title: Zaak T-83/10: Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Riva Fire/Europese Commissie

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/65

         Beroep ingesteld op 19 februari 2010 — Riva Fire/Europese Commissie
   (Zaak T-83/10)
   2010/C 100/96
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Riva Fire SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Merola, M. Pappalardo, T. Ubaldi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Primair:

               —

               de beschikking in haar geheel nietig verklaren voor zover uit het voorafgaande onderzoek blijkt dat met het oog op de vaststelling daarvan door het College van Commissarissen, aan dit laatste niet alle elementen, feitelijk en rechtens, zijn voorgelegd die aan die beschikking ten grondslag zijn gelegd;

               —

               in elk geval artikel 1 van de beschikking nietig verklaren voor zover daarin wordt verklaard dat verzoekster heeft deelgenomen aan een voortdurende overeenkomst en/of onderling afgestemde feitelijke gedraging betreffende betonstaal in staven of ringen, die ertoe strekte of tot gevolg heeft gehad dat de prijzen werden bepaald en de productie of de afzet op de gemeenschappelijke markt werd beperkt en/of beheerst;

               —

               dientengevolge artikel 2 van de beschikking van de Commissie nietig verklaren voor zover daarin aan verzoekster een geldboete van 26,9 miljoen EUR is opgelegd.

         Subsidiair:

               —

               het bedrag van de geldboete van 26,9 miljoen EUR die in artikel 2 van de beschikking aan verzoekster is opgelegd, verminderen en opnieuw vaststellen.

         En in elk geval,

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster streeft de nietigverklaring na van beschikking C(2009) 7492 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 september 2009 inzake schending van artikel 65 van het EFKS-Verdrag (COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking), zoals aangevuld en gewijzigd bij beschikking C(2009) 9912 def. van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 8 december 2009. Ter ondersteuning van haar beroep roept de onderneming acht middelen in.
   Met haar  voert verzoekster de onbevoegdheid van de Commissie aan om ook na afloop van het EGKS-Verdrag een inbreuk op artikel 65, lid 1, EGKS vast te stellen betreffende feiten die binnen de werkingssfeer van die bepaling vielen en deze te beboeten op basis van de artikelen 7, lid 1, en 23, lid 2, van verordening 1/2003 (1), ondanks dat deze bepalingen enkel verwijzen naar inbreuken op de artikelen 81 en 82 EG (thans de artikelen 101 en 102 VWEU).
   Met haar  stelt verzoekster dat de bestreden beschikking artikel 10, leden 3 en 5, van verordening (EEG) nr. 17/62 (2) en artikel 14, leden 1 en 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 schendt, aangezien uit de beschikking niet blijkt of de Commissie op regelmatige wijze het advies heeft ingewonnen van het adviescomité zoals in eerdergenoemde artikelen is voorgeschreven en of dit comité alle inlichtingen heeft gekregen die noodzakelijk zijn voor een volledige beoordeling van de inhoud van de inbreuk die aan de onderneming waaraan de beschikking is gericht, wordt tegengeworpen.
   Met haar  betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 36, lid 1, EGKS heeft geschonden aangezien zij, door te weigeren de criteria bekend te maken die zij heeft gebruikt om de op te leggen geldboeten te bepalen, de mogelijkheid van de geadresseerden van de mededeling van punten van bezwaar om hun opmerkingen te maken, heeft beperkt.
   Met het  voert verzoekster aan dat de bestreden beschikking de artikelen 10 en 11 van verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie (3), zoals volledig door de Commissie herzien, en de rechten van verweer van de betrokken ondernemingen heeft geschonden, omdat, volgend op de nietigverklaring van de oorspronkelijke beschikking van de Commissie door het Gerecht, de Commissie de bestreden beschikking opnieuw heeft vastgesteld zonder de ondernemingen een daaraan voorafgaande mededeling van punten van bezwaar toe te zenden.
   Met het  roept verzoekster een ontoereikende en tegenstrijdige motivering van de beschikking in, voor zover daarin enerzijds de relevante geografische markt beperkt is tot het grondgebied van de Italiaanse Republiek, en anderzijds wordt betoogd dat de vermeende inbreuk het communautaire handelsverkeer ongunstig kan beïnvloeden ter fine van de toepassing van het lex mitior-beginsel.
   Met het  voert verzoekster aan dat de analyses van de Commissie, zoals uiteengezet in de beschikking, gebrekkig zijn nu daarin enkele feiten verkeerd zijn beoordeeld, waardoor artikel 65 EGKS verkeerd is toegepast met betrekking tot verschillende aspecten van de bestreden inbreuk, waaronder met name de delen van de inbreuk betreffende de vaststelling van de basisprijzen van staal, de vaststelling van de prijzen van de diametertoeslag, evenals de beperking of beheersing van de productie en/of afzet.
   Met het  betoogt verzoekster dat de bestreden beschikking onjuist is en ontoereikend is gemotiveerd (mede door gebrekkig onderzoek) op het punt van de toerekening aan verzoekster van de inbreuk .
   Met het  voert verzoekster schending aan van artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003, van de Mededeling van de Commissie inzake clementie van 1996 en de Richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten van 1998.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1 van 4.1.2003, blz. 1)

      (2)  Verordening nr. 17 van de Raad, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204).

      (3)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123 van 27.4.2004, blz. 18)


title: Zaak C-323/02: Beroep, op 16 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse vennootschap met beperkte aansprakelĳkheid Hydrowatt ("Hydrowatt")

