title: Zaak T-238/02: Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door José Barbosa Gonçalves tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
28.9.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 233/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker komt op tegen zijn overplaatsing van de delegatie           Verzoekster, die speciaal glas vervaardigt, had bij verzoek van
van de Commissie te Luanda naar het directoraat-generaal              15 april 2002 toegang tot documenten betreffende een aantal
Ontwikkeling te Brussel. Dit besluit moet in verband worden           steunprocedures gevraagd overeenkomstig artikel 6, lid 1, van
gebracht met een ziekte die hij heeft opgelopen door de               verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement
persoonlijke omstandigheden waarin hij verkeerde bij de               en de Raad. (1) Twee procedures hadden betrekking op haar
delegatie te Luanda.                                                  zelf, als vermoedelijke steunontvanger. De andere betroffen
                                                                      een van haar concurrenten op de markten voor speciaal
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:               glas, de vennootschap Schott Glass. Met haar beroep komt
                                                                      verzoekster op tegen de afwijzende beschikking van de Com-
—    niet-nakoming van de motiveringsplicht; de loutere ver-          missie van 28 mei 2002, voorzover daarbij de toegang
     wijzing naar het dienstbelang kan in dit verband niet als        wordt geweigerd tot documenten van de steunprocedures die
     een voldoende motivering worden aangemerkt;                      betrekking hebben op haar zelf en van die betreffende Schott
                                                                      Glass, die reeds zijn afgesloten.
—    schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en
     niet-nakoming van de zorgplicht;                                 Volgens verzoekster is de afwijzende beschikking kennelijk in
                                                                      strijd met artikel 2, leden 1 en 4, van verordening (EG)
—    niet-inachtneming van het beginsel dat de betrokkene
                                                                      nr. 1049/2001. Verzoekster had een recht op toegang, dat
     vooraf dient te worden gehoord; het bestreden besluit is
                                                                      niet beperkt was ingevolge artikel 4 van de verordening.
     namelijk genomen zonder dat het betrokken personeelslid
                                                                      Inzonderheid heeft de Commissie geen concrete inbreuk op
     daarvan op enigerlei wijze vooraf op de hoogte was
                                                                      artikel 4, lid 2, van de verordening aangetoond.
     gebracht;
—    het betrokken besluit bevat verschillende elementen die          Verzoekster betoogt voorts, dat de Commissie zich ten onrech-
     op misbruik van bevoegdheid wijzen, aangezien uit de             te op de uitzondering inzake de bescherming van inspecties en
     context waarin het is genomen, duidelijk blijkt dat het          onderzoeken heeft gebaseerd. Onder verwijzing naar artikel 4,
     niet om een zuiver organisatorische maatregel ging, maar         lid 7, van de verordening betoogt verzoekster, dat zij in elk
     dat het de bedoeling was, verzoeker weg te halen uit             geval toegang moet krijgen tot de documenten van de
     Angola en uit het ambt dat hij daar bekleedde.                   reeds afgesloten onderzoeksprocedures. Bovendien had de
                                                                      Commissie verzoekster toegang kunnen verlenen tot een van
                                                                      de processtukken waaruit de zakengeheimen waren verwijderd
                                                                      en derhalve gedeeltelijke toegang kunnen toestaan overeen-
                                                                      komstig artikel 4, lid 6 van de verordening.
Beroep, op 8 augustus 2002 ingesteld door Technische                  Tenslotte heeft de Commissie niet voldaan aan de ingevolge
Glaswerke Ilmenau GmbH tegen Commissie van de Euro-                   artikel 253 EG op haar rustende motiveringsplicht, door enkel
                   pese Gemeenschappen                                algemene redenen aan te voeren.
                       (Zaak T-237/02)
                                                                      (1 ) Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en
                                                                           de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot
                       (2002/C 233/61)                                     documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commis-
                                                                           sie (PB L 145, blz. 43).
                       (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Techni-                 Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door José Barbosa
sche Glaswerke Ilmenau GmbH, gevestigd te Ilmenau (Duits-             Gonçalves tegen Commissie van de Europese Gemeen-
land), vertegenwoordigd door G. Schohe en Ch. Arhold,                                                schappen
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                                (Zaak T-238/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2002/C 233/62)
—    de beschikking van de Commissie van 28 mei 2002 op
     het verzoek van verzoekster om toegang tot documenten
                                                                                (Procestaal: Portugees)
     — D(2002) 330168 — nietig te verklaren, met uitzonde-
     ring van het gedeelte waarin de toegang tot documenten
     die rechtstreeks verband houden met de aanhangige
     steunprocedure betreffende Schott wordt geweigerd;               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 9 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
—    verweerster in de kosten te verwijzen.                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door José
 ---pagebreak--- C 233/36             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.9.2002
Barbosa Gonçalves, woonachtig te Viana do Castelo, vertegen-            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
woordigd door João Dias Gonçalves, advocaat.
                                                                        —     het bestreden besluit nietig te verklaren;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     subsidiair, artikel 22 van verordening nr. 4253/88 juncto
                                                                              de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 1866/90 krach-
—    de Commissie te veroordelen, hem een door het Gerecht                    tens artikel 241 EG onwettig en niet-toepasselijk te
     te bepalen schadevergoeding van niet minder dan                          verklaren;
     1 016 200 euro te betalen;
                                                                        —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—    de Commissie te gelasten, de uitspraak van het Gerecht
     in de grootste Europese dag- en weekbladen bekend te
     maken.                                                             Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de
                                                                        Commissie van 31 maart 2000 (prot. 004484) betreffende
                                                                        het saldo van de dossiers „Openbare instellingen” — P.O.
                                                                        901010 I1, 906022 I1, 906030 I6 en 936030 I6, betreffende
Middelen en voornaamste argumenten                                      bijdragen ten laste van het Europees Sociaal Fonds. Bij
                                                                        dat besluit zijn de bijdragen van het ESF verminderd die
                                                                        aanvankelijk aan Italië waren toegekend bij besluiten van
Tot staving van zijn verzoek beroept verzoeker zich op                  12 december 1990, C (90) 3017, en 17 december 1990,
onregelmatigheden in de examens van vergelijkend onderzoek              C (90) 2682 en C (90) 2746, vastgesteld krachtens artikel 14,
COM/A/6/01, onjuiste beoordeling van de examens, schending              lid 3, van verordening nr. 4253/88 van de Raad van 19 decem-
van de regels voor vergelijkende onderzoeken en miskenning              ber 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van
van de algemene beginselen van doorzichtigheid, onpartijdig-            verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coör-
heid en onafhankelijkheid en gelijke behandeling van sollici-           dinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Struc-
tanten.                                                                 tuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die
                                                                        van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande
                                                                        financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1). Die
Volgens verzoeker is zijn gewettigd vertrouwen geschonden               besluiten betroffen de financiering van operationele program-
aangezien de nietigverklaring van het vergelijkend onderzoek            ma’s met betrekking tot de doelstellingen 3 en 4 voor acties
de door hem geleden schade niet heeft vergoed. Hij vordert              van de economische openbare instellingen in het Centro-Sud
derhalve veroordeling van verweerster tot vergoeding van de             en in de Mezzogiorno, alsmede structurele interventies door
door haar gedrag veroorzaakte immateriële en materiële                  die instellingen in de onder doelstelling 1 vallende gebieden.
schade, inzonderheid de derving van het inkomen dat verzoe-
ker waarschijnlijk zou hebben genoten.                                  Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
                                                                        —     schending van de rechten van de verdediging; tijdens de
                                                                              administratieve procedure heeft hij niet de mogelijkheid
                                                                              gekregen zijn standpunt voor de nationale autoriteiten of
                                                                              voor de Commissie zelf kenbaar te maken;
                                                                        —     verkeerde toepassing van de relevante regeling, inzonder-
Beroep, op 14 augustus 2002 ingesteld door Istituto per                       heid van de bepalingen betreffende de omrekeningskoers
la Ricostruzione Industriale (IRI) spa, in liquidatie, tegen                  tussen de ECU en de nationale valuta voor het bepalen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                                van de beschikbare financiële middelen voor de verschil-
                                                                              lende in het kader van het ESF gefinancierde operatieve
                                                                              programma’s, waarvan de aanvankelijke aanvraag in
                       (Zaak T-249/02)                                        nationale valuta was geformuleerd; dit zou hebben geleid
                                                                              tot een vermindering van het maximale bedrag dat op
                       (2002/C 233/63)                                        grond van het aanvankelijke financieringsbesluit kon
                                                                              worden betaald;
                     (Procestaal: Italiaans)                            —     kennelijk verkeerde beoordelingen bij het verrichten van
                                                                              een aantal aftrekken voor het bepalen van het saldo
                                                                              betreffende het operatieve programma waarop het bestre-
                                                                              den besluit betrekking heeft. Met name is daarbij afgegaan
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     op een aantal berekeningsfouten die de nationale autori-
schappen is op 14 augustus 2002 beroep tegen Commissie                        teit bij de opstelling van de aanvraag om betaling van het
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Istituto per                    saldo had gemaakt, en is nagelaten de verificaties te
la Ricostruzione Industriale (IRI) spa, in liquidatie, vertegen-              verrichten waartoe de Commissie op grond van de
woordigd door G. M. Roberti, A. Franchi en R. De Lisa,                        relevante gemeenschapsregeling inzake bijdragen van het
advocaten.                                                                    Europees Sociaal Fonds gehouden is.


