title: Zaak T-63/99: Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door RJB Mining plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 160/26              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.6.1999
Beroep, op 2 maart 1999 ingesteld door D. Rafoni,                       Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door RJB Mining plc
advocaat, gerechtelijk bewindvoerder handelend in zijn                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
hoedanigheid van vereffenaar van de Société de Distribu-
tion Mécanique et d’Automobiles (Sodima) tegen Com-
          missie van de Europese Gemeenschappen                                                 (Zaak T-63/99)
                         (Zaak T-62/99)                                                        (1999/C 160/49)
                        (1999/C 160/48)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               schappen is op 3 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
schappen is op 2 maart 1999 beroep tegen Commissie van de               sie van de Europese Gemeenschappen door RJB Mining plc,
Europese Gemeenschappen ingesteld door D. Rafoni, advocaat,             vertegenwoordigd door M. Brealey en J. Lawrence, domicilie
gerechtelijk bewindvoerder handelend in zijn hoedanigheid               gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
van vereffenaar van de Société de Distribution Mécanique                Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
et d’Automobiles (Sodima), woenende te Aix en Provence
(Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-C. Fourgoux, advocaat te          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P. Schiltz,
advocaat aldaar, rue Béatrix de Bourbon 4.
                                                                        — de bestreden beschikking op de in dit verzoekschrift
                                                                            uiteengezette gronden nietig te verklaren;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van               — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     5 januari 1999;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                               Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten                                      Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de
                                                                        Commissie van 22 december 1998 (K (1998) 4569 endg.),
Op 1 juli 1994 dient verzoeker, op grond van de artikelen 85            betreffende de steun die de Bondsrepubliek Duitsland in
en 86 van het Verdrag alsmede op grond van Verordening                  1999 aan de steenkolenindustrie heeft verleend, die Duitsland
(EEG) nr. 123/85 van de Commissie, bij de Commissie een                 machtigt die steun te verlenen.
klacht in tegen de oplegging door de vennootschap Peugeot
van een concessieregeling die niet voldoet aan de in die                Volgens verzoekster zijn sommige, maar niet alle aspecten van
verordening gestelde voorwaarden voor vrijstelling.                     het onderhavige beroep aan de orde gesteld in de zaken
                                                                        T-110/98 (1) en T-12/99 (2), betreffende steun aan de Duitse
Verzoeker, die reeds twee beroepen wegens nalaten heeft                 steenkolenindustrie voor respectievelijk 1997 en 1998.
ingesteld om het stilzitten van de Commissie te doen vaststel-
len (1), komt thans op tegen de beschikking van de Commissie
van 5 januari 1999 waarbij zijn klacht definitief werd afge-            Het verzoekschrift heeft hoofdzakelijk betrekking op artikel 4,
wezen.                                                                  onder c), van het EGKS-Verdrag en Beschikking
                                                                        3632/93/EGKS (3), die een code („Code”) vaststelt volgens
Tot staving van beroep tot nietigverklaring stelt verzoeker:            welke de Commissie steun in afwijking van voormeld artikel 4,
                                                                        onder c), mag goedkeuren.
— dat verweerster haar verplichting tot toezicht op de
     mededinging niet is nagekomen;                                     Verzoekster betoogt het volgende:
— ontbreken van een ernstig en objectief onderzoek van de
     klacht;                                                            — De betrokken steun is onverenigbaar met de artikelen 2 tot
                                                                            en met 9 van de Code, zodat de Commissie er niet
— schending van wezenlijke vormvoorschriften en misbruik                    overeenkomstig artikel 1, lid 1, van de Code haar goedkeu-
     van bevoegdheid bij het voeren van de procedure en het                 ring aan mocht hechten.
     hanteren van de bewijzen;
                                                                        — De bestreden beschikking verleent goedkeuring aan steun
— schending van het Verdrag en kennelijk verkeerde rechts-                  aan ondernemingen of productie-eenheden die niet levens-
     opvatting;                                                             vatbaar kunnen worden geacht. Zelfs indien, anders dan
                                                                            verzoekster meent, de Commissie niet gehouden is aan te
— niet nakoming van de verplichting om binnen een redelijke                 tonen dat ondernemingen of productie-eenheden op lange
     termijn een definitieve beschikking te geven.                          termijn levensvatbaar zijn, heeft verweerster kennelijk ten
                                                                            onrechte nagelaten te onderzoeken, of de verlaging van
(1) Zaak T-190/95 (PB C 333 van 9.12.1995, blz. 20) en zaak                 de productiekosten van begunstigde ondernemingen of
    T-45/96 (PB C 145 van 18.5.1986, blz. 13).                              productie-eenheden, gelet op de dalende prijzen op de
                                                                            internationale markt voor kolen, tot degressie van de
                                                                            steunmaatregelen kan leiden, overeenkomstig het bepaalde
 ---pagebreak--- 5.6.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 160/27
     in artikel 2, lid 1, van de Code. Ten slotte verleent              — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     de beschikking goedkeuring aan extra betalingen aan
     kolenmijnondernemingen als steun voor de bedrijfsvoering
     krachtens artikel 3, lid 2, van de Code, ofschoon deze             Middelen en voornaamste argumenten
     betalingen geen onderdeel van de productiekosten van de
     ondernemingen zijn.                                                Het verzoekschrift heeft betrekking op het beweerde nalaten
                                                                        van de Commissie, de ingevolge artikel 4, onder c), van het
— De bestreden beschikking vermeldt geen feiten aan de hand             EGKS-Verdrag en Beschikking 3632/93/EGKS („Code”) (1) op
     waarvan verzoekster zou kunnen onderzoeken, of de                  haar rustende verplichtingen in acht te nemen in verband met
     ondernemingen of productie-eenheden levensvatbaar zijn.            de steun die verbonden is met en afhankelijk is van de fusie
     Evenmin vermeldt de beschikking feiten of elementen op             tussen Ruhrkohle AG (RAG), Saarbergwerke AG en Preussag
     basis waarvan verzoekster kan bepalen, of de verlaging van         Anthrazit GmbH („fusie”).
     de productiekosten in het licht van de dalende kolenprijzen
     op de internationale markt tot degressie van de steunmaat-
     regelen zou leiden in de zin van artikel 2 van de Code.            Verzoekster betoogt, dat zij de Commissie er sinds maart 1988
                                                                        op heeft gewezen, dat het voor haar van groot belang was dat
                                                                        de steun niet zou worden goedgekeurd zonder, onder meer,
(1) RJB Mining/Commissie (PB C 299 van 26.9.1998, blz. 38).             een diepgaand onderzoek van bepaalde elementen van de
(2) RJB Mining/Commissie, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.   staatssteun, die werd geacht te omvatten:
(3) PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12.
                                                                        — het voor Saarbergwerke betaalde symbolische bedrag van
                                                                             1 DEM;
                                                                        — de toezegging van de Duitse regering, 50 % van het
                                                                             ontbrekende bedrag van een jaarlijkse kruissubsidie van
                                                                             200 miljoen DEM toe te rekenen aan de activiteiten van
                                                                             RAG buiten de steenkolensector;
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door RJB Mining plc                   — het afzien van de Duitse regering van de terugbetaling van
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                           steun ten bedrage van 4 miljoen DEM;
                         (Zaak T-64/99)                                 — een aanvullende steun van 1,65 miljard DEM ingeval RAG
                                                                             de aandelen van de Duitse regering in Saarbergwerke
                                                                             mocht verkrijgen.
                        (1999/C 160/50)
                                                                        Bij beschikking van 29 juli 1998 keurde de Commissie de fusie
                                                                        goed. Op 2 december 1998 gaf de Commissie evenwel een
                        (Procestaal: Engels)                            beschikking met betrekking tot de Duitse steenkolenindustrie
                                                                        voor 1998, die geen verwijzing bevatte naar de fusie, waarin
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               niet eens sprake was van de staatssteun in verband daarmee
schappen is op 3 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-              en die zelfs de drie gefuseerde eenheden als afzonderlijke
sie van de Europese Gemeenschappen door RJB Mining plc,                 ondernemingen behandelde.
vertegenwoordigd door M. Brealey en J. Lawrence, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &                  Volgens verzoekster is de Commissie gehouden:
Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                        — de toekenning van staatssteun aan de gefuseerde onderne-
                                                                             mingen te onderzoeken;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        — de in maart 1998 ingediende klacht, dat de in verband met
— nietig te verklaren de stilzwijgend gegeven beschikking van                de fusie toegekende en daarvan afhankelijke steun onwettig
     de Commissie houdende weigering om te onderzoeken, of                   was, te onderzoeken;
     Duitsland met betrekking tot de met de fusie verbonden
     en daarvan afhankelijke staatssteun artikel 4, onder c), van       — vast te stellen dat de Commissie artikel 4, onder c), van het
     het EGKS-Verdrag en de Code heeft geëerbiedigd;                         EGKS-Verdrag en de Code heeft miskend.
— nietig te verklaren de stilzwijgend gegeven beschikking van
     de Commissie houdende weigering om een onderzoek in                De eerste twee verplichtingen vloeien voort uit artikel 8 van
     te stellen naar de door verzoekster op 16 maart 1998               het EGKS-Verdrag en de Code, de derde uit artikel 88 van het
     ingediende klacht, dat de met de fusie verbonden en                EGKS-Verdrag. Verder, of subsidiair, ingeval de Commissie
     daarvan afhankelijke steun onverenigbaar is met artikel 4,         geen van die verplichtingen heeft en louter bevoegd is de
     onder c), van het EGKS-Verdrag en de Code;                         toekenning van staatssteun te onderzoeken, vormt de aanhou-
                                                                        dende weigering tot handelen misbruik van die bevoegdheid.
— nietig te verklaren de stilzwijgend genomen beschikking
     van de Commissie houdende weigering vast te stellen, dat           (1) PB L 329 van 30.12.1993, blz. 12.
     Duitsland in verband met de fusie verbonden en daarvan
     afhankelijke steun artikel 4, onder c), van het EGKS-
     Verdrag en de Code heeft miskend;


