title: Zaak C-316/03: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen van 3 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bondsministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partĳ: de Vertreter des öffentlichen Interesses bĳ het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

text:
15.11.2003           NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 275/25
    IV. a)     Voorzover het begrip „risico voor de gezond-                          a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling
               heid” bedoeld in vraag II of III of in verband met                          van een algemeen besluit krachtens § 47 a
               andere desbetreffende bepalingen van gemeen-                                LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,
               schapsrecht, zoals de artikelen 28 en 30 EG,
               relevant is: Dient van het zogenoemde Upper-                          b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt
               Safe-Level te worden uitgegaan of kan daarvan
               worden afgeweken, bijvoorbeeld omdat de be-                     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
               trokken stoffen ook reeds met de voeding wor-                         beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan
               den ingenomen en/ofomdat mogelijk — althans                           met vragen over de kwalificatie van producten,
               bij langdurige inname — met verschillende                             natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-
               groepen consumenten en hun uiteenlopende                              sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor
               mate van gevoeligheid rekening moet worden                            voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale
               gehouden? Hoe dient het begrip „referentie-in-                        rechter gebonden aan eventuele door deze instantie
               names aan vitaminen en mineralen voor de be-                          verstrekte inlichtingen?
               volking” alsbedoeld in artikel 5 van de voedings-
               supplementenrichtlijn te worden gedefinieerd?
         b)    Is een, naar nationaal recht door de rechter
               slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-
               heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de
               — individuele — vaststelling van het Upper-
               Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de —              Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
               individuele — afwijkingen ervan in strijd met             Nordrhein-Westfalen van 3 juli 2003 om een prejudiciële
               het gemeenschapsrecht?                                    beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-
                                                                         bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-
    V.   a)    Is het voor het vrij verhandelen in Duitsland van         ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-
               een product dat ten minste in een andere lidstaat         ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter
               als levensmiddel mag worden verhandeld, van               des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
               betekenis wanneer in Duitsland „geen voedings-                      gericht für das Land Nordrhein-Westfalen
               behoefte” voor het product bestaat?
                                                                                (Zaak C-316/03)
         b)    Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-
               lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar
               nationaal recht in dit opzicht beschikt, die door                                    (2003/C 275/42)
               de rechter slechts beperkt is te toetsen in over-
               eenstemming met het gemeenschapsrecht?
                                                                         Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
    VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking
                                                                         heeft bij beschikking van 3 juli 2003, ingekomen ter griffie
         tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-
                                                                         van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen
         woordt en er in het onderhavige geval geen onvere-
                                                                         Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
         nigbaarheid met de eisen van gezondheids-
                                                                         door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,
         bescherming is: hoe kan het recht op een vergunning
                                                                         Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de
         voor het in de handel brengen van het product gel-
                                                                         Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
         dend worden gemaakt? Kan het aangevraagde al-
                                                                         gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie
         gemeen besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder
                                                                         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
         schending van het gemeenschapsrecht worden ge-
                                                                         le beslissing over de navolgende vragen:
         weigerd, omdat het product volgens de Duitse kwali-
         ficatie een geneesmiddel is, terwijl het in de lidstaat
         van productie als levensmiddel verhandelbaar is? Is             A.    1.    Is het litigieuze product
         het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht,
         met name met de artikelen 28 en 30 EG, om artikel                           „OPC 85”
         § 47 a LMBG niet naar analogie op dergelijke genees-
         middelen toe te passen? Indien deze vraag ontken-                           een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een
         nend wordt beantwoord: kan de Bondsrepubliek                                voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt
         Duitsland zich zonder schending van het gemeen-                             deze kwalificatie voor alle lidstaten?
         schapsrecht onttrekken aan een bevel van de Duitse
         rechter tot vaststelling van een algemeen besluit                     2.    Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product
         krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) met het argu-                         een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in
         ment, dat zij of de voor levensmiddelen bevoegde                            de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwijzen-
         autoriteit, echter niet de voor geneesmiddelen be-                          de rechter zich met problemen geconfronteerd als
         voegde autoriteit, tegenwerpt dat, aangezien het vol-                       die bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de
         gens de Duitse kwalificatie een geneesmiddel betreft,                       verwijzende rechter verwijst naar die vragen en de
         een algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar                            toelichting erop en verzoekt om beantwoording
         analogie) niet mogelijk is omdat                                            daarvan.
 ---pagebreak--- C 275/26             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
B.  Voor het geval dat over de onder A gestelde vragen —                        verhandelbaar product door afgifte van een vergun-
    zoals tot op heden — niet door het Hof maar door de                         ning voor het in de handel brengen mogelijk moet
    nationale rechter dient te worden beslist, zijn volgens de                  zijn, wanneer het in de invoerende lidstaat als genees-
    verwijzende rechter de antwoorden op de volgende                            middel wordt beschouwd, doch verlening van een
    vragen bepalend:                                                            handelsvergunning verenigbaar is met de eisen van
                                                                                gezondheidsbescherming, ook voor het onderhavige
    I.   a)   Vindt de kwalificatie van het litigieuze product                  product en blijft het Hof, het latere gemeenschaps-
              plaats overeenkomstig artikel 2, eerste en twee-                  recht in aanmerking genomen bij zijn standpunt?
              de alinea, juncto derde alinea, sub d, van veror-
              dening (EG) nr. 178/2002 van het Europees
              Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot                 IV. a)     Voorzover het begrip „risico voor de gezond-
              vaststelling van de algemene beginselen en voor-                        heid” bedoeld in vraag II of III of in verband met
              schriften van de levensmiddelenwetgeving, tot                           andere desbetreffende bepalingen van gemeen-
              oprichting van een Europese Autoriteit voor                             schapsrecht, zoals de artikelen 28 en 30 EG,
              voedselveiligheid en tot vaststelling van proce-                        relevant is: Dient van het zogenoemde Upper-
              dures voor voedselveiligheidsaangelegenheden                            Safe-Level te worden uitgegaan of kan daarvan
              (PB L 31, blz. 1; hierna: „basisverordening”) dan                       worden afgeweken, bijvoorbeeld omdat de be-
              wel — na afloop van de omzettingstermijn op                             trokken stoffen ook reeds met de voeding wor-
              31 juli 2003 — overeenkomstig richtlijn 2002/                           den ingenomen en/ofomdat mogelijk— althans
              46/EG van het Europees Parlement en de Raad                             bij langdurige inname — met verschillende
              van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge                              groepen consumenten en hun uiteenlopende
              aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                             mate van gevoeligheid rekening moet worden
              inzake voedingssupplementen (PB L 183,                                  gehouden? Hoe dient het begrip „referentie-in-
              blz. 51; hierna: „voedingssupplementenricht-                            names aan vitaminen en mineralen voor de be-
              lijn”), en in voorkomend geval krachtens welke                          volking” als bedoeld in artikel 5 van de voedings-
              onderdelen van de richtlijn?                                            supplementenrichtlijn te worden gedefinieerd?
         b)   Indien artikel 2, eerste en tweede alinea, juncto
              derde alinea, sub d, van de basisverordening                      b)    Is een, naar nationaal recht door de rechter
              toepasselijk is, doet zich de volgende vraag voor:                      slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-
              is het juist dat het dominerende (objectieve) ge-                       heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de
              bruiksdoel van het product niet meer beslissend                         — individuele — vaststelling van het Upper-
              is, maar dat integendeel een product dat zowel                          Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de —
              aan de voorwaarden voor een levensmiddel als                            individuele — afwijkingen ervan in strijd met
              aan die voor een geneesmiddel voldoet, juridisch                        het gemeenschapsrecht?
              altijd — uitsluitend — een geneesmiddel is? In
              hoeverre is hierbij de soort en in hoeverre het              V.   a)    Is het voor het vrij verhandelen in Duitsland
              in het concrete geval betrokken product van                             van een product dat ten minste in een andere
              belang?                                                                 lidstaat als levensmiddel mag worden verhan-
                                                                                deld, van betekenis wanneer in Duitsland „geen
    II.  a)   Hoe dient het voor dekwalificatie van producten                         voedingsbehoefte” voor het product bestaat?
              — onder andere krachtens artikel 2, eerste en
              tweede alinea, juncto derde alinea, sub d, van de
              basisverordening wezenlijke begrip „farmaco-                      b)    Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-
              logische werking” gemeenschapsrechtelijk te                             lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar
              worden gedefinieerd? Maakt met name de nood-                            nationaal recht in dit opzicht beschikt, die door
              zaak van een risico voor de gezondheid deel uit                         de rechter slechts beperkt is te toetsen in
              van de definitie?                                                       overeenstemming met het gemeenschapsrecht?
         b)   Nadat bij richtlijn 2001/83/EG van het Europees
              Parlement en de Raad van 6 november 2001                     VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking
              tot vaststelling van een communautair wetboek                     tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-
              betreffende geneesmiddelen voor menselijk ge-                     woordt en er in het onderhavige geval geen onver-
              bruik (PB L 311, blz. 67; hierna: „Wetboek”) in                   enigbaarheid met de eisen van gezondheids-
              artikel 1, sub 2, tweede volzin (met betrekking                   bescherming is: hoe kan het recht op een vergunning
              tot geneesmiddelen met geneeskundige wer-                         voor het in de handel brengen van het product
              king) het nieuwe begrip „fysiologische functies”                  geldend worden gemaakt? Kan het aangevraagde
              is ingevoerd, doet zich de vraag voor naar de                     algemeen besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder
              betekenis van dit begrip en hoe het zich ver-                     schending van het gemeenschapsrecht worden ge-
              houdt tot het begrip „farmacologische werking”.                   weigerd, omdat het product volgens de Duitse
                                                                                kwalificatie een geneesmiddel is, terwijl het in de
    III. Geldt het door het Hof in het arrest van 30 november                   lidstaat van productie als levensmiddel verhandel-
         1983, Van Bennekom (C-227/82, Jurispr. blz. 3883)                      baar is? Is het in overeenstemming met het gemeen-
         in punt 39 bij de algemene beoordeling van vitami-                     schapsrecht, met name met de artikelen 28 en 30
         nepreparaten uitgesproken oordeel dat de invoer                        EG, om artikel § 47 a LMBG niet naar analogie op
         van een in de lidstaat van productie als levensmiddel                  dergelijke geneesmiddelen toe te passen? Indien
 ---pagebreak--- 15.11.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 275/27
            deze vraag ontkennend wordt beantwoord: kan de                   2.   Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product
            Bondsrepubliek Duitsland zich zonder schending                        een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in
            van het gemeenschapsrecht onttrekken aan een                          de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwijzen-
            bevel van de Duitse rechter tot vaststelling van een                  de rechter zich met problemen geconfronteerd als
            algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar                          die bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de
            analogie) met het argument, dat zij of de voor                        verwijzende rechter verwijst naar die vragen en de
            levensmiddelen bevoegde autoriteit, echter niet de                    toelichting erop en verzoekt om beantwoording
            voor geneesmiddelen bevoegde autoriteit, tegen-                       daarvan.
            werpt dat, aangezien het volgens de Duitse kwalifica-
            tie een geneesmiddel betreft, een algemeen besluit           B.  Voor het geval dat over de onder A gestelde vragen —
            krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) niet mogelijk              zoals tot op heden — niet door het Hof maar door de
            is omdat                                                         nationale rechter dient te worden beslist, zijn volgens de
                                                                             verwijzende rechter de antwoorden op de volgende
            a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling                vragen bepalend:
                  van een algemeen besluit krachtens § 47 a
                  LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,                  I.   a)    Vindt de kwalificatie van het litigieuze product
                                                                                plaats overeenkomstig artikel 2, eerste en twee-
            b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt                              de alinea, juncto derde alinea, sub d, van veror-
                                                                                dening (EG) nr. 178/2002 van het Europees
     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
            beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan                              Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot
            met vragen over de kwalificatie van producten,                              vaststelling van de algemene beginselen en voor-
                                                                                schriften van de levensmiddelenwetgeving, tot
            natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-
            sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor                          oprichting van een Europese Autoriteit voor
            voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale                            voedselveiligheid en tot vaststelling van proce-
            rechter gebonden aan eventuele door deze instantie                          dures voor voedselveiligheidsaangelegenheden
                                                                                (PB L 31, blz. 1; hierna: „basisverordening”) dan
            verstrekte inlichtingen?
                                                                                wel — na afloop van de omzettingstermijn op
                                                                                31 juli 2003 — overeenkomstig richtlijn 2002/
                                                                                46/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                                                                van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge
                                                                                aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                inzake voedingssupplementen (PB L 183,
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land                                     blz. 51; hierna: „voedingssupplementenricht-
Nordrhein-Westfalen van 7 juli 2003 om een prejudiciële                                 lijn”), en in voorkomend geval krachtens welke
beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-                              onderdelen van de richtlijn?
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-
ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-                               b)    Indien artikel 2, eerste en tweede alinea, juncto
ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter                                 derde alinea, sub d, van de basisverordening
des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-                                    toepasselijk is, doet zich de volgende vraag
          gericht für das Land Nordrhein-Westfalen                                      voor: is het juist dat het dominerende (objectie-
                                                                                ve) gebruiksdoel van het product niet meer
                          (Zaak C-317/03)                                               beslissend is, maar dat integendeel een product
                                                                                dat zowel aan de voorwaarden voor een levens-
                           (2003/C 275/43)                                              middel als aan die voor een geneesmiddel
                                                                                voldoet, juridisch altijd — uitsluitend — een
                                                                                geneesmiddel is? In hoeverre is hierbij de
                                                                                soort en in hoeverre het in het concrete geval
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
                                                                                betrokken product van belang?
heeft bij beschikking van 7 juli 2003, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen
Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd                   II.  a)    Hoe dient het voor de kwalificatie van produc-
door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,                                    ten — onder andere krachtens artikel 2, eerste
Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de                                en tweede alinea, juncto derde alinea, sub d,
Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-                          van de basisverordening wezenlijke begrip „far-
gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie                          macologische werking” gemeenschapsrechte-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                              lijk te worden gedefinieerd? Maakt met name
le beslissing over de navolgende vragen:                                                de noodzaak van een risico voor de gezondheid
                                                                                deel uit van de definitie?
A.   1.     Is het litigieuze product
                                                                                b)    Nadat bij richtlijn 2001/83/EG van het Europees
            „Acide Free C-1000”                                                         Parlement en de Raad van 6 november 2001
                                                                                tot vaststelling van een communautair wetboek
            een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een                               betreffende geneesmiddelen voor menselijk ge-
            voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt                              bruik (PB L 311, blz. 67; hierna: „Wetboek”) in
            deze kwalificatie voor alle lidstaten?                                      artikel 1, sub 2, tweede volzin (met betrekking


