title: Zaak C-311/99: Verzoek van de rechter-commissaris bij het Tribunale di Roma van 1 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen A. Caterino

text:
C 333/14                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.11.1999
1.     voorzover regelingen van de richtlijn bij de omzetting            3.     Mag of moet het landenrisico worden bepaald op grond
ervan (door het Bilanzrichtlinien-Gesetz; hierna: „BiRiLiG”) zijn        van eigen relaties, ervaringen en informatie, op grond van in
overgenomen in het voor alle kooplieden geldende nationale               de bedrijfstak bestaande kennis, volgens ratingtabellen of aan
jaarrekeningenrecht (de §§ 238 e.v. HGB), ook indien het in de           de hand van een combinatie van deze methoden dan wel op
considerans en in artikel 2 van de richtlijn vooropgestelde              andere wijze?
beginsel van het getrouwe beeld niet voor kooplieden in
de tekst van de wet is overgenomen (anders dan voor                      4.     Mag een risico ook dan in aanmerking worden genomen,
kapitaalvennootschappen, § 264, lid 2, § 289, lid 1, HGB);
                                                                         a) wanneer het reeds bestond bij het aangaan van de onderlig-
2.     voorzover in het nationale belastingrecht [in casu § 5,                gende transactie, en
lid 1, eerste zin, van het Einkommensteuergesetz (hierna:
„EStG”) juncto § 8, lid 1, van het Körperschaftsteuergesetz              b) wanneer het vele malen hoger is dan de winst of opbrengst
(hierna: „KStG”) en § 7 van het Gewerbesteuergesetz (hierna:                  die eruit voortvloeit (in casu avalprovisietermijn)?
„GewStG”)] voor de bepaling van de winst van kooplieden die
een balans moeten opstellen, de handelsrechtelijke beginselen            5.     Dienen het landen- en het solvabiliteitsrisico bij hetzelfde
van regelmatige boekhouding van overeenkomstige toepassing               krediet in voorkomend geval cumulatief door middel van een
zijn en                                                                  waardecorrectie respectievelijk voorziening in aanmerking te
                                                                         worden genomen, hetzij in een bedrag hetzij in aparte
a) voorzover deze beginselen in de (bij het BiRiLiG) gehar-              bedragen?
     moniseerde bepalingen voor alle kooplieden (§§ 238 e.v.
     HGB zijn geregeld of                                                6.     Is een gecombineerde reservering voor risico’s geoor-
                                                                         loofd, ook indien het ene risico afzonderlijk en het andere
b) voorzover de bijzondere balansvoorschriften voor ka-                  forfaitair wordt gewaardeerd?
     pitaalvennootschappen (§§ 238 e.v. HGB) van toepassing
     zijn;                                                               7.     Is het juist om een dubbele risicoreservering aldus te
                                                                         vermijden, dat na inaanmerkingneming van het ene risico voor
3.     voorzover het nationale belastingrecht in ander verband           het andere nog slechts wordt uitgegaan van het na aftrek van
verwijst naar handelsrechtelijke begrippen of maatstaven?                het eerste resterende bedrag van krediet?
II. Verwerking van kredietrisico’s in de jaarrekening                    III. Positieve waarde-ontwikkeling
                                                                         1.     Moeten niettegenstaande de formulering van artikel 31,
1.     Moet op verleende buitenlandse kredieten een waar-                lid 1, sub c-bb, van de richtlijn (§ 252, lid 1, sub 4, HGB) niet
decorrectie ter zake van een landenrisico (deviezen-, transfer-          enkel risicoverhogingen, maar ook risicoverminderingen in
risico) worden toegepast, en wel — evenals op de actiefzijde             aanmerking worden genomen?
door afschrijving op buitenlandse vorderingen (artikelen 19 en
39, lid 1, sub b-c, van de richtlijn, § 253, leden 3 en 4, HGB)
— ook op de passiefzijde door middel van voorzieningen                   2.     Vormt de aflossing op een krediet tussen de balansdatum
(artikel 20, lid 1, van de richtlijn, § 249, lid 1, eerste zin, HGB)     en de datum waarop de balans wordt opgesteld, een (retroactie-
tegen onder de balans vermelde voorwaardelijke aval- of                  ve) waardeverhogende en niet enkel een waardebeïnvloedende
garantieverplichtingen in verband met vreemde buitenlands                factor, die uitsluitend in het jaar van aflossing in aanmerking
vorderingen (artikel 14 van de richtlijn, § 251 HGB; „risk               kan worden genomen?
subparticipation agreement”).
                                                                         3.     Mag bij de beoordeling van risico’s die voor de betrokken
                                                                         onderneming verhoudingsgewijs onbelangrijk zijn, in plaats
2.     Is het verenigbaar met de voorgeschreven afzonderlijke
                                                                         van de periode tot aan de ondertekening van de balans of de
waardering van de balansposten (artikel 31, lid 1, sub e, van
                                                                         vaststelling van de jaarrekening de datum in aanmerking
de richtlijn, § 252, sub 3, HGB), risico’s in plaats van in zuiver
                                                                         worden genomen, waarop de waardering van de betrokken
afzonderlijke waardecorrecties of voorzieningen door middel
                                                                         balanspost wordt afgesloten?
van forfaitaire waardecorrecties of voorzieningen tot uitdruk-
king te brengen, ook wanneer in het concrete geval wanbeta-
ling onder het krediet niet overwegend waarschijnlijk is:
a) kan voor een niet acuut, maar slechts latent solvabiliteits-
     risico een forfaitaire waardecorrectie worden toegepast, en
     wel niet alleen in de vorm van afschrijving op een                  Verzoek van het de rechter-commissaris bij het Tribunale
     vordering, maar ook door middel van een voorziening in              di Roma van 1 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in
     verband met een voorwaardelijke (aval- of garantie-)                                 de strafzaak tegen A. Caterino
     verplichting?
b) kan een niet overwegend waarschijnlijk landenrisico in                                        (Zaak C-311/99)
     aanmerking worden genomen door een per land forfaitair
     berekende waardecorrectie (forfaitaire afzonderlijke waar-                                   (1999/C 333/30)
     decorrectie), en wel niet alleen in de vorm van afschrijving
     op een vordering, maar ook door middel van een voorzie-             De rechter-commissaris bij het Tribunale di Roma heeft bij
     ning in verband met een voorwaardelijke (aval- of garantie-)        beschikking van 1 juli 1999, ingekomen ter griffie van het Hof
     verplichting?                                                       van Justitie op 13 augustus 1999, in de strafzaak tegen
 ---pagebreak--- 20.11.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 333/15
A. Caterino, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-              2) schending van het gemeenschapsrecht, namelijk schending
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   van de rechten van de verdediging en gebrek aan motive-
navolgende vraag:                                                          ring;
                                                                       3) het Gerecht heeft zich niet uitgesproken over een beslissend
„Moet de in artikel 12 van richtlijn 91/156/EEG (1) gebruikte              punt van het geschil;
uitdrukking ‘beroepsmatig afvalstoffen (…) vervoeren‘, gelet
op de gemeenschapsregeling en op het begrip ‘producent‘                4) schending van het gemeenschapsrecht, namelijk op het
zoals dat in artikel 1 van die richtlijn is omschreven, worden             punt van de aantasting van de goede naam en gebrek aan
begrepen als het ‘vervoeren van door derden geproduceerde                  motivering;
afvalstoffen‘? Is artikel 1, lid 19, van wet overeenstemmig met
de juiste uitlegging van genoemde gemeenschapsregeling?”               5) verdraaiing van de feiten betreffende de gestelde „belangen-
                                                                           verstrengeling”, gebrek aan motivering en onjuiste kwali-
                                                                           ficatie in rechte;
(1) Richtlijn van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van
    richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB L 78 van
                                                                       6) verdraaiing van de feiten inzake het gestelde verzet van de
    26.3.1991, blz. 32.                                                    vertegenwoordiger van Ismeri om ontslag te nemen uit de
                                                                           raad van bestuur van het ARTM (het Agentschap voor de
                                                                           Transmediterrane Netwerken) en gebrek aan motivering.
                                                                       Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om
Hogere voorziening, op 24 augustus 1999 ingesteld door                 een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
Ismeri Europa Srl tegen het arrest, op 15 juni 1999 in                                    Burgdorf en H.-G. Fischer
zaak T-277/997 tussen Ismeri Europa Srl en de Reken-                                            (Zaak C-322/99)
kamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                           (1999/C 333/32)
                    schappen (Derde kamer)
                                                                       Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 juli 1999,
                        (Zaak C-315/99 P)                              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus
                                                                       1999, in het geding tussen Finanzamt Burgdorf en
                         (1999/C 333/31)                               H.-G. Fischer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                       navolgende vragen omtrent de uitlegging van richtlijn
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             77/388/EEG (1):
op 24 augustus 1999 hogere voorziening ingesteld door
Ismeri Europa Srl, vertegenwoordigd door S. Ristuccia en               1) Hebben werkzaamheden aan carrosserie en lakwerk die
G. L. Tosato, advocaten te Rome, tegen het arrest, op 15 juni              (met aftrek van voorbelasting) achteraf aan een (zonder
1999 in zaak T-277/97 tussen Ismeri Europa Srl en de                       recht op aftrek van voorbelasting aangeschaft) motorvoer-
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen gewezen door                     tuig worden verricht, bij onttrekking van dat motorvoertuig
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 aan het bedrijf tot gevolg,
pen (Derde kamer).
                                                                           a) dat dit voertuig ingevolge artikel 5, lid 6, van de
                                                                                richtlijn moet worden aangemerkt als goed waarvoor
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                 recht op gedeeltelijke aftrek van BTW is ontstaan, dan
                                                                                wel
— te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
     van 15 juni 1999 in de zaak T-277/97;                                 b) dat de latere uitgaven moeten worden aangemerkt als
                                                                                bestanddelen van het goed, waarvoor recht op aftrek
— de door Ismeri in eerste aanleg ingediende conclusies                         van BTW is ontstaan?
     gegrond te verklaren, welke conclusies moeten worden              2) In geval van een bevestigend antwoord op vraag 1: wat
     geacht volledig te zijn overgenomen;                                  wordt ingevolge artikel 5, lid 6, van de richtlijn belast als
                                                                           onttrekking aan het bedrijf:
— de Rekenkamer in de kosten van beide procedures te
     verwijzen.                                                            a) het motorvoertuig met inbegrip van de daarvoor
                                                                                verrichte diensten (werkzaamheden aan carrosserie en
                                                                                lakwerk) of
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           b) alleen de verrichte diensten (werkzaamheden aan car-
                                                                                rosserie en lakwerk)?
In de zin van artikel 225 EG-Verdrag en artikel 49 van ’s Hofs
Statuut-EG, alsmede in de zin van de overige toepasselijke             3) Bij een bevestigend antwoord op vraag 2: is dientengevolge
bepalingen komt Ismeri op tegen het betrokken arrest, om de                de maatstaf van heffing als bedoeld in artikel 11, A,
volgende redenen:                                                          lid 1, sub b, van de richtlijn de aanschafprijs voor het
                                                                           motorvoertuig (of een gelijksoortig motorvoertuig) met
1) gebreken in de procedure voor het Gerecht waardoor                      inbegrip van de prijs van de restauratiewerkzaamheden,
     rekwirante is benadeeld, doordat het Gerecht geen uit-                berekend naar het tijdstip waarop de onttrekking plaats-
     spraak heeft gedaan over het verzoek om getuigen te horen             vond, of alleen de prijs voor de (met aftrek van voorbe-
     en doordat de instructie ontoereikend was;                            lasting) verrichte restauratiewerkzaamheden?


