title: Zaak C-162/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ampliscientifica Srl, Amplifin SpA/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate (Zesde btw-richtlijn — Belastingplichtigen — Artikel 4, lid 4, tweede alinea — Moedermaatschappijen en dochterondernemingen — Toepassing door lidstaat van regeling van enkele belastingplichtige — Voorwaarden — Gevolgen)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Ampliscientifica Srl, Amplifin SpA/Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-162/07) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Belastingplichtigen - Artikel 4, lid 4, tweede alinea - Moedermaatschappijen en dochterondernemingen - Toepassing door lidstaat van regeling van enkele belastingplichtige - Voorwaarden - Gevolgen)
   (2008/C 171/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ampliscientifica Srl, Amplifin SpA

      Verwerende partijen: Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — „Personen die juridisch gezien zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn” — Voldoende nauwkeurig begrip om lidstaten in staat te stellen, voorziene btw-regeling toe te passen? — Begrip band — Nationale bepaling die, teneinde misbruik van recht te voorkomen, bestaan van band afhankelijk stelt van minimumduur
   Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, is een regel waarvan de toepassing door een lidstaat vooronderstelt dat deze laatste vooraf het Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde waarde raadpleegt en een nationale regeling vaststelt op grond waarvan personen, met name vennootschappen die in het binnenland gevestigd zijn en die juridisch gezien wel zelfstandig zijn, doch financieel, economisch en organisatorisch nauw met elkaar verbonden zijn, voor de belasting over de toegevoegde waarde niet langer als afzonderlijke belastingplichtigen, maar als een enkele belastingplichtige kunnen worden aangemerkt, met een enkel individueel identificatienummer voor deze belasting en dus met de bevoegdheid om als enige aangiften inzake de belasting over de toegevoegde waarde in te dienen. Het staat aan de nationale rechter om te verifiëren of een nationale regeling als die in het hoofdgeding, aan deze criteria voldoet, waarbij zij aangetekend dat bij gebreke van voorafgaande raadpleging van het Raadgevend Comité voor de belasting over de toegevoegde waarde, een nationale regeling die aan voornoemde criteria voldoet, een uitvoeringsmaatregel vormt die is genomen zonder naleving van het procedurele vereiste van artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn 77/388.

               2)

               Het beginsel van fiscale neutraliteit verzet zich niet tegen een nationale regeling die louter in een verschillende behandeling voorziet van belastingplichtigen die in aanmerking wensen te komen voor een regeling van vereenvoudigde aangifte en betaling van de belasting over de toegevoegde waarde, naargelang het controlerende orgaan of de moedermaatschappij meer dan 50 % in handen heeft van de aandelen of de deelbewijzen van de afhankelijke personen uiterlijk vanaf het begin van het kalenderjaar dat het aangiftejaar voorafgaat, dan wel pas ná deze datum die voorwaarden vervult. Het staat aan de nationale rechter om te verifiëren of een nationale regeling als die in het hoofdgeding, een dergelijke regeling vormt. Voorts verzet noch het verbod van misbruik van recht, noch het evenredigheidsbeginsel zich tegen een dergelijke regeling.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-445/16: Beroep ingesteld op 5 augustus 2016 — Schniga/CPVO (Gala Schnico)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/24

      Beroep ingesteld op 5 augustus 2016 — Schniga/CPVO (Gala Schnico)
      (Zaak T-445/16)
      (2016/C 364/25)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Schniga GmbH (Bolzano, Italië) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze)

         Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het CPVO

         Betrokken communautair kwekersrecht: Gala Schnico — aanvraag voor kwekersrecht nr. 2009/1807

         Bestreden beslissing: beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 22 april 2016 in zaak A005/2014

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het CVPO in de kosten.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van de artikelen 76, 8, 57, lid 3, en 75 van verordening nr. 2100/94.


title: Zaak T-69/15: Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2015 — NK Rosneft e.a./Raad („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren — Aanhangigheid — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/12

         Beschikking van het Gerecht van 16 juli 2015 — NK Rosneft e.a./Raad
   (Zaak T-69/15) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren - Aanhangigheid - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 337/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: NK Rosneft OAO (Moskou, Rusland), RN-Shelf-Arctic OOO (Moskou), RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO (Yuzhniy-Sakhalin, Rusland), RN-Exploration OOO (Moskou), en Tagulskoe OOO (Krasnoyarsk, Rusland) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Boelaert en B. Driessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2014/872/GBVB van de Raad van 4 december 2014 tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren en besluit 2014/659/GBVB tot wijziging van besluit 2014/512/GBVB (PB L 349, blz. 58), en van verordening (EU) nr. 1290/2014 van de Raad van 4 december 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, en tot wijziging van verordening (EU) nr. 960/2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 833/2014 (PB L 349, blz. 20), voor zover deze handelingen van toepassing zijn op verzoekende partijen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               NK Rosneft OAO, RN-Shelf-Arctic OOO, RN-Shelf-Dalniy Vostok ZAO, RN-Exploration OOO, en Tagulskoe OOO zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak T-362/07: Beroep ingesteld op 14 september 2007 — El Fatmi/Raad

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/65

         Beroep ingesteld op 14 september 2007 — El Fatmi/Raad
   (Zaak T-362/07)
   (2007/C 269/119)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Nouriddin El Fatmi (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: J. Pauw, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Niet toepasselijk verklaring van Verordening (EG) nr. 2580/2001 en/of nietigverklaring van Besluit 2007/445, voor zover deze instrumenten op verzoeker van toepassing zijn;

               —

               Veroordeling van de Raad in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn verzoekschrift voert verzoeker ten eerste aan dat Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70) niet op hem van toepassing is, omdat er geen enkel verband bestaat tussen het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid en verzoeker.
   In de tweede plaats stelt verzoeker dat Verordening nr. 2580/2001 niet op hem van toepassing is, daar hij geen terroristische misdrijven pleegt, poogt te plegen, daaraan deelneemt of deze vergemakkelijkt.
   Tenslotte stelt verzoeker dat het bestreden besluit strijdig is met het evenredigheidsbeginsel en onvoldoende gemotiveerd is.


title: Zaak F-96/13: Beroep ingesteld op 23 september 2013 — ZZ/Commissie

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/40

         Beroep ingesteld op 23 september 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-96/13)
   2013/C 367/71
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (Brussel, België) (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker met terugwerkende kracht over te plaatsen van de delegatie van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook tot Oost-Jeruzalem naar het DG Mobiliteit en vervoer, directie Gemeenschappelijke middelen MOVE/ENER te Brussel

