title: Gevoegde zaken C-248/15 P, C-254/15 P en C-260/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 januari 2017 — Maxcom Ltd, City Cycle Industries, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie [Hogere voorziening — Dumping — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 — Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië — Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikel 13 — Ontwijking — Artikel 18 — Niet-medewerking — Bewijs — Bundel onderling overeenstemmende aanwijzingen — Tegenstrijdigheid in de motivering — Ontoereikende motivering — Schending van de procedurele rechten]

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/14

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 januari 2017 — Maxcom Ltd, City Cycle Industries, Raad van de Europese Unie, Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-248/15 P, C-254/15 P en C-260/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Dumping - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 501/2013 - Invoer van rijwielen verzonden uit Indonesië, Maleisië, Sri Lanka en Tunesië - Uitbreiding van het op de invoer van rijwielen van oorsprong uit China ingestelde definitieve antidumpingrecht tot die invoer - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 13 - Ontwijking - Artikel 18 - Niet-medewerking - Bewijs - Bundel onderling overeenstemmende aanwijzingen - Tegenstrijdigheid in de motivering - Ontoereikende motivering - Schending van de procedurele rechten])
   (2017/C 104/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      (Zaak C-248/15 P)

      Rekwirante: Maxcom Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocat en J. Beck, Solicitor)

      Andere partijen in de procedure: City Cycle Industries (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, en F.-C. Laprévote, avocat), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en vervolgens H. Marcos Fraile en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden)

      (Zaak C-254/15 P)

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: City Cycle Industries (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, en F.-C. Laprévote, avocat), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en vervolgens H. Marcos Fraile en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte), Maxcom Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, en M. J. Beck, solicitor)

      (Zaak C-260/15 P)

      Rekwirante: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Boelaert en vervolgens H. Marcos Fraile en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door R. Bierwagen en C. Hipp, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: City Cycle Industries (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold, Rechtsanwalt, en F.-C. Laprévote, avocat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en M. França, gemachtigden), Maxcom Ltd (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, avocat, en M. J. Beck, solicitor)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen in de zaken C-248/15 P, C-254/15 P en C-260/15 P worden afgewezen.

               2)

               Maxcom Ltd, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie dragen, naast hun eigen kosten, de kosten die City Cycle Industries in de procedure in eerste aanleg in zaak T-413/13 en in de procedures in hogere voorziening zijn opgekomen.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.

      PB C 254 van 3.8.2015.


title: Zaak T-100/04: Beroep, op 11 maart 2004 ingesteld door Massimo Giannini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/83

         Beroep, op 11 maart 2004 ingesteld door Massimo Giannini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-100/04)
   (2004/C 106/163)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 maart 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Massimo Giannini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek COM/A/9/01 om verzoekers naam niet op de reservelijst van dit vergelijkend onderzoek te plaatsen, nietig te verklaren;

               —

               schadevergoeding toe te kennen voor de materiële schade, berekend op enerzijds het verschil tussen de werkloosheidsuitkering die hij na de beëindiging van het contract van tijdelijk functionaris ontving, en het salaris van een ambtenaar in loopbaan A 7, salaristrap 4, en anderzijds, na de werkloosheidsperiode, op het bedrag van het salaris van een ambtenaar van rang A 7, salaristrap 5;

               —

               schadevergoeding toe te kennen voor de geleden immateriële schade, welke op 1 euro is bepaald;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige geding betreft verzoekers uitsluiting van de reservelijst die is opgesteld na het vergelijkend onderzoek COM/A/9/01 voor de vorming van een wervingsreserve van administrateurs (loopbaan A7/A6) voor de werkgebieden economie en statistiek.
   Tot staving van zijn aanspraken voert verzoeker om te beginnen schending aan van de artikelen 4, 27, 29, 30 en 31 en van bijlage III bij het Statuut, schending van het dienstbelang, alsmede schending van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek, van de zorgvuldigheidsplicht en van artikel 1 van besluit 2002/621/EG van de secretarissen-generaal van de Europese instellingen voorzover twee van de geslaagden die op de reservelijst zijn geplaatst en ambtenaar zijn, reeds in de loopbaan A7/A6 zijn ingedeeld en a fortiori als economen functies in die loopbaan bekleden.
   Hij beroept zich voorts op:

               —

               schending van het discriminatieverbod waar met name het selectiecomité geen coherente toepassing van de beoordelingscriteria heeft verzekerd, en verzoeker niet dezelfde voorwaarden heeft genoten als de andere kandidaten;

               —

               kennelijk onjuiste beoordeling;

               —

               schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en schending van artikel 30 van het Statuut en van artikel 3 van bijlage III daarbij, nu de jury onvoldoende gekwalificeerd zou zijn om de examens objectief te beoordelen.

         Verzoeker voert tevens aan: procedurefout, misbruik van bevoegdheid en bevoegdheidsgebrek alsmede schending van het verbod van terugwerkende kracht.


title: Zaak C-252/15 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 maart 2016 — Naazneen Investments Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Energy Brands, Inc. [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Procedure tot vervallenverklaring — Artikel 51, lid 1, onder a) — Gemeenschapswoordmerk SMART WATER — Normaal gebruik — Motiveringsplicht — Artikel 75]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/20

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 maart 2016 — Naazneen Investments Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Energy Brands, Inc.
   (Zaak C-252/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Procedure tot vervallenverklaring - Artikel 51, lid 1, onder a) - Gemeenschapswoordmerk SMART WATER - Normaal gebruik - Motiveringsplicht - Artikel 75])
   (2016/C 156/28)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Naazneen Investments Ltd (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum en I. Rohr, Rechtsanwältinnen)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Gája en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden), Energy Brands, Inc (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, D. Stone en A. Dykes, solicitors)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Naazneen Investments Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.


title: Zaak C-102/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 19 februari 2016 — Vaditrans BVBA tegen Belgische Staat

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 19 februari 2016 — Vaditrans BVBA tegen Belgische Staat
   (Zaak C-102/16)
   (2016/C 165/09)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Vaditrans BVBA

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 8, leden 6 en 8, van verordening (EG) nr. 561/2006 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad zo worden geïnterpreteerd dat de normale wekelijkse rusttijden bedoeld in artikel 8, lid 6, van dezelfde verordening niet in het voertuig mogen worden doorgebracht?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, schendt dan artikel 8, leden 6 en 8, van verordening (EG) nr. 561/2006, gelezen in samenhang met artikel 19 van dezelfde verordening, het strafrechtelijk legaliteitsbeginsel zoals verwoord in artikel 49 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2) doordat voornoemde bepalingen van verordening (EG) nr. 561/2006 niet uitdrukkelijk voorzien in het verbod om de normale wekelijkse rusttijden bedoeld in artikel 8, lid 6, van dezelfde verordening in het voertuig door te brengen?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste vraag negatief is, laat verordening (EG) nr. 561/2006 dan toe dat de lidstaten in hun intern recht bepalen dat het verboden is om de normale wekelijkse rusttijden bedoeld in artikel 8, lid 6, van dezelfde verordening in een voertuig door te brengen?

