title: Zaak C-562/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juli 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland (Beroep wegens niet-nakoming — Artikel 56 VWEU — Duitse regeling betreffende verzorgingsverzekering — Verstrekking van thuisverzorging uitgesloten indien verblijf in andere lidstaat — Lager niveau van exporteerbare uitkeringen — Niet-vergoeding van huurkosten voor verzorgingshulpmiddelen in andere lidstaten)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 juli 2012 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-562/10) (1)

   (Beroep wegens niet-nakoming - Artikel 56 VWEU - Duitse regeling betreffende verzorgingsverzekering - Verstrekking van thuisverzorging uitgesloten indien verblijf in andere lidstaat - Lager niveau van exporteerbare uitkeringen - Niet-vergoeding van huurkosten voor verzorgingshulpmiddelen in andere lidstaten)
   2012/C 287/08
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. W. Bulst en I. Rogalski, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 56 VWEU — Nationale regeling inzake de verzorgingsverzekering die de duur van het recht op een verzorgingstoelage van een verzekerde tijdens zijn tijdelijk verblijf in een andere lidstaat beperkt tot zes weken, de vergoeding van de kosten voor de huur van verzorgingshulpmiddelen uitsluit en bepaalt dat de in de lidstaat van verblijf verleende zorgverstrekkingen niet in dezelfde mate worden vergoed als de in Duitsland verleende zorgverstrekkingen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 26.2.2011.


title: Zaak T-570/10: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Environmental Manufacturing/BHIM — Wolf (Afbeelding van een kop van een wolf) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat kop van wolf weergeeft — Oudere nationale en internationale beeldmerken WOLF Jardin en Outils WOLF — Relatieve weigeringsgronden — Afbreuk aan onderscheidend vermogen of reputatie van ouder merk — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/14

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2012 — Environmental Manufacturing/BHIM — Wolf (Afbeelding van een kop van een wolf)
   (Zaak T-570/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat kop van wolf weergeeft - Oudere nationale en internationale beeldmerken WOLF Jardin en Outils WOLF - Relatieve weigeringsgronden - Afbreuk aan onderscheidend vermogen of reputatie van ouder merk - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 200/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Environmental Manufacturing LLP (Stowmarket, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en M. Atkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Société Elmar Wolf (Wissembourg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Boespflug, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 6 oktober 2010 (zaak R 425/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Société Elmar Wolf en Environmental Manufacturing LLP

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Environmental Manufacturing LLP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 63 van 26.2.2011.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2001 in zaak T-192/99: Roderick Dunnett e.a. tegen Europese Investeringsbank ("Algemeen beginsel van arbeidsrecht dat lidstaten gemeen hebben — Overleg te goeder trouw met vertegenwoordigers van personeel — Afschaffing van financieel voordeel")

text:
C 161/16               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          2.6.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 februari 2001
                        van 6 maart 2001
                                                                          in zaak T-118/99: B. Bonaiti Brighina tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-77/99: G. Ojha tegen Commissie van de Euro-                     (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Taalregime —
                    pese Gemeenschappen (1)                               Ontvankelijkheid — Niet-toelating tot mondeling examen
                                                                                — Toegang tot documenten)
                                                                                (2001/C 161/35)
(Ambtenaren — Belastingvrije invoer van persoonlijke goe-
deren — Beroep tot schadevergoeding — Dienstfout —
                   Materiële en morele schade)                                                     (Procestaal: Italiaans)
                                                                          In zaak T-118/99, B. Bonaiti Brighina, ambtenaar van de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen, tewerkgesteld
                         (2001/C 161/34)                                  bij het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra,
                                                                          vertegenwoordigd door M. Rizzoglio en F. Colussi, advocaten,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
                                                                          van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia),
                                                                          betreffende een verzoek om nietigverklaring van het besluit
                         (Procestaal: Frans)                              van de jury van vergelijkend onderzoek COM/B/18/96 om
                                                                          verzoekster niet tot het mondeling examen van dat vergelijkend
                                                                          onderzoek toe te laten, en, in voorkomend geval, van de
In zaak T-77/99, G. Ojha, ambtenaar van de Commissie van                  indeling die voortvloeit uit de puntenwaardering van het
de Europese Gemeenschappen, wonende te Bierbeek (België),                 schiftelijk examen en uit de eindvolgorde van de geslaagde
vertegenwoordigd door A. Ottati en M. Dallemagne, advocaten,              kandidaten, alsmede van de daaraanvolgende aanstelling van
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                   laatstgeoemden, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
tigde: C. Berardis-Kayser), betreffende een vordering tot vergoe-         als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en N. Forwood,
ding van de materiële en morele schade die verzoeker heeft                rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 7 fe-
geleden doordat hij van 1 februari 1996 tot 31 december                   bruari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
1997 zijn voertuig niet heeft kunnen gebruiken, heeft het                 volgt:
Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,            1)    Verwerpt het beroep.
president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 6 maart 2001 een arrest                2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          (1) PB C 226 van 7.8.1999.
1)    Veroordeelt de Commissie verzoeker ter vergoeding van diens
      morele schade een bedrag van 35 000 BEF te betalen vermeer-
      derd met interest op de voet van 6,75 % per jaar vanaf de
      datum van het arrest tot op het tijdstip van de betaling.
                                                                            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                van 6 maart 2001
3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de helft van
      de kosten van verzoeker.                                            in zaak T-192/99: Roderick Dunnett e.a. tegen Europese
                                                                                Investeringsbank (1)
4)    Verstaat dat verzoeker de helft van zijn eigen kosten zal dragen.   („Algemeen beginsel van arbeidsrecht dat lidstaten gemeen
                                                                          hebben — Overleg te goeder trouw met vertegenwoordigers
                                                                              van personeel — Afschaffing van financieel voordeel”)
(1) PB C 174 van 19.6.1999.                                                                         (2001/C 161/36)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                          In zaak T-192/99, Roderick Dunnett, wonende te Luxemburg,
                                                                          Thomas Hackett, wonende te Rameldange (Luxemburg), Mateo
 ---pagebreak--- 2.6.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 161/17
Turró Calvet, wonende te Rameldange, vertegenwoordigd door              1)    Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 29 juni
A. Dashwood en W.-J. Outhwaite, barristers, domicilie gekozen                  1999 houdende afwijzing van de klacht van Métropole
hebbende te Luxemburg, tegen Europese Investeringsbank                         télévision SA van 5 december 1997.
(gemachtigden: J.-P. Minnaert, Z. Zachariadis en A. Barav),
betreffende verzoeken tot nietigverklaring van verweersters              2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
besluit om het systeem van de bijzondere omrekeningskoersen
per 1 januari 1999 af te schaffen en van de met toepassing van
dit besluit opgestelde salarisafrekeningen van verzoekers, heeft         (1) PB C 333 van 20.11.1999.
het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,
kamerpresident, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:
B. Pastor, hoofdadministrateur, op 6 maart 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart nietig de salarisafrekeningen van verzoekers voor
      januari 1999 voorzover het systeem van de bijzondere omre-
      keningskoersen daarin niet wordt toegepast.
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor het overige.
                                                                                van 6 maart 2001
3)    Verwijst de Europese Investeringsbank in de kosten.
                                                                         in zaak T-100/00: F. Campoli tegen Commissie van de
(1) PB C 314 van 30.10.1999.                                                               Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Ambtenaren — Overplaatsing/Nieuwe tewerkstelling —
                                                                          Motivering — Misbruik van bevoegdheid — Dienstbelang)
                                                                                (2001/C 161/38)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                         (Procestaal: Frans)
                        van 21 maart 2001                                In zaak T-100/00, F. Campoli, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
                                                                         genwoordigd door S. Diana, advocaat, tegen Commissie van
in zaak T-206/99: Métropole télévision SA tegen Commis-                  de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)                         en D. Waelbroeck), betreffende, enerzijds, een verzoek om
                                                                         nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij
(„Mededinging — Afwijzing van klacht — Uitvoering van                    verzoeker is overgeplaatst van eenheid 1 „Levensmiddelen —
arrest Gerecht houdende nietigverklaring van ontheffings-                Wetgeving; wetenschappelijke en technische aspecten” naar
beschikking Commissie — Motiveringsplicht — Verplichtin-                 eenheid 2 „Agrovoeding, biotechnologie” van directoraat E
              gen inzake onderzoek van klachten”)                        „Industrie III: consumptiegoederen” van het directoraat-gene-
                                                                         raal Industrie (DG III), alsmede van het besluit houdende
                                                                         aanstelling van een andere ambtenaar in het ambt van adjunct-
                         (2001/C 161/37)                                 hoofd van die eenheid 1, en anderzijds, een vordering tot
                                                                         schadevergoeding, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samenge-
                                                                         steld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas
                                                                         en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-
                         (Procestaal: Frans)
                                                                         ministrateur, op 6 maart 2001 een arrest gewezen waarvan
                                                                         het dictum luidt als volgt:
In zaak T-206/99, Métropole télévision SA gevestigd te Parijs
(Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Théophile, advocaat,               1)    Verwerpt het beroep.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: K. Wiedner                 2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
en B. Mongin), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
de beschikking van de Commissie van 29 juni 1999 houdende
afwijzing van de klacht van Métropole télévision van 5 decem-
                                                                         (1) PB C 176 van 24.6.2000.
ber 1997, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, R. M. Moura
Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: G. Herzig, op 21 maart
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-455/15: Beroep ingesteld op 10 augustus 2015 — Vitra Collections/BHIM — Consorzio Origini (Vorm van een stoel)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/48

