title: Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 31 augustus 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Badische Erfrischungs-Getränke GmbH & Co. KG en Land Baden-Württemberg (Zaak C-17/96)

text:
16 . 3 . 96              NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 77/7
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Uit artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/409/EEG volgt, dat het         1 . te verklaren dat het Koninkrijk Spanje niet aan de
aanwijzen van speciale beschermingszones ( SBZ ) bij uitstek                   krachtens de artikelen 5 en 189 EG-Verdrag op hem
het middel vormt waarmee de Lid-Staten moeten ( nastreven                      rustende verplichtingen heeft voldaan, door niet binnen
te ) verzekeren dat de in bijlage I vermelde vogelsoorten                      de gestelde termijn de wettelijke of bestuursrechtelijke
kunnen voortbestaan en zich kunnen voortplanten . Het feit                     maatregelen vast te stellen, althans aan haar mee te
dat in een Lid-Staat sommige populaties van deze soorten                       delen, welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan de
afnemen rechtvaardigt het vermoeden dat deze Lid-Staat                         bepalingen van Richtlijn 90/658/EEG van de Raad (*)
niet aan zijn resultaatsverplichting heeft voldaan . Daadwer                 van 4 december 1990, in het bijzonder artikel 8 daarvan,
kelijk heeft de populatie van negen van de in bijlage I                        alsmede om te voldoen aan de bepalingen van Richtlijn
vermelde vogelsoorten in Nederland een achteruitgang                           93/16/EEG ( 2 ) van 5 april 1993 , in het bijzonder de
vertoond van meer dan 50% .                                                    artikelen 3 en 9 , leden 3 en 4, daarvan, die overeenko
                                                                               men met respectievelijk de artikelen 3 en 9 bis, leden 1 en
Volgens artikel 4 , lid 1 , laatste alinea moeten de Lid-Staten               2 , van Richtlijn 75/362/EEG ( 3 ), zoals gewijzigd bij
                                                                               artikel 1 van Richtlijn 90/658/EEG;
de naar aantal en oppervlakte meest geschikte gebieden als
SBZ aanwijzen . Met het oog op een samenhangend geheel                  2 . verweerder te verwijzen in de kosten .
van SBZ heeft de Commissie wetenschappelijke onderzoe
ken laten verrichten door het „ Secrétariat de la Flore et de la
Faune " van het „ Musée national d'Histoire naturelle " te              Middelen en voornaamste argumenten
Parijs die een inventaris heeft opgesteld van leefgebieden die
op grond van ornithologische criteria als SBZ zouden                    Ingevolge het bindend karakter van artikel 189 , derde
moeten worden aangewezen; deze lijst is in 1989 en 1994                 alinea , en artikel 5 EG-Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht,
geactualiseerd door de „ International Conseil of Bird                  de maatregelen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te
Preservation " („ Inventory of Important Bird Areas in the              voldoen aan de voor hen bestemde richtlijnen, voordat de
European Community " — IBA89 en IBA94 ). Voor wat de                    daartoe in de richtlijn gestelde termijn is verstreken . Deze
juridische relevantie van de IBA89 en IBA94 aangaat, is de              termijn is in casu reeds verstreken op 1 juli 1991 zonder dat
Commissie-van mening dat de doelstellingen van artikel 4 ,              Spanje de noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld .
lid 1 , het best gediend zouden zijn indien de Lid-Staten alle in
die inventaris vermelde zones daadwerkelijk als SBZ zouden              (') PB nr . L 353 van 17 . 12 . 1990 , blz . 73 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 165 van 7. 7 . 1993 , blz . 1 .
aanwijzen. Aangezien de Lid-Staten echter over een zekere
                                                                        (') PB nr . L 167 van 30 . 6 . 1975 , blz . 1 .
discretionaire bevoegdheid beschikken in deze materie, lijkt
het de Commissie niet mogelijk om dit maximale resultaat in
rechte te kunnen afdwingen . Daarentegen is er wel sprake
van een schending van de aanwijzingsverplichting indien een
Lid-Staat het aantal en de oppervlakte van de IBA89 en
IBA94 zones kennelijk miskent. Dit is zonder meer het geval             Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 31 augustus
indien een Lid-Staat, zowel in aantal zones als in totale               1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
oppervlakte , minder dan de helft van de door IBA89 en                  Badische Erfrischungs-Getranke GmbH 8c Co. KG en Land
IBA94 gerepertorieerde zones aanwijst als SBZ . Bovendien                                       Baden-Württemberg
moeten de SBZ voldoende gevarieerd en representatief zijn
                                                                                ( Zaak C-17/96 )
om bescherming te bieden aan alle in bijlage I opgenomen
vogelsoorten . Het aantal en de oppervlakte van de door                                               ( 96/C 77/ 14 )
Nederland aangewezen SBZ voldoet niet aan die vereis
ten .                                                                   Het Bundesverwaltungsgericht, derde Senat, heeft bij
                                                                        beschikking van 31 augustus 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 19 januari 1996 , in het geding
                                                                        tussen Badische Erfrischungs-Getranke GmbH & Co. KG
                                                                        en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen :
Beroep, op 11 januari 1996 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                     1 . Moet artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 80/777/EEG van de
                           ( Zaak C-5/96 )                                     Raad (') van 15 juli 1980, juncto deel I ( Definitie ) van
                                                                               bijlage I daarbij , aldus worden uitgelegd, dat een water
                             ( 96/C 77/ 13 )
                                                                               — afgezien van de „ oude waters " als bedoeld in punt 2 ,
                                                                               tweede alinea , van deel I van bijlage I — enkel als
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     natuurlijk mineraalwater mag worden erkend, wanneer
op 11 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                           het gezondheidsbevorderende eigenschappen bezit en,
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                          zo ja , dat het bewijs van deze eigenschappen moet
vertegenwoordigd door B. J. Drijber en J. R. Vidal Puig,                       worden geleverd ?
leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                2 . Mogen de in voorkomend geval noodzakelijke gezond
juridische dienst.                                                             heidsbevorderende eigenschappen ook voortvloeien uit
 ---pagebreak--- Nr . C 77/8               NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       16 . 3 . 96
       de afwezigheid van of het geringe gehalte aan de                    in het aldaar aanhangig geding tussen V. Casano en
        bestanddelen als omschreven in punt 1 , sub a , van deel I         1 . Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering en
       van bijlage I ( bij voorbeeld natriumarme waters )?                 2 . Landsbond van de onafhankelijke ziekenfondsen, het
                                                                           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
3 . Hoe dient het begrip „ gezondheidsbevorderende eigen                  om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
       schappen " in punt 2 van deel I van bijlage I te worden
       afgebakend van het begrip „ bepaalde uitwerkingen " in              1 . In geval een orgaan van een Lid-Staat zich niet heeft
       punt 1 , sub a , van deel I ( zie ook punt 1.4.1 van deel II             gehouden aan de bepalingen van artikel 51 van Veror
       van bijlage 1 )?                                                         dening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad ( 1 ) betreffende de
                                                                                toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werk
(') PB 1980 , L 229 , blz . 1 .                                                 nemers en zelfstandigen , alsmede op hun gezinsleden,
                                                                                die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen , moeten de
                                                                                rechten van de benadeelde werknemer met invaliditeits
                                                                                pensioen dan worden herzien vanaf de datum waarop de
                                                                                invaliditeitsuitkering is ingegaan , of vanaf twee jaar
Beroep, ap 19 januari 1996 ingesteld door Commissie van                         vóór het door die werknemer ingediende verzoek om
     de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                         rectificatie zoals wordt voorgeschreven door de natio
                             ( Zaak C-18/96 )                                   nale wet van die Lid-Staat, in het onderhavige geval
                                                                                artikel 106 van de wet van 9 augustus 1963 tot instelling
                                ( 96/C 77/ 15 )                                 en organisatie van een regeling voor verplichte ziekte- en
                                                                                invaliditeitsverzekering ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 januari 1996 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                      2 . Wordt de verjaringstermijn die van toepassing is op een
genwoordigd door H. van Lier en J.-F . Pasquier, als                            door een migrerende werknemer ingediend verzoek om
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                           een invaliditeitspensioen, bepaald door de nationale wet
                                                                                van elke Lid-Staat ?
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          (') PB 1971 , L 149 , blz . 2 .
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
       de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
       maatregelen te treffen die nodig zijn voor het volgen van
       Richtlijn 91 /338/EEG van de Raad ( l ) van 18 juni 1991
       inzake de beperking van het op de markt brengen en van              Verzoek van de Social Security Commissioner van 17 ja
       het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en prepa              nuari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
       raten, de krachtens het Verdrag op hem rustende                            tussen K. E. Snares en de Adjudication Officer
       verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                                ( Zaak C-20/96 )
— het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de                                                 ( 96/C 77/ 17 )
       procedure .
                                                                           De Social Security Commissioner heeft bij beschikking van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           17 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                   Justitie op 22 januari 1 996 , in het geding tussen K. E. Snares
die in zaak C-5/96 ( 2 ), de in de richtlijn gestelde termijn is           en de Adjudication Officer, het Hof van Justitie van de
verstreken op 31 december 1992 .                                           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                           beslissing over de navolgende vragen :
(•) PB nr. L 186 , 12 . 7. 1991 , blz . 59 .
( 2 ) Zie blz . 7 van dit Publikatieblad .                                 1 . Hebben de artikelen 4 , lid 2 bis , en 10 bis , van
                                                                                Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad ( ] ), zoals
                                                                                ingevoegd bij Verordening ( EEG ) nr. 1247/92 van de
                                                                                Raad ( 2 ) met ingang van 1 juni 1992 , tot gevolg dat
                                                                                buiten de werkingssfeer van artikel 4 , lid 1 , van
Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Nijvel van 16 januari                        Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 wordt gebracht een
1996 om een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig                     prestatie die vóór 1 juni 1992 daaronder zou zijn
geding tussen V. Casano en 1 . Rijksinstituut voor ziekte- en                   gevallen , in het geval van een persoon die wegens zijn
invaliditeitsverzekering en 2 . Landsbond van de onafhanke                     vroegere beroepsactiviteit werd of was gedekt door de
                          lijke ziekenfondsen                                   sociale-verzekeringswetgeving van de betrokken Lid
                                                                                Staat en op grond daarvan onder de werkingssfeer van
                             ( Zaak C-19/96 )                                   artikel 4, lid 1 , viel, met als consequentie dat iemand die
                                ( 96/C 77/16 )                                  na 1 juni 1992 recht krijgt op een dergelijke prestatie
                                                                                ingevolge de wettelijke regeling van een Lid-Staat zich
Bij vonnis van 16 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het                  om het intrekken van dit recht aan te vechten niet kan
Hof op 22 januari 1996 , heeft de Arbeidsrechtbank te Nijvel                    beroepen op artikel 10 , lid 1 , van Verordening ( EEG )