text:
23.11.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/11
1.     Zijn § 16 en § 18 van het Sozialgesetzbuch — Gesetzliche        en generatorgroep”, waarvan de Commissie overeenkomstig
       Krankenversicherung — (SGB V), volgens welke voor               artikel 8 ervan de ontbinding heeft vastgesteld. De overeen-
       vergoeding van de kosten van een tandheelkundige                komst valt onder het Franse recht en partijen zijn overeengeko-
       behandeling door een tandarts in een andere lidstaat            men om alle eventuele geschillen aan het Hof van Justitie van
       toestemming vereist is van het socialezekerheidsorgaan          de Europese Gemeenschappen voor te leggen.
       van de verzekerde, ook dan in strijd met de artikelen 59
       en 60 EG-Verdrag, wanneer het nationale ziekteverze-
       keringsstelsel berust op het beginsel van verstrekkingen
       in natura (en niet op het beginsel van vergoeding van de
       kosten, zoals in het geval Kohl/Union des caisses de
       maladie, arrest van het Hof van Justitie van de Europese
       Gemeenschappen van 28 april 1998, C-158/96 (1)?
                                                                       Hogere voorziening, op 18 september 2002 (fax:
2.     Indien verweerster overeenkomstig het antwoord op de            12.9.2002) ingesteld door SAT.1 SatellitenFernsehen
       eerste vraag op grond van het Europese recht de kosten          GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
       van de tandheelkundige behandeling (in casu in de               van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van
       Republiek Oostenrijk) moet vergoeden, bestaat er dan            2 juli 2002 in zaak T-323/00, SAT.1 SatellitenFernsehen
       een recht op vergoeding van de werkelijk gemaakte en            GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       voorgeschoten kosten, of is dit recht beperkt tot de                      markt (merken, tekeningen en modellen)
       vergoeding volgens de tarieven van het nationale ziek-
       teverzekeringsstelsel (in casu van de Bondsrepubliek                                   (Zaak C-329/02 P)
       Duitsland)?
                                                                                (2002/C 289/19)
( 1) PB 1998, blz. I-1931.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 18 september 2002 (fax: 12.9.2002) hogere voorziening
                                                                       ingesteld door SAT.1 SatellitenFernsehen GmbH, vertegen-
Beroep, op 16 september 2002 ingesteld door Commissie                  woordigd door R. Schneider van advocatenkantoor Büsing,
van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse ven-                    Müffelmann & Theye, Marktstraße 3, D-28195 Bremen, do-
nootschap met beperkte aansprakelijkheid Hydrowatt                     micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van
                           („Hydrowatt”)                               het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
                                                                       pen (Tweede kamer) van 2 juli 2002 in zaak T-323/00, SAT.1
                         (Zaak C-323/02)                               SatellitenFernsehen GmbH tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                       binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
                          (2002/C 289/18)
                                                                       Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 september 2002 beroep tegen de Franse vennootschap               1.    het bestreden arrest ( 1) te vernietigen, voorzover daarbij
met beperkte aansprakelijkheid Hydrowatt („Hydrowatt”) inge-                 het beroep (2) en de bij het Gerecht ingestelde vorderingen
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         werden verworpen;
vertegenwoordigd door H. Støvlbæk als gemachtigde en
E. Cabau als advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            2.    het Bureau te verwijzen in de kosten.
burg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
dat het den Hove behage: Hydrowatt ertoe te veroordelen:
—      de Commissie een hoofdsom van 25 109 euro, te ver-
                                                                       —     Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening
       meerderen de moratoire interesten ten bedrage van
                                                                             nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk
       23 422,91 euro, of in totaal 48 531,91 euro te betalen;
                                                                             („GMV”): het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat
—      de Commissie de in het onderhavige geding gemaakte                    ook artikel 7, lid 1, sub b, GMV een doel van algemeen
       kosten te vergoeden.                                                  belang nastreeft, dat inhoudt dat de bedoelde tekens door
                                                                             eenieder ongestoord moeten kunnen worden gebruikt. Er
                                                                             bestaat evenwel geen duidelijke grond om aan te nemen,
                                                                             dat aanduidingen die slechts de geschiktheid missen om
Middelen en voornaamste argumenten                                           waren of diensten naar hun herkomst te onderscheiden,
                                                                             nodig zijn om ongestoord te kunnen worden gebruikt.
Het beroep strekt tot terugbetaling van het deel van de subsidie             Derhalve had het Gerecht in het onderhavige geval
die is verleend krachtens een overeenkomst tot realisatie van                moeten onderzoeken, of het samengestelde teken „SAT.2”
een project „nieuwe, aan klein verval aangepaste turbine-                    het relevante publiek in staat stelt, de betrokken diensten


title: Zaak T-371/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 juli 2006 — AITEC e.a./Commissie

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/14

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 juli 2006 — AITEC e.a./Commissie
   (Zaak T-371/05) (1)

   (2006/C 237/25)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak T-320/13: Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — DelSolar (Wujiang)/Commissie

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/19

         Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — DelSolar (Wujiang)/Commissie
   (Zaak T-320/13)
   2013/C 215/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DelSolar (Wujiang) Ltd (Wujiang City, China) (vertegenwoordigers: L. Catrain González, advocaat, E. Wright en H. Zhu, Barristers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) nr. 513/2013 (1) voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op vier middelen.

               1)

               Eerste middel: kennelijke schending van het recht door de Europese Commissie door de uitbreiding van de werkingssfeer van artikel 2, lid 7, sub c, derde streepje, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51; hierna: „basisverordening”) en door nieuw onderzoek van gestelde significante verstoringen die, omdat zij niet zijn overgedragen uit het vorige economische systeem, dat niet op marktvoorwaarden werkte, duidelijk buiten de werkingssfeer van artikel 2, lid 7, sub c, derde streepje, van de basisverordening vielen.

               2)

               Tweede middel: onjuiste conclusie van de Europese Commissie dat verzoeksters productiekosten en algemene financiële situatie significante verstoringen kende die zijn overgedragen uit het vorige economische systeem, dat niet op marktvoorwaarden werkte. in de zin van het derde streepje, van de basisverordening.

               3)

               Derde middel: onjuiste beoordeling door de Europese Commissie tegen de achtergrond van het feit dat noch de te verwaarlozen subsidies noch de preferentiële belastingregeling, die verzoekster en haar dochteronderneming Delta Greentech (China) Co. Ltd. (samen: „DelSolar Group”) kregen, werden „overgedragen uit het vorige economische systeem, dat niet op marktvoorwaarden werkte”.

               4)

               Vierde middel: onevenredige en nutteloze afwijzing van verzoeksters verzoek om als marktgerichte onderneming te worden erkend, door de Europese Commissie alleen op basis van een preferentiële belastingregeling en te verwaarlozen subsidies.

      (1)  Verordening (EU) nr. 513/2013 van de Commissie van 4 juni 2013 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China, en tot wijziging van verordening (EU) nr. 182/2013 tot onderwerping van de invoer van deze goederen van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China aan registratie.


title: Zaak C-457/04: Beroep, op 29 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/30

         Beroep, op 29 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
   (Zaak C-457/04)
   (2005/C 6/55)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Caeiros en G. Valero Jordana als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               primair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/17/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 2003 tot wijziging van richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof, de krachtens artikel 2, eerste alinea, van de genoemde richtlijn op haar rustende verplichting niet is nagekomen;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek, door de vaststelling van dergelijke bepalingen niet onmiddellijk ter kennis van de Commissie te hebben gebracht, de krachtens artikel 2, eerste alinea, van de genoemde richtlijn op haar rustende verplichting niet is nagekomen;

               —

               de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2001/17/EG is verstreken op 30 juni 2003.

      (1)  PB L 76, blz. 10.


title: Zaak C-472/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 september 2015 door Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE) en door Sace BT SpA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 juni 2015 in zaak T-305/13, SACE en Sace BT/Commissie

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/19

         Hogere voorziening ingesteld op 4 september 2015 door Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE) en door Sace BT SpA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 25 juni 2015 in zaak T-305/13, SACE en Sace BT/Commissie
   (Zaak C-472/15 P)
   (2015/C 381/23)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE), Sace BT SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G. Rizza, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Italiaanse Republiek

      Conclusies

   SACE verzoekt het Hof de onderhavige hogere voorziening toe te wijzen, de beslissing van het Gerecht in het dictum van het bestreden arrest te vernietigen en de conclusies van rekwirantes in eerste aanleg te aanvaarden zonder de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, te weten:

               —

               algehele nietigverklaring van besluit C(2013) 1501 final van de Europese Commissie van 20 maart 2013 betreffende de maatregelen SA.23425 die in 2004 en 2009 door Italië ten uitvoer zijn gelegd ten gunste van SACE BT SpA;

               —

               subsidiair, gedeeltelijke nietigverklaring van enkel de aanvaarde middelen;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de zaak, met inbegrip van die van de kosten in het kort geding T-305/13 R.