title: Zaak T-570/11: Beroep ingesteld op 7 november 2011 — Oetker Nahrungsmittel/BHIM (La qualité est la meilleure des recettes)

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/19

         Beroep ingesteld op 7 november 2011 — Oetker Nahrungsmittel/BHIM (La qualité est la meilleure des recettes)
   (Zaak T-570/11)
   2012/C 13/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Dr. August Oetker Nahrungsmittel KG (Bielefeld, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Graf von Stosch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de grote kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 juli 2011 in zaak R 1798/2010-G vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „La qualité est la meilleure des recettes” voor waren van de klassen 16, 29, 30 en 32

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen heeft


title: Zaak T-126/07: Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico)

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/33

         Beroep ingesteld op 20 april 2007 — Allos Walter Lang/BHIM — Kokoriko (Coco Rico)
   (Zaak T-126/07)
   (2007/C 140/56)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Allos Walter Lang GmbH (Mariendrebber, Bondsrepubliek Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Heldt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: KOKORIKO, Ltda
   Conclusies

               —

               de behandeling van de zaak te schorsen tot de definitieve uitspraak over de bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt aanhangige vorderingen tot nietigverklaring in de procedures 2069 C en 2070 C;

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van 31 mei 2006 (zaak B 696684) en de beslissing van de tweede kamer van beroep van 16 februari 2007 (zaak R 1047/2006-2) te vernietigen en de zaak terug te wijzen naar de kamer van beroep voor een nieuwe beslissing;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Coco Rico” voor waren van klasse 30 (aanvraagnr. 2 949 899)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: KOKORIKO, Ltda.

