)  „DIADIKASIA BUSINESS CONSULTANTS S.A. (GR) — WYG INTERNATIONAL LTD (VK) — DELEEUW INTERNATIONAL LTD (TR) — CYBERPARK (TR)”.


title: Zaak T-125/08: Beroep ingesteld op 14 maart 2008 — Atlantean/Commissie

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/28

         Beroep ingesteld op 14 maart 2008 — Atlantean/Commissie
   (Zaak T-125/08)
   (2008/C 116/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Atlantean Ltd (Killybegs, Ierland) (vertegenwoordigers: M. Fraser, solicitor, G. Hogan, E. Regan en C. Toland, barristers)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden door beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003, voor zover daarbij de aanvraag van Ierland tot capaciteitsverhoging van het vaartuig Atlantean ten onrechte is afgewezen. De schade bedraagt 7 419 522 EUR, behoudens vermeerdering van eis, te vermeerderen met rente vanaf 4 april 2003 tot de datum van volledige betalingen en in voorkomend geval met vertragingsrente;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak stelt verzoekster beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid in ter zake van de verliezen die zij beweerdelijk heeft geleden door beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 tot afwijzing van de aanvraag van Ierland voor een capaciteitsverhoging voor verzoeksters vaartuig Atlantean volgens het vierde meerjarige oriëntatieprogramma (MOP IV) in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (1). Deze beschikking is door het Gerecht nietig verklaard bij arrest van 13 juni 2006, voor zover zij gold voor verzoeksters vaartuig Atlantean (2).
   Ter onderbouwing van haar vorderingen betoogt verzoekster dat de Commissie door de vaststelling van de nietig verklaarde beschikking een aantal hogere rechtsregels heeft geschonden. Niet alleen was zij niet bevoegd om deze beschikking vast te stellen, zoals het Gerecht in zijn arrest heeft geoordeeld, maar tevens heeft zij inbreuk gemaakt op het beginsel van rechtszekerheid, het vertrouwensbeginsel, het verbod van terugwerkende kracht, het non-discriminatiebeginsel, het evenredigheidsbeginsel, de voor haar in artikel 253 EG neergelegde motiveringsplicht en, het recht van hoor en wederhoor, en heeft zij misbruik van haar bevoegdheid gemaakt. Verzoekster betoogt tevens dat de Commissie de grenzen van haar beoordelingsvrijheid kennelijk zwaar heeft overschreden. Zij stelt dat in die omstandigheden de enkele schending van het gemeenschapsrecht een genoegzame schending van het recht oplevert.
   Voorts voert verzoekster aan dat zij aanzienlijke verliezen en schade heeft geleden, en nog steeds lijdt, als rechtstreeks gevolg van de vaststelling van de nietig verklaarde beschikking door de Commissie, aangezien zij extra polyvalente vervangingscapaciteit heeft moeten kopen. Derhalve stelt verzoekster dat haar schade reëel en zeker is.

      (1)  PB L 90, blz. 48.

      (2)  Atlantean Ltd/Commissie, T-192/ 03, Jurispr. blz. II-42.


title: Zaak T-52/12: Beroep ingesteld op 8 februari 2012 — Helleense Republiek/Commissie