      Middelen en voornaamste argumenten

         Eerste middel, betreffende de toerekenbaarheid van de controversiële maatregelen aan de Italiaanse Staat: schending van artikel 107, lid 1, VWEU zoals uitgelegd door het Hof in het arrest Stardust Marine (C-482/99); kennelijk onjuiste uitlegging van punt 177, onder b), i), van de motivering van het besluit; feitelijke vaststellingen waarvan de materiële onjuistheid blijkt uit de stukken van het dossier en verdraaiing van de inhoud van het besluit; onlogische motivering; onverschuldigde aanvulling van de motivering van het litigieuze besluit; onjuiste toepassing van het beginsel volgens welke de rechtmatigheid van een besluit op het gebied van de staatssteun moet worden beoordeeld in het licht van de informatie waarover de Commissie kon beschikken bij de vaststelling ervan, in verband met de twee brieven van het ministero dell'Economia e delle Finanze (ministerie van Economie en Financiën) aan SACE SpA die de Italiaanse regering heeft overgelegd als bijlage bij haar memorie in interventie

               —

               Bij het bestreden arrest is het volgende beginsel vastgesteld: het feit dat de litigieuze handeling belangen van het openbare bedrijf nastreeft die samenvallen met een doelstelling van algemeen belang, betekent niet noodzakelijkerwijze dat dit bedrijf zijn beslissing heeft kunnen nemen zonder rekening te houden met de door de overheid gestelde eisen. Volgens het Gerecht staat niets in de weg van de overheid om een openbaar bedrijf te verplichten een ondernemershandeling te verrichten die, ofschoon zij in het voorkomende geval kan voldoen aan het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie, in ieder geval aan de staat kan worden toegerekend. Derhalve zou van de Commissie, om aan de voorwaarde van toerekenbaarheid te voldoen, niet worden geëist dat zij aantoont dat het openbare bedrijf zich anders zou hebben gedragen indien het autonoom had gehandeld. Aldus is het Gerecht afgeweken van de beginselen die in het arrest Stardust Marine zijn geformuleerd. Uit zijn uitspraak volgt dat het enkele feit dat een openbaar bedrijf wordt gecontroleerd door de Staat en onderworpen is aan een bijzondere organisatorische regeling, op zichzelf volstaat om te concluderen dat overheidsorganen hoe dan ook, per definitie, betrokken zijn bij de vaststelling van besluiten tot interventie ten gunste van de dochterondernemingen van deze onderneming. In een geval als het onderhavige kan toerekenbaarheid aan de Staat enkel worden uitgesloten wanneer vast komt te staan dat de raad van bestuur van de moedermaatschappij een besluit heeft genomen van een zodanige inhoud dat het niet mogelijk is om parallel algemene belangen na te streven. In casu kon dit besluit niet anders zijn dan de vereffening van SACE BT, waar de Commissie per definitie niet tegen zou hebben geprotesteerd. Indien de maatregel van het openbare bedrijf echter in abstracto ook kan beantwoorden aan een doelstelling van algemeen belang of getroffen is met inachtneming van dat belang, moet ervan uit worden gegaan dat de raad van bestuur aldus heeft besloten omdat hij bij zijn besluit niet anders kon dan rekening houden met de vereisten van openbaar gezag, en levering van bewijs van het tegendeel niet is toegestaan of mogelijk is.

               —

               De algemene aanwijzingen voor de toerekenbaarheid die door de Commissie worden gebruikt en door het Gerecht zijn goedgekeurd, zeggen niets over de graad van autonomie waarmee de raad van bestuur van SACE SpA de onderneming beheerde en beheert; en dat niet enkel als elke aanwijzing op zichzelf wordt beschouwd, maar ook als zij in hun geheel worden beschouwd. Aan de hand van deze aanwijzingen kon niets anders worden aangetoond dan de omstandigheid dat de Italiaanse Staat in 2009 alle aandelen van SACE SpA in eigendom had en de onderneming dus controleerde. Het arrest Stardust Marine vergt echter dat aanwijzingen die kunnen dienen om de betrokkenheid van de Staat aan te tonen, strikt verbonden zijn met de betrokken maatregelen, rekening houdende met de omvang, de inhoud en de voorwaarden ervan. In het bestreden arrest wordt uitdrukkelijk erkend dat de aanwijzingen voor de toerekenbaarheid die in het besluit worden gebruikt — die op één na alle verband houden met de activiteiten van SACE bij het verzekeren van andere dan marktrisico’s, een sector waarin SACE BT niet actief is — echter betrekking hebben op de algemene context waarin SACE SpA actief is en niet op de omstandigheden van het geval en de context waarin de controversiële maatregelen zijn vastgesteld. Desondanks heeft het Gerecht verzuimd te verklaren dat deze aanwijzingen uit hun aard niet geschikt zijn om rechtstreeks de grondslag te vormen voor het vermoeden van de concrete betrokkenheid van de Staat bij de vaststelling van de litigieuze maatregelen. Aldus heeft het Gerecht het onderzoek verplaatst van de toerekenbaarheid naar het geheel van betrekkingen tussen de Staat en ondernemingen die beantwoorden aan het organisatiemodel van ondernemingen waarin de overheid deelneemt — in de Italiaanse rechtsorde door de wet uitdrukkelijk gekwalificeerd als vennootschappen op aandelen — met als resultaat dat het voorwerp, de aard en de inhoud van de litigieuze maatregelen en de concrete motivering ten grondslag eraan van belang worden ontbloot. In werkelijkheid wijzen de door de Commissie gebruikte aanwijzingen erop dat het zeer onaarschijnlijk is dat de Staat betrokken is geweest bij de vaststelling van de controversiële maatregelen.

               —

               Daarentegen heeft het Gerecht bij zijn onderzoek van de toerekenbaarheid het evidente gegeven genegeerd dat het ministero dell'Economia e delle Finanze krachtens de wet de vennootschappen waarin zij participeert niet stuurt en coördineert, zoals SACE in het beroepschrift aanvoert onder aanhaling van de relevante bepalingen. Bovendien heeft het Gerecht het beginsel dat de rechtmatigheid van een besluit inzake staatssteun moet worden beoordeeld in het licht van de informatie waarover de Commissie kon beschikken toen zij het vaststelde, onjuist toegepast in het licht van de twee brieven van het ministero dell'Economia e delle Finanze aan SACE SpA die de Italiaanse regering als bijlage bij haar memorie in interventie heeft overgelegd. In feite bevestigen deze brieven enkel het beginsel van autonoom beheer in de verhouding tussen het ministerie en SACE SpA, waar de Commissie zich van bewust was, al was het maar omdat de Italiaanse regering deze meermaals aan de Commissie heeft toegelicht in de loop van de grondige onderzoeksprocedure ex artikel 108, lid 2, VWEU. De twee documenten zijn dus enkel ingeroepen ter bevestiging van hetgeen al was gesteld, zonder dat de wezenlijke onderdelen van de onderzochte maatregelen in enige mate van betekenis zijn gewijzigd.

