title: Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschapppen tegen Franse Republiek (Zaak C-175/97)

text:
28 . 6 . 97           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 199/ 15
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                          Beroep, op 5 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                               Europese Gemeenschapppen tegen Franse Republiek
                                                                                ( Zaak C-l 75/97)
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 fe
     bruari 1997 ( zaak T-106/95 ) te vernietigen,                                                   ( 97/C 199/29 )
— bijgevolg de beschikking van de Commissie van 8 fe
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     bruari 1995 (') nietig te verklaren en
                                                                          is op 5 mei 1997 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
— overeenkomstig artikel 92, lid 1 , de gewraakte bepalin                genwoordigd door M. Nolin en L. Pignataro, als gemach
     gen van de Franse wet van 2 juli 1990 onverenigbaar                  tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
     met de gemeenschappelijke markt te verklaren.                        Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                          deert dat het den Hove behage :
Het Gerecht heeft de artikelen 90, lid 2, en 92 van het
                                                                          — vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet bin
EG-Verdrag geschonden .
                                                                                nen de gestelde termijn de nodige wettelijke en be
                                                                                stuursrechtelijke bepalingen vast te stellen respectieve
Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat de betrok                       lijk mee te delen, die nodig zijn om te voldoen aan
ken steun — verlaging van de grondslag van de plaatselij                       Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 oktober
ke belastingen tot 85 % — enkel een compensatie is voor                         1993 (') betreffende de toepassing door de lidstaten
de extra kosten van de publieke dienstverleningstaak van                        van de belastingen op sommige voor het goederenver
La Poste . De toegekende steun komt echter aan alle activi                     voer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor
teiten van La Poste ten goede, ook aan de concurrentiële,                       het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen
en er is derhalve sprake van kruislingse subsidiëring. Het                      geheven tolgelden en gebruiksrechten, de krachtens het
Gerecht heeft de beschikking van de Commissie geldig ge                        EG-Verdrag en de richtlijn op haar rustende verplich
acht niettegenstaande dat een bedrijfsboekhoudsysteem                           tingen niet is nagekomen ;
ontbreekt, het enige middel om te controleren, of alleen de
tot de openbare dienstverlening behorende activiteiten                    — de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
werden gesubsidieerd .
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
De raming van de extra kosten van die activiteiten is uit
de lucht gegrepen. Deze activiteiten moeten worden onder
scheiden van de concurrentiële, die plaatsvinden op de be                Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag
trokken markt en worden uitgeoefend volgens de daarop                     zijn richtlijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken
geldende voorwaarden . Op deze actitiveiten is artikel 92                 resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn; in
volledig van toepassing. Het is de taak van de Commissie                  gevolge artikel 5 van het EG-Verdrag treffen de lidstaten
erop toe te zien , dat de steunverlening niet resulteert in               alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt
subsidiëring van deze activiteiten .                                      zijn om de nakoming van de uit handelingen van de instel
                                                                          lingen der Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te
                                                                          verzekeren .
Volgens het bestreden arrest verricht La Poste al haar acti
viteiten in economisch evenwichtige omstandigheden . Dit
evenwicht wordt echter niet door de steunverlening be                    Artikel 13 van de betrokken richtlijn bepaalt, dat de lid
reikt, maar door de winst die de concurrentiële activiteiten              staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin
opleveren die van de belastingverlaging profiteren.                       gen in werking doen treden om vóór 1 januari 1995 aan
                                                                          deze richtlijn te voldoen .
De door de Commissie — en het Gerecht — aangenomen
wegingsfactor van 34,7 % ter waardering van de voordelen                  Het Hof van Justitie heeft bij arrest van 5 juli 1995 ( zaak
van het bestaan van een kantorennet op het platteland                     C-21 /94, Europees Parlement/Raad, Jurispr. 1995 , blz . I
voor de concurrentiële activiteiten van La Poste is onjuist.               1827) deze richtlijn nietig verklaard, doch de gevolgen er
Uitgaande van het omzetcijfer, betreft driekwart van de ac               van gehandhaafd totdat de Raad een nieuwe richtlijn ter
tiviteiten van plattelandskantoren activiteiten in de mede               zake heeft vastgesteld . Op dit arrest kan geen beroep wor
dingingssfeer. Dientengevolge is de steun veel hoger dan de               den gedaan ter rechtvaardiging van de niet-omzetting van
meerkosten .                                                              de betrokken richtlijn.
(') PB nr. C 262 van 7. 10 . 1995 , blz . 11 .                             (') PB nr. L 279 van 12 . 11 . 1993 , blz . 32 .


title: Zaak T-138/10: Beroep ingesteld op 24 maart 2010 — Spanje/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/47

         Beroep ingesteld op 24 maart 2010 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-138/10)
   2010/C 134/77
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. Rodríguez Cárcamo)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking nr. C(2010) 337 van de Commissie van 28 januari 2010 tot vermindering van de op grond van beschikking C(1994) 3043/6, EFRO nr. 94.11.09.011, toegekende bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) ten behoeve van het operationele programma „regio Valencia-doelstelling 1 (1994-1999)” in Spanje, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij beschikking C(94) 30436 van 25 november 1994 heeft de Commissie bijstand uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) toegekend ten behoeve van een operationeel programma in de regio Valencia dat deel uitmaakte van het communautaire bestek voor structurele bijstandsverlening in de onder doelstelling 1 vallende regio’s in Spanje in de periode 1994-1999, ten belope van maximaal 1 207 941 000 ECU ten laste van het EFRO. Volgens de in de onderhavige zaak bestreden beschikking zijn er onregelmatigheden begaan in 23 van de 38 betrokken projecten, waardoor de oorspronkelijk toegekende bijstand is verminderd met 115 612 377,25 EUR.
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 (1), doordat in de bestreden beschikking is gebruikgemaakt van de methode van extrapolatie, terwijl dit artikel niet voorziet in de mogelijkheid om de bij concrete acties vastgestelde onregelmatigheden te extrapoleren naar alle acties die deel uitmaken van de uit de fondsen van het EFRO gefinancierde operationele programma’s. De door de Commissie in de bestreden beschikking toegepaste correctie heeft geen rechtsgrondslag, aangezien de richtsnoeren van de Commissie van 15 oktober 1997 betreffende de netto financiële correcties in het kader van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad, volgens het arrest van het Hof van Justitie van 6 april 2000, Koninkrijk Spanje/Commissie, C-443/97 (2), geen rechtsgevolgen ten aanzien van de lidstaten kunnen teweegbrengen en aangezien artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 alleen betrekking heeft op de vermindering van de bijstand indien het onderzoek een onregelmatigheid bevestigt, zodat geen correcties door extrapolatie kunnen worden toegepast;

               —

               subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988, gelezen in samenhang met het huidige artikel 4, lid 3, VEU (beginsel van loyale samenwerking), doordat de correctie door extrapolatie is toegepast ondanks het feit dat er geen tekortkomingen in het stelsel van beheer van, controle op of audit van de gewijzigde overeenkomsten aan het licht zijn gekomen, nu de voor het beheer bevoegde organen de Spaanse wettelijke regeling toepasten, met betrekking waartoe het Hof van Justitie van de Europese Unie niet heeft geoordeeld dat zij in strijd is met het recht van de Europese Unie. De naleving van het nationale recht door de beheerders kan — ook al leidt dit mogelijkerwijs tot de vaststelling door de Commissie van onregelmatigheden of concrete inbreuken op het recht van de Europese Unie — niet als basis dienen voor een extrapolatie wegens inefficiëntie van het stelsel van beheer, wanneer het Hof van Justitie niet heeft vastgesteld dat de door die organen toegepaste wet in strijd is met het recht van de Europese Unie en de Commissie geen niet-nakomingsprocedure krachtens artikel 258 VWEU heeft ingeleid;

               —

               subsidiair, schending van artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988, doordat de steekproef die voor de toepassing van de financiële correctie door extrapolatie is gebruikt, niet representatief is. De Commissie trok de steekproef voor de toepassing van de extrapolatie aan de hand van een zeer klein aantal projecten (38 van 7 862), nam daarbij niet alle zwaartepunten van het operationele programma in aanmerking, hield rekening met uitgaven die de Spaanse autoriteiten eerder hadden ingetrokken, ging uit van de aangegeven uitgaven en niet van de toegekende bijstand, en maakte gebruik van een computerprogramma dat voor minder dan 85 % betrouwbaar was. Daardoor voldoet de steekproef niet aan de representativiteitsvoorwaarden die vervuld moeten zijn om als basis voor een extrapolatie te kunnen dienen;

               —

               verjaring van de vervolging ingevolge artikel 3 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 (3). Ten slotte moet voor de verjaring van de onregelmatigheden worden gekeken naar het tijdstip waarop de Spaanse autoriteiten van het bestaan van onregelmatigheden op de hoogte zijn gebracht (hetgeen in juli 2004 geschiedde, terwijl het in de meeste gevallen om in 1997, 1998 en 1999 begane onregelmatigheden ging), waarbij de in artikel 3 van verordening nr. 2988/95 gestelde termijn van vier jaar moet worden toegepast.

