title: Zaak C-238/99 P: Hogere voorziening, op 24 juni 1999 ingesteld door Limburgse Vinyl Maatschappij NV tegen het arrest op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen enerzijds Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG, Enichem SpA, en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
4.12.1999              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 352/9
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                    beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (Derde kamer) van 16 maart 1998, Gold-
                          van 2 juli 1999                                 stein/Commissie (T-235/95, niet gepubliceerd in de Jurispru-
                                                                          dentie) en strekkende tot vernietiging van deze beschikking,
                                                                          andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
in zaak C-158/99 (verzoek van het Tribunal Tributário de                 Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal), heeft het Hof (Vierde
1a Instância de Faro om een prejudiciële beslissing):                     kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpre-
 Corticeira Amorim-Algarve Lda tegen Fazenda Pública (1)                 sident, J. L. Murray (rapporteur) en H. Ragnemalm, rechters;
                                                                          advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 8 juli 1999
                   („Niet-ontvankelijkheid”)                              een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (1999/C 352/17)                                  1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                          2) A. Goldstein wordt verwezen in de kosten.
                       (Procestaal: Portugees)
                                                                          (1) PB C 234 van 25.7.1998.
In zaak C-158/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunal
Tributário de 1a Instância de Faro, in het aldaar aanhangig
geding tussen Corticeira Amorim-Algarve Lda en Fazenda
Pública, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende
de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB
L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van             Hogere voorziening, op 24 juni 1999 ingesteld door
de Raad van 10 juni 1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof,              Limburgse Vinyl Maatschappij NV tegen het arrest op
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,             20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94,
P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamer-          T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94,
presidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Mur-            T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tus-
ray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm (rechter-rapporteur),                  sen enerzijds Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf
L. Sevón, M. Wathelet en R. Schintgen, rechters; advocaat-               Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 2 juli 1999 een               Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV,
beschikking gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne
                                                                          de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries
Het door het Tribunal Tributário de 1a Instância de Faro ingediende      plc, Hüls AG, Enichem SpA, en anderzijds Commissie van
verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.              de Europese Gemeenschappen, gewezen door het Gerecht
                                                                          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Derde kamer — uitgebreid)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                                (Zaak C-238/99 P)
                                                                                (1999/C 352/19)
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 24 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Limburgse
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Vinyl Maatschappij NV, vertegenwoordigd door I.G.F. Cath,
                                                                          advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen
                          (Vierde kamer)                                  hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong, advocaat
                                                                          aldaar, Rue de la Boucherie 4-6, tegen het arrest, op 20 april
                          van 8 juli 1999                                 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94,
                                                                          T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94,
                                                                          T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen enerzijds
in zaak C-199/98 P: A. Goldstein tegen Commissie van de
                                                                          Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG,
                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                          Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
                                                                          Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société
(„Hogere voorziening — Verzoek kennelijk niet-ontvankelijk                artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical
                    en kennelijk ongegrond”)                              Industries plc, Hüls AG, Enichem SpA, en anderzijds Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door het
                         (1999/C 352/18)                                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                          (Derde kamer — uitgebreid).
                         (Procestaal: Engels)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
In zaak C-199/98 P, A. Goldstein, wonende te Harrow (Ver-                 1. geheel of gedeeltelijk nietig te verklaren het arrest van het
enigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door R. St John Murphy,                    Gerecht van eerste aanleg van 20 april 1999, waartegen bij
Solicitor, Merrinman White, 3, King’s Bench Walk, Inner                        deze hogere voorziening is ingesteld, en de procedure te
Temple, Londen, betreffende hogere voorziening tegen de                        beëindigen;
 ---pagebreak--- C 352/10              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.12.1999
2. subsidiair: het bestreden arrest geheel of gedeeltelijk nietig    — Tijdsverloop (redelijke termijn): Door verzoekster is
   te verklaren en de zaak te verwijzen naar het Gerecht om              — zelfs bij afzonderlijk Middel IV Beroepschrift — met
   de procedure te hernemen;                                             uitvoerige motivering aangegeven dat artikel 6 EVRM
                                                                         als zodanig van toepassing is op de communautaire
                                                                         mededingingsprocedure. Door (ongemotiveerd) niet op de
3. geheel of gedeeltelijk te vernietigen dan wel nietig te               wezenlijke stelling in te gaan, heeft het Gerecht artikel 6
   verklaren de beschikking van de Commissie van 27 juli                 EVRM geschonden. Ten onrechte heeft in r.o. 123 van
   1994, waarvan beroep;                                                 arrest a quo het Gerecht geoordeeld dat de periode dat de
                                                                         Beschikking van 1988 voorwerp heeft gevormd van de
                                                                         procedure voor het Gerecht niet in aanmerking kan
4. te annuleren dan wel te verminderen de aan verzoekster                worden genomen bij het bepalen van de duur van de
   bij beschikking van de Commissie van 27 april 1994                    procedure voor de Commissie. Voor de berekening van de
   opgelegde boete;                                                      termijn moet worden aangehouden een duur welke
                                                                         — conform het oordeel van het Gerecht — aanvangt in
                                                                         november 1983 en conform de rechtspraak van het EHRM
5. zodanige verdere maatregelen te nemen als uw Hof zal                  vooralsnog zijn einde neemt op de datum van het arrest a
   vernemen te behoren;                                                  quo, derhalve 20 april 1999, derhalve in totaal omvattende
                                                                         een periode van 15 jaar en vijf maanden. Hieraan zou nog
                                                                         moeten worden toegevoegd de duur van deze hogere
6. de Commissie als in het ongelijk gestelde partij te verwijzen
                                                                         voorziening. Zelfs indien ’s Hofs arrest van 15 juni 1994
   in de kosten van de procedure in beide instanties.
                                                                         zou worden aangemerkt als eindpunt van de termijn die in
                                                                         november 1983 is aangevangen met als beginpunt van de
                                                                         nieuwe termijn de beschikking van de Commissie van
                                                                         27 juli 1994, dan vormt (onverminderd hogere voorzie-
Middelen en voornaamste argumenten                                       ning) het voorlopige eindpunt van het arrest a quo een
                                                                         termijn van vier jaar en negen maanden. Naar vaste
                                                                         rechtspraak van het EHRM mag de redelijke termijn in het
— Gezag van gewijsde: De rechtspraak van het Hof die — als               geval van de „criminal charge” een periode van twee jaar
   het ware — bepaalde, reeds besliste, punten „buiten de                niet overschrijden, tenzij er aantoonbaar sprake is van
   discussie” plaatst, omdat die punten definitief zijn beslist          bijzondere omstandigheden. Dit betekent dat hoe de
   of is nagelaten hiertegen rechtsmiddelen aan te wenden,               termijn ook wordt berekend, deze in alle gevallen niet
   kan niet „op zijn kop worden gezet”, zoals het Gerecht                voldoet aan de „twee jaar norm” van het EHRM en
   doet, met de redenering dat dus alle andere, nog niet                 derhalve in alle gevallen excessief is geweest. Door hieraan
