title: Zaak F-58/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 februari 2016 — DE/EMA (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Niet-verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd — Artikel 8, eerste alinea, RAP — Substantiële wijziging van de aard van de door de functionaris uitgeoefende werkzaamheden — Breuk in de loopbaan — Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd — Uitgesloten)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 februari 2016 — DE/EMA
   (Zaak F-58/14) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Niet-verlenging van een overeenkomst voor bepaalde tijd - Artikel 8, eerste alinea, RAP - Substantiële wijziging van de aard van de door de functionaris uitgeoefende werkzaamheden - Breuk in de loopbaan - Herkwalificatie van een overeenkomst voor bepaalde tijd als overeenkomst voor onbepaalde tijd - Uitgesloten))
   (2016/C 111/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DE (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Marino, T. Jabłoński en N. Rampal Olmedo, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten, vervolgens S. Marino, T. Jabłoński, F. Cooney en N. Rampal Olmedo, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen en om vergoeding van de schade die hij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DE draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Geneesmiddelenbureau.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014, blz. 63.


title: Zaak F-100/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 september 2011 Michail/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaar — Gezag van gewijsde — Bijstandsplicht — Artikel 24 van het Statuut — Psychisch geweld)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/22

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 13 september 2011 Michail/Commissie
   (Zaak F-100/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaar - Gezag van gewijsde - Bijstandsplicht - Artikel 24 van het Statuut - Psychisch geweld)
   2011/C 362/35
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Michail (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Meïdanis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door E. Bourtzalas en E. Antypa, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende afwijzing van het krachtens artikel 24 van het Statuut ingediende verzoek om bijstand wegens psychisch geweld waarvan verzoeker slachtoffer zou zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Michail draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 63 van 13.3.2010, blz. 52.


title: Zaak C-210/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 14 april 2016 – Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein/Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 14 april 2016 – Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein/Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH
   (Zaak C-210/16)
   (2016/C 260/24)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder, appellant, en verzoeker tot Revision: Unabhängiges Landeszentrum für Datenschutz Schleswig-Holstein

      Verzoekster, geïntimeerde, en verweerster in Revision: Wirtschaftsakademie Schleswig-Holstein GmbH

      Medegedaagde: Facebook Ireland Limited

      Interveniënt: Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 2, onder d), van richtlijn 95/46/EG (1) aldus worden uitgelegd dat het de aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid voor inbreuken op de bescherming van gegevens definitief en exhaustief regelt, of blijft er in het kader van de „passende maatregelen” krachtens artikel 24 van richtlijn 95/46 en de „effectieve bevoegdheden om in te grijpen” krachtens artikel 28, lid 3, tweede streepje, van richtlijn 95/46 in meervoudige informatieaanbiedersverhoudingen ruimte voor een verantwoordelijkheid van een lichaam dat niet voor de verwerking van gegevens verantwoordelijk is in de zin van artikel 2, onder d), van richtlijn 95/46, bij de selectie van een exploitant voor zijn informatieaanbod?

               2)

               Volgt uit de in artikel 17, lid 2, van richtlijn 95/46 bedoelde verplichting van de lidstaten om bij de gegevensverwerking ten behoeve van [de voor de verwerking verantwoordelijke] te bepalen dat de voor de verwerking verantwoordelijke „een verwerker moet kiezen die voldoende waarborgen biedt ten aanzien van de technische en organisatorische beveiligingsmaatregelen met betrekking tot de te verrichten verwerking”, a contratrio dat bij andere gebruiksverhoudingen, die geen verband houden met de gegevensverwerking ten behoeve van [de voor de verwerking verantwoordelijke] in de zin van artikel 2, onder e), van richtlijn 95/46, geen verplichting tot zorgvuldige selectie bestaat en deze ook niet op het nationale recht kan worden gebaseerd?

               3)

               Wanneer een buiten de Europese Unie gevestigde moedermaatschappij in verschillende lidstaten juridisch zelfstandige vestigingen (dochtermaatschappijen) heeft, is de toezichthoudende autoriteit van een lidstaat (hier: Duitsland) dan krachtens de artikelen 4 en 28, lid 6, van richtlijn 95/46 ook dan bevoegd voor de uitoefening van de [haar] krachtens artikel 28, lid 3, van richtlijn 95/46 verleende bevoegdheden ten aanzien van de op het eigen grondgebied gelegen vestiging wanneer deze vestiging alleen met de verkoop van advertentieruimte en andere marketingactiviteiten gericht op de inwoners van deze lidstaat is belast, terwijl de in een andere lidstaat (hier: Ierland) gelegen zelfstandige vestiging (dochtermaatschappij) volgens de concerninterne taakverdeling exclusief verantwoordelijk is voor het verzamelen en verwerken van persoonsgegevens op het volledige grondgebied van de Europese Unie en dus ook in de andere lidstaat (hier: Duitsland), wanneer de beslissing betreffende de gegevensverwerking in feite door de moedermaatschappij wordt genomen?

               4)

               Moeten artikel 4, lid 1, onder a), en artikel 28, lid 3, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat wanneer de voor de verwerking verantwoordelijke een vestiging op het grondgebied van een lidstaat (hier Ierland) heeft en er op het grondgebied van een andere lidstaat (hier: Duitsland) een andere, juridisch zelfstandige vestiging is die onder meer met de verkoop van advertentieruimte is belast en van wie de activiteiten op de inwoners van deze staat zijn gericht, de in deze andere lidstaat (hier: Duitsland) bevoegde toezichthoudende autoriteit maatregelen en bevelen tot handhaving van de wetgeving inzake de bescherming van gegevens ook kan richten tot de andere vestiging (hier: in Duitsland) die volgens de concerninterne taak- en verantwoordelijkheidsverdeling niet verantwoordelijk is voor de gegevensverwerking, of kunnen maatregelen en bevelen dan slechts door de controleautoriteit van de lidstaat (hier: Ierland) op wiens grondgebied het concerninterne verantwoordelijke lichaam haar zetel heeft, worden genomen respectievelijk gegeven?

               5)

               Moeten artikel 4, lid 1, onder a), en artikel 28, leden 3 en 6, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat wanneer de controleautoriteit van een lidstaat (hier: Duitsland) krachtens artikel 28, lid 3, van richtlijn 95/46 tegen een op haar grondgebied actieve persoon of actief lichaam optreedt wegens de onzorgvuldige selectie van een bij het gegevensverwerkingsproces betrokken derde (hier: Facebook), omdat deze derde de wetgeving inzake de bescherming van gegevens schendt, de optredende controleautoriteit (hier: Duitsland) in zoverre is gebonden aan de gegevensbeschermingsrechtelijke beoordeling van de controleautoriteit van de andere lidstaat waarin de voor de gegevensverwerking verantwoordelijke derde is gevestigd (hier: Ierland), dat zij geen hiervan afwijkende juridische beoordeling mag uitvoeren, of mag de optredende controleautoriteit (hier: Duitsland) de rechtmatigheid van de gegevensverwerking door de in een andere lidstaat (hier: Ierland) gevestigde derde voorafgaand aan haar eigen optreden autonoom toetsen?

               6)

               Voor zover de optredende controleautoriteit (hier: Duitsland) een autonome beoordeling mag uitvoeren: moet artikel 28, lid 6, tweede volzin, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat deze controleautoriteit de haar krachtens artikel 28, lid 3, van richtlijn 95/46 toegewezen effectieve bevoegdheden om tegen een op haar grondgebied gevestigd persoon of lichaam op te treden wegens medeverantwoordelijkheid voor de inbreuken op de bescherming van gegevens door een in een andere lidstaat gevestigde derde alleen dan mag uitoefenen wanneer zij de controleautoriteit van deze andere lidstaat (hier: Ierland) voordien verzocht heeft haar bevoegdheden uit te oefenen?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG betreffende de bescheming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 1995, L 281, blz. 31).


title: Zaak T-132/07: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Fuji Electric/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor projecten van gasgeïsoleerd schakelmateriaal — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Marktverdeling — Bewijs van inbreuk — Toerekenbaarheid van inbreuk opleverend gedrag — Duur van inbreuk — Geldboeten — Verzachtende omstandigheden — Medewerking” )

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/31

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Fuji Electric/Commissie
   (Zaak T-132/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor projecten van gasgeïsoleerd schakelmateriaal - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Marktverdeling - Bewijs van inbreuk - Toerekenbaarheid van inbreuk opleverend gedrag - Duur van inbreuk - Geldboeten - Verzachtende omstandigheden - Medewerking)
   2011/C 252/72
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fuji Electric Co. Ltd (voorheen Fuji Electric Holdings Co. Ltd, rechtsopvolgster van Fuji Electric Systems Co. Ltd) (Kawasaki, Japan) (vertegenwoordigers: P. Chappatte en P. Walter, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Arbault, vervolgens X. Lewis, J. Bourke en F. Ronkes Agerbeek, en ten slotte N. Khan en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal), en verzoek om verlaging van de aan Fuji Electric Holdings en aan Fuji Electric Systems opgelegde geldboete.