title: Zaak C-226/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 5 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-226/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 96/82/EG - Gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 294/24)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: E. Riedl, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Onvolledige uitvoering van de artikelen 8, lid 2, sub b, 11, 12 en 24, lid 1, van richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB L 10, blz. 13)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting van:

                           —

                           richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, in de nationale wet inzake ontplofbare stoffen voor munitie en explosieven alsmede in de wet inzake de elektriciteitssector van de deelstaat Salzburg,

                           —

                           artikel 11 van richtlijn 96/82 in de deelstaten Salzburg, Steiermark en Tirol,

                           —

                           artikel 12 van richtlijn 96/82 in de deelstaat Oberösterreich, en

                           —

                           artikel 8, lid 2, sub b, van richtlijn 96/82 in de deelstaten Oberösterreich, Salzburg en Tirol,

                     is de Republiek Oostenrijk de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 9.7.2005.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 28 mei 1998 in zaak C-298/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming - Richtlijn 91/157/EEG - Verzuim van lidstaat om de in artikel 6 van de richtlijn bedoelde programma's op te stellen)

text:
C 234/12              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.7.98
                  ARREST VAN HET HOF                               Hogere voorziening, op 17 april 1998 ingesteld door
                                                                   SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL tegen de beschikking,
                        (Vijfde Kamer)                             op 13 februari 1998 in zaak T-275/97 tussen SocieÂteÂ GueÂ-
                                                                   rin Automobiles EURL en Commissie van de Europese
                       van 28 mei 1998                             Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer)
in zaak C-298/97: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                                         (Zaak C-153/98 P)
                                                                                (98/C 234/23)
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 91/157/EEG Ð Verzuim van
lidstaat om de in artikel 6 van de richtlijn bedoelde pro-
                   gramma's op te stellen)                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 17 april 1998 hogere voorziening ingesteld door
                        (98/C 234/22)
                                                                   SocieÂteÂ GueÂrin Automobiles EURL, vertegenwoordigd
                                                                   door J.-C. Fourgoux, advocaat te Parijs en te Brussel,
                                                                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
                                                                   van P. Schiltz, rue BeÂatrix de Bourbon 4, tegen beschik-
                     (Procestaal: Spaans)                          king, op 13 februari 1998 in zaak T-275/97 tussen SocieÂteÂ
                                                                   GueÂrin Automobiles EURL en Commissie van de Europese
                                                                   Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
                                                                   aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                   Kamer).
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)                      Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                       de Europese Gemeenschappen van 13 februari 1998 te
In zaak C-298/97, Commissie van de Europese Gemeen-                    vernietigen;
schappen (gemachtigde: F. Castillo de la Torre) tegen
Koninkrijk Spanje (gemachtigde: P. Plaza García), betref-
fende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk            Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
Spanje, door de programma's bedoeld in artikel 6 van
Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991                 Middelen en voornaamste argumenten
inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten
(PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38), niet op te stellen en bin-
nen de gestelde termijn aan de Commissie mee te delen, de          Schending van de algemene beginselen van het Gemeen-
krachtens genoemd artikel op hem rustende verplichtingen           schapsrecht, inzonderheid het recht op een effectief beroep
niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-          in rechte, het vertrouwensbeginsel, het beginsel van rechts-
steld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident,          zekerheid en van bescherming van het recht van verweer;
M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, P. Jann en L.              schending van de bepalingen van het Verdrag tot bescher-
Sevón, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: R.        ming van de rechten van de mens en de fundamentele vrij-
Grass, op 28 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het               heden (artikel F, lid 2, van het Verdrag van Maastricht); in
dictum luidt als volgt:                                            de beschikking waarbij is besloten de klacht zonder gevolg
                                                                   te laten, was niet vermeld bij welke rechterlijke instantie
                                                                   hiertegen kon worden opgekomen, en evenmin binnen
                                                                   welke termijn; voorts voldeed zij niet aan de verplichting
                                                                   tot naleving van de fundamentele beginselen van het
1. Door de programma's bedoeld in artikel 6 van Richt-             Gemeenschapsrecht.
     lijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991
     inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen
     bevatten, niet binnen de gestelde termijn op te stellen,
     is het Koninkrijk Spanje de krachtens dat artikel op
     hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                   Beroep, op 24 april 1998 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                   Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.                                         schappen
                                                                                (Zaak C-156/98)
                                                                                (98/C 234/24)
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 24 april 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits-


title: Zaak C-611/14: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ret i Glostrup — Denemarken) — Strafzaak tegen Canal Digital Danmark A/S (Prejudiciële verwijzing — Oneerlijke handelspraktijken — Richtlijn 2005/29/EG — Artikelen 6 en 7 — Reclame voor een satelliettelevisieabonnement — Abonnementsprijs die, naast de maandelijkse prijs, een halfjaarlijkse prijs omvat voor de kaart die nodig is om de uitzendingen te decoderen — Niet-vermelding van de halfjaarlijkse prijs of minder in het oog springende presentatie ervan dan van de maandelijkse prijs — Misleidende handeling — Misleidende omissie — Richtlijnbepaling die alleen is omgezet in de voorbereidende werkzaamheden voor de nationale uitvoeringswet en niet in die wet zelf)