      (1)  PB 2006, L 102, blz. 1

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 30 november 2000 in zaak C-195/98 (verzoek van het Oberster Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft öffentlicher Dienst tegen Republik Österreich (Artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG] — Begrip "rechterlĳke instantie van lidstaat" — Vrĳ verkeer van persoon — Gelĳke behandeling — Bevordering op grond van anciënniteit — Loopbaan ten dele in buitenland vervuld)

text:
C 95/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            24.3.2001
                    ARREST VAN HET HOF                                     3)    Wanneer een lidstaat verplicht is om voor de berekening van de
                                                                                beloning van docenten en assistenten met een arbeidscontract
                                                                                de tijdvakken van arbeid in aanmerking te nemen die zijn
                           (Vijfde kamer)                                        vervuld bij bepaalde instellingen van andere lidstaten die
                                                                                vergelijkbaar zijn met de in § 26, lid 2, Vertragsbediensteten-
                     van 30 november 2000                                        gesetz 1948 genoemde Oostenrijkse instellingen, die tijdvakken
                                                                                zonder tijdsbeperking in aanmerking moeten worden genomen.
in zaak C-195/98 (verzoek van het Oberster Gerichtshof
om een prejudiciële beslissing): Österreichischer Gewerk-                 (1) PB C 234 van 25.7.1998.
schaftsbund, Gewerkschaft öffentlicher Dienst tegen Re-
                       publik Österreich (1)
(Artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG] — Begrip
„rechterlijke instantie van lidstaat” — Vrij verkeer van
persoon — Gelijke behandeling — Bevordering op grond van
  anciënniteit — Loopbaan ten dele in buitenland vervuld)
                           (2001/C 95/02)                                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                                van 30 november 2000
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              in zaak C-384/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk België (1)
In zaak C-195/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                (Niet-nakoming — Telecommunicatie — Interconnectie van
het Oberster Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangige            netwerken — Interoperabiliteit van diensten — Verstrekken
geding tussen Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerk-                                        van universele dienst)
schaft öffentlicher Dienst tegen Republik Österreich, om een
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 48                                        (2001/C 95/03)
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en 177 EG-
Verdrag (thans artikel 234 EG), alsmede van artikel 7 van
verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de                                          (Procestaal: Frans)
Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur),
waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, P. Jann                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier;                                   dentie van het Hof)
R. Grass, op 30 november een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                           In zaak C-384/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: B Doherty) tegen Koninkrijk België (gemach-
1)   In de uitoefening van de taken bedoeld in § 54, leden 2 tot en        tigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek aan het Hof om vast
     met 5, van het Arbeits- und Sozialgerichtsgesetz is het Oberster      te stellen, dat het Koninkrijk België, door artikel 5 van richtlijn
     Gerichtshof een rechterlijke instantie in de zin van artikel 177      97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni
     EG-Verdrag (thans artikel 234 EG).                                    1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat
                                                                           betreft de waarborging van de universele dienst en van de
2)   Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en         interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open
     artikel 7, leden 1 en 4, van verordening (EEG) nr. 1612/68            Network Provision (ONP) (PB L 199, blz. 32), in samenhang
     van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer         met bijlage I bij die richtlijn niet correct uit te voeren en door
     van werknemers binnen de Gemeenschap, staan in de weg aan             niet de maatregelen te treffen die nodig zijn voor de uitvoering
     een nationale bepaling, zoals § 26 Vertragsbedienstetengesetz         van artikel 5 van deze richtlijn in samenhang met de bijlagen I
     1948, betreffende de inaanmerkingneming van voorafgaande              en III bij de richtlijn, de krachtens deze bepalingen en het EG-
     tijdvakken van arbeid voor de vaststelling van de beloning van        Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
     docenten en assistenten met een arbeidscontract, wanneer de           heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
     voorwaarden voor inaanmerkingneming van in andere lidstaten           mann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Mac-
     vervulde tijdvakken strenger zijn dan die voor inaanmerking-          ken, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass,
     neming van tijdvakken vervuld bij vergelijkbare instellingen van      op 30 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
     de betrokken lidstaat.                                                luidt als volgt:


title: Zaak T-152/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Sea Handling/Commissie

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/28

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Sea Handling/Commissie
   (Zaak T-152/13)
   2013/C 129/53
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sea Handling SpA (Somma Lombardo, Italië) (vertegenwoordigers: B. Nascimbene, F. Rossi dal Pozzo, M. Merla en L. Cappelletti, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit, waarbij de Commissie heeft verklaard dat de maatregelen die SEA ten gunste van SEA Handling heeft genomen in de vorm van kapitaalverhogingen, staatssteun vormen die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en de terugvordering ervan heeft gelast, nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 3 van het bestreden besluit, waarbij de Commissie de terugvordering van de vermeende staatssteun heeft gelast, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het bestreden besluit in de onderhavige zaak is hetzelfde besluit dat in zaak T-125/13, Italië/Commissie, aan de orde is.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van enkele procesregels.

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband schending van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1) en van de procesrechten van SEA Handling, en ontoereikend onderzoek met betrekking tot de periode in kwestie, wegens het ontbreken van een onderzoek en een voorafgaande beoordeling van de periode 2006-2010.

                           —

                           Voorts stelt zij dat de beginselen van rechtszekerheid en behoorlijk bestuur zijn geschonden wegens de duur van de procedure en met name wegens de ongerechtvaardigde buitensporige duur van het voorafgaande onderzoek.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, in verband met de betrokkenheid van overheidsmiddelen.

                           —

                           Verzoekster beroept zich op dit punt op een motiveringsgebrek en ontoereikend onderzoek met betrekking tot het ontbreken van een last voor de Staatsfinanciën; en op verzuim aan te tonen dat de middelen de Staat ter beschikking stonden.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, in verband met de toerekenbaarheid.

                           —

                           Volgens verzoekster zijn de beslissingen om het kapitaal te verhogen waarop het bestreden besluit is gebaseerd, niet afzonderlijk onderzocht en heeft de Commissie niet gemotiveerd waarom aan de staatssteun aan SEA Handling in de periode 2002-2010 een globaal plan ten grondslag zou liggen.

                           —

                           Daarnaast kunnen de aanwijzingen waarop de Commissie zich beroept volgens verzoekster niet aantonen dat de maatregelen aan de Staat zijn toe te rekenen en heeft de Commissie verzuimd de gegevens mee te wegen die partijen hebben aangevoerd om aan te tonen dat de maatregelen niet aan de Staat kunnen worden toegerekend.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, in verband met de doctrine van de particuliere investeerder.

                           —

                           Volgens verzoekster heeft de Commissie niet bewezen dat een met SEA vergelijkbare particuliere investeerder niet voor de herkapitalisatie van een dochtermaatschappij zou hebben gekozen, en zich ertoe beperkt in algemene zin te betwisten dat de door SEA gehanteerde maatstaven met het oog op haar keuze als ondernemer correct waren.

                           —

                           Daarnaast moet worden vastgesteld dat de maatregelen binnen de SEA-groep niet binnen een context passen, de feiten met betrekking tot de vergelijking tussen SEA Handling en de andere marktpartijen onjuist zijn beoordeeld, en het beginsel van de particuliere investeerder onjuist is toegepast, aangezien een analyse van de afzonderlijke kapitaalverhogingstransacties ontbreekt.

               5)

               Vijfde middel: schending van artikel 107, lid 3, VWEU.

                           —

                           Verzoekster wijst in dit verband op een onjuiste opvatting van de werkingssfeer van de richtsnoeren voor de luchthavensector. Deze waren namelijk niet van toepassing op de onderhavige zaak.

                           —

                           Daarnaast bevat het besluit een kennelijke beoordelingsfout en ontbreekt een toereikende motivering bij de toepassing van de richtsnoeren voor redding en herstructurering, voor zover de Commissie de betekenis van het vereiste van herstel van de levensvatbaarheid van de vennootschap op de lange termijn onjuist heeft opgevat, de door SEA aangeboden compensatiemaatregelen in het kader van de herstructurering van haar dochtermaatschappij ten onrechte heeft afgewezen en niet afdoende heeft meegewogen dat de litigieuze kapitaalverhogingen steeds binnen de grenzen van het strikt noodzakelijke voor de herstructurering van de vennootschap zijn gebleven.

               6)

               Zesde middel: onrechtmatigheid van de terugvorderingsopdracht.

