title: Zaak T-77/03: Beroep, op 4 maart 2003 ingesteld door Feralpi Siderurgica SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.5.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/35
Verder stelt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling          Verzoekster voert de volgende argumenten aan:
van het basisbedrag van de geldboete geen rekening heeft
gehouden met het feit dat zij kleiner is dan de andere                 —     verkeerde toepassing van artikel 87 EG: de betwiste
deelnemers aan de inbreuk. De Commissie had voor verzoek-                    maatregel heeft een algemeen karakter en vormt geen
ster een neerwaartse correctie moeten toepassen.                             staatssteun in de zin van artikel 87 EG. In elk geval heeft
                                                                             de Commissie niet aangetoond dat is voldaan aan het
Ten slotte stelt verzoekster dat de geldboete wegens haar                    criterium van ongunstige beïnvloeding van het handels-
medewerking aan het onderzoek niet met 35 %, maar met                        verkeer tussen de lidstaten;
50 % had moeten worden verminderd. Zij heeft de Commissie
vrijwillig bewijzen verstrekt die aantonen dat de inbreuk eerder       —     verkeerde vooronderstellingen in de beschikking: finan-
was begonnen dan de Commissie bekend was.                                    ciële instellingen ondervinden evenals ondernemingen
                                                                             in de overige activiteitensectoren de in de bestreden
                                                                             beschikking erkende structurele nadelen;
                                                                       —     vormgebrek wegens onvoldoende motivering;
Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door BANCO                       —     schending van het gelijkheidsbeginsel; en
COMERCIAL DOS AÇORES, SA tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen                              —     schending van het rechtszekerheids- en het vertrouwens-
                                                                             beginsel.
                          (Zaak T-75/03)
                         (2003/C 112/67)
                       (Procestaal: Portugees)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Beroep, op 4 maart 2003 ingesteld door Feralpi Siderur-
schappen is op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen                 gica SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door BANCO                                                schappen
COMERCIAL DOS AÇORES, SA, gevestigd te Ponta Delgada,
Azoren, Rua Dr. José Bruno Tavares Carreiro, Edifício BCA,
vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en M. Rosado da                                          (Zaak T-77/03)
Fonseca.
                                                                                (2003/C 112/68)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het laatste gedeelte van artikel 1,                                 (Procestaal: Italiaans)
      alsmede de artikelen 2, 3 en 4 van de beschikking van
      de Commissie van 11 december 2002 betreffende het
      gedeelte van de regeling waarbij het nationale belasting-
      stelsel aan de bijzondere situatie van de autonome regio
      der Azoren wordt aangepast met betrekking tot de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      lagere tarieven voor de inkomstenbelasting, voorzover            schappen is op 4 maart 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
      die bepalingen gelden voor de financiële instellingen als        sie van de Europese Gemeenschappen door Feralpi Siderurgica
      bedoeld in sectie J (codes 65, 66 en 67) van de statistische     SpA, vertegenwoordigd door G. M. Roberti, A. Franchi en
      nomenclatuur van de economische activiteiten in de               I. Perego, advocaat.
      Europese Gemeenschap (NACE Rev. 1.1);
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      verwijzen in alle kosten.
                                                                       —     geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren de beschikking
                                                                             van de Commissie van 17 december 2002 betreffende
Middelen en voornaamste argumenten                                           een procedure tot toepassing van artikel 65 EGKS-
                                                                             Verdrag (COMP/37.956 — rond wapeningsstaal);
Volgens de bestreden beschikking is de bij het belastingstelsel
voor de Azoren verleende steun in de vorm van lagere                   —     de in artikel 2 van voormelde beschikking opgelegde
tarieven voor de inkomstenbelasting verenigbaar met de                       geldboete in te trekken of te verlagen;
gemeenschappelijke markt, behalve voor de financiële dien-
sten.                                                                  —     verweerster in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- C 112/36              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       10.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                    Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat
                                                                      de Commissie verplicht was te handelen nadat zij haar
                                                                      opmerkingen had ingediend. Zij diende ofwel een procedure
Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking          in te leiden tegen de onderneming waarop de klacht betrekking
als het beroep in zaak T-27/03 S P/Commissie.                         had, ofwel de klacht definitief af te wijzen.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die             Verder stelt zij dat de Commissie niet binnen een redelijke
in voormelde zaak.                                                    termijn haar standpunt heeft bepaald aangezien zij 16 maan-
                                                                      den na de indiening van verzoeksters opmerkingen en negen
                                                                      jaar na de indiening van de aanvankelijke klacht nog steeds
                                                                      geen definitief standpunt heeft bepaald.
Beroep, op 4 maart 2003 ingesteld door Haladjian Frères
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      Beroep, op 27 februari 2003 ingesteld door de vennoot-
                        (Zaak T-78/03)                                schap Industrie Riunite Oloesi IRO SpA tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen
                       (2003/C 112/69)
                                                                                (Zaak T-79/03)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                                (2003/C 112/70)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 maart 2003 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door de vennootschap
Haladjian Frères, gevestigd te Sorgues (Frankrijk), vertegen-         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
woordigd door N. Coutrelis, advocaat, domicilie gekozen               schappen is op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen
hebbende te Luxemburg.                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Industrie
                                                                      Riunite Odolesi IRO SpA, vertegenwoordigd door A. Giardina,
                                                                      advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag vast te stellen      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen
      op de klacht die de vennootschap Haladjian op 18 ok-            —      de bestreden beschikking nietig te verklaren;
      tober 1993 had ingediend;
                                                                      —      subsidiair, de aan IRO opgelegde geldboete in te trekken
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.                                of te verlagen;
                                                                      —      hoe dan ook, de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster heeft bijna tien jaar geleden bij de Commissie een
klacht ingediend over schending van de artikelen 81 en 82 van
het Verdrag door Caterpillar. Zij verklaart dat de instructie van     Het onderhavige beroep is gericht tegen dezelfde beschikking
de zaak abnormaal lang heeft geduurd en dat de Commissie              als het beroep in zaak T-27/03 S P/Commissie.
haar pas acht jaar later een brief heeft gestuurd waarin zij
meedeelde dat zij van plan was de klacht af te wijzen.
Verzoekster heeft opmerkingen ingediend over deze brief en            De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
heeft een jaar gewacht alvorens de Commissie in gebreke te            in voormelde zaak.
stellen. Zij wijst er overigens op dat de Commissie op het
tijdstip van de instelling van het onderhavige beroep haar
standpunt nog steeds niet heeft bepaald.


title: Zaak T-382/13: Beroep ingesteld op 24 juli 2013 — Perfetti Van Melle/BHIM (MARGARITAS)

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/20

         Beroep ingesteld op 24 juli 2013 — Perfetti Van Melle/BHIM (MARGARITAS)
   (Zaak T-382/13)
   2013/C 274/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfetti Van Melle SpA (Lainate, Italië) (vertegenwoordiger: P. Testa, avvocato))

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren de beslissing van de eerste kamer van beroep van 14 april 2013 in zaak R 430/2012-1, voor zover daarbij inschrijving van het merk „MARGARITAS” wordt geweigerd voor de volgende producten: suikergoed, koekjes, snoepjes, zachte snoepjes, winegums, kauwgum, gelei (suikergoed), drop, lolly’s, toffees, suiker, chocola, cacao;

               —

               het BHIM in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemeenschapswoordmerk „MARGARITAS” voor producten van klasse 30 — Gemeenschapsmerkaanvraag 10 261 105

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het woord „MARGARITA” niet beschrijvend is;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het woord „DAISY” niet beschrijvend is voor een essentieel kenmerk van het product;

               —

               artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het woord „MARGARITA” onderscheidend vermogen heeft voor snoepgoed


title: Zaak T-385/05: Beroep ingesteld op  21 oktober 2005  — Transnáutica/Commissie

