title: Beroep, op 14 april 1997 ingesteld door Monsanto Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-112/97)

text:
28 . 6 . 97           NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 199/27
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :              Bovendien is de genoemde kaderregeling zelf in strijd met
                                                                  artikel 92, lid 3 , onder c ), van het EG-Verdrag, aangezien
                                                                  reddingssteun volgens de bewoordingen van het EG-Ver
— Beschikking 97/8 1/EG van de Commissie van 30 juli              drag niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.
     1997 nietig te verklaren;
                                                                  Verder stelt verzoekster misbruik van bevoegdheid door de
— de Commissie te verwijzen in de kosten, met inbegrip            Commissie, omdat niet een toereikende capaciteitsvermin
     van de kosten van verzoeksters advocaat.                     dering is verlangd en het ontoereikende herstructurerings
                                                                  programma in feite door de steun wordt gefinancierd . Een
                                                                  particulier aandeelhouder had als verkoper van de koper
                                                                  de overname van een veel groter risico en duidelijk meer
Middelen en voornaamste argumenten                                eigen prestaties verlangd.
Bij de bestreden beschikking ( J ) werden de bijdragen van        Tenslotte betoogt zij , dat aan geen van de voorwaarden
„ Austria Tabakwerke " (AT), die volledig eigendom is van         van de uitzonderingsbepaling van artikel 92, lid 3 , onder
de Republiek Oostenrijk, aan de Oostenrijkse vennoot             c ), van het EG-Verdrag is voldaan : de steun aan HTM
schap „ Head Tyrolia Mares " ( HTM ) in de vorm van kapi         komt niet een vorm van economische bedrijvigheid ten
taalinjecties ter hoogte van 1 590 miljoen Osch . ( 118 mil      goede, doch slechts een enkele onderneming, de in ver
joen ecu ) beschouwd als staatssteun in de zin van                schillende regio's gelegen productievestigingen van HTM
artikel 92, lid 1 , van het EG-Verdrag; deze steun werd           sluiten de ontwikkeling van bepaalde regionale econo
krachtens artikel 92, lid 3 , onder c ), verenigbaar met de       miëen uit en het vereiste communautaire belang ontbreekt.
gemeenschappelijke markt geacht, mits bepaalde aan de
Oostenrijkse regering gerichte voorwaarden in acht wer
                                                                  (') PB nr. L 25 van 28 . 1 . 1997, blz . 26 .
den genomen .                                                     ( 2 ) PB nr. C 368 van 23 . 12 . 1994 , blz . 12 .
Verzoekster, een van de grootste concurrenten van HTM,
betoogt, dat de toegekende subsidie tot een ongerechtvaar
digde positieverbetering voor HTM leidt, de mededinging
vervalst en onverenigbaar is met de gemeenschappelijke
markt wegens inbreuk op artikel 92, lid 2, onder c ), van         Beroep, op 14 april 1997 ingesteld door Monsanto Com
het EG-Verdrag.                                                     pany tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-l 12/97)
In de eerste plaats wordt betoogd, dat de Commissie in                                         97/C 199/73 )
strijd heeft gehandeld met haar eigen kaderregeling ( kader
regeling voor reddings- en herstructureringssteun aan on
dernemingen in moeilijkheden ) ( 2 ), omdat zij :                                         (Procestaai: Engels)
— geen rekening heeft gehouden met de als steun aan te            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     merken bijdragen van vennoten en met andere reeds in         meenschappen is op 14 april 1997 beroep ingesteld tegen
     1993 door AT aan HTM gedane betalingen ( die op              Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mon
     hun beurt ook een bestaande steunregeling in de zin          santo Company, vertegenwoordigd door C. Stanbrook QC
     van artikel 93 van het EG-Verdrag zouden kunnen              en R. Maclean, beide van Stanbrook and Hooper, te Brus
     zijn ), waardoor evenwel de totale steun de grenzen van      sel, domicilie gekozen hebbende te Luxembourg ten kan
     het redelijke heeft overschreden; overigens zouden           tore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue Marie-Ade
                                                                  laïde 22 .
     deze betalingen in strijd zijn met zowel het GATT, als
     de destijds tussen Oostenrijk en de EEG geldende vrij
     handelsovereenkomst;
                                                                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— het fiscale gebruik van een verliesoverboeking naar             — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
     1994 heeft toegelaten ondanks de ontvangst van de                   van 14 januari 1997 betreffende een standpuntbepa
     steun in 1993 ;
                                                                         ling, overeenkomstig artikel 175 van het EG-Verdrag,
                                                                         omtrent de verwijzing van verzoeksters aanvraag naar
                                                                         het Comité voor de aanpassing aan de technische voor
— ten onrechte heeft aangenomen dat door het faillisse                  uitgang en omtrent de opneming van bovine somato
     ment van HTM een klein monopolie zou ontstaan;                      tropine in bijlage II bij Verordening ( EEG ) nr. 2377/90
                                                                         van de Raad;
— onvoldoende aandacht heeft besteed aan het vraagstuk
     van een redelijke minimumrente .                             — de Commissie te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- Nr. C 199/28         NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 6 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                   onevenredig aan elk eventueel voordeel van een weige
                                                                     ring om het product onder een van de hiervoor ge
                                                                     noemde bijlagen te brengen;
Verzoekster, een vennootschap naar het recht van Dela
ware (VSA), heeft een geneesmiddel voor diergeneeskundig
gebruik ontwikkeld, genaamd Sometribove, dat wordt in           5 . De Commissie heeft haar bevoegdheid misbruikt, door
gedeeld als een recombinante bovine somatotropine. Om                haar beschikking te baseren op niet relevante overwe
dit product in de handel te kunnen brengen, diende ver              gingen en motieven van politieke aard;
zoekster een vergunning te verkrijgen van het EG-Comité
voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik . Voor
zij de vergunning verkreeg, werd Verordening ( EEG )             6 . Tenslotte is de beschikking van de Commissie in strijd
nr. 2377/90 van de Raad vastgesteld, houdende een com               met een aantal overeenkomsten die de Europese Ge
munautaire procedure tot vaststelling van maximumwaar               meenschap op grond van de Slotakte van de Uruguay
den voor residuen ( MRL ) van geneesmiddelen voor dierge            ronde heeft goedgekeurd . De beschikking van de Com
neeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oor              missie kan aan die normen worden getoetst en bij een
sprong .
                                                                     dergelijke toetsing blijkt dat de beschikking zelf in
                                                                     strijd is met de bewoordingen van het GATT 1994 en
                                                                     de Overeenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire
Na de vaststelling van deze verordening, moest Sometri              maatregelen ( SPS-Overeenkomst).
bove worden opgenomen in een van de bijlagen bij Veror
dening ( EEG ) nr. 2377/90 van de Raad, voordat verzoek
ster vergunning kon worden verleend om het product op
de markt te brengen . Door verzoekster werd via de bij die
verordening vastgestelde procedure een aanvraag voor de
vaststelling van een MRL ingediend. Bij beschikking van
14 januari 1997 wees de Commissie verzoeksters verzoek           Beroep, op 15 april 1997 ingesteld door P. Tomarchio
om de zaak te verwijzen naar het Comité voor de aanpas                           tegen Europese Rekenkamer
sing aan de technische vooruitgang af, op grond dat BST                                   ( Zaak T-l 13/97 )
niet op de markt mocht worden gebracht of aan melkkoei
en mocht worden toegediend krachtens Beschikking 94/                                         ( 97/C 199/74 )
936/EG van de Raad, zodat verzoekster geen belang had
bij de vaststelling van een MRL. Het bij Beschikking 94/                                 (Procestaai: Frans)
936/EG van de Raad ingevoerde moratorium was de voor
naamste reden voor de beslissing van de Commissie .
                                                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                 meenschappen is op 15 april 1997 beroep ingesteld tegen
Volgens verzoekster dient de beschikking van de Commis          Europese Rekenkamer door P. Tomarchio, wonende te
sie nietig te worden verklaard op de volgende gronden :          Luxemburg, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
                                                                 te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                 Fiduciaire Myson Sari , rue de Cessange 30 .
 1 . De Commissie heeft de communautaire procedure
     voor de vaststelling van MRL's niet in acht genomen,
     toen zij verzoeksters aanvraag om Sometribove op te         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     nemen in een van de bijlagen bij Verordening ( EEG )
     nr. 2377/90 van de Raad afwees;
                                                                 — nietig te verklaren het besluit van 21 juni 1996 tot af
                                                                     wijzing van zijn verzoek om de toepassing van
2 . Door de beschikking vast te stellen heeft de Commissie           artikel 31 , lid 2 , van het Statuut te overwegen;
     in strijd gehandeld met de beginselen van het moratori
     um . In het bijzonder belet de beschikking verzoekster
     om beperkte praktische proeven betreffende de wer          — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van
     king van BST-producten te verrichten;                           27 december 1996 tot afwijzing van zijn klacht;
                                                                 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
 3 . De Commissie heeft haar beschikking vastgesteld in
     strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en daarbij in
     breuk gemaakt op verzoeksters gewettigde verwachting        Middelen en voornaamste argumenten
     dat de voorwaarden voor de vaststelling van een MRL
     gebaseerd zouden worden op een wetenschappelijke
     beoordeling van het product;                                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                  met die in zaak T-l 6/97 (*).
 4 . Door de vaststelling van de beschikking heeft de Com        O PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
     missie in strijd met het evenredigheidsbeginsel gehan^
     deld. De ingreep in verzoeksters commerciële activitei
     ten als gevolg van de beschikking van de Commissie is