      (1)  Verordening tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).

      (2)  Jurispr. blz. I-2415.

      (3)  Verordening betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak T-60/02: Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door Deutsche Verkehrsbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.5.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 109/65
Verzoekster heeft niet deelgenomen aan de bijeenkomst van           Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door Deutsche Ver-
15 oktober 1997. Haar medewerkers die voor deze bijeenkom-          kehrsbank AG tegen Commissie van de Europese Ge-
sten een uitnodiging hadden gekregen, hebben van hun chefs                                    meenschappen
geen toelating gekregen om deze bijeenkomst bij te wonen.
Een medewerker van de Vereins- und Westbank, waarin
verzoekster een meerderheidsparticipatie heeft, heeft uitslui-                                (Zaak T-60/02)
tend namens bedoelde bank aan de bijeenkomst deelgenomen.
De marktgedragingen van de Vereins- und Westbank worden
niet door verzoekster bepaald, en het feit dat verzoekster een                              (2002/C 109/123)
participatie heeft in de betrokken bank kan dus geen grond
opleveren om de aanwezigheid van een medewerker van deze
bank op de betrokken bijeenkomst aan verzoekster toe te                                      (Procestaal: Duits)
rekenen.
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij de vaststelling van het boetebedrag is de Commissie sterk
                                                                    schappen is op 1 maart 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
afgeweken van de door haar gevolgde praktijk, en heeft zij
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen door Deutsche Verkehrs-
gehandeld in strijd met het beginsel van gelijke behandeling.
                                                                    bank AG, Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                    door M. Klusmann en F. Wiemer, advocaten.
Noch in de mededeling van punten van bezwaar noch in het
kader van het onderzoek is ooit gesteld, dat verzoekster zelf       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
bij de gestelde afspraken betrokken zou zijn geweest. De
Commissie had verzoekster vóór haar beschikking op de
                                                                    —     de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover
wijziging van haar standpunt attent moeten maken.
                                                                          zij verzoekster betreft,
                                                                    —     subsidiair, de in de bestreden beschikking aan verzoekster
Er is sprake van schending van verzoeksters recht van verde-              opgelegde geldboete passend te verlagen,
diging, nu verzoekster geen volledige inzage van de stukken
heeft gekregen. Met name de standpuntbepalingen van de
                                                                    —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
andere betrokkenen en de stukken van de parallelle procedures
heeft zij niet kunnen inzien, hoewel verzoekster op goede
gronden kon vermoeden dat deze stukken informatie bevatten
die voor haar verdediging van belang waren.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
De beschikking is ontoereikend gemotiveerd, nu zij op een
aantal punten geen relevante overwegingen bevat. Met name           Het beroep is gericht tegen beschikking C(2001)3693 van
ontbreekt de motivering van de toerekening aan haar van de          11 december 2001 in zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) —
gedragingen van de vertegenwoordiger van de Vereins- und            bankkosten voor de omwisseling van valuta uit de euro-
Westbank inzake de niet-toepassing van de principes inzake          zone — waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoekster
verzachtende omstandigheden, en inzake de afwijking van het         betrokken was bij een afspraak tijdens de euro-overgangsfase
beginsel dat degene die het initiatief voor een kartel heeft        van 1 januari 1999 tot 31 december 2001 over de oplegging
genomen niet aan een geldboete kan ontsnappen.                      van een in procent uitgedrukte heffing van ongeveer 3 % als
                                                                    vergoeding voor het omwisselen van bankbiljetten van de
                                                                    deelnemende valuta, en verzoekster een geldboete van 14 mil-
                                                                    joen euro heeft opgelegd.
De handelwijze van de Commissie in de loop van de procedure
wijst erop, dat het haar niet erom te doen was op te treden
tegen een schending van de kartelregels, maar dat zij om            Verzoekster stelt dat zij zich niet bezighoudt met de thans aan
politieke redenen streefde naar een verlaging van de door haar      de orde zijnde wisselhandel op detailhandelsniveau, maar
als te hoog beschouwde wisselkosten. De banken, die zich            uitsluitend met de handel tussen banken, de groothandel in
onder deze druk bereid hebben verklaard de wisselkosten te          geld dus, en met deviezenhandel, dit wil zeggen de niet-
verlagen, zijn ongeacht hun rol bij de beweerde schending van       contante handel in buitenlandse valuta.
de kartelregels buiten de procedure gebleven. De Commissie
heeft dus het mededingingsrecht misbruikt om de prijzen de
reguleren, wat buiten haar bevoegdheid valt. Dit vormt derhal-      De Commissie heeft bewijsmiddelen aangewend in verband
ve een misbruik van bevoegdheid.                                    waarmee zij verzoekster niet het recht van hoor en wederhoor
                                                                    heeft verleend. Zij heeft haar geen inzage gegeven in documen-
                                                                    ten à décharge. Zij heeft verzoekster in het kader van een
                                                                    beslissing over een informele beëindiging van de procedure op
                                                                    arbitraire wijze gediscrimineerd.
 ---pagebreak--- C 109/66               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.5.2002
De beschikking vormt een beoordelingsfout, nu de Commissie              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
daarmee niet-juridische politieke doelstellingen heeft nage-
streefd, en meer in het bijzonder een politiek signaal heeft
willen geven in het kader van de invoering van de euro. Zolang          —     nietig te verklaren de tot verzoekster gerichte beschikking
tijdens de administratieve procedure in zaak T-216/01 R nog                   van de Commissie van 11 december 2001, die op
onbesliste vorderingen bij de rechter aanhangig waren, kon                    20 december 2001 aan verzoekster is betekend, in zaak
geen definitieve beschikking worden gegeven.                                  COMP/E-1/37.919 (ex 37.391), betreffende het opleggen
                                                                              van een geldboete, en
Het bewijs van een merkbare beïnvloeding van de handel
tussen lidstaten is niet geleverd.                                      —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
Verzoekster heeft niet deelgenomen aan een afspraak over de
wijze van heffing van een recht en evenmin aan een afspraak
over de hoogte van een toe te passen recht. Over de kostenrege-
ling kon alleen reeds daarom geen afspraak worden gemaakt,              Middelen en voornaamste argumenten
omdat terzake sedert de inwerkingtreding van verordening
nr. 1103/97 geen rechtens toelaatbaar alternatief meer bestaat.
De door verweerster aangevoerde bewijzen zijn ontoereikend
en onderling tegenstrijdig. Het laatste door verweerster aange-         De Commissie heeft verzoeksters recht van verdediging ge-
voerde bewijsmiddel dateert van 15 oktober 1997, dus                    schonden. Zij heeft verzoekster niet de gelegenheid gegeven
ongeveer 4,5 jaar voor de beweerde afspraak. Sedertdien zijn            kennis te nemen van de criteria op grond waarvan de parallelle
er geen contacten meer geweest tussen de betrokken banken.              procedures werden beëindigd. De Commissie heeft niet in alle
Op de beweerde kartelbijeenkomst was een vertegenwoordiger              gevallen op een verlaging van de bankkosten aangedrongen,
van de Duitse Bundesbank aanwezig, en de Bundesbank werd                en heeft een aantal banken uit het oogpunt van de verlaging
officieel geïnformeerd over de resultaten van de vergadering.           van de kosten verschillend behandeld. De Commissie had
                                                                        verzoekster moeten meedelen volgens welke niet-discrimi-
                                                                        natoire criteria over de voortzetting of beëindiging van de
Inzake de duur van de gestelde afspraak bevat de beschikking            procedure werd beslist. Bovendien bevat de beschikking van
tegenstrijdigheden, nu in het beschikkend gedeelte wordt                de Commissie in vergelijking met de mededeling van de
uitgegaan van een andere duur dan in de bespreking van de               punten van bezwaar nieuwe belastende elementen, waarover
hoogte van de geldboete.                                                verzoekster geen standpunt heeft kunnen bepalen. Tenslotte
                                                                        heeft verzoekster geen inzage van de stukken van de parallelle
                                                                        procedures gekregen. De Commissie was het er veel meer om
Het boetebedrag is volgens verzoekster arbitrair en oneven-             te doen uit politieke overwegingen snel een geldboete op te
redig.                                                                  leggen, dan een eerlijke procedure te verzekeren.
                                                                        Verzoekster ontkent dat tijdens een bijeenkomst van wissel-
                                                                        handelaren op 15 oktober 1997 mededingingsbeperkende
                                                                        afspraken zouden zijn gemaakt. Tijdens deze bijeenkomst was
                                                                        de marktsituatie aan de orde en werd over algemeen bekende
                                                                        feiten gepraat. Deze bijeenkomst was een van de talrijke
                                                                        conferenties die tussen 1996 en 1998 hebben plaatsgevonden
Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door Commerzbank                      ter voorbereiding van de invoering van de euro, en waaraan
 AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      vaak ook vertegenwoordigers van de centrale banken en soms
                                                                        ook van de Commissie hebben deelgenomen. Zoals uit de
                                                                        interne stukken blijkt, had verzoekster reeds vóór de bijeen-
                          (Zaak T-61/02)                                komst van 15 oktober 1997 een autonome beslissing genomen
                                                                        over een in procenten uit te drukken heffing. Het verwijt van
                                                                        de Commissie is ongegrond, en de Commissie geeft geen
                        (2002/C 109/124)                                beschrijving van de inhoud van de betrokken afspraak. De
                                                                        door de Commissie aangevoerde bewijzen, met name de
                                                                        persoonlijke aantekeningen van een medewerker van de Neder-
                         (Procestaal: Duits)                            landse GWK Bank NV, kunnen niet worden aanvaard. De
                                                                        beschikking van de Commissie geeft blijk van ontoereikende
                                                                        feitenkennis en objectiviteit. De Commissie is voorbijgegaan
                                                                        aan het verschil tussen wisselhandel en deviezenhandel en aan
                                                                        de destijds geldende rechtssituatie, en heeft een eenzijdige en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               voor verzoekster belastende visie op de feiten gegeven.
schappen is op 1 maart 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Commerzbank
AG, Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door
H. Satzky en B. Maassen, advocaten.


