title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 27 januari 1998 in zaak T-67/94: Ladbroke Racing Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Steunmaatregelen van staten - Markt voor organisatie van weddenschappen - Artikel 92, leden 1 en 3, EG-Verdrag - Begrip steun - Fiscale maatregelen - Terugbetalingsverplichting)

text:
C 94/18              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28.3.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 4 februari 1998                                                 van 27 januari 1998
                                                                   in zaak T-67/94: Ladbroke Racing Ltd tegen Commissie
in zaak T-246/93: G. Bühring tegen Raad van de Europese
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
 Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Beroep tot nietigverklaring Ð Steunmaatregelen van
(Beroep tot schadevergoeding Ð Niet-contractuele aan-              staten Ð Markt voor organisatie van weddenschappen Ð
sprakelijkheid Ð Melk Ð Extra heffing Ð Referentiehoe-             Artikel 92, leden 1 en 3, EG-Verdrag Ð Begrip steun Ð
veelheid Ð Verbintenis tot omschakeling Ð Gedwongen                      Fiscale maatregelen Ð Terugbetalingsverplichting)
verkoop van bedrijf Ð Schade Ð Oorzakelijk verband Ð
                           Verjaring)                                                        (98/C 94/48)
                         (98/C 94/47)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                      (Procestaal: Duits)                          In zaak T-67/94, Ladbroke Racing Ltd, gevestigd te Lon-
                                                                   den, vertegenwoordigd door J. Lever, QC, C. Vajda, Bar-
                                                                   rister van de balie van Engeland en Wales, en S. Kon, Soli-
                                                                   citor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-
                                                                   tore van Winandy en Err, advocaten aldaar, avenue
In zaak T-246/93, G. Bühring, wonende te Elsfleth (Duits-          Gaston Diderich 60, tegen Commissie van de Europese
land),    vertegenwoordigd        door    H.     Lichtenberg,      Gemeenschappen (gemachtigden: M. Nolin en R. Lyal),
Bergiusstraûe 11, Bremen (Duitsland), tegen Raad van de            ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: C. de
Europese Unie (gemachtigden: A. Brautigam, H.-J. Rabe              Salins en J.-M. Belorgey), betreffende in hoofdzaak een
en G. M. Berrisch) en Commissie van de Europese                    beroep tot nietigverklaring van Beschikking 93/625/EEG
Gemeenschappen (gemachtigden: D. Booû, H.-J. Rabe en               van de Commissie van 22 september 1993 betreffende ver-
G. M. Berrisch), betreffende een beroep krachtens de               schillende, door de Franse autoriteiten toegekende steun-
artikelen 178 en 215, tweede alinea, van het EG-Verdrag            maatregelen ten behoeve van ¹Pari Mutuel Urbainº
tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft geleden           (PMU) en de organisatoren van harddraverijen en paar-
als gevolg van de toepassing van Verordening (EEG)                 denrennen (PB L 300 van 7.12.1993, blz. 15), heeft het
nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 houdende                  Gerecht van eerste aanleg (Tweede Kamer Ð uitgebreid),
algemene voorschriften voor de toepassing van de in                samengesteld als volgt: C. W. Bellamy, kamerpresident, B.
artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68                  Vesterdorf, C. P. BrieÈt, A. Kalogeropoulos en A. Potocki,
bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB          rechters; griffier: B. Pastor, administrateur, op 27 januari
L 90 van 1.4.1984, blz. 13), zoals aangevuld bij Verorde-          1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
ning (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie van 16 mei                 volgt:
1984 (PB L 132 van 18.5.1984, blz. 11), heeft het Gerecht
(Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi-
dent, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: A.
Mair, administrateur, op 4 februari 1998 een arrest gewe-          1. Verklaart nietig Beschikking 93/625/EEG van de Com-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 missie van 22 september 1993 betreffende verschil-
                                                                        lende, door de Franse autoriteiten toegekende steun-
                                                                        maatregelen ten behoeve van ¹Pari Mutuel Urbainº
                                                                        (PMU) en de organisatoren van harddraverijen en
                                                                        paardenrennen, voorzover daarin is gesteld, dat de aan
1. Verwerpt het beroep.                                                 PMU verleende voordelen die het gevolg zijn van a) de
                                                                        wijziging van de verdeling van de inhoudingen in 1985
                                                                        en 1986, b) de aan PMU verleende faciliteiten om de
                                                                        betaling van bepaalde inhoudingen op weddenschap-
                                                                        pen uit te stellen, c) de terbeschikkingstelling van niet-
2. Verwijst verzoeker in de kosten.                                     opgevraagde winsten, en d) de per 1 januari 1989 ver-
                                                                        leende vrijstelling van de maand uitstel van BTW-
                                                                        aftrek, geen steunmaatregelen van de staat zijn in de
(1) PB C 166 van 17.6.1993.                                             zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag, en voorzover
                                                                        zij de verplichting van de Franse staat om terugbeta-
                                                                        ling te vorderen van de steun die het gevolg is van de
                                                                        aan PMU verleende vrijstelling van de bijdrage in het
                                                                        bouwfonds, niet doet ingaan in 1989, maar op
                                                                        11 januari 1991.
 ---pagebreak--- 28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/19
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                           3. Verstaat dat intervenieÈnte haar eigen kosten zal dra-
                                                                        gen.
                                                                   (1) PB C 208 van 12.8.1995.
3. Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 90 van 26.3.1994.
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 4 februari 1998
                                                                   in zaak T-94/95: J.-P. Landuyt tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (Beroep tot nietigverklaring Ð Vergoeding voor melkpro-
                     van 4 februari 1998
                                                                   ducenten Ð Verordening (EEG) nr. 2187/93 Ð Vergoe-
in zaak T-93/95: B. Laga tegen Commissie van de Euro-              dingsvoorstel Ð Handelingen van nationale instanties Ð
                  pese Gemeenschappen (1)                          Toetsing Ð Bevoegdheid Ð Vordering tot schadevergoe-
                                                                                ding Ð Ontvankelijkheid)
(Beroep tot nietigverklaring Ð Vergoeding voor melkpro-
                                                                                (98/C 94/50)
ducenten Ð Verordening (EEG) nr. 2187/93 Ð Vergoe-
dingsvoorstel Ð Handelingen van nationale instanties Ð
Toetsing Ð Bevoegdheid Ð Vordering tot schadevergoe-                                     (Procestaal: Frans)
                  ding Ð Ontvankelijkheid)
                         (98/C 94/49)
                                                                   In zaak T-94/95, J.-P. Landuyt, wonende te Grisolles
                                                                   (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Le Petit, advocaat
                                                                   te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
                      (Procestaal: Frans)                          May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet),
                                                                   ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: aan-
                                                                   vankelijk C. de Salins en F. Pascal, vervolgens door K. Ris-
In zaak T-93/95, B. Laga, wonende te Grisolles (Frank-             pail-Bellanger en F. Pascal), betreffende een beroep strek-
rijk), vertegenwoordigd door J.-F. Le Petit, advocaat te           kende, enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.             het Office national interprofessionnel du lait et des pro-
May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Commissie van            duits laitiers van 20 januari 1995, waarbij verzoeker het
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet),                recht werd ontzegd op het vergoedingsvoorstel bedoeld in
ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden: aan-              Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad van 22 juli
vankelijk C. de Salins en F. Pascal, vervolgens door K. Ris-       1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde produ-
pail-Bellanger en F. Pascal), betreffende een beroep strek-        centen van melk of zuivelproducten die hun activiteit tijde-
kende, enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van         lijk niet hebben kunnen uitoefenen (PB L 196 van
het Office national interprofessionnel du lait et des pro-         5.8.1993, blz. 6), en anderzijds tot veroordeling van de
duits laitiers van 20 januari 1995, waarbij verzoeker het          Commissie tot vergoeding van de schade die door dat
recht werd ontzegd op het vergoedingsvoorstel bedoeld in           besluit is ontstaan, heeft het Gerecht van eerste aanleg
Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad van 22 juli              (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi-
1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan bepaalde produ-            dent, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J.
centen van melk of zuivelproducten die hun activiteit tijde-       Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 4 februari 1998 een
lijk niet hebben kunnen uitoefenen (PB L 196 van                   arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
5.8.1993, blz. 6), en anderzijds tot veroordeling van de
Commissie tot vergoeding van de schade die door dat
besluit is ontstaan, heeft het Gerecht van eerste aanleg           1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
(Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi-
dent, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J.
Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 4 februari 1998 een          2. Verwijst verzoeker in de kosten.
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   3. Verstaat dat intervenieÈnte haar eigen kosten zal dra-
                                                                        gen.
1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                                                                   (1) PB C 208 van 12.8.1995.
2. Verwijst verzoeker in de kosten.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 22 april 2005 in zaak T-399/03, Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroepsziekte — Verzoek om erkenning van verergering — Uitvoering van arrest Gerecht — Juridische kwalificatie van nota van Commissie — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/36

