title: Zaak C-71/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2015 door Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 6 januari 2015 in zaak T-479/14, Kendrion tegen Europese Unie

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/20

      Hogere voorziening ingesteld op 17 februari 2015 door Hof van Justitie van de Europese Unie tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 6 januari 2015 in zaak T-479/14, Kendrion tegen Europese Unie
      (Zaak C-71/15 P)
      (2015/C 107/29)
      Procestaal: Nederlands

         Partijen

         Rekwirant: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. V. Placco en E. Beysen, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure: Kendrion NV

         Conclusies

      Rekwirant verzoekt het Hof

                  —

                  de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 6 januari 2015 in zaak T-479/14, Kendrion/Europese Unie, te vernietigen;

                  —

                  de conclusies van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: „HvJEU”) in zijn verzoek aan het Gerecht krachtens artikel 114 van zijn Reglement voor de procesvoering toe te wijzen en derhalve

                  —

                  primair, onder definitieve afdoening van het geding, het beroep tot schadevergoeding van Kendrion NV niet-ontvankelijk te verklaren omdat het gericht is tegen het HvJEU (als vertegenwoordiger van de Unie);

                  —

                  subsidiair, voor het geval dat het Hof van Justitie van oordeel zou zijn dat het feit dat genoemd beroep gericht is tegen het HvJEU en niet tegen de Commissie (als vertegenwoordiger van de Unie) niet afdoet aan de ontvankelijkheid ervan, maar dat het Gerecht in zijn uitspraak op het voor hem door het HvJEU opgeworpen procesincident, de substitutie van het HvJEU door de Commissie als verwerende partij had moeten gelasten, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht opdat het uitspraak zou doen op het beroep tot schadevergoeding van Kendrion met inachtneming van de rechtsoordelen van het Hof van Justitie;

                  —

                  Kendrion NV te verwijzen in de kosten van het HvJEU in de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Bij beschikking van 6 januari 2015 heeft het Gerecht van de Europese Unie het verzoek verworpen dat het HvJEU krachtens artikel 114 van het Reglement voor de procesvoering van genoemd Gerecht had ingediend in het kader van zaak T-479/14, Kendrion/Hof van Justitie. Het verzoek van deze instelling strekte, primair, tot niet-ontvankelijkverklaring van het aan hem als verweerder betekende beroep van Kendrion NV, waarmee zij de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie wilde doen gelden teneinde vergoeding te verkrijgen van de schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van de niet-inachtneming door het Gerecht van een redelijke procestermijn in zaak T-54/06, Kendrion/Commissie. Subsidiair, heeft het HvJEU in dat verzoek een procesincident opgeworpen, waarbij het het Gerecht heeft verzocht om de substitutie door de Europese Commissie (hierna: „Commissie”) als verwerende partij te gelasten. Het HvJEU heeft in dat kader aangevoerd dat verzoekster haar beroep had moeten instellen tegen de Europese Unie, niet vertegenwoordigd door het HvJEU maar door de Commissie. Het Gerecht is het HvJEU hierin niet gevolgd in genoemde beschikking.
      Het HvJEU wendt zich thans tot het Hof van Justitie met een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het statuut van het HvJEU, waarbij het om vernietiging van die beschikking verzoekt. Ter ondersteuning van deze hogere voorziening voert het HvJEU niet-inachtneming van de regels inzake de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties en schending van de motiveringsplicht aan.
      In het kader van het
            eerste middel, inzake de niet-inachtneming van de regels inzake de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties
         , merkt het HvJEU op dat, aangezien er geen uitdrukkelijke regel is die de vertegenwoordiging van de Unie voor haar rechterlijke instanties regelt in het kader van acties die krachtens artikel 268 VWEU worden ingesteld teneinde de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Unie te doen gelden, de regels over een dergelijke vertegenwoordiging moeten worden afgeleid uit de algemene beginselen die op de uitoefening van de gerechtelijke taak van toepassing zijn, meer bepaald het beginsel van een goede rechtsbedeling en de beginselen inzake de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter.
      Dit eerste middel van het HvJEU valt uiteen in twee onderdelen, meer bepaald niet-inachtneming van de vereisten van het beginsel van een goede rechtsbedeling en niet-inachtneming van de vereisten van de beginselen van onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter.
      In het kader van het eerste middel merkt het HvJEU op dat de conclusie van het Gerecht dat het aan het HvJEU staat om de Unie te vertegenwoordigen in het kader van bovenvermeld beroep tot schadevergoeding, kennelijk is gebaseerd op de rechtspraak die is ingeleid bij het arrest Werhahn Hansamühle e.a./Raad en Commissie (63/72–69/72, EU:C:1973:121; hierna: „arrest Werhahn e.a.”). De oplossing die in die rechtspraak wordt gehanteerd, houdt in dat, indien de Gemeenschap, thans de Unie, wegens gedragingen van een harer instellingen aansprakelijk wordt gesteld, zij voor de rechter van de Unie wordt vertegenwoordigd door de instelling of instellingen aan welke het feit dat tot de aansprakelijkheidsactie aanleiding geeft wordt verweten. Het HvJEU geeft te kennen dat deze oplossing niet op de onderhavige zaak zou mogen worden toegepast omdat dit, gelet op meerdere factoren, zou leiden tot een situatie die in strijd zou blijken te zijn met het belang van een goede rechtsbedeling, wat volgens de uitdrukkelijke bewoordingen van het arrest Werhahn e.a. de bestaansreden voor die oplossing is. In die context voert het HvJEU incidenteel ook niet-inachtneming van de strekking van artikel 317, eerste alinea, VWEU en artikel 53, lid 1, van verordening nr. 966/2012 (1) aan, op basis waarvan het Gerecht het beginsel had moeten erkennen dat een schadevergoeding als die welke in de onderhavige zaak wordt gevorderd, ten laste van het deel van de begroting van de Unie betreffende de Commissie moet komen.
      In het kader van het tweede onderdeel van het eerste middel betoogt het HvJEU, daarbij steunend op het arrest van het EHRM van 10 juli 2008, Mihalkov v. Bulgarije (verzoek nr. 67719/01), dat het Gerecht de vereisten van onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter niet in acht heeft genomen met zijn oordeel dat het HvJEU de Unie moest vertegenwoordigen in het kader van het beroep tot schadevergoeding van Kendrion. Aangezien immers in de onderhavige zaak in de eerste plaats het vermeende tot aansprakelijkheid aanleiding gevende feit is teweeggebracht in de uitoefening van gerechtelijke taken door een rechtsprekende formatie, en in de tweede plaats de rechtsprekende formatie die van de zaak kennis zal moeten nemen, i) ressorteert onder dezelfde rechterlijke instantie (het Gerecht) als de rechtsprekende formatie waaraan het tot aansprakelijkheid aanleiding gevende feit wordt verweten en ii) een vast bestanddeel is van de verwerende partij in die zaak (het HvJEU), waarmee de rechters van die formatie beroepsmatig zijn verbonden, zijn bovengenoemde vereisten in het gedrang, en dit nog meer wanneer, zoals het Gerecht heeft geoordeeld, een schadevergoeding als die welke wordt gevorderd, ten laste van het deel van die begroting betreffende het HvJEU zou moeten komen.
      Vervolgens betoogt het HvJEU in het kader van zijn
            tweede middel
          dat in de bestreden beschikking
            de motiveringsplicht is geschonden
         , omdat deze geen specifieke weerlegging bevat van het betoog inzake de strekking van het arrest Kendrion/Commissie (C-50/12 P, EU:C:2013:771) dat het HvJEU voor het Gerecht had uitgewerkt.

         (1)  Verordening (EU, Euratom) van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298, blz. 1).


title: Zaak C-175/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 april 2017– X, andere partij: Belastingdienst/Toeslagen

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 6 april 2017– X, andere partij: Belastingdienst/Toeslagen
   (Zaak C-175/17)
   (2017/C 178/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerster: Belastingdienst/Toeslagen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 13 van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB 2008, L 348, blz. 98; de „Terugkeerrichtlijn”), gelezen in samenhang met de artikelen 4, 18, 19, tweede lid, en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het Unierecht ertoe dwingt dat een rechtsmiddel van hoger beroep, indien nationaal recht daarin voorziet in procedures tegen een besluit waarin een terugkeerbesluit in de zin van artikel 3, vierde lid, van richtlijn 2008/115/EG is vervat, automatisch schorsende werking heeft wanneer de derdelander stelt dat de tenuitvoerlegging van het terugkeerbesluit leidt tot een ernstig risico op schending van het beginsel van non-refoulement? Met andere woorden, dient in een dergelijk geval uitzetting van de betrokken derdelander achterwege te blijven gedurende de termijn voor het instellen van hoger beroep, of als hoger beroep is ingesteld, tot op dat hoger beroep is beslist, zonder dat de betrokken derdelander daartoe een afzonderlijk verzoek hoeft in te dienen?