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 25 januari 2013, ondertekend door het teamhoofd Mobiliteit van personeel, loopbaan- en prestatiebeheer, om hem met terugwerkende kracht tot 1 januari 2013 over te plaatsen naar het DG Mobiliteit en vervoer, directie Gemeenschappelijke middelen MOVE/ENER te Brussel 1;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van het symbolische bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de materiële en immateriële schade en verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-16/02: Beroep, op 28 januari 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
2.3.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 56/11
Middelen en voornaamste argumenten                                    lasting van waardevermeerderingen bij verlegging van de fiscale
                                                                      woonplaats naar het buitenland invoert, zoals voortvloeit uit
De nationale bepalingen betreffende de label „Salaisons d’Au-         artikel 167 bis van de code général des impôts, ingevoerd bij
vergne” en de regionale labels kunnen gevolgen hebben voor            artikel 24 van de loi de finances pour 1999 van 30 december
het vrije verkeer van goederen tussen lidstaten, onder meer           1998, in de versie die gold op de datum van het decreet nr. 99-
voorzover die bepalingen de verhandeling van nationale                590 van 6 juli 1999.
producten bevoordelen ten nadele van ingevoerde producten.
De enkele toepassing van die bepalingen creëert en handhaaft
een verschil in behandeling tussen de twee categorieën produc-
ten. Buiten de materiële werkingssfeer van verordening
nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van geografi-
sche aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouw-               Beroep, op 28 januari 2002 ingesteld door Commissie van
producten en levensmiddelen (1), vormt het door het Hof                 de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
erkende begrip „oorsprongsbenaming” slechts een rechtvaar-
diging voor een belemmering van het vrije verkeer van                                           (Zaak C-16/02)
goederen, wanneer het gaat om de bescherming van de
belangrijke reputatie die een product of een bijzondere waar                                    (2002/C 56/22)
van oorsprong uit een bepaalde streek bij de consument geniet.
Volgens de Commissie vormen de label „Salaisons d’Auvergne”
en de Franse regionale labels geen „oorsprongsbenamingen” in          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
de zin van de rechtspraak van het Hof, daar zij niet bij een          op 28 januari 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
product of een bepaalde waar behoren, maar bij groepen                door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
producten, waarvan de bijzondere reputatie overigens noch is          woordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie gekozen
gesteld noch aangetoond.                                              hebbende te Luxemburg.
(1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                            1999/51/EG van de Commissie van 26 mei 1999 hou-
Verzoek van de Franse Conseil d’État van 14 december                       dende vijfde aanpassing aan de technische vooruitgang
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    van bijlage I bij richtlijn 76/769/EEG van de Raad
Hughes de Lasteyrie du Saillant en Ministère de l’écono-                    betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
              mie, des finances et de l’industrie                           bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de
                                                                            beperking van het op de markt brengen en van het
                                                                            gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten
                          (Zaak C-9/02)
                                                                            (tin, PCP en cadmium) (1), althans de Commissie niet van
                                                                            die bepalingen in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan
                         (2002/C 56/21)                                     de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 2,
                                                                            lid 1, eerste alinea, eerste volzin, van die richtlijn;
De Franse Conseil d’État, afdeling geschillen, heeft bij beschik-    —     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
king van 14 december 2001, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 14 januari 2002, in het geding tussen
Hughes de Lasteyrie du Saillant en Ministère de l’économie,           Middelen en voornaamste argumenten
des finances et de l’industrie, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      De verplichting van de lidstaten, richtlijnen ten uitvoer te
beslissing over de navolgende vraag:                                  leggen (artikel 249, derde alinea, EG), impliceert de verplich-
De Raad van State, afdeling geschillen, verzoekt het Hof van          ting, in richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze
Justitie zich uit te spreken over de vraag of het beginsel van        termijn is in casu verstreken op 29 februari 2000, zonder dat
vrije vestiging vervat in artikel 52 van het EG-Verdrag (thans,       Frankrijk de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
na wijziging, artikel 43 EG) zich ertegen verzet dat een lidstaat
ter voorkoming van belastingontwijking, een stelsel van be-           (1) PB L 142 van 5.6.1999, blz. 22.