title: Zaak T-715/15: Beroep ingesteld op 4 december 2015 — BBY Solutions/BHIM — Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY GEEK SQUAD)

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/35

         Beroep ingesteld op 4 december 2015 — BBY Solutions/BHIM — Worldwide Sales Corporation España (BEST BUY GEEK SQUAD)
   (Zaak T-715/15)
   (2016/C 059/40)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BBY Solutions, Inc. (Minneapolis, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Poulter, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Worldwide Sales Corporation España, SL (Sant Vicenç dels Horts, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordbestanddelen „BEST BUY GEEK SQUAD” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 064 001

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 23 september 2015 in de gevoegde zaken R 517/2015-2 en R 437/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij de oppositie is toegewezen;

               —

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling van 22 december 2014 in zaak nr. B 1354630 voor zover daarbij de oppositie is toegewezen;

               —

               aanvaarding van inschrijvingsaanvraag nr. 6 064 001;

               —

               verwijzing van het BHIM in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-409/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Winner Wetten GmbH/Bürgermeisterin der Stadt Bergheim (Artikelen 43 EG en 49 EG — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Publiek monopolie voor organisatie van sportweddenschappen binnen Land — Beslissing van Bundesverfassungsgericht waarbij wordt vastgesteld dat regeling inzake dit monopolie onverenigbaar is met Duitse grondwet, maar deze regeling gedurende overgangsperiode wordt gehandhaafd zodat zij met grondwet in overeenstemming kan worden gebracht — Beginsel van voorrang van recht van Unie — Toelaatbaarheid en eventuele voorwaarden voor dergelijke overgangsperiode wanneer betrokken nationale regeling eveneens inbreuk maakt op artikelen 43 EG en 49 EG)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/6

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 september 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln — Duitsland) — Winner Wetten GmbH/Bürgermeisterin der Stadt Bergheim
      (Zaak C-409/06) (1)

      (Artikelen 43 EG en 49 EG - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Publiek monopolie voor organisatie van sportweddenschappen binnen Land - Beslissing van Bundesverfassungsgericht waarbij wordt vastgesteld dat regeling inzake dit monopolie onverenigbaar is met Duitse grondwet, maar deze regeling gedurende overgangsperiode wordt gehandhaafd zodat zij met grondwet in overeenstemming kan worden gebracht - Beginsel van voorrang van recht van Unie - Toelaatbaarheid en eventuele voorwaarden voor dergelijke overgangsperiode wanneer betrokken nationale regeling eveneens inbreuk maakt op artikelen 43 EG en 49 EG)
      (2010/C 288/10)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgericht Köln

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Winner Wetten GmbH

         Verwerende partij: Bürgermeisterin der Stadt Bergheim

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Köln — Uitlegging van de artikelen 43 EG en 49 EG — Door het Bundesverfassungsgericht ongrondwettig verklaarde nationale bepalingen die het inzamelen, het aannemen, het registreren en het verzenden van weddenschappen afhankelijk stellen van de verkrijging van een concessie — Rechtstreekse werking en voorrang van het gemeenschapsrecht — Beperking van de gevolgen van het arrest in de tijd

         Dictum

      Een nationale regeling inzake een publiek monopolie op sportweddenschappen die volgens de vaststellingen van een nationale rechterlijke instantie beperkingen bevat die onverenigbaar zijn met de vrijheid van vestiging en de vrijheid van dienstverrichting omdat zij niet ertoe bijdragen dat weddenschappen op samenhangende en stelselmatige wijze worden beperkt, mag wegens de voorrang van het rechtstreeks toepasselijke recht van de Unie niet gedurende een overgangsperiode verder worden toegepast.

         (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  24 november 2005  in zaak C-366/04 (verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg om een prejudiciële beslissing): Georg Schwarz tegen Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg (Vrij verkeer van goederen — Kwantitatieve beperkingen — Maatregelen van gelijke werking — Nationale bepaling die verkoop van niet-verpakte suikerwaren in automaten verbiedt — Levensmiddelenhygiëne)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 24 november 2005
   in zaak C-366/04 (verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg om een prejudiciële beslissing): Georg Schwarz tegen Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Kwantitatieve beperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Nationale bepaling die verkoop van niet-verpakte suikerwaren in automaten verbiedt - Levensmiddelenhygiëne)
   (2006/C 36/26)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-366/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg (Oostenrijk) bij beslissing van 16 augustus 2004, ingekomen bij het Hof op 23 augustus 2004, in de procedure: Georg Schwarz tegen Bürgermeister der Landeshauptstadt Salzburg, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues, E. Juhász (rapporteur), M. Ilešič en E. Levits, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 24 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De bepalingen van de artikelen 28 EG en 30 EG en artikel 7 van richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne, staan niet in de weg aan een nationale bepaling die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn is vastgesteld en op grond waarvan het verboden is, suikerwaren of met gebruik van suikervervangende stoffen vervaardigde waren zonder verpakking in automaten te koop aan te bieden.

      (1)  PB C 262 van 23.10.2004.


title: Zaak C-365/05 P: Hogere voorziening, op 28 september 2005 ingesteld door Dorte Schmidt-Brown tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 5 juli 2005 in zaak T-387/02, Dorte Schmidt-Brown tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/15

         Hogere voorziening, op 28 september 2005 ingesteld door Dorte Schmidt-Brown tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 5 juli 2005 in zaak T-387/02, Dorte Schmidt-Brown tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-365/05 P)
   (2005/C 281/30)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 28 september 2005 hogere voorziening ingesteld door Dorte Schmidt-Brown, vertegenwoordigd door Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 5 juli 2005 in zaak T-387/02, Dorte Schmidt-Brown tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage te verklaren:

               Het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 juli 2005 in zaak T-387/02 (Dorte Schmidt-Brown/Commissie van de Europese Gemeenschappen) wordt in al zijn onderdelen vernietigd;

               Bij wege van nieuwe uitspraak,

               wordt nietigverklaard het besluit van de Commissie van 26 april 2002, voorzover daarbij is afgewezen rekwirantes verzoek om financiële bijstand tot dekking van alle kosten van verweer die zij heeft moeten maken om erkenning en vergoeding te verkrijgen van de immateriële, professionele en materiële schade die zij door de lasterlijke aantijgingen in woord en geschrift van Eurogramme Ltd heeft geleden.

