title: Zaak T-107/17: Beroep ingesteld op 16 februari 2017 — Steinhoff e.a./ECB

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/24

         Beroep ingesteld op 16 februari 2017 — Steinhoff e.a./ECB
   (Zaak T-107/17)
   (2017/C 129/37)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Frank Steinhoff (Hamburg, Duitsland), Ewald Filbry (Dortmund, Duitsland), Vereinigte Raiffeisenbanken Gräfenberg-Forchheim-Eschenau-Heroldsberg eG (Gräfenberg, Duitsland), Werner Bäcker (Rodgau, Duitsland), EMB Consulting SE (Mühltal, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Hoepner, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht verweerder te veroordelen tot betaling van de volgende bedragen, vermeerderd met de desbetreffende basisrente plus telkens 5 procentpunten vanaf de datum waarop het beroep aanhangig is:

               —

               verzoekende partij onder 1.: 314 000 EUR;

               —

               verzoekende partij onder 2.: 54 950 EUR;

               —

               verzoekende partij onder 3.: 2 355 000 EUR;

               —

               verzoekende partij onder 4.: 303 795 EUR;

               —

               verzoekende partij onder 5.: 750 460 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de onderhavige schadevergoedingsactie stellen de verzoekende partijen dat verweerder zijn verplichtingen niet is nagekomen omdat hij in zijn standpuntbepaling van 17 februari 2012 ten aanzien van de door Griekse Staat uitgegeven en gegarandeerde waardepapieren (CON/2012/12) niet heeft gewezen op de onrechtmatigheid van de voorgenomen herstructurering van de Griekse staatsschulden door een verplichte omruil op grond van wet 4050/2012.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verzuim om erop te wijzen dat de verplichte herstructurering, gelet op het pacta sunt servanda-beginsel, ontoelaatbaar is omdat wijzigingsclausules niet met vrucht achteraf in de bestaande staatsschulden kunnen worden opgenomen

               2.

               Tweede middel: verzuim om een standpunt in te nemen ten aanzien van het onteigeningseffect van de door Griekenland geplande wet, die in een verplichte omruil voorziet zonder dat in de wet een passende vergoeding is vastgesteld, hetgeen in strijd is met artikel 17, lid 1, tweede zin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

               3.

               Derde middel: verzuim om op schending van artikel 63 VWEU te wijzen

               4.

               Vierde middel: verzuim om op schending van artikel 124 VWEU te wijzen


title: Zaak T-747/16: Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Vincenti/EUIPO

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/37

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2016 — Vincenti/EUIPO
   (Zaak T-747/16)
   (2017/C 014/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Guillaume Vincenti (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het EUIPO houdende weigering om te erkennen dat verzoeker volledig en blijvend arbeidsongeschikt is en houdende weigering om hem te pensioneren

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending door de verwerende partij van de relevante bepalingen van het Statuut, namelijk de artikelen 7 tot en met 9, 13, 33 en 78, alsmede de artikelen 13 tot en met 16 van bijlage VIII bij het Statuut en met name artikel 53 van het Statuut.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het vertrouwensbeginsel en van het beginsel van behoorlijk bestuur (artikelen 41, leden 1 en 2, onder a), b) en c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) en van verzoekers procedurele rechten, mede door het bestreden besluit te baseren op onjuiste feiten.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 3, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

         Ter onderbouwing van deze middelen stelt verzoeker met name dat het tot aanstelling bevoegd gezag in de invaliditeitsprocedure volgens de relevante bepalingen van het Statuut geen discretionaire bevoegdheid heeft met betrekking tot de vraag of een ambtenaar al dan niet blijvend arbeidsongeschikt is, aangezien het besluit van de invaliditeitscommissie bindend is en er, zelfs indien ervan wordt uitgegaan dat het gezag wel over een discretionaire bevoegdheid beschikt, in casu geen gegronde reden was om verzoeker niet blijvend arbeidsongeschikt te verklaren.


title: Zaak C-429/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 21 september 2012 — Siegfried Pohl/ÖBB Infrastruktur AG

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) op 21 september 2012 — Siegfried Pohl/ÖBB Infrastruktur AG
   (Zaak C-429/12)
   2013/C 9/47
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Innsbruck

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Siegfried Pohl

      Verwerende partij: ÖBB Infrastruktur AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het Unierecht, bij de huidige stand ervan, en met name

                           1)

                           het algemene Unierechtelijke beginsel van gelijke behandeling,

                           2)

                           het algemene beginsel van het verbod van discriminatie op grond van leeftijd, in de zin van artikel 6, lid 3, VEU en artikel 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,

                           3)

                           het in artikel 45 VWEU neergelegde verbod van discriminatie met betrekking tot het vrije verkeer van werknemers,

                           4)

                           richtlijn 2000/78/EG (1)

                     in de weg aan een nationale, deels in de wet, deels in een collectieve arbeidsovereenkomst neergelegde, regeling — die bij overeenkomst deel is gaan uitmaken van de inhoud van een individuele arbeidsovereenkomst — krachtens welke de voorafgaande diensttijd van werknemers in de spoorvervoersector, wanneer deze vóór het achttiende levensjaar werd vervuld in het geheel niet, en wanneer deze na de voltooiing van het achttiende levensjaar, voor zover zij niet bij een „quasi openbare” binnenlandse onderneming of bij de verwerende binnenlandse werkgever zelf werd vervuld, zonder rekening te houden met de concreet verworven vaardigheden en kennis van de werknemer, slechts voor de helft wordt meegeteld?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, maakt het dan bij de berekening van de achterstallige beloning op grond van een aan het Unierecht conforme meetelling van tot dusver niet in aanmerking genomen eerder (vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar geheel en na de voltooiing van het achttiende levensjaar tot aan de indiensttreding van verzoeker bij verweerster voor de helft meegetelde) vervulde voorafgaande diensttijd, uit dat de rekenkundige voorafgaande diensttijd werd vervuld tussen 1 december 1965 en 24 november 1974, en dus lang vóór de toetreding van Oostenrijk tot de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte en vóór de eerste beslissing inzake het Unierechtelijke beginsel van gelijke behandeling?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, staat dan het Unierecht, bij de huidige stand ervan, en met name het effectiviteitsbeginsel, in de weg aan nationale verjaringsregels, op grond waarvan het recht van een werknemer, en nadien gepensioneerde, op betaling van achterstallig loon, respectievelijk achterstallig pensioen, tegenover zijn werkgever, welke aanspraak voortvloeit uit een in vraag 1 bedoelde met het Unierecht conforme meetelling van buitenlandse en vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar vervulde voorafgaande diensttijd, die deze werknemer op grond van het nationaal recht niet had, en waarop deze zich objectief pas op grond van de arresten van 30 november 2000, Österreichischer Gewerkschaftsbund (C-195/98, Jurispr. blz. I-10497), en 18 juni 2009, Hütter (C-88/08, Jurispr. blz. I-5325) kon beroepen, volledig is verjaard?

               4)

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, rust dan ingevolge het Unierecht, bij de huidige stand ervan, en inzonderheid ingevolge de horizontale werking van het algemene Unierechtelijke beginsel van gelijke behandeling en/of het verbod van discriminatie in het kader van het vrije verkeer van werknemers, op een werkgever in de spoorvervoersector met ongeveer 40 000 werknemers en een trapsgewijze, hiërarchisch opgebouwde, ruimtelijk het gehele land bestrijkende organisatie, de zorgplicht om zijn werknemers en vertegenwoordigers van de werknemers in kennis te stellen van ook in de dagbladpers gepubliceerde beslissingen van het Hof van Justitie van de Europese Unie, die een door de werkgever tot dusver gehanteerde meetelling van voorafgaande diensttijd strijdig doen lijken te zijn met het Unierecht, en die onder meer kunnen leiden tot betalingen van achterstallig loon?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 april 2005 In zaak C-171/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/80/EG — Niet-uitvoering)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 14 april 2005
   In zaak C-171/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/80/EG - Niet-uitvoering)
   (2005/C 143/16)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-171/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 5 april 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. van Beek en G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: H. Sevenster en J. van Bakel), heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, N. Colneric en E. Juhász (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt in de kosten veroordeeld.

