title: Doorhaling van zaak C-163/00

text:
C 134/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5.5.2001
Verzoek van de Cour administrative d’appel de Lyon                                   Doorhaling van zaak C-103/99 (1)
(Tweede kamer) van 13 maart 2001, om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Minister van Economische
        zaken, Financiën en Industrie en GEMO SA                                             (2001/C 134/22)
                        (Zaak C-126/01)                               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 november 2000
                        (2001/C 134/19)                               de doorhaling in het register gelast van zaak C-103/99 (verzoek
                                                                      van Dioikitiko Protodikeio Thessalonikis om een prejudiciële
                                                                      beslissing): P. Moskof AE tegen Idryma Koinonikon Asfaliseon
De Cour administrative d’appel de Lyon (Tweede kamer) heeft           (IKA).
bij beschikking van 13 maart 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 19 maart 2001, in het geding tussen
Minister van Economische zaken, Financiën en Industrie en
                                                                      (1) PB C 188 van 3.7.1999.
GEMO SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag:
Maakt de in artikel 302 bis ZD van de code général des impôts
bedoelde belasting op de verkopen van vlees deel uit van een
regeling die als een steunmaatregel in de zin van artikel 92 van
het Verdrag van 25 maart 1957 tot instelling van de Europese
Gemeenschap (thans artikel 87 EG) kan worden beschouwd?
                                                                                Doorhaling van zaak C-84/99 (1)
                                                                                (2001/C 134/23)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001
               Doorhaling van zaak C-91/00 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-84/99 (verzoek
                                                                      van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële
                        (2001/C 134/20)                               beslissing): Amsterdamsche Football Club „AJAX” en Langen-
                                                                      berg Participaties BV, mede handelende onder de naam „Fan
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Promotions” tegen S.C. Reule e.a.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-91/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen               (1) PB C 136 van 15.5.1999.
Koninkrijk der Nederlanden.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-163/00 (1)
               Doorhaling van zaak C-90/00 (1)
                                                                                (2001/C 134/24)
                        (2001/C 134/21)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2001
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 oktober 2000               de doorhaling in het register gelast van zaak C-163/00:
de doorhaling in het register gelast van zaak C-90/00: Commis-        Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der               Republiek.
Nederlanden.
                                                                      (1) PB C 176 van 24.6.2000.
(1) PB C 176 van 24.6.2000.


title: Zaak C-264/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 19 juni 2008 — Belgische Staat tegen Direct Parcel Distribution Belgium NV

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 19 juni 2008 — Belgische Staat tegen Direct Parcel Distribution Belgium NV
   (Zaak C-264/08)
   (2008/C 247/05)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Cassatie van België
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Belgische Staat

      Verweerster: Direct Parcel Distribution Belgium NV
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de boeking waarvan sprake in artikel 221 van het Communautair Douanewetboek (1), de boeking als bedoeld in artikel 217, die erin bestaat dat het bedrag aan rechten door de douaneautoriteiten wordt geregistreerd in de boekhouding of op iedere andere drager die als zodanig dienst doet?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe dient het in artikel 217 van het Communautair Douanewetboek bepaalde voorschrift dat het bedrag van de rechten „in de boekhouding of op iedere andere drager die als zodanig dienst doet, te worden geregistreerd” te worden ingevuld? Zijn daar bepaalde technische of vormelijke minimumvereisten aan verbonden of laat artikel 217 de vaststelling van de nadere regels voor de praktijk van de boeking van de bedragen aan rechten volledig over aan de lidstaten, zonder daar enige minimumvereiste aan te verbinden? Is die boeking te onderscheiden van de opneming van het bedrag van de rechten in de boekhouding van de eigen middelen als bedoeld in het artikel 6 van verordening nr. 1150/2000 (2) van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschap?

               3)

               Dient het artikel 221.1 van het Communautair Douanewetboek in die zin te worden begrepen dat een kennisgeving op de daartoe geëigende wijze van het bedrag aan rechten door de douaneautoriteiten aan de schuldenaar enkel dan als de in artikel 221.1 bedoelde mededeling van het bedrag aan rechten aan de schuldenaar kan worden aangemerkt, indien het bedrag aan rechten door de douaneautoriteiten werd geboekt alvorens het aan de schuldenaar werd ter kennis gebracht? Wat dient verder te worden begrepen onder de in artikel 221.1 vermelde termen „op een daartoe geëigende wijze”?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, kan er een vermoeden bestaan ten voordele van de Staat dat de boeking van het bedrag aan rechten voor de mededeling ervan aan de schuldenaar heeft plaatsgevonden? Kan de nationale rechter verder uitgaan van een vermoeden van waarheid gehecht aan de verklaring van de douaneautoriteiten dat het bedrag aan rechten is geboekt voor de mededeling ervan aan de schuldenaar of dienen die autoriteiten voor de nationale rechter systematisch het schriftelijk bewijs te leveren van de boeking van het bedrag aan rechten?

               5)

               Moet de in artikel 221.1 van het Communautair Douanewetboek vereiste boeking van het bedrag aan rechten voor de mededeling ervan aan de schuldenaar, gebeuren op straffe van nietigheid of verval van de in- of navordering van de douaneschuld? Met andere woorden, dient het artikel 221.1 in die zin te worden begrepen dat, indien het bedrag aan rechten op de daartoe geëigende wijze door de douaneautoriteiten aan de schuldenaar ter kennis wordt gebracht, maar zonder dat het bedrag van de rechten voorafgaandelijk aan die kennisgeving door de douaneautoriteiten werd geboekt, het bedrag aan rechten niet kan worden ingevorderd, waardoor de douaneautoriteiten, om het bedrag alsnog te kunnen invorderen, het bedrag aan rechten opnieuw op de daartoe geëigende wijze ter kennis moeten brengen aan de schuldenaar nadat het bedrag van de rechten werd geboekt en voor zover zulks gebeurt binnen de in artikel 221 van het Communautair Douanewetboek geldende verjaringstermijn?

               6)

               Indien de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord, wat is het gevolg van de betaling door de schuldenaar van het bedrag aan rechten dat aan hem werd medegedeeld zonder dat het vooraf werd geboekt? Dient dit te worden aangezien als een onverschuldigde betaling die hij kan terugvorderen van de Staat?

      (1)  PB 1992 L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 130, blz. 1.


title: Zaak C-411/06: Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/34

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-411/06)
   (2006/C 294/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en M. Huttunen, gemachtigden)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren, verordening (EG) nr. 1013/2006 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen;

               —

               vast te stellen, dat de gevolgen van de nietigverklaarde verordening worden gehandhaafd totdat het Europees Parlement en de Raad binnen een redelijke termijn een nieuwe handeling hebben vastgesteld die is gebaseerd op de passende rechtsgrondslagen, namelijk de artikelen 175, lid 1, en 133 EG, en in de overwegingen van de considerans dienovereenkomstig wordt gerechtvaardigd;

               —

               het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie betoogt dat haar keuze voor een dubbele rechtsgrondslag berust op de in de rechtspraak van het Hof ontwikkelde criteria, te weten het doel en de inhoud van de handeling. Deze keuze is gebaseerd op het inzicht dat de verordening, zowel wat haar doelstellingen als haar inhoud betreft, twee met elkaar verbonden componenten heeft, zonder dat de ene secundair of indirect is ten opzichte van de andere, waarbij de ene onder de gemeenschappelijke handelspolitiek en de andere onder het milieubeschermingsbeleid valt.
   Volgens de Commissie hebben het Europees Parlement en de Raad in strijd met het Verdrag gehandeld door de verordening uitsluitend op artikel 175, lid 1, EG te baseren, en artikel 133 EG als tweede rechtsgrondslag weg te laten. Overeenkomstig artikel 231, lid 1, EG vormt de nietigverklaring van de verordening de aangewezen weg om deze inbreuk ongedaan te maken.