                           —

                           Verzoekster stelt dat de terugvorderingsopdracht onrechtmatig is wegens schending van het vertrouwensbeginsel en motiveringsgebrek.


title: Zaak F-52/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 29 oktober 2015 — Xenakis/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Ambtshalve pensionering — Pensioenleeftijd — Verzoek om verlenging van de dienst — Artikel 52, tweede alinea, van het Statuut — Weigering om de dienstperiode te verlengen — Dienstbelang)

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/44

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 29 oktober 2015 — Xenakis/Commissie
   (Zaak F-52/15) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Ambtshalve pensionering - Pensioenleeftijd - Verzoek om verlenging van de dienst - Artikel 52, tweede alinea, van het Statuut - Weigering om de dienstperiode te verlengen - Dienstbelang))
   (2015/C 406/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Yannis Xenakis (Sint-Pieters-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot afwijzing van het verzoek om verzoekers dienst te verlengen en, dientengevolge, tot bevestiging van zijn ambtshalve pensionering op 31 oktober 2014, en verzoek om vergoeding van de materiële schade die hij zou hebben geleden alsmede om betaling van het symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de gestelde immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Xenakis draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015, blz. 38.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-150/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakomingsberoep — Artikelen 28 EG en 30 EG — Richtlijn 65/65/EEG — Preparaten voor menselijke consumptie die vitamine A, D of K of mineralen van de groep van de chromaten of meer dan eenmaal de dagelijkse dosis aan andere vitamines of andere mineralen bevatten — In lidstaat van uitvoer rechtmatig als voedingssupplement in de handel gebrachte preparaten — In lidstaat van invoer als geneesmiddel gekwalificeerde preparaten — Begrip „geneesmiddel” — Belemmering — Rechtvaardiging — Volksgezondheid — Evenredigheid)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-150/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakomingsberoep - Artikelen 28 EG en 30 EG - Richtlijn 65/65/EEG - Preparaten voor menselijke consumptie die vitamine A, D of K of mineralen van de groep van de chromaten of meer dan eenmaal de dagelijkse dosis aan andere vitamines of andere mineralen bevatten - In lidstaat van uitvoer rechtmatig als voedingssupplement in de handel gebrachte preparaten - In lidstaat van invoer als geneesmiddel gekwalificeerde preparaten - Begrip „geneesmiddel” - Belemmering - Rechtvaardiging - Volksgezondheid - Evenredigheid)
   (2004/C 118/05)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-150/00, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. C. Schieferer) domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigden: aanvankelijk H. Dossi, later C. Pesendorfer) domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door Koninkrijk Denemarken, (gemachtigde: J. Molde) domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, en door Republiek Finland (gemachtigden: T. Pynnä en E. Bygglin) domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door vitamine- en mineraalpreparaten als geneesmiddel aan te merken wanneer het vitaminegehalte de enkelvoudige dagelijkse dosis overschrijdt, en meer in het algemeen wanneer deze preparaten vitamine A, D of K of mineralen van de groep van de chromaten bevatten, zonder aan te tonen dat de verhoogde vitaminetoevoer of het gehalte aan vitamines en mineralen een ernstig gevaar voor de gezondheid oplevert, de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de kamerpresident, C. Gulmann en J. N. Cunha Rodrigues, F. Macken (rapporteur) en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door vitamine of mineraalpreparaten die in andere lidstaten rechtmatig als voedingssupplement zijn vervaardigd of in de handel gebracht, systematisch als geneesmiddel aan te merken wanneer zij meer vitaminen, andere dan vitamine A, C, D of K, of meer mineraalstoffen, andere dan die van de groep van de chromaten, bevatten dan de enkelvoudige dagelijkse dosis van deze nutriënten, of wanneer zij, ongeacht de dosering, vitamine A, D of K bevatten, is de Republiek Oostenrijk de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken en de Republiek Finland zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 163 van 10.6.2000.


title: Zaak C-380/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — DI VI Finanziaria SAPA di Diego della Valle & C/Administration des contributions en matière d'impôts (Vrijheid van vestiging — Artikel 49 VWEU — Belastingwetgeving — Vermogensbelasting — Voorwaarden voor toekenning van vermindering van vermogensbelasting — Verlies van hoedanigheid van belastingplichtige in vermogensbelasting naar aanleiding van verplaatsing van maatschappelijke zetel naar andere lidstaat — Beperking — Rechtvaardiging — Dwingende vereisten van algemeen belang)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 6 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — DI VI Finanziaria SAPA di Diego della Valle & C/Administration des contributions en matière d'impôts
   (Zaak C-380/11) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Artikel 49 VWEU - Belastingwetgeving - Vermogensbelasting - Voorwaarden voor toekenning van vermindering van vermogensbelasting - Verlies van hoedanigheid van belastingplichtige in vermogensbelasting naar aanleiding van verplaatsing van maatschappelijke zetel naar andere lidstaat - Beperking - Rechtvaardiging - Dwingende vereisten van algemeen belang)
   2012/C 355/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DI VI Finanziaria SAPA di Diego della Valle & C

      Verwerende partij: Administration des contributions en matière d'impôts

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif — Uitlegging van artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Belastingwetgeving — Vermogensbelasting — Nationale wettelijke regeling die bepaalt dat een vermindering van de vermogensbelasting slechts kan worden verleend indien de belastingplichtige gedurende de vijf daaropvolgende belastingjaren in de betrokken lidstaat aan deze belasting blijft onderworpen — Verlies van hoedanigheid van belastingplichtige in de vermogensbelasting naar aanleiding van de verplaatsing van de maatschappelijke zetel naar een andere lidstaat

      Dictum

   Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden als die van het hoofdgeding verzet tegen een regeling van een lidstaat krachtens welke een belastingplichtige de vermindering van de vermogensbelasting slechts kan genieten indien hij gedurende de vijf volgende inkomstenjaren onderworpen blijft aan deze belasting.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak C-554/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 november 2011 door Internationaler Hilfsfonds eV tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 21 september 2011 in zaak T-141/05 RENV, Internationaler Hilfsfonds eV/Europese Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/32

      Hogere voorziening ingesteld op 2 november 2011 door Internationaler Hilfsfonds eV tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 21 september 2011 in zaak T-141/05 RENV, Internationaler Hilfsfonds eV/Europese Commissie
      (Zaak C-554/11 P)
      (2012/C 25/60)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirant: Internationaler Hilfsfonds eV (vertegenwoordiger: H. Kaltenecker, Rechtsanwalt)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      Rekwirant verzoekt het Hof:

                  a)

                  de beschikking van 21 september 2011 te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen voor een nieuwe beslissing nadat het arrest in zaak T-300/10 zal zijn gewezen;
                  subsidiair, in de zaak zelf te beslissen;

                  b)

                  de Commissie te verwijzen in de kosten van de tussenprocedure waarop de bestreden beschikking betrekking heeft en in de kosten van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht van 21 september 2011 in zaak T-145/05 RENV, waarbij een procedure die rekwirant, verzoeker in eerste aanleg, tegen een beschikking van de Commissie in 2005 had ingeleid, ten gronde afgehandeld is verklaard. Het oorspronkelijke beroep was gericht tegen de weigering van de Commissie, rekwirant volledige toegang te verschaffen tot het dossier betreffende de overeenkomst LIEN 97 2011.
      Met de hogere voorziening vecht rekwirant de beschikking van het Gerecht aan wegens gebrekkige toepassing van de procedureregels, inzonderheid de gebrekkige coördinatie van de procedures in de zaken T-36/10 en T-145/05 RENV, waardoor volgens rekwirant zijn belangen in aanzienlijke mate zijn benadeeld. Bovendien heeft het Gerecht in zijn nadeel een onjuiste beslissing omtrent de kosten gegeven.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 7 november 1996 in zaak C-315/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Niet-omzetting van de Richtlijnen 93/48/EEG, 93/49/EEG, 93/52/EEG, 93/61/EEG en 93/85/EEG)

