title: Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Derde Kamer) van 24 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Covita en de Griekse staat (Zaak C-370/96)

text:
Nr. C 74/10            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8 . 3 . 97
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                        uitgelegd, dat zij zich, ieder afzonderlijk, dan wel in
                          (Vierde Kamer)                                      hun onderlinge samenhang of in samenhang met an
                                                                              dere relevante bepalingen of beginselen, uitstrekken tot
                     van 28 november 1996
                                                                              het geval waarin de importeur te goeder trouw de uit
in zaak C-277/95 P: E. Lenz en V. Lenz tegen Commissie                        een derde land ingevoerde producten met toestemming
             van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                             van de douaneautoriteit in ontvangst heeft genomen en
                                                                              in het vrije verkeer heeft gebracht, zonder de in Veror
(Ambtenaren — Termijn voor instelling van een beroep tot
                                                                              dening ( EEG ) nr. 1591 /92 van de Commissie ( 3 ) be
schadevergoeding door echtgenoot of kind van een ambte
                                                                              doelde compenserende heffing te betalen, wanneer dit
naar — Gezag van gewijsde — Kennelijke niet-ontvanke                         is te wijten aan het feit, dat de bevoegde douaneautori
                                lijkheid)
                                                                              teit het bestaan van deze laatste verordening niet ken
                            ( 97/C 74/ 17 )                                   de, hetzij wegens het ontbreken van een mechanisme
                                                                              om haar tijdig van de vaststelling van een rechtstreeks
                       (Procestaai: Duits)                                    toepasselijke communautaire rechtsregel op de hoogte
                                                                              te brengen, hetzij wegens de gebrekkige coördinatie
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               tussen de betrokken communautaire en nationale orga
                 de Jurisprudentie van het Hof)                               nen, hetzij om enige andere reden die niet noodzakelijk
                                                                              verband houdt met een handeling van de importeur, of
In zaak C-277/95 P, E. Lenz en V. Lenz, vertegenwoordigd                      is het enkele feit dat de verordening is vastgesteld, vol
door J. Schacht, advocaat te Hamburg, tegen Commissie                         doende om de compenserende heffing alsnog op te leg
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde : J. Curall,                      gen ?
bijgestaan door B. Wagenbaur, advocaat te Hamburg), do
micilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                   2 . Zijn de in de artikelen 3 en 5 van Verordening ( EEG )
la Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner, Kirchberg, be                    nr. 1854/89 van de Raad (4) gestelde termijnen voor
treffende een hogere voorziening tegen de op 14 juni 1995                     boeking van een douaneschuld vervaltermijnen in die
door het Gerecht van eerste aanleg (Vierde Kamer) in de                       zin, dat het stilzittend laten verstrijken ervan, het recht
gevoegde zaken T-462/93 , T-464/93 en T-470/93 ( niet ge                     van de douaneautoriteit om tot boeking en inning van
publiceerd in de Jurisprudentie ) gewezen beschikking tus                    de compenserende heffing over te gaan, doet vervallen ?
sen Lenz en de Commissie, en strekkende tot vernietiging                      Kan voorts, wanneer er geen buitengewone omstandig
van deze beschikking, heeft het Hof (Vierde Kamer), sa                       heid of overmacht is, het verstrijken van vijf en meer
mengesteld als volgt: J. L. Murray (rapporteur), kamerpre                    maanden sinds het tijdstip waarop de douaneautoriteit
sident, C. N. Kakouris en P. J. G. Kapteyn, rechters; advo                   de situatie heeft geconstateerd en in staat was het ver
caat-generaal : A. La Pergola; griffier: R. Grass, op                         schuldigde bedrag te berekenen, worden geacht de re
28 november 1996 een beschikking gegeven waarvan het                          delijke termijn te overschrijden, waarbinnen die autori
dictum luidt als volgt:                                                       teit moest optreden ?
 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                             3 . Betreft de toepassing van de compenserende heffing
                                                                              enkel verse tafelkersen, of ook kersen die voor indu
2 . Erika Lenz en Volker Lenz worden verwezen in de                           striële verwerking zijn bestemd ?
      kosten.
                                                                        (')  PB  nr. L 175 van 12 . 7. 1979 , blz . 1 .
 (M PB nr. C 268 van 14 . 10 . 1995 .                                   (2)  PB  nr. L 197 van 3 . 8 . 1979, blz . 1 .
                                                                        (')  PB  nr. L 168 van 23 . 6 . 1992 , blz . 18
                                                                        (4 ) PB  nr. L 186 van 30 . 6 . 1989 , blz . 1 .
Verzoek van het Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Derde
 Kamer) van 24 oktober 1996 om een prejudiciële beslis
      sing in het geding tussen Covita en de Griekse staat              Verzoek van het Oberlandesgericht Frankfurt am Main
                         ( Zaak C-370/96 )                              van 9 december 1996 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                        handelsregisterzaak van de firma European Information
                             ( 97IC 74/ 18 )                            Technology Observatory, Europees economisch samenwer
                                                                                kingsverband
 Het Dioikitiko Efeteio Thessalonikis (Derde Kamer) heeft                                          ( Zaak C-402/96 )
 bij beschikking van 24 oktober 1996, ingekomen ter griffie
 van het Hof van Justitie op 25 november 1996 , in het ge                                             ( 97/C 74/19 )
 ding tussen Covita en de Griekse staat, het Hof van Justi
 tie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     Het Oberlandesgericht Frankfurt am Main heeft bij be
 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                    schikking van 9 december 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 23 december 1996 , in de handels
  1 . Kunnen de woorden „ buitengewone omstandigheden "                 registerzaak van de firma European Information Techno
      en „ vergissing van de bevoegde autoriteiten " in arti            logy Obervatory, Europees economisch samenwerkings
      kel 13 van Verordening ( EEG ) nr. 1430/79 van de                 verband, het Hof van Justitie van de Europese
      Raad (') respectievelijk artikel 5 , lid 2 , van Verorde          Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      ning (EEG ) nr. 1697/79 van de Raad ( 2 ) aldus worden             over de navolgende vraag:


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 juli 2004 in zaak C-116/03 P, Augusto Fichtner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaar — Tuchtmaatregel — Tuchtrechtelijk ontslag met behoud van recht op ouderdomspensioen — Uitoefening van externe activiteiten zonder voorafgaande machtiging)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/9

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 9 juli 2004
   in zaak C-116/03 P, Augusto Fichtner tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaar - Tuchtmaatregel - Tuchtrechtelijk ontslag met behoud van recht op ouderdomspensioen - Uitoefening van externe activiteiten zonder voorafgaande machtiging)
   (2004/C 273/18)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-116/03, P, Augusto Fichtner, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Besozzo (Italië), vertegenwoordigd door F. Colussi en M. Tamburini, advocaten, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 16 januari 2003, Fichtner/Commissie (T-75/00, JurAmbt. blz. I-A-7 en II-51), strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Currall als gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, F. Macken (rapporteur) en A. Borg Barthet, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 9 juli 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2

               A. Fichtner wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak T-640/16: Beroep ingesteld op 8 september 2016 — GEA Group/Commissie

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/49

         Beroep ingesteld op 8 september 2016 — GEA Group/Commissie
   (Zaak T-640/16)
   (2016/C 392/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: GEA Group AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. du Mont en C. Wagner, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit C(2016)3920 van de Europese Commissie van 29 juni 2016 tot wijziging van beschikking C(2009) 8682 definitief van 11 november 2009 betreffende een procedure van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER (AT.38589 — Hittestabilisatoren)

