title: Zaak C-83/03: Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
10.5.2003                  NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 112/9
4.     Wanneer de tweede vraag ontkennend wordt beant-                  Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Commissie
       woord:                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
       Beschikt het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
       schappen op grond van de inhoud van het verzoek om
       een prejudiciële beslissing en de bijlagen, gelet op zijn
       rechtspraak in zaak C-392/93 (British Telecommunica-                                        (Zaak C-83/03)
       tions, arrest van 26 maart 1996 ( 2), over alle inlichtingen
       voor beantwoording van de vraag of de beschreven
       uitvoeringsregels binnen de beoordelingsmarge blijven,                                     (2003/C 112/17)
       die de nationale wetgever is verleend bij richtlijn 89/105/
       EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de
       doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de
       prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik
       en de opneming daarvan in de nationale stelsels van
       gezondheidszorg (PB 1989 L 40, 1989, blz. 8), of laat het        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       de beantwoording van deze vraag aan de verwijzende               op 26 februari 2003 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
       rechter over?                                                    steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door A. Aresu en R. Amorosi als gemach-
                                                                        tigden.
( 1) Jurispr. blz. I-9285.
( 2) Jurispr. blz. I-1631.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        a)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
                                                                              voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
                                                                              tens artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad
Verzoek van het Bundesarbeitsgericht van 6 november                           van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      van bepaalde openbare en particuliere projecten ( 1), door
Wolff & Müller GmbH & Co KG en José Filipe Pereira                            niet naar behoren te onderzoeken of de bouw van een
                                 Félix                                        jachthaven te Fossacesia (Chieti), een project als bedoeld
                                                                              in bijlage II bij die richtlijn, naar zijn kenmerken een
                             (Zaak C-60/03)                                   milieu-effectbeoordeling noodzakelijk maakte;
                            (2003/C 112/16)                             b)    de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                              procedure.
Het Bundesarbeitsgericht heeft bij beschikking van 6 november
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
14 februari 2003, in het geding tussen Wolff & Müller GmbH
& Co KG en José Filipe Pereira Félix, het Hof van Justitie van          Middelen en voornaamste argumenten
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                        De Italiaanse autoriteiten hebben de Commissie niet uitgelegd
Verzet artikel 49 EG (ex artikel 59 EG-Verdrag) zich tegen een          waarom hun inziens voor de bouw van een jachthaven te
nationale regeling volgens welke een aannemer die een andere            Fossacesia (Chieti) geen milieu-effectbeoordeling in de zin van
aannemer bouwwerken laat verrichten, borg staat (met afstand            artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG noodzakelijk was.
van zijn voorrecht van uitwinning) voor de verplichte betaling,
door die andere aannemer of diens onderaannemer, van het
minimumloon aan een werknemer of van de bijdragen aan
een gemeenschappelijk CAO-orgaan, waarbij het minimum-
                                                                        Het is nochtans niet duidelijk of bij dat project rekening is
loon het bedrag is dat, na aftrek van belastingen en socialeze-
                                                                        gehouden met de gevolgen die het voor fauna, de flora en het
kerheidsbijdragen of bijdragen ter bevordering van de werkge-
                                                                        landschap kan hebben. Dat het betrokken gebied niet als een
legenheid of voor overeenkomstige sociale doeleinden, aan de
                                                                        gebied van communautair belang is aangewezen is argument
werknemer moet worden uitbetaald (nettoloon), wanneer de
                                                                        te meer om aan te nemen dat met die gevolgen rekening
bescherming van het loon geen prioritair, of slechts een
                                                                        had moeten worden gehouden. Dat dit onderzoek heeft
secundair oogmerk van de wet is?
                                                                        plaatsgevonden nadat de bouwvergunning was verleend, is een
                                                                        ander element waaruit kan worden geconcludeerd dat de
                                                                        gevolgde procedure op zijn minst onsamenhangend was.
 ---pagebreak--- C 112/10                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                          10.5.2003
Welnu, ook zonder de in de richtlijn bedoelde richtsnoeren of           4)     In geval van een ontkennend antwoord: Mogen de
criteria om uit te maken of een bepaald project aan een milieu-                rechterlijke instanties van de lidstaten het begrip handels-
effectbeoordeling moet worden onderworpen, kan niet worden                     agent ook tot de bovenstaande situatie uitbreiden, met
aangenomen dat artikel 4, lid 2, correct is toegepast wanneer                  analogische toepassing van hun nationale wetgeving
het besluit om een project niet aan een dergelijke procedure te                waarbij de voormelde richtlijn in hun interne recht is
onderwerpen, niet naar behoren met redenen is omkleed.                         opgenomen, of is dat niet toegestaan omdat het strijdig is
                                                                               met de uniformiteit van het gemeenschapsrecht?
( 1) PB L 175, van 5 juli 1985, blz. 40.
                                                                        (1 ) PB L 372, van 31.12.1986, blz. 1.
                                                                        Beroep, op 26 februari 2003 ingesteld door Helleense
                                                                        Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon (Meer-
                                                                                schappen
voudige Rechtbank van eerste aanleg te Athene) van
27 april 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Anastasia Mavrona & Sia O.E. en Delta Etaireia                                              (Zaak C-86/03)
                         Symmetochon A.E.
                                                                                (2003/C 112/19)
                             (Zaak C-85/03)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                            (2003/C 112/18)                             op 26 februari 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van
                                                                        de Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
                                                                        vertegenwoordigd door A. Samoni-Rantou en P. Mylonopou-
                                                                        los, juridisch adviseurs van de bijzondere juridische dienst van
Het Polymeles Protodikeio Athinon (Meervoudige Rechtbank                het ministerie van Buitenlandse Zaken, domicilie gekozen
van eerste aanleg te Athene) heeft bij beschikking van 27 april         hebbende te Luxemburg bij de Ambassadeur van Griekenland,
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 rue Marie-Adélaïde, 27.
26 februari 2003, in het geding tussen Anastasia Mavrona &
Sia O.E. en Delta Etaireia Symmetochon A.E., het Hof van                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                      1)     nietig te verklaren beschikking K(2002) 2475 def. van
                                                                               17 december 2002 inzake een verzoek van Griekenland
1)     Is ook hij die als zelfstandige tussenpersoon op eigen                  voor toestemming om op een deel van zijn grondgebied
       naam goederen koopt van de principaal — waarbij hij                     zware stookolie met een maximaal zwavelgehalte van
       zijn provisie aftrekt van de prijs en die goederen vervol-              3 massaprocent te mogen gebruiken (1)
       gens aan derden verkoopt — maar optreedt voor rekening
       van de principaal, handelsagent in de zin van artikel 1,         2)     richtlijn 1999/32/EG niet-toepasselijk te verklaren op
       lid 2, van richtlijn 86/653/EEG ( 1) van de Raad van de                 grond van artikel 241 EG, en
       Europese Gemeenschappen?
                                                                        3)     de Commissie in de kosten te verwijzen.
2)     In geval van een ontkennend antwoord: Is in de onderha-
       vige zaak de in voornoemd artikel bepaalde definitie
       van handelsagent verenigbaar met de bovenbeschreven              Middelen en voornaamste argumenten
       situatie (waarin de zelfstandige tussenpersoon op eigen
       naam goederen koopt van de principaal, zijn provisie             —      schending van de rechten van de verdediging.
       aftrekt van de prijs en die goederen vervolgens aan derden
       verkoopt, maar optreedt voor rekening van de principaal),        —      schending van het beginsel van de nuttige werking.
       of is er een feitelijke lacune?
                                                                        —      schending van het vertrouwensbeginsel.
3)     Ingeval er een lacune is, is het mogelijk, op grond van de       —      schending van het evenredigheidsbeginsel.
       beginselen van billijkheid, de voormelde definitie van
       artikel 1, lid 2, van de richtlijn bij analogie ook toe te       —      schending van artikel 252 EG.
       passen op degene die als zelfstandige tussenpersoon op
       eigen naam goederen koopt van de principaal, waarbij hij
       zijn provisie aftrekt van de prijs en die goederen vervol-       (1 ) PB L 4 van 9.1.2003, blz. 16.
       gens aan derden verkoopt, maar optreedt voor rekening
       van de principaal? En


title: Zaak C-309/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 5 juli 2007 — Baumann GmbH/Land Hessen

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hessische Verwaltungsgerichtshof (Duitsland) op 5 juli 2007 — Baumann GmbH/Land Hessen
   (Zaak C-309/07)
   (2007/C 247/03)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Hessische Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Baumann GmbH

      Verwerende partij: Land Hessen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de nationale regelgevende instantie, wanneer zij gebruik maakt van de mogelijkheden die in artikel 5, lid 3, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/4[3]/EG van de Raad van 26 juni 1996, en in bijlage A, hoofdstuk I, punt 4, sub a en b, erbij, zijn neergelegd om de forfaitaire bedragen voor bepaalde inrichtingen te verhogen (sub a) en om een retributie te heffen die de werkelijk gemaakte kosten dekt (sub b), zich daarbij strikt te houden aan de in bijlage A, hoofdstuk I, punten 1 en 2, sub a, vastgestelde retributiestructuur (naar gelang van de diersoort, jonge of volwassen dieren, geslacht gewicht, etc.), of kan zij bij de vaststelling van het bedrag van de retributies een onderscheid maken tussen keuringen van partijen slachtdieren in grote inrichtingen en andere keuringen, en bovendien ook binnen deze twee groepen het bedrag van de retributies trapsgewijs verminderen naar gelang van het aantal te slachten dieren van een bepaalde soort, op de enkele voorwaarde dat bedoeld bedrag de werkelijk gemaakte kosten dekt?

