title: Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door Banatrading GmbH tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-3/99)

text:
13.3.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 71/35
     dergelijke certificaten ter benutting heeft moeten laten       van 236 000 ton tegen het nulrecht in te voeren bananen
     overdragen om uit Costa Rica en Colombia ingevoerde            te openen. Door de regeling van de bij wijze van straf te
     bananen uit derde landen in Duitsland op de markt te           heffen extra invoerrechten waarin artikel 18, lid 1, van
     kunnen brengen;                                                Verordening (EEG) nr. 404/93 voorziet, heeft de Raad
                                                                    belet, dat verzoekster de door artikel 18 van Verordening
Ð verweerder te veroordelen verzoekster de schade te ver-           (EEG) nr. 1442/93 geboden invoermogelijkheid benut.
     goeden die deze sedert 21 december 1996 heeft gele-            Ofschoon die regeling op voorstel van de Commissie is
     den doordat zij over de uit Costa Rica en Colombia             ingevoerd, is alleen de Raad aansprakelijk voor het door
     ingevoerde en door haar in Duitsland op de markt               de wetgever begane onrecht. Als wetgevende instantie die
     gebrachte bananen invoerrechten heeft betaald;                 de uitvoeringsbepalingen vaststelt, is de Commissie gebon-
                                                                    den aan hetgeen de Raad heeft bepaald. Bijgevolg is alleen
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade             de Raad tot het betalen van schadevergoeding gehouden.
     te vergoeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft
     geleden doordat zij procesinteresten (Prozeûzinsen) ten        (1) Verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
     bedrage van 324 294 DEM heeft moeten betalen;                      1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten
                                                                        in de sector bananen (PB L 47 van 25.2.1993, blz. 1).
                                                                    (2) Verordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van 10 juni
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster over de
                                                                        1993 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling voor
     gevorderde schadevergoeding rente op de voet van 4 %               de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 142 van
     per jaar vanaf de instelling van het beroep te betalen;            12.6.1993, blz. 6).
                                                                    (3) Arrest van 10 maart 1998, gevoegde zaken C-364/95 en
Ð verweerder in de kosten van het geding te verwijzen;                  C-365/95, T. Port GmbH & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jo-
                                                                        nas, Jurispr. blz. I-1023.
subsidiair:
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
     van bovengenoemde aard te vergoeden die deze sedert
     8 september 1997 heeft geleden;
                                                                    Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door Banatrading
meer subsidiair:                                                               GmbH tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-3/99)
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
                                                                                (1999/C 71/66)
     van bovengenoemde aard te vergoeden die deze sedert
     25 september 1997 heeft geleden;
                                                                                (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 4 januari 1999 beroep tegen Raad
Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster aan,
                                                                    van de Europese Unie ingesteld door Banatrading GmbH,
dat zij schade heeft geleden doordat zij wegens de extra
                                                                    gevestigd te Hamburg, vertegenwoordigd door en domici-
invoerrechten waarin artikel 18, lid 2, van Verordening
                                                                    lie gekozen hebbende bij G. Meier, advocaat,
(EEG) nr. 404/93 van de Raad (1) juncto het contigenten-
                                                                    Jakordenstraûe 10, te Köln.
stelsel bedoeld in artikel 18 e.v. van Verordening (EEG)
nr. 404/93, en artikel 2 e.v. van Verordening (EEG)
nr. 1442/93 van de Commissie (2) bij wijze van straf voor-          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
zien, certificaten voor de invoer van bananen uit Costa
Rica en Colombia heeft moeten kopen om die bananen in               Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
de Gemeenschap te kunnen invoeren. Zoals het Standing                    te vergoeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft
Appelate Body van de WTO op 25 september 1997 heeft                      geleden doordat zij van marktdeelnemers van de
vastgesteld, was verzoekster evenwel gerechtigd tot                      categorieeÈn A, B en C invoercertificaten voor bananen
236 000 ton bananen per jaar tegen het nulrecht in de                    heeft moeten kopen of zich dergelijke certificaten ter
Gemeenschap in te voeren.                                                benutting heeft moeten laten overdragen om uit Ecua-
                                                                         dor ingevoerde bananen uit derde landen in Duitsland
Costa Rica en Colombia waren reeds vóór de inwerking-                    op de markt te kunnen brengen;
treding van de marktordening voor bananen partijen bij
het GATT. Derhalve stonden de artikelen I:1 en XIII van             Ð verweerder te veroordelen verzoekster de schade te ver-
het GATT, dat vóór de inwerkingtreding van het EEG-Ver-                  goeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft geleden
drag was gesloten, overeenkomstig de rechtspraak van het                 doordat zij over de uit Ecuador ingevoerde en door
Hof (3) volgens artikel 234, eerste alinea, van het EG-Ver-              haar in Duitsland op de markt gebrachte bananen
drag de toepassing van Verordening (EEG) nr. 404/93 in                   invoerrechten heeft betaald;
de weg.
                                                                    Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
De inbreuk op de artikelen I:1 en XIII van het GATT die                  te vergoeden die deze sedert 21 januari 1996 heeft
de verplichting tot het betalen van schadevergoeding doet                geleden doordat zij de bedragen die zij als gevolg van
ontstaan, ligt in de omstandigheid dat is nagelaten ter                  het onrechtmatige handelen van verweerder heeft moe-
nakoming van de meestbegunstigingsverplichting voor                      ten betalen, niet als rentekwekende termijndeposito's
derde landen die lid zijn van het GATT, een contingent                   bij haar handelsbank heeft kunnen beleggen;
 ---pagebreak--- C 71/36             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                13.3.1999
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster over de             Ð verweerster ertoe te veroordelen verzoeksters schade te
    gevorderde schadevergoeding rente op de voet van 4 %               vergoeden bij wege van herstel in natura in de vorm
    per jaar vanaf de instelling van het beroep te betalen;            van toekenning van invoercertificaten;
Ð verweerder in de kosten van het geding te verwijzen;
                                                                  Ð verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
subsidiair
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade
    van bovengenoemde aard te vergoeden die deze sedert
                                                                  Volgens verzoekster heeft verweerster reeds verschillende
    8 september 1997 heeft geleden;
                                                                  keren bij wege van zogenoemde ¹stormverordeningenº
                                                                  extra invoercontingenten voor bananen geopend na
                                                                  onweerschade veroorzaakt door stormen.
meer subsidiair
Ð verweerder ertoe te veroordelen verzoekster de schade           Verzoekster, een tot het handelsconcern REWE behorende
    van bovengenoemde aard te vergoeden die deze sedert           traditionele importeur van bananen en marktdeelnemer
    25 september 1997 heeft geleden.                              van de categorie A in de zin van Verordening (EEG)
                                                                  nr. 404/93, heeft de Duitse bevoegde instanties meermaals
                                                                  zonder succes verzocht om [invoercertificaten uit] derge-
Middelen en voornaamste argumenten                                lijke contingenten (in totaal voor 9 000 ton, waarvan
                                                                  6 000 ton uit de contingenten 1995 en 1996). Tegen die
                                                                  afwijzingen is zij bij de nationale rechterlijke instanties
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als           opgekomen. Die beroepen zijn evenwel verworpen of inge-
die in zaak T-2/99.                                               trokken daar volgens de Duitse regels voor de procesvoe-
                                                                  ring in administratieve zaken een voortzetting van de
                                                                  rechtsweg (vordering tot schadevergoeding wegens
                                                                  onrechtmatig overheidshandelen) niet mogelijk is. Ver-
                                                                  zoekster kan evenwel schadevergoeding vorderen bij wege
                                                                  van een beroep bij het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                  Europese Gemeenschappen.
Beroep, op 4 januari 1999 ingesteld door O.G.T. Frucht-
handelsgesellschaft mbH tegen Commissie van de Euro-
                   pese Gemeenschappen
                                                                  Bij beschikking van 29 april 1997 heeft het WTO-panel in
                       (Zaak T-4/99)                              de arbitrageprocedure verklaard, dat voorzover bij de
                                                                  ¹stormverordeningenº enkel aan producenten, producen-
                      (1999/C 71/67)
                                                                  tenorganisaties of marktdeelnemers uit de Gemeenschap
                                                                  en de ACS-landen certificaten zijn toegekend, die verorde-
                    (Procestaal: Duits)                           ningen onder meer in strijd zijn met bepalingen van de
                                                                  GATT en de GATS. Sedert 1 januari 1995 hebben de bepa-
                                                                  lingen van de GATT evenwel in de regel voorrang boven
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 het afgeleide Gemeenschapsrecht en hebben zij tot gevolg,
Gemeenschappen is op 4 januari 1999 beroep tegen Com-             dat de artikelen 1, lid 2, en 2 van de ¹stormverordenin-
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door              genº betreffende de jaren 1995 en 1996 ongeldig zijn.
O.G.T. Fruchthandelsgesellschaft mbH, gevestigd te Köln,
vertegenwoordigd door en domicilie gekozen hebbende bij
G. Meier, advocaat, Jakordenstraûe 10, te Köln.                   De Gemeenschapsinstellingen die met de GATT strijdige
                                                                  regels geven, zijn gehouden de daardoor ontstane schade
                                                                  te vergoeden omdat de voorwaarden daarvoor zijn ver-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               vuld.
Ð verweerster ertoe te veroordelen verzoekster de schade
    te vergoeden die deze sedert 1 januari 1995 heeft gele-       In concreto is herstel in natura mogelijk in de vorm van
    den doordat haar geen ¹stormcertificatenº zijn toege-         het afgeven van invoercertificaten die mede de toekomstige
    kend (stormcertificaten zijn certificaten voor de invoer      referentiehoeveelheid bepalen, temeer daar de waarde van
    van bananen uit het extra contingent dat verweerster          de niet toegekende stormcertificaten moeilijk is te bepalen.
    bij Verordening (EG) nr. 510/95 (PB L 51 van                  Daarmee zouden tevens verzoeksters aanspraken op ver-
    8.3.1995, blz. 8), Verordening (EG) nr. 1163/95, Ver-         goeding van gederfde winst hun beslag krijgen.
    ordening (EG) nr. 2358/95, Verordening (EG)
    nr. 127/96 en Verordening (EG) nr. 822/96 ter com-
    pensatie van schade had geopend);