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 22 april 2005
   in zaak T-399/03, Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beroepsziekte - Verzoek om erkenning van verergering - Uitvoering van arrest Gerecht - Juridische kwalificatie van nota van Commissie - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 182/67)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-399/03, Arnaldo Lucaccioni, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te St-Leonards-on-Sea, vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia en K. Delvolvé, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door J.-L. Gafnart, advocaat, domicilie gekozen hebbende Luxemburg), betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 maart 2003, genomen ter uitvoering van het arrest van het Gerecht van 26 februari 2001 in zaak T-212/01, alsmede een verzoek om nietigverklaring van het in die procedure opgestelde medisch rapport, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, N.J. Forwood en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 22 april 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 47, van 21.2.2004.


title: Zaak T-193/06: Beroep ingesteld op 12 juli 2006 — Télévision Française 1/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/48

         Beroep ingesteld op 12 juli 2006 — Télévision Française 1/Commissie
   (Zaak T-193/06)
   (2006/C 224/102)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Télévision Française 1 (Boulogne, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Hordies, advocaat, en C. Smits, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               de beschikking van de Commissie van 22 maart 2006 betreffende de steunregelingen voor de film en de audiovisuele sector nietig te verklaren;

               —

               over de kosten te beslissen als naar recht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 3 oktober 2001 heeft verzoekster bij de Commissie twee klachten ingediend met verzoek vast te stellen dat de wijzigingen in de steunregelingen voor de film en de audiovisuele sector in Frankrijk onwettige staatssteun vormen doordat de betrokken steun is verleend in strijd met artikel 88, lid 3, EG, en in elk geval met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormen.
   Bij beschikking C(2006)832 def. van 22 maart 2006 (staatssteun NN 84/2004 en N 95/2004 — Frankrijk, Steunregelingen voor de film en de audiovisuele sector) heeft de Commissie de door Frankrijk ingevoerde regelingen voor steun aan de film- en audiovisuele productie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard op grond van artikel 87, lid 3, sub c en d, EG. Het onderhavige beroep is tegen deze beschikking gericht.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.
   In haar eerste middel stelt zij dat de Commissie wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden doordat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd ter zake van de aard van de parafiscale heffingen, de aard van de aan de televisieomroepen opgelegde investeringsverplichtingen en de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt van andere door verzoekster betwiste steunmaatregelen van de staat.
   In haar tweede middel stelt verzoekster dat de Commissie tevens het begrip „staatsmiddelen” kennelijk onjuist heeft opgevat door aan te nemen dat de regeling van verplichte bestellingen geen overdracht van staatsmiddelen in de zin van artikel 87, lid 1, EG met zich meebrengt.
   In haar derde middel stelt verzoekster schending door de Commissie van artikel 87, lid 3, sub d, EG doordat in de bestreden beschikking het begrip „steunmaatregelen om de cultuur […] te bevorderen” kennelijk onjuist wordt beoordeeld.


title: Zaak T-665/16: Beroep ingesteld op 16 september 2016 — Cinkciarz.pl/EUIPO (€$)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/61

         Beroep ingesteld op 16 september 2016 — Cinkciarz.pl/EUIPO (€$)
   (Zaak T-665/16)
   (2016/C 402/72)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Cinkciarz.pl sp. z o.o. (Zielona Góra, Polen) (vertegenwoordigers: E. Skrzydło-Tefelska, advocaat [radca prawny], K. Gajek, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de symbolen „€” en „$” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 839 998

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2016 in zaak R 2086/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 16 september 2004 in zaak T-342/02, Metro-Goldwyn-Mayer Lion Corp. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Reikwijdte van onderzoeksverplichting — Omzetting in aanvraag voor nationaal merk — Artikel 58 van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/16

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 16 september 2004
   in zaak T-342/02, Metro-Goldwyn-Mayer Lion Corp. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Reikwijdte van onderzoeksverplichting - Omzetting in aanvraag voor nationaal merk - Artikel 58 van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 284/33)
   Procestaal: Engels
   In zaak T-342/02, Metro-Goldwyn-Mayer Lion Corp., gevestigd te Santa Monica, Californië (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door F. de Visscher, E. Cornu, E. De Gryse en D. Moreau, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: S. Laitinen en D. Botis), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Moser Grupo Media, SL, gevestigd te Santa Eulalia del Rio (Spanje), betreffende een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 5 september 2002 (zaak R 437/2001-3), waarbij het beroep ingesteld tegen de beslissing van de oppositieafdeling inzake een oppositieprocedure tussen Moser Grupo Media, SL, en Metro-Goldwyn-Mayer Lion Corp., niet-ontvankelijk is verklaard, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters, griffier: J. Plingers, administrateur, op 16 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-380/99: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 5 augustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bertelsmann AG en Finanzamt Wiedenbrück

text:
C 6/12                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.1.2000
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 5 augustus 1999                   1b) Indien het antwoord op vraag 1a) ontkennend luidt, is in
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bertels-               het onder 1a) bedoelde geval de indeling in dezelfde
             mann AG en Finanzamt Wiedenbrück                              functiegroep van de collectieve overeenkomst dan een
                                                                           indicatie dat sprake is van gelijke of gelijkwaardige arbeid
                                                                           in de zin van artikel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG) en
                         (Zaak C-380/99)                                   richtlijn 75/117, zodat het aan de werkgever is, te bewijzen
                                                                           dat de werkzaamheden verschillend zijn?
                          (2000/C 6/22)
                                                                      1c) Kan de werkgever zich ter rechtvaardiging van het verschil
                                                                           in salaris beroepen op factoren die in de collectieve
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 5 augustus                   overeenkomsten niet in aanmerking zijn genomen?
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 oktober 1999, in het geding tussen Bertelsmann AG en                1d) Indien het antwoord op vraag 1a) of 1b) bevestigend luidt,
Finanzamt Wiedenbrück, het Hof van Justitie van de Europese                geldt dit dan ook, indien de indeling in de functiegroep
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                van de collectieve overeenkomst gebaseerd is op een zeer
de navolgende vraag:                                                       algemene omschrijving?
Omvat de maatstaf van heffing voor een premie in natura die           2a) Gaan artikel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG) en richtlijn
de aanbrenger van een nieuwe klant wordt toegezonden,                      75/117 uit van een werknemersbegrip dat althans in
overeenkomstig artikel 11 A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn          zoverre eenduidig is, dat de verplichtingen van de werkne-
(77/388/EG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                    mer uit hoofde van de arbeidsovereenkomst niet alleen
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    worden beheerst door algemeen gedefinieerde normen,
omzetbelasting, naast de aankoopprijs van de premie in natura              maar daarbij ook de individuele, persoonlijke geschiktheid
ook de verzendkosten?                                                      van de werknemer moet worden betrokken?
                                                                      2b) Moet artikel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG) dan wel
(1) PB L 145, blz. 1.                                                      artikel 1 van richtlijn 75/117 aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           voor een objectieve rechtvaardiging van een verschil in
                                                                           beloning ook factoren kunnen worden aangevoerd die
                                                                           eerst naderhand te bewijzen zijn, in het bijzonder de
                                                                           arbeidsprestaties van een bepaalde werknemer?
                                                                      (1) PB L 45, blz. 19.
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 15 juni
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
S. Brunnhofer en de Bank der österreichischen Postspar-
                     kasse Aktiengesellschaft
                         (Zaak C-381/99)                              Hogere voorziening, op 8 oktober 1999 ingesteld door
                                                                      The Procter & Gamble Company tegen het arrest, op
                                                                      8 juli 1999 in zaak T-163/98 tussen The Procter & Gamble
                          (2000/C 6/23)
                                                                      Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                      markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen door
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van 15 juni          het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                  schappen (Tweede kamer)
8 oktober 1999, in het geding tussen S. Brunnhofer en de
Bank der österreichischen Postsparkasse Aktiengesellschaft,                                  (Zaak C-383/99 P)
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                                (2000/C 6/24)
1a) Is het voor beantwoording van de vraag, of sprake is van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     „gelijke arbeid” of „een zelfde functie” in de zin van arti-     op 8 oktober 1999 hogere voorziening ingesteld door The
     kel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG), dan wel gelijke arbeid        Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door T. van
     of arbeid waaraan gelijke waarde wordt toegekend in de           Innis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
     zin van richtlijn 75/117/EWG (1), met betrekking tot             Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar, Rue
     individueel overeengekomen toelagen op de bij collectieve        Charles Martel 56-58, tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak
     overeenkomst vastgestelde beloning, voldoende dat wordt          T-163/98 tussen The Procter & Gamble Company en Bureau
     nagegaan of de beide werknemers die worden vergeleken,           voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
     in dezelfde functiegroep van de collectieve overeenkomst         gen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
     zijn ingedeeld?                                                  van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).