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/25

         Beroep ingesteld op 8 februari 2012 — Helleense Republiek/Commissie
   (Zaak T-52/12)
   2012/C 118/44
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en S. Papaïoannou)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 7 december 2011 betreffende in 2008 en 2009 door de Organismos Ellenikon Georgikon Asfaliseon (Griekse landbouwverzekeringsmaatschappij; hierna: „ELGA”) betaalde compensatiesteun nietig te verklaren of te wijzigen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoekt de Helleense Republiek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 7 december 2011 betreffende steunmaatregel C 3/2010 en de compensatiesteun die in de jaren 2008 en 2009 door ELGA is betaald [kennisgeving onder nummer C(2011) 7260 def.].
   Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de Europese Commissie de artikelen 107, lid 1, en 108 VWEU juncto wet nr. 1790/1988 (1) betreffende ELGA onjuist heeft uitgelegd en toegepast en de feiten onjuist heeft beoordeeld, aangezien alle betalingen van het jaar 2009 (415 019 452 EUR) rechtmatige compensatie vormden voor de schade die door de ongunstige weersomstandigheden in 2007 en 2008 aan de landbouwproductie en het vee was veroorzaakt en die ELGA, als bijzonder socialezekerheidsorgaan, gehouden was te vergoeden in het kader van het stelsel van verplichte verzekering van de landbouwproductie.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster dat de feiten onjuist zijn beoordeeld en de wezenlijke procedurevoorschriften zijn geschonden, nu de Europese Commissie door een onjuiste beoordeling van de feiten en zonder en/of zonder toereikende motivering tot de slotsom is gekomen dat de betalingen van het jaar 2009 onrechtmatige staatssteun vormen (aangezien ze niet worden gerechtvaardigd door de aard en de systematiek van het verplichte verzekeringsstelsel van ELGA), een financieel voordeel voor de begunstigden van de betalingen vormen en hebben gedreigd de mededinging te vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig te beïnvloeden.
   Met haar derde middel stelt verzoekster dat de artikelen 107 en 108 VWEU onjuist zijn uitgelegd en toegepast en de wezenlijke procedurevoorschriften zijn geschonden, nu de Commissie onrechtmatig en in elk geval zonder toereikende motivering ook het bedrag van 186 011 000,60 EUR heeft opgenomen onder de als onrechtmatige staatssteun terug te vorderen bedragen, terwijl het daarbij ging om verplichte bijzondere premies die de landbouwers zelf in 2008 en 2009 hadden gestort in het kader van de verplichte verzekering van ELGA en die geen onrechtmatige staatssteun waren, maar particuliere middelen; dientengevolge had dat bedrag van het terug te vorderen totaalbedrag moeten worden afgetrokken.
   Met haar vierde middel stelt verzoekster dat de Europese Commissie de bepalingen van artikel 107, lid 3, sub b, VWEU onjuist heeft uitgelegd en toegepast en een onjuist gebruik heeft gemaakt van haar discretionaire bevoegdheid in het kader van de staatssteun, nu de betalingen van 2009 als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt hadden moeten worden beschouwd, aangezien alle sectoren van de Griekse economie zoals bekend ernstig verstoord waren en de inwerkingtreding van een bepaling van primair EU-recht niet kan afhangen van de inwerkingtreding van een mededeling van de Europese Commissie als de tijdelijke communautaire kaderregeling.
   Met haar vijfde middel stelt verzoekster dat de Europese Commissie met het bestreden besluit hoe dan ook de artikelen 39, 107, lid 3, sub b, en 296 VWEU, de algemene beginselen van gelijke behandeling, evenredigheid, gewettigd vertrouwen en economische vrijheid en de mededingingsregels heeft geschonden, op grond van de ongerechtvaardigde en ongemotiveerde uitzondering voor de tijdelijke communautaire kaderregeling, zoals die sinds 17 december 2008 gold voor alle andere ondernemingen in alle andere sectoren van de communautaire economie, en de niet-toepassing van die regeling op ondernemingen die primaire landbouwproducten produceren.
   Met haar zesde middel stelt verzoekster dat de Europese Commissie in het bestreden besluit de terug te vorderen bedragen onjuist heeft beoordeeld en berekend, nu zij de de-minimissteun die in de verordeningen nr. 1860/2004 (2) en 1535/2007 (3) betreffende de toepassing van de artikelen 107 en 108 VWEU op de de-minimissteun in de landbouwproductiesector is geregeld, niet heeft afgetrokken.
   Met haar zevende middel stelt verzoekster dat de Europese Commissie de richtsnoeren betreffende staatssteun in de land- en bosbouwsector 2007-2013 onjuist heeft uitgelegd en toegepast, een fout heeft begaan bij de discretionaire beoordeling en een ontoereikende en tegenstrijdige motivering heeft voorgelegd, als gevolg waarvan zij heeft geoordeeld dat de schadevergoeding ter hoogte van 100 % van de steun die in 2008 is uitgekeerd voor schade aan de landbouwproductie veroorzaakt door beren slechts voor 80 % met de interne markt verenigbaar is.

