title: Zaak C-263/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 juni 2015 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie [Hogere voorziening — Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) — Vermindering van financiële bijstand — Methode van berekening door extrapolatie — Procedure tot vaststelling van het besluit door de Europese Commissie — Niet-naleving van de gestelde termijn — Gevolgen]

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 24 juni 2015 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-263/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) - Vermindering van financiële bijstand - Methode van berekening door extrapolatie - Procedure tot vaststelling van het besluit door de Europese Commissie - Niet-naleving van de gestelde termijn - Gevolgen])
   (2015/C 279/03)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Spanje/Commissie (T-65/10, T-113/10 en T-138/10, EU:T:2013:93) wordt vernietigd.

               2)

               De door de Commissie vastgestelde besluiten C(2009) 9270 van 30 november 2009, C(2009) 10678 van 23 december 2009 en C(2010) 337 van 28 januari 2010 tot vermindering van de bijstand die uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) is verleend in het kader van respectievelijk het onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma voor Andalusië op grond van beschikking C(94) 3456 van de Commissie van 9 december 1994, het onder doelstelling nr. 2 (1997-1999) vallende operationele programma voor het Baskenland op grond van beschikking C(1998) 121 van de Commissie van 5 februari 1998 en het onder doelstelling nr. 1 (1994-1999) vallende operationele programma voor de Valenciaanse regio op grond van beschikking C(1994) 3043/6 van de Commissie van 25 november 1994, worden nietig verklaard.

               3)

               De Europese Commissie zal zowel in eerste aanleg als in de onderhavige hogere voorziening de kosten van het Koninkrijk Spanje en haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door H. N. Carlsen en anderen tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-610/97)

text:
C 55/32               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20.2.98
Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.                        advocaat te Kopenhagen, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar,
                                                                   Grand-Rue 31.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Verzoeker, gewezen tijdelijke functionaris van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, heeft zich reeds
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit van de Raad van
tweemaal tot het Gerecht gewend (1). De voornaamste fei-
                                                                        3 november 1997 waarbij de Raad weigert documen-
ten in de onderhavige zaak zijn dezelfde als die in zaak
                                                                        ten over te leggen afkomstig van de juridische dien-
T-47/97.
                                                                        sten, met name:
Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen het                  Ð DOC.R/2026/77 (ENV.118) (AGRI 563),
door het tot aanstelling bevoegde gezag genomen besluit
dat vervat ligt in de brief die dit gezag op 14 januari 1997            Ð DOC.R/1867/77 (JUR.95) (ENV.106) en
aan verzoeker heeft gezonden, en op 22 januari 1997 offi-
cieel ter kennis is gebracht. In die brief weigerde het tot             Ð DOC.R/2048 dk/77 (ENV.199) (AGRI 568).
aanstelling bevoegde gezag in te gaan op verzoekers uitno-
diging om het arrest van het Gerecht van 27 februari 1992          Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-165/89 (2) volgens de regels uit te voeren en der-
halve zijn op 27 november 1996 op basis van de medische
                                                                   Verzoekers hebben een procedure ingeleid tegen de Deense
conclusies van nieuwe deskundigen opgestelde ontwerpbe-
                                                                   minister-president over de vraag in hoeverre hij gerechtigd
sluit als bedoeld in artikel 19 van de Regeling voor de ver-
                                                                   was het Verdrag betreffende de Europese Unie te ratifice-
zekering van de ambtenaren van de Europese Gemeen-
                                                                   ren, op de grond dat de toetreding hiertoe in strijd was
schappen tegen ongevallen en beroepsziekten, in te trek-
                                                                   met artikel 20 van de Deense grondwet, volgens welke
ken. Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring
                                                                   bepaling de aan de staatsorganen toekomende bevoegdhe-
van het in de brief van 14 januari 1997 vervatte besluit
                                                                   den in nader te bepalen omvang bij wet kunnen worden
waarbij definitief wordt gezegd, dat het ontwerpbesluit
                                                                   overgedragen aan internationale organen. Deze procedure
van 27 november 1996 regelmatig is en dat daartegen
                                                                   is thans aanhangig bij het Deense Hùjesteret.
enkel kan worden opgekomen door de zaak aan de medi-
sche commissie voor te leggen.
                                                                   Voor de behandeling door het Hùjesteret was het volgens
                                                                   verzoekers van wezenlijk belang, toegang te verkrijgen tot
Verzoeker stelt schending van het gezag van gewijsde, het          bepaalde documenten bij de Raad van de Europese Unie,
niet volgens de regels uitvoeren van het arrest van                die betrekking hebben op rechtshandelingen die de draag-
27 februari 1992 in zaak T-165/89, misbruik van bevoegd-           wijdte belichten van de bij de Deense toetredingswetten
heid, schending van de artikelen 18 en 19 van de verzeke-          aan de Europese Unie overgedragen bevoegdheid, waaron-
ringsregeling, schending van het beginsel van goed beheer          der met name de vraag van de toepassing van artikel 235
zoals dit bijvoorbeeld is neergelegd in artikel 15 van             van het Verdrag vóór het Verdrag van Maastricht. Verzoe-
bijlage VIII bij het statuut en, subsidiair, schending van         kers hebben tijdens de behandeling van de zaak voor het
artikel 73 van het statuut en artikel 12 van de verzeke-           Hùjesteret aan de Deense regering de overlegging van een
ringsregeling.                                                     lange reeks documenten verzocht, die met name betrek-
                                                                   king hebben op de overwegingen van de overige lidstaten
(1) Zaak T-165/89 (PB C 23 van 31.1.1990, blz. 9); zaak T-47/97    en de juridische dienst van de Raad betreffende de rechts-
    (PB C 142 van 10.5.1997, blz. 22).                             grond van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april
(2) Jurisprudentie 1992, blz. II-367.                              1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103 van
                                                                   25.4.1979, blz. 1); het Hùjesteret heeft verzoekers vorde-
                                                                   ring bij beschikking van 3 november 1997 gedeeltelijk toe-
                                                                   gewezen. Het Hùjesteret heeft zich daarbij niet uitgelaten
                                                                   over de overlegging van bij de Raad berustende documen-
                                                                   ten. Met deze vraag hadden verzoekers zich vóór de
Beroep, op 23 december 1997 ingesteld door H. N. Carl-             beschikking tot de Raad gewend.
      sen en anderen tegen Raad van de Europese Unie
                                                                   Bij het aangevochten besluit willigde de Raad het verzoek
                        (Zaak T-610/97)
                                                                   om overlegging van documenten in, maar wees hij het ver-
                          (98/C 55/63)                             zoek af om overlegging van de adviezen van de juridische
                                                                   diensten van de Raad en de Commissie waarom eveneens
                                                                   was verzocht. In dit verband voerde de Raad aan, dat het
                      (Procestaal: Deens)
                                                                   vaste praktijk was dat deze adviezen niet werden overge-
                                                                   legd, daar openbaarmaking van de standpunten van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  juridische diensten over door de Raad behandelde vragen
Gemeenschappen is op 23 december 1997 beroep ingesteld             afbreuk kon doen aan het algemeen belang van bescher-
tegen de Raad van de Europese Unie door H. N. Carlsen,             ming van de rechtszekerheid en de stabiliteit van het
I. Fangel, N. Fischer, J. E. Hansen, M. Henriksen, O. D.           Gemeenschapsrecht, alsook het algemeen belang bestaande
Jensen, Y. Petersen, I. Reedtz-Thott, L. Ringholm en A.            in het feit dat de Raad kan beschikken over onafhankelijke
Würgler, vertegenwoordigd door K. Djekjñr-Hansen,                  juridische advisering.
 ---pagebreak--- 20.2.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 55/33
Tot staving van hun beroep stellen verzoekers, dat de             Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad
Raad niet heeft voldaan aan het motiveringsvereiste van           van de Europese Unie ingesteld door NV Transfluvia, te
artikel 190 van het Verdrag. De Raad heeft onvoldoende            Menen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door P. Cavenaille en
gemotiveerd, waarom overlegging van de documenten                 K. Tanghe, advocaten te Luik, domicilie gekozen hebbende
waartoe de toegang werd geweigerd, afbreuk zou doen               te Luxemburg bij A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue
aan het ¹algemeen belangº. Daar de motivering enkel               Guillaume 62.
bestaat in de standaardverklaring dat adviezen van de juri-
dische diensten en bloc worden beschouwd als van de toe-
gang tot de documenten uitgezonderd, zonder een concrete          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
uitspraak over de vraag of de bescherming van de rechts-
zekerheid en de stabiliteit van het Gemeenschapsrecht
                                                                  Ð de vordering ontvankelijk en gegrond te verklaren,
waarop de Raad zich beroept, ook geldt met betrekking
tot de verlangde documenten, moet het besluit reeds op
deze grond wegens schending van wezenlijke vormvoor-              Ð vast te stellen dat verweerders aansprakelijk zijn voor
schriften nietig worden verklaard.                                     de door verzoekster geleden schade,
Verzoekers stellen voorts, dat het besluit in strijd is met       Ð verweerders bijgevolg hoofdelijk te veroordelen
fundamentele rechtsbeginselen betreffende de toepassing                tot betaling van een provisioneel bedrag van
van het Verdrag, waaronder in het bijzonder het geldende               46 655 281 BEF, onder voorbehoud van vermeerdering
beginsel van de doorzichtigheid van het besluitsvormings-              of vermindering in de loop van het geding, met rente
proces; vergelijk verklaring nr. 17 gehecht aan de slotakte            ad 8 % vanaf 1 januari 1993, datum waarop de schade
van het Verdrag betreffende de Europese Unie, de gedrags-              effectief is ontstaan, tot de dag van algehele betaling,
code betreffende de toegang van het publiek tot documen-
ten van de Raad en de Commissie (PB L 340 van
31.12.1993, blz. 41) en Besluit 93/731/EG van de Raad             Ð verweerders eveneens hoofdelijk te veroordelen in de
van 20 december 1993 betreffende toegang van het                       kosten.
publiek tot documenten van de Raad (PB L 340 van
31.12.1993, blz. 43). Verzoekers voeren in dit verband
aan, dat uitzonderingen op het grondbeginsel van door-            Middelen en voornaamste argumenten
zichtigheid eng moeten worden opgevat en dat de Raad
derhalve niet een hele groep documenten van de toegang
kan uitsluiten met de herkomst ervan als enig criterium.          Verzoekster, die een douaneagentschap drijft, klaagt, dat
Integendeel moet in concreto worden onderzocht in hoe-            verweerders haar intracommunautaire activiteiten per
verre op grond van de in de gedragscode genoemde over-            1 januari 1993 hebben geruïneerd door de afschaffing van
wegingen het individuele document van de toegang moet             de douanecontroles en -formaliteiten aan de binnengrenzen
worden uitgezonderd. In casu heeft een dergelijk concreet         bij een aantal nader genoemde handelingen. Ook klaagt
onderzoek op grond waarvan de toegang zou kunnen wor-             zij, dat verweerders geen doeltreffende overgangsmaatrege-
den geweigerd, niet plaatsgevonden.                               len hebben getroffen om de douaneagenten in staat te stel-
                                                                  len zich geleidelijk aan de nieuwe situatie aan te passen.
                                                                  Zij beroept zich terzake onder meer op schending van ver-
Subsidiair stellen verzoekers, dat de overwegingen waarop         worven rechten en van het vertrouwensbeginsel.
de Raad zich beroept, niet opgaan met betrekking tot de
verlangde documenten. De bescherming van de rechtsze-
kerheid en de stabiliteit van het Gemeenschapsrecht wordt
juist verzekerd doordat het publiek het recht heeft, kennis
te nemen van de volledige grondslag voor de door de
Raad genomen secundaire rechtshandelingen.
                                                                  Beroep, op 24 december 1997 ingesteld door NV Wybo
                                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en
                                                                                Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-619/97)
                                                                                (98/C 55/65)
Beroep, op 24 december 1997 ingesteld door NV Trans-
fluvia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
               en Raad van de Europese Unie                                           (Procestaal: Nederlands)
                      (Zaak T-611/97)
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                        (98/C 55/64)                              Gemeenschappen is op 24 december 1997 beroep tegen
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad
                  (Procestaal: Nederlands)                        van de Europese Unie ingesteld door NV Wybo, te Pope-
                                                                  ringe (BelgieÈ), vertegenwoordigd door P. Cavenaille en K.
                                                                  Tanghe, advocaten te Luik, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 Luxemburg bij A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue Guil-
Gemeenschappen is op 24 december 1997 beroep tegen                laume 62.