      (1)  PB L 190, blz. 1.


title: Zaak T-372/04: Beroep, op 15 september 2004 ingesteld door Coopérative d'Exportation du Livre Français (C.E.L.F.) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/45

         Beroep, op 15 september 2004 ingesteld door Coopérative d'Exportation du Livre Français (C.E.L.F.) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-372/04)
   (2004/C 300/88)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 september 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Coopérative d'Exportation du Livre Français, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door O. Schmitt, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2004)1361 def. van de Commissie van 20 april 2004 betreffende de door Frankrijk ten uitvoer gelegde steunmaatregel ten gunste van Coopérative d'Exportation du Livre Français (CELF) voorzover in artikel 1, eerste zin, daarvan de tussen 1980 en 2001 door Frankrijk aan CELF toegekende steun voor de afhandeling van kleine bestellingen van Franstalige boeken als onder artikel 87, lid 1, EG vallende staatssteun is aangemerkt;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te veroordelen tot betaling van 5 000 euro ter vergoeding van de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster houdt zich bezig met het rechtstreeks afhandelen van uit het buitenland komende bestellingen van boeken, brochures en alle informatiedragers en, meer in het algemeen, met alle verrichtingen die gericht zijn op de bevordering van de Franse cultuur in de wereld. Verzoekster wijst erop dat zij van de Franse staat verscheidene subsidies heeft ontvangen om deze activiteit van algemeen belang uit te oefenen. De subsidie waarop deze zaak betrekking heeft, is exploitatiesteun die haar is toegekend ter compensatie van de extra kosten van de afhandeling van kleine bestellingen van in het buitenland gevestigde boekhandels.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster allereerst ontoereikende motivering van de bestreden beschikking aan. Ten tweede stelt zij schending van de artikelen 86, lid 2, EG en 87, lid 1, EG.
   Verzoekster stelt dat zij als onderneming die een dienst van algemeen economisch belang beheert, belast is met het uitvoeren van duidelijk omschreven openbaredienstverplichtingen. De door de staat betaalde bedragen kunnen derhalve niet onder de in artikel 87, lid 1, EG bedoelde staatssteun vallen.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 mei 2003 in zaak T-46/02, Finchimica SpA en IPICI — Industria Prodotti Chimici SpA tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Beschikking 2455/2001/EG — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
2.8.2003               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 184/35
BESCHIKKING          VAN      HET GERECHT           VAN     EERSTE        Maldegem en C. Mereu, advocaten, tegen Europees Parlement
                               AANLEG                                     (gemachtigden: C. Pennera en M. Moore) en Raad van de
                                                                          Europese Unie (gemachtigden: M. Sims-Robertson en B. Hoff-
                          van 6 mei 2003                                  Nielsen), ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                          Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en
in zaak T-46/02, Finchimica SpA en IPICI — Industria                      K. Fitch) betreffende een beroep, strekkende tot gedeeltelijke
Prodotti Chimici SpA tegen Europees Parlement en Raad                     nietigverklaring van beschikking 2455/2001/EG van het Euro-
                     van de Europese Unie (1)                             pees Parlement en de Raad van 20 november 2001 tot vast-
                                                                          stelling van de lijst van prioritaire stoffen op het gebied van
(Beschikking 2455/2001/EG — Beroep tot nietigverklaring                   het waterbeleid en tot wijziging van richtlijn 2000/60/EG (PB
                     — Niet-ontvankelijkheid)                             L 331, blz. 1), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
                                                                          als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
                          (2003/C 184/78)                                 rechters; griffier: H. Jung, op 6 mei 2003 een beschikking
                                                                          gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (Procestaal: Engels)
                                                                          1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
In zaak T-46/02, Finchimica SpA, gevestigd te Manerbio (Italië),
IPICI — Industria Prodotti Chimici SpA, gevestigd te Novate               2)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en de kosten van het
Milanese (Italië), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem en                     Parlement en de Raad zal dragen.
C. Mereu, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtigden:
C. Pennera en M. Moore) en Raad van de Europese Unie
(gemachtigden: M. Sims-Robertson en B. Hoff-Nielsen), onder-              3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
steund door Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valero Jordana en K. Fitch), betreffende een
                                                                          (1) PB C 144 van 15.6.2002.
beroep, strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring van
beschikking 2455/2001/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 20 november 2001 tot vaststelling van de lijst van
prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en tot
wijziging van richtlijn 2000/60/EG (PB L 331, blz. 1), heeft het
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier:
H. Jung, op 6 mei 2003 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                             BESCHIKKING          VAN      HET GERECHT           VAN     EERSTE
                                                                                AANLEG
2)    Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten en de kosten van het
      Parlement en de Raad zullen dragen.
                                                                                van 6 mei 2003
3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          in zaak T-70/02, Griffin (Europe) Headquarters NV tegen
(1) PB C 144 van 15.6.2002.                                                  Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                          (Beschikking 2455/2001/EG — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                — Niet-ontvankelijkheid)
BESCHIKKING          VAN      HET GERECHT           VAN     EERSTE
                                                                                (2003/C 184/80)
                               AANLEG
                          van 6 mei 2003                                                            (Procestaal: Engels)
in zaak T-57/02, Makhteshim Agan Holding BV tegen
   Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                          In zaak T-70/02, Griffin (Europe) Headquarters NV, gevestigd
(Beschikking 2455/2001/EG — Beroep tot nietigverklaring                   te Zaventem (België), vertegenwoordigd door K. Van Maldegem
                     — Niet-ontvankelijkheid)                             en C. Mereu, advocaten, tegen Europees Parlement (gemach-
                                                                          tigden: C. Pennera en M. Moore) en Raad van de Europese
                          (2003/C 184/79)                                 Unie (gemachtigden: M. Sims-Robertson en B. Hoff-Nielsen,
                                                                          ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
                          (Procestaal: Engels)                            schappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en K. Fitch), betref-
                                                                          fende een beroep strekkende tot gedeeltelijke nietigverklaring
                                                                          van beschikking 2455/2001/EG van het Europees Parlement en
In zaak T-57/02, Makhteshim Agan Holding BV, gevestigd te                 de Raad van 20 november 2001 tot vaststelling van de lijst
Amsterdam, vertegenwoordigd door P. Logelain, K. Van                      van prioritaire stoffen op het gebied van het waterbeleid en tot


title: Zaak T-269/00: Beschikking van het Gerecht van 29 januari 2013 — Sagar/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/15

         Beschikking van het Gerecht van 29 januari 2013 — Sagar/Commissie
   (Zaak T-269/00) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 86/23
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sagar Srl (Segrate, Italië) (vertegenwoordigers: A. Vianello, M. Merola en M. Pappalardo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, vervolgens R. Adam en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door G. Aiello en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De exceptie van niet-ontvankelijkheid die de Europese Commissie heeft opgeworpen, wordt gevoegd met de zaak ten gronde.

               2)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               3)

               Sagar Srl draagt, naast haar eigen kosten, ook de kosten van de Commissie.