         Beroep ingesteld op 10 augustus 2015 — Vitra Collections/BHIM — Consorzio Origini (Vorm van een stoel)
   (Zaak T-455/15)
   (2015/C 320/66)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Vitra Collections AG (Muttenz, Zwitserland) (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Consorzio Origini (Firenze, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: driedimensionaal gemeenschapsmerk (Vorm van een stoel) –gemeenschapsmerk nr. 182 451

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 18 maart 2015 in zaak R 664/2011-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en van interveniënt in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75, tweede volzin, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder e-iii), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-131/07: Beroep ingesteld op 24 april 2007 — Mohr & Sohn/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/25

         Beroep ingesteld op 24 april 2007 — Mohr & Sohn/Commissie
   (Zaak T-131/07)
   (2007/C 155/50)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Paul Mohr & Sohn, Baggerei und Schiffahrt (Niederwalluf (Rhg), Duitsland) (vertegenwoordiger: F. von Waldstein, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren de beschikking van verweerster van 28 februari 2007 en de Europese Commissie te verplichten verzoekster uitsluiting te verlenen voor het kraanschip „Niclas” overeenkomstig artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 718/1999 van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit van de communautaire binnenvaartvloot met het oog op de bevordering van het vervoer over de binnenwateren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking SG-Griffie (2007) D/200972 van de Commissie van 28 februari 2007 betreffende haar overeenkomstig artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 718/1999 (1) ingediende verzoek om uitsluiting van het kraanschip „Niclas”. Verzoekster verzocht om uitsluiting van dit gespecialiseerde schip van de „oud-voor-nieuw”-regeling. In de bestreden beschikking heeft verweerster besloten deze uitsluiting voor het schip „Niclas” niet te verlenen.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster in het bijzonder aan dat het kraanschip „Niclas” geen schip is dat valt onder verordening nr. 718/1999. In dit verband betoogt zij dat het betrokken schip niet in het bezit is van een Rijnvaartcertificaat, dat een voorwaarde vormt voor het legaal transporteren van goederen over de Europese waterwegen. Volgens verzoekster is er niets wat het kraanschip „Niclas” onderscheidt van opslagschepen in de zin van artikel 2, lid 2, sub f, van verordening nr. 718/1999, of van hopperzuigers of drijvende werktuigen van bouwondernemingen in de zin van artikel 2, lid 2, sub g, van diezelfde verordening.

      (1)  Verordening (EG) nr. 718/1999 van de Raad van 29 maart 1999 betreffende het beleid ten aanzien van de capaciteit van de communautaire binnenvaartvloot met het oog op de bevordering van het vervoer over de binnenwateren (PB L 90, blz. 1).


title: Zaak C-374/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2014 door Walcher Meßtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 22 mei 2014 in zaak T-95/13, Walcher Meßtechnik GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/6

         Hogere voorziening ingesteld op 4 augustus 2014 door Walcher Meßtechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 22 mei 2014 in zaak T-95/13, Walcher Meßtechnik GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-374/14 P)
   2014/C 351/08
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Walcher Meßtechnik GmbH (vertegenwoordiger: S. Walter, Rechtsanwalt)

      Andere partij bij de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van de Zesde kamer van het Gerecht van de Europese Unie van 22 mei 2014 in zaak T-95/13 en van de litigieuze beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 13 december 2012 in zaak R 1779/2012-1;

               —

               subsidiair, vernietiging van het arrest van de Zesde kamer van het Gerecht van 22 mei 2014 in zaak T-95/13 en terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht;

               —

               verwijzing van het BHIM in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert twee middelen aan, waarvan het eerste drie onderdelen omvat.

               1.

               Eerste middel
               Het bestreden arrest schendt artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009 (1) op drie punten:

                           —

                           Bij de beoordeling of een teken kan worden ingeschreven, moet op de bewoordingen van de beoogde waren en/of diensten worden afgegaan. Dat was in de procedure voor het Gerecht niet het geval. In plaats daarvan is het Gerecht afgegaan op internetpagina’s van rekwirante en op de opgave van waren van een in de VS ingeschreven merk, dat geen voorwerp van het geding was.

                           —

                           Zelfs met de door het Gerecht veronderstelde betekenis van het woord HIPERDRIVE wordt door het teken HIPERDRIVE louter een kenmerk van een aandrijving beschreven. Door de vermeende beschrijving van het in de beoogde waren geïntegreerde aandrijvingsdeel worden echter geen wezenlijke kenmerken van de beoogde waren zelf beschreven. Het Gerecht heeft aldus de in de recentste Europese rechtspraak daarvoor geformuleerde criteria onjuist toegepast [zie arrest Gerecht van 15 januari 2013, BSH/BHIM (ecoDoor), T-625/11 (2), en arrest Hof van 10 juli 2014, BSH/BHIM, C-126/13 P (3), punt 27].

                           —

                           De vermeende onjuiste aanname van het Gerecht dat „HIPER” moet worden gelijkgesteld met „hyper”, hoewel deze begrippen nooit als synoniemen worden gebruikt, berust op de onjuiste bewering dat „HIPER” en „hyper” in het Engels op dezelfde manier worden uitgesproken. Deze vermeende onjuiste bewering wordt door het Gerecht niet onderbouwd noch gemotiveerd, ondanks de talrijke voorbeelden van rekwirante die in de andere richting wijzen. De vraag of de motivering van een arrest van het Gerecht tegenstrijdig of ontoereikend is, is volgens de rechtspraak een rechtsvraag.

               2.

               Tweede middel

                           —

                           Het bestreden arrest schendt de algemene beginselen van het Unierecht, namelijk het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van willekeur. Het is eenvormige praktijk bij het BHIM, het bestanddeel HIPER niet gelijk te stellen met „hyper”. Deze praktijk bestond reeds voor de aanvraag van het litigieuze teken en bestaat ook daarna nog. De situatie in het onderhavige geval wijkt af van die waarin een aanvrager zich enkel op eerdere aanvragen beroept. Uit het feit dat „HIPER”-merken na de betwisting van de onderhavige aanvragen door het BHIM niet meer zijn betwist, blijkt dat de betwisting van de litigieuze merkaanvraag een duidelijke schending vormt van het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van willekeur.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  ECLI:EU:T:2013:14.