title: Zaak F-102/09: Beroep ingesteld op 17 december 2009 — Bennett e.a./BHIM

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/50

         Beroep ingesteld op 17 december 2009 — Bennett e.a./BHIM
   (Zaak F-102/09)
   2010/C 37/79
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Kelly-Marie Bennett (Mutxamel, Spanje) en anderen (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van de besluiten tot opzegging van verzoekers’ overeenkomsten op grond van een opzeggingsclausule verband houdende met het slagen voor een algemeen vergelijkend onderzoek met als specialisatie industriële eigendom. Anderzijds, vergoeding van de immateriële schade die verzoekers hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten van 12 maart 2009 tot opzegging van verzoekers’ overeenkomsten;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 9 oktober 2009, dat op dezelfde dag is betekend, houdende afwijzing van verzoekers’ klachten van 12 juni 2009;

               —

               dientengevolge, veroordeling van de verwerende partij tot i) tot betaling aan verzoekers en bij wijze van schadevergoeding van de bezoldiging voor de periode tussen de inwerkingtreding van de opzegging van hun overeenkomsten en de datum van hun herplaatsing als gevolg van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, en ii) herstel van de door de besluiten tot opzegging van hun overeenkomsten onregelmatig beëindigde loopbaan van elke verzoeker; wanneer de herplaatsing van verzoekers aanzienlijke praktische problemen meebrengt of overdreven lijkt gelet op de situatie van derden, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een billijke financiële vergoeding voor de onregelmatige opzegging van verzoekers’ overeenkomsten. Die vergoeding zal niet alleen rekening moeten houden met het verlies aan bezoldiging in het verleden, maar eveneens met de daadwerkelijke kans dat verzoekers in het kader van een overeenkomst voor — volledig — onbeperkte tijd tot aan de pensioenleeftijd in dienst van het BHIM blijven en carrière maken;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de besluiten tot opzegging van verzoekers overeenkomsten, voor zover de duur van de opzegtermijn niet is bepaald met inachtneming van alle dienstjaren van elke verzoeker bij het BHIM;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de geleden materiële en immateriële schade, welke voor elke verzoeker ex aequo et bono op 85 000 EUR wordt geraamd;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten.


title: Zaak C-494/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 26 november 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Heintz van Landewyck S.A.R.L. en de Staatssecretaris van Financiën.

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/15

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 26 november 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Heintz van Landewyck S.A.R.L. en de Staatssecretaris van Financiën.
   (Zaak C-494/04)
   (2005/C 45/28)
   Procestaal: Nederlands
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij arrest van 26 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 december 2004, in het geding tussen Heintz van Landewyck S.A.R.L. en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet de Richtlijn accijns (1) zo worden uitgelegd dat deze de lidstaten ertoe verplicht een wettelijke voorziening te treffen op grond waarvan zij de bij de aanvraag van accijnszegels betaalde of verschuldigd geworden bedragen aan accijns dienen terug te geven of te verrekenen, in een geval waarin de aanvrager (vergunninghouder van een belastingentrepot) zegels die zijn verdwenen voordat zij op accijnsproducten zijn aangebracht, niet heeft gebruikt noch zal kunnen gebruiken, en derden niet op wettige wijze van de zegels gebruik hebben kunnen maken of zullen kunnen maken, hoewel niet is uitgesloten dat derden de zegels hebben gebruikt dan wel zullen gebruiken door deze aan te brengen op tabaksproducten die op onregelmatige wijze in het verkeer zijn gebracht?

               2.

                           a.

                           Moet de Zesde richtlijn (2), in het bijzonder artikel 27, leden 1 en 5, zo worden uitgelegd dat de omstandigheid dat de Nederlandse regering de Commissie op een later tijdstip dan voorzien in artikel 27, lid 5, van de Zesde richtlijn, zoals aangepast bij de Negende richtlijn, ervan in kennis heeft gesteld dat zij de bijzondere wijze van belastingheffing op tabaksproducten wenste te handhaven, meebrengt dat zo een particulier, nadat de kennisgeving alsnog heeft plaatsgevonden, een beroep doet op de termijnoverschrijding, deze bijzondere wijze van belastingheffing ook na het tijdstip van de kennisgeving buiten toepassing dient te worden gelaten?

                           2.b.

                           Zo het antwoord op vraag 2.a ontkennend luidt, moet dan de Zesde richtlijn, in het bijzonder artikel 27, leden 1 en 5, zo worden uitgelegd dat de bijzondere wijze van belastingheffing op tabaksproducten, bedoeld in artikel 28 van de Wet OB, als onverenigbaar met de eisen die de genoemde bepalingen van de Richtlijn stellen, buiten toepassing moet blijven?

                           2.c.

                           Zo het antwoord op vraag 2.b ontkennend luidt, moet dan de Zesde richtlijn, in het bijzonder artikel 27, leden 1 en 5, zo worden uitgelegd dat het niet teruggeven van omzetbelasting in omstandigheden als bedoeld in vraag 1 daarmee in strijd is?

      (1)  Richtlijn 92/12/EEG van de Raad, van 25 februari 1992, betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop PB L 76, blz. 1.

      (2)  Zesde Richtlijn van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegangswaarde; uniforme grondslag (77/388/EEG), PB L 145, blz. 1.


title: Zaak F-5/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juli 2006 — E/Commissie (Ambtenaren — Wettigheid van interne procedures — Beweerdelijk foutief gedrag van ambtenaren in kader van tuchtprocedure en procedure tot erkenning van beroepsziekte — Vergoeding van schade — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Bevestigend besluit)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juli 2006 — E/Commissie
   (Zaak F-5/06) (1)

   (Ambtenaren - Wettigheid van interne procedures - Beweerdelijk foutief gedrag van ambtenaren in kader van tuchtprocedure en procedure tot erkenning van beroepsziekte - Vergoeding van schade - Ontvankelijkheid - Procesbelang - Bevestigend besluit)
   (2006/C 212/84)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: E (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten)

      Verweerster: Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en V. Joris, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het TABG van 4 oktober 2005 houdende afwijzing van verzoeksters klacht strekkende tot verificatie van de wettigheid van een tuchtprocedure alsmede van een procedure tot erkenning dat verzoekster een beroepsziekte heeft en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 74 van 25.03.2006.


title: Zaak T-382/10: Beroep ingesteld op 9 september 2010 — Villeroy et Boch/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/42