title: Zaak C-555/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria (Portugal) op 28 oktober 2015 — Bernard Jean Marie Gabarel/Fazenda Pública

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria (Portugal) op 28 oktober 2015 — Bernard Jean Marie Gabarel/Fazenda Pública
   (Zaak C-555/15)
   (2016/C 016/25)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Administrativo e Fiscal de Leiria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bernard Jean Marie Gabarel

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Prejudiciële vragen

               A —

               Moeten niet-conventionele therapieën, en met name osteopathie, al dan niet als een paramedische activiteit in de zin van artikel 132, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 worden beschouwd?

               B —

               Moet een belastingplichtige die krachtens de nationale wetgeving bevoegd is om een paramedische activiteit — fysiotherapie — uit te oefenen, maar die in het kader van zijn beroepsactiviteit in de gezondheidszorg zonder onderscheid of complementair zowel fysiotherapeutische als osteopathische therapieën toepast, voor de toepassing van artikel 132, lid 1, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad en dus van artikel 9 van het Portugese btw-wetboek al dan niet worden aangemerkt als een beroepsbeoefenaar die globaal beschouwd een paramedische activiteit uitoefent en aldus is vrijgesteld van btw?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-252/15: Beroep ingesteld op 21 mei 2015 — Ferrovial e.a./Commissie

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/35

         Beroep ingesteld op 21 mei 2015 — Ferrovial e.a./Commissie
   (Zaak T-252/15)
   (2015/C 245/41)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ferrovial, S.A. (Madrid, Spanje), Ferrovial Servicios, S.A. (Madrid, Spanje) en Amey UK plc (Oxford, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Muñoz Pérez en M. Linares Gil, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 oktober 2014 in zaak nr. C(2014) 7280 inzake staatssteun SA.35550 (13/C) (ex 13/NN) (ex 12/CP), die door Spanje ten uitvoer is gelegd;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4, lid 2, van dat besluit, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het besluit waartegen dit beroep is gericht, is hetzelfde besluit als dat waarop de zaken T-826/14, Spanje/Commissie, en T-12/15, Banco de Santander en Santusa/Commissie, betrekking hebben.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 296 VWEU wegens een motiveringsgebrek.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU aangezien de litigieuze maatregel volgens de verzoekende partijen niet de kenmerken van staatssteun heeft.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 108, lid 3, VWEU, van artikel 1, onder c), van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag, en van artikel 4, lid 1, van verordening (EG) nr. 794/2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 659/1999 aangezien geen sprake is van nieuwe, onrechtmatige en onverenigbare steun.

               4.

               Vierde middel: nietigverklaring van artikel 4, lid 2, van het derde besluit wegens schending van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 doordat de omvang van de opgelegde terugvorderingsverplichting niet op dezelfde manier wordt beperkt als in het eerste en het tweede besluit (vóór 21 december 2007 verworven deelnemingen).

               5.

               Vijfde middel: nietigverklaring van artikel 4 van het derde besluit (terugvorderingsverplichting) wegens schending van artikel 14, lid 1, van verordening nr. 659/1999 doordat vóór 10 maart 2005 indirect verrichte transacties niet worden uitgesloten van de terugvorderingsverplichting.


title: Zaak C-25/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 augustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Bergisch Gladbach en Hans U. Hundt-Eßwein

text:
C 70/10                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                       22.3.2003
2.    Ope nba re o ps l ag v an g raa n                                   23 januari 2003, in het geding tussen Finanzamt Bergisch
                                                                          Gladbach en Hans U. Hundt-Eßwein, het Hof van Justitie van
De Commissie stelt dat de afgeschafte AIMA bij de aankoop                 de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vragen:
van maïs in het verkoopseizoen 1997/1998 heeft nagelaten de
eerste leveringsdag aan te geven in de kennisgeving betreffende
de ontvankelijkheid van de aanbieding en de datum voor het                1.     Handelt diegene die een huis koopt of bouwt om het zelf
bepalen van de prijs laat afhangen van de eerste materiële                       te bewonen, bij de aankoop of bouw van het huis als
levering. Volgens de Commissie heeft het EOGFL daardoor                          belastingplichtige, wanneer hij een vertrek van het ge-
meer moeten betalen dan het geval zou zijn geweest indien de                     bouw als zogeheten werkkamer thuis voor een zelfstandig
AIMA, ook al was de leveringsdatum niet vooraf bepaald, als                      nevenberoep wil gebruiken?
referentiedatum had genomen de dag volgende op die van de
ontvangst van de brief waarbij de aanbieding werd aanvaard,
aangezien de leveringen op die dag hadden kunnen beginnen.
Het betalingsorgaan AGEA is het niet eens met deze opvatting              Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
van de Commissie. Zijns inziens wordt in verordening nr. 689/
92 (4) niet bepaald dat de dag volgend op die van de ontvangst            2.     Moet de gemeenschappelijke opdracht voor een in-
van de brief waarbij de offerte wordt aanvaard, beslissend is                    vesteringsgoed door een gemeenschap van deelgenoten
voor de berekening van de inkoopprijs van het product.                           of tussen echtgenoten, die zelf niet als ondernemer
Bovendien laat die verordening het aan het interventiebureau                     handelt, worden beschouwd als aankoop door een niet-
over, het tijdschema voor de levering van de goederen te                         belastingplichtige, die geen recht heeft op aftrek van
bepalen, wat meebrengt dat de AIMA het tussen overnemer en                       de over de aankoop verschuldigde belasting over de
overdrager overeengekomen programma aanvaardt.                                   toegevoegde waarde, of zijn de leden van de gemeenschap
                                                                                ontvangers van diensten?
3.    Premie v o or r uwe t ab ak
                                                                          Voorzover vraag 2 bevestigend wordt beantwoord:
Een controle door de Rekenkamer van de Europese Gemeen-
schappen heeft aan het licht gebracht dat de garantiedrempel
voor de tabaksoort 01 voor het oogstjaar 1998 was over-                   3.     Heeft bij aankoop van een investeringsgoed door echtge-
                                                                                noten als deelgenoten in een gemeenschap, dat slechts
schreden.
                                                                                door een van de deelgenoten voor zijn onderneming
                                                                                wordt gebruikt,
Dit heeft er niet toe geleid dat de specifieke garantiedrempels
voor de overige tabaksoorten voor dat oogstjaar werden
overschreden.                                                                    a)    laatstbedoelde deelgenoot enkel recht op aftrek
                                                                                naar evenredigheid van de over zijn aandeel in de
                                                                                aankoop verschuldigde belasting,
( 1) Beschikking 2002/881/EG van de Commissie van 5 november
     2002 houdende onttrekking aan communautaire financiering van                      of
     bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie,
     hebben verricht, PB L 306 van 8 november 2002, blz. 26).                    b)    mag de deelgenoot overeenkomstig artikel 17, lid 2,
( 2) PB L 297 van 21 november 1996, blz. 1.                                            sub a, van richtlijn 77/388/EEG ( 1) de belasting
( 3) PB L 100 van 17 april 1997, blz. 22.                                              aftrekken voor het aandeel van het gebruik van
( 4) PB L 74 van 20 maart 1992, blz. 18.                                               het gehele goed voor zijn onderneming (onder
                                                                                voorbehoud van de aan de factuur te stellen voor-
                                                                                waarden overeenkomstig vraag 4)?
                                                                          4.     Moet voor de uitoefening van het recht op aftrek
                                                                                overeenkomstig artikel 18 van richtlijn 77/388/EEG een
                                                                                factuur worden overgelegd als bedoeld in artikel 22, lid 3,
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 augustus 2002                             van richtlijn 77/388/EEG, die enkel op naam van deze
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-                      echtgenoot/deelgenoot is gesteld, met vermelding van de
      amt Bergisch Gladbach en Hans U. Hundt-Eßwein                              naar evenredigheid door hem verschuldigde bedragen en
                                                                                belasting, of volstaat een op naam van de echtgenoten/
                           (Zaak C-25/02)                                        deelgenoten gestelde factuur zonder dergelijke speci-
                                                                                ficatie?
                           (2003/C 70/16)
                                                                          (1 ) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 augustus
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak C-475/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 oktober 2010 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 juli 2010 in zaak T-571/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/21

