title: Zaak T-553/12: Beroep ingesteld op 24 december 2012 — Bateaux mouches/BHIM (BATEAUX-MOUCHES)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/20

         Beroep ingesteld op 24 december 2012 — Bateaux mouches/BHIM (BATEAUX-MOUCHES)
   (Zaak T-553/12)
   2013/C 55/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Compagnie des bateaux mouches SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Barbaut, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 oktober 2012 in zaak R 1709/2011-2 te vernietigen;

               —

               deze beslissing te wijzigen;

               —

               het Gerecht van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat de woordelementen „BATEAUX-MOUCHES” bevat, voor diensten van de klassen 39, 41 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5 666 631

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-110/08: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 10 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/43

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 10 december 2009 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-110/08) (1)

   2010/C 63/67

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 158 van 21.6.2008.


title: Zaak C-615/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2015 door Samsung SDI Co. Ltd en Samsung SDI (Malaysia) Bhd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-84/13, Samsung SDI Co. Ltd, Samsung SDI Germany GmbH en Samsung SDI (Malaysia) Bhd/Europese Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/24

         Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2015 door Samsung SDI Co. Ltd en Samsung SDI (Malaysia) Bhd tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 9 september 2015 in zaak T-84/13, Samsung SDI Co. Ltd, Samsung SDI Germany GmbH en Samsung SDI (Malaysia) Bhd/Europese Commissie
   (Zaak C-615/15 P)
   (2016/C 027/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Samsung SDI Co. Ltd en Samsung SDI (Malaysia) Bhd (vertegenwoordigers: M. Struys, avocat, L. Eskenazi, avocate, A. Fall, advocate, en C. Erol, avocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 9 september 2015 in zaak T-84/13, Samsung SDI Co. Ltd, Samsung SDI Germany GmbH en Samsung SDI (Malaysia) Bhd/Europese Commissie, te vernietigen;

               —

               derhalve artikel 2, leden 1, onder b), en 2, onder b), van het besluit van de Commissie nietig te verklaren voor zover zij rekwirantes betreffen, en de relevante geldboeten te verlagen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de eerste aanleg en de onderhavige hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun hogere voorziening voeren rekwirantes vier middelen aan. De eerste twee middelen betreffen het CPT-kartel en de laatste twee het CDT-kartel.
   Eerste middel: het Gerecht heeft nagelaten om SDI’s middel te behandelen volgens hetwelk de verkopen van producten die geen kartelproducten waren niet hadden mogen worden meegeteld bij de berekening van de boete voor het CPT-kartel. Gesteld al dat de redenering van het Gerecht betreffende het bestaan van één enkele voortdurende inbreuk een impliciete rechtvaardiging aanreikt voor de afwijzing van SDI’s middel (wat niet het geval is), dan nog is een dergelijke impliciete rechtvaardiging in strijd met de Richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) worden opgelegd (hierna: „richtsnoeren voor de berekening van geldboeten”).
   Tweede middel: wat de bepaling van de einddatum van het CPT-kartel betreft, heeft het Gerecht SDI’s middel volgens hetwelk slechts sprake kan zijn van collusie indien ten minste twee ondernemingen zijn betrokken, zonder goede redenen afgewezen, en heeft het voorts artikel 101 VWEU geschonden, voor zover het in zijn arrest heeft geconcludeerd dat SDI alleen aan het CPT-kartel was blijven deelnemen tot 15 november 2006. Bovendien heeft het Gerecht het gelijkheidsbeginsel geschonden doordat het heeft geweigerd de aan SDI opgelegde boete te verlagen.
   Derde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij de berekening van de boete die voor het CDT-kartel is opgelegd, SDI’s verkopen aan Samsung Electronics Corporation (SEC) mee te tellen. Het Gerecht heeft het concept EER-verkopen, als bedoeld in de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten, onjuist toegepast, aangezien het niet heeft bepaald waar de mededinging plaatsvond.
   Vierde middel: het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de toepassing van de clementieregeling, als gevolg waarvan SDI’s boete in verband met het CDT-kartel niet met 50 % is verlaagd. De bevindingen van het Gerecht betreffende het CPT-kartel zijn rechtens irrelevant in de context van het CDT-kartel. Bovendien heeft het Gerecht de clementieregeling onjuist toegepast en heeft het ten onrechte de vaststelling van de Commissie bekrachtigd dat het feit dat SDI in haar antwoord op de mededeling van punten van bezwaar het marktverdelingsaspect van de inbreuk niet had beschreven, op zich de beoordeling van SDI’s medewerking tijdens de administratieve procedure kon beïnvloeden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-568/08 en T-573/08: Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 –M6 en TF1/Commissie ( „Staatssteun — Openbare dienstverrichting van het omroepwezen — Voorgenomen steun van de Franse Republiek ten gunste van France Télévisions — Kapitaalinjectie van 150 miljoen EUR — Beschikking om geen bezwaar te maken — Dienst van algemeen economisch belang — Evenredigheidsbeginsel — Ontbreken van ernstige moeilijkheden” )

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/41

         Arrest van het Gerecht van 1 juli 2010 –M6 en TF1/Commissie
   (Gevoegde zaken T-568/08 en T-573/08) (1)

   (Staatssteun - Openbare dienstverrichting van het omroepwezen - Voorgenomen steun van de Franse Republiek ten gunste van France Télévisions - Kapitaalinjectie van 150 miljoen EUR - Beschikking om geen bezwaar te maken - Dienst van algemeen economisch belang - Evenredigheidsbeginsel - Ontbreken van ernstige moeilijkheden)
   2010/C 221/67
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Métropole télévision (M6) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. Freget, N. Chahid-Nouraï, R. Lazerges en M. Potel, advocaten); en Télévision française 1 SA (TF1) (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Hordies en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en B. Martenczuk, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partijen: Canal + (Issy-les-Moulineaux, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Guillaume, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. de Bergues en A.-L Vendrolini, vervolgens G. de Bergues en L. Butel, gemachtigden); en France Télévisions (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Gunther, D. Tayar, A. Giraud en S. Snoeck, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoeken tot nietigverklaring van beschikking C(2008) 3506 def. van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende het voornemen van de Franse Republiek om aan France Télévisions SA een kapitaalinjectie van 150 miljoen EUR toe te kennen, en verzoeken om de Commissie te gelasten de formele onderzoeksprocedures in te leiden.

      Dictum

               1.

               De beroepen worden verworpen.

               2.

               Métropole Télévision (M6) wordt verwezen in haar eigen kosten in zaak T-568/08 alsook in die van de Europese Commissie en France Télévisions in deze zaak.

               3.

               Télévision française 1 SA (TF1) wordt verwezen in haar eigen kosten in zaak T-573/08 alsook in die van de Commissie en France Télévisions in deze zaak.

               4.

               De Franse Republiek en Canal+ zullen elk hun eigen kosten dragen in de zaken T-568/08 en T-573/08.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak C-254/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2012 — WIND Telecomunicazioni SpA/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 14 mei 2012 — WIND Telecomunicazioni SpA/Autorità per le garanzie nelle comunicazioni
   (Zaak C-254/12)
   2012/C 217/25
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: WIND Telecomunicazioni SpA

      Verwerende partij: Autorità per le garanzie nelle comunicazioni

      Prejudiciële vraag

   Moeten de betrokken bepalingen van gemeenschapsrecht in deze sector, inzonderheid de bepalingen van richtlijn 2002/20/EG (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan genoemde nationale bepalingen, met name wet nr. 266/2005, mede gelet op de concrete toepassing ervan door de toezichthoudende autoriteit?