               2)

               Moet artikel 39 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB 2005, L 326, blz. 13; de „Procedurerichtlijn”), gelezen in samenhang met de artikelen 4, 18, 19, tweede lid, en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het Unierecht ertoe dwingt dat een rechtsmiddel van hoger beroep, wanneer nationaal recht daarin voorziet in procedures over de afwijzing van een asielverzoek in de zin van artikel 2 van richtlijn 2005/85/EG, automatisch schorsende werking heeft? Met andere woorden, dient in een dergelijk geval uitzetting van de betrokken asielzoeker achterwege te blijven gedurende de termijn voor het instellen van hoger beroep, of als hoger beroep is ingesteld, tot op dat hoger beroep is beslist, zonder dat de betrokken asielzoeker daartoe een afzonderlijk verzoek hoeft in te dienen?


title: Zaak T-471/11: Arrest van het Gerecht van 5 september 2014 — Éditions Odile Jacob/Commissie ( „Mededinging — Concentraties — Markt van uitgifte van boeken — Beschikking waarbij de concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard onder voorwaarde dat activa worden afgestoten — Besluit houdende goedkeuring van de overnemer van de afgestoten activa — Besluit dat is vastgesteld na de nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke beschikking betreffende dezelfde procedure — Procesbelang — Schending van artikel 266 VWEU — Niet-nakoming van de verbintenissen die zijn opgelegd bij de voorwaardelijke goedkeuringsbeschikking — Onderscheid tussen voorwaarden en verplichtingen — Verbod van terugwerkende kracht — Beoordeling van kandidatuur van verkrijger — Onafhankelijkheid van verkrijger ten opzichte van vervreemder — Misbruik van bevoegdheid — Motiveringsplicht” )

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/13

         Arrest van het Gerecht van 5 september 2014 — Éditions Odile Jacob/Commissie
   (Zaak T-471/11) (1)

   ((„Mededinging - Concentraties - Markt van uitgifte van boeken - Beschikking waarbij de concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard onder voorwaarde dat activa worden afgestoten - Besluit houdende goedkeuring van de overnemer van de afgestoten activa - Besluit dat is vastgesteld na de nietigverklaring door het Gerecht van de oorspronkelijke beschikking betreffende dezelfde procedure - Procesbelang - Schending van artikel 266 VWEU - Niet-nakoming van de verbintenissen die zijn opgelegd bij de voorwaardelijke goedkeuringsbeschikking - Onderscheid tussen voorwaarden en verplichtingen - Verbod van terugwerkende kracht - Beoordeling van kandidatuur van verkrijger - Onafhankelijkheid van verkrijger ten opzichte van vervreemder - Misbruik van bevoegdheid - Motiveringsplicht”))
   2014/C 372/16
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Éditions Odile Jacob SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Fréget, M. Struys en L. Eskenazi, vervolgens O. Fréget, L. Eskenazi en D. Béranger en ten slotte O. Fréget en L. Eskenazi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, O. Beynet en S. Noë, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partijn: Lagardère SCA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Winckler, F. de Bure, J.-B. Pinçon en L. Bary, advocaten); en Wendel (Parijs) (vertegenwoordigers: M. Trabucchi, F. Gordon en A. Gosset-Grainville, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit C (2011) 3503 van de Commissie van 13 mei 2011 in zaak COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP, dat is vastgesteld ingevolge het arrest van 13 september 2010, Éditions Odile Jacob/Commissie (T-452/04, Jurispr., EU:T:2010:385), en waarbij de Commissie Wendel Investissement opnieuw goedkeurt als overnemer van de activa die worden afgestoten overeenkomstig de verbintenissen die zijn opgelegd bij de beschikking van de Commissie van 7 januari 2004 houdende goedkeuring van de concentratie Lagardère/Natexis/VUP

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Éditions Odile Jacob SAS wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die van de kortgedingprocedure.

      (1)  PB C 305 van 15.10.2011.


title: Zaak T-335/12: Beroep ingesteld op 19 juli 2012 — T&L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/35

         Beroep ingesteld op 19 juli 2012 — T&L Sugars en Sidul Açúcares/Commissie
   (Zaak T-335/12)
   2012/C 287/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: T&L Sugars Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) en Sidul Açúcares, Unipessoal Lda (Santa Iria de Azóia, Portugal) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, Solicitor)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige verzoek om nietigverklaring krachtens artikel 263, vierde alinea, VWEU, en/of de exceptie van onwettigheid krachtens artikel 277 VWEU tegen verordeningen nrs. 367/2012, 397/2012, 356/2012, 382/2012, 444/2011 en 485/2012 ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 367/2012 van de Commissie van 27 april 2012 tot vaststelling van de nodige maatregelen voor het tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie brengen van extra hoeveelheden buiten het quotum geproduceerde suiker en isoglucose in het verkoopseizoen 2011/2012 (PB L 116, blz. 12) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 397/2012 van de Commissie van 8 mei 2012 tot vaststelling van de toewijzingscoëfficiënt, tot afwijzing van verdere aanvragen en tot sluiting van de periode voor de indiening van aanvragen voor beschikbare extra hoeveelheden buiten het quotum geproduceerde suiker die tijdens het verkoopseizoen 2011/2012 tegen verlaagde overschotheffing op de markt van de Unie moeten worden verkocht (PB L 123, blz. 35) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 (PB L 318, blz. 4), zoals gewijzigd door uitvoeringsverordening (EU) nr. 356/2012 van de Commissie wat betreft de perioden waarin voor het verkoopseizoen 2011/2012 offertes voor de invoer van suiker tegen een verlaagd douanerecht mogen worden ingediend voor de tweede en de daaropvolgende deelinschrijvingen (PB L 113, blz. 4), nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 382/2012 van de Commissie van 3 mei 2012 inzake het minimumdouanerecht voor suiker dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de vijfde deelinschrijving in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 119, blz. 41) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 444/2012 van de Commissie van 24 mei 2012 inzake het minimumdouanerecht voor suiker dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de zesde deelinschrijving in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 135, blz. 61) nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 485/2012 van de Commissie van 7 juni 2012 inzake het minimumdouanerecht voor suiker dat moet worden vastgesteld naar aanleiding van de zevende deelinschrijving in het kader van de bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2011 geopende openbare inschrijving (PB L 148, blz. 24) nietig verklaren;

               —

               subsidiair, (i) de exceptie van onwettigheid tegen de artikelen 186, sub a, en 187 van verordening nr. 1234/2007 (1) ontvankelijk en gegrond verklaren en die bepalingen onwettig verklaren, alsmede de bestreden verordeningen die rechtstreeks of indirect hun grondslag in die bepalingen vinden, nietig verklaren, en (ii) de exceptie van onwettigheid tegen verordening nr. 367/2012 en verordening nr. 1239/2011, zoals gewijzigd bij verordening nr. 356/2012, ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de EU, vertegenwoordigd door de Commissie, veroordelen alle schade te vergoeden die verzoeksters ten gevolge van de schending door de Commissie van de op haar rustende wettelijke verplichtingen hebben geleden en het bedrag van die vergoeding voor de door verzoeksters geleden schade in de periode van 30 januari 2012 tot en met 24 juni 2012 vast stellen op 75 051 236 EUR bovenop alle aanhoudende verliezen die verzoeksters na dat tijdstip hebben geleden of op enig ander bedrag dat overeenstemt met de door verzoeksters geleden of nog te lijden schade die hierna in de loop van deze procedure door hen zal worden bewezen, met name teneinde rekening te houden met toekomstige schade;

               —

               de betaling van rente over het verschuldigde bedrag gelasten ter hoogte van de door de Europese Centrale Bank vastgestelde voet voor de voornaamste herfinancieringstransacties, vermeerderd met twee procentpunten, of een andere gepaste, door het Gerecht vast te stellen rentevoet, zulks vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de daadwerkelijke betaling;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen acht middelen aan.

               —

               Eerste middel: schending van het verbod van discriminatie aangezien, enerzijds, verordening nr. 367/2012 voorziet in een vaste, algemeen toepasselijke overschotheffing van 211 EUR per ton — dit is minder dan de helft van het gebruikelijke bedrag van 500 EUR per ton — die van toepassing is op een specifieke hoeveelheid (250 000 ton) suiker, welke — op voet van gelijkheid — uitsluitend wordt verdeeld tussen de suikerbietenverwerkers die een aanvraag indienen. Anderzijds voorziet verordening nr. 1239/2011, zoals gewijzigd bij verordening nr. 356/2012, in een onbekend en onvoorspelbaar douanerecht dat enkel van toepassing is op gekozen inschrijvers (dit kunnen rietsuikerraffinaderijen, suikerbietenverwerkers of om het even welke derde zijn) en waarvan het totaalbedrag niet is gepreciseerd. Het douanerecht was laatstelijk vastgesteld op 312,60 EUR per ton, dit is bijna 50 % hoger dan de overschotheffing voor suikerbietenverwerkers. De tegenstelling tussen de twee maatregelen zou niet groter kunnen zijn. Elk onderdeel van de maatregelen discrimineert immers de raffinaderijen van rietsuiker ten opzichte van de suikerbietenverwerkers.

               —

               Tweede middel: schending van verordening nr. 1234/2007 en ontbreken van een passende rechtsgrondslag aangezien, wat verordening nr. 367/2012 betreft, de Commissie niet bevoegd is tot verhoging van de quota en integendeel verplicht is om hoge, ontmoedigende heffingen vast te stellen op het op de EU-markt brengen van buiten het quotum geproduceerde suiker. Wat de fiscale gunningsprocedures betreft, is het duidelijk dat de Commissie niet gemachtigd is tot of bevoegd is voor de vaststelling van een dergelijke, niet in de basiswetgeving vastgestelde maatregel.