         Hogere voorziening ingesteld op 1 oktober 2010 door de Bondsrepubliek Duitsland tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 14 juli 2010 in zaak T-571/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie
   (Zaak C-475/10 P)
   ()
   2010/C 328/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, J. Möller en N. Graf Vitzthum, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 14 juli 2010 in zaak T-571/08, Bondsrepubliek Duitsland/Europese Commissie, nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen de beschikking waarbij het Gerecht rekwirantes beroep tegen het bevel van de Commissie van 30 oktober 2008 tot het verstrekken van informatie in de procedure betreffende staatssteun aan Deutsche Post AG (hierna: „DPAG”), in een incidentele procedure niet-ontvankelijk heeft verklaard.
   Bij het litigieuze besluit heeft de Commissie rekwirante gelast, informatie te verstrekken over alle kosten en inkomsten van DPAG in de periode tussen 1989 en 2007, hoewel de privatisering van DPAG, in het kader waarvan de gelaakte betalingen hoofdzakelijk hebben plaatsgevonden, reeds in 1994 was afgerond. In plaats van eerst uit te maken welke periodes werkelijk in aanmerking moesten worden genomen, heeft de Commissie onmiddellijk inlichtingen gevraagd over de inkomsten en kosten van DPAG tijdens de volledige periode vanaf de privatisering tot heden, zonder acht te slaan op de inspanningen die het beantwoorden van een dergelijke vraag vergt. Daarmee heeft de Commissie rekwirante en de betrokken onderneming een onevenredige last opgelegd.
   Het Hof moet zich uitspreken over de vraag of de Commissie in het kader van procedures inzake staatssteun een lidstaat concreet mag verplichten om ongeacht welke informatie te verstrekken, zonder dat zij aan rechtstreeks rechterlijk toezicht is onderworpen. Zo de beoordeling van het Gerecht juist is dat dergelijke besluiten niet voor beroep vatbaar zijn, rust er op de lidstaten en de betrokken ondernemingen altijd eerst een aanzienlijke — ook financiële — last om aan dergelijke bevelen te voldoen, ook al beschouwen zij die als onrechtmatig. Bovendien bestaat er een risico op onthulling van bedrijfsgeheimen, waarvan de kennis voor de procedure inzake staatssteun in voorkomend geval niet relevant is.
   Het Gerecht geeft in de bestreden beschikking meermaals blijk van een onjuiste rechtsopvatting.
   Ten eerste heeft het Gerecht het begrip „voor beroep vatbare handeling” onjuist uitgelegd en is het voorbijgegaan aan de desbetreffende rechtspraak, aangezien het de litigieuze handeling „op basis van de inhoud ervan” heeft onderzocht. De beoordeling van een handeling op basis van haar materiële rechtsgevolgen is namelijk slechts relevant in het geval van een besluit dat niet reeds op grond van zijn rechtsvorm bindend karakter heeft. Nu evenwel het bindend karakter van het op grond van artikel 10, lid 3, van verordening nr. 659/1999 genomen litigieuze besluit reeds uit de rechtsvorm ervan volgt, hoeft niet verder te worden onderzocht of de opsteller ervan met dat besluit concreet rechtsgevolgen voor rekwirante teweeg heeft willen brengen.
   Ten tweede heeft het Gerecht het voorlopige karakter van het bevel tot informatieverstrekking onjuist beoordeeld, waar het onder verwijzing naar de rechtspraak over de ontvankelijkheid van een beroep tegen de inleiding van een mededingingsrechtelijke onderzoeksprocedure, tot de onjuiste vaststelling is gekomen dat het definitieve karakter van het besluit ook beslissend is voor de ontvankelijkheid van het beroep tegen het aan de orde zijnde bevel van de Commissie tot informatieverstrekking.
   Ten derde heeft het Gerecht de rechtsgevolgen van het bevel tot informatieverstrekking verkeerd beoordeeld, nu het eraan is voorbijgegaan dat een maatregel bindende rechtsgevolgen sorteert, wanneer hij de belangen van de adressaat aantast doordat hij diens rechtspositie aanmerkelijk wijzigt. Dit is bij het bevel tot informatieverstrekking het geval, aangezien bij niet-naleving daarvan sancties worden opgelegd. Die sancties bestaan erin dat de lidstaat zich niet mag beroepen op de onvolledigheid van de feitelijke gegevens en dat de Commissie op grond van de stukken mag beslissen. Voorts gaat dit gepaard met een verlaging van het bewijsniveau vanaf hetwelk de Commissie ervan mag uitgaan dat de door haar aangevoerde omstandigheden bewezen zijn. Dat leidt tot een verbetering van de procedurele situatie van de Commissie en dus tot een verslechtering van de positie van de betrokken lidstaat in de formele onderzoeksprocedure. Als gevolg van het bevel tot informatieverstrekking staat rekwirante voor de keuze om, hetzij haar verplichtingen niet na te komen, wat evenwel niets verandert aan het feit dat zij zich niet op de onvolledigheid van de feitelijke gegevens mag beroepen en de Commissie in mindere mate bewijs moet leveren, hetzij ter behoud van haar rechten van verdediging een onevenredige hoeveelheid informatie feitelijk te verstrekken. Afgezien van het geleden juridische nadeel, vergt dit altijd buitengewone tijds- en financiële inspanningen waarvoor geen schadevergoeding wordt betaald. Ook los van het hoofdgeding kan het bevel tot informatieverstrekking rechtsgevolgen voor de betrokken lidstaat hebben, daar niet-naleving daarvan kan leiden tot een beroep wegens niet-nakoming overeenkomstig artikel 258 VWEU, en, in het uiterste geval, tot een dwangsomprocedure in de zin van artikel 260 VWEU.
   Ten vierde schendt de beschikking van het Gerecht de beginselen van de rechtsstaat en van daadwerkelijke rechterlijke bescherming, aangezien er daarin van wordt uitgegaan dat de enige bescherming tegen een te verregaand bevel tot informatieverstrekking erin bestaat, niet op dat bevel in te gaan. Een dergelijke benadering is onredelijk en in strijd met de voornoemde beginselen. Rechterlijke bescherming tegen onrechtmatige bevelen tot informatieverstrekking kan niet afhankelijk worden gesteld van het feit dat de lidstaat dat bevel niet naleeft. De mogelijkheid om tegen het bevel tot informatieverstrekking op te komen, is het enige middel om de loyaliteitsplicht van de lidstaat niet aan een onbeperkte beoordeling door de Commissie te onderwerpen en stelt ook de Commissie van haar kant in staat om aan haar plicht tot loyale samenwerking met de lidstaten te voldoen.
   Ten slotte heeft het Gerecht de bevoegdheden in steunzaken onjuist beoordeeld, waar het heeft vastgesteld dat de bescherming tegen te verregaande bevelen tot informatieverstrekking voor de lidstaten erin bestaat, te weigeren die informatie te verstrekken welke zij voor de vaststelling van de feiten niet nodig achten. Dat leidt ertoe dat de plicht tot vaststelling van de feiten en tot bepaling van het voorwerp van de procedure op de lidstaten wordt afgewenteld, wat indruist tegen de in het steunmaatregelenrecht geldende bevoegdheidsverdeling. Deze verlegging van de bevoegdheid waaraan het Gerecht refereert, schendt de in de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU voorziene bevoegdheidsregeling, wentelt het risico op een onjuiste beoordeling af op de lidstaten en ontslaat de Commissie in dezelfde mate van de verplichting om de feiten in het kader van de administratieve procedure zorgvuldig vast te stellen.


