title: Zaak C-238/03 P: Hogere voorziening, op 27 mei 2003 ingesteld door MAJA srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 12 maart 2003 in zaak T-254/99, MAJA srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
6.9.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 213/11
Hogere voorziening, op 27 mei 2003 ingesteld door                        Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
MAJA srl tegen het arrest van het Gerecht van eerste                     stratie van 9 mei 2003, om een prejudiciële beslissing in
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)                     het geding tussen de vennootschap naar Nederlands recht
van 12 maart 2003 in zaak T-254/99, MAJA srl tegen                             Merck, Sharp en Dohme BV en de Belgische Staat
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-245/03)
                        (Zaak C-238/03 P)
                                                                                (2003/C 213/18)
                         (2003/C 213/17)
                                                                         De Raad van State (België), afdeling administratie heeft bij
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               beschikking van 9 mei 2003, ingekomen ter griffie van het
op 27 mei 2003 hogere voorziening ingesteld door MAJA                    Hof van Justitie op 10 juni 2003, in het geding tussen de
srl, vertegenwoordigd door P. Piva, advocaat te Venetië,                 vennootschap naar Nederlands recht Merck, Sharp en Dohme
R. Mastroianni, advocaat te Cosenza, en G. Arendt, advocaat              BV en de Belgische Staat, het Hof van Justitie van de Europese
te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van                 de navolgende vraag:
12 maart 2003 in zaak T-254/99, MAJA srl tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen.
                                                                         Moet de termijn van 90 dagen, gesteld in artikel 6, punt 1,
                                                                         eerste alinea, van richtlijn 89/105/EEG van de Raad van
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatre-
                                                                         gelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor
—      het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede              menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale
       kamer) van 12 maart 2003 in zaak T-254/99 wegens                  stelsels van gezondheidszorg (1), welke termijn met 90 dagen
       onwettigheid te vernietigen en, bijgevolg, de met het             kan worden verlengd, worden beschouwd als een louter
       beroep in eerste aanleg bestreden maatregelen nietig te           indicatieve termijn, dan wel als een dwingende termijn? Wat
       verklaren;                                                        zijn in dit laatste geval de gevolgen van een overschrijding
                                                                         voor het antwoord op een verzoek om inschrijving van een
                                                                         geneesmiddel op de lijst van geneesmiddelen die onder het
—      over kosten in beide instanties te beslissing als naar recht.     stelsel van gezondheidszorg vallen?
                                                                         Leidt deze overschrijding tot inschrijving op die lijst?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (1 ) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 8.
Volgens rekwirante moet het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg worden vernietigd om de volgende redenen:
schending van verordening nr. 4028/86 (1) alsmede van veror-
dening nr. 1116/88 ( 2), waarbij eerstgenoemde verordening is
uitgevoerd, zoals deze dienen te worden uitgelegd tegen de
achtergrond van het „comitologiebesluit”; ontoereikende en
onlogische motivering; schending van het beginsel van hoor               Beroep, op 17 juni 2003 ingesteld door Commissie van
en wederhoor en van het gewettigd vertrouwen; kennelijk                     de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
gebrek aan logica en kennelijke innerlijke tegenspraak; gebrek
aan overeenstemming tussen het petitum en de uitspraak; niet-
                                                                                (Zaak C-258/03)
nakoming van de motiveringsplicht bedoeld in de artikelen 33
en 46 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie; schending
van de rechten van de verdediging; schending van het recht en                                     (2003/C 213/19)
van wezenlijke vormvoorschriften; schending van de algemene
beginselen inzake delegatie.
( 1) PB L 376, van 31 december 1986, blz. 7.                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
( 2) PB L 112, van 30 april 1988, blz. 1.                                op 17 juni 2003 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door M. Condou Durande als gemachtigde, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-407/99: Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 augustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen V. Pathminidevi en Landeskreditbank Baden-Württemberg-Förderbank

text:
C 34/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.2.2000
niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten                   gezinsleden, die onderdaan zijn van een derde land,
ingevolge de artikelen 6, lid 2, sub a, 8, lid 2, 13 en 17 van                wanneer dezen volgens het EG-Verdrag, in de versie van
richtlijn 75/439/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG,               het Verdrag betreffende de Europese Unie van 7 februari
alsmede ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde               1992, geen recht op vrij verkeer hebben?
alinea, EG-Verdrag;
                                                                         2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
b) de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                              is degene die met een als werknemer werkzame erkende
                                                                              vluchteling als diens levenspartner samenwoont en een
Middelen en voornaamste argumenten                                            gemeenschappelijk kind verzorgt en opvoedt, dan te
                                                                              beschouwen als een gezinslid in de zin van artikel 1, sub f.i,
Ingevolge het dwingend karakter van het bepaalde in de                        van verordening (EEG) nr. 1408/71?
artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea, EG-Verdrag
dienen de lidstaten binnen de daartoe gestelde termijn de                3. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,
maatregelen te treffen welke noodzakelijk zijn om in de interne
rechtsorde uitvoering te geven aan richtlijnen die voor hen                   is verordening (EEG) nr. 1408/71 ook dan van toepassing,
bestemd zijn en stellen zij de Commissie onmiddellijk daarvan                 wanneer een vluchteling rechtstreeks vanuit een derde land
in kennis. In casu is die termijn, vastgesteld in artikel 2 van               een lidstaat is binnengekomen en binnen de Gemeenschap
richtlijn 87/101/EEG, op 1 januari 1990 verstreken zonder dat                 niet heeft gemigreerd?
Portugal de nodige maatregelen had getroffen.
                                                                         4. Indien de eerste en de derde vraag bevestigend worden
(1) Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van 20 maart 1978 betreffende            beantwoord,
    toxische en gevaarlijke afvalstoffen (PB L 84 van 31.3.1978,
    blz. 43).                                                                 doch de tweede vraag ontkennend, verzet het gemeen-
(2) Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende
    afvalstoffen (PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39).
                                                                              schapsrecht zich dan tegen een nationale regeling volgens
(3) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot                    welke het recht op gezinsbijslag ook bij erkenning als
    wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L         vluchteling niet terugwerkt, doch slechts ingaat met de
    78 van 26.3.1991, blz. 32).                                               toekenning van een Aufenthaltserlaubnis (verblijfskaart)?
(4) Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991
    betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 377 van 31.12.1991,
    blz. 20).                                                            (1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
(5) Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
    verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194 van 25.7.1975,
    blz. 23).
(6) Richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986 tot
    wijziging van richtlijn 75/439/EEG inzake de verwijdering van
    afgewerkte olie (PB L 42 van 12.2.1987, blz. 43).
                                                                         Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 augustus 1999
                                                                         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Akhtar
                                                                          Seyed Abbasy en Landeskreditbank Baden-Württemberg
Verzoek van het Bundessozialgericht van 5 augustus 1999
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                                               (Zaak C-425/99)
V. Pathminidevi en Landeskreditbank Baden-Württem-
                          berg-Förderbank                                                          (2000/C 34/19)
                          (Zaak C-407/99)                                Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 5 augustus
                                                                         1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                           (2000/C 34/18)                                3 november 1999, in het geding tussen Akhtar Seyed Abbasy
                                                                         en Landeskreditbank Baden-Württemberg, het Hof van Justitie
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 5 augustus             van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  le beslissing over de navolgende vragen:
25 oktober 1999, in het geding tussen V. Pathminidevi en
Landeskreditbank Baden-Württemberg-Förderbank, het Hof                   1) Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                       1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheids-
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
                                                                              hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap ver-
1. Is verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                   plaatsen (1) van toepassing op vluchtelingen en hun gezins-
     1971 (1) betreffende de toepassing van de socialezeker-                  leden die onderdaan van een derde staat zijn, wanneer zij
     heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede                  volgens het EG-Verdrag in de versie van het Verdrag
     op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap                       betreffende de Europese Unie van 7 februari 1992 geen
     verplaatsen, van toepassing op vluchtelingen en hun                      recht op vrij verkeer hebben?


title: Zaak T-205/16: Beroep ingesteld op 4 mei 2016 – Republiek Litouwen/Europese Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/34

         Beroep ingesteld op 4 mei 2016 – Republiek Litouwen/Europese Commissie
   (Zaak T-205/16)
   (2016/C 251/40)
   Procestaal: Litouws