               —

               Derde middel: schending van het rechtszekerheidsbeginsel aangezien de Commissie een stelsel heeft ingevoerd waarin de douanerechten niet voorspelbaar zijn en evenmin worden vastgesteld door de toepassing van consistente en objectieve criteria, maar veeleer op basis van de subjectieve bereidheid om te betalen (waarbij in dat verband bovendien de pressie die wordt uitgeoefend op en de stimulansen die worden gegeven aan de marktdeelnemers zeer onderscheiden zijn), zonder werkelijk verband met de ingevoerde producten.

               —

               Vierde middel: schending van het evenredigheidsbeginsel voor zover de Commissie gemakkelijk minder beperkende maatregelen had kunnen vaststellen om het voorzieningstekort te verhelpen, die niet uitsluitend ten nadele van de invoerende raffinaderijen zouden zijn genomen.

               —

               Vijfde middel: schending van het gewettigde vertrouwen, aangezien verzoeksters erop mochten vertrouwen dat de Commissie gebruik zou maken van de instrumenten waarin is voorzien bij verordening nr. 1234/2007 om ervoor te zorgen dat er weer ruwe rietsuiker beschikbaar komt voor raffinage. Verzoeksters mochten er tevens op vertrouwen dat de Commissie het evenwicht tussen de invoerende raffinaderijen en de suikerproducenten van de Unie zou bewaren.

               —

               Zesde middel: schending van de beginselen van zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur, aangezien de maatregelen van de Commissie kennelijk ongeschikt waren in het licht van het voorzieningstekort. De Commissie had de invoerbeperkingen voor rietsuikerraffinaderijen moeten versoepelen. In plaats daarvan heeft zij de productie binnen de Unie verhoogd en het verhogen van de invoer onderworpen aan punitieve en onvoorspelbare douanerechten.

               —

               Zevende middel: schending van artikel 39 VWEU aangezien de Commissie twee van de in deze verdragsbepaling vermelde doelstellingen niet heeft verwezenlijkt.

               —

               Achtste middel: schending van verordening nr. 1006/2011 (2) van de Commissie, aangezien de voor witte suiker geldende douanerechten slechts een fractie hoger zijn dan die voor ruwe suiker; het verschil bedraagt circa 30 EUR per ton. Dit steekt sterk af tegen het verschil van 80 EUR tussen het in verordening nr. 1006/2011 van de Commissie vastgestelde normale invoerrecht voor geraffineerde suiker (419 EUR) en voor ruwe raffinagesuiker (339 EUR).

         Ter ondersteuning van hun vordering tot schadevergoeding voeren verzoeksters bovendien aan dat de Commissie door haar stilzitten en met haar ongeschikte maatregelen de grenzen van de haar bij verordening nr. 1234/2007 verleende beoordelingsvrijheid ernstig en kennelijk heeft overschreden. Voorts maakt het verzuim van de Commissie om passende maatregelen vast te stellen kennelijk inbreuk op een rechtsregel „waarbij rechten worden toegekend aan particulieren”. De Commissie heeft met name inbreuk gemaakt op de algemene unierechtelijke beginselen van rechtszekerheid, non-discriminatie, evenredigheid, gewettigd vertrouwen, zorgvuldigheid en behoorlijk bestuur.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (PB L 299, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1006/2011 van de Commissie van 27 september 2011 tot wijziging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 282, blz. 1).


title: Zaak C-118/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna — Bulgarije) — Eon Aset Menidjmunt OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite (Btw — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 168 en 176 — Recht op aftrek — Voorwaarde inzake gebruik van goederen en diensten voor belaste handelingen — Ontstaan van recht op aftrek — Huurovereenkomst voor motorvoertuig — Leaseovereenkomst — Voertuig gebruikt door werkgever voor vervoer om niet van werknemer tussen diens woning en diens plaats van tewerkstelling)

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Varna — Bulgarije) — Eon Aset Menidjmunt OOD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
   (Zaak C-118/11) (1)

   (Btw - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 168 en 176 - Recht op aftrek - Voorwaarde inzake gebruik van goederen en diensten voor belaste handelingen - Ontstaan van recht op aftrek - Huurovereenkomst voor motorvoertuig - Leaseovereenkomst - Voertuig gebruikt door werkgever voor vervoer om niet van werknemer tussen diens woning en diens plaats van tewerkstelling)
   2012/C 98/12
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eon Aset Menidjmunt OOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” — Varna pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Varna — Uitlegging van de artikelen 168, 173 en 176 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Beperkingen op het recht op aftrek van de btw — Nationale wettelijke regeling die bepaalt dat het gebruik van goederen en diensten ten behoeve van een zelfstandige economische activiteit een dwingende voorwaarde is voor de erkenning van het recht op aftrek van de btw, en die niet voorziet in een correctiemechanisme in de gevallen waarin de goederen en diensten aanvankelijk geen deel uitmaken van de omzet maar in een tijdvak na de aanschaf ervan voor het verrichten van belastbare handelingen worden gebruikt

      Dictum

               1)

               Artikel 168, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moet in die zin worden uitgelegd

                           —

                           dat een gehuurd motorvoertuig wordt geacht te zijn gebruikt voor de belaste handelingen van de belastingplichtige indien er een rechtstreeks en onmiddellijk verband bestaat tussen het gebruik van het voertuig en de economische activiteit van de belastingplichtige, dat het recht op aftrek ontstaat bij het verstrijken van de periode waarop elk van deze betalingen betrekking heeft, en dat het bestaan van een dergelijk verband bij het verstrijken van die periode in aanmerking moet worden genomen;

                           —

                           dat een op grond van een leaseovereenkomst gehuurd motorvoertuig dat wordt gekwalificeerd als een investeringsgoed, wordt geacht te zijn gebruikt voor belaste handelingen indien het is verkregen door een als zodanig handelende belastingplichtige die het in zijn geheel bestemd voor zijn bedrijfsvermogen, waarbij de voorbelasting volledig en onmiddellijk aftrekbaar is en elk gebruik van dat goed voor privédoeleinden van de belastingplichtige of van zijn personeel of voor andere dan bedrijfsdoeleinden, wordt gelijkgesteld met een dienst verricht onder bezwarende titel.

               2)

               De artikelen 168 en 176 van richtlijn 2006/112 moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling die voorziet in uitsluiting van het recht op aftrek voor goederen en diensten die zijn bestemd voor leveringen om niet of voor andere activiteiten dan de economische activiteit van de belastingplichtige, mits de als investeringsgoederen gekwalificeerde goederen niet zijn bestemd voor het bedrijfsvermogen.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-158/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2016 door Inge Barnett, Suzanne Ditlevsen, Annie Madsen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 februari 2016 in zaak F-66/15, Barnett e.a./EESC

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/44

         Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2016 door Inge Barnett, Suzanne Ditlevsen, Annie Madsen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 5 februari 2016 in zaak F-66/15, Barnett e.a./EESC
   (Zaak T-158/16 P)
   (2016/C 191/58)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partijen: Inge Barnett (Roskilde, Denemarken), Suzanne Ditlevsen (Kopenhagen, Denemarken), Annie Madsen (Frederiksberg, Denemarken) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europees Economisch en Sociaal Comité

      Conclusies

   De rekwirerende partijen vragen het Gerecht:
   vast te stellen en te verklaren,

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken in zaak F-66/15, Barnett e.a./EESC, wordt vernietigd;

         opnieuw uitspraak te doen als volgt,

               —

               de besluiten vervat in de pensioenafrekening over juni 2014 waarbij de aanpassingscoëfficiënt die van toepassing is op het pensioen van de rekwirerende partijen met ingang van 1 januari 2014 is verminderd, worden nietig verklaard,

               —

               het EESC wordt verwezen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van de hogere voorziening voeren de rekwirerende partijen twee middelen aan die hoofdzakelijk identiek of soortgelijk zijn aan die welke zijn aangevoerd in zaak T-148/16 P, Barnett en Mogensen/Commissie.