      Dictum

               1)

               Artikel 1, sub h, en artikel 2, sub d, van beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal), worden nietig verklaard voor zover in deze artikelen is vastgesteld — dan wel deze artikelen zijn gebaseerd op de vaststelling — dat Fuji Electric Systems Co. Ltd, waarvan Fuji Electric Co. Ltd de rechtsopvolgster is, persoonlijk aansprakelijk voor de inbreuk kan worden gesteld voor de periode van september 2000 tot en met 30 juni 2001.

               2)

               Het bedrag van de bij artikel 2, sub d, van beschikking C(2006) 6762 def. aan Fuji Electric Co. Ltd (voorheen Fuji Electric Holdings Co. Ltd, rechtsopvolgster van Fuji Electric Systems) opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 2 200 000 EUR.

               3)

               De Europese Commissie draagt een vierde van de kosten van Fuji Electric en een vierde van haar eigen kosten.

               4)

               Fuji Electric draagt drie vierde van haar eigen kosten en drie vierde van de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak C-17/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Alpina River Cruises GmbH, Nicko Tours GmbH/Ministero delle infrastrutture e dei trasporti — Capitaneria di Porto di Chioggia [Zeevervoer — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Begrip „cabotage in het zeevervoer”  — Cruisediensten — Cruise doorheen de lagune van Venetië, over de Italiaanse territoriale zee en de Po — Vertrek en aankomst in dezelfde haven]

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Alpina River Cruises GmbH, Nicko Tours GmbH/Ministero delle infrastrutture e dei trasporti — Capitaneria di Porto di Chioggia
   (Zaak C-17/13) (1)

   ([Zeevervoer - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Begrip „cabotage in het zeevervoer” - Cruisediensten - Cruise doorheen de lagune van Venetië, over de Italiaanse territoriale zee en de Po - Vertrek en aankomst in dezelfde haven])
   2014/C 151/06
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alpina River Cruises GmbH, Nicko Tours GmbH

      Verwerende partij: Ministero delle infrastrutture e dei trasporti — Capitaneria di Porto di Chioggia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van artikel 2 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7) — Werkingssfeer — Begrip cabotage in het zeevervoer — Cruisediensten — Vertrek en aankomst van passagiers in dezelfde haven na vaart langs andere havens

      Dictum

   Een zeevervoerdienst in de vorm van een cruise die begint en eindigt met dezelfde passagiers in dezelfde haven van de lidstaat waarin zij plaatsvindt, valt onder het begrip „cabotage in het zeevervoer” in de zin van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer).

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak F-137/07: Beroep ingesteld op 4 december 2007 — Sergio e.a./Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/37

         Beroep ingesteld op 4 december 2007 — Sergio e.a./Commissie
   (Zaak F-137/07)
   (2008/C 79/72)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Giovanni Sergio (Brussel, België), en anderen (vertegenwoordiger: M. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van de „ontwerpovereenkomst tussen de vak- en beroepsorganisaties en het directoraat-generaal Personeelszaken en Algemeen beheer (DG ADMIN)”, de bij het protocol van 19 december 2006 bevestigde besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) en het besluit van 14 november 2006 — Vordering tot schadevergoeding in de vorm van één symbolische euro
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de „ontwerpovereenkomst tussen de vak- en beroepsorganisaties en DG ADMIN inzake de toewijzing van middelen voor de personeelsvertegenwoordiging in 2006” waarvan de secretaris van de Alliance en de respectievelijke presidenten van de Union Syndicale Fédérale (USF) en de Fédération de la fonction publique européenne (FFPE) bij nota van de directeur-generaal Personeelszaken en Algemeen beheer in kennis zijn gesteld;

               —

               nietig te verklaren de individuele besluiten tot vrijstelling van dienst die ten behoeve van de vertegenwoordigers van de „Alliance” en/of van de „FFPE” zijn vastgesteld op basis van die ontwerpovereenkomst dan wel van de op 26 mei 2006 gemaakte berekening van de vertegenwoordiging van de vak- en beroepsorganisaties gebaseerd op de resultaten van de verkiezingen van de plaatselijke afdeling Brussel in mei 2006, en die bij het protocol van 19 december 2006 zijn bevestigd;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de directeur-generaal Personeelszaken en Algemeen beheer van 14 november 2006 om de halftijdse detachering van de heer Marquez-Garcia te beëindigen en hem voltijds te herplaatsen in zijn dienst;

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling aan elk van de verzoekers van één symbolische euro ter vergoeding van hun morele en politieke schade als vertegenwoordigers van de Union Syndicale en van hun morele en loopbaanschade als ambtenaar of functionaris;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-272/05: Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van 30 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen 1. ..., 2. ... en 3. Bouwens, Werner Constant Maria

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/29

         Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van 30 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen 1. ..., 2. ... en 3. Bouwens, Werner Constant Maria
   (Zaak C-272/05)
   (2005/C 217/57)
   Procestaal: Nederlands
   Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft bij arrest van 30 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juli 2005, in de strafzaak tegen 1. ..., 2. ... en 3. Bouwens, Werner Constant Maria het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:

               1.

               „Moet artikel 54 (1) van de Schengen-uitvoeringsovereenkomst van 19 juni 1999 gelezen in samenhang met artikel 71 van deze overeenkomst aldus worden uitgelegd dat strafbare feiten van bezit ter fine van uitvoer en invoer die betrekking hebben op dezelfde verdovende middelen en psychotropische stoffen en die respectievelijk als uit- en invoer vervolgd worden in verschillende landen die de Schengen-uitvoeringsovereenkomst hebben ondertekend, beschouwd worden als „dezelfde feiten” zoals bedoeld in het vermelde artikel 54 ?”

      (1)  Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (PB L 239, van 22 september 2000, blz. 19).


title: Zaak C-381/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — De Landtsheer Emmanuel SA/Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne, Veuve Clicquot Ponsardin SA (Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG — Vergelijkende reclame — Noemen van concurrent of van door concurrent aangeboden goederen of diensten — Goederen of diensten die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd — Verwijzing naar benamingen van oorsprong)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — De Landtsheer Emmanuel SA/Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne, Veuve Clicquot Ponsardin SA
   (Zaak C-381/05) (1)

   (Richtlijnen 84/450/EEG en 97/55/EG - Vergelijkende reclame - Noemen van concurrent of van door concurrent aangeboden goederen of diensten - Goederen of diensten die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd - Verwijzing naar benamingen van oorsprong)
   (2007/C 96/17)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: De Landtsheer Emmanuel SA

      Verwerende partijen: Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne, Veuve Clicquot Ponsardin SA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van artikel 2, punt 2 bis, en artikel 3 bis, sub b, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen (PB L 290, blz. 18) — Vergelijkende reclame — Noemen van een concurrent of van de goederen of diensten aangeboden door een concurrent — Gebruik voor bierreclame van termen die naar kenmerken van mousserende wijn en meer in het bijzonder van Champagne verwijzen
   Dictum

               1)

               Artikel 2, punt 2 bis, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, moet aldus worden uitgelegd dat de verwijzing in een reclameboodschap naar een soort product, en niet naar een bepaalde onderneming of een bepaald product, kan worden geacht vergelijkende reclame te zijn wanneer het mogelijk is deze onderneming of de door haar aangeboden producten te identificeren waarop die reclameboodschap concreet betrekking heeft. Dat meerdere concurrenten van de adverteerder of door hen aangeboden goederen of diensten kunnen worden geïdentificeerd waarop de reclameboodschap concreet betrekking heeft, is irrelevant voor de beoordeling of er sprake is van vergelijkende reclame.

