title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 28 maart 2003 in zaak C-75/02 P: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y Juntas Generales de Gipuzkoa en Comunidad Autónoma des País Vasco — Gobierno Vasco tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Staatssteun — Steun in staalsector — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 33 KS — Beroep ingesteld door regionaal lichaam — Hogere voorziening die kennelĳk ongegrond is)

text:
C 213/4                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 6.9.2003
aanmerking moet of mag nemen, met dien verstande dat de op                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
de vaststelling van dergelijke voorlopige maatregelen toepasselijke
nationale bepalingen niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor
soortgelijke nationale vorderingen gelden en de uitoefening van de                                      (Zesde kamer)
door het gemeenschapsrecht verleende rechten niet in de praktijk
onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
                                                                                van 28 maart 2003
( 1) PB C 3, van 5 januari 2002.
                                                                             in zaak C-75/02 P: Territorio Histórico de Álava —
                                                                             Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia
                                                                             — Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de
                                                                             Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y Juntas
                                                                             Generales de Gipuzkoa en Comunidad Autónoma des
                                                                             País Vasco — Gobierno Vasco tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                   (Hogere voorziening — Staatssteun — Steun in staalsector
                                                                             — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 33 KS — Beroep
                                                                             ingesteld door regionaal lichaam — Hogere voorziening die
                        van 27 maart 2003                                                         kennelijk ongegrond is)
in zaak C-1/02 SA: Antippas tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                                                           (2003/C 213/07)
(„Verzoek om toestemming tot leggen van derden-beslag
                                                                                (Procestaal: Spaans)
       onder Commissie van Europese Gemeenschappen”)
                          (2003/C 213/06)                                    (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-75/02 P, Territorio Histórico de Álava — Diputación
                                                                             Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación
                                                                             Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de Gipuzkoa — Diputa-
                                                                             ción Foral de Gipuzkoa y Juntas Generales de Gipuzkoa en
In zaak C-1/02 SA, Antippas, vennootschap van Congolees                      Comunidad Autónoma des País Vasco — Gobierno Vasco
recht, gevestigd te Kinshasa (Democratiche Republiek Congo)                  (advocaat: R. Falcón y Tella), betreffende hogere voorziening
(advocaat: M. Spandre) tegen Commissie van de Europese                       tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Gemeenschappen (gemachtigden: M. De Pauw en B. Marten-                       Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van
czuk), betreffende een verzoek om toestemming tot het leggen                 11 januari 2002, Diputación Foral de Álava e.a./Commissie
van derden-beslag onder de Commissie van de Europese                         (T-77/01, Jurispr. blz. II-81) waarbij het Gerecht het door
Gemeenschappen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld                   verzoeksters ingestelde beroep tot nietigverklaring van be-
als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. A. W. Timmermans,                 schikking 2001/168/EGKS van de Commissie van 31 oktober
P. Jann, S. von Bahr (rapporteur), en A. Rosas, rechters;                    2000 betreffende de Spaanse wetgeving inzake de vennoot-
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op                    schapsbelasting (PB 2001, L 60, blz. 57) niet-ontvankelijk heeft
27 maart 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum                     verklaard, strekkende tot vernietiging van deze beschikking;
luidt als volgt:                                                             andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en J. L. Buendía
                                                                             Sierra), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
1)     Het verzoek wordt afgewezen.
                                                                             J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann,
                                                                             F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
2)     Antippas wordt verwezen in de kosten.                                 advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 28 maart
                                                                             2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                             volgt:
( 1) PB C 247, van 12 oktober 2002.
                                                                             1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
 ---pagebreak--- 6.9.2003                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                              C 213/5
2)     Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava,          Een belasting als de belasting op het nettovermogen van ondernemin-
       Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia,      gen is geen belasting met overeenkomstige economische gevolgen als
       Territorio Histórico de Gipuzkoa — Diputación Foral de              een kapitaalrecht en is derhalve niet onverenigbaar met richtlijn 69/
       Gipuzkoa y Juntas Generales de Gipuzkoa en Comunidad                335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
       Autónoma des País Vasco — Gobierno Vasco worden verwezen            belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij
       in de kosten.                                                       richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985.
( 1) PB C 109, van 4 mei 2002.
                                                                           (1 ) PB C 261, van 26 oktober 2002.
                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                           Verzoek van Landgericht Stuttgart van 7 april 2003 om
                            (Eerste kamer)                                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen: 1. Notaris
                                                                           Mathias Längst en 2. Firma SABU Schuh & Marketing
                                                                           GmbH 3. President van het Landgericht Stuttgart en
                          van 27 maart 2003                                        4. Bezirksrevisor bij het Landgericht Stuttgart
in zaak C-306/02 (verzoek van de Commissione tributaria
di primo grado di Trento om een prejudiciële beslissing):                                            (Zaak C-165/03)
Petrolvilla & Bortolotti SpA e.a. tegen Agenzia delle
              Entrate per la Provincia di Trento ( 1)
                                                                                (2003/C 213/09)
(Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering —
Richtlijn 69/335/EEG — Belasting op bijeenbrengen van
kapitaal — Belasting op nettovermogen van ondernemingen)
                                                                           Landgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 7 april 2003,
                           (2003/C 213/08)                                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 april
                                                                           2003, in het geding tussen: 1. Notaris Mathias Längst, 2. Firma
                                                                           SABU Schuh & Marketing GmbH, 3. President van het
                          (Procestaal: Italiaans)                          Landgericht Stuttgart en 4. Bezirksrevisor bij het Landgericht
                                                                           Stuttgart, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-   vraag:
                         prudentie van het Hof”)
                                                                           1.     Moeten in een stelsel zoals in het Württembergse deel
                                                                                van de deelstaat Baden-Württemberg (het rechtsgebied
                                                                                van het Oberlandesgericht Stuttgart) geldt — waarin
In zaak C-306/02, betreffende een verzoek aan het Hof                             zowel zelfstandige notarissen als notarissen in overheids-
krachtens artikel 234 EG van de Commissione tributaria di                         dienst werkzaam zijn en in beide gevallen de notaris
primo grado di Trento (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen                  degene is aan wie de rechten zijn verschuldigd, doch de
tussen Petrolvilla & Bortolotti SpA e.a. en Agenzia delle Entrate                 notaris in overheidsdienst ingevolge een deelstaatwet een,
per la Provincia di Trento, om een prejudiciële beslissing over                   forfaitair, deel van deze rechten moet afdragen aan de
de uitlegging van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli                    staat, die de werkgever is van deze notaris en deze
1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen                    inkomsten gebruikt ter financiering van zijn taken —
van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn                   de rechten voor het opmaken door een notaris in
85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156,                                overheidsdienst van een notariële akte waarbij een onder
blz. 23), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:                   de richtlijn vallende handeling wordt vastgelegd, anders
M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en A. Rosas,                    dan in de feitelijke situatie die leidde tot de beschikking
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op                     van het Hof van 21 maart 2002, C-264/00, Gründerzen-
27 maart 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum                          trum-Betriebs-GmbH, worden aangemerkt als belasting
luidt als volgt:                                                                  in de zin van richtlijn 69/335, zoals gewijzigd?


title: Zaak T-427/07: Arrest van het Gerecht van 19 maart 2010 — Mirto Corporación Empresarial/BHIM — Maglificio Barbara (Mirtillino) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Mirtillino — Ouder gemeenschapswoordmerk MIRTO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/30

         Arrest van het Gerecht van 19 maart 2010 — Mirto Corporación Empresarial/BHIM — Maglificio Barbara (Mirtillino)
   (Zaak T-427/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Mirtillino - Ouder gemeenschapswoordmerk MIRTO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 134/50
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mirto Corporación Empresarial, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: Ó. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Maglificio Barbara Srl (Busto Arsizio, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 augustus 2007 (zaak R 875/2006-2) inzake een oppositieprocedure tussen Creaciones Mirto SA en Maglificio Barbara Srl