               —

               subsidiair, het bedrag van de geldboete verlagen en een nieuwe datum vaststellen voor verschuldigdheid van de betaling en voor de rente (na vaststelling van het bestreden besluit), en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Europese Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, door het bestreden besluit vast te stellen ondanks het feit dat de verjaringstermijn was verstreken.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 266, lid 1, VWEU en verzoeksters rechten van verdediging schendt, omdat verzoekster geen gelegenheid heeft gehad haar standpunt mondeling uiteen te zetten.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie artikel 23, leden 2 en 3, van verordening nr. 1/2003 heeft geschonden door het maximum van 10 % niet op verzoekster toe te passen en het maximum ten koste van verzoekster op een andere overtreder toe te passen.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Commissie het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door te oordelen dat verzoekster alleen aansprakelijk is voor een gedraging waarvoor ook andere overtreders verantwoordelijk bleken terwijl de aansprakelijkheid van verzoekster slechts afgeleid is, en door de extra last als gevolg van de verminderde aansprakelijkheid van de andere overtreder uitsluitend ten laste van verzoekster te laten komen.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat de Commissie de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden door met terugwerkende kracht een uiterste datum voor betaling te bepalen op een datum waarop er geen geldige rechtsgrondslag voor betaling bestond, en dat de Commissie haar besluit niet overeenkomstig artikel 296, lid 2, VWEU met redenen heeft omkleed door niet toe te lichten waarom zij van haar praktijk afwijkt.


title: Zaak C-525/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van koophandel te Hasselt (België) op 22 december 2006 — NV de Nationale Loterij tegen BVBA Customer Service Agency

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de rechtbank van koophandel te Hasselt (België) op 22 december 2006 — NV de Nationale Loterij tegen BVBA Customer Service Agency
   (Zaak C-525/06)
   (2007/C 42/29)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank van koophandel te Hasselt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: NV de Nationale Loterij

      Verweerster: BVBA Customer Service Agency
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet art. 49 EG-Verdrag zo worden uitgelegd dat restrictieve nationale bepalingen, waaronder art. 37 van de wet van 19.04.02, die de toetreding tot de markt van een onderneming met oog op een met winst gerichte verkoop van groepsdeelname formulieren aan Euro Millions belemmeren, alsnog toegelaten zijn rekening houdend met het algemeen belang (voorkomen van geldverkwisting door gokken), in de wetenschap dat:

                           (a)

                           de Nationale Loterij, die van de Belgische Staat een wettelijk monopolie verwierf en daarvoor monopolierente betaalt, en die zich ten doel stelt het kanaliseren van de bij de mens aangeboren speelzucht, op regelmatige basis publiciteit maakt voor deelname aan Euro Millions waardoor de speelzucht in werkelijkheid wordt aangewakkerd?

                           (b)

                           de door de Nationale Loterij regelmatig gevoerde publiciteit en haar verkoopsmethoden marktverruimend werken, waarbij de Nationale Loterij zich laat leiden tot maximeren van de omzet (financiële motieven), in plaats van het kanaliseren van de aangeboren speelzucht van de burger?

                           (c)

                           minder belemmerende maatregelen, zoals beperking van inzet- en winstmogelijkheden, het beoogde doel, met name het kanaliseren van de aangeboren speelzucht, beter kunnen indijken?

               2.

               Is een restrictieve nationale bepaling, zoals art. 37 van de wet van 19.04.02 die de toetreding tot de markt van een onderneming met oog op een met winst gerichte verkoop van groepsdeelname formulieren aan Euro Millions verhindert, strijdig met de vrijheid van dienstverrichting (art. 49 EG-Verdrag), in de wetenschap dat verweerster zelf geen loterij organiseert, doch wel slechts de deelname in groep aan Euro Millions via eigen deelnameformulieren van de Nationale Loterij op winstgevende wijze tracht te organiseren?


title: Zaak T-800/14: Beroep ingesteld op 9 december 2014 — Philip Morris/Commissie

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/25

         Beroep ingesteld op 9 december 2014 — Philip Morris/Commissie
   (Zaak T-800/14)
   (2015/C 056/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Philip Morris Ltd (Richmond, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Nordlander en M. Abenhaïm, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               ontvankelijk verklaren van het beroep tot nietigverklaring;

               —

               nietig verklaren van het besluit van de Commissie Ares (2014) 3188066 van 29 september 2014, voor zover bij dit besluit werd geweigerd verzoekende partij volledige toegang te verlenen tot de aangevraagde stukken, met uitzondering echter van de geanonimiseerde persoonsgegevens die zich daarin bevinden;

               —

               verwijzen van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij vordert nietigverklaring van besluit Ares (2014) 3188066 van 29 september 2014, waarbij de Commissie weigerde verzoekende partij volledige toegang te verlenen tot negen interne stukken die waren opgesteld in het kader van de voorbereidende werkzaamheden voor het aannemen van richtlijn 2014/40/EU inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten (1) (het „betwiste besluit”).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft haar motiveringsplicht geschonden door — voor ieder stuk en iedere anonimisering — niet uit te leggen welke relevante uitzondering van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) (de „transparantieverordening”) zij heeft toegepast en op grond van welke feitelijke omstandigheden en overwegingen. Door zich te verlaten op dezelfde algemene argumenten ter rechtvaardiging van haar weigering op grond van de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies, heeft de Commissie niet gemotiveerd waarom het vrijgeven van de aangevraagde stukken „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor elk van deze belangen. Meer in het bijzonder legt het betwiste besluit niet uit of de rechtvaardiging die voor elke relevante weigering wordt ingeroepen, betrekking heeft op „gerechtelijke procedures” of „juridisch advies”.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 2, tweede streepje, van de transparantieverordening geschonden door niet aan te tonen hoe het vrijgeven in iedere zaak „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor de bescherming van „juridisch advies” of „gerechtelijke procedures”. Met betrekking tot de bescherming van „juridisch advies” zijn de abstracte redenen van de Commissie alle in de jurisprudentie verworpen en heeft de Commissie geen concrete uitleg gegeven waaruit blijkt dat, in dit geval, het volledig vrijgeven van de aangevraagde stukken „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor de bescherming van juridisch advies. Met betrekking tot „gerechtelijke procedures” heeft de Commissie wederom niet, concreet, uitgelegd waarom het vrijgeven „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor de bescherming van „gerechtelijke procedures”. A fortiori heeft de Commissie niet nauwkeurig en specifiek beoordeeld of een hoger openbaar belang het vrijgeven van de aangevraagde stukken kon rechtvaardigen.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 4, lid 3, tweede alinea, van de transparantieverordening geschonden door niet aan te tonen dat de relevante stukken/anonimiseringen „standpunten voor intern gebruik” bevatten, door niet uit te leggen hoe het vrijgeven van deze stukken „specifiek en daadwerkelijk” ongunstig zou zijn voor de bescherming van het besluitvormingsproces, en door niet goed het ingeroepen belang af te wegen tegen het hogere openbare belang van het vrijgeven.