   besliste, punten blijven openstaan voor discussie. Aldus              (ongemotiveerd) voorbij te gaan heeft het Gerecht ook op
   wordt de Commissie een „vrijbrief” verleend na iedere                 dit punt het recht geschonden.
   nietigverklaring van een (bezwarende) beschikking een
   nieuwe beschikking te nemen, net zo lang totdat de
   beschikking door de (gezamenlijke) inspanningen van               — Ongeldigheid van procedurehandelingen voorafgaande aan
   appellanten en de gemeenschapsrechter „foutloos” is ge-               de beschikking.
   worden. De communautaire mededingingsprocedure, wel-
   ke resulteert in oplegging van een boete, moet worden
   aangemerkt als „criminal charge” in de zin van artikel 6(1)
   Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de            — De wijze van vaststelling van de beschikking van 27 juli
   mens en van de fundamentele vrijheden („EVRM”). Blijkens              1994
   het arrest van 15 juni 1994 (1) is de Commissie tot in
   hoogste instantie er niet in geslaagd de door haar ingestelde
   „criminal charge” gegrond te doen bevinden. Hiermede is               — Eerbiediging van de rechten van verdediging: Vooraf-
   deze „criminal charge” definitief afgehandeld; dit ongeacht               gaande aan de vaststelling van de beschikking van
   de gronden waarop de ingestelde „criminal charge” onge-                   27 juli 1994, nadat de beschikking van 22 december
   grond is bevonden. In het arrest van 15 juni 1994 heeft                   1988 is nietig verklaard, zijn de ondernemingen niet
   het Hof niet terugverwezen naar de Commissie om het                       in de gelegenheid gesteld hun recht van verweer
   „vormgebrek” te repareren. Integendeel door de zaak zelf                  hiertegen uit te oefenen: noch over het voornemen tot
   af te doen met nietigverklaring van de beschikking en                     het vaststellen van deze beschikking als zodanig, noch
   veroordeling van de Commissie in de kosten van beide                      over, eventueel hier tegen in te brengen, bezwaren zijn
   instanties heeft het Hof niet alleen aangegeven de zaak op                partijen door de Commissie in de gelegenheid gesteld
   te vatten als definitief afgedaan, maar tevens de reparatie-              hun opmerkingen te maken. Dusdoende heeft de
   mogelijkheid uitdrukkelijk uitgesloten.                                   Commissie de rechten van verweer van de ondernemin-
                                                                             gen geschonden. Het grondbeginsel van eerbiediging
                                                                             van de rechten van verweer laat zich zeker niet
— Non bis in idem: Het oordeel van het Gerecht is onjuist en                 inperken door de uiterst beperkte betekenis die het
   in strijd met het wezen van dit beginsel dat niet slechts                 Gerecht hieraan geeft, namelijk dat eerbiediging hier-
   beoogt de verdachte te beschermen tegen dubbele vervol-                   van de Commissie „geen andere verplichting” oplegt
   ging en bestraffing van inbreuken, waarvan tot in hoogste                 dan elk der ondernemingen in de loop der procedure
   (rechterlijke) instantie is vastgesteld dat hiervoor geen                 in staat te stellen op nuttige wijze hun standpunt
   bewijs is geleverd, maar ook om de verdachte te bescher-                  kenbaar te maken over „het bestaan en de relevantie
   men tegen het enkele feit van dubbele vervolging en                       van de gestelde feiten en omstandigheden en over de
   bestraffing, ongeacht de reden dat de eerste vervolging niet              documenten” die de Commissie aanvoert ter staving
   tot een „veroordeling” heeft geleid.                                      van de gestelde inbreuk. Door verzoekster en de andere
 ---pagebreak--- 4.12.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 352/11
        ondernemingen zijn een groot aantal punten vermeld,               de verdediging in elke procedure die tot een bezwarende
        waarover zij zich hadden willen en moeten kunnen                  handeling kan leiden, zijn volle werking onthouden. De
        uitlaten voorafgaande aan het nemen van de beschik-               mogelijkheid van reparatie achteraf maakt dit recht van de
        king van 27 juli 1994. Onjuist is ook het oordeel in              verdediging grotendeels illusoir.
        r.o. 252 arrest a quo dat de beschikking van 1994 geen
        enkel punt van bezwaar bevat dat niet voorkomt in die        — Verjaring: Het ontbreken van de beschikking, waarbij een
        van 1988.                                                         boete is opgelegd, in het „rijtje” van artikel 2(1) Verorde-
                                                                          ning 2988/74, is geen toeval of een omissie, maar nauw-
                                                                          keurig inpasbaar in het systeem van Verordening 2988/74
        De correcte, in de rechtspraak van het Hof voorgeschre-           en als zodanig ook de expressie van de uitdrukkelijke
        ven, procedure in een situatie, zoals voorafging aan het          bedoeling van de gemeenschapswetgever. Indien het be-
        nemen van de beschikking van 1994, is derhalve de                 roep van de ondernemingen, waaronder verzoekster, tegen
        procedure opnieuw ter hand te nemen „met inachtne-                de beschikking van 21 december 1988 niet heeft geleid tot
        ming van de bevoegdheids- en vormvoorschriften”,                  schorsing van de verjaring van het recht van vervolging
        waaronder het „aanmanen van belanghebbenden hun                   van de Commissie, dan betekent dit dat na de laatste in
        opmerkingen in te dienen”, en vervolgens „alle relevan-           artikel 2(1) Verordening 2988/74 vermelde handeling, te
        te gegevens in de beschouwing te betrekken, daaronder             weten de punten van bezwaar van 5 april 1988 stuiting
        in het voorkomend geval begrepen de feiten die in een             van de verjaring is afgelopen op 5 april 1993. Deze termijn
        eerdere beschikking reeds zijn onderzocht”.                       is niet geschorst, zodat de Commissie op 27 juli 1994 niet
                                                                          langer bevoegd was een beschikking te nemen, waarbij
                                                                          (wederom) een boete is opgelegd. Tegenover deze „systeem
   — Horen van het Adviescomité: Ten onrechte oordeelt                    conforme” uitleg van de artikelen 1-3 Verordening
        het Gerecht dat voorafgaande aan de beschikking van               2988/74 heeft het Gerecht een redengeving gesteld, die
        27 juli 1994 geen verplichting bestond het Advies-                niet alleen onjuist is, maar zelfs onbegrijpelijk.
        comité opnieuw te raadplegen. De verplichting tot
        raadplegen van het Adviescomité vindt zijn grondslag
        in artikel 10 Verordening 17 van de Raad en is mede          (1) C-137/92 P, Jurisprudentie 1994, p. I-2555.
                                                                     (2) EHRM 17 december 1996, no 43/1994/490/572, r.o. 74.
        gebaseerd op de artikelen 87-89 Verdrag (met name
        artikel 89 Verdrag). De verplichting moet worden
        uitgelegd in het licht van deze hogere regels en niet,
        zoals het Gerecht vermeent, in het licht van een lagere
        regeling: Verordening 99/63 van de Commissie.
— Ontoereikende motivering.
                                                                     Hogere voorziening, op 28 juni 1999 ingesteld door
                                                                     1. DSM N.V. en 2. DSM Kunststoffen B.V. tegen het
— Bescherming tegen zelf-incriminatie: Ten onrechte oordeelt         arrest op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
   het Gerecht dat de „erkenning” van een absoluut zwijgrecht        T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94,
   als dat waarop verzoekster zich beroept, verder zou               T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en
   gaan dan nodig ter waarborging van de rechten van de              T-335/94 tussen enerzijds 1. DSM N.V. en 2. DSM Kunst-
   verdediging en de Commissie zou belemmeren bij de                 stoffen B.V., Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf
   vervulling van haar taak. Naar de normen van artikel 6            Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
   EVRM, zoals door het EHRM uitgelegd in het Saunders               Company Ltd, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, So-
   arrest (2), kan aan het (publieke) „opsporingsbelang” geen        ciété artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
   rechtvaardiging worden ontleend om het zwijgrecht te              Chemical Industries plc, Hüls AG, Enichem SpA, en
   beperken. Irrelevant en in strijd met de rechtspraak van het      anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen,
   Hof (en het EHRM) is uiteraard de verdere redengeving in          gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
   r.o. 448 dat de ondernemingen de gelegenheid krijgen zich          Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   uit te laten over de documenten die in strijd met dit
   beginsel zijn overgelegd, c.q. in strijd hiermede afgelegde
   verklaringen. Dan is het nadeel, waartegen dit beginsel                                   (Zaak C-244/99 P)
   beoogt bescherming te bieden, reeds ondergaan.
                                                                                (1999/C 352/20)
— Toegang tot het dossier: Artikel 6 EVRM garandeert de
   „verdachte” een recht op „equal access” tot het dossier.          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   Deze waarborg voor de rechten van de verdediging op               op 28 juni 1999 hogere voorziening ingesteld door 1. DSM
   toegang op gelijke voet kan slechts betekenis hebben,             N.V. en 2. DSM Kunststoffen B.V., vertegenwoordigd door
   indien de enkele constatering dat de Commissie geen               I.G.F. Cath, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,
   volledige toegang tot het dossier heeft verschaft, resulteert     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
   in nietigverklaring. Door in dit verband de aanvullende eis       L. Dupong, advocaat aldaar, Rue de la Boucherie 4-6, tegen
   te stellen dat ook moet komen vast te staan dat het niet          het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
   openleggen het procesverloop en de inhoud van de                  T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94,
   beschikking ten nadele van verzoekster heeft kunnen               T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en
   beïnvloeden, wordt aan de eerbiediging van de rechten van         T-335/94 tussen enerzijds 1. DSM N.V. en 2. DSM Kunststoffen