      (1)  Wet nr. 1790/1988 betreffende de organisatie en de werking van de Griekse landbouwverzekeringsmaatschappij en andere bepalingen (FEK A' 134/20.06.1988).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1860/2004 van de Commissie van 6 oktober 2004 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de de minimis-steun in de landbouwsector en de visserijsector.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1535/2007 van de Commissie van 20 december 2007 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de-minimissteun in de landbouwproductiesector.


title: Zaak C-164/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 november 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Behoud van vogelstand — Richtlijn 79/409/EEG — Afwijkingen van regeling betreffende bescherming van vogelstand — Jacht)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 november 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-164/09) (1)

   (Niet-nakoming - Behoud van vogelstand - Richtlijn 79/409/EEG - Afwijkingen van regeling betreffende bescherming van vogelstand - Jacht)
   2011/C 13/14
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Zadra en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde en G. Fiengo, advocaat)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Afwijkingen van regeling betreffende bescherming van vogelstand — Regione Veneto

      Dictum

               1)

               Doordat de Regione Veneto een regeling heeft vastgesteld en toegepast waarbij is toegelaten dat wordt afgeweken van het stelsel betreffende de bescherming van de vogelstand, welke regeling niet voldoet aan de eisen van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 9 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak T-179/09: Arrest van het Gerecht van 3 april 2014 — Dunamenti Erőmű/Commissie ( „Staatssteun — Steun toegekend door Hongaarse autoriteiten aan bepaalde elektriciteitsproducenten — Stroomafnameovereenkomsten gesloten tussen publieke onderneming en bepaalde elektriciteitsproducenten — Beschikking waarbij steun onverenigbaar wordt verklaard met gemeenschappelijke markt en terugvordering ervan wordt gelast — Begrip staatssteun — Voordeel — Nieuwe steun — Werkingssteun — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid” )

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/19

         Arrest van het Gerecht van 3 april 2014 — Dunamenti Erőmű/Commissie
   (Zaak T-179/09) (1)

   ((„Staatssteun - Steun toegekend door Hongaarse autoriteiten aan bepaalde elektriciteitsproducenten - Stroomafnameovereenkomsten gesloten tussen publieke onderneming en bepaalde elektriciteitsproducenten - Beschikking waarbij steun onverenigbaar wordt verklaard met gemeenschappelijke markt en terugvordering ervan wordt gelast - Begrip staatssteun - Voordeel - Nieuwe steun - Werkingssteun - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid”))
   2014/C 194/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dunamenti Erőmű Zrt (Százhalombatta, Hongarije) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Lever, QC, A. Nourry, R. Griffith en S. Spence, solicitors, vervolgens J. Philippe en F.-H. Boret, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

      Voorwerp

   In wezen, verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2009/609/EG van de Commissie van 4 juni 2008 betreffende de door Hongarije toegekende steunmaatregel C 41/05 in het kader van de stroomafnameovereenkomsten (PB 2009, L 225, blz. 53) en, subsidiair, verzoek tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 5 van deze beschikking

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dunamenti Erőmű Zrt draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 167 van 18.7.2009.


title: Zaak F-43/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 december 2012 Cerafogli/ECB (Openbare dienst — Personeel van ECB — Klacht wegens psychisch geweld — Administratief onderzoek — Toegang tot onderzoeksdossier — Onderzoeksrapport — Kennelijk onjuiste beoordeling)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/29

