title: Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door V. Sadini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-241/95)

text:
 Nr . C 64/22       | NL |                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 2 . 3 . 96
      pensioenen, waarin uitsluitend voor deze pensioenen in           hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat aldaar, Rue
      een omzetting is voorzien .                                      Mathias Hardt 8-10 .
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                       — verzoekers pensioenafrekening voor januari 1995 en de
                                                                           daaropvolgende maanden nietig te verklaren op grond
Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door A. Castagnoli                   van de in het verzoekschrift uiteengezette redenen;
     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-239/95 )                             — de Commissie te veroordelen tot betaling van de
                                                                           verschuldigde extra bedragen, vermeerderd met 8 %
                             ( 96/C 64/41 )                                interessen vanaf de respectieve vervaldata;
                      (Procestaai: Italiaans)                          — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Castagnoli, voormalig ambtenaar van de Co/nmissie van de               met die in zaak T-238/95 , F. Mongelli/Commissie van de
Europese Gemeenschappen, wonende te Segrate ( Milaan ),                Europese Gemeenschappen.
vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij de
Corte di Cassazione della Repubblica Italiana, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat
aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                    Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door V. Sadini tegen
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
— verzoekers pensioenafrekening voor januari 1995 en de                                     ( Zaak T-241/95 )
      daaropvolgende maanden nietig te verklaren op grond
                                                                                ( 96/C 64/43 )
      van de in het verzoekschrift uiteengezette redenen;
— de Commissie te veroordelen tot betaling van de                                         (Procestaai: Italiaans)
      verschuldigde extra bedragen, vermeerderd met 8 %
      interessen vanaf de respectieve vervaldata;                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                      schappen is op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.               Commissie van de Europese Gemeenschappen door V.
                                                                      Sadini, voormalig ambtenaar van de Commissie van de
Middelen en voornaamste argumenten                                    Europese Gemeenschappen, wonende te Segrate ( Milaan ),
                                                                      vertegenwoordigd door G. Marchesini, advocaat bij de
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                   Corte di Cassazione della Repubblica Italiana, domicilie
met die in zaak T-238/95 , F. Mongelli/Commissie van de               gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat
Europese Gemeenschappen.                                              aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 .
                                                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      — verzoekers pensioenafrekening voor januari 1995 en de
                                                                          daaropvolgende maanden nietig te verklaren op grond
                                                                          van de in het verzoekschrift uiteengezette redenen;
Beroep, op 22 december 1995 ingesteld door E. Capuano
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      — de Commissie te veroordelen tot betaling van de
                        ( Zaak T-240/95 )                                 verschuldigde extra bedragen, vermeerderd met 8 %
                            ( 96/C 64/42 )                                interessen vanaf de respectieve vervaldata;
                     (Procestaai: Italiaans)                          — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen             Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door E.                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Capuano, voormalig ambtenaar van de Commissie van de                  met die in zaak T-238/95 , F. Mongelli/Commissie van de
Europese Gemeenschappen, wonende te Rome, vertegen                   Europese Gemeenschappen .
woordigd door G. Marchesini, advocaat bij de Corte di
Cassazione della Repubblica Italiana, domicilie gekozen


title: Zaak C-399/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Constitucional — Spanje) — Strafzaak tegen Stefano Melloni (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Procedures van overlevering tussen lidstaten — Beslissingen gegeven na proces waarop betrokkene niet in persoon is verschenen — Uitvoering van bij verstek opgelegde straf — Mogelijkheid van herziening van vonnis)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 26 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Constitucional — Spanje) — Strafzaak tegen Stefano Melloni
   (Zaak C-399/11) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Procedures van overlevering tussen lidstaten - Beslissingen gegeven na proces waarop betrokkene niet in persoon is verschenen - Uitvoering van bij verstek opgelegde straf - Mogelijkheid van herziening van vonnis)
   2013/C 114/16
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Constitucional

      Partijen in het hoofdgeding

      Strafzaak tegen: Stefano Melloni

      Andere partij: Ministerio Fiscal

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Constitucional — Uitlegging van artikel 4 bis van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1), zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009 tot wijziging van kaderbesluit 2002/584/JBZ, kaderbesluit 2005/214/JBZ, kaderbesluit 2006/783/JBZ, kaderbesluit 2008/909/JBZ en kaderbesluit 2008/947/JBZ en tot versterking van de procedurele rechten van personen, tot bevordering van de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op beslissingen gegeven ten aanzien van personen die niet verschenen zijn tijdens het proces (PB L 81, blz. 24), en van de artikelen 47, 48 en 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Beslissingen gegeven na een proces waarop de betrokkene niet in persoon is verschenen — Uitvoering van een bij verstek opgelegde straf — Mogelijkheid van herziening van het vonnis

      Dictum

               1)

               Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de uitvoerende rechterlijke autoriteit in de in die bepaling omschreven gevallen de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel voor de uitvoering van een straf afhankelijk stelt van de voorwaarde dat de veroordeling bij verstek in de uitvaardigende lidstaat kan worden herzien.

               2)

               Artikel 4 bis, lid 1, van kaderbesluit 2002/584, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299, is verenigbaar met de eisen die voortvloeien uit de artikelen 47 en 48, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               3)

               Artikel 53 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat de overlevering van een bij verstek veroordeelde niet afhankelijk mag stellen van de voorwaarde dat de veroordeling in de uitvaardigende lidstaat kan worden herzien om te voorkomen dat inbreuk wordt gemaakt op het recht op een eerlijk proces en de rechten van de verdediging, welke in zijn grondwet zijn gewaarborgd.

      (1)  PB C 290 van 1.10.2011.


title: Zaak T-177/12: Beroep ingesteld op 20 april 2012 — Spraylat/ECHA

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/26

         Beroep ingesteld op 20 april 2012 — Spraylat/ECHA
   (Zaak T-177/12)
   2012/C 174/44
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Spraylat GmbH (Aachen, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Fischer, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing inzake de oplegging van een vergoeding voor administratieve kosten, die op 21 februari 2012 door verweerder is vastgesteld en op diezelfde datum aan verzoekster is meegedeeld (factuur nr. 10030371), nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Uit voorzorg vordert verzoekster de nietigverklaring van beschikking SME(2012)1445 van 15 februari 2012.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1)

               Schending van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) en verordening (EG) nr. 340/2008 (2)

               Verzoekster betoogt dat uit de beide verordeningen volgt dat een vergoeding voor administratieve kosten op grond van artikel 13, lid 4, van verordening nr. 340/2008 enkel mag worden opgelegd ter dekking van de uitgaven die het ECHA heeft gemaakt voor de toetsing van de registratie aan de grootte van de onderneming, en dat aan deze voorwaarde niet was voldaan wanneer overeenkomstig de beschikking van de raad van bestuur van het ECHA (MB/D/29/2010) een vergoeding voor administratieve kosten werd vastgesteld. Ook is het ontoelaatbaar dat de verschuldigde vergoeding voor administratieve kosten wordt bepaald aan de hand van de grootte van de onderneming, aangezien dit ertoe leidt dat grote ondernemingen mee de kosten voor de toetsing van kleinere ondernemingen moeten dragen.