      (1)  Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (PB L 108, blz. 21).


title: Zaak T-499/09: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Evonik Industries/BHIM (Purperen rechthoek met afgeronde rechterzijde) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk in vorm van purperen rechthoek met afgeronde rechterzijde — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/48

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — Evonik Industries/BHIM (Purperen rechthoek met afgeronde rechterzijde)
   (Zaak T-499/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk in vorm van purperen rechthoek met afgeronde rechterzijde - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 269/105
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Industries AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Stürmann, vervolgens S. Stürmann en G. Schneider, vervolgens S. Stürmann en R. Manea, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 oktober 2009 (zaak R 491/2009-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van een purperen rechthoek met afgeronde rechterzijde als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Evonik Industries AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak C-45/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 28 januari 2013 — Andreas Kainz/Pantherwerke AG

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 28 januari 2013 — Andreas Kainz/Pantherwerke AG
   (Zaak C-45/13)
   2013/C 147/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andreas Kainz

      Verwerende partij: Pantherwerke AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de uitdrukking „plaats waar het schadebrengende feit zich heeft voorgedaan of zich kan voordoen” in artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) bij productaansprakelijkheid aldus worden uitgelegd,

                           1.1.

                           dat onder plaats van de schadeveroorzakende gebeurtenis („Handlungsort”) moet worden verstaan de plaats waar de producent is gevestigd;

                           1.2.

                           dat onder plaats van de schadeveroorzakende gebeurtenis („Handlungsort”) moet worden verstaan de plaats waar het product in het verkeer is gebracht;

                           1.3.

                           dat onder plaats van de schadeveroorzakende gebeurtenis („Handlungsort”) moet worden verstaan de plaats waar de gebruiker het product heeft gekocht?

               2)

               Indien de vraag onder punt 1.2 bevestigend wordt beantwoord:

                           2.1.

                           Is het product in het verkeer gebracht wanneer het het productieproces van de producent heeft verlaten en is opgenomen in een verkoopproces waarin het in ge- of verbruiksklare vorm aan het publiek wordt aangeboden;

                           2.2.

                           Is het product in het verkeer gebracht wanneer het gestructureerd aan eindverbruikers wordt verkocht?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Zaak C-559/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 december 2012 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 september 2012 in zaak T-154/10, Frankrijk/Commissie

text:
               2.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/13

         Hogere voorziening ingesteld op 5 december 2012 door de Franse Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 september 2012 in zaak T-154/10, Frankrijk/Commissie
   (Zaak C-559/12 P)
   2013/C 32/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, J. Gstalter, D. Colas, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het gehele arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 20 september 2012 in zaak T-154/10, Frankrijk/Commissie;

               —

               de zaak zelf afdoen door besluit 2010/605/EU van de Commissie van 26 januari 2010 betreffende steunmaatregel C 56/07 (ex E 15/05) die door Frankrijk is toegekend aan La Poste (1), nietig te verklaren, dan wel de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Franse regering vier middelen aan.
   Met haar eerste middel betoogt de Franse regering, ten eerste, dat het Gerecht in het bestreden arrest de betekenis van de door deze regering aangevoerde middelen kennelijk verkeerd heeft begrepen, waar het heeft overwogen dat alle aangevoerde middelen in wezen aanknopen bij de vaststelling van het bestaan van een voordeel en niet tevens bij de vaststelling van het bestaan van een overdracht van staatsmiddelen. Ten tweede, en bijgevolg, heeft het Gerecht de artikelen 44, lid 1, sub c, en 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht geschonden door het argument van de Franse regering dat was ontleend aan schending van de voorwaarde betreffende het bestaan van een overdracht van staatsmiddelen, niet-ontvankelijk te verklaren.
   Met haar tweede middel betoogt de Franse regering dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de Commissie rechtens genoegzaam had aangetoond dat er sprake was van een aan La Poste verleende staatsgarantie. Subsidiair betoogt deze regering dat het Gerecht de hem overgelegde bewijzen verkeerd heeft opgevat door vast te stellen dat de door de Commissie aangevoerde bewijzen het bestaan van een staatsgarantie aantoonden.
   Met haar derde middel betoogt de Franse regering dat het Gerecht het Franse recht verkeerd heeft opgevat, zijn motiveringsplicht heeft geschonden en, subsidiair, de feiten juridisch verkeerd heeft gekwalificeerd, waar het het tweede door deze regering aangevoerde middel, ontleend aan een onjuiste opvatting van het recht en van de feiten met betrekking tot het bestaan van een onbeperkte staatsgarantie ten gunste van La Poste, heeft afgewezen. Dit middel heeft vier onderdelen.
   Ten eerste betoogt de Franse regering dat het Gerecht het Franse recht verkeerd heeft opgevat door vast te stellen dat de Commissie terecht tot de slotsom was gekomen dat het Franse recht niet uitsloot dat de Staat een impliciete garantie kan verlenen aan overheidsinstelling met een industrieel of commercieel karakter (hierna: „EPIC”).
   Ten tweede betoogt de Franse regering dat het Gerecht het Franse recht verkeerd heeft opgevat door in te stemmen met de conclusies van de Commissie met betrekking tot de gevolgen die voortvloeien uit de toepassing van wet nr. 80-539 van 16 juli 1980 betreffende in bestuurszaken opgelegde dwangsommen en betreffende de tenuitvoerlegging van vonnissen door publiekrechtelijke rechtspersonen.
   Ten derde betoogt de Franse regering dat het Gerecht het Franse recht verkeerd heeft opgevat en zijn motiveringsplicht heeft geschonden door het onderdeel van het middel van deze regering af te wijzen dat was ontleend aan een fout van de Commissie voor zover zij de voorwaarden voor overheidsaansprakelijkheid gelijk heeft gesteld met een garantiemechanisme.
   Ten vierde betoogt de Franse regering dat het Gerecht het Franse recht verkeerd heeft opgevat door het onderdeel van het middel van deze regering af te wijzen dat was ontleend aan een fout van de Commissie met betrekking tot de gevolgen van eventuele overdrachten van de verplichtingen van een ontbonden EPIC.
   Met haar vierde en laatste middel betoogt de Franse regering dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat de Commissie rechtens genoegzaam had aangetoond dat er een voordeel bestond dat voortvloeit uit de vermeende aan La Poste verleende staatsgarantie. Subsidiair betoogt de Franse regering dat het Gerecht de aan hem overgelegde bewijzen verkeerd heeft opgevat door vast te stellen dat de door deze regering aangevoerde bewijzen niet afdeden aan de conclusie van de Commissie met betrekking tot het bestaan van een voordeel.

      (1)  PB L 274, blz. 1.


title: Zaak T-130/11: Arrest van het Gerecht van 25 april 2013 — Gossio/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met situatie in Ivoorkust — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Kennelijke beoordelingsfout” )

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/15

         Arrest van het Gerecht van 25 april 2013 — Gossio/Raad
   (Zaak T-130/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met situatie in Ivoorkust - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Kennelijke beoordelingsfout)
   2013/C 164/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcel Gossio (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Collard, vervolgens S. Zokou, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en G. Étienne, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en M. Konstantinidis, gemachtigden) en Republiek Ivoorkust (vertegenwoordigers: J. P. Mignard, J. P. Benoit en G. Merland, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 11, blz. 36), alsook van verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marcel Gossio wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Republiek Ivoorkust en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Zaak C-30/08: Beschikking van de president van het Hof van 9 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/32

         Beschikking van de president van het Hof van 9 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-30/08) (1)

   (2008/C 285/56)

      Procestaal: Italiaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 79 van 29.3.2008.


title: Zaak T-528/14: Arrest van het Gerecht van 2 december 2015 — Information Resources/BHIM (Growth Delivered) [„Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Growth Delivered — Merk dat bestaat uit een reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/48

         Arrest van het Gerecht van 2 december 2015 — Information Resources/BHIM (Growth Delivered)
   (Zaak T-528/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Growth Delivered - Merk dat bestaat uit een reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Information Resources, Inc. (Chicago, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Schulte, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 mei 2014 (zaak R 1777/2013-4) betreffende een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van het woordteken Growth Delivered

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Information Resources, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak C-19/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kammarrätten i Stockholm (Zweden) op 21 januari 2008 — Migrationsverket/EdgarPetrosian, Nelli Petrosian, Svetlana Petrosian, David Petrosian och Maxime Petrosian

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Kammarrätten i Stockholm (Zweden) op 21 januari 2008 — Migrationsverket/EdgarPetrosian, Nelli Petrosian, Svetlana Petrosian, David Petrosian och Maxime Petrosian
   (Zaak C-19/08)
   (2008/C 64/43)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Kammarrätten i Stockholm
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Migrationsverket

      Verwerende partij: EdgarPetrosian, Nelli Petrosian, Svetlana Petrosian, David Petrosian och Maxime Petrosian
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 20, lid 1, sub d, en lid 2, van verordening (EG) nr. 343/2003 (verordening van Dublin) (1) aldus worden uitgelegd dat de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek overgaat op de lidstaat waar het asielverzoek is ingediend, wanneer de overdracht niet gebeurt binnen zes maanden na de vaststelling van een voorlopig besluit tot schorsing van de overdracht en ongeacht wanneer definitief wordt beslist of tot overdracht wordt overgegaan?