      (3)  ECLI:EU:C:2014:2065.


title: Zaak C-134/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Jaworznie (Republiek Polen) op 7 maart 2007 — Piotr Kawala/Gminia Miasta Jaworzna

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Jaworznie (Republiek Polen) op 7 maart 2007 — Piotr Kawala/Gminia Miasta Jaworzna
   (Zaak C-134/07)
   (2007/C 95/63)
   Procestaal: Pools
   Verwijzende rechter
   Sąd Rejonowy w Jaworznie
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Piotr Kawala

      Verwerende partij: Gminia Miasta Jaworzna
   Prejudiciële vraag
   Staat artikel 90 EG in de weg aan de toepassing van § 1 van de verordening van de minister van Infrastructuur van 28 juli 2003 betreffende de hoogte van het tarief voor een kentekenbewijs, voor zover daarbij de registratie van een voertuig dat van buiten de Republiek Polen uit een andere lidstaat is ingevoerd, afhankelijk wordt gesteld van de betaling van een tarief voor de afgifte van een kentekenbewijs ter hoogte van 500 PLN?


title: Zaak C-233/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 mei 2017 door GX tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 3 maart 2017 in zaak T-556/16, GX/Europese Commissie

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/12

         Hogere voorziening ingesteld op 4 mei 2017 door GX tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 3 maart 2017 in zaak T-556/16, GX/Europese Commissie
   (Zaak C-233/17 P)
   (2017/C 221/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: GX (vertegenwoordiger: G.-M. Enache, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beschikking en, dientengevolge, nietigverklaring van het betrokken besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag;

               —

               vergoeding van de materiële en immateriële schade die rekwirant door dat besluit heeft geleden;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met zijn hogere voorziening verzoekt rekwirant het Hof om vernietiging van de beschikking van het Gerecht van 3 maart 2017 in zaak T-556/16, GX/Commissie, waarbij is verworpen zijn beroep tot nietigverklaring van het besluit van het selectiecomité van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 om zijn naam niet op te nemen op de lijst van geslaagde kandidaten van dat vergelijkend onderzoek.
   Ter onderbouwing van zijn hogere voorziening voert rekwirant twee middelen aan:

               1.

               De onwettigheid van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, van het corrigendum en van fundamentele beginselen van het Assessment Centre.
               Volgens rekwirant is de aankondiging van het vergelijkend onderzoek onwettig, aangezien daarin geen objectieve rechtvaardiging wordt gegeven voor de beperking van de keuze van de tweede taal (Duis, Engels of Frans) in het licht van het belang van de dienst, noch voor de evenredigheid van die beperking gelet op de reële behoeften van de dienst.
               Voorts komt rekwirant op tegen de onwettigheid, het gebrek aan geldigheid en van een wetenschappelijke basis van de fundamentele beginselen van het Assessment Centre die de algemene vergelijkende onderzoeken van het EPSO beheersen, aangezien er geen steun, bewijs of verificatie is van de fundamentele praktijken die bij EPSO worden gebruikt en gebaseerd zijn op de volgende beginselen: (i) „gedrag uit het verleden is de beste aanwijzing voor toekomstige prestaties”, (ii) „assessment centers, waarin reële werksituaties worden gesimuleerd, zijn de beste aanwijzing voor reële prestaties”.
               Bovendien stelt rekwirant dat het in vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 bekendgemaakte corrigendum onwettig is.

               2.

               Procedurele onregelmatigheden bij het Assessment Centre.
               Rekwirant noemt een aantal vermeende procedurele onregelmatigheden bij het assessment center in vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13.


title: Zaak C-233/02: Beroep, op 21 juni 2002 ingesteld door Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 180/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.7.2002
—     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                   Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Zaak C-228/02)
De omzettingstermijn is op 21 augustus 2001 verstreken.                                         (2002/C 180/31)
(1) PB L 101 van 1.4.1998, blz. 17.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
                                                                       Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als
                                                                       gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 18 juni 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg                                   —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
                                                                             niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
                         (Zaak C-227/02)                                     aan richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de
                                                                             Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van
                                                                             de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (1),
                         (2002/C 180/30)
                                                                             althans de Commissie niet van deze bepalingen in kennis
                                                                             te stellen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze
                                                                             richtlijn op hem rustende verplichtingen;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             —     het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
op 18 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        wijzen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door D. Martin en M. França als
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       De omzettingstermijn is op 4 juni 2000 verstreken.
1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven          (1) PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.
      aan richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de
      Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn
      84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook
      vergelijkende reclame te regelen (1), althans de Commissie
      niet van deze bepalingen in kennis te stellen, niet heeft
      voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende
      verplichtingen;
                                                                       Beroep, op 21 juni 2002 ingesteld door Franse Republiek
2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      wijzen.
                                                                                (Zaak C-233/02)
                                                                                (2002/C 180/32)
Middelen en voornaamste argumenten
De omzettingstermijn is op 23 april 2000 verstreken.                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 21 juni 2002 beroep ingesteld tegen de Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen door de Franse Republiek,
(1) PB L 290 van 23.10.1997, blz. 18.
                                                                       vertegenwoordigd door R. Abraham, G. de Bergues en P. Bous-
                                                                       saroque als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg.
 ---pagebreak--- 27.7.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 180/19
De Franse Republiek concludeert dat het het Hof behage:               Hogere voorziening, op 24 juni 2002 ingesteld door
                                                                      Europese Ombudsman tegen het arrest, op 10 april
                                                                      2002 in zaak T-209/00 tussen F. Lamberts en Europese
                                                                      Ombudsman gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
—    nietig te verklaren de beschikking waarbij de Commissie               van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
     met de Verenigde Staten richtsnoeren voor de samenwer-
     king op het gebied van de regelgeving en de doorzichtig-
     heid is overeengekomen;                                                                 (Zaak C-234/02 P)
                                                                                (2002/C 180/33)
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 24 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door Europese
                                                                      Ombudsman, vertegenwoordigd door J. Sant’Anna, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 10 april
                                                                      2002 in zaak T-209/00 tussen F. Lamberts en Europese
                                                                      Ombudsman gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
Middelen en voornaamste argumenten                                    de Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
                                                                      Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
—    In weerwil van de omzichtige bewoordingen in het
     document dat is gevoegd bij een notitie van de Commissie         —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april
     aan het Comité van artikel 133, belast met de gemeen-                  2002 in zaak T-209/00, Frank Lamberts tegen Europese
     schappelijke handelspolitiek, heeft de Franse regering                 Ombudsman, te vernietigen voorzover het beroep tot
     gegronde redenen om aan te nemen dat de richtlijnen een                schadevergoeding daarbij ontvankelijk is verklaard, en dit
     echte verbintenis vormen, die voor partijen verplichtingen             beroep derhalve niet-ontvankelijk te verklaren.
     meebrengt. Deze richtsnoeren geven met grote nauwkeu-
     righeid de doelstellingen, het actiekader en de voor het
     bereiken van de doelstellingen te nemen maatregelen
     weer. Het feit dat de richtsnoeren op zich niet bestemd          Middelen en voornaamste argumenten
     zijn om de status quo van het gemeenschapsrecht te
     wijzigen, kan niet verhelen dat zij partijen althans tot
     samenwerking verplichten. Voorts blijkt uit de bepalingen
                                                                      Schending van het gemeenschapsrecht
     in titel VI van de richtsnoeren betreffende het toezicht op
     de toepassing ervan, heel duidelijk het verplichte karakter
     van de verbintenis tot samenwerking die door partijen is         De bestreden beslissing is in strijd met de in het Verdrag
     aangegaan. Uit het feit dat er een systeem van toezicht is,      besloten liggende constitutionele regeling betreffende de aan-
     blijkt dat de opstellers van de richtsnoeren duidelijk           sprakelijkheid van de Ombudsman. Door het door de Ombuds-
     hebben uitgesloten dat partijen zich achter het vrijwillig       man verrichte onderzoek en zijn besluit om de zaak af te
     karakter van de samenwerking verschuilen om aan de               sluiten, op hun wettigheid te toetsen heeft het Gerecht van
     aangegane verbintenis te ontkomen.                               eerste aanleg de grenzen van de rechterlijke toetsing van de
                                                                      handelingen van de Ombudsman overschreden. Het Gerecht
                                                                      heeft toezicht uitgeoefend op de wijze waarop de Ombudsman
     Aangezien deze richtsnoeren in wezen een internationale          zijn mandaat vervult en dat is een taak die de Verdragen aan
     overeenkomst zijn in de zin van artikel 300 EG, is de            het Europees Parlement hebben opgedragen, en waarvan deze
     handeling waarbij de Commissie tot vaststelling heeft            instelling zich reeds had gekweten.
     besloten, onbevoegd genomen en kan deze niet anders
     dan nietig worden verklaard.
                                                                      Door het beroep ontvankelijk te verklaren is het Gerecht
                                                                      voorbijgegaan aan het onderscheid tussen enerzijds beroepen
                                                                      tot schadevergoeding en anderzijds beroepen tot nietigverkla-
—    De richtsnoeren zijn tevens in strijd met het EG-Verdrag,        ring en beroepen wegens nalaten. De Ombudsman betwist
     aangezien zij leiden tot een beperking van het monopolie         geenszins dat een burger tegen de Ombudsman een beroep
     van voorstel waarover de Commissie in het kader van het          kan instellen strekkende tot vergoeding van de schade die
     communautaire wetgevingsproces beschikt, en zij van              hij door onrechtmatige handelingen of gedragingen van de
     invloed zijn op dit gehele wetgevingsproces.                     Ombudsman heeft geleden. Het Gerecht heeft terecht overwo-
                                                                      gen dat het Verdrag de burger het recht verleent, een klacht in
                                                                      te dienen bij de Ombudsman en daarop een antwoord van
                                                                      de Ombudsman te krijgen, maar het heeft ten onrechte
                                                                      geconcludeerd dat het het onderzoek en de bevindingen van
                                                                      het onderzoek van de Ombudsman kan onderzoeken om na
                                                                      te gaan of de door de burger geleden schade niet door een