title: Zaak C-22/07: Beroep ingesteld op 24 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/24

         Beroep ingesteld op 24 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-22/07)
   (2007/C 56/45)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Stromsky en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/27/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/27/EG in nationaal recht is op 30 oktober 2005 verstreken.

      (1)  PB L 136, blz. 34.


title: Zaak C-282/05 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2007 — Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Vergoeding van kosten van bankgarantie)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 april 2007 — Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-282/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) - Vergoeding van kosten van bankgarantie)
   (2007/C 96/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Holcim (Deutschland) AG, voorheen Alsen AG (vertegenwoordigers: P. Niggemann en F. Wiemer, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en G. Wilms, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 21 april 2005, Holcim (Deutschland)/Commissie (T-28/03), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot schadevergoeding dat ertoe strekte na nietigverklaring van de beschikking van de Commissie waarbij in het kader van een procedure op grond van artikel 81 EG een geldboete was opgelegd, vergoeding te verkrijgen van de kosten van de bankgarantie die was gesteld om onmiddellijke betaling van betrokken geldboete te voorkomen
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Holcim (Deutschland) AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-543/11: Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2012 — Ghreiwati/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Schrapping van lijst van betrokken personen — Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/9

         Beschikking van het Gerecht van 3 juli 2012 — Ghreiwati/Raad
   (Zaak T-543/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Schrapping van lijst van betrokken personen - Beroep tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 273/15
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: E. Ghreiwati (Al Maliki, Syrië) (vertegenwoordiger: P.-F. Gaborit, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M.-M. Joséphidès en B. Driessen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt en E. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 878/2011 van de Raad van 2 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 228, blz. 1) en van besluit 2011/522/GBVB van de Raad van 2 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 228, blz. 16) en, anderzijds, vordering tot nietigverklaring van verordening (EU) nr. 950/2011 van de Raad van 23 september 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 247, blz. 3) en van besluit 2011/628/GBVB van de Raad van 23 september 2011 houdende wijziging van besluit 2011/273/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 247, blz. 17), voor zover verzoekers naam is opgenomen op de lijst van personen op wie de beperkende maatregelen tegen Syrië van toepassing zijn

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-33/95: M.L. Lozano Palacios tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Gewezen gedetacheerde nationale deskundige - Dagvergoeding - Inrichtingsvergoeding - Vergoeding van verhuiskosten - Plaats van aanwerving)

text:
Nr . C 54/ 18         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 12 december 1996                                                 van 12 december 1996
in zaak T-33/95 : M.L. Lozano Palacios tegen Commissie               in zaak T-74/95 : V. Monteiro da Silva tegen Commissie van
             van de Europese Gemeenschappen ( x )                                   de Europese Gemeenschappen ( ! )
(Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun                (Ambtenaren — Gewezen gedetacheerde nationale deskun
dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Vergoe               dige — Dagvergoeding — Inrichtingsvergoeding — Plaats
     ding van verhuiskosten — Plaats van aanwerving)                                         van aanwerving)
                           ( 97/C 54/26 )                                                      ( 97/C 54/27 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     In zaak T-74/95 , V. Monteiro da Silva, ambtenaar van de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                     Brussel , vertegenwoordigd door T. Demaseure en A. Tornel,
In zaak T-33/95 , M.L. Lozano Palacios, ambtenaar van de             advocaten te Brussel, en ter terechtzitting door J.-N. Louis,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                 advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxem
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, advocaat te              burg bij de Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de              Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig
Fiduciaire Myson Sari, 1 , Rue Glesener 1 , tegen Commissie          den : J. Currall en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep
van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: J. Cur               tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van
rall en D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, ener           6 april 1994 waarbij Brussel als verzoekers plaats van
zijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van         aanwerving is genomen en waarbij aan verzoeker toeken
12 april 1994 waarbij Brussel als verzoeksters plaats van            ning van de inrichtingsvergoeding en van de dagvergoeding
aanwerving is genomen en waarbij aan verzoekster de                  is geweigerd, heeft het Gerecht (Tweede Kamer ), samenge
toekenning van de inrichtingsvergoeding, de vergoeding van           steld als volgt: H. Kirschner, president; C.W. Bellamy en
de verhuiskosten en de dagvergoeding is geweigerd, en                A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadmi
anderzijds, veroordeling van de Commissie tot betaling van           nistrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen
die vergoedingen, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),                waarvan het dictum luidt als volgt:
samengesteld als volgt: H. Kirschner, president; C.W.
Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: B. Pastor,         1 . Verklaart het besluit van de Commissie van 6 april 1 994
hoofdadministrateur, op 12 december 1996 een arrest                       nietig voorzover daarbij Brussel als verzoekers plaats
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               van aanwerving is genomen en voorzover daarbij aan
                                                                          verzoeker toekenning van de in artikel 5, lid 1 , van
                                                                          bijlage Vil bij het Statuut bedoelde inrichtingsvergoe
1 . Verklaart het besluit van de Commissie van 12 april                   ding en van de in artikel 10, lid 1 , van die bijlage
     1 994 nietig voorzover daarbij aan verzoekster toeken               bedoelde dagvergoeding is geweigerd.
     ning van de in artikel 5, lid 1 , van bijlage VII bij het
     Statuut bedoelde inrichtingsvergoeding is geweigerd.            2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                     (') PB nr. C 101 van 22 . 4 . 1995 .
2 . Veroordeelt de Commissie ertoe die vergoeding aan
     verzoekster te betalen vermeerderd met moratoire inte
     ressen op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum
     waarop zij overeenkomstig bijlage VII bij het Statuut            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     verschuldigd was.                                                                   van 12 december 1996
                                                                     in zaak T-99/95 : P.E. Stott tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( J )
3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                     (Gemeenschappelijke onderneming JET — Aanspraak op
                                                                                status van tijdelijk functionaris)
                                                                                ( 97/C 54/28
4 . Verstaat dat de Commissie de eigen kosten en een derde
     van de kosten van verzoekster zal dragen. Verstaat dat                                (Procestaai: Engels)
     verzoekster twee derden van de eigen kosten zal
     dragen.                                                         In zaak T-99/95 , P.E. Stott, vertegenwoordigd door K. Par
                                                                     ker, QC, en R. Thompson, barrister, van de balie van
                                                                     Engeland en Wales, domicilie gekozen hebbende te Luxem
(') PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                                                                     burg ten kantore van Elvinger en Hoss, advocaten aldaar,
                                                                     Cöte d'Eich 15 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen (gemachtigden: H.G. Crosland en J. Currall ),
                                                                     betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit
                                                                     van de Commissie van 28 december 1994, houdende


title: Zaak C-444/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 15 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J.E. van den Hout-van Eijnsbergen en de Inspecteur van de Belastingdienst — ondernemingen Leiden