title: Zaak C-24/04: Verzoek van het Dioikitido Protodikeio Athinas van 30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat

text:
20.3.2004             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 71/11
2.   Moet artikel 32 van voornoemd protocol nr. 4 aldus                Verzoek van het Dioikitido Protodikeio Athinas van
     worden uitgelegd, dat de douaneautoriteiten van de                30 september 2003 om een prejudiciële beslissing in het
     lidstaat van invoer rekening dienen te houden met de                    geding tussen Sfakianakis AEVE en Griekse Staat
     beslissingen van de rechterlijke instanties van de staat van
     uitvoer die de resultaten vernietigen van controles die
     door de Hongaarse autoriteiten na de invoer zijn verricht,                                  (Zaak C-24/04)
     gelet op het feit dat
                                                                                (2004/C 71/16)
     a)    de autoriteiten van de staat van invoer naar behoren
           op de hoogte zijn gebracht, zowel van de voor de
           Hongaarse rechterlijke instanties aanhangige gedin-
           gen als van de uitkomst van de betrokken proce-             Het Dioikitido Protodikeio Athinas heeft bij beschikking van
           dures, en                                                   30 september 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 26 januari 2004, in het geding tussen Sfakianakis
     b)    die autoriteiten nooit hebben gevraagd de controle          AEVE en Griekse Staat, het Hof van Justitie van de Europese
           te verrichten?                                              Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vragen:
3.   Indien één van de bovenstaande vragen bevestigend
     wordt beantwoord, moeten de voornoemde regelingen
     van het gemeenschapsrecht dan aldus worden uitgelegd,             De vragen in deze zaak zijn identiek aan de vragen in zaak
     dat zij in de weg staan aan administratieve handelingen tot       C-23/04.
     oplegging van aanvullende douanerechten, belastingen en
     boeten, die door de nationale autoriteiten van de staat
     van invoer zijn vastgesteld na de mededeling, door de
     Hongaarse autoriteiten, van het resultaat van de door hen
     verrichte controle, maar vóór de bekendmaking van
     de inhoud van de rechterlijke beslissingen waarbij de
     resultaten daarvan worden vernietigd, teneinde het nuttig
     effect te verzekeren van het verbod op douanerechten dat          Beroep, op 27 januari 2004 ingesteld door Commissie van
     is neergelegd in de Europa-Overeenkomst waarbij een                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
     associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
     Gemeenschappen en Hongarije, gelet ook op het feit
     dat de afgegeven certificaten EUR.1 uiteindelijk onjuist                                    (Zaak C-26/04)
     waren?
                                                                                (2004/C 71/17)
4.   Is het, hiermee samenhangend, van invloed op de boven-
     staande vragen, dat noch de Griekse noch de Hongaarse
     douaneautoriteiten hebben verzocht het associatiecomité
     van artikel 33 van voornoemd protocol nr. 4 bijeen te
     roepen om dienaangaande uitspraak te doen, hetgeen                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     erop wijst dat geen van beide autoriteiten van mening             op 27 januari 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
     was dat het geven van de beslissingen van de Hongaarse            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     rechterlijke instanties een tussen hen bestaand geschil           woordigd door Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische
     vormt dat aan het oordeel van bedoeld comité zou                  dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
     moeten worden voorgelegd?
5.   Subsidiair, indien de voorgaande vragen ontkennend                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     worden beantwoord en de Griekse autoriteiten dus de
     voornoemde regelingen van het gemeenschapsrecht niet              —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
     hebben geschonden door een aanvullend douanerecht,                      aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
     BTW en een boete op te leggen, is het dan denkbaar dat,                 artikel 4, lid 1, van richtlijn 76/160/EEG (1) van 8 decem-
     op grond van artikel 220, lid 2, van het communautair                   ber 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater,
     douanewetboek, niet tot boeking achteraf van de rechten                 door de stranden „A Videira”, „Niño do Corvo” en
     ten laste van de importeur wordt overgegaan, wegens een                 „Canabal” in Moaña, Ría de Vigo, autonome gemeenschap
     vergissing van de douaneautoriteiten zelf van de staat van              Galicië, niet officieel als badzones aan te wijzen;
     invoer of van uitvoer, meer bepaald gelet op het feit dat
     de douaneautoriteiten van de staat van uitvoer over alle          —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan
     feitelijke gegevens betreffende de oorsprong van de                     aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens
     voor uitvoer bestemde voertuigen beschikten, op grond                   artikel 5 van richtlijn 79/923/EEG (2) van 30 oktober
     waarvan het certificaat EUR.1 niet zou worden afgegeven                 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater,
     en de autoriteiten van de staat van invoer het wettelijk                door voor de Ría de Vigo geen programma ter verminde-
     verschuldigde douanerecht direct konden boeken?                         ring van de verontreiniging vast te stellen;
                                                                       —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-34/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 6 de Alicante (Spanje) op 21 januari 2016 — Manuel González Poyato en Ana Belén Tovar García/Banco Popular Español S.A.

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante (Spanje) op 21 januari 2016 — Manuel González Poyato en Ana Belén Tovar García/Banco Popular Español S.A.
   (Zaak C-34/16)
   (2016/C 136/17)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 6 de Alicante

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Manuel González Poyato en Ana Belén Tovar García

      Verwerende partij: Banco Popular Español S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is in het kader van een tussen een verkoper en een consument gesloten kredietovereenkomst die een niet in individuele onderhandelingen overeengekomen standaardbeding over de beperking van de verlaging van de overeengekomen gewone rente (minimumrentebeding) bevat dat in die overeenkomst niet op een voor de consument voldoende duidelijke en begrijpelijke wijze is opgenomen en dus door de rechter als oneerlijk wordt beschouwd, een uitlegging van de termen „niet binden” waarbij de vaststelling door de rechter dat een dergelijk beding oneerlijk is tot gevolg kan hebben dat de bedragen die de consument de verkoper in het verleden uit hoofde van bedoeld beding heeft betaald niet aan hem hoeven te worden terugbetaald, verenigbaar met artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1)?

               2)

               Ingeval bovenstaande uitlegging als verenigbaar met artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 wordt beschouwd, is dan een uitlegging zoals hiervoor uiteengezet over de gevolgen van de vaststelling dat een clausule als hierboven omschreven oneerlijk is, verenigbaar met het begrip „doeltreffende en geschikte middelen […] om een eind te maken aan het gebruik van oneerlijke bedingen” in artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13?