title: Zaak C-238/07 P: Beschikking van het Hof van 19 oktober 2007 — Derya Beyatli/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek voor burgers van de Republiek Cyprus — Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek — Termijnen — Klacht — Brief aan hoofd van delegatie van Commissie te Cyprus)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/30

         Beschikking van het Hof van 19 oktober 2007 — Derya Beyatli/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-238/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek voor burgers van de Republiek Cyprus - Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek - Termijnen - Klacht - Brief aan hoofd van delegatie van Commissie te Cyprus)
   (2008/C 51/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Derya Beyatli (vertegenwoordiger: A. Demetriades, dikigorosd)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en M. H. Kraemer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 5 maart 2007 in zaak T-455/04, Beyatli en Candan/Commissie, waarbij het Gerecht niet-ontvankelijk heeft verklaard een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/A/1/03, voor de vorming van een reserve van adjunct-administrateurs met de Cypriotische nationaliteit, om verzoekers niet toe te laten tot het mondelinge examen van dit vergelijkend onderzoek — Termijn voor indiening van een klacht in de zin van artikel 90, lid 2, van het Statuut
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Beyatli wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Zaak C-531/11: Beschikking van de president van het Hof van 13 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landessozialgericht, Darmstadt — Duitsland) — Angela Strehl/Bundesagentur für Arbeit Nürnberg

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/25

         Beschikking van de president van het Hof van 13 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Landessozialgericht, Darmstadt — Duitsland) — Angela Strehl/Bundesagentur für Arbeit Nürnberg
   (Zaak C-531/11) (1)

   2012/C 73/48
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2005 in zaak C-28/04 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris om een prejudiciële beslissing): Tod's SpA, Tod's France SARL tegen Heyraud SA (Gelijke behandeling — Beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit — Auteursrecht en naburige rechten)

text:
               20.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 30 juni 2005
   in zaak C-28/04 (verzoek van het Tribunal de grande instance de Paris om een prejudiciële beslissing): Tod's SpA, Tod's France SARL tegen Heyraud SA (1)

   (Gelijke behandeling - Beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit - Auteursrecht en naburige rechten)
   (2005/C 205/07)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-28/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris (Frankrijk) bij beslissing van 5 december 2003, ingekomen bij het Hof op 28 januari 2004, in de procedure: Tod's SpA, Tod's France SARL tegen Heyraud SA, in tegenwoordigheid van Technisynthèse, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, R. Schintgen, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 30 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 12 EG, waarin het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit is neergelegd, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat in een lidstaat het inroepen door een auteur van de door de wetgeving van die lidstaat verleende bescherming van het auteursrecht, afhangt van een onderscheidingscriterium dat is gebaseerd op het land van oorsprong van het werk.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak F-29/16: Beroep ingesteld op 14 juni 2016 — ZZ e.a./Commissie

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/53

         Beroep ingesteld op 14 juni 2016 — ZZ e.a./Commissie
   (Zaak F-29/16)
   (2016/C 335/69)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ e.a. (vertegenwoordiger: C. Cortese, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het krachtens artikel 85 van het Statuut door de Commissie genomen besluit tot inhouding van een bedrag van 22 368,13 EUR op het aan verzoeker toegekende overlevingspensioen alsmede op het wezenpensioen van zijn drie kinderen

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten (PMO.4) van 17 augustus 2015 betreffende de terugvordering van de bedragen die, wat de rechten van ZZ en zijn twee minderjarige dochters betreft, onverschuldigd aan overlevings- en wezenpensioen zijn betaald, en, voor zover nodig, van het uitdrukkelijke besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten (PMO.4) van 17 augustus 2015 betreffende de terugvordering van de bedragen die, wat de rechten van X betreft, onverschuldigd aan overlevings- en wezenpensioen zijn betaald, en, voor zover nodig, van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht;

               —

               veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekers hebben geleden door de schending van hun recht op behoorlijk bestuur en de niet-nakoming door de administratie van haar zorgplicht jegens hen, ter hoogte van:

                           —

                           het verschil tussen de bezoldiging die ZZ als tijdelijk functionaris van EFSA van de rang AD 9 heeft ontvangen en de bezoldiging die hij als ambtenaar van de Commissie van de rang AD 12 voor de periode van een jaar zou ontvangen, respectievelijk

                           —

                           het bedrag dat in het bestreden besluit wordt teruggevorderd van verzoekers, vermeerderd met het verschil tussen het pensioenbedrag zoals vastgesteld in kennisgeving van wijziging nr. 2 en het bedrag zoals vastgesteld in kennisgeving van wijziging nr. 3, vanaf de inwerkingtreding van laatstgenoemde kennisgeving tot het moment waarop het gezin zich opnieuw in de vroegere woonplaats zal kunnen vestigen, welke termijn in redelijkheid kan worden vastgesteld op één jaar vanaf de afhandeling van de onderhavige zaak;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-117/10: Beroep ingesteld op 12 november 2010 — Van Soest/Commissie

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/66

         Beroep ingesteld op 12 november 2010 — Van Soest/Commissie
   (Zaak F-117/10)
   ()
   2011/C 30/131
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Barry Van Soest (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot beëindiging van de aanwervingsprocedure van verzoeker, die is geslaagd voor een vergelijkend onderzoek en op de reservelijst is geplaatst, op grond dat hij niet in het bezit is van een diploma van middelbaar onderwijs dat toegang geeft tot hoger onderwijs

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van besluit HRB.2/TV/iu (2010) 6293;

               —

               nietigverklaring van besluit HRD.2/AL/db Ares(2010) 511204 tot afwijzing van verzoekers klacht tegen dat besluit;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak T-680/14: Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Lupin/Commissie