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Mirto Corporación Empresarial, SL, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak C-401/06: Beroep ingesteld op 26 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/31

         Beroep ingesteld op 26 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-401/06)
   (2006/C 294/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde btw-richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 (1), nu de plaats van de dienstverrichting van een testamentuitvoerder niet wordt bepaald overeenkomstig artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde btw-richtlijn wanneer de dienst wordt verleend aan buiten de Gemeenschap gevestigde ontvangers of aan binnen de Gemeenschap maar buiten het land van de dienstverrichter gevestigde belastingplichtigen;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 9, lid 2, sub e, derde streepje, van de Zesde btw-richtlijn is de plaats van bepaalde diensten, die worden verleend aan ontvangers die buiten de Gemeenschap zijn gevestigd of aan belastingplichtigen die weliswaar in de Gemeenschap doch buiten het land van de dienstverrichter zijn gevestigd, de plaats waar de ontvanger de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd, of bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats. Het betreft diensten verricht door raadgevende personen, ingenieurs, adviesbureaus, advocaten, accountants en andere soortgelijke diensten. Deze bepaling van de richtlijn is een collisieregel die bepaalt waar de dienstverrichting wordt belast en die de bevoegdheid van de lidstaten afbakent.
   Volgens de Duitse rechtsvoorschriften en de daarop gebaseerde administratieve praktijk van de belastingdienst is de plaats van de dienst van een testamentuitvoerder de plaats vanwaar de ondernemer zijn dienst verricht. De plaats wordt voor deze dienstverrichtingen dus niet bepaald overeenkomstig artikel 9, lid 2, sub e, van de richtlijn wanneer de dienst wordt verleend aan ontvangers die buiten de Gemeenschap zijn gevestigd of aan belastingplichtigen die weliswaar in de Gemeenschap doch buiten het land van de dienstverrichter zijn gevestigd.
   Deze wettelijke regeling en administratieve praktijk stroken niet met artikel 9 van de Zesde btw-richtlijn. Diensten die in de hoedanigheid van testamentuitvoerder worden verleend aan ontvangers die buiten de Gemeenschap zijn gevestigd of aan belastingplichtigen die weliswaar in de Gemeenschap doch buiten het land van de dienstverrichter zijn gevestigd, zijn diensten waarvan de plaats moet worden bepaald overeenkomstig artikel 9, lid 2, sub e, van de Zesde btw-richtlijn.
   Anders dan de Duitse regering meent de Commissie dat de activiteiten van een testamentuitvoerder behoren tot de activiteiten die een advocaat in hoofdzaak en gewoonlijk uitoefent. Bij de beoordeling moet niet worden uitgegaan van de benaming van het beroep, maar van de activiteit zelf: beslissend is de aard van de verrichting.
   Het begrip „andere soortgelijke diensten” ziet niet op een element dat de in artikel 9, lid 2, sub e, derde streepje, van de Zesde btw-richtlijn genoemde activiteiten gemeen hebben. Het volstaat dat de te beoordelen dienst vergelijkbaar is met een van de in die bepaling uitdrukkelijk genoemde activiteiten. Dat is het geval wanneer beide activiteiten hetzelfde doel hebben. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie behoren de vertegenwoordiging en de behartiging van de belangen van zijn cliënten tot de hoofdzakelijke en gewoonlijke activiteiten van een advocaat. Voor zover het Hof het heeft over „een persoon te vertegenwoordigen en diens belangen te behartigen” is bij de activiteit van een testamentuitvoerder aan die voorwaarde voldaan: hij vertegenwoordigt een erflater en behartigt diens belangen. Zijn activiteiten stemmen overeen met die van een onafhankelijke vertegenwoordiger en raadgever. Uit de omstandigheid dat de uitvoering van testamenten niet aan advocaten is voorbehouden, kan niet worden geconcludeerd dat met de twee activiteiten niet hetzelfde doel wordt nagestreefd.

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak T-409/10: Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Bottega Veneta International/BHIM (Vorm van handtas)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/56

         Beroep ingesteld op 13 september 2010 — Bottega Veneta International/BHIM (Vorm van handtas)
   (Zaak T-409/10)
   ()
   2010/C 301/89
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bottega Veneta International Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, M. Boletto en E. Gavuzzi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 16 juni 2010 in procedure R 1247/2009-1 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt verwijzen in de kosten van deze procedure en van de beroepsprocedure voor de eerste kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: merk in de vorm van een driedimensionaal teken bekend als „veneta”-tas (inschrijvingsaanvraag nr. 6632608) voor waren van klasse 18 („tassen en handtassen”)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van regel 9, lid 3, sub a, van verordening nr. 2868/95 en van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-313/10: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 25 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Köln — Duitsland) — Land Nordrhein-Westfalen/Sylvia Jansen

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/25

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 25 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesarbeitsgericht Köln — Duitsland) — Land Nordrhein-Westfalen/Sylvia Jansen
   (Zaak C-313/10) (1)

   2012/C 73/44
   Procestaal: Duits
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak T-370/09: Arrest van het Gerecht van 29 juni 2012 — GDF Suez/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Duitse en Franse aardgasmarkt — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Marktverdeling — Duur van inbreuk — Geldboeten” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/16

         Arrest van het Gerecht van 29 juni 2012 — GDF Suez/Commissie
   (Zaak T-370/09) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Duitse en Franse aardgasmarkt - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Marktverdeling - Duur van inbreuk - Geldboeten)
   2012/C 243/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: GDF Suez (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. P. Gunther en C. Breuvart, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, A. Bouquet en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 5355 definitief van de Commissie van 8 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.401 — E.ON/GDF), en, subsidiair, een verzoek om verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking C(2009) 5355 definitief van de Commissie van 8 juli 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.401 — E.ON/GDF), wordt nietig verklaard voor zover daarin wordt vastgesteld dat de inbreuk van 1 januari 1980 tot op zijn minst 24 april 1998 heeft geduurd wat de inbreuk in Duitsland betreft, en voor zover daarin een inbreuk in Frankrijk tussen 13 augustus 2004 en 30 september 2005 wordt vastgesteld.

               2)

               Het bedrag van de geldboete die aan E.ON Ruhrgas AG en E.ON AG is opgelegd bij artikel 2, sub a, van beschikking C(2009) 5355 definitief wordt vastgesteld op 320 miljoen EUR.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaak C-482/01 en C-493/01 (verzoeken om prejudiciële beslissingen van het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) Georgios Orfanopoulos, Natascha Orfanopoulos, Melina Orfanopoulos, Sofia Orfanopoulos, en Land Baden-Württemberg, (C-482/01), en Raffaele Oliveri tegen Land Baden-Württemberg, (Vrij verkeer van personen — Openbare orde — Richtlijn 64/221/EEG — Besluit tot verwijdering op grond van strafrechtelijke overtredingen — Inaanmerkingneming van verblijfsduur en van persoonlijke omstandigheden — Grondrechten — Bescherming van gezinsleven — Inaanmerkingneming van omstandigheden die zich hebben voorgedaan tussen laatste overheidsbesluit en rechtmatigheidstoetsing van dat besluit door administratieve rechter — Recht van belanghebbende om doelmatigheidsoverwegingen geldend te maken voor adviesinstantie)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in de gevoegde zaak C-482/01 en C-493/01 (verzoeken om prejudiciële beslissingen van het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) Georgios Orfanopoulos, Natascha Orfanopoulos, Melina Orfanopoulos, Sofia Orfanopoulos, en Land Baden-Württemberg, (C-482/01), en Raffaele Oliveri tegen Land Baden-Württemberg, (1)

