title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 november 2000 in zaak T-509/93: Glencore Grain Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Noodbĳstand van de Gemeenschap aan staten van de voormalige Sovjet-Unie — Aanbesteding — Beroep tot nietigverklaring)

text:
C 118/32                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        21.4.2001
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              3)    Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in de tot de
                                                                              uitspraken van de arresten van het Hof van 5 mei 1998 door
                                                                              elk der verzoeksters gemaakte kosten. Verstaat dat elk der
                                                                              verzoeksters de na de uitspraak van die arresten gemaakte eigen
                       van 8 november 2000
                                                                              kosten zal dragen en dat verzoeksters hoofdelijk de na die
                                                                              uitspraak door de Commissie gemaakte kosten zullen dragen.
In de gevoegde zaken T-485/93, T-491/93, T-494/93 en
                                                                        (1) PB C 198 van 22.7.1993, C 231 van 27.8.1993 en C 209 van
T-61/98: Société anonyme Louis Dreyfus & Cie en ande-                       4.7.1998.
ren tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen (1)
(Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de
voormalige Sovjet-Unie — Aanbesteding — Beroep tot
        nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 8 november 2000
                          (2001/C 118/93)
                                                                        in zaak T-509/93: Glencore Grain Ltd tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                  (Procestalen: Frans en Nederlands)                    (Noodbijstand van de Gemeenschap aan staten van de
                                                                        voormalige Sovjet-Unie — Aanbesteding — Beroep tot
                                                                                nietigverklaring)
In de gevoegde zaken T-485/93, T-491/93, T-494/93 en
T-61/98, Société anonyme Louis Dreyfus & Cie, gevestigd te                                        (2001/C 118/94)
Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Saint-Esteben,
advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                                     (Procestaal: Nederlands)
ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398,
Glencore Grain Ltd, voorheen Richco Commodities Ltd, ge-
vestigd te Hamilton (Bermuda), vertegenwoordigd door                    In zaak T-509/93, Glencore Grain Ltd, voorheen Richco
P. V. F. Bos en J. G. A. van Zuuren, advocaten te Rotterdam,            Commodities Ltd, gevestigd te Hamilton (Bermuda), vertegen-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                 woordigd door M. Slotboom, P. V. F. Bos en J. G. A. van
M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11, Compagnie                    Zuuren, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende
Continentale (France), gevestigd te Labège (Frankrijk), vertegen-       te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue
woordigd door P. Chabrier, advocaat te Parijs, domicilie                Goethe 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,                pen (gemachtigden: aanvankelijk B. J. Drijber en N. Khan,
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie                vervolgens M.-J. Jonczy en H. Van Vliet), betreffende een
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvanke-                 verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de
lijk door M.-J. Jonczy, B. J. Drijber en N. Khan, vervolgens door       Commissie van 12 juli 1993, gericht tot de State Export-
M.-J. Jonczy en H. van Vliet), betreffende, in de eerste plaats,        Import Bank of Ukraine, houdende weigering om de tussen
verzoeken om nietigverklaring van de beschikking van de                 verzoekster en Ukrimpex gesloten overeenkomst goed te
Commissie van 1 april 1993 betreffende tussen elk der                   keuren, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
verzoeksters en Exportkhleb gesloten overeenkomsten en, in              volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki en A. W. H. Meij,
de tweede plaats, verzoeken om vergoeding van de beweerde-              rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 8 no-
lijk ten gevolge van deze beschikking geleden schade, heeft het         vember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld als              volgt:
volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. Potocki en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 8 no-      1)    Verwerpt het beroep.
vember 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                  2)    Verwijst de Commissie in de tot de uitspraak van het arrest van
                                                                              het Hof van 5 mei 1998 gemaakte kosten. Verstaat dat
                                                                              verzoekster de na die uitspraak gemaakte kosten zal dragen.
1)     Voegt de zaken T-485/93, T-491/93, T-494/93 en
       T-61/98 voor het arrest.                                         (1) PB C 282 van 20.10.1993.
2)     Verwerpt de beroepen.


title: Gevoegde zaken C-419/12 en C-420/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Crono Service Scarl e.a. (C-419/12), Anitrav — Associazione Nazionale Imprese Trasporto Viaggiatori (C-420/12)/Roma Capitale, Regione Lazio (C-420/12) (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 49 VWEU, 101 VWEU en 102 VWEU — Diensten van verhuur van motorvoertuigen met chauffeur — Zuiver interne situatie — Bevoegdheid van Hof — Voorwaarden voor ontvankelijkheid)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Italië) — Crono Service Scarl e.a. (C-419/12), Anitrav — Associazione Nazionale Imprese Trasporto Viaggiatori (C-420/12)/Roma Capitale, Regione Lazio (C-420/12)
   (Gevoegde zaken C-419/12 en C-420/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikelen 49 VWEU, 101 VWEU en 102 VWEU - Diensten van verhuur van motorvoertuigen met chauffeur - Zuiver interne situatie - Bevoegdheid van Hof - Voorwaarden voor ontvankelijkheid)
   2014/C 93/16
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: Crono Service Scarl, Carla Silvestri, Nando Cese, Fabrizio Melarango, Yahia Nafea, Robert Martin, Angelo Minosse, Raimondo Pratico, Vincenti, Pesce, Fedeli, Sebastiani, Nanni, Savino, Andrea Rossi, Filiberto Marinelli, Puglia, Sordelli, Antonini, Andrea Iannilli, Pasquale Iavarone, Roberto Agostinelli, Valerio Giannoni, Fernando Boccadamo, Aristide Salvati, Annalisa Di Grigoli, Antonio Evangelisti, Marco Brecciaroli, Cardoso Wandenberg, Fabrizio Villamaina, Sandro Rossi, Fabrizio Di Somone, Debora Falasca, Elisabetta Serrano, Claudio Bandini, Bruno Piromallo, Maurizio Pesce, Mirko Capogrossi, Giovanni Barilotti, Stefano Petitti, Paolo Ricci, Vincenzo Curto, Luci Di Luzio, Gianfrancesco Argiro’, Magdi Gou Bial, Secondo Uffreduzzi, Fausto Menotti, Danilo Valdambrini, Andrea Orfei, Daniele Silvestrini, Maurizio Borzi, Flavio Piromalli, Carlo Campanari, Volodymyr Lupu, Solution Car scarl, Paolo De Santis, Michele Rienzi, Roberta Rinaldi, BPS Autonoleggio scarl, Sebastiano Favara, Stefano Calabretta, Adriano Carducci, Giuseppa Gabriello, Modestino Capaccio, Mario Paruzza, Massimiliano Casu, Luciano Gulizia, Planet Service scarl, Fabio Belmonte, Fabrizio Romagnoli, Italo Ratta, Fabio Martella, Ilario Fiano, Coop Michelangelo, Michele Falcione, Roberto Natalizia, Claudio Botticelli, Odoardo Palombelli, Mario rondeoni, Massimiliano Dionisi, Luigi Vitrano, Stefano Iovino, Merella Micheciivo, Daniele Latorre, Walter Luccaferri, Bruno Iannone, Mariannina Tesone, Alessandro Polidoro, Giorgio Scortichini, Fabio Atturi, Leonardo Coop, Coop Sia A Srl, Marco Lucaferri, Roberto Turchetti, Corrado Mortillaro, Gianrico Lanternari, Sandro Baronciani, Ugo Mecchia, Flavio Meroni, Giuseppina Berchicci, Enrico Poddi, Nicola Solipacca, Franco Perazzola, Agostino Di Sciullo, Sergio Angeletti, Patrizio Tesi, Fabio Carrozi, Tommaso Pagani, Marco Stivoli, Roberto Miglio, Professional Car Service Snc, Massimo Mongiovi, Roberto Corona, (C-419/12), Anitrav — Associazione Nazionale Imprese Trasporto Viaggiatori (C-420/12)

      Verwerende partijen: Roma Capitale, Regione Lazio (C-420/12)

      In tegenwoordigheid van: UGL Taxi — Unione Generale del Lavoro Taxi e.a., Codacons — Coordinamento delle associazioni per la tutela dell’ambiente e dei diritti degli utenti e consumatori (C-420/12),