      (1)  PB C 106 van 30.04.2004.


title: Zaak T-407/11: Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2013 — SRF/Raad

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/83

         Beschikking van het Gerecht van 14 juni 2013 — SRF/Raad
   (Zaak T-407/11) (1)

   2013/C 225/188
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-399/07: Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2011 — Basell Polyolefine/Commissie

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/34

         Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2011 — Basell Polyolefine/Commissie
   (Zaak T-399/07) (1)

   2011/C 80/60
   Procestaal: Duits
   De president van de Eerste kamer (uitgebreid) heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 315 van 22.12.2007.


title: Zaak C-555/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Seda Kücükdeveci/Swedex Gmbh & Co. KG (Beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd — Richtlijn 2000/78/EG — Nationale wettelijke ontslagregeling die tijdvakken van arbeid die werknemer vóór bereiken van leeftijd van 25 jaar heeft vervuld niet in aanmerking neemt bij berekening van opzegtermijn — Rechtvaardiging van maatregel — Nationale regeling in strijd met richtlijn — Rol van nationale rechter)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Seda Kücükdeveci/Swedex Gmbh & Co. KG
   (Zaak C-555/07) (1)

   (Beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd - Richtlijn 2000/78/EG - Nationale wettelijke ontslagregeling die tijdvakken van arbeid die werknemer vóór bereiken van leeftijd van 25 jaar heeft vervuld niet in aanmerking neemt bij berekening van opzegtermijn - Rechtvaardiging van maatregel - Nationale regeling in strijd met richtlijn - Rol van nationale rechter)
   2010/C 63/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landesarbeitsgericht Düsseldorf — Duitsland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Seda Kücükdeveci

      Verwerende partij: Swedex Gmbh & Co. KG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Duitsland) — Uitlegging van het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd en van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Nationale wettelijke ontslagregeling met langere opzegtermijnen naar gelang van anciënniteit in de onderneming waarbij tijdvakken van arbeid die werknemer vóór bereiken van leeftijd van 25 heeft vervuld niet in aanmerking worden genomen

      Dictum

               1)

               Het Unierecht, en in het bijzonder het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd, zoals geconcretiseerd door richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, die bepaalt dat tijdvakken van arbeid die een werknemer vóór het bereiken van de leeftijd van 25 jaar heeft vervuld, niet in aanmerking worden genomen bij de berekening van de duur van de opzegtermijn.

               2)

               De nationale rechter aan wie een geschil tussen particulieren werd voorgelegd, moet de naleving verzekeren van het beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd, zoals geconcretiseerd in richtlijn 2000/78, en daarbij indien nodig elke strijdige bepaling van de nationale regeling buiten beschouwing laten, ongeacht de mogelijkheid waarover hij beschikt om in de in artikel 267, tweede alinea, VWEU bedoelde gevallen het Hof van Justitie van de Europese Unie om een prejudiciële beslissing inzake de uitlegging van dit beginsel te verzoeken.

      (1)  PB C 79 van 29.03.2008.


title: Zaak T-272/05: Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Stéphane Veramme tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/32

         Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Stéphane Veramme tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-272/05)
   (2005/C 229/68)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Stéphane Veramme, wonende te Oudergem (België), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag (TAVOBG) van 21 maart 2005 houdende afwijzing van het verzoek dat hij op 10 december 2004 had geformuleerd — en dat als klacht was geherkwalificeerd — tegen het besluit tot vaststelling van zijn indeling en bezoldiging als arbeidscontractant overeenkomstig de op 16 september 2004 in werking getreden overeenkomst;

               —

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren het aanvankelijke besluit tot vaststelling van zijn indeling en bezoldiging als arbeidscontractant overeenkomstig de op 16 september 2004 in werking getreden overeenkomst;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 25 000 EUR, onder uitdrukkelijk voorbehoud van vermeerdering, vermindering of nadere precisering in de loop van het geding;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-253/05, Fernandez Tunon/Commissie.


title: Zaak C-131/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Malvino Cervati, Società Malvi Sas di Cervati Malvino/Agenzia delle Dogane, Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van de markten — Verordening (EG) nr. 565/2002 — Artikel 3, lid 3 — Tariefcontingent — Knoflook van oorsprong uit Argentinië — Invoercertificaten — Niet-overdraagbaarheid van de rechten die voortvloeien uit de invoercertificaten — Ontwijking — Rechtsmisbruik — Voorwaarden — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Artikel 4, lid 3]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/5

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Malvino Cervati, Società Malvi Sas di Cervati Malvino/Agenzia delle Dogane, Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno
      (Zaak C-131/14) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van de markten - Verordening (EG) nr. 565/2002 - Artikel 3, lid 3 - Tariefcontingent - Knoflook van oorsprong uit Argentinië - Invoercertificaten - Niet-overdraagbaarheid van de rechten die voortvloeien uit de invoercertificaten - Ontwijking - Rechtsmisbruik - Voorwaarden - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Artikel 4, lid 3])
      (2016/C 211/05)
      Procestaal: Italiaans

         Verwijzende rechter

      Corte suprema di cassazione

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Malvino Cervati, Società Malvi Sas di Cervati Malvino

         Verwerende partijen: Agenzia delle Dogane, Agenzia delle Dogane — Ufficio delle Dogane di Livorno

         in tegenwoordigheid van: Roberto Cervati

         Dictum

      Artikel 3, lid 3, van verordening (EG) nr. 565/2002 van de Commissie van 2 april 2002 tot vaststelling van de wijze van beheer van tariefcontingenten en invoering van een stelsel van oorsprongscertificaten, voor uit derde landen ingevoerde knoflook, en artikel 4, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich in beginsel niet verzetten tegen een mechanisme, zoals dit welk aan de orde is in het hoofdgeding, waarbij, nadat een marktdeelnemer — een traditionele importeur in de zin van de eerstgenoemde verordening — die zijn certificaten voor invoer tegen het voordeeltarief reeds volledig heeft gebruikt, een order heeft geplaatst bij een tweede marktdeelnemer — eveneens een traditionele importeur — die niet over dergelijke certificaten beschikt,

                  —

                  de goederen eerst buiten de Europese Unie door een met die tweede marktdeelnemer gelieerde onderneming worden verkocht aan een derde marktdeelnemer — een nieuwe importeur in de zin van voornoemde verordening — die houder is van dergelijke certificaten,

                  —

                  deze goederen daarop door de derde marktdeelnemer in de Europese Unie in het vrije verkeer worden gebracht met gebruikmaking van het preferentiële douanetarief, en vervolgens door die derde marktdeelnemer opnieuw aan de tweede marktdeelnemer worden verkocht, en

                  —

                  die goederen ten slotte door die tweede marktdeelnemer worden overgedragen aan de eerste marktdeelnemer, die op die manier ingevoerde goederen via het bij de eerstgenoemde verordening vastgestelde tariefcontingent kan kopen hoewel hij niet over een daartoe vereist certificaat beschikt.