   (Vrij verkeer van personen - Openbare orde - Richtlijn 64/221/EEG - Besluit tot verwijdering op grond van strafrechtelijke overtredingen - Inaanmerkingneming van verblijfsduur en van persoonlijke omstandigheden - Grondrechten - Bescherming van gezinsleven - Inaanmerkingneming van omstandigheden die zich hebben voorgedaan tussen laatste overheidsbesluit en rechtmatigheidstoetsing van dat besluit door administratieve rechter - Recht van belanghebbende om doelmatigheidsoverwegingen geldend te maken voor adviesinstantie)
   (2004/C 118/30)
   Procestaal: Duits
   In de gevoegde zaken C-482/01 en C-493/01, betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Stuttgart (Duitsland) in de aldaar aanhangige gedingen tussen Georgios Orfanopoulos, Natascha Orfanopoulos, Melina Orfanopoulos, Sofia Orfanopoulos, en Land Baden-Württemberg, (C-482/01), en tussen Raffaele Oliveri en Land Baden-Württemberg (C-493/01), om prejudiciële beslissingen over de uitlegging van artikel 39, lid 3, EG en artikel 9, lid 1, van richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid (PB 1964, 56, blz. 850) (C-482/01), en van artikel 39 EG en artikel 3 van deze richtlijn (C-493/01), heeft het Hof van Justitie (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De verwijzende rechter dient vast te stellen op welke andere communautaire bepalingen dan artikel 18, lid 1, EG een onderdaan van een lidstaat, zoals Oliveri, zich in de in zaak C-493/01 bedoelde omstandigheden eventueel kan beroepen. Wat dit aangaat, moet de verwijzende rechter in het bijzonder nagaan of de belanghebbende onder de werkingssfeer van artikel 39 EG valt, hetzij als werknemer, hetzij als andere persoon die recht heeft op vrij verkeer krachtens de ter uitvoering van dit artikel vastgestelde bepalingen van afgeleid recht, of dat hij zich op andere bepalingen van gemeenschapsrecht kan beroepen, zoals richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht, of artikel 49 EG, dat met name geldt voor personen te wier behoeve diensten worden verricht.

               2.

               Artikel 3 van richtlijn 64/221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid, verzet zich tegen een nationale regeling die de nationale autoriteiten verplicht onderdanen van andere lidstaten van het grondgebied te verwijderen, wanneer die wegens een opzettelijk gepleegd strafbaar feit in de zin van de wet inzake verdovende middelen tot een jeugdstraf van minstens twee jaar of tot een vrijheidsstraf zijn veroordeeld, voorzover de straf niet voorwaardelijk is opgelegd.

               3.

               Artikel 3 van richtlijn 64/221 verzet zich tegen een nationale praktijk op grond waarvan de nationale rechterlijke instanties bij de rechtmatigheidstoetsing van de uitzetting van een onderdaan van een andere lidstaat geen rekening dienen te houden met feiten die zich na het laatste overheidsbesluit hebben voorgedaan en die ertoe kunnen leiden dat de actuele bedreiging die het gedrag van de betrokkene voor de openbare orde vormde, verdwijnt of sterk vermindert. Dit is vooral het geval indien er tussen de datum van het besluit tot uitzetting en de datum waarop de bevoegde rechter dit besluit toetst, een lange periode is verstreken.

               4.

               Artikel 39 EG en artikel 3 van richtlijn 64/221 verzetten zich tegen een nationale regeling of praktijk op grond waarvan de verwijdering van het grondgebied van een onderdaan van een andere lidstaat die voor bepaalde strafbare feiten tot bepaalde straffen is veroordeeld, niettegenstaande de inaanmerkingneming van gezinsomstandigheden, wordt gelast op basis van het vermoeden dat hij dient te worden uitgezet, zonder dat behoorlijk rekening is gehouden met zijn persoonlijke gedrag en met het gevaar dat hij voor de openbare orde vertegenwoordigt.

               5.

               Artikel 39 EG en richtlijn 64/221 verzetten zich niet tegen de uitzetting van een onderdaan van een lidstaat die voor bepaalde strafbare feiten tot een bepaalde straf is veroordeeld, en die enerzijds een actuele bedreiging voor de openbare orde vormt en anderzijds vele jaren in de lidstaat van ontvangst heeft verbleven en gezinsomstandigheden tegen die uitzetting kan aanvoeren, mits de beoordeling door de nationale autoriteiten in het concrete geval van de vraag waar het billijke evenwicht tussen de betrokken legitieme belangen ligt, wordt verricht met inachtneming van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht, en met name door naar behoren rekening te houden met de grondrechten zoals de bescherming van het gezinsleven.

               6.

               Artikel 9, lid 1, van richtlijn 64/221 verzet zich tegen een bepaling van een lidstaat die niet voorziet in een bezwaarschriftprocedure en in een beroep in rechte waarin ook de doelmatigheid wordt onderzocht, tegen een besluit van een overheidsinstantie tot uitzetting van een onderdaan van een andere lidstaat, indien er niet een van deze overheidsinstantie onafhankelijke instantie bestaat. De nationale rechter dient na te gaan of rechterlijke instanties zoals de Verwaltungsgerichte de doelmatigheid van de uitzettingsmaatregelen kunnen onderzoeken.

      (1)  PB C 56 van 2.3.2002.


title: Zaak T-396/02: Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door August Storck KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 55/36                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            8.3.2003
Na een fout in de formulering van meerkeuzevraag 35 van               Middelen:                       —      schending van artikel 7, lid 1,
test b te hebben vastgesteld, heeft de jury beslist deze vraag                                               sub b, van verordening (EG)
buiten beschouwing te laten.                                                                                nr. 40/94 (1);
                                                                                —      schending van artikel 7, lid 3,
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster dat de                                                      van verordening (EG) nr. 40/
Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij                                                  94.
de correctie van vraag 21 van proef a en vraag 9 van proef c.
Zij voert ook machtsmisbruik aan.
                                                                      (1 ) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                           inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door August
Storck KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen)                  Beroep, op 27 december 2002 ingesteld door August
                                                                      Storck KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                        (Zaak T-396/02)                                      interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (2003/C 55/89)                                                        (Zaak T-402/02)
                        (Procestaal: Duits)                                                      (2003/C 55/90)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
tekeningen en modellen) door August Storck KG, te Berlijn,
                                                                      schappen is op 27 december 2002 beroep ingesteld tegen het
vertegenwoordigd door H. Wrage-Molkenthin, T. Reher en
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
A. Heise, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                      tekeningen en modellen) door August Storck KG, te Berlijn,
burg.
                                                                      vertegenwoordigd door H. Wrage-Molkenthin, T. Reher en
                                                                      A. Heise, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   burg.
—      te vernietigen de beslissing van de vierde kamer van
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
       beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
       interne markt van 14 oktober 2002 (zaak R 187/2001-
       4);                                                            —       te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                                                                              beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                              interne markt van 18 oktober 2002 (zaak R 256/2001-
—      het Bureau te verwijzen in de kosten.
                                                                              2);
                                                                      —       het Bureau te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken         gemeen-     driedimensionaal merk in de             Middelen en voornaamste argumenten
schapsmerk:                   vorm van een lichtbruine karamel
                              — aanvraagnr. 784314
                                                                      Betrokken          gemeen-      beeldmerk bestaande uit de afbeel-
Waren of diensten:            waren van klasse 30 (suikergoed)        schapsmerk:                     ding van een ingepakt snoepje —
                                                                                aanvraagnr. 784454
Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
roep aangevochten be-         onderzoeker                             Waren of diensten:              waren van klasse 30 (snoepgoed)
slissing:
                                                                      Voor de kamer van be-           afwijzing van de aanvraag door de
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep               roep aangevochten be-           onderzoeker
roep:                                                                 slissing:


title: Zaak C-202/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 april 2010 — Vion Trading GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 26 april 2010 — Vion Trading GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-202/10)
   ()
   2010/C 209/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vion Trading GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is een analoge toepassing van het verjaringsvoorschrift van § 195 BGB (Duits burgerlijk wetboek), in de tot eind 2001 geldende versie, op het recht tot terugvordering wegens ten onrechte toegekende uitvoerrestitutie in strijd met het gemeenschapsrechtelijke rechtszekerheidsbeginsel?

               2.

               Is de toepassing van de verjaringstermijn van dertig jaar van § 195 BGB bij de terugvordering van ten onrechte toegekende uitvoerrestitutie in strijd met het gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel?

