title: Zaak T-77/01: Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door El Territorio Histórico de Alava-Excma. Diputación Foral de Alava e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 173/36               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.6.2001
Verzoeker vordert:                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietigverklaring van het besluit van de president van de          —     verweersters beschikking nietig te verklaren, althans
      Europese Centrale Bank van 12 maart 2001 om verzoe-                     voorzover daarin naar artikel 43 van de in artikel 1,
      kers klacht af te wijzen;                                               sub b, c en d van die beschikking genoemde Normas
                                                                              Forales wordt verwezen;
—     nietigverklaring van het door verweerster op 29 novem-
      ber 2000 aangezegde ontslag;                                      —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
—     vaststelling dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen
      door het ontslag op 29 november 2000 niet is beëindigd;           Middelen en voornaamste argumenten
—     vaststelling dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen           Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de
      niet is beëindigd en ook na 31 december 2000 voortbe-             Commissie van 31 oktober 2000 betreffende de Spaanse
      staat;                                                            wetgeving inzake de vennootschapsbelasting (1), voorzover
                                                                        daarin alle steun die door de Spaanse autoriteiten op grond
                                                                        van artikel 43 van de Norma Foral 3/96 van 26 juni 1996
—     veroordeling van verweerster om verzoeker onder de
                                                                        inzake de vennootschapsbelasting van het Territorio Histórico
      overeengekomen arbeidsvoorwaarden als bewaker te blij-
                                                                        de Vizcaya, artikel 43 van de Norma Foral 7/1996 van 4 juli
      ven tewerkstellen;
                                                                        1996 inzake de vennootschapsbelasting van het Territorio
                                                                        Histórico de Guipuzcoa, en artikel 43 van de Norma Foral
—     verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.         24/1996 van 5 juli 1996 inzake de vennootschapsbelasting
                                                                        van het Territorio Histórico de Alava is verleend aan in Spanje
                                                                        gevestigde EGKS-staalbedrijven, onverenigbaar is verklaard
                                                                        met de gemeenschappelijke markt voor kolen en staal.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Op grond van die belastingregels kan een belastingaftrek
Het beroep berust op dezelfde feiten als de zaken T-373/00              worden verkregen van 25 % van daadwerkelijke investeringen
(Tralli/ECB, PB C 61 van 24.2.2001, blz. 61), T-27/01                   in onder meer het opzetten van filialen of permanente
(Tralli/ECB — nog niet gepubliceerd) en T-56/01 (Tralli/ECB             vestigingen in het buitenland, de verwerving van deelnemingen
— nog niet gepubliceerd). De middelen en argumenten komen               in buitenlandse ondernemingen, of het opzetten van doch-
overeen met die welke in deze zaken zijn aangevoerd.                    terondernemingen waarvan de activiteiten rechtstreeks ver-
                                                                        band houden met het exploiteren van goederen of diensten.
                                                                        De bestreden beschikking werd gegeven na inleiding van de
                                                                        procedure als bedoeld in artikel 6, lid 5, van beschikking
                                                                        2496/96/EGKS („staalsteuncode”).
                                                                        Tot staving van hun middelen stellen verzoeksters:
Beroep, op 30 maart 2001 ingesteld door El Territorio                   —     Er is geen sprake van steun, omdat de betrokken regels
Histórico de Alava-Excma. Diputación Foral de Alava e.a.                    een horizontaal karakter dragen, algemene werking heb-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             ben, en niet een bepaalde regio of een bepaalde categorie
                                                                              ondernemingen begunstigen. Het niet bestaan van steun
                                                                              geldt ook ten opzichte van het EGKS-Verdrag, en om die
                          (Zaak T-77/01)                                      reden wordt gesteld, dat inbreuk is gemaakt op artikel 4,
                                                                              sub c, van dat Verdrag, en dat verweerster misbruik van
                                                                              haar bevoegdheid heeft gemaakt door het EGKS-Verdrag
                         (2001/C 173/65)                                      als basis voor haar optreden te kiezen.
                                                                        —     Gebrekkige motivering, in het bijzonder voorzover de
                                                                              bestreden beschikking de indruk wekt dat de Commissie
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                              andere criteria hanteert, waarvoor zij geen rechtvaar-
                                                                              diging geeft.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 maart 2001 beroep ingesteld tegen                     —     Gebrekkige motivering en een beoordelingsfout, voorzo-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door El Territo-                     ver de steunbeschikking zich automatisch uitstrekt tot de
rio Histórico de Alava-Excma. Diputación Foral de Alava e.a.,               Normas Forales, louter wegens het feit dat zij inhoudelijk
gevestigd te Spanje, vertegenwoordigd door D. Ramón Falcón.                 overeenstemmen met de belastingwetgeving van de staat.
 ---pagebreak--- 16.6.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 173/37
—     Het willekeurige en onevenredige karakter van de bestre-           Beroep, op 1 april 2001 ingesteld door Association Contre
      den beschikking, omdat niet is onderzocht of het mogelijk          l’Horaire d’Été tegen Europees Parlement en Raad van de
      is om van de werkingssfeer ervan een deel van de daarin                                     Europese Unie
      beoordeelde belastingregels uit te sluiten.
—     Schending van de procedure in de „staalsteuncode”, onder                                    (Zaak T-84/01)
      meer omdat de in artikel 6, lid 5, van beschikking
      nr. 2496/96/EGKS bedoelde termijn van drie maanden
      niet in acht is genomen.                                                                   (2001/C 173/67)
(1) PB L 60 van 1.3.2001, blz. 57.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 1 april 2001 beroep ingesteld tegen Europees
Beroep, op 10 april 2001 ingesteld door Merck KgaA                       Parlement en Raad van de Europese Unie door Association
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                   Contre l’Horaire d’Été, gevestigd te Marly-le-Roi (Frankrijk),
                                                                         vertegenwoordigd door C. Lepage en F. Steinmetz, advocaten.
                          (Zaak T-83/01)
                         (2001/C 173/66)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                         (Procestaal: Engels)                            —    nietig te verklaren richtlijn 2000/84/EG van het Europees
                                                                              Parlement en de Raad, gedateerd 19 januari 2001 en
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Ge-
schappen is op 10 april 2001 beroep ingesteld tegen Bureau                    meenschappen van 2 februari 2001, betreffende de
voor harmonisatie binnen de interne markt door Merck KgaA,                    zomertijd.
een vennootschap naar Duits recht, vertegenwoordigd door
D. Dupuis Latour van BPDAGI, te Parijs (Frankrijk).
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de bestreden beslissing te vernietigen;                            Verzoekster in de onderhavige zaak, een vereniging die is
—     het Bureau in de kosten te verwijzen.                              opgericht om de aandacht van het publiek te vestigen op de
                                                                         vermeende kwalijke gevolgen van de tijdsverandering, vordert
                                                                         de nietigverklaring van richtlijn 2000/84/EG van het Europees
Middelen en voornaamste argumenten                                       Parlement en de Raad van 19 januari 2001 betreffende de
                                                                         zomertijd.
Betrokken merk:                 OSTEOCALCIUM — aanvraag-
                                nr. 0000955138
                                                                         Tot staving van haar beweringen beroept verzoekster zich op
Waar of dienst:                 „Farmaceutische, diergeneeskun-
                                dige en hygiënische producten”
                                (klasse 5 van de overeenkomst            —    onjuiste rechtsgrondslag (artikel 95 EG, ex artikel 100A
                                van Nice)                                     EG-Verdrag), aangezien de betrokken richtlijn niet zou
                                                                              voldoen aan de dubbele voorwaarde, bij te dragen tot de
Bij de kamer van beroep         weigering van inschrijving door               onderlinge aanpassing van de nationale wettelijke en
bestreden beslissing:           de onderzoeker wegens beschrij-               bestuursrechtelijke bepalingen, en gericht te zijn op de
                                vend karakter                                 instelling en de werking van de interne markt;
Middelen:                       schending van artikel 7, lid 1,
                                sub c en b, van verordening (EG)         —    de nadelen en gevaren die de betrokken richtlijn voor
                                nr. 40/94                                     personen zou meebrengen, en die zouden moeten worden
                                                                              beschouwd als evenzovele hinderpalen voor de goede
                                                                              werking van de interne markt.


title: Zaak C-382/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 4 juli 2013 — C.E. Franzen e.a. tegen Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb)

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 4 juli 2013 — C.E. Franzen e.a. tegen Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb)
   (Zaak C-382/13)
   2013/C 274/14
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekers: C.E. Franzen, H.D. Giesen, F. van den Berg

      Verweerder: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank (Svb)

      Prejudiciële vragen

               1a)

               Moet artikel 13, tweede lid, aanhef en onder a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd dat de ingezetene van een lidstaat die binnen de werkingssfeer van deze verordening valt en die gedurende niet meer dan twee of drie dagen per maand op basis van een oproepcontract werkzaamheden in loondienst verricht op het grondgebied van een andere lidstaat, aldaar op die grond onderworpen is aan de socialeverzekeringswetgeving van de werkstaat?