title: Zaak T-180/13: Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — Pesquerias Riveirenses e.a./Raad

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/29

         Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — Pesquerias Riveirenses e.a./Raad
   (Zaak T-180/13)
   2013/C 147/52
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pesquerias Riveirenses, SL (Ribeira, Spanje), Pesquerias Campo de Marte, SL (Ribeira), Pesquera Anpajo, SL (Ribeira), Arrastreros del Barbanza, SA (Ribeira), Martínez Pardavila e Hijos, SL (Ribeira), Lijo Pesca, SL (Ribeira), Frigoríficos Hermanos Vidal, SA (Ribeira), Pesquera Boteira, SL (Ribeira), Francisco Mariño Mos y Otros, CB (Ribeira), Juan Antonio Pérez Vidal y Hermano, CB (Ribeira), Marina Nalda, SL (Ribeira), Portillo y Otros, SL (Ribeira), Vidiña Pesca, SL (Ribeira), Pesca Hermo, SL (Ribeira), Pescados Oubiña Perez, SL (Ribeira), Manuel Pena Graña (Ribeira), Campo Eder, SL (Ribeira), Pesquera Laga, SL (Ribeira), Pesquera Jalisco, SL (Ribeira), Pesquera Jopitos, SL (Ribeira) en Pesca-Julimar, SL (Ribeira) (vertegenwoordiger: J. Tojeiro Sierto, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 40/2013 van de Raad van 21 januari 2013 nietig verklaren voor zover daarin het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan gezamenlijk worden beschouwd ter bepaling van de in de bijlagen IA en IB vastgelegde TAC (totaal toegestane vangst) van blauwe wijting (bladzijde 84 respectievelijk 103; PB L 23, blz. 54)

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 39 VWEU

                           —

                           In dit verband wordt aangevoerd dat het rationele beheer van de bestanden een van de in artikel 39 VWEU genoemde doelen van het gemeenschappelijke landbouw- en visserijbeleid is en dat de bestreden verordening daarmee in strijd is nu, doordat geen onderscheid wordt gemaakt tussen het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in de noordelijke Atlantische Oceaan, geen sprake is van wat moet worden verstaan onder een rationeel bestandsbeheer. Er wordt niet betwist dat de situatie in het noordelijke deel restrictieve visserijbeheermaatregelen vereist, maar in het zuidelijke deel, waar geen overbevissing van bepaalde soorten plaatsvindt, ligt dit anders. Bovendien is die handelwijze ook een inbreuk op het discriminatieverbod, op grond waarvan volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie vergelijkbare situaties niet verschillend en verschillende situaties niet op dezelfde wijze mogen worden behandeld, tenzij daarvoor objectieve redenen zijn.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 2, lid 1, van verordening (EG) nr. 2371/2002 en artikel 6 van de Overeenkomst van New York van 1995

                           —

                           Aangevoerd wordt dat in artikel 2, lid 1, van verordening nr. 2371/2002 van de Raad inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid, de voorzorgsaanpak wordt genoemd als de aanpak die centraal moet staan bij het nemen van maatregelen voor de instandhouding en duurzame exploitatie van de visbestanden, en dat hetzelfde beginsel is vervat in artikel 6 van de Overeenkomst over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van de grensoverschrijdende en de over grote afstanden trekkende visbestanden (New York, 1995; PB 1998, L 189, blz. 14), waarbij de Europese Unie en haar toenmalige lidstaten op 19 december 2003 partij zijn geworden en die op 18 januari 2004 in werking is getreden. Met het volgens de bestreden verordening uitgevoerde beheer van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan wordt, doordat geen onderscheid wordt gemaakt tussen het noordelijke en het zuidelijke deel van het bestand, in het zuidelijke deel de vangst zo drastisch en willekeurig verminderd dat een „risico” ontstaat waarvoor de toepassing van de voorzorgsaanpak was vereist.

               3)

               Derde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel

                           —

                           De verzoekende partijen betogen dat het door de Europese Unie verrichte beheer van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan voor 2013 (bestreden verordening van de Raad), doordat daarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen het noordelijke en het zuidelijke deel, in het zuidelijke deel leidt tot dramatische maatregelen (verlaging van de TAC) die verder gaan dan noodzakelijk is ter bereiking van het nagestreefde doel (herstel van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan), zodat het evenredigheidsbeginsel wordt geschonden.


title: Zaak C-91/02: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrĳk) van 28 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hannl + Hofstetter Internationale Spedition GmbH en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland (Berufungssenat II der Region Wien)