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/24

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2005 — Transnáutica/Commissie
   (Zaak T-385/05)
   (2005/C 330/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Transnáutica — Transportes e Navegação SA (Matosinhos, Portugal) [vertegenwoordiger(s): C. Fernández Vicién, I. Moreno-Tapia, D. Ortigão Ramos, B. Aniceto Silva, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               gehele nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 6 juli 2005 (zaak REM 05/2004) betreffende een procedure voor kwijtschelding en terugbetaling van douanerechten;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is een Portugese vennootschap met vrachtvervoer als hoofdactiviteit. In 1994 heeft een andere Portugese vennootschap onder de regeling extern communautair douanevervoer een aantal ladingen tabak en ethylalcohol verzonden van Portugal naar toenmalige derde landen. Verzoekster was genoemd als aangever volgens artikel 96 van het communautair douanewetboek voor deze verzendingen. Vervolgens bleek dat haar directie in feite totaal niet op de hoogte was van deze transacties, daar een van haar werknemers frauduleus had gehandeld, waarbij hij in strijd met interne instructies gebruik had gemaakt van verzoeksters certificaat van borgtocht.
   Omdat niet was gebleken dat de betrokken verzendingen bij het douanekantoor van bestemming waren aangekomen, is verzoekster als aangever verzocht om de desbetreffende douanerechten te betalen. Verzoekster verzocht vervolgens op grond van artikel 239 van het communautair douanewetboek om terugbetaling en kwijtschelding van deze rechten, met het betoog dat zij, daar zij niet op de hoogte was van de onrechtmatige activiteiten van haar werknemer, geenszins was betrokken bij frauduleuze activiteiten en had samengewerkt met de autoriteiten en dat de Portugese douaneautoriteiten haar bovendien nooit in kennis hadden gesteld van hun verdenkingen van fraude met betrekking tot de betrokken transacties. Dit verzoek is bij de bestreden beschikking afgewezen.
   Tot staving van haar beroep beweert verzoekster dat de Commissie wezenlijke procedurevoorschriften heeft geschonden, daar zij heeft nagelaten het Comité douanewetboek te raadplegen en verzoekster slechts in een zeer laat stadium heeft verzocht om in de procedure tussen te komen. Verzoekster beweert ook dat de Commissie de betrokken feiten kennelijk verkeerd heeft beoordeeld en inbreuk heeft gemaakt op de op haar rustende verplichting om haar beslissingen te motiveren. Voorts beroept verzoekster zich op vermeende schendingen van het beginsel van behoorlijk bestuur en van haar rechten van verweer, op grond dat de Commissie heeft nagelaten alle relevante aspecten van de zaak zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken. Ten slotte is volgens verzoekster het evenredigheidsbeginsel geschonden, aangezien haar verzoek is afgewezen in weerwil van het feit dat de Commissie en de Portugese autoriteiten een onderzoek waren begonnen om na te gaan of de betrokken activiteiten smokkel vormden.


title: Zaak C-117/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 maart 2009 door Kronoply GmbH, voorheen Kronoply GmbH & Co.KG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 januari 2009 in zaak T-162/06, Kronoply GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/26

         Hogere voorziening ingesteld op 31 maart 2009 door Kronoply GmbH, voorheen Kronoply GmbH & Co.KG, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 januari 2009 in zaak T-162/06, Kronoply GmbH & Co. KG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-117/09 P)
   2009/C 141/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Kronoply GmbH, voorheen Kronoply GmbH & Co.KG (vertegenwoordigers: R. Nierer en L. Gordalla, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               1.

               Vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (vijfde kamer) van 14 januari 2009 in zaak T-162/06.

               2.

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 21 september 2005 betreffende de staatssteun nr. C 5/2004 (ex N 609/2003), waarbij de Commissie de steun die Duitsland ten gunste van rekwirante wil verlenen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart.

               3.

               Subsidiair bij 2, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg.

               4.

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening, de kosten van rekwirante daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Voorwerp van de onderhavige hogere voorziening is het arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij is verworpen rekwirantes beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 21 september 2005 betreffende de staatssteun nr. C 5/2004 (ex N 609/2003), waarbij de Commissie de steun die Duitsland ten gunste van Kronoply GmbH & Co.KG wil verlenen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard. Volgens het bestreden arrest heeft de Commissie terecht geoordeeld dat de litigieuze steun van de ontvanger van de steun noch een tegenprestatie verlangde, noch een bijdrage tot een doel van gemeenschappelijk belang, en ging het dus om exploitatiesteun ter dekking van de lopende uitgaven. Naar het oordeel van het Gerecht is de litigieuze steun niet noodzakelijk, daar zij alleen gericht is op de bouw van een productielijn, die echter al het voorwerp was van een eerdere aanmelding, en daar het investeringsproject met de op grond van deze eerdere aanmelding toegekende steun reeds lang vóór de aanmelding van de litigieuze steun in volle omvang is uitgevoerd.
   De hogere voorziening berust op het standpunt dat het bestreden arrest in strijd is met artikel 87, lid 3, sub a en c, EG, de ter uitvoering daarvan uitgevaardigde richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen en de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringsprojecten van 1998. Daarmee heeft het Gerecht tevens het vertrouwensbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling geschonden.
   Artikel 87, lid 3, sub a en c, EG is geschonden daar het criterium noodzaak respectievelijk stimulerend effect van de steun onjuist is uitgelegd en beoordeeld.
   Wat de beoordeling van de noodzaak van de litigieuze steun betreft beperkt het Gerecht op ontoelaatbare wijze de werkingssfeer van artikel 87, lid 3, EG, daar het ten onrechte ervan uitgaat dat een steunontvanger voor een investeringsproject slechts een keer steun kan aanmelden en iedere nieuwe aanmelding betrekking moet hebben op een nieuw investeringsproject. Het Gerecht is bovendien bij het onderzoek van de noodzaak van de steun uitgegaan van een tijdstip dat in de eerste plaats voor het investeringsbesluit van rekwirante volledig onbelangrijk was en in de tweede plaats door deze laatste niet kon worden beïnvloed. Het tijdstip dat voor de Commissie en het Gerecht bepalend is geweest is de dag waarop de litigieuze steun door de lidstaat bij de Commissie is aangemeld. Rekwirante heeft echter reeds met het verzoek om toekenning van steun dat zij bij de nationale autoriteiten heeft ingediend, alles gedaan wat noodzakelijk was en in haar macht lag om de noodzaak aan te tonen. Op het tijdstip waarop de aanmelding bij de Commissie plaatsvindt heeft rekwirante geen invloed. Deze opvatting van het Gerecht en van de Commissie zou logisch gezien ertoe leiden dat met betrekking tot een investeringsproject de noodzaak van steun steeds moet worden ontkend wanneer de Commissie haar beschikking over de al dan niet verenigbaarheid van de voorgenomen steun met de gemeenschappelijke markt eerst na voltooiing respectievelijk afsluiting van het investeringsproject geeft.
   Voorts geeft rekwirante te kennen dat zij niet rechtstreeks kon opkomen tegen de beschikking van de Commissie over de aanvankelijk aangemelde steun. Wanneer de Commissie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart steun waarvan het bedrag niet overeenstemt met het door de steunontvanger bij de nationale autoriteiten aangevraagde bedrag, kan een beroep van de steunontvanger tegen de voor hem gunstige beschikking van de Commissie bij het Gerecht van eerste aanleg niet slagen. De tijdspanne tussen de eerste beschikking van de Commissie over de toekenning van de aanvankelijke steun en de aanmelding van de litigieuze steun valt derhalve te verklaren uit het feit dat rekwirante de naar haar oordeel toelaatbare rechtsmiddelen die zij kon aanwenden tegen de mededeling van de Commissie over de weigering van de wijziging van haar eerste goedkeuringsbeschikking, uitputte. Dat de Bondsrepubliek Duitsland de litigieuze steun dus pas na de voltooiing van het investeringsproject heeft aangemeld, houdt enkel verband met de omstandigheid dat de tussenstrijd over de inschaling van bovenvermelde mededeling van de Commissie heeft plaatsgevonden. Het argument dat het investeringsproject inmiddels is afgesloten kan dan ook niet als grondslag voor de beoordeling van de noodzaak dienen.
   Wat het criterium stimulerend effect betreft, heeft het Gerecht het onderzoek van deze vraag uitdrukkelijk open gelaten. Ook indien, anders dan naar het oordeel van rekwirante het geval is, noodzaak en stimulerend effect als twee aparte voorwaarden voor de toekenning van steun worden beschouwd, zijn zij in casu beide vervuld.
   Volgens punt 4.2, derde alinea, van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen is aan het criterium van het stimulerend effect voldaan indien de steunaanvraag vóór de aanvang van de uitvoering van de projecten wordt ingediend. Daarbij kan, zoals uiteengezet, enkel de steunaanvraag bij de nationale autoriteiten bepalend zijn. Rekwirante heeft haar aanvraag vóór de aanvang van de uitvoering ingediend en dit criterium derhalve vervuld. Het Gerecht heeft dit buiten beschouwing gelaten en dus niet alleen artikel 87 EG, maar ook de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen geschonden.
   Het bestreden arrest druist ook in tegen de multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun en het beginsel van gelijke behandeling, doordat het Gerecht de inconsequente toepassing van de marktinschatting door de Commissie heeft aanvaard. Weliswaar heeft de Commissie in de aanmeldingsprocedure in verband met de aanmelding van de aanvankelijke steun te kennen gegeven dat zij de relevante productmarkt met een mededingingsfactor van 0,75 zou evalueren, maar zij heeft pas ongeveer drie weken later in een andere beschikking dezelfde relevante markt anders beoordeeld en een mededingingsfactor volgens de multisectorale kaderregeling van 1,0 gerechtvaardigd geacht. Ook wanneer in aanmerking wordt genomen dat de Commissie beschikt over een ruime beoordelingsmarge voor de economische beoordeling van een feitelijke situatie, is hieraan de beperking verbonden dat voor gelijke producten gelijke markten bestaan, inzonderheid wanneer de markten van dezelfde productgroep binnen een tijdvak van drie maanden worden beoordeeld.
   Tot slot heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het rekwirantes argument dat binnen een tijdvak van 36 maanden na indiening van de aanvraag het investeringsproject moet worden uitgevoerd, volledig buiten beschouwing heeft gelaten. Indien rekwirante zich niet aan deze verplichting had gehouden, zou zij de volledige steun hebben verloren. Haar kan niet worden verweten dat zij zich eraan heeft gehouden. Daardoor is sprake van schending van artikel 87 EG en van het beginsel dat de Commissie gebonden is aan door haar vastgestelde en uitgevoerde voorschriften inzake het gebruik van steun.