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas, R. Krasuckaitė en D. Stepanienė)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2016) 969 final van de Commissie van 23 februari 2016 betreffende de verlaging van de steun uit het Cohesiefonds voor de verwezenlijking van het in Litouwen uitgevoerde project „Technische bijstand voor het beheer van het Cohesiefonds in de Republiek Litouwen” (2005LT16CPA001), voor zover het voorziet in een verlaging van de steun met 137 864,61 EUR;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de Republiek Litouwen een middel aan, ontleend aan schending van artikel 11 van verordening nr. 16/2003 van de Commissie (1), gelezen in samenhang met het vertrouwensbeginsel, doordat de Commissie, door te besluiten om de steun uit het EU-Cohesiefonds 2000-2006 te verminderen:

               —

               geen rekening heeft gehouden met het feit dat de btw-kosten in verband met de uitvoering van besluit C(2005) 5291 van de Commissie (2) tot goedkeuring van het project „Technische bijstand voor het beheer van het Cohesiefonds in de Republiek Litouwen” (hierna: „project”) overeenkomstig de vereisten van artikel 11, lid 1, van verordening nr. 16/2003 en andere vereisten in aanmerking kwamen voor vergoeding;

               —

               artikel 11, lid 3, van verordening nr. 16/2003 ten onrechte aldus heeft uitgelegd dat het van toepassing is op het project, omdat – ongeacht of de btw-kosten moeten worden vergoed – die uitlegging in strijd is met artikel 11, lid 1, van verordening nr. 16/2003, juridisch onlogisch is en praktisch niet-toepasbaar is in verband met de financiering van Cohesiefondsprojecten;

               —

               geen rekening heeft gehouden met artikel 3, lid 2, van besluit C(2005) 5291 van de Commissie, dat bepaalt dat volgens artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1164/94 (3) communautaire bijstand werd toegekend voor 100 % van de waarde van het project (dat wil zeggen dat niet werd voorzien in een bijdrage door de uitvoerder van het project) en dat de lidstaat redelijkerwijs ervan mocht uitgaan dat het project volledig met middelen uit het Cohesiefonds zou worden gefinancierd, dat wil zeggen dat alle in verordening nr. 16/2003 vastgestelde regels correct zouden worden toegepast.

      (1)  Verordening (EG) nr. 16/2003 van de Commissie van 6 januari 2003 tot vaststelling van bĳzondere uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad met betrekking tot de subsidiabiliteit van de uitgaven voor door het Cohesiefonds medegefinancierde acties (PB 2003, L 2, blz. 7).

      (2)  Besluit C(2005) 5291 van de Commissie van 8 december 2005 betreffende de verlening van steun uit het Cohesiefonds voor de verwezenlijking van het project „Technische bijstand voor het beheer van het Cohesiefonds in de Republiek Litouwen” (CCI 2005/LT/16/C/PA/001), zoals gewijzigd bij besluit C(2008) 1566 van de Commissie van 15 april 2008 en besluit C(2011) 3668 van de Commissie van 20 mei 2011.

      (3)  Verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad van 16 mei 1994 tot oprichting van een Cohesiefonds (PB 1994, L 130, blz. 1), ingetrokken bij verordening (EG) nr. 1084/2006 van de Raad van 11 juli 2006 tot oprichting van het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1164/94 (PB 2006, L 210, blz. 79).


title: Zaak C-77/00: Verzoek van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 15 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en Viscondense Construções Lda

text:
C 135/8                  NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.5.2000
Tweede rekwirante (Republica SA) voert aan, dat het Gerecht                   a) voorzien in een vakantieduur die langer is dan de
van eerste aanleg heeft gedwaald ten aanzien van het recht,                       minimale jaarlijkse vakantie als bepaald in richtlijn
waar het van oordeel was dat de Raad de vaststelling van de                       93/104/EG (1) van de Raad van de Europese Unie van
dumpingmarge wat tweede rekwirante betreft naar behoren                           23-11-1993 betreffende een aantal aspecten van de
met redenen heeft omkleed.                                                        organisatie van de arbeidstijd,
(1) PB C 113, 11.04.98, blz. 18.                                                  en/of
(2) PB C 113, 11.04.98, blz. 19.
(3) Verordening (EG) nr. 2320/97 van de Raad van 17 november
    1997 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de
                                                                              b) in Duitsland gevestigde werkgevers een vergoedings-
    invoer van bepaalde naadloze buizen en pijpen van ijzer of van                aanspraak geven jegens de gemeenschappelijke or-
    niet-gelegeerd staal, van oorsprong uit Hongarije, Polen, Rusland,            ganen van de sociale partners met betrekking tot
    de Tsjechische Republiek, Roemenië en de Slowaakse Republiek,                 uitgaven wegens vakantie-uitkeringen en vakantiegeld,
    tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1189/93 en tot beëindi-              terwijl zij niet voorzien in een dergelijke aanspraak
    ging van de procedure met betrekking tot dergelijke invoer van                voor in het buitenland gevestigde werkgevers, doch in
    oorsprong uit de Republiek Kroatië (PB 1997, L 322, blz. 1).                  plaats daarvan in een rechtstreekse aanspraak van de
                                                                                uitgezonden werknemer jegens de gemeenschappelijke
                                                                                organen van de sociale partners,
                                                                                en/of
                                                                              c) in het kader van de ingevolge deze collectieve arbeids-
                                                                                overeenkomsten te volgen procedure voorzien in een
Verzoek van het Arbeitsgericht Wiesbaden van 15 februa-                           aangifteplicht van in het buitenland gevestigde werk-
ri 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                       gevers jegens de gemeenschappelijke organen van de
Urlaubs- und Lohnausgleichskasse der Bauwirtschaft en                             sociale partners die in omvang verder reikt dan die van
                  Viscondense Construções Lda                                    de in Duitsland gevestigde werkgevers?
                            (Zaak C-77/00)                               3. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag aldus
                                                                              worden uitgelegd, dat deze worden geschonden door § 1,
                           (2000/C 135/14)                                    lid 4, AEntG, op grond waarvan ten behoeve van de
                                                                              afbakening van de bedrijfsgebonden werkingssfeer van een
                                                                              algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsover-
Het Arbeitsgericht Wiesbaden heeft bij beschikking van 15 fe-                 eenkomst, die krachtens § 1, lid 3, eerste volzin, AEntG
bruari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                ook op in het buitenland gevestigde werkgevers en hun
2 maart 2000, in het geding tussen Urlaubs- und Lohnaus-                      naar het territoriale toepassingsgebied van deze collectieve
gleichskasse der Bauwirtschaft en Viscondense Construções                    arbeidsovereenkomst uitgezonden werknemers van toe-
Lda, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      passing is, louter alle naar Duitsland uitgezonden werk-
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    nemers als bedrijf worden aangemerkt, terwijl ten aanzien
vragen:                                                                       van in Duitsland gevestigde werkgevers het begrip „bedrijf”
                                                                              anders is geformuleerd, hetgeen in bepaalde gevallen een
1. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag aldus                          afwijkende afbakening van de binnen de werkingssfeer van
     worden uitgelegd, dat zij worden geschonden door een                     algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsover-
     bepaling van nationaal recht — § 1, lid 3, eerste volzin,                eenkomsten vallende bedrijven tot gevolg heeft?
     Arbeitnehmerentsendegesetz (AEntG) — die de geldigheid
     van de voorschriften van algemeen verbindend verklaarde             4. Moet art. 3, lid 1, sub b, van richtlijn 96/71/EG (2) van het
     collectieve arbeidsovereenkomsten inzake de inning van                   Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996
     bijdragen en de toekenning van prestaties in verband met                 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met
     vakantie-aanspraken van werknemers door gemeenschap-                     het oog op het verrichten van diensten aldus worden
     pelijke organen van de sociale partners, en daarmee de                   uitgelegd, dat dit, gelet op de juiste uitlegging van de
     voorschriften van deze collectieve arbeidsovereenkomsten                 artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag, in elk geval de in de
     inzake de daarbij te volgen procedure, uitbreidt tot een in              prejudiciële vragen 1 tot en met 3 bedoelde bepalingen
     het buitenland gevestigde werkgever en diens naar het                    niet voorschrijft en ook niet toelaat?
     territoriale toepassingsgebied van deze collectieve arbeids-
     overeenkomsten uitgezonden werknemers?
2. Moeten de artikelen 48, 59 en 60 EG-Verdrag aldus                     (1) PB 1993, L 307, blz. 18.
     worden uitgelegd, dat deze worden geschonden door de                (2) PB 1997, L 18, blz. 1.
     bepalingen van § 1, lid 1, tweede volzin, en lid 3, eerste
     volzin, AEntG, die leiden tot de toepassing van voorschrif-
     ten van algemeen verbindend verklaarde collectieve ar-
     beidsovereenkomsten welke