               3)

               Is het, indien bovenstaande uitleggingen niet verenigbaar kunnen worden geacht met de artikelen 6, lid 1, en 7, lid 1, van richtlijn 93/13, in strijd met het vereiste van goede trouw wanneer in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument bedingen betreffende het hoofdvoorwerp van de overeenkomst worden opgenomen die onvoldoende duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd, of moet een dergelijke schending van het beginsel van goede trouw worden getoetst aan andere criteria? Welke omstandigheden moet de nationale rechter in dat laatste geval in de beschouwing betrekken om, wanneer hij vaststelt dat een beding dat het hoofdvoorwerp van de overeenkomst beschrijft onduidelijk en onbegrijpelijk is geformuleerd, te kunnen concluderen dat het beginsel van goede trouw niet wordt geschonden? Meer in het bijzonder, kan een van die omstandigheden hierin bestaan dat uit een nationale regeling met de rang van wet of reglement in abstracto de geldigheid van een dergelijk „minimumrentebeding” voortvloeit?

               4)

               Is in het kader van een procedure als de onderhavige, dat wil zeggen een individueel beroep ertoe strekkende dat een als weinig doorzichtig beschouwd „minimumrentebeding” nietig wordt verklaard, een uitlegging waarbij wegens het gevaar voor ernstige verstoring van de openbare economische orde de teruggaaf van de door de consument aan de verkoper krachtens een door de rechter als oneerlijk beschouwd minimumrentebeding betaalde bedragen wordt beperkt, verenigbaar met de termen „niet binden” wanneer de door het gerecht gegeven beslissing geen bindende werking heeft voor andere verbruikers die zich in dezelfde situatie bevinden?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Doorhaling van zaak T-294/01

text:
C 19/44                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                25.1.2003
 Doorhaling van gevoegde zaken T-160/01 en T-264/01 ( 1)                 beschikking van 14 november 2002 de doorhaling in het
                                                                         register gelast van zaak T-331/01: Huntstown Air Park Limited
                           (2003/C 19/81)                                en Omega Aviation Services Limited tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                         (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 5 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
gevoegde zaken T-160/01 en T-264/01: Léon Rappe tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-172/02 (1)
( 1) PB C 289 van 13.10.2001 en C 369 van 22.12.2001.
                                                                                (2003/C 19/84)
                                                                                (Procestaal: Frans)
               Doorhaling van zaak T-294/01 (1)                          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                           (2003/C 19/82)                                van 4 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
                                                                         zaak T-172/02: Laurent Druet tegen Commissie van de
                        (Procestaal: Spaans)                             Europese Gemeenschappen.
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste               (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 24 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-294/01: Lucía Aparicio Chofré tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 44 van 16.2.2002.
                                                                                Doorhaling van zaak T-199/02 (1)
                                                                                (2003/C 19/85)
                                                                                (Procestaal: Frans)
               Doorhaling van zaak T-331/01 (1)
                                                                         De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                           (2003/C 19/83)
                                                                         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                         van 22 oktober 2002 de doorhaling in het register gelast van
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         zaak T-199/02: Michel van Beek tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 februari 1998 in zaak T-196/97: D. Continolo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Kuur in badplaats - Artikel 59 Statuut - Ziekteverlof - Buitengewoon verlof)

text:
C 113/14              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.4.98
ring van het besluit van het centrale personeelscomiteÂ van         2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
de Commissie houdende verwerping van de voorstellen                      gen.
van de heer Chambellant over de aanwijzing van vertegen-
woordigers in de statutaire en administratieve organen, en          (1) PB C 74 van 8.3.1997.
voor zoveel nodig, van het uitdrukkelijke besluit tot afwij-
zing dat de Commissie in antwoord op verzoekers klacht
heeft genomen, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-
gesteld als volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en. J. D.
Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op
19 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
luidt als volgt:                                                                         van 19 februari 1998
                                                                    in zaak T-196/97: D. Continolo tegen Commissie van de
1. Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.                                    Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Kuur in badplaats Ð Artikel 59 Statuut
2. Verstaat dat de Commissie, naast haar eigen kosten, de                     Ð Ziekteverlof Ð Buitengewoon verlof)
     helft van de kosten van verzoeker zal dragen. Verzoe-                                  (98/C 113/35)
     ker zal de andere helft van zijn eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 388 van 21.12.1996.
                                                                    In zaak T-196/97, D. Continolo, ambtenaar van de Com-
                                                                    missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                    digd door J.-N. Louis, T. Demaseure, A. Tornel en F. Par-
                                                                    mentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                    sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieu-
                    van 19 februari 1998                            sart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                    van het besluit van de Commissie van 24 juni 1996 om
in zaak T-3/97: A. M. Campogrande tegen Commissie van               verzoeker geen extra verlofdagen voor een kuur in een
              de Europese Gemeenschappen (1)                        badplaats toe te kennen, zoals bevestigd bij het besluit van
(Ambtenaren Ð Kennisgeving van vacature Ð Niveau van                30 januari 1997 houdende afwijzing van verzoekers
te vervullen ambt Ð Aanstelling in ambt van hoofd van               klacht, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld als
eenheid dat is ingedeeld in rangen A 4/A 5 Ð Onwettig-              volgt: P. Lindh, president, K. Lenaerts en J. D. Cooke,
heid van besluit van Commissie van 19 juli 1988 Ð Afwij-            rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 19 februari
                     zing van sollicitatie)                         1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
                        (98/C 113/34)
                                                                    1. Verwerpt het beroep.
                      (Procestaal: Frans)
                                                                    2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
                                                                         gen.
In zaak T-3/97, A. M. Campogrande, ambtenaar van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 (1) PB C 7 van 10.1.1998.
woordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn,
advocaat aldaar, rue de Nassau 21, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia
en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigver-
klaring van het besluit van de Commissie houdende aan-              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
stelling van C. De Montis in het ambt van hoofd van een-                                  van 4 maart 1998
heid 2 (¹Andespactº) van Directoraat B (¹Latijns-Ame-
rikaº) van Directoraat-generaal IB (Buitenlandse                    in zaak T-146/96: M. De Abreu tegen Hof van Justitie
betrekkingen: Zuidelijk Middellandse-Zeegebied, het Mid-                        van de Europese Gemeenschappen (1)
den-Oosten en het nabije Oosten, Latijns-Amerika, Zuid-             (Ambtenaren op proef Ð Aanstelling van gewezen tijde-
AzieÈ en Zuidoost-AzieÈ en Noord-Zuidsamenwerking), en              lijke functionaris Ð Handhaving van salarisancieÈnniteit Ð
van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van             Beginsel van gelijke behandeling Ð Exceptie van onwettig-
verzoeksters sollicitatie naar dat ambt, heeft het Gerecht                                       heid)
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: A.                                    (98/C 113/36)
Mair, administrateur, op 19 februari 1998 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   (Procestaal: Frans)
                                                                    In zaak T-146/96, M. De Abreu, ambtenaar van het Hof
1. Verwerpt het beroep.                                             van Justitie van de Europese Gemeenschappen, wonende


title: Zaak T-611/11: Arrest van het Gerecht van 17 maart 2015 — Spa Monopole/BHIM — South Pacific Management (Manea Spa) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Manea Spa — Oudere Benelux-woordmerken en Benelux-beeldmerk SPA en ouder Benelux-woordmerk LES THERMES DE SPA — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/34

         Arrest van het Gerecht van 17 maart 2015 — Spa Monopole/BHIM — South Pacific Management (Manea Spa)
   (Zaak T-611/11) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Manea Spa - Oudere Benelux-woordmerken en Benelux-beeldmerk SPA en ouder Benelux-woordmerk LES THERMES DE SPA - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 146/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu en E. De Gryse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: South Pacific Management (Papeete, Tahiti, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. de La Marnierre en E. Landon, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2011 (gevoegde zaken R 1176/2010-1 en R 1886/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV en South Pacific Management

