title: Beroep, op 15 mei 1997 ingesteld door F. Gutmann-Vormus tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-158/97)

text:
26 . 7 . 97            NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 228/21
— de Commissie in de kosten van verzoeker alsmede in                schapsrecht erkende beginsel van doeltreffende rechts
       die van het geding te verwijzen .                            bescherming wordt geschonden wanneer hij zich telkens
                                                                    opnieuw tot de rechter moet wenden.
Middelen en voornaamste argumenten                                  (') PB nr. L 340 van 31 . 12 . 1993 , blz . 41 .
Verzoeker, verantwoordelijk redacteur van een tijdschrift
over rechtspolitiek heeft de Commissie in het kader van
onderzoek over de toelating van gentechnologisch gemodi
ficeerde maïs tweemaal schriftelijk om toegang tot docu
menten verzocht. Behalve met een bericht, dat het eerste            Beroep, op 14 mei 1997 ingesteld door G. Phillips tegen
verzoek ( dat aan het bureau van de Commissie in de                               van de Europese Gemeenschappen
Bondsrepubliek Duitsland was gericht ) om bevoegdheids                                       ( Zaak T-157/97)
redenen aan de Commissie te Brussel was doorgezonden,                                           ( 97/C 228/50 )
heeft de Commissie niet gereageerd op de door verzoeker
ingediende verzoeken.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Volgens verzoeker komt het nalaten van de Commissie                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
ingevolge artikel 2, lid 4, tweede alinea, van Besluit 94/90/       Gemeenschappen is op 14 mei 1997 beroep ingesteld tegen
EGKS, EG, Euratom neer op een definitieve afwijzing van             Commissie van de Europese Gemeenschappen door G.
het verzoek om toegang tot documenten ( zogenoemde                  Phillips, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
 „ stilzwijgende afwijzing "), waartegen volgens de Gedrags        Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende
code inzake de toegang van het publiek tot documenten               te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, Rue de Cessange
van de Raad en de Commissie ( 93/730/EG) ( 1 ), een beroep          30 .
tot nietigverklaring in de zin van artikel 173 EG-Verdrag
kan worden ingesteld . Dit stilzwijgend genomen besluit             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
om verzoeker geen toegang te geven tot de gevraagde
documenten, is in strijd met het uit Besluit 94/90/EGKS,            — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
EG, Euratom voortvloeiende recht op toegang tot docu                    22 juli 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
menten, daar verzoeker volgens de rechtspraak van het                    passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
Gerecht een rechtmatig belang bij toegang tot de docu                   tuut;
menten heeft en de Commissie ook geen grond voor een
uitzondering heeft aangevoerd; verder voorzien de meeste
                                                                    — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
lidstaten in een dergelijk recht op toegang tot documenten               Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
zodat ook het algemene beginsel van recht op toegang tot
                                                                         lijke afwijzing van zijn klacht;
de bij de autoriteiten berustende documenten wordt
geschonden .
                                                                    — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Bovendien stelt verzoeker dat artikel 190 EG-Verdrag is             Middelen en voornaamste argumenten
geschonden, daar het uitblijven van een antwoord van de
Commissie op de door hem ingediende verzoeken een stil             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
zwijgend afwijzend antwoord en derhalve een met redenen             met die in zaak T-16/97 (').
te omkleden maatregel voor een concreet geval en dus een
beschikking vormt.                                                  (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
Verder wordt gesteld, dat hier niet alleen sprake is van
niet-nakoming van de uit artikel 1 van Besluit 94/90/
EGKS, EG, Euratom voortvloeiende motiveringsplicht,
maar ook, wegens het nauwe verband tussen processuele
rechten en de uitoefening van een discretionaire bevoegd           Beroep, op 15 mei 1997 ingesteld door F. Gutmann
heid, van misbruik van bevoegdheid in de zin van                    Vormus tegen Commissie van de Europese Gemeen
artikel 173 EG-Verdrag.                                                                            schappen
                                                                                ( Zaak T-158/97)
Op grotendeels dezelfde gronden vordert verzoeker, krach                                       ( 97/C 228/51 )
tens artikel 184 EG-Verdrag de in artikel 2, lid 4, tweede
alinea, van Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom bedoelde                                        (Procestaai: Frans)
mogelijkheid van stilzwijgende afwijzing incidenteel niet
toepasselijk te verklaren, en tot nadere staving van zijn bij      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
zonder belang voert hij aan, dat hij als journalist naar ver       Gemeenschappen is op 15 maart 1997 beroep ingesteld
wachting ook in de toekomst met de op die bepaling                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
gebaseerde administratieve praktijk van de Commissie zal            F. Gutmann-Vormus, wonende te Brussel, vertegenwoor
worden geconfronteerd en dat het ook in het Gemeen                 digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko
 ---pagebreak--- Nr. C 228/22          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                26 . 7. 97
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari ,                Beroep, op 23 mei 1997 ingesteld door M. Marzola tegen
Rue de Cessange 30 .                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-161/97)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                ( 97/C 228/53 )
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
    8 augustus 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de                                   (Procestaai: Frans)
    toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
    Statuut;
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de             Gemeenschappen is op 23 mei 1997 beroep ingesteld tegen
    Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke                Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.
    lijke afwijzing van haar klacht;                                 Marzola, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.
                                                                     N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brus
                                                                     sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fidu
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                     ciaire Myson Sari, Rue de Cessange 30 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage .
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T- 16/97 ( M.
                                                                     — nietig te verklaren het besluit waarbij de Commissie de
                                                                          overdracht van zijn tussen 1 maart 1977 en 31 augus
H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.                                  tus 1985 in de USA verworven pensioenrechten naar
                                                                          het communautaire stelsel heeft geweigerd;
                                                                     — verweerster in de kosten te verwijzen.
Beroep, op 23 mei 1997 ingesteld door H. Gevaert tegen               Middelen en voornaamste argumenten
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                       ( Zaak T- 160/97)
                                                                     Verzoeker zet uiteen dat hij al bij zijn benoeming in vaste
                          ( 97/C 228/52 )                            dienst, in maart 1986, heeft verzocht om overdracht naar
                                                                     het communautaire stelsel, van de pensioenrechten die hij
                      (Procestaai: Frans)                            in een particulier pensioenstelsel in de Verenigde Staten
                                                                     had verworven. Toen een gunstig antwoord uitbleef, heeft
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                    hij talrijke stappen ondernomen om de overdracht van zijn
Gemeenschappen is op 23 maart 1997 beroep ingesteld                  rechten naar een Italiaans pensioenstelsel te verkrijgen,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                  met de bedoeling ze later naar het communautaire stelsel
H. Gevaert, wonende te Merelbeke ( België ), vertegenwoor           te laten overdragen . Deze oplossing, waarmee de diensten
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie geko            van de Commissie zich konden verzoenen, werd door de
zen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari,                 bevoegde Italiaanse administratie van de hand gewezen.
Rue de Cessange 30 .                                                 Op 27 augustus 1996 heeft verzoeker ten slotte besloten,
                                                                     krachtens artikel 90, lid 1 , Ambtenarenstatuut een formeel
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                   verzoek tot overdracht van de betrokken pensioenrechten
                                                                     naar het communautaire stelsel in te dienen . Dat verzoek
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van               werd door verweerster afgewezen, op grond dat het niet
    26 augustus 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de            binnen een termijn van 6 maanden vanaf de benoeming is
    toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het          ingediend. Deze afwijzing vormt het in casu bestreden
    Statuut;                                                         besluit .
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de             Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending
    Commissie van 3 februari 1997 houdende uitdrukke
                                                                     van artikel 11 , lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut, en
    lijke afwijzing van zijn klacht;                                 van de zorgplicht, doordat de Commissie hem onjuiste
                                                                     inlichtingen heeft verstrekt omtrent de mogelijkheid om de
— verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.              in de Verenigde Staten verworven rechten naar het com
                                                                     munautaire pensioenstelsel te laten overdragen, en omtrent
Middelen en voornaamste argumenten                                   de procedure voor het indienen van een dergelijk verzoek.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T- 16/97 ( : ).                                      Hij betoogt ook dat het bestreden besluit, in strijd met
                                                                     artikel 25 van het Statuut, in het geheel niet met relevante
                                                                     redenen is omkleed .
H PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.