title: Zaak T-152/01: Beroep, op 6 juli 2001 ingesteld door E. Nicastro tegen Europese Centrale Bank

text:
29.9.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 275/11
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Middelen en voornaamste argumenten
—     de vordering van Fedon toe te wijzen en de Gemeenschap
      te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding              Verzoeker, personeelslid van verweerster, is vader van twee
      van LIT 4 432 590 743 dan wel een ander als redelijk              zonen. Hij verzocht om toekenning van een schooltoelage
      beschouwd bedrag, onder voorbehoud van wijziging                  voor zijn zonen, die een internationale school bezoeken.
      daarvan zolang de verplichting om de extra rechten                Verweerster wees dit verzoek af op grond dat verzoeker niet
      te betalen blijft duren, vermeerderd met de Italiaanse            aan de toekenningsvoorwaarden voldeed daar hij al geen recht
      wettelijke interessen vanaf de daadwerkelijke betaling            had op de ontheemdingstoelage (expatriation allowance) van
      door Fedon aan de Amerikaanse douaneautoriteiten van              16 %.
      95,4 % van de waarde van de goederen (extra heffingen)
      tot de betaling van de schadevergoeding, en voorts
      vermeerderd met moratoire interessen van 8 %, overeen-            Verzoeker stelt dat de weigering van de schooltoelage zijn
      komstig de vaste communautaire rechtspraak, ingeval               contractuele rechten schendt en met name indruist tegen de
      van vertraging bij de betaling van de gevorderde bedragen;        zorgplicht die verweerster jegens hem heeft.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Verder is de regeling van artikel 19, sub i, van de „Conditions
                                                                        of Employment” (CoE) in strijd met het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling. Verweerster heeft in artikel 9, sub c, CoE erkend
Middelen en voornaamste argumenten                                      dat zij dit beginsel in acht dient te nemen. De in artikel 19
                                                                        CoE bedoelde schooltoelage wordt alleen toegekend aan
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die handel drijven in              personeelsleden die reeds aan de voorwaarden voor toekenning
brillendozen en deze uitvoeren naar de Verenigde Staten,                van een ontheemdingstoelage voldoen. Bijgevolg worden twee
vorderen een vergoeding van de schade die zij hebben geleden            categorieën van personeelsleden, namelijk degenen die wel en
ten gevolge van de vaststelling door de Verenigde Staten van            degenen die niet aan die voorwaarden voldoen, verschillend
commerciële vergeldingsmaatregelen waardoor de betrokken                behandeld. Dit verschil in behandeling zou slechts objectief
sector is getroffen.                                                    gerechtvaardigd zijn indien de ontheemdingstoelage hetzelfde
                                                                        doel had als de schooltoelage, hetgeen niet het geval is. De
                                                                        twee toelagen hebben een fundamenteel verschillend doel,
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 zodat het niet gerechtvaardigd is de toekenning van de
die in zaak T-69/00, FIAM en FIAM Technologies/Raad en                  schooltoelage bedoeld in artikel 19, sub i, CoE aan de
Commissie (1).                                                          voorwaarden voor toekenning van de ontheemdingstoelage
                                                                        van artikel 17 te verbinden.
(1) PB C 135 van 13.5.00, blz. 30.
Beroep, op 6 juli 2001 ingesteld door E. Nicastro tegen                 Beroep, op 4 juli 2001 ingesteld door M. Alvarez Moreno
                    Europese Centrale Bank                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-152/01)                                                       (Zaak T-153/01)
                         (2001/C 275/24)
                                                                                (2001/C 275/25)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juli 2001 beroep tegen Europese Centrale               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bank ingesteld door E. Nicastro, wonende te Frankfurt am                schappen is op 4 juli 2001 beroep tegen Commissie van de
Main, vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en                   Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Alvarez Moreno,
S. Mittländer, advocaten.                                               wonende te Berlijn, vertegenwoordigd door G. Vandersanden
                                                                        en D. Dugois, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van verweerster om verzoe-        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      ker de schooltoelage (education allowance) voor zijn twee
      zonen te weigeren;                                                —    nietig te verklaren verweersters besluit om een leeftijds-
                                                                             grens van 65 jaar toe te passen op freelancetolken en die
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                  leeftijdsgrens derhalve op haar toe te passen;


title: Zaak T-179/14: Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Schmiedewerke Gröditz/Commissie („Staatssteun — Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen — Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU — Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/56

         Beschikking van het Gerecht van 9 juni 2015 — Schmiedewerke Gröditz/Commissie
   (Zaak T-179/14) (1)

   ((„Staatssteun - Maatregelen die door Duitsland zijn vastgesteld ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en energie-intensieve ondernemingen - Besluit tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU - Vaststelling van het definitieve besluit na de instelling van het beroep - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 294/67)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schmiedewerke Gröditz GmbH (Gröditz, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Höfler, C. Kahle en V. Winkler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door C. Renner, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (vertegenwoordigers: aanvankelijk X. Lewis, M. Schneider en G. Mathisen, vervolgens X. Lewis, M. Schneider, M. Moustakali en C. Perrin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2013) 4424 final van de Commissie van 18 december 2013 tot inleiding van de procedure in artikel 108, lid 2, VWEU betreffende de maatregelen ten uitvoer gebracht door de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van elektriciteit uit hernieuwbare bronnen en grootverbruikers van energie [steunmaatregel SA. 33995 (2013/C) (ex 2013/NN)]

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van Flachglas Torgau GmbH en Saint-Gobain Isover G+H AG, van Kronotex GmbH & Co. KG en Kronoply GmbH, van Bayer MaterialScience AG, van Sabic Polyolefine GmbH, van Ineos Manufacturing Deutschland GmbH, Ineos Phenol GmbH en Ineos Vinyls Deutschland GmbH, alsook van Advansa GmbH, Akzo Nobel Industrial Chemicals GmbH, Aurubis AG, CBW Chemie GmbH, CFB Chemische Fabrik Brunsbüttel GmbH & Co. KG, Clariant Produkte (Deutschland) GmbH, Dralon GmbH, Hahl Filaments GmbH, Messer Produktionsgesellschaft mbH Siegen, Messer Produktionsgesellschaft mbH Salzgitter, Nabaltec AG, Siltronic AG en Wacker Chemie AG hoeft niet meer te worden beslist.

               3)

               Schmiedewerke Gröditz GmbH zal haar eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen, daaronder begrepen de kosten van de procedure in kort geding.

               4)

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak T-325/00: Beroep, op 18 oktober 2000 ingesteld door E. Sada tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.12.2000            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 372/13
Beroep, op 12 oktober 2000 ingesteld door C. Borremans                 Verzoekers verwijten de Commissie hen te hebben gediscrimi-
en 17 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                  neerd ten opzichte van andere functionarissen van de EAS, die
                            schappen                                   hebben kunnen profiteren van maatregelen tot vaste aanstel-
                                                                       ling die in 1982 en 1987 zijn genomen. Bovendien heeft de
                                                                       Commissie bij hen gefundeerde verwachtingen gewekt omtrent
                        (Zaak T-319/00)
                                                                       een vaste aanstelling bij de Gemeenschappen. Door geen
                                                                       rekening te houden met de gerechtvaardigde verwachtingen
                        (2000/C 372/26)                                van verzoekers, heeft de Commissie inbreuk gemaakt op het
                                                                       beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen.
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Bor-                  Beroep, op 18 oktober 2000 ingesteld door E. Sada tegen
remans en 17 anderen, wonende te België, vertegenwoordigd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
door A. Evrard en A. Colson, advocaten te Brussel.
                                                                                (Zaak T-325/00)
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2000/C 372/27)
—    nietig te verklaren het besluit om verzoekers per 1 januari
     2000 een overeenkomst als tijdelijk functionaris voor een                                  (Procestaal: Duits)
     vast ambt aan te bieden (artikel 2, sub b, van de regeling
     voor andere personeelsleden van de Gemeenschap);
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 18 oktober 2000 beroep ingesteld tegen
—    de Commissie te verzoeken elk besluit te nemen waarmee            Commissie van de Europese Gemeenschappen door E. Sada,
     het nadeel dat voor betrokkenen uit de nietigverklaarde           wonende te Besozzo/VA (Italië), vertegenwoordigd door
     beschikking is voortgevloeid, op billijke wijze kan worden        H.-J. Rüber, advocaat te Keulen, Duitsland.
     gecompenseerd;
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de Commissie te veroordelen tot betaling van één Euro,
     onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop            —     vast te stellen, dat verweerster verzoekster overeenkom-
     van het geding, als vergoeding van de materiële schade                  stig artikel 28 bis van de Regeling welke van toepassing
     die verzoekers hebben geleden, uitgezonderd de heer                     is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeen-
     Arnalsteen, die zijn schade op een miljoen begroot;                     schappen een maandelijkse werkloosheidsuitkering te
                                                                             betalen;
—    de Commissie te veroordelen tot betaling van één Euro,
     onder voorbehoud van verhoging of verlaging in de loop            —     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
     van het geding, als vergoeding van de immateriële schade                kosten te verwijzen.
     die alle verzoekers hebben geleden, onder voorbehoud
     van veroordeling tot betaling van 1 000 000 BEF aan
     mevr. Borremans en de heer Arnalsteen;                            Middelen en voornaamste argumenten
—    de Commissie te verwijzen in alle kosten.                         Verzoekster was tijdelijk functionaris bij het Gemeenschappe-
                                                                       lijk Centrum voor Onderzoek te Ispra. Zij heeft een aanbod
                                                                       om haar aanstelling voor vijf jaar nog eens met vijf jaar te
                                                                       verlengen, afgewezen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Met haar beroep komt verzoekster op tegen het besluit van de
Verzoekers zijn voormalige functionarissen van de Europese             Commissie om haar geen werkloosheidsuitkering en andere
Associatie voor Samenwerking (EAS). Deze associatie naar               uitkeringen van sociale aard in de zin van artikel 28 bis van de
Belgisch recht had tot taak om voor rekening van de Commissie          Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden
verschillende activiteiten te organiseren op het gebied van            te betalen.
ontwikkelingsbeleid. Na de beëindiging van de activiteiten van
de AES einde 1998, werden verzoekers bij de Commissie                  Anders dan verweerster meent, moet zij wel degelijk als
geplaatst.                                                             werkloos in de zin van artikel 28 bis worden beschouwd. De
                                                                       door haar afgewezen verlenging van haar tijdelijke aanstelling
Met het onderhavig beroep komen zij op tegen het besluit               kan niet worden gelijkgesteld met een ontslag op verzoek.
van de Commissie om hun een overeenkomst als tijdelijk                 Haar tijdelijke aanstelling is integendeel regelmatig verstreken,
functionaris aan te bieden voor de duur van twee jaar,                 zodat zij recht heeft op een werkloosheidsuitkering.
verlengbaar met één jaar, overeenkomstig artikel 2, sub b, van
de regeling voor andere personeelsleden van de Gemeenschap.