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/33

         Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Lupin/Commissie
   (Zaak T-680/14)
   (2014/C 439/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lupin Ltd (Maharashtra, India) (vertegenwoordigers: M. Pullen, R. Fawcett-Feuillette, M. Boles, solicitors, V. Wakefield, barrister, en M. Hoskins QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking voor zover de Commissie daarin vaststelt dat Lupin artikel 101 VWEU heeft overtreden; en/of

               —

               nietigverklaring of verlaging van de aan Lupin opgelegde geldboete; en

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van Lupins proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekende partij gedeeltelijke nietigverklaring van Commissiebeschikking C(2014) 4955 van 9 juli 2014 in de zaak AT.39612 — Perindopril (Servier).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar zij heeft vastgesteld dat verzoekende partij artikel 101 VWEU heeft overtreden om opzettelijk de mededinging te beperken. Verzoekende partij voert aan, dat:

                           —

                           de bevindingen van de Commissie onrechtmatig zijn, aangezien zij de uitkomst zijn van een volstrekt nieuw en onjuist juridisch onderzoek. Zij hangen in het bijzonder af van de betaling van een „aanzienlijk commissieloon”, wat, volgens verzoekende partij, niet is terug te vinden in de bestaande rechtspraak en waarmee de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting;

                           —

                           de benadering van de Commissie niet alleen het doel van het mededingingsrecht miskent, noch hieraan uitvoering geeft, maar tevens de doeleinden van het octrooirecht en het hedendaagse burgerlijk procesrecht miskent. Naar de mening van verzoekende partij zou de Commissie een oordeel hebben moeten vellen over de opzettelijke mededingingsbeperking onder verwijzing naar de leer der nevenrestricties en/of de beginselen die zijn erkend in het arrest Wouters. Door dit niet te doen, heeft de Commissie rechtens onjuist gehandeld.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar zij heeft vastgesteld, dat de gevolgen van de handelwijze van de verzoekende partij een schending van artikel 101 VWEU vormden. Verzoekende partij voert aan dat de wijze waarop de Commissie heeft onderzocht of een schikkingsovereenkomst voor octrooien mededingingsbeperkende gevolgen teweegbracht, even gebrekkig was als haar onderzoek naar de vraag of sprake was van een opzettelijke overtreding.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft onrechtmatig een geldboete opgelegd, subsidiair de opgelegde geldboete was te hoog en moet worden verlaagd. Verzoekende partij voert aan, dat:

                           —

                           haar vermeende onrechtmatig handelen nooit eerder is voorgekomen en geen geldboete, subsidiair slechts een symbolische boete, verdient;

                           —

                           de geldboete geen rekening houdt met de relatieve zwaarte en duur van de vermeende overtreding door verzoekende partij en onbillijk is;

                           —

                           de Commissie geen rekening heeft gehouden met de legitieme waarde van de intellectuele eigendom die door verzoekende partij is overgedragen aan Servier;

                           —

                           in vergelijking met de geldboete die aan Krka is opgelegd, de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden.


title: Zaak T-67/01: Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door JCB Service tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
30.6.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 186/9
Verzoeker vecht deze besluiten aan op grond van:                        In februari 1996 diende een Franse onderneming, Central Parts
                                                                        SA, bij de Commissie tegen verzoekster een klacht in, stellende
—    schending van de artikelen 4, 5, 25 en 29 Ambtenaren-              dat verzoekster maatregelen had genomen om te voorkomen
     statuut;                                                           dat aan Central Parts SA voor doorverkoop bestemde JCB-
                                                                        producten zouden worden geleverd door verzoeksters erkende
—    schending van het beginsel van overeenstemming tussen
                                                                        distributeurs in het Verenigd Koninkrijk.
     rang en functie;
—    schending van het beginsel van het recht op ontwikkeling
     van de loopbaan;                                                   Volgens verzoekster had zij inderdaad dergelijke maatregelen
                                                                        genomen overeenkomstig de uitdrukkelijke termen van haar
—    miskenning van het belang van de dienst;                           standaard distributieovereenkomst met haar erkende distribu-
                                                                        teurs in het Verenigd Koninkrijk, welke overeenkomst in de
—    schending van het beginsel van gelijke behandeling;                jaren 70 bij de Commissie was aangemeld, met haar was
                                                                        besproken, en door haar was goedgekeurd.
—    schending van de motiveringsplicht; en
—    schending van het beginsel van goed beheer en bestuur.
                                                                        Bij de bestreden beschikking stelde de Commissie vast, dat
                                                                        verzoekster in strijd met artikel 81 van het Verdrag zich
                                                                        schuldig had gemaakt aan overeenkomsten of onderling
                                                                        afgestemde feitelijke gedragingen met erkende distributeurs,
                                                                        met de bedoeling de mededinging te beperken.
                                                                        Volgens verzoekster vormde de procedure die tot de bestreden
Beroep, op 22 maart 2001 ingesteld door JCB Service                     beschikking heeft geleid, een schending van haar fundamenteel
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       recht van verweer en haar rechten ingevolge artikel 6, leden 1
                                                                        en 2, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten
                         (Zaak T-67/01)                                 van de mens. Met name stelt verzoekster dat de Commissie
                                                                        niet binnen een redelijke termijn heeft gehandeld, geen blijk
                                                                        heeft gegeven van onpartijdigheid, zich niet heeft gehouden
                        (2001/C 186/14)                                 aan het vermoeden van onschuld, en verzoekster de toegang
                                                                        heeft ontzegd tot documenten in haar dossier waartoe zij
                                                                        toegang had moeten verlenen.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        Voorts stelt verzoekster, dat de Commissie niet volgens de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        geldende wettelijke normen het bewijs van de gestelde inbreu-
schappen is op 22 maart 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                        ken heeft geleverd.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door JCB
Service, Staffordshire (UK), vertegenwoordigd door R. Fowler
QC, R. Anderson, Barrister, L. Carstensen en M. Israel,
advocaten van het kantoor Slaugther and May, Londen (UK).               Ook stelt verzoekster, dat overeenkomstig de rechtspraak
                                                                        inzake exclusieve en selectieve distributieovereenkomsten,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     verzoeksters distributieovereenkomst zoals zij bij de Commis-
                                                                        sie is aangemeld en gelet op de aangemelde wijzigingen ervan,
—    beschikking C(2000)3887 van de Commissie van 21 de-                in aanmerking komt voor een individuele vrijstelling, en dat
     cember 2000 (zaak COMP.F.1/35/918 — JCB) in haar                   de bestreden beschikking niet preciseert op welke gronden
     geheel nietig te verklaren;                                        deze overeenkomsten niet voor een vrijstelling krachtens
                                                                        artikel 81, lid 3, in aanmerking zouden komen.
—    subsidiair, de beschikking voorzover het Gerecht zulks in
     de omstandigheden van de zaak gerechtvaardigd en
     passend acht gedeeltelijk nietig te verklaren, en het bedrag       Ten slotte betwist verzoekster de oplegging van een geldboete.
     van de aan JCB opgelegde geldboete dienovereenkomstig              Zij stelt dat alle of nagenoeg alle ten onrechte door de
     te verlagen;                                                       Commissie als een schending van artikel 81 aangemerkte
                                                                        gedragingen in feite rechtmatige gedragingen zijn binnen het
—    te gelasten dat de Commissie alle kosten voor de nietigver-        kader van de bij de Commissie aangemelde overeenkomsten,
     klaring zal betalen.                                               zodat de Commissie ingevolge artikel 15, lid 5, sub a, van
                                                                        verordening nr. 17 met betrekking tot die gedragingen geen
                                                                        geldboete kan opleggen. In ieder geval, aldus verzoekster, is
Middelen en voornaamste argumenten                                      het boetebedrag onevenredig.
Verzoekster bouwt en levert machines, en vervaardigt onderde-
len daarvoor, voor grondwerken, laden en lossen van goederen
en landbouwwerkzaamheden.


