title: Zaak T-141/03: Beroep, op 14 april 2003 ingesteld door Sniace S.A. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 171/32               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Deze vergunning voor het in de handel brengen („VHB”)
                                                                       beslaat drie farmaceutische vormen: filmtabletten, siroop en
—     de beslissing van de kamer van beroep van 13 februari            lyophilisaat voor oraal gebruik.
      2003 en/of het corrigendum van de beslissing van eerste
      kamer van beroep van 13 maart 2003 te vernietigen;
                                                                       Op 2 oktober 2002 diende verzoekster bij het EBG een
—     verweerder te verwijzen in alle kosten van het geding.           aanvraag in om bij wege van een type I-wijziging van de VHB
                                                                       de benaming van het lyophilisaat voor oraal gebruik te wijzigen
                                                                       van „Allex 5 mg oral lyophilisate” in „Allex Reditabs 5 mg oral
                                                                       lyophilisate”. Gezien verzoeksters aanvullende toelichtingen
Middelen en voornaamste argumenten                                     weigerde het EBG bij het bestreden besluit de toestemming om
                                                                       de benaming te wijzigen.
Aan het beroep liggen dezelfde feiten ten grondslag als aan
zaak T-380/02 (SUCCESS-MARKETING Unternehmensbera-                     Ter ondersteuning van haar vordering stelt verzoekster
tungsgesellschaft m.b.H/BHIM, PB C 101, van 26 april 2003,             schending van de toepasselijke wettelijke regeling en het non-
blz. 35) en de middelen en argumenten zijn dezelfde als die            discriminatiebeginsel. Voorts stelt zij dat haar rechten van de
welke in die zaak zijn aangevoerd.                                     verdediging zijn geschonden en dat het EBG de motiverings-
                                                                       plicht niet is nagekomen.
                                                                       Volgens verzoekster is bij het bestreden besluit een verkeerde
                                                                       toepassing gegeven aan het arrest Thomae van het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg ( 1) om de aangevraagde wijziging van de
                                                                       benaming te weigeren. Het onderhavige geschil heeft geen
Beroep, op 18 april 2003 ingesteld door Shering-Plough                 betrekking op de vraag of verschillende benamingen voor
Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     hetzelfde geneesmiddel kunnen worden gebruikt, maar op de
en Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling                   vraag of verschillende benamingen kunnen worden gebruikt
                               (EBG)                                   voor verschillende geneesmiddelen die onder dezelfde VHB
                                                                       vallen. Derhalve vindt het arrest Thomae geen toepassing en
                                                                       kan het ook niet worden uitgebreid tot het onderhavige geval.
                         (Zaak T-133/03)
                                                                       Verder heeft het EBG het non-discriminatiebeginsel geschon-
                         (2003/C 171/55)
                                                                       den. Er bestaat geen objectieve rechtvaardiging om de houders
                                                                       van VHB’s voor wier twee farmaceutische vormen een en
                         (Procestaal: Engels)                          dezelfde VHB is afgegeven anders te behandelen dan de
                                                                       houders van VHB’s voor wier twee farmaceutische vormen
                                                                       twee VHB’s zijn afgegeven.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-            (1 ) Arrest van 10 december 2002, T-123/00, Dr. Karl Thomae
sie van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor                  GmbH/Commissie (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).
de geneesmiddelenbeoordeling (EBG) door Shering-Plough
Ltd, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door
G. Berrisch en P. Bogaert, advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 14 april 2003 ingesteld door Sniace S.A. tegen
—     nietig te verklaren het besluit van het EBG van 14 februari
      2003 tot afwijzing van een zogenoemde type I-wijziging                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
      van de benaming van het geneesmiddel „Allex 5 mg oral
      lyophilisate” in „Allex Reditabs 5 mg oral lyophilisate”.                                (Zaak T-141/03)
—     verweerders in de kosten te verwijzen.
                                                                                (2003/C 171/56)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster is werkzaam in de geneesmiddelensector en is               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
houdster van de vergunning voor het in de handel brengen               schappen is op 14 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
van onder de benaming „Allex” toegelaten geneesmiddelen.               sie van de Europese Gemeenschappen door Sniace S.A.,
 ---pagebreak--- 19.7.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 171/33
gevestigd te Madrid (Spanje), vertegenwoordigd door José Luis                Caja Cantabria aangeboden voorwaarden met de door
Baró Fuentes, advocaat.                                                      twee andere particuliere kredietinstellingen ontvangen
                                                                             offertes alsmede de vergelijking daarvan met de richtsnoe-
                                                                             ren die de Commissie in haar mededeling van 13 novem-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                          ber 1993 heeft vastgesteld, tot de conclusie dat de
                                                                             participatielening tegen marktvoorwaarden is verstrekt.
—    artikel 1 van de beschikking van 11 december 2002
     nietig te verklaren, voorzover daarin wordt verklaard dat         3)    Schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen
     Spanje aan Sniace S.A. staatssteun ten bedrage van                      en evenredigheid. In dit verband wordt in de eerste plaats
     7 388 258 euro heeft verstrekt;                                         gesteld dat zowel de rechtmatigheid van de algemene
                                                                             regeling in Spanje met betrekking tot de verstrekking van
                                                                             participatieleningen aan ondernemingen in herstructure-
—    subsidiair, artikel 1 van de beschikking van 11 december
                                                                             ring, als de vervulling van de door de directeur Staatssteun
     2002 te handhaven, voorzover daarin wordt verklaard
                                                                             verlangde formele voorwaarden (overlegging van de akte
     dat de steunmaatregel verenigbaar is met de gemeen-
                                                                             waaruit blijkt dat de lening tegen marktvoorwaarden is
     schappelijke markt;                                                     verstrekt), alsook de door hem gegeven waarborgen om
                                                                             het dossier ad acta te leggen, bij verzoekster een gewettigd
—    verweerster te verwijzen in alle kosten.                                vertrouwen hadden gewekt dat de administratieve proce-
                                                                             dure of met het seponeren van de zaak zonder onder-
                                                                             zoeksprocedure, danwel met een beschikking dat de
                                                                             lening niet als staatssteun kon worden aangemerkt, zou
Middelen en voornaamste argumenten                                           eindigen. In de tweede plaats concludeert verzoekster dat
                                                                             de duur van de onderzoeksprocedure (meer dan 58
                                                                             maanden) en de middelen die de Commissie heeft ge-
                                                                             stoken in het onderzoek van een handelstransactie die
Verzoekster in de onderhavige procedure komt op tegen de
                                                                             technisch geenszins ingewikkeld is, de grenzen hebben
kwalificatie als steunmaatregel van de staat of in welke vorm
                                                                             overschreden van wat gewoonlijk bij dergelijke transacties
met staatsmiddelen bekostigd van een met de Caja Cantabria
                                                                             passend en noodzakelijk is.
gesloten overeenkomst inzake een participatielening ten bedra-
ge van 12 020 242 euro tezamen met een liquiditeitsovereen-
komst, waarbij werd voorzien in de mogelijkheid de uit de              4)    Ten slotte stelt verzoekster schending van haar rechten
lening voortvloeiende schuldvorderingen in aandelen om te                    van verweer, en met name van het door artikel 287 EG
zetten.                                                                      beschermde beroepsgeheim, voorzover de Commissie het
                                                                             antwoord van de Spaanse autoriteiten op haar eerste
                                                                             verzoek om informatie (met inbegrip van verzoeksters
Tot staving van haar conclusies voert verzoekster de volgende                opmerkingen) heeft toegezonden aan de advocaten van
                                                                             de onderneming, wier klacht tot de inleiding van de
middelen en voornaamste argumenten aan:
                                                                             onderzoeksprocedure heeft geleid.
1)   Onjuiste uitlegging van het begrip „Steunmaatregelen van
     de staat of in welke vorm met staatsmiddelen bekostigd
     van artikel 87, lid 1, EG”. In de eerste plaats komt
     verzoekster ertegen op dat de Commissie in haar eind-
     beschikking heeft verklaard dat de door de Caja Cantabria
     ter beschikking gestelde middelen om de participatie-
     lening aan Sniace te financieren, „staatsmiddelen” waren.
     In dit verband wordt erop gewezen dat Caja Cantabria een          Beroep, op 28 april 2003 ingesteld door Nadine Schmit
     kredietinstelling is, die de rechtsvorm van een particuliere         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     onderneming heeft en als zodanig onder het privaatrecht
     valt. Haar middelen zijn geen staatsmiddelen maar par-
                                                                                (Zaak T-144/03)
     ticuliere middelen afkomstig van particulieren en onder-
     nemingen. In het onderhavige geval trad Caja Cantabria
     op als een particulier investeerder die zijn kapitaal                                      (2003/C 171/57)
     naargelang de rentabiliteit voor een meer of minder korte
     termijn belegt. In de tweede plaats wordt gesteld dat het
     besluit om Sniace te financieren een strikt commercieel                                     (Procestaal: Frans)
     karakter had, daar het aan de hand van criteria van de
     rentabiliteit van de transactie was genomen, zonder dat
     de autoriteiten in de technische of commerciële beslissing
     tot toekenning van de lening tussenbeide waren gekomen.           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 28 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
2)   Kennelijke beoordelingsfout bij de toepassing van het             sie van de Europese Gemeenschappen door Nadine Schmit,
     beginsel van particulier investeerder in een marktecono-          wonende te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door P.-P. Van
     mie. Volgens verzoekster leiden de uitvoerige analyse van         Gehuchten en P. Jadoul, advocaten, domicilie gekozen hebben-
     de leningsvoorwaarden en de vergelijking van de door              de te Luxemburg.


