title: Zaak C-341/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2017 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 30 maart 2017 in zaak T-112/15, Helleense Republiek/Europese Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/21

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juni 2017 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 30 maart 2017 in zaak T-112/15, Helleense Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-341/17 P)
   (2017/C 249/33)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: G. Kanellopoulos, Α. Vasilopoulou, Ε. Leftheriotou, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof de hogere voorziening toe te wijzen, het bestreden arrest van het Gerecht van 30 maart 2017 in zaak Τ-112/15 te vernietigen, voor zover daarbij haar beroep wordt verworpen, het beroep toe te wijzen dat is ingesteld door de Helleense Republiek op 2 maart 2015, besluit 2014/950/ΕU van de Europese Commissie van 19 december 2014 nietig te verklaren, voor zover daarbij van financiering door de Europese Unie zijn uitgesloten de kosten die de Helleense Republiek heeft gemaakt in het kader van oppervlaktesteun voor het aanvraagjaar 2008 die overeenkomt met: a) 10 % van het totale bedrag van de kosten die zijn gemaakt in het kader van steun in verband met graslanden; b) 5 % van het totale bedrag van de kosten die zijn gemaakt in het kader van aanvullende daarmee samenhangende steun en c) 5 % van het totale bedrag van de kosten die zijn gemaakt op het gebied van plattelandsontwikkeling, en de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zes middelen aan.

               A.

               Wat betreft het deel van het bestreden arrest waarnaar wordt verwezen in het eerste middel van de hogere voorziening betreffende de financiële correctie van 10 % met betrekking tot steun die is gekoppeld aan de als grasland gebruikte oppervlakten (punten 23-106 van het bestreden arrest) worden drie middelen aangevoerd.
               Het eerste middel betreft de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 2 van verordening (EG) nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004, wat betreft de definitie van grasland, de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 296 VWEU en de ontoereikende en niet afdoende motivering van het bestreden arrest.
               Het tweede middel betreft de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 296 VWEU en/of de ontoereikende motivering van het bestreden arrest voor zover daarin de door de Helleense Republiek aangevoerde grieven zijn verworpen die betrekking hadden op de rechtmatigheid van de motivering van het besluit van de Commissie.
               Met het derde middel wordt voorts aangevoerd dat het bestreden arrest het evenredigheidsbeginsel schendt, uitgaat van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 296 VWEU en ontoereikend is gemotiveerd.

               B.

               Wat betreft het deel van het bestreden arrest waarnaar wordt verwezen in het tweede middel betreffende de financiële correctie van 5 % op het gebied van aanvullende gekoppelde oppervlaktesteun (punten 107-137 van het bestreden arrest) worden twee middelen aangevoerd. Het eerste middel (vierde middel van de hogere voorziening) betreft de onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 en van artikel 11 van verordening nr. 885/2006, de onjuiste uitlegging en/of ontoereikende en tegenstrijdige motivering van het bestreden arrest, terwijl met het tweede middel wordt aangevoerd dat het dictum van het bestreden arrest is gebaseerd op een onjuiste toepassing van het evenredigheidsbeginsel alsmede op een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 296 VWEU en een ontoereikende en tegenstrijdige motivering.

               C.

               Wat ten slotte het deel van het bestreden arrest betreft waartegen wordt opgekomen in het derde middel betreffende de financiële correctie van 5 % op het gebied van plattelandsontwikkeling (punten 138-168 van het bestreden arrest) wordt aangevoerd dat (zesde middel van de hogere voorziening) het bestreden arrest, voor zover het verzoek van de Helleense Republiek daarbij gedeeltelijk wordt afgewezen, niet gemotiveerd is.


title: Zaak T-107/10: Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Procter & Gamble Manufacturing Cologne/BHIM — Natura Cosméticos (NATURAVIVA)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/38

         Beroep ingesteld op 3 maart 2010 — Procter & Gamble Manufacturing Cologne/BHIM — Natura Cosméticos (NATURAVIVA)
   (Zaak T-107/10)
   2010/C 134/66
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Procter & Gamble Manufacturing Cologne GmbH (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Sandberg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Natura Cosméticos, SA (Itapecerica da Serra, Brazilië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 november 2009 in zaak R 1558/2008-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure voor verweerder.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „NATURAVIVA” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 44

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duitse merken „VIVA” voor waren van klasse 3; gemeenschapsmerk „VIVA” voor waren van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring van de betrokken merken was.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 2003 in zaak T-56/99: Marlines SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Vaststelling van prĳzen — Bewĳs van deelneming aan overeenkomst — Duur — Onjuiste beoordeling van de feiten)

text:
C 71/20                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         20.3.2004
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 11 december 2003
                      van 11 december 2003
                                                                           in zaak T-59/99: Ventouris Group Enterprises SA tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-56/99: Marlines SA tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           (Mededinging — Verordening (EEG) nr. 4056/86 — Veri-
                                                                           ficatie in kantoren van andere vennootschap dan adressaat
(Mededinging — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans                        van verificatiebeschikking — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag
artikel 81, lid 1, EG) — Vaststelling van prijzen — Bewijs                 (thans artikel 81, lid 1, EG) — Vaststelling van prijzen —
van deelneming aan overeenkomst — Duur — Onjuiste                          Bewijs van inbreuk — Onjuiste beoordeling van de feiten —
                     beoordeling van de feiten)                            Geldboeten — Evenredigheid — Verzachtende omstandighe-
                                                                                den)
                           (2004/C 71/34)                                                            (2004/C 71/35)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                           In zaak T-59/99, Ventouris Group Enterprises SA, gevestigd
                                                                           te Panama (Panama), vertegenwoordigd door M. Proestou,
In zaak T-56/99, Marlines SA, gevestigd te Monrovia (Liberia),             M. Velmachou en E. Kinini, advocaten, domicilie gekozen
vertegenwoordigd door D. G. Papatheofanous, advocaat, do-                  hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
micilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van                 Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal, Triantafyllou en
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: Triantafyllou en                 A. Oikonomou), betreffende een verzoek om nietigverklaring
R. Lyal), betreffende een verzoek om nietigverklaring van                  van beschikking 1999/271/EG van de Commissie van 9 de-
beschikking 1999/271/EG van de Commissie van 9 december                    cember 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85
1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het                  van het EG-Verdrag (FIV/34.466 — Griekse veerdienstmaat-
EG-Verdrag (FIV/34.466 — Griekse veerdienstmaatschappijen)                 schappijen) (PB 1999, L 109, blz. 24), heeft het Gerecht (Vijfde
(PB 1999, L 109, blz. 24), heeft het Gerecht (Vijfde kamer),               kamer), samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident,
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-            R. García-Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Plingers,
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Plingers, ad-               administrateur, op 11 december 2003 een arrest gewezen
ministrateur, op 11 december 2003 een arrest gewezen                       waarvan het dictum luidt als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    Bepaalt het bedrag van de aan Ventouris Group Enterprises SA
                                                                                opgelegde geldboete op 252 500 euro.
1)    Verwerpt het beroep.
                                                                           2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
2)    Verstaat dat Marlines SA haar eigen kosten alsmede de kosten
      van de Commissie zal dragen, met inbegrip van de kosten van          3)    Verwijst Ventouris Group Enterprises SA in haar eigen kosten
      beide partijen die op de procedure in kort geding zijn gevallen.           en in drie vierde van de door de Commissie gemaakte kosten,
                                                                                ook tijdens de kortgedingprocedure. De Commissie zal een
                                                                                vierde van haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 136 van 15.5.1999.
                                                                           (1) PB C 136 van 15.5.1999.


title: Zaak F-2/15: Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — ZZ/Commissie