         (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak C-196/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Paderborner Brauerei Haus Cramer KG/Hauptzollamt Bielefeld (Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefindeling — Posten 2203 en 2208 — Moutbierbasis bestemd voor de vervaardiging van een cocktail)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/15

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Paderborner Brauerei Haus Cramer KG/Hauptzollamt Bielefeld
   (Zaak C-196/10) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefindeling - Posten 2203 en 2208 - Moutbierbasis bestemd voor de vervaardiging van een cocktail)
   2011/C 269/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Paderborner Brauerei Haus Cramer KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Bielefeld

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht Düsseldorf — Uitlegging van de gecombineerde nomenclatuur, zoals gewijzigd bij de verordeningen van de Commissie (EG) nr. 2031/2001 van 6 augustus 2001 (PB L 279, blz. 1) en (EG) nr. 1832/2002 van 1 augustus 2002 (PB L 290, blz. 1) — Moutbierbasis („malt beer base”) met een alcoholvolumegehalte van 14 % vol., die uit gebrouwen bier is gewonnen door middel van een bijzondere behandeling bestaande uit een zuivering en een ultrafiltratie, en die bestemd is voor de vervaardiging van een biercocktail — Indeling onder post 2203 of onder post 2208 van de gecombineerde nomenclatuur?

      Dictum

   Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2587/91 van de Commissie van 26 juli 1991, moet aldus worden uitgelegd dat een vloeistof zoals die aan de orde in het hoofdgeding, die wordt aangeduid met de naam „malt beer base”, met een alcoholvolumegehalte van 14 %, dat uit gebrouwen bier is gewonnen, dat is gezuiverd en daarna aan een ultrafiltratie wordt onderworpen waardoor ingrediënten zoals bittere stoffen en eiwitten worden uitgedund, ingedeeld moet worden onder post 2208 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij genoemde verordening, zoals gewijzigd.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak C-467/14: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Bergamo — Italië) — Strafzaak tegen Chiara Baldo (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Identieke prejudiciële vragen — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Kansspelen — Nationale regeling — Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen — Nieuwe aanbesteding — Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies — Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen — Beperking — Dwingende vereisten van algemeen belang — Evenredigheid)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/8

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Bergamo — Italië) — Strafzaak tegen Chiara Baldo
   (Zaak C-467/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Identieke prejudiciële vragen - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Kansspelen - Nationale regeling - Herschikking van het concessiestelsel door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen - Nieuwe aanbesteding - Concessies met een kortere looptijd dan de oude concessies - Overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen - Beperking - Dwingende vereisten van algemeen belang - Evenredigheid))
   (2016/C 270/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bergamo

      Partij in de strafzaak

   Chiara Baldo

      Dictum

               1)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU, alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies omdat het stelsel opnieuw wordt opgezet door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechter heeft te beslissen.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak T-51/07: Beroep ingesteld op 22 februari 2007 — Agrar-Invest-Tatschl/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/45

         Beroep ingesteld op 22 februari 2007 — Agrar-Invest-Tatschl/Commissie
   (Zaak T-51/07)
   (2007/C 95/92)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Agrar-Invest-Tatschl GmbH (St. Andrä im Lavanttal, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: O. Wenzlaff, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 1, leden 2 en 3, van beschikking C(2006) 5789 def. (REC 05/05) van verweerster van 4 december 2006 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te gelasten vast te stellen dat geen boeking achteraf dient te worden verricht van de invoerrechten ten bedrage van 110 937,60 EUR voor de suiker die verzoekster vanaf 26 juni 2002 uit Kroatië heeft ingevoerd en waarop het verzoek van de Republiek Oostenrijk van 10 juni 2005 betrekking heeft;

               —

               subsidiair, verweerster te gelasten vast te stellen dat de invoerrechten ten bedrage van 110 937,60 EUR voor de suiker die verzoekster vanaf 26 juni 2002 uit Kroatië heeft ingevoerd en waarop het verzoek van de Republiek Oostenrijk van 10 juni 2005 betrekking heeft, dienen te worden kwijtgescholden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2006) 5789 def. van de Commissie van 4 december 2006 waarbij is vastgesteld dat de boeking achteraf van invoerrechten ten belope van een bepaald bedrag niet gerechtvaardigd is en dat voor een verder bedrag de boeking achteraf van invoerrechten gerechtvaardigd is en dat de kwijtschelding van deze rechten in een bepaald geval niet gerechtvaardigd is (verzoek van de Republiek Oostenrijk).
   In deze tot de Republiek Oostenrijk gerichte beschikking is de Commissie op grond van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) (hierna: „communautair douanewetboek”) en verordening (EEG) nr. 2454/93 (2) tot de conclusie gekomen dat niet kan worden afgezien van de boeking achteraf van de invoerrechten ten bedrage van 110 937,60 EUR voor de door verzoekster verrichte invoer en dat de kwijtschelding van deze invoerrechten niet gerechtvaardigd is.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de aangevochten beschikking onrechtmatig is, aangezien is voldaan aan de voorwaarden om te kunnen afzien van de boeking achteraf van de invoerrechten krachtens artikel 220, lid 2, sub b, van het communautair douanewetboek of om de achteraf geheven invoerrechten kwijt te schelden krachtens artikel 239 van het communautair douanewetboek.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1).


title: Zaak T-447/07: Beschikking van het Gerecht van 19 oktober 2011 — Scovill Fasteners/Commissie

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/21

         Beschikking van het Gerecht van 19 oktober 2011 — Scovill Fasteners/Commissie
   (Zaak T-447/07) (1)

   2011/C 362/32
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 29 april 2004 in zaak C-187/03 P, Zissis Drouvis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaren — Pensioenen — Aanpassingscoëfficiënt — Artikel 82, lid 1, tweede alinea, van Statuut — Beginsel van gelijke behandeling — Vrij verkeer van werknemers en vrijheid van vestiging van werknemers — Hogere voorziening die kennelijk ongegrond is)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/30

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-187/03 P, Zissis Drouvis tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Pensioenen - Aanpassingscoëfficiënt - Artikel 82, lid 1, tweede alinea, van Statuut - Beginsel van gelijke behandeling - Vrij verkeer van werknemers en vrijheid van vestiging van werknemers - Hogere voorziening die kennelijk ongegrond is)
   (2004/C 118/55)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-187/03 P, Zissis Drouvis, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Maroussi Attikis (Griekenland), vertegenwoordigd door I. Stamoulis, advocaat, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 26 februari 2003, Drouvis/Commissie, (T-184/00, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partijen bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall, bijgestaan door P. Anestis) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: D. Zahariou en A. Pilette), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C.  Gulmann, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 29 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Z. Drouvis wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 171, van 19.7.2003.


title: Zaak C-479/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 25 oktober 2012 — H. Gautzsch Großhandel GmbH & Co. KG/Münchener Boulevard Möbel Joseph Duna GmbH

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 25 oktober 2012 — H. Gautzsch Großhandel GmbH & Co. KG/Münchener Boulevard Möbel Joseph Duna GmbH
   (Zaak C-479/12)
   2013/C 32/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H. Gautzsch Großhandel GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Münchener Boulevard Möbel Joseph Duna GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002 (1) aldus worden uitgelegd dat een model bij een normale gang van zaken redelijkerwijs ter kennis kan zijn gekomen van ingewijden in de betrokken sector die in de Unie werkzaam zijn, wanneer afbeeldingen ervan aan handelaars zijn gedistribueerd?

               2)

               Moet artikel 7, lid 1, eerste zin, van verordening (EG) nr. 6/2002 aldus worden uitgelegd dat een model, hoewel het zonder een uitdrukkelijke of stilzwijgende voorwaarde van geheimhouding aan derden is bekendgemaakt, bij een normale gang van zaken niet redelijkerwijs ter kennis kan zijn gekomen van ingewijden in de betrokken sector die in de Unie werkzaam zijn, wanneer

                           a)

                           het enkel voor bepaalde ondernemingen van de betrokken sector beschikbaar is gesteld, of

                           b)

                           het is tentoongesteld in een tentoonstellingsruimte van een onderneming in China die buiten het gebruikelijke waarnemingsveld van de analisten van de betrokken markt is gelegen?

               3)

                           a)

                           Moet artikel 19, lid 2, van verordening (EG) nr. 6/2002 aldus worden uitgelegd dat de houder van een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel het bewijs moet leveren dat het aangevochten gebruik voortvloeit uit het namaken van het beschermde model?