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/26

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 15 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J.E. van den Hout-van Eijnsbergen en de Inspecteur van de Belastingdienst — ondernemingen Leiden
   (Zaak C-444/04)
   (2005/C 6/50)
   Procestaal: Nederlands
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 15 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 oktober 2004, in het geding tussen J.E. van den Hout-van Eijnsbergen en de Inspecteur van de Belastingdienst – ondernemingen Leiden, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 13, A, lid 1, aanhef en letter c, van de Zesde richtlijn (1) zo worden uitgelegd dat van BTW zijn vrijgesteld psychotherapeutische handelingen, verricht door een beroepsbeoefenaar die voldoet aan de hiervóór in 3.1 vermelde wettelijke eisen voor registratie en is geregistreerd in het aldaar vermelde Register van Psychotherapeuten, ook indien deze handelingen geen deel uitmaken van de uitoefening - door degene die de handelingen verricht - van een door de betrokken lidstaat omschreven medisch of paramedisch beroep?

      (1)  PB L 145, van 13 juni 1977, blz. 1 – 40.


title: Verzoek van de Juzgado de lo Social no 4 te Madrid van 30 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen T. Fernández de Bobadilla, enerzijds, en Museo Nacional del Prado, Comité de Empresa del Museo Nacional del Prado en Ministerio Fiscal, anderzijds (Zaak C-234/97)

text:
Nr. C 252/20          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16 . 8 . 97
Verzoek van de Juzgado de lo Social n° 4 te Madrid van                     — 103 286 730 Ffr. aan in aanmerking komende uit
30 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding                        gaven in verband met interventiemaatregelen in de
tussen T. Fernández de Bobadilla, enerzijds, en Museo                           sector openbare opslag van granen;
Nacional del Prado, Comité de Empresa del Museo Nacio
        nal del Prado en Ministerio Fiscal, anderzijds                     — 720 720 Ffr. aan in aanmerking komende uitgaven
                       ( Zaak C-234/97)                                         ingevolge de restitutieregeling voor de uitvoer, in
                                                                                verband met de export van 73,5 ton smeltkaas
                          ( 97/C 252/39 )                                       naar Saudi-Arabië;
                                                                     — subsidiair, te verklaren dat het bedrag van de correctie
De Juzgado de lo Social n° 4 te Madrid heeft bij beschik                  van 103 286 730 Ffr. in de sector openbare opslag van
king van 30 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                    granen onevenredig is;
van Justitie op 26 juni 1997, in het geding tussen T. Fer
nandez de Bobadilla, enerzijds, en Museo Nacional del
Prado, Comité de Empresa del Museo Nacional del Prado                — verweerster te verwijzen in de kosten.
en Ministerio Fiscal, anderzijds, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudici                Middelen en voornaamste argumenten
ele beslissing over de navolgende vraag:
                                                                     (Wat de uitgaven in de sector granen betreft )
Is de bepaling in een collectieve overeenkomst van een
autonoom orgaan van de Spaanse staat, die verlangt dat               — Frankrijk voert dezelfde middelen aan als in zaak
om het beroep van restaurateur ( een niet-gereglementeerd                  C-232/96 ( 2 ).
beroep ) te mogen uitoefenen, eerst de in een ander land
van de Gemeenschap behaalde academische titel wordt                  (Wat de toepassing van de restitutieregeling betreft voor
gehomologeerd, welke homologatie een vergelijking van                een partij smeltkaas die is uitgevoerd naar Saudi-Arabië)
het Spaanse studieprogramma met dat van het andere land
inhoudt en meebrengt, dat de belanghebbende moet slagen              — Schending van Verordening ( EEG ) nr. 729/70 van de
voor technische en praktische examens over de in het                       Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering
Spaanse studieprogramma opgenomen materies die niet tot                    van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 3 ): de uit
het studieprogramma van het andere betrokken land beho                    voer geschiedde overeenkomstig de geldende Gemeen
ren, in strijd met het vrije verkeer van werknemers ?                      schapsregels, en inzonderheid met inachtneming van
                                                                           de artikelen 5 en 13 van Verordening ( EEG ) nr. 3665/
                                                                           87 van de Commissie van 27 november 1987 hou
                                                                           dende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van
                                                                           het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouw
                                                                           producten (4 ). Bij ontbreken van Gemeenschapsregels,
                                                                           staat het aan de lidstaten om te bepalen wat is te ver
Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Franse Republiek                    staan onder „ product van gezonde handelskwaliteit ".
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                         De Franse interministeriële commissie inzake coördina
                       ( Zaak C-235/97)                                    tie van de controles was evenwel van oordeel, dat het
                          ( 97/C 252/40 )                                  product niet voldeed aan de voorwaarden inzake
                                                                           gezonde handelskwaliteit. De kaas is vernietigd na ver
                                                                           vulling van de douaneformaliteiten, en zonder dat de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    Saudische autoriteiten voorbehoud hadden gemaakt
is op 27 juni 1997 beroep ingesteld tegen Commissie van                    ten aanzien van de invoer, zulks ter bescherming van
de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, ver                     de goede reputatie van het product.
tegenwoordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur
bij de Directie juridische zaken van het Ministerie van Bui         (')  PB  nr. L 139 van 30 . 5 . 1997, blz . 30 .
tenlandse Zaken, en F. Pascal, attaché van het hoofdbe              (2)  PB  nr. C 269 van 14 . 9 . 1996 , blz . 9 .
                                                                     (3)  PB  nr. L 94 van 28 . 4 . 1970, blz . 13 .
stuur bij dezelfde directie, als gemachtigden, domicilie             (4 ) PB  nr. L 351 van 14 . 12 . 1987, blz . 1 .
gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade,
Boulevard Joseph II 8B.
De Franse Republiek concludeert dat het den Hove
behage :
                                                                     Verzoek van het Østre Landsret van 24 juni 1997 om een
— nietig te verklaren Beschikking 97/333/EG van de                   prejudiciële beslissing in het geding tussen Skatteministe
    Commissie van 23 april 1997 betreffende de goedkeu                     riet en Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan
    ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begro                                     ( Zaak C-236/97 )
    tingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met de                                              ( 97/C 252/41 )
    door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor
    de landbouw ( EOGFL ), afdeling Garantie, gefinan
    cierde uitgaven ('), voorzover daarbij , wat Frankrijk           Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 24 juni
    betreft, volgende uitgaven niet zijn erkend:                     1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op


title: Zaak C-301/05 P: Beschikking van het Hof van 11 oktober 2007 — Hans-Peter Wilfer/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Woordteken ROCKBASS — Weigering van inschrijving — Afdoening zonder beslissing)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/24

         Beschikking van het Hof van 11 oktober 2007 — Hans-Peter Wilfer/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-301/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Woordteken „ROCKBASS’ - Weigering van inschrijving - Afdoening zonder beslissing)
   (2007/C 315/41)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: Hans-Peter Wilfer (vertegenwoordiger: A. Kockläuner, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Schennen, O. Montalto en G. Schneider, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 8 juni 2005, Wilfer/BHIM (T-315/03) houdende verwerping van het beroep tot nietigverklaring van de weigering om het merk „ROCKBASS” in te schrijven — Beschrijvend karakter van het merk
   Dictum

               1)

               Er behoeft niet te worden beslist op de hogere voorziening van Wilfer.