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „KOKORIKO” (gemeenschapsmerk nr. 101 386) voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 42 en beeldmerk „KOKORIKO” (gemeenschapsmerk nr. 101 626) voor waren en diensten van de klassen 29, 30 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: de kamer van beroep heeft bij haar beslissing geen rekening gehouden met de door verzoekster ingestelde vordering tot nietigverklaring van de oppositiemerken. Volgens verzoekster valt de weigeringsgrond van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) weg bij nietigverklaring van de oppositiemerken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-819/14: Beroep ingesteld op 16 december 2014 — Mezhdunaroden tsentar za izsledvane na maltsinstvata i kulturnite vzaimodeystvia/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/31

         Beroep ingesteld op 16 december 2014 — Mezhdunaroden tsentar za izsledvane na maltsinstvata i kulturnite vzaimodeystvia/Commissie
   (Zaak T-819/14)
   (2015/C 089/37)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Stichting „Mezhdunaroden tsentar za izsledvane na maltsinstvata i kulturnite vzaimodeystvia” (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: Hristo Hristev, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de rechtshandeling van de Europese Commissie die is vervat in het schrijven met referentienummer ARES (2014) 2848632-01/09/2014 van de Europese Commissie en de daaraan als bijlage gehechte debetnota nr. 3241409948;

               —

               vergoeding van de kosten die verzoekster in de loop van de procedure heeft moeten maken;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het beroep tot nietigverklaring wordt verworpen: verwijzing van verweerster in de door haar toedoen aan verzoekster opgekomen kosten die vexatoir zijn veroorzaakt, overeenkomstig artikel 87, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.
   Met haar eerste middel voert zij aan dat haar beroep ontvankelijk dient te worden verklaard, omdat de bestreden rechtshandeling dient te worden beschouwd als uitoefening van overheidsbevoegdheden ten aanzien van een derde, waardoor een juridisch belang ontstaat bij het aanvechten van de vaststelling van de door haar begane overtreding, die een voorwaarde is voor het nemen van de haar betreffende nadelige maatregelen.
   Met het tweede middel wordt betoogd dat de Europese Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden, omdat zij enerzijds de feiten niet volledig, objectief en consequent heeft onderzocht en geen rekening heeft gehouden met de juridische argumenten van de betrokkene, en anderzijds haar rechtshandeling niet heeft gemotiveerd.
   Het derde middel betreft schending van het rechtszekerheidsbeginsel, omdat het dispositief van de bestreden rechtshandeling ook ten aanzien van de aard ervan niet volkomen duidelijk is.
   Met het vierde middel wordt schending van het vertrouwensbeginsel gesteld, omdat de Commissie zowel over de uitvoering als over de financiële boekhouding van eerdere projecten geen opmerkingen had gemaakt en daardoor bij verzoekster het gewettigde vertrouwen was ontstaan dat haar boekhouding in overeenstemming was met de voorschriften en het niet nodig was voor lopende of toekomstige projecten aanpassingen aan te brengen; het vertrouwen ontstond bijgevolg door toedoen van de bevoegde instantie, namelijk de Europese Commissie.


title: Zaak C-609/10 P: Beschikking van het Hof van 14 april 2011 — Dieter C. Umbach/Europese Commissie (Hogere voorziening — Toegang tot documenten van instellingen — „TACIS-programma” — Overeenkomst gesloten door Commissie — Opzegging van overeenkomst — Geding tussen overeenkomst sluitende partijen — Verzoek om toegang tot documenten — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/9

         Beschikking van het Hof van 14 april 2011 — Dieter C. Umbach/Europese Commissie
   (Zaak C-609/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Toegang tot documenten van instellingen - „TACIS-programma” - Overeenkomst gesloten door Commissie - Opzegging van overeenkomst - Geding tussen overeenkomst sluitende partijen - Verzoek om toegang tot documenten - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 211/15
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Dieter C. Umbach (vertegenwoordiger: M. Stephani, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 oktober 2010, Umbach/Commissie (T-474/08), houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 2 september 2008 waarbij rekwirant de toegang is geweigerd tot bepaalde gegevens in documenten betreffende een overeenkomst tussen rekwirant en de Commissie die betrekking hebben op de medewerking aan de opstelling van een administratief wetboek voor de Russische Federatie in het kader van het Tacis-programma — Verzoek om toegang in verband met het geding tussen rekwirant en de Commissie ten gevolge van de opzegging van die overeenkomst — Schending van artikel 41, lid 2, sub b, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               D. C. Umbach wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak C-334/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 19 juni 2013 — Nordex Food A/S/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 19 juni 2013 — Nordex Food A/S/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-334/13)
   2013/C 260/41
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nordex Food A/S

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient bij de beslissing over de toekenning van restituties bij uitvoer te worden verondersteld dat er sprake is geweest van reguliere overlegging van een uitvoercertificaat zoals bepaald in artikel 4, lid 1, van verordening (EG) nr. 800/1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (1), indien het douanekantoor van uitvoer de aangifte ten uitvoer zonder overlegging van het certificaat heeft aanvaard, daarbij toestemming heeft verleend aan de exporteur om het certificaat binnen een bepaalde termijn alsnog over te leggen en deze hieraan heeft voldaan?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord: schrijft artikel 4, lid 1, van verordening (EG) nr. 800/1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten dwingend voor dat het uitvoercertificaat reeds bij de aangifte ten uitvoer wordt overgelegd, of is het voldoende wanneer de exporteur een (voorafgaand aan de uitvoer aan hem verstrekt) uitvoercertificaat pas in de betalingsprocedure overlegt?

               3)

               Kan de exporteur die in eerste instantie vervalste douanedocumenten voor de aankomst ter bestemming van de uitgevoerde goederen heeft overgelegd, nog na afloop van de in verordening (EG) nr. 800/1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten bepaalde termijnen geldige douanedocumenten overleggen teneinde zijn rechten te bewaren, wanneer de te late overlegging de afwikkeling van de betalingsprocedure niet heeft vertraagd of belemmerd omdat de restitutieaanvraag in eerste instantie is afgewezen op andere gronden dan het verzuim van overlegging van dergelijke bewijzen van aankomst in het land van bestemming, en deze bewijzen pas zijn overgelegd nadat de vervalsing van deze documenten was geconstateerd?

               4)

               Dient een sanctie zoals bedoeld in artikel 51 van verordening (EG) nr. 800/1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten ook dan te worden opgelegd, wanneer de gevraagde restitutie bij uitvoer weliswaar gelijk is aan de daadwerkelijk toe te kennen restitutie, maar de exporteur in de betalingsprocedure in eerste instantie documenten had overgelegd op grond waarvan hem geen restitutie bij uitvoer had kunnen worden toegekend?