text:
 11 . 1 . 97            I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 9 9
       stellingen voor de lozing van hexachloorcyclohexaan                                 ARREST VAN HET HOF
       ( PB 1984, L 274, blz. 11 ), en                                                             ( Zesde Kamer)
                                                                                van 7 november 1996
 — Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni 1986                     in zaak C-3 15/95 : Commissie van de Europese Gemeen
       betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen                          schappen tegen Italiaanse Republiek ( J )
      voor lozingen van bepaalde onder lijst I van de bijlage
      van Richtlijn 76/464/EEG vallende gevaarlijke stoffen              (Niet-nakoming — Niet-omzetting van de Richtlijnen 93/
       ( PB 1986 , L 181 , blz. 16 ),                                    48/EEG, 93/49/EEG, 93/52/EEG, 93/61/EEG en 93/85/
                                                                                EEG)
                                                                                ( 97/C 9/ 16 )
 en met name aan artikel 3 van elk van deze richtlijnen, de
 krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen
 niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde Kamer), samenge                                    (Procestaai: Italiaans)
 steld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, J. L. Mur
 ray ( rapporteur ), C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn en H.               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
 Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:                            de Jurisprudentie van het Hof)
 R. Grass, op 7 november 1996 een arrest gewezen waar
 van het dictum luidt als volgt:
                                                                         In zaak C-3 15/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen ( gemachtigde : E. de March ) tegen Italiaanse Re
 1 . Door niet binnen de gestelde termijnen de nodige                    publiek ( gemachtigde : U. Leanza, bijgestaan door I. Bragu
      maatregelen vast te stellen om te voldoen aan                      glia ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
                                                                         Italiaanse Republiek, door niet tijdig de nodige wettelijke
                                                                         en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te vol
      — Richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22 maart                    doen aan
            1982 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel
            stellingen voor kwiklozingen afkomstig van de sec
            tor elektrolyse van alkalichloriden,
                                                                         — Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni
                                                                              1993 tot vaststelling van het schema met de voorwaar
                                                                              den waaraan fruitgewassen die voor de fruitteelt wor
      — Richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 septem                       den gebruikt en teeltmateriaal daarvan overeenkomstig
            ber 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteits                  artikel 4 van Richtlijn 92/34/EEG van de Raad moeten
            doelstellingen voor lozingen van cadmium,                         voldoen ( PB 1993 , L 250, blz . 1 ),
      — Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart                     — Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni
            1984 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel                  1993 tot vaststelling van het schema met de voorwaar
           stellingen voor kwiklozingen afkomstig van andere                  den waaraan siergewassen en teeltmateriaal daarvan
           sectoren dan de elektrolyse van alkalichloriden,                   overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 91 /682/EEG
                                                                              van de Raad moeten voldoen ( PB 1993 , L 250, blz . 9 ),
      — Richtlijn 84/491 /EEG van de Raad van 9 oktober
            1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteits              — Richtlijn 93/52/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot
           doelstellingen voor de lozing van hexachloorcyclo                 wijziging van Richtlijn 89/556/EEG tot vaststelling van
           hexaan, en                                                         veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracom
                                                                              munautaire handelsverkeer in embryo's van als huis
                                                                              dier gehouden runderen en de invoer daarvan uit derde
      — Richtlijn 86/280/EEG van de Raad van 12 juni                          landen ( PB 1993 , L 175 , blz . 21 ),
            1986 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoel
           stellingen voor lozingen van bepaalde onder lijst I          — Richtlijn 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli
           van de bijlage van Richtlijn 76/464/EEG vallende                   1993 tot vaststelling van de schema 's met de eisen
           gevaarlijke stoffen,
                                                                              waaraan teeltmateriaal en plantgoed van groentege
                                                                              wassen, met uitzondering van zaad, overeenkomstig
                                                                              Richtlijn 92/33/EEG van de Raad moeten voldoen ( PB
      en met name aan artikel 3 van elk van deze richtlijnen,
                                                                              1993 , L 250, blz. 19 ), en
      is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze
      richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet nage
      komen.                                                            — Richtlijn 93/85/EEG van de Raad van 4 oktober 1993
                                                                              betreffende de bestrijding van aardappelringrot ( PB
                                                                              1993 , L 259, blz . 1 ),
2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
      kosten .
                                                                        de krachtens die richtlijnen en het EG-Verdrag op haar
                                                                        rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
(M PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1995 , blz . 9 .                           ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. F. Mancini , ka
                                                                        merpresident, J. L. Murray, C. N. Kakouris, ( rapporteur),
                                                                        P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-ge
                                                                        neraal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op
 ---pagebreak---  Nr . C 9 / 10           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     11 . 1 . 97
 7 november 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                   sant en S. Kyriakopoulou ), ondersteund door Koninkrijk
 luidt als volgt:                                                        Spanje ( gemachtigden : A. Navarro Gonzalez en M. Bravo
                                                                         Ferrer Delgado, abogado del Estado ), door Commissie van
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette               de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : N. Khan ), en
      lijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen            door Koninkrijk België (gemachtigde: J. Devadder), betref
      om te voldoen aan                                                  fende een verzoek om nietigverklaring van Richtlijn 93/
                                                                          104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende
      — Richtlijn 93/48/EEG van de Commissie van 23 juni                 een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd
           1993 tot vaststelling van het schema met de voor             ( PB 1993 , L 307, blz . 18 ) en, subsidiair, van de bepalingen
           waarden waaraan fruitgewassen die voor de fruit              van de artikelen 4, 5 , eerste en tweede alinea, 6, punt 2,
           teelt worden gebruikt en teeltmateriaal daarvan               en 7 van deze richtlijn, heeft het Hof, samengesteld als
           overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 92/34/EEG              volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F. Mancini,
           van de Raad moeten voldoen,
                                                                         J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur), J. L. Murray en
     — Richtlijn 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni                  L. Sevón, kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kap
           1993 tot vaststelling van het schema met de voor             teyn, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
           waarden waaraan siergewassen en teeltmateriaal                Hirsch, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-ge
           daarvan overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 91 /           neraal : P. Léger; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
           682/EEG van de Raad moeten voldoen,                           12 november 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                         luidt als volgt:
     — Richtlijn 93/52/EEG van de Raad van 24 juni
           1993 tot wijziging van Richtlijn 89/556/EEG tot               1 . Verklaart nietig artikel 5, tweede alinea, van Richtlijn
           vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften               93 /104/EG van de Raad van 23 november 1993 be
           voor het intracommunautaire handelsverkeer in                      treffende een aantal aspecten van de organisatie van de
           embryo 's van als huisdier gehouden runderen en                    arbeidstijd.
           de invoer daarvan uit derde landen, en
     — Richtlijn 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli                  2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
           1993 tot vaststelling van de schema 's met de eisen
           waaraan teeltmateriaal en plantgoed van groente              3 . Verwijst het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
          gewassen, met uitzondering van zaad, overeenkom                    en Noord-Ierland in de kosten.
           stig Richtlijn 92/33/EEG van de Raad moeten vol
           doen,                                                         4 . Verstaat dat het Koninkrijk België, het Koninkrijk
                                                                              Spanje en de Commissie van de Europese Gemeen
     is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nage                  schappen hun eigen kosten zullen dragen.
     komen die op haar rusten krachtens artikel 10 van
     Richtlijn 93/48/EEG artikel 8 van Richtlijn 93/49/                  (!) PB nr. C 120 van 30 . 4 . 1994 , blz . 13 .
     EEG, artikel 2 van Richtlijn 93/52/EEG en artikel 7
     van Richtlijn 93/61 /EEG .
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(M PB nr. C 315 van 25 . 11 . 1995 , blz 11 .
                                                                        Verzoek van 17 oktober 1996 van de Pretura Circondaria
                                                                        le di Pavia om een prejudiciële beslissing in de strafzaak
                                                                                tegen L. Bazzan, A. Traverso en A. Calvini
                                                                                ( Zaak C-359/96 )
                                                                                ( 97IC 9/ 18 )
                     ARREST VAN HET HOF
                      van 12 november 1996
                                                                        De Pretura Circondariale di Pavia heeft bij beschikking
in zaak C-84/94: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan                 van 17 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof
nië en Noord-Ierland tegen Raad van de Europese Unie 0 )                van Justitie op 4 november 1996, in de strafzaak tegen L.
(Richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal                 Bazzan, A. Traverso en A. Calvini , het Hof van Justitie
aspecten van de organisatie van de arbeidstijd — Beroep                 van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
                        tot nietigverklaring)                           diciële beslissing over de verenigbaarheid van artikel 1 ,
                                                                        lid 1 , van wet nr. 1369 van 23 oktober 1960, in samen
                             97/C 9/ 17 )
                                                                        hang met artikel 11 , lid 1 , van wet nr. 264 van 29 oktober
                        (Procestaai: Engels)                             1949 p ), met de beginselen van gemeenschapsrecht die
                                                                        zijn neergelegd in de artikelen 48 , 49, 54 en 90 EEG-Ver
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          drag, en over de vraag of deze beginselen direct toepasse
                  de Jurisprudentie van het Hof)                        lijk zijn , in welk geval de Italiaanse wettelijke regeling bui
                                                                        ten toepassing dient te blijven .
In zaak C-84/94, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittan
nië en Noord-Ierland ( gemachtigde : J. E. Collins, bijge              (') Lees : wet van 29 april 1949 .
staan door M. J. Beloff en E. Sharpston ) tegen Raad van
de Europese Unie (gemachtigden : A. Sacchettini, J. Aus


