title: Zaak T-378/00: Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door C. Morello tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 45/24                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.2.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoeker verklaart, dat hij in augustus 1999 in kennis werd            —     nietig te verklaren het besluit van 12 januari 2000,
gesteld van zijn aanstelling als hoofd van eenheid DG/XIII/G/2                houdende afwijzing van het op 24 september 1999 door
met bevordering tot de rang A 3, maar dat de directeur-                       D. Dubigh ingediende verzoek tot aanpassing van haar
generaal Personeelszaken hem in februari 2000 aankondigde,                    rechtspositie, door toekenning van de status van tijdelijk
dat hij had besloten die besluiten te in te trekken op klacht van             functionaris met ingang van 12 mei 1997, met toeken-
een ambtenaar die ook naar die post had gesolliciteerd. In de                 ning van de daaraan verbonden rechten;
onderhavige zaak komt verzoeker op tegen dat intrekkingsbes-
luit.                                                                   —     nietig te verklaren het besluit van 12 januari 2000,
                                                                              houdende afwijzing van het op 24 september 1999 door
Hij stelt, dat het ingetrokken besluit:                                       T. Zaur-Gora ingediende verzoek tot aanpassing van haar
                                                                              rechtspositie, door toekenning van de status van tijdelijk
—     niet in strijd met artikel 45 Ambtenarenstatuut of met de               functionaris met ingang van 22 mei 1997, met toeken-
      kennisgevingen van vacature 07 van 2 februari 2000 was                  ning van de daaraan verbonden rechten;
      genomen, daar die regels nauwgezet in acht zijn genomen
      gelet op de anciënniteitsvoorwaarden om voor bevorde-             —     verweerster in de kosten te verwijzen.
      ring in aanmerking te komen;
—     niet berust op een kennelijk verkeerde beoordeling bij de         Middelen en voornaamste argumenten
      vergelijking van de verdiensten en de beoordelingsrappor-
      ten of op schending van de omstreden kennisgevingen
      van vacature; en                                                  Verzoeksters hebben naar eigen zeggen sinds 12 respectievelijk
                                                                        22 mei 1997 onafgebroken dezelfde functie van secretares-
—     door het TAGB niet met misbruik van procedure was                 se/typiste uitgeoefend bij dezelfde dienst, in de ambtelijke
      genomen.                                                          hoedanigheid van achtereenvolgens interimair functionaris en
                                                                        hulpfunctionaris. De formele aard van hun contracten en de
                                                                        door partijen daaraan gegeven kwalificatie zijn volgens hen
Verder stelt hij met betrekking tot het bestreden besluit:
                                                                        van geen enkele invloed op de feitelijke situatie.
—     schending van de rechten van de verdediging;
                                                                        Voor de door verzoeksters verrichte taak is de continuïteit
—     niet-nakoming van de motiveringsplicht;                           ervan het kenmerkende element, en voor de door hen vervulde
                                                                        functie de duurzaamheid ervan.
—     schending van het beginsel van bescherming van het
      gewettigd vertrouwen;
                                                                        Tot staving van hun vorderingen stellen verzoeksters
—     schending van het beginsel van gelijke behandeling, het           schending van de beginselen van goed bestuur en goed
      evenredigheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur.          personeelsbeheer, alsmede misbruik van bevoegdheid.
Beroep, op 11 december 2000 ingesteld door D. Dubigh
en T. Zaur-Gora tegen Commissie van de Europese                         Beroep, op 19 december 2000 ingesteld door C. Morello
                        Gemeenschappen                                   tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-375/00)                                                        (Zaak T-378/00)
                          (2001/C 45/50)                                                         (2001/C 45/51)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 11 december 2000 beroep ingesteld tegen                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door D. Dubigh,                schappen is op 19 december 2000 beroep ingesteld tegen de
wonende te Brussel, en T. Zaur-Gora, wonende te Lodelinsart             Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Morello,
(België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,                wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. Sambon en
advocaten te Brussel.                                                   P.-P. Van Gehuchten, advocaten te Brussel.
 ---pagebreak--- 10.2.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/25
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Ajour
                                                                        en anderen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot              advocaten te Brussel.
      aanstelling van een andere ambtenaar in het ambt
      COM/001/00 COMP/D/3 „Handel en andere diensten”,                  Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      overeenkomend met een post A/3, hoofd van een eenheid;
                                                                        —     nietig te verklaren de besluiten van de Commissie houden-
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om                     de vaststelling van verzoekers nabetalingsafrekeningen
      verzoekers sollicitatie naar dit ambt niet te aanvaarden;               over het tijdvak tussen 15 mei en 31 december 1999 en
                                                                              van hun salarisafrekeningen sedert januari 2000, ter
—     hem onder voorbehoud van verhoging of verlaging van                     uitvoering van verordening 2700/1999 van de Raad van
      het bedrag in de loop van het geding, een morele                        17 december 1999(1);
      schadevergoeding van 120 000 euro toe te kennen ter
      vergoeding van de door hem geleden schade wegens de               —     wat de verzoekers betreft voor wie het besluit van 14 april
      door verweerster gebruikte onregelmatige of onvolledige                 2000 niet bestemd was, nietig te verklaren de besluiten
      informatie inzake verzoekers persoonsdossier, en wegens                 van de Commissie houdende vaststelling van hun sala-
      de onzekerheid en twijfels nopens zijn verdere loopbaan;                risafrekeningen sedert januari 2000;
—     hem onder voorbehoud van verhoging of verlaging van               —     verweerster in de kosten te verwijzen.
      dit bedrag in de loop van het geding, een vergoeding van
      25 000 euro toe te kennen wegens de materiële schade
      die hij heeft geleden ten gevolge van de weigering om             Middelen en voornaamste argumenten
      hem voor de vacante post in aanmerking te nemen,
      waardoor een promotiekans aan hem is voorbijgegaan;               Verzoekers zijn ambtenaar of tijdelijk functionaris van de
                                                                        Commissie, tewerkgesteld bij het Voedsel- en Veterinair Bureau
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                           te Dublin. Hun beroep is gericht tegen de toepassing van de in
                                                                        artikel 6, lid 2, van verordening nr. 2700/1999 vastgestelde
                                                                        correctiecoëfficiënten per 16 mei 1999.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Volgens verzoekers heeft de Commissie een correctiecoëfficiënt
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 toegepast die geen gelijkheid in levensstandaard en koopkracht
die in zaak T-376/00, Morello/Commissie.                                waarborgt tussen ambtenaren van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen te Brussel respectievelijk te Dublin.
                                                                        Tot staving van hun beroep beroepen zij zich op:
                                                                        —     schending van de artikelen 64 en 65 bis van het
Beroep, op 27 december 2000 ingesteld door A. Ajour en                        Ambtenarenstatuut en bijlage XI bij dat statuut, alsmede
anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          van het beginsel van goed beheer en behoorlijk bestuur;
                                pen                                     —     schending van de beginselen van gelijke behandeling, van
                                                                              het recht van alle Europese ambtenaren op een loopbaan
                        (Zaak T-384/00)                                       en van het vrije verkeer van werknemers.
                          (2001/C 45/52)
                                                                        (1) Verordening (EG, EGKS, Euratom) nr. 2700/1999 van de Raad
                                                                            van 17 december 1999 houdende aanpassing met ingang van
                         (Procestaal: Frans)                                1 juli 1999 van de bezoldigingen en de pensioenen van de
                                                                            ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese
                                                                            Gemeenschappen, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen (PB
schappen is op 27 december 2000 beroep ingesteld tegen                      L 327 van 21.12.1999, blz. 1).