         Beroep ingesteld op 9 september 2010 — Villeroy et Boch/Commissie
   (Zaak T-382/10)
   ()
   2010/C 301/68
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Villeroy et Boch (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. Philippe en K. Blau-Hansen, advocaten, en A. Villette, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, de bij de bestreden beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete dienovereenkomstig verlagen;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster verzoekt primair om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2010) 4185 def. van de Commissie van 23 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna: „EER-Overeenkomst”) (zaak COMP/39.092 — Badkameruitrustingen), betreffende een mededingingsregeling op de Belgische, de Duitse, de Franse, de Italiaanse, de Nederlandse en de Oostenrijkse markt voor badkameruitrustingen, die bestond in de coördinatie van de verkoopprijzen en de uitwisseling van gevoelige commerciële informatie.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan:

               —

               schending van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst door de kwalificatie van de inbreuk als één enkele complexe en voortdurende inbreuk, aangezien verweerster daardoor inbreuk heeft gemaakt op haar verplichting om de individuele handelwijze van de adressaten van de bestreden beschikking juridisch te beoordelen;

               —

               schending van de motiveringsplicht uit hoofde van artikel 296, tweede alinea, VWEU, aangezien verweerster in de bestreden beschikking de relevante markten niet voldoende nauwkeurig heeft bepaald;

               —

               ontbreken van toereikende bewijzen betreffende verzoeksters deelneming aan de inbreuken in Frankrijk;

               —

               schending van het in artikel 49, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) verankerde beginsel nulla poena sine lege en van het in artikel 49, lid 3, van het Handvest junctis artikel 48, lid 1, van het Handvest en artikel 23 van verordening nr. 1/2003 (1) vastgelegde beginsel dat de straf in verhouding moet staan tot de schuld, doordat verweerster een hoofdelijke geldboete heeft opgelegd aan verzoekster en haar moedervennootschap;

               —

               onjuiste berekening van de geldboete, doordat verweerster bij de berekening van de geldboete rekening heeft gehouden met omzetten van verzoekster die niet met de geuite bewaren in verband staan;

               —

               schending van artikel 41 van het Handvest, aangezien bij de berekening van de geldboete geen rekening is gehouden met de te lange duur van de procedure;

               —

               schending van het beginsel van de evenredigheid van de straffen en beoordelingsfouten bij de berekening van de geldboete, aangezien het basisbedrag op 15 % werd vastgesteld en het totaalbedrag van de geldboete de bovengrens van 10 % van verzoeksters omzet overschreed.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101 VWEU] en [102 VWEU] (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak F-2/16: Beroep ingesteld op 11 januari 2016 — ZZ/EDEO

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/51

         Beroep ingesteld op 11 januari 2016 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-2/16)
   (2016/C 106/62)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: H.-E. von Harpe, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (EDEO)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker niet zijn verhuiskosten van Zambia naar België te vergoeden

      Conclusies van de verzoekende partij

   Verzoeker vordert

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 12 maart 2015;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de Europese Dienst voor extern optreden in alle kosten.


               15.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 33/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing van het EVA-Hof door Oslo Tingrett bij beschikking van die rechtbank van 30 januari 2006 in de zaak Ladbrokes Ltd. tegen Staten v/Kultur- og kirkedepartementet en Staten v/Landsbruks- og matdepartementet

   (Zaak E-3/06)
   (2007/C 33/03)
   Bij beschikking van 30 januari 2006, ter griffie van het Hof ontvangen op 25 augustus 2006, heeft Oslo Tingrett (districtsrechtbank van Oslo) verzocht om een prejudiciële beslissing in de zaak Ladbrokes Ltd. tegen Staten v/Kultur- og kirkedepartementet en Staten v/Landsbruks- og matdepartementet betreffende de volgende vragen:

               1.

               Verzetten de artikelen 31 en/of 36 van de EER-Overeenkomst zich tegen nationale wetgeving die bepaalt dat sommige vormen van gokspelen alleen mogen worden aangeboden door een gokbedrijf van de staat dat zijn winsten aan culturele en sportieve doelen ten goede laat komen?

               2.

               Verzetten de artikelen 31 en/of 36 van de EER-Overeenkomst zich tegen nationale wetgeving die bepaalt dat vergunningen voor weddenschappen op paardenrennen alleen kunnen worden verleend aan organisaties of bedrijven zonder winstoogmerk die beogen het paardenfokken te ondersteunen?

               3.

               Verzetten de artikelen 31 en/of 36 van de EER-Overeenkomst zich tegen nationale wetgeving die bepaalt dat vergunningen voor sommige vormen van gokspelen alleen kunnen worden verleend aan organisaties en verenigingen zonder winstoogmerk die een humanitair of sociaal doel nastreven?

               4.

               Is het uit hoofde van het EER-recht voor een nationale wetgeving legitiem te benadrukken dat de winst uit gokspelen naar humanitaire en sociale doelen (met inbegrip van sport en cultuur) zou moeten gaan, en geen bron van particuliere winst zou mogen vormen?

               5.

               Verzet artikel 36 van de EER-Overeenkomst zich tegen een nationale wettelijke bepaling die verbiedt dat gokspelen die in Noorwegen niet zijn toegestaan doch in een ander EER-land wettig worden uitgebaat, worden aangeboden en op de markt worden gebracht?


title: Zaak C-432/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 oktober 2008 door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 9 juli 2008 in de gevoegde zaken T-296/05 en T-408/05, Marcuccio/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/17

         Hogere voorziening ingesteld op 1 oktober 2008 door Luigi Marcuccio tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 9 juli 2008 in de gevoegde zaken T-296/05 en T-408/05, Marcuccio/Commissie
   (Zaak C-432/08 P)
   (2008/C 313/25)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

                  1. In elk geval:

                           (1.a)

                           het bestreden arrest volledig vernietigen;

                           (1.b)

                           de beide betrokken beroepen ontvankelijk verklaren;

                     en bovendien

               —

                  2/A primair, de door rekwirant in eerste aanleg ingediende vorderingen toewijzen, dat wil zeggen (2/A.1) de litigieuze besluiten nietig verklaren; (2/A.2) voor zover nodig, de beide besluiten tot afwijzing van de betrokken klachten nietig verklaren; (2/A.3) de verwerende partij veroordelen, ter vergoeding van alle medische kosten die rekwirant heeft gemaakt en waarvan in de betrokken verzoeken 100 % vergoeding wordt gevraagd, dan wel ter vergoeding van de schade die rekwirant door het onrechtmatige gedrag van de verwerende partij heeft geleden, tot betaling van een bedrag van 2 572,32 EUR (tweeduizend vijfhonderd tweeënzeventig euro en tweeëndertig cent) en 381,04 EUR (driehonderd éénentachtig euro en vier cent), dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Hof gerechtvaardigd en billijk acht; (2/A.4) de verwerende partij veroordelen tot betaling aan rekwirant van vertragingsrente over de hierboven genoemde bedragen voor het gekapitaliseerde bedrag tussen de overeenkomstig het dossier in de beide zaken vastgestelde eind- en begindatum; (2/A.5) de verwerende partij verwijzen in de kosten van deze procedure en van de beide aanhangige beroepen;
               dan wel,

               —

                  2B, subsidiair, beide zaken voor een nieuwe uitspraak naar het Gerecht van eerste aanleg terugverwijzen

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verkeerde opvatting en verdraaiing van de feiten alsmede van de stellingen in rekwirants memories, eveneens als gevolg van de materiële onjuistheid van de bevindingen van het Gerecht (met name de punten 30, 44, 46 en 49 van het bestreden arrest).
   Onjuiste uitlegging en toepassing van het begrip voor beroep vatbare handeling, ook wegens verwarring, onredelijkheid, gebrek aan logica, schending van artikel 231 EG-Verdrag en miskenning van de rechtspraak betreffende de gevolgen van de nietigverklaring door de gemeenschapsrechter van een besluit van een gemeenschapsinstelling, schending van het beginsel van het gezag van gewijsde, schending van het beginsel van de scheiding der machten (met name, de punten 43, 44 en 49 van het bestreden arrest).
   Volkomen ontbreken van een onderzoek en verzuim om een uitspraak te doen over een fundamenteel punt van het geschil (met name, punt 12 en de punten 43 tot 51 van het bestreden arrest).