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/25

         Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-2/15)
   (2015/C 096/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Véghely, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoeding en de dagvergoeding toe te kennen en verzoek om de Commissie te veroordelen tot betaling van die vergoedingen met rente

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de Commissie van 4 maart 2014 nietig verklaren, voor zover hem daarbij de inrichtings- en de dagvergoeding wordt geweigerd voorzien in artikel 5, lid 1, en artikel 10, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut;

               —

               de Commissie gelasten om hem vanaf zijn aanstelling de inrichtings- en de dagvergoeding te betalen, met rente vanaf de datum waarop deze bedragen op grond van bijlage VII bij het Statuut betaald moesten worden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-177/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Harz Guss Zorge/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing — Beroep tot nietigverklaring — Verzoek om aanpassing van de conclusies — Geen nieuw gegeven — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/54

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Harz Guss Zorge/Commissie
   (Zaak T-177/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot nietigverklaring - Verzoek om aanpassing van de conclusies - Geen nieuw gegeven - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 294/65)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Harz Guss Zorge GmbH (Zorge, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door C. Renner, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (vertegenwoordigers: aanvankelijk X. Lewis, M. Schneider en A. Steinarsdóttir, vervolgens X. Lewis, M. Schneider, M. Moustakali en C. Perrin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het verzoek om de conclusies van het onderhavige beroep zodanig te mogen aanpassen dat zij zich uitstrekken tot besluit C(2014) 8786 final van de Commissie van 25 november 2014 inzake steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN), ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie, wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Op de verzoeken tot interventie van Flachglas Torgau GmbH en Saint-Gobain Isover G+H AG, van Kronotex GmbH & Co. KG en Kronoply GmbH, van Bayer MaterialScience AG, van Sabic Polyolefine GmbH, van Ineos Manufacturing Deutschland GmbH, Ineos Phenol GmbH en Ineos Vinyls Deutschland GmbH, alsook van Advansa GmbH, Akzo Nobel Industrial Chemicals GmbH, Aurubis AG, CBW Chemie GmbH, CFB Chemische Fabrik Brunsbüttel GmbH & Co. KG, Clariant Produkte (Deutschland) GmbH, Dralon GmbH, Hahl Filaments GmbH, Messer Produktionsgesellschaft mbH Siegen, Messer Produktionsgesellschaft mbH Salzgitter, Nabaltec AG, Siltronic AG en Wacker Chemie AG hoeft niet meer te worden beslist.

               4)

               Harz Guss Zorge GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

               5)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 11 augustus 1995 in zaak T-104/95 R, Tsimenta Chalkidos AE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
Nr . C 299/22         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                11 . 11 . 95
beschikking van 12 september 1995 de doorhaling in het                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT
register gelast van zaak T-69/94 : G. Rounis tegen Commis                             VAN EERSTE AANLEG
sie van de Europese Gemeenschappen .                                                    van 11 augustus 1995
(') PB nr . C 90 van 26 . 3 . 1994 .
                                                                     in zaak T-104/95 R, Tsimenta Chalkidos AE tegen Com
                                                                              missie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( 95/C 299/49 )
                                                                                (Procestaai: Grieks)
                                                                     In zaak T-104/95 R , Tsimenta Chalkidos AE, gevestigd te
             Doorhaling van de gevoegde zaken                        Athene ( Griekenland ), vertegenwoordigd door P. Bernitsas ,
                 T-61/95 R en T-62/95 R ( ] )                        advocaat te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                          ( 95/C 299/48 )                            burg ten kantore van P. Dupont, advocaat aldaar, Rue
                                                                     Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
                    (Procestaai: Portugees)                          Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Christoforou en R.
                                                                     Lyal ), betreffende een verzoek tot opschorting van de
De president van het Gerecht van eerste aanleg van de                tenuitvoerlegging van Beschikking 94/815/EG van de Com
Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli            missie van 30 november 1994 inzake een procedure op
1995 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde            grond van artikel 85 van het EG-Verdrag ( Zaak IV/33.126
zaken T-61 /95 R en T-62/95 R : CIMPOR — Cimentos de                 en 33.322 — Cement, PB 1994 , L 343 , blz . 1 ), voor zover
Portugal , SA et SECIL — Companhia Geral de Cal e                    verzoekster daarin een geldboete van 1 856 000 ecu wordt
Cimento , SA tegen Commissie van de Europese Gemeen                 opgelegd, heeft de president van het Gerecht op 1 1 augustus
                                                                     1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
schappen .
                                                                     volgt:
(') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                 1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                     2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-422/15: Beroep ingesteld op 28 juli 2015 — U-R LAB/BHIM (THE DINING EXPERIENCE)

text:
               5.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/15

         Beroep ingesteld op 28 juli 2015 — U-R LAB/BHIM (THE DINING EXPERIENCE)
   (Zaak T-422/15)
   (2015/C 328/14)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: U-R LAB (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Barbaut, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „THE DINING EXPERIENCE” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 587 697

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2015 in zaak R 2541/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging en herziening van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009


title: Doorhaling van de gevoegde zaken C-388/97 en C-389/97

text:
C 48/22               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               20.2.1999
      Doorhaling van de gevoegde zaken C-388/97 en                              Doorhaling van zaak C-409/97 (1)
                          C-389/97 (1)                                                     (1999/C 48/44)
                       (1999/C 48/40)
                                                                  De president van de Eerste Kamer van het Hof van Justitie
De president van het Hof van Justitie van de Europese             van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              van 19 november 1998 de doorhaling in het register gelast
1998 de doorhaling in het register gelast van de gevoegde         van zaak C-409/97: Commissie van de Europese Gemeen-
zaken C-388/97 en C-389/97 (verzoeken van de Franse               schappen tegen Groothertogdom Luxemburg.
Conseil d'EÂtat om een prejudicieÈle beslissing): Fromagerie
Philipona SA e.a. tegen Franse Republiek.                         (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 7 van 10.1.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-415/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/45)
             Doorhaling van zaak C-253/98 (1)
                       (1999/C 48/41)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 november
De president van het Hof van Justitie van de Europese             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 november              C-415/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                tegen Italiaanse Republiek.
C-253/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
tegen Koninkrijk BelgieÈ.
                                                                  (1) PB C 41 van 7.2.1998.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.
                                                                                Doorhaling van zaak C-167/98 (1)
             Doorhaling van zaak C-397/97 (1)                                              (1999/C 48/46)
                       (1999/C 48/42)
                                                                  De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 december
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                C-167/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een
C-397/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen                prejudicieÈle beslissing): Westdeutsche Landesbank Girozen-
tegen Italiaanse Republiek.                                       trale tegen J. Leon.
(1) PB C 26 van 24.1.1998.                                        (1) PB C 209 van 4.7.1998.
             Doorhaling van zaak C-274/94 (1)                                  Doorhaling van zaak C-305/98 P (1)
                       (1999/C 48/43)                                                      (1999/C 48/47)
De president van het Hof van Justitie van de Europese             De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 november              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 december
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-274/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en            C-305/98 P: D. T. Keeling tegen Bureau voor harmonisatie
Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-             binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
schappen.                                                         len).
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                      (1) PB C 312 van 10.10.1998.


title: Zaak C-388/16: Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               29.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/16

         Beroep ingesteld op 13 juli 2016 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-388/16)
   (2016/C 314/22)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Nicolae en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 260 VWEU op dit Koninkrijk rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat het niet alle maatregelen heeft getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 11 december 2014 in zaak C-576/13 (1), Commissie/Spanje, welk arrest betrekking heeft op de niet-nakoming door het Koninkrijk Spanje van de krachtens artikel 49 VWEU op dit Koninkrijk rustende verplichtingen;

               —

               het Koninkrijk Spanje veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 134 107,2 EUR per dag vertraging waarmee het arrest in zaak C-576/13 wordt uitgevoerd, vanaf de datum waarop het arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen tot op de dag dat het arrest in zaak C-576/13 onverkort zal zijn uitgevoerd;

               —

               het Koninkrijk Spanje veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som die wordt verkregen door vermenigvuldiging van een bedrag van 27 522 EUR per dag met het aantal dagen dat de niet-nakoming voortduurt, vanaf de dag van de uitspraak van het arrest in zaak C-576/13 tot de datum waarop:

               —

               het Koninkrijk Spanje alle maatregelen treft die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in zaak C-576/13, mocht het Hof vaststellen dat die maatregelen zijn getroffen vóór de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak, of

               —

               in de onderhavige zaak het arrest wordt gewezen, indien het arrest in zaak C-576/13 niet volledig is uitgevoerd vóór die datum;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Koninkrijk Spanje heeft niet alle maatregelen getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 11 december 2014 in zaak C-576/13, Commissie/Spanje.