title: Zaak F-9/08: Beroep ingesteld op 18 januari 2008 — Rosenbaum/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/70

         Beroep ingesteld op 18 januari 2008 — Rosenbaum/Commissie
   (Zaak F-9/08)
   (2008/C 64/115)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Eckehard Rosenbaum (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Rüber, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker bij zijn aanstelling in te delen in de bezoldigingsgroep AD 6/2
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Commissie van 13 februari 2007 betreffende verzoekers indeling in de bezoldigingsgroep AD 6/2;

               —

               vast te stellen dat verzoeker moet worden aangesteld in de bezoldigingsgroep AD 9;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat verzoeker moet worden aangesteld in de bezoldigingsgroep AD 8;

               —

               meer subsidiair, vast te stellen dat verzoeker moet worden aangesteld in de bezoldigingsgroep AD 7;

               —

               de verwerende partij ertoe te veroordelen, verzoeker in de financiële positie te plaatsen waarin hij bij de juiste indeling zou hebben verkeerd;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-187/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Baris Unal/Staatssecretaris van Justitie (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad — Artikel 6, lid 1, eerste streepje — Turks onderdaan — Verblijfsvergunning — Gezinshereniging — Breuk tussen partners — Intrekking van verblijfsvergunning — Terugwerkende kracht)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Baris Unal/Staatssecretaris van Justitie
   (Zaak C-187/10) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad - Artikel 6, lid 1, eerste streepje - Turks onderdaan - Verblijfsvergunning - Gezinshereniging - Breuk tussen partners - Intrekking van verblijfsvergunning - Terugwerkende kracht)
   2011/C 340/05
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Baris Unal

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Justitie

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 6, lid 1, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije — Verblijfsrecht van Turkse onderdanen — Verblijfsvergunning die aan een Turks onderdaan is toegekend opdat hij met zijn partner kan samenleven — Niet aan de bevoegde autoriteiten ter kennis gebrachte beëindiging van de relatie tussen de partners — Intrekking van de verblijfsvergunning

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, eerste streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat de bevoegde nationale autoriteiten de verblijfsvergunning van een Turkse werknemer met terugwerkende kracht intrekken tot de datum waarop niet langer werd voldaan aan de nationaalrechtelijke grond voor verlening van zijn vergunning, wanneer genoemde werknemer zich niet schuldig heeft gemaakt aan enig frauduleus handelen en deze intrekking plaatsvindt na afloop van het tijdvak van een jaar legale arbeid als voorzien in genoemd artikel 6, lid 1, eerste streepje.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak T-328/99: Beroep, op 22 november 1999 ingesteld door A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
4.3.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 63/25
Volgens verzoekster is deze beschikking onjuist om de in het           Beroep, op 22 november 1999 ingesteld door A. Gold-
afzonderlijk beroep tot nietigverklaring van een overeenkom-           stein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
stige beschikking, dat het voorwerp vormt van zaak T-179/99,
Sud Pesca SRL (1), reeds aangevoerde redenen. Voor de bijzon-                                 (Zaak T-328/99)
dere omstandigheden van het onderhavige geval voert verzoek-
ster tevens de volgende argumenten aan:
                                                                                (2000/C 63/50)
— Misbruik van procedure. De douane te Genua heeft onmid-                                    (Procestaal: Engels)
     dellijk nieuwe betalingsbevelen uitgevaardigd teneinde de
     douanerechten na te vorderen, zonder enige procedure op
     tegenspraak en zonder enige controle achteraf bij de Turkse       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     autoriteiten. Tegelijkertijd gaven de douaneautoriteiten te       schappen is op 22 november 1999 beroep ingesteld tegen
     kennen, dat die bevelen enkel werden uitgevaardigd om de          Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
     verjaring te stuiten; zij nodigden de ondernemers uit,            stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor,
     verzoeken om niet-navordering in te dienen, en verzochten         Fleet Street 61, EC4Y 1JU, Londen, Verenigd Koninkrijk.
     de douanekantoren, gelijksoortige latere importen slechts
     toe te staan na het stellen van een zekerheid, volgens de         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     procedure van uitgestelde heffing, in afwachting van de
     beslissing op die verzoeken. Door aldus te handelen, heeft        — verweerster te gelasten alle noodzakelijke maatregelen te
     de Italiaanse douane tevens het recht van beroep in                   nemen ter bescherming van verzoekers goede naam;
     douaneaangelegenheden tegen de nieuwe heffing geschon-
     den.                                                              — verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoeker van
                                                                           een schadevergoeding van 400 000 EURO;
                                                                       — verweerster in de kosten te verwijzen.
— De door de inspecteurs van de Commissie verrichte
     controles, die de heffing van de rechten hebben gebaseerd
     op de omstandigheid dat de goederen afkomstig waren
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
     uit derde landen, kunnen niet worden tegengeworpen
     voorzover het daarbij gaat om eenzijdige vaststellingen,
     die ook door de exporteur worden bestreden.                       In 1995 heeft verzoeker de Commissie op grond van artikel 3,
                                                                       lid 2, van verordening nr. 17 van de Raad verzocht te verkla-
                                                                       ren, dat de General Council of the Bar, een op het gebied van
                                                                       het verlenen van rechtshulp in het Verenigd Koninkrijk
— Gebrek aan de rechtstreeks of indirect bewijs of zelfs maar          bevoegde autoriteit, de artikelen 81 en 82 EG-Verdrag had
     een vermoeden, dat de door verzoekster ingevoerde waar            geschonden. Tegelijkertijd verzocht hij de Commissie, voorlo-
     niet van Turkse oorsprong is.                                     pige maatregelen te nemen. Verzoeker vordert thans vergoe-
                                                                       ding van de schade die hij heeft geleden doordat de Commissie
                                                                       ten onrechte heeft nagelaten de gevraagde voorlopige maatre-
                                                                       gelen te nemen.
— Aan de voorwaarden voor niet-navordering is in casu
     voldaan door de goede trouw van de importeur, de
     inachtneming van de toepasselijke bepalingen door deze
     laatste en doordat, zij het ook louter passief, een vergissing
     is gemaakt door de douaneautoriteiten.
                                                                       Beroep, op 22 november 1999 ingesteld door E. Bonino
Tot verdere staving van haar standpunt betwist verzoekster de                      en anderen tegen Europees Parlement
verwijzing in de bestreden beschikking naar het begrip handels-
risico.
                                                                                (Zaak T-329/99)
                                                                                (2000/C 63/51)
(1) PB C 281 van 2.10.99, blz. 29.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 22 november 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                       Europees Parlement door E. Bonino en anderen, vertegenwoor-
                                                                       digd door A. Tizzano en G. M. Roberti, advocaten te Napels,
                                                                       Grote Zavel 36, Brussel.