title: Zaak C-74/99: Verzoek van the High Court of Justice, Queen's Bench Division (Crown Office) (England and Wales) van 2 februari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en 1. Secretary of State for Health, 2. Secretary of State for Trade and Industry, 3. HM Attorney General, ex parte: 1. Imperial Tobacco Ltd, 2. Gallaher Ltd, 3. Rothmans (UK) Ltd, 4. British American Tobacco Investments Ltd

text:
C 136/10                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.5.1999
B. Alleen ingeval vraag A bevestigend wordt beantwoord,                  Verzoek van the High Court of Justice, Queen’s Bench
      wordt het Hof de volgende nadere vraag voorgelegd:                 Division (Crown Office) (England and Wales) van 2
                                                                         februari 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
      Is de onder A beschreven verplichting inhoudelijk zo               tussen The Queen en 1. Secretary of State for Health, 2.
      duidelijk en nauwkeurig, dat de particulier alleen al op           Secretary of State for Trade and Industry, 3. HM Attorney
      grond daarvan het recht heeft om een beroepsprocedure              General, ex parte: 1. Imperial Tobacco Ltd, 2. Gallaher
      die voldoet aan de eisen van artikel 1 van Richtlijn               Ltd, 3. Rothmans (UK) Ltd, 4. British American Tobacco
      89/665/EEG, in te leiden, waarin de nationale rechter in                                     Investments Ltd
      elk geval de mogelijkheid moet hebben om voorlopige
      maatregelen in de zin van artikel 2, lid 1, onder a) en b),
      van Richtlijn 89/665/EEG te nemen, alsmede om het                                             (Zaak C-74/99)
      gunningsbesluit van de aanbestedende dienst nietig te
      verklaren, en de particulier zich in een procedure tegenover
      de lidstaat met goed gevolg op deze verplichting kan                                         (1999/C 136/17)
      beroepen?
C. Alleen ingeval vraag B bevestigend wordt beantwoord,                  The High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Crown
      wordt het Hof ten slotte de volgende vraag voorgelegd:             Office) (England and Wales) heeft bij beschikking van 2 februari
                                                                         1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 maart
      Is de onder A beschreven verplichting inhoudelijk ook zo           1999, in het geding tussen The Queen en 1. Secretary of State
      duidelijk en nauwkeurig, dat de nationale rechter daarmee          for Health, 2. Secretary of State for Trade and Industry, 3. HM
      strijdige bepalingen van nationaal recht buiten toepassing         Attorney General, ex parte: 1. Imperial Tobacco Ltd, 2. Gallaher
      moet laten, die bij naleving de rechter zouden verhinderen         Ltd, 3. Rothmans (UK) Ltd, 4. British American Tobacco
      deze verplichting na te komen, en deze verplichting als            Investments Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      bestanddeel van de communautaire rechtsorde rechtstreeks           schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
      moet nakomen, ook wanneer het nationale recht geen                 navolgende vraag:
      grondslag biedt op basis waarvan hij kan optreden?
                                                                         Is Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de
                                                                         Raad (1) volledig of gedeeltelijk ongeldig wegens:
( 1) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
                                                                         a) de ongeschiktheid van artikel 57, lid 2, en de artikelen 66
                                                                              en 100 A als rechtsgrondslag;
                                                                         b) schending van het grondrecht van vrijheid van menings-
                                                                              uiting;
Verzoek van het Sozialgericht Münster van 26 januari                     c) schending van het evenredigheidsbeginsel;
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     V. Movrin en Landesversicherungsanstalt Westfalen
                                                                         d) schending van het subsidiariteitsbeginsel;
                           (Zaak C-73/99)
                                                                         e) schending van de motiveringsplicht;
                          (1999/C 136/16)
Het Sozialgericht Münster heeft bij beschikking van 26 januari           f) schending van artikel 222 van het EG-Verdrag en/of van
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 2 maart               het eigendomsrecht?
1999, in het geding tussen V. Movrin en Landesversicherungs-
anstalt Westfalen, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
                                                                         (1) Richtlijn 98/43/EG van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                             6 juli 1998 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke
Is het in strijd met het Gemeenschapsrecht, dat verweerster                  en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het gebied
weigert aan verzoeker, die van verweerster een wettelijk                     van reclame en sponsoring voor tabaksproducten (PB L 213 van
ouderdomspensioen ontvangt, een bijdrage voor de kosten                      30.7.1998, blz. 9).
van zijn Nederlandse ziekteverzekering toe te kennen?


title: Zaak T-50/01: Beroep, op 2 maart 2001 ingesteld door Saffron Investments NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
14.7.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 200/57
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Beroep, op 2 maart 2001 ingesteld door Saffron Invest-                   Het Gerecht van eerste aanleg verwierp de beroepen, doch
ments NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         verlaagde de geldboeten enigszins (2). Als gevolg van dat arrest
                             schappen                                    betaalden CMBT Investments NV (later bekend als Saffron
                                                                         Investments NV) — waaraan de verplichting van CMB Tran-
                                                                         sports NV tot het betalen van de geldboete was overgedragen
                          (Zaak T-50/01)                                 — en Dafra-Lines A/S een totaalbedrag van
                                                                         12 033 177,49 EUR, ter dekking van het bedrag van de
                        (2001/C 200/107)                                 geldboete plus rente vanaf de datum van het arrest.
                                                                         Later verklaarde het Hof van Justitie de artikelen 6 en 7 van de
                                                                         beschikking Cewal nietig, voor zover daarbij aan CMB NV en
                         (Procestaal: Engels)                            Dafra-Lines A/S een geldboete was opgelegd (3). Als gevolg van
                                                                         dat arrest betaalde de Commissie verzoekster het oorspronke-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                lijk betaalde bedrag van 12 033 177,49 EUR terug. De Com-
schappen is op 2 maart 2001 beroep ingesteld tegen Commis-               missie betaalde echter geen rente en vergoedde evenmin de
sie van de Europese Gemeenschappen door Saffron Invest-                  kosten van de bankgarantie die aanvankelijk was verkregen
ments NV, vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en I. Buelens              om het bedrag van de geldboeten en hun rente te dekken.
van het kantoor Liedekerke Siméon Wessing Houthoff, Brussel
(België).                                                                Bij brief van 29 december 2000 antwoordde de Commissie op
                                                                         verzoeksters vordering tot betaling van rente en de kosten
                                                                         voor de bankgaranties, dat zij niet verplicht was om dergelijke
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      rente te betalen of de kosten voor de bankgaranties te
                                                                         vergoeden.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      29 december 2000, houdende weigering om rente (en
      met name rente op de voet van 11,25 % zolang een                   Verzoekster vordert nietigverklaring van het besluit van de
      beroep aanhangig is en op de voet van 13,25 % daarna)              Commissie en betoogt, dat de Commissie artikel 233 EG
      te betalen op een bedrag van 12 033 177,49 EUR,                    (ex artikel 176 EG-Verdrag), het evenredigheidsbeginsel, het
      dat overeenkomt met de aan de Commissie betaalde                   beginsel van ongegronde verrijking en het fundamentele non-
      geldboeten en vertragingsrente, en houdende weigering              discriminatiebeginsel heeft geschonden. Subsidiair vordert zij
      om de kosten voor het stellen van een bankgarantie ter             krachtens de artikelen 235 en 288 EG vergoeding van de
      dekking van het bedrag van de geldboeten en rente tot              schade die zij heeft geleden als gevolg van de beschikking
      aan de betaling op 16 december 1996 te vergoeden;                  Cewal, zoals die later met betrekking tot CMB NV en Dafra-
                                                                         Lines A/S nietig is verklaard.
—     subsidiair, de Commissie op grond van de artikelen 235
      en 288 EG te gelasten, een bedrag van 5 028 037,17 EUR             (1) Beschikking van 23 december 1992, Cewal, PB L 34 van
      te betalen als vergoeding voor geleden schade;                         10.2.1993, blz. 20.
                                                                         (2) Arrest van 8 oktober 1996, Compagnie Maritime Belge Trans-
—     de Commissie in ieder geval te gelasten, op dat bedrag                 ports e.a./Commissie (T-24/93, T-25/93, T-26/93 en T-28/93,
      vertragingsrente te betalen vanaf de datum van het arrest              Jurispr. blz. II-1201).
      van het Gerecht, volgens de door het Europees Fonds                (3) Arrest van 16 maart 2000, Compagnie Maritime Belge Trans-
      voor monetaire samenwerking toegepaste rentevoet voor                  ports e.a./Commissie (C-395/96 P en C-396/96 P, nog niet in alle
                                                                             talen gepubliceerd).
      transacties in euro, zoals bepaald op de dag waarop het
      arrest is gewezen, vermeerderd met 1,5 %;
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het onderha-
      vige geding.
                                                                         Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door Innova-Centro
Middelen en voornaamste argumenten                                       euromediterraneo per lo sviluppo sostenibile tegen Com-
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen
In haar beschikking Cewal (1) heeft de Commissie een geldboete
van 9 600 000 ECU opgelegd aan CMB NV en een geldboete                                               (Zaak T-78/01)
van 200 000 ECU aan Dafra-Lines A/S.
                                                                                (2001/C 200/108)
Tegen de beschikking werd beroep ingesteld door enerzijds
CMB NV en haar aparte juridische entiteit voor lijndiensten                                          (Procestaal: Frans)
CMB Transports NV, en anderzijds Dafra-Lines A/S. Beide
partijen stelden bankgaranties voor het bedrag van de geldboe-           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
te en rente.                                                             schappen is op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 juli 2005 in zaak T-40/03, Julián Murúa Entrena tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Aanvraag van communautair beeldmerk dat woordbestanddeel „Julián Murúa Entrena” bevat — Oppositie door houder van Spaans en internationaal woordmerk MURÚA — Weigering van inschrijving — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Familienaam)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/14