      (1)  EU:C:2014:2430.


title: Zaak C-75/02 P: Hogere voorziening, op 6 maart 2002 ingesteld door Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava e.a. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 11 januari 2002 in zaak T-77/01 tussen Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 109/36               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.5.2002
Hogere voorziening, op 6 maart 2002 ingesteld door                         gebaseerd, een materiële vraag is. Dat rechtvaardigt echter
Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de                      niet dat naar aanleiding van een exceptie van niet-
Alava e.a. tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                 ontvankelijkheid het op het EG-Verdrag gebaseerde pro-
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)                        cesbelang zonder meer wordt afgewezen en het beroep
van 11 januari 2002 in zaak T-77/01 tussen Territorio                      niet-ontvankelijk wordt verklaard.
Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava e.a. en
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak C-75/02 P)                              —    In de bestreden beschikking wordt artikel 33, tweede
                                                                           alinea, KS letterlijk, restrictief en onjuist uitgelegd: zo in
                                                                           artikel 33, tweede alinea, KS wordt gesproken van
                         (2002/C 109/61)                                   ondernemingen en verenigingen, komt dat omdat de
                                                                           opstellers van het Verdrag ervan uitgaan, dat de in het
                                                                           kader van het EGKS-Verdrag vastgestelde handelingen
                                                                           uitsluitend steenkool- of staalproducenten of verenigin-
                                                                           gen daarvan kunnen treffen, maar niet omdat het de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op              bedoeling is andere personen uit te sluiten, die zich in
6 maart 2002 hogere voorziening ingesteld door 1) Territorio               een vergelijkbare situatie bevinden als de onderneming
Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava, 2) Territorio            die de steun ontvangt waarop de beschikking van de
Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia, 3) Territo-          Commissie betrekking heeft. De regionale of territoriale
rio Histórico de Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y               autoriteiten die de bij een beschikking van de Comissie
Juntas Generales de Gipuzkoa, en 4) Comunidad Autónoma                    als steun aangemerkte maatregel hebben vastgesteld,
del Paı́s Vasco — Gobierno Vasco, vertegenwoordigd door                    bevinden zich in een situatie die te vergelijken is met die
Ramón Falcón y Tella, advocaat, tegen de beschikking van het             van de steunontvanger.
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Derde kamer) van 11 januari 2002 in zaak T-77/01 tussen
Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava e.a.
en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                      —    De niet-ontvankelijkheid schendt het beginsel van doel-
                                                                           treffende rechtsbescherming. De toelating tot interventie
                                                                           in een bij het Hof van Justitie aanhangige parallelzaak is
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                             daarvoor niet voldoende: het ruime procesbelang van
                                                                           de lidstaat als institutionele of bevoorrechte verzoeker
                                                                           volstaat niet om de doeltreffende rechtsbescherming te
1.    de bestreden beschikking te vernietigen;                             verzekeren van de belangen van de regionale of territoriale
                                                                           autoriteiten die een als steun aangemerkte maatregel
                                                                           hebben vastgesteld, daar dit andere belangen zijn dan die
2.    het bij het Gerecht van eerste aanleg ingestelde beroep              van de staat. De positie van de territoriale autoriteiten
      (zaak T-77/01) ontvankelijk te verklaren, en het Gerecht             met eigen fiscale bevoegdheden kan niet worden vergele-
      van eerste aanleg te gelasten, een uitspraak ten gronde te           ken met de positie van de lidstaten als bevoorrechte of
      doen, onverminderd zijn beslissing inzake de mogelijk-               institutionele verzoekers, maar wel kan de mogelijkheid
      heid om de procedure op te schorten totdat het Hof in de             worden erkend dat deze territoriale autoriteiten over een
      zaak Spanje/Commissie (C-501) arrest heeft gewezen;                  net zo doeltreffend middel beschikken als dat van de
                                                                           ondernemingen wanneer hun fiscale bevoegdheden door
3.    de Commissie in de kosten van deze hogere voorziening                een beschikking van de Commissie worden geraakt. In
      en van de procedure in eerste aanleg te verwijzen.                   casu heeft het Hof van Justitie weliswaar het verzoek tot
                                                                           tussenkomst van de Diputaciones forales vascas en de
                                                                           Gobierno vasco in het kader van het door de staat
                                                                           ingestelde beroep (C-501/00) ontvankelijk verklaard,
                                                                           maar het ware ook mogelijk geweest dat de staat geen
                                                                           beroep had ingesteld of dat hij een beroep had ingesteld
Middelen en voornaamste argumenten                                         met andere conclusies of op basis van andere argumenten
                                                                           dan partijen, thans rekwiranten, passend achten. De staat
—     Het Gerecht had in de bestreden beschikking het beroep               kan nog steeds afstand doen van zijn beroep in zaak
      overeenkomstig artikel 230 EG ontvankelijk moeten                    C-501/00, waardoor partijen, thans rekwiranten, in een
      verklaren, hoewel daartoe vooraf een voorlopig onder-                situatie zonder enige rechtsbescherming zouden komen
      zoek van een van de materiële vragen had moeten worden               te verkeren.
      verricht: het procesbelang kan niet worden uitgesloten,
      omdat de Commissie ten onrechte een beschikking
      grondt op het EGKS-Verdrag, die op het EG-Verdrag (of
      op zowel het EG-Verdrag als het EGKS-Verdrag) had
      moeten worden gebaseerd. Vaststaat dat de vraag of de
      beschikking in het onderhavige geval op het EG-Verdrag
      dan wel op het EGKS-Verdrag had moeten worden


title: Zaak T-319/17: Beroep ingesteld op 22 mei 2017 — Aldridge e.a./Commissie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/33

         Beroep ingesteld op 22 mei 2017 — Aldridge e.a./Commissie
   (Zaak T-319/17)
   (2017/C 249/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adam Aldridge (Schaerbeek, België) en tweeëndertig andere verzoekers (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         dientengevolge:

               —

               nietig verklaren het besluit van 15 juli 2016 tot afwijzing van het verzoek om herindeling van 16 maart 2016;

               —

               nietig verklaren het besluit van 13 februari 2017 tot afwijzing van de klacht van 14 oktober 2016;

               —

               vergoeding gelasten van de materiële en immateriële schade die verzoekers hebben geleden;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid van het besluit van de directeur van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (hierna: „OLAF”) van 16 oktober 2012 om alleen over te gaan tot een eenmalige herindeling voor tijdelijk functionarissen met een overeenkomst voor onbepaalde tijd.
               Volgens verzoekers is het besluit onwettig, omdat het strijdig is met de artikelen 10, lid 3, en 15 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie (hierna: „RAP”), met de hiërarchie van normen alsmede met het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen. De besluiten van de directeur van OLAF van 15 juli 2016 tot afwijzing van het verzoek om herindeling van 16 maart 2016 alsmede van 13 februari 2017 tot afwijzing van de klacht van 14 oktober 2016 (hierna: „bestreden besluiten”) zijn dus genomen op basis van een onwettig besluit en moeten derhalve nietig worden verklaard.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, met name omdat de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie van 2014 en van de bepalingen die de loopbaanperspectieven boven de rangen AD 12 en AST 9 beperken, geen geldige reden zijn om die tijdelijk functionarissen uit te sluiten van de organisatie van herindelingen.