               4)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak C-159/00: Verzoek van de Franse Cour de cassation (chambre commerciale, financière et économique) van 18 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de vennootschap Sapod Audic en de vennootschap Eco Emballages

text:
C 176/18              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.6.2000
Verzoek van de Franse Cour de cassation (chambre                             niet evenredig is aan de dwingende eis in verband met de
commerciale, financière et économique) van 18 april 2000                     bescherming van het milieu?
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
vennootschap Sapod Audic en de vennootschap Eco
                            Emballages                                 ( 1) PB L 109, blz. 8.
                                                                       ( 2) PB L 100, blz. 30.
                                                                       ( 3) PB L 194, blz. 39.
                                                                       ( 4) PB L 78, blz. 32.
                        (Zaak C-159/00)
                        (2000/C 176/30)
De Franse Cour de cassation (chambre commerciale, financière
et économique) heeft bij arrest van 18 april 2000, ingekomen
ter griffie van het Hof van Justitie op 28 april 2000, in              Beroep, op 28 april 2000 ingesteld door Commissie van
het geding tussen de vennootschap Sapod Audic en de                             de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
vennootschap Eco Emballages, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                            (Zaak C-160/00)
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (2000/C 176/31)
1) Moet artikel 1 van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van
    28 maart 1983 (1) betreffende een informatieprocedure op           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    het gebied van normen en technische voorschriften, zowel           op 28 april 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door Commis-
    in de versie van vóór als van na richtlijn 94/10/EG van het      sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
    Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994 (2) tot            P. Oliver, juridisch adviseur, en K. Fitch, bij haar juridische
    tweede substantiële wijziging van richtlijn 83/189/EEG,            dienst gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden,
    aldus worden uitgelegd, dat de bepalingen van decreet              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
    nr. 92/377 van 1 april 1992 een technisch voorschrift              Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
    zijn, voorzover deze bepalingen onder meer de producent
    toestaan, geen gebruik te maken van het erkende systeem
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    van de vennootschap Eco Emballages, indien hij zelf voor
    de verwijdering van zijn verpakkingsafval zorgt?
                                                                       — vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen
                                                                             aan
2) Moeten artikel 10 van richtlijn 83/189, zowel in de versie
    van vóór als van na richtlijn 94/10, en artikel 3, lid 2,              — richtlijn 96/24/EG (1) van 29 april 1996 houdende
    van richtlijn 75/442/EEG (3) van 15 juli 1975 betreffende                    wijziging van richtlijn 79/373/EEG betreffende de
    afvalstoffen, in de versie van richtlijn 91/156 (4), aldus                   handel in mengvoeders,
    worden uitgelegd, dat de Franse regering verplicht was de
    bepalingen van het decreet van 1 april 1992 ter kennis van
    de Commissie te brengen, en zo ja, kan een particulier                   — richtlijn 96/25/EG (2) van 29 april 1996 betreffende
    zich op de niet-mededeling daarvan beroepen om deze                          het verkeer van voedermiddelen, tot wijziging van de
    bepalingen buiten toepassing te doen verklaren?                              richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en
                                                                                93/74/EEG, en tot intrekking van richtlijn 77/101/EEG;
                                                                             — richtlijn 98/67/EG (3) van 7 september 1998 houdende
3) Moet artikel 28 EG (ex-artikel 30 EG-Verdrag) aldus                           wijziging van de richtlijnen 80/511/EEG, 82/475/EEG,
    worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een regeling als                 91/357/EEG en richtlijn 96/25/EEG van de Raad en tot
    die van het decreet van 1 april 1992, dat de importeur van                   intrekking van richtlijn 92/87/EEG,
    uit andere lidstaten afkomstige producten die bestemd zijn
    voor huishoudelijk gebruik, de verplichting oplegt, gebruik
    te maken van verpakkingen die voldoen aan bepaalde                       en/of door deze maatregelen niet ter kennis van de
    technische voorschriften, en op deze verpakkingen een                    Commissie te brengen, de verplichtingen krachtens voor-
    „logo” aan te brengen, ten bewijze van de aansluiting bij een            melde richtlijnen niet is nagekomen;
    erkend systeem van terugwinning van verpakkingsafval,
    voorzover deze zonder onderscheid toepasselijke regeling           — Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-452/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 16 oktober 2008 — Emilia Flores Fanega/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) y Bolumburu S.A.

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 16 oktober 2008 — Emilia Flores Fanega/Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) y Bolumburu S.A.
   (Zaak C-452/08)
   (2009/C 6/21)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Emilia Flores Fanega

      Verwerende partijen: Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) y Bolumburu S.A.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient clausule 2, punt 6, van richtlijn 96/34/EG (1) van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, aldus te worden uitgelegd dat het waarborgen van de rechten in wording mede geldt voor een levenslange uitkering wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid voor de gewone beroepswerkzaamheden, die in de periode van een jaar ouderschapsverlof in de vorm van arbeidstijdsverkorting en loonsvermindering is ontstaan ten gevolge van een beroepsziekte die is opgelopen bij het verrichten van de arbeid in dienst van de werkgever die het ouderschapsverlof verleende, en die zich tijdens dat verlof heeft geopenbaard, in aanmerking nemend dat de betaling van de uitkering door de sociale zekerheid geschiedt in de plaats van de werkgever op grond van de uit hoofde van de verplichte werknemersverzekering tegen het risico van bedrijfsongevallen en beroepsziekten bestaande relatie?

               2)

               Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: Dient genoemd punt 6 van clausule 2 aldus te worden uitgelegd dat de hierin voorziene waarborg wordt aangetast door een bepaling van nationaal recht die voor de vaststelling van het bedrag van de uitkering bij volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid als gevolg van een beroepsziekte, uitgaat van het door de getroffen werknemer ontvangen loon en de reëel betaalde premies en bijdragen over de twaalf maanden voorafgaand aan het feit dat tot die arbeidsongeschiktheid heeft geleid, waarin hij voor het merendeel ouderschapsverlof genoot en korter werkte, minder verdiende en op een lagere grondslag premies afdroeg, zonder daarop een correctiefactor toe te passen teneinde erin te voorzien dat wordt voldaan aan het door de raamovereenkomst beoogde doel?

               3)

               Afgezien hiervan en ongeacht het antwoord op de voorgaande vragen: Dient punt 8 van voormelde clausule van de richtlijn en punt 2 van clausule 4 van deze richtlijn aldus te worden uitgelegd dat de hierin vervatte verplichtingen en voorzieningen onverenigbaar zijn met de toepassing van een berekeningsmaatstaf als hiervoor beschreven?

               4)

               Los van het antwoord op de voorgaande vragen: Dient artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG (2) van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, in verbinding met het bepaalde in artikel 5, aldus te worden uitgelegd dat de gelijke behandeling bij de berekening van de uitkeringen zich verzet tegen een berekeningsformule als de hiervoor vermelde, in aanmerking genomen dat het volgens de statistieken in overgrote meerderheid vrouwelijke werknemers zijn die gebruikmaken van de mogelijkheid om ouderschapsverlof op te nemen in de vorm als hierboven beschreven?

      (1)  Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145, blz. 4).

      (2)  PB 5, 2002, blz. 174.


title: Zaak C-226/06: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 89/391/EEG — Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid van werknemers op werk — Artikelen 2, 10, lid 1, en 12, leden 3 en 4 — Niet-conforme omzetting)

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 5 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-226/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/391/EEG - Maatregelen ter bevordering van verbetering van veiligheid en gezondheid van werknemers op werk - Artikelen 2, 10, lid 1, en 12, leden 3 en 4 - Niet-conforme omzetting)
   (2008/C 183/02)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en I. Kaufmann-Bühler, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en C. Bergeot-Nunes, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-vaststelling, binnen gestelde termijn, van alle bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2, 10, lid 1, en 12, leden 3 en 4, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 2, 10, lid 1, en 12, leden 3 en 4, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk, is de Franse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-255/99: Verzoek van het Oberste Gerichtshof, Wenen, van 23 juni 1999 om een prejudiciële beslissing in de voogdijzaak van de minderjarige A. Humer, geboren op 10 september 1987, vertegenwoordigd door haar moeder A. Sturmbauer-Machand