               2)

               Wilfer wordt verwezen in de kosten van deze procedure.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak F-118/07: Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Strack/Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/49

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2007 — Strack/Commissie
   (Zaak F-118/07)
   (2007/C 315/94)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van 1 000 EUR wegens de immateriële gezondheids- en morele schade die hij in de periode 8.9.2006 tot en met 7.10.2006 heeft geleden doordat de Commissie tot dat tijdstip geen rechtmatige beschikking had gegeven op zijn verzoek van 7.3.2005 om aanmerking van zijn ziekte als beroepsziekte, en de andersluidende beschikkingen van de Commissie van 12 januari 2007, 26 februari 2007 en 20 juli 2007 op dit punt nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een schadevergoeding van ten minste 10 000 EUR wegens de materiële schade, alsook de immateriële gezondheids- en morele schade die hij in de periode 1.11.2006 tot en met 31.12.2006 heeft geleden door onrechtmatige handelingen van de Commissie, en de andersluidende beschikkingen van de Commissie van 12 januari 2007, 26 februari 2007 en 20 juli 2007 op dit punt nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een vertragingsrente over de uit hoofde van vorenstaande vorderingen te betalen bedragen, ter hoogte van 2 % over de rentevoet die in het betrokken tijdvak door de Europese Centrale Bank op haar belangrijkste herfinancieringsoperaties werd toegepast, van 26 februari 2007 tot aan de feitelijke betaling;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn schadevorderingen stelt verzoeker dat de Commissie en het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) jegens hem in de jaren 2000 tot en met 2006 een groot aantal ambtelijke fouten en onrechtmatige handelingen hebben begaan. Dit betreft met name zijn werkomgeving en de mobbing op zijn werkplek, de wijze waarop is omgegaan met zijn „whistleblowing”, de afhandeling van beoordelings- en bevorderingsprocedures, het onrechtmatig doorgeven van persoonlijke gegevens, de belemmering van zijn pogingen om informatie over en bewijs van deze inbreuken op het recht te verkrijgen, en de omstandigheden van de onrechtmatige en vertraagde behandeling van zijn verzoeken op grond van de artikelen 73 en 78 van het Statuut van de Europese Ambtenaren (Ambtenarenstatuut).
   Verzoeker stelt dat verweerster daarbij in strijd heeft gehandeld met onder meer de regelingen inzake de bescherming van de gezondheid, artikel 255 EG-Verdrag, de artikelen 1, 3, 8 en 41 en volgende van het Handvest voor de grondrechten, de artikelen 8 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, verordeningen nrs. 1049/2001 en 45/2001, de artikelen 11 bis, 12, 22 bis, 22 ter, 24, 25, 26, 26 bis, 43, 45, 73 en 78 van het Ambtenarenstatuut, en de aan de oprichting van het OLAF ten grondslag liggende rechtshandelingen, maar vooral met de in het ambtenarenrecht te betrachten zorgvuldigheid en het verbod van willekeur.
   Hierdoor heeft verweerster de gestelde materiële en immateriële schade causaal veroorzaakt, daar verzoeker, zoals inmiddels ook door verweerster in de procedure krachtens de artikelen 73 en 78 van het Ambtenarenstatuut heeft erkend, vanwege deze ambtelijke fouten ziek en uiteindelijk arbeidsongeschikt is geworden. De onrechtmatige en vertraagde afhandeling van deze erkenningsprocedure heeft nog verdere immateriële schade veroorzaakt.


title: Zaak C-89/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 februari 2015 door Riva Fire SpA, in vereffening, tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 9 december 2014 in zaak T-83/10, Riva Fire/Commissie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/24

         Hogere voorziening ingesteld op 24 februari 2015 door Riva Fire SpA, in vereffening, tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 9 december 2014 in zaak T-83/10, Riva Fire/Commissie
   (Zaak C-89/15 P)
   (2015/C 146/31)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Riva Fire SpA, in liquidatie (vertegenwoordigers: M. Merola, M. Pappalardo, T. Ubaldi, M. Toniolo, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Riva Fire SpA, in liquidatie, verzoekt het Hof:

               —

               primair, het bestreden arrest te vernietigen voor zover daarin is geoordeeld dat het recht van verweer van rekwirante niet is geschonden, en dientengevolge de litigieuze beschikking in haar geheel nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, dat deel het arrest van het Gerecht te vernietigen waarin de verlaging van de boete voor rekwirante wordt vastgesteld op 3 %, en dientengevolge, met toepassing van de volledige rechtsmacht die het Hof in artikel 31 van verordening nr. 1/2003 (1) is toegekend, de aan Riva Fire SpA, in vereffening, opgelegde boete zo veel meer te verlagen als het passend acht, of de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie hoe dan ook te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor het Gerecht.

               —

               incidenteel, te verklaren dat de voor het Gerecht gevolgde procedure een schending vormt van artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), aangezien de redelijke procesduur is miskend.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert Riva Fire SpA, in vereffening, vier middelen aan.

               1.

                  Eerste middel: onjuiste rechtsopvatting en ontoereikende en tegenstrijdige motivering van het bestreden arrest bij de beoordeling van de schending van de procedurevoorschriften in verordening (EG) nr. 773/2004
                   (2)
                  van de Commissie en van het recht van verweer van rekwirante

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de vergelijkingen van Riva Fire SpA, in vereffening, tussen de litigieuze beschikking en de beschikking van de Commissie van 2002 niet relevant zijn, en door tot de slotsom te komen dat de Commissie niet gehouden was een nieuwe mededeling van punten van bezwaar op te stellen om de betrokken ondernemingen in de gelegenheid te stellen zich over de betwiste feiten uit te laten.

               2.

                  Tweede middel: onjuiste rechtsopvatting en ontoereikende en tegenstrijdige motivering van het bestreden arrest bij de berekening van het definitieve bedrag van het boetebedrag

               Bij het opnieuw vaststellen van het bedrag van de geldboete heeft het Gerecht zijn volledige rechtsmacht op twee punten gebrekkig toegepast:

                           (i)

                           in de eerste plaats kan op grond van de strekking van de motivering van het bestreden arrest niet worden uitgemaakt of de rechters bij de verlaging van de boete met 3 % afdoende rekening hebben gehouden met de beperkte duur en de lagere graad van ernst van de inbreuk die aan rekwirante kan worden toegeschreven;

                           (ii)

                           in de tweede plaats is het bestreden arrest tegenstrijdig en aangetast door onjuiste rechtsopvattingen voor zover daarin Riva Fire SpA, in vereffening, mede aansprakelijk wordt gesteld voor het optreden van andere ondernemingen in het tijdvak van 25 november 1997 tot en met 30 november 1998 en de aansprakelijkheid daarvoor, met het oog op de berekening van de boete, impliciet bij rekwirante wordt gelegd.

               3.

                  Derde middel: tegenstrijdigheid en onjuiste rechtsopvatting in het onderdeel van het arrest waarin het Gerecht Riva heeft aangemerkt als deelnemer aan het akkoord van december 1998 en derhalve dit deel van de regeling heeft meegenomen met het oog op de bepaling van het bedrag van de boete

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de betrokkenheid van Riva Fire SpA, in vereffening, bij het akkoord van 1998 over de verkoopaandelen voor vaststaand aan te nemen zonder belang te hechten aan de omstandigheid dat rekwirante zich in het tijdvak waarin dit akkoord tot stand is gekomen, terug had getrokken uit het deel van de regeling waarin dat akkoord was opgenomen. Deze onjuiste rechtsopvatting heeft haar weerslag gehad op de kwantificatie van het basisbedrag van de boete uit oogpunt van de bepaling van de ernst en de duur van de inbreuk die aan Riva Fire SpA, in vereffening, kan worden toegeschreven.

               4.