         Tweede middel, betreffende het ontbreken van het vermeende voordeel dat aan SACE BT zou zijn toegekend door de tweede litigieuze maatregel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU en onjuiste toepassing van het criterium van de particuliere investeerder; feitelijke vaststellingen waarvan de materiële onjuistheid blijkt uit de stukken van het dossier; verdraaiing van het argument volgens welke SACE SpA voordeel heeft gehad van een impliciete verhoging met 5/12 van het tarief van de geïnde commissie ten opzichte van de commissie die door SACE BT aan de particuliere verzekeraars is gestort; onjuiste kwalificatie van dit argument als niet-ontvankelijk „nieuw middel”

               —

               Het Gerecht heeft, evenals eerder de Commissie, blijk gegeven van evident beperkte kennis en begrip van de verzekeringsbranche, inzonderheid betreffende de schade-excedentherverzekering (verzekering van „excess of loss” of XoL) en daardoor van ernstige en kennelijke beoordelingsfouten, door feiten vast te stellen waarvan de materiële onjuistheid blijkt uit de stukken van het dossier. De blootstelling aan risico’s van een schade-excedentieherverzekeraar neemt niet toe als de participatie van de herverzekeraar in de dekking hoog is; een hogere participatie in de XoL-overeenkomst correspondeert namelijk met een evenredig hogere commissie. Bovendien is het risico voor de herverzekeraar niet hoger indien de overdragende vennootschap in financiële moeilijkheden verkeert, want in een XoL-overeenkomst is het voornaamste verliesrisico van de herverzekeraar niet gekoppeld aan de moeilijkheden van de overdragende vennootschap, maar aan het insolventierisico van de verkrijgers van de verzekerden. Bovendien bestond er in het geheel geen risico van wanbetaling van de overdragende vennootschap SACE BT, ook in geval van financiële moeilijkheden, aangezien de commissie voor de afsluiting van de herverzekeringsovereenkomst in een enkele termijn vooruit werd betaald aan de moedermaatschappij en de herverzekeringsdekking zonder deze betaling niet zou zijn geactiveerd. De XoL-overeenkomst had niet enkel betrekking op de 25 % door SACE BT herverzekerde risico’s en het is dus onjuist dat met SACE SpA een tweede overeenkomst met een andere commissie gesloten had kunnen worden voor het saldo van de herverzekeringsdekking, zoals in het arrest wordt beweerd. Tot slot is het argument dat SACE SpA, doordat de overeenkomst pas vanaf 5 juni 2009 van kracht werd en de risico’s dus pas vanaf die datum gedekt waren, terwijl zij een commissie op jaarbasis ontving, in feite heeft geprofiteerd van een impliciete verhoging van 5/12 van het tarief van de geïncasseerde commissie ten opzichte van de commissie die SACE BT aan de particuliere herverzekeraars heeft overgemaakt, gelet op de risicoperiode die al was verlopen zonder dat zich verzekerde voorvallen hadden voorgedaan, door het Gerecht volkomen verdraaid. Aangezien deze omstandigheden uit het litigieuze besluit naar voren komen, heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat zij tijdens de administratieve procedure niet ter kennis van de Commissie waren gebracht. Nu SACE niet meer heeft gedaan dan een nader argument voordragen ten bewijze dat de wezenlijke voorwaarde van een voordeel ontbreekt — in de context van haar tweede middel en bij uitbreiding daarvan — heeft het Gerecht het betrokken argument ten onrechte gekwalificeerd als een niet-ontvankelijk nieuw middel.

         Derde middel, betreffende het ontbreken van het vermeende voordeel dat aan SACE BT zou zijn toegekend door de derde en vierde litigieuze maatregel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU en onjuiste toepassing van het criterium van de particuliere investeerder; onterechte aanvulling van de motivering van het litigieuze besluit

               —

               De raad van bestuur van SACE SpA heeft op overeenkomstige wijze gehandeld als het bestuur van andere particuliere marktpartijen. Gezien de zeer onzekere en spoedeisende situatie van de markt in 2009 heeft hij namelijk op een overeenkomstige manier kapitaal geïnjecteerd in gecontroleerde vennootschappen, ongeacht het ontbreken van prognoses over toekomstige kasstromen waarmee de verwachting van een toereikende winstgevendheid van die vennootschappen tenminste op langere termijn boekhoudkundig kon worden onderbouwd. Deze objectieve bevinding, die naar voren kwam uit de loutere waarneming van de marktdynamiek op een gegeven moment, had bij de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder door de Commissie zwaarder moeten wegen dan om het even welke theoretische of speculatieve overweging. Bovendien is in het besluit geen enkel concreet geval aangehaald van een particuliere vennootschap die onder normale marktomstandigheden actief is en die, in een situatie van ernstige moeilijkheden als gevolg van de crisis, door haar aandeelhouders is geliquideerd in plaats van geherkapitaliseerd. Niet duidelijk is — en het Gerecht heeft dat hoe dan ook niet uitgelegd — waarom SACE niettemin gehouden zou zijn ex ante de toekomstige winstgevendheid van SACE BT te beoordelen en de Commissie de passende gegevens voor de voorafgaande beoordeling te verstrekken, hoewel uit de marktgegevens naar voren kwam dat particuliere investeerders dat niet hebben gedaan. Tot slot heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te verklaren dat de Commissie, die van mening was dat zij de argumenten van SACE over de toepassing van het empirisch criterium in de context van het criterium van de particuliere investeerder in de loop van het grondige onderzoek niet met de nodige zorgvuldigheid hoefde te onderzoeken, deze argumenten met recht kon verwerpen, gezien de abstracte mogelijkheid dat de door de particuliere marktpartijen verrichte kapitaaltransacties op hun beurt niet aan het criterium van de particuliere investeerder voldeden omdat zij steunelementen behelsden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2001 in zaak T-95/01: Gérald Coget en anderen tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Ambt van secretaris-generaal — Oproep tot sollicitatie — Ervaring van "hoog niveau" — Ruime beoordelingsvrĳheid van instelling — Oproep voor gesprek)

text:
5.1.2002                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 3/31
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 20 september 2001
                                                                                van 20 september 2001
in zaak T-171/00: Peter Spruyt tegen Commissie van de
                   Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            in zaak T-95/01: Gérald Coget en anderen tegen Reken-
                                                                                kamer van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Verzekering tegen ongevallen en beroeps-
ziekten — Uitkeringen bedoeld in artikel 73 van Statuut —
                      Ongeval met parapente)
                                                                            (Ambtenaren — Ambt van secretaris-generaal — Oproep
                                                                            tot sollicitatie — Ervaring van „hoog niveau” — Ruime
                            (2002/C 3/53)                                   beoordelingsvrijheid van instelling — Oproep voor gesprek)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 3/54)
In zaak T-171/00, Peter Spruyt, ambtenaar van de Commissie                                            (Procestaal: Frans)
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Arolo di
Leggiuno (Italië), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall),
betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit
van de Commissie van 13 september 1999 om artikel 73 van
het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschap-                  In zaak T-95/01, Gérald Coget, ambtenaar van de Rekenkamer
pen niet op verzoeker toe te passen, heeft het Gerecht (Derde               van de Europese Gemeenschappen, wonende te Hettange-
kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, president, K. Lenaerts            Grande (Frankrijk), Pierre Hugé, ambtenaar van de Rekenkamer
en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio González, ad-                 van de Europese Gemeenschappen, wonende te Bonnevoie
ministrateur, op 20 september 2001 een arrest gewezen                       (Luxemburg), Emmanuel Gabolde, ambtenaar van de Reken-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         kamer van de Europese, Gemeenschappen, wonende te Metz
                                                                            (Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Soulier, advocaat, do-
                                                                            micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Rekenkamer
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 13 september        van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
      1999 om artikel 73 van het Statuut van de ambtenaren van              J.-M. Stenier, P. Giusta, B. Schäfer en D. Waelbroeck), betreffen-
      de Europese Gemeenschappen niet op verzoeker toe te passen.           de een verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de
                                                                            Rekenkamer van 22 februari 2001 waarbij Michel Hergé per
                                                                            1 januari 2001 is aangesteld als secretaris-generaal van de
2)    Veroordeelt de Commissie verzoeker de medische kosten te              stelling, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
      vergoeden die verband houden met zijn parapente-ongeval van           volgt: J. Azizi, president, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters;
      9 mei 1999 en nog niet op grond van artikel 72 van het                griffier: J. Plingers, administrateur, op 20 september 2001 een
      Statuut zijn vergoed, vermeerderd met moratoire interessen op         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      de voet van 6,25 % vanaf 13 september 1999.
3)    Veroordeelt de Commissie de met dit ongeval verband houdende
      tijdelijke algehele en gedeeltelijke invaliditeit alsmede blijvende   1)    Verwerpt het beroep.
      gedeeltelijke invaliditeit van verzoeker ten laste te nemen
      overeenkomstig artikel 73 van het Statuut en de Regeling
      voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese                 2)    Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
      Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten.                          daaronder begrepen die welke op de twee kort gedingen zijn
                                                                                gevallen.
4)    Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                            (1) PB C 186 van 30.6.2001.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.