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 12 december 2012 Cerafogli/ECB
   (Zaak F-43/10) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van ECB - Klacht wegens psychisch geweld - Administratief onderzoek - Toegang tot onderzoeksdossier - Onderzoeksrapport - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   2013/C 38/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: P. Embley en F. Feyerbacher, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de ECB houdende afwijzing van verzoeksters klachten over discriminatie en inbreuken op haar waardigheid als gevolg van de handelwijze van het management alsmede verzoek om schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cerafogli draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Centrale Bank.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010, blz. 56.


title: Zaak F-14/09: Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Almeida Campos e.a./Raad

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/40

         Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Almeida Campos e.a./Raad
   (Zaak F-14/09)
   2009/C 90/66
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ana Maria Almeida Campos (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet tot de rang AD 12 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn opgenomen op de lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, bekendgemaakt in CP nr. 72/08 van 21 april 2008, in het kader van diezelfde ronde tot die rang te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten van het TABG om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2008 (zittingsjaar 2008) niet tot de rang AD 12 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn opgenomen op de lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, bekendgemaakt in CP nr. 72/08 van 21 april 2008, in het kader van diezelfde ronde tot die rang te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-421/04: Beroep, op 11 oktober 2004 ingesteld door José Antonio Carreira tegen Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/41

         Beroep, op 11 oktober 2004 ingesteld door José Antonio Carreira tegen Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk
   (Zaak T-421/04)
   (2005/C 6/80)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk door José Antonio Carreira, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het Agentschap om hem slechts een deel van de in artikel 7, lid 2, van het Statuut bedoelde aanvullende toelage toe te kennen in verband met zijn aanwijzing om tussen 13 januari 2003 en 15 augustus 2004 een ambt ad interim te vervullen;

               —

               verweerder te veroordelen tot betaling van het saldo van de op grond van artikel 7, lid 2, van het Statuut verschuldigde aanvullende toelage:

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker in de onderhavige zaak, die, net als de juridisch adviseur van verweerder, aangewezen is geweest om ad interim het ambt van hoofd van de administratie van het Agentschap te vervullen wegens ziekte van de betrokken ambtsdrager, komt op tegen het besluit van het TABG om het bedrag van de aanvullende toelage te verdelen tussen de twee personen die het betrokken ambt ad interim hebben vervuld. Hij verklaart, niet te aanvaarden dat hij het hoofd van de administratie slechts deeltijds heeft vervangen, en stelt dat hij derhalve recht heeft op de volledige aanvullende toelage, die het voorwerp is het geding.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker schending van artikel 7, lid 2, van het Statuut, van het beginsel van overeenstemming tussen rang en ambt, van het non-discriminatiebeginsel en van het evenredigheidsbeginsel.
   Hij is ook van mening dat de verplichting om de beslissingen met redenen te omkleden, in casu niet is nagekomen.


title: Zaak C-360/14 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 juli 2015 — Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie (Hogere voorziening — Harmonisatie van de wetgevingen — Richtlijn 2009/48/EG — Veiligheid van speelgoed — Grenswaarden voor lood, barium, arseen, antimoon, kwik, nitrosamines en nitroseerbare stoffen in speelgoed — Weigering van de Commissie om de door de Duitse autoriteiten aangemelde nationale bepalingen tot handhaving van de grenswaarden voor deze stoffen volledig goed te keuren — Bewijs dat de nationale bepalingen een hoger beschermingsniveau voor de gezondheid van de mens bieden)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/16

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 juli 2015 — Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-360/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Harmonisatie van de wetgevingen - Richtlijn 2009/48/EG - Veiligheid van speelgoed - Grenswaarden voor lood, barium, arseen, antimoon, kwik, nitrosamines en nitroseerbare stoffen in speelgoed - Weigering van de Commissie om de door de Duitse autoriteiten aangemelde nationale bepalingen tot handhaving van de grenswaarden voor deze stoffen volledig goed te keuren - Bewijs dat de nationale bepalingen een hoger beschermingsniveau voor de gezondheid van de mens bieden))
   (2015/C 294/20)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en A. Lippstreu, gemachtigden, bijgestaan door U. Karpenstein, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Mihaylova, M. Patakia en G. Wilms, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.