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, aangezien de bestreden besluiten in strijd zijn met een besluit van de Commissie, gericht tot de agentschappen van de Europese Unie, waarin wordt bepaald dat tijdelijk functionarissen in aanmerking kunnen komen voor herindeling. Zo geldt er voor de tijdelijk functionarissen met een contract voor onbepaalde tijd van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek („GCO”) van de Commissie een jaarlijks herindelingssysteem, hetgeen een ongerechtvaardigd verschil in behandeling oplevert.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel, met name doordat de beperking tot één herindeling per loopbaan geen maatregel is die beantwoordt aan het in het besluit van 16 oktober 2016 omschreven doel om te voorzien in de behoeften van OLAF aan specifieke deskundigheid, maar OLAF juist niet de mogelijkheid biedt om tijdelijk functionarissen voor langere periodes in dienst te houden.


title: Zaak T-300/09: Beroep ingesteld op 29 juli 2009 — Gühring/BHIM (Combinatie van kleuren okergeel en zilvergrijs)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/28

         Beroep ingesteld op 29 juli 2009 — Gühring/BHIM (Combinatie van kleuren okergeel en zilvergrijs)
   (Zaak T-300/09)
   2009/C 256/52
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gühring OHG (Albstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: A.von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 30 april 2009 in zaak R 1329/2008-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de onderzoeker van 22 juli 2008 houdende afwijzing van verzoeksters merkaanvraag nr. 6 703 565 vernietigen;

               —

               vaststellen dat het aangevraagde merk nr. 6 703 565 voldoet aan de voorwaarden van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1);
               subsidiair,

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van verweerder van 30 april 2009 in zaak R 1329/2008-1 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: merk bestaande in de combinatie van de kleuren okergeel en zilvergrijs voor waren van klasse 7 (aanvraagnr. 6 703 565)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep
   Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft. Tevens schending van vormvoorschriften, te weten artikelen 75 en 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-319/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Haarlem (Nederland) op 2 juli 2010 — X tegen Inspecteur der Belastingdienst/Y

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Haarlem (Nederland) op 2 juli 2010 — X tegen Inspecteur der Belastingdienst/Y
   (Zaak C-319/10)
   ()
   2010/C 246/45
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Haarlem

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerder: Inspecteur der Belastingdienst/Y

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kan in het kader van de beoordeling van de geldigheid en/of de uitleg van de verordeningen 535/94 (1), 1832/2002 (2), 1871/2003 (3) en 2344/2003 (4) waarbij aanvullende aantekening 7 (GN) op Hoofdstuk 2 is ingevoerd (destijds genummerd als 8) en gewijzigd een beroep worden gedaan op de beslissing van de DSB [Dispute Settlement Body] van 27 september 2005 inzake de uitleg van de term „gezouten” in post 0210, ook in zaken waarin de aangifte voor de douaneregeling „in het vrije verkeer brengen” voor die datum heeft plaatsgevonden?

               2.

               Indien vraag 1) bevestigend is beantwoord:
               Hoe moet worden beoordeeld of sprake is van karakterverandering van kippenvlees?

               3.

               Indien vraag 1) bevestigend is beantwoord:

                           a)

                           Zijn voornoemde verordeningen gelet op de beslissing van de DSB van 27 september 2005 geldig voor zover daarin is bepaald dat vlees voor de toepassing van post 0210 als „gezouten” wordt aangemerkt als het een totaal zoutgehalte van 1,2 of meer gewichtspercenten heeft?

                           b)

                           Moeten vorenbedoelde verordeningen in het licht van de beslissing van de DSB van 27 september 2005 aldus worden uitgelegd dat in aanvullende aantekening 7 (GN) op Hoofdstuk 2 is bepaald dat vlees met een zoutgehalte van 1,2 gewichtspercenten of meer geacht wordt van karakter te zijn veranderd en kwalificeert als „gezouten” in de zin van post 0210 en dat vlees met een lager zoutgehalte dan 1,2 gewichtspercenten dat door de toevoeging van zout aantoonbaar een karakterverandering heeft ondergaan niet wordt uitgesloten van indeling onder post 0210?

               4.

               Als vraag 3) a. bevestigend wordt beantwoord:
               Hoe moet worden beoordeeld of de houdbaarheid op lange termijn van kippenvlees door het zouten is gewaarborgd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 535/94 van de Commissie van 9 maart 1994 tot wijziging van bijlage I van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 68, blz. 15).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 290, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1871/2003 van de Commissie van 23 oktober 2003 tot wĳziging van bĳlage I bĳ verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelĳk douanetarief (PB L 275, blz. 5).

      (4)  Verordening (EG) nr. 2344/2003 van de Commissie van 30 december 2003 tot wĳziging van bĳlage I bĳ verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelĳk douanetarief (PB L 346, blz. 38).


title: Zaak C-49/10: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Slovenië (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2008/1/EG — Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging — Voorwaarden voor vergunningen voor bestaande installaties — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 7 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-49/10) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2008/1/EG - Geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging - Voorwaarden voor vergunningen voor bestaande installaties - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 328/13
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Alcover San Pedro, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: N. Pintar Gosenca, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 24, blz. 8) — Voorwaarden voor vergunningen voor bestaande installaties — Verplichting om ervoor te zorgen dat dergelijke installaties overeenkomstig de eisen van de richtlijn worden geëxploiteerd

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn overeenkomstig artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging alle noodzakelijke bepalingen inzake vergunningen voor industriële installaties vast te stellen, is de Republiek Slovenië de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Slovenië wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak T-580/14: Beschikking van het Gerecht van 7 april 2016 — Aduanas y Servicios Fornesa/Commissie [„Douane-unie — Invoer uit Andorra van gearomatiseerde suikerstroop of suikerstroop waaraan kleurstoffen zijn toegevoegd — Fraude — Navordering van invoerrechten — Verzoek tot kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 — Verdwijnen van procesbelang — Afdoening zonder beslissing”]

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/29

         Beschikking van het Gerecht van 7 april 2016 — Aduanas y Servicios Fornesa/Commissie
   (Zaak T-580/14) (1)

   ([„Douane-unie - Invoer uit Andorra van gearomatiseerde suikerstroop of suikerstroop waaraan kleurstoffen zijn toegevoegd - Fraude - Navordering van invoerrechten - Verzoek tot kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 239 van verordening (EEG) nr. 2913/92 - Verdwijnen van procesbelang - Afdoening zonder beslissing”])
   (2016/C 191/38)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aduanas y Servicios Fornesa, SL (Lleida, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Toda Jiménez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros, B.-R. Killmann en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2376 final van de Commissie van 15 april 2014 houdende vaststelling dat de kwijtschelding van invoerrechten in een bijzonder geval niet gerechtvaardigd is (REM 02/2012).

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Aduanas y Servicios Fornesa, SL zal een derde van de kosten van de Europese Commissie dragen alsook haar eigen kosten.