title: Zaak C-274/01: Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
1.9.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 245/15
Beroep, op 12 juli 2001 ingesteld door Commissie van de                 Hogere voorziening, op 13 juli 2001 ingesteld door
    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                     Europees Parlement tegen het arrest, op 3 mei 2001 in
                                                                        zaak T-99/00 tussen I. Samper en Europees Parlement
                                                                        gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                         (Zaak C-274/01)                                         Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
                                                                                (Zaak C-277/01 P)
                         (2001/C 245/27)
                                                                                (2001/C 245/28)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 12 juli 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
digd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen              op 13 juli 2001 hogere voorziening ingesteld door Europees
hebbende te Luxemburg.                                                  Parlement, vertegenwoordigd door H. von Hertzen en
                                                                        D. Moore, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                        het arrest, op 3 mei 2001 in zaak T-99/00 tussen I. Samper en
                                                                        Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                 aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer).
dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de           Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/76/EG van           —     het bestreden arrest van het Gerecht te vernietigen;
      de Raad van 1 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn
      96/26/EG inzake de toegang tot het beroep van onderne-
      mer van goederen-, respectievelijk personenvervoer over           —     de zaak definitief af te doen door het door Samper
      de weg, nationaal en internationaal, en inzake de weder-                ingestelde beroep tot nietigverklaring ongegrond te ver-
      zijdse erkenning van diploma’s, certificaten en andere                  klaren;
      titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het
      recht van vrije vestiging van bedoelde vervoeronder-
      nemers (1), de krachtens die richtlijn op hem rustende            —     subsidiair, de zaak terug naar het Gerecht te verwijzen
      verplichtingen niet is nagekomen.                                       voor een nieuwe uitspraak over het door Samper ingestel-
                                                                              de beroep tot nietigverklaring;
2.    Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
                                                                        —     kosten rechtens.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 2, lid 1, van de richtlijn bepaalt, dat de lidstaten uiterlijk  Het Parlement stelt dat het Gerecht de bewijzen heeft verdraaid
op 1 oktober 1999 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke           en de grenzen van de rechterlijke toetsing heeft overschreden.
bepalingen vaststellen om aan de richtlijn te voldoen, en de
Commissie daarvan op de hoogte brengen.
                                                                        Verdraaiing van de bewijzen:
België heeft de nodige maatregelen nog niet genomen.
                                                                        In punt 40 van het arrest stelt het Gerecht ten onrechte vast
                                                                        dat voor de bevorderingsronde 1997 het „beslissend” criterium
                                                                        volgens het besluit van het TABG het niveau van de verrichte
                                                                        taken, de persoonlijke inzet, en de volharding in de inspannin-
(1) PB L 277 van 14.10.1998, blz. 17.                                   gen voor die taken diende te zijn. Het betrokken besluit
                                                                        vermeldt evenwel geen andere elementen dan die van de
                                                                        beoordelingsrapporten en hanteert de vergelijking van de
                                                                        verrichte taken slechts als rechtvaardigingsgrond om af te
                                                                        wijken van de voorstellen van het bevorderingscomité.


title: Zaak T-131/12: Beroep ingesteld op 23 maart 2012 — Spa Monopole/BHIM — Orly International (SPARITUAL)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/24

         Beroep ingesteld op 23 maart 2012 — Spa Monopole/BHIM — Orly International (SPARITUAL)
   (Zaak T-131/12)
   2012/C 165/41
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Spa Monopole, pachtstermaatschappij van Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. De Brouwer, E. Cornu en É. De Gryse, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Orly International, Inc. (Van Nuys, Verenigde Staten)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 januari 2012 in zaak R 2396/2010-1 vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SPARITUAL” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3631884

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Benelux-inschrijvingen van de woordmerken „SPA” en „Les Thermes de Spa” voor waren en diensten van de klassen 3, 32 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 bij de beoordeling van de bekendheid van het woordmerk „SPA” in klasse 32 en schending van artikel 8, lid 5, van die verordening bij de beoordeling van het gevaar dat ongerechtvaardigd voordeel wordt getrokken uit de reputatie van het merk „SPA”.


title: Zaak T-483/10: Beroep ingesteld op 8 oktober 2010 — The Pukka Luggage Company/BHIM — Jesus Miguel Azpiroz Arruti (PUKKA)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/50

         Beroep ingesteld op 8 oktober 2010 — The Pukka Luggage Company/BHIM — Jesus Miguel Azpiroz Arruti (PUKKA)
   (Zaak T-483/10)
   ()
   2010/C 328/78
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Pukka Luggage Company Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. E. Gilbert en M. H. Blair, Solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jesús Miguel Azpiroz Arruti (San Sebastián, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 juli 2010 in zaak R 1175/2008-4 vernietigen;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen voor zover de oppositie daarin is toegewezen voor „baggage”;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen voor zover de oppositie daarin is toegewezen voor „harde koffers, harde rolkoffers”;

               —

               het Bureau en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PUKKA” voor waren van klasse 18 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4061545

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaanse inschrijving nr. 1570450 van het beeldmerk „PUKAS” voor waren van klasse 18; gemeenschapsinschrijving nr. 19802 van het beeldmerk „PUKAS” voor waren en diensten van de klassen 25, 28 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk, aangezien de kamer van beroep de soortgelijkheid van de waren en de overeenstemming tussen het bestreden merk en het ouder merk onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak T-233/08: Beroep ingesteld op 16 juni 2008 — MPDV Mikrolab/BHIM (ROI ANALYZER)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/49

         Beroep ingesteld op 16 juni 2008 — MPDV Mikrolab/BHIM (ROI ANALYZER)
   (Zaak T-233/08)
   (2008/C 223/86)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: MPDV Mikrolab GmbH, Mikroprozessordatenverarbeitung und Mikroprozessorlabor (Mosbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Göpfert, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 15 april 2008 in de beroepsprocedure R 1525/2006-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ROI ANALYZER” voor waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42 (aanvraag nr. 4 866 042)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat het het aangevraagde merk niet aan onderscheidend vermogen ontbreekt en er voor dit merk geen vrijhoudingsbehoefte bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-129/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 december 2015 — Morin/Commissie

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/102

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 17 december 2015 — Morin/Commissie
   (Zaak F-129/15) (1)