text:
15.6.2002            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 144/15
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) van            1.    Kan artikel 6, lid 1, sub b, van de Eerste Richtlijn 89/104/
28 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het                   EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
geding tussen Hannl + Hofstetter Internationale Spedition                de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten ook
GmbH en Finanzlandesdirektion für Wien, Niederöster-                     worden toegepast wanneer een derde de daarin vermelde
reich und Burgenland (Berufungssenat II der Region                       aanduidingen als merk gebruikt?
                            Wien)
                                                                   2.    Zo ja: is gebruik als merk een omstandigheid die in
                        (Zaak C-91/02)                                   aanmerking moet worden genomen in het kader van
                                                                         de krachtens artikel 6, lid 1, laatste zinsdeel, van de
                                                                         merkenrichtlijn vereiste toetsing aan „de eerlijke gebrui-
                       (2002/C 144/24)                                   ken in nijverheid en handel”?
                                                                   (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
Het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
van 28 februari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 maart 2002, in het geding tussen Hannl +
Hofstetter Internationale Spedition GmbH en Finanzlandes-
direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland (Beru-
fungssenat II der Region Wien), het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                   Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van
Staan de gemeenschapsrechtelijke douanebepalingen in de weg        5 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het
aan een belastingverhoging op grond van § 108, lid 1, van          geding tussen Ingeborg Beuttenmüller en Land Baden-
het Oostenrijkse Zollrechts-Durchführungsgesetz die moet                                     Württemberg
worden betaald ingeval een belastingschuld overeenkomstig
de artikelen 202 tot 205, 210 of 211 van het douanewetboek
ontstaat of in het geval van navordering overeenkomstig                                     (Zaak C-102/02)
artikel 220 van het douanewetboek, en die overeenstemt met
het bedrag aan moratoire interesten over de periode tussen het
ontstaan van de douaneschuld en de boeking ervan of, bij                                    (2002/C 144/26)
navordering overeenkomstig artikel 220 van het douanewet-
boek, over de periode tussen de oorspronkelijke boeking van
de douaneschuld en de boeking van de na te vorderen
douaneschuld?
                                                                   Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
                                                                   5 maart 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 20 maart 2002, in het geding tussen Ingeborg
                                                                   Beuttenmüller en Land Baden-Württemberg, het Hof van
                                                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                   prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                   1.    Heeft artikel 3, juncto artikel 4, van richtlijn 89/48/
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 7 februari 2002                    EEG (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Gerol-               een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijs-
       steiner Brunnen GmbH & Co. en Putsch GmbH                         diploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste
                                                                         drie jaar worden afgesloten, rechtstreekse werking in die
                                                                         zin dat een onderdaan van een lidstaat bij een omzetting
                      (Zaak C-100/02)                                    in nationaal recht, die niet met de richtlijn in overeenstem-
                                                                         ming is, zich rechtstreeks op de bepalingen van de
                                                                         richtlijn kan beroepen?
                       (2002/C 144/25)
                                                                   2.    Heeft artikel 3, juncto artikel 4, van richtlijn 92/51/
                                                                         EEG (2) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een
                                                                         tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsoplei-
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 7 februari               dingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, recht-
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  streekse werking in die zin dat een onderdaan van een
19 maart 2002, in het geding tussen Gerolsteiner Brunnen                 lidstaat, wanneer niet tijdig uitvoeringsmaatregelen zijn
GmbH & Co. en Putsch GmbH, het Hof van Justitie van de                   getroffen, zich op de bepalingen van de richtlijn kan
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     beroepen tegenover elk nationaal voorschrift dat niet met
beslissing over de navolgende vragen:                                    de richtlijn in overeenstemming is?


title: Zaak C-300/02: Beroep, op 26 augustus 2002 ingesteld door Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 247/8               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    12.10.2002
2.    De Nederlandse regering te verwijzen in de kosten.               Beroep, op 26 augustus 2002 ingesteld door Helleense
                                                                       Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                              (Zaak C-300/02)
                                                                                (2002/C 247/13)
(De voorwaarden betreffende de communautaire nationaliteit
van de aandeelhouders en de bestuurders van vennootschap-
pen in de zin van artikel 311, lid 3, Wetboek van Koophandel)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Uit de bewoording van artikel 48 EG volgt dat de band van              op 26 augustus 2002 beroep ingesteld tegen Commissie van
een vennootschap met de Gemeenschap niet gebaseerd is op               de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
de nationaliteit van de personen die er eigenaar van zijn of die       vertegenwoordigd door I. Chalkias en G. Kanellopoulos.
het beheer ervan voeren, doch op de volgende omstandig-
heden:
1.    de vennootschap is volgens het recht van een lidstaat            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      opgericht en
                                                                       —      nietig te verklaren beschikking C(2002) 2281 def. van
2.    zij heeft ofwel haar statutaire zetel, ofwel haar hoofdbe-              26 juni 2002 (1) houdende onttrekking aan communau-
      stuur, ofwel haar hoofdvestiging in de Gemeenschap.                     taire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten
                                                                              voor het EOGFL, afdeling Garantie, hebben verricht, voor
                                                                              zover zij betrekking heeft op financiële correcties ten
Een (communautair) nationaliteitsvoorwaarde kan geen ge-                      laste van de Helleense Republiek in de sector akkerbouw-
schikt middel zijn om een lidstaat in staat te stellen, zoals door            gewassen;
artikel 91 VN-Zeerechtverdrag vereist, controle uit te oefenen
op zeeschepen die zijn vlag voeren. De Commissie ziet niet in
                                                                       —      het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren en
welk voordeel de met scheepsregistratie belaste autoriteit van
een lidstaat zou kunnen ontlenen aan de Griekse, Finse of                     de bestreden beschikking van de Commissie nietig te
                                                                              verklaren, zoniet te wijzigen, wat betreft de hoofdstukken
Franse nationaliteit van de feitelijke bestuurders van een
                                                                              ervan die betrekking hebben op de financiële correcties
zeescheepvaartonderneming, dat zij niet zou hebben indien
                                                                              ten laste van de Helleense Republiek.
deze bestuurders de Japanse of Amerikaanse nationaliteit
hadden. Het is even betwistbaar dat de communautaire
nationaliteit van de aandeelhouders een noodzakelijke voor-
waarde zou kunnen zijn voor de uitoefening van een daadwer-
kelijke controle op het schip door de vlagstaat.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       —      Onjuiste uitlegging van bepalingen;
(De voorwaarde betreffende de communautaire nationaliteit
van de personen belast met de dagelijkse leiding en de
bestuurders van een rederij, als bedoeld in artikel 311, lid 1,        —      onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 5, lid 2,
onder c), Wetboek van Koophandel en artikel 8:169 Burgerlijk                  sub c, van verordening (EEG) nr. 729/70;
Wetboek)
                                                                       —      onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden;
De Commissie verwijst naar hetgeen zij met betrekking tot het
eerste middel heeft opgemerkt. Zij heeft geen rechtvaardiging          —      gebrekkige motivering;
kunnen vinden voor een maatregel die een vennootschap
toestaat een zeeschip in Nederland te laten inschrijven indien
de dagelijkse leiding van die vennootschap berust bij een              —      schending van het evenredigheidsbeginsel.
communautaire onderdaan, ongeacht diens verblijfplaats, ter-
wijl die inschrijving verboden is wanneer de dagelijkse leiding
berust bij een onderdaan van een derde land die in Nederland
verblijft.                                                             (1 ) PB L 170 van 29.6.2002, blz. 77.


title: Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door R. Monaco tegen Europees Parlement (Zaak T-92/96)

