title: Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door AssiDomän Kraft Products AB en zes andere houtslijpondernemingen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-227/95)

text:
 Nr . C 64/ 16        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 3 / 96
 Middelen en voornaamste argumenten                                Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door AssiDoman
                                                                   Kraft Products AB en zes andere houtslijpondernemingen
                                                                       tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 Verzoekers, twee discotheekhouders die een etablissement
                                                                                ( Zaak T-227/95 )
 in Frankrijk exploiteren, alsmede de vakvereniging waartoe
 zij behoren, bestrijden de beschikking van de Commissie van                                  ( 96/C 64/34 )
 13 oktober 1995 , die naar hun oordeel geen rekening houdt
 met de gevolgen van het arrest van het Gerecht van                                       (Procestaai: Engels)
 24 januari 1995 in zaak T-5/93 , Tremblay e.a . In dit arrest
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
 heeft het Gerecht de beschikking van de Commissie van
                                                                   schappen is op 15 december 1995 beroep tegen Commissie
 12 november 1992 betreffende een mededingingsregeling
                                                                   van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Assi
tussen de maatschappijen voor het beheer van muziekau
                                                                   Doman Kraft Products AB en zes andere houtslijponderne
teursrechten van de verschillende Lid-Staten, die zou hebben
                                                                   mingen, vertegenwoordigd door J. Pheasant, Solicitor, en C.
geleid tot misbruik van een machtspositie van de SACEM,            Raux, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
tot uiting komend in een buitensporig en discriminatoir            ten kantore van Loesch & Wolter, advocaten aldaar, Rue
tarief, nietigverklaard „ voor zover daarbij verzoekers grief      Goethe 11 .
 betreffende de compartimentering van de markt als gevolg
van het bestaan van een mededingingsregeling tussen de             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique en
de auteursrechtenbureaus van de andere Lid-Staten is               — het besluit van de Commissie van 4 oktober 1995 nietig
afgewezen ".                                                            te verklaren;
                                                                  — de Commissie te gelasten alle maatregelen te treffen die
Na op zuiver formele wijze het onderzoek van dit onderdeel              nodig zijn om te voldoen aan het arrest van het Hof van
van de klacht te hebben hervat, heeft de Commissie het op              Justitie van 31 maart 1993 in de gevoegde zaken
23 juni 1995 op basis van artikel 6 van Verordening                     C-89/85 , C-104/85 , C-l 14/85 , C-l 17/85 en C-125/85
nr. 99/63 officieel verworpen . Ondanks de door verzoekers              tot en met C-l 29/85 , A. Ahlström Oy tegen Commissie,
                                                                        en inzonderheid aan verzoeksters de door hen of hun
ingediende opmerkingen heeft zij haar standpunt in de
bestreden beschikking herhaald . Daarin verklaart zij , dat             rechtsvoorgangers betaalde geldboeten, waarvan de
het al dan niet bestaan van een afstemming enkel kan                    bedragen in bijlage 6 bij dit beroepschrift zijn vermeld,
worden beoordeeld door de nationale rechter, die zich                  terug te betalen;
desnoods krachtens artikel 177 met een verzoek om een
                                                                  — de Commissie te gelasten over die bedragen rente te
prejudiciële beslissing tot het Hof kan wenden .                        betalen op de voet van
                                                                        i ) het geldende EFMS- en EMI-tarief, vermeerderd met
Verzoekers betogen in de eerste plaats, dat deze laatste                     1,5 procentpunt, vanaf de datum waarop de geld
beschikking aantoont dat de Commissie geen gehoor heeft                      boeten door de Zweedse geadresseerden zijn
gegeven aan de verzoeken van het Gerecht van eerste aanleg                   betaald, of
en niet is overgegaan tot het ingevolge het arrest van
24 januari 1995 , reeds aangehaald, uit te voeren onderzoek .          ii ) het voor leningen geldende basistarief van de Belgi
Zij heeft derhalve nagelaten, overeenkomstig artikel 176                     sche nationale bank, vermeerderd met 1 procent
van het Verdrag de maatregelen te nemen welke ter                            punt, vanaf de datum waarop de geldboeten door de
uitvoering van het arrest noodzakelijk waren.                                Zweedse geadresseerden zijn betaald,
                                                                       ten belope van de in bijlage 9 bij dit beroepschrift
De Commissie is door het Gerecht in het ongelijk gesteld,              genoemde bedragen tot op het ogenblik waarop de
omdat hetgeen zij heeft gedaan en gezegd onvoldoende was.              Commissie het hoofdbedrag van de geldboeten terugbe
Zij kon na de uitspraak van het arrest niet eenvoudig                  taalt;
hetzelfde standpunt innemen. Het Gerecht heeft de beschik        — de Commissie in de kosten van verzoeksters te verwij
king van de Commissie nietigverklaard, omdat zij geen                  zen .
afdoende antwoord had gegeven op de grief betreffende de
compartimentering van de markt als gevolg van de mede            Middelen en voornaamste argumenten
dingingsregeling tussen de auteursrechtenbureaus . Het
Gerecht heeft de beschikking niet nietigverklaard en naar de      Verzoeksters of hun rechtsvoorgangers behoren tot de
Commissie verwezen opdat deze niet zou overgaan tot een           geadresseerden van Beschikking 85/202/EEG van de Com
onderzoek dat de nationale rechter wegens zijn beperkte           missie van 19 december 1984 inzake een procedure op
territoriale bevoegdheid niet kan uitvoeren.                      grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/29.725 —
                                                                  Houtslijp ), waarbij de Commissie geldboeten van 50 000
                                                                  tot 500 000 ecu heeft opgelegd. Verzoeksters, die de
Volgens verzoekers vormt deze manier van handelen boven          gestelde inbreuken nooit hebben erkend, hebben niet om
dien een schending van de motiveringsplicht alsmede               nietigverklaring van die beschikking verzocht en hebben de
misbruik van bevoegdheid .                                        geldboeten aan de Commissie betaald . Op een door andere
                                                                  geadresseerden van de beschikking ingesteld beroep heeft
                                                                  het Hof van Justitie bij arrest van 31 maart 1993 in de
                                                                  gevoegde zaken C-89/85 , C-104/85 , C-l 14/85 , C-l 17/85 en
                                                                  C-125/85 tot en met C-129/85 , A. Ahlström Oy tegen
 ---pagebreak--- 2 . 3 . 96            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 64/ 17