               1b)

               Indien vraag 1a bevestigend wordt beantwoord, geldt de onderworpenheid aan de socialeverzekeringswetgeving van de werkstaat dan zowel gedurende de dagen waarop de werkzaamheden worden verricht als gedurende de dagen waarop deze werkzaamheden niet worden verricht en, zo ja, hoe lang duurt die onderworpenheid dan voort na de laatstelijk feitelijk verrichte werkzaamheden?

               2)

               Staat artikel 13, tweede lid, aanhef en onder a, juncto artikel 13, eerste lid, van verordening nr. 1408/71 eraan in de weg dat een migrerende werknemer op wie de socialeverzekeringswetgeving van de werkstaat van toepassing is, krachtens een nationale regeling van de woonstaat in deze laatste staat als verzekerde ingevolge de AOW [Algemene Ouderdomswet] wordt aangemerkt?

               3a)

               Moet het Unierecht, in het bijzonder de bepalingen inzake het vrij verkeer van werknemers en/of het vrij verkeer van unieburgers, aldus worden uitgelegd, dat het, in de omstandigheden van de onderhavige gedingen, in de weg staat aan de toepassing van een nationale bepaling als artikel 6a van de AOW en/of AKW [Algemene Kinderbijslagwet], inhoudende dat een in Nederland wonende migrerende werknemer aldaar wordt uitgesloten van de verzekering ingevolge de AOW en/of de AKW op de grond dat hij uitsluitend onderworpen is aan de socialeverzekeringswetgeving van Duitsland, ook in de situatie waarin deze werknemer in Duitsland als „geringfügig Beschäftigte” is uitgesloten van de verzekering voor de „Altersrente” en geen recht heeft op „Kindergeld”?

               3b)

               Is voor de beantwoording van vraag 3a nog van belang dat de mogelijkheid bestond een vrijwillige verzekering ingevolge de AOW af te sluiten, dan wel dat de mogelijkheid bestond om de Svb te verzoeken om een overeenkomst als bedoeld in artikel 17 van verordening nr. 1408/71 tot stand te brengen?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak T-572/11: Beroep ingesteld op 4 november 2011 — Hassan/Raad

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/54

      Beroep ingesteld op 4 november 2011 — Hassan/Raad
      (Zaak T-572/11)
      (2012/C 25/106)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Samir Hassan (Damas, Syrië) (vertegenwoordigers: E. Morgan de Rivery en E. Lagathu, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  krachtens artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU)

                              —

                              uitvoeringsbesluit 2011/515/GBVB van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig verklaren voor zover Samir Hassan daarbij aan de lijst in de bijlage bij besluit 2011/273/GBVB van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië is toegevoegd;

                              —

                              uitvoeringsverordening (EU) nr. 843/2011 van de Raad van 23 augustus 2011 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië, nietig verklaren voor zover Samir Hassan daarbij aan de lijst in bijlage II bij verordening (EU) nr. 442/2011 van de Raad van 9 mei 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië is toegevoegd;

                  —

                  krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU schadevergoeding toe te kennen voor de schade die aan Samir Hassan is toegebracht als gevolg van de beperkende maatregelen die ten aanzien van hem zijn vastgesteld en derhalve:

                              —

                              erkennen dat de Raad van de Europese Unie niet-contractueel aansprakelijk is voor de geleden en toekomstige materiële schade en voor de immateriële schade;

                              —

                              Hassan een bedrag van 250 000 EUR per maand toekennen, te rekenen vanaf 1 september 2011 ter vergoeding van de geleden materiële schade;

                              —

                              Hassan het bedrag van een (1) symbolische euro toekennen wegens de geleden immateriële schade; en

                              —

                              de Raad van de Europese Unie veroordelen tot vergoeding van de toekomstige materiële schade;

                  —

                  hoe dan ook de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

                  1)

                  Eerste middel, ontleend aan een kennelijke fout van de Raad bij de beoordeling van de feiten en een daaruit voortvloeiende schending van het recht;

                  2)

                  Tweede middel, ontleend aan een schending van de motiveringsplicht, de rechten van de verdediging en het recht op effectieve rechtsbescherming;

                  3)

                  Derde middel, ontleend aan een schending van het recht op eigendom en het evenredigheidsbeginsel;

                  4)

                  Vierde middel, ontleend aan een schending van de presumptie van onschuld van verzoeker;

                  5)

                  Vijfde middel, ontleend aan een schending door de Raad van zijn eigen richtsnoeren voor het vaststellen en herzien van beperkende maatregelen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid;

                  6)

                  Zesde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid door de Raad;

                  7)

                  Zevende middel, inzake de vergoeding van de schade die is veroorzaakt door de onrechtmatige maatregelen die door de Raad zijn getroffen.


title: Zaak T-221/07: Beroep ingesteld op 26 juni 2007 — Republiek Hongarije/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/41

         Beroep ingesteld op 26 juni 2007 — Republiek Hongarije/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-221/07)
   (2007/C 199/77)
   Procestaal: Hongaars
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Hongarije (vertegenwoordiger: J. Fazekas als gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2007) 1689 def. van de Commissie van 16 april 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door Hongarije is meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster betwist de beschikking van de Commissie van 16 april 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat door Hongarije is meegedeeld overeenkomstig richtlijn 2003/87 (1). Volgens de bestreden beschikking voldoet het nationale toewijzingsplan van Hongarije niet aan bepaalde criteria van bijlage III bij richtlijn 2003/87.
   Verzoekster voert aan dat richtlijn 2003/87, en met name artikel 9, lid 3, ervan, de Commissie niet de bevoegdheid verleent om zelf de totale hoeveelheid emissierechten te bepalen die de lidstaten kunnen toewijzen zonder rekening te houden met de overeenkomstig de artikelen 9, lid 1, en 11, lid 2, van die richtlijn door de lidstaten opgestelde en meegedeelde toewijzingsplannen, noch om de door de lidstaten in die plannen vastgestelde totale hoeveelheid toe te wijzen emissierechten te bepalen.
   Voor het geval dat het Gerecht zou oordelen dat richtlijn 2003/87 de Commissie die bevoegdheid verleent, betoogt verzoekster dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de beoordeling van de totale hoeveelheid toe te wijzen emissierechten die in het nationale toewijzingsplan is opgegeven. Hongarije stelt dat de Commissie bij haar beoordeling geen rekening heeft gehouden met de in het toewijzingsplan vermelde gegevens en berekeningen, waardoor het evenredigheidsbeginsel is geschonden, en gebruik heeft gemaakt van kennelijk onjuiste gegevens en inadequate berekeningen die noodzakelijkerwijs hebben geleid tot een verkeerde bepaling van de totale hoeveelheid.
   Verzoekster betoogt ook dat verweerster tijdens de procedure het beginsel van samenwerking te goeder trouw heeft geschonden, voor zover zij zonder ononderbroken en uitvoerig overleg met de lidstaten (waaronder Hongarije) de berekeningswijze en de gebruikte gegevens voor de vaststelling van de totale hoeveelheid toe te wijzen emissierechten heeft bepaald, en voorts geen rekening heeft gehouden met de door verzoekster verstrekte bijkomende informatie waarom verweerster zelf tijdens de procedure heeft verzocht.
   Tot slot voert verzoekster aan dat de Commissie haar motiveringsplicht onvoldoende heeft vervuld, aangezien zij in de eerste plaats niet naar behoren heeft gemotiveerd waarom zij het door Hongarije meegedeelde toewijzingsplan en de daarin vermelde gegevens en berekeningen niet in aanmerking heeft genomen; in de tweede plaats heeft zij evenmin naar behoren de geschiktheid van de door haar gebruikte gegevens en berekeningen gemotiveerd, en in de derde plaats heeft zij helemaal niet gemotiveerd waarom zij geen rekening heeft gehouden met de door Hongarije verstrekte bijkomende informatie waarom de Commissie zelf tijdens de procedure heeft verzocht.