               Verweerster wordt verwezen in de kosten van de eerste aanleg en de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht bij zijn onderzoek van de vraag of de bepalingen van artikel 24 van het Statuut in de onderhavige zaak in het nadeel van rekwirante waren geschonden, ten onrechte geen rekening te houden met de na heronderzoek van het verzoek om hulp en bijstand van 15 januari 2002 genomen beslissing van de vice-voorzitter van de Commissie, Neil Kinnock, om dit verzoek in het bijzonder in te willigen.
   Die beslissing is haar bij brieven van 16 en 22 mei 2003 betekend.
   Aldus heeft het Gerecht geen rekening gehouden met alle omstandigheden van de onderhavige zaak, en meer in het bijzonder de besluiten van de Commissie nadat rekwirante de zaak bij de High Court of Justice (England & Wales) aanhangig had gemaakt, en maatregelen van de vice-voorzitter van de Commissie, Neil Kinnock, na zijn heronderzoek van de gegrondheid van rekwirantes verzoek om bijstand van 15 januari 2002, en maatregelen van de voorzitter om haar in haar eer en waardigheid te herstellen bij haar collega's van het DG Eurostat en van de Commissie begrotingscontrole (Cocobu) van het Europees Parlement.
   Bovendien heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zijn onderzoek tot de toepasbaarheid van artikel 24, eerste alinea, van het Statuut te beperken, terwijl de rechtmatigheid van het bestreden besluit beschikking in de onderhavige zaak ook aan het bepaalde in artikel 24, tweede alinea, van het Statuut had moeten worden getoetst.


title: Zaak C-454/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof op 17 september 2010 — Oliver Jestel/Hauptzollamt Aachen

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof op 17 september 2010 — Oliver Jestel/Hauptzollamt Aachen
   (Zaak C-454/10)
   ()
   2010/C 317/40
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oliver Jestel

      Verwerende partij: Hauptzollamt Aachen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wordt iemand die aan het op onregelmatige wijze binnenbrengen van goederen in het douanegebied van de Europese Unie „deelneemt” in de zin van artikel 202, lid 3, tweede streepje, van verordening (EEG) nr. 2913/92 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1), douaneschuldenaar, wanneer hij zonder rechtstreeks mee te werken aan het binnenbrengen bemiddelt bij het sluiten van de koopovereenkomsten voor de relevante goederen, en er daarbij rekening mee houdt dat het mogelijk is dat de verkoper bij de verkoop van de goederen of een deel ervan rechten bij invoer zal ontduiken?

               2)

               Volstaat het in voorkomend geval dat hij dat voor mogelijk houdt, of wordt hij slechts douaneschuldenaar wanneer hij er stellig rekening mee houdt dat dit zal gebeuren?

      (1)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak F-83/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 november 2009 Zangerl-Posselt/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot praktijk- en mondelinge examen — Vereiste diploma’s — Begrip hoger onderwijs — Discriminatie op grond van leeftijd)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/71

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 30 november 2009 Zangerl-Posselt/Commissie
   (Zaak F-83/07) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot praktijk- en mondelinge examen - Vereiste diploma’s - Begrip hoger onderwijs - Discriminatie op grond van leeftijd)
   2010/C 24/128
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Brigitte Zangerl-Posselt (Merzig, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Paulmann, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek van 18 juni 2007 voor de vorming van een aanwervingreserve van Duitstalige assistenten voor secretariaatswerkzaamheden (AST 1) om verzoekster niet toe te laten tot het praktijk- en mondelinge examen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal naast haar eigen kosten twee derde van de kosten van Zangerl-Posselt dragen.

               3)

               Zangerl-Posselt zal één derde van haar kosten dragen.

      (1)  PB C 235 van 6.10.2007, blz. 32.


title: Zaak C-13/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Madrid — Spanje) — Sonia Chacón Navas/Eurest Colectividades SA (Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Begrip handicap)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/9

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 11 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social de Madrid — Spanje) — Sonia Chacón Navas/Eurest Colectividades SA
   (Zaak C-13/05) (1)

   (Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Begrip handicap)
   (2006/C 224/15)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Social de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Sonia Chacón Navas

      Verweerster: Eurest Colectividades SA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Social de Madrid — Uitlegging van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Werkingssfeer — Ontslag wegens ziekte — Ziekte en handicap
   Dictum

               1)

               Een persoon die uitsluitend wegens ziekte door zijn werkgever is ontslagen, valt niet binnen het algemene kader ter bestrijding van discriminatie op grond van handicap, dat is geschapen bij richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep.

               2)

               Het in de artikelen 2, lid 1, en 3, lid 1, sub c, van richtlijn 2000/78 vastgestelde verbod van discriminatie op grond van handicap op het gebied van ontslag verzet zich tegen een ontslag wegens een handicap dat, rekening houdend met de verplichting om in redelijke aanpassingen voor gehandicapten te voorzien, niet gerechtvaardigd wordt door het feit dat de betrokken persoon niet bekwaam, in staat en beschikbaar is om de essentiële taken van zijn functie uit te voeren.

               3)

               Ziekte als zodanig kan niet worden beschouwd als een bijkomende discriminatiegrond naast de andere door richtlijn 2000/78 verboden gronden.

      (1)  PB C 69 van 19.03.2005.


title: Zaak T-765/14: Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Legakis e.a./Raad

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/40

         Beroep ingesteld op 14 november 2014 — Legakis e.a./Raad
   (Zaak T-765/14)
   (2015/C 034/48)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Georgios Legakis, Myrto Panagiota Legaki, Maria Legaki en Melina Legaki (Palaio Faliro, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekers van een bedrag van 1 9 91  194,40 EUR als vergoeding van de schade die hun door de onrechtmatige handelingen van verweerder is toegebracht, vermeerderd met de rente vanaf de datum waarop hun deposito’s hun onrechtmatig zijn ontnomen (29 maart 2013) tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak en met de vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan volledige voldoening;

               —

               subsidiair, verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekers van een bedrag gelijk aan 95 % van het hierboven genoemde bedrag, te weten 1 8 91  634,68 EUR als vergoeding van de schade die hun door de onrechtmatige handelingen van verweerder is toegebracht, vermeerderd met de rente vanaf de datum waarop hun deposito’s hun onrechtmatig zijn ontnomen (29 maart 2013) tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak en met de vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan volledige voldoening;

               —

               meer subsidiair, het bedrag vaststellen dat verweerder aan verzoekers moet betalen als vergoeding van de schade die hun door de onrechtmatige handelingen van verweerder zijn toegebracht;

               —

               verweerder veroordelen tot betaling van een bedrag van 20  000 EUR aan elk van de verzoekers (te weten in totaal 80  000 EUR) als vergoeding van de immateriële schade die hun is toegebracht door de schending van het beginsel van gelijke behandeling;

               —

               verweerder veroordelen tot betaling van een bedrag van 20  000 EUR aan elk van de verzoekers (te weten in totaal 80  000 EUR) als vergoeding van de immateriële schade die hun is toegebracht door de schending van het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming;

               —

               verweerder verwijzen in de proceskosten van verzoekers.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoeken verzoekers het Gerecht van de Europese Unie, dat bevoegd is krachtens artikel 268 VWEU, verweerder krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij hebben geleden door het onrechtmatige optreden van verweerder.
   Verzoekers stellen dat deze schade is ontstaan doordat verweerder de grenzen van zijn bevoegdheden heeft overschreden en, in strijd met het afgeleid recht van de Unie en de algemene beginselen van het recht van de Unie, heeft opgelegd en dientengevolge heeft veroorzaakt dat de deposito’s die verzoekers aanhielden bij Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, werden verlaagd, althans daartoe heeft bijgedragen.
   Verzoekers stellen inzonderheid dat verweerder de volgende grondrechten en algemene beginselen van het recht van de Unie heeft geschonden:

               —

               ten eerste, het eigendomsrecht;

               —

               ten tweede, het beginsel van gelijke behandeling, en

               —

               ten derde, het recht van verzoekers op rechterlijke bescherming en het rechtzekerheidsbeginsel.