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 2 april 1998 in zaak C-127/95 (verzoek van de Court of Appeal in Northern Ireland om een prejudiciële beslissing): Norbrook Laboratories Ltd tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food (Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG - Geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik - Vergunning voor het in de handel brengen)

text:
13.6.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 184/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                               1) Artikel 5, tweede alinea, van Richtlijn 81/851/EEG
                         (Vijfde Kamer)                                 van de Raad van 28 september 1981 betreffende de
                                                                        onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidsta-
                        van 2 april 1998                                ten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig
in zaak C-127/95 (verzoek van de Court of Appeal in                     gebruik in samenhang met de andere bepalingen van
Northern Ireland om een prejudicieÈle beslissing): Nor-                 deze richtlijn en van Richtlijn 81/852/EEG van de
brook Laboratories Ltd tegen Ministry of Agriculture,                   Raad van 28 september 1981 inzake de analytische,
                      Fisheries and Food (1)                            toxicologisch-farmacologische en klinische normen en
                                                                        voorschriften betreffende proeven op geneesmiddelen
(Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG Ð Geneesmid-                      voor diergeneeskundig gebruik, moet aldus worden
delen voor diergeneeskundig gebruik Ð Vergunning voor                   uitgelegd, dat het de bevoegde instantie niet toestaat
                   het in de handel brengen)                            andere gegevens en bescheiden te verlangen dan die
                                                                        welke uitdrukkelijk in deze bepaling zijn genoemd,
                          (98/C 184/01)
                                                                        zoals zij in de bijlage bij Richtlijn 81/852/EEG zijn
                                                                        gepreciseerd. Het is de bevoegde instantie inzonderheid
                       (Procestaal: Engels)                             niet toegestaan, van de aanvrager van een vergunning
                                                                        voor het in de handel brengen te verlangen dat
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                        Ð hij de naam en het adres van de fabrikant(en) van
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                            een stof die bij de vervaardiging van een van de
                                                                            werkzame bestanddelen van het betrokken genees-
In zaak C-127/95, betreffende een verzoek aan het Hof                       middel wordt gebruikt, alsmede gegevens omtrent
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Court of Appeal                     de productielocatie(s) van de stof meedeelt, tenzij
in Northern Ireland (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar                    alleen het verstrekken van deze gegevens een
aanhangig geding tussen Norbrook Laboratories Ltd en                        betrouwbaar middel vormt ter verkrijging van een
Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, om een preju-                  bij de Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG
dicieÈle beslissing over de uitlegging en de geldigheid van                 bedoeld gegeven,
Richtlijn 81/851/EEG van de Raad van 28 september
1981 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetge-                 Ð hij de resultaten van de op elke partij van deze stof
vingen der lidstaten inzake geneesmiddelen voor dierge-                     verrichte proeven ter goedkeuring voorlegt,
neeskundig gebruik (PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1), en
Richtlijn 81/852/EEG van de Raad van 28 september                       Ð hij het werkzame bestanddeel bij een bepaalde
1981 inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische                   derde koopt.
en klinische normen en voorschriften betreffende proeven
op geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB
L 317 van 6.11.1981, blz. 16), heeft het Hof (Vijfde                    Daarentegen kan volgens punt C van deel 1 van de bij-
Kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresi-                 lage bij Richtlijn 81/852/EEG de verstrekking van
dent, M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, J.-P. Puis-               gegevens over het productieproces en de door de fabri-
sochet en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-gene-               kant van een grondstof toegepaste controlemethoden
raal: P. LeÂger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op               worden opgelegd. Daartoe dient de nationale rechter
2 april 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                te bepalen, of de stof een grondstof in de zin van de
als volgt:                                                              eerste alinea van deze bepaling is. Indien zulks niet het
 ---pagebreak--- C 184/2             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.6.98
   geval blijkt te zijn, kunnen deze gegevens alsnog wor-              ringen gelden en niet van dien aard mogen zijn, dat zij
   den verlangd voorzover er wegens de bijzondere ken-                 het verkrijgen van schadevergoeding nagenoeg onmo-
   merken van het proceÂdeÂ voor de productie van de                   gelijk of uiterst moeilijk maken.
   grondstof uit de stof geen enkel ander middel is om de
   zuiverheid van de grondstof te beoordelen.                     (1) PB C 174 van 8.7.1995.
   Wanneer de bevoegde instantie krachtens artikel 9,
   punt 3, van Richtlijn 81/851/EEG gegevens verlangt
   van de aanvrager van een vergunning voor het in de
   handel brengen, zijn de bij artikel 8 van deze richtlijn
   gestelde termijnen opgeschort totdat deze inlichtingen                            ARREST VAN HET HOF
   zijn verstrekt.                                                                         (Zesde Kamer)
                                                                                van 30 april 1998
2) Voor de antwoorden op de eerste vraag heeft het geen           in zaak C-230/96 (verzoek van de Cour d'appel de Douai
   belang, of het productieproces van een geneesmiddel            om een prejudicieÈle beslissing): Cabour SA en Nord Distri-
   continu of discontinu is.                                      bution Automobile SA tegen Arnor ¹SOCOº SARL, in
                                                                  aanwezigheid van Automobiles Peugeot SA en Automobi-
                                                                                les CitroeÈn SA (1)
3) De bevoegde instantie kan de aanvrager van een ver-
   gunning voor het in de handel brengen niet vrijstellen         (Mededinging Ð Afzet van motorvoertuigen Ð Geldigheid
   van het verstrekken van een in artikel 5 van Richtlijn         van exclusieve dealer-overeenkomst Ð Artikel 85, leden 1
   81/851/EEG genoemd gegeven of bescheid, ook al                 en 3, EG-Verdrag Ð Verordening (EEG) nr. 123/85 Ð
   blijkt de verkrijging van dit gegeven in een concreet                          Verordening (EG) nr. 1475/95)
   geval nagenoeg onmogelijk.
                                                                                (98/C 184/02)
4) Bij het onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken                                (Procestaal: Frans)
   van feiten of omstandigheden die de geldigheid van
   artikel 5, tweede alinea, punten 3, 4 en 9, van Richt-
   lijn 81/851/EEG en van de punten A, B en C van                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
   deel 1 van de bijlage bij Richtlijn 81/852/EEG ten aan-                        de Jurisprudentie van het Hof)
   zien van het evenredigheidsbeginsel kunnen aantasten.
                                                                  In zaak C-230/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Cour d'appel de
5) Bij het onderzoek van de vijfde vraag is niet gebleken
                                                                  Douai (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
   van feiten of omstandigheden die de geldigheid van de
                                                                  Cabour SA en Nord Distribution Automobile SA en Arnor
   Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG ten aanzien
                                                                  ¹SOCOº SARL, in aanwezigheid van Automobiles Peu-
   van de artikelen 30 tot en met 36 EG-Verdrag kunnen
                                                                  geot SA en Automobiles CitroeÈn SA, om een prejudicieÈle
   aantasten.
                                                                  beslissing over de uitlegging van artikel 85, lid 1, EG-Ver-
                                                                  drag en van sommige bepalingen van Verordening (EEG)
                                                                  nr. 123/85 van de Commissie van 12 december 1984
6) Artikel 40 van Richtlijn 81/851/EEG moet aldus wor-
                                                                  betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het
   den uitgelegd, dat een op artikel 9, punt 3, van deze
                                                                  Verdrag op groepen afzet- en klantenserviceovereenkom-
   richtlijn gebaseerd verzoek om aanvullende gegevens
                                                                  sten inzake motorvoertuigen (PB L 15 van 18.1.1985,
   niet behoeft te worden gemotiveerd.
                                                                  blz. 16) en van Verordening (EG) nr. 1475/95 van de
                                                                  Commissie van 28 juni 1995 (PB L 145 van 29.6.1995,
                                                                  blz. 25), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
7) Een lidstaat moet de schade vergoeden die de aanvra-           volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen (rap-
   ger van een vergunning voor het in de handel brengen           porteur), G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch,
   als gevolg van met de Richtlijnen 81/851/EEG en 81/            rechters; advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: D. Lou-
   852/EEG strijdige eisen en verzoeken om gegevens               terman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 30 april 1998
   heeft geleden, wanneer de geschonden Gemeenschaps-             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   regel de particulieren rechten toekent, de schending
   voldoende gekwalificeerd is en er een direct causaal
   verband bestaat tussen deze schending en de door par-          1. Artikel 5, lid 2, punt 1, onder a) en b), van Verorde-
   ticulieren geleden schade. Onder dit voorbehoud moet                ning (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van
   de staat in het kader van het nationale aansprakelijk-              12 december 1984 betreffende de toepassing van
   heidsrecht de gevolgen ongedaan maken van de schade                 artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en
   die is veroorzaakt door een aan hem toe te rekenen                  klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen,
   schending van het Gemeenschapsrecht, met dien ver-                  moet aldus worden uitgelegd, dat de in de verordning
   stande dat de door de toepasselijke nationale wettelijke            voorziene vrijstelling geldt voor een beding in een
   regeling gestelde voorwaarden niet ongunstiger mogen                exclusieve dealerovereenkomst, dat enkel bepaalt dat
   zijn dan die welke voor gelijksoortige nationale vorde-             partijen objectief gerechtvaardigde redenen kunnen


title: Zaak F-110/06: Beroep ingesteld op 15 september 2006 — Carpi Badía/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/48