               2)

               Het bestaan van een concurrentieverhouding tussen de adverteerder en de in de reclameboodschap genoemde onderneming kan niet worden vastgesteld los van de goederen of diensten die deze onderneming aanbiedt.
               Om te bepalen of er een dergelijke concurrentieverhouding bestaat, dient rekening te worden gehouden:

                           —

                           met de huidige marktsituatie en de huidige consumptiegewoonten, alsmede met de mogelijke ontwikkeling ervan;

                           —

                           met het gedeelte van het communautaire grondgebied waar de reclame wordt verspreid, zonder evenwel in voorkomend geval de gevolgen uit te sluiten die de ontwikkeling van de in andere lidstaten vastgestelde consumptiegewoonten kan sorteren op de betrokken nationale markt, en

                           —

                           met de bijzondere kenmerken van het product dat de adverteerder wil promoten en met het imago dat hij eraan wenst te geven.

                     De criteria om te bepalen of er sprake is van een concurrentieverhouding in de zin van artikel 2, punt 2 bis, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, zijn niet dezelfde als de criteria om na te gaan of de vergelijking beantwoordt aan de in artikel 3 bis, lid 1, sub b, van deze richtlijn gestelde voorwaarde.

               3)

               Reclame die verwijst naar een soort product zonder evenwel een concurrent of de door deze aangeboden goederen te identificeren, is niet ongeoorloofd krachtens artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55. De voorwaarden voor geoorloofdheid van dergelijke reclame moeten worden onderzocht in het licht van andere bepalingen van nationaal recht of, in voorkomend geval, van gemeenschapsrecht, ongeacht het feit dat dit zou kunnen leiden tot een verminderde bescherming van de consumenten of van de concurrerende ondernemingen.

               4)

               Artikel 3 bis, lid 1, sub f, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd dat niet elke vergelijking die voor producten zonder een benaming van oorsprong betrekking heeft op producten met een dergelijke benaming, ongeoorloofd is.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Gevoegde zaken C-5/06 en C-23/06 tot en met C-36/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2008 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland), en het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk)] — Zuckerfabrik Jülich AG (voorheen Jülich AG)/Hauptzollamt Aachen en Saint Louis Sucre SNC e.a./Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers (Suiker — Productieheffingen — Uitvoeringsbepalingen voor quotaregeling — Vaststelling van uit te voeren overschot — Vaststelling van gemiddeld verlies)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2008 [verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland), en het Tribunal de grande instance de Nanterre (Frankrijk)] — Zuckerfabrik Jülich AG (voorheen Jülich AG)/Hauptzollamt Aachen en Saint Louis Sucre SNC e.a./Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   (Gevoegde zaken C-5/06 en C-23/06 tot en met C-36/06) (1)

   (Suiker - Productieheffingen - Uitvoeringsbepalingen voor quotaregeling - Vaststelling van uit te voeren overschot - Vaststelling van gemiddeld verlies)
   (2008/C 158/03)
   Procestalen: Duits en Frans
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf, Tribunal de grande instance de Nanterre
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Zuckerfabrik Jülich AG (voorheen Jülich AG) (C-5/06), Saint Louis Sucre SNC (C-23/06), Société des Sucreries du Marquenterre SA (C-24/06), SA des Sucreries de Fontaine Le Dun, Bolbec, Auffray (SAFBA) (C-25/06), SA Lesaffre Frères (C-26/06), Tereos, rechtsopvolgster van Sucreries, Distilleries des Hauts de France (C-27/06), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré fils (C-28/06), SA Sucreries de Toury et Usines Annexes (C-29/06), Tereos (C-30/06), Tereos, rechtsopvolgster van SAS Sucrerie du Littoral Groupe SDHF (C-31/06), Cristal Union (C-32/06), Sucrerie Bourdon (C-33/06), SA Sucrerie de Bourgogne (C-34/06), SAS Vermendoise Industries (C-35/06), SA Sucreries et Raffineries d'Erstein (C-36/06)

      Verwerende partijen: Hauptzollamt Aachen (C-5/06), Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers (C-23/06 tot en met C-36/06)
   Voorwerp
   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf, Tribunal de grande instance de Nanterre — Uitlegging van artikel 15 van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (PB L 178, blz. 1) — Geldigheid van artikel 6, lid 4, van verordening (EG) nr. 314/2002 van de Commissie van 20 februari 2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 50, blz. 40), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1140/2003 van de Commissie van 27 juni 2003 houdende wijziging, in de sector suiker, van de verordeningen (EG) nr. 779/96 houdende uitvoeringsbepalingen betreffende de mededelingen, en (EG) nr. 314/2002 houdende uitvoeringsbepalingen voor de quotaregeling in de sector suiker (PB L 160, blz. 33) — Geldigheid van verordening (EG) nr. 1775/2004 van de Commissie van 14 oktober 2004 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2003/2004 (PB L 316, blz. 64) — Inaanmerkingneming, voor de vaststelling van het uit te voeren overschot, van alle uitgevoerde hoeveelheden suiker, isoglucose en inulinestroop, en, voor de vaststelling van het gemiddelde verlies per ton suiker, van die hoeveelheid waarvoor exportrestitutie is betaald
   Dictum
   Op grond van artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker moeten bij de berekening van het uit te voeren overschot alle onder dit artikel vallende uitgevoerde hoeveelheden producten, ongeacht of daarvoor daadwerkelijk restituties zijn betaald, in mindering worden gebracht op het verbruik.
   Artikel 15, lid 1, sub d, van die verordening moet aldus worden uitgelegd dat bij de vaststelling van zowel het uit te voeren overschot als het gemiddelde verlies per ton product rekening moet worden gehouden met alle onder dit artikel vallende uitgevoerde hoeveelheden producten, ongeacht of daarvoor restituties zijn betaald.
   Verordening (EG) nr. 1762/2003 van de Commissie van 7 oktober 2003 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2002/2003 en verordening (EG) nr. 1775/2004 van de Commissie van 14 oktober 2004 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2003/2004 zijn ongeldig.
   Bij onderzoek van verordening (EG) nr. 1837/2002 van de Commissie van 15 oktober 2002 tot vaststelling van de bedragen van de productieheffingen en van de coëfficiënt voor de aanvullende heffing in de sector suiker voor het verkoopseizoen 2001/2002, is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aantasten.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak T-91/15: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — AEDEC/Commissie („Onderzoek en technologische ontwikkeling — Kaderprogramma voor onderzoek en innovatie ‚Horizon 2020’ — Oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het werkprogramma 2014-2015 — Besluit waarbij de Commissie oordeelt dat het door verzoekster ingediende voorstel niet voor bijstand in aanmerking komt — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging — Evenredigheid — Transparantie — Kennelijke beoordelingsfout”)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/41

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — AEDEC/Commissie
   (Zaak T-91/15) (1)

   ((„Onderzoek en technologische ontwikkeling - Kaderprogramma voor onderzoek en innovatie ‚Horizon 2020’ - Oproepen tot het indienen van voorstellen in het kader van het werkprogramma 2014-2015 - Besluit waarbij de Commissie oordeelt dat het door verzoekster ingediende voorstel niet voor bijstand in aanmerking komt - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging - Evenredigheid - Transparantie - Kennelijke beoordelingsfout”))
   (2016/C 402/46)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asociación Española para el Desarrollo de la Epidemiología Clínica (AEDEC) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: R. López López, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: N. Ruiz García en M. Siekierzyńska, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van 4 september 2014 waarbij de Commissie het door verzoekster namens het consortium Latin Plan ingediende verzoek om financiering heeft afgewezen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Asociación Española para el Desarrollo de la Epidemiología Clínica (AEDEC) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak T-176/12: Beroep ingesteld op 16 april 2012 — Bank Tejarat/Raad

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/25

         Beroep ingesteld op 16 april 2012 — Bank Tejarat/Raad
   (Zaak T-176/12)
   2012/C 174/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Tejarat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en F. Zaiwalla, Solicitors, D. Wyatt, QC en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 2 van tabel I.B van bijlage I bij besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 19, blz. 22) nietig verklaren voor zover het op verzoekster betrekking heeft;

               —

               punt 2 van tabel I.B van bijlage I bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2012 van de Raad van 23 januari 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 19, blz. 1) nietig verklaren voor zover het op verzoekster betrekking heeft;

               —

               punt 105 van tabel B van bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1) nietig verklaren voor zover het op verzoekster betrekking heeft;

               —

               vaststellen dat artikel 20, lid 1, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad niet van toepassing is op verzoekster;

               —

               vaststellen dat artikel 23, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad niet van toepassing is op verzoekster;

               —

               vaststellen dat de nietigverklaring van punt 2 van tabel I.B van bijlage I bij besluit 2012/35/GBVB van de Raad en van punt 2 van tabel I.B van bijlage I bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 54/2012 van de Raad en van punt 105 van tabel B van bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad onmiddellijke werking heeft; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel.

                           —

                           De wezenlijke criteria voor de toepassing van de beperkende maatregelen zijn niet vervuld wat verzoekster betreft en er is geen juridische of feitelijke grondslag voor de opname op de lijst en/of de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij het bepalen of al dan niet aan de criteria werd voldaan.

                           —

                           De Raad had onvoldoende bewijzen om aan te tonen dat was voldaan aan de criteria voor opname van verzoekster op de lijst en heeft dus (nog) een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, aangezien verzoekster aan geen van de vijf criteria voor opname op de lijst voldoet die in artikel 23, lid 2, van verordening nr. 267/2012 zijn neergelegd. De Raad heeft niet het bewijs van het tegendeel geleverd.

               2)

               Tweede middel.

                           —

                           Verzoeksters opname op de lijst vormt een schending van haar fundamentele rechten en vrijheden, inzonderheid haar recht op vrijheid van ondernemerschap en op eerbiediging van haar eigendom en/of vormt een schending van het evenredigheidsbeginsel.

               3)

               Derde middel.

                           —

                           De Raad heeft in elk geval de vormvoorschriften geschonden, met name het voorschrift om: (a) verzoekster individueel in kennis te stellen van haar opname op de lijst, (b) een toereikende motivering te geven en (c) het recht van verdediging en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte te eerbiedigen.


title: Zaak C-114/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 7 maart 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: U. Notermans-Boddenberg

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 7 maart 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: U. Notermans-Boddenberg
   (Zaak C-114/11)
   2011/C 152/22
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: U. Notermans-Boddenberg

      Prejudiciële vraag

   Is, gelet op artikel 39 EG (thans: artikel 45 VWEU) dan wel artikel 18 EG (thans: artikel 21 VWEU), sprake van een door het gemeenschapsrecht beheerste situatie, indien een lidstaat een inwoner van die lidstaat ter zake van de aanvang van het gebruik met zijn auto van het wegennet op het grondgebied van die lidstaat aan een heffing onderwerpt in een geval waarin:

               —

               die auto is geregistreerd in een andere lidstaat,

               —

               die auto deel uitmaakte van een verhuisboedel van die inwoner die met behoud van de nationaliteit vanuit die andere lidstaat is verhuisd, en

               —

               die auto door deze inwoner na de verhuizing op gelijke wijze wordt gebruikt als voor de verhuizing, dat wil zeggen voor privédoeleinden als ook voor het reizen naar de plaats van werkzaamheden in de lidstaat waar hij voordien woonde.


title: Zaak T-487/13: Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Navarra de Servicios y Tecnologías/Commissie [„Staatssteun — Digitale televisie — Steun voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden in Spanje — Besluit waarbij de steunmaatregelen gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt worden verklaard — Staatsmiddelen — Economische activiteit — Voordeel — Ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten en concurrentievervalsing — Dienst van algemeen economisch belang — Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Misbruik van bevoegdheid”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/38

         Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — Navarra de Servicios y Tecnologías/Commissie
   (Zaak T-487/13) (1)

   ([„Staatssteun - Digitale televisie - Steun voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden in Spanje - Besluit waarbij de steunmaatregelen gedeeltelijk verenigbaar en gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt worden verklaard - Staatsmiddelen - Economische activiteit - Voordeel - Ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten en concurrentievervalsing - Dienst van algemeen economisch belang - Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU - Misbruik van bevoegdheid”])
   (2016/C 027/45)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Navarra de Servicios y Tecnologías, SA (Pamplona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Andérez González, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, B. Stromsky en P. Němečková, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: SES Astra (Betzdorf, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. González Díaz, F. Salerno en V. Romero Algarra, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/489/EU van de Commissie van 19 juni 2013 betreffende de door het Koninkrijk Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.28599 [C 23/10 (ex NN 36/10, ex CP 163/09)] voor de ontwikkeling van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden (met uitzondering van Castilië-La Mancha) (PB L 217, blz. 52)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Navarra de Servicios y Tecnologías, SA zal haar eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie en SES Astra dragen.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak T-526/13: Beroep ingesteld op 30 september 2013 — H&M Hennes & Mauritz/BHIM — Yves Saint Laurent (handtassen)

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/16

         Beroep ingesteld op 30 september 2013 — H&M Hennes & Mauritz/BHIM — Yves Saint Laurent (handtassen)
   (Zaak T-526/13)
   2013/C 359/31
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: H&M Hennes & Mauritz BV & Co. KG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Hartwig en A. von Mühlendahl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Yves Saint Laurent SAS (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 juli 2013 in zaak R 208/2012-3 te vernietigen;

               —

               het onder nr. 61 3294-0002 ingeschreven gemeenschapsmodel nietig te verklaren, en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die voor de kamer van beroep zijn opgekomen;

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: model voor de waar „handtassen” van klasse 03-01 — ingeschreven gemeenschapsmodel nr. 61 3294-0002

      Houder van het gemeenschapsmodel: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de gronden die zijn neergelegd in de artikelen 4 tot en met 9 en 25, lid 1, sub c, d, e, f en g, van verordening nr. 6/2002 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 6 van verordening nr. 6/2002 van de Raad


title: Zaak C-594/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 november 2015 door de Slowaakse Republiek tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 14 september 2015 in zaak T-779/14, Slowaakse Republiek/Europese Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/21

         Hogere voorziening ingesteld op 13 november 2015 door de Slowaakse Republiek tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 14 september 2015 in zaak T-779/14, Slowaakse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-594/15 P)
   (2016/C 027/25)
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Rekwirante: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De Slowaakse Republiek verzoekt het Hof:

               i.

               de beschikking van het Gerecht van 14 september 2015, T-779/14, Slowaakse Republiek/Europese Commissie, houdende niet-ontvankelijkverklaring van het beroep dat Slowakije overeenkomstig artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft ingesteld tegen het in de brief van 24 september 2014 vervatte besluit van de Europese Commissie, waarbij deze laatste Slowakije aanmaant om haar het met het verlies aan traditionele eigen middelen overeenstemmende bedrag ter beschikking te stellen, in haar geheel te vernietigen;

               ii.

               zelf uitspraak te doen over de ontvankelijkheid van het beroep van de Slowaakse Republiek en de zaak naar het Gerecht terug te verwijzen voor een uitspraak ten gronde, en

               iii.

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

         Subsidiair, voor het geval dat het Hof zou oordelen dat het onvoldoende is geïnformeerd om definitief uitspraak te doen over de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid, verzoekt de Slowaakse Republiek het Hof:

               i.

               de beschikking van het Gerecht van 14 september 2015, T-779/14, Slowaakse Republiek/Europese Commissie, houdende niet-ontvankelijkverklaring van het beroep dat Slowakije overeenkomstig artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft ingesteld tegen het in de brief van 24 september 2014 vervatte besluit van de Europese Commissie, waarbij deze laatste Slowakije verzoekt om haar het met het verlies aan traditionele eigen middelen overeenstemmende bedrag ter beschikking te stellen, in haar geheel te vernietigen;

               ii.

               de zaak naar het Gerecht terug te verwijzen voor een uitspraak over de ontvankelijkheid en over de gegrondheid van het beroep van de Slowaakse Republiek, en

               iii.

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Slowaakse Republiek twee middelen aan:

               1.

               Met haar eerste middel stelt de Slowaakse Republiek dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat betreft: (i) de aard van de gevorderde financiële middelen en de toepasselijkheid van de rechtshandelingen inzake eigen middelen en de desbetreffende rechtspraak, (ii) de vraag of de instelling bevoegd is om te beoordelen of kan worden opgekomen tegen het litigieuze besluit, en (iii) de toegang tot de rechter en de spoedeisendheid van de situatie.

               2.

               Met haar subsidiair aangevoerde tweede middel stelt de Slowaakse Republiek dat het Gerecht de bestreden beschikking onvoldoende heeft gemotiveerd wat betreft (i) de aard van de gevorderde financiële middelen en de toepasselijkheid van de rechtshandelingen inzake eigen middelen en de desbetreffende rechtspraak, en (ii) de toegang tot de rechter en de spoedeisendheid van de situatie, wat blijkt uit het feit dat het Gerecht (iii) dezelfde motivering heeft gegeven voor feitelijk verschillende situaties.


title: Zaak F-109/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 juli 2015 — Roda/Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Overlevingspensioen — Artikel 27 van bijlage VII bij het Statuut — Recht van de gescheiden echtgenoot van een overleden ambtenaar — Alimentatiepensioen ten laste van de overleden ambtenaar — Bovengrens van het overlevingspensioen — Beroep kennelijk ongegrond)

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/53

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 juli 2015 — Roda/Commissie
   (Zaak F-109/14) (1)

   ((Openbare dienst - Bezoldiging - Overlevingspensioen - Artikel 27 van bijlage VII bij het Statuut - Recht van de gescheiden echtgenoot van een overleden ambtenaar - Alimentatiepensioen ten laste van de overleden ambtenaar - Bovengrens van het overlevingspensioen - Beroep kennelijk ongegrond))
   (2015/C 279/66)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Silvana Roda (Ispra, Italië) (vertegenwoordiger: L. Ribolzi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om het bedrag van het overlevingspensioen dat verzoekster, de ex-echtgenote van een overleden ambtenaar, geniet, niet te verhogen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Roda zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015, blz. 54.


title: Zaak T-265/02: Beroep, op 3 september 2002 ingesteld door Jan Pflugradt tegen Europese Centrale Bank

text:
C 274/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  9.11.2002
Verder stelt verzoekster dat de inbreuk de handel tussen de              Beroep, op 4 september 2002 ingesteld door Deutsche
lidstaten niet merkbaar heeft beïnvloed. Vele „Bankenrunden”             Post AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
ontbeerden enig grensoverschrijdend element. Andere konden                                              pen
de grensoverschrijdende handel althans niet merkbaar beïn-
vloeden. Zelfs indien de inbreuk de grensoverschrijdende
handel merkbaar heeft beïnvloed, treft verzoekster hoe dan                                       (Zaak T-266/02)
ook geen schuld. Krachtens artikel 15, lid 2, van verordening
nr. 17/62 kan verzoekster dan ook geen geldboete worden
opgelegd.
                                                                                (2002/C 274/57)
Bovendien heeft verweerster bij de berekening van de aan
verzoekster opgelegde geldboete twee rekenfouten gemaakt                                         (Procestaal: Duits)
die ernstige gevolgen hebben. Daarenboven zijn de zwaarte van
de inbreuk en het bestaan van verzachtende omstandigheden in
de beschikking onjuist beoordeeld, en is geen rekening gehou-
den met de door verzoekster verleende medewerking. Ten
slotte is de beschikking in strijd met het verbod van terugwer-
kende kracht van artikel 7 EVRM, daar de geldboete is                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
berekend op grond van richtsnoeren die ten gevolge van twee              schappen is op 4 september 2002 beroep ingesteld tegen
wijzigingen in verweersters beschikkingspraktijk pas na de               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche
beëindiging van de inbreuk zijn ingevoerd.                               Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                         door J. Sedemund en Th. Lübbig, advocaten.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Beroep, op 3 september 2002 ingesteld door Jan Pflugradt                 —     de beschikking van de Commissie van 19 juni 2002
                  tegen Europese Centrale Bank                                 betreffende staatssteun nr. 61/99 (ex NN 153/96) nietig
                                                                               te verklaren;
                          (Zaak T-265/02)
                                                                         —     verweerster in de kosten te verwijzen.
                          (2002/C 274/56)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 september 2002 beroep ingesteld tegen
Europese Centrale Bank door Jan Pflugradt, wonende te
Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door                     De bestreden beschikking betreft exploitatieverliezen bij de
N. Pflüger, advocaat.                                                    pakketdienst voor zakelijke klanten, waarvan de compensatie
                                                                         een onwettige kruissubsidiëring oplevert. In de beschikking
                                                                         stelt de Commissie vast, dat de 572 miljoen euro staatssteun
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        die Duitsland heeft verleend aan verzoekster, onverenigbaar is
                                                                         met de gemeenschappelijke markt. Zij stelt vast dat voorzover
—      de in de brief van 28 februari 2002 vervatte berisping            de compensatie door de staat van de extra nettokosten van
       nietig te verklaren;                                              een kortingbeleid ertoe leidt, dat de doorgaans met aan
                                                                         mededinging onderhevige deur-tot-deur-pakketdiensten ver-
—      verweerster te verwijzen in de kosten.                            bonden kosten worden verlaagd, dit een voordeel is in de zin
                                                                         van artikel 87, lid 1, EG.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster komt op tegen deze beschikking en stelt, dat deze
De zaak heeft dezelfde grondslag als zaak T-83/02 (Pflugradt/            exploitatieverliezen reeds aan de orde waren in de op grond
ECB) ( 1) en de middelen en argumenten stemmen overeen met               van artikel 82 EG vastgestelde beschikking van de Commissie
die welke in die zaak zijn aangevoerd.                                   van 20 maart 2001 (1), en dat de Commissie in die twee
                                                                         beschikkingen tot totaal verschillende resultaten komt met
                                                                         betrekking tot de periode, het bedrag en de financiering van de
( 1) PB C 118 van 18.5.2002, blz. 30.                                    gestelde exploitatieverliezen. Volgens verzoekster berusten de
                                                                         in de beschikking vastgestelde exploitatieverliezen op een
                                                                         verkeerde berekening.


title: Zaak T-310/03: Beroep, op 11 september 2003 ingesteld door Kreuzer Medien GmbH tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
29.11.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 289/27
Middelen en voornaamste argumenten                                        Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken         gemeen-      woordmerk „CLIMATIC” — aan-                Verzoekster exploiteert een middelgrote uitgeverij en geeft het
schapsmerk:                    vraagnr. 1705557                           Leipziger Stadtmagazin Kreuzer uit. Het tijdschrift wordt onder
                                                                          meer uit reclame voor tabaksproducten gefinancierd.
Waren of diensten:             waren en diensten van de klas-
                               sen 11, 12 en 37 (onder meer               Verzoekster verzoekt om nietigverklaring van artikel 3, lid 1,
                               verwarmings-,         stoomopwek-          van richtlijn 2003/33/EG. Zij stelt dat de richtlijn in meerdere
                               kings-, koel-, droog- en venti-            opzichten in strijd is met het gemeenschapsrecht. De richtlijn
                               latieapparaten; reparatie)                 maakt inbreuk op artikel 251 EG, aangezien de tekst van de
                                                                          richtlijn in de bekendgemaakte versie afwijkt van de tekst die
Voor de kamer van be-          weigering tot inschrijving door            door de Raad en het Parlement is vastgesteld. Verder schendt
roep bestreden beslis-         de onderzoeker voor waren en               de richtlijn artikel 95 EG, want althans een plaatselijk of
sing:                          diensten van de klassen 11 en 37           regionaal geëxploiteerd tijdschrift zoals dat van verzoekster
                                                                          heeft geen enkele relatie met de interne markt en dus met de
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep                  gemeenschapswetgever.
roep:
Middelen:                      —     schending van artikel 74,            Voorts voert verzoekster aan dat de richtlijn onduidelijk is en
                                     lid 1, van verordening (EG)          inbreuk maakt op het vereiste van voldoende bepaaldheid, een
                                     nr. 40/94;                           van de beginselen van de rechtstaat. Verder maakt de richtlijn
                                                                          inbreuk op de motiveringsplicht van artikel 253 EG, aangezien
                               —     onjuiste toepassing van ar-          er geen feitelijke gronden worden genoemd voor het bestaan
                                     tikel 7, lid 1, sub b, van           van handelsbelemmeringen die door de richtlijn zouden
                                     verordening (EG) nr. 40/94.          kunnen worden opgeheven.
                                                                          Bovendien stelt verzoekster dat de richtlijn inbreuk maakt op
                                                                          de door artikel 11 van het Handvest van de Grondrechten van
                                                                          de Europese Unie en artikel 10, lid 1, van het Europees Verdrag
                                                                          tot bescherming van de rechten van de mens beschermde
                                                                          vrijheid van meningsuiting. Daartoe behoort ook het recht van
                                                                          de zogenoemde „commercial speech”. Door de richtlijn wordt
Beroep, op 11 september 2003 ingesteld door Kreuzer                       de opstelling van advertenties evenals een positieve redactione-
Medien GmbH tegen Europees Parlement en Raad van de                       le berichtgeving in verzoeksters tijdschrift nadelig beïnvloed,
                         Europese Unie                                    zonder dat hierdoor het doel van de richtlijn op enigerlei wijze
                                                                          kan worden bereikt. Tenslotte is de richtlijn in strijd met de
                                                                          vrijheid van ondernemerschap, verzoeksters eigendomsrecht
                        (Zaak T-310/03)                                   en het in artikel 5, derde alinea, EG geregelde verbod om
                                                                          verder te gaan dan nodig is om de doelstellingen van het
                                                                          Verdrag te verwezenlijken.
                        (2003/C 289/57)
                        (Procestaal: Duits)
                                                                          Beroep, op 15 september 2003 ingesteld door Hans-Peter
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 Wilfer tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
schappen is op 11 september 2003 beroep ingesteld tegen                              markt (merken, tekeningen en modellen)
Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door
Kreuzer Medien GmbH te Leipzig (Duitsland), vertegenwoor-
                                                                                (Zaak T-315/03)
digd door U. Kornmeier en D. Valbert.
                                                                                (2003/C 289/58)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Duits)
—     nietig te verklaren artikel 3, lid 1, van richtlijn 2003/33/
      EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei
      2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wette-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      lijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten            schappen is op 15 september 2003 beroep ingesteld tegen
      inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten;               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                          tekeningen en modellen) door Hans-Peter Wilfer, te Markneu-
—     verweerders te verwijzen in de kosten.                              kirchen (Duitsland), vertegenwoordigd door A. Kockläuner.


title: Zaak T-371/14: Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — NICO/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout”)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/46

         Arrest van het Gerecht van 26 november 2015 — NICO/Raad
   (Zaak T-371/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout”))
   (2016/C 027/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, G. Pandey, D. Rovetta en N. Pilkington, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het in de brief van 14 maart 2014 vervatte besluit van de Raad waarbij verzoeksters naam is gehandhaafd op de lijsten van personen en entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn die zijn opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), zoals gewijzigd bij besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 (PB L 282, blz. 58), en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), zoals uitgevoerd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 (PB L 282, blz. 16)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juli 2000 in zaak T-111/99: I. Samper tegen Europees Parlement (Ambtenaren — Publicatie van nieuwe kennisgeving van vacature na nietigverklaring van aanstelling — Reconstructie van loopbaan — Zorgplicht — Dienstbelang — Misbruik van bevoegdheid — Weigering van tewerkstelling ad interim)

text:
C 285/8                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.10.2000
de gestion fiduciaire SARL, Rue Beck 2-4, tegen Raad van de              aanleg (K. Lenaerts, alleensprekende rechter), griffier: B. Pastor,
Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt, H.-J. Rabe en                 hoofd-administrateur, op 25 mei 2000 een arrest gewezen
G. Berrisch), ondersteund door Commissie van de Europese                 waarvan het dictum luidt als volgt:
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en N. Khan)
betreffende een beroep tot nietigverklaring van verordening              1)    Verwerpt het beroep.
(EG) nr. 1931/97 van de Raad van 22 september 1997 tot
instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
                                                                         2)    Verklaart dat iedere partij haar eigen kosten zal dragen.
van ruw, niet-gelegeerd zink van oorsprong uit Polen en
Rusland en tot definitieve invordering van het voorlopige recht
(PB L 272, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde
                                                                         (1) PB C 281 van 2.10.1999.
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamer-
president, K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi en P. Mengozzi, rechters;
griffier: A. Mair, administrateur, op 20 juni 2000 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van
      verweerder.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 5 juli 2000
(1) PB C 72 van 7.3.1998.
                                                                          in zaak T-111/99: I. Samper tegen Europees Parlement (1)
                                                                         (Ambtenaren — Publicatie van nieuwe kennisgeving van
                                                                         vacature na nietigverklaring van aanstelling — Reconstruc-
                                                                         tie van loopbaan — Zorgplicht — Dienstbelang — Misbruik
                                                                         van bevoegdheid — Weigering van tewerkstelling ad interim)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2000/C 285/16)
                         van 25 mei 2000
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-173/99: G. Elkaïm en P. Mazuel tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         In zaak T-111/99, I. Samper, ambtenaar van het Europees
                                                                         Parlement, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door É. Boi-
(Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek op basis                   gelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
van schriftelijke bewijsstukken en examen — Schending                    Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du
van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Gelijke                    Fort Rheinsheim 2, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
behandeling van kandidaten — Beginsel van behoorlijk                     H. von Hertzen en J. Sant’Anna), betreffende een beroep tot
     bestuur — Misbruik van bevoegdheid en procedure)                    nietigverklaring van kennisgeving van vacature nr. 8675 be-
                                                                         treffende een ambt van afdelingshoofd bij het Voorlichtings-
                         (2000/C 285/15)                                 bureau te Madrid, alsmede van de bij deze kennisgeving
                                                                         ingeleide procedure van voorziening in een ambt bij wege van
                                                                         bevordering of overplaatsing, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura-Ramos
                         (Procestaal: Frans)
                                                                         en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
                                                                         ministrateur, op 5 juli 2000 een arrest gewezen waarvan het
In zaak T-173/99, G. Elkaïm, wonende te Parijs, en P. Mazuel,            dictum luidt als volgt:
bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen gede-
tacheerd nationaal ambtenaar, wonende te Brussel, vertegen-              1)    Verwerpt het beroep.
woordigd door N. Ravailhe, advocaat te Brussel, Waterkracht-
straat 6, Brussel, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                         2)    Verstaat dat het Parlement zijn eigen kosten zal dragen.
schappen (gemachtigden: G. Valsesia en F. Clotuche-Duvieu-
sart), betreffende nietigverklaring van vergelijkend onderzoek
COM/A/15/98, van de na dit vergelijkend onderzoek opgestel-
                                                                         (1) PB C 226 van 7.8.1999.
de lijst van geschikte kandidaten en van de eventuele aanwer-
ving op basis van deze lijst enerzijds en anderzijds, ertoe
strekkende dat de Commissie wordt gelast een nieuw vergelij-
kend onderzoek te organiseren, heeft het Gerecht van eerste


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 31 mei 2005 in zaak T-294/03, Jean-Louis Gibault tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op reservelijst — Gebrekkige motivering — Discriminatie op grond van nationaliteit)

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/25

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 31 mei 2005
   in zaak T-294/03, Jean-Louis Gibault tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op reservelijst - Gebrekkige motivering - Discriminatie op grond van nationaliteit)
   (2005/C 193/40)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-294/03, Jean-Louis Gibault, wonende te Wattrelos (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Tuytschaever, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 om verzoeker niet op de reservelijst te plaatsen, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: J.D. Cooke, kamerpresident, I. Labucka en V. Trstenjak, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 31 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Partijen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 251 van 18.10.2003.