      (1)  PB L 50, blz. 1.


title: Zaak C-91/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 25 februari 2013 — Essent Energie Productie BV, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 25 februari 2013 — Essent Energie Productie BV, andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   (Zaak C-91/13)
   2013/C 147/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Essent Energie Productie BV

      Andere partij: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan in een situatie als aan de orde in het hoofdgeding een opdrachtgever die ingevolge artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen 1994 moet worden aangemerkt als werkgever van de desbetreffende Turkse werknemers, zich jegens de Nederlandse overheid beroepen op de standstill-bepaling van artikel 13 van Besluit nr. 1/80 (1) of de standstill-bepaling van artikel 41 van het Aanvullend Protocol (2)?

               2)

                           a)

                           Moet de standstill-bepaling van artikel 13 van Besluit nr. 1/80 of de standstill-bepaling van artikel 41 van het Aanvullend Protocol aldus worden uitgelegd dat deze in de weg staat aan de invoering van een verbod als bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Wet arbeid vreemdelingen 1994, voor opdrachtgevers om werknemers, met de nationaliteit van een derde land, in dit geval Turkije, zonder tewerkstellingsvergunning in Nederland arbeid te laten verrichten, indien deze werknemers in dienst zijn bij een Duitse onderneming en via een Nederlandse inlenende onderneming ten behoeve van de opdrachtgever in Nederland werken?

                           b)

                           Is daarbij van belang dat het een werkgever reeds vóór de inwerkingtreding van zowel de standstill-bepaling van artikel 41 van het Aanvullend Protocol als de standstill-bepaling van artikel 13 van Besluit nr. 1/80 verboden was een vreemdeling zonder tewerkstellingsvergunning arbeid te laten verrichten op grond van een arbeidsovereenkomst en dat dit verbod eveneens vóór de inwerkingtreding van de standstill-bepaling van artikel 13 van Besluit nr. 1/80 is uitgebreid tot inlenende ondernemingen aan wie vreemdelingen ter beschikking worden gesteld?

      (1)  Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad, van 19 september 1980, betreffende de ontwikkeling van de Associatie EEG/Turkije.

      (2)  Ondertekend te Brussel op 23 november 1970 en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1).


title: Zaak C-152/12: Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/17

         Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — Europese Commissie/Republiek Bulgarije
   (Zaak C-152/12)
   2012/C 174/26
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Vasileva en H. Støvlbæk)

      Verwerende partij: Republiek Bulgarije

      Conclusies

   De Europese Commissie verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat de Republiek Bulgarije de krachtens de artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Bulgarije in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar vordering van 16 maart 2012 verzoekt de Europese Commissie (hierna: „Commissie”) het Hof vast te stellen dat de Republiek Bulgarije door de heffingsregeling voor de infrastructuurbeheerder in Bulgarije niet overeenkomstig artikel 7, lid 3, van richtlijn 2001/14/EG te hebben gebaseerd op de kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien, de krachtens de artikelen 7, lid 3, en 8, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen. Voorts heeft Bulgarije niet verklaard dat zij de heffingen krachtens artikel 8, lid 1, van deze richtlijn heeft gebaseerd op een regeling die een volledige dekking van de kosten beoogt. Derhalve had Bulgarije in ieder geval de in dit artikel omschreven voorwaarden moeten naleven.
   De Commissie voert in wezen de volgende argumenten aan:

               1)

               Onder het begrip „kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien” moet worden begrepen de marginale kosten die rechtstreeks uit het daadwerkelijk gebruik van de spoorweginfrastructuur voortvloeien, met name „directe kosten” die uit de exploitatie van een specifieke treindienst voortvloeien. Bijgevolg zijn dit variabele kosten die afhangen van de vraag of de spoorweginfrastructuur al dan niet wordt gebruikt. Volgens deze redenering kunnen de kosten die los van het daadwerkelijk gebruik van de spoorweginfrastructuur ontstaan niet als directe kosten worden aangemerkt, ook al zouden zij verband houden met activiteiten of goederen die noodzakelijk zijn voor het treinverkeer op bepaalde trajecten. Dit zijn vaste kosten, aangezien ze ook worden gemaakt wanneer de spoorweginfrastructuur niet wordt gebruikt.

               2)

               Deze uitlegging vindt steun in de formulering van artikel 7, lid 3, dat de kosten betreft „[…] die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien”. Vaste kosten, die verband houden met de gehele spoorweginfrastructuur, vloeien niet „rechtstreeks” voort uit de exploitatie van een specifieke treindienst. De formulering „rechtstreeks voortvloeien uit” betreft bijgevolg extra kosten die voortvloeien uit de exploitatie van een specifieke treindienst. Deze uitlegging wordt eveneens bevestigd door een contextuele lezing van artikel 7, lid 3. Artikel 7 regelt de heffingsbeginselen, terwijl artikel 8 de mogelijke uitzonderingen op die beginselen uiteenzet. In artikel 8, lid 1, is sprake van „[het verkrijgen van] volledige dekking van de door de infrastructuurbeheerder gemaakte kosten”, wat betekent dat de in artikel 7, lid 3, bedoelde kosten niet de uiteindelijke kosten van de infrastructuurbeheerder kunnen zijn, maar kosten zijn die rechtstreeks uit de exploitatie van een specifieke treindienst voortvloeien en dus lager zijn dan de uiteindelijke kosten. Deze uitlegging wordt ondersteund door punt 7 van de considerans van richtlijn 2001/14/EG, dat het optimale gebruik van de spoorweginfrastructuur door zoveel mogelijk spoorvervoerders aanmoedigt, hetgeen een laag heffingsniveau vereist.

               3)

               De Commissie is van mening dat de infrastructuurbeheerder de infrastructuur op eigen kosten ter beschikking moet stellen van de spoorvervoerders en dat zij de rechten moeten betalen die met de directe kosten overeenstemmen. Dit volgt uit de noodzaak om het gebruik van de spoorweginfrastructuur aantrekkelijker te maken voor een groot aantal spoorondernemingen en het optimale gebruik ervan door elk van deze ondernemingen te bevorderen. Artikel 8, lid 1, van richtlijn 2001/14/EG kan enkel worden toegepast wanneer aan de erin omschreven voorwaarden is voldaan: de infrastructuurbeheerder moet eerst nagaan of alle marktsegmenten waaraan hij extra heffingen wil opleggen zulke bijkomende heffingen kunnen dragen. Deze uitlegging volgt uit de bewoordingen van artikel 8, lid 1, eerste alinea — „[…] zo de markt dit aankan […]” — alsook uit de formulering van artikel 8, lid 1, tweede alinea: „Het niveau van de heffingen mag echter niet uitsluiten dat van de infrastructuren gebruik wordt gemaakt door marktsegmenten die op zijn minst de rechtstreeks uit de exploitatie van de spoorwegdiensten voortvloeiende kosten kunnen dekken […]”.