               3)

               De Commissie zal twee derde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak C-571/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 1 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht — Duitsland) — Wallenborn Transports SA/Hauptzollamt Gießen [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Regeling extern douanevervoer — Vervoer van goederen via een vrijhaven in een lidstaat — Wetgeving van de betrokken lidstaat die vrijhavens uitsluit van het nationaal fiscaal grondgebied — Onttrekking aan het douanetoezicht — Ontstaan van een douaneschuld en verschuldigd worden van de btw]

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 1 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Finanzgericht — Duitsland) — Wallenborn Transports SA/Hauptzollamt Gießen
   (Zaak C-571/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Regeling extern douanevervoer - Vervoer van goederen via een vrijhaven in een lidstaat - Wetgeving van de betrokken lidstaat die vrijhavens uitsluit van het nationaal fiscaal grondgebied - Onttrekking aan het douanetoezicht - Ontstaan van een douaneschuld en verschuldigd worden van de btw])
   (2017/C 249/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Hessisches Finanzgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wallenborn Transports SA

      Verwerende partij: Hauptzollamt Gießen

      Dictum

               1)

               Artikel 61, eerste alinea, en artikel 71, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75/EG van de Raad van 20 december 2007, moeten aldus worden uitgelegd dat de verwijzing naar „een van de in [artikel 156 daarvan] bedoelde regelingen of situaties” de vrije zones omvat.

               2)

               Artikel 71, lid 1, van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75, moet aldus worden uitgelegd dat de onttrekking van een goed aan het douanetoezicht binnen een vrije zone niet leidt tot het plaatsvinden van het belastbare feit en het verschuldigd worden van de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer indien dit goed niet in het economische circuit van de Europese Unie is gebracht, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden beoordeeld.

               3)

               Artikel 71, lid 1, tweede alinea, van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/75, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer een douaneschuld ontstaat krachtens artikel 203 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, en, op grond van de omstandigheden van het hoofdgeding, is uitgesloten dat deze schuld het ontstaan van een schuld inzake belasting over de toegevoegde waarde tot gevolg heeft, artikel 204 van deze verordening niet hoeft te worden toegepast met het enkele doel de intreding van het belastbare feit van deze belasting te rechtvaardigen.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak C-354/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 juli 2011 door Maurice Emram tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 mei 2011 in zaak T-187/10, Emram/BHIM

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/7

         Hogere voorziening ingesteld op 6 juli 2011 door Maurice Emram tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 10 mei 2011 in zaak T-187/10, Emram/BHIM
   (Zaak C-354/11 P)
   2011/C 282/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Maurice Emram (vertegenwoordiger: M. Benavï, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Guccio Gucci Spa

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht geheel vernietigen omdat daarbij het verzoek tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2010 is afgewezen;

               —

               de beslissing van de kamer van beroep overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof en de vennootschap Gucci verwijzen in de kosten van de procedures voor het BHIM en het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker beroept zich op schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (1), en op schending van artikel 17 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk. (2)

   Verzoeker merkt in de eerste plaats op dat het Gerecht heeft geconcludeerd dat er sprake van verwarringsgevaar was, zonder alle relevante gegevens van de zaak in aanmerking te hebben genomen, met name de omstandigheid dat de oudere merken niet op de markt worden gebruikt, het onderscheidend vermogen van de oudere merken, de daadwerkelijke aanwezigheid op de markt van andere producten van hetzelfde soort waarop verschillende tekens „G” zijn aangebracht, en het belang dat het relevante publiek aan dit soort tekens hecht om een handelsmerk te identificeren. Bovendien heeft het Gerecht de soortgelijkheid van de conflicterende merken onjuist beoordeeld. Dit was met name het gevolg van een onjuiste voorstelling van de feiten, van een onjuiste beoordeling van het onderscheidend en dominerende vermogen van de oudere merken en van een onjuiste beoordeling van de aard van de betrokken waren.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht de rechtspraak onjuist toegepast, aangezien het in strijd met artikel 17 van verordening nr. 207/2009 geen rekening met de vroegere nationale beslissingen heeft gehouden.
   Tot slot heeft het Gerecht het gelijkheidsbeginsel geschonden, aangezien het de overeenstemming van de tekens gedeeltelijk heeft beoordeeld door geen rekening met de woordinhoud van het aangevraagde merk te gehouden en de tekens op basis van buitensporig ruime criteria te vergelijken.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (2)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak F-8/15: Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — ZZ en ZZ/Commissie

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/48

         Beroep ingesteld op 23 januari 2015 — ZZ en ZZ/Commissie
   (Zaak F-8/15)
   (2015/C 089/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en ZZ (vertegenwoordigers: J.-N. Louis, R. Metz, N. de Montigny, D. Verbeke en T. Van Lysebeth, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten tot vaststelling van verzoekers’ rechten voor de vergoeding van de jaarlijkse reiskosten krachtens artikel 8 van bijlage VII bij het Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1023/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2013 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut en de RAP

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van verzoekers’ salarisafrekeningen over de maanden juni en juli 2014, voor zover daarbij voor de vaststelling van de vergoeding van hun reiskosten voor het eerst toepassing wordt gegeven aan artikel 8 van bijlage VII bij het Statuut, in de vanaf 1 januari 2014 geldende versie;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de modelbesluiten van 15 oktober 2014 tot afwijzing van hun klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-87/06: Beroep ingesteld op 3 augustus 2006 — Manté/Raad

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/19

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2006 — Manté/Raad
   (Zaak F-87/06)
   (2006/C 237/34)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Thierry Manté (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van de Raad van 22 augustus 2005 waarbij wordt geweigerd om verzoeker de inrichtingsvergoeding toe te kennen en de terugvordering ervan wordt gelast;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een bedrag aan materiële schadevergoeding overeenkomende met het bedrag van de inrichtingsvergoeding dat op de datum van het arrest van het Gerecht had moeten zijn ontvangen, vermeerderd met de op die datum geldende rente;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die als bij de Raad gedetacheerd nationaal deskundige in 2004 in Brussel is aangekomen, is nadien ambtenaar bij diezelfde instelling geworden. De Raad, die hem eerst de inrichtingsvergoeding heeft betaald, heeft besloten dat hij geen recht op die vergoeding had en de terugvordering ervan gelast.
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan:

               —

               het eerste middel, schending van zijn recht op de inrichtingsvergoeding zoals dat voortvloeit uit artikel 5, lid 1, eerste alinea, van bijlage VII bij het Statuut;

               —

               het tweede middel, schending van de motiveringsplicht zoals deze voortvloeit uit de artikelen 20, lid 2, en 90, lid 1, van het Statuut;

               —

               het derde middel, schending van de voorwaarden van artikel 85, lid 1, van het Statuut, wat de terugvordering van de inrichtingsvergoeding door de administratie betreft.