               3.

               Indien vraag 2 bevestigend moet worden beantwoord: is de toepassing van een in artikel 3, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (1) bedoelde langere nationale verjaringstermijn, die middels rechtschepping door de rechter, op grondslag van een veronderstelde uitzonderlijke bevoegdheid, in het individuele geval wordt bepaald, in strijd met het gemeenschapsrechtelijke rechtszekerheidsbeginsel?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak T-343/17: Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Cathay Pacific Airways/Commissie

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/64

         Beroep ingesteld op 31 mei 2017 — Cathay Pacific Airways/Commissie
   (Zaak T-343/17)
   (2017/C 239/76)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cathay Pacific Airways Ltd (Hongkong, China) (vertegenwoordigers: R. Kreisberger en N. Grubeck, barristers, M. Rees, solicitor, en E. Estellon, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de in artikel 1, leden 1 tot 4, van besluit C(2017) 1742 final van de Commissie van 17 maart 2017 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak AT.39258 — Luchtvracht) opgenomen vaststellingen van een inbreuken nietig verklaren, voor zover deze vaststellingen verzoekster betreffen;

               —

               artikel 3 van het bestreden besluit nietig verklaren voor zover verzoekster daarin een geldboete van 57 120 000 EUR wordt opgelegd, of, subsidiair, het bedrag van de geldboete verlagen, en

               —

               de Commissie verwijzen in de door verzoekster voor dit beroep gemaakte kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de Commissie de feiten en/of het recht heeft geschonden en/of niet aan de relevante bewijsstandaard heeft voldaan, door verzoekster op te nemen in artikel 1, leden 1 en 4, van het dispositief van het bestreden besluit alsook door vast te stellen dat verzoekster heeft deelgenomen aan de vermeende enkele en voortdurende inbreuk.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat er geen rechtsgrondslag is om haar de inbreuken binnen Europa aan te rekenen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat de beschikbare feiten niet toereikend zijn om haar de inbreuken binnen Europa aan te rekenen.

                           —

                           Verzoekster beweert voorts dat de Commissie haar verdedigingsrechten heeft geschonden door zich te baseren op nieuwe gronden.

                           —

                           Verzoekster voert tot slot aan dat de onrechtmatige opname van verzoekster in artikel 1, leden 1 en 4, fnuikend is voor de poging van de Commissie om verzoeksters deelname aan de vermeende enkele en voortdurende inbreuk te bewijzen.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat de Commissie artikel 25 van verordening 1/2003 alsmede de beginselen van rechtszekerheid, rechtvaardigheid en een goede rechtsbedeling heeft geschonden door een tweede tegen verzoekster gericht besluit vast te stellen, waarin haar nieuwe inbreuken worden aangerekend.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat de Commissie niet rechtens genoegzaam heeft bewezen dat verzoekster aansprakelijk is voor deelname aan de vermeende enkele en voortdurende inbreuk.

                           —

                           Volgens verzoekster heeft de Commissie nagelaten om specifiek op verzoeksters geval in te gaan en heeft zij met betrekking tot verzoekster niet het bewijs van de afzonderlijke onderdelen van de enkele voortdurende inbreuk geleverd.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat de Commissie er niet in is geslaagd aan te tonen dat er sprake was van een alomvattend plan met een gemeenschappelijk doel.

                           —

                           Verzoekster beweert voorts dat de Commissie er niet in is geslaagd aan te tonen dat verzoekster heeft deelgenomen aan, of de vooropgezette bedoeling had om aan de enkele en voortdurende inbreuk deel te nemen aan.

                           —

                           Volgens verzoekster is tot slot nergens vastgesteld dat zij over de vereiste kennis beschikte.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat de Commissie haar vaststelling van verzoeksters deelname aan de vermeende enkele en voortdurende inbreuk ontoereikend heeft gemotiveerd.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat de Commissie het bewijs voor verzoeksters deelname aan de vermeende enkele en voortdurende inbreuk ten onrechte heeft gebaseerd op werkzaamheden van verzoekster die door het recht van derde landen worden gereguleerd en hieromtrent een ontoereikende motivering heeft gegeven.

                           —

                           Volgens verzoekster heeft de Commissie niet voldaan aan de toepasselijke bewijslast aangaande verzoeksters werkzaamheden in Hongkong en/of heeft zij geen toereikende motivering gegeven.

                           —

                           Volgens verzoekster is de Commissie er verder niet in geslaagd de mededingingsbeperkende strekking van haar handelen in Hongkong vast te stellen.

                           —

                           Verzoekster stelt voorts dat het in Hongkong toepasselijke recht haar dwong om gezamenlijke aanvragen in te dienen.

                           —

                           Verzoekster voert tot slot aan dat de beginselen van interstatelijke hoffelijkheid en niet-inmenging zijn geschonden.

               6.

               Het zesde middel is eraan ontleend dat de Commissie niet bevoegd was om artikel 101 VWEU toe te passen op inkomende vluchten, dat wil zeggen op luchtvrachtdiensten vanuit derde landen naar Europa.

               7.

               Het zevende middel is eraan ontleend dat de Commissie het recht verkeerd heeft toegepast bij de berekening van de aan verzoekster opgelegde geldboete.


title: Zaak C-449/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel — België) — Sophiane Gysen/Groep S-Sociale verzekeringskas voor zelfstandigen (Ambtenaren — Bezoldiging — Statuut — Gezinstoelagen — Vaststelling van bedrag van nationale gezinsbijslag — Rangbepaling van kinderen — Kind dat krachtens Statuut recht geeft op gezinstoelagen)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 februari 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Brussel — België) — Sophiane Gysen/Groep S-Sociale verzekeringskas voor zelfstandigen
   (Zaak C-449/06) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Statuut - Gezinstoelagen - Vaststelling van bedrag van nationale gezinsbijslag - Rangbepaling van kinderen - Kind dat krachtens Statuut recht geeft op gezinstoelagen)
   (2008/C 79/08)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidsrechtbank te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sophiane Gysen

      Verwerende partij: Groep S-Socialeverzekeringskas voor zelfstandigen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidsrechtbank te Brussel — Uitlegging van artikel 67 van verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (Ambtenarenstatuut) (PB L 56, blz. 1) — Gezinstoelagen — Toelaatbaarheid van een nationale regeling voor gezinsbijslag op grond waarvan voor de vaststelling van de rang van de rechtgevende kinderen geen rekening wordt gehouden met de kinderen waarvoor aanspraak op gezinstoelagen op grond van het Statuut bestaat — Juridische kwalificatie van het Ambtenarenstatuut naar nationaal recht
   Dictum
   Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn, zoals gewijzigd bij verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 2074/83 van de Raad van 21 juli 1983, heeft een algemene strekking, is verbindend in al haar onderdelen en rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gelet op de rechtstreekse toepasselijkheid van deze verordening in de rechtsorde van de lidstaten, moet het kind dat recht geeft op gezinstoelagen krachtens het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen op één lijn worden gesteld met een kind dat recht geeft op dergelijke toelagen krachtens het nationale recht of een internationale overeenkomst van de sociale zekerheid die in de betrokken lidstaat van kracht is.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 februari 2001 in de gevoegde zaken C-52/99 en C-53/99 (verzoek van het Arbeidshof te Luik om een prejudiciële beslissing): Rĳksdienst voor pensioenen (RVP) tegen Gioconda Camarotto (C-52/99), Giuseppina Vignone (C-53/99) (Verordening (EEG) nr. 1408/71 van Raad, zoals gewĳzigd bĳ verordening (EEG) nr. 1248/92 — Sociale zekerheid — Ouderdoms- en overlĳdensverzekering — Berekening van uitkeringen — Wĳziging van regels voor berekening)