text:
10 . 8 . 96          \_ NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 233 /21
te zorgen voor een regelmatig verloop van de examens en                aanwerving noodzakelijk maakten van een kandidaat met
onregelmatigheden of incidenten te rapporteren aan de                  een grote beroepservaring, die direct operationeel kon zijn .
jury .                                                                 Zijns inziens rechtvaardigen de specifieke behoeften van de
                                                                       dienst de toepassing van artikel 31 , lid 2 , van het Ambte
In casu heeft de administratie niet vastgesteld, dat zij het           narenstatuut, en dus zijn aanstelling in de rang C 4 .
antwoordformulier voor het derde verplichte onderdeel niet
had ingeleverd , zodat dit formulier moet worden geacht te             Voorts voert hij aan , dat het tot aanstelling bevoegde gezag
zijn ingeleverd . Bij gebreke van bewijs van het tegendeel kan         het gelijkheidsbeginsel , het discriminatieverbod en het
verweerder niet weigeren haar tot het tweede schriftelijke             vertrouwensbeginsel heeft geschonden , waar het met toe
gedeelte toe te laten op grond dat zij niet aan alle onderdelen        passing van punt IV „Voorwaarden van tewerkstelling " van
van het eerste gedeelte zou hebben deelgenomen .                       de aankondiging van vergelijkend onderzoek voor de
                                                                       beoordeling van de beroepservaring van de eerste ' twee
Het bestreden besluit is derhalve genomen in strijd met de             geslaagde kandidaten op de lijst, die in de rang C 4 zijn
zorgplicht en de rechten van verweer en berust op een                  aangesteld, andere criteria heeft toegepast dan voor die van
kennelijke beoordelingsfout.                                           zijn eigen beroepservaring.
                                                                       Verzoeker wijst erop , dat de motivering van het bestreden
                                                                       besluit irrelevant of in ieder geval ontoereikend is, nu
                                                                       verweerder niet heeft meegedeeld welke criteria het tot
                                                                       aanstelling bevoegde gezag heeft toegepast om uit te maken
                                                                       of zijn kwalificaties een aanstelling in de hoogste rang van
                                                                       zijn loopbaan rechtvaardigden .
Beroep, op 13 juni 1996 ingesteld door R. Monaco tegen
                        Europees Parlement
                         ( Zaak T-92/96 )
                           ( 96/C 233 /36 )
                                                                       Beroep , op 14 juni 1996 ingesteld door C. Presle tegen
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroeps
                                                                                opleiding ( Cedefop )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                                     ( Zaak T-93/96 )
schappen is op 13 juni 1996 beroep ingesteld tegen Europees                                     ( 96/G233/37 )
Parlement door R. Monaco, wonende te Capellen ( Luxem
burg ), vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T. Demaseure en
A. Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen heb                                    (Procestaai: Duits)
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sàrl , rue Glese
ner 1 .
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                       schappen is op 14 juni 1996 beroep ingesteld tegen Europees
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                     Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding
                                                                       ( Cedefop ) door C. Presle, wonende te Berlijn, vertegen
                                                                       woordigd door F. Montag van het kantoor Deringer Tessin
— nietig te verklaren het besluit van het Parlement van                Herrmann & Sedemund, advocaat te Brussel .
     22 augustus 1995 waarbij hij in de rang C 5 is
     aangesteld , en
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerder te verwijzen in de kosten .
                                                                       — het besluit van de directeur van het Europees Centrum
                                                                           voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cede
Middelen en voornaamste argumenten                                         fop ) van 22 mei 1996 nietig te verklaren ;
Verzoeker zet uiteen, dat hij in 1980 in dienst van het                — het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de
Europees Parlement is getreden als geschoold bediende                      beroepsopleiding ( Cedefop ) te verwijzen in de kosten .
( rang D 3 ) en later is bevorderd tot de rang D 2 ( in 1982 ) en
in de rang D 1 ( in 1991 ). Hij heeft deelgenomen aan                  Middelen en voornaamste argumenten
algemeen vergelijkend onderzoek PE/ 115/C, dat is georga
niseerd met het oog op de vorming van een aanwervingsre               Verzoekster is ambtenaar bij het Europees Centrum voor de
serve van hulpbeambten ( rangen C 4 en C 5 ); op de lijst van          ontwikkeling van de beroepsopleiding ( Cedefop ), waarvan
geslaagde kandidaten stond hij op de derde plaats . Bij besluit        de vestigingsplaats per 1 september 1995 werd verplaatst
van 22 augustus 1995 is hij aangesteld in de rang C 5 van de           van Berlijn naar Thessaloniki . In het kader van de begelei
loopbaan van hulpbeambte . Hij brengt tegen dit besluit in,            dende maatregelen die de verplaatsing sociaal draaglijk
dat hij in de rang C 4 had moeten worden aangesteld .                  moeten maken , werd voor ambtenaren die het Centrum om
                                                                       persoonlijke redenen niet naar Thessaloniki kunnen volgen,
Verzoeker zet in de eerste plaats uiteen, dat de specifieke            de mogelijkheid van tijdelijke detachering geschapen . Ook
behoeften van de dienst waarvoor hij is aangesteld, de                 verzoekster werd op grond van haar persoonlijke en


title: Zaak C-12/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Genova (Italië) op 7 januari 2016 — Ignazio Messina & C. SpA/Autorità portuale di Genova

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Genova (Italië) op 7 januari 2016 — Ignazio Messina & C. SpA/Autorità portuale di Genova
   (Zaak C-12/16)
   (2016/C 111/12)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Genova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ignazio Messina & C. SpA

      Verwerende partij: Autorità portuale di Genova

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat verordening (EEG) nr. 4055/1986 (1), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling als presidentieel decreet nr. 107/2009, die voorziet in betaling van een heffing die verschilt afhankelijk of het gaat om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een haven van een niet-EU-land, of om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een Italiaanse haven?

               2)

               Staat verordening (EEG) nr. 4055/1986, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling als presidentieel decreet nr. 107/2009, die voorziet in betaling van een heffing die verschilt afhankelijk of het gaat om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een haven van een niet-EU-land, of om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een EU-haven, wanneer dit verschil wordt gerechtvaardigd door het uitvoeren van publieke taken en/of opdrachten en/of werkzaamheden die niet uitdrukkelijk worden gefinancierd door die heffing?

               3)

               Staat verordening (EEG) nr. 4055/1986, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling als presidentieel decreet nr. 107/2009, die voorziet in betaling van een heffing die verschilt afhankelijk of het gaat om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een haven van een niet-EU-land, of om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een EU-haven, wanneer dit verschil wordt gerechtvaardigd door het uitvoeren van publieke taken door andere instanties dan de instantie waaraan de heffing wordt betaald?

               4)

               Staat verordening (EEG) nr. 4055/1986, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, in de weg aan de toepassing van een nationale regeling als presidentieel decreet nr. 107/2009, die voorziet in betaling van een heffing die verschilt afhankelijk of het gaat om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een haven van een niet-EU-land, of om schepen die aankomen uit of vertrekken naar een EU-haven, wanneer dit verschil wordt gerechtvaardigd door het uitvoeren van publieke taken, maar de afzonderlijke te financieren kosten niet worden gespecificeerd, zodat vooraf noch achteraf kan worden nagegaan welke kosten van welke diensten daadwerkelijk zijn gefinancierd, en evenmin op welke wijze en in welke omvang die diensten daadwerkelijk zijn gefinancierd met die heffing?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde landen (PB L 378, blz. 1).


title: Zaak C-295/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 16 juni 2014 — DOW Benelux e.a. tegen Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 16 juni 2014 — DOW Benelux e.a. tegen Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu
   (Zaak C-295/14)
   2014/C 303/28
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters:

   DOW Benelux BV, Esso Nederland BV en ExxonMobil Chemical Holland BV, Kuwait Petroleum Europoort BV, Rütgers Resins BV en Koppers Netherlands BV, Yara Sluiskil BV, BP Raffinaderij Rotterdam BV, Zeeland Refinery NV, ESD-SIC BV, DSM Delft Permit BV, SABIC Innovative Plastics BV, Shell Nederland Raffinaderij BV en Shell Nederland Chemie BV, Akzo Nobel Chemicals BV en Akzo Nobel Industrial Chemicals BV, Emerald Kalama Chemical BV, Nedmag Industries Mining & Manufacturing Holding BV, Rosier Nederland BV, Nederlandse Aardolie Maatschappij BV, Tata Steel IJmuiden BV, Chemelot Site Permit BV, Eska Graphic Board BV, Koch HC Partnership BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 263, vierde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd, dat exploitanten van installaties waarop met ingang van 2013 de regels van de emissiehandel van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32) van toepassing waren, met uitzondering van exploitanten van installaties als bedoeld in artikel 10 bis, derde lid, van die richtlijn en van nieuwkomers, ongetwijfeld bij het Gerecht nietigverklaring hadden kunnen vorderen van besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27), voor zover daarbij de uniforme transsectorale correctiefactor is bepaald?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU, voor zover daarbij de uniforme transsectorale correctiefactor is bepaald, ongeldig omdat het besluit niet volgens de in artikel 10 bis, eerste lid, van richtlijn 2003/87/EG bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing tot stand is gekomen?

               3)

               Is artikel 15 van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1) in strijd met artikel 10 bis, vijfde lid, van richtlijn 2003/87/EG omdat eerstgenoemd artikel belet dat bij de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor emissies van elektriciteitsopwekkers worden betrokken? Zo ja, wat zijn de gevolgen van die strijd voor besluit 2013/448/EU?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU, voor zover daarbij de uniforme transsectorale correctiefactor is bepaald, ongeldig omdat het besluit mede steunt op gegevens die ter uitvoering van artikel 9 bis, tweede lid, van richtlijn 2003/87/EG zijn ingediend zonder dat de in dat artikellid bedoelde, overeenkomstig artikel 14, eerste lid, aangenomen bepalingen waren vastgesteld?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU, voor zover daarbij de uniforme transsectorale correctiefactor is bepaald, in strijd met in het bijzonder artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie of artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1), omdat de voor de berekening van de correctiefactor bepalende hoeveelheden emissies en emissierechten slechts ten dele in het besluit zijn vermeld?