title: Zaak C-453/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 17 oktober 2008 — Panagiotis I. Karanikolas, Valsamis Daravanis, Georgios Kouvoukliotis, Panagiotis Ntolou, Dimitrios Z. Parisis, Konstantinos Emmanouil, Ioannis Anasoglou, Pantelis A. Beis, Dimitrios Chatziandreou, Ioannis A. Zaragkoulias, Triantafyllos K. Mavrogiannis, Sotirios Th. Liotakis, Vasileios Karampasis, Dimitrios Melissidis, Ioannis V. Kleovoulos, Dimitrios I. Patsakos, Theodoros Fournarakis, Dimitrios K. Dimitrakopoulos en Synetairismos Paraktion Alieon Kavalas/Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon en Nomarchiaki Aftodioikisi Dramas-Kavalas-Xanthis

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 17 oktober 2008 — Panagiotis I. Karanikolas, Valsamis Daravanis, Georgios Kouvoukliotis, Panagiotis Ntolou, Dimitrios Z. Parisis, Konstantinos Emmanouil, Ioannis Anasoglou, Pantelis A. Beis, Dimitrios Chatziandreou, Ioannis A. Zaragkoulias, Triantafyllos K. Mavrogiannis, Sotirios Th. Liotakis, Vasileios Karampasis, Dimitrios Melissidis, Ioannis V. Kleovoulos, Dimitrios I. Patsakos, Theodoros Fournarakis, Dimitrios K. Dimitrakopoulos en Synetairismos Paraktion Alieon Kavalas/Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon en Nomarchiaki Aftodioikisi Dramas-Kavalas-Xanthis
   (Zaak C-453/08)
   (2008/C 327/30)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Panagiotis I. Karanikolas, Valsamis Daravanis, Georgios Kouvoukliotis, Panagiotis Ntolou, Dimitrios Z. Parisis, Konstantinos Emmanouil, Ioannis Anasoglou, Pantelis A. Beis, Dimitrios Chatziandreou, Ioannis A. Zaragkoulias, Triantafyllos K. Mavrogiannis, Sotirios Th. Liotakis, Vasileios Karampasis, Dimitrios Melissidis, Ioannis V. Kleovoulos, Dimitrios I. Patsakos, Theodoros Fournarakis, Dimitrios K. Dimitrakopoulos en Synetairismos Paraktion Alieon Kavalas

      Verwerende partijen: Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon en Nomarchiaki Aftodioikisi Dramas-Kavalas-Xanthis

      Interveniëntes: Alieftikos Agrotikos Sinetairismos gri-gri nomou Kavalas „Makedonia” en Panellinia Enosi Plioktiton Mesis Aliias (P.E.P.M.A.)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een lidstaat krachtens artikel 1, lid 2, van verordening 1626/94 van de Raad bevoegd aanvullende maatregelen vast te stellen, bestaande in een algeheel verbod op het gebruik van vistuig dat in beginsel volgens deze verordening is toegelaten?

               2)

               Is het volgens bovengenoemde verordening toegestaan, dat in de maritieme wateren van een aan de Middellandse Zee gelegen lidstaat vistuig wordt gebruikt dat niet principieel is verboden in de artikelen 2, lid 3, en 3, leden 1 en 1bis, van de verordening, maar dat vóór de inwerkingtreding van de verordening is verboden in een nationale bepaling van die lidstaat?


title: Zaak T-83/17: Beroep ingesteld op 8 februari 2017 — Heineken Romania/EUIPO — Lénárd (Csíki Sör)

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/37

         Beroep ingesteld op 8 februari 2017 — Heineken Romania/EUIPO — Lénárd (Csíki Sör)
   (Zaak T-83/17)
   (2017/C 121/55)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Heineken Romania SA (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: A.-M. Baciu, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: András Lénárd (Sincraieni, Roemenië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Csíki Sör” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 105 839

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 november 2016 in zaak R 1310/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 1 juli 2015 in oppositie B 002 279 514;

               —

               toewijzing van oppositie B 002 279 514;

               —

               afwijzing van Uniemerkaanvraag nr. 012 105 839 „Csíki Sör” in haar geheel.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 29 februari 1996 in zaak C-56/93: Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Preferentiële tariefregeling voor aardgasleveranties aan Nederlandse producenten van stikstofhoudende kunstmest)

text:
Nr . C 133/6          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4 . 5 . 96
                  ARREST VAN HET HOF                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                         ( Derde Kamer)                                den : M. Nolin en B. Smulders ), ondersteund door Konink
                                                                       rijk der Nederlanden ( gemachtigden : J. de Zwaan en T.
                     van 15 februari 1996                              Heukels ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
in zaak C-53/95 ( verzoek van de Arbeidsrechtbank te                   op 29 december 1992 tot de overige Lid-Staten en andere
Doornik om een prejudiciële beslissing): Rijksinstituut                belanghebbenden gerichte bekendmaking van de Commis
voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen ( RSVZ )               sie overeenkomstig artikel 93 , lid 2 , van het EEG-Verdrag,
                     tegen H. Kemmlerf 1 )                             betreffende een preferentiële tariefregeling die door Neder
( Vrijheid van vestiging — Sociale zekerheid van in twee               land werd toegepast voor aardgasleveranties aan Neder
             Lid-Staten werkzame zelfstandigen)                        landse producenten van stikstofhoudende kunstmest ( PB nr .
                                                                       C 344 van 29 . 12 . 1992 , blz . 4 ), heeft het Hof (Vijfde
                           ( 96/C 133/10 )                             Kamer ), samengesteld als volgt: D.A. O. Edward, kamerpre
                                                                       sident, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann ( rappor
                       (Procestaai: Frans)                             teur ), P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : N.
                                                                       Fennelly; griffier : D. Louterman-Hubeau, hoofdadministra
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de           teur, op 29 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het
                 Jurisprudentie van het Hof)                           dictum luidt als volgt:
In zaak C-53/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                  1 . Verwerpt het beroep .
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arbeids
rechtbank te Doornik ( België ) in het aldaar aanhangige               2 . Verwijst verzoeker in de kosten.
geding tusen Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen
der zelfstandigen ( RSVZ ) en H. Kemmler, om een prejudi              3 . Verstaat dat interveniënt zijn eigen kosten zal dragen.
ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 , 51 , 52
en 59 van het EG-Verdrag, heeft het Hof ( Derde Kamer),                (') PB nr . C 88 van 30 . 3 . 1993 .
samengesteld als volgt: J. -P. Puissochet ( rapporteur), kamer
president, J. C. Moitinho de Almeida en C. Gulmann,
rechters ; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; grif
fier : R. Grass, op 15 februari 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                      ARREST VAN HET HOF
Artikel 52 van het EG-Verdrag staat eraan in de weg, dat een                                    (Vijfde Kamer)
Lid-Staat personen die reeds als zelfstandige werkzaam zijn                                  van 29 februari 1996
in een andere Lid-Staat, waar zij zijn gedomicilieerd en               in de gevoegde zaken C-296/93 en C-307/93 : Franse
aangesloten zijn bij een sociale-zekerheidsregeling, verplicht         Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
aan de sociale-zekerheidsregeling voor zelfstandigen bij te            pen en Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen
dragen, wanneer die verplichting hun geen extra sociale                                            schappen ( 1 )
bescherming biedt.
                                                                       (Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                       rundvlees — Voorwaarden om voor interventie in aanmer
(') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                                king te komen)
                                                                                ( 96/C 133/12 )
                                                                              (Procestaai: C-296/93 : Frans, C 307/93 : Engels)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                          (Vijfde Kamer )                                               Jurisprudentie van het Hof)
                     van 29 februari 1996
                                                                       In de gevoegde zaken C-296/93 en C-307/93 , Franse
 in zaak C-56/93 : Koninkrijk België tegen Commissie van de             Republiek ( gemachtigden : P. Pouzoulet, C. de Salins en J. -L.
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                         Falconi ) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
 (Staatssteun — Preferentiële tariefregeling voor aardgas             pen ( gemachtigden : G. Rozet en C. Docksey ), ondersteund
 leveranties aan Nederlandse producenten van stikstofhou               door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord
                        dende kunstmest)                                Ierland ( gemachtigde: J.D. Colahan, bijgestaan door E.
                            ( 96/C 133/11 )                             Sharpston, Barrister) en Ierland ( gemachtigde : M.A. Buc
                                                                        kley, bijgestaan door J. O'Reilly, SC, en R. Law Nesbitt,
                                                                        Barrister-at-Law) tegen Commissie van de Europese
                       (Procestaai: Frans)
                                                                        Gemeenschappen ( gemachtigden: G. Rozet, C. Docksey en
                                                                        H. G. Crossland ), ondersteund door Verenigd Koninkrijk
 (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de           van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( gemachtigde : J.D.
                  Jurisprudentie van het Hof)                           Colahan, bijgestaan door E. Sharpston, Barrister ), betref
                                                                        fende een beroep tot nietigverklaring van Verordening
 In zaak C-56/93 , Koninkrijk België ( gemachtigde : J. Devad          ( EEG ) nr. 685/93 van de Commissie van 24 maart 1993 tot
 der, bijgestaan door C.A. Gonthier, advocaat) tegen                    wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 859/89 betreffende de