               2)

               Schending van het evenredigheidsbeginsel
               Dit beginsel vereist dat het door verweerder gevorderde bedrag van de vergoeding voor administratieve kosten in een juiste verhouding staat tot de door hem geleverde prestatie. Volgens verzoekster is dit niet het geval, wanneer het bedrag van de vergoeding (20 700 EUR) wordt vergeleken met de daadwerkelijk door verweerder verrichte administratieve handelingen.

               3)

               Schending van het algemene gelijkheidsbeginsel
               In dit verband voert verzoekster aan dat ook een ontoelaatbaar verschil in behandeling ontstaat, wanneer het bedrag van de vergoeding voor administratieve kosten wordt bepaald aan de hand van de grootte van de onderneming. Door zijn administratieve praktijk aan te passen, schendt verweerder bovendien het gelijkheidsbeginsel, aangezien hij verzoekster anders behandelt dan andere registranten, waaraan verweerder de mogelijkheid heeft verleend om ook na het verkrijgen van een registratienummer aanpassingen in verband met de grootte van hun onderneming aan te brengen en aldus de oplegging van een vergoeding voor administratieve kosten te vermijden.

               4)

               Schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het recht op behoorlijk bestuur
               Hoewel verweerder begrepen heeft dat het moeilijk is om in het kader van de registratie de ondernemingsgrootte correct vast te stellen, heeft hij verzoekster — in strijd met het recht op behoorlijk bestuur — niet de mogelijkheid geboden om de gegevens te verbeteren en aldus de oplegging van een vergoeding voor administratieve kosten te vermijden.

               5)

               Ontoelaatbare delegatie van regelgevende bevoegdheden aan verweerder
               Artikel 13, lid 4, van verordening nr. 340/2008 verleent verweerder de bevoegdheid om een vergoeding voor administratieve kosten op te leggen, hoewel in deze verordening geen nadere gegevens omtrent de oplegging, en in het bijzonder over de vaststelling van het bedrag van de vergoeding, zijn bepaald. Dit maakt een ontoelaatbare delegatie van regelgevende bevoegdheden aan verweerder uit.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 340/2008 van de Commissie van 16 april 2008 betreffende de aan het Europees Agentschap voor chemische stoffen te betalen vergoedingen krachtens verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB L 107, blz. 6).


title: Beroep, op 24 september 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-312/96)