                           b)

                           Indien de derde vraag, sub a, bevestigend wordt beantwoord:
                           Wordt de bewijslast omgekeerd of kan de houder van een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel aanspraak maken op een lichtere bewijslast, wanneer het model en het aangevochten gebruik ervan in grote mate overeenstemmen?

               4)

                           a)

                           Kan het recht om volgens artikel 19, lid 2, juncto artikel 89, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 6/2002 een verbodsvordering in te stellen op grond dat inbreuk op een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel is gemaakt, verjaren?

                           b)

                           Indien de vierde vraag, sub a, bevestigend wordt beantwoord:
                           Wordt deze verjaring geregeld door het Unierecht, en zo ja, door welke bepaling?

               5)

                           a)

                           Kan met betrekking tot het recht om volgens artikel 19, lid 2, juncto artikel 89, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 6/2002 een verbodsvordering in te stellen op grond dat inbreuk op een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel is gemaakt, sprake zijn van rechtsverwerking?

                           b)

                           Indien de vijfde vraag, sub a, bevestigend wordt beantwoord:
                           Wordt deze rechtsverwerking geregeld door het Unierecht, en zo ja, door welke bepaling?

               6)

               Moet artikel 89, lid 1, sub d, van verordening (EG) nr. 6/2002 aldus worden uitgelegd dat op vorderingen tot vernietiging [van nagemaakte goederen], informatieverstrekking en schadevergoeding die wegens inbreuk op een niet-ingeschreven gemeenschapsmodel voor de volledige Unie worden ingesteld, het recht dient te worden toegepast van de lidstaat waar de inbreukmakende handelingen zijn verricht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (PB L 3, blz. 1).


title: Zaak C-65/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 8 februari 2012 — Leidseplein Beheer BV e.a., andere partijen: Red Bull GmbH e.a.

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 8 februari 2012 — Leidseplein Beheer BV e.a., andere partijen: Red Bull GmbH e.a.
   (Zaak C-65/12)
   2012/C 126/10
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekers:

               Leidseplein Beheer BV

               H.J.M. de Vries

         Verweersters:

               Red Bull GmBH

               Red Bull Nederland BV

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 5, lid 2, van […] richtlijn [nr. 89/104/EEG] (1) aldus worden uitgelegd dat van een geldige reden in de zin van die bepaling ook sprake kan zijn indien het teken dat gelijk is aan of overeenstemt met het bekende merk reeds te goeder trouw door de desbetreffende derde(n) werd gebruikt voordat dat merk werd gedeponeerd?

      (1)  Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1).


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 22 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Coöperatieve Rabobank "Vecht en Plassengebied" BA en Mr Erik Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement van Mediasafe BV (Zaak C-104/96)

text:
18 . 5 . 96          LNL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 145/7
2 . Staat Richtlijn 91 /414/EEG een Lid-Staat toe, een uit een'                verrichten van de rechtshandeling zo duidelijk was dat
     ander EER-land of van buiten de EER ingevoerd                             geen redelijk denkende derde zou kunnen menen dat van
     gewasbeschermingsmiddel als identiek ( in de zin van                      tegenstrijdigheid geen sprake is ?
     vraag 1 ) met een referentieprodukt tot de markt toe te
     laten zonder vooraf de feitelijke samenstelling van het             P ) PB 1968 , L 65 , blz. 8 .
     ingevoerde produkt te onderzoeken ?
3 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, staat dan
     artikel 9, lid 2 , van Richtlijn 91/414/EEG een Lid-Staat
     toe, een uit landen van buiten de EER ingevoerd
     gewasbeschermingsmiddel op de markt toe te laten,                   Beroep, op 1 april 1996 ingesteld door Verenigd Koninkrijk
     wanneer de importeur of degene die het produkt op de                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     markt brengt, geen permanente vestiging in de EER                                            ( Zaak C-l 06/96 )
     heeft ?
                                                                                ( 96/C 145/15 )
(!) PB nr . L 230 van 19 . 8 . 1991 , blz. 1 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 1 april 1 996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen door Verenigd Koninkrijk, ver
                                                                         tegenwoordigd door J. E. Collins, Assistant Treasury
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 22 maart                    Solicitor, als gemachtigde, bijgestaan door D. Wyatt QC,
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 van de Engelse balie, domicilie gekozen hebbende te
Coöperatieve Rabobank „Vecht en Plassengebied " BA en                    Luxemburg bij de Britse ambassade, Boulevard Roosevelt
Mr Erik Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement                 14 .
                         van Mediasafe BV
                          ( Zaak C- 1 04/96 )                            Verzoeker vordert nietigverklaring van het ( de) besluit(en )
                             ( 96/C 145/ 14 )                            bedoeld in het perscommuniqué van de Commissie van
                                                                         23 januari 1996, onverminderd de bevoegdheid van het Hof
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                        van Justitie om de gevolgen van het ( de ) vernietigde
22 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    besluit(en ) gedekt te verklaren, met veroordeling van de
Justitie op 1 april 1996 , in het geding tussen Coöperatieve             Commissie in de kosten van het geding, overeenkomstig
Rabobank „Vecht en Plassengebied " BA en Mr Erik                         artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering.
Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement van
Mediasafe BV, het Hof van Justitie van de Europese                       Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de volgende vragen:                                                 Het Verenigd Koninkrijk vordert nietigverklaring van het
                                                                         ( de ) besluit(en ) bedoeld in het perscommuniqué van 23 ja
1 . Is het in overeenstemming met het bepaalde in de Eerste              nuari 1996 op de navolgende, in artikel 173 , tweede alinea,
     Richtlijn (*) dat aan een vennootschap wordt toegestaan             EG-Verdrag genoemde gronden, te weten onbevoegdheid,
     zich tegenover een derde, met wie een in het algemeen tot           schending van wezenlijke vormvoorschriften en schending
     vertegenwoordiging van de vennootschap bevoegde                     van het EG-Verdrag.
     bestuurder namens de vennootschap een rechtshande
     ling heeft verricht, te beroepen op onbevoegdheid van               De Commissie heeft onbevoegd gehandeld, omdat zij zonder
     die bestuurder op de grond dat deze bij de rechtshan               geldige machtiging tot het doen van uitgaven heeft besloten.
     deling een belang heeft dat tegenstrijdig is met het                Voorts heeft zij artikel 4 EG-Verdrag geschonden, dat
     hare ?
                                                                         bepaalt dat elke instelling handelt binnen de grenzen van de
2 . Luidt het antwoord op vraag 1 slechts bevestigend                    haar door dit Verdrag verleende bevoegdheden
     indien de tegenstrijdigheid van belangen aan de derde
     bekend was ten tijde van het verrichten van de rechts              Bovendien heeft zij een wezenlijk vormvoorschrift geschon
     handeling, dan wel op grond van de gegevens waarover                den doordat in de motivering niet wordt vermeld, op welke
     hij toen beschikte redelijkerwijs bekend kon zijn ?                 rechtsgrondslag de gewraakte uitgaven berusten. Die moti
                                                                         vering had moeten worden verwerkt in een besluit van de
3 . Luidt het antwoord op vraag 1 slechts bevestigend                    Commissie, gericht tot en in extenso medegedeeld aan de
     indien de tegenstrijdigheid van belangen ten tijde van het          Lid-Staten .


title: Zaak T-248/16: Beroep ingesteld op 19 mei 2016 — Walfood/EUIPO — Romanov Holding (CHATKA)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/52

         Beroep ingesteld op 19 mei 2016 — Walfood/EUIPO — Romanov Holding (CHATKA)
   (Zaak T-248/16)
   (2016/C 270/59)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Walfood SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Cornu, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Romanov Holding, SL (La Moraleja, Alcobendas, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „CHATKA” — Uniemerk nr. 943670

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 maart 2016 in zaak R 150/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-48/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2009 door Lego Juris A/S tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 12 november 2008 in zaak T-270/06, Lego Juris A/S/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Mega Brands, Inc.