title: Zaak C-401/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 augustus 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 21 mei 2010 in de gevoegde zaken T-425/04, T-444/04, T-450/04 en T-456/04, Frankrijk e.a./Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/15

         Hogere voorziening ingesteld op 5 augustus 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 21 mei 2010 in de gevoegde zaken T-425/04, T-444/04, T-450/04 en T-456/04, Frankrijk e.a./Commissie
   (Zaak C-401/10 P)
   ()
   2010/C 317/28
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, D. Grespan en S. Thomas, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Franse Republiek, France Télécom SA, Bouygues SA, Bouygues Télécom SA, Association française des opérateurs de réseaux et services de télécommunications (AFORS Télécom)

      Conclusies

               —

               het bij faxbericht van 25 mei 2010 aan de Commissie officieel ter kennis gebrachte arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer — uitgebreid) van 21 mei 2010 in de gevoegde zaken T-425/04, T-444/04, T-450/04 en T-456/04 vernietigen voor zover daarbij:

                           —

                           artikel 1 van beschikking 2006/621/EG van de Commissie van 2 augustus 2004 betreffende de door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van France Télécom (1) nietig is verklaard;

                           —

                           de Commissie is verwezen in haar eigen kosten alsmede in die welke de Franse Republiek en France Télécom in de zaken T-425/04 en T-444/04 zijn opgekomen;

               —

               de zaak voor een nieuwe behandeling naar het Gerecht terugwijzen;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Commissie drie middelen aan.
   Als eerste middel voert de Commissie aan dat het arrest van het Gerecht op verschillende punten een tegenstrijdige motivering bevat. Dit is met name het geval waar het Gerecht in het bestreden arrest oordeelt dat de verklaringen, daaronder begrepen de aankondiging van het aandeelhoudersvoorschot op 4 december 2002, als een geheel kunnen worden beoordeeld om uit maken of France Télécom een voordeel heeft gekregen, terwijl het om uit te maken of staatsmiddelen op het spel waren gezet, van mening is dat er een diepe kloof is tussen de aankondiging van het aandeelhoudersvoorschot en de verschillende verklaringen van de staat die daaraan zijn voorafgegaan.
   Als tweede middel, dat uit vier onderdelen bestaat, voert de Commissie aan dat het Gerecht in verschillende opzichten artikel 87, lid 1, EG juncto artikel 230 EG heeft geschonden. Zo zou het Gerecht het begrip steun verkeerd hebben opgevat door te eisen dat het voordeel nauw verknocht is met het op het spel staan van staatsmiddelen (eerste onderdeel), door niet te willen erkennen dat de aankondiging en het aanbieden van een aandeelhoudersvoorschot door de Franse staat aan France Télécom staatsmiddelen op het spel zette (tweede onderdeel), en door het criterium van de voorzichtige particuliere investeerder niet te hanteren om uit te maken of France Télécom een voordeel had gekregen (derde onderdeel). Bovendien zou het Gerecht zijn voorbijgegaan aan de beoordelingsmarge die de Commissie bij het verrichten van ingewikkelde economische analyses heeft, en aan die beoordelingsmarge ook zijn voorbijgegaan bij het beoordelen van de opportuniteit van de betrokken beschikking (vierde onderdeel).
   Als derde middel stelt de Commissie dat het Gerecht de bestreden beschikking onjuist heeft opgevat door te oordelen dat zij het bestaan van een afzonderlijk voordeel voortvloeiend uit het aanbieden van een kredietlijn van 9 miljard EUR aan France Télécom nader had moeten motiveren, en door een diepe kloof vast te stellen tussen de sinds juli 2002 afgelegde verklaringen en de aankondiging van het aandeelhoudersvoorschot op 4 december 2002.

      (1)  PB L 257, blz. 11.


title: Zaken T-311/06 RI, T-311/06 RII, T-312/06 R en T-313/06 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 1 maart 2007 — FMC Chemical e.a./EFSA ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Richtlijn 91/414/EEG — Europese Autoriteit voor voedselveiligheid — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/42

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 1 maart 2007 — FMC Chemical e.a./EFSA
   (Zaken T-311/06 RI, T-311/06 RII, T-312/06 R en T-313/06 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Richtlijn 91/414/EEG - Europese Autoriteit voor voedselveiligheid - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 95/86)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: FMC Chemical SPRL (Brussel, België); Arysta Lifesciences SAS (Noguères, Frankrijk) en Otsuka Chemcial Co. Ltd (Osaka, Japan) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordigers: A. Cuvillier en D. Detken, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Doherty, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoeken om opschorting van de tenuitvoerlegging van de besluiten van de EFSA van 28 juli en 28 augustus 2006 wat de beoordeling betreft van de werkzame stoffen carbofuraan, carbosulfan en benfuracarb in de zin van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1), en om andere voorlopige maatregelen
   Dictum

               1)

               De zaken T-311/06 RI, T-311/06 RII, T-312/06 R en T-313/06 R worden gevoegd voor deze beschikking.

               2)

               De verzoeken in kort geding worden afgewezen.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-341/10: Beroep ingesteld op 7 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/6

         Beroep ingesteld op 7 juli 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-341/10)
   ()
   2010/C 260/08
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Enegren en Ł. Habiak, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door artikel 3, lid 1, sub d-h, en artikel 9 van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming onjuist en onvolledig in nationaal recht om te zetten, de krachtens artikel 16 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Republiek Polen verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De materiële werkingssfeer van richtlijn 2000/43/EG heeft betrekking op een reeks van gebieden, die in artikel 3, lid 1, ervan worden vermeld. Overeenkomstig artikel 16 van de richtlijn moeten de lidstaten de bepalingen in werking doen treden om aan deze richtlijn te voldoen op al deze gebieden (of ervoor zorgen dat die bepalingen worden vastgesteld door de sociale partners) en de Commissie daarvan in kennis stellen. De Commissie is van mening dat de Republiek Polen tot op heden deze verplichting slechts gedeeltelijk is nagekomen. In het kader van het onderhavige beroep verwijt de Commissie de Republiek Polen dat zij de richtlijn onjuist en onvolledig heeft omgezet met betrekking tot het lidmaatschap van of de betrokkenheid bij een werkgevers- of werknemersorganisatie of enige organisatie waarvan de leden een bepaald beroep uitoefenen, waaronder de voordelen die deze organisaties bieden, sociale bescherming, met inbegrip van sociale zekerheid en gezondheidszorg, sociale voordelen, onderwijs en de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten die publiekelijk beschikbaar zijn, met inbegrip van huisvesting (artikel 3, lid 1, sub d-h, van de richtlijn). De Commissie wijst het argument van de Poolse autoriteiten af, volgens hetwelk de omzetting van de betrokken richtlijn op deze gebieden is gewaarborgd door bepalingen van de Grondwet van de Republiek Polen, door wetgeving en door internationale overeenkomsten, waarnaar is verwezen in de loop van de procedure voorafgaand aan de instelling van het beroep.
   De Europese Commissie verwijt de Republiek Polen bovendien dat zij artikel 9 van richtlijn 2000/43/EG onjuist en onvolledig in nationaal recht heeft omgezet. Deze bepaling, waarin wordt gesproken over de maatregelen die nodig zijn om personen te beschermen tegen een nadelige behandeling of nadelige gevolgen als reactie op een klacht of op een procedure gericht op het doen naleven van het beginsel van gelijke behandeling, ziet op alle personen en alle situaties die onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen. De tot dusver door de Poolse autoriteiten meegedeelde bepalingen wijzen volgens de Commissie erop dat dergelijke maatregelen enkel bestaan met betrekking tot de werknemers en de arbeidsverhouding.


title: Zaak T-203/06: Beroep ingesteld op 1 augustus 2006 — Eurostrategies/Commissie