   (2016/C 048/121)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015, blz. 44.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2002 in zaak T-82/02: Wolf-Dieter Yorck von Wartenburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroepstermĳn — Kennelĳke niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 70/22                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          22.3.2003
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 te Wittibreut (Duitsland), vertegenwoordigd door H.-H. R. Hey-
                                                                            land, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                        van 23 januari 2003                                 schappen (gemachtigde: J. Currall) en Europees Parlement
                                                                            (gemachtigden: U. Rösslein en L. G. Knudsen), betreffende een
in zaak T-181/01: Chantal Hectors tegen Europees Parle-                     beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Europees
                                ment ( 1)                                   Parlement van 28 mei 2001 houdende weigering om op
                                                                            verzoekers pensioen de coëfficiënt toe te passen die volgens
(Ambtenaren — Tijdelijk functionarissen — Aanwerving —                      artikel 82 Ambtenarenstatuut van toepassing is op in Duitsland
Motivering — Kennelijk verkeerde beoordeling — Gelijke                      wonende personen die een communautair pensioen genieten,
              behandeling van mannen en vrouwen)                            heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
                                                                            B. Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en H. Legal,
                                                                            rechters; griffier: H. Jung, op 11 december 2002 een beschik-
                            (2003/C 70/35)
                                                                            king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (Procestaal: Frans)                              1)     Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid.
In zaak T-181/01, Chantal Hectors, wonende te Brussel,                      2)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten,
tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. von Hertzen en                   (1 ) PB C 156 van 29 juni 2002.
J. F. de Wachter), betreffende een beroep strekkende tot,
enerzijds, nietigverklaring van de besluiten van het tot het
sluiten van aanstellingsovereenkomsten bevoegde gezag hou-
dende aanstelling van de heer B. in het ambt van Nederlandsta-
lig administrateur bij de Fractie van de Europese Volkspartij
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
(christen-democraten) en Europese Democraten van het Euro-
pees Parlement en houdende afwijzing van verzoeksters sollici-                                              AANLEG
tatie naar dat ambt, en anderzijds, veroordeling van het
                                                                                van 16 januari 2003
Parlement tot vergoeding van de materiële en morele schade
die verzoekster stelt te hebben geleden, heeft het Gerecht
                                                                            in zaak T-201/02: Pierre Tomarchio tegen Rekenkamer
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president,
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Palacio
González, hoofdadministrateur, op 23 januari 2003 een arrest
                                                                            (Ambtenaren — Weigering van herindeling van ambtenaar
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            door instelling van herkomst — Beroep tot nietigverklaring
                                                                            ingesteld tegen instelling waarnaar ambtenaar is overge-
1)     Verwerpt het beroep.                                                                  plaatst — Niet-ontvankelijkheid)
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (2003/C 70/37)
( 1) PB C 303 van 27 oktober 2001.                                                                      (Procestaal: Frans)
                                                                            In zaak T-201/02, Pierre Tomarchio, voormalig ambtenaar van
                                                                            de Europese Gemeenschappen, wonende te Nancy (Frankrijk),
                                                                            vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                                 hebbende te Luxemburg, tegen Rekenkamer van de Europese
                                   LEG                                      Gemeenschappen (gemachtigden: J.-M. Stenier en P. Giusta),
                                                                            betreffende een beroep tot nietigverklaring van de handeling
                                                                            die de Rekenkamer op 26 februari 2002 met betrekking tot
                      van 11 december 2002
                                                                            het verzoek tot herindeling van verzoeker heeft gesteld,
                                                                            heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
in zaak T-82/02: Wolf-Dieter Yorck von Wartenburg                           B. Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en H. Legal,
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       rechters; griffier: H. Jung, op 16 januari 2003 een beschikking
                                                                            gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
(Ambtenaren — Beroepstermijn — Kennelijke niet-ontvan-
                              kelijkheid)                                   1)     Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                            (2003/C 70/36)                                  2)     Verzoekers verzoek tot voeging van de beroepen T-173/02 en
                                                                                T-201/02 wordt afgewezen.
                           (Procestaal: Duits)                              3)     Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                            (1 ) PB C 233, van 28 september 2002.
In zaak T-82/02, Wolf-Dieter Yorck von Wartenburg, voorma-
lig tijdelijk functionaris van het Europees Parlement, wonende


title: Zaak C-150/00: Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 163/22                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.6.2000
— De Commissie verwijt Frankrijk voorts:                                 Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                         1. de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
     — de nettokosten van „niet-rendabele zones” onjuist te
                                                                             9 februari 2000 in zaak T-111/97 te vernietigen;
         hebben berekend;
                                                                         2. de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg terug te
     — het immateriële voordeel dat het verzorgen van de                     verwijzen voor een uitspraak ten gronde op het beroep;
         universele dienst voor France Télécom oplevert, te
         hebben verwaarloosd;                                            3. de beslissing omtrent de kosten aan te houden.
     — schending van de regel, dat bij de berekening van de
         nettokosten rekening moet worden gehouden met de                Middelen en voornaamste argumenten
         inkomsten en dat de kosten en inkomsten toekomst-
         gericht dienen te zijn (bijlage III bij richtlijn 97/33/EG),    Schending van het recht: rekwiranten blijven van mening dat
         door de geraamde cijfers voor 1998 niet te willen               het besluit van 7 februari 1996 (bekendgemaakt in Mededelin-
         corrigeren omdat de bereikte methodologische voor-              gen van de Administratie van 27 maart 1996) een nieuw feit
         uitgang „moeilijk te integreren zou zijn in de definitieve      vormde dat een nieuwe termijn opende om op te komen
         raming voor 1998, gelet op het vereiste van een zekere          tegen de besluiten van de Commissie houdende indeling van
         stabiliteit in de ramingsmethoden voor een bepaald              rekwiranten in de rang op het tijdstip van hun benoeming tot
         jaar”.                                                          ambtenaar van de Commissie.
— Artikel 5, lid 5, tweede alinea, van richtlijn 97/33/EG is             Bovendien zijn rekwiranten van mening dat bij de beoordeling
     niet volledig in Frans recht omgezet en in elk geval niet op        of bedoeld verzoek tijdig was ingediend, de Commissie en
     inschikkelijke wijze door de Franse autoriteiten toegepast          nadien het Gerecht van eerste aanleg rekening moesten houden
     wat de publicatie van de individuele bijdragen van de               met de bijstandsverplichting welke op de gemeenschapsinstel-
     betrokken partijen aan de financiering van de universele            lingen rust. In de bestreden beschikking wordt niets gezegd
     dienst betreft.                                                     over hetgeen rekwiranten terzake hebben gesteld.
(1) PB 1990, L 192, blz. 10.
(2) PB 1996, L 74, blz. 13.
(3) PB 1997, L 199, blz. 32.
                                                                         Beroep, op 19 april 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                                                                                (Zaak C-150/00)
                                                                                (2000/C 163/40)
Hogere voorziening, op 19 april 2000 ingesteld door                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
G. Valero Jordana en S. Vadé tegen beschikking, op 9 fe-                 op 19 april 2000 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
bruari 2000 in zaak T-111/97 tussen G. Valero Jordana en                 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
S. Vadé en de Commissie van de Europese Gemeenschap-                     woordigd door J. C. Schieferer, lid van haar juridische dienst,
pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Eerste                   als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                              kamer)                                     bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de
                                                                         Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
                        (Zaak C-149/00 P)
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (2000/C 163/39)
                                                                         1. Vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk niet heeft
                                                                             voldaan aan de krachtens artikel 28 EG (ex artikel 30 EG-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Verdrag) op haar rustende verplichtingen, door vitamine-
op 9 april 2000 hogere voorziening ingesteld door G. Valero                  en mineraalpreparaten bij overschrijding van de eenvou-
Jordana en S. Vadé, vertegenwoordigd door C. Amo Quiñones,                  dige dagelijkse dosis dan wel algemeen, wanneer zij
advocaat te Brussel, Pasteurlaan 23, B-1180 Brussel, tegen de                vitamine A, D en K of mineraalstoffen van de groep der
beschikking, op 9 februari 2000 in zaak T-111/97 tussen                      chromaten bevatten, als geneesmiddel aan te merken,
Valero Jordana en Vadé en de Commissie van de Europese                       zonder aan te tonen, dat op grond van de verhoogde
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                    vitaminetoevoer of de erin vervatte vitaminen of mineralen
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).                               een ernstig gevaar voor de gezondheid bestaat.
 ---pagebreak--- 10.6.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/23
2. Verweerster in de kosten te verwijzen.                                           Doorhaling van zaak C-218/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (2000/C 163/43)
De Commissie is van oordeel, dat de Oostenrijkse praktijk in
strijd is met het evenredigheidsbeginsel (artikel 30 EG). Die         De president van het Hof van Justitie van de Europese
praktijk houdt er geen rekening mee, dat niet alle vitaminen en       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
mineraalstoffen even schadelijk zijn. Een minder beperkende           doorhaling in het register gelast van zaak C-218/99: Commissie
regeling zou inhouden, dat voor iedere afzonderlijke vitamine         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
of mineraalstof een grenswaarde wordt bepaald waarboven               Luxemburg.
een preparaat dat deze stof bevat, als geneesmiddel wordt
aangemerkt. De eenvoudige dagelijkse dosis is derhalve een te
forfaitair criterium.                                                 (1) PB C 266 van 7.8.1999.
Tevens laat bedoelde praktijk buiten beschouwing, dat de
betrokken lidstaat voor ieder afzonderlijk product moet aanto-
nen, dat het een ernstig gevaar voor de gezondheid oplevert.
Het is ontoelaatbaar, van de indiener van het verzoek het
bewijs van onschadelijkheid te verlangen, daar juist de lidstaat
het gevaar voor de gezondheid van hogere concentraties
moet bewijzen, zolang de door de wetenschappelijke comités
aangenomen kritische grenswaarden niet zijn bereikt.                                Doorhaling van zaak C-361/99 (1)
                                                                                (2000/C 163/44)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                Doorhaling van zaak C-406/99 (1)
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 maart 2000 de
                       (2000/C 163/41)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-361/99 (verzoek
                                                                      van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 prejudiciële beslissing): S. Gäng tegen Republiek Oostenrijk.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-406/99: Commissie
                                                                      (1) PB C 6 van 8.1.2000.
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                Doorhaling van zaak C-221/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-438/98 (1)
                       (2000/C 163/42)
                                                                                (2000/C 163/45)
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
14 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
C-221/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              20 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Franse Republiek.                                                     C-438/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      tegen Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 278 van 14.3.2000.
                                                                      (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Zaak C-504/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Uwe Schönefeld/Land Berlin