title: Zaak T-187/08: Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Rodd & Gunn Australia/BHIM (afbeelding van een hond)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/47

         Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Rodd & Gunn Australia/BHIM (afbeelding van een hond)
   (Zaak T-187/08)
   (2008/C 171/90)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Rodd & Gunn Australia Limited (Wellington, Nieuw-Zeeland) (vertegenwoordigers: B. Brandreth, barrister, en N. Jenkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 maart 2008 in zaak R 1245/2007-4 te vernietigen;

               —

                  restitutio in integrum voor gemeenschapsmerk nr. 339 218 te gelasten, en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een hond voor waren van de klassen 16, 18, en 25 — gemeenschapsmerk nr. 339 218

      Beslissing van de afdeling merken en register: afwijzing van het verzoek om restitutio in integrum

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 47 van richtlijn nr. 40/94 van de Raad doordat vernieuwing van het gemeenschapsmerk niet alleen voor de merkhouder of zijn professionele gemachtigde mogelijk is; de kamer van beroep heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven en de feiten onjuist beoordeeld door aan te nemen dat verzoekster en haar gemachtigde gelet op de omstandigheden onzorgvuldig zijn geweest; de kamer van beroep heeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door aan te nemen dat verzoekster onzorgvuldig is geweest door Computer Patent Annuities Limited, een agentschap voor vernieuwing van handelsmerken, aan te stellen teneinde haar merken te vernieuwen.


title: Zaak C-143/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Hamburg op  17 maart 2006  — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke tegen Juers Pharma Import-Export GmbH

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Hamburg op 17 maart 2006 — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke tegen Juers Pharma Import-Export GmbH
   (Zaak C-143/06)
   (2006/C 121/11)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke

      Verweerster: Juers Pharma Import-Export GmbH
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet de regeling van artikel 86, lid 2, derde streepje, van richtlijn 2001/83/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale regeling die de verzending van prijslijsten voor geneesmiddelen aan apotheken verbiedt als niet toegestane reclame voor de invoer van geneesmiddelen, wanneer en voorzover de daarin vermelde geneesmiddelen in de betrokken lidstaat weliswaar niet toegelaten zijn, doch in individuele gevallen uit andere lidstaten van de Europese Unie alsmede uit andere staten mogen worden ingevoerd?

               2.

               Welke functie heeft de regeling volgens welke de titel inzake reclame geen betrekking heeft op verkoop- en prijslijsten, voorzover daarin geen gegevens over het geneesmiddel staan, wanneer de werkingssfeer van de nationale regelgeving inzake geneesmiddelenreclame hierdoor niet limitatief wordt vastgelegd?

      (1)  PB L 311, blz. 67.


title: Zaak T-265/12: Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Schenker/Commissie („Mededinging — Mededingingsregelingen — Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht — Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld — Vaststelling van de prijzen — Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben — Bewijs dat in een verzoek om immuniteit is vervat — Bescherming van de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten en cliënten — Gedragsregels inzake een loyaliteitsverplichting en een verbod van dubbele vertegenwoordiging — Fiduciaire verplichtingen — Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten — Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag — Keuze van de vennootschappen — Geldboeten — Evenredigheid — Ernst van de inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Gelijke behandeling — Medewerking — Schikking — Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/27

         Arrest van het Gerecht van 29 februari 2016 — Schenker/Commissie
   (Zaak T-265/12) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Internationale vrachtvervoerdiensten door de lucht - Besluit waarbij een inbreuk op artikel 101 VWEU wordt vastgesteld - Vaststelling van de prijzen - Toeslagen en heffingsmechanismen die een invloed op de eindprijs hebben - Bewijs dat in een verzoek om immuniteit is vervat - Bescherming van de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten en cliënten - Gedragsregels inzake een loyaliteitsverplichting en een verbod van dubbele vertegenwoordiging - Fiduciaire verplichtingen - Ongunstige beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten - Toerekenbaarheid van het inbreukmakend gedrag - Keuze van de vennootschappen - Geldboeten - Evenredigheid - Ernst van de inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Gelijke behandeling - Medewerking - Schikking - Richtsnoeren voor de berekening van de geldboeten van 2006”))
   (2016/C 136/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Schenker Ltd (Feltham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: F. Montag, B. Kacholdt, F. Hoseinian, advocaten, en D. Colgan en T. Morgan, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Dawes en N. von Lingen, vervolgens A. Dawes en G. Meessen, gemachtigden, bijgestaan door B. Kennelly en H. Mussa, barristers)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2012) 1959 final van de Commissie van 28 maart 2012 inzake een procedure op grond van artikel 101 [VWEU] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39462 — Vrachtvervoer), voor zover dit op verzoekster betrekking heeft, en een verzoek tot herziening van de geldboete die haar in het kader daarvan is opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Schenker Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-152/02: Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 180/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.7.2002
Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-                   Middelen:                      —      schending van artikel 7, lid 1,
Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau                                                               sub c, van verordening (EG)
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                                                          nr. 40/94 (1);
                   tekeningen en modellen)
                                                                                —      geen behoefte om het aange-
                                                                                vraagde merk van inschrij-
                       (Zaak T-151/02)                                                                      ving als merk uit te sluiten;
                                                                                —      schending van artikel 7, lid 1,
                       (2002/C 180/48)                                                                      sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94;
                                                                                —      Duitse merkinschrijvingen
                       (Procestaal: Duits)                                                                  voor een staand zakje.
                                                                      (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
                                                                          inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke
GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-
woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
advocaten.                                                            Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-
                                                                      Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau
                                                                      voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                      tekeningen en modellen)
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van                                    (Zaak T-152/02)
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
      interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
      28 februari 2002 (zaak R 721/1999-2) over gemeen-                                        (2002/C 180/49)
      schapsmerkaanvraag nr. 573 238 voorzover deze beslis-
      sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin                                (Procestaal: Duits)
      van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
      volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                      tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke
                                                                      GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                    woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
                                                                      C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
                                                                      U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
Betrokken        gemeen-     driedimensionaal merk in de              advocaten.
schapsmerk:                  vorm van een staand zakje —
                             aanvraagnr. 573 238
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Waren of diensten:           na beperking van de opgave van
                             de waren en diensten: waren van          —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                             klasse 32 (vruchtendranken en                  beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                             vruchtesappen)                                 interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
                                                                            28 februari 2002 (zaak R 719/1999-2) over gemeen-
Voor de kamer van be-        afwijzing van de aanvraag door de              schapsmerkaanvraag nr. 573 154 voorzover deze beslis-
roep aangevochten be-        onderzoeker                                    sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin
slissing:                                                                   van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
                                                                            volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
Beslissing kamer van be-     verwerping van het beroep van
roep:                        verzoekster                              —     verweerder te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 27.7.2002             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 180/29
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Betrokken        gemeen-       driedimensionaal merk in de
schapsmerk:                    vorm van een staand zakje —               —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                               aanvraagnr. 573 154                             beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
Waren of diensten:             na beperking van de opgave van                  28 februari 2002 (zaak R 747/1999-2) over gemeen-
                               de waren en diensten: waren van                 schapsmerkaanvraag nr. 573 360 voorzover deze beslis-
                               klasse 32 (vruchtendranken en                   sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin
                               vruchtesappen)                                  van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
                                                                               volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
Voor de kamer van be-          afwijzing van de aanvraag door de
roep aangevochten be-          onderzoeker
slissing:                                                                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep van
roep:                          verzoekster
Middelen:                      —      schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub c, van verordening (EG)        Middelen en voornaamste argumenten
                                      nr. 40/94 (1);
                               —      geen behoefte om het aange-
                                      vraagde merk van inschrij-         Betrokken        gemeen-      driedimensionaal merk in de
                                      ving als merk uit te sluiten;      schapsmerk:                   vorm van een staand zakje —
                                                                                aanvraagnr. 573 360
                               —      schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub b, van verordening (EG)
                                      nr. 40/94;                         Waren of diensten:            na beperking van de opgave van
                                                                                de waren en diensten: waren van
                               —      Duitse merkinschrijvingen                                        klasse 32 (vruchtendranken en
                                      voor een staand zakje.                                           vruchtesappen)
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993          Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                       roep aangevochten be-         onderzoeker
                                                                         slissing:
                                                                         Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep van
                                                                         roep:                         verzoekster
Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-
                                                                         Middelen:                     —     schending van artikel 7, lid 1,
Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau
                                                                                sub c, van verordening (EG)
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                nr. 40/94 (1);
                   tekeningen en modellen)
                                                                                —     geen behoefte om het aange-
                        (Zaak T-153/02)                                                                      vraagde merk van inschrij-
                                                                                ving als merk uit te sluiten;
                         (2002/C 180/50)                                                               —     schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                         (Procestaal: Duits)                                                                 nr. 40/94;
                                                                                —     Duitse merkinschrijvingen
                                                                                voor een staand zakje.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke                         (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-                  inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
advocaten.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2000 in zaak C-456/98 (verzoek van de Pretore di Brescia om een prejudiciële beslissing): Centrosteel Srl tegen Adipol GmbH (Richtlĳn 86/653/EEG — Zelfstandige handelsagenten — Nationale regeling volgens welke agentuurovereenkomsten gesloten door personen die niet in register van agenten zĳn ingeschreven, nietig zĳn)

