title: Arrest van het Hof van 22 oktober 2002 in zaak C-94/00 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Roquette Frères SA tegen Directeur général de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes ("Mededingingsrecht — Artikel 14, leden 3 en 6, van verordening nr. 17 — Verificatiebeschikking van Commissie — Bĳstand van nationale autoriteiten — Uitlegging van arrest van 21 september 1989, Hoechst/Commissie — Algemene beginselen — Bescherming tegen willekeurige of onevenredige ingrepen van openbaar gezag in privé-sfeer van rechtspersoon — Omvang van toezicht uit te oefenen door nationale rechterlĳke instantie bevoegd tot toestaan van dwangmaatregelen ten aanzien van ondernemingen — Informatieplicht van Commissie — Loyale samenwerking")

text:
7.12.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 305/3
bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de                   aldaar aanhangig geding tussen Roquette Frères SA en Direc-
Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk                teur général de la concurrence, de la consommation et de la
Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de                          répression des fraudes, in aanwezigheid van Commissie van de
Europese Unie is gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en                       Europese Gemeenschappen, om een prejudiciële beslissing
PB 1995, L 1, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld            over de uitlegging van artikel 14 van verordening nr. 17 van
als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen (rap-             de Raad van 6 februari 1962, Eerste verordening over de
porteur), C. Gulmann, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues,                   toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 1962,
rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op             13, blz. 204), en van het arrest van 21 september 1989,
17 oktober 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 Hoechst/Commissie (46/87 en 227/88, Jurispr. blz. 2859),
als volgt:                                                                  heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,
                                                                            president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen,
Artikel 4, lid 1, sub d, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van           kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola
17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen      (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von
van kapitaal, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredings-       Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en           J. Mischo; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 22 oktober
het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop              2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat
wanneer een moedermaatschappij aan een kapitaalvennootschap die
door de uitgifte van winstbewijzen haar vennootschappelijk vermogen
vermeerdert, financiële bedragen betaalt opdat een dochtermaatschap-
pij van deze moedermaatschappij die winstbewijzen kan verwerven,
die bijdragen aan kapitaalrecht zijn onderworpen.                           1)    Krachtens het algemene beginsel van gemeenschapsrecht dat
                                                                                bescherming gebiedt tegen willekeurige of onevenredige ingrepen
                                                                                van het openbaar gezag in de privé-sfeer van een natuurlijke of
( 1) PB C 149 van 27.5.2000.                                                      rechtspersoon, dient een nationale rechter die krachtens het
                                                                                nationale recht bevoegd is toestemming te verlenen voor
                                                                                huiszoeking en beslaglegging in lokalen van ondernemingen die
                                                                                van inbreuken op de mededingingsregels worden verdacht, te
                                                                                onderzoeken of dwangmaatregelen waarom wordt gevraagd in
                                                                                aansluiting op een door de Commissie krachtens artikel 14,
                                                                                lid 6, van verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari
                    ARREST VAN HET HOF                                            1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85
                                                                                en 86 van het Verdrag, ingediend verzoek om bijstand, niet
                                                                                willekeurig zijn of onevenredig in verhouding tot het voorwerp
                       van 22 oktober 2002                                        van de bevolen verificatie. Onverminderd de toepassing van de
                                                                                bepalingen van nationaal recht terzake van de tenuitvoerlegging
in zaak C-94/00 (verzoek van de Cour de cassation om                              van dwangmaatregelen, verzet het gemeenschapsrecht zich
een prejudiciële beslissing): Roquette Frères SA tegen                            ertegen dat het door deze nationale rechter uitgeoefende toezicht
Directeur général de la concurrence, de la consommation                           op de gegrondheid van deze maatregelen, verder gaat dan
                et de la répression des fraudes ( 1)                              hetgeen aldus door het hierboven genoemde algemene beginsel
                                                                                wordt vereist.
(„Mededingingsrecht — Artikel 14, leden 3 en 6, van
verordening nr. 17 — Verificatiebeschikking van Commis-
sie — Bijstand van nationale autoriteiten — Uitlegging
van arrest van 21 september 1989, Hoechst/Commissie —                       2)    Het gemeenschapsrecht verplicht de Commissie ervoor te zorgen,
Algemene beginselen — Bescherming tegen willekeurige of                           dat genoemde nationale rechter over alle gegevens beschikt die
onevenredige ingrepen van openbaar gezag in privé-sfeer van                       nodig zijn om het toezicht waarmee hij is belast, uit te oefenen.
rechtspersoon — Omvang van toezicht uit te oefenen door                           Daartoe dienen de door de Commissie te verstrekken gegevens
nationale rechterlijke instantie bevoegd tot toestaan van                         in beginsel te bevatten:
dwangmaatregelen ten aanzien van ondernemingen — Infor-
     matieplicht van Commissie — Loyale samenwerking”)
                          (2002/C 305/04)
                                                                                —     een omschrijving van de voornaamste kenmerken van de
                                                                                vermoedelijke inbreuk, en wel op zijn minst een omschrij-
                          (Procestaal: Frans)                                           ving van de veronderstelde betrokken markt en van de
                                                                                aard van de vermoedelijke mededingingsbeperkingen;
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                —     een uiteenzetting van de wijze waarop de bij de dwang-
In zaak C-94/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                             maatregelen betrokken onderneming wordt vermoed bij
tens artikel 234 EG van de Cour de cassation (Frankrijk), in het                        voornoemde inbreuk betrokken te zijn;
 ---pagebreak--- C 305/4                     NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            7.12.2002
       —      een verklaring waaruit omstandig blijkt dat de Commissie                            ARREST VAN HET HOF
              beschikt over serieuze materiële elementen en aanwijzingen
              op grond waarvan zij de betrokken onderneming van een                                      (Zesde kamer)
              dergelijke inbreuk verdenkt;
                                                                                van 17 oktober 2002
       —      een zo nauwkeurig mogelijke omschrijving van hetgeen            in zaak C-138/00 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-
              wordt onderzocht en van de elementen waarop de verifica-        hof om een prejudiciële beslissing): Solida Raiffeisen
              tie betrekking moet hebben, evenals een omschrijving            Immobilien Leasing GmbH, Tech Gate Vienna Wissen-
              van de aan de communautaire onderzoekers toegekende             schafts- und Technologiepark GmbH tegen Finanzlandes-
              bevoegdheden, en                                                 direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland ( 1)
                                                                              („Richtlijn 69/335/EEG — Indirecte belastingen op bijeen-
       —      ingeval de Commissie de bijstand van de nationale               brengen van kapitaal — Kapitaalrecht — Inbreng van zaken
              autoriteiten bij wijze van voorzorgsmaatregel vraagt            van welke aard ook — Begrip — Verwerving door niet-
              teneinde eventueel verzet van de betrokken onderneming te       vennoot van door kapitaalvennootschap uitgegeven winst-
              boven te komen, gegevens die genoemde nationale rechter                                       bewijzen”)
              in staat stellen zich ervan te vergewissen dat de vaststelling
              van inbreuken tot mislukken gedoemd zou zijn of aanzien-                                  (2002/C 305/05)
              lijk zou worden bemoeilijkt, wanneer niet bij wijze van
              voorzorgsmaatregel toestemming voor de dwangmaatre-                                       (Procestaal: Duits)
              gelen zou worden verleend.
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
3)     De nationale rechter kan daarentegen niet de overlegging
       verlangen van de elementen en aanwijzingen in het dossier van
       de Commissie waarop de verdenkingen van laatstgenoemde zijn            In zaak C-138/00, betreffende een verzoek aan het Hof
       gebaseerd.                                                             krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof
                                                                              (Oostenrijk), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Solida
                                                                              Raiffeisen Immobilien Leasing GmbH, Tech Gate Vienna
4)     Wanneer genoemde rechter van oordeel is dat de door de                 Wissenschafts- und Technologiepark GmbH en Finanzlandes-
       Commissie verschafte gegevens niet aan bovenvermelde eisen             direktion für Wien, Niederösterreich und Burgenland, om een
       voldoen, kan hij er niet, zonder artikel 14, lid 6, van verordening    prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5, lid 1,
       nr. 17 en artikel 5 van het Verdrag te schenden, mee volstaan          sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969
       het aan hem voorgelegde verzoek af te wijzen. In een dergelijk         betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van
       geval dient deze rechter de Commissie of de nationale autoriteit       kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals gewijzigd bij de Akte
       die zich op verzoek van deze laatste tot hem heeft gewend, op          betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek
       zo kort mogelijke termijn in kennis te stellen van de ondervonden      Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en
       moeilijkheden en in voorkomend geval de verduidelijkingen te           de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is
       vragen die hem in staat stellen het toezicht waarmee hij is belast     gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1),
       uit te oefenen. Pas wanneer hem deze eventuele verduidelijkingen       heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
       zijn verschaft of wanneer de Commissie op zijn verzoek geen            J.-P. Puissochet, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur),
       nuttig antwoord heeft verstrekt, mag de nationale rechter het          V. Skouris, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
       verzoek om bijstand afwijzen indien, gelet op de gegevens              advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: D. Louterman-Hubeau,
       waarover hij beschikt, niet kan worden geconcludeerd dat de            afdelingshoofd, op 17 oktober 2002 een arrest gewezen
       beoogde dwangmaatregelen niet willekeurig zijn en evenredig in         waarvan het dictum luidt als volgt:
       verhouding tot het voorwerp van de verificatie.
                                                                              Artikel 5, lid 1, sub a, van richtlijn 69/335/EEG van de Raad van
                                                                              17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
5)     De door de Commissie aan de nationale rechter te verstrekken           van kapitaal, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende de toetredings-
       gegevens kunnen zowel voortvloeien uit de verificatiebeschikking       voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en
       zelf als uit het krachtens artikel 14, lid 6, van verordening          het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop
       nr. 17 tot de nationale autoriteiten gerichte verzoek of uit een       de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat het
       — zelfs mondeling geformuleerd — antwoord op een vraag                 daarin genoemde begrip „zaken van welke aard ook, die door de
       van deze rechter.                                                      vennoten zijn ingebracht of tot inbreng waarvan zij zijn gehouden”
                                                                              ook het geval omvat waarin aan een kapitaalvennootschap die
                                                                              haar vennootschappelijk vermogen vermeerdert door de uitgifte van
                                                                              winstbewijzen, financiële bijdragen worden betaald door een niet-
                                                                              vennoot van deze vennootschap, die deze winstbewijzen wenst te
( 1) PB C 149 van 27.5.2000.                                                  verkrijgen.
                                                                              (1 ) PB C 176 van 24.6.2000.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 22 oktober 1998 in zaak C-184/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming - Artikel 30 EG-Verdrag)