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/51

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2006 — Eurostrategies/Commissie
   (Zaak T-203/06)
   (2006/C 224/106)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Eurostrategies PVBA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Crosby, solicitor)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 28 juli 2006 waarbij toegang is geweigerd tot de hieronder opgesomde documenten inzake de aanbestedingsprocedure voor het project EuropeAid/113676/D/SV/PL, getiteld „Phare-Technische ondersteuning voor JBZ-projecten, 2003/S 159-145155 (PL0103.08)”, gefinancierd door het nationaal operationeel programma PL0103-Justitie en Binnenlandse zaken 2001:

                           —

                           Het „evalutieverslag” van het uitvoerend agentschap van 7 januari 2004;

                           —

                           alle documenten inzake het voorstel van het uitvoerend agentschap van 7 januari 2004 om de opdracht aan Eurostrategies te gunnen;

                           —

                           de brief van de EG-delegatie in Warschau van 13 januari 2004 aan het uitvoerend agentschap;

                           —

                           het „herziene evaluatieverslag” van 15 januari 2004;

                           —

                           de op 27 januari 2004 verzonden interne nota van de EG-delegatie in Warschau;

                           —

                           de brief van de EG-delegatie van 27 januari 2004 aan het uitvoerend agentschap;

                           —

                           het „onderhandelingsverslag” van 10 februari 2004; en

                           —

                           de brief van de EG-delegatie van 12 februari 2004 aan het uitvoerend agentschap;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster verzoekt overeenkomstig de artikelen 230 en 231 EG om nietigverklaring van de beschikking van de Europese Commissie van 28 juli 2006 waarbij haar verzoek, overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, om toegang tot bepaalde documenten is geweigerd. Tot staving van haar verzoek voert verzoekster twee middelen aan.
   Ten eerste voert verzoekster aan, dat de Commissie door de toegang tot de gevraagde documenten zonder motivering te weigeren, artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft geschonden.
   Ten tweede stelt verzoekster dat de bestreden beschikking de motiveringsplicht van artikel 235 EG schendt en derhalve ongeldig is.


title: Zaak C-34/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slovenië) op 23 januari 2013 — Monika Kušionová/SMART Capital, a.s.

text:
               18.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slovenië) op 23 januari 2013 — Monika Kušionová/SMART Capital, a.s.
   (Zaak C-34/13)
   2013/C 141/14
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Monika Kušionová

      Verwerende partij: SMART Capital, a.s.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, en richtlijn 2005/29/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149, blz. 22), in het licht van artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat daarmee in strijd is een bepaling van een lidstaat zoals § 151j, lid 1, Občiansky zákonník, in samenhang met de nadere bepalingen van de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de schuldeiser, zonder toetsing van de contractuele bedingen door een rechter, de prestatie uit ontoelaatbare bedingen kan opeisen door een zekerheidsrecht op een onroerend goed dat eigendom is van een consument ten uitvoer te leggen, hoewel partijen twisten over de vraag of de bedingen in kwestie ontoelaatbaar zijn?

               2)

               Staan de in de eerste vraag genoemde bepalingen van de Europese Unie in de weg aan een voorschrift van nationaal recht zoals § 151j, lid 1, Občiansky zákonník, in samenhang met de nadere bepalingen van de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de schuldeiser, zonder toetsing van de contractuele bedingen door een rechter, de prestatie uit ontoelaatbare bedingen kan opeisen door een zekerheidsrecht op een onroerend goed dat eigendom is van de consument ten uitvoer te leggen, hoewel partijen twisten over de vraag of de bedingen in kwestie ontoelaatbaar zijn?

               3)

               Moet het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 9 maart 1978 in zaak 106/77, Simmenthal (3), aldus worden opgevat dat de nationale rechter in het belang van de verwezenlijking van de doelstelling van de in de eerste vraag genoemde richtlijnen, in het licht van artikel 38 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, buiten toepassing moet laten bepalingen van nationaal recht zoals § 151j, lid 1, Občiansky zákonník, in samenhang met de nadere bepalingen van de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de schuldeiser, zonder toetsing van de contractuele bedingen door een rechter, een prestatie uit ontoelaatbare bedingen kan opeisen door, ondanks betwisting, een zekerheidsrecht op een onroerend goed dat eigendom is van de consument ten uitvoer te leggen, en zodoende de ambtshalve toetsing van de bedingen in de overeenkomst door een rechter kan vermijden?

               4)

               Moet artikel 4 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, aldus worden uitgelegd dat een beding in een consumentenovereenkomst, die een consument heeft gesloten zonder de bijstand van een advocaat, op grond waarvan een schuldeiser het zekerheidsrecht buitengerechtelijk, zonder toetsing door een rechter, ten uitvoer kan leggen, het fundamentele beginsel van Unierecht omzeilt dat contractuele bedingen ambtshalve door de rechter worden getoetst en derhalve een oneerlijk beding is, ook in een context waarin de bewoordingen van het beding in kwestie afkomstig zijn uit het nationale recht?

      (1)  PB L 95, blz. 29.

      (2)  PB L 149, blz. 22.

      (3)  Arrest van 9 maart 1978, Simmenthal (106/77, Jurispr. blz. 629).


title: Zaak C-93/02 P: Hogere voorziening, op 16 maart 2002 ingesteld door Biret International SA tegen het arrest, op 11 januari 2002 in zaak T-174/00 tussen Biret International SA en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)

text:
C 109/38              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.5.2002
Het project „Lotto zero” is een project dat valt onder bijlage II    —     Schending van artikel 48 van het Reglement voor de
van de richtlijn. De Commissie is van mening dat Italië de                 procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg; het valt
ingevolge artikel 4, lid 2, van de richtlijn op hem rustende               moeilijk vol te houden dat in het inleidend verzoekschrift
verplichtingen niet is nagekomen doordat hij niet is nagegaan              volledig werd voorbijgegaan aan een eventuele risicoaan-
of dit project moest worden onderworpen aan een milieu-                    sprakelijkheid van de Gemeenschap en dat dit pas in
effectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot                        repliek als nieuw middel is aangevoerd
en met 10.
(1) PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40.
                                                                     Hogere voorziening, op 16 maart 2002 ingesteld door
Hogere voorziening, op 16 maart 2002 ingesteld door                  Etablissements Biret et Cie SA tegen het arrest, op
Biret International SA tegen het arrest, op 11 januari 2002          11 januari 2002 in zaak T-210/00 tussen Etablissements
in zaak T-174/00 tussen Biret International SA en Raad               Biret et Cie SA en de Raad van de Europese Unie,
van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van                 ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht                 schappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                          van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer)
                         (Eerste kamer)
                       (Zaak C-93/02 P)                                                       (Zaak C-94/02 P)
                        (2002/C 109/64)                                                        (2002/C 109/65)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 maart 2002 hogere voorziening ingesteld door Biret             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
International SA, vertegenwoordigd door M. de Thoré en               is op 16 maart 2002 hogere voorziening ingesteld door
S. Rodrigues, advocaten, domicilie gekozen hebbende te               Etablissements Biret et Cie SA, vertegenwoordigd door S. Ro-
Luxemburg, tegen het arrest, op 11 januari 2002 in zaak              drigues, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
T-174/00 tussen Biret International SA en Raad van de                tegen het arrest, op 11 januari 2002 in zaak T-210/00 tussen
Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese            Etablissements Biret et Cie SA en Raad van de Europese Unie,
Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg           ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).                       pen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                     Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
      Europese Gemeenschappen van 11 januari 2002 in zaak
      T-174/00 te vernietigen;                                       —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                           Europese Gemeenschappen van 11 januari 2002 in zaak
—     de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vor-
                                                                           T-210/00 te vernietigen;
      deringen toe te wijzen;
—     verweerder in alle kosten te verwijzen.                        —     de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vor-
                                                                           deringen toe te wijzen;
Middelen en voornaamste argumenten                                   —     verweerder in alle kosten te verwijzen.
—     Schending van artikel 300, lid 7, EG: voor het geval het
      Hof niettegenstaande de bewoordingen en de strekking
      van artikel 300, lid 7, EG van oordeel zou zijn dat de         Middelen en voornaamste argumenten
      aansprakelijkheid van de Gemeenschap wegens schending
      van de WTO-overeenkomsten afhankelijk is van de
      rechtstreekse werking van deze overeenkomsten, hetgeen
                                                                     De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg
      volgens rekwirante niet het geval is, verzoekt rekwirante
                                                                     dezelfde als die in zaak C-93/02 P (1).
      het Hof, na het Gerecht daarom tevergeefs te hebben
      verzocht, met een beroep op de rol van het Hof om de
      eenheid van uitlegging van het gemeenschapsrecht te            (1) Zie blz. 38 van dit nummer van het Publicatieblad.
      garanderen, zijn rechtspraak te doen evolueren in de
      richting van erkenning van de rechtstreekse werking van
      de WTO-overeenkomsten of van een deel daarvan.