text:
4.11.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 316/5
      Republiek, en het verdrag van 26 mei 1989 inzake de                  Artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) staat in de weg aan
      toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek,      de nationale wettelijke regeling van een lidstaat die om redenen
      is in beginsel van toepassing zodra de verweerder zijn woon-         verband houdend met vereisten van landsverdediging, alleen eigen
      plaats heeft op het grondgebied van een verdragsluitende staat       onderdanen vrijstelt van de verplichting om voor de verkrijging van
      of daar gevestigd is, ook wanneer de verzoeker zijn woonplaats       onroerend goed in een zone op nationaal grondgebied die van militair
      in een derde land heeft. Van die regel wordt enkel afgeweken in      belang is verklaard, een vergunning aan te vragen.
      de uitzonderlijke gevallen waarin een uitdrukkelijke bepaling
      van het Executieverdrag voor de toepassing van de daarin             Dit zou slechts anders zijn, indien voor de bevoegde nationale rechter
      neergelegde bevoegdheidsregel als voorwaarde stelt, dat de           kon worden aangetoond dat in een bepaalde zone een niet-
      verzoeker woonplaats heeft op het grondgebied van een verdrag-       discriminerende behandeling van de onderdanen van alle lidstaten
      sluitende staat.                                                     voor de militaire belangen van de betrokken lidstaat reële, concrete en
                                                                           ernstige risico’s zou opleveren, die niet zouden kunnen worden
2)    De bijzondere bevoegdheidsregels in verzekeringszaken, die zijn
                                                                           vermeden door minder vergaande beperkingen.
      neergelegd in de artikelen 7 tot en met 12 bis van het
      Executieverdrag, zijn niet van toepassing op geschillen tussen
      een herverzekeraar en een herverzekerde in het kader van een         (1) PB C 48 van 20.2.1999.
      herverzekeringsovereenkomst.
(1) PB C 1 van 4.1.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                               (Eerste kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 13 juli 2000
                          van 13 juli 2000
                                                                           in zaak C-456/98 (verzoek van de Pretore di Brescia om
in zaak C-423/98 (verzoek van Corte d’appello di Napoli                    een prejudiciële beslissing): Centrosteel Srl tegen Adipol
om een prejudiciële beslissing): in een procedure aldaar                                                 GmbH (1)
                    ingeleid door A. Albore (1)
                                                                           (Richtlijn 86/653/EEG — Zelfstandige handelsagenten —
(Vrijheid van vestiging — Vrijheid van kapitaalverkeer —                   Nationale regeling volgens welke agentuurovereenkomsten
Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG)                 gesloten door personen die niet in register van agenten zijn
en artikel 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Vergun-                                      ingeschreven, nietig zijn)
ningsprocedure voor verkrijging van onroerende zaken —
Zones van militair belang — Discriminatie op grond van                                               (2000/C 316/09)
                            nationaliteit)
                          (2000/C 316/08)                                                          (Procestaal: Italiaans)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-456/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
In zaak C-423/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      de Pretore di Brescia (Italië), in het aldaar aanhangige geding
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                tussen Centrosteel Srl en Adipol GmbH, om een prejudiciële
de Corte d’appello di Napoli (Italië), in een procedure aldaar             beslissing over de uitlegging van richtlijn 86/653/EEG van de
ingeleid door A. Albore, om een prejudiciële beslissing over de            Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de
uitlegging van de artikelen 6, 52 en 56 EG-Verdrag (thans, na              wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagen-
wijziging, de artikelen 12 EG, 43 EG en 46 EG) en artikel 67               ten (PB L 382, blz. 17), alsook van de artikelen van het derde
EG-Verdrag (ingetrokken bij het Verdrag van Amsterdam)                     deel, titel III, hoofdstukken 2 en 3, van het EG-Verdrag,
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moi-            betreffende respectievelijk de vrijheid van vestiging en het
tinho de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puis-                  vrij verrichten van diensten, heeft het Hof (Eerste kamer),
sochet (rapporteur), V. Skouris en F. Macken, rechters; ad-                samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, P. Jann
vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: D. Louterman-Hubeau,                 (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G.
hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen                    Jacobs; griffier: R. Grass op 13 juli 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 316/6                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            4.11.2000
Richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake                Artikel 15 ter, lid 8, van verordening (EEG) nr. 1035/72 van de
de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige      Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke ordening
handelsagenten, staat in de weg aan een nationale regeling die de           der markten in de sector groenten en fruit, zoals gewijzigd bij
geldigheid van een agentuurovereenkomst afhankelijk stelt van de            verordening (EEG) nr. 3284/83 van de Raad van 14 november
inschrijving van de handelsagent in het daartoe bestemde register. Bij      1983, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, wanneer hij
de toepassing van bepalingen van nationaal recht, ongeacht of zij van       lid 1 van deze bepaling heeft toegepast, dat wil zeggen wanneer hij
vroegere of latere datum dan de richtlijn zijn, moet de nationale           bepaalde door een telersvereniging vastgestelde regels inzake de
rechter deze zoveel mogelijk uitleggen in het licht van de bewoordingen     productie en de commercialisatie verplicht heeft gesteld voor de in de
en het doel van de richtlijn, zodat de toepassing ervan in overeenstem-     regio gevestigde telers die niet bij deze vereniging zijn aangesloten,
ming is met de doelstellingen van deze richtlijn.                           bepaalde niet-aangesloten telers voor hetzelfde product mag vrijstellen
                                                                            van de bijdrageplicht, voor zover hun productie niet voor de markt
                                                                            van verse producten, maar voor industriële verwerking bestemd is.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                            (1) PB C 188 van 3.7.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                           van 13 juli 2000
                                                                                van 13 juli 2000
in zaak C-117/99 (verzoek van de Cour de Cassation om
een prejudiciële beslissing): Union nationale interprofes-                  in zaak C-136/99 (verzoek van de Conseil d’État om een
sionnelle des légumes transformés (Unilet), G. Le Bars                      prejudiciële beslissing): Ministre du Budget, Ministre de
tegen Association Comité économique régional agricole                       l’Économie et des Finances tegen Société Monte Dei
           fruits et légumes de Bretagne (Cerafel) (1)                                               Paschi Di Siena (1)
(Landbouw — Gemeenschappelijke ordening der markten                         [Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
— Groenten en fruit — Telersverenigingen — Verplichte                       over de toegevoegde waarde — Teruggaaf van belasting aan
bijdragebetaling door niet-aangesloten telers — Vrijstelling                niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen —
van niet-aangesloten telers van voor verwerking bestemde                    Artikel 17 van Zesde richtlijn (77/388/EEG) en artikelen 2
            producten — Wettigheid van vrijstelling)                                  en 5 van Achtste richtlijn (79/1072/EEG)]
                           (2000/C 316/10)                                                            (2000/C 316/11)
                           (Procestaal: Frans)                                                        (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-117/99, betreffende een verzoek aan het Hof                       In zaak C-136/99, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                 krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Cour de cassation (Frankrijk), in het aldaar aanhangig                   Conseil d’État (Frankrijk), in het aldaar aanhangige geding
geding tussen Union nationale interprofessionnelle des                      tussen Ministre du Budget, Ministre de l’Économie et des
légumes transformés (Unilet), G. Le Bars en Association Comité              Finances en Société Monte Dei Paschi Di Siena, om een
économique régional agricole fruits et légumes de Bretagne                  prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 2 en
(Cerafel) om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             5 van de Achtste richtlijn (79/1072/EEG) van de Raad
artikel 15 ter, lid 8, van verordening (EEG) nr. 1035/72 van de             van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de
Raad van 18 mei 1972 houdende een gemeenschappelijke                        wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling
ordening der markten in de sector groeten en fruit (PB L 118,               voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde
blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3284/83 van              aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB
de Raad van 14 november 1983 (PB L 325, blz. 1), heeft het                  L 331, blz. 11), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
Hof (Vijde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,                 als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón, P. Jann,
kamerpresident, L. Sevón, P. Jann (rapporteur), H. Ragnemalm               H. Ragnemalm (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:            advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofd-
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een arrest                 administrateur, op 13 juli 2000 een arrest gewezen waarvan
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-543/08: Beroep ingesteld op 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/21