title: Verzoek van het Tribunale di Genova van 18 december 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kofisa Italia Srl en Ministero delle Finanze en Servizio della Riscossione dei Tributi - San Paolo Riscossioni Genova SpA (Zaak C-1/99)

text:
C 71/16                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 13.3.1999
     specifiek voor deze bestemmingen kunnen worden ver-                Justitie op 4 januari 1999, in het geding tussen Kofisia Ita-
     vaardigd; artikel 6, lid 2, verplicht de lidstaten om de           lia Srl en Ministero delle Finanze en Servizio della Riscos-
     nodige maatregelen te treffen om te waarborgen dat                 sione dei Tributi Ð San Paolo Riscossioni Genova SpA,
     bij het etiketteren en het ten verkoop aanbieden van               het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
     en het maken van reclame voor cosmetische producten                zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
     aan deze producten geen kenmerken en derhalve func-                vragen:
     ties worden toegeschreven die deze niet bezitten, zodat
     wanneer een product bestemd is voor de reiniging van
     zaken of ruimten het niet als een cosmetisch product               A. Kan het beroep bedoeld in artikel 243, tweede alinea,
     kan worden omschreven, doch in een andere goederen-                     van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (1),
     categorie valt waarvoor een andere fiscale regeling                     rechtstreeks voor een rechterlijke instantie worden
     geldt;                                                                  ingesteld, zonder dat eerst een desbetreffend bezwaar-
                                                                             schrift is ingediend bij de douaneautoriteiten?
Ð omdat daarin kennelijk geen onderscheid wordt
     gemaakt tussen de begrippen belastingontwijking,                   B. Komt de bevoegdheid tot opschorting van de aange-
     -ontduiking of fraude, als bedoeld in artikel 27, leden 1               vochten beschikking ingevolge artikel 243 van Ver-
     en 5, van Richtlijn 92/83/EEG van de Raad (5), doch                     ordening (EEG) nr. 2913/92 alleen toe aan de dou-
     alles onder de noemer belastingontwijking wordt                         aneautoriteiten of ook aan de rechterlijke instantie
     gebracht, zodat de poging (die op nationaal grond-                      waarvoor het beroep is ingesteld?
     gebied reeds is ondernomen) om ten onrechte te profi-
     teren van een gunstiger fiscale regeling niet als mis-
                                                                        (1) PB L 302 van 19.2.1992, blz. 1.
     bruik wordt aangemerkt;
Ð omdat zij, door alle grenzen voor een gradatie af te
     schaffen en derhalve in te stemmen met de vervaardi-
     ging van producten die qua samenstelling of gebruiks-
     mogelijkheid in wezen vergelijkbaar zijn met volledig
     denatureerde alcohol en deze aan een soepeler regeling             Verzoek van het Hessische Finanzgericht van 7 mei 1998
     te onderwerpen dan voor deze alcohol is voorzien, een              om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Döhler
     fiscale discriminatie tussen producten die hetzelfde                             GmbH en Hauptzollamt Darmstadt
     risico van belastingontwijking vertonen, sanctioneert                                       (Zaak C-2/99)
     die ook haar weerslag heeft op de marktvoorwaarden
     en derhalve op het concurrentievermogen van deze                                            (1999/C 71/28)
     producten.
(1) Beschikking 98/617/EG van de Commissie van 21 oktober               Het Hessische Finanzgericht Ð 7de Senat Ð heeft bij
    1998 waarbij ItalieÈ geen toestemming wordt verleend om vrij-       beschikking van 7 mei 1998, ingekomen ter griffie van het
    stelling van accijns te weigeren voor bepaalde producten die        Hof van Justitie op 5 januari 1999, in het geding tussen
    zijn vrijgesteld van accijns uit hoofde van Richtlijn 92/83/EEG     Döhler GmbH en Hauptzollamt Darmstadt, het Hof van
    van de Raad betreffende de harmonisatie van de structuur van        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
    de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L 295          een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
    van 4.11.1998, blz. 43).
(2) PB L 51 van 25.2.1980, blz. 1.
(3) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169.
(4) PB L 151 van 23.6.1993, blz. 32.                                    1. Moet artikel 7, lid 5, tweede volzin, van Verordening
(5) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 21.                                        (EEG) nr. 2169/86 van de Commissie van 10 juli 1986
                                                                             houdende nadere voorschriften voor de controle op en
                                                                             de betaling van de productierestituties in de sectoren
                                                                             granen en rijst (1), zoals gewijzigd bij Verordening
                                                                             (EEG) nr. 165/89, aldus worden uitgelegd, dat onder
                                                                             ¹betrokkeneº ook de koper van een product van GN-
                                                                             code 3505 10 50 wordt verstaan, die zich op zijn beurt
Verzoek van het Tribunale di Genova van 18 december                          jegens de fabrikant en/of leverancier van dit product
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen                    heeft verbonden om het slechts te gebruiken voor de
Kofisa Italia Srl en Ministero delle Finanze en Servizio                     bereiding van andere producten dan die welke in
della Riscossione dei Tributi Ð San Paolo Riscossioni                        bijlage I zijn vermeld?
                            Genova SpA
                           (Zaak C-1/99)                                2. Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
                          (1999/C 71/27)
                                                                             a) Moet van de koper betaling worden gevorderd van
                                                                                een bedrag dat gelijk is aan 105 % van de hoogste
Het Tribunale di Genova heeft bij beschikking van                                 productierestitutie die in de voorafgaande twaalf
18 december 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                           maanden voor het betrokken product gold, onge-


title: Zaak T-370/15 P: Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2016 — CJ/ECDC („Hogere voorziening — Openbare dienst — Arbeidscontractant — Overeenkomst voor bepaalde tijd — Beëindiging — Verbreking van de vertrouwensrelatie — Recht om te worden gehoord”)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/40

         Arrest van het Gerecht van 5 oktober 2016 — CJ/ECDC
   (Zaak T-370/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Arbeidscontractant - Overeenkomst voor bepaalde tijd - Beëindiging - Verbreking van de vertrouwensrelatie - Recht om te worden gehoord”))
   (2016/C 419/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: CJ (Agios Stefanos, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Kolias, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (vertegenwoordigers: J. Mannheim en A. Daume, gemachtigden, bijgestaan door D. Walbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 april 2015, CJ/ECDC (F-159/12 en F-161/12, EU:F:2015:38), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 april 2015, CJ/ECDC (F-159/12 en F-161/12, EU:F:2015:38), wordt afgewezen, voor zover deze zaak F-159/12 betreft.

               2)

               CJ draagt zijn eigen kosten alsmede die welke het Europees Centrum voor Ziektepreventie en –bestrijding (ECDC) in het kader van deze procedure heeft gemaakt, voor zover deze verband houden met zaak F-159/12.

               3)

               De punten 3 en 5 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 29 april 2015, CJ/ECDC (F-159/12 en F-161/12, EU:F:2015:38), worden vernietigd.

               4)

               De onderhavige zaak wordt, voor zover deze zaak F-161/12 betreft, terugverwezen naar een andere kamer dan die welke zich over deze hogere voorziening heeft uitgesproken.

               5)

               De beslissing omtrent de kosten van deze procedure wordt aangehouden, voor zover deze verband houden met zaak F-161/12.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-578/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2012 door El Corte Inglés, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-39/10, El Corte Inglés, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/16

         Hogere voorziening ingesteld op 6 december 2012 door El Corte Inglés, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 27 september 2012 in zaak T-39/10, El Corte Inglés, SA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-578/12 P)
   2013/C 46/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: El Corte Inglés, SA (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela, abogada, J. L. Rivas Zurdo, abogado)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Emilio Pucci International BV

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 27 september 2012 in zaak T-39/10 in zijn geheel te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van El Corte Inglés, SA.

               —

               Emilio Pucci International BV te verwijzen in de kosten van El Corte Inglés, SA.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat er gevaar voor verwarring bestaat (artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1)) tussen de oudere merken „EMIDIO TUCCI” en „E. TUCCI” en het aangevraagde litigieuze gemeenschapsmerk „PUCCI”, en dit voor alle waren van de klassen 3, 9, 14, 18, 25 en 28, gelet op het feit dat zij heeft aangetoond dat al haar Spaanse merken normaal zijn gebruikt en dat één merk (het onder nr. 3679528 aangevraagde gemeenschapsmerk) niet aan deze verplichting is onderworpen, en de conflicterende tekens zodanig overeenstemmen dat er gevaar is voor verwarring. Bovendien is in casu eveneens voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009, aangezien de oudere merken in Spanje bekendheid genieten voor modeartikelen en afbreuk zou worden gedaan aan en ongerechtvaardigd voordeel zou worden getrokken uit een dergelijke bekendheid indien een derde een overeenstemmend teken zou gebruiken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-309/15: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 8 september 2016 — Real Express Srl/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Beeldmerk in rood en blauw met het woordelement „real” — Oppositie door de houder van de nationale beeldmerken in wit en zwart met de woordelementen „Real” en „Real mark” — Afwijzing van de oppositie]

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/8

      Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 8 september 2016 — Real Express Srl/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG
      (Zaak C-309/15) (1)

      ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Beeldmerk in rood en blauw met het woordelement „real” - Oppositie door de houder van de nationale beeldmerken in wit en zwart met de woordelementen „Real” en „Real mark” - Afwijzing van de oppositie])
      (2016/C 454/17)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirante: Real Express Srl (vertegenwoordiger: C. Anitoae, advocaat)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Botis en D. Hanf, gemachtigden), MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, Rechtsanwälte)

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Real Express Srl draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie en in de kosten van MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.