text:
C 265/2                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        18.9.1999
2) Zo neen,                                                           II. Ingeval een van de sub I. geformuleerde vragen ontkennend
                                                                            wordt beantwoord:
     Is er dan sprake van een „bijzondere situatie” die — indien
     aan de overige wettelijke voorwaarden is voldaan —                     a) Zijn onderhoudsvoorschotten krachtens het in I.a)
     ingevolge artikel 239 van verordening nr. 2913/92 juncto                    aangehaalde Unterhaltsvorschußgesetz sociale voorde-
     artikel 905 van verordening nr. 2454/93 tot terugbetaling                   len in de zin van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG)
     van de rechten bij invoer kan leiden?                                       nr. 1612/68 (4) van de Raad van 15 oktober 1968
                                                                                betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen
                                                                                de Gemeenschap?
(1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad (PB L 302 van                 b) Vormt het vereiste, dat het kind in het buitenland moet
    19.10.1992, blz. 1).
(2) Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie (PB L 253 van                verblijven om onderhoudsvoorschotten te ontvangen,
    11.10.1993, blz. 1).                                                        een verboden beperkende bepaling in de zin van
                                                                                artikel 3, lid 1, tweede geval, van verordening (EEG)
                                                                                nr. 1612/68 in het licht van het in artikel 48 EG-
                                                                                Verdrag voor werknemers voorgeschreven vrije ver-
                                                                                keer?
                                                                            c) Openen de bepalingen van verordening nr. 1612/68
                                                                                een recht op toekenning van onderhoudsvoorschotten
                                                                                in de persoon van het kind van werknemers?
Verzoek van het Oberste Gerichtshof, Wenen, van 23 juni
1999 om een prejudiciële beslissing in de voogdijzaak van             ( 1) PB L 149 van 05.07.1971, blz. 2.
de minderjarige A. Humer, geboren op 10 september                     ( 2) PB L 230 van 22.08.1984, blz. 6.
1987, vertegenwoordigd door haar moeder A. Sturm-                     ( 3) PB L 331 van 16.11.1989, blz. 1.
                           bauer-Machand                              ( 4) PB L 257 van 15.10.1968, blz. 2.
                          (Zaak C-255/99)
                          (1999/C 265/03)
                                                                      Verzoek van de High Court of Justice, Queen’s Bench
                                                                      Division (Divisional Court) (England & Wales) van
Het Oberste Gerichtshof, Wenen, heeft bij beschikking van             29 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het
23 juni 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie          geding tussen The Queen tegen Secretary of State for the
op 8 juli 1999, in de voogdijzaak van de minderjarige                      Home Department, ex parte: J. Barkoci en M. Malik
A. Humer, geboren op 10 september 1987, vertegenwoordigd
door haar moeder A. Sturmbauer-Machand, het Hof van                                              (Zaak C-257/99)
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                               (1999/C 265/04)
I. a. Zijn onderhoudsvoorschotten aan minderjarige kinde-             De High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Divisional
          ren van werkende of werklozen die werkloosheidsuit-         Court) (England & Wales) heeft bij beschikking van 29 maart
          keringen naar Oostenrijks recht ontvangen, krachtens        1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 juli
          het Oostenrijkse Bundesgesetz über die Gewährung            1999, in het geding tussen The Queen tegen Secretary of State
          von Vorschüssen auf den Unterhalt von Kindern               for the Home Department, ex parte: J. Barkoci en M. Malik, het
          (Unterhaltsvorschußgesetz 1985 — UVG BGBl. 451 in           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
          de geldende versie), gezinsbijslagen in de zin van          om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
          artikel 4, lid 1, sub h, van verordening (EEG)
          nr. 1408/71 (1) van de Raad van 14 juni 1971 betref-
          fende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen      Rechtstreekse werking in uitlegging van de Europa-Overeenkomst (1)
          op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun
          gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat-       1. Heeft artikel 45 van de Europa-Overeenkomst rechtstreek-
          sen, in de bij verordening (EEG) nr. 2001/83 (2) van de           se werking in de nationale rechtsorden van de lidstaten,
          Raad van 2 juni 1983 gewijzigde en bijgewerkte en bij             niettegenstaande het bepaalde in artikel 59 van de Over-
          verordening (EEG) nr. 3427/89 (3) van de Raad van                 eenkomst?
          30 oktober 1989 gewijzigde versie, en geldt dus in
          een dergelijk geval ook artikel 3 van de verordening,       2. Indien de eerste vraag bevestigend moet worden beant-
          betreffende de gelijkheid van behandeling?                        woord, hoe moet dan de voorlaatste zin van artikel 59,
                                                                            lid 1, van de Europa-Overeenkomst (meer in het bijzonder
     b) Openen de artikelen 73 en 74 van genoemde verorde-                  de woorden voor een partij uit een specifieke bepaling
          ning nr. 1408/71 voor het met zijn moeder in een                  van de Overeenkomst voortvloeiende voordelen) worden
          andere lidstaat wonende wettige kind van een in                   uitgelegd, en, meer in het algemeen, in welke mate kan
          Oostenrijk wonende en in Oostenrijk werkende of                   een lidstaat zijn wetten en bestuursrechtelijke bepalingen
          werkloze vader, die werkloosheidsuitkeringen naar                 betreffende toelating, verblijf en vestiging van natuurlijke
          Oostenrijks recht ontvangt, een recht op toekenning               personen toepassen op personen die zich op artikel 45 van
          van een onderhoudsvoorschot krachtens het sub a)                  de Overeenkomst beroepen, zonder daarbij die bepaling te
          aangehaalde Unterhaltsvorschußgesetz?                             schenden?


title: Zaak T-406/12 P: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2014 — BG/Ombudsman ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtregeling — Sanctie van tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van pensioenrechten — Vooronderzoek dat op het moment van vaststelling van het ontslagbesluit voor nationale rechterlijke instantie gaande is — Gelijke behandeling — Verbod van ontslag tijdens moederschapsverlof” )

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/27

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2014 — BG/Ombudsman
   (Zaak T-406/12 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtregeling - Sanctie van tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van pensioenrechten - Vooronderzoek dat op het moment van vaststelling van het ontslagbesluit voor nationale rechterlijke instantie gaande is - Gelijke behandeling - Verbod van ontslag tijdens moederschapsverlof”))
   2014/C 212/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: BG (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en A. Blot, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Ombudsman (vertegenwoordigers: J. Sant’Anna, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 17 juli 2012, BG/Ombudsman (F-54/11, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               BG zal haar kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Ombudsman in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Gevoegde zaken C-344/13 en C-367/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 oktober 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Cristiano Blanco (C-344/13), Pier Paolo Fabretti (C-367/13)/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli (Prejudiciële verwijzing — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Belastingwetgeving — Inkomsten uit kansspelen — Verschil in belasting tussen in het buitenland en in binnenlandse instellingen gewonnen prijzen)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 oktober 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Commissione tributaria provinciale di Roma — Italië) — Cristiano Blanco (C-344/13), Pier Paolo Fabretti (C-367/13)/Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli
   (Gevoegde zaken C-344/13 en C-367/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Belastingwetgeving - Inkomsten uit kansspelen - Verschil in belasting tussen in het buitenland en in binnenlandse instellingen gewonnen prijzen))
   (2014/C 439/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Commissione tributaria provinciale di Roma

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cristiano Blanco (C-344/13), Pier Paolo Fabretti (C-367/13)

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate — Direzione Provinciale I di Roma — Ufficio Controlli

      Dictum

   De artikelen 52 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens welke prijzen van kansspelen die zijn gewonnen in casino’s in andere lidstaten in de heffing van de inkomstenbelasting worden betrokken en vergelijkbare inkomsten die afkomstig zijn van op het nationale grondgebied gevestigde casino’s van die belasting zijn vrijgesteld.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-38/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 27 januari 2014 — Subdelegación del Gobierno en Gipuzkoa — Extranjería/Samir Zaizoune

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) op 27 januari 2014 — Subdelegación del Gobierno en Gipuzkoa — Extranjería/Samir Zaizoune
   (Zaak C-38/14)
   2014/C 93/32
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: Subdelegación del Gobierno en Gipuzkoa — Extranjería

      Geïntimeerde: Samir Zaizoune

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 4, leden 2 en 3, en 6, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG (1), in het licht van de beginselen van loyale samenwerking en de nuttige werking van de richtlijnen, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is en de rechtspraak waarin zij wordt uitgelegd, die de mogelijkheid biedt om het illegale verblijf van een vreemdeling uitsluitend te bestraffen met een geldstraf die bovendien onverenigbaar is met de straf van verwijdering?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348, blz. 98).


