title: Zaak C-252/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 mei 2015 door Naazneen Investments Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 maart 2015 in zaak T-250/13, Naazneen Investments Limited/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/19

         Hogere voorziening ingesteld op 28 mei 2015 door Naazneen Investments Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 18 maart 2015 in zaak T-250/13, Naazneen Investments Limited/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak C-252/15 P)
   (2015/C 294/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Naazneen Investments Ltd (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, Rechtsanwältin, en I. Rohr, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Energy Brands, Inc.

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 18 maart 2015 in zaak T-250/13 te vernietigen;

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM in zaak R-1101/2011-2 te vernietigen of, subsidiair, de zaak indien nodig terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               het BHIM te verwijzen in de door rekwirante in de procedure bij het Gerecht en in de procedure voor de kamer van beroep gemaakte kosten;

               —

               ingeval Energy Brands, Inc. intervenieert in de onderhavige procedure, te gelasten dat zij haar eigen kosten draagt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert ter onderbouwing van haar hogere voorziening aan dat het Gerecht de werkingssfeer van de artikelen 75 en 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 (1) onjuist heeft uitgelegd en geen volledige beoordeling heeft verricht van alle overgelegde bewijzen en van alle relevante omstandigheden van de zaak — of ten onrechte heeft ontkend dat de kamer van beroep dit had nagelaten — en onvoldoende rekening heeft gehouden met de beginselen die in de rechtspraak zijn ontwikkeld, dan wel die beginselen onjuist heeft toegepast. Bovendien berusten verschillende vaststellingen van het Gerecht op een onjuiste opvatting van de feiten.
   I.   Schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het heeft vastgesteld dat de kamer van beroep haar beslissing passend had gemotiveerd. Inzonderheid heeft het geen rekening gehouden met het feit dat de kamer van beroep volledig was voorbijgegaan aan de bladzijden 6 tot en met 22 van het beroepsverzoekschrift, niet alle overgelegde bewijzen in aanmerking had genomen en geen eigen argumenten voor haar oordeel had geformuleerd. Wat de geldige redenen voor het niet gebruiken betreft, heeft het Gerecht een procedurefout gemaakt, aangezien het zijn vaststellingen heeft gebaseerd op het nieuwe middel betreffende de beweerdelijke verplichtingen van rekwirantes licentienemer om de productie van de waren te verifiëren en controleren.
   II.   Schending van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009
   1.   Normaal gebruik
   Het Gerecht

               —

               heeft ten onrechte geoordeeld dat de kamer van beroep rekening had gehouden met de afgegeven verklaringen, terwijl deze de bewijswaarde van die verklaringen geenszins had onderzocht;

               —

               heeft zijn beslissing op onjuiste feiten gebaseerd waar het heeft bevestigd dat 12 laadborden met flessen in economisch opzicht heel beperkt zijn om tot „proefverkopen” te kunnen overgaan,

               —

               heeft ten onrechte een regel ontwikkeld en toegepast volgens welke op een beduidend grote markt — zoals die van drank als massaconsumptieproduct — automatisch hogere eisen gelden wat de omvang van het gebruik betreft;

               —

               heeft geen rekening heeft gehouden met het beginsel dat er geen vereiste van voortdurend gebruik geldt;

               —

               heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het heeft vastgesteld dat de vraag waarom het merk in het relevante tijdvak niet meer was gebruikt, enkel hoefde te worden onderzocht bij de beoordeling van de redenen voor het niet gebruiken van dat merk;

               —

               heeft geen rekening gehouden met het verschil tussen gevallen van „niet-gebruik” en „beperkt gebruik”;

               —

               is ten onrechte uitgegaan van het beginsel dat wanneer de kamer van beroep het normaal gebruik van een merk beoordeelt, het slechts hoeft na te gaan of sprake is van een dergelijk gebruik en geen rekening hoeft te houden met bewijzen die het niet gebruiken ervan rechtvaardigen;

               —

               heeft ten onrechte een regel ontwikkeld volgens welke op het gebied van reclame en andere advertising alleen grote campagnes relevant kunnen zijn,

               —

               heeft ten onrechte geoordeeld dat de prints van de website van de merkhouder irrelevant waren en heeft geen rekening gehouden met de door rekwirante dienaangaande verstrekte uitleg en overgelegde bewijzen;

               —

               heeft de term „token” onjuist opgevat.

         In het kader van het onderzoek van het belang van een geringe commerciële omzet in het stadium van de (nieuwe) aanvang van de handelsactiviteiten heeft het Gerecht

               —

               een berekeningsfout gemaakt;

               —

               geen rekening gehouden met het feit dat de producten defect waren en de door een derde ingestelde vordering tot vervallenverklaring niet als een geldige reden in aanmerking genomen;

               —

               blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot de vereiste geldige redenen voor het beperkte gebruik. Op het gebied van normaal gebruik van een merk hoeven de redenen voor het grotendeels niet gebruiken van dat merk niet te voldoen aan de voorwaarde van de geldige redenen voor het niet gebruiken ervan, maar volstaat het dat daaruit kan worden afgeleid waarom het aannemelijk was dat het gebruik niet omvangrijker was.

         2.   Geldige redenen voor het niet gebruiken
   2.1   Problemen betreffende de productie van de „SMART WATER”-drinks
   Het Gerecht

               —

               heeft zijn vaststellingen gebaseerd op een onjuiste opvatting van de feiten, aangezien in werkelijkheid geen sprake was van niet-nakoming van de verplichting om de productie van de waren te verifiëren en te controleren;

               —

               heeft de in artikel 19, lid 1, van de TRIP’s-Overeenkomst gehanteerde criteria inzake „omstandigheden die zich buiten de wil van de houder van het handelsmerk voordoen” en „die een belemmering vormen voor het gebruik van het handelsmerk” onjuist toegepast door zich niet af te vragen of het onredelijk zou zijn geweest om nieuwe producten te vervaardigen en te verhandelen, maar door te eisen dat dit onmogelijk ware geweest;

               —

               is voorbijgegaan aan het feit dat rekwirante omstandig heeft uitgelegd waarom zij niet in staat was om de productie en de leveringen moeiteloos en op korte termijn te hernemen, hetgeen noch door de kamer van beroep noch door het Gerecht zelf naar behoren in aanmerking is genomen.

         2.2   Door een derde ingestelde vordering tot vervallenverklaring
   Het Gerecht

               —

               is voorbijgegaan aan het feit dat een procedure tot vervallenverklaring duidelijk een omstandigheid vormt die zich buiten de wil van de houder van het handelsmerk voordoet;

               —

               heeft een onjuist criterium toegepast waar het zijn oordeel heeft gebaseerd op de vaststelling dat de ingestelde vordering tot vervallenverklaring de merkhouder niet belette het merk te gebruiken;

               —

               heeft een onjuist criterium betreffende „rechtstreekse gevolgen” in het leven geroepen. Het Gerecht heeft erkend dat ingeval de procedure tot vervallenverklaring daadwerkelijk tot de vervallenverklaring van het merk leidde, schadevergoeding kon worden gevorderd. Het heeft evenwel ontkend dat een geldige reden voor het niet gebruiken bestond, op grond dat dit geen „rechtstreeks gevolg” van de vordering tot vervallenverklaring was. De desbetreffende vaststellingen van het Gerecht zijn in strijd met de opzet van het vereiste van normaal gebruik. De benadering waarbij het simpelweg heeft verklaard dat het aan de merkhouder stond om de risico’s te beoordelen en in te schatten en ofwel het merk te gebruiken, ondanks de onzekerheid over de eventuele aansprakelijkheid voor schade, ofwel zijn inspanningen te staken en het gebruik van het merk te beëindigen, levert duidelijk een discriminatie op tussen kleine en middelgrote ondernemingen. Die aanpak zou er tevens toe leiden dat de procedure tot vervallenverklaring gemakkelijk zou kunnen worden misbruikt door derden die geïnteresseerd zijn in een ingeschreven merk.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-359/15: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Arrom Conseil/EUIPO — Nina Ricci (Roméo has a Gun by Romano Ricci) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Roméo has a Gun by Romano Ricci — Oudere Uniewoordmerken NINA RICCI en RICCI — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken — Afbreuk aan de reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/41