title: Zaak T-162/03: Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Pascal Millot tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 171/38                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          19.7.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—      de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de                  —     het besluit van de Commissie van 6 mei 2002 waarbij
       schade die zij heeft geleden ten gevolge van de gedeeltelij-             verzoeker definitief is ingedeeld in rang A7, salaristrap 3,
       ke niet-uitvoering van het arrest van het Gerecht van                    nietig te verklaren;
       28 februari 2002;
                                                                          —     verweerster te verwijzen in de kosten.
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Verzoeker is op 1 augustus 2001 in dienst getreden als
                                                                          ambtenaar op proef en voorlopig ingedeeld in rang A7,
Dit beroep strekt tot vaststelling van de niet-contractuele               salaristrap 1. Hij heeft een verzoek ingediend om in een hogere
aansprakelijkheid van de Commissie wegens het niet volledig               rang te worden ingedeeld. Dit verzoek is afgewezen.
uitvoeren van het arrest van het Gerecht van 28 februari
2002 (1), gewezen na terugverwijzing door het Hof, waarbij de
geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij beschikking 94/             Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker dat de Commissie
601/EG (Karton) inzake een procedure op grond van artikel 85              artikel 31, lid 2, van het Statuut heeft geschonden door geen
van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 — Karton) (2), is verminderd.             rekening te houden met de specifieke behoeften van de dienst.
                                                                          Hij voert ook een kennelijke beoordelingsfout aan.
Volgens verzoekster moet de Commissie nog de intresten
terugbetalen die vervallen zijn over het verschil tussen het
betaalde bedrag en de geldboete die uiteindelijk door het
Gerecht van eerste aanleg is vastgesteld, alsmede de proces-
kosten die in onderling overleg tussen partijen zijn vastgesteld
op 50 000 euro. Verweerster moet de hieruit voortvloeiende
schade vergoeden.                                                         Beroep, op 12 mei 2003 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A
                                                                          tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                                                                                (merken, tekeningen en modellen)
( 1) T-308/94, Cascades/Commissie (Jurispr. blz. II-813).
( 2) PB L 243 van 19.9.91, blz. 1.
                                                                                (Zaak T-169/03)
                                                                                (2003/C 171/65)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Pascal Millot
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 12 mei 2003 beroep tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Sergio
                         (Zaak T-162/03)                                  Rossi S.p.A., vertegenwoordigd en bijgestaan door A. Ruo,
                                                                          advocaat. Andere partij bij de procedure voor de kamer van
                                                                          beroep: Sissi Rossi S.r.l.
                         (2003/C 171/64)
                                                                          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          —     vast te stellen er tussen de betrokken merken een
                                                                                gevaar voor verwarring bestaat met betrekking tot alle
                                                                                aangevoerde waren, en de omstreden beslissing waartegen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                       het beroep is gericht, te vernietigen; subsidiair, vast te
schappen is op 30 april 2003 beroep tegen Commissie van                         stellen dat de betrokken merken onderling onverenigbaar
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Pascal Millot,                        zijn met betrekking tot „dameshandtassen” en „dames-
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi,                           schoeisel” en dat er affiniteit bestaat tussen die waren;
A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                            —     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.