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-216/02: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 23 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van het Oostenrĳkse Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und Specialrassen, in het geding gekomen partĳ: Österreichischer Shetlandponyzuchtverband

text:
C 191/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.8.2002
e)    door het gebruik door de Commissie van de omzetmetho-                  a)    in een procedure tot erkenning van een nieuwe
      de bij de berekening van het huurvoordeel goed te keuren;                    fokkerijorganisatie (fokkersvereniging) bij de be-
                                                                                voegde instanties slechts een recht verleent om
                                                                                gehoord te worden, maar geen recht op weigering
f)    door te concluderen dat de niet-contractuele voordelen                       van de erkenning van de nieuwe organisatie (vereni-
      die Bass plc zou bieden, opwegen tegen de prijsver-                          ging), indien deze de instandhouding van het ras in
      schillen.                                                                    gevaar zou brengen of de goede werking of het
                                                                                selectie- of veredelingsprogramma van een bestaan-
                                                                                de organisatie of vereniging zou kunnen verstoren,
(1) PB 2000, C 6, blz. 29.                                                         en
(2) Verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni
    1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, op groepen
    exclusieve afnameovereenkomsten (PB L 173, blz 5).                       b)    de bestaande organisatie of vereniging niet het recht
                                                                                verleent om de ondanks een negatief advies gevolgde
                                                                                erkenning door de bevoegde instanties bij de rechter
                                                                                (Verwaltungsgerichtshof) aan te vechten?
                                                                       (1) PB L 192, blz. 63.
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 23 mei 2002
om een prejudiciële beslissing in het beroep van het
Oostenrijkse Zuchtverband für Ponys, Kleinpferde und
Specialrassen, in het geding gekomen partij: Öster-
           reichischer Shetlandponyzuchtverband
                                                                       Verzoek van Raad van State (België), afdeling administra-
                         (Zaak C-216/02)                               tie, van 28 mei 2002 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Michel Tillieut, Association des habitants
                                                                       de Louvain-La-Neuve, Willy Gregoire, en Association
                         (2002/C 191/32)                               L’Épine blanche en het Waalse Gewest — Interveniënte:
                                                                       Propreté, Assainissement, Gestion de l’Environnement,
                                                                                afgekort „Page”
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 23 mei                                      (Zaak C-217/02)
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 juni
2002, in het beroep van het Oostenrijkse Zuchtverband für
Ponys, Kleinpferde und Specialrassen, in het geding gekomen                                      (2002/C 191/33)
partij: Österreichischer Shetlandponyzuchtverband, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1.    Verleent artikel 2, lid 2, sub a, van beschikking 92/            De Raad van State (België), afdeling administratie, heeft bij
      353/EEG (1) van de Commissie van 11 juni 1992 tot                beschikking van 28 mei 2002, ingekomen ter griffie van het
      vaststelling van de criteria voor de erkenning van organi-       Hof van Justitie op 13 juni 2002, in het geding tussen Michel
      saties en verenigingen die stamboeken voor geregistreerde        Tillieut, Association des habitants de Louvain-La-Neuve, Willy
      paardachtigen bijhouden of aanleggen, aan een bestaande          Gregoire, en Association L’Épine blanche en het Waalse
      fokkerijorganisatie (fokkersvereniging) een recht dat de         Gewest — Interveniënte: Propreté, Assainissement, Gestion de
      bevoegde instanties de erkenning van een nieuwe fokkerij-        l’Environnement, afgekort „Page”, het Hof van Justitie van
      organisatie (fokkersvereniging) weigeren, indien de erken-       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      ning van de nieuwe fokkerijorganisatie (fokkersvere-             beslissing over de navolgende vragen:
      niging) de instandhouding van het ras in gevaar zou
      brengen of de goede werking of het selectie- of vere-
      delingsprogramma van een bestaande organisatie of                1.    Houdt de verplichting van de lidstaten uit hoofde van
      vereniging zou kunnen verstoren?                                       artikel 7 van richtlijn 75/442/EEG (1) van 15 juli 1975
                                                                             betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/
                                                                             156/EEG (2) van 18 maart 1991, om een of meer plannen
2.    Staat artikel 2, lid 2, sub a van de in de eerste vraag                voor het beheer van afvalstoffen op te stellen die met
      genoemde beschikking van de Commissie in de weg                        name betrekking hebben op „de locaties of installaties die
      aan de toepassing van een nationale bepaling die een                   geschikt zijn voor de verwijdering”, in dat de staten
      bestaande fokkerijorganisatie of fokkersvereniging                     waarvoor de richtlijn bestemd is, op een landkaart de


title: Zaak C-208/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 10 juni 2009 — Ilonka Sayn-Wittgenstein/Landeshauptmann van Wenen

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 10 juni 2009 — Ilonka Sayn-Wittgenstein/Landeshauptmann van Wenen
   (Zaak C-208/09)
   2009/C 193/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ilonka Sayn-Wittgenstein

      Verwerende partij: Landeshauptmann van Wenen

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 18 EG in de weg aan een regeling op grond waarvan de bevoegde autoriteiten van een lidstaat weigeren om de familienaam — voor zover deze een in de lidstaat (ook grondwettelijk) niet toegestane adellijke titel bevat — van een (volwassen) geadopteerd kind te erkennen, die in een andere lidstaat is vastgesteld?


title: Zaak C-161/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia (Italië) op 29 maart 2013 — Idrodinamica Spurgo Velox e.a./Acquedotto Pugliese SpA

text:
               29.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 189/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia (Italië) op 29 maart 2013 — Idrodinamica Spurgo Velox e.a./Acquedotto Pugliese SpA
   (Zaak C-161/13)
   2013/C 189/04
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Puglia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Idrodinamica Spurgo Velox e.a.

      Verwerende partij: Acquedotto Pugliese SpA

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de artikelen 1, 2 bis, 2 quater en 2 septies van richtlijn 92/13/EEG (1) aldus worden uitgelegd dat de termijn voor het instellen van een beroep strekkende tot vaststelling van schending van de voorschriften voor het plaatsen van overheidsopdrachten begint te lopen op de dag waarop de verzoekende partij kennis had of met inachtneming van normale zorgvuldigheid kennis had moeten hebben van de schending?

               2.

               Staan de artikelen 1, 2 bis, 2 quater en 2 septies van richtlijn 92/13/EEG in de weg aan nationale procesvoorschriften of uitleggingspraktijken, zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan een rechter een beroep strekkende tot vaststelling van schending van de voorschriften voor het plaatsen van overheidsopdrachten niet-ontvankelijk kan verklaren indien de verzoekende partij door de opstelling van de aanbestedende dienst na de formele mededeling van de wezenlijke onderdelen van de beschikking houdende definitieve gunning kennis heeft gekregen van de schending?

      (1)  Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14).


title: Zaak C-327/08: Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/15

         Beroep ingesteld op 17 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-327/08)
   (2008/C 285/26)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat
               door artikel 44, lid 1, van decreet nr. 2005-1308 van 20 oktober 2005, artikel 46, lid 1, van decreet nr. 2005-1742 van 30 december 2005 en artikel 80, lid 1, punt 1, van decreet nr. 2006-975 van 1 augustus 2006 vast te stellen en te handhaven, voor zover deze bepalingen voorzien in de mogelijkheid voor aanbestedende diensten om de redelijke termijn die in acht moet worden genomen tussen de kennisgeving aan de inschrijvers en de ondertekening van de overeenkomst, te verkorten zonder tijdslimiet en zonder enige bij de nationale regeling vooraf vastgestelde objectieve voorwaarde,
               en
               door artikel 1441, lid 1, van het nieuwe wetboek van burgerlijk procesrecht, zoals gewijzigd bij decreet nr. 2005-1308 van 20 oktober 2005, vast te stellen en te handhaven, voor zover deze bepaling een termijn van tien dagen stelt voor het antwoord van de betrokken aanbestedende dienst, waarbij voor dat antwoord elk precontractueel kort geding is verboden en zonder dat deze termijn de termijn schorst die in acht moet worden genomen tussen de kennisgeving aan de inschrijvers en de ondertekening van de overeenkomst,
               is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 89/665/EEG (1) en richtlijn 92/13/EEG (2), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in zijn arresten in zijn arresten Alcatel (C-81/98) en Commissie/Oostenrijk (C-212/02), en meer in het bijzonder artikel 2, lid 1, van richtlijn 89/665/EEG en artikel 2, lid 1, van richtlijn 92/13/EEG;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie voert twee middelen aan ter ondersteuning van haar beroep.
   Met haar eerste middel verwijt de Commissie verweerster dat zij de aanbestedende diensten in staat stelt om in spoedeisende gevallen de minimumtermijn die in acht moet worden genomen tussen de kennisgeving van het besluit tot gunning van de opdracht aan alle inschrijvers en de ondertekening van de overeenkomst voor deze opdracht, in te korten tot minder dan 10 dagen. De spoedeisendheid waarvan in de Franse wetgeving sprake is, wordt immers overgelaten aan de discretionaire beoordeling van de aanbestedende dienst, zonder dat een objectieve voorwaarde wordt gesteld. Voorts bevat dezelfde wetgeving geen enkele garantie dat de inschrijvers in kennis worden gesteld van het aantal dagen waarmee de termijn wordt ingekort, hetgeen tot gevolg kan hebben dat deze inschrijvers een precontractueel beroep instellen tegen een besluit tot gunning van een opdracht, terwijl de overeenkomst voor die opdracht reeds is ondertekend. Een dergelijke situatie is duidelijk in strijd met het doel van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG, dat is bevestigd in de rechtspraak van het Hof en bestaat in de invoering van doeltreffende en snelle beroepsprocedures tegen onwettige besluiten van de aanbestedende dienst in een fase waarin de schendingen nog kunnen worden gecorrigeerd.
   Met haar tweede middel verwijt de Commissie verweerster voorts dat zij het nuttig effect van de betrokken richtlijnen aantast door in de Franse regeling te voorzien in een voorafgaande fase van verplichte ingebrekestelling van de aanbestedende dienst die geen schorsende werking heeft op de termijn die in acht moet worden genomen tussen de kennisgeving van het besluit tot gunning van de opdracht en de ondertekening van de overeenkomst voor die opdracht. Voor zover de instelling van een beroep door een gepasseerde inschrijver is uitgesloten binnen de termijn voor een antwoord op de ingebrekestelling, die 10 dagen bedraagt, zou een antwoord van de aanbestedende dienst na het verstrijken van deze termijn de gepasseerde inschrijver elke mogelijkheid ontnemen om doeltreffend beroep in te stellen, aangezien op die datum de overeenkomst zal zijn ondertekend.