         Beroep ingesteld op 15 september 2006 — Carpi Badía/Commissie
   (Zaak F-110/06)
   (2006/C 281/85)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: José María Carpi Badia (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: B. Cortese en C. Cortese, avvocati)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om aan verzoeker een onvoldoende aantal voorrangspunten toe te kennen om zijn bevordering tijdens de bevorderingsronde 2005 mogelijk te maken, en om hem in het kader van genoemde bevorderingsronde niet te bevorderen, zoals bevestigd bij het besluit van 6 juni 2006 waarbij klacht nr. R/74/06 van verzoeker is afgewezen;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten in deze zaak komen nagenoeg overeen met die in zaak F-109/06, bekendgemaakt in hetzelfde nummer van het Publicatieblad van de Europese Unie.


title: Zaak F-42/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Esneau-Kappé/Europese Politiedienst (Europol) (Openbare dienst — Personeel van Europol — Niet-verlenging van overeenkomst — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol — Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/71

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 29 juni 2010 — Esneau-Kappé/Europese Politiedienst (Europol)
      (Zaak F-42/09) (1)

      (Openbare dienst - Personeel van Europol - Niet-verlenging van overeenkomst - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Artikel 6 van Statuut voor personeelsleden van Europol - Beginsel van eerbiediging van rechten van verdediging)
      (2010/C 288/133)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Verzoekende partij: Anne Esneau-Kappé (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. de Casparis, advocaat, vervolgens W. J. Dammingh en N. D. Dane, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol) (vertegenwoordigers: D. Neumann en D. El Khoury, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur en R. Van der Hout, advocaten)

         Voorwerp

      Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van 12 juni 2008 waarbij de Europese Politiedienst (Europol) heeft geweigerd om Esneau-Kappé een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Europol wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 180 van 1.8.2009, blz. 63.


title: Zaak C-269/99: Verzoek van het Landgericht Hamburg bij beschikking van 23 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Carl Kühne KG, Rich. Hengstenberg GmbH & Co. en Ernst Nowka GmbH & Co. KG, en JÜTRO Konservenfabrik GmbH

text:
2.10.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 281/5
Verzoek van het Landgericht Hamburg bij beschikking                      — verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
van 23 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Carl Kühne KG, Rich. Hengstenberg GmbH
& Co. en Ernst Nowka GmbH & Co. KG, en JÜTRO                            Middelen en voornaamste argumenten
                      Konservenfabrik GmbH
                                                                         Door op basis van verkeerde uitgangspunten, te weten een
                           (Zaak C-269/99)
                                                                         onjuiste kwalificatie en uitlegging van een aantal bepalingen
                                                                         van het Statuut, met name artikel 7 van bijlage IX bij het
                           (1999/C 281/08)                               Ambtenarenstatuut, in casu geen gevolgen te verbinden aan
                                                                         het overschrijden van dwingende termijnen, heeft het Gerecht
Het Landgericht Hamburg heeft bij beschikking van 23 juni                het rechtszekerheidsbeginsel en de rechten van de verdediging
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli          geschonden.
1999, in het geding tussen Carl Kühne KG, Rich. Hengstenberg
GmbH & Co., en Ernst Nowka GmbH & Co. KG, en JÜTRO
Konservenfabrik GmbH, Het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
Is verordening (EG) nr. 590/1999 (1) van de Commissie van
18 maart 1999 waarbij de bijlage van verordening (EG)                    Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door Commissie van de
nr. 1107/96 (2) betreffende de registratie van de geografische               Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het kader van de
procedure van artikel 17 van verordening (EEG)
nr. 2081/92 (3) met de benaming „Spreewälder Gurken” wordt                                        (Zaak C-271/99)
aangevuld, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?
                                                                                (1999/C 281/10)
( 1) PB L 74 van 19.3.1999, blz. 8.
(2) PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1.                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(3) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.                                      op 20 juli 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door G. Berscheid, lid van haar juridische dienst, als
                                                                         gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                         C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                         De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
Hogere voorziening, op 19 juli 1999 ingesteld door Z
tegen het arrest, op 4 mei 1999 in zaak T-242/97 tussen Z
                                                                         1. Vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet binnen
en Europees Parlement gewezen door het Gerecht van                            de gestelde termijnen de nodige wettelijke en bestuursrech-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste                          telijke bepalingen in werking te doen treden om te voldoen
                                kamer)
                                                                              aan richtlijn 95/71/EG van de Raad van 22 december 1995
                                                                              houdende wijziging van de bijlage bij richtlijn 91/493/EEG
                         (Zaak C-270/99 P)                                    tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de
                                                                              productie en het in de handel brengen van visserijproduc-
                           (1999/C 281/09)                                    ten (1), de krachtens artikel 2 van richtlijn 95/71/EG op
                                                                              hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 19 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Z,                  2. Het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
vertegenwoordigd door J. -N. Louis, advocaat te Brussel, domi-
cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
S.à.r.l., Rue de Cessange 30, tegen het arrest op 4 mei 1999 in          Middelen en voornaamste argumenten
zaak T-242/97 tussen Z en Europees Parlement gewezen door
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
pen (Eerste kamer).                                                      Het dwingend karakter van de bepalingen van artikel 249,
                                                                         derde alinea, en van artikel 10, eerste alinea, EG, houdt in dat
                                                                         de lidstaten de noodzakelijke maatregelen vaststellen voor de
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                           toepassing van de voor hen bestemde richtlijnen vóór het
— het door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 verstrijken van de daarvoor gestelde termijn. Deze termijn is
      Gemeenschappen (Eerste kamer) op 4 mei 1999 in zaak                verstreken op 1 juli 1997 zonder dat België de nodige
      T-242/97, Z/Parlement, gewezen arrest te vernietigen;              maatregelen had vastgesteld.
— zelf rechtdoende, het besluit van de secretaris-generaal
      van het Parlement van 28 oktober 1996 waarbij jegens               (1) PB L 332 van 30.12.1995, blz. 40.
      rekwirant de tuchtmaatregel van terugzetting van de rang
      C 1, salaristrap 4, in de rang C 5, salaristrap 1, is getroffen,
      nietig te verklaren;


