title: Zaak C-323/05: Beroep, op 24 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               29.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 271/15

         Beroep, op 24 augustus 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-323/05)
   (2005/C 271/28)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 24 augustus 2005 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Aresu en N. Yerrell als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (1), en/of door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 januari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4.


title: Zaak C-1/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Cartier parfums — lunettes SAS, Axa Corporate Solutions assurances SA/Ziegler France SA, Montgomery transports Sàrl, Inko Trade s.r.o., Jaroslav Mateja, Groupama transport [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 27, lid 2 — Aanhangigheid — Artikel 24 — Aanwijzing van bevoegde rechter — Vaststelling van bevoegdheid van als eerste aangezochte rechter door verschijning van partijen zonder betwisting van bevoegdheid dan wel definitieve beslissing]

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Cartier parfums — lunettes SAS, Axa Corporate Solutions assurances SA/Ziegler France SA, Montgomery transports Sàrl, Inko Trade s.r.o., Jaroslav Mateja, Groupama transport
   (Zaak C-1/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 27, lid 2 - Aanhangigheid - Artikel 24 - Aanwijzing van bevoegde rechter - Vaststelling van bevoegdheid van als eerste aangezochte rechter door verschijning van partijen zonder betwisting van bevoegdheid dan wel definitieve beslissing])
   2014/C 112/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Cartier parfums — lunettes SAS, Axa Corporate Solutions assurances SA

      Verwerende partijen: Ziegler France SA, Montgomery transports Sàrl, Inko Trade s.r.o., Jaroslav Mateja, Groupama transport

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Frankrijk) — Uitlegging van artikel 27, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Aanhangigheid — Vaststelling dat het gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht bevoegd is omdat de partijen de bevoegdheid van het eerste gerecht niet hebben betwist dan wel omdat het eerste gerecht een beslissing heeft gegeven die onherroepelijk is om welke reden dan ook

      Dictum

   Artikel 27, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat, behoudens de hypothese waarin de als laatste aangezochte rechter exclusief bevoegd is op grond van deze verordening, de bevoegdheid van de als eerste aangezochte rechter vaststaat in de zin van die bepaling zodra deze zich niet ambtshalve onbevoegd heeft verklaard en geen van de partijen zijn bevoegdheid heeft betwist vóór of op het tijdstip van de stellingname die naar zijn nationaal procesrecht is te beschouwen als het eerste verweer ten gronde bij hem.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 27 november 2003 in zaak C-66/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Niet-omzetting — Richtlĳn 2000/39/EG")

text:
C 21/8                    NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                24.1.2004
                      ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                             (Derde kamer)                                                                (Derde kamer)
                       van 27 november 2003                                                        van 27 november 2003
in zaak C-332/02: Commissie van de Europese Gemeen-                          in zaak C-66/03: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië                                     schappen tegen Franse Republiek (1)
                          en Noord-Ierland (1)
                                                                             („Niet-nakoming — Niet-omzetting — Richtlijn 2000/39/
(„Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 1999/13/                                                        EG”)
                                   EG”)
                                                                                (2004/C 21/14)
                             (2004/C 21/13)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                            (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-332/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-                     In zaak C-66/03, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: X. Lewis) domicilie gekozen hebbende te                    pen (gemachtigde: N. Yerrell), domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië                    Luxemburg, tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de
en Noord-Ierland (gemachtigde: P. Ormond, vervolgens Jack-                   Bergues en C. Bergeot-Nunes), betreffende een verzoek aan het
son, bijgestaan door M. Demetriou), betreffende een verzoek                  Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
om vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Brittannië en Noord-Ierland, door niet de nodige wettelijke en               stellen om te voldoen aan richtlijn 2000/39/EG van de
bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te voldoen                Commissie van 8 juni 2000 tot vaststelling van een eerste lijst
aan richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999                       van indicatieve grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling
inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische                  ter uitvoering van richtlijn 98/24/EG van de Raad betreffende
stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmid-                 de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van
delen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (PB L 85,                werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het werk
blz. 1), of althans deze maatregelen niet ter kennis van de                  (PB L 142, blz. 47), en/of deze bepalingen niet aan de
Commissie te brengen, de krachtens artikel 15 van deze                       Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op haar
richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                  rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas                (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpre-
(rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en N. Colneric,                   sident, D. A. O. Edward (rapporteur) en R. Schintgen, rechters;
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass,             advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 27 novem-
op 27 november 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                    ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
luidt als volgt:                                                             volgt:
1)    Door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen      1)    Door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      vast te stellen om te voldoen aan richtlijn 1999/13/EG van de                te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2000/39/
      Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie                    EG van de Commissie van 8 juni 2000 tot vaststelling van een
      van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik                 eerste lijst van indicatieve grenswaarden voor beroepsmatige
      van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en                   blootstelling ter uitvoering van richtlijn 98/24/EG van de Raad
      in installaties, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië             betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid
      en Noord-Ierland de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op               van werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.                                  werk, is de Franse Republiek de krachtens die richtlijn op haar
                                                                                rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      Ierland wordt in de kosten verwezen.                                   2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 274 van 9.11.2002.                                                  (1) PB C 70 van 22.3.2003.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 juni 1999 in zaak T-277/97, Ismeri Europa Srl tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Niet-contractuele aansprakelijkheid - MED programma's - Verslag van Rekenkamer - Kritiek jegens verzoekster)

