title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 mei 1998 in zaak T-347/94: Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag - Begrip overeenkomst - Uitwisseling van informatie - Gebod - Geldboete - Bepaling van bedrag - Motivering - Verzachtende omstandigheden - Recht van verweer - Medewerking gedurende administratieve procedure - Beginsel van gelijke behandeling)

text:
4.7.98                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 209/35
missie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                Paper Mills Ltd, gevestigd te Valkeakoski (Finland), Tam-
B. Langeheine, R. Lyal en D. Schroeder), betreffende een            pella Corporation, gevestigd te Tampere (Finland), Oy
beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/EG               Kyro AB, gevestigd te Kyröskoski (Finland), aanvankelijk
van de Commissie van 3 juli 1994 inzake een procedure               vertegenwoordigd door H. Hellmann en H.-J. Voges,
op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/33.833             advocaten te Keulen, vervolgens door H. Hellmann en H.-
Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft het               J. Hellmann, advocaat te Karlsruhe, domicilie gekozen
Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitgebreid),               hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter,
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt,     advocaten aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie van de
P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters; griffier: J.         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk B.
Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei 1998 een               Langeheine en R. Lyal, vervolgens R. Lyal en D. Schroe-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  der), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                    Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli
1. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van        1994 inzake een procedure op grond van artikel 85 van
     Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 13 juli             het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van
     1994 inzake een procedure op grond van artikel 85              19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg
     van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig               (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
     wat verzoekster betreft, behalve de navolgende passa-          Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en
     ges:                                                           J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
                                                                    strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen                 dictum luidt als volgt:
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-           1. Verwerpt de beroepen, voorzover deze strekken tot
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming               nietigverklaring van Beschikking 94/601/EG van de
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-               Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,              grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle                 33.833 Ð Karton).
     informatie:
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-             2. Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk, voorzover zij
          streeks in kennis worden gesteld van de productie,             strekken tot verlaging van de bij artikel 3 van deze
          verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-             beschikking opgelegde geldboete.
          koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
          individuele producenten.
                                                                    3. Verwijst verzoeksters in de kosten.
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of        (1) PB C 386 van 31.12.1994.
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-
     leid.º.
2. Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
3. Verwijst verzoekster in de kosten.                                                      van 14 mei 1998
(1) PB C 380 van 31.12.1994.                                        in zaak T-347/94: Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
                                                                    Begrip overeenkomst Ð Uitwisseling van informatie Ð
                                                                    Gebod Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Motive-
                                                                    ring Ð Verzachtende omstandigheden Ð Recht van
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            verweer Ð Medewerking gedurende administratieve
                        van 14 mei 1998                                     procedure Ð Beginsel van gelijke behandeling)
in de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en                                        (98/C 209/75)
T-342/94: Metsä-Serla Oy en anderen tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17 Ð Hoofdelijke
        aansprakelijkheid voor betaling van geldboete)
                         (98/C 209/74)                              In zaak T-347/94, Mayr-Melnhof Kartongesellschaft mbH,
                                                                    gevestigd te Wenen, aanvankelijk vertegenwoordigd door
                       (Procestaal: Duits)                          O. Lieberknecht, B. Richter en K. Benner, advocaten te
                                                                    Düsseldorf, alsmede door M. Waelbroeck, advocaat te
In de gevoegde zaken T-339/94, T-340/94, T-341/94 en                Brussel, vervolgens door M. Waelbroeck en D. Wael-
T-342/94, Metsä-Serla Oy, gevestigd te Helsinki, United             broeck, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
 ---pagebreak--- C 209/36               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.7.98
te Luxemburg ten kantore van A. Bonn, advocaat aldaar,              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Val Sainte-Croix 7, tegen Commissie van de Europese
                                                                                van 14 mei 1998
Gemeenschappen (gemachtigden: B. Langeheine, R. Lyal
en D. Schroeder), betreffende een beroep tot nietigverkla-          in zaak T-348/94: Enso EspanÄola SA tegen Commissie van
ring van Beschikking 94/601/EG van de Commissie van                               de Europese Gemeenschappen (1)
13 juli 1994 inzake een procedure op grond van artikel 85
van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243                 (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
van 19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg         Recht op onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke
(Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.              instantie Ð Rechten van de verdediging Ð Motivering Ð
Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en        Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Berekeningsmethode
J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-      Ð Verzachtende omstandigheden Ð Beginsel van gelijke
strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het                        behandeling Ð Evenredigheidsbeginsel)
dictum luidt als volgt:                                                                     (98/C 209/76)
1. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van
                                                                                (Procestaal: Spaans)
     Beschikking 94/601/EG van de Commissie van 3 juli
     1994 inzake een procedure op grond van artikel 85
     van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig
                                                                    In zaak T-348/94, Enso EspanÄola SA, gevestigd te Castell-
     wat verzoekster betreft, behalve de navolgende passa-
                                                                    bisbal, Barcelona (Spanje), aanvankelijk vertegenwoordigd
     ges:
                                                                    door A. Creus Carreras en X. Ruiz Calzado, advocaten te
                                                                    Barcelona, J. R. García-Gallardo, advocaat te Burgos, en
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen                 B. García Porras, advocaat te Salamanca, vervolgens door
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te                A. Creus Carreras, X. Ruiz Calzado en E. Contreras
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.           Ynzenga, advocaat te Madrid, tegen Commissie van de
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-           Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming          F. E. GonzaÂlez Díaz en R. Lyal, vervolgens R. Lyal en R.
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-          Garcia Vicente), betreffende een beroep tot nietigverkla-
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,         ring van Beschikking 94/601/EG van de Commissie van
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle            13 juli 1994 inzake een procedure op grond van artikel 85
     informatie:                                                    van het EG-Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243
                                                                    van 19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg
                                                                    (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
     a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-             Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en
          streeks in kennis worden gesteld van de productie,        J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
          verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-        strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
          koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere            dictum luidt als volgt:
          individuele producenten.
     Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-         1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/601/EG van de
     matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of             Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
     de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-                 grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het               33.833 Ð Karton) nietig wat verzoekster betreft, voor-
     gedrag van individuele producenten kan worden afge-                 zover het begin van de haar ten laste gelegde inbreuk
     leid.º.                                                             op een datum voor februari 1989 is bepaald.
2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-             2. Verklaart artikel 1, achtste streepje, van Beschikking
     king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete                  94/601/EG nietig wat verzoekster betreft.
     op 17 000 000 ECU.
                                                                    3. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-
3. Verwerpt het beroep voor het overige.                                 king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete
                                                                         op 1 200 000 ECU.
4. Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsmede
     in een vierde van de kosten van verzoekster.                   4. Verwerpt het beroep voor het overige.
5. Verstaat dat verzoekster drie vierde van haar eigen
     kosten zal dragen.                                             5. Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 386 van 31.12.1994.                                        (1) PB C 380 van 31.12.1994.


title: Zaak C-232/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 4 mei 2017 — VE/WD

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Budai Központi Kerületi Bíróság (Hongarije) op 4 mei 2017 — VE/WD
   (Zaak C-232/17)
   (2017/C 256/03)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Budai Központi Kerületi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: VE

      Verwerende partij: WD

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de in de twintigste overweging van richtlijn 93/13 (1) bedoelde gelegenheid die de consument dient te krijgen om kennis te nemen van alle bedingen en het in artikel 4, lid 2, en artikel 5 daarvan vervatte vereiste van een duidelijke en begrijpelijke formulering aldus worden uitgelegd dat contractuele bedingen niet oneerlijk zijn wanneer de consument pas kennis kan nemen van essentiële bestanddelen van de leningsovereenkomst (het voorwerp van de overeenkomst, namelijk het bedrag van de lening, de aflossingstermijnen en de rente) nadat de overeenkomst is gesloten (niet wegens een objectieve noodzaak, maar krachtens een beding in die zin dat door de beroepshalve handelende contractpartij is opgesteld en opgenomen in de algemene contractuele bedingen en waarover niet afzonderlijk is onderhandeld), middels een eenzijdige wilsverklaring van de beroepshalve handelende contractpartij (die evenwel wordt aangemerkt als zijnde een onderdeel van de overeenkomst), die juridisch bindend is voor de consument?