title: Zaak C-437/02: Beroep, op 3 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
C 31/8                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.2.2003
—      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         1.   De Commissie is van mening dat het doel van de
                                                                              heffing welke wordt opgelegd voor de certificering van
Middelen en voornaamste argumenten                                            rekeningen voor de invoer van producten uit de Gemeen-
                                                                              schap, in strijd is met artikel 12 EG-Verdrag (thans
1.     De Commissie meent dat de getroffen maatregelen niet                   artikel 25 EG) en dat deze derhalve een heffing van gelijke
       volstaan om te garanderen dat de stortplaats „Pera                     werking als een invoerrecht is.
       Galinon” aldus functioneert dat zij geen gevaar oplevert
       voor het natuurlijk en door mensenhand geschapen                  2.   Volgens de Commissie is de kwalificatie als heffing van
       milieu, en dat zij voldoet aan de verplichtingen die                   gelijke werking niet afhankelijk van de benaming en de
       voortvloeien uit artikel 4 van de richtlijn.                           zwaarte van de heffing.
2.     De Commissie meent dat de Helleense Republiek de haar             3.   Geen van de drie uitzonderingen voor de kwalificatie als
       bij artikel 4 van de richtlijn verleende beoordelings-                 heffing van gelijke werking doet zich voor.
       bevoegdheid heeft overschreden nu zij lange tijd niet
       doeltreffend is opgetreden om milieuvervuiling te voorko-         4.   Schending van artikel 133 EG.
       men en om de gezondheid van de bewoners te bescher-
       men tegen het onrechtmatig storten van afvalstoffen op
       het terrein „Pera Galinon” in het departement Heraklion
       (Kreta).
3.     De Commissie merkt op dat die stortplaats werkt zonder
       vergunning die voldoet aan de voorschriften van artikel 9
       van de richtlijn.                                                 Beroep, op 3 december 2002 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Fin-
                                                                                land
( 1) PB L 194, blz. 39.
( 2) PB L 78, blz. 32.
                                                                                (Zaak C-437/02)
                                                                                (2003/C 31/13)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 22 november 2002 ingesteld door Commissie                     op 3 december 2002 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                bliek                                    woordigd door M. Huttunen en T. van Rijn, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg.
                          (Zaak C-426/02)
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                           (2003/C 31/12)                                dat het den Hove behage:
                                                                         —    vast te stellen dat de Republiek Finland niet heeft voldaan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    aan de krachtens artikel 9 van verordening nr. 3760/92/
op 22 november 2002 beroep tegen de Helleense Republiek                       EEG (1) en de artikelen 2, 21 en 31 van verordening
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                      nr. 2847/93 (2) op haar rustende verplichtingen, door
pen, vertegenwoordigd door X. Lewis en M. Konstantinidi als
gemachtigden.                                                                 1)    geen passende uitvoeringsbepalingen betreffende het
                                                                                gebruik en de verdeling van de haar toegewezen
                                                                                visserijrechten vast te stellen;
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                              2)    geen controles te verrichten op de uitoefening van
—      vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens de                   de visserij en aanverwante activiteiten geen passende
       artikelen 23, 25 en 133 EG op haar rustende verplichtin-                     inspecties te verrichten van de vissersvaartuigen de
       gen niet is nagekomen door ten gunste van Ethniko                            daarmee verrichte activiteiten teneinde inachtne-
       Organismo Farmakon (nationale organisatie voor genees-                       ming van de communautaire instandhoudingsrege-
       middelen) voor de certificering van rekeningen voor                          ling te verzekeren;
       de invoer van grondstoffen bestemd voor gebruik in
       geneesmiddelen, van halffabricaten en eindproducten uit                3)    de visserij met in Finland geregistreerde of onder
       andere lidstaten of derde landen, een heffing te verlangen;                  Finse vlag varende vaartuigen niet voorlopig te
                                                                                verbieden wanneer de haar toegewezen quota geacht
—      de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                            werden volledig te zijn opgebruikt;
 ---pagebreak--- 8.2.2003                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                                 C 31/9
      4)   geen strafrechtelijke of administratieve acties in te         H et on t breken v an str afr echt el i j ke o f admi -
           leiden tegen de kapiteins of de andere voor de                n i st rat i e ve sa nct i e s
           overtreding van het visserijverbod verantwoordelijke
           personen;
                                                                         Uit het antwoord van de Finse regering op het met redenen
                                                                         omklede advies van de Commissie blijkt dat geen maatregelen
—     de Republiek Finland te verwijzen in de kosten van de              als bedoeld in artikel 31 van controleverordening nr. 2847/
      procedure.                                                         93/EEG zijn getroffen.
                                                                         (1 ) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
                                                                              1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
                                                                              visserij en de aquacultuur (PB L 389, van 31.12.1992, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten                                       (2 ) Verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober
                                                                              1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeen-
                                                                              schappelijk visserijbeleid (PB L 261, van 20.10.1993, blz. 1).
H e t on tb r e k e n v a n p a s se n d e u i tv oe r in g sb e -
p al i n ge n be t r e f fe n d e d e v e r d e l i n g va n d e
qu ot a
In 1995 en 1996 werden door onder Finse vlag varende                     Verzoek van het Stockholms Tingsrätt van 29 november
schepen bepaalde hoeveelheden vis boven de in de bijlage bij             2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
genoemde bepalingen vermelde hoeveelheden gevangen. Uit                                Openbaar ministerie en Krister Hanner
het antwoord van de Finse regering op het met redenen
omklede advies van de Commissie blijkt dat Finland de door
                                                                                (Zaak C-438/02)
Commissie gestelde overbevissing in de jaren 1995 en 1996,
zoals deze in de als bijlage bij de officiële kennisgeving van de
Commissie gevoegde tabel nader is gespecificeerd, erkent.                                             (2003/C 31/14)
                                                                         Het Stockholms Tingsrätt heeft bij beschikking van 29 novem-
H et o nt br eken v an c on tro l e en i ns pe cti e                     ber 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
b etr eff ende de v erd el i ng v an de quo ta                           4 december 2002, in het geding tussen Openbaar ministerie
                                                                         en Krister Hanner, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
Uit de overbevissing die in 1995 en 1996 heeft plaatsgevonden            de navolgende vragen:
blijkt duidelijk dat Finland artikel 2 van de controleverordening
heeft geschonden. In zijn antwoord op het met redenen                    1.     Op nationaal niveau bestaat een zelfstandig systeem van
omklede advies van de Commissie geeft Finland toe dat de                        onderzoek en registratie van geneesmiddelen met het
controleregeling niet naar behoren werkte. Finland wijst in het                 doel een goede kwaliteit van de geneesmiddelen te
bijzonder op moeilijkheden die voortvloeiden uit de toetreding                  handhaven en schadelijke effecten van geneesmiddelen te
van Finland tot de Europese Unie en uit de voor de toetreding                   voorkomen. Bepaalde geneesmiddelen zijn alleen ver-
vereiste wijziging van de Finse visserijwetgeving.                              krijgbaar op voorschrift (recept) van een erkende arts.
                                                                                Staat artikel 31 EG in die situatie in de weg aan een
                                                                                nationale wettelijke regeling volgens welke de kleinhandel
                                                                                in geneesmiddelen alleen mag worden uitgeoefend door
                                                                                de staat of door een rechtspersoon waarin de staat
D e ta r d i e ve st op ze tt i ng v a n d e v is v a ng s t                    beslissende zeggenschap heeft, en welke ten doel heeft de
                                                                                behoefte aan veilige en doelmatige geneesmiddelen te
                                                                                verzekeren?
Een lidstaat die de visvangst pas verbiedt wanneer zij vaststelt
dat het quotum is overschreden, handelt veel te laat en komt             2.     Staat artikel 28 EG-Verdrag in de in vraag 1 beschreven
derhalve de krachtens artikel 21, lid 2, van controleverordening                situatie in de weg aan de in vraag 1 bedoelde wettelijke
nr. 2847/93/EEG op hem rustende verplichtingen niet na. Uit                     regeling?
het antwoord van de Finse regering op het met redenen
omklede advies van de Commissie blijkt duidelijk dat het                 3.     Staat artikel 43 EG-Verdrag in de in vraag 1 beschreven
nationale verbod niet tijdig genoeg is uitgevaardigd om                         situatie in de weg aan de in vraag 1 bedoelde wettelijke
overbevissing te voorkomen.                                                     regeling?