                  Vierde middel: motiveringsgebrek met betrekking tot de impact van de betrokkenheid van de hoogste bestuurslagen van rekwirante op de verhoging van het basisbedrag van de boete

               Het Gerecht legt niet uit waarop zijn slotsom berust dat de betrokkenheid van de hoogste bestuurslagen van Riva Fire SpA, in vereffening, niet doorslaggevend is geweest voor de verhoging van het basisbedrag van de boete. Als het Gerecht had vastgesteld dat bij de vermenigvuldigingsfactor voor het basisbedrag van de boete die aan Riva Fire SpA, in vereffening, is opgelegd, ook de betrokkenheid van de hoogste bestuurslagen van de ondernemingen in aanmerking was genomen, had het de beschikking van de Commissie nietig moeten verklaren en het bedrag van de boete dientengevolge moeten verlagen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 123, blz. 18).


title: Zaak T-59/99: Beroep, op 1 maart 1999 ingesteld door Ventouris Group Enterprises SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
15.5.1999            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 136/17
Beroep, op 25 februari 1999 ingesteld door Marlines SA                Beroep, op 1 maart 1999 ingesteld door Ventouris Group
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     Enterprises SA tegen Commissie van de Europese Ge-
                                                                                meenschappen
                       (Zaak T-56/99)                                                         (Zaak T-59/99)
                      (1999/C 136/37)                                                        (1999/C 136/38)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
                      (Procestaal: Grieks)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 1 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             sie van de Europese Gemeenschappen door Ventouris Group
schappen is op 25 februari 1999 beroep ingesteld tegen                Enterprises SA, gevestigd te Panama, vertegenwoordigd door
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Marlines                M. Proestou en M. Velmachou, advocaten te Athene, domicilie
SA, gevestigd te Monrovia (Liberia), vertegenwoordigd door            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Meder-
D. Papatheofanous, advocaat te Athene, domicilie gekozen              nach, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
hebbende te Luxemburg bij P. Attallas (J.P. Lorang SA), route
de Trèves.                                                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       9 december 1998 inzake een procedure op grond van
                                                                          artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse
                                                                          ferryboten);
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
    9 december 1998 inzake een procedure op grond van                 — subsidiair, de bestreden beschikking ten gunste van ver-
    artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse                    zoekster te wijzigen in dier voege, dat de geldboete die
    ferryboten);                                                          eventueel aan verzoekster zal worden opgelegd, de laagst
                                                                          mogelijke is;
— verweerster in de kosten te verwijzen.                              — meer subsidiair, de bestreden beschikking ten gunste van
                                                                          verzoekster te wijzigen, met inaanmerkingneming van de
                                                                          aangevoerde verzachtende omstandigheden;
Middelen en voornaamste argumenten                                    — verweerster in de kosten te verwijzen.
— Verzoekster was, als beheersvennootschap, niet bevoegd              Middelen en voornaamste argumenten
    om met concurrerende vennootschappen overeenkomsten
    omtrent de prijzen te sluiten. Zij heeft dan ook niet aan         — Het feit dat de Commissie heeft geoordeeld, dat verzoekster
    dergelijke onderhandelingen deelgenomen of de andere                  met andere vennootschappen heeft deelgenomen aan een
    vennootschappen documenten toegestuurd, waarin zij hun                overeenkomst of overeenkomsten voor het gezamenlijk
    zienswijze omtrent de vrachtprijzen deelde.                           vaststellen van de vrachtprijs voor ferryboten, is te wijten
                                                                          aan een dwaling van de Commissie bij de beoordeling van
                                                                          de door verzoekster verdedigde stellingen en het door haar
— Het prijsbeleid dat verzoekster in de betrokken periode                 overgelegde bewijsmateriaal. Indien de Commissie die
    voerde, was onafhankelijk en verschillend van dat van de              dwaling niet had begaan, zou zij hebben geoordeeld,
    andere vennootschappen.                                               dat verzoekster geen enkele reden had om aan een
                                                                          overeenkomst of overeenkomsten van dat type deel te
                                                                          nemen.
— Terwijl de Commissie in artikel 1, lid 2, van de bestreden
    beschikking oordeelt, dat verzoekster niet heeft deelgeno-        — De Commissie heeft, ten gevolge van een dwaling bij
    men aan overeenkomsten die schending van artikel 85,                  de beoordeling van zowel de door haarzelf verzamelde
    lid 1, van het EG-Verdrag opleveren, oordeelt zij in                  elementen als de door verzoekster verdedigde stellingen en
    lid 1 van dat artikel vaag en onterecht, dat verzoekster              het door haar overgelegde bewijsmateriaal, geoordeeld, dat
    voornoemde bepaling van het Verdrag heeft geschonden.                 verzoekster met andere vennootschappen heeft deelgeno-
                                                                          men aan oveeenkomsten voor het gezamenlijk vaststellen
— De Commissie heeft kennelijk gedwaald omtrent de feiten.                van de vrachtprijzen op de lijn Patras-Bari.
    Anderzijds bevat de bestreden beschikking geen motivering
    wat verzoekster betreft, of is zij toch onvoldoende met           — Zelfs indien zou worden geoordeeld, dat uit bepaalde door
    redenen omkleed.                                                      de Commissie in aanmerking genomen stukken blijkt, dat
                                                                          verzoekster aan een of meer met artikel 85, lid 1, van het
                                                                          EG-Verdrag strijdige overeenkomsten heeft deelgenomen,
                                                                          zijn die stukken door de Commissie niet wettig verkregen,
                                                                          en mogen zij door het Gerecht van eerste aanleg niet in
                                                                          aanmerking worden genomen.
 ---pagebreak--- C 136/18              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.5.1999
— Subsidiair wordt betoogd, dat de Commissie willekeurig de              Middelen en voornaamste argumenten
    periode heeft bepaald, waarin wordt gesteld dat verzoekster
    aan een overeenkomst of overeenkomsten voor het geza-                — Kennelijke fouten van de Commissie bij de beoordeling
    menlijk vaststellen van de vrachtprijzen heeft deel-                      van de feitelijke omstandigheden en met betrekking tot de
    genomen.                                                                  toepassing van artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag en
                                                                              Verordening (EEG) nr. 4056/86 van de Raad.
— Gesteld dat verzoekster aan een dergelijke overeenkomst
    heeft deelgenomen, zou die overeenkomst, als zijnde van                   Onvoldoende motivering met betrekking tot de opvatting
    minder belang, niet onder het verbod van artikel 85, lid 1,               van de Commissie, dat verzoekster haar autonomie niet
    van het EG-Verdrag vallen, aangezien verzoekster, zoals de                had verloren, wat de vaststelling van de vrachtprijzen voor
    Commissie heeft geoordeeld, tot de zogenoemde kleine                      het internationale deel van het vaarplan betreft.
    en middelgrote bedrijven behoort. Bovendien was de
    Commissie met zichzelf in tegenspraak, door enerzijds te                  De voormelde gebreken van de bestreden beschikking
    oordelen dat de schending een beperkte weerslag had,                      leiden tot de conclusie, dat de Commissie misbruik heeft
    maar anderzijds te stellen dat de overeenkomst de me-                     gemaakt van haar bevoegdheid om een geldboete op te
    dedinging op een aanzienlijk deel van de betrokken markt                  leggen.
    aanmerkelijk beïnvloedt.
                                                                         — Kennelijke dwaling van de Commissie bij de beoordeling
                                                                              van de inhoud van brieven van de permanente vertegen-
— Meer subsidiair wordt betoogd, dat de hoogte van de aan
                                                                              woordiging van Griekenland en het Griekse ministerie van
    verzoekster opgelegde geldboete onverenigbaar is met het
                                                                              Koopvaardij, en niet-vermelding van de redenen waarom
    evenredigheidsbeginsel.
                                                                              de Commissie verzoeksters analyse van die brieven heeft
                                                                              genegeerd.
                                                                         — Kennelijke fout van de Commissie met betrekking tot de
                                                                              toepassing van het Gemeenschapsrecht en ontbreken van
                                                                              een voldoende motivering: de onderhandelingen tussen de
                                                                              betrokken vennootschappen vallen niet onder artikel 85,
                                                                              lid 1, van het EG-Verdrag.
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Strintzis Lines                   — De door de Commissie aan verzoekster opgelegde geldboe-
Shipping AE tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           te levert misbruik van bevoegdheid op.
                             schappen
                                                                         — Subsidiair, de laagste geldboete is onevenredig hoog.
                          (Zaak T-65/99)
                                                                         — Ten slotte wordt betoogd, dat de onwettigheid van de
                                                                              contrôle die de Commissie in de kantoren van de vennoot-
                         (1999/C 136/39)                                      schap Eta heeft verricht, schending van wezenlijke vorm-
                                                                              voorschriften oplevert.
                         (Procestaal: Grieks)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 3 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Strintzis Lines
Shipping AE, gevestigd te Piraeus (Griekenland), vertegenwoor-
digd door K. Adamantopoulos en V. Akritidis, advocaten                   Beroep, op 4 maart 1999 ingesteld door Minoan Lines
te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   ANE tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
C. Medernach, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                                (Zaak T-66/99)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (1999/C 136/40)
— de beschikking van de Commissie van 9 december 1998
    inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
    EG-Verdrag (IV/34.466 — Griekse ferryboten) volledig
    nietig te verklaren;                                                                         (Procestaal: Grieks)
— subsidiair, artikel 1 van die beschikking, betreffende de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
    duur van de schending van artikel 85 van het EG-Verdrag              schappen is op 4 maart 1999 beroep ingesteld tegen Commis-
    wat verzoekster betreft, nietig te verklaren en de aan               sie van de Europese Gemeenschappen door Minoan Lines ANE,
    verzoekster opgelegde geldboete nietig te verklaren of               gevestigd te Heraklion (Kreta, Griekenland), vertegenwoordigd
    althans te verminderen;                                              door I. Soufleros, advocaat te Athene, domicilie gekozen
                                                                         hebbende te Luxemburg ten kantoren van A. May, advocaat
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                 aldaar, Grand-rue 31.