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 juli 2005
   in zaak T-40/03, Julián Murúa Entrena tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag van communautair beeldmerk dat woordbestanddeel „Julián Murúa Entrena” bevat - Oppositie door houder van Spaans en internationaal woordmerk MURÚA - Weigering van inschrijving - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Familienaam)
   (2005/C 229/27)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-40/03, Julián Murúa Entrena, wonende te Elciego (Spanje), vertegenwoordigd door I. Temiño Ceniceros, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: I. de Medrano Caballero en G. Schneider), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Bodegas Murúa, SA, betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 december 2002 (zaak R 599/1999-2) inzake een oppositieprocedure tussen Bodegas Murúa, SA en Julián Murúa Entrena, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, P. Mengozzi en I. Wiszniewska-Białecka, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 13 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 28 juni 2004 in zaak C-445/02 P, Glaverbel SA tegen BHIM (Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 40/94 — Gemeenschapsmerk — Dessin aangebracht op oppervlak van waren — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/17

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 28 juni 2004
   in zaak C-445/02 P, Glaverbel SA tegen BHIM (1)

   (Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 40/94 - Gemeenschapsmerk - Dessin aangebracht op oppervlak van waren - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen)
   (2004/C 228/33)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-445/02 P, Glaverbel SA, gevestigd te Brussel (België) (advocaat: S. Möbus), betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 9 oktober 2002, Glaverbel/BHIM (oppervlak van glasplaat) (T-36/01, Jurispr. blz. II-3887), strekkende tot vernietiging van dit arrest voorzover het Gerecht daarbij heeft geoordeeld dat de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) niet heeft geschonden door bij beslissing van 30 november 2000 de inschrijving als gemeenschapsmerk van een op het oppervlak van glazen waren aangebracht dessin te weigeren (zaak R 137/2001-1); andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: G. Schneider en R. Thewlis), verweerder in eerste aanleg, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, R. Silva de Lapuerta en J. Makarczyk, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 28 juni 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Glaverbel SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 31 van 8.2.2003.


title: Zaak C-232/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesas Senāts — Republiek Letland) — Dita Danosa/LKB Līzings SIA (Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie — Artikelen 2, sub a, en 10 — Begrip zwangere werkneemster — Ontslagverbod voor zwangere werkneemster gedurende periode vanaf begin van zwangerschap tot einde van zwangerschapsverlof — Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling mannen en vrouwen — Lid van directiecomité van kapitaalvennootschap — Nationale wettelijke regeling die zonder enige beperking toestaat dergelijk lid te ontslaan)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 11 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesas Senāts — Republiek Letland) — Dita Danosa/LKB Līzings SIA
   (Zaak C-232/09) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid op werk van werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie - Artikelen 2, sub a, en 10 - Begrip „zwangere werkneemster” - Ontslagverbod voor zwangere werkneemster gedurende periode vanaf begin van zwangerschap tot einde van zwangerschapsverlof - Richtlijn 76/207/EEG - Gelijke behandeling mannen en vrouwen - Lid van directiecomité van kapitaalvennootschap - Nationale wettelijke regeling die zonder enige beperking toestaat dergelijk lid te ontslaan)
   2011/C 13/17
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dita Danosa

      Verwerende partij: LKB Līzings SIA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 348, blz. 1) — Begrip werknemer — Verenigbaarheid met de richtlijn van een nationale wettelijke regeling die zonder enige beperking toestaat een lid van het directiecomité van een kapitaalvennootschap te ontslaan, in het bijzonder rekening houdend met de zwangerschap van dit lid

      Dictum

               1)

               Een lid van een directiecomité van een kapitaalvennootschap, dat hiervoor diensten verricht en hiervan integrerend deel uitmaakt, moet worden geacht de hoedanigheid te hebben van werknemer in de zin van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), indien het zijn activiteit gedurende een bepaalde tijd onder het gezag of toezicht van een ander orgaan van deze vennootschap uitoefent en voor die activiteit een vergoeding ontvangt. Het staat aan de verwijzende rechter om aan de hand van de feiten na te gaan of dat in het bij hem aanhangige geding het geval is.

               2)

               Artikel 10 van richtlijn 92/85/EEG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die zonder beperking toestaat een lid van een directiecomité van een kapitaalvennootschap af te zetten wanneer de betrokkene de hoedanigheid van „zwangere werkneemster” in de zin van deze richtlijn heeft en het te haren aanzien genomen ontslagbesluit voornamelijk is gebaseerd op haar zwangerschap. Ook al zou het betrokken lid van een directiecomité niet deze hoedanigheid hebben, toch kan het ontslag van een lid van een directiecomité dat taken vervult als omschreven in het hoofdgeding wegens zwangerschap of wegens een voornamelijk op die toestand gebaseerde reden alleen vrouwen treffen, zodat het een directe discriminatie op grond van geslacht vormt die in strijd is met artikel 2, leden 1 en 7, en artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002.

      (1)  PB C 220 van 12.09.2009.


title: Zaak C-193/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 september 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen (Niet-nakoming — Belastingen — Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 306 tot en met 310 — Bijzondere regeling voor reisbureaus — Verschillen tussen taalversies — Nationale wettelijke regeling die voorziet in toepassing van bijzondere regeling op personen die geen reizigers zijn — Begrippen „reiziger” en „verkrijger” )

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 september 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-193/11) (1)

   (Niet-nakoming - Belastingen - Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 306 tot en met 310 - Bijzondere regeling voor reisbureaus - Verschillen tussen taalversies - Nationale wettelijke regeling die voorziet in toepassing van bijzondere regeling op personen die geen reizigers zijn - Begrippen „reiziger” en „verkrijger”)
   2013/C 344/04
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: A. Kraińska, A. Kramarczyk, M. Szpunar en B. Majczyna, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller en J. Očková, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: S. Centeno Huerta, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J.-S. Pilczer, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en R. Laires, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Heliskoski, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling die voorziet in de toepassing van de bijzondere belastingregeling voor reisbureaus op de handelingen van reisbureaus ten behoeve van begunstigden die geen reizigers zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de Republiek Polen.