         (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak T-687/15: Beroep ingesteld op 29 november 2015 — Marcas Costa Brava/BHIM — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/83

         Beroep ingesteld op 29 november 2015 — Marcas Costa Brava/BHIM — Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
   (Zaak T-687/15)
   (2016/C 048/91)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Manresa Medina en J. Manresa Medina, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Zwitserland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk in rood en wit met de woordelementen „Cremcaffé by Julius Meinl” — gemeenschapsmerk nr. 11 406 816

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 29 september 2015 in zaak R 2757/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               vaststelling dat het bewijs van het gebruik van gemeenschapsmerk nr. 2 423 705 is geleverd voor klasse 30 en dat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 406 816 onverenigbaar is met gemeenschapsmerk nr. 2 423 705;

               —

               verwijzing van het BHIM en van eventuele andere verwerende partijen in alle kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               onjuiste uitlegging van artikel 15, lid 1, artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-261/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 14 juli 2009 — Overleveringsprocedure tegen Gaetano Mantello

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 14 juli 2009 — Overleveringsprocedure tegen Gaetano Mantello
   (Zaak C-261/09)
   2009/C 220/50
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Stuttgart

      Partij in het hoofdgeding

   Gaetano Mantello

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wordt de vraag of er sprake is van „dezelfde feiten” in de zin van artikel 3, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (1) beoordeeld naar:

                           a.

                           het recht van de uitvaardigende lidstaat,

                           b.

                           het recht van de uitvoerende lidstaat of

                           c.

                           een zelfstandige, uit het recht van de Europese Unie voorvloeiende uitlegging van het begrip „dezelfde feiten”?

               2)

               Is bij de illegale invoer van verdovende middelen sprake van „dezelfde feiten” in de zin van artikel 3, lid 2, kaderbesluit 2002/584/JBZ als het lidmaatschap van een organisatie die tot oogmerk heeft de sluikhandel in verdovende middelen, indien de opsporingsinstanties ten tijde van de berechting van de invoer beschikten over informatie en bewijselementen die een ernstige verdenking van dat lidmaatschap opleverden, maar om opsporingstactische redenen hebben nagelaten de rechterlijke instantie de daarop betrekking hebbende informatie en bewijselementen ter beschikking te stellen en dat lidmaatschap dus ten laste te leggen?

      (1)  PB L 190, blz. 1.


title: Zaak C-97/10, Zaak C-98/10, Zaak C-99/10: Verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Dax (Frankrijk) op 22 februari 2010 in de zaken — AG2R Prévoyance/Bourdil SARL — AG2R Prévoyance/Société boucalaise de boulangerie SARL — AG2R Prévoyance/Baba-Pom SARL

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/29

         Verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Dax (Frankrijk) op 22 februari 2010 in de zaken — AG2R Prévoyance/Bourdil SARL — AG2R Prévoyance/Société boucalaise de boulangerie SARL — AG2R Prévoyance/Baba-Pom SARL
   ((Zaak C-97/10) - (Zaak C-98/10) - (Zaak C-99/10))
   2010/C 113/45
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d’instance de Dax

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AG2R Prévoyance

      Verwerende partijen: Bourdil SARL, Société boucalaise de boulangerie SARL, Baba-Pom SARL

      Prejudiciële vraag

   Is een algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst waarbij aan één stelsel van aanvullende vergoeding van kosten van gezondheidszorg (in casu de maatschappij AG2R Prévoyance) een exclusief recht inzake het beheer is toegekend, in strijd met artikel 82 EG, wanneer deze overeenkomst niet voorziet in een vrijstelling van aansluiting bij het stelsel of elke vrijstelling zelfs uitdrukkelijk uitsluit (onder het voorbehoud dat de communautaire mededingingsregels de vervulling van de aldus aan de maatschappij AG2R Prévoyance toevertrouwde taak niet verhinderen)?


title: Zaak T-375/16: Arrest van het Gerecht van 18 mei 2017 — Sabre GLBL/EUIPO (INSTASITE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk INSTASITE — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/23

         Arrest van het Gerecht van 18 mei 2017 — Sabre GLBL/EUIPO (INSTASITE)
   (Zaak T-375/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk INSTASITE - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 221/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sabre GLBL, Inc. (Southlake, Texas, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Zecher, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Hanf en S. Crabbe, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 april 2016 (zaak R 1742/2015-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken INSTASITE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sabre GLBL, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 5.9.2016.


title: Zaak C-397/15: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Itzehoe — Duitsland) — Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG/Gerhild Lukath (Prejudiciële verwijzing — Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst — Eerste protocol betreffende de uitlegging van het Verdrag van Rome door het Hof — Artikelen 1 en 2, onder a) en b) — Nationale rechterlijke instanties die de mogelijkheid hebben om het Hof een prejudiciële vraag te stellen — Kennelijke onbevoegdheid van het Hof)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/6

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 13 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Itzehoe — Duitsland) — Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG/Gerhild Lukath
   (Zaak C-397/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verdrag van Rome inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst - Eerste protocol betreffende de uitlegging van het Verdrag van Rome door het Hof - Artikelen 1 en 2, onder a) en b) - Nationale rechterlijke instanties die de mogelijkheid hebben om het Hof een prejudiciële vraag te stellen - Kennelijke onbevoegdheid van het Hof))
   (2016/C 136/09)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Itzehoe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG

      Verwerende partij: Gerhild Lukath

      in tegenwoordigheid van: Rüdiger Boy, Boy Finanzberatung GmbH, Christian Maibaum, Vienna-Life Lebensversicherung AG, Frank Weber

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de prejudiciële vragen die het Landgericht Itzehoe (regionale rechtbank te Itzehoe, Duitsland) bij beslissing van 15 juni 2015 heeft gesteld in zaak C-397/15.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak T-376/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2008 door Bart Nijs tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2008 in zaak F-1/08, Nijs/Rekenkamer

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/46

         Hogere voorziening ingesteld op 10 september 2008 door Bart Nijs tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juni 2008 in zaak F-1/08, Nijs/Rekenkamer
   (Zaak T-376/08 P)
   (2008/C 301/79)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Bart Nijs (Bereldange, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Rollinger en A. Hertzog, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               de hogere voorziening gegrond verklaren;

               —

               dientengevolge, de beschikking van 26 juni 2008 in zaak F 1/08, Bart Nijs/Rekenkamer te vernietigen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in zaak T-371/08 P zijn aangevoerd.


title: Zaak C-316/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 2 juli 2014 — Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Hußock/Condor Flugdienst GmbH

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 2 juli 2014 — Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Hußock/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-316/14)
   2014/C 303/35
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marc Hußock, Ute Hußock, Michelle Hußock, Florian Hußock

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten schadelijke handelingen van op eigen verantwoordelijkheid handelende derden die opdrachten hebben gekregen die deel uitmaken van de exploitatie van een luchtvaartonderneming, worden beschouwd als buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening? (1)

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is het voor de beoordeling van belang van wie (luchtvaartonderneming, luchthavenexploitant, enz.) de derde de opdracht heeft gekregen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak T-550/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Portugal/Commissie

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/60

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-550/15)
   (2015/C 389/69)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren besluit C(2015)4076 van de Commissie (1), voor zover daarbij aan financiering door de Unie wordt onttrokken het bedrag van 8 2 60  006,65 EUR betreffende de uitgaven die Portugal in het kader van maatregel Overige rechtstreekse steun — Ooien en geiten, heeft gedeclareerd voor de jaren 2010, de 2011 en 2012,

               —

               de Europese Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert de volgende middelen aan:

               A —

               Voor de jaren de 2009 en 2010 — Controles gedurende de aanhoudperiodes,

                           1.