               4)

               Uit de volledige analyse van de kosten en ontvangsten van de Bulgaarse infrastructuurbeheerder van 2005-2008 blijkt dat 60 tot 70 % van de geraamde rechtstreekse exploitatiekosten in Bulgarije verband hielden met vaste kosten, met name arbeidslonen en sociale premies. Gelet op hetgeen hierboven is vastgesteld, komt de Commissie dan ook tot de slotsom dat deze kosten niet als directe kosten in de zin van artikel 7, lid 3, kunnen worden aangemerkt, aangezien zij niet variëren naargelang van het gebruik van de treindienst. Bijgevolg zijn de ontvangsten uit de infrastructuurrechten veel hoger dan alle rechtstreekse exploitatiekosten samen. Hieruit heeft de Commissie afgeleid dat de heffingen in Bulgarije niet uitsluitend zijn gebaseerd op de kosten die rechtstreeks uit de exploitatie van de treindienst voortvloeien.

               5)

               Op basis van de verstrekte informatie stelt de Commissie vast dat er geen duidelijke samenhang valt te bespeuren tussen de methode die in Bulgarije voor de heffing van rechten voor het gebruik van de spoorweginfrastructuur wordt toegepast, en het begrip rechtstreekse kosten in de zin van artikel 7, lid 3, van richtlijn 2001/14/EG.

      (1)  Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 1).


title: Zaak T-360/13: Beroep ingesteld op 8 juli 2013 — VECCO e.a./Commissie

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/45

         Beroep ingesteld op 8 juli 2013 — VECCO e.a./Commissie
   (Zaak T-360/13)
   2013/C 260/81
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Verein zur Wahrung von Einsatz und Nutzung von Chromtrioxid und anderen Chrom-VI-verbindungen in der Oberflächentechnik eV (VECCO), (Memmingen, Duitsland), en 185 anderen (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               te verklaren dat verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie van 17 april 2013 tot wijziging van bijlage XIV bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen („REACH”) (PB L 108, blz. 1) ten dele onrechtmatig is omdat zij berust op een kennelijke beoordelingsfout en inbreuk maakt op artikel 58, lid 2, van de REACH-verordening, op het evenredigheidsbeginsel en op de rechten van de verdediging (daaronder begrepen de beginselen van behoorlijk bestuur en van deskundigheid van het wetenschappelijke advies);

               —

               verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie ten dele nietig te verklaren, voor zover zij op rij 16, vijfde kolom, van bijlage XIV, onder het kopje „Vrijgestelde (categorieën van) vormen van gebruik” niet de volgende vrijstelling bevat: „gebruik, voor productiedoeleinden, van chroomtrioxide in een waterige oplossing, waarbij een dosis van maximaal 5μg/m3 (of 0,005 mg/m3) niet wordt overschreden” of een soortgelijke formulering gericht op het verlenen van vrijstelling voor het „gebruik van chroomtrioxide voor het galvaniseren, etsen, electrolytisch polijsten of op andere wijzen behandelen van oppervlakten of voor menging”, of woorden met dezelfde strekking gericht op vrijstelling van de werkingssfeer van de bestreden handeling;

               —

               verweerster te gelasten verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie te wijzigen teneinde te voldoen aan het arrest van het Gerecht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie is onrechtmatig omdat zij op een aantal kennelijke beoordelingsfouten berust, en dient nietig te worden verklaard voor zover zij geen vrijstelling van de autorisatieverplichting bevat voor het gebruik van chroomtrioxide in de verchromingsnijverheid.

               2)

               Tweede middel: verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie is gebaseerd op een beoordeling van het risico van een beroepsziekte bij het gebruik van chroomtrioxide voor verschroming, die juridisch noch wetenschappelijk sluitend is (kennelijke beoordelingsfout).

               3)

               Derde middel: verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie maakt inbreuk op artikel 58, lid 2, van de REACH-verordening en op het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Vierde middel: verzoekende partijen hebben geen toegang gekregen tot de documenten die van beslissend belang waren voor de vaststelling van verordening (EU) nr. 348/2013 van de Commissie en verweerster heeft daardoor inbreuk gemaakt op de rechten van verdediging van verzoeksters en op de beginselen van behoorlijk bestuur en van deskundigheid van het wetenschappelijke advies.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 april 2001 in zaak T-172/00: J.-P. Pierard tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tewerkstelling verbonden aan hoedanigheid van lid van personeelscomité — Geen onmiddellĳk herplaatsing in aanvankelĳk ambt na afloop van mandaat — Beroep dat ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond is)

text:
C 227/18                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       11.8.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                houdende afwijzing van verzoeksters klacht tot vaststelling
                                                                          van de schending van de artikelen 82 EG en 86, lid 1, EG door
                          van 2 mei 2001                                  de Italiaanse Republiek, de havenautoriteit van de haven van
                                                                          Genua en de Compagnia Unica Lavoratori Merci Varie, heeft
in zaak T-104/00: G. Cubeta tegen Commissie van de                        het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh,
                 Europese Gemeenschappen (1)                              kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en J.D. Cooke, rechters;
                                                                          griffier: H. Jung, op 20 maart 2001 een beschikking gegeven,
(Ambtenaren — Tewerkstelling in nieuwe standplaats —                      waarvan het dictum luidt als volgt:
Inrichtingsvergoeding — Dagvergoeding — Voorwaarden
                         voor toekenning)                                 1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          2)    Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die
                          (2001/C 227/34)                                       van de Commissie.
                          (Procestaal: Frans)                             (1) PB C 149 van 27.05.00.
In zaak T-104/00, G. Cubeta, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
genwoordigd door C. Moreau en P. Birden, advocaten, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffen-
de een verzoek om nietigverklaring van het besluit van de                 BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
Commissie houdende weigering om verzoeker een inrichtings-                                                  LEG
vergoeding ten bedrage van twee maanden basissalaris en een
dagvergoeding toe te kennen, heeft het Gerecht (A. Potocki,                                        van 24 april 2001
alleensprekend rechter); griffier: J. Palacio González, ad-
ministrateur, op 2 mei 2001 een arrest gewezen waarvan het                in zaak T-172/00: J.-P. Pierard tegen Commissie van de
dictum luidt als volgt:                                                                    Europese Gemeenschappen (1)
1)    Verwerpt het beroep.                                                (Ambtenaren — Tewerkstelling verbonden aan hoedanigheid
2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.           van lid van personeelscomité — Geen onmiddellijk herplaat-
                                                                          sing in aanvankelijk ambt na afloop van mandaat — Beroep
                                                                          dat ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk
(1) PB C 176 van 24.6.2000.                                                                           ongegrond is)
                                                                                (2001/C 227/36)
                                                                                (Procestaal: Frans)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                     In zaak T-172/00, J.P. Pierard, ambtenaar van Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen, wonende te Sint-Lambrechts-
                        van 20 maart 2001                                 Woluwe (België), vertegenwoordigd door J. Lombart en E. Boi-
                                                                          gelot, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
in zaak T-59/00, Compagnia Portuale Pietro Chiesa Soc.                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
coop. rl tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     tigden: C. Berardis-Kayser en D. Martin), betreffende, enerzijds,
                                pen (1)                                   een verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend genomen
                                                                          besluit van de Commissie houdende afwijzing van verzoekers
                                                                          verzoek om hem na afloop van zijn mandaat bij het personeels-
(Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Havendien-
                                                                          comité in zijn oorspronkelijke dienst te herplaatsen, en
sten — Artikelen 82 EG en 86 EG — Voorbereidende
                                                                          anderzijds, een vordering tot vergoeding van de morele schade
              handeling — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          die hij stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht (Vierde
                                                                          kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, president, V. Tiili
                          (2001/C 227/35)                                 en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 24 april
                                                                          2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                        (Procestaal: Italiaans)                           volgt:
                                                                          1)    Het beroep wordt verworpen.
In zaak T-59/00, Compagnia Portuale Pietro Chiesa Soc. coop.
rl, gevestigd te Genua (Italië), vertegenwoordigd door G. Conte,          2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
G.M. Giacomini en B. Della Barile, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
                                                                          (1) PB C 259 van 9.9.2000.
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en L. Pig-
nataro), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
vermeende besluit van de Commissie van 22 december 1999


title: Zaak T-265/11: Beroep ingesteld op 19 mei 2011 — Elmaghraby/Raad

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/19

         Beroep ingesteld op 19 mei 2011 — Elmaghraby/Raad
   (Zaak T-265/11)
   2011/C 219/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ahmed Alaeldin Amin Abdelmaksoud Elmaghraby (Cairo, Egypte) (vertegenwoordigers: D. Pannick, QC (Queen’s Counsel), R. Lööf, Barrister, en M. O’Kane, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 63) nietig verklaren, voor zover het op verzoeker van toepassing is;