title: Zaak T-271/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2008 — Deutsche Telekom/Commissie (Mededinging — Artikel 82 EG — Toegangsprijs voor vast telecommunicatienetwerk in Duitsland — Prijssqueeze — Door nationale regelgevende instantie voor telecommunicatie goedgekeurde prijzen — Speelruimte voor onderneming met machtspositie)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2008 — Deutsche Telekom/Commissie
   (Zaak T-271/03) (1)

   (Mededinging - Artikel 82 EG - Toegangsprijs voor vast telecommunicatienetwerk in Duitsland - Prijssqueeze - Door nationale regelgevende instantie voor telecommunicatie goedgekeurde prijzen - Speelruimte voor onderneming met machtspositie)
   (2008/C 128/62)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Quack, U. Quack en S. Ohlhoff, vervolgens U. Quack en S. Ohlhoff, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Mojzesowicz en S. Rating, vervolgens K. Mojzesowicz en A. Whelan en ten slotte K. Mojzesowicz, W. Mölls en O. Weber, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Arcor AG & Co. KG (Eschborn, Duitsland) [vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Klusmann, F. Wiemer en M. Rosenthal, vervolgens M. Klusmann en F. Wiemer en ten slotte M. Klusmann, advocaten]; Versatel NRW GmbH, voorheen Tropolys NRW GmbH, voorheen CityKom Münster GmbH Telekommunikationsservice en TeleBeL Gesellschaft für Telekommunikation Bergisches Land mbH (Essen, Duitsland); EWE TEL GmbH, (Oldenburg, Duitsland); HanseNet Telekommunikation GmbH (Hamburg, Duitsland); Versatel Nord-Deutschland GmbH, voorheen KomTel Gesellschaft für Kommunikations- und Informationsdienste mbH (Flensburg, Duitsland); NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH (Keulen, Duitsland); Versatel Süd-Deutschland GmbH, voorheen tesion Telekommunikation GmbH (Stuttgart, Duitsland); Versatel West-Deutschland GmbH, voorheen Versatel Deutschland GmbH & Co. KG (Dortmund, Duitsland) [vertegenwoordigers: N. Nolte, T. Wessely en J. Tiedemann, advocaten].
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/707/EG van de Commissie van 21 mei 2003 in een procedure op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag (zaak COMP/C 1/37.451, 37.578, 37.579 — Deutsche Telekom AG) (PB L 263, blz. 9), en, subsidiair, tot verlaging van de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Telekom AG zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

               3)

               Arcor AG & Co. KG, Versatel NRW GmbH, EWE TEL GmbH, HanseNet Telekommunikation GmbH, Versatel Nord-Deutschland GmbH, NetCologne Gesellschaft für Telekommunikation mbH, Versatel Süd-Deutschland GmbH en Versatel West Deutschland GmbH zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 264 van 1.11.2003.


title: Zaak C-422/02 P: Hogere voorziening, op 21 november 2002 ingesteld door Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van 12 september 2002 in zaak T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.1.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 19/17
       —    door te aanvaarden dat het Techniko Epimelitirio            1.    Is detailhandel in waren een dienst in de zin van artikel 2
            Elladas (TEE), de inschrijving waarbij een noodzake-              van de richtlijn?
            lijke voorwaarde is om in Griekenland het beroep
            van architect uit te oefenen, systematisch de inschrij-           Zo ja:
            ving weigert van gemeenschapsonderdanen met
            niet-Griekse diploma’s die krachtens richtlijn 85/          2.    In hoeverre moeten dergelijke diensten van een detailhan-
            384/EEG ( 1) zouden moeten worden erkend, de                      delaar inhoudelijk nader worden gepreciseerd, om te
            verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten               garanderen dat het voorwerp van de merkbescherming
            krachtens richtlijn 85/384/EEG van de Raad van                    voldoende bepaald is, hetgeen vereist is voor
            10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van
            de diploma’s, certificaten en andere titels op het                a)    de in artikel 2 van de richtlijn geregelde functie van
            gebied van de architectuur, tevens houdende maatre-
                                                                                het merk, waren en diensten van een onderneming te
            gelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
                                                                                onderscheiden van die van een andere onderneming,
            uitoefening van het recht van vestiging en vrij
            verrichten van diensten;
                                                                              b)    de afbakening van de omvang van de bescherming
b)     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                            van een dergelijk merk in geval van collisie?
                                                                        3.    In hoeverre moet de mate van overeenstemming (artike-
Middelen en voornaamste argumenten                                            len 4, lid 1, sub b, en 5, lid 1, sub b, van de richtlijn)
                                                                              worden bepaald tussen dergelijke diensten van een detail-
                                                                              handelaar en
Verzoekster verwijt de Helleense Republiek de onjuiste omzet-
ting van richtlijn 85/384/EEG in nationaal recht, aangezien de
Griekse regeling inhoudt: a) een parallel systeem voor de                     a)    andere, met de handel in waren samenhangende
betwisting van diploma’s, certificaten of titels, dat verder gaat                   diensten, of
dan dat waarin de richtlijn voorziet (beroep bij het Raadgevend
Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur),                  b)    door de betrokken detailhandelaar verhandelde
en b) een op de overige lidstaten rustende verplichting die                         waren?
verder gaat dan die waaraan zij krachtens artikel 6, lid 1, van
de richtlijn onderworpen zijn.
Bovendien verwijt de Commissie verweerster, de richtlijn niet
naar behoren toe te passen wegens de onjuiste administratieve
praktijk van het Techniko Epimelitirio Elladas (TEE). Het TEE
onderzoekt niet tijdig de aanvragen om inschrijving in zijn
register, of brengt de aanvragers niet gemotiveerd op de hoogte
                                                                        Hogere voorziening, op 21 november 2002 ingesteld
van de weigering om ze in te schrijven.
                                                                        door Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen het
                                                                        arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
( 1) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15.                                   Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
                                                                        12 september 2002 in zaak T-89/00 (1), Europe Chemi-
                                                                        Con (Deutschland) GmbH tegen Raad van de Europese
                                                                        Unie, ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoek van het Bundespatentgericht van 15 oktober                                              (Zaak C-422/02 P)
2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van
       PRAKTIKER Bau- und Heimwerkermärkte AG
                                                                                (2003/C 19/31)
                        (Zaak C-418/02)
                         (2003/C 19/30)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 21 november 2002 hogere voorziening ingesteld door
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 15 oktober            Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH, te Nuremberg
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos,
20 november 2002, in het beroep van PRAKTIKER Bau- und                  J. J. Gutiérrez Gisbert en J. Branton, advocaten, domicilie
Heimwerkermärkte AG, het Hof van Justitie van de Europese               gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het
Gemeenschappen om een prejudiciële beslissing verzocht                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
omtrent de volgende vragen inzake de uitlegging van de Eerste           (Vierde kamer — uitgebreid) van 12 september 2002 in zaak
richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988                 T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen Raad
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten             van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de
(PB L 40, blz. 1 van 11 februari 1989):                                 Europese Gemeenschappen.
 ---pagebreak--- C 19/18                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                           Ten slotte, niettegenstaande het feit dat rekwirantes zaak niet is
                                                                          gebaseerd op schending van het algemene gelijkheidsbeginsel,
                                                                          heeft het Gerecht van eerste aanleg volgens rekwirante in elk
1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 sep-            geval blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting (en geen
      tember 2002 in zaak T-89/00 te vernietigen;                         passende motivering gegeven) toen het in punt 57 van het
                                                                          arrest concludeerde dat de verschillende rechtsgrondslag voor
                                                                          de heffing van antidumpingrechten op GEAC’s uit de Verenigde
2.    de Raad te verwijzen in de kosten van deze procedure en             Staten en Thailand enerzijds en uit Japan anderzijds volstond
      van de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg;                om geen schending van het gelijkheidsbeginsel in het onderha-
                                                                          vige geval op te leveren.
3.    nietig te verklaren artikel 3, laatste alinea, van verordening
      (EG) nr. 173/2000 van de Raad van 24 januari 2000 tot
      beëindiging van de antidumpingprocedures met betrek-                (1 ) PB 2000, C 163, blz. 32.
      king tot de invoer van grote elektrolytische aluminium-             (2 ) PB 2000, L 22, blz. 1.
      condensatoren („GEAC’s”) uit Japan, de Republiek Korea              (3 ) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
      en Taiwan (2), voorzover daarin niet is bepaald dat deze                 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
      verordening met terugwerkende kracht vanaf 4 december                    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap
      1997 van toepassing is; subsidiair, de zaak terug te wijzen              (PB 1996, L 56, blz. 1).
      naar het Gerecht van eerste aanleg.
Middelen en voornaamste argumenten
Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg ten                  Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie
onrechte zijn eigen interpretatie van rekwirantes vordering in            van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
de plaats heeft gesteld door in punt 48 van het arrest te                         ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
verklaren dat er volgens rekwirante „in wezen sprake [was]
van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het
gelijkheidsbeginsel in de bestreden verordening”. Het Gerecht                                       (Zaak C-423/02)
van eerste aanleg had integendeel moeten stellen dat er
volgens rekwirante in wezen sprake was van een onjuiste
rechtsopvatting bij de toepassing van het in artikel 9, lid 5, van                                    (2003/C 19/32)
de antidumpingbasisverordening ( 3) opgenomen non-discrimi-
natiebeginsel op de feiten van het geding. Indien het Gerecht
van eerste aanleg de toepassing van het in artikel 9, lid 5, van
de antidumpingbasisverordening opgenomen non-discrimi-
natiebeginsel in overweging had genomen zoals het hoorde in
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
plaats van alle aandacht te richten op het gelijkheidsbeginsel,           op 22 november 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
dan was het tot een andere conclusie gekomen.                             Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Com-
                                                                          missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
                                                                          door X. Lewis en M. Konstantinidis als gemachtigden, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg.
Rekwirante voert ook aan dat het Gerecht van eerste aanleg
blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in
punt 58 van het arrest inzake artikel 9, lid 5, van de
antidumpingbasisverordening te concluderen dat:                           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
(i)   artikel 9, lid 5, enkel het opleggen van antidumpingrech-           1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
      ten in het begin betreft;                                                  Brittannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelij-
                                                                                ke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te
                                                                                voldoen aan richtlijn 1999/31/EG van de Raad van
(ii)  artikel 9, lid 5, niet noodzakelijk van toepassing is op het               26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (1),
      van kracht blijven van antidumpingrechten overeenkom-                      of althans deze bepalingen niet ter kennis van de Commis-
      stig artikel 11, lid 2, van die verordening; en                            sie te brengen, de krachtens artikel 18 van deze richtlijn
                                                                                op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
(iii) artikel 9, lid 5, door de Raad naar goeddunken mag
      worden toegepast en als zodanig geen dwingende rechts-              2)     het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      regel is.                                                                  Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-518/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van Eventech Ltd/The Parking Adjudicator (Prejudiciële verwijzing – Mededinging – Staatssteun – Artikel 107, lid 1, VWEU – Toestemming om busbanen te gebruiken, die is verleend aan Londense taxi’s, maar niet aan huurwagens met chauffeur – Begrip „staatssteun” – Staatsmiddelen – Economisch voordeel – Selectief voordeel – Invloed op het handelsverkeer tussen de lidstaten)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/5