title: Zaak T-158/13: Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Iralco/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Onjuiste beoordeling”)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/30

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Iralco/Raad
   (Zaak T-158/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Onjuiste beoordeling”))
   (2015/C 363/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Aluminium Co. (Iralco) (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Millar en S. Ashley, solicitors, M. Lester en M. Happold, barristers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en I. Rodios, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39) en, ten tweede, uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55), voor zover daarbij verzoeksters naam is opgenomen op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de naam van Iranian Aluminium Co. (Iralco) is opgenomen in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB.

               2)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de naam van Iralco is opgenomen in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010.

               3)

               De gevolgen van besluit 2012/829 worden gehandhaafd ten aanzien van Iralco totdat de nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 1264/2012 effect sorteert.

               4)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten alsmede die van Iralco.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak C-379/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2006 door Larry Murphy tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 juni 2006 in de zaken T-218/03 — T-240/03, Cathal Boyle e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/26

         Hogere voorziening ingesteld op 14 september 2006 door Larry Murphy tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 juni 2006 in de zaken T-218/03 — T-240/03, Cathal Boyle e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-379/06 P)
   (2006/C 281/41)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirant: Larry Murphy (vertegenwoordigers: P. Gallagher SC, A. Collins SC, D. Barry, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Ierland, Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies
   Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 juni 2006 te vernietigen, voor zover daarbij in zaak T-236/03, Larry Murphy/Commissie, het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/245/EG (1) van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 meter, voor zover betrekking hebbend op het verzoek tot capaciteitsverhoging om veiligheidsredenen van een gepland nieuw RSW-vaartuig ter vervanging van de MFV Menhaden, is verworpen;

               —

               beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 meter, nietig te verklaren voor zover het het verzoek tot capaciteitsverhoging om veiligheidsredenen van een gepland nieuw RSW-vaartuig ter vervanging van de MFV Menhaden betreft.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant betoogt dat het arrest van het Gerecht van eerste aanleg om de volgende redenen moet worden vernietigd:
   Door het procesbelang van rekwirant te beoordelen aan de hand van de datum waarop beschikking 2003/245 was gegeven en niet aan de hand van de datum waarop het beroep was ingesteld, heeft het Gerecht van eerste aanleg een juridisch onjuist criterium toegepast.
   Het Gerecht heeft een materiële fout gemaakt, zoals blijkt uit de hem overgelegde documenten, namelijk met betrekking tot rekwirants eigendom van de MFV „Menhaden” op alle voor het beroep relevante tijdstippen.
   De vaststelling dat rekwirant niet individueel geraakt was door beschikking 2003/245 „omdat de betrokken vaartuigen fictief zijn”, is rechtens ongegrond en is bovendien in tegenspraak met de motivering van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg.
   Rekwirant is eigenaar van de MFV „Menhaden” en is dat op alle relevante tijdstippen geweest. Bijgevolg kan niet worden staande gehouden dat hij het belang had verloren dat hij ongetwijfeld bezat ten tijde van het instellen van het beroep tot nietigverklaring van beschikking 2003/245 voor zover deze zijn verzoek om veiligheidstonnage voor de geplande MFV „Menhaden” betrof.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte vastgesteld dat rekwirant geen nietigverklaring van beschikking 2003/245 kon vorderen vanwege de maatregelen die hij had genomen om de door deze beschikking veroorzaakte schade te beperken.

      (1)  PB L 90, blz. 48.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 31 oktober 2000 in zaak T-132/00 R, Gerot Pharmazeutika GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding — Intrekking van vergunning voor in handel brengen van geneesmiddelen voor menselĳk gebruik die "phentermine" bevatten — Richtlĳn 75/319/EEG — Spoedeisendheid — Belangenafweging)

text:
7.4.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 108/21
     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               Bonn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  van Bonn en Schmidt, advocaten aldaar, Val Sainte-Croix 7,
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                      van 31 oktober 2000                               tigden: H. Støvlbæk en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek
                                                                        tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking
in zaak T-83/00 R-I, Hänseler GmbH tegen Commissie                      van de Commissie van 9 maart 2000 betreffende de intrekking
             van de Europese Gemeenschappen                             van de vergunning voor het in de handel brengen van
                                                                        geneesmiddelen voor menselijk gebruik die „norpseudoephed-
(Kort geding — Intrekking van vergunning voor in handel                 rine” bevatten [C(2000) 608], heeft de president van het
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die                   Gerecht op 31 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan
„norpseudoephedrine” bevatten — Richtlijn 75/319/EEG —                  het dictum luidt als volgt:
            Spoedeisendheid — Belangenafweging)
                                                                        1)    De tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van
                        (2001/C 108/38)                                       9 maart 2000 betreffende de intrekking van de vergunning
                                                                              voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor
                                                                              menselijk gebruik die de stoffen „Clobenzorex”, „Fenbutrazat”,
                         (Procestaal: Duits)                                  „Fenproporex”, „Mazindol”, „Mefenorex”, „Norpseudoephe-
                                                                              drine”, „Phenmetrazine”, „Phendimetrazine” en „Propylhexe-
In zaak T-83/00 R-I, Hänseler GmbH, gevestigd te Constance
                                                                              drine” bevatten [C(2000) 608], wordt ten aanzien van
(Duitsland), vertegenwoordigd door B. Sträter, advocaat te
                                                                              verzoekster geschorst.
Bonn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
van Bonn en Schmidt, advocaten aldaar, Val Sainte-Croix 7,              2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigden: H. Støvlbæk en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek
tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking
van de Commissie van 9 maart 2000 betreffende de intrekking
van de vergunning voor het in de handel brengen van
geneesmiddelen voor menselijk gebruik die „norpseudoephe-                     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
drine” bevatten [C(2000) 608], heeft de president van het                             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht op 31 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan                                     van 31 oktober 2000
het dictum luidt als volgt:
1)   De tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van       in zaak T-132/00 R, Gerot Pharmazeutika GmbH tegen
     9 maart 2000 betreffende de intrekking van de vergunning                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
     voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor
                                                                        (Kort geding — Intrekking van vergunning voor in handel
     menselijk gebruik die de stoffen „Clobenzorex”, „Fenbutrazat”,
                                                                        brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die
     „Fenproporex”, „Mazindol”, „Mefenorex”, „Norpseudoephe-
                                                                        „phentermine” bevatten — Richtlijn 75/319/EEG — Spoed-
     drine”, „Phenmetrazine”, „Phendimetrazine” en „Propylhexe-
                                                                                eisendheid — Belangenafweging)
     drine” bevatten [C(2000) 608], wordt ten aanzien van
     verzoekster geschorst.                                                                      (2001/C 108/40)
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                        In zaak T-132/00 R, Gerot Pharmazeutika GmbH, gevestigd te
                                                                        Wenen, vertegenwoordigd door K. Grigkar, advocaat te We-
                                                                        nen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                               van Bonn en Schmidt, advocaten aldaar, Val Sainte-Croix 7,
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                        tigden: H. Støvlbæk en B. Wägenbaur), betreffende een verzoek
                      van 31 oktober 2000                               tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking
                                                                        van de Commissie van 9 maart 2000 betreffende de intrekking
in zaak T-83/00 R-II, Schuck GmbH tegen Commissie van                   van de vergunning voor het in de handel brengen van
                de Europese Gemeenschappen                              geneesmiddelen voor menselijk gebruik die „phentermine”
                                                                        bevatten [C(2000) 452], heeft de president van het Gerecht op
(Kort geding — Intrekking van vergunning voor in handel                 31 oktober 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die                   luidt als volgt:
„norpseudoephedrine” bevatten — Richtlijn 75/319/EEG —
            Spoedeisendheid — Belangenafweging)                         1)    De tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van
                                                                              9 maart 2000 betreffende de intrekking van de vergunning
                        (2001/C 108/39)                                       voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor
                                                                              menselijk gebruik die de stof „phentermine” bevatten [C(2000)
                                                                              452], wordt ten aanzien van verzoekster geschorst.
                         (Procestaal: Duits)
                                                                        2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-83/00 R-II, Schuck GmbH, gevestigd te Schwaig
(Duitsland), vertegenwoordigd door B. Sträter, advocaat te