         Beroep ingesteld op 4 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-543/08)
   (2009/C 19/40)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Braun, P. Guerra e Andrade en M. Teles Romão, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek de krachtens de artikelen 56 EG en 43 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door de bijzondere rechten van de staat in EDP — Energias de Portugal te handhaven die aan de bijzondere aandelen (golden shares) van de staat zijn verbonden;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de statuten van EDP is bepaald dat elk aandeel recht geeft op één stem, maar dat de door een aandeelhouder uitgebrachte stemmen die verbonden zijn aan gewone aandelen die niet in handen zijn van de staat, niet in aanmerking worden genomen voor zover zij meer dan 5 % bedragen van het totale aantal aan het maatschappelijk kapitaal verbonden stemmen.
   Volgens de Portugese wet heeft de staat, ongeacht het aantal aandelen waarover hij beschikt, bijzondere rechten in EDP. Deze bijzondere rechten omvatten met name een vetorecht tegen besluiten van de algemene vergadering tot wijziging van de statuten (daaronder begrepen besluiten tot kapitaalverhoging, fusie, splitsing en ontbinding), de sluiting van groepsovereenkomsten als gelijkberechtigde of ondergeschikte partij en de afschaffing of de beperking van het voorkeurrecht van de aandeelhouders in geval van kapitaalverhoging.
   De staat heeft verder het bijzondere recht om een bestuurder te benoemen wanneer hij heeft gestemd tegen het bij de verkiezing van de bestuurders aangenomen voorstel.
   Volgens de Commissie vormen zowel de beperking van de stemrechten als de bijzondere rechten een beperking van het vrije kapitaalverkeer en de vrijheid van vestiging. Dergelijke maatregelen belemmeren directe investeringen in EDP, portefeuillebeleggingen alsook de uitoefening van de vrijheid van vestiging.
   Deze bijzondere rechten van de staat vormen staatsmaatregelen, aangezien de bijzondere aandelen niet hun oorsprong vinden in een normale toepassing van het vennootschapsrecht.
   De beperking van de stemrechten vormt in de betrokken omstandigheden eveneens een staatsmaatregel.
   De golden shares en de beperking van de stemrechten houden geen verband met legitieme doelstellingen van algemeen belang, met name niet met de door de Portugese Staat aangevoerde doelstellingen van openbare veiligheid, continuïteit van het aanbod en verlening van een openbare dienst.
   De Portugese Staat heeft hoe dan ook het evenredigheidsbeginsel niet in acht genomen, aangezien de betrokken maatregelen niet geschikt zijn om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken en verder gaan dan ter bereiking daarvan nodig is.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 september 2004 in zaak C-195/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 91/439/EEG — Rijbewijs — Onderlinge erkenning — Verplichte registratie en inwisseling — Voorwaarden voor vernieuwing van rijbewijzen die voor omzetting van richtlijn zijn afgegeven)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 9 september 2004
   in zaak C-195/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/439/EEG - Rijbewijs - Onderlinge erkenning - Verplichte registratie en inwisseling - Voorwaarden voor vernieuwing van rijbewijzen die voor omzetting van richtlijn zijn afgegeven)
   (2004/C 262/05)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-195/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 27 mei 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: F. Castillo de la Torre en W. Wils) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), ondersteund door: Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: H. G. Sevenster en S. Terstal) en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: P. Ormond, bijgestaan door A. Robertson), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet, R. Schintgen (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de artikelen 22 tot en met 24, en 25, lid 2, van het Reglamento de conductores (bestuurdersverordening) van 30 mei 1997, alsmede de zevende overgangsbepaling van die verordening vast te stellen, is het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 1, lid 2, en 7, lid 1, sub a, van en bijlage I, punt 4, bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47/EG van de Raad van 23 juli 1996.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak C-518/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Verzekering wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen — Artikelen 43 EG en 49 EG — Richtlijn 92/49/EEG — Nationale wettelijke regeling waarbij verzekeringsondernemingen contracteerplicht wordt opgelegd — Beperking van vrijheid van vestiging en van vrij verrichten van diensten — Sociale bescherming van slachtoffers van verkeersongevallen — Evenredigheid — Tariefvrijheid van verzekeringsondernemingen — Beginsel van toezicht door lidstaat van herkomst)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 28 april 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-518/06) (1)

   (Niet-nakoming - Verzekering wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen - Artikelen 43 EG en 49 EG - Richtlijn 92/49/EEG - Nationale wettelijke regeling waarbij verzekeringsondernemingen contracteerplicht wordt opgelegd - Beperking van vrijheid van vestiging en van vrij verrichten van diensten - Sociale bescherming van slachtoffers van verkeersongevallen - Evenredigheid - Tariefvrijheid van verzekeringsondernemingen - Beginsel van toezicht door lidstaat van herkomst)
   2009/C 153/08
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en N. Yerrell, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, bijgestaan door M. Fiorilli, avvocato dello Stato)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Finland (vertegenwoordiger: J. Himmanen, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 49 EG — Schending van de artikelen 6, 9, 29 en 39 van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB L 228, blz. 1) — Berekening van verzekeringspremies — Verplichtingen gesteld aan verzekeraars met zetel in een andere lidstaat