               3)

               De Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Portugese Republiek en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak C-77/15 P: Beschikking van de vicepresident van het Hof van 18 december 2015 — Hof van Justitie van de Europese Unie/Luigi Marcuccio

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/10

         Beschikking van de vicepresident van het Hof van 18 december 2015 — Hof van Justitie van de Europese Unie/Luigi Marcuccio
   (Zaak C-77/15 P) (1)

   (2016/C 078/13)
   Procestaal: Italiaans
   De vicepresident van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-353/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/19

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-353/04)
   (2004/C 262/33)
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 augustus 2004, in het geding tussen Nowaco Germany GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Kan voor de vaststelling van de gezonde handelskwaliteit van een product waarvoor om uitvoerrestitutie wordt verzocht, verordening (EEG) nr. 1538/91 (1) van de Commissie van 5 juni 1991 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee worden toegepast?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Is artikel 70 van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, van toepassing wanneer moet worden vastgesteld of een product waarvoor om uitvoerrestitutie wordt verzocht, van gezonde handelskwaliteit is?

                           b)

                           Is de kwaliteitsfictie van artikel 70, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2913/92 ook van toepassing wanneer alleen een steekproef van de producten is gekeurd, in aanmerking genomen dat de toepasselijke gemeenschapsrechtelijke bepalingen een bepaald aantal ondeugdelijke producten toestaan en dienovereenkomstig de keuring verlangen – en ook uitdrukkelijk voorschrijven – van een bepaald minimumaantal monsters voor de vaststelling dat het toegestane aantal ondeugdelijke producten niet is overschreden?

               3.

               Ingeval ook vraag 2 a en b bevestigend wordt beantwoord:
               Welk gevolg heeft voormelde kwaliteitsfictie, wanneer verschillende monsters zijn genomen uit partijen waarvoor één enkele uitvoeraangifte is ingediend, en bij onderzoek van een gedeelte van de monsters een gezonde handelskwaliteit en bij een ander gedeelte daarentegen geen gezonde handelskwaliteit is vastgesteld?

      (1)  PB L 143, blz. 11.

      (2)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak T-45/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — Reliance Industries/Raad en Commissie ( Gemeenschappelijke handelspolitiek — Antidumpingrechten — Compenserende rechten — Vervallen van rechten — Bericht van inleiding van nieuw onderzoek — Termijn — WTO-regels )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 september 2008 — Reliance Industries/Raad en Commissie
   (Zaak T-45/06) (1)

   („Gemeenschappelijke handelspolitiek - Antidumpingrechten - Compenserende rechten - Vervallen van rechten - Bericht van inleiding van nieuw onderzoek - Termijn - WTO-regels’)
   (2008/C 285/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Reliance Industries Ltd (Mumbai, India) (vertegenwoordigers: I. MacVay, S. Ahmed, solicitors, R. Thompson, QC, en K. Beal, barrister)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Khan en P. Stancanelli, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoeken om nietigverklaring van:

               —

               het bericht van de Commissie van 1 december 2005, betreffende de inleiding van een herziening naar aanleiding van het vervallen van de compenserende maatregelen die van toepassing zijn bij de invoer van polyethyleentereftalaat uit onder andere India (PB C 304, blz. 4),

               —

               het bericht van de Commissie van 1 december 2005, betreffende de inleiding van een tussentijdse herziening naar aanleiding van het vervallen van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn bij de invoer van polyethyleentereftalaat uit India, Indonesië, de Republiek Korea, Maleisië, Taiwan en Thailand en van een gedeeltelijke tussentijdse herziening van de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn bij de invoer van polyethyleentereftalaat uit de Republiek Korea en Taiwan (PB C 304, blz. 9),

               —

               verordening (EG) nr. 2603/2000 van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een definitief compenserend recht en definitieve inning van het voorlopige recht op de invoer van polyethyleentereftalaat uit India, Maleisië en Thailand en tot beëindiging van de antisubsidieprocedure met betrekking tot de invoer van polyethyleentereftalaat uit Indonesië, de Republiek Korea en Taiwan (PB L 301, blz. 1); van verordening (EG) nr. 2604/2000 van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopig recht dat werd ingesteld op de invoer van polyethyleentereftalaat uit India, Indonesië, Maleisië, de Republiek Korea, Taiwan en Thailand (PB L 301, blz. 21), en van besluit 2000/745/EG van de Commissie van 29 november 2000 waarbij verbintenissen worden aanvaard die zijn aangeboden in het kader van de antidumping- en de antisubsidieprocedure met betrekking tot de invoer van polyethyleentereftalaat (PET) uit India, Indonesië, Maleisië, de Republiek Korea, Taiwan en Thailand (PB L 301, blz. 88), voor zover deze handelingen na 1 december 2005 op verzoekster van toepassing zouden zijn,

               —

               subsidiair, van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1), en van artikel 18, lid 1, van verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (PB L 288, blz. 1)

         Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Reliance Industries Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-29/10: Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — Nederland/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/38

         Beroep ingesteld op 28 januari 2010 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-29/10)
   2010/C 80/63
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en Y. de Vries, agenten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 november 2009 in zaak Nr. C 10/2009 (ex. N 138/2009) — Nederland/steun aan ING Groep N.V.;

               —

               Veroordeling van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de bestreden Beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat bepaalde maatregelen, genomen door de Nederlandse staat ten aanzien van ING Groep N.V., staatsteun inhouden in de zin van artikel 107, eerste lid, VWEU, en heeft zij deze steun verenigbaar verklaard met de gemeenschappelijke markt onder bepaalde voorwaarden. Volgens de Beschikking resulteert de wijziging van de aflossingsvoorwaarden ten aanzien van 5 miljard euro van de kapitaalinjectie in additionele steun.
   Het verzoekschrift is gericht tegen artikel 2, eerste paragraaf, van de Beschikking, dat mede steunt op de vaststelling van de Commissie dat de wijziging van de aflossingsvoorwaarden ten aanzien van 5 miljard euro van de kapitaalinjectie staatsteun inhoudt.
   Ten eerste voert verzoeker aan dat de Beschikking in strijd is met artikel 107 VWEU, voor zover de Commissie in de Beschikking heeft geoordeeld dat de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden van de participatie in het kernkapitaal van ING 2 miljard euro additionele staatsteun ten gunste van ING inhoudt. Naar de mening van verzoeker heeft de Commissie de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden ten onrechte als staatssteun aangemerkt om de volgende redenen:

               —

               Voor zover er sprake is van staatssteun, bestaat deze volgens de Beschikking uit de volledige participatie in het kernkapitaal van ING; een wijziging van de voorwaarden, waaronder deze steun kan worden terugbetaald, kan niet bovenop deze participatie staatsteun inhouden.

               —

               De aanpassing van de aflossingsvoorwaarden had door de Commissie moeten worden meegenomen in haar beoordeling van de participatie in het kernkapitaal, en had niet apart moeten worden beoordeeld.

               —

               Indien de Commissie de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden wel op zichzelf in het licht van de staatssteunregels had kunnen beoordelen, dan heeft zij bij deze beoordeling een aantal fouten gemaakt.

               —

               De Commissie heeft in haar beoordeling ten onrechte niet laten meewegen dat de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden mede tot doel had om deze voorwaarden meer in overeenstemming te brengen met de marktconforme aflossingvoorwaarden.