title: Zaak C-326/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Artikelen 43 EG en 56 EG — Statuten van geprivatiseerde ondernemingen — Criteria voor uitoefening van bepaalde bijzondere rechten van staat)

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-326/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 43 EG en 56 EG - Statuten van geprivatiseerde ondernemingen - Criteria voor uitoefening van bepaalde bijzondere rechten van staat)
   2009/C 113/13
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 56 EG — Clausule in de statuten van bepaalde geprivatiseerde ondernemingen over de uitoefening van bepaalde bijzondere bevoegdheden

      Dictum

               1)

               Door de bepalingen van artikel 1, lid 2, van het decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri, definizione dei criteri di esercizio dei poteri speciali, di cui all’art. 2 del decreto-legge 31 maggio 1994, n. 332, convertito, con modificazioni, dalla legge 30 luglio 1994, n. 474 (besluit van de voorzitter van de ministerraad, houdende definities van de criteria voor de uitoefening van de bijzondere rechten bedoeld in artikel 2 van decreto-legge nr. 332 van 31 mei 1994, omgezet, na wijzigingen, bij wet nr. 474 van 30 juli 1994), van 10 juni 2004 vast te stellen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten:

                           —

                           krachtens de artikelen 43 EG en 56 EG, voor zover deze bepalingen van toepassing zijn op de bijzondere rechten die zijn neergelegd in artikel 2, lid 1, sub a en b, van dit decreto-legge, zoals gewijzigd bij legge n. 350, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2004) (wet nr. 350 inzake de jaar- en meerjarenbegroting van de staat (begrotingswet 2004), van 24 december 2003, en

                           —

                           krachtens artikel 43 EG, voor zover deze bepalingen van toepassing zijn op het in bovengenoemd artikel 2, lid 1, sub c, neergelegde bijzondere recht.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak C-392/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Georgios Alevizos/Ypourgos Oikonomikon (Vrij verkeer van werknemers — Richtlijn 83/183/EEG — Artikel 6 — Definitieve invoer in lidstaat van voertuig voor persoonlijk gebruik uit andere lidstaat — Personeelslid van strijdkrachten van lidstaat dat in belang van dienst tijdelijk in andere lidstaat is tewerkgesteld — Begrip gewone verblijfplaats )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Georgios Alevizos/Ypourgos Oikonomikon
   (Zaak C-392/05) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Richtlijn 83/183/EEG - Artikel 6 - Definitieve invoer in lidstaat van voertuig voor persoonlijk gebruik uit andere lidstaat - Personeelslid van strijdkrachten van lidstaat dat in belang van dienst tijdelijk in andere lidstaat is tewerkgesteld - Begrip „gewone verblijfplaats’)
   (2007/C 96/19)
   Procestaal: Grieks
   Verwijzende rechter
   Symvoulio tis Epikrateias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Georgios Alevizos

      Verwerende partij: Ypourgos Oikonomikon
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van artikel 6 van richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een lidstaat van persoonlijke goederen door particulieren (PB L 105, blz. 64) — Draagwijdte van begrip „gewone verblijfplaats ”— Staatsambtenaren en militaire officieren die om dienstredenen in het buitenland zijn tewerkgesteld
   Dictum
   De belastingvrijstelling van artikel 1, lid 1, van richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een lidstaat van persoonlijke goederen door particulieren, zoals gewijzigd bij richtlijn 89/604/EEG van de Raad van 23 november 1989, is van toepassing op accijnzen als in het hoofdgeding wanneer blijkt — hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan — dat zij normaliter worden geheven bij definitieve invoer door een particulier van een voertuig voor persoonlijk gebruik uit een andere lidstaat. Ook op een eenmalige aanvullende bijzondere registratiebelasting als in het hoofdgeding is dit artikel 1, lid 1 van toepassing wanneer blijkt — hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan — dat zij verband houdt met de invoer van het voertuig als zodanig.
   Artikel 6, lid 1, van richtlijn 83/183 moet aldus worden uitgelegd dat een lid van het personeel van een overheidsdienst, van de nationale strijdkrachten, van de politie of van de havenpolitie van een lidstaat dat ten minste 185 dagen per jaar met zijn gezinsleden in een andere lidstaat verblijft teneinde in deze lidstaat een dienstopdracht voor een bepaalde duur te vervullen, voor de duur van deze opdracht zijn gewone verblijfplaats in de zin van artikel 6, lid 1, in deze andere lidstaat heeft.
   Indien na het onderzoek door de verwijzende rechter blijkt dat de belastingvrijstelling van artikel 1, lid 1, van richtlijn 83/183 niet van toepassing is op de belastingen in het hoofdgeding, dient deze rechterlijke instantie, gelet op de vereisten van artikel 39 EG, na te gaan of de nationale bepalingen betreffende deze belastingen kunnen waarborgen dat wie naar aanleiding van de overbrenging van zijn verblijfplaats een voertuig invoert in de lidstaat van herkomst, ter zake van deze belastingen niet minder gunstig wordt behandeld dan degene die permanent in deze lidstaat heeft verbleven, en, in voorkomend geval, of een dergelijk verschil in behandeling wordt gerechtvaardigd door objectieve overwegingen die losstaan van de verblijfplaats van de betrokken personen en evenredig zijn aan de rechtmatige doelstellingen van het nationale recht.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak T-237/04: Beroep, op 14 juni 2004 ingesteld door Ultradent Products Inc. en Michael J. S. Renouf tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/19

         Beroep, op 14 juni 2004 ingesteld door Ultradent Products Inc. en Michael J. S. Renouf tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-237/04)
   (2004/C 251/37)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 juni 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Ultradent Products Inc., gevestigd te South Jordan, Utah, Verenigde Staten van Amerika, en Michael J. S. Renouf, wonende te Brussel, België, vertegenwoordigd door S. Crosby en C. Bryant, Solicitors.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 5 april 2004 om verzoekers geen toegang te verlenen tot de in de administratieve procedure omschreven documenten, die is vastgesteld na hun drie verzoeken van 27 oktober 2003 om toegang te krijgen tot documenten betreffende de indeling van tandenwitmakers;

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van 5 april 2004 om geen toegang te verlenen tot documenten die gelet op de omstandigheden moeten worden geacht te bestaan;

               —

               verweerster overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij drie brieven van 27 oktober 2003 diende tweede verzoeker bij de Commissie drie verzoeken in om toegang tot documenten betreffende de vraag of tandenwitmakers moeten worden ingedeeld als cosmetische producten dan wel als medische apparaten. Tweede verzoeker verzocht meer bepaald om toegang tot documenten betreffende een klacht die namens eerste verzoeker bij de Commissie was ingediend tegen de indeling van dergelijke producten door de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk, tot documenten betreffende de voorbereiding van het antwoord door Commissielid Borino op een schriftelijke vraag aan de Commissie inzake dergelijke producten en ten slotte tot alle documenten van de Commissie betreffende de indeling van die producten. Tweede verzoeker, een solicitor, verklaarde in zijn verzoek dat hij optrad namens eerste verzoeker.
   Confirmatieve verzoeken werden ingediend op 16 december 2003. Op 17 december 2003 antwoordde de Commissie op de oorspronkelijke verzoeken, waarna verzoekers op 7 januari 2004 een nieuw confirmatief verzoek indienden waarbij de vorige drie confirmatieve verzoeken van 16 december werden ingetrokken. Bij brief van 5 april 2004 antwoordde de Commissie op het verzoek van 7 januari 2004. Bij die brief waren een aantal documenten gevoegd.
   Verzoekers betogen dat uit de administratieve proce5 april 2004dure is gebleken dat naast de documenten die bij de brief van aan verzoekers zijn meegedeeld, stellig nog andere documenten betreffende deze kwestie bestaan en dat andere documenten kunnen worden vermoed te bestaan. Volgens verzoekers vallen al die documenten onder het oorspronkelijke verzoek en zijn zij in het bezit van de Commissie; zij zijn evenwel niet aan verzoekers meegedeeld. Daarom beschouwen verzoekers de brief van 5 april 2004 als een beschikking houdende weigering van toegang tot al die documenten, waarvan zij de nietigverklaring vorderen. Tot staving van hun verzoek stellen zij schending van artikel 8 van verordening nr. 1049/2001 (1) en van die verordening in het algemeen. Verder stellen zij dat de Commissie haar weigering om toegang te verlenen tot documenten die stellig bestaan, niet heeft gemotiveerd, en ter rechtvaardiging van die weigering evenmin enige uitzondering op het recht tot toegang heeft aangevoerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak F-54/14: Beroep ingesteld op 17 juni 2014 — ZZ/Parlement

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/28

         Beroep ingesteld op 17 juni 2014 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-54/14)
   2014/C 388/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: André Bernard, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet aan te stellen in het ambt van jurist van het Europees Parlement

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot aanstelling van een andere persoon in het ambt van jurist;

               —

               vaststelling, eventueel ex aequo et bono, van een vergoeding om verzoeker schadeloos te stellen voor de verschillende vastgestelde dienstfouten;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-658/14: Beroep ingesteld op 12 september 2014 — Jurašinović/Raad

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/23

         Beroep ingesteld op 12 september 2014 — Jurašinović/Raad
   (Zaak T-658/14)
   2014/C 380/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ivan Jurašinović (Angers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: O. Pfligersdorffer, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 8 juli 2014 voor zover verzoekers toegang tot de in bijlage 3 bij het besluit bedoelde documenten daarbij is beperkt door beroep op de bescherming van de internationale betrekkingen en de bescherming van gerechtelijke procedures en dus door schrapping in de gevraagde documenten;

               —

               veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker van 5  000 EUR exclusief belasting of 6  000 EUR inclusief belasting procedurevergoeding met rente tegen BCE-tarief op de dag van de inschrijving van het verzoekschrift;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker baseert zijn beroep op drie middelen.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling betreffende de uitzondering van bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies in de zin van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening nr. 1049/2001 (1), voor zover het Gerecht in zijn arrest Jurašinović/Raad (T-63/10, EU:T:2012:516), tot uitvoering waarvan het bestreden sluit is vastgesteld, reeds oordeelde dat deze uitzondering, al was zij van toepassing, in casu buiten spel bleef.