         Verzoekers stellen dat is voldaan aan de voorwaarden voor schadevergoeding op grond van niet-contractuele aansprakelijkheid van verweerder, zoals geformuleerd in de rechtspraak.


title: Zaak C-174/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Saudaçor — Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA/Fazenda Pública (Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 13, lid 1 — Behandeling als niet-belastingplichtige — Begrip ‚publiekrechtelijk lichaam’ — Naamloze vennootschap belast met het verrichten van diensten op het gebied van de planning en het beheer van de gezondheidsdiensten in de autonome regio Azoren — Bepaling van de modaliteiten van deze diensten, met inbegrip van de betaling hiervoor, in tussen die vennootschap en die regio gesloten programmaovereenkomsten)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Saudaçor — Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA/Fazenda Pública
   (Zaak C-174/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 13, lid 1 - Behandeling als niet-belastingplichtige - Begrip ‚publiekrechtelijk lichaam’ - Naamloze vennootschap belast met het verrichten van diensten op het gebied van de planning en het beheer van de gezondheidsdiensten in de autonome regio Azoren - Bepaling van de modaliteiten van deze diensten, met inbegrip van de betaling hiervoor, in tussen die vennootschap en die regio gesloten programmaovereenkomsten))
   (2015/C 429/04)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Saudaçor — Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Dictum

               1)

               Artikel 9, lid 1, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet aldus worden uitgelegd dat een activiteit zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarbij een vennootschap ten behoeve van een regio diensten op het gebied van de planning en het beheer van de regionale gezondheidsdienst verricht overeenkomstig de tussen die vennootschap en die regio gesloten programmaovereenkomsten, een economische activiteit in de zin van die bepaling vormt.

               2)

               Artikel 13, lid 1, van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat een activiteit zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarbij een vennootschap ten behoeve van een regio diensten op het gebied van de planning en het beheer van de regionale gezondheidsdienst verricht overeenkomstig de tussen die vennootschap en die regio gesloten programmaovereenkomsten, onder de in die bepaling neergelegde regel inzake behandeling als niet-belastingplichtige voor de btw valt ingeval die activiteit een economische activiteit in de zin van artikel 9, lid 1, van die richtlijn vormt, indien — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie, dit te verifiëren — kan worden geconstateerd dat die vennootschap moet worden aangemerkt als publiekrechtelijk lichaam en dat zij die activiteit verricht als overheid, mits de verwijzende rechterlijke instantie vaststelt dat door de vrijstelling van dezelfde activiteit geen mededingingsverstoringen van enige betekenis ontstaan.

         In dit verband moet bij de uitlegging van het begrip „andere publiekrechtelijke lichamen” in de zin van artikel 13, lid 1, van genoemde richtlijn niet de definitie van het begrip „publiekrechtelijke instellingen” in artikel 1, lid 9, van richtlijn 2004/18 in de beschouwing worden betrokken.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Zaak T-477/13: Beroep ingesteld op 4 september 2013 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/25

         Beroep ingesteld op 4 september 2013 — Syrian Lebanese Commercial Bank/Raad
   (Zaak T-477/13)
   2013/C 336/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Syrian Lebanese Commercial Bank S.A.L. (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: P. Vanderveeren, L. Defalque en T. Bontinck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Europese Unie niet-contractueel aansprakelijk is doordat verzoekster is opgenomen in bijlage II bij verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad en niet van de daarin opgenomen lijst is geschrapt;

               —

               bijgevolg de Unie veroordelen tot betaling van een redelijke en volledige vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden door het onrechtmatige optreden van de Unie, zulks ten bedrage van eenenveertig miljoen vierenzeventigduizend negenhonderdveertig EUR (41 074 940 EUR), vermeerderd met compenserende rente en vertragingsrente tegen het tarief dat door de Europese Centrale Bank op haar belangrijkste herfinancieringstransacties wordt toegepast, vermeerderd met twee procentpunten, alsmede tot betaling van een voorlopige vergoeding van één miljoen EUR, welke kan worden aangepast al naargelang de uitgaven en investeringen die verzoekster zich genoodzaakt ziet te doen om haar imago en reputatie te herstellen;

               —

               subsidiair, voor zover mocht worden geoordeeld dat de geleden schade opnieuw moet worden begroot, een deskundigenonderzoek bevelen op grond van artikel 65, sub d, artikel 66, lid l, en artikel 70 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan die betrekking hebben op vermeend onrechtmatig optreden van de Raad bij het nemen van bevriezingsmaatregelen en het handhaven daarvan sinds januari 2012:

               —

               kennelijke beoordelingsfout wat betreft haar betrokkenheid bij de financiering van het Syrische regime;

               —

               ontbreken van een toereikende en duidelijke motivering van de maatregelen die de Raad tegen haar heeft genomen;

               —

               schending van de rechten van de verdediging, het recht op een eerlijk proces en het recht op effectieve rechterlijke bescherming, en

               —

               ontoereikend onderzoek van de Raad waardoor de door de Raad genomen beperkende maatregelen onrechtmatig zijn.

         Volgens verzoekster zijn de bevriezingsmaatregelen van de Raad met zekerheid de oorzaak van de materiële en immateriële schade die zij heeft geleden.
   Wat de materiële schade betreft, stelt verzoekster aanzienlijke exploitatie- en technologische verliezen te hebben geleden met name als gevolg van het verlies van zakelijke relaties met verschillende Europese en Arabische banken, een sterke daling van haar bedrijfsresultaat en het verlies van veel bankactiva sinds 2012. Bovendien heeft haar leverancier van banksoftware hun zakelijke relatie beëindigd.
   Wat de immateriële schade betreft, vordert verzoekster vergoeding van de schade die voortvloeit uit de aantasting van haar imago door de onrechtmatige bevriezingsmaatregelen die de Raad heeft genomen.


title: Zaak C-191/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 april 2010 — Société Rastelli Davide et C./Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/36

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 19 april 2010 — Société Rastelli Davide et C./Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international
      (Zaak C-191/10)
      (2010/C 161/55)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour de cassation

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Société Rastelli Davide et C.

         Verwerende partij: Jean-Charles Hidoux, in zijn hoedanigheid van curator van de vennootschap Médiasucre international

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Verzet verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1) zich ertegen dat ingeval een rechterlijke instantie van een lidstaat de hoofdinsolventieprocedure van een schuldenaar opent op grond dat hij het centrum van zijn voornaamste belangen in deze staat heeft, deze rechterlijke instantie een bepaling van haar nationale recht toepast die haar de bevoegdheid verleent om de procedure uit te breiden tot een vennootschap die haar statutaire zetel in een andere lidstaat heeft, louter op grond van de vaststelling dat de vermogens van de schuldenaar en deze vennootschap vermengd zijn?

                  2)

                  Indien de vordering tot uitbreiding van de procedure als de opening van een nieuwe insolventieprocedure kan worden aangemerkt op voorwaarde dat, opdat de oorspronkelijk geadieerde rechter van de lidstaat er kennis van kan nemen, het bewijs wordt geleverd dat de vennootschap waarop de uitbreiding betrekking heeft het centrum van haar voornaamste belangen in deze staat heeft, kan dit bewijs dan voortvloeien uit de enkele vaststelling dat de vermogens vermengd zijn?