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 januari 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van Eventech Ltd/The Parking Adjudicator
      (Zaak C-518/13) (1)

      (Prejudiciële verwijzing - Mededinging - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Toestemming om busbanen te gebruiken, die is verleend aan Londense taxi’s, maar niet aan huurwagens met chauffeur - Begrip „staatssteun” - Staatsmiddelen - Economisch voordeel - Selectief voordeel - Invloed op het handelsverkeer tussen de lidstaten)
      (2015/C 073/06)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van Eventech Ltd

         Verwerende partij: The Parking Adjudicator

         in tegenwoordigheid van: London Borough of Camden, Transport for London

         Dictum

                  1)

                  Het feit dat aan Londense taxi’s, met het oog op de totstandbrenging van een veilig en doeltreffend vervoerssysteem, toestemming wordt verleend om busbanen op openbare wegen te gebruiken tijdens de uren dat voor deze banen verkeersbeperkingen gelden, terwijl huurwagens met chauffeur deze busbanen dan niet mogen gebruiken, tenzij om passagiers die vooraf hebben geboekt te laten in- of uitstappen, lijkt geen inzet van staatsmiddelen in te houden en lijkt aan deze taxi’s geen selectief economisch voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU te verlenen. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

                  2)

                  Voorts kan niet worden uitgesloten dat het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig wordt beïnvloed in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU doordat aan Londense taxi’s toestemming wordt verleend om busbanen op openbare wegen te gebruiken tijdens de uren dat voor deze banen verkeersbeperkingen gelden, terwijl huurwagens met chauffeur deze busbanen dan niet mogen gebruiken, tenzij om passagiers die vooraf hebben geboekt te laten in- of uitstappen. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

         (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak C-335/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling van stedelijk afvalwater — Verzuim om verdergaande behandeling van stikstof te eisen in alle zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater van agglomeraties met inwonerequivalent van meer dan 10000 )

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 oktober 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-335/07) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater - Verzuim om verdergaande behandeling van stikstof te eisen in alle zuiveringsinstallaties voor stedelijk afvalwater van agglomeraties met inwonerequivalent van meer dan 10 000)
   2009/C 282/04
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Koskinen, L. Parpala, M. Patakia en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: A. Guimaraes-Purokoski en J. Heliskoski, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, leden 2, 3 en 5 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Verzuim om te vereisen dat al het afvalwater dat wordt opgevangen in agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000 een verdergaande zuivering ondergaat

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

               3.

               Het Koninkrijk Zweden draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007.