title: Zaak C-24/02: Verzoek van het Tribunal de Commerce de Marseille van 22 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Marseille Fret SA en Seatrano Shipping Company Limited

text:
C 97/2                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        20.4.2002
(Oostenrijk), in het kader van een aldaar door Holto Ltd               Verzoek van het Tribunal de Commerce de Marseille van
ingediend verzoek om inschrijving in het handelsregister,              22 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de               geding tussen Marseille Fret SA en Seatrano Shipping
artikelen 43 EG en 48 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer),                                        Company Limited
samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Ed-
ward, A. La Pergola, M. Wathelet (rapporteur), C. W. A. Tim-
mermans, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:                                        (Zaak C-24/02)
R. Grass, op 22 januari 2000 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2002/C 97/04)
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk
onbevoegd om de door het Landesgericht Salzburg in zijn beschikking
van 27 november 2000 gestelde vragen te beantwoorden.
                                                                       Het Tribunal de Commerce de Marseille heeft bij beschikking
                                                                       van 22 januari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 31 januari 2002, in het geding tussen Marseille
(1) PB C 28 van 27.1.2001.                                             Fret SA en Seatrano Shipping Company Limited, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       1.    Staan de bepalingen van Titel II van het Executieverdrag
                                                                             overgenomen door verordening 44/2001/EG van 22 de-
                                                                             cember 2000 (1), een rechterlijke instantie van een lidstaat
                                                                             toe, een onderdaan van een andere verdragsluitende staat
Verzoek van het Hof van Cassatie (België) van 6 november                     te verbieden een vordering in te dienen bij een van de
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                     rechterlijke instanties, die zowel volgens diens nationale
Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening en Mohamed Alami                         recht als volgens het gemeenschapsrecht zijn natuurlijke
                                                                             rechter is?
                          (Zaak C-23/02)
                                                                       2.    Kan een Engelse rechterlijke instantie door middel van
                                                                             de „Anti suit injunction”-procedure enige rechtsingang
                          (2002/C 97/03)
                                                                             verbieden bij een andere rechter in de Gemeenschap, die
                                                                             bevoegd is krachtens het Executieverdrag, overgenomen
                                                                             door verordening 44/2001/EG van 22 december 2000?
Het Hof van Cassatie (België) heeft bij beschikking van
6 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                 3.    Kan een Engelse rechterlijke instantie door die procedure
Justitie op 31 januari 2002, in het geding tussen Rijksdienst                de andere rechters in de Gemeenschap de mogelijkheid
voor Arbeidsvoorziening en Mohamed Alami, het Hof van                        ontnemen uitspraak te doen over hun eigen bevoegdheid,
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                      terwijl die bevoegdheid lijkt voort te vloeien uit de
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                            bepalingen van Hoofdstuk II van verordening
                                                                             44/2001/EG van 22 december 2000?
Staat de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese
Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko,                     4.    Is het feit dat een gemeenschapsonderdaan, onder bedrei-
ondertekend te Rabat op 27 april 1976, gesloten namens de                    ging met de door de Engelse „Anti suit injunction”-
Gemeenschap bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad                    procedure voorziene strafrechtelijke sancties, wordt ver-
van 26 september 1978 (1), eraan in de weg dat een lidstaat                  plicht af te zien van een autonome, reeds voor een
uitsluitend rekening houdt met de op zijn grondgebied vervul-                Franse rechterlijke instantie ingestelde rechtsvordering
de tijdvakken van arbeid als loontrekkende door een werkne-                  verenigbaar met het fundamentele rechtsbeginsel van
mer van Marokkaanse nationaliteit, om te bepalen of deze                     toegang tot de rechter, zoals die wordt beschermd door
in aanmerking komt voor een anciënniteitstoeslag op het                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen?
basisbedrag van zijn werkloosheidsuitkering?
                                                                       (1) Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december
(1) Verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september             2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de
    1978 betreffende de sluiting van de Samenwerkingsovereenkomst          tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
    tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk           (PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1).
    Marokko (PB L 264 van 27.9.1978, blz. 1).


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Roma - Sezione distaccata di Tivoli - van 24 januari 1996 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M. Paolantoni (Zaak C-34/96)