Commissie, geoordeeld, dat een aantal van de door de                    kelijk is voor de door verzoekster geleden schade,
Commissie gestelde inbreuken non-existent waren, en heeft               waarvan de omvang later zal worden bepaald; en
het de door de Commissie opgelegde geldboeten geheel of
ten dele opgeheven. Op grond van dat arrest vorderen                — de Raad en/of de Commissie te verwijzen in de
verzoeksters van de Commissie terugbetaling van de door                 kosten .
hen betaalde geldboeten. Bij de bestreden brief van 4 okto
ber 1995 , die was ondertekend door het voor mededin               Middelen en voornaamste argumenten
gingsaangelegenheden bevoegde lid, weigerde de Commissie
terugbetaling, op grond dat de beschikking waarbij de               Verzoekster is een klein familiebedrijf dat sinds het in 1963
geldboeten waren opgelegd, nog steeds rechtskracht had ten          in het Verenigd Koninkrijk werd opgericht, bedrijvig is in de
aanzien van verzoeksters .
                                                                    bonthandel . Het overgrote deel van verzoeksters omzet
                                                                    ( ongeveer 80% ) komt voort van pelzen van oorsprong en
Verzoeksters betogen, dat een arrest waarbij het Hof een            ingevoerd uit de Verenigde Staten van Amerika en
Gemeenschapshandeling nietig verklaart, tot gevolg heeft            Canada .
dat die handeling nietig is erga omnes en ex tune. De
instelling is dan verplicht de situatie van alle belanghebben      Artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 3254/91 van de
den in overeenstemming te brengen met de rechtsoverwe
                                                                    Raad van 4 november 1991 houdende een verbod op het
gingen en het dictum van het arrest van het Hof. De
                                                                    gebruik van de wildklem in de Gemeenschap en op het
instelling is ook gehouden tot een restitutio in integrum. Dit
                                                                    binnenbrengen in de Gemeenschap van pelzen en produkten
impliceert een herstel van de status quo ante en teruggave
                                                                    die vervaardigd zijn van bepaalde in het wild levende
van de ongerechtvaardigde verrijking waartoe de ongeldige           diersoorten uit landen waar gebruik wordt gemaakt van de
handeling heeft geleid, en omvat de verplichting om rente te
                                                                    wildklem of andere vangmethoden die niet stroken met de
betalen over de gelden die op basis van de ongeldige
                                                                    internationale normen voor humane vangst met behulp van
handeling zijn ontvangen.                                           vallen ( PB 1991 , L 308 , blz . 1 ) verbiedt de invoer in de
                                                                    Gemeenschap van pelzen van bepaalde diersoorten ( onder
Gelet op het arrest van het Hof, vormt artikel 1 , punt 1 en
                                                                    meer de muskusrat ) uit bepaalde derde landen ( het invoer
punt 2, van de houtslijpbeschikking geen geldige rechts            verbod ). Volgens de letter van artikel 3 , lid 1 , wordt het
grondslag voor de oplegging van een geldboete aan een van           invoerverbod op 1 januari 1996 van kracht en is het van
de in artikel 1 , punt 1 en punt 2, genoemde geadresseerden.        toepassing op pelzen uit alle derde landen . Door het
Derhalve kan de Commissie geen enkele geldboete die is
                                                                    vooruitzicht op dat verbod en de onzekerheid over de wijze
betaald in verband met de in artikel 1 , punt 1 en punt 2 ,
                                                                    waarop het zal worden toegepast heeft verzoekster reeds
gestelde handelingen, rechtsgeldig behouden. De geldboeten
                                                                    grote en voortdurende schade geleden . Indien en wanneer
moeten bijgevolg worden terugbetaald samen met rente
                                                                    het verbod van kracht wordt ( op 1 januari 1996 of later ) zal
tegen een tarief dat het voordeel weerspiegelt dat de
                                                                    verzoekster nog meer verlies lijden, in die mate dat haar
Commissie heeft gehaald uit de omstandigheid dat zij tien
                                                                    bedrijf waarschijnlijk ten gronde zal worden gericht.
jaar lang in het bezit is geweest van de door de Zweedse
geadresseerden betaalde geldboeten. Alleen op die manier
kan de status quo ante worden hersteld .                            Verzoekster stelt dat het verlies het resultaat is en zal zijn van
                                                                    onrechtmatig handelen van de Raad en/of de Commissie .
                                                                    a ) de Raad handelde onrechtmatig bij de vaststelling en de
                                                                         tenuitvoerlegging van het invoerverbod van Verorde
                                                                         ning ( EEG ) nr. 3254/91 :
Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door S. Lehrfreund                 i ) de Raad was op grond van het EG-Verdrag niet
Limited tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van                       bevoegd om het invoerverbod van Verordening
                 de Europese Gemeenschappen                                    ( EEG ) nr. 3254/91 uit te vaardigen;
                        ( Zaak T-228/95 )
                           ( 96/C 64/35                                  ii ) het invoerverbod van Verordening ( EEG) nr. 3254/
                                                                               91 druist in tegen het evenredigheidsbeginsel;
                      (Procestaai: Engels)
                                                                         iii ) het invoerverbod van Verordening ( EEG ) nr. 3254/
                                                                               91 was ten tijde van de vaststelling ervan in strijd
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                      met het GATT en is thans in strijd met de
schappen is op 15 december 1995 beroep ingesteld tegen                         WTO-Overeenkomst;
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen door S. Lehrfreund Limited, vertegen                b ) de Commissie handelde onrechtmatig door niet de voor
woordigd door N. Forwood QC en M. Hoskins, Barrister,                    de tenuitvoerlegging van Verordening ( EEG ) nr. 3254/
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Thill &C                     91 noodzakelijke maatregelen te nemen, die bepalen uit
Pauly, Avenue de la Gare 11 .                                            welke derde landen pelzen kunnen worden ingevoerd en
                                                                         die de noodzakelijke procedures vaststellen om de
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      oorsprong van die pelzen te attesteren;
— vast te stellen dat de Raad en/of de Commissie krachtens          c ) nu de handelingen en het nalaten van de Commissie
     de artikelen 178 en 215 van het EG-Verdrag aanspra                 en/of de Raad rechtsonzekerheid betreffende de omvang