text:
Nr . C 354/ 16        NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23 . 11 . 96
— het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
    kosten .
                                                                      — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                          93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende
— Ingevolge artikel 1 van Richtlijn 89/465/EEG van de                     coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
    Raad is het de Lid-Staten vanaf 1 januari 1990 niet
                                                                          opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
    langer toegestaan op basis van artikel 28 , lid 3 , en                vervoer en telecommunicatie ('), de krachtens die richt
    bijlage F , punt 20, van de oorspronkelijke versie van de             lijn , inzonderheid artikel 45 daarvan , op haar rustende
    Zesde Richtlijn 77/388/EEG een vrijstelling te handha                verplichtingen niet is nagekomen ,
    ven voor de levering van stoffen voor hergebruik en
    nieuw industrieel afval . Dergelijke leveringen zijn dus          — subsidiair, vast te stellen dat de Franse Republiek in elk
    ingevolge artikel 2 van Richtlijn 77/388/EEG onderwor                geval, door dergelijke maatregelen niet onverwijld aan
    pen aan BTW.                                                          de Commissie mee delen, de krachtens die bepalingen op
                                                                          haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
— Het enkele indienen van een verzoek ex artikel 27
     Richtlijn 77/388/EEG kan niets afdoen aan de bevoegd            — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     heid van de Commissie een niet-nakomingsprocedure ex                 procedure .
    artikel 169 EG-Verdrag te kunnen inleiden .
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
    Overigens bestrijdt de Commissie dat in casu de
    genoemde procedure (') niet zou zijn gesloten . De korte          Ingevolge artikel 189 , derde alinea , EG-Verdrag zijn de
     termijnen die de leden 3 en 4 van artikel 27 voorschrijven
                                                                      Lid-Staten verplicht vóór het verstrijken van de daartoe
     worden gerechtvaardigd door eisen van rechtszekerheid .          gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig zijn voor
     Ondernemingen en Lid-Staten dienen immers zo snel                de uitvoering van de richtlijnen die voor hen zijn bestemd .
     mogelijk zekerheid te hebben omtrent iedere nationale
                                                                      Ofschoon de in artikel 45 van Richtlijn 93/38/EEG gestelde
     maatregel die een afwijking vormt van het gemeenschap           termijn op 1 juli 1994 is verstreken, heeft Frankrijk nog
     pelijk stelsel van de BTW. De Nederlandse Regering               steeds niet de nodige maatregelen getroffen .
     heeft zelf geen stappen ondernomen om de bestaande
     toestand van illegaliteit op te heffen . Met name heeft zij
                                                                      (') PB nr . L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 84 .
     nagelaten de zaak op de agenda van de Raad te laten
     plaatsen . Nu de Raad niet na verloop van een redelijke
     termijn een positieve beslissing heeft genomen moet de
     door de Nederlandse Regering ingeleide procedure ex
     artikel 27 geacht worden te zijn gesloten . Het standpunt
     van deze Regering als zou de in 1990 ingeleide procedure
     medio 1995 nog steeds aanhangig zijn , overtuigt ook             Beroep, op 24 september 1996 ingesteld door Commissie
     daarom niet omdat de in 1990 „ voorgestelde " regeling           van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu
     blijkens de bewoordigen van het verzoek slechts voor                                              bliek
     drie jaar zou gelden .                                                                    ( Zaak C-3 12/96 )
                                                                                ( 96/C 354/32 )
(') Brief van 24 augustus 1990 van de Commissie aan de andere
    Lid-Staten en mededeling aan de Raad van 22 oktober 1990
    ( SEQ90 ) 2031 def.).                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 24 september 1996 beroep tegen Franse Republiek
                                                                      ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur H. van
                                                                      Lier als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                      Kirchberg.
Beroep, op 24 september 1996 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                bliek
                        ( Zaak C-3 11 /96 )                           — vast te stellen dat de Franse Republiek , door niet de
                                                                           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                           ( 96/C 354/31 )
                                                                           stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                           93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
op 24 september 1996 beroep tegen Franse Republiek                         overheidsopdrachten voor leveringen ( 1 ), de krachtens
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                      die richtlijn , inzonderheid artikel 34 daarvan , op haar
pen , vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur H. van                 rustende verplichtingen niet is nagekomen;
Lier als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                      — subsidiar, vast te stellen dat de Franse Republiek in elk
Kirchberg.                                                                 geval , door dergelijke maatregelen niet onverwijld aan
 ---pagebreak--- 23.11.96               \ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 354/ 17
       de Commissie mee delen, de krachtens die bepalingen op              Verzoek van het 0stre Landsret van 4 september 1996 om
       haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                     een prejudiciële beslissing in het geding tussen Brinkmann
                                                                                Tabakfabriken GmbH en Skatteministeriet
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                                ( Zaak C-3 19/96 )
       procedure .
                                                                                ( 96/C 354/34 )
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                        Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 4 september
met die in zaak C-311 /96 ( 2 ); de in artikel 34 van Richtlijn            1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
93/36/EEG gestelde termijn is op 14 juni 1994 verstre
                                                                           1 oktober daaraanvolgend, in het geding tussen Brinkmann
                                                                           Tabakfabriken GmbH en Skatteministeriet het Hof van
ken .
                                                                           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(') PB nr . L 199 van 9 . 8 . 1993 , blz . 1 .
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
( 2 ) Zie hierboven zaak C-3 1 1 /96 .
                                                                           1 . Moeten de definities in de Tweede Richtlijn 79/32/EEG
                                                                               van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
                                                                               belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik
                                                                               van tabaksfabrikaten ('), zoals deze luidde op 14 mei
Beroep, op 25 september 1996 ingesteld door Commissie                          1990 , aldus worden uitgelegd, dat een produkt met de
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                                volgende kenmerken moet worden ingedeeld in de
                                   België                                      categorie „ sigaretten ", dan wel aldus , dat het als
                           ( Zaak C-313/96 )                                   „ rooktabak " moet worden aangemerkt :
                              ( 96/C 354/33 )
                                                                               — er is sprake van een pakje met 25 g rooktabak van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                          fijne snede, die is opgedeeld in 30 tabaksrolletjes die
op 25 september 1996 beroep tegen Koninkrijk België                                 industrieel zijn vervaardigd en elk dezelfde grootte
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                               en stevigheid hebben en ook overigens gelijk zijn ;
pen , vertegenwoordigd door H. van Lier, juridisch adviseur,
en J.-F. Pasquier, nationaal ambtenaar ter beschikking van                     — elk tabaksrolletje is 68,6 mm lang en bestaat uit
de juridische dienst gesteld krachtens de regeling inzake                           ongeveer 833 mg rooktabak van fijne snede , gewik
detachering van nationale deskundigen , als gemachtigden ,                          keld in een omhulsel van cellulose , dat tot een dun
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                             plaatje is geperst;
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                               — het omhulsel is zo poreus, dat het tabaksrolletje niet
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   geschikt is om als zodanig te worden gerookt, maar
                                                                                eerst moet worden aangebracht in een huls van
— vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de                          sigarettenpapier of moet worden voorzien van
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen — behalve                       gewoon sigarettenpapier, wat in beide gevallen
       de bepalingen die van toepassing zijn op met butaan ,                        zonder instrumentele hulpmiddelen kan worden
       propaan of LPG gevulde mobiele gascilinders — vast te                        gedaan .
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
       93/21 /EEG van de Commissie van 27 april 1993 (') tot                   Indien het antwoord op vraag 1 „ rooktabak " luidt,
       achttiende aanpassing aan de vooruitgang van de                         wordt aan het Hof de volgende vraag voorgelegd :
       techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad ( 2 )
       betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
       rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking            2 . Heeft een onderneming naar Gemeenschapsrecht recht
       en het kenmerken van gevaarlijke stoffen , en in elk geval              op vergoeding van alle schade die zij lijdt als gevolg van
       door die maatregelen niet mee te delen, de krachtens die                een schending van het Gemeenschapsrecht door een
       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nageko                Lid-Staat, welke schending hierin bestaat, dat een
       men ;
                                                                               autoriteit die op administratief niveau het laatste woord
                                                                               heeft over de vraag, tot welke belastinggroep een
— het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten van de                       tabaksprodukt behoort, een beslissing heeft gegeven die
       procedure .                                                             in strijd is met artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 79/32/EEG,
                                                                               en zo ja , wat zijn de voorwaarden voor het doen
Middelen en voornaamste argumenten                                             ontstaan van aansprakelijkheid ?
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 met die in zaak C-3 1 1 /96 ( ? ); de in artikel 2 van Richtlijn          3   a ) Is in een Lid-Staat naar behoren uitvoering gegeven
 93/21 /EEG gestelde termijn is op 1 juli 1994 verstreken .                         aan de in Richtlijn 79/32/EEG gegeven definities van
                                                                                tabaksfabrikaten , indien de minister van Fiscale
 (') PB nr . L 110 van 4 . 5 . 1993 , blz . 20 .
                                                                                zaken bij wet gemachtigd is , bepalingen met defini
 ( 2 ) PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967, blz . 1 .                                     ties van tabaksprodukten vast te stellen in overeen
 ( ! ) Zie bladzijde 16 van dit Publikatieblad .                                     stemming met de door de Europese Gemeenschap
                                                                                pen vastgestelde bepalingen , doch van die mogelijk
                                                                                heid geen gebruik heeft gemaakt ?


title: Zaak T-255/11: Beschikking van het Gerecht van 7 december 2011 — Fellah/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust — Schrapping van betrokkenen van lijst — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/14

         Beschikking van het Gerecht van 7 december 2011 — Fellah/Raad
   (Zaak T-255/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust - Schrapping van betrokkenen van lijst - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 39/27
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zakaria Fellah (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en G. Étienne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit 2011/221/GBVB van de Raad van 6 april 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 93, blz. 20), en van verordening (EU) nr. 330/2011 van de Raad van 6 april 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 93, blz. 10)

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om interventie van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak F-118/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 28 juni 2016 — Kotula/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 45 van het Statuut — Bevorderingsronde 2014 — Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut — Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en door de diensthoofden worden voorgedragen voor bevordering — Niet-opneming van verzoekers naam — Overplaatsing naar een andere instelling — Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten die de vorige instelling heeft opgesteld — Mogelijkheid om de lijst van ambtenaren die worden voorgedragen voor bevordering te betwisten voor het paritair bevorderingscomité — Vergelijking van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/35