      (1)  Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (PB 2014, L 127, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-164/01: Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door A. Lucaccioni tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
29.9.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 275/15
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       van de Europese Gemeenschappen door A. Lucaccioni, verte-
                                                                        genwoordigd door M. Cimino, advocaat.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      7 september 2000 om verzoeker bij de begrotingsronde
      1999 niet tot de rang A 4 te bevorderen;                          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verweerster te verwijzen in de kosten.
                                                                        —     hem een vergoeding toe te kennen voor de materiële
                                                                              en immateriële schade die hem door verweerster is
                                                                              veroorzaakt tussen 1967 en 1990, toen hij al dan niet
                                                                              onder artikel 73 van het Ambtenarenstatuut viel, op
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                              grond van de onrechtmatige daad en onverschoonbare
                                                                              aansprakelijkheid van de Instelling, die onder meer:
Verzoeker komt ertegen op dat hij bij de begrotingsronde
1999 niet tot de rang A 4 is bevorderd.                                       —    hem op onrechtmatige wijze en over een lange
                                                                                periode lichamelijk letsel heeft toegebracht, voorzo-
                                                                                ver zij hem bewust en ook met onjuiste verklaringen
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt hij dat het TABG                           heeft gedwongen te werken in lokalen die met asbest
een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door zijn                            waren geïsoleerd, wetend dat asbest gevaarlijk is
beoordelingscijfers te vergelijken met het gemiddelde van de                       voor eenieder die daaraan wordt blootgesteld;
directie waar hij is tewerkgesteld. Bovendien zou het besluit
alleen zijn gebaseerd op de omstandigheid dat zijn directoraat-
generaal bij de bevorderingsronde 1999 slechts drie bevor-                    —    bewust verzoekers leven in gevaar heeft gebracht,
deringen tot de rang A 4 kon verrichten. Aangezien hij door                        met het risico hem om het leven te brengen, als
zijn directoraat-generaal als vierde was voorgedragen, zou                         verzwarende omstandigheid;
het TABG hem automatisch, en zonder zijn verdiensten te
vergelijken met die van de andere voor bevordering in                         —    bewust verzoekers veiligheid op het werk in het
aanmerking komende personen, van bevordering bij die                               gevaar heeft gebracht, door ernstige nalatigheid;
bevorderingsronde hebben uitgesloten.
                                                                              en vordert de betaling van een bedrag van
Verzoeker stelt:                                                              ITL 7 000 000 000, onder verwijzing naar de vergoeding
                                                                              die is toegekend aan elk van de slachtoffers (ongeveer
—     schending van artikel 45 Ambtenarenstatuut;                             ITL 1 000 000 000) als bedoeld in vonnis 4840/96 van
                                                                              5 juli 1996 van de Pretura Circondariale di Torino, en
                                                                              van de schadevergoeding die is toegekend aan elk van de
—     schending van het recht op ontwikkeling van een loop-                   slachtoffers van het ongeval met de „Cermis”-kabelbaan,
      baan;                                                                   namelijk ITL 4 000 000 000.
—     kennelijk verkeerde beoordeling;
                                                                        —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
—     schending van het gelijkheidsbeginsel en van het non-
      discriminatiebeginsel.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoeker in de onderhavige zaak is dezelfde als in zaak
                                                                        T-165/95 Lucaccioni/Commissie. (1) Hij heeft een volledige
Beroep, op 19 juli 2001 ingesteld door A. Lucaccioni                    blijvende invaliditeit van 130 %, en heeft een kapitaal ontvan-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       gen van 100 % overeenkomstig artikel 12 van de gemeenschap-
                                                                        pelijke regeling, en een vergoeding overeenkomend met 30 %,
                                                                        eveneens krachtens artikel 12 van deze regeling. Omdat de
                        (Zaak T-164/01)                                 Commissie in 1985 heeft beslist dat de cumulatie van de twee
                                                                        artikelen niet hoger mag zijn dan 100 %, zou verzoeker zich
                        (2001/C 275/30)                                 blijkbaar niet meer kunnen beroepen op artikel 73 van het
                                                                        Ambtenarenstatuut. Thans vordert verzoeker de vergoeding
                                                                        van de materiële en immateriële schade voor de periode van
                      (Procestaal: Italiaans)                           1967 tot 1990, toen hij al dan niet onder artikel 73 van
                                                                        het Ambtenarenstatuut viel, welke schade is te wijten aan
                                                                        verweersters handelwijze, met name haar reactie op de proble-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               men voortvloeiend uit de aanwezigheid van asbest in het
schappen is op 19 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie            Berlaymont-gebouw.
 ---pagebreak--- C 275/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  29.9.2001
In het kader van zaak C-257/98 P, Lucaccioni/Commissie (2),               Middelen en voornaamste argumenten
is de schadevordering door het Hof alleen beschouwd vanuit
het oogpunt van het Ambtenarenstatuut, met name wat het
aspect beroepsziekten betreft. Waar in het rapport van de
medische commissie was gepreciseerd dat de diagnose was
gesteld in januari 1990, is het Hof ervan uitgegaan dat recht
op schadevergoeding bestond vanaf april 1994, toen de                     Bij de tot de Bondsrepubliek Duitsland gerichte beschikking
procedure werd afgesloten. Duidelijk is dus, dat het Hof geen             heeft de Commissie de Bondsrepubliek Duitsland verplicht in
rekening heeft gehouden met verzoekers immateriële en                     totaal 34 978 000 DEM steun terug te vorderen van Lintra
materiële schade, waarvan vaststaat dat zij door de Europese              Beteiligungsholding GmbH of haar dochterondernemingen,
Commissie is veroorzaakt van september 1967 tot april 1994,               waaronder Gothaer Fahrzeugwerk GmbH.
of in ieder geval tot november 1980, zulks overeenkomstig
het gemeen recht, het Handvest van Fundamentele Rechten
van de Europese Unie, en het Verdrag over de rechten van de
mens.
                                                                          Gothaer Fahrzeugwerk GmbH was o.m. actief in de sector
                                                                          voertuigbouw. De desbetreffende activa zijn overgedragen
(1) Jurispr. 1998, blz. I A-203 en II-67.                                 aan verzoekster. Volgens verzoekster gaat de Commissie er
(2) Jurispr. 1999, blz. I-5251.                                           misschien van uit, dat zij (gedeeltelijk) rechtsopvolger is van
                                                                          Gothaer Fahrzeugwerk GmbH, zodat zij aansprakelijk kan
                                                                          worden gesteld, ofschoon zij enkel activa heeft verworven.
                                                                          Volgens verzoekster heeft Gothaer Fahrzeugwerk, thans in
                                                                          liquidatie, het door haar ontvangen deel van het terug te
Beroep, op 17 juli 2001 ingesteld door Schmitz-Gotha                      vorderen bedrag terugbetaald. Mocht voor die onderneming
Fahrzeugwerke GmbH tegen Commissie van de Europese                        echter het faillissement worden aangevraagd, dan kan een
                          Gemeenschappen                                  eventuele curator de terugbetaling aanvechten en het bedrag
                                                                          geheel of ten dele in de boedel inbrengen. Daarom heeft
                                                                          verzoekster belang bij de nietigverklaring van de beschikking.
                           (Zaak T-167/01)
                           (2001/C 275/31)
                           (Procestaal: Duits)                            Verzoekster stelt schending van wezenlijke vormvoorschriften,
                                                                          aangezien de bestreden beschikking ontoereikend is gemo-
                                                                          tiveerd voorzover zij volgens de Commissie ook terugvorde-
                                                                          ring lastens verzoekster mogelijk maakt. Verzoekster stelt, dat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          wanneer de Commissie in een beschikking gelast, dat steun
schappen is op 17 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                          wordt teruggevorderd van bepaalde ondernemingen die in de
van de Europese Gemeenschappen door Schmitz-Gotha Fahr-
                                                                          beschikking met naam worden genoemd, die beschikking in
zeugwerke GmbH, gevestigd te Gotha (Duitsland), vertegen-
                                                                          eerste instantie enkel voor die ondernemingen geldt. Zo de
woordigd door M. Matzat, advocaat, van het kantoor Alpmann
                                                                          Commissie echter meent dat ook derde ondernemingen,
Fröhlich.
                                                                          die juridisch zelfstandig zijn en waaraan enkel activa zijn
                                                                          overgedragen, mede aansprakelijk zijn voor de terugbetaling
                                                                          van de steun, dan moeten die ondernemingen in de beschikking
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       met naam worden genoemd en moet worden gemotiveerd op
                                                                          welke feiten die aansprakelijkheid berust.
—     beschikking C 41/99 (ex N 49/95) van de Commissie van
      28 maart 2001 nietig te verklaren voorzover verzoekster
      daarin aansprakelijk wordt geacht voor de terugbetaling
      van het door Gothaer Fahrzeugwerk GmbH ontvangen
      deel van de teruggevorderde steun;
                                                                          Verder stelt verzoekster dat de Commissie het Verdrag heeft
                                                                          geschonden door verzoekster aansprakelijk te stellen of te
—     subsidiair, mocht een beroep tegen een deel van de                  achten. Zij stelt o.m., dat een onbeperkte aansprakelijkheid
      beschikking niet-ontvankelijk of onmogelijk zijn, beschik-          van de verkrijger van activa niet te rijmen valt met algemene
      king C 41/99 (ex N 49/95) van de Commissie van                      beginselen van gemeenschapsrecht. Een dergelijke ruime aan-
      28 maart 2001 nietig te verklaren;                                  sprakelijkheid druist met name in tegen het evenredigheids-
                                                                          beginsel. Bovendien houdt de terugvordering van de steun
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.                             geen verband met de door verzoekster overgenomen activa.