text:
C 265/12                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.9.1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 juni 1999
                        van 9 maart 1999
                                                                         in zaak T-277/97, Ismeri Europa Srl tegen Rekenkamer
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-273/97: P. Richard tegen Europees Parlement (1)                (Niet-contractuele aansprakelijkheid — MED programma’s
                                                                           — Verslag van Rekenkamer — Kritiek jegens verzoekster)
                                                                                (1999/C 265/23)
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van
artikel 29, lid 1, Statuut — Aanwerving van persoon uit
reservelijst van algemeen vergelijkend onderzoek dat was                                        (Procestaal: Italiaans)
voorbehouden aan onderdanen van nieuwe lidstaten —
                     Afwijzing van sollicitatie)                         In zaak T-277/97, Ismer Europa Srl, gevestigd te Rome,
                                                                         vertegenwoordigd door S. Ristuccia en G. L. Tosato, advocaten
                                                                         te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                         (1999/C 265/22)                                 kantore van A. Schmitt, advocaat aldaar, Val Sainte-Croix
                                                                         7, tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigden: J.-M. Stenier, J. Inghelram en P. Giusta), betref-
                                                                         fende een krachtens de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea,
                                                                         EG (ex artikelen 178 en 215) ingesteld beroep strekkende tot
                         (Procestaal: Frans)                             vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben
                                                                         geleden ten gevolge van de kritiek die de Rekenkamer jegens
                                                                         haar heeft geuit in haar speciaal verslag nr. 1/96 over de
                                                                         MED-programma’s vergezeld van de antwoorden van de
In zaak T-273/97, P. Richard, ambtenaar van het Europees                 Commissie (uitgebracht krachtens artikel 188 C, lid 4, tweede
Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door                   alinea, EG-Verdrag) (PB 1996, C 240, blz. 1), heeft het Gerecht
A. Lutgen en tijdens de mondelinge behandeling door J. Felt-             van eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt:
gen, beiden advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb-                M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters;
bende te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemde, Rue                   griffier: A. Mair, administrateur, op 15 juni 1999 een arrest
Jean-Pierre Brasseur, 1, tegen Europees Parlement (gemachtig-            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de: J. Sant’Anna), betreffende, enerzijds, een verzoek om
nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement              1) Verwerpt het beroep.
houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar het in
kennisgeving van vacature nr. 8011 bedoelde ambt, en ander-              2) Verwijst verzoekster in de kosten.
zijds, een verzoek om nietigverklaring van de aanstelling van
mevr. S. in dat ambt alsmede van de procedure die tot die                (1) PB C 7 van 10.1.1998.
aanstelling heeft geleid, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-
Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier A. Mair, ad-
ministrateur, op 9 maart 1999 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1) Verklaart nietig de procedure tot aanstelling van mevr. S in het
     ambt van afdelingshoofd in de rang A 3 en het besluit van                                  van 27 april 1999
     9 januari 1997.
                                                                         in zaak T-283/97: G. Thinus tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2) Verklaart nietig de besluiten van 11 februari en 23 juli 1997
     houdende afwijzing van, respectievelijk, verzoekers sollicitatie en
     verzoekers klacht.                                                  (Ambtenaren — Weigering van bevordering — Vergelijking
                                                                         van verdiensten — Andere in aanmerking te nemen criteria
                                                                                — Motivering)
3) Verstaat dat het Parlement alle kosten zal dragen.
                                                                                (1999/C 265/24)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 387 van 20.12.1997.
                                                                         In zaak T-283/97, G. Thinus, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                         J.-N. Louis, T. Demaseure, F. Parmentier en, aanvankelijk,
                                                                         A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbendete
                                                                         Luxemburg bij de Fiduciaire Myson S.à r.l., Rue de Cessange,


title: Zaak C-113/01: Verzoek van Högsta förvaltningsdomstolen van 8 maart 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tegen Paranova Oy

text:
C 150/12               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.5.2001
—     Schending van artikel 92 EG-Verdrag, thans artikel 87           2)   zo ja, mag de lidstaat van de nationaliteit weigeren:
      EG. Het Gerecht heeft geen rekening gehouden met de
      juridische context, die impliceert dat La Poste aan iedere           a)    een preliminair obstakel voor de binnenkomst van
      concurrent van Chronopost die voor gelijkwaardige pres-                    de echtgenoot die niet de nationaliteit van deze
      taties in aanmerking zou willen komen, onder vergelijk-                    lidstaat heeft (in casu een nog steeds geldend uitzet-
      bare voorwaarden toegang tot haar net moet verlenen.                       tingsbevel), op te heffen; en
      De relatie tussen La Poste en Chronopost omvat derhalve
      zeker geen selectief voordeel ten gunste van Chronopost.             b)    de echtgenoot die niet de nationaliteit van deze
                                                                                lidstaat heeft, een recht van toegang tot zijn grondge-
—     Schending van de motiveringsplicht: het Gerecht had de                     bied toe te kennen?
      redenering uiteen moeten zetten volgens welke het tot
      het oordeel is gekomen, dat de inaanmerking, door La
      Poste, van haar volledige kosten ontoereikend was enkel
      wegens het bestaan van een gereserveerde sector.
                                                                      Verzoek van Högsta förvaltningsdomstolen van 8 maart
                                                                      2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tegen
                                                                                Paranova Oy
                                                                                (Zaak C-113/01)
Verzoek van het Immigration Appeal Tribunal (Verenigd
Koninkrijk), van 3 oktober 2000 om een prejudiciële                                            (2001/C 150/23)
beslissing in het geding tussen Secretary of State for the
             Home Department en Hacene Akrich                         Högsta förvaltiningsdomstolen heeft bij beschikking van
                                                                      8 maart 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 14 maart 2001, in het geding tegen Paranova Oy, het Hof
                         (Zaak C-109/01)                              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                      een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (2001/C 150/22)
                                                                      1.   Is het verenigbaar met de artikelen 28 en 30 EG-Verdrag,
                                                                           dat de bevoegde instantie in een lidstaat vaststelt dat een
Het Immigration Appeal Tribunal (Verenigd Koninkrijk) heeft                vergunning voor het in de handel brengen voor een
bij beschikking van 3 oktober 2000, ingekomen ter griffie van              parallel ingevoerd geneesmiddel automatisch vervalt,
het Hof van Justitie op 7 maart 2001, in het geding tussen                 wanneer de oorspronkelijke vergunning voor het in de
Secretary of State for the Home Department en Hacene                       handel brengen van het geneesmiddel op verzoek van de
Akrich, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                houder wordt ingetrokken, ofschoon de intrekking niet
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 gebaseerd is op redenen in verband met de werking of
vragen:                                                                    onschadelijkheid van het geneesmiddel en ofschoon voor
                                                                           het geneesmiddel een vergunning voor het in de handel
                                                                           brengen van kracht is in de lidstaat van waaruit de
Wanneer een onderdaan van een lidstaat gehuwd is met een                   parallelinvoer plaatsvindt?
onderdaan van een derde land, die krachtens het nationaal
recht geen aanspraak kan maken op een recht om die                    2.   Indien het gemeenschapsrecht beperkingen en voorwaar-
lidstaat binnen te komen of aldaar te verblijven, en met deze              den stelt met betrekking tot het recht van de bevoegde
echtgenoot, die niet de nationaliteit van die lidstaat bezit, naar         instantie om in de in de eerste vraag bedoelde situatie
een andere lidstaat verhuist, met de bedoeling rechten uit                 voor parallelinvoer het verval van een vergunning voor
hoofde van het gemeenschapsrecht uit te oefenen door daar                  het in de handel brengen vast te stellen, wat is dan het
slechts een korte tijd te werken om vervolgens bij terugkeer               belang van het feit dat:
naar de lidstaat van zijn nationaliteit samen met zijn echtge-
noot, die niet de nationaliteit daarvan bezit, aanspraak te
                                                                           a)    de houder van de oorspronkelijke vergunning een
maken op door het gemeenschapsrecht verleende rechten,                           nieuwe vergunning voor het in de handel brengen
                                                                                van een geneesmiddel heeft verkregen, dat het
1)    is de lidstaat van zijn nationaliteit dan gerechtigd de                    oorspronkelijke geneesmiddel dient te vervangen,
      bedoeling van het paar bij verhuizing naar de andere                       doch niet dezelfde farmaceutische vorm (enterota-
      lidstaat om bij terugkeer naar de lidstaat van zijn natio-                 blet in plaats van enterocapsule) en niet precies
      naliteit aanspraak te maken op door het gemeenschaps-                      hetzelfde werkzame bestanddeel (omeprazolmag-
      recht verleende rechten, ofschoon de echtgenoot die die                    nesium in plaats van omeprazol) heeft; overigens zijn
      nationaliteit niet bezit, naar nationaal recht daarop geen                 de geneesmiddelen volgens de bevoegde instantie
      aanspraak kan maken, te beschouwen als een beroep op                       biologisch equivalent en kan met beide geneesmid-
      het gemeenschapsrecht om de toepassing van de natio-                       delen dezelfde therapeutische werking worden ver-
      nale wetgeving te ontduiken; en                                            kregen;
 ---pagebreak--- 19.5.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 150/13
     b)    de controle op de werking en onschadelijkheid van        Middelen en voornaamste argumenten
           het parallel ingevoerde geneesmiddel na de verlening
           van de vergunning voor het in de handel brengen
           eventueel wordt bemoeilijkt, wanneer de vergunning       Volgens de Commissie is de omzettingstermijn op 1 januari
           voor het oorspronkelijke geneesmiddel wordt inge-        1993 verstreken zonder dat het Verenigd Koninkrijk de
           trokken;                                                 maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn om te voldoen aan
                                                                    de artikelen 5, lid 1, en 6, lid 1, van de richtlijn. Zulks vormt
     c)    het parallel ingevoerde geneesmiddel jarenlang in de     een schending van de artikelen 3 en 13 van de richtlijn.
           lidstaten een algemeen gebruikt geneesmiddel was
           en het onwaarschijnlijk is, dat de voortgezette
           verkoop gevaar voor de menselijke gezondheid
           oplevert?
                                                                    (1) PB L 76, van 23.3.1992, blz. 14.
3.   Wanneer het volgens de artikelen 28 en 30 EG-Verdrag
     in de in de eerste vraag bedoelde situatie geoorloofd is
     voor parallelinvoer het verval van de vergunning voor
     het in de handel brengen vast te stellen, kan dan voor
     parallelinvoer worden vastgesteld dat de vergunning voor
     het in de handel brengen direct bij de intrekking van
     de oorspronkelijke vergunning vervalt, zonder dat de
     parallelimporteur de tijd heeft om zijn activiteit daaraan
     aan te passen? Zijn de in de tweede vraag bedoelde
     omstandigheden van belang voor de vraag in hoeverre
     het geoorloofd is vast te stellen, dat voor parallelinvoer
                                                                    Verzoek van de Court of Appeal (England & Wales) (Civil
     de vergunning voor het in de handel brengen direct
                                                                    Division) van 14 december 2000 om een prejudiciële
     vervalt?                                                       beslissing in het geding tussen K.B. en 1) de National
                                                                    Health Service Pensions Agency, 2) de Secretary of State
                                                                                for Health
                                                                                (Zaak C-117/01)
                                                                                (2001/C 150/25)
Beroep, op 14 maart 2001 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk
                                                                    De Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) heeft
                         (Zaak C-115/01)                            bij beschikking van 14 december 2000, ingekomen ter griffie
                                                                    van het Hof van Justitie op 15 maart 2001, in het geding
                                                                    tussen K.B. en 1) de National Health Service Pensions Agency,
                         (2001/C 150/24)                            2) de Secretary of State for Health, het Hof van Justitie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          beslissing over de navolgende vraag:
op 14 maart 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door R. Wainwright als gemachtigde, domicilie              Levert de uitsluiting van de vrouwelijk-naar-mannelijke trans-
gekozen hebbende te Luxemburg.                                      seksuele partner van een vrouwelijke aangeslotene bij het
                                                                    pensioenstelsel van de National Health Service, dat de uitkering
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                    voor persoon ten laste tot haar weduwnaar beperkt, een met
                                                                    artikel 141 EG en richtlijn 75/117 strijdige discriminatie op
                                                                    grond van geslacht op? (1)
—    te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
     te stellen om te voldoen aan richtlijn 92/13/EEG (1) van
     de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende       (1) Richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffen-
     de toepassing van de communautaire voorschriften inza-             de het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten
     ke de procedures voor het plaatsen van opdrachten door             inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor
                                                                        mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45 van 19.2.1975,
     diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en                blz. 19).
     energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, de
     krachtens de artikelen 3 en 13 van deze richtlijn op hem
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
—    het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-200/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2010 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 februari 2010 in zaak T-340/07, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/21

         Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2010 door Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 februari 2010 in zaak T-340/07, Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie
   (Zaak C-200/10 P)
   2010/C 179/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, Δικηγόρος)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster vordert dat het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht vernietigt, de Commissie gelast de schade te vergoeden die verzoekster heeft geleden ten gevolge van de niet-nakoming van de contractuele verplichtingen in het kader van de uitvoering van overeenkomst EDC-53007 EEBO/27873 betreffende het project „e-Content Exposure and Business Opportunities”, en de Commissie verwijst in de proceskosten en de andere kosten die verzoekster heeft gemaakt in verband met het oorspronkelijke beroep, zelfs als de hogere voorziening wordt afgewezen, en in de kosten van de hogere voorziening, als zij wordt toegewezen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante stelt dat het Gerecht niet duidelijk genoeg heeft gemotiveerd waarom het een aantal van haar argumenten heeft afgewezen.
   Rekwirante stelt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het een onjuiste uitlegging heeft gegeven van artikel 7, lid 6, van de overeenkomst, waarin sprake is van de verplichting van de aannemers om passende maatregelen te treffen om hun verbintenissen te annuleren of te verminderen zodra zij van de Commissie een brief ontvangen waarbij hun wordt meegedeeld dat de overeenkomst wordt beëindigd.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 november 2004 in zaak T-402/02, August Storck KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Beeldmerk dat vorm van (vlindervormige) wikkelverpakking voor snoepjes afbeeldt — Voorwerp van aanvraag — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen door gebruik — Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 — Recht om te worden gehoord — Artikel 73, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/22

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 november 2004
   in zaak T-402/02, August Storck KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Beeldmerk dat vorm van (vlindervormige) wikkelverpakking voor snoepjes afbeeldt - Voorwerp van aanvraag - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Onderscheidend vermogen door gebruik - Artikel 7, lid 3, van verordening (EG) nr. 40/94 - Recht om te worden gehoord - Artikel 73, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 19/48)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-402/02, August Storck KG, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Wrage-Molkenthin, T. Reher, A. Heise en I. Rohr, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: B. Müller en G. Schneider), betreffende een vordering tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 oktober 2002 (zaak R 0256/2001-2) houdende weigering van inschrijving van een merk dat een (vlindervormige) wikkelverpakking afbeeldt, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiili en M. Vilaras, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 10 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.


title: Zaak C-527/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 28 november 2007 — Generics (UK) Ltd, Regina/Licensing Authority (vertegenwoordigd door de Medicines and Healthcare products Regulatory Agency)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/36

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 28 november 2007 — Generics (UK) Ltd, Regina/Licensing Authority (vertegenwoordigd door de Medicines and Healthcare products Regulatory Agency)
   (Zaak C-527/07)
   (2008/C 22/64)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Generics (UK) Ltd, Regina

      Verwerende partij: Licensing Authority (vertegenwoordigd door de Medicines and Healthcare products Regulatory Agency)
   Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een geneesmiddel dat niet onder de bijlage bij verordening (EEG) nr. 2309/93 (1) valt, in een lidstaat (Oostenrijk) op basis van een nationale toelatingsprocedure in het verkeer is gebracht vóór de toetreding van die staat tot de EER of de Europese Gemeenschap en:

                           a)

                           die lidstaat vervolgens tot de EER en daarna tot de Europese Gemeenschap is toegetreden en overeenkomstig de voorwaarden voor zijn toetreding de toelatingsvoorschriften van richtlijn 65/65/EEG (thans richtlijn 2001/83/EG) (2) in zijn nationale recht heeft omgezet, zonder overgangsregeling;

                           b)

                           het betrokken geneesmiddel in die lidstaat na diens toetreding tot de EER en de Europese Gemeenschap gedurende een aantal jaren in het verkeer is gebleven;

                           c)

                           na de toetreding van die lidstaat tot de EER en de Europese Gemeenschap, de vergunning voor het in de handel brengen van het betrokken geneesmiddel is gewijzigd door de toevoeging van een nieuwe indicatie, en deze wijziging door de autoriteiten van die lidstaat in overeenstemming is geacht met de communautaire voorschriften;

                           d)

                           het dossier van het betrokken geneesmiddel niet is bijgewerkt overeenkomstig richtlijn 65/65/EEG (thans richtlijn 2001/83/EG) nadat die lidstaat tot de EER en de Europese Gemeenschap is toegetreden, en

                           e)

                           vervolgens een geneesmiddel met hetzelfde werkzame bestanddeel is toegelaten krachtens artikel 6 van richtlijn 2001/83/EG en in het communautaire handelsverkeer gebracht,

                     moet dat geneesmiddel dan worden aangemerkt als een „referentiegeneesmiddel waarvoor […] in een lidstaat […] een vergunning in de zin van artikel 6 is verleend” in de zin van artikel 10, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG, en zo ja, welke van de bovenstaande voorwaarden is/zijn in zoverre doorslaggevend?

               2)

               Wanneer de bevoegde autoriteit van een referentielidstaat ten onrechte een aanvraag afwijst voor een vergunning voor het in de handel brengen, ingediend krachtens artikel 10, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG in het kader van de in die richtlijn geregelde gedecentraliseerde procedure, omdat het in de eerste prejudiciële vraag bedoelde geneesmiddel geen referentiegeneesmiddel vormt in de zin van artikel 10, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG, welke indicaties zou het Hof van Justitie dan in voorkomend geval kunnen geven met betrekking tot de door de nationale rechter in aanmerking te nemen omstandigheden bij de beoordeling van de vraag of de schending van het gemeenschapsrecht voldoende gekwalificeerd is in de zin van het arrest Brasserie du pêcheur en Factortame?

      (1)  PB L 214, blz. 1.

      (2)  PB L 311, blz. 67.


title: Zaak C-19/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Wood Floor Solutions Andreas Domberger GmbH/Silva Trade, SA (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 5, punt 1, sub a en b, tweede streepje — Verrichting van diensten — Agentuurovereenkomst — Uitvoering van overeenkomst in verschillende lidstaten)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien — Oostenrijk) — Wood Floor Solutions Andreas Domberger GmbH/Silva Trade, SA
   (Zaak C-19/09) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Bijzondere bevoegdheden - Artikel 5, punt 1, sub a en b, tweede streepje - Verrichting van diensten - Agentuurovereenkomst - Uitvoering van overeenkomst in verschillende lidstaten)
   2010/C 113/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wood Floor Solutions Andreas Domberger GmbH

      Verwerende partij: Silva Trade, SA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) — Uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a en sub b, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1) — Bijzondere bevoegdheid — Werkingssfeer — Vordering tot betaling van een vergoeding wegens beëindiging van een overeenkomst inzake dienstverrichting — Diensten die krachtens een overeenkomst in verschillende lidstaten worden verricht

      Dictum

               1.

               Artikel 5, punt 1, sub b, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is in geval van dienstverrichting in verschillende lidstaten.

               2.

               Artikel 5, punt 1, sub b, tweede streepje, van verordening nr. 44/2001 moet aldus worden uitgelegd dat bij de verrichting van diensten in verschillende lidstaten het gerecht dat bevoegd is om kennis te nemen van alle vorderingen uit de overeenkomst het gerecht is binnen het rechtsgebied waarvan de plaats ligt waar de diensten hoofdzakelijk worden verricht. Voor een agentuurovereenkomst is die plaats de plaats waar de diensten van de handelsagent hoofdzakelijk worden verricht, zoals die blijkt uit de bepalingen van de overeenkomst, alsmede, bij gebreke van dergelijke bepalingen, uit de daadwerkelijke uitvoering van de overeenkomst en, indien de plaats op die grondslag niet kan worden bepaald, de woonplaats van de handelsagent.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak C-346/07: Beschikking van de president van het Hof van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/32

         Beschikking van de president van het Hof van 13 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-346/07) (1)

   (2008/C 64/50)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-134/15: Beroep ingesteld op 23 maart 2015 — Salesforce.com/BHIM (SOCIAL.COM)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/32

         Beroep ingesteld op 23 maart 2015 — Salesforce.com/BHIM
   (SOCIAL.COM)
   (Zaak T-134/15)
   (2015/C 171/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Salesforce.com, Inc. (San Francisco, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Nordemann, M. Maier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „SOCIAL.COM” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 2 2 45  411

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 20 januari 2015 in zaak R 1752/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-255/11: Beroep ingesteld op 20 mei 2011 — Fellah/Raad

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/28

         Beroep ingesteld op 20 mei 2011 — Fellah/Raad
   (Zaak T-255/11)
   2011/C 211/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zakaria Fellah (New York, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat verordening (EU) nr. 330/2011 van de Raad van 6 april 2011 en besluit 2011/221/GBVB van de Raad van 6 april 2011, op 7 april 2011 in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerd, wat verzoeker betreft feitelijke grondslag missen,

               —

               bijgevolg:

                           —

                           verordening (EU) nr. 330/2011 van de Raad van 6 april 2011 en besluit 2011/221/GBVB van de Raad van 6 april 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat verzoekers naam wordt geschrapt van de in bijlage bij deze verordening en dit besluit gevoegde lijsten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1)

               Schending van de motiveringsplicht, aangezien de redenen voor het opnemen van verzoekers naam op de lijst van personen en entiteiten waarop de beperkende maatregelen van toepassing zijn stereotiep zijn, en er geen enkel nauwkeurig feit wordt vermeld op grond waarvan de relevantie van deze opneming kan worden beoordeeld.