text:
C 397/2                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
                   ARREST VAN HET HOF                                                 ARREST VAN HET HOF
                         (Zesde Kamer)                                                      (Zesde Kamer)
                      van 22 oktober 1998                                                van 22 oktober 1998
in zaak C-154/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing           in zaak C-184/96: Commissie van de Europese Gemeen-
van de Arbeidsrechtbank te Brussel): L. Wolfs tegen Rijks-                       schappen tegen Franse Republiek (1)
               dienst voor Pensioenen (RVP) (1)
                                                                              (Niet-nakoming Ð Artikel 30 EG-Verdrag)
(Richtlijn 79/7/EEG Ð Gelijke behandeling Ð Ouder-
   domspensoen Ð Berekeningswijze Ð Pensioenleeftijd)                                        (98/C 397/03)
                         (98/C 397/02)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-184/96, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen (gemachtigden: H. van Lier en J.-F. Pasquier)
In zaak C-154/96, betreffende een verzoek aan het Hof               tegen Franse Republiek (gemachtigden: C. de Salins en
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Arbeidsrecht-               G. Mignot), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
bank te Brussel, in het aldaar aanhangig geding tussen              de Franse Republiek, door decreet nr. 93-999 van 9 augus-
L. Wolfs en Rijksdienst voor Pensioenen (RVP), om een               tus 1993 betreffende bereidingen op basis van ¹foie grasº
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van de artikelen 4,     vast te stellen zonder rekening te houden met de uitvoerig
lid 1, en 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG van de         gemotiveerde mening en het met redenen omkleed advies
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke               van de Commissie ter zake van de wederzijdse erkenning,
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling          de krachtens artikel 30 EG-Verdrag op haar rustende ver-
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale                  plichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde
zekerheid (PB L 6 van 10.1.1979, blz. 24), heeft het Hof            Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamer-
(Zesde Kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,            president, G. F. Mancini, J. L. Murray (rapporteur),
kamerpresident, G. F. Mancini, J. L. Murray,                        H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advocaat-gene-
H. Ragnemalm (rapporteur) en R. Schintgen, rechters;                raal: A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-grif-
advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-             fier, op 22 oktober 1998 een arrest gewezen waarvan het
Hubeau, hoofdadministrateur, op 22 oktober 1998 een                 dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    1. Door decreet nr. 93-999 van 9 augustus 1993 betref-
                                                                         fende bereidingen op basis van ¹foie grasº vast te stel-
Artikel 7, lid 1, onder a), van Richtlijn 79/7/EEG van de
                                                                         len zonder daarin een clausule inzake wederzijdse
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke
                                                                         erkenning op te nemen voor producten uit een andere
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
                                                                         lidstaat die aan de aldaar geldende regels voldoen, is
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
                                                                         de Franse Republiek de krachtens artikel 30 EG-Ver-
zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat wanneer een
                                                                         drag op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
nationale regeling een verschil in pensioenleeftijd tussen
mannelijke en vrouwelijke werknemers heeft gehandhaafd,
de betrokken lidstaat het bedrag van het pensioen verschil-
lend mag berekenen naar gelang van het geslacht van de
werknemer.                                                          2. De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 197 van 6.7.1996.                                          (1) PB C 210 van 20.7.1996.


title: Zaak T-622/15: Beroep ingesteld op 9 november 2015 — Deere/BHIM (EXHAUST-GARD)

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/33

         Beroep ingesteld op 9 november 2015 — Deere/BHIM (EXHAUST-GARD)
   (Zaak T-622/15)
   (2016/C 007/44)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Deere & Company (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: N. Weber en T. Heitmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „EXHAUST-GARD” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 747 409

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2015 in zaak R 196/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-66/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — In de procedure betreffende de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd/Szymon Kozłowski (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten — Artikel 4, punt 6 — Grond tot facultatieve weigering van tenuitvoerlegging — Uitlegging van begrippen ingezetene van en verblijven in uitvoerende lidstaat)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/18