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 28 juni 2016 — Kotula/Commissie
   (Zaak F-118/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Artikel 45 van het Statuut - Bevorderingsronde 2014 - Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut - Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en door de diensthoofden worden voorgedragen voor bevordering - Niet-opneming van verzoekers naam - Overplaatsing naar een andere instelling - Inaanmerkingneming van de beoordelingsrapporten die de vorige instelling heeft opgesteld - Mogelijkheid om de lijst van ambtenaren die worden voorgedragen voor bevordering te betwisten voor het paritair bevorderingscomité - Vergelijking van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren))
   (2016/C 287/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcin Kotula (Brussel, België) (vertegenwoordigers: N. de Montigny en J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2014 niet te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015, blz. 57.


title: Zaak T-369/09: Beroep ingesteld op 22 september 2009 — Sociedade Quinta do Portal/BHIM — Vallegre — Vinhos do Porto (PORTO ALEGRE)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/22

         Beroep ingesteld op 22 september 2009 — Sociedade Quinta do Portal/BHIM — Vallegre — Vinhos do Porto (PORTO ALEGRE)
   (Zaak T-369/09)
   2009/C 297/32
   Taal van het verzoekschrift: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Sociedade Quinta do Portal, SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: B. Belchior, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vallegre — Vinhos do Porto, SA (Sabrosa, Portugal)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 juni 2009 in zaak R 1012/2008-1, houdende verwerping van het beroep van verzoekster tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling tot nietigverklaring van het gemeenschapswoordmerk PORTO ALEGRE, vernietigen, en

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk PORTO ALEGRE voor waren van klasse 33

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: ouder Portugees woordmerk VISTA ALEGRE voor waren van klasse 33

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapswoordmerk PORTO ALEGRE

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, voor zover de kamer van beroep deze bepaling onjuist heeft uitgelegd en bijgevolg ten onrechte is uitgegaan van het bestaan van een gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken.


title: Zaak T-99/01: Beroep, op 27 april 2001 ingesteld door Mystery Drinks GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
11.8.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 227/21
                               — voor het woordbestanddeel als          Beroep, op 27 april 2001 ingesteld door Mystery Drinks
                                   zodanig bestaat geen absolute        GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                   weigeringsgrond                                markt (merken, tekeningen en modellen)
                               — er is geen sprake van gebrek
                                   aan onderscheidend ver-                                        (Zaak T-99/01)
                                   mogen.
                                                                                (2001/C 227/42)
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
                                                                        (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                        Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                                                                                Duits)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 27 april 2001 beroep ingesteld tegen Bureau
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
Beroep, op 30 april 2001 ingesteld door A. Seisenbacher
                                                                        gen en modellen) door Mystery Drinks GmbH, te Eppertshau-
Gesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese
                                                                        sen (Duitsland), vertegenwoordigd door Th. Jestaedt, V. von
                        Gemeenschappen
                                                                        Bomhard en A. Renck, advocaten. In de procedure voor de
                                                                        kamer van beroep was voorts partij Karlsberg Brauerei KG
                          (Zaak T-93/01)                                Weber, Homburg (Duitsland).
                         (2001/C 227/41)                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de beslissing van de derde kamer van beroep van het
                                                                              Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                         (Procestaal: Duits)                                  (merken, tekeningen en modellen) van 12 februari 2001
                                                                              (zaak R 251/2000-3) te vernietigen;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-             —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
sie van de Europese Gemeenschappen door A. Seisenbacher
Gesellschaft mbH, gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd door
J. Stieldorf, advocaat.                                                 Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Aanvraagster van het           Verzoekster
—      de Europese Gemeenschap te veroordelen om aan ver-               merk:
       zoekster 59 694,44 ECU te betalen, vermeerderd met
       13 % rente sinds 20 oktober 1998, en haar in de kosten           Aangevraagde merk:             Beeldmerk „MYSTERY” voor wa-
       te verwijzen.                                                                                ren van de klassen 29, 30 en
                                                                                „alcoholvrije dranken met uitzon-
                                                                                dering van alcoholvrij bier” van
Middelen en voornaamste argumenten                                                                     klasse 32
                                                                        Houder van het oppo-           Karlsberg Brauerei KG Weber,
In het kader van een aanbesteding voor de renovatie van het             sitiemerk of -teken:           Homburg (Duitsland)
gebouw van de Europese Gemeenschap in Kiev werd een
overeenkomst gesloten tussen Ost-Invest- und Bauprojekt-                Oppositiemerk of-teken:        Woordmerk „MIXERY” voor „bier
management GmbH en de Commissie. Gelet op de financiële                                                en bierhoudende dranken” van
situatie van die firma was verzoekster als hoofdaannemer                                               klasse 32
jegens de Europese Gemeenschap verantwoordelijk voor de
uitvoering van de overeenkomst.                                         Beslissing oppositie-af-       Afwijzing van de oppositie
                                                                        deling:
Nadat het gesaneerde gebouw was opgeleverd, vorderde ver-
zoekster betaling van een saldo van 59 694,44 ECU. Na                   Beslissing kamer van be-       Vernietiging van de bestreden be-
onderzoek vernam verzoekster dat 55 000,00 ECU was betaald              roep:                          slissing voorzover het gevaar van
aan een andere onderneming, hetgeen niet relevant is voor de                                           verwarring tussen het oppositie-
verhouding tussen verzoekster en verweerster. Verzoekster                                              merk en de in de aanvraag ge-
stelt op grond van artikel 238 EG een vordering in tot betaling                                        noemde waren „alcoholvrije dran-
van het saldo.                                                                                ken met uitzondering van al-
                                                                                coholvrij bier” van klasse 32 is
                                                                                ontkend, met verwerping van het
                                                                                beroep voor het overige
 ---pagebreak--- C 227/22                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
Middelen:                        — Onjuiste toepassing van ar-             verdeling van functies van de nieuwe dienst werd verzoekster
                                     tikel 8, lid 1, sub b, van veror-     een functie toegewezen die volgens haar aanzienlijk minder
                                     dening (EG) nr. 40/94 (1) (ver-       belangrijk was en minder carrièremogelijkheden bood. Volgens
                                     warringsgevaar)                       verzoekster had zij wanneer de beginselen van artikel 141 EG
                                 — wat letterbeeld en klank be-            tijdig en volledig waren toegepast, de functie van Hauptsach-
                                     treft alsmede in begripsmatig         gebietsleiterin „Personal und Verwaltung” moeten krijgen. Zij
                                     opzicht verschillen de twee           stelt, dat zij daardoor grote materiële en immateriële schade
                                     tekens aanzienlijk van elkaar,        heeft geleden en dat in haar geval sinds 1994 door haar
                                     en de betrokken waren zijn            werkgever, met een beroep op de „vrijheid van organisatie”
                                     niet gelijksoortig.                   van de werkgever, alle grondrechten en mensenrechten waren
                                                                           geschonden zonder dat dit rechtsgevolgen had.
(1) Verordening (EG) van de Raad van 20 december 1993 inzake het
     gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
                                                                           Zij stelt, dat voor de nationale rechterlijke instanties verzoeken
                                                                           om prejudiciële vragen te stellen krachtens artikel 234 EG, geen
                                                                           gehoor hadden gevonden. Alle door verzoekster aanhangig
                                                                           gemaakte procedures op grond van de Europese grondrechten
                                                                           zijn in eerste aanleg geëindigd, daar ook de toestemming voor
                                                                           het instellen van hoger beroep werd geweigerd. Haar op basis
                                                                           van de grondwet ingediende klachten zijn zonder motivering
                                                                           eveneens terzijde gelegd. Volgens verzoekster heeft geen
Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Karola Gluiber                     toetsing van de schendingen van de grondrechten aan het
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         Unieverdrag en het Handvest voor de grondrechten van de
                                                                           Europese Unie plaatsgevonden.
                          (Zaak T-100/01)
                          (2001/C 227/43)
                                                                           Verzoekster betoogt, dat volgens de in de Bondsrepubliek
                                                                           Duitsland geldende bepalingen als voorwaarde voor vorderin-
                                                                           gen tot schadevergoeding tegen de overheid de individuele
                           (Procestaal: Duits)                             schuld van de behandelend ambtenaar vereist is. Zo is er voor
                                                                           de employees in overheidsdienst geen schadevergoedingsrege-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  ling zonder dat concrete schade wordt aangetoond in geval
schappen is op 13 april 2001 beroep ingesteld tegen de                     van schendingen van de grondrechten op grond van het
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Karola                       Unieverdrag.
Gluiber, wonende te Osterhofen (Duitsland), vertegenwoordigd
door C. Bleckenwegner, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        Zij beroept zich op de artikelen 5 en 6 van het Verdrag
                                                                           betreffende de Europese Unie en het Handvest voor de
—      vast te stellen dat de Commissie heeft nagelaten te                 grondrechten, alsook op bepalingen van richtlijn 75/117/EEG
       handelen krachtens artikel 175, tweede en derde alinea,             van de Raad, en zij stelt dat de plicht van de Commissie om
       EG-Verdrag jo artikel 232, derde alinea, van het Verdrag            toe te zien op de naleving van het recht van de Unie en de
       van Amsterdam doordat zij onvoldoende heeft toegezien               eerbiediging van de mensenrechten en principiële vrijheden in
       op de omzetting en toepassing van Europese rechtsnor-               nationaal Duits recht, niet is nagekomen. De Commissie is na
       men in nationaal Duits recht;                                       het verzoek van verzoekster krachtens artikel 232 EG niet
                                                                           opgetreden en heeft op haar bezwaren niet inhoudelijk geant-
—      vast te stellen dat de Commissie heeft nagelaten inhoude-           woord.
       lijk in te gaan op verzoeksters verzoek krachtens ar-
       tikel 175, tweede alinea, EG-Verdrag jo artikel 232, derde
       alinea, van het Verdrag van Amsterdam om tot handelen
       over te gaan;
                                                                           Verzoekster haalt tal van situaties aan als voorbeeld van
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                              schendingen van de grondrechten en van gevallen van discrimi-
                                                                           natie op de arbeidsplaats alsook van discriminatie van
                                                                           vrouwen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster werkt sinds 1986 als bondsambtenaar bij het
Straßenneubauamt Bad Kreuznach in dienst van de deelstaat
Rheinland-Pfalz. In 1994 werd deze dienst samengevoegd
met de Straßenneubauverwaltung Bad Kreuznach en bij de