               2.

               Tweede middel: kennelijk onjuiste beoordeling betreffende de uitzondering van ondermijning van de bescherming van het openbaar belang wat de internationale betrekkingen betreft in de zin van artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, voor zover de betrokken documenten van de Europese Unie en niet van het systeem van de Verenigde Naties afkomstige inlichtingen betroffen zodat zij niet de informatiestroom van deze entiteit betroffen.

               3.

               Derde middel: kennelijk onjuiste beoordeling betreffende de uitzondering van een hoger openbaar belang op basis waarvan krachtens artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 kan worden afgeweken van de bescherming van gerechtelijke procedures en juridisch advies, voor zover het door de documenten betrokken geding thans definitief is afgesloten en anderzijds de Republiek Kroatië thans een lidstaat van de Europese Unie is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF van 24 september 1996 in de gevoegde zaken C-239/96 R en C-240/96 R: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding - Sociale politiek - Communautaire acties ten behoeve van ouderen - Communautaire acties ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting)

text:
Nr . C 354/ 14          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                23 . 11 . 96
16 november 1994 door het Gerecht van eerste aanleg van                Hof op 24 september 1996 een beschikking gegeven
de Europese Gemeenschappen ( Vijfde Kamer ) in zaak                    waarvan het dictum luidt als volgt:
T-451 /93 gewezen arrest tussen San Marco en Commissie
van de Europese Gemeenschappen (Jurisprudentie 1994 ,                  1 . Bij het aangaan van betalingsverplichtingen in het kader
blz . 11-1061 ), en strekkende tot vernietiging van dit arrest             van de uitvoering van haar circulaire van 2 mei 1 996 , die
alsmede tot vergoeding van de schade die requirante stelt te               een oproep bevat voor het indienen van aanvragen voor
hebben geleden in het kader van een door haar met de                       subsidies van de Commissie voor maatregelen ten
Regering van de Democratische Republiek Somalië gesloten                   behoeve van ouderen , en van haar door de Britse
overeenkomst voor de uitvoering van werken , andere partij                 autoriteiten op 15 mei 1 996 ontvangen circulaire die een
bij de procedure : Commissie van de Europese Gemeen                       oproep bevat voor het indienen van aanvragen voor
schappen ( gemachtigden : H. P. Hartvig en C. Bury ), heeft                subsidies van de Commissie voor acties ter bestrijding
het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: D. A. O.                  van armoede en sociale uitsluiting, zal de Commissie
Edward ( rapporteur ), kamerpresident, P. Jann en L. Sevón ,               duidelijk aangeven , dat die verplichtingen afhankelijk
rechters ; advocaat-generaal : N. Fennelly; griffier : R. Grass,           zijn van het arrest van het Hof in de hoofdzaak , en zal zij
op 1 7 september 1996 een beschikking gegeven waarvan het                  geen betalingen verrichten vóór de uitspraak van dat
dictum luidt als volgt:                                                    arrest.
1 . De hogere voorziening wordt afgewezen .                            2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .
2 . San Marco Impex Italiana .S7\ zal haar eigen kosten en             (') PB nr . C 269 van 14 . 9 . 1996 .
      die van de Commissie dragen.
( l ) PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
                                                                       Beroep, op 26 augustus 1996 ingesteld door Bonds
                                                                       republiek Duitsland tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
 BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET HOF                                                     ( Zaak C-288/96 )
                      van 24 september 1996                                                      ( 96/C 354/28 )
in de gevoegde zaken C-239/96 R en C-240/96 R: Verenigd
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland , onder              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
steund door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie                   op 26 augustus 1996 beroep tegen Commissie van de
               van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                    Europese Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek
(Kort geding — Sociale politiek — Communautaire acties                 Duitsland , vertegenwoordigd door B. Kloke , Oberregie
ten behoeve van ouderen — Communautaire acties ter                     rungsrat bij het Bundesministerium für Wirtschaft te Bonn ,
         bestrijding van armoede en sociale uitsluiting)               en M. Schütte, advocaat bij het kantoor Bruckhaus Westrick
                                                                       Stegemann te Brussel .
                            ( 96/C 354/27 )
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                        (Procestaai: Engels)
                                                                       — nietig te verklaren beschikking COM(96 ) 1646 def. van
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             de Commissie van 29 mei 1 996 betreffende steun van het
                  de Jurisprudentie van het Hof)                            land Niedersachsen aan de firma JAKO Jadekost GmbH
                                                                            & Co KG ;
In de gevoegde zaken C-239/96 R en C-240/96 R , Verenigd               — de Commissie in de kosten van het geding te verwij
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( ge                     zen .
machtigden : J. Collins en D. Wyatt ), ondersteund door
Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden : E. Röder en B.
Kloke ), tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                Middelen en voornaamste argumenten
 ( gemachtigden : P. Oliver en M. Patakia ), betreffende een
verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de                 — Schending van het beginsel van hoor en wederhoor : de
 beschikkingen vervat of bedoeld in de circulaire van de                    Commissie heeft het land Niedersachsen of de Bondsre
 Commissie van 2 mei 1996 , die een oproep bevat voor het                   publiek Duitsland geen toegang gegeven tot de stand
 indienen van aanvragen voor subsidies van de Commissie                     puntsbepalingen van de concurrenten van de firma
voor maatregelen ten behoeve van ouderen , en de door de                   Jadekost, die zij zelf kennelijk relevant acht.
 Britse autoriteiten op 15 mei 1996 ontvangen circulaire van
 de Commissie , die een oproep bevat voor het indienen van             — Schending van wezenlijke vormvoorschriften; arti
 aanvragen voor subsidies van de Commissie voor acties ter                  kel 173 , tweede alinea , EG-Verdrag: de Commissie heeft
 bestrijding van armoede en sociale uitsluiting, of om een                  niet voldoende onderzoek ingesteld naar de feiten en
 bevel tot voorlopige maatregelen , heeft de president van het              heeft deze in de beschikking verkeerd voorgesteld .


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 28 maart 1996 in zaak C-318/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Beroep wegens niet-nakoming - Overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken - Geen bekendmaking van uitnodiging tot inschrijving)