text:
30 . 3 . 96              1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 95/9
2 . Kan het voor de antwoorden op vraag la ) tot en met lc )              Verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de la
      van belang zijn, dat een aanvrager redelijkerwijs niet in           Comunidad de Extremadura van 17 januari en 15 januari
      staat is een van de in vraag la ) genoemde gegevens te              1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
      verkrijgen, en zo ja , wat voor gevolg heeft dit voor de            A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad
      antwoorden op die vragen ?                                          Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la
                                                                          Seguridad Social en Tesorería General de la Seguridad
3 . a ) Indien de verzoeken om nadere informatie en de                    Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Segu
           andere in vraag 1 genoemde eisen of een daarvan op                               ridad Social en L. García Lázaro
           het eerste gezicht krachtens de Richtlijnen 81/                              ( Zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 )
           851/EEG en 81/852/EEG zijn toegestaan, moeten
           dergelijke verzoeken en eisen dan voldoen aan het                                           ( 96/C 95/ 14 )
           gemeenschapsrechtelijke evenredigheidsbeginsel ?
      b ) Indien het antwoord op a ) bevestigend luidt, moet              Het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad de
           dit beginsel in deze zaak dan door de nationale                Extremadura heeft bij beschikkingen van 17 januari en
           rechter of door het Hof worden toegepast ?                     15 januari 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 7 februari daaraanvolgend, in de gedingen tussen
      c)    i ) Indien het door het Hof moet worden toegepast,            A. Naranjo Arjona en Instituto Nacional de la Seguridad
                  zijn genoemde verzoeken en eisen of een ervan           Social, tussen F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la
                  dan in strijd met het evenredigheidsbeginsel ?          Seguridad Social en Tesoreria General de la Seguridad
                                                                          Social, respectievelijk tussen Instituto Nacional de la Segu
           ii ) Indien het door de nationale rechter moet                 ridad Social en L. Garcia Lazaro, het Hof van Justitie van de
                  worden toegepast, aan de hand van welke                 Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                  criteria en overwegingen dient dan de evenredig        beslissing over de navolgende vraag:
                  heid van de verzoeken en eisen te worden
                  beoordeeld ?
                                                                          Moet de in artikel 47, lid 1 , onder e ), van Verordening
4 . Moeten de artikelen 30 tot en met 36 EG-Verdrag aldus                 ( EEG ) nr. 1408/71 ( ! ) — thans artikel 47, lid 1 , onder g ) —
      worden uitgelegd, dat zij ( een van de ) verzoeken en eisen         gebezigde zinsnede „ stelt deze premie of bijdrage uitsluitend
      als hierboven omschreven verbieden ?                                vast aan de hand van de tijdvakken van verzekering die
                                                                          krachtens de wetgeving van bedoelde Lid-Staat zijn ver
5 . a ) Moet artikel 40 van Richtlijn 81 /851 /EEG aldus                  vuld ", aldus worden verstaan, dat wordt verwezen naar :
           worden uitgelegd, dat het van toepassing is op de
           hierboven genoemde verzoeken en eisen ?                        1 . de theoretische maximum-, minimum- of gemiddelde
      b ) Zo ja, onder welke omstandigheden en aan de hand                      premiegrondslag die in de wettelijke regeling van een
           van welke criteria moeten de redenen voor dergelijke                 Staat is vastgesteld voor de berekening van de verschul
           verzoeken en eisen worden geacht niet te voldoen                     digde bijdragen aan de sociale zekerheid, dan wel
                                                                                naar
           aan artikel 40, en waren dergelijke verzoeken en
           eisen in de onderhavige zaak naar behoren met
           redenen omkleed ?                                              2 . het gemiddelde van de premies of bijdragen die de
                                                                                betrokkene werkelijk heeft betaald, ongeacht hetgeen
6 . a ) Dient een Lid-Staat volgens het Gemeenschapsrecht                        hij gedurende de in Spanje gewerkte tijdvakken had
           een onderneming schadeloos te stellen voor verliezen                  moeten betalen overeenkomstig de Spaanse wettelijke
           die zij heeft geleden als gevolg van verzoeken en eisen               regeling ?
           als hierboven omschreven, die
              i ) onverenigbaar zijn met de bepalingen van de             f 1 ) PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
                   Richtlijnen 81 /851 /EEG en/of 81 /852/EEG;
            ii ) in strijd zijn met het evenredigheidsbeginsel;
           iii ) worden verboden door de artikelen 30 tot en
                   met 36 EG-Verdag;
           iv ) onvoldoende met redenen zijn omkleed in de zin            Verzoek van de Pretura circondariale di Roma — Sezione
                   van artikel 40 van Richtlijn 81 /851 /EEG ?            distaccata di Tivoli — van 24 januari 1996 om een
                                                                          prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen M. Paolan
       b ) Indien het antwoord op vraag 6 a ), onder i ) tot en                                              toni
           met iv ), of op een onderdeel daarvan, bevestigend
           luidt, onder welke omstandigheden ontstaat dan die                                        ( Zaak C-34/96 )
           aansprakelijkheid ?                                                                          ( 96/C 95/ 15 )
(') PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr . L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 16 .                        De Pretura circondariale di Roma — Sezione distaccata di
                                                                          Tivoli — heeft bij beschikking van 24 januari 1996 ,
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 februari
 ---pagebreak--- Nr . C 95/ 10          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          30 . 3 . 96
1996, in de strafzaak tegen M. Paolantoni, het Hof van                  Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 novem
Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële                    ber 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
vragen gesteld die identiek zijn aan die in de gevoegde zaken           F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günaydin en
C-58/95 e.a.f 1 ).                                                                                Freistaat Bayern
                                                                                ( Zaak C-36/96 )
(M PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 6 .
                                                                                ( 96/C 95/ 17 )
                                                                        Het Bundesverwaltungsgericht — 1 . Senat — heeft bij
                                                                        beschikking van 24 november 1995 , ingekomen ter griffie
                                                                        van het Hof van Justitie op 12 februari 1996 , in het geding
                                                                        tussen F. Günaydin, H. Günaydin, G. Günaydin, S. Günay
Beroep, op 9 februari 1996 ingesteld door Commissie van                 din en Freistaat Bayern, het Hof van Justitie van de Europese
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                  Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
                        ( Zaak C-35/96 )                                over de navolgende vragen :
                           ( 96/C 95/ 16 )
                                                                        1 . Behoort een Turkse werknemer in de zin van artikel 6 ,
                                                                             lid 1 , van Besluit nr. 1 /80 van de Associatieraad
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   EEG/Turkije betreffende de ontwikkeling van de asso
op 9 februari 1996 beroep tegen Italiaanse Republiek                         ciatie ( hierna : „ Besluit nr. 1 /80 "), tot de legale arbeids
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                        markt van een Lid-Staat en verricht hij aldaar legale
pen, vertegenwoordigd door E. Traversa, lid van haar                         arbeid, wanneer hem de uitoefening van een werkzaam
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                   heid in loondienst bij een werkgever in de Lid-Staat
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar                     slechts tijdelijk en uitsluitend werd toegestaan met het
juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                 doel zich voor te bereiden op een werkzaamheid bij een
                                                                             dochtermaatschappij van die werkgever in Turkije ?
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                             Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een wet           2 . Kan aan een aanspraak op grond van artikel 6 , lid 1 , van
    goed te keuren en te handhaven waarbij de Consiglio                      Besluit nr . 1 /80 misbruik van recht worden tegengewor
     nazionale degli spedizionieri doganali ( CNSD ) de                      pen, wanneer de Turkse werknemer uitdrukkelijk zijn
     bevoegdheid wordt toegekend en tevens de verplichting                   voornemen kenbaar heeft gemaakt om na voorbereiding
     wordt opgelegd om een tarieftabel op te stellen waarvan                 op de werkzaamheid in Turkije daarheen terug te keren,
     de douane-expediteurs niet mogen afwijken, een door                     en de vreemdelingendienst zijn tijdelijk verblijf hier te
     artikel 85 van het Verdrag verboden besluit van een                     lande slechts met inachtneming van deze verklaring
     ondernemersvereniging, de krachtens artikel 5 en 85 van                 heeft toegestaan ?
     dat Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     procedure .                                                        Verzoeken van het Tribunal d'Instance du 7ème arrondis
                                                                        sement de Paris van 30 januari 1996 om een prejudiciële
Middelen en voornaamste argumenten                                      beslissing in het geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim
                                                                        enerzijds en Direction Générale des Douanes anderzijds
Bij Beschikking 93/438/EEG ( 1 ) van 30 juni 1993 heeft de              ( zaak C-37/96 ), en in het geding tussen Roger Albert SA en
Commissie vastgesteld, dat de tarieftabel die de Consiglio                     Direction Générale des Douanes ( zaak C-38/96 )
nazionale degli spedizionieri doganali ( CNSD ) in zijn zitting                             ( Zaak C-37/96 en C-38/96 )
van 21 maart 1988 heeft vastgesteld, een inbreuk vormt op
                                                                                ( 96/C 95/18 )
artikel 85 , lid 1 , van het Verdrag.
                                                                        Het Tribunal d'Instance du 7ème arrondissement de Paris
De Commissie heeft bovendien vastgesteld, dat het besluit
van de CNSD van 21 maart 1988 , dat de mededinging                      heeft bij vonnissen van 30 januari 19 96, ingekomen ter
beperkt voor zover het een tarieftabel vaststelt waarvan de             griffie van het Hof van Justitie op 12 februari 1996 , in het
douane-expediteurs niet mogen afwijken, zijn rechtstreekse              geding tussen Sodiprem, Sodiac en Sovim enerzijds en
                                                                        Direction Générale des Douanes anderzijds ( zaak C-37/96 ),
oorsprong vindt in de Italiaanse wet nr . 1 612/ 1960 , die aan
de CNSD de vaststelling van een door artikel 85 , lid 1 , van           en in het geding tussen Roger Albert SA en Direction
het Verdrag verboden besluit van een ondernemersvereni                 Générale des Douanes ( zaak C-38/96 ), het Hof van Justitie
ging oplegt. De Commissie heeft daaruit geconcludeerd, dat              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
wet nr. 1612/1960 een schending van artikel 5 juncto                    diciële beslissing over de navolgende vraag:
artikel 85 van het Verdrag oplevert.
                                                                        Heeft de bij wet nr . 92-676 van 17 juli 1992 , „ betreffende
                                                                        het octroi de mer en houdende tenuitvoerlegging van
(') PB nr. L 203 van 30 . 6 . 1993 , blz . 27 .                         Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december
                                                                         1 989 ( 1 ) ", vastgestelde regeling tot gevolg, dat een echte,
                                                                        niet-discriminerende binnenlandse heffing, die strookt met


title: Zaak T-269/11: Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Xeda International/Commissie [ „Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof ethoxyquine — Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Intrekking van toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten — Verordening (EG) nr. 2229/2004 — Verordening (EG) nr. 33/2008 — Versnelde procedure voor de beoordeling — Kennelijke beoordelingsfout — Rechten van de verdediging — Evenredigheid — Gewettigd vertrouwen” ]