title: Zaak T-353/99: Beroep, op 10 december 1999 ingesteld door NV Calberson Belgium tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 79/36                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18.3.2000
Beroep, op 8 december 1999 ingesteld door B. Karic,                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
D. Karic, M. Karic, S. Karic en Z. Karic tegen de Raad van
                        de Europese Unie                                 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             9 februari 1999 om haar afwezigheid van 8 tot en met
                          (Zaak T-350/99)                                    17 december 1988 en van 25 januari 1999 ongeoorloofd
                                                                             te achten en deze op haar verlof in mindering te brengen,
                           (2000/C 79/76)                                — verweerster in de kosten te verwijzen.
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 december 1999 beroep tegen de Raad van                  Verzoekster bestrijdt de wettigheid van het besluit om haar
de Europese Unie ingesteld door B. Karic en vier anderen,                afwezigheid wegens ziekte ongeoorloofd te achten en deze op
vertegenwoordigd door N. Rollason en T. Eicke, domicilie                 haar verlof in mindering te brengen. Zij meent namelijk dat de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,                  Commissie, door haar niet in de gelegenheid te stellen
Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place Winston Churchill 2.             zich daadwerkelijk te verweren tegen de beslissing van de
                                                                         raadgevend arts van de instelling om het tot staving van haar
                                                                         afwezigheid wegens ziekte overgelegde medisch attest te
Verzoekers verzoeken het Gerecht:                                        weigeren, in strijd heeft gehandeld met artikel 59, leden 1 en
                                                                         3, Ambtenarenstatuut, alsook met het recht van verweer en de
— nietig te verklaren besluit 1999/612/GBVB van de Raad                  motiveringsplicht. Zij stelt voorts, dat de raadgevend arts een
    en/of het kennelijk op 6 december 1999 vastgestelde                  kennelijke beoordelingsfout heeft begaan door te weigeren, de
    besluit, dat nog niet in het Publicatieblad is bekendgemaakt,        ernst van haar aandoening te erkennen.
    maar waarover op 6 december 1999 een bericht is versche-
    nen op de website van de Raad;
— de Raad in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Beroep, op 10 december 1999 ingesteld door NV Calber-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                  son Belgium tegen Commissie van de Europese Gemeen-
hetgeen in zaak T-349/99 is aangevoerd. Verder stellen                                              schappen
verzoekers, dat de betwiste besluiten hen beletten hun recht
op een gezinsleven als beschermd bij artikel 8, lid 1, EVRM en
artikel 6, lid 2, EU uit te oefenen.                                                            (Zaak T-353/99)
                                                                                (2000/C 79/78)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Beroep, op 9 december 1999 ingesteld door „M” tegen                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                          schappen is op 10 december 1999 beroep tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door NV Calber-
                                                                         son Belgium, gevestigd te Bornem (België), vertegenwoordigd
                          (Zaak T-352/99)                                door L. Gheysens van het advocatenkantoor Gheysens &
                                                                         Partners te Wevelgem (België), domicilie gekozen hebbende te
                           (2000/C 79/77)                                Luxemburg bij R. Reding, advocaat aldaar, Rue J. P. Brasseur 2.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         — nietig te verklaren de beschikkingen van de Commissie van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    19 juli 1999 C (1999) 2140 def. (dossier Rec 8/98 —
schappen is op 9 december 1999 beroep ingesteld tegen de                     opdrachtgever Lema) en C (1999) 2143 def. (dossier Rec
Commissie van de Europese Gemeenschappen door „M”,                           9/98 — opdrachtgever Consumer Electronic Service);
vertegenwoordigd door J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en
V. Peere, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te            — voor recht te verklaren dat [de betrokken invoerrechten]
Luxemburg bij Société de Gestion Fiduciaire, Rue Beck 2-4.                   niet mogen worden nagevorderd van verzoekster;
 ---pagebreak--- 18.3.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 79/37
— subsidiair, voor recht te verklaren dat verzoekster zowel in       Beroep, op 13 december 1999 ingesteld door vennoot-
     de zaak Lema als in de zaak Consumer Electronic Service         schap Vatinel NV tegen Commissie van de Europese
     recht heeft op kwijtschelding van de nagevorderde rechten;                              Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-355/99)
— de Commissie in alle kosten te verwijzen.
                                                                                (2000/C 79/79)
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (Procestaal: Frans)
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
In 1993 voerde verzoekster op basis van door de Turkse               schappen is op 13 december 1999 beroep ingesteld tegen
autoriteiten afgegeven ATR 1-certificaten met vrijstelling van       Commissie van de Europese Gemeenschappen door vennoot-
invoerrechten een partij kleurentelevisies uit Turkije in. Bij een   schap Vatinel NV, gevestigd te Antwerpen (België), vertegen-
onderzoek in Turkije stelden de diensten van de Commissie in         woordigd door M. Famchon, advocaat te Parijs, domicilie
1993 vast, dat de voorwaarden voor vrijstelling niet waren           gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Prum,
vervuld omdat in Turkije geen compenserende rechten waren            advocaat aldaar, Avenue Guillaume 13.
geheven over de uit derde landen afkomstige onderdelen van
die televisietoestellen.                                             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                     — nietig te verklaren beschikking nr. C(1999)2286 def. van
Bij de bestreden beschikkingen besliste de Commissie afwij-              22 juli 1999.
zend op de verzoeken van de Belgische autoriteiten om in
dit geval de verschuldigde invoerrechten niet te moeten
navorderen, subsidiair deze te mogen kwijtschelden. Zij was          Middelen en voornaamste argumenten
van oordeel, dat een oplettende importeur ernstige twijfels had
moeten hebben omtrent de geldigheid van die ATR 1-certifica-         De verzoekende vennootschap komt op tegen de beschikking
ten.                                                                 van de Commissie waarbij is vastgesteld dat moet worden
                                                                     overgegaan tot navordering van invoerrechten die van verzoek-
                                                                     ster niet zijn gevorderd voor de invoer van televisietoestellen
                                                                     van oorsprong uit Turkije, en dat de kwijtschelding van deze
Volgens verzoekster ging het hier om „een actieve vergissing”        rechten voor goederen die zich in een bijzondere situatie
van de Turkse autoriteiten zelf en kon zij die vergissing            bevinden, niet gerechtvaardigd is.
onmogelijk ontdekken. Haars inziens is dit dus een vergissing
in de zin van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 1697/79, in
geval waarvan de rechten niet worden nagevorderd, subsidiair         Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:
een bijzondere omstandigheid waarin volgens artikel 13, lid 1,
van verordening nr. 1430/79 kwijtschelding wordt verleend.           — schending van het beginsel van hoor en wederhoor en van
Dat de Commissie die onregelmatigheden niet eerder heeft                 de rechten van de verdediging, nu nog steeds niet is
ontdekt en de betrokken ondernemingen niet heeft gewaar-                 ingegaan op haar verzoek om haar kennis te geven van de
schuwd, zou bovendien onbehoorlijk bestuur opleveren.                    conclusies van het onderzoek van de Commissie in Turkije
                                                                         over de relevantie van de ATR1-certificaten die zijn
                                                                         overgelegd tot staving van de aangiften tot invoer van
                                                                         televisietoestellen uit dit land.
Verder stelt verzoekster, dat de rechten van de verdediging,
met name het beginsel van „equality of arms”, niet zijn              — de ATR-certificaten zijn door de bevoegde instanties van
geëerbiedigd. Het onderzoek in Turkije is eenzijdig, niet op             het uitgevende land niet ongeldig verklaard, zodat de
tegenspraak en buiten weten van de belanghebbenden gevoerd.              Belgische douane niet gerechtigd is de toepasselijkheid van
                                                                         de betrokken ATR1-certificaten te betwisten.
Voorts voert verzoekster aan, dat het recht van navordering          — de Turkse autoriteiten hebben nagelaten hun wettelijke
overeenkomstig artikel 2 van verordening nr. 1697/79 is ver-             regeling in overeenstemming te brengen met het besluit
vallen.                                                                  van de Associatieraad, waarbij de verplichting werd opge-
                                                                         legd een compenserende heffing bij uitvoer toe te passen.
                                                                         Bovendien kan de Turkse administratie, die door de
                                                                         Commissie herhaaldelijk daarop attent was gemaakt, zich
Ten slotte verwijst verzoekster naar de middelen en argumen-             niet beroepen op haar onwetendheid inzake deze onregel-
ten aangevoerd door verzoekster in zaak T-216/97.                        matigheid.
                                                                     — anders dan de Commissie stelt, zijn de Turkse autoriteiten
                                                                         door de exporteurs nooit misleid. Hoewel in de in Turkije
                                                                         vervaardigde televisietoestellen onderdelen van andere her-
                                                                         komst zijn verwerkt, stonden zij noodzakelijkerwijs onder


title: Zaak F-87/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 4 november 2008 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Beweerdelijk onrechtmatig gedrag van medische dienst van Commissie — Niet-ontvankelijkheid — Niet-inachtneming van redelijke termijn voor indiening van verzoek om schadevergoeding)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/45

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 4 november 2008 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-87/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Beweerdelijk onrechtmatig gedrag van medische dienst van Commissie - Niet-ontvankelijkheid - Niet-inachtneming van redelijke termijn voor indiening van verzoek om schadevergoeding)
   (2009/C 6/92)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers verzoek om hem een vergoeding toe te kennen voor de schade die hij zou hebben geleden door het onrechtmatig gedrag van de medische dienst van de Commissie bij de behandeling van drie medische attesten die verzoeker in de zomer van 2001 heeft overgelegd
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007, blz. 45.


title: Zaak C-81/13: Beroep ingesteld op 15 februari 2013 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/26

         Beroep ingesteld op 15 februari 2013 — Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-81/13)
   2013/C 114/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Murrell, gemachtigde, A. Dashwood, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies:

   Verzoekende partij verzoekt het Hof:

               —

               besluit 2012/776/EU van de Raad betreffende het standpunt met betrekking tot vaststelling van de bepalingen voor de coördinatie van socialezekerheidsstelsels dat namens de Europese Unie zal worden ingenomen in de Associatieraad die is opgericht bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije (1), nietig te verklaren;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Met zijn krachtens artikel 263 VWEU ingesteld beroep verzoekt het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland om nietigverklaring krachtens artikel 264 VWEU van besluit 2012/776/EU van de Raad van 6 december 2012 betreffende het standpunt met betrekking tot vaststelling van de bepalingen voor de coördinatie van socialezekerheidsstelsels dat namens de Unie zal worden ingenomen in de Associatieraad die is opgericht bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk verzoekt het Hof:

                           i)

                           het besluit nietig te verklaren;

                           ii)

                           de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

               3)

               In het besluit wordt artikel 48 VWEU als materiële rechtsgrondslag vermeld.

