title: Beschikking van het Hof van 20 oktober 2000 in zaak C-242/99 (verzoek van het Sozialgericht Augsburg om een prejudiciële beslissing): J. Vogler tegen Landwirtschaftliche Alterskasse Schwaben "Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Sociale zekerheid — Vrĳheid van vestiging — Toepasselĳk recht — Zelfstandige beroepsuitoefening in meerdere lidstaten — Artikelen 13, lid 1, en 14 bis, sub 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71 — Toepasselĳkheid van slechts een rechtsstelsel"

text:
7.4.2001                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 108/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                                tot een procedure voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                                voor dienstverlening lichamen toelaat, die van de betrokken
                           (Zesde kamer)                                              dienst of van andere aanbestedende diensten subsidie van welke
                                                                                aard ook ontvangen, waardoor die lichamen aanbiedingen
                      van 7 december 2000                                             kunnen doen waarvan de prijzen veel lager zijn dan die van hun
                                                                                mededingers die niet een dergelijke subsidie ontvangen.
in zaak C-94/99 (verzoek van het Bundesvergabeamt om
                                                                                2)    Het loutere feit dat de aanbestedende dienst tot een procedure
een prejudiciële beslissing): ARGE Gewässerschutz tegen
                                                                                voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening
   Bundesministerium für Land- und Forstwirtschaft (1)
                                                                                lichamen toelaat, die van de betrokken dienst of van andere
                                                                                aanbestedende diensten subsidie van welke aard ook ontvangen,
(Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn
                                                                                waardoor die lichamen aanbiedingen kunnen doen waarvan de
92/50/EEG — Procedure voor het plaatsen van overheidsop-
                                                                                prijzen veel lager zijn dan die van hun mededingers die niet
drachten — Gelijke behandeling van inschrijvers — Discri-
                                                                                een dergelijke subsidie ontvangen, kan niet als een verkapte
minatie op grond van nationaliteit — Vrij verrichten van
                                                                                discriminatie, noch als een met artikel 59 EG-Verdrag strijdige
                              diensten)
                                                                                beperking worden aangemerkt.
                          (2001/C 108/01)                                       (1) PB C 160 van 5.6.1999.
                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                       BESCHIKKING VAN HET HOF
                          dentie van het Hof)
                                                                                van 20 oktober 2000
In zaak C-94/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het                      in zaak C-242/99 (verzoek van het Sozialgericht Augsburg
Bundesvergabeamt (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding                   om een prejudiciële beslissing): J. Vogler tegen Landwirt-
tussen ARGE Gewässerschutz en Bundesministerium für Land-                                     schaftliche Alterskasse Schwaben (1)
und Forstwirtschaft, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni                      „Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het                      — Sociale zekerheid — Vrijheid van vestiging — Toepasse-
plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB                       lijk recht — Zelfstandige beroepsuitoefening in meerdere
L 209, blz. 1), en van artikel 59 van het EG-Verdrag (thans, na                 lidstaten — Artikelen 13, lid 1, en 14 bis, sub 2, van
wijziging, artikel 49 EG), heeft het Hof (Zesde kamer),                         verordening (EEG) nr. 1408/71 — Toepasselijkheid van
samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpre-                                           slechts een rechtsstelsel”
sident, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters; advocaat-
                                                                                (2001/C 108/02)
generaal: P. Léger; griffier: H.A. Rühl, hoofdadministrateur, op
7 december 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                                                (Procestaal: Duits)
1)    Het beginsel van gelijke behandeling van de inschrijvers,                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      neergelegd in richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni                                           dentie van het Hof)
      1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het
      plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, wordt              In zaak C-242/99, betreffende een verzoek aan het Hof
      niet geschonden door het loutere feit dat de aanbestedende dienst         krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
 ---pagebreak--- C 108/2                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.4.2001
het Sozialgericht Augsburg (Duitsland), in het aldaar aanhangig         van Justitie op 29 december 2000, in de gedingen tussen
geding tussen J. Vogler en Landwirtschaftliche Alterskasse              Azienda Agricola Ribaldi Ettore en Azienda di Stato per gli
Schwaben, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid             interventi nel mercato agricolo (AIMA) en Caseificio Nazionale
en de uitlegging van de artikelen 13, lid 1 en 14 bis, sub 2,           Novarese s.c.a.r.l. (C-480/00); tussen Filippi, Cesare en Michele
alsmede over de uitlegging van de artikelen 13, lid 2, sub b,           en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo
14 bis, sub 3, en 14 quater van verordening (EEG) nr. 1408/71           (AIMA) en Minister van Financiën en Economische planning
van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de           (C-490/00); en tussen Cooperativa Produttori Latte Associati
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,             della Lessina en Azienda di Stato per gli interventi nel mercato
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap              agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en Economische
verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG)         planning (C-491/00), het Hof van Justitie van de Europese
nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28,              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 307/1999 van          de navolgende vragen:
de Raad van 8 februari 1999 (PB L 38, blz. 1), heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G.C. Rodriguez Iglesias, president,             1)    Kan het bepaalde in de artikelen 1 en 4 van verordening
C. Gulmann, A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur) en                        nr. 3950/92 (1) van de Raad van 28 december 1992 en
V. Skouris, kamerpresidenten, D.A.O. Edward, J.-P. Puissochet,                de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 534/93 (2) van de
P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen en F. Macken, rechters;                      Commissie van 9 maart 1993 aldus worden uitgelegd,
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 20 oktober               dat van de termijnen voor toewijzing van quota en voor
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                     uitbetaling van de compensaties en de heffingen kan
volgt:                                                                        worden afgeweken in geval van administratief of rechter-
                                                                              lijk beroep tegen de betrokken maatregelen?
Bij het onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten of
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van de artike-        Zo neen:
len 13, lid 1, en 14 bis, sub 2, van verordening (EEG) nr. 1408/71
van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede     2)    Zijn de artikelen 1 en 4 van verordening nr. 3950/92 van
op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,               de Raad van 28 december 1992 en de artikelen 3 en 4
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van             van verordening nr. 543/93 van de Commissie van
de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG)             9 maart 1993, geldig, gelet op artikel 33 EG (ex artikel 39
nr. 307/1999 van de Raad van 8 februari 1999. Uit deze                        EG-Verdrag), voorzover daarin niet wordt bepaald dat in
bepalingen volgt, dat op een persoon die in Duitsland als zelfstandige        geval van administratief of rechterlijk beroep tegen een
een landbouwonderneming drijft en daarnaast, eveneens als zelfstan-           maatregel inzake individuele referentiehoeveelheden,
dige, een hotel exploiteert in Oostenrijk, waar hij woonachtig is,            compensaties of heffingen, van de termijnen in genoemde
uitsluitend de socialezekerheidswetgeving van laatstgenoemde staat            bepalingen kan worden afgeweken?
van toepassing is.
                                                                        3)    Kunnen de verordeningen nrs. 3950/92 en 534/93 aldus
                                                                              worden uitgelegd, dat voor de toepassing van de daarbij
(1) PB C 246 van 28.8.1999.                                                   ingevoerde regeling niet van belang is, of individuele
                                                                              referentiehoeveelheden aan de producenten zijn toegewe-
                                                                              zen en officieel medegedeeld, dan wel of een officiële
                                                                              herverdeling door de lidstaat van de hem toekomende
                                                                              gewaarborgde totale hoeveelheid onder de producenten
                                                                              van die lidstaat heeft plaatsgevonden?
Verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per                  4)    Kunnen de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 3950/92
il Lazio van 6 juli 2000, om een prejudiciële beslissing in                   aldus worden uitgelegd, dat geen officiële mededeling van
de gedingen tussen Azienda Agricola Ribaldi Ettore en                         de individuele referentiehoeveelheid aan de producenten
Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo                      hoeft te worden gedaan, of is een individuele mededeling
(AIMA) en Caseificio Nazionale Novarese s.c.a.r.l.                            aan die producenten voor de toewijzing van de individue-
(C-480/00); tussen Filippi, Cesare en Michele en Azienda                      le referentiehoeveelheid niet van belang?
di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) en
Minister van Financiën en Economische planning                          5)    Kunnen artikel 2, lid 1, van verordening nr. 3950/92 en
(C-490/00); tussen Cooperativa Produttori Latte Associati                     artikel 3, lid 3, van verordening nr. 543/93 aldus worden
della Lessina en Azienda di Stato per gli interventi nel                      uitgelegd, dat zij de lidstaten de mogelijkheid laten om
mercato agricolo (AIMA) en Minister van Financiën en                          categorieën van bevoorrechte producenten aan te wijzen
               Economische planning (C-491/00)                                die bij voorrang boven de anderen compensatie dienen te
                                                                              ontvangen?
           (Zaken C-480/00, C-490/00 en C-491/00)
                                                                        (1) PB L 405 van 31.12.92, blz. 1.
                          (2001/C 108/03)                               (2) PB L 57 van 10.3.93, blz. 12.
Het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio heeft bij
beschikking van 6 juli 2000, ingekomen ter griffie van het Hof