title: Zaak T-577/08: Arrest van het Gerecht van 26 maart 2010 — Proges/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Ontwikkeling van modellen voor grondgebruik — Afwijzing van offerte van inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Gunningscriteria” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/33

         Arrest van het Gerecht van 26 maart 2010 — Proges/Commissie
   (Zaak T-577/08) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Ontwikkeling van modellen voor grondgebruik - Afwijzing van offerte van inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Gunningscriteria”)
   2010/C 134/55
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Proges — Progetti di sviluppo Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Falcetta, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Bambara en E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 29 oktober 2008 houdende afwijzing van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure betreffende de ontwikkeling van modellen voor het grondgebruik, en vergoeding van de schade die verzoekster door de vaststelling van het bestreden besluit zou hebben geleden

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Proges — Progetti di sviluppo Srl wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: ARREST VAN HET HOF van 20 maart 1997 in zaak C-24/95 (verzoek van het Bundesverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Land Rheinland-Pfalz tegen Alcan Deutschland GmbH, in aanwezigheid van Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht (Staatssteun - Terugvordering - Toepassing van nationaal recht - Grenzen)

text:
Nr. C 142/4          1 NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10. 5 . 97
                   ARREST VAN HET HOF                                      steun, die onrechtmatig is toegekend, overeenkomstig
                       van 20 maart 1997                                   een onaantastbare beschikking van de Commissie
                                                                           waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschap
in zaak C-24/95 ( verzoek van het Bundesverwaltungs                       pelijke markt wordt verklaard en de terugvordering
gericht om een prejudiciële beslissing): Land Rheinland                   van deze steun wordt gelast, in te trekken, ook indien
Pfalz tegen Alcan Deutschland GmbH, in aanwezigheid                        dit naar nationaal recht wegens het ontbreken van ver
van Oberbundesanwalt beim Bundesverwaltungsgericht H                       rijking in verband met de afwezigheid van kwade
(Staatssteun — Terugvordering — Toepassing van natio                      trouw bij de steunontvanger, uitgesloten is.
                     naal recht — Grenzen)
                          ( 97/C 142/07 )                            0 ) PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .
                       (Procestaai: Duits)
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-24/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes                                    van 20 maart 1997
verwaltungsgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen            in zaak C-57/95 : Franse Republiek, ondersteund door
Land Rheinland-Pfalz en Alcan Deutschland GmbH, in
                                                                     Koninkrijk Spanje, tegen Commissie van de Europese
aanwezigheid van Oberbundesanwalt beim Bündesverwal
                                                                                Gemeenschappen (')
tungsgericht, betreffende een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 92 en 93 , lid 3 , van het EG           (Mededeling van Commissie — Interne markt — Pensioen
Verdrag in verband met de verplichting voor de nationale                                             fondsen)
instanties om onrechtmatige steun terug te vorderen in ge
val van moeilijkheden ten gevolge van een nationale rege                                        ( 97/C 142/08 )
ling die de steunontvanger beschermt, heeft het Hof, sa
mengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
J. C. Moitinho de Almeida en J. L. Murray, kamerpresi                                       (Procestaai: Frans)
denten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.Jann ( rapporteur ), H. Ragne
malm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : F. G.               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op                                 de Jurisprudentie van het Hof)
20 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
 luidt als volgt:
                                                                     In zaak C-57/95 , Franse Republiek (gemachtigden: E. Be
 1 . De bevoegde autoriteit is op grond van het Gemeen              lliard en C. Chavance ), ondersteund door Koninkrijk
     schapsrecht verplicht, het besluit tot toekenning van           Spanje ( gemachtigden: A. J. Navarro Gonzalez en R. Silva
     steun, die onrechtmatig is toegekend, overeenkomstig            de Lapuerta ), tegen Commissie van de Europese Gemeen
     een onaantastbare beschikking van de Commissie                  schappen ( gemachtigde : D. Gouloussis ), betreffende een
     waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschap              verzoek om nietigverklaring van mededeling 94/C 360/08
     pelijke markt wordt verklaard en de terugvordering              van de Commissie inzake een interne markt voor pensioen
     van deze steun wordt gelast, in te trekken, ook indien          fondsen ( PB nr. C 360 van 17. 12 . 1994, blz. 7), heeft het
     zij de termijn waarna intrekking naar nationaal recht           Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, pre
     in verband met de rechtszekerheid is uitgesloten, heeft         sident, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray en L. Se
     laten verstrijken.                                              vón, kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn
                                                                      ( rapporteur), C. Gulmann, G. Hirsch, P. Jann, H. Ragne
 2 . De bevoegde autoriteit is op grond van het Gemeen              malm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : G. Te
     schapsrecht verplicht, het besluit tot toekenning van           sauro; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 20 maart
     steun, die onrechtmatig is toegekend, overeenkomstig             1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
     een onaantastbare beschikking van de Commissie                  volgt:
     waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschap
     pelijke markt wordt verklaard en de terugvordering
     van deze steun wordt gelast, in te trekken, ook indien           1 . Verklaart de mededeling van de Commissie inzake een
     de bevoegde autoriteit in zodanige mate voor de on                   interne markt voor pensioenfondsen (94/C 360/08)
     wettigheid daarvan verantwoordelijk is, dat de intrek                nietig.
     king jegens de begunstigde een schending van de goede
     trouw lijkt, wanneer de steunontvanger, omdat de pro
     cedure van artikel 93 van het Verdrag niet in acht is           2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
     genomen, geen gewettigd vertrouwen kon hebben in
     de rechtmatigheid van de steun.                                  ( ) PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .
 3 . De bevoegde autoriteit is op grond van het Gemeen
     schapsrecht verplicht, het besluit tot toekenning van


title: Zaak C-403/11: Beroep ingesteld op 27 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/6