title: Zaak C-417/02: Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 19/16                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 6 november                         wanneer het gaat om nieuwe effecten die zijn uitgegeven,
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een
Spedition Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S., te                  beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij
    Istanbul en Finanzlandesdirektion Oberösterreich                          bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de „taks
                                                                              op de aflevering van effecten aan toonder”,
                         (Zaak C-414/02)
                                                                              de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
                                                                              krachtens artikel 11 van richtlijn 69/335/EEG van de
                          (2003/C 19/27)                                      Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen
                                                                              op het bijeenbrengen van kapitaal ( 1);
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 6 no-             —      het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
vember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 19 november 2002, in het geding tussen Spedition
Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S., te Istanbul en
Finanzlandesdirektion Oberösterreich, het Hof van Justitie van         Middelen en voornaamste argumenten
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De in de conclusies bedoelde belastingen zijn in strijd met
                                                                       artikel 11 van de richtlijn, aangezien zij worden geheven op
„Moet, gelet op artikel 202, lid 3, van het douanewetboek, de          de aflevering aan de inschrijver en/of de levering van nieuwe
in § 79, lid 2, ZollR-DG neergelegde regel, die tegelijkertijd         effecten. In die gevallen is de in artikel 12, lid 1, sub a, van de
een douaneschuld schept voor de werk- of opdrachtgever en              richtlijn bedoelde afwijking, die het de lidstaten mogelijk
voor de werknemer of de persoon in ander dienstverband                 maakt om rechten op de overdracht van effecten te heffen, niet
ontstaat, wanneer laatstbedoelde bij de uitvoering van hem             van toepassing, want een dergelijke „overdracht” vooronder-
door eerstbedoelde gegeven opdrachten douaneverplichtingen             stelt het bestaan van een vorige eigenaar van de betrokken
heeft geschonden, als een ontoelaatbare en derhalve met het            effecten.
gemeenschapsrecht onverenigbare verruiming van het begrip
schuldenaar worden aangemerkt?”
                                                                       (1 ) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               België
                                                                       Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                         (Zaak C-415/02)                                                                bliek
                          (2003/C 19/28)
                                                                                (Zaak C-417/02)
                                                                                (2003/C 19/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 november 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door R. Lyal en Ch. Giolito als gemachtig-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 november 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                       Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                vertegenwoordigd door M. Patakia, juridisch adviseur bij haar
dat het den Hove behage:                                               juridische dienst.
—     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de inschrij-
      ving, in België, op nieuwe effecten die zijn uitgegeven,         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een
      beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij
                                                                       a)     vast te stellen dat de Helleense Republiek,
      bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de „taks
      op de beursverrichtingen”;
                                                                              —     door de bepalingen van artikel 3, lid 1, sub c, en
      door de materiële overhandiging van effecten aan toonder                      lid 2, van presidentieel decreet 107/93 vast te stellen
      die Belgische of vreemde openbare fondsen betreffen,                          en te handhaven,
 ---pagebreak--- 25.1.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 19/17
       —    door te aanvaarden dat het Techniko Epimelitirio            1.    Is detailhandel in waren een dienst in de zin van artikel 2
            Elladas (TEE), de inschrijving waarbij een noodzake-              van de richtlijn?
            lijke voorwaarde is om in Griekenland het beroep
            van architect uit te oefenen, systematisch de inschrij-           Zo ja:
            ving weigert van gemeenschapsonderdanen met
            niet-Griekse diploma’s die krachtens richtlijn 85/          2.    In hoeverre moeten dergelijke diensten van een detailhan-
            384/EEG ( 1) zouden moeten worden erkend, de                      delaar inhoudelijk nader worden gepreciseerd, om te
            verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten               garanderen dat het voorwerp van de merkbescherming
            krachtens richtlijn 85/384/EEG van de Raad van                    voldoende bepaald is, hetgeen vereist is voor
            10 juni 1985 inzake de onderlinge erkenning van
            de diploma’s, certificaten en andere titels op het                a)    de in artikel 2 van de richtlijn geregelde functie van
            gebied van de architectuur, tevens houdende maatre-
                                                                                het merk, waren en diensten van een onderneming te
            gelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke
                                                                                onderscheiden van die van een andere onderneming,
            uitoefening van het recht van vestiging en vrij
            verrichten van diensten;
                                                                              b)    de afbakening van de omvang van de bescherming
b)     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.                            van een dergelijk merk in geval van collisie?
                                                                        3.    In hoeverre moet de mate van overeenstemming (artike-
Middelen en voornaamste argumenten                                            len 4, lid 1, sub b, en 5, lid 1, sub b, van de richtlijn)
                                                                              worden bepaald tussen dergelijke diensten van een detail-
                                                                              handelaar en
Verzoekster verwijt de Helleense Republiek de onjuiste omzet-
ting van richtlijn 85/384/EEG in nationaal recht, aangezien de
Griekse regeling inhoudt: a) een parallel systeem voor de                     a)    andere, met de handel in waren samenhangende
betwisting van diploma’s, certificaten of titels, dat verder gaat                   diensten, of
dan dat waarin de richtlijn voorziet (beroep bij het Raadgevend
Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur),                  b)    door de betrokken detailhandelaar verhandelde
en b) een op de overige lidstaten rustende verplichting die                         waren?
verder gaat dan die waaraan zij krachtens artikel 6, lid 1, van
de richtlijn onderworpen zijn.
Bovendien verwijt de Commissie verweerster, de richtlijn niet
naar behoren toe te passen wegens de onjuiste administratieve
praktijk van het Techniko Epimelitirio Elladas (TEE). Het TEE
onderzoekt niet tijdig de aanvragen om inschrijving in zijn
register, of brengt de aanvragers niet gemotiveerd op de hoogte
                                                                        Hogere voorziening, op 21 november 2002 ingesteld
van de weigering om ze in te schrijven.
                                                                        door Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen het
                                                                        arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
( 1) PB L 223 van 21.8.1985, blz. 15.                                   Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
                                                                        12 september 2002 in zaak T-89/00 (1), Europe Chemi-
                                                                        Con (Deutschland) GmbH tegen Raad van de Europese
                                                                        Unie, ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoek van het Bundespatentgericht van 15 oktober                                              (Zaak C-422/02 P)
2002 om een prejudiciële beslissing in het beroep van
       PRAKTIKER Bau- und Heimwerkermärkte AG
                                                                                (2003/C 19/31)
                        (Zaak C-418/02)
                         (2003/C 19/30)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 21 november 2002 hogere voorziening ingesteld door
Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 15 oktober            Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH, te Nuremberg
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 (Duitsland), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos,
20 november 2002, in het beroep van PRAKTIKER Bau- und                  J. J. Gutiérrez Gisbert en J. Branton, advocaten, domicilie
Heimwerkermärkte AG, het Hof van Justitie van de Europese               gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het
Gemeenschappen om een prejudiciële beslissing verzocht                  Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
omtrent de volgende vragen inzake de uitlegging van de Eerste           (Vierde kamer — uitgebreid) van 12 september 2002 in zaak
richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988                 T-89/00, Europe Chemi-Con (Deutschland) GmbH tegen Raad
betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten             van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de
(PB L 40, blz. 1 van 11 februari 1989):                                 Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-397/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  19 januari 2006  — MobilCom tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/32

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 januari 2006 — MobilCom tegen Commissie
   (Zaak T-397/04) (1)

   (2006/C 74/61)

      Procestaal: Duits

   De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-451/10: Beschikking van het Gerecht van 21 juli 2011 — Fuchshuber Agrarhandel/Commissie ( „Beroep tot schadevergoeding — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Permanente openbare inschrijvingen voor doorverkoop van graan op gemeenschapsmarkt — Controlebevoegdheid van Commissie — Kennelijk gekwalificeerde schending van regel die particulieren rechten verleent — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/21