               —

               Verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB L 76, blz. 4) nietig verklaren, voor zover zij op verzoeker van toepassing is;

               —

               Verweerder veroordelen tot betaling van 5 000 EUR aan schadevergoeding;

               —

               Verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: artikel 29 VEU is een onjuiste en/of ontoereikende rechtsgrondslag voor besluit 2011/172/GBVB van de Raad, omdat:

                           —

                           voornoemd besluit niet op de buitenlandse politiek is gericht;

                           —

                           de vaststelling van dit besluit (en van verordening [EU] nr. 270/2011 van de Raad) misbruik van bevoegdheid vormt;

                           —

                           de plaatsing van verzoekers naam op de lijst in de bijlage bij besluit 2011/172/GBVB van de Raad (en bij de desbetreffende verordening) irrationeel was.

               2)

               Tweede middel: de plaatsing van verzoekers naam op de lijst in de bijlage bij besluit 2011/172/GBVB van de Raad en bij verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad schendt zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               3)

               Derde middel: de plaatsing van verzoekers naam op de lijst in de bijlage bij besluit 2011/172/GBVB van de Raad en bij verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad schendt het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Vierde middel: verzoeker heeft als gevolg van de vaststelling van besluit 2011/172/GBVB van de Raad en van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad rechtstreeks schade geleden die door de Unie moet worden vergoed.


title: Zaak T-243/12: Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — International Brands Germany/BHIM — Stuffer (ALOHA 100 % NATURAL)

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/28

         Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — International Brands Germany/BHIM — Stuffer (ALOHA 100 % NATURAL)
   (Zaak T-243/12)
   2012/C 217/58
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: International Brands Germany GmbH & Co. KG (Paderborn, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Hein en M. Hoffmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Stuffer SpA (Bolzano, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 maart 2012 in zaak R 1058/2011-1 en afwijzing van de oppositie;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „ALOHA 100 % NATURAL” voor waren van klasse 32 — aanvraag nr. 7050701

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Stuffer SpA

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „ALOA” voor waren van klasse 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof van 11 januari 2000 in de gevoegde zaken C-174/98 P en C-189/98 P: Koninkrĳk der Nederlanden en G. van der Wal tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Toegang tot informatie — Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie — Draagwĳdte van uitzondering uit hoofde van bescherming van algemeen belang — Onvoldoende motivering — Artikel 6 van Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrĳheden — Beginselen van gelĳkheid van partĳen en van rechten van verdediging")

text:
C 63/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.3.2000
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)                                                           van 11 januari 2000
                                                                           in de gevoegde zaken C-174/98 P en C-189/98 P: Konink-
                      van 16 december 1999                                 rijk der Nederlanden en G. van der Wal tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-138/99: Commissie van de Europese Gemeen-
       schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                         („Hogere voorziening — Toegang tot informatie — Besluit
                                                                           94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie — Draag-
                                                                           wijdte van uitzondering uit hoofde van bescherming van
(„Niet-nakoming — Richtlijn 94/56/EG — Luchtvervoer —                      algemeen belang — Onvoldoende motivering — Artikel 6
Burgerluchtvaart — Onderzoek van ongevallen en incidenten                  van Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de
                          — Uitvoering”)                                   mens en de fundamentele vrijheden — Beginselen van
                                                                              gelijkheid van partijen en van rechten van verdediging”)
                           (2000/C 63/14)
                                                                                (2000/C 63/15)
                          (Procestaal: Frans)                                                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                           In de gevoegde zaken C-174/98 P en C-189/98 P, Koninkrijk
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en C. Wissels)
                          dentie van het Hof)                              en G. van der Wal, wonende te Kraainem (België), vertegen-
                                                                           woordigd door L. Y. J. M. Parret, advocaat, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, Grand-Rue
In zaak C-138/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   31, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
pen (gemachtigde: F. Benyon) tegen Groothertogdom Luxem-                   Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
burg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende een verzoek om               (Vierde kamer) van 19 maart 1998, Van der Wal/Commissie
vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet                (T-83/96, Jurispr. blz. II-545), strekkende tot vernietiging van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen            dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van
welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 94/56/EG               de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils en
van de Raad van 21 november 1994 houdende vaststelling                     U. Wölker), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́-
van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en                guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur),
incidenten in de burgerluchtvaart (PB L 319, blz. 14), de                  D. A. O. Edward en L. Sevón, kamerpresidenten, P. J. G. Kap-
krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is            teyn, C. Gulmann, G. Hirsch, H. Ragnemalm en M. Wathelet,
nagekomen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als                   rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. von Hols-
volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann               tein, adjunct-griffier, op 11 januari 2000 een arrest gewezen
(rapporteur) en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:             waarvan het dictum luidt als volgt:
F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 16 december 1999 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1) Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                                de Europese Gemeenschappen van 19 maart 1998, Van der
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijk en bestuursrech-           Wal/Commissie (T-83/96).
     telijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te
     voldoen aan richtlijn 94/56/EG van de Raad van 21 november            2) Verklaart de beschikking van de Commissie van 29 maart 1996
     1994 houdende vaststelling van de grondbeginselen voor het                 houdende weigering van toegang tot bepaalde documenten nietig.
     onderzoek van ongevallen en incidenten in de burger luchtvaart,
     is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op        3) Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     hem rustende verplichtingen niet nagekomen.                                kosten van beide instanties.
2) Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.               4) Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden als interveniënt in
                                                                                zaak T-83/96 zijn eigen kosten betreffende de procedure voor
                                                                                het Gerecht en als interveniënt in zaak C-189/98 P zijn eigen
                                                                                kosten betreffende deze instantie zal dragen.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.


title: Zaak T-535/15: Beschikking van het Gerecht van 18 maart 2016 — CBM/BHIM — ÏD Group (Fashion ID) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/32

         Beschikking van het Gerecht van 18 maart 2016 — CBM/BHIM — ÏD Group (Fashion ID)
   (Zaak T-535/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 191/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: U. Lüken en J. Bärenfänger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: ÏD Group (Roubaix, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 juli 2015 (zaak R 2470/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen ÏD Group en CBM Creative Brands Marken GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               CBM Creative Brands Marken GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak T-345/08: Beroep ingesteld op 22 augustus 2008 — Helena Rubinstein/BHIM — Allergan (BOTOLIST)

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/42

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2008 — Helena Rubinstein/BHIM — Allergan (BOTOLIST)
   (Zaak T-345/08)
   (2008/C 272/84)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Helena Rubinstein, SNC (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en J. Pagenberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Allergan, Inc. (Irvine, Verenigde Staten)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 mei 2008 in zaak R 863/2007-1 te vernietigen;

               —

               het beroep van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van verweerder van 28 maart 2007 in zaak 1118 C te verwerpen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van verzoekster voor de kamer van beroep; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van verzoekster voor de kamer van beroep, indien die andere partij in deze zaak mocht interveniëren.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „BOTOLIST” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerk nr. 2 686 392