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 8 november 2012 — Uwe Schönefeld/Land Berlin
   (Zaak C-504/12)
   2013/C 26/56
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Uwe Schönefeld

      Verwerende partij: Land Berlin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG (1), aldus te worden uitgelegd dat het daarin vervatte algemene verbod van ongerechtvaardigde discriminatie op grond van leeftijd ook van toepassing is op nationale bepalingen betreffende de bezoldiging van deelstaatambtenaren?

               2)

               Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Volgt uit de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht dat een nationale bepaling volgens welke de hoogte van het basissalaris van een ambtenaar bij het ontstaan van de ambtenarenbetrekking in grote mate afhankelijk is van diens leeftijd en daarna vooral stijgt naarmate van de duur van de ambtenarenbetrekking, een rechtstreekse of indirecte discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van dit primaire en/of afgeleide Europese recht eraan in de weg dat een dergelijke nationale bepaling volgens de wetgever wordt gerechtvaardigd door het doel, beroepservaring te belonen?

               4)

               Ingeval bovenstaande vragen bevestigend worden beantwoord: Volgt uit de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht dat een overgangswet volgens welke de zittende ambtenaren uitsluitend volgens het bedrag van hun overeenkomstig het oude (discriminerende) bezoldigingsrecht op de peildatum voor de overgang verworven basissalaris in een trap van het nieuwe stelsel worden ingedeeld, en de overgang naar de hogere trappen vervolgens los van het absolute tijdvak van ervaring van de ambtenaar, maar slechts volgens de sinds de inwerkingtreding van de overgangswet vervulde tijdvakken van ervaring wordt bepaald, een — tot aan het bereiken van de hoogste salaristrap voortdurende — bestendiging van de bestaande discriminatie op grond van leeftijd oplevert?

               5)

               Ingeval ook vraag 4 bevestigend wordt beantwoord: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht eraan in de weg dat dit onbeperkt voortdurend verschil in behandeling door de wetgever aldus wordt gerechtvaardigd dat de overgangswet niet (slechts) de op de peildatum voor de overgang verworven rechten, maar (ook) het volgens het oude bezoldigingsrecht te verwachten levensinkomen in elke salarisgroep beoogt te beschermen?
               Kan de voortdurende discriminatie van de zittende ambtenaren worden gerechtvaardigd door de overweging dat de alternatieve regeling (ook de zittende ambtenaren individueel volgens de tijdvakken van ervaring in te delen) meer bestuurlijke rompslomp meebrengt?

               6)

               Ingeval ontkennend wordt geantwoord op de mogelijkheid van de in vraag 5 genoemde rechtvaardigingen: Staat de uitlegging van het primaire en/of het afgeleide Europese recht, zolang ook voor de zittende ambtenaren geen niet-discriminerende bezoldigingsregeling is ingevoerd, een ander rechtsgevolg toe dan de zittende ambtenaren met terugwerkende kracht en doorlopend te bezoldigen volgens de hoogste salaristrap van hun salarisgroep?
               Vloeit het rechtsgevolg van de inbreuk op het discriminatieverbod dan voort uit het primaire en/of het afgeleide Europese recht, in het bijzonder richtlijn 2000/78/EG, zelf of vloeit de vordering slechts voort uit de in het recht van de Unie geldende aansprakelijkheid van de overheid voor onjuiste omzetting van Europese voorschriften in het nationale recht?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 januari 2002 in zaak C-107/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Structuurfondsen — Financiering van communautaire initiatieven — Wĳziging van indicatieve verdelingen")