               2)

               Kennelijke beoordelingsfout, aangezien:

                           —

                           aan verzoeker wordt verweten aan de financiering van de administratie van L. Gbagbo te hebben bijgedragen, terwijl verzoeker enerzijds voornamelijk bij L. Gbagbo werkzaam was toen deze nog door de internationale gemeenschap als rechtmatig staatshoofd was erkend, en verzoeker anderzijds niet over de middelen beschikte om de administratie van L. Gbagbo te financieren;

                           —

                           de bestreden handelingen sinds 11 april 2011 zonder voorwerp blijken te zijn, aangezien L. Gbagbo op deze datum gevangen is genomen.


title: Zaak F-73/11: Beroep ingesteld op 25 juli 2011 — ZZ/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/53

         Beroep ingesteld op 25 juli 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-73/11)
   2011/C 282/101
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, C. Bernard-Glanz en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet toe te laten tot de beoordelingsfase van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/181/10

      Conclusies van de verzoekende partij

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht voor ambtenarenzaken behage

               —

               het besluit van het Europees Bureau voor personeelsselectie (hierna: „EPSO”) van 20 augustus 2010 en 15 september 2010 waarbij hem werd meegedeeld dat hij niet was toegelaten tot de beoordelingsfase van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/181/10 (hierna: „bestreden besluit”) nietig te verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van het EPSO van 15 april 2011 tot afwijzing van zijn klacht van 10 november 2010 tegen voormeld besluit (hierna: „het afwijzende besluit”) eveneens nietig te verklaren;

               —

               dientengevolge, te gelasten dat verzoeker weer wordt opgenomen in de selectieprocedure, zo nodig door het organiseren van een nieuwe examenronde;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-485/04: Beroep, op 25 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/8

         Beroep, op 25 november 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-485/04)
   (2005/C 31/17)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 25 november 2004 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en D. Recchia als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/17/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 2003 tot wijziging van richtlijn 98/70/EG (2) betreffende de kwaliteit van benzine en dieselbrandstof, of althans door de vaststelling van dergelijke bepalingen niet ter kennis van de Commissie te hebben gebracht, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is verstreken op 30 juni 2003.

      (1)  PB L 76 van 22.03.2003, blz. 10.

      (2)  PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58.


title: Zaak T-903/16: Beroep ingesteld op 19 december 2016 — RE/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/41

         Beroep ingesteld op 19 december 2016 — RE/Commissie
   (Zaak T-903/16)
   (2017/C 053/50)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RE (Abu Dhabi, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SEC 10.20/06/15 van de Europese Commissie van 12 oktober 2016 nietig te verklaren voor zover dit betrekking heeft op verordening nr. 45/2001, en de verwerende partij te veroordelen tot betaling, aan verzoeker, van tienduizend euro (10 000 EUR) zijnde een eerlijke en redelijke vergoeding voor de immateriële schade die hij heeft geleden door de onrechtmatige weigering om hem toegang tot zijn persoonsgegevens te verlenen;

               —

               de verwerende partij overeenkomstig artikel 91, onder c), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te gelasten om een document betreffende verzoekers aanwerving over te leggen dan wel dit document op grond van artikel 104 van voormeld Reglement over te leggen aan het Gerecht en de verwerende partij te veroordelen tot betaling van dertigduizend euro (30 000 EUR) aan verzoeker ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden als gevolg van de onethische en onrechtmatige behandeling van zijn persoonsgegevens gedurende het onderzoek;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in haar eigen kosten alsmede in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van zijn vordering tot nietigverklaring stelt verzoeker dat het bestreden besluit nietig is wegens het ontbreken van motivering met betrekking tot gegevens waarvoor geen uitzondering werd aangevoerd die een rechtvaardiging zou hebben opgeleverd voor de weigering om hem toegang tot die persoonsgegevens te geven.
   Bovendien betoogt verzoeker dat het bestreden besluit, voor zover het verzoeker met een beroep op een uitzondering die relevant is voor de bescherming van onderzoeken krachtens verordening 45/2001 (1), geen toegang geeft tot zijn persoonsgegevens, onwettig moet worden geacht, aangezien het besluit niet aantoont waarom die uitzondering nog steeds geldt nadat het onderzoek waarbij verzoeker betrokken was is afgesloten.
   Verzoeker stelt voorts dat de afwijzing, bij het bestreden besluit, van zijn specifieke verzoek om toegang te verkrijgen in een geschrapte/bewerkte vorm, dat hij voor de eerste keer heeft ingediend met zijn verzoek van 21 september 2016, onwettig moet worden geacht voor zover niet wordt aangegeven waarom de openbaarmaking van verzoekers persoonsgegevens in een geschrapte vorm in casu niet mogelijk was, met name nadat het onderzoek was afgesloten.
   Ter onderbouwing van zijn vordering tot schadevergoeding stelt verzoeker dat hij immateriële schade heeft geleden als gevolg van de onwettige weigering van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid om hem toegang tot zijn persoonsgegevens te verlenen, dat hij aanzienlijke loopbaanschade heeft geleden door de onrechtmatige verwerking van zijn persoonsgegevens door dat directoraat-generaal en meer specifiek door de onrechtmatige verspreiding van informatie betreffende het onderzoek, met de bedoeling om zijn loopbaan te schaden, welke schade niet alleen kan worden hersteld door de nietigverklaring van het bestreden besluit. In deze context vraagt hij het Gerecht om twee documenten in aanmerking te nemen bij het onderzoek van zijn vordering tot vergoeding van de immateriële schade als gevolg van de gedraging van de administratie en te oordelen dat deze schade dient te worden vergoed.

      (1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Zaak T-636/11: Arrest van het Gerecht van 13 juni 2013 — Hostel drap/BHIM — Aznar Textil (MY drap) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MY drap — Ouder gemeenschapsbeeldmerk BON DRAP — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/74

         Arrest van het Gerecht van 13 juni 2013 — Hostel drap/BHIM — Aznar Textil (MY drap)
   (Zaak T-636/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MY drap - Ouder gemeenschapsbeeldmerk BON DRAP - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/164
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hostel drap, SL (Monistrol de Montserrat, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Prat, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aznar Textil, SL (Paterna, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 26 september 2011 (zaak R 2127/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Aznar Textil, SL en Hostel drap, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hostel drap, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012.


title: Beroep, op 21 december 1995 ingesteld door "T" tegen Europees Parlement (Zaak T-233/95)