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: gemeenschapsmerk nr. 2 015 832 voor het beeldmerk „BOTOX” voor waren van klasse 5; gemeenschapsmerk nr. 2 575 371 voor het beeldmerk „BOTOX” voor waren van klasse 5; gemeenschapsmerk nr. 1 923 986 voor het beeldmerk „BOTOX” voor waren van de klassen 5 en 16; gemeenschapsmerk nr. 1 999 481 voor het woordmerk „BOTOX” voor waren van klasse 5; verschillende inschrijvingen voor het merk „BOTOX” in de lidstaten van de Europese Gemeenschappen

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: verwerping van het verzoek tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling

      Aangevoerde middelen: Schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad, omdat er geen bewijs is dat de oudere merken bekend waren op het relevante tijdstip, de conflicterende merken niet voldoende overeenstemmen, er verder geen bewijs is dat het gebruik van het ingeschreven gemeenschapsmerk dat voorwerp is van het verzoek tot nietigverklaring, schadelijk zou zijn voor het onderscheidend vermogen en de bekendheid van de oudere merken, en er geen bewijs is dat verzoekster geen geldige reden had voor de keuze van het ingeschreven gemeenschapsmerk om nietigverklaring waarvan is verzocht; schending van artikel 73 van verordening nr. 40/94, omdat de bestreden beslissing niet de redenen aangeeft waarop zij is gebaseerd.


title: Zaak C-582/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 11 november 2015 — Openbaar Ministerie tegen Gerrit van Vemde

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Amsterdam (Nederland) op 11 november 2015 — Openbaar Ministerie tegen Gerrit van Vemde
   (Zaak C-582/15)
   (2016/C 027/20)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Openbaar Ministerie

      Verweerder: Gerrit van Vemde

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 28, tweede lid, eerste volzin, van kaderbesluit 2008/909/JBZ (1) zo worden verstaan dat de daar bedoelde verklaring alleen betrekking mag hebben op vonnissen die zijn gewezen vóór 5 december 2011, ongeacht wanneer die vonnissen onherroepelijk zijn geworden, of moet die bepaling zo worden verstaan dat de verklaring alleen betrekking mag hebben op vonnissen die vóór 5 december 2011 onherroepelijk zijn geworden?

      (1)  Kaderbesluit van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging ervan in de Europese Unie (PB L 327, blz. 27).


title: Zaak T-33/11: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Peeters Landbouwmachines/BHIM — Fors MW (BIGAB) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk BIGAB — Absolute weigeringsgrond — Geen kwade trouw — Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/22

         Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Peeters Landbouwmachines/BHIM — Fors MW (BIGAB)
   (Zaak T-33/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk BIGAB - Absolute weigeringsgrond - Geen kwade trouw - Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 89/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Peeters Landbouwmachines BV (Etten-Leur, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Claassen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: AS Fors MW (Saue, Estland) (vertegenwoordigers: M. Nielsen en J. Hansen, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 november 2010 (zaak R 210/2010-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Peeters Landbouwmachines BV en AS Fors MW

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Peeters Landbouwmachines BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-341/12 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 16 november 2012 — Evonik Degussa/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Bekendmaking van besluit waarin Commissie schending van kartelverbod vaststelt — Afwijzing van verzoek om vertrouwelijke behandeling van aan Commissie verstrekte inlichtingen op grond van haar clementiemededinging — Belangenafweging — Spoedeisendheid — Fumus boni juris” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/49

         Beschikking van de president van het Gerecht van 16 november 2012 — Evonik Degussa/Commissie
   (Zaak T-341/12 R)
   (Kort geding - Mededinging - Bekendmaking van besluit waarin Commissie schending van kartelverbod vaststelt - Afwijzing van verzoek om vertrouwelijke behandeling van aan Commissie verstrekte inlichtingen op grond van haar clementiemededinging - Belangenafweging - Spoedeisendheid - Fumus boni juris)
   2013/C 26/100
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Degussa GmbH (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Steinle, M. Holm-Hadulla en C. von Köckritz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, M. Kellerbauer en G. Meessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2012) 3534 definitief van de Commissie van 24 mei 2012 houdende afwijzing van het door verzoekster gedane verzoek om vertrouwelijke behandeling (Zaak COMP/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) en verzoek om voorlopige maatregelen dat ertoe strekt om de voortzetting te gelasten van de vertrouwelijke behandeling die was toegekend voor bepaalde gegevens over de verzoekende partij bij gelegenheid van de publicatie van een gedetailleerdere versie van beschikking 2006/903/EG van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) (PB L 353, blz. 54)

      Dictum

               1)

               De tenuitvoerlegging van besluit C(2012) 3534 definitief van de Commissie van 24 mei 2012 houdende afwijzing van het verzoek om vertrouwelijke behandeling dat door Evonik Degussa GmbH is gedaan krachtens artikel 8 van besluit 2011/695/EU van de voorzitter van de Europese Commissie van 13 oktober 2011 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde mededingingsprocedures (Zaak COMP/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), wordt opgeschort.

               2)

               De Commissie wordt gelast zich te onthouden van publicatie op haar website of op enige andere plaats of het voor derden toegankelijk maken van een versie van beschikking 2006/903/EG van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-overeenkomst ten aanzien van Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals Holding AB, EKA Chemicals AB, Degussa AG, Edison SpA, FMC Corporation, FMC Foret SA, Kemira Oyj, L’Air Liquide SA, Chemoxal SA, Snia SpA, Caffaro Srl, Solvay SA/NV, Solvay Solexis SpA, Total SA, Elf Aquitaine SA en Arkema SA (Zaak COMP/F/C.38.620 — Waterstofperoxide en perboraat), die wat de verzoekende partij betreft gedetailleerder is dan de versie die in september 2007 is bekendgemaakt op de website van haar directoraat-generaal Concurrentie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-257/03: Beroep, op 15 juli 2003 ingesteld door Internet Photonics Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
4.10.2003                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 239/21
Over een aantal van deze documenten bestond onenigheid                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
tussen verzoeksters en de Commissie. Volgens verzoeksters
vormt de inbeslagneming en het gebruik van deze documenten                —      te beslissen dat het merk „INTERNET PHOTONICS” als
een schending van het algemene beginsel van het wettelijk                        gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven omdat het
beroepsgeheim, zoals erkend door het gemeenschapsrecht.                          voldoet aan artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1);
In beschikking C(2003)1533 van de Commissie betreffende de
aanspraak op wettelijk beroepsgeheim in het kader van een                 —      te vernietigen de beslissing van tweede kamer van beroep
verificatie krachtens artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17                  van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
van de Commissie in zaak nr. COMP/E-1/38.589, heeft de                           markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 mei
Commissie in de eerste plaats het verzoek van verzoeksters                       2003 in zaak R 765/2002-2;
om teruggave of vernietiging van alle kopieën van de betwiste
documenten afgewezen en in de tweede plaats meegedeeld dat                —      toe te staan dat de merkaanvraag opnieuw aan de
zij alle betwiste documenten zal samenvoegen in het bestand                      onderzoekers van het Bureau wordt voorgelegd voor een
van de Commissie.                                                                beslissing of het merk kan worden ingeschreven op grond
                                                                                van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94
                                                                                met betrekking tot het onderscheidend vermogen van het
Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters een toetsing                    merk in zijn geheel, of subsidiair, de merkaanvraag
van de wettigheid van deze beschikking en de nietigverklaring                    opnieuw voor te leggen aan een kamer van beroep
daarvan. Zij beroepen zich op schending door de Commissie                        van het Bureau voor een beslissing of het merk als
van het Verdrag, de algemene beginselen van het gemeen-                          gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven op grond
schapsrecht alsmede verordening nr. 17/62, zoals uitgelegd                       van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94
door het Hof.                                                                    in het kader van het oorspronkelijke beroep tegen de
                                                                                beslissing van de onderzoeker;
Verzoeksters voeren aan dat de Commissie het beginsel van
het wettelijk beroepsgeheim heeft geschonden door niet-                   —      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te
naleving van de in de rechtspraak vastgestelde procedures voor                   verwijzen in de kosten.
de toepassing van dit beginsel, door haar ongerechtvaardigde
weigering om het wettelijk beroepsgeheim te erkennen en
door verzoeksters’ fundamentele rechten (zoals het recht op
privacy), die de basis van bovengenoemd beginsel vormen, te               Middelen en voornaamste argumenten
schenden.
                                                                          Betrokken                        Het woordmerk „INTERNET
( 1) Verzoeksters hebben een beroep tot nietigverklaring van beschik-     gemeenschapsmerk:                PHOTONICS”        —       aanvraag
     king C(2003)559/4 ingesteld voorzover deze door de Commissie                                          nr. 002275600.
     is uitgelegd als legitimatie voor haar optreden bij het in beslag
     nemen, verifiëren en inzien van documenten die volgens hen
                                                                          Waren of diensten:               Waren en diensten van de klas-
     onder het wettelijk beroepsgeheim vallen (zaak T-125/03, PB
                                                                                sen 9, 37 en 42 (hardware en
     2003 C 146, blz. 42).
                                                                                software).
                                                                          Voor de kamer van be-            Weigering van inschrijving door
                                                                          roep bestreden beslis-           de onderzoeker.
                                                                          sing:
                                                                          Beslissing van de kamer          Verwerping van het beroep.
Beroep, op 15 juli 2003 ingesteld door Internet Photonics
                                                                          van beroep:
Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
                                                                          Middelen:                        —    verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b, van
                            (Zaak T-257/03)                                                                     verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 ( 1);
                            (2003/C 239/40)
                                                                                —    verkeerde toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub c, van
                            (Procestaal: Engels)                                                                verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94 ( 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
schappen is op 15 juli 2003 beroep tegen Bureau voor                           inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Internet
Phototonics Inc., gevestigd te New Jersey (Verenigde Staten),
vertegenwoordigd door M. Chapple, barrister.