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 september 2011 (gevoegde zaken R 1176/2010-1 en R 1886/2010-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM en South Pacific Management worden elk verwezen in hun eigen kosten alsook in die van Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: Doorhaling van zaak C-214/90

text:
25 . 11 . 95         | NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 315/ 13
 Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ) en       de Gemeenschap schenden of het milieu op een andere wijze
 18 anderen , vertegenwoordigd door Ph . Sands en M.                schaden, lijnrecht in tegen de situatie in het nationale recht
Hoskins , Barristers bij de balie van Engeland en Wales,           van de Lid-Staten en tegen de algemene ontwikkelingen in
geïnstrueerd door Leigh , Day & Co, Solicitors, domicilie           het internationaal recht. Het verdraagt zich ook niet met de
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van J.-P .                beleidsverklaringen van de Instellingen van de Gemeen
Noesen, advocaat aldaar, Rue des Glacis 18 , tegen de              schap en de Regeringen van de Lid-Staten .
beschikking , op 9 augustus 1995 in zaak T-585/93 tussen
Stichting Greenpeace Council ( Greenpeace International ) en
 18 anderen , en de Commissie van de Europese Gemeen
schappen , ondersteund door het Koninkrijk Spanje, gegeven
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                Doorhaling van zaak C-2 14/90 ( )
Gemeenschappen ( Eerste kamer ).
                                                                                ( 95/C 315/26 )
Requiranten concluderen dat het den Hove behage :
                                                                   De president van de Derde kamer van het Hof van Justitie
 1 . de door het Gerecht van eerste aanleg op 9 augustus           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
     1995 in zaak T-585/93 gegeven beschikking te vernie          27 september 1995 de doorhaling in het register gelast van
     tigen ;                                                       zaak C-2 14/90 ( verzoek om een prejudiciële beslissing ):
2 . het door requiranten ingestelde beroep T-585/93 ont           Agricola d'Arsego SAS tegen Azienda di Stato per gli
     vankelijk te verklaren; en                                    interventi nel Mercato Agricolo ( AIMA ).
3 . de Commissie te verwijzen in de kosten die requiranten         (') PB nr . C 208 van 21 . 8 . 1990 .
     in deze hogere voorziening zijn opgekomen .
Middelen en voornaamste argumenten
Het Gerecht van eerste aanleg heef: artikel 1 73 EG-Verdrag
niet correct uitgelegd en toegepast en de verkeerde criteria                       Doorhaling van zaak C-438/93 ( )
gehanteerd bij bet bepalen , of requiranten door de hande                                     ( 95/C 315/27 )
lingen van de Commissie individueel werden geraakt in de
zin van artikel 173 EG-Verdrag.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Het Gerecht van eerste aanleg heeft een door het Hof van           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Justitie uitsluitend in verband met economische geschilpun        1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-438/93
ten en rechten ontwikkelde rechtspraak toegepast, volgens          ( verzoek om een prejudiciële beslissing ): Adriatica Costru
welke een particulier slechts worden geacht door een              zioni Ancona Sri tegen Ministcro dei Lavori pubblici en
                                                                   Comune di Ancona .
Gemeenschapshandeling individueel te zijn geraakt, indien
hij tot een „ besloten kring " behoort. Het Gerecht van eerste
aanleg heeft bij de toepassing van deze rechtspraak ten            (') PB nr . (.' 18 van 21 . 1 . 1994 .
onrechte geen of onvoldoende rekening gehouden met de
specifieke aard en de specifieke kenmerken van de belangen
betreffende het milieu — en niet betreffende de economie —
die aan het beroep van requiranten ten grondslag liggen .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/94 ( )
Het in de milieuzaken toepassen van de tradtitionele
                                                                                ( 95 /C 315/28 )
rechtspraak inzake het individueel geraakt worden, heeft in
de praktijk tot gevolg, dat particulieren nooit zullen kunnen
opkomen tegen communautaire maatregelen die hun milieu           De president van het Hof van Justitie van de Europese
belangen schaden . Deze zouden daardoor elke rechtsbe            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 augustus
scherming missen .                                                 1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/94 :
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Bovendien gaai: het oordeel , dat artikel 173 EG-Verdrag          Koninkrijk Spanje .
particulieren niet het recht verleent op te komen tegen
Gemeenschapshandelingen die de milieuverplichtingen van            (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .


title: Zaak T-173/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 — Heus/Commissie ( Ambtenaren — Toegang tot intern vergelijkend onderzoek — Kennisgeving van vergelijkend onderzoek — Voorwaarde betreffende anciënniteit in dienst — Beroep tot nietigverklaring — Non-discriminatiebeginsel )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 — Heus/Commissie
   (Zaak T-173/05) (1)

   („Ambtenaren - Toegang tot intern vergelijkend onderzoek - Kennisgeving van vergelijkend onderzoek - Voorwaarde betreffende anciënniteit in dienst - Beroep tot nietigverklaring - Non-discriminatiebeginsel”)
   (2006/C 331/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Martine Heus (Anderlecht, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Primair, vordering tot nietigverklaring van het besluit om verzoekster uit te sluiten van vergelijkend onderzoek COM/PC/O4
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 14 september 1995 in zaak C-396/93 P: H. Henrichs tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening - Artikel 4, leden 4 en 6, van Verordening (Euratom, EGKS, EEG) nr. 2274/87 - Vaststelling van in lid 1 van dat artikel bedoelde vergoeding - Uitsluiting van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekostenverzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen")

text:
28 . 10 . 95          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 286/ 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                        ( Vijfde Kamer)                                                       ( Vijfde Kamer )
                   van 14 september 1995                                                 van 14 september 1995
in zaak C-396/93 P: H. Henrichs tegen Commissie van de               in de gevoegde zaken C-485/93 en C-486/93 ( verzoek van
                Europese Gemeenschappen (')                          de Monomeles Dioikitiko Protodikeio Rodou en de Trime
(„ Hogere voorziening — Artikel 4, leden 4 en 6, van                 les Dioikitiko Protodikeio om een prejudiciële beslissing ):
 Verordening (Euratom, EGKS, EEG) nr. 2274/87 — Vast                              M. Simitzi tegen Gemeente Kos (')
stelling van in lid 1 van dat artikel bedoelde vergoeding —          („ Vrij verkeer van goederen — Belastingregeling voor
Uitsluiting van het gemeenschappelijk stelsel van ziektekos         Dodekanesos — Heffing van gelijke werking als douane
tenverzekering van de ambtenaren van de Europese                          recht — Werking in de tijd van prejudicieel arrest ")
                      Gemeenschappen ")                                                        ( 95/C 286/02 )
                         ( 95/C 286/01 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
                      (Procestaai: Duits)
                                                                     Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de
Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de                        Jurisprudentie van het Hof)
                 Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-396/93 P, H. Henrichs, voormalig tijdelijk                 In de gevoegde zaken C-485/93 en C-486/93 , betreffende
                                                                     een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177 van het
functionaris van de Commissie van de Europese Gemeen
schappen, woonachtig te Sankt Augustin ( Duitsland ), ver           EEG-Verdrag van de Monomeles Dioikitiko Protodikeio
                                                                     Rodou en de Trimeles Dioikitiko Protodikeio Rodou
tegenwoordigd door F. Montag, advocaat te Brussel ,
betreffende hogere voorziening tegen het op 24 juni 1993             ( Griekenland ) in het aldaar aanhangig geding tussen M.
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   Simitzi en Gemeente Kos, om een prejudiciële beslissing over
Gemeenschappen ( Derde Kamer ) in zaak T-92/91 gewezen               de uitlegging van het EEG-Verdrag, met name de artikelen 9 ,
arrest tussen Henrichs en de Commissie (Jurisprudentie               12 , 13 , 16 en 95 daarvan, en van artikel 33 van Zesde
1993 , blz. 11-611 ), en strekkende tot vernietiging van dit         Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
arrest, andere partij bij de procedure : Commissie van de           betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia , bij           staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
gestaan door B. Wagenbaur, advocaat te Brussel ), heeft het          van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond
Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann,            slag ( PB 1977, L 145 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),
kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida                   samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C.
( rapporteur ), D. A. O. Edward en L. Sevón, rechters;               Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward ( rapporteur ), J.-P .
advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier. L. Hewlett,             Puissochet en L. Sevón, rechters ; advocaat-generaal : G.
administrateur, op 14 september 1995 een arrest gewezen              Tesauro; griffier : H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op
waarvan het dictum luidt als volgt:                                   14 september 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                     luidt als volgt :
 1 . Wijst de hogere voorziening af.
                                                                      1 . Een ad valorem-heffing die door een Lid-Staat op uit een
2 . Verwijst requirant in de kosten.                                       andere Lid-Staat ingevoerde goederen wordt toegepast
                                                                           wegens hun binnenkomst in een regio van het grondge
(M PB nr . C 274 van 12 . 10 . 1993 .                                      bied van eerstgenoemde Lid-Staat, is een heffing van
                                                                           gelijke werking als een invoerrecht, ook al wordt zij
                                                                           tevens gelegd op uit een ander deel van dezelfde staat


title: Doorhaling van zaak C-516/04

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/31

         Doorhaling van zaak C-516/04 (1)

   (2005/C 143/59)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 april 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-516/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.