title: Zaak C-587/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 december 2010 — Vogtländische Straßen-, Tief- und Rohrleitungsbau GmbH Rodewisch (VSTR)/Finanzamt Plauen, interveniënt: Bundesministerium der Finanzen

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 15 december 2010 — Vogtländische Straßen-, Tief- und Rohrleitungsbau GmbH Rodewisch (VSTR)/Finanzamt Plauen, interveniënt: Bundesministerium der Finanzen
   (Zaak C-587/10)
   2011/C 80/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vogtländische Straßen-, Tief- und Rohrleitungsbau GmbH Rodewisch (VSTR)

      Verwerende partij: Finanzamt Plauen

      Interveniënt: Bundesministerium der Finanzen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1), de lidstaten toe, een vrijgestelde intracommunautaire levering slechts dan in aanmerking te nemen, wanneer de belastingplichtige aan de hand van boekhoudkundig bewijs het btw-identificatienummer van de afnemer aantoont?

               2)

               Is het voor het antwoord op deze vraag van belang,

                           —

                           of de afnemer een in een derde land gevestigde ondernemer is, die weliswaar het voorwerp van de levering in het kader van een kettingtransactie van een lidstaat naar een andere lidstaat heeft verzonden, maar in geen enkele lidstaat btw-rechtelijk is geregistreerd,
                           en

                           —

                           of de belastingplichtige de indiening van een belastingaangifte voor de intracommunautaire verwerving door de afnemer heeft bewezen?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-20/95

text:
22 . 6 . 96           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 180/27
              Doorhaling van zaak C-294/94 ( )                                     Doorhaling van zaak C-230/95 (')
                          ( 96/C 180/64 )                                                        96/C 180/68 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1 996
de doorhaling in het register gelast van zaak C-294/94               de doorhaling in het register gelast van zaak C-230/95 : Raad
(verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia          van de Europese Unie tegen Europees Parlement .
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen           (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
L. C. Quintanilha .
(M PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                Doorhaling van zaak C-256/95 ( )
                                                                                96/C 180/69
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-3 10/94 ( )                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 maart 1996
                          ( 96/C 180/65 )                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-256/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
De president van de Tweede kamer van het Hof van Justitie            Republiek .
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 januari 1 996 de doorhaling in het register gelast van zaak       (M PB nr . C 248 van 23 . 9 . 1995 .
C-3 1 0/94 ( verzoek van het Tribunal de commerce de Saintes
om een prejudiciële beslissing ): Garage Ardon SA, Bernard
Martin — Garage Colin-Martin, Relais de Saintonge Sàrl en                          Doorhaling van zaak C-3 1 8/95 ( )
Bernard Menet Sari tegen Garage Trabisco SA .
                                                                                ( 96/C 180/70
(') PB nr . C 380 van 13 . 12 . 1994 .
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 maart 1996
                                                                     de doorhaling in het register gelast van zaak C-3 1 8/95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
                                                                     land .
               Doorhaling van zaak C-20/95 ( )
                          ( 96/C 180/66 )                            (') PB nr . C 333 van 9 . 12 . 1995 .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
                                                                                Doorhaling van zaak C-374/95 ( )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-20/95
( verzoek van de Juzgado Central de lo Pénal de la Audiencia                                   ( 96/C 180/71 )
Nacional om een prejudiciële beslissing ): Strafzaak tegen O.
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
Weg .
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 maart 1996
(') PB nr. C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                  de doorhaling in het register gelast van zaak C-374/95
                                                                     ( verzoek van het Industrial Tribunal, Southampton , om een
                                                                     prejudiciële beslissing ): J. P. Barker tegen Service Children's
                                                                     Schools .
                                                                     (M PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
               Doorhaling van zaak C-3 3/95 ( )
                          ( 96/C 180/67 )
De president van het Hof van Justitie van de Europese                              Doorhaling van zaak C-3 8 1/95 ( )
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 maart 1 996                                        ( 96/C 180/72 )
de doorhaling in het register gelast van zaak C-33/95
( verzoek van het Tribunal de grande instance de Saint              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Nazaire om een prejudiciële beslissing ): Sàrl Polypièces            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 maart 1996
tegen Directeur des services fiscaux de Loire-Atlantique .           de doorhaling in het register gelast van zaak C-381 /95 :
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
(') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .                                 Koninkrijk Spanje .
                                                                     (M PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Beroep, op 29 september 1997 ingesteld door E. Orthmann tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-261/97)