title: Zaak T-414/11: Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2013 — Nutrichem Diät + Pharma/BHIM — Gervais Danone (Active) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/41

         Beschikking van het Gerecht van 8 juli 2013 — Nutrichem Diät + Pharma/BHIM — Gervais Danone (Active)
   (Zaak T-414/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 260/73
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Nutrichem Diät + Pharma GmbH (Roth, Duitsland) (vertegenwoordigers: D. Jochim en R. Egerer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: K. Klüpfel, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Compagnie Gervais Danone (Levallois Perret, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2011 (zaak R 683/2010-1) betreffende een oppositieprocedure tussen Nutrichem Diät + Pharma GmbH en Compagnie Gervais Danone.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten en elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Gevoegde zaken T-354/07 — T-356/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — Pfizer/BHIM — Isdin (FOTOPROTECTOR ISDIN) (Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Verval — Afdoening zonder beslissing)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/43

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 juni 2008 — Pfizer/BHIM — Isdin (FOTOPROTECTOR ISDIN)
   (Gevoegde zaken T-354/07 — T-356/07) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Verval - Afdoening zonder beslissing)
   (2008/C 223/75)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pfizer Ltd (Sandwich, Kent, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde, advocaten, en M. Hawkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Isdin, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Esteve Sanz, advocaat)
   Voorwerp
   Drie beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 juni 2007 (zaken R 567/2006-1, R 566/2006-1 en R 565/2006-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Pfizer Ltd en Isdin, SA
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

               2)

               Isdin, SA wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM). Pfizer Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-496/06: Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/52

         Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-496/06)
   (2006/C 326/105)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en W. Bogensberger, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 2003/9/EG (1) van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 6 februari 2000 verstreken.

      (1)  PB L 31, blz. 18.