text:
Nr . C 180/ 12        NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 6 . 96
                 ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                         (Vijfde kamer )                                                       ( Zesde kamer)
                      van 28 maart 1996                                                     van 25 april 1996
in zaak C-318/94: Commissie van de Europese Gemeen                 in zaak C-274/93 : Commissie van Europese Gemeenschap
         schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland ( ] )                        pen tegen Groothertogdom Luxemburg ( ] )
(Beroep wegens niet-nakoming — Overheidsopdrachten                   (Niet-nakoming — Niet-uitvoering van Richtlijn 86/609/
 voor de uitvoering van werken — Geen bekendmaking van              EEG van de Raad — Bescherming van dieren die voor
                 uitnodiging tot inschrijving)                      experimentele ofandere wetenschappelijke doeleinden wor
                         { 96/C 180/23 )                                                        den gebruikt)
                                                                                ( 96/C 180/24 )
                      (Procestaai: Duits)                                                   (Procestaai: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de jurisprudentie van het Hof)                                        de jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-274/93 , Commissie van de Europese Gemeen
In zaak C-318/94, Commissie van de Europese Gemeen                 schappen ( gemachtigde : X. Lewis ) tegen Groothertogdom
schappen ( gemachtigden: H. van Lier en, aanvankelijk, A.           Luxemburg, betreffende een verzoek om vast te stellen dat
Bardenhewer, vervolgens C. Schmidt ) tegen Bondsrepubliek           het Groothertogdom Luxemburg, door niet binnen de
Duitsland ( gemachtigden : E. Röder en G. Thiele ), betref         gestelde termijn de maatregelen te nemen die nodig zijn om
fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de            te voldoen aan Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van
Bondsrepubliek Duitsland de verplichtingen niet is nageko          24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de
men die op haar rusten krachtens Richtlijn 71 /305/EEG van          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid
de Raad van 26 juli 1971 betreffende de coördinatie van de          Staten betreffende de bescherming van dieren die voor
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor           experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden wor
de uitvoering van werken ( PB 1971 , L 185 , blz . 5 ), zoals       den gebruikt, de krachtens artikel 25 van deze richtlijn en de
gewijzigd bij Richtlijn 89/440/EEG van de Raad van 18 juli          artikelen 5 en 189 EEG-Verdrag op hem rustende verplich
1989 ( PB 1989 , L 210 , blz . 1 ), doordat het Wasser- und         tingen niet is nagekomen, heeft het Hof ( Zesde kamer ),
Schiffahrtsamt Emden een overheidsopdracht voor het                 samengesteld als volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, G.
uitbaggeren van de Beneden-Eems tussen Papenburg en                 Hirsch ( rapporteur ), F. A. Schockweiler, P. J. G. Kapteyn en
Oldersum heeft geplaatst volgens een onderhandelingspro           J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs;
cedure zonder voorafgaande bekendmaking van een uitno              griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 25 april 1996
diging tot inschrijving in het Publikatieblad van de Europese       een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Gemeenschappen, heeft het Hof (Vijfde kamer ), samenge
steld als volgt: D. A. O. Edward , kamerpresident, J. C.            1 . Verklaart het beroep met-ontvankelijk .
Moitinho de Almeida , P. Jann ( rapporteur ), L. Sevón en M.
Wathelet, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier :     2 . Verwijst het Groothertogdom Luxemburg in de
R. Grass, op 28 maart 1 996 een arrest gewezen waarvan het               kosten .
dictum luidt als volgt:
                                                                    (') PB nr. C 168 van 19 . 6 . 1993 .
1 . De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet
    nagekomen die op haar rusten krachtens Richtlijn
     71 /305/EEG van de Raad van 26 juli 1971 betreffende
    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
    overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken,                                 ARREST VAN HET HOF
    zoals gewijzigd bij Richtlijn 89/440/EEG van de Raad                                      ( Vijfde kamer )
    van 18 juli 1989, doordat het Wasser- und Schiffahrts
    amt Emden een overheidsopdracht voor het uitbaggeren                                    van 25 april 1996
    van de Beneden-Eems tussen Papenburg en Oldersum                in zaak C-87/94: Commissie van de Europese Gemeen
    heeft geplaatst volgens een onderhandelingsprocedure                          schappen tegen Koninkrijk België C )
    zonder voorafgaande bekendmaking van een uitnodi               (Overheidsopdrachten — Sector vervoer — Richtlijn 90/
    ging tot inschrijving in het Publikatieblad van de                                            531/EEG)
    Europese Gemeenschappen .
                                                                                96/C 180/25 )
2 . De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                                        (Procestaai: Frans)
    kosten van de procedure.
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(M PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-87/94 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                    schappen ( gemachtigde : H. van Lier ) tegen Koninkrijk


title: Zaak T-558/11: Beroep ingesteld op 31 oktober 2011 — Atlas/BHIM — Couleurs de Tollens-Agora (ARTIS)

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/16

         Beroep ingesteld op 31 oktober 2011 — Atlas/BHIM — Couleurs de Tollens-Agora (ARTIS)
   (Zaak T-558/11)
   2012/C 13/35
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Atlas sp. z o.o. (Łódź, Republiek Polen) (vertegenwoordiger: R. Rumpel, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Couleurs de Tollens-Agora, S.a.s. (Clichy, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               het beroep gegrond verklaren;

               —

               de op 7 september 2011 aan verzoekster betekende beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juli 2011 in zaak R 1253/2010-1 vernietigen;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing in die zin wijzigen dat de inschrijving van het teken „ARTIS” wordt toegestaan;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordteken „ARTIS” voor waren van de klassen 2 en 17 — aanvraag nr. 6158761

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: onder nr. 93 484 880 ingeschreven Frans woordmerk „ARTIS” voor waren van de klassen 1 en 19

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) wat de vaststelling van de overeenstemming van de tekens en het gevaar voor verwarring door de consument betreft.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-396/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 21 september 2006 — Eivind F. Kramme/SAS Scandinavian Airlines Danmark A/S

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 21 september 2006 — Eivind F. Kramme/SAS Scandinavian Airlines Danmark A/S
   (Zaak C-396/06)
   (2006/C 294/52)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Østre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Eivind F. Kramme

      Verwerende partij: SAS Scandinavian Airlines Danmark A/S
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is er sprake van een buitengewone omstandigheid, wanneer een vliegtuig wegens technische problemen buiten bedrijf wordt gesteld, met annulering als gevolg, in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (1)?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord, welke redelijke maatregelen in de zin van de verordening moet een luchtvaartmaatschappij dan treffen ter voorkoming van annulering wegens technische problemen?

               3)

               Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord, heeft een luchtvaartmaatschappij dan alle redelijke maatregelen ter voorkoming van annulering getroffen, wanneer kan worden vastgesteld dat er geen vliegtuigen beschikbaar zijn voor de uitvoering van de vlucht die volgens plan zou worden uitgevoerd door een vliegtuig dat wegens technische problemen buiten bedrijf is gesteld?

               4)

               Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord, is het dan van belang dat de documentatie over de technische problemen waarop de luchtvaartmaatschappij zich beroept, uitsluitend afkomstig is van de luchtvaartmaatschappij zelf?

      (1)  PB L 46, blz. 1.


title: Zaak T-33/09: Arrest van het Gerecht van 29 maart 2011 — Portugal/Commissie ( „Niet-uitvoering van arrest van het Hof tot vaststelling van niet-nakoming — Dwangsom — Vordering tot betaling — Intrekking van bestreden wetgeving” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/24

         Arrest van het Gerecht van 29 maart 2011 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-33/09) (1)

   (Niet-uitvoering van arrest van het Hof tot vaststelling van niet-nakoming - Dwangsom - Vordering tot betaling - Intrekking van bestreden wetgeving)
   2011/C 145/39
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en J.A. de Oliveira, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, P. Guerra e Andrade en P. Costa de Oliveira, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2008) 7419 def. van de Commissie van 25 november 2008 houdende verzoek tot betaling van de dwangsommen ter uitvoering van het arrest van het Hof van 10 januari 2008, Commissie/Portugal (C-70/06, Jurispr. blz. I-1)

      Dictum

               1)

               Besluit C(2008) 7419 def. van de Commissie van 25 november 2008 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 82 van 4.4.2009.


title: Zaak C-143/06: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landgericht Hamburg — Duitsland) — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke/Juers Pharma Import-Export GmbH (Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Artikelen 11 en 13 van EER-Overeenkomst — Ingevoerde geneesmiddelen die in lidstaat van invoer niet zijn toegelaten — Reclameverbod — Richtlijn 2001/83/EG)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/12

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Landgericht Hamburg — Duitsland) — Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke/Juers Pharma Import-Export GmbH
   (Zaak C-143/06) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikelen 28 EG en 30 EG - Artikelen 11 en 13 van EER-Overeenkomst - Ingevoerde geneesmiddelen die in lidstaat van invoer niet zijn toegelaten - Reclameverbod - Richtlijn 2001/83/EG)
   (2007/C 315/20)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ludwigs-Apotheke München Internationale Apotheke

      Verwerende partij: Juers Pharma Import-Export GmbH
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landgericht Hamburg — Uitlegging van artikel 86, lid 2, derde streepje, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 136, blz. 34) — Werkingssfeer — Nationale wettelijke regeling die een importeur verbiedt om naar apotheken prijslijsten te verzenden van geneesmiddelen die, zonder te zijn toegelaten tot de nationale markt, daar niettemin mogen worden ingevoerd
   Dictum
   Een reclameverbod zoals dat van § 8 van het Heilmittelwerbegesetz (wet op de reclame voor geneesmiddelen) dient niet te worden getoetst aan de bepalingen inzake reclame van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, maar aan de artikelen 28 EG en 30 EG en aan de artikelen 11 en 13 van de Overeenkomst van 2 mei 1992 betreffende de Europese Economische Ruimte. Artikel 28 EG en artikel 11 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte verzetten zich tegen een dergelijk verbod, voor zover dit van toepassing is op de verspreiding onder apothekers van lijsten van niet-toegelaten geneesmiddelen waarvan de invoer uit een andere lidstaat of een derde land dat partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte slechts uitzonderlijk is toegestaan, en die slechts informatie bevatten over de handelsnaam, het verpakkingsformaat, de dosering en de prijs van deze geneesmiddelen.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak T-196/09: Beroep ingesteld op 25 mei 2009 — TerreStar Europe/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/19

         Beroep ingesteld op 25 mei 2009 — TerreStar Europe/Commissie
   (Zaak T-196/09)
   2009/C 167/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: TerreStar Europe (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Olofsson, lawyer, J. Killick, barrister)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten;

               —

               elke andere of bijkomende maatregel nemen die rechtens noodzakelijk is.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In onderhavige zaak vordert verzoekster nietigverklaring van de ter uitvoering van beschikking nr. 626/2008/EG (1) vastgestelde beschikking C (2009) 3746 def./2 van 13 mei 2009 van de Commissie inzake de selectie van exploitanten van pan-Europese systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) aanbieden, voor zover daarbij de aanvraag van verzoekster wordt afgewezen.
   Ter ondersteuning van haar vordering voert verzoekster drie middelen aan.
   In de eerste plaats betoogt zij dat de Commissie blijk heeft gegeven van een kennelijke onjuiste beoordeling door te oordelen dat TerreStar niet voldeed aan de vereiste mijlpalen. Verzoekster stelt dat de inconsistenties tussen de informatie en een gebrek aan bewijsmateriaal inzake de voltooiing van een van de mijlpalen, zoals vastgesteld door de Commissie, te wijten waren aan het verkeerd begrijpen van de overgelegde informatie en hadden kunnen worden opgehelderd op eenvoudig verzoek van de Commissie.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie in strijd met het beginsel van behoorlijk bestuur en het evenredigheidsbeginsel heeft gehandeld door na te laten opheldering te vragen en de uit eigen beweging door TerreStar ingediende verduidelijkingen te bekijken.
   In de derde plaats, stelt verzoekster subsidiair dat de bestreden beschikking ontoereikend is gemotiveerd.