      (1)  PB C 31, van 05.02.2005.


title: Doorhaling van zaak T-143/95

text:
Nr. C 228/26          [ NL |                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              26 . 7. 97
       aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit de                             Doorhaling van zaak T- 143/95 (')
       landen en gebieden overzee ( J ) nietig te verklaren;                                         ( 97/C 228/61 )
2 . de Raad te veroordelen in de kosten van dit geding.                                           (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten                                         De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
                                                                           beschikking van 27 mei 1997 de doorhaling in het register
die in zaak T-163/97 (2 ).
                                                                           gelast van zaak T- 143/95 : W. Haberer tegen Raad van de
(') PB nr. L 151 van 10 . 6 . 1997, blz . 8 .
                                                                           Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
( 2 ) PB nr. C 212 van 12 . 7. 1997, blz . 31 .                            schappen.
                                                                           (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 juni 1995 in de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51/91 DEP en T-52/91 DEP, P. E. Hoyer en C. Smets tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten)

text:
Nr . C 208/24          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               12 . 8 . 95
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 veroordeling van de Commissie om een aantal materiële en
                    VAN EERSTE AANLEG                                  morele schadeposten en, subsidiair, een aantal kosten te
                         van 8 juni 1995                               vergoeden, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer), samengesteld
                                                                       als volgt: R. Schintgen, waarnemend voor de president, R.
in zaak T-554/93 , M. Aharn en 588 anderen tegen Raad van              Garcia-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: B. Pastor,
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                  op 14 juni 1995 een beschikking gegeven waarvan het
                             schappen ( 1 )                            dictum luidt als volgt:
                            (Doorhaling)
                          ( 95/C 208/52 )                              1 ) De zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 worden
                                                                            gevoegd.
                       (Procestaai: Engels)                            2 ) Op het verzoek om wraking van een rechter behoeft niet
                                                                             te worden beslist.
In zaak T-554/93 , M. Aharn en 588 anderen ( Verenigd
Koninkrijk en Ierland ), vertegenwoordigd door E. H.                   3 ) De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.
Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en H. J.
Bronkhorst, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                 4 ) Verzoekers worden in alle kosten verwezen.
geïnstrueerd door Burges Salmon, Solicitors, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.                       (') PB nr . C 33 van 5 . 2 . 1993 , PB nr . C 54 van 25 . 2 . 1993 en PB nr .
                                                                            C 139 van 18 . 5 . 1993 .
Frieden, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62 , tegen Raad
van de Europese Unie (gemachtigden : A. Brautigam en M.
Bishop ) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Rozet en G. Docksey ), betreffende een
verzoek tot nietigverklaring van artikel 8 , lid 2 , onder a ), en
artikel 14, lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 van de                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel aan                                   VAN EERSTE AANLEG
bepaalde producenten van melk of zuivelprodukten die hun                                           van 19 juni 1995
activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen, heeft de           in de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het Gerecht           T-52/91 DEP, P. E. Hoyer en C. Smets tegen Commissie van
op 8 juni 1 995 een beschikking gegeven waarvan het dictum                             de Europese Gemeenschappen f 1 )
luidt als volgt:
                                                                                (Begroting van kosten)
 1 . De naam van alle verzoekers, met uitzondering van                                                95/C 208/54 )
     A. T. E. Saint, C. Murray en M. Craig, wordt doorge
     haald in de lijst van verzoekers in zaak T-554/93 .                                    (Procestaai: Nederlands)
2.   Verzoekers worden verwezen in de kosten .
                                                                       In de zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
                                                                       T-52/91 DEP, P. E. Hoyer, tijdelijk functionaris van de
(•) PB nr . C 338 van 15 . 12 . 1993 .
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Hoeilaart ( België ), en C. Smets, tijdelijk functionaris van de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                       Overijse ( België ), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
                                                                       advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
                    VAN EERSTE AANLEG                                  advocaat aldaar, Grand Rue 31 , tegen Commissie van de
                         van 14 uni 1995                               Europese Gemeenschappen (gemachtigden : J. Currall en H.
in de zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 , E. Lenz en V.
                                                                       van Lier ), betreffende verzoeken om begroting van kosten
                                                                       na de arresten van het Gerecht van 17 maart 1994 in de
Lenz tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                      zaken T-43/91 , T-44/91 , T-51 /91 en T-52/91 , heeft het
                                pen (')
                                                                       Gerecht ( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: J. Bianca
 (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Ontvanke                 relli, kamerpresident, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
                   lijkheid — Beroepstermijn)                          griffier: H. Jung, op 19 juni 1995 een beschikking gegeven
                           ( 95/C 208/53 )                             waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                        1 ) De zaken T-43/91 DEP, T-44/91 DEP, T-51 /91 DEP en
                        (Procestaai: Duits)
                                                                             T-52/91 DEP worden gevoegd.
In de zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 , E. Lenz,                 2 ) De totale bedragen van de kosten die door verzoekers
gewezen ambtenaar van de Commissie van de Europese                           kunnen worden ingevorderd, worden bepaald op
 Gemeenschappen, en V. Lenz, zoon van eerstgenoemde,                         37 500 El., te vermeerderen met de eventueel over dat
 beiden wonende te Osnabrück ( Duitsland ), vertegenwoor                    bedrag verschuldigde BTW.
digd door J. Schacht, advocaat te Hamburg, domicilie
gekozen hebbende te Ettelbrück ( Luxemburg ) bij J.-P .                (M PB nr . C 201 van 31 . 7. 1991 en PB nr . C 205 van 6 . 8 .
 Meyer, Rue du Prince Jean 14, tegen Commissie van de                       1991 .
 Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: G. Valsesia en
 B. Rapp-Jung), betreffende een beroep strekkende tot