title: Zaak T-92/00: Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Territorio Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
10.6.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 163/33
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door T. Zaur-Gora
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker komt op tegen het besluit waarbij het TABG
de dagvergoeding voor een dienstreis naar Dublin heeft                                            (Zaak T-95/00)
verminderd.
                                                                                (2000/C 163/66)
Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker twee mid-
delen aan:
                                                                                (Procestaal: Frans)
— schending van artikel 85 van het Statuut, betreffende de
     terugvordering van hetgeen onverschuldigd is betaald. Het
     TABG heeft niet aangetoond, dat verzoeker kennis had van           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     enige onregelmatigheid in de afrekening van zijn dienstreis;       schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen door T. Zaur-Gora,
— verkeerde uitlegging van punt VIII van de Gids voor                   wonende te Lodelinsart (België), vertegenwoordigd door
     dienstreizen.                                                      J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
                                                                        behage:
                                                                        — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend
                                                                             onderzoek COM/2/99 tot afwijzing van de sollicitatie van
Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Territorio                           verzoekster;
Histórico de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación
Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  — verweerster te veroordelen in de kosten.
                            schappen
                          (Zaak T-92/00)                                Middelen en voornaamste argumenten
                         (2000/C 163/65)                                Verzoekster heeft vanaf 1 oktober 1997 voor de Commissie
                                                                        gewerkt, achtereenvolgens als hulpfunctionaris, tijdelijk func-
                        (Procestaal: Spaans)                            tionaris en opnieuw als hulpfunctionaris. Gedurende de perio-
                                                                        de dat zij in dienst was als tijdelijk functionaris heeft zij zich
                                                                        aangemeld voor deelname aan het algemeen vergelijkend
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               onderzoek COM/C/C/99. In de bijlage bij de kennisgeving van
schappen is op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Commis-             het onderzoek werd vermeld dat de gestelde leeftijdsgrens
sie van de Europese Gemeenschappen door Territorio Histórico           niet gold voor kandidaten die op de sluitdatum van de
de Alava, Arabako Foru Aldundia — Diputación Foral de                  sollicitatietermijn sinds één jaar en zonder onderbreking de
Alava, gevestigd te Vitoria (Spanje), vertegenwoordigd door de          hoedanigheid hadden van ambtenaar of personeelslid van de
advocaten A. Creus Carreras en B. Uriarte Valiente.                     Europese Gemeenschappen. Op die grond werd haar sollicitatie
                                                                        afgewezen.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht van eerste aanleg
behage:
                                                                        Verzoekster staaft haar vordering met de volgende middelen:
— de beschikking van de Commissie van 22 december 2000
     nietig te verklaren, voor zover daarin de fiscale voordelen        — Schending van het beginsel van goed bestuur en goed
     in de Normas Forales de Alava nr. 22/1994 en 24/1996                    personeelsbeheer.
     onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden
     verklaard en van de Spaanse Staat wordt verlangd dat hij           — De aanwezigheid van een klaarblijkelijke beoordelingsfout
     deze terugvordert;                                                      alsmede misbruik van procedure.
— de Commissie te verwijzen in alle kosten.                             Volgens verzoekster moeten haar functies gezien worden als
                                                                        een ononderbroken werkzaamheid in dienst van de Gemeen-
                                                                        schappen, zonder dat de formele aard en de kwalificatie van
Middelen en voornaamste argumenten                                      partijen aan haar overeenkomsten met de Commissie van
                                                                        enige invloed zijn op de feitelijke omstandigheden. Daarom
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar                moeten de sinds 22 mei 1997 gesloten contracten volgens
met die in zaak T-127/99; Diputación Foral de Alava/Com-               verzoekster worden beschouwd als overeenkomsten met een
missie (1).                                                             tijdelijk functionaris, gelet op de aard van de werkzaamheden
                                                                        en op de omstandigheden waarin zij haar functies sinds die
(1) PB C 226 van 7.8.1999, blz. 41.                                     datum heeft uitgeoefend.


title: Zaak C-461/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Stockholms tingsrätt (Zweden) op 2 september 2011 — Ulf Kazimierz Radziejewski/Kronofogdemyndigheten i Stockholm

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Stockholms tingsrätt (Zweden) op 2 september 2011 — Ulf Kazimierz Radziejewski/Kronofogdemyndigheten i Stockholm
   (Zaak C-461/11)
   2011/C 340/17
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Stockholms tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ulf Kazimierz Radziejewski

      Verwerende partij: Kronofogdemyndigheten i Stockholm

      Prejudiciële vraag

   Kan het Zweedse woonplaatsvereiste van § 4 van de skuldsaneringslag (2006:548) een werknemer beletten of afschrikken om uit Zweden weg te gaan om zijn recht van vrij verkeer uit te oefenen, en dus worden beschouwd als in strijd met de bepaling inzake vrij verkeer van werknemers binnen de EU in de zin van artikel 45 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie?


title: Zaak T-295/08: Beschikking van het Gerecht van 16 juni 2010 — CPS Color Group/BHIM — Fema Farben und Putze (TEMACOLOR)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/59

         Beschikking van het Gerecht van 16 juni 2010 — CPS Color Group/BHIM — Fema Farben und Putze (TEMACOLOR)
   (Zaak T-295/08) (1)

   ()
   2010/C 221/94
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 3 juli 1997 in zaak C-269/95 (verzoek van het Oberlandesgericht München om een prejudiciële beslissing): F. Benincasa tegen Dentalkit Srl (Executieverdrag - Begrip consument - Overeenkomst tot aanwijzing van bevoegde rechter)

text:
16 . 8 . 97           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 252/ 11
                  ARREST VAN HET HOF                                     meer ertoe strekt, de ongeldigheid te doen vaststellen
                        ( Zesde Kamer)                                   van de overeenkomst waarin dat beding is opgenomen.
                        van 3 juli 1997                             (') PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .
in zaak C-269/95 (verzoek van het Oberlandesgericht
München om een prejudiciële beslissing): F. Benincasa
                    tegen Dentalkit Sri (')
(Executieverdrag — Begrip consument — Overeenkomst
             tot aanwijzing van bevoegde rechter)
                         ( 97/C 252/20 )                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
                      (Procestaai: Duits)                                                    van 3 juli 1997
                                                                    in zaak C-330/95 (verzoek van het Value Added Tax Tri
                                                                    bunal, Manchester Tribunal Centre om een prejudiciële
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      beslissing): Goldsmiths (Jewellers) Ltd tegen Commissio
                de Jurisprudentie van het Hof)                                      ners of Customs and Excise ( x )
                                                                    (BTW — Zesde richtlijn — Afwijkingsmogelijkheid neer
                                                                    gelegd in artikel 11, deel C, lid 1 — Uitsluiting van ruil
In zaak C-269/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                     verkeer van teruggaaf in geval van niet-betaling)
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                                          ( 97IC 252/21 )
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
handelszaken, van het Oberlandesgericht München ( Duits                                  (Procestaai: Engels)
land), in het aldaar aanhangig geding tussen F. Benincasa
en Dentalkit Sri, om een prejudiciële beslissing over de uit
legging van de artikelen 13 , eerste alinea, 14, eerste alinea,
en 17, eerste alinea, van voornoemd verdrag van 27 sep              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
tember 1968 ( PB nr. L 299 van 31 . 12 . 1972, blz . 32 ),                          de Jurisprudentie van het Hof)
zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake
de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en
het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord              In zaak C-330/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
Ierland ( PB nr. L 304 van 30 . 10 . 1978 , blz. 1 , en —           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Value
gewijzigde tekst — blz . 77 ), heeft het Hof ( Zesde Kamer ),       Added Tax Tribunal, Manchester Tribunal Centre (Ver
samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L.        enigd Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding tussen
Murray, C. N. Kakouris ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn en          Goldsmiths (Jewellers ) Ltd en Commissioners of Customs
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz                and Excise, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op            ging van artikel 11 , deel C, lid 1 , van Zesde Richtlijn 77/
3 juli 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
als volgt:                                                          harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                    omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                    over de toegevoegde waarde : uniforme grondslag ( PB nr.
 1 . De artikelen 13, eerste alinea, en 14, eerste alinea, van      L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het Hof ( Zesde
     het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de               Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpre
     rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van           sident, C. N. Kakouris ( rapporteur ), P. J. G. Kapteyn, G.
     beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals             Hirsch en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal : A. La
     gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake            Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 3 juli 1997
     de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
     Noord-Ierland, moeten aldus worden uitgelegd, dat
     een verzoeker die een overeenkomst heeft gesloten met          De in artikel 11 , deel C, lid 1 , tweede alinea, van Zesde
     het oog op een nog niet uitgeoefende, maar toekom             Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
     stige beroepsactiviteit, niet als consument kan worden         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta
     beschouwd.                                                     ten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
                                                                    van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
                                                                    grondslag, bedoelde afwijking moet aldus worden uitge
2 . Het gerecht van een verdragsluitende staat, dat in een          legd, dat zij een lidstaat die bepalingen vaststelt op grond
     volgens artikel 17, eerste alinea, van het Verdrag van         waarvan in geval van gehele of gedeeltelijke niet-betaling
     27 september 1968 geldig tot stand gekomen bevoegd            van de tegenprestatie teruggaaf van belasting over de toe
     heidsbeding bevoegd is verklaard, is ook dan bij uit          gevoegde waarde mogelijk is, niet toestaat die teruggaaf
     sluiting bevoegd wanneer de rechtsvordering onder              uit te sluiten wanneer de niet-betaalde tegenprestatie een