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Arrom Conseil/EUIPO — Nina Ricci (Roméo has a Gun by Romano Ricci)
   (Zaak T-359/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Roméo has a Gun by Romano Ricci - Oudere Uniewoordmerken NINA RICCI en RICCI - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Voordeel dat ongerechtvaardigd wordt getrokken uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van de oudere merken - Afbreuk aan de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 402/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Arrom Conseil (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Herissay Ducamp en J. Blanchard, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Nina Ricci SARL (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 13 april 2015 (zaak R 1021/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Nina Ricci en Arrom Conseil

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Arrom Conseil wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Nina Ricci SARL

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak T-656/11 R II: Beschikking van de kortgedingrechter van 13 juni 2012 — Morison Menon Chartered Accountants e.a./Raad ( „Procedure in kort geding — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/22

         Beschikking van de kortgedingrechter van 13 juni 2012 — Morison Menon Chartered Accountants e.a./Raad
   (Zaak T-656/11 R II)
   (Procedure in kort geding - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 227/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Morison Menon Chartered Accountants (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten), Morison Menon Chartered Accountants — Dubaï Office (Dubai) en Morison Menon Chartered Accountants — Sharjah Office (Sharjah, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: H. Viaene, D. Gillet en T. Ruys, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès en G. Étienne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), enerzijds, en van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), anderzijds, voor zover de met de naam „Morison Menon Chartered Accountants” aangeduide entiteit daarbij wordt toegevoegd aan de lijst van personen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen worden bevroren

      Dictum

               1)

               Op het verzoek in kort geding behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-385/07: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — FIFA/Commissie ( „Televisie-uitzendingen — Artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG — Maatregelen van Koninkrijk België betreffende evenementen van aanzienlijk belang voor Belgische samenleving — Wereldkampioenschap voetbal — Besluit waarbij maatregelen verenigbaar met gemeenschapsrecht worden verklaard — Motivering — Artikelen 43 EG en 49 EG — Eigendomsrecht” )

text:
               2.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 103/19

         Arrest van het Gerecht van 17 februari 2011 — FIFA/Commissie
   (Zaak T-385/07) (1)

   (Televisie-uitzendingen - Artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG - Maatregelen van Koninkrijk België betreffende evenementen van aanzienlijk belang voor Belgische samenleving - Wereldkampioenschap voetbal - Besluit waarbij maatregelen verenigbaar met gemeenschapsrecht worden verklaard - Motivering - Artikelen 43 EG en 49 EG - Eigendomsrecht)
   2011/C 103/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération internationale de football association (FIFA) (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Denton, E. Batchelor, F. Young, solicitors, en A. Barav, advocaat, vervolgens E. Batchelor, A. Barav, D. Reymond, advocaat, en F. Carlin, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Montaguti en N. Yerrell, gemachtigden, bijgestaan door J. Flynn, QC, en L. Maya, barrister)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck en C. Pochet, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, A. Berenboom en A. Joachimowicz, advocaten); Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en J. Möller, gemachtigden), en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer, E. Jenkinson en L. Seeboruth, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door T. de la Mare, vervolgens door B. Kennelly, barristers)

      Voorwerp

   Beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2007/479/EG van de Commissie van 25 juni 2007 inzake de verenigbaarheid met de gemeenschapswetgeving van maatregelen die door België zijn genomen overeenkomstig artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 180, blz. 24)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Fédération internationale de football association (FIFA) zal naast haar eigen kosten ook de kosten van de Europese Commissie dragen.

               3)

               Het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 315 van 22.12.2007.


title: Zaak T-161/10: Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — Longevity Health Products/BHIM — Tecnifar (E-PLEX) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk E-PLEX — Ouder nationaal woordmerk EPILEX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/22

         Arrest van het Gerecht van 24 mei 2011 — Longevity Health Products/BHIM — Tecnifar (E-PLEX)
   (Zaak T-161/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk E-PLEX - Ouder nationaal woordmerk EPILEX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 204/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahama’s) (vertegenwoordiger: J. Korab, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA (Lissabon, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 februari 2010 (zaak R 662/2009-4) inzake een oppositieprocedure tussen Tecnifar — Industria Tecnica Farmaceutica, SA en Longevity Health Products, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Longevity Health Products, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak F-12/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 september 2007 — O'Connor/Commissie (Openbare dienst — Andere personeelsleden — Opeenvolgende overeenkomsten van tijdelijk functionaris, hulpfunctionaris en arbeidscontractant — Maximumperiode voor toekenning van werkloosheidsuitkering — Ontvankelijkheid)

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/42

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 september 2007 — O'Connor/Commissie
   (Zaak F-12/07) (1)

   (Openbare dienst - Andere personeelsleden - Opeenvolgende overeenkomsten van tijdelijk functionaris, hulpfunctionaris en arbeidscontractant - Maximumperiode voor toekenning van werkloosheidsuitkering - Ontvankelijkheid)
   (2007/C 283/76)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Elizabeth O'Connor (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit om de periode voor toekenning van de werkloosheidsuitkering aan verzoekster, een voormalig functionaris van de Commissie die onder verschillende overeenkomsten van tijdelijk functionaris, hulpfunctionaris en arbeidscontractant van 16 januari 2001 tot 31 december 2005 bij haar in dienst is geweest, op maximaal 11 maanden en 25 dagen vast te stellen, in plaats van op 17,83 maanden
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal alle kosten dragen, daaronder begrepen die welke verzoekster eventueel heeft gemaakt in het kader van haar verzoek om rechtsbijstand.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007, blz. 57.


title: Zaak C-306/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen I. B. (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten — Artikel 4 — Gronden tot facultatieve weigering van tenuitvoerlegging — Artikel 4, punt 6 — Aanhoudingsbevel ter fine van tenuitvoerlegging van straf — Artikel 5 — Door uitvaardigende lidstaat te verstrekken garanties — Artikel 5, punt 1 — Veroordeling bij verstek — Artikel 5, punt 3 — Aanhoudingsbevel ter fine van strafvervolging — Overlevering afhankelijk van voorwaarde dat gezochte persoon naar uitvoerende lidstaat wordt teruggezonden — Cumulatieve toepassing van punten 1 en 3 van artikel 5 — Verenigbaarheid)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/16

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen I. B.
   (Zaak C-306/09) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten - Artikel 4 - Gronden tot facultatieve weigering van tenuitvoerlegging - Artikel 4, punt 6 - Aanhoudingsbevel ter fine van tenuitvoerlegging van straf - Artikel 5 - Door uitvaardigende lidstaat te verstrekken garanties - Artikel 5, punt 1 - Veroordeling bij verstek - Artikel 5, punt 3 - Aanhoudingsbevel ter fine van strafvervolging - Overlevering afhankelijk van voorwaarde dat gezochte persoon naar uitvoerende lidstaat wordt teruggezonden - Cumulatieve toepassing van punten 1 en 3 van artikel 5 - Verenigbaarheid)
   2010/C 346/27
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partij in het hoofdgeding