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — In de procedure betreffende de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd/Szymon Kozłowski
   (Zaak C-66/08) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten - Artikel 4, punt 6 - Grond tot facultatieve weigering van tenuitvoerlegging - Uitlegging van begrippen „ingezetene’ van en „verblijven’ in uitvoerende lidstaat)
   (2008/C 223/29)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht Stuttgart
   Partij in het hoofdgeding
   Szymon Kozłowski
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Stuttgart — Uitlegging van artikel 4, punt 6, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1) — Mogelijkheid voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit om de tenuitvoerlegging te weigeren van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf tegen een persoon die verblijft in de uitvoerende lidstaat, waarvan hij ingezetene is — Begrippen „woonplaats” en „verblijf” — Uitlegging van artikel 6, lid 1, EU in samenhang met de artikelen 12 EG en 17 EG — Nationale wettelijke regeling die, wanneer de gezochte persoon zijn overlevering weigert, een onderscheiden behandeling van deze persoon door de uitvoerende rechterlijke autoriteit mogelijk maakt naargelang hij onderdaan is van de uitvoerende lidstaat of van een andere lidstaat
   Dictum
   Artikel 4, punt 6, van het kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat:

               —

               een gezocht persoon „ingezetene” is van de uitvoerende lidstaat wanneer hij zijn werkelijke verblijfplaats aldaar heeft gevestigd, en er „verblijft” wanneer hij, op grond van een duurzaam verblijf in deze lidstaat gedurende een bepaalde periode, een band met deze staat heeft opgebouwd die vergelijkbaar is met die van een ingezetene;

               —

               de uitvoerende rechterlijke autoriteit, om te bepalen of tussen de gezochte persoon en de uitvoerende lidstaat een band bestaat op grond waarvan kan worden vastgesteld dat het begrip „verblijven” in de zin van voormeld artikel 4, punt 6, op deze persoon van toepassing is, een globale beoordeling moet verrichten van verschillende objectieve elementen die de situatie van deze persoon kenmerken, waaronder met name de duur, de aard en de voorwaarden van het verblijf van de gezochte persoon, alsook de familiale en economische bindingen die deze persoon met de uitvoerende lidstaat heeft.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Arrest van het hof (Derde kamer) van 2 juni 2005 in zaak C-378/02 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Waterschap Zeeuws Vlaanderen tegen Staatssecretaris van Financiën (BTW — Door publiekrechtelijk lichaam aangeschaft investeringsgoed — Overheid — Als belastingplichtige verrichte handeling en als niet-belastingplichtige verrichte handeling — Recht of aftrek en herziening)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 2 juni 2005
   in zaak C-378/02 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Waterschap Zeeuws Vlaanderen tegen Staatssecretaris van Financiën (1)

   (BTW - Door publiekrechtelijk lichaam aangeschaft investeringsgoed - Overheid - Als belastingplichtige verrichte handeling en als niet-belastingplichtige verrichte handeling - Recht of aftrek en herziening)
   (2005/C 217/07)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-378/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij beslissing van 18 oktober 2002, ingekomen bij het Hof op 21 oktober 2002, in de procedure Waterschap Zeeuws Vlaanderen tegen Staatssecretaris van Financiën, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet, S. von Bahr (rapporteur), J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 2 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Een publiekrechtelijk lichaam dat als overheid in de zin van artikel 4, lid 5, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, en dus als niet-belastingplichtige, een investeringsgoed aanschaft, en dit goed nadien als belastingplichtige verkoopt, heeft in het kader van deze verkoop geen recht op herziening op basis van artikel 20 van deze richtlijn om de bij de aanschaf van dat goed voldane BTW in aftrek te brengen.

      (1)  PB C 7 van 11.01.2003.


title: Verzoek van de Consiglio di Stato van 20 januari 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Questore di Verona en D. Zenatti (Zaak C-67/98)

text:
C 151/6               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.5.98
     de stukken die een schending vormen van het gelijk-           Verzoek van het Tribunal de grande instance de Lyon
     heidsbeginsel, in verband met de tweede inschrijving;         (Eerste Kamer) van 25 februari 1998 om een prejudicieÈle
                                                                   beslissing in het geding tussen SA Gougenheim imprimerie
                                                                       publiciteÂ en directeur des services fiscaux du Rhône
Ð Schending van de artikelen 1 en 6 van Verordening
     (EEG) nr. 3389/73 (3) en van artikel 7, lid 2, van Ver-                               (Zaak C-72/98)
     ordening (EEG) nr. 727/70 (4), inzake de ruime beoor-
     delingsbevoegdheid van de Commissie en haar recht                                      (98/C 151/10)
     om bij inschrijvingen gunstige biedingen niet te aan-
     vaarden (bestreden besluiten van de Commissie van
     7 augustus en 16 november 1990), en onjuiste beoor-
     deling van het rechtsbegrip inhoudende dat de bestre-         Het Tribunal de grande instance de Lyon (Eerste Kamer)
     den besluiten economische beleidskeuzen impliceren;           heeft bij vonnis van 25 februari 1998, ingekomen ter grif-
                                                                   fie van het Hof van Justitie op 16 maart 1998, in het
                                                                   geding tussen SA Gougenheim imprimerie publiciteÂ en
Ð Schending van het beginsel dat de twee partijen bij de           directeur des services fiscaux du Rhône, het Hof van Justi-
     terechtzitting en het geding betrokken zijn, en van het       tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     beginsel van gelijkheid van partijen bij de pleidooien;       prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
Ð Onjuiste toepassing van het discriminatieverbod
     (gelijkheidsbeginsel) op de handelingen in geding, en
                                                                   1. Wanneer een richtlijn (Richtlijn 73/80/EEG van de
     op de verhoging van de waarborg bij de vierde
                                                                       Raad (1)) tot wijziging van een eerdere richtlijn (Richt-
     inschrijving;
                                                                       lijn 69/335/EEG van de Raad (2)) bepaalt, dat het
                                                                       aldaar bedoelde kapitaalrecht met ingang van 1 januari
Ð Schending van en dwaling ten aanzien van het recht                   1976 wordt vastgesteld op 1 %, terwijl het nationale
     bij de beoordeling van de geldigheid van Verordening              recht van een lidstaat een hoger tarief handhaaft en
     (EEG) nr. 395/90 van de Commissie (5) betreffende de              een derde richtlijn (Richtlijn 83/303/EEG van de
     verkorting van de termijn van artikel 3 van Verorde-              Raad (3)) vervolgens voorschrijft, dat de lidstaten vrij-
     ning (EEG) nr. 3389/83 van de Commissie.                          stelling verlenen voor de verrichtingen die op 1 juli
                                                                       1984 van het kapitaalrecht waren vrijgesteld of tegen
                                                                       een tarief van ten hoogste 0,50 % werden belast, moet
(1) PB C 55 van 20.2.1998, blz. 23.                                    dan, bij gebreke van een toepasselijk tarief van natio-
(2) PB C 268 van 14.10.1995, blz. 26.
                                                                       naal recht, worden aangenomen:
(3) PB L 345 van 15.12.1973, blz. 47.
(4) PB L 94 van 28.4.1970, blz. 1.
(5) PB L 42 van 16.2.1990, blz. 46.
                                                                       Ð dat er, nu het bij de Gemeenschapsbepaling vastge-
                                                                            stelde tarief niet in nationaal recht was omgezet,
                                                                            geen enkel juridisch toepasbaar tarief bestond,
                                                                            zulks vanwege het ¹beginsel van niet-toepassing
                                                                            van de neergaande rechtstreekse werkingº, ofwel
Verzoek van de Consiglio di Stato van 20 januari 1998 om
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Questore di
                     Verona en D. Zenatti                              Ð dat het nationale recht van die lidstaat slechts ¹ten
                                                                            dele niet toepasselijkº was naast de Gemeen-
                        (Zaak C-67/98)                                      schapsrichtlijn (Richtlijn 73/80/EEG), zodat toch
                         (98/C 151/09)                                      nog een tarief van 1 % kan worden toegepast op
                                                                            grond van het ¹beginsel van de neergaande recht-
                                                                            streekse werking in geval van een duidelijke, exacte
                                                                            bepaling waaraan geen voorwaarde is verbondenº?
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 20 januari
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
13 maart 1998, in het geding tussen de Questore di
Verona en D. Zenatti, het Hof van Justitie van de Euro-
                                                                   2. Voorzover met toepassing van Richtlijn 73/80/EEG
pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
                                                                       bevestigend mocht worden geantwoord op het tweede
sing over de navolgende vraag:
                                                                       alternatief hierboven, doch in aanmerking nemende
                                                                       dat Richtlijn 85/303/EEG bedoelde richtlijn met
Staan de bepalingen van het Verdrag betreffende het ver-               ingang van 1 januari 1986 als volgt heeft gewijzigd:
richten van diensten in de weg aan een wettelijke regeling             ¹De lidstaten mogen ofwel alle (. . .) verrichtingen van
als de Italiaanse wet op de weddenschappen, in aanmer-                 het kapitaalrecht vrijstellen, ofwel deze aan een uni-
king nemende dat zij haar rechtvaardiging vindt in over-               form tarief van ten hoogste 1 % onderwerpenº, en
wegingen van sociaal beleid en fraudebestrijding?                      een lidstaat bedoelde richtlijn op die datum nog
                                                                       altijd niet in nationaal recht had omgezet, maar een
                                                                       tarief handhaafde dat ruim boven de eerder toegestane
                                                                       1 % lag:


title: Zaak T-551/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Portugal/Commissie

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/62

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-551/15)
   (2015/C 389/70)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, P. Estêvão en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietig te verklaren besluit C(2015)4076 van de Europese Commissie (1), voor zover daarbij aan financiering door de Unie wordt onttrokken het bedrag van 5 01  445,57 EUR betreffende de uitgaven die Portugal in het kader van maatregel Vlas en hennep heeft gedeclareerd voor de jaren 1999/2000;

               —

               de Europese Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster voert drie middelen aan:

               1.

               Schending van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 729/70 (2): de Commissie toont niet aan dat de regels inzake de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten zijn geschonden.

               2.

               Schending van artikel 5, lid 2, van verordening nr. 729/70, daar niet is aangetoond dat is voldaan aan de vereisten van de richtsnoeren van de Commissie neergelegd in document VI/5330/97 (3), voor de toepassing van een financiële correctie op forfaitaire grondslag van 25 %.

               3.

               Schending van artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 (4) (uitgaven die zijn verricht meer dan 24 maanden voordat de Commissie de betrokken lidstaat schriftelijk van de resultaten van de verificaties in kennis heeft gesteld) — In het bestreden besluit heeft de Commissie in de jaren 1999 en 2000 gedane uitgaven aan financiering onttrokken, waardoor zij financiering heeft geweigerd van uitgaven die zijn gedaan meer dan 24 maanden voordat de Portugese autoriteiten schriftelijk in kennis zijn gesteld van de resultaten van de verificaties als gevolg van de vernietiging van beschikking 28/IV/2006 (5) van de Commissie.

      (1)  Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/1119 van de Commissie van 22 juni 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 4076) (PB L 182, blz. 39).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 94, blz. 13; EE 03 F3, blz. 220).

      (3)  Document nr. VI/5330/97 van de Commissie van 23 december 1997, Richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van het EOGFL-Garantie.

      (4)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

      (5)  Beschikking van de Commissie van 28 april 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 24, blz. 1).


title: Beroep, op 3 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-314/95)

text:
 25 . 11 . 95            NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 315/ 11
 Beroep, op 3 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de                          vast te stellen om te voldoen aan de Richtlijnen
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                              92/45/EEG ('), 92/46/EEG ( 2 ), 92/65/EEG ( 3 ), 92/88/
                           ( Zaak C-313/95 )                                         EEG ( 4 ), 92/ 116/EEG ( 5 ), 92/117/EEG ( 6 ) en 92/118/
                                                                                EEG ( ), de krachtens deze richtlijnen en het EG
                               95/C 315/20
                                                                                Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko
                                                                                men .
 Bij het Hof van Justitie van de Eluropese Gemeenschappen is
 op 3 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse                          2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .
 Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
pen , vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur E. de                     Middelen en voornaamste argumenten
 March , als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz , Centre Wagner,                           Artikel 189 EG-Verdrag, bepalende dat een richtlijn verbin
 Kirchberg .                                                                  dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
                                                                              Lid-Staat waarvoor zij bestemd is, houdt in dat de Lid
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                             Staten de in de richtlijn vastgestelde termijnen voor omzet
                                                                              ting dienen na te leven . Deze termijn is verstreken op
 1 . te verklaren dat de Italiaanse Republiek , door niet                     1 januari 1994 voor de Richtlijnen 92/45/EEG, 92/46/EEG ,
       de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                 92/65/EEG , 92/ 116/EEG , 92/ 117/EEG en 92/ 118/EEG, en
       vast te stellen om te voldoen aan de Richtlijnen                       op 31 december 1993 voor Richt lijn 92/88/EEG, zonder dat
       92/66/EEG (') en 92/ 119/EECï ( 2 ), de krachtens deze                 de Italiaanse Republiek de maatregelen heeft vastgesteld die
       richtlijnen en het EIG-Verdrag op haar rustende verplich              noodzakelijk zijn om zich te voegen naar de betrokken
       tingen niet is nagekomen .                                             richtlijnen .
2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .                        ')  PB  nr . I. 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 35
                                                                               ;)  PB  nr . L  268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 1 .
                                                                                ) PB  nr . L. 268 van 14 . 9 . 1992 , blz . 54
Middelen en voornaamste argumenten                                             <)  PB  nr . L  321 van 6 . 11 . 1992 , blz . 24
                                                                                PB  nr . L. 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 1 .
Artikel 189 EG-Verdrag, bepalende dat een richtlijn verbin                    6 ) PB  nr . I. 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 38 .
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke                    "') PB  nr . 1. 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 49 .
Lid-Staat waarvoor zij bestemd is, houdt in dat de Lid
Staten de in de richtlijn vastgestelde termijnen voor omzet
ting dienen na te leven .
In casu is deze termijn verstreken op 1 oktober 1 993 , zonder
dat de Italiaanse Republiek de maatregelen heeft vastgesteld                  Beroep, op 3 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de
die noodzakelijk zijn om zich naar de betrokken richtlijnen                       Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
te voegen .                                                                                ( Zaak C-3 15/95 )
                                                                                ( 95/C 315/22 )
(M PB nr . L 260 van 5 . 9 . 1992 , blz . 1 .
( 2 ) PB nr . I. 62 van 15 . 3 . 1993 , blz . 69 .
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             op 3 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                              Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                             pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur E. de
                                                                              March , als gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te
                                                                              Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
Beroep , op 3 oktober 1995 ingesteld door Commissie van de                    Kirchberg .
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          ( Zaak C-3 14/95 )                                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                             ( 95/C 315/21 )
                                                                              1 . te verklaren dat de Italiaanse Republiek , door niet
                                                                                de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                         vast te stellen om te voldoen aan de Richtlijnen
op 3 oktober 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse                                 93/48/EEG ( 1 ), 93/49/EEG ( 2 ), 93/52/EEG ( 3 ), 93/61 /
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                               EEG ( 4 ) en 93/85/EEG ( 5 ), de krachtens deze richtlijnen
pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur E. de                           en het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet
March , als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                              is nagekomen .
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
Kirchberg .                                                                   2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                             Middelen en voornaamste argumenten
1 . te verklaren dat de Italiaanse Republiek , door niet                      Artikel 189 EG-Verdrag, bepalende dat een richtlijn verbin
       de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                 dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke


title: Beroep, op 9 maart 1998 ingesteld door M. P. Sabbatucci tegen Europees Parlement (Zaak T-42/98)

text:
C 137/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2.5.98
Beroep, op 5 maart 1998 ingesteld door Sadam Zuccheri-                 Ð het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
fici Divisione della Seci, Sadam Castiglionese Spa, Sadam                  8 december 1997 waarbij verzoekers klacht op grond
Abruzzo Spa, Zuccherificio del Molise Spa, SocietaÂ Fon-                   van artikel 90, lid 2, van het Ambtenarenstatuut werd
diaria Industriale Romagnola SFIR Spa, tegen Raad van                      afgewezen, nietig te verklaren, daar het geen rekening
                         de Europese Unie                                  houdt met een bewezen beroepservaring;
                          (Zaak T-39/98)
                           (98/C 137/41)                               Ð verweerster te         veroordelen    tot    betaling    van
                                                                           2 130 849 BEF;
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                       Ð verweerster te veroordelen tot betaling van de gerech-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                          telijke interest van 8 % per jaar van 13 mei 1993 tot
Gemeenschappen is op 5 maart 1998 beroep ingesteld                         de datum van het arrest;
tegen Raad van de Europese Unie door Sadam Zuccherifici
Divisione della Seci, Sadam Castiglionese Spa, Sadam                   Ð verweerster hoe dan ook in de kosten te verwijzen.
Abruzzo Spa, Zuccherificio del Molise Spa, SocietaÂ Fon-
diaria Industriale Romagnola SFIR Spa, vertegenwoordigd
door V. C. Irelli, G. Pittalis en G. Fanzini, advocaten te             Middelen en voornaamste argumenten
respectievelijk Teramo, Bologna en Forlì Cesena, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                                                                       Verzoeker is op 13 mei 1993 aangesteld als tijdelijk functi-
Kronshagen, advocaat aldaar, rue Marie-AdeÂlaïde 22.
                                                                       onaris. Hij komt op tegen het besluit waarbij hij is inge-
                                                                       deeld en stelt verkeerde toepassing van de artikelen 31 en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    32 van het Ambtenarenstatuut. Volgens hem heeft het tot
                                                                       aanstelling bevoegd gezag noch bij zijn aanstelling, noch
Ð nietig te verklaren artikel 2 van Verordening (EG)                   in het besluit tot afwijzing van zijn klacht rekening gehou-
     nr. 2613/97 van de Raad;                                          den met zijn totale beroepservaring van 24 jaar en
                                                                       1 maand. Bovendien heeft het geen rekening gehouden
                                                                       met de academische opleiding en de bijzondere beroepser-
Ð verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                       varing op het gebied van de scheepvaart die verzoeker
                                                                       DG XIV kon bieden.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       In de tweede plaats stelt verzoeker schending van artikel 7
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    van het Ambtenarenstatuut en van het beginsel van gelijke
met die in zaak T-38/98, ANB e.a./Raad (1).                            behandeling van ambtenaren, daar hij een functie uitoefent
                                                                       van een hoger niveau dan zijn rang, en samenwerkt met
(1) Zie bladzijde 18 van dit Publicatieblad.                           collega's die zijn ingedeeld in rang B 1, salaristrap 1.
                                                                       Ten slotte heeft het tot aanstelling bevoegd gezag de zorg-
                                                                       plicht en verzoekers gewettigd vertrouwen geschonden
                                                                       door enkel het belang van de dienst in aanmerking te
                                                                       nemen, en niet dat van de betrokkene.
Beroep, op 5 maart 1998 ingesteld door G. Pagliarani
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-40/98)
                           (98/C 137/42)
                        (Procestaal: Frans)                            Beroep, op 9 maart 1998 ingesteld door de Nederlandse
                                                                       Antillen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                                 schappen
Gemeenschappen is op 5 maart 1998 beroep ingesteld                                            (Zaak T-41/98)
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
G. Pagliarani, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                                       (98/C 137/43)
M. Spandre, advocaat te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg ten kantore van P. Thielen, advocaat                                   (Procestaal: Nederlands)
aldaar, rue de Nassau 21.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Gemeenschappen is op 9 maart 1998 beroep ingesteld
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Ð het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om                 de Nederlandse Antillen, vertegenwoordigd door P. V. F.
     verzoeker bij zijn aanstelling als tijdelijk functionaris         Bos en M. M. Slotboom, advocaten te Rotterdam, domici-
     in te delen in rang B 3, salaristrap 3, nietig te verkla-         lie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
     ren;                                                              Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 augustus 1998 in zaak T-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Associatieregeling van landen en gebieden overzee - Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG - Verordening (EG) nr. 2553/97 - Procedure in kort geding - Interventie - Spoedeisendheid - Afwezigheid)