title: Zaak C-560/10 P: Beschikking van het Hof van 13 oktober 2011 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie (Hogere voorziening — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Beheer en onderhoud van portaalsite „Uw Europa” — Afwijzing van offerte — Verordeningen (EG, Euratom) nrs. 1605/2002 en 2342/2002 — Volledig afschrift van evaluatieverslag — Transparantiebeginsel en beginsel van gelijke behandeling — Recht op behoorlijk bestuur en recht op eerlijk proces — Onjuiste rechtsopvattingen — Verdraaiing van bewijsmateriaal — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Kennelijk ongegrond middel)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/9

         Beschikking van het Hof van 13 oktober 2011 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie
   (Zaak C-560/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Beheer en onderhoud van portaalsite „Uw Europa” - Afwijzing van offerte - Verordeningen (EG, Euratom) nrs. 1605/2002 en 2342/2002 - Volledig afschrift van evaluatieverslag - Transparantiebeginsel en beginsel van gelijke behandeling - Recht op behoorlijk bestuur en recht op eerlijk proces - Onjuiste rechtsopvattingen - Verdraaiing van bewijsmateriaal - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Kennelijk ongegrond middel)
   2012/C 73/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en N. Bambara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/Commissie (T-300/07) houdende vernietiging van het besluit van de Commissie van 13 juli 2007 tot afwijzing van de offerte die Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE in het kader van aanbesteding ENTR/05/78 voor perceel nr. 2 (beheer van de infrastructuur) voor het beheer en het onderhoud van de portaalsite „Uw Europa” had ingediend, en tot gunning van deze opdracht aan een andere inschrijver

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-288/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Miljööverdomstolen (Zweden) op 30 juni 2008 — Kemikalieinspektionen/Nordiska Dental AB

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/37

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Miljööverdomstolen (Zweden) op 30 juni 2008 — Kemikalieinspektionen/Nordiska Dental AB
   (Zaak C-288/08)
   (2008/C 209/57)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Miljööverdomstolen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kemikalieinspektionen

      Verwerende partij: Nordiska Dental AB
   Prejudiciële vragen

               1

                           a)

                           Moeten de bepalingen van richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmiddelen (1),aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van een nationaal verbod op commerciële export vanuit het land van tandamalgaam met kwikzilver, dat op basis van milieu- en gezondheidsbescherming wordt gerechtvaardigd?

                           b)

                           Luidt de uitlegging anders voor een product, voorzien van EG-markering?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, zijn de §§ 8 en 11 van verbodsverordening (1998:944), die is gebaseerd op voormelde doelen, verenigbaar met de artikelen 29 en 30 EG wanneer zij worden toegepast op tandamalgaam met kwikzilver, voorzien van EG-markering?

      (1)  PB L 169, blz. 1.


title: Zaak F-134/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 januari 2014 — Loescher/Raad

text:
               8.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/36

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 27 januari 2014 — Loescher/Raad
      (Zaak F-134/12) (1)

      (2014/C 71/73)
      Procestaal: Frans
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 26 van 26.1.2013, blz. 74.


title: Zaak F-50/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 8 mei 2014 — A/Commissie (Openbare dienst — Sociale zekerheid — Ongeval of beroepsziekte — Artikel 73 van het Statuut — Blijvende gedeeltelijke invaliditeit — Verzoek om schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/41

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 8 mei 2014 — A/Commissie
   (Zaak F-50/13) (1)

   ((Openbare dienst - Sociale zekerheid - Ongeval of beroepsziekte - Artikel 73 van het Statuut - Blijvende gedeeltelijke invaliditeit - Verzoek om schadevergoeding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 194/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: A (vertegenwoordigers: B. Cambier en A. Paternostre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Joris, gemachtigde, bijgestaan door C. Mélotte, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie waarbij zij zich heeft uitgesproken over het verzoek om een aanvullende vergoeding dat verzoeker heeft ingediend op basis van artikel 90, lid 1, van het Statuut, met het oog op de verkrijging van volledige vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij zou hebben geleden als gevolg van zijn beroepsziekte en de vele onregelmatigheden bij het onderzoek van zijn op artikel 73 van het Statuut gebaseerd verzoek

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013, blz. 63.


title: Zaak T-611/15: Beroep ingesteld op 2 november 2015 — Edeka-Handelsgesellschaft Hessenring/Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/65

         Beroep ingesteld op 2 november 2015 — Edeka-Handelsgesellschaft Hessenring/Commissie
   (Zaak T-611/15)
   (2016/C 027/83)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Edeka-Handelsgesellschaft Hessenring mbH (Melsungen, Duitsland) (vertegenwoordigers: E. Wagner en H. Hoffmeyer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               volledige nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 3 september 2015 in zaak 2015/4023, waarbij aan verzoekende partij de toegang tot de niet-vertrouwelijke versie van het besluit van de Commissie van 4 december 2013 in kartelzaak AT/39914 — EIRD en tot de inhoudsopgave van het dossier van de Commissie in deze zaak geheel werd geweigerd, of subsidiair nietigverklaring voor zover de Commissie de toegang tot het gedeelte van de niet-vertrouwelijke versie van dit besluit of van deze inhoudsopgave heeft geweigerd, op de vertrouwelijkheid waarvan door de door het besluit getroffen ondernemingen geen aanspraak was gemaakt of nog werd gemaakt;

               —

               subsidiair, ingeval het besluit van de Commissie van 3 september 2015 in zaak 2015/4023, waarbij aan verzoekende partij de toegang tot de niet-vertrouwelijke versie van het besluit van de Commissie van 4 december 2013 in kartelzaak AT/39914 — EIRD en tot de inhoudsopgave van het dossier van de Commissie in deze zaak geheel wordt geweigerd, niet nietig wordt verklaard omdat en voor zover de niet-vertrouwelijke versie van het besluit van de Commissie van 4 december 2013 in kartelzaak AT/39914 — EIRD en/of de niet-vertrouwelijke versie van de inhoudsopgave van het dossier van de Commissie betreffende deze zaak niet bestaat, vaststelling dat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten een niet-vertrouwelijke versie van haar besluit van 4 december 2013 in kartelzaak AT/39914 — EIRD en/of een niet-vertrouwelijke versie van de inhoudsopgave in deze zaak op te stellen en aan verzoekende partij over te maken;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij tien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het grondrecht op een doeltreffende rechterlijke bescherming, van het grondrecht op behoorlijk bestuur en van de motiveringsplicht door het ontbreken van motivering van het bestreden besluit

               2.