               4)

               Bij het ontwerpbesluit van de Associatieraad in de bijlage bij het besluit van de Raad zou besluit nr. 3/80 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden worden ingetrokken en vervangen.

               5)

               Het Verenigd Koninkrijk betoogt dat artikel 48 VWEU niet de materiële rechtsgrondslag kan vormen voor een maatregel die dergelijke gevolgen beoogt. Die bepaling strekt er immers toe het vrije verkeer van onderdanen van lidstaten binnen de interne markt te bevorderen. De juiste rechtsgrondslag is artikel 79, lid 2, sub b, VWEU, dat de bevoegdheid verleent maatregelen vast te stellen op het gebied van „de omschrijving van de rechten van onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven, alsook de voorwaarden ter regeling van het vrije verkeer en het vrije verblijf in andere lidstaten”. Het besluit van de Raad is een maatregel in die zin.

               6)

               Artikel 79, lid 2, sub b, VWEU maakt deel uit van deel III, titel V, VWEU. Krachtens Protocol nr. 21 bij de Verdragen zijn de overeenkomstig titel V vastgestelde maatregelen niet van toepassing op het Verenigd Koninkrijk (of Ierland) tenzij het te kennen geeft dat het „eraan wenst deel te nemen”. Door ten onrechte artikel 48 VWEU in plaats van artikel 79, lid 2, sub b, VWEU te kiezen als materiële rechtsgrondslag voor het besluit, heeft de Raad het recht van het Verenigd Koninkrijk om niet deel te nemen aan de vaststelling van het besluit en er niet door gebonden te zijn, niet geëerbiedigd.

               7)

               Derhalve wordt om nietigverklaring van besluit 2012/776/EU van de Raad verzocht op grond dat het op een onjuiste rechtsgrondslag is gebaseerd, waardoor de rechten van het Verenigd Koninkrijk krachtens Protocol nr. 21 zijn geschonden.

               8)

               Tot staving van zijn betoog verwijst het Verenigd Koninkrijk naar de tekst van artikel 48 en artikel 79, lid 2, sub b, VWEU, zoals uitgelegd in de context van het Verdrag en in de rechtspraak. Voorts stelt het dat besluit 2012/776/EU van de Raad bijna identiek is aan negen besluiten van de Raad die krachtens andere Associatieverdragen zijn vastgesteld op basis van artikel 79, lid 2, sub b.

      (1)  PB L 340, blz. 19.


title: Zaak C-232/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 12 mei 2014 — Portmeirion Group UK Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 12 mei 2014 — Portmeirion Group UK Ltd/The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-232/14)
   2014/C 235/12
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Portmeirion Group UK Ltd

      Verwerende partij: The Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

   Is de bestreden verordening [verordening nr. 412/2013 van de Raad] (1) onverenigbaar met Unierecht voor zover zij

               i)

               gebaseerd is op kennelijke beoordelingsfouten met betrekking tot de omschrijving van het betrokken product, waardoor de bevindingen van het antidumpingonderzoek ongeldig zijn; en

               ii)

               een toereikende motivering overeenkomstig artikel 296 VWEU ontbeert?

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 412/2013 van de Raad van 13 mei 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op keuken- en tafelgerei van keramiek van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 131, blz. 1).


title: Zaak C-276/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Hecht-Pharma GmbH/Hohenzollern Apotheke, Winfried Ertelt, als eigenaar (Prejudiciële verwijzing — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2001/83/EG — Werkingssfeer — Artikel 2, lid 1 — Geneesmiddelen die industrieel of door middel van een industrieel procedé worden vervaardigd — Artikel 3, punt 2 — Officinale bereiding)

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Hecht-Pharma GmbH/Hohenzollern Apotheke, Winfried Ertelt, als eigenaar
   (Zaak C-276/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Werkingssfeer - Artikel 2, lid 1 - Geneesmiddelen die industrieel of door middel van een industrieel procedé worden vervaardigd - Artikel 3, punt 2 - Officinale bereiding))
   (2017/C 006/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hecht-Pharma GmbH

      Verwerende partij: Hohenzollern Apotheke, Winfried Ertelt, als eigenaar

      Dictum

   Artikel 2, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/62/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011, moet aldus worden uitgelegd dat een geneesmiddel voor menselijk gebruik als in het hoofdgeding — waarvoor krachtens een nationale regeling geen vergunning voor het in de handel brengen is vereist, daar het naar vaststaat frequent door artsen of tandartsen wordt voorgeschreven, wat de wezenlijke stappen van de bereiding betreft en tot een hoeveelheid van honderd verkoopklare verpakkingen per dag in een apotheek wordt bereid in het kader van de normale exploitatie van de apotheek en bestemd is om te worden verstrekt in het kader van de bestaande exploitatievergunning van de apotheek — niet kan worden geacht industrieel of door middel van een industrieel procedé te zijn vervaardigd in de zin van die bepaling en derhalve niet binnen de werkingssfeer van die richtlijn valt, onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten feitelijke vaststellingen.
   Indien de verwijzende rechter op grond van die vaststellingen van oordeel is dat het in het hoofdgeding aan de orde zijnde geneesmiddel industrieel of door middel van een industrieel procedé is vervaardigd, moet echter ook worden geantwoord dat artikel 3, punt 2, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2011/62, aldus moet worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen bepalingen als § 21, lid 2, punt 1, van het Gesetz über den Verkehr mit Arzneimitteln (wet op de handel in geneesmiddelen) juncto § 6, lid 1, van de Verordnung über den Betrieb von Apotheken (besluit inzake de exploitatie van apotheken), voor zover die bepalingen apothekers in wezen verplichten om bij het maken van officinale bereidingen de farmacopee in acht te nemen. Het staat echter aan de verwijzende rechter om na te gaan of het in het hoofdgeding aan de orde zijnde geneesmiddel, volgens de feiten van de bij hem aanhangige zaak, overeenkomstig de aanwijzingen van de farmacopee is bereid.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-225/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH/BHIM — Schwarzbräu (ALASKA) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Communautair beeldmerk ALASKA — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94, thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 2007/2009 )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH/BHIM — Schwarzbräu (ALASKA)
   (Zaak T-225/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Communautair beeldmerk ALASKA - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94, thans artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 2007/2009”)
   2009/C 205/64
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH (Ebersburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Wadenbach, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Schwarzbräu GmbH (Zusmarshausen, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Schlarmann, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 april 2008 (zaak R 877/2004-4) in een nietigheidsprocedure tussen Mineralbrunnen Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH en Schwarzbräu GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Rhön-Sprudel Egon Schindel GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten die het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) zijn opgekomen.