title: Zaak T-332/15: Beroep ingesteld op 16 juni 2015 — Ocean Capital Administration e.a./Raad

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/76

         Beroep ingesteld op 16 juni 2015 — Ocean Capital Administration e.a./Raad
   (Zaak T-332/15)
   (2015/C 294/91)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ocean Capital Administration GmbH (Hamburg, Duitsland), First Ocean Administration GmbH (Hamburg), First Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Second Ocean Administration GmbH (Hamburg), Second Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Third Ocean Administration GmbH (Hamburg), Third Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Fourth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Fourth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Fifth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Fifth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Sixth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Sixth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Seventh Ocean Administration GmbH (Hamburg), Seventh Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Eighth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Eighth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Ninth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Ninth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Tenth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Tenth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Eleventh Ocean Administration GmbH (Hamburg), Eleventh Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Twelfth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Twelfth Ocean GmbH & Co. KG (Hamburg), Thirteenth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Fourteenth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Fifteenth Ocean Administration GmbH (Hamburg), Sixteenth Ocean Administration GmbH (Hamburg), IRISL Maritime Training Institute (Teheran, Iran), Kheibar Co. (Teheran), Kish Shipping Line Manning Co. (Kish, Iran) (vertegenwoordigers: P. Moser, QC, E. Metcalfe, barrister, en M. Taher, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB en verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 (PB L 272, blz. 1) betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, niet-toepasselijk verklaren op grond van de exceptie van onwettigheid;

               —

               besluit 2015/556/GBVB van de Raad van 7 april 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (PB L 92, blz. 101) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/549 van de Raad van 7 april 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 (PB L 92, blz. 12) betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op verzoekende partijen, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU, strekkende tot verkrijging van een verklaring van niet-toepasselijkheid van besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB en verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 (PB L 272, blz. 1) betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran.
               Verzoekende partijen voeren aan, dat de in dat besluit en die verordening gehanteerde criteria ten eerste geen geschikte rechtsgrondslag hebben, ten tweede een toereikende feitelijke grondslag missen, aangezien het Gerecht in zijn arrest T-489/10, IRISL/Raad, ECLI:EU:T:2013:453, heeft vastgesteld dat de Islamic Republic of Iran Shipping Lines („IRISL”) niet de door de Veiligheidsraad opgelegde beperkende maatregelen heeft geschonden, ten derde het recht van verzoekende partijen op een doeltreffende voorziening in rechte en de beginselen van ne bis in idem en res iudicata schenden, ten vierde zonder rechtvaardiging of evenredigheid entiteiten waarvan wordt gesteld dat zij eigendom zijn van IRISL of onder controle daarvan staan, discrimineren, ten vijfde het recht van verdediging van verzoekende partijen schenden, ten zesde zonder rechtvaardiging of evenredigheid andere grondrechten van verzoekende partijen schenden, waaronder hun recht op eigendom, hun vrijheid van ondernemerschap en hun recht op eerbiediging van hun goede naam, en ten zevende een misbruik van bevoegdheid door de Raad met zich meebrengen, aangezien hij op verzoekende partijen eenvoudigweg dezelfde beperkende maatregelen heeft toegepast en daarmee een dwingende uitspraak van het Gerecht heeft omzeild.

               2.

               Tweede middel: nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van besluit 2015/556/GBVB van de Raad van 7 april 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (PB L 92, blz. 101) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/549 van de Raad van 7 april 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 (PB L 92, blz. 12) betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, voor zover zij van toepassing zijn op verzoekende partijen.
               Verzoekende partijen voeren aan dat dat besluit en die uitvoeringsverordening ten eerste geen geschikte rechtsgrondslag hebben, ten tweede kennelijke beoordelingsfouten bevatten, ten derde een toereikende feitelijke grondslag missen, ten vierde de rechten van verdediging van verzoekende partijen schenden alsmede de motiveringsplicht, ten vijfde de rechten van verzoekende partijen op een doeltreffende voorziening in rechte, het beginsel van ne bis in idem en het algemene beginsel van gewettigd vertrouwen schenden, en ten zesde zonder rechtvaardiging of evenredigheid de grondrechten van verzoekende partijen schenden, met name hun recht op eigendom en hun vrijheid van ondernemerschap.


title: Zaak C-14/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Hava Genc/Land Berlin (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Artikel 6, lid 1 — Begrip werknemer — Verrichten van arbeid in geringe omvang — Voorwaarde voor verlies van verkregen rechten)

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 februari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Hava Genc/Land Berlin
   (Zaak C-14/09) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Artikel 6, lid 1 - Begrip „werknemer” - Verrichten van arbeid in geringe omvang - Voorwaarde voor verlies van verkregen rechten)
   2010/C 80/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hava Genc

      Verwerende partij: Land Berlin

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Berlin — Uitlegging van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije — Verblijfsrecht van een Turks staatsburger in de gastlidstaat, indien hij aldaar is binnengekomen om een reden die inmiddels is vervallen en hij slechts arbeid van geringe omvang verricht, met een wekelijkse arbeidstijd van 5,5 uur — Minimumeisen waaraan een arbeidsverhouding moet voldoen om te kunnen spreken van „legale arbeid” in de zin van besluit nr. 1/80

      Dictum

               1)

               Iemand in de situatie van verzoekster in het hoofdgeding is een werknemer in de zin van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, voor zover de verrichte arbeid reëel en daadwerkelijk is. Het is aan de verwijzende rechter om aan de hand van de feiten na te gaan of dit in de aan hem voorgelegde zaak het geval is.

               2)

               Een Turkse werknemer in de zin van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 1/80, kan zich beroepen op het recht van vrij verkeer dat hij ontleent aan de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, ook wanneer het doel waarvoor hij de gastlidstaat is binnengekomen niet meer bestaat. Wanneer een dergelijke werknemer de in artikel 6, lid 1, gestelde voorwaarden vervult, mogen aan zijn recht op verblijf in de gastlidstaat geen nadere voorwaarden worden gesteld, verband houdend met het bestaan van belangen die zijn verblijf kunnen rechtvaardigen of met de aard van de arbeid.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak C-3/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus — Estland) — AS Baltic Agro/Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus [Prejudiciële verwijzing — Antidumping — Verordening (EG) nr. 661/2008 — Definitief antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland — Voorwaarden voor vrijstelling — Artikel 3, lid 1 — Eerste onafhankelijke afnemer in de Unie — Verkrijging van de ammoniumnitraatmeststof via een derde onderneming — Vrijgave van de goederen — Verzoek om de douaneaangiften ongeldig te maken — Besluit 2008/577/EG — Douanewetboek — Artikelen 66 en 220 — Vergissing — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 251 — Controle achteraf]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tartu Ringkonnakohus — Estland) — AS Baltic Agro/Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus
   (Zaak C-3/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Antidumping - Verordening (EG) nr. 661/2008 - Definitief antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland - Voorwaarden voor vrijstelling - Artikel 3, lid 1 - Eerste onafhankelijke afnemer in de Unie - Verkrijging van de ammoniumnitraatmeststof via een derde onderneming - Vrijgave van de goederen - Verzoek om de douaneaangiften ongeldig te maken - Besluit 2008/577/EG - Douanewetboek - Artikelen 66 en 220 - Vergissing - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikel 251 - Controle achteraf])
   2014/C 421/08
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tartu Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AS Baltic Agro

      Verwerende partij: Maksu- ja Tolliameti Ida maksu- ja tollikeskus

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 661/2008 van de Raad van 8 juli 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland naar aanleiding van een nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen, op grond van artikel 11, lid 2, en een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek, op grond van artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 384/96, moet aldus worden uitgelegd dat een in een lidstaat gevestigde onderneming die via een andere, eveneens in een lidstaat gevestigde onderneming ammoniumnitraat van Russische oorsprong heeft gekocht om deze goederen in de Unie in te voeren, niet als de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie in de zin van deze bepaling kan worden aangemerkt en dus niet in aanmerking komt voor de vrijstelling van het definitieve antidumpingrecht dat bij deze verordening voor dit ammoniumnitraat is vastgesteld.