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/42

         Arrest van het Gerecht van 12 december 2014 — Xeda International/Commissie
   (Zaak T-269/11) (1)

   ([„Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof ethoxyquine - Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Intrekking van toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten - Verordening (EG) nr. 2229/2004 - Verordening (EG) nr. 33/2008 - Versnelde procedure voor de beoordeling - Kennelijke beoordelingsfout - Rechten van de verdediging - Evenredigheid - Gewettigd vertrouwen”])
   (2015/C 046/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xeda International SA (Saint-Andiol, Frankrijk) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi, G. von Rintelen en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2011/143/EU van de Commissie van 3 maart 2011 betreffende de niet-opneming van ethoxyquine in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en tot wijziging van beschikking 2008/941/EG van de Commissie (PB L 59, blz. 71)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Xeda International SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Commissie, daaronder begrepen die van het kort geding.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak T-364/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 april 2008 — Griekenland/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Uitgaven die van communautaire financiering zijn uitgesloten — Verwerkte producten op basis van groenten en fruit — Dierenpremies — Termijn van 24 maanden )

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 april 2008 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-364/04) (1)

   („EOGFL - Afdeling „Garantie’ - Uitgaven die van communautaire financiering zijn uitgesloten - Verwerkte producten op basis van groenten en fruit - Dierenpremies - Termijn van 24 maanden’)
   (2008/C 128/67)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en E. Svolopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Condou-Durande en L. Visaggio, vervolgens M. Condou-Durande en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van beschikking 2004/561/EG van de Commissie van 16 juli 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 250, blz. 21), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van de Helleense Republiek in de sectoren van verwerkte producten op basis van groenten en fruit en van dierenpremies zijn uitgesloten
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-290/11: Beroep ingesteld op 7 juni 2011 — Deutsche Bahn e.a./Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/22

         Beroep ingesteld op 7 juni 2011 — Deutsche Bahn e.a./Commissie
   (Zaak T-290/11)
   2011/C 238/41
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Deutsche Bahn AG (Berlijn, Duitsland), DB Mobility Logistics AG (DB ML AG) (Berlijn, Duitsland), DB Netz AG (Frankfurt am Main, Duitsland), Deutsche Umschlaggesellschaft Schiene-Straße mbH (DUSS) (Bodenheim, Duitsland), DB Schenker Rail GmbH (Mainz, Duitsland), DB Schenker Rail Deutschland AG (Mainz, Duitsland) (vertegenwoordigers: Rechtsanwälte W. Deselaers, J. S. Brückner en O. Mross)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de op 31 maart 2011 ter kennis gebrachte inspectiebeschikking van de Commissie van 30 maart 2011 nietig verklaren;

               —

               elke gestelde handeling die voortvloeit uit de op basis van deze onregelmatige beschikking uitgevoerde inspecties nietig verklaren;

               —

               in het bijzonder de Commissie de teruggave gelasten van alle afschriften van de documenten die in het kader van de inspecties werden gemaakt, op straffe van nietigverklaring door het Gerecht van de later door de Commissie vast te stellen beschikking; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen om nietigverklaring van beschikking C(2011) 2365 van de Commissie van 30 maart 2011 (zaken COMP/39.678 en COMP/39.731), waarbij op grond van artikel 20, lid 4, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (1) wordt gelast inspecties te verrichten bij Deutsche Bahn AG en alle direct of indirect onder haar zeggenschap staande rechtspersonen wegens een mogelijk mededingingsbeperkend strategisch gebruik van de door vennootschappen van de DB-groep beheerde infrastructuur en van dienstverrichtingen met betrekking tot de spoorwegen.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters vijf middelen aan:

               1)

               schending van het fundamentele recht van de onschendbaarheid van de woning bij gebreke van een voorafgaande rechterlijke toestemming;

               2)

               schending van het fundamentele recht op een effectief beroep in rechte bij gebreke van de mogelijkheid tot een voorafgaande feitelijke en juridische rechterlijke toetsing van de inspectiebeschikking;

               3)

               onrechtmatigheid van de inspectiebeschikking, doordat zij op aanwijzingen is gebaseerd, die door de Commissie bij de tenuitvoerlegging van de inspectiebeschikking betreffende het systeem van korting op tractiestroom in het kader van een zeer breed onderzoek („fishing expedition”), en dus in strijd met verzoeksters' recht van verweer, zijn verkregen;

               4)

               schending van het recht van verweer door een oeverloos uitgebreide en niet-specifieke beschrijving van het voorwerp van de inspectie;

               5)

               schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat de Commissie niet bevoegd is voor het voorwerp van de inspectie en zij de relevante informatie in ieder geval ook via het bevoegde Bundesnetzagentur (Duits federaal agentschap voor netwerken) of door middel van een eenvoudig verzoek om inlichtingen van verzoeksters had kunnen verkrijgen.

      (1)  van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003 L 1, blz. 1).


title: Arrest van het hof (Eerste kamer) van 28 april 2005 in zaak C-104/03 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): St. Paul Dairy Industries NV tegen Unibel Exser BVBA (Executieverdrag — Voorlopige of bewarende maatregelen — Getuigenverhoor)

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 28 april 2005
   in zaak C-104/03 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): St. Paul Dairy Industries NV tegen Unibel Exser BVBA (1)

   (Executieverdrag - Voorlopige of bewarende maatregelen - Getuigenverhoor)
   (2005/C 171/03)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-104/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens het protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam bij beschikking van 12 december 2002, ingekomen bij het Hof op 6 maart 2003, in de procedure St. Paul Dairy Industries NV tegen Unibel Exser BVBA, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 28 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 24 van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de toetreding van de Helleense Republiek, bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en bij het Verdrag van 29 november 1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moet aldus worden uitgelegd dat een maatregel waarbij het verhoor van een getuige wordt gelast, teneinde de aanvrager daarvan in staat te stellen, in te schatten of een eventuele vordering opportuun is, de rechtsgrondslag van die vordering te bepalen en de relevantie te beoordelen van de middelen die in dat verband kunnen worden aangevoerd, niet onder het begrip „voorlopige of bewarende maatregelen” valt.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-262/16: Beroep ingesteld op 23 mei 2016 – Globo Media/EUIPO - Globo Comunicação e Participações (GLOBO MEDIA)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/46

         Beroep ingesteld op 23 mei 2016 – Globo Media/EUIPO - Globo Comunicação e Participações (GLOBO MEDIA)
   (Zaak T-262/16)
   (2016/C 260/57)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Globo Media, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Estropá Navarro en J. Calderón Chavero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Globo Comunicação e Participações S/A (Rio de Janeiro, Brazilië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekster

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „GLOBO MEDIA” – inschrijvingsaanvraag nr. 8 957 169

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 14 maart 2016 in zaak R 561/2014-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               bijgevolg oppositie nr. B1697179 afwijzen en de inschrijving van het betrokken merk toestaan voor de aangevraagde diensten van de klassen 35, 38 en 41;