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio — Uitlegging van de artikelen 26, 49, 90 VWEU, van artikel 3 VEU, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 3, VEU en de artikelen 3, 4, 5 en 6 VWEU, alsmede van de artikelen 101 en 102 VWEU — Verhuur van voertuigen met chauffeur — Nationale regeling die het verrichten van die dienst afhankelijk stelt van een door de gemeenten afgegeven vergunning en van de houders van een dergelijke vergunning vereist dat de gebruikelijke standplaats van hun voertuigen gelegen is op het grondgebied van de vergunningverlenende gemeente, dat zij een zetel hebben op dat grondgebied en dat hun dienst er begint en eindigt

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd om de verzoeken om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per il Lazio (Italië) bij beslissingen van 20 juni 2012, in de gevoegde zaken C-419/12 en C-420/12 te beantwoorden voor zover deze betrekking hebben op de uitlegging van artikel 49 VWEU. Voor zover die verzoeken de uitlegging van andere bepalingen van Unierecht betreffen, zijn zij niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 366 van 24.11.2012.


title: Zaak F-69/12: Beroep ingesteld op 3 juli 2012 — ZZ/Europol

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/17

         Beroep ingesteld op 3 juli 2012 — ZZ/Europol
   (Zaak F-69/12)
   2012/C 319/30
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. D. Dane, advocaat)

      Verwerende partij: Europol

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de verwerende partij tot afwijzing van verzoekers verzoek en van zijn klacht strekkende tot betaling van de bedragen die zijn overeengekomen bij de minnelijke regeling die partijen in het kader van een eerdere zaak buiten het Gerecht hebben getroffen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van het verzoek van 26 mei 2011 alsmede van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht van 9 december 2011 tegen het stilzwijgend besluit tot afwijzing van voormeld verzoek;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Zaak C-302/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/35/EG — Artikel 4, lid 1 — Eigendomsvoorbehoud — Tegenwerpbaarheid)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-302/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/35/EG - Artikel 4, lid 1 - Eigendomsvoorbehoud - Tegenwerpbaarheid)
   (2006/C 326/32)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, M. Massella Ducci Teri, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, lid 1, van richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB L 200, van 8.8.2000, blz. 35) –Eigendomsvoorbehoud — Nationale wettelijke regeling die bepaalt dat het beding van eigendomsvoorbehoud slechts aan de schuldeisers van de koper kan worden tegengeworpen wanneer het wordt herhaald op elke voor de achtereenvolgende leveringen afgegeven factuur waarop een aan het beslag voorafgaande datum is vermeld
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak T-471/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Syriatel Mobile Telecom/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/35

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Syriatel Mobile Telecom/Raad
   (Zaak T-471/15) (1)

   (2016/C 410/57)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak C-142/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Luleå tingsrätt — Zweden) — Åklagaren/Percy Mickelsson, Joakim Roos (Richtlijn 94/25/EG — Onderlinge aanpassing van wetgevingen — Pleziervaartuigen — Verbod om waterscooters buiten openbare vaarwegen te gebruiken — Artikelen 28 EG en 30 EG — Maatregelen van gelijke werking — Toegang tot markt — Belemmering — Bescherming van milieu — Evenredigheid)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Luleå tingsrätt — Zweden) — Åklagaren/Percy Mickelsson, Joakim Roos
   (Zaak C-142/05) (1)

   (Richtlijn 94/25/EG - Onderlinge aanpassing van wetgevingen - Pleziervaartuigen - Verbod om waterscooters buiten openbare vaarwegen te gebruiken - Artikelen 28 EG en 30 EG - Maatregelen van gelijke werking - Toegang tot markt - Belemmering - Bescherming van milieu - Evenredigheid)
   2009/C 180/02
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Luleå tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Åklagaren

      Verwerende partij: Percy Mickelsson, Joakim Roos

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Lulea tingsrätt — Uitlegging van de artikelen 28 tot en met 30 EG van richtlijn 2003/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van richtlijn 94/25/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen (PB L 214, blz. 18) — Verbod om waterscooters buiten de openbare vaarwegen te gebruiken

      Dictum

   Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003, verzet zich niet tegen een nationale regeling die, om redenen van milieubescherming, het gebruik van waterscooters buiten de aangewezen vaarwegen verbiedt. De artikelen 28 EG en 30 EG verzetten zich niet tegen een dergelijke nationale regeling, op voorwaarde dat:

               —

               de bevoegde nationale autoriteiten verplicht zijn de voorziene uitvoeringsmaatregelen te nemen teneinde de gebieden buiten de openbare vaarwegen aan te wijzen waarin waterscooters mogen worden gebruikt;

               —

               die autoriteiten de hun op dit punt verleende bevoegdheid daadwerkelijk hebben uitgeoefend en de gebieden hebben aangewezen die aan de voorwaarden van de nationale regeling voldoen, en

               —

               dergelijke maatregelen zijn vastgesteld binnen een redelijke termijn na de inwerkingtreding van deze regeling.

         De verwijzende rechter dient na te gaan of in het hoofdgeding aan die voorwaarden is voldaan.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 oktober 1997 in zaak T-243/94: British Steel plc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS - Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Individuele beschikkingen waarbij toekenning van staatssteun aan staalondernemingen wordt goedgekeurd - Onbevoegdheid - Gewettigd vertrouwen - Onverenigbaarheid met bepalingen van het Verdrag - Discriminatie - Motiveringsgebrek - Schending van rechten van verdediging - Artikel 4, onder b) en c), artikel 15 en artikel 95, eerste en tweede alinea, van het Verdrag)

text:
C 387/ 16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20 . 12 . 97
4. Verstaat dat de Raad, de Bondsrepubliek Duitsland en               heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samenge
     de Italiaanse Republiek hun eigen kosten zullen dra             steld als volgt: A. Saggio, president; A. Kalogeropoulos, V.
     gen .                                                            Tiili, A. Potocki en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:
                                                                      H. Jung, op 24 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan
                                                                      het dictum luidt als volgt:
(') PB C 202 van 23 . 7 . 1994 .
                                                                      I. Verwerpt het beroep .
                                                                      2 . Verwijst verzoekster in de kosten van verweerster en
                                                                           van interveniënte Ilva Laminati Piani SpA .
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      3 . Verstaat dat de Raad, het Koninkrijk Spanje, de Itali
                      van 24 oktober 1997                                  aanse Republiek, SSAB Svenskt Stal AB en Det Dan
                                                                           ske Stalvalsevcerk A/S hun eigen kosten zullen dragen.
in zaak T-243/94 : British Steel plc tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (')                         (') PB C 254 van 10 . 9 . 1994 .
(EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun —
Individuele beschikkingen waarbij toekenning van staats
steun aan staalondernemingen wordt goedgekeurd —
Onbevoegdheid — Gewettigd vertrouwen — Onverenig
baarheid met bepalingen van het Verdrag — Discriminatie
— Motiveringsgebrek — Schending van rechten van verde                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
diging — Artikel 4, onder b) en c), artikel IS en artikel 95,
                                                                                van 24 oktober 1997
           eerste en tweede alinea, van het Verdrag)
                           ( 97/C 387/26 )
                                                                      in zaak T-244/94 : Wirtschaftsvereinigung Stahl en anderen
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                      (EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun —
                       (Procestaai: Engels)                           Individuele beschikkingen waarbij toekenning van staats
                                                                      steun aan staalondernemingen wordt goedgekeurd — Mis
                                                                      bruik van bevoegdheid — Gewettigd vertrouwen —
In zaak T-243/94, British Steel plc, gevestigd te Londen,             Onverenigbaarheid met bepalingen van het Verdrag —
vertegenwoordigd door R. Plender, QC, van de balie van                Discriminatie — Motiveringsgebrek — Schending van
Engeland en Wales, en W. Sibree , solicitor, domicilie geko          rechten van verdediging — Artikel 4, onder b) en c),
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,                   artikel 15 en artikel 95, eerste en tweede alinea, van het
Hoss & Prussen, Cöte d'Eich 15 , ondersteund door SSAB                                               Verdrag)
Svenskt Stal AB, gevestigd te Stockholm, vertegenwoor                                           ( 97/C 387/27 )
digd door J. Boyce en Ph . Raven , solicitors, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,
Hoss & Prussen, Cöte d'Eich 15 , en Det Danske Stalvalse                                    (Procestaai: Duits)
v£erk A/S, gevestigd te Frederiksvasrk ( Denemarken ), verte
genwoordigd door J. A. Lawrence, solicitor, domicilie                 In zaak T-244/94, Wirtschaftsvereinigung Stahl, gevestigd
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.                      te Düsseldorf ( Duitsland ), Thyssen Stahl AG, gevestigd te
Arendt, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Commissie van                   Duisburg ( Duitsland ), Preussag Stahl AG, gevestigd te
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Khan en                  Salzgitter ( Duitsland ), Hoogovens Groep BV, gevestigd te
B. Smulders ), ondersteund door Raad van de Europese                  IJmuiden ( Nederland ), vertegenwoordigd door J. Sede
Unie ( gemachtigden : R. Bandilla en J. Carbery ), Italiaanse         mund en F. Montag, advocaten te Keulen, en, voor Hoog
Republiek (gemachtigden : U. Leanza en P. G. Ferri ),                 ovens Groep BV door E. Pijnacker Hordijk, advocaat te
Koninkrijk Spanje (gemachtigden : aanvankelijk A.                     Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz, vervolgens A.                      kantore van A. May, Grand-rue 31 , tegen Commissie van
Navarro Gonzalez en L. Perez De Ayala Beccerril ) en Ilva             de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: B. Lange
Laminati Piani SpA, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd               heine en B. Smulders ), ondersteund door Raad van de
door A. Pappalardo, advocaat te Trapani, en M. Merola ,               Europese Unie ( gemachtigden : R. Bandilla en S. Mar
advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem                quardt ), Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden: E.
burg ten kantore van A. Lorang, Rue Albert l cr 51 , betref          Röder en B. Kloke ), Italiaanse Republiek ( gemachtigden :
fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/             U. Leanza en P. G. Ferri ) en Ilva Laminati Piani SpA,
258/EGKS van de Commissie van 12 april 1994 betref                   gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A. Pappalardo,
fende steun die Spanje voornemens is te verlenen aan de               advocaat te Trapani, en M. Merola , advocaat te Rome,
openbare geïntegreerde staalonderneming Corporación de                domicilie gekozen hebbende ten kantore van A. Lorang,
la Siderurgia Integral ( CSI ) en van Beschikking 94/259/             Rue Albert l er, 51 , betreffende een beroep tot nietigverkla
EGKS van de Commissie van 12 april 1994 betreffende                   ring van Beschikking 94/259/EGKS van de Commissie van
steun die Italië voornemens is te verlenen aan openbare               12 april 1994 betreffende steun die Italië voornemens is te
ondernemingen in de ijzer- en staalsector ( ijzer- en staal          verlenen aan openbare ondernemingen in de ijzer- en staal
concern ILVA ) ( PB L 112 van 3 . 5 . 1994, blz. 58 resp . 64 ),      sector ( ijzer- en staalconcern Ilva ) ( PB L 112 van 3 . 5 .