text:
24.10.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 327/25
2. Elke partij zal haar eigen kosten dragen.                                  BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                         VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                                           van 14 augustus 1998
                                                                   in zaak T-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   (Associatieregeling van landen en gebieden overzee Ð
                                                                   Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG Ð Verordening (EG)
                                                                   nr. 2553/97 Ð Procedure in kort geding Ð Interventie Ð
                                                                                Spoedeisendheid Ð Afwezigheid)
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                  (98/C 327/47)
                    van 14 augustus 1998
in zaak T-43/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen                                  (Procestaal: Nederlands)
                 Raad van de Europese Unie
(Associatieregeling van landen en gebieden overzee Ð
Besluiten 91/482/EEG en 97/803/EG Ð Procedure in kort
                                                                   In zaak T-44/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV, geves-
 geding Ð Interventie Ð Spoedeisendheid Ð Afwezigheid)
                                                                   tigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van
                        (98/C 327/46)                              der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,
                                                                   domcilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                   A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van
                   (Procestaal: Nederlands)                        Rijn), ondersteund door Raad van de Europese Unie
                                                                   (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), Koninkrijk
                                                                   Spanje (gemachtigden: R. Silva de Lapuerta en M. Lopez-
                                                                   Monis Gallego) en Franse Republiek (gemachtigde: C.
In zaak T-43/98 R, Emesa Sugar (Free Zone) NV, geves-              Chavance), betreffende enerzijds een verzoek om opschor-
tigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van           ting van de uitvoering van de beschikking van de Commis-
der Wal, advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden,                sie van 23 december 1997 (VI/51329), houdende afwijzing
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                van een aanvraag van verzoekster om afgifte van een
van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31, tegen Raad              invoercertificaat voor suiker, en anderzijds een verzoek om
van de Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G.                 voorlopige maatregelen, strekkende tot een verbod aan de
Houttuin), ondersteund door Commissie van de Europese              Commissie om artikel 108 ter van Besluit 91/482/EEG van
Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), Koninkrijk              de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de
Spanje (gemachtigden: R. Silva de Lapuerta en M. Lopez-            landen en gebieden overzee met de Europese Economische
Monis Gallego) en Franse Republiek (gemachtigde: C.                Gemeenschap (PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1), zoals
Chavance), betreffende een verzoek om gedeeltelijke                gewijzigd, en/of Verordening (EG) nr. 2553/97 van de
opschorting van de uitvoering van Besluit 97/803/EG van            Commissie van 17 december 1997 betreffende de afgifte
de Raad van 24 november 1997 tot tussentijdse herziening           van invoercertificaten voor bepaalde producten van de
van Besluit 91/482/EEG betreffende de associatie van de            GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-oor-
landen en gebieden overzee met de Europese Economische             sprongscumulatie (PB L 349 van 19.12.1997, blz. 26) toe
Gemeenschap (PB L 329 van 29.11.1997, blz. 50), heeft              te passen, heeft de president van het Gerecht op 14 augus-
de president van het Gerecht op 14 augustus 1998 een               tus 1998 een beschikking gegeven waarvan het dictum
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:            luidt als volgt:
1. De regering van Aruba wordt in onderhavige proce-               1. De regering van Aruba wordt in onderhavige proce-
     dure in kort geding toegelaten tot interventie ter onder-         dure in kort geding toegelaten tot interventie ter onder-
     steuning van de conclusies van verzoekster.                       steuning van de conclusies van verzoekster.
2. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                     2. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
3. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.              3. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-14/11: Beroep ingesteld op 17 februari 2011 — Strohm/Commissie

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/37

         Beroep ingesteld op 17 februari 2011 — Strohm/Commissie
   (Zaak F-14/11)
   2011/C 238/66
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Strohm (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. Schlenker, M. Heimburger, R. Bakker, U. Thanner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeker geen 100 % vergoeding te geven voor de kosten die hij in verband met een behandeling door de tandarts heeft gemaakt

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de afrekening van 1 juni 2010, nr. 10003157, van 4 juni 2010, nr. 10003164, en van 25 november 2010, nr. 10003383, alsmede goedkeuringsbesluit AZ 100525302817 van 4 juni 2010 en 100525302817 van 11 juni 2010 nietig verklaren en de verwerende partij gelasten, verzoeker 4 251,49 EUR te betalen met 5 % rente;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-58/16: Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Apax Partners/EUIPO — Apax Partners Midmarket (APAX) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk APAX — Ouder internationaal woordmerk APAX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/48

         Arrest van het Gerecht van 13 december 2016 — Apax Partners/EUIPO — Apax Partners Midmarket (APAX)
   (Zaak T-58/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk APAX - Ouder internationaal woordmerk APAX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder a) en b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 030/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Apax Partners LLP (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Rose, J. Warner en J. Curry, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en I. Moisescu, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Apax Partners Midmarket (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Moyou Joly, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2015 (zaak R 1441/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Apax Partners Midmarket en Apax Partners

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               APAX Partners LLP wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die APAX Partners Midmarket heeft gemaakt voor de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak T-563/14: Beroep ingesteld op 29 juli 2014 — Hewlett Packard Development Company/BHIM (ELITEDISPLAY)

text:
               6.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 351/19

         Beroep ingesteld op 29 juli 2014 — Hewlett Packard Development Company/BHIM (ELITEDISPLAY)
   (Zaak T-563/14)
   2014/C 351/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hewlett Packard Development Company LP (Dallas, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: T. Raab en H. Lauf, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 mei 2014 in zaak R 1539/2013-2 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „ELITEDISPLAY” voor waren en diensten van de klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 5 41  901

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-362/09 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 december 2010 — Athinaïki Techniki AE/Europese Commissie, Athens Resort Casino AE Symmetochon (Hogere voorziening — Staatssteun — Klacht — Besluit om klacht niet verder te behandelen — Intrekking van besluit om klacht niet verder te behandelen — Voorwaarden voor rechtmatigheid van intrekking — Verordening (EG) nr. 659/1999)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 december 2010 — Athinaïki Techniki AE/Europese Commissie, Athens Resort Casino AE Symmetochon
   (Zaak C-362/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Klacht - Besluit om klacht niet verder te behandelen - Intrekking van besluit om klacht niet verder te behandelen - Voorwaarden voor rechtmatigheid van intrekking - Verordening (EG) nr. 659/1999)
   2011/C 55/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Athinaïki Techniki AE (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, dikigoros)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou, gemachtigde), Athens Resort Casino AE Symmetochon (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 29 juni 2009, Athinaïki Techniki AE/Commissie (zaak T-94/05), waarbij het Gerecht oordeelde dat geen uitspraak meer hoefde te worden gedaan op het beroep van rekwirante aangezien de Commissie de bestreden beschikking had ingetrokken, waardoor een klacht van die rekwirante inzake vermeende, door de Helleense Republiek toegekende staatssteun als afgedaan werd beschouwd — Onjuiste uitlegging van het arrest van het Hof in zaak C-521/06 P, Athinaïki Techniki — Voorwaarden voor rechtmatigheid van intrekking van een communautaire bestuurlijke handeling — Ontoelaatbaarheid van bestuurlijke passieve houding in het kader van de onderzoeksprocedure inzake staatsteun — Evenredigheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 29 juni 2009, Athinaïki Techniki/Commissie (T-94/05), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Beroep, op 25 juli 1997 ingesteld door A. Brems tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-219/97)

text:
C 318/26               NL I                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
— subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op               Met de vaststelling van het bestreden besluit zou het tot
     kwijtschelding van de litigieuze rechten;                          aanstelling bevoegd gezag toekenningscriteria hebben toe
                                                                        gepast die onduidelijk blijven én waarvan de rechtsgrond
                                                                        slag niet is gepreciseerd . Hiermee heeft het bovendien ook
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                               artikel 25 van het Statuut geschonden .
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-216/97 (').
                                                                        Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door A. Steffens tegen
(') Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.                            Raad van Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-222/97 )
                                                                                ( 97IC 318/52 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
Beroep, op 25 juli 1997 ingesteld door A. Brems tegen
                  Raad van de Europese Unie
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                        ( Zaak T-219/97)                                Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep tegen Raad
                          { 97IC 318/51 )                               van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ingesteld door A. Steffens, te Aschen
                                                                        dorf/Moor ( Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd
                       (Procestaai: Frans)                              door B. J. Remmers, advocaat te Papenburg ( Bondsrepu
                                                                        bliek Duitsland), domicilie gekozen hebbende te Luxem
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       burg ten kantore van Turk en Prum , advocaten aldaar,
                                                                        avenue Guillaume 13 A.
Gemeenschappen is op 25 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door A. Brems, wonende te
Relegem ( België ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
SARL, rue de Cessange 30 .                                              — verweerders te veroordelen tot betaling aan verzoeker
                                                                            van een bedrag van 69 503,40 DM met rente vanaf
                                                                            1 oktober 1993 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— nietig te verklaren de besluiten van de Raad waarbij is
     geweigerd verzoekster haar volledig ziekteverlof van
     24 mei tot 8 juni 1996 toe te kennen ;                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                        met die van de andere melkquotazaken.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door R. Kooyman tegen
Het beroep betreft de regelmatigheid van de weigering om                                     Europees Parlement
verzoekster ziekteverlof toe te kennen voor haar volledige
afwezigheid van 24 mei tot 8 juni 1996 .                                                       ( Zaak T-223/97 )
                                                                                97/C 318/53 )
Volgens verzoekster is de weigering door het tot aanstel
ling bevoegd gezag om haar voor de volledige duur van                                     (Procestaai: Nederlands)
haar afwezigheid ziekteverlof toe te kennen, in strijd met
de beginselen van artikel 59 van het Statuut, zoals gepreci
seerd door de rechtspraak van het Hof en van het Gerecht.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        Europees Parlement door R. Kooyman, freelance tolk,
De conclusie van de hoofden van administratie van 1 febru              wonende te Zürich ( Zwitserland ), vertegenwoordigd door
ari 1996 betreffende de toekenning van het tweede deel                  G. van der Wal, lid van de Orde van Advocaten bij de
van het bijzonder verlof voor een kuur in een badplaats, is             Hoge Raad der Nederlanden, Barents & Krans Advocaten
onregelmatig omdat zij leidt tot een beperking van de                   Notarissen, Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
strekking van artikel 59 van het Statuut, welke bepaling                xemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
duidelijk is en geen precisering behoeft.                               rue 31 .