               Tweede middel: schending van het grondrecht op een doeltreffende rechterlijke bescherming en van het recht op voorlichting over rechtsmiddelen door het ontbreken van voorlichting over mogelijke rechtsmiddelen

               3.

               Derde middel: schending van artikel 4, lid 2, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1)

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 2, eerste streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001

               6.

               Zesde middel: schending van artikel 4, lid 3, tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001

               7.

               Zevende middel: schending van het grondrecht van toegang tot documenten

               8.

               Achtste middel: schending van het grondrecht van toegang tot documenten en van het evenredigheidsbeginsel doordat niet minstens een gedeeltelijke toegang werd verleend tot de akten waarvoor om toegang werd verzocht

               9.

               Negende middel: schending van artikel 101 VWEU door de praktische onmogelijkheid dat verzoekende partij kartelrechtelijke rechten op schadevergoeding onderzoekt en eventueel geldend maakt

               10.

               Tiende, subsidiaire middel: schending van het recht van verzoekende partij op opstelling van een niet-vertrouwelijke versie van het besluit van de Commissie in kartelzaak AT/39914 — EIRD en van de inhoudsopgave van het dossier van de Commissie betreffende deze zaak [verordening (EG) nr. 1049/2001 en artikel 30, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (2)]

         In dit verband stelt verzoekende partij dat niet was voldaan aan de voorwaarden van de uitzonderingsbepalingen van artikel 4, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001, die ten aanzien van verzoekende partij een niet-onthulling van de door verzoekende partij gevraagde documenten zouden kunnen rechtvaardigen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-583/14: Arrest van het Gerecht van 8 december 2015 — Giand/BHIM — Flamagas (FLAMINAIRE) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FLAMINAIRE — Ouder nationaal en internationaal woordmerk FLAMINAIRE — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ne bis in idem”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/50

         Arrest van het Gerecht van 8 december 2015 — Giand/BHIM — Flamagas (FLAMINAIRE)
   (Zaak T-583/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FLAMINAIRE - Ouder nationaal en internationaal woordmerk FLAMINAIRE - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ne bis in idem”])
   (2016/C 027/62)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giand Srl (Rimini, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Flamagas, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: G. Hinarejos Mulliez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2014 (zaak R 2117/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Flamagas, SA en Giand Srl.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Giand Srl est condamnée aux dépens, y compris les frais indispensables exposés par Flamagas, SA aux fins de la procédure devant la chambre de recours de l’Office de l’harmonisation dans le marché intérieur (marques, dessins et modèles) (OHMI).

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 april 1995 in zaak T-147/89: Société métallurgique de Normandie tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Inbreuk op artikel 85 van het EEG-Verdrag)

text:
3 . 6 . 95            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 137/ 19
3 . Verwerpt bet beroep voor het overige.                             Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
                                                                      Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Commissie van de
4 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,            Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Koch, E.
     alsmede een derde van de kosten van de Commissie.                Traversa, J. Currall, A. Coutrelis en N. Coutrelis ), betref
                                                                      fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
5 . Verstaat dat de Commissie twee derde van haar eigen               89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake
      kosten zal dragen.                                              een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
                                                                      ( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260 , blz . 1 ),
(M PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .                                  heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
                                                                      Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
                                                                      Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier: H.
                                                                      Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
                                                                      dictum luidt als volgt:
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      1 . Verklaart nietig artikel 1 van Beschikking 89/515/EEG
                       van 6 april 1995
                                                                           van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake een
in zaak T-147/89: Société métallurgique de Normandie                       procedure op grond van artikel 85 van het EEG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                      Verdrag (IV/31.553 — Betonstaalmatten) , voor zover
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het                       daarin het bestaan wordt vastgesteld van een overeen
                          EEG- Verdrag)                                    komst tussen verzoekster en Baustahlgewebe GmbH om
                           ( 95/C 137/45 )                                 hun toekomstige uitvoer aan een quotaregeling te
                                                                           onderwerpen.
                      (Procestaai: Frans)                             2 . Stelt de bij artikel 3 van deze beschikking aan verzoek
                                                                           ster opgelegde geldboete vast op 1 235 000 ecu .
In zaak T-147/89 , Société métallurgique de Normandie,
gevestigd te Mondeville ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door          3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
R. Collin en R. Milchior, advocaten te Parijs, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,              4 . Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten zal dragen,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Commis                     alsmede vier vijfde van de kosten van de Commissie.
sie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: N.                 5 . Verstaat dat de Commissie een vijfde van haar eigen
Koch, E. Traversa , J. Currall , A. Coutrelis en N. Coutrelis ),           kosten zal dragen.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake                (') PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .
een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989, L 260 , blz . 1 ),
heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier: H.               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                                       van 6 april 1995
                                                                      in zaak T-149/89: Sotralentz SA tegen Commissie van de
1 . Verwerpt het beroep.                                                               Europese Gemeenschappen ( 1 )
2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                       (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                                                                                EEG-Verdrag)
(!) PB nr . C 306 van 5 . 12 . 1989 .                                                            95/C 137/47
                                                                                (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-149/89 , Sotralentz SA, gevestigd te Drulingen
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door X. de Mello, P. Pepy en
                                                                     J.C. Percerou, advocaten te Parijs , domicilie gekozen heb
                       van 6 april 1995                               bende te Luxemburg ten kantore van B. Decker, advocaat
in zaak T-148/89: Tréfilunion SA tegen Commissie van de               aldaar, Avenue Marie-Thérèse 16 , tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen ( ! )                         Europese Gemeenschappen (gemachtigden : N. Koch, E.
                                                                      Traversa, J. Currall, A. Coutrelis en N. Coutrelis ), betref
        (Mededinging — Inbreuk op artikel 85 van het
                          EEG-Verdrag)                                fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking
                                                                      89/515/EEG van de Commissie van 2 augustus 1989 inzake
                          < 95/C 137/46 )                             een procedure op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
                                                                      ( IV/31.553 — Betonstaalmatten, PB 1989 , L 260, blz . 1 ),
                      (Procestaai: Frans)                             heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: H.
                                                                      Kirschner, kamerpresident, C.W. Bellamy, B. Vesterdorf, R.
In zaak T-148/89 , Tréfilunion SA, gevestigd te Puteaux               Garcia-Valdecasas en K. Lenaerts, rechters; griffier : H.
( Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Collin en R. Mil             Jung, op 6 april 1995 een arrest gewezen waarvan het
chior, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende te             dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-553/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 12 december 2007 — College van burgemeester en wethouders van Rotterdam en M.E.E. Rijkeboer

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 12 december 2007 — College van burgemeester en wethouders van Rotterdam en M.E.E. Rijkeboer
   (Zaak C-553/07)
   (2008/C 64/29)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: College van burgemeester en wethouders van Rotterdam
   Andere partij: M.E.E. Rijkeboer
   Prejudiciële vraag
   Verdraagt de in de wet (gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens) voorziene beperking van de verstrekking van gegevens tot één jaar, voorafgaande aan het desbetreffende verzoek, zich met artikel 12, aanhef en onder a, van richtlijn 95/46/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, al dan niet gelezen in verbinding met artikel 6, eerste lid, onder e, van deze richtlijn en het evenredigheidsbeginsel?

      (1)  PB L 281, blz. 31.


title: Doorhaling van zaak T-308/99

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/44

         Doorhaling van zaak T-308/99 (1)

   (2004/C 228/101)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-308/99: H. Peeters Service BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)   PB C 63 van 4.3.2000.