         Beschikking van het Gerecht van 21 juli 2011 — Fuchshuber Agrarhandel/Commissie
   (Zaak T-451/10) (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Permanente openbare inschrijvingen voor doorverkoop van graan op gemeenschapsmarkt - Controlebevoegdheid van Commissie - Kennelijk gekwalificeerde schending van regel die particulieren rechten verleent - Beroep kennelijk rechtens ongegrond)
   2011/C 282/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Fuchshuber Agrarhandel GmbH (Hörsching, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: G. Lehner, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. von Rintelen en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden doordat de Commissie geen toezicht heeft uitgeoefend op de voorwaarden waaronder de permanente openbare inschrijvingen voor de doorverkoop van graan op de gemeenschapsmarkt — in casu maïs van het Hongaarse interventiebureau –plaatsvinden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Fuchshuber Agrarhandel GmbH zal haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 317 van 20.11.2010.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in de gevoegde zaken C-487/01 en C-7/02 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Gemeente Leusden (C-487/01), Holin Groep BV cs (C-7/02) tegen Staatssecretaris van Financiën (Omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde — Artikel 17 van Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Aftrek van voorbelasting — Wijziging van nationale regeling waarbij mogelijkheid om voor belastingheffing over verhuur van onroerende goederen te kiezen wordt afgeschaft — Herziening van aftrek — Toepassing op lopende overeenkomsten)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/18

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in de gevoegde zaken C-487/01 en C-7/02 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Gemeente Leusden (C-487/01), Holin Groep BV cs (C-7/02) tegen Staatssecretaris van Financiën (1)

   (Omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over toegevoegde waarde - Artikel 17 van Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Aftrek van voorbelasting - Wijziging van nationale regeling waarbij mogelijkheid om voor belastingheffing over verhuur van onroerende goederen te kiezen wordt afgeschaft - Herziening van aftrek - Toepassing op lopende overeenkomsten)
   (2004/C 118/31)
   Procestaal: Nederlands
   In de gevoegde zaken C-487/01 en C-7/02, betreffende de verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden in de aldaar aanhangige gedingen tussen Gemeente Leusden (C-487/01), Holin Groep BV cs (C-7/02) en Staatssecretaris van Financiën, om prejudiciële beslissingen over de uitlegging van de artikelen 5, lid 7, sub a, 17 en 20, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), alsmede van de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. Rosas (rapporteur) en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 17 en 20 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, uitgelegd in overeenstemming met het vertrouwens- en het rechtszekerheidsbeginsel, verzetten zich er niet tegen dat een lidstaat het recht afschaft om te kiezen voor belastingheffing over de verhuur van onroerende goederen, met het gevolg dat de voor de verhuurde onroerende investeringsgoederen verrichte aftrek overeenkomstig artikel 20 van richtlijn 77/388 wordt herzien.
               Wanneer een lidstaat het recht afschaft om voor belastingheffing over de verhuur van onroerende goederen te kiezen, dient hij bij de keuze van de toepassingsmodaliteiten van de wetswijziging rekening te houden met het gewettigd vertrouwen van de belastingplichtigen. De afschaffing van het wettelijke kader waarvan de BTW-plichtige heeft geprofiteerd door minder belasting te betalen, zonder dat daarbij sprake was van misbruik, kan echter als zodanig geen schending van een op het gemeenschapsrecht gebaseerd gewettigd vertrouwen vormen.

               2)

               Artikel 5, lid 7, sub a, van richtlijn 77/388 betreft het door een belastingplichtige voor bedrijfsdoeleinden bestemmen van een goed, en niet een wetswijziging waarbij het recht wordt afgeschaft om voor belastingheffing over een in beginsel vrijgestelde economische handeling te kiezen.

      (1)  PB C 44 van 16.2.2002.

      PB C 109 van 4.5.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 14 maart 1996 in zaak C-315/94 (verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld om een prejudiciële beslissing): P. de Vos tegen Stadt Bielefeld (Vrij verkeer van personen - Militaire dienstplicht - Sociaal voordeel)

text:
Nr . C 180/4            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer                  Artikel 7, leden 1 en 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68
president, J. -P. Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida                   van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije
( rapporteur ), C. Gulmann en P. Jann, rechters; advocaat                verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, moet
generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 14 maart 1 996             aldus worden uitgelegd dat een werknemer die de nationa
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    liteit van een Lid-Staat bezit en op het grondgebied van een
                                                                          andere Lid-Staat werkt, geen aanspraak heeft op doorbeta
                                                                          ling van de bijdragen (werkgevers- en werknemersaandeelj
Artikel 47, punt 1 , van het Verdrag van 27 september 1968                voor de aanvullende ouderdoms- en overlevingsverzekering
betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerleg              van de werknemers in openbare dienst, ten belope van het
ging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals               bedrag dat had moeten worden betaald indien de arbeids
gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de                    overeenkomst niet was geschorst door de oproep van de
toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het                  werknemers voor de militaire dienst, wanneer de in open
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord                        bare dienst werkzame onderdanen van deze Staat bij
Ierland, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer de                      vervulling van hun dienstplicht in deze Staat daarop een
nationale procedurevoorschriften zulks mogelijk maken,                    wettelijke aanspraak hebben.
het bewijs van de betekening van het vonnis kan worden
geleverd na de indiening van het verzoek, met name in de
loop van de naderhand door de partij tegen wie de                         (M PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .
tenuitvoerlegging wordt gevraagd, ingeleide verzetproce
dure, mits deze over een redelijke termijn beschikt om
vrijwillig aan het vonnis te voldoen en de partij die om
tenuitvoerlegging verzoekt, de kosten van alle onnodige
procedurehandelingen draagt.
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer )
                                                                                van 14 maart 1996
                                                                          in zaak C-238/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )
                    ARREST VAN HET HOF                                    (Niet-nakoming — Richtlijn 93/67/EEG — Beoordeling
                                                                          van de risico's voor mens en milieu van gevaarlijke
                           ( Zesde Kamer)                                                              stoffen)
                        van 14 maart 1996                                                           96/C 180/08
in zaak C-315/94 ( verzoek van het Arbeitsgericht Bielefeld
om een prejudiciële beslissing): P. de Vos tegen Stadt
                               Bielefeld ( J )                                                 (Procestaai: Italiaans)
(Vrij verkeer van personen — Militaire dienstplicht —
                          Sociaal voordeel)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                            ( 96/C 180/07 )
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                         (Procestaai: Duits)
                                                                          In zaak C-238/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                          schappen ( gemachtigden: L. Pignataro en M. Condou
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Durande ) tegen Italiaanse Republiek ( gemachtigde : profes
                  de Jurisprudentie van het Hof)                          sor U. Leanza , bijgestaan door P. G. Ferri, avvocato dello
                                                                          Stato ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
                                                                          stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en
In zaak C-315/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                    bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en mee te delen
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Arbeitsgericht                   die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/67/EEG van de
Bielefeld, in het aldaar aanhangig geding tussen P. de Vos en             Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de begin
Stadt Bielefeld , om een prejudiciële beslissing over de                  selen die gelden bij de beoordeling van de risico's voor mens
uitlegging van artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68             en milieu van stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn
van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije                     67/548/EEG van de Raad ( PB 1993 , L 227, blz . 9 ), de
verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ( PB 1968 ,                  krachtens deze richtlijn en het EG-Verdrag op haar rustende
L 257, blz . 2 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als         verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G. Hirsch, F. A.                   kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer
Schockweiler, P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ) en J. L. Murray,            president, J. -P. Puissochet ( rapporteur ), J. C. Moitinho de
rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; grif               Almeida, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat
fier: R. Grass, op 14 maart 1996 een arrest gewezen                       generaal : N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 14 maart 1 996
waarvan het dictum luidt als volgt:                                       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-295/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2007 — Document Security Systems/ECB ( Monetaire Unie — Uitgifte van bankbiljetten in euro — Gesteld gebruik van geoctrooieerde uitvinding, bestemd om namaak te voorkomen — Rechtsvordering wegens inbreuk op Europees octrooi — Onbevoegdheid van Gerecht — Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/48

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 september 2007 — Document Security Systems/ECB
   (Zaak T-295/05) (1)

   („Monetaire Unie - Uitgifte van bankbiljetten in euro - Gesteld gebruik van geoctrooieerde uitvinding, bestemd om namaak te voorkomen - Rechtsvordering wegens inbreuk op Europees octrooi - Onbevoegdheid van Gerecht - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2007/C 269/85)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Document Security Systems, Inc. (Rochester, New York, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordigers: L. Cohen, H. Sheraton, B. Uphoff, solicitors, en C. Stanbrook, QC)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: C. Zilioli en P. Machado, gemachtigden, bijgestaan door E. Garayar Gutiérrez en G. de Ulloa y Suelves, advocaten)
   Voorwerp
   Inbreukvordering strekkende tot vaststelling dat de ECB de rechten van verzoeksters Europees octrooi heeft geschonden, en verzoek tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de inbreuk op het octrooi.
   Dictum

               1)

               De vordering wegens octrooi-inbreuk wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het beroep tot schadevergoeding wordt verworpen.