title: Zaak C-212/02: Beroep, op 5 juni 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
27.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/15
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     1.    Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 97/43/                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      Euratom van de Raad van 30 juni 1997 betreffende                       te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
      de bescherming van personen tegen de gevaren van                       aan richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de
      ioniserende straling in verband met medische blootstel-                Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking
      ling en tot intrekking van richtlijn 84/466/Euratom (1), of            van persoonsgegevens en de bescherming van de per-
      de Commissie die bepalingen althans niet mee te delen,                 soonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (1),
      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen              niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem
      niet is nagekomen;                                                     rustende verplichtingen;
2.    het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.               2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
                                                                             wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens artikel 192, lid 1, van het Verdrag moeten de lidstaten
alle passende algemene en specifieke maatregelen nemen om              De omzettingstermijn is op 24 oktober 1998 respectievelijk
de nakoming van de uit het Verdrag of de handelingen van de            24 oktober 2000 (voor artikel 5 van de richtlijn) verstreken.
communautaire instellingen voortvloeiende verplichtingen te
verzekeren.
                                                                       (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.
De verplichting van het Verenigd Koninkrijk om maatregelen
te treffen tot nakoming van de richtlijn is niet in geschil.
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet in
kennis heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld ter
nakoming van de betrokken richtlijn ten aanzien van Gibraltar,         Beroep, op 5 juni 2002 ingesteld door Commissie van de
en daar de Commissie niet beschikt over andere informatie op            Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
grond waarvan zij kan concluderen dat het Verenigd Konink-
rijk de nodige maatregelen heeft getroffen, moet zij aannemen                                   (Zaak C-212/02)
dat het Verenigd Koninkrijk dergelijke bepalingen nog niet
heeft vastgesteld en dus niet aan haar verplichtingen uit hoofde                                (2002/C 180/26)
van de richtlijn heeft voldaan.
(1) PB L 180 van 9.7.1997, blz. 22.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 5 juni 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst,
                                                                       bijgestaan door R. Roniger van het kantoor Haarmann,
                                                                       Hemmelrath in Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij L. Escobar Guerero, lid van de juridische dienst van de
Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van                    Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-211/02)                                1.    Vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
                                                                             gen die op haar rusten krachtens de richtlijnen 89/665/
                         (2002/C 180/25)                                     EEG (1) en 92/13/EEG (2) betreffende beroepsprocedures,
                                                                             in het bijzonder de verplichtingen van artikel 2, lid 1,
                                                                             sub a en b niet is nagekomen, omdat de wettelijke
                                                                             regelingen betreffende de gunning van overheidsopdrach-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   ten van de Länder Salzburg, Steiermark, Niederösterreich
op 4 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                         en Kärnten, niet onder alle omstandigheden voorzien in
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                        een beroepsprocedure tegen het gunningsbesluit waarin
pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt als gemachtigde,                       een afgewezen inschrijver de nietigverklaring ervan kan
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     vorderen.
 ---pagebreak--- C 180/16               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      27.7.2002
2.    De Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.              Verzoek van het Unabhängige Verwaltungssenat van het
                                                                      Land Vorarlberg van 6 juni 2002 om een prejudiciële
                                                                          beslissing in de strafzaak tegen Gerhard Lintsching
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-214/01)
De wetgevers in de Länder Salzburg, Steiermark, Niederöster-
reich en Kärnten hebben besloten de gevolgen van een
beroepsprocedure na het sluiten van de overeenkomst te                                        (2002/C 180/27)
beperken tot de toekenning van schadevergoeding in de zin
van artikel 2, lid 6, van de richtlijnen 89/665/EEG en
92/13/EEG. Zodra de als privaatrechtelijke wilsverklaring te
beschouwen opdracht van de aanbestedende dienst aan de
uitverkoren inschrijver is gegund, is de overeenkomst gesloten
en kan krachtens de bepalingen van de wettelijke regelingen           Het Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Vorarlberg
van de Länder — in overeenstemming met artikel 2, lid 6, van          heeft bij beschikking van 6 juni 2002, ingekomen ter griffie
beide richtlijnen — niet meer door de voor beroepsprocedures          van het Hof van Justitie op 10 juni 2002, in de strafzaak tegen
verantwoordelijke instanties worden nietig verklaard.                 Gerhard Lintsching, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                      de navolgende vragen:
De door de Commissie gewraakte wettelijke regelingen van de
Länder bevatten echter geen definitie van het „gunningsbesluit”.
Daarin wordt dus ook geen bepaalde vorm vastgesteld voor              1.   Verzet artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 79/112/EEG (1)
het besluit van de aanbestedende dienst om een bepaalde                    van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
inschrijver de opdracht te gunnen. Evenmin is bepaald of en                onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
hoe de inschrijvers kennis van deze gunningsbesluiten kunnen               inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
verkrijgen. Het gunningsbesluit is veeleer een intern organi-              bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
satorisch besluit van de aanbestedende dienst, waarvan de                  voor gemaakte reclame (thans gecodificeerde richtlijn
inschrijvers geen kennis kunnen krijgen. Het gunningsbesluit               2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
treedt pas naar buiten wanneer de overeenkomst is gesloten.                20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van
                                                                           de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en
                                                                           presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar-
Het Oostenrijkse stelsel is dus niet verenigbaar met de richtlijn,         voor gemaakte reclame, PB L 109 van 6 mei 2000,
voorzover door deze keuze wegens het samenvallen van                       blz. 29; hierna: „etiketteringsrichtlijn”), op grond waarvan
het gunningsbesluit en het sluiten van de overeenkomst                     de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
de inschrijver elke mogelijkheid wordt ontnomen om het                     behoudens communautaire voorschriften inzake natuur-
gunningsbesluit aan te vechten en tegelijkertijd door een                  lijk mineraalwater en inzake levensmiddelen die voor een
verzoek om voorlopige maatregelen te verhinderen dat het                   bijzondere voeding bestemd zijn, aan een levensmiddel
gunningsbesluit in werking treedt. Dat is in strijd met de door            geen eigenschappen mogen toeschrijven inzake het voor-
de richtlijnen vereiste doeltreffende beroepsprocedure, op                 komen, behandelen of genezen van een ziekte van de
grond waarvan een verzoek om voorlopige maatregelen al-                    mens of toespelingen maken op dergelijke eigenschappen,
thans tot het sluiten van de overeenkomst mogelijk moet zijn.              zich tegen een nationaal voorschrift op grond waarvan
                                                                           het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
                                                                           levensmiddelen
Ingevolge het arrest van het Hof in zaak C-81/98, Alcatel (3)
heeft het Oostenrijkse Bundeskanzleramt weliswaar een cir-
culaire uitgewerkt die de vaststelling van wettelijke regelingen           a)    melding te maken van de voorkoming, verlichting
betreffende een met dit arrest overeenstemmende procedure                        of genezing van ziekten of ziektesymptomen of van
bij het plaatsen van overheidsopdrachten moet garanderen.                        fysiologische of farmacologische werkingen, in het
Door een niet bindende circulaire ontstaat echter geen duidelijk                 bijzonder jonghoudende, ouderdomsverschijnselen
wettelijk kader dat de Republiek Oostenrijk in elk geval in het                  remmende, slankmakende of geneeskrachtige wer-
leven had moeten roepen.                                                         kingen, of de indruk van een dergelijke werking te
                                                                                wekken;
                                                                           b)    naar ziektegeschiedenissen, aanbevelingen van art-
                                                                                sen of adviezen te verwijzen;
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.                                               c)    gezondheidsgerelateerde, al dan niet gestileerde
(2) PB 1992, L 76, blz. 14.                                                      afbeeldingen van organen van het menselijk lichaam,
(3) PB C 34 van 5.2.2000, blz. 6.
                                                                                afbeeldingen van uitoefenaren van geneeskundige
                                                                                beroepen of van kuuroorden of andere naar de
                                                                                geneeskunde verwijzende afbeeldingen te gebruiken?


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 april 1999 in zaak C-288/97 (verzoek van de Pretura circondariale di Bassano del Grappa): Consorzio fra i Caseifici dell'Altopiano di Asiago tegen Regione Veneto (Melk - Extra heffing - Begrip koper - Coöperatieve vereniging van producenten)