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 januari 2004 in de zaak C-209/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk (Richtlĳn 92/43/EEG — Niet-nakoming — Instandhouding van natuurlĳke habitats — Wilde flora en fauna — Leefruimte van de kwartelkoning — Speciale beschermingszone "Wörschacher Moos")

text:
C 71/4                    NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              20.3.2004
                      ARREST VAN HET HOF                                           infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen, maar
                                                                                niet op artikel 7, sub h), van richtlijn 93/89 en artikel 7, lid 9,
                             (Zesde kamer)                                         van richtlijn 1999/62, indien deze richtlijnen niet of niet
                                                                                volledig zijn uitgevoerd met betrekking tot de berekening van
                         van 5 februari 2004                                       het tolgeld voor het gehele traject van de Oostenrijkse Brenner-
                                                                                Autobahn voor voertuigen voor het goederenvervoer over de weg
                                                                                met een toegestaan totaalgewicht van ten minste 12 ton.
in zaak C-157/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Oberste Gerichtshof): Rieser Internationale Trans-                   3)    De Oostenrijkse vervoersondernemingen kunnen evengoed als
porte GmbH tegen Autobahnen- und Schnellstraßen-                                   de vervoersondernemingen uit de andere lidstaten met een beroep
                  Finanzierungs-AG (Asfinag) (1)                                   op artikel 7, sub b), van richtlijn 93/89 en artikel 7, lid 4, van
                                                                                richtlijn 1999/62 aanvoeren dat zij door het (te hoge) tarief
(Goederenvervoer over de weg — Tolgeld — Brenner-                                  voor het gehele traject van de Oostenrijkse Brenner-Autobahn
Autobahn — Discriminatieverbod — Discriminatie op grond                            worden gediscrimineerd tegenover weggebruikers die alleen
van nationaliteit van vervoersonderneming of herkomst of                           deeltrajecten van de genoemde autosnelweg gebruiken.
                      bestemming van voertuig)
                                                                             4)    Het arrest van 5 juli 1995, Parlement/Raad (C-21/94) moet
                             (2004/C 71/05)                                        aldus worden uitgelegd, dat de gevolgen van richtlijn 93/
                                                                                89 gehandhaafd blijven tot 20 juli 1999, de datum van
                            (Procestaal: Duits)                                    inwerkingtreding van richtlijn 1999/62.
                                                                             5)    Gedurende de periode tussen 20 juli 1999 en 1 juli 2000
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-           moesten de lidstaten zich onthouden van maatregelen die de
                         prudentie van het Hof”)                                   verwezenlijking van het door richtlijn 1999/62 voorgeschreven
                                                                                resultaat ernstig in gevaar konden brengen, maar particulieren
                                                                                konden voor de nationale rechter niet met een beroep op deze
In zaak C-157/02, betreffende een verzoek aan het Hof                              richtlijn van de lidstaten verlangen dat een eerder, met deze
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-                      richtlijn strijdig, nationaal voorschrift buiten toepassing zou
rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Rieser Internatio-                   worden gelaten.
nale Transporte GmbH en Autobahnen- und Schnellstraßen-
Finanzierungs-AG (Asfinag), om een prejudiciële beslissing
                                                                             (1) PB C 169 van 13.7.2002.
over de uitlegging van de richtlijnen 93/89/EEG van de Raad
van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de
lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenver-
voer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het
gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven
tolgelden en gebruiksrechten (PB L 279, blz. 32), en 1999/62/
EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999                                          ARREST VAN HET HOF
betreffende het in rekening brengen van het gebruik van
bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoer-                                              (Tweede kamer)
tuigen (PB L 187, blz. 42), heeft het Hof (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de                                                van 29 januari 2004
president van de Zesde kamer, J. N. Cunha Rodrigues (rappor-
teur), J.-P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken, rechters,                in de zaak C-209/02: Commissie van de Europese Gemeen-
advocaat-generaal: S. Alber, griffier: M.-F. Contet, hoofdad-                           schappen tegen Republiek Oostenrijk (1)
ministrateur op 5 februari 2004 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                  (Richtlijn 92/43/EEG — Niet-nakoming — Instandhouding
                                                                             van natuurlijke habitats — Wilde flora en fauna — Lee-
1)     Bij het sluiten van overeenkomsten met weggebruikers kunnen           fruimte van de kwartelkoning — Speciale beschermingszone
       de bepalingen van een richtlijn die rechtstreekse werking                                     „Wörschacher Moos”)
       kunnen hebben, aan een privaatrechtelijke rechtspersoon worden
       tegengeworpen wanneer de staat de tolheffing voor het gebruik                                     (2004/C 71/06)
       van openbare wegennetwerken aan deze rechtspersoon heeft
       opgedragen en direct of indirect toezicht op deze rechtspersoon                                  (Procestaal: Duits)
       uitoefent.
2)     Particulieren kunnen zich tegenover een overheidsinstantie wel        (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
       beroepen op artikel 7, sub b), van richtlijn 93/89/EEG van de                                  prudentie van het Hof”)
       Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de
       lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenver-
       voer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik      In zaak C-209/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
       van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en          pen, (gemachtigde: J.C. Schieferer), domicilie gekozen hebben-
       gebruiksrechten, en op artikel 7, lid 4, van richtlijn 1999/62/       de te Luxemburg, tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde:
       EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999             C. Pesendorfer), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
       betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde      betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Republiek
 ---pagebreak--- 20.3.2004               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 71/5
Oostenrijk, door een project tot uitbreiding van een golfterrein            X. Lewis), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
in de gemeente Wörschach in de deelstaat Stiermarken goed te                Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
keuren, ondanks negatieve conclusies van de beoordeling van                 (gemachtigde: K. Manji), betreffende een verzoek om vast te
de gevolgen voor de habitat van de kwartelkoning (crex crex)                stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
in een aldaar gelegen speciale beschermingszone als bedoeld                 Noord-Ierland, door niet voor zijn gehele grondgebied de
in artikel 4 van richtlijn nr. 79/409/EEG van de Raad van                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die
2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103,                 nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/29/Euratom van de
blz. 1), de krachtens artikel 6, leden 3 en 4, en artikel 7 van             Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen
richtlijn nr. 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake                  voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der
de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora             werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren
en fauna (PB L 206, blz. 7) op haar rustende verplichtingen                 (PB L 159, blz. 1), althans door de Commissie niet van die
niet is nagekomen, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld               bepalingen in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op
als volgt: C.W.A. Timmermans, kamerpresident, C. Gullmann                   hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
(rapporteur), J.N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet en N. Col-             (Vierde kamer), samengesteld als volgt: C.W.A. Timmermans
neric, rechters, advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass,           (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vierde
op 29 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum                    kamer, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters; advocaat-
luidt als volgt:                                                            generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 29 januari 2004 een
                                                                            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Door het project tot uitbreiding van het golfterrein in de
      gemeente Wörschach in de deelstaat Stiermarken goed te keuren,        1)    Door niet binnen de gestelde termijn voor zijn gehele grondge-
      ondanks de negatieve resultaten van de beoordeling van de                   bied de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      mogelijke gevolgen op de habitat van de kwartelkoning (crex                 die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/29/Euratom van
      crex) in het aldaar gelegen gebied, aangewezen als speciale                 de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen
      beschermingszone in de zin van artikel 4 van richtlijn nr. 79/              voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der
      409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud                      werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren, is
      van de vogelstand, is de Republiek Oostenrijk de krachtens                  het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      artikel 6, leden 3 en 4, en artikel 7 van de richtlijn nr. 92/43/           de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
      EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding                    nagekomen.
      van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, op haar
      rustende verplichtingen niet nagekomen.                               2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                                Ierland wordt verwezen in de kosten.
2)    De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.
                                                                            (1) PB C 180 van 27.7.2002.
(1) PB C 169 van 13.7.2002.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            Verzoek van het Ufficio del giudice di pace di Bitonto van
                                                                            21 november 2003 om een prejudiciële beslissing in het
                           (Vierde kamer)                                   geding tussen Vincenzo Manfredi en Lloyd Adriatico
                                                                                Assicurazioni
                        van 29 januari 2004
in zaak C-218/02: Commissie van de Europese Gemeen-                                                    (Zaak C-509/03)
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                        en Noord-Ierland (1)                                                            (2004/C 71/08)
(Niet-nakoming — Richtlijn 96/29/Euratom — Bescher-
ming van gezondheid van bevolking en werknemers tegen                       Het Ufficio del giudice di pace di Bitonto heeft bij beschikking
aan ioniserende straling verbonden gevaren — Geen omzet-                    van 21 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                  ting op het gehele grondgebied)                           Justitie op 4 december 2003, in het geding tussen Vincenzo
                                                                            Manfredi en Lloyd Adriatico Assicurazioni, het Hof van
                           (2004/C 71/07)                                   Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                            prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                          (Procestaal: Engels)
                                                                            1)    Vormen de feiten die definitief zijn vastgesteld in arrest
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-          nr. 2199 van de Consiglio di Stato van 23 april 2002 en
                        prudentie van het Hof”)                                   in arrest nr. 6139 van het Tribunale Amministrativo
                                                                                Regionale Lazio (Rome) van 5 juli 2001, die moeten
                                                                                worden geacht hier volledig te zijn weergegeven, inbreu-
In zaak C-218/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-                          ken op het gemeenschapsrecht, in het bijzonder op de
pen (gemachtigden: aanvankelijk T.F. Cusack, vervolgens                           artikelen 81 EG en 82 EG?