   I. B.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Grondwettelijk Hof (België) — Uitlegging van de artikelen 4, punt 6, en 5, punt 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1), alsmede van artikel 6, lid 2, EU — Gronden tot mogelijke niet-tenuitvoerlegging van Europees aanhoudingsbevel en door uitvaardigende lidstaat te verstrekken garanties — Mogelijkheid, voor uitvoerende lidstaat, om overlevering van de persoon die op zijn grondgebied verblijft, afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat deze persoon, na in de uitvaardigende lidstaat te zijn berecht, wordt teruggezonden naar de uitvoerende lidstaat om daar de vrijheidsstraf of de tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel te ondergaan die hem eventueel wordt opgelegd in de uitvaardigende lidstaat — Bijzonder geval van persoon die in de uitvaardigende lidstaat reeds is veroordeeld, doch bij een bij verstek gewezen beslissing waartegen hij nog over een rechtsmiddel beschikt — Mogelijke invloed op de door de rechterlijke autoriteiten van de uitvoerende lidstaat te nemen beslissing van een gevaar voor afbreuk aan de fundamentele rechten van de betrokkene, en inzonderheid aan het recht op eerbiediging van zijn privé- en gezinsleven

      Dictum

   De artikelen 4, punt 6, en 5, punt 3, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer de betrokken uitvoerende lidstaat artikel 5, punten 1 en 3, van dit kaderbesluit heeft omgezet in nationaal recht, de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een bij verstek opgelegde straf in de zin van artikel 5, punt 1, afhankelijk kan worden gesteld van de voorwaarde dat de betrokkene, die de nationaliteit van de uitvoerende lidstaat heeft of aldaar verblijft, naar deze lidstaat wordt teruggezonden om in voorkomend geval aldaar de straf te ondergaan die na een nieuwe berechting in zijn aanwezigheid tegen hem zou worden uitgesproken in de uitvaardigende lidstaat.

      (1)  PB C 233 van 26.9.2009, blz. 11.


title: Zaak F-41/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Roumimper/Europese Politiedienst (Europol) (Openbare dienst — Personeel van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/71

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Roumimper/Europese Politiedienst (Europol)
      (Zaak F-41/09) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
      (2010/C 288/132)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Jacques Pierre Roumimper (Zoetermeer, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. de Casparis, advocaat, vervolgens W. J. Dammingh en N. D. Dane, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

         Voorwerp

      Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoeker is meegedeeld dat hem geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 12 juni 2008 waarbij de Europese Politiedienst (Europol) heeft geweigerd om Roumimper een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Europol wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 180 van 1.8.2009, blz. 63.


title: Zaak T-283/12: Arrest van het Gerecht van 6 november 2014 — FIS’D/Commissie ( „Actieprogramma Erasmus Mundus — Partnerschapskaderovereenkomst — Specifieke subsidieovereenkomst — Besluit van het EACEA tot opzegging van de kaderovereenkomst en tot wijziging van de specifieke overeenkomst — Administratief beroep bij de Commissie — Ongegrondverklaring van het administratief beroep door de Commissie — Schending van de overeenkomsten en van de administratieve en financiële handleiding” )

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/18

         Arrest van het Gerecht van 6 november 2014 — FIS’D/Commissie
   (Zaak T-283/12) (1)

   ((„Actieprogramma Erasmus Mundus - Partnerschapskaderovereenkomst - Specifieke subsidieovereenkomst - Besluit van het EACEA tot opzegging van de kaderovereenkomst en tot wijziging van de specifieke overeenkomst - Administratief beroep bij de Commissie - Ongegrondverklaring van het administratief beroep door de Commissie - Schending van de overeenkomsten en van de administratieve en financiële handleiding”))
   (2014/C 448/23)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: FIS’D — Formazione integrata superiore del design (Catanzaro, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Bariatti en A. Sodano, vervolgens F. Sutti en A. Boso Caretta, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Van Hoof, vervolgens C. Cattabriga en D. Roussanov en ten slotte C. Cattabriga, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) (vertegenwoordigers: H. Monet, gemachtigde, bijgestaan door M. Merola en C. Santacroce, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beslissing van de Commissie van 12 april 2012 [Ares-ref. (2012) 446225] tot afwijzing van het administratieve beroep tegen het besluit van het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) van 13 januari 2012, waarbij dit agentschap de met de Università degli Studi Mediterranea di Reggio Calabria (Universiteit voor Mediterrane Studies van Reggio Calabria) gesloten partnerschapskaderovereenkomst 2011/0181 voortijdig heeft opgezegd en de met deze universiteit gesloten specifieke overeenkomst heeft gewijzigd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FIS’D — Formazione integrata superiore del design zal haar eigen kosten dragen, alsook die van de Europese Commissie.

               3)

               Het Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA) zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak C-397/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Fővárosi Bíróság — Hongarije) — Erika Jőrös/Aegon Magyarország Hitel Zrt. (Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Ambtshalve onderzoek door nationale rechter van oneerlijk karakter van contractueel beding — Door nationale rechter te trekken consequenties uit vaststelling van oneerlijk karakter van beding)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Fővárosi Bíróság — Hongarije) — Erika Jőrös/Aegon Magyarország Hitel Zrt.
   (Zaak C-397/11) (1)

   (Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Ambtshalve onderzoek door nationale rechter van oneerlijk karakter van contractueel beding - Door nationale rechter te trekken consequenties uit vaststelling van oneerlijk karakter van beding)
   2013/C 225/12
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erika Jőrös

      Verwerende partij: Aegon Magyarország Hitel Zrt.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Bíróság — Uitlegging van artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan de toetsing door de nationale rechter van het oneerlijke karakter van zogenaamde formulierovereenkomsten beperkt is wanneer partijen hem niet uitdrukkelijk verzoeken om dit oneerlijke karakter vast te stellen — Bevoegdheid van de nationale rechter in tweede aanleg om ambtshalve te toetsen of een beding in een hem ter beoordeling voorgelegde overeenkomst oneerlijk is, terwijl dit punt in eerste aanleg niet naar voren is gebracht en volgens de nationale regels in hoger beroep geen rekening kan worden gehouden met nieuwe feiten of bewijzen

      Dictum

               1)

               Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat een nationale rechter, wanneer bij hem hoger beroep aanhangig is over de geldigheid van bedingen in een overeenkomst tussen een verkoper en een consument, gesloten op basis van een door die verkoper van tevoren opgesteld formulier, en hij op grond van de nationale regels van procesrecht bevoegd is alle nietigheidsgronden die duidelijk blijken uit de in eerste aanleg aangevoerde gegevens te beoordelen en zo nodig de rechtsgrondslag die ten betoge van de ongeldigheid van die bedingen is aangevoerd overeenkomstig de vastgestelde feiten te herformuleren, ambtshalve of door herformulering van de rechtsgrondslag van de vordering moet toetsen of die bedingen uit het oogpunt van de in deze richtlijn gegeven criteria oneerlijk zijn.

               2)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die vaststelt dat een contractueel beding oneerlijk is, zonder te wachten tot de consument daarom verzoekt, alle consequenties die volgens het nationale recht voortvloeien uit deze vaststelling moet trekken, teneinde zich ervan te vergewissen dat die consument niet is gebonden aan dat beding, en voorts, in beginsel aan de hand van objectieve criteria, moet beoordelen of de betrokken overeenkomst zonder dat beding kan voortbestaan.