text:
C 370/8                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  6 . 12 . 97
Beroep, op 29 september 1997 ingesteld door E. Orth                  Wat het in casu gestelde vereiste van een academische
mann tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   graad betreft, voert verzoekster aan, dat het cumulatieve
                         ( Zaak T-261 /97)                            vereiste van een academische graad én van een gelijkwaar
                                                                      dige beroepservaring in strijd is met het Statuut, en een
                           ( 97/C 370/18                              onrechtmatige beperking invoert ten aanzien van de kandi
                                                                      daten die in de betrokken materie kunnen doen blijken
                       (Procestaai: Italiaans)                        van de vereiste ervaring, en dus in aanmerking komen
                                                                      voor de vacante post.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                      Wat de ontoereikende motivering van het besluit tot afwij
Gemeenschappen is op 29 september 1997 beroep inge
steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  zing van de sollicitatie betreft, wijst verzoekster erop, dat
door E. Orthmann, vertegenwoordigd door G. Marchesini,                het onbillijk is te moeten wachten op het eventueel ant
advocaat te Vicenza, domicilie gekozen hebbende te                    woord op de klacht om' te vernemen op welke gronden het
Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                 tot aanstelling bevoegd gezag zich heeft gebaseerd om de
rue Mathias Hardt .                                                   sollicitatie af te wijzen .
                                                                      Ten slotte stelt verzoekster, dat de aanstelling van de kan
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   didate aan wie de administratie de post heeft toegewezen,
                                                                      in strijd is met de tekst van de kennisgeving van vacature,
— nietig te verklaren het besluit waarbij verzoeksters sol           nu de betrokkene geen deel uitmaakte van het personeel
      licitatie niet in aanmerking is genomen in het kader            van de Commissie en er met haar slechts een extern
      van kennisgeving van vacature COM/R/5603/96 ;                   samenwerkingsverband bestond .
— nietig te verklaren de procedure van „ appel a manifes
      tation d'intérêt " (verzoek aan de belangstellenden om
      zich te melden ), wegens strijd met artikel 29 van het
      Statuut, en wat post NPPR/2027/96 betreft, wegens
      oplegging van nieuwe toelatingsvereisten;                       Beroep, op 29 september 1997 ingesteld door Dr. A. Gold
                                                                        stein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-262/97)
— nietig te verklaren de aanstelling van G. Christ, wegens
      ongeldigheid van de gevolgde procedure, en omdat de                                         97/C 370/ 19 )
      betrokkene niet tot het personeel van de Commissie
      behoorde;                                                                              (Procestaai: Engels)
— kosten als naar recht .                                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                      Gemeenschappen is op 29 september 1997 beroep inge
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      door Dr. A. Goldstein, vertegenwoordigd door R. St. John
                                                                      Murphy, van het kantoor Merriman White, King's Bench
Verzoekster is ambtenaar van de categorie B bij het                   Walk 3 , Inner Temple, Londen .
Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra, en
komt op tegen de afwijzing van haar sollicitatie naar aan            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
leiding van de kennisgeving van vacature betreffende haar
post bij de EINECS-commissie, waar zij sedert jaren
                                                                      — de Commissie te veroordelen om hem een schadever
werkte, en die in de categorie A was heringedeeld . Toen
naar aanleiding van bedoelde kennisgeving geen aanstel                     goeding te betalen, die door het Gerecht ex aequo et
 ling plaatsvond, heeft de Commissie via de procedure van                   bono dan wel door een deskundige zal worden
 het „ appel a manifestation d'intérêt " om sollicitaties ver              bepaald, vermeerderd met moratoire interessen tegen
 zocht voor een groot aantal posten, daaronder voor                         de door het Gerecht vastgestelde rentevoet;
 bedoelde post, die in de categorie A was ingedeeld. Ver
 zoekster preciseert, dat zij in het bijzonder is benadeeld            — verweerster te verwijzen in de kosten .
 door de herinvoering van het vereiste Van een academische
 graad in de scheikunde .                                              Middelen en voornaamste argumenten
 Zij voert in dit verband aan, dat de Commissie zich niet              In 1993 heeft verzoeker, een arts uit de Gemeenschap,
 erop kan beroepen dat een ambtenaar van de categorie B                gespecialiseerd in reumatologie, de Commissie overeen
 niet op een post van de categorie A kan worden benoemd,               komstig artikel 3 , lid 2 , van Verordening nr. 17 van de
 nu voor de wetenschappelijke en technische groepen van                Raad verzocht vast te stellen dat de General Medical
 artikel 45 van het Statuut, bepalende dat de overgang naar            Council, de publiekrechtelijke beroepsvereniging van art
 een andere categorie alleen kan plaatsvinden na een verge            sen in het Verenigd Koninkrijk, de artikelen 85 en 86 van
 lijkend onderzoek, is afgeweken bij artikel 98 , een speci           het EG-Verdrag heeft geschonden . Tegelijkertijd met de
  fieke bepaling voor de ambtenaren van de wetenschappe               klacht vorderde verzoeker voorlopige maatregelen, welk
  lijke en technische groepen .                                        verzoek door de Commissie werd afgewezen . Verzoeker


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 19 oktober 1995 in zaak C-111/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale civile e penale di Milano): Procedure van vrijwillige rechtspraak ingeleid door Job Centre Coop, arl. (Nationale wettelijke regeling die particuliere ondernemingen verbiedt activiteiten inzake arbeidsbemiddeling uit te oefenen - Onbevoegdheid van het Hof)