               2)

               Kan de nationale regelgevende instantie op basis van de hierboven bedoelde regelingen de retributies voor keuringen bij het slachten binnen de normale slachturen met een procentuele toeslag verhogen voor het slachten op verzoek van de eigenaar buiten de normale slachturen, wanneer deze toeslag overeenstemt met de werkelijk gemaakte extra kosten, of moeten deze kosten begrepen zijn in de forfaitaire (verhoogde) retributie die geldt voor alle retributieplichtigen?


title: Zaak C-386/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 13 augustus 2012 — Siegfried János Schneider

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sofiyski gradski sad (Bulgarije) op 13 augustus 2012 — Siegfried János Schneider
   (Zaak C-386/12)
   2012/C 311/09
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Sofiyski gradski sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Siegfried János Schneider

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 22, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad van 22 december 2000 uitsluitend van toepassing op procedures van eigenlijke rechtspraak met betrekking tot zakelijke rechten op onroerende goederen, of moet deze bepaling ook worden toegepast op procedures van oneigenlijke rechtspraak waarin staatsburgers van een lidstaat, die door een rechterlijke instantie van deze staat overeenkomstig diens nationale recht gedeeltelijk handelingsonbekwaam zijn verklaard en een wettelijke vertegenwoordiger — die zelf onderdaan van die staat is — toegewezen hebben gekregen, een verzoek indienen om te mogen beschikken over een in een andere lidstaat gelegen onroerend goed waarvan zij eigenaar zijn?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Verzoek van de Sala de lo Social van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha van 25 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen F. Sánchez Hidalgo e.a. enerzijds en Asociación de Servicios Aser en Sociedad Cooperativa Minerva anderzijds (Zaak C-173/96)

text:
6 . 7. 96             I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 197/15
20 mei 1 996 , in het geding tussen R. A. Pereira Roque en His         2 . indien er een levering van goederen of diensten onder
Excellency the Lieutenant Governor of Jersey, het Hof van                   bezwarende titel is geweest, wat is dan de aard van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                     desbetreffende tegenprestatie ?
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       (!) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
1 . Ervan uitgaande, dat Britse burgers in Jersey zijn
     vrijgesteld van immigratiecontrole en niet kunnen wor
     den uitgewezen, heeft artikel 4 van Protocol nr . 3 ( 1 ) bij
     het Verdrag betreffende de toetreding van het Verenigd
     Koninkrijk tot de Europese Gemeenschappen tot gevolg
     dat onderdanen van een andere Lid-Staat evenmin uit
                                                                       Verzoek van de Sala de lo Social van het Tribunal Superior
     Jersey kunnen worden uitgewezen ?                                 de Justicia de Castilla-La Mancha van 25 april 1996 om een
                                                                       prejudiciéle beslissing in het geding tussen F. Sánchez
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoordt,               Hidalgo e.a. enerzijds en Asociación de Servicios Aser en
     staat artikel 4 eraan in de weg dat de bevoegde                            Sociedad Cooperativa Minerva anderzijds
     autoriteiten in Jersey een onderdaan van een andere                                        ( Zaak C-l 73/96 )
     Lid-Staat uitwijzen, tenzij die uitwijzing is gerechtvaar
     digd uit hoofde van openbare orde , openbare veiligheid                                       ( 96/C 197/31 )
     en volksgezondheid ?
                                                                       De Sala de lo Social van het Tribunal Superior de Justicia de
3 . Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord ,              Castilla-La Mancha heeft bij beschikking van 25 april 1996,
     staat artikel 4 eraan in de weg dat de bevoegde                   ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 mei
     autoriteiten in Jersey een onderdaan van een andere               1996, in het geding tussen F. Sanchez Hidalgo e.a . enerzijds
     Lid-Staat uitwijzen, wanneer de redenen van openbare              en Asociación de Servicios Aser en Sociedad Cooperativa
     orde die de betrokken autoriteiten aanvoeren in de                Minerva anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
     praktijk niet zouden leiden tot uitwijzing van die                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
     persoon uit het Verenigd Koninkrijk ?                             over de navolgende vraag:
(M PB nr. L 73 van 27. 3 . 1972 , blz . 164 .                          Moet artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad
                                                                       van 14 februari 1977 ( l ) aldus worden uitgelegd, dat onder
                                                                       de werkingssfeer van dit artikel ook valt het geval waarin
                                                                       een onderneming stopt met het verrichten van de dienst van
                                                                       thuishulp aan bepaalde hulpbehoevende personen voor
                                                                       rekening van een gemeentebestuur, dat deze dienst aan haar
                                                                       had uitbesteed, deze dienst vervolgens aan een andere
                                                                       onderneming wordt gegund, geen materiële bestanddelen
Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench                    worden overgedragen en in de collectieve arbeidsovereen
Division, van 13 mei 1996 om een prejudiciele beslissing in            komst of in het bestek niets wordt gezegd over de
het geding tussen Commissioners of Customs and Excise en               verplichting van de nieuwe onderneming, waaraan de dienst
                 First National Bank of Chicago                        is gegund, tot subrogatie in de arbeidsverhouding met de
                                                                       werknemers van de voorgaande onderneming waaraan de
                         ( Zaak C-l 72/96 )                            dienst was uitbesteed ?
                            ( 96/C 197/30 )
                                                                       (') PB nr . L 61 van 5 . 3 . 1977, blz. 26 .
De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft bij
beschikking van 13 mei 1996, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 20 mei 1996 , in het geding tussen
Commissioners of Customs and Excise en First National
Bank of Chicago, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                 Verzoek van 23 april 1996 van de rechtbank van eerste
over de navolgende vragen:                                             aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing in de zaak
                                                                       van J. Lehtonen en ASBL Castors Canada Dry Namur
                                                                       Braine tegen ASBL Fédération royale beige des sociétés de
Moet Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                                                 basket-ball
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                                        ( Zaak C-l 76/96 )
van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond                                         ( 96/C 197/32 )
slag ( J ), wat deviezentransacties betreft als omschreven bij
de British Banker's Association ( definitie supra, De feiten,          De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
punt 1 ), aldus worden uitgelegd, dat:                                 king van 23 april 1 996, ingekomen ter griffie van het Hof op
                                                                       22 mei 1996 , in de zaak van J. Lehtonen en ASBL Castors
1 . die deviezentransacties een levering van goederen of               Canada Dry Namur-Braine tegen ASBL Fédération royale
     diensten onder bezwarende titel zijn ?                            beige des sociétés de basket-ball, het Hof van Justitie van de


title: Zaak T-208/02: Beroep, op 3 juli 2002 ingesteld door Lene Beier tegen Europol