      (1)  Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 102, blz. 11).


title: Verzoek van de Pretura Circondariale di Bassano del Grappa van 17 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Matteazzi en Caseificio Sociale S. Rocco Scarl (Zaak C-287/97)

text:
C 295/22                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27 . 9 . 97
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen                         Moeten de artikelen 9 en 2 van Verordening ( EEG )
schappen, vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid                  nr. 3950/92 (') van 28 december 1992 aldus worden uitge
van haar juridische dienst, als gemachtigde , domicilie                  legd dat als „ koper " die gehouden is de extra heffing te
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                   betalen, kan worden aangemerkt elke leverancier van
Centre Wagner, Kirchberg.                                                melk, ongeacht de aard van de rechtsbetrekking waarin de
                                                                         levering is verricht, en in het bijzonder, dat als zodanig
                                                                         kan worden aangemerkt de groepering van coöperatieve
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                        verenigingen met betrekking tot de melk die door de leden
                                                                         van de coöperatie daarin is ingebracht en niet daaraan is
                                                                         verkocht ?
— te verklaren dat de Portugese Republiek, door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te               (') PB L 405 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
       stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
       lijn 94/63/EG (') van het Europees Parlement en de
       Raad van 20 december 1994 betreffende de beheersing
       van de uitstoot van vluchtige organische stoffen ( VOS )
       als gevolg van de opslag van benzine en de distributie
      van benzine vanaf terminals naar benzinestations , niet
       heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
       krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver              Verzoek van de Pretura Circondariale di Bassano del
       drag en artikel 10, lid 1 , van Richtlijn 94/63/EG ;              Grappa van 17 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in
                                                                         het geding tussen Consorzio Caseifici Altopiano di Asagio
                                                                                en Regione Veneto
— subsidiair, te verklaren dat de Portugese Republiek,
       door de Commissie niet onverwijld van die maatrege                                        ( Zaak C-288/97)
       len in kennis te stellen, de krachtens voornoemde
                                                                                ( 97/C 295/37 )
       bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is
       nagekomen;
                                                                         De Pretura Circondariale di Bassano del Grappa heeft bij
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                      beschikking van 17 juli 1997, ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 29 juli 1997, in het geding tussen
                                                                         Consorzio Caseifici Altopiano di Asagio en Regione
Middelen en voornaamste argumenten                                       Veneto, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                         navolgende vragen :
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die in zaak C-282/97 ( 2 ); de termijn voor omzetting van de
richtlijn verstreek op 31 december 1995 .
                                                                         1 . Moeten de artikelen 9 en 2 van Verordening ( EEG )
                                                                               nr. 3950/92 (') van 28 december 1992 aldus worden
(') PB L 365 van 31 . 12 . 1994 , blz . 24 .                                   uitgelegd dat als „ koper " die gehouden is de extra hef
( 2 ) Zie bladzijde 20 van dit Publicatieblad .                                fing te betalen , kan worden aangemerkt elke leveran
                                                                               cier van melk , ongeacht de aard van de rechtsbetrek
                                                                               king waarin de levering is verricht, en in het bijzonder,
                                                                               dat als zodanig kan worden aangemerkt de groepering
                                                                               van coöperatieve verenigingen met betrekking tot de
                                                                               melk die door de leden van die coöperatie daarin is
                                                                               ingebracht en niet daaraan is verkocht ?
Verzoek van de Pretura Circondariale di Bassano del
Grappa van 17 juli 1997 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen C. Matteazzi en Caseificio Sociale                  2 . Moet artikel 2 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 3950/
                            S. Rocco Scarl
                                                                               92 aldus worden uitgelegd, dat de inhouding van het
                          ( Zaak C-287/97 )                                    als extra heffing verschuldigde bedrag op het aan de
                                                                               producenten betaalde bedrag voor de koper een echte
                             ( 97/C 295/36 )                                   en eigen verplichting vormt, of gaat het daarin enkel
                                                                               om een bevoegdheid in het belang van de koper waar
                                                                               van de niet-uitoefening niet kan worden gestraft ?
De Pretura Circondariale di Bassano del Grappa heeft bij
beschikking van 17 juli 1997, ingekomen ter griffie van                   (') PB L 405 van 31 . 12 . 1992 , blz . 1 .
het Hof van Justitie op 29 juli 1997, in het geding tussen
C. Matteazzi en Caseificio Sociale S. Rocco Scarl , het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak T-314/07 R: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 oktober 2007 — Simsalagrimm Filmproduktion/Commissie en EACEA

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 oktober 2007 — Simsalagrimm Filmproduktion/Commissie en EACEA
   (Zaak T-314/07 R)
   (2007/C 315/85)

      Procestaal: Duits

   De president van het Gerecht heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-97/16: Arrest van het Gerecht van 4 mei 2017 — Kasztantowicz/EUIPO — Gbb Group (GEOTEK) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk GEOTEK — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 40, lid 5, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Bewijs van het normale gebruik van het merk — Tardiviteit — Regel 61, leden 2 en 3, en regel 65, lid 1, van verordening nr. 2868/95 — Kennisgeving van de toegekende termijn aan de houder per fax — Geen omstandigheden die vraagtekens kunnen plaatsen bij het door het EUIPO overgelegde verzendingsbericht — Artikel 78 van verordening nr. 207/2009 — Regel 57 van verordening nr. 2868/95 — Verzoek om getuigen te horen — Beoordelingsmarge van het EUIPO”]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/23

         Arrest van het Gerecht van 4 mei 2017 — Kasztantowicz/EUIPO — Gbb Group (GEOTEK)
   (Zaak T-97/16) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk GEOTEK - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 40, lid 5, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Bewijs van het normale gebruik van het merk - Tardiviteit - Regel 61, leden 2 en 3, en regel 65, lid 1, van verordening nr. 2868/95 - Kennisgeving van de toegekende termijn aan de houder per fax - Geen omstandigheden die vraagtekens kunnen plaatsen bij het door het EUIPO overgelegde verzendingsbericht - Artikel 78 van verordening nr. 207/2009 - Regel 57 van verordening nr. 2868/95 - Verzoek om getuigen te horen - Beoordelingsmarge van het EUIPO”])
   (2017/C 195/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Martin Kasztantowicz (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Ronneburger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf en A. Söder, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Gbb Group Ltd (Letchworth, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 december 2015 (zaak R 3025/2014-5) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Gbb Group en M. Kasztantowicz

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Martin Kasztantowicz wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-312/02, Koninkrijk Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — EOGFL — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Steun aan producenten van bepaalde akkerbouwgewassen — Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-312/02, Koninkrijk Zweden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - EOGFL - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Steun aan producenten van bepaalde akkerbouwgewassen - Gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees)
   (2004/C 300/20)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-312/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 4 september 2002, Koninkrijk Zweden (gemachtigde: K. Renman) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Simonsson), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), R. Schintgen en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-622/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 5 december 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Pactor Vastgoed BV

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 5 december 2011 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: Pactor Vastgoed BV
   (Zaak C-622/11)
   2012/C 73/27
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: Pactor Vastgoed BV

      Prejudiciële vraag

   Laat de Zesde richtlijn (1) toe dat, ingeval de oorspronkelijk toegepaste aftrek van BTW overeenkomstig artikel 20 van de Zesde richtlijn wordt herzien in die zin dat het bedrag van de aftrek geheel of gedeeltelijk moet worden terugbetaald, dit bedrag wordt geheven van een ander dan de belastingplichtige die de aftrek in het verleden heeft toegepast, in het bijzonder — zoals bij de toepassing van artikel 12a van de Wet (op de omzetbelasting 1968) — van degene die een goed van die belastingplichtige geleverd heeft gekregen?

      (1)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-346/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door Steinbeck GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 30 april 2015 in de gevoegde zaken T-707/13 en T-709/13, Steinbeck GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/22

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2015 door Steinbeck GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 30 april 2015 in de gevoegde zaken T-707/13 en T-709/13, Steinbeck GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-346/15 P)
   (2015/C 302/28)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Steinbeck GmbH (vertegenwoordigers: M. Heinrich, Rechtsanwalt, M. Fischer, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Alfred Sternjakob GmbH & Co. KG

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 30 april 2015 in de gevoegde zaken T-707/13 en T-709/13 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirante levert het bestreden arrest schending op van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (1) om de hierna volgende redenen:

               1.

               Het Gerecht heeft het ontbreken van onderscheidend vermogen van het merk „BE HAPPY” louter gemotiveerd met de vaststelling dat het als reclameslogan zou kunnen worden opgevat. Dit is volledig in strijd met de rechtspraak van het Gerecht van de Europese Unie volgen welke deze vaststelling op zich niet volstaat om te verklaren dat het merk onderscheidend vermogen mist.

               2.

               Bovendien heeft het Gerecht de concrete samenhang tussen het merk „BE HAPPY” en de door dit merk aangeduide waren niet aldus beoordeeld dat het relevante publiek daarvoor niet minstens een uitleggingsinspanning dient te leveren. Veeleer heeft het een willekeurig verband tussen de waren en het teken vastgesteld, die echter — gesteld al dat sprake is van een dergelijk verband — hoe dan ook een uitleggingsinspanning van het relevante publiek vereist.