      (1)  Beschikking nr. 626/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 2008 inzake de selectie en machtiging van systemen die mobiele satellietdiensten (MSS) leveren (PB 2008, L 172, blz. 15)


title: Zaak C-293/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 22 mei 2017 — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA, Vereniging Leefmilieu tegen College van gedeputeerde staten van Limburg, College van gedeputeerde staten van Gelderland

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 22 mei 2017 — Coöperatie Mobilisation for the Environment UA, Vereniging Leefmilieu tegen College van gedeputeerde staten van Limburg, College van gedeputeerde staten van Gelderland
   (Zaak C-293/17)
   (2017/C 293/17)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Coöperatie Mobilisation for the Environment UA, Vereniging Leefmilieu

      Verweerders: College van gedeputeerde staten van Limburg, College van gedeputeerde staten van Gelderland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een activiteit die niet valt onder het begrip project als bedoeld in artikel 1, tweede lid, onder a, van richtlijn 2011/92/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, omdat het geen fysieke ingreep in het natuurlijk milieu is, een project als bedoeld in artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG (2) van de Raad […] van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna zijn omdat de activiteit significante gevolgen voor een Natura 2000-gebied kan hebben?

               2)

               Als ervan wordt uitgegaan dat het op of in de bodem brengen van meststoffen een project is, moet dan, in het geval dit rechtmatig plaatsvond voordat artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […] van toepassing werd voor een Natura 2000-gebied, en dat thans nog steeds plaatsvindt, geoordeeld worden dat sprake is van één en hetzelfde project, ook als het bemesten niet steeds op dezelfde percelen, in dezelfde hoeveelheden en met dezelfde technieken heeft plaatsgevonden?
               Is voor de beoordeling of sprake is van één en hetzelfde project relevant dat de stikstofdepositie door het op of in de bodem brengen van meststoffen niet is toegenomen, nadat artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […] van toepassing werd voor het Natura 2000-gebied?

               3)

               Staat artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […] in de weg aan een wettelijke regeling die ertoe strekt dat een activiteit die onlosmakelijk samenhangt met een project en daarom ook als project moet worden beoordeeld, zoals het weiden van vee door een melkveehouderij, wordt uitgezonderd van de vergunningplicht, waardoor voor die activiteit geen individuele toestemming is vereist, ervan uitgaande dat de gevolgen van de zonder vergunning toegestane activiteit voor de vaststelling van die wettelijke regeling passend zijn beoordeeld?

                           3a)

                           Staat artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […] in de weg aan een wettelijke regeling die ertoe strekt dat een bepaalde categorie van projecten, zoals het op of in de bodem brengen van meststoffen, wordt uitgezonderd van de vergunningplicht en daardoor zonder individuele toestemming is toegestaan, ervan uitgaande dat de gevolgen van de zonder vergunning toegestane projecten voor de vaststelling van die wettelijke regeling passend zijn beoordeeld?

               4)

               Voldoet de passende beoordeling die ten grondslag is gelegd aan de uitzondering op de vergunningplicht voor het weiden van vee en het op of in de bodem brengen van meststoffen, waarin is uitgegaan van de feitelijke en verwachte omvang en intensiteit van deze activiteiten en waarvan de uitkomst is dat gemiddeld genomen een stijging van stikstofdepositie door deze activiteiten kan worden uitgesloten, aan de eisen die artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […], daaraan stelt?

                           4a)

                           Is daarbij van belang dat de uitzondering op de vergunningplicht samenhangt met het Programma Aanpak Stikstof 2015-2021 (het PAS) waarin wordt uitgegaan van een daling van de totale stikstofdepositie op de stikstofgevoelige natuurwaarden in de Natura 2000-gebieden en dat de depositieontwikkeling in de Natura 2000-gebieden in het kader van het Programma Aanpak Stikstof 2015-2021 jaarlijks wordt gemonitord, waarbij wanneer de daling ongunstiger is dan waarvan in de passende beoordeling van het programma is uitgegaan, bijsturing, indien nodig, plaatsvindt?

               5)

               Mogen in de passende beoordeling als bedoeld in artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […], die voor een programma zoals het Programma Aanpak Stikstof 2015-2021 is gemaakt, de positieve gevolgen van instandhoudingsmaatregelen en passende maatregelen voor bestaande arealen van habitattypen en leefgebieden worden betrokken, die worden getroffen in verband met de verplichtingen die voortvloeien uit artikel 6, eerste en tweede lid, van richtlijn 92/43/EEG […]?

                           5a)

                           Indien vraag 5 bevestigend wordt beantwoord: kunnen de positieve gevolgen van instandhoudingsmaatregelen en passende maatregelen in een passende beoordeling voor een programma worden betrokken als deze ten tijde van de passende beoordeling nog niet zijn uitgevoerd en het positieve effect daarvan nog niet is verwezenlijkt?

                     Is daarbij, ervan uitgaande dat de passende beoordeling definitieve bevindingen bevat over de gevolgen van deze maatregelen die zijn gebaseerd op de beste wetenschappelijke kennis ter zake, van belang dat de uitvoering en het resultaat van die maatregelen wordt gemonitord en indien daaruit volgt dat de gevolgen ongunstiger zijn dan waarvan is uitgegaan in de passende beoordeling, bijsturing, indien nodig, plaatsvindt?

               6)

               Mogen de positieve gevolgen van de autonome daling van stikstofdepositie die zich zal gaan manifesteren in de periode waarin het Programma Aanpak Stikstof 2015-2021 geldt, in de passende beoordeling als bedoeld in artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […], worden betrokken?
               Is daarbij, ervan uitgaande dat de passende beoordeling definitieve bevindingen bevat over deze ontwikkelingen die gebaseerd zijn op de beste wetenschappelijke kennis ter zake, van belang dat de autonome daling van stikstofdepositie wordt gemonitord, en indien daaruit volgt dat de daling ongunstiger is dan waarvan is uitgegaan in de passende beoordeling, bijsturing, indien nodig, plaatsvindt?

               7)

               Mogen herstel maatregelen die in het kader van een programma, zoals het Programma Aanpak Stikstof 2015-2021, worden getroffen en waarmee wordt voorkomen dat een bepaalde natuurbelastende factor, zoals stikstofdepositie, schadelijke gevolgen kan hebben voor bestaande arealen van habitattypen of leefgebieden, geduid worden als beschermingsmaatregel als bedoeld in punt 28 van het arrest van het Hof van Justitie van 15 mei 2014, Briels, ECLI:EU:C:2014:330, die in een passende beoordeling als bedoeld in artikel 6, derde lid, van richtlijn 92/43/EEG […] mogen worden betrokken?

                           7a)

                           Indien vraag 7 bevestigend wordt beantwoord: kunnen de positieve gevolgen van beschermingsmaatregelen die in de passende beoordeling mogen worden betrokken, daarin worden betrokken, als deze ten tijde van de passende beoordeling nog niet zijn uitgevoerd en het positieve effect daarvan nog niet is verwezenlijkt?

                     Is daarbij, ervan uitgaande dat de passende beoordeling definitieve bevindingen bevat over de gevolgen van deze maatregelen die gebaseerd zijn op de beste wetenschappelijke kennis ter zake, van belang dat de uitvoering en het resultaat van de maatregelen wordt gemonitord en indien daaruit volgt dat de gevolgen ongunstiger zijn dan waarvan is uitgegaan in de passende beoordeling, bijsturing, indien nodig, plaatsvindt?

               8)

               Is de bevoegdheid tot het opleggen van verplichtingen als bedoeld in artikel 2.4 van de Wet natuurbescherming, waaraan de bevoegde instantie toepassing dient te geven indien dat gelet op de instandhoudingsdoelstellingen nodig is voor een Natura 2000-gebied, een voldoende preventief instrument om ten aanzien van het weiden van vee en het op of in de bodem brengen van meststoffen uitvoering te kunnen geven aan artikel 6, tweede lid, van richtlijn 92/43/EEG […]?

      (1)  PB 2012, L 26, p. 1.

      (2)  PB 1992, L 206, p. 7.


               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/40

         Verkiezing van de president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
   (2007/C 269/68)
   De rechters van het Gerecht van eerste aanleg hebben in een vergadering van 17 september 2007 overeenkomstig artikel 7 van het Reglement voor de procesvoering rechter Marc Jaeger verkozen tot president van het Gerecht van eerste aanleg voor de periode van 17 september 2007 tot en met 31 augustus 2010.