title: Zaak C-350/09 P: Beschikking van het Hof van 12 mei 2010 — Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM)/Europese Commissie (Hogere voorziening — Europees Sociaal Fonds — Financiële bijstand — Intrekking)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/15

      Beschikking van het Hof van 12 mei 2010 — Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM)/Europese Commissie
      (Zaak C-350/09 P) (1)

      (Hogere voorziening - Europees Sociaal Fonds - Financiële bijstand - Intrekking)
      (2010/C 288/24)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirant: Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM) (vertegenwoordiger: C. Bonnefoi, avocate)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en A. Steiblytė, gemachtigden)

         Voorwerp

      Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 30 juni 2009, CPEM/Commissie (T-444/07), waarbij is verworpen rekwirants beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 4645 van de Commissie van 4 oktober 2007 houdende intrekking van de bijstand van het Europees Sociaal Fonds (ESF) die bij beschikking C(1999) 2645 van 17 augustus 1999 was verleend — Microprojecten ter bevordering van de werkgelegenheid en de sociale samenhang — Schending van de rechten van de verdediging en van het beginsel van gelijke behandeling — Niet-inaanmerkingneming van het begrip „medeverantwoordelijkheid” — Niet-inachtneming van het rechtszekerheidsbeginsel doordat verscheidene uiteenlopende versies van het „handboek voor initiatiefnemers” bestaan — Twijfel over de toepasselijkheid van verordening nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1), waarop de beslissing van het OLAF is gebaseerd

         Dictum

                  1)

                  De hogere voorziening wordt afgewezen.

                  2)

                  Het Centre de promotion de l’emploi par la micro-entreprise (CPEM) wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-54/06: Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Kendrion/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector van industriële kunststof zakken — Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld — Economische entiteit — Hoofdelijke aansprakelijkheid — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Geldboeten — Maximum van 10 % van omzet — Vermogen om daadwerkelijk te betalen” )

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/9

         Arrest van het Gerecht van 16 november 2011 — Kendrion/Commissie
   (Zaak T-54/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector van industriële kunststof zakken - Beschikking waarbij inbreuk op artikel 81 EG wordt vastgesteld - Economische entiteit - Hoofdelijke aansprakelijkheid - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Geldboeten - Maximum van 10 % van omzet - Vermogen om daadwerkelijk te betalen)
   2012/C 6/11
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Kendrion NV (Zeist, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Glazener en C. Meijer, vervolgens P. Glazener en L. Haasbeek, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, A. Nijenhuis en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2005) 4634 van de Commissie van 30 november 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] (Zaak COMP/F/38.354 — Industriële zakken), voor zover zij tot verzoekster is gericht, betreffende een mededingingsregeling op de markt van industriële kunststof zakken, alsook een verzoek tot nietigverklaring of, subsidiair, verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Kendrion NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 juni 2005 in zaak T-147/04, Brian Ross tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding — Loopbaanontwikkelingsrapport — Blijvende algehele invaliditeit — Procesbelang — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/22

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 juni 2005
   in zaak T-147/04, Brian Ross tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring en tot schadevergoeding - Loopbaanontwikkelingsrapport - Blijvende algehele invaliditeit - Procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 229/49)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-147/04, Brian Ross, wonende te Morpeth (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en G. Berscheid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende enerzijds een verzoek tot nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de beoordelingsperiode 2001/2002 en anderzijds een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident, V. Tiili en O. Czúcz, rechters; griffier: H. Jung, op 28 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 168, van 26.6.2004.


title: Zaak F-54/07: Beroep ingesteld op 11 juni 2007 — Joseph/Commissie

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/50

         Beroep ingesteld op 11 juni 2007 — Joseph/Commissie
   (Zaak F-54/07)
   (2007/C 199/97)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Anne Joseph (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van verzoeksters op 20 juli 2006 ondertekende aanwervingovereenkomst, voor zover de duur ervan wordt vastgesteld op 15 maanden vanaf 16 oktober 2006 en eindigt op 15 januari 2008;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het uitdrukkelijke besluit van de Commissie van 13 februari 2007 houdende afwijzing van de klacht die verzoekster op 20 oktober 2006 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van haar aanwervingovereenkomst als arbeidscontractant in de zin van artikel 3 bis van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP), voor zover de duur van die overeenkomst niet op 3 jaar, maar op 15 maanden is gesteld, en dit op basis van, enerzijds, het besluit van de Commissie van 28 april 2004 betreffende de maximumduur van gebruikmaking van niet-permanent personeel in de diensten van de Commissie en, anderzijds, artikel 12 van de algemene uitvoeringsbepalingen betreffende de procedures voor de aanwerving en de inzet van arbeidscontractanten bij de Commissie.
   Volgens verzoekster is het besluit van 28 april 2004 en met name artikel 3 ervan onwettig, aangezien het in strijd is met artikel 85, lid 1, eerste alinea, van de RAP. In elk geval is het besluit op grond van artikel 1, lid 2, ervan in casu niet van toepassing, daar verzoekster is belast met essentiële taken.
   Verzoekster beroept zich voorts op de onwettigheid van de algemene uitvoeringsbepalingen, in het bijzonder artikel 12 ervan, die in strijd zouden zijn met artikel 85, lid 1, van de RAP. De Commissie heeft zich hoe dan ook schuldig gemaakt aan schending van artikel 12, leden 1 bis en 1 ter, van de uitvoeringsbepalingen, op grond waarvan bij de berekening van de maximumduur van aanwerving van een arbeidscontractant, de duur van een overeenkomst uit hoofde van artikel 3 ter van de RAP niet mag worden opgeteld bij die van een overeenkomst uit hoofde van artikel 3 bis van de RAP.
   Bovendien zijn de beginselen van non-discriminatie, behoorlijk bestuur en dienstbelang geschonden.


title: Zaak C-521/15: Beroep ingesteld op 29 september 2015 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/25

         Beroep ingesteld op 29 september 2015 — Koninkrijk Spanje/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-521/15)
   (2015/C 406/25)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1289 van de Raad van 13 juli 2015 tot het opleggen van een boete aan Spanje wegens de manipulatie van tekortgegevens in de autonome gemeenschap Valencia (1);

               —

               subsidiair, zodanige verlaging van de boete dat deze uitsluitend betrekking heeft op de tijdvakken na 13 december 2011, de datum van inwerkingtreding van verordening (EU) nr. 1173/2011 (2);

               —

               in elk geval verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Schending van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 1173/2011 en van artikel 2, leden 1 en 3, van besluit 2012/678/EU
       (3)
      en strijdigheid met de rechten van de verdediging van het Koninkrijk Spanje. Vóór het aanleggen van een dossier was reeds sprake van een onderzoek zonder dat daarbij de procedure is gevolgd als bedoeld in besluit 2012/678. Op die manier is gebruikgemaakt van informatie die is verkregen tijdens bezoeken die niet voldeden aan de eisen van artikel 2, lid 3, van dat besluit, en is voorbijgegaan aan het recht van verdediging van Spanje.