               3)

               Richtlijn 93/13 moet aldus worden uitgelegd dat de nationale rechter die ambtshalve heeft vastgesteld dat een contractueel beding oneerlijk is, de nationale regels van procesrecht zo veel mogelijk aldus moet toepassen dat alle consequenties worden getrokken die volgens het nationale recht voortvloeien uit de vaststelling van het oneerlijke karakter van het betrokken beding, teneinde zich ervan te vergewissen dat de consument niet is gebonden aan dat beding.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 57 van 5.3.2005

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/28

         (2005/C 69/48)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het
         Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 57 van 5.3.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 45 van 19.2.2005

      PB C 31 van 5.2.2005

      PB C 19 van 22.1.2005

      PB C 6 van 8.1.2005

      PB C 314 van 18.12.2004

      PB C 300 van 4.12.2004

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-107/16: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Airhole Facemasks/EUIPO — sindustrysurf (AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Wijzigingsbevoegdheid”]

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/20

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Airhole Facemasks/EUIPO — sindustrysurf (AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT)
   (Zaak T-107/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk AIR HOLE FACE MASKS YOU IDIOT - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Wijzigingsbevoegdheid”])
   (2017/C 221/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Airhole Facemasks, Inc. (Vancouver, Canada) (vertegenwoordigers: S. Barker, solicitor, en A. Michaels, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: sindustrysurf, SL (Trapagaran, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2016 (zaak R 2547/2014-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Airhole Facemasks en sindustrysurf

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 18 januari 2016 (zaak R 2547/2014-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Airhole Facemasks, Inc. en sindustrysurf, SL, wordt vernietigd en aldus gewijzigd dat het beroep van sindustrysurf bij het EUIPO tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van 30 juli 2014 wordt verworpen.

               2)

               Airhole Facemasks en het EUIPO zullen elk hun eigen kosten van de procedure voor het Gerecht dragen.

               3)

               Sindustrysurf wordt verwezen in de kosten van Airhole Facemasks voor de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

      (1)  PB C 175 van 17.5.2016.


title: Zaak T-494/04: Beroep, op 22 december 2004 ingesteld door Wineke Neirinck tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/34

         Beroep, op 22 december 2004 ingesteld door Wineke Neirinck tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-494/04)
   (2005/C 57/58)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 december 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Wineke Neirinck, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Georges Vandersanden, Laure Levi en Aurore Finchelstein, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit waarvan verzoekster kennis heeft genomen tijdens de bijeenkomst van de Eenheid OIB.1 (Bureau voor infrastructuur en logistiek Brussel – Tenuitvoerlegging van vastgoedbeleid) van 4 maart 2004, en volgens hetwelk een andere kandidaat was gekozen voor de functie van jurist in de sector vastgoedbeleid binnen het OIB, waarnaar verzoekster had gesolliciteerd;

               —

               nietig te verklaren het bevestigende besluit van 9 maart 2004, waarbij verzoekster van de afwijzing van haar kandidatuur op de hoogte is gesteld;

               —

               nietig te verklaren het daaropvolgende besluit van 27 april 2004, waarbij verzoekster werd meegedeeld dat zij niet was geslaagd voor het mondelinge examen, en bijgevolg werd bevestigd dat een andere kandidaat was gekozen;

               —

               in ieder geval 30 000 EUR toe te kennen als vergoeding van de door verzoekster geleden immateriële en materiële schade, welk bedrag voorlopig ex aequo et bono is begroot;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, ten tijde van de feiten tijdelijk functionaris van de Commissie bij het Bureau voor infrastructuur en logistiek te Brussel (OIB), heeft gesolliciteerd naar de functie van jurist in de sector vastgoedbeleid binnen het OIB. Met haar beroep wil zij de nietigverklaring verkrijgen van de besluiten waarbij haar kandidatuur is afgewezen en een andere kandidaat in de betrokken functie werd benoemd, alsmede vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij stelt te hebben geleden.
   Ter ondersteuning van haar beroep beroept zij zich op schending van het belang van de dienst, schending van de algemene beginselen van onpartijdigheid, objectiviteit, gelijke behandeling, transparantie en motivering, alsmede misbruik van bevoegdheid. Verzoekster merkt op dat de keuze voor degene die in de betrokken functie is benoemd buiten elke wettelijke procedure om tot stand is gekomen en door geen enkel onderzoek ter vergelijking van de geschiktheid van die kandidaat met die van verzoekster is voorafgegaan. In dit verband voert verzoekster ook een kennelijke beoordelingsfout en schending van de verplichting tot zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur aan. Verzoekster voert ook schending aan van het algemene beginsel van gelijke behandeling onder verwijzing naar het feit dat alle hulp- en tijdelijke functionarissen van het OIB waarvan de contracten op 1 mei 2004 afliepen, na deze datum werkzaam bij het OIB zijn gebleven, met uitzondering van verzoekster.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 25 mei 1998 in zaak C-80/97: Société des caves et des producteurs réunis de Roquefort e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp hebben - Verwijzing door Gerecht naar het Hof - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Terugverwijzing naar het Gerecht)