title: Zaak T-204/01: Beroep, op 5 september 2001 ingesteld door Maria-Luise Lindorfer tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 317/32                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.11.2001
Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:                      behandeling en het vrije verkeer van werknemers. De conversie
                                                                         naar het communautaire pensioenstelsel van de pensioenrech-
—     Willekeurige en gebrekkige motivering, doordat de admi-            ten die verzoekster vóór haar indienstreding in Oostenrijk had
      nistratie haar mening heeft gewijzigd ten aanzien van              verworven vormt haars inziens een discriminatie op grond van
      de vergoedbaarheid van bepaalde geneesmiddelen en                  rang, geslacht, leeftijd en nationaliteit.
      doordat in casu het beginsel is geschonden, dat de
      behandelend arts de vrije keuze ten aanzien van het
      geneesmiddel heeft;
—     Schending van het gewettigd vertrouwen en de zorgplicht.
                                                                         Beroep, op 6 september 2001 ingesteld door A. Ronsse
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 5 september 2001 ingesteld door Maria-Luise                                            (Zaak T-205/01)
         Lindorfer tegen Raad van de Europese Unie
                                                                                (2001/C 317/64)
                         (Zaak T-204/01)
                         (2001/C 317/63)                                                          (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 6 september 2001 beroep ingesteld tegen de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Ronsse,
schappen is op 5 september 2001 beroep ingesteld tegen de                wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot,
Raad van de Europese Unie door Maria-Luise Lindorfer,                    advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden,
L. Levi en D. Dugois, advocaten.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                              bevoegde gezag van 9 november 2000 tot terugbetaling
—     nietig te verklaren verweerders besluit van 3 november                  van de volgens dat gezag sinds 1 januari 1994 ten
      2000 om het aantal pensioenjaren dat, na overdracht van                 onrechte ontvangen kostwinnerstoelage;
      de pensioenrechten die verzoekster vóór haar indienstre-
      ding bij de Europese Gemeenschappen in Oostenrijk had
                                                                         —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
      verworven, in aanmerking moest worden genomen voor
                                                                              bevoegde gezag van 23 november 2000 om de sinds
      haar gemeenschapspensioen, op 5 jaar, 5 maanden en
                                                                              1 januari 1994 ten onrechte betaalde kostwinnerstoelage
      8 dagen vast te stellen en, voorzover nodig, nietig te
                                                                              (22 433,07 euro) te verhalen op het maandelijkse pen-
      verklaren, het besluit van de Raad van 31 mei 2001 tot
                                                                              sioen, op basis van 30 maandelijkse termijnen van
      afwijzing van verzoeksters klacht van 2 februari 2001;
                                                                              770 euro van december 2000 tot en met mei 2003 en
—     verweerder te gelasten om op een gecorrigeerde rechts-                  van 1 maandelijkse termijn van 15,89 euro in juni 2003;
      grondslag over te gaan tot een nieuwe en rechtmatige
      vaststelling van de pensioenjaren die na de overdracht             —    in elk geval, ongeacht de beslissing ten gronde, een
      van haar in Oostenrijk verworven pensioenrechten in                     soepeler terugbetalingsregeling toe te staan dan de thans
      aanmerking moeten worden genomen voor het gemeen-                       opgelegde, en wel door middel van maandelijkse ter-
      schapspensioen.                                                         mijnen van ten hoogste 385 euro;
—     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.               —    in elk geval, verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van haar beroep voert verzoekster bij wijze van
exceptie de onwettigheid aan van artikel 11, lid 2, van                  Verzoeker, een gepensioneerd ambtenaar, zet uiteen dat hij
bijlage VIII bij het Statuut en de artikelen 10.3 en 10.4 van het        volgens het tot aanstelling bevoegde gezag van 1 januari 1994
besluit van de Raad houdende vaststelling van de algemene                tot en met 31 oktober 2000 ten onrechte een kostwinnerstoe-
uitvoeringsbepalingen van genoemd artikel. Volgens verzoek-              lage zou hebben ontvangen, en dat het op basis van artikel 85
ster zijn die artikelen, die de rechtsgrondslag van de bestreden         van het Statuut terugbetaling van het te veel ontvangen bedrag
handeling vormen, in strijd met het beginsel van gelijke                 verlangt.


title: Zaak T-402/04: Beroep, op 1 oktober 2004 ingesteld door Rhodia Consumer Specialties Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/28

         Beroep, op 1 oktober 2004 ingesteld door Rhodia Consumer Specialties Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-402/04)
   (2005/C 19/60)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Rhodia Consumer Specialties Limited, te Watford (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               verweerster te gelasten, op het verzoek van verzoekster te antwoorden, of;

               —

               subsidiair, besluit D 341571 (04) van de Commissie nietig te verklaren

               —

               verweerster te gelaten verzoekster het voorlopige bedrag van 1 EUR te betalen ter vergoeding van de schade die zij heeft geleden door verweersters verzuim om de krachtens het gemeenschapsrecht op haar rustende verplichtingen na te komen, namelijk door niet te antwoorden op het verzoek van verzoekster, of, subsidiair, door besluit D 341571 (04) van de Commissie, alsmede de toepasselijke rente in afwachting van de berekening en vaststelling van het exacte bedrag;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-400/04, Arch Chemicals en Arch Timber Protection/Commissie.


title: Zaak C-538/12: Beschikking van de president van het Hof van 7 mei 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/58

         Beschikking van de president van het Hof van 7 mei 2013 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
   (Zaak C-538/12) (1)