      Schending van het recht op behoorlijk bestuur wat de samenstelling van het onderzoeksteam betreft. Dat het gehele vooronderzoek door dezelfde personen is uitgevoerd, verdraagt zich niet met de objectieve onpartijdigheid. Bij dit team was sprake van een duidelijk risico op bevestigingsvooroordelen en wijsheden achteraf waar het ging om de beoordeling van de belangrijke en serieuze indicaties die vóór de start van het onderzoek zijn onderzocht. Het onderzoeksteam was zo samengesteld dat zijn onpartijdigheid objectief ter discussie stond.

      Schending van artikel 8, lid 1, van verordening nr. 1173/2011, aangezien het niet zo is dat de lidstaat door ernstige nalatigheid of met opzet gegevens aangaande overheidstekort en overheidsschuld manipuleert of verkeerd voorstelt. In de eerste plaats is geen sprake van manipulatie of verkeerde voorstelling van statistieken, maar slechts van een duidelijk en adequaat toegelichte herziening van de op het overheidstekort en de overheidsschuld betrekking hebbende gegevens. In de tweede plaats zijn de gegevens waarop de vermeende manipulatie betrekking heeft, in geen geval van belang voor de toepassing van de bevoegdheid tot toezicht die de instellingen van de Unie krachtens de artikelen 121 VWEU en 126 VWEU hebben. Ten slotte kan de handelwijze van Spanje niet worden aangemerkt als ernstige nalatigheid, daar de Spaanse autoriteiten de vergissing hebben ontdekt, onverwijld de Commissie daarvan in kennis hebben gesteld en met de grootst mogelijke spoed en zorgvuldigheid hebben gehandeld.

      Onevenredigheid van de sanctie in verhouding tot het bij de berekening van de hoogte van de sanctie te hanteren referentietijdvak. De periode waarop de boete betrekking heeft, ziet slechts op de gegevens die zijn opgenomen in de vanaf 2012 gedane kennisgevingen, waarbij het gaat om feiten van na 13 december 2011, de datum van inwerkingtreding van verordening nr. 1173/2011. Voor het referentiebedrag mag dus alleen worden uitgegaan van de gegevens die betrekking hebben op de in 2011 geboekte rekeningen.

      (1)  PB L 198, blz. 19.

      (2)  Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011 inzake de effectieve handhaving van het begrotingstoezicht in het eurogebied (PB L 306, blz. 1).

      (3)  Gedelegeerd besluit van de Commissie van 29 juni 2012 betreffende onderzoeken en boeten in verband met de manipulatie van statistieken als bedoeld in verordening (EU) nr. 1173/2011 van het Europees Parlement en de Raad inzake de effectieve handhaving van het begrotingstoezicht in het eurogebied (PB L 306, blz. 21).


title: Doorhaling van zaak T-208/02

text:
24.5.2003               NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                      C 124/29
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                                   Doorhaling van zaak T-77/00 ( 1)
      veroordelen hem ter vergoeding van de materiële en
      morele schade die hij heeft geleden door de onwettigheid                                 (2003/C 124/50)
      van het besluit van 14 augustus 2002 en door de feiten
      die aan dat besluit zijn voorafgegaan en daarop zijn                                     (Procestaal: Engels)
      gevolgd, een bedrag te betalen dat ex aequo et bono op
      25 000 euro wordt geraamd;
                                                                       De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                           van 7 maart 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                       T-77/00: Esat Telecommunications tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1 ) PB C 149 van 27.5.2000.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker komt op tegen de weigering van het TABG om hem
bij de bevorderingsronde 2002 tot de rang A 4 te bevorderen.                          Doorhaling van zaak T-208/02 (1)
                                                                                (2003/C 124/51)
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:                                      (Procestaal: Nederlands)
—     niet-nakoming van de motiveringsplicht;
                                                                       De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
—     schending van artikel 45 van het Statuut, aangezien hij          van 13 maart 2003 de doorhaling in het register gelast van
      een gunstigere beoordeling had dan een andere persoon            zaak T-208/02: Lene Beier tegen Europol.
      uit zijn dienst, die wel is bevorderd;
                                                                       (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
—     niet-nakoming van de zorgplicht en schending van het
      beginsel van behoorlijk bestuur;
—     kennelijk verkeerde beoordeling, misbruik van procedure                         Doorhaling van zaak T-245/02 (1)
      en/of misbruik van bevoegdheid, alsmede schending van
      het beginsel van gelijke behandeling en van artikel 26 van                               (2003/C 124/52)
      het Statuut. Hij stelt dienaangaande dat hij in strijd met
      het beginsel van gelijke behandeling achter een ambtenaar                              (Procestaal: Nederlands)
      is geplaatst die al verscheidene jaren minder gunstig was
      beoordeeld. De door zijn hiërarchieke meerdere verstrekte
      toelichting zou misbruik van bevoegdheid en/of misbruik          De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
      van procedure alsmede schending van artikel 26 van het           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
      Statuut opleveren.                                               van 12 maart 2003 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-245/02: Antonia de Jong tegen Europol.
                                                                       (1 ) PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-381/15: Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Zamora — Spanje) — Javier Ángel Rodríguez Sánchez/Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU (Banco CEISS)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/31

         Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Zamora — Spanje) — Javier Ángel Rodríguez Sánchez/Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU (Banco CEISS)
   (Zaak C-381/15) (1)

   (2017/C 112/42)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 302 van 14.9.2015.


title: Zaak C-209/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 20 april 2007 — The Competition Authority/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 20 april 2007 — The Competition Authority/Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd
   (Zaak C-209/07)
   (2007/C 140/25)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Supreme Court
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Competition Authority

      Verwerende partijen: Beef Industry Development Society Ltd, Barry Brothers (Carrigmore) Meats Ltd
   Prejudiciële vragen
   „Wanneer ten genoegen van de rechter is aangetoond dat:

               a)

               er sprake is van overcapaciteit in de rundvleesverwerkende industrie, die berekend op de piek van de verwerkte hoeveelheid, ongeveer 32 % bedraagt;

               b)

               het effect van deze overcapaciteit op middellange termijn ernstige gevolgen zal hebben voor de winstgevendheid van de bedrijfstak als geheel;

               c)

               terwijl, zoals is gerapporteerd, de gevolgen van een overschotsituatie tot op heden nog niet in enige belangrijke mate zijn gevoeld, en onafhankelijke adviseurs het onwaarschijnlijk achten dat de overcapaciteit op korte termijn wordt opgeheven door normale marktmaatregelen, maar dat de overcapaciteit op termijn zal leiden tot zeer belangrijke verliezen en uiteindelijk ertoe zal leiden dat verwerkers en fabrieken de bedrijfstak zullen verlaten;

               d)

               rundvleesverwerkers die ongeveer 93 procent van de markt voor het aanbod van rundvlees van die bedrijfstak vertegenwoordigen, zijn overeengekomen om stappen te nemen om de overcapaciteit op te heffen en bereid zijn een heffing te betalen teneinde betalingen aan verwerkers te financieren die bereid zijn hun productie te staken, en dat

         bedoelde verwerkers, die tien ondernemingen omvatten, een rechtspersoon („de Society”) oprichten teneinde een afspraak met de volgende kenmerken uit te voeren:

               1.

               fabrieken („vertrekkers” genaamd) die per jaar 420 000 stuks vee slachten en verwerken en ongeveer 25 % van de actieve capaciteit vertegenwoordigen, sluiten met de overblijvende ondernemingen („blijvers” genaamd) een overeenkomst om de bedrijfstak te verlaten en zich aan de volgende voorwaarden te houden;

               2.

               vertrekkers tekenen een non-concurrentiebeding voor de duur van twee jaar met betrekking tot het verwerken van rundvlees op het eiland Ierland;

               3.

               de fabrieken van vertrekkers worden uit bedrijf genomen;

               4.

               met de uit bedrijf genomen fabrieken verbonden gronden wordt niet gebruikt in verband met het verwerken van rundvlees voor een periode van vijf jaar;

               5.

               aan vertrekkers wordt in termijnen een schadeloosstelling betaald door middel van door de blijvers aan de Society verstrekte leningen;

               6.

               door alle blijvers wordt aan de Society een vrijwillige heffing betaald van 2 EUR per stuk van het traditionele percentage geslacht vee en van 11 EUR per stuk op geslacht vee boven dat percentage;

               7.

               de heffing wordt gebruikt om de leningen van de blijvers terug te betalen; de heffingen worden beëindigd wanneer de leningen zijn terugbetaald.

               8.

               de uitrusting van vertrekkers, die wordt gebruikt voor het elementaire verwerken van rundvlees, wordt enkel verkocht aan blijvers voor gebruik als reserve-uitrusting of reserveonderdelen of wordt buiten het eiland Ierland verkocht;

               9.

               de vrijheid van de blijvers wat betreft productie, prijsstelling, verkoopvoorwaarden, in- en uitvoer, uitbreiding van de capaciteit en anderszins wordt niet aangetast,

         en tussen partijen vaststaat dat een dergelijke overeenkomst vanuit het oogpunt van artikel 81, lid 1, EG aanzienlijke gevolgen kan hebben voor het handelsverkeer tussen de lidstaten, moet een dergelijke afspraak dan worden beschouwd als ertoe strekkend, dus afgezien van de gevolgen ervan, de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt te verhinderen, te beperken of te vervalsen en derhalve als onverenigbaar met artikel 81, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?”


title: Zaak C-309/11: Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Finland

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/23

         Beroep ingesteld op 17 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-309/11)
   2011/C 252/43
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Koskinen en L. Lozano Palacios)

      Verwerende partij: Republiek Finland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Finland, door de in § 80 van de btw-wet (wet nr. 1501/1993) neergelegde bijzondere regeling voor reisbureaus toe te passen wanneer de reisdiensten aan andere personen dan reizigers worden verkocht, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde

               —

               de Republiek Finland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie is van mening dat volgens de bepalingen van btw-richtlijn 2006/112/EG de bijzondere regeling voor reisbureaus alleen mag worden toegepast wanneer de reisdiensten worden verkocht aan reizigers. De Republiek Finland schendt dan ook de btw-richtlijn wanneer zij de bijzondere regeling voor reisbureaus ook toepast op diensten die de reisbureaus voor elkaar of voor touroperators verrichten.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-198/04: Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door José Félix Merladet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/28

         Beroep, op 28 mei 2004 ingesteld door José Félix Merladet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-198/04)
   (2004/C 262/54)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 mei 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door José Félix Merladet, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd door Nicolas Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 juni 2001 tot en met 31 december 2002;

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijk besluit van het TABG van 12 februari 2004 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker de onregelmatigheid van de beoordelingsprocedure aan. Verzoeker heeft tijdens de referentieperiode onder het gezag van verschillende hiërarchieke chefs in de delegatie van de Commissie te New Delhi (India) en te Maputo (Mozambique) gewerkt. Volgens verzoeker houdt het loopbaanontwikkelingsrapport niet in de juiste proporties rekening met de beoordeling van die chefs waar hij langer dan een maand voor heeft gewerkt.
   Voorts beroept verzoeker zich op een kennelijk onjuiste beoordeling en ontbreken van motivering.


title: Zaak C-621/11 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 juli 2013 — New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallis K.-Vallis A. & Co. OE (Hogere voorziening — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FISHBONE — Oppositieprocedure — Ouder nationaal beeldmerk FISHBONE BEACHWEAR — Normaal gebruik van ouder merk — Inaanmerkingneming van bijkomende bewijzen die niet binnen gestelde termijn zijn overgelegd — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikelen 42, leden 2 en 3, en 76, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 22, lid 2)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 juli 2013 — New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vallis K.-Vallis A. & Co. OE
   (Zaak C-621/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk FISHBONE - Oppositieprocedure - Ouder nationaal beeldmerk FISHBONE BEACHWEAR - Normaal gebruik van ouder merk - Inaanmerkingneming van bijkomende bewijzen die niet binnen gestelde termijn zijn overgelegd - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikelen 42, leden 2 en 3, en 76, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 22, lid 2)
   2013/C 260/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG, voorheen New Yorker SHK Jeans GmbH (vertegenwoordiger: V. Spitz, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde), Vallis K-Vallis A. & Co. OE

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 29 september 2011, New Yorker SHK Jeans/BHIM (T-415/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep, ingesteld door de aanvrager van het woordmerk „FISHBONE” voor waren van de klassen 18 en 25, tot vernietiging van beslissing R 1051/2008-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 30 juli 2009 houdende gedeeltelijke verwerping van het beroep tegen de gedeeltelijke weigering van de oppositieafdeling om dat merk in te schrijven in het kader van de oppositie ingesteld door de houder van het nationale merk „FISHBONE BEACHWEAR” voor waren van klasse 25 en om ook het in het handelsverkeer gebruikte nationale teken „Fishbone” in te schrijven — Normaal gebruik van ouder merk — Inaanmerkingneming van bijkomende bewijzen

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               New Yorker SHK Jeans GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.1.2012.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 2 september 2004 in zaak T-291/02, González y Díez SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS — Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp geraakt — Afdoening zonder beslissing — Beslissing over kosten)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/40

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 2 september 2004
   in zaak T-291/02, González y Díez SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EGKS - Staatssteun - Beroep tot nietigverklaring - Beroep zonder voorwerp geraakt - Afdoening zonder beslissing - Beslissing over kosten)
   (2004/C 300/79)
   Procestaal: Spaans
   In zaak T-291/02, González y Díez SA, gevestigd te Villabona-Llanera (Spanje), aanvankelijk vertegenwoordigd door J. Folguera Crespo, A. Martínez Sánchez en J.C. Engra Moreno, vervolgens door J. Folguera Crespo en A. Martínez Sánchez, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en J.L. Buendía Sierra), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de artikelen 1, 2 en 5 van beschikking 2002/827/EGKS van de Commissie van 2 juli 2002 inzake steun die in 1998, 2000 en 2001 door Spanje aan de onderneming González y Díez SA is verleend (PB L 296, blz. 80), heeft het Gerecht (Tweede kamer - uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A.W.H. Meij, N.J. Forwood, I. Pelikánová en S.S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 2 september 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 289 van 23 november 2002.