         Ten tweede voert verzoeker aan dat de Beschikking in strijd is met het zorgvuldigheidsbeginsel, doordat de Commissie heeft nagelaten de nodige kennis te vergaren omtrent de relevante feiten.
   Ten derde is verzoeker van mening dat de Beschikking in strijd is met het motiveringsbeginsel, doordat de Commissie heeft nagelaten haar oordeel dat de aanpassing van de aflossingsvoorwaarden additionele steun inhoudt, afdoende te motiveren.


title: Zaak C-417/00: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht des Landes Sachsen-Anhalt van 7 september 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Agrargenossenschaft Pretzsch e.G. en Amt für Landwirtschaft und Flurneuordnung Anhalt

text:
C 45/6                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      10.2.2001
Verzoek om machtiging tot derdenbeslag onder de Com-                  2.    Impliceren de zogenoemde „eenvoudige” verschillen in
missie van de Europese Gemeenschappen, ingediend op                         artikel 9, lid 2, eerste alinea, tweede zin, van de verorde-
       14 december 2000 door Cotecna Inspection SA                          ning dat reeds bij de indiening van de aanvraag een
                                                                            „onjuiste aangifte” wordt gedaan, of is alleen de vergelij-
                       (Zaak C-1/00 SA)                                     king tussen de gegevens in de aangifte en het resultaat
                                                                            van de controle ter plaatse van belang?
                         (2001/C 45/11)
                                                                      (1) PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 14 december 2000 een verzoek om machtiging tot
derdenbeslag onder de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, ingediend door Cotecna Inspection SA, vertegen-
woordigd door J.H.J. Bourgeois van het kantoor Akin, Gump,            Verzoek van het Landgericht Köln van 10 november
Strauss, Hauer & Fedd, advocaat te Brussel, domicilie gekozen         2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt & Medernach,             Aventis Pharma Deutschland GmbH en 1. Kohlpharma
advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.                                       GmbH en 2. MTK Pharma Vertriebs GmbH
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                                 (Zaak C-433/00)
—     verzoekster machtiging tot derdenbeslag onder de Com-                                       (2001/C 45/13)
      missie van de Europese Gemeenschappen te verlenen tot
      een bedrag van 2 265 550,63 US$, vermeerderd met de             Het Landgericht Köln heeft bij beschikking van 10 november
      interesten tegen de wettelijke rentevoet van Djibouti,          2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      vanaf het scheidsrechtelijk vonnis van 28 januari 2000,         23 november 2000, in het geding tussen Aventis Pharma
      en van 66 000 US$,                                              Deutschland GmbH en 1. Kohlpharma GmbH en 2. MTK
                                                                      Pharma Vertriebs GmbH, het Hof van Justitie van de Europese
ter uitvoering van een scheidsrechtelijk vonnis waarbij de staat      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Djibouti wordt veroordeeld, hetwelk uitvoerbaar is geworden           de navolgende vragen:
krachtens een beschikking van de rechtbank van eerste aanleg
te Brussel.                                                           1.    Staat de regeling betreffende de centrale vergunningver-
                                                                            lening voor geneesmiddelen in de Europese Unie — in
                                                                            het bijzonder verordening (EEG) nr. 2309/93 (1) — in de
                                                                            weg aan de juridische mogelijkheid van een zogenoemde
                                                                            „bundeling” (dit is het samenvoegen van meerdere, telkens
                                                                            van de nodige stickers voorziene verpakkingen tot een
                                                                            nieuwe verkoopeenheid) van geneesmiddelenverpakkin-
                                                                            gen na invoer uit een lidstaat in een andere lidstaat, zodat
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht des Landes                           „ompakking” van geneesmiddelen (dat is de vervaardiging
Sachsen-Anhalt van 7 september 2000 om een prejudicië-                      door de importeur van een nieuwe buitenverpakking
le beslissing in het geding tussen Agrargenossenschaft                      waarop zonder de toestemming van de merkhouder het
Pretzsch e.G. en Amt für Landwirtschaft und Flurneuord-                     vreemde merk is aangebracht) „noodzakelijk” wordt in de
                          nung Anhalt                                       zin van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                            Gemeenschappen van 11 juli 1996 — C-232/94 (2) —
                                                                            „MPA”, en de merkhouder een dergelijke ompakking
                        (Zaak C-417/00)                                     daarom niet kan verbieden?
                         (2001/C 45/12)                               2.    Voor het geval de vorige vraag ontkennend wordt
                                                                            beantwoord:
Het Oberverwaltungsgericht des Landes Sachsen-Anhalt heeft                  Staan de bepalingen betreffende het vrije verkeer van
bij beschikking van 7 september 2000, ingekomen ter griffie                 goederen binnen de gemeenschappelijke markt of andere
van het Hof van Justitie op 13 november 2000, in het                        gemeenschapsrechtelijke regels in de weg aan een verbod
geding tussen Agrargenossenschaft Pretsch e.G. en Amt für                   van „ompakking” in de gevallen bedoeld in vraag 1, dat
Landwirtschaft und Flurneuordnung Anhalt, het Hof van                       berust op het aan het nationale merkenrecht ontleende
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     argument, dat de overigens feitelijk en juridisch bestaande
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                          mogelijkheid om een combi-verpakking te vervaardigen,
                                                                            een lichtere inbreuk vormt op het recht van de merk-
1.    Moet artikel 9, lid 2, derde alinea, van verordening (EG)             houder?
      nr. 3387/92 (1) aldus worden uitgelegd, dat een „onjuiste
      aangifte” een opzettelijke handeling in het kader van de
      steunaanvraag impliceert, en dat derhalve een verzuim           (1) PB L 214 van 24.8.1993, blz. 1.
      om na indiening van de aanvraag opgetreden wijzigingen          (2) Jurispr. 1996, blz. I-3671.
      aan de steun toekennende instantie te melden, niet wordt
      gesanctioneerd?


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 1999 in zaak C-362/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming - Niet-uitvoering van richtlijn 93/103/EG")

text:
C 366/10               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          18.12.1999
                   ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                    van 21 september 1999
                                                                                van 21 september 1999
in zaak C-378/97 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
bank te Rotterdam om een prejudiciële beslissing):
                                                                        in zaak C-362/98: Commissie van de Europese Gemeen-
             Strafzaak tegen F. A. Wijsenbeek (1)
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
(Vrij verkeer van personen — Recht van burgers van                      („Niet-nakoming          —      Niet-uitvoering        van      richtlijn
de Europese Unie om vrij te reizen en te verblijven —                                                93/103/EG”)
Grenscontroles — Nationale wettelijke regeling die uit een
andere lidstaat komende personen verplicht een paspoort te
                               tonen)                                                              (1999/C 366/16)
                         (1999/C 366/15)                                                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                      (Procestaal: Nederlands)                                                     dentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-362/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen (gemachtigde: P. J. Kuijper en A. Aresu) tegen Italiaanse
                                                                        Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door D. Del
                                                                        Gaizo), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen
In zaak C-378/97, betreffende een verzoek aan het Hof                   dat de Italiaanse Republiek, door niet de nodige wettelijke of
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Arrondissements-                bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen
rechtbank te Rotterdam (Nederland), in de aldaar dienende               aan richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993
strafzaak tegen F. A. Wijsenbeek, om een prejudiciële beslissing        betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en
over de uitlegging van de artikelen 7 A en 8 A EG-Verdrag               gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen
(thans, na wijziging, artikelen 14 EG en 18 EG), heeft het Hof,         (dertiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1,
samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president,            van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 307, blz. 1), en/of die maatre-
P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet en P. Jann, kamerpresidenten,        gelen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het
J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,                    EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón (rapporteur) en                men, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:          P. Jann (rapporteur), kamerpresident, L. Sevón en M. Wahtelet,
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 21 september               rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             21 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                        luidt als volgt:
Bij de stand van het gemeenschapsrecht op het tijdstip van de feiten    1) Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
van het hoofdgeding stond artikel 7 A noch artikel 8 A EG-Verdrag            bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan
(thans, na wijziging, artikelen 14 EG en 18 EG) eraan in de weg,             richtlijn 93/103/EG van de Raad van 23 november 1993
dat een lidstaat een persoon, al dan niet burger van de Europese             betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en ge-
Unie, onder strafbedreiging verplichtte zijn nationaliteit bij zijn          zondheid bij het werk aan boord van vissersvaartuigen (dertiende
binnenkomst in die lidstaat via een binnengrens van de Gemeenschap           bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
aannemelijk te maken, mits de straffen vergelijkbaar zijn met die            89/391/EEG), is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 13,
welke van toepassing zijn op soortgelijke nationale overtredingen, en        lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
niet onevenredig zijn en daardoor een belemmering van het vrije              nagekomen.
verkeer van personen opleveren.
                                                                        2) De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                        (1) PB C 358 van 21.11.1998.


title: Zaak T-251/08: Beroep ingesteld op 26 juni 2008 — Vion/BHIM (PASSION FOR BETTER FOOD)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/52