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 maart 2002 in zaak C-386/00 (verzoek van het Hof van Beroep te Brussel om een prejudiciële beslissing): Axa Royale Belge SA tegen Georges Ochoa Stratégie Finance SPRL ("Richtlĳn 92/96/EEG — Directe levensverzekering — Voorlichting van de verzekeringnemer")

text:
4.5.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 109/13
—     een stelsel waarbij een minimumreferentieprijs voor alle             Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: J. Faltz), betreffen-
      sigaretten wordt opgelegd, en                                        de een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom
                                                                           Luxemburg, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke
—     een stelsel van gedifferentieerde belastingheffing voor
      sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere               en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om
                                                                           volledig te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad
      tabak, dat nadelig is voor sigaretten van heldere tabak,
                                                                           van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG
de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten zowel               betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare
krachtens de artikelen 9, lid 1, 8, lid 2, en 16, lid 5, van               en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5), en subsidiair, door
richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995                        deze niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-
betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het                Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
verbruik van tabaksfabrikaten (PB L 291, blz. 40), zoals                   heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,
gewijzigd bij richtlijn 1999/81/EG van de Raad van 29 juli                 kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en J. N. Cunha
1999 (PB L 211, blz. 47), en artikel 2 van richtlijn 92/79/EEG             Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge                       R. Grass, op 19 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het
aanpassing van de belastingen op sigaretten (PB L 316, blz. 8),            dictum luidt als volgt:
als krachtens artikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag (thans, na
wijziging, artikel 90, eerste alinea, EG) en, subsidiair, de tweede        1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
alinea van dit artikel, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld               rechtelijke bepalingen in werking te doen treden die nodig zijn
als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur) en                  om te voldoen aan richtlijn 97/11/EG van de Raad van
A. La Pergola, rechters, op 27 februari 2002 een arrest gewezen                  3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare
1)    Door de handhaving van                                                     en particuliere projecten, is het Groothertogdom Luxemburg de
                                                                                krachtens artikel 3, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn en het
      —      een stelsel waarbij een minimumreferentieprijs voor alle            EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
             onder eenzelfde merk verkochte sigaretten wordt opgelegd,
             en                                                            2)    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
      —      een stelsel van gedifferentieerde belastingheffing voor
             sigaretten van donkere tabak en sigaretten van heldere        (1) PB C 316 van 4.11.2000.
             tabak, dat nadelig is voor sigaretten van heldere tabak,
      is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op
      haar rusten zowel krachtens de artikelen 9, lid 1, 8, lid 2, en
      16, lid 5, van richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 novem-
      ber 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting,
      op het verbruik van tabaksfabrikaten, zoals gewijzigd bij
                                                                                ARREST VAN HET HOF
      richtlijn 1999/81/EG van de Raad van 29 juli 1999, en
      artikel 2 van richtlijn 92/79/EEG van de Raad van 19 oktober
      1992 inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op                                       (Zesde kamer)
      sigaretten, als krachtens artikel 95, eerste alinea, EG-Verdrag.
                                                                                van 5 maart 2002
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 285 van 7.10.2000.                                                in zaak C-386/00 (verzoek van het Hof van Beroep te
                                                                           Brussel om een prejudiciële beslissing): Axa Royale Belge
                                                                               SA tegen Georges Ochoa Stratégie Finance SPRL (1)
                      ARREST VAN HET HOF                                   („Richtlijn 92/96/EEG — Directe levensverzekering — Voor-
                                                                                lichting van de verzekeringnemer”)
                             (Derde kamer)
                        van 19 februari 2002                                                         (2002/C 109/21)
in zaak C-366/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                (Procestaal: Frans)
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(„Niet-nakoming — Onvolledige omzetting van richtlijn                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                              97/11/EEG”)                                                            dentie van het Hof)
                           (2002/C 109/20)
                            (Procestaal: Frans)                            In zaak C-386/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Hof van Beroep te Brussel
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (België), in het aldaar aanhangige geding tussen Axa Royale
                           dentie van het Hof)                             Belge SA en Georges Ochoa Stratégie Finance SPRL, om
                                                                           een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn
In zaak C-366/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie
pen (gemachtigden: R. Tricot en P. Panayotopoulos) tegen                   van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
 ---pagebreak--- C 109/14                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de              de Raad van 16 september 1996 betreffende de verwijdering
richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensverzeke-                 van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s)
ringsrichtlijn) (PB L 360, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),           (PB L 243, blz. 31), op te stellen en aan de Commissie mee te
samengesteld als volgt: N. Colneric, president van de Tweede               delen, de krachtens deze bepalingen van de richtlijn op haar
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                    rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
C. Gulmann, R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues              (Vierde kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, kamerpre-
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:         sident, D. A. O. Edward en C. W. A. Timmermans (rapporteur),
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 5 maart 2002 een arrest                rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                27 februari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                           als volgt:
Artikel 31, lid 3, van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van
10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrech-        1)    Door niet uiterlijk op 16 september 1999 de samenvattingen
telijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en          van inventarissen, bedoeld in artikel 4, lid 1, van richtlijn
tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG                        96/59/EG van de Raad van 16 september 1996 betreffende
(Derde levensverzekeringsrichtlijn) verzet zich tegen een nationale              de verwijdering van polychloorbifenylen en polychloorterfenylen
regeling volgens welke het levensverzekeringsvoorstel of, bij gebreke            (PCB’s/PCT’s), en de in artikel 11 van genoemde richtlijn
van een voorstel, de polis de verzekeringnemer moet meedelen dat de              bedoelde plannen en schema’s op te stellen en aan de Commissie
opzegging, de reductie of de afkoop van een lopende levensverzeke-               van de Europese Gemeenschappen mee te delen, is de Italiaanse
ringsovereenkomst met het oog op de sluiting van een andere                      Republiek de krachtens deze bepalingen op haar rustende
levensverzekeringsovereenkomst, doorgaans nadelig is voor de verze-              verplichtingen niet nagekomen.
keringnemer.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                           (1) PB C 108 van 7.4.2001.
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Vierde kamer)                                                            (Tweede kamer)
                                                                                van 27 februari 2002
                       van 27 februari 2002
                                                                           in zaak C-140/01: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-46/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                       schappen tegen Koninkrijk België (1)
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Richtlijn 98/18/EG — Zeevervoer —
(„Niet-nakoming — Beheer van afvalstoffen — Richtlijn                      Veiligheidsvoorschriften en -normen voor passagiers-
96/59/EG — Verwijdering van polychloorbifenylen en po-                                                    schepen”)
                        lychloorterfenylen”)
                                                                                (2002/C 109/23)
                          (2002/C 109/22)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-140/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: B. Mongin) tegen Koninkrijk België (ge-
In zaak C-46/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    machtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te
pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en R. Amorosi) tegen Italiaan-             stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en
se Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fio-              bestuursrechtelijke bepalingen mee te delen, welke noodzake-
rilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse       lijk zijn om te voldoen aan richtlijn 98/18/EG van de Raad van
Republiek, door niet uiterlijk op 16 september 1999 de                     17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften en -normen
plannen, schema’s en samenvattingen van inventarissen, be-                 voor passagiersschepen (PB L 144, blz. 1), of door niet de
doeld in de artikelen 11 en 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG van           nodige maatregelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen,