title: Zaak T-481/17: Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno en SFL/GAR

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/19

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2017 — Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno en SFL/GAR
   (Zaak T-481/17)
   (2017/C 318/25)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fundación Tatiana Pérez de Guzmán el Bueno (Madrid, Spanje) en SFL — Stiftung für Forschung und Lehre (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Pelayo Jiménez en A. Muñoz Aranguren, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) nietig te verklaren,

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/GAR.


title: Zaak T-382/06: Beroep ingesteld op 15 december 2006 — Tomkins/Commissie

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/30

         Beroep ingesteld op 15 december 2006 — Tomkins/Commissie
   (Zaak T-382/06)
   (2007/C 42/52)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Tomkins plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: T. Soames en S. Jordan, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 1 van beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER-overeenkomst (COMP/F-1/38.121 — fittingen) nietig te verklaren wat verzoekster betreft; subsidiair

               —

               artikel 2, sub h, van de bestreden beschikking in dier voege te wijzigen dat de aan verzoekster en Pegler opgelegde geldboete wordt verlaagd; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster verzoekt om nietigverklaring van artikel 1 van beschikking C(2006) 4180 def. van de Commissie van 20 september 2006 in zaak COMP/F-1/38.121 — Fittingen waarbij verzoekster en Pegler Ltd hoofdelijk en onverdeeld aansprakelijk werden gehouden voor een van 31 december 1988 tot 22 maart 2001 durende inbreuk op artikel 81 EG in de sector van de koperfittingen, en verzoekster een geldboete van 5,25 miljoen euro werd opgelegd. Subsidiair verzoekt verzoekster om wijziging van artikel 2, sub h, van de bestreden beschikking.
   Verzoekster stelt dat de Commissie om de hiernavolgende redenen inbreuk heeft gemaakt op artikel 230 EG.
   Ten eerste betoogt verzoekster dat de Commissie de regels in verband met de aansprakelijkheid van moedervennootschappen voor de handelingen van hun dochtervennootschappen heeft geschonden door haar hoofdelijk en onverdeeld aansprakelijk te houden voor de handelwijze van Pegler, een van haar voormalige dochtervennootschappen. Verzoekster stelt dus, dat de Commissie het recht kennelijk onjuist heeft toegepast doordat zij voor de aansprakelijkheid van de moedervennootschap is uitgegaan van een onjuiste rechtsgrond, en het criterium voor de aansprakelijkheid van aandeelhouders ten onrechte heeft toegepast in omstandigheden waar dit geen toepassing had mogen vinden. Daarenboven stelt verzoekster dat de Commissie zich heeft vergist door de gestelde activiteit van verzoekster in de bouwnijverheid relevant te achten voor het antwoord op de vraag, of verzoekster alleen maar een geldbelegger was die de verantwoordelijkheid voor de bedrijfsvoering op het niveau van de plaatselijke bedrijfseenheid aan Pegler had overgedragen. Voorts heeft de Commissie in deze zaak inbreuk gemaakt op het vermoeden van onschuld door voorbij te gaan aan haar eigen bewijslast inzake aandeelhoudersaansprakelijkheid en de bewijslast bij de aandeelhouder te leggen.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste opvatting van de feiten en niet rechtens afdoende heeft aangetoond dat verzoekster een doorslaggevende invloed uitoefende op het commerciële beleid van Pegler. Volgens verzoekster doen de feiten niet blijken van haar aansprakelijkheid op grond van (a) de relevante wetgeving, die door de Commissie niet dan wel onjuist werd toegepast, of (b) de onjuiste wetgeving zoals uiteengezet door de Commissie.
   In de derde plaats voert verzoekster aan dat de Commissie niet naar behoren heeft gemotiveerd waarom het door haar aangedragen bewijs niet volstond ter weerlegging van het vermoeden van doorslaggevende invloed.
   Ten vierde stelt verzoekster dat de Commissie bij de verhoging van de geldboete ter afschrikking een onjuist criterium heeft toegepast, en bij de berekening van de duur van Peglers deelneming aan de mededingingsregeling het bewijsmateriaal niet naar behoren heeft beoordeeld, waardoor zij de duur van de inbreuk niet op goede gronden en onnauwkeurig heeft vastgesteld.


title: Zaak F-120/07: Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Strack/Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/50

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Strack/Commissie
   (Zaak F-120/07)
   (2007/C 315/95)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Köln, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de besluiten van de Europese Commissie van 30 mei 2005, 25 oktober 2005, 15 maart 2007 en 20 juli 2007, voor zover daarbij de overboeking van het door verzoeker in 2004 niet opgenomen vakantieverlof tot twaalf dagen wordt beperkt en de compensatie voor het door verzoeker bij beëindiging van de dienst niet genoten vakantieverlof dienovereenkomstig wordt beperkt;