               3)

               Schwarzbräu GmbH zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak C-126/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 25 maart 2008 — I. Distillerie Smeets Hasselt NV tegen 1. Belgische Staat, 2. L.S.C. De Vos, 3. Bollen, Mathay & Co. BVBA, vereffenaar van Transterminal Logistics NV, 4. D. Van den Langenbergh en 5. Firma De Vos NV, II. Belgische Staat tegen Bollen, Mathay & Co. BVBA, vereffenaar van Transterminal Logistics NV en III. L.S.C. De Vos tegen Belgische Staat

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 25 maart 2008 — I. Distillerie Smeets Hasselt NV tegen 1. Belgische Staat, 2. L.S.C. De Vos, 3. Bollen, Mathay & Co. BVBA, vereffenaar van Transterminal Logistics NV, 4. D. Van den Langenbergh en 5. Firma De Vos NV, II. Belgische Staat tegen Bollen, Mathay & Co. BVBA, vereffenaar van Transterminal Logistics NV en III. L.S.C. De Vos tegen Belgische Staat
   (Zaak C-126/08)
   (2008/C 142/25)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Cassatie van België
   Partijen in het hoofdgeding
   Verzoekers:

               I.

               Distillerie Smeets Hasselt NV

               II.

               Belgische Staat

               III.

               L.S.C. De Vos

         Verweerders:

               I.

                           1.

                           Belgische Staat

                           2.

                           L.S.C. De Vos

                           3.

                           Bollen, Mathay & Co. BVBA, vereffenaar van Transterminal Logistics NV

                           4.

                           D. Van den Langenbergh

                           5.

                           Firma De Vos NV

               II.

               Bollen, Mathay, & Co. BVBA, vereffenaar van Transterminal Logistics NV

               III.

               Belgische Staat

         Prejudiciële vragen
   Dienen de artikelen 217.1 en 221.1 van het communautair douanewetboek (CDW) (1), alzo te worden begrepen dat de voorgeschreven boeking van een douaneschuld ook rechtsgeldig kan geschieden door het bedrag op te nemen in een proces-verbaal overeenkomstig de AWDA (2), opgesteld door verbalisanten en niet door personen die bevoegd zijn dergelijk bedrag op te nemen in de boekhouding en dergelijk proces-verbaal beschouwd kan worden als een boekhouding of iedere andere drager die als zodanig dienst doet in de zin van artikel 217.1 CDW?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Koninklijk besluit van 18 juli 1997 tot coördinatie van de algemene bepalingen inzake douane en accijnzen.


title: Zaak C-608/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2012 door Greinwald GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 in zaak T-333/11, Nicolas Wessang/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/12

         Hogere voorziening ingesteld op 27 december 2012 door Greinwald GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 10 oktober 2012 in zaak T-333/11, Nicolas Wessang/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-608/12 P)
   2013/C 63/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Greinwald GmbH (vertegenwoordiger: C. Onken, advocate)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Nicolas Wessang

      Conclusies

               I.

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 in zaak T-333/11, voor zover daarbij het beroep gegrond is verklaard,

               II.

               herziening van het arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 in zaak T-333/11, zodat het beroep in zijn geheel wordt toegewezen,

               III.

               verwijzing van verzoeker in eerste aanleg in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het bestreden arrest is de in artikel 7, lid 1, sub b en c, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (1) vervatte rechtsopvatting onjuist toegepast doordat op basis van de conceptuele overeenstemming van de woorden „foods” en „snacks” is geoordeeld dat een groter verwarringsgevaar dreigt. Ingevolge artikel 7, lid 1, sub b en c, van deze verordening wordt de inschrijving geweigerd van beschrijvende tekens zonder onderscheidend vermogen. Wanneer beschrijvende elementen van een teken zonder onderscheidend vermogen overeenstemmen, is er derhalve geen sprake van verwarringsgevaar of van een groter verwarringsgevaar.
   Daaruit volgt dat slechts sprake is van verwarringsgevaar wanneer afbreuk wordt gedaan aan de herkomstaanduidende functie van een merk. Alleen tekens en elementen van tekens die onderscheidend vermogen bezitten, vervullen een herkomstaanduidende functie. Vervult een element van een teken geen herkomstaanduidende functie, dan kan daaraan ook geen afbreuk worden gedaan door het gebruik van een overeenstemmend element van een jonger merk.
   Het beginsel dat elementen van een teken zonder onderscheidend vermogen geen verwarringsgevaar in het leven kunnen roepen, komt ten slotte ook tot uitdrukking in de rechtspraak van het Hof, volgens welke het publiek een beschrijvend element van een samengesteld merk doorgaans niet waarneemt als het onderscheidende en dominerende bestanddeel in de totaalindruk van een samengesteld merk.

      (1)  PB 2009, L 78, blz. 1.


title: Zaak T-207/15: Arrest van het Gerecht van 14 september 2016 — National Iranian Tanker Company/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Gezag van gewijsde — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte — Beoordelingsfout — Rechten van de verdediging — Eigendomsrecht — Evenredigheid”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/35

         Arrest van het Gerecht van 14 september 2016 — National Iranian Tanker Company/Raad
   (Zaak T-207/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Gezag van gewijsde - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte - Beoordelingsfout - Rechten van de verdediging - Eigendomsrecht - Evenredigheid”))
   (2016/C 392/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: National Iranian Tanker Company (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: T. de la Mare, QC, M. Lester, J. Pobjoy, barristers, R. Chandrasekera, S. Ashley en C. Murphy, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Rouam en M. Bishop, vervolgens M. Bishop en A. Vitro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/236 van de Raad van 12 februari 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2015, L 39, blz. 18), en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/230 van de Raad van 12 februari 2015 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2015, L 39, blz. 3), voor zover deze handelingen verzoekster betreffen, en, subsidiair, verzoek krachtens artikel 277 VWEU tot vaststelling dat artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39) en artikel 23, lid 2, onder d), van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB 2012, L 88, blz. 1) niet van toepassing zijn, voor zover deze bepalingen op verzoekster van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               National Iranian Tanker Company en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak C-449/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op  13 oktober 2008 — G. Elbertsen tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) op 13 oktober 2008 — G. Elbertsen tegen Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   (Zaak C-449/08)
   (2009/C 6/19)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   College van Beroep voor het bedrijfsleven
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: G. Elbertsen

      Verweerder: Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
   Prejudiciële vragen

               1.

               Dient artikel 42, vierde lid, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 (1) aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling een lidstaat ruimte laat om een referentiebedrag van € 0,- vast te stellen en geen toeslagrechten uit de nationale reserve toe te kennen aan een landbouwer die zich bevindt in een bijzondere situatie als omschreven in artikel 21 van verordening (EG) nr. 795/2004 van de Commissie van 21 april 2004 (2)?