title: Zaak C-583/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juni 2015 — Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG/Europese Commissie, Koninkrijk Spanje, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Raad van de Europese Unie [Hogere voorziening — Mededinging — Sector van het spoorverkeer en van de aanvullende vervoerdiensten — Misbruik van machtspositie — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikelen 20 en 28, lid 1 — Administratieve procedure — Inspectiebevoegdheden van de Commissie — Grondrecht van onschendbaarheid van de woning — Ontbreken van voorafgaande rechterlijke machtiging — Doeltreffende rechterlijke toetsing — Toevallige ontdekking]

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 juni 2015 — Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG/Europese Commissie, Koninkrijk Spanje, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-583/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Sector van het spoorverkeer en van de aanvullende vervoerdiensten - Misbruik van machtspositie - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikelen 20 en 28, lid 1 - Administratieve procedure - Inspectiebevoegdheden van de Commissie - Grondrecht van onschendbaarheid van de woning - Ontbreken van voorafgaande rechterlijke machtiging - Doeltreffende rechterlijke toetsing - Toevallige ontdekking])
   (2015/C 279/07)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirantes: Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH, DB Schenker Rail Deutschland AG (vertegenwoordigers: W. Deselaers, E. Venot en J. Brückner, Rechtsanwalte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Malferrari en R. Sauer, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: A. Rubio González en L. Banciella Rodríguez-Miñón, gemachtigden), Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (vertegenwoordigers: M. Schneider, X. Lewis en M. Moustakali, gemachtigden), Raad van de Europese Unie

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 6 september 2013, Deutsche Bahn e.a./Commissie (T-289/11, T-290/11 en T-521/11, EU:T:2013:404), wordt vernietigd voor zover daarbij het beroep betreffende het tweede inspectiebesluit C(2011) 2365 van 30 maart 2011 en het derde inspectiebesluit C(2011) 5230 van 14 juli 2011 is verworpen.

               2)

               De besluiten van de Europese Commissie C(2011) 2365 van 30 maart 2011 en C(2011) 5230 van 14 juli 2011 worden nietig verklaard.

               3)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               4)

               Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH en DB Schenker Rail Deutschland AG worden, behalve in hun eigen kosten betreffende de onderhavige hogere voorziening, verwezen in de helft van de door de Commissie in deze procedure gemaakte kosten.

               5)

               De Europese Commissie wordt, behalve in haar eigen kosten betreffende de onderhavige hogere voorziening, verwezen in de helft van de kosten die in het kader van deze procedure zijn opgekomen voor Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH en DB Schenker Rail Deutschland AG.

               6)

               Deutsche Bahn AG, DB Mobility Logistics AG, DB Energie GmbH, DB Netz AG, Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße (DUSS) mbH, DB Schenker Rail GmbH en DB Schenker Rail Deutschland AG worden verwezen in de kosten betreffende zaak T-289/11.

               7)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten betreffende de zaken T-290/11 en T-521/11.

               8)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

               9)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


title: Zaak F-106/11: Beroep ingesteld op 18 oktober 2011 — ZZ/ECB

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/68

      Beroep ingesteld op 18 oktober 2011 — ZZ/ECB
      (Zaak F-106/11)
      (2012/C 25/131)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Centrale Bank

         Voorwerp en omschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit van de adjunct directeur-generaal van het directoraat-generaal Personeelszaken, Begroting en Organisatie om de verzoekende partij de tuchtmaatregel van een schriftelijke waarschuwing op te leggen

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  het besluit van de adjunct directeur-generaal van DG-P van 15 april 2011 om de verzoekende partij de tuchtmaatregel van een schriftelijke waarschuwing op te leggen en, indien nodig, het besluit van 4 augustus 2011 tot afwijzing van het bezwaar nietig verklaren;

                  —

                  gelasten dat de verzoekende partij recht heeft op een vergoeding voor haar immateriële schade, die op 10 000 EUR wordt begroot;

                  —

                  de ECB verwijzen in de kosten.