text:
17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/11
te bepalen, wat de rechtsgevolgen zijn van een in de staat van             2) Artikel 2, lid 2, van verordening nr. 3950/92 moet aldus
herkomst in het kader van een faillissementsprocedure gegeven                   worden uitgelegd, dat de kopers weliswaar op de aan de producent
beslissing.                                                                     betaalde prijs voor de melk het door deze laatste als extra heffing
                                                                                verschuldigde bedrag mogen inhouden, doch dat deze bepaling
                                                                                hen daartoe niet verplicht.
(1) PB C 271 van 4.9.1997.
                                                                           (1) PB C 295 van 27.9.1997.
                    ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede kamer)                                                         ARREST VAN HET HOF
                         van 29 april 1999                                                             (Vijfde kamer)
in zaak C-288/97 (verzoek van de Pretura circondariale di                                            van 29 april 1999
Bassano del Grappa): Consorzio fra i Caseifici dell’Altopia-
             no di Asiago tegen Regione Veneto (1)                         in zaak C-293/97 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                           om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen Secre-
(Melk — Extra heffing — Begrip koper — Coöperatieve                        tary of State for the Environment, Minister of Agriculture,
                   vereniging van producenten)                                                    Fisheries and Food (1)
                          (1999/C 204/20)                                  (Richtlijn 91/676/EEG — Bescherming van water tegen
                                                                           verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen —
                                                                           Vaststelling van door verontreiniging beïnvloede wateren —
                        (Procestaal: Italiaans)                            Aanwijzing van kwetsbare zones — Criteria — Geldigheid
                                                                           ten aanzien van beginsel dat vervuiler betaalt, beginsel dat
                                                                           milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- worden bestreden, evenredigheidsbeginsel en eigendoms-
                          dentie van het Hof)                                                                recht)
In zaak C-288/97, betreffende een verzoek aan het Hof                                                 (1999/C 204/21)
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circondariale
di Bassano del Grappa (Italië), in het aldaar aanhangig geding
tussen Consorzio fra i Caseifici dell’Altopiano di Asiago                                             (Procestaal: Engels)
en Regione Veneto, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van de artikelen 2 en 9 van verordening (EEG)
nr. 3950/92 van de Raad van 28 december 1992 tot instelling                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
van een extra heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB                                        dentie van het Hof)
L 405, blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: G. Hirsch (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en            In zaak C-293/97, betreffende een verzoek aan het Hof
R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: A. M. La Pergola;               krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
griffier: R. Grass, op 29 april 1999 een arrest gewezen waarvan            Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Verenigd
het dictum luidt als volgt:                                                Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen
                                                                           en Secretary of State for the Environment, Minister of Agricul-
1) Het begrip koper in de zin van de artikelen 2, lid 2, en 9, sub e,      ture, Fisheries and Food, ex parte: H. A. Stanley e.a. en
     van verordening (EEG) nr. 3950/92 van de Raad van 28 decem-           D. G. D. Metson e.a., in aanwezigheid van: National Farmer’s
     ber 1992 tot instelling van een extra heffing in de sector melk       Union, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging en
     en zuivelproducten, moet aldus worden uitgelegd, dat het elke als     de geldigheid van richtlijn 91/676/EEG van de Raad van
     tussenpersoon handelende onderneming omvat die in het kader           12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen
     van een contractuele betrekking melk koopt van een producent,         verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB
     ongeacht de betalingswijze, om deze melk zelf te bewerken of te       L 375, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als
     verwerken of om ze door te verkopen aan een bedrijf dat melk          volgt: P. Jann, president van de Eerste kamer, waarnemend
     bewerkt of verwerkt, en die, ingeval zij een groepering is van        voor de president van de Vijfde kamer, J. C. Moitinho de
     coöperatieve verenigingen die zelf de hoedanigheid van koper          Almeida (rapporteur), C. Gulmann, D. A. O. Edward en
     hebben, voor rekening van die verenigingen de administratieve en      L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: L. Hew-
     boekhoudkundige handelingen verricht welke noodzakelijk zijn          lett, administrateur, op 29 april 1999 een arrest gewezen
     voor de betaling van de heffing, met name die welke worden            waarvan het dictum luidt als volgt:
     genoemd in artikel 7 van verordening (EEG) nr. 536/93 van
     de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling van de                 1) De artikelen 2, sub j, en 3, lid 1, van alsmede bijlage I bij
     uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk en           richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991
     zuivel producten.                                                          inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door


title: Zaak T-267/06: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Financiële correcties — Fruit en groenten — Openbare opslag van rundvlees” )

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/20

         Arrest van het Gerecht van 14 februari 2012 — Italië/Commissie
   (Zaak T-267/06) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Financiële correcties - Fruit en groenten - Openbare opslag van rundvlees)
   2012/C 89/31
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Cattabriga en F. Jimeno Fernández, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/554/EG van de Commissie van 27 juli 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 218, blz. 12), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Italiaanse Republiek in de fruit- en groentesector en in de sector van de openbare opslag van rundvlees worden uitgesloten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Doorhaling van zaak T-167/00

text:
C 3/50                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                5.1.2002
              Doorhaling van zaak T-247/99 (1)                                        Doorhaling van zaak T-225/00 (1)
                          (2002/C 3/86)                                                          (2002/C 3/89)
                      (Procestaal: Italiaans)                                                  (Procestaal: Duits)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste             De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 20 september 2001 de doorhaling in het register gelast              van 13 september 2001 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-247/99: Flavia Angeletti en André Van Meuter                 van zaak T-225/00: Andrea Gaul tegen Commissie van de
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.                         Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 34 van 5.2.2000.                                               (1) PB C 302 van 21.10.2000.
              Doorhaling van zaak T-167/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-55/01 (1)
                          (2002/C 3/87)
                                                                                (2002/C 3/90)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking             De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
van 14 september 2001 de doorhaling in het register gelast              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van zaak T-167/00: Jaume Costa tegen Commissie van de                   van 12 september 2001 de doorhaling in het register gelast
Europese Gemeenschappen.                                                van zaak T-55/01: Asahi Vet SA tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                        (1) PB C 161 van 2.6.2001.
              Doorhaling van zaak T-192/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak T-112/01 (1)
                          (2002/C 3/88)
                                                                                (2002/C 3/91)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 10 september 2001 de doorhaling in het register gelast              De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van zaak T-192/00: Sabrina Tesoka tegen Commissie van de                aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Europese Gemeenschappen.                                                van 10 september 2001 de doorhaling in het register gelast
                                                                        van zaak T-112/01: Ursula Klug tegen Raad van de Europese
                                                                        Unie.
(1) PB C 273 van 23.9.2000.
                                                                        (1) PB C 275 van 29.9.2001.


title: Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-169/97)

text:
Nr. C 199/ 12              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28 . 6 . 97
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                              1992 tot uitbreiding van het toepassingsgebied van
diciële beslissing over de navolgende vraag:                                       Richtlijn 81 /851/EEG ( 2 ) betreffende de aanpassing
                                                                                van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
1 . Moet het vereiste in artikel 2, lid 1 , van Richtlijn 76/                      zake geneesmiddelen en tot vaststelling van aanvul
     207/EEG H van de Raad („ richtlijn gelijke behande                           lende bepalingen voor homeopathische geneesmiddelen
     ling van mannen en vrouwen "), dat „ iedere vorm van                          voor diergeneeskundig gebruik, niet heeft voldaan aan
     discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht, het                      de verplichtingen die op haar rusten krachtens
     zij direct hetzij indirect door verwijzing naar met                           artikel 189, derde alinea , van het EG-Verdrag en
     name de echtelijke staat of de gezinssituatie ", aldus                        artikel 10 van Richtlijn 97/74/EEG;
     worden uitgelegd, dat daaronder ook discriminatie op
     grond van iemands seksuele geaardheid valt ?                           — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
                                                                                de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
2 . Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: valt                          niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel
     een beleid van een lidstaat om iedereen met een homo
                                                                                len;
     seksuele geaardheid zonder uitzondering of onder
     scheid uit militaire dienst te ontslaan, buiten de wer
     kingssfeer van het EG-Verdrag en het afgeleide Ge                     — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .
     meenschapsrecht, wanneer die lidstaat van oordeel is,
     dat zulks passend en noodzakelijk is ter verzekering                   Middelen en voornaamste argumenten
     van de strijdvaardigheid van zijn leger in geval van
     oorlog en dus ten behoeve van essentiële defensiedoel                 Het bindend karakter van het bepaalde in de artikelen 189 ,
     einden van die lidstaat ?                                              derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag ver
                                                                            plicht de lidstaten, de maatregelen te treffen die noodzake
3 . Bij een ontkennend antwoord op de tweede vraag: kan                     lijk zijn om richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vóór het
     het beleid van de Secretary of State om iedereen met                   verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal
     een homoseksuele geaardheid zonder uitzondering of                     recht om te zetten en de Commissie daarvan onmiddellijk
     onderscheid uit militaire dienst te ontslaan, worden ge               in kennis te stellen . In casu is de termijn, vastgesteld in
     rechtvaardigd op grond van artikel 2, lid 2, van Richt                artikel 10 van de richtlijn, op 31 december 1993 verstre
     lijn 76/207/EEG, en zo ja , langs welke weg en op                      ken zonder dat de Portugese Republiek de nodige maatre
     grond van welke criteria dient dan te worden vastge                   gelen heeft vastgesteld .
     steld of dat beleid gerechtvaardigd is ?
                                                                            (') PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992 , blz . 12 .
                                                                            ( 2 ) PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
(') Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref
    fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan
    deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
    het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
    en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB nr. L 39 van
    14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
                                                                            Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                ( Zaak C-170/97)
                                                                                ( 97/C 199/24 )
Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                              ( Zaak C-169/97)                              is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
                                                                            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                 ( 97/C 199/23 )                            vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
                                                                            ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                            bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la                           — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
                                                                                lijn 92/412/EEG (') van de Commissie van 23 juli
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   1991 tot vastlegging van beginselen en richtsnoeren in
                                                                                zake goede praktijken bij het vervaardigen van genees
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                          middelen voor diergeneeskundig gebruik, niet heeft
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                          voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
      stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt                      krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver
      lijn 92/74/EEG H van de Raad van 22 september                                 drag en artikel 15 van Richtlijn 91 /412/EEG;


title: Zaak C-475/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen (Niet-nakoming — Elektriciteitsbelasting — Richtlijn 2003/96/EG — Artikel 21, lid 5, eerste alinea — Tijdstip waarop elektriciteitsbelasting is verschuldigd)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-475/07) (1)