         Beroep ingesteld op 27 juli 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-403/11)
   2011/C 290/09
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana en I. Hadjiyiannis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 13, leden 1, 2, 3 en 6 (behalve voor het Distrito de la Cuenca Fluvial de Cataluña), 14, lid 1, sub c (behalve voor de stroomgebiedsbeheersplannen voor het Distrito de la Cuenca Fluvial de Cataluña, voor de Balearische Eilanden, Tenerife, Guadiana, Guadalquivir, Cuenca Mediterránea Andaluza, Tinto-Odiel-Piedras, Guadalete-Barbate, Galicia-Costa, Miño-Sil, Duero, Cantábrico Occidental, en Cantábrico Oriental), en 15, lid 1 (behalve voor het Distrito de la Cuenca Fluvial de Cataluña), van richtlijn 2000/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Schending van de artikelen 13 en 15 van de richtlijn:
   Aangezien Spanje (behalve voor het Distrito de la Cuenca Fluvial de Cataluña) geen nationale stroomgebiedsbeheersplannen heeft vastgesteld en gepubliceerd, heeft de Commissie tegen 22 maart 2010, de in de richtlijn vastgestelde datum, noch tot op heden afschriften van die plannen ontvangen. Bijgevolg is de Commissie van mening dat Spanje inbreuk heeft gemaakt op artikel 15, lid 1, van de richtlijn (behalve wat het beheersplan voor het Distrito de la Cuenca Fluvial de Cataluña betreft).
   Schending van artikel 14 van de richtlijn:

               Op basis van artikel 14, lid 1, sub c, juncto artikel 13, lid 6, van de kaderrichtlijn is de Commissie van mening dat de procedure van voorlichting en raadpleging van het publiek over de ontwerp-stroomgebiedsbeheersplannen werd doorlopen voor het „Cuenca Fluvial de Cataluña”, waarvoor het plan reeds is vastgesteld, en daarnaast reeds is opgestart voor twaalf andere stroomgebieden: de Balearische Eilanden, Tenerife, Guadiana, Guadalquivir, Cuenca Mediterránea Andaluza, Tinto-Odiel-Piedras, Guadalete-Barbate, Galicia-Costa, Miño-Sil, Duero, Cantábrico Occidental, en Cantábrico Oriental.

               De Commissie concludeert dat Spanje, behalve wat deze dertien stroomgebieden betreft, inbreuk heeft gemaakt op artikel 14, lid 1, sub c, van de richtlijn.

      (1)  PB L 327, blz. 1.


title: Zaak C-134/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Recht van vestiging — Buitengerechtelijke inning van geldvorderingen)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-134/05) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Recht van vestiging - Buitengerechtelijke inning van geldvorderingen)
   (2007/C 235/04)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: E. Traversa, gemachtigde)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia en P. Gentili, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 en 49 EG — Nationale wet waarbij voor de uitoefening van de activiteit van buitengerechtelijke invordering van schulden het vereiste wordt gesteld van een vergunning, waarvan de geldigheid beperkt is tot het grondgebied van de provincie van afgifte
   Dictum

               1)

               De Italiaanse Republiek is, door in het kader van de eenvormige tekst van de wetten op de openbare veiligheid (Testo unico delle leggi di pubblica sicurezza), goedgekeurd bij wetsbesluit nr. 773 van 18 juni 1931, iedere onderneming die de activiteit van buitengerechtelijke inning van geldvorderingen uitoefent te verplichten:

                           —

                           om, ook al is de onderneming houder van een door de questore van een provincie afgegeven vergunning, een nieuwe vergunning aan te vragen in elke andere provincie waar zij haar activiteit wil uitoefenen, tenzij zij volmacht verleent aan een in die andere provincie vergunde vertegenwoordiger, de verplichtingen niet nagekomen die krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rusten;

                           —

                           om in het vergunde gebied over kantoorruimte te beschikken en daar de diensten te afficheren die voor de klanten kunnen worden verricht, de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 49 EG op haar rusten;

                           —

                           om over kantoorruimte te beschikken in elke provincie waarin zij haar activiteit wil uitoefenen, de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 43 EG op haar rusten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Zaak F-42/16: Beroep ingesteld op 12 augustus 2016 — ZZ/EIB

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/30

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2016 — ZZ/EIB
   (Zaak F-42/16)
   (2016/C 371/33)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om vergoeding van de schade die verzoeker sinds november 2013 zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               (1)

               veroordeling van de EIB tot betaling, aan verzoeker, van een bedrag gelijk aan acht maal zijn jaarsalaris op basis van artikel 33 bis van het personeelsreglement en van artikel 9.1.1. van de administratieve bepalingen die van toepassing zijn op het personeel;

               (2)

               nietigverklaring van het besluit van de EIB van 4 juni 2015 tot afsluiting van verzoekers RCVP rekening met ingang van 28 februari 2015 en veroordeling van de EIB tot betaling, aan verzoeker, van:

                           —

                           een bedrag gelijk aan de betalingen die de EIB zou hebben gedaan op verzoekers RCVP rekening (3 % van zijn jaarsalaris) indien de EIB zijn rekening niet had gesloten, en wel vanaf 28 februari 2015 tot en met de datum van de daadwerkelijke heropening van verzoekers RCVP rekening;

                           —

                           de rente die het kapitaal op verzoekers RCVP rekening zou hebben opgebracht indien zijn rekening met ingang van 28 februari 2015 niet was gesloten en indien verzoeker en de EIB hun respectieve betalingen ter hoogte van 3 % van verzoekers jaarsalaris hadden kunnen voortzetten, en wel tot en met de datum van daadwerkelijke heropening van verzoekers RCVP rekening,

               (3)

               veroordeling van de EIB tot betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade, welke ex aequo et bono op 15 000 EUR wordt begroot;

               (4)

               verwijzing van de EIB in de kosten.


title: Zaak T-629/15: Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2016 — Hako/EUIPO (SCRUBMASTER) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk SCRUBMASTER — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/37

         Beschikking van het Gerecht van 17 juni 2016 — Hako/EUIPO (SCRUBMASTER)
   (Zaak T-629/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk SCRUBMASTER - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2016/C 305/51)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hako GmbH (Bad Oldesloe, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Marx, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 1 september 2015 (zaak R 2197/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken SCRUBMASTER als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hako GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaken T-35/10 en T-7/11: Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Bank Melli Iran/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Gewettigd vertrouwen — Heronderzoek van vastgestelde beperkende maatregelen — Beoordelingsfout — Gelijke behandeling — Rechtsgrondslag — Wezenlijke vormvoorschriften — Evenredigheid” )

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/9

         Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Bank Melli Iran/Raad
   (Zaken T-35/10 en T-7/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Gewettigd vertrouwen - Heronderzoek van vastgestelde beperkende maatregelen - Beoordelingsfout - Gelijke behandeling - Rechtsgrondslag - Wezenlijke vormvoorschriften - Evenredigheid)
   2013/C 304/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Melli Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: in zaak T-35/10, L. Defalque en, in zaak T-7/11, aanvankelijk L. Defalque en S. Woog, vervolgens L. Defalque en C. Malherbe, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: in zaak T-35/10, M. Bishop en R. Szostak en, in zaak T-7/11, aanvankelijk M. Bishop en G. Marhic, vervolgens M. Bishop en B. Driessen, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en É. Ranaivoson, gemachtigden); Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Behzadi-Spencer, vervolgens A. Robinson, en tenslotte A. Robinson en H. Walker, gemachtigden, bijgestaan door S. Lee, barrister); Europese Commissie (vertegenwoordigers: in zaak T-35/10, S. Boelaert en M. Konstantinidis en, in zaak T-7/11, S. Boelaert, M. Konstantinidis en F. Erlbacher, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1100/2009 van de Raad van 17 november 2009 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van besluit 2008/475/EG (PB L 303, blz. 31), besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 281, blz. 81), verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413 (PB L 319, blz. 71), uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening nr. 961/2010 (PB L 319, blz. 11), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), en anderzijds een verzoek tot nietigverklaring van alle latere verordeningen of besluiten tot aanvulling of tot wijziging van een van de bestreden handelingen, die van kracht zijn op de datum waarop de mondelinge behandeling wordt gesloten

      Dictum

               1)

               De zaken T-35/10 en T-7/11 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Bank Melli Iran zal haar eigen kosten dragen en die van de Raad van de Europese Unie.