               —

               de Europese Commissie te gelasten verzoeker een financiële compensatie te betalen voor 26,5 dagen nog niet gecompenseerd, niet opgenomen vakantieverlof overeenkomstig artikel 4, tweede alinea, van bijlage V van het Ambtenarenstatuut, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 1 april 2005 ter hoogte van 2 procentpunten per jaar over het rentepercentage dat door de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de voornaamste herfinancieringstransacties is vastgesteld;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van zijn beroep beroept verzoeker zich op schending van artikel 4, leden 1 en 2, van bijlage V bij het Ambtenarenstatuut en op Mededelingen van de Administratie 66-2002 van verweerster. Volgens die bepalingen mocht hij het gedeelte van zijn vakantieverlof van 2004 dat hij om redenen van dienstbelang voor eind 2004 niet had kunnen opnemen, volledig doen overboeken naar 2005, wat hem bij de bestreden besluiten van de Commissie was geweigerd. De reden daarvoor was namelijk zijn ziekte die door de Commissie inmiddels als beroepsziekte was erkend.
   Voorts voert verzoeker aan dat de reden voor de subsidiaire schadevordering is dat verweerster ten onrechte heeft geweigerd aan verzoeker de compensatie te betalen die volgens artikel 4, tweede alinea, van bijlage V bij het Ambtenarenstatuut bij de beëindiging van de actieve dienst verschuldigd was.


title: Zaak F-40/13: Beroep ingesteld op 7 mei 2013 — ZZ/Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/60

         Beroep ingesteld op 7 mei 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-40/13)
   2013/C 207/103
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoeksters pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               verklaren dat artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig is;

               —

               nietig verklaren het besluit van 11 oktober 2012 waarbij voor de overdracht van verzoeksters pensioenrechten de toepassing wordt bevestigd van de parameters bedoeld in de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-415/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Barcelona — Spanje) — Mohamed Aziz/Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa) (Richtlijn 93/13/EEG — Consumentenovereenkomsten — Hypothecaire lening — Procedure van hypothecaire uitwinning — Bevoegdheden van nationale rechter die declaratoire procedure behandelt — Oneerlijke bedingen — Beoordelingscriteria)

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil de Barcelona — Spanje) — Mohamed Aziz/Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa)
   (Zaak C-415/11) (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Consumentenovereenkomsten - Hypothecaire lening - Procedure van hypothecaire uitwinning - Bevoegdheden van nationale rechter die declaratoire procedure behandelt - Oneerlijke bedingen - Beoordelingscriteria)
   2013/C 141/07
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Mercantil de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohamed Aziz

      Verwerende partijen: Caixa d’Estalvis de Catalunya, Tarragona i Manresa (Catalunyacaixa)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil — Uitlegging van punt 1, sub a en q, van de bijlage bij richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Bedingen die tot doel of tot gevolg hebben, de consument die zijn verbintenissen niet nakomt, een onevenredig hoge schadevergoeding op te leggen — Hypothecaire lening — Bepalingen van nationaal procesrecht inzake de procedure van uitwinning van met hypotheek of pand bezwaarde goederen waarbij de gronden worden beperkt op basis waarvan de persoon tegen wie wordt uitgevoerd, bezwaar kan maken

      Dictum

               1)

               Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een regeling van een lidstaat zoals die in het hoofdgeding, waarbij in een procedure van hypothecaire uitwinning geen gronden van bezwaar betreffende het oneerlijke karakter van een aan de executoriale titel ten grondslag liggend contractueel beding kunnen worden aangevoerd en de rechter in de declaratoire procedure, die bevoegd is om te oordelen of dat beding oneerlijk is, geen voorlopige maatregelen waaronder met name de schorsing van de uitwinningsprocedure kan opleggen wanneer deze maatregelen noodzakelijk zijn ter verzekering van de volle werking van zijn einduitspraak.

               2)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het begrip „aanzienlijke verstoring van het evenwicht” ten nadele van de consument aan de hand van een onderzoek van de toepasselijke nationale regels moet worden beoordeeld wanneer partijen geen regeling hebben getroffen, zodat bepaald kan worden of, en in voorkomend geval, in welke mate de overeenkomst de consument in een juridisch minder gunstige positie plaatst dan die welke het geldende nationale recht bepaalt. Daarbij is het ook relevant om na te gaan in welke juridische situatie de consument verkeert gelet op de middelen waarover hij volgens de nationale regeling beschikt om een einde te maken aan het gebruik van oneerlijke bedingen;

                           —

                           om te bepalen of sprake is van een verstoring van het evenwicht „in strijd met de goede trouw” moet worden nagegaan of de kredietverstrekker door op eerlijke en billijke wijze te onderhandelen met de consument redelijkerwijs ervan kon uitgaan dat de consument het betrokken beding zou aanvaarden indien daarover afzonderlijk was onderhandeld.

                     Artikel 3, lid 3, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat de bijlage waarnaar deze bepaling verwijst, slechts een indicatieve en niet uitputtende lijst bevat van bedingen die als oneerlijk kunnen worden aangemerkt.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak T-290/17: Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Stavytskyi/Raad

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/40

         Beroep ingesteld op 16 mei 2017 — Stavytskyi/Raad
   (Zaak T-290/17)
   (2017/C 231/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Edward Stavytskyi (België) (vertegenwoordigers: J. Grayston, Solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey en D. Rovetta, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 34), en uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 1), nietig verklaren, voor zover die handelingen verzoekers naam handhaven op de lijst van personen en entiteiten op wie beperkende maatregelen van toepassing zijn;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               De wettelijke regeling inzake de plaatsing op een lijst is in strijd met het evenredigheidsbeginsel aangezien iemand op grond van die regeling op een lijst kan worden geplaatst louter omdat tegen hem strafvervolging is ingesteld. De bestreden handelingen zijn dus op een onrechtmatige grondslag gebaseerd.

               2.

               De Raad heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling aangezien hij niet over een voldoende solide feitelijke grondslag beschikte om verzoeker op een lijst te plaatsen op grond dat door de Oekraïense autoriteiten tegen verzoeker strafvervolging was ingesteld wegens het verduisteren van overheidsmiddelen en activa.

               3.

               De motivering is ontoereikend, aangezien de Raad in de bestreden handelingen een ontoereikende en stereotiepe motivering heeft gegeven. Hij heeft namelijk gewoonweg de tekst overgenomen die was vermeld in de wettelijke regeling inzake plaatsing op een lijst.

               4.

               De in aanmerking genomen rechtsgrondslag is onjuist aangezien de door de Raad vastgestelde maatregelen, wat verzoeker betreft, geen handelingen op het gebied van het buitenlands beleid zijn, doch handelingen op het gebied van de internationale samenwerking in strafzaken, zodat die handelingen dus op een onjuiste rechtsgrondslag berusten.


title: Zaak C-321/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld (Duitsland) op 4 juli 2014 — Colena AG/Karnevalservice Bastian GmbH

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/40

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld (Duitsland) op 4 juli 2014 — Colena AG/Karnevalservice Bastian GmbH
   (Zaak C-321/14)
   2014/C 315/64
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Krefeld

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Colena AG

      Verwerende partij: Karnevalservice Bastian GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten (1) aldus worden uitgelegd dat een product dat niet onder deze verordening valt, moet voldoen aan de vereisten daarvan om de enkele reden dat op de buitenverpakking wordt vermeld dat het gaat om een „cosmetisch oogaccessoire waarvoor de Europese cosmeticarichtlijn geldt”?

               2)

               Moet verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten aldus worden uitgelegd dat zogeheten contactlenzen met motief zonder sterkte binnen de werkingssfeer van verordening nr. 1223/2009 vallen?

      (1)  PB L 342, blz. 59.


title: Zaak T-136/15: Beroep ingesteld op 20 maart 2015 — Evropaïki Dynamiki/Parlement

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/17

         Beroep ingesteld op 20 maart 2015 — Evropaïki Dynamiki/Parlement
   (Zaak T-136/15)
   (2015/C 228/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: I. Ampazis en M. Sfyri, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 13 februari 2015 (302534) van de vicevoorzitter van het Europees Parlement, waarbij het confirmatieve verzoek [op grond van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie] van verzoekende partij om toegang te krijgen tot de documenten van het Europees Parlement betreffende alle verzoeken om prijsopgave voor alle percelen van aanbesteding nr. ITS08 — externe dienstverlening voor IT-diensten 2008S/149-199622 werd verworpen en het besluit van 18 december 2014 van de secretaris-generaal van het Parlement werd bevestigd; en

               —

               verwijzing van het Parlement, zelfs bij verwerping van het beroep, in de juridische en andere kosten en uitgaven die in verband met dit beroep zijn gemaakt en gedaan.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 (1) doordat het Parlement de documenten waarom werd gevraagd niet afzonderlijk heeft beoordeeld en zelfs gedeeltelijke toegang tot de gevraagde documenten heeft geweigerd.