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/8

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ret i Glostrup — Denemarken) — Strafzaak tegen Canal Digital Danmark A/S
   (Zaak C-611/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Oneerlijke handelspraktijken - Richtlijn 2005/29/EG - Artikelen 6 en 7 - Reclame voor een satelliettelevisieabonnement - Abonnementsprijs die, naast de maandelijkse prijs, een halfjaarlijkse prijs omvat voor de kaart die nodig is om de uitzendingen te decoderen - Niet-vermelding van de halfjaarlijkse prijs of minder in het oog springende presentatie ervan dan van de maandelijkse prijs - Misleidende handeling - Misleidende omissie - Richtlijnbepaling die alleen is omgezet in de voorbereidende werkzaamheden voor de nationale uitvoeringswet en niet in die wet zelf))
   (2017/C 006/09)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Retten i Glostrup

      Partij in de strafzaak

   Canal Digital Danmark A/S

      Dictum

               1)

               Artikel 7, leden 1 en 3, van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling of een handelspraktijk als een misleidende omissie moet worden beschouwd, rekening dient te worden gehouden met de context waarin die praktijk plaatsvindt, met name de beperkingen die eigen zijn aan het voor de handelspraktijk gebruikte communicatiemedium, de beperkingen qua ruimte of tijd die dat medium meebrengt alsook maatregelen die de handelaar genomen heeft om de informatie langs andere wegen ter beschikking van de consument te stellen, ook al blijkt dat vereiste niet uitdrukkelijk uit de bewoordingen van de betrokken nationale regeling.

               2)

               Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2005/29 moet aldus worden uitgelegd dat een handelspraktijk waarbij de prijs van een product in meerdere componenten wordt opgesplitst en één daarvan op de voorgrond wordt geplaatst, als misleidend moet worden beschouwd, aangezien die praktijk bij de gemiddelde consument de onjuiste indruk kan wekken dat hem een voordelige prijs wordt aangeboden en hem er voorts toe kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen. Het is de taak van de verwijzende rechter om dit te beoordelen, rekening houdend met alle relevante omstandigheden van het hoofdgeding. Beperkingen qua tijd die bepaalde communicatiemedia, zoals televisiereclame, kunnen meebrengen, kunnen echter niet in aanmerking worden genomen bij de beoordeling of een handelspraktijk misleidend is in de zin van artikel 6, lid 1, van die richtlijn.

               3)

               Artikel 7 van richtlijn 2005/29 moet aldus worden uitgelegd dat de praktijk waarbij een handelaar ervoor heeft gekozen om de prijs van een abonnement aldus vast te stellen dat de consument zowel maandelijkse kosten als halfjaarlijkse kosten dient te betalen en waarbij, bij de marketing van het product, de maandelijkse prijs bijzonder in het oog springt, terwijl de zesmaandelijkse kosten volledig worden weggelaten of alleen worden gegeven op een minder in het oog springende wijze, als een misleidende omissie moet worden beschouwd wanneer een dergelijke weglating de consument ertoe brengt een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen. Het staat aan de verwijzende rechter om dit te beoordelen, rekening houdend met de beperkingen die eigen zijn aan het gebruikte communicatiemedium, de aard en de kenmerken van het product alsook met maatregelen die de handelaar daadwerkelijk genomen heeft om de essentiële informatie over het product langs andere wegen ter beschikking van de consument te stellen.

               4)

               Artikel 7, lid 4, van richtlijn 2005/29 moet aldus worden uitgelegd dat het een uitputtende opsomming bevat van de essentiële informatie die in een uitnodiging tot aankoop moet worden verstrekt. Het is de taak van de nationale rechter om te beoordelen of de betrokken handelaar heeft voldaan aan zijn informatieplicht, rekening houdend met de aard en de kenmerken van het product, maar ook met het voor de uitnodiging tot aankoop gebruikte communicatiemedium en de bijkomende informatie die die handelaar eventueel heeft verstrekt. Ook wanneer een handelaar in een uitnodiging tot aankoop alle in artikel 7, lid 4, van die richtlijn vermelde informatie verstrekt, sluit zulks niet uit dat die uitnodiging als een misleidende handelspraktijk in de zin van artikel 6, lid 1, of artikel 7, lid 2, van de richtlijn kan worden aangemerkt.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-101/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 september 2005 — Suproco/Commissie („Associatieregeling LGO — Suiker waarvoor geen LGO-oorsprong geldt — Verzoek om afwijking van oorsprongsregels — Afwijzing van verzoek om afwijking — Motiveringsplicht”)

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 22 september 2005 — Suproco/Commissie
   (Zaak T-101/03) (1)

   („Associatieregeling LGO - Suiker waarvoor geen LGO-oorsprong geldt - Verzoek om afwijking van oorsprongsregels - Afwijzing van verzoek om afwijking - Motiveringsplicht”)
   (2005/C 281/35)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Suproco NV, gevestigd te Curaçao (Nederlandse Antillen) [vertegenwoordiger(s): M. Slotboom en N. J. Helder, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): T. van Rijn en X. Lewis, gemachtigden]

      Interveniënt(e)(s) aan de zijde van verzoeker(s)/verzoekster(s): Koninkrijk der Nederlanden [vertegenwoordigd door: H. Sevenster, gemachtigde]

      Interveniënt(e)(s) aan de zijde van verweerder(s)/verweerster(s): Raad van de Europese Unie [aanvankelijk vertegenwoordigd door: G. Houttuin en M. Bishop, vervolgens door G. Houttuin en D. Canga Fano als gemachtigden] en Koninkrijk Spanje [vertegenwoordigd door: N. Díaz Abad, abogado del Estado]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/34/EG van de Commissie van 10 januari 2003 waarbij een afwijking van besluit 2001/822/EG van de Raad met betrekking tot de oorsprongsregels voor suiker uit de Nederlandse Antillen wordt geweigerd (PB L 11, blz. 50)
   Dictum van het arrest

               1)

               Beschikking 2003/34/EG van de Commissie van 10 januari 2003 waarbij een afwijking van besluit 2001/822/EG van de Raad met betrekking tot de oorsprongsregels voor suiker uit de Nederlandse Antillen wordt geweigerd, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van Suproco.

               3)

               De Raad, het Koninkrijk Spanje en het Koninkrijk der Nederlanden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 135 van 7.6.2003.


title: Zaak C-463/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha — Spanje) — CLECE, S.A./María Socorro Martín Valor, Ayuntamiento de Cobisa (Sociale politiek — Richtlijn 2001/23/EG — Overgang van ondernemingen — Behoud van rechten van werknemers — Begrip „overgang” — Schoonmaakactiviteiten — Door gemeente met nieuw aangeworven personeel rechtstreeks verrichte activiteit)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 20 januari 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha — Spanje) — CLECE, S.A./María Socorro Martín Valor, Ayuntamiento de Cobisa
   (Zaak C-463/09) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 2001/23/EG - Overgang van ondernemingen - Behoud van rechten van werknemers - Begrip „overgang” - Schoonmaakactiviteiten - Door gemeente met nieuw aangeworven personeel rechtstreeks verrichte activiteit)
   2011/C 80/06
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CLECE, S.A.

      Verwerende partij: María Socorro Martín Valor, Ayuntamiento de Cobisa

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Castilla La Mancha — Uitlegging van artikel 1, lid 1, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82, blz. 16) — Werkingssfeer — Overname door gemeente, handelend als overheidsinstantie, van schoonmaakdienst van openbaar gebouw

      Dictum

   Artikel 1, lid 1, sub a en b, van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn niet van toepassing is op een situatie waarin een gemeente die haar gebouwen door een particuliere onderneming deed schoonmaken, besluit de overeenkomst met deze onderneming op te zeggen en deze schoonmaak met daartoe nieuw aangeworven personeel zelf te verzorgen.