               3)

               Document Security Systems, Inc. zal haar eigen kosten alsook die van de Europese Centrale Bank dragen.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Beroep, op 8 februari 1995 ingediend door M. Mazzochi-Alemanni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-21/95)

text:
 8 . 4 . 95            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 87/ 15
Luxemburg bij T. Gilliams, advocaat aldaar, Grand-Rue                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
47 .
                                                                     — nietig te verklaren het besluit v.an de Commissie van
                                                                          4 mei 1994 om aan verzoeker niet alle medische kosten
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                          te vergoeden overeenkomstig artikel 24 van bijlage X
— het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren,                        van het Statuut;
— de beschikkingen waartegen wordt opgekomen te ver                 — verweerster te veroordelen, het gehele verschil te vergoe
      nietigen,                                                           den tussen de werkelijk gemaakte kosten en de vergoe
                                                                          dingen van de gemeenschappelijke regeling inzake de
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                          ziektekostenverzekering;
      verwijzen en de kosten van verzoekster, met name de
      vervoers- en verblijfskosten, alsmede de kosten van            — te verklaren dat de Algemene bepalingen voor de
      rechtsbijstand,                                                     uitvoering van artikel 24, eerste en tweede alinea , van
                                                                          bijlage X van het Statuut onwettig zijn;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     — verweerster in de kosten van de procedure te verwij
                                                                          zen .
Verzoekster, een vennootschap naar Belgisch recht, die
gedurende negen jaar contractuele relaties met de Commis
sie heeft onderhouden met het oog op de terbeschikking              Middelen en voornaamste argumenten
stelling van tijdelijk personeel voor de uitvoering van
verschillende taken binnen de gebouwen van de Commissie              Verzoeker beroept zich in de eerste plaats op schending van
zelf, bestrijdt het besluit van deze instelling, genomen in het      artikel 24 van bijlage X van het Ambtenarenstatuut. Hij
kader van de aanbesteding van 13 juli 1994 op ditzelfde              benadrukt, dat dit artikel geen beperkingen stelt, noch een
gebied, om de betrokken openbare aanbesteding aan andere             maximum aan de vergoeding, ongeacht het bedrag van de
ondernemingen te gunnen.                                             werkelijk gemaakte kosten, hetgeen betekent, dat de amb
                                                                     tenaar op wie artikel 24 van bijlage X van het Statuut van
Zij stelt, dat het bestreden besluit niet formeel met redenen is     toepassing is, recht heeft op de vergoeding van alle kosten
omkleed, hetgeen in het kader van openbare aanbestedingen            die niet worden gedekt door de gemeenschappelijke regeling
een bijzonder belang toekomt overeenkomstig artikel 12               inzake de ziektekostenverzekering.
van Richtlijn 92/50/EEG betreffende de coördinatie van de
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor            Verzoeker stelt voorts, dat de Algemene bepalingen voor de
dienstverlening, volgens hetwelk de aanbestedende dienst             uitvoering van artikel 24, eerste en tweede alinea , van
aan iedere afgewezen gegadigde op diens schriftelijk verzoek         bijlage X van het Statuut onwettig zijn, voor zover zij een
de redenen voor de afwijzing van zijn aanvraag en de naam            „ excessiviteitsdrempel " inbouwen, waarbij ziektekosten die
van de begunstigde moet meedelen.                                    deze overschrijden niet meer worden vergoed . Hij is van
                                                                     mening, dat deze beperking in strijd is met artikel 24 van
Zij is van mening, dat het bestreden besluit in strijd is met de     bijlage X, die de dekking garandeert van het gehele verschil
beginselen van gelijkheid en onpartijdigheid, voor zover             tussen de werkelijk gemaakte kosten en de gemeenschappe
verweerster niet het criterium van het economisch meest
                                                                     lijke regeling inzake de ziektekostenverzekering, en dat de
gunstige aanbod in acht heeft genomen, gelet op de in de             bepalingen bijgevolg onwettig zijn.
voorwaarden gestelde eisen.
Beroep, op 8 februari 1995 ingediend door M. Mazzochi              Beroep, op 10 februari 1995 ingesteld door E. , V. en G.
Alemanni tegen Commissie van de Europese Gemeen                    Bitha tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen                                                             schappen
                         ( Zaak T-21/95 )                                                   ( Zaak T-23/95 )
                            95/C 87/33 )                                                       ( 95/C 87/34 )
                       (Procestaai: Frans)                                                 (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 8 februari 1995 beroep ingesteld tegen de            schappen is op 10 februari 1995 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door E. , V.
Mazzochi-Alemanni, wonende te Libreville ( Gabon), verte           en G. Bitha, wonende te Thessaloniki ( Griekenland ),
genwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie          vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te Brussel,
gekozen hebbende te Luxemburg bij Sari Myson, Rue                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
Glesener 1 .                                                        Myson Sari, Rue Glesener 1 .


title: Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door H. Fernanda dos Santos Morais Antas tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-316/97)

text:
30.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 166/15
Het totale bedrag van de door International Procurement            Door de duidelijke ondoeltreffendheid en ontoereikend-
Services NV aan de Commissie te vergoeden kosten wordt             heid van de getroffen maatregelen heeft de Gemeenschap
bepaald op 50 000 FF.                                              de algemene rechtsbeginselen van gelijke behandeling,
                                                                   bescherming van het gewettigd vertrouwen, rechtszeker-
(1) PB C 174 van 25.6.1994.                                        heid, evenredigheid en non-discriminatie geschonden.
                                                                   Volgens verzoekster moet men de situatie in Portugal vol-
                                                                   ledig miskennen om maatregelen te treffen die daarmee
                                                                   volledig in tegenspraak zijn. Door geen rekening te houden
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door H. Fernanda             met de bijzondere situatie van de Portugese douane-expe-
dos Santos Morais Antas tegen Raad van de Europese                 diteurs, krijgen deze niet dezelfde vergoeding voor hun
   Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen                schade als de douane-expediteurs in de noordelijke landen
                                                                   van Europa, met een soepeler regeling. Door de geheel
                       (Zaak T-316/97)                             andere omstandigheden waaronder deze laatsten hun
                        (98/C 166/39)                              werkzaamheid uitoefenen, hebben zij volledig toegang
                                                                   gehad tot bepaalde acties, waardoor zij een concurrentie-
                                                                   voordeel op de markt hebben kunnen behalen dank zij de
                    (Procestaal: Portugees)                        communautaire fondsen die ter beschikking stonden.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld             Door van verzoekster de instandhouding van haar
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                beroepsorganisatie te verlangen met het oog op de uitoefe-
Europese Gemeenschappen door H. Fernanda dos Santos                ning van haar werkzaamheden tot 31 december 1992,
Morais Antas, woonachtig te Villa Nova de Gaia, verte-             heeft de Gemeenschap haar belet die organisatie tijdig te
genwoordigd door C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T.            ontmantelen of te converteren gelet op de realiteit van de
Fonseca en R. GuimaraÄes Lopes, advocaten te Porto.                gemeenschappelijke markt en heeft zij tevens bij haar de
                                                                   hoop ¹in stand gehoudenº dat die weinig glorieuze inspan-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                ning zou worden ¹beloondº.
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
     te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk           Concludeert betoogt verzoekster, dat ofschoon niet kan
     aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de          worden ontkend dat de Europese Akte voor de Gemeen-
     niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en            schap van hoger belang is, zulks niet rechtvaardigt dat de
     aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoek-           erkende douane-expediteurs, waaronder verzoekster,
     ster werkzaam is;                                             abnormale en bijzondere schade wordt berokkend zonder
                                                                   dat afdoende overgangs- en aanpassingsmaatregelen wor-
                                                                   den getroffen.
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
     tot betaling van 3 126 768 ESC ter vergoeding van de
     in de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
     met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
     dige en daadwerkelijke betaling;
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                   Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door D. Manuel
                                                                   de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
Middelen en voornaamste argumenten                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              (Zaken T-317/97 tot en met T-508/97)
Op 31 december 1992 en daarna was verzoekster in dienst
van een douane-expediteur in het douanedistrict Porto. Zij                                (98/C 166/40)
stelt abnormale, bijzondere en rechtstreekse schade in de
uitoefening van haar beroepsactiviteit te hebben geleden
door de geleidelijke verwezenlijking van de interne markt
                                                                                (Procestaal: Portugees)
overeenkomstig de Europese Akte. Dienaangaande betoogt
verzoekster, dat de door haar gestelde schade niet uit de
Europese Akte als zodanig voortvloeit, maar uit de
omstandigheid dat de communautaire instellingen niet               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
hebben voldaan aan de ingevolge de toepassing van de               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
Europese Akte op hen rustende verplichting tot handelen,           tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
met name door compenserende en voorlopige maatregelen              Europese Gemeenschappen door D. Manuel de Abreu en
te treffen teneinde het beroep van officieÈle douane-expedi-       anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
teur aan te passen aan de nieuwe situatie in de Gemeen-            C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
schap.                                                             maraÄes Lopes, advocaten te Porto.