               2)

               Moeten de in de twintigste overweging van richtlijn 93/13 bedoelde gelegenheid die de consument dient te krijgen om kennis te nemen van alle bedingen en het in artikel 4, lid 2, en artikel 5 daarvan vervatte vereiste van een duidelijke en begrijpelijke formulering aldus worden uitgelegd dat contractuele bedingen niet oneerlijk zijn wanneer de leningsovereenkomst essentiële bestanddelen (het voorwerp van de overeenkomst, namelijk het bedrag van de lening, de aflossingstermijnen en de rente) weliswaar meedeelt, maar onder vermelding dat die mededeling slechts „ter informatie” geschiedt, zonder te preciseren of de ter informatie verstrekte gegevens juridisch bindend zijn dan wel of daaruit rechten en verplichtingen kunnen voortvloeien?

               3)

               Moeten de in de twintigste overweging van richtlijn 93/13 bedoelde gelegenheid die de consument dient te krijgen om kennis te nemen van alle bedingen en het in artikel 4, lid 2, en artikel 5 daarvan vervatte vereiste van een duidelijke en begrijpelijke formulering aldus worden uitgelegd dat contractuele bedingen niet oneerlijk zijn wanneer de leningsovereenkomst essentiële bestanddelen vastlegt in onjuiste termen, met name wanneer een op een vreemde valuta gebaseerde leningsovereenkomst (waarbij de uit de leningsovereenkomst voortvloeiende vorderingen in een vreemde munt worden vastgesteld en geboekt — hierna: „rekenmunt” — en de verplichting tot betaling van die vorderingen wordt nagekomen in de nationale munt — hierna: „betaalmunt”)

                           (1)

                           als bedrag van de lening aanmerkt:

                                       —

                                       het in de rekenmunt uitgedrukte bedrag van een doorlopend krediet; of

                                       —

                                       het in de rekenmunt bepaalde maximumbedrag van de lening; of

                                       —

                                       de in de betaalmunt bepaalde, door de consument aangevraagde financiering, of

                                       —

                                       het in de betaalmunt bepaalde maximaal uitbetaalbare bedrag?

                           (2)

                           als aflossingstermijnen aanmerkt: het voorzienbare maximumbedrag van de aflossingstermijnen, uitgedrukt in de rekenmunt en/of de betaalmunt?

               4)

               Moeten de in de twintigste overweging van richtlijn 93/13 bedoelde gelegenheid die de consument dient te krijgen om kennis te nemen van alle bedingen en het in artikel 4, lid 2, en artikel 5 daarvan vervatte vereiste van een duidelijke en begrijpelijke formulering aldus worden uitgelegd dat contractuele bedingen niet oneerlijk zijn wanneer in een op een vreemde valuta gebaseerde leningsovereenkomst het voorwerp van de overeenkomst, namelijk het bedrag van de lening en de aflossingstermijnen (niet wegens een objectieve noodzaak, maar krachtens een beding in die zin dat door de beroepshalve handelende contractpartij is opgesteld en opgenomen in de algemene contractuele bedingen en waarover niet afzonderlijk is onderhandeld),

                           (1)

                           in de rekenmunt wordt bepaald als een concreet bedrag (dat uitsluitend bestaat uit een reeks cijfers tussen 0 en 9), en in de betaalmunt slechts wordt bepaald in de vorm van een eenduidige berekeningsmethode?

                           (2)

                           in de betaalmunt wordt bepaald als een concreet bedrag en in de rekenmunt slechts wordt bepaald in de vorm van een eenduidige berekeningsmethode?

                           (3)

                           zowel in de rekenmunt als in de betaalmunt slechts wordt bepaald in de vorm van een eenduidige berekeningsmethode?

                           (4)

                           in de rekenmunt helemaal niet wordt bepaald en in de betaalmunt slechts wordt bepaald in de vorm van een eenduidige berekeningsmethode?

                           (5)

                           in de betaalmunt helemaal niet wordt bepaald en in de rekenmunt slechts wordt bepaald in de vorm van een eenduidige berekeningsmethode?

                           4.1.

                           Blijft, in de context van vraag 4 (5) hiervóór, ingeval het niet nodig is dat op het ogenblik waarop de leningsovereenkomst wordt gesloten, een concreet bedrag wordt bepaald en in de overeenkomst wordt opgenomen, de mogelijkheid gewaarborgd om het bedrag van de lening bij de sluiting van de overeenkomst eenduidig te berekenen wanneer (niet wegens een objectieve noodzaak, maar krachtens een beding in die zin dat door de beroepshalve handelende contractpartij is opgesteld en opgenomen in de algemene contractuele bedingen en waarover niet afzonderlijk is onderhandeld),

                                       (1)

                                       de leningsovereenkomst het concrete bedrag van de lening in geen van beide valuta vermeldt;

                                       (2)

                                       de leningsovereenkomst in de betaalmunt de concrete door de consument aangevraagde financiering of het concrete maximaal uitbetaalbare bedrag vermeldt;

                                       (3)

                                       de leningsovereenkomst in de betaalmunt geen opgave doet van het bedrag van de lening in de vorm van een eenduidige berekeningsmethode, en verder

                                       (4)

                                       in verband met de eenduidige berekening van het bedrag van de lening in de rekenmunt, het in de leningsovereenkomst genoemde berekeningselement niet precies is, maar louter een maximumbedrag (de concrete door de consument aangevraagde financiering of het concrete maximaal uitbetaalbare bedrag, uitgedrukt in de betaalmunt)?

                           4.2.

                                       4.2.1.

                                       Ingeval het niet nodig is dat bij de sluiting van de leningsovereenkomst concrete bedragen worden bepaald en in de overeenkomst worden opgenomen, is het dan met het oog op de eenduidige berekening

                                                   (1)

                                                   rechtens vereist dat in de leningsovereenkomst het voorwerp van de overeenkomst, dat wil zeggen het bedrag van de lening en van de aflossingstermijnen — bij producten met een variabele rentevoet: het bedrag van de aflossingstermijnen gedurende de eerste renteperiode –, wordt vermeld in de vorm van een berekeningsmethode op basis waarvan die bedragen op het ogenblik van sluiting van de overeenkomst eenduidig kunnen worden berekend, of

                                                   (2)

                                                   is het voldoende dat de leningsovereenkomst op het ogenblik van de sluiting ervan objectief identificeerbare parameters bevat op basis waarvan die gegevens (het voorwerp van de overeenkomst en de aflossingstermijnen) op een later tijdstip kunnen worden berekend (dat wil zeggen dat in de leningsovereenkomst — ten tijde van de sluiting — enkel de parameters worden vastgelegd waarmee die eenduidige berekening in de toekomst kan worden gemaakt)?

                                       4.2.2.

                                       Indien het voldoende is dat het voorwerp van de overeenkomst, dat wil zeggen het bedrag van de lening en van de aflossingstermijnen — bij producten met een variabele rentevoet: het bedrag van de aflossingstermijnen gedurende de eerste renteperiode –, in de rekenmunt kan worden berekend op een toekomstig tijdstip, dient dat toekomstige tijdstip (dat logischerwijs ook het moment is waarop het bedrag van de contractuele vorderingen in de rekenmunt worden bepaald) dan bij de sluiting van de overeenkomst daarin objectief te worden vastgelegd of behoort de bepaling van dat toekomstige tijdstip tot de uitsluitende discretionaire bevoegdheid van de beroepshalve handelende contractpartij?

                           4.3.

                           Moet het bij producten met een periodiek variabele rentevoet voldoende en dus niet oneerlijk worden geacht dat de concrete bedragen van de aflossingstermijnen en/of de methode voor eenduidige berekening daarvan worden bepaald (en opgenomen in de leningsovereenkomst bij de sluiting daarvan) in de rekenmunt en/of de betaalmunt voor de eerste renteperiode binnen de looptijd van de overeenkomst, of is het rechtens vereist dat de methode voor eenduidige berekening in de rekenmunt en/of de betaalmunt wordt vastgesteld (en opgenomen in de leningsovereenkomst bij de sluiting daarvan) voor alle renteperiodes binnen de looptijd van de overeenkomst?

                           4.4.

                           Kan eenduidige berekening uitsluitend op basis van de betrokken wiskundige formule op een niet-oneerlijke wijze worden verzekerd, of kan ook een andere methode worden toegepast?