               2.

               Tweede middel: de door het Parlement aangevoerde rechtvaardiging met betrekking tot de bescherming van de openbare veiligheid, de persoonlijke levenssfeer, de commerciële belangen van een natuurlijke of een rechtspersoon en het besluitvormingsproces is geheel ongegrond.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-435/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Investrand BV/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Artikel 17, lid 2 — Recht op aftrek — Kosten voor adviesdiensten die zijn afgenomen in kader van arbitrageprocedure met oog op vaststelling van bedrag van schuldvordering die deel uitmaakt van vermogen van onderneming, doch is ontstaan voordat schuldeiser belastingplichtig was voor btw)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 februari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Investrand BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-435/05) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikel 17, lid 2 - Recht op aftrek - Kosten voor adviesdiensten die zijn afgenomen in kader van arbitrageprocedure met oog op vaststelling van bedrag van schuldvordering die deel uitmaakt van vermogen van onderneming, doch is ontstaan voordat schuldeiser belastingplichtig was voor btw)
   (2007/C 82/10)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Investrand BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 17, lid 2, van Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Door belastingplichtige betaalde diensten waarvan doel was, hoogte vast te stellen van vordering ontstaan vóór verwerving van hoedanigheid van belastingplichtige — Aftrek van belasting — Vraag of rechtstreeks en onmiddellijk verband tussen prestaties en zijn activiteit als belastingplichtige nodig is
   Dictum
   Artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, dient aldus te worden uitgelegd dat de kosten voor adviesdiensten die een belastingplichtige afneemt met het oog op de vaststelling van het bedrag van een schuldvordering die deel uitmaakt van het vermogen van zijn onderneming en betrekking heeft op een aandelenverkoop van vóór het tijdstip waarop hij voor de btw belastingplichtig is geworden, bij gebreke van gegevens die kunnen aantonen dat deze diensten uitsluitend in de door de belastingplichtige verrichte economische activiteit in de zin van deze richtlijn hun oorzaak vinden, niet rechtstreeks en onmiddellijk verband houden met deze activiteit en bijgevolg geen recht doen ontstaan op aftrek van de daarop drukkende btw.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-369/06: Beroep ingesteld op 8 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/15

         Beroep ingesteld op 8 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-369/06)
   (2006/C 261/27)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Scharf en K. Gross, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/52/EG van de Commissie van 26 juli 2000 tot wijziging van richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van de richtlijn en artikel 249, lid 3, EG van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn 2000/52/EG in nationaal recht is op 31 juli 2001 verstreken.

      (1)  PB L 193, blz. 75.


title: Zaak T-282/07: Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Tailor/BHIM (linkerachterzak)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/15

         Beroep ingesteld op 24 juli 2007 — Tailor/BHIM (linkerachterzak)
   (Zaak T-282/07)
   (2007/C 235/28)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Tom Tailor GmbH (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: S. O. Gillert, K. Vanden Bossche en F. Schiwek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 mei 2007 (zaak R 669/2006-1);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „linkerachterzak” voor waren van klasse 25 (aanvraag nr. 4 287 751)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het aangevraagde merk voldoende onderscheidend vermogen bezit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Beroep, op 9 april 1998 ingesteld door Koninkrijk Zweden tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-100/98)

text:
4.7.98                 NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 209/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                  Europese Unie door Koninkrijk Zweden, vertegenwoor-
                                                                  digd door L. Nordling, rättschef, domicilie gekozen
                                                                  hebbende te Luxemburg ter Zweedse ambassade, rue
1. de beschikking van de Commissie van 9 februari 1998,           H. Heine 2.
     SG(98) D/1124 in alle onderdelen wegens schending
     van het EG-Verdrag, schending van fundamentele
                                                                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
     vormvoorschriften en misbruik van bevoegdheid nietig
     te verklaren;
                                                                  1. krachtens artikel 173 van het Verdrag TAC-Verorde-
                                                                       ning (EG) nr. 45/98 van de Raad (1) nietig te verklaren
2. de Commissie in de kosten te verwijzen.                             voorzover zij betrekking heeft op de verdeling van
                                                                       kabeljauw in zone III b, c, d;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  2. verweerder in de kosten te verwijzen.
Schending van het EG-Verdrag, schending van fundamen-             Middelen en voornaamste argumenten
tele vormvoorschriften en misbruik van bevoegdheid. De
litigieuze steun moet als bestaande steun worden aange-
merkt, daar de Commissie heeft nagelaten binnen een pas-          Schending van artikel 121, lid 1, van de Akte betreffende
sende termijn een standpunt te bepalen over de voorgeno-          de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk,
men steun. De inleiding van een formele onderzoeksproce-          de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de
dure is dan ook in strijd met het Verdrag, omdat de steun         aanpassing van de verdragen waarop de Europese Unie is
daardoor ten onrechte als nieuw aangemelde steun wordt            gegrond, zoals gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom,
aangemerkt en uitdrukkelijk wordt vastgesteld dat uitvoe-         EGKS van de Raad (2).
ring van de steunmaatregel ingevolge artikel 93, lid 3, ver-
boden is. Verzoekster geeft te kennen, dat zij de Commis-         Voor 1988 stond de Gemeenschap een vangsthoeveelheid
sie uiterlijk bij schrijven van 19 maart 1997 alle gegevens       van 86 547 ton kabeljauw ter beschikking in de commu-
heeft verstrekt die de Commissie nodig had om zich over           nautaire viswateren in zone III b, c, d. Overeenkomstig de
de verenigbaarheid van de maatregel met het Verdrag te            voorwaarden in artikel 121, lid 1, van de Toetredingsakte
kunnen uitspreken; alle latere ¹vragenº van de Commissie          bedroeg het aan Zweden toe te kennen aandeel in die
waren geenszins relevant voor de te geven beschikking,            vangsthoeveelheid 29 921 ton (0,35037  50 000 + 0,4
maar dienden de totstandbrenging van een beschikking              36 947  400  1 976). Hiermee is in aanmerking geno-
kennelijk alleen maar te vertragen.                               men, dat de overdracht van 400 ton aan Polen overeen-
                                                                  komstig de overeenkomst tussen de Gemeenschap en Polen
                                                                  op het quotum van Zweden in mindering is gebracht, en
De Commissie betoogt, dat zij gerechtigd is, tegen de uit-        dat 1 976 ton van het Zweedse quotum voor 1998 moet
voering van de maatregelen na behoorlijke aankondiging            worden overgedragen aan andere lidstaten overeenkomstig
van de lidstaat in de ¹Lorenz-procedureº bezwaar te               de afspraken in het kader van de ondertekening van de
maken. Haar bezwaren moeten klaarblijkelijk tot gevolg            EER-Overeenkomst. Evenwel is aan Zweden bij Verorde-
hebben, dat daarna (ex tunc of ex nunc?) geen sprake is           ning (EG) nr. 45/98 een hoeveelheid van 29 246 ton toege-
van bestaande steun. Dit blijkt uit de laatste alinea van het     wezen, 675 ton minder dan uit de Toetredingsakte voort-
hoofdstuk ¹Hintergrundº van de aangevochten beschik-              vloeit.
king en uit punt 2.1, laatste volzin, en punt 5.1, laatste
volzin, van de steuncodex van de Commissie. Volgens ver-
                                                                  (1) PB L 12 van 19.1.1998, blz. 1.
zoekster heeft de Commissie niet het recht, bezwaren ken-         (2) PB L 1 van 1.1.1995, blz. 1.
baar te maken, en heeft zij dit recht, gesteld dat zij dit aan
de steuncodex ontleent, te laat uitgeoefend zodat het geen
gevolgen kan hebben.
                                                                  Verzoek van het Bundesgerichtshof van 5 maart 1998 om
                                                                  een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Union
                                                                  Deutsche Lebensmittelwerke GmbH en Schutzverband
      Beroep, op 9 april 1998 ingesteld door Koninkrijk                       gegen Unwesen in der Wirtschaft e.V.
          Zweden tegen Raad van de Europese Unie                                         (Zaak C-101/98)
                        (Zaak C-100/98)                                                    (98/C 209/33)
                         (98/C 209/32)
                                                                  Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 5 maart
                                                                  1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen           9 april 1998, in het geding tussen Union Deutsche Lebens-
is op 9 april 1998 beroep ingesteld tegen Raad van de             mittelwerke GmbH en Schutzverband gegen Unwesen in


title: Zaak C-503/06: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Afwijkingen van regeling ter bescherming van in wild levende vogelsoorten — Regio Ligurië)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/8