title: Gevoegde zaken F-1/14 en F-48/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 januari 2015 — Kakol/Commissie (Openbare dienst — Vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 — Toelatingsvoorwaarden — Niet-toelating tot deelneming — Motiveringsgebrek — Toelating tot deelneming aan een soortgelijk eerder vergelijkend onderzoek — Specifieke motiveringsplicht — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/45

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 januari 2015 — Kakol/Commissie
   (Gevoegde zaken F-1/14 en F-48/14) (1)

   ((Openbare dienst - Vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 - Toelatingsvoorwaarden - Niet-toelating tot deelneming - Motiveringsgebrek - Toelating tot deelneming aan een soortgelijk eerder vergelijkend onderzoek - Specifieke motiveringsplicht - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding))
   (2015/C 089/54)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Danuta Kakol (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Frabetti, advocaat, vervolgens R. Duta, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp van de zaken

      F-1/14: Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EPSO om verzoekster niet toe te laten tot de beoordelingsfase op grond dat zij niet beschikt over een opleidingsniveau overeenkomende met een voltooide universitaire opleiding van ten minste drie jaar, afgesloten door een diploma en verband houdende met de aard van de functie, of een beroepsopleiding/kwalificatie die verband houdt met de aard van de functie en van gelijkwaardig niveau

      F-48/14: Verzoek om nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van 14 februari 2014 waarbij de jury van de selectieprocedure EU Careers EPSO/AD/177/10-AUDIT2013 na heronderzoek heeft bevestigd het aanvankelijke besluit van de jury van 3 oktober 2013 om verzoekster niet toe te laten tot de beoordelingsfase van het vergelijkend onderzoek, op grond dat haar opleidingsniveau niet overeenkomt met een universitaire studie van ten minste drie jaar, afgesloten met een diploma dat verband houdt met de aard van de werkzaamheden, of een beroepsopleiding/-kwalificatie verband houdende met de aard van de werkzaamheden en van gelijkwaardig niveau, en, ten tweede en voor zover nodig, het aanvankelijke besluit van de jury van 3 oktober 2013

      Dictum

               1)

               Zaak F-1/14 wordt doorgehaald in het register van het Gerecht.

               2)

               Het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/177/10 om Kakol niet toe te laten tot deelneming aan dat vergelijkend onderzoek wordt nietig verklaard.

               3)

               Het beroep in zaak F-48/14 wordt verworpen voor het overige.

               4)

               In zaak F-1/14 draagt de Europese Commissie haar eigen kosten en wordt zij verwezen in de kosten van Kakol.

               5)

               In zaak F-48/14 draagt de Europese Commissie haar eigen kosten en wordt zij verwezen in de kosten van Kakol.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014, blz. 54 en PB C 235 van 21.7.2014, blz. 35.


title: Zaak C-467/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Strafzaak/Giovanni Dell'Orto (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2001/220/JBZ — Richtlijn 2004/80/EG — Begrip slachtoffer in strafprocedures — Rechtspersoon — Teruggave van tijdens strafprocedure in beslag genomen voorwerpen)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 juni 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Milano — Italië) — Strafzaak/Giovanni Dell'Orto
   (Zaak C-467/05) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2001/220/JBZ - Richtlijn 2004/80/EG - Begrip „slachtoffer’ in strafprocedures - Rechtspersoon - Teruggave van tijdens strafprocedure in beslag genomen voorwerpen)
   (2007/C 199/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Milano
   Partij in de strafzaak
   Giovanni Dell'Orto

      in tegenwoordigheid van: Saipem SpA
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Milano — Uitlegging van de artikelen 2 en 9 van het kaderbesluit van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure en van artikel 17 van richtlijn 2004/80/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de schadeloosstelling van slachtoffers van misdrijven (PB L 261, blz. 15) — Begrip slachtoffer dat „eenieder die door strafbaar feit nadeel ondervindt” omvat — Recht op schadevergoeding van dergelijke personen
   Dictum
   Kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure, moet aldus worden uitgelegd dat in het kader van een strafprocedure, meer bepaald van een procedure betreffende de tenuitvoerlegging van een straf na een definitief strafvonnis als die in het hoofdgeding, het begrip „slachtoffer” in de zin van dit kaderbesluit niet rechtspersonen omvat die als direct gevolg van het handelen of nalaten dat in strijd is met de strafwetgeving van een lidstaat, schade hebben geleden.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak C-459/04: Beroep, op 29 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/12

         Beroep, op 29 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-459/04)
   (2005/C 45/24)
   Procestaal: Zweeds
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H. Kreppel en J. Enegren als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 7, lid 8, van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (1), door niet de definities vast te stellen van de nodige capaciteiten en bekwaamheden van de werknemers die zijn aangewezen om de beschermings- en preventieactiviteiten op het gebied van de gezondheid en veiligheid op zich te nemen;

               2.

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 7, lid 8, van de richtlijn schrijft geen volledige harmonisatie in de verschillende lidstaten voor van de definitie van de capaciteiten en bekwaamheden van de werknemers die zich bezighouden met de beschermings- en preventieactiviteiten, maar laat het aan de lidstaten over om de volgens die bepaling nodige kennis te definiëren. De definities in de nationale wetgeving moeten evenwel een bepaald minimumniveau hebben, zodat de richtlijn op aanvaardbare wijze kan worden uitgevoerd.
   De nationale wetgeving moet minimaal een aanwijzing bevatten voor een objectieve methode om te beoordelen of de betrokken persoon de voorgeschreven opleiding heeft gevolgd en werkelijk de nodige ervaring en kennis bezit.
   Noch de voorschriften noch de algemene wenken van het Arbetsmiljöverk (dienst Arbeidsmilieu) bevatten de voor een juiste omzetting van artikel 7, lid 8, van de richtlijn vereiste definitie van de capaciteiten en bekwaamheden van de werknemers die zich bezighouden met de activiteiten op het gebied van het arbeidsmilieu.

      (1)  PB L 183. blz. 1