   2013/C 225/126
   Procestaal: Sloveens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak C-51/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Rotterdam — Nederland) — Nationale-Nederlanden Levensverzekering Mij NV/Hubertus Wilhelmus van Leeuwen (Prejudiciële verwijzing — Directe levensverzekering — Richtlijn 92/96/EEG — Artikel 31, lid 3 — Aan de verzekeringnemer te verstrekken informatie — Verplichting van de verzekeraar op grond van algemene beginselen van nationaal recht, aanvullende informatie over de kosten en de premies te verstrekken)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Rotterdam — Nederland) — Nationale-Nederlanden Levensverzekering Mij NV/Hubertus Wilhelmus van Leeuwen
   (Zaak C-51/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Directe levensverzekering - Richtlijn 92/96/EEG - Artikel 31, lid 3 - Aan de verzekeringnemer te verstrekken informatie - Verplichting van de verzekeraar op grond van algemene beginselen van nationaal recht, aanvullende informatie over de kosten en de premies te verstrekken))
   (2015/C 213/06)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Rotterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nationale-Nederlanden Levensverzekering Mij NV

      Verwerende partij: Hubertus Wilhelmus van Leeuwen

      Dictum

               1)

               Artikel 31, lid 3, van richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (derde levensrichtlijn), moet aldus worden uitgelegd dat het niet eraan in de weg staat dat een verzekeraar op grond van algemene beginselen van intern recht, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde „open en/of ongeschreven regels”, gehouden is de verzekeringnemer bepaalde informatie te verstrekken in aanvulling op die vermeld in bijlage II bij die richtlijn, mits — het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dit te verifiëren — de verlangde informatie duidelijk en nauwkeurig is en noodzakelijk voor een goed begrip door de verzekeringnemer van de wezenlijke bestanddelen van de verbintenis en zij voldoende rechtszekerheid waarborgt.

               2)

               Hetgeen naar nationaal recht het gevolg is van het niet verstrekken van die informatie is in beginsel irrelevant voor de vraag of de informatieplicht in overeenstemming is met artikel 31, lid 3, van richtlijn 92/96.

      (1)  PB C 141 van 18.5.2013.


title: Zaak C-302/00: Beroep, op 7 augustus 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 285/4                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    7.10.2000
b)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                    T-313/97, T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98,
                                                                            T-3/98 — T-6/98 en T-23/98;
Middelen en voornaamste argumenten                                    2.    subsidiair, die beslissing te vernietigen voorzover daarbij
                                                                            de verplichting wordt opgelegd de verleende steun met
Artikel 32, sub d, van de Italiaanse wet nr. 82/1963 voorziet               rente terug te vorderen;
in een heffing over passagiers die in de havens van Genua,
Napels en Triëst van boord gaan, komende uit een haven van            3.    in beide gevallen de Commissie van de Europese Gemeen-
een andere lidstaat of van een derde land, of in genoemde                   schappen in de kosten te verwijzen;
havens inschepen voor een haven in een andere lidstaat of een
derde land, terwijl die heffing niet wordt toegepast in geval
van vervoer tussen twee op het nationale grondgebied gelegen
havens.                                                               Middelen en voornaamste argumenten
Dat overduidelijke verschil in belastingregeling drukt zwaar op       Het eerste middel betreft verkeerde kwalificatie van de maatre-
het vrij verrichten van diensten door de betrokken marktdeel-         gelen als „nieuwe” steun en ontoereikende motivering van het
nemers en vormt derhalve duidelijk een door artikel 1, lid 1,         arrest van het Gerecht. De door de Regione Friuli Venezia
van verordening nr. 4055/86 verboden beperking van het vrij           Giulia op grond van wetten uit 1981 en 1985 verleende steun
verrichten van diensten van vervoer van personen over zee.            kan niet als „nieuwe” steun worden aangemerkt, ook al werd
                                                                      hij verleend na de inwerkingtreding van verordening (EEG)
                                                                      nr. 1018/68 (1) waarbij het internationale wegvervoer voor de
(1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.
                                                                      mededinging is geopend, omdat die sector nog niet als volledig
                                                                      geliberaliseerd kon worden aangemerkt. Bovendien is het
                                                                      arrest van het Gerecht van eerste aanleg ontoereikend gemo-
                                                                      tiveerd met betrekking tot de argumenten dat die steun
                                                                      het intracommunautaire handelsverkeer niet ongunstig heeft
                                                                      beïnvloed en niet van dien aard was dat hij de mededinging
                                                                      kon aantasten.
Hogere voorziening, op 3 augustus 2000 ingesteld door
Italiaanse Republiek tegen het arrest, op 15 juni 2000 in             Het tweede middel betreft schending van het beginsel van het
de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97,                       gewettigd vertrouwen en van het redelijkheidsbeginsel. Het
T-315/97, T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98                arrest van het Gerecht van eerste aanleg waarbij Italië wordt
en T-23/98 tussen M. Alzetta e.a., ondersteund door de                verplicht, de vanaf 1 juli 1990 aan het internationale vervoer
Italiaanse Republiek, en de Commissie van de Europese                 verleende steun terug te vorderen, schendt bovengenoemde
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                    beginselen, in het bijzonder omdat de Commissie de procedure
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer                   van bezwaar pas in november 1995 heeft ingeleid. De
                          — uitgebreid)                               uitvoering van die beslissing zou ook ernstige sociale proble-
                                                                      men en problemen op het gebied van de tewerkstelling
                                                                      meebrengen.
                       (Zaak C-298/00 P)
                         (2000/C 285/08)
                                                                      (1) PB L 175 van 32.7.1968, blz. 13.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
3 augustus 2000 hogere voorziening ingesteld door Italiaanse
Republiek, vertegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde,
bijgestaan door G. Aiello, avvocato dello Stato, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue
Marie-Adélaïde 5, tegen het arrest, op 15 juni 2000 in de
gevoegde zaken T-298/97, T-312/97, T-313/97, T-315/97,
T-600/97 — T-607/97, T-1/98, T-3/98 — T-6/98 en T-23/98
tussen M. Alzetta e.a., ondersteund door Italiaanse Republiek,        Beroep, op 7 augustus 2000 ingesteld door Commissie van
en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (Vierde kamer — uitgebreid).                                                         (Zaak C-302/00)
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2000/C 285/09)
1.    volledig te vernietigen de beslissing van het Gerecht van
      eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 15 juni           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      2000 in de gevoegde zaken T-298/97, T-312/97,                   op 7 augustus 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
 ---pagebreak--- 7.10.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 285/5
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    toestaat tussen te komen bij elke door de fabrikant
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en C. Giolito,               vrijwillig toegepaste prijsvermindering die volgens die
lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie                   lidstaat schadelijke gevolgen zou hebben voor een eerlijke
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid                 concurrentie op de sigarettenmarkt of voor het ter
van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                   bescherming van de volksgezondheid gevoerde beleid
                                                                            van strijd tegen de tabaksverslaving.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:                                              (Verschillende belastingregeling voor si-
                                                                      garetten van donkere en sigaretten van hel-
—    vast te stellen dat de Franse Republiek:                         dere tabak)
     door een regeling te handhaven waarbij voor alle sigaret-        —     Schending van de artikelen 8, lid 2, en 16, lid 5, van
     ten een minimum-referentieprijs wordt vastgesteld, de                  richtlijn 95/59/EEG:
     krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van de
     Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting,                    Artikel 575 A van de Franse Code général des impôts
     andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaks-                 voorziet in een verbruiksrecht op sigaretten. Dit voor
     fabrikaten (1), op haar rustende verplichtingen niet is                duizend eenheden vastgestelde recht was voor sigaretten
     nagekomen;                                                             van heldere tabak bepaald op 500 FRF in 1999 en
                                                                            530 FRF in 2000 en voor sigaretten van donkere tabak
     en                                                                     op 400 FRF in 1999 en 470 FRF in 2000. De Commissie
                                                                            kan er zich slechts over verheugen, dat de Franse autoritei-
     door een verschillende belastingregeling voor sigaretten               ten erkennen dat de gemeenschapsregeling slechts één
     van donkere tabak en sigaretten van heldere tabak ten                  minimumaccijns voor alle categorieën en soorten sigaret-
     nadele van sigaretten van heldere tabak te handhaven, de               ten toestaat. Zolang artikel 575 A van de Franse Code
     zowel krachtens artikel 8, lid 2, en artikel 16, lid 5, van            général des impôts evenwel niet is gewijzigd, duurt de
     richtlijn 95/59/EG en artikel 2 van richtlijn 92/59/EEG                schending van het gemeenschapsrecht voort.
     van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge
     aanpassing van de belastingen op sigaretten (2), als krach-      —     Schending van artikel 90 EG:
     tens artikel 90, eerste alinea, EG en, subsidiair, artikel 90,
     tweede alinea, EG op haar rustende verplichtingen niet is              De verschillende belastingregeling voor sigaretten van
     nagekomen;                                                             donkere tabak en sigaretten van heldere tabak vormt een
                                                                            fiscale discriminatie die nationale producten beschermt,
—    de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.                         daar 99 % van de in Frankrijk verkochte sigaretten van
                                                                            donkere tabak ook in Frankrijk worden vervaardigd.
                                                                            Het gaat om „gelijksoortige” producten in de zin van
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            artikel 90, eerste alinea, EG met dezelfde fiscale indeling
                                                                            (artikel 2, lid 1, van richtlijn 95/59/EG maakt geen
                                                                            onderscheid tussen sigaretten van donkere tabak en
(Minimum-referentieprijs)                                                   sigaretten van heldere tabak) en dezelfde douane-indeling.
                                                                            De omstandigheid dat volgens de Franse autoriteiten
—    Schending van artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van             donkere tabak tegen de laagste prijs wordt verkocht en
     de Raad:                                                               geen bijkomende cliënten meer wint, en dat het verbruik
                                                                            ervan blijft dalen, verklaart misschien waarom de Franse
     Artikel 572 van de Franse Code général des impôts                      maatregelen zijn getroffen, maar kan deze maatregelen
     bepaalt, dat de prijs per duizend eenheden van producten               niet rechtvaardigen, daar zij een door artikel 90, eerste
     van een bepaalde categorie die onder een zelfde merk                   alinea, EG verboden discriminerende belastingheffing
     worden verkocht, ongeacht de gebruikte verpakkings-                    vormen.
     wijze of -eenheid, niet lager mag zijn dan de prijs die
     voor het meest verkochte product van dat merk wordt                    Indien wordt aangenomen dat sigaretten van donkere
     aangerekend, hetgeen erop neerkomt, dat een minimum-                   tabak en sigaretten van heldere tabak geen gelijksoortige
     referentieprijs wordt opgelegd. Het opleggen van een                   producten in de zin van de eerste alinea van artikel 90
     dergelijke minimum-referentieprijs belet evenwel, dat                  EG zijn en dat er dus een verschillende markt bestaat
     binnen een zelfde sigarettenmerk verschillende prijzen                 voor sigaretten van donkere tabak (quod non), dan
     worden toegepast naar gelang van het aantal (10, 20, 30                zouden deze laatste overduidelijk concurreren met si-
     enz.) of de grootte van de sigaretten (normale grootte,                garetten van heldere tabak.
     „king size”, „super long”). Bovendien beperkt dit het recht
     van de fabrikant om binnen een zelfde merk verschillende
     prijzen toe te passen naar gelang van de kwaliteit of de         (1) PB L 291, blz. 40.
     intrinsieke kenmerken van de sigaretten, zoals sigaretten        (2) PB L 316, blz. 8.
     met of zonder filter, mediumsigaretten, lichte sigaretten,
     mentholsigaretten enz. De Franse regering is ten onrechte
     van mening, dat bovengenoemd artikel 9 een lidstaat