               6)

               Is besluit 2013/448/EU, voor zover daarbij de uniforme transsectorale correctiefactor is bepaald, in strijd met in het bijzonder artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie of artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, omdat deze correctiefactor is bepaald aan de hand van gegevens waarvan de exploitanten van de bij de emissiehandel betrokken installaties geen kennis hebben kunnen nemen?

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak T-72/09: Arrest van het Gerecht van 17 december 2014 — Pilkington Group e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese markt voor autoglas — Beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG — Afspraken tot verdeling van markten en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie — Geldboeten — Rechten van verdediging — Toepassing met terugwerkende kracht van de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten — Waarde van de verkopen — Passieve of geringe rol — Afschrikkende werking van de geldboete — Inaanmerkingneming van voordien opgelegde geldboeten — Plafond van de geldboete — Wisselkoers voor de berekening van het plafond van de geldboete” )

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/12

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2014 — Pilkington Group e.a./Commissie
   (Zaak T-72/09) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor autoglas - Beschikking houdende vaststelling van een inbreuk op artikel 81 EG - Afspraken tot verdeling van markten en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Geldboeten - Rechten van verdediging - Toepassing met terugwerkende kracht van de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten - Waarde van de verkopen - Passieve of geringe rol - Afschrikkende werking van de geldboete - Inaanmerkingneming van voordien opgelegde geldboeten - Plafond van de geldboete - Wisselkoers voor de berekening van het plafond van de geldboete”))
   (2015/C 056/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pilkington Group Ltd (St Helens, Verenigd Koninkrijk), Pilkington Automotive Ltd (Lathom, Verenigd Koninkrijk), Pilkington Automotive Deutschland GmbH (Witten, Duitsland), Pilkington Holding GmbH (Gelsenkirchen, Duitsland) en Pilkington Italia SpA (San Salvo, Italië) (vertegenwoordigers: J. Scott, S. Wisking, K. Fountoukakos-Kyriakakos, solicitors, J. Turner, QC, A. Bates, barrister, C. Puech Baron en D. Katrana, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: aanvankelijk F. Castillo de la Torre, A. Biolan en M. Kellerbauer, vervolgens A. Biolan, M. Kellerbauer en N. von Lingen en ten slotte A. Biolan, M. Kellerbauer en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2008) 6815 def. van de Commissie van 12 november 2008 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/39.125 — Automobielglas), zoals gewijzigd bij beschikking C (2009) 863 def. van de Commissie van 11 februari 2009 en bij beschikking C (2013) 1119 def. van de Commissie van 28 februari 2013, voor zover zij verzoeksters betreft, alsook subsidiair verzoek tot nietigverklaring van artikel 2 van deze beschikking voor zover verzoeksters daarbij een geldboete is opgelegd en nog meer subsidiair verzoek tot vermindering van het bedrag van deze geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pilkington Group Ltd, Pilkington Automotive Ltd, Pilkington Automotive Deutschland GmbH, Pilkington Holding GmbH en Pilkington Italia SpA zullen 90 % van hun eigen kosten en alle kosten van de Europese Commissie dragen, en de Commissie zal 10 % van de kosten van verzoeksters dragen.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Zaak T-162/02: Beroep, op 17 mei 2002 ingesteld door Naipes Heraclio Fournier S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
27.7.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 180/31
Beroep, op 17 mei 2002 ingesteld door Naipes Heraclio                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Fournier S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                    de interne markt (BHIM)                             —     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
                                                                              beroep van 4 maart 2002 in beroepsprocedure R 782/
                         (Zaak T-162/02)                                      2000-3 inzake de op het ingeschreven gemeenschaps-
                                                                              merk CAPOL (nr. 49106) gebaseerde oppositie tegen
                         (2002/C 180/53)                                      de aanvraag voor de inschrijving van „ARCOL” als
                                                                              gemeenschapsmerk (aanvraagnr. 000195370);
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 17 mei 2002 beroep ingesteld tegen het                   Middelen en voornaamste argumenten
BHIM door Naipes Heraclio Fournier, te Alava (Spanje),
vertegenwoordigd door E. Armijo Chavarri, advocaat.
                                                                        Aanvrager van het ge-         Atlantic Richfield Company (over-
                                                                        meenschapsmerk:               gegaan op Bayer Aktiengesell-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                   schaft)
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van              Betrokken         gemeen-     woordmerk „ARCOL” voor waren
      beroep van het BHIM van 28 februari 2002;                         schapsmerk:                   van de klassen 1, 17 en 20 (onder
                                                                                meer chemische producten voor
—     het BHIM te verwijzen in de kosten.                                                             het conserveren van voedingsmid-
                                                                                delen); aanvraagnr. 195370
Middelen en voornaamste argumenten                                      Houder van het oppo-          verzoekster
                                                                        sitiemerk of -teken in de
Gemeenschapsmerk               beeldmerk dat een koning met             oppositieprocedure:
waarvan nietigverklaring       zwaard uit een Spaans kaartspel
wordt gevorderd:               weergeeft — ingeschreven merk            Oppositiemerk of -te-         gemeenschapsmerk          „CAPOL”
                               nr. 000099019 voor waren van             ken:                          voor waren van klasse 1 (onder
                               klasse 16 (speelkaarten)                                               meer chemische producten voor
                                                                                het conserveren van levensmidde-
                                                                                len); inschrijving nr. 49106
(Zie de mededeling betreffende zaak T-160/02 Heraclio Four-
nier/BHIM)                                                              Beslissing oppositie-af-      afwijzing van de oppositie
                                                                        deling:
                                                                        Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep van
                                                                        roep:                         verzoekster
                                                                        Middelen:                     —     de wijziging van het houder-
Beroep, op 24 mei 2002 ingesteld door Kaul GmbH tegen                                                       schap van de aanvraag om
het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                                                        het gemeenschapsmerk is
               (merken, tekeningen en modellen)                                                             niet ter kennis gebracht van
                                                                                verzoekster;
                         (Zaak T-164/02)
                                                                                —     tijdens de beroepsprocedure
                         (2002/C 180/54)                                                                    is het aanvoeren van nieuwe
                                                                                feiten niet mogelijk overeen-
                                                                                komstig verordening nr. 40/
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het                                          94 (1);
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                               Duits)                                                                 —     onjuiste beoordeling van het
                                                                                verwarringsgevaar in de zin
                                                                                van artikel 8, lid 1, sub b,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                   van verordening nr. 40/94.
schappen is op 24 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                        (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
tekeningen en modellen) door Kaul GmbH, te Elmshorn
                                                                            inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. Würtenberger en
R. Kunze, advocaten. Andere partij voor de kamer van beroep:
Bayer Aktiengesellschaft.


title: Zaak F-44/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 mei 2015 — Pohjanmäki/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Vergelijking van verdiensten — Respectieve rol van het TABG en RCB — Ontbreken van beoordelingsrapporten — Geen raadpleging van de beoordelingsrapporten door de leden van de RCB — Verenigbaarheid van de functie van rapporteur bij de RCB en voormalig beoordelaar — Kennelijk onjuiste beoordeling — Diensttijd in de rang — Niveau van gedragen verantwoordelijkheden — Zorgplicht)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/44

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 18 mei 2015 — Pohjanmäki/Raad
   (Zaak F-44/14) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Vergelijking van verdiensten - Respectieve rol van het TABG en RCB - Ontbreken van beoordelingsrapporten - Geen raadpleging van de beoordelingsrapporten door de leden van de RCB - Verenigbaarheid van de functie van rapporteur bij de RCB en voormalig beoordelaar - Kennelijk onjuiste beoordeling - Diensttijd in de rang - Niveau van gedragen verantwoordelijkheden - Zorgplicht))
   (2015/C 213/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jaana Pohjanmäki (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer, E. Rebasti en M. Veiga, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoekster niet naar de rang AD13 te bevorderen en om toekenning van een vergoeding voor de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Pohjanmäki zal de helft van haar eigen kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de helft van de kosten van Pohjanmäki.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014, blz. 46.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 24 juni 2004 in zaak T-190/02, Anita Jannice Österholm tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Afwezigheid toegerekend op vakantieverlof — Termijnen — Ontbreken van procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/38

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 24 juni 2004
   in zaak T-190/02, Anita Jannice Österholm tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Afwezigheid toegerekend op vakantieverlof - Termijnen - Ontbreken van procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 228/84)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-190/02, Anita Jannice Österholm, wonende te Stockholm (Zweden), vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall en V. Joris, bijgestaan door A. Dal Ferro, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeksters afwezigheid tussen 8 en 31 juli 2000 toe te rekenen op haar vakantieverlof, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 24 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.