text:
16.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 173/11
artikel 17, lid 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) enkel het           1)    Artikel 95 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
gedeelte van de BTW aftrekken dat evenredig is aan het bedrag van                Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
eerstbedoelde handelingen. Wanneer evenwel de diverse door de                    socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
overdrager ten behoeve van de overdracht van het geheel of een                   alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
gedeelte van een algemeenheid van goederen gebruikte diensten                    verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92
rechtstreeks en onmiddellijk verband houden met een duidelijk                    van de Raad van 30 april 1992 houdende overgangsbepalingen
afgebakend gedeelte van zijn economische activiteiten, zodat de kosten           voor de toepassing van verordening nr. 1248/92, is van
van deze diensten deel uitmaken van de algemene kosten van dat                   toepassing op pensioengerechtigden die vóór de inwerkingtreding
gedeelte van de onderneming, en wanneer alle met betrekking tot dit              van de bij laatstgenoemde verordening aangebrachte wijzigingen
gedeelte verrichte handelingen aan BTW zijn onderworpen, kan de                  bij een nationale rechterlijke instantie een beroep ter verkrijging
belastingplichtige de BTW die over de uitgaven voor de verkrijging               van het recht op het pensioen hadden ingesteld onder betwisting
van die diensten is geheven, volledig aftrekken.                                 van de toepassing van de nationale anticumulatiebepalingen,
                                                                                een beroep dat op het tijdstip van de inwerkingtreding van de
                                                                                nieuwe bepalingen nog niet definitief was beslecht.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.
                                                                           2)    Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan, in de eerste
                                                                                plaats, of de nationale wettelijke regeling de verplichting oplegt
                                                                                om een verzoek tot herziening in te dienen, hetzij binnen de
                                                                                gestelde termijn en volgens de vormvoorschriften bij het bevoegde
                                                                                socialezekerheidsorgaan, hetzij volgens de toepasselijke proces-
                                                                                regels bij de rechter zelf. In de tweede plaats dient deze rechter
                    ARREST VAN HET HOF                                           na te gaan, of dergelijke vereisten niet minder gunstig zijn dan
                                                                                die welke van toepassing zijn in vergelijkbare situaties die onder
                           (Vijfde kamer)                                        het nationale recht vallen, en of die vereisten de uitoefening
                                                                                van de door verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd bij
                       van 22 februari 2001                                      verordening nr. 1248/92, aan de belanghebbenden verleende
                                                                                rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
in de gevoegde zaken C-52/99 en C-53/99 (verzoek van
het Arbeidshof te Luik om een prejudiciële beslissing):                    (1) PB C 100 van 10.4.1999.
Rijksdienst voor pensioenen (RVP) tegen Gioconda Ca-
    marotto (C-52/99), Giuseppina Vignone (C-53/99) (1)
(Verordening (EEG) nr. 1408/71 van Raad, zoals gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 1248/92 — Sociale zekerheid —
Ouderdoms- en overlijdensverzekering — Berekening van
    uitkeringen — Wijziging van regels voor berekening)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (2001/C 173/17)
                                                                                (Tweede kamer)
                          (Procestaal: Frans)                                                      van 22 februari 2001
                                                                           in zaak C-187/99 (verzoek van het Supremo Tribunal
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda
                          dentie van het Hof)
                                                                              Pública tegen Fábrica de Queijo Eru Portuguesa L.da (1)
In de gevoegde zaken C-52/99 en C-53/99, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag                     (Regeling actieve veredeling — Verordening (EEG)
(thans artikel 234 EG) van het Arbeidshof te Luik (België),                nr. 1999/85 — Opbrengst van de veredelingshandeling —
in de aldaar aanhangige gedingen tussen Rijksdienst voor                   Vergunning van de bevoegde douaneautoriteit — Mogelijk-
pensioenen (RVP) en Gioconda Camarotto (C-52/99), Giusep-                  heid voor die autoriteit om de opbrengst eenzijdig te wijzigen)
pina Vignone (C-53/99), om een prejudiciële beslissing over
de uitlegging van artikel 95 bis van verordening (EEG)                                                (2001/C 173/18)
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen                                       (Procestaal: Portugees)
de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april
1992 (PB L 136, blz. 7), heeft het Hof (Vijfde kamer),                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,                                                dentie van het Hof)
D. A. O. Edward (rapporteur) en P. Jann, rechters; advocaat-
generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op        In zaak C-187/99, betreffende een verzoek aan het Hof
22 februari 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-
als volgt:                                                                 ministrativo (Portugal), in het aldaar aanhangige geding tussen


title: Zaak C-405/05: Beroep, op  18 november 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/11

         Beroep, op 18 november 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-405/05)
   (2006/C 48/22)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 november 2005 beroep tegen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door S. Pardo Quintillan, X. Lewis en H. van Vliet, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn ervoor te zorgen dat het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Bangor, Brighton, Broadstairs, Carrickfergus, Coleraine, Donaghadee, Larne, Lerwick, Londonderry, Margate, Newtonabbey, Omagh en Portrush uiterlijk vanaf 31 december 2000 aan een passende behandeling wordt onderworpen, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 3, van richtlijn 91/271/EEG (1);

               2.

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn voor een passende behandeling van alle stedelijk afvalwater dat afkomstig is van de agglomeraties Bangor, Broadstairs, Carrickfergus, Coleraine, Londonderry, Larne, Lerwick, Margate, Newtonabbey, Omagh, Brighton, Portrush, Donaghdee en Bideford/ Northam, de krachtens artikel 4, leden 1 en 3, van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen. Bovendien verergert het verzuim, grote nieuwbouwprojecten in de agglomeraties Portrush, Newtonabbey, Bangor, Londonderry en Larne te controleren, of te waarborgen dat de goedkeuring ervan gepaard gaat met begeleidende maatregelen, de inbreuken op de hierboven genoemde artikelen in deze vijf agglomeraties.

      (1)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, PB L 135, van 30.5.1991, blz. 40.


title: Verzoek van het Østre Landsret van 24 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Skatteministeriet en Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan (Zaak C-236/97)