title: Besluiten door het Hof genomen tĳdens zĳn vergadering van 18 september 2001

text:
27.10.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 303/1
                                                                   I
                                                             (Mededelingen)
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering                Tweede kamer
                    van 18 september 2001
                                                                       N. Colneric, kamerpresident,
                         (2001/C 303/01)
                                                                       R. Schintgen en V. Skouris, rechters.
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft              Derde kamer
tijdens zijn vergadering van 18 september 2001 de volgende
besluiten genomen:                                                     F. Macken, kamerpresident,
                                                                       C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. da Cunha Rodrigues,
                                                                       rechters.
Benoeming van de kamerpresidenten
                                                                       Vierde kamer
Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode van              S. von Bahr, kamerpresident,
een jaar aanvangend op 7 oktober 2001:
                                                                       D. A. O. Edward, A. La Pergola en C. W. A. Timmermans,
                                                                       rechters.
—     P. Jann, rechter, tot president van de Eerste en de Vijfde
      kamer,
                                                                       Vijfde kamer
—     F. Macken, rechter, tot president Van de Derde en de
      Zesde kamer,                                                     P. Jann, kamerpresident,
                                                                       S. von Bahr, D. A. O. Edward, A. La Pergola, L. Sevón,
—     N. Colneric, rechter, tot president van de Tweede kamer,         M. Wathelet en C. W. A. Timmermans, rechters.
—     S. von Bahr, rechter, tot president van de Vierde kamer.         Zesde kamer
                                                                       F. Macken, kamerpresident,
Samenstelling van de kamers                                            N. Colneric, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen,
                                                                       V. Skouris en J. N. da Cunha Rodrigues, rechters.
1.     De samenstelling van de kamers is voor dezelfde periode
vastgesteld als volgt:                                                 2.     Voor elke zaak die hun wordt toegewezen, bestaan de
                                                                       Derde en de Vierde kamer (waaraan vier rechters zijn toege-
Eerste kamer                                                           voegd) uit de president, de rechter-rapporteur en een derde
                                                                       rechter, aangewezen volgens de volgorde op een lijst waarop
P. Jann, kamerpresident,                                               de namen naar anciënniteit zijn gerangschikt en waarvan
                                                                       het begin bij iedere algemene vergadering met één naam
L. Sevón en M. Wathelet, rechters.                                    verspringt.
 ---pagebreak--- C 303/2                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.10.2001
3.     Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak     Zesde kamer
die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de
Vijfde en de Zesde (aan elk waarvan zeven rechters zijn                (President: F. Macken)
toegevoegd), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst opgesteld.
                                                                       C. Gulmann, J.-P. Puissochet, J. N. da Cunha Rodrigues,
Deze lijst bevat de namen van alle rechters die deel uitmaken
                                                                       R. Schintgen, V. Skouris en N. Colneric, rechters.
van de kamer, met uitzondering van de president, in na te
noemen volgorde:
a)    de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in            Benoeming van de eerste advocaat-generaal
      volgorde van anciënniteit,
b)    de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde               Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
      volgorde.                                                        procesvoering heeft het Hof, voor een periode van een jaar
                                                                       aanvangend op 7 oktober 2001, de heer S. Alber benoemd tot
                                                                       eerste advocaat-generaal.
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
—     de president
—     de rechter-rapporteur
—     drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de lijst,                           ARREST VAN HET HOF
      waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met
      één naam verspringt.                                                                  van 13 september 2001
Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun             in zaak C-89/99 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlan-
vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering           den om een prejudiciële beslissing): Schieving-Nijstad vof
van de president van de grote kamer dient hij echter bij                               e.a. tegen Robert Groeneveld (1)
voorkeur te worden vervangen door de president van de kleine
kamer.
                                                                       („Overeenkomst tot oprichting van Wereldhandelsorganisa-
                                                                       tie — Artikel 50, lid 6, TRIPs-overeenkomst — Uitlegging
Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere               — Rechtstreekse werking — Toepassing op procedure die
zaken te samen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan           aanhangig is ten tijde van inwerkingtreding in betrokken
niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of         lidstaat — Voorwaarden voor vaststelling van termijn voor
de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de        aanhangig maken van hoofdzaak — Berekening van deze
algemene vergadering is gebracht.                                                                    termijn”)
4.     Voor de periode tot en met 6 oktober 2002 luiden                                         (2001/C 303/02)
bovenbedoelde lijsten als volgt:
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
Derde kamer
                                                                       In zaak C-89/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
(President: F. Macken)
                                                                       tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
                                                                       Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding
C. Gulmann, J.-P. Puissochet en J. N. da Cunna Rodrigues,
                                                                       tussen Schieving-Nijstad vof e.a. en Robert Groeneveld, om
rechters.
                                                                       een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 50,
                                                                       lid 6, van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de
Vierde kamer                                                           intellectuele eigendom, die als bijlage 1 C aan de Overeenkomst
                                                                       tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie is gehecht en
(President: S. von Bahr)                                               namens de Gemeenschap, voor wat betreft de onder haar
                                                                       bevoegdheid vallende aangelegenheden, is goedgekeurd bij
D. A. O. Edward, A. LaPergola en C. W. A. Timmermans,                  besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994
rechters.                                                              (PB L 336, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                       G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, C. Gulmann, A. La Pergola,
Vijfde kamer                                                           M. Wathelet en V. Skouris, kamerpresidenten, D. A. O. Edward
                                                                       (rapporteur), J.-P. Puissochet, P. Jann, L. Sevón, R. Schintgen,
(President: P. Jann)                                                   F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en
                                                                       C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: F. G. Ja-
D. A. O. Edward, A. La Pergola, S. von Bahr, C. W. A. Timmer-          cobs; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 13 september
mans, L. Sevón en M. Wathelet, rechters.                              2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-318/15: Beroep ingesteld op 17 juni 2015 — Zitro IP/BHIM (TRIPLE BONUS)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/35

         Beroep ingesteld op 17 juni 2015 — Zitro IP/BHIM (TRIPLE BONUS)
   (Zaak T-318/15)
   (2015/C 262/48)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „TRIPLE BONUS” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 013 629

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 april 2015 in zaak R 1648/2014-4

      Conclusies

               —

               Vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               Verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-221/10: Arrest van het Gerecht van 8 maart 2012 — Iberdrola/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toelaat — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast — Handeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt — Geen individuele geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/23