text:
25 . 11 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 315/7
                    ARREST VAN HET HOF                                      geen rechtsgevolgen had teweeggebracht en dat het
                          ( Zesde kamer)                                    beroep op dat punt niet-onvankelijk moest worden
                                                                            verklaard.
                       van 19 oktober 1995
in zaak C-19/93 P: Rendo NV e.a. tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen, ondersteund door Samenwer                    2 . Verwerpt de hogere voorziening voor het overige.
         kende Elektriciteitsproduktiebedrijven NV ( l )
 (Mededinging — Overeenkomst die in- en uitvoer van
 elektriciteit belemmert — Beschikking van de Commissie —              3 . Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.
 Gedeeltelijke onthouding van oordeel over verenigbaarheid
 van betrokken overeenkomst met artikel 85, lid 1, EEG
                               Verdrag)                                4 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten van deze
                           ( 95/C 315/ 12 )                                 instantie zal dragen .
                                                                       (') PB nr . C 71 van 13 . 3 . 1993 .
                     (Procestaai: Nederlands)
In zaak C-19/93 P, Rendo NV, vennootschap naar Neder                                    ARREST VAN HET HOF
lands recht, gevestigd te Hoogeveen ( Nederland ), Centraal
Overijsselse Nutsbedrijven NV, vennootschap naar Neder                                          ( Zesde kamer )
lands recht , gevestigd te Almelo ( Nederland ), Regionaal                                  van 19 oktober 1995
Energiebedrijf Salland NV, vennootschap naar Nederlands
recht, gevestigd te Deventer ( Nederland ), vertegenwoordigd           in zaak C-l 11 /94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
door T. R. Ottervanger, advocaat te Rotterdam ( Neder                 van het Tribunale civile e penale di Milano ): Procedure van
land ), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                    vrijwillige rechtspraak ingeleid door Job Centre Coop,
                                                                                arl. (M
kantore van S. Oostvogels, Rue Aldringen 13 , betreffende
hogere voorziening tegen het op 1 8 november 1992 door het             (Nationale wettelijke regeling die particuliere ondernemin
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                gen verbiedt activiteiten inzake arbeidsbemiddeling uit te
pen ( Eerste kamer ) in zaak T-16/91 gewezen arrest ( Rendo                       oefenen — Onbevoegdheid van het Hof)
e.a./Commissie. Jurispr. 1992 , blz . 11-2417 ), en strekkende                                    ( 95/C 315 / 13 )
tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de proce
dure : Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
machtigde : B. J. Drijber ) ondersteund door Samenwerkende                                  (Procestaai: Italiaans)
Elektriciteitsproduktiebedrijven NV, vennootschap naar
Nederlands recht, gevestigd te Arnhem ( Nederland ), verte
genwoordigd door M. van Empel en O. W. Brouwer,
advocaten te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende te                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,
Rue Zithe 8 , heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, F. A. Schockweiler
( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en H.                   In zaak C-l 11 /94 , betreffende een verzoek aan het Hof
Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; grif              krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunale civile e
fier : L. Hewlett, administrateur, op 19 oktober 1995 een              penale di Milano ( Italië ), in de aldaar dienende procedure
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     van vrijwillige rechtspraak ( giurisdizione volontaria ), inge
                                                                       leid door Job Centre Coop . arl, om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de uitlegging van de artikelen 48 , 55 , 59 , 60 ,
                                                                       66 , 86 en 90 EG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde kamer ),
                                                                       samengesteld als volgt: G. F. Mancini , waarnemend voor de
                                                                       kamerpresident, F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn
1 . Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg            ( rapporteur ), J. L. Murray en H. Ragnemalm , rechters ;
      van 18 november 1992 in zaak T-16/91 , voor zover                advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: L. Hewlett, admi
      daarin is geoordeeld, dat Beschikking 91 /50/EEG van             nistrateur, op 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan
      de Commissie van 1 6 januari 1 991 inzake een procedure          het dictum luidt als volgt:
      op grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag
      (IV/32.732 — IJsselcentrale (IJC) e.a.), wat de gedu
      rende de periode vóór de inwerkingtreding van de                 Het. Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      Elektriciteitswet geldende invoerbeperkingen betreft,            niet bevoegd om te antwoorden op de door het Tribunale
 ---pagebreak--- Nr . C 315/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 11 . 95
civile e penale di Milano bij verwijzingsbeschikking van                                  ARREST VAN HET HOF
3 1 maart 1 994 gestelde vragen .                                                                  ( Zesde kamer )
                                                                                van 19 oktober 1995
(') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
                                                                       in zaak C-137/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                       van de High Court of Justice, Queen's Bench Division ,
                                                                       Divisional Court ): The Queen tegen The Secretary of State
                                                                                for Health, ex parte: C. Richardson ( ] )
                                                                        (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Vrijstelling
                                                                        van betaling van eigen bijdrage in kosten geneesmiddelen —
                                                                       Materiële werkingssfeer van Richtlijn 79/7/EEG — Band
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                       met depensioengerechtigde leeftijd — Werking in de tijd van
                                                                                het arrest)
                          ( Vierde kamer )
                                                                                ( 95 /C 315/ 15 )
                       van 19 oktober 1995
in zaak C-128/94 (verzoek van het Bundesverwaltungsge                                          (Procestaai: Engels)
richt om een prejudiciële beslissing ): H. Hönig tegen Stadt
                             Stockach ( 1 )
(Richtlijn 88/166/EEG — Minimumnormen ter bescher                     ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                ming van legkippen in batterijen)                                       de Jurisprudentie van het Hof)
                           ( 95/C 315/ 14 )
                                                                       In zaak C-l 37/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
                        (Procestaai: Duits)                            Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court, in het
                                                                       aldaar aanhangig geding tussen The Queen en The Secretary
                                                                       of State for Health, ex parte : C. Richardson , om een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende
                                                                       de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
In zaak C-128/94, betreffende een verzoek aan het Hol                  behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de
                                                                       sociale zekerheid ( PB 1979 , L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesverwal
                                                                       ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ,
tungsgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen H.
Hönig en Stadt Stockach, om een prejudiciële beslissing over           kamerpresident, F. A. Schockweiler ( rapporteur ), P. J. G.
                                                                       Kapteyn, J. L. Murray en H. Ragnemalm, rechters; advo
de uitlegging van artikel 3 , lid 1 , onder a ), van de bijlage bi ]
Richtlijn 88/ 166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter                 caat-generaal : M. B. Elmer; griffier : L. Hewlett, administra
                                                                       teur, op 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak
                                                                       dictum luidt als volgt:
 1 31 /86 ( vernietiging van Richtlijn 86/ 1 1 3/EEG van de Raad
van 25 maart 1986 tot vast stelling van minimumnormen ter
bescherming van legkippen in batterijen ) ( PB 1988 , L 74 .,           1 . Artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
blz . 83 ), heeft het Hof ( Vierde kamer ), samengesteld als                19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuit
volgt: C. N. Kakouris , kamerpresident , P. J. G. Kapteyn                   voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
( rapporteur) en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal :                mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
P. Léger; griffier: H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op                    zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat een regeling
 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                      als die van Regulation 6 (1 ) van de National Health
luidt als volgt:                                                            Service (Charges for Drugs and Appliances) Regulations
                                                                             1 989, waarbij bepaalde categorieën personen en met
                                                                            name bepaalde bejaarden worden vrijgesteld van beta
Artikel 3, lid 1 , onder a), van de bijlage bij Richtlijn                   ling van een eigen bijdrage in de kosten van op recept
88/166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter uitvoering                      verstrekte geneesmiddelen en apparaten, binnen de
van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131 /86                     werkingssfeer van de richtlijn valt.
(vernietiging van Richtlijn 86/1 1 3/EEG van de Raad van
25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter
bescherming van legkippen in batterijen), moet aldus                   2 . Artikel 7, lid 1 , onder a), van Richtlijn 79/7/EEG staat
worden uitgelegd, dat het zich niet ertegen verzet, dat                     een Lid-Staat die met toepassing van deze bepaling de
Lid-Staten met betrekking tot de kooioppervlakte voor                       pensioenleeftijd voor vrouwen op 60 jaar en voor
legkippen in batterijen strengere nationale normen vaststel                mannen op 65 jaar heeft vastgesteld, niet toe tevens te
len .                                                                       bepalen, dat vrouwen vanaf de leeftijd van 60 jaar en
                                                                            mannen pas vanafde leeftijd van 65 jaar recht hebben op
                                                                            vrijstelling van betaling van de eigen bijdrage.
(') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                        3 . De Werking in de tijd van dit arrest behoeft niet te
                                                                            worden beperkt, zodat ook personen die vóór de datum


title: Zaak C-442/06: Beroep ingesteld op 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/35

         Beroep ingesteld op 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-442/06)
   (2006/C 326/74)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Recchia en M. Konstantinidis als gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door decreto legislativo (wetsbesluit) nr. 36 van 13 januari 2003, zoals gewijzigd, vast te stellen en te handhaven, waarbij richtlijn 1999/31/EG (1) in het nationale recht te hebben omgezet op een wijze die niet in overeenstemming is met deze richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 en 14 van richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na ontvangst van een klacht heeft de Commissie onderzocht of de nationale wetgeving in overeenstemming is met richtlijn 1999/31/EG. De door de Commissie vastgestelde strijdigheid is het gevolg van de te late omzetting door de Italiaanse Republiek. De richtlijn voorziet immers in twee verschillende rechtsregelingen al naar gelang sprake is van nieuwe dan wel reeds bestaande afvalstortplaatsen. Wegens de te late omzetting door het wetsbesluit is op een aantal afvalstortplaatsen waarop de regeling voor nieuwe afvalstortplaatsen van toepassing had moeten zijn, evenwel de regeling voor reeds bestaande afvalstortplaatsen van toepassing.

      (1)  PB L 1999 182, blz. 1.


title: Zaak C-279/16 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juni 2017 — Spanje/Commissie en Letland (Hogere voorziening — Beroep tot nietigverklaring — EOGFL, ELGF en Elfpo — Aan financiering door de Europese Unie onttrokken uitgaven — Door het Koninkrijk Spanje gedane uitgaven)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/17

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 juni 2017 — Spanje/Commissie en Letland
   (Zaak C-279/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Beroep tot nietigverklaring - EOGFL, ELGF en Elfpo - Aan financiering door de Europese Unie onttrokken uitgaven - Door het Koninkrijk Spanje gedane uitgaven))
   (2017/C 277/22)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: M. J. García-Valdecasas Dorrego en V. Ester Casas, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en I. Galindo Martín, gemachtigden) en Republiek Letland

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 279 van 1.8.2016.


title: Zaak T-684/16: Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Ciarko spółka z ograniczoną odpowiedzialnością/EUIPO — Maan (afzuigkap)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/30

         Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Ciarko spółka z ograniczoną odpowiedzialnością/EUIPO — Maan (afzuigkap)
   (Zaak T-684/16)
   (2016/C 410/42)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Ciarko spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. (Sanok, Polen) (vertegenwoordiger: M. Żabińska, radca prawny)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Maan sp. z o.o. (Grójec, Polen)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken model: verzoekende partij

      Betrokken model: gemeenschapsmodel nr. 1 775 792-0002

      Bestreden beslissing: beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 13 juli 2016 in zaak R 1212/2015-3

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

   Schending van artikel 25, lid 1, onder b), artikel 4, lid 1, en artikel 6 van verordening nr. 6/2002.