               2.

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, verzet het gemeenschapsrecht zich dan tegen toepassing van een bepaling als artikel 17, eerste lid onder b, van de Regeling GLB-inkomenssteun 2006, ingevolge waarvan op een toename van het bedrag aan extra betalingen die als gevolg van een investering in productiecapaciteit of een aankoop van grond ontstaat, een bedrag van € 500,- in mindering wordt gebracht, voordat een referentiebedrag wordt vastgesteld op grond waarvan toeslagrechten uit de nationale reserve worden toegewezen?

      (1)  Verordening tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001 (PB L 270, blz. 1).

      (2)  Verordening houdende bepalingen voor de uitvoering van de bedrijfstoeslagregeling waarin in voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 1).


title: Zaak T-48/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2008 — Ratiopharm/BHIM (BioGeneriX) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BioGeneriX — Absolute weigeringsgronden — Gedeeltelijk beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/38

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2008 — Ratiopharm/BHIM (BioGeneriX)
   (Zaak T-48/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BioGeneriX - Absolute weigeringsgronden - Gedeeltelijk beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 285/70)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: ratiopharm GmbH (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Völker, vervolgens S. Völker en A. Schabenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 december 2006 (zaak R 1048/2004-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BioGeneriX als gemeenschapsmerk.
   Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 20 december 2006 (zaak R 1048/2004-4) wordt vernietigd met betrekking tot de onder klasse 1 vallende chemische producten voor het conserveren van voedingsmiddelen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               ratiopharm GmbH draagt haar eigen kosten, alsook de helft van de kosten van het BHIM, dat de andere helft van zijn kosten draagt.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-468/08: Beroep ingesteld op 21 oktober 2008 — AES-Tisza/Commissie

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/37

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2008 — AES-Tisza/Commissie
   (Zaak T-468/08)
   (2009/C 6/74)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: AES-Tisza Erőmű kft (AES-Tisza kft) (Tiszaújváros, Hongarije) (vertegenwoordigers: T. Ottervanger en E. Henny, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 4 juni 2008, C 41/2005;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C (2008)2223 def. van de Commissie van 4 juni 2008 waarbij met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard de steun die door de Hongaarse autoriteiten is toegekend aan sommige elektriciteitsproducenten in de vorm van langlopende koopovereenkomsten voor elektriciteit („KOE”), die vóór de toetreding van de Republiek Hongarije tot de Europese Unie zijn gesloten tussen de netwerkexploitant Magyar Villamos Müvek Rt. („MVM”), die in handen is van de Hongaarse Staat, en deze producenten [Staatssteun C 41/2005 (ex NN 49/2005) — „Gestrande kosten” in Hongarije]. In de bestreden beschikking wordt verzoekster als een begunstigde van de gestelde staatssteun aangeduid en Hongarije gelast om de steun, inclusief rente, van verzoekster terug te vorderen.
   Verzoekster stelt dat de Commissie het recht onjuist heeft opgevat en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt, alsmede verder fundamentele beginselen van Europees recht heeft geschonden, door vast te stellen dat de in de KOE tussen MVM en verzoekster vervatte koopverplichtingen onrechtmatige staatssteun vormen. Ter ondersteuning van haar betoog voert verzoekster zeven rechtsmiddelen aan.
   In haar eerste middel stelt zij dat de Commissie artikel 87, lid 1, EG heeft geschonden voor zover zij het recht onjuist heeft opgevat en kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door niet genoegzaam aan te tonen dat de gestelde staatssteun verzoekster een selectief voordeel uit staatsmiddelen heeft opgeleverd.
   Ten tweede schendt de beschikking de fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht doordat zij verzoeksters KOE als een steunmaatregel kwalificeert en terugvordering van de betrokken steun eist. De Commissie heeft verzoeksters procedurele rechten geschonden door het recht om te worden gehoord niet te eerbiedigen. Tevens heeft zij de fundamentele beginselen van rechtszekerheid en van bescherming van gewettigd vertrouwen geschonden, voor zover zij de gestelde steunmaatregelen ex post heeft beoordeeld, en aldus zonder geldige reden is afgeweken van de vaste regel van beoordeling ex ante. Voorts heeft de Commissie het neutraliteitsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling geschonden.
   In de derde plaats heeft de Commissie kennelijke beoordelingsfouten gemaakt met betrekking tot de toepassing van de cumulatieve criteria van artikel 87, lid 1, EG op verzoeksters KOE in het tijdvak na de toetreding.
   Ten vierde heeft de Commissie haar motiveringsplicht ex artikel 253 EG geschonden, met name met betrekking tot de conclusies inzake de kwalificatie van de KOE als steunmaatregel per 1 mei 2004 en bij de toepassing van de „contrafeitelijke” markt.
   Ten vijfde stelt verzoekster dat de Commissie artikel 87, lid 3, sub a en c, EG heeft geschonden door niet te erkennen dat verzoeksters KOE een rol speelt bij het veiligstellen van de nodige investeringen in een met de moderne eisen in overeenstemming gebrachte centrale.
   Ten zesde heeft de Commissie haar plicht geschonden tot onderbouwing met betrekking tot de terugvordering, heeft zij niet de reikwijdte en de betekenis van de „koopverplichtingen” beschreven en heeft zij haar bevel tot terugvordering op hypothetische gegevens gebaseerd.
   Ten slotte heeft de Commissie volgens verzoekster de fundamentele beginselen van gemeenschapsrecht geschonden door terugvordering van de gestelde steun te gelasten.


title: Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door D. Manuel de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaken T-317/97 tot en met T-508/97)