title: Zaak C-67/03: Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 83/14                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                             5.4.2003
Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie                    Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 14 fe-
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                   bruari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
                               bliek                                         tussen de Staatssecretaris van Financiën en D. Lipjes
                                                                                (Zaak C-68/03)
                          (Zaak C-67/03)
                                                                                (2003/C 83/25)
                          (2003/C 83/24)
                                                                        De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 14 februari
                                                                        2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        17 februari 2003, in het geding tussen de Staatssecretaris van
                                                                        Financiën en D. Lipjes, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        de navolgende vragen:
op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        1.     Dient artikel 28ter, E, lid 3, van de Zesde richtlijn ( 1) zo
vertegenwoordigd door A. Aresu als gemachtigde.
                                                                               te worden uitgelegd, dat die bepaling slechts ziet op
                                                                               diensten van tussenpersonen waarbij de ontvanger van
                                                                               de dienst een belastingplichtige is in de zin van de richtlijn
                                                                               dan wel een niet-belastingplichtige rechtspersoon in de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                               zin van artikel 28bis van de richtlijn?
                                                                        2.     Zo neen, dient artikel 28ter, E, lid 3, eerste volzin, van de
—      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                               Zesde richtlijn dan in die zin te worden verstaan dat deze
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                               bepaling ertoe strekt dat, indien wordt bemiddeld bij een
       die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/39/EG
                                                                               aan- en verkoop van een lichamelijke zaak tussen twee
       van de Commissie (1) van 8 juni 2000 tot vaststelling
                                                                               particulieren, voor de plaats van de bemiddeling moet
       van een eerste lijst van indicatieve grenswaarden voor
                                                                               worden aangeknoopt bij de plaats van de transactie,
       beroepsmatige blootstelling ter uitvoering van richtlijn
                                                                               als ware die transactie een door een belastingplichtige
       98/24/EG van de Raad (2) betreffende de bescherming
                                                                               verrichte levering of dienst als bedoeld in artikel 8 van de
       van de gezondheid en de veiligheid van werknemers
                                                                               Zesde richtlijn?
       tegen risico’s van chemische agentia op het werk, of
       althans door deze maatregel niet aan de Commissie mee
       te delen, de krachtens artikel 3, lid 1, van deze richtlijn      (1 ) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
                                                                             inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                             over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                    blz. 1), zoals gewijzigd.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoek van de Corte d’Appello di Venezia van 6 novem-
                                                                        ber 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                        tussen Caseificio Cooperativo di Cornedo Soc. Coop. a.r.l.
Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelke de richtlijn wat het                              en Ministerie van Financiën
te bereiken resultaat betreft verbindend is voor de lidstaat, zijn
de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde termijnen voor
                                                                                (Zaak C-69/03)
de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is op 31 december
2001 verstreken, zonder dat de Italiaanse Republiek de nood-
zakelijke bepalingen heeft vastgesteld om aan de richtlijn te                                       (2003/C 83/26)
voldoen.
                                                                        De Corte d’Appello di Venezia heeft bij beschikking van
( 1) PB L 142, van 16.06.2000, blz. 47.                                 6 november 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
( 2) PB L 131, van 5.05.1998, blz. 11.                                  Justitie op 17 februari 2003, in het geding tussen Caseificio
                                                                        Cooperativo di Cornedo Soc. Coop. a.r.l. en Ministerie van
                                                                        Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                        vraag:


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/67

         Gedeeltelijke doorhaling van zaak T-321/03 (1)

   (2004/C 94/173)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 januari 2004 de doorhaling gelast van de namen van verzoekers Arrivé SA, Lambey Moulin des Près SA, Prisma, Jim Peet (Agriculture), Scotts Feeds Ltd, Società Italiana Werisan SpA, Newline Farm Partnerships Ltd, Muratori Srl, Mole Valley Farmers Ltd, Dugdale Nutrition, Hibramer SA, Deshayes Guy, Favre Michel et fils SA, Talian SA, Nutec Ireland, Magic SpA, Progeo SCRL, Acorn Feed Products Ltd, Biomar Ltd, Ferrari Mangimi Srl en Piensos A-90 SA op de lijst van de verzoekers in zaak T-321/03: Juchem GmbH e.a. tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-96/99: Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen I. Chaaban en Bundesanstalt für Arbeit

text:
5.6.1999                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 160/7
     die aanbestedende dienst zelf dan wel van andere aanbe-           2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
     stedende diensten financiële steun van ongeacht welke
     aard ontvangen, waardoor die instellingen in staat zijn in             Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 dan ook van toepassing
     een aanbestedingsprocedure prijzen te bieden die aanzien-              op staatloze werknemers en hun gezinsleden die recht-
     lijk lager zijn dan de prijzen van hun op commerciële basis            streeks vanuit een derde land een lidstaat zijn binnengeko-
     werkende mededingers, in strijd met het beginsel van                   men en binnen de Gemeenschap niet zijn gemigreerd?
     gelijke behandeling van alle inschrijvers en gegadigden in
     een aanbestedingsprocedure?
                                                                       (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
II. Vormt de beslissing van een aanbestedende dienst om in
     een aanbestedingsprocedure zulke instellingen toe te laten,
     een verkapte discriminatie, gelet op het feit dat die
     instellingen die financiële steun ontvangen, zonder uitzon-
     dering de nationaliteit hebben van of zijn gevestigd in de
     lidstaat waarin ook de aanbestedende dienst is gevestigd?
III. Vormt de beslissing van een aanbestedende dienst om in
     een aanbestedingsprocedure zulke instellingen toe te laten,
     gesteld al dat geen discriminatie van de overige inschrijvers     Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
     en gegadigden inhoudt, een beperking van het vrije verkeer        1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     van diensten, die niet verenigbaar is met de bepalingen van                   I. Chaaban en Bundesanstalt für Arbeit
     het EG-Verdrag, in het bijzonder de artikelen 59 e.v.?
                                                                                (Zaak C-96/99)
IV. Mag de aanbestedende dienst overeenkomsten tot dienst-
     verrichting sluiten met instellingen die uitsluitend of
     overwegend in handen zijn van de overheid en die hun                                       (1999/C 160/16)
     diensten uitsluitend of althans overwegend verrichten ten
     behoeve van die aanbestedende dienst of van andere                Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 oktober
     overheidsinstellingen, zonder voor die dienstverrichting          1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     een aanbestedingsprocedure te openen overeenkomstig               17 maart 1999, in het geding tussen I. Chaaban en Bundesan-
     Richtlijn 92/50/EEG van de Raad (1), waarin commercieel           stalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
     werkende inschrijvers kunnen meedingen?                           schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                       navolgende vragen:
(1) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.
                                                                       1. Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
                                                                            1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
                                                                            regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
                                                                            hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
                                                                            plaatsen (1), van toepassing op staatlozen en hun gezinsle-
                                                                            den, wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie
                                                                            van het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 fe-
                                                                            bruari 1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
Verzoek van het Bundessozialgericht van 15 oktober
1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
              M. Khalil en Bundesanstalt für Arbeit
                                                                            Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 dan ook van toepassing
                           (Zaak C-95/99)                                   wanneer de staatloze en zijn echtgenote die de nationaliteit
                                                                            van een derde land bezit, en hun gezinsleden rechtstreeks
                          (1999/C 160/15)                                   vanuit een derde land een lidstaat zijn binnengekomen en
                                                                            binnen de Gemeenschap niet zijn gemigreerd?
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 15 ok-               3. Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
tober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
17 maart 1999, in het geding tussen M. Khalil en Bundesanstalt
für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-               Moet een gezinsbijslag zoals de kinderbijslag krachtens
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              het Bundeskindergeldgesetz ook dan worden toegekend,
vragen:                                                                     wanneer alleen de echtgenoot die de nationaliteit van een
                                                                            derde land bezit, werknemer is, terwijl de staatloze andere
                                                                            echtgenoot, aan wie hij zijn recht ontleent, zelf geen
1. Is Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                 werknemer is?
     1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
     regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
                                                                       (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
     plaatsen (1), van toepassing op staatlozen en hun gezinsle-
     den, wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie
     van het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 fe-
     bruari 1992, geen recht op vrij verkeer hebben?


title: Zaak T-37/06: Beroep ingesteld op  7 februari 2006  — MEGGLE tegen BHIM

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/16

         Beroep ingesteld op 7 februari 2006 — MEGGLE tegen BHIM
   (Zaak T-37/06)
   (2006/C 96/31)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekster: MEGGLE Aktiengesellschaft (Wasserburg a. Inn, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Raab, Rechtsanwalt)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Clover Corporation Limited (North Sydney, Australië)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 november 2005 alsmede de beslissing van de oppositieafdeling van de afdeling Merken van het Bureau van 30 september 2004 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Clover Corporation Limited