                                       4.4.1.

                                       Als eenduidige berekening op een niet-oneerlijke wijze niet alleen door middel van de betrokken wiskundige formule kan worden verzekerd, kan met het oog daarop dan ook een voldoende nauwkeurige tekstuele beschrijving worden gebruikt?

                                       4.4.2.

                                       Als eenduidige berekening op een niet-oneerlijke wijze niet alleen door middel van de betrokken wiskundige formule kan worden verzekerd, kan met het oog daarop dan ook gebruik worden gemaakt van technische termen (bijvoorbeeld annuïteit, lineaire afschrijving), zonder dat daarbij toelichting wordt gegeven?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak C-474/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Salerno (Italië) op 20 oktober 2014 — Strafzaak tegen Cristiano Pontillo

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Salerno (Italië) op 20 oktober 2014 — Strafzaak tegen Cristiano Pontillo
   (Zaak C-474/14)
   (2014/C 462/27)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Salerno

      Partijen in de strafzaak

   Cristiano Pontillo

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van arrest nr. 72 van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 februari 2012 [in de gevoegde zaken C-72/10 en C-77/10], aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen de aanbesteding van concessies met een kortere looptijd dan de in het verleden verleende concessies, ingeval deze aanbesteding beweerdelijk is uitgeschreven om de gevolgen van de onrechtmatige uitsluiting van een aantal exploitanten van de voorafgaande aanbestedingen ongedaan te maken?

               2)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat de verkorte looptijd van de aan te besteden concessies vergeleken met de looptijd van de in het verleden verleende concessies afdoende wordt gerechtvaardigd door de noodzaak de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen?

               3)

               Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, ook in het licht van het bovengenoemde arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een verplichting tot levering om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelnetwerk ten behoeve van spelen vormen in geval van beëindiging van de activiteit als gevolg van verstrijken van de looptijd van de concessie of als gevolg van intrekking of verval van de concessie?


title: Zaak T-143/06: Beroep ingesteld op  19 mei 2006  — MTZ Polyfilms/Raad

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/34

         Beroep ingesteld op 19 mei 2006 — MTZ Polyfilms/Raad
   (Zaak T-143/06)
   (2006/C 178/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: MTZ Polyfilms Ltd. (Bombay, India) (vertegenwoordiger: P. De Baere, advocaat)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekster

               —

               verordening (EG) nr. 366/2006 van de Raad van 27 februari 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op polyethyleentereftalaatfolie (PET-folie) uit onder meer India, nietig te verklaren;

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster produceert polyethyleentereftalaatfolie, die zij uitvoert naar de Europese Gemeenschap.
   Tot staving van haar beroep stelt zij in de eerste plaats dat de bestreden verordening artikel 2, leden 8 en 9, van de basisverordening (1) schendt. Zij komt op tegen het feit dat haar uitvoerprijs naar de Gemeenschap in de bestreden verordening is samengesteld op grond van haar uitvoerprijs naar derde landen, omdat de eigenlijke uitvoerprijzen naar de Gemeenschap onbetrouwbaar zijn wegens het bestaan van minimuminvoerprijzen.
   Volgens verzoekster zijn haar uitvoerprijzen niet onbetrouwbaar in de zin van artikel 2, lid 9, van de basisverordening. Verder stelt zij dat de gehanteerde methode onverenigbaar is met de basisverordening, waarin de methodes worden genoemd die kunnen worden gebruikt om de uitvoerprijs vast te stellen. Verzoekster stelt dat artikel 2, leden 8 en 9, van de basisverordening ook van toepassing is op nieuwe onderzoeken, zoals de betwiste, ongeacht of verbintenissen waren aangegaan.
   In de tweede plaats stelt verzoekster schending van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de GATT 1994. (2) Volgens verzoekster is haar uitvoerprijs niet onbetrouwbaar in de zin van de artikelen 2.1 en 2.3 van die Overeenkomst. Verder stelt verzoekster dat de gehanteerde methode onverenigbaar is met de artikelen 2.1, 2.3 en 11 van de Overeenkomst. Ten slotte stelt zij dat de artikelen 2.1 en 2.3 van de Overeenkomst ook van toepassing zijn op nieuwe onderzoeken krachtens artikel 11 van de Overeenkomst, zoals het onderhavige tussentijds nieuw onderzoek.
   Ten slotte stelt verzoekster dat er geen rechtsgrondslag is voor de methode die is gebruikt voor de vaststelling van haar uitvoerprijs naar de Gemeenschap, en stelt zij schending van het rechtszekerheidsbeginsel, nu het exporterende producenten onmogelijk wordt gemaakt hun gedrag te bepalen in de context van een prijsverbintenis.

      (1)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1).

      (2)  Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 (WTO-GATT 1994) – Antidumpingovereenkomst (PB 1994, L 336, blz. 103).


title: Verzoeken van 9 december 1996 van het Tribunal d'instance de Saint-Denis (La Réunion) om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen Société Beton Express en Direction régionale des douanes, Société nouvelle de Concassage en Direction régionale des douanes, Société Bourbon Lumière en Direction régionale des douanes en Société Ouest Concassage en Direction régionale des douanes - interveniënt: Région Réunion (Zaken C-405/96, C-406/96, C-407/96 en C-408/96)