               —

               het EUIPO en de overige interveniënten verwijzen in de kosten van deze procedure indien zij verweer voeren en in het ongelijk worden gesteld.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-68/00: Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
13.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 135/5
Moet het steunbedrag overeenkomstig artikel 10, lid 2, tweede         De Commissie is derhalve van oordeel dat de Italiaanse
zin, ook worden verlaagd, wanneer het in de eerste zin                Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op
bedoelde verschil tussen het aantal aangegeven dieren en het          haar rusten ingevolge artikel 11 van richtlijn 75/442, zoals
aantal bij de controle geconstateerde dieren niet het gevolg is       gewijzigd bij richtlijn 91/156, en artikel 3 van richtlijn 91/689.
van een onjuiste aangifte door de aanvrager, maar van het feit
dat een aantal dieren volgens de bevoegde instantie niet aan de
                                                                      (1) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 20.
voorwaarden voor toekenning van de premie voldoet?                    (2) PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39.
                                                                      (3) PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.
(1) PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36.
(2) PB L 156 van 7.7.1995, blz. 27.
                                                                      Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                                                                                (Zaak C-68/00)
Beroep, op 25 februari 2000 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                                          (2000/C 135/09)
                               bliek
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (Zaak C-65/00)                              op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen Ierland door
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                      digd door M. Shotter, lid van haar juridische dienst, als
                         (2000/C 135/08)                              gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                      C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Wagner, Kirchberg.
op 25 februari 2000 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
vertegenwoordigd door L. Ström, lid van haar juridische dienst,
en G. Bisogni, ter beschikking van die dienst gesteld magistraat,     — vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                        te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                                                                           97/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                           27 oktober 1997 houdende derde wijziging van richtlijn
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           88/344/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van
                                                                           de wetgevingen der lidstaten inzake het gebruik van
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door bedrijven              extractiemiddelen bij de productie van levensmiddelen en
     en ondernemingen die gevaarlijke afvalstoffen inzamelen               bestanddelen daarvan (2), althans door de Commissie niet
     als bedoeld in richtlijn 91/689/EEG (1), de mogelijkheid te           van die bepalingen in kennis te stellen, niet heeft voldaan
     bieden te worden vrijgesteld van de vergunning zoals die              aan de krachtens die richtlijn op hem rustende verplich-
     is voorgeschreven in artikel 10 van richtlijn 91/156/EEG,             tingen;
     zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG, zonder dat aan
     die vrijstelling de in artikel 3, lid 2, eerste en tweede        — Ierland in de kosten te verwijzen.
     streepje, van richtlijn 91/689 bedoelde voorwaarden zijn
     verbonden, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op
     haar rusten ingevolge artikel 11 van richtlijn 75/442/           Middelen en voornaamste argumenten
     EEG (2), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (3), en
     artikel 3 van richtlijn 91/689/EEG;                              Artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
                                                                      een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                  resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verplicht
                                                                      de betrokken lidstaten de ter uitvoering van een richtlijn
                                                                      gestelde termijn in acht te nemen. In casu is die termijn op
Middelen en voornaamste argumenten                                    27 oktober 1998 verstreken zonder dat Ierland de maatregelen
                                                                      heeft getroffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
                                                                      aan de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn.
De vereenvoudigde procedures voor bedrijven en ondernemin-
gen die gevaarlijke afvalstoffen inzamelen als bedoeld in
richtlijn 91/689/EEG, zijn thans enkel nog onderworpen aan            (1) PB L 331, 03.12.1997, blz. 7.
de bepalingen van de ministeriële besluiten van 5 september           (2) Richtlijn 88/344/EG van de Raad van 13 juni 1988, PB L 157,
                                                                          24.06.1988, blz. 28.
1994 en 16 januari 1995, die niet de vereisten bevatten
bedoeld in artikel 3, lid 2, eerste en tweede streepje, van
richtlijn 91/689.


title: Zaak T-77/99: Beroep, op 2 april 1999 ingesteld door G. Ojha tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
19.6.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 174/11
Ten slotte stelt verzoekster schending van fundamentele                Nadien is de inschrijving van verzoekers voertuig geweigerd.
rechten van het gemeenschapsrecht, respectievelijk rechten             Later vernam verzoeker, dat het chassisnummer van zijn
van het niveau van de grondrechten in verband met een                  voertuig door de douanediensten was geblokkeerd, omdat de
onredelijke, met het vertrouwensbeginsel strijdige aantasting          Commissie de Belgische administratie van douane en accijnzen
van een eigendomsrecht, zijnde het door verzoekster uitgeoe-           de verschillende keren gevraagde noodzakelijke inlichtingen
fende commerciële bedrijf (vgl. artikel 4 van het Duitse               niet had verstrekt.
Grundgesetz). Bovendien wordt het in de constitutie van de
Bondsrepubliek Duitsland vastgelegde, doch ook in het kader            Volgens verzoeker zijn de volgende, tot de aansprakelijkheid
van het gemeenschapsrecht in acht te nemen recht van een               van verweerster leidende dienstfouten begaan:
„toegang tot de rechter”, dat het niveau heeft van een
grondrecht (vgl. artikel 19, lid 4, van het Duitse Grundgesetz),       — de Commissie heeft er niet voor gezorgd, dat zijn persoons-
geschonden.                                                                 dossier alle belangrijke en nuttige documenten bevatte die
                                                                            nodig waren om de Belgische autoriteiten correcte en
                                                                            volledige adviezen en inlichtingen te kunnen verstrekken;
(1) PB L 208, 24.7.1992, blz. 1.
                                                                       — de Commissie heeft verzoekers belangen niet correct tegen
                                                                            de Belgische autoriteiten verdedigd, doordat zij de datum
                                                                            van 1 november 1992 heeft vermeld, terwijl verzoekers
                                                                            persoonsdossier twee documenten bevatte waaruit bleek,
                                                                            dat hij zijn werk te Brussel op 5 januari 1993 had hervat;
                                                                       — de Commissie lijkt niet te weten welke overeenkomsten er
Beroep, op 2 april 1999 ingesteld door G. Ojha tegen                        met het Belgische Ministerie van Financiën zijn gesloten en
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                             lijkt ook geen inspanningen te hebben geleverd om de
                                                                            inhoud ervan te achterhalen.
                         (Zaak T-77/99)
                                                                       De materiële schade is gelijk aan de huurprijs van een
                                                                       voertuig van hetzelfde type als verzoekers auto waarvan het
                        (1999/C 174/22)                                chassisnummer was geblokkeerd, zijnde 2 200 BFR per dag
                                                                       voor de periode van 1 februari 1996 tot en met 31 decem-
                        (Procestaal: Frans)                            ber 1997. De morele schade kan ex æquo et bono op 300 000
                                                                       BFR worden begroot, daar verzoeker belangrijke morele schade
                                                                       heeft geleden ten gevolge van de fouten en de omissies van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              verweersters diensten.
schappen is op 2 april 1999 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door G. Ojha, wonende
te Bierbeek (België), vertegenwoordigd door A. Ottati en M.
Dallemagne, advocaten te Brussel.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 1 april 1999 ingesteld door S.M. en R.D. Elder
— nietig te verklaren het besluit houdende uitdrukkelijke                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     afwijzing van de door hem krachtens artikel 90, lid 2,
     Ambtenarenstatuut ingediende klacht;                                                        (Zaak T-78/99)
— verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van
     een bedrag van 1 552 239 BFR als materiële schadevergoe-                                   (1999/C 174/23)
     ding en 300 000 BFR als morele schadevergoeding;
                                                                                (Procestaal: Engels)
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 1 april 1999 beroep tegen Commissie van de
Middelen en voornaamste argumenten                                     Europese Gemeenschappen ingesteld door S.M. en R.D. Elder,
                                                                       vertegenwoordigd door S. Crosby van Kemmler Rapp Böhlke
                                                                       & Crosby, advocaten te Brussel.
Verzoeker werkte tot 31 december 1992 bij de delegatie van
de Commissie te Dacca (Bangladesh). Op 17 december 1991
kocht hij een auto Mercedes met BTW-vrijstelling en voerde             Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
die vanuit België in Bangladesh in. Op 5 januari 1993 ging hij
                                                                       (i) nietig te verklaren de afwijzende beschikking van de
weer bij de Commissie te Brussel werken.
                                                                            Commissie op het herzieningsverzoek aan de secretaris-
                                                                            generaal van de Commissie van 6 januari 1999, welke
Volgens verzoeker verklaarde de bevoegde dienst van de                      hierin bestaat dat zij tot 8 februari 1999 in generlei vorm
Commissie op 23 december 1992 en 15 januari 1993 op                         geantwoord heeft, althans niet uiterlijk op 13 of 14 februari
belastingformulieren, dat verzoeker aan de voorwaarden voor                 1999 haar standpunt heeft bepaald;
douanevrijstelling voldeed; daarbij zouden zij echter een fout
hebben gemaakt en 1 november 1992 hebben opgegeven als                 (ii) verweerster krachtens artikel 87 van het Reglement voor de
de datum waarop hij zijn werk te Brussel hervatte.                          procesvoering van Het Gerecht in de kosten te veroordelen.