text:
24.8.2002            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 202/37
Beroep, op 29 juni 2002 ingesteld door Vassilios Tsar-                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
navas tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                              pen                                      —     nietig te verklaren het besluit van de jury om verzoekster
                                                                             niet toe te laten tot de op de preselectie volgende proeven,
                       (Zaak T-200/02)                                       welk besluit is meegedeeld bij brief van 2 mei 2002, ref.
                                                                             admin. A2/5000LM - IT 001451, ondertekend door
                                                                             H. Halskov;
                       (2002/C 202/61)
                                                                       —     nietig te verklaren alle latere of daaruit voortvloeiende
                        Procestaal: Frans                                    beslissingen die de Commissie eventueel zou hebben
                                                                             genomen met betrekking tot de uitsluiting van verzoek-
                                                                             ster van het betrokken vergelijkend onderzoek;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
schappen is op 29 juni 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Vassilios Tsarnavas,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-               Middelen en voornaamste argumenten
vocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster in de onderhavige zaak komt op tegen het besluit
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      van de jury om haar niet toe te laten tot de schriftelijke proeven
                                                                       van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01, afdeling 01/Recht,
—    nietig te verklaren het besluit van de Commissie van              omdat haar cijfers onvoldoende waren om op de lijst van de
     13 maart 2002 tot gedeeltelijke afwijzing van zijn klacht         400 best geplaatste kandidaten te komen.
     op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut wat zijn
     vordering tot schadevergoeding betreft;
                                                                       In dit verband wijst zij erop dat volgens de aankondiging van
—    bijgevolg de Commissie te veroordelen tot betaling aan            vergelijkend onderzoek alleen die kandidaten een sollicitatie
     hem van een immateriële schadevergoeding van 12 500               moesten indienen die tijdens de preselectie op de lijst van
     euro;                                                             400 best geplaatste kandidaten waren gekomen.
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                           Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:
                                                                       —     onregelmatigheid van de aankondiging van vergelijkend
                                                                             onderzoek wegens schending van de artikelen 4 en 5 van
Middelen en voornaamste argumenten                                           bijlage III bij het Statuut van de ambtenaren van de
                                                                             Europese Gemeenschappen;
Verzoeker stelt dat hij schade heeft geleden als gevolg van de
                                                                       —     schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, inhou-
schending door de Commissie van de algemene bepalingen ter
                                                                             dende dat de Commissie tot de proeven alleen dient
uitvoering van artikel 43 van het Statuut, voor zover de
vertraging bij de opstelling van zijn beoordelingsrapport te                 toe te laten de kandidaten die voldoen aan de in de
                                                                             aankondiging van vergelijkend onderzoek vastgestelde
wijten is aan de Commissie.
                                                                             toelatingsvoorwaarden.
Beroep, op 9 juli 2002 ingesteld door N. Falcone tegen                 Beroep, op 3 juli 2002 ingesteld door Lene Beier tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                                                       Europol
                       (Zaak T-207/02)                                                           (Zaak T-208/02)
                                                                                (2002/C 202/63)
                       (2002/C 202/62)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                      Procestaal: Italiaans
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 3 juli 2002 beroep ingesteld tegen Europol
schappen is op 9 juli 2002 beroep ingesteld tegen Commissie            door Lene Beier, woonachtig te Den Haag (Nederland), verte-
van de Europese Gemeenschappen door N. Falcone, vertegen-              genwoordigd door mr. Maria Franciscus Baltussen en mr. Pau-
woordigd door M. Condinanzi, advocaat.                                 line de Casparis.
 ---pagebreak--- C 202/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.8.2002
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:             Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
1)   de stilzwijgende afwijzing van Europol van de klacht van          1)    de stilzwijgende afwijzing van Europol van de klacht van
     verzoekster tegen het besluit van 23 november 2001 te                   verzoeker tegen het besluit van 23 november 2001 te
     vernietigen, met gelijktijdige vernietiging van het bestre-             vernietigen, met gelijktijdige vernietiging van het bestre-
     den besluit van 23 november 2001;                                       den besluit van 23 november 2001;
2)   Europol te veroordelen aan verzoekster primair alsnog
                                                                       2)    Europol te veroordelen aan verzoeker twee extra salaris-
     twee extra salarisperiodieken toe te kennen met ingang                  periodieken toe te kennen met ingang van 1 juli 2001;
     van 1 juli 2001; subsidiair Europol te veroordelen
     verzoekster met ingang van 1 juli 2001 één extra
                                                                       3)    Europol te veroordelen het verschuldigde binnen 48 uur
     salarisperiodiek toe te kennen;
                                                                             na bekendmaking van het in deze te wijzen arrest aan
3)   Europol te veroordelen het verschuldigde binnen 48 uur                  verzoeker te voldoen, vermeerderd met de daarover naar
     na bekendmaking van het in deze te wijzen arrest aan                    Nederlands recht verschuldigde wettelijke rente;
     verzoekster te voldoen, vermeerderd met de daarover
     naar Nederlands recht verschuldigde wettelijke rente;             4)    Europol te veroordelen tot vergoeding aan verzoeker van
                                                                             de kosten van dit geding.
4)   Europol te veroordelen aan verzoekster binnen 48 uur na
     bekendmaking van het in deze te wijzen arrest een bedrag
     van 1 000 Euro te voldoen ter vergoeding van de door
     haar geleden morele schade;                                       Middelen en voornaamste argumenten
5)   Europol te veroordelen tot vergoeding aan verzoekster
     van de kosten van dit geding.                                     Verzoeker is werkzaam bij Europol. In het bestreden besluit
                                                                       van verweerster wordt aan verzoeker, op basis van zijn
                                                                       beoordeling, geen salarisverhoging toegekend.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster voert aan dat dit besluit artikel 29 van het
Verzoekster is werkzaam bij Europol. In het bestreden besluit          Statuut voor de personeelsleden van Europol schendt. Volgens
van verweerster wordt aan verzoekster, op basis van haar               verzoeker heeft de raad van bestuur nagelaten de nodige regels
beoordeling, geen salarisverhoging toegekend.                          vast te stellen voor het toekennen van een salarisverhoging
                                                                       overeenkomstig dit artikel. Verder beroept verzoeker zich op
                                                                       een overschrijding van de discretionaire bevoegdheid door de
Verzoekster voert aan dat dit besluit artikel 29 van het
                                                                       directeur, doordat de besluitvorming niet voldoet aan de
Statuut voor de personeelsleden van Europol schendt. Volgens
                                                                       eisen van zorgvuldigheid en onpartijdigheid. Verzoeker roept
verzoekster heeft de raad van bestuur nagelaten de nodige
                                                                       tenslotte een schending van het beginsel van gelijke behande-
regels vast te stellen voor het toekennen van een salarisver-
                                                                       ling en het vertrouwensbeginsel in.
hoging overeenkomstig dit artikel. Verder beroept verzoekster
zich op een overschrijding van de discretionaire bevoegdheid
door de directeur, doordat de besluitvorming niet voldoet aan
de eisen van zorgvuldigheid en onpartijdigheid. Verzoekster
roept tenslotte een schending van het beginsel van gelijke
behandeling en het vertrouwensbeginsel in.
                                                                                Doorhaling van zaak T-258/97 (1)
                                                                                (2002/C 202/65)
Beroep, op 5 juli 2002 ingesteld door Andreas Mausolf
                         tegen Europol                                                       (Procestaal: Italiaans)
                        (Zaak T-209/02)
                                                                       De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                        (2002/C 202/64)
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 12 juni 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                     (Procestaal: Nederlands)                          T-258/97: Eridania SpA en anderen tegen Raad van de
                                                                       Europese Unie.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 juli 2002 beroep ingesteld tegen Europol              (1) PB C 357 van 22.11.97.
door Andreas Mausolf, woonachtig te Leiden (Nederland),
vertegenwoordigd door mr. Maria Franciscus Baltussen en
mr. Pauline de Casparis.


title: Zaak C-244/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Salzburger Flughafen GmbH/Umweltsenat (Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Richtlijn 85/337/EEG — Artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2 — Onder bijlage II vallende projecten — Uitbreiding van luchthaveninfrastructuur — Onderzoek aan de hand van drempelwaarden of criteria — Artikel 4, lid 3 — Selectiecriteria — Bijlage III, punt 2, sub g — Gebieden met hoge bevolkingsdichtheid)

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/15

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Salzburger Flughafen GmbH/Umweltsenat
   (Zaak C-244/12) (1)

   (Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Richtlijn 85/337/EEG - Artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2 - Onder bijlage II vallende projecten - Uitbreiding van luchthaveninfrastructuur - Onderzoek aan de hand van drempelwaarden of criteria - Artikel 4, lid 3 - Selectiecriteria - Bijlage III, punt 2, sub g - Gebieden met hoge bevolkingsdichtheid)
   2013/C 156/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Salzburger Flughafen GmbH

      Verwerende partij: Umweltsenat

      in tegenwoordigheid van: Landesumweltanwaltschaft Salzburg, Bundesministerin für Verkehr, Innovation und Technologie

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof — Uitlegging van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5) — Voor beoordeling vatbare projecten — Uitbreiding van een luchthaven — Regeling van een lidstaat die enkel in geval van stijging van het jaarlijkse aantal vliegbewegingen met ten minste 20 000 extra vluchten voorziet in een milieueffectbeoordeling van een dergelijk project

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 1, en artikel 4, leden 2, sub b, en 3, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, staan in de weg aan een nationale regeling die projecten tot wijziging van de infrastructuur van een luchthaven die onder bijlage II bij deze richtlijn vallen, slechts aan een milieueffectbeoordeling onderwerpt indien deze projecten het aantal vliegbewegingen met ten minste 20 000 per jaar kunnen doen toenemen.