      (1)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 76, blz. 14).


title: Zaak C-225/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2008 door Nuova Agricast Srl tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-443/07, Nuova Agricast Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/24

         Hogere voorziening ingesteld op 23 mei 2008 door Nuova Agricast Srl tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 12 maart 2008 in zaak T-443/07, Nuova Agricast Srl/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-225/08 P)
   2009/C 267/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Nuova Agricast Srl (vertegenwoordiger: A. Calabrese, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Bij beschikking van 29 juni 2009 heeft het Hof van Justitie (Achtste kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: Zaak C-372/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Nicole Hassett/South Eastern Health Board, Cheryl Doherty/North Western Health Board (Rechterlijke bevoegdheid — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 22, punt 2 — Geschillen over de geldigheid van besluiten van organen van vennootschappen — Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de staat waar de vennootschap is gevestigd — Belangenbehartigingsorganisatie voor artsen)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 2 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — Nicole Hassett/South Eastern Health Board, Cheryl Doherty/North Western Health Board
   (Zaak C-372/07) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 22, punt 2 - Geschillen over de geldigheid van besluiten van organen van vennootschappen - Exclusieve bevoegdheid van de gerechten van de staat waar de vennootschap is gevestigd - Belangenbehartigingsorganisatie voor artsen)
   (2008/C 301/19)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Supreme Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nicole Hassett, Cheryl Doherty

      Verwerende partijen: South Eastern Health Board, North Western Health Board

      In tegenwoordigheid van: Raymond Howard, Medical Defence Union Ltd, MDU Services Ltd, Brian Davidson, Medical Defence Union Ltd, MDU Services Ltd
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van artikel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Beroepsorganisatie van artsen, opgericht in de vorm van een vennootschap naar het recht van een lidstaat, die bijstand en aansprakelijkheidsdekking verleent aan haar in deze lidstaat en in een andere lidstaat werkende leden — Verlening van bijstand en aansprakelijkheidsdekking afhankelijk van een besluit van de raad van bestuur van deze vennootschap, genomen in de uitoefening van zijn onbeperkte discretionaire bevoegdheid — Geschil betreffende een besluit waarbij de verlening van bijstand of schadeloosstelling aan een in de andere lidstaat werkzame arts wordt geweigerd — Uitsluitende bevoegdheid van het gerecht van de staat van de plaats van vestiging van de vennootschap, overeenkomstig artikel 22, punt 2, van de verordening
   Dictum
   Artikel 22, punt 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat een vordering als die in het hoofdgeding, in het kader waarvan een partij betoogt dat een door een orgaan van een vennootschap genomen besluit de rechten heeft geschonden die bedoelde partij aan de statuten van die vennootschap stelt te ontlenen, geen betrekking heeft op de geldigheid van de besluiten van de organen van een vennootschap in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-497/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia — Italië) — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas/Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 49 VWEU, 102 VWEU en 106 VWEU — Vrijheid van vestiging — Discriminatieverbod — Misbruik van machtspositie — Artikel 15 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia — Italië) — Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas/Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania
   (Zaak C-497/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 49 VWEU, 102 VWEU en 106 VWEU - Vrijheid van vestiging - Discriminatieverbod - Misbruik van machtspositie - Artikel 15 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Niet-ontvankelijkheid))
   (2015/C 294/02)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Davide Gullotta, Farmacia di Gullotta Davide & C. Sas

      Verwerende partijen: Ministero della Salute, Azienda Sanitaria Provinciale di Catania

      Dictum

   De vragen die zijn gesteld in het bij beslissing van 9 oktober 2012 door het Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia (Italië) ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing, en door die rechter zijn gehandhaafd, zijn niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 20 maart 1997 in zaak C-294/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 93/42/EEG - Medische hulpmiddelen)

text:
10 . 5 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 142/7
Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen Bic                volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident ( rappor
Benelux NV en Belgische staat, betreffende een prejudiciële              teur ), L. Sevón, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet en P.
beslissing over de uitlegging van artikel 1 , punten 1 en 5 ,            Jann, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R.
van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart                        Grass, op 29 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het
1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied                   dictum luidt als volgt:
van normen en technische voorschriften ( PB nr. L 109 van
26 . 4 . 1983 , blz . 8 ), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/         1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
EEG van de Raad van 22 maart 1988 ( PB nr. L 81 van
                                                                               bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
26 . 3 . 1988 , blz . 75 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer ), sa                 zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/42/EEG van de
mengesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamer                        Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmid
president, L. Sevón, C. Gulmann ( rapporteur), D. A. O.                        delen, is het Koninkrijk België de krachtens artikel 22
Edward en P. Jann, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz                      van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
Jarabo Colomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad                        nagekomen.
ministrateur, op 20 maart 1997 een arrest gewezen waar
van het dictum luidt als volgt:
                                                                         2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
Een verplichting als die van de artikelen 11 en 18 van het
ministerieel besluit van 24 december 1993 betreffende de                 O PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .
regeling van producten onderworpen aan milieutaks, om
bepaalde tekens aan te brengen op producten waarover
een belasting verschuldigd is op grond dat zij als schadelijk
voor het milieu worden beschouwd, is een technische spe
cificatie in de zin van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad
van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure                                    BESCHIKKING VAN HET HOF
op het gebied van normen en technische voorschriften,                                               ( Eerste Kamer )
zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG van de Raad van
22 maart 1988, en de nationale bepaling die deze verplich                                        van 6 maart 1997
ting oplegt, is een technisch voorschrift in de zin van die
richtlijn.
                                                                         in zaak C-150/96 P: R. Galtieri tegen Europees Parle
                                                                                ment (')
(') PB nr. C 64 van 2 . 3 . 1996 .                                                   (Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
                                                                                97/C 142/ 15 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                   ARREST VAN HET HOF                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                            (Vijfde Kamer)                                                 de Jurisprudentie van het Hof)
                         van 20 maart 1997
                                                                          In zaak C-150/96 P, R. Galtieri, tijdelijk functionaris van
in zaak C-294/96: Commissie van de Europese Gemeen                       het Europees Parlement, wonende te Brussel, vertegen
             schappen tegen Koninkrijk België (')                         woordigd door P. Cuomo, advocaat te Napels, domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van S. Oost
 (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijn 93/42/
                                                                          vogels, advocaat aldaar, rue Aldringen 13 , betreffende ho
                EEG — Medische hulpmiddelen)
                                                                          gere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eer
                             ( 97IC 142/ 14 )                             ste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste
                                                                          Kamer ) van 27 februari 1996 , Galtieri/Parlement (T-235/
                          (Procestaai: Frans)                             94, JurAmbt. blz . 11-129 ), en strekkende tot vernietiging
                                                                          van dat arrest, andere partij bij de procedure : Europees
                                                                          Parlement ( gemachtigde: M. Peter ), heeft het Hof ( Eerste
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident
                 de Jurisprudentie van het Hof)                           ( rapporteur ), D. A. O. Edward en P. Jann, rechters; advo
                                                                          caat-generaal : G. Cosmas; griffier : R. Grass, op 6 maart
 In zaak C-294/96, Commissie van de Europese Gemeen                      1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
 schappen ( gemachtigden : H. van Lier en J.-F. Pasquier ) te            als volgt:
 gen Koninkrijk België ( gemachtigde : J. Devadder), betref
 fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het                  1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 Koninkrijk België, door niet binnen de gestelde termijn de
 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                          2 . Requirant wordt in de kosten verwezen.
 die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/42/EEG van
 de Raad van 14 juni 1993 betreffende medische hulpmid
 delen ( PB nr. L 169 van 12 . 7. 1993 , blz . 1 ), de krachtens            ') PB nr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
 het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is na
 gekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als


title: Zaak C-241/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2016 door Darko Graf tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 februari 2016 in zaak T-507/14, Vedran Vidmar en Darko Graf/Europese Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/14

         Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2016 door Darko Graf tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 februari 2016 in zaak T-507/14, Vedran Vidmar en Darko Graf/Europese Commissie
   (Zaak C-241/16 P)
   (2016/C 251/16)
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Rekwirant: Darko Graf (vertegenwoordiger: L. Duvnjak, odvjetnik)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 26 februari 2016 in zaak T-507/14 in zijn geheel te vernietigen, de vorderingen toe te wijzen die hij in zijn verzoekschrift van 1 juli 2014 in de procedure in eerste aanleg heeft geformuleerd en de Europese Commissie te verwijzen in alle kosten die hem in de onderhavige procedure zijn opgekomen;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht van 26 februari 2016 in zaak T-507/14 in zijn geheel te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe uitspraak, met verwijzing van de Commissie in alle kosten die hem in de onderhavige procedure zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant betwist de volgende punten van het bestreden arrest:

               —

               punt 40, waarin het Gerecht overweegt dat een actieve onrechtmatige handelwijze van een instelling van de Unie slechts één van de voorwaarden is waaraan moet zijn voldaan om de Unie niet-contractueel aansprakelijk te kunnen stellen voor veroorzaakte schade, aangezien die vaststelling indruist tegen artikel 340, tweede alinea, VWEU en de rechtspraak van het Hof (arrest Hof van 19 mei 1992, Mulder/Raad en Commissie, gevoegde zaken C-104/89 en C-37/90, EU:C:1992:217);

               —

               punt 47, waarin de toezeggingen die de Republiek Kroatië tijdens de onderhandelingen over haar toetreding tot de Unie aan deze laatste heeft gedaan, in strijd met artikel 36 van, en bijlage VII bij de Akte van toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie (hierna: „toetredingsakte”), ten onrechte „beginselen” worden genoemd, daar het in deze zaak niet gaat om beginselen, maar om elf concrete toezeggingen van Kroatië aan de Unie, die op 9 december 2011 in werking zijn getreden;

               —

               de punten 48 tot en met 52, aangezien artikel 36 van, en bijlage VII, punt 1, bij de toetredingsakte in werking zijn getreden op 9 december 2011 – toen de strategie voor justitiële hervorming van de Republiek Kroatië voor de periode 2011-2015 en het herziene actieplan van de Kroatische regering voor justitiële hervorming sinds 15 december 2010 respectievelijk 20 mei 2010 van kracht en van toepassing waren –, dat wil zeggen na de intrekking van die rechtshandelingen door de Republiek Kroatië – waarin de Commissie tevoren uitdrukkelijk had toegestemd in punt 3 van haar uitgebreid controleverslag van 10 oktober 2012 betreffende de Republiek Kroatië, waarin zij er bij Kroatië op aandringt een nieuwe regeling inzake tenuitvoerlegging vast te stellen. Zulks is in strijd met de algemene rechtsbeginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid, aangezien, wat rekwirant betreft, de intrekking van die rechtshandelingen duidelijk terugwerkende kracht had, nu de Republiek Kroatië na 9 december 2011 geen nieuwe strategie voor justitiële hervorming heeft vastgesteld, maar enkel een strategie voor de ontwikkeling van het justitiële stelsel in de periode 2013-2018, zodat de laatste door Kroatië vastgestelde strategie voor justitiële hervorming in werkelijkheid de op 9 december 2011 vigerende strategie was (zie arrest Hof van 30 januari 1974, Louwage/Commissie, 148/73, EU:C:1974:7, punten 12 en 28; arrest Gerecht van 17 december 1998, Embassy Limousines & Services/Parlement, T-203/96, EU:T:1998:302, punten 74-88, en arrest Hof van 14 mei 1975, CNTA/Commissie, 74/74, EU:C:1975:59, punten 41-44). Daarbij moet worden gepreciseerd dat het Gerecht erkent dat de in het verzoekschrift geformuleerde schadevordering gegrond is, aangezien het in punt 53 van het bestreden arrest overweegt dat „daaruit niet mag worden afgeleid dat de Kroatische autoriteiten […] de strategie voor justitiële hervorming 2011-2015 en het actieplan 2010 vrijelijk konden wijzigen. Gelet op het bepaalde in de toetredingsakte en, in het bijzonder, op artikel 36 daarvan en bijlage VII daarbij, waren die autoriteiten verplicht niet alleen toezegging nr. 1 gestand te doen, maar ook alle andere in die bijlage opgenomen toezeggingen”;

               —

               de punten 54 tot en met 57 en 59 tot en met 63, betreffende niet-nakoming door de Commissie van haar verplichting overeenkomstig artikel 36 van de toetredingsakte om erop toe te zien dat de Republiek Kroatië haar verplichting ex bijlage VII, punt 3, bij de toetredingsakte nakomt, de doeltreffendheid van het justitiële stelsel verder te verbeteren, aangezien uit de bijlagen bij het verzoekschrift duidelijk blijkt dat de Commissie onjuiste – door het Kroatische ministerie van Justitie verstrekte – informatie over de afname van het aantal bij de gemeentelijke rechters en de handelsrechters aanhangige gedingen en executieprocedures heeft opgenomen in haar monitoringtabellen voor de periode tussen 1 september 2012 en 28 februari 2013, zonder op haar analyse technische of wiskundige controles toe te passen, waardoor zij overduidelijk blijk heeft gegeven van gebrek aan zorgvuldigheid, gelet op het belang dat aan de opstelling van die tabellen wordt gehecht;

               —

               punt 68, aangezien de Commissie, door niet te voldoen aan haar verplichting ex artikel 36, leden 1 en 2, van de toetredingsakte om erop toe te zien dat de Republiek Kroatië haar toezegging gestand doet, op 1 januari 2012 de gerechtsdeurwaarders hun werkzaamheden te laten aanvatten, ook haar verplichting ex artikel 17 VEU niet is nagekomen om toe te zien op de toepassing van het verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Unie, dat een van de basisverdragen van de Unie is;

               —

               de punten 69 tot en met 82, omdat latere onderling overeenstemmende en uitdrukkelijke handelingen van de Commissie niet nodig waren om na 9 december 2011 gewettigd vertrouwen bij rekwirant te wekken, aangezien zijn gewettigd vertrouwen reeds vóór die datum was ontstaan.


title: Zaak T-41/14: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2015 — Argo Development and Manufacturing/BHIM — Clapbanner (Afbeelding van reclamemateriaal) [ „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat reclamemateriaal afbeeldt — Oudere gemeenschapsmodellen — Nietigheidsgronden — Nieuwheid — Eigen karakter — Geïnformeerde gebruiker — Mate van vrijheid van de ontwerpen — Verschillende algemene indruk — Artikelen 4, 5, 6 en artikel 25, lid 1, onder b, van verordening (EG) nr. 6/2002” ]

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/23

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2015 — Argo Development and Manufacturing/BHIM — Clapbanner (Afbeelding van reclamemateriaal)
   (Zaak T-41/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat reclamemateriaal afbeeldt - Oudere gemeenschapsmodellen - Nietigheidsgronden - Nieuwheid - Eigen karakter - Geïnformeerde gebruiker - Mate van vrijheid van de ontwerpen - Verschillende algemene indruk - Artikelen 4, 5, 6 en artikel 25, lid 1, onder b, van verordening (EG) nr. 6/2002”])
   (2015/C 089/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Argo Development and Manufacturing Ltd (Ra’anana, Israël) (vertegenwoordiger: B. Brisset, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Clapbanner Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 22 oktober 2013 (zaak R 981/2012-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Argo Development and Manufacturing Ltd en Clapbanner Ltd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Argo Development and Manufacturing Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak C-239/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2016 door Ante Šumelj e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 februari 2016 in gevoegde zaken T-546/13, T-108/14 en T-109/14, Ante Šumelj e.a./Europese Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/11