text:
C 278/8               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       5.9.98
2. Reisbüro Binder GmbH zal haar eigen kosten dragen.                            BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 25 mei 1998
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                   in zaak C-80/97: SocieÂteÂ des caves et des producteurs
                                                                   reÂunis de Roquefort e.a. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
                                                                   (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken
                                                                   die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp
                                                                   hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
              BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                   Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
                                                                                naar het Gerecht)
                        (Eerste Kamer)
                                                                                (98/C 278/14)
                       van 7 mei 1998
in zaak C-239/97, Ierland tegen Commissie van de Euro-
                   pese Gemeenschappen (1)                                                 (Procestaal: Frans)
(Ontvankelijkheid Ð Beroepstermijn Ð Toeval Ð Over-
                            macht)
                         (98/C 278/13)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                     (Procestaal: Engels)
                                                                   In zaak C-80/97, SocieÂteÂ des caves et des producteurs reÂu-
                                                                   nis de Roquefort, gevestigd te Roquefort-sur-Soulzon
                                                                   (Frankrijk), SocieÂteÂ fromageÁre corse SNC, gevestigd te Bas-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     tia (Frankrijk), SocieÂteÂ pour la valorisation du lait de bre-
               de Jurisprudentie van het Hof)                      bis du grand sud-ouest (Valbreso), gevestigd te La Canour-
                                                                   gue (Frankrijk), La compagnie des fromages SAS, geves-
                                                                   tigd te Vire (Frankrijk), Le fromager du Causse SARL,
                                                                   gevestigd te Roquefort-sur-Soulzon (Frankrijk), Alliance
In zaak C-239/97, Ierland (gemachtigde: M. A. Buckley,             agro-alimentaire SSC (3A), gevestigd te Toulouse (Frank-
bijgestaan door P. Gallagher, SC, en N. Hyland) tegen              rijk), ConfeÂdeÂration geÂneÂrale des producteurs de lait de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                  brebis et des industriels de Roquefort, gevestigd te Millau
tigde: P. Oliver) betreffende een beroep, strekkende tot nie-      (Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Ancel, advocaat te
tigverklaring van besluit C(97) 693 van de Commissie van           Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij P.
16 april 1997 betreffende de vermindering van de bijstand          Schiltz, advocaat aldaar, rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen
van het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
(hierna: ¹EFROº) aan het operationeel programma 1989-              den: J. L. Iglesias Buhigues en G. Berscheid), ondersteund
1993 voor toerisme in Ierland, in het kader van het com-           door Koinopraktiki Tyrokomikon Monadon Ioanninon
munautaire bestek voor de structurelebijstandsverlening            Pindos AEBE, gevestigd te Ioannina (Griekeland), verte-
van de Gemeenschap in Ierland uit hoofde van                       genwoordigd door N. Korojiannakis, advocaat te Athene,
doelstelling 1 voor de periode 1989-1993, en tot wijziging         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Brown Hol-
van besluit C(89) 2258/7 van 21 december 1989, zoals               dig SA, route d'Esch 310, betreffende nietigverklaring van
laatstelijk gewijzigd bij besluit C(93) 3769 van 17 decem-         Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie van
ber 1993, heeft het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als           12 juni 1996 betreffende de registratie van de geografische
volgt: M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward en             aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van
L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mi-         de procedure van artikel 17 van Verordening (EEG)
scho; griffier: R. Grass, op 7 mei 1998 een beschikking            nr. 2081/92 van de Raad (PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1),
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                        voorzover zij betrekking heeft op de registratie van ¹Fetaº
                                                                   als beschermde oorsprongsbenaming, heeft het Hof,
                                                                   samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                   C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen
                                                                   (rapporteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moi-
                                                                   tinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.
                                                                   Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en
2. Ierland wordt in de kosten verwezen.                            K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
                                                                   gola; griffier: R. Grass, op 25 mei 1998 een beschikking
                                                                   gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                   1. Zaak C-80/97 wordt terugverwezen naar het Gerecht.
 ---pagebreak--- 5.9.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/9
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.             nakis, advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij Brown Holding SA, route d'Esch 310,
(1) PB C 108 van 5.4.1997.                                        betreffende nietigverklaring van Verordening (EG)
                                                                  nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni 1996 betref-
                                                                  fende de registratie van de geografische aanduidingen en
                                                                  oorsprongsbenamingen in het kader van de procedure van
                                                                  artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de
                                                                  Raad (PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1), voorzover zij
                                                                  betrekking heeft op de registratie van ¹Fetaº als
               BESCHIKKING VAN HET HOF                            beschermde oorsprongsbenaming, heeft het Hof, samenge-
                                                                  steld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gul-
                       van 25 mei 1998                            mann, H. Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen (rap-
in zaak C-81/97, MD Foods Amba en Danske Mejeriers                porteur), kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho
Fñllesorganisation tegen Commissie van de Europese                de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O.
                     Gemeenschappen (1)                           Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann, L. Sevón en
                                                                  K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
(Bij het Hof van het Gerecht aanhangig gemaakte zaken             gola; griffier: R. Grass, op 25 mei 1998 een beschikking
die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp          gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
                       naar het Gerecht                           1. Zaak C-81/97 wordt terugverwezen naar het Gerecht.
                        (98/C 278/15)
                                                                  2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                     (Procestaal: Deens)
                                                                  (1) PB C 131 van 26.4.1997.
In zaak C-81/97, MD Foods Amba, gevestigd te Viby
(Denemarken), en Danske Mejeriers Fñllesorganisation,
gevestigd te rhus (Denemarken), als mandatarissen van:
1. KlùverMñlk Amba, gevestigd te Fredericia (Denemar-
     ken),                                                                      BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                van 25 mei 1998
2. Lùgismose Produktion A/S, gevestigd te Hårby (Dene-
     marken),                                                     in zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
                                                                  KG e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
3. Mejeriselskabet Vesthimmerland, gevestigd te Farsù             (Bij het Hof en het Gerecht aanhangig gemaakte zaken
     (Denemarken),                                                die nietigverklaring van dezelfde handeling tot voorwerp
                                                                  hebben Ð Verwijzing door Gerecht naar het Hof Ð
4. Nordex Food A/S, gevestigd te Dronninglund (Dene-              Exceptie van niet-ontvankelijkheid Ð Terugverwijzing
     marken),                                                                           naar het Gerecht)
                                                                                (98/C 278/16)
5. Sinai Landmejeri, in de persoon van G. Larsen, geves-
     tigd te Broby (Denemarken),
                                                                                (Procestaal: Duits)
6. Sñdager Andelsmejeri, gevestigd te Hobro (Denemar-
     ken),                                                        In zaak C-82/97, Bergpracht Milchwerk GmbH & Co.
                                                                  KG, gevestigd te Tettnang (Duitsland), Hochland Reich,
                                                                  Summer & Co. KG, gevestigd te Heimenkirch (Duitsland),
vertegenwoordigd door G. Lett, advocaat te Kopenhagen,            Milchwerk Crailsheim eG, gevestigd te Crailsheim (Duits-
en N. Scandamis, advocaat te Athene, domicilie gekozen            land), Milchwerk Geislingen eG, gevestigd te Geislingen/
hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Assa, advo-              Steige (Duitsland), Wendelstein Käsewerk Molkerei Zie-
caat aldaar, rue Jean-Pierre Brasseur 1, tegen Commissie          genhain GmbH & Co. KG, gevestigd te Bad Aibling
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L.               (Duitsland), Zentral-Molkerei Aurich GmbH, gevestigd te
Iglesias Buhigues en H. Stùvlbñk), ondersteund door Hel-          Aurich (Duitsland), vertegenwoordigd door J. Salzwedel
leense Republiek (gemachtigden: I. Chalkias en I. Galani-         en M. Loschelder, advocaten te Keulen, domicilie gekozen
Maragkoudaki), Raad van de Europese Unie (gemachtig-              hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advo-
den: O. Petersen en J.-P. Hix) en Koinopraktiki Tyrokomi-         caat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de Euro-
kon Monadon Ioanninon Pindos AEBE, gevestigd te Ioan-             pese Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhi-
nina (Griekenland), vertegenwoordigd door N. Korojian-            gues en U. Wölker), ondersteund door Helleense Repu-


title: Doorhaling van zaak C-171/97

text:
C 72/14               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  7.3.98
Middelen en voornaamste argumenten                                 verstreken zonder dat Ierland de voor het volgen van de in
                                                                   de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn nood-
                                                                   zakelijke maatregelen had getroffen.
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat een richt-
lijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat
                                                                   (1) PB L 157 van 24.6.1994, blz. 33.
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht de lid-      (2) PB L 43 van 20.2.1979, blz. 20.
staten, de in de richtlijn gestelde termijn voor nakoming in
acht te nemen. In casu is die termijn op 1 juli 1995 ver-
streken zonder dat Ierland de voor het volgen van de in de
conclusies van de Commissie genoemde richtlijn noodzake-
lijke maatregelen had getroffen.
(1) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 3.                                             Doorhaling van zaak C-276/96 (1)
                                                                                (98/C 72/28)
                                                                   De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Beroep, op 29 januari 1998 ingesteld door Commissie van            van 10 november 1997 de doorhaling in het register gelast
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                  van zaak C-276/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                        (Zaak C-26/98)                             schappen tegen Portugese Republiek.
                          (98/C 72/27)
                                                                   (1) PB C 294 van 5.10.1996.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 29 januari 1998 beroep ingesteld tegen Ierland door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door H. C. Stùlvbñk, lid van haar juridische
dienst, en M. Shotter, in het kader van de uitwisseling van
                                                                                Doorhaling van zaak C-170/97 (1)
ambtenaren bij de Commissie gedetacheerd nationaal amb-
tenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te                                    (98/C 72/29)
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-170/
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Ð vast te stellen dat Ierland, door geen mededeling te             Portugese Republiek.
     doen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
     gen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 94/26/       (1) PB C 199 van 28.6.1997.
     EG (1) van 15 juni 1994 tot aanpassing aan de stand
     van de techniek van Richtlijn 79/196/EEG (2) van de
     Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetge-
     vingen van de lidstaten betreffende elektrisch materieel
     bestemd voor gebruik in ¹explosieve omgevingº, dat
     aan bepaalde beveiligingswijzen voldoet, of door niet
     de ter uitvoering daarvan noodzakelijke maatregelen
                                                                                Doorhaling van zaak C-171/97 (1)
     vast te stellen, niet aan de krachtens deze richtlijn op
     haar rustende verplichtingen heeft voldaan;                                           (98/C 72/30)
Ð Ierland in de kosten te verwijzen.                               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november
                                                                   1997 de doorhaling in het register gelast van zaak C-171/
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                   Portugese Republiek.
Artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat een richt-
lijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat       (1) PB C 199 van 28.6.1997.
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht de lid-
staten, de in de richtlijn gestelde termijn voor nakoming in
acht te nemen. In casu is die termijn op 31 maart 1995