title: ARREST VAN HET HOF van 17 november 1998 in zaak C-391/95 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Van Uden Maritime BV, tevens handelende onder de naam Van Uden Africa Line, tegen Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line e.a. (EG-Executieverdrag - Arbitraal beding - Betaling van voorschot - Begrip voorlopige maatregelen)

text:
C 20/2                 NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23.1.1999
     verspreidt, zodat het ongeschikt is voor menselijke           op 17 november 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
     consumptie.                                                   tum luidt als volgt:
                                                                   1. Artikel 5, punt 1, van het Verdrag van 27 september
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                     1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de
     kosten.                                                            tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
                                                                        handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van
                                                                        9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Konink-
(1) PB C 158 van 1.6.1996.                                              rijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk
                                                                        van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, en bij het Ver-
                                                                        drag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de
                                                                        Helleense Republiek, moet aldus worden uitgelegd, dat
                                                                        de krachtens deze bepaling bevoegde rechter tevens
                                                                        bevoegd is voorlopige of bewarende maatregelen te
                                                                        gelasten, zonder dat deze laatste bevoegdheid afhanke-
                                                                        lijk is van het vervuld zijn van nadere voorwaarden.
                   ARREST VAN HET HOF
                     van 17 november 1998                          2. Wanneer partijen een uit een overeenkomst voortsprui-
                                                                        tend geschil rechtsgeldig aan de overheidsrechter heb-
in zaak C-391/95 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                   ben onttrokken om het aan het oordeel van een
landen om een prejudicieÈle beslissing): Van Uden Maritime              scheidsgerecht te onderwerpen, kunnen geen voor-
BV, tevens handelende onder de naam Van Uden Africa                     lopige of bewarende maatregelen worden gelast op
Line, tegen Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line                    grond van artikel 5, punt 1, van het Executieverdrag.
                             e.a. (1)
(EG-Executieverdrag Ð Arbitraal beding Ð Betaling van
        voorschot Ð Begrip voorlopige maatregelen)                 3. Wanneer de gevorderde voorlopige maatregelen
                                                                        betrekking hebben op een onderwerp dat tot de mate-
                        (1999/C 20/02)                                  rieÈle werkingssfeer van het Executieverdrag behoort, is
                                                                        dit verdrag van toepassing en kan de kortgedingrechter
                                                                        bevoegdheid ontlenen aan artikel 24 daarvan, ook
                                                                        indien reeds een bodemprocedure aanhangig is of kan
                    (Procestaal: Nederlands)                            worden gemaakt en ongeacht of deze procedure voor
                                                                        arbiters moet worden gevoerd.
In zaak C-391/95, betreffende een verzoek aan het Hof              4. Artikel 24 van het Executieverdrag moet aldus worden
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit-              uitgelegd, dat de toepassing ervan met name afhanke-
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                   lijk is van de voorwaarde, dat er een reeÈle band
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid               bestaat tussen het voorwerp van de gevorderde maat-
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en              regel en de op territoriale criteria gebaseerde bevoegd-
handelszaken, van de Hoge Raad der Nederlanden, in het                  heid van de verdragsluitende staat van de aangezochte
aldaar aanhangig geding tussen Van Uden Maritime BV,                    rechter.
tevens handelende onder de naam Van Uden Africa Line,
en Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line e.a., om
een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 1,
tweede alinea, punt 4, artikel 3, artikel 5, punt 1 en             5. De betaling van een voorschot op een contractuele
artikel 24 van genoemd Verdrag van 27 september 1968                    tegenprestatie is geen voorlopige maatregel in de zin
(PB L 299 van 31.12.1972, blz. 32), zoals gewijzigd bij                 van artikel 24 van het Executieverdrag, tenzij gegaran-
het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van                 deerd is dat het toegewezen bedrag aan de verweerder
het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd                      wordt terugbetaald indien de eiser, in het bodemgeschil
Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland (PB                   in het ongelijk mocht worden gesteld, en de gevor-
L 304 van 30.10.1978, blz. 1, en Ð gewijzigde tekst Ð                   derde maatregel slechts betrekking heeft op bepaalde
blz. 77) en bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de               vermogensbestanddelen van de verweerder die zich in
toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388 van                     de territorialebevoegdheidssfeer van de aangezochte
31.12.1982, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:             rechter (zullen) bevinden.
G. C. Rodríguez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P.
Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F.
                                                                   (1) PB C 46 van 17.2.1996.
Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L.
Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm (rapporteur),
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: P.
LeÂger; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofadministrateur,


title: Zaak C-43/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias e.a./Ypourgos Perivallontos e.a. (Prejudiciële verwijzing — Richtlijnen 85/337/EEG, 92/43/EEG, 2000/60/EG en 2001/42/EG — Communautair waterbeleid — Omleiding van rivier — Begrip „termijn” voor opstelling van stroomgebiedbeheersplannen)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias e.a./Ypourgos Perivallontos e.a.
   (Zaak C-43/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijnen 85/337/EEG, 92/43/EEG, 2000/60/EG en 2001/42/EG - Communautair waterbeleid - Omleiding van rivier - Begrip „termijn” voor opstelling van stroomgebiedbeheersplannen)
   2012/C 355/03
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias, Dimos Agriniou, Dimos Oiniádon, Emporiko kai Viomichaniko Epimelitirio Aitoloakarnanias, Enosi Agrotikon Synetairismon Agriniou, Aitoliki Etaireia Prostasias Topiou kai Perivallontos, Elliniki Ornithologiki Etaireia, Elliniki Etaireia gia tin prostasia tou Perivallontos kai tis Politistikis Klironomias, Dimos Mesologiou, Dimos Aitolikou, Dimos Inachou, Topiki Enosi Dimon kai Koinotiton Nomou Aitoloakarnanias en Pagkosmio Tameio gia ti Fysi WWF Ellas

      Verwerende partijen: Ypourgos Perivallontos, Chorotaxias kai Dimosion ergon, Ypourgos Esoterikon, Dimosias Dioikisis kai Apokentrosis, Ypourgos Oikonomias kai Oikonomikon, Ypourgos Anaptyxis, Antagonistikotitas kai Naftilias, Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon en Ypourgos Politismou

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1) — Werkzaamheden ter omleiding van de loop van een rivier — Begrip termijn voor het opstellen van stroomgebiedbeheersplannen in de zin van artikel 13, lid 6, van de richtlijn

      Dictum

               1)

               De artikelen 13, lid 6, en 24, lid 1, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid moeten aldus worden uitgelegd dat zij respectievelijk voorzien in de vaststelling van 22 december 2009 als datum voor het verstrijken van de termijn waarbinnen de lidstaten stroomgebiedbeheersplannen dienen te publiceren, en van 22 december 2003 als datum voor het verstrijken van de maximale termijn waarover de lidstaten beschikken om die richtlijn, en met name de artikelen 3 tot en met 6, 9, 13 en 15 daarvan, om te zetten.

               2)

               Richtlijn 2000/60 moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           zij zich in beginsel niet verzet tegen een nationale bepaling die het vóór 22 december 2009 mogelijk maakt om water uit een stroomgebied naar een ander stroomgebied of uit een stroomgebiedsdistrict naar een ander stroomgebiedsdistrict af te leiden wanneer de betrokken stroomgebiedbeheersplannen nog niet door de bevoegde nationale autoriteiten zijn vastgesteld;

                           —

                           het afleiden niet zodanig mag zijn dat de verwezenlijking van de door die richtlijn voorgeschreven doelstellingen ernstig in gevaar wordt gebracht;

                           —

                           het afleiden, wanneer het voor het water schadelijke gevolgen als bedoeld in artikel 4, lid 7, van die richtlijn kan hebben, toch kan worden goedgekeurd, althans mits is voldaan aan de voorwaarden sub a tot en met d van deze bepaling, en

                           —

                           ook zonder dat sprake is van de omstandigheid dat de eigen watervoorraden van het ontvangende stroomgebied of stroomgebiedsdistrict niet volstaan om te voorzien in de behoeften ervan op het gebied van drinkwatervoorziening, energieopwekking of irrigatie, het afleiden van water met die richtlijn verenigbaar is indien aan de bovengenoemde voorwaarden is voldaan.