         Hogere voorziening ingesteld op 25 april 2016 door Ante Šumelj e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 26 februari 2016 in gevoegde zaken T-546/13, T-108/14 en T-109/14, Ante Šumelj e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-239/16 P)
   (2016/C 251/14)
   Procestaal: Kroatisch

      Partijen

      Rekwiranten: Ante Šumelj, Dubravka Bašljan, Đurđica Crnčević, Miroslav Lovreković, Drago Burazer, Nikolina Nežić, Blaženka Bošnjak, Bosiljka Grbašić, Tea Tončić, Milica Bjelić, Marijana Kruhoberec, Davor Škugor, Ivan Gerometa, Kristina Samardžić, Sandra Cindrić, Sunčica Gložinić, Tomislav Polić, Vlatka Pižeta (vertegenwoordiger: M. Krmek, odvjetnik)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               hun vorderingen zowel in eerste aanleg als in hogere voorziening toe te wijzen;

               —

               de andere partij in de procedure te verwijzen in de kosten die hun zijn opgekomen in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Na analyse van het arrest van het Gerecht voeren rekwiranten de volgende middelen aan:

               1.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waardoor zij worden benadeeld, voor zover het niet heeft vastgesteld dat de Commissie haar verplichting heeft verzuimd toe te zien op de uitvoering van het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie wat betreft de instelling van het gerechtsdeurwaardersambt in de Kroatische rechtsorde overeenkomstig artikel 36 van de Toetredingsakte, dat uitdrukkelijk het volgende bepaalt: „De Commissie ziet nauwlettend toe op alle verplichtingen die Kroatië tijdens de toetredingsonderhandelingen is aangegaan, waaronder die welke het vóór of uiterlijk op de datum van toetreding moet nakomen.” Het toezicht van de Commissie had in het bijzonder betrekking op de door Kroatië aangegane verplichtingen op het gebied van rechterlijke macht en grondrechten (bijlage VII).

               2.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het (in tegenstelling tot wat het in punt 52 van zijn arrest heeft uiteengezet,) in punt 57 daarvan heeft geoordeeld dat uit geen van de door verzoekers aangevoerde toezeggingen van bijlage VII bij de Toetredingsakte volgt dat op de Republiek Kroatië de verplichting rustte om het gerechtsdeurwaardersambt in te voeren en evenmin dus dat de Commissie op die grond verplicht was de in artikel 36 van de Toetredingsakte bedoelde actiemiddelen in te zetten om te voorkomen dat de wet op het gerechtsdeurwaardersambt werd ingetrokken.
               De onderhandelingen tussen de Republiek Kroatië en de Europese Unie hebben lang geduurd en, anders dan voor de overige hoofdstukken, is hoofdstuk 23 – het laatste en het meest problematische – uitgewerkt in overeenstemming met de goede praktijken van de Europese Unie. Het betrof de beleidsvoorwaarden waarvan de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie afhankelijk werd gesteld. De onderhandelingen zijn afgerond op 30 juni 2011, nadat de Kroatische regering op 12 mei 2011 aan het voorzitterschap van de Europese Unie een verslag over de nakoming van de uit hoofdstuk 23 voortvloeiende verplichtingen had meegedeeld. In dat verslag deed de Republiek Kroatië tien specifieke toezeggingen in verband met het Toetredingsverdrag (artikel 36 van de Toetredingsakte) en verbond zij zich ertoe die toezeggingen gestand te doen. Toezegging nr. 1 en toezegging nr. 3, op de bepalingen (in verband met de instelling van het gerechtsdeurwaardersambt) waarvan rekwiranten zich in de procedure beroepen, leggen de Republiek Kroatië uitdrukkelijk de verplichting op om het gerechtsdeurwaardersambt in te stellen.

               3.

               Voorts heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting (waarmee het het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden) doordat het in de punten 47 tot en met 51 van zijn arrest heeft overwogen dat toezegging nr. 1 niet zag op een welbepaalde strategie voor justitiële hervorming en een welbepaald actieplan die van kracht waren in de periode tussen de afronding van de onderhandelingen en de intrekking van de wetten tot regeling van het gerechtsdeurwaardersambt. Rekwiranten stellen dat het verwijzen naar een andere strategie voor justitiële hervorming – die de Commissie vervolgens in haar documenten vermeldt – in plaats van naar de strategie voor justitiële hervorming 2011 en het actieplan 2011, die de Republiek Kroatië voorschreven het gerechtsdeurwaardersambt in te voeren, in strijd met een weloverwogen juridische uitlegging een gevaarlijk precedent schept.

               4.

               Verder heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het in punt 55 van zijn arrest verklaart dat rekwiranten, behalve de schending van het vertrouwensbeginsel, geen enkele concrete inbreuk aanvoeren, aangezien zij als inbreuken aanvoeren, discriminatie, schending van het recht op werk en, gedurende de hele procedure, schending van de rechtszekerheid. Het is gewoonweg ongelofelijk dat het Gerecht in zijn arrest volstrekt voorbijgaat aan (en geenszins melding maakt van) het rechtszekerheidsbeginsel, waarvan volgens vaste rechtspraak het vertrouwensbeginsel het logische uitvloeisel is.

               5.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting voor zover het heeft geoordeeld dat artikel 13 van het Verdrag betreffende de Europese Unie irrelevant is voor de onderhavige procedure. Een handelwijze is evenwel niet alleen dan onrechtmatig wanneer inbreuk wordt gemaakt op het positieve recht van de Europese Unie, dat wil zeggen de geschreven bepalingen, maar ook wanneer algemene rechtsbeginselen (zekerheidsbeginsel) en artikel 13 VEU worden geschonden. De Unie beschikt over een institutioneel kader dat ertoe strekt haar waarden uit te dragen, haar doelstellingen na te streven, haar belangen, de belangen van haar burgers en die van de lidstaten te dienen, en de samenhang, de doeltreffendheid en de continuïteit van haar beleid en haar optreden te verzekeren. De algemene rechtsbeginselen maken deel uit van de rechtsorde van de Europese Unie.

               6.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het er in strijd met artikel 17 VEU geen rekening mee heeft gehouden dat rekwiranten waren benoemd, dat wil zeggen aangesteld om het gerechtsdeurwaardersambt uit te oefenen op het ogenblik waarop hoofdstuk 23 werd afgesloten, meer bepaald toen overeenstemming werd bereikt over de hervorming van het justitiële stelsel, die ook de gerechtsdeurwaarders betreft. Zodra de toetredingsonderhandelingen tussen de Republiek Kroatië en de Europese Unie waren afgerond – met name met de vaststelling van concrete maatregelen – beschikten rekwiranten, gelet op artikel 26 van het Verdrag van Wenen, immers over de juridische zekerheid het door hen gekozen beroep te kunnen uitoefenen.

               7.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting voor zover het niet tot de bevinding is gekomen, rekening houdend met de dwingende bepalingen van artikel 36 van de Toetredingsakte, dat de Commissie diende toe te zien op de uitvoering daarvan en alle maatregelen diende te nemen die nodig waren om ervoor te zorgen dat de Republiek Kroatië haar toezeggingen gestand zou doen. Aangezien de Commissie niet in overeenstemming met artikel 17 VEU heeft gehandeld, heeft zij inbreuk gemaakt op dat artikel en daarmee rekwiranten benadeeld.