title: Zaak C-152/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 21 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Terra Baubedarf-Handel GmbH en Finanzamt Osterholz-Scharmbeck

text:
29.6.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 156/7
Middelen en voornaamste argumenten:                                   4.    Is een nationale bepaling die toelaat dat in een collectieve
                                                                            arbeidsovereenkomst of, in een arbeidsovereenkomst op
                                                                            grond van een collectieve arbeidsovereenkomst, wordt
                                                                            bepaald dat rusttijden in geval van wachtdienst en
De termijn voor omzetting is op 14 maart 2000 verstreken.                   oproepbaarheid worden aangepast aan de specifieke
                                                                            omstandigheden van deze dienst en met name dat
                                                                            verkorting van de rusttijd als gevolg van taakvervulling
                                                                            tijdens deze diensten, op een ander tijdstip wordt gecom-
(1) PB L 77, blz. 36.
                                                                            penseerd, in strijd met richtlijn 93/104 EG?
                                                                      (1) PB L 307, blz. 18.
Verzoek van Landesarbeitsgericht Schleswig-Holstein van
12 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Landeshauptstadt Kiel en Dr. med. Norbert
                              Jaeger
                         (Zaak C-151/02)                              Verzoek van het Bundesfinanzhof van 21 maart 2002 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen Terra
                                                                      Baubedarf-Handel GmbH en Finanzamt Osterholz-
                         (2002/C 156/12)                                                         Scharmbeck
                                                                                (Zaak C-152/02)
Landesarbeitsgericht Schleswig-Holstein heeft bij beschikking
van 12 maart 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                                       (2002/C 156/13)
Justitie op 26 april 2002, in het geding tussen Landeshaupt-
stadt Kiel en Dr. med. Norbert Jaeger, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 21 maart 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 april
1.    Is de wachtdienst van een werknemer in een ziekenhuis
                                                                      2002, in het geding tussen Terra Baubedarf-Handel GmbH en
      in het algemeen aan te merken als arbeidstijd in de zin         Finanzamt Osterholz-Scharmbeck, het Hof van Justitie van de
      van artikel 2, sub 1, van richtlijn 93/104 EG (1), en
                                                                      Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      wel ook voorzover het de werknemer is toegestaan in
                                                                      beslissing over de navolgende vraag:
      perioden waarin geen beroep op hem wordt gedaan, te
      slapen?
                                                                      „Kan de belastingplichtige het recht van aftrek van voorbe-
2.    Is een bepaling in het nationale recht waarin wachtdienst       lasting slechts uitoefenen met betrekking tot het kalenderjaar
      als rusttijd wordt aangemerkt, in strijd met artikel 3 van      waarin hij overeenkomstig artikel 18, lid 1, sub a, van richtlijn
      richtlijn 93/104 EG, voorzover geen beroep op de                77/388/EEG (1) in het bezit is van de factuur, of heeft de
      werknemer wordt gedaan en hij in een ziekenhuis in een          uitoefening van het recht van aftrek van voorbelasting steeds
      hem ter beschikking gestelde ruimte verblijft en op afroep      betrekking (ook met terugwerkende kracht) op het kalenderjaar
      beschikbaar is.                                                 waarin het recht van aftrek van voorbelasting overeenkomstig
                                                                      artikel 17, lid 1, van richtlijn 77/388/EEG ontstaat?”
3.    Is een nationale bepaling die een verkorting van de
      dagelijks rusttijd van 11 uur in ziekenhuizen en andere
      instellingen voor behandeling, verpleging en verzorging
      van personen toelaat, in die zin dat de tijdens wachtdienst     (1) PB L 145, blz. 1.
      of oproepbaarheid gewerkte uren, welke niet meer dan
      de helft van de rusttijd bedragen, op een ander tijdstip
      worden gecompenseerd, in strijd met richtlijn 93/104
      EG?


title: Beroep, op 23 oktober 1996 ingesteld door Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-171/96)