title: Zaak T-768/14: Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — ANKO/Commissie [„Arbitragebeding — Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Project Pocemon — Subsidiabele kosten — Tegenvordering — Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen — Vertragingsrente”]

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/15

         Arrest van het Gerecht van 25 januari 2017 — ANKO/Commissie
   (Zaak T-768/14) (1)

   ([„Arbitragebeding - Subsidieovereenkomst gesloten in het kader van het Zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Project Pocemon - Subsidiabele kosten - Tegenvordering - Terugbetaling van de uitgekeerde bedragen - Vertragingsrente”])
   (2017/C 070/21)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en P. Arenas, gemachtigden, bijgestaan door O. Lytra, advocaat)

      Voorwerp

   Ten eerste, verzoek krachtens artikel 272 VWEU tot ongegrondverklaring van het verzoek van de Commissie tot terugbetaling van een bedrag dat aan verzoekster is uitgekeerd op grond van overeenkomst nr. 216088 voor de financiering van het project „Monitoring- en diagnoseplatform voor auto-immuunziektes”, gesloten in het kader van het Zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013), en ten tweede, tegenvordering tot veroordeling van verzoekster tot terugbetaling van een bij de uitvoering van deze overeenkomst onverschuldigd uitgekeerd bedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep van ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verworpen.

               2)

               ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt veroordeeld om aan de Europese Commissie het bedrag van 377 733,93 EUR te betalen, vermeerderd met de vertragingsrente op de voet van 3,75 % vanaf 3 mei 2014 tot de dag van volledige betaling van dat bedrag.