               3.

               Bijgevolg heeft het Gerecht de criteria ter beoordeling van het onderscheidend vermogen van het merk „BE HAPPY” rechtens onjuist toegepast.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-6/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2007 — wheyco/Commissie ( Staatssteun — Stimulerend element — Beroep tot nietigverklaring — Handeling met rechtsgevolgen — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/10

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2007 — wheyco/Commissie
   (Zaak T-6/06) (1)

   („Staatssteun - Stimulerend element - Beroep tot nietigverklaring - Handeling met rechtsgevolgen - Procesbelang - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 223/13)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: wheyco GmbH, voorheen Mopro-Nord GmbH (Altentreptow, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Harings en C. Schmidt, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Gross, T. Scharf en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 6 september 2005 inzake steunmaatregel N 363/2004 betreffende de bouw van een weiraffinagefabriek in het westen van Mecklenburg-Vorpommern (Duitsland) (PB 2005, C 262, blz. 5).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               wheyco GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-308/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna — Regeling van bescherming vóór opneming van habitat in lijst van gebieden van communautair belang — Artikel 12, lid 4 — Project voor verbetering van veldweg)

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-308/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats - Wilde flora en fauna - Regeling van bescherming vóór opneming van habitat in lijst van gebieden van communautair belang - Artikel 12, lid 4 - Project voor verbetering van veldweg)
   2010/C 179/04
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in de arresten van 13 januari 2005 in zaak C-117/03 en 14 september 2006 in zaak C-244/05, alsmede van de verplichtingen ingevolge artikel 12, lid 4, van die richtlijn — Project voor de verbetering van de veldweg van Villamanrique de la Condesa (Sevilla) naar El Rocío (Huelva)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 223 van 30.8.2008.


title: Zaak T-800/16: Beroep ingesteld op 16 november 2016 — Mayekawa Europe/Commissie

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/44

         Beroep ingesteld op 16 november 2016 — Mayekawa Europe/Commissie
   (Zaak T-800/16)
   (2017/C 022/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mayekawa Europe NV (Zaventem, België) (vertegenwoordigers: H. Gilliams en J. Bocken, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de door het Koninkrijk België ten uitvoer gelegde staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) (1) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de artikelen 2 tot en met 4 van dit besluit nietig verklaren;

               —

               hoe dan ook, de artikelen 2 tot en met 4 van dit besluit nietig verklaren voor zover (a) zij gelasten dat ook wordt teruggevorderd van andere entiteiten dan die welke een „overwinstruling”, zoals gedefinieerd in het besluit, hebben gekregen, en (b) zij gelasten dat een bedrag gelijk aan de door de begunstigde bespaarde belasting wordt teruggevorderd, zonder dat zij België toestaan om rekening te houden met een effectieve bijstelling naar boven door een andere belastingdienst;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, haar bevoegdheid overschreden en het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd, voor zover zij in dit besluit heeft vastgesteld dat sprake is van een steunregeling.

               2.

               De Commissie heeft artikel 107 VWEU geschonden, is haar motiveringsplicht niet nagekomen en heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, voor zover zij in het bestreden besluit heeft vastgesteld dat de vermeende steunregeling een selectief voordeel toekent.

               3.

               De Commissie heeft artikel 107 VWEU geschonden en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, voor zover zij in het bestreden besluit heeft vastgesteld dat de vermeende steunregeling een voordeel oplevert.

               4.

               De Commissie heeft artikel 107 VWEU, het vertrouwensbeginsel en het evenredigheidsbeginsel geschonden, een kennelijke beoordelingsfout gemaakt, haar bevoegdheid overschreden en het bestreden besluit ontoereikend gemotiveerd, voor zover zij België daarbij heeft gelast de steun terug te vorderen.

      (1)  Besluit (EU) 2016/1699 van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 9837) (PB 2016, L 260, blz. 61).


title: Zaak C-223/01: Verzoek van het Østre Landsret (Denemarken) van 23 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen AstraZeneca A/S en Lægemiddelstyrelsen, interveniënt: Generics (UK) Ltd en in de zaak A/S GEA Farmaceutisk Fabrik en Lægemiddelstyrelsen, in het geding geroepen: Ministerie van Volksgezondheid, interveniënten: Generics (UK) Ltd en AstraZeneca A/S

text:
C 227/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11.8.2001
Verzoek van het Østre Landsret (Denemarken) van 23                    Eerste vraag
mei 2001 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
tussen AstraZeneca A/S en Lægemiddelstyrelsen, inter-                 Wanneer vraag 1 b of 1 c bevestigend wordt beantwoord, levert
veniënt: Generics (UK) Ltd en in de zaak A/S GEA                      de eerste geneesmiddelenrichtlijn dan een rechtsgrondslag op
Farmaceutisk Fabrik en Lægemiddelstyrelsen, in het ge-                basis waarvan de nationale autoriteiten ontheffing kunnen
ding geroepen: Ministerie van Volksgezondheid, inter-                 verlenen van de gestelde voorwaarden, zodat een verkorte
     veniënten: Generics (UK) Ltd en AstraZeneca A/S                  aanvraag toch in behandeling kan worden genomen?
                        (Zaak C-223/01)                               (1) van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke
                                                                          en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specia-
                                                                          liteiten (PB B 22 van 9.2.65, blz. 369).
                        (2001/C 227/19)
Het Østre Landsret (Denemarken) heeft bij beschikking van
23 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
5 juni 2001, in de gedingen tussen tussen AstraZeneca A/S en          Verzoek van het Tribunale Civile di Genova — Prima
Lægemiddelstyrelsen, interveniënt: Generics (LEK) Ltd en in de        Sezione Civile van 24 mei 2001 om een prejudiciële
zaak A/S GEA Farmaceutisk Fabrik en Laegemiddelstyrelsen,             beslissing in het geding tussen Società Off-road Action
in het geding geroepen: Ministerie van Volksgezondheid,               sas en Model Toys di Luca Luperini tegen Prefetto di
interveniënten: Generics (UK) Ltd en AstraZeneca A/S, het Hof                                        Genova
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                          (Zaak C-225/01)
                                                                                (2001/C 227/20)
Eerste vraag                                                          Het Tribunale Civile di Genova heeft bij beschikking van
                                                                      24 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      6 juni 2001, in het geding tussen Società Off-road Action sas
Wanneer een onderneming overeenkomstig artikel 4, derde               en Model Toys di Luca Luperini tegen Prefetto di Genova, het
alinea; punt 8, sub a-iii, van de eerste geneesmiddelenrichtlijn      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
(richtlijn 65/65/EEG (1) van de Raad, zoals gewijzigd) door           om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
middel van een verkorte aanvraag (vereenvoudigde procedure)
een vergunning voor het in de handel brengen aanvraagt en             —      Verzet het gemeenschapsrecht, mede gelet op de begin-
stelt dat het product waarvoor de vergunning wordt gevraagd,                 selen van vrij verkeer van goederen en van evenredigheid,
in wezen gelijkwaardig is aan een referentieproduct dat                      zich in alle gevallen tegen toepassing van een nationale
gedurende de vereiste tijdsduur overeenkomstig de richtlijn in               regeling zoals hierboven beschreven, die zonder uitzonde-
de Gemeenschap toegelaten was, is het dan noodzakelijk en                    ring de bijkomende sanctie van verbeurdverklaring van
voldoende, dat het referentieproduct:                                        goederen voorschrijft voor alle gevallen waarin een
                                                                             administratieve overtreding wordt vastgesteld ter zake
a)    op het tijdstip van de aanvraag in de lidstaat waarop de               van invoer met het oog op verhandeling, gebruik of
      aanvraag betrekking heeft, in de handel is geweest, of                 exploitatie van die goederen in Italië, of kunnen er op
                                                                             grond van het gemeenschapsrecht gevallen zijn waarin,
                                                                             gelet op de ernst van de overtreding en het door
b)    op het tijdstip van de aanvraag nog steeds wordt verhan-
                                                                             de geschonden norm beschermde juridisch belang, de
      deld in de lidstaat waarop de aanvraag betrekking heeft,
                                                                             bijkomende sanctie van verbeurdverklaring, zoals voor-
      of
                                                                             zien in de nationale regeling, niet onverenigbaar is met
                                                                             het gemeenschapsrecht?
c)    zowel op het tijdstip van de aanvraag als op het tijdstip
      van afgifte van de vergunning voor het in de handel             —      Verzet het gemeenschapsrecht zich, mede gelet op het
      brengen nog steeds wordt verhandeld in de lidstaat                     beginsel van evenredigheid, tegen toepassing van een
      waarop de aanvraag betrekking heeft?                                   nationale regeling, zoals hierboven beschreven, die de
                                                                             overheid of de rechter geen enkele discretionaire bevoegd-
                                                                             heid laat om op grond van de ernst van de overtreding en
                                                                             het door de geschonden norm beschermde juridisch
Tweede vraag                                                                 belang te beslissen of de bijkomende sanctie van verbeurd-
                                                                             verklaring al dan niet moet worden toegepast, welke
                                                                             bijkomende sanctie van verbeurdverklaring van goederen
Impliceert het begrip „in de handel gebracht” („markedsført”)                is voorgeschreven voor alle gevallen waarin een adminis-
in artikel 4, derde alinea, punt 8, sub a-iii, dat het voldoende             tratieve overtreding wordt vastgesteld in de vorm van
en noodzakelijk is, dat er een toelating in de vorm van                      vervaardiging, gebruik, met zich voeren, bezit of ver-
een vergunning voor het in de handel brengen van het                         vreemding van die goederen in Italië?
referentieproduct bestaat in de lidstaat waarop de aanvraag
betrekking heeft?