               2.

               Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.

      (1)  PB C 202 van 24.08.2002.


title: Doorhaling van zaak C-155/00

text:
21.4.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 118/27
               Doorhaling van zaak C-56/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-270/00 (1)
                       (2001/C 118/64)                                                       (2001/C 118/67)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 november 2000
de doorhaling in het register gelast van zaak C-56/00: Commis-        de doorhaling in het register gelast van zaak C-270/00:
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
bliek.                                                                Oostenrijk.
(1) PB C 211 van 22.7.2000.                                           (1) PB C 247 van 26.8.2000.
              Doorhaling van zaak C-155/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-484/99 (1)
                       (2001/C 118/65)                                                       (2001/C 118/68)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober 2000              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 november
de doorhaling in het register gelast van zaak C-155/00:               2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-484/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse             Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Republiek.                                                            Republiek.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
              Doorhaling van zaak C-186/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-320/96 P (1)
                       (2001/C 118/66)
                                                                                (2001/C 118/69)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 november 2000              De president van het Hof van Justitie van de Europese
de doorhaling in het register gelast van zaak C-186/00                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 november
[verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Division)] om een prejudiciële beslissing): Boston Scientific Ltd     C-320/96 P: Europese Radio- en Televisie-unie tegen Métropole
e.a. tegen Cordis Corporation en Cordis (UK) Ltd.                     Télévision SA e.a.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.                                           (1) PB C 354 van 23.11.1996.


title: Zaak T-388/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — Kronoply en Kronotex/Commissie ( Staatssteun — Besluit van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Bekendmaking van beknopte mededeling — Geen merkbare aantasting van de mededingingspositie — Niet-ontvankelijkheid — Hoedanigheid van belanghebbende — Ontvankelijkheid — Niet inleiden van formele onderzoeksprocedure — Geen ernstige moeilijkheden )

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/24

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 december 2008 — Kronoply en Kronotex/Commissie
   (Zaak T-388/02) (1)

   („Staatssteun - Besluit van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Bekendmaking van beknopte mededeling - Geen merkbare aantasting van de mededingingspositie - Niet-ontvankelijkheid - Hoedanigheid van belanghebbende - Ontvankelijkheid - Niet inleiden van formele onderzoeksprocedure - Geen ernstige moeilijkheden’)
   (2009/C 32/44)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Kronoply GmbH & Co. KG (Heiligengrabe, Duitsland); en Kronotex GmbH & Co. KG (Heiligengrabe) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Nierer, vervolgens R. Nierer en L. Gordalla, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en M. Niejahr, vervolgens V. Kreuschitz, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Zellstoff Stendal GmbH (Arneburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en K. U. Karl, vervolgens T. Müller-Ibold, advocaten); Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: W. D. Plessing en M. Lumma, gemachtigden); en Land Sachsen-Anhalt (Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Donat en G. Quardt, advocaten)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 19 juni 2002 om geen bezwaar te maken met betrekking tot de steun die door de Duitse autoriteiten is toegekend aan Zellstoff Stendal voor de bouw van een pulpfabriek.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Kronoply GmbH & Co. KG en Kronotex GmbH & Co. KG dragen hun eigen kosten, alsmede die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, Zellstoff Stendal GmbH en het Land Sachsen-Anhalt.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: Zaak C-317/14: Beroep ingesteld op 2 juli 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/28

         Beroep ingesteld op 2 juli 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-317/14)
   2014/C 303/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Enegren, D. Martin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door van kandidaten voor posten in de lokale diensten in het Franse of het Duitse taalgebied uit wier diploma’s of certificaten niet blijkt dat zij een opleiding in de betrokken taal hebben gevolgd, te eisen dat zij het certificaat behalen dat door Selor wordt afgegeven nadat zij het door die instelling georganiseerde examen hebben afgelegd, als enig bewijs van de voor de toegang tot die posten vereiste talenkennis, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 45 VWEU en verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (1);

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Dat het Belgische recht als basisvoorwaarde voor de toegang tot vacante posten in de lokale overheidsdiensten van het Franse of het Duitse taalgebied een uniek bewijs van talenkennis eist van kandidaten uit wier diploma’s niet blijkt dat zij een opleiding in de betrokken taal hebben gevolgd, vormt een bij artikel 45 VWEU en verordening (EU) nr. 492/2011 verboden discriminatie.

      (1)  PB L 141, blz. 1.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 mei 1995 in zaak T-241/94: F. Nagel tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Vakantieverlof - Reiskosten - Kosten van overbagage)