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/19

         Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2009 door Lego Juris A/S tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 12 november 2008 in zaak T-270/06, Lego Juris A/S/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Mega Brands, Inc.
   (Zaak C-48/09 P)
   (2009/C 82/34)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Lego Juris A/S (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, Rechtsanwältin, T. Dolde, A. Renck, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Mega Brands, Inc.
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen wegens schending van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening (EG) nr. 40/94 (1).

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg in het bestreden arrest artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 heeft geschonden door:

               a)

               artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 aldus uit te leggen dat elke vorm die een functie vervult, daadwerkelijk van merkenrechtelijke bescherming wordt uitgesloten, ongeacht of is voldaan aan de criteria van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening nr. 40/94 zoals omschreven door het Hof in zijn arrest van 18 juni 2002 (2),

               b)

               de onjuiste criteria te hebben toegepast bij de omschrijving van de wezenlijke kenmerken van een driedimensionaal merk, en

               c)

               een onjuiste functionaliteitstest te hebben uitgevoerd, aangezien het Gerecht i) zijn beoordeling niet heeft beperkt tot de wezenlijke kenmerken van het betrokken merk en ii) niet de adequate criteria heeft omschreven voor de beoordeling of een kenmerk van een vorm functioneel is en met name heeft geweigerd eventuele alternatieve ontwerpen in aanmerking te nemen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  C-299/99 (Philips, Jurispr. blz. I-5475).


title: Zaak C-102/06: Beroep, op  21 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/7

         Beroep, op 21 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-102/06)
   (2006/C 96/12)
   Procestaal: Duits
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2006 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. O'Reilly en W. Bogensberger als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 6 februari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 31, blz. 18.


title: Zaak T-298/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 januari 2008 — Efkon/Parlement en Raad ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2004/52/EG — Interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor wegverkeer — Ontbreken van individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/27

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 januari 2008 — Efkon/Parlement en Raad
   (Zaak T-298/04) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2004/52/EG - Interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor wegverkeer - Ontbreken van individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 92/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Efkon AG (Graz-Andritz, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Zanger, vervolgens M. Novak, advocaten)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: U. Rösslein en A. Neergaard, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lopes Sabino en M. Bauer, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Vidal Puig en G. Braun, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot gehele, of subsidiair gedeeltelijke, nietigverklaring van richtlijn 2004/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de interoperabiliteit van elektronische tolheffingssystemen voor het wegverkeer in de Gemeenschap (PB L 166, blz. 124, rectificatie in PB L 200, blz. 50)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Efkon AG zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van de Raad.

               3)

               Het Parlement en de Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


Avis juridique important

|

E1994P0007

Adviesaanvrage van Högsta domstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 12 september 1994 in de zaak Data Delecta Aktiebolag en Ronny Forsberg tegen MSL Dynamics Limited (Zaak E-7/94)

Publicatieblad Nr. C 347 van 08/12/1994 blz. 0014 - 0014

Adviesaanvrage van Högsta domstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 12 september 1994 in de zaak Data Delecta Aktiebolag en Ronny Forsberg tegen MSL Dynamics Limited (Zaak E-7/94) (94/C 347/13)Ingevolge een beschikking van 12 september 1994 van Högsta domstolen (de hoogste rechterlijke instantie) in Zweden, heeft de griffie van het EVA-Hof op 26 september 1994 een aanvraag ontvangen voor advies in de zaak Data Delecta Aktiebolag en Ronny Forsberg tegen MSL Dynamics Limited, in verband met de volgende vraag:In een zaak voor een Zweedse rechtbank met betrekking tot betaling voor de levering van goederen verzoeken de Zweedse gedaagden de eiser, een Brits bedrijf, om een zekerheid voor de proceskosten te stellen overeenkomstig artikel 1 van de Wet (1980:307) inzake de verplichting voor buitenlandse eisers tot zekerheidstelling voor de proceskosten.Is het in strijd met de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte - inzonderheid artikel 4 - om van de eiser, een Britse rechtspersoon, een zekerheidstelling voor de proceskosten te eisen, als een dergelijke verplichting niet geldt voor Zweedse rechtspersonen?


title: Zaak C-77/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (België) op 13 februari 2017 — X/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (België) op 13 februari 2017 — X/Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen
   (Zaak C-77/17)
   (2017/C 144/37)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad voor Vreemdelingenbetwistingen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: X

      Verwerende partij: Commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen

      Prejudiciële vragen

               A.

               Moet artikel 14, lid 5, van richtlijn 2011/95/EU (1) aldus worden uitgelegd dat daarmee een nieuwe grond in het leven wordt geroepen om iemand uit te sluiten van de vluchtelingenstatus als bedoeld in artikel 13 van die richtlijn en dus ook artikel 1.A van het Verdrag van Genève?

               B.

               Ingeval vraag A bevestigend wordt beantwoord, is het aldus uitgelegde artikel 14, lid 5, verenigbaar met artikel 18 van het Handvest van de grondrechten en artikel 78, lid 1, VWEU, waarin met name is bepaald dat het afgeleide Unierecht in overeenstemming moet zijn met het Verdrag van Genève, waarvan de in artikel 1.F opgenomen uitsluitingsbepaling exhaustief is geformuleerd en restrictief moet worden uitgelegd?

               C.

               Ingeval vraag A ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 14, lid 5, van richtlijn 2011/95/EU dan aldus worden uitgelegd dat daarbij een grond tot weigering van de vluchtelingenstatus in het leven is geroepen waarin niet is voorzien door het Verdrag van Genève, dat overeenkomstig artikel 18 van het Handvest van de grondrechten en artikel 78, lid 1, VWEU dient te worden nageleefd?

               D.

               Ingeval vraag C bevestigend wordt beantwoord, is artikel 14, lid 5, van de voormelde richtlijn verenigbaar met artikel 18 van het Handvest van de grondrechten en artikel 78, lid 1, VWEU — waarin met name is bepaald dat het afgeleide Unierecht in overeenstemming moet zijn met het Verdrag van Genève — voor zover in eerstgenoemde bepaling een grond wordt ingevoerd om de vluchtelingenstatus te weigeren zonder dat is onderzocht of er vrees voor vervolging bestaat, hetgeen wordt vereist door artikel 1.A van het Verdrag van Genève?

               E.

               Ingeval de vragen A en C ontkennend worden beantwoord, hoe kan artikel 14, lid 5, van de voormelde richtlijn dan worden uitgelegd in overeenstemming met artikel 18 van het Handvest en artikel 78, lid 1, VWEU, waarin met name is bepaald dat het afgeleide Unierecht in overeenstemming moet zijn met het Verdrag van Genève?