title: Zaak C-226/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 28 april 2017 — Brigitte Wittmann/TUIfly GmbH

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 28 april 2017 — Brigitte Wittmann/TUIfly GmbH
   (Zaak C-226/17)
   (2017/C 231/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brigitte Wittmann

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? (1) Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-448/07: Arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 — YKK e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markten voor ritssluitingen, andere soorten sluitingen en aanzetmachines — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Gecoördineerde prijsverhogingen, vaststelling van minimumprijzen, verdeling van cliënteel en markten en uitwisseling van andere handelsinformatie — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs — Aard en uitvoering van inbreuk — Daadwerkelijke gevolgen — Mededeling over samenwerking — Geldboeten — Maximum — Afschrikkende werking van geldboete — Gelijke behandeling — Evenredigheid” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/13

         Arrest van het Gerecht van 27 juni 2012 — YKK e.a./Commissie
   (Zaak T-448/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markten voor ritssluitingen, andere soorten sluitingen en aanzetmachines - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Gecoördineerde prijsverhogingen, vaststelling van minimumprijzen, verdeling van cliënteel en markten en uitwisseling van andere handelsinformatie - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs - Aard en uitvoering van inbreuk - Daadwerkelijke gevolgen - Mededeling over samenwerking - Geldboeten - Maximum - Afschrikkende werking van geldboete - Gelijke behandeling - Evenredigheid)
   2012/C 243/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: YKK Corp. (Tokio, Japan), YKK Holding Europe BV (Sneek, Nederland) en YKK Stocko Fasteners GmbH (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H. Kaneko en C. Verannemann, advocaten, vervolgens H. Kaneko, G. Williamson, solicitor, en N. Green, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en K. Mojzesowicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2007) 4257 def. van de Commissie van 19 september 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/39.168 — PO/Metalen en plastic fournituren: sluitingen), voor zover zij betrekking heeft op verzoeksters en, subsidiair, nietigverklaring of verlaging van de geldboeten die aan elk van hen is opgelegd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               YKK Corp., YKK Holding Europe BV en YKK Stocko Fasteners GmbH worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak C-161/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Abdelhafid Bensada Benallal/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/38/EG — Besluit tot intrekking van een verblijfsvergunning — Beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging — Recht om te worden gehoord — Procedurele autonomie van de lidstaten — Ontvankelijkheid van cassatiemiddelen — Middel van openbare orde)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/18

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Abdelhafid Bensada Benallal/Belgische Staat
   (Zaak C-161/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/38/EG - Besluit tot intrekking van een verblijfsvergunning - Beginsel van eerbiediging van de rechten van de verdediging - Recht om te worden gehoord - Procedurele autonomie van de lidstaten - Ontvankelijkheid van cassatiemiddelen - Middel van openbare orde))
   (2016/C 156/25)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Abdelhafid Bensada Benallal

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat wanneer het toepasselijke nationale recht bepaalt dat een middel inzake schending van het nationale recht dat voor het eerst wordt aangevoerd bij de nationale rechter die uitspraak doet als cassatierechter, slechts ontvankelijk is indien het van openbare orde is, een middel inzake schending van het recht te worden gehoord zoals gewaarborgd door het Unierecht dat voor het eerst bij diezelfde rechter wordt aangevoerd, ontvankelijk moet worden verklaard indien dat recht zoals gewaarborgd door het nationale recht voldoet aan de in dat recht neergelegde voorwaarden voor kwalificatie als een middel van openbare orde, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om na te gaan.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Gevoegde zaken C-369/15 tot en met C-372/15: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 oktober 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Siderúrgica Sevillana SA (C-369/15), Solvay Solutions España SL (C-370/15), Cepsa Química SA (C-371/15), Dow Chemical Ibérica SL (C-372/15)/Administración del Estado (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Artikel 10 bis — Methode voor de kosteloze toewijzing van emissierechten — Berekening van de uniforme transsectorale correctiefactor — Besluit 2013/448/EU — Artikel 4 — Bijlage II — Geldigheid — Toepassing van de uniforme transsectorale correctiefactor op de installaties van de bedrijfstakken die zijn blootgesteld aan een hoog risico op koolstoflekkage — Besluit 2011/278/EU — Artikel 10, lid 9 — Geldigheid)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/18

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 26 oktober 2016 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Siderúrgica Sevillana SA (C-369/15), Solvay Solutions España SL (C-370/15), Cepsa Química SA (C-371/15), Dow Chemical Ibérica SL (C-372/15)/Administración del Estado
   (Gevoegde zaken C-369/15 tot en met C-372/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten in de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Artikel 10 bis - Methode voor de kosteloze toewijzing van emissierechten - Berekening van de uniforme transsectorale correctiefactor - Besluit 2013/448/EU - Artikel 4 - Bijlage II - Geldigheid - Toepassing van de uniforme transsectorale correctiefactor op de installaties van de bedrijfstakken die zijn blootgesteld aan een hoog risico op koolstoflekkage - Besluit 2011/278/EU - Artikel 10, lid 9 - Geldigheid))
   (2017/C 014/23)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Siderúrgica Sevillana SA (C-369/15), Solvay Solutions España SL (C-370/15), Cepsa Química SA (C-371/15), Dow Chemical Ibérica SL (C-372/15)

      Verwerende partij: Administración del Estado

      in tegenwoordigheid van: Repsol Petróleo SA BP Oil España SAU (C-371/15)

      Dictum

               1)

               Noch uit de bepalingen van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2013 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, gelezen tegen de achtergrond van artikel 15, lid 3, van besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, noch uit die van besluit 2013/448/EU van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, blijkt dat de Europese Commissie bij de vaststelling van de maximale jaarlijkse hoeveelheid emissierechten andere emissies zou hebben uitgesloten dan die welke afkomstig zijn van de elektriciteitsproducenten.

               2)

               Bij het onderzoek van de derde vraag, onder b), is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 15, lid 3, van besluit 2011/278 kunnen aantasten.

               3)

               Bij het onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 10, lid 9, eerste alinea, van besluit 2011/278 kunnen aantasten.

               4)

               Artikel 4 van besluit 2011/278 en bijlage II bij dat besluit zijn ongeldig.