title: Zaak T-408/04: Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Anke Kröppelin tegen Raad van de Europese Unie

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/50

         Beroep, op 4 oktober 2004 ingesteld door Anke Kröppelin tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-408/04)
   (2004/C 300/98)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Anke Kröppelin, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Raad houdende weigering om haar vanaf haar indiensttreding op 1 november 2003 de ontheemdingstoelage en de daarvan afgeleide rechten toe te kennen;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Vóór haar indiensttreding bij de Commissie werkte verzoekster bij de kanselarij van het Land Mecklenburg-Vorpommern te Brussel. Met het onderhavige beroep komt zij op tegen het besluit houdende weigering om haar de ontheemdingstoelage toe te kennen.
   Ter ondersteuning van haar beroep stelt verzoekster dat de Raad artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut heeft geschonden door niet aan te nemen dat zij zich in een situatie bevond waarin zij diensten verrichtte voor een andere staat. Verder stelt zij schending van het gelijkheidsbeginsel en van het non-discriminatiebeginsel.


title: Zaak T-213/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 mei 2010 door P tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 februari 2010 in zaak F-89/08, P/Parlement

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/22

         Hogere voorziening ingesteld op 10 mei 2010 door P tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 februari 2010 in zaak F-89/08, P/Parlement
   (Zaak T-213/10 P)
   2010/C 195/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: P (Brussel, België) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond verklaren en, dientengevolge,

               —

               het op 1 maart 2010 aan rekwirante betekende arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 24 februari 2010 in zaak F-89/08, houdende verwerping van haar beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 15 april 2008 om haar te ontslaan en veroordeling van het Parlement tot betaling van de schade die zij zou hebben geleden, vernietigen;

               —

               de door rekwirante bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie ingediende vorderingen toewijzen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In deze hogere voorziening vraagt rekwirante om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 februari 2010 in zaak F-89/08, P/Parlement, houdende verwerping van haar beroep strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om haar overeenkomst van tijdelijk functionaris te beëindigen en betaling van een vergoeding voor de schade die zij zou hebben geleden.
   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirante drie middelen aan, ontleend aan:

               —

               een rechtsfout en een tegenstrijdige motivering, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken van oordeel is dat de kennisneming van de redenen voor een besluit alleen door haar persoonsdossier te raadplegen voldoende zou zijn en niet leidt tot de nietigverklaring van het besluit, ondanks het feit dat de instelling noch in het ontslagbesluit noch in het besluit tot afwijzing van de klacht die redenen heeft uiteengezet;

               —

               miskenning door het Gerecht voor ambtenarenzaken van i) het stelsel van scheiding van bevoegdheden en het institutionele evenwicht tussen de administratie en de rechter, ii) artikel 26 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en iii) het recht op een effectieve rechterlijke bescherming, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken zich in de plaats van het Europees Parlement heeft gesteld door in zijn plaats de vermeende redenen voor het voor dat Gerecht bestreden besluit uiteen te zetten;

               —

               een ontoereikende motivering van het bestreden arrest, aangezien het Gerecht voor ambtenarenzaken niet is ingegaan op het feit dat de stukken van het dossier die tot het voor hem bestreden besluit hebben geleid tegenstrijdig zijn, en dit ondanks het feit dat rekwirante in haar beroep in eerste aanleg daarop gewezen had.


title: Zaak T-71/09: Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Química Atlântica/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/36

         Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Química Atlântica/Commissie
   (Zaak T-71/09)
   2009/C 113/74
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Química Atlântica, Lda (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordiger: J. Teixeira Alves, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Commissie verplicht was maatregelen te nemen ter harmonisatie van de criteria voor de indeling en de belasting van uit Tunesië ingevoerd dicalciumfosfaat;

               —

               vaststellen dat het verzuim van de Commissie om dit te doen heeft geleid tot aanzienlijke verschillen in belasting tussen de in Portugal aangegeven goederen en de goederen die zijn aangegeven in de lidstaten die in de geografische nabijheid daarvan liggen, waardoor hun ondernemingen in concurrentie staan met de ondernemingen die deze goederen in Portugal aangeven;

               —

               de Commissie gelasten maatregelen vast te stellen ter harmonisatie van de tariefindeling van dicalciumfosfaat;

               —

               de Commissie gelasten rekening te houden met het feit dat fosfaat een anorganische stof is die wordt verkregen ten gevolge van de chemische reactie die optreedt wanneer een zuur aan mineralen wordt toegevoegd, zodat de indeling ervan onder de eerste 24 hoofdstukken van het gemeenschappelijk douanetarief a priori is uitgesloten;

               —

               de Commissie gelasten, maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de in de verschillende lidstaten vastgestelde indeling wordt geharmoniseerd aan de hand van passende uitleggingscriteria;