text:
22 . 2 . 97           INL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/ 15
      genoemd lid 1 , volgens welk deze gebieden moeten                    Middelen en voornaamste argumenten
       samenvallen met administratieve eenheden die groter
      zijn dan een gemeente en een aantal administratieve                  ( Betreffende de nietigverklaring )
       eenheden omvatten, waarvoor de statistische gegevens
       inzake de (. . .) referentiewijnoogstjaren beschikbaar              Ontoereikende en tegenstrijdige motivering — Dwaling ten
       zijn, nu de productiegebieden zijn verward met het                  aanzien van het recht: het stelsel op Martinique , dat is
      grondgebied van de Lidstaten ?                                       gebaseerd op zelfbeperking, maar met een totaal quotum
                                                                           ( 15 % ) dat groter is dan dat van het moederland (3 % ), had
(!) PB nr. L 84 van 27. 3 . 1987, blz. 1 .                                 noodzakelijkerwijs hetzelfde karakter als het stelsel in het
( 2 ) PB nr. L 45 van 18 . 2 . 1988 , blz . 15 .                           moederland . Het is bijzonder tegenstrijdig om te stellen, dat
                                                                           de regeling op nationaal niveau geen exclusief overheids
                                                                           karakter heeft, terwijl de plaatselijke regeling op Martinique
                                                                           dat wel heeft.
                                                                           ( Betreffende de schadevergoeding )
Hogere voorziening, op 19 december 1996 ingesteld door                     Nadat de zaak achtereenvolgens driemaal voor het Gerecht
Somaco Sari tegen het arrest, op 18 september 1996 in zaak                 is gebracht ( nalaten en nietigverklaring ), staat vast dat de
T-387/94 tussen Asia Motor France SA e.a. en Commissie                     Commissie het Gemeenschapsrecht op onwettige wijze heeft
van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                            toegepast en daarbij bovendien gedurende elf jaar de
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                     afwikkeling van het dossier heeft tegengehouden . Het zou
                 pen (Vierde Kamer — uitgebreid )                          verbazing wekken indien een dergelijke handelwijze geen
                        ( Zaak C-401/96 P)                                 fout zou kunnen opleveren op grond waarvan de Gemeen
                                                                           schap contractueel aansprakelijk is, waarbij zij de schade
                              97/C 54/21 )
                                                                           dient te vergoeden die nader is omschreven en die duidelijk is
                                                                           terug te voeren op de gelaakte handelwijze zelf.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 december 1996 hogere voorziening ingesteld door                      0 ) PB nr . C 336 van 9 . 11 . 1996 , blz . 24 .
Somaco Sari, vertegenwoordigd door J.-C . Fourgoux, advo
caat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
P. Schiltz, advocaat aldaar, Rue Béatrix de Bourbon 4, tegen
het arrest, op 18 september 1996 in zaak T-387/94 tussen
Asia Motor France SA, J.-M. Cesbron, Monin Automobiles
SA, Europe Auto Service (EAS ) SA en Somaco Sari en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                           Verzoeken van 9 december 1996 van het Tribunal d'in
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                         stance de Saint-Denis ( La Réunion ) om een prejudiciële
Gemeenschappen (Vierde Kamer — uitgebreid ).                               beslissing in de gedingen tussen Société Beton Express en
                                                                           Direction régionale des douanes, Société nouvelle de Con
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                           cassage en Direction régionale des douanes, Société Bour
                                                                           bon Lumière en Direction régionale des douanes en Société
                                                                           Ouest Concassage en Direction régionale des douanes —
— te vernietigen het gedeelte van het arrest van het Gerecht                                interveniënt: Région Réunion
      van 18 september 1 996 (^ waarbij haar vordering tot
      nietigverklaring en tot schadevergoeding is afgewezen,                  ( Zaken C-405/96, C-406/96, C-407/96 en C-408/96 )
                                                                                ( 97/C 54/22 )
— krachtens artikel 54 van 's Hofs Statuut-EG
                                                                           Het Tribunal d'instance de Saint-Denis heeft bij vonnissen
      — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie
           van 1 3 oktober 1 994 voorzover daarbij de klacht van           van 9 december 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           Justitie op 23 december 1996, in de gedingen tussen Société
           Somaco is afgewezen,
                                                                           Beton Express en Direction régionale des douanes, Société
      — de Commissie krachtens de artikelen 178 en 215 van                 nouvelle de Concassage en Direction régionale des douanes,
           het Verdrag te veroordelen tot vergoeding van de                Société Bourbon Lumière en Direction régionale des doua
           door die Instelling aan klaagster berokkende schade             nes en Société Ouest Concassage en Direction régionale des
           en bijgevolg de vergoeding te bepalen op het bedrag             douanes — interveniënt: Région Réunion, het Hof van
           van de rente op de voet van 9,75 % over het bedrag              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
           waarop de schade is begroot, vanaf de beschikking               prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
           tot seponering van 5 december 1991 tot aan de
           uitspraak van het arrest,                                       Kan na het op 16 juli 1992 gewezen arrest-Legros worden
                                                                           gesteld, dat wet nr. 92-676 van 17 juli 1992 , waarmee
— de Commissie te verwijzen in alle kosten, zowel die van                  uitvoering wordt gegeven aan Beschikking 89/688/EEG van
      de onderhavige procedure als die welke zijn gevallen op              de Raad ('), tot gevolg heeft gehad, dat een heffing van
      de procedure waarin het Gerecht van eerste aanleg op                 gelijke werking als een douanerecht is vervangen door een
      18 september 1996 arrest heeft gewezen .                             echte binnenlandse belasting, die niet-discriminerend en
 ---pagebreak--- Nr . C 54/ 16          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              22 . 2 . 97
derhalve in overeenstemming is met de letter en de geest van            2 . Een voorwaarde volgens welke het moederschapsverlof
artikel 95 van het Verdrag, met name gelet op de bevoegd                      van een vrouw, die betaald ziekteverlof geniet wegens
heden inzake vrijstelling die zij de regionale autoriteiten                   een met haar zwangerschap verband houdende ziekte,
verleent, hetgeen in het geval van La Réunion heeft geleid tot                 doch die gedurende die afwezigheid bevalt, met terug
het besluit van de Conseil régional van 11 december                           werkende kracht kan ingaan op de laatste van beide
1992 ?                                                                         navolgende data : zes weken vóór de verwachte week
                                                                              van bevalling, of de datum waarop het ziekteverlof
(') PB nr. L 399 van 30 . 12 . 1989 , blz . 46 .                               begon.
                                                                        3 . Een verbod dat een vrouw die om enige reden tijdens
                                                                              haar moederschapsverlof niet kan werken, betaald
                                                                              ziekteverlof neemt, tenzij zij ervoor kiest op het werk
Verzoek van het Industrial Tribunal, Manchester, van                          terug te keren en haar moederschapsverlof te beëindi
15 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding                  gen .
tussen M. Boyle, A. Taylor, J. Mansley, A. Khan, S. Moores
    en G. Atkinson en Equal Opportunities Commission                   4 . Een voorwaarde die de tijd gedurende welke het recht op
                                                                              jaarlijkse vakantie wordt opgebouwd, beperkt tot de
                        ( Zaak C-411 /96 )
                                                                              wettelijke minimumperiode van 14 weken moeder
                           ( 97/C 54/23 )                                     schapsverlof, en die dus elke andere periode van
                                                                              moederschapsverlof uitsluit .
Het Industrial Tribunal, Manchester, heeft bij beschikking
van 15 oktober 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van             5 . Een voorwaarde die de tijd gedurende welke de voor
Justitie op 23 december 1 996 , in het geding tussen M. Boyle,                pensioen geldende diensttijd tijdens het moederschaps
A. Taylor, J. Mansley, A. Khan, S. Moores en G. Atkinson                      verlof toeneemt, beperkt tot de tijd gedurende welke de
en Equal Opportunities Commission, het Hof van Justitie                       vrouw haar contractuele of wettelijke moederschapsuit
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                         kering ontvangt, en die dus elke periode van onbetaald
diciële beslissing over de navolgende vragen :                                moederschapsverlof uitsluit.
Is, in omstandigheden als die van de onderhavige zaken, één            (') Richtlijn 75/ 117/EEG van de Raad van 10 februari 1975
van de volgende situaties in strijd met het verbod van                       betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der
oneerlijke en/of ongunstige behandeling van vrouwen                          Lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
wegens zwangerschap, bevalling, moederschap en/of daar                      beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB
mee verband houdende ziekte voortvloeiende uit het                           nr . L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 ).
Gemeenschapsrecht ( inzonderheid artikel 119 van het                   (2 ) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
Verdrag van Rome en/of Richtlijn 75/117/EEG van de                           betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
Raad ( J ) en/of Richtlijn 76/207/EEG van de Raad ( 2) en/of                 behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
Richtlijn 92/85/EEG van de Raad (3 )):                                       toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
                                                                             promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB
1 . Een voorwaarde dat een moederschapsuitkering, naast                      nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
                                                                       ( 3 ) Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake
     de wettelijke moederschapsuitkering, enkel wordt
                                                                             de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
     betaald, indien de vrouw verklaart van plan te zijn terug               verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van
     te keren op het werk en ermee instemt, dat zij verplicht is             werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en
     die uitkering terug te betalen, indien zij na het verstrijken           tijdens de lactatie ( tiende bijzondere richtlijn in de zin van
     van het moederschapsverlof niet voor één maand                          artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB nr. L 348 van
     terugkeert op het werk .                                                28 . 11 . 1992 , blz . 1 ).


title: Zaak C-440/05: Beroep, op  8 december 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/10

         Beroep, op 8 december 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-440/05)
   (2006/C 22/18)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 december 2005 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door W. Bogensberger en R. Troosters als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat kaderbesluit 2005/667/JBZ van de Raad van 12 juli 2005 tot versterking van het strafrechtelijk kader voor de bestrijding van verontreiniging vanaf schepen (1), onwettig is;

               —

               dat kaderbesluit nietig te verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat, gelet op de functionele benadering van het Hof in het arrest van 13 september 2005 in zaak C-176/03 (Commissie/Raad, nog niet gepubliceerd in de Jurispr.), en op het feit dat de maatregelen bedoeld in de artikelen 1 tot en met 10 van kaderbesluit 2005/667/JBZ maatregelen van strafrechtelijke aard vormen die noodzakelijk zijn ter waarborging van de doeltreffendheid van het gemeenschappelijk vervoerbeleid, zoals door richtlijn 2005/35/EG (2) ontwikkeld, het kaderbesluit wegens de ondeelbaarheid ervan in zijn geheel indruist tegen artikel 47 VEU en derhalve onwettig is.

      (1)  PB L 255 van 30 september 2005, blz. 164.

      (2)  Richtlijn 2005/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 inzake verontreiniging vanaf schepen en invoering van sancties voor inbreuken (PB L 255 van 30 september 2005, blz. 11).


title: Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 10 augustus 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Snellers Auto's BV en algemeen directeur van de Dienst Wegverkeer (Zaak C-314/98)

text:
C 327/8                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.10.98
     Volgens de Commissie biedt deze vergelijking geen ver-           Verzet de regeling van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van
     klaring voor de herbeplanting van 2 446 ha wijnareaal.           de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geo-
     Uit de omstandigheid dat de Italiaanse autoriteiten              grafische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van
     hiervoor geen verklaring geven, leidde de Commissie              landbouwproducten en levensmiddelen (1), zich tegen de
     af dat de beplantingen illegaal waren en dat de voor             toepassing van een nationale regeling die het misleidend
     de betrokken oppervlakten gedane uitgaven derhalve               gebruik van een eenvoudige geografische herkomstbena-
     vanuit economisch oogpunt zinloos waren. Zij stelde              ming verbiedt, dat wil zeggen een aanduiding waarbij geen
     de aanpassing vast op 31 861 816 140 ITL, door het               verband bestaat tussen de kenmerken van het product en
     aantal hectaren dat werd geacht illegaal te zijn                 de geografische herkomst ervan?
     beplant, te vermenigvuldigen met een gemiddelde stop-
     zettingspremie in de regio Puglia in de jaren 1989-
                                                                      (1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.
     1992 in de zin van Verordening (EEG) nr. 1442/88 van
     de Raad (7).
     Volgens de Italiaanse regering is de correctie onwettig,
     omdat Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad (8)
     betreffende een gemeenschappelijke ordening van de
     wijnmarkt niets bepaalt omtrent financieÈle sancties in          Verzoek van het Oberlandesgericht Köln van 4 augustus
     individuele gevallen, maar alleen, in geval van beplan-          1998 om een prejudicieÈle beslissing in de boeteprocedure
     tingen of herbeplantingen zonder vergunning, voorziet                                       tegen A. Claasen
     in verplichte distillatie van het met de druiven van die                                    (Zaak C-313/98)
     beplantingen verkregen product, ter verkrijging van
     alcohol met een alcoholvolumegehalte van 80 % vol of                                          (98/C 327/11)
     meer (artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 4).
                                                                      Het Oberlandesgericht Köln heeft bij beschikking van
     In ieder geval lijkt het niet juist, het bedrag van de cor-      4 augustus 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
     rectie in mindering te brengen op het bedrag betaald             Justitie op 13 augustus 1998, in de boeteprocedure tegen
     voor stopzetting met premie in de zin van Verordening            A. Claasen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
     (EEG) nr. 1442/88, aangezien die bedragen zijn uitge-            schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
     keerd met het oog op de daadwerkelijke stopzetting               navolgende vraag (1):
     van de bestaande wijnbouw.
(1) PB  L 163 van 6.6.1998, blz. 28.                                  Moet voor de vaststelling van het bedrag van het krach-
(2) PB  L 388 van 30.12.1989, blz. 18.                                tens artikel 8, lid 1, van het Verdrag te betalen gebruiks-
(3) PB  L 94 van 28.4.1970, blz. 13.                                  recht enkel rekening worden gehouden met het aantal
(4) PB  L 337 van 4.12.1990, blz. 3.                                  assen van een motorvoertuig of samenstel van voertuigen,
(5) PB  L 350 van 14.12.1990, blz. 43.
(6) PB  L 67 van 15.3.1990, blz. 21.
                                                                      ongeacht de vraag of een as tijdens de rit wordt gebruikt
(7) PB  L 132 van 28.5.1988, blz. 3.                                  of opgetrokken is, of behoeven tandem- of liftassen niet te
(8) PB  L 84 van 27.3.1987, blz. 1.                                   worden meegerekend?
                                                                      (1) over de uitlegging van artikel 8, lid 1, van het Verdrag van
                                                                          9 februari 1994 inzake de heffing van rechten voor het gebruik
                                                                          van bepaalde wegen door zware vrachtwagens (Bundesgesetz-
                                                                          blatt, deel II, blz. 1768).
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 2 juli 1998 om
een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Schutzver-
band gegen Unwesen in der Wirtschaft e.V. en Warsteiner
           Brauerei Haus Cramer GmbH & Co. KG
                        (Zaak C-312/98)
                                                                      Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 10 augus-
                          (98/C 327/10)                               tus 1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
                                                                      tussen Snellers Auto's BV en algemeen directeur van de
                                                                                Dienst Wegverkeer
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 2 juli                                           (Zaak C-314/98)
1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                            (98/C 327/12)
12 augustus 1998, in het geding tussen Schutzverband
gegen Unwesen in der Wirtschaft e.V. en Warsteiner Braue-
rei Haus Cramer GmbH & Co. KG, het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-                 De Nederlandse Raad van State heeft bij uitspraak van
dicieÈle beslissing over de navolgende vraag:                         10 augustus 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
 ---pagebreak--- 24.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 327/9
Justitie op 14 augustus 1998, in het geding tussen Snellers       6. Indien vraag 5 bevestigend wordt beantwoord, moet
Auto's BV en algemeen directeur van de Dienst Wegver-                  zulk een handelsbelemmering evenredig worden geacht
keer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                aan het met de nationale regeling inzake de afgifte van
pen verzocht bij wijze van prejudicieÈle beslissing uitspraak          blanco kentekenbewijzen nagestreefde doel, indien die
te doen over de navolgende vragen:                                     regeling geen bewijs van nieuwheid toelaat; is voor het
                                                                       antwoord op deze vraag van belang dat een parallelim-
                                                                       porteur met zijn leverancier in een andere lidstaat kan
                                                                       overeenkomen dat die leverancier na afgifte van het
1. Dient bij toepassing van Richtlijn 83/189/EEG van de                buitenlandse kentekenbewijs opschorting van de aldus
    Raad (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG (2),            verleende toelating zal verzoeken en deze opschorting
    op een op 9 december 1994 vastgestelde nationale                   zal laten opheffen wanneer de parallelimporteur een
    regeling, tevens acht te worden geslagen op de na die              kenteken in het land van invoer aanvraagt?
    datum door Richtlijn 94/10/EG van het Europees Par-
    lement en de Raad (3) aangebrachte wijzigingen, zulks
    mede gelet op de in de preambule van deze richtlijn           (1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
    gebruikte bewoordingen?                                       (2) PB L 81 van 26.3.1988, blz. 75.
                                                                  (3) PB L 100 van 19.4.1994, blz. 30.
                                                                  (4) Regeling houdende vaststelling van regels omtrent de wijze
                                                                      waarop de datum van eerste toelating tot de openbare weg op
                                                                      het kentekenbewijs, dan wel het registratiebewijs van een voer-
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Valt                  tuig wordt bepaald (Staatscourant 1994, 241).
    een regeling als de Regeling 1995 (4) binnen het toepas-
    singsgebied van Richtlijn 83/189/EEG, zoals gewijzigd
    bij Richtlijn 88/182/EEG en Richtlijn 94/10/EG?
3. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
                                                                  Beroep, op 12 augustus 1998 ingesteld door Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    a) Dient de term ¹technische specificatieº in artikel 1,                                     bliek
         punt 1, van Richtlijn 83/189/EEG, zoals gewijzigd                                (Zaak C-315/98)
         bij Richtlijn 88/182/EEG, aldus te worden uitge-
         legd, dat daaronder ook een regeling als de Rege-                                 (98/C 327/13)
         ling 1995 valt?
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    b) Zo neen, valt zulk een regeling onder artikel 1,
                                                                  is op 12 augustus 1998 beroep tegen Italiaanse Republiek
         punt 5, van de aldus gewijzigde richtlijn (¹tech-
                                                                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
         nisch voorschriftº)?
                                                                  pen, vertegenwoordigd door B. Mongin en L. Pignataro,
                                                                  leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-
                                                                  lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
4. Is sprake van een door artikel 30 van het EG-Verdrag           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    verboden maatregel van gelijke werking als een kwan-
    titatieve invoerbeperking, indien een nationale regeling
    inzake de afgifte van blanco kentekenbewijzen, die            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    geen formeel onderscheid maakt tussen officieÈle impor-
    teurs en parallelimporteurs, het voor parallelimpor-
    teurs in feite moeilijker maakt om auto's met een
                                                                  Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
    blanco kentekenbewijs te leveren omdat zij uit het bui-
                                                                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
    tenland slechts gekentekende auto's kunnen betrekken,
                                                                       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 95/
    en die regeling de afgifte van een blanco kentekenbe-
                                                                       21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de
    wijs onder meer afhankelijk maakt van de omstandig-
                                                                       naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik
    heid dat de desbetreffende uit een andere lidstaat geïm-
                                                                       maken van havens in de Gemeenschap en varen in de
    porteerde auto niet langer dan twee dagen in die lid-
                                                                       onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren,
    staat gekentekend is geweest?
                                                                       van internationale normen op het gebied van de veilig-
                                                                       heid van schepen, voorkoming van verontreiniging en
                                                                       leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaat-
5. Indien vraag 4 bevestigend moet worden beantwoord,                  controle) (1) de krachtens die richtlijn en het EG-Ver-
    wordt een regeling als de Regeling 1995 dan gerecht-               drag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
    vaardigd door het belang van de verkeersveiligheid en/             men.
    of het milieu, zulks met name vanwege het verband
    van de regeling met de aan de auto te stellen eisen en
    de vaststelling van de ingangsdatum van een algemene          Ð de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
    periodieke keuringsplicht?                                         de procedure.


title: Zaak F-89/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 juni 2013 — Goetz/Comité van de Regio’s (Openbare dienst — Ambtenaren — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Beroep tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Aanvang van termijn om te handelen — Onderzoek van OLAF — Administratief onderzoek — Tuchtprocedure voor tuchtraad — Verplichting voor administratie om zorgvuldig te handelen — Duur van tuchtprocedure — Aansprakelijkheid wegens inleiding van tuchtprocedure die zonder sanctie is afgesloten)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 juni 2013 — Goetz/Comité van de Regio’s
   (Zaak F-89/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Beroep tot schadevergoeding - Ontvankelijkheid - Aanvang van termijn om te handelen - Onderzoek van OLAF - Administratief onderzoek - Tuchtprocedure voor tuchtraad - Verplichting voor administratie om zorgvuldig te handelen - Duur van tuchtprocedure - Aansprakelijkheid wegens inleiding van tuchtprocedure die zonder sanctie is afgesloten)
   2013/C 252/73
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Charles Dieter Goetz (Linkebeek, België) (vertegenwoordigers: N. Lhoëst en A.-A. Minet, advocaten)

      Verwerende partij: Comité van de Regio’s (vertegenwoordigers: J. C. Cañoto Argüelles, gemachtigde, bijgestaan door B. Cambier, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het Comité van de Regio’s tot afwijzing van verzoekers krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut ingediende verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die hij in het kader van een administratieve en tuchtprocedure zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Goetz draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Comité van de Regio’s van de Europese Unie.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011, blz. 45.


title: Zaak C-678/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Mohammad Zadeh Khorassani/Kathrin Pflanz (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/39/EG — Markten voor financiële instrumenten — Artikel 4, lid 1, punt 2 — Begrip „beleggingsdiensten” — Bijlage I, deel A, punt 1 — Ontvangen en doorgeven van orders met betrekking tot één of meer financiële instrumenten — Bemiddeling bij het sluiten van een vermogensbeheerovereenkomst eventueel daaronder begrepen)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Mohammad Zadeh Khorassani/Kathrin Pflanz
   (Zaak C-678/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/39/EG - Markten voor financiële instrumenten - Artikel 4, lid 1, punt 2 - Begrip „beleggingsdiensten” - Bijlage I, deel A, punt 1 - Ontvangen en doorgeven van orders met betrekking tot één of meer financiële instrumenten - Bemiddeling bij het sluiten van een vermogensbeheerovereenkomst eventueel daaronder begrepen))
   (2017/C 277/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohammad Zadeh Khorassani

      Verwerende partij: Kathrin Pflanz

      Dictum

   Artikel 4, lid 1, punt 2, van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad, in samenhang met bijlage I, deel A, punt 1, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de beleggingsdienst die bestaat in het ontvangen en doorgeven van orders met betrekking tot één of meer financiële instrumenten niet mede bemiddeling bij het sluiten van een vermogensbeheerovereenkomst omvat.

      (1)  PB C 106 van 21.3.2016.


title: Zaak C-72/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 10 februari 2016 — Prospector Offshore Drilling SA, Prospector Rig 1 Contracting Company SARL, Prospector Rig 5 Contracting Company SARL, Ensco plc, Ensco Offshore UK Limited, Rowan Companies plc, Rowan Cayman Limited/Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) op 10 februari 2016 — Prospector Offshore Drilling SA, Prospector Rig 1 Contracting Company SARL, Prospector Rig 5 Contracting Company SARL, Ensco plc, Ensco Offshore UK Limited, Rowan Companies plc, Rowan Cayman Limited/Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-72/16)
   (2016/C 136/23)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Prospector Offshore Drilling SA, Prospector Rig 1 Contracting Company SARL, Prospector Rig 5 Contracting Company SARL, Ensco plc, Ensco Offshore UK Limited, Rowan Companies plc, Rowan Cayman Limited

      Verwerende partijen: Her Majesty’s Treasury, Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 49, 56 of 63 VWEU is de weg aan nationale wetgeving zoals Part 8ZA van de Corporation Tax Act 2010, die regels geeft voor de kostenaftrek voor in het Verenigd Koninkrijk belastbare winst van ondernemingen die booractiviteiten verrichten voor de olie-industrie („oliemaatschappijen”) uit activiteiten (de „betrokken activiteiten”) waarbij bepaalde van een met de oliemaatschappij „verbonden” persoon geleasede activa („relevante activa”) worden ingezet, op grond waarvan:

                           1.1.

                           voor de berekening van de met de betrokken activiteiten behaalde winst een vooraf bepaalde bovengrens geldt voor de aftrekbaarheid van betalingen voor leasing van relevante activa van verbonden personen, die wordt berekend op basis van de aanschafkosten van de geleasede activa;

                           1.2.

                           ter hoogte van de betalingen die aldus door de bovengrens niet voor aftrek in aanmerking zijn gekomen, verrekening mag plaatsvinden met (eventuele) belastbare winst in het Verenigd Koninkrijk van de oliemaatschappij of andere ondernemingen binnen dezelfde groep, die niet voortvloeit uit de betrokken activiteiten; en

                           1.3.

                           winst uit de betrokken activiteiten wordt afgescheiden doordat is bepaald dat in het Verenigd Koninkrijk ontstane kosten of zowel binnen als buiten het Verenigd Koninkrijk gemaakte verliezen elders in de groep van de oliemaatschappij niet kunnen worden verrekend met winst uit de betrokken activiteiten, maar wel kunnen worden verrekend met (eventuele) andere winst?

               2)

               Meer in het bijzonder, staat artikel 49, 56 of 63 VWEU in de weg aan dergelijke wetgeving ingeval:

                           2.1.

                           een aan de vennootschapsbelasting van het Verenigd Koninkrijk onderworpen oliemaatschappij haar activa leaset van een verbonden onderneming, die niet aan de vennootschapsbelasting van het Verenigd Koninkrijk is onderworpen en is opgericht en gevestigd is in een andere lidstaat, en/of

                           2.2.

                           de omstandigheden zijn zoals uiteengezet in punt 2.1 supra, met de bijzonderheid dat ook de oliemaatschappij in die andere lidstaat is opgericht en gevestigd is, en/of

                           2.3.

                           de aan de vennootschapsbelasting van het Verenigd Koninkrijk onderworpen oliemaatschappij de dochteronderneming is van een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde moedermaatschappij, die een andere, niet aan vennootschapsbelasting onderworpen en in een derde staat opgerichte en gevestigde dochteronderneming heeft en de oliemaatschappij haar activa van deze dochteronderneming in het derde land leaset, en/of

                           2.4.

                           er enige andere relevante combinatie is van plaats van vestiging en/of toepasselijke belastingwetgeving voor de oliemaatschappij en/of de lessor van de activa?

               3)

               Luidt het antwoord op een van bovenstaande vragen anders indien in het algemeen en/of in het specifieke geval van verzoeksters groepen die booreilanden bezitten en in het Verenigd Koninkrijk boordiensten verrichten geen aanzienlijke nettowinst in het Verenigd Koninkrijk hebben behalve uit booractiviteiten?

               4)

               Luidt het antwoord op een van bovenstaande vragen anders indien de bestreden bepalingen tot doel hebben belastingontwijking door het creëren van een kunstmatig gefragmenteerde ondernemingsstructuur zonder zelfstandige economische realiteit buiten de groep te voorkomen?


C 331 /2              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 1 . 11 . 97
Vierde Kamer                                                      dan niet formeel zijn gevoegd ), is de samenstelling van het
                                                                  Hof of de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als
H. Ragnemalm, kamerpresident                                      eerste in de algemene vergadering is gebracht.
P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en K. Ioannou, rechters            4 . Voor de periode tot en met 6 oktober 1998 luiden
                                                                  bovenbedoelde lijsten als volgt:
Vijfde Kamer
                                                                  Eerste Kamer
C. Gulmann, kamerpresident
                                                                  ( President: M. Wathelet)
M. Wathelet, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O.
Edward, J.-P. Puissochet, P. Jann en L. Sevón, rechters           D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón, rechters
Zesde Kamer                                                       Vierde Kamer
H. Ragnemalm, kamerpresident                                      ( President: H. Ragnemalm )
R. Schintgen, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L. Mur
                                                                  P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray en K. Ioannou, rechters
ray, G. Hirsch en K. Ioannou, rechters
2 . Voor elke zaak die hun wordt toegewezen, bestaan de           Vijfde Kamer
Eerste en de Vierde Kamer (waaraan vier rechters zijn toe
gevoegd ) uit de president, de rechter-rapporteur en een          (President: C. Gulmann )
derde rechter, aangewezen volgens de volgorde op een lijst
waarop de namen naar anciënniteit zijn gerangschikt en
                                                                  D. A. O. Edward, P. Jann, L. Sevón, M. Wathelet, J. C.
waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met             Moitinho de Almeida en J.-P. Puissochet, rechters
één naam verspringt.
                                                                  Zesde Kamer
3 . Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke
zaak die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeg
gen de Vijfde en de Zesde ( aan elk waarvan zeven rechters        ( President: H. Ragnemalm)
zijn toegevoegd ), wordt voor het gerechtelijk jaar een lijst
opgesteld. Deze lijst bevat de namen van alle rechters die
                                                                  P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, K. Ioannou, G. F. Mancini,
deel uitmaken van de kamer, met uitzondering van de pre
                                                                  G. Hirsch en R. Schintgen, rechters .
sident, in na te noemen volgorde :
a ) de rechters van de kleine kamer van vier rechters, in         Benoeming van de eerste advocaat-generaal
     volgorde van anciënniteit,
                                                                  Overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het reglement voor
b ) de rechters van de andere kleine kamer in dezelfde            de procesvoering heeft het Hof, voor een periode van een
     volgorde .                                                   jaar aanvangend op 7 oktober 1997, de heer G. Cosmas
                                                                  benoemd tot eerste advocaat-generaal .
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
— de president,
— de rechter-rapporteur                                           Eedaflegging door een nieuw lid van het Gerecht van
                                                                                eerste aanleg
— drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de                                         97/C 331 /04 )
      lijst, waarvan het begin bij iedere algemene vergade
      ring met één naam verspringt.
                                                                   De heer Karl Jörg Pirrung, bij besluit van de vertegen
Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun         woordigers van de regeringen der lidstaten van 29 mei
vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhinde          1997 H benoemd tot rechter in het Gerecht van eerste
ring van de president van de grote kamer dient hij echter          aanleg van de Europese Gemeenschappen, heeft op 11 juni
bij voorkeur te worden vervangen door de president van             1997 de eed voor het Hof afgelegd.
de kleine kamer.
                                                                   (>) PB L 145 van 5 . 6 . 1997, blz. 27.
Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere
zaken tezamen moeten worden beslist ( ongeacht of zij al


title: Zaak T-438/09: Beroep ingesteld op 22 oktober 2009 — SE.RI.FO./Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/41

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2009 — SE.RI.FO./Commissie en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur
   (Zaak T-438/09)
   2009/C 312/68
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Serifo Srl (Napels, Italië) (vertegenwoordigers: R. de Lorenzo, P. Kivel Mazuy en G. Ruberto, advocaten)

      Verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking, van onbekende datum en met onbekend nummer, waarbij het EACEA in het kader van het Lifelong Learning Programme de lijst van voor communautaire medefinanciering in aanmerking genomen projecten van het transversale programma „KA3 ICT Multilateral Projects” en de reservelijst heeft goedgekeurd, voor zover het door de vennootschap Se.Ri.Fo. Srl ingediende project „V-3DAS” nr. 505690-2009-LLP-IT-KA3-KA3MP op de reservelijst en niet op de lijst van gefinancierde projecten is ingeschreven;

               —

               nietigverklaring van de nota van 21 september 2009, ingekomen op 22 september 2009, waarbij het EACEA de vennootschap Se.Ri.Fo. Srl van de evaluatie van het project „V-3DAS” door niet tot het agentschap behorende deskundigen en van de toegekende punten in kennis heeft gesteld.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster heeft deelgenomen aan de aanbesteding voor 2009 van het communautaire actieprogramma op het gebied van een leven lang leren („Lifelong Learning Programme”) en heeft door bij het Uitvoerend Agentschap Onderwijs, audiovisuele media en cultuur (EACEA, „Educational, Audiovisual and Culture Executive Agency”) in het kader van het transversale programma — kernactiviteit 3 „ICT” het project V-3DAS ingediend.
   Overeenkomstig de „Leidraad voor aanvragers 2009” zijn de inschrijvingen beoordeeld door deskundigen die niet tot het agentschap behoren. Het door verzoekster ingediende project scoorde 30,5 op een maximum van 40 (dat wil zeggen 76,3 % van het maximum), terwijl een score van 31 (dat wil zeggen 77,5 % van het maximum) nodig was om op de lijst van gefinancierde projecten te worden ingeschreven, en werd bijgevolg op de reservelijst ingeschreven, die voor de latere toekenning van subsidies kan worden gebruikt wanneer als gevolg van de annulering van goedgekeurde projecten of van de verhoging van het programmabudget middelen vrijkomen.
   Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster dat de evaluatie van haar project door de niet tot het EACEA behorende deskundigen en de door hen voor elk van de gunningscriteria toegekende scores verkeerd zijn, voor zover de motivering apodictisch is, de evaluatiecriteria onjuist zijn toegepast en de beoordelingen innerlijk tegenstrijdig en onlogisch zijn. Volgens verzoekster waren deze onregelmatigheden bepalend voor de uitsluiting van haar project van de lijst van gefinancierde projecten, aangezien zij slechts een half punt tekortkwam.
   In dit verband zij benadrukt dat in artikel 109 van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen is bepaald dat „[d]e toekenning van subsidies geschiedt met inachtneming van het transparantiebeginsel [en] het beginsel van gelijke behandeling”.


title: Zaak T-27/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 2 maart 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie ( „Kort geding — Verzoek om voorlopige maatregelen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 120/13

         Beschikking van de president van het Gerecht van 2 maart 2011 — Rheinischer Sparkassen- und Giroverband/Commissie
   (Zaak T-27/11 R)
   (Kort geding - Verzoek om voorlopige maatregelen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 120/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rheinischer Sparkassen- und Giroverband (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Rosenfeld en I. Liebach, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, B. Martenczuk en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de beschikking van de Commissie van 21 december 2010, C(2010) 9525 definitief, betreffende staatssteun (MC 8/2009 en C 43/2009 — Duitsland — WestLB verkoop), voor zover daaruit de verplichting volgt om de nieuwe activiteiten van Westdeutsche ImmobilienBank AG na 15 februari 2011 te beëindigen.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van  12 januari 2006  in zaak C-179/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Verordening (EEG) nr. 2847/93 — Controleregeling in visserijsector — Informatie betreffende vangsten en visserij-inspanning)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 12 januari 2006
   in zaak C-179/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Verordening (EEG) nr. 2847/93 - Controleregeling in visserijsector - Informatie betreffende vangsten en visserij-inspanning)
   (2006/C 60/23)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-179/05, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 21 april 2005, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Nolin) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en A. Colomb), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta en P. Kūris (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 12 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door na te laten de gegevens mee te delen bedoeld in artikel 19 decies, eerste en derde streepje, van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2635/97 van de Raad van 18 december 1997, heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2.

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak F-78/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 26 juni 2013 — BM/ECB (Openbare dienst — Personeel van ECB — Retroactieve verlenging van proeftijd — Besluit om overeenkomst gedurende proeftijd te beëindigen — Tuchtprocedure)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/43

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 26 juni 2013 — BM/ECB
   (Zaak F-78/11) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van ECB - Retroactieve verlenging van proeftijd - Besluit om overeenkomst gedurende proeftijd te beëindigen - Tuchtprocedure)
   2013/C 252/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BM (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Embley, M. López Torres en E. Carlini, gemachtigden, vervolgens M. López Torres en E. Carlini, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de ECB om verzoekers overeenkomst tijdens de proeftijd te beëindigen wegens een tuchtrechtelijke fout die is bestraft met een berisping

      Dictum

               1)

               Het besluit van de directie van de Europese Centrale Bank van 20 mei 2011 om de overeenkomst van BM op 31 oktober 2011 te beëindigen, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Centrale Bank zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van BM.

      (1)  PB C 319, 29.10.2011, blz. 30.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 20 november 1997 in zaak C-188/96 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen V (Ambtenaren - Tuchtrechtelijk ontslag - Motivering)

text:
10. 1. 98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/7
                  ARREST VAN HET HOF                                advocaten te Firenze, domicilie gekozen hebbende te
                         (Eerste Kamer)                             Luxemburg bij P. Benocci, rue de Vianden 50.
                    van 20 november 1997
in zaak C-188/96 P: Commissie van de Europese Gemeen-               Verzoekster concludeert inzonderheid tot nietigverklaring
                      schappen tegen V (1)                          van een nota van de Commissie (Directoraat-generaal
                                                                    Landbouw) en van de handeling waarbij de Commissie de
   (Ambtenaren Ð Tuchtrechtelijk ontslag Ð Motivering)              financieÈle bijdrage voor project 88.20.IT.006.0 (werk-
                           (98/C 7/13)                              zaamheden voor aanvoer van drinkwater in Toscane) in
                                                                    het kader van het geïntegreerd Middellandsezeepro-
                       (Procestaal: Frans)                          gramma heeft geschrapt.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      Bij beschikking van 1 oktober 1997 heeft het Hof het
                                                                    beroep overeenkomstig artikel 47 van 's Hofs Statuut naar
In zaak C-188/96 P, Commissie van de Europese Gemeen-               het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira, bijgestaan               schappen verwezen.
door D. Waelbroeck), betreffende hogere voorziening
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) van 28 maart
1996 (zaak T-40/95, V/Commissie, JurAmbt. 1996, blz. II-
461), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
partij bij de procedure: V, voormalig ambtenaar van de
                                                                    Verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                    24 juni 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, V. Leclercq en
                                                                    geding tussen Dionysios Diamantis en 1. Griekse staat
A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                    en 2. Naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson, rue de Ces-
                                                                                Anasygkrotisis Epicheiriseon (OAE)
sange 30, heeft het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als
volgt: L. Sevón, waarnemend voor de president van de                                        (Zaak C-373/97)
Eerste Kamer, D. A. O. Edward en P. Jann (rapporteur),
                                                                                (98/C 7/15)
rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R.
Grass, op 20 november 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                    Het Polymeles Protodikeio Athinon heeft bij beschikking
                                                                    van 24 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                    Justitie op 31 oktober 1997, in het geding tussen Diony-
     van 28 maart 1996, gewezen in zaak T-40/95, V/Com-
                                                                    sios Diamantis en 1. Griekse staat en 2. Naamloze ven-
     missie, voorzover daarbij het besluit van de Commissie
                                                                    nootschap Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epi-
     van 18 januari 1995 houdende tuchtrechtelijk ontslag
                                                                    cheiriseon (OAE), het Hof van Justitie van de Europese
     van V wegens ontoereikende motivering nietig is ver-
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     klaard en de Commissie in de kosten, met inbegrip
                                                                    over de navolgende vragen:
     van die welke op eerdere procedures in kort geding
     zijn gevallen, is verwezen.
                                                                    1. Zijn er in de concrete, in de motivering van het (ver-
2. Verwijst de zaak terug naar het Gerecht van eerste                    zoek) uiteengezette situatie termen aanwezig voor de
     aanleg ter beslissing op de overige door V in eerste                wettelijke en feitelijke toepassing van artikel 281 van
     aanleg aangevoerde middelen.                                        het Burgerlijk Wetboek, betreffende misbruik van het
                                                                         recht van eiser, in verband met de artikelen 25, lid 1,
3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.                            en 29, lid 1, van de Tweede Richtlijn?
(1) PB C 210 van 20. 7. 1996.
                                                                    2. Ingeval het Hof bedoelde exceptie wettelijk en feitelijk
                                                                         gegrond acht, wat zal dan het gevolg zijn voor de gel-
                                                                         digheid van de ministerieÈle beschikkingen inzake de
                                                                         verhoging en vermindering van het kapitaal van de
                                                                         betrokken vennootschap, waarvan eiser aandeelhouder
Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door de Regione                        is, en, bij uitbreiding, zijn de artikelen 8, lid 8, en 10,
Toscana tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                       lid 1, van wet nr. 1386/1993 verenigbaar met het
                            schappen                                     Gemeenschapsrecht, gelet op het feit, dat zonder toe-
                        (Zaak C-180/97)                                  doen van artikel 281 van het Burgerlijk Wetboek is
                                                                         geoordeeld, dat zij in strijd zijn met Richtlijn 77/91/
                           (98/C 7/14)                                   EEG (1)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             (1) PB L 26 van 31. 1. 1977, blz. 1.
is op 1 april 1997 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door de Regione
Toscana, vertegenwoordigd door V. Vacchi en L. Bora,


title: Zaak T-243/12: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — Warsteiner Brauerei Haus Cramer/BHIM — Stuffer (ALOHA 100 % NATURAL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ALOHA 100 % NATURAL — Oudere nationaal woordmerk ALOA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/9

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — Warsteiner Brauerei Haus Cramer/BHIM — Stuffer (ALOHA 100 % NATURAL)
   (Zaak T-243/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ALOHA 100 % NATURAL - Oudere nationaal woordmerk ALOA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 233/15
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Warsteiner Brauerei Haus Cramer KG (voorheen International Brands Germany GmbH & Co. KG) (Warstein, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Hein en M.-H. Hoffmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Schneider, vervolgens A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Stuffer SpA (Bolzano, Italië) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 maart 2012 (zaak R 1058/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Stuffer SpA en Warsteiner Brauerei Haus Cramer KG, voorheen International Brands Germany GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Warsteiner Brauerei Haus Cramer KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 21.7.2012.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2004 in zaak C-42/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Visserij — Instandhouding en beheer van visbestanden — Maatregelen voor controle op visserijactiviteiten)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 2 december 2004
   in zaak C-42/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Visserij - Instandhouding en beheer van visbestanden - Maatregelen voor controle op visserijactiviteiten)
   (2005/C 19/05)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-42/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 4 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en S. Pardo Quintillán) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), S. von Bahr, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 2 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door voor elk van de visseizoenen 1990 tot en met 1997 te hebben nagelaten:

                           —

                           de passende nadere bepalingen voor het gebruik van de toegekende quota vast te stellen en de door de toepasselijke gemeenschapsverordeningen verlangde inspecties en andere controles te verrichten,

                           —

                           de visserij voorlopig te verbieden zodra de quota waren uitgeput, en

                           —

                           de nodige strafrechtelijke of bestuurlijke maatregelen te treffen tegen de kapiteins van de vaartuigen die inbreuk hebben gemaakt op die verordeningen, of tegen iedere andere persoon die aansprakelijk is voor een dergelijke inbreuk,

                     het Koninkrijk Spanje de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 5, lid 2, van verordening (EEG) nr. 170/83 van de Raad van 25 januari 1983 tot instelling van een communautaire regeling voor de instandhouding en het beheer van de visbestanden, artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de visserij en de aquacultuur, de artikelen 1 en 11, leden 1 en 2, van verordening (EEG) nr. 2241/87 van de Raad van 23 juli 1987 houdende vaststelling van bepaalde maatregelen voor controle op de visserijactiviteiten, alsmede de artikelen 2, 21, leden 1 en 2, en 31 van verordening (EEG) nr. 2847/93 van de Raad van 12 oktober 1993 tot invoering van een controleregeling voor het gemeenschappelijk visserijbeleid.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2002.