               8.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting waar het eraan is voorbijgegaan dat het Verdrag betreffende de Toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie de vrucht van onderhandelingen is, en derhalve verplichtingen oplegt en rechtsgevolgen teweegbrengt overeenkomstig de bepalingen en de rechtsorde van de Europese Unie. In het onderhavige geval waarborgt het Toetredingsverdrag rekwiranten het recht op werk en de instelling van een nieuw ambt waarvoor zij zijn geselecteerd. Gelet op de bepalingen van het verdrag mochten rekwiranten de verwachting koesteren de uitoefening van het ambt waarin zij waren benoemd, te kunnen aanvatten, aangezien zij vooraf aan alle daartoe gestelde wettelijke voorwaarden hadden voldaan (zij waren namelijk geslaagd voor de examens, hadden ontslag genomen uit hun vroegere baan en hadden hun kantoren ingericht).


title: Zaak T-346/15: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — Bank Tejarat/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Opnieuw plaatsen van verzoeksters naam op de lijsten — Motiveringsplicht — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gezag van gewijsde — Misbruik van bevoegdheid — Grondrechten”)

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/17

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2017 — Bank Tejarat/Raad
   (Zaak T-346/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Opnieuw plaatsen van verzoeksters naam op de lijsten - Motiveringsplicht - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gezag van gewijsde - Misbruik van bevoegdheid - Grondrechten”))
   (2017/C 129/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Tejarat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en A. Meskarian, solicitors, M. Brindle, QC, en R. Blakeley, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en A. Vitro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/556 van de Raad van 7 april 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2015, L 92, blz. 101), en uitvoeringsverordening (EU) 2015/549 van de Raad van 7 april 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2015, L 92, blz. 12, met rectificatie in PB 2015, L 159, blz. 73), voor zover zij betrekking hebben op verzoekster

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bank Tejarat wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak C-385/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 juli 2010 — Elenca Srl/Ministero dell’Interno

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 juli 2010 — Elenca Srl/Ministero dell’Interno
   (Zaak C-385/10)
   ()
   2010/C 274/21
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Elenca Srl

      Verwerende partij: Ministero dell’Interno

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de in eerste aanleg bestreden circulaire en de daarin genoemde nationale regelingen [dat wil zeggen circulaire nr. 4853 van het ministerie van Binnenlandse Zaken van 18 mei 2009 en met name wetgevend decreet nr. 152 van 2 april 2006] al dan niet verenigbaar met het gemeenschapsrecht en de hierna specifiek vermelde bepalingen? Maken voormelde circulaire en nationale regelingen in het bijzonder inbreuk op de beginselen en regels van richtlijn 89/106/EEG (1) betreffende voor de bouw bestemde producten, die het aanbrengen van het EG-merkteken niet verplicht stelt, maar (in artikel 6, leden 1 en 2) integendeel bepaalt dat de lidstaten „het vrije verkeer, het in de handel brengen en het gebruik van producten die in overeenstemming zijn met deze richtlijn, op hun grondgebied niet [mogen] belemmeren”, zorg ervoor dragen dat „het gebruik van deze producten voor het doel waarvoor ze bestemd zijn, niet wordt belemmerd door regelingen of voorwaarden die worden opgelegd door overheidsorganen of particuliere instellingen die als overheidsbedrijf of op grond van een monopoliepositie als overheidsorgaan optreden” en „toestemming [mogen] geven voor het op hun grondgebied in de handel brengen van producten die niet onder artikel 4, lid 2, vallen, indien deze in overeenstemming zijn met de nationale bepalingen welke conform het Verdrag zijn, tenzij dit door de in de hoofdstukken II en III bedoelde Europese technische specificaties anders wordt bepaald”?

               2)

               Maken de bestreden circulaire en de daarin genoemde nationale regelingen met name inbreuk op de artikelen 28 EG tot en met 31 EG, die invoerbeperkingen en maatregelen van gelijke werking verbieden, nu de invoer en distributie van een product uit een andere lidstaat op het Italiaanse grondgebied — in strijd met de beginselen als neergelegd in de voormelde bepalingen van het EG-Verdrag en het gemeenschapsrecht die het vrije goederenverkeer en de vrije mededinging waarborgen, welke beginselen een niet-discriminerende behandeling, transparantie, evenredigheid en eerbiediging van de rechten van de individuele ondernemingen moeten kunnen verzekeren — feitelijk wordt belemmerd doordat het betrokken product, zoals in onderhavig geval, slechts in de handel kan worden gebracht wanneer is voldaan aan een technische voorwaarde, namelijk het aanbrengen van het EG-merkteken, wat enkel mogelijk en rechtmatig zou zijn, zo er een overeenkomstige geharmoniseerde norm bestond?

               3)

               Hadden de nationale wetgever en het bestuur zich op basis van het uit het gemeenschapsrecht voortvloeiende regelgevingskader, dat ook in de sector waarin het onderhavige geschil is gerezen, daadwerkelijke mededinging beoogt te waarborgen, niet ervan moeten onthouden de in voormelde circulaire en wetgevend decreet nr. 152/2006 bedoelde wetgevingsmaatregelen te treffen?

               4)

               Wordt, ten slotte, de door het Europees recht gewaarborgde bescherming van het pluralisme en de mededinging in de sector verzekerd door een nationale regeling als wetgevend decreet nr. 152/2006 (in het bijzonder gelet op artikel 285 en deel II van bijlage IX, punten 2.7 en 3.4), waarbij de voormelde beperkingen worden opgelegd?

      (1)  PB L 40, blz. 12.


title: Zaak F-100/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 november 2006 — Chatziioannidou/Commissie (Ambtenaren — Pensioenen — Pensioenrechten verkregen vóór indiensttreding bij Gemeenschappen — Overschrijving naar stelsel van Gemeenschappen — Berekening van pensioenjaren — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij Statuut — Niet-toepassing, wegens invoering van euro, van bepalingen betreffende monetaire omrekening van overgeschreven bedrag)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/83

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 november 2006 — Chatziioannidou/Commissie
   (Zaak F-100/05) (1)

   (Ambtenaren - Pensioenen - Pensioenrechten verkregen vóór indiensttreding bij Gemeenschappen - Overschrijving naar stelsel van Gemeenschappen - Berekening van pensioenjaren - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij Statuut - Niet-toepassing, wegens invoering van euro, van bepalingen betreffende monetaire omrekening van overgeschreven bedrag)
   (2006/C 326/167)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Eleni Chatziioannidou (Oudergem, België) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie betreffende de overschrijving van in Griekenland verkregen pensioenrechten naar het stelsel van de Gemeenschappen.
   Dictum

               1)

               De besluiten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 30 november 2004 en 20 februari 2005 houdende berekening van verzoeksters pensioenjaren na de overschrijving van de actuariële tegenwaarde van haar in Griekenland verkregen pensioenrechten naar het stelsel van de Gemeenschappen, worden nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006, blz. 25 (zaak die aanvankelijk was ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nr. T-387/05 en bij beschikking van 15.12.2005 is overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak C-334/08: Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/39

         Beroep ingesteld op 18 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-334/08)
   (2008/C 223/65)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Aresu en A. Caeiros, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 10 EG, artikel 8 van besluit 2000/597/EG (1), Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen en de artikelen 2, 6, 10, 11 en 17 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 (2) van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen, door te weigeren de eigen middelen in verband met de douaneschuld die voortvloeit uit de afgifte door de Direzione compartimentale delle dogane per le Regioni Puglia e Basilicata te Bari op 27 februari 1997 van onrechtmatige vergunningen voor het oprichten en beheren van douane-entrepots van type C te Taranto en daaraanvolgend van vergunningen voor verwerking onder douanetoezicht en actieve veredeling tot aan de intrekking daarvan op 4 december 2002, ter beschikking van de Commissie te stellen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep komt de Europese Commissie op tegen de weigering van de Italiaanse regering om eigen middelen ten belope van ongeveer 23 miljoen euro, die verband houden met een aantal onrechtmatige douanevergunningen die in de periode van februari 1997 tot december 2002 te Taranto zijn afgegeven, ter beschikking van de Europese Gemeenschappen te stellen.
   Het geschil betreft in wezen de aansprakelijkheid voor de inkomsten die ten gevolge van de betrokken onrechtmatige verrichtingen niet zijn geïnd. De Italiaanse regering stelt dat zij niet aansprakelijk voor de inkomsten die ten gevolge van bovengenoemde onrechtmatige handelingen zijn misgelopen, omdat deze handelingen uitsluitend zijn toe te rekenen aan de ambtenaren die de schade hebben veroorzaakt, terwijl de Commissie van oordeel is dat volgens de geldende communautaire regeling de Italiaanse Staat instaat voor de financiële gevolgen van de handelingen — daaronder begrepen de onrechtmatige handelingen — van de ambtenaren die in haar naam en voor haar rekening handelen.

      (1)  PB L 253, blz. 42.