title: Zaak T-431/15: Beroep ingesteld op 30 juli 2015 — Fruit of the Loom/BHIM — Takko (FRUIT)

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/39

         Beroep ingesteld op 30 juli 2015 — Fruit of the Loom/BHIM — Takko (FRUIT)
   (Zaak T-431/15)
   (2015/C 320/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Takko Holding GmbH (Telgte, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „FRUIT” — inschrijvingsaanvraag nr. 5 077 508

      Procedure voor het BHIM: vordering tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 12 mei 2015 in zaak R 1641/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in hun eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-510/09 P: Arrest van het Gerecht van 15 juni 2011 — V/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Aanwerving — Weigering tot aanstelling wegens fysieke ongeschiktheid voor uitoefening van werkzaamheden — Motiveringsplicht van het Gerecht voor ambtenarenzaken” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/14

         Arrest van het Gerecht van 15 juni 2011 — V/Commissie
   (Zaak T-510/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Weigering tot aanstelling wegens fysieke ongeschiktheid voor uitoefening van werkzaamheden - Motiveringsplicht van het Gerecht voor ambtenarenzaken)
   2011/C 219/18
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: V (Brussel, België) (vertegenwoordiger: É. Boigelot, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 21 oktober 2009, V/Commissie (F-33/08, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 21 oktober 2009, V/Commissie (F-33/08), wordt vernietigd, voor zover het Gerecht voor ambtenarenzaken zich niet heeft uitgesproken over een middel dat V. ter terechtzitting heeft aangevoerd en dat is ontleend aan het feit dat de voorzitter van de medische commissie niet op de lijst van de orde van Belgische artsen staat.

               2)

               De hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen.

               3)

               Het beroep dat V. in zaak F-33/08 bij het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft ingesteld wordt verworpen.

               4)

               V. zal haar eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt. De kosten van de procedure in eerste aanleg die heeft geleid tot het reeds aangehaalde arrest V/Commissie zullen worden gedragen volgens de modaliteiten bepaald in de punten 2 en 3 van het dictum van dat arrest.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 4 februari 2000 in zaak T-147/96: H. Batho tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Exceptie van niet-ontvankelĳkheid — Nieuw en wezenlĳk feit — Bevestigend besluit — Indeling in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut)

text:
8.4.2000               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 102/25
de la Porte Neuve 12, tegen Raad van de Europese Unie                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
(gemachtigde: F. Anton en G. Berrisch), betreffende een ver-                                 VAN EERSTE AANLEG
zoek om begroting van de kosten na het arrest van het Gerecht
van eerste aanleg van 18 september 1995, Blackspur DIY
Ltd/Raad en Commissie (T-168/94, Jurispr. blz. II-2627), heeft                                van 6 december 1999
het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als
volgt: B. Vesterdorf, president, A. Potocki, A.W.H. Meij,
M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 7 fe-         in zaak T-81/98, P. Boyes tegen Commissie van de Euro-
bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum                                      pese Gemeenschappen (1)
luidt als volgt:
Het totaalbedrag van de door Blackspur DIY Ltd, S. Kellar,              („Overlijden van verzoeker — Geen hervatting van procedure
J.M.A. Glancy en R. Cohen hoofdelijk aan de Raad van de Europese            door rechthebbenden — Afdoening zonder beslissing”)
Unie te vergoeden kosten bedraagt 32 860 DM.
(1) PB C 277 van 15.10.1993.
                                                                                (2000/C 102/51)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                                                                        In zaak T-81/98, P. Boyes, wonende te Porlock (Verenigd
            BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 Koninkrijk), vertegenwoordigd door B. Bedford, Barrister bij
                    VAN EERSTE AANLEG                                   de balie van Engeland & Wales, en J. Kelly, S. Ferdinand en
                                                                        J. Sadhu, van F. Kelly, Solicitors, Bennetts Hill 21, Birmingham,
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                      van 4 februari 2000                               tigden: K. Wiedner en X. Lewis), ondersteund door The Grand
                                                                        Pub Company Ltd, gevestigd te Londen, vertegenwoordigd
in zaak T-147/96: H. Batho tegen Commissie van de                       door J. Boyce en B. Louveaux, Solicitors, domicilie gekozen
                 Europese Gemeenschappen (1)                            hebbende te Luxemburg ten kantore van P. Hoss, advocaat
                                                                        aldaar, Place Winston Churchill 2, betreffende enerzijds een
                                                                        verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Com-
(Ambtenaren — Exceptie van niet-ontvankelijkheid —
                                                                        missie van 5 maart 1998 (zaak IV/94.907/F3-NAIL) tot afwij-
Nieuw en wezenlijk feit — Bevestigend besluit — Indeling
                                                                        zing van verzoeksters verzoek uit hoofde van artikel 3, lid 2,
             in rang — Artikel 31, lid 2, Statuut)
                                                                        van verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962,
                                                                        Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en
                         (2000/C 102/50)                                86 van het Verdrag (PB 1962, 13, blz. 204), betreffende de
                                                                        door Inntrepreneur Estates Limited voor de verhuur van
                                                                        haar drankgelegenheden gebruikte standaardovereenkomst, op
                         (Procestaal: Frans)                            grond waarvan de caféhouder verplicht is bepaalde soorten bier
                                                                        uitsluitend van de door de eigenaar aangewezen leverancier af
                                                                        te nemen, en anderzijds een vordering tot vergoeding van de
In zaak T-147/96, H. Batho, ambtenaar van de Commissie van
                                                                        schade die zij door deze beschikking zou hebben geleden,
de Europese Gemeenschappen, wonende te Honnekinberg
                                                                        heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
(België), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en T. Demaseure,
                                                                        K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters;
advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        griffier: H. Jung, op 6 december 1999 een beschikking gegeven
burg bij de Société de gestion fiduciaire S.à.r.l., Rue Beck
                                                                        waarvan het dictum luidt als volgt:
2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een be-
roep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van          1) Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
12 februari 1996 betreffende verzoekers indeling, heeft het
Gerecht (enkelvoudige kamer), op 4 februari 2000 een beschik-
king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                        2) Iedere partij, met inbegrip van interveniënte, zal haar eigen
                                                                             kosten dragen.
1) Het beroep wordt verworpen.
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
                                                                        (1) PB C 234 van 25.7.98.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.