               2)

               Wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 4, lid 2, sub b, van richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11, voor projecten die vallen onder bijlage II bij deze richtlijn een drempelwaarde als in het hoofdgeding vaststelt die onverenigbaar is met de in artikel 2, lid 1, en artikel 4, lid 3, van deze richtlijn vastgestelde verplichtingen, hebben de bepalingen van artikel 2, lid 1, en artikel 4, leden 2, sub a, en 3, van deze richtlijn rechtstreekse werking, zodat de bevoegde nationale autoriteiten moeten verzekeren dat eerst wordt onderzocht of de betrokken projecten een aanzienlijk milieueffect kunnen hebben en, indien dit het geval is, vervolgens een milieueffectbeoordeling wordt uitgevoerd.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.


title: Zaak C-442/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 oktober 2012 — Jan Sneller tegen DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 3 oktober 2012 — Jan Sneller tegen DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
   (Zaak C-442/12)
   2013/C 9/49
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Jan Sneller

      Verweerster: DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Laat artikel 4, lid 1, van richtlijn 87/344/EEG (1) toe dat een rechtsbijstandverzekeraar die in zijn polissen regelt dat rechtsbijstand in gerechtelijke of administratieve procedures in beginsel zal worden verleend door werknemers van de verzekeraar, tevens nog bedingt dat de kosten van rechtsbijstand van een door de verzekerde vrij gekozen advocaat of rechtsbij standverlener slechts onder de dekking vallen indien de verzekeraar van mening is dat de behandeling van de zaak aan een externe rechtshulpverlener moet worden uitbesteed?

               2)

               Maakt het voor de beantwoording van de eerste vraag verschil of voor de desbetreffende gerechtelijke of administratieve procedure rechtsbijstand wel of niet verplicht is?

      (1)  Richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering (PB L 185, blz. 77).


title: Zaak C-182/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 9 april 2010 — Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, La Hulpe — Notre village ASBL, Alix Walsh, André Philips, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l'Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL, Grégoire Stassin, André Gilliard, Société Wallonne des Aéroports SA (SOWAER), Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Infrabel SA, Jean-Pierre Olivier, Pierre Deneye, Paul Thiry, Antoine Boxus, Willy Roua, Gouvernement flamand, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Sartau SA, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Philippe Grisard de la Rochette, Nicole Laloux, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Serrafin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Jeanne Mariel, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l'Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Guido Durlet, Société régionale wallonne du transport SRWT, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page, Intercommunale du Brabant Wallon SCRL, Codic Belgique SA, Fédéral Express European Services Inc./Waals Gewest

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof (België) op 9 april 2010 — Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, La Hulpe — Notre village ASBL, Alix Walsh, André Philips, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l'Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL, Grégoire Stassin, André Gilliard, Société Wallonne des Aéroports SA (SOWAER), Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Infrabel SA, Jean-Pierre Olivier, Pierre Deneye, Paul Thiry, Antoine Boxus, Willy Roua, Gouvernement flamand, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Sartau SA, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Philippe Grisard de la Rochette, Nicole Laloux, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Serrafin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Jeanne Mariel, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l'Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Guido Durlet, Société régionale wallonne du transport SRWT, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page, Intercommunale du Brabant Wallon SCRL, Codic Belgique SA, Fédéral Express European Services Inc./Waals Gewest
   (Zaak C-182/10)
   2010/C 179/30
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, La Hulpe — Notre village ASBL, Alix Walsh, André Philips, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l'Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL, Grégoire Stassin, André Gilliard, Société Wallonne des Aéroports SA (SOWAER), Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Infrabel SA, Jean-Pierre Olivier, Pierre Deneye, Paul Thiry, Antoine Boxus, Willy Roua, Gouvernement flamand, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Sartau SA, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Philippe Grisard de la Rochette, Nicole Laloux, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Serrafin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Jeanne Mariel, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l'Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Guido Durlet, Société régionale wallonne du transport SRWT, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page, Intercommunale du Brabant Wallon SCRL, Codic Belgique SA, Fédéral Express European Services Inc.

      Verwerende partij: Waals Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 2, punt 2, en 9, lid 4, van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (1), te worden geïnterpreteerd overeenkomstig de preciseringen aangebracht in de Toepassingsgids met betrekking tot dat Verdrag?

               2)

                           a)

                           Dient artikel 2, punt 2, van het Verdrag van Aarhus zo te worden geïnterpreteerd dat het van de toepassingssfeer van het genoemde Verdrag wetgevende akten uitsluit zoals de stedenbouwkundige vergunningen of milieuvergunningen verleend overeenkomstig de artikelen 1 tot 4 van het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan?

                           b)

                           Dient artikel 2, punt 2, van het Verdrag van Aarhus zo te worden geïnterpreteerd dat het van de toepassingssfeer van het genoemde Verdrag wetgevende akten uitsluit zoals de bekrachtigingen van stedenbouwkundige vergunningen of milieuvergunningen vervat in de artikelen 5 tot 9 en 14 tot 17 van hetzelfde decreet?

                           c)

                           Dient artikel 1, lid 5, van de richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (2), zo te worden geïnterpreteerd dat het van de toepassingssfeer van de genoemde richtlijn wetgevende akten uitsluit zoals de stedenbouwkundige vergunningen of milieuvergunningen verleend overeenkomstig de procedure ingevoerd in de artikelen 1 tot 4 van hetzelfde decreet?

                           d)

                           Dient artikel 1, lid 5, van de richtlijn 85/337/EEG zo te worden geïnterpreteerd dat het van de toepassingssfeer van de genoemde richtlijn wetgevende akten uitsluit zoals de bekrachtigingen van stedenbouwkundige vergunningen of milieuvergunningen vervat in de artikelen 5 tot 9 en 14 tot 17 van hetzelfde decreet?

               3)

                           a)

                           Dienen de artikelen 3, lid 9, en 9, leden 2, 3 en 4, van het Verdrag van Aarhus en artikel 10bis van de richtlijn 85/337/EEG zo te worden geïnterpreteerd dat ze zich verzetten tegen een procedure, zoals die welke is ingevoerd in de artikelen 1 tot 4 van hetzelfde decreet, krachtens welke de decreetgever stedenbouwkundige vergunningen en milieuvergunningen uitreikt die door een administratieve overheid zijn voorbereid en die enkel het voorwerp kunnen uitmaken van de in B.6 en B.7 bedoelde beroepen voor het Grondwettelijk Hof en de rechtscolleges van de rechterlijke orde?

                           b)

                           Dienen de artikelen 3, lid 9, en 9, leden 2, 3 en 4, van het Verdrag van Aarhus en artikel 10bis van de richtlijn 85/337/EEG zo te worden geïnterpreteerd dat ze zich verzetten tegen de aanneming van wetgevende akten zoals de retroactieve bekrachtigingen vervat in de artikelen 5 tot 9 en 14 tot 17 van hetzelfde decreet, die enkel het voorwerp kunnen uitmaken van de in B.6 en B.7 bedoelde beroepen voor het Grondwettelijk Hof en de rechtscolleges van de rechterlijke orde?

               4)

                           a)

                           Dienen artikel 6, lid 9, van het Verdrag van Aarhus en artikel 9, lid 1, van de richtlijn 85/337/EEG zo te worden geïnterpreteerd dat ze zich verzetten tegen een procedure, zoals die welke is ingevoerd in de artikelen 1 tot 4 van hetzelfde decreet, krachtens welke een decreet dat stedenbouwkundige vergunningen of milieuvergunningen verleent, niet zelf alle elementen dient te bevatten aan de hand waarvan kan worden gecontroleerd of die vergunningen gebaseerd zijn op een adequaat voorafgaand onderzoek, uitgevoerd overeenkomstig de vereisten van het Verdrag van Aarhus en de richtlijn 85/337/EEG?