title: Zaak T-416/14: Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Grup Maritim TCB/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/55

         Beroep ingesteld op 12 juni 2014 — Grup Maritim TCB/Commissie
   (Zaak T-416/14)
   2014/C 253/72
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grup Maritim TCB, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: A. López Gómez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket belastingmaatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als enige begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, nietig verklaren in zijn geheel of op dusdanige wijze dat het verbod van afwenteling wordt beperkt tot de rentabiliteit van de verrichtingen, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-401/14, Duro Felguera SA/Commissie.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 13 juli 2004 in zaak T-29/03, Comunidad Autónoma de Andalucía tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) — Rapport betreffende administratief onderzoek van handel in olijfolie in Andalusië (Spanje) — Klacht — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/23

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 13 juli 2004
   in zaak T-29/03, Comunidad Autónoma de Andalucía tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) - Rapport betreffende administratief onderzoek van handel in olijfolie in Andalusië (Spanje) - Klacht - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 19/51)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-29/03, Comunidad Autónoma de Andalucía, vertegenwoordigd door C. Carretero Espinosa de los Monteros, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Ladenburger en S. Pardo Quintillán, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het besluit dat vervat zou liggen in de brief van de directeur-generaal van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) van 8 november 2002 waarbij aan verzoekster is meegedeeld dat het niet mogelijk was haar klacht tegen het rapport IO/2000/7057 van het OLAF betreffende de administratieve onderzoeken van de handel in olijfolie in Andalusië (Spanje) te behandelen, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: H. Jung, op 13 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 70 van 22.3.2003.


20150731039616972015/C 270/335732014TC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150601262722Zaak T-573/14: Beschikking van het Gerecht van 1 juni 2015 — Polyelectrolyte Producers Group en SNF/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Criteria voor de toekenning van de EU-milieukeur — Producten van verwerkt papier — Verboden of beperkte stoffen en mengsels — Concentratiegrens van restmonomeren — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid”)
 ---documentbreak--- C2702015NL2620120150601NL0033262272Beschikking van het Gerecht van 1 juni 2015 — Polyelectrolyte Producers Group en SNF/Commissie
   (Zaak T-573/14) (
         1
      )
   „(„Beroep tot nietigverklaring — Milieu — Criteria voor de toekenning van de EU-milieukeur — Producten van verwerkt papier — Verboden of beperkte stoffen en mengsels — Concentratiegrens van restmonomeren — Artikel 263, vierde alinea, VWEU — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid”)”2015/C 270/33Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partijen: Polyelectrolyte Producers Group (Brussel, België) en SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: R. Cana en A. Patsa, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Mifsud-Bonnici en G. Zavvos, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2014/256/EU van de Commissie van 2 mei 2014 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur voor producten van verwerkt papier (PB L 135, blz. 24)

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

            2)

            Polyelectrolyte Producers Group en SNF SAS worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

      (
         1
      )	PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-419/12: Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2014 — LVM/Commissie

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/72

         Beschikking van het Gerecht van 27 juni 2014 — LVM/Commissie
   (Zaak T-419/12) (1)

   2014/C 315/119
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 373 van 1.12.2012.


title: Zaak C-259/11: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — DTZ Zadelhoff vof/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Artikelen 5, lid 3, sub c, en 13, B, sub d, punt 5 — Bemiddeling bij overdracht van aandelen in vennootschapen — Handeling die tevens overgang van eigendom van onroerende zaken van deze vennootschappen inhoudt — Vrijstelling)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/14

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — DTZ Zadelhoff vof/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-259/11) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikelen 5, lid 3, sub c, en 13, B, sub d, punt 5 - Bemiddeling bij overdracht van aandelen in vennootschapen - Handeling die tevens overgang van eigendom van onroerende zaken van deze vennootschappen inhoudt - Vrijstelling)
   2012/C 287/23
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DTZ Zadelhoff vof

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 5, lid 3, sub c, en artikel 13, B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Bij de Zesde richtlijn voorziene vrijstellingen — Verrichtingen die betrekking hebben op de in artikel 13, B, sub d, punt 5, bedoelde titels — Overdracht van aandelen in vennootschappen die met zich brengt dat ook de eigendom van onroerend goed dat aan die vennootschappen toebehoort wordt overgedragen

      Dictum

   Artikel 13, B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat onder deze btw-vrijstelling handelingen zoals die aan de orde in het hoofdgeding vallen, die erop zijn gericht en tot het resultaat hebben geleid dat de aandelen in de desbetreffende vennootschappen zijn overgedragen, maar die in wezen de door deze vennootschappen gehouden onroerende zaken en de (indirecte) overgang daarvan betreffen. De uitzondering op die vrijstelling in datzelfde punt 5, tweede gedachtestreepje, is niet van toepassing indien de lidstaat geen gebruik heeft gemaakt van de in artikel 5, lid 3, sub c, van die richtlijn geboden mogelijkheid om de deelbewijzen en aandelen waarvan het bezit rechtens of in feite recht geeft op de eigendom of het genot van een onroerend goed als lichamelijke zaken aan te merken.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak C-670/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 juni 2014 — The Cartoon Network, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Boomerang TV, SA (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk „BOOMERANG”  — Ouder gemeenschapsbeeldmerk „Boomerang TV”  — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/31

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 juni 2014 — The Cartoon Network, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Boomerang TV, SA
   (Zaak C-670/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk „BOOMERANG” - Ouder gemeenschapsbeeldmerk „Boomerang TV” - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar))
   2014/C 315/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Cartoon Network, Inc. (vertegenwoordiger: I. Starr, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Boomerang TV, SA

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt verworpen.

               2)

               The Cartoon Network Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-273/12: Arrest van het Gerecht van 24 juni 2014 — Unister/BHIM (Ab in den Urlaub) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Ab in den Urlaub — Merk bestaande uit reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009” ]

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/25

         Arrest van het Gerecht van 24 juni 2014 — Unister/BHIM (Ab in den Urlaub)
   (Zaak T-273/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Ab in den Urlaub - Merk bestaande uit reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen bewijs van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009”])
   2014/C 253/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Unister GmbH (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Hug en A. Kessler-Jensch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Walicka en R. Pethke, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 april 2012 (zaak R 2150/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Ab in den Urlaub als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Unister GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-146/13: Beschikking van het Gerecht van 1 april 2014 — Zhejiang Sunflower Light Energy Science & Technology/Commissie

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/52

         Beschikking van het Gerecht van 1 april 2014 — Zhejiang Sunflower Light Energy Science & Technology/Commissie
   (Zaak T-146/13) (1)

   2014/C 175/73
   Procestaal: Frans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak C-434/07: Beschikking van de president van het Hof van 17 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/24

         Beschikking van de president van het Hof van 17 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-434/07) (1)

   (2008/C 79/46)

      Procestaal: Portugees

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-218/11: Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2012 — Dagher/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust — Schrapping van betrokken personen van lijst — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/25

         Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2012 — Dagher/Raad
   (Zaak T-218/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust - Schrapping van betrokken personen van lijst - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
   2012/C 118/43
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Habib Roland Dagher (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordigers: J.-Y. Dupeux en F. Dressen, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en E. Dumitriu-Segnana, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, een verzoek om nietigverklaring van besluit 2011/71/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 28, blz. 60) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 85/2011 van de Raad van 31 januari 2001 houdende uitvoering van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 28, blz. 32), voor zover zij betrekking hebben op verzoeker, en anderzijds een vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het verzoek om nietigverklaring van besluit 2011/71/GBVB van de Raad van 31 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 85/2011 van de Raad van 31 januari 2001 houdende uitvoering van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust.

               2)

               De vordering tot schadevergoeding wordt afgewezen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten die betrekking hebben op het verzoek om nietigverklaring.

               4)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten die betrekking hebben op de vordering tot schadevergoeding.

               5)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 18.6.2011.