title: Zaak C-533/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 11 september 2017 — Anja Oehlke en Wolfgang Oehlke / TUIfly GmbH

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 11 september 2017 — Anja Oehlke en Wolfgang Oehlke / TUIfly GmbH
   (Zaak C-533/17)
   (2017/C 424/29)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Anja Oehlke, Wolfgang Oehlke

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 (1) in het licht van overweging 15 ervan aldus te worden uitgelegd, dat de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert zich slechts aan haar verplichting tot compensatie kan onttrekken met een beroep op buitengewone omstandigheden die zich pas op de dag van de vlucht hebben voorgedaan, of kan de annulering of langdurige vertraging van een vlucht ook worden gerechtvaardigd door buitengewone omstandigheden die zich de dag voor de vlucht hebben voorgedaan?

               2)

               Indien de annulering of langdurige vertraging van een vlucht ook kan worden gerechtvaardigd door buitengewone omstandigheden die zich reeds op de dag voor de vlucht hebben voorgedaan, dient artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 dan aldus te worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij in het kader van de redelijke inspanningen die zij moet leveren ter voorkoming van de buitengewone omstandigheden, verplicht is reeds bij voorbaat voor dergelijke voorvallen passende voorzorgsmaatregelen te treffen en in ieder geval op haar thuisbasis ook een toereikend aantal vervangingsvliegtuigen ter beschikking te houden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-613/17: Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — La Guirigaña e.a./ECB en GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/40

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — La Guirigaña e.a./ECB en GAR
   (Zaak T-613/17)
   (2017/C 424/58)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: La Guirigaña, S.L. (Madrid, Spanje) en 7 andere verzoekende partijen (vertegenwoordiger: J. Díaz-Patón Porras, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht om akte te nemen van de instelling van een vordering tot vermogensrechtelijke aansprakelijkheid van de Europese Unie voor aan de Europese Centrale Bank toe te rekenen handelen en niet-handelen, alsmede van een beroep tegen het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017, en, na het volgen van de passende procedure, een arrest te wijzen, waarin het:

               —

               de Europese Unie vermogensrechtelijk aansprakelijk verklaart ten aanzien van verzoekende partijen;

               —

               het besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 opheft, waardoor het geen gevolgen meer sorteert, en

               —

               subsidiair, indien de vorige vorderingen niet worden toegewezen, het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds gelast verzoekende partijen schadeloos te stellen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad


title: Zaak T-705/17: Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Temes Rial e.a. / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/54

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Temes Rial e.a. / GAR
   (Zaak T-705/17)
   (2017/C 424/78)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Enrique Manuel Temes Rial (Vilagarcía de Arousa, Spanje), Jon Nuñes Baracaldo (Erandio Astraburua, Spanje), Maria Luisa Muniente Pallas (Madrid, Spanje), Alfonso Velasco Nieto (Madrid) en Gloria María Zarco Martínez (Guarnizo el Astillero, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Rúa Sobrino, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de waardering van de onafhankelijke deskundige die overeenkomstig artikel 20, lid 15, van verordening nr. 806/2014 daaraan ten grondslag ligt, nietig te verklaren.

               —

               te verklaren dat de artikelen 18 en 29 van verordening (EU) nr. 806/2014 onrechtmatig en niet van toepassing zijn, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-707/17: Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — Euroways / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/55

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2017 — Euroways / GAR
   (Zaak T-707/17)
   (2017/C 424/79)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Euroways, SL (Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en C. Iglesias Megías, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekende partij heeft geleden door al zijn handelen en niet-handelen als gevolg waarvan haar de eigendom is ontnomen van haar obligaties en waardepapieren van BANCO POPULAR ESPAÑOL, S.A.;

               —

               de GAR te veroordelen om verzoekende partij een schadevergoeding te betalen (hierna: „verschuldigd bedrag”);

                           —

                           primair, de gedane investeringen van 543 242,11 EUR in aandelen van Banco Popular te restitueren of alternatief;

                           —

                           subsidiair daaraan, een bedrag van 44 055,19 EUR;

               —

               het verschuldigde bedrag te verhogen met compensatoire rente vanaf 7 juni 2017 tot de uitspraak van het arrest betreffende het onderhavige beroep;

               —

               het verschuldigde bedrag te verhogen met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling van het verschuldigde bedrag, tegen de door de ECB voor basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten, en

               —

               de GAR te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaak T-659/17, Vallina Fonseca/GAR.


title: Zaak T-601/16: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Paraskevaidis / Cedefop („Openbare dienst — Ambtenaren — Cedefop — Bevordering — Bevorderingsronde 2015 — Besluit om verzoeker niet naar de rang AD 12 te bevorderen — Artikelen 44 en 45 van het Statuut — Vergelijking van de verdiensten — Motiveringsplicht — Stilzwijgende afwijzing van de klacht — Aansprakelijkheid”)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/33

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Paraskevaidis / Cedefop
   (Zaak T-601/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Cedefop - Bevordering - Bevorderingsronde 2015 - Besluit om verzoeker niet naar de rang AD 12 te bevorderen - Artikelen 44 en 45 van het Statuut - Vergelijking van de verdiensten - Motiveringsplicht - Stilzwijgende afwijzing van de klacht - Aansprakelijkheid”))
   (2017/C 424/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Georges Paraskevaidis (Oudergem, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) (vertegenwoordiger: M. Fuchs, gemachtigde, bijgestaan door A. Duron, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de directeur van Cedefop van 4 november 2015 om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2015 niet naar de rang AD 12 te bevorderen, en ten tweede tot vergoeding van de schade die verzoeker door dat besluit zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) van 4 november 2015 om Georges Paraskevaidis in het kader van de bevorderingsronde 2015 niet te bevorderen naar de rang AD 12 wordt nietig verklaard.

               2)

               Cedefop wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2 000 EUR aan Georges Paraskevaidis ter vergoeding van de door hem geleden schade.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Cedefop wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016. (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-31/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-537/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 12 september 2017 — Claudia Wegener / Royal Air Maroc SA

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 12 september 2017 — Claudia Wegener / Royal Air Maroc SA
   (Zaak C-537/17)
   (2017/C 424/31)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Claudia Wegener

      Verwerende partij: Royal Air Maroc SA

      Prejudiciële vraag

   Valt een vlucht onder artikel 3, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten, wanneer zich bij het vervoer door een luchtvaartmaatschappij geplande onderbrekingen (tussenlandingen) buiten het grondgebied van de Europese Unie voordoen waarbij van vliegtuig wordt veranderd?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-383/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Vion Livestock BV / Staatssecretaris van Economische Zaken [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijke ordening van de markten — Bescherming van dieren tijdens het vervoer — Restituties bij uitvoer — Verordening (EU) nr. 817/2010 — Verordening (EG) nr. 1/2005 — Verplichting om een kopie van het journaal bij te houden tot de aankomst van de dieren in de eerste lossingsplaats in het derde land van de eindbestemming — Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen]

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven — Nederland) — Vion Livestock BV / Staatssecretaris van Economische Zaken
   (Zaak C-383/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijke ordening van de markten - Bescherming van dieren tijdens het vervoer - Restituties bij uitvoer - Verordening (EU) nr. 817/2010 - Verordening (EG) nr. 1/2005 - Verplichting om een kopie van het journaal bij te houden tot de aankomst van de dieren in de eerste lossingsplaats in het derde land van de eindbestemming - Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen])
   (2017/C 424/12)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vion Livestock BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Economische Zaken

      Dictum

   Artikel 7 van verordening (EU) nr. 817/2010 van de Commissie van 16 september 2010 tot vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, van uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de voor de toekenning van uitvoerrestituties te vervullen voorwaarden in verband met het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer, gelezen in samenhang met artikel 3, leden 1 en 2, en artikel 2, lid 2, van verordening nr. 817/2010 en met de punten 3, 7 en 8 van bijlage II bij verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten en tot wijziging van de richtlijnen 64/432/EEG en 93/119/EG en van verordening (EG) nr. 1255/97, moet aldus worden uitgelegd dat terugbetaling van uitvoerrestituties uit hoofde van verordening nr. 817/2010 kan worden verlangd wanneer de vervoerder van runderen geen kopie van het in bijlage II bij verordening nr. 1/2005 bedoelde journaal heeft bijgehouden tot de eerste lossingsplaats in het derde land van de eindbestemming.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016.


title: Zaak C-563/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 25 september 2017 — Associação Peço a Palavra e.a./Conselho de Ministros

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal Administrativo (Portugal) op 25 september 2017 — Associação Peço a Palavra e.a./Conselho de Ministros
   (Zaak C-563/17)
   (2017/C 424/32)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Associação Peço a Palavra, João Carlos Constantino Pereira Osório, Maria Clara Marques Pires Sarmento Franco, Sofia da Silva Santos Arauz en Maria João Galhardas Fitas

      Verwerende partij: Conselho de Ministros

      Andere partijen in de procedure: PARPÚBLICA — Participações Públicas, SGPS, S.A. en TAP, SGPS, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het met het Unierecht, en met name de artikelen 49 en 54 VWEU en de daarin neergelegde beginselen, verenigbaar dat in de procedure voor de indirecte herprivatisering van het aandelenkapitaal van een in overheidshanden zijnde vennootschap die actief is in de luchtvaart, in de op die procedure betrekking hebbende documenten als criterium voor het selecteren van beoogde aankopen door potentiële investeerders en het accepteren van biedingen wordt gehanteerd dat het hoofdkantoor en de feitelijke leiding van die vennootschap in de lidstaat van oprichting gevestigd blijven?

               2)

               Is het met het Unierecht, en met name de artikelen 56 en 57 VWEU en de daarin neergelegde beginselen alsmede het non-discriminatie-, het evenredigheids- en het noodzakelijkheidsbeginsel, verenigbaar dat in de procedure voor de indirecte herprivatisering van het aandelenkapitaal van de genoemde vennootschap, in de op die procedure betrekking hebbende documenten als criterium voor het selecteren van beoogde aankopen door potentiële investeerders en het accepteren van biedingen wordt gehanteerd dat de koper overgaat tot uitvoering van openbaredienstverplichtingen?

               3)

               Is het met het Unierecht, en met name de artikelen 56 en 57 VWEU en de daarin neergelegde beginselen, verenigbaar dat in de procedure voor de indirecte herprivatisering van het aandelenkapitaal van de genoemde vennootschap, in de op die procedure betrekking hebbende documenten als criterium voor het selecteren van beoogde aankopen door potentiële investeerders en het accepteren van biedingen wordt gehanteerd dat de koper de huidige nationale hub behoudt en ontwikkelt?

               4)

               Zijn de activiteiten die worden ontplooid door de genoemde vennootschap, waarvan het aandelenkapitaal wordt vervreemd in het kader van de herprivatisering, aan te merken als diensten op de interne markt waarop richtlijn 2006/123/EG (1) van toepassing is, als sprake is van de in artikel 2, lid 2, onder d), van die richtlijn neergelegde uitzondering met betrekking tot diensten op het gebied van vervoer, en is die richtlijn dus ook van toepassing op de betreffende procedure?

               5)

               Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, is het dan met de artikelen 16 en 17 van die richtlijn verenigbaar dat in de procedure voor de indirecte herprivatisering van het aandelenkapitaal van de genoemde vennootschap, in de op die procedure betrekking hebbende documenten als criterium voor het selecteren van beoogde aankopen door potentiële investeerders en het accepteren van biedingen wordt gehanteerd dat de koper overgaat tot uitvoering van openbaredienstverplichtingen?

               6)

               Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord, is het dan met de artikelen 16 en 17 van die richtlijn verenigbaar dat in de procedure voor de indirecte herprivatisering van het aandelenkapitaal van de genoemde vennootschap, in de op die procedure betrekking hebbende documenten als criterium voor het selecteren van beoogde aankopen door potentiële investeerders en het accepteren van biedingen wordt gehanteerd dat de koper de huidige nationale hub behoudt en ontwikkelt?

      (1)  Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB 2006, L 376, blz. 36).


title: Zaak T-718/17: Beroep ingesteld op 19 oktober 2017 — Italië / Commissie

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/55

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2017 — Italië / Commissie
   (Zaak T-718/17)
   (2017/C 424/80)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, en P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de aankondiging van vergelijkende onderzoeken — Administrateurs en assistenten in de sector gebouwen — EPSO/AD/342/17 (rang AD 6) — Ingenieurs gebouwmanagement (met inbegrip van bouwtechniek en milieutechniek) — EPSO/AST/141/17 (AST 3) — Profiel 1 — Bouwcoördinatoren/-technici — Profiel 2 — Bouwcoördinatoren/-technici op het gebied van airconditioning, elektromechanica en elektronica — Profiel 3 — Assistenten op het gebied van veiligheid op het werk/veiligheid van gebouwen, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie C 242 A van 27 juli 2017, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-695/17, Italië/Commissie.


title: Zaak T-640/17: Beroep ingesteld op 20 september 2017 — Escriba Serra e.a. / Commissie en GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/40

         Beroep ingesteld op 20 september 2017 — Escriba Serra e.a. / Commissie en GAR
   (Zaak T-640/17)
   (2017/C 424/59)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Juan Escriba Serra (Girona, Spanje) en 7 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en C. Iglesias Megías, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

               —

               De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht primair en om redenen van proceseconomie:

                           —

                           besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. gedeeltelijk nietig te verklaren (te herroepen), voor zover daarbij de omzetting en afschrijving van de achtergestelde obligaties van Banco Popular wordt gelast, en

                           —

                           besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover daarbij de omzetting van de achtergestelde obligaties van Banco Popular wordt gelast,

               —

               alternatief en subsidiair:

                           —

                           besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. volledig nietig te verklaren, en

                           —

                           besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. volledig nietig te verklaren.

               —

               In voorkomend geval de artikelen 15, 18, 20, 21, 22 en/of 24 van verordening nr. 806/2014 ingevolge artikel 277 VWEU niet-toepasselijk te verklaren, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-425/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Hansruedi Raimund / Michaela Aigner (Prejudiciële verwijzing — Intellectuele en industriële eigendom — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 96, onder a) — Vordering wegens inbreuk — Artikel 99, lid 1 — Vermoeden van geldigheid — Artikel 100 — Reconventionele vordering tot nietigverklaring — Verhouding tussen een vordering wegens inbreuk en een reconventionele vordering tot nietigverklaring — Procedurele autonomie)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/10

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Hansruedi Raimund / Michaela Aigner
   (Zaak C-425/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Intellectuele en industriële eigendom - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 96, onder a) - Vordering wegens inbreuk - Artikel 99, lid 1 - Vermoeden van geldigheid - Artikel 100 - Reconventionele vordering tot nietigverklaring - Verhouding tussen een vordering wegens inbreuk en een reconventionele vordering tot nietigverklaring - Procedurele autonomie))
   (2017/C 424/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hansruedi Raimund

      Verwerende partij: Michaela Aigner

      Dictum

               1)

               Artikel 99, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Uniemerk moet aldus worden uitgelegd dat de krachtens artikel 96, onder a), van deze verordening bij een rechtbank voor het Uniemerk ingestelde vordering wegens inbreuk niet kan worden afgewezen op basis van een absolute nietigheidsgrond, zoals de in artikel 52, lid 1, onder b), van deze verordening bepaalde grond, zonder dat deze rechtbank de reconventionele vordering tot nietigverklaring, die de gedaagde op deze vordering wegens inbreuk heeft ingesteld op basis van artikel 100, lid 1, van deze verordening, en die op dezelfde nietigheidsgrond is gebaseerd, heeft toegewezen.

               2)

               De bepalingen van verordening nr. 207/2009 moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat de rechtbank voor het Uniemerk de vordering wegens inbreuk, in de zin van artikel 96, onder a), van deze verordening, kan afwijzen op basis van een absolute nietigheidsgrond, zoals de in artikel 52, lid 1, onder b), van deze verordening bepaalde grond, zelfs al is de beslissing op de krachtens artikel 100, lid 1, van deze verordening ingestelde reconventionele vordering tot nietigverklaring, die op dezelfde nietigheidsgrond is gebaseerd, niet definitief geworden

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak T-643/17: Beroep ingesteld op 21 september 2017 — Euroways / Commissie en GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/41

         Beroep ingesteld op 21 september 2017 — Euroways / Commissie en GAR
   (Zaak T-643/17)
   (2017/C 424/60)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Euroways, SL (Hospitalet de Llobregat, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en C. Iglesias Megías, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 in verband met de vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               in voorkomend geval de artikelen 15, 18, 20, 21, 22 en/of 24 van verordening nr. 806/2014 niet van toepassing te verklaren overeenkomstig artikel 277 VWEU, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-706/16 P: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — HB / Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2014 — Vergelijking van de verdiensten — Discriminatie op grond van geslacht — Onjuiste rechtsopvatting”)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/33

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — HB / Commissie
   (Zaak T-706/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2014 - Vergelijking van de verdiensten - Discriminatie op grond van geslacht - Onjuiste rechtsopvatting”))
   (2017/C 424/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: HB (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 juli 2016, HB/Commissie (F-125/15, EU:F:2016:164), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               HB zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               De kosten in verband met de procedure in eerste aanleg blijven verdeeld overeenkomstig de punten 2 en 3 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 21 juli 2016, HB/Commissie (F-125/15).

      (1)  PB C 454 van 5.12.2016.


title: Zaak C-522/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — A / Staatssecretaris van Financiën [Prejudiciële verwijzing — Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikel 201, lid 3, tweede alinea, alsmede artikel 221, leden 3 en 4 — Verordening (EEG) nr. 2777/75 — Verordening (EG) nr. 1484/95 — Aanvullende invoerrechten — Kunstmatige constructie die bedoeld is om verschuldigde aanvullende rechten te ontwijken — Onjuistheid van de gegevens waarop een douaneaangifte is gebaseerd — Personen die aansprakelijk kunnen worden gehouden voor deze douaneschuld — Verjaringstermijn]

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — A / Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-522/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Douane-unie en gemeenschappelijk douanetarief - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikel 201, lid 3, tweede alinea, alsmede artikel 221, leden 3 en 4 - Verordening (EEG) nr. 2777/75 - Verordening (EG) nr. 1484/95 - Aanvullende invoerrechten - Kunstmatige constructie die bedoeld is om verschuldigde aanvullende rechten te ontwijken - Onjuistheid van de gegevens waarop een douaneaangifte is gebaseerd - Personen die aansprakelijk kunnen worden gehouden voor deze douaneschuld - Verjaringstermijn])
   (2017/C 424/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Dictum

               1)

               In omstandigheden als in het hoofdgeding moet artikel 201, lid 3, tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000, aldus worden uitgelegd dat de bescheiden die moeten worden overgelegd krachtens artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 1484/95 van de Commissie van 28 juni 1995 houdende bepalingen voor de toepassing van de aanvullende invoerrechten in de sectoren slachtpluimvee en eieren, alsmede voor ovalbumine, en houdende vaststelling van representatieve prijzen en intrekking van verordening nr. 163/67/EEG, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 684/1999 van de Commissie van 29 maart 1999, voor de opstelling van de douaneaangifte benodigde gegevens vormen in de zin van deze bepaling.

               2)

               Artikel 201, lid 3, tweede alinea, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, moet aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „schuldenaar” van de douaneschuld in de zin van die bepaling mede moet worden begrepen de natuurlijke persoon die nauw en bewust betrokken is geweest bij het bedenken en op kunstmatige wijze opzetten van een structuur van handelsstromen, als die in het hoofdgeding, die een verlaging van de wettelijk verschuldigde invoerrechten tot gevolg heeft gehad, terwijl hij niet zelf de voor de opstelling van de douaneaangifte gebruikte verkeerde gegevens heeft verstrekt, wanneer uit de omstandigheden blijkt dat deze persoon wist of redelijkerwijze had moeten weten dat de handelingen waarop die structuur betrekking had niet waren uitgevoerd in het kader van normale handelstransacties, maar louter met het doel om de door het Unierecht toegekende voordelen op onrechtmatige wijze te verkrijgen. De omstandigheid dat deze persoon die structuur pas heeft bedacht en opgezet nadat hem door specialisten op het gebied van douanerecht was verzekerd dat die structuur wettig was, is in dit verband niet van invloed.

               3)

               Artikel 221, lid 4, van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2700/2000, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als in het hoofdgeding het feit dat de douaneschuld bij invoer, overeenkomstig artikel 201, lid 1, ervan, is ontstaan doordat aan rechten bij invoer onderworpen goederen in het vrije verkeer zijn gebracht, op zichzelf niet de mogelijkheid uitsluit om het bedrag van de voor dergelijke goederen verschuldigde invoerrechten aan de schuldenaar mede te delen na het verstrijken van de termijn van artikel 221, lid 3, van deze verordening, zoals gewijzigd.

      (1)  PB C 86 van 20.3.2017.


title: Zaak T-659/17: Beroep ingesteld op 28 september 2017 — Vallina Fonseca / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/42

         Beroep ingesteld op 28 september 2017 — Vallina Fonseca / GAR
   (Zaak T-659/17)
   (2017/C 424/61)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Antonio Vallina Fonseca (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Sellés Marco, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die José Antonio Vallina Fonseca heeft geleden door al het handelen en niet-handelen van bedoelde raad als gevolg waarvan hem de eigendom is ontnomen van zijn obligaties en waardepapieren van BANCO POPULAR ESPAÑOL, S.A.;

               —

               de GAR te veroordelen om de verzoekende partij een schadevergoeding van 50 000 EUR te betalen (hierna: „verschuldigd bedrag”);

               —

               het verschuldigde bedrag te verhogen met compensatoire rente vanaf 7 juni 2017 tot de uitspraak van het arrest betreffende het onderhavige beroep, en

               —

               het verschuldigde bedrag te verhogen met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling van het verschuldigde bedrag, tegen de door de ECB voor basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad betreffende een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. schendt het beginsel nemo auditur turpitudinem propiam allegans, en artikel 88 van verordening nr. 806/2014, voor zover daarbij een voor Banco Popular en haar aandeelhouders nadelige handeling wordt vastgesteld wegens een crisis die voormelde raad zelf heeft veroorzaakt.

               2.

               Tweede middel: door de vaststelling van het afwikkelingsbesluit heeft de GAR inbreuk gemaakt op de zorgplicht, het beginsel van behoorlijk bestuur van artikel 296 VWEU, het verbod van willekeur en het beginsel nemo auditur turpitudinem suam allegans.

               3.

               Derde middel: schending van de artikelen 17 en 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aangezien verzoekende partij haar eigendom is ontnomen zonder dat haar de mogelijkheid is geboden — vooraf of achteraf — te worden gehoord.

               4.

               Vierde middel: de GAR heeft artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 54 van het Verdrag betreffende de Europese Unie geschonden door verzoekende partij haar eigendom te ontnemen ondanks het bestaan van minder beperkende alternatieve maatregelen.


title: Zaak T-721/17: Beroep ingesteld op 17 oktober 2017 — Topor-Gilka/Raad

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/56

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2017 — Topor-Gilka/Raad
   (Zaak T-721/17)
   (2017/C 424/81)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergey Topor-Gilka (Moskou, Rusland) (vertegenwoordiger: N. Meyer, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit (GBVB) 2017/1418 (1) van de Raad van 4 augustus 2017;

               —

               subsidiair, in ieder geval gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden besluit (GBVB) 2017/1418, voor zover verzoeker bij dat besluit onder punt 160 werd toegevoegd aan de lijst van de in artikel 1 bedoelde personen en entiteiten;

               —

               voeging van dit geding en het parallelle geding van OOO WO Technopromexport overeenkomstig artikel 68, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verschillende kennelijke beoordelingsfouten

                           —

                           Beroep op verordening (EU) nr. 1351/2014 (2) van de Raad
                           Deze verordening heeft betrekking op een andere groep van personen dan die waartoe verzoeker behoort, en kan daarom geen grond zijn om verzoeker op de litigieuze lijst te plaatsen.

                           —

                           Grief inzake contractuele niet-nakoming
                           De Raad voert als motivering voor de beslissing om verzoeker op de litigieuze lijst te plaatsen onder andere aan dat hij de contractuele onderhandelingen met Siemens Gas Turbine Technology OOO over het oorspronkelijke leveringscontract leidde, waarbij de bepalingen van dat oorspronkelijke leveringscontract later zijn geschonden. De beoordeling of daadwerkelijk sprake is van contractuele niet-nakoming, moet overeenkomstig het Russische recht worden verricht. De partijen bij het leveringscontract hebben de zaak aanhangig gemaakt bij het scheidsgerecht te Moskou. Zolang dat scheidsgerecht de zaak niet heeft afgedaan, vormt de grief inzake contractuele niet-nakoming geen voldoende solide feitelijke grondslag en kan die grief niet dienen ter motivering van besluit (GBVB) 2017/1418.

                           —

                           Overdracht van gasturbines naar de Krim
                           Verzoeker wordt verweten verantwoordelijk te zijn voor de overdracht van gasturbines naar de Krim. De gepubliceerde persberichten zijn niet volkomen duidelijk en berusten op anonieme bronnen. Het is aan de bevoegde instelling van de Unie om aan te tonen dat de aangevoerde redenen gegrond zijn, en niet aan de betrokken onderneming om het negatieve bewijs te leveren dat die redenen ongegrond zijn.

                           —

                           Schending van het internationaal humanitair recht
                           Rusland dient volgens het internationaal recht de openbare orde op de Krim te herstellen en te handhaven, wat vandaag de dag ook een gegarandeerde en duurzame energievoorziening omvat. In de motivering van besluit (GBVB) 2017/1418 is met de humanitaire behoefte aan een dergelijke energievoorziening net zomin rekening gehouden als met de regels van het internationaal humanitair recht.

               2.

               Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, VWEU
               Besluit 2017/1418 maakt inbreuk op de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, WVEU. De in punt 160 van de bijlage bij het besluit vervatte motivering is alles bij elkaar genomen vaag en onvoldoende gedetailleerd. Zij geeft niet de concrete redenen weer op grond waarvan de Raad in het kader van zijn beoordeling heeft beslist om de beperkende maatregelen ten aanzien van verzoeker toe te passen, en voldoet daarmee in haar geheel niet aan de vereisten van de in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht.

               3.

               Derde middel: schending van het recht van verdediging en van het recht op doeltreffende rechterlijke bescherming
               Door niet te voldoen aan de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, VWEU, heeft de Raad verzoekers recht van verdediging en zijn recht op doeltreffende rechterlijke bescherming geschonden daar verzoeker, die geen kennis heeft van de wezenlijke redenen om hem op de litigieuze lijst te plaatsen, zich niet optimaal kan verdedigen.

      (1)  Besluit (GBVB) 2017/1418 van de Raad van 4 augustus 2017 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2017, L 203I, blz. 5).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1351/2014 van de Raad van 18 december 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 692/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de illegale inlijving van de Krim en Sebastopol (PB 2014, L 365, blz. 46).


title: Zaak C-556/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Lutz GmbH / Hauptzollamt Hannover [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EEG) nr. 2658/87 — Douane-unie — Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Tariefposten — Onderverdeling 6212 20 00 [gainebroeken (panty’s)] — Toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur — Toelichtingen op het geharmoniseerde systeem]

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/12

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 19 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Lutz GmbH / Hauptzollamt Hannover
   (Zaak C-556/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EEG) nr. 2658/87 - Douane-unie - Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Tariefposten - Onderverdeling 6212 20 00 [gainebroeken (panty’s)] - Toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur - Toelichtingen op het geharmoniseerde systeem])
   (2017/C 424/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lutz GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 927/2012 van de Commissie van 9 oktober 2012, moet aldus worden uitgelegd dat een onderbroek die wordt gekenmerkt door een verminderde elasticiteit in de breedte, maar desondanks geen niet-elastische elementen bevat die in de breedterichting in het product zijn verwerkt, kan worden ingedeeld in onderverdeling 6212 20 00 van de gecombineerde nomenclatuur wanneer uit onderzoek blijkt dat deze een sterk verminderde elasticiteit in de breedte bezit om het menselijk lichaam te ondersteunen en te zorgen voor een slanker silhouet.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Zaak T-660/17: Beroep ingesteld op 28 september 2017 — Miralla Inversiones / Commissie en GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/42

         Beroep ingesteld op 28 september 2017 — Miralla Inversiones / Commissie en GAR
   (Zaak T-660/17)
   (2017/C 424/62)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Miralla Inversiones, S.L. (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Lois Perreau de Pinninck, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 in verband met de vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               in voorkomend geval de artikelen 15, 18, 20, 21, 22 en/of 24 van verordening nr. 806/2014 niet van toepassing te verklaren overeenkomstig artikel 277 VWEU, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-722/17: Beroep ingesteld op 17 oktober 2017 — WO Technopromexport/Raad

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/57

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2017 — WO Technopromexport/Raad
   (Zaak T-722/17)
   (2017/C 424/82)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: OOO WO Technopromexport (Moskou, Rusland) (vertegenwoordiger: N. Meyer, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit (GBVB) 2017/1418 (1) van de Raad van 4 augustus 2017;

               —

               subsidiair, in ieder geval gedeeltelijke nietigverklaring van het bestreden besluit (GBVB) 2017/1418, voor zover verzoekster bij dat besluit onder punt 39 werd toegevoegd aan de lijst van in artikel 1 bedoelde personen en entiteiten;

               —

               voeging van dit geding en het parallelle geding van Topor-Gilka overeenkomstig artikel 68, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verschillende kennelijke beoordelingsfouten

                           —

                           Beroep op verordening (EU) nr. 1351/2014 (2) van de Raad
                           Deze verordening heeft betrekking op een andere groep van personen dan die waartoe verzoekster behoort, en kan daarom geen grond zijn om verzoekster op de litigieuze lijst te plaatsen.

                           —

                           Grief inzake contractuele niet-nakoming
                           De Raad voert als motivering voor de beslissing om verzoekster op de litigieuze lijst te plaatsen onder andere aan dat gasturbines op de Krim werden geleverd waarbij de bepalingen van het oorspronkelijke leveringscontract met Siemens Gas Turbine Technology OOO werden geschonden. De beoordeling of daadwerkelijk sprake is van contractuele niet-nakoming, moet overeenkomstig het Russische recht worden verricht. De partijen bij het leveringscontract hebben de zaak aanhangig gemaakt bij het scheidsgerecht te Moskou. Zolang dat scheidsgerecht de zaak niet heeft afgedaan, vormt de grief inzake contractuele niet-nakoming geen voldoende solide feitelijke grondslag en kan die grief niet dienen ter motivering van besluit (GBVB)2017/1418.

                           —

                           Overdracht van gasturbines naar de Krim
                           Verzoekster wordt verweten gasturbines op de Krim te hebben geleverd. De gepubliceerde persberichten zijn niet volkomen duidelijk en berusten op anonieme bronnen. Het is aan de bevoegde instelling van de Unie om aan te tonen dat de aangevoerde redenen gegrond zijn, en niet aan de betrokken onderneming om het negatieve bewijs te leveren dat deze redenen ongegrond zijn.

                           —

                           Schending van het internationaal humanitair recht
                           Rusland dient volgens het internationaal recht de openbare orde op de Krim te herstellen en te handhaven, wat vandaag de dag ook een gegarandeerde en duurzame energievoorziening omvat. In de motivering van besluit (GBVB) 2017/1418 is met de humanitaire behoefte aan een dergelijke energievoorziening net zomin rekening gehouden als met de regels van het internationaal humanitair recht.

               2.

               Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, VWEU
               Besluit 2017/1418 maakt inbreuk op de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, WVEU. De in punt 39 van de bijlage bij het besluit vervatte motivering is alles bij elkaar genomen vaag en onvoldoende gedetailleerd. Zij geeft niet de concrete redenen weer op grond waarvan de Raad in het kader van zijn beoordeling heeft beslist om de beperkende maatregelen ten aanzien van verzoekster toe te passen, en voldoet daarmee in haar geheel niet aan de vereisten van de in artikel 296, lid 2, VWEU neergelegde motiveringsplicht.

               3.

               Derde middel: schending van het recht van verdediging en van het recht op doeltreffende rechterlijke bescherming
               Door niet te voldoen aan de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, VWEU, heeft de Raad verzoeksters recht van verdediging en recht op doeltreffende rechterlijke bescherming geschonden daar verzoekster, die geen kennis heeft van de wezenlijke redenen om haar op de litigieuze lijst te plaatsen, zich niet optimaal kan verdedigen.

      (1)  Besluit (GBVB) 2017/1418 van de Raad van 4 augustus 2017 tot wijziging van besluit 2014/145/GBVB betreffende beperkende maatregelen met betrekking tot acties die de territoriale integriteit, soevereiniteit en onafhankelijkheid van Oekraïne ondermijnen of bedreigen (PB 2017, L 203I, blz. 5).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1351/2014 van de Raad van 18 december 2014 tot wijziging van verordening (EU) nr. 692/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de illegale inlijving van de Krim en Sebastopol (PB 2014, L 365, blz. 46).


title: Zaak T-661/17: Beroep ingesteld op 29 september 2017 — Fundación Agustín de Betancourt / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/43

         Beroep ingesteld op 29 september 2017 — Fundación Agustín de Betancourt / GAR
   (Zaak T-661/17)
   (2017/C 424/63)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fundación Agustín de Betancourt (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: I. Salama Salama, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 VWEU besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A., nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te veroordelen tot betaling aan verzoekende partij van een vergoeding voor de geleden schade, waarvan het precieze bedrag zal worden bepaald wanneer aan de vertegenwoordiger van verzoekende partij alle gevraagde informatie wordt verstrekt, met name het voorlopig verslag van Deloitte en de verslagen die overeenkomstig verordening (EU) nr. 806/2014 door onafhankelijke deskundigen worden opgesteld, waartoe om toegang wordt verzocht, en

               —

               overeenkomstig de artikelen 133 en 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-243/17: Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2017 — Ecolab Deutschland en Lysoform Dr. Hans Rosemann / ECHA

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/59

         Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2017 — Ecolab Deutschland en Lysoform Dr. Hans Rosemann / ECHA
   (Zaak T-243/17) (1)

   (2017/C 424/83)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 10.07.2017.


title: Zaak T-662/17: Beroep ingesteld op 28 september 2017 — Link Flexible e.a. / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/44

         Beroep ingesteld op 28 september 2017 — Link Flexible e.a. / GAR
   (Zaak T-662/17)
   (2017/C 424/64)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Link Flexible Sicav, SA (Madrid, Spanje) en 20 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: M. Romero Rey en I. Salama Salama, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 VWEU besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A., nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te veroordelen tot betaling aan verzoekende partijen van een vergoeding voor de geleden schade, waarvan het precieze bedrag zal worden bepaald wanneer aan de vertegenwoordigers van verzoekende partijen alle gevraagde informatie wordt verstrekt, met name het voorlopig verslag van Deloitte en de verslagen die overeenkomstig verordening (EU) nr. 806/2014 door onafhankelijke deskundigen worden opgesteld, waartoe om toegang wordt verzocht, en

               —

               overeenkomstig de artikelen 133 en 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Arrest van het Hof van 27 november 2017 in zaak E-12/16 — Marine Harvest ASA, ondersteund door de federatie van Noorse industrieën (Norsk Industri) tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ondersteund door het Koninkrijk Noorwegen (Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Vis en andere producten van de zee — Materieel toepassingsgebied van de EER-overeenkomst — Protocol 9 — Bevoegdheid op het gebied van toezicht)

text:
               5.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 119/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 27 november 2017
   in zaak E-12/16
   Marine Harvest ASA, ondersteund door de federatie van Noorse industrieën (Norsk Industri) tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ondersteund door het Koninkrijk Noorwegen

      (Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Vis en andere producten van de zee — Materieel toepassingsgebied van de EER-overeenkomst — Protocol 9 — Bevoegdheid op het gebied van toezicht)

   (2018/C 119/10)
   In zaak E-12/16, Marine Harvest ASA, ondersteund door de federatie van Noorse industrieën (Norsk Industri), tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ondersteund door het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om nietigverklaring van het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 27 juli 2016 in zaak nr. 79116 van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA en om een verklaring dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de bevoegdheid en de verplichting heeft om toezicht uit te oefenen op staatssteun voor de visserijsector, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 27 november 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart het verzoek ongegrond;

               2.

               verwijst Marine Harvest ASA in haar eigen kosten, alsmede in de kosten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA;

               3.

               verwijst de interveniënten in hun eigen kosten.


title: Arrest van het Hof van 27 november 2017 in zaak E-19/16 — Thorbjørn Selstad Thue, ondersteund door de Noorse politiefederatie (Politiets Fellesforbund) tegen de Noorse regering (Richtlijn 2003/88/EG — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Arbeidstijd — Reizen naar en/of van een andere plaats dan de vaste of gebruikelijke werkplek van de werknemer)

text:
               5.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 119/10

         ARREST VAN HET HOF
   van 27 november 2017
   in zaak E-19/16
   Thorbjørn Selstad Thue, ondersteund door de Noorse politiefederatie (Politiets Fellesforbund) tegen de Noorse regering

      (Richtlijn 2003/88/EG — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Arbeidstijd — Reizen naar en/of van een andere plaats dan de vaste of gebruikelijke werkplek van de werknemer)

   (2018/C 119/11)
   In zaak E-19/16, Thorbjørn Selstad Thue, ondersteund door de Noorse politiefederatie (Politiets Fellesforbund), tegen de Noorse regering — VERZOEK aan het Hof, overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie door het hooggerechtshof van Noorwegen (Norges Høyesterett) betreffende de uitlegging van artikel 2 van Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Ása Ólafsdóttir (ad hoc), rechters, op 27 november 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De tijd die een werknemer, zoals de verzoeker, besteedt aan verplaatsingen, buiten de normale arbeidstijd, naar en/of van een andere plaats dan zijn vaste of gebruikelijke werkplek om er zijn werkzaamheden of taken te verrichten zoals verlangd door zijn werkgever, vormt „arbeidstijd” in de zin van artikel 2 van Richtlijn 2003/88/EG.

               2.

               Er hoeft geen intensiteitsbeoordeling te worden gemaakt van de hoeveelheid werk tijdens de verplaatsingen.

               3.

               De frequentie van dergelijke verplaatsingen heeft geen belang, tenzij ze tot gevolg hebben dat de werkplek van de werknemer wordt overgebracht naar een nieuwe vaste of gebruikelijke werkplek.


               5.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 119/11

         Verzoek van Borgarting lagmannsrett van 23 november 2017 aan het EVA-Hof om een advies in de zaak Nye Kystlink AS tegen Color Group AS en Color Line AS
   (Zaak E-10/17)
   (2018/C 119/12)
   Bij schrijven van 23 november 2017 van Borgarting lagmannsrett (gerechtshof Borgarting) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 24 november 2017, om een advies in de zaak Nye Kystlink AS tegen Color Group AS en Color Line AS, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Volgt uit het EER-rechtsbeginsel van de gelijkwaardigheid dat een nationale verjaringsregel die een afzonderlijke verjaringstermijn van één jaar vaststelt om een vordering in te stellen tot vergoeding van schade voortvloeiend uit een strafbaar feit dat is komen vast te staan na een in kracht van gewijsde gegaan strafvonnis, overeenkomstig moet worden toegepast met betrekking tot een schadevordering voor inbreuken op de artikelen 53 en 54 van de EER-overeenkomst die zijn komen vast te staan na een eindbeschikking van de Toezichthoudende Autoriteit waarbij een geldboete is opgelegd?

               2.

               Vormt het EER-rechtsbeginsel van de doeltreffendheid een beperking voor het recht van de EER-staten om een verjaringstermijn van drie jaar te bepalen voor het instellen van een schadevordering voor inbreuken op de artikelen 53 en 54 van de EER-overeenkomst wanneer deze verjaringstermijn wordt gecombineerd met een onderzoeksplicht voor de gelaedeerde partij die ertoe kan leiden dat de verjaringstermijn afloopt voordat de Autoriteit tot een besluit is gekomen in een zaak met betrekking tot inbreuken op de artikelen 53 en 54 van de EER-overeenkomst die voortvloeit uit een klacht door de gelaedeerde partij?

               3.

               Welke elementen zouden moeten worden meewegen bij het beoordelen van de vraag of de toepassing van de nationale verjaringstermijn, als vermeld in vraag 2, in mededingingszaken van een aard en een omvang als de onderhavige zaak bestaanbaar is met het EER-rechtsbeginsel van de doeltreffendheid?


title: Zaak C-304/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: American Express Co. / The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) 2015/751 — Afwikkelingsvergoedingen voor op kaarten gebaseerde betalingstransacties — Artikel 1, lid 5 — Gelijkstelling van een driepartijenbetaalkaartschema met een vierpartijenbetaalkaartschema — Voorwaarden — Uitgifte door een driepartijenbetaalkaartschema van op kaarten gebaseerde betaalinstrumenten‚ „samen met een cobrandingpartner of via een agent” — Artikel 2, punt 18 — Begrip „driepartijenbetaalkaartschema” — Geldigheid)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: American Express Co. / The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury
   (Zaak C-304/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) 2015/751 - Afwikkelingsvergoedingen voor op kaarten gebaseerde betalingstransacties - Artikel 1, lid 5 - Gelijkstelling van een driepartijenbetaalkaartschema met een vierpartijenbetaalkaartschema - Voorwaarden - Uitgifte door een driepartijenbetaalkaartschema van op kaarten gebaseerde betaalinstrumenten‚ „samen met een cobrandingpartner of via een agent” - Artikel 2, punt 18 - Begrip „driepartijenbetaalkaartschema” - Geldigheid))
   (2018/C 123/02)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van: American Express Co.

      Verwerende partij: The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

      in tegenwoordigheid van: Diners Club International Limited, MasterCard Europe SA

      Dictum

               1)

               Artikel 1, lid 5, van verordening (EU) 2015/751 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende afwikkelingsvergoedingen voor op kaarten gebaseerde betalingstransacties moet aldus worden uitgelegd dat het in het kader van een overeenkomst tussen een cobrandingpartner of een agent, enerzijds, en een driepartijenbetaalkaartschema, anderzijds, niet vereist is dat die cobrandingpartner of agent handelt als uitgever in de zin van artikel 2, punt 2, van die verordening, opdat dit schema wordt geacht samen met een cobrandingpartner of via een agent op kaarten gebaseerde betaalinstrumenten uit te geven, en dus wordt aangemerkt als een vierpartijenbetaalkaartschema in de zin van artikel 1, lid 5, van die verordening.

               2)

               Bij het onderzoek van de tweede prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 1, lid 5, en artikel 2, punt 18, van verordening 2015/751 kunnen aantasten.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak C-17/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Mureș (Roemenië) op 9 januari 2018 — Strafzaak tegen Virgil Mailat, Delia Elena Mailat, Apcom Select SA

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Mureș (Roemenië) op 9 januari 2018 — Strafzaak tegen Virgil Mailat, Delia Elena Mailat, Apcom Select SA
   (Zaak C-17/18)
   (2018/C 123/16)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Mureș

      Partijen in de strafzaak

   Virgil Mailat, Delia Elena Mailat, Apcom Select SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de sluiting van een overeenkomst op grond waarvan een vennootschap een onroerend goed waarin voordien restaurantactiviteiten plaatsvonden, samen met alle vaste activa en de inboedel, aan een andere vennootschap verhuurt en waarbij de hurende vennootschap dezelfde restaurantactiviteiten voortzet onder dezelfde naam, een overgang van onderneming in de zin van de artikelen 19 en 29 van richtlijn 2006/112/EG (1) [van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde]?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is de beschreven verrichting dan een dienst die als verhuur van onroerende goederen in de zin van artikel 135, lid 1, onder l), van richtlijn 2006/112 kan worden aangemerkt dan wel een complexe dienst die niet als verhuur van onroerende goederen kan worden aangemerkt en die volgens de wet belastbaar is?

      (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.


title: Zaak T-118/16: Arrest van het Gerecht van 20 februari 2018 — Deutsche Post/EUIPO — bpost (BEPOST) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk BEPOST — Ouder Uniebeeldmerk ePost en ouder nationaal woordmerk POST — Niet ingeschreven merk of in het economisch verkeer gebruikt teken POST — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001) — Geen afbreuk aan de reputatie en geen verwatering — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) — Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”]

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/16

         Arrest van het Gerecht van 20 februari 2018 — Deutsche Post/EUIPO — bpost (BEPOST)
   (Zaak T-118/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk BEPOST - Ouder Uniebeeldmerk ePost en ouder nationaal woordmerk POST - Niet ingeschreven merk of in het economisch verkeer gebruikt teken POST - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 8, lid 4, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 4, van verordening 2017/1001) - Geen afbreuk aan de reputatie en geen verwatering - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 8, lid 5, van verordening 2017/1001) - Voor het eerst voor het Gerecht aangedragen bewijsmateriaal”])
   (2018/C 123/21)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Hamacher en G. Müllejans, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral, G. Sakalaite-Orlovskiene en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: bpost NV (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Hubert en K. Ongena, vervolgens H. Dhondt en J. Cassiman, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2016 (zaak R 3107/2014-1) inzake een oppositieprocedure tussen Deutsche Post en bpost

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Deutsche Post AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.


title: Zaak T-919/16: Beschikking van het Gerecht van 1 februari 2018 — Collins/Parlement („Voorrechten en immuniteiten — Lid van het Europees Parlement — Besluit om de voorrechten en immuniteiten niet te verdedigen — Kennelijk niet-ontvankelijk beroep — Kennelijke onbevoegdheid — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/21

         Beschikking van het Gerecht van 1 februari 2018 — Collins/Parlement
   (Zaak T-919/16) (1)

   ((„Voorrechten en immuniteiten - Lid van het Europees Parlement - Besluit om de voorrechten en immuniteiten niet te verdedigen - Kennelijk niet-ontvankelijk beroep - Kennelijke onbevoegdheid - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”))
   (2018/C 123/29)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jane Maria Collins (Hotham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: I. Anderson, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Alonso de León en M. Dean, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ten eerste een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 25 oktober 2016 om verzoeksters immuniteit en voorrechten niet te verdedigen, ten tweede een verzoek krachtens artikel 268 VWEU tot vergoeding van de schade die verzoekster beweert hierdoor te hebben geleden, en ten derde een verzoek dat ertoe strekt dat het Gerecht zich uitspreekt over het verzoek om verdediging van verzoeksters immuniteit en voorrechten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Jane Maria Collins zal haar eigen kosten en die van het Europees Parlement dragen.

      (1)  PB C 70 van 6.3.2017.


title: Zaak T-436/16: Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2018 — AEIM en Kazenas / Commissie („Beroep tot schadevergoeding — Verjaring — Geen bewijs van de schade — Beroep dat kennelijk moet worden verworpen”)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/21

         Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2018 — AEIM en Kazenas / Commissie
   (Zaak T-436/16) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Verjaring - Geen bewijs van de schade - Beroep dat kennelijk moet worden verworpen”))
   (2018/C 123/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: L’application électronique industrielle moderne (AEIM) (Algrange, Frankrijk) en Philippe Kazenas (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: B. Wizel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Delaude en S. Lejeune, vervolgens S. Delaude, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden ten gevolge van door een ambtenaar van de Commissie gepleegde corruptiefeiten.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               L’Application électronique industrielle moderne (AEIM) en Philippe Kazenas worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016.


title: Zaak T-786/16: Beroep ingesteld op 12 december 2017 — PV/Commissie

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/22

         Beroep ingesteld op 12 december 2017 — PV/Commissie
   (Zaak T-786/16)
   (2018/C 123/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: PV (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het onderhavige verzoek ontvankelijk en gegrond verklaren;

         bijgevolg het volgende gelasten:

               —

               nietigverklaring van de bestreden besluiten van 31 mei 2016 en 5 juli 2016 inzake de salarisinhoudingen waarvoor verzoeker klachten op grond van artikel 90, lid 2, van het statuut heeft ingediend op respectievelijk 29 juli 2016 (R/492/16) en 30 juli 2016 (R/493/16), die beide op 28 november 2016 zijn afgewezen;

               —

               nietigverklaring van de bestreden besluiten van 15 september 2016 en 11 juli 2016 inzake de salarisinhoudingen en de nulstelling van het salaris vanaf juli 2016, waarvoor verzoeker een klacht op grond van artikel 90, lid 2, van het statuut heeft ingediend op 19 september 2016 (R/496/16), die op 17 januari 2017 is afgewezen;

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit van 21 september 2016 waarbij verzoeker ervan in kennis wordt gesteld dat hij een totale schuld van 42 704,74 EUR jegens de Commissie heeft, waarvoor een klacht op grond van artikel 90, lid 2, van het statuut is ingediend op 8 november 2016 (R/556/16), die op 17 januari 2017 is afgewezen;

               —

               nietigverklaring van de betwiste debetnota nr. 32441709991 van 20 juli 2017 ten belope van 42 704,74 EUR, waarin betaling wordt geëist van de betwiste schuld van 42 704,74 EUR, waarvoor een klacht op grond van artikel 90, lid 2, van het statuut is ingediend op 31 juli 2017 (R/346/17), die op 29 november 2017 is afgewezen;

               —

               nietigverklaring van het besluit tot intrekking van het tripartiete TABG van 26 juli 2016, waartegen verzoeker een klacht op grond van artikel 90, lid 2, van het statuut heeft ingediend op 3 oktober 2016 (R/510/16), die op 2 februari 2017 is afgewezen, en nietigverklaring van tuchtprocedure CMS 13/087 in al haar aspecten;

               —

               vergoeding van de schade die is geleden wegens psychisch geweld bij DG Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Inclusie, DG Begroting, DG Tolken, samen met de medische dienst, het Bureau beheer en afwikkeling van de individuele rechten en DG Personele Middelen en Veiligheid, waarvan het eerste geval plaatsvond in 2008;

               —

               nietigverklaring van alle beoordelingsrapporten over de jaren 2014, 2015 en 2016 betreffende verzoeker, wegens psychisch geweld bij DG Tolken;

         en de volgende schadevergoedingen toekennen op grond van artikel 340 VWEU:

               —

               vergoeding van de immateriële schade ten belope van 889 000 EUR en de materiële schade ten belope van 132 828,67 EUR die verzoeker heeft geleden ten gevolge van de bestreden besluiten, onder voorbehoud van herevaluatie geraamd op 1 021 828,67 EUR, vermeerderd met de vertragingsrente tot op de dag van volledige betaling;

         subsidiair, gelet op het ondergane psychische geweld en op het feit dat „intellectuele valsheden” zijn gehanteerd, waardoor dergelijke onregelmatigheden niet aanvaardbaar zijn binnen de rechtsorde van de Unie:

               —

               nietigverklaring van alle andere klachten betreffende salarisinhoudingen voor de periode maart 2015 tot en met juli 2016 — te weten 12 besluiten van 9 februari 2015, 30 maart 2015, 5 mei 2015, 24 juni 2015, 1 oktober 2015, 12 november 2015, 15 januari 2016, 22 april 2016, 31 mei 2016, 5 juli 2016, 15 september 2016 en 11 juli 2016 — alsook van alle afwijzingen van verzoekers verzoeken tot nietigverklaring, te weten de besluiten R/1110/14 van 11 maart 2015, R/225/15 van 3 juli 2015, R/292/15 van 23 juli 2015, R/376/15 van 18 augustus 2015, R/419/15 van 25 september 2015, R/496/15 van 23 oktober 2015, R/787/15, R/788/16 en R/71/16 van 21 maart 2016, en R/282/16 van 12 september 2016;

               —

               nietigverklaring van alle afwijzende besluiten betreffende klachten over de beoordelingsprocedures, te weten de besluiten R/1100/14 van 12 maart 2015, R/313/15 van 11 augustus 2015, R/676/15 van 13 oktober 2015, R/127/16 en R/128/16 van 7 juni 2016 en R/342/16 van 21 september 2016;

               —

               nietigverklaring van alle afwijzingen van verzoeken tot verlening van bijstand (artikel 24 van het statuut), die dateren van respectievelijk 23 oktober 2014, 20 januari 2015, 20 maart 2015, 30 juli 2015 (verzoek D/322/15), 15 maart 2016 (verzoek D/776/15) en 18 mei 2016;

               —

               nietigverklaring van alle door dr. [X] opgestelde „medische adviezen” waarin wordt besloten tot afwezigheden zonder geldige reden, die dateren van 16 en 18 juli 2018, 8 augustus 2014, 4 september 2014, 4 december 2014, 4 februari 2015, 13 april 2015, 4 juni 2015, 11 augustus 2015, 14 oktober 2015, 4 december 2015, 5 februari 2016, 22 maart 2016, 18 april 2016, 3 juni 2016, 30 juni 2016 en 25 juli 2016;

               —

               nietigverklaring van de „medische adviezen” van 27 juni 2014 van dr. [X] en 10 oktober 2014 van dr. [Y], waardoor verzoeker is teruggestuurd naar zijn psychische geweldplegers;

               —

               nietigverklaring van de afwijzing de dato 14 juli 2016 van de op 22 maart 2016 ingediende administratieve klacht R/182/16 betreffende een afwezigheid zonder geldige reden op 16 en 17 maart 2016 te zijner woonplaats;

               —

               nietigverklaring van alle schuldbrieven van respectievelijk 10 maart 2015, 11 mei 2015, 10 juni 2015, 11 augustus 2015, 13 november 2015, 9 december 2015 en 18 juli 2016, alsook van de vooraankondigingsbrieven ter zake van de debetnota, die dateren van 21 juni 2016 en 21 september 2016;

         hoe dan ook:

               —

               verweerster verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 1, artikel 3, artikel 4 en artikel 31 lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, alsook van artikel 1 sexies, punt 2, en artikel 12 bis van het statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „statuut”), waarin het verbod op psychisch geweld is neergelegd.

               2.

               Tweede middel: schending van de artikelen 21 bis, 22 ter en 23 van het statuut betreffende het verbod om onrechtmatige handelingen te verrichten.

               3.

               Derde middel: schending van het beginsel van zorg en bijstand, in strijd met artikel 24 van het statuut.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 59 en onjuiste uitlegging van artikel 60 van het statuut.

               5.

               Vijfde middel: schending van de artikelen 41 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, die betrekking hebben op de onpartijdige behandeling en het recht te worden gehoord respectievelijk op de rechten van de verdediging, alsook van artikel 3 van bijlage IX van het statuut, dat betrekking heeft op het recht te worden gehoord door het tot aanstelling bevoegde gezag (TABG) vóór de verwijzing naar de tuchtraad en in overeenstemming met de rechtspraak Kerstens/Commissie (arrest van 14 februari 2017, Kerstens/Commissie, T-270/16 P, niet gepubliceerd, EU:T:2017:74).

         Verzoeker vordert tevens overeenkomstig artikel 340 VWEU de toekenning van een vergoeding van 889 000 EUR voor immateriële schade en van 132 828,67 EUR voor materiële schade.


title: Zaak C-643/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: American Express Co. / The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn (EU) 2015/2366 — Betalingsdiensten in de interne markt — Artikel 35, lid 1 — Vereisten inzake de toegang tot betalingssystemen voor vergunninghoudende betalingsdienstaanbieders of in het register ingeschreven betalingsdienstaanbieders — Artikel 35, lid 2, eerste alinea, onder b) — Niet-toepasselijkheid van deze vereisten op betalingssystemen die uitsluitend zijn samengesteld uit betalingsdienstaanbieders die tot een groep behoren — Toepasselijkheid van die vereisten op driepartijenbetaalkaartschema’s die cobrandingovereenkomsten of agentuurovereenkomsten hebben gesloten — Geldigheid)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 februari 2018 [verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — The Queen, op verzoek van: American Express Co. / The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury
   (Zaak C-643/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn (EU) 2015/2366 - Betalingsdiensten in de interne markt - Artikel 35, lid 1 - Vereisten inzake de toegang tot betalingssystemen voor vergunninghoudende betalingsdienstaanbieders of in het register ingeschreven betalingsdienstaanbieders - Artikel 35, lid 2, eerste alinea, onder b) - Niet-toepasselijkheid van deze vereisten op betalingssystemen die uitsluitend zijn samengesteld uit betalingsdienstaanbieders die tot een groep behoren - Toepasselijkheid van die vereisten op driepartijenbetaalkaartschema’s die cobrandingovereenkomsten of agentuurovereenkomsten hebben gesloten - Geldigheid))
   (2018/C 123/06)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Queen, op verzoek van: American Express Co.

      Verwerende partij: The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury

      in tegenwoordigheid van: Diners Club International Limited, MasterCard Europe SA

      Dictum

               1)

               Artikel 35, lid 2, eerste alinea, onder b), van richtlijn (EU) 2015/2366 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt, houdende wijziging van de richtlijnen 2002/65/EG, 2009/110/EG en 2013/36/EU en verordening (EU) nr. 1093/2010 en houdende intrekking van richtlijn 2007/64/EG, moet aldus worden uitgelegd dat een driepartijenbetaalkaartschema dat een cobrandingovereenkomst heeft gesloten met een cobrandingpartner, niet het voordeel van de in die bepaling vervatte uitzondering wordt ontzegd, zodat het niet onderworpen is aan de vereisten van artikel 35, lid 1, van die richtlijn, ingeval die cobrandingpartner geen betalingsdienstaanbieder is en binnen dat schema geen betalingsdiensten aanbiedt met betrekking tot het gecobrande productaanbod. Daarentegen wordt een driepartijenbetaalkaartschema dat voor het aanbieden van betalingsdiensten een agent heeft ingeschakeld, het voordeel van die uitzondering ontzegd, zodat het onderworpen is aan de vereisten van artikel 35, lid 1.

               2)

               Bij het onderzoek van de tweede prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van artikel 35 van richtlijn 2015/2366 kunnen aantasten.

      (1)  PB C 78 van 13.3.2017.


title: Zaak T-47/18: Beroep ingesteld op 29 januari 2018 — UZ / Parlement

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/24

         Beroep ingesteld op 29 januari 2018 — UZ / Parlement
   (Zaak T-47/18)
   (2018/C 123/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: UZ (vertegenwoordiger: J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 27 februari 2017 om verzoekster een tuchtrechtelijke sanctie op te leggen waarbij haar rang AD13, salaristrap 3, per 1 maart 2017 werd verlaagd naar rang AD12, salaristrap 3 en haar in rang AD13 verkregen meritepunten tot nul werden teruggebracht;

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van haar verzoek om bijstand;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar verzoek, voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en de artikelen 3 en 22 van bijlage IX van het statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „statuut”), aangezien het tot aanstelling bevoegde gezag (hierna: „TABG”), ter onderbouwing van het door hem krachtens artikel 3 van bijlage IX genomen besluit, verzoekster niet heeft gehoord, en evenmin alvorens haar verzoek om bijstand op grond van artikel 24 van het statuut af te wijzen.

               2.

               Het tweede middel is ontleend aan schending van de artikelen 9, 10 en 16 van bijlage IX van het statuut, voor zover het bestreden tuchtrechtelijke besluit het evenredigheidsbeginsel schendt en verzoekster een algemene sanctie oplegt die niet is voorzien in bijlage IX van het statuut, namelijk het verlagen van haar rang, de schrapping van haar meritepunten en haar uitsluiting van alle managementstaken.

               3.

               Het derde middel is ontleend aan de bij de werkzaamheden van de raad van discipline begane onregelmatigheden doordat deze raad niet alleen ten onrechte om een uitspraak is gevraagd zonder verzoekster vooraf te horen, maar die raad tevens gedurende de hele procedure de verdedigingsrechten heeft geschonden.

               4.

               Het vierde middel is ontleend aan schending van artikel 24 van het statuut, in het bijzonder voor zover het TABG verzoekster niet heeft gehoord alvorens haar verzoek om bijstand af te wijzen.


title: Zaak C-144/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale Calabria — Italië) — Lloyd's of London/Agenzia Regionale per la Protezione dell'Ambiente della Calabria (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Artikelen 49 en 56 VWEU — Richtlijn 2004/18/EG — Gronden voor uitsluiting van deelneming aan een aanbesteding — Verzekeringsdiensten — Deelneming van meerdere syndicaten van Lloyd’s of London aan eenzelfde aanbestedingsprocedure — Ondertekening van de offertes door de algemeen vertegenwoordiger van Lloyd’s of London voor het betrokken land — Beginselen van transparantie, gelijke behandeling en non-discriminatie — Evenredigheid)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/6

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale Calabria — Italië) — Lloyd's of London/Agenzia Regionale per la Protezione dell'Ambiente della Calabria
   (Zaak C-144/17) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Artikelen 49 en 56 VWEU - Richtlijn 2004/18/EG - Gronden voor uitsluiting van deelneming aan een aanbesteding - Verzekeringsdiensten - Deelneming van meerdere syndicaten van Lloyd’s of London aan eenzelfde aanbestedingsprocedure - Ondertekening van de offertes door de algemeen vertegenwoordiger van Lloyd’s of London voor het betrokken land - Beginselen van transparantie, gelijke behandeling en non-discriminatie - Evenredigheid))
   (2018/C 123/07)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale Calabria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lloyd's of London

      Verwerende partij: Agenzia Regionale per la Protezione dell'Ambiente della Calabria

      Dictum

   De beginselen van transparantie, gelijke behandeling en non-discriminatie die voortvloeien uit de artikelen 49 en 56 VWEU en waarnaar wordt verwezen in artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een regeling van een lidstaat, zoals de regeling welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan twee bij Lloyd’s of London aangesloten „syndicates” niet van deelneming aan eenzelfde openbare aanbestedingsprocedure voor verzekeringsdiensten mogen worden uitgesloten op grond van de enkele reden dat hun respectieve offertes zijn ondertekend door de algemeen vertegenwoordiger van Lloyd’s of London voor die lidstaat, maar die daarentegen wel toestaat dat die syndicaten worden uitgesloten indien op basis van onweerlegbare gegevens blijkt dat hun offertes niet onafhankelijk zijn geformuleerd.

      (1)  PB C 213 van 3.7.2017.


title: Zaak T-54/18: Beroep ingesteld op 31 januari 2018 — Fashion Energy/EUIPO — Retail Royalty (1st AMERICAN)

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/25

         Beroep ingesteld op 31 januari 2018 — Fashion Energy/EUIPO — Retail Royalty (1st AMERICAN)
   (Zaak T-54/18)
   (2018/C 123/32)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fashion Energy Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: T. Müller, F. Togo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Retail Royalty Co. (Las Vegas, Nevada, Verenigde Staten)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk „1st AMERICAN” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 622 078

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 15 november 2017 in zaak R 693/2017-2

      Conclusies

               —

               Opschorting van de zaak krachtens artikel 69, onder d), van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht, tot een definitief en bindend besluit is genomen op de vordering tot gedeeltelijke vervallenverklaring ten aanzien van oppositiemerk EUTM 005066113;

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de verzoekende partij.

      Aangevoerde middelen

               —

               Schending van het audi alteram partem beginsel;

               —

               Schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 2017/1001.