title: Zaak C-499/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — W, V/X [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Bevoegdheid inzake ouderlijke verantwoordelijkheid — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Artikelen 8 tot en met 15 — Bevoegdheid inzake onderhoudsverplichtingen — Verordening (EG) nr. 4/2009 — Artikel 3, onder d) — Tegenstrijdige beslissingen van gerechten in verschillende lidstaten — Kind dat zijn gewone verblijfplaats in de lidstaat van de verblijfplaats van de moeder heeft — Bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat van de verblijfplaats van de vader om een eerder door hen gegeven en in kracht van gewijsde gegane beslissing over de verblijfplaats van het kind, de onderhoudsverplichtingen en de uitoefening van het bezoekrecht te wijzigen — Geen]

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — W, V/X
   (Zaak C-499/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Bevoegdheid inzake ouderlijke verantwoordelijkheid - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Artikelen 8 tot en met 15 - Bevoegdheid inzake onderhoudsverplichtingen - Verordening (EG) nr. 4/2009 - Artikel 3, onder d) - Tegenstrijdige beslissingen van gerechten in verschillende lidstaten - Kind dat zijn gewone verblijfplaats in de lidstaat van de verblijfplaats van de moeder heeft - Bevoegdheid van de gerechten van de lidstaat van de verblijfplaats van de vader om een eerder door hen gegeven en in kracht van gewijsde gegane beslissing over de verblijfplaats van het kind, de onderhoudsverplichtingen en de uitoefening van het bezoekrecht te wijzigen - Geen])
   (2017/C 112/10)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus miesto apylinkės teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: W, V

      Verwerende partij: X

      Dictum

   Artikel 8 van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, en artikel 3 van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, dienen aldus te worden uitgelegd dat in een zaak zoals in het hoofgeding de rechterlijke instanties van de lidstaat die een definitieve beslissing hebben gegeven inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid en de onderhoudsverplichtingen met betrekking tot een minderjarig kind, niet langer bevoegd zijn om uitspraak te doen over een verzoek tot wijziging van de bepalingen van die beslissing wanneer de gewone verblijfplaats van het kind zich bevindt op het grondgebied van een andere lidstaat. Het zijn de rechterlijke instanties van die andere lidstaat die bevoegd zijn om uitspraak te doen over dat verzoek.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: Doorhaling van zaak C-197/98

text:
10.2.2001             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 45/17
              Doorhaling van zaak C-440/99 (1)                                   Doorhaling van zaak C-332/99 (1)
                        (2001/C 45/34)                                                     (2001/C 45/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september              van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-440/          4 oktober 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                 C-332/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Groothertogdom Luxemburg.                                          Franse Republiek.
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                         (1) PB C 299 van 6.10.1999.
               Doorhaling van zaak C-48/00 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-69/00 (1)
                        (2001/C 45/35)
                                                                                (2001/C 45/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 oktober 2000
00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                 de doorhaling in het register gelast van zaak C-69/00: Commis-
Koninkrijk Spanje.                                                 sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
(1) PB C 149 van 27.5.2000.                                        (1) PB C 149 van 27.5.2000.
              Doorhaling van zaak C-290/98 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-197/98 (1)
                        (2001/C 45/36)
                                                                                (2001/C 45/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september              De president van het Hof van Justitie van de Europese
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-290/98:       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 oktober 2000
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek           de doorhaling in het register gelast van zaak C-197/98:
Oostenrijk.                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund
                                                                   door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                        Ierland tegen Helleense Republiek.
                                                                   (1) PB C 234 van 25.7.1998.


title: Zaak C-286/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming — Artikel 28 EG — Registratie van gebruikte voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd — Vereiste van uittreksel uit handelsregister of gelijkwaardig document ten bewijze van inschrijving van verkoper van voertuig als handelaar — Ontheffing van verplichting tot overlegging van facturen of andere documenten waaruit eerdere overdracht van eigendom blijkt)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-286/07) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 28 EG - Registratie van gebruikte voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd - Vereiste van uittreksel uit handelsregister of gelijkwaardig document ten bewijze van inschrijving van verkoper van voertuig als handelaar - Ontheffing van verplichting tot overlegging van facturen of andere documenten waaruit eerdere overdracht van eigendom blijkt)
   (2008/C 142/14)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: C. Schiltz, gemachtigde en P. Kinsch, avocat)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 28 EG — Nationale regeling waarbij voor registratie van gebruikte voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren geregistreerd, overlegging van bewijs van inschrijving van verkoper van voertuig in handelsregister wordt vereist, terwijl die verplichting niet geldt voor voorheen in Luxemburg geregistreerde voertuigen — Belemmering van vrij verkeer van goederen — Ontbreken van rechtvaardiging en evenredigheid
   Dictum

               1)

               Door met de litigieuze praktijk te vereisen dat voor de registratie in Luxemburg van de voertuigen een uittreksel uit het handelsregister of een gelijkwaardig document wordt overgelegd ten bewijze van de inschrijving van de verkoper van het voertuig als handelaar, behalve voor de in het register van de Société Nationale de Contrôle Technique ingeschreven handelaren, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak C-699/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Brockenhurst College [Prejudiciële verwijzing — Belastingen — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Vrijstellingen — Door een onderwijsinstelling tegen vergoeding aan een beperkt publiek aangeboden restaurant- en theaterdiensten]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk) — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Brockenhurst College
   (Zaak C-699/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Belastingen - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Vrijstellingen - Door een onderwijsinstelling tegen vergoeding aan een beperkt publiek aangeboden restaurant- en theaterdiensten])
   (2017/C 213/09)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Verwerende partij: Brockenhurst College

      Dictum

   Artikel 132, lid 1, onder i), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) moet in die zin worden uitgelegd dat activiteiten die in omstandigheden als die in het hoofdgeding worden verricht, waarbij studenten van een hogeronderwijsinstelling in het kader van hun opleiding en tegen betaling aan derden restaurant- en theaterdiensten leveren, kunnen worden aangemerkt als „nauw samenhangend” met de hoofdprestatie, het onderwijs, en dus als vrijgesteld van btw, wanneer deze diensten onmisbaar zijn voor hun opleiding en niet bedoeld zijn om deze instelling extra inkomsten te verschaffen door in directe concurrentie met btw-plichtige commerciële ondernemingen diensten te verrichten. Het staat aan de nationale rechter dit na te gaan.

      (1)  PB C 78 van 29.02.2016.


               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/39

         (2006/C 190/74)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 178 van 29.7.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 165 van 15.7.2006

      PB C 154 van 1.7.2006

      PB C 143 van 17.6.2006

      PB C 131 van 3.6.2006

      PB C 121 van 20.5.2006

      PB C 108 van 6.5.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-389/00: Beroep, op 27 december 2000 ingesteld door Campina Melkunie B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.3.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 95/15
Beroep, op 27 december 2000 ingesteld door Campina                    Beroep, op 4 januari 2001 ingesteld door Vereniging
Melkunie B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                 Nederlandse Cementindustrie (VNC) tegen de Commissie
                           schappen                                                van de Europese Gemeenschappen
                       (Zaak T-389/00)                                                         (Zaak T-2/01)
                        (2001/C 95/29)                                                        (2001/C 95/30)
                     (Procestaal: Nederlands)                                              (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 december 2000 beroep tegen Commissie                schappen is op 4 januari 2001 beroep ingesteld tegen de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Campina                 Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vereniging
Melkunie B.V., gevestigd te Rosmalen (Nederland), vertegen-           Nederlandse Cementindustrie (VNC), gevestigd te ’s-Hertogen-
woordigd door Y. Van Gerven, F. P. Louis en R. Van der Vlies          bosch (Nederland), vertegenwoordigd door M. B. W. Biesheu-
van het advocatenkantoor Stibbe Simont Monahan Duhot te               vel, T. M. Snoep en R. Wesseling, advocaten te Den Haag,
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
van C. Medernach van het advocatenkantoor Arendt & Meder-             M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11.
nach, Rue Mathias Hardt 8-10.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     de beschikking van de Commissie van 23 november
—    de beschikking van de Commissie van 18 oktober 2000                    2000, waarmee zij weigerde VNC rente te vergoeden over
     om toegang te weigeren tot de correspondentie tussen de                de ten onrechte opgelegde boete, nietig te verklaren;
     Commissie en de Belgische autoriteiten, afkomstig van de
     Commissie, en de documenten die zijn uitgewisseld en de          —     te bepalen dat de Commissie VNC 8,75 % rente, althans
     notulen van vergaderingen met de Belgische autoriteiten                een passende rente, dient te vergoeden, over
     of ieder andere relevante partij met betrekking tot de                 100 000 euro gedurende de periode van 3 mei 1995 tot
     dioxinecrisis in de periode 3 juni tot 9 juli 1999, nietig te          23 november 2000, alsmede 6,32 % rente over dat
     verklaren;                                                             bedrag vanaf 23 november 2000 tot de dag dat de
                                                                            Commissie de rente aan VNC heeft vergoed;
—    de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
     procedure.                                                       —     te Commissie te veroordelen in de kosten van dit geding.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Middelen en voornaamste argumenten
—    Schending van besluit 94/90 en van artikel 253 EG-               Bij arrest van 15 maart 2000 verklaarde het Gerecht beschik-
     Verdrag                                                          king 94/815/EG van de Commissie nietig voor zover verzoek-
                                                                      ster daarbij een geldboete was opgelegd. Op 23 november
     Uit de motivering van de bestreden beschikking blijkt niet       2000 maakte de Commissie het bedrag van de door verzoek-
     dat de Commissie elk van de gevraagde documenten                 ster betaalde geldboete over op een bankrekening van verzoek-
     afzonderlijk heeft onderzocht en zich ervan heeft verge-         ster, maar niet de door verzoekster gevorderde rente.
     wist of zij betrekking hadden op haar inspectie- en
     onderzoeksactiviteiten c.q. haar inbreukprocedure dan
     wel op de totstandkoming van haar beschikkingen                  Verzoekster staaft haar verzoek tot nietigverklaring als volgt:
     1999/368 van 4 juni 1999 en 1999/449 van 9 juli 1999.
                                                                      Schending van artikel 233 EG: Door verzoekster geen rente te
     De Commissie heeft in strijd met artikel 253 EG-Verdrag          restitueren over het boetebedrag, heeft de Commissie niet de
     nagelaten voor elk document afzonderlijk te motiveren            maatregelen genomen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering
     waarom de weigering van inzage noodzakelijk is voor de           van het arrest.
     bescherming van het algemeen belang.
                                                                      Schending van algemene beginselen van behoorlijk bestuur:
—    Schending van besluit 94/90 en het evenredigheidsbegin-          Voorzover de Commissie onderscheid maakt tussen onderne-
     sel doordat de Commissie geen gedeeltelijke toegang tot          mingen die de geldboete betalen en ondernemingen die in
     de documenten heeft verleend.                                    plaats daarvan een bankgarantie stellen, handelt zij in strijd
                                                                      met algemene beginselen van behoorlijk bestuur, namelijk
                                                                      het gelijkheidsbeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel en het
                                                                      evenredigheidsbeginsel.


title: Beroep, op 30 maart 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-101/95)

text:
24. 6 . 95             1 NL I                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 159/7
Beroep, op 24 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                  gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                       Wagner, Kirchberg.
                                   land
                          ( Zaak C-96/95 )                                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                             ( 95/C 159/13 )                              — te verklaren dat het Koninkrijk België, door niet binnen
                                                                                de gestelde termijnen alle maatregelen te nemen die
                                                                                nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 89/666/EEG (*)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      van de Raad van 21 december 1989 betreffende de
op 24 maart 1995 beroep ingesteld tçgen Bondsrepubliek                          openbaarmakingsplicht voor bijkantoren en Richtlijn
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                           89/667/EEG ( 2 ) van de Raad van 21 december 1989
pen, vertegenwoordigd door P. Van Nuffel, lid van de                            betreffende eenpersoonsvennootschappen met beperkte
juridische dienst van de Commissie, en H. Kreppel , rechter                     aansprakelijkheid, de krachtens het EG-Verdrag op hem
bij het Amtsgericht, in het kader van de uitwisseling met                       rustende verplichtingen niet is nagekomen;
nationale ambtenaren ter beschikking gesteld van de juridi
sche dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende                  — subsidiair te verklaren dat het Koninkrijk België, door
te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                          niet overeenkomstig artikel 16 van Richtlijn 8 9/666/
                                                                                EEG en artikel 8 van Richtlijn 89/667/EEG de tekst van
                                                                                de nationale bepalingen tot omzetting van de Richtlijnen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                               89/666/EEG en 89/667/EEG aan de Commissie mee te
                                                                                delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
a ) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar                        verplichtingen niet is nagekomen;
       verplichtingen krachtens het EG-Verdrag niet is nage
       komen, door niet binnen de gestelde termijn de wette              — het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen .
       lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen
       die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn                  Middelen en voornaamste argumenten
       90/365/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende
       het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die             De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
       hun beroepswerkzaamheid hebben beëindigd (*) en                    die in zaak C-79/95 ; de in de beide richtlijnen gestelde
       Richtlijn 90/364/EEG van de Raad van 28 juni 1990                  termijn is op 1 januari 1992 verstreken .
       betreffende het verblijfsrecht (2 ) en, subsidiair, door de
       Commissie niet onverwijld in kennis te stellen van de              f 1 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 36 .
       getroffen maatregelen;                                             ( 2 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz. 40 .
b ) verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten                                        Beroep, op 30 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                                land
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op 30 juni                                        ( Zaak C-101/95 )
 1992 verstreken .                                                                                ( 95/C 159/15 )
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 (•) PB nr . L 180 van 13 . 7 . 1990 , blz . 28 .
 ( 2 ) PB nr . L 180 van 13 . 7. 1990 , blz . 26 .
                                                                          op 30 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          pen, vertegenwoordigd door Dr. K. -D. Borchardt, lid van de
                                                                          juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,
                                                                          Kirchberg.
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
 Beroep, op 27 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                  1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar
       Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                           verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn
                                                                                91 /628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake
                           ( Zaak C-98/95 )                                      de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot
                              ( 95/C 159/14 )                                    wijziging van de Richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/
                                                                                EEG 0 ) niet is nagekomen, door niet binnen de gestelde
                                                                                termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      vast te stellen die noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn
 op 27 maart 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België                       te voldoen;
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 genwoordigd door A. Caeiro, als gemachtigde, domicilie                   2 , verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- Nr . C 159/8         | NL 1                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24 . 6 . 95
Middelen en voornaamste argumenten                                         juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                           bende te Luxemburg bij G. Kremlis , Centre Wagner,
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                     Kirchberg.
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op
1 januari 1993 verstreken . Anders dan verweerster meent,                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
was de omzetting van de richtlijn niet onmogelijk, omdat de
in artikel 13 van de richtlijn bedoelde aanvullende bepalin               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek
gen betreffende de in acht te nemen tussenpozen voor het
drenken, voederen en rusten, alsmede beladingsdichtheid                    — door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
nog niet zijn vastgesteld .                                                      vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                                90/531 /EEG 0 ) van de Raad van 17 september 1990
(M PB nr . L 340 van 11 . 12 . 1991 , blz . 17 .                                 betreffende de procedures voor het plaatsen van
                                                                                opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
                                                                                vervoer en telecommunicatie, of door die bepalingen niet
                                                                                mee te delen, en aldus artikel 37, lid 1 , van de richtlijn te
                                                                                schenden,
Beroep, op 31 maart 1995 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                        — door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
                                 land                                            vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
                                                                                92/5 O/EEG ( 2 ) van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
                        ( Zaak C-108/95 )                                        de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                           ( 95/C 159/16 )                                       overheidsopdrachten voor dienstverlening, of door die
                                                                                bepalingen niet mee te delen, en aldus artikel 44, lid 1 ,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       eerste alinea , van de richtlijn te schenden,
op 31 maart 1995 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                      de krachtens het Gemeenschapsrecht op haar rustende
pen, vertegenwoordigd door Dr . K. -D. Borchardt, lid van de               verplichtingen niet is nagekomen;
juridische dienst van de Commissie, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre Wagner,                       de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
Kirchberg.                                                                 procedure.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           Middelen en voornaamste argumenten
1 , vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland haar                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
     verplichtingen krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn                  die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken
     93 / 17/EEG van de Commissie van 30 maart 1993 tot                    op 1 juli 1992 ( Richtlijn 90/531/EEG ) en 1 juli 1993
     vaststelling van communautaire klassen voor basispoot                ( Richtlijn 9 2/5 O/EEG ) .
     goed van aardappelen en van de daarvoor geldende eisen
     en aanduidingen ( ! ) niet is nagekomen, door niet binnen             (M PB nr . L 297 van 29 . 10 . 1990 , blz . 1 .
                                                                           i 2 ) PB nr . L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .
     de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
     maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om aan
     deze richtlijn te voldoen;
2 , verweerster te verwijzen in de kosten .
                                                                           Verzoek van 24 maart 1995 van het 0stre Landsret om een
Middelen en voornaamste argumenten                                         prejudiciële beslissing in het geding tussen Texaco A/S en
                                                                                Middelfart Havn e. a.
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                                                                                ( Zaak C-l 14/95 )
die in zaak C-79/95 ; de termijn voor omzetting is op 1 juni
1993 verstreken .                                                                                ( 95/C 159/18 )
(') PB nr . L 106 van 30 . 4 . 1993 , blz . 7 .                            Het 0stre Landsret ( 12e Kamer ) heeft bij beschikking van
                                                                           24 maart 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                           Justitie op 3 april 1 995 , in het geding tussen Texaco A/S en
                                                                           Middelfart Havn e . a ., het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Beroep, op 31 maart 1995 ingesteld door Commissie van de                   over de navolgende vragen :
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        ( Zaak C-113/95 )                                  1 . Moet de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht
                                                                                van een toeslag van 40 % op een algemene goederenhef
                           ( 95/C 159/ 17 )                                      fing, die door een Lid-Staat wordt geïnd bij de invoer
                                                                                van goederen per schip vanuit een andere Lid-Staat,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       worden beoordeeld aan de hand van
op 31 maart 1995 beroep tegen Italiaanse Republiek
ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                            A. de artikelen 9 tot en met 1 3 , eventueel in samenhang
pen, vertegenwoordigd door . A. Aresu, lid van haar                                   met de artikelen 1 8 tot en met 29 en de ter uitvoering


title: Zaak C-437/15 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 mei 2017 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie/Deluxe Entertainment Services Group Inc. (Hogere voorziening — Uniemerk — Beeldmerk met het woordelement „deluxe” — Weigering van inschrijving door de onderzoeker)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 mei 2017 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie/Deluxe Entertainment Services Group Inc.
   (Zaak C-437/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Uniemerk - Beeldmerk met het woordelement „deluxe” - Weigering van inschrijving door de onderzoeker))
   (2017/C 239/07)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure: Deluxe Entertainment Services Group Inc. (vertegenwoordigers: L. Gellman, advocate, en M. Esteve Sanz, abogada)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 4 juni 2015, Deluxe Laboratories/BHIM (deluxe) (T-222/14, niet gepubliceerd, EU:T:2015:364), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/1

         2010/C 80/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 63 van 13.3.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 51 van 27.2.2010

      PB C 37 van 13.2.2010

      PB C 24 van 30.1.2010

      PB C 11 van 16.1.2010

      PB C 312 van 19.12.2009

      PB C 297 van 5.12.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak T-368/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2012 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juni 2012 in zaak F-63/11, Macchia/Commissie

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/14

         Hogere voorziening ingesteld op 17 augustus 2012 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juni 2012 in zaak F-63/11, Macchia/Commissie
   (Zaak T-368/12 P)
   2012/C 311/19
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Luigi Macchia (Brussel, België)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 juni 2012 in zaak F-63/11, Macchia/Commissie, te vernietigen;

               —

               het door Macchia in zaak F-63/11 ingestelde beroep te verwerpen;

               —

               te beslissen dat elke partij de eigen kosten van deze procedure zal dragen;

               —

               Macchia te verwijzen in de kosten die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken zijn gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert de Commissie vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan het verbod om ultra petita te beslissen, daar het GVA enerzijds het voorwerp van het geding heeft uitgebreid door het besluit van de Commissie nietig te verklaren, niet alleen omdat zij weigert om de overeenkomst van Macchia te verlengen, maar eveneens omdat zij weigert om hem een nieuwe overeenkomst te geven, terwijl in het petitum van het verzoekschrift in eerste aanleg alleen melding werd gemaakt van nietigverklaring van het besluit van de Commissie om de overeenkomst van de betrokkene niet te verlengen en, anderzijds, het voorwerp van het geding verkeerd heeft opgevat, door te oordelen dat het niet nodig was om de grief te onderzoeken die verzoeker in eerste aanleg, Macchia, heeft gericht tegen de grond voor weigering ontleend aan de regel van acht jaar, terwijl die grief de kern van het beroep in eerste aanleg vormde.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van hoor en wederhoor, aangezien het GVA het voorwerp van het geding heeft uitgebreid en verkeerd heeft opgevat zonder dat het de Commissie de gelegenheid heeft gegeven om zich daarover uit te spreken.

               3)

               Derde middel, ontleend aan het verbod om ultra vires te beslissen, daar het GVA enerzijds het besluit van de Commissie nietig heeft verklaard omdat zij niet had onderzocht of er geen andere post was waarin de betrokkene had kunnen worden aangesteld en, anderzijds, heeft geoordeeld dat het bevoegd was om na te gaan of de redenen van de administratie voor de weigering om een overeenkomst te verlengen niet de criteria en de voorwaarden op losse schroeven konden zetten die de wetgever in het Statuut heeft vastgesteld en die bedoeld zijn om te waarborgen dat arbeidscontractanten op termijn de mogelijkheid hebben om een zekere arbeidscontinuïteit te krijgen, terwijl voor die bevoegdheid geen basis bestaat in de bepalingen van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van het dienstbelang en miskenning van de rechtspraak van het Hof, enerzijds door te oordelen dat het dienstbelang in overeenstemming moet worden gebracht met de zorgplicht en vereist dat de mogelijkheid moet worden onderzocht om de betrokkene een nieuwe functie te geven, en anderzijds door uit de rechtspraak van het Hof ten onrechte af te leiden dat de Commissie zich niet met succes kan beroepen op het ontbreken van dienstbelang bij de verlenging van de overeenkomst van de betrokkene, daar artikel 8 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie aldus moet worden opgevat dat het een zekere arbeidscontinuïteit garandeert aan functionarissen die een overeenkomst voor bepaalde tijd hebben.


title: Hogere voorziening, op 31 maart 1995 ingesteld door Bundesverband der Bilanzbuchhalter tegen de beschikking, op 23 januari 1995 in zaak T-84/94 tussen Bundesverband der Bilanzbuchhalter en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer) (Zaak C-107/95 P)

text:
8 . 7 . 95            I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 174/3
6 . Is het in strijd met het beginsel van billijkheid , het                    de handelsagent recht heeft op de provisie op die plaats,
     verbod van ongerechtvaardigde verrijking en de begin                     gelegen in het geografisch gebied waar de handelsagent
     selen van evenredigheid , rechtszekerheid en goede                        werkzaam is, tot stand is gekomen ?
     trouw, wanneer douanerechten die verschuldigd zijn
     voor goederen waarvoor de exporteur de douanevoor
     schriften heeft overtreden , bij welke overtreding de
     importeur geenszins betrokken was , ten laste van de
     bonafide importeur worden geheven ?                                  Hogere voorziening, op 31 maart 1995 ingesteld door
                                                                          Bundesverband der Bilanzbuchhalter tegen de beschikking,
                                                                          op 23 januari 1995 in zaak T-84/94 tussen Bundesverband
7 . Wanneer de douaneautoriteiten van het land van uitvoer                der Bilanzbuchhalter en de Commissie van de Europese
     hebben nagelaten vóór de afgifte van de certificaten                 Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste
     inzake goederenverkeer EUR.l controles te verrichten                 aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde Kamer)
     bij de exporteur en de Portugese importeur deze                                               ( Zaak C-107/95 P )
     nalatigheid niet ongedaan kon maken, kan de importeur
     zich dan tegen navordering verzetten met een beroep op                                            ( 95/C 174/05 )
     overmacht ?
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 31 maart 1995 hogere voorziening ingesteld door
(') PB nr . L 175 van 1 . 7 . 1986 , hlz . 1 .                            Bundesverband der Bilanzbuchhalter, te Bonn, vertegen
C-) PB nr . L 302 van 19 . 10 . 1992 , hlz . 1 .                          woordigd door J. A. Müller , advocaat te München, domi
(') Jurispr . 1993 , hlz . 1-6381 .                                       cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Kronshagen,
                                                                          advocaat aldaar, Boulevard de la Foire 12 , tegen de
                                                                          beschikking, op 23 januari 1995 in zaak T-84/94 tussen
                                                                          Bundesverband der Bilanzbuchhalter en de Commissie van
                                                                          de Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht
                                                                          van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Vierde
                                                                          Kamer ).
                                                                          Requirant concludeert dat het den Hove behage :
Verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon van
30 november 1994 om een prejudiciële beslissing in het                    de beschikking, door het Gerecht van eerste aanleg op
       geding tussen G. Kontogeorgas en Kartonpak AE                      23 januari 1995 gegeven in zaak T-84/94 ('), te vernieti
                           ( Zaak C-104/95 )                              gen .
                              ( 95/C 174/04 )
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Schending van het EG-Verdrag, inzonderheid de artikelen 5 ,
Het Polymeles Protodikeio Athinon heeft bij beschikking                   59 , 86 en 90 , leden 1 en 3 , alsmede onjuiste uitlegging van de
van 30 november 1994 , ingekomen ter griffie van het Hof                  artikelen 155 en 169 van het EG-Verdrag. Een beroep tegen
van Justitie op 31 maart 1995 , in het geding tussen G.                   de weigering, procedures krachtens artikel 169 respectieve
Kontogeorgas en Kartonpak AE Anonymos Viomichaniki                        lijk artikel 90 , lid 3 , van het EG-Verdrag in te leiden, moet,
kai Emporiki Etairia Eidon Syskevasias , het Hof van Justitie             anders dan in de beschikking is vastgesteld , in ieder geval
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                     ontvankelijk worden verklaard wanneer wordt betoogd , dat
diciële beslissing over de navolgende vraag:                              de weigering op een onjuiste vaststelling van de feiten berust
                                                                          of dat de Commissie in het betrokken geval over geen enkele
                                                                          discretionaire bevoegdheid beschikt.
a ) Heeft, in het geval dat de bevoegdheid van de handels
      agent zich tot een bepaald geografisch gebied uitstrekt,            (') PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 , hlz . 11 .
      zijn recht op de provisie ook betrekking op transacties
      die zonder zijn optreden tot stand zijn gekomen,
      ongeacht of hij al dan niet zelf de betrokken klanten
      heeft gevonden , of enkel op transacties die in het gebied
      waar hij werkzaam is , tot stand zijn gekomen na zijn               Beroep, op 10 april 1995 ingesteld door Bondsrepubliek
      optreden en met klanten die hij zelf heeft gevonden ?                        Duitsland tegen Raad van de Europese Unie
      en
                                                                                ( Zaak C-l 22/95 )
                                                                                ( 95/C 174/06 )
b ) Welke betekenis hebben de woorden „ klant uit dat
      gebied "? Meer bepaald , indien de klant een vennoot               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      schap is, verwijst het woord „ uit " dan naar de zetel              op 10 april 1995 beroep tegen Raad van de Europese Unie
      ervan of naar de plaats waar zij in werkelijkheid haar              ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoor
      commerciële werkzaamheden verricht en/of waar zich in               digd door E. Röder, Ministerialrat bij het Bundesministe
      voorkomend geval haar produktieapparaat of andere                   rium für Wirtschaft te Bonn, en B. Kloke, Oberregierungsrat
      installaties bevinden, wanneer de transactie waarvoor               bij hetzelfde ministerie .


title: Zaak C-378/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale della Sicilia — Italië) — Raffinerie Mediterranee (ERG) SpA, Polimeri Europa SpA, Syndial SpA/Ministero dello Sviluppo economico, Ministero della Salute, Ministero Ambiente e Tutela del Territorio e del Mare, Ministero delle Infrastrutture, Ministero dei Trasporti, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Interno, Regione siciliana, Assessorato regionale Territorio ed Ambiente (Sicilia), Assessorato regionale Industria (Sicilia), Prefettura di Siracusa, Istituto superiore di Sanità, Commissario Delegato per Emergenza Rifiuti e Tutela Acque (Sicilia), Vice Commissario Delegato per Emergenza Rifiuti e Tutela Acque (Sicilia), Agenzia Protezione Ambiente e Servizi tecnici (APAT), Agenzia regionale Protezione Ambiente (ARPA Sicilia), Istituto centrale Ricerca scientifica e tecnologica applicata al Mare, Subcommissario per la Bonifica dei Siti contaminati, Provincia regionale di Siracusa, Consorzio ASI Sicilia orientale Zona Sud, Comune di Siracusa, Comune di Augusta, Comune di Melilli, Comune di Priolo Gargallo, Azienda Unità sanitaria locale N. 8, Sviluppo Italia Aree Produttive SpA, Invitalia (Agenzia nazionale per l’attrazione degli investimenti e lo sviluppo d’impresa) SpA, voorheen Sviluppo Italia SpA (Beginsel dat vervuiler betaalt — Richtlijn 2004/35/EG — Milieuaansprakelijkheid — Toepasselijkheid ratione temporis — Verontreiniging die vóór datum voor uitvoering van deze richtlijn is ingetreden en na deze datum voortduurt — Nationale regeling die kosten voor herstel van door deze verontreiniging veroorzaakte schade in rekening brengt aan veelheid van ondernemingen — Vereiste van schuld of nalatigheid — Vereiste van causaal verband — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 9 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale della Sicilia — Italië) — Raffinerie Mediterranee (ERG) SpA, Polimeri Europa SpA, Syndial SpA/Ministero dello Sviluppo economico, Ministero della Salute, Ministero Ambiente e Tutela del Territorio e del Mare, Ministero delle Infrastrutture, Ministero dei Trasporti, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Interno, Regione siciliana, Assessorato regionale Territorio ed Ambiente (Sicilia), Assessorato regionale Industria (Sicilia), Prefettura di Siracusa, Istituto superiore di Sanità, Commissario Delegato per Emergenza Rifiuti e Tutela Acque (Sicilia), Vice Commissario Delegato per Emergenza Rifiuti e Tutela Acque (Sicilia), Agenzia Protezione Ambiente e Servizi tecnici (APAT), Agenzia regionale Protezione Ambiente (ARPA Sicilia), Istituto centrale Ricerca scientifica e tecnologica applicata al Mare, Subcommissario per la Bonifica dei Siti contaminati, Provincia regionale di Siracusa, Consorzio ASI Sicilia orientale Zona Sud, Comune di Siracusa, Comune di Augusta, Comune di Melilli, Comune di Priolo Gargallo, Azienda Unità sanitaria locale N. 8, Sviluppo Italia Aree Produttive SpA, Invitalia (Agenzia nazionale per l’attrazione degli investimenti e lo sviluppo d’impresa) SpA, voorheen Sviluppo Italia SpA
   (Zaak C-378/08) (1)

   (Beginsel dat vervuiler betaalt - Richtlijn 2004/35/EG - Milieuaansprakelijkheid - Toepasselijkheid ratione temporis - Verontreiniging die vóór datum voor uitvoering van deze richtlijn is ingetreden en na deze datum voortduurt - Nationale regeling die kosten voor herstel van door deze verontreiniging veroorzaakte schade in rekening brengt aan veelheid van ondernemingen - Vereiste van schuld of nalatigheid - Vereiste van causaal verband - Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken)
   2010/C 113/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale della Sicilia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Raffinerie Mediterranee (ERG) SpA, Polimeri Europa SpA, Syndial SpA

      Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo economico, Ministero della Salute, Ministero Ambiente e Tutela del Territorio e del Mare, Ministero delle Infrastrutture, Ministero dei Trasporti, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Interno, Regione siciliana, Assessorato regionale Territorio ed Ambiente (Sicilia), Assessorato regionale Industria (Sicilia), Prefettura di Siracusa, Istituto superiore di Sanità, Commissario Delegato per Emergenza Rifiuti e Tutela Acque (Sicilia), Vice Commissario Delegato per Emergenza Rifiuti e Tutela Acque (Sicilia), Agenzia Protezione Ambiente e Servizi tecnici (APAT), Agenzia regionale Protezione Ambiente (ARPA Sicilia), Istituto centrale Ricerca scientifica e tecnologica applicata al Mare, Subcommissario per la Bonifica dei Siti contaminati, Provincia regionale di Siracusa, Consorzio ASI Sicilia orientale Zona Sud, Comune di Siracusa, Comune di Augusta, Comune di Melilli, Comune di Priolo Gargallo, Azienda Unità sanitaria locale N. 8, Sviluppo Italia Aree Produttive SpA, Invitalia (Agenzia nazionale per l’attrazione degli investimenti e lo sviluppo d’impresa) SpA, voorheen Sviluppo Italia SpA

      in tegenwoordigheid van: ENI Divisione Exploration and Production SpA, ENI SpA, Edison SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale della Sicilia — Uitlegging van richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143, blz. 56) en van het beginsel „de vervuiler betaalt” — Nationale regelgeving op grond waarvan bestuursorganen particuliere ondernemers mogen gelasten herstelmaatregelen te treffen, zonder dat daartoe een onderzoek hoeft te worden ingesteld om te bepalen wie aansprakelijk is voor de betrokken vervuiling

      Dictum

   Wanneer bij milieuverontreiniging niet is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing ratione temporis en/of ratione materiae van richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade, zal deze verontreiniging — met inachtneming van de verdragsregels en onverminderd andere handelingen van afgeleid recht — naar nationaal recht moeten worden beoordeeld.
   Richtlijn 2004/35 verzet zich niet tegen een nationale regeling op basis waarvan de bevoegde instantie, handelend in het kader van deze richtlijn, kan vermoeden — ook in gevallen van diffuse verontreiniging — dat er tussen exploitanten en een geconstateerde verontreiniging een causaal verband bestaat omdat hun installaties nabij het verontreinigde gebied zijn gelegen. Overeenkomstig het beginsel dat de vervuiler betaalt dient deze instantie echter, om aldus een dergelijk causaal verband te vermoeden, over geloofwaardige aanwijzingen te beschikken die haar vermoeden kunnen onderbouwen, zoals de omstandigheid dat de installatie van de exploitant nabij de geconstateerde verontreiniging is gelegen en de omstandigheid dat er overeenstemming is tussen de gevonden verontreinigende stoffen en de bestanddelen die deze exploitant in het kader van zijn activiteiten gebruikt.
   De artikelen 3, lid 1, 4, lid 5, en 11, lid 2, van richtlijn 2004/35 moeten aldus worden uitgelegd dat de bevoegde instantie, wanneer zij besluit maatregelen tot herstel van milieuschade op te leggen aan exploitanten wier activiteiten onder bijlage III bij deze richtlijn vallen, niet hoeft aan te tonen dat de exploitanten wier activiteiten voor de milieuschade verantwoordelijk worden geacht, schuld, nalatigheid of opzet kan worden verweten. Daarentegen moet deze instantie vooraf de oorsprong van de geconstateerde verontreiniging onderzoeken. Daarbij beschikt zij over een beoordelingsmarge met betrekking tot de procedures, de te gebruiken middelen en de duur van dat onderzoek. Bovendien moet deze instantie volgens de nationale bewijsregels een causaal verband leggen tussen de activiteiten van de exploitanten waarop de herstelmaatregelen betrekking hebben en deze verontreiniging.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Beroep, op 29 mei 1998 ingesteld door Fédération Internationale de l'Automobile tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-85/98)

text:
C 234/34              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.7.98
Verzoekster komt tegen deze beschikking op, op grond dat            Beroep, op 29 mei 1998 ingesteld door FeÂdeÂration Interna-
de Commissie bij de afwijzing van haar klacht niet behoor-          tionale de l'Automobile tegen Commissie van de Europese
lijk heeft onderzocht of haar rechten uit hoofde van                                      Gemeenschappen
artikel 85 adequaat konden worden gewaarborgd door de                                      (Zaak T-85/98)
nationale rechter in het Verenigd Koninkrijk.
                                                                                (98/C 234/66)
( ) Verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni
 1
    1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het
    Verdrag op groepen exclusieve afnameovereenkomsten (PB                               (Procestaal: Engels)
    L 173 van 30.6.1983, blz. 5).
(2) PB C 206 van 30.7.1993, blz. 2.
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 29 mei 1998 beroep ingesteld tegen
                                                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen door FeÂdeÂ-
                                                                    ration Internationale de l'Automobile, vertegenwoordigd
                                                                    door Lord Lester of Herne Hill QC, M. Hoskins, C. Poun-
                                                                    cey en V. Roberts, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Beroep, op 27 mei 1998 ingesteld door F. Jacobs tegen               burg ten kantore van G. Baden, advocaat aldaar, place du
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                    TheÂaÃtre 7.
                        (Zaak T-82/98)
                         (98/C 234/65)                              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                      (Procestaal: Frans)                           Ð het op of rond 22 december 1997 vastgestelde besluit
                                                                         van de Commissie om de pers kopieeÈn te bezorgen van
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                        de waarschuwingsbrieven van 19 december 1997
Gemeenschappen is op 27 mei 1998 beroep ingesteld tegen                  onwettig en derhalve nietig te verklaren;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door F.
Jacobs, wonende te Walshoutem (BelgieÈ), vertegenwoor-
digd door J.-N. Louis, V. Leclercq, A. Tornel en F. Par-            Ð verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
mentier, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende                ding van 100 ECU voor de aan verzoeksters reputatie
te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue de Ces-                      berokkende schade;
sange 30.
                                                                    Ð de Commissie te gelasten, de materieÈle schade te ver-
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        goeden die verzoekster heeft geleden door de onwettige
                                                                         handelingen van de Commissie, namelijk het lekken
                                                                         van de waarschuwingsbrieven aan de pers en de ver-
Ð nietig te verklaren het besluit van de Commissie om                    klaringen van de heer Van Miert aan de pers;
     verzoeker voor de bevorderingsronde 1997 niet tot de
     rang B 4 te bevorderen;
                                                                    Ð de Commissie te veroordelen tot betaling van rente
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.                                 van 8 % 's jaars vanaf de datum van het arrest;
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
Tot staving van zijn vordering betoogt verzoeker in de eer-         Middelen en voornaamste argumenten
ste plaats, dat het bestreden besluit, in strijd met artikel 25
van het Ambtenarenstatuut, elke motivering mist.
                                                                    Verzoekster in deze zaak (FIA) is een vereniging die is
                                                                    opgericht overeenkomstig de Franse wet van 1 juli 1901;
Hij wijst er daarenboven op, dat ofschoon hij sedert 1 mei          zij heeft consultatieve status bij de Raad van Europa en bij
1997 voor bevordering in aanmerking komt, geen enkel                de Verenigde Naties. Zij is een internationale federatie van
beoordelingsrapport of enig ander rapport over zijn
                                                                    143 nationale automobielclubs en -verenigingen, toeristen-
gedrag, prestatievermogen en bekwaamheid in de zin van              bonden en nationale automobilisten- en motorsportfedera-
artikel 43 van het Statuut is opgemaakt. Verzoeker is van
                                                                    ties uit 113 landen met meer dan 100 miljoen leden. Via
mening dat verweerster, bij ontbreken van een dergelijk             haar sportafdeling en de bij haar aangesloten nationale
rapport, zijn verdiensten en die van zijn voor bevordering          sportinstanties stelt FIA regels op die overal ter wereld
tot de rang B 4 in aanmerking komende collega's niet naar
                                                                    worden aanvaard voor alle categorieeÈn van internationale
behoren, op overeenkomstige grondslagen, heeft kunnen               motorsport met voertuigen met vier of meer wielen. Die
vergelijken, en dat het bestreden besluit dus artikel 45 van
                                                                    regels zijn opgenomen in de International Sporting Code.
het Statuut en de beginselen van gelijke behandeling en
                                                                    Voorts heeft FIA economische belangen bij bepaalde
non-discriminatie schendt.                                          belangrijke kampioenschappen die in haar naam worden
                                                                    georganiseerd, waaronder het kampioenschap formule 1
                                                                    en het FIA-wereldkampioenschap rallyrijden.
 ---pagebreak--- 25.7.98             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               C 234/35
Met het oog op een negatieve verklaring of een ontheffing         Beroep, op 5 juni 1998 ingesteld door International Potash
krachtens artikel 85 van het Verdrag meldde FIA op 22 juli             Company (IPC) tegen Raad van de Europese Unie
1994 haar statuten en de International Sporting Code aan                                (Zaak T-87/98)
bij de Commissie. Op 5 september 1997 meldden verzoek-
ster en Formula One Administration Limited (FOA) met                                     (98/C 234/67)
hetzelfde doel bepaalde overeenkomsten aan betreffende
het FIA-wereldkampioenschap formule 1. Een andere over-                               (Procestaal: Engels)
eenkomst tussen FIA en International Sportsworld
Communications Limited (ISC), werd eveneens aangemeld,            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
aangaande het in de handel brengen van alle geluids- en           Gemeenschappen is op 5 juni 1998 beroep ingesteld tegen
beeldopnamen van bepaalde andere FIA-kampioenschap-               Raad van de Europese Unie door International Potash
pen dan het kampioenschap formule 1. Na ontvangst van             Company (IPC), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis en R.
die aanmeldingen zond de directeur-generaal mededinging           Luff, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
verzoekster een brief met bijlage die een eerste mededeling       burg ten kantore van A. F. Brausch, advocaat aldaar, rue
van punten van bezwaar tegen de regels van FIA en de              Zithe 8.
overeenkomst betreffende het kampioenschap formule 1
bevatte. Diezelfde dag zond hij FOA en ISC soortgelijke
brieven. Dit beroep heeft betrekking op onwettige hande-          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
lingen van de Commissie na de verzending van die drie
brieven.                                                          Ð nietig te verklaren artikel 1, lid 2, van Verordening
                                                                      (EG) nr. 449/98 van de Raad van 23 februari 1998
                                                                      houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3068/
                                                                      92 tot instelling van een definitief antidumpingrecht
Verzoekster beklaagt zich over de volgende onwettige han-             op de invoer van kaliumchloride van oorsprong uit
delingen:                                                             Oekraïne, Rusland en Wit-Rusland (PB L 58 van
                                                                      27.2.1998, blz. 15), voorzover daarbij een specifiek
                                                                      antidumpingrecht wordt ingesteld voor kaliumchloride
Ð het afleggen van een aantal zeer nadelige verklaringen              uitgevoerd door verzoekster; en
    die rechtstreeks aan het voor mededinging bevoegde
    lid van de Commissie werden toegeschreven en die in           Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
    de pers ruime weerklank vonden, waarin werd gesteld
    dat FIA volgens het lid van de Commissie schuldig is          Middelen en voornaamste argumenten
    aan grove schendingen van de mededingingsregels van
    de Europese Gemeenschap, hoewel FIA nog niet was
                                                                  Verzoekster is een Russische vennootschap, die zich bezig-
    gehoord en de Commissie nog geen beschikking ten
                                                                  houdt met de export van kaliumchloride die in Russland
    gronde had gegeven;
                                                                  en Wit-Russland is geproduceerd door de volgende pro-
                                                                  ductievennootschappen die haar aandeelhouders zijn: Pro-
                                                                  duction Amalgamation ¹Belaruskiº, PLC ¹Silinitº en PLC
Ð tegen de geheimhoudingsplicht en de vertrouwelijkheid           ¹Uralakiº.
    indruisende mededeling aan de pers door een ambte-
    naar van de Commissie van (onder meer) de genoemde            Het onderhavige beroep is gericht tegen de verordening (1)
    brief van de directeur-generaal mededinging aan FIA,          tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de
    waarin de gestelde inbreuken op de mededingingsregels         invoer van kaliumchloride van oorsprong uit Wit-Rusland,
    van de Europese Gemeenschap werden omschreven, en             Rusland en Oekraïne.
    van een bijlage bij die brief waarin werd aangegeven
    welke wijzigingen FIA diende aan te brengen (en van
                                                                  Met de oplegging van een antidumpingrecht dat gelijk is
    de soortgelijke brieven aan FOA en ISC voorzover zij
                                                                  aan een vast bedrag in ECU per ton, of aan het verschil
    verband houden met de activiteiten van FIA); en
                                                                  tussen een minimumprijs en de nettoprijs franco grens
                                                                  Gemeenschap per ton, indien dit hoger is, hebben de
                                                                  Gemeenschapsinstellingen gehandeld in strijd met artikel 9,
Ð het voortdurende verzuim van de Commissie en haar               lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (2),
    ambtenaren om op te treden teneinde de situatie recht         bepalende dat het antidumpingrecht niet hoger mag zijn
    te zetten of de voor FIA zeer nadelige en schadelijke         dan de vastgestelde dumpingmarge en lager dient te zijn
    gevolgen van die handelingen te verzachten.                   dan deze marge indien dit lagere recht toereikend is om de
                                                                  schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap weg te
                                                                  nemen.
Volgens verzoekster leveren deze handelingen van de Com-
                                                                  De vaststelling van een specifiek antidumpingrecht
missie schending op van artikel 214 van het EG-Verdrag,
                                                                  bovenop een variabel antidumpingrecht, vormt bovendien
artikel 20, leden 1 en 2, van Verordening nr. 17, en het
                                                                  ook een schending door de Gemeenschapsinstellingen van
beginsel van behoorlijk bestuur.
                                                                  artikel 3 B van het Verdrag alsmede van het evenredig-
                                                                  heidsbeginsel, aangezien de maatregelen verder gaan dan
                                                                  noodzakelijk is ter bereiking van het nagestreefde doel, te
                                                                  weten de opheffing van de dumping.


title: Zaak T-271/08 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Boudova e.a./Commissie ( Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Voormalige hulpfunctionarissen — Aanstelling — Indeling in rang — Vergelijkende onderzoeken bekendgemaakt vóór inwerkingtreding van het nieuwe Statuut — Herindeling door andere instelling van zijn ambtenaren — Weigering tot herindeling — Beginsel van gelijke behandeling — Beroep tot nietigverklaring — Niet voor beroep vatbaar besluit — Bevestigend besluit — Ontbreken van nieuwe en wezenlijke feiten — Ontbreken van verschoonbare dwaling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/63

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 september 2009 — Boudova e.a./Commissie
   (Zaak T-271/08 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Voormalige hulpfunctionarissen - Aanstelling - Indeling in rang - Vergelijkende onderzoeken bekendgemaakt vóór inwerkingtreding van het nieuwe Statuut - Herindeling door andere instelling van zijn ambtenaren - Weigering tot herindeling - Beginsel van gelijke behandeling - Beroep tot nietigverklaring - Niet voor beroep vatbaar besluit - Bevestigend besluit - Ontbreken van nieuwe en wezenlijke feiten - Ontbreken van verschoonbare dwaling - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 267/113
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Stanislava Boudova (Howald, Luxemburg); Iveta Adovica (Luxemburg, Luxemburg); Juraj Kuba (Konz, Duitsland); Heinrihs Puciriuss (Luxemburg); Agnieszka Strzelecka (Aarlen, België); Izabela Szyprowska (Berbourg, Luxemburg); Timea Tibai (Luxemburg); en Birute Vaituleviciene (Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 april 2008, Boudova e.a./Commissie (F-78/07, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Boudova, Adovica, Kuba, Puciriuss, Strzelecka, Szyprowska, Tibai en Vaituleviciene zullen hun eigen kosten dragen alsmede de kosten die de Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak C-402/08: Beroep ingesteld op 18 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Slovenië

text:
               8.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 285/30

         Beroep ingesteld op 18 september 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Slovenië
   (Zaak C-402/08)
   (2008/C 285/49)
   Procestaal: Sloveens
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en V. Kovačič, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Slovenië
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Slovenië, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (1), de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Slovenië te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor de omzetting van richtlijn 2004/35/EG in nationaal recht is verstreken op 30 april 2007.

      (1)  PB L 143, blz. 56.


title: Zaak T-785/16: Beschikking van het Gerecht van 16 mei 2017 — BSH Electrodomesticos España/EUIPO — DKSH International (Ufesa) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Ufesa — Minnelijke schikking — Verwerving van het aangevraagde merk door de verzoekende partij — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/25

         Beschikking van het Gerecht van 16 mei 2017 — BSH Electrodomesticos España/EUIPO — DKSH International (Ufesa)
   (Zaak T-785/16) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Ufesa - Minnelijke schikking - Verwerving van het aangevraagde merk door de verzoekende partij - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 231/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BSH Electrodomesticos España, SA (Huarte-Pamplona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. de Justo Bailey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: P. Duarte Guimarães en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: DKSH International Ltd. (Zürich, Zwitserland) (vertegenwoordigers: C. Johannsen en J. Stock, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 13 juli 2016 (zaak R 1691/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen BSH Electrodomesticos España en DKSH International

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               BSH Electrodomesticos España, SA wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie.

               3)

               DKSH International Ltd. zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 6 van 9.1.2017.


title: Zaak T-73/14: Beroep ingesteld op 4 februari 2014 — Red Bull/BHIM — Automobili Lamborghini (Weergave van twee stieren)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/38

         Beroep ingesteld op 4 februari 2014 — Red Bull/BHIM — Automobili Lamborghini (Weergave van twee stieren)
   (Zaak T-73/14)
   2014/C 102/59
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, J. Fuhrmann en A. Renck, advocaten en I. Fowler, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Automobili Lamborghini SpA (Sant’ Agata Bolognese, Italië)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 november 2013 in zaak R 1263/2012-1 te vernietigen;

               —

               verweerder, en in geval van interventie ook de andere partij voor de kamer van beroep, te verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: beeldmerk dat twee stieren weergeeft, voor waren klasse 12 (gemeenschapsmerk nr. 3 629 342)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Automobili Lamborghini SpA

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot vervallenverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-38/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 25 januari 2016 — Compass Contract Services Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 25 januari 2016 — Compass Contract Services Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-38/16)
   (2016/C 106/29)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Compass Contract Services Limited

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Resulteert het in het Verenigd Koninkrijk gemaakte verschil in behandeling tussen Fleming-vorderingen betreffende btw over latere handelingen (die konden worden ingediend voor tijdvakken eindigend vóór 4 december 1996) en Fleming-vorderingen betreffende voorbelasting (die konden worden ingediend voor tijdvakken eindigend vóór 1 mei 1997 — dus later dan mogelijk was voor Fleming-vorderingen betreffende btw over latere handelingen) in:

                           (a)

                           schending van het Unierechtelijke gelijkheidsbeginsel, en/of

                           (b)

                           schending van het Unierechtelijke beginsel van fiscale neutraliteit, en/of

                           (c)

                           schending van het Unierechtelijke doeltreffendheidsbeginsel, en/of

                           (d)

                           schending van een ander toepasselijk beginsel van Unierecht?

               2)

               Indien de eerste vraag, onder a) en/of b), c), d), bevestigend wordt beantwoord, hoe moeten Fleming-vorderingen betreffende btw over latere handelingen die betrekking hebben op de periode van 4 december 1996 tot en met 30 april 1997 dan worden behandeld?


title: Zaak T-443/11: Beroep ingesteld op 8 augustus 2011 — Gold East Paper (Jiangsu) en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park)/Raad

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/23

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2011 — Gold East Paper (Jiangsu) en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park)/Raad
   (Zaak T-443/11)
   2011/C 298/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gold East Paper (Jiangsu) Co. Ltd (Jiangsu, China) en Gold Huasheng Paper (Suzhou Industrial Park) Co. Ltd (Jiangsu, China) (vertegenwoordigers: V. Akritidis, Y. Melin en F. Crespo, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 451/2011 van de Raad van 6 mei 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op gestreken fijn papier van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 128, blz. 1), en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen acht middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van een wezenlijk vormvereiste als bedoeld in artikel 2, lid 7, sub c, tweede alinea, van de basisverordening inzake antidumping (1), voor zover de Commissie verzoeksters’ vordering om als marktgerichte ondernemingen te worden behandeld, heeft afgewezen op grond van het effect dat van deze afwijzing zou uitgaan op verzoeksters’ dumpingmarge.

               2)

               Tweede middel: schending van een tweede wezenlijk vormvereiste van artikel 2, lid 7, sub c, tweede alinea, van de basisverordening inzake antidumping alsmede schending van het algemene beginsel van bescherming van de rechten van de verdediging en van het recht op een eerlijk proces, aangezien de Commissie heeft verzuimd, essentiële informatie aan het raadgevend comité inzake antidumping mee te delen.

               3)

               Derde middel: kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten van de zaak en ontoereikende motivering in strijd met artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening inzake antidumping, waar de Commissie verzoeksters’ vordering om als marktgerichte ondernemingen te worden behandeld, heeft afgewezen.

               4)

               Vierde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en van artikel 18, leden 1, 3 en 6, van de basisverordening inzake antidumping, aangezien het onderzoek op oneerlijke en partijdige wijze is gevoerd en verzoeksters een onevenredig zware bewijslast is opgelegd.

               5)

               Vijfde middel: schending van artikel 3, lid 2, van de basisverordening inzake antidumping en ontoereikende motivering, aangezien de betrokken Europese instellingen hun onderzoek op dusdanige wijze hebben gevoerd dat het waarschijnlijker werd dat zij na de vaststelling van de feiten of het beoordelingsproces zouden concluderen dat de bedrijfstak van de Unie schade leed.

               6)

               Zesde middel: schending van de artikelen 3, lid 1, en 9, lid 4, van de basisverordening inzake antidumping, voor zover in uitvoeringsverordening (EU) nr. 451/2011 van de Raad een streefwinstmarge is vastgesteld die de bedrijfstak van de Unie in het verleden nooit heeft behaald.

               7)

               Zevende middel: het besluit om rollen voor rotatiepersen van het betrokken product en van het soortgelijke product uit te sluiten, berust op een kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten van de zaak en leidt tot schending van artikel 3 (schade), artikel 4, lid 1 (bedrijfstak van de Unie), en artikel 5, lid 4 (reputatie), van de basisverordening inzake antidumping.

               8)

               Achtste middel: schending van artikel 3, leden 2 en 7, van de basisverordening inzake antidumping, doordat in de bestreden verordening niet wordt onderzocht of het ingestelde recht niet verder gaat dan nodig is om de door de invoer met dumping veroorzaakte schade te compenseren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak T-368/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 1 februari 2013 — Travetanche Injection/Commissie ( „Kort geding — Afwijzing van hoofdberoep — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/16

         Beschikking van de president van het Gerecht van 1 februari 2013 — Travetanche Injection/Commissie
   (Zaak T-368/11 R)
   (Kort geding - Afwijzing van hoofdberoep - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 86/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Travetanche Injection SPRL (Brussel, België) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en R. Cana, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden, bijgestaan door K. Sawyer, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EU) nr. 366/2011 van de Commissie van 14 april 2011 tot wijziging van bijlage XVII bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), wat betreft acrylamide (PB L 101, blz. 12)

      Dictum

   Er behoeft niet meer te worden beslist over het kort geding.


title: Zaak T-146/01: Beroep, op 2 juli 2001 ingesteld door D.L.D. Trading Company Import-Export, spol. s.r.o., tegen Raad van de Europese Unie

text:
13.10.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/25
van de Europese Gemeenschappen door Entorn, Societat                  Beroep, op 2 juli 2001 ingesteld door D.L.D. Trading
Limitada Enginyeria i Serveis, gevestigd te Barcelona, vertegen-      Company Import-Export, spol. s.r.o., tegen Raad van de
woordigd door M. Belard-Kopke Marques-Pinto.                                                     Europese Unie
                                                                                (Zaak T-146/01)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2001/C 289/62)
—    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                                    (Procestaal: Duits)
     4 maart 1999 [C (1999) 534], waarbij de steun is
     ingetrokken die aan Entorn, Societat Limitada Enginyeria
     i Serveis is verleend krachtens beschikking C(93) 3394           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     van de Commissie van 26 november 1993 met betrekking             schappen is op 2 juli 2001 beroep ingesteld tegen de Raad van
     tot toekenning van steun van het EOGFL — afdeling                de Europese Unie door D.L.D. Trading Company Import-
     oriëntatie,     overeenkomstig       verordening      (EEG)      Export, spol. s.r.o., gevestigd te Brno (Tsjechië), vertegenwoor-
     nr. 4256/88 van de Raad voor het project                         digd door J. Hintermayr, G. Minichmayr en P. Burgstaller,
     nr. 93.ES.06.030, getiteld „Demonstratieproject voor het         advocaten.
     kweken van de sumak met nieuwe teeltmethoden”;
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                      1.    verweerder te veroordelen tot betaling binnen 14 dagen
                                                                            van 10 000 000 ATS aan haar raadslieden, en vast te
                                                                            stellen dat artikel 5, lid 8, van richtlijn 69/169/EEG
                                                                            inzake het reizigersverkeer in de geldende versie, alsmede
                                                                            verordening (EG) nr. 2744/98, in strijd zijn met het
Middelen en voornaamste argumenten                                          gemeenschapsrecht;
                                                                      2.    verweerder in elk geval te verwijzen in de kosten.
Verzoekster stelt in de eerste plaats, dat de Commissie een
ernstige beoordelingsfout heeft gemaakt, daar zij haar als
adressaat beschouwt van de bestreden beschikking waarbij              Middelen en voornaamste argumenten
de terugbetaling van 725 094 euro wordt gelast. Volgens
verzoekster heeft de Commissie vanaf het begin van de
uitvoering van het project aangenomen, dat de begunstigde             Verzoekster is gevestigd te Brno, Tsjechië, en exploiteert op
van de financiële bijstand van de Gemeenschap Entorn, Trading         twee plaatsen in Tsjechië „Duty Free-Shops”. Zij verkoopt daar
Limited, was, een vennootschap naar Iers recht waarmee                de facto uitsluitend goederen aan reizigers, die deze in hun
verzoekster, Entorn, Societat Limitada Enginyeria i Serveis,          persoonlijke bagage en voor eigen gebruik in Oostenrijk
geen enkele economische, juridische of financiële band heeft.         invoeren.
Aan die vennootschap heeft de Commissie het bedrag van
725 094 euro overgemaakt, dat zij thans terugvordert van
verzoekster die nooit iets van de Commissie heeft ontvangen.          Zij stelt dat verordening (EG) nr. 2744/98 van de Raad (1),
                                                                      respectievelijk artikel 5, lid 8, van richtlijn 69/169/EEG inzake
                                                                      het reizigersverkeer, in de versie van richtlijn 91/191/EEG van
                                                                      de Raad (2), in strijd zijn met het primaire gemeenschapsrecht
                                                                      en met algemene communautaire rechtsbeginselen, en onrecht-
Verzoekster stelt in de tweede plaats, dat de bestreden beschik-      matig zijn.
king een wezenlijk vormvoorschrift schendt, daar de voor de
vaststelling ervan vereiste formaliteiten niet in acht zijn
genomen. De Commissie heeft verzoekster namelijk niet de              Bij de verordening van de Raad inzake douanevrijstellingen, in
mogelijkheid geboden om zich vóór de afsluiting van de              de versie van verordening (EG) nr. 2744/98, wordt de niet-
administratieve procedure te verweren, zodat zij het fundamen-        commerciële invoer van goederen uit een derde land in de
tele beginsel van gemeenschapsrecht heeft geschonden, vol-            reisbagage, vrijgesteld van invoerrechten. Deze vrijstelling
gens hetwelk in elke procedure tegen een persoon, die kan             geldt echter slechts tot een bepaalde drempelwaarde. Op grond
resulteren in een voor hem bezwarende handeling, het recht            van een afwijkende regeling gold tot 31 december 1997 in
van verweer moet worden gerespecteerd. Dit beginsel is van            Oostenrijk een vrijstellingsbedrag van 75 ECU. Op 14 decem-
toepassing ook al is er geen bepaling waarin die procedure            ber 1998 stelde de Raad verordening (EG) nr. 2744/98
wordt geregeld.                                                       vast, op grond waarvan het vrijstellingsbedrag bij nationale
                                                                      maatregel kan worden beperkt; de verordening trad met
                                                                      terugwerkende kracht tot 1 januari 1998 in werking, waarmee
                                                                      de afwijking van het eenvormig stelsel van douanevrijstellingen
                                                                      werd verlengd tot in totaal 8 jaar.
 ---pagebreak--- C 289/26                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    13.10.2001
Verzoekster stelt dat zowel de inwerkingtreding van deze                   Middelen en voornaamste argumenten
verordening met terugwerkende kracht als de daarmee gepaard
gaande veel te langdurige afwijking van het eenvormig stelsel
van douanevrijstellingen, alsook de onvoorwaardelijke moge-
lijkheid tot beperking van de drempelwaarden voor de van                   Verzoekster exploiteert sinds 1991 het enige geheel Duitsland
rechten vrijgestelde invoer van goederen, in strijd zijn met               omvattende systeem voor inzameling en verwerking van
het primaire gemeenschapsrecht, respectievelijk de algemene                verkoopverpakkingen, die haar merkteken „Der Grüne Punkt”
communautaire rechtsbeginselen. De met terugwerkende                       dragen. Voor de inzameling van die verpakkingen heeft zij bij
kracht vastgestelde beperking van de invoerrechten is voorts               32 miljoen huishoudens recipiënten geplaatst, die ook dat
onverenigbaar met het vertrouwensbeginsel en het verbod van                merkteken dragen. Verzoekster verleent binnen- en buitenland-
terugwerkende kracht.                                                      se producenten en/of verkopers het recht om overeenkomstig
                                                                           een merktekencontract de onder haar vergunningssysteem
Door bovengenoemde onrechtmatigheid heeft verzoekster                      vallende verkoopverpakkingen van haar merkteken te voor-
aanzienlijke schade geleden en de Europese Gemeenschap,                    zien. Volgens verzoekster beschouwt de doelgroep het merk-
vertegenwoordigd door de Raad, aan wie de aan de aansprake-                teken „Der Grüne Punkt” als kenmerkend voor de goederen
lijkheid ten grondslag liggende gedraging toe te rekenen is,               van de producenten en verkopers die voor de verwerking
dient daarvoor in te staan en schadevergoeding te betalen                  van de betrokken verpakkingen aan verzoeksters systeem
ingevolge artikel 235 EG, juncto artikel 288, tweede alinea,               deelnemen en die van haar verwerkingsdiensten gebruik
EG.                                                                        maken. Verder wijst het merkteken de consument erop, dat hij
                                                                           de aldus gemerkte verpakkingen — maar alleen die — bij
                                                                           verzoeksters verzamelpunten kan inleveren.
(1) Verordening (EG) nr. 2744/98 van de Raad van 14 december
    1998 tot wijziging van verordening (EG) nr. 355/94 en tot
    verlenging van de tijdelijke afwijkende maatregel voor Duitsland
    en Oostenrijk (PB L 345, blz. 9).
(2) Richtlijn 91/191/EEG van de Raad van 27 maart 1991 tot                 In 1992 meldde verzoekster haar oprichtingsakte, alsmede een
    wijziging van richtlijn 69/169/EEG inzake de vrijstellingen voor       voorbeeld van de aan het systeem ten grondslag liggende
    tijdens reizen binnen de Gemeenschap verrichte aankopen waar-          overeenkomsten, waaronder een voorbeeld van het merkteken-
    over de belastingen zijn betaald en houdende afwijking ten gunste      contract, aan bij de Commissie. In 1997 verklaarde de
    van het Koninkrijk Denemarken en Ierland van de voorschriften          Commissie, dat zij de aangemelde overeenkomsten positief
    inzake reizigersvrijstellingen bij invoer (PB L 94, blz. 24).
                                                                           beoordeelde. In november 1999 werd bij de Commissie een
                                                                           klacht ingediend tegen verzoekster.
                                                                           In de bestreden beschikking stelt de Commissie vast, dat
Beroep, op 5 juli 2001 ingesteld door Der Grüne Punkt —                    verzoekster door het merktekencontract artikel 82 heeft
Duales System Deutschland AG tegen Commissie van de                        geschonden, en verplicht zij verzoekster ook licenties voor het
                   Europese Gemeenschappen                                 gebruik van het merkteken „Der Grüne Punkt” te verlenen
                                                                           voor verpakkingen die niet aan haar systeem deelnemen, maar
                                                                           door een concurrent worden verwerkt, en in zoverre van een
                           (Zaak T-151/01)                                 licentievergoeding af te zien.
                           (2001/C 289/63)
                           (Procestaal: Duits)                             Het beroep stelt schending van artikel 82 EG, artikel 86, lid 2,
                                                                           EG, en artikel 3 van verordening nr. 17.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Der Grüne Punkt
— Duales System Deutschland AG, gevestigd te Keulen,                       Verzoekster stelt allereerst, dat zij geen misbruik heeft gemaakt
vertegenwoordigd door W. Deselaers, B. Meyring, E. Wagner                  van haar eventuele machtspositie op de markt. Volgens de
en C. Weidemann, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  rechtspraak van het Hof levert de weigering van de houder van
Luxemburg.                                                                 een auteurs- of modellenrecht om een licentie te verlenen, in
                                                                           beginsel geen misbruik op in de zin van artikel 82 EG.
                                                                           Verzoeksters weigering om een geïsoleerde licentie te verlenen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                        voor het gebruik van het merkteken „Der Grüne Punkt” voor
                                                                           verpakkingen die deelnemen aan concurrerende systemen en
—      beschikking C(2001) 1106-DE van de Commissie van                    via die systemen worden verwerkt, levert dus geen misbruik
       20 april 2001 inzake een procedure op grond van                     op. Volgens verzoekster leidt de bestreden beschikking uitein-
       artikel 82 van het EG-Verdrag (Zaak COMP D3/34493                   delijk tot kosteloze dwanglicenties. Een dergelijke verplichting
       — DSD) nietig te verklaren;                                         om een licentie te verlenen, is principieel ontoelaatbaar,
                                                                           daar een recht van industriële eigendom daardoor wordt
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                              gereduceerd tot een economische aanspraak op vergoeding.