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „HiQ met klaverblad” voor waren van de klassen 5, 29 en 30 (nr. 2 171 114)
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits beeldmerk „klaverblad” voor waren van de klassen 1, 3, 5, 29, 30, 31, 32 en 33 (nr. 980 458) en Duits beeldmerk „klaverblad” voor waren van de klassen 1, 3, 5, 29, 30, 31, 32, 33 (nr. 396 52 600)
   Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) aangezien er gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat. De betrokken merken stemmen in hoge mate overeen en de oudere merken bezitten groot onderscheidend vermogen. Schending van artikel 74, lid 1, eerste en tweede volzin, van verordening nr. 40/94 doordat het Bureau zijn verplichting tot onderzoek van de aangevoerde feiten niet is nagekomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak C-228/00: Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 259/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9.9.2000
                    ARREST VAN HET HOF                                     Beroep, op 7 juni 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
                                                                                land
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Zaak C-228/00)
                         van 15 juni 2000
                                                                                (2000/C 259/07)
in zaak C-13/99 P: TEAM Srl tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                           7 juni 2000 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland
(Hogere voorziening — PHARE-programma — Besluit tot                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
annulering van aanbesteding en aankondiging van nieuwe                     woordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, domicilie
aanbesteding — Beroep tot schadevergoeding — Bepaling                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
van voor vergoeding in aanmerking komende schade —                         van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
Oorzakelijk verband — Maatregelen tot organisatie van de
          procesgang — Maatregelen van instructie)
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          (2000/C 259/06)
                                                                           1)    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
                                                                                ongerechtvaardigde bezwaren te maken tegen bepaalde
                                                                                overbrengingen van afvalstoffen naar andere lidstaten, de
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
                        (Procestaal: Italiaans)                                  krachtens artikel 7, leden 2 en 4, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 259/93 (1) van de Raad van 1 februari 1993 betreffen-
                                                                                de toezicht en controle op de overbrenging van afvalstof-
                                                                                fen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap;
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           2)    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
In zaak C-13/99 P, TEAM Srl, gevestigd te Rome, aanvankelijk
vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M. Roberti, advoca-
ten te Napels, vervolgens door F. Caruso, advocaat te Napels,              Middelen en voornaamste argumenten
Via Santa Teresa a Chiaia 39, betreffende hogere voorziening
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde
kamer) van 29 oktober 1998, TEAM/Commissie (T-13/96,                       De Commissie betoogt, dat het beleid van de bevoegde
Jurispr. blz. II-4073), strekkende tot vernietiging van dat arrest,        autoriteiten van de deelstaten Nordrhein-Westfalen, Baden-
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese                  Württemberg, Niedersachsen en Rheinland-Pfalz niet in over-
Gemeenschappen (gemachtigden: M.-J. Jonczy en L. Gussetti),                eenstemming is met Verdrag. Dit beleid komt tot uiting in
heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón,           ministeriële verordeningen en in beschikkingen van de bevoeg-
president van de Eerste kamer, waarnemend voor de president                de autoriteiten. In de betrokken concrete gevallen is bezwaar
van de Vijfde kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann (rapporteur),               gemaakt in de zin van artikel 4 van verordening (EEG)
H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:                  nr. 259/93 tegen bepaalde voorgenomen overbrengingen van
F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 15 juni             gemengde afvalstoffen voor gebruik als brandstof in de
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                Belgische cementindustrie. Dit is volgens de Commissie een
                                                                           van de handelingen op het gebied van de nuttige toepassing
                                                                           als vermeld in bijlage II B bij richtlijn 75/442 (2), te weten
1)    Wijst de hogere voorziening af.                                      „hoofdgebruik als brandstof of als ander middel voor ener-
                                                                           gieopwekking” (R 9). De beschrijving van de wijze van nuttige
                                                                           toepassing in punt R 9 van bijlage II B bevat geen kwantitatieve
2)    Verwijst TEAM Srl in de kosten.                                      criteria om te bepalen, of een afvalstof als brandstof dient of
                                                                           niet; er wordt enkel gesproken van hoofdgebruik. Uit artikel 3,
                                                                           lid 1, sub b-i, van de richtlijn valt niet af te leiden, dat
                                                                           verbranding van afvalstoffen slechts een nuttige toepassing is,
(1) PB C 71 van 13.3.1999.                                                 wanneer het hoofddoel de opwekking van energie is of
                                                                           wanneer de afvalstoffen een bepaalde minimum calorische
                                                                           waarde heeft. Evenmin kan uit de richtlijn worden afgeleid, dat
                                                                           voor gebruik als energiebron vereist is, dat verbranding een
                                                                           gelijkwaardig nut oplevert ten opzichte van recycling van de
                                                                           stoffen.
 ---pagebreak--- 9.9.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 259/5
Anders dan de Bondsrepubliek Duitsland meent, is het gehalte         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage als volgt te
aan verontreinigingen van de verschillende bestanddelen van          beslissen:
het verbrande afval niet van belang voor de kwalificatie van de
verbranding als nuttige toepassing of verwijdering. Volgens
artikel 4 van richtlijn 75/442 moeten de lidstaten weliswaar
ervoor zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van       1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door
de afvalstoffen zonder gevaar voor de gezondheid van de mens               de artikelen 107, eerste lid, 108, eerste lid, onder h, 109,
en zonder schade voor het milieu plaatsvindt, maar verder                  en 111, lid 1, onder a van de Wegenverkeerswet 1994 en
bevat deze bepaling geen nuttige indicaties voor de afbakening             artikel 100 van het Reglement Rijbewijzen goed te keuren,
van nuttige toepassing en verwijdering. Van belang in dit                  niet voldaan heeft aan zijn verplichtingen krachtens de
verband is de systematiek van verordening 259/93: de bevoeg-               artikelen 1, tweede lid; 6, eerste lid, onder c, en van
de autoriteiten van zowel de lidstaat van verzending als van               bijlage III, punt 4, van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad
ontvangst kunnen op de aangegeven gronden bezwaar maken                    van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237
tegen de overbrenging van afvalstoffen. Het gehalte aan                    van 24 augustus 1991, blz. 1), en daarmee aan zijn
verontreinigingen of de naleving van emissienormen behoort                 verplichtingen voortvloeiende uit het EG-verdrag;
volgend de verordening niet tot de gronden voor bezwaar. De
verplichtingen van artikel 4 van de verordening zijn op elke
lidstaat van toepassing binnen diens grondgebied, ongeacht de
wijze van overbrenging.
                                                                     2.    het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten
                                                                           van de procedure.
Voorts is de Commissie van mening, dat de lidstaten geen
criteria mogen invoeren die ertoe leiden, dat de bepalingen van
de richtlijn over de afbakening van de soorten van gebruik
worden doorkruist. Het is juist, dat het door de geldende
redactie van richtlijn 75/442 in concrete gevallen kan zijn de
grens te trekken tussen nuttige toepassing en verwijdering. De
diensten van de Commissie werken op dit moment echter aan            Middelen en voornaamste argumenten
andere oplossingen; deze zullen in richtlijn 75/442 worden
opgenomen door middel van technische aanpassing van de
bijlagen op basis van artikel 17.
                                                                     —     Schending van artikel 1, tweede lid, van Richtlijn 91/439
                                                                           door het invoeren van een verplichte en systematische
(1) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1.                                          registratie na een jaar na vestiging in Nederland: Uit doel
(2) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47.                                       en strekking van artikel 1, eerste lid, van de richtlijn,
                                                                           alsook uit de gebruikelijke betekenis van de bewoording
                                                                           van artikel 1, tweede lid van de richtlijn, volgt dat door
                                                                           een andere lidstaat afgegeven rijbewijzen zonder enige
                                                                           formaliteit door de autoriteiten van de lidstaat van
                                                                           ontvangst moeten worden erkend. De houder van een
                                                                           volgens Europees model afgegeven rijbewijs is niet meer
                                                                           verplicht dit bij vestiging in een andere lidstaat in te
                                                                           ruilen. Dit bespaart de houder administratieve lasten bij
                                                                           vestiging en uiteraard ook bij eventuele terugkeer naar de
                                                                           lidstaat waar het rijbewijs is verleend, of ook bij een
Beroep, op 20 juni 2000 ingesteld door Commissie van                       volgende verhuizing naar een derde lidstaat. Om bij het
de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Ne-                        vermijden van dergelijke belemmeringen effectief te zijn
                            derlanden                                      moet de in artikel 1, tweede lid, voorziene onderlinge
                                                                           erkenning „zonder enige formaliteit” (1) plaatsvinden. De
                                                                           onderlinge erkenning zonder enige formaliteit doet zich
                        (Zaak C-246/00)                                    onder de (Nederlandse) Wegenverkeerswet 1994 slechts
                                                                           voor als de houder zich voor minder dan een jaar in
                                                                           Nederland vestigt. Rijbewijzen die niet binnen het eerste
                        (2000/C 259/08)                                    jaar na vestiging zijn geregistreerd, zijn niet meer geldig
                                                                           voor gebruik in Nederland. Het besturen van een voertuig
                                                                           in Nederland met een dergelijk rijbewijs staat gelijk aan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    het besturen zonder rijbewijs. In feite heeft Nederland de
is op 20 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk der                   door richtlijn 80/1263 voorziene maar door overwe-
Nederlanden door Commissie van de Europese Gemeenschap-                    ging 9 van richtlijn 91/439 en rechtsoverweging 26 van
pen, vertegenwoordigd door mevrouw M. Wolfcarius, juri-                    het Skanavi-arrest gehekelde plicht tot omwisseling ver-
disch adviseur, en H.M.H. Speyart, lid van haar juridische                 vangen door een plicht tot registreren. Een en ander is in
dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                    strijd met het stelsel van wederzijdse erkenning van door
Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz, vertegen-                  de lidstaten afgegeven rijbewijzen, zoals neergelegd in
woordiger van de juridische dienst, Centre Wagner,                         artikel 1, tweede lid, van richtlijn 91/439.


title: Arrest van het Hof (voltallige zitting) van 12 oktober 2004 in zaak C-222/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Peter Paul, Cornelia Sonnen-Lütte, Christel Mörkens tegen Bundesrepublik Deutschland (Kredietinstellingen — Depositogarantiestelsels — Richtlijn 94/19/EG — Richtlijnen 77/780/EEG, 89/299/EEG en 89/646/EEG — Controlemaatregelen door bevoegde autoriteit ter bescherming van deposant — Aansprakelijkheid van toezichthoudende autoriteit voor door gebrekkig toezicht veroorzaakte schade)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/7

      ARREST VAN HET HOF

   (voltallige zitting)
   van 12 oktober 2004
   in zaak C-222/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Peter Paul, Cornelia Sonnen-Lütte, Christel Mörkens tegen Bundesrepublik Deutschland (1)

   (Kredietinstellingen - Depositogarantiestelsels - Richtlijn 94/19/EG - Richtlijnen 77/780/EEG, 89/299/EEG en 89/646/EEG - Controlemaatregelen door bevoegde autoriteit ter bescherming van deposant - Aansprakelijkheid van toezichthoudende autoriteit voor door gebrekkig toezicht veroorzaakte schade)
   (2004/C 300/14)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-222/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland), bij beslissing van 16 mei 2002, ingekomen bij het Hof op 17 juni 2002, in de procedure Peter Paul, Cornelia Sonnen-Lütte, Christel Mörkens tegen Bundesrepublik Deutschland, heeft het Hof (voltallige zitting), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken en N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 12 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Wanneer de schadeloosstelling van de deposanten waarin richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels voorziet, is gegarandeerd, mag artikel 3, leden 2 tot en met 5, daarvan niet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale bepaling volgens welke de taken van de nationale autoriteit die toezicht houdt op de kredietinstellingen, enkel in het algemeen belang worden vervuld, wat naar nationaal recht uitsluit dat particulieren vergoeding kunnen vorderen van de door gebrekkig toezicht van deze autoriteit veroorzaakte schade.

               2)

               De Eerste richtlijn (77/780/EEG) van de Raad van 12 december 1977 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, richtlijn 89/299/EEG van de Raad van 17 april 1989 betreffende het eigen vermogen van kredietinstellingen, en de Tweede richtlijn (89/646/EEG) van de Raad van 15 december 1989 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, alsmede tot wijziging van richtlijn 77/780, verzetten zich niet tegen een nationale bepaling volgens welke de taken van de nationale autoriteit die toezicht houdt op de kredietinstellingen, enkel in het algemeen belang worden vervuld, wat naar nationaal recht uitsluit dat particulieren vergoeding kunnen vorderen van de door gebrekkig toezicht van deze autoriteit veroorzaakte schade.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk (Zaak C-340/96)

text:
Nr. C 370/6         I NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7 . 12 . 96
     betaalde belasting, maar uitsluitend met een mogelijk                           Richtlijn 80/778/EEG, voor zover de maximaal toe
     lager belastingtegoed, aan de aan de Lid-Staten opge                           laatbare concentraties voor verscheidene parameters
     dragen doelstelling om dubbele belasting te vermijden ?                         in de richtlijn worden overschreden;
— Moet artikel 48 van het Verdrag aldus worden uitge                    — het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten .
     legd, dat het zich ertegen verzet, dat onderdanen van
     een Lid-Staat die als grensarbeider werkzaam zijn in een
     andere Lid-Staat, wegens een mechanisme van een be                 Middelen en voornaamste argumenten
     lastingtegoed van het soort als voorzien in het Frans
     Duits belastingverdrag, zwaarder worden belast dan                  De redenen waarom de Commissie van mening is dat het
     personen die hun beroepsactiviteit in hun woonstaat                 Verenigd Koninkrijk de richtlijn onjuist toepast, kunnen
     uitoefenen ?                                                        worden samengevat als volgt:
                                                                         — het ziet niet toe op de naleving van de vereisten van de
                                                                              richtlijn door de waterleidingbedrijven, door van deze
                                                                              bedrijven „ verbintenissen " te aanvaarden, en
Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 7 oktober
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 — het verzekert niet dat de kwaliteit van het in verschil
Ignazio Messina & c. SpA en Amministrazione delle                             lende delen van het Verenigd Koninkrijk geleverde wa
                      Finanze dello Stato                                     ter in overeenstemming is met de vereisten van de richt
                        ( Zaak C-338/96 )                                     lijn .
                           ( 96/C 370/ 13 )
                                                                         (') Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende
                                                                             de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water ( PB
Het Tribunale civile di Genova heeft bij beschikking van                     nr. L 229 van 30 . 8 . 1 980, blz . 11 ).
7 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
titie op 14 oktober 1996, in het geding tussen Ignazio Mes
sina & c. SpA en Amministrazione delle Finanze dello Stato,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over vragen welke iden
                                                                         Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van
tiek zijn aan die in gevoegde zaken C-279/96, C-280/96 en
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
C-282/96 0 ).                                                                                land
(M PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 , blz. 3 .                                                       ( Zaak C-341/96 )
                                                                                ( 96/C 370/ 15 )
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 15 oktober 1996 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
Beroep, op 15 oktober 1996 ingesteld door Commissie van                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
  de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk                   pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juridi
                        ( Zaak C-340/96 )                                sche dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                           ( 96/C 370/ 14 )                              C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                                                                         Wagner, Kirchberg.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Verenigd Ko                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
ninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen, vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch                      1 . vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
hoofdadviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                        niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en be
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Cen                 stuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn
tre Wagner.                                                                   voor het volgen van Richtlijn 93/36/EEG van de Raad
                                                                              van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de pro
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              cedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
                                                                              voor leveringen ('), de krachtens artikel 189 , derde ali
— vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk de krachtens                    nea, EG-Verdrag juncto artikel 34, lid 1 , van die richt
     het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nage                 lijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     komen,
                                                                         2 . subsidiair, vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duits
     — door niet, via aanvaarding van verbintenissen, toe te                  land niet heeft voldaan aan haar verplichting om de ter
         zien op de naleving van de vereisten van Richtlijn                   omzetting van de richtlijn getroffen maatregelen onver
          80/778/EEG (!) door de waterleidingbedrijven,                       wijld aan de Commissie mee te delen;
     — door daarbij niet te verzekeren dat het in verschil
         lende delen van het Verenigd Koninkrijk geleverde               3 . de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de proce
         water in overeenstemming is met de vereisten van                     dure te verwijzen .