                           b)

                           Dienen artikel 6, lid 9, van het Verdrag van Aarhus en artikel 9, lid 1, van de richtlijn 85/337/EEG zo te worden geïnterpreteerd dat ze zich verzetten tegen de aanneming van wetgevende akten zoals de bekrachtigingen vervat in de artikelen 5 tot 9 en 14 tot 17 van hetzelfde decreet, die zelf niet alle elementen bevatten aan de hand waarvan kan worden gecontroleerd of die vergunningen gebaseerd zijn op een adequaat voorafgaand onderzoek, uitgevoerd overeenkomstig de vereisten van het Verdrag van Aarhus en de richtlijn 85/337/EEG?

               5)

               Dient artikel 6, lid 3, van de richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (3), zo te worden geïnterpreteerd dat het een wetgevende overheid in staat stelt projecten te vergunnen zoals diegene die worden bedoeld in de artikelen 16 en 17 van hetzelfde decreet, terwijl de daaromtrent uitgevoerde effectenstudie door de Raad van State, uitspraak doende volgens de procedure van uiterst dringende noodzakelijkheid, onvolledig werd geacht en in strijd is met een advies van de overheid van het Waalse Gewest die belast is met het ecologisch beheer van het natuurlijk milieu?

               6)

               Dient, in geval van ontkennend antwoord op de vorige vraag, artikel 6, lid 4, van de richtlijn 92/43/EEG zo te worden geïnterpreteerd dat de verwezenlijking van een infrastructuur bestemd om er het administratief centrum van een private vennootschap te vestigen en er een groot aantal werknemers tewerk te stellen, kan worden beoordeeld als een dwingende reden van groot openbaar belang?

      (1)  Het Verdrag van Aarhus is op 25 juni 1998 gesloten en namen de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (PB L 124, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (3)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 63).


title: Zaak C-81/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 17 februari 2014 — Nannoka Vulcanus Industries BV, andere partij: College van gedeputeerde staten van Gelderland

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 17 februari 2014 — Nannoka Vulcanus Industries BV, andere partij: College van gedeputeerde staten van Gelderland
   (Zaak C-81/14)
   2014/C 142/24
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Nannoka Vulcanus Industries BV

      Andere partij: College van gedeputeerde staten van Gelderland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Volgt uit bijlage II B van richtlijn 1999/13/EG (1) van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties, dat de exploitant van installaties waar voor het product een constant gehalte aan vaste stof kan worden aangenomen en voor de bepaling van het referentiepunt voor de emissiebeperking kan worden gebruikt, wanneer de vervangingsproducten met weinig of geen oplosmiddelen nog in ontwikkeling zijn, voor de uitvoering van zijn reductieprogramma extra tijd moet krijgen in afwijking van het in deze bijlage opgenomen tijdschema?

         Indien vraag 1) bevestigend wordt beantwoord […]:

               2)

               Is voor het krijgen van extra tijd voor het uitvoeren van het reductieprogramma als bedoeld in bijlage II B van richtlijn 1999/13/EG een bepaalde handeling van de exploitant van de installatie of een toestemming van een bevoegde autoriteit vereist?

               3)

               Aan de hand van welke criteria kan de lengte van de extra tijd als bedoeld in bijlage II B van richtlijn 1999/13/EG worden bepaald?

      (1)  PB L 85, blz. 1


title: Zaak F-12/12: Beroep ingesteld op 27 januari 2012 — ZZ/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/32

         Beroep ingesteld op 27 januari 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-12/12)
   2012/C 138/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters verzoek om met terugwerkende kracht tot 1 januari 2010 te worden ingedeeld in de rang AD 11 en vergoeding van de schade die zou zijn geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 18 oktober 2011 houdende weigering om verzoekster met ingang van 1 januari 2010 te herindelen in de rang AD 11;

               —

               vergoeding van de door verzoekster geleden immateriële schade welke in redelijkheid wordt geraamd op 22 000 EUR;

               —

               subsidiair, vergoeding van verzoeksters materiële schade ter hoogte van het bedrag van 11 742,48 EUR voor het jaar 2010 plus, voor de volgende periode tot en met de datum van het in deze zaak te wijzen arrest, een te berekenen variabel bedrag, vermeerderd met vertragingsrente tegen het wettelijke tarief; toevoeging, aan dit totaalbedrag, van het forfaitaire bedrag volgende uit het oordeel van het Gerecht over de vergoeding van het tweede onderdeel van de materiële schade, waarvan het bedrag voorlopig en bij wijze van indicatie kan worden vastgesteld op ongeveer 120 000 EUR;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-151/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Theologos-Grigorios Chatzithanasis/Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis, OEEK (Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis) (Richtlijn 92/51/EEG — Erkenning van diploma's — Studie voltooid in door ontvangende lidstaat niet als onderwijsinstelling erkend centrum voor vrije studie — Opticien)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 4 december 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Theologos-Grigorios Chatzithanasis/Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis, OEEK (Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis)
   (Zaak C-151/07) (1)

   (Richtlijn 92/51/EEG - Erkenning van diploma's - Studie voltooid in door ontvangende lidstaat niet als onderwijsinstelling erkend „centrum voor vrije studie’ - Opticien)
   (2009/C 19/03)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Theologos-Grigorios Chatzithanasis

      Verwerende partij: Ypourgos Ygeias kai Koinonikis Allilengyis, OEEK (Organismos Epangelmatikis Ekpaidefsis kai Katartisis)
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikelen 149 EG en 150 EG, alsook van richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209, blz. 25) — Niet-erkenning, in de ontvangende lidstaat, van een beroepsopleidingstitel die het recht geeft om het beroep van opticien uit te oefenen in de lidstaat waar hij is afgegeven — Opleiding die voor het grootste deel is genoten aan een instelling die in de ontvangende lidstaat op rechtmatige wijze werkzaam is, maar door de wetgeving van deze staat niet als onderwijsinstelling wordt erkend
   Dictum
   De artikelen 1, sub a, 3 en 4 van richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001, moeten aldus worden uitgelegd dat de bevoegde instanties van een ontvangende lidstaat krachtens artikel 3 van deze richtlijn, behoudens de toepassing van artikel 4 van deze richtlijn, ook dan zijn gehouden een door een bevoegde instantie van een andere lidstaat afgegeven diploma te erkennen, wanneer dit diploma de afsluiting vormt van een opleiding die geheel of ten dele is gevolgd aan een in de ontvangende lidstaat gevestigde instelling die volgens de wetgeving van laatstgenoemde staat niet als onderwijsinstelling wordt erkend.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak C-583/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2011 door Inuit Tapiriit Kanatami e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 6 september 2011 in zaak T-18/10, Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

text:
               25.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/3

         Hogere voorziening ingesteld op 23 november 2011 door Inuit Tapiriit Kanatami e.a. tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer — uitgebreid) van 6 september 2011 in zaak T-18/10, Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie
   (Zaak C-583/11 P)
   2012/C 58/03
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Inuit Tapiriit Kanatami, Nattivak Hunters’ and Trappers’ Association, Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Association, Jaypootie Moesesie, Allen Kooneeliusie, Toomasie Newkingnak, David Kuptana, Karliin Aariak, Canadian Seal Marketing Group, Ta Ma Su Seal Products, Inc., Fur Institute of Canada, NuTan Furs, Inc., GC Rieber Skinn AS, Inuit Circumpolar Council Greenland (ICC), Johannes Egede, Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (vertegenwoordigers: H. Viaene, avocat en J. Bouckaert, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Europees Parlement, Raad van de Europese Unie, Koninkrijk der Nederlanden, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwiranten verzoeken het Hof:

               —

               de bestreden beschikking van het Gerecht te vernietigen en het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren, indien volgens het Hof alle elementen aanwezig zijn die vereist zijn om te oordelen over de ontvankelijkheid van het beroep tot nietigverklaring van de bestreden verordening (1);

               —

               subsidiair, de bestreden beschikking te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie in de kosten van rekwiranten te verwijzen;

               —

               de Europese Commissie en het Koninkrijk der Nederlanden in hun eigen kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               De hogere voorziening berust op drie primaire middelen: 1) het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 263, vierde alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („VWEU”), 2) het Gerecht heeft de motiveringsplicht geschonden en, subsidiair, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („Handvest”) en de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden („EVRM”), als beginselen van het Unierecht, en 3) het Gerecht heeft de door rekwiranten in eerste aanleg voorgelegde bewijsmiddelen verkeerd voorgesteld en onjuist opgevat.