      (1)  Richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming (PB L 337, blz. 9).


title: Zaak C-410/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Dr. Falk Pharma GmbH/DAK-Gesundheit (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Artikel 1, lid 2, onder a) — Begrip „overheidsopdracht” — Aankoopsysteem voor goederen waarbij iedere ondernemer die beantwoordt aan vooraf vastgestelde voorwaarden, wordt toegelaten als leverancier — Verstrekking van in een algemeen socialezekerheidsstelsel terugbetaalbare geneesmiddelen — Overeenkomsten gesloten tussen een ziekenfonds en alle verstrekkers van geneesmiddelen met een welbepaalde werkzame stof die aanvaarden een vooraf bepaald percentage korting te verlenen op de verkoopprijs — Wetgeving die in beginsel voorziet in de vervanging van een terugbetaalbaar geneesmiddel dat in de handel werd gebracht door een ondernemer die geen dergelijke overeenkomst heeft gesloten, door een geneesmiddel van hetzelfde type dat in de handel werd gebracht door een ondernemer die een dergelijke overeenkomst heeft gesloten)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 2 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Dr. Falk Pharma GmbH/DAK-Gesundheit
   (Zaak C-410/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Artikel 1, lid 2, onder a) - Begrip „overheidsopdracht” - Aankoopsysteem voor goederen waarbij iedere ondernemer die beantwoordt aan vooraf vastgestelde voorwaarden, wordt toegelaten als leverancier - Verstrekking van in een algemeen socialezekerheidsstelsel terugbetaalbare geneesmiddelen - Overeenkomsten gesloten tussen een ziekenfonds en alle verstrekkers van geneesmiddelen met een welbepaalde werkzame stof die aanvaarden een vooraf bepaald percentage korting te verlenen op de verkoopprijs - Wetgeving die in beginsel voorziet in de vervanging van een terugbetaalbaar geneesmiddel dat in de handel werd gebracht door een ondernemer die geen dergelijke overeenkomst heeft gesloten, door een geneesmiddel van hetzelfde type dat in de handel werd gebracht door een ondernemer die een dergelijke overeenkomst heeft gesloten))
   (2016/C 287/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dr. Falk Pharma GmbH

      Verwerende partij: DAK-Gesundheit

      In tegenwoordigheid van: Kohlpharma GmbH

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 2, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „overheidsopdracht” in de zin van deze richtlijn niet ziet op een systeem van afspraken als in het hoofdgeding, waarmee een openbare instelling voornemens is goederen op de markt aan te kopen door tijdens de gehele looptijd van dat systeem overeenkomsten te sluiten met iedere ondernemer die zich ertoe verbindt om de betrokken goederen te leveren tegen vooraf vastgestelde voorwaarden, waarbij de openbare instelling geen selectie onder de belangstellende ondernemers maakt en hun toestaat tot dat systeem toe te treden tijdens de gehele looptijd ervan.

               2)

               Voor zover het voorwerp van een procedure voor toelating tot een systeem van afspraken als in het hoofdgeding een zeker grensoverschrijdend belang vertoont, moet deze procedure worden gevoerd en georganiseerd in overeenstemming met de fundamentele regels van het VWEU, in het bijzonder met de beginselen van non-discriminatie en gelijkheid van behandeling van ondernemers en met de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-176/13: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — DTL Corporación/BHIM — Vallejo Rosell (Generia) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Generia — Ouder gemeenschapsbeeldmerk Generalia generación renovable — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikelen 63, lid 2, en 75 van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/35

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — DTL Corporación/BHIM — Vallejo Rosell (Generia)
   (Zaak T-176/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Generia - Ouder gemeenschapsbeeldmerk Generalia generación renovable - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikelen 63, lid 2, en 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 034/40)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: DTL Corporación, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Zuazo Araluze, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Mar Vallejo Rosell (Pinto, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 januari 2013 (zaak R 661/2012-4) inzake een oppositieprocedure tussen Mar Vallejo Rosell en DTL Corporación, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DTL Corporación, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak F-51/11: Beroep ingesteld op 21 april 2011 — ZZ/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/56

         Beroep ingesteld op 21 april 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-51/11)
   2011/C 252/124
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: P. Giatagantzidis en K. Kyriazi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het EPSO om de procedure van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/77/06 te heropenen en verzoeker te vragen om opnieuw deel te nemen aan de eerste fase van dat vergelijkend onderzoek

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EPSO om de procedure van vergelijkend onderzoek te heropenen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EPSO van 11 maart 2011;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-87/00: Verzoek van Ufficio del Giudice di Pace di Genova van 28 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Roberto Nicoli en Società Eridania SpA