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 december 2000 in zaak C-324/98 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële beslissing): Telaustria Verlags GmbH, Telefonadress GmbH tegen Telekom Austria AG, voorheen Post & Telekom Austria AG (Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlĳn 92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening in de telecommunicatiesector — Richtlĳn 93/38/EEG — Concessie voor openbare diensten)

text:
24.3.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 95/3
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-      telecommunicatie (PB L 199, blz. 84), heeft het Hof (Zesde
      rechtelijke bepalingen in werking te doen treden om te voldoen       kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris (rapporteur), presi-
      aan de bepalingen van artikel 5 in samenhang met die van             dent van de Tweede kamer, waarnemend voor de president
      bijlagen I en III bij richtlijn 97/33/EG van het Europees            van de Zesde kamer, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters;
      Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie          advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, ad-
      op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de         ministrateur, op 7 december 2000 een arrest gewezen waarvan
      universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing       het dictum luidt als volgt:
      van de beginselen van Open Network Provision (ONP), is het
      Koninkrijk België de krachtens de richtlijn op hem rustende
      verplichtingen niet nagekomen.                                       1)    —     Een schriftelijke overeenkomst onder bezwarende titel
                                                                                waarbij een onderneming die door de wetgeving van een
2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.                               lidstaat specifiek is belast met de exploitatie van een
                                                                                telecommunicatiedienst en waarvan het kapitaal volledig
                                                                                wordt gehouden door de overheidsinstanties van die
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                               lidstaat, de vervaardiging van gedrukte en elektronisch
                                                                                bruikbare telefoonabonneegidsen (telefoonboeken) alsmede
                                                                                de publicatie ervan met het oog op verspreiding onder het
                                                                                publiek overdraagt aan een particuliere onderneming, valt
                                                                                onder richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni
                                                                                1993 houdende coördinatie van de procedures voor
                                                                                het plaatsen van opdrachten in de sector water- en
                                                                                energievoorziening, vervoer en telecommunicatie;
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                —     hoewel een dergelijke overeenkomst onder richtlijn 93/38
                           (Zesde kamer)                                               valt, is zij bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht
                                                                                van de werkingssfeer ervan uitgesloten, met name omdat
                                                                                de tegenprestatie van de eerstgenoemde onderneming aan
                       van 7 december 2000                                             de laatstgenoemde inhoudt, dat de laatstgenoemde als
                                                                                beloning het recht verkrijgt om haar eigen prestatie te
in zaak C-324/98 (verzoek van het Bundesvergabeamt om                                  exploiteren.
een prejudiciële beslissing): Telaustria Verlags GmbH,
Telefonadress GmbH tegen Telekom Austria AG, voor-
              heen Post & Telekom Austria AG (1)                           2)    Ook al zijn dergelijke overeenkomsten bij de huidige stand van
                                                                                het gemeenschapsrecht van de werkingssfeer van richtlijn
                                                                                93/38 uitgesloten, moeten de aanbestedende diensten die deze
(Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn                            overeenkomsten sluiten, niettemin de fundamentele regels van
92/50/EEG — Overheidsopdrachten voor dienstverlening                             het Verdrag in het algemeen en het verbod van discriminatie op
in de telecommunicatiesector — Richtlijn 93/38/EEG —                             grond van nationaliteit in het bijzonder in acht nemen, dat met
                Concessie voor openbare diensten)                                name een verplichting tot transparantie inhoudt, zodat de
                                                                                aanbestedende dienst kan vaststellen, of het wordt nageleefd.
                           (2001/C 95/04)
                                                                           3)    Deze op de aanbestedende dienst rustende verplichting tot
                          (Procestaal: Duits)                                    transparantie houdt in, dat aan elke potentiële inschrijver een
                                                                                passende mate van openbaarheid wordt gegarandeerd, zodat
                                                                                de dienstenmarkt voor mededinging wordt geopend en de
                                                                                aanbestedingsprocedures op onpartijdigheid kunnen worden
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       getoetst.
                          dentie van het Hof)
In zaak C-324/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      4)    De nationale rechter dient te beslissen, of die verplichting in het
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                      hoofdgeding in acht is genomen en of het daartoe overgelegde
het Bundesvergabeamt (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig                       bewijs overtuigend is.
geding tussen Telaustria Verlags GmbH, Telefonadress GmbH
en Telekom Austria AG, voorheen Post & Telekom Austria
AG, in tegenwoordigheid van: Herold Business Data AG, om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de richtlijnen
92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende                         (1) PB C 327 van 24.10.1998.
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1)
en 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrach-
ten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 juli 1995 in zaak T-44/93: M. Saby tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Regelmatigheid van precontentieuze procedure - Bijstandsplicht - Zorgplicht - Beginsel van gewettigd vertrouwen)

text:
Nr . C 286/8            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 10 . 95
              Doorhaling van zaak C-2 13/94 ( ] )                                     Doorhaling van zaak C-93/95 ( J )
                          ( 95/C 286/ 17 )                                                     ( 95/C 286/ 18 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juli 1995 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-213/94 :                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 21 juli 1995 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds                 doorhaling in het register gelast van zaak C-93/95 : Com
republiek Duitsland .                                                 missie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                      Republiek .
(') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1993 .
                                                                      (') PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 13 juli 1995                                                     van 13 juli 1995
in zaak T-44/93 : M. Saby tegen Commissie van de Europese             in de gevoegde zaken T-466/93 , T-469/93 , T-473/93 ,
                      Gemeenschappen ( ! )                            T-474/93 en T-477/93 : T. O'Dwyer en anderen tegen Raad
(Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Ontvan                                       van de Europese Unie (')
kelijkheid — Regelmatigheid van precontentieuze proce                (Gemeenschappelijke ordening der markten in sector melk
dure — Bijstandsplicht — Zorgplicht — Beginsel van                    en zuivelprodukten — Melkquota — Extra heffing op melk
                     gewettigd vertrouwen)                            — Verlaging van referentiehoeveelheden zonder vergoeding
                          ( 95/C 286/ 19 )                                                  — Schadevordering)
                                                                                ( 95/C 286/20 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Engels)
In zaak T-44/93 , M. Saby, voormalig ambtenaar van de                 In de gevoegde zaken T-466/93 , T-469/93 , T-473/93 ,
Commissie van de Europese Gemeenschappen , wonende te                 T-474/93 en T-477/93 , T. O'Dwyer, T. Keane, T. Cronin en
Brussel , vertegenwoordigd door M. Turlin en A. May,                  J. Reidy, wonende respectievelijk te Drumdowney, Snow
advocaten te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te                 hill, Waterford ( Ierland ), Corbally, Gurtymadden, Lough
Luxemburg ten kantore van laatstgenoemden, Grand-rue                  rea , County Galway ( Ierland ), Ardmore, Waterford ( Ier
31 , tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   land ) en Carrowreahg, Cooper, Tubbercurry, County Sligo
( gemachtigde : A. M. Alves Vieira ), betreffende, enerzijds,         ( Ierland ), vertegenwoordigd door A. Burke, solicitor, domi
vaststelling dat de Commissie zich foutief heeft gedragen, en         cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Kronshagen ,
anderzijds, vergoeding van de gestelde materiële en morele            advocaat aldaar, Boulevard de la Foire 12, tegen Raad van
schade , heeft het Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als          de Europese Unie ( gemachtigden : A. Brautigam en M.
volgt : J. Biancarelli, president, C. P. Briët en C. W. Bellamy,      Bishop ), ondersteund door Commissie van de Europese
rechters; griffier: H. Jung, op 13 juli 1 995 een arrest gewezen      Gemeenschappen (gemachtigden : G. Rozet en C. Docksey ),
waarvan het dictum luidt als volgt :                                  betreffende, in de zaken T-466/93 , T-469/93 , T-473/93 en
                                                                      T-474/93 , vergoeding van de schade die verzoekers zouden
                                                                      hebben geleden wegens de toepassing van Verordening
1 . Verwerpt het beroep .                                             ( EEG ) nr. 816/92 van de Raad van 31 maart 1992 tot
                                                                      wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 804/68 houdende een
                                                                      gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk
2 . Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.              en zuivelprodukten ( PB 1992 , L 86 , blz . 83 ), en in zaak
                                                                      T-477/93 , vergoeding van de schade die verzoeker zou
                                                                      hebben geleden wegens de toepassing van Verordening
(') PB nr . C 206 van 30 . 7 . 1993 .                                 ( EEG ) nr . 748/93 van de Raad van 17 maart 1993 houdende
                                                                      wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 3950/92 tot instelling
                                                                      van een extra heffing in de sector melk en zuivelprodukten
                                                                      ( PB 1993 , L 77, blz . 16 ), heeft het Gerecht ( Derde Kamer ),
                                                                      samengesteld als volgt: J. Biancarelli , kamerpresident, C. P.


title: Zaak C-345/01: Beroep, op 13 september 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 331/8               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.11.2001
3.1. Is als „producent” in de zin van artikel 3, sub 1, van                doordat al hetgeen het kenteken Grünen Punkt draagt
      richtlijn 94/62/EG alleen te beschouwen degene die de                wordt gemengd, en de consument het hem door de Zesde
      goederen met het als verpakking beschouwde product                   richtlijn van 17 mei 1977 betreffende de belasting over
      in verbinding brengt of laat brengen, en niet ook een                de toegevoegde waarde verleende en gegarandeerde recht
      ondernemer die het voor verpakking bestemde product                  op een half respectievelijk laag BTW-tarief voor de
      vervaardigt, en moet dat dan als verpakkingsmateriaal                ophaling van zijn huisvuil ontneemt?
      worden beschouwd?
                                                                     7.    Mag de Oostenrijkse Verpackungsverordnung de bij
                                                                           artikel 7, lid 1, van de richtlijn verlangde invoering van
3.2. Aanvullende vraag ingeval de vorige vraag bevestigend                 inzamel- en terugwinningssystemen aldus omzetten, dat
      wordt beantwoord: Mag de Oostenrijkse wetgever of de                 een monopolist of oligopolist over alle verpakkingsafval,
      Commissie ook ondernemers die alleen verpakkings-                    dat weer tot ruw materiaal wordt verwerkt, alleen kan
      materiaal, dus een product dat bestemd is om met                     beschikken en aldus door de subsidiëring van onderne-
      goederen te worden gevuld, vervaardigen, verplichten                 mingen, sectoren (bijvoorbeeld de cementindustrie) of
      deel te nemen aan een inzamel- en terugwinnings-                     gemeenten (bijvoorbeeld de gemeente Wenen) de terug-
      systeem in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn                winning van afval arbitrair kan sturen en subsidiëren en
      94/62/EG?                                                            daardoor juist concurrentieverstoringen worden veroor-
                                                                           zaakt, of is een dergelijk systeem in strijd met het
                                                                           gemeenschapsrecht, inzonderheid met artikel 30 EG en
                                                                           volgende, vooral met artikel 37 EG?
4.   Is het in strijd met het in de overwegingen van de
     considerans van richtlijn 94/62/EG genoemde beginsel
     dat de vervuiler betaalt, wanneer zoals in § 3, lid 1, eerste   (1) PB 1994, L 365, blz. 10.
     zin, van de Oostenrijkse Verpackungsverordnung bij wet
     wordt vastgelegd, dat producenten, in het bijzonder ook
     producenten van verpakkingsmateriaal (zie § 3, lid 1,
     juncto § 1, lid 1, Verpackungsverordnung), importeurs,
     verpakkers en verkopers verplicht zijn, verkoop- en
     verzendverpakkingen na gebruik kosteloos terug te ne-
     men, waarbij deze strijd erin kan bestaan, dat de groep
     personen op wie de verplichting rust, te eng is omschre-
     ven en niet ook de consument omvat, en/of is een                Beroep, op 13 september 2001 ingesteld door Commissie
     dergelijke regeling in strijd met artikel 1, lid 1, van de      van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
     richtlijn, omdat daarin het voorkomen van handelsbelem-                                      tenrijk
     meringen als doel wordt genoemd, terwijl de verplichting
     van de producent het verpakkingsmateriaal of de verpak-                                  (Zaak C-345/01)
     kingen terug te nemen evenwel de grootst denkbare
     handelsbelemmering vormt?
                                                                                (2001/C 331/12)
5.   Is een inzamel- en terugwinningssysteem zoals in Oosten-
     rijk door Altstoff Recycling Austria Aktiengesellschaft in
     de zin van § 11 van de Verpackungsverordnung wordt              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     geëxploiteerd, in strijd met het evenredigheidsbeginsel,        op 13 september 2001 beroep ingesteld tegen Republiek
     wanneer het hogere eisen stelt dan voor een doeltreffende       Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
     milieubescherming nodig zijn?                                   pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur
                                                                     bij de juridische dienst van de Europese Commissie, domicilie
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid
                                                                     van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
6.   Is het in strijd met de in artikel 30 en volgende,
     inzonderheid artikel 37 EG, vastgestelde beginselen, wan-
     neer in een lidstaat, zoals in Oostenrijk op basis van § 11
     Verpackungsverordnung is geschied, ter uitvoering van           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
     artikel 7 van de richtlijn een inzamel- en terugwinnings-
     systeem met een monopoloïde positie (in Oostenrijk              1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
     de Altstoff Recycling Austria Aktiengesellschaft) wordt               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     ingevoerd en daardoor de mededinging en de fundamen-                  die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/81/EG van
     tele vrijheden onevenredig en buitenmatig worden be-                  de Raad van 26 oktober 1998 (1) tot wijziging van
     perkt en deze maatregel in wanverhouding staat tot een                richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van
     doeltreffende bijdrage tot de verhoging van het niveau                genetisch gemodificeerde micro-organismen (2), of de
     van milieubescherming en dit systeem, dat naast het                   Commissie die bepalingen althans niet mee te delen, de
     gemeentelijk systeem wordt georganiseerd, bovendien                   krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn op haar
     onverenigbaar is met het doel van het aan de bron                     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     sorteren, dat volgens de overwegingen van de considerans
     van de richtlijn „van doorslaggevende betekenis” is,            2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 24.11.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 331/9
Middelen en voornaamste argumenten                                   Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Ingevolge de verbindende aard van richtlijnen op grond van           die in zaak C-345/01 (2).
artikel 249, derde alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG
zijn de lidstaten gehouden, tot hen gerichte richtlijnen zodanig
in nationaal recht om te zetten, dat deze bij het verstrijken van    (1) PB L 330, blz. 13.
de daartoe gestelde termijn hun volle werking ontplooien. De         (2) Zie bladzijde 8 van dit Publicatieblad.
termijn is op 5 juni 2000 verstreken zonder dat Oostenrijk de
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld.
                                                                     Beroep, op 13 september 2001 ingesteld door Commissie
(1) PB L 330, blz. 13.                                               van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
(2) PB L 117, blz. 1.                                                                              Duitsland
                                                                                (Zaak C-347/01)
                                                                                (2001/C 331/14)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 13 september 2001 ingesteld door Commissie                op 13 september 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                  Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                             Duitsland                               vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur bij
                                                                     de juridische dienst van de Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                         (Zaak C-346/01)                             bij L. Escobar Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                     Wagner C 254, Kirchberg.
                         (2001/C 331/13)
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                     1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
                                                                           de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
op 13 september 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) van
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen
vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur bij                van biociden, of de Commissie die bepalingen althans
de juridische dienst van de Commissie van de Europese                      niet mee te delen, de krachtens artikel 34, lid 1, van
Gemeenschappen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                    die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
bij L. Escobar Guerrero, lid van haar juridische dienst, Centre            nagekomen;
Wagner C 254, Kirchberg.
                                                                     2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet     Middelen en voornaamste argumenten
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
      stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
      98/81/EG van de Raad van 26 oktober 1998(1) tot                die in zaak C-345/01 (2); de omzettingstermijn is verstreken
      wijziging van richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt        op 14 mei 2000.
      gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen,
      of de Commissie die bepalingen althans niet mee te delen,
      de krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn op haar       (1) PB L 123, blz. 1.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;                     (2) Zie bladzijde 8 van dit Publicatieblad.
2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-187/09: Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/7

         Beroep ingesteld op 26 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-187/09)
   2009/C 167/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

   Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: O. Beynet en S. Walker, gemachtigden)
   Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/40/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende emissies van klimaatregelingsapparatuur in motorvoertuigen en houdende wijziging van richtlijn 70/156/EEG van de Raad, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn en het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 4 januari 2008 verstreken.

      (1)  PB L 161, blz. 12.


title: Zaak T-144/03: Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Nadine Schmit tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.7.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 171/33
gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door José Luis                Caja Cantabria aangeboden voorwaarden met de door
Baró Fuentes, advocaat.                                                      twee andere particuliere kredietinstellingen ontvangen
                                                                             offertes alsmede de vergelijking daarvan met de richtsnoe-
                                                                             ren die de Commissie in haar mededeling van 13 novem-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          ber 1993 heeft vastgesteld, tot de conclusie dat de
                                                                             participatielening tegen marktvoorwaarden is verstrekt.
—    artikel 1 van de beschikking van 11 december 2002
     nietig te verklaren, voorzover daarin wordt verklaard dat         3)    Schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen
     Spanje aan Sniace S.A. staatssteun ten bedrage van                      en evenredigheid. In dit verband wordt in de eerste plaats
     7 388 258 euro heeft verstrekt;                                         gesteld dat zowel de rechtmatigheid van de algemene
                                                                             regeling in Spanje met betrekking tot de verstrekking van
                                                                             participatieleningen aan ondernemingen in herstructure-
—    subsidiair, artikel 1 van de beschikking van 11 december
                                                                             ring, als de vervulling van de door de directeur Staatssteun
     2002 te handhaven, voorzover daarin wordt verklaard
                                                                             verlangde formele voorwaarden (overlegging van de akte
     dat de steunmaatregel verenigbaar is met de gemeen-
                                                                             waaruit blijkt dat de lening tegen marktvoorwaarden is
     schappelijke markt;                                                     verstrekt), alsook de door hem gegeven waarborgen om
                                                                             het dossier ad acta te leggen, bij verzoekster een gewettigd
—    verweerster te verwijzen in alle kosten.                                vertrouwen hadden gewekt dat de administratieve proce-
                                                                             dure of met het seponeren van de zaak zonder onder-
                                                                             zoeksprocedure, danwel met een beschikking dat de
                                                                             lening niet als staatssteun kon worden aangemerkt, zou
Middelen en voornaamste argumenten                                           eindigen. In de tweede plaats concludeert verzoekster dat
                                                                             de duur van de onderzoeksprocedure (meer dan 58
                                                                             maanden) en de middelen die de Commissie heeft ge-
                                                                             stoken in het onderzoek van een handelstransactie die
Verzoekster in de onderhavige procedure komt op tegen de
                                                                             technisch geenszins ingewikkeld is, de grenzen hebben
kwalificatie als steunmaatregel van de staat of in welke vorm
                                                                             overschreden van wat gewoonlijk bij dergelijke transacties
met staatsmiddelen bekostigd van een met de Caja Cantabria
                                                                             passend en noodzakelijk is.
gesloten overeenkomst inzake een participatielening ten bedra-
ge van 12 020 242 euro tezamen met een liquiditeitsovereen-
komst, waarbij werd voorzien in de mogelijkheid de uit de              4)    Ten slotte stelt verzoekster schending van haar rechten
lening voortvloeiende schuldvorderingen in aandelen om te                    van verweer, en met name van het door artikel 287 EG
zetten.                                                                      beschermde beroepsgeheim, voorzover de Commissie het
                                                                             antwoord van de Spaanse autoriteiten op haar eerste
                                                                             verzoek om informatie (met inbegrip van verzoeksters
Tot staving van haar conclusies voert verzoekster de volgende                opmerkingen) heeft toegezonden aan de advocaten van
                                                                             de onderneming, wier klacht tot de inleiding van de
middelen en voornaamste argumenten aan:
                                                                             onderzoeksprocedure heeft geleid.
1)   Onjuiste uitlegging van het begrip „Steunmaatregelen van
     de staat of in welke vorm met staatsmiddelen bekostigd
     van artikel 87, lid 1, EG”. In de eerste plaats komt
     verzoekster ertegen op dat de Commissie in haar eind-
     beschikking heeft verklaard dat de door de Caja Cantabria
     ter beschikking gestelde middelen om de participatie-
     lening aan Sniace te financieren, „staatsmiddelen” waren.
     In dit verband wordt erop gewezen dat Caja Cantabria een          Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Nadine Schmit
     kredietinstelling is, die de rechtsvorm van een particuliere         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     onderneming heeft en als zodanig onder het privaatrecht
     valt. Haar middelen zijn geen staatsmiddelen maar par-
                                                                                (Zaak T-144/03)
     ticuliere middelen afkomstig van particulieren en onder-
     nemingen. In het onderhavige geval trad Caja Cantabria
     op als een particulier investeerder die zijn kapitaal                                      (2003/C 171/57)
     naargelang de rentabiliteit voor een meer of minder korte
     termijn belegt. In de tweede plaats wordt gesteld dat het
     besluit om Sniace te financieren een strikt commercieel                                     (Procestaal: Frans)
     karakter had, daar het aan de hand van criteria van de
     rentabiliteit van de transactie was genomen, zonder dat
     de autoriteiten in de technische of commerciële beslissing
     tot toekenning van de lening tussenbeide waren gekomen.           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 28 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
2)   Kennelijke beoordelingsfout bij de toepassing van het             sie van de Europese Gemeenschappen door Nadine Schmit,
     beginsel van particulier investeerder in een marktecono-          wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door P.-P. Van
     mie. Volgens verzoekster leiden de uitvoerige analyse van         Gehuchten en P. Jadoul, advocaten, domicilie gekozen hebben-
     de leningsvoorwaarden en de vergelijking van de door              de te Luxemburg.
 ---pagebreak--- C 171/34                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       19.7.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit van de Com-        —     de beschikking van de Commissie van 11 december 2002
      missie van 11 juli 2002 BSS01 MS CDL/GS/MSG D (02)                     nietig te verklaren, voorzover hierin de steunmaatregelen
      No 6779 tot afwijzing van haar verzoek op grond van                    voor landbouwcoöperaties, vervat in Real Decreto-Ley
      artikel 90, lid 1, van het Statuut n D/256/02;                         10/2000 van 6 oktober houdende dringende maatregelen
                                                                             tot ondersteuning van de landbouw, de visserij en het
—     voor zoveel als nodig, nietig te verklaren de weigering tot            vervoer, waardoor enkel deze coöperaties krachtens een
      inschrijving van haar nieuwe administratieve klacht;                   gunstige belastingeregeling onbeperkt brandstof kunnen
                                                                             verkopen aan niet-leden, niet worden beschouwd als
                                                                             steunmaatregelen van de staat in de zin van artikel 87,
—     de Commissie in alle kosten te verwijzen.
                                                                             lid 1, EG;
                                                                       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is ambtenaar van verweerster. Haar beroep betreft          Middelen en voornaamste argumenten
de afwijzing van een verzoek om bepaalde stukken bij haar
persoonsdossier te voegen en van een verzoek om mededeling
van vermeende lasterlijke geschriften betreffende haar. Ter
ondersteuning van haar beroep stelt zij dat inbreuk is gemaakt         Verzoeksters in deze zaak, dezelfde verenigingen als die
op de bescherming van gelijke waardige arbeidsomstandighe-             welke het beroep in zaak T-95/03 hebben ingesteld, namelijk
den voor vrouwen en mannen, die is bevestigd door artikel 31           Asociación de Empresarios de Estaciones de Servicio de la
van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,             Comunidad Autónoma de Madrid en Federación Catalana de
nu verweerster niet de nodige maatregelen heeft getroffen om           Estaciones de Servicio ( 1), komen op tegen de weigering van de
haar te beschermen tegen de vermeende lasterdaden van andere           Commissie om als staatssteun aan te merken, de in Real
ambtenaren van verweerster, die volgens haar neerkomen op              Decreto-Ley 10/200 vervatte maatregelen waardoor het enkel
psychoterreur jegens haar. Voorts is inbreuk gemaakt op de             de landbouwcoöperaties en niet de overige coöperaties die
artikelen 25, 26 en 45 van het Statuut, de motiveringsplicht           eveneens bijzondere bescherming genieten, is toegestaan zon-
en de rechten van de verdediging.                                      der enige beperking gasolie B te verkopen aan niet-leden,
                                                                       zonder dat hun de fiscale voordelen wordt ontnomen die aan
                                                                       de bijzonder beschermde coöperaties zijn verleend. Volgens de
                                                                       bestreden beschikking vormen de litigieuze maatregelen geen
                                                                       staatssteun voorzover zij worden gerechtvaardigd door de aard
                                                                       door de aard en de opzet van het belastingstelsel.
                                                                       Tot staving van hun eisen voeren verzoeksters aan dat
Beroep, op 15 april 2003 ingesteld door Asociación de                  verweerster op verschillende punten een onjuiste beoordeling
Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad                  heeft gemaakt en blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvat-
Autónoma de Madrid en Federación Catalana de                           tingen:
Estaciones de Servicio tegen Commissie van de Europese
                         Gemeenschappen
                                                                       —     door de Spaanse regering te ontlasten van de op haar
                                                                             rustende verplichting om de betrokken maatregelen te
                          (Zaak T-146/03)                                    rechtvaardigen door de aard van het belastingstelsel. In
                                                                             feite wordt in de bestreden beschikking geen melding
                                                                             gemaakt van de door de regering aangevoerde argumen-
                          (2003/C 171/58)                                    ten (de noodzaak om voort te gaan met de vrijmaking
                                                                             van de brandstofsector als structurele maatregel tegenover
                                                                             de stijging van de prijzen van de ruwe olie en de
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                             ontwaarding van de euro ten opzichte van de dollar);
                                                                       —     door aan te nemen dat Real Decreto-Ley 10/2000
                                                                             overeenstemt met de aard van het belastingstelsel en deze
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                             overeenstemming af te leiden uit een onderzoek van de
schappen is op 15 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                             op de coöperaties toepasselijke belastingregeling dat als
sie van de Europese Gemeenschappen door Asociación de
                                                                             onvolledig onvolledig en onjuist kan worden aangemerkt;
Empresarios de Estaciones de Servicio de la Comunidad
Autónoma de Madrid en Federación Catalana de Estaciones de
Servicio, respectievelijk gevestigd te Madrid en Barcelona,            —     door niet te oordelen dat de litigieuze maatregelen
vertegenwoordigd door D. R. Ortega Bueno, advocaat.                          staatssteun vormen.


title: Zaak C-92/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2010 door Media-Saturn-Holding GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-476/08, Media-Saturn-Holding GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/27

         Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2010 door Media-Saturn-Holding GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-476/08, Media-Saturn-Holding GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-92/10 P)
   2010/C 113/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Media-Saturn-Holding GmbH (vertegenwoordigers: C.-R. Haarmann en E. Warnke, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 15 december 2009, T-476/08, in zijn geheel vernietigen,

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 augustus 2008 in zaak R 591/2008-4 vernietigen, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarbij is verworpen het beroep van rekwirante tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 augustus 2008 houdende weigering van de aanvraag van rekwirante voor inschrijving van het beeldmerk „BEST BUY”. Rekwirante betoogt dat het Gerecht de in artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (hierna: „verordening inzake het gemeenschapsmerk”), neergelegde absolute weigeringsgrond voor merken die elk onderscheidend vermogen missen, onjuist heeft uitgelegd. Het middel bestaat uit drie onderdelen.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht ten onrechte uit de beoordeling van een ander merk dan het merk dat eigenlijk was aangevraagd, afgeleid dat er geen onderscheidend vermogen was. Bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen is het Gerecht uitgegaan van een teken dat het woordelement „BEST BUY” in juist geschreven vorm omvat en het voorwerp van een andere procedure voor het Gerecht was. In tegenstelling tot dit andere teken, wordt bij het aangevraagde merk van rekwirante een zogenaamd woordelement „BEST BUY” pas na een theoretische tussenstap gevormd, aangezien de letter „B”, die de eerste letter van zowel het woord „BEST” als het woord „BUY” is, op de voorgrond wordt geplaatst. Aangezien het onderscheidend overschot, dat uit de afwijkende, in strijd met de voorschriften zijnde schrijfwijze volgt, kan volstaan voor een minimum aan onderscheidend vermogen, kon het Gerecht zich bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen niet baseren op een vroegere beslissing over een teken dat deze bijzonderheid niet vertoonde.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht het beginsel geschonden dat voor de beantwoording van de vraag of een gecombineerd merk al dan niet onderscheidend vermogen bezit, het gehele merk moet worden onderzocht. In het bestreden arrest heeft geen dergelijke globale beoordeling plaatsgevonden. Het Gerecht heeft voor elk element afzonderlijk onderzocht of het — alleen — onderscheidend vermogen kan verlenen aan het teken, hetgeen automatisch ontkennend werd beantwoord wanneer het bestanddeel volgens het Gerecht op zich onderscheidend vermogen miste. Er heeft geen onderzoek plaatsgevonden van het gehele merk, dat niet kan uitsluiten dat de som van elementen die afzonderlijk beschouwd niet in aanmerking komen voor bescherming, een merk oplevert dat in zijn geheel gezien in aanmerking komt voor bescherming.
   In de derde plaats heeft het Gerecht bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen een te streng criterium gehanteerd. Het acht het reeds voldoende dat het merk „in de eerste plaats” als reclameslogan wordt opgevat, om te stellen dat de weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk voorligt. Het Gerecht heeft daarbij echter blijk gegeven van een onjuiste opvatting van de juridische beginselen van artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk. De lovende connotatie van een woordmerk sluit niet uit dat dit merk niettemin in staat is om de consumenten de herkomst van de erdoor aangeduide waren of diensten te waarborgen. Het is mogelijk dat het relevante publiek een dergelijk merk tegelijkertijd als een reclameslogan en als een aanduiding van de commerciële herkomst van de waren of diensten opvat. In dit verband had het Gerecht op zijn minst moeten motiveren waarom dit voor het aangevraagde merk evenwel niet het geval is.


title: Zaak C-236/99: Beroep, op 23 juni 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
C 246/16                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.8.1999
     (ii) Staat artikel 59 toe, en zo ja, onder welke voorwaarden,       Beroep, op 23 juni 1999 ingesteld door Commissie van
          dat een verzoek krachtens artikel 45 van de Overeen-             de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
          komst, ingediend door een persoon die in andere
          opzichten het grondgebied van die lidstaat illegaal                                     (Zaak C-236/99)
          heeft betreden, is, wordt geweigerd?
                                                                                (1999/C 246/33)
4. Indien de tweede vraag bevestigend moet worden beant-
     woord, staan artikel 45 en/of artikel 59 van de Europa-             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     Overeenkomst dan toe, dat een bepaling van nationaal                op 23 juni 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
     recht wordt toegepast op grond waarvan de bevoegde                  Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
     nationale autoriteiten van een Bulgaars onderdaan die zijn          digd door G. Valero Jordana, lid van haar juridische dienst, en
     recht om zich als zelfstandige te vestigen wil uitoefenen,          O. Couvert-Castéra, bij deze dienst gedetacheerd nationaal
     mogen verlangen dat hij aantoont,                                   ambtenaar, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                         te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                         Kirchberg.
     a) dat zijn aandeel in de zaak (los van andere steun) zal
          volstaan om hem in staat te stellen voor zijn eigen
          levensonderhoud en huisvesting (en van hen die van             De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
          hem afhankelijk zijn) te zorgen, zonder in loondienst          dat het den Hove behage:
          (dus anders dan als zelfstandige) te werken of ten laste
          van de overheid te komen, en                                   — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door haar medede-
                                                                              ling te doen van een programma voor de uitvoering
                                                                              van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991
     b) dat hij, zolang zijn zaak hem niet een dergelijk inkomen              „inzake de behandeling van stedelijk afvalwater” (1), dat
          (los van andere steun) verschaft, over voldoende andere             niet met de richtlijn in overeenstemming is wat het Brussels
          inkomsten beschikt om hem in staat te stellen voor                  Hoofdstedelijk Gewest betreft, de ingevolge deze richtlijn
          zijn eigen levensonderhoud en huisvesting (en van hen               en inzonderheid artikel 17 ervan op hem rustende ver-
          die van hem afhankelijk zijn) te zorgen, zonder in                  plichtingen niet is nagekomen,
          loondienst (dus anders dan als zelfstandige) te werken
          of ten laste van de overheid te komen?                         — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
5. Indien op de vorige vragen wordt geantwoord, dat een                  Middelen en voornaamste argumenten
     Bulgaars onderdaan die illegaal het grondgebied heeft
     betreden, aan de Europa-Overeenkomst rechtstreeks wer-
     kende rechten ontleent,                                             Ingevolge artikel 3 van de richtlijn, moesten de Belgische
                                                                         autoriteiten ervoor zorgen dat uiterlijk op 31 december 1998
                                                                         in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een opvangsysteem voor
     a) met welke elementen moet de nationale rechter inge-              stedelijk afvalwater was gebouwd. Bovendien moesten de
          volge die Overeenkomst dan rekening houden om te               Belgische autoriteiten, om te voldoen aan de verplichtingen
          bepalen, of de schending door de bevoegde autoriteiten         van lid 2 of in aanmerking te komen voor de in artikel 5, lid 4,
          van die rechtstreeks werkende rechten van de betrokke-         van de richtlijn voorziene mogelijkheid, ervoor zorgen dat dit
          ne voldoende gekwalificeerd is om hem een recht                afvalwater een secundaire behandeling onderging alsmede een
          op schadevergoeding door de betrokken lidstaat te              aanvullende behandeling voor stikstof en fosfor, alvorens in de
          verlenen, en, in het bijzonder,                                Zenne te worden geloosd. Een dergelijke behandeling diende
                                                                         uiterlijk op 31 december 1998 mogelijk te zijn. De Belgische
                                                                         autoriteiten zijn voornemens aan deze verplichtingen te vol-
                                                                         doen door twee waterzuiveringsstations te bouwen in het
     b) hield de houding van de bevoegde nationale autoritei-            Brussels Hoofdstedelijk Gewest, respectievelijk ten noorden en
          ten, gezien de stand van het gemeenschapsrecht op het          ten zuiden van Brussel. Uit het op 3 juli 1996 door het
          relevante tijdstip (dus ten tijde van de vaststelling van      Koninkrijk België aan de Commissie meegedeelde programma
          de besluiten van augustus/september 1996 houdende              ter uitvoering van de richtlijn volgt evenwel, dat het noordelijk
          weigering van verzoeksters aanvraag om een verblijfs-          waterzuiveringsstation niet operationeel zal zijn op de door de
          vergunning om zich als zelfstandige te kunnen vestigen         richtlijn vastgestelde datum, namelijk 31 december 1998,
          en/of het besluit om haar in hechtenis te nemen), een          maar vijf jaar later, dit wil zeggen in 2003. Wat het waterzui-
          „ernstige en kennelijke miskenning” van een hogere             veringsstation van Brussel-Zuid betreft, zou dit vroeger moeten
          rechtsregel in?                                                zijn voltooid, zij het noch steeds na de uiterste datum die in de
                                                                         richtlijn is vastgesteld. Ook zullen verschillende collectoren
                                                                         voor afvalwater, ten noorden en ten zuiden van de stad, niet
                                                                         tijdig voltooid zijn.
(1) PB L 358, blz. 1.
                                                                         (1) PB L 135 van 30.05.1991, blz. 40.


title: Zaak C-362/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'Instance du VII ème arrondissement de Paris (Frankrijk) op 2 augustus 2007 — Kip Europe SA, Kip UK Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH/Administration des douanes — Direction générale des douanes et droits indirects

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'Instance du VIIème arrondissement de Paris (Frankrijk) op 2 augustus 2007 — Kip Europe SA, Kip UK Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH/Administration des douanes — Direction générale des douanes et droits indirects
   (Zaak C-362/07)
   (2007/C 269/42)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal d'Instance du VIIème arrondissement de Paris
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kip Europe SA, Kip UK Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH

      Verwerende partij: Administration des douanes — Direction générale des douanes et droits indirects
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de kopieerfunctie van een multifunctioneel apparaat zoals het in het onderhavige geding beschreven apparaat, dat is ontworpen om rechtstreeks of via een netwerk met een of meer computers te worden verbonden, maar ook zelfstandig kan functioneren, maar dan alleen als kopieertoestel, „een eigen functie, andere dan automatische gegevensverwerking” in de zin van aantekening 5 E bij hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomenclatuur?

               2)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: sluit het bestaan van deze eigen functie, met betrekking tot welke uitdrukkelijk wordt erkend dat zij het goed zijn wezenlijke karakter niet verleent, ingevolge aantekening 5 E de indeling onder hoofdstuk 84 uit, niettegenstaande het feit dat het apparaat over een afdruk- en een scanfunctie beschikt, die onder de gegevensverwerking vallen?

               3)

               Moet in een dergelijk geval een apparaat dat is vervaardigd door samenvoeging van drie verschillende modules (printer, scanner en computer) niet worden ingedeeld op basis van algemene regel 3, sub b?

               4)

               Moet, meer in het algemeen, het geharmoniseerde systeem en de gecombineerde nomenclatuur aldus worden uitgelegd dat printers zoals de in het onderhavige geding beschreven printers, ingedeeld worden onder post 8471 60, dan wel dat zij worden ingedeeld onder post 9009 12 00?

               5)

               Is verordening (EG) nr. 400/2006 van de Commissie van 8 maart 2006 (1) niet ongeldig met name wegens strijdigheid met het geharmoniseerde systeem, met de gecombineerde nomenclatuur en met de leden 1 en 3, sub b), van de algemene regels voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem en de gecombineerde nomenclatuur, voor zover zij wordt gemotiveerd onder verwijzing naar het begrip „functie die het product zijn wezenlijke karakter verleent”, en printers zoals de beschreven printers op grond van die verordening onder post 9009 12 00 worden ingedeeld?

      (1)  Verordening (EG) nr. 400/2006 van de Commissie van 8 maart 2006 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 70, blz. 9).


title: Zaak T-265/01: Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confederación Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.1.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 3/41
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Het tot aanstelling bevoegd gezag heeft artikel 46 van het              Verzoekster komt op tegen beschikking C (2001) 1759 def.
Statuut toegepast, zonder de beroepservaring van verzoeker te           van de Commissie van 11 juli 2001, voorzover daarbij als
beoordelen om te bezien of aan artikel 31, lid 2, van het               met de gemeenschappelijke markt strijdige maatregelen van
Statuut toepassing kon worden gegeven voor een benoeming                staatssteun zijn aangemerkt de belastingverlagingen die voort-
in de rang A 4 in plaats van A 5.                                       vloeien uit de artikelen 52-56 van wet (Ley Foral) nr. 24/1996
                                                                        van 30 december 1996, inzake vennootschapsbelasting (Bo-
                                                                        letı́n Oficial de Navarra nr. 159, van 31 december 1996), die
Het tot aanstelling bevoegd gezag had op grond van artikel 32,          voorzien in een korting van 50 % op het belastingtarief voor
lid 2, van het Statuut rekening moeten houden met zijn grotere          ondernemingen die hun activiteit aanvangen in de Comunidad
beroepservaring en hem moeten indelen in salaristrap 2, met             Autónoma de Navarra vanaf de inwerkingtreding van de wet,
een extra anciënniteit van 5,5 maanden in salaristrap 2.                voorzover zij meer dan 100 miljoen peseta (601 012 euro)
                                                                        investeren en meer dan 10 arbeidsplaatsen creëren.
Ontbreken van motivering.
                                                                        De door verzoekster tot staving van haar aanspraken aange-
                                                                        voerde middelen en argumenten komen overeen met die in
                                                                        zaak T-225/01.
Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                        Gemeenschappen                                  Beroep, op 22 oktober 2001 ingesteld door La Confedera-
                                                                        ción Empresarial Vasca tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                         (Zaak T-265/01)
                                                                                (Zaak T-266/01)
                           (2002/C 3/70)
                                                                                (2002/C 3/71)
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-                 schappen is op 22 oktober 2001 beroep ingesteld tegen
deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-          Commissie van de Europese Gemeenschappen door La Confe-
digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.                                  deración Empresarial Vasca, te Bilbao (Spanje), vertegenwoor-
                                                                        digd door D. M. Araujo Boyd, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren de beschikking van verweerster van            —      nietig te verklaren de beschikking van verweerster van
      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van                      11 juli 2001 betreffende de staatssteunregeling van
      Spanje ten gunste van ondernemingen in Alava in de                       Spanje ten gunste van ondernemingen in Biskaje in de
      vorm van belastingkrediet van 45 % van het investerings-                 vorm van belastingkrediet van 45 % van het investerings-
      bedrag;                                                                  bedrag;
—     subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de        —      subsidiair, nietig te verklaren de artikelen 3 en 4 van de
      beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende                 beschikking van verweerster van 11 juli 2001 betreffende
      de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van onderne-                de staatssteunregeling van Spanje ten gunste van onderne-
      mingen in Alava in de vorm van belastingkrediet van                      mingen in Biskaje in de vorm van belastingkrediet van
      45 % van het investeringsbedrag, omdat de verplichting                   45 % van het investeringsbedrag, omdat de verplichting
      tot terugvordering van de bedragen die niet werden                       tot terugvordering van de bedragen die niet werden geïnd
      geïnd door het belastingkantoor van Alava ingevolge de                   door het belastingkantoor van Biskaje ingevolge de
      omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar is.                           omstreden belastingregeling, ontoelaatbaar is.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                           —      de Commissie te verwijzen in de kosten.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Vierde kamer) van 24 april 1996 in zaak C-87/95 P: Cassa nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori (CNPAAP) tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 3604/93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op bevoorrechte toegang - Ontvankelijkheid - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)

text:
22 . 6 . 96            I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 180/ 17
1 . De hogere voorziening wordt kennelijk niet-ontvanke               2 . Requirante wordt verwezen in de kosten van de proce
      lijk verklaard.                                                         dure.
                                                                       I 1 ) PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
2 . Requirant wordt verwezen in de kosten van deze
      instantie.
(') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 25 maart 1996
                                                                       in zaak C-137/95 P: Vereniging van Samenwerkende
                                                                       Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid e.a. tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                (Hogere voorziening — Mededinging — Besluiten van
                                                                       ondernemersverenigingen — Ontheffing — Beoordeling
                           (Vierde kamer )
                                                                        van ernst van inbreuken — Hogere voorziening kennelijk
                          van 24 april 1996                                                          ongegrond)
in zaak C-87/95 P: Cassa nazionale di Previdenza ed                                               ( 96/C 180/35 )
Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori ( CNPAAP)
               tegen Raad van de Europese Unie (')
(Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 3604/                                   (Procestaai: Nederlands)
93 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van
het in artikel 104 A van het Verdrag vastgelegde verbod op
bevoorrechte toegang — Ontvankelijkheid — Hogere voor                 In zaak C-137/95 P, Vereniging van Samenwerkende
                    ziening kennelijk ongegrond)                       Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid e.a . ( ad
                            ( 96/C 180/34 )                            vocaten: L. H. van Lennep en E. H. Pijnacker Hordijk ),
                                                                        betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
                                                                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                                                                        pen van 21 februari 1995 , SPO e.a./Commissie ( zaak
                        (Procestaai: Italiaans)                        T-29/92 , Jurisprudentie 1995 , blz. 11-289 ) en strekkende tot
                                                                        vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           tigde : B. J. Drijber, bijgestaan door P. Glazener, advocaat ),
                   de Jurisprudentie van het Hof)                       heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez
                                                                        Iglesias, president, C. N. Kakouris, D. A. O. Edward , J. -P.
                                                                        Puissochet en G. Hirsch, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
                                                                        F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
In zaak C-87/95 P, Cassa nazionale di Previdenza ed                     Kapteyn, C. Gulmann , J. L. Murray, P. Jann ( rapporteur ),
Assistenza a favore degli Avvocati e Procuratori ( CNPAAP )             H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet, rechters ; advo
 ( advocaten: P. Adonnino, M. Sanino, M. de Stefano en A.               caat-generaal : M. B. Elmer; griffier : R. Grass, op 25 maart
 Colabianchi ), betreffende hogere voorziening tegen de op              1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
 11 januari 1995 door het Gerecht van eerste aanleg ( Derde             volgt:
kamer ) in zaak T- 1 1 6/94 gegeven beschikking tussen Cassa
nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli
Avvocati e Procuratori en de Raad (Jurisprudentie 1995 ,                1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 blz . II-l ), strekkende tot vernietiging van die beschikking,
 andere partij bij de procedure : Raad van de Europese Unie
 (gemachtigden: R. Bandilla en A. Lucidi ), heeft het Hof
 (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris,                2 . Requiranten worden hoofdelijk verwezen in de
                                                                              kosten .
 kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en J. L. Murray ( rappor
 teur), rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: R.
 Grass, op 24 april 19 96 een beschikking gegeven waarvan
                                                                        P ) PB nr. C 189 van 22 . 7. 1995 .
 het dictum luidt als volgt:
  1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.