   (Niet-nakoming - Elektriciteitsbelasting - Richtlijn 2003/96/EG - Artikel 21, lid 5, eerste alinea - Tijdstip waarop elektriciteitsbelasting is verschuldigd)
   (2009/C 82/09)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Mölls en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: T. Kozek, M. Dowgielewicz, M. Jarosz, en A. Rutkowska, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 21, lid 5, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (Voor de EER relevante tekst) (PB L 283, blz. 51) — Tijdstip waarop elektriciteitsbelasting is verschuldigd
   Dictum

               1)

               Door op 1 januari 2006 haar stelsel van elektriciteitsbelasting, wat het tijdstip betreft waarop de elektriciteitsbelasting is verschuldigd, niet aan te passen aan de vereisten van artikel 21, lid 5, eerste alinea, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/74/EG van de Raad van 29 april 2004, is de Republiek Polen de verplichtingen niet nagekomen die krachtens die richtlijn op haar rusten.

               2)

               De Republiek Polen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-357/08: Beschikking van de president van het Hof van 17 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/19

         Beschikking van de president van het Hof van 17 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-357/08) (1)

   2010/C 11/34

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak C-180/01 P: Hogere voorziening, op 25 april 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 tussen National Association of Licensed Opencast Operators (NALOO) en de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door British Coal Corporation, International Power plc (voorheen National Power plc) en PowerGen (UK) plc (voorheen PowerGen plc, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 200/46               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14.7.2001
Hogere voorziening, op 25 april 2001 ingesteld door                        de klacht (op grond dat de klachten van 1990 en 1994
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het                         als één enkele klacht moeten worden beschouwd), besliste
arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 (1) tussen                      het dat het argument dat de inbreuken reeds tot het
National Association of Licensed Opencast Operators                        verleden behoorden toen zij bij de Commissie werden
(NALOO) en de Commissie van de Europese Gemeen-                            aangeklaagd, ongegrond is, en dat de verdragsartikelen de
schappen, ondersteund door British Coal Corporation,                       Commissie dus de bevoegdheid verlenen om de klacht te
International Power plc (voorheen National Power plc)                      onderzoeken voorzover zij betrekking heeft op de gestel-
en PowerGen (UK) plc (voorheen PowerGen plc, gewezen                       de inbreuken in de jaren 1986/87 tot 1989/90. Daardoor
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                         heeft het Gerecht de argumenten van de Commissie
              Gemeenschappen (Tweede kamer)                                verkeerd voorgesteld. Het Gerecht heeft ook nagelaten
                                                                           de argumenten te behandelen die daadwerkelijk zijn
                                                                           aangevoerd door verzoekster, interveniënten en de Com-
                                                                           missie. Voorzover het arrest moet worden geacht de
                        (Zaak C-180/01 P)                                  Commissie eerst de bevoegdheid te verlenen en haar dan
                                                                           te verplichten om aanbevelingen vast te stellen met
                                                                           betrekking tot inbreuken in het verleden die niet voortdu-
                                                                           ren, druist het bovendien in tegen de arresten Banks en
                         (2001/C 200/82)                                   Hopkins van het Hof, en kan het dus niet worden
                                                                           gehandhaafd. Bij gebreke van een dergelijke algemene
                                                                           bevoegdheid vervalt een essentiële voorwaarde voor de
                                                                           door het Gerecht gestelde onderzoeksplicht.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 25 april 2001 hogere voorziening ingesteld door Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door            3)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting
A. Whelan als gemachtigde, bijgestaan door J. E. Flynn,                    door de klachten van 1990 en 1994 met betrekking tot
Barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                  de situatie vóór 1990 als één en dezelfde klacht aan te
het arrest, op 7 februari 2001 in zaak T-89/98 tussen National             merken. Het Gerecht vergiste zich ook door niet in te
Association of Licensed Opencast Operators (NALOO) en de                   gaan op de argumenten die de Commissie had aangevoerd
Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund                      betreffende de beperkingen die het rechtszekerheidsbegin-
door British Coal Corporation, International Power plc (voor-              sel stelt aan de periode met betrekking waartoe zij
heen National Power plc) en PowerGen (UK) plc (voorheen                    verplicht kan zijn op te treden tegen inbreuken in het
PowerGen plc), gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                  verleden, voor het geval haar primaire argumenten inzake
van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).                             de verplichting, de discretionaire bevoegdheid en de
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                             bevoegdheid werden afgewezen.
i)    het arrest te vernietigen;                                     4)    Voorzover het dictum van het arrest van het Gerecht
                                                                           aldus moet worden begrepen, dat het de beschikking van
ii)   het beroep te verwerpen; en                                          de Commissie met betrekking tot de niet-toepasselijkheid
                                                                           van artikel 65 EGKS-Verdrag in deze zaak aantast, stelt
                                                                           de Commissie, dat het niet is gemotiveerd.
iii)  verzoekster in de kosten te verwijzen.
                                                                           Inzake het niveau van de royalty’s heeft het Gerecht
                                                                           blijk gegeven van een verkeerde rechtsopvatting en/of
                                                                           nagelaten te motiveren waarom het is afgeweken van de
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           benadering in de zaak NALOO I, door aan te nemen dat
                                                                           de Commissie verplicht was ervan uit te gaan dat royalty’s
                                                                           van meer dan een „niet onredelijk hoog” niveau prima
Volgens de Commissie moet het arrest van het Gerecht om de                 facie buitensporig zijn, en dat zij de klacht niet wegens
volgende redenen worden vernietigd:                                        onvoldoende bewijzen kon afwijzen zonder te motiveren
                                                                           waarom die royalty’s volgens haar niet buitensporig
1)    Het Gerecht gaf blijk van een verkeerde rechtsopvatting              waren.
      door te oordelen dat de Commissie verplicht is een klacht
      op grond van het Verdrag te onderzoeken en/of door het
      bestaan van een dergelijke verplichting niet te motiveren.
                                                                     (1) PB C 234 van 25.7.1998, blz. 36.
2)    Het Gerecht heeft het standpunt van de Commissie
      verkeerd voorgesteld, nu het impliceert dat de Commissie
      van mening was dat zij enkel kan optreden indien de
      inbreuken bestaan op het tijdstip dat de klacht wordt
      ingediend. Nadat het Gerecht had overwogen, dat de
      Commissie op de hoogte was gebracht van gestelde
      inbreuken die bestonden op het tijdstip van indiening van


               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/1

         (2009/C 69/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 55 van 7.3.2009

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 44 van 21.2.2009

      PB C 32 van 7.2.2009

      PB C 19 van 24.1.2009

      PB C 6 van 10.1.2009

      PB C 327 van 20.12.2008

      PB C 313 van 6.12.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-30/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov (Slowakije) op 23 januari 2012 — Valeria Marcinová/Pohotovosť, s.r.o.

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Prešov (Slowakije) op 23 januari 2012 — Valeria Marcinová/Pohotovosť, s.r.o.
   (Zaak C-30/12)
   2012/C 98/27
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Prešov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valeria Marcinová

      Verwerende partij: Pohotovosť, s.r.o.

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de artikelen 38 en 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 169 VWEU, zich tegen de toepassing van een nationale regeling op grond waarvan krachtens een overeenkomst tot looncessie ten aanzien van een consument looncessie wordt uitgevoerd zonder rechterlijke toetsing van de oneerlijke bedingen en de consument niet de rechtstreekse mogelijkheid heeft om een dergelijke looncessie te doen staken?