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-503/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - Afwijkingen van regeling ter bescherming van in wild levende vogelsoorten - Regio Ligurië)
   (2008/C 171/13)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Recchia, gemachtigde)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia, gemachtigde, en G. Fiengo, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Vaststelling en toepassing door de regio Ligurië van een wettelijke regeling inzake de goedkeuring van afwijkingen van de regeling ter bescherming van in het wild levende vogelsoorten, die niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door de vaststelling en de toepassing door de regio Ligurië van een wettelijke regeling inzake de goedkeuring van afwijkingen van de regeling ter bescherming van in het wild levende vogelsoorten, die niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 9 van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, is de Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak T-335/11: Beroep ingesteld op 23 juni 2011 — Bulgarije/Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/22

         Beroep ingesteld op 23 juni 2011 — Bulgarije/Commissie
   (Zaak T-335/11)
   2011/C 331/45
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Bulgarije (vertegenwoordigers: T. Ivanov en E. Petranova)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 15 april 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht [Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2517]

      Conclusies

               —

               het uitvoeringsbesluit van de Commissie van 15 april 2011 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), hebben verricht [Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2517 (1)] nietig verklaren voor zover dit op de Republiek Bulgarije betrekking heeft of, subsidiair;

               —

               de correctie van 10 % op de in het kader van het ELGF gedane uitgaven voor de regeling inzake één enkele areaalbetaling, en de correctie van 10 % in het kader van het ELFPO, as 2 („Verbetering van het milieu en het platteland”) van het Bulgaarse programma voor plattelandsontwikkeling, verlagen tot 5 %; en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.
   1)   Eerste middel: schending van artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005
       (2)

   In de eerste plaats stelt de Republiek Bulgarije dat de Commissie niet heeft aangetoond dat Bulgarije inbreuk heeft gemaakt op wetgeving van de Unie. In de bestreden beschikking heeft de Commissie financiële correcties voorgesteld van 10 % voor de uitgaven uit hoofde van de regeling inzake één enkele areaalbetaling en uit hoofde van as 2 („Verbetering van het milieu en het platteland”) van het Bulgaarse programma voor plattelandsontwikkeling, wegens vermeende tekortkomingen in de werking van het LPIS-GIS, waardoor geen essentiële controles konden worden verricht, hetgeen wijst op het zeer slecht functioneren van het controlesysteem, wat resulteerde in een groot risico van aanzienlijke verliezen voor het fonds. Tevens is er een correctie van 5 % voorgesteld voor de aanvullingen op de rechtstreekse betalingen, wegens vermeende tekortkomingen in de werking van het LPIS-GIS. De verzoekende partij overlegt een reeks gegevens en feitelijke elementen waaruit blijkt dat kruiscontroles en controles ter plaatse hebben plaatsgevonden, die de beweringen van de Commissie weerleggen.
   In de tweede plaats betoogt de verzoekende partij dat de Commissie, wat de aan financiering onttrokken bedragen betreft, zowel de aard als de ernst van de inbreuk op de toepasselijke regelgeving onjuist heeft beoordeeld. In dat verband betoogt de verzoekende partij dat de door haar uitgevoerde essentiële controles nog verder gingen dan de relevante wetgeving vereist en dat de conclusie van de Commissie dat geen dergelijke controles werden uitgevoerd niet overeenkomt met de werkelijke toestand van de controleregelingen in de Republiek Bulgarije.
   In de derde plaats voert de verzoekende partij aan dat de kans op schade voor de begroting van de Unie onjuist is beoordeeld. Volgens haar heeft de Commissie een vergissing begaan betreffende de financiële gevolgen van de inbreuk op de regelgeving van de Unie, door zich te baseren op het eindverslag van het bemiddelingsorgaan in zaak 10/BG/442, waarin uitdrukkelijk is vermeld dat de Bulgaarse autoriteiten alle blijvend grasland ter plaatse hebben gecontroleerd.
   2)   Tweede middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

   Volgens de verzoekende partij, die zich baseert op artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 en op de eis van het Gerecht dat het bedrag van de correctie duidelijk in verband moet staan met de eventuele schade, moet het percentage van de financiële correctie in verhouding staan tot de geconstateerde onregelmatigheden en tot het risico voor de begroting van de Unie. De in casu opgelegde correcties gaan verder dan hetgeen passend en noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstelling van de goedkeuringsprocedure, en moeten bijgevolg worden verlaagd.
   3)   Derde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel

   De verzoekende partij betoogt dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op het rechtszekerheidsbeginsel door voorbij te gaan aan de richtsnoeren die zij zelf in document VI/5530/97 (3) heeft vastgesteld. Gelet op het feit dat de Bulgaarse autoriteiten essentiële controles hebben uitgevoerd, had de Commissie op basis van dat document financiële correcties moeten voorstellen van 5 % in plaats van 10 % voor de uitgaven uit hoofde van de regeling inzake één enkele areaalbetaling en uit hoofde van as 2 („Verbetering van het milieu en het platteland”) van het Bulgaarse programma voor plattelandsontwikkeling.
   De verzoekende partij is bovendien van mening dat de bepalingen waarop de Commissie zich beroept om drie regels te formuleren die door de Republiek Bulgarije niet zouden zijn nageleefd, de lidstaten bepaalde verplichtingen opleggen die afwijken van die welke zijn vermeld in de officiële mededeling. Niet alleen zijn twee van de drie regels niet uitdrukkelijk vermeld in de relevante verordeningen, maar evenmin bestaan er duidelijke beoordelingscriteria voor de toepassing ervan. Wat de derde regel betreft, bestaan er evenmin duidelijke beoordelingscriteria voor de toepassing ervan. De Republiek Bulgarije betoogt dat zij heeft voldaan aan de voorwaarden van artikel 26 van verordening nr. 796/2004 (4).
   4)   Vierde middel: schending van artikel 296, tweede alinea, VWEU

   De bestreden beschikking resulteert in de onttrekking aan de financiering door de Europese Unie van door de Republiek Bulgarije gedane uitgaven ten bedrage van 24 543 106,87 EUR. De verzoekende partij stelt dat, gelet op het feit dat de bestreden beschikking haar nadeel berokkent, zij er een aanzienlijk belang bij heeft dat de Europese Commissie naar behoren motiveert waarom de financiële correcties zijn opgelegd. Volgens de verzoekende partij heeft de Commissie onvoldoende duidelijk en nauwkeurig uiteengezet waarom zij financiële correcties heeft opgelegd, en bijgevolg niet voldaan aan haar verplichting tot motivering van de bestreden beschikking ten aanzien van de Republiek Bulgarije.

      (1)  PB L 102 van 16.4.2011, blz. 33.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, 2005, blz. 1).

      (3)  Document nr. VI/5330/97 van de Commissie van 23 december 1997, „richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van het EOGFL-Garantie”

      (4)  Verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, 2004, blz. 18).


title: Zaak C-322/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 juli 2007 door Papierfabrik August Koehler AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 april 2007 in zaak T-109/02, (Bolloré/Commissie), T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Commissie), T-122/02 (Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld/Commissie), T-125/02 (Papierfabrik August Koehler/Commissie), T-126/02 (M-real Zanders/Commissie), T-128/02 (Papeteries Mougeot/Commissie), T-129/02 (Torraspapel/Commissie), T-132/02 (Distribuidora Vizcaína de Papeles/Commissie) en T-136/02 (Papelera Guipuzcoana de Zicuñaga/Commissie)

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/5

         Hogere voorziening ingesteld op 12 juli 2007 door Papierfabrik August Koehler AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 april 2007 in zaak T-109/02, (Bolloré/Commissie), T-118/02 (Arjo Wiggins Appleton/Commissie), T-122/02 (Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld/Commissie), T-125/02 (Papierfabrik August Koehler/Commissie), T-126/02 (M-real Zanders/Commissie), T-128/02 (Papeteries Mougeot/Commissie), T-129/02 (Torraspapel/Commissie), T-132/02 (Distribuidora Vizcaína de Papeles/Commissie) en T-136/02 (Papelera Guipuzcoana de Zicuñaga/Commissie)
   (Zaak C-322/07 P)
   (2007/C 223/05)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Papierfabrik August Koehler AG (vertegenwoordigers: I. Brinker, S. Hirsbrunner, Rechtsanwälte, J. Schwarze, Universitätsprofessor)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 26 april 2007 (in zaak T-125/02) te vernietigen voor zover het voor rekwirante bezwarend is;