title: Zaak T-183/11: Beroep ingesteld op 28 maart 2011 — MIP Metro/BHIM — Jacinto (My Little Bear)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/37

         Beroep ingesteld op 28 maart 2011 — MIP Metro/BHIM — Jacinto (My Little Bear)
   (Zaak T-183/11)
   2011/C 145/62
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Manuel Jacinto, Lda (S.Paio de Oleiros, Portugal)

      Conclusies

               —

               de behandeling van de zaak schorsen totdat het Portugese merkenbureau definitief uitspraak heeft gedaan over de vordering tot intrekking die door verzoekster is ingesteld tegen het oudere Portugese merk dat op 23 maart 2011 is ingeschreven onder nummer 384674;

               —

               ingeval dit verzoek om schorsing van de behandeling van de zaak niet wordt toegewezen, de procedure voortzetten;

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 januari 2011 in zaak R 494/2010-1 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „My Little Bear”, in bruin, zwart, wit en rood, voor waren van de klassen 12, 18, 20, 24, 25 en 28 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. W00962622

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Portugese merkinschrijving nr. 384674 van het beeldmerk „Little Bear”, voor waren van klasse 18

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de merkaanvraag voor alle aangevraagde waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, op grond dat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat sprake is van gevaar voor verwarring tussen het aangevraagde merk en het oppositiemerk omdat de woordbestanddelen de dominerende bestanddelen van de betrokken samengestelde merken vormen.


title: Zaak T-26/06: Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Trioplast Wittenheim/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van industriële plastic zakken — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Duur van inbreuk — Geldboeten — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Medewerking tijdens administratieve procedure — Evenredigheid” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/21

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Trioplast Wittenheim/Commissie
   (Zaak T-26/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van industriële plastic zakken - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Duur van inbreuk - Geldboeten - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Medewerking tijdens administratieve procedure - Evenredigheid)
   2010/C 301/32
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Trioplast Wittenheim SA (Wittenheim, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. Pettersson en O. Larsson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre, P. Hellström en V. Bottka, vervolgens F. Castillo de la Torre, L. Parpala en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 def. van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken) inzake een kartel op de markt van industriële plastic zakken en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Trioplast Wittenheim SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak C-1/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia provincial de Tarragona (Spanje) op 4 januari 2010 — Strafzaak tegen Valentín Salmerón Sánchez

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia provincial de Tarragona (Spanje) op 4 januari 2010 — Strafzaak tegen Valentín Salmerón Sánchez
   (Zaak C-1/10)
   2010/C 63/53
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia provincial de Tarragona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verwerende partij: Valentín Salmerón Sánchez

      Andere partijen: Ministerio Fiscal en Dorotea López León

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het recht van het slachtoffer om begrepen te worden als bedoeld in punt 8 van de considerans van kaderbesluit ((2001/220/JBZ) van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure) (1) aldus worden uitgelegd dat op de met vervolging en bestraffing van victimiserende gedragingen belaste overheidsautoriteiten een positieve verplichting rust om het slachtoffer in de gelegenheid te stellen zijn overwegingen en mening kenbaar te maken over de mogelijke rechtstreekse gevolgen die voor zijn leven kunnen voortvloeien uit het feit dat straffen worden opgelegd aan de dader met wie het een gezins- of affectieve relatie heeft?

               2)

               Moet artikel 2 van kaderbesluit 2001/220/JBZ aldus worden uitgelegd dat de verplichting van de lidstaten om de rechten en rechtmatige belangen van het slachtoffer te erkennen, inhoudt dat rekening dient te worden gehouden met zijn mening, wanneer door de straffen die in het kader van de procedure zijn opgelegd, zijn recht op vrije ontwikkeling van de persoonlijkheid en dat op een privéleven en een familie- en gezinsleven rechtstreeks en in de kern kunnen worden aangetast?

               3)

               Moet artikel 2 van kaderbesluit 2001/220/JBZ aldus worden uitgelegd dat de overheidsautoriteiten niet mogen voorbijgaan aan de vrije wil van het slachtoffer, wanneer het zich ertegen verzet dat een straatverbod wordt opgelegd aan of gehandhaafd jegens de dader die lid van zijn gezin is, er geen objectief gevaar voor recidive wordt vastgesteld en het slachtoffer blijk geeft van een niveau van persoonlijke, sociale, culturele en emotionele bekwaamheid dat de mogelijkheid van onderwerping aan de dader uitsluit, of moet deze maatregel, gelet op de specifieke kenmerken van huiselijk geweld, daarentegen in elk geval worden gehandhaafd?

               4)

               Moet artikel 8 van kaderbesluit 2001/220/JBZ, volgens welk elke lidstaat een passend niveau van bescherming voor het slachtoffer waarborgt, aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan op algemene en verplichte wijze een straat- of contactverbod als bijkomende straf mag worden opgelegd in alle gevallen waarin iemand slachtoffer wordt van huiselijk geweld, zulks gelet op de specifieke kenmerken van dit soort geweld, of verlangt artikel 8 daarentegen dat een individuele afweging wordt gemaakt waarmee het passende niveau van bescherming geval per geval kan worden bepaald met inachtneming van de aan de orde zijnde belangen?