               4)

               De Franse Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-38/99: Beroep, op 10 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 136/4                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        15.5.1999
9 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                              BESCHIKKING VAN HET HOF
volgt:
                                                                                van 2 maart 1999
De artikelen 52 en 58 van het EG-Verdrag verzetten zich ertegen,
dat een lidstaat de inschrijving weigert van een filiaal van een
vennootschap die is opgericht in overeenstemming met de wetgeving         in de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98 (verzoek
van een andere lidstaat, waar zij gevestigd is maar geen bedrijfsactivi-  van het Tribunal de grande instance d’Épinal om een
teiten ontplooit, wanneer het filiaal wordt opgericht met de bedoeling    prejudiciële beslissing): SA Lamboley (C-231/98), Bouctot
dat de betrokken vennootschap haar volledige activiteit kan ontplooien           (C-232/98) tegen Administration des impôts (1)
in de staat waar dit filiaal wordt opgericht, waardoor in laatst-
genoemd land geen vennootschap hoeft te worden opgericht en               (Art. 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering —
aan toepassing van de voorschriften inzake de oprichting van                                  Kennelijk identieke vraag)
vennootschappen, die aldaar strenger zijn met betrekking tot de
storting van een minimumbedrag aan maatschappelijk kapitaal,
wordt ontkomen. Deze uitlegging sluit echter niet uit, dat de                                      (1999/C 136/07)
autoriteiten van de betrokken lidstaat alle maatregelen kunnen treffen
ter bestrijding of bestraffing van fraude, hetzij ten aanzien van de
vennootschap zelf, in voorkomend geval in samenwerking met de                                       (Procestaal: Frans)
lidstaat waar zij is opgericht, hetzij ten aanzien van vennoten
waarvan wordt aangetoond dat zij, via de oprichting van een
                                                                          In de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98, betreffende een
vennootschap, in werkelijkheid trachten zich te onttrekken aan hun
                                                                          verzoek aan het van het Hof krachtens artikel 177 van het
verplichtingen jegens particuliere of openbare schuldeisers die op het
                                                                          EG-Verdrag van het Tribunal de grande instance d’Épinal
grondgebied van de betrokken lidstaat gevestigd zijn.
                                                                          (Frankrijk), in de aldaar aanhangige gedingen tussen SA
                                                                          Lamboley (C-231/98), Bouctot (C-232/98) en Administration
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                               des impôts, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                          van artikel 95 van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld
                                                                          als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn,
                                                                          J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G.F.
                                                                          Mancini, J.C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J.L. Murray,
                                                                          D.A.O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier:
                                                                          R. Grass, op 2 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
                         van 2 maart 1999                                 het dictum luidt als volgt:
in zaak C-422/98 (verzoek van de Rechtbank van eerste                     Artikel 95 van het EG-Verdrag staat niet in de weg aan de toepassing
aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Colonia                van een nationale regeling inzake motorvoertuigenbelasting waarin is
Versicherung AG Zweigniederlassung München e.a. tegen                     voorzien in een stijging van de progressiecoëfficiënt als die welke in
                         Belgische Staat (1)                              de hoofdgedingen aan de orde is, wanneer de verkoop van voertuigen
                                                                          van nationale makelij door die stijging niet wordt bevorderd ten
       (Prejudiciële verwijzing — Niet ontvankelijkheid)                  opzichte van die van uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen.
                          (1999/C 136/06)
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                          (Procestaal: Frans)
In zaak C-422/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Rechtbank
van eerste aanleg te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen Colonia Versicherung AG Zweigniederlassung
München e.a. en Belgische staat, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag, heeft het           Beroep, op 10 februari 1999 ingesteld door Commissie
Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president,         van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann (rappor-                                           bliek
teur), kamerpresidenten, G.F. Mancini, J.C. Moitinho de Almei-
da, C. Gulmann, J.L. Murray, D.A.O. Edward, H. Ragnemalm,
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G.                                           (Zaak C-38/99)
Cosmas; griffier: R. Grass, op 2 maart 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                        (1999/C 136/08)
Het door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel bij vonnis van
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
10 november 1998 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                          op 10 februari 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
is niet-ontvankelijk.
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                          woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, en
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                O. Couvert-Castéra, bij die dienst gedetacheerde nationale
                                                                          ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- 15.5.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 136/5
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                      van afhankelijkheid voor die verschillende soorten nog
dat het den Hove behage:                                                     niet voorbij is; bij de vaststelling van die bestuursrechtelijke
                                                                             bepalingen is derhalve voorbijgegaan aan de doelstellingen
                                                                             van de richtlijn (79/409/EEG), zodat die bepalingen nietig
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door artikel 7 van
                                                                             moeten worden verklaard”. De bij wet 98-549 van
    Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake
                                                                             3 juli 1998 vastgestelde datums van vervroegde opening
    het behoud van de vogelstand (1) niet correct uit te voeren,
                                                                             van de jacht op waterwild komen grotendeels overeen
    door niet alle uitvoeringsmaatregelen voor geheel haar
                                                                             met die welke krachtens de eerdere rechtsregeling waren
    grondgebied mee te delen en door die bepaling niet correct
                                                                             vastgesteld. Zij vertonen derhalve dezelfde gebreken, te
    toe te passen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
                                                                             weten dat zij op een onjuiste grondslag zijn vastgesteld en
    verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                             te vroeg in het seizoen vallen. Dat de datums van
                                                                             vervroegde opening van de jacht op waterwild thans
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure te                       rechtstreeks door de wetgever zijn vastgesteld en de
    verwijzen.                                                               vaststelling van vervroegde datums niet meer aan de voor
                                                                             de jacht bevoegde minister is gedelegeerd, maakt de
                                                                             schending van artikel 7 van Richtlijn 79/409/EEG overi-
                                                                             gens zwaarder. De opneming in artikel L 224-2 van de
Middelen en voornaamste argumenten                                           Code rural van een lijst van datums van vervroegde
                                                                             opening van de jacht voor de betrokken soorten maakt die
                                                                             jachtdatums immers verbindend en permanent, terwijl
De Franse wettelijke regeling betreffende de datums van de                   volgens de vorige regeling de voor de jacht bevoegde
jacht op trekvogels, zoals die met name is neergelegd in                     minister vervroegde datums kon vaststellen, maar daartoe
artikel L 224 van de Code rural in de versie voortvloeiend uit               niet verplicht was;
wet 94-591 van 15 juli 1994 en vervolgens uit wet 98-549
van 3 juli 1998, is op verschillende punten in strijd met
Richtlijn 79/409/EEG van de Raad, te weten doordat:                     — de vastgestelde datums van sluiting van de jacht te laat in
                                                                             het seizoen vallen. De in de wet van 15 juli 1994 en in de
— het in artikel 7, lid 4, van de richtlijn geformuleerde                    wet van 3 juli 1998 vermelde datums van sluiting van het
    beginsel van volledige bescherming niet ten uitvoer is                   jachtseizoen voldoen niet aan de eisen van artikel 7, lid 4,
    gelegd. Dit beginsel betreffende de datums van de jacht                  van Richtlijn 79/409/EEG. Zij maken het mogelijk, dat de
    moet in de nationale wettelijke regeling worden omgezet                  bij deze wetten vastgestelde uiterste sluitingsdatums vallen
    om de met de vaststelling van de datums van de jacht                     in de periode waarin de vogels naar hun nestplaatsen
    belaste autoriteiten in staat te stellen deze datums overeen-            trekken, een periode die voor 31 soorten wetenschappelijk
    komstig de duidelijke bepalingen van de richtlijn vast te                is vastgesteld. Dat vogels van de betrokken soorten in
    stellen en om ervoor te zorgen dat de bepalingen van die                 Frankrijk mogen worden bejaagd tijdens de voorjaarstrek,
    richtlijn ten volle werken voor iedere belanghebbende;                   kan een weidelijke vermindering van het vogelbestand tot
                                                                             gevolg hebben. Dit is overduidelijk in strijd met het in
                                                                             artikel 7, lid 4, van Richtlijn 79/409/EEG geformuleerde
— de vastgestelde datums van opening van de jacht te vroeg                   verbod om de trekvogels te bejagen „tijdens de trek naar
    in het seizoen vallen. Omdat het beginsel van volledige                  hun nestplaatsen”. Dat de in de Franse wet vastgestelde
    bescherming niet ten uitvoer is gelegd, biedt artikel 224-6              datums van sluiting van de jacht niet in overeenstemming
    van de Code rural de voor de jacht bevoegde minister de                  zijn met de richtlijn, vindt volgens de Commissie zijn
    mogelijkheid, de datum van vervroegde opening van de                     oorsprong in het feit, dat de Franse autoriteiten bij de
    jacht op waterwild discretionair vast te stellen zonder                  vaststelling van de jachtdatums niet uitsluitend weten-
    rekening te houden met het in artikel 7, lid 4, van de                   schappelijk gefundeerde ornithologische criteria hanteren.
    richtlijn geformuleerde verbod van jacht tijdens de periode              Zij lijken ook andere criteria, zoals de stand van de
    waarin de jonge vogels het nest nog niet hebben verlaten,                trekvogelsoorten waarop mag worden gejaagd, te hanteren
    tijdens de broedperiode en tijdens de periode van afhanke-               voor de vaststelling van de datums van sluiting van de
    lijkheid. Zo zijn in verschillende delen van het grondgebied             jacht. Bij de huidige stand van het positieve recht en de
    van de Franse Republiek veel jonge wilde eenden (Anas                    uitlegging die het Hof van Justitie daarvan heeft gegeven
    platyrhyncus) nog niet vlug op het tijdstip van de vervroegde            (arrest van 19 januari 1994 in zaak C-435/92), kan deze
    opening van de jacht op zwem- en grondeleenden; dit is                   aanpak evenwel onmogelijk in overeenstemming met
    inzonderheid het geval in de regio’s Ile de France, Haute                het Gemeenschapsrecht worden geacht. De jacht moet
    Normandie, Bourgogne, Bretagne, Aquitaine en Langue-                     eindigen bij het begin van de voorjaarstrek;
    doc-Roussillon, waar in verschillende departementen meer
    dan één op vijf jonge eenden nog niet vlug is. Verder
    zijn in verschillende streken van Frankrijk vele jonge              — de bepalingen waarbij de richtlijn in de departementen
    meerkoeten (Fulica atra) nog niet vlug op het tijdstip van               Bas-Rhin, Haut-Rhin en Moselle is uitgevoerd, niet zijn
    de vervroegde opening van de jacht op waterwild van de                   meegedeeld.
    andere soorten; dit is inzonderheid het geval in de regio’s
    Ile de France, Bourgogne, Midi-Pyrénées en Auvergne, waar
    in verschillende departementen meer dan één op vijf jonge
    meerkoeten nog niet vlug is. De Commissie wijst er in dit           (1) PB L 103 van 25.8.1979, blz. 1.
    verband op, dat de Franse Conseil d’État in verschillende
    arresten van 11 mei 1998 een aantal van die ministeriële
    besluiten nietig heeft verklaard op grond dat de jacht op
    waterwild daarbij reeds „werd geopend op een tijdstip
    waarop en op plaatsen waar de broedperiode en de periode