               3)

               ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Zaak T-544/13: Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — Dyson/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/68

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2013 — Dyson/Commissie
   (Zaak T-544/13)
   2013/C 344/124
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Dyson Ltd (Malmesbury, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Batchelor, solicitor, en F. Carlin, barrister)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers (PB L 192, blz. 1) in haar geheel vernietigen, of in elk geval de bepalingen ervan inzake reinigingsprestatie en energie-efficiëntie; en

               —

               verweerster verwijzen in haar eigen kosten en in verzoeksters kosten voor deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekster aan dat de bestreden verordening onrechtmatig is, waarbij zij zich beroept op drie middelen.

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft haar bevoegdheid krachtens artikel 10, lid 1, van de machtigingswetgeving, richtlijn 2010/30/EU (1), overschreden bij de vaststelling van deze gedelegeerde handeling, aangezien:

                           —

                           artikel 10, lid 1, vereist dat de gedelegeerde handeling van de Commissie consumenten in de EU correct informeert over het energieverbruik tijdens het gebruik. De bestreden verordening misleidt consumenten over de energie-efficiëntie van de stofzuiger omdat de reinigingsprestatie enkel wordt getest wanneer de stofcontainer van de stofzuiger leeg is en dus niet „tijdens het gebruik”;

                           —

                           artikel 10, lid 1, vereist dat de gedelegeerde handeling van de Commissie consumenten in de EU correct informeert over essentiële hulpbronnen die een apparaat tijdens het gebruik verbruikt, namelijk de verbruiksartikelen stofzakken en filters. De gedelegeerde handeling geeft de consumenten geen dergelijke informatie.

               2)

               Tweede middel: de Commissie is haar motiveringsplicht krachtens artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („VWEU”) niet nagekomen omdat de bestreden verordening niet uitlegt waarom er onvoldoende „technologische vooruitgang” is om het energieverbruik/de reinigingsprestatie van een met stof gevulde stofzuiger te kunnen testen. Daarin is evenmin uiteengezet waarom de Commissie pas binnen vijf jaar het vullen met stof in overweging zal nemen.

               3)

               Derde middel: de Commissie heeft het fundamentele beginsel van gelijke behandeling geschonden door een bestreden verordening vast te stellen die stofzuigers met zak bevoordeelt, in het nadeel van stofzuigers zonder zak en/of stofzuigers op basis van cycloontechnologie. Het verlies van zuigkracht door verstopping — een kenmerk voornamelijk van stofzuigers met zak — kan niet worden ontdekt wanneer wordt getest in zuivere toestand. De relatieve verdiensten van stofzuigers zonder zak en stofzuigers met cycloontechnologie kunnen niet meteen worden vastgesteld door de consument.

      (1)  Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten (PB L 153, blz. 1).


title: Zaak C-150/12: Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta domstolen — Zweden) — Eva-Marie Brännström, Rune Brännström/Ryanair Holdings plc

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/34

         Beschikking van de president van het Hof van 22 oktober 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Högsta domstolen — Zweden) — Eva-Marie Brännström, Rune Brännström/Ryanair Holdings plc
   (Zaak C-150/12) (1)

   2013/C 9/59
   Procestaal: Zweeds
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 157 van 2.6.2012.


title: Zaak C-23/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 maart 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — In vrije verkeer brengen van verse bananen — Opgegeven gewicht dat niet overeenstemt met werkelijk gewicht — Verplichting van douaneautoriteiten om opgegeven gewicht te controleren — Communautair douanewetboek — Verordening (EEG) nr. 2913/92 — Artikelen 68 e.v. — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 290 bis — Bijlage 38 ter — Stelsel van eigen middelen — Gederfde inkomsten — Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 — Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 — Artikelen 2, 6, 9, 10 en 11)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 maart 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-23/10) (1)

   (Niet-nakoming - In vrije verkeer brengen van verse bananen - Opgegeven gewicht dat niet overeenstemt met werkelijk gewicht - Verplichting van douaneautoriteiten om opgegeven gewicht te controleren - Communautair douanewetboek - Verordening (EEG) nr. 2913/92 - Artikelen 68 e.v. - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikel 290 bis - Bijlage 38 ter - Stelsel van eigen middelen - Gederfde inkomsten - Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 - Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 - Artikelen 2, 6, 9, 10 en 11)
   2011/C 139/13
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: A. Caeiros, gemachtigde)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordiger: L. Inez Fernandes, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikelen 68 e.v. van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1), van artikel 290 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253, blz. 1) en bijlage 38 ter bij deze verordening, alsmede van artikelen 2, 6, 9, 10 en 11 van verordeningen (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) en (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — In vrije verkeer brengen van verse bananen — Opgegeven gewicht dat niet overeenstemt met werkelijk gewicht — Eigen middelen — Gederfde inkomsten