text:
30 . 3 . 96         \ NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 95/ 15
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,       Barrister, leden van de balie van Engeland en Wales,
     daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn           domicilie gekozen hebbende te Brussel bij het kantoor Brick
     gevallen.                                                      Court Chambers, Avenue de la Joyeuse Entrée 8 , tegen Raad
                                                                    van de Europese Unie ( gemachtigden : J. Huber en G. Hout
(•) PB nr. C 43 van 12 . 2 . 1994 .                                 tuin ), en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    ( gemachtigden : F. Benyon en L. Gussetti ), betreffende een
                                                                    verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van
                                                                    Verordening ( EEG ) nr. 3254/91 van de Raad van 4 novem
                                                                    ber 1991 houdende een verbod op het gebruik van de
                                                                    wildklem in de Gemeenschap en op het binnenbrengen in de
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           Gemeenschap van pelzen en produkten die vervaardigd zijn
                     van 15 februari 1996                           van bepaalde in het wild levende diersoorten uit landen waar
                                                                    gebruik wordt gemaakt van de wildklem of andere vang
in zaak T- 125/95 : H. Belhanbel tegen Commissie van de             methoden die niet stroken met de internationale normen
                Europese Gemeenschappen (*)                         voor humane vangst met behulp van vallen ( PB 1991 , L 308 ,
(Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Besluit van jury             blz. 1 ), heeft de president van het Gerecht op 12 februari
houdende vaststelling dat kandidaat niet is geslaagd voor           1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
 mondeling examen — Draagwijdte van motiveringsplicht               volgt:
                          ( 96/C 95/29 )
                                                                    1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                       (Procestaai: Frans)
                                                                    2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-125/95 , H. Belhanbel, gewezen tijdelijk functio
naris van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Namen ( België ), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, Th. Demaseure en A. Tornel, advocaten te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de             Beroep, op 21 december 1995 ingesteld door „T" tegen
Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen Commissie                                  Europees Parlement
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : A. M.                                       ( Zaak T-233/95 )
Alves Vieira ), betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                                ( 96/C 95/31 )
van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek
COM/B/765 om verzoeker voor het mondeling examen een
lager cijfer dan het vereiste minimum te geven en hem niet op                            (Procestaai: Grieks)
de reservelijst te plaatsen, heeft het Gerecht ( Derde kamer ),
samengesteld als volgt: C. P. Briët, president, B. Vesterdorf       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
en A. Potocki , rechters; griffier: H. Jung, op 15 februari         schappen is op 21 december 1995 beroep ingesteld tegen
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                Europees Parlement door „ T ", vertegenwoordigd door
volgt:                                                              Ch . Tagaras, advocaat te Thessaloniki , domicilie gekozen
                                                                    hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat
1 . Verwerpt het beroep.                                            aldaar, Rue de Nassau 21 .
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
     dragen.
                                                                    — verzoekers beoordelingsrapport over de periode van
(M PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                     1 januari 1993 tot 1 januari 1995 , inzonderheid
                                                                        hoofdstuk 10.1 , nietig te verklaren;
                                                                    — het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement
                                                                        van 19 september 1995 , waarbij dat beoordelingsrap
                                                                        port is bevestigd, nietig te verklaren;
           BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
                                                                    — verweerder in de kosten te verwijzen .
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 12 februari 1996
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
in zaak T-228/95 R: S. Lehrfreund Ltd tegen Raad van de
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                  Verzoeker, die ambtenaar in de rang A5 is bij de juridische
                             schappen                               dienst van het Parlement, zet uiteen, dat met het oog op de
                          ( 96/C 95/30 )                            bevordering van een andere kandidaat de analytische
                                                                    beoordeling in zijn rapport over de periode van 1 januari
                                                                    1993 tot 1 januari 1995 van tevoren al vaststond en niet aan
                      (Procestaai: Engels)                          de werkelijkheid beantwoordt. Tot staving beroept hij zich
                                                                    op het gebrek aan overeenstemming tussen de analytische en
In zaak T-228/95 R, S. Lehrfreund Ltd, gevestigd te Londen,         de algemene beoordeling in het rapport. Volgens hem
vertegenwoordigd door N. Forwood, Q. C. , en M. Hoskins,            weerspiegelt de kolossale verbetering van de algemene
 ---pagebreak--- Nr . C 95/ 16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30 . 3 . 96
beoordeling in vergelijking met de voorgaande tweejarige            zending had gebruikt, zegde Somagaz op 21 april 1994
periode zich niet in de analytische beoordeling. Derhalve is        eenzijdig de overeenkomst op.
zijn beoordelingsrapport opgesteld met schending van de
toepasselijke regels en het beginsel van goed bestuur, alsook       Verzoeker beklemtoont, dat de diensten van de Commissie
met misbruik van bevoegdheid . Daarnaast beroept verzoe            geen enkele maatregel hebben getroffen om machtiging te
ker zich enerzijds op schending van zijn recht op verweer,          verlenen voor de betaling van de levering. Daardoor leed
daar hij zijn belangen niet heeft kunnen verdedigen, en             verzoeker een belangrijke, niet slechts economische, schade;
anderzijds op schending van de motiveringsplicht, aange            Itamsider diende immers de kosten te dragen voor de
zien de door verzoeker aangezochte secretaris-generaal zijn         produktie en de verzending naar Mauritanië, zonder dat hij
afwijzend besluit niet met redenen heeft omkleed .                  daarvoor werd betaald, Ten gevolge daarvan kwam hij in
                                                                    economische moeilijkheden, en werd hij zelfs het slachtoffer
                                                                    van een vordering tot faillietverklaring.
                                                                    Volgens verzoeker is de Gemeenschap krachtens de artike
Beroep, op 17 januari 1996 ingesteld door F. Perillo tegen          len 178 en 215 , tweede alinea , EG-Verdrag aansprakelijk
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                     voor de gedragingen van de Commissie in deze zaak . Hij
                                                                    vordert dan ook dat de Commissie wordt veroordeeld tot
                        ( Zaak T-7/96 )                             vergoeding van de door hem geleden schade .
                          ( 96/C 95/32 )
                      (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 17 januari 1996 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door F. Pe                Beroep, op 24 januari 1996 ingesteld door Européenne
rillo, wonende te Altamura ( Italië ), vertegenwoordigd door        Automobile Sari tegen Commissie van de Europese Gemeen
M. Spandre, advocaat te Brussel , domicilie gekozen heb                                        schappen
bende te Luxemburg bij P. Thielen, advocaat aldaar, Rue de                                 ( Zaak T-9/96 )
Nassaü 21 .
                                                                                ( 96/C 95/33 )
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                                (Procestaai: Frans)
— verweerster te veroordelen tot betaling van een schade
     vergoeding van 1 338 775 ecu, onder voorbehoud van
     vermeerdering of vermindering in de loop van het               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    geding;                                                         schappen is op 24 januari 1 996 beroep tegen Commissie van
                                                                    de Europese Gemeenschappen ingesteld door Européenne
— verweerster te veroordelen tot betaling van rente over de         Automobile Sari , gevestigd te Carcassonne ( Frankrijk ),
    verschuldigde bedragen vanaf 14 april 1994 ;                    vertegenwoordigd door J.C. Fourgoux, advocaat te Parijs,
                                                                    domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
— verweerster te verwijzen in de kosten .                           P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4 .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
Verzoeker, die onder de naam Itamsider gasflessen vervaar
digt, verklaart dat hij was gekozen als aannemer voor de           — de Commissie te veroordelen verzoekster een bedrag van
levering van 40 000 lege gasflessen aan de Société Mauri               200 000 ecu te betalen als schadevergoeding uit hoofde
tanienne de Gaz ( Somagaz ) in het kader van aanbesteding               van niet-contractuele aansprakelijkheid ;
nr. 3605 van het Programme Régional Gaz, gefinancierd
door het Europees Ontwikkelingsfonds . Overeenkomstig              — de Commissie in de kosten van het geding te verwij
zijn contractuele verbintenissen zond Itamsider vier ladin             zen .
gen van de goederen naar Mauritanië : 7 007 gasflessen op
5 oktober 1993 , 24 381 op 1 december 1993 , 6 779 op
7 februari 1994 en 1 889 op 14 februari 1994 ; de goederen          Middelen en voornaamste argumenten
werden in de haven opgeslagen en vervolgens door Somagaz
afgehaald . Somagaz had — weinig precieze — kritiek op de          Verzoekster, een onderneming die als tussenpersoon bij de
kwaliteit van de gasflessen. Daarop werd op 1 maart 1994            autodistributie werkzaam is door als mandataris van de
op initiatief van de vertegenwoordiger van de Commissie in          eindgebruiker parallel auto 's in te voeren overeenkomstig de
Mauritanië over de eerste zending gasflessen van Itamsider          bepalingen van Verordening ( EEG ) nr. 123/85 van de
een deskundigenverslag opgesteld. Verzoeker stelt dat dit           Commissie, komt op tegen het feit dat deze instelling niet
verslag, dat is opgesteld zonder dat de voor een behoorlijke        reageert op enerzijds de klacht die verzoekster op 27 juli
expertise gebruikelijke tegensprekelijke procedure werd             1994 bij DG IV heeft ingediend en waarin zij bewaar maakt
gevolgd, verschillende technische onnauwkeurigheden                 tegen de praktijken die de groep PSA aanwendt om de
bevat. Ofschoon zij de gasflessen van de eerste en de tweede        Peugeot-dealers van haar buitenlandse dochterondernemin


title: Zaak T-53/08: Beroep ingesteld op 31 januari 2008 — Italië/Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/33