text:
C 149/22              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
Door de belastingplichtigen schatkistpapier met een omloop-          Verzoek van het Amtsgericht Heidelberg van 3 maart
tijd van vijf of tien jaar uit te reiken, is de Italiaanse Staat     2000 om een prejudiciële beslissing in de handels-
duidelijk verder gegaan dan de haar in artikel 18, lid 4, van de               registerzaak Firma HSB-Wohnbau GmbH
Zesde richtlijn ingeruimde bevoegdheid, op grond waarvan
het bedrag van de aftrek dat het bedrag van de verschuldigde
belasting overschrijdt, enkel naar de volgende periode mag                                    (Zaak C-86/00)
worden overgebracht. Een overbrenging naar latere periodes is
in strijd met de duidelijke bewoordingen van artikel 18, lid 4,                              (2000/C 149/38)
doet af aan het nuttig effect daarvan en doet ernstige afbreuk
aan het fundamentele beginsel van het gemeenschappelijk
BTW-stelsel, dat het recht op teruggaaf onmiddellijk kan             Het Amtsgericht Heidelberg heeft bij beschikking van 3 maart
worden uitgeoefend.                                                  2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 maart
                                                                     2000, in Firma HSB-Wohnbau GmbH, het Hof van Justitie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(1) PB L 145, van 13.06.1997, blz. 1.                                beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     A. Heeft een rechtsgeldig naar Duits recht opgerichte en in
                                                                         het Duitse register ingeschreven vennootschap, wier enige
                                                                         aandeelhoudster een Spaanse onderneming is, ingevolge
                                                                         artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG)
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 10 februari 2000                   en artikel 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) het recht
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Italian              om met behoud van haar identiteit haar zetel naar Spanje
    Leather S.p.A. en WECO Polstermöbel GmbH & Co.                       te verplaatsen?
                         (Zaak C-80/00)                              B. Staan artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43
                                                                         EG) en artikel 58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) in de
                        (2000/C 149/37)                                  weg aan een regeling die verbiedt dat een rechtsgeldig
                                                                         naar Duits recht opgerichte en in het Duitse register
Het Bundesgerichtshof verzoekt bij beschikking van 10 februa-            ingeschreven vennootschap, wier enige aandeelhoudster
ri 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               een Spaanse onderneming is, met behoud van haar identi-
7 maart 2000, in het geding tussen Italian Leather S.p.A. en             teit haar zetel naar Spanje verplaatst?
WECO Polstermöbel Gmbh & Co., betreffende de uitlegging
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
1968 (Executieverdrag) betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
handelszaken (PB 1972, L 299, blz. 32), om een prejudiciële
beslissing over de volgende vragen:
1. Kunnen beslissingen in de zin van artikel 27, sub 3,
     Executieverdrag onverenigbaar zijn, wanneer zij slechts         Verzoek van Ufficio del Giudice di Pace di Genova van
     van elkaar afwijken wat de bijzondere voorwaarden betreft       28 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het
     waaronder een bepaalde zelfstandige voorlopige maatregel          geding tussen Roberto Nicoli en Società Eridania SpA
     (in de zin van artikel 24 Executieverdrag) kan worden
     genomen?
                                                                                (Zaak C-87/00)
2. Mag en moet de rechter van de staat van tenuitvoerlegging
     die overeenkomstig artikel 34, eerste alinea, en 31, eerste                             (2000/C 149/39)
     alinea, Executieverdrag een buitenlandse beslissing waarbij
     de partij tegen wie de tenuitvoerlegging wordt gevraagd,
     bepaalde handelingen worden verboden, uitvoerbaar ver-          Ufficio del Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van
     klaren en daarbij tegelijk de maatregelen gelasten, die         28 februari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
     volgens het recht van de staat van tenuitvoerlegging nodig      Justitie op 7 maart 2000, in het geding tussen Roberto Nicoli
     zijn voor de tenuitvoerlegging van een rechterlijk verbod?      en Società Eridania SpA, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord,              de navolgende vragen:
     moeten de maatregelen die voor de uitvoerbaarheid van
     dit verbod in de staat van tenuitvoerlegging nodig zijn,        1) Zijn verordening (EG) nr. 1360/98 (1) van 26 juni 1998
     ook dan worden getroffen, wanneer de te erkennen                    (PB L 155, blz. 1) en verordening nr. 1361/98 (2) van
     beslissing zelf geen vergelijkbare maatregelen naar het             26 juni 1998 (PB L 185, blz. 3) geldig, voorzover zij, door
     recht van de staat waar de beslissing is gegeven, inhoudt           sommige in de suikersector toepasselijke prijzen voor het
     en dit recht helemaal niet voorziet in een rechtstreekse            verkoopseizoen 1998/1999 te laat vast te stellen, in
     uitvoerbaarheid van een soortgelijk rechterlijk verbod?             strijd met het bepaalde in artikel 3, leden 4 en 5, van
                                                                         basisverordening nr. 1785/81 (3) de interventieprijzen
                                                                         waaraan de markt in Italië onderworpen is, te laat bepalen?
 ---pagebreak--- 27.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 149/23
2) Moet verordening nr. 1785/81 aldus worden uitgelegd, dat           ter verduidelijking van de juridische waarde van de afgifte door
     de kwalificatie van een gebied als gebied met een tekort,        het DAFSE van de bevestiging ten behoeve van de betaling van
     moet geschieden op grond van een rekenmethode die als            een bepaald bedrag in verband met door het Europees Sociaal
     in dat gebied verbruikt beschouwt, de suiker die daar wordt      Fonds financieel gesteunde beroepsopleidingsacties, die in de
     gebruikt als ingrediënt van een verwerkt product, ook            huidige rechtspraak van het Supremo Tribunal Administrativo
     wanneer dit laatste in een ander land wordt geconsumeerd,        in enkele gevallen gebrekkig is geoordeeld wegens absolute
     dan wel aldus, dat de kwalificatie van een gebied als gebied     onbevoegdheid en derhalve nietig in de zin van artikel 133,
     met een tekort, moet geschieden op grond van een                 lid 2, sub b, van de Codigo do Procedimento Administrativo,
     rekenmethode die niet als in dat gebied verbruikt be-            op grond dat de eindbeslissing ter zake tot de bevoegdheid van
     schouwt, de suiker die daar wordt gebruikt als ingrediënt        de Europese Commissie behoort, terwijl in andere gevallen
     van een verwerkt product, maar in een ander land wordt           daarentegen is geoordeeld, dat het DAFSE een eigen uitsluiten-
     geconsumeerd?                                                    de bevoegdheid heeft, die wordt versterkt door de omstandig-
                                                                      heid, dat in intern Portugees recht uitdrukkelijk is bepaald, dat
3) Is verordening (EG) nr. 1361/98 van 26 juni 1998 (PB               de bevestigingen van het DAFSE executoriale titel vormen
     L 185, blz. 3) geldig, voorzover zij verzuimt, onder             voor de inning van uit die bevestigingen voortvloeiende
     verwijzing naar de artikelen 3, lid 1, 5, lid 3 en 6, lid 2,     schuldvorderingen.
     van verordening (EG) nr. 1785/81, een afgeleide interven-
     tieprijs voor alle gebieden van Italië vast te stellen, en
     dienaangaande geen enkele motivering bevat?
                                                                      (1) PB L 289, van 22.10.1983, blz. 1.
(1) PB L 185, van 30.6.98, blz. 1.                                    (2) PB L 289, van 22.10.1983, blz. 38.
(2) PB L 185, van 30.6.98, blz. 3.
(3) PB L 177, van 1.07.81, blz. 4.
Verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo,
1a Secção — 3a Subsecção, van 24 november 1999 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Directora-
Geral do Departamento para os Assuntos do Fundo
                                                                      Verzoek van het Verwaltungsgericht Berlin van 3 decem-
Social Europeu (DAFSE) en MOBILCROMO-Indústria de
                                                                      ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
          Mobiliário e Revestimentos Metálicos, Lda
                                                                      tussen B. R. Bicakci, B. Bicakci, H. K. Bicakci en B. Bicakci
                                                                                en het Land Berlin
                         (Zaak C-88/00)
                        (2000/C 149/40)                                                        (Zaak C-89/00)
Het Supremo Tribunal Administrativo, 1a Secção — 3a Sub-
secção, heeft bij beschikking van 24 november 1999, ingeko-                                  (2000/C 149/41)
men ter griffie van het Hof van Justitie op 7 maart 2000, in
het geding tussen Directora-Geral do Departamento para os
Assuntos do Fundo Social Europeu (DAFSE) gegen MOBIL-
                                                                      Het Verwaltungsgericht Berlin heeft bij beschikking van 3 de-
CROMO-Indústria de Mobiliário e Revenstimentos Metálicos,
                                                                      cember 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Lda, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      op 8 maart 2000, in het geding tussen B. R. Bicakci, B. Bicakci,
verzocht om een prejudiciële beslissing. Het Supremo Tribunal
                                                                      H. K. Bicakci en B. Bicakci en het Land Berlin, het Hof van
Administrativo verzoekt het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Gemeenschappen om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
uitlegging van een aantal bepalingen van gemeenschapsrecht,
te weten:
— de artikelen 1, 5, lid 4, 6, leden 1 en 2, en 7, leden 1, 2 en      Is de beëindiging van het verblijf van een Turkse onderdaan
     5, van verordening (EEG) nr. 2950/83 (1) van de Raad             die voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, eerste alinea,
     van 17 oktober 1983 houdende toepassing van besluit              van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, door
     83/516/EEG (2) betreffende de taken van het Europees             middel van uitwijzing uitsluitend om redenen van algemene
     Sociaal Fonds,                                                   preventie, ter afschrikking van andere buitenlanders, verenig-
                                                                      baar met artikel 14, lid 1, van dit besluit?
     en
— artikel 5, leden 1 en 5, van besluit 83/516/EEG van de
     Raad van 17 oktober 1983 betreffende de taken van het
     Europees Sociaal Fonds,


title: Zaak T-548/15: Beroep ingesteld op 22 september 2015 — Guiral Broto/BHIM — Gastro & Soul (Café del Sol)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/58

         Beroep ingesteld op 22 september 2015 — Guiral Broto/BHIM — Gastro & Soul (Café del Sol)
   (Zaak T-548/15)
   (2015/C 398/73)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ramón Guiral Broto (Marbella, Spanje) (vertegenwoordiger: J. de Castro Hermida, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gastro & Soul GmbH (Hildesheim, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Café del Sol” — inschrijvingsaanvraag nr. 6 105 985

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 16 juli 2015 in zaak R 2755/2014-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen en de oppositie ontvankelijk te verklaren die is gebaseerd op het Spaanse prioritaire merk nr. 2348110 voor klasse 42 van de internationale classificatie, waarvan de opposant, Ramón Guiral Broto, houder is;

               —

               na ontvankelijkverklaring van de oppositie, de beslissing van de oppositieafdeling te bevestigen, in die zin dat de door de Duitse vennootschap Gastro & Soul GmbH ingediende aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapsmerk CAFÉ DEL SOL (nr. 006105985) wordt afgewezen voor „restauratie (het verstrekken van voedsel en dranken); diensten met betrekking tot tijdelijke huisvesting en catering” van klasse 43 van de internationale classificatie of, indien het Gerecht daartoe niet bevoegd is, de zaak terug te verwijzen naar de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, waarbij deze kamer de oppositie ontvankelijk dient te verklaren;

               —

               met betrekking tot het bewijs, naast de in de administratieve procedure aangedragen bewijzen, de bij het onderhavige verzoekschrift gevoegde bewijzen met de nummers 1 tot en met 4, zoals deze zijn vermeld in het daarbij gevoegde overzicht van de bijlagen, als aangevoerd te beschouwen.