               2)

               De artikelen 66 en 220, lid 2, sub b, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er zich niet tegen verzetten dat een douaneautoriteit tot boeking achteraf van een antidumpingrecht overgaat wanneer, zoals in de omstandigheden in het hoofdgeding, verzoeken om de douaneaangiften ongeldig te maken zijn ingediend op grond dat de daarin opgenomen vermelding van de ontvanger onjuist was en deze autoriteit die aangiften heeft aanvaard of een onderzoek heeft verricht nadat zij die verzoeken had ontvangen.

               3)

               Artikel 66 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, en artikel 251 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 312/2009 van de Commissie van 16 april 2009, zijn in overeenstemming met het in artikel 20 van het Handvest vastgelegde grondrecht van gelijkheid voor de wet ingeval voornoemde bepalingen van het douanewetboek en van verordening nr. 2454/93 in het kader van het in de artikelen 28 VWEU en 31 VWEU genoemde gemeenschappelijke douanetarief niet de mogelijkheid bieden om een onjuiste douaneaangifte op verzoek ongeldig te maken en aldus vrijstelling van het antidumpingrecht te verlenen aan de ontvanger die aanspraak daarop had kunnen maken indien deze vergissing niet was gebeurd.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak T-644/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2011 door Eugène Emile Kimman tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-74/10, Kimman/Commissie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/14

         Hogere voorziening ingesteld op 9 december 2011 door Eugène Emile Kimman tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 september 2011 in zaak F-74/10, Kimman/Commissie
   (Zaak T-644/11 P)
   2012/C 65/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Eugène Emile Kimman (Overijse, België) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 29 september 2011 in zaak F-74/10 te vernietigen;

               —

               dientengevolge, de door rekwirant in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toe te wijzen en, bijgevolg,

                           —

                           rekwirants beoordelingsrapport over 2008 nietig te verklaren;

                           —

                           de verwerende partij te verwijzen in alle kosten;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 6, lid 8, van bijlage I bij de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 43 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, een verkeerde opvatting van de elementen van het dossier en een schending van de controle van een kennelijke beoordelingsfout bij het onderzoek door het GVA van het middel ontleend aan het feit dat de beoordelaar geen rekening heeft gehouden met het advies van de ad hoc-groep.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van het dossier en de bewijslast en schending door het GVA van zijn motiveringsplicht bij het onderzoek van het middel ontleend aan de onregelmatigheid van de beroepsprocedure en een ontoereikende motivering van het in eerste aanleg bestreden beoordelingsrapport.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van de controle van de motiveringsplicht en de kennelijke beoordelingsfout alsmede schending van artikel 4, lid 6, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Ambtenarenstatuut bij het onderzoek door het GVA van de grief ontleend aan het feit dat geen rekening is gehouden met het werk dat de rekwirerende partij in het belang van de instelling heeft verricht.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van het dossier en een miskenning van de bewijslast en de controle van een kennelijke beoordelingsfout bij het onderzoek door het GVA van de grief betreffende de beoordeling door de beoordelaar van de vraag of de rekwirerende partij al dan niet de vermeende reorganisatie van de dienst heeft gerespecteerd die sinds 2008 werd uitgeprobeerd.


title: Zaak T-274/13: Arrest van het Gerecht van 4 december 2015 — Emadi/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran — Bevriezing van tegoeden — Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie — Rechtsgrondslag — Motiveringsplicht — Recht om te worden gehoord — Onjuiste beoordeling — Ne bis in idem — Vrijheid van meningsuiting — Mediavrijheid — Vrijheid van beroep — Vrij verkeer — Eigendomsrecht”)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/32

         Arrest van het Gerecht van 4 december 2015 — Emadi/Raad
   (Zaak T-274/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran - Bevriezing van tegoeden - Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie - Rechtsgrondslag - Motiveringsplicht - Recht om te worden gehoord - Onjuiste beoordeling - Ne bis in idem - Vrijheid van meningsuiting - Mediavrijheid - Vrijheid van beroep - Vrij verkeer - Eigendomsrecht”))
   (2016/C 027/36)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hamid Reza Emadi (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Walter, vervolgens J. M. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. L. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en Á. de Elera-San Miguel Hurtado, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Stiftung Organisation Justice for Iran (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Pulles, vervolgens R. Marx, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2013/124/GBVB van de Raad van 11 maart 2013 tot wijziging van besluit 2011/235/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran (PB L 68, blz. 57), uitvoeringsverordening (EU) nr. 206/2013 van de Raad van 11 maart 2013 tot uitvoering van artikel 12, lid 1, van verordening (EU) nr. 359/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran (PB L 68, blz. 9), besluit 2014/205/GBVB van de Raad van 10 april 2014 houdende wijziging van besluit 2011/235/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten vanwege de situatie in Iran (PB L 109, blz. 25), uitvoeringsverordening (EU) nr. 371/2014 van de Raad van 10 april 2014 tot uitvoering van artikel 12, lid 1, van verordening (EU) nr. 359/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Iran (PB L 109, blz. 9), voor zover die handelingen verzoeker betreffen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hamid Reza Emadi draagt zijn eigen kosten alsook die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Stiftung Organisation Justice for Iran draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-156/07: Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — Spanje/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/42

         Beroep ingesteld op 9 mei 2007 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-156/07)
   (2007/C 140/69)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno )

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07, die door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het
                     Publicatieblad van de Europese Unie C 45A van 28 februari 2007 is bekendgemaakt;

               —

               de Commissie te gelasten dat alle vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van Europese ambtenaren in alle talen in het Publicatieblad worden bekendgemaakt;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/94/07, die door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) in het Publicatieblad C 45A van 28 februari 2007 is bekendgemaakt, voor zover die aankondiging enkel in het Engels, het Frans en het Duits in het Publicatieblad is bekendgemaakt.
   Verzoeker is van mening dat de Commissie met deze wijze van handelen inbreuk heeft gemaakt op verordening nr. 1 van de Raad van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap, en op verordening nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen. Ook is inbreuk gemaakt op de beginselen van gelijke behandeling en non-discriminatie van Europese burgers, evenredigheid en rechtszekerheid die in het EG-Verdrag en in de vaste rechtspraak van het Hof zijn erkend.
   Wat met name het rechtszekerheidsbeginsel betreft, zij erop gewezen dat volgens bijlage III van het Ambtenarenstatuut algemene vergelijkende onderzoeken in het Publicatieblad van de Europese Unie moeten worden aangekondigd. Overeenkomstig artikel 5 van verordening nr. 1 van de Raad dient dat Publicatieblad evenwel in 23 officiële talen te verschijnen. De betrokken aankondiging is echter uitsluitend in drie officiële talen bekendgemaakt.
   Ten slotte zij gesteld dat ook inbreuk is gemaakt op de exclusieve bevoegdheid van de Raad om het taalgebruik in de Gemeenschap met eenparigheid van stemmen te wijzigen.


title: Zaak T-420/15: Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Thun 1794/EUIPO — Adekor (decoratieve grafische symbolen) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat decoratieve grafische symbolen afbeeldt — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Bekendmaking van ouder model — Niet nieuw — Artikelen 5, 7 en 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/32

         Arrest van het Gerecht van 14 juli 2016 — Thun 1794/EUIPO — Adekor (decoratieve grafische symbolen)
   (Zaak T-420/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat decoratieve grafische symbolen afbeeldt - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Bekendmaking van ouder model - Niet nieuw - Artikelen 5, 7 en 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”])
   (2016/C 305/44)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Thun 1794 a.s. (Nová Role, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: F. Steidl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Adekor s.r.o. (Loket, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: V. Dohnalová, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 29 april 2015 (zaak R 1465/2014-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Thun 1794 en Adekor

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Thun 1794 a.s. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-601/13: Beroep ingesteld op 12 november 2013 — Wilo/BHIM (Pioneering for You)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/31

         Beroep ingesteld op 12 november 2013 — Wilo/BHIM (Pioneering for You)
   (Zaak T-601/13)
   2014/C 24/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wilo SE (Dortmund, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Schneiders, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 555/2013-4, te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Pioneering for You” voor waren en diensten van de klassen 7, 9, 11, 37 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 065 588

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009