      Dictum

               1)

               Doordat haar douaneautoriteiten in de jaren 1998 tot 2002 stelselmatig douaneaangiften voor het vrije verkeer van verse bananen hebben aanvaard, hoewel zij wisten of redelijkerwijs hadden moeten weten dat het opgegeven gewicht van de bananen niet overeenstemde met het werkelijke gewicht daarvan, en doordat de Portugese autoriteiten hebben geweigerd om de eigen middelen die overeenstemmen met de gederfde inkomsten en de verschuldigde vertragingsrente ter beschikking te stellen, is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 13, 68 en 71 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, gelezen in samenhang met artikel 290 bis van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 89/97 van de Commissie van 20 januari 1997, alsmede de artikelen 2, 6 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (Euratom, EG) nr. 1355/96 van de Raad van 8 juli 1996, en dezelfde artikelen van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Portugese Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-500/01: Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
2.3.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 56/9
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening
      nr. 40/94 van de Raad voorzover het de waar „speelgoed-
      poppen” betreft: Het bestreden arrest houdt onvoldoende                                   (Zaak C-500/01)
      rekening met het verschil tussen tekens die de herkomst
      aanduiden (geldige merken) en tekens die zuiver informa-
      tief zijn (tekens waarop artikel 7, lid 1, sub c, van                                      (2002/C 56/17)
      toepassing is). Het Gerecht heeft artikel 7, lid 1, sub c, ten
      onrechte beperkt tot de beschrijvende aanduiding van het
      product zelf („dat het betrokken teken de poppen zelf
      beschrijft”) en de beschrijving van de kenmerken van
      de poppen („beschrijvend voor hetgeen deze poppen                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      voorstellen”) van het toepassingsgebied van deze bepaling         op 21 december 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
      uitgezonderd. Voorts heeft het Gerecht een onjuiste               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      maatstaf aangelegd door te eisen dat „het in aanmerking           vertegenwoordigd door S. Rating, lid van haar juridische
      komende publiek bij zijn aankoopbeslissing dit speelgoed          dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Es-
      gelijkstelt met hetgeen het voorstelt”; aldus wordt een           cobar Guerrero, eveneens lid van de juridische dienst, Centre
      causaal verband tussen de beschrijvende aanduiding en             Wagner, Kirchberg.
      de koopbeslissing gelegd, dat niets van doen heeft met
      artikel 7, lid 1, sub c. Het Gerecht heeft miskend dat veel
      beschrijvende aanduidingen niet de aard van het product           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      aangeven, maar dat wat het product voorstelt of welke
      inhoud het heeft; dit is in het algemeen het geval
      voor speelgoed, maar ook voor boeken en tijdschriften,            1.    te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet te
      videospellen enz.                                                       voldoen aan de bepalingen van artikel 4 quater van
                                                                              richtlijn 90/388/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn
                                                                              96/19/EG (2), de krachtens artikel 249 EG op hem
                                                                              rustende verplichtingen niet is nagekomen; en
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening
      nr. 40/94 van de Raad voorzover het „accessoires voor
      speelgoedpoppen betreft”: Het Gerecht heeft het op zich           2.    het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
      juiste merkenrechtelijke beginsel dat een teken moet
      worden beoordeeld in verhouding tot de waren waarvoor
      de inschrijving wordt gevraagd, inzoverre onjuist toege-
      past dat het de waar „accessoires voor speelgoedpoppen”
      los van de overige opgegeven waren heeft bezien. De               Middelen en voornaamste argumenten
      vermelding „accessoires voor speelgoedpoppen” houdt zo
      duidelijk verband met de hoofdgroep „speelgoedpoppen”,
      dat zij noodzakelijkerwijs het merkenrechtelijke lot van
                                                                        Volgens de Commissie zullen de abonnementskosten die door
      de hoofdgroep moet delen.
                                                                        Telefónica aan haar klanten worden aangerekend, ten vroegste
                                                                        begin 2003 kunnen worden aangepast aan de kosten. Dit is
                                                                        het gevolg van de mechanische beperkingen die voortvloeien
—     Schending van artikel 12 van verordening nr. 40/96 van            uit het Spaanse stelsel van maximumprijzen, en die het voor
      de Raad en van het arrest BMW/Deenik(2) voorzover het             Telefónica onmogelijk maken de abonnementskosten sneller
      „accessoires voor speelgoedpoppen” betreft;                       aan te passen. De Commissie voegt hieraan toe, dat een
                                                                        aanpassing die wordt gespreid over een periode van zeven jaar,
                                                                        niet beantwoordt aan het criterium van de richtlijn, volgens
—     Schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening            welke de aanpassing zo snel mogelijk dient te geschieden en
      nr. 40/94 van de Raad: Aangezien de toepasselijkheid van          het herstel van het evenwicht samen dient te gaan met de
      deze bepaling op dezelfde gronden is afgewezen als de             openstelling van de Spaanse telecommunicatiemarkt voor de
      toepasselijkheid van artikel 7, lid 1, sub c, kan het             mededinging.
      resultaat logisch gezien slechts hetzelfde zijn, namelijk
      omgekeerd als in het bestreden arrest is beslist.
                                                                        (1) Richtlijn van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de
                                                                            mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (PB
                                                                            L 192, blz. 10).
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.                         (2) Richtlijn van de Commissie van 13 maart 1996 tot wijziging
(2) Arrest van het Hof van 23 februari 1999 in zaak C-63/97, Jurispr.       van richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot de invoering van
    blz. I-925.                                                             volledige mededinging op de markten voor telecommunicatie (PB
                                                                            L 74, blz. 13).