title: Zaak T-554/08: Arrest van het Gerecht van 24 april 2012 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Verlening van bedrijfs-, technische en projectadviesdiensten voor computertoepassingen in Europese Unie op gebied van douane, accijnzen en belastingen — Afwijzing van offerte van inschrijver — Gunning van opdracht aan andere inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Criteria voor selectie en gunning — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/16

         Arrest van het Gerecht van 24 april 2012 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-554/08) (1)

   (Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Verlening van bedrijfs-, technische en projectadviesdiensten voor computertoepassingen in Europese Unie op gebied van douane, accijnzen en belastingen - Afwijzing van offerte van inschrijver - Gunning van opdracht aan andere inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Criteria voor selectie en gunning - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout)
   2012/C 165/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, P. Katsimani en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Bambara en E. Manhaeve, vervolgens E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door C. Erkelens, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, een vordering, ingesteld krachtens de artikelen 225 EG en 230 EG, tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 26 september 2008 tot afwijzing van de offerte die het door verzoekster en andere vennootschappen gevormde consortium had ingediend in het kader van aanbestedingsprocedure „TAXUD/2007/AO-005” betreffende de verlening van bedrijfs-, technische en projectadviesdiensten voor computertoepassingen in de Europese Unie op het gebied van douane, accijnzen en belastingen (TiMea), en van alle daaropvolgende beschikkingen, daaronder begrepen de beschikking om de opdracht aan een andere inschrijver te gunnen, en, anderzijds, een vordering tot schadevergoeding, ingesteld krachtens de artikelen 225 EG, 235 EG en 288 EG.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-280/12: Beroep ingesteld op 28 juni 2012 — Flying Holding e.a./Commissie

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/24

         Beroep ingesteld op 28 juni 2012 — Flying Holding e.a./Commissie
   (Zaak T-280/12)
   2012/C 258/45
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Flying Holding e.a. (Antwerpen-Wilrijk, België), Flying Group Lux SA (Luxemburg, Luxemburg) en Flying Service NV (Antwerpen-Deurne, België) (vertegenwoordigers: C. Doutrelepont en V. Chapoulaud, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de onderhavige zaak met zaak T-91/12 voegen;

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie tot gunning van overheidsopdracht nr. PMO2/PR/2011/103 aan de vennootschap ABELAG AVIATION NV, zoals vermeld in aankondiging van een gegunde opdracht nr. 2012/S 83-135396, bekendgemaakt in het Supplement op het Publicatieblad van de Europese Unie (PB/S — S83);

               —

               de Europese Commissie veroordelen tot betaling aan verzoeksters van een schadevergoeding van 1 014 400 EUR, geraamd rekening houdend met de geldontwaarding, tot op de datum van uitspraak van het te wijzen arrest van het Gerecht tot vaststelling van de schade, vermeerderd met vertragingsrente berekend vanaf deze laatste datum tot de datum van integrale betaling;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in alle kosten, daaronder begrepen verzoeksters’ kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 89 van het Financieel Reglement (1) doordat de betrokken opdracht achtereenvolgens tweemaal is gegund aan de vennootschap ABELAG AVIATION in het kader van raamovereenkomsten, zonder daadwerkelijke oproep tot mededinging aangezien in beide gevallen alleen de vennootschap ABELAG AVIATION werd toegelaten tot het indienen van een offerte;

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 123, lid 1, derde alinea, van de uitvoeringsvoorschriften (2) doordat de betrokken opdracht aan ABELAG AVIATION is gegund zonder dat genoeg inschrijvers werden toegelaten opdat daadwerkelijk mededinging meespeelt met een vergelijking van de verschillende offertes te vergelijken en selectie van de voordeligste offerte.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Zaak T-640/11: Beroep ingesteld op 16 december 2011 — Boehringer Ingelheim International/BHIM (RELY-ABLE)

text:
               25.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/10

         Beroep ingesteld op 16 december 2011 — Boehringer Ingelheim International/BHIM (RELY-ABLE)
   (Zaak T-640/11)
   2012/C 58/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Boehringer Ingelheim International GmbH (Ingelheim am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck en C. Steudtner, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 september 2011 (zaak R 756/2011-4) vernietigen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „RELY-ABLE” voor diensten van de klassen 38, 41 en 42 (internationale inschrijving nr. 1044333)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van bescherming van het merk in de Europese Unie voor alle diensten waarvoor het was aangevraagd

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat het aangevraagde teken „niet bijzonder fantasierijk of willekeurig” is en „duidelijk een onjuist gespelde variatie op het woord reliable” is, waardoor het als een lovende term zou worden opgevat. De kamer van beroep heeft verder een beoordelingsfout gemaakt door te veronderstellen dat spelfouten „een vaak voorkomend kenmerk van reclameboodschappen” zijn en dat dit relevant was in de onderhavige zaak.