text:
Nr. C 252/20          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
Verzoek van de Juzgado de lo Social n° 4 te Madrid van                     — 103 286 730 Ffr. aan in aanmerking komende uit
30 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding                        gaven in verband met interventiemaatregelen in de
tussen T. Fernández de Bobadilla, enerzijds, en Museo                           sector openbare opslag van granen;
Nacional del Prado, Comité de Empresa del Museo Nacio
        nal del Prado en Ministerio Fiscal, anderzijds                     — 720 720 Ffr. aan in aanmerking komende uitgaven
                       ( Zaak C-234/97)                                         ingevolge de restitutieregeling voor de uitvoer, in
                                                                                verband met de export van 73,5 ton smeltkaas
                          ( 97/C 252/39 )                                       naar Saudi-Arabië;
                                                                     — subsidiair, te verklaren dat het bedrag van de correctie
De Juzgado de lo Social n° 4 te Madrid heeft bij beschik                  van 103 286 730 Ffr. in de sector openbare opslag van
king van 30 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                    granen onevenredig is;
van Justitie op 26 juni 1997, in het geding tussen T. Fer
nandez de Bobadilla, enerzijds, en Museo Nacional del
Prado, Comité de Empresa del Museo Nacional del Prado                — verweerster te verwijzen in de kosten.
en Ministerio Fiscal, anderzijds, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudici                Middelen en voornaamste argumenten
ele beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     (Wat de uitgaven in de sector granen betreft )
Is de bepaling in een collectieve overeenkomst van een
autonoom orgaan van de Spaanse staat, die verlangt dat               — Frankrijk voert dezelfde middelen aan als in zaak
om het beroep van restaurateur ( een niet-gereglementeerd                  C-232/96 ( 2 ).
beroep ) te mogen uitoefenen, eerst de in een ander land
van de Gemeenschap behaalde academische titel wordt                  (Wat de toepassing van de restitutieregeling betreft voor
gehomologeerd, welke homologatie een vergelijking van                een partij smeltkaas die is uitgevoerd naar Saudi-Arabië)
het Spaanse studieprogramma met dat van het andere land
inhoudt en meebrengt, dat de belanghebbende moet slagen              — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 729/70 van de
voor technische en praktische examens over de in het                       Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering
Spaanse studieprogramma opgenomen materies die niet tot                    van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 3 ): de uit
het studieprogramma van het andere betrokken land beho                    voer geschiedde overeenkomstig de geldende Gemeen
ren, in strijd met het vrije verkeer van werknemers ?                      schapsregels, en inzonderheid met inachtneming van
                                                                           de artikelen 5 en 13 van Verordening ( EEG ) nr. 3665/
                                                                           87 van de Commissie van 27 november 1987 hou
                                                                           dende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van
                                                                           het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouw
                                                                           producten (4 ). Bij ontbreken van Gemeenschapsregels,
                                                                           staat het aan de lidstaten om te bepalen wat is te ver
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Franse Republiek                    staan onder „ product van gezonde handelskwaliteit ".
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         De Franse interministeriële commissie inzake coördina
                       ( Zaak C-235/97)                                    tie van de controles was evenwel van oordeel, dat het
                          ( 97/C 252/40 )                                  product niet voldeed aan de voorwaarden inzake
                                                                           gezonde handelskwaliteit. De kaas is vernietigd na ver
                                                                           vulling van de douaneformaliteiten, en zonder dat de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Saudische autoriteiten voorbehoud hadden gemaakt
is op 27 juni 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van                    ten aanzien van de invoer, zulks ter bescherming van
de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, ver                     de goede reputatie van het product.
tegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur
bij de Directie juridische zaken van het Ministerie van Bui         (')  PB  nr. L 139 van 30 . 5 . 1997, blz . 30 .
tenlandse Zaken, en F. Pascal, attaché van het hoofdbe              (2)  PB  nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 , blz . 9 .
                                                                     (3)  PB  nr. L 94 van 28 . 4 . 1970, blz . 13 .
stuur bij dezelfde directie, als gemachtigden, domicilie             (4 ) PB  nr. L 351 van 14 . 12 . 1987, blz . 1 .
gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade,
Boulevard Joseph II 8B.
De Franse Republiek concludeert dat het den Hove
behage :
                                                                     Verzoek van het Østre Landsret van 24 juni 1997 om een
— nietig te verklaren Beschikking 97/333/EG van de                   prejudiciële beslissing in het geding tussen Skatteministe
    Commissie van 23 april 1997 betreffende de goedkeu                     riet en Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan
    ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begro                                     ( Zaak C-236/97 )
    tingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met de                                              ( 97/C 252/41 )
    door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor
    de landbouw ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinan
    cierde uitgaven ('), voorzover daarbij , wat Frankrijk           Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 24 juni
    betreft, volgende uitgaven niet zijn erkend:                     1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
 ---pagebreak--- 16 . 8 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 252/21
27 juni 1997, in het geding tussen Skatteministeriet en                  2.2 . Moeten de voorbereiding van de scholier en zijn
Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan, het Hof van                            ouders, de keuze van het gastgezin en de school in
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                               het gastland en de voorbereiding van de voor het
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                             gastland vereiste documenten worden aangemerkt als
                                                                                in artikel 2, lid 1 , onder c ), bedoelde andere toeristi
Moet artikel 12, lid 1 , onder a ), van Richtlijn 69/335/EEG                      sche diensten ?
van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal H aldus                    (') PB nr. L 158 van 23 . 6 . 1990, blz . 59 .
worden uitgelegd, dat deze bepaling niet belet dat bij de
overdracht van aandelen een recht wordt geheven, onge
acht of de betrokken aandelen aan een beurs zijn geno
teerd en ongeacht of de overdracht van aandelen op een
beurs geschiedt dan wel rechtstreeks tussen de vervreemder               Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
en de verkrijger ?                                                             Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                ( Zaak C-238/97)
H PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .                                                          ( 97/C 252/43
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 27 juni 1997 beroep tegen Koninkrijk Spanje inge
                                                                         steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 23 juni 1997                  vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon
om een prejudiciële beslissing in de zaak AFS Intercultural              en F. Castillo de la Torre, lid van haar juridische dienst,
                        Programs Finland ry                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                          ( Zaak C-237/97)
                                                                         de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                         Kirchberg.
                             ( 97/C 252/42 )
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van                     1 . vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens
23 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                      artikel 3 en artikel 4, lid 1 , van Verordening ( EEG )
tie op 27 juni 1997, in de zaak AFS Intercultural Programs                      nr. 4055/86 ( 1 ) op hem rustende verplichtingen niet is
Finland ry, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                        nagekomen door niet de overeenkomst tussen Spanje
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                        en Tunesië ( 2 ) aan te passen teneinde Gemeenschapson
navolgende vragen :                                                             derdanen toegang te verlenen tot vrachtverdelingen, of
                                                                                door deze aanpassing niet mee te delen;
1.      Valt een uitwisseling van scholieren die ongeveer een            2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
        half of één jaar duurt en die niet is bedoeld als reis
        of toerisme, maar om naar school te gaan in een                  Middelen en voornaamste argumenten
        vreemd land en daar kennis te maken met de bevol
        king en de cultuur doordat de betrokken scholier                 Ingevolge artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 4055/86
        gratis verblijft bij een plaatselijk gezin als ware hij          moeten de vrachtverdelingsregelingen in bestaande bilate
        een lid van dat gezin, geheel of ten dele binnen de              rale overeenkomsten geleidelijk worden afgeschaft of aan
        werkingssfeer van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad               gepast. De bepalingen van de artikelen 10 en 12 van de
        van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbe             overeenkomst tussen Spanje en Tunesië bevatten vrachtver
        grip van vakantiepakketten en rondreispakketten (')?             delingsregelingen en vallen dus onder de toepassing van
        Moet daarbij belang worden gehecht aan de niet                  voormeld artikel . In artikel 4, lid 1 , onder b ), van de ver
        commerciële kenmerken van de organisatie van die                 ordening is een termijn voor aanpassing bepaald, die op
        uitwisseling, zoals het feit dat de deelnemers aan de            1 januari 1993 verstreek . Met betrekking tot artikel 4,
        uitwisseling slechts een deel van de reiskosten moeten           lid 1 , onder a ), herinnert de Commissie eraan , dat het
        betalen, dat de uitwisseling in samenwerking met                 Koninkrijk Spanje pas op 3 februari 1994 tot de Gedrags
        instellingen van algemeen nut in verschillende landen            code voor lijnvaartconferences van de Verenigde Naties is
        en overwegend door vrijwilligers wordt georgani                 toegetreden . Verordening ( EEG ) nr. 4055/86 beperkt zich
        seerd, en dat voor de uitwisseling steun wordt ont              er niet toe te bepalen, dat de lidstaten de derde landen om
        vangen uit de cultuurbegroting van de staat ?                    aanpassing van de betrokken overeenkomsten moeten ver
                                                                         zoeken : indien de aanpassingen niet worden aanvaard of
2.      Indien de hiervoor beschreven uitwisseling van scho             hoe dan ook een formeel antwoord op een verzoek om
        lieren binnen de algemene werkingssfeer van de pak              aanpassing achterwege blijft, kunnen de overeenkomsten
        ketreizenrichtlijn valt, wordt verzocht om een ant              worden opgezegd ( artikel 22 van de overeenkomst met
        woord op de volgende vragen betreffende de gede                 Tunesië voorziet in een dergelijke opzeggingsmogelijk
        tailleerde uitlegging van artikel 2 van de richtlijn:            heid ).
                                                                         (') PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .
2.1 . Moet een langdurig en kosteloos verblijf in een gezin              ( 2 ) Overeenkomst betreffende het zeevervoer,       B.O.E.  1986 ,
        als een met een kind van dat gezin vergelijkbaar                       blz . 899 .
        gezinslid worden aangemerkt als in artikel 2, lid 1 ,
        onder b ), bedoeld logies ?