         (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Zaak F-31/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 september 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering — Verzoekschrift per fax ingediend binnen beroepstermijn vermeerderd met termijn wegens afstand van tien dagen — Verzoekschrift per post ingediend binnen tien volgende dagen — Geen gelijkheid tussen beide verzoekschriften — Termijnoverschrijding)

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 september 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-31/13)
   (Openbare dienst - Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering - Verzoekschrift per fax ingediend binnen beroepstermijn vermeerderd met termijn wegens afstand van tien dagen - Verzoekschrift per post ingediend binnen tien volgende dagen - Geen gelijkheid tussen beide verzoekschriften - Termijnoverschrijding)
   2013/C 313/66
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de afwijzing van verzoekers vordering tot betaling van vergoeding voor de schade die hij stelt te hebben geleden bij en ten gevolge van zijn overplaatsing van de delegatie van de Commissie te Luanda naar de zetel van de Commissie te Brussel

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak C-24/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 mei 2012 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie (Hogere voorziening — EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Uitgaven gedaan door Koninkrijk Spanje — Productiesteun voor olijfolie)

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 3 mei 2012 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
   (Zaak C-24/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - EOGFL - Afdeling Garantie - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Uitgaven gedaan door Koninkrijk Spanje - Productiesteun voor olijfolie)
   2012/C 174/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: F. Jimeno Fernández, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van 12 november 2010, Spanje/Commissie (T-113/08), waarbij is afgewezen een verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/68/EG van de Commissie van 20 december 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB 2008, L 18, blz. 12), voor zover deze beschikking betrekking heeft op bepaalde uitgaven die het Koninkrijk Spanje heeft verricht in de sectoren olijfolie en akkerbouwgewassen

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 november 2010, Spanje/Commissie (T-113/08), wordt vernietigd voor zover het, door brief AGR 16844 van de Commissie van 11 juli 2002 aan te merken als een mededeling in de zin van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2245/1999 van de Commissie van 22 oktober 1999, uitgaat van de datum van kennisgeving van die brief als referentiepunt voor de berekening van de termijn van 24 maanden waarin is voorzien bij artikel 5, lid 2, sub c, vijfde alinea, van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1287/95 van de Raad van 22 mei 1995, en artikel 7, lid 4, vijfde alinea, van verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, voor de toepassing van de financiële correctie die in de sector olijfolie is opgelegd bij beschikking 2008/68/EG van de Commissie van 20 december 2007 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, omdat de Spaanse autoriteiten onvoldoende gevolg hadden gegeven aan de voorstellen die het Agencia del Aceite de Oliva had geformuleerd na de uitvoering van de controles in de oliefabrieken.

               2)

               Beschikking 2008/68 wordt nietig verklaard voor zover daarbij van communautaire financiering zijn uitgesloten de uitgaven die het Koninkrijk Spanje in de sector olijfolie heeft verricht buiten de termijn van 24 maanden vóór de datum van kennisgeving van de brief van de Commissie van 24 november 2004, waarbij de bilaterale bespreking van 21 december 2004 werd geconvoceerd, voor zover de correctie op die uitgaven is toegepast omdat de Spaanse autoriteiten onvoldoende gevolg hadden gegeven aan de voorstellen die het Agencia del Aceite de Oliva had geformuleerd na de uitvoering van de controles in de oliefabrieken.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten, zowel voor de procedure in eerste aanleg als voor de onderhavige hogere voorziening.

      (1)  PB C 95 van 26.3.2011.


title: Zaak T-56/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Commissie/Economidis ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Nietigverklaring in eerste aanleg van besluit van de Commissie houdende aanstelling in ambt van hoofd van een eenheid — Afwijzing van sollicitatie van verzoeker — Aanstelling van andere sollicitant — Bepaling van niveau van te vervullen ambt in kennisgeving van vacature — Beginsel van scheiding van rang en functie — Hogere voorziening gegrond — Geding in staat van wijzen — Verwerping van beroep )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/49

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Commissie/Economidis
   (Zaak T-56/07) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Nietigverklaring in eerste aanleg van besluit van de Commissie houdende aanstelling in ambt van hoofd van een eenheid - Afwijzing van sollicitatie van verzoeker - Aanstelling van andere sollicitant - Bepaling van niveau van te vervullen ambt in kennisgeving van vacature - Beginsel van scheiding van rang en functie - Hogere voorziening gegrond - Geding in staat van wijzen - Verwerping van beroep’)
   (2008/C 209/86)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: I. Economidis (Sint-Stevens-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van rekwirante: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en A. Lukošiūtė, gemachtigden); Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en I. Sulce, gemachtigden); en Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Kennedy, J.-M. Stenier en B. Schäfer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 14 december 2006, Economidis/Commissie (F-122/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 14 december 2006, Economidis/Commissie (F-122/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep dat Economidis in zaak F-122/05 voor het Gerecht van ambtenarenzaken heeft ingesteld, wordt verworpen.

               3)

               Economidis en de Commissie zullen de eigen kosten dragen van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken alsook van deze procedure.

               4)

               Het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-219/12: Beroep ingesteld op 28 mei 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/24

         Beroep ingesteld op 28 mei 2012 — Saobraćajni institut CIP/Commissie
   (Zaak T-219/12)
   2012/C 227/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Saobraćajni institut CIP d.o.o. (Belgrado, Servië) (vertegenwoordiger: A. Lojpur, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren een op 27 maart 2012 is gepubliceerde aankondiging van overeenkomst, voor het opstellen van technische documentatie voor het spoorwegmoderniseringsproject „verdubbeling en verbetering van de bestaande spoorcorridor Xb, sectie Novi Sad (met uitzondering van de wissel)-Subotica-Hongaarse grens”, opgesteld in overeenstemming met de interoperabiliteitsnormen van de EU, AGC, AGTC en de SEECP-overeenkomst (PB 2012/S 60-096517), waarbij verzoeker is uitgesloten van deelname;

               —

               schadevergoeding toe te kennen voor de gestelde materiële schade;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           er is geen rechtsgrond om verzoeker a priori uit te sluiten van deelname aan de betrokken aanbesteding, aangezien er geen sprake was van belangenverstrengeling.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           de uitsluiting van verzoeker van de aanbestedingsprocedure is in strijd met de IPA-verordening. (1)

               3)

               Derde middel:

                           —

                           de voorwaarden voor gunning van de overeenkomst zijn onrechtmatig.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad van 17 juli 2006 tot invoering van een instrument voor pretoetredingssteun (IPA) (PB L 210, blz. 82).


title: Zaak C-150/11: Beroep ingesteld op 28 maart 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/13

         Beroep ingesteld op 28 maart 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-150/11)
   2011/C 160/16
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: O. Beynet en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door bij de technische controle die voorafgaat aan de inschrijving van een eerder in een andere lidstaat ingeschreven voertuig niet alleen de overlegging van het kentekenbewijs te verlangen, maar ook het conformiteitscertificaat, en door eerder in een andere lidstaat ingeschreven voertuigen vóór hun inschrijving aan een technische controle te onderwerpen waarbij geen rekening wordt gehouden met de resultaten van de technische controle in een andere lidstaat, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (1) en artikel 34 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert ter onderbouwing van haar beroep twee grieven aan: schending van artikel 34 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en van richtlijn 1999/37/EG door de nationale wettelijke regeling die voorafgaand aan de inschrijving van een eerder in een andere lidstaat ingeschreven voertuig de overlegging van het conformiteitscertificaat verlangt en die geen rekening houdt met de resultaten van de eerdere technische controle in die andere staat.
   Met haar eerste grief verwijt de Commissie verweerder dat hij een algemene en systematische technische controle oplegt voordat voordien in andere lidstaten ingeschreven tweedehands voertuigen kunnen worden ingeschreven, waarbij geen rekening wordt gehouden met eventuele controles die aldaar reeds zijn verricht. Die controle kan bepaalde betrokkenen ervan weerhouden in België tweedehands voertuigen in te voeren die voordien waren ingeschreven in andere lidstaten, hetgeen een bij artikel 34 VWEU verboden belemmering van het vrij verkeer van goederen oplevert.
   Met haar tweede grief wijst de Commissie erop dat volgens de nationale regeling een verzoek om omschrijving niet kan worden aanvaard wanneer een certificaat van de technische controle ontbreekt, dat door de Belgische autoriteiten pas wordt afgegeven na overlegging van het conformiteitscertificaat, bovenop het in een andere lidstaat afgegeven kentekenbewijs. Die regeling druist in tegen artikel 4 van richtlijn 1999/37/EG en holt het beginsel van wederzijdse erkenning van de door andere lidstaten afgeven geharmoniseerde kentekenbewijzen uit. Hoewel die maatregel zonder onderscheid van toepassing is op voertuigen die zijn ingeschreven in België of in een andere lidstaat, raakt hij toch eerder tweedehands voertuigen uit een andere lidstaat, aangezien in de meeste lidstaten het conformiteitscertificaat het voertuig niet vergezelt.