title: Zaak T-196/02: Beroep, op 28 juni 2002 ingesteld door MTU Friedrichshafen GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
14.9.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 219/21
Beroep op 14 juni 2002 ingesteld door Laurent Piau tegen                Verzoeker voert in de tweede plaats aan, dat de beschikking
     de Commissie van de Europese Gemeenschappen                        wordt gekenmerkt door een motiveringsgebrek. Volgens hem
                                                                        heeft de Commissie de klacht niet onderzocht op basis van
                                                                        artikel 82 EG-Verdrag en heeft zij de afwijzing ervan niet
                         (Zaak T-193/02)                                gemotiveerd. De FIFA zou een machtspositie op de voetbal-
                                                                        markt innemen en misbruik maken van haar positie op de
                                                                        aanverwante markt voor transfers van spelers.
                         (2002/C 219/51)
                                                                        Verzoeker stelt verder dat sprake is van een beoordelingsfout,
                         (Procestaal: Frans)                            omdat de regelgeving van de FIFA zijns inziens niet strookt
                                                                        met artikel 81 EG-Verdrag en zij niet in aanmerking kan
                                                                        komen voor een vrijstelling op basis van het derde lid van deze
                                                                        bepaling.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 juni 2002 beroep ingesteld tegen de                   Verzoeker stelt tenslotte, dat de Commissie artikel 49 EG-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Laurent                   Verdrag heeft geschonden. Zij zou namelijk niet bevoegd zijn
Piau, woonachtig te Nantes (Frankrijk), vertegenwoordigd door           op impliciete wijze regelgevende bevoegdheid toe te kennen,
Marguerite Fauconnet, advocaat.                                         inhoudend dat de FIFA diploma’s mag afgeven.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie van 15 april 2002
      nietig te verklaren;
—     de Commissie in de kosten te veroordelen.                         Beroep, op 28 juni 2002 ingesteld door MTU Friedrichs-
                                                                        hafen GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                                                                                (Zaak T-196/02)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2002/C 219/52)
Op 23 maart 1998 heeft verzoeker een klacht ingediend bij de
Commissie, stellende dat de door de FIFA toegepaste regels op
                                                                                (Procestaal: Duits)
voetbalmakelaars in strijd waren met het gemeenschapsrecht.
Deze klacht is geregistreerd door de Commissie, die een
grondig onderzoek heeft ingesteld. Aangezien hij niets meer
omtrent zijn dossier vernam, heeft verzoeker de Commissie
op 31 januari 2001 een aanmaningsbrief gezonden, waarna                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
hij op 31 mei 2001 een beroep wegens nalaten heeft ingesteld            schappen is op 28 juni 2002 beroep tegen Commissie van de
(zaak T-121/01, PB 2001, C 227, blz. 30). Op 3 augustus                 Europese Gemeenschappen ingesteld door MTU Friedrichs-
2001 heeft de Commissie de verzoekende partij een brief                 hafen GmbH, gevestigd te Friedrichshafen (Duitsland), verte-
gezonden, waarin zij haar voornemen kenbaar maakte om                   genwoordigd door F. Montag en T. Lübbig, advocaten.
de ingediende klacht af te wijzen. Nadat verzoeker zijn
opmerkingen hierover had kenbaar gemaakt, heeft de Commis-
sie zijn verzoek afgewezen op grond dat de meest restrictieve
bepalingen naar aanleiding van de gevolgde procedure zijn               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
ingetrokken. In de onderhavige procedure komt verzoeker
tegen laatstgenoemde beschikking op.                                    —     artikel 3, lid 2, van de beschikking van de Commissie van
                                                                              9 april 2002 betreffende staatssteun van Duitsland aan
                                                                              SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH nietig te
                                                                              verklaren voorzover Duitsland daarbij wordt verplicht
Tot staving van zijn beroep beroept verzoeker zich allereerst
op een kennelijk onjuiste beoordeling feitelijk en rechtens.                  een bedrag van 2,71 miljoen euro (5,30 miljoen DEM)
Volgens hem is de stelling van de Commissie dat de meest                      terug te vorderen van MTU Motoren- und Turbinen-
                                                                              Union Friedrichshafen GmbH;
restrictieve bepalingen van het FIFA-reglement zijn ingetrok-
ken, onjuist. Voorts zijn ook de andere aspecten van de
regelgeving niet correct beoordeeld.                                    —     verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
 ---pagebreak--- C 219/22             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14.9.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                   Beroep, op 5 juli 2002 ingesteld tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen door B. Salvador Garcia
                                                                                (Zaak T-205/02)
Met haar beroep komt verzoekster op tegen artikel 3, lid 2,
van de bestreden beschikking, waarbij de Commissie de
Bondsrepubliek Duitsland verplicht een bedrag van 2,71 mil-                                  (2002/C 219/53)
joen euro van haar terug te vorderen. Zij stelt dat de aan
artikel 3, lid 2, van de bestreden beschikking ten grondslag
liggende vaststellingen van de Commissie in verschillende                                   (Procestaal: Spaans)
opzichten zowel inhoudelijk als formeel gebreken vertonen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster voert aan dat het door de Commissie jegens haar          schappen is op 4 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
geformuleerde verwijt van steunverlening alleen berust op de         van de Europese Gemeenschappen door B. Salvador Garcia
bewering dat verzoekster op basis van een wederkerige licentie-      woonachtig te Brussel, vertegenwoordigd door R. Garcia
 en samenwerkingsovereenkomst uit 1997 bepaalde knowhow              Gallardo Gil-Fournier en J. Guillem Carrau.
heeft gekocht van SKL Motoren- und Systembautechnik GmbH
(„SKL-M”) tegen een „prijs” van 6,71 miljoen euro ofschoon de
ontwikkeling van die knowhow SKL-M in feite veel meer heeft          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
gekost. Verzoekster heeft evenwel alleen het recht op gebruik
van de knowhow verworven en de door haar aan SKL-M
betaalde vergoeding bedroeg veel meer dan de reële waarde            —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
van de knowhow. Er was dus geen sprake van een eenzijdige                 bevoegd gezag van 27 maart 2002 waarbij haar het recht
bevoordeling van verzoekster, zodat niet was voldaan aan de               op de ontheemdingstoelage en dus alle daarmee verband
voorwaarde voor toepassing van artikel 87, lid 1, EG.                     houdende toelagen werd geweigerd;
                                                                     —    verweerster te verwijzen in alle kosten.
Verder stelt verzoekster dat de Commissie niet aannemelijk
heeft gemaakt dat de houding van SKL-M bij het sluiten van de
licentie- en samenwerkingsovereenkomst of bij het akkoord            Middelen en voornaamste argumenten
tussen verzoekster en de curator van het faillissement van SKL-
M in 2000 aan de staat is toe te rekenen.
                                                                     Verzoekster komt op tegen de weigering van het tot aanstelling
                                                                     bevoegd gezag om haar de ontheemdingstoelage en dus alle
                                                                     daarmee verband houdende toelagen (artikel 4, bijlage VII bij
                                                                     het Statuut) toe te kennen.
Voorts heeft verzoekster geen eenzijdige begunstiging gekre-
gen die een concurrentievoordeel zou kunnen opleveren, een
voorwaarde om van steun te kunnen spreken. Bovendien heeft
de Commissie niet aangetoond dat er sprake is van een                Tot staving van haar argumenten stelt zij:
ongunstige beïnvloeding van de handel of van een daadwerke-
lijke of potentiële vervalsing van de mededinging op de              —    kennelijke fout bij de beoordeling van de feiten, omdat in
markten waarop verzoekster actief is.                                     het betwiste besluit haar werk voor een commissie van
                                                                          het Brussels Hoofdstedelijk Gewest niet als „diensten
                                                                          verricht voor een andere staat” en haar werk voor
                                                                          het Europees Parlement niet als „diensten voor een
                                                                          internationale organisatie” worden beschouwd.
Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie de ambtshalve
op haar rustende verplichting tot onpartijdig en onvolledig
onderzoek van de feiten niet is nagekomen door alleen                —    schending van de motiveringsplicht.
rekening te houden met de niet-onderbouwde verklaringen
van de curator.                                                      —    schending van het beginsel van gelijke behandeling,
                                                                          omdat het tot aanstelling bevoegd gezag in wezen gelijke
                                                                          persoonlijke omstandigheden ongelijk heeft behandeld.