title: Doorhaling van zaak T-220/02

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/44

         Doorhaling van zaak T-220/02 (1)

   (2004/C 228/105)

      (Procestaal: Frans)

   Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (alleensprekend rechter: M. E. Martins Ribeiro) heeft bij beschikking van 12 mei 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-220/02: Antonio Silva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)   PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak C-515/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2015 door Roland SE tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 16 juli 2015 in zaak T-631/14, Roland SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/6

         Hogere voorziening ingesteld op 25 september 2015 door Roland SE tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 16 juli 2015 in zaak T-631/14, Roland SE/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-515/15 P)
   (2016/C 326/10)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Roland SE (vertegenwoordiger: C. Onken, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, Christian Louboutin
   Bij beschikking van 14 april 2016 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 7 maart 1996 in zaak T-146/94: C. Williams tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Verplichtingen - Handelingen in strijd met waardigheid van ambt - Loyaliteitsplicht - Tuchtprocedure - Tuchtrechtelijk ontslag)

text:
13 . 4 . 96          1 NL j               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 108/9
3 . Verklaart nietig het op 11 februari 1994 aan verzoeker            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     ter kennis gebrachte besluit van verweerder houdende                                   van 7 maart 1996
     afwijzing van zijn sollicitatie naar de bij kennisgeving
     CJ 68/92 vacant verklaarde ambten, en verweerders               in zaak T-146/94 : C. Williams tegen Rekenkamer van de
     besluit van 27 juni 1 994, voor zover het tegen dit besluit                      Europese Gemeenschappen ( 1 )
     gerichte gedeelte van de klacht Cont. 12/94-R daarbij is        (Ambtenaren — Verplichtingen — Handelingen in strijd
     afgewezen .                                                     met waardigheid van ambt — Loyaliteitsplicht — Tucht
                                                                                procedure — Tuchtrechtelijk ontslag)
4 . Verwerpt het beroep voor het overige.                                                      ( 96/C 108/ 19 )
5 . Verstaat dat verweerder zijn eigen kosten alsmede een
     kwart van de kosten van verzoeker zal dragen. Verzoe                                  (Procestaai: Frans)
     ker zal drie kwart van zijn eigen kosten dragen .
                                                                     In zaak T-146/94 , C. Williams, gewezen ambtenaar van de
(M PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .                                Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen, wonende
                                                                     te Luxemburg, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advo
                                                                     caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                     ten kantore van J. -P. Noesen , advcaat aldaar, Rue des
                                                                     Glacis 18 , tegen Rekenkamer van de Europese Gemeen
                                                                     schappen ( gemachtigden : J. -M. . Stenier, J. Inghelram en
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             P. Giusta ), betreffende een beroep tot nietigverklaring van,
                        van 6 maart 1996                             ten eerste, het besluit van de Rekenkamer van 24 juni 1993
                                                                     waarbij verzoeker tuchtrechtelijk is ontslagen zonder ver
in zaak T-93/94: M. Becker tegen Rekenkamer van de                   mindering of intrekking van zijn recht op ouderdomspen
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                       sioen, ten tweede, het op 24 januari 1994 uitdrukkelijk
(Ambtenaren — Indeling in salaristrap — Anciënniteit —               genomen besluit tot afwijzing van zijn klacht, en ten derde,
               Gelijke behandeling — Zorgplicht)                     voor zoveel nodig, het op 23 januari 1994 stilzwijgend
                          ( 96/C 108/18 )                            genomen besluit tot afwijzing van dezelfde klacht, heeft het
                                                                     Gerecht ( Vijfde kamer ), samengesteld als volgt: R. Schint
                        (Procestaai: Duits)                          gen, president, R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi , rechters;
                                                                     griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 7 maart
                                                                      1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
In zaak T-93/94, M. Becker, ambtenaar van de Rekenkamer              volgt:
van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
R. Nathan, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen
hebbende aldaar te diens kantore , Rue des Glacis 18 , tegen          1 . Verwerpt het beroep.
Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen ( gemach
tigden : J. -M. Stenier en J. Inghelram ), betreffende een           2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Rekenka               dragen.
mer van 2 december 1993 , waarbij de klacht van verzoeker
betreffende zijn indeling in salaristrap is afgewezen, heeft          (') PB nr . C 146 van 28 . 5 . 1994 .
het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als volgt: A. Sag
gio , president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;
griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 6 maart 1996
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 1 . Verklaart nietig de weigering van de Rekenkamer om
      krachtens     Verordening      (EEG ,  Euratom,    EGKS)                               van 7 maart 1996
      nr. 3947/92 van de Raad van 21 december 1992 tot
                                                                      in zaak T-362/94 : J. R. De Rijk tegen Commissie van de
      wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de                              Europese Gemeenschappen ( ! )
      Europese Gemeenschappen en van de Regeling welke
      van toepassing is op de andere personeelsleden van deze         (Ambtenaren — Aanvullende ziektekostenverzekering voor
      Gemeenschappen, over te gaan tot verzoekers herinde            buiten Gemeenschappen tewerkgestelde ambtenaren —
      ling in salaristrap met ingang van 1 januari 1993 , zoals             Modaliteiten van vergoeding van ziektekosten)
      verzoeker haar bij brief van 5 februari 1993 had                                          ( 96/C 108/20 )
      verzocht, alsook het besluit van de Rekenkamer van
      2 december 1993 tot afwijzing van verzoekers klacht                                    (Procestaai: Frans)
      tegen die weigering.
                                                                      In zaak T-362/94 , J. R. De Rijk, ambtenaar van de Europese
 2 . Verstaat dat de Rekenkamer haar eigen kosten en de               Gemeenschappen, wonende te Helsinki, vertegenwoordigd
      kosten van verzoeker zal dragen.                                door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                      hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sàrl, Rue
 (') PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .                                Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen ( gemachtigden : G. Valsesia en J. Currall ), betref
                                                                      fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de


title: Zaak C-488/07: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 december 2008 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Scotland), Edinburgh — Verenigd Koninkrijk] — Royal Bank of Scotland Group plc/The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs (Zesde btw-richtlijn — Aftrek van voorbelasting — Goederen en diensten die zowel voor belastbare als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt — Aftrek pro rata — Berekening — Berekeningsmethoden van artikel 17, lid 5, derde alinea — Verplichting tot toepassing van afrondingsregel van artikel 19, lid 1, tweede alinea)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/19

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 18 december 2008 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session (Scotland), Edinburgh — Verenigd Koninkrijk] — Royal Bank of Scotland Group plc/The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-488/07) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Aftrek van voorbelasting - Goederen en diensten die zowel voor belastbare als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt - Aftrek pro rata - Berekening - Berekeningsmethoden van artikel 17, lid 5, derde alinea - Verplichting tot toepassing van afrondingsregel van artikel 19, lid 1, tweede alinea)
   (2009/C 44/31)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Session (Scotland), Edinburgh
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Royal Bank of Scotland Group plc

      Verwerende partij: The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Session (Scotland), Edinburgh — Uitlegging van de artikelen 17, lid 5, en 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Goederen en diensten die zowel voor belastbare handelingen als voor vrijgestelde handelingen worden gebruikt — Berekening van het pro rata voor aftrek — Afrondingsregels
   Dictum
   De lidstaten zijn niet verplicht, de afrondingsregel van artikel 19, lid 1, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, toe te passen wanneer het pro rata voor de toepassing van het recht op aftrek van de voorbelasting wordt berekend volgens een van de speciale methoden van artikel 17, lid 5, derde alinea, sub a, b, c of d, van deze richtlijn.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak T-206/13: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2014 — Stance/BHIM — Pokarna (STANCE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/17

         Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2014 — Stance/BHIM — Pokarna (STANCE)
   (Zaak T-206/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 339/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stance, Inc. (San Clemente, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Pokarna Ltd (Secundrabad Andhra Pradesh, India)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 1 februari 2013 (zaak R 885/2012-5) betreffende een oppositieprocedure tussen Pokarna Ltd en Stance, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van verweerder.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese GemeenschappenPB C 169 van 13.7.2002

text:
C 180/36        NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                           27.7.2002
                                                          III
                                                   (Bekendmakingen)
                                                   (2002/C 180/64)
          Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
         PB C 169 van 13.7.2002
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 156 van 29.6.2002
         PB C 144 van 15.6.2002
         PB C 131 van 1.6.2002
         PB C 118 van 18.5.2002
         PB C 109 van 4.5.2002
         PB C 97 van 20.4.2002
                                           Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                         EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                           CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-349/16: Beroep ingesteld op 30 juni 2016 — Bank Saderat Iran/Raad

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/48

         Beroep ingesteld op 30 juni 2016 — Bank Saderat Iran/Raad
   (Zaak T-349/16)
   (2016/C 305/65)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Saderat Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: T. de la Mare, QC, R. Blakeley, barrister, en S. Jeffrey, S. Ashley en A. Irvine, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2016/603 van de Raad van 18 april 2016 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2016, L 104, blz. 8) en van besluit (GBVB) 2016/609 van de Raad van 18 april 2016 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2016, L 104, blz. 19), voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               verwijzing van de Raad in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verzoekster is in april 2016 opnieuw op de lijsten geplaatst 1) op basis van misbruik van procedure en als zodanig misbruik van bevoegdheid, 2) in strijd met haar recht op behoorlijk bestuur, en 3) in strijd met de beginselen van kracht van gewijsde, rechtszekerheid en onherroepelijkheid.