      (1)  PB C 63 van 13.03.2010.


title: Zaak T-348/06: Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Total Nederland/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/20

         Beroep ingesteld op 4 december 2006 — Total Nederland/Commissie
   (Zaak T-348/06)
   (2007/C 20/28)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Total Nederland NV (Voorburg, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Vandencasteele, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1 van de beschikking van de Commissie van 13 september 2006 (zaak COMP/F/38.456 — Bitumen — Nederland) voor zover daarin is vastgesteld dat er sprake is van één voortdurende inbreuk door verzoekster van 1994 tot en met 2002 in plaats van van 1996 tot en met 2002;

               —

               nietigverklaring van artikel 2 van de beschikking voor zover daarin:

                           i)

                           geen rekening is gehouden met de kortere duur van de inbreuk zoals hierboven vermeld;

                           ii)

                           de zwaarte van de inbreuk niet juist is beoordeeld;

                           iii)

                           niet is aanvaard dat zich verzachtende omstandigheden voordeden;

                           iv)

                           de geldboete ter afschrikking is verhoogd op basis van de omzet van Total SA, die daarin ten onrechte wordt geacht te hebben deelgenomen aan verzoeksters inbreuk;

               —

               verlaging van de geldboete krachtens de bij artikel 31 van verordening nr. 1/2003 van de Raad verleende volledige rechtsmacht van het Gerecht, opdat de aard van verzoeksters betrokkenheid bij de handelwijze op juiste wijze tot uitdrukking wordt gebracht;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking C(2006) 4090 def van de Commissie van 13 september 2006 in zaak COMP/F/38.456 — Bitumen — Nederland, waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoekster, samen met andere ondernemingen, inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG door regelmatig collectief afspraken te maken over de bruto aan- en verkoopprijzen van wegenbouwbitumen in Nederland, en over een uniforme korting op de brutoprijs voor de deelnemende wegenbouwondernemingen en een lagere maximumkorting voor andere wegenbouwers.
   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door geen rekening te houden met bewijs waaruit blijkt dat zij slechts voor één jaar tot de regeling van 1994 was toegetreden en zich daaruit voor het einde ervan had teruggetrokken, alsmede door een verkeerde voorstelling van bewijs voor zover de Commissie stelt dat voortdurende deelname in 1995 aan enkele onderdelen van de regeling van 1994 was bewezen.
   Bovendien voert verzoekster aan dat de Commissie niet heeft bewezen dat verzoekster de regeling daadwerkelijk heeft uitgevoerd hoewel zij zich bij de beoordeling van de zwaarte van de inbreuk op deze uitvoering baseerde.
   Voorts stelt verzoekster dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met bewijs waaruit blijkt dat verzoekster de regeling niet nakwam.
   Ten slotte meent verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de vermenigvuldigingsfactor voor de afschrikkende werking op de omzet van het moederbedrijf Total SA toe te passen. De Commissie ging daarbij zonder rechtvaardiging uit van deelname van het moederbedrijf en van een concept van objectieve „per se liability” van het moederbedrijf.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 maart 1998 in zaak T-235/95, A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring - Door de Commissie gevraagde voorlopige maatregelen - Bevoegdheden van de Commissie - Bevestigende handeling - Afwezigheid van procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 151/8               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 16.5.98
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen,
                  VAN EERSTE AANLEG                                wonende, respectievelijk, te Mamer (Luxemburg), te
                     van 16 maart 1998                             Luxemburg, te Mersch (Luxemburg), te Luxemburg en te
                                                                   Strassen (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis,
in zaak T-235/95, A. Goldstein tegen Commissie van de              A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel, domicilie
                Europese Gemeenschappen (1)                        gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
(Beroep tot nietigverklaring Ð Door de Commissie                   SARL, rue de Cessange 30, tegen Hof van Justitie van de
gevraagde voorlopige maatregelen Ð Bevoegdheden van                Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. Millett),
de Commissie Ð Bevestigende handeling Ð Afwezigheid                betreffende een beroep tot nietigverklaring van de uitdruk-
         van procesbelang Ð Niet-ontvankelijkheid)                 kelijk genomen besluiten tot afwijzing van verzoeksters'
                                                                   verzoeken om uitbetaling van de bedragen die krachtens
                        (98/C 151/15)                              artikel 67, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van
                                                                   de Europese Gemeenschappen van hun kostwinnerstoelage
                     (Procestaal: Engels)                          waren afgetrokken uit hoofde van de gezinspremie die hun
                                                                   echtgenoot ontvangt op grond van de Luxemburgse collec-
In zaak T-235/95, A. Goldstein, wonende te Londen, ver-            tieve overeenkomst voor personeelsleden van banken, en
tegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor, 3 Kings           voor zoveel nodig, van de besluiten van 17 maart 1997
Bench Walk, Inner Temple, Londen, tegen Commissie van              houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun klachten, heeft
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal),                 het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: A.
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit        Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en J. Pirrung,
van de Commissie van 16 oktober 1995, waarbij deze                 rechters; griffier: H. Jung, op 24 maart 1998 een beschik-
heeft geweigerd haar besluit te herzien betreffende de             king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
afwijzing van een verzoek om voorlopige maatregelen in
het kader van een procedure tot vaststelling van een schen-
ding van de artikelen 85 en 86 van het EG-Verdrag door             1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
de General Medical Council, en voorts heeft geweigerd
bepaalde andere door verzoeker gevraagde voorlopige                2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
maatregelen te gelasten, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpresident, C. P. BrieÈt
en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung, op 16 maart            (1) PB C 252 van 16.8.1997.
1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten daaronder                           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
     begrepen die van de procedures in kort geding voor de                            VAN EERSTE AANLEG
     president van het Gerecht.
                                                                                van 25 maart 1998
(1) PB C 64 van 2.3.1996.                                          in zaak T-202/97: L. Koopman tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                   (Ambtenaren Ð Indeling in salaristrap Ð AncieÈnniteit Ð
                                                                       Artikel 90 van het Statuut Ð Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (98/C 151/17)
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                  VAN EERSTE AANLEG                                                      (Procestaal: Frans)
                     van 24 maart 1998
in zaak T-181/97: H. Meyer e.a. tegen Hof van Justitie             In zaak T-202/97, L. Koopman, ambtenaar van de Com-
            van de Europese Gemeenschappen (1)                     missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
(Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Salarisafre-           Keerbergen (BelgieÈ), vertegenwoordigd door N. LhoeÈst,
keningen Ð Ontvankelijkheid Ð Termijnen Ð Nieuw en                 advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
             wezenlijk feit Ð Verval van recht)                    Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-
                                                                   sange 30, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                        (98/C 151/16)                              schappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en F. Duvieu-
                                                                   sart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                      (Procestaal: Frans)                          van het besluit van de Commissie van 21 oktober 1996
                                                                   houdende afwijzing van verzoekers verzoek om herindeling
In zaak T-181/97, H. Meyer, I. Bruno, A. Muller di                 uit hoofde van artikel 32, derde alinea, van het Statuut
Lenardo, M. Gomez en L. Araujo, ambtenaren van het                 van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen,


title: Zaak C-148/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 25 maart 2011 — Secretary of State for Work and Pensions/Margita Punakova

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 25 maart 2011 — Secretary of State for Work and Pensions/Margita Punakova
   (Zaak C-148/11)
   2011/C 152/32
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Verwerende partij: Margita Punakova

      Prejudiciële vragen

   In omstandigheden waarin een verzoekster:

               a)

               een Tsjechisch staatsburger is;

               b)

               vóór de toetreding van haar land tot de EU naar het Verenigd Koninkrijk kwam;

               c)

               hier bleef na de toetreding;

               d)

               zich vervolgens als zelfstandige vestigde op grond van artikel 49 VWEU (oud artikel 43 VEG);

               e)

               niet langer als zelfstandige werkzaam is; en

               f)

               de ouder is die daadwerkelijk instaat voor de verzorging van een kind dat algemeen onderwijs aanvatte terwijl zij als zelfstandige was gevestigd,

         heeft verzoekster een recht op verblijf in het Verenigd Koninkrijk op grond dat:

               a)

               verordening nr. 1612/68 (1) van toepassing is, junctis de argumentatie van het Europees Hof van Justitie in Baumbast en R/Secretary of State for the Home Department (C-413/99, Jurispr. blz. I-7091), London Borough of Harrow/Ibrahim (C-310/08) en Teixeira/London Borough of Lambeth (C-480/08);

               b)

               er een algemeen beginsel van EU-recht is dat de status van werknemers en van zelfstandigen gelijkstelt;

               c)

               het feit dat verzoekster geen recht op verblijf heeft, de vrijheid van vestiging zou belemmeren of ontmoedigen; of

               d)

               enige andere grond?