text:
 11 . 1 . 97           1 NL |              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 9/ 17
 Beroep, op 23 oktober 1996 ingesteld door Comafrica                       a ) de vastgestelde referentiehoeveelheden zijn syste
 SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co. tegen- Commis                         matisch en aanzienlijk hoger dan de tijdens de refe
              sie van de Europese Gemeenschappen                                 rentieperiode werkelijk in de Gemeenschap inge
                          ( Zaak C-171/96 )                                      voerde hoeveelheden;
                              97/C 9/31 )                                  b ) de door marktdeelnemers van categorie A gestelde
                                                                                referentiehoeveelheden zijn systematisch en aan
                         (Procestaai: Engels)                                    zienlijk hoger dan de werkelijk door de Gemeen
                                                                                schap afgegeven vergunningen van categorie A;
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 meenschappen is op 23 oktober 1 996 beroep ingesteld te                  c ) ingevolge onnauwkeurigheden in de cijfers zelf en
 gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                               wegens rekenfouten en vergissingen bij de aangif
 Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co.,                             ten, gebruikt de Commissie verschillende cijfers
 vertegenwoordigd door B. O'Connor, bijgestaan door B.                           voor de berekening van de referentiehoeveelheden
 Garcia Porras, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                          voor 1995, 1996 en, voorlopig 1997;
 ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, rue Ma
 rie Adelaïde 22 .                                                         d ) ten gevolge van het slecht beheer door de Commis
                                                                                sie zijn sommige hoeveelheden dubbel geteld;
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
                                                                           e ) ten slotte is de Commissie tekortgeschoten wat
— overeenkomstig de artikelen 173 en 174 EG-Verdrag,                             haar wettelijke verplichting betreft om bij de toe
      Verordening ( EG) nr. 1561/96 van 30 juli 1996 ( PB                       wijzing van vergunningen voor de invoer van ba
       1996 , L 193 , blz. 15 ) nietig te verklaren, voor zover                  nanen een billijk en transparant systeem toe te pas
      zij verzoeksters raakt, subsidiair, deze verordening nie                  sen; zij past een systeem toe dat door de betrokken
      tig te verklaren erga omnes;                                              marktdeelnemers niet kan worden gecontroleerd,
                                                                                zodat zij onvermijdelijk geconfronteerd moest wor
— overeenkomstig artikel 184 EG-Verdrag, Verordening                            den met het probleem van dubbelgetelde of onjuist
      ( EG ) nr. 1442/93 buiten toepassing te verklaren, voor                    berekende referentiehoeveelheden .
      zover zij de rechtsgrondslag vormt voor Verordening
      ( EG ) nr. 1561 /96 en verzoeksters raakt;                      B ) Met een beroep op artikel 184 EG-Verdrag stellen ver
                                                                           zoeksters de onwettigheid van Verordening ( EEG )
— de Commissie overeenkomstig de artikelen 178 en                          nr. 1442/93 , die de rechtsgrondslag vormt voor Veror
      215 , tweede alinea , EG-Verdrag, te veroordelen tot                 dening ( EG ) nr. 1561 /96 . Volgens hen heeft de Com
      vergoeding van alle schade aan verzoeksters veroor                  missie zich gebaseerd op bepalingen van Verordening
      zaakt door de onregelmatige vaststelling van Verorde                ( EEG ) nr. 1442/93 die in strijd waren met de beginse
      ning ( EG ) nr. 1561 /96;                                            len van billijkheid, redelijkheid en goed bestuur.
— alle andere maatregelen te gelasten die het Gerecht                 C ) Verzoeksters stellen, dat de Commissie heeft gehandeld
      noodzakelijk acht met het oog op de vaststelling van                 in strijd met een wezenlijk procedurevoorschrift van
      de aan verzoeksters veroorzaakte schade;                             Verordening ( EEG ) nr. 404/93 , waar zij heeft nagelaten
                                                                           de geraamde produktiebalans op te stellen vóór het be
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het ge                       gin van het verkoopjaar 1996 . Zij erkennen dat Veror
      ding.                                                                dening ( EEG ) nr. 404/93 niet uitdrukkelijk bepaalt dat
                                                                           de geraamde produktiebalans moet worden opgesteld
Middelen en voornaamste argumenten                                         vóór het begin van het betrokken verkoopjaar, doch
                                                                           zijn van mening dat dit een impliciet vereiste is, aange
In geding is de wijze waarop de Commissie voor het ver                    zien de juiste berekening van het tariefcontingent en
koopjaar 1996 de invoervergunningen heeft toegewezen                       uiteindelijk ook van de verminderingscoëfficiënt afhan
voor de import van niet-traditionele ACS-bananen uit                       kelijk is van het opstellen van een geraamde produktie
derde landen in de Gemeenschap in het kader van de door                    balans vóór de aanvang van het betrokken verkoop
artikel 18 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 404/93 van de             jaar.
Raad van 13 februari 1993 ingevoerde tariefcontingenten .
De twee verzoeksters voeren bananen in in de Gemeen                 Wat de schadevorderingen betreft, stellen verzoeksters dat
schap, en komen op tegen het besluit van de Commissie                 de Commissie bij de vaststelling van de verminderingscoëf
om de hoeveelheid waarvoor hen voor 19 96 een vergun                 ficiënten voor 1996 , wegens de hierboven uiteengezette
ning wordt afgegeven, te verminderen, door overeenkom                omstandigheden, heeft gehandeld in strijd met een hogere,
stig Verordening ( EG ) nr. 1561 /96 van de Commissie van            ter bescherming van particulieren gegeven rechtsregel .
30 juli 1996 op hun referentiehoeveelheid een definitieve             Deze schending is ernstig genoeg om aanleiding te geven
verminderingscoëfficiënt toe te passen.                              tot een schadevordering, nu de handelwijze van de Com
                                                                     missie grenst aan willekeur. Ingevolge bedoelde schending
Verzoeksters stellen dat Verordening ( EG ) nr. 1561 /96 nie        hebben verzoeksters verliezen geleden die groter zijn dan
tig moet worden verklaard op de volgende gronden :                   de aan hun handelsactiviteit verbonden economische risi
                                                                     co's; enerzijds vloeit dit verlies voort uit de omstandigheid
A ) De Commissie heeft de referentiehoeveelheid vastge              dat het toegekende gedeelte van het A-contingent kleiner is
      steld op basis van informatie waarvan zij wist dat zij         dan het geval zou zijn geweest indien de Commissie de
      onjuist was :                                                  verminderingscoëfficiënt op basis van correcte cijfers had
 ---pagebreak--- Nr. C 9/ 18         LNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 11 . 1 . 97
vastgesteld, en anderzijds uit de omstandigheid dat de              Beroep, op 20 september 1996 ingesteld door E. Brognieri
Commissie uitgaat van verschillende cijfers bij de bereke              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
ning van de referentiehoeveelheden voor 1 995 en 1996 .                                   ( Zaak C-174/96 )
                                                                                { 97IC 9/33 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Beroep, op 28 oktober 1996 ingesteld door Y. Chevalier             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
         Delanoue tegen Raad van de Europese Unie                   meenschappen is op 20 september 1996 beroep tegen
                        ( Zaak C-172/96 )                           Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
                           ( 97/C 9/32 )                            door E. Brognieri, wonende te Barasso ( Italië ), vertegen
                                                                    woordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie
                       (Procestaai: Frans)                          gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Schilz, advocaat al
                                                                    daar, rue du Fort Rheinsheim 2 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 28 oktober 1996 beroep ingesteld te             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
gen de Raad van de Europese Unie door Y. Chevalier-De
lanoue, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J.-N .            — nietig te verklaren het besluit van 30 november 1995
Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te Brussel ,               betreffende de toekenning van de vergoedingen voor
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fyduciaire                  ploegendienst in uitvoering van het arrest van het Ge
Myson SARL, rue de Cessange 30 .                                        recht van eerste aanleg van 8 juni 1995 in de zaak T
                                                                        583 /93 ;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                    — betaling aan verzoeker te gelasten van alle uit dien
— het besluit van de Raad van 29 januari 1996 om de                     hoofde verschuldigde bedragen, in hoofdsom en ver
     duur van zijn vakantieverlof niet te verlengen met ex             wijlinteressen, het bedrag in hoofdsom thans geraamd
     tra reisdagen, te vernietigen;                                     zijnde, onder alle voorbehoud en met name onder
                                                                        voorbehoud van verhogingen tijdens de procedure, op
— verweerder in de kosten te verwijzen .                                24 997 792 lire, met interessen op de voet van 8 % per
                                                                        jaar;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — verweerster in alle kosten te verwijzen .
Verzoeker is ambtenaar van de Raad . Zijn plaats van her
komst is bepaald op Washington. Hij betwist het besluit
waarbij het tot aanstelling bevoegde gezag weigert, de              Middelen en voornaamste argumenten
duur van het vakantieverlof waarop hij recht heeft, te ver
lengen met een aantal reisdagen dat is berekend aan de              Verzoeker, dezelfde als in zaak T-583/93 ( beslecht bij ar
hand van de behoeften, met name de werkelijke duur en               rest van 8 juni 1995 ) en in zaak T-148/96 ( voor het Ge
de reisomstandigheden alsook de periode van aanpassing/             recht aanhangig ), komt op tegen het besluit van het tot
herstel als gevolg van het tijdsverschil .                          aanstelling bevoegd gezag van 30 november 1995 , waarbij
                                                                    het vergoedingen voor ploegendienst voor de periode van
Verzoeker is namelijk van mening, dat met de twee reisda           1 maart 1993 tot en met 31 december 1993 zijn toege
gen die hem zijn toegekend op basis van de algemene re             kend .
gels voor ambtenaren wier plaats van herkomst buiten Eu
ropa is gelegen, uitsluitend de reisduur wordt gedekt,              Hij verwijt het betrokken besluit met name, dat daarin
maar geen rekening wordt gehouden met de tijd voor her             geen rekening is gehouden met het feit dat het besluit hou
stel van de daardoor veroorzaakte vermoeienissen . Dit be
                                                                    dende regularisatie van zijn situatie pas op 28 november
tekent volgens verzoeker, dat het tot aanstelling bevoegde          1995 is genomen en dat het dictum van voormeld arrest
gezag ambtenaren wier plaats van herkomst buiten Europa             van 8 juni 1995 de betaling oplegde van bedragen bestemd
is gelegen, anders behandelt dan ambtenaren wier plaats             ter dekking van de periode tussen 1 maart 1993 en de da
van herkomst in Europa is gelegen en die overeenkomstig             tum van het regularisatiebesluit. Deze datum kan geen be
artikel 7 van bijlage V van het Ambtenarenstatuut recht             trekking hebben op die van een bijna twee jaar vóór dat
hebben op verlenging van de duur van hun verlof teneinde            arrest genomen besluit.
rekening te houden met de vermoeienissen van de reis, en
wel ondanks het feit dat zij zich niet gesteld zien voor het
probleem van de aanpassing aan het tijdsverschil . Hij con         Tot staving van zijn aanspraken beroept verzoeker zich op
cludeert daaruit, dat het bestreden besluit is genomen in           schending van de artikelen 26 en 56 bis van het Statuut,
strijd met de beginselen van gelijke behandeling en non            en op de artikelen 176 en 179 EG-Verdrag, alsmede op de
discriminatie, alsook met artikel 7, vijfde alinea , van            niet-eerbiediging van het beginsel van het gezag van ge
bijlage V van het Statuut.                                          wijsde .