title: Zaak C-427/00: Beroep, op 20 november 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
27.1.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 28/19
Beroep, op 16 november 2000 ingesteld door Commissie                    Vraag 1
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Bel-
                                  gië
                                                                        Is § 9 LMG een consequente omzetting van artikel 2, lid 1,
                                                                        sub b, van richtlijn 79/112/EEG (1) van de Raad van
                         (Zaak C-423/00)                                18.12.1978, de etiketteringsrichtlijn?
                          (2001/C 28/35)
                                                                        Vraag 2
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 november 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                   Bevat artikel 2, lid 1, sub b, van de etiketteringsrichtlijn een
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   uitputtende regeling inzake verboden etikettering of houdt
vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur, als            genoemde bepaling een minimumnorm in, die in eventuele
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                nationale bepalingen kan worden uitgebreid?
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Vraag 3
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle         Moet artikel 2, lid 1, sub b, van de etiketteringsrichtlijn aldus
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen      worden verstaan, dat een beperking inzake etikettering (zoals
      die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 96/82/EG van          in § 9, lid 1, LMG, met betrekking tot gezondheidsgerelateerde
      de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing             informatie) alleen is toegestaan wanneer een verbod absoluut
      van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke           noodzakelijk lijkt om misleiding van consumenten te voor-
      stoffen zijn betrokken (1), althans door die maatregelen          komen?
      niet aan de Commissie mede te delen, niet heeft voldaan
      aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplich-
      tingen;                                                           Vraag 4
2.    het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                                                                        Kan § 9, lid 1, LMG, richtlijnconform worden uitgelegd en kan
                                                                        de daarin opgenomen beperking zo worden opgevat dat deze
Middelen en voornaamste argumenten                                      in overeenstemming is met artikel 2, lid 1, sub b, van de
                                                                        etiketteringsrichtlijn? Dit zou mogelijk zijn indien het oogmerk
                                                                        van misleiding geen voorwaarde voor de toepasselijkheid van
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan die             de gehele bepaling van artikel 2, lid 1, sub b, van de
in zaak C-407/00 (2); de omzettingstermijn is verstreken op             etiketteringsrichtlijn is, maar een tweede voorwaarde voor de
3 februari 1999.                                                        ontoelaatbaarheid van een etikettering vormt.
(1) PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.                                     (1) PB 1979, L 33, blz. 1.
(2) Zie bladzijde 13 van dit Publicatieblad.
Verzoek van de Unabhängiger Verwaltungssenat Wien                       Beroep, op 20 november 2000 ingesteld door Commissie
van 15 november 2000 om een prejudiciële beslissing in                  van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
het geding tussen P. D. Haug en Bestuur van de stad                                                   ninkrijk
                               Wenen
                                                                                (Zaak C-427/00)
                         (Zaak C-426/00)
                                                                                (2001/C 28/37)
                          (2001/C 28/36)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Het Unabhängige Verwaltungssenat Wien heeft bij beschikking             op 20 november 2000 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
van 15 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Justitie op 20 november 2000, in het geding tussen P. D. Haug           vertegenwoordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdad-
en Bestuur van de stad Wenen, het Hof van Justitie van de               viseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van
beslissing over de navolgende vragen:                                   de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 28/20                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.1.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Hogere voorziening, op 21 november 2000 ingesteld
                                                                        door Anton Dürbeck GmbH tegen het arrest van het
—     te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door niet te            Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
      verzekeren dat het zwemwater in het Verenigd Koninkrijk           pen (Vijfde kamer) van 19 september 2000 in zaak
      voldoet aan de overeenkomstig artikel 3 van richtlijn             T-252/97, Anton Dürbeck GmbH tegen Commissie van
      76/160/EEG (1) vastgestelde grenswaarden, niet heeft vol-         de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Ko-
      daan aan de krachtens die richtlijn op hem rustende                             ninkrijk Spanje en Franse Republiek
      verplichtingen;
                                                                                (Zaak C-430/00)
—     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2001/C 28/39)
Middelen en voornaamste argumenten                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 21 november 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                        Anton Dürbeck GmbH, vertegenwoordigd door G. Meier,
Ingevolge artikel 4 van richtlijn 76/160 dienden de lidstaten           advocaat, Berrenrather Straße 313, D-50937 Keulen, tegen het
binnen tien jaar na kennisgeving van de richtlijn alle noodzake-        arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
lijke maatregelen te treffen opdat de kwaliteit van het zwem-           Gemeenschappen (Vijfde kamer) van op 19 september 2000
water zou voldoen aan de in de bijlage vermelde grenswaarden.           in zaak T-252/97, Anton Dürbeck GmbH tegen de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Konink-
                                                                        rijk Spanje en Franse Republiek.
De Commissie stelt dat het Verenigd Koninkrijk, ondanks
pogingen zich naar de richtlijn te voegen, nog steeds niet aan          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
de daarin gestelde eisen voldoet. Derhalve moet worden
geconcludeerd, dat het Verenigd Koningrijk niet heeft voldaan           1.    het bestreden arrest te vernietigen;
aan de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen.
                                                                        2.    de bestreden hardheidsbeschikking van de Commissie
                                                                              van 10 juli 1997 nietig te verklaren;
(1) Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betref-
    fende de kwaliteit van het zwemwater, PB L 31 van 5.2.1976,         3.    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
    blz. 1.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        —     Het Gerecht heeft verzoeksters betoog betreffende
                                                                              schending van het beginsel van gelijke behandeling ten
                                                                              onrechte niet gevolgd. Verweerster had pas in haar
                                                                              verweerschrift het „belang van gelijke behandeling van alle
                                                                              marktdeelnemers” als verweer aangevoerd en verzoekster
                                                                              heeft zelfs niet de gelegenheid gehad hierop te repliceren.
Verzoek van het Giudice di Pace di Genova van
11 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het                  —     Het Gerecht komt op basis van een onjuiste beoordeling
   geding tussen Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova                       van de overeenkomst tussen verzoekster en Consultban
                                                                              tot de conclusie, dat de Commissie de hoogte van de
                         (Zaak C-429/00)                                      aan verzoekster toe te kennen vergoeding correct heeft
                                                                              vastgesteld.
                          (2001/C 28/38)                                —     Het Gerecht heeft ten onrechte aanvaard, dat de Commis-
                                                                              sie bepaalde dat de als vergoeding toegekende hardheids-
                                                                              certificaten geen referentiewerking hadden. De Commis-
Het Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van                       sie had überhaupt niet voor vergoeding bij wege van
11 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof                           hardheidslicenties mogen opteren indien zij als gevolg
van Justitie op 20 november 2000, in het geding tussen                        daarvan diende te bepalen dat die certificaten geen
Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova, het Hof van Justitie van              referentiewerking hadden. Nadat zij daar evenwel voor
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       had geopteerd, kon zij wegens de dwingende werking van
beslissing over prejudiciële vragen die identiek zijn met die in              artikel 19 van verordening nr. 404/93 die certificaten de
zaak C-388/00 (1).                                                            referentiewerking zelfs dan niet ontnemen wanneer deze
                                                                              referentiewerking — naar gelang van de verdere lotgeval-
                                                                              len van de ordening van de bananenmarkt — tot
(1) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.                                  overcompensatie van de door verzoekster geleden schade
                                                                              kon leiden.


title: Zaak C-140/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Hecht-Pharma GmbH/Staatliches Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg (Richtlijn 2001/83/EG — Artikelen 1, punt 2, en 2, lid 2 — Begrip geneesmiddel naar werking — Product waarvan de hoedanigheid van geneesmiddel naar werking niet is vastgesteld — Inaanmerkingneming van de dosering van de werkzame stoffen)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 januari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Hecht-Pharma GmbH/Staatliches Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg
   (Zaak C-140/07) (1)

   (Richtlijn 2001/83/EG - Artikelen 1, punt 2, en 2, lid 2 - Begrip „geneesmiddel naar werking’ - Product waarvan de hoedanigheid van geneesmiddel naar werking niet is vastgesteld - Inaanmerkingneming van de dosering van de werkzame stoffen)
   (2009/C 55/02)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hecht-Pharma GmbH

      Verwerende partij: Staatliches Gewerbeaufsichtsamt Lüneburg

      In tegenwoordigheid van: Vertreterin des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesverwaltungsgericht — Uitlegging van artikel 1, punt 2, en artikel 2, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 34) — Kwalificatie als geneesmiddel van een product dat een bestanddeel bevat dat fysiologische functies kan wijzigen bij inname van een hogere dosis dan de voor normaal gebruik aangegeven dosis — Toepasselijkheid van richtlijn 2001/83/EG op een product dat mogelijk als geneesmiddel kan worden gekwalificeerd, maar waarvan de hoedanigheid van geneesmiddel niet is vastgesteld — Begrip geneesmiddel
   Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 2, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, moet aldus worden uitgelegd dat richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, niet van toepassing is op een product waarvan de eigenschap als geneesmiddel naar werking niet wetenschappelijk is bewezen, doch evenmin kan worden uitgesloten.