               —

               beschikking 2004/337/EG van de Commissie van 20 december 2001 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/E-1/36.212 — Zelfkopiërend papier) (1) nietig te verklaren voor zover zij voor rekwirante bezwarend is;
               subsidiair, de in artikel 3 van de beschikking aan rekwirante opgelegde geldboete te verminderen;

               —

               meer subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof;

               —

               in ieder geval de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen aan: de redenering van het Gerecht met betrekking tot de berekening van de geldboete is in strijd met het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel. Rekwirante stelt in zoverre een schending van het materiële gemeenschapsrecht. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ervan uit te gaan dat het geen rol speelt dat rekwirante een familieonderneming is en anders dan de andere ondernemingen geen rechtstreekse toegang tot de kapitaalmarkt heeft. In plaats daarvan heeft het Gerecht er ten onrechte op gewezen dat een onderneming zich niet ten eigen voordele kan beroepen op onrechtmatig gedrag waarvan anderen hebben kunnen profiteren. Op dit argument heeft rekwirante echter geenszins een beroep gedaan. Het Gerecht heeft de structurele verschillen tussen rekwirante en de andere ondernemingen die een inbreuk wordt verweten, niet naar waarde geschat. Daarmee heeft het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling en het evenredigheidsbeginsel geschonden.
   Het Gerecht is er bovendien ten onrechte van uitgegaan dat rekwirante in de periode vóór oktober 1993 aan de inbreuk heeft deelgenomen. In dit verband heeft het onvoldoende bewijsmiddelen aangevoerd, deze op tegenstrijdige wijze beoordeeld en bovendien verkeerd weergegeven, in strijd met het vermoeden van onschuld gehandeld en de rechten van de verdediging van rekwirante geschonden. Rekwirante stelt in zoverre een procedurefout. De redenering waarop het Gerecht baseert dat de officiële bijeenkomsten van de vereniging AEMCP in de periode tussen januari 1992 en september 1993 als kader voor prijsafspraken op Europees niveau hebben gediend, is ontoereikend en innerlijk tegenstrijdig. Het Gerecht heeft voorts blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ervan uit te gaan dat rekwirante heeft deelgenomen aan onofficiële bijeenkomsten waar prijzen op nationaal niveau zijn besproken.

      (1)  PB L 115 van 21.4.2004, blz. 1.


title: Zaak C-341/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2012 door Mizuno KK tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012 in zaak T-101/11, Mizuno KK/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/25

         Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2012 door Mizuno KK tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012 in zaak T-101/11, Mizuno KK/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-341/12 P)
   2012/C 287/48
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Mizuno KK (vertegenwoordigers: T. Wessing, T. Raab en H. Lauf, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 8 mei 2012 in zaak T-101/11 en de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 december 2010 in zaak R 0821/2010-1 vernietigen;

               —

               de andere partij in de procedure verwijzen in zowel de kosten van de procedure in eerste aanleg als de kosten in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht van 8 mei 2012 in zaak T-101/11 houdende verwerping van het beroep tot vernietiging van beslissing R 821/2010-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 15 december 2010 inzake een oppositieprocedure tussen Golfino AG en Mizuno KK.
   Rekwirante onderbouwt haar hogere voorziening in wezen met de hierna volgende middelen.
   Het Gerecht heeft de beschermingsomvang en het onderscheidend vermogen van het oudere beeldmerk dat de letter „G” en het symbool „+” bevat, onjuist beoordeeld. Het Gerecht is er ten onrechte van uitgegaan dat de combinatie van deze twee bestanddelen geen betekenis heeft.
   Op basis van die onjuiste vaststelling heeft het Gerecht ten onrechte geoordeeld dat sprake is van gevaar voor verwarring tussen het oudere beeldmerk en het door rekwirante aangevraagde beeldmerk bestaande uit de letter „G”, het symbool „+” alsook een pijlsymbool, aangezien het Gerecht bij de beoordeling van de overeenstemming tussen de tekens niet van de door beide merken opgeroepen totaalindruk maar van de afzonderlijke bestanddelen van deze merken is uitgegaan.
   Het Gerecht heeft dienaangaande ten onrechte geoordeeld dat het feit dat beide beeldmerken de letter „G” bevatten, een groter gewicht heeft dan de andere, van elkaar verschillende bestanddelen van deze merken. Het Gerecht had zich evenwel niet op de letter „G” als zodanig mogen baseren, maar enkel op de symbolen in hun geheel beschouwd.
   De conflicterende merken bestaan weliswaar beide uit het foneem/g/, maar het zwaartepunt van deze merken ligt duidelijk in hun grafische en niet in hun fonetische verschijningsvorm. Bijgevolg bestaat geen gevaar voor verwarring tussen de twee merken.


title: Zaak C-226/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Flughafen Köln/Bonn GmbH/Hauptzollamt Köln (Richtlijn 2003/96/EG — Communautaire regeling voor belasting van energieproducten en elektriciteit — Artikel 14, lid 1, sub a — Vrijstelling voor energieproducten gebruikt voor opwekking van elektriciteit — Mogelijkheid om uit milieubeleidsoverwegingen belasting te heffen — Rechtstreekse werking van vrijstelling)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Flughafen Köln/Bonn GmbH/Hauptzollamt Köln
   (Zaak C-226/07) (1)

   (Richtlijn 2003/96/EG - Communautaire regeling voor belasting van energieproducten en elektriciteit - Artikel 14, lid 1, sub a - Vrijstelling voor energieproducten gebruikt voor opwekking van elektriciteit - Mogelijkheid om uit milieubeleidsoverwegingen belasting te heffen - Rechtstreekse werking van vrijstelling)
   (2008/C 223/23)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Flughafen Köln/Bonn GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Köln
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51) — Rechtstreekse werking — Nationale regeling die voor de opwekking van stroom gebruikte gasolie niet vrijstelt van de belasting op minerale oliën
   Dictum
   Artikel 14, lid 1, sub a, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, heeft, voor zover het voor de opwekking van elektriciteit gebruikte energieproducten vrijstelt van de belasting waarin deze richtlijn voorziet, rechtstreekse werking in die zin dat een particulier zich er voor de nationale rechter in het kader van een geding, zoals het hoofdgeding, rechtstreeks op kan beroepen tegenover de douaneautoriteiten van de betrokken lidstaat met betrekking tot een tijdvak waarin deze staat had nagelaten deze richtlijn binnen de gestelde termijn in zijn nationale rechtsorde om te zetten, teneinde zich te verzetten tegen de toepassing van een nationale regeling die onverenigbaar zou zijn met deze bepaling en, derhalve, de met genoemde bepaling strijdige belasting terug te krijgen.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-506/04: Beroep, op 31 december 2004 ingesteld door SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/28

         Beroep, op 31 december 2004 ingesteld door SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-506/04)
   (2005/C 193/47)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 31 december 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door SUCCESS-MARKETING Unternehmensberatungsgesellschaft m.b.H., gevestigd te Linz (Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Secklehner en C. Ofner, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: CHIPITA INTERNATIONAL S.A. INTERNATIONAL DIVISION, gevestigd te Athene.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 oktober 2004 (zaak R 39/2004-2) te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd:

               beeldmerk PAN SPEZIALITÄTEN voor waren van klasse 30 (kant-en-klare mengsels voor het bakken van brood, taarten, broodjes, croissants, pizza's, …) — gemeenschapsmerk nr. 382 374

               Houder van het gemeenschapsmerk:

               CHIPITA INTERNATIONAL S.A. INTERNATIONAL DIVISION

               Verzoekster in de nietigheidsprocedure:

               verzoekster

               Beslissing van de nietigheidsafdeling:

               afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

                           —

                           het ingeschreven merk heeft geen onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94;

                           —

                           voor de waren die graan bevatten respectievelijk met graanpreparaten worden vervaardigd, is het merk beschrijvend en komt het derhalve niet voor bescherming in aanmerking ingevolge artikel 7, lid 1, sub c, van deze verordening. Voor de waren die geen graan bevatten respectievelijk niet met graanpreparaten worden vervaardigd, is het merk misleidend in de zin van artikel 7, lid 1, sub g, van deze verordening.


title: Zaak T-231/14 P: Arrest van het Gerecht van 16 september 2015 — EMA/Drakeford („Hogere voorziening — Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Overeenkomst voor bepaalde duur — Besluit tot niet-verlenging — Artikel 8, eerste alinea, RAP — Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde duur in een overeenkomst voor onbepaalde duur — Volledige rechtsmacht”)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/37

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2015 — EMA/Drakeford
   (Zaak T-231/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Overeenkomst voor bepaalde duur - Besluit tot niet-verlenging - Artikel 8, eerste alinea, RAP - Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde duur in een overeenkomst voor onbepaalde duur - Volledige rechtsmacht”))
   (2015/C 363/45)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: T. Jabłoński en N. Rampal Olmedo, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Andere partij in de procedure: David Drakeford (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden); Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en E. Maurage, gemachtigden); Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen (Frontex) (vertegenwoordigers: H. Caniard en V. Peres de Almeida, gemachtigden); Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordigers: D. Detken, S. Gabbi en C. Pintado, gemachtigden), en Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) (vertegenwoordigers: J. Mannheim en A. Daume, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 5 februari 2014, Drakeford/EMA (F-29/13, JurAmbt., EU:F:2014:10), en strekkende tot vernietiging van dat arrest.