text:
8 . 7 . 95            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 174/7
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                        van 30 mei 1995                                 te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari , Rue Glesener 1 ,
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
in zaak T-5 56/93 : M. Saby tegen Commissie van de                      machtigde : G. Valsesia ), betreffende een beroep tot, ener
                 Europese Gemeenschappen (')                            zijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
(Ambtenaren — Ongeval en beroepsziekte — Heropening                     17 augustus 1993 houdende weigering om de kosten te
  ongevaldossier en volledige vergoeding van ziektekosten)              vergoeden die verzoekers echtgenote bij een vliegreis tussen
                           ( 95/C 174/ 11 )                             diens plaats van herkomst en diens plaats van tewerkstelling
                                                                        zijn opgekomen wegens overbagage , en anderzijds, veroor
                       (Procestaai: Frans)                              deling van de Commissie tot vergoeding van die kosten,
                                                                        heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: K.
In zaak T-556/93 , M. Saby, gewezen ambtenaar van de                    Lenaerts, president, R. Schintgen en R. Garcia-Valdecasas,
Commissie van de Europese Gemeenschappen , vertegen                    rechters; griffier : B. Pastor, op 17 mei 1995 een arrest
woordigd door M. Turlin en A. May, advocaten te                         gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van deze laatsten, Grand-Rue 31 , tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : A. M.                     1 . Verklaart nietig bet besluit van de Commissie van
Alves Vieira en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep                        17 augustus 1993 .
strekkende, primair, tot nietigverklaring van het besluit van
de Commissie van 3 augustus 1993 tot afwijzing van de                   2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
klacht die verzoekster op 3 mei 1993 had ingediend om                         van een bedrag van 22 800 Bfr., te vermeerderen met
heropening van haar „ ongevaldossier " en volledige vergoe                   intrest op de voet van 8 % per jaar vanaf 1 7 augustus
ding overeenkomstig artikel 73 van het Ambtenarenstatuut                      1993 tot op de dag van daadwerkelijke betaling.
van de kosten van de medische en paramedische hulp die
nodig was voor haar herstel en revalidatie, vermeerderd met
moratoire interessen op de voet van 8,5 % per jaar vanaf                 3 . Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
 1 juli 1991 , te verkrijgen, erf, subsidiair, tot instelling van
 een nieuwe medische commissie belast met de beoordeling
                                                                         (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
 van het oorzakelijk verband tussen de betrokken hulp en het
 ongeval , dat volledige vergoeding van de kosten van de
 daarop betrekking hebbende medische en paramedische
 hulp rechtvaardigt, alsmede tot verkrijging van de uitkering
 bedoeld in artikel 73 van het Statuut, heeft het Gerecht
 ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vilai^a,
 president, A. Kalogeropolous en V. Tiili, rechters ; griffier : J.
 Palacio Gonzalez , op 30 mei 1995 een arrest gewezen
                                                                                BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
 waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 1 . Verwerpt het beroep.                                                                       van 17 mei 1995
                                                                         in zaak T-102/95 R: J.-P. Aubineau tegen Commissie van de
 2 . Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.
                                                                                Europese Gemeenschappen
 (') PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .                                                             ( 95/C 174/13 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         In zaak T-102/95 R, J.-P. Aubineau, hulpfunctionaris van de
                         van 17 mei 1995                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
 in zaak T-241/94 : F. Nagel tegen Commissie van de                      Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en
                 Europese Gemeenschappen (')                             L. Levi, advocaten aldaar, tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen (gemachtigden : J. Griesmar en D. Wael
  (Ambtenaren — Vakantieverlof — Reiskosten — Kosten                     broeck ), betreffende opschorting van de tenuitvoerlegging
                          van overbagage)                                van het besluit van de directeur-generaal van het Gemeen
                             ( 95/C 174/ 12 )                             schappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra , vervat in
                                                                          diens nota van 27 februari 1995 , tot ambtshalve tewerk
                        (Procestaai: Frans)                               stelling van verzoeker als adviseur van de directeur van het
                                                                          Instituut systeemengineering en informatica te Ispra, heeft
  In zaak T-241 /94, F. Nagel , ambtenaar van de Commissie                de president het Gerecht, op 17 mei 1995 een beschikking
  van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                   gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-72/00: Beroep, op 28 maart 2000 ingesteld door S. Skovmand tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.5.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 135/31
— de Gemeenschap te verwijzen in de kosten;                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— andere maatregelen te nemen die in voorkomend geval                   — primair, nietig te verklaren het in de nota van I. Boag
    naar billijkheid noodzakelijk zijn.                                     vervatte besluit van het „Steering Committee” van 28 ja-
                                                                            nuari 2000 waarbij verzoeker naar zijn DG van herkomst
                                                                            te Brussel werd teruggestuurd;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        — subsidiair, verzoeker een vergoeding toe te kennen voor de
                                                                            morele schade die hij heeft geleden, welke vergoeding
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die bedrijvig zijn in                  voorlopig ex aequo et bono op 1 Euro wordt bepaald;
de sector batterijen, met name voor vervoermiddelen met
elektrische aandrijving, en die hun producten uitvoeren naar
                                                                        — verweerster in alle kosten te verwijzen.
de Verenigde Staten, maken aanspraak op schadevergoeding
voor de schade die zij zouden hebben geleden ten gevolge
van de vaststelling door de Verenigde Staten van bepaalde
commerciële tegenmaatregelen waardoor de sector waarin zij              Middelen en voornaamste argumenten
werkzaam zijn, is getroffen. In dit verband zij eraan herinnerd
dat op 9 september 1997 de beroepsinstantie van het WTO                 Verzoeker, die bij de delegatie van de Commissie in Roemenië
heeft beslist dat diverse maatregelen uit de gemeenschapsrege-          was tewerkgesteld, komt op tegen het besluit om hem in het
lingen inzake de invoer van bananen in strijd zijn met de GATT          kader van de roulatie 2000 naar de zetel te Brussel terug te
1994 en de GATS, en tot de Gemeenschap de aanbeveling heeft             sturen. Hij voert aan, dat het betrokken besluit in verschillende
gericht zich te schikken naar de uit die overeenkomsten                 opzichten onwettig is doordat
voortvloeiende verplichtingen. Na deze veroordeling hebben
de Verenigde Staten met ingang van 3 maart 1999 op de                   — het niet met redenen is omkleed;
invoer van batterijen een invoerrecht van 100 % van de waarde
van de ingevoerde goederen geheven.                                     — bij de vaststelling ervan de voor roulatiebesluiten geldende
                                                                            procedure niet in acht is genomen; en
Tot staving van hun aanspraken voeren verzoeksters aan:
                                                                        — zijn recht om te worden geïnformeerd en vooraf te worden
— dat de betrokken tegenmaatregelen het rechtstreeks gevolg                 gehoord, niet is geëerbiedigd.
    zijn van de instandhouding van de normatieve regeling die
    volgens de WTO onwettig is,
— dat in casu een gekwalificeerde schending moet worden
    vastgesteld van bepaalde ter bescherming van particulieren
    gegeven hogere rechtsregels, zoals het beginsel „pacta sunt
    servanda”, het vertrouwensbeginsel, het rechtszekerheids-
    beginsel, het eigendomsrecht en het recht van vrije uitoe-          Beroep, op 31 maart 2000 ingesteld door A. Fichtner
    fening van een economische activiteit, alsmede van het                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    beginsel van behoorlijk bestuur.
                                                                                (Zaak T-75/00)
                                                                                (2000/C 135/55)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 28 maart 2000 ingesteld door S. Skovmand
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 31 maart 2000 beroep tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Fichtner,
                         (Zaak T-72/00)
                                                                        vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat te Pavia.
                        (2000/C 135/54)
                                                                        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — het bestreden besluit onwettig en tegelijkertijd nietig
                         (Procestaal: Frans)                                te verklaren omdat het feitelijk en rechtens kennelijk
                                                                            ongegrond is;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 maart 2000 beroep tegen Commissie van                 — de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de morele
de Europese Gemeenschappen ingesteld door S. Skovmand,                      en materiële schade, die thans niet minder dan 50 000 Euro
wonende te Boekarest, vertegenwoordigd door G. Vandersan-                   bedraagt en waarvan de nadere bepaling aan het bezonnen
den, advocaat te Brussel.                                                   oordeel van het Gerecht wordt overgelaten;


title: Zaak C-42/09: Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/28

         Beroep ingesteld op 30 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-42/09)
   (2009/C 69/52)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en E. Vesco, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/45/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de wederzijdse erkenning van door de lidstaten afgegeven bewijzen van beroepsbekwaamheid van zeevarenden en tot wijziging van richtlijn 2001/25/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 20 oktober 2007 verstreken.

      (1)  PB L 255, blz. 160.


title: Zaak F-130/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 december 2013 — Verile en Gjergji/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioenen — Overdracht van in nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten — Verordening tot aanpassing van bijdragepercentage aan pensioenregeling van Unie — Aanpassing van actuariële waarden — Noodzaak om algemene uitvoeringsbepalingen vast te stellen — Toepassing in tijd van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen — Intrekking van voorstel voor extra pensioenjaren — Wettigheid — Voorwaarden)

text:
               1.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/19

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 11 december 2013 — Verile en Gjergji/Commissie
   (Zaak F-130/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Overdracht van in nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten - Verordening tot aanpassing van bijdragepercentage aan pensioenregeling van Unie - Aanpassing van actuariële waarden - Noodzaak om algemene uitvoeringsbepalingen vast te stellen - Toepassing in tijd van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen - Intrekking van voorstel voor extra pensioenjaren - Wettigheid - Voorwaarden)
   2014/C 31/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Marco Verile (Cadrezzate, Italië) en Anduela Gjergji (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten tot overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van het herberekende voorstel van het PMO

      Dictum

               1)

               De aan Verile en Gjergji gerichte besluiten van de Europese Commissie van 20 mei 2011 respectievelijk 19 mei 2011 worden nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van Verile en Gjergji

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 22.


title: Zaak T-114/07: Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/22

         Beroep ingesteld op 13 april 2007 — Last Minute Network/BHIM — Last Minute Tour (LAST MINUTE TOUR)
   (Zaak T-114/07)
   (2007/C 129/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Last Minute Network Ltd (London, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Last Minute Tour SpA (Milaan, Italië)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder, het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), van 8 februari 2007 volledig te vernietigen;

               —

               gemeenschapsmerk nr. 1 552 231 nietig te verklaren voor de klassen 39 en 42;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „LAST MINUTE TOUR ”voor waren en diensten van de klassen 16, 39 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 1 552 231

      Houder van het gemeenschapsmerk: Last Minute Tour SpA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: niet-ingeschreven nationaal woordmerk „LASTMINUTE.COM ”voor diensten van de klassen 39 en 42

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor diensten van de klassen 39 en 42 en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring voor de waren van klasse 16