               5)

               Moet artikel 10 van kaderbesluit 2001/220/JBZ aldus worden uitgelegd dat op grond daarvan bemiddeling in strafzaken met betrekking tot huiselijk geweld op algemene wijze kan worden uitgesloten, gelet op de specifieke kenmerken van dit soort geweld, of moet bemiddeling daarentegen ook in dit type zaken mogelijk zijn, zodat de aan de orde zijnde belangen geval per geval kunnen worden afgewogen?

      (1)  PB L 82, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 11 juli 2002 in zaak C-96/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Rudolf Gabriel ("Executieverdrag — Verzoek om uitlegging van artikelen 5, punten 1 en 3, en 13, eerste alinea, punt 3 — Recht van consument die bedrieglĳke reclame ontvangt om schĳnbaar gewonnen prĳs in rechte op te eisen — Kwalificatie — Vordering uit overeenkomst bedoeld in artikel 13, eerste alinea, punt 3 — Voorwaarden")

text:
12.10.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 247/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          bliek (PB L 285, blz. 1), en bij het Verdrag van 29 november
                                                                                1996 betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk,
                           (Zesde kamer)                                        de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997,
                                                                                C 15, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                          van 11 juli 2002                                      volgt: F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann, R. Schintgen
                                                                                (rapporteur), V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
                                                                                advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, ad-
in zaak C-96/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om
                                                                                ministrateur, op 11 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
       een prejudiciële beslissing): Rudolf Gabriel ( 1)
                                                                                dictum luidt als volgt:
(„Executieverdrag — Verzoek om uitlegging van artikelen 5,
punten 1 en 3, en 13, eerste alinea, punt 3 — Recht van
consument die bedrieglijke reclame ontvangt om schijnbaar                       De bevoegdheidsregels van het Verdrag van 27 september 1968
gewonnen prijs in rechte op te eisen — Kwalificatie —                           betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van
Vordering uit overeenkomst bedoeld in artikel 13, eerste                        beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het
                alinea, punt 3 — Voorwaarden”)                                  Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
                                                                                Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                          (2002/C 247/01)                                       Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober 1982
                                                                                betreffende de toetreding van de Helleense Republiek, bij het Verdrag
                          (Procestaal: Duits)                                   van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van het Koninkrijk Spanje
                                                                                en de Portugese Republiek, en bij het Verdrag van 29 november 1996
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      betreffende de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek
                          dentie van het Hof)                                   Finland en het Koninkrijk Zweden, moeten aldus worden uitgelegd,
                                                                                dat een rechtsvordering waarmee een consument in de verdragsluitende
                                                                                staat op het grondgebied waarvan hij woonplaats heeft overeenkom-
                                                                                stig de wetgeving van deze staat een in een andere verdragsluitende
In zaak C-96/00, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                     staat gevestigd postorderbedrijf wil laten veroordelen tot uitbetaling
tens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging                     van een prijs op grond dat dit bedrijf een aan hem persoonlijk gerichte
door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september                      brief had gestuurd waarin de indruk werd gewekt dat hem een prijs
1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoer-                  zou worden toegekend mits hij voor een bepaald bedrag aan goederen
legging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, van                    zou bestellen en deze consument daadwerkelijk een dergelijke bestelling
het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in de procedure aldaar                    heeft geplaatst zonder dat de prijs evenwel wordt uitbetaald, een
ingeleid door Rudolf Gabriel, om een prejudiciële beslissing                    vordering uit overeenkomst is in de zin van artikel 13, eerste alinea,
over de uitlegging van de artikelen 5, punten 1 en 3, en 13,                    punt 3, van dit Verdrag.
eerste alinea, punt 3, van voormeld Verdrag van 27 september
1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag
van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
                                                                                (1 ) PB C 149 van 27.5.2000.
Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde
tekst — blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982
betreffende de toetreding van de Helleense Republiek (PB
L 388, blz. 1), bij het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de
toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Repu-


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 september 2001 in zaak C-374/99: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1995 — Consumptiesteun voor olĳfolie — Ooien- en geitenpremies")

text:
27.10.2001             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 303/3
1.  Indien de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de                     van het TRIPs schrijft niet voor, doch sluit ook niet uit, dat de
    intellectuele eigendom (TRIPs), die als bijlage 1 C aan de                  rechtsorde van een lidstaat in voorkomend geval de rechterlijke
    Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie                 autoriteiten van deze staat de bevoegdheid verleent om de
    is gehecht en namens de Gemeenschap, voor wat betreft de onder              termijn waarbinnen de bodemprocedure aanhangig moet wor-
    haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, is goedgekeurd bij               den gemaakt, ambtshalve vast te stellen tegelijk met het treffen
    besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994, voor                    van voorlopige maatregelen, zonder dat daartoe een verzoek van
    de betrokken lidstaat in werking is getreden op een tijdstip                de verweerder noodzakelijk is.
    waarop de behandeling van de zaak ter terechtzitting in eerste
    aanleg is afgesloten, doch de rechter nog geen uitspraak heeft        6.    Artikel 50, lid 6, van het TRIPs schrijft niet voor, doch sluit
    gedaan, is artikel 50 van het TRIPs van toepassing voorzover                ook niet uit, dat de lidstaten in voorkomend geval aan de
    de inbreuk op de intellectuele-eigendomsrechten wordt voortgezet            rechterlijke autoriteiten de bevoegdheid verlenen om de termijn
    na de datum waarop het TRIPs voor de Gemeenschap en de                      vast te stellen waarbinnen een bodemprocedure aanhangig moet
    lidstaten in werking is getreden.                                           worden gemaakt. Daar deze bepaling geen regeling ter zake
                                                                                bevat, is het aan de afzonderlijke lidstaten om de omvang van
                                                                                de bevoegdheden van de rechter in hoger beroep op dit punt te
                                                                                bepalen.
2.  De procedureregels van artikel 50 van het TRIPs, in het
    bijzonder lid 6, zijn niet van dien aard dat zij voor particulieren   (1) PB C 136 van 15.5.1999.
    rechten in het leven roepen waarop deze zich voor de communau-
    taire en de nationale rechter rechtstreeks kunnen beroepen.
    Wanneer de rechterlijke autoriteiten hun nationale recht toepas-
    sen bij het treffen van voorlopige maatregelen ter bescherming
    van intellectuele-eigendomsrechten op een gebied waarop het
    TRIPs van toepassing is en de Gemeenschap reeds regelgevend
    is opgetreden, moeten zij dit niettemin zo veel mogelijk doen in                            ARREST VAN HET HOF
    het licht van de bewoordingen en het doel van artikel 50, lid 6,
    van het TRIPs, in het bijzonder rekening houdend met alle
    omstandigheden van de bij hen aanhangige zaak, teneinde een                                       (Vijfde kamer)
    evenwicht te verzekeren tussen de conflicterende rechten en
    verplichtingen van de houder van de intellectuele-eigendoms-                                 van 13 september 2001
    rechten en van de verweerder.
                                                                          in zaak C-374/99: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
3.  Artikel 50, lid 6, van het TRIPs moet aldus worden uitgelegd          („EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
    dat een verzoek van de verweerder noodzakelijk is voor het            1995 — Consumptiesteun voor olijfolie — Ooien- en
    vervallen van de in kort geding getroffen voorlopige maatregelen,                                 geitenpremies”)
    indien geen bodemprocedure aanhangig is gemaakt binnen de
    bij de voorlopige maatregelen gestelde termijn dan wel, ingeval
                                                                                (2001/C 303/03)
    geen termijn is gesteld, binnen 20 werkdagen of 31 kalender-
    dagen, naargelang van welke van beide termijnen de langste is.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
4.  Bij gebreke van een regeling in het TRIPs over het tijdstip
    waarop de in artikel 50, lid 6, van het TRIPs bedoelde termijn
    van 20 werkdagen of 31 kalenderdagen ingaat, is elke                  In zaak C-374/99, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-
    overeenkomstsluitende partij vrij het aanvangstijdstip van deze       Monı́s Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-
    termijn te bepalen, mits deze „redelijk” is gezien de omstandighe-    schappen (gemachtigde: J. Guerra Fernández), betreffende
    den van de zaak en rekening houdend met het noodzakelijke             een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van
    evenwicht tussen de conflicterende rechten en verplichtingen van      beschikking 1999/596/EG van de Commissie van 28 juli 1999
    de houder van de intellectuele-eigendomsrechten en van de             tot wijziging van beschikking 1999/187/EG betreffende de
    verweerder.                                                           goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor het
                                                                          begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met door
                                                                          het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
                                                                          (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 226,
                                                                          blz. 26), voor het gedeelte dat het Koninkrijk Spanje betreft,
5.  Bij gebreke van communautaire regelgeving op dit gebied en            heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La
    overeenkomstig artikel 1, lid 1, van het TRIPs is het aan de          Pergola, kamerpresident, M. Wathelet, D. A. O. Edward,
    afzonderlijke lidstaten om de grenzen te bepalen van de               P. Jann (rapporteur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
    bevoegdheden van de rechterlijke autoriteiten in verband met de       L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 13 september 2001 een
    door hen getroffen voorlopige maatregelen. Artikel 50, lid 6,         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 303/4                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          27.10.2001
1.     Verwerpt het beroep.                                                                     ARREST VAN HET HOF
2.     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                                (Vijfde kamer)
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                                van 13 september 2001
                                                                           in zaak C-417/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Niet-nakoming — Richtlijn 96/62/EG — Beoordeling en
                                                                           beheer van luchtkwaliteit — Niet-aanwijzing van bevoegde
                           (Vijfde kamer)                                  instanties en van organen die belast zijn met toepassing van
                                                                                richtlijn)
                     van 13 september 2001
in zaak C-375/99: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                                               (2001/C 303/05)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
(EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaren
       1996 en 1997 — Openbare opslag van rundvlees)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2001/C 303/04)                                                             dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                           In zaak C-417/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (gemachtigde: N. Dı́az Abad), betreffende een verzoek om vast
                          dentie van het Hof)                              te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de bevoegde
                                                                           instanties en organen aan te wijzen bedoeld in artikel 3, eerste
In zaak C-375/99, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-               alinea, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september
Monı́s Gallego) tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit
schappen (gemachtigde: J. Guerra Fernández), betreffende                  (PB L 296, blz. 55), een van de krachtens deze richtlijn op hem
een beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van              rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
beschikking 1999/603/EG van de Commissie van 28 juli 1999                  (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpre-
houdende weigering van communautaire financiering voor                     sident, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann, L. Sevón en
bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het                    C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                     griffier: R. Grass, op 13 september 2001 een arrest gewezen
(EOGFL), afdeling Garantie (PB L 234, blz. 6), voorzover hierin            waarvan het dictum luidt als volgt:
een forfaitaire korting van 5 % wordt toegepast op bepaalde
door het Koninkrijk Spanje op de begrotingsposten 2111
(technische uitgaven), 2112 (financiële uitgaven) en 2113                  1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
(overige uitgaven) gedeclareerde bedragen in de sector openba-                   rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om de
re opslag van rundvlees, heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-                  bevoegde instanties en organen bedoeld in artikel 3, eerste
steld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident, D. A. O. Edward,                 alinea, van richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september
P. Jann (rapporteur), S. von Bahr en C. W. A. Timmermans,                        1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit,
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass,                 aan te wijzen, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze
op 13 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
luidt als volgt:
                                                                           2)    Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                           (1) PB C 20 van 22.1.2000.
( 1) PB C 366 van 18.12.1999.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 oktober 1996 in zaak T-336/94: Efisol SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verordening (EEG) nr. 594/91 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken - Toewijzing van contingenten - Invoervergunningen - Weigering - Vordering tot schadevergoeding - Bescherming van gewettigd vertrouwen)