               2.

               Tweede middel: verzoeksters hernieuwde plaatsing op de lijsten in april 2016 is in strijd met artikel 266 VWEU.

               3.

               Derde middel: bij verzoeksters hernieuwde plaatsing op de lijsten in april 2016 is blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling.

               4.

               Vierde middel: verzoeksters hernieuwde plaatsing op de lijsten in april 2016 vormt een schending van haar grondrechten op eerbiediging van haar goede naam en op ongestoord genot van haar eigendom, en van de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie.

               5.

               Vijfde middel: verzoeksters hernieuwde plaatsing op de lijsten in april 2016 is niet noodzakelijk op basis van het Joint Comprehensive Plan of Action (gezamenlijk alomvattend actieplan) en is daarmee in strijd.


title: Zaak C-531/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Artikelen 43 EG en 56 EG — Volksgezondheid — Apotheken — Bepalingen die recht om apotheek te exploiteren voorbehouden aan apothekers — Rechtvaardiging — Veilige en kwalitatief hoogstaande geneesmiddelenvoorziening van bevolking — Professionele onafhankelijkheid van apothekers — Distributieondernemingen voor farmaceutische producten — Gemeentelijke apotheken)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-531/06) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Artikelen 43 EG en 56 EG - Volksgezondheid - Apotheken - Bepalingen die recht om apotheek te exploiteren voorbehouden aan apothekers - Rechtvaardiging - Veilige en kwalitatief hoogstaande geneesmiddelenvoorziening van bevolking - Professionele onafhankelijkheid van apothekers - Distributieondernemingen voor farmaceutische producten - Gemeentelijke apotheken)
   2009/C 153/09
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en H. Krämer, gemachtigden en G. Giacomini en E. Boglione, avvocati)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde en G. Fiengo, avvocato dello Stato)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: J. Rodríguez Cárcamo en F. Díez Moreno, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en B. Messmer, gemachtigden), Republiek Letland (vertegenwoordigers: E. Balode-Buraka en L. Ostrovska, gemachtigden), Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer en T. Kröll, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 56 EG — Eigendomsregeling van apotheken

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen, de Italiaanse Republiek, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Republiek Letland en de Republiek Oostenrijk dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-56/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Bioelettrica tegen Commissie

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/18

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Bioelettrica tegen Commissie
   (Zaak T-56/03) (1)

   (2006/C 121/33)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak C-24/03: Beroep, op 15 januari 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
22.3.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 70/9
       c)    wanneer informatie is verstrekt die, ofschoon be-           Beroep, op 15 januari 2003 ingesteld door Italiaanse
             doeld om de vennoten of het publiek te misleiden            Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
             met het oog op het maken van ongerechtvaardigde                                         schappen
             winst, het gevolg is van ramingen die, afzonderlijk
             beschouwd, een afwijking van de werkelijkheid
             vertonen die een bepaalde drempel niet overschrijdt;                                 (Zaak C-24/03)
                                                                                (2003/C 70/15)
       d)    wanneer de onjuistheden of de bedrieglijke weglatin-
             gen, of in ieder geval de mededelingen en informatie
             die geen getrouw beeld geven van het vermogen, de
             financiële positie en het economisch resultaat van
             de vennootschap, het vermogen of de financiële              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
             positie van de groep niet „aanzienlijk” wijzigen;           op 15 januari 2003 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
                                                                         genwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan door
3.     Moeten de Eerste (68/151/EEG) en de Vierde (78/660/               M. Fiorilli, avvocato dello Stato.
       EEG) richtlijn en, in het bijzonder, de gecombineerde
       bepalingen van artikel 44, lid 2, sub g, EG, de artikelen 2,
       lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG)           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       alsmede artikel 2, leden 2, 3 en 4, van de Vierde richtlijn
       (78/660/EEG), zoals aangevuld bij richtlijnen 83/349/
                                                                         nietig te verklaren beschikking C(2002) 4127 ( 1) van de
       EEG en 90/605/EEG, gelet op de verplichtingen van de
                                                                         Commissie van 5 november 2002 houdende onttrekking aan
       lidstaten om in „passende sancties” te voorzien voor de in        communautaire financiering van navolgende uitgaven die de
       de Eerste en de Vierde richtlijn bedoelde schendingen,
                                                                         Italiaanse Republiek voor het EOGFL, afdeling Garantie, heeft
       aldus worden uitgelegd (of niet) dat zij zich verzetten
                                                                         verricht:
       tegen de wettelijke regeling van een lidstaat die bij
       schending van de op de vennootschappen rustende
       verplichtingen van openbaarheid en getrouwe informatie,           —     punt B.2.1 van het syntheseverslag — begrotingsjaar
       opgelegd om „de belangen zowel van de vennoten als van                  1999-2000 — groenten en fruit — 68 050,00 euro
       derden” te verdedigen, voorziet in een strafstelsel dat
                                                                         —     punt B.2.1 van het syntheseverslag — begrotingsjaar
                                                                               2000-2001 — groenten en fruit — 7 853,00 euro
       a)    in de meest ernstige gevallen (vermogensschade)
             alleen aan vennoten en schuldeisers een vorderings-         —     punt B.4.1.6 van het syntheseverslag — begrotingsjaar
             recht toekent, zodat een veralgemeende en doeltref-               1998-1999 — opslag van graan — 1 272 616,34 euro.
             fende bescherming van derden onmogelijk wordt
             gemaakt,
       b)    in minder ernstige gevallen (geen vermogensschade           Middelen en voornaamste argumenten
             of het ontbreken van een klacht) voorziet in een
             gewone boete die, bezien in het kader van het
             Italiaanse processtelsel, om de hierboven uiteen-
             gezette redenen weinig effectief blijkt te zijn,            1. G r o e n t e n e n f r u i t
       c)    door middel van het systeem van latere intrekking           Volgens de Commissie hebben de Italiaanse autoriteiten ar-
             van de klacht, aan particulieren de mogelijkheid            tikel 25 van verordening nr. 2200/96 (2) en artikel 9, leden 2
             geeft om de bescherming van de transparantie op             en 3, van verordening nr. 659/73 (3) niet ten volle in acht
             het gebied van vennootschappen, volledig te niet te         genomen zodat voor de vaststelling van de communautaire
             doen?                                                       ophoudvergoeding te grote hoeveelheden in aanmerking wer-
                                                                         den genomen; daardoor heeft de Commissie een hoge ophoud-
                                                                         vergoeding vastgesteld.
( 1) PB L 65, van 14.03.1968, blz. 8.                                    Naar maatstaf van de geldende gemeenschapsregeling hebben
( 2) PB L 222, van 14.08.1978, blz. 11.
( 3) PB L 193, van 18.07.1983, blz. 1.
                                                                         de Italiaanse autoriteiten de Commissie evenwel voldoende
( 4) PB L 317, van 16.11.1990, blz. 60.
                                                                         gegevens verstrekt. De Commissie was in staat de berekening
                                                                         van de ophoudvergoeding aldus te herzien dat deze slechts in
                                                                         geringe mate zou hebben afgeweken van het definitieve cijfer
                                                                         verstrekt door het betalingsorgaan. Dat de Commissie de
                                                                         ophoudvergoeding niet heeft herzien, kan niet worden toegere-
                                                                         kend aan de Italiaanse overheid, die haar daarop heeft gewezen
                                                                         en haar de kwantitatieve gegevens heeft verstrekt.
 ---pagebreak--- C 70/10                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                       22.3.2003
2.    Ope nba re o ps l ag v an g raa n                                   23 januari 2003, in het geding tussen Finanzamt Bergisch
                                                                          Gladbach en Hans U. Hundt-Eßwein, het Hof van Justitie van
De Commissie stelt dat de afgeschafte AIMA bij de aankoop                 de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vragen:
van maïs in het verkoopseizoen 1997/1998 heeft nagelaten de
eerste leveringsdag aan te geven in de kennisgeving betreffende
de ontvankelijkheid van de aanbieding en de datum voor het                1.     Handelt diegene die een huis koopt of bouwt om het zelf
bepalen van de prijs laat afhangen van de eerste materiële                       te bewonen, bij de aankoop of bouw van het huis als
levering. Volgens de Commissie heeft het EOGFL daardoor                          belastingplichtige, wanneer hij een vertrek van het ge-
meer moeten betalen dan het geval zou zijn geweest indien de                     bouw als zogeheten werkkamer thuis voor een zelfstandig
AIMA, ook al was de leveringsdatum niet vooraf bepaald, als                      nevenberoep wil gebruiken?
referentiedatum had genomen de dag volgende op die van de
ontvangst van de brief waarbij de aanbieding werd aanvaard,
aangezien de leveringen op die dag hadden kunnen beginnen.
Het betalingsorgaan AGEA is het niet eens met deze opvatting              Ingeval vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
van de Commissie. Zijns inziens wordt in verordening nr. 689/
92 (4) niet bepaald dat de dag volgend op die van de ontvangst            2.     Moet de gemeenschappelijke opdracht voor een in-
van de brief waarbij de offerte wordt aanvaard, beslissend is                    vesteringsgoed door een gemeenschap van deelgenoten
voor de berekening van de inkoopprijs van het product.                           of tussen echtgenoten, die zelf niet als ondernemer
Bovendien laat die verordening het aan het interventiebureau                     handelt, worden beschouwd als aankoop door een niet-
over, het tijdschema voor de levering van de goederen te                         belastingplichtige, die geen recht heeft op aftrek van
bepalen, wat meebrengt dat de AIMA het tussen overnemer en                       de over de aankoop verschuldigde belasting over de
overdrager overeengekomen programma aanvaardt.                                   toegevoegde waarde, of zijn de leden van de gemeenschap
                                                                                ontvangers van diensten?
3.    Premie v o or r uwe t ab ak
                                                                          Voorzover vraag 2 bevestigend wordt beantwoord:
Een controle door de Rekenkamer van de Europese Gemeen-
schappen heeft aan het licht gebracht dat de garantiedrempel
voor de tabaksoort 01 voor het oogstjaar 1998 was over-                   3.     Heeft bij aankoop van een investeringsgoed door echtge-
                                                                                noten als deelgenoten in een gemeenschap, dat slechts
schreden.
                                                                                door een van de deelgenoten voor zijn onderneming
                                                                                wordt gebruikt,
Dit heeft er niet toe geleid dat de specifieke garantiedrempels
voor de overige tabaksoorten voor dat oogstjaar werden
overschreden.                                                                    a)    laatstbedoelde deelgenoot enkel recht op aftrek
                                                                                naar evenredigheid van de over zijn aandeel in de
                                                                                aankoop verschuldigde belasting,
( 1) Beschikking 2002/881/EG van de Commissie van 5 november
     2002 houdende onttrekking aan communautaire financiering van                      of
     bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie-
     en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie,
     hebben verricht, PB L 306 van 8 november 2002, blz. 26).                    b)    mag de deelgenoot overeenkomstig artikel 17, lid 2,
( 2) PB L 297 van 21 november 1996, blz. 1.                                            sub a, van richtlijn 77/388/EEG ( 1) de belasting
( 3) PB L 100 van 17 april 1997, blz. 22.                                              aftrekken voor het aandeel van het gebruik van
( 4) PB L 74 van 20 maart 1992, blz. 18.                                               het gehele goed voor zijn onderneming (onder
                                                                                voorbehoud van de aan de factuur te stellen voor-
                                                                                waarden overeenkomstig vraag 4)?
                                                                          4.     Moet voor de uitoefening van het recht op aftrek
                                                                                overeenkomstig artikel 18 van richtlijn 77/388/EEG een
                                                                                factuur worden overgelegd als bedoeld in artikel 22, lid 3,
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 augustus 2002                             van richtlijn 77/388/EEG, die enkel op naam van deze
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-                      echtgenoot/deelgenoot is gesteld, met vermelding van de
      amt Bergisch Gladbach en Hans U. Hundt-Eßwein                              naar evenredigheid door hem verschuldigde bedragen en
                                                                                belasting, of volstaat een op naam van de echtgenoten/
                           (Zaak C-25/02)                                        deelgenoten gestelde factuur zonder dergelijke speci-
                                                                                ficatie?
                           (2003/C 70/16)
                                                                          (1 ) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 augustus
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak T-341/07: Beroep ingesteld op 10 september 2007 — Sison/Raad