title: Zaak T-47/09: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch/BHIM (diegesellschafter.de) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk diegesellschafter.de — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/28

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2010 — Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch/BHIM (diegesellschafter.de)
   (Zaak T-47/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk diegesellschafter.de - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 317/51
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch eV (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: V. Töbelmann en A. Piltz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 november 2008 (zaak R 1094/2008-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken diegesellschafter.de als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Behindertenhilfe — Aktion Mensch eV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 102 van 1.5.2009.


title: Gevoegde zaken C-278/07 tot en met C-280/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 januari 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Hamburg-Jonas/Josef Vosding Schlacht-, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co, Vion Trading GmbH, Ze Fu Fleischhandel GmbH (Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen — Artikel 3 — Terugvordering van uitvoerrestitutie — Bepaling van verjaringstermijn — Onregelmatigheden begaan vóór inwerkingtreding van verordening nr. 2988/95 — Verjaringsregel die deel uitmaakt van algemeen civiel recht van lidstaat)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 januari 2009 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Hamburg-Jonas/Josef Vosding Schlacht-, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co, Vion Trading GmbH, Ze Fu Fleischhandel GmbH
   (Gevoegde zaken C-278/07 tot en met C-280/07) (1)

   (Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Bescherming van financiële belangen van Europese Gemeenschappen - Artikel 3 - Terugvordering van uitvoerrestitutie - Bepaling van verjaringstermijn - Onregelmatigheden begaan vóór inwerkingtreding van verordening nr. 2988/95 - Verjaringsregel die deel uitmaakt van algemeen civiel recht van lidstaat)
   (2009/C 69/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Verwerende partijen: Josef Vosding Schlacht-, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co. (C-278/07), Vion Trading GmbH (C-279/07), Ze Fu Fleischhandel GmbH (C-280/07)
   Voorwerp
   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 3, lid 1, eerste alinea, eerste volzin, en artikel 3, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1) — Bepaling van de verjaringstermijn voor onregelmatigheden die vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 2988/95 zijn begaan en tot terugvordering van een uitvoerrestitutie leiden
   Dictum

               1)

               De in artikel 3, lid 1, eerste alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen bedoelde verjaringstermijn is van toepassing op administratieve maatregelen als de terugvordering van een door de exporteur wegens door hem begane onregelmatigheden ten onrechte ontvangen uitvoerrestitutie.

               2)

               In situaties als aan de orde in de hoofdgedingen, is de in artikel 3, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2988/95 bedoelde verjaringstermijn

                           —

                           van toepassing op vóór de inwerkingtreding van deze verordening begane onregelmatigheden, en

                           —

                           vangt hij aan vanaf de datum waarop de betrokken onregelmatigheid is begaan.

               3)

               De langere verjaringstermijnen die de lidstaten mogen blijven toepassen krachtens artikel 3, lid 3, van verordening nr. 2988/95, kunnen voortvloeien uit bepalingen van gemeen recht die dateren van vóór het tijdstip waarop deze verordening is vastgesteld.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-275/99: Verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg van 22 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Adidas en Directeur des services fiscaux du Bas-Rhin

text:
2.10.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 281/7
— Ontoereikende motivering, voorbijgaan aan het gezag van                Beroep, op 23 juli 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
     de handelingen: het Gerecht is voorbijgegaan aan het gezag          Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     van het schorsingsbesluit van 27 september 1995, waarin                                          schappen
     de tenlastelegging van het zonder machtiging in de open-
     baarheid brengen van gegevens en inlichtingen alleen op
     artikel 17 van het Statuut en niet op de artikelen 11 en 12                                  (Zaak C-276/99)
     van het Statuut wordt gebaseerd.
— Schending van de regels inzake de bewijslast en niet-                                            (1999/C 281/14)
     inachtneming van het loyaliteitsbeginsel: aangezien verzoe-
     ker had uitgelegd, dat hij onmogelijk kennis kon hebben
     van een tuchtrechtelijk besluit, zelfs al zou daarbij de            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     anonimiteit worden gewaarborgd van de ambtenaren                    op 23 juli 1999 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
     jegens wie tuchtmaatregelen zijn genomen, had de Com-               Europese Gemeenschappen door de Bondsrepubliek Duitsland,
     missie haar beleid ter zake van het zonder machtiging               vertegenwoordigd door W. D. Plessing, Ministerialrat, en C. D.
     openbaar maken van dienstwerkzaamheden door een                     Quassowski, Regierungsdirektor, beiden van het Bonds-
     ambtenaar in functie moeten toelichten.                             ministerie van Financiën, Bonn.
                                                                         Verzoekster vordert:
                                                                         1. de beschikking van de Commissie van 21 april 1999,
                                                                              gegeven in een procedure op grond van artikel 88 EGKS-
                                                                              Verdrag betreffende staatssteun van Duitsland aan Neue
                                                                              Maxhütte Stahlwerke GmbH — C (1999) 1123 def. —,
                                                                              nietig te verklaren;
Verzoek van het Tribunal administratif de Strasbourg van
22 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Adidas en Directeur des services fiscaux du Bas-                  2. verweerster in de kosten te verwijzen.
                               Rhin
                         (Zaak C-275/99)                                 Middelen en voornaamste argumenten
                         (1999/C 281/13)
                                                                         Verzoekster komt op tegen de vaststelling in de bestreden
                                                                         beschikking, dat zij de ingevolge het EGKS-Verdrag op haar
Het Tribunal administratif de Strasbourg heeft bij vonnis van            rustende verplichtingen ter zake van de terugvordering van
22 juli 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op          staatssteun (1) niet is nagekomen. Anders dan de Commissie is
23 juli 1999, in het geding tussen Adidas en Directeur des               verzoekster van mening, dat het instellen van een rechtsvorde-
services fiscaux du Bas-Rhin, het Hof van Justitie van de                ring voor aanvankelijk slechts 20 % van de betrokken vorderin-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële be-                 gen vanuit financieel oogpunt rationeel is, en dat dit niet kan
slissing over de navolgende vraag:                                       worden gelaakt, zolang voor de overige 80 % geen notarieel
                                                                         gewaarmerkte overeenkomst bestaat waarmee wordt gewaar-
                                                                         borgd, dat na een rechterlijke beslissing op de partiële vorde-
Is de bij de beschikking van de Raad van de Europese                     ring, de beschikking van de Commissie ook onmiddellijk ten
Gemeenschappen van 28 juli 1989, gepubliceerd in het Publi-              aanzien van de resterende vordering ten uitvoer wordt gelegd.
catieblad van de Europese Gemeenschappen van 16 augustus                 Voorts meent verzoekster, anders dan de Commissie, dat het
1989 (1), aan Frankrijk verleende machtiging tot het treffen             besluit van de Vrijstaat Beieren om geen rechtsmiddel in te
van maatregelen die, in afwijking van de Zesde richtlijn, de             stellen tegen de opschortingsbeslissing van het Landgericht
belasting over de toegevoegde waarde over uitgaven voor                  Amberg, niet in strijd is met artikel 86 EGKS-Verdrag; in
verblijf, spijzen en dranken, ontvangsten en ontspanning van             abstracto was het weliswaar mogelijk, een rechtsmiddel tegen
het recht op aftrek uitsluiten, onevenredig met het doel                 een opschortingsbeslissing in te stellen, doch in deze concrete
belastingfraude te voorkomen, als bedoeld in artikel 27 van de           situatie was dit geen doeltreffend middel en dus geen passende
Zesde richtlijn?                                                         maatregel in de zin van artikel 86 EGKS-Verdrag.
(1) Beschikking 89/487/EEG van de Raad van 28 juli 1989 waarbij          (1) Het betreft de steunmaatregelen die het voorwerp vormden van
    de Franse Republiek wordt gemachtigd een van artikel 17, lid 6,          de gevoegde zaken T-129/95, T-2/96 en T-97/96 (arrest van het
    tweede alinea, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de          Gerecht van 21 januari 1999) en van de zaken C-158/95 (PB
    harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-              C 208 van 12.08.95, blz. 4), C-399/95 (PB C 77 van 16.03.96,
    belasting afwijkende maatregel toe te passen (PB L 239, blz. 21).        blz. 5) en C-195/96 (PB C 247 van 24.08.96, blz. 5).