title: Zaak T-391/03: Beroep, op 27 november 2003 ingesteld door Yves Franchet en Daniel Byk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 21/46               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          24.1.2004
Beroep, op 24 november 2003 ingesteld door CM Capital                 Beslissing van de oppo-        toewijzing van de oppositie en
Markets Holding S.A. tegen Bureau voor harmonisatie                   sitieafdeling:                 afwijzing van de aanvraag voor
               binnen de interne markt (BHIM)                                                        de volgende diensten: beheer van
                                                                                commerciële zaken, zakelijke ad-
                                                                                ministratie, administratieve dien-
                        (Zaak T-390/03)                                                              sten (klasse 35), verzekeringen,
                                                                                financiële zaken, monetaire za-
                                                                                ken, bankzaken en makelaardij en
                         (2004/C 21/91)                                                              handel in onroerende goederen
                                                                                (klasse 36), telecommunicatie
                       (Procestaal: Spaans)                                                          (klasse 38), juridische diensten en
                                                                                onderzoek op wetenschappelijk
                                                                                en industrieel gebied (klasse 42)
                                                                      Beslissing van de kamer        toewijzing van het door de merk-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             van beroep:                    aanvrager ingestelde beroep
schappen is op 24 november 2003 beroep tegen het Bureau
voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld            Middelen:                      onjuiste toepassing van artikel 8,
door CM Capital Markets Holding SA, te Madrid, vertegen-                                             lid 1, sub b, van verordening (EG)
woordigd door N. Moya Fernández, advocaat.                                                           nr. 40/94 (verwarringsgevaar).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van het BHIM (eerste kamer van beroep) van
      23 september 2003 in zaak R 244/2003 te vernietigen
      en dus de oppositie in procedure B348914 volledig toe
      te wijzen;
                                                                      Beroep, op 27 november 2003 ingesteld door Yves
—     overeenkomstig verzoeksters vordering de oppositieafde-         Franchet en Daniel Byk tegen Commissie van de Europese
      ling van het BHIM te gelasten, de inschrijving van het                                  Gemeenschappen
      betrokken merk te weigeren, en
                                                                                (Zaak T-391/03)
—     verweerder te verwijzen in de kosten en in het ongelijk te
      stellen.
                                                                                (2004/C 21/92)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-         Caja de Ahorros de Murcia
meenschapsmerk:
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 27 november 2003 beroep ingesteld tegen
Betrokken         gemeen-     beeldmerk bestaande uit de weer-        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Yves
schapsmerk:                   gave van een rood kader waarin          Franchet en Daniel Byk, wonende te Luxemburg, vertegen-
                              „CM” is vermeld, waarbij de kleu-       woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
                              ren worden geclaimd — aan-
                              vraagnr. 1.413.061 voor waren
                              en diensten van de klassen 1 tot
                              en met 42                               Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Houder van het oppo-          verzoekster                             —     nietig te verklaren de beslissing van de Europese Commis-
sitiemerk of -teken in de                                                   sie van 18 augustus 2003 waarbij is geweigerd verzoekers
oppositieprocedure:                                                         toegang te verlenen tot verschillende stukken die in het
                                                                            bezit van deze instelling zijn, van welke beslissing zij op
Oppositiemerk of -te-         Spaans beeldmerk „CAPITAL                     21 augustus 2003 in kennis zijn gesteld, alsmede nietig
ken:                          MARKETS CM”, ingeschreven                     te verklaren de beslissing van de Commissie van 1 oktober
                              onder de nrs. 2.000.040,                      2003 waarbij verzoekers’ confirmatieve verzoek van
                              2.000.041,      2.000.042       en            8 september 2003 is afgewezen;
                              2.000.043 voor diensten van de
                              klassen 35, 36, 38 en 42                —     verweerster te verwijzen in alle kosten.
 ---pagebreak--- 24.1.2004            NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 21/47
Middelen en voornaamste argumenten                                  de artikelen 2 en 4 daarvan, schending van het fundamentele
                                                                    recht op toegang tot documenten, kennelijk onjuiste beoorde-
Verzoekers in deze zaak hadden het TABG verzocht om                 ling, onjuiste en tegenstrijdige motivering en schending van
toegang te krijgen tot verschillende documenten in bezit van        het evenredigheidsbeginsel.
de Commissie, betreffende de onderzoeken die zijn verricht na
verschillende onregelmatigheden die in het kader van Eurostat
zouden zijn vastgesteld. De onderhavige zaak betreft de             Zij menen in dit verband dat verweerster de uitzonderingen
afwijzing van dit verzoek.                                          die zij aanvoert, ten onrechte ruim uitlegt, hetgeen in strijd is
                                                                    met de lering van de rechtspraak. In feite is er in casu geen
                                                                    sprake van een lopende gerechtelijke procedure in de zin van
Verweerster voert twee uitzonderingen aan van artikel 4 van         deze rechtspraak, en bovendien is het OLAF een administratie-
verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement,          ve dienst die administratieve dossiers samenstelt en administra-
de Raad en de Commissie van 30 mei 2001 inzake de toegang           tieve rapporten opstelt.
van het publiek tot documenten van het Europees Parlement,
de Raad en de Commissie, alsmede de bescherming van
gerechtelijke procedures en het doel van inspecties, onderzoe-      Ten slotte heeft de Commissie verzuimd om de verzoeken om
ken en audits.                                                      toegang concreet aan de hand van de aan de documenten
                                                                    eigen elementen te beoordelen in verband met de aangevoerde
Tot staving van hun stellingen voeren verzoekers schending          uitzonderingen, en om de betrokken belangen juist af te
van verordening nr. 1049/2001 aan, en in het bijzonder van          wegen.


title: Zaak T-191/11: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2012 — Automobili Lamborghini/BHIM — Miura Martínez (Miura) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Miura — Ouder nationaal woordmerk en ouder internationaal beeldmerk MIURA — Rechten van verdediging — Recht om te worden gehoord — Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Kennisgeving via gewone post — Regel 62, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 2868/95” )

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/23

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2012 — Automobili Lamborghini/BHIM — Miura Martínez (Miura)
   (Zaak T-191/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Miura - Ouder nationaal woordmerk en ouder internationaal beeldmerk MIURA - Rechten van verdediging - Recht om te worden gehoord - Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Kennisgeving via gewone post - Regel 62, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 2868/95)
   2012/C 379/39
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Automobili Lamborghini Holding SpA (Sant’ Agata Bolognese, Italië) (vertegenwoordiger: P. Kather, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Eduardo Miura Martínez en Antonio José Miura Martínez (Sevilla, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 januari 2001 (zaak R 161/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Eduardo Miura Martínez en Antonio José Miura Martínez enerzijds en Automobili Lamborghini Holding SpA anderzijds

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 21 januari 2001 (zaak R 161/2010-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 160 van 28.5.2011.


title: Zaak T-270/12: Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Panalpina Welttransport e.a./Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/30

         Beroep ingesteld op 12 juni 2012 — Panalpina Welttransport e.a./Commissie
   (Zaak T-270/12)
   2012/C 243/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Panalpina Welttransport (Holding) AG (Bazel, Zwitserland), Panalpina Management AG (Bazel, Zwitserland) en Panalpina China Ltd (Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: S. Mobley, A. Stratakis, T. Grimmer en B. Smith, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de beschikking van de Commissie van 28 maart 2012 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39.462-Vrachtvervoer) in haar geheel nietig te verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               subsidiair:

                           —

                           voor zover het (Gerecht) verzoeksters’ eerste en/of tweede middel gegrond verklaart, artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de beschikking te wijzigen voor zover zij verzoeksters betreffen, teneinde de bij deze bepalingen aan verzoeksters opgelegde geldboete in te trekken of, subsidiair, het bedrag ervan te verlagen;

                           —

                           voor zover het (Gerecht) verzoeksters’ derde middel gegrond verklaart, artikel 1, lid 2, sub f, van de beschikking nietig te verklaren of te wijzigen, zodat zij de verkorte duur van de inbreuk weerspiegelt, en als gevolg daarvan artikel 2, lid 2, van de beschikking te wijzigen voor zover het verzoeksters betreft, teneinde de bij deze bepaling aan verzoeksters opgelegde geldboete in te trekken of te verlagen; en

                           —

                           voor zover het (Gerecht) verzoeksters’ vierde middel gegrond verklaart, artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de beschikking te wijzigen voor zover zij verzoeksters betreffen, teneinde de bij deze bepaling aan verzoeksters opgelegde geldboete in te trekken of, subsidiair, het bedrag ervan te verlagen, en hoe dan ook

               —

               de Commissie te verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1)

               De Commissie is afgeweken van haar praktijk, heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel geschonden bij de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete, door de „waarde van de verkochte goederen of diensten” met betrekking tot de inbreuk te berekenen op basis van het totale aantal goederen of diensten dat aan klanten in de EER is verkocht.