title: Zaak T-211/14: Arrest van het Gerecht van 24 september 2015 — Klement/BHIM — Bullerjan (Vorm van een oven) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van een oven — Normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Wijze van gebruik van het merk — Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen niet wijzigt”]

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/48

         Arrest van het Gerecht van 24 september 2015 — Klement/BHIM — Bullerjan (Vorm van een oven)
   (Zaak T-211/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van een oven - Normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Wijze van gebruik van het merk - Op onderdelen afwijkende vorm die het onderscheidend vermogen niet wijzigt”])
   (2015/C 389/52)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Toni Klement (Dippoldiswalde, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Weiser en A. Grohmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: A. Poch, D. Botis en A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Bullerjan GmbH (Isernhagen-Kirchhorst, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 januari 2014 (zaak R 927/2013-1) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Toni Klement en Bullerjan GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Toni Klement wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak T-19/15: Beroep ingesteld op 16 januari 2015 — Gómez Echevarría/BHIM — M and M Direct (wax by Yuli’s)

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/33

         Beroep ingesteld op 16 januari 2015 — Gómez Echevarría/BHIM — M and M Direct (wax by Yuli’s)
   (Zaak T-19/15)
   (2015/C 089/40)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Yuleidy Caridad Gómez Echevarría (Benalmadena, Spanje) (vertegenwoordiger: E. López-Chicheri y Selma, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: M and M Direct Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „wax by Yuli’s” — gemeenschapsmerk nr. 9 099 367

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 in zaak R 951/2014-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 en veroordeling van de verzoeker om nietigverklaring in de kosten van de nietigheidsprocedure, met inbegrip van de kosten van de onderhavige procedure;

               —

               subsidiair, in geval van afwijzing van de vorige vordering, herziening van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 en afwijzing van het verzoek om nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 9 099 367 „wax by Yuli’s”, en veroordeling van de verzoeker om nietigverklaring in de kosten van de nietigheidsprocedure, met inbegrip van de kosten van de onderhavige procedure;

               —

               subsidiair, in geval van afwijzing van de vorige vordering, herziening van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 november 2014 wat de kosten betreft en intrekking van de kosten die resulteren uit de vertegenwoordiging in het beroep tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 64 van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 doordat bij het verzoek om nietigverklaring van het merk blijk is gegeven van misbruik van bevoegdheid;

               —

               onjuiste toepassing en uitlegging van artikel 53, lid 1, onder a), juncto artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 wegens het ontbreken van verwarringsgevaar;

               —

               onjuiste toepassing en uitlegging van regel 94, leden 1 en 7, van verordening nr. 2868/95 van de Commissie juncto artikel 85, lid 1, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-267/01: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 11 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jaroslav Nyvlt en Flughafen Wien AG

text:
C 303/6                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  27.10.2001
2.  Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag:                   Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 11 juni 2001
                                                                       om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jaro-
                                                                                slav Nyvlt en Flughafen Wien AG
    a)    Moeten de vaststellingen van vaste bedragen van
          de sub 1 genoemde aard worden beschouwd als
          overeenkomsten (of besluiten) van de verbonden                                      (Zaak C-267/01)
          van de wettelijke ziektekostenverzekeraars, die als
          mededingingsbeperkingen, in het bijzonder me-                                        (2001/C 303/08)
          dedingingsbeperkingen in de zin van artikel 81,
          lid 1, sub a, EG, onder het verbod van artikel 81,
          lid 1, EG vallen?                                            Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 11 juni
                                                                       2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli
                                                                       2001, in het geding tussen Jaroslav Nyvlt en Flughafen Wien
    b)    Moet vraag 2a eveneens bevestigend worden beant-             AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
          woord wanneer de vastebedragenregeling onder                 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
          meer tot doel heeft om rendabiliteitsreserves van de         vragen:
          geneesmiddelenproducenten bij de verkoopprijs te
          benutten en de toepassing van de vastebedragenrege-
          ling in de lidstaat tot dusver ertoe heeft geleid, dat       1.   Moet artikel 145.35 van de als bijlage aan verordening
          93 % van de op de markt aangeboden, onder de                      (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991
          vastebedragenregeling vallende standaardgenees-                   inzake de harmonisatie van technische voorschriften
          middelenverpakkingen het desbetreffend vastgestel-                en administratieve procedures op het gebied van de
          de vaste bedrag niet (meer) overschrijden?                        burgerluchtvaart (PB L 373, blz. 4) gehechte JAR-145,
                                                                            eventueel met inachtneming van de door de Joint Aviation
                                                                            Authorities (JAA) gegeven interpretatie, aldus worden
3.  Wanneer ook de vragen sub 2 (of één van de vragen                       uitgelegd, dat de eigenaar van een onderhoudsorganisatie
    sub 2) bevestigend worden beantwoord:                                   over het bij hem tot certificering bevoegde personeel
                                                                            aantekeningen moet bijhouden die zo gedetailleerd zijn
                                                                            dat daaruit, naast de bevoegdheden, ook de in een
    Kan een stelsel van vaste bedragen van de sub 1 en 2                    bepaalde periode (jaar) concreet vervulde opdrachten
    genoemde aard krachtens artikel 86, lid 2, eerste zin, EG               voor bepaalde vliegtuigtypes kunnen worden opgemaakt?
    worden vrijgesteld van de toepassing van artikel 81, lid 1,
    EG, hoewel de verbonden van de wettelijke ziek-                    2.   Moet artikel 145.35 van de als bijlage aan verordening
    tekostenverzekeraars bij de vaststelling van de vaste                   (EEG) nr. 3922/91 van 16 december 1991 gehechte JAR-
    bedragen de belangrijkste, tezamen marktbeheersende                     145, eventueel met inachtneming van de door de Joint
    vragers op de geneesmiddelenmarkt vertegenwoordigen                     Aviation Authorities (JAA) gegeven interpretatie, aldus
    en als oplossing van het probleem van kostenbesparing                   worden uitgelegd,
    in het gezondheidswezen ook valt te overwegen de
    vaststelling van dergelijke vaste bedragen over te dragen               a)   dat het de eigenaar van de onderhoudsorganisatie
    aan een instelling die geen marktdeelnemer op de genees-                     verplicht, deze aantekeningen aan het einde van
    middelenmarkt is, in het bijzonder de Bondsregering of                       de arbeidsverhouding ter beschikking van de tot
    een Bondsminister?                                                           certificering bevoegde werknemer te stellen?
4.  Wanneer ook de derde vraag bevestigend wordt beant-                     b)   dat het voor de nakoming van die verplichting
    woord:                                                                       volstaat kopieën ter beschikking te stellen, of
                                                                            c)   dat deze kopieën door de werkgever met zijn
    a)    Wat moeten de verbonden van de wettelijke ziek-                        handtekening moeten worden bekrachtigd?
          tekostenverzekeraars aannemelijk maken en bewij-
          zen opdat zij met betrekking tot de vaststelling
          van de vaste bedragen kunnen profiteren van de               3.   Op wie rusten eventuele verplichtingen als in vraag 2
          uitzondering krachtens artikel 86, lid 2, eerste zin,             bedoeld, wanneer de werkgever van de tot certificering
          EG?                                                               bevoegde werknemer niet de eigenaar van de onderhouds-
                                                                            organisatie is, maar een derde die de werknemer op grond
                                                                            van een concernverhouding of een eigen overeenkomst
    b)    Of is de toepassing van de uitzondering van ar-                   tot het verrichten van arbeidsprestaties ter beschikking
          tikel 86, lid 2, eerste zin, EG wegens de gevolgen van            van de eigenaar heeft gesteld?
          het stelsel van vaste bedragen op het handelsverkeer
          reeds krachtens artikel 86, lid 2, eerste zin, EG            4.   Staat een van de verplichtingen die bij de beantwoording
          uitgesloten?                                                      van de vragen 1 tot 3 aan het licht kunnen komen, in de
                                                                            weg aan verdergaande nationale bepalingen?