      (2)  PB L 130, blz. 1.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 10 februari 1999 in zaak T-35/98: A. Heck en Verbond van internationale en Europese ambtenaren (VIEA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Bureau van plaatselijke afdeling van personeelscomité - Verkiezing - Plichten van instelling - Ontvankelijkheid)

text:
27.3.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 86/17
4. Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 28 januari 1999
(1) PB C 54 van 22.2.1997.
                                                                     in zaak T-264/97: D tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Weigering aan verzoeker de kostwinners-
                                                                          toelage toe te kennen uit hoofde van zijn partner)
                                                                                (1999/C 86/35)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (Procestaal: Frans)
                     van 11 februari 1999
in zaak T-200/97: C. JimeÂnez tegen Harmonisatiebureau
                                                                    In zaak T-264/97, D, ambtenaar van de Raad van de
voor de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                                                    Europese Unie, wonende te Brussel, vertegenwoordigd
                             len) (1)
                                                                    door J.-N. Louis, T. Demaseure en F. Parmentier, advoca-
(Ambtenaren Ð Vergelijkend onderzoek Ð Plaatsing op                 ten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
lijst van geschikte kandidaten Ð Procedurefout Ð Non-               bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, onder-
    discriminatiebeginsel Ð Kennelijke beoordelingsfout)            steund door Koninkrijk Zweden (gemachtigde: L. Nord-
                                                                    ling), tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: T.
                        (1999/C 86/34)                              Blanchet en E. Karlsson), betreffende een beroep tot nietig-
                                                                    verklaring van het besluit van de Raad houdende weige-
                                                                    ring om verzoeker de kostwinerstoelage toe te kennen uit
                      (Procestaal: Frans)                           hoofde van zijn partner, heeft het Gerecht van eerste aan-
                                                                    leg (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. Potocki,
                                                                    president, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij, rechters; grif-
In zaak T-200/97, C. JimeÂnez, ambtenaar van de Commis-             fier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 28 januari 1999
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Ali-                 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
cante (Spanje), vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-                 1. Verwerpt het beroep.
sange 30, tegen Harmonisatiebureau voor de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (gemachtigden: F.
López de Rego en A. Grilli), betreffende een beroep tot             2. Verstaat dat partijen en intervenieÈnt hun eigen kosten
nietigverklaring van het besluit van het selectiecomiteÂ van             zullen dragen.
het Harmonisatiebureau voor de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) van 30 oktober 1996 om ver-
zoekster niet te plaatsen op de lijst die is opgesteld in het       (1) PB C 357 van 22.11.1997.
kader van het ¹vergelijkend onderzoek voor de opstelling
van een lijst van geschikte mannelijke en vrouwelijke kan-
didaten voor ambten van tijdelijk functionaris in de
categorie C (referentie AT/C)º, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president, K.
Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: A. Mair, administra-
teur, op 11 februari 1999 een arrest gewezen waarvan het            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
dictum luidt als volgt:                                                                  van 10 februari 1999
                                                                    in zaak T-35/98: A. Heck en Verbond van internationale
1. Verklaart nietig het besluit van het selectiecomiteÂ van         en Europese ambtenaren (VIEA) tegen Commissie van de
     het Harmonisatiebureau voor de interne markt (mer-                             Europese Gemeenschappen (1)
     ken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 1996 om
     verzoekster niet te plaatsen op de lijst die is opgesteld      (Ambtenaren Ð Bureau van plaatselijke afdeling van per-
     in het kader van het ¹vergelijkend onderzoek voor de           soneelscomiteÂ Ð Verkiezing Ð Plichten van instelling Ð
     opstelling van een lijst van geschikte mannelijke en                                 Ontvankelijkheid)
     vrouwelijke kandidaten voor ambten van tijdelijk func-                                 (1999/C 86/36)
     tionaris in de categorie C (referentie AT/C)º.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2. Verwijst het Harmonisatiebureau voor de interne
     markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten
     van het geding.                                                In zaak T-35/98, A. Hecq, ambtenaar van de Commissie
                                                                    van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, en
(1) PB C 7 van 10.1.1998.                                           Verbond van internationale en Europese ambtenaren
                                                                    (VIEA), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door L.
                                                                    Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat aldaar,
 ---pagebreak--- C 86/18                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               27.3.1999
rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Euro-                Duitse rechter een nationale procedure aanhangig was,
pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J.                heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt:
Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van           J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en P.
het besluit van de Commissie van 20 maart 1997 hou-                 Lindh, rechters; griffier: H. Jung, op 15 januari 1999 een
dende weigering om de door verzoeker gevraagde maat-                beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
regelen ter verzekering van een collegiale en evenredige
samenstelling van het bureau van de plaatselijke afdeling
van het personeelscomiteÂ te Brussel te treffen, heeft het          1. De zaak wordt afgedaan zonder beslissing.
Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A.
Potocki, president, C. W. Bellamy en A. W. H. Meij, rech-
ters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op 10 februari      2. Elke partij draagt haar eigen kosten.
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                              (1) PB C 318 van 26.10.1996.
1. Schrapt het Verbond van internationale en Europese
     ambtenaren van de lijst van verzoekers.
2. Verwerpt het door A. Hecq ingestelde beroep.                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
3. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-                                van 15 januari 1999
     gen.                                                           in zaak T-243/97, C. Metdepenningen en anderen tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 113 van 11.4.1998.                                         (Tijdelijk functionaris Ð Overeenkomst van bepaalde
                                                                    duur Ð Mogelijkheid tot verlenging Ð Beroep tot nietig-
                                                                           verklaring Ð Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (1999/C 86/38)
                                                                                (Procestaal: Frans)
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                    VAN EERSTE AANLEG
                      van 15 januari 1999                           In zaak T-243/97, C. Metdepenningen, J. Poussielgue en J.
                                                                    Wettig, tijdelijke functionarissen bij de Commissie van de
in zaak T-131/96, RWE Energie Aktiengesellschaft tegen              Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, vertegen-
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                  woordigd door N. LhoeÈst, advocaat te Brussel, domicilie
                  (Afdoening zonder beslissing)                     gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                                                                    SARL, rue de Cessange 30, tegen Commissie van de Euro-
                         (1999/C 86/37)                             pese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en F.
                                                                    Duvieusart-Clotuche), betreffende enerzijds beroepen tot
                                                                    nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van
                       (Procestaal: Duits)                          26 augustus 1996 houdende uitdrukkelijke afwijzing van
                                                                    de verzoeken van de verzoekers Metdepenningen en Pous-
                                                                    sielque om verlenging van hun overeenkomsten van tijde-
In zaak T-131/96, RWE-Energie Aktiengesellschaft, geves-            lijk functionaris, en anderzijds beroepen tot nietigverkla-
tigd te Essen (Duitsland), vertegenwoordigd door G. Wie-            ring van de besluiten van de Commissie van 23 en 28 mei
demann en J. Fleischhauer, advocaten te Düsseldorf, domi-           1997 houdende uitdrukkelijke afwijzing van hun klachten,
cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.              heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
Frieden, advocaat aldaar, avenue Guillaume 62, tegen                A. Potocki, kamerpresident, C. W. Bellamy en A. W. H.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-                Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 15 januari 1999 een
den: G. Marenco en K. Wiedner), ondersteund door                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en
J.-M. Belorgey), betreffende een beroep wegens nalaten,
strekkende tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig           1. Het beroep wordt verworpen.
heeft nagelaten een beslissing te nemen omtrent de door
verzoeksters ingediende verzoeken om een negatieve ver-
klaring en een ontheffing voor de tussen verzoekster en de          2. Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.
Stadt Nordhorn gesloten concessieovereenkomst inzake de
elektriciteitsvoorziening, en een beroep tot nietigverklaring       (1) PB C 331 van 1.11.1997.
van de brief van de Commissie van 18 juni 1996, waarin
verzoekster ervan in kennis wordt gesteld dat zij niet van
plan was deze verzoeken te behandelen zolang voor de


title: Zaak C-43/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 28 januari 2013 — Hauptzollamt Köln/Kronos Titan GmbH

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 28 januari 2013 — Hauptzollamt Köln/Kronos Titan GmbH
   (Zaak C-43/13)
   2013/C 123/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerder en verzoeker tot Revision: Hauptzollamt Köln

      Verzoekster en verweerster in Revision: Kronos Titan GmbH

      Prejudiciële vraag

   Vereist artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (1), bij de belasting van andere energieproducten dan die waarvoor in de richtlijn een belastingniveau is vastgesteld, dat een belastingtarief wordt toegepast dat naar nationaal recht geldt voor het gebruik van een energieproduct als verwarmingsbrandstof, voor zover elk ander energieproduct ook als verwarmingsbrandstof wordt gebruikt? Of kan, wanneer het andere energieproduct bij gebruik als verwarmingsbrandstof gelijkwaardig is aan een bepaald energieproduct, het naar nationaal recht voor dit energieproduct geldende belastingtarief worden toegepast ook al gaat het om een uniform belastingtarief dat geldt ongeacht of dit energieproduct als motorbrandstof dan wel als verwarmingsbrandstof wordt gebruikt?

      (1)  PB L 283, blz. 51.