         Beroep ingesteld op 31 januari 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-53/08)
   (2008/C 79/64)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: S. Fiorentino, Avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2007) 5400 def. van de Commissie van 20 november 2007, officieel ter kennis gebracht op 21 november 2007, betreffende steunmaatregel C 36/A/2006 (ex NN 38/06) waaraan Italië uitvoering heeft gegeven ten gunste van Thyssenkrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden beschikking zijn de overheidssteun waaraan Italië uitvoering heeft gegeven ten gunste van Thyssenkrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche, en de aan dezelfde begunstigden toegekende maar nog niet betaalde steun in de vorm van gunstige tarieven voor de levering van elektriciteit, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:

               1)

               Schending van de artikelen 87, lid 1, en 88, lid 3, EG en verkeerde opvatting van de feiten. In haar beschikking heeft de Commissie geen rekening gehouden met de omstandigheid dat de omstreden maatregel van de Italiaanse staat geen overheidssteun is, daar niet is voldaan aan de voorwaarde van toekenning van een economisch voordeel. De verlenging van de bijzondere elektriciteitstarieven voor de vennootschappen waarop de procedure betrekking heeft, rechtverkrijgenden van de vennootschap Terni SpA, was een verschuldigde aanvulling van de onteigeningsvergoeding die destijds aan de vennootschap Terni SpA was toegekend, omdat latere wetsbepalingen de looptijd van de onteigende concessie voor de productie van elektriciteit hadden verlengd.

               2)

               Schending van de artikelen 87 en 88, lid 3, EG en verkeerde opvatting van de feiten. In haar beschikking heeft de Commissie geen rekening gehouden met de omstandigheid dat de omstreden maatregel van de Italiaanse staat geen overheidssteun is, daar niet is voldaan aan de voorwaarde van toekenning van met staatsmiddelen bekostigde steun. De kosten van de maatregel worden immers gedragen door de andere afnemers van elektriciteit.

               3)

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften door ontoereikend onderzoek en schending van het beginsel van hoor en wederhoor. In haar beschikking heeft de Commissie de resultaten van een economisch onderzoek waarbij het geheel van nadelen die de onteigening voor de vennootschap Terni had meegebracht, was afgewogen tegen al wat deze vennootschap aan onteigeningsvergoeding had ontvangen, als niet-relevant aangemerkt omdat slechts ex ante, dat wil zeggen op het ogenblik van de uiteigening, kan worden beoordeeld of het vergoedingsmechanisme deugdelijk is. Dat onderzoek was verricht met inachtneming van eerdere aanwijzingen van de Commissie. Nadat de Commissie een onderzoek dat zij eerder had gelast, in abstracto als niet ter zake dienend aanmerkte, had zij nader onderzoek moeten verrichten en de discussie over de wijze van uitvoering van dat onderzoek moeten heropenen.


title: Zaak C-285/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Campsa Estaciones de Servicio SA/Administración del Estado (Zesde btw-richtlijn — Artikelen 11, A, lid 1, en 27 — Maatstaf van heffing — Uitbreiding van regels inzake onttrekkingen tot handelingen tussen verbonden partijen tegen kennelijk lagere prijzen dan normale marktprijzen)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Campsa Estaciones de Servicio SA/Administración del Estado
   (Zaak C-285/10) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikelen 11, A, lid 1, en 27 - Maatstaf van heffing - Uitbreiding van regels inzake onttrekkingen tot handelingen tussen verbonden partijen tegen kennelijk lagere prijzen dan normale marktprijzen)
   2011/C 226/11
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Campsa Estaciones de Servicio SA

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van de artikelen 6, 11 en 27 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Uitbreiding van de regels inzake onttrekking voor privédoeleinden tot transacties tussen verbonden entiteiten in geval van duidelijk lagere prijzen dan de normale marktprijs

      Dictum

   De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat een lidstaat op handelingen als die in het hoofdgeding, tussen verbonden partijen die een kennelijk lagere prijs dan de normale marktprijs hebben afgesproken, een andere regel inzake de vaststelling van de maatstaf van heffing toepast dan de algemene regel van artikel 11, A, lid 1, sub a, van deze richtlijn door de regels inzake de vaststelling van de maatstaf van heffing in geval van onttrekking of gebruik van goederen en diensten voor privé-doeleinden van de belastingplichtige, in de zin van de artikelen 5, lid 6, en 6, lid 2, van deze richtlijn, bij uitbreiding op deze handelingen toe te passen, hoewel deze lidstaat de procedure van artikel 27 van deze richtlijn niet heeft gevolgd om de machtiging te verkrijgen om een dergelijke, van deze algemene regel afwijkende maatregel te nemen.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak C-485/06: Beschikking van de president van het Hof van 13 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/27

         Beschikking van de president van het Hof van 13 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-485/06) (1)

   (2008/C 128/50)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 23 november 2004 in zaak T-360/03, Frischpack GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm van kaasdoos — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/21

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 23 november 2004
   in zaak T-360/03, Frischpack GmbH & Co. KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk - Vorm van kaasdoos - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Onderscheidend vermogen)
   (2005/C 31/41)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-360/03, Frischpack GmbH & Co. KG, gevestigd te Mailling bei Schönau (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Bornemann, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: U. Pfleghar en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2003 (zaak R 236/2003-2) inzake de inschrijving van een driedimensionaal merk (kaasdoos), heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en D. Šváby, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 23 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 juli 2004 in zaak T-50/00, Dalmine SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging — Mededingingsregelingen — Markten van naadloze stalen buizen en pijpen — Duur van inbreuk — Geldboeten)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/13

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 juli 2004
   in zaak T-50/00, Dalmine SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markten van naadloze stalen buizen en pijpen - Duur van inbreuk - Geldboeten)
   (2004/C 239/26)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-50/00, Dalmine SpA, gevestigd te Dalmine (Italië), vertegenwoordigd door M. Siragusa en F. Moretti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Erhart en A. Whelan, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak IV/E-1/35.860-B – naadloze stalen buizen) (PB 2003, L 140, blz. 1), of, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 8 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verklaart nietig artikel 1, lid 2, van beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 betreffende een procedure overeenkomstig artikel 81 van het EG-Verdrag (zaak IV/E-1/35.860-B – naadloze stalen buizen), voorzover daarin is vastgesteld dat de in die bepaling aan verzoekster verweten inbreuk vóór 1 januari 1991 is begonnen.