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/58

         Beroep ingesteld op 10 september 2007 — Sison/Raad
   (Zaak T-341/07)
   (2007/C 269/105)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: J. M. Sison (Utrecht, Nederland) (vertegenwoordigers: J. Fermon, A. Comte, H. Schultz, D. Gürses en W. Kaleck, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               gedeeltelijk nietig te verklaren, zoals hieronder gespecificeerd, op basis van artikel 230 EG, besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG, en, en meer bepaald:

               —

               nietig te verklaren artikel 1, punt 1.33, van voornoemd besluit, dat luidt: „Sison, Jose Maria (alias Armando Liwanag, alias Joma, hoofd van de Communist Party of the Philippines, inclusief NPA) geboren op 8 februari 1939 in Cabugao, Filippijnen”;

               —

               gedeeltelijk nietig te verklaren artikel 1, punt 2.7, van voornoemd besluit, voor zover dit de naam van verzoeker noemt: „Communist Party of the Philippines, inclusief New Peoples Army (NPA), Filippijnen, onderhoudt banden met Sison Jose Maria C. (alias Armando Liwanag, alias Joma, hoofd van de Communist Party of the Philippines, inclusief NPA)”;

               —

               onwettig te verklaren, op basis van artikel 241 EG, verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (PB L 344, blz. 70);

               —

               de Gemeenschap te veroordelen verzoeker, op basis van de artikelen 235 EG en 288 EG, een schadevergoeding te betalen ten bedrage van 291 427,97 EUR plus 200,87 EUR per maand totdat het Gerecht arrest zal hebben gewezen, inclusief rente vanaf oktober 2002 tot aan de volledige betaling;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker vordert krachtens artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2007/445/EG (1) van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 (2) inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van de besluiten 2006/379/EG en 2006/1008/EG, voor zover dit besluit betrekking heeft op professor Jose Maria Sison. Daarnaast verzoekt hij het Hof krachtens artikel 241 EG verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad onwettig te verklaren, alsmede hem krachtens de artikelen 235 EG en 288 EG een vergoeding toe te kennen van de schade die hij stelt te hebben geleden.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:
   Verzoeker betoogt dat de Raad artikel 253 EG heeft geschonden voor wat betreft de motivering van zijn besluit. Dienaangaande stelt verzoeker dat de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij het nemen van het bestreden besluit, aangezien dit was gebaseerd op onbewezen feiten en beweringen. Ook schendt het bestreden besluit volgens verzoeker het beginsel van behoorlijk bestuur. Daarnaast voert verzoeker aan dat het besluit artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 en artikel 1, lid 4, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB schendt en indruist tegen het evenredigheidsbeginsel. Bovendien stelt verzoeker dat het besluit in strijd is met het in artikel 56 EG neergelegde vrij verkeer van kapitaal. Voorts betoogt verzoeker dat het besluit een schending oplevert van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht voortvloeiend uit het beginsel van een behoorlijke procesvoering, het recht op een onpartijdige rechter, het beginsel van het vermoeden van onschuld, het recht van verdediging, het recht van wederhoor, het legaliteitsbeginsel, het recht op vrijheid van meningsuiting, het recht van vereniging en vergadering, en het recht van eigendom, neergelegd in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Ten slotte stelt verzoeker dat de Raad zijn bevoegdheid heeft misbruikt door verzoeker te plaatsen op de aan het bestreden besluit gehechte lijst.

      (1)  PB L 169, blz. 58.

      (2)  PB L 344, blz. 70.