               2)

               In het eerste middel in hogere voorziening voeren rekwiranten aan dat de uitlegging die het Gerecht heeft gegeven van het begrip „regelgevingshandeling”, namelijk een handeling die is te onderscheiden van een „wetgevingshandeling” en er niet mee kan samenvallen, onjuist is, aangezien ze de nieuwe mogelijkheid om een beroep in te stellen op grond van artikel 236, vierde alinea, elke raison d'être ontneemt (eerste onderdeel van het eerste middel in hoger voorziening). In het tweede onderdeel van het eerste middel in hogere voorziening zetten rekwiranten voorts uiteen dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de bestreden verordening slechts vier van de achttien rekwiranten rechtstreeks raakt. Het Gerecht heeft eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het vereiste om individueel te worden geraakt te beperkend uit te leggen.

               3)

               In het tweede middel in hogere voorziening wijzen rekwiranten erop dat zij in hun opmerkingen over de excepties van niet-ontvankelijkheid hadden aangevoerd dat enkel een ruime uitlegging van artikel 263, vierde alinea, VWEU verenigbaar is met artikel 47 van het Handvest en de artikelen 6 en 13 EVRM. Aangezien dat middel doorslaggevend was voor de beslissing van de zaak, was het Gerecht verplicht een concreet en uitdrukkelijk antwoord te geven. Rekwiranten tonen echter aan dat het Gerecht dat middel niet afdoende heeft behandeld. Door dit te verzuimen heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, die moet resulteren in nietigverklaring van de bestreden beschikking (eerste onderdeel van het tweede middel in hogere voorziening). In het tweede onderdeel van het tweede middel in hogere voorziening, en subsidiair, verzoeken rekwiranten het Hof om de bestreden beschikking te vernietigen omdat de uitlegging van artikel 263, vierde alinea, en de daaropvolgende beslissing van het Gerecht om het beroep van rekwiranten niet-ontvankelijk te verklaren artikel 47 van het Handvest en de artikelen 6 en 13 EVRM, als algemene beginselen van het Unierecht, schendt.

               4)

               In het derde middel in hogere voorziening betogen rekwiranten dat het Gerecht het door hen voorgelegde bewijs verkeerd heeft voorgesteld en onjuist heeft opgevat. Het Gerecht wijst immers het argument van rekwiranten met betrekking tot de uitlegging van het begrip „regelgevingshandeling” af op grond van twee beweringen van rekwiranten, die zij in werkelijkheid niet hebben gedaan. De feitelijke overwegingen van de bestreden beschikking zijn bijgevolg onjuist en vormen een onjuiste opvatting van de bewijselementen die ter beschikking van het Gerecht stonden, zonder dat het nodig is over te gaan tot een nieuwe beoordeling van de feiten. Aangezien het Gerecht de aangebrachte argumenten heeft uitgelegd op een manier die niet overeenstemt met de gebruikte bewoordingen, berust het oordeel van het Gerecht in de bestreden beschikking op enkele kennelijke beoordelingsfouten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1007/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de handel in zeehondenproducten (PB L 286, blz. 36).


title: Doorhaling van zaak C-14/03

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/36

         Doorhaling van zaak C-14/03 (1)

   (2004/C 94/97)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 december 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-14/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003


title: Zaak T-222/12: Beroep ingesteld op 24 mei 2012 — National Trust for Scotland/BHIM — Comhairle na Eilean Siar (ST KILDA)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/24

         Beroep ingesteld op 24 mei 2012 — National Trust for Scotland/BHIM — Comhairle na Eilean Siar (ST KILDA)
   (Zaak T-222/12)
   2012/C 227/41
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: National Trust for Scotland (Edinburgh, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. MacKenzie, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Comhairle na Eilean Siar (Isle of Lewis, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 maart 2012 in zaak R 310/2011-4 in haar geheel vernietigen en de aanvraag afwijzen;

               —

               het BHIM en eventuele interveniënten in deze procedure verwijzen in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten van deze procedure en van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ST KILDA” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 39, 41 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 283 871

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: In artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad bedoelde redenen, inzonderheid een in het Verenigd Koninkrijk beschermd niet-ingeschreven merk en opmerkingen van derden op grond van artikel 40 van verordening nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 van de Raad;

               —

               schending van artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak C-16/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 89/654/EEG — Bescherming van werknemers — Veiligheid en gezondheid van werknemers op arbeidsplaatsen — Deuren van nooduitgangen, ramen en bovenlichtvoorzieningen — Niet-omzetting)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 28 oktober 2004
   in zaak C-16/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/654/EEG - Bescherming van werknemers - Veiligheid en gezondheid van werknemers op arbeidsplaatsen - Deuren van nooduitgangen, ramen en bovenlichtvoorzieningen - Niet-omzetting)
   (2005/C 19/11)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-16/04, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 20 januari 2004, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Kreppel en D. Martin) tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: C.-D. Quassowski en M. Lumma), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en J. Malenovský, rechters; advocaat-generaal: L.A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om volledig te voldoen aan richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (eerste bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 59 van 6 maart 2004.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 januari 1998 in zaak T-176/96: C. Volger tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Terbeschikkingstelling - Artikel 41 Statuut - Zorgplicht)

text:
C 94/22                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28.3.98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson
                      van 29 januari 1998                           SaÁrl, rue de Cessange 30, tegen Europees Parlement
                                                                    (gemachtigden: M. Peter en E. Waldherr), betreffende een
in zaak T-157/96: P. S. Affatato tegen Commissie van de             beroep tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van
                  Europese Gemeenschappen (1)                       het Parlement van 1 december 1995 waarbij verzoeker per
(Ambtenaren Ð Algemeen vergelijkend onderzoek Ð                     30 november 1995 ter beschikking is gesteld, alsmede alle
Niet-plaatsing op lijst van geschikte kandidaten Ð Brief            daaraanvolgende en daarmee verband houdende handelin-
die eerste mededeling aan kandidaat wijzigt Ð Rechtsbe-             gen ter uitvoering van dat besluit, en anderzijds, het
trekking tussen instelling en kandidaat bij vergelijkend            besluit van het Parlement van 3 september 1996 waarbij
onderzoek Ð Motiveringsplicht Ð Vergoeding van mate-                het tijdstip van inwerkingtreding van het besluit van
         rieÈle en morele schade Ð Ontvankelijkheid)                1 december 1995 is verdaagd tot 31 januari 1996, heeft
                                                                    het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A.
                          (98/C 94/56)                              Saggio, president, B. Vesterdorf en R. M. Moura Ramos,
                                                                    rechters; griffier: H. Jung, op 13 januari 1998 een arrest
                     (Procestaal: Italiaans)                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-157/96, P. S. Affatato, wonende te Foggia (Ita-           1. Verwerpt het beroep.
lieÈ), aanvankelijk vertegenwoordigd door N. De Perna,
advocaat te Foggia, en vervolgens door A. Tedeschi, advo-           2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
caat te Bari, en C. Fiori, advocaat te Foggia, Via Saseo 13,             gen.
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: G. Valsesia), betreffende enerzijds een
                                                                    (1) PB C 388 van 21.12.1996.
beroep tot, primair, vaststelling van de geldigheid van de
brief waarbij de voorzitter van de jury van vergelijkend
onderzoek COM/B/794 verzoeker heeft meegedeeld dat hij
op de lijst van geschikte kandidaten van dat vergelijkend
onderzoek was geplaatst, en subsidiair, nietigverklaring
van alle onwettige fasen van dat vergelijkend onderzoek,
en anderzijds vergoeding van de geleden materieÈle en               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
morele schade, heeft het Gerecht (Vierde Kamer), samen-                                  van 17 februari 1998
gesteld als volgt: K. Lenaerts, president, P. Lindh en J. D.
Cooke, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op              in zaak T-183/96: E tegen Economisch en Sociaal ComiteÂ
29 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum                           van de Europese Gemeenschappen (1)
luidt als volgt:                                                    (Ambtenaren Ð Vrijheid van meningsuiting ten aanzien
                                                                    van hieÈrarchieke meerderen Ð Loyaliteitsplicht en waar-
1. Wijst de vorderingen van het beroep af.                          digheid van ambt Ð Tuchtmaatregel Ð Plaatsing in lagere
                                                                                salaristrap Ð Evenredigheidsbeginsel)
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker                                        (98/C 94/58)
      van 30 000 BEF ter vergoeding van de morele schade.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
3. Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                    In zaak T-183/96, E, gewezen ambtenaar van het Econo-
(1) PB C 40 van 8.2.1997.                                           misch en Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschap-
                                                                    pen, wonende te Brussel, aanvankelijk vertegenwoordigd
                                                                    door G. San BartolomeÂ Sarrey, advocaat te Brussel, en ver-
                                                                    volgens door M. Troncoso-Ferrer, advocaat te Brussel, P.
                                                                    Demolin, advocaat te Mons, domicilie gekozen hebbende
                                                                    te Luxemburg ten kantore van C. Kaufhold, advocaat
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            aldaar, côte d'Eich 7, tegen Economisch en Sociaal ComiteÂ
                      van 13 januari 1998                           van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M.
                                                                    Bermejo Garde en A. Dal Ferro), betreffende een beroep
 in zaak T-176/96: C. Volger tegen Europees Parlement (1)           tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-gene-
(Ambtenaren Ð Beroep tot nietigverklaring Ð Ontvanke-               raal van het Economisch en Sociaal ComiteÂ waarbij jegens
lijkheid Ð Terbeschikkingstelling Ð Artikel 41 Statuut Ð            verzoekster de tuchtmaatregel van plaatsing in een lagere
                           Zorgplicht)                              salaristrap is getroffen, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
                                                                    samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
                          (98/C 94/57)                              Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
                                                                    op 17 februari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
                       (Procestaal: Frans)                          tum luidt als volgt:
In zaak T-176/96, C. Volger, ter beschikking staand ambte-          1. Verklaart nietig het besluit van het Economisch en
naar van het Europees Parlement, wonende te Heffingen                    Sociaal ComiteÂ van 18 januari 1996 waarbij jegens
(Luxemburg), vertegenwoordigd door J. N. Louis, T.                       verzoekster de tuchtmaatregel van plaatsing in een
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie                  lagere salaristrap is getroffen.