title: Zaak T-356/12: Arrest van het Gerecht van 3 april 2014 — Debonair Trading Internacional/BHIM — Ibercosmetica (SÔ:UNIC) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SÔ:UNIC — Oudere gemeenschaps- en nationale woordmerken SO...?, SO...? ONE, SO...? CHIC en niet-ingeschreven woordmerken — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Merkenfamilie — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 — Regel 15, lid 2, sub b-iii, van verordening (EG) nr. 2868/95 — Ontvankelijkheid van oppositie” ]

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/22

         Arrest van het Gerecht van 3 april 2014 — Debonair Trading Internacional/BHIM — Ibercosmetica (SÔ:UNIC)
   (Zaak T-356/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SÔ:UNIC - Oudere gemeenschaps- en nationale woordmerken SO...?, SO...? ONE, SO...? CHIC en niet-ingeschreven woordmerken - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Merkenfamilie - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 - Regel 15, lid 2, sub b-iii, van verordening (EG) nr. 2868/95 - Ontvankelijkheid van oppositie”])
   2014/C 159/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Debonair Trading Internacional Lda (Funchal, Madeira) (vertegenwoordiger: T. Alkin, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ibercosmetica, SA de CV (Mexico, Mexico)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 juni 2012 (zaak R 1033/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Debonair Trading Internacional Lda en Ibercosmetica, SA de CV

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 4 juni 2012 (zaak R 1033/2011-4) wordt vernietigd voor zover de kamer van beroep de op artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk gebaseerde oppositie als niet-ontvankelijk heeft afgewezen voor de door Debonair Trading Internacional Lda met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk en Ierland aangevoerde merken.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 311 van 13.10.2012.


title: Zaak F-144/07: Beroep ingesteld op 24 december 2007 — Efstathopoulos/Parlement

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/50

         Beroep ingesteld op 24 december 2007 — Efstathopoulos/Parlement
   (Zaak F-144/07)
   (2008/C 92/102)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Spyridon Efstathopoulos (Chalandri, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Michi, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 18 april 2007, voor zover dit betrekking heeft op de inaanmerkingneming van een „productiviteitstoeslag” in verzoekers brutobezoldiging, de reeds uitgevoerde verrekening van het bedrag van 390 EUR met verzoekers ouderdomspensioen, de verplichting tot terugbetaling van het bedrag van 10 036,99 EUR voor de periode van maart 2005 tot maart 2007 en de maandelijkse vermindering van verzoekers ouderdomspensioen met een bedrag van 600 EUR voor de gehele periode waarin hij de betwiste vergoeding van 670 EUR heeft ontvangen, te weten tussen maart 2005 en september 2007
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit PERS-B-AFF-SOCIAL D(2007) 22300 van het Europees Parlement van 18 april 2007, voor zover dit betrekking heeft op de opneming van de „productiviteitstoeslag” in verzoekers bruto-inkomen, de reeds uitgevoerde verrekening van het bedrag van 390 EUR met verzoekers ouderdomspensioen, de verplichting tot terugbetaling van het bedrag van 10 036,99 EUR voor de periode van maart 2005 tot maart 2007 en de maandelijkse vermindering van verzoekers ouderdomspensioen met een bedrag van 600 EUR voor de gehele periode waarin hij de betwiste vergoeding van 670 EUR heeft ontvangen, te weten tussen maart 2005 en september 2007;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van het Europees Parlement van 14 september 2007 houdende afwijzing van de klacht van 9 mei 2007 die verzoeker tegen het besluit van 18 april 2007 had ingediend;

               —

               nietigverklaring van elk ander daarmee verbonden, daarop volgend of ter uitvoering daarvan genomen besluit;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.


title: Arrest van het Hof van 9 september 2003 in zaak C-285/01 (verzoek van de Cour administrative d'appel de Douai om een prejudiciële beslissing): Isabel Burbaud tegen Ministère de l'Emploi et de la Solidarité ("Erkenning van diploma's — Directeuren van openbare ziekenhuizen — Richtlĳn 89/48/EEG — Begrip diploma — Toelatingsexamen — Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 39 EG)")