         Arrest van het Gerecht van 8 maart 2012 — Iberdrola/Commissie
   (Zaak T-221/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling die belastingafschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen toelaat - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en geen terugvordering van steun wordt gelast - Handeling die uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengt - Geen individuele geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 118/39
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iberdrola, SA (Bilbao, Spanje) (vertegenwoordigers: X. Ruiz Calzado, M. Núñez-Müller, en J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van artikel 1, lid 1, van beschikking 2011/5/EG van de Commissie van 28 oktober 2009 inzake de belastingafschrijving van de financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (PB 2011, L 7, blz. 48)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Iberdrola, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 oktober 1999 in zaak C-97/98 (verzoek van het Pargas tingsrätt om een prejudiciële beslissing): P. Jägerskiöld tegen T. Gustafsson ("Vrĳ verkeer van goederen — Begrip goederen — Recht om met werphengel te vissen — Vrĳ verrichten van diensten")

text:
C 34/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             5.2.2000
Consiglio di Stato (Italië), in het aldaar aanhangig geding                1. Het visrecht of vergunningen om met een werphengel te vissen
tussen Questore di Verona en D. Zenatti, om een prejudiciële                    zijn geen „goederen” in de zin van de bepalingen van het
beslissing over de uitlegging van de bepalingen van het                         EG-Verdrag inzake het vrije verkeer van goederen, maar vallen
EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstverrichting, heeft het                  onder „diensten” in de zin van de verdragsbepalingen inzake het
Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,              vrij verrichten van diensten.
J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward en R. Schintgen,
kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet (rappor-              2. De verdragsbepalingen inzake het vrij verrichten van diensten
teur), G. Hirsch, P. Jann en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-                  zijn niet van toepassing op een situatie zoals die in het
generaal: N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur, op                 hoofdgeding aan de orde is, waarvan alle elementen in de interne
21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                     sfeer van één lidstaat liggen.
als volgt:
                                                                           (1) PB C 166 van 30.5.1998.
De bepalingen van het EG-Verdrag inzake de vrijheid van dienstver-
richting staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als
de Italiaanse, die het recht weddenschappen op de uitslag van
sportevenementen aan te gaan aan bepaalde instellingen voorbehoudt,
indien die regeling daadwerkelijk gerechtvaardigd wordt door doelstel-
lingen van sociaal beleid die ertoe strekken de schadelijke gevolgen
van deze activiteiten te beperken, en de opgelegde beperkingen niet
onevenredig zijn aan deze doelstellingen.                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
(1) PB C 151 van 16.5.1998.
                                                                                van 21 oktober 1999
                                                                           in zaak C-233/98 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                           een prejudiciële beslissing): Hauptzollamt Neubranden-
                                                                                burg tegen Lensing & Brockhausen GmbH (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           (Communautair douanevervoer — Overtreding — Invorde-
                           (Zesde kamer)                                                  ring van de rechten — Bevoegde staat)
                       van 21 oktober 1999                                                             (2000/C 34/04)
in zaak C-97/98 (verzoek van het Pargas tingsrätt om                                                  (Procestaal: Duits)
een prejudiciële beslissing): P. Jägerskiöld tegen T. Gus-
                              tafsson (1)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(„Vrij verkeer van goederen — Begrip ‘goederen‘ — Recht om                                            dentie van het Hof)
met werphengel te vissen — Vrij verrichten van diensten”)
                                                                           In zaak C-233/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                           (2000/C 34/03)                                  krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangig
                                                                           geding tussen Hauptzollamt Neubrandenburg en Lensing &
                         (Procestaal: Zweeds)                              Brockhausen GmbH, om een prejudiciële beslissing over de
                                                                           uitlegging van artikel 36 van verordening (EEG) nr. 222/77
                                                                           van de Raad van 13 december 1976 betreffende communautair
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- douanevervoer (PB L 38, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening
                          dentie van het Hof)                              (EEG) nr. 474/90 van de Raad van 22 februari 1990 met het
                                                                           oog op de afschaffing van het inleveren van een kennisgeving
In zaak C-97/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-                van doorgang bij het overschrijden van een binnengrens van
tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Pargas tingsrätt              de Gemeenschap (PB L 51, blz. 1), en van artikel 11 bis
(Finland), in het aldaar aanhangig geding tussen P. Jägerskiöld            van verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Commissie van
en T. Gustafsson, betreffende een prejudiciële beslissing over             27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalingen en vereen-
de uitlegging van de bepalingen van het EG-Verdrag inzake het              voudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor commu-
vrije verkeer van goederen en diensten, heeft het Hof (Zesde               nautair douanevervoer (PB L 107, blz. 1), zoals gewijzigd bij
kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch, president van de                verordening (EEG) nr. 1429/90 van de Commissie van 29 mei
Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde                    1990 (PB L 137, blz. 21), heeft het Hof (Eerste kamer),
kamer, H. Ragnemalm en R. Schintgen (rapporteur), rechters;                samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, P. Jann en
advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-             M. Wathelet (rapporteur), rechters; advocaat-general: J. Mischo;
ministrateur, op 21 oktober 1999 een arrest gewezen waarvan                griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 21 oktober 1999
het dictum luidt als volgt:                                                een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak F-100/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 10 maart 2009 — Tsirimiagos / Comité van de Regio’s (Openbare dienst — Ambtenaren — Bezoldiging — Overmaking van deel van inkomsten naar land buiten land van standplaats — Artikel 17, lid 2, sub b, van bijlage VII bij oude Statuut — Bouwspaarrekening — Terugvordering van onverschuldigd betaalde — Voorwaarden — Onregelmatigheid van overmakingen — Duidelijkheid van onregelmatigheid)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/38

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 10 maart 2009 — Tsirimiagos / Comité van de Regio’s
   (Zaak F-100/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bezoldiging - Overmaking van deel van inkomsten naar land buiten land van standplaats - Artikel 17, lid 2, sub b, van bijlage VII bij oude Statuut - Bouwspaarrekening - Terugvordering van onverschuldigd betaalde - Voorwaarden - Onregelmatigheid van overmakingen - Duidelijkheid van onregelmatigheid)
   2009/C 102/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Kyriakos Tsirimiagos (Kraainem, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Cervilla, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van 21 november 2006 om de bedragen terug te vorderen die verzoeker zijn betaald als aanpassingscoëfficiënt op het deel van zijn inkomsten dat van april 2004 tot mei 2005 naar Frankrijk is overgemaakt op grond dat niet zou zijn voldaan aan de voorwaarden voor die overmaking — Vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Comité van de Regio’s van de Europese Unie van 21 november 2006, zoals gewijzigd bij het besluit van 21 juni 2007, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij de terugvordering wordt gelast van de bedragen volgende uit de toepassing van de aanpassingscoëfficiënt op de overmakingen die Tsirimiagos van april 2004 tot mei 2005 voor een bedrag van 15 300 EUR naar zijn bouwspaarrekening heeft gedaan.

               2)

               Het Comité van de Regio’s van de Europese Unie wordt veroordeeld tot betaling aan Tsirimiagos van het met vertragingsrente vermeerde bedrag dat op zijn bezoldiging is ingehouden en volgt uit de toepassing van de aanpassingscoëfficiënt op de overmakingen die hij van april 2004 tot mei 2005 voor een bedrag van 15 300 EUR naar zijn bouwspaarrekening heeft gedaan; die rente is verschuldigd vanaf de dag van de terugvordering tot aan de dag van daadwerkelijke betaling, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringsacties heeft vastgesteld, vermeerderd met 2 punten;

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               Het Comité van de Regio’s van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de helft van verzoekers kosten.