               —

               vaststellen dat verzoekster recht heeft op terugbetaling van de door haar betaalde douanerechten voor zover deze meer bedragen dan is bepaald in tariefpost 2835 52 90;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding en in de kosten die verzoekster noodzakelijkerwijs heeft moeten dragen, met name de reis- en verblijfskosten en de advocatenkosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster verkoopt uit Tunesië ingevoerd dicalciumfosfaat, dat zij tot 1994 bij de douane aangaf onder de benaming calciumwaterstoforthofosfaat (dicalciumfosfaat) (post 2835 52 90 van de GN [gecombineerde nomenclatuur]). Volgens de Portugese douaneautoriteiten diende het dicalciumfosfaat te worden aangegeven onder post 2309 90 98 van de GN, als bereidingen van de soort gebruikt voor het voederen van dieren — andere, die zwaar worden belast. In Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Spanje daarentegen, die bijna de volledige hoeveelheid in Tunesië geproduceerd en naar de EG uitgevoerd bicalciumfosfaat afnemen, wordt dit product ingedeeld onder tariefpost 2835 52 90 en belast tegen het nultarief.
   Verzoekster heeft er bij de Commissie op aangedrongen, maatregelen te nemen ter harmonisatie van de tariefindeling van dicalciumfosfaat, maar de Commissie heeft niets gedaan. Sinds 2005 schuift zij de beslissing tot harmonisatie van de indeling van dicalciumfosfaat constant voor zich uit. In december 2008 heeft zij een uitdrukkelijk — negatief — besluit vastgesteld: zij verklaarde dat niet wordt betwist dat dicalciumfosfaat onder tariefpost 2309 dient te worden ingedeeld en dat deze indeling in de verschillende lidstaten uniform wordt toegepast, en weigerde bijgevolg om maatregelen ter uniformisering van de indeling te treffen. De Commissie beschikt over authentieke stukken die aantonen dat dicalciumfosfaat dat uit Tunesië — de grootste leverancier aan de Gemeenschap — wordt ingevoerd, in Frankrijk en Spanje wordt ingedeeld onder tariefpost 2835 25 90 en beschikt over de middelen om te achterhalen dat minstens het Verenigd Koninkrijk dit product onder dezelfde post indeelt. Door louter te stellen dat de indeling van fosfaat in de andere lidstaten geen problemen oplevert, vertelt de Commissie slechts de halve waarheid, aangezien zij verzwijgt dat in deze andere lidstaten geen dicalciumfosfaat uit Tunesië wordt ingevoerd. De Commissie diende te onderzoeken of dicalciumfosfaat uit Tunesië een vergelijkbare samenstelling heeft als uit andere landen ingevoerde surrogaten, wat zij niet heeft gedaan, hoewel zij weet dat in Frankrijk een bindende tariefinlichting is afgegeven. Het antwoord van de Commissie op de klachten van verzoekster rechtvaardigt de toepassing van verschillende — en dus noodzakelijkerwijs verkeerde — tariefindelingen, berust op onjuiste premissen en leidt er uiteindelijk toe dat geen maatregelen worden genomen ter harmonisatie van de indelingscriteria, zodat een toestand van onzekerheid blijft bestaan.
   De Portugese rechterlijke instanties hebben de besluiten van de Portugese douaneautoriteiten bevestigd, zonder een prejudicieel verzoek bij het Hof van Justitie in te dienen, hoewel zij daartoe zij verplicht waren. In de lidstaten die dicalciumfosfaat uit Tunesië invoeren, wordt dit product over het algemeen aangegeven onder tariefpost 2835 52 90. Dit verschil in tariefindeling, dat gevolgen heeft voor het toegepaste accijnstarief, heeft verzoekster uit de Spaanse markt gedreven, waar dicalciumfosfaat is vrijgesteld van rechten, aangezien het daar onder tariefpost 2835 52 90 wordt ingedeeld.


title: Zaak C-413/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 oktober 2006 door Bertelsmann AG, Sony Corporation of America tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 13 juli 2006 in zaak T-464/04, Independent Music Publishers and Labels Association (Impala, internationale vereniging)/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/25

         Hogere voorziening ingesteld op 10 oktober 2006 door Bertelsmann AG, Sony Corporation of America tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 13 juli 2006 in zaak T-464/04, Independent Music Publishers and Labels Association (Impala, internationale vereniging)/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-413/06 P)
   (2006/C 326/51)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirantes: Bertelsmann AG, Sony Corporation of America (vertegenwoordigers: P. Chappatte, J. Boyce, Solicitors, N. Levy, Barrister, R. Snelders, advocaat, T. Graf, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Independent Music Publishers and Labels Association (Impala, internationale vereniging), Sony BMG Music Entertainment BV
   Conclusies
   Rekwirantes concluderen dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juli 2006 in zaak T-464/06 te vernietigen;

               —

               Impala's verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie af te wijzen, subsidiair de zaak voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg; en

               —

               Impala te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van hun hogere voorziening voeren rekwirantes zeven middelen aan.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het voor zijn materieelrechtelijke beoordeling van de beschikking is uitgegaan van de punten van bezwaar van de Commissie.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het van de Commissie heeft verlangd dat zij een nieuw marktonderzoek uitvoert na het antwoord van de aanmeldende partijen op de punten van bezwaar.
   In de derde plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het voor beschikkingen inzake de goedkeuring van een fusie een onjuist en buitensporig hoog bewijsniveau heeft toegepast.
   In de vierde plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg de grenzen van de rechterlijke toetsing overschreden doordat het zijn eigen beoordeling in de plaats van die van de Commissie heeft gesteld en aldus kennelijke fouten heeft gemaakt en het bewijsmateriaal fundamenteel verkeerd heeft opgevat.
   In de vijfde plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het de in de zaak Airtours ontwikkelde criteria voor de beoordeling van stilzwijgende afspraken onjuist heeft toegepast.
   In de zesde plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het onjuiste en buitensporige eisen heeft gesteld aan de motivering van beschikkingen inzake de goedkeuring van een fusie.
   In de zevende plaats heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het zich heeft gebaseerd op bewijsmateriaal dat niet aan rekwirantes was overgelegd en waarover de Commissie niet beschikte bij de vaststelling van haar beschikking.


title: Zaak C-361/14 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juni 2016 — Europese Commissie/Peter McBride e.a. (Hogere voorziening — Maatregelen tot instandhouding van de visbestanden en herstructurering van de visserijsector — Aanvragen voor capaciteitsverhoging om veiligheidsredenen — Nietigverklaring door de rechterlijke instanties van de Unie van de oorspronkelijke beschikking tot afwijzing — Artikel 266 VWEU — Intrekking van de rechtsgrondslag waarop deze beschikking tot afwijzing is vastgesteld — Bevoegdheid en rechtsgrondslag voor de vaststelling van nieuwe besluiten — Nietigverklaring door het Gerecht van de nieuwe besluiten tot afwijzing — Rechtzekerheidsbeginsel)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 juni 2016 — Europese Commissie/Peter McBride e.a.
   (Zaak C-361/14 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Maatregelen tot instandhouding van de visbestanden en herstructurering van de visserijsector - Aanvragen voor capaciteitsverhoging om veiligheidsredenen - Nietigverklaring door de rechterlijke instanties van de Unie van de oorspronkelijke beschikking tot afwijzing - Artikel 266 VWEU - Intrekking van de rechtsgrondslag waarop deze beschikking tot afwijzing is vastgesteld - Bevoegdheid en rechtsgrondslag voor de vaststelling van nieuwe besluiten - Nietigverklaring door het Gerecht van de nieuwe besluiten tot afwijzing - Rechtzekerheidsbeginsel))
   (2016/C 305/07)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en A. Szmytkowska, gemachtigden, bijgestaan door B. Doherty, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Peter McBride, Hugh McBride, Mullglen Ltd, Cathal Boyle, Thomas Flaherty, Ocean Trawlers Ltd, Patrick Fitzpatrick, Eamon McHugh, Eugene Hannigan, Larry Murphy, Brendan Gill (vertegenwoordigers: N. Travers, SC, D. Barry, solicitor, en E. Barrington, SC)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak C-258/01: Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
C 245/12                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.9.2001
Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door de Commissie                    Beroep, op 3 juli 2001 ingesteld door Commissie van de
van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de                        Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                          Europese Unie
                                                                                (Zaak C-258/01)
                         (Zaak C-257/01)
                                                                                (2001/C 245/22)
                         (2001/C 245/21)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 3 juli 2001 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
op 3 juli 2001 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese            woordigd door B. Mongin en F. M. França als gemachtigden,
Unie door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar
vertegenwoordigd door D. Maidani en C. O’Reilly als gemach-           Guerrero, Centre Wagner, Kirchberg.
tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het de Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      —     vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft
                                                                            voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten ingevol-
1.     Nietig te verklaren verordening (EG) nr. 789/2001 van de             ge artikel 6, leden 1 en 4, van richtlijn 94/57/EG (1) van
       Raad van 24 april 2001 tot verlening van uitvoeringsbe-              de Raad inzake gemeenschappelijke voorschriften en
       voegdheden aan de Raad met betrekking tot bepaalde                   normen voor met de inspectie en controle van schepen
       gedetailleerde voorschriften en praktische procedures                belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaam-
       voor de behandeling van visumaanvragen (1).                          heden van maritieme instanties, door aan deze bepaling
                                                                            geen uitvoering te geven, inzonderheid door geen werkaf-
2.     Nietig te verklaren verordening (EG) nr. 790/2001 van de             spraak vast te stellen in de vorm van een formele
       Raad van 24 april 2001 tot verlening van uitvoeringsbe-              schriftelijke en niet-discriminerende overeenkomst of een
       voegdheden aan de Raad met betrekking tot bepaalde                   gelijkwaardige juridische regeling met de classificatie-
       gedetailleerde voorschriften en praktische procedures                bureaus, en de Commissie geen nauwkeurige informatie
       inzake de uitvoering van de controle en de bewaking aan              over die werkafspraken te verschaffen;
       de grenzen (2).
                                                                      —     de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
3.     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Richtlijn 94/57/EG is in Portugees recht omgezet bij Decreto-
                                                                      Lei 115/96 van 6 augustus 1996.
De Commissie stelt, dat de Raad zich in strijd met artikel 202
van het Verdrag en artikel 1 van besluit 1999/468 EG (3) ten          Volgens de informatie die de Commissie in het kader van het
onrechte en op onregelmatige wijze bepaalde uitvoeringsbe-            overeenkomstig artikel 7 van richtlijn 94/57/EG opgerichte
voegdheden heeft voorbehouden, en in ieder geval, dat de              comité heeft ontvangen, machtigt de Portugese staat bepaalde
Raad zulks niet naar behoren met redenen heeft omkleed.               classificatiebureaus (American Bureau of Schipping, Bureau
Bovendien is de Commissie van mening, dat de procedure van            Veritas, Det Norske Veritas, Germanischer Lloyd’s Register of
respectievelijk artikel 2 van verordening (EG) nr. 789/2001 en        Schipping, Nippon Kaji Kyokai). De Commissie is van oordeel
artikel 2 van verordening (EG) nr. 790/2001, waarbij in wezen         dat de formele schriftelijke en niet-discriminerende overeen-
de lidstaten zelf bepaalde wijzigingen aanbrengen in de               komsten of gelijkwaardige juridische regelingen (artikel 6,
feitelijke informatie die respectievelijk is neergelegd in de         lid 2, van richtlijn 94/57/EG), die de door de bureaus uit
Gemeenschappelijke Visuminstructie aan de diplomatieke en             te voeren specifieke taken en functies omschrijven en die
consulaire beroepsposten, in de besluiten van het uitvoerend          onverwijld na de machtiging moeten worden gesloten of
comité SCH/Com-ex (98) 56, SCH/Com-ex (99) 14 en SCH/                 vastgesteld en aan de Commissie moeten worden meegedeeld,
Com-ex (94) 15, en in het Gemeenschappelijk Handboek,                 nog niet tot stand zijn gekomen, gelijk de Portugese autoritei-
onregelmatig is en in strijd met artikel 202 van het Verdrag.         ten overigens toegeven. Bovendien bepaalt artikel 6, lid 4, dat
                                                                      iedere lidstaat ook nauwkeurige informatie over de met de
                                                                      classificatiebureaus gemaakte werkafspraken moet verstrekken.
(1) PB L 116 van 26.4.2001, blz. 2.                                   De Portugese autoriteiten hebben deze informatie nog niet ter
(2) PB L 116 van 26.4.2001, blz. 5.
(3) Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststel-
                                                                      kennis gebracht van de Commissie, die de overige lidstaten
    ling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de         van die informatie op de hoogte moet brengen.
    Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden, PB L 184 van
    17.7.1999, blz. 23.
                                                                      (1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20.