text:
1.11.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 264/11
regionale del Lazio (Italië), in het aldaar aanhangig geding                     inzake de wezenlijke gelijkwaardigheid in de zin van artikel 3,
tussen Monsanto Agricoltura Italia SpA e.a. en Presidenza del                    lid 4, eerste alinea, van de verordening betreft waaraan de
Consiglio dei Ministri e.a., om een prejudiciële beslissing over                 toepassing van deze bepaling is onderworpen.
de uitlegging en de geldigheid van de artikelen 3, lid 4, eerste
alinea, en 5, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 258/97
van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997                  (1) PB C 259 van 15.9.2001.
betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingre-
diënten (PB L 43, blz. 1), en over de uitlegging van artikel 12
van deze verordening, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet en
C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gul-
mann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris,
S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters;                                      ARREST VAN HET HOF
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
ministrateur, op 9 september 2003 een arrest gewezen waar-                                      van 9 september 2003
van het dictum luidt als volgt:
                                                                           in zaak C-285/01 (verzoek van de Cour administrative
                                                                           d’appel de Douai om een prejudiciële beslissing): Isabel
                                                                           Burbaud tegen Ministère de l’Emploi et de la Solidarité (1)
1)   Artikel 3, lid 4, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 258/        („Erkenning van diploma’s — Directeuren van openbare
     97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari               ziekenhuizen — Richtlijn 89/48/EEG — Begrip „diploma”
     1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voed-              — Toelatingsexamen — Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na
     selingrediënten moet aldus worden uitgelegd dat de enkele                                 wijziging, artikel 39 EG)”)
     aanwezigheid van bepaalde hoeveelheden residuen van transgeen
     eiwit in nieuwe voedingsmiddelen niet belet dat deze voedings-                                  (2003/C 264/18)
     middelen wezenlijk gelijkwaardig aan bestaande voedingsmid-
     delen worden geacht en dat voor het in de handel brengen                                         (Procestaal: Frans)
     daarvan dus de vereenvoudigde procedure kan worden toegepast.
     Dit is evenwel niet het geval wanneer op basis van de bij de
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     eerste beoordeling beschikbare wetenschappelijke kennis kan
     worden geconcludeerd, dat er een risico van potentieel gevaarlijke                             dentie van het Hof)
     gevolgen voor de menselijke gezondheid bestaat. Het is aan de
     verwijzende rechter om uit te maken of dit laatste het geval is.
                                                                           In zaak C-285/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van de Cour administrative d’appel
                                                                           de Douai (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           Isabel Burbaud en Ministère de l’Emploi et de la Solidarité, om
2)   De al dan niet regelmatige toepassing van de in artikel 5 van         een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 48
     verordening nr. 258/97 bedoelde vereenvoudigde procedure op
                                                                           EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en richtlijn 89/
     het in de handel brengen van nieuwe voedingsmiddelen is in
                                                                           48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een
     beginsel niet van invloed op de bevoegdheid van de lidstaten om
                                                                           algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma’s
     maatregelen in de zin van artikel 12 van deze verordening vast        waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden
     te stellen, zoals het besluit van 4 augustus 2000 dat in het
                                                                           afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16), heeft het Hof, samengesteld
     hoofdgeding aan de orde is. Daar de vereenvoudigde procedure
                                                                           als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
     geen enkele vorm van toestemming, ook geen stilzwijgende, van
                                                                           M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans (rappor-
     de Commissie impliceert, kan een lidstaat dergelijke maatregelen      teur), kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
     vaststellen zonder vooraf de geldigheid van een dergelijke
                                                                           Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von
     toestemming te hoeven betwisten. Deze maatregelen kunnen
                                                                           Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-
     echter slechts worden getroffen wanneer de lidstaat vooraf een
                                                                           generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
     risicobeoordeling heeft gemaakt die, gelet op de bijzondere           ministrateur, vervolgens H. von Holstein, adjunct-griffier, op
     omstandigheden van het geval, zo volledig mogelijk is en
                                                                           9 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
     uit welke beoordeling blijkt dat het uit hoofde van het
                                                                           luidt als volgt:
     voorzorgsbeginsel noodzakelijk is deze maatregelen te treffen
     om overeenkomstig artikel 3, lid 1, eerste streepje, van
     verordening nr. 258/97 te verzekeren dat de nieuwe voedings-          1)    De vaststelling dat het eindexamen van de opleiding aan de
     middelen geen gevaar opleveren voor de consument.                           École nationale de la santé publique — die wordt gevolgd door
                                                                                een aanstelling in vaste dienst als ambtenaar bij het Franse
                                                                                openbare ziekenhuiswezen — met goed gevolg is afgelegd, moet
                                                                                worden aangemerkt als een „diploma” in de zin van richtlijn
                                                                                89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende
3)   Bij onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken van feiten of            een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdi-
     omstandigheden die de geldigheid van artikel 5 van verordening              ploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar
     nr. 258/97 kunnen aantasten, met name wat de voorwaarde                     worden afgesloten. Het staat aan de verwijzende rechter met het
 ---pagebreak--- C 264/12                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
      oog op de toepassing van artikel 3, eerste alinea, sub a, van           Consiglio di Stato (Italië), in de aldaar aanhangige gedingen
      deze richtlijn te onderzoeken of de titel die een onderdaan van         tussen Albacom SpA (C-292/01), Infostrada SpA (C-293/01)
      een lidstaat, die in de ontvangende lidstaat een gereglementeerd        en Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Programmazione
      beroep wenst uit te oefenen, in een andere lidstaat heeft behaald,      Economica, Ministero delle Comunicazioni, om een prejudicië-
      als een diploma in de zin van deze bepaling kan worden                  le beslissing over de uitlegging van richtlijn 97/13/EG van het
      aangemerkt, en zo ja, in hoeverre de met deze diploma’s                 Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 betreffende
      afgesloten opleidingen zowel qua duur als qua onderwezen                een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en
      vakken vergelijkbaar zijn. Indien blijkt dat in beide gevallen          individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatie-
      sprake is van een diploma in de zin van de richtlijn en dat met         diensten (PB L 117, blz. 15), heeft het Hof (Vijfde kamer),
      deze diploma’s gelijkwaardige opleidingen worden afgesloten,            samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
      verzet vorenbedoelde richtlijn zich ertegen dat de autoriteiten         C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann en S. von
      van de ontvangende lidstaat de toegang van deze onderdaan               Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo
      van een lidstaat tot het beroep van directeur in het openbare           Colomer, griffier: R. Grass, op 18 september 2003 een arrest
      ziekenhuiswezen afhankelijk stellen van de voorwaarde dat hij           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      de door de École nationale de la santé publique verstrekte
      opleiding volgt en het eindexamen ervan aflegt.                         De bepalingen van richtlijn 97/13/EG van het Europees Parlement
                                                                              en de Raad van 10 april 1997 betreffende een gemeenschappelijk
2)    Op de tweede vraag moet worden geantwoord dat, wanneer een
                                                                              kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen op
      onderdaan van een lidstaat een in een lidstaat behaald diploma          het gebied van telecommunicatiediensten, inzonderheid artikel 11,
      heeft dat gelijkwaardig is aan het diploma dat in een andere            verbieden de lidstaten om ondernemingen die houder zijn van
      lidstaat is vereist om toegang te krijgen tot een betrekking in
                                                                              individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiediensten,
      het openbare ziekenhuiswezen, het gemeenschapsrecht zich
                                                                              op de enkele grond dat zij houder zijn van deze vergunningen,
      ertegen verzet dat de autoriteiten van laatstbedoelde lidstaat als      geldelijke lasten op te leggen zoals die aan de orde in de hoofdgedin-
      regel stellen dat hij in deze betrekking slechts kan worden             gen, die verschillen van de door genoemde richtlijn toegestane lasten
      aangesteld wanneer hij is geslaagd voor een vergelijkend examen
                                                                              en naast deze laatste worden opgelegd.
      zoals het toelatingsexamen van de École nationale de la santé
      publique.
                                                                              (1) PB C 275 van 29.9.2001 en PB C 289 van 13.10.2001.
(1) PB C 275 van 29.9.2001.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                            (Vijfde kamer)
                                                                                van 11 september 2003
                      van 18 september 2003
                                                                              in zaak C-331/01: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
in de gevoegde zaken C-292/01 en C-293/01 (verzoek van                                        de Europese Gemeenschappen (1)
de Consiglio di Stato om een prejudiciële beslissing):
Albacom SpA (C-292/01), Infostrada SpA (C-293/01) te-
gen Ministero del Tesoro, del Bilancio e della Program-                       („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Extra betalin-
  mazione Economica, Ministero delle Comunicazioni (1)                        gen aan rundveehouders in 1996 — Mededelingstermijnen
                                                                                voor resultaten van verificaties”)
(„Telecommunicatiediensten — Algemene machtigingen en
individuele vergunningen — Richtlijn 97/13/EG — Vergoe-                                                  (2003/C 264/20)
    dingen en heffingen voor individuele vergunningen”)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                           (2003/C 264/19)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (Procestaal: Italiaans)                                                        dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-331/01, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: aanvanke-
                                                                              lijk M. López-Monís Gallego, vervolgens L. Fraguas Gadea)
                                                                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
In de gevoegde zaken C-292/01 en C-293/01, betreffende                        tigde: S. Pardo Quintillán), betreffende een verzoek tot nietig-
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de                         verklaring, voorzover zij het Koninkrijk Spanje betreft, van


title: Zaak T-243/13: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — ICT/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Richtlijn 94/62/EG — Verpakking en verpakkingsafval — Richtlijn 2013/2/EU — Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/58

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2014 — ICT/Commissie
   (Zaak T-243/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Milieu - Richtlijn 94/62/EG - Verpakking en verpakkingsafval - Richtlijn 2013/2/EU - Rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 315/97
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Industrie Cartarie Tronchetti SpA (ICT) (Borgo a Mozzano, Italië) (vertegenwoordigers: J.-M. Leprêtre en N. Chahid-Nouraï, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en J.-F. Brakeland, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10), voor zover de Commissie rollen, kokers en cilinders waarrond flexibel materiaal is gewikkeld, met uitzondering van die welke zijn bedoeld als onderdelen van productieapparaten en niet worden gebruikt om een product als verkoopeenheid te presenteren, heeft toegevoegd aan de lijst met voorbeelden van producten ter illustratie van de toepassing van de criteria aan de hand waarvan het begrip „verpakking” nader wordt omschreven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Industrie Cartarie Tronchetti SpA (ICT) zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Zaak F-84/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 oktober 2010 Cerafogli/Europese Centrale Bank (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die rechtstreeks is ontstaan door de vermeende onwettigheid van de arbeidsvoorwaarden en van de voor het personeel geldende regels — Onbevoegdheid van Gerecht — Niet-ontvankelijkheid — Vrijstelling van dienst voor vertegenwoordiging van personeel — Geen aanpassing van de werklast — Fout)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 oktober 2010
   Cerafogli/Europese Centrale Bank
   (Zaak F-84/08) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de ECB - Beroep strekkende tot vergoeding van de schade die rechtstreeks is ontstaan door de vermeende onwettigheid van de arbeidsvoorwaarden en van de voor het personeel geldende regels - Onbevoegdheid van Gerecht - Niet-ontvankelijkheid - Vrijstelling van dienst voor vertegenwoordiging van personeel - Geen aanpassing van de werklast - Fout)
   2011/C 13/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. Malfrère en N. Urban, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Veroordeling van de ECB tot betaling van de schade die verzoekster zou hebben geleden als gevolg van een met haar vakbondsactiviteit verband houdende discriminatie

      Dictum

               1)

               De Europese Centrale Bank wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 5 000 EUR aan Cerafogli.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Europese Centrale Bank zal naast haar eigen kosten één derde van de kosten van Cerafogli dragen.

               4)

               Cerafogli zal twee derde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 327 van 20/12/2008, blz. 43