title: Zaak T-152/15 P: Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — Commissie/Kakol („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating van een kandidaat — Niet-erkenning van een diploma — Toelating tot een eerder vergelijkend onderzoek — Soortgelijke toelatingsvoorwaarden — Motiveringsplicht”)

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/34

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2016 — Commissie/Kakol
   (Zaak T-152/15 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating van een kandidaat - Niet-erkenning van een diploma - Toelating tot een eerder vergelijkend onderzoek - Soortgelijke toelatingsvoorwaarden - Motiveringsplicht”))
   (2016/C 392/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Simonetti, J. Currall en G. Gattinara, vervolgens F. Simonetti en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Danuta Kakol (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: R. Duta, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 22 januari 2015, Kakol/Commissie (F-1/14 en F-48/14, EU:F:2015:5), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 22 januari 2015, Kakol/Commissie (F-1/14 en F-48/14, EU:F:2015:5), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt verwezen naar een andere kamer van het Gerecht dan die welke uitspraak heeft gedaan over deze hogere voorziening.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Zaak C-176/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polen) op 6 april 2017 — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej/Mariusz Wawrzosek

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich (Polen) op 6 april 2017 — Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej/Mariusz Wawrzosek
   (Zaak C-176/17)
   (2017/C 300/13)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Profi Credit Polska S.A. w Bielsku Białej

      Verwerende partij: Mariusz Wawrzosek

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 (zoals gewijzigd) betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, inzonderheid artikel 6, lid 1, en artikel 7, lid 1, en de bepalingen van richtlijn 2008/48/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 (zoals gewijzigd) inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad, inzonderheid artikel 17, lid 1, en artikel 22, lid 1, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een vordering, die door een naar behoren ingevulde wissel wordt bekrachtigd, van een handelaar (kredietgever) tegen een consument (kredietnemer) in het kader van een betalingsbevelprocedure zoals bedoeld in de artikelen 485, lid 2, e.v. Kodeks postępowania cywilnego, in samenhang met artikel 41 van de Ustawa o kredycie konsumenckim van 12 mei 2011 (Dz. U. 2014, volgnr. 1497, geconsolideerde tekst met wijzigingen), krachtens welke de nationale rechter de geldigheid van de verbintenis uit de wissel enkel uit oogpunt van de formele vereisten kan toetsen, zonder dat hij kan treden in de onderliggende rechtsverhouding?

      (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.

      (2)  PB 2008, L 133, blz. 66.


title: Zaak C-280/14 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 december 2015 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie [Hogere voorziening — Regionaal beleid — Regionaal Operationeel Programma ROP Puglia (Italië), in het kader van doelstelling nr. 1 (2000-2006) — Vermindering van de communautaire financiële bijstand aanvankelijk toegekend door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/4

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 december 2015 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-280/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Regionaal beleid - Regionaal Operationeel Programma ROP Puglia (Italië), in het kader van doelstelling nr. 1 (2000-2006) - Vermindering van de communautaire financiële bijstand aanvankelijk toegekend door het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling])
   (2016/C 038/05)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 315 van 15.9.2014.


title: Zaak C-451/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Giessen — Duitsland) — Natthaya Dülger/Wetteraukreis (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Artikel 7, eerste alinea — Verblijfsrecht van gezinsleden van Turkse werknemer die tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behoort — Thaise staatsburger die met Turkse werknemer gehuwd is geweest en gedurende meer dan drie jaar met deze laatste heeft samengewoond)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Giessen — Duitsland) — Natthaya Dülger/Wetteraukreis
   (Zaak C-451/11) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Artikel 7, eerste alinea - Verblijfsrecht van gezinsleden van Turkse werknemer die tot legale arbeidsmarkt van lidstaat behoort - Thaise staatsburger die met Turkse werknemer gehuwd is geweest en gedurende meer dan drie jaar met deze laatste heeft samengewoond)
   2012/C 295/26
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Giessen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Natthaya Dülger

      Verwerende partij: Wetteraukreis

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Gießen — Uitlegging van art. 7, eerste alinea, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije — Verblijfsrecht van gezinsleden van een tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer — Thaise staatsburger die meer dan drie jaar en tot haar echtscheiding met haar Turkse echtgenoot heeft samengewoond

      Dictum

   Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, welke op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds, en die namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963, moet aldus worden uitgelegd dat een gezinslid van een Turkse werknemer dat staatsburger van een ander derde land dan Turkije is, zich in de gastlidstaat op de uit die bepaling voortvloeiende rechten kan beroepen wanneer alle andere in die bepaling gestelde voorwaarden zijn vervuld.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Arrest van het Hof van 15 februari 2000 in zaak C-34/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Sociale zekerheid — Financiering — Toepasselĳke wetgeving)