               5)

               De gevolgen van de nietigverklaring van artikel 4 van besluit 2011/278 en van bijlage II bij dat besluit worden op zodanige wijze beperkt in de tijd dat, ten eerste, deze ongeldigverklaring pas effect sorteert na een periode van tien maanden vanaf de datum waarop het arrest van 28 april 2016, Borealis Polyolefine e.a. (C-191/14, C-192/14, C-295/14, C-389/14 en C-391/14–C-393/14, EU:C:2016:311) is gewezen, teneinde de Europese Commissie in staat te stellen de noodzakelijke maatregelen vast te stellen, en dat, ten tweede, niet kan worden afgedaan aan de tot dat tijdstip op grondslag van de ongeldig verklaarde bepalingen vastgestelde maatregelen.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 11 december 1997 in zaak C-246/96 (verzoek van het Office of the Industrial Tribunals and the Fair Employment Tribunal om een prejudiciële beslissing): M. T. Magorrian, I. P. Cunningham tegen Eastern Health and Social Services Board, Department of Health and Social Services (Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Artikel 119 van het EG-Verdrag - Protocol nr. 2 gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie - Bedrijfsregelingen inzake sociale zekerheid - Uitsluiting van deeltijdwerknemers van een status die recht geeft op bepaalde aanvullende prestaties betreffende het ouderdomspensioen - Datum vanaf welke deze prestaties moeten worden berekend - Nationale termijnen van procesrecht)

text:
C 41/6                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.2.98
     nig niet tegen hem kan worden ingeroepen, behoeft              Ð de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus klaarblijke-
     niet te worden onderzocht, of artikel 6 van de Eerste               lijk niet in staat zijn om voor alle soorten activiteiten
     Richtlijn 68/151/EEG rechtstreekse werking heeft.                   aan de vraag op de arbeidsmarkt te voldoen;
(1) PB C 145 van 18.5.1996.
                                                                    Ð de daadwerkelijke bemiddelingsactiviteit van particu-
                                                                         liere ondernemingen onmogelijk wordt gemaakt door
                                                                         de handhaving van wettelijke bepalingen die deze acti-
                                                                         viteit verbieden op straffe van administratieve en straf-
                                                                         rechtelijke sancties;
                  ARREST VAN HET HOF                                Ð de betrokken bemiddelingsactiviteiten zich kunnen uit-
                                                                         strekken tot de onderdanen of het grondgebied van
                        (Zesde Kamer)                                    andere lidstaten.
                    van 11 december 1997
                                                                    (1) PB C 133 van 4.5.1996.
in zaak C-55/96 (verzoek van de Corte d'appello di
Milano om een prejudicieÈle beslissing): Procedure van
vrijwillige rechtspraak ingeleid door Job Centre coop.
                             arl. (1)
(Vrij verrichten van diensten Ð Arbeidsbemiddeling Ð
Uitsluiting van particuliere ondernemingen Ð Uitoefening
                      van openbaar gezag)                                              ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde Kamer)
                         (98/C 41/09)
                                                                                van 11 december 1997
                                                                    in zaak C-246/96 (verzoek van het Office of the Industrial
                     (Procestaal: Italiaans)                        Tribunals and the Fair Employment Tribunal om een
                                                                    prejudicieÈle beslissing): M. T. Magorrian, I. P. Cunning-
                                                                    ham tegen Eastern Health and Social Services Board,
                                                                             Department of Health and Social Services (1)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      (Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werkne-
                                                                    mers Ð Artikel 119 van het EG-Verdrag Ð Protocol nr. 2
                                                                    gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie Ð
                                                                    Bedrijfsregelingen inzake sociale zekerheid Ð Uitsluiting
In zaak C-55/96, betreffende een verzoek aan het Hof                van deeltijdwerknemers van een status die recht geeft op
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Corte               bepaalde aanvullende prestaties betreffende het ouder-
d'appello di Milano (ItalieÈ), in de aldaar dienende proce-         domspensioen Ð Datum vanaf welke deze prestaties moe-
dure van vrijwillige rechtspraak (giurisdizione volontaria),        ten worden berekend Ð Nationale termijnen van proces-
ingeleid door Job Centre coop. arl, om een prejudicieÈle                                          recht)
beslissing over de uitlegging van de artikelen 48, 49, 55,
56, 59, 60, 62, 66, 86 en 90 van het EG-Verdrag, heeft                                        (98/C 41/10)
het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: R. Schint-
gen, president van de Tweede Kamer, waarnemend voor
de president van de Zesde Kamer, G. F. Mancini en P. J. G.                                (Procestaal: Engels)
Kapteyn (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. B.
Elmer; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 11 december
1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
volgt:
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Openbare arbeidsbemiddelingsbureaus vallen onder het                In zaak C-246/96, betreffende een verzoek aan het Hof
verbod van artikel 86 van het EG-Verdrag, voorzover de              krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Office
toepassing van deze bepaling de vervulling van de hun toe-          of the Industrial Tribunals and the Fair Employment
vertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De lidstaat die         Tribunal (Belfast), in het aldaar aanhangig geding tussen
het verlenen van bemiddeling en elke andere tussenkomst             M. T. Magorrian, I. P. Cunningham en Eastern Health and
tussen werkzoekenden en werkgevers door anderen dan                 Social Services Board, Department of Health and Social
deze bureaus verbiedt, maakt inbreuk op artikel 90, lid 1,          Services, om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
van het EG-Verdrag, wanneer hij een situatie in het leven           van artikel 119 van het EG-Verdrag en Protocol nr. 2
roept waarin handelen in strijd met artikel 86 van het Ver-         betreffende deze bepaling, dat is gehecht aan het Verdrag
drag voor de openbare arbeidsbemiddelingsbureaus onont-             betreffende de Europese Unie, heeft het Hof (Zesde
koombaar is. Dit is met name het geval wanneer:                     Kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president
 ---pagebreak--- 7.2.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 41/7
van de Tweede Kamer, waarnemend voor de president van              tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de
de Zesde Kamer, G. F. Mancini (rapporteur), P. J. G. Kap-          belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
teyn, J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-gene-          vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waar-
raal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op          borgen gelijkwaardig te maken (PB L 65 van 14.3.1968,
11 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             blz. 8), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
luidt als volgt:                                                   volgt: H. Ragnemalm (rapporteur), kamerpresident, G. F.
                                                                   Mancini en P. J. G. Kapteyn, rechters; advocaat-generaal:
                                                                   A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
1. De dienstjaren van in deeltijd werkzame vrouwelijke             16 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
     werknemers die indirect worden gediscrimineerd op             luidt als volgt:
     grond van geslacht, moeten voor de berekening van de
     aanvullende prestaties waarop zij recht hebben in aan-        De regeling met betrekking tot de werking ten aanzien van
     merking worden genomen vanaf 8 april 1976, de                 derden van handelingen die door leden van vennootschaps-
     datum van het arrest Defrenne (zaak 43/75).                   organen worden verricht in een situatie waarin zij tegen-
                                                                   strijdige belangen met de vertegenwoordigde vennootschap
                                                                   hebben, valt buiten het normatieve kader van de Eerste
2. Het Gemeenschapsrecht verzet zich ertegen, dat op               Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968
     een op artikel 119 van het EG-Verdrag gebaseerde vor-         strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke
     dering die ertoe strekt, het recht van de verzoekers op       in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen
     aansluiting bij een bedrijfspensioenregeling te doen          in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Ver-
     erkennen, een nationale bepaling wordt toegepast vol-         drag, om de belangen te beschermen zowel van de deelne-
     gens welke de werking van dat recht in de tijd, ingeval       mers in deze vennootschappen als van derden, zulks ten-
     het beroep slaagt, beperkt is tot een periode ingaand         einde die waarborgen gelijkwaardig te maken, en behoort
     twee jaar vóór de datum waarop het beroep werd                tot de bevoegdheid van de nationale wetgever.
     ingesteld.
                                                                   (1) PB C 145 van 18.5.1996.
( ) PB C 269 van 14.9.1996.
 1
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 18 december 1997
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)                              in zaak C-129/96 (verzoek van de Belgische Raad van
                                                                   State om een prejudicieÈle beslissing): Inter-Environnement
                    van 16 december 1997                                      Wallonie ASBL tegen Waals Gewest (1)
in zaak C-104/96 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-              (Richtlijn 91/156/EEG Ð Omzettingstermijn Ð Gevolgen
landen om een prejudicieÈle beslissing): Coöperatieve Rabo-                             Ð Begrip afvalstof)
bank ¹Vecht en Plassengebiedº BA tegen E. A. Minder-                                        (98/C 41/12)
   houd (curator in het faillissement van Mediasafe BV) (1)
(Vennootschapsrecht Ð Eerste Richtlijn 68/151/EEG Ð                                      (Procestaal: Frans)
Werkingssfeer Ð Vertegenwoordiging van vennootschap
Ð Tegenstrijdig belang Ð Onbevoegdheid van bestuurder
                 om vennootschap te binden)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                         (98/C 41/11)                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-129/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                   (Procestaal: Nederlands)                        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Belgische
                                                                   Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                   Inter-Environnement Wallonie ASBL en Waals Gewest,
In zaak C-104/96, betreffende een verzoek aan het Hof              betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Hoge              van de artikelen 5 en 189 van het EEG-Verdrag en
Raad der Nederlanden in het aldaar aanhangig geding tus-           artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad
sen Coöperatieve Rabobank ¹Vecht en Plassengebiedº BA              van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194 van
en E. A. Minderhoud (curator in het faillissement van              25.7.1975, blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/
Mediasafe BV), om een prejudicieÈle beslissing over de uit-        EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78 van
legging van artikel 9, lid 1, van de Eerste Richtlijn 68/151/      26.3.1991, blz. 32), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
EEG van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het                G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten wor-          nemalm en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
den verlangd van de vennootschappen in de zin van de               J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,