               2)

               De Commissie is afgeweken van haar praktijk, heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel geschonden bij de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete, doordat zij heeft nagelaten om de bijzonderheden van het geval en de aard van de betrokken sector in aanmerking te nemen (met inbegrip van de impact van het Air Cargo-kartel).

               3)

               De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te besluiten dat zij bevoegd was ten aanzien van schendingen van het „advanced manifest system” (AMS) die hebben plaatsgevonden vóór 1 mei 2004.

               4)

               De Commissie is afgeweken van haar praktijk door haar beoordelingsbevoegdheid in verband met de schikkingsprocedure onjuist toe te passen.


title: Zaak C-197/03: Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 171/12                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        19.7.2003
blootstelling aan asbest tot uiting gekomen in fysieke en               worden aangemerkt, daar de Italiaanse belastingdienst reeds
psychische stress; deze schade kan worden opgemaakt uit de              bij de inschrijving van die vennootschapsakten in de jaren
gegevens over de milieuverontreiniging en kan zeker worden              1985-1992 „soortgelijke heffingen die de verrichte dienst
gekwalificeerd als fysieke en existentiële schade. In casu moet         zouden hebben vergoed” heeft geïnd.
hoe dan ook worden aangenomen dat er sprake is van
psychische schade ten gevolge van het existentiële lijden van           Anders dan in artikel 11, lid 2, van legge nr. 448/98 is bepaald,
het subject dat een gevreesde kanker en dus de teloorgang van           is de Italiaanse belastingdienst verplicht, de kapitaalvennoot-
zijn eigen bestaan mocht verwachten.                                    schappen die tijdig daarom hebben gevraagd, het bedrag van de
                                                                        vergunningsheffing voor de inschrijving van de oprichtingsakte
                                                                        die door het Hof in het arrest Ponente Carni onrechtmatig is
                                                                        verklaard, volledig terug te betalen, en kan hij daarvan niet een
                                                                        bedrag aftrekken dat acht maal de bij dat artikel 11, lid 1,
                                                                        ingevoerde jaarlijkse forfaitaire heffing met terugwerkende
                                                                        kracht bedraagt. De invoering van die jaarlijkse forfaitaire
Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Commissie van de                  heffing met terugwerkende kracht vormt een duidelijke
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                    schending van het verbod van artikel 10 van richtlijn 69/335.
                          (Zaak C-197/03)
                                                                        b)   De regeling inzake de berekening van de rente over de
                                                                             aan de vennootschappen terug te geven bedragen
                          (2003/C 171/17)
                                                                        De Commissie merkt op dat de regeling inzake de berekening
                                                                        van de rente over de teruggaaf van de vergunningsheffing voor
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              de inschrijving van de oprichtingsakte als bedoeld in artikel 11,
op 12 mei 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              lid 3, van legge nr. 448/98, enkel betrekking heeft op
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                een specifieke categorie van vorderingen tot terugbetaling,
woordigd door Enrico Traversa als gemachtigde.                          namelijk vorderingen op basis van schending van artikel 10
                                                                        van richtlijn 69/335, dus op basis van schending van een
                                                                        bepaling van gemeenschapsrecht. Daar die regeling inzake de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        berekening van de rente kennelijk ongunstiger is dan de
                                                                        regeling inzake de berekening van de rente in geval van
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door krachtens       overeenkomstige vorderingen op basis van nationaal recht,
      artikel 11 van legge nr. 448/98 een jaarlijkse forfaitaire        leidt de Commissie daaruit af dat artikel 11, lid 3, van legge
      heffing met terugwerkende kracht voor de inschrijving             nr. 448/98 inbreuk maakt op het door de communautaire
      van andere vennootschapsakten dan de oprichtingsakte              rechtspraak ontwikkelde beginsel van gelijkwaardigheid.
      in te voeren en door te voorzien in een regeling inzake
      de terugbetaling van de afgeschafte heffing op over-
      heidsvergunningen voor de inschrijving van de oprich-             c) De wijze van terugbetaling van de afgeschafte vergun-
      tingsakte van de vennootschappen, die discriminerend en                ningsheffing voor de inschrijving van de oprichtingsakte
      restrictief is voor de vennootschappen die recht op
      terugbetaling daarvan hebben, niet heeft voldaan aan de           De omstandigheid dat volgens de Commissie artikel 11,
      verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 10,           leden 4 en 5, van legge nr. 448/98 en circulaire nr. 32/E
      sub c, van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van               voor de aanvang van de terugbetalingsprocedures een tijdstip
      17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het          bepalen, een jaarlijks „plafond” voor de voor terugbetaling
      bijeenbrengen van kapitaal, en de door het Hof van                bestemde bedragen invoeren en de terugbetalingen opschorten,
      Justitie in zijn rechtspraak ontwikkelde beginselen inzake        indien nog een geding in eerste aanleg aanhangig is, leidt of
      de teruggaaf van door de lidstaten in strijd met het              kan leiden tot vertragingen bij de teruggaaf van de afgeschafte
      gemeenschapsrecht geheven belastingen;                            heffing voor de inschrijving van de oprichtingsakte van de
                                                                        vennootschappen. De temporele spreiding van de terugbetalin-
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van het         gen en de daaruit voortvloeiende verlenging van de duur van de
      geding.                                                           rechtsvorderingen tot terugbetaling van de inschrijvingsheffing
                                                                        maken de uitoefening van een door het gemeenschapsrecht
                                                                        verleend recht duidelijk buitengewoon moeilijk, en meer
                                                                        bepaald de uitoefening van het recht van de kapitaalvennoot-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        schappen om bij hun oprichting uitsluitend aan de geharmoni-
                                                                        seerde vennootschapsbelasting onderworpen te worden en de
                                                                        teruggaaf te vorderen van andere indirecte belastingen, die
a)   De jaarlijkse forfaitaire heffing met terugwerkende                niet-geharmoniseerd en volgens artikel 10 van richtlijn 69/
     kracht voor de inschrijving van andere akten dan de                335 verboden zijn.
     oprichtingsakte
                                                                        De Commissie leidt daaruit af dat de Italiaanse wetgever met
De Commissie is van mening dat de jaarlijkse forfaitaire heffing        de invoering van de restrictieve terugbetalingsregeling van
met terugwerkende kracht voor de inschrijving van andere                artikel 11, leden 4 en 5, van legge nr. 448/98 tegelijkertijd
akten dan de oprichtingsakte niet als een vergoeding kan                inbreuk heeft gemaakt op alle drie beginselen die het Hof van
 ---pagebreak--- 19.7.2003              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 171/13
Justitie op het gebied van de teruggaaf van door de lidstaten in      665/EEG ( 1) van 21 december 1989, dat alle lidstaten verplicht
strijd met het gemeenschapsrecht geheven belastingen heeft            om in de respectieve nationale rechtsorden beroepsprocedures
ontwikkeld, dat wil zeggen niet alleen het beginsel van               in te stellen die volledig toegankelijk zijn voor eenieder die
gelijkwaardigheid en het beginsel van de handhaving van de            vergoeding vordert voor schade die hij heeft geleden of dreigt
gevolgen van de arresten van het Hof waarbij een belasting            te lijden vanwege een besluit van het aanbestedingscomité
onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt ver-              inzake de gunning van een overheidsopdracht?
klaard, maar ook het doeltreffendheidsbeginsel.
                                                                      Vormt de bedoelde voorlopige rechtsbescherming die de
( 1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
                                                                      nationale administratieve rechter kan toekennen, al dan niet
                                                                      een schending van artikel 2, lid 1, sub a, van genoemde
                                                                      richtlijn waarbij de verplichting wordt opgelegd om zo snel
                                                                      mogelijk in kort geding voorlopige maatregelen te nemen om
                                                                      de beweerde schending ongedaan te maken of te voorkomen
                                                                      dat de betrokken belangen verder worden geschaad, met
                                                                      inbegrip van maatregelen om de aanbestedingsprocedure of de
Verzoek van Tribunale Amministrativo Regionale per la                 tenuitvoerlegging van enig door de aanbestedende diensten
Lombardia — Sezione staccata di Brescia — van 24 april                genomen besluit, op te schorten c.q. te doen opschorten?
2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Società DAC SpA en Azienda Ospedaliera „Spedali Civili”
                            di Brescia                                Ten slotte, schendt deze vorm van voorlopige rechtsbescher-
                                                                      ming al dan niet tevens artikel 6, lid 2, EU waarin is verklaard
                        (Zaak C-202/03)                               dat de Unie de door het Europees Verdrag tot bescherming
                                                                      van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
                                                                      gewaarborgde grondrechten eerbiedigt, en waarin aldus het
                         (2003/C 171/18)
                                                                      beginsel van daadwerkelijke rechtsbescherming in de zin van
                                                                      de artikelen 6 en 13 van dit laatste verdrag is overgenomen,
                                                                      zodat de lidstaten verplicht zijn de volledige werkzaamheid
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia —             ervan te verzekeren in hun respectieve nationale rechtsorden?
Sezione staccata di Brescia — heeft bij beschikking van 24 april
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 mei
2003, in het geding tussen Società DAC SpA en Azienda                 (1 ) PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33.
Ospedaliera „Spedali Civili” di Brescia, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
Is het verschil in voorlopige rechtsbescherming die voor de
aanspraken op basis van gemeenschapsrecht door de nationale
administratieve rechter kan worden toegekend in aanbe-
stedingsprocedures, ten opzichte van de bescherming die in de         Verzoek van High Court of Justice (England and Wales),
nationale rechtsorde wordt toegekend voor de rechten die in           Queen’s Bench Division (Administrative Court) van 12 fe-
geschillen tussen particulieren of tussen particulieren en de         bruari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
overheid zijn erkend en die in de nationale rechtsorde tot de         tussen The Queen op verzoek van Dany Bidar en 1)
bevoegdheid van de gewone rechter behoren, al dan niet in             London Borough of Ealing 2) Secretary of State for
strijd met het samenwerkingsbeginsel van artikel 10 EG dat                                        Education
verplicht om bij gebreke van een geharmoniseerd procedure-
systeem voor bedoelde gemeenschapsrechtelijke aanspraken
dezelfde vorm van rechtsbescherming toe te kennen, en                                         (Zaak C-209/03)
niet louter de incidentele en derhalve minder doeltreffende
bescherming dan die van algemene aard die voor de andere
nationale rechten wordt verzekerd?                                                             (2003/C 171/19)
Vormt voorts artikel 21 van wet nr. 1034 van 6 december
1971, zoals gewijzigd bij artikel 3 van wet nr. 205 van 21 juli
2000, voorzover daarin niet is voorzien in de mogelijkheid            De High Court of Justice (England and Wales), Queen’s Bench
van een kort geding ante causam, dat er als zodanig op is             Division (Administrative Court), heeft bij beschikking van
gericht om — ook wanneer niet vooraf een beroep is ingesteld          12 februari 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
tegen een handeling van de aanbestedingsprocedure — onmid-            Justitie op 15 mei 2003, in het geding tussen The Queen op
dellijk een verbod op te leggen aan de aanbestedende dienst           verzoek van Dany Bidar en 1) London Borough of Ealing
om over te gaan tot de ondertekening van de overeenkomst              2) Secretary of State for Education, het Hof van Justitie van
na afsluiting van de aanbestedingsprocedure, al dan niet een          de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
toereikende omzetting van artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/         beslissing over de navolgende vragen:


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 19 november 1998 in zaak C-252/96 P: Europees Parlement tegen E. Gutiérrez de Quijano y Lloréns (Hogere voorziening - Procedure voor het Gerecht - Verbod van nieuwe middelen - Toepasselijkheid op het Gerecht - Ambtenaren - Overgang naar andere instelling)

text:
C 20/4               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23.1.1999
de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40),               deze niet ongeschikt is voor haar werk, niet in dienst
en Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992                kan hebben, haar naar huis mag sturen zonder haar
inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevorde-              het volledige loon door te betalen.
ring van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid
op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap,
                                                                 (1) PB C 133 van 4.5.1996.
na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere
richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn
89/391/EEG) (PB L 348 van 28.11.1992, blz. 1), heeft het
Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kap-
teyn, kamerpresident, G. Hirsch, G. F. Mancini, J. L. Mur-
ray (rapporteur) en R. Schintgen, rechters; advocaat-gene-
raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 19 november 1998 een arrest gewezen                           ARREST VAN HET HOF
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (Eerste Kamer)
                                                                                van 19 november 1998
1. Artikel 119 van het EG-Verdrag en Richtlijn
    75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betref-          in zaak C-252/96 P: Europees Parlement tegen E. GutieÂr-
    fende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen                         rez de Quijano y LloreÂns (1)
    der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van
    gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werk-        (Hogere voorziening Ð Procedure voor het Gerecht Ð
    nemers, staan in de weg aan een nationale wettelijke         Verbod van nieuwe middelen Ð Toepasselijkheid op het
    regeling die bepaalt, dat een zwangere vrouw die vóór        Gerecht Ð Ambtenaren Ð Overgang naar andere instel-
    de aanvang van haar zwangerschapsverlof arbeids-                                          ling)
    ongeschikt wordt wegens een door met een medische                                    (1999/C 20/05)
    verklaring gestaafde pathologische toestand verband
    houdend met haar zwangerschap, geen recht heeft op
    betaling van haar volledige loon door de werkgever,
                                                                                (Procestaal: Spaans)
    maar op een daguitkering die wordt betaald door een
    lagere overheid, terwijl de werknemer in geval van
    door een medische verklaring gestaafde arbeidsonge-
    schiktheid wegens ziekte, in beginsel recht heeft op
                                                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
    betaling van zijn volledig loon door de werkgever.
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
2. Artikel 119 van het Verdrag en Richtlijn 75/117/EEG
    staan niet in de weg aan een nationale wettelijke rege-      In zaak C-252/96 P, Europees Parlement (gemachtigden:
    ling die bepaalt, dat een zwangere vrouw die vóór de         M. Peter en J. L. Rufas Quintana), betreffende hogere
    aanvang van haar zwangerschapsverlof van haar werk           voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
    afwezig is, hetzij wegens hetzij normale ongemakken          aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer)
    verband houdend met de zwangerschap, terwijl er              van 22 mei 1996, GutieÂrrez de Quijano y LloreÂns/Parle-
    voor het overige geen sprake is van arbeidsongeschikt-       ment (T-140/94, JurAmbt. blz. II-689), en strekkende tot
    heid, hetzij op grond van een medisch advies de vrucht       vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:
    te ontzien, dat niet is ingegeven door een pathologi-        E. GutieÂrrez de Quijano y LloreÂns, ambtenaar van het Hof
    sche toestand in eigenlijke zin of bijzondere risico's       van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende
    voor de vrucht, geen recht heeft op betaling van haar        te Luxemburg, rue de Beggen 53, vertegenwoordigd door
    loon door de werkgever, wanneer elke werknemer die           S. Sequero Marcos, advocaat te MaÂlaga, domicilie gekozen
    arbeidsongeschikt is wegens ziekte, daar in beginsel         hebbende te Luxemburg bij E. GutieÂrrez de Quijano, heeft
    recht op heeft.                                              het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: D. A. O.
                                                                 Edward, waarnemend voor de president van de Eerste
                                                                 Kamer, L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
3. Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari               advocaat-generaal: P. LeÂger; griffier: R. Grass, op
    1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel       19 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
    van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten            luidt als volgt:
    aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
    beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien
    van de arbeidsvoorwaarden, en Richtlijn 92/85/EEG            1. Wijst de hogere voorziening af.
    van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuit-
    voerlegging van maatregelen ter bevordering van de
    verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het
                                                                 2. Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
    werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na
    de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere
    richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn     (1) PB C 269 van 14.9.1996.
    89/391/EEG), staan in de weg aan een nationale wet-
    telijke regeling die bepaalt, dat een werkgever die
    meent dat hij een zwangere werkneemster, ofschoon


title: Zaak T-174/11: Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2012 — Modelo Continente Hipermercados/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toelaat — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/26

         Beschikking van het Gerecht van 21 maart 2012 — Modelo Continente Hipermercados/Commissie
   (Zaak T-174/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toelaat - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 133/51
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Modelo Continente Hipermercados, SA, sucursal en España (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, M. Muñoz de Juan en R. Calvo Salinero, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 1, lid 1, van beschikking 2011/5/EG van de Commissie van 28 oktober 2009 inzake de belastingafschrijving van de financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (PB 2011, L 7, blz. 48)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Modelo Continente Hipermercados, SA, sucursal en España, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.