title: Zaak T-511/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 23 januari 2009 — Unity OSG FZE/Raad en EUPOL Afghanistan ( Kort geding — Overheidsopdrachten — Afwijzing van offerte — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Verlies van kans — Geen spoedeisendheid )

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/25

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 23 januari 2009 — Unity OSG FZE/Raad en EUPOL Afghanistan
   (Zaak T-511/08 R) (1)

   („Kort geding - Overheidsopdrachten - Afwijzing van offerte - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Verlies van kans - Geen spoedeisendheid’)
   (2009/C 82/45)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Unity OSG FZE (Sharjah, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: C. Bryant en J. McEwen, solicitors)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Marhic en A. Vitro, gemachtigden) en Politiemissie van de Europese Unie in Afghanistan (EUPOL Afghanistan) (Kaboel, Afghanistan)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van het besluit van EUPOL Afghanistan in het kader van de aanbestedingsprocedure, waarbij verzoeksters offerte is afgewezen en de opdracht voor het verrichten van bewakings- en beveiligingsdiensten in Afghanistan aan een andere inschrijver is gegund
   Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak T-253/12: Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Hammar Nordic Plugg/Commissie („Staatssteun — Verkoop en verhuur van grond en van een productie-eenheid — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast — Geen verkoop bij openbare inschrijving — Bepaling van de marktprijs — Criterium van de particuliere investeerder — Ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten”)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/15

         Arrest van het Gerecht van 28 oktober 2015 — Hammar Nordic Plugg/Commissie
   (Zaak T-253/12) (1)

   ((„Staatssteun - Verkoop en verhuur van grond en van een productie-eenheid - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de terugvordering ervan wordt gelast - Geen verkoop bij openbare inschrijving - Bepaling van de marktprijs - Criterium van de particuliere investeerder - Ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten”))
   (2015/C 429/19)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Hammar Nordic Plugg AB (Trollhättan, Zweden) (vertegenwoordigers: I. Otken Eriksson en U. Öberg, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan en P.-J. Loewenthal, gemachtigden, bijgestaan door L. Sandberg-Morch, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2012/293/EU van de Commissie van 8 februari 2012, betreffende de door Zweden toegekende steunmaatregel SA.28809 (C 29/10) (ex NN 42/10 en ex CP 194/09) ten gunste van Hammar Nordic Plugg AB (PB L 150, blz. 78)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hammar Nordic Plugg AB draagt haar eigen kosten, alsmede die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: Zaak C-396/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — A. M. van der Ham, A. H. van der Ham-Reijersen van Buuren/College van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Financiering door Elfpo — Steun voor plattelandsontwikkeling — Verlaging of annulering van betalingen bij niet-naleving van voorschriften inzake randvoorwaarden — Begrip „opzettelijke niet-naleving” )

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — A. M. van der Ham, A. H. van der Ham-Reijersen van Buuren/College van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland
   (Zaak C-396/12) (1)

   ((Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Financiering door Elfpo - Steun voor plattelandsontwikkeling - Verlaging of annulering van betalingen bij niet-naleving van voorschriften inzake randvoorwaarden - Begrip „opzettelijke niet-naleving”))
   2014/C 112/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: A. M. van der Ham, A. H. van der Ham-Reijersen van Buuren

      Verwerende partij: College van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Nederland — Uitlegging van artikel 51, lid 1, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 277, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 74/2009 van de Raad van 19 januari 2009 (PB L 30, blz. 100), van artikel 23 van verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006, houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 368, blz. 74), en van artikel 67, lid 1, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18) — Steun voor plattelandsontwikkeling — Verlaging of annulering van de betalingen in geval van niet-naleving van de normen — Begrip „opzettelijke niet-naleving”

      Dictum

               1)

               Het begrip „opzettelijke niet-naleving” in de zin van artikel 67, lid 1, van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, en artikel 23 van verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling, moet aldus worden uitgelegd dat daarvoor sprake moet zijn van een inbreuk op de voorschriften inzake randvoorwaarden die is gepleegd door een steunontvanger die een toestand van niet-overeenstemming met deze randvoorwaarden beoogt of die — zonder dat hij dit doel voor ogen heeft — de mogelijkheid dat die niet-naleving zich voordoet, aanvaardt. Het recht van de Unie staat niet in de weg aan een nationale bepaling, zoals die in het hoofdgeding, die een hoge bewijswaarde toekent aan het criterium van het bestaan van een langdurig bestendig beleid, voor zover de steunontvanger de mogelijkheid heeft om in voorkomend geval het bewijs te leveren dat zijn gedraging niet opzettelijk was.

               2)

               Artikel 67, lid 1, van verordening nr. 796/2004 en artikel 23 van verordening nr. 1975/2006 moeten aldus worden uitgelegd dat ingeval inbreuk op de vereiste randvoorwaarden is gemaakt door een derde die werkzaamheden in opdracht van een steunontvanger uitvoert, deze begunstigde aansprakelijk kan worden gesteld voor die inbreuk indien hij opzettelijk of nalatig heeft gehandeld door de keuze van de derde, het op hem uitgeoefende toezicht en de hem gegeven instructies, ongeacht het opzettelijke of nalatige karakter van de gedraging van voornoemde derde.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak C-683/15: Beschikking van de president van het Hof van 27 juni 2017 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/27

         Beschikking van de president van het Hof van 27 juni 2017 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-683/15) (1)

   (2017/C 300/32)
   Procestaal: Pools
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak T-320/10: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Fürstlich Castell’sches Domänenamt/BHIM — Castel Frères (CASTEL) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk CASTEL — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ontvankelijkheid — Niet voor kamer van beroep aangevoerde absolute weigeringsgrond — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/20

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Fürstlich Castell’sches Domänenamt/BHIM — Castel Frères (CASTEL)
   (Zaak T-320/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk CASTEL - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ontvankelijkheid - Niet voor kamer van beroep aangevoerde absolute weigeringsgrond - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 313/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell (Castell, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze, G. Würtenberger en T. Wittmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Geroulakos en G. Schneider, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Castel Frères SAS (Blanquefort, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2010 (zaak R 962/2009-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell en Castel Frères SAS

      Dictum

               1.

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 4 mei 2010 (zaak R 962/2009-2) wordt vernietigd.

               2.

               Het BHIM zal zijn eigen kosten alsmede die van Fürstlich Castell’sches Domänenamt Albrecht Fürst zu Castell-Castell dragen.

               3.

               Castel Frères SAS zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 260 van 25 september 2010