title: Zaak C-358/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2015 door Bank of Industry and Mine tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 april 2015 in zaak T-10/13, Bank of Industry and Mine/Raad

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/45

         Hogere voorziening ingesteld op 13 juli 2015 door Bank of Industry and Mine tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 april 2015 in zaak T-10/13, Bank of Industry and Mine/Raad
   (Zaak C-358/15 P)
   (2015/C 294/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Bank of Industry and Mine (vertegenwoordigers: E. Rosenfeld en S. Perrotet, avocats)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Het arrest in zaak T-10/13, meegedeeld aan rekwirante op 5 mei 2015, waarbij het Gerecht van de Europese Unie (Eerste kamer) het verzoek tot nietigverklaring van de vennootschap Bank of Industry and Mine in die zaak heeft afgewezen en haar in alle kosten heeft verwezen, vernietigen;

               —

               de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vorderingen toewijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante zeven middelen aan.
   In de eerste plaats stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 99 van het arrest vast te stellen dat besluit 2012/635 (1) door de Raad was vastgesteld op basis van artikel 29 VEU en daaruit in punt 101 de conclusie te trekken dat dit besluit niet hoefde te voldoen aan de vereisten van artikel 215, lid 2, VWEU. Het Gerecht heeft ook blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 105 van het arrest te oordelen dat de Raad overeenkomstig artikel 291, lid 2, VWEU uitvoeringsbevoegdheden mocht toekennen. Daarnaast heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de voorwaarden voor een beroep op artikel 291, lid 1, VWEU waren vervuld. De enige procedure voor beperkende maatregelen is immers deze van artikel 215 VWEU. Artikel 291, lid 2, VWEU kan derhalve niet worden toegepast, temeer daar dit artikel slechts geldt voor maatregelen die uitvoeringsmaatregelen vereisen. Maatregelen houdende bevriezing van tegoeden zijn uit hun aard uitvoeringsmaatregelen, zodat zij materieel niet binnen de werkingssfeer van artikel 291, lid 2, VWEU kunnen vallen. Bovendien zijn de voorwaarden voor een beroep op artikel 291, lid 2, VWEU niet vervuld, omdat de Raad in de litigieuze besluiten het beroep op die procedure niet naar behoren heeft gemotiveerd.
   In de tweede plaats betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte heeft geoordeeld dat artikel 20, lid 1, onder c), van besluit 2010/413 (2), zoals gewijzigd bij besluit 2012/35 (3) en bij besluit 2012/635, en artikel 23, lid 2, onder d), van verordening nr. 267/2012 (4) het rechtszekerheids- en voorzienbaarheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het recht op eigendom niet schonden. Het in punt 79 van het arrest vermelde criterium van het kwantitatieve en kwalitatieve belang komt niet voor in de litigieuze handelingen. Het Gerecht heeft dit dus gecreëerd om de litigieuze handelingen goed te keuren. Bovendien is dit criterium op zich vaag, onnauwkeurig en onevenredig. Het Gerecht heeft dus blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de omstandigheid dat rekwirante een bijdrage stort aan de Iraanse Staat steun in de zin van de litigieuze handelingen vormde.
   In de derde plaats heeft het Gerecht volgens rekwirante in de punten 135 en 136 van het arrest blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de litigieuze handelingen voldoende waren gemotiveerd, terwijl het Gerecht in punt 134 van het arrest zelf heeft erkend dat in de litigieuze handelingen de omvang van de haar verweten steun en de wijze van uitvoering daarvan niet waren vermeld. Daarnaast stelden de litigieuze handelingen rekwirante niet in staat de redenen te begrijpen waarom sancties tegen haar waren getroffen, waaruit blijkt dat zij onvoldoende waren gemotiveerd.
   In de vierde plaats heeft het Gerecht in punt 163 van het arrest blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het ontbreken van een nieuw onderzoek van rekwirantes situatie binnen de vereiste termijn de handhaving van haar naam op de lijst van entiteiten waarvoor sancties gelden, niet onrechtmatig maakte, terwijl het een strikt objectieve verplichting betreft.
   In de vijfde plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de litigieuze handelingen geen afbreuk deden aan rekwirantes grondrechten en niet onevenredig waren, terwijl de litigieuze handelingen vaag en onnauwkeurig waren. Evenzo is het door het Gerecht geformuleerde criterium van het kwantitatieve en kwalitatieve belang wezenlijk arbitrair.
   In de zesde plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in de punten 179 en 183 van het arrest te oordelen dat rekwirante steun verleende aan de Iraanse regering op grond dat zij een verplichte bijdrage stortte, terwijl die bijdrage slechts een belasting is en rekwirante zich in dezelfde situatie als een gewone belastingplichtige bevindt.
   Tot slot heeft het Gerecht nagelaten vast te stellen dat de Raad het beginsel van non-discriminatie had geschonden door een sanctie te treffen tegen rekwirante omdat zij een bijdrage aan de Iraanse Staat stortte en niet tegen de andere ondernemingen die deze bijdrage ook moesten betalen.

      (1)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58).

      (2)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (3)  Besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 19, blz. 22).