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen, de Italiaanse Republiek en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-25/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budapest Környéki Törvényszék — Hongarije) — procedure tegen István Balogh (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in strafzaken — Recht op vertolking en vertaling — Richtlijn 2010/64/EU — Werkingssfeer — Begrip „strafprocedure” — Procedure van een lidstaat tot erkenning van een beslissing in strafzaken die is gegeven door een rechterlijke instantie van een andere lidstaat en tot vermelding van de door deze rechterlijke instantie uitgesproken veroordeling in het strafregister — Kosten van vertaling van die beslissing — Kaderbesluit 2009/315/JBZ — Besluit 2009/316/JBZ)

text:
               16.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/10

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budapest Környéki Törvényszék — Hongarije) — procedure tegen István Balogh
   (Zaak C-25/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in strafzaken - Recht op vertolking en vertaling - Richtlijn 2010/64/EU - Werkingssfeer - Begrip „strafprocedure” - Procedure van een lidstaat tot erkenning van een beslissing in strafzaken die is gegeven door een rechterlijke instantie van een andere lidstaat en tot vermelding van de door deze rechterlijke instantie uitgesproken veroordeling in het strafregister - Kosten van vertaling van die beslissing - Kaderbesluit 2009/315/JBZ - Besluit 2009/316/JBZ))
   (2016/C 296/14)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budapest Környéki Törvényszék

      Partij in het hoofdgeding

   István Balogh

      Dictum

   Artikel 1, lid 1, van richtlijn 2010/64/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende het recht op vertolking en vertaling in strafprocedures moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn niet van toepassing is op een bijzondere nationale procedure tot erkenning, door de rechter van een lidstaat, van een definitieve beslissing die is gewezen door een rechter van een andere lidstaat en waarbij een persoon wordt veroordeeld wegens een strafbaar feit.
   Kaderbesluit 2009/315/JBZ van de Raad van 26 februari 2009 betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisseling van gegevens uit het strafregister tussen de lidstaten en besluit 2009/316/JBZ van de Raad van 6 april 2009 betreffende de oprichting van het Europees Strafregister Informatiesysteem (ECRIS) overeenkomstig artikel 11 van kaderbesluit 2009/315 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de toepassing van een nationale regeling waarbij een dergelijke bijzondere procedure wordt ingesteld.

      (1)  PB C 127 van 20.4.2015.


title: Zaak C-465/01: Beroep, op 4 december 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
6.4.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 84/43
       het innen door het mededelen van de schuld aan de                1)    Staat artikel 28 EG toe, dat een lidstaat het telen of
       schuldenaar. Ten onrechte meent Nederland alle tijd                    anderszins voorhanden hebben van zgn. industriehennep,
       te kunnen nemen om, „rekening houdende met de                          die in de EG-verordeningen wordt toegelaten, verbiedt?
       hoeveelheid en de complexiteit van het aangedragen
       bewijsmateriaal in een bepaald geval”, een zorgvuldige
       beoordeling te maken. Het Nederlandse betoog kan                 2)    Zoneen, kan dan met een beroep op artikel 30 EG een
       slechts begrepen worden als het aanspraak maken op de                  uitzondering worden gemaakt in die zin dat een dergelijk
       toepassing van artikel 219 CDW. De artikelen 218 en                    verbod niet in strijd is met het EG-recht?
       219 CDW vormen echter bepalingen ter bevordering van
       de financiële belangen van de Gemeenschap, voor wie de
       douane-inkomsten een eigen middel vormen en die dus              3)    Zoneen, kan het Zweedse verbod dan op een andere
       baat heeft bij een spoedige vaststelling van die inkomsten.            grond worden aanvaard?
       De verlengingen van artikel 219 CDW kunnen dus niet
       voor de vuist weg door de lidstaten ingeroepen worden
       jegens de Commissie. De lidstaten zullen in tegendeel
       steeds moeten motiveren waarom de door hen aangevoer-
       de reden het noodzakelijk maakt dat de boekingstermijn
       wordt verlengd.
—      Schending van de artikelen 9 en 10 van verordening
       nr. 1552/89.
—      Schending van artikel 11 van verordening nr. 1552/89.
       De in de twee laatste middelen aan de orde gestelde
       inbreuken zijn noodzakelijke gevolgen van de in het              Beroep, op 4 december 2001 ingesteld door Commissie
       eerste middel beschreven inbreuk. Nederland heeft in de          van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
       betrokken periode nagelaten om de hoofdsom tijdig ter                                           tenrijk
       beschikking te stellen. Het heeft tot nu toe eveneens
       steeds geweigerd de daarmee verband houdende vertra-
       gingsrente ter beschikking te stellen. Reeds eind 1996                                    (Zaak C-465/01)
       hebben de diensten van de Commissie de Nederlandse
       autoriteiten verzocht 5 323 395,06 NLG aan vertragings-
       rente aan de Commissie over te maken.
                                                                                (2002/C 84/75)
( 1) PB 1987, L 107, blz. 1.
( 2) PB 1992, L 132, blz. 1.
( 3) PB 1993, L 253, blz. 1.
( 4) PB 1989, L 155, blz. 1.
( 5) PB 1992, L 302, blz. 1.
                                                                        Bij het Hof van Jusitite van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 4 december 2001 beroep ingesteld tegen de Republiek
                                                                        Oostenrijk door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                        pen, vertegenwoordigd door J. Sack, juridisch adviseur, domici-
                                                                        lie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero,
                                                                        lid van haar juridische dienst.
Verzoek van Halmstads tingsrätt van 8 november 2001
om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                          U. Hammarsten
                          (Zaak C-462/01)                               1)    vast te stellen dat Republiek Oostenrijk niet heeft voldaan
                                                                              aan haar verplichtingen uit hoofde van
                           (2002/C 84/74)
                                                                              a)    artikel 39 EG, artikel 8 van verordening (EEG)
                                                                                nr. 1612/68 (1) van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                                betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
Halmstads tingsrätt heeft bij beschikking van 8 november                            de Gemeenschap en artikel 28 van de Overeenkomst
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                             betreffende de Europese Economische Ruimte, door
3 december 2001, in de strafzaak tegen U. Hammarsten, het                           werknemers uit andere EG- respectievelijk EER-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                            lidstaten van passief kiesrecht voor de algemene
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                           vergadering van Arbeiterkammern uit te sluiten;
 ---pagebreak--- C 84/44                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     6.4.2002
      b)   de bepalingen van de door de Gemeenschap met                bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
           derde landen gesloten associatieovereenkomsten, die         vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, juridisch ad-
           discriminatie van tot de legale arbeidsmarkt van een        viseur.
           lidstaat behorende werknemrs uit die derde landen
           verbieden, door de aldus beschermde werknemers
           uit te sluiten van passief kiesrecht voor bedrijfsraden
           en de algemene vergadering van Arbeiterkammern.             De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
2)    de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                       —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                             binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                             telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
                                                                             voldoen aan richtlijn 1999/89/EG van de Raad van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             15 november 1999 houdende wijziging van richtlijn
                                                                             91/494/EEG tot vaststelling van veterinairrechtelijke
                                                                             voorschriften voor het intracommunautaire handelsver-
Het recht van vrij verkeer in een lidstaat van de EG voor                    keer en de invoer uit derde landen van vers vlees van
onderdanen van andere lidstaten houdt volgens artikel 39,                    pluimvee (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn op
lid 2, EG de afschaffing in van elke discriminatie op grond van              haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
nationaliteit tussen de werknemers der lidstaten, wat betreft de
werkgelegenheid, de beloning en de overige arbeidsvoorwaar-
den. Artikel 28 van de EER-Overeenkomst bevat daarmee                  —     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
overeenstemmende bepalingen. Daarnaast kent artikel 8 van
richtlijn 1612/68 betreffende het vrije verkeer van werknemers
binnen de Gemeenschap de werknemers uit andere lidstaten
uitdrukkelijk „verkiesbaar[heid] in de werknemersvertegen-
woordigende organen in de onderneming” toe. Deze formule-
ring omvat zowel het actieve als het passieve kiesrecht voor           Middelen en voornaamste argumenten
werknemersvertegenwoordigingen in een lidstaat.
Bovendien is de Commissie van mening, dat het begrip                   Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
arbeidsvoorwaarden in de associatieovereenkomsten en daar-             oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
mee vergelijkbare overeenkomsten op dezelfde wijze moet                verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
worden uitgelegd als in artikel 39, lid 2, EG en artikel 8 van         lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.
verordening nr. 1612/68, volgens welke dit begrip zich ook
uitstrekt tot de uitoefening van medezeggenschapsrechten als
actief en passief kiesrecht voor bedrijfsraadverkiezingen en
verkiezingen voor Berufskammern.
                                                                       Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag
                                                                       treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen
                                                                       welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
(1) PB L 257, blz. 2.                                                  uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
                                                                       voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
                                                                       De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
                                                                       treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
Beroep, op 4 december 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                       De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
                               bliek
                                                                       toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
                                                                       betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
                         (Zaak C-466/01)
                          (2002/C 84/76)
                                                                       (1) PB L 300 van 23.11.1999, blz. 17.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 december 2001 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-