title: Zaak T-351/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 februari 2008 — Provincia di Imperia/Commissie ( Europees Sociaal Fonds — Communautaire financiële bijstand op gebied van innovatieve acties in het kader van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1784/1999 — Oproep tot indienen van voorstellen — Afwijzing van voorstel )

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 februari 2008 — Provincia di Imperia/Commissie
   (Zaak T-351/05) (1)

   („Europees Sociaal Fonds - Communautaire financiële bijstand op gebied van innovatieve acties in het kader van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1784/1999 - Oproep tot indienen van voorstellen - Afwijzing van voorstel’)
   (2008/C 79/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Provincia di Imperia (Italië) (vertegenwoordigers: S. Rostagno en K. Platteau, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en A. Weimar, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 30 juni 2005 houdende afwijzing van voorstel 2005/VP021/20293 dat Provincia di Imperia had ingediend in antwoord op de oproep tot het indienen van voorstellen VP/2003/021 inzake „innovatieve acties in het kader van artikel 6 van de verordening betreffende het Europees Sociaal Fonds: „Innovatieve benaderingen van het beheer van veranderingen””, en van alle daarmee verbonden handelingen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Provincia di Imperia wordt verwezen in haar eigen kosten en die van de Commissie.

      (1)  PB C 296 van 26.11.2005.


title: Zaak T-453/07: Beroep ingesteld op 11 december 2007 — Dylog Italia/BHIM — GSI Office Management (IP Manager)

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/33

         Beroep ingesteld op 11 december 2007 — Dylog Italia/BHIM — GSI Office Management (IP Manager)
   (Zaak T-453/07)
   (2008/C 37/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Dylog Italia SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordiger: A. Ruo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: GSI Office Management GmbH (Planegg, Duitsland)
   Conclusies

               —

               beslissing R982/2005-4 van de eerste kamer van beroep van 27 september 2007 te vernietigen voor zover de kamer van beroep heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring bestond met betrekking tot alle diensten waarvoor inschrijving werd aangevraagd in de klassen 35 en 38 en met betrekking tot de diensten van klasse 42 die soortgelijk werden geacht aan de waren waarop het oudere Italiaanse merk betrekking heeft; en subsidiair

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen voor zover de kamer van beroep heeft geoordeeld dat er geen gevaar voor verwarring bestond met betrekking tot alle diensten van klasse 38 en de diensten van klasse 42 die soortgelijk werden geacht aan de waren waarop het oudere Italiaanse merk betrekking heeft;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te verwijzen in de kosten van verzoekster overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: GSI Office Management GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: gemeenschapswoordmerk „IP MANAGER” voor diensten van de klassen 35, 36, 38, 41 en 42 — aanvraagnr. 2 177 277

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: oudere nationale en internationale woordmerken „MANAGER” voor waren van de klassen 9, 16, 35, 37, 39, 41 en 42 en nationaal woordmerk „HOTEL MANAGER” voor waren en diensten van de klassen 9 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-36/07: Beroep ingesteld op 31 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/17

         Beroep ingesteld op 31 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-36/07)
   (2007/C 82/31)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Cattabriga, gemachtigde)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/68/EG (1) van de Raad van 26 april 2004 tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor de invoer in en de doorvoer via de Gemeenschap van bepaalde levende hoefdieren, tot wijziging van de richtlijnen 90/426/EEG en 92/65/EEG en tot intrekking van richtlijn 72/462/EEG, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 18, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2004/68/EG in nationaal recht is op 20 november 2005 verstreken.

      (1)  PB L 139, blz. 319.


title: Zaak C-148/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 31 maart 2014 — Bondsrepubliek Duitsland/Nordzucker AG

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 31 maart 2014 — Bondsrepubliek Duitsland/Nordzucker AG
   (Zaak C-148/14)
   2014/C 235/03
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: Nordzucker AG

      Andere partij: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 16, leden 3 en 4, van richtlijn 2003/87/EG (1) aldus te worden uitgelegd dat de sanctie wegens overmatige emissie ook moet worden opgelegd wanneer de exploitant uiterlijk 30 april van een jaar een aantal emissierechten heeft ingeleverd dat gelijk is aan de totale emissies die hij heeft vermeld in zijn door een verificateur als bevredigend beoordeelde verslag over de emissies van de installatie in het voorgaande jaar, de bevoegde autoriteit echter na 30 april vaststelt dat de totale emissies in het geverifieerde emissieverslag ten onjuiste te laag zijn aangegeven, het verslag wordt gecorrigeerd en de exploitant de bijkomende emissierechten binnen de nieuwe termijn inlevert?

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak T-263/12: Beschikking van het Gerecht van 14 april 2014 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Kracht van gewijsde — Motiveringsplicht — Verplichting tot individuele kennisgeving — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Eigendomsrecht — Evenredigheid — Bevoegdheid van Raad — Misbruik van bevoegdheid — Onjuiste rechtsopvatting — Begrip ‚aan nucleaire proliferatie verleende steun’ — Onjuiste beoordeling — Beroep kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               24.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/25

         Beschikking van het Gerecht van 14 april 2014 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad
   (Zaak T-263/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Kracht van gewijsde - Motiveringsplicht - Verplichting tot individuele kennisgeving - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Eigendomsrecht - Evenredigheid - Bevoegdheid van Raad - Misbruik van bevoegdheid - Onjuiste rechtsopvatting - Begrip ‚aan nucleaire proliferatie verleende steun’ - Onjuiste beoordeling - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))
   2014/C 194/32
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Esclatine en S. Perrotet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Cujo en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran draagt haar eigen kosten alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 258 van 25.8.2012.


title: Zaak C-218/06: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/87/EG — Aanvullend toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in financieel conglomeraat — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/22

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-218/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/87/EG - Aanvullend toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in financieel conglomeraat - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/38)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Maidani, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordiger: C. Schiltz, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/87/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 35, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/87/EEG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-379/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Den Haag — Nederland) — TOP Logistics BV, Van Caem International BV/Bacardi Co. Ltd, Bacardi International Ltd en Bacardi Co. Ltd, Bacardi International Ltd/TOP Logistics BV, Van Caem International BV (Prejudiciële verwijzing — Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5 — Merkgoederen die zonder de toestemming van de merkhouder in het vrije verkeer zijn gebracht en onder de accijnsschorsingsregeling zijn geplaatst — Recht van die houder, zich tegen die plaatsing te verzetten — Begrip „gebruik in het economisch verkeer”)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof Den Haag — Nederland) — TOP Logistics BV, Van Caem International BV/Bacardi Co. Ltd, Bacardi International Ltd en Bacardi Co. Ltd, Bacardi International Ltd/TOP Logistics BV, Van Caem International BV
   (Zaak C-379/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 5 - Merkgoederen die zonder de toestemming van de merkhouder in het vrije verkeer zijn gebracht en onder de accijnsschorsingsregeling zijn geplaatst - Recht van die houder, zich tegen die plaatsing te verzetten - Begrip „gebruik in het economisch verkeer”))
   (2015/C 302/14)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof Den Haag

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: TOP Logistics BV, Van Caem International BV, Bacardi Co. Ltd, Bacardi International Ltd

      Verwerende partijen: Bacardi Co. Ltd, Bacardi International Ltd, TOP Logistics BV, Van Caem International BV

      Dictum

   Artikel 5 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een in een of meerdere lidstaten ingeschreven merk zich ertegen kan verzetten dat een derde van dat merk voorziene goederen onder de accijnsschorsingsregeling laat plaatsen na ze, zonder toestemming van die houder, de Europese Economische Ruimte te hebben doen binnenbrengen en in het vrije verkeer te hebben doen brengen.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014.