title: Zaak T-247/99: Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door F. Angeletti en A. Van Meuter tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
5.2.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 34/23
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                    Beroep, op 22 oktober 1999 ingesteld door F. Angeletti
                               AANLEG                                     en A. Van Meuter tegen de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                      van 9 november 1999
                                                                                (Zaak T-247/99)
in zaak T-114/99, CSR Pampryl SA tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2000/C 34/45)
(„Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG)
nr. 378/1999 — Inschrijving van oorsprongsbenaming —
‘Pays       d’Auge/Pays        d’Auge-Cambremer‘          —     Niet-
                         ontvankelijkheid”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                            (2000/C 34/44)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 22 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door F. Angelet-
                           (Procestaal: Frans)
                                                                          ti en A. Van Meuter, vertegenwoordigd door M. Cimino,
                                                                          advocaat te Fermo, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
In zaak T-114/99, CSR Pampryl SA, gevestigd te La Courneuve               ten Kantore van J. Tonnar, advocaat aldaar, Rue du Fossé 29.
(Frankrijk), vertegenwoordigd door D. Couturier-Heller, ad-
vocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4, tegen              Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
J. L. Iglesias Buhigues en X. Lewis), betreffende een beroep,
strekkende tot nietigverklaring van verordening (EG)                      — de volgende besluiten van het tot aanstelling bevoegde
nr. 378/1999 van de Commissie van 19 februari 1999 tot                         gezag nietig te verklaren:
aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96
betreffende de inschrijving van bepaalde benamingen in het
„Register van beschermde oorsprongsbenamingen en be-                      1) besluit nr. 2161 van 12 september 1999 houdende het
schermde geografische aanduidingen” bedoeld in verordening                     antwoord op de klacht van verzoekster Angeletti;
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van
landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 46, blz. 13),                   2) besluit nr. 1979 van 26 juli 1999 houdende het antwoord
voorzover daarbij de benamingen „Pays d’Auge/Pays d’Auge-                      op de klacht van verzoeker Van Meuter.
Cambremer” als beschermde oorsprongsbenamingen worden
ingeschreven, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld
als volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy en M. Vilaras,
rechters; griffier: H. Jung, op 9 november 1999 een beschik-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                          Middelen en voornaamste argumenten
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                          Het beroep strekt tot veroordeling van de Commissie tot het
2) Op het verzoek in interventie van de Franse Republiek behoeft          treffen van enkele noodmaatregelen en tot vergoeding van de
     niet te worden beslist.                                              schade die verzoekers hebben geleden als gevolg van het werk
                                                                          aan het Berlaymontgebouw, dat reeds heeft geleid tot de
                                                                          isolatie van 1 237 ton asbest en 10 664 ton asbestslakken.
3) Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede de kosten van de
     Commissie dragen.
                                                                          Verzoekers brengen verschillende feitelijke argumenten naar
4) Verzoekster in interventie zal haar eigen kosten dragen.               voren waaruit blijkt dat de bevoegde autoriteiten volgens hen
                                                                          hebben gefaald bij de afhandeling van het asbestprobleem in
                                                                          het Berlaymontgebouw.
(1) PB C 226 van 7.8.99.


title: Zaak C-518/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juli 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten — Uitoefening van activiteiten op het gebied van onroerendgoedtransacties)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/7

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 juli 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-518/09) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten - Uitoefening van activiteiten op het gebied van onroerendgoedtransacties)
   2011/C 269/10
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Rogalski en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, gemachtigde, en N. Ruiz, advogado)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Uitoefening van activiteiten op het gebied van onroerendgoedtransacties

      Dictum

               1)

               Door:

                           —

                           de uitoefening van activiteiten op het gebied van de bemiddeling in onroerend goed enkel in het kader van een makelaarskantoor toe te staan;

                           —

                           van onroerendgoedagentschappen en makelaars uit andere lidstaten te verlangen dat zij ter dekking van hun beroepsaansprakelijkheid een met de Portugese wetgeving in overeenstemming zijnde verzekering afsluiten;

                           —

                           van onroerendgoedagentschappen uit andere lidstaten te verlangen dat zij in de zin van die wetgeving over positief eigen kapitaal beschikken, en

                           —

                           onroerendgoedagentschappen en makelaars uit andere lidstaten volledig aan het tuchtrechtelijke toezicht van het Instituto de Construção e do Imobiliário IP te onderwerpen,
                           is de Portugese Republiek de krachtens artikel 56 VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, en door

                           —

                           van onroerendgoedagentschappen te verlangen dat zij uitsluitend op het gebied van de bemiddeling in onroerend goed actief zijn, met uitsluiting van het beheer van onroerend goed voor rekening van derden, en

                           —

                           van makelaars te verlangen dat zij uitsluitend de activiteit van makelaar uitoefenen,
                           is de Portugese Republiek de krachtens de artikel 49 VWEU en 56 VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-127/13: Beroep ingesteld op 4 maart 2013 — El Corte Inglés/BHIM — Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/25

         Beroep ingesteld op 4 maart 2013 — El Corte Inglés/BHIM — Baumarkt Praktiker Deutschland (PRO OUTDOOR)
   (Zaak T-127/13)
   2013/C 129/49
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Seijo Veiguela en J. Rivas Zurdo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH (Hamburg, Duitsland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 december 2012 in zaak R 1900/2011-2 te vernietigen, voor zover daarbij door de verwerping van verzoeksters beroep is bevestigd de beslissing van de oppositieafdeling waarbij het gemeenschapswoordmerk nr. 4 782 215„PRO OUTDOOR” gedeeltelijk is toegekend;

               —

               de tegenpartij of tegenpartijen die zich tegen dit beroep verzetten, te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PRO OUTDOOR” voor waren en diensten van de klassen 9, 12, 14, 18, 22, 24, 25, 28 en 35

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Baumarkt Praktiker Deutschland GmbH

      Oppositiemerk of -teken: beeldmerk met de woordelementen „OUTDOOR GARDEN BARBECUE CAMPING” voor waren en diensten van de klassen 12, 18, 22, 24, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 60 van verordening nr. 207/2009 en van de regels 48 en 49 van verordening nr. 2868/95

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009