      (1)  PB L 257, blz. 2.


title: Zaak T-544/13: Arrest van het Gerecht van 11 november 2015 — Dyson/Commissie [„Richtlijn 2010/30/EU — Vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 — Bevoegdheid van de Commissie — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/22

         Arrest van het Gerecht van 11 november 2015 — Dyson/Commissie
   (Zaak T-544/13) (1)

   ([„Richtlijn 2010/30/EU - Vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 - Bevoegdheid van de Commissie - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 007/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dyson Ltd (Malmesbury, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: F. Carlin, barrister, E. Batchelor en M. Healy, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White en K. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers (PB L 192, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dyson Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak C-423/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 15 september 2014 — Fazenda Pública/Beiragás — Companhia de Gás das Beiras, SA

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 15 september 2014 — Fazenda Pública/Beiragás — Companhia de Gás das Beiras, SA
   (Zaak C-423/14)
   (2014/C 439/26)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fazenda Pública

      Verwerende partij: Beiragás — Companhia de Gás das Beiras, SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het Unierecht, en met name het bepaalde in artikel 78, sub a, van richtlijn 2006/112/EG (1), eraan in de weg [...] dat de door de gasdistributeur betaalde belastingen voor het gebruik van de ondergrond als dusdanig en los van de prijs die de eindverbruiker voor het verbruikte gas betaalt, en dus zonder in die prijs te worden opgenomen, aan de eindverbruiker worden doorberekend?
               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, rijst voorts de volgende vraag:

               2)

               Staat het Unierecht, en met name het bepaalde in de artikelen 73 tot en met 79 van richtlijn 2006/112/EG, eraan in de weg dat [...] de door de gasdistributeur betaalde belastingen voor het gebruik van de ondergrond die als dusdanig en los van de prijs die de eindverbruiker voor het verbruikte gas betaalt, aan de eindverbruiker worden doorberekend, niet worden aangemerkt als belastbaar bedrag?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-261/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Artikel 49 VWEU — Artikel 31 EER-Overeenkomst — Beperkingen — Fiscale bepalingen — Overbrenging van activa naar andere lidstaat — Onmiddellijke heffing op latente meerwaarden)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juli 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-261/11) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging - Artikel 49 VWEU - Artikel 31 EER-Overeenkomst - Beperkingen - Fiscale bepalingen - Overbrenging van activa naar andere lidstaat - Onmiddellijke heffing op latente meerwaarden)
   2013/C 260/07
   Procestaal: Deens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en N. Fenger, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Vang en V. Pasternak Jørgensen, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: K. Petersen en M. T. Henze, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Schillemans en C. Wissels alsook J. Langer, gemachtigden), Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde), Republiek Finland (vertegenwoordiger: M. Pere, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en U. Persson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 49 VWEU en artikel 31 EER — Fiscale bepalingen die voorzien in een onmiddellijke exitheffing voor vennootschappen die hun activa naar een andere lidstaat overbrengen, terwijl geen soortgelijke heffing geldt bij de overbrenging van activa in het binnenland

      Dictum

               1)

               Door de vaststelling en handhaving van artikel 8, lid 4, van lovbekendtgørelse nr. 1376 om indkomstbeskatning af aktieselskaber m.v. (wet nr. 1376 inzake de belasting op aandelenvennootschappen e.a.) van 7 december 2010, betreffende de onmiddellijke heffing op de inkomsten van aandelenvennootschappen, en derhalve een fiscale regeling die voorziet in de onmiddellijke belasting van de latente meerwaarden in geval van overbrenging van activa door een in Denemarken gevestigde onderneming naar een andere lidstaat van de Europese Unie of een derde land dat partij is bij de Overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, is het Koninkrijk Denemarken de krachtens de artikelen 49 VWEU en 31 van die Overeenkomst op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk der Nederlanden, de Portugese Republiek, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 238 van 13.08.2011.


title: Zaak C-515/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Versailles (Frankrijk) op 3 oktober 2016 — Enedis, SA, voorheen Électricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d'appel de Versailles (Frankrijk) op 3 oktober 2016 — Enedis, SA, voorheen Électricité Réseau Distribution France SA (ERDF)/Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS
   (Zaak C-515/16)
   (2016/C 475/19)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour d'appel de Versailles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Enedis, SA, voorheen Électricité Réseau Distribution France SA (ERDF)

      Verwerende partijen: Axa Corporate Solutions SA, Ombrière Le Bosc SAS

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 107, lid 1, VWEU aldus worden uitgelegd dat de regeling van verplichte afname van de elektriciteit die is opgewekt door installaties die gebruik maken van zonne-energie, tegen een hogere prijs dan de marktprijs, die wordt gefinancierd door de eindverbruikers van elektriciteit, zoals deze regeling voortvloeit uit de ministeriële besluiten van 10 juli 2006 (JORF nr. 171 van 26 juli 2006, blz. 11133) en 12 januari 2010 (JORF nr. 11 van 14 januari 2010, blz. 727) tot vaststelling van de voorwaarden voor de afname van die elektriciteit, gelezen in samenhang met wet nr. 2000 108 van 10 februari 2000 tot modernisering en ontwikkeling van de openbare dienst van elektriciteitsverzorging, decreet nr. 2000 1196 van 6 december 2000 en decreet nr. 2001 410 van 10 mei 2001, als staatssteun moet worden aangemerkt?

               2)

               Zo dat het geval is, moet artikel 108, lid 3, VWEU dan aldus worden uitgelegd dat het achterwege blijven van de voorafgaande aanmelding van die regeling bij de Europese Commissie de geldigheid aantast van voormelde besluiten waarbij de litigieuze steunmaatregel ten uitvoering is gelegd?


title: Zaak T-461/08: Arrest van het Gerecht van 20 september 2011 — Evropaïki Dynamiki/EIB ( Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Verlenen van bijstand bij onderhouden, ondersteunen en ontwikkelen van informaticasysteem — Afwijzing van offerte van inschrijver — Toekenning van opdracht aan andere inschrijver — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Bevoegdheid — Motiveringsplicht — Recht op doeltreffende voorziening in rechte — Transparantie — Evenredigheid — Gelijke behandeling en verbod van discriminatie — Criteria voor selectie en toekenning — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Gederfde winst )

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/14

         Arrest van het Gerecht van 20 september 2011 — Evropaïki Dynamiki/EIB
   (Zaak T-461/08) (1)

   (Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Verlenen van bijstand bij onderhouden, ondersteunen en ontwikkelen van informaticasysteem - Afwijzing van offerte van inschrijver - Toekenning van opdracht aan andere inschrijver - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Bevoegdheid - Motiveringsplicht - Recht op doeltreffende voorziening in rechte - Transparantie - Evenredigheid - Gelijke behandeling en verbod van discriminatie - Criteria voor selectie en toekenning - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Gederfde winst)
   2011/C 319/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en P. Katsimani, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: C. Gómez de la Cruz en T. Petilä, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beslissing van de Europese Investeringsbank van 31 januari 2008 tot afwijzing van de offerte die verzoekster had ingediend in het kader van een aanbesteding voor diensten, bestaande in de verlening van bijstand bij het onderhouden, het ondersteunen en het ontwikkelen van een informaticasysteem en tot toekenning van de opdracht aan een andere inschrijver, ingediend krachtens de artikelen 225 EG en 230 EG, en voorts een verzoek om schadevergoeding, ingediend krachtens de artikelen 225 EG, 235 EG en 288 EG.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de Europese Investeringsbank (EIB) tot afwijzing van de offerte van Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE, ingediend in het kader van aanbesteding 2007/S 176 215155 betreffende de verrichting van diensten bestaande in het verlenen van „[b]ijstand bij het onderhouden, ondersteunen en ontwikkelen van het frontofficeleensysteem (SERAPIS)” en tot toekenning van de opdracht aan Sybase BVBA wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De EIB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 24.1.2009.


title: Zaak F-1/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 25 november 2009 — Putterie-De-Beukelaer/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Attestprocedure — Beoordeling van mogelijkheden)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/76

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 25 november 2009 — Putterie-De-Beukelaer/Commissie
   (Zaak F-1/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Attestprocedure - Beoordeling van mogelijkheden)
   2010/C 24/142
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Putterie-De-Beukelaer (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekster niet toe te laten tot de attestprocedure 2007

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Putterie-De-Beukelaer wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009, blz. 53.


title: Zaak T-854/16: Beroep ingesteld op 5 december 2016 — Barata/Parlement

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/44

         Beroep ingesteld op 5 december 2016 — Barata/Parlement
   (Zaak T-854/16)
   (2017/C 038/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Joao Miguel Barata (Evere, België) (vertegenwoordigers: G. Pandey, D. Rovetta, lawyers, en J. Grayston, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               primair, voor zover nodig, krachtens artikel 277 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie artikel 90 van het Statuut ongeldig en op het onderhavige geval niet-toepasselijk te verklaren;

               —

               nietig te verklaren het collectief aangevochten besluit, te weten het besluit van 29 januari 2016 van het directoraat Ontwikkeling human ressources om verzoekers naam niet op de lijst van geselecteerde kandidaten te plaatsen en het besluit van 25 augustus 2016 houdende afwijzing van de klacht krachtens artikel 90 van het Statuut;

               —

               nietig te verklaren de interne aankondiging van vergelijkend onderzoek 2015/023, onder de personeelsleden verspreid op 18 september 2015;

               —

               de ontwerplijst van voor deelneming aan het opleidingsprogramma geselecteerde ambtenaren geheel nietig te verklaren;

               —

               verweerder in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan, die betrekking hebben op schending van het Statuut, van wezenlijke vormvereisten, van de EU-Verdragen en van algemene beginselen van Unierecht.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van daadwerkelijke toegang tot de rechter en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en onrechtmatigheid en niet-toepasselijkheid krachtens artikel 277 VWEU in verband met de onrechtmatigheid en de niet-toepasselijkheid van artikel 90 van het Statuut.

               3.

               Derde middel: schending van het beginsel van goed bestuur.

               4.

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en discriminatie.

               5.

               Vijfde middel: schending van het vertrouwensbeginsel en van het beginsel van gelijke behandeling.


title: Zaak C-465/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 oktober 2012 door Plamen Simov tegen de beschikking van het Gerecht van 13 september 2012 in zaak T-271/12, Plamen Simov/Europese Commissie en Republiek Bulgarije

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/55

         Hogere voorziening ingesteld op 18 oktober 2012 door Plamen Simov tegen de beschikking van het Gerecht van 13 september 2012 in zaak T-271/12, Plamen Simov/Europese Commissie en Republiek Bulgarije
   (Zaak C-465/12 P)
   2013/C 225/103
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Rekwirant: Plamen Simov

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Republiek Bulgarije.
   Bij beschikking van 21 maart 2013 heeft het Hof (Zesde kamer) de hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-515/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2014 door Christodoulos Alexandrou tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2014 in zaak F-34/13, Alexandrou/Commissie

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/56

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juli 2014 door Christodoulos Alexandrou tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 mei 2014 in zaak F-34/13, Alexandrou/Commissie
   (Zaak T-515/14 P)
   2014/C 292/69
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Christodoulos Alexandrou (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de onderhavige hogere voorziening volledig gegrond en ontvankelijk te verklaren;

               —

               dientengevolge, het bestreden arrest op grond van de aangevoerde middelen te herzien dan wel te vernietigen;

               —

               voor zover nodig, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan ontoereikende motivering van het betrokken besluit, met name in verband met de weigering van de Commissie om gehoor te geven aan het verzoek van de rekwirerende partij om inzage te krijgen in zeven vragen die zij onjuist zou hebben beantwoord.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het recht op een doeltreffend beroep, aangezien de rekwirerende partij zonder de betrokken vragen geen doeltreffende middelen heeft om op te komen tegen het besluit tot afwijzing van haar sollicitatie.

               3.

               Derde middel, ontleend aan het verzuim van het Gerecht voor ambtenarenzaken om gebruik te maken van artikel 44, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken.


title: Zaak C-145/11: Beroep ingesteld op 25 maart 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/12

         Beroep ingesteld op 25 maart 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-145/11)
   2011/C 160/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Šimerdová en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door te weigeren twee aanvragen voor een vergunning voor het in de handel brengen van de geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik CT-Line 15 % Premix en CT-Line 15 % Oral Powder in het kader van de gedecentraliseerde procedure van richtlijn 2001/82/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (1) te valideren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 32 en 33 van die richtlijn;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep stelt de Commissie dat richtlijn 2001/82/EG het een lidstaat niet mogelijk maakt om in het kader van de gedecentraliseerde procedure een vergunningsaanvraag juridisch en wetenschappelijk te beoordelen. De validatiefase is enkel bedoeld om na te gaan of het ingediende dossier in alle lidstaten gelijk is, of het volledig is en de lijst van betrokken lidstaten bevat, overeenkomstig de voorwaarden van artikel 32, lid 1, van de richtlijn. Verzoekster verwijt verweerster dat zij vergunningsaanvragen met name afwijst op gronden die verband houden met de samenstelling van het geneesmiddel en zijn farmaceutische vorm, de gestelde niet-overeenstemming met het nationale recht en de eventuele risico’s voor de volksgezondheid.
   De Commissie wijst er ook op dat de lidstaten die betrokken zijn bij een vergunningsaanvraag in de validatiefase verplicht zijn het door de referentielidstaat overgelegde beoordelingsrapport goed te keuren, tenzij zij overeenkomstig artikel 33 van de richtlijn een ernstig potentieel risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu aanvoeren. De Franse autoriteiten hebben echter niet de in dat artikel bedoelde procedure gevolgd.

      (1)  Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB L 311, blz. 1).


title: Zaak C-406/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (England and Wales) op 11 augustus 2010 — SAS Institute Inc./World Programming Ltd

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) (England and Wales) op 11 augustus 2010 — SAS Institute Inc./World Programming Ltd
   (Zaak C-406/10)
   ()
   2010/C 346/45
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SAS Institute Inc.

      Verwerende partij: World Programming Ltd

      Prejudiciële vragen

   A.
         Wat de uitlegging betreft van richtlijn 91/250/EEG van de Raad van 14 mei 1991 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma’s

       (1)

         en van richtlijn 2009/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 (gecodificeerde versie)

       (2):

               1)

               Wanneer een computerprogramma (hierna: „Eerste programma”) auteursrechtelijk wordt beschermd als een werk van letterkunde, dient artikel 1, lid 2, dan in die zin te worden uitgelegd dat er geen sprake is van een inbreuk op het auteursrecht op het Eerste programma indien een concurrent van de houder van het auteursrecht zonder toegang tot de broncode van het Eerste programma, rechtstreeks of via een procedé zoals de decompilatie van de object code, een ander programma (hierna: „Tweede programma”) creëert dat de functies van het Eerste programma kopieert?

               2)

               Wordt het antwoord op vraag 1 beïnvloed door een van de volgende factoren:

                           a)

                           de aard en/of omvang van de functionaliteit van het Eerste programma;

                           b)

                           de aard en/of omvang van de deskundigheid, het inzicht en de arbeid die/dat de auteur van het Eerste programma heeft aangewend bij het ontwerp van de functionaliteit van het Eerste programma;

                           c)

                           het niveau van detail waarmee de functionaliteit van het Eerste programma is gereproduceerd in het Tweede programma;

                           d)

                           indien de broncode van het Tweede programma bij de reproductie van aspecten van de broncode van het Eerste programma verder is gegaan dan strikt noodzakelijk was om dezelfde functionaliteit als het Eerste programma te verkrijgen?

               3)

               Wanneer het Eerste programma toepassingsprogramma’s omzet en uitvoert die door gebruikers van het Eerste programma zijn geschreven in een programmeertaal die is ontworpen door de auteur van het Eerste programma en trefwoorden omvat die zijn bedacht of gekozen door de auteur van het Eerste programma alsook een syntaxis die is bedacht door de auteur van het Eerste programma, dient artikel 1, lid 2, dan in die zin te worden uitgelegd dat er geen sprake is van een inbreuk op het auteursrecht op het Eerste programma indien het Tweede programma aldus is geschreven dat het dergelijke toepassingsprogramma’s met gebruikmaking van dezelfde trefwoorden en dezelfde syntaxis omzet en uitvoert?

               4)

               Wanneer het Eerste programma gegevensbestanden met een bepaalde, door de auteur van het Eerste programma ontworpen indeling leest en schrijft, dient artikel 1, lid 2, dan in die zin te worden uitgelegd dat er geen sprake is van een inbreuk op het auteursrecht op het Eerste programma indien het Tweede programma aldus is geschreven dat het gegevensbestanden met die indeling leest en schrijft?

               5)

               Maakt het voor de beantwoording van de vragen 1, 3, en 4 verschil uit of de auteur van het Tweede programma het Tweede programma heeft gecreëerd door:

                           a)

                           het observeren, het bestuderen en het uittesten van de werking van het Eerste programma; of

                           b)

                           het lezen van een handleiding die is opgesteld en gepubliceerd door de auteur van het Eerste programma en waarin de functies van het Eerste programma zijn beschreven (hierna: „Handleiding”); of

                           c)

                           zowel a) als b)?

               6)

               Wanneer een persoon op grond van een licentie gerechtigd is tot gebruik van een kopie van het Eerste programma, dient artikel 5, lid 3, dan in die zin te worden uitgelegd dat de licentienemer gerechtigd is zonder de toestemming van de houder van het auteursrecht het Eerste programma te laden, uit te voeren en op te slaan om de werking ervan te observeren, uit te testen of te bestuderen, teneinde vast te stellen welke ideeën en beginselen aan een element van het programma ten grondslag liggen, indien de licentienemer op grond van de licentie gerechtigd is om het Eerste programma te laden, uit te voeren en op te slaan wanneer het wordt gebruikt voor het specifieke, door de licentie toegestane doel, maar de handelingen die worden verricht om het Eerste programma te observeren, te bestuderen of uit te testen buiten de grenzen van het op grond van de licentie toegestane doel vallen?

               7)

               Dient artikel 5, lid 3, in die zin te worden uitgelegd dat het observeren, uittesten of bestuderen van de werking van het Eerste programma moet worden geacht te worden gedaan om vast te stellen welke ideeën en beginselen aan een element van het Eerste programma ten grondslag liggen wanneer dit wordt gedaan:

                           a)

                           om de werking van het Eerste programma te achterhalen, in het bijzonder details die niet in de Handleiding zijn beschreven, met het oog op het schrijven van het Tweede programma op de wijze die in vraag 1 is beschreven;

                           b)

                           om te achterhalen hoe het Eerste programma opdrachten omzet en uitvoert die zijn geschreven in de programmeertaal die het omzet en uitvoert (zie vraag 3);

                           c)

                           om de indelingen van gegevensbestanden waarnaar het Eerste programma schrijft of die het leest, te achterhalen (zie vraag 4);

                           d)

                           om de prestaties van het Tweede programma te vergelijken met die van het Eerste programma teneinde te onderzoeken waarom de prestaties ervan verschillen en de prestaties van het Tweede programma te verbeteren;

                           e)

                           om op het Eerste programma en het Tweede programma parallel tests uit te voeren teneinde hun uitvoer te vergelijken tijdens de ontwikkeling van het Tweede programma, in het bijzonder door de uitvoering van identieke testscripts in het Eerste programma en in het Tweede programma;

                           f)

                           om de uitvoer in het door het Eerste programma aangemaakte logbestand te achterhalen, teneinde een logbestand aan te maken dat er identiek of vergelijkbaar uitziet;

                           g)

                           om het Eerste programma gegevens te doen produceren (met name gegevens die postcodes in verband brengen met deelstaten van de USA) teneinde te achterhalen of zij overeenstemmen met de gegevens uit officiële databanken van dergelijke gegevens, en indien zij niet overeenstemmen, om het Tweede programma aldus te programmeren dat het op dezelfde wijze als het Eerste programma zal reageren op dezelfde gegevensinvoer.

         B.
         Wat de uitlegging betreft van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij

       (3):

               8)

               Wanneer de Handleiding auteursrechtelijk is beschermd als een werk van letterkunde, dient artikel 2, sub a, dan in die zin te worden uitgelegd dat er sprake is van een inbreuk op het auteursrecht op de Handleiding indien de auteur van het Tweede programma daarin een van de volgende, in de Handleiding beschreven zaken (inhoudelijk) reproduceert:

                           a)

                           de selectie van de statistische bewerkingen die in het Eerste programma zijn toegepast;

                           b)

                           de wiskundige formules die in de Handleiding zijn gebruikt om die bewerkingen te beschrijven;

                           c)

                           de specifieke opdrachten of combinaties van opdrachten waarmee die bewerkingen kunnen worden uitgevoerd;

                           d)

                           de opties waarin de auteur van het Eerste programma heeft voorzien met betrekking tot diverse opdrachten;

                           e)

                           de door het Eerste programma herkende trefwoorden en syntaxis;

                           f)

                           de standaardwaarden die de auteur van het Eerste programma heeft gekozen voor het geval dat een gebruiker een specifieke opdracht of optie niet specificeert;

                           g)

                           het aantal herhalingen dat het Eerste programma in bepaalde omstandigheden zal uitvoeren?

               9)

               Dient artikel 2, sub a, in die zin te worden uitgelegd dat er sprake is van een inbreuk op het auteursrecht op de Handleiding indien de auteur van het Tweede programma in een handleiding waarin het Tweede programma wordt beschreven de door het Eerste programma herkende trefwoorden en syntaxis (inhoudelijk) reproduceert?

      (1)  PB L 122, blz. 42.

      (2)  Richtlijn 2009/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's (Gecodificeerde versie) (Voor de EER relevante tekst), PB L 111, blz. 16.

      (3)  PB L 167, blz. 10.


title: Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Parfums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV (Zaak C-300/98)

text:
26.9.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 299/25
     het Gerecht heeft een vereiste toegevoegd dat niet            zin, dat de daar bedoelde rechtsgevolgen ook intreden in
     voorkomt in de exhaustieve lijst in voormelde verorde-        het geval de nationale wet geen aan deze verdragsbepaling
     ning;                                                         overeenkomstige bepaling bevat?
                                                                   (1) Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele
Ð schending van het beginsel ¹ad impossibilia nemo
                                                                       eigendom (WTO) (PB L 336 van 23.12.1994, blz. 213).
     teneturº: beslissend voor het Gerecht was dat een
     bepaald bewijs ontbrak, terwijl het onmogelijk was dit
     bewijs te leveren;
Ð schending van artikel 5, lid 2, van Verordening (EEG)
     nr. 1697/79 en van artikel 220 van Verordening (EEG)          Verzoek van het Bundessozialgericht van 13 mei 1998 om
     nr. 2913/92: het Gerecht zou deze bepalingen aldus            een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen M. Sehrer
     hebben uitgelegd, dat er geen sprake is van een ¹ver-         en Bundesknappschaft, intervenieÈnte: Landesversicherungs-
     gissingº vanwege de douane wanneer de onverschul-                                 anstalt für das Saarland
     digde heffing overeenkomt met de aangifte van de
                                                                                (Zaak C-302/98)
     exporteur, zodat de douane is ¹misleidº;
                                                                                (98/C 299/39)
Ð schending van het vertrouwensbeginsel: het Gerecht
     verwijst ten onrechte naar het ¹handelsrisicoº dat            Het Bundessozialgericht Ð 8. Senat Ð heeft bij beschik-
     geldt voor elke ondernemer, die wordt geacht te weten         king van 13 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
     dat een herziening van de heffing door de douane              van Justitie op 3 augustus 1998, in het geding tussen M.
     mogelijk is;                                                  Sehrer en Bundesknappschaft, intervenieÈnte: Landesversi-
                                                                   cherungsanstalt für das Saarland, het Hof van Justitie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
Ð schending van de artikelen 30 en 36 van het Verdrag:
                                                                   cieÈle beslissing over de navolgende vraag:
     waar het Gerecht het bestaan poneert van een ¹doua-
     nerisicoº, verdedigt het de noodzaak van een verkapte
     beperking van de intracommunautaire handel;                   Staan de artikelen 6 en 48 tot en met 51 van het Verdrag
                                                                   tot oprichting van de Europese Gemeenschap, alsook
                                                                   artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
Ð schending van het beginsel ¹ne bis in idemº en van               Raad (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-
     artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1697/79 en                heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede
     artikel 220 van Verordening (EEG) nr. 2913/92: het            op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
     Gerecht heeft de beschikking zelfs niet nietig verklaard      plaatsen, in de weg aan nationale regelingen krachtens
     wat het gedeelte betreft waarbij de navordering wordt         welke een op een collectieve overeenkomst berustend
     toegestaan voor een aanslag die door CPL Imperial 2           Frans aanvullend pensioen in zijn volle omvang zowel met
     SpA reeds is betaald.                                         bijdragen voor de Franse ziekteverzekering als met bijdra-
                                                                   gen voor de Duitse ziekteverzekering voor gepensioneerden
(1) PB L 197 van 3.8.1997, blz. 1.                                 wordt belast?
(2) PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.
                                                                   (1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te 's-Graven-
hage om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen          Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comu-
     Parfums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV               nidad Valenciana (kamer sociale zaken) van 10 juli 1998
                       (Zaak C-300/98)                             om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen SIMAP
                                                                   (Sindicato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) en Conselle-
                        (98/C 299/38)                               ria de Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana)
                                                                                (Zaak C-303/98)
De Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage heeft bij                                      (98/C 299/40)
vonnis van 25 juni 1998, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 29 juli 1998, in het geding tussen Par-
fums Christian Dior SA en Tuk Consultancy BV, het Hof              Het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valen-
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij           ciana (kamer sociale zaken) heeft bij beschikking van
wijze van prejudicieÈle beslissing uitspraak te doen over de       10 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
navolgende vraag:                                                  tie op 3 augustus 1998, in het geding tussen SIMAP (Sindi-
                                                                   cato de MeÂdicos de Asistencia PuÂblica) en Conselleria de
                                                                   Sanidad y Consumo de la Generalidad Valenciana, het
Moet artikel 50, lid 6, van de TRIP's-overeenkomst (1), zo         Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
worden opgevat dat dit rechtstreekse werking heeft in die          zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende


title: Arrest van het Hof van 28 januari 2015 in zaak E-13/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2004/113/EG van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten)

text:
               18.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/7

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 januari 2015
   in zaak E-13/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Richtlijn 2004/113/EG van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten)
   (2015/C 201/07)
   In zaak E-13/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 21c van bijlage XVIII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij en bij Besluit nr. 147/2009 van het Gemengd Comité van 4 december 2009, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 21c van bijlage XVIII bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol l daarbij en bij Besluit nr. 147/2009 van het Gemengd Comité van 4 december 2009, zijn verplichtingen uit hoofde van het eerstbedoelde besluit en van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  15 november 2005  in zaak C-320/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Artikelen 28 EG tot en met 30 EG — Vrij verkeer van goederen — Artikelen 1 en 3 van verordening (EEG) nr. 881/92 — Artikelen 1 en 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 — Vervoer — Sectoraal rijverbod voor vrachtauto's van meer dan 7,5 ton die bepaalde goederen vervoeren — Luchtkwaliteit — Bescherming van gezondheid en milieu — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 15 november 2005
   in zaak C-320/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 28 EG tot en met 30 EG - Vrij verkeer van goederen - Artikelen 1 en 3 van verordening (EEG) nr. 881/92 - Artikelen 1 en 6 van verordening (EEG) nr. 3118/93 - Vervoer - Sectoraal rijverbod voor vrachtauto's van meer dan 7,5 ton die bepaalde goederen vervoeren - Luchtkwaliteit - Bescherming van gezondheid en milieu - Evenredigheidsbeginsel)
   (2006/C 36/07)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-320/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 24 juli 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Schmidt, W. Wils en G. Braun), ondersteund door: Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en A. Tiemann, bijgestaan door T. Lübbig, Rechtsanwalt), Italiaanse Republiek, (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door G. De Bellis, avvocato dello Stato), Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: H. G. Sevenster) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigden: E. Riedl en H. Dossi), heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en K. Schiemann, kamerpresidenten, R. Schintgen (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis en A. Borg Barthet, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: K. Sztranc, op 15 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door bij de Verordnung des Landeshauptmanns von Tirol, mit der auf der A 12 Inntalautobahn verkehrsbeschränkende Maßnahmen erlassen werden (sektorales Fahrverbot) [verordening van de minister-president van Tirol, waarbij op de A 12 Inntalautobahn verkeersbeperkende maatregelen worden vastgesteld (sectoraal rijverbod)] van 27 mei 2003, vrachtauto's van meer dan 7,5 ton die bepaalde goederen vervoeren een rijverbod op te leggen op een gedeelte van de A 12 Inntalautobahn, is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 28 EG en 29 EG.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

               4)

               De Bondsrepubliek Duitsland, de Italiaanse Republiek en het Koninkrijk der Nederlanden zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 226 van 20.9.2003.


title: Zaak C-16/06 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2008 — Les Éditions Albert René SARL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Orange A/S ( Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikelen 8 en 63 — Woordmerk MOBILIX — Oppositie door houder van communautair en nationaal woordmerk OBELIX — Gedeeltelijke afwijzing van oppositie — Reformatio in pejus — Zogenoemde neutralisatie -theorie — Wijziging van voorwerp van geschil — Documenten in bijlage bij verzoekschrift voor Gerecht als nieuw bewijsstuk )

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2008 — Les Éditions Albert René SARL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Orange A/S
   (Zaak C-16/06 P) (1)

   („Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikelen 8 en 63 - Woordmerk MOBILIX - Oppositie door houder van communautair en nationaal woordmerk OBELIX - Gedeeltelijke afwijzing van oppositie - Reformatio in pejus - Zogenoemde „neutralisatie’-theorie - Wijziging van voorwerp van geschil - Documenten in bijlage bij verzoekschrift voor Gerecht als nieuw bewijsstuk’)
   (2009/C 44/03)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Les Éditions Albert René SARL (vertegenwoordiger: J. Pagenberg, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde) en Orange A/S (vertegenwoordiger: J. Balling, advokat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 27 oktober 2005, Éditions Albert René/BHIM en Orange (MOBILIX) (T-336/03), houdende verwerping van een beroep tot vernietiging, door de houder van het communautaire en nationale woordmerk „OBELIX” voor sommige, onder meer tot de klassen 9, 16, 28, 35, 41 en 42 behorende waren en diensten ingesteld tegen beslissing R 559/2002-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 14 juli 2003 tot gedeeltelijke verwerping van het beroep tegen de beslissing van de oppositieafdeling waarbij de oppositie tegen de aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „MOBILIX” voor sommige waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 37, 38 en 42 is afgewezen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Les Éditions Albert René SARL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 143 van 17.6.2006.


title: Zaak T-414/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2008 — Combescot/Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Niet-ontvankelijkheid van beroep voor Gerecht voor ambtenarenzaken — Beroepstermijn )

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2008 — Combescot/Commissie
   (Zaak T-414/06) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Niet-ontvankelijkheid van beroep voor Gerecht voor ambtenarenzaken - Beroepstermijn’)
   (2008/C 92/54)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Philippe Combescot (Popayán, Colombia) (vertegenwoordigers: A. Maritati en V. Messa, advocaten)

      Andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Joris en M. Velardo, gemachtigden, bijgestaan door S. Corongiu, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening strekkende tot vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 19 oktober 2006, Combescot/Commissie (F-114/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Philippe Combescot wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.