title: Zaak C-211/03: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen van 7 mei 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen HLH Warenvertriebs GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bondsministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoorziening en Landbouw; in de procedure tussengekomen partĳ: de Vertreter des öffentlichen Interesses bĳ het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen (vertegenwoordiger van het algemeen belang bĳ het Oberverwaltungsgericht)

text:
C 200/8               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         23.8.2003
     De Commissie heeft bij haar analyse niet aan haar                     2.   Is het voor de kwalificatie van belang dat het
     verplichting voldaan om, alvorens een te hoge betaling of                  product volgens de gebruiksaanwijzing al roerend in
     financiering te constateren, de werkelijke kosten van de                   water of yoghurt moet worden opgelost? Of is
     betrokken projecten en de werkelijke financieringsbijdragen                beslissend de toestand waarin het wordt ingevoerd?
     uit andere bron en de correcte berekeningen van de
     uitwisselingen in aanmerking te nemen, alvorens te                    3.   Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product
     bepalen of Ierland de limiet van 75 % betaling uit het ESF                 een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in
     heeft geschonden.                                                          de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwij-
                                                                                zende rechter zich met problemen geconfronteerd als
2.   Gesteld wordt dat de afwijzing door de Commissie van                       die bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de
     verzoeksters argumenten in deze zaak schending oplevert                    verwijzende rechter verwijst naar die vragen en de
     van een fundamentele rechtsregel inzake het functioneren                   toelichting erop en verzoekt om beantwoording
     van de structuurfondsen en van de in de beschikking                        daarvan.
     aangegeven beginselen.
3.   Ook wordt gesteld dat de door de Commissie gekozen                    4.   Indien „Lactobact omni FOS” een levensmiddel
     handelwijze in geen enkele verhouding staat tot het                        (voedingssupplement) is, is het dan een nieuw
     beoogde resultaat, gelet op de toenemende doelmatigheid                    voedingsmiddel in de zin van verordening (EG)
     van de betrokken projecten en de aard van de begunstigde                   nr. 258/97 van het Europees Parlement en de Raad
     van het project. Een dergelijke benadering komt in wezen                   van 27 januari 1997 betreffende nieuwe voedings-
     neer op het opleggen van een boete terwijl de begunstigde                  middelen en nieuwe voedselingrediënten (PB L 43,
     zich niet aan enig vergrijp heeft schuldig gemaakt.                        blz. 1) (hierna: „NV-verordening”)? Hoe verhouden de
                                                                                verschillende wettelijke grondslagen zich tot elkaar?
4.   Tot slot stelt verzoekster dat de handelwijze van de
     Commissie in strijd is met het rechtszekerheids- en het          B.   Voor het geval dat over de onder A gestelde vragen (over
     vertrouwensbeginsel.                                                  de indeling) — zoals tot op heden — niet door het Hof
                                                                           maar door de nationale rechter dient te worden beslist,
                                                                           wordt evenwel om aanwijzingen verzocht voor een juiste
                                                                           beoordeling vanuit gemeenschapsrechtelijk oogpunt van
                                                                           de vragen onder A 2, voorzover het gemeenschapsrecht
                                                                           daarop betrekking heeft.
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
Nordrhein-Westfalen van 7 mei 2003 om een prejudiciële                     Bovendien rijzen de volgende vragen:
beslissing in het geding tussen HLH Warenvertriebs
GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd                         I.   a)    Vindt de kwalificatie van het litigieuze product
door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,                                  plaats overeenkomstig artikel 2, eerste en
Voedselvoorziening en Landbouw; in de procedure tussen-                               tweede alinea, juncto derde alinea, sub d, van
gekomen partij: de Vertreter des öffentlichen Interesses bij                          verordening (EG) nr. 178/2002 van het Euro-
het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-West-                               pees Parlement en de Raad van 28 januari 2002
falen (vertegenwoordiger van het algemeen belang bij het                              tot vaststelling van de algemene beginselen en
                    Oberverwaltungsgericht)                                           voorschriften van de levensmiddelenwetgeving,
                                                                                tot oprichting van een Europese Autoriteit voor
                         (Zaak C-211/03)                                              voedselveiligheid en tot vaststelling van proce-
                                                                                dures voor voedselveiligheidsaangelegenheden
                         (2003/C 200/14)                                              (PB L 31, blz. 1; hierna: „basisverordening”) dan
                                                                                wel — na afloop van de omzettingstermijn op
                                                                                31 juli 2003 — overeenkomstig richtlijn 2002/
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen                           46/EG van het Europees Parlement en de Raad
heeft bij beschikking van 7 mei 2003, ingekomen ter griffie                           van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge
van het Hof van Justitie op 15 mei 2003, in het geding tussen                         aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
HLH Warenvertriebs en Bondsrepubliek Duitsland, vertegen-                             inzake voedingssupplementen (PB L 183,
woordigd door het Bondsministerie van Consumentenbescher-                             blz. 51; hierna: „voedingssupplementenrichtlijn”),
ming, Voedselvoorziening en Landbouw; in de procedure                                 en in voorkomend geval krachtens welke onder-
tussengekomen partij: de Vertreter des öffentlichen Interesses                        delen van de richtlijn?
bij het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-West-
falen (vertegenwoordiger van het algemeen belang bij het                        b)    Indien artikel 2, eerste en tweede alinea, juncto
Oberverwaltungsgericht), het Hof van Justitie van de Europese                         derde alinea, sub d, van de basisverordening
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                           toepasselijk is, doet zich de volgende vraag
de navolgende vraag:                                                                  voor: is het juist dat het dominerende (objec-
                                                                                tieve) gebruiksdoel van het product niet meer
A.   1.   Is het litigieuze product                                                   beslissend is, maar dat integendeel een product
                                                                                dat zowel aan de voorwaarden voor een levens-
          „Lactobact omni FOS”                                                        middel als aan die voor een geneesmiddel
                                                                                voldoet, juridisch altijd — uitsluitend — een
          een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een                               geneesmiddel is? In hoeverre is hierbij de soort
          voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt                              en in hoeverre het in het concrete geval
          deze kwalificatie voor alle lidstaten?                                      betrokken product van belang?
 ---pagebreak--- 23.8.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 200/9
     II.  Hoe dient het voor de kwalificatie van producten                        worden gemaakt? Kan het aangevraagde algemeen
          — onder andere krachtens artikel 2, eerste en tweede                    besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder schending
          alinea, juncto derde alinea, sub d, van de basisver-                    van het gemeenschapsrecht worden geweigerd, omdat
          ordening       wezenlijke    begrip   „farmacologische                  het product volgens de Duitse kwalificatie een
          werking” gemeenschapsrechtelijk te worden gedefini-                     geneesmiddel is, terwijl het in de lidstaat van
          eerd?                                                                   productie als levensmiddel verhandelbaar is? Is het
                                                                                in overeenstemming met het gemeenschapsrecht, met
          Maakt met name de noodzaak van een risico voor de                       name met de artikelen 28 en 30 EG, om artikel
          gezondheid deel uit van de definitie?                                   § 47 a LMBG niet naar analogie op dergelijke
                                                                                geneesmiddelen toe te passen? Indien deze vraag
     III. Geldt het door het Hof in het arrest van                                ontkennend wordt beantwoord: kan de Bondsrepu-
          30 november 1983, Van Bennekom (C-227/82,                               bliek Duitsland zich zonder schending van het
          Jurispr. blz. 3883) in punt 39 bij de algemene                          gemeenschapsrecht onttrekken aan een bevel van de
          beoordeling van vitaminepreparaten uitgesproken                         Duitse rechter tot vaststelling van een algemeen
          oordeel dat de invoer van een in de lidstaat van                        besluit krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) met
          productie als levensmiddel verhandelbaar product                        het argument, dat zij of de voor levensmiddelen
          door afgifte van een vergunning voor het in de                          bevoegde autoriteit, echter niet de voor geneesmid-
          handel brengen mogelijk moet zijn, wanneer het in                       delen bevoegde autoriteit, tegenwerpt dat, aangezien
          de invoerende lidstaat als geneesmiddel wordt                           het volgens de Duitse kwalificatie een geneesmiddel
          beschouwd, doch verlening van een handelsvergun-                        betreft, een algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG
          ning verenigbaar is met de eisen van gezondheidsbe-                     (naar analogie) niet mogelijk is omdat
          scherming, ook voor de onderhavige soort probioti-
          sche producten en blijft het Hof, het latere gemeen-
          schapsrecht in aanmerking genomen bij zijn                              a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling van
          standpunt?                                                                    een algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG
                                                                                bevoegde autoriteit niet bevoegd is,
     IV. a)     Voorzover het begrip „risico voor de gezond-
                heid” bedoeld in vraag II of III of in verband
                met andere desbetreffende bepalingen van                          b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt
                gemeenschapsrecht, zoals de artikelen 28
                en 30 EG, relevant is: Dient van het zoge-                  VII. Voor het geval dat, gezien de antwoorden van het
                noemde Upper-Safe-Level te worden uitgegaan                       Hof, het betrokken product een levensmiddel (moge-
                of kan daarvan worden afgeweken, bijvoorbeeld                     lijk ook voedingssupplement), maar in ieder geval
                omdat de betrokken stoffen ook reeds met de                       geen geneesmiddel blijkt te zijn, dient de Senat zich
                voeding worden ingenomen en/of omdat moge-                        te buigen over de toepasselijkheid van de NV-veror-
                lijk — althans bij langdurige inname — met                        dening, die prevaleert boven § 47 a LMBG en moge-
                verschillende groepen consumenten en hun                          lijk het procesbelang in casu teniet kan doen.
                uiteenlopende mate van gevoeligheid rekening                      Derhalve vraagt de Senat:
                moet worden gehouden?
          b)    Is een, naar nationaal recht door de rechter                      Hoe dient de zinsnede „tot dusver [...] niet in signi-
                slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-                    ficante mate [...] zijn gebruikt” in artikel 1, lid 2, NV-
                heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de                  verordening te worden uitgelegd? Is het voldoende
                — individuele — vaststelling van het Upper-                       dat in de Nederlandse Staatscourant van 16 februari
                Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de                        1995 een met het litigieuze product vergelijkbaar
                — individuele — afwijkingen ervan in strijd                       probioticum Ecologic 316 verhandelbaar is verklaard
                met het gemeenschapsrecht?                                        en dat volgens de rekening van 20 mei 1996
                                                                                Ecologic 316 aan verzoekster is geleverd? Aan welke
     V.   a)    Is het voor het vrij verhandelen als levensmiddel                 voorwaarden moet tenminste zijn voldaan om van
                (voedingssupplement) in Duitsland van een                         een bestaande significante mate van gebruik in de
                product dat ten minste in een andere lidstaat                     zin van artikel 1, lid 2, NV-verordening te kunnen
                als levensmiddel mag worden verhandeld, van                       uitgaan? Wat is het aanknopingspunt voor de
                betekenis dat de bevoegde Duitse autoriteit in                    zinsnede „tot dusver [...] niet”?
                wezen te kennen geeft dat in Duitsland „geen
                voedingsbehoefte” voor het product bestaat?                 VIII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf beant-
                                                                                woordt, kan de nationale rechter zich dan met
          b)    Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-                     vragen over de kwalificatie van producten, natuur-
                lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar                      wetenschappelijke vragen of methodologische vragen
                nationaal recht in dit opzicht beschikt, die                      wenden tot de Europese Autoriteit voor voedselvei-
                door de rechter slechts beperkt is te toetsen in                  ligheid en in hoeverre is de nationale rechter
                overeenstemming met het gemeenschapsrecht?                        gebonden aan eventuele door deze instantie
                                                                                verstrekte inlichtingen? Bestaat er alleen voor de
     VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking                       gemeenschapsrechter een mogelijkheid (of, in voor-
          tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-                        komend geval, een verplichting) om de inlichtingen
          woordt en er in het onderhavige geval geen onver-                       te toetsen, of eveneens voor de nationale rechter die
          enigbaarheid met de eisen van gezondheidsbescher-                       om de inlichtingen heeft verzocht?
          ming is: hoe kan het recht op een vergunning voor
          het in de handel brengen van het product geldend