text:
29.4.2000                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 122/3
                      ARREST VAN HET HOF                                    2) Een uitzendbureau verricht zijn activiteiten gewoonlijk in zijn
                                                                                lidstaat van vestiging, wanneer het op het grondgebied van die
                                                                                staat doorgaans activiteiten van betekenis verricht.
                         van 10 februari 2000                               3) Artikel 11, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van
                                                                                de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze
                                                                                van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71, in de
                                                                                gecodificeerde versie van verordening nr. 2001/83 en bijgewerkt
in zaak C-202/97 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
                                                                                tot aan de dag van de feiten, moet aldus worden uitgelegd, dat
bank te Amsterdam om een prejudiciële beslissing):
                                                                                de verklaring, afgegeven door het orgaan dat door de bevoegde
Fitzwilliam Executive Search Ltd tegen Bestuur van het
                                                                                autoriteit van een lidstaat is aangewezen, de sociale zekerheidsor-
          Landelijk instituut sociale verzekeringen (1)
                                                                                ganen van andere lidstaten bindt, voor zover daarin wordt
                                                                                verklaard, dat de door een uitzendbureau gedetacheerde werk-
                                                                                nemers zijn aangesloten bij de socialezekerheidsregeling van de
(„Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel-                        lidstaat waarin dit uitzendbureau is gevestigd. Wanneer de
ling van toepasselijke wetgeving — In een andere lidstaat                        organen van andere lidstaten echter twijfels uiten over de juistheid
                 tewerkgestelde uitzendkrachten”)                                van de feiten waarop de verklaring berust of over de juridische
                                                                                beoordeling van die feiten, en dus over de overeenstemming van
                                                                                de gegevens van die verklaring met verordening nr. 1408/71 en
                                                                                met name met artikel 14, lid 1, sub a, ervan, dient het afgevende
                            (2000/C 122/04)                                      orgaan de gegrondheid van die verklaring opnieuw te onderzoeken
                                                                                en deze zo nodig in te trekken.
                                                                            (1) PB C 212 van 12.7.1997.
                         (Procestaal: Nederlands)
In zaak C-202/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de Arrondis-
sementsrechtbank te Amsterdam (Nederland), in het aldaar                                         ARREST VAN HET HOF
aanhangig geding tussen Fitzwilliam Executive Search Ltd en
Bestuur van het Landelijk instituut sociale verzekeringen,                                          van 15 februari 2000
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
artikel 14, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                   in zaak C-34/98: Commissie van de Europese Gemeen-
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,                                schappen tegen Franse Republiek (1)
alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
verplaatsen, en van artikel 11, lid 1, sub a, van verordening               (Sociale zekerheid — Financiering — Toepasselijke wet-
(EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststel-                                                 geving)
ling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71,
in hun gecodificeerde versie van verordening (EEG)                                                     (2000/C 122/05)
nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),
en bijgewerkt tot aan de dag van de feiten, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,                                           (Procestaal: Frans)
J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón en R. Schintgen, kamer-
presidenten, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet,
G. Hirsch (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-ge-               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
neraal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,                                       dentie van het Hof)
op 10 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                            In zaak C-34/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigden: P. Hillenkamp en H. Michard) tegen Franse
                                                                            Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Chavance),
1) Artikel 14, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71              betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
     van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van             Republiek, door de bijdrage ter vereffening van de sociale
     de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,         schuld toe te passen op de inkomsten uit arbeid en vervangende
     alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap             inkomsten van werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk
     verplaatsen, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2001/83         woonachtig zijn, doch in een andere lidstaat werken en op
     van de Raad van 2 juni 1983, en bijgewerkt tot aan de dag van          grond van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
     de feiten, moet aldus worden uitgelegd, dat een uitzendbureau          14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-
     dat werknemers vanuit een lidstaat ter beschikking stelt van op het    heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
     grondgebied van een andere lidstaat gevestigde ondernemingen,          hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
     slechts aanspraak heeft op het voordeel van die bepaling, wanneer      zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97
     het zijn activiteiten gewoonlijk verricht in de eerste lidstaat.       van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1),
 ---pagebreak--- C 122/4                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       29.4.2000
niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving zijn onderwor-              werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk woonachtig zijn,
pen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                doch op grond van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
krachtens de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na                      Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) en artikel 13 van die                 socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
verordening, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-              alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
drı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-           verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG)
teur), D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-               nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28,
sidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,                blz. 1), niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving zijn
H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:                  onderworpen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar
A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op             rusten krachtens de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na
15 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt               wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) en artikel 13 van die
als volgt:                                                                 verordening, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Ro-
                                                                           drı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida (rappor-
1) Door de bijdrage ter vereffening van de sociale schuld toe te           teur), D. A. O. Edward, L. Sevón en R. Schintgen, kamerpre-
     passen op de inkomsten uit arbeid en vervangende inkomsten van        sidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,
     werknemers en zelfstandigen die in Frankrijk woonachtig zijn,         H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
     doch in een andere lidstaat werken en op grond van verordening        A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
     (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende            15 februari 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
     de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers        als volgt:
     en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
     Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij            1) Door de algemene sociale bijdrage toe te passen op de inkomsten
     verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december                     uit arbeid en vervangende inkomsten van werknemers en zelfstan-
     1996, niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving zijn                  digen die in Frankrijk woonachtig zijn, doch op grond van
     onderworpen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet                 verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
     nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13 van die                  betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op
     verordening en de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na                 werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die
     wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG).                                      zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en
                                                                                bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van
2) De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.                             2 december 1996, niet aan de Franse sociale zekerheidswetgeving
                                                                                zijn onderworpen, is de Franse Republiek de verplichtingen niet
                                                                                nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 13 van die
(1) PB C 94 van 28.3.1998.                                                      verordening en de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag (thans, na
                                                                                wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG).
                                                                           2) De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                        van 15 februari 2000
in zaak C-169/98: Commissie van de Europese Gemeen-
               schappen tegen Franse Republiek (1)                                          BESCHIKKING VAN HET HOF
(„Sociale zekerheid — Financiering — Toepasselijke wet-                                                (Derde kamer)
                               geving”)
                                                                                van 16 december 1999
                           (2000/C 122/06)
                                                                           in zaak C-170/99 P: Clauni SA e.a. tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                           („Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                     deels kennelijk ongegrond”)
                          dentie van het Hof)
                                                                                (2000/C 122/07)
In zaak C-169/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: P. Hillenkamp en H. Michard) tegen Franse
Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Chavance),                                         (Procestaal: Frans)
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse
Republiek, door de algemene sociale bijdrage toe te passen op              In zaak C-170/99 P. Clauni SA, gevestigd te Le Passage
de inkomsten uit arbeid en vervangende inkomsten van                       (Frankrijk), J.-M. Bissières, wonende te La Croix Blanche (Frank-


title: Gevoegde zaken C-478/11 P-C-482/11 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 april 2013 — Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P)/Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van personen en entiteiten — Artikel 263, zesde alinea, VWEU — Beroepstermijn — Overmacht — Gewapend conflict)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 april 2013 — Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P)/Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-478/11 P-C-482/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van personen en entiteiten - Artikel 263, zesde alinea, VWEU - Beroepstermijn - Overmacht - Gewapend conflict)
   2013/C 171/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Laurent Gbagbo (C-478/11 P), Katinan Justin Koné (C-479/11 P), Akissi Danièle Boni-Claverie (C-480/11 P), Alcide Djédjé (C-481/11 P), Affi Pascal N’Guessan (C-482/11 P) (vertegenwoordiger: L. Bourthoumieux, avocate)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M.-M. Joséphidès, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorzieningen tegen de beschikkingen van het Gerecht van de Europese Unie van 13 juli 2011, Gbagbo/Raad (T-348/11), Koné/Raad (T-349/11), Boni-Claverie/Raad (T-350/11), Djédjé/Raad (T-351/11) en N’Guessan/Raad (T-352/11), waarbij het Gerecht kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard de beroepen van rekwiranten tot nietigverklaring van besluiten 2011/17/GBVB van de Raad van 11 januari 2011 (PB L 11, blz. 31), 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 (PB L 11, blz. 36) en 2011/221/GBVB van de Raad van 6 april 2011 (PB L 93, blz. 20), tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust, enerzijds, en van verordeningen (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 (PB L 11, blz. 1) en (EU) nr. 330/2011 van de Raad van 6 april 2011 (PB L 93, blz. 10), tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust, anderzijds, voor zover deze handelingen rekwiranten betreffen — Geen individuele kennisgeving van voornoemd besluiten — Overmacht

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Laurent Gbagbo, Katinan Justin Koné, Akissi Danièle Boni-Claverie, Alcide Djédjé en Affi Pascal N’Guessan worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: Zaak C-1/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 2 januari 2014 — KPN Group Belgium NV & Mobistar NV tegen Ministerraad, tussenkomende partij: Belgacom NV

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 2 januari 2014 — KPN Group Belgium NV & Mobistar NV tegen Ministerraad, tussenkomende partij: Belgacom NV
   (Zaak C-1/14)
   2014/C 102/16
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: KPN Group Belgium NV & Mobistar NV

      Verweerder: Ministerraad

      Tussenkomende partij: Belgacom NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient richtlijn 2002/22/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Universeledienstrichtlijn), en inzonderheid de artikelen 9 en 32 ervan, zo te worden geïnterpreteerd dat het sociale tarief voor de universele diensten alsook het compensatiemechanisme waarin artikel 13, lid 1, onder b), van de Universeledienstrichtlijn voorziet, niet alleen van toepassing zijn op elektronische communicatie door middel van een telefoonaansluiting op een vaste locatie op een openbaar communicatienetwerk, maar ook op elektronische communicatie door middel van mobiele communicatiediensten en/of internetabonnementen?

               2)

               Dient artikel 9, lid 3, van de Universeledienstrichtlijn zo te worden geïnterpreteerd dat het de lidstaten toestaat om bijzondere tariefopties voor andere diensten dan die omschreven in artikel 9, lid 2, van de Universeledienstrichtlijn, toe te voegen aan de universele dienst?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste en de tweede vraag ontkennend is, zijn de desbetreffende bepalingen van de Universeledienstrichtlijn verenigbaar met het gelijkheidsbeginsel, zoals dat onder meer is vervat in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2)?

      (1)  PB L 108, blz. 51.