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 5 februari 2014, Drakeford/EMA (F-29/13, EU:F:2014:10), wordt nietig verklaard voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken in dat arrest zijn volledige rechtsmacht op financieel gebied heeft uitgeoefend.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden voor David Drakeford en voor het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA).

               5)

               De Europese Commissie, het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen (Frontex), de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) dragen hun eigen kosten van deze procedure.

      (1)  PB C 202 van 30.6.2014.


title: Zaak T-450/15: Arrest van het Gerecht van 27 september 2016 — Satkirit Holdings/EUIPO — Advanced Mailing Solutions (luvoworld) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk luvoworld — Ouder Uniewoordmerk luvo — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/17

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2016 — Satkirit Holdings/EUIPO — Advanced Mailing Solutions (luvoworld)
   (Zaak T-450/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk luvoworld - Ouder Uniewoordmerk luvo - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 410/22)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Satkirit Holdings Ltd (Douglas, Man) (vertegenwoordiger: M. Vanhegan, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Sliwinska en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Advanced Mailing Solutions Ltd (East Kilbride, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 21 mei 2015 (zaak R 1480/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Advanced Mailing Solutions en Satkirit Holdings

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Satkirit Holdings Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Verzoek van het arrest van de Raad van State van het Koninkrijk België van 29 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Inter-Environnement Wallonie, vzw en het Waalse Gewest (Zaak C-129/96)

text:
22 . 6 . 96                                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 180/21
           voorlopige tenuitvoerlegging werd uitgesproken en                    door haar eigen of door andere, nieuw aangestelde
           die zij dus niet voor het buitenlandse gerecht                       werknemers ?
           hebben opgeworpen, ongeacht of zij die elementen
           redelijkerwijze konden voorzien;
       v ) elementen waarvan verweersters op de hoogte
           waren, maar die zij niet konden opwerpen voor het              Verzoek van het arrest van de Raad van State van het
           buitenlandse gerecht ?                                         Koninkrijk België van 29 maart 1996 om een prejudiciële
                                                                          beslissing in het geding tussen Inter-Environnement Wallo
Accessoire bevoegdheden bij de uitoefening van de in                                       nie, vzw en het Waalse Gewest
artikel 38, eerste alinea neergelegde bevoegdheid de uit                                            ( Zaak C-129/96 )
spraak aan te houden
                                                                                ( 96/C 180/44 )
7. Kan het krachtens artikel 37, eerste alinea , over het
                                                                          Het arrest van de Raad van State van het Koninkrijk België
      verzet oordelende gerecht de aanhouding van zijn
      uitspraak afhankelijk stellen van de voorwaarde, dat de             heeft bij beschikking van 29 maart 1996 , ingekomen ter
      debiteur een zekerheid of garantie verschaft die toerei            griffie van het Hof van Justitie op 23 april 1996 , in het
      kend is om de belangen van de crediteur te beschermen               geding tussen Inter-Environnement Wallonie, vzw en het
      ingeval het hoger beroep van de debiteur in de staat van            Waalse Gewest, het Hof van Justitie van de Europese
      herkomst wordt afgewezen ?                                          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                                                                          over de navolgende vragen:
(') Artikel 38 , eerte alinea , van het Verdrag van 27 september 1968     1 . Staan de artikelen 5 en 189 EEG-Verdrag eraan in de
     betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging            weg, dat de Lid-Staten een regeling vaststellen die in
     van beslissingen in burgerlijke en handelszaken ( PB 1972 ,
     L 299 , blz . 32 ), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober
                                                                                strijd is met Richtlijn 75/442/EEG van 15 juli 1975 (*)
     1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken ,                  betreffende afvalstoffen zoals gewijzigd bij Richtlijn
     Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en                 91 /156/EEG van 18 maart 1991 ( 2 ), tijdens de termijn
     Noord-lerland ( PB 1978 , L 304 , blz . 1 ).                               voor omzetting van deze laatste richtlijn ?
                                                                                Staan dezelfde verdragsbepalingen eraan in de weg, dat
                                                                                de Lid-Staten een regeling vaststellen en in werking doen
                                                                                treden die zich aandient als een omzetting van deze
                                                                                richtlijn, doch waarvan de bepalingen in strijd lijken te
Verzoek van de Sala de lo Social del Tribunal Superior de                       zijn met de bepalingen van deze richtlijn ?
Justicia de Murcia van 22 februari 1996 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Francisco Hernández Vidal                 2 . Is een stof, bedoeld in bijlage I bij Richtlijn 91 /156/EEG
SA en P. Gómez Pérez, M. Gómez Pérez, Contratas y                               van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van
                                Limpiezas SL                                    Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen die direct
                            ( Zaak C-127/96 )                                   of indirect zijn opgenomen in een industrieel produk
                                                                                tieproces, een afvalstof in de zin van artikel 1 , sub a, van
                               ( 96/C 180/43 )
                                                                                deze richtlijn ?
De Sala de lo Social del Tribunal Superior de Justicia de                 (') PB nr. L 194, blz . 39 .
Murcia heeft bij beschikking van 22 februari 1996, ingeko                ( 2 ) PB nr. L 78 , blz . 32 .
men ter griffie van het Hof van Justitie op 22 april 1996 , in
het geding tussen Francisco Hernândez Vidal SA en P.
 Gómez Pérez, M. Gómez Pérez, Contratas y Limpiezas SL,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo (2e
vragen :                                                                  Secção — Contencioso Tributário ) van 28 februari 1996 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda
 a ) Is het verrichten van werkzaamheden, bestaande in het                            Pública en Solisnor-Estaleiros Navais SA
       schoonmaken van de lokalen van een onderneming
                                                                                ( Zaak C-130/96 )
       waarvan de hoofdactviteit niet het schoonmaken is, in
       casu namelijk de vervaardiging van kauwgom en snoep                                               ( 96/C 180/45 )
       goed, maar die wel voortdurend behoefte heeft aan deze
       nevenactiviteit, te beschouwen als „ onderdeel van een              Het Supremo Tribunal Administrative (2e Secçâo — Con
       vestiging "?                                                        tencioso Tributârio ) heeft bij vonnis van 28 februari 1996 ,
                                                                           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 24 april
 b ) Kan „ overdracht krachtens overeenkomst " aldus wor                  1996 , in het geding tussen Fazenda Püblica en Solisnor
       den verstaan, dat daaronder ook valt de ontbinding van              Estaleiros Navais SA, het Hof van Justitie van de Europese
       een jaarlijks te verlengen overeenkomst tot het verrich            Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
       ten van schoonmaakwerkzaamheden na afloop van het                   over de navolgende vraag:
       derde jaar op beslissing van de onderneming waarvoor
       die werkzaamheden worden verricht ? Zo ja , is het dan              Moet het zegelrecht dat de hiervoor genoemde kenmerken
       van belang of de onderneming waarvoor die werkzaam                 vertoont, worden aangemerkt als omzetbelasting in de zin
       heden worden verricht, de schoonmaak laat uitvoeren                 van artikel 33 van de zesde richtlijn ( J ), eventueel onvermin


title: Zaak C-506/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2009 door de Portugese Republiek tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 september 2009 in zaak T-385/05, Transnáutica — Transportes e Navegação SA/Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/24