      (4)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Zaak C-537/08 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2010 — Kahla Thüringen Porzellan GmbH/Freistaat Thüringen, Bondsrepubliek Duitsland, Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Beschikking van Commissie waarbij steunmaatregel onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel)

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 december 2010 — Kahla Thüringen Porzellan GmbH/Freistaat Thüringen, Bondsrepubliek Duitsland, Europese Commissie
   (Zaak C-537/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Beschikking van Commissie waarbij steunmaatregel onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Rechtszekerheidsbeginsel en vertrouwensbeginsel)
   2011/C 55/04
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Kahla Thüringen Porzellan GmbH (vertegenwoordigers: M. Schütte, S. Zühlke en P. Werner, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Freistaat Thüringen (vertegenwoordigers: A. Weitbrecht en M. Núñez-Müller, Rechtsanwälte), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en W.-D. Plessing, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz en K. Gross, gemachtigden, C. Koenig, hoogleraar)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 24 september 2008, Kahla Thüringen Porzellan/Commissie (T-20/03), waarbij het Gerecht het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/643/EG van de Commissie van 13 mei 2003 betreffende staatssteun van Duitsland ten gunste van Kahla Porzellan GmbH en Kahla/Thüringen Porzellan GmbH (PB L 227, blz. 12) heeft verworpen, voor zover deze beschikking betrekking heeft op de aan Kahla Thüringen Porzellan GmbH verleende financiële bijstand — Schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Kahla Thüringen Porzellan GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-178/16: Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Policolor/EUIPO — CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt (Policolor) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Policolor — Ouder Uniebeeldmerk ProfiColor — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/27

         Arrest van het Gerecht van 6 april 2017 — Policolor/EUIPO — CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt (Policolor)
   (Zaak T-178/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Policolor - Ouder Uniebeeldmerk ProfiColor - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 161/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Policolor SA (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: M. Comanescu, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt GmbH & Co. KG (Düren-Merken, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 29 januari 2016 (zaak R 346/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen CWS-Lackfabrik Conrad W. Schmidt en Policolor

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Policolor SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Arrest van het Hof van 14 september 1999 in zaak C-310/97 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen AssiDomän Kraft Products AB e.a (Hogere voorziening - Werking van nietigverklaringsarrest jegens derden)

text:
C 366/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          18.12.1999
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                      van 14 september 1999                                                            (Eerste kamer)
in zaak C-310/97 P: Commissie van de Europese Gemeen-                                            van 14 september 1999
    schappen tegen AssiDomän Kraft Products AB e.a (1)
                                                                           in zaak C-170/98: Commissie van de Europese Gemeen-
(Hogere voorziening — Werking van nietigverklaringsarrest                                schappen tegen Koninkrijk België (1)
                            jegens derden)
                                                                           (Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 4055/86 — Vrij
                          (1999/C 366/02)                                                verrichten van diensten — Zeevervoer)
                                                                                (1999/C 366/03)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-310/97 P, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: W. Wils) betreffende hogere voorzie-
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede            In zaak C-170/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
kamer — uitgebreid) van 10 juli 1997, AssiDomän Kraft                      pen (gemachtigden: F. Benyon en B. Mongin) tegen Koninkrijk
Products e.a./Commissie (T-227/9, Jurispr. blz. II-1185), strek-           België (gemachtigde: J. Devadder), betreffende een verzoek om
kende tot vernietiging van dat arrest, andere partijen bij                 vast te stellen, dat het Koninkrijk België door niet de nodige
de procedure: AssiDomän Kraft Products AB, gevestigd te                    maatregelen te nemen om de overeenkomst met de Republiek
Stockholm (Zweden), Iggesunds Bruk AB, gevestigd te Örn-                  Zaïre aldus aan te passen dat de gemeenschapsonderdanen een
sköldsvik (Zweden), Korsnäs AB, gevestigd te Gävle (Zweden),               billijke, vrije en niet-discriminerende toegang krijgen tot de
MoDo Paper AB, gevestigd te Örnsköldsvik (Zweden), Södra                  vracht die aan België toekomt, dan wel deze overeenkomst op
Cell AB, gevestigd te Växjö (Zweden), Stora Kopparbergs                    te zeggen, de krachtens verordening (EEG) nr. 4055/86 van de
Bergslags AB, gevestigd te Falun (Zweden), Svenska Cellulosa               Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van het
AB, gevestigd te Sundsvall (Zweden), vertegenwoordigd door                 beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer
J. E. Pheasant, Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en derde
burg ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue                landen (PB L 378, blz. 1), en met name de artikelen 3 en 4, lid
Goethe 11, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                          1, ervan, op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn,                    heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten,                  kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en L. Sevón,
J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray,                       rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass,
D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet (rap-                op 14 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
porteur) en R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-            luidt als volgt:
Jarabo Colomer; griffier: A. Rühl, hoofdadministrateur, op
14 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum                    1) Door niet de nodige maatregelen te nemen om de overeenkomst
luidt als volgt:                                                                met de Republiek Zaïre (thans Democratische Republiek Congo)
                                                                                aldus aan te passen dat de gemeenschapsonderdanen een billijke,
1) Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juli          vrije en niet-discriminerende toegang krijgen tot de vracht die
     1997, AssiDomän Kraft Products e.a./Commissie (T-227/95).                  aan België toekomt, dan wel deze overeenkomst op te zeggen, is
                                                                                het Koninkrijk België de krachtens verordening (EEG)
2) Verwerpt het door AssiDomän Kraft Products AB e.a. op                        nr. 4055/86 van de Raad van 22 december 1986 houdende
     15 december 1995 voor het Gerecht ingestelde beroep tot                    toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten
     nietigverklaring.                                                          op het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de
                                                                                lidstaten en derde landen, en met name de artikelen 3 en 4, lid 1,
                                                                                ervan, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
3) Verwijst AssiDomän Kraft Products AB e.a. in alle voor het
     Gerecht en het Hof gemaakte kosten.
                                                                           2) Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.                                               (1) PB C 258 van 15.8.1998.


title: Zaak T-167/11: Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2013 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/27

         Beschikking van het Gerecht van 16 januari 2013 — Centre national de la recherche scientifique/Commissie
   (Zaak T-167/11) (1)

   2013/C 71/45
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-217/16: Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2017 — Internacional de Productos Metálicos/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Dumping — Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China of verzonden uit Maleisië — Verordening tot intrekking van definitieve antidumpingrechten — Geen individuele geraaktheid — Regelgevingshandeling houdende uitvoeringsmaatregelen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/32

         Beschikking van het Gerecht van 25 januari 2017 — Internacional de Productos Metálicos/Commissie
   (Zaak T-217/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China of verzonden uit Maleisië - Verordening tot intrekking van definitieve antidumpingrechten - Geen individuele geraaktheid - Regelgevingshandeling houdende uitvoeringsmaatregelen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 078/44)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Internacional de Productos Metálicos, SA (Vitoria-Gasteiz, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Cañizares Pacheco, E. Tejedor de la Fuente en A. Monreal Lasheras, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, M. França en G. Luengo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van artikel 2 van uitvoeringsverordening (EU) 2016/278 van de Commissie van 26 februari 2016 tot intrekking van het definitieve antidumpingrecht op de invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaalde soorten uit Maleisië verzonden ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit Maleisië (PB 2016, L 52, blz. 24)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Internacional de Productos Metálicos, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak T-125/14: Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2014 — Gappol Marzena Porczyńska/BHIM — Gap (ITM) (GAPPol) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de bestreden beslissing — Tenietgaan van het voorwerp van het geschil — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/33

         Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2014 — Gappol Marzena Porczyńska/BHIM — Gap (ITM) (GAPPol)
   (Zaak T-125/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de bestreden beslissing - Tenietgaan van het voorwerp van het geschil - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 026/42)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: PP Gappol Marzena Porczyńska (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: J. Gwiazdowska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Gap (ITM), Inc. (San Francisco, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Siciarek, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2013 (zaak R 686/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Gap (ITM), Inc. en PP Gappol Marzena Porczyńska

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) zal haar eigen kosten dragen, alsook die van PP Gappol Marzena Porczyńska en Gap (ITM), Inc.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.