title: Zaak C-525/09: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 28 september 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/17

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 28 september 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-525/09) (1)

   2011/C 80/33
   Procestaal: Portugees
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Gevoegde zaken T-162/11 en T-163/11: Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2014 — Cofra/BHIM — O2 (can do) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/32

         Beschikking van het Gerecht van 12 februari 2014 — Cofra/BHIM — O2 (can do)
   (Gevoegde zaken T-162/11 en T-163/11) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 112/42
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cofra Holding AG (Zug, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K.-U. Jonas en J. Bogatz, vervolgens M. Viefhues, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Klüpfel, vervolgens A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: O2 Holdings Ltd (Slough, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Müller en A. Fottner, advocaten)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen twee beslissingen van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 10 januari 2011 (zaken R 242/2009-4 en R 246/2009-4) inzake respectievelijk een oppositieprocedure tussen ALDEMAR AG en O2 Holdings Ltd en een oppositieprocedure tussen C&A Mode KG en O2 Holdings Ltd

      Dictum

               1)

               Op de beroepen behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten alsook elk in de helft van de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Besluiten van het Hof van 12 juli 1996

text:
24. 8 . 96       [ NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 247/1
                                                                     I
                                                             (Mededelingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                                                            HOF VAN JUSTITIE
                                          Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
                                                              ( 96/C 247/01 )
           De heer Romain Schintgen, bij besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten
           van de Europese Gemeenschappen van 8 juli 1 996 ( 1 ) benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van
           de Europese Gemeenschappen, heeft op 11 juli 1996 de eed voor het Hof afgelegd .
           (') PB nr . L 178 van 17 . 7 . 1996 , blz . 31 .
                                             Besluiten van het Hof van 12 juli 1996
                                                              ( 96/C 247/02 )
           Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft tijdens zijn vergadering van 12 juli
           1996 de volgende besluiten genomen :
           Toevoeging van rechter Schintgen
           Het Hof heeft besloten rechter Schintgen toe te voegen aan de Tweede en Zesde Kamer .
           Samenstelling van de Tweede en Zesde Kamer
           1 . De samenstelling van de Tweede en Zesde Kamer voor de periode van 12 juli tot 6 oktober 1996
                is vastgesteld als volgt:
                Tweede Kamer
                Kamerpresident : G. Hirsch ;
                Rechters :           G.F. Mancini en R. Schintgen .
                Zesde Kamer
                Kamerpresident : C.N. Kakouris ;
                Rechters :           G. Hirsch, G.F. Mancini, P.J.G. Kapteyn , J.L. Murray, H. Ragnemalm en
                                     R. Schintgen .
 ---pagebreak--- Nr. C 247/2        | NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                         24. 8 . 96
            2 . De lijst voor de vaststelling van de samenstelling van de Zesde Kamer voor dezelfde periode,
                 voortvloeiend uit punt 4 van het door het Hof tijdens zijn vergadering van 19 september 1995
                 genomen besluit ( ! ), is gewijzigd als volgt:
                 Zesde Kamer
                 ( kamerpresident: C. N. Kakouris, rechter )
                 Rechters :          P-J-G . Kapteyn, J.L. Murray, H. Ragnemalm, G.F. Mancini, G. Hirsch en
                                     R. Schintgen .
            P ) PB nr . C 299 van 11 . 11 . 1995 , blz . 1 .