title: Zaak T-52/13: Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — Efag Trade Mark Company/BHIM (FICKEN)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/21

         Beroep ingesteld op 4 februari 2013 — Efag Trade Mark Company/BHIM (FICKEN)
   (Zaak T-52/13)
   2013/C 101/46
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Efag Trade Mark Company GmbH & Co. KG (Schemmerhofen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wekwerth, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 oktober 2012 in zaak R 493/2012-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de beroepsprocedure daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FICKEN” voor waren en diensten van de klassen 25, 32, 33 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 274 366

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub f, en van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-729/15: Beroep ingesteld op 17 december 2015 — MSD Animal Health Innovation en Intervet international/EMA

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/41

         Beroep ingesteld op 17 december 2015 — MSD Animal Health Innovation en Intervet international/EMA
   (Zaak T-729/15)
   (2016/C 059/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: MSD Animal Health Innovation GmbH (Schwabenheim, Duitsland) en Intervet international BV (Boxmeer, Nederland) (vertegenwoordigers: J. Stratford, QC, C. Thomas, Barrister, P. Bogaert, lawyer, B. Kelly en H. Billson, Solicitors)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 3 december 2015 aan verzoeksters meegedeelde besluit van het EMA van 25 november 2015 om een derde toegang te geven tot de informatie over een geneesmiddel voor diergeneeskundig gebruik overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 (PB 2001, L 145, blz. 43), voor zover het besluit commercieel vertrouwelijke informatie betreft waarvan de vrijgave verzoeksters’ rechten zal schenden, en voor zover het EU-recht het besluit verbiedt;

               —

               verwijzing van het EMA in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters baseren hun beroep op vijf middelen.

               1.

               Eerste middel: de betrokken documenten zijn beschermd bij artikel 4, lid 2, en/of artikel 4, lid 3, van verordening (EG) nr. 1049/2001 overeenkomstig een algemeen vermoeden van vertrouwelijkheid.

               2.

               Tweede middel: de betrokken documenten vormen in hun geheel commercieel vertrouwelijke informatie die is beschermd door artikel 4, lid 2, van die verordening.

               3.

               Derde middel: de vrijgave van de documenten zal het besluitvormingsproces van het EMA ondermijnen.

               4.

               Vierde middel: het EMA verzuimde afweging als vereist bij de wet.

               5.

               Vijfde middel: de uitkomst van een passende afweging als vereist bij de wet was een besluit geweest om geen enkel deel van de documenten vrij te geven of op zijn minst een besluit tot toegang tot de door verzoeksters voorgestelde redacties.


title: Zaak T-575/08: Beroep ingesteld op 22 december 2008 — 4care/BHIM — Laboratorios Diafarm (Acumed)

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/43

         Beroep ingesteld op 22 december 2008 — 4care/BHIM — Laboratorios Diafarm (Acumed)
   (Zaak T-575/08)
   (2009/C 55/76)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: 4care AG (Kiel, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Redeker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Laboratorios Diafarm, SA (Barbera del Valles, Spanje)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 oktober 2008 in zaak R 16636/2007-2 en afwijzing van de door interveniënte ingestelde oppositie;

               —

               verwijzing van verweerder en interveniënte in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „Acumed” voor waren van de klassen 3, 5 en 9 (aanvraag nr. 4493136)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Laboratorios Diafarm, SA

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „AQUAMED ACTIVE” (nr. 2506452) voor waren van klasse 5 en gemeenschapswoordmerk „AQUAMED ACTIVE” (nr. 2882272) voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-19/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Denemarken (Niet-nakoming — Eigen middelen van Gemeenschappen — Wettelijk verschuldigde douanerechten die niet geïnd zijn ten gevolge van vergissing van douaneautoriteiten — Financiële aansprakelijkheid van lidstaten)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-19/05) (1)

   (Niet-nakoming - Eigen middelen van Gemeenschappen - Wettelijk verschuldigde douanerechten die niet geïnd zijn ten gevolge van vergissing van douaneautoriteiten - Financiële aansprakelijkheid van lidstaten)
   (2007/C 315/05)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Rasmussen, G. Wilms en H.-P. Hartvig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 10 EG en artikelen 2 en 8 van besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 293, blz. 9) — Financiële aansprakelijkheid van lidstaten voor eigen middelen — Niet-terbeschikkingstelling aan Commissie van bedrag van 18 687 475 DKK, dat douaneautoriteiten per vergissing niet als douanerecht van een onderneming hebben geïnd
   Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Denemarken heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens het gemeenschapsrecht, inzonderheid de artikelen 2 en 8 van besluit 94/728/EG, Euratom van de Raad van 31 oktober 1994 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, doordat het heeft verzuimd een bedrag van 18 687 475 DKK aan eigen middelen, vermeerderd met vertragingsrente te rekenen vanaf 27 juli 2000, ter beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen te stellen.

               2)

               Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.