title: Zaak C-556/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 december 2014 door Holcim (Romania) SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 september 2014 in zaak T-317/12, Holcim (Romania) SA/Europese Commissie

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/22

         Hogere voorziening ingesteld op 1 december 2014 door Holcim (Romania) SA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 18 september 2014 in zaak T-317/12, Holcim (Romania) SA/Europese Commissie
   (Zaak C-556/14 P)
   (2015/C 065/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Holcim (Romania) SA (vertegenwoordiger: L. Arnauts, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van de Achtste kamer van het Gerecht van 18 september 2014 in zaak T-317/12, Holcim (Romania) SA/Europese Commissie, vernietigen;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht in zaak T-317/12 alsook in de kosten van de procedure voor het Hof;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht.

         subsidiair, de door rekwirante bij het Gerecht in eerste aanleg ingediende vorderingen toewijzen:

               —

               de EU op basis van de artikelen 256, 268 en 340 VWEU aansprakelijk verklaren voor het gedrag van de Europese Commissie wat de door rekwirante na de diefstal van 1.000.000 emissierechten geleden schade betreft;

               —

               de EU gelasten rekwirante de marktwaarde te betalen van de op de dag van de eindbeslissing niet gerecupereerde gestolen emissierechten tegen de marktprijs van de dag van de diefstal plus rente ten belope van 8 % per jaar vanaf 16 november 2010;

               —

               de Europese Unie bijgevolg gelasten rekwirante voorlopig een bedrag van 1 EUR te betalen;

               —

               gelasten dat partijen overeenkomen over het schadebedrag en/of dat rekwirante binnen drie maanden na het tussenarrest aantoont hoeveel schade zij uiteindelijk heeft geleden;

               —

               het arrest uitvoerbaar verklaren.

         en in elk geval:

               —

               de EU verwijzen in de kosten;

               —

               het arrest uitvoerbaar verklaren.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij verordening nr. 2216/2004 van 21 december 2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad en beschikking 280/2004/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad (3), stelde de Europese Commissie een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem (EU-ETS: regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap) in om de verlening, het bezit, de overdracht en de annulering van emissierechten (rechten van emissie van een bepaalde hoeveelheid broeikasgas in het kader van internationale overeenkomsten tot vermindering ervan) van de Europese Unie te volgen en te beveiligen. Een centrale administrateur bij de Europese Commissie, het zogenaamde onafhankelijk transactielogboek van de Gemeenschap (CITL), verbindt de nationale registers en houdt er toezicht op.
   Cybercriminelen hebben verschillende nationale registers van het EU-ETS aangevallen. Op 16 november 2010 werden de EU-ETS rekeningen van Holcim (Romania) gekraakt. Met een aantal verrichtingen brachten onbevoegden 1 6 00  000 rechten over op twee buitenlandse rekeningen, waarvan slechts 6 00  000 zijn gerecupereerd door optreden van het Roemeense nationaal register (NEPA). Ongeveer 1 5 0 00  000 EUR ging dus verloren, daar de standpuntbepaling van de Europese Commissie Holcim (Romania) belette de resterende gestolen emissierechten te recupereren.
   De Europese Commissie weigerde consistent (i) de gestolen emissierechten te blokkeren terwijl elk ervan een individueel nummer heeft en gemakkelijk te allen tijde is te vinden in het EU-ETS en (ii) de vindplaats ervan op rekeningen en/of in nationale registers vrij te geven zodat Holcim in het (de) betrokken land(en) vorderingen kon instellen. De Europese Commissie gelastte ook de nationale registers hetzelfde standpunt te volgen op basis van vertrouwelijkheidsplicht.
   De door het Gerecht bij arrest van 18 september 2014 afgewezen schadevordering tegen de Europese Unie krachtens artikel 21 van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie en de artikelen 256, 268 en 340 VWEU, berust op:

                  Eerste middel: aansprakelijkheid van de Europese Unie voor onwettige beslissingen van de Europese Commissie, namelijk:

                           i.