         Beroep ingesteld op 26 juni 2008 — Vion/BHIM (PASSION FOR BETTER FOOD)
   (Zaak T-251/08)
   (2008/C 223/92)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Vion NV (Best, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Klinger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 april 2008 (zaak R 562/2007-4) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PASSION FOR BETTER FOOD” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 (aanvraag nr. 5 039 946)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk voldoende onderscheidend vermogen heeft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-541/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2014 door Royal Scandinavian Casino Århus I/S tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Europese Commissie

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/16

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2014 door Royal Scandinavian Casino Århus I/S tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 26 september 2014 in zaak T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus I/S/Europese Commissie
   (Zaak C-541/14 P)
   (2015/C 034/18)
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Rekwirante: Royal Scandinavian Casino Århus I/S (vertegenwoordigers: B. Jacobi en P. Vesterdorf, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, Republiek Malta, Betfair Group plc, Betfair International Ltd, European Gaming and Betting Association (EGBA)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 26 september 2014 in zaak T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus, dat betrekking heeft op maatregel C 35/10 (ex N 302/10) betreffende de belastingen die Denemarken voornemens is te heffen op onlinekansspelen krachtens de Deense Wet inzake belasting op kansspelen, voor zover het Gerecht heeft vastgesteld dat rekwirante geen procesbelang heeft;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in haar eigen kosten en in die van rekwirante, en verwijzing van de interveniënten in hun eigen kosten in de procedure voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Rekwirante betoogt dat het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat rekwirante geen procesbelang heeft, aangezien zij voldoet aan de voorwaarden van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie om een beroep tegen de Europese Commissie te kunnen instellen.

               2.

               Voorts stelt rekwirante dat het Gerecht in zijn arrest van 26 september 2014 in zaak T-615/11, Royal Scandinavian Casino Århus, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en aldus rekwirantes belangen heeft geschonden, door:

                           a)

                           in punt 43 vast te stellen dat de nodige bewijzen ontbreken en dat rekwirante meer bepaald niet heeft aangetoond welke effect de staatssteun zou hebben op haar financiële situatie;

                           b)

                           in punt 44 vast te stellen dat rekwirante aldus niet heeft aangetoond dat de staatssteun haar positie op de relevante markt aanzienlijk kon aantasten, en dus niet kon worden geacht rechtstreeks te worden geraakt;

                           c)

                           in punt 42 vast te stellen dat rekwirante niet individueel werd geraakt door het litigieuze besluit, ook al behoort rekwirantes casino tot een gesloten kring van fysieke casino’s;

                           d)

                           in punt 52 te verklaren dat rekwirantes vordering niet voldoet aan de ontvankelijkheidsvoorwaarden van artikel 263, vierde alinea, in fine, VWEU, en

                           e)

                           in punt 53 vast te stellen dat de vordering moet worden afgewezen op de grond dat rekwirante geen procesbelang heeft.

               3.

               Rekwirante betoogt dat het casino individueel wordt geraakt, aangezien

                           —

                           zij bij de Commissie een klacht heeft ingediend met betrekking tot de betrokken staatssteun — die inhoudt dat veel lagere belastingen verschuldigd zijn voor onlinecasino’s — en actief heeft deelgenomen aan zowel het vooronderzoek als de formele onderzoeksprocedure, en het casino sterk is getroffen door de staatssteun;

                           —

                           rekwirantes onderneming behoort tot de kleine groep van fysieke casino's die door de steunmaatregel worden geraakt en die zowel juridisch als feitelijk onderscheiden zijn van alle andere ondernemingen in Denemarken, en

                           —

                           het litigieuze besluit van de Commissie tot goedkeuring van de Deense staatssteun, die inhoudt dat onlinecasino’s minder zwaar worden belast, geen regelgevende handeling is die uitvoeringsmaatregelen met zich brengt, althans niet voor rekwirante.


title: Zaak C-427/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesa — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests/„Veloserviss” SIA (Prejudiciële verwijzing — Communautair douanewetboek — Controle achteraf van de aangiften — Beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen — Beperkingen die het nationale recht stelt aan de mogelijkheid om de resultaten van een controle achteraf opnieuw te onderzoeken — Mogelijkheid — Besluit betreffende de eerste controle achteraf — Onjuiste of onvolledige gegevens die onbekend zijn op de datum van het besluit)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās Tiesa — Letland) — Valsts ieņēmumu dienests/„Veloserviss” SIA
   (Zaak C-427/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Communautair douanewetboek - Controle achteraf van de aangiften - Beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen - Beperkingen die het nationale recht stelt aan de mogelijkheid om de resultaten van een controle achteraf opnieuw te onderzoeken - Mogelijkheid - Besluit betreffende de eerste controle achteraf - Onjuiste of onvolledige gegevens die onbekend zijn op de datum van het besluit))
   (2016/C 048/04)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā Tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Verwerende partij:„Veloserviss” SIA

      Dictum

   Artikel 78, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die beperkingen stelt aan de mogelijkheid voor de douaneautoriteiten om een nieuwe herziening of een nieuwe controle achteraf te verrichten en daar gevolgen aan te verbinden door een nieuwe douaneschuld vast te stellen, voor zover deze beperkingen gelden voor een periode van drie jaar te rekenen vanaf de dag waarop de oorspronkelijke douaneschuld is ontstaan. Het staat aan de nationale rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014.


title: Zaak T-63/14: Arrest van het Gerecht van 3 mei 2016 – Iran Insurance/Raad [„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Exceptie van onwettigheid — Artikel 46, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 — Artikel 215 VWEU — Artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB, zoals gewijzigd bij artikel 1, punt 7, van besluit 2012/35/GBVB — Artikel 23, lid 2, onder d), van verordening nr. 267/2012 — Grondrechten — Artikelen 2 VEU, 21 VEU en 23 VEU — Artikelen 17 en 52 van het Handvest van de grondrechten — Beoordelingsfout — Gelijke behandeling — Non-discriminatie — Beginsel van behoorlijk bestuur — Motiveringsplicht — Misbruik van bevoegdheid — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid”]

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/13

         Arrest van het Gerecht van 3 mei 2016 – Iran Insurance/Raad
   (Zaak T-63/14) (1)

   ([„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Exceptie van onwettigheid - Artikel 46, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 - Artikel 215 VWEU - Artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB, zoals gewijzigd bij artikel 1, punt 7, van besluit 2012/35/GBVB - Artikel 23, lid 2, onder d), van verordening nr. 267/2012 - Grondrechten - Artikelen 2 VEU, 21 VEU en 23 VEU - Artikelen 17 en 52 van het Handvest van de grondrechten - Beoordelingsfout - Gelijke behandeling - Non-discriminatie - Beginsel van behoorlijk bestuur - Motiveringsplicht - Misbruik van bevoegdheid - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid”])
   (2016/C 222/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Iran Insurance Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: I. Rodios en M. Bishop, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en D. Gauci, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een verzoek tot nietigverklaring op grond van de artikelen 263 VWEU en 275 VWEU van besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 306, blz. 18) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 306, blz. 3), voor zover zij verzoekster betreffen, en, ten tweede, een verzoek op grond van artikel 277 VWEU tot verklaring van niet-toepasselijkheid ten aanzien van verzoekster van artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), zoals gewijzigd bij artikel 1, punt 7, van besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 (PB L 19, blz. 22), alsmede van de artikelen 23, lid 2, onder d), en 46, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iran Insurance Company wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 15.3.2014.


title: Zaak T-173/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Messe Düsseldorf/BHIM — Canon Communications (MEDTEC)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Messe Düsseldorf/BHIM — Canon Communications (MEDTEC)
   (Zaak T-173/08) (1)

   (2009/C 6/87)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak C-561/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Alicante — Spanje) — Fédération Cynologique Internationale/Federación Canina Internacional de Perros de Pura Raza (Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 9, lid 1 — Begrip „derden” — Houder van jonger gemeenschapsmerk)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/15

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Alicante — Spanje) — Fédération Cynologique Internationale/Federación Canina Internacional de Perros de Pura Raza
   (Zaak C-561/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 9, lid 1 - Begrip „derden” - Houder van jonger gemeenschapsmerk)
   2013/C 114/21
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil de Alicante