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling en afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat verzoeksters niet-ingeschreven merk haar niet het recht verleende om in het Verenigd Koninkrijk het gebruik van het aangevraagde merk te verbieden en doordat de kamer van beroep de test voor de vaststelling van verwarringsgevaar onjuist heeft toegepast.


title: Zaak C-48/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Nürnberg-Fürth — Duitsland) — Adam Opel AG/Autec AG (Prejudiciële verwijzing — Merk — Artikel 5, leden 1, sub a, en 2, en artikel 6, lid 1, sub b, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) — Recht van merkhouder om zich te verzetten tegen gebruik door derde van teken dat gelijk is aan of overeenstemt met merk — Merk dat is ingeschreven voor auto's en voor speelgoed — Weergave van merk door derde op schaalmodellen van voertuigen van dat merk)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Nürnberg-Fürth — Duitsland) — Adam Opel AG/Autec AG
   (Zaak C-48/05) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Merk - Artikel 5, leden 1, sub a, en 2, en artikel 6, lid 1, sub b, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) - Recht van merkhouder om zich te verzetten tegen gebruik door derde van teken dat gelijk is aan of overeenstemt met merk - Merk dat is ingeschreven voor auto's en voor speelgoed - Weergave van merk door derde op schaalmodellen van voertuigen van dat merk)
   (2007/C 56/06)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Nürnberg-Fürth
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Adam Opel AG

      Verwerende partij: Autec AG

      Interveniërende partij: Deutscher Verband Spielwaren-Industrie eV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Nürnberg-Fürth — Uitlegging van de artikelen 5, lid 1, sub a, en 6, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Recht van merkhouder om zich te verzetten tegen gebruik van merk door derde — Afbeelding van logo van autoproducent op schaalmodellen van auto's
   Dictum

               1)

               Wanneer een merk zowel voor auto's — waarvoor het bekend is — als voor speelgoed is ingeschreven, vormen het aanbrengen door een derde, zonder toestemming van de merkhouder, van een aan dat merk gelijk teken op schaalmodellen van voertuigen van dat merk om deze voertuigen getrouw na te bootsen, en het in de handel brengen van deze schaalmodellen:

                           —

                           in de zin van artikel 5, lid 1, sub a, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, een gebruik dat de merkhouder kan verbieden wanneer door dat gebruik afbreuk wordt gedaan of kan worden gedaan aan de functies van het merk als voor speelgoed ingeschreven merk;

                           —

                           in de zin van artikel 5, lid 2, van dezelfde richtlijn een gebruik dat de merkhouder kan verbieden — indien de in deze bepaling omschreven bescherming in het nationale recht is opgenomen — wanneer door dat gebruik zonder geldige reden ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit of afbreuk wordt gedaan aan het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk als voor auto's ingeschreven merk.

               2)

               Wanneer een merk met name voor auto's is ingeschreven, vormen het aanbrengen door een derde, zonder toestemming van de merkhouder, van een aan dat merk gelijk teken op schaalmodellen van voertuigen van dat merk om deze voertuigen getrouw na te bootsen, en het in de handel brengen van deze schaalmodellen geen gebruik van een aanduiding inzake een kenmerk van deze schaalmodellen, in de zin van artikel 6, lid 1, sub b, van richtlijn 89/104.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak T-132/01: Beroep, op 16 juni 2001 ingesteld door Euroalliages, Péchiney Electrométallurgie, Vargon Alloys A.B. en Ferroatlantica tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 227/32              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
huis van zijn gezellin woont en dus geen huurcontract of               deze maatregelen hebben ondervonden in de vorm van extra
eigendomsbewijs of telefoon-, gas-, of electriciteitsrekening op       kosten en dat deze gevolgen vooral bij cumulatie zichtbaar
zijn naam kon overleggen. Verzoeker voert voorts schending             waren, gezien de geldigheidsduur van die maatregelen.
aan van de beginselen van goed bestuur en juist beheer en van
de zorgvuldigheidsplicht.                                              Verzoeksters stellen in dit verband kennelijk onjuiste beoorde-
                                                                       ling. Zij leggen er in het bijzonder de nadruk op, dat de
                                                                       Commissie de conclusies van de Raad uit 1993/1994 in
                                                                       verband met het belang van de Gemeenschap niet in twijfel
                                                                       mocht trekken.
                                                                       Ter onderbouwing van hun vorderingen stellen zij voorts
Beroep, op 16 juni 2001 ingesteld door Euroalliages,                   schending van de volgende bepalingen van de antidumping-
Péchiney Electrométallurgie, Vargon Alloys A.B. en Fer-                basisverordening:
roatlantica tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen                                   —     artikel 11, lid 2, en artikel 2, voorzover op grond van die
                                                                             bepalingen geen rekening mag worden gehouden met
                        (Zaak T-132/01)                                      een periode die is gelegen vóór de toepasselijke maatrege-
                                                                             len die aan een nieuw onderzoek worden onderworpen;
                        (2001/C 227/61)                                —     artikel 21, leden 2 en 5, voorzover de Commissie gebruik
                                                                             heeft gemaakt van de inlichtingen van gebruikers die zijn
                                                                             verstrekt buiten de termijn die is gesteld in het bericht
                        (Procestaal: Frans)
                                                                             van opening van het nieuwe onderzoek;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              —     artikel 21, lid 5, doordat zij zich op het standpunt heeft
schappen is op 16 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                 gesteld, dat de door de gebruikers verstrekte inlichtingen
van de Europese Gemeenschappen door Euroalliages, gevestigd                  representatief zijn. In dat verband wordt erop gewezen,
te Brussel, Péchiney Electrométallurgie, gevestigd te Cour-                  dat de gebruikers die inlichtingen hebben verstrekt, 10 %
bevoie (Frankrijk), Vargon Alloys A.B., gevestigd te Vargön                  van het verbruik in de Gemeenschap voor hun rekening
(Zweden) en Ferroatlantica, gevestigd te Madrid, alle vertegen-              namen;
woordigd door D. Voillemot en O. Prost, advocaten.
                                                                       —     artikel 21, lid 7, voorzover de Commissie rekening heeft
Verzoeksters concluderen, dat het het Gerecht behage:                        gehouden met door de gebruikers verstrekte inlichtingen
                                                                             die niet door bewijsmateriaal worden gestaafd;
—    nietig te verklaren, wat de invoer uit de Volksrepubliek
     China, Rusland, Oekraïne en Kazachstan betreft, het enige         —     artikel 6, lid 6, alsmede schending van het recht van
     artikel van het besluit van de Commissie van 21 februari                verweer door de weigering een bijeenkomst met de
     2001 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met                    gebruikers te organiseren waarop standpunten kunnen
     betrekking tot de invoer van ferrosilicium uit Brazilië, de             worden uitgewisseld.
     Volksrepubliek China, Kazachstan, Rusland, Oekraïne en
     Venezuela;
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                     Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-137/99
                                                                                en T-18/00 (1)
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die deel uitmaken van de
bedrijfstak van de Gemeenschap voor ferrosilicium, komen op                                      (2001/C 227/62)
tegen het besluit van de Commissie tot beëindiging van de
antidumpingprocedure die was ingeleid tegen de invoer van
                                                                                (Procestaal: Frans)
ferrosilicium uit de Volksrepubliek China, Kazachstan, Rusland
en Oekraïne. Aan dit besluit ligt de overweging ten grondslag,
dat handhaving van de eerder tegen die vier landen vastgestelde        De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
maatregelen „duidelijk” zou indruisen tegen het belang van             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
de Gemeenschap. Verweerster heeft voor die gevolgtrekking              van 3 april 2001 gelast de naam van Athanassia Chrissanthaki
rekening gehouden met de geldigheidsduur van die maatrege-             door te halen op de lijst van de verzoekers in de gevoegde
len — die in 1987 zou zijn ingegaan —, het feit dat de                 zaken T-137/99 en T-18/00: Natalia Martinez Paramo e.a.
bedrijfstak van de Gemeenschap zijn marktpositie niet kon              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
handhaven, laat staan verstevigen, en het feit dat de ijzer- en
staalproducenten van de Gemeenschap negatieve gevolgen van             (1) PB C 246 van 28.8.1999 en C 79 van 18.3.2000.