                           onjuiste uitlegging van artikel 10, lid 1, van verordening (EG) nr. 2216/2004 van 21 december 2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en beschikking 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad,

                           ii.

                           schending van artikel 20 van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, en

                           iii.

                           schending van verschillende rechtsbeginselen (het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen, de zorgplicht en het recht op een doeltreffende rechterlijke bescherming inzake eigendomsrechten) bij de beslissing tegen vrijgave of toelating tot vrijgave van de vindplaats van de gestolen Europese emissierechten in het kader van de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap (EU-ETS).

                  Tweede middel: aansprakelijkheid van de Europese Unie wegens onrechtmatige uitvoering van de artikelen 19 en 20 van richtlijn 2003/87 en verordening 2216/2004 van de Europese Commissie inzake veiligheid, vertrouwelijkheid en werking van het EU-ETS.

                  Derde middel: aansprakelijkheid van de Europese Unie wegens onwettige handelingen die een bijzondere categorie marktdeelnemers in vergelijking met andere marktdeelnemers onevenredig raakt (ongebruikelijke schade) en de grenzen van de aan de activiteiten in de betrokken sector eigen economische risico’s (bijzondere schade) overschrijdt, zonder dat een algemeen economisch belang de regelgevende handeling aan de oorsprong van de gestelde schade rechtvaardigt.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (2)  Beschikking nr. 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende een bewakingssysteem voor de uitstoot van broeikasgassen in de Gemeenschap en de uitvoering van het Protocol van Kyoto (PB L 49, blz. 1).

      (3)  PB L 386, blz. 1.


title: Zaak T-70/00: Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door P. E. Hoyer tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 149/40              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     27.5.2000
— voorzover het de beschikking geheel of ten dele handhaaft,        Beroep, op 23 maart 2000 ingesteld door P. E. Hoyer
    krachtens artikel 229 EG de geldboete te verminderen.              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-70/00)
Middelen en voornaamste argumenten                                                         (2000/C 149/75)
In de bestreden beschikking verklaart de Commissie, dat                                  (Procestaal: Nederlands)
verzoekster tussen 1977 en 1995 partij is geweest bij een
afspraak die tot doel en tot gevolg had de mededinging op het
gebied van de levering van naadloze standaard OCTG-buizen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
op de gemeenschappelijke markt te beperken of scheef te             schappen is op 23 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
trekken, en die de handel tussen de lidstaten ongunstig             missie van de Europese Gemeenschappen door P. E. Hoyer,
beïnvloedde.                                                        wonende te Hoeilaart (België), vertegenwoordigd door G. van
                                                                    der Wal, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                    Luxemburg bij A. May, advocaat aldaar, Route d’Esch 398.
In dit beroep worden zes grieven aangevoerd tegen de door de
Commissie verrichte feitelijke en juridische beoordelingen,         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
namelijk:
                                                                    — de bestreden beschikking van 24 januari 2000 nietig te
                                                                        verklaren;
— kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten van de zaak;
                                                                    — verweerster te veroordelen in de kosten van het geding.
— onjuiste beoordeling van de handelsbelemmeringen die de
    natuurlijke verklaring zijn voor de omstandigheid dat
    verzoekster tijdens de gestelde inbreukperiode niet werk-
    zaam is geweest op de Franse, de Duitse en de Italiaanse        Middelen en voornaamste argumenten
    markt;
                                                                    Verzoeker werkt sedert 1984 als tijdelijk functionaris (tolk)
                                                                    voor de Commissie. Zijn tijdelijke aanstelling is enkele malen
— schending van wezenlijke vormvoorschriften door te belet-         vernieuwd. In 1988 werd zijn aanstelling als tijdelijk ambtenaar
    ten dat verzoekster haar rechten van verdediging ten volle      verlengd voor onbepaalde tijd. Tevens werd hem de verplich-
    uitoefent en door de wijze waarop de tegen haar gebruikte       ting opgelegd deel te nemen aan het eerstvolgend extern
    stukken haar zijn verstrekt;                                    vergelijkend onderzoek voor tolken. In 1989 schreef verzoeker
                                                                    zich in voor het intern vergelijkend onderzoek COM/LA/2/89,
                                                                    waarvoor hij niet slaagde. Zijn beroep tegen het desbetreffende
— onjuiste beoordeling door de Commissie van de bewijs-             jurybesluit werd toegewezen. Ook zijn beroep tegen het besluit
    stukken waarover zij beschikte, waardoor niet alleen de in      houdende beëindiging van zijn overeenkomst tot aanstelling
    punt 164 van de beschikking geformuleerde conclusie             als tijdelijk ambtenaar werd toegewezen. In strijd met de
    wordt ondermijnd, maar ook de geldigheid en de doeltref-        gemaakte afspraken besloot de Commissie het interne con-
    fendheid van de tegen verzoekster gevoerde procedure            cours COM/LA/2/89 te heropenen en voort te zetten en werd
    worden aangetast;                                               verzoeker opgeroepen eraan mee te doen. Hij is niet geslaagd
                                                                    voor dit concours. Daarop heeft de Commissie zijn contract
                                                                    voor onbepaalde tijd beëindigd, onder verwijzing naar de
— rechtens onjuiste beoordeling van verzoeksters deelneming         beslissing van de jury in voormeld intern concours. Zijn
    aan de gestelde inbreuk;                                        bezwaar tegen deze beslissing is afgewezen; Bij beslissing
                                                                    van 24 januari 2000 heeft de Commissie het ontslagbesluit
                                                                    gehandhaafd. Het onderhavige beroep is gericht tegen dit
                                                                    ontslagbesluit.
— verzuim om de aan verzoekster opgelegde geldboete te
    verminderen overeenkomstig de in de relevante mededelin-
    gen van de Commissie neergelegde beginselen.
                                                                    Gronden van beroep:
                                                                    — het ontslagbesluit is ten onrechte gebaseerd op het besluit
                                                                        van de jury van voormeld intern vergelijkend onderzoek
                                                                        om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van geschikte
                                                                        kandidaten;
 ---pagebreak--- 27.5.2000             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 149/41
— de heropening en voortzetting van voormeld concours is                — de bestreden beschikking is met schending van vormvoor-
    geen passende maatregel ter uitvoering van de eerdere                   schriften gegeven omdat zij is gebaseerd op stukken die de
    arresten;                                                               Commissie in 1994 in het kader van een onderzoek in een
                                                                            afzonderlijke geval had verkregen; dat onderzoek was
— de heropening en voortzetting van voormeld concours is                    bovendien verricht op basis van een beschikking die de
    in strijd met de tussen partijen gemaakte afspraken;                    Commissie in feite onrechtmatig zowel op grond van
                                                                            artikel 53 EER-Overeenkomst als op grond van artikel 85
— verzoekers aanstelling voor onbepaalde tijd is beëindigd                  EG-Verdrag had vastgesteld; verder is de bestreden beschik-
    op basis van zijn resultaten bij een intern concours, terwijl           king ook onwettig omdat zij berust op niet-gedateerde
    volgens een brief van de Commissie alleen het niet slagen               documenten van onbekende oorsprong;
    voor een extern concours reden kan zijn voor beëindiging
    van het dienstverband;                                              — in de bestreden beschikking wordt het bestaan van de
                                                                            gestelde inbreuk niet bewezen;
— het bestreden ontslagbesluit is niet met redenen omkleed;
                                                                        — in elk geval kan niet worden aangenomen dat de gestelde
                                                                            overeenkomst tussen Europese en Japanse producenten de
— het ontslag is aangezegd tegen een rechtens onjuiste datum.               handel tussen de lidstaten heeft beïnvloed;
                                                                        — in elk geval kan niet worden aangenomen dat de gestelde
                                                                            overeenkomst tussen Europese en Japanse producenten
                                                                            een merkbare invloed heeft gehad op de mededinging in
                                                                            de EG;
                                                                        — de Commissie heeft de duur van de inbreuk in elk geval
                                                                            verkeerd beoordeeld;
Beroep, op 24 maart 2000 ingesteld door Kawasaki Steel
Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                        — de Commissie heeft de bestreden beschikking niet met
                            schappen
                                                                            redenen omkleed voorzover deze kan worden geacht
                                                                            betrekking te hebben op de off-shore gebieden van de EU
                         (Zaak T-71/00)                                     en inzonderheid van het Verenigd Koninkrijk;
                                                                        — de aan verzoekster opgelegde geldboete dient aanzienlijk
                        (2000/C 149/76)                                     te worden verminderd op grond dat elke afspraak tussen
                                                                            de Europese producenten los had moeten worden gezien
                                                                            van de gestelde afspraak tussen de Europese en Japanse
                        (Procestaal: Engels)                                producenten.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 maart 2000 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door Kawasaki Steel
Corporation, vertegenwoordigd door A. Vandencasteele en
M. Cunningham, van het kantoor Liedekerke Siméon Wessing
Houthoff te Brussel.
                                                                        Beroep, op 30 maart 2000 ingesteld door Artegodan