title: Zaak T-246/04: Beroep, op 17 juni 2004 ingesteld door Jacques Wunenburger tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/31

         Beroep, op 17 juni 2004 ingesteld door Jacques Wunenburger tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-246/04)
   (2004/C 217/56)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 juni 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jacques Wunenburger, wonende te Zagreb (Kroatië), vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit dat secretaris-generaal David O'Sullivan op 11 september 2003 in zijn hoedanigheid van beoordelaar in beroep heeft genomen en dat voor verzoeker bezwarend is voorzover het diens loopbaanevolutierapport over de periode van 1.7.2001 tot 31.12.2002 bevestigt en definitief goedkeurt;

               —

               dat rapport nietig te verklaren;

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijk genomen besluit tot afwijzing van de klacht die verzoeker op 9 december 2003 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend en die was ingeschreven onder het nummer R/711/03 en strekte tot intrekking van het bestreden besluit;

               —

               verzoeker ter vergoeding van immateriële schade en van de aantasting van zijn loopbaan ten gevolge van zowel substantiële onregelmatigheden als aanzienlijke vertraging bij de opstelling van bovengenoemd rapport een bedrag toe te kennen dat ex aequo et bono wordt geraamd op 4 000 euro, onder voorbehoud van vermeerdering of vermindering in de loop van het geding.

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van de artikelen 25, tweede alinea, 26 en 43 van het Statuut alsmede schending van de door de Commissie op 26 april 2002 vastgestelde algemene bepalingen ter uitvoering van laatsgenoemd artikel. Verder stelt hij schending van de rechten van de verdediging en van het beginsel van behoorlijk bestuur, niet-nakoming van de zorgplicht, schending van het beginsel van gelijke behandeling en kennelijk verkeerde beoordeling.


title: Zaak C-687/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH/Hauptzollamt Regensburg [Prejudiciële verwijzing — Dumping — Antidumpingrecht ingesteld op de invoer van keramische tegels van oorsprong uit China — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 — Geldigheid — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikel 2, lid 7, onder a) — Normale waarde — Vaststelling aan de hand van de prijs in een derde land met een markteconomie — Keuze van een geschikt derde land — Zorgvuldigheidsplicht — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Steekproeftrekking]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH/Hauptzollamt Regensburg
   (Zaak C-687/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Dumping - Antidumpingrecht ingesteld op de invoer van keramische tegels van oorsprong uit China - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 - Geldigheid - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 2, lid 7, onder a) - Normale waarde - Vaststelling aan de hand van de prijs in een derde land met een markteconomie - Keuze van een geschikt derde land - Zorgvuldigheidsplicht - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Steekproeftrekking])
   (2015/C 363/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Regensburg

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 van de Raad van 12 september 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

      (1)  PB C 78 van 15.03.2014.


title: Zaak C-324/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/116/EG — Opneming van gistsoort Candida guilliermondii in bijlage bij richtlijn 82/471/EEG — Niet-vaststelling van nodige maatregelen)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-324/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/116/EG - Opneming van gistsoort Candida guilliermondii in bijlage bij richtlijn 82/471/EEG - Niet-vaststelling van nodige maatregelen)
   (2007/C 82/14)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Szmytkowska en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes en F. Fraústo de Azevedo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling, binnen gestelde termijn, van alle bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/116/EG van de Commissie van 23 december 2004 tot wijziging van de bijlage bij richtlijn 82/471/EEG van de Raad wat de opname van Candida guilliermondii betreft (PB L 379, blz. 81)
   Dictum

               1)

               Door binnen de gestelde termijn niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/116/EG van de Commissie van 23 december 2004 tot wijziging van de bijlage bij richtlijn 82/471/EEG van de Raad wat de opname van Candida guilliermondii betreft, is de Portugese Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-275/07: Beroep ingesteld op 8 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/21

         Beroep ingesteld op 8 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-275/07)
   (2007/C 199/32)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en M. Velardo, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,

                           —

                           door te weigeren om de Commissie vertragingsrente te betalen voor een bedrag van in totaal 847,06 EUR wegens te late boeking van douanerechten, en om de nationale voorschriften in overeenstemming te brengen met het gemeenschapsrecht op het gebied van de boeking van onbetwiste douanetransacties die door een doorlopende zekerheid zijn gedekt en het gevolg zijn van een communautair douanevervoer, en

                           —

                           door te weigeren om de Commissie vertragingsrente te betalen voor een bedrag van in totaal 3 322 EUR wegens de niet-naleving van de door het gemeenschapsrecht voorgeschreven termijnen voor de opneming in boekhouding „A” van de douanerechten bij douanevervoer in het kader van de TIR-overeenkomst,

                     de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 (1) van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, en in het bijzonder artikel 6, lid 2, sub a, ervan, en krachtens verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 (2) van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, welke verordening eerstgenoemde verordening met ingang van 31 mei 2000 heeft vervangen, en in het bijzonder artikel 6, lid 3, sub a, ervan;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie komt op tegen twee besluiten van de Italiaanse Republiek. Het eerste bestaat in de weigering om de Commissie vertragingsrente te betalen voor een bedrag van in totaal 847,06 EUR wegens te late boeking van douanerechten en om de nationale voorschriften in overeenstemming te brengen met het gemeenschapsrecht op het gebied van de boeking van onbetwiste douanetransacties die door een doorlopende zekerheid zijn gedekt en het gevolg zijn van een communautair douanevervoer. Het tweede bestaat in de weigering om de Commissie vertragingsrente te betalen voor een bedrag van in totaal 3 322 EUR wegens de niet-naleving van de door het gemeenschapsrecht voorgeschreven termijnen voor de opneming in boekhouding „A” van de douanerechten bij douanevervoer in het kader van de TIR-overeenkomst.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan dat de Italiaanse Republiek niet alleen inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 8 en 11 van verordening nr. 1552/89, maar ook de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, sub a, van die verordening, en krachtens verordening nr. 1150/2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, welke verordening eerstgenoemde verordening met ingang van 31 mei 2000 heeft vervangen, en in het bijzonder artikel 6, lid 3, sub a, ervan.

      (1)  PB L 155, blz. 1.