               3)

               De omstandigheid dat het nationale parlement stroomgebiedbeheersplannen zoals die in het hoofdgeding, zonder enige voorlichting, raadpleging of inspraak van het publiek goedkeurt, valt niet onder artikel 14 van richtlijn 2000/60, en met name lid 1 daarvan.

               4)

               Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, en met name artikel 1, lid 5, daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een wet als de door het Griekse parlement op 2 augustus 2006 vastgestelde wet 3481/2006, waarbij een project voor het gedeeltelijk omleiden van een rivier zoals dat in het hoofdgeding is goedgekeurd op basis van een op dat project betrekking hebbende milieueffectrapportage welke ten grondslag lag aan een bestuursrechtelijk besluit dat was vastgesteld volgens een procedure die in overeenstemming was met de verplichtingen inzake voorlichting en inspraak van het publiek vervat in genoemde richtlijn, hoewel dat besluit door de rechter nietig is verklaard, op voorwaarde dat deze wet een specifieke wet is, zodat de doelstellingen van die richtlijn via de wetgevingsprocedure kunnen worden verwezenlijkt. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of aan deze twee voorwaarden is voldaan.

               5)

               Een project voor het gedeeltelijk omleiden van een rivier zoals dat in het hoofdgeding, is geen plan of programma dat valt onder richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s.

               6)

               De gebieden die staan op de nationale lijst van gebieden van communautair belang die overeenkomstig artikel 4, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna aan de Europese Commissie is toegezonden, en daarna ook zijn opgenomen in de lijst van gebieden van communautair belang die is vastgesteld bij beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 tot vaststelling, op grond van richtlijn 92/43/EEG van de Raad, van de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio, vielen na de kennisgeving van beschikking 2006/613 aan de betrokken lidstaat onder de bescherming van die richtlijn voordat die beschikking bekend werd gemaakt. Met name moest de betrokken lidstaat na die kennisgeving ook de beschermingsmaatregelen van artikel 6, leden 2 tot en met 4, van die richtlijn vaststellen.

               7)

               Richtlijn 92/43, en met name artikel 6, leden 3 en 4, daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een project voor het omleiden van water dat niet direct verband houdt met of nodig is voor de instandhouding van een specialebeschermingszone, maar dat voor die specialebeschermingszone significante gevolgen kan hebben, wordt goedgekeurd wanneer gegevens met betrekking tot de vogelfauna in dat gebied ontbreken of niet betrouwbaar en geactualiseerd zijn.

               8)

               Richtlijn 92/43, en met name artikel 6, lid 4, daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat de ter ondersteuning van een project voor het omleiden van water aangevoerde redenen die enerzijds verband houden met irrigatie en anderzijds met de drinkwatervoorziening, dwingende redenen van groot openbaar belang kunnen opleveren die de uitvoering van een project dat de natuurlijke kenmerken van de betrokken gebieden zal aantasten, kunnen rechtvaardigen. Wanneer een dergelijk project de natuurlijke kenmerken van een gebied van communautair belang met een prioritair type natuurlijke habitat en/of een prioritaire soort aantast, kan de uitvoering ervan in beginsel worden gerechtvaardigd om redenen die verband houden met de drinkwatervoorziening. In bepaalde omstandigheden zou de uitvoering kunnen worden gerechtvaardigd door de wezenlijke gunstige effecten die irrigatie voor het milieu heeft. Irrigatie behoort echter in beginsel niet tot de overwegingen in verband met de menselijke gezondheid of de openbare veiligheid, die de uitvoering van een project als dat in het hoofdgeding zouden kunnen rechtvaardigen.

               9)

               Volgens richtlijn 92/43, en met name artikel 6, lid 4, eerste alinea, eerste zin, daarvan, moet bij het bepalen van adequate compenserende maatregelen rekening worden gehouden met de reikwijdte van de wateromleiding en de omvang van de daarmee gepaard gaande werkzaamheden.

               10)

               Richtlijn 92/43, en met name artikel 6, lid 4, eerste alinea, daarvan, uitgelegd in het licht van het doel van duurzame ontwikkeling, zoals neergelegd in artikel 6 EG, verzet zich voor gebieden die deel uitmaken van het Natura 2000-netwerk, niet tegen de verandering van een natuurlijk rivierecosysteem in een grotendeels door de mens gecreëerd rivier- en meerecosysteem, mits aan de voorwaarden van die bepaling van deze richtlijn wordt voldaan.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-679/16: Beroep ingesteld op 26 september 2016 — Athletic Club/Commissie

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/56

         Beroep ingesteld op 26 september 2016 — Athletic Club/Commissie
   (Zaak T-679/16)
   (2016/C 419/73)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Athletic Club (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Lucas Murillo de la Cueva en J. Luís Carrasco, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van besluit C(2016) 4046 final van de Commissie van 4 juli 2016 inzake steunmaatregel SA.29769 (2013/C) (ex 2013/NN) die door Spanje ten uitvoer is gelegd ten gunste van bepaalde voetbalclubs, voor zover het Athletic Club betreft;

               —

               nietigverklaring van de artikelen 4 en 5 van besluit C(2016) 4046 final van de Commissie van 4 juli 2016 inzake steunmaatregel SA.29769 (2013/C) (ex 2013/NN) die door Spanje ten uitvoer is gelegd ten gunste van bepaalde voetbalclubs, voor zover daarbij is gelast de steun terug te vorderen die aan Athletic Club zou zijn verleend alsook de vennootschapsbelastingregeling voor entiteiten zonder winstoogmerk in te trekken volgens welke Athletic Club is belast;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2016) 4046 final van de Commissie van 4 juli 2016 inzake steunmaatregel SA.29769 (2013/C) (ex 2013/NN) die door Spanje ten uitvoer is gelegd ten gunste van bepaalde voetbalclubs. Wat verzoekster betreft, zou die steun bestaan in het belastingvoordeel dat zij in de betrokken periode zou hebben verkregen doordat zij is belast als een vereniging zonder winstoogmerk, en niet tegen het normale vennootschapsbelastingtarief.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Op de geografisch relevante markt (Biskaje) kan de in het besluit onderzochte maatregel niet als selectief worden aangemerkt, aangezien alle voetbalclubs entiteiten zonder winstoogmerk zijn die aan dezelfde vennootschapsbelastingregeling en hetzelfde vennootschapsbelastingtarief zijn onderworpen.

               2.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Het verschil in belastingheffing tussen entiteiten zonder winstoogmerk en naamloze vennootschappen is gerechtvaardigd door de wezenlijke verschillen tussen beide soorten entiteiten.

               3.

               Schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           De in het besluit onderzochte maatregel verstoort de mededinging niet en beïnvloedt de handel tussen lidstaten niet ongunstig.

               4.

               Schending van artikel 108 VWEU en de artikelen 1, onder b), i), en 17 tot en met 19 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1)

                           —

                           Indien de in het besluit onderzochte maatregel als staatssteun moet worden aangemerkt, moet hij in ieder geval als bestaande steunregeling worden behandeld.

               5.