      Aangevoerde middelen

               —

               de kamer van beroep heeft „ultra petita” uitspraak gedaan in de bestreden beslissing, daar de niet-ontvankelijkheid van de oppositie geen deel uitmaakte van de middelen die verzoekster in het kader van het litigieuze beroep heeft aangevoerd;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-110/15: Arrest van het Gerecht van 26 mei 2016 – International Management Group/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende een onderzoek van OLAF — Weigering van toegang — Uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits — Verplichting tot een concreet en individueel onderzoek — Categorie van documenten”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/27

         Arrest van het Gerecht van 26 mei 2016 – International Management Group/Commissie
   (Zaak T-110/15) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende een onderzoek van OLAF - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van het doel van inspecties, onderzoeken en audits - Verplichting tot een concreet en individueel onderzoek - Categorie van documenten”])
   (2016/C 251/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: International Management Group (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Burgstaller, solicitor, en E. Wright, barrister, vervolgens A. Tymen en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en S. Bartelt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit THOR/C4/LL/el/(S) (2015) 4287 van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van 6 februari 2015, waarbij verzoekster toegang is geweigerd tot de documenten van het onderzoek waarvan zij het voorwerp was

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               International Management Group wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak C-502/03: Beroep, op 26 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
21.2.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 47/15
2.    In laatstbedoeld geval:                                                       gen die verwijderingshandelingen verrichten, be-
                                                                                schikken over een vergunning van de bevoegde
      Heeft de uitdrukking „onder deze zelfde voorwaarde” van                       instantie ten bewijze dat aan de wettelijke voorwaar-
      artikel 3, lid 3, tweede zin, richtlijn 92/12/EEG ook bij                     den is voldaan,
      een belasting op dienstverrichtingen in verband met
      accijnsproducten in de zin van artikel 3, lid 1, richtlijn        —     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
      92/12/EEG alleen betrekking op de in artikel 3, lid 3,                  krachtens de artikelen 4, 8 en 9 van richtlijn 75/
      eerste zin, van deze richtlijn vervatte voorwaarde dat                  442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij
      „deze belastingen in het handelsverkeer tussen de lidstaten             richtlijn 91/156/EEG (2), en bijgevolg de Helleense Repu-
      geen aanleiding geven tot formaliteiten die verband                     bliek in de kosten te verwijzen.
      houden met het overschrijden van een grens”, of moeten
      in een dergelijk geval tevens de in artikel 3, lid 2, richtlijn
      92/12/EEG voorgeschreven „specifieke doeleinden” wor-
      den nagestreefd?                                                  Middelen en voornaamste argumenten
(1) PB L 76, blz. 1.                                                    Volgens de recentste telling (december 2002) zijn in Grieken-
                                                                        land 1 458 illegale en ongecontroleerde stortplaatsen in ge-
                                                                        bruik, die de afvalstoffen van 47 % van de bevolking van het
                                                                        land ontvangen.
                                                                        De Griekse autoriteiten brachten de Commissie ervan op de
                                                                        hoogte, dat het programma voor de vermindering van het
Beroep, op 26 november 2003 ingesteld door Commissie                    aantal illegale en ongecontroleerde afvalverwijderingslocaties
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense                          en de vervanging ervan door legale stortplaatsen niet voor het
                            Republiek                                   einde van 2007 zal worden voltooid.
                         (Zaak C-502/03)                                De Commissie is van mening dat de Helleense Republiek, door
                                                                        te dulden dat op haar grondgebied illegale en ongecontroleerde
                                                                        stortplaatsen in gebruik zijn, de verplichtingen niet nakomt
                          (2004/C 47/25)                                die op haar rusten krachtens de artikelen 4, 8 en 9 van richtlijn
                                                                        75/442/EEG betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richt-
                                                                        lijn 91/156/EEG.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 november 2003 beroep ingesteld tegen Helleense                    (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                (2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
vertegenwoordigd door M. Konstantinidi, lid van haar juri-
dische dienst.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet alle
      maatregelen te nemen die nodig zijn:                              Beroep, op 1 december 2003 (faxbericht van 26 november
                                                                        2003) ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen
                                                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen
      —     om ervoor te zorgen dat de verwijdering van
            de afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de
            gezondheid van de mens en zonder nadelige gevol-                                     (Zaak C-506/03)
            gen voor het milieu,
                                                                                (2004/C 47/26)
      —     om het onbeheerd achterlaten of het ongecontro-
            leerd lozen of verwijderen van afvalstoffen te ver-
            bieden,
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      —     om ervoor te zorgen dat iedere houder van afvalstof-        op 1 december 2003 (faxbericht van 26 november 2003)
            fen deze afgeeft aan een particuliere of openbare           beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeen-
            ophaler of een ondernemer die verwijderingshan-             schappen door de Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoor-
            delingen verricht, of zelf zorg draagt voor de verwij-      digd door W.-D. Plessing, Ministerialrat bij het Bundes-
            dering van de afvalstoffen in overeenstemming met           ministerium der Finanzen, en C. von Donat, Rechtsanwalt,
            de krachtens artikel 4 genomen maatregelen, en om           domicilie gekozen hebbende bij het Bundesministerium der
            ervoor te zorgen dat de inrichtingen of ondernemin-         Finanzen, Berlijn.


title: Gevoegde zaken C-124/11, C-125/11 en C-143/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 december 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/Karen Dittrich (C-124/11), Bundesrepublik Deutschland/Robert Klinke (C-125/11) en Jörg-Detlef Müller/Bundesrepublik Deutschland (C-143/11) (Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Nationale regeling — Toelage voor ambtenaren in geval van ziekte — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 3 — Werkingssfeer — Begrip „beloning” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 december 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Bundesrepublik Deutschland/Karen Dittrich (C-124/11), Bundesrepublik Deutschland/Robert Klinke (C-125/11) en Jörg-Detlef Müller/Bundesrepublik Deutschland (C-143/11)
   (Gevoegde zaken C-124/11, C-125/11 en C-143/11) (1)

   (Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Nationale regeling - Toelage voor ambtenaren in geval van ziekte - Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 3 - Werkingssfeer - Begrip „beloning”)
   2013/C 26/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: Bundesrepublik Deutschland (C-124/11 en C-125/11), Jörg-Detlef Müller (C-143/11)

      Verwerende partijen: Karen Dittrich (C-124/11), Robert Klinke (C-125/11), Bundesrepublik Deutschland (C-143/11)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Nationale regeling waarin wordt voorzien in een toelage voor ambtenaren in geval van ziekte, en die geregistreerde partners uitsluit als gezinsleden die de toelage kunnen ontvangen — Gelijke behandeling van werknemers die een levenspartner hebben ten opzichte van getrouwde werknemers — Werkingssfeer van richtlijn 2000/78/EG — Begrip „beloning”

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, sub c, en lid 3, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moet in die zin worden uitgelegd dat een in geval van ziekte aan ambtenaren betaalde toelage, zoals die welke aan de ambtenaren van de Bundesrepublik Deutschland wordt toegekend uit hoofde van het Bundesbeamtengesetz (wet op de federale ambtenaren), binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt indien deze toelage wordt gefinancierd door de staat als publiekrechtelijke werkgever, hetgeen ter beoordeling van de nationale rechter staat.

      (1)  PB C 269 van 10.09.2011.


title: Zaak T-536/12: Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Aroa Bodegas/BHIM — Bodegas Muga (aroa)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/25

         Beroep ingesteld op 12 december 2012 — Aroa Bodegas/BHIM — Bodegas Muga (aroa)
   (Zaak T-536/12)
   2013/C 38/46
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aroa Bodegas, SL (Zurukoain, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Alonso Maruri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Bodegas Muga, SL (Haro, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 oktober 2012 in zaak R 1845/2010-4 te vernietigen;

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 augustus 2010 (oppositie B1509499) te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 8 276 297 aangevraagde gemeenschapsbeeldmerk met het woordelement „aroa” voor waren van de klassen 29, 32 en 33

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Bodegas Muga, SL

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk met het woordelement „aroa” voor waren van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009