text:
Nr . C 354/24           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 23 . 11 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valsesia ), betreffende
                       van 16 oktober 1996                              een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de
                                                                        Commissie van 16 december 1993 houdende bekendma
in zaak T-37/94 : D. Benecos tegen Commissie van de                     king van kennisgeving van vacature COM/ 144/93 betref
                   Europese Gemeenschappen ( 1 )                        fende het ambt van hoofd van eenheid 1 („ Zuivelproduk
(Ambtenaren — Herplaatsing — Vaststelling van niveau                    ten ") van Directoraat D („ Ordening der markten van
                  van ambt — Bezwarend besluit)                         dierlijke produkten ") van Directoraat-generaal VI ( Land
                             ( 96/C 354/46 )                            bouw ), heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samengesteld als
                                                                        volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D. Cooke,
                                                                        rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op
                         (Procestaai: Frans)                            16 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                        luidt als volgt:
In zaak T-37/94 , D. Benecos , ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen , wonende te Brussel ,                   1 . Verwerpt het beroep .
vertegenwoordigd door J.-N . Louis, V. Leclercq, G.-F.
Parmentier en A. Tornel , advocaten te Brussel , domicilie              2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen ,
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson                         daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn
S.ar.l ., rue Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese                    gevallen.
Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M. Alves Vieira ), betref
fende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van de            (■) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
 Commissie waarbij het ambt COM/022/93 van hoofd van
eenheid 4 („ Technische groep „ Infrastructuur "") van Direc
toraat E („ Oost- en zuidelijk Afrika ") van Directoraat
generaal VIII ( Ontwikkeling ) in de rang A 5 is ingedeeld , en
 tot nietigverklaring van alle daaraanvolgende besluiten,
 inzonderheid het besluit houdende afwijzing van verzoekers              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 sollicitatie en het besluit houdende aanstelling van de heer
 G. in dat ambt, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samen                                   van 16 oktober 1996
 gesteld als volgt: K. Lenaerts , president, P. Lindh en J. D.          in zaak T-336/94 : Efisol SA tegen Commissie van de
 Cooke , rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, administra                            Europese Gemeenschappen ( 1 )
 teur, op 16 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het                 ( Verordening (EEG) nr. 594/91 betreffende stoffen die de
 dictum luidt als volgt :                                                ozonlaag afbreken — Toewijzing van contingenten —
                                                                         Invoervergunningen — Weigering — Vordering tot schade
 1 . Verwerpt het beroep .                                                  vergoeding — Bescherming van gewettigd vertrouwen)
                                                                                ( 96/C 354/48 )
 2 . Verwijst de Commissie in de kosten .
                                                                                (Procestaai: Frans)
 ( 1 ) PB nr . C 76 van 12 . 3 . 1994 .
                                                                         In zaak T-336/94 , Efisol SA, vennootschap naar Frans recht,
                                                                         gevestigd te Parijs , vertegenwoordigd door J. Buhart,
                                                                         advocaat te Parijs,, en J.-Y . Art, advocaat te Brussel ,
                                                                         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                         E. Arendt en J. Medernach, advocaten aldaar, rue Mathias
                                                                         Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen ( gemachtigde : M. H. van der Woude ), betreffende
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               een verzoek krachtens de artikelen 178 en 215 , tweede
                        van 16 oktober 1996                              alinea , EG-Verdrag, strekkende tot vergoeding van de
 in zaak T-56/94 : R. de Santis tegen Commissie van de                   schade veroorzaakt door de weigering vergunningen af te
                    Europese Gemeenschappen (')                          geven voor de invoer in de Gemeenschap van chloorfluor
                                                                         koolwaterstof 11 , heeft het Gerecht ( Eerste Kamer —
  (Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Misbruik                     uitgebreid ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president,
                           van bevoegdheid)                              C. W. Bellamy, A. Kalogeropoulos , V. Tiili en R. M. Moura
                               ( 96/C 354/47                             Ramos , rechters; griffier : H. Jung, op 16 oktober 1996 een
                                                                         arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
                          (Procestaai: Frans)
                                                                          1 . Verwerpt het beroep .
  In zaak T-56/94 , R. de Santis, ambtenaar van de Commissie
                                                                         2.    Verwijst de Commissie in alle kosten .
  van de Europese Gemeenschappen , wonende te Brussel ,
  vertegenwoordigd door J.-N . Louis, V. Leclercq , G.-F .
  Parmentier en A. Tornel , advocaten te Brussel , domicilie              (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
  gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
  S.ar.l ., rue Glesener 1 , tegen Commissie van de Europese


title: Zaak C-307/08: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 19 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/22

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 19 maart 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-307/08) (1)

   2010/C 148/34

      Procestaal: Frans

   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-444/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Athinon — Griekenland) — Aikaterini Stamatelaki/NPDD Organismos Asfaliseos Eleftheron Epangelmation (OAEE) (Beperkingen van vrij verrichten van diensten — Vergoeding van uitgaven voor ziekenhuisverpleging in particuliere instellingen voor gezondheidszorg — Rechtvaardiging en evenredigheid van uitsluiting)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Dioikitiko Protodikeio Athinon — Griekenland) — Aikaterini Stamatelaki/NPDD Organismos Asfaliseos Eleftheron Epangelmation (OAEE)
   (Zaak C-444/05) (1)