text:
C 84/2                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
       binnen de in artikel 3, lid 2, van deze verordening gestelde         van 16 december 1998 houdende goedkeuring van de wijzigin-
       termijn van deze heffing in kennis heeft gesteld. Behoudens in       gen van de indicatieve verdeling van de communautaire
       geval van onachtzaamheid mag de bevoegde nationale instantie         initiatieven, dat aan de Italiaanse Republiek is meegedeeld bij
       deze termijn overschrijden wanneer zij de suikerproductie van        brief van de secretaris-generaal van de Commissie van 19 ja-
       de onderneming niet in detail kende en die onwetendheid              nuari 1999, en van alle handelingen die daaraan ten grondslag
       redelijkerwijs aan deze onderneming kan worden toegeschreven,        liggen of daarmee verbonden zijn, heeft het Hof (Zesde kamer),
       omdat deze niet te goeder trouw heeft gehandeld en niet alle         samengesteld als volgt: N. Colneric, president van de Tweede
       toepasselijke bepalingen heeft nageleefd.                            kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,
                                                                            C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en
3)     De bevoegde nationale instantie kan, zonder de artikelen 3 en        V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
       4 van verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van             H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 30 januari 2002 een
       27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoerings-            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       bepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor
       landbouwproducten, of de algemene beginselen van gemeen-             1)    Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 16 de-
       schapsrecht te schenden, weigeren om een aangifte ten uitvoer              cember 1998 houdende goedkeuring van de wijzigingen van de
       die is ingediend om uitvoerrestituties te verkrijgen en om de              indicatieve verdeling van de communautaire initiatieven, die
       termijn voor het bewijs van de export te verlengen, met                    aan de Italiaanse Republiek is meegedeeld bij brief van de
       terugwerkende kracht te aanvaarden, wanneer de onderneming,                secretaris-generaal van de Commissie van 19 januari 1999.
       wegens het feit dat zij van deze instantie een uitvoercertificaat
       voor C-suiker had gevraagd en gekregen voor suiker die niet als      2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
       zodanig kon worden aangemerkt, de uitvoerrestituties waarop                kosten.
       zij recht zou hebben gehad indien deze suiker als A- of B-suiker
       was uitgevoerd, niet heeft gevraagd en gekregen.
                                                                            3)    Verstaat dat Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                                                                                Brittannië hun eigen kosten zullen dragen.
(1) PB C 160 van 5.6.1999
                                                                            (1) PB C 188 van 3.7.1999.
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                                                                                (Zesde kamer)
                         van 30 januari 2002
                                                                                van 24 januari 2002
in zaak C-107/99: Italiaanse Republiek tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            in zaak C-118/99: Franse Republiek tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
(„Structuurfondsen — Financiering van communautaire
    initiatieven — Wijziging van indicatieve verdelingen”)
                                                                            („Goedkeuring van rekeningen — EOGFL — Begrotingsjaar
                                                                                1995 — Akkerbouwgewassen”)
                            (2002/C 84/02)
                                                                                (2002/C 84/03)
                          (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-107/99, Italiaanse Republiek (gemachtigde: U. Lean-
za, bijgestaan door I. M. Braguglia) tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March,                      In zaak C-118/99, Franse Republiek (gemachtigden: J.-F. Do-
K. Simonsson en H. Speyart), ondersteund door Ierland                       belle, K. Rispal-Bellanger en C. Vasak), ondersteund door
(gemachtigde: J. Payne, bijgestaan door D. McGuinness, SC,                  Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä) tegen Commissie
en E. Kent, solicitor) en vertegenwoordigd door Verenigd                    van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: P. Oliver),
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtig-                betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van
de: J. E. Collins, bijgestaan door D. Wyatt, QC), betreffende een           beschikking 1999/187/EG van de Commissie van 3 februari
verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie               1999 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de


title: Zaak C-522/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 22 november 2007 — Dinter GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 22 november 2007 — Dinter GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf
   (Zaak C-522/07)
   (2008/C 37/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dinter GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet aanvullende aantekening 5, b), bij hoofdstuk 20 van de gecombineerde nomenclatuur (1) aldus worden uitgelegd dat met het begrip „vruchtensappen met toegevoegde suiker” ook vruchtensappen worden bedoeld, waaraan weliswaar feitelijk geen suiker is toegevoegd maar waarvan het gehalte aan toegevoegde suiker cijfermatig is bepaald volgens aanvullende aantekening 5, a), bij hoofdstuk 20?

               2)

               Moet aanvullende aantekening 5, b), bij hoofdstuk 20 van de gecombineerde nomenclatuur aldus worden uitgelegd dat het aldaar gebruikte begrip „vruchtensap in zijn natuurlijke staat” door de formulering „verkregen uit vruchten of door verdunning van geconcentreerd vruchtensap” enkel nader wordt toegelicht, maar feitelijk van toepassing is op alle soorten vruchtensappen (niet gegist en zonder toevoeging van alcohol) in de respectieve toestand waarin zij worden aangebracht?

               3)

               Indien deze twee vragen bevestigend worden beantwoord: Is aanvullende aantekening 5, b), bij hoofdstuk 20 van de gecombineerde nomenclatuur geldig?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 327, blz. 1).


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 18 maart 2004 in zaak C-45/03 (verzoek van het Tribunale di Catania om een prejudiciële beslissing): Oxana Dem'Yanenko (Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van personen — Situatie die niet binnen werkingssfeer van richtlijn 64/221/EEG valt — Grondrechten — Europees Verdrag ter bescherming van rechten van mens — Uitzetting van onderdaan van derde land die geen gezins- of huwelijksbanden heeft met onderdaan van lidstaat — Procedure tot geldigverklaring van bevel tot verwijdering van onderdaan van derde land — Begrip „rechterlijke instantie van lidstaat” — Rechterlijke instantie die volgens artikel 68 EG bevoegd is, om prejudiciële beslissing te verzoeken — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/16

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 18 maart 2004
   in zaak C-45/03 (verzoek van het Tribunale di Catania om een prejudiciële beslissing): Oxana Dem'Yanenko (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van personen - Situatie die niet binnen werkingssfeer van richtlijn 64/221/EEG valt - Grondrechten - Europees Verdrag ter bescherming van rechten van mens - Uitzetting van onderdaan van derde land die geen gezins- of huwelijksbanden heeft met onderdaan van lidstaat - Procedure tot geldigverklaring van bevel tot verwijdering van onderdaan van derde land - Begrip „rechterlijke instantie van lidstaat” - Rechterlijke instantie die volgens artikel 68 EG bevoegd is, om prejudiciële beslissing te verzoeken - Onbevoegdheid van Hof)
   (2004/C 106/28)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-45/03, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de het Tribunale di Catania (Italië) in het kader van een procedure tot geldigverklaring van een jegens Oxana Dem'Yanenko gegeven bevel tot verwijdering, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van, enerzijds, de artikelen 7, 8 en 9 van richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid (PB L 1964, 56, blz. 850), en anderzijds de grondrechten waarvan het Hof de eerbieding verzekert, zoals die, inzonderheid, voortvloeien uit het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, N. Colneric en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 18 maart 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de vragen die het Tribunale di Catania bij beschikking van 19 januari 2003 heeft gesteld.

      (1)  PB C 83 van 5.4.2003.


title: Zaak T-102/11: Beroep ingesteld op 22 februari 2011 — American Express Marketing & Development/BHIM (IP ZONE)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/15

         Beroep ingesteld op 22 februari 2011 — American Express Marketing & Development/BHIM (IP ZONE)
   (Zaak T-102/11)
   2011/C 130/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: American Express Marketing & Development Corp. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. Spitz, A. Gaul, T. Golda en S. Kirschstein-Freund, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 december 2010 in zaak R 1125/2010-2 vernietigen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 december 2010 in zaak R 1125/2010-2 herzien en het beroep gegrond verklaren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de beroepsprocedure en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „IP ZONE” voor diensten van klasse 42

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep heeft geoordeeld dat het merk het vereiste onderscheidend vermogen mist en de betrokken diensten beschrijft.


title: Zaak C-383/15 P: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 — Skype Ultd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Afdoening zonder beslissing)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/5

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2016 — Skype Ultd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd
   (Zaak C-383/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Afdoening zonder beslissing))
   (2016/C 136/07)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skype Ultd (vertegenwoordigers: A. Carboni en M. Browne, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde), Sky plc, voorheen British Sky Broadcasting Group plc, Sky IP International Ltd (vertegenwoordigers: D. Rose en J. Curry, solicitors)

      Dictum

               1)

               Op de hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Skype Ultd wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015.