         Hogere voorziening ingesteld op 7 december 2009 door de Portugese Republiek tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zevende kamer) van 23 september 2009 in zaak T-385/05, Transnáutica — Transportes e Navegação SA/Commissie
   (Zaak C-506/09 P)
   2010/C 63/39
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes, C. Guerra Santos, J. Gomes, P. Rocha, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Transnáutica — Transportes e Navegação, SA, en Europese Commissie

      Conclusies

               —

               toewijzen het verzoek van de Portugese autoriteiten strekkende tot schorsing door het Hof van de behandeling van de onderhavige voorziening totdat het Gerecht zich heeft uitgesproken, aangezien bij derdenverzet niet alleen het recht in geding is, maar ook de feitelijke aspecten van de zaak aan de orde zijn;

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2009 in zaak T-385/05, Transnáutica/Commissie, houdende nietigverklaring van beschikking REM 05/2004 van de Commissie van 6 juli 2005 waarbij Transnáutica terugbetaling en kwijtschelding van bepaalde invoerrechten is geweigerd, vernietigen;

               —

               Transnáutica verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg ten onrechte heeft geconcludeerd dat de Portugese douaneautoriteiten een vergissing hebben begaan bij de vaststelling van en het toezicht op de bij de betrokken transitverrichtingen gehanteerde globale waarborg.
   Rekwirante stelt eveneens dat geen oorzakelijk verband kan worden gelegd tussen de beweerdelijk door de Portugese autoriteiten begane vergissingen en het feit dat de goederen nadien aan het douanetoezicht zijn onttrokken. Door anders hierover te oordelen heeft het Gerecht volgens haar het Unierecht geschonden.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 april 2005 in zaak C-6/03 (verzoek van het Verwaltungsgericht Koblenz om een prejudiciële beslissing): Deponiezweckverband Eiterköpfe tegen Land Rheinland-Pfalz (Milieu — Storten van afvalstoffen — Richtlijn 1999/31 — Nationale regeling die strengere normen bevat — Verenigbaarheid)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 april 2005
   in zaak C-6/03 (verzoek van het Verwaltungsgericht Koblenz om een prejudiciële beslissing): Deponiezweckverband Eiterköpfe tegen Land Rheinland-Pfalz (1)

   (Milieu - Storten van afvalstoffen - Richtlijn 1999/31 - Nationale regeling die strengere normen bevat - Verenigbaarheid)
   (2005/C 132/05)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-6/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgericht Koblenz (Duitsland) bij beslissing van 4 december 2002, ingekomen bij het Hof op 8 januari 2003, in de procedure Deponiezweckverband Eiterköpfe tegen Land Rheinland-Pfalz, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), M. Ilešič en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 5, leden 1 en 2, van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen, staat niet in de weg aan een nationale regeling die

                           —

                           voor het storten van biologisch afbreekbaar afval lagere maximumwaarden stelt dan de richtlijn, zelfs indien deze maximumwaarden zo laag zijn dat vóór storting een mechanisch-biologische behandeling of verbranding van dergelijk afval nodig is om aan die waarden te voldoen,

                           —

                           voor het verminderen van de hoeveelheid naar stortplaatsen over te brengen afval kortere termijnen stelt dan de richtlijn,

                           —

                           niet alleen op biologisch afbreekbaar afval, maar tevens op niet biologisch afbreekbare organische stoffen van toepassing is, en

                           —

                           niet alleen op stedelijk afval, maar tevens op afval dat als stedelijk afval kan worden verwijderd, van toepassing is.

               2)

               Het gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel is niet van toepassing op krachtens artikel 176 EG getroffen verdergaande nationale beschermingsmaatregelen die strengere eisen stellen dan de in een communautaire milieurichtlijn genoemde minimumeisen, voorzover geen andere bepalingen van het Verdrag in het geding zijn.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak C-322/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld (Duitsland) op 4 juli 2014 — Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/40

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Krefeld (Duitsland) op 4 juli 2014 — Jaouad El Majdoub/CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH
   (Zaak C-322/14)
   2014/C 315/65
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Krefeld (Duitsland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jaouad El Majdoub

      Verwerende partij: CarsOnTheWeb.Deutschland GmbH

      Prejudiciële vraag

   Voldoet het zogeheten „click wrapping” aan de voorwaarden van een elektronische mededeling in de zin van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 44/2001 (1)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-667/14: Beroep ingesteld op 12 september 2014 — Slovenië/Commissie

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/58

      Beroep ingesteld op 12 september 2014 — Slovenië/Commissie
      (Zaak T-667/14)
      (2014/C 395/71)
      Procestaal: Sloveens

         Partijen

         Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: L. Bembič, staatsadvocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/458/EU van 9 juli 2014 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) [kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 4479] (PB L 205, blz. 62), voor zover het betrekking heeft op de Republiek Slovenië, met name wat betreft:

                              —

                              de tekortkomingen in de verificatie van kleine percelen, met het oog op de naleving van de definitie van landbouwpercelen, waarvoor een forfaitaire correctie is opgelegd van 5 % van de rechtstreekse betalingen voor een bedrag van 85 780,08 EUR voor het begrotingsjaar 2010, 115 956,46 EUR voor het begrotingsjaar 2011 en 131 269,23 voor het begrotingsjaar 2012;

                              —

                              niet-extrapolatie van het controleresultaat bij verschillen van minder dan 3 %, waarvoor een eenmalige correctie is opgelegd van 3 % van de rechtstreekse betalingen voor een bedrag van 1 771,90 EUR voor het begrotingsjaar 2010, 6 376,67 EUR voor het begrotingsjaar 2011 en 6 506,76 voor het begrotingsjaar 2012;

                  —

                  verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling, ontbrekende motivering van het besluit en schending van het rechtmatigheidsbeginsel, met betrekking tot de vaststellingen van de Commissie over de tekortkomingen in de verificatie van kleine percelen en in de definitie van landbouwpercelen
                  Verzoekster stelt dat de Commissie ten onrechte heeft vastgesteld dat het Sloveense stelsel landbouwers toestaat bij de aangifte van de percelen de lange en smalle stukken weidegrond die inzonderheid de zaaigronden omringen toe te voegen, zodat de grafische perceeleenheden van de landbouwbedrijven aan de voorwaarden voldoen. Deze omstandigheid kan leiden tot onnauwkeurigheden in de afmetingen en dientengevolge tot goedkeuring van de percelen die niet voldoen aan de minimumoppervlakte van landbouwpercelen in de zin van artikel 14, lid 4, van verordening nr. 796/2004 (1) of van artikel 13, lid 9, van verordening nr. 1122/2009 (2).

                  2.

                  Tweede middel: ontbrekende motivering van het besluit en schending van het rechtmatigheidsbeginsel, met betrekking tot de vaststellingen van de Commissie over de schending van de extrapolatieplicht
                  Volgens verzoekster heeft de Commissie ten onrechte vastgesteld dat de te controleren landbouwpercelen in de Republiek Slovenië op basis van toeval en ten minste voor 50 % waren geselecteerd, dat de selectiemethode van de grafische perceeleenheden van de landbouwbedrijven niet voldoende representatieve en betrouwbare resultaten opleverde, zoals verordening nr. 1122/2009 verlangt, en dat de in punt 44 van de considerans van deze verordening genoemde extrapolatieplicht was geschonden.

         (1)  Verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 14, blz. 18).

         (2)  Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB L 316, blz. 65).


title: Zaak C-11/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Bayer CropScience AG/Deutsches Patent- und Markenamt [Prejudiciële verwijzing — Octrooirecht — Gewasbeschermingsmiddelen — Aanvullend beschermingscertificaat — Verordening (EG) nr. 1610/96 — Artikelen 1 en 3 — Begrippen „product” en „werkzame stoffen”  — Beschermstof]

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juni 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht — Duitsland) — Bayer CropScience AG/Deutsches Patent- und Markenamt
   (Zaak C-11/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Octrooirecht - Gewasbeschermingsmiddelen - Aanvullend beschermingscertificaat - Verordening (EG) nr. 1610/96 - Artikelen 1 en 3 - Begrippen „product” en „werkzame stoffen” - Beschermstof])
   2014/C 282/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bayer CropScience AG

      Verwerende partij: Deutsches Patent- und Markenamt

      Dictum

   Het begrip „product” in artikel 1, punt 8, en artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1610/96 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor gewasbeschermingsmiddelen, en het begrip „werkzame stoffen” in artikel 1, punt 3, van deze verordening, moeten aldus worden uitgelegd dat een stof die bestemd is voor gebruik als beschermstof daaronder kan vallen, mits deze stof een eigen toxische, fytotoxische of gewasbeschermende werking heeft.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.