      (1)  PB L 138, blz. 57.


title: Zaak F-129/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 juni 2015 — Dybman/EDEO (Openbare dienst — Personeel van EDEO — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Strafvervolging gaande op het moment van de vaststelling van de tuchtmaatregel — Gelijkheid van de aan het TABG en aan de strafrechter voorgelegde feiten — Schending van artikel 25 van bijlage IX bij het Statuut)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/41

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 juni 2015 — Dybman/EDEO
   (Zaak F-129/14) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van EDEO - Ambtenaren - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Strafvervolging gaande op het moment van de vaststelling van de tuchtmaatregel - Gelijkheid van de aan het TABG en aan de strafrechter voorgelegde feiten - Schending van artikel 25 van bijlage IX bij het Statuut))
   (2015/C 262/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Pierre Dybman (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz, D. Verbeke en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van EDEO om verzoeker tuchtrechtelijk ontslag zonder vermindering van pensioenrechten te verlenen

      Dictum

               1)

               Het besluit van 16 januari 2014 waarbij de Europese Dienst voor extern optreden Dybman tuchtrechtelijk ontslag zonder vermindering van pensioenrechten heeft verleend wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Dienst voor extern optreden draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Dybman.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015, blz. 61.


title: Zaak C-497/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 7 november 2012 — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas/Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 7 november 2012 — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas/Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
   (Zaak C-497/12)
   2013/C 26/49
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas

      Verwerende partijen: Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten de beginselen van de vrijheid van vestiging, non-discriminatie en bescherming van de mededinging die in de artikelen 49 e.v. VWEU zijn neergelegd, zich tegen een nationale regeling op grond waarvan een bevoegde apotheker, die is ingeschreven bij de beroepsorde maar geen houder is van een vestigingsvergunning voor een apotheek, in zijn parafarmaceutische verkooppunt het publiek ook geen medicijnen mag verkopen die op een zogenoemd „wit recept” verkrijgbaar zijn (dat wil zeggen niet door de nationale gezondheidsdienst worden vergoed, maar geheel ten laste van de burger komen), zodat ook in dit segment een verbod geldt bepaalde klassen farmaceutische producten te verkopen en het aantal verkooppunten op het nationale grondgebied is gecontingenteerd?

               2)

               Moet artikel 15 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het daarin neergelegde beginsel zonder beperkingen mede van toepassing is op het beroep van apotheker en het openbaar belang van dit beroep geen rechtvaardiging vormt voor uiteenlopende regelingen voor apothekers die een apotheek drijven en apothekers die een parafarmaceutisch verkooppunt drijven met het oog op de verkoop van de hierboven onder 1 bedoelde geneesmiddelen?

               3)

               Moeten de artikelen 102 en 106 [VWEU] en aldus worden uitgelegd dat het verbod van misbruik van machtspositie zonder beperkingen van toepassing is op het beroep van apotheker, nu een apotheker die een traditionele apotheek drijft en geneesmiddelen verkoopt op grond van een overeenkomst met de SSN profiteert van het verbod om geneesmiddelen klasse C te verkopen voor apothekers die een parafarmaceutisch verkooppunt drijven, zonder dat dit gerechtvaardigd wordt door de onmiskenbare bijzondere kenmerken van het apothekersberoep in verband met het openbaar belang dat gemoeid is met de bescherming van de volksgezondheid?


title: Zaak C-123/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München) — Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur van rijhandschoenen — Post 3926 — Post 6116)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/13

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München) — Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG/Hauptzollamt München
      (Zaak C-123/09) (1)

      (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Indeling in gecombineerde nomenclatuur van rijhandschoenen - Post 3926 - Post 6116)
      (2010/C 161/18)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Finanzgericht München

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Roeckl Sporthandschuhe GmbH & Co. KG

         Verwerende partij: Hauptzollamt München

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 (PB L 281, blz. 1) — Textielproduct waarvan één kant is geruwd uitsluitend om de hechting van een kunststoflaag te verbeteren — Indeling in postonderverdeling 3926 20 00 van de gecombineerde nomenclatuur

         Dictum

      De gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat rijhandschoenen zoals die in het hoofdgeding, bestaande uit slechts aan één kant geruwd textielweefsel en bedekt met een kunststoflaag, waarbij de textieldrager aan één kant is geruwd en de geruwde kant vervolgens volledig is bekleed met polyurethaanschuim dat een wezenlijke functie voor het gebruik van de handschoenen als rijhandschoenen vervult, onder onderverdeling 3926 20 00 van de GN moeten worden ingedeeld.

         (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Zaak T-431/05: Beroep ingesteld op  5 december 2005  — Cerafogli en Poloni tegen ECB

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/38

         Beroep ingesteld op 5 december 2005 — Cerafogli en Poloni tegen ECB
   (Zaak T-431/05)
   (2006/C 48/75)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekers: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt-am-Main, Duitsland) en Paolo Poloni (Frankfurt-am-Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verweerster: Europese Centrale Bank
   Conclusies van verzoekers

               —

               nietigverklaring van verzoekers' salarisafrekening van februari 2005 zoals vervangen in mei 2005, alsmede verweersters brief van 15 februari 2005;

               —

               voor zoveel nodig, nietigverklaring van de besluiten houdende afwijzing van de verzoeken om administratieve toetsing („administrative review”) (besluiten van 17 mei 2005) en de klachten („grievance procedures”) (besluiten van 26 september 2005);

               —

               veroordeling van verweerster tot vergoeding van verzoekers' schade, dat wil zeggen betaling van 5 000 EUR per verzoeker wegens koopkrachtverlies sinds 1 juli 2001, van achterstallig salaris dat overeenkomt met een verhoging van het salaris en alle afgeleide rechten van verzoekers van 0,3 % per 1 juli 2001 en 0,6 % per 1 juli 2003, en van rente over het bedrag van verzoekers' achterstallige salaris vanaf de dag waarop dat bedrag verschuldigd wordt tot de dag van daadwerkelijke betaling. Dit rentepercentage dient te worden berekend op basis van het, gedurende de betrokken periode geldende, percentage dat de Europese Centrale Bank heeft vastgesteld voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee punten;

               —

               verwijzing van verweerster in alle kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van zaak T-63/02, die aanhangig is gemaakt door dezelfde verzoekers, die personeelsleden zijn van de Europese Centrale Bank (ECB), had het Gerecht de op 13 juli 2001 aan verzoekers toegestuurde salarisafrekeningen voor de maand juli 2001 nietig verklaard, voorzover de ECB had nagelaten het personeelscomité bij de vaststelling van de aanpassing van de salarissen voor het jaar 2001 te raadplegen. Na dit arrest is de ECB met het personeelscomité in overleg getreden over de aanpassing van de salarissen voor de periode 2001-2003 en een verhoging van de salarissen van haar voltallig personeel vanaf 1 juli 2004. Bovendien heeft zij in februari 2005 voor verzoekers een nieuwe salarisafrekening opgesteld ter vervanging van de salarisafrekening van juli 2001, die door het Gerecht nietig is verklaard.
   Verzoekers stellen om te beginnen dat de ECB met haar weigering om op hen met terugwerkende kracht tot juli 2001 de aan de salarisaanpassing voor 2001 verbonden correctie toe te passen, heeft gehandeld in strijd met artikel 233 EG alsmede met het gezag van gewijsde van het arrest van 20 november 2003 in zaak T-63/02.
   Voorts stellen zij schending van de artikelen 45 en 46 van de arbeidsvoorwaarden voor het personeel van de ECB, van het „Memorandum of Understanding” betreffende de relaties tussen het bestuur van de ECB en het personeelscomité, van het beginsel van behoorlijk bestuur, van het verbod van discriminatie en van de verplichting van goede trouw.
   Ten slotte concluderen verzoekers eveneens tot vergoeding van de schade die zij stellen te hebben geleden door de betrokken gedraging van de ECB.


title: Zaak C-24/08: Beroep ingesteld op 22 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/20

         Beroep ingesteld op 22 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-24/08)
   (2008/C 79/34)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Afonso en H. Kraemer, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/48/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/48/EG in nationaal recht is op 29 april 2004 verstreken.