               2)

               Artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, moet aldus worden uitgelegd, dat de criteria „gebruikswijzen van een product, omvang van de verspreiding ervan, bekendheid van de consument ermee en risico's die het gebruik ervan kan meebrengen”, nog steeds van belang zijn voor de beoordeling of een product onder de definitie van geneesmiddel naar werking valt.

               3)

               Artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, moet aldus worden uitgelegd dat, met uitzondering van het geval van de enkelvoudige of samengestelde substanties die ertoe strekken een medische diagnose te stellen, een product niet als een geneesmiddel in de zin van deze bepaling kan worden aangemerkt indien het, rekening houdend met de samenstelling ervan — met inbegrip van de dosering van de werkzame stoffen — en bij gebruik volgens voorschrift, niet kan leiden tot een noemenswaardig herstel of een noemenswaardige verbetering of wijziging van fysiologische functies door het bewerkstelligen van een farmacologisch, immunologisch of metabolisch effect.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak C-465/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/4

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2009 door Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer — uitgebreid) van 9 september 2009 in de gevoegde zaken T-30/01 tot en met T-32/01 en T-86/02 tot en met T-88/02, Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-465/09 P)
   2010/C 37/07
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Territorio Histórico de Vizcaya — Diputación Foral de Vizcaya (vertegenwoordigers: I. Sáenz-Cortabarría Fernández en M. Morales Isasi, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa, Comunidad Autónoma del País Vasco — Gobierno Vasco, Confederación Empresarial Vasca (Confebask), Commissie van de Europese Gemeenschappen en Comunidad Autónoma de la Rioja

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het in eerste aanleg ingestelde beroep toewijzen;

               —

               subsidiair, de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg verwijzen en het in voorkomend geval gelasten het afgewezen bewijsaanbod alsnog te onderzoeken;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Onjuiste rechtsopvatting bij de motivering van het bestreden arrest dat de zaak T-32/01 zonder voorwerp is geraakt.

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met zijn oordeel dat de afsluiting van een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel vóór de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 659/1999 (1) een uitdrukkelijke (tot de lidstaat gerichte) beschikking van de Commissie in die zin vergde.

               3.

               Verdraaiing van het besluit van 28 november 2000 waar het Gerecht van oordeel was dat dit besluit een einde maakte aan een vooronderzoeksprocedure met betrekking tot de litigieuze belastingmaatregel die zou berusten op een in april 1994 ingeschreven klacht. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure voor bestaande steun diende te geschieden.

               4.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijslast en bewijswaardering niet in acht heeft genomen, in het bijzonder met betrekking tot het schriftelijk bewijs dat het besluit van 28 november 2000 vormt (geloofwaardigheid en bewijskracht ervan). Schending van het recht op een eerlijk proces.

               5.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake bewijswaardering en bewijslast heeft geschonden in verband met de objectieve, relevante, overeenstemmende en afdoende aanwijzingen in de processtukken waaruit blijkt dat de Commissie vóór het besluit van 28 november 2000 de litigieuze belastingmaatregel had onderzocht en dit onderzoek had afgesloten. Onjuiste rechtsopvatting omdat volgens het Gerecht het heronderzoek van de litigieuze belastingmaatregel in 2000 niet in het kader van de procedure betreffende bestaande steun diende te geschieden.

               6.

               Onjuiste rechtsopvatting omdat het Gerecht de procedureregels inzake de bewijsvoering niet in acht heeft genomen en heeft besloten niet in te gaan op het bewijsaanbod van verzoeker met betrekking tot de overlegging van bepaalde documenten van de Commissie, dat in het licht van de argumenten van het Gerecht tot afwijzing van verzoekers vordering essentieel voor de verdediging van diens belangen blijkt te zijn. Schending van het recht op een eerlijk proces, van het beginsel van gelijke wapens en van het recht van verweer.

      (1)  van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-434/12: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Slancheva sila EOOD/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond Zemedelie Razplashtatelna agentsia ( „Gemeenschappelijk landbouwbeleid — ELFPO — Verordening (EU) nr. 65/2011 — Steun voor plattelandsontwikkeling — Steun voor oprichting en ontwikkeling van micro-ondernemingen — Begrip „kunstmatig geschapen voorwaarden” — Misbruikpraktijken — Bewijs” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/7

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Slancheva sila EOOD/Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond Zemedelie Razplashtatelna agentsia
   (Zaak C-434/12) (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - ELFPO - Verordening (EU) nr. 65/2011 - Steun voor plattelandsontwikkeling - Steun voor oprichting en ontwikkeling van micro-ondernemingen - Begrip „kunstmatig geschapen voorwaarden” - Misbruikpraktijken - Bewijs)
   2013/C 325/10
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Slancheva sila EOOD

      Verwerende partij: Izpalnitelen direktor na Darzhaven fond Zemedelie Razplashtatelna agentsia

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van artikel 4, lid 8, van verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 25, blz. 8) — Steun voor plattelandsontwikkeling — Begrip „kunstmatig geschapen voorwaarden” — Toelaatbaarheid van nationale rechtspraak volgens welke er slechts sprake is van „kunstmatig geschapen voorwaarden” indien er een juridische band tussen de steunaanvragers bestaat, en artikel 4, lid 8, van verordening (EU) nr. 65/2011 wordt toegepast indien aan drie cumulatieve voorwaarden is voldaan — Indiening van steunaanvragen door verschillende aanvragers waartussen een werkelijke band bestaat en die gebruikmaken van afzonderlijke belendende percelen grond die tevoren samen één perceel grond vormden — Noodzaak om vast te stellen dat de kandidaten onderling en/of met derden doelbewust hebben afgesproken om een voordeel te verkrijgen — Criteria voor de vaststelling van het voordeel als bedoeld in artikel 4, lid 8, van verordening (EU) nr. 65/2011

      Dictum

               1.

               Artikel 4, lid 8, van verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling, moet aldus worden uitgelegd dat de toepassingsvoorwaarden ervan vereisen dat een objectief en een subjectief element aanwezig zijn. Wat het eerste van deze elementen betreft, staat het aan de verwijzende rechter om de objectieve omstandigheden van het onderhavige geval te beoordelen die kunnen leiden tot de slotsom dat de met de steunregeling van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) nagestreefde doelstelling niet kan worden verwezenlijkt. Wat het tweede element betreft, staat het aan de verwijzende rechter om de objectieve bewijzen te beoordelen die kunnen leiden tot de slotsom dat de aanvrager van de betaling uit de steunregeling van het ELFPO, door kunstmatig de voorwaarden voor een dergelijke betaling te scheppen, uitsluitend een voordeel heeft willen verkrijgen dat indruist tegen de doelstellingen van die regeling. In dat verband kan de verwijzende rechter zich niet alleen baseren op elementen zoals de juridische, economische en/of persoonlijke banden tussen de personen die betrokken zijn bij soortgelijke investeringsprojecten, maar ook op aanwijzingen waaruit blijkt dat die personen doelbewust afspraken hebben gemaakt.

               2.