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fédération Cynologique Internationale

      Verwerende partij: Federación Canina Internacional de Perros de Pura Raza

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil de Alicante — Uitlegging van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (gecodificeerde versie) (PB L 78, blz. 1) — Inbreuk of dreigende inbreuk op een gemeenschapsmerk — Aan het gemeenschapsmerk verbonden uitsluitend recht — Begrip „derde”

      Dictum

   Artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk moet aldus worden uitgelegd dat het uitsluitende recht van de houder van een gemeenschapsmerk om iedere derde het gebruik in het economische verkeer te verbieden van tekens die gelijk zijn aan of overeenstemmen met zijn merk, zich uitstrekt tot de derde die houder is van een jonger gemeenschapsmerk, zonder dat dit laatstgenoemde merk eerst nietig hoeft te worden verklaard.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Zaak C-486/09: Beschikking van de president van het Hof van 17 november 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/12

         Beschikking van de president van het Hof van 17 november 2010 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-486/09) (1)

   2011/C 89/24
   Procestaal: Italiaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak F-63/14: Beroep ingesteld op 11 juli 2014 — ZZ e.a./Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/61

         Beroep ingesteld op 11 juli 2014 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-63/14)
   2014/C 421/89
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ .e.a. (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten betreffende de overdracht van verzoekers’ pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en derhalve niet-ontvankelijk verklaren;

               —

               nietig verklaren de besluiten om de pensioenrechten die verzoekers vóór hun indiensttreding hebben verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-198/99 P: Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door Empresa Nacional Siderúrgica S.A. (Ensidesa) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer - uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak T-157/94, Empresa Nacional Siderúrgica S.A. (Ensidesa) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 299/6               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.10.1999
        — tegenstrijdigheden;                                          — tegenstrijdigheden in de beoordeling van een aantal ar-
                                                                            gumenten met betrekking tot:
        — schending van het gelijkheids- en het evenredig-
            heidsbeginsel door de geldboetes uit te drukken in              a) de hoofdelijke verbondenheid, inzover een boete alleen
            ecu;                                                                aan haar is opgelegd zodat zij eveneens moet instaan
                                                                                voor het gedrag van haar dochteronderneming;
        — verzuim om de Commissie in eerste aanleg te                       b) de verzwarende omstandigheid van kennis van de
            veroordelen tot betaling van de kosten en rente                     onrechtmatigheid van de gelaakte gedragingen;
            verband houdend met de zekerheidstelling voor de
            gehele boete of een deel daarvan of met de                      c) het in het dispositief van de beschikking van de
            eventuele betaling daarvan; het Gerecht behoort te                  Commissie genoemde tijdstip vanaf hetwelk de ver-
            beslissen, dat eerst rente over de boete verschuldigd               meende inbreuken haar werden toegerekend;
            is nadat zijn arrest uitvoerbaar is geworden, en dus
            de Commissie te veroordelen tot betaling van de            — onjuiste uitlegging en toepassing van het gelijkheids- en
            ter zake van de zekerheidstelling of betaling van de            het evenredigheidsbeginsel doordat het Gerecht niet naar
            boete ontstane kosten en rente;                                 behoren rekening heeft gehouden met de waardedaling
                                                                            van de Spaanse peseta, met als gevolg dat haar boete hoger
        — eveneens in verband met het achtste en het negende                uitkomt dan de boetes die andere ondernemingen met een
            middel;                                                         niet gedevalueerde of gerevalueerde valuta moeten betalen;
                                                                       — schending van fundamentele rechten door tegenstrijdighe-
    3. voorzover de zaak niet in staat van wijzen is, terug te              den in de motivering van het arrest, inzover het Gerecht
        verwijzen naar het Gerecht ter beslissing op het middel             de Commissie niet heeft veroordeeld in de kosten en rente
                                                                            verband houdend met de zekerheidstelling of de betaling
        — misbruik van bevoegdheid.                                         van de boete;
                                                                       — schending van artikel 33 van het Reglement voor de
II. Verweerster in de kosten te veroordelen en tevens, voorzo-              procesvoering van het Gerecht en van de procedurele
    ver de hogere voorziening geheel of gedeeltelijk wordt                  waarborgen doordat aan de beraadslagingen slechts is
    toegewezen, in de kosten gevallen op de procedure in                    deelgenomen door drie van de vijf rechters die ten tijde
    eerste aanleg.                                                          van de terechtzitting in de kamer zitting hadden;
                                                                       — doordat haar recht op een eerlijke behandeling binnen een
                                                                            redelijke termijn is miskend, in strijd met artikel 6 van het
Middelen en voornaamste argumenten                                          Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de
                                                                            mens.
Schending van het gemeenschapsrecht:
                                                                       (*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.
— onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 65 EGKS-               (1) PB 1999, C 160, blz. 16.
    Verdrag bij de beoordeling van de inbreuken die in het
    kader van het EGKS-Verdrag en van de EGKS-markt
    zouden zijn gepleegd, inzover de motivering van het arrest
    op dit punt tegenstrijdig is;
— rechtsfout bij de toepassing van het begrip misbruik van
    bevoegdheid, doordat het Gerecht rekwirantes stellingen
    ter zake niet behoorlijk heeft onderzocht;                         Hogere voorziening, op 25 mei 1999 ingesteld door
                                                                       Empresa Nacional Siderúrgica S.A. (Ensidesa) tegen het
                                                                       arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
— onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 15 EGKS-               Gemeenschappen (Tweede kamer — uitgebreid) van
    Verdrag, daar de motivering van de beschikking op het              11 maart 1999 in zaak T-157/94, Empresa Nacional Si-
    punt van de geldboete tekortschiet;                                derúrgica S.A. (Ensidesa) tegen Commissie van de Euro-
                                                                                pese Gemeenschappen
— ontoereikende motivering van het arrest ten aanzien van:
                                                                                (Zaak C-198/99 P) (*)
    a) een fundamenteel punt in rekwirantes betoog inzake
        de afwezigheid van het vereiste quorum voor de                                          (1999/C 299/07)
        goedkeuring van de bestreden beschikking;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    b) de hoogte van de boete, die zonder nadere toelichting           op 25 mei 1999 hogere voorziening ingesteld door Empresa
        niet is vergeleken met die van boetes in andere                Nacional Siderúrgica S.A. (Ensidesa), vertegenwoordigd door
        kartelzaken in EGKS-kader;                                     S. Martı́nez Lage en J. Pérez-Bustamente Köster, advocaten te
 ---pagebreak--- 16.10.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 299/7
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May,               markt, waarbinnen de bestaande beperkte mededinging de
advocaat aldaar, Grand’Rue 31, tegen het arrest van het                   ondernemingen toelaat zich bewust aan te passen aan het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                  gedrag van hun concurrenten. Het Gerecht heeft een
(Tweede kamer — uitgebreid) van 11 maart 1999 in zaak                     rechtsfout gemaakt door in navolging van artikel 85, lid 1,
T-157/94, Empresa Nacional Siderúrgica S.A. (Ensidesa) tegen             EG-Verdrag uit te gaan van een „normale mededinging”,
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                                 zonder de betekenis en de draagwijdte van deze uitdruk-
                                                                          king in het EGKS-Verdrag te verklaren. Het heeft ten
                                                                          onrecht aanvaard, dat de Commissie het negatieve effect
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                           van de gelaakte gedragingen op de mededinging niet
                                                                          behoeft te bewijzen, ook al heeft de Commissie zelfs dit
                                                                          effect als niet te verwaarlozen aangemerkt. Het Gerecht
— het arrest van het Gerecht in zaak T-157/94 (1) te vernie-              heeft het schriftelijke bewijs en de getuigenverklaringen
   tigen voorzover haar daarbij een geldboete van                         verkeerd opgevat door te oordelen, dat de ambtenaren van
   3 350 000 euro is opgelegd, het beroep voor het overige                DG III niet hadden kunnen weten dat de prijsgegevens die
   is verworpen en zijn in haar eigen kosten alsmede in                   Eurofer hun in het kader van de vele inlichtingen over de
   drievierde van de kosten van de Commissie is veroordeeld;              algemene marktsituatie verstrekte, het uitvloeisel waren
                                                                          van een tussen de ondernemingen gesloten overeenkomst.
— subsidiair, het arrest van het Gerecht op de in het                     Aan het einde van de crisisperiode heeft de Commissie
   verzoekschrift toegelichte gronden gedeeltelijk te vernie-             geen praktische aanwijzingen of duidelijke richtlijnen
   tigen en de haar opgelegde boete te verlagen;                          gegeven die de onzekerheid bij de ondernemingen over de
                                                                          toepassing van artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag wegnam.
                                                                          De Commissie heeft in het kader van de vele bijeenkomsten
— in beide gevallen de Commissie te veroordelen in de kosten              tussen de ondernemingen en DG III kennis gekregen
   van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.            van de informatie-uitwisseling over orders, leveringen, de
                                                                          hoogte van de actuele en van de toekomstige prijzen, en
                                                                          heeft die uitwisseling zelfs bevorderd.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     — doordat het Gerecht artikel 1 van de beschikking niet heeft
                                                                          nietig verklaard, omdat de duur van de inbreuk inzake de
Schending van het gemeenschapsrecht                                       prijzen daarin niet is vermeld;
— door onjuiste beoordeling van de schending van wezenlijke
   vormvoorschriften bij de totstandkoming van de beschik-           — door onjuiste beoordeling van de overeenkomst inzake de
   king:                                                                  verdeling van de Franse markt;
— afwezigheid van het vereiste quorum: het Gerecht heeft
   niet de nodige maatregelen genomen om te verifiëren, of           — doordat het Gerecht de grenzen van zijn controlefunctie
   de wezenlijke vormvoorschriften in acht zijn genomen bij               heeft overschreden en haar rechten van de verdediging
   de totstandkoming van de beschikking. Bovendien is het                 heeft geschonden: door aan de beschikking een conclusie
   aan de hand van de luttele beschikbare gegevens tot een                toe te schrijven die deze niet bevat, heeft het de beschikking
   kennelijk onjuiste uitleg gekomen van de inhoud van de                 onjuist uitgelegd. Het Gerecht had de boete die ter zake
   notulen betreffende de goedkeuring van de beschikking,                 van een zelfstandige inbreuk was opgelegd, die echter niet
   inzover het het vereiste quorum aanwezig heeft geoor-                  heeft plaatsgevonden naar de Commissie heeft erkend,
   deeld, hoewel uit de notulen duidelijk het tegendeel blijkt;           moeten nietig verklaren;
— de formele overeenstemming tussen de goedgekeurde en
   de betekende beschikking ontbreekt;                               — door de rechtmatigheid van de omrekening van de omzet
                                                                          in ecu te bekrachtigen, hetgeen schending van het gelijk-
                                                                          heidsbeginsel oplevert;
— ontbrekende waarmerking: de door de Commissie gevolgde
   en door het Gerecht aanvaarde procedure — overlegging
   van de notulen van de vergadering zonder de bijbehorende
   stukken — garandeert niet, dat de beschikkingstekst zoals         — door de rechtmatigheid van de inaanmerkingneming van
   die haar is betekend, ook door de Commissie is goed-                   de omzet in het laatste jaar van de inbreuk te bekrachtigen.
   gekeurd; dit is in strijd met de strekking van artikel 16 van
   het Reglement van orde van de Commissie, zelfs in de
   oude versie, voor de wijziging in 1995;
                                                                     (*) Zie zaak C-199/99 P, PB C 204 van 17.7.1999, blz. 32.
                                                                     (1) PB 1999, C 160, blz. 17.
— onjuiste juridische beoordeling van de haar in verband met
   artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag verweten gedragingen: het
   Gerecht heeft artikel 65 EGKS-Verdrag uitgelegd alsof het
   artikel 81 EG (ex artikel 85) betreft en heeft daarmee een
   kennelijke fout gemaakt. Het EGKS-Verdrag voorziet in
   een gereguleerde mededinging op een oligopolistische