               Schending van artikel 296 VWEU en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

                           —

                           Het bestreden besluit is ontoereikend gemotiveerd, doordat essentiële voorwaarden van de definitie van staatssteun niet zijn onderzocht en niet is geantwoord op redelijke argumenten van de partijen, waardoor niet is voldaan aan essentiële vereisten inzake de bewijslast.


title: Zaken T-240/12 en T-211/13: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2014 — Eni/Commissie ( „Mededinging  — Mededingingsregelingen  — Markt van butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber  — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG  — Gedeeltelijke nietigverklaring en herziening door het Gerecht van beschikking van Commissie  — Hervatting van procedure  — Nieuwe mededeling van punten van bezwaar  — Beëindiging van procedure  — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/36

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2014 — Eni/Commissie
   (Zaken T-240/12 en T-211/13) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Gedeeltelijke nietigverklaring en herziening door het Gerecht van beschikking van Commissie - Hervatting van procedure - Nieuwe mededeling van punten van bezwaar - Beëindiging van procedure - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 135/46
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: G. M. Roberti en I. Perego, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, G. Conte, R. Striani en T. Vecchi, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-240/12, verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie die zou zijn vervat in de brief van 23 april 2012, waarin de Commissie aan verzoekster heeft medegedeeld dat zij voornemens is de procedure te hervatten en een nieuwe mededeling van punten van bezwaar vast te stellen, en in zaak T-211/13, verzoek tot nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie C(2013) 1200 def. van 26 februari 2013, en C(2013) 1199 def. van 27 februari 2013, beslissingen om de procedure te hervatten en verzoekster een nieuwe mededeling van punten van bezwaar toe te sturen in de zaak AT. 40032 — BR/ESBR — Recidive, na de gedeeltelijke nietigverklaring door het Gerecht van beschikking C(2006) 5700 def. van de Commissie van 29 november 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de ERR-overeenkomst (zaak COMP/F/38.638 — Butadieenrubber en door polymerisatie in emulsie verkregen styreen-butadieenrubber).

      Dictum

               1)

               De zaken T-240/12 en T-211/13 worden gevoegd voor de beschikking.

               2)

               Op de onderhavige beroepen behoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Eni SpA en de Europese Commissie zullen ieder hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Zaak T-502/10: Beroep ingesteld op 18 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/54

         Beroep ingesteld op 18 oktober 2010 — Département du Gers/Commissie
   (Zaak T-502/10)
   ()
   2010/C 346/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Département du Gers (Auch, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Mabile en J.-P. Mignard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit 2010/428/EU van de Europese Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs 59122x1507xNK603 (DAS-59122-7xDAS-Ø15Ø7xMON-ØØ6Ø3-6) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad, nietig verklaren

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan of komen grotendeels overeen met die in zaak T-478/10, Département du Gers/Commissie.


title: Zaak T-394/12: Beroep ingesteld op 28 augustus 2012 — Alfastar Benelux/Raad

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/30

      Beroep ingesteld op 28 augustus 2012 — Alfastar Benelux/Raad
      (Zaak T-394/12)
      (2012/C 331/57)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Alfastar Benelux SA (Elsene, België) (vertegenwoordigers: N. Keramidas en N. Korogiannakis, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  Het besluit van verweerder tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure UCA-218-07 voor technisch onderhoud, helpdeskdiensten en interventiediensten ter plaatse voor de pc’s, printers en randapparatuur van het secretariaat-generaal van de Raad (PB/S, 2008/S 91-122796), opnieuw aan verzoekster betekend bij aangetekende brief van 18 juni 2012, na de nietigverklaring van het eerdere gunningsbesluit van 1 december 2008 door het Gerecht in het arrest in zaak T-57/09, Alfastar Benelux/Raad, nietig verklaren;

                  —

                  verweerder veroordelen tot vergoeding van de door verzoekster als gevolg van de betrokken aanbestedingsprocedure geleden schade; en

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

                  1)

                  Eerste middel: de bestreden beschikking heeft het bestek geschonden aangezien het in de gekozen offerte beoogde gebruik van verhuizers voor het uitvoeren van taken van technische bijstand met dat bestek in strijd is;

                  2)

                  Tweede middel: de bestreden beschikking bevat kennelijk onjuiste beoordelingen met name wat betreft de certificatie van de gekozen inschrijver, de kwalificaties van het personeel van de gekozen inschrijver tegenover die van verzoekster, de cijfers inzake de overdracht van kennis en het aantal personeelsleden dat de inschrijvers hebben voorgesteld.

                  3)

                  Derde middel: het evaluatiecomité heeft de selectie- en gunningscriteria alsook diverse fasen van de aanbestedingsprocedure door elkaar gehaald.

                  4)

                  Vierde middel: de oproep tot het uitbrengen van offertes bevat verschillende incoherenties en onjuiste informatie.

                  5)

                  Vijfde middel: verweerder heeft niet voldaan aan het bepaalde in artikel 100, lid 2, van het Financieel Reglement (1), met name wat de verificatie van de selectiecriteria betreft.

         (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).


title: Zaak C-75/06: Beroep, op  8 februari 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/16

         Beroep, op 8 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-75/06)
   (2006/C 86/29)
   Procestaal: Portugees
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 februari 2005 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. O'Reilly en P. Costa de Oliveira als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens richtlijn 2003/9/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/9 in nationaal recht is op 6 februari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 31, blz. 18.


title: Zaak F-15/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 april 2012 — Collado/Commissie

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/25

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 20 april 2012 — Collado/Commissie
   (Zaak F-15/12)
   2012/C 184/57
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak C-66/06: Beroep ingesteld op  6 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/1

         Beroep ingesteld op 6 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
   (Zaak C-66/06)
   (2006/C 108/01)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Simonetti en X. Lewis, gemachtigden, F. Louis en C. O'Daly, solicitor)
   Verweerder: Ierland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat Ierland, door niet overeenkomstig de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2, 3 en 4, van de MER-richtlijn alle maatregelen te hebben genomen die nodig zijn om te verzekeren dat, alvorens een vergunning wordt verleend, projecten die aanzienlijke milieu-effecten kunnen hebben en vallen onder de projecten van bijlage II, categorie 1, a, b, c en f, onderworpen worden aan het vereiste van een vergunning en aan milieueffectrapportage overeenkomstig de artikelen 5 en 10 van de MER-richtlijn, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het gebruik van uniforme en ongeschikte drempels inzake omvang
   Volgens de Commissie schiet de Ierse omzettingswetgeving tekort, daar zij voor de projecten van bijlage II, categorie 1, a, b, c en f, van de milieueffectrapportage (MER-richtlijn ) niet voorziet in effectieve maatregelen om de door de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2 en 3, van de MER-richtlijn vereiste resultaten te bereiken.
   Ingevolge artikel 4, lid 2, kunnen de lidstaten per geval of op basis van „door de lidstaat vastgestelde criteria of drempelwaarden” de noodzaak van een MER voor projecten van bijlage II vaststellen. Welke keuze de lidstaat ook maakt, de vastgestelde maatstaf moet voldoen aan artikel 4, lid 3, d.w.z. rekening houden met de selectiecriteria van bijlage III. Deze selectiecriteria omvatten bijvoorbeeld de omvang van het project, de nabijheid van andere projecten, de ligging, de kwetsbaarheid van het gebied en de invloed ervan op landschappen met een historische, culturele of archeologische waarde.
   In zijn omzettingswetgeving heeft Ierland voor projecten van bijlage II, categorie 1, a, b, c en f, evenwel een uniforme en ongeschikte drempel inzake omvang toegepast zonder mogelijkheid andere kenmerken van het project te beoordelen.
   Intensieve viskwekerij
   Voor een proefproject inzake viskwekerij lijkt volgens de omzettingswetgeving een MER mogelijk te zijn „indien de minister van oordeel is dat de voorgenomen aquacultuur aanzienlijke milieu-effecten kan hebben”. Deze wetgeving bevat evenwel geen enkele verwijzing naar de selectiecriteria van bijlage III van de MER-richtlijn. De minister is dus niet uitdrukkelijk verplicht rekening te houden met de voorgenomen locatie van een dergelijk proefproject van viskwekerij of met de andere selectiecriteria om te bepalen of een MER noodzakelijk is.
   De Commissie wijst erop dat Ierland de noodzaak erkent de selectiecriteria van bijlage III uitdrukkelijk om te zetten voor viskwekerijprojecten. De Commissie heeft evenwel geen kennis van wijzigingen in de wetgeving en evenmin zijn haar dergelijke wijzigingen meegedeeld.