text:
30.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 166/15
Het totale bedrag van de door International Procurement            Door de duidelijke ondoeltreffendheid en ontoereikend-
Services NV aan de Commissie te vergoeden kosten wordt             heid van de getroffen maatregelen heeft de Gemeenschap
bepaald op 50 000 FF.                                              de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling,
                                                                   bescherming van het gewettigd vertrouwen, rechtszeker-
(1) PB C 174 van 25.6.1994.                                        heid, evenredigheid en non-discriminatie geschonden.
                                                                   Volgens verzoekster moet men de situatie in Portugal vol-
                                                                   ledig miskennen om maatregelen te treffen die daarmee
                                                                   volledig in tegenspraak zijn. Door geen rekening te houden
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door H. Fernanda             met de bijzondere situatie van de Portugese douane-expe-
dos Santos Morais Antas tegen Raad van de Europese                 diteurs, krijgen deze niet dezelfde vergoeding voor hun
   Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen                schade als de douane-expediteurs in de noordelijke landen
                                                                   van Europa, met een soepeler regeling. Door de geheel
                       (Zaak T-316/97)                             andere omstandigheden waaronder deze laatsten hun
                        (98/C 166/39)                              werkzaamheid uitoefenen, hebben zij volledig toegang
                                                                   gehad tot bepaalde acties, waardoor zij een concurrentie-
                                                                   voordeel op de markt hebben kunnen behalen dank zij de
                    (Procestaal: Portugees)                        communautaire fondsen die ter beschikking stonden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld             Door van verzoekster de instandhouding van haar
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                beroepsorganisatie te verlangen met het oog op de uitoefe-
Europese Gemeenschappen door H. Fernanda dos Santos                ning van haar werkzaamheden tot 31 december 1992,
Morais Antas, woonachtig te Villa Nova de Gaia, verte-             heeft de Gemeenschap haar belet die organisatie tijdig te
genwoordigd door C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T.            ontmantelen of te converteren gelet op de realiteit van de
Fonseca en R. GuimaraÄes Lopes, advocaten te Porto.                gemeenschappelijke markt en heeft zij tevens bij haar de
                                                                   hoop ¹in stand gehoudenº dat die weinig glorieuze inspan-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                ning zou worden ¹beloondº.
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
     te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk           Concludeert betoogt verzoekster, dat ofschoon niet kan
     aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de          worden ontkend dat de Europese Akte voor de Gemeen-
     niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en            schap van hoger belang is, zulks niet rechtvaardigt dat de
     aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoek-           erkende douane-expediteurs, waaronder verzoekster,
     ster werkzaam is;                                             abnormale en bijzondere schade wordt berokkend zonder
                                                                   dat afdoende overgangs- en aanpassingsmaatregelen wor-
                                                                   den getroffen.
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
     tot betaling van 3 126 768 ESC ter vergoeding van de
     in de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
     met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
     dige en daadwerkelijke betaling;
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                   Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door D. Manuel
                                                                   de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
Middelen en voornaamste argumenten                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              (Zaken T-317/97 tot en met T-508/97)
Op 31 december 1992 en daarna was verzoekster in dienst
van een douane-expediteur in het douanedistrict Porto. Zij                                (98/C 166/40)
stelt abnormale, bijzondere en rechtstreekse schade in de
uitoefening van haar beroepsactiviteit te hebben geleden
door de geleidelijke verwezenlijking van de interne markt
                                                                                (Procestaal: Portugees)
overeenkomstig de Europese Akte. Dienaangaande betoogt
verzoekster, dat de door haar gestelde schade niet uit de
Europese Akte als zodanig voortvloeit, maar uit de
omstandigheid dat de communautaire instellingen niet               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
hebben voldaan aan de ingevolge de toepassing van de               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
Europese Akte op hen rustende verplichting tot handelen,           tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
met name door compenserende en voorlopige maatregelen              Europese Gemeenschappen door D. Manuel de Abreu en
te treffen teneinde het beroep van officieÈle douane-expedi-       anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
teur aan te passen aan de nieuwe situatie in de Gemeen-            C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
schap.                                                             maraÄes Lopes, advocaten te Porto.
 ---pagebreak--- C 166/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                30.5.98
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,               De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk            die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Antas/Raad en Commissie.
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
    werkzaam zijn;
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen                Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door F. EugeÂnio
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in           de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
    de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
    met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
                                                                              (Zaken T-518/97 tot en met T-564/97)
    dige en daadwerkelijke betaling;
                                                                                (98/C 166/42)
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
Middelen en voornaamste argumenten                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan              tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais                Europese Gemeenschappen door F. EugeÂnio de Abreu en
Antas/Raad en Commissie.                                           anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
                                                                   C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
                                                                   maraÄes Lopes, advocaten te Porto.
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door M. de Lur-                  te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
des Esteves Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira               aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de
en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commis-                  niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
            sie van de Europese Gemeenschappen                         aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
           (Zaken T-509/97 tot en met T-517/97)                        werkzaam zijn;
                        (98/C 166/41)
                                                                   Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
                                                                       tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in
                    (Procestaal: Portugees)                            de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
                                                                       met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      dige en daadwerkelijke betaling;
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen door M. de Lurdes Esteves
Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira en anderen,           Middelen en voornaamste argumenten
woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door C. Fer-
reira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. GuimaraÄes          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
Lopes, advocaten te Porto.                                         die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
                                                                   Antas/Raad en Commissie.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door J. L. de
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en             Sousa de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers            Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
    werkzaam zijn;                                                            (Zaken T-565/97 tot en met T-595/97)
                                                                                (98/C 166/43)
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in                              (Procestaal: Portugees)
    de voorgaande alinea bedoelde schade;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld


title: Zaak T-94/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 september 2006 — Athinaïki Techniki/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Klacht — Ad acta leggen van klacht — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/57

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 september 2006 — Athinaïki Techniki/Commissie
   (Zaak T-94/05) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Klacht - Ad acta leggen van klacht - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 326/123)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Athinaïki Techniki (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Athens Resort Casino AE Symmetochon (Marrousi, Griekenland) (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, N. Niejahr, J. Dryllerakis, F. Spyropoulos en N. Korogiannakis, advocaten)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de brief van de Commissie van 2 december 2004 waarbij verzoekster in kennis is gesteld van het ad acta leggen van haar klacht met betrekking tot staatssteun die de Helleense Republiek aan het consortium van Hyatt Regency zou hebben toegekend in het kader de overheidsopdracht „Casino Mont Parnès”
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Athinaïki Techniki AE wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2005.


title: Zaak F-89/06: Beroep ingesteld op 11 augustus 2006 — Nolin/Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/20

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2006 — Nolin/Commissie
   (Zaak F-89/06)
   (2006/C 237/35)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Michel Nolin (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het formele besluit en voornemen van de directeur-generaal van de Juridische dienst, genomen op basis van artikel 13, lid 3, respectievelijk artikel 5, lid 7, van de bij besluit van de Commissie van 23 december 2004 vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut, om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2005 geen enkel voorrangspunt van het directoraat-generaal (PPDG) toe te kennen, zoals deze zijn bevestigd en definitief geworden bij het besluit van de directeur-generaal Personeelszaken en administratie, genomen op basis van artikel 10, lid 2, van de algemene uitvoeringsbepalingen en houdende afwijzing van de op 26 september 2005 ingediende klacht;

               —

               nietigverklaring van het op grond van artikel 10, lid 2, van de algemene uitvoeringsbepalingen genomen besluit van de directeur-generaal Personeelszaken en administratie om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2005 geen speciaal voorrangspunt toe te kennen ter erkenning van het werk dat in het belang van de instelling is verricht (PPII);