                           Onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 34, lid 2, van verordening nr. 796/2004 (2), betreffende de controles die „gedurende de aanhoudperiode” moeten worden uitgevoerd;

                           2.

                           Schending van het beginsel van non-retroactiviteit doordat de Commissie artikel 2, lid 10, van verordening (EU) nr.o 1368/2011 (3) met terugwerkende kracht heeft toegepast, aangezien de wetgever van de Unie pas met de wijziging van artikel 41 van verordening nr. 1122/2009 (4) controles ter plaatse „gespreid over de gehele aanhoudperiode” heeft voorzien;

                           3.

                           Schending van het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel, op grond waarvan iedere handeling van de instellingen die rechtsgevolgen sorteert duidelijk en nauwkeurig moet zijn en ter kennis van de belanghebbenden moet worden gebracht op zodanige wijze dat de belanghebbenden met zekerheid weten vanaf welk moment de handeling bestaat en rechtsgevolgen sorteert;

                           4.

                           Schending van het gelijkheidsbeginsel, aangezien de uitvoeringsbepalingen voor artikel 34, lid 2, in voorkomend geval schriftelijke regels moeten zijn. Anders kan inbreuk worden gemaakt op het beginsel van gelijke behandeling doordat niet gewaarborgd is dat maatregelen uniform voor alle lidstaten met inachtneming van het gelijkheidsbeginsel tot stand komen;

                           5.

                           Schending van het evenredigheidsbeginsel en van artikel 5 VEU, aangezien de door de Portugese autoriteiten uitgevoerde controles ter plaatse het in de betrokken voorschriften neergelegde doel bereiken ongeacht of zij worden uitgevoerd aan het begin, zoals de Commissie beweert, halverwege of tegen het einde, mits zij gedurende de aanhoudperiode en onverwacht en onaangekondigd worden verricht.

               B —

               Voor het jaar 2011 — Nieuwe wettelijke vereisten op het gebied van de elektronische identificatie

                           1.

                           Schending van artikel 11 van verordening (EG) nr.o 885/06 (5) doordat het besluit ontoereikend is gemotiveerd en daardoor indruist tegen de ratio en het doel van artikel 11, lid 1, van verordening nr. 885/2006.

                           2.

                           Schending van artikel 31, lid 2, van verordening nr. 1290/2005 (6) en van het evenredigheidsbeginsel, doordat in casu niet is voldaan aan de vier vereisten van de richtsnoeren van de Commissie en had moeten worden nagegaan of aan die vier cumulatieve voorwaarden was voldaan.

      (1)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 4076) (PB L 182, blz. 39).

      (2)  Verordening (EG) Nr. 796/2004 van de Commissie van 21 april 2004 houdende uitvoeringsbepalingen inzake de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem waarin is voorzien bij verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 141, blz. 18).

      (3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1368/2011 van de Commissie van 21 december 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1121/2009 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad met betrekking tot de bij de titels IV en V van die verordening ingestelde steunregelingen, en van verordening (EG) nr. 1122/2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB L 341, blz. 33).

      (4)  Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB L 316, blz. 65).

      (5)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 90).

      (6)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).


title: Zaak F-86/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 mei 2013 — McCoy/Comité van de Regio’s (Openbare dienst — Ambtenaren — Invaliditeitspensioen — Artikel 78, vijfde alinea, Statuut — Weigering om te erkennen dat invaliditeit gevolg is van beroep)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/84

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 7 mei 2013 — McCoy/Comité van de Regio’s
   (Zaak F-86/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Invaliditeitspensioen - Artikel 78, vijfde alinea, Statuut - Weigering om te erkennen dat invaliditeit gevolg is van beroep)
   2013/C 225/193
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Robert McCoy (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. C. Cañoto Argüelles, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om te erkennen dat verzoekers invaliditeit in de zin van artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut het gevolg is van het beroep

      Dictum

               1)

               Het besluit van het bureau van het Comité van de Regio’s van de Europese Unie van 10 september 2010 houdende weigering om te erkennen dat McCoys invaliditeit in de zin van artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut het gevolg is van het beroep, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Comité van de Regio’s van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van McCoy.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011, blz. 42.


title: Zaak T-348/10: Arrest van het Gerecht van 8 mei 2012 — Panzeri/BHIM — Royal Trophy (Royal Veste e premia lo sport) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Royal Veste e premia lo sport — Ouder communautair en internationaal beeldmerk veste lo sport — Ouder niet-ingeschreven beeldmerk panzeri veste lo sport — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/11

         Arrest van het Gerecht van 8 mei 2012 — Panzeri/BHIM — Royal Trophy (Royal Veste e premia lo sport)
   (Zaak T-348/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Royal Veste e premia lo sport - Ouder communautair en internationaal beeldmerk veste lo sport - Ouder niet-ingeschreven beeldmerk panzeri veste lo sport - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, sub b, en lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 184/18
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Panzeri (Monguzzo, Italië) (vertegenwoordiger: C. Galli, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Royal Trophy Srl (Cava de Tirreni, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 (zaak R 988/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen M. Luigi Panzeri en Royal Trophy Srl

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 20 mei 2010 (zaak R 988/2009-1) wordt vernietigd.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak T-182/10: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — Aiscat/Commissie ( „Staatssteun — Rechtstreekse toewijzing van concessie voor bouw en later beheer van gedeelte van autosnelweg — Besluit om klacht niet verder te behandelen — Beroep tot nietigverklaring — Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld — Procesbevoegdheid — Individuele geraaktheid — Ontvankelijkheid — Begrip steunmaatregel — Staatsmiddelen” )

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/9

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2013 — Aiscat/Commissie
   (Zaak T-182/10) (1)

   (Staatssteun - Rechtstreekse toewijzing van concessie voor bouw en later beheer van gedeelte van autosnelweg - Besluit om klacht niet verder te behandelen - Beroep tot nietigverklaring - Handeling waartegen beroep kan worden ingesteld - Procesbevoegdheid - Individuele geraaktheid - Ontvankelijkheid - Begrip steunmaatregel - Staatsmiddelen)
   2013/C 55/14
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Associazione italiana delle società concessionarie per la costruzione e l’esercizio di autostrade e trafori stradali (Aiscat) (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Maresca, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Rossi en D. Grespan, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Concessioni Autostradali Venete — CAV SpA (vertegenwoordigers: C. Malinconico en P. Clarizia, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 10 februari 2010 houdende afwijzing van een door verzoekster ingediende klacht betreffende de staatssteun die de Italiaanse Republiek aan CAV zou hebben toegekend

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Associazione italiana delle società concessionarie per la costruzione e l’esercizio di autostrade e trafori stradali (Aiscat) draagt de helft van haar eigen kosten, de helft van de kosten van de Europese Commissie en alle kosten van Concessioni autostradali Venete — CAV SpA.

               3.

               De Commissie draagt de helft van haar eigen kosten en de helft van de kosten van Aiscat.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.