      (1)  PB L 157, blz. 45.


title: Zaak T-479/08: Arrest van het Gerecht van 29 september 2011 — adidas/BHIM — Patrick Holding (Afbeelding van schoen met twee strepen) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat schoen met twee strepen op zijkant weergeeft — Ouder nationaal merk dat schoen met drie strepen op zijkant weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Geen rechtvaardiging voor ouder recht — Ontbreken van vertaling van wezenlijke onderdelen die inschrijving van ouder merk rechtvaardigen — Regel 16, lid 3, regel 17, lid 2, en regel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 )

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/17

         Arrest van het Gerecht van 29 september 2011 — adidas/BHIM — Patrick Holding (Afbeelding van schoen met twee strepen)
   (Zaak T-479/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat schoen met twee strepen op zijkant weergeeft - Ouder nationaal merk dat schoen met drie strepen op zijkant weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Geen rechtvaardiging voor ouder recht - Ontbreken van vertaling van wezenlijke onderdelen die inschrijving van ouder merk rechtvaardigen - Regel 16, lid 3, regel 17, lid 2, en regel 20, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95)
   2011/C 331/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: adidas AG (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, advocaten, en I. Fowler, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Patrick Holding ApS (Fredensborg, Denemarken) (vertegenwoordigers: J. Løje en T. Meedom, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 27 augustus 2008 (zaak R 849/2007-2), betreffende een oppositieprocedure tussen adidas AG en Patrick Holding ApS

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               adidas AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 25 september 1997 in zaak C-307/96 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel om een prejudiciële beslissing): S. Baldone tegen Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV) (Artikel 95 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Verordening (EEG) nr. 1248/92 - Overgangsmaatregelen - Nieuwe vaststelling ambtshalve van een uitkering - Rechten van betrokkenen)

text:
22. 11 . 97         1 NL |               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 357/ 1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                         ( Eerste Kamer)                            Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
                                                                    bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 , zoals gewijzigd bij
                    van 25 september 1997                           Verordening (EEG) nr. 1248/92, verzet zich ertegen, dat
in zaak C-307/96 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te                het bevoegde orgaan van een lidstaat de in deze laatste
Brussel om een prejudiciële beslissing): S. Baldone tegen           wijzigingsverordening vervatte berekeningsregels ambts
Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering             halve toepast ten nadele van de betrokkene, wanneer diens
                             ( RIZIV) H                             invaliditeitspensioen vóór de inwerkingtreding van de wij
                                                                    zigingsverordening op 1 juni 1 992 overeenkomstig de vóór
(Artikel 95 'bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Ver           die datum toepasselijke bepalingen van Verordening
ordening (EEG) nr. 1248/92 — Overgangsmaatregelen —                 (EEG) nr. 1408/71 is vastgesteld en de beschikking betref
Nieuwe vaststelling ambtshalve van een uitkering — Rech            fende dit pensioen na 31 mei 1 992 is gecorrigeerd.
                     ten van betrokkenen)
                          ( 97/C 357/01                             (M PB C 354 van 23 . 11 . 1996 .
                       (Procestaai: Frans)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
In zaak C 307/96, betreffende een verzoek aan het Hof                                   van 30 september 1997
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Arbeids
rechtbank te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tus           in zaak C-36/96 (verzoek van het Bundesverwaltungs
sen S. Baldone en Rijksinstituut voor ziekte- en invalidi          gericht om een prejudiciële beslissing ): F. Günaydin,
teitsverzekering ( RIZIV), om een prejudiciële beslissing           H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günaydin tegen Freistaat
over de uitlegging van artikel 95 bis van Verordening                                            Bayern H
(EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betref              (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van Asso
fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op           ciatieraad — Vrij verkeer van werknemers — Begrip beho
werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
                                                                    ren tot legale arbeidsmarkt van lidstaat en begrip legale
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149                arbeid — Tijdelijke en voorwaardelijke arbeids- en ver
van 5 . 7. 1971 , blz . 2 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij      blijfsvergunning — Verzoek tot verlenging van verblijfsver
Verordening ( EEG ) nr. 2001/83 ( PB L 230 van 22 . 8 .                            gunning — Misbruik van recht)
1983 , blz. 6 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG )
nr. 1248/92 (PB L 136 van 19 . 5 . 1992, blz. 7), heeft het                                   ( 97/C 357/02 )
Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón,
kamerpresident, D. A. O. Edward, ( rapporteur ) en P. Jann,                                (Procestaai: Duits)
rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier: R.
Grass, op 25 september 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de jurisprudentie van het Hof)
Artikel 95 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de              In zaak C-36/96, betreffende een verzoek aan het Hof
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes


title: Doorhaling van zaak C-107/02

text:
C 146/36               NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                     21.6.2003
               Doorhaling van zaak C-107/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-192/02 ( 1)
                        (2003/C 146/60)                                                     (2003/C 146/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 maart 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-107/02: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-192/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek             sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse
Duitsland.                                                          Republiek.
( 1) PB C 191 van 10.8.2002.                                        (1 ) PB C 169 van 13.7.2002.
               Doorhaling van zaak C-149/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-343/02 ( 1)
                        (2003/C 146/61)
                                                                                (2003/C 146/64)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                    De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 maart 2003 de
                                                                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-149/02: Commis-
                                                                    doorhaling in het register gelast van zaak C-343/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
                                                                    sie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek.
Nederlanden.
                                                                    (1 ) PB C 261 van 26.10.2002.
( 1) PB C 156 van 29.6.2002.
               Doorhaling van zaak C-155/02 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-363/02 ( 1)
                        (2003/C 146/62)                                                     (2003/C 146/65)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 april 2003 de           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-155/02: Commis-        doorhaling in het register gelast van zaak C-363/02: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Oostenrijkse               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
Republiek.                                                          bliek.
( 1) PB C 169 van 13.7.2002.                                        (1 ) PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-77/16: Beroep ingesteld op 19 februari 2016 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/15

         Beroep ingesteld op 19 februari 2016 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie
   (Zaak T-77/16)
   (2016/C 165/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) en Airport Marketing Services Ltd (Dublin) (vertegenwoordigers: G. Berrisch, E. Vahida en I. Metaxas-Maragkidis, lawyers, en B. Byrne, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, en de artikelen 3, 4 en 5 van het besluit van de Europese Commissie van 1 oktober 2014 in staatssteunzaak SA.27339, waarbij is geoordeeld dat Ryanair en Airport Marketing Services onrechtmatige, met de interne markt onverenigbare staatssteun hebben ontvangen van Flugplatz GmbH Aeroville Zweibrücken („FGAZ”)/Flughafen Zweibrücken GmbH („FZG”) en de deelstaat Rheinland Pfalz, nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft op verzoeksters; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat het besluit in strijd is met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het beginsel van behoorlijk bestuur en de verdedigingsrechten van verzoeksters, aangezien de Commissie verzoeksters geen inzage heeft verschaft in het onderzoeksdossier en hun geen reële mogelijkheid heeft geboden hun standpunten kenbaar te maken.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie op onjuiste wijze toepassing heeft gegeven aan het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie („MEO”) door de luchthavendienstenovereenkomst met Ryanair en de marketingdienstenovereenkomst met AMS gezamenlijk te beoordelen. Verder heeft de Commissie ten onrechte geweigerd zich te baseren op een vergelijkende analyse. Subsidiair heeft de Commissie ten onrechte geen passende waarde aan marketingdiensten toegekend, op onjuiste gronden de redenering verworpen op grond waarvan de deelstaat die diensten heeft ingekocht, ten onrechte de mogelijkheid uitgesloten dat die marketingdiensten deels met het oog op het algemeen belang zijn ingekocht, haar conclusies wat betreft de berekening van de winstgevendheid op onvolledige en ongeschikte gegevens gebaseerd, is zij van een buitensporig korte tijdshorizon uitgegaan, heeft zij haar beoordeling ten onrechte beperkt tot uitsluitend het overeengekomen traject, en geen rekening gehouden met de netwerkexternaliteiten waarvan de luchthaven naar verwachting dankzij haar betrekking met Ryanair kon profiteren.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van artikel 107, lid 1, VWEU aangezien de Commissie niet heeft aangetoond dat er sprake is van selectieve voordelen.

               4.

               Vierde middel, subsidiair ontleend aan schending van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU, doordat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en het recht onjuist heeft toegepast door te oordelen dat de steun aan Ryanair en AMS gelijk was aan de totale marginale verliezen van de luchthaven in plaats van aan het eigenlijke voordeel voor Ryanair en AMS. De Commissie had moeten onderzoeken in hoeverre het gestelde voordeel in feite ten goede was gekomen aan de passagiers van Ryanair. Voorts heeft de Commissie niet gekwantificeerd in hoeverre Ryanair als gevolg van de (beweerdelijk) niet kostendekkende geldstromen van de luchthaven enig concurrentievoordeel zou hebben genoten. Ten slotte heeft de Commissie onvoldoende toegelicht waarom de terugvordering van het in het besluit genoemde bedrag noodzakelijk was om de situatie te herstellen zoals deze was vóór de steunverlening.