   (Beperkingen van vrij verrichten van diensten - Vergoeding van uitgaven voor ziekenhuisverpleging in particuliere instellingen voor gezondheidszorg - Rechtvaardiging en evenredigheid van uitsluiting)
   (2007/C 96/22)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Dioikitiko Protodikeio Athinon
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aikaterini Stamatelaki

      Verwerende partij: NPDD Organismos Asfaliseos Eleftheron Epangelmation (OAEE)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Dioikitiko Protodikeio Athinon — Uitlegging van de artikelen 49 en 50 EG — Voorwaarden voor vergoeding van in een andere lidstaat gemaakte medische kosten — Regeling die de vergoeding van de medische kosten gemaakt in een particuliere verpleeginrichting in een andere lidstaat, voorbehoudt aan de behandeling van minderjarigen onder de 14 jaar, terwijl zij, wanneer de verpleging in een openbare verpleeginrichting plaatsvindt, voor die vergoeding als enige voorwaarde stelt dat een voorafgaande toestemming is verkregen
   Dictum
   Artikel 49 EG staat in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die elke vergoeding door een nationaal socialezekerheidsorgaan van de uitgaven voor ziekenhuisverpleging van haar verzekerden in particuliere instellingen voor gezondheidszorg die in een andere lidstaat zijn gevestigd, uitsluit, met uitzondering van de uitgaven die verband houden met de verzorging van kinderen van minder dan 14 jaar.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


C 299/10              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
     de Europese Economische Ruimte in de handel zijn                   Republiek de krachtens artikel 2 van die richtlijn op
     gebracht.                                                          haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
2. Artikel 7, lid 1, van Richtlijn 89/104/EEG kan niet             2. De Portugese Republiek wordt in de kosten verwezen.
     aldus worden uitgelegd, dat de houder van een merk
     op de enkele grond van deze bepaling kan verkrijgen           (1) PB C 295 van 27.9.1997.
     dat aan een derde verbod wordt opgelegd zijn merk te
     gebruiken voor waren die onder dit merk door de hou-
     der of met zijn toestemming buiten de EER in de han-
     del zijn gebracht.
(1) PB C 388 van 21.12.1996.                                       Beroep, op 9 juli 1998 ingesteld door Helleense Republiek
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-247/98)
                                                                                (98/C 299/18)
                  ARREST VAN HET HOF                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zesde Kamer)                             is op 9 juli 1998 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                   Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek, ver-
                        van 16 juli 1998                           tegenwoordigd door D. Papageorgopoulos, juridisch advi-
in zaak C-285/97: Commissie van de Europese Gemeen-                seur van de staat, en I. K. Chalkias, juridisch adviseur bij
            schappen tegen Portugese Republiek (1)                 de juridische dienst van de staat, domicilie gekozen heb-
                                                                   bende te Luxemburg ter Griekse ambassade, Val-St.-Croix
(Niet-nakoming Ð Verzuim om Richtlijn 94/51/EG uit te              117.
                            voeren)
                         (98/C 299/17)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                    (Procestaal: Portugees)                        Ð het beroep ontvankelijk te verklaren;
                                                                   Ð nietig te verklaren, althans te wijzigen, Beschikking
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          98/358/EG van de Commissie van 6 mei 1998 betref-
                de Jurisprudentie van het Hof)                          fende de goedkeuring van de rekeningen die de lidsta-
                                                                        ten voor het begrotingsjaar 1994 hebben ingediend in
                                                                        verband met de door het Europese OrieÈntatie- en
In zaak C-285/97, Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                        Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling
schappen (gemachtigde: F. De Sousa Fialho) tegen Portu-
                                                                        Garantie,    gefinancierde     uitgaven  (kennisgeving
gese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes en P. Portu-
                                                                        geschied onder nummer C(1998) 1124) (1).
gal), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stel-
len dat de Portugese Republiek, door niet binnen de
gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke       Middelen en voornaamste argumenten
bepalingen vast te stellen om te voldoen aan Richtlijn 94/
51/EG van de Commissie van 7 november 1994 betref-
fende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richt-          De Commissie heeft in de bestreden beschikking, hou-
lijn 90/219/EEG van de Raad inzake het ingeperkte                  dende goedkeuring van de rekeningen voor het begrotings-
gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen              jaar 1994, verschillende uitgaven tot een bedrag van
(PB L 297 van 18.11.1994, blz. 29), de verplichtingen niet         8 093 595 532 GRD in de sectoren rundvlees, fruit en
is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 189,             groenten en wijn niet goedgekeurd.
derde alinea, van het Verdrag en artikel 2 van genoemde
richtlijn, heeft het Hof, samengesteld als volgt: H. Ragne-        De Helleense Republiek stelt, dat deze beschikking van de
malm (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini, J. L.            Commissie moet worden nietigverklaard, omdat zij berust
Murray, G. Hirsch en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-            op een onjuiste voorstelling van zaken en op een onjuiste,
generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 16 juli 1998       althans ontoereikende, motivering. De Commissie heeft bij
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:             het vaststellen van de beschikking de uiterste grenzen van
                                                                   haar beoordelingsbevoegdheid overschreden, terwijl zij
                                                                   zich in het bijzonder in de sector van de verplichte distilla-
1. Door niet binnen de gestelde termijn de nodige en               tie heeft gebaseerd op een ontoereikende rechtsgrondslag
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te vol-     voor het opleggen van een correctie.
     doen aan Richtlijn 94/51/EG van de Commissie van
     7 november 1994 betreffende aanpassing aan de tech-
                                                                   (1) PB L 163 van 6.6.1998, blz. 28.
     nische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG van de
     Raad inzake het ingeperkte gebruik van genetisch
     gemodificeerde micro-organismen, is de Portugese


title: Zaak T-462/17: Beroep ingesteld op 25 juli 2017 — TO/EEA

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/32

         Beroep ingesteld op 25 juli 2017 — TO/EEA
   (Zaak T-462/17)
   (2017/C 347/41)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: TO (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Milieuagentschap

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Milieuagentschap (EEA) van 22 september 2016 om de aanstelling van de verzoekende partij als arbeidscontractant te beëindigen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het EEA van 20 april 2017 tot afwijzing van de door de verzoekende partij op 21 december 2016 ingediende klacht;

               —

               veroordeling van het EEA tot betaling aan de verzoekende partij van een vergoeding berekend op basis van het verlies van vier jaarsalarissen, onder aftrek van de werkloosheidsuitkeringen die zij gedurende die periode zal ontvangen;

               —

               veroordeling van het EEA tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 3 500 EUR ter vergoeding van de kosten in verband met de voortijdige beëindiging van haar huurcontract te Kopenhagen, onder voorbehoud van vermeerdering indien van toepassing;

               —

               nietigverklaring van de salarisafrekening van de verzoekende partij over september 2016, met name voor zover deze niet het salaris voor 22 september 2016 bevat;

               —

               veroordeling van het EAA tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 50 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die zij heeft geleden door het ontslagbesluit van 22 september 2016;

               —

               veroordeling van het EAA tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 5 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die is ontstaan door de schending door het EAA van artikel 26 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie;

               —

               veroordeling van het EAA tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 10 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade als gevolg van de psychologische druk die het EAA tijdens haar arbeidsongeschiktheid op haar heeft uitgeoefend;

               —

               subsidiair, veroordeling van het EAA tot betaling aan de verzoekende partij van een maand opzegtermijn en van een vergoeding gelijk aan één derde van haar basissalaris per voltooide maand proeftijd overeenkomstig het bepaalde in artikel 84 RAP;

               —

               verwijzing van het EAA in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan de niet-toepasselijkheid van artikel 48, onder b), RAP.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van de artikelen 48, onder b), en 16, lid 2, RAP.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een exceptie van onwettigheid wegens discriminatie voor wat betreft artikel 48 onder b), RAP.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van artikel 26 van het Statuut en van de rechten van de verdediging.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan schending van verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1), en van artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan schending van artikel 84 RAP, artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van de zorgplicht.

               7.

               Zevende middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout.

               8.

               Achtste middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid.