title: Zaak C-215/99: Verzoek van het Landesgericht Feldkirch als Arbeits- und Sozialgericht van 16 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. Jauch en de Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter

text:
7.8.1999              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/23
Verzoek van het Landesgericht Feldkirch als Arbeits- und                   nr. 448, van 23 december 1998, juncto artikel 13, lid 2,
Sozialgericht van 16 maart 1999 om een prejudiciële                        van D.P.R. nr. 641/1972; waarbij genoemd artikel 11 de
beslissing in het geding tussen F. Jauch en de Pensionsver-                werkingssfeer van de vervaltermijn van drie jaar met
                sicherungsanstalt der Arbeiter                             terugwerkende kracht heeft verruimd tot onverschuldigd
                                                                           betaalde belastingen, terwijl die werkingssfeer in genoemd
                                                                           artikel 13, lid 2, volgens de betekenis van de woorden in
                         (Zaak C-215/99)
                                                                           hun context, uitdrukkelijk was beperkt tot de „teruggave
                                                                           van bij vergissing betaalde belastingen”, waardoor niet
                         (1999/C 226/37)                                   alleen de belanghebbenden, maar ook alle rechters ten
                                                                           gronde die bepaling in die zin gingen uitleggen?
Het Landesgericht Feldkirch als Arbeits-und Sozialgericht heeft
                                                                           Kortom, staat het rechtszekerheidsbeginsel toe, dat de
bij beschikking van 16 maart 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                           nationale rechter — zowel thans als voor het verleden —
het Hof van Justitie op 7 juni 1999, in het geding tussen
                                                                           een vervaltermijn toepast op grond van een bepaling die
F. Jauch en de Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, het
                                                                           volgens de gewone betekenis van de bewoordingen ervan
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                           niet geldt voor het litigieuze geval?
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      2. Moeten de artikelen 10 en 12, lid 1, sub e, van richtlijn
Is het in strijd met artikel 19, lid 1, van verordening (EEG)              (EEG) 60/335 (2) aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971(1) betreffende de                 staan aan de invoering een nationale regeling als die welke
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers                de Italiaanse wetgever bij artikel 11, leden 1 en 2, van wet
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen              nr. 448/1998 heeft ingevoerd, die a posteriori bepaalt, dat
de Gemeenschap verplaatsen, in de thans geldende versie, dat               op de bedragen die moeten worden teruggegeven omdat
voor het recht op Pflegegeld (verzorgingsuitkering) ingevolge              zij onverschuldigd als jaarlijkse belasting zijn betaald, een
het Bundespflegegeldgesetz (BPGG), BGBl 110/1993, in de                    forfaitair bedrag in mindering wordt gebracht voor de
thans geldende versie, als voorwaarde wordt gesteld, dat de                inschrijving in het register van de ondernemingen (dat
hulpbehoevende zijn gewone verblijfplaats in Oostenrijk heeft?             destijds werd bijgehouden op de griffie) van vennootschap-
                                                                           pelijke handelingen waarvoor elke vennootschap reeds het
                                                                           in de nationale regeling vastgestelde bedrag had betaald?
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.
                                                                           Kortom mag de nationale wetgever, gelet op genoemde
                                                                           richtlijn, a posteriori en bij wege van een zogenoemd
                                                                           interpretatieve wet, een tweede maal belasting vorderen?
                                                                      (1) Jurispr. blz. I-3249.
                                                                      (2) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Verzoek van het Tribunale di Milano (Sezione I civile)
van 15 mei 1999 om een prejudiciële beslissing in het
aldaar aanhangig geding tussen Ricardo Prisco Srl en Am-
            ministrazione delle Finanze dello Stato
                         (Zaak C-216/99)                              Beroep, op 8 juni 1999 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                         (1999/C 226/38)
                                                                                (Zaak C-217/99)
Bij beschikking van 15 mei 1999 (ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 7 juni daaraanvolgend) heeft het                                        (1999/C 226/39)
Tribunale di Milano (Sezione I civile) in het aldaar aanhangig
geding tussen Ricardo Prisco Srl en Amministrazione delle
Finanze dello Stato, het Hof van Justitie van de Europese             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over           op 8 juni 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld door
de navolgende vragen:                                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door haar juridisch adviseur H. van Lier als gemachtigde,
1. Staan de beginselen van rechtszekerheid en rechtsbescher-          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
     ming — die, zoals het Hof van Justitie in het arrest van         Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
     21 juni 1988 in zaak 267/86 (1)en in andere arresten heeft
     geoordeeld, met betrekking tot materies die aan het              De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     gemeenschapsrecht zijn onderworpen, een ondubbelzin-             dat het den Hove behage:
     nige regeling van de lidstaten vereisen, die de belangheb-
     benden op duidelijke en nauwkeurige wijze in kennis stelt        — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in artikel 6,
     van hun rechten en plichten en de nationale rechter in staat          § 1, 1o, van het koninklijk besluit van 3 maart 1992
     stelt deze te handhaven — alsmede het communautaire                   betreffende het in de handel brengen van nutriënten
     evenredigheidsbeginsel eraan in de weg dat de lidstaat zich           en van voedingsmiddelen waaraan nutriënten werden
     beroept op een nationale regeling inzake verval van recht             toegevoegd, te bepalen dat de etikettering van die produc-
     als die welke voortvloeit uit artikel 11, lid 2, van de wet           ten het in artikel 4 van dat koninklijk besluit bedoelde


title: Zaak T-103/99: Beroep, op 27 april 1999 ingesteld door Associazione delle Cantine sociali venete tegen Europese ombudsman en Europees Parlement

text:
17.7.1999             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 204/39
Beroep, op 27 april 1999 ingesteld door Associazione                    Opgemerkt zij in dit verband, dat volgens het besluit inzake de
delle Cantine sociali venete tegen Europese ombudsman                   toegang tot documenten van de Commissie het beroep op de
                   en Europees Parlement                                ombudsman een van „beroepsmogelijkheden” is wanneer een
                                                                        Europese instelling een verzoek om toegang afwijst. De
                                                                        werkzaamheden van de ombudsman kunnen evenwel geens-
                        (Zaak T-103/99)                                 zins worden gelijkgesteld met een gewone aanbeveling of met
                                                                        een advies van een andere instelling.
                        (1999/C 204/96)
                      (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 april 1999 beroep tegen Europese ombuds-
man en Europees Parlement ingesteld door Associazione delle
Cantine sociali venete, vertegenwoordigd door I. Cacciavillani
en A. Cimino, advocaten te Venetië en te Padua, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Lorang, advocaat                   Beroep, op 12 mei 1999 ingesteld door N. Martinez
aldaar, Rue Albert I 51.                                                Paramo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-117/99)
— krachtens artikel 175 EU-Verdrag vast te stellen en te
    verklaren dat de Europese ombudsman ten onrechte heeft
    nagelaten te handelen op een — onder meer — door                                           (1999/C 204/97)
    verzoekster op 3 juni 1997 ingediend (en op 9 juni 1997
    ingekomen) verzoek om tussenkomst in een geval van
    weigering door de Commissie van de EG om toegang te
    verlenen tot een aantal documenten;
                                                                                (Procestaal: Frans)
— kosten en honoraria als naar recht.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 12 mei 1999 beroep tegen Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                      de Europese Gemeenschappen ingesteld door N. Martinez
                                                                        Paramo, J.-M. Venineaux, M. Luyckx, wonende te Brussel,
                                                                        R. Moys, wonende te Kent (Verenigd Koninkrijk), I. Van Lierde,
Verzoekster komt op tegen de weigering van de Europese                  J.-P. Richard, R. Harding, M. Izquierdo, H. Weber, M. Buckley,
Ombudsman om te handelen op haar verzoek om tussenkomst                 A. Sodro, J.-M. Marenne, L. W. Marchand, C. Calamia, wonen-
in een geval van weigering door de Commissie om toegang te              de te Brussel, A. Vakalopoulou, wonende te Luxemburg,
verlenen tot de documenten betreffende de procedure die de              L. Malinconico, T. Nibelle, M. Horgan, M. Jadot, K. Chaffi,
deze laatste heeft gevolgd bij het bepalen van de „verplichte           H. Lefeuvre wonende te Brussel, M. Magliulo, wonende te
distillatie 1993/1994”.                                                 Longwy (Frankrijk), B. Bertrand, M.-I. Miot, C. Cloquette,
                                                                        N. Pellegrino, V. Pechlivanidou, wonende te Brussel, en B. S.
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster schending            Magee, wonende de Gonderange (Luxemburg), vertegenwoor-
van                                                                     digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, Raio
— artikel 3 van besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van het                du Fort Rheinsheim 2.
    Europees Parlement van 9 maart 1994 inzake het statuut
    van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden
    voor de uitoefening van zijn ambt;                                  Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— artikel 138 E EU-Verdrag; alsmede                                     — nietig te verklaren de procedure en de examens van intern
                                                                             vergelijkend onderzoek COM/T/A/2/98 betreffende de
— besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie van                       benoeming in vaste dienst van de tijdelijke functionarissen
    8 februari 1994 inzake de toegang tot documenten van de                  van categorie A met het oog op het vormen van een
    Commissie.                                                               reserve van hoofdadministrateurs, administrateurs en ad-
                                                                             junct-administrateurs;
Zij stelt dienaangaande inzonderheid, dat de ombudsman in
casu zijn ambt niet heeft uitgeoefend en, ook al is er reeds heel       — nietig te verklaren de procedure en de examens van intern
wat tijd verstreken en is hem een aanmaning gestuurd, waarop                 vergelijkend onderzoek COM/T/B/2/98 betreffende de be-
hij overigens niet eens heeft geantwoord, geen enkel onder                   noeming in vaste dienst van de tijdelijke functionarissen
zijn bevoegdheid vallend besluit en/of initiatief heeft genomen              van categorie B met het oog op het vormen van een reserve
waar verzoekster hem om had verzocht.                                        van hoofdassistenten, assistenten en adjunct-assistenten;


title: Zaak T-344/17: Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Latam Airlines Group en Lan Cargo/Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/65

         Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Latam Airlines Group en Lan Cargo/Commissie
   (Zaak T-344/17)
   (2017/C 239/77)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Latam Airlines Group SA (Santiago, Chili), Lan Cargo SA (Santiago) (vertegenwoordigers: B. Hartnett, barrister, O. Geiss, advocaat, en W. Sparks, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht) nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op verzoeksters;

               —

               daarenboven of subsidiair, de aan verzoeksters opgelegde boetes verlagen; en

               —

               verweerster verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zeven middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht heeft geschonden door het tegen verzoeksters aangevoerde bewijs verkeerd uit te leggen, door artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst, alsmede artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer verkeerd toe te passen en door een ontoereikende motivering te geven bij de aansprakelijkstelling van verzoeksters voor de inbreuk, voor zover die betrekking heeft op de veiligheidstoeslag en het niet-betalen van commissie.

                           —

                           Volgens verzoeksters heeft de Commissie ten onrechte vastgesteld dat zij zich bewust waren van de mededingingsbeperkende aard van hun handelen aangaande de veiligheidstoeslag en het niet-betalen van commissie.

                           —

                           Verder stellen verzoeksters dat deze onderdelen van de enkele en voortdurende inbreuk niet zijn te scheiden van de overige onderdelen van die inbreuk en derhalve moet het bestreden besluit in zijn geheel worden vernietigd.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht heeft geschonden door het tegen verzoeksters aangevoerde bewijs verkeerd uit te leggen, de relevante bepalingen verkeerd toe te passen en een ontoereikende motivering te geven bij de vaststelling dat verzoeksters hadden deelgenomen aan de inbreuk aangaande de brandstoftoeslag.

                           —

                           Verzoeksters voeren aan dat de Commissie niet rechtens genoegzaam heeft bewezen dat zij deel hebben genomen aan de vermeende inbreuk voor zover het de brandstoftoeslag betreft.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat de ontvangen persberichten hen niet bewust hebben gemaakt van het bestaan van het kartel.

                           —

                           Verzoeksters stellen tot slot dat de beperkte hoeveelheid bewijs omtrent hun contacten met andere vrachtvervoerders geen enkel mededingingsbeperkend gedrag van hen aantoont en evenmin laat zien dat zij van het mededingingsbeperkende gedrag van andere vrachtvervoerders wisten of dit konden hebben voorzien.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk heeft geschonden door vast te stellen dat verzoeksters aansprakelijk waren voor inbreuken op de routes die zijn aangeduid in artikel 1, leden 1, 3 en 4, van het bestreden besluit, en dat de Commissie geen toereikende motivering heeft gegeven.

                           —

                           Verzoeksters voeren aan dat de Commissie hen ten onrechte heeft opgenomen in artikel 1, leden 1, 3 en 4, van het bestreden besluit waarin de aansprakelijkheid wordt vastgelegd, aangezien de verjaringstermijn was verstreken.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat de Commissie niet bevoegd is om hen met betrekking tot routes binnen de EER aansprakelijk te stellen voor een inbreuk op artikel 101 VWEU begaan voor 1 mei 2004, en voor een inbreuk op artikel 53 van de EER-Overeenkomst begaan voor 19 mei 2005.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat de Commissie niet bevoegd is om hen aansprakelijk te stellen voor een inbreuk inzake de routes tussen de EU en Zwitserland.

                           —

                           Verzoeksters voeren tot slot aan dat door de bovenvermelde vaststellingen het ne-bis-in-idem-beginsel is geschonden.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk heeft geschonden door vast te stellen dat het vermeende kartel bestond, en dat de Commissie geen toereikende motivering heeft gegeven.

                           —

                           Verzoeksters voeren aan dat voor de vaststelling van de Commissie dat zij heeft deelgenomen aan het vermeende kartel het bewijs ontbreekt.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat deze vaststelling is gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat de inbreuk gevolgen had op alle routes.

                           —

                           Verzoeksters stellen voorts dat de Commissie met het besluit haar bevoegdheden te buiten is gegaan en dat dit heeft geleid tot onduidelijkheid omtrent de geografische omvang van de vermeende inbreuk.

                           —

                           Verzoeksters voeren tot slot aan dat hierdoor in de weergave van de strekking tegenstrijdigheden zijn ontstaan tussen de gronden en het dispositief ervan, waardoor verzoeksters de aard en omvang van de vermeende inbreuk niet uit het besluit konden opmaken.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk heeft geschonden door vast te stellen dat het vermeende gedrag één enkele en voortdurende inbreuk vormde, en dat de Commissie geen toereikende motivering heeft gegeven.

                           —

                           Verzoeksters voeren aan dat het gedrag in kwestie niet één enkel mededingingsbeperkend doel had.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat het gedrag in kwestie geen betrekking had op één enkel product of één enkele dienst.

                           —

                           Verzoeksters stellen voorts dat het gedrag in kwestie niet steeds dezelfde ondernemingen betrof.

                           —

                           Verzoeksters betogen verder dat de vermeende inbreuk niet één enkele aard had.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat de onderdelen van de vermeende inbreuk niet naast elkaar zijn beoordeeld.

                           —

                           Verzoeksters betogen tot slot dat de Commissie onvoldoende bewijs heeft geleverd en heeft nagelaten te onderzoeken of het niet-betalen van commissie krachtens artikel 101, lid 3, VWEU was toegestaan.

               6.

               Het zesde middel is eraan ontleend dat de Commissie verzoeksters verdedigingsrechten heeft geschonden en geen toereikende motivering heeft gegeven.

                           —

                           Verzoeksters voeren aan dat zij niet hebben kunnen reageren op de vaststelling van de Commissie dat zij wisten van de inbreuk inzake de veiligheidstoeslag en het niet-betalen van commissie.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat de Commissie nieuwe beweringen heeft aangevoerd om haar vaststelling van het vermeende kartel te onderbouwen.

                           —

                           Verzoeksters stellen voorts dat de Commissie zich baseert op bewijs dat niet tegen hen mag worden aangevoerd.

                           —

                           Verzoeksters betogen voorts dat tegenstrijdigheden tussen de gronden van het bestreden besluit en het dispositief een ontoereikende motivering tot gevolg hebben.

                           —

                           Verzoeksters voeren tot slot aan dat zij geen gelegenheid heeft gehad haar visie te geven op de beslissing om na de mededeling van punten van bezwaar 13 vervoerders en 3 onderdelen van de inbreuk verder buiten het onderzoek te laten en dat de Commissie die beslissing niet heeft gemotiveerd.

               7.

               Het zevende middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en het recht kennelijk heeft geschonden bij de berekening van de geldboete van verzoeksters, en dat zij geen toereikende motivering heeft gegeven.

                           —

                           Verzoeksters voeren aan dat is nagelaten onderscheid te maken tussen de onderlinge afstemming over definitieve prijzen en onderlinge de afstemming met betrekking tot onderdelen van prijzen.

                           —

                           Verzoeksters voeren verder aan dat geen rekening is gehouden met het beperkte gezamenlijke marktaandeel van de geadresseerden en evenmin met reguleringseisen in de onderhavige bedrijfstak.

                           —

                           Verzoekster voeren verder aan dat de Commissie hun handelwijze hetzelfde heeft behandeld als het veel ernstigere gedrag van andere geadresseerden, waaronder de „harde kern”.

                           —

                           Verzoeksters stellen tot slot dat is nagelaten rekening te houden met hun beperktere deelname aan de inbreuk vergeleken met andere geadresseerden die op grond van verzachtende omstandigheden eveneens een boeteverlaging kregen.


title: Zaak T-484/09: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — McLoughney/BHIM — Kern (Powerball) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Powerball — Ouder niet-ingeschreven woordmerk POWERBALL — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/13

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — McLoughney/BHIM — Kern (Powerball)
   (Zaak T-484/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Powerball - Ouder niet-ingeschreven woordmerk POWERBALL - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 6/20
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rory McLoughney (Thurles, Ierland) (vertegenwoordiger: J. Stratford Lysandrides, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Schäffner, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Ernst Kern (Zahling, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 september 2009 (zaak R 1547/2006-4) inzake een oppositieprocedure tussen Rory McLoughney en Ernst Kern

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Rory McLoughney wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-179/02: Beroep, op 12 juni 2002 ingesteld door J. Pflugradt tegen Europese Centrale Bank

text:
24.8.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 202/31
—     vanaf 26 januari 1988, de dag van het ongeval, een              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
      vertragingsrente van 5,75 % toe te kennen over het uit
      hoofde van artikel 73 van het Statuut te betalen kapitaal;      —     verzoekers beoordeling voor 2001 (ECB Performance
                                                                            Appraisal 2001) nietig te verklaren;
—     een bedrag van 138 358,88 euro aan schadevergoeding
      toe te kennen voor de immateriële en materiële schade           —     verweerster te verwijzen in de kosten.
      die het bestreden besluit verzoekster heeft toegebracht,
      met dien verstande dat dit bedrag voorlopig is vastgesteld,
      en onder voorbehoud van verbetering en aanvulling wat
      de materiële schade betreft, en naar billijkheid wat de
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
      immateriële schade betreft;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                      Verzoeker is personeelslid van verweerster en vordert de
                                                                      nietigverklaring van zijn beoordelingsrapport voor 2001.
                                                                      Zijns inziens gaat het om een bezwarende maatregel, omdat
Middelen en voornaamste argumenten                                    verweerster zich niet uitsluitend heeft beperkt tot de beoorde-
                                                                      ling van zijn prestaties. Daarnaast heeft zij bij zijn beoordeling
Op grond van het letsel dat bij verzoeksters bevalling in 1988        ook rekening gehouden met gestelde feiten die verzoeker
is ontstaan, heeft verweerder vastgesteld, in de eerste plaats dat    betwist, en die ongunstig zijn voor zijn verder carrièreverloop.
dit letsel niet door een ongeval is veroorzaakt, en in de tweede
plaats dat verzoekster was getroffen door blijvende algehele
invaliditeit waardoor zij niet meer kon werken.                       Verzoeker voert aan, dat verweerster gebruik heeft gemaakt
                                                                      van informatie uit elektronische gegevensbestanden, welke
                                                                      gegevens om redenen van bescherming van de privacy buiten
Verzoekster stelt dat zich een nieuw feit heeft voorgedaan dat        beschouwing dienden te blijven, zodat de beoordeling nietig
haar nieuwe verzoek om toekenning van een uitkering uit               is. Tevens dient te beoordeling nietig te worden verklaard
hoofde van artikel 73 van het Statuut rechtvaardigt, wanneer          omdat zij gebaseerd is op irrelevante feiten.
ervan wordt uitgegaan dat haar letsel door een ongeval is
ontstaan. Haars inziens komt haar huidige medische situatie
niet tot uiting in de bevindingen van de medische commissie
in 1988, omdat de naweeën in de loop der jaren steeds
ernstiger zijn geworden en zijn toegenomen. Bovendien heeft
de commissie verzoeksters situatie niet onderzocht in het licht
van het therapeutische risico. Aangezien haar letsel verband
houdt met het therapeutische risico, moet het haars inziens
worden geacht te zijn ontstaan door een ongeval.                      Beroep op 13 juni 2002 ingesteld door Neue Erba Lautex
                                                                      GmbH Weberei und Veredlung tegen de Commissie van
Bijgevolg heeft verweerder door te beslissen om verzoeksters                         de Europese Gemeenschappen
vordering af te wijzen inbreuk gemaakt op artikel 73 van het
Statuut, alsmede op de regeling voor de verzekering van                                       (Zaak T-181/02)
de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen
ongevallen en beroepsziekten, in het bijzonder de artikelen 12,
14 en 22. Bovendien beroept verzoekster zich op een                                           (2002/C 202/52)
schending van de zorgplicht.
                                                                                Procestaal: Duits
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 13 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
Beroep, op 12 juni 2002 ingesteld door J. Pflugradt tegen             van de Europese Gemeenschappen door Neue Erba GmbH
                    Europese Centrale Bank
                                                                      Lautex Weberei und Veredlung, Neugersdorf (Duitsland), verte-
                                                                      genwoordigd door Prof. U. Ehricke, domicilie gekozen hebben-
                        (Zaak T-179/02)                               de te Luxemburg.
                        (2002/C 202/51)
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         Procestaal: Duits
                                                                      —     beschikking C(2002)944 def. van de Commissie van
                                                                            12 maart 2002 inzake staatssteun van de Bondsrepubliek
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                   aan Neue Erba Lautex GmbH en de in staat van faillisse-
schappen is op 12 juni 2002 beroep ingesteld tegen Europese                 ment verkerende Erba Lautex GmbH nietig te verklaren;
Centrale Bank door J. Pflugradt, wonende te Frankfurt am
Main (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat.         —     verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-507/12 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 17 januari 2013 — Slovenië/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/27

         Beschikking van de president van het Gerecht van 17 januari 2013 — Slovenië/Commissie
   (Zaak T-507/12 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2013/C 108/70
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordigers: V. Klemenc en A. Grum, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, D. Kukovec en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2012) 6345 def. van de Commissie van 19 september 2012 betreffende steunmaatregelen ten behoeve van de onderneming Elan d.o.o. [SA.26379 (C 13/2010) (ex NN 17/2010)]

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Gevoegde zaken C-120/06 P en C-121/06 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 september 2008 — Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio SpA (FIAMM), Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Technologies Inc. (FIAMM Technologies) en Giorgio Fedon & Figli SpA, Fedon America, Inc./Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje (Hogere voorziening — Aanbevelingen en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van Wereldhandelsorganisatie (WTO) — Vaststelling van Orgaan voor Geschillenbeslechting betreffende onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met WTO-regels — Instelling door Verenigde Staten van vergeldingsmaatregelen in vorm van aanvullend douanerecht over invoer van bepaalde producten uit verschillende lidstaten — Door WTO goedgekeurde vergeldingsmaatregelen — Geen buitencontractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Duur van procedure voor Gerecht — Redelijke termijn — Vordering tot billijke schadevergoeding)

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 september 2008 — Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio SpA (FIAMM), Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Technologies Inc. (FIAMM Technologies) en Giorgio Fedon & Figli SpA, Fedon America, Inc./Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen, Koninkrijk Spanje
   (Gevoegde zaken C-120/06 P en C-121/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Aanbevelingen en uitspraken van Orgaan voor Geschillenbeslechting van Wereldhandelsorganisatie (WTO) - Vaststelling van Orgaan voor Geschillenbeslechting betreffende onverenigbaarheid van gemeenschapsregeling voor invoer van bananen met WTO-regels - Instelling door Verenigde Staten van vergeldingsmaatregelen in vorm van aanvullend douanerecht over invoer van bepaalde producten uit verschillende lidstaten - Door WTO goedgekeurde vergeldingsmaatregelen - Geen buitencontractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Duur van procedure voor Gerecht - Redelijke termijn - Vordering tot billijke schadevergoeding)
   (2008/C 285/04)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwiranten: Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio SpA (FIAMM), Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Technologies Inc. (FIAMM Technologies), Giorgio Fedon & Figli SpA, Fedon America, Inc. (vertegenwoordigers: I. Van Bael, A. Cevese, F. Di Gianni en R. Antonini, avocats)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro, S. Marquardt en A. De Gregorio Merino, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. J. Kuijper, V. Di Bucci, C. Brown en E. Righini, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (zaak C-120/06 P) (vertegenwoordigers: E. Braquehais Conesa en M. Muñoz Pérez, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de Raad van de Europese Unie en van de Commissie van de Europese Gemeenschappen: Koninkrijk Spanje (zaak C-121/06 P) (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 14 december 2005 in zaak T-69/00, FIAMM en FIAMM Technologies/Raad en Commissie, waarbij het beroep tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden door de vergeldingsmaatregelen die de Amerikaanse autoriteiten in het kader van het geschil over de Europese invoerregeling voor bananen hebben genomen tegen een reeks producten uit de Gemeenschap, waaronder de door verzoeksters geproduceerde en uitgevoerde batterijen, ongegrond is verklaard
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Grote kamer) van 14 december 2005 in zaak T-135/01, Fedon & Figli en Fedon America/Raad van de EU en Commissie van de EG, waarbij het beroep tot vergoeding van de schade die verzoeksters stellen te hebben geleden door de vergeldingsmaatregelen die de Amerikaanse autoriteiten in het kader van het geschil over de Europese invoerregeling voor bananen hebben getroffen tegen een reeks producten uit de Gemeenschap, waaronder de door verzoeksters geproduceerde en uitgevoerde brillendozen, ongegrond is verklaard
   Dictum

               1)

               De principale hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               De incidentele hogere voorzieningen worden afgewezen.

               3)

               Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio SpA, Fabbrica italiana accumulatori motocarri Montecchio Technologies LLC, Giorgio Fedon & Figli SpA en Fedon America, Inc. worden verwezen in de kosten van de Raad van de Europese Unie en van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006.


title: Zaak C-469/00: Verzoek van de Cour de Cassation (Frankrĳk) (handels-, financiële en economische kamer) van 19 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Ravil, en Société Bellon Import en Société SPA Biraghi

text:
C 45/16               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                10.2.2001
Beroep, op 22 december 2000 ingesteld door de Commis-                 Verzoek van de Cour de Cassation (Frankrijk) (handels-,
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                 financiële en economische kamer) van 19 december 2000
                              bliek                                   om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société
                                                                        Ravil, en Société Bellon Import en Société SPA Biraghi
                                                                                (Zaak C-469/00)
                        (Zaak C-468/00)
                                                                                (2001/C 45/31)
                         (2001/C 45/30)                               De Cour de Cassation (Frankrijk) (handels-, financiële en
                                                                      economische kamer) heeft bij beschikking van 19 december
                                                                      2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      27 december 2000, in het geding tussen Société Ravil en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Société Bellon Import en Société SPA Biraghi, het Hof van
op 22 december 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
woordigd door B. Mongin, juridisch adviseur, als gemachtigde,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                      Moet artikel 29 EG (ex artikel 34 EG-Verdrag) aldus worden
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      uitgelegd, dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke
                                                                      regeling die de benaming van oorsprong „grana padano”
                                                                      voorbehoudt aan kaas die in het productiegebied is geraspt,
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      voorzover een dergelijke verplichting niet onontbeerlijk zou
                                                                      zijn voor het behoud van de specifieke kenmerken die het
                                                                      product heeft verworven?
1.    vast te stellen, dat de Franse Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
      96/50/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de
      harmonisatie van de voorwaarden voor de afgifte van
      nationale vaarbewijzen voor binnenvaartuigen welke bij
      het goederen- en personenvervoer in de Gemeenschap                            Doorhaling van zaak C-502/99 (1)
      gebruikt worden (1), of althans door deze bepalingen niet
      mede te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens deze                                  (2001/C 45/32)
      richtlijn op haar rustende verplichtingen;
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 september 2000
2.    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-502/99:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek.
Middelen en voornaamste argumenten                                    (1) PB C 234 van 25.7.1998.
Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens
hetwelk een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
verbindend is voor elk lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn de
lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde termijnen voor                    Doorhaling van zaak C-318/99 (1)
omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is verstreken op 7 april
1998, zonder dat de Franse Republiek de bepalingen heeft
                                                                                (2001/C 45/33)
vastgesteld die nodig zijn voor de uitvoering van de in de
conclusie van de Commissie vermelde richtlijn.
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september
                                                                      2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-318/
(1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 31.
                                                                      99: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen.
                                                                      (1) PB C 314 van 30.10.1999.


title: Zaak T-292/07 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2007 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie ( Kort geding — Geen beroep in hoofdzaak — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/28

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2007 — Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung/Commissie
   (Zaak T-292/07 R)
   („Kort geding - Geen beroep in hoofdzaak - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 283/52)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Berliner Institut für Vergleichende Sozialforschung eV (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: L. Bechtel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de door de Commissie in het kader van de contracten JAI/DAP/2000/338-C, JAI/2001/DAP/161/C, JAI/2002/DAP/094-W en JAI/2003/DAP/080-W uitgereikte debetnota's met nummers 3240905385, 3240905379, 3240905378 en 3240905393
   Dictum

               1)

               Het verzoek is niet-ontvankelijk.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in zijn eigen kosten.


title: Zaak T-1/07: Arrest van het Gerecht van 9 december 2009 — Apache Footwear en Apache II Footwear/Raad ( Dumping — Importen van schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam — Status van onderneming die evolueert in markteconomie — Belang van Gemeenschap )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/46

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2009 — Apache Footwear en Apache II Footwear/Raad
   (Zaak T-1/07) (1)

   („Dumping - Importen van schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam - Status van onderneming die evolueert in markteconomie - Belang van Gemeenschap”)
   2010/C 24/80
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Apache Footwear Ltd (Pingsha, China) en Apache II Footwear Ltd (Qingxin) (Taiping Zhen, China) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Prost en S. Ballschmiede, vervolgens O. Prost en E. Berthelot, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en T. Scharf, gemachtigden); Europese Confederatie van de schoenindustrie (CEC) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Vlaemminck, G. Zonnekeyn en S. Verhulst, vervolgens P. Vlaemminck en A. Hubert, advocaten), BA.LA. di Lanciotti Vittorio & C. Sas (Monte Urano, Italië) en zestien andere interveniënten waarvan de namen in bijlage bij het arrest vermeld staan (vertegenwoordigers: P. Tabellini, G. Celona en C. Cavaliere, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1), voor zover zij verzoeksters treft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Apache Footwear Ltd et Apache II Footwear Ltd (Qingxin) zullen hun eigen kosten en de kosten de Raad van de Europese Unie dragen.

               3)

               De Europese Commissie, de Europese Confederatie van de schoenindustrie (CEC), BA.LA. di Lanciotti Vittorio & C. Sas en de zestien andere interveniënten waarvan de namen in de bijlage vermeld staan zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Verzoek van de Raad van State van België van 7 februari 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NW ANDRE en Co. en Belgische Staat (Zaak C-153/95)

text:
22 . 7. 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 189/ 11
Verzoek van de Raad van State van België van 7 februari              tuur, onafhankelijk is van ondernemingen die goederen of
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NW          diensten op telecommunicatiegebied aanbieden ?
              ANDRE en Co. en Belgische Staat
                       ( Zaak C-153/95 )                             (M PB nr . L 131 van 27. 5 . 1988 , blz. 73 .
                          ( 95/C 189/20 )
De Raad van State van België heeft bij beschikking van
7 februari 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 15 mei 1995 , in het geding tussen NV ANDRE en           Verzoek van het House of Lords van 25 mei 1995 om een
Co . en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese        prejudiciële beslissing in het geding tussen E. Freifrau von
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                                  Horn en K. Cinnamond
over de navolgende vragen :                                                                 ( Zaak C-163/95 )
                                                                                ( 95/C 189/22
1 . Moet artikel 8 , lid 2 , onder b ), van Verordening ( EEG )
     nr . 926/80 van 15 april 1980 zo geïnterpreteerd worden
     dat de toepassing van die verordening ten aanzien van           Het House of Lords heeft bij beschikking van 25 mei 1995 ,
     een uitvoertransactie moet worden geweigerd indien de           ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 mei
     produkten waarvoor het nieuwe monetaire compense               1 995 , in het geding tussen E. Freifrau von Horn en K.
     rende bedrag geldt minder dan zes maanden vóór die              Cinnamond , het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
     uitvoertransactie werden ingevoerd .                            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                     navolgende vragen :
2 . Moet artikel 8 , lid 2 , onder b ), van Verordening ( EEG )
     nr . 926/80 van 15 april 1980 zo geïnterpreteerd worden         Wanneer
     dat de toepassing van die verordening ook geweigerd
     moet worden ten aanzien van een uitvoertransactie               a ) voor gerechten van twee verschillende verdragsluitende
     waarvoor monetaire compenserende bedragen verschul                 staten tussen dezelfde partijen vorderingen aanhangig
     digd zijn, indien die uitvoertransactie minder dan zes              zijn, welke hetzelfde onderwerp betreffen en op dezelfde
     maanden voordien werd voorafgegaan door een invoer                 oorzaak berusten;
     transactie waarvoor monetaire compenserende bedra
     gen ontvangen werden door een andere persoon dan                b ) de eerste vordering toentertijd in verdragsluitende staat
     degene die de goederen uitvoerde ?                                  A werd ingesteld vóór de inwerkingtreding in die staat
                                                                         van het EEG-Executieverdrag en/of enig toepasselijk
                                                                         toetredingsverdrag;
                                                                     c ) de tweede vordering in verdragsluitende staat B wordt
                                                                         ingesteld overeenkomstig artikel 2 van het EEG-Execu
Verzoek van het Tribunal de police de Nancy van 25 april                 tieverdrag nadat dit verdrag en/of enig toepasselijk
1995 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen                toetredingsverdrag zowel in staat A als in staat B in
                  P. Baumert en J. L. Dirler                             werking is getreden;
                       ( Zaak C-162/95 )
                                                                         en gelet op artikel 29 , lid 1 , van het Verdrag van San
                          ( 95/C 189/21 )
                                                                         Sébastian en de overeenkomstige artikelen van enig
                                                                         ander toepasselijk toetredingsverdrag en artikel 21 van
Het Tribunal de police de Nancy heeft bij beschikking van                het EEG-Executieverdrag ( zoals gewijzigd ),
25 april 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 23 mei 1995 , in de strafzaak tegen P. Baumert en J. L.               1 . bevatten dan het EEG-Executieverdrag ( zoals gewij -
Dirler, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                     zigd ) en/of enig toepasselijk toetredingsverdrag
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol                    voorschriften — en zo ja, welke — met betrekking
gende vraag :                                                                 tot de vraag, of het gerecht in staat B zijn uitspraak
                                                                              kan of moet aanhouden, dan wel tot verwijzing kan
Verzet artikel 6 van Richtlijn 88/301 /EEG van de Commis                     of moet overgaan, op grond dat in staat A een
sie van 16 mei 1988 betreffende de mededinging op de                          vordering aanhangig is ?
markten van telecommunicatie-eindapparatuur ( ] ) zich
tegen de toepassing van een nationale regeling die op straffe            en in het bijzonder
van sancties ondernemers verbiedt om eindapparatuur te
vervaardigen, in te voeren, ter verkoop in bezit te hebben, te           2 , is dan het gerecht waarbij de zaak het laatst is
verkopen of te distribueren, dan wel hiervoor reclame te                      aangebracht, teneinde uit te maken of het met
maken, zonder door middel van een keuringsbewijs of enig                      betrekking tot de bij hem aanhangige vordering al
ander als gelijkwaardig beschouwd document te kunnen                          dan niet tot verwijzing moet overgaan, dan wel zijn
aantonen, dat deze apparatuur voldoet aan bepaalde                            uitspraak al dan niet moet aanhouden, verplicht of
essentiële vereisten die met name betrekking hebben op de                     gerechtigd, te onderzoeken — en zo ja, hoe — op
veiligheid van de gebruikers en op de goede werking van het                   welke grondslag het eerst aangezochte gerecht zich
net, terwijl niet is verzekerd, dat het onderzoekslaborato                   bevoegd achtte ?
rium dat in het kader van de keuringsprocedure is belast met
de technische controle van de conformiteit van de appara


title: Zaak C-408/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 21 juli 2016 — Compania Naţională de Autostrăzi și Drumuri Naţionale din România SA/Ministerul Fondurilor Europene — Direcţia Generală Managementul Fondurilor Externe

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti (Roemenië) op 21 juli 2016 — Compania Naţională de Autostrăzi și Drumuri Naţionale din România SA/Ministerul Fondurilor Europene — Direcţia Generală Managementul Fondurilor Externe
   (Zaak C-408/16)
   (2016/C 383/04)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bucureşti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Compania Naţională de Autostrăzi și Drumuri Naţionale din România SA

      Verwerende partij: Ministerul Fondurilor Europene — Direcţia Generală Managementul Fondurilor Externe

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 15, onder c), van richtlijn 2004/18 (1) aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat toestaat deze richtlijn, na zijn toetreding tot de Europese Unie, niet toe te passen, wanneer hij een financieringsovereenkomst met de Europese Investeringsbank heeft gesloten, die is ondertekend vóór de toetreding van deze lidstaat en op grond waarvan de te aanbesteden overheidsopdrachten aan specifieke vereisten moeten voldoen die door de kredietverstrekker zijn opgelegd en die — zoals in casu — restrictiever zijn dan de ingevolge deze richtlijn toegestane vereisten?

               2)

               Moet richtlijn 2004/18 aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationaalrechtelijke bestuurlijke handeling als OUG. nr. 72/2007 (noodverordening van de regering nr. 72/2007), die voorziet in de toepassing van de bepalingen van de Gids voor de aanbesteding van overheidsopdrachten van de Europese Investeringsbank, in afwijking van de bepalingen van de regeling tot omzetting van de richtlijn in nationaal recht, zijnde in casu OUG. nr. 34/2006, om de redenen die in de memorie van toelichting zijn uiteengezet, teneinde de vóór de toetreding gesloten financieringsovereenkomst na te leven?

               3)

               Is een dergelijke overheidsopdracht, die wordt geplaatst overeenkomstig de Gids voor de aanbesteding van overheidsopdrachten van de Europese Investeringsbank en het nationale recht, in licht van artikel 9, lid 5, en artikel 60, onder a), van verordening nr. 1083/2006 (2) verenigbaar met het Unierecht en komt zij in aanmerking voor een niet-terugbetaalbare Europese subsidie, die retroactief is toegekend?

               4)

               Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord en ingeval een dergelijke overheidsopdracht niettemin rechtmatig wordt verklaard op het moment van de controle van de selectievoorwaarden van de Programului operațional sectorial „Transport” 2007-2013 (Sectoraal operationeel programma „Vervoer” 2007-2013), vormt een dergelijke veronderstelde schending van het Unierecht inzake overheidsopdrachten (vaststelling van bepaalde preselectiecriteria voor de inschrijvers die vergelijkbaar zijn met die van de Gids voor de aanbesteding van overheidsopdrachten van de Europese Investeringsbank, welke restrictiever zijn dan die van richtlijn 2004/18 — zoals gedetailleerd beschreven in de punten 12 tot en met 14 van de onderhavige verwijzingsbeslissing) een „onregelmatigheid” als bedoeld in artikel 2, lid 7, van verordening nr. 1083/2006, die voor de betrokken lidstaat de verplichting met zich meebrengt om een financiële correctie/procentuele vermindering krachtens artikel 98, lid 2, van die verordening toe te passen?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB 2006, L 210, blz. 25).


title: Zaak T-225/02: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2006 — Cámara de Comercio e Industria de Zaragoza/Commissie ( Europees Sociaal Fonds — Verordening (EEG) nr. 4253/88 — Intrekking van financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/40

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 november 2006 — Cámara de Comercio e Industria de Zaragoza/Commissie
   (Zaak T-225/02) (1)

   („Europees Sociaal Fonds - Verordening (EEG) nr. 4253/88 - Intrekking van financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/89)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Cámara de Comercio e Industria de Zaragoza (Zaragossa, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Sánchez-Rubio García, vervolgens A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Escobar Guerrero en L. Flynn, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2000) 2621 van de Commissie van 29 december 2000 houdende intrekking van de bijstand die door het Europees Sociaal Fonds (ESF) is verleend op grond van beschikking C(91) 2852 van 19 december 1991 tot goedkeuring van het communautaire initiatief „Euroform” voor Spanje (PO 913051ES8), en van de ESF-middelen die de Spaanse autoriteiten aan de Cámara de Comercio e Industria de Zaragoza hebben toegekend voor de actie „Tricoin” (ref.: EUR-82), voor de uitvoering waarvan de onderneming Copy Aragón de Zaragoza verantwoordelijk is.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Cámara de Comercio e Industria de Zaragoza wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Zaak F-27/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 juni 2006 — Le Maire/Commissie (Ambtenaren — Bezoldiging — Niet-toekenning van dagvergoeding)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/32

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 juni 2006 — Le Maire/Commissie
   (Zaak F-27/05) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Niet-toekenning van dagvergoeding)
   (2006/C 190/59)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: V. Le Maire (Brussel, België) (vertegenwoordigers: G. Bounéou en F. Frabetti, avocats)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie volgens hetwelk verzoekster geen recht heeft op de in artikel 10 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen voorziene dagvergoeding in verband met haar indiensttreding op 16 februari 2004
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van verzoekster dragen.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005 (aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nr. T-191/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor Ambtenarenzaken van de Europese Gemeenschappen).


title: Zaak T-355/17: Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Daico International/EUIPO — American Franchise Marketing (RoB)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/70

         Beroep ingesteld op 2 juni 2017 — Daico International/EUIPO — American Franchise Marketing (RoB)
   (Zaak T-355/17)
   (2017/C 239/81)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Daico International BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Kassner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: American Franchise Marketing Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk „RoB” — Uniemerk nr. 5 284 104

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 9 maart 2017 in zaak R 1405/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 75, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van regel 62, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 23 oktober 1998 in zaak T-609/97, Regione Puglia tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Koninkrijk Spanje (Landbouw - Regeling van algemene strekking - Beroep van regionaal lichaam - Niet-ontvankelijkheid) (1999/C 1/28)

text:
C 1/14                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                4.1.1999
pen, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Creus            1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
en A. Subirachs Amigó, advocaten te Barcelona, domicilie
gekozen hebbende te Brussel, Oudergemlaan 78, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
                                                                   2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het
de: F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een beroep tot
                                                                        geding.
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
24 oktober 1996 houdende afwijzing van verzoeksters ver-
zoek om herindeling, en van het besluit van de Commissie
van 29 april 1997 houdende afwijzing van de tegen het              3. Verzoeker tot tussenkomst zal zijn eigen kosten dra-
besluit van 24 oktober 1996 ingediende klacht, heeft het                gen.
Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: B. Vester-
dorf, president, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier:
                                                                   (1) PB C 72 van 7.3.1998.
H. Jung, op 14 oktober 1998 een beschikking gegeven
waarvan het dictum luidt als volgt:
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                                van 28 oktober 1998
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                       in zaak T-100/98, A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Beroep tot schadevergoeding Ð Beroep dat kennelijk
                                                                                rechtsgrond mist)
                                                                                (1999/C 1/29)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                (Procestaal: Engels)
                  VAN EERSTE AANLEG
                    van 23 oktober 1998
                                                                   In zaak T-100/98, A. Goldstein, wonende te Harrow,
in zaak T-609/97, Regione Puglia tegen Commissie van de
                                                                   Middlesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door
     Europese Gemeenschappen en Koninkrijk Spanje (1)
                                                                   R. St John Murphy, solicitor, King's Bench Walk, Inner
(Landbouw Ð Regeling van algemene strekking Ð Beroep               Temple, Londen, tegen Commissie van de Europese
       van regionaal lichaam Ð Niet-ontvankelijkheid)              Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), betreffende een
                                                                   beroep krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea,
                        (1999/C 1/28)                              van het EG-Verdrag, strekkende tot vergoeding van de
                                                                   schade die verzoeker stelt te hebben geleden door de publi-
                                                                   catie, onder verantwoordelijkheid van de Commissie, van
                                                                   een informatieblad (Factsheet) inzake de erkenning van de
                    (Procestaal: Italiaans)                        diploma's en kwalificaties van huisartsen en medische spe-
                                                                   cialisten, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samengesteld
                                                                   als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili en
                                                                   P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 28 oktober
In zaak T-609/97, Regione Puglia, vertegenwoordigd door            1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
F. Rosi en A. Campagnola, advocaten te Rome, domicilie             als volgt:
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Penning
& associeÂs, advocaten aldaar, Grand-rue 31, tegen Com-
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
F. P. Ruggeri Laderchi), en Koninkrijk Spanje, betreffende         1. Het beroep wordt verworpen.
een beroep tot nietigverklaring van Verordening (EG)
nr. 1979/97 van de Commissie van 10 oktober 1997 tot
vaststelling, voor het verkoopseizoen 1996/1997, van de            2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het
geraamde olijfolieproductie en van het bedrag van de pro-               geding.
ductiesteun per eenheid dat kan worden voorgeschoten
(PB L 278 van 11.10.1997, blz. 12), heeft het Gerecht
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura                (1) PB C 327 van 24.10.1998.
Ramos, kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi, rechters;
griffier: H. Jung, op 23 oktober 1998 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Hogere voorziening, op 23 juli 1998 ingesteld door Moritz J. Weig GmbH & Co KG tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-317/94 tussen Moritz J. Weig GmbH & Co KG en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-280/98 P)

text:
C 299/14              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
     arrest te wijzen: de zaak terug te verwijzen naar het         Hogere voorziening, op 23 juli 1998 ingesteld door Moritz
     Gerecht van eerste aanleg om aldaar opnieuw te wor-           J. Weig GmbH & Co KG tegen het arrest, op 14 mei
     den behandeld;                                                1998 in zaak T-317/94 tussen Moritz J. Weig GmbH &
                                                                   Co KG en Commissie van de Europese Gemeenschappen
Ð de kosten aan te houden.                                         gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
                                                                       pese Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)
Middelen en voornaamste argumenten                                                      (Zaak C-280/98 P)
                                                                                (98/C 299/24)
Ð Tegenstrijdigheden in de motivering: het Gerecht heeft
     geen gevolgtrekkingen verbonden aan zijn eigen vast-
     stellingen inzake de ontoereikende motivering van de          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     beschikking van de Commissie betreffende de vaststel-         is op 23 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door
     ling van het algemeen niveau van de boetes. Waar het          Moritz J. Weig GmbH & Co KG, vertegenwoordigd door
     Gerecht vaststelt dat de beschikking van de Commissie         T. Jestaedt en V. von Bomhard, advocaten van het kantoor
     niet voldeed aan de eisen van artikel 190 van het Ver-        Boesebeck Droste, GallieÈrslaan 9, B-1040 Brussel, domici-
     drag, was het verplicht daaraan de conclusie te verbin-       lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van P.
     den dat de bestreden handeling nietig moest worden            Dupont, advocaat van het kantoor Arendt & Medernach,
     verklaard. Dat de Commissie niet op de hoogte was             rue Mathias Hardt 8-10, L-2010 Luxemburg, tegen het
     van de precieze strekking van de motiveringsplicht die        arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-317/94 tussen Moritz J.
     op haar rustte, kan geen grond opleveren voor een             Weig GmbH & Co KG en Commissie van de Europese
     weigering om de beschikking nietig te verklaren.              Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer
     Indien in het algemeen werd erkend, dat de motivering         Ð uitgebreid).
     van een beschikking op geldige wijze kan worden
     gegeven in het kader van een procedure voor de                Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     Gemeenschapsrechter, zou de motiveringsplicht wor-
     den uitgehold. Bovendien kan de Commissie haar                Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei
     beschikking niet motiveren tijdens de procedure voor              1998 (1) te vernietigen en artikel 3 van Beschikking 94/
     de rechter, zonder het collegialiteitsbeginsel te schen-          601/EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een
     den.                                                              procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
                                                                       (IV/C/33.833 Ð Karton) (2) nietig te verklaren;
Ð Onjuiste uitlegging van het begrip ¹gevolgen van de
     inbreuk voor de marktº; schending van het evenredig-
                                                                   Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwirante
     heidsbeginsel: met het oog op de vaststelling van de
                                                                       in de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg en
     ernst van de inbreuk diende alleen rekening te worden
                                                                       van het Hof.
     gehouden met de weerslag op de werkelijke prijzen (in
     vergelijking met die welke zouden zijn verkregen
     indien er geen prijsafspraken waren geweest). De              Subsidiair:
     mededingingsbeperkende werking betreft alleen de ten-
     uitvoerlegging van de overeenkomst door de onderne-           Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei
     mingen; het bestaan ervan is zeker een noodzakelijke              1998 te vernietigen en de in artikel 3 van Beschikking
     voorwaarde voor concrete gevolgen van de inbreuk op               94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake
     de markt, doch impliceert niet noodzakelijk dat de                een procedure op grond van artikel 85 van het EG-Ver-
     overeenkomst een echte weerslag heeft gehad op de                 drag (IV/C/33.833 Ð Karton) aan rekwirante opge-
     prijzen of op de andere mededingingsvoorwaarden op                legde geldboete vast te stellen op 1 000 000 ECU;
     de markt. Het Gerecht heeft in strijd met het evenre-
     digheidsbeginsel geoordeeld, dat de hoogte van de             Ð de Commissie te verwijzen in twee derde van de kosten
     boete ongewijzigd diende te blijven, terwijl het ander-           van rekwirante in de procedure voor het Gerecht van
     zijds heeft vastgesteld, dat de Commissie niet het                eerste aanleg alsmede in de totale kosten van rekwi-
     bewijs had geleverd dat de inbreuk gevolgen heeft                 rante in de procedure voor het Hof.
     gehad voor de kartonprijzen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Ð Schending van het discriminatieverbod: het Gerecht
     heeft Cascades aansprakelijk gesteld voor de handel-
     wijze van twee dochterondernemingen vóór de verkrij-          Ð Ten onrechte is in het bestreden arrest de vaststelling
     ging van die twee ondernemingen door rekwirante. De               van het bedrag van de individuele geldboete niet
     vennootschap Mayr-Melnhof (zaak T-347/94) daaren-                 wegens gebrekkige motivering nietig verklaard. Het
     tegen is niet aansprakelijk gesteld voor de handelwijze           feit dat de Commissie zich bereid heeft getoond, tij-
     van haar dochteronderneming Eerbeek voor de periode               dens de procedure in rechte alle inlichtingen over de
     voorafgaand aan de verkrijging ervan.                             wijze van berekening van de geldboeten te verstrekken,
                                                                       had bij de beoordeling van de vraag of de motivering
                                                                       toereikend was, geen rol mogen spelen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998, blz. 30.
(2) PB C 351 van 10.12.1994, blz. 16.
                                                                   Ð Schending van het beginsel van gelijke behandeling en
                                                                       van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 van de
 ---pagebreak--- 26.9.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 299/15
     Raad alsmede van artikel 172 van het EG-Verdrag:                        in te trekken of, subsidiair, wegens ontoereikende
     Het Gerecht heeft de vaststelling dat rekwirante korter                 motivering aanzienlijk te verlagen;
     bij de inbreuk op het mededingingsrecht betrokken
     was, in tegenstelling tot hetgeen het bij andere betrok-
     kenen heeft gedaan, niet adequaat omgezet in een ver-               Ð subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen, voor-
     laging van de geldboete.                                                zover het Gerecht niet van oordeel is, dat de Com-
                                                                             missie, door geen rekening te houden met de gevol-
                                                                             gen van de devaluatie van de peseta ten opzichte
     Bij de beoordeling van de zwaarte van de inbreuk heeft                  van de ECU, niet het beginsel van gelijke behande-
     het Gerecht ten onrechte het ontbreken van economi-                     ling heeft geschonden, of subsidiair de geldboete
     sche gevolgen van de inbreuk niet als grond voor een                    zodanig te verlagen dat met deze devaluatie reke-
     verlaging van de geldboete beschouwd.                                   ning wordt gehouden.
     Tenslotte heeft het Gerecht in strijd met het recht de              Ð subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen, voor-
     medewerking van rekwirante niet als grond voor een                      zover de Commissie daarin niet wordt veroordeeld
     verlaging van de geldboete beschouwd.                                   om verzoekster in eerste aanleg al haar kosten en
                                                                             interesten in verband met het stellen van de bank-
                                                                             garantie of de eventuele gehele of gedeeltelijke
(1) PB C 209 van 4.7.1998, blz. 32.
                                                                             betaling van de geldboete, en te beslissen dat over
(2) PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1.
                                                                             de geldboete slechts interesten hoeven te worden
                                                                             betaald vanaf het moment waarop het arrest van
                                                                             het Gerecht uitvoerbaar is, en bijgevolg de Com-
                                                                             missie te verwijzen in alle kosten en interesten in
                                                                             verband met de zekerheidsstelling of betaling van
                                                                             de geldboete;
Hogere voorziening, op 23 juli 1998 ingesteld door Enso
EspanÄola SA tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak
T-348/94 tussen Enso EspanÄola SA en Commissie van de               Ð de Commissie te verwijzen in de kosten voor het Hof
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                     van Justitie van de Europese Gemeenschappen en even-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde                      eens uitspraak te doen over de veroordeling tot de kos-
                    Kamer Ð uitgebreid)                                  ten van de Commissie in de zaak in eerste aanleg, in
                                                                         geval de conclusie in onderhavige hogere voorziening
                      (Zaak C-282/98 P)                                  geheel of gedeeltelijk wordt toegewezen.
                         (98/C 299/25)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 23 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door Enso
EspanÄola SA, vertegenwoordigd door A. Creus, advocaat              Ð Schending van het Gemeenschapsrecht als gevolg van
te Barcelona en door E. Contreras Ynzenga, advocaat te                   onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 190 van
Madrid, domicilie gekozen hebbende ten kantore van het                   het EG-Verdrag in verband met een gebrekkige motive-
advocatenkantoor Cuatrecasas, Oudergemlaan 78, Brussel,                  ring van de beschikking op het punt van de geldboete.
tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-348/94 tussen
Enso EspanÄola SA en Commissie van de Europese
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                  Ð Schending van het Gemeenschapsrecht wegens onjuiste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer                       uitlegging en toepassing van het gelijkheidsbeginsel,
Ð uitgebreid).                                                           doordat het Gerecht de devaluatie van de Spaanse
                                                                         peseta niet correct heeft beoordeeld, omdat ten gevolge
                                                                         daarvan ENSO EspanÄola SA een hogere geldboete zal
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         moeten betalen dan de andere ondernemingen wier
                                                                         valuta niet zijn gedevalueerd of zelfs zijn gerevalueerd.
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei
     1998 in zaak T-348/94 (1) te vernietigen, met alle
     rechtsgevolgen van dien, dat wil zeggen ofwel de zaak          Ð Schending van het Gemeenschapsrecht wegens incohe-
     uitdrukkelijk zelf af te doen, dan wel haar voor afdoe-             rente redenering van het Gerecht, voorzover het de
     ning naar het Gerecht te verwijzen, en in het bijzon-               Commissie niet tot betaling van de kosten en interesten
     der:                                                                in verband met de zekerheidsstelling of de betaling van
                                                                         de geldboete heeft veroordeeld.
     Ð het bestreden arrest te vernietigen, voorzover
         daarin wordt overwogen dat de beschikking, wat             (1) PB C 209 van 4.7.1998, blz. 36.
         de geldboete betreft, niet in strijd is met artikel 190
         van het EG-Verdrag, en bijgevolg de geldboete
          wegens gebrekkige motivering van de beschikking


title: Zaak T-225/02: Beroep, op 29 juli 2002 ingesteld door Cámara de Comercio e Industria de Zaragoza tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 233/31
Middelen en voornaamste argumenten                                       Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken         gemeen-       woordmerk „ROBOTUNITS” —
schapsmerk:                     aanvraagnr. 1 176 320
                                                                         Dit beroep is gericht tegen de beschikking waarbij de Commis-
Waren of diensten:              waren van de klassen 6, 7 en             sie de bijstand heeft ingetrokken die aanvankelijk door het
                                9 (ondermeer metalen profielen,          Europees Sociaal Fonds was verleend en die op 25 november
                                geleide-inrichtingen voor machi-         1991 door de onderneming COPY ARAGON S.A. was aangev-
                                nes en transportbanden)                  raagd voor de organisatie van cursussen voor specialisten
                                                                         in de verwerking van beelden in kleur door middel van
Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de        computersystemen in het kader van het communautaire
roep aangevochten be-           onderzoeker                              initiatief EUROFORM (actie TRICOIN), hoofdzakelijk op grond
slissing:                                                                dat de genoemde actie niet grensoverschrijdend was.
Beslissing kamer van be-        verwerping van het beroep
roep:
                                                                         Tot staving van haar betoog voert verzoekster het volgende
Middelen:                       schending van artikel 7, lid 1,
                                                                         aan:
                                sub c, van verordening (EG)
                                nr. 40/94 (1);
                                                                         —     Onjuiste beoordeling door de Commissie van de feiten
( 1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993               waarop de beschikking is gebaseerd, zowel met betrek-
     inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                            king tot de kwalificatie van de Cámara de Zaragoza
                                                                               als eindontvanger van de verleende bijstand, als met
                                                                               betrekking tot het zogezegde ontbreken van voldoende
                                                                               grensoverschrijdende elementen in de genoemde actie.
                                                                               Dienaangaande wordt beklemtoond dat in het kader van
                                                                               het programma 1988-1993 de criteria en vereisten van
                                                                               grensoverschrijding in de gemeenschapsnorm onvol-
Beroep, op 29 juli 2002 ingesteld door Cámara de Comer-                        doende precies en duidelijk zijn, zodat het onmogelijk is
cio e Industria de Zaragoza tegen Commissie van de                             precies te bepalen welke acties als grensoverschrijdend
                   Europese Gemeenschappen                                     moeten worden beschouwd en welke niet.
                          (Zaak T-225/02)                                —     Wanneer het grensoverschrijdende karakter van de actie
                                                                               door de Commissie niet op het tijdstip van de aanvraag
                          (2002/C 233/55)                                      noch bij enige latere wijziging van de actie werd geëist,
                                                                               en de actie als zodanig werd goedgekeurd, is er geen
                         (Procestaal: Spaans)                                  reden om dit vereiste met terugwerkende kracht te stellen,
                                                                               aangezien het rechtszekerheidsbeginsel hierdoor zou
                                                                               worden geschonden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 juli 2002 beroep ingesteld tegen de                    —     De periode tussen de indiening van de nota van UAFSE
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Cámara                           op 28 juli 1999 — in antwoord op de kennisgeving door
de Comercio e Industria de Zaragoza, te Zaragoza (Spanje),                     verweerster van haar voornemen om de procedure tot
vertegenwoordigd door A. Sánchez-Rubio Garcia, advocaat.                       intrekking van de verleende bijstand in te leiden (11 juni
                                                                               1999) —, en de bestreden beschikking van 29 december
                                                                               2000, alsook de periode tussen de datum waarop de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                            Commissie de beschikking heeft vastgesteld en de datum
                                                                               van de kennisgeving ervan aan de Cámara de Zaragoza,
—      nietig te verklaren beschikking C (2000) 2621 van de                    te weten 16 mei 2002, is langer dan de periode die
       Commissie van 29 december 2000 „inzake de intrekking                    overeenkomstig het beginsel van behoorlijk bestuur als
       van de door het Europees Sociaal Fonds (ESF) verleende                  redelijk moet en kan worden beschouwd.
       bijstand welke door de Commissie op 19 december 1991
       is goedgekeurd bij beschikking C(91) 2852 voor het
       communautaire initiatief „EUROFORM” voor Spanje                   —     Schending van de motiveringsplicht.
       (P.O. 913051ES8), die door de Spaanse autoriteiten
       (UAFSE) als ESF-bijstand aan de Cámara de Comercio e
       Industria de Zaragoza is toegekend voor de actie                  —     Op de bestreden beschikking ontbreekt de handtekening
       „TRICOIN” (referentie: EUR-82), voor de uitvoering waar-                die het document authentiseert.
       van de onderneming Copy Aragón de Zaragoza verant-
       woordelijk is”;
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.