title: Doorhaling van zaak C-203/94

text:
Nr. C 87/8            FNL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 8 . 4 . 95
teiten ingevolge artikel 1 van Verordening (EEG ) nr. 2241/                           Doorhaling van zaak C-146/94 ( )
87 niet alleen verplicht, alle controlemaatregelen te nemen                                      ( 95/C 87/16 )
teneinde de naleving van de geldende regeling te verzekeren,
doch dienden zij tevens strafrechtelijke of administratieve
stappen te ondernemen tegen degenen die voor de overtre                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
ding van die regeling verantwoordelijk waren. De Franse                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 februari 1995
autoriteiten hebben nooit beweerd, dat Frankrijk zijn                    de doorhaling in het register gelast van zaak C-146/94 :
verplichtingen ter zake zou zijn nagekomen .                             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel
                                                                         leense Republiek.
f 1 ) PB nr . L 207 van 29 . 7 . 1987, blz. 1
(2 ) PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1990, blz. 1 .                           (M PB nr. C 202 van 23 . 7. 1994 .
(3 ) PB nr. L 367 van 31 . 12 . 1991 , blz. 1 .
                Doorhaling van zaak C-115/94 ( J )
                             ( 95/C 87/15 )                                           Doorhaling van zaak C-203/94 ( J )
                                                                                ( 95/C 87/17)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 februari 1995
de doorhaling in het register gelast van zaak C-115/94 :                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Hel                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 1995
leense Republiek.                                                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-203/94 :
                                                                         Franse Republiek tegen Commissie van de Europese
(!) PB nr. C 161 van 11 . 6 . 1994 .                                     Gemeenschappen.
                                                                         (M PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                Vereniging Haarlem-Bollenstreek, gevestigd te Heemstede
                       van 21 februari 1995                              ( Nederland ), Aannemersvereniging Veluwe en Zuidelijke
                                                                         IJsselmeerpolders, gevestigd te Apeldoorn ( Nederland ),
in zaak T-29/92 : Vereniging van Samenwerkende Prijsrege                Combinatie van Aannemers in het Noorden, gevestigd te
lende Organisaties in de Bouwnijverheid en anderen tegen                 Leeuwarden (Nederland ), Vereniging Centrale Prijsregeling
       Commissie van de Europese Gemeenschappen ( a )                    Kabelwerken, gevestigd te Leeuwarden (Nederland ), Delftse
 (Mededinging — Non-existentie — Besluiten van onderne                  Aannemers Vereniging, gevestigd te Rotterdam (Neder
mersverenigingen — Samenstel van regelingen — Inbreuk —                  land ), Economisch Nationaal Verbond van Aannemers van
 Ongunstige beïnvloeding van handel tussen Lid-Staten —                  Sloopwerken, gevestigd te Utrecht (Nederland ), Aanne
                    Ontheffing — Geldboetes)                             mersvereniging „ Gouda en Omstreken", gevestigd te Rot
                             ( 95/C 87/18                                terdam (Nederland ), Gelderse Aannemers Vereniging
                                                                         inzake Aanbestedingen, gevestigd te Arnhem ( Nederland ),
                                                                         Gooise Aannemers Vereniging, gevestigd te Huizen (Neder
                     (Procestaai: Nederlands)                            land ), 's-Gravenhaagse Aannemers Vereniging, gevestigd te
                                                                         's-Gravenhage (Nederland ), Leidse Aannemersvereniging,
                                                                         gevestigd te Leiden (Nederland ), Vereniging Markeer Aan
In zaak T-29/92, Vereniging van Samenwerkende Prijsrege                 nemers Combinatie, gevestigd te Tilburg (Nederland ),
lende Organisaties in de Bouwnijverheid, gevestigd te                    Nederlandse Aannemers- en Patroonsbond voor de Bouw
Amersfoort (Nederland ), Amsterdamse Aannemers Vereni                   bedrijven, gevestigd te Dordrecht ( Nederland ), Noordhol
ging, gevestigd te Amsterdam (Nederland ), Algemene Aan                 landse Aannemers Vereniging voor Waterbouwkundige
nemersvereniging voor Waterbouwkundige Werken, geves                    Werken, gevestigd te Amsterdam (Nederland ), Oostneder
tigd te Utrecht (Nederland), Aannemersvereniging voor                    landse-Vereniging-Aanbestedings-Regeling, gevestigd te
Boorondernemers en Buizenleggers, gevestigd te Soest                     Delden (Nederland ), Provinciale Vereniging van Bouwbe
(Nederland ), Aannemersvereniging Velsen, Beverwijk en                   drijven in Groningen en Drenthe, gevestigd te Groningen
Omstreken, gevestigd te Velsen (Nederland ), Aannemers                   (Nederland ), Rotterdamse Aannemersvereniging, gevestigd


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 14 juni 2001 in zaak C-40/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde BTW-richtlĳn — Hernieuwde volledige uitsluiting, na inwerkingtreding van de richtlĳn, van het recht op aftrek van de BTW op dieselbrandstof voor voertuigen en machines waarvoor geen recht op aftrek bestaat)

text:
28.7.2001                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 212/3
vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet binnen               Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en S. Seam),
de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-            betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn           Republiek, door per 1 januari 1998 het recht op aftrek van de
95/30/EG van de Commissie van 30 juni 1995 tot aanpassing                   BTW op dieselbrandstof die wordt gebruikt voor voertuigen
aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/679/EEG                 en machines waarvoor geen recht op aftrek bestaat, weer
van de Raad betreffende de bescherming van de werknemers                    volledig in te trekken na bij herhaling een gedeeltelijke aftrek
tegen de risico’s van blootstelling aan biologische agentia op              te hebben verleend, de verplichtingen niet is nagekomen die
het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16,            op haar rusten krachtens artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn
lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 155, blz. 41), de                    (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende
krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet               de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld                     omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J.-P. Puissochet en                  over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,
J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-                blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van
raal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een               10 april 1995 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG en tot
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          invoering van nieuwe vereenvoudigingsmaatregelen op het
                                                                            gebied van de belasting over de toegevoegde waarde —
1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-     werkingssfeer en praktische regeling voor de toepassing van
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen   bepaalde vrijstellingen (PB L 102, blz. 18), heeft het Hof (Vijfde
      aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van 30 juni 1995              kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
      tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn       D. A. O. Edward, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en
      90/679/EEG van de Raad betreffende de bescherming van de              C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geel-
      werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan biologische        hoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen
      agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van       waarvan het dictum luidt als volgt:
      artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is de Republiek
      Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplich-
      tingen niet nagekomen.
2)    De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.                  1)    Door per 1 januari 1998 het recht op aftrek van de belasting
                                                                                over de toegevoegde waarde op dieselbrandstof die wordt
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                                         gebruikt voor voertuigen en machines waarvoor geen recht op
                                                                                aftrek bestaat, weer volledig in te trekken na een gedeeltelijke
                                                                                aftrek te hebben verleend, is de Franse Republiek de verplichtin-
                                                                                gen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 17,
                                                                                lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van
                                                                                17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
                                                                                der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
                                                                                stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                     ARREST VAN HET HOF                                           grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                                95/7/EG van de Raad van 10 april 1995 tot wijziging van
                            (Vijfde kamer)                                        richtlijn 77/388/EEG en tot invoering van nieuwe vereenvou-
                                                                                digingsmaatregelen op het gebied van de belasting over de
                                                                                toegevoegde waarde — werkingssfeer en praktische regeling
                          van 14 juni 2001
                                                                                voor de toepassing van bepaalde vrijstellingen.
in zaak C-40/00: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)
                                                                            2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(Niet-nakoming — Artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde
BTW-richtlijn — Hernieuwde volledige uitsluiting, na inwer-
kingtreding van de richtlijn, van het recht op aftrek van
de BTW op dieselbrandstof voor voertuigen en machines
             waarvoor geen recht op aftrek bestaat)
                          (2001/C 212/05)                                   (1) PB C 149 van 27.5.2000.
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
In zaak C-40/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: E. Traversa en C. Giolito) tegen Franse


title: Zaak F-143/06: Beroep ingesteld op 18 december 2006 — Continolo/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/41

         Beroep ingesteld op 18 december 2006 — Continolo/Commissie
   (Zaak F-143/06)
   (2007/C 20/63)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Donato Continolo (Duino, Italië) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz en R. Albelice, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 3 januari 2006 houdende toewijzing en afwikkeling van verzoekers pensioenrechten, voor zover de periode die hij van 11 juni 1981 tot 1 maart 1983 als verlof om redenen van persoonlijke aard (CCP) heeft doorgebracht aan pensioenjaren slechts 5 maanden en 6 dagen oplevert, in plaats van 8 maanden en 20 dagen;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie van 5 september 2006 houdende afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               de Commissie te wijzen op de gevolgen van de nietigverklaring van de bestreden besluiten, met name met betrekking tot het overgenomen percentage, dat thans op 66,66666 % is bepaald en opnieuw moet worden berekend teneinde rekening te houden met de maanden januari en februari 1983;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een voormalig ambtenaar van de Commissie, is sinds 1 januari 2006 gepensioneerd. Met zijn beroep komt hij op tegen het besluit van de Commissie houdende toewijzing en afwikkeling van zijn pensioenrechten, voor zover uit dit besluit blijkt dat de door hem tijdens een CCP verworven pensioenrechten die hij naar het gemeenschapsstelsel heeft overgedragen, bij de berekening van pensioenjaren niet volledig meetellen.
   Enerzijds beroept hij zich op schending van de beginselen van bescherming van gewettigd vertrouwen en van behoorlijk bestuur alsmede de zorgplicht, anderzijds stelt hij dat er sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling en dat de motiveringsplicht is geschonden.