               2)

               Stelt het bedrag van de bij artikel 4 van beschikking 2003/382 aan verzoekster opgelegde geldboete vast op 10 080 000 euro.

               3)

               Verwerpt het beroep voor het overige.

               4)

               Verwijst verzoekster en de Commissie in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 149 van 27.5.2000.


title: Zaak T-353/06: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Vermeer Infrastructuur/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Nederlandse markt van wegenbouwbitumen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Bestaan en kwalificatie van overeenkomst — Beperking van mededinging — Richtsnoeren inzake toepasselijkheid van artikel 81 EG op horizontale samenwerkingsovereenkomsten — Berekening van bedrag van geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/16

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Vermeer Infrastructuur/Commissie
   (Zaak T-353/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Nederlandse markt van wegenbouwbitumen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Bestaan en kwalificatie van overeenkomst - Beperking van mededinging - Richtsnoeren inzake toepasselijkheid van artikel 81 EG op horizontale samenwerkingsovereenkomsten - Berekening van bedrag van geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging)
   2012/C 355/29
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Vermeer Infrastructuur BV (Hoofddorp, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Slotboom, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bouquet en A. Nijenhuis, gemachtigden, bijgestaan door F. Wijckmans, F. Tuytschaever en L. Gyselen, advocaten, vervolgens A. Bouquet, A. Nijenhuis en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden, bijgestaan door F. Wijckmans en F. Tuytschaever)

      Voorwerp

   Beroep dat primair strekt tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 4090 def. van de Commissie van 13 september 2006 inzake een procedure op grond van artikel 81 (EG) (Zaak nr. COMP/38.456 — Bitumen — NL), met name voor zover deze verzoekster betreft, en subsidiair tot verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Vermeer Infrastructuur BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 20 van 27.1.2007.


title: Zaak C-547/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Interservice d.o.o. Koper/Sándor Horváth [Prejudiciële verwijzing — Communautair douanewetboek — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 96 — Regeling extern douanevervoer — Begrip „vervoerder” — Geen aanbrenging van de goederen bij het douanekantoor van bestemming — Aansprakelijkheid — Ondervervoerder die de goederen op de parkeerplaats van het douanekantoor van bestemming heeft overhandigd aan de hoofdvervoerder en deze goederen weer heeft overgenomen voor een volgend traject]

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/17

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 21 december 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria — Hongarije) — Interservice d.o.o. Koper/Sándor Horváth
   (Zaak C-547/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Communautair douanewetboek - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 96 - Regeling extern douanevervoer - Begrip „vervoerder” - Geen aanbrenging van de goederen bij het douanekantoor van bestemming - Aansprakelijkheid - Ondervervoerder die de goederen op de parkeerplaats van het douanekantoor van bestemming heeft overhandigd aan de hoofdvervoerder en deze goederen weer heeft overgenomen voor een volgend traject])
   (2017/C 053/20)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Interservice d.o.o. Koper

      Verwerende partij: Sándor Horváth

      Dictum

               1)

               Het begrip „vervoerder” op wie de in artikel 96, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 648/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 13 april 2005, bedoelde verplichting rust om de goederen ongeschonden bij het douanekantoor van bestemming aan te brengen, moet in die zin worden uitgelegd dat het duidt op elke persoon, daaronder begrepen de ondervervoerder, die het feitelijke vervoer van de onder de regeling extern communautair douanevervoer geplaatste goederen verricht en dit vervoer heeft aanvaard in de wetenschap dat deze goederen onder die regeling waren geplaatst.

               2)

               Artikel 96, lid 2, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 648/2005, moet in die zin worden uitgelegd dat een ondervervoerder, zoals die in het hoofdgeding, die, ten eerste, de goederen, samen met het document voor douanevervoer, op de parkeerplaats van het douanekantoor van bestemming heeft overhandigd aan de hoofdvervoerder en, ten tweede, de goederen weer heeft overgenomen voor een volgend traject, slechts verplicht was zich ervan te vergewissen dat zij bij het douanekantoor van bestemming waren aangebracht en slechts aansprakelijk kan worden gesteld voor het feit dat zij niet waren aangebracht, indien hij, toen hij de goederen opnieuw heeft overgenomen, wist dat de regeling douanevervoer niet regelmatig was beëindigd. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 juli 2005 in zaak C-114/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Artikel 28 EG — Maatregelen van gelijke werking — Intrekking van vergunning voor in handel van referentiegewasbeschermingsmiddel — Ontbreken van overgangsperiode om parallelimporteurs mogelijkheid te bieden, hun voorraden weg te werken)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/17

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-114/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 28 EG - Maatregelen van gelijke werking - Intrekking van vergunning voor in handel van referentiegewasbeschermingsmiddel - Ontbreken van overgangsperiode om parallelimporteurs mogelijkheid te bieden, hun voorraden weg te werken)
   (2005/C 217/32)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-114/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 3 maart 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: B. Schima) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič en E. Levits (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op 14 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de parallelimporteurs geen redelijke termijn te hebben gegeven voor het wegwerken van hun voorraden bij de intrekking van een vergunning voor het in de markt brengen van een referentiegewasbeschermingsmiddel, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106, van 30.4.2004.


               22.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/34

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Gerhard Spitzer op 23 februari 2016
   (Zaak E-2/16)
   (2016/C 347/06)
   Op 23 februari 2016 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Gerhard Spitzer, vertegenwoordigd door Antonius Falkner, advocaat, Lettstrasse 18, FL-9490 Vaduz.
   Verzoeker verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit 425/15/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 25 november 2015 nietig te verklaren, en

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoeker, Gerhard Spitzer, is een Oostenrijkse burger met woonplaats in Zuid-Afrika, die sinds het begin van de jaren 1990 klant is van LLB AG, een vennootschap waarin het Vorstendom Liechtenstein een meerderheidsbelang heeft.

               —

               De onderhavige zaak betreft een verzoek tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA houdende afsluiting van een zaak betreffende een klacht tegen Liechtenstein wegens niet-nakoming en niet-correcte toepassing van Richtlijn 2002/47/EG.

               —

               De verzoeker voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verplicht was een formele onderzoeksprocedure in te leiden inzake de niet-nakoming en de niet-correcte toepassing door Liechtenstein van Richtlijn 2002/47/EG en dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, door dat niet te doen, de rechten van de verzoeker heeft geschonden.


title: Zaak T-227/14: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — CBM/BHIM — Aeronautica Militare (Trecolore) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Trecolore — Oudere communautaire en nationale woord- en beeldmerken FRECCE TRICOLORI — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/47

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2015 — CBM/BHIM — Aeronautica Militare (Trecolore)
   (Zaak T-227/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Trecolore - Oudere communautaire en nationale woord- en beeldmerken FRECCE TRICOLORI - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 398/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBM Creative Brands Marken GmbH (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: U. Lüken, M. Grundmann en N. Kerger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Aeronautica Militare — Stato Maggiore (Rome, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 januari 2014 (zaak R 253/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Aeronautica Militare — Stato Maggiore en CBM Creative Brands Marken GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CBM Creative Brands Marken GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.