      (2)  PB L 130, blz. 1.


title: Zaak T-656/16: Beroep ingesteld op 12 september 2016 — PM/ECHA

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/58

         Beroep ingesteld op 12 september 2016 — PM/ECHA
   (Zaak T-656/16)
   (2016/C 402/69)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: PM (vertegenwoordiger: C. Zambrano Almero, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht besluit nr. SME(2016) 3198 nietig te verklaren op grond dat PM behoort tot de kleine en middelgrote ondernemingen en de betaalde heffingen dus rechtens juist zijn, en bijgevolg de verzochte inschrijving toe te wijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één enkel middel aan, dat is gebaseerd op de definitie van kleine en middelgrote ondernemingen als bedoeld in artikel 2, lid 1, van de bijlage bij aanbeveling 2003/361/EG betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen. Samen met de groep ondernemingen waartoe zij behoort, stelt verzoekster in dit verband te voldoen aan de in dat artikel gestelde voorwaarden.


title: Zaken T-118/11, T-123/11 en T-124/11: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Attey e.a./Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust — Schrapping van betrokken personen van lijst — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/20

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2012 — Attey e.a./Raad
   (Zaken T-118/11, T-123/11 en T-124/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met situatie in Ivoorkust - Schrapping van betrokken personen van lijst - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 227/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Philipp Attey (Abidjan, Ivoorkust) (zaak T-118/11); Thierry Legré (Abidjan) (zaak T-123/11), en Stéphane Kipré (Abidjan) (T-124/11) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M. Chavrier, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Ivoorkust (vertegenwoordigers: J. P. Mignard en J. P. Benoit, advocaten) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bordes en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 11, blz. 36) en van verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz. 1), voor zover deze handelingen betrekking hebben op verzoekers

      Dictum

               1)

               De zaken T-118/11, T-123/11 en T-124/11 worden gevoegd voor de beschikking.

               2)

               Op de beroepen behoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van Philipp Attey, Thierry Legré en Stéphane Kipré.

               4)

               De Republiek Ivoorkust en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 130 van 30.4.2011.


title: Zaak T-109/05: Beroep, op 8 maart 2005 ingesteld door SpA Navigazione Libera del Golfo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/43

         Beroep, op 8 maart 2005 ingesteld door SpA Navigazione Libera del Golfo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-109/05)
   (2005/C 106/84)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 maart 2005 beroep ingesteld tegen SpA Navigazione Libera del Golfo (NLG), gevestigd te Napels, vertegenwoordigd door S. Ravenna, advocaat, door Commissie van de Europese Gemeenschappen, strekkende tot nietigverklaring van de beschikking die de Commissie op 3 februari 2005 (1) heeft gegeven krachtens artikel 8 van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (2), welke beschikking bevestigt dat de door verzoekster gevraagde toegang tot gegevens en informatie wordt geweigerd.
   De gegevens waarom verzoekster heeft verzocht, en die de Commissie heeft geweigerd te onthullen, hebben betrekking op de cijfers inzake de meerkosten die zijn veroorzaakt door de diensten inzake passagiersvervoer tussen de haven van Napels-Beverello en het eiland Capri, welke diensten door de openbare onderneming Caremar SpA, gevestigd te Napels, onder de regeling openbaredienstverplichtingen (ODV) worden verricht en waarvoor deze onderneming een jaarlijkse vergoeding (staatssteun) ontvangt, welke bij een beschikking van 16 maart 2004 van de Commissie uit hoofde van artikel 88, lid 2, EG is toegestaan.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               de beschikking van de Commissie van 3 februari 2005 nietig te verklaren;

               2)

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de mededeling aan verzoekster van de beschikking van 16 maart 2004 heeft de Commissie, onder aanvoering van redenen betreffende de bescherming van de commerciële belangen van Caremar, in de motivering van de beschikking nagelaten de gegevens openbaar te maken rond de kosten van de uitoefening van de commerciële activiteiten van Caremar, inzonderheid de meerkosten ingevolge de verbinding met het eiland Capri onder de ODV-regeling en de desbetreffende jaarlijkse vergoedingen voor de Regio Campagnia.
   Verzoekster verzorgt van oudsher passagiersvervoer op dezelfde lijn Napels Beverello-Capri onder de ODV-regeling, maar zonder dat zij daarvoor enige vergoeding ontvangt ter dekking van de meerkosten ten gevolge van die verplichtingen. Dit levert volgens haar discriminatie op.
   Aangezien verzoekster procesbelang heeft en zo snel mogelijk volledig kennis dient te nemen van de Caremar-beschikking ten einde haar belangen te beschermen en eventueel de beschikking van 16 maart 2004 aan te vechten, heeft zij verzocht om toegang tot de gegevens betreffende de meerkosten van de ODV van Caremar voor de verbinding met het eiland Capri en het bedrag van de betrokken steun.
   Bij beschikking van 3 februari 2005 heeft de Commissie NLG toegang tot die gegevens geweigerd onder aanvoering van redenen betreffende de bescherming van de commerciële belangen van Caremar.
   NLG betoogt dat de Commissie onder meer ernstig heeft gedwaald ten aanzien van het recht, met miskenning van de regels van haar mededeling C(2003) 4582 van 1 december 2003 over geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun (3), die in punt 17 uitdrukkelijk transparantie en openbaarheid voorschrijft ten aanzien van gegevens en informatie betreffende de kosten van openbare dienstverlening, voorzover deze niet onder het zakengeheim vallen.

      (1)  Niet-bekendgemaakte beschikking.

      (2)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

      (3)  PB C 297 van 9.12.2003, blz. 6.


title: Zaak C-146/13: Beroep ingesteld op 22 maart 2013 — Koninkrijk Spanje/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/15

         Beroep ingesteld op 22 maart 2013 — Koninkrijk Spanje/Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-146/13)
   2013/C 171/30
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: E. Chamizo Llatas en S. Centeno Huerta, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Rechtens non-existent verklaren verordening (EU) nr. 1257/2012 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2012 tot het uitvoering geven aan nauwere samenwerking op het gebied van de instelling van eenheidsoctrooibescherming en, subsidiair, deze verordening geheel nietig te verklaren.

               —

               Subsidiair, nietig verklaren

                           a)

                           artikel 9, lid 1, van voormelde verordening in zijn geheel, en artikel 9, lid 2, voor zover aangegeven in punt 5 van de middelen en argumenten;

                           b)

                           artikel 18, lid 2, van voormelde verordening in zijn geheel alsook alle verwijzingen in de verordening naar een eengemaakt octrooigerecht als gerechtelijk stelsel voor het eenheidsoctrooi en als rechtsbron voor dit octrooi.

               —

               Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Aantasting van de waarden van de rechtsstaat, doordat een verordening is vastgesteld die is gebaseerd op een door het Europees Octrooibureau afgegeven titel ofschoon de handelingen van dit orgaan niet aan rechterlijk toezicht zijn onderworpen.

               2)

               Non-existentie van een handeling van de Unie en, subsidiair, ontbreken van een rechtsgrondslag voor de verordening nu maatregelen om de in artikel 118 VWEU bedoelde eenvormige bescherming te waarborgen ontbreken.

               3)

               Misbruik van bevoegdheid doordat de nauwere samenwerking wordt gebruikt voor andere dan de in de Verdragen genoemde doeleinden.

               4)

               Schending van artikel 291, lid 2, VWEU en, schending van de rechtsspraak Meroni, gezien het stelsel van vaststelling van de jaartaksen en van het aandeel in de verdeling ervan.

               5)

               Schending van de rechtspraak Meroni doordat aan het Europees Octrooibureau bepaalde administratieve taken in verband met het Europees eenheidsoctrooi zijn gedelegeerd.

               6)

               Schending van de beginselen van autonome en eenvormige toepassing van het recht van de Unie door de wijze waarop de verordening in werking treedt.

      (1)  PB L 361, blz. 1.