               5)

               Verzoeker zal de helft van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007, blz. 73.


title: Zaak C-401/07: Beroep ingesteld op 29 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/33

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-401/07)
   (2007/C 269/56)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: H. van Vliet, gemachtigde)

      Verweerder: Koninkrijk der Nederlanden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door met betrekking tot de firma Fleuren Compost BV niet binnen de gestelde termijn uitvoering te geven aan beschikking 2001/521/EG van de Commissie van 13 december 2000 betreffende de steunregeling die het Koninkrijk der Nederlanden ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van zes mestverwerkende bedrijven (1), de krachtens artikel 249, vierde alinea, EG-Verdrag en de artikelen 2 en 3 van deze beschikking op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking 2001/521 heeft de Commissie besloten dat Nederland aan Fleuren Compost BV („Fleuren”) verleende onrechtmatige steun ten belope van 487 328,13 EUR, plus rente, diende terug te vorderen. Op het moment van indienen van het verzoekschrift in deze zaak was het resulterende bedrag nog altijd niet terugbetaald. Fleuren heeft tot nog toe slechts een bankgarantie voor het bedrag gesteld. Verzoekster betoogt dat zulks in strijd is met artikel 14, lid 3, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (2), dat een onverwijlde en daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie voorziet. Bovendien heeft het Gerecht van eerste aanleg bij arrest van 14 januari 2004 het beroep van Fleuren tegen de beschikking verworpen (zaak T-109/01), en heeft Fleuren geen hoger beroep ingesteld.
   Verzoekster betoogt onder meer dat de in casu toepasselijke Nederlandse wetgeving, zoals uitgelegd door de rechtspraak van de Nederlandse Raad van State, tenuitvoerlegging onnodig gecompliceerd en tijdrovend maakt. Volgens die uitleg dient namelijk het hoofdbedrag via een administratiefrechtelijke procedure te worden teruggevorderd, maar de rente via een civiele procedure. Verzoekster betoogt ook dat het stellen van een bankgarantie niet gelijkgesteld kan worden met daadwerkelijke terugbetaling van het steunbedrag. Een bankgarantie maakt niet het financiële voordeel ongedaan dat Fleuren al jarenlang geniet doordat verweerder in strijd met artikel 88, lid 3, EG zonder toestemming van de Commissie de steun aan Fleuren heeft betaald.

      (1)  PB 2001, L 189, blz. 13.

      (2)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak C-440/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2011 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in de gevoegde zaken T-208/08 en T-209/08, Gosselin Group NV en Stichting Administratiekantoor Portielje tegen Europese Commissie

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/10

         Hogere voorziening ingesteld op 26 augustus 2011 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011 in de gevoegde zaken T-208/08 en T-209/08, Gosselin Group NV en Stichting Administratiekantoor Portielje tegen Europese Commissie
   (Zaak C-440/11 P)
   2011/C 331/17
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, S. Noë en F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Gosselin Group NV, voorheen Gosselin World Wide Moving NV en Stichting Administratiekantoor Portielje

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof eerbiedig:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen voor zover het de beschikking C(2008) 926, zoals gewijzigd bij beschikking C(2009) 5810, nietig verklaart ten aanzien van Stichting Administratiekantoor Portielje;

               —

               het beroep van Portielje te verwerpen;

               —

               Portielje te verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   I.
         Eerste middel betreffende de personele werkingssfeer van artikel 101 VWEU

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van het begrip „onderneming” en de regels aangaande de bewijslastverdeling omtrent aansprakelijkheid voor deelname aan een inbreuk op artikel 81 EG (nu artikel 101 VWEU). Het Gerecht heeft zich in de punten 36 t/m 50 van het bestreden arrest geconcentreerd op de verkeerde vraag, namelijk of Portielje een onderneming was. Wat het Gerecht had moeten nagaan is of de Commissie terecht in haar beschikking had gesteld dat Portielje deel uitmaakte van de onderneming die de inbreuk had gepleegd. Op deze problematiek zijn de in het arrest Akzo Nobel e.a. (C-97/08 P) (1) geformuleerde beginselen — inclusief bet bewijsvermoeden inzake het 100 % aandeelhouderschap onverkort van toepassing.
   II.
         Tweede middel betreffende de weerlegging van het bewijsvermoeden inzake beslissende invloed

   A.
         Eerste onderdeel

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste opvatting van de bewijsmiddelen door vast te stellen dat de personele vervlechting tussen Portielje en Gosselin slechts de helft van bet bestuur van Portielje betrof, althans voor zover bet Gerecht hiermee beeft willen suggereren dat de bestuurders in kwestie geen doorslaggevende invloed konden hebben op bet beleid van Portielje. De betreffende personen beschikten immers samen over voldoende stemmen in het bestuur om bet beleid van Portielje kunnen te bepalen.
   B.
         Tweede onderdeel

   Het Gerecht heeft in elk geval blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door, niettegenstaande de personele vervlechting, te oordelen dat Portielje het uit de rechtspraak voortvloeiende bewijsvermoeden inzake het 100 % aandeelhouderschap had weerlegd aangezien zij in de relevante periode geen formele bestuursbesluiten had genomen. De opvatting van het Gerecht valt niet te verenigen met de functionele aard van het begrip onderneming en met de in het arrest Akzo Nobel e.a. geformuleerde beginselen.
   C.
         Derde onderdeel

   Het Gerecht heeft tevens blijk gegeven van een onjuiste reehtsopvatting door te oordelen dat Portielje het bewijsvermoeden inzake bet 100 % aandeelhouderschap had weerlegd aangezien er in de relevante periode geen algemene vergadering van Gosselin had plaatsgevonden. Ook deze opvatting van het Gerecht valt niet te verenigen met de functionele aard van bet begrip onderneming en met de in bet arrest Akzo Nobel e.a. geformuleerde beginselen.

      (1)  Arrest van het Hof van 16 september 2009 (Jurispr. blz. I-8237).


title: Zaak T-527/08: Beroep ingesteld op 4 december 2008 — Commissie/TMT Pragma

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/46

         Beroep ingesteld op 4 december 2008 — Commissie/TMT Pragma
   (Zaak T-527/08)
   (2009/C 32/89)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Moretto, advocaat, A. M. Rouchaud-Joët en F. Mirza, gemachtigden)

      Verwerende partij: TMT Pragma Srl (Rome, Italië)
   Conclusies

               —

               de verwerende partij veroordelen tot terugbetaling aan de Commissie van 30 700,23 EUR, verschuldigd als hoofdsom, vermeerderd met de moratoire interessen op de voet van de Spaanse wettelijke rente, vanaf 29 augustus 2004 en tot volledige terugbetaling van het verschuldigde;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep heeft tot voorwerp de vordering, de verwerende partij te veroordelen tot terugbetaling van 30 700,23 EUR, vermeerderd met de moratoire interessen, welk bedrag een deel vormt van de bijdrage die de verzoekende partij heeft betaald ter uitvoering van overeenkomst nr. UR-96-SC.1105, voorgeschreven in het kader van het IVe kaderprogramma voor onderzoek en technische ontwikkeling. De overeenkomst, die is gesloten met andere Europese onderzoekscentra, voorzag in de verwezenlijking van een project, „integrated urban transport concepts and market orientated urban transport systems/on demand urban transport systems — INTRAMUROS”.
   Ter ondersteuning van haar stellingen betoogt de verzoekende partij dat uit de in juni 2000 verrichte boekhoudkundige controle naar voren is gekomen dat enkele personeelskosten, reis- en verblijfkosten alsmede kosten in verband met consumptie- en informaticagoederen niet gerechtvaardigd waren en derhalve niet aan het project konden worden toegerekend.
   Met een debetnota van 14 juli 2004 heeft de Commissie de verwerende partij verzocht om terugbetaling van het betrokken bedrag, vermeerderd met de eventuele moratoire interessen ingeval van uitblijven van betaling.


title: Zaak T-429/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2009 — Grain Millers/BHIM — Grain Millers (GRAIN MILLERS)

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/37

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 7 september 2009 — Grain Millers/BHIM — Grain Millers (GRAIN MILLERS)
   (Zaak T-429/08) (1)

   2009/C 256/65

      Procestaal: Engels

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.