      (2)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak C-465/99 P: Hogere voorziening, op 3 december 1999 ingesteld door PARTEX — Companhia Portuguesa de Serviços S.A., tegen het arrest, op 16 september 1999 in zaak T-182/96 tussen PARTEX — Companhia Portuguesa de Serviços S.A., en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)

text:
19.2.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 47/21
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                   meedelen. De in casu gestelde termijn is op 16 maart 1998
                                                                      verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
                                                                      mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
Middelen en voornaamste argumenten                                    len voor de richtlijn.
Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex        (1) PB L 243 van 24.9.1996, blz. 31.
artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige
maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
meedelen. De in casu gestelde termijn is op 21 mei 1998
verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
len voor de richtlijn.
                                                                      Hogere voorziening, op 3 december 1999 ingesteld door
                                                                      PARTEX — Companhia Portuguesa de Serviços S.A.,
(1) PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.                                 tegen het arrest, op 16 september 1999 in zaak
                                                                      T-182/96 (1) tussen PARTEX — Companhia Portuguesa
                                                                      de Serviços S.A., en de Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
                                                                                (Zaak C-465/99 P)
Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                                           (2000/C 47/35)
                              bliek
                         (Zaak C-464/99)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 3 december 1999 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      PARTEX — Companhia Portuguesa de Serviços S.A., vertegen-
                          (2000/C 47/34)                              woordigd door R. Chancerelle de Machete, P. Machete en
                                                                      M. Pena Machete, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op         hebbende te Luxemburg bij L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du
1 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek ingesteld            Fort Rheinsheim 2, tegen het arrest, op 16 september 1999 in
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-              zaak T-182/96 tussen PARTEX — Companhia Portuguesa de
woordigd door L. Ström, juridisch adviseur, en P. Panagioto-          Serviços S.A. en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
poulos, een bij de juridische dienst gedetacheerde nationale          pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                Europese Gemeenschappen (Derde kamer).
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                    Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      1. het bestreden arrest te vernietigen wegens onjuiste toepas-
                                                                           sing van de op het ESF toepasselijke regelgeving, en/of
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen             wegens onjuiste beoordeling wat betreft het bestaan van
     de bepaalde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-           misbruik van recht, schending van het recht van verweer
     lijke maatregelen te nemen om volledig te voldoen aan                 en schending van de beginselen van goede trouw, bescher-
     richtlijn 96/59/EG van de Raad van 16 september 1996                  ming van het gewettigd vertrouwen en bescherming van
     betreffende de verwijdering van polychloorbifenylen en                verkregen rechten, en wat betreft het bestaan van misbruik
     polychloorterfenylen (PCB’s/PCT’s) (1), en door die maatre-           van bevoegdheid, voor zover die beoordeling berust op
     gelen niet aan de Commissie mede te delen, de krachtens               materieel onjuiste feitelijke vaststellingen, één en ander
     het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin-           behoudens het onderdeel van het arrest waarin het beroep
     gen niet is nagekomen;                                                van Partex in zaak T-182/96 gedeeltelijk is toegewezen;
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                   2. dienovereenkomstig, wegens schending door de Commis-
                                                                           sie van de op het ESF toepasselijke regelgeving, beschikking
                                                                           C(96) 1184 van de Commissie van 14 augustus 1996,
Middelen en voornaamste argumenten                                         waartegen het beroep in zaak T-182/96 gericht was, nietig
                                                                           te verklaren;
Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige            3. subsidiair, het bestreden arrest, behoudens voorzover
maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de           het beroep van Partex in zaak T-182/96 gedeeltelijk is
gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en              toegewezen, te vernietigen op grond dat slechts gedeeltelijk
moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie                     uitspraak is gedaan in de zaak ten gronde;
 ---pagebreak--- C 47/22                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     19.2.2000
4. meer subsidiair, het bestreden arrest te vernietigen voorzo-      — Het Gerecht heeft ten onrechte nagelaten zich uit te
   ver daarin de beschikking van de Commissie in dossier                  spreken over een in zaak T-182/96 aangevoerde tweede
   nummer 880412P3, waarin wordt verklaard dat de bedra-                  aanvullende middel tot nietigverklaring van de beschikking
   gen vermeld in de subrubrieken 14.1.4, 14.2.6, 14.2.7,                 van de Commissie, ontleend aan schending van de op het
   14.3.1 b en c, 14.3.3 en 14.3.5 van het project betreffende            ESF toepasselijke regelgeving (ontbreken van discretionaire
   Pirites Alentejanas, in de subrubrieken 14.3.8, 14.3.11 en             bevoegdheid), dat door rekwirante in die zaak in repliek
   14.9 van het project betreffende Tintas Robbialac, en in               is aangevoerd.
   subrubriek 14.3.9 van het project betreffende Sapec, niet
   voor vergoeding in aanmerking komen, wordt bevestigd,             — Het Gerecht heeft artikel 253 EG-Verdrag (ex artikel 190)
   een en ander wegens:                                                   onjuist toegepast met betrekking tot de subrubrieken
                                                                          14.1.4, 14.2.6, 14.2.7, 14.3.1b en c, 14.3.3 en 14.3.5 van
   — materiële onjuistheid van de door het Gerecht vastge-                het project betreffende Pirites Alentejanas, 14.3.8, 14.3.11
        stelde feiten;                                                    en 14.9 van het project betreffende Tintas Robbialac, en
                                                                          14.3.9 van het project betreffende Sapec, voorzover is
                                                                          uitgegaan van materieel onjuiste feitelijke conclusies.
   — dwaling ten aanzien van              het   recht    wegens
        incongruente motivering
                                                                     — Het Gerecht heeft een onjuist oordeel uitgesproken over
                                                                          het bestaan van misbruik van bevoegdheid, schending van
5. bijgevolg, op dezelfde gronden, beschikking C(96) 1184                 de rechten van de verdediging en schending van de
   van de Commissie van 14 augustus 1996 nietig te verkla-                beginselen van goede trouw, bescherming van het gewet-
   ren voorzover daarin wordt verklaard dat de bedragen                   tigd vertrouwen en bescherming van verkregen rechten,
   betreffende subrubrieken 14.1.4, 14.2.6, 14.2.7, 14.3.1 b              voorzover dit op materieel onjuiste feitelijke conclusies
   en c, 14.3.3 en 14.3.5 van het project betreffende Pirites             berust.
   Alentejanas, 14.3.8, 14.3.11 en 14.9 van het project
   betreffende Tintas Robbialac, en 14.3.9 van het project
   betreffende Sapec, voor generlei vergoeding in aanmer-            — Rekwirante betoogt dat de onjuistheid van de feitelijke
   king komen;                                                            vaststellingen van het Gerecht ertoe heeft geleid, dat het
                                                                          Gerecht in casu het recht verkeerd heeft toegepast door
                                                                          te oordelen, dat de in zaak T-182/96 aangevochten
6. punt 3 van het dispositief van het bestreden arrest te                 beschikking niet op misbruik van de bevoegdheid berust.
   vernietigen voorzover daarin wordt verklaard, dat Partex
   haar eigen kosten in zaak T-182/96 heeft te dragen;
                                                                     (1) PB C 26 van 25.1.1997, blz. 9.
7. de Commissie in alle kosten te verwijzen;
8. het verzoek om kosteloze rechtsbijstand gegrond te verkla-
   ren en rekwirante derhalve kosteloze rechtsbijstand in de
   onderhavige procedure te verlenen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Beroep, op 3 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
— Het Gerecht in eerste aanleg heeft de op het ESF toepasse-                                       bliek
   lijke regelgeving geschonden door te oordelen, dat in een
   geval als het onderhavige, waarin een lidstaat reeds de
   feitelijke en boekhoudkundige juistheid van het verzoek                                    (Zaak C-467/99)
   om betaling van het saldo heeft bevestigd, die lidstaat
   haar standpunt inzake het betrokken verzoek alsnog kan                                      (2000/C 47/36)
   wijzigen op grond van onregelmatigheden die niet eerder
   aan het licht waren getreden.
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                     3 december 1999 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
— Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat het door            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
   Partex in zaak T-182/96 in repliek aangevoerde aanvul-            woordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar juridische
   lende middel, ontleend aan schending van de regels                dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gó-
   inzake de bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten en de         mez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
   Commissie, ontoelaatbaar was.
— Het Gerecht heeft de op het ESF toepasselijke regelgeving          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
   geschonden door te oordelen, dat van miskenning van de
   regels inzake de bevoegdheidsverdeling tussen de lidstaten        — vast te stellen dat de Helleense Republiek de krachtens
   en de Commissie geen sprake was.                                       richtlijn 90/314/EEG (1) betreffende pakketreizen, met