title: Zaak C-75/00 P: Hogere voorziening, op 2 maart 2000 ingesteld door Acciaierie di Bolzano SpA tegen het arrest, op 16 december 1999 in zaak T-158/96 tussen Acciaierie di Bolzano SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Italiaanse Republiek en Falck SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer — uitgebreid)

text:
C 149/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
— Ierland in de kosten te verwijzen.                                  heeft getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
                                                                      aan de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      (1) PB L 333, 04.12.1997, blz. 1.
                                                                      (2) Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976, PB L 262,
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk               27.09.1976, blz. 201.
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht
de betrokken lidstaten de ter uitvoering van een richtlijn
gestelde termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op
1 augustus 1998 verstreken zonder dat Ierland de maatregelen
heeft getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
aan de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
                                                                      Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 17 februari
                                                                      2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
(1) PB L 140, 12.05.1998, blz. 10.                                    DEVELOP Baudurchführungs- und Stadtentwicklungs
(2) Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake
    levensmiddelenhygiëne, PB L 175, 19.07.1993, blz. 1.
                                                                      GmbH en de Finanzlandesdirektion für Wien, Nieder-
                                                                                österreich und Burgenland
                                                                                (Zaak C-71/00)
                                                                                (2000/C 149/34)
Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Commissie                  Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 17 fe-
      van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      2 maart 2000, in het geding tussen DEVELOP Baudurchfüh-
                          (Zaak C-69/00)                              rungs- und Stadtentwicklungs GmbH en de Finanzlandesdirek-
                                                                      tion für Wien, Niederösterreich und Burgenland, het Hof van
                         (2000/C 149/33)                              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door               Vormt hetgeen door degene die genotrechten in een kapitaal-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-               vennootschap verwerft niet zelf, doch via zijn moedermaat-
digd door M. Shotter, lid van haar juridische dienst, als             schappij wordt betaald, een „inbreng van zaken van welke
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij              aard ook” in de zin van artikel 4, lid 1, sub d, van richtlijn
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre          (69/335/EEG) (1) van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
Wagner, Kirchberg.                                                    indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      (1) PB 1969, L 249, blz. 25.
— vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
     termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
     te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
     97/56/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
     20 oktober 1997 tot zestiende wijziging van richtlijn
     76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten       Hogere voorziening, op 2 maart 2000 ingesteld door
     inzake de beperking van het op de markt brengen en van           Acciaierie di Bolzano SpA tegen het arrest, op 16 decem-
     het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten       ber 1999 in zaak T-158/96 tussen Acciaierie di Bolzano
     (2), althans door de Commissie niet van die bepalingen in        SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens die       ondersteund door Italiaanse Republiek en Falck SpA,
     richtlijn op hem rustende verplichtingen;                        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                       Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)
— Ierland in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Zaak C-75/00 P)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2000/C 149/35)
Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht       op 2 maart 2000 hogere voorziening ingesteld door Acciaierie
de betrokken lidstaten de ter uitvoering van een richtlijn            di Bolzano SpA, vertegenwoordigd door B. Nascimbene, ad-
gestelde termijn in acht te nemen. In casu die termijn op             vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
4 december 1998 verstreken zonder dat Ierland de maatregelen          van F. Colussi, advocaat aldaar, Rue de Wiltz 36, tegen het
 ---pagebreak--- 27.5.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 149/21
arrest, op 16 december 1999 in zaak T-158/96 tussen Acciaie-          — Schending van de rechtsvoorschriften volgens welke EGKS-
rie di Bolzano SpA en de Commissie van de Europese                         steun slechts onverenigbaar is wanneer de mededingings-
Gemeenschappen, ondersteund door Italiaanse Republiek en                   voorwaarden worden gewijzigd. Ontbreken van motive-
Falck SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de               ring over de vraag, of vermoeden van toelaatbaarheid en
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid).                       verenigbaarheid van de steun kon bestaan;
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       — Schending van de procedurele voorschriften betreffende
                                                                           hoor en wederhoor ten nadele van de belangen van
1. het arrest van 16 december 1999 van het Gerecht van                     verzoekster.
    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in zaak
    T-158/96, Acciaierie di Bolzano SpA tegen Commissie
    van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door                  (1) PB L 274 van 26.10.1996, blz. 30.
    Italiaanse Republiek en Falck SpA, te vernietigen;
2. bijgevolg beschikking 96/617/EGKS van de Commissie
    van 17 juli 1996 (1) nietig te verklaren;
subsidiair:
3. voor het geval het Hof van oordeel is dat het, gelet op de         Beroep, op 2 maart 2000 ingesteld door Commissie van
    stukken, de zaak niet zelf kan afdoen, het arrest van het         de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
    Gerecht van 16 december 1999 te vernietigen en de zaak
    naar een andere kamer van dit Gerecht te verwijzen met
    vermelding van de juridische punten uit de beroepsmid-                                     (Zaak C-78/00)
    delen die zijn aanvaard;
                                                                                (2000/C 149/36)
in elk geval
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
4. elke andere maatregel te nemen die het in goede justitie           op 2 maart 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
    vermeent te behoren, eventueel bij wege van maatregel van         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
    instructie;                                                       woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, als gemachtigde,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
5. de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding,             Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    inclusief de kosten van de procedure in eerste aanleg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door aan
Het bestreden arrest dient om de navolgende redenen te                     een categorie belastingplichtigen die voor het jaar 1992
worden vernietigd:                                                         crediteur zijn, BTW terug te betalen in de vorm van —
                                                                           bovendien te laat uitgereikt — schatkistpapier, niet heeft
— Niet-vaststelling van schending van het recht van verweer                voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
    tijdens de administratieve procedure en tegenstrijdigheid              de artikelen 17 en 18 van richtlijn 77/388/EEG (1) van de
    van de beschikking op dit punt;                                        Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
                                                                           wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (Zesde
— Schending van het verbod om beschikkingen met het                        BTW-richtlijn);
    karakter van een sanctie te geven en van het evenredig-
    heidsbeginsel, en ontbreken van een motivering op dit             b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
    punt, althans een ontoereikende of tegenstrijdige motive-
    ring;
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— Onwettigheid bij de berekening van de rente en ontbreken
    van motivering op dit punt;
                                                                      De Italiaanse Staat heeft niet voldaan aan de verplichting tot
— Schending van de voorschriften inzake verjaring van                 teruggaaf van BTW aan belastingplichtigen die voor het
    rechten. Geen en ontoereikende motivering op dit punt;            belastingjaar 1992 een bedrag van meer van 100 miljoen
                                                                      te vorderen hadden in verband met intracommunautaire
— Schending van het verbod om voorschriften met terugwer-             transacties die meer dan 10 % van het totaal van hun belastbare
    kende kracht toe te passen. Gebrekkige motivering van de          handelingen in hetzelfde jaar vertegenwoordigen. Daardoor
    desbetreffende vraagstukken;                                      heeft de Italiaanse Staat die categorie belastingplichtigen belet,
                                                                      normaal gebruik te maken van hun recht op aftrek, welk recht
— Schending van het gewettigd vertrouwen van Acciaierie di            een „essentieel element” van het geharmoniseerde BTW-stelsel
    Bolzano dat de steun niet zou worden teruggevorderd en            vormt en waarvan de beperking een ernstige schending van
    van de beginselen van goede trouw en loyale medewerking;          artikel 17 van de Zesde BTW-richtlijn vormt.