               —

               nietigverklaring van de lijst van ambtenaren waaraan PPII's zijn toegekend, de lijst van verdiensten van ambtenaren van de rang A*12 voor de bevorderingsronde 2005 en de lijst van in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot de rang A*13 bevorderde ambtenaren;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker in de eerste plaats dat de Commissie met de toepassing van de algemene uitvoeringsbepalingen op de bevorderingsronde 2005 de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen heeft geschonden, aangezien die bepalingen eind december 2004 zijn vastgesteld.
   Voorts stelt hij dat het besluit om hem geen PPDG toe te kennen, terwijl hij voor de periode juli 2001 tot december 2003 de beste beoordeling binnen zijn rang en dienst heeft gekregen, in strijd is met artikel 45 van het Statuut en de algemene uitvoeringsbepalingen, die vereisen dat de verdienste het doorslaggevende criterium voor toekenning van die punten is, en een kennelijk onjuiste beoordeling inhoudt. Bovendien is hij van mening dat de Commissie, voor zover de PPDG's niet ter beloning van de verdienste zijn toegekend, misbruik van bevoegdheid heeft gemaakt.
   Vervolgens betoogt hij dat het besluit om hem geen PPII toe te kennen onwettig is, gelet op het feit dat hij was aanvaard als lid van de jury van een vergelijkend onderzoek. Hieruit volgt dat artikel 5 van het Statuut en het beginsel van gelijke behandeling zijn geschonden.
   Ten slotte moeten de hierboven onder het derde streepje bedoelde lijsten ook nietig worden verklaard, en wel wegens gebreken van de bestreden besluiten én omdat een aantal artikelen van de uitvoeringsbepalingen onwettig zijn. Verzoeker is namelijk van mening dat:

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen, dat voorziet in de toekenning van PPII's voor bepaalde extra, in het belang van de instelling verrichte taken waarmee bij de beoordeling en de toekenning van PPDG's reeds rekening is gehouden, in strijd is met artikel 45 van het Statuut en met de beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan en gelijke behandeling;

               —

               artikel 13, lid 3, van de algemene uitvoeringsbepalingen, dat voor de bevorderingsronde 2005 voorziet in de toekenning van voorlopige voorrangspunten die uitsluitend zijn gebaseerd op de anciënniteit in de rang, in strijd is met artikel 45 van het Statuut;

               —

               artikel 6, lid 2, van de algemene uitvoeringsbepalingen, dat ambtenaren van directoraten-generaal of diensten met weinig personeel en daaronder begrepen leden van kabinetten gunstiger behandelt, in strijd is met artikel 45 van het Statuut en met de beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan en gelijke behandeling.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 1 juli 2004 in zaak C-311/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 1999/44/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 1 juli 2004
   in zaak C-311/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 1999/44/EG - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   (2004/C 217/15)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-311/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: D. Martin) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en R. Loosli-Surrans), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171, blz. 12), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 1 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak T-140/02: Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door Sportwetten GmbH Gera tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
13.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 169/41
Beroep, op 2 mei 2002 ingesteld door Sportwetten GmbH                  Beslissing kamer van be-       verwerping van beroep
Gera tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne                  roep:
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                       Middelen:                      —     Het ingeschreven merk duidt
                                                                                in Duitsland verboden dien-
                         (Zaak T-140/02)                                                                    sten aan.
                                                                                —     Het gebruik van het merk
                         (2002/C 169/72)                                                                    voor de diensten waarvoor
                                                                                het is ingeschreven, is in
                                                                                strijd met de openbare orde
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het                                          en de goede zeden als be-
Reglement voor de procesvoering — taal van het verzoekschrift:                                              doeld in artikel 7, lid 1, sub f,
                               Duits)                                                                       van verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 (1).
                                                                                —     Het Bureau heeft geen re-
                                                                                kening gehouden met de ge-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                   bruiksverplichting en de be-
schappen is op 2 mei 2002 beroep ingesteld tegen Bureau voor                                                tekenis van artikel 106, lid 2,
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                                 van de verordening.
modellen) door Sportwetten GmbH Gera, te Gera (Duitsland),
vertegenwoordigd door A. Zumschlinge, advocaat.
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                           inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
Andere partij voor de kamer van beroep: Intertops Sportwetten
GmbH, te Salzburg (Oostenrijk).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen            Beroep, op 3 mei 2002 ingesteld door Vetoquinol AG
      de interne markt (merken, tekeningen en modellen) —              (voorheen Chassot AG) tegen het Bureau voor harmonisa-
      vierde kamer van beroep — van 21 februari 2002 (zaak                               tie binnen de interne markt
      R 538/1999-2) alsmede de aanvankelijke beslissing van
      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      van 2 februari 2000 (nr. C000422014/1) te vernietigen;                                    (Zaak T-141/02)
—     het gemeenschapsmerk nr. 000422014, woord-/beeld-                                         (2002/C 169/73)
      merk „Intertops”, nietig te verkalren.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 3 mei 2002 beroep ingesteld tegen het Bureau
Gemeenschapsmerk               Beeldmerk „Intertops” voor dien-        voor harmonisatie binnen de interne markt door Vetoquinol
waarvan nietigverklaring       sten van klasse 42 — gemeen-            AG (voorheen Chassot AG), vertegenwoordigd door A. Kock-
wordt verzocht:                schapsmerk 422014                       läuner van Meissner, Bolte & Partner, te München (Duitsland).
Houder van het merk:           Intertops Sportwetten GmbH
                                                                       Andere partij voor de kamer van beroep: VETO-Centre.
Partij die nietigverkla-       Verzoekster
ring vordert:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Merkrecht van verzoek-         Duits woordmerk „INTERTOPS
ster:                          SPORTWETTEN” voor diensten              —     te vernietigen de beslissing van de eerste kamer van
                               van klasse 42                                 beroep van verweerder van 15 februari 2002 in zaak
                                                                             R 218/2001 („de bestreden beslissing”);
Beslissing van nietig-         afwijzing van de vordering
heidsafdeling:                                                         —     verweerder te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-392/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 4 augustus 2010 — Suiker Unie GmbH — Zuckerfabrik Anklam/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/21

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 4 augustus 2010 — Suiker Unie GmbH — Zuckerfabrik Anklam/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
      (Zaak C-392/10)
      ()
      (2010/C 288/36)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht Hamburg

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Suiker Unie GmbH — Zuckerfabrik Anklam

         Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

         Prejudiciële vraag

                  1)

                  Is voldaan aan de voorwaarde voor toekenning van een gedifferentieerde restitutie zoals geregeld in artikel 15, lid 1, juncto lid 3, van verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (1), namelijk dat de douaneformaliteiten bij invoer zijn vervuld, wanneer het product in het derde land van bestemming na plaatsing onder een regeling van actieve veredeling zonder inning van invoerrechten een ingrijpende be- of verwerking ondergaat in de zin van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2), en het uit deze be- of verwerking vervaardigde product in een derde land wordt uitgevoerd?

         (1)  PB L 102, blz. 11.

         (2)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak F-36/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 september 2009 — Schell/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Toekenning van gratificatiepunten door directeuren-generaal — Bevorderingsronde 2007)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/84

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 24 september 2009 — Schell/Commissie
   (Zaak F-36/08) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Toekenning van gratificatiepunten door directeuren-generaal - Bevorderingsronde 2007)
   2009/C 267/151
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Arno Schell (Brussel, België) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari 2006 tot en met 31 december 2006 alsmede nietigverklaring van zijn bevorderingsrapport over het jaar 2007

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Schell zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 142 van 07/06/2008, blz. 40.