title: Zaak T-373/06: Beroep ingesteld op 13 december 2006 — Rath/BHIM — Grandel (Epican Forte)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/25

         Beroep ingesteld op 13 december 2006 — Rath/BHIM — Grandel (Epican Forte)
   (Zaak T-373/06)
   (2007/C 42/45)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Matthias Rath (Kaapstad, Zuid-Afrika) (vertegenwoordigers: S. Ziegler, C. Kleiner en F. Dehn, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Dr. Grandel GmbH
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 5 oktober 2006 te vernietigen voor zover daarbij de gemeenschapsmerkaanvraag werd afgewezen met betrekking tot de waren „voedingsadditieven, niet voor medisch gebruik, hoofdzakelijk bestaand uit vitamines, aminozuren, mineralen en sporenelementen; diëtische substanties niet voor medisch gebruik, te weten aminozuren en sporenelementen; voornoemde goederen niet voor gebruik van anti-epileptische middelen” van klasse 5;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Epican Forte” voor waren van de klassen 5, 30 en 32 (aanvraagnr. 2 525 251)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Dr. Grandel GmbH

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „EPIGRAN”, oorspronkelijk ingeschreven voor waren van de klassen 1, 3 en 5, thans enkel nog voor waren van klasse 3 (gemeenschapsmerk nr. 560 292), waarbij de oppositie uitsluitend was gericht tegen de inschrijving voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: de bestreden beslissing schendt artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-91/00

text:
C 134/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.5.2001
Verzoek van de Cour administrative d’appel de Lyon                                   Doorhaling van zaak C-103/99 (1)
(Tweede kamer) van 13 maart 2001, om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Minister van Economische
        zaken, Financiën en Industrie en GEMO SA                                             (2001/C 134/22)
                        (Zaak C-126/01)                               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 november 2000
                        (2001/C 134/19)                               de doorhaling in het register gelast van zaak C-103/99 (verzoek
                                                                      van Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis om een prejudiciële
                                                                      beslissing): P. Moskof AE tegen Idryma Koinonikon Asfaliseon
De Cour administrative d’appel de Lyon (Tweede kamer) heeft           (IKA).
bij beschikking van 13 maart 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 19 maart 2001, in het geding tussen
Minister van Economische zaken, Financiën en Industrie en
                                                                      (1) PB C 188 van 3.7.1999.
GEMO SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
Maakt de in artikel 302 bis ZD van de code général des impôts
bedoelde belasting op de verkopen van vlees deel uit van een
regeling die als een steunmaatregel in de zin van artikel 92 van
het Verdrag van 25 maart 1957 tot instelling van de Europese
Gemeenschap (thans artikel 87 EG) kan worden beschouwd?
                                                                                Doorhaling van zaak C-84/99 (1)
                                                                                (2001/C 134/23)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001
               Doorhaling van zaak C-91/00 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-84/99 (verzoek
                                                                      van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële
                        (2001/C 134/20)                               beslissing): Amsterdamsche Football Club „AJAX” en Langen-
                                                                      berg Participaties BV, mede handelende onder de naam „Fan
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Promotions” tegen S.C. Reule e.a.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-91/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen               (1) PB C 136 van 15.5.1999.
Koninkrijk der Nederlanden.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-163/00 (1)
               Doorhaling van zaak C-90/00 (1)
                                                                                (2001/C 134/24)
                        (2001/C 134/21)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 oktober 2000               de doorhaling in het register gelast van zaak C-163/00:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/00: Commis-        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der               Republiek.
Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 176 van 24.6.2000.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.


title: Zaak C-634/11: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 1 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Irish Bank Resolution Corp. Ltd, voorheen Anglo Irish Bank Corp. Ltd/Sean Quinn e.a.

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/12

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 1 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Irish Bank Resolution Corp. Ltd, voorheen Anglo Irish Bank Corp. Ltd/Sean Quinn e.a.
   (Zaak C-634/11) (1)

   2013/C 129/21
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.