               Artikel 4, lid 8, van verordening nr. 65/2011 moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een verzoek om betaling in het kader van de steunregeling van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) wordt afgewezen op de enkele grond dat een investeringsproject waarvoor in het kader van die regeling steun wordt aangevraagd, niet functioneel autonoom is of dat er een juridische band tussen de aanvragers van dergelijke steun bestaat, zonder dat rekening wordt gehouden met de andere objectieve elementen van het concrete geval.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Zaak C-118/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Artikel 108, leden 1 en 2, VWEU — Steun door Republiek Letland verleend voor aankoop van landbouwgrond — Bevoegdheid van Raad van Europese Unie — Bestaande steunregeling — Toetreding van Republiek Letland tot Europese Unie — Steun verleend vóór toetreding — Dienstige maatregelen — Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden — Wijziging van omstandigheden — Buitengewone omstandigheden — Economische crisis — Kennelijk onjuiste beoordeling — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-118/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Artikel 108, leden 1 en 2, VWEU - Steun door Republiek Letland verleend voor aankoop van landbouwgrond - Bevoegdheid van Raad van Europese Unie - Bestaande steunregeling - Toetreding van Republiek Letland tot Europese Unie - Steun verleend vóór toetreding - Dienstige maatregelen - Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden - Wijziging van omstandigheden - Buitengewone omstandigheden - Economische crisis - Kennelijk onjuiste beoordeling - Evenredigheidsbeginsel)
   2014/C 45/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Flynn, K. Walkerová en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: É. Sitbon en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en L. Liubertaitė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Nietigverklaring van besluit 2009/991/EU van de Raad van 16 december 2009 betreffende de toekenning door de autoriteiten van de Republiek Letland van staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013 (PB L 339, blz. 34) — Onbevoegdheid — Misbruik van bevoegdheid — Schending van het beginsel van loyale samenwerking tussen de lidstaten en de instellingen — Kennelijke beoordelingsfout

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Litouwen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-28/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Częstochowie (Polen) op 20 januari 2014 — Ryszard Pańczyk/Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Częstochowie (Polen) op 20 januari 2014 — Ryszard Pańczyk/Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
   (Zaak C-28/14)
   2014/C 303/04
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Okręgowy w Częstochowie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ryszard Pańczyk

      Verwerende partij: Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
   Bij beschikking van 12 juni 2014 heeft het Hof van Justitie vastgesteld dat het kennelijk onbevoegd is te antwoorden op de door de Sąd Okręgowy w Częstochowie voorgelegde vragen.


title: Zaak T-15/09: Beroep ingesteld op 15 januari 2009 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/48

         Beroep ingesteld op 15 januari 2009 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH)
   (Zaak T-15/09)
   (2009/C 69/105)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Européenne de traitement de l'Information (Euro-Information) (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 november 2008 (zaak R 70/2006-4), voor zover daarbij de inschrijving wordt geweigerd van de gemeenschapsmerkaanvraag EURO AUTOMATIC CASH (nr. 4 114 864) voor alle geclaimde waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 38 en 42;

               —

               inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag EURO AUTOMATIC CASH nr. 4 114 864 voor alle in de inschrijvingsaanvraag bedoelde waren en merken;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het BHIM en in het kader van het onderhavige beroep, overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EURO AUTOMATIC CASH” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 38 en 42 — aanvraag nr. 4 114 864

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, en van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat het aangevraagde merk niet beschrijvend is en het vereiste onderscheidend vermogen bezit.


title: Zaak T-281/07: Beroep ingesteld op 23 juli 2007 — ecoblue/BHIM — BBVA (Ecoblue)

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/15

         Beroep ingesteld op 23 juli 2007 — ecoblue/BHIM — BBVA (Ecoblue)
   (Zaak T-281/07)
   (2007/C 235/27)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: ecoblue AG (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Osterrieth en T. Schmitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 25 april 2007 (zaak R 844/2006-1);

               —

               afwijzing van de oppositie ingesteld door Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA tegen de merkaanvraag voor het woord „Ecoblue”;

               —

               verwijzing van het Bureau in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Ecoblue” voor diensten van de klassen 35, 36 en 38 (aanvraag nr. 2 871 598)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, SA

      Oppositiemerk of -teken: woordmerken „BLUE” (gemeenschapsmerk nr. 1 345 974), „BLUE JOVEN” (gemeenschapsmerk nr. 2 065 100), „BLUE BBVA” (gemeenschapsmerk nr. 2 065 621), „TARJETA BLUE BBVA” (gemeenschapsmerk nr. 2 277 291), „QNTAME BLUE” (gemeenschapsmerk nr. 2 391 878), „HIPOTECA BLUE” (gemeenschapsmerk nr. 2 392 181), „HIPOTECA BLUE JOVEN” (gemeenschapsmerk nr. 2 794 998) en „MOTOR BLUE JOVEN” (gemeenschapsmerk nr. 3 060 878)

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat de conflicterende merken niet met elkaar overeenstemmen en er bijgevolg geen verwarringsgevaar bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-131/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 19 juli 2016 — België/Commissie [„Kort geding — Staatssteun — Belastingregeling inzake vrijstelling van overwinst van bepaalde multinationale ondernemingen — Verlening van de vrijstelling op basis van voorafgaande beslissingen in fiscale zaken (tax rulings) — Besluit waarbij de steunregeling onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering van de steun wordt gelast — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”]

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/28

         Beschikking van de president van het Gerecht van 19 juli 2016 — België/Commissie
   (Zaak T-131/16 R)
   ([„Kort geding - Staatssteun - Belastingregeling inzake vrijstelling van overwinst van bepaalde multinationale ondernemingen - Verlening van de vrijstelling op basis van voorafgaande beslissingen in fiscale zaken (tax rulings) - Besluit waarbij de steunregeling onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en terugvordering van de steun wordt gelast - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   (2016/C 326/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet en J.-C. Halleux, gemachtigden, bijgestaan door M. Segura Catalán en M. Clayton, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P.-J. Loewenthal en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van de artikelen 278 VWEU en 279 VWEU om voorlopige maatregelen tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de artikelen 2, 3 en 4 van besluit C (2015) 9837 final van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-367/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (Belgique) op 8 september 2009 — Belgisch Interventie- en Restitutiebureau tegen SGS Belgium NV, Firme Derwa NV en Centraal Beheer Achmea NV

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (Belgique) op 8 september 2009 — Belgisch Interventie- en Restitutiebureau tegen SGS Belgium NV, Firme Derwa NV en Centraal Beheer Achmea NV
   (Zaak C-367/09)
   2009/C 297/24
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoeker: Belgisch Interventie- en Restitutiebureau
   Verweersters:

               SGS Belgium NV

               Firme Derwa NV

               Centraal Beheer Achmea NV

      Prejudiciële vraag

               1.

               Hebben de bepalingen van de artikelen 5 en 7 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (1) van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen rechtstreekse werking in de nationale rechtsorden van de lidstaten bij gebrek aan enige beoordelingsmarge van deze lidstaten en zonder dat de nationale instanties uitvoeringsmaatregelen hoeven vast te stellen ?

               2.

               Kan een op internationaal niveau in controle en toezicht gespecialiseerde en door de lidstaat waar de douaneformaliteiten bij uitvoer zijn vervuld, in casu België, erkende firma, die een onjuiste verklaring inzake de lossing in de zin van artikel 18, lid 2, onder c, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (2) heeft afgeleverd als een marktdeelnemer in de zin van artikel 1 van verordening 2988/95 dan wel als een persoon die aan het begaan van de onregelmatigheid heeft deelgenomen of als een persoon die voor de onregelmatigheid aansprakelijk kan worden gesteld of die het begaan ervan had moeten voorkomen, in de zin van artikel 7 van voormelde verordening, worden beschouwd?

               3.

               Kan een mededeling van een verslag van onderzoek uitgevoerd door de Economische Inspectie, dan wel een brief waarbij om overlegging van bijkomende stukken ter staving van de invoer ten verbruik, dan wel een aangetekende brief waarbij een sanctie wordt opgelegd, als een onderzoekshandeling of daad van vervolging in de zin van [artikel 3, lid 1, derde alinea,] van verordening 2988/95 worden beschouwd?

      (1)  PB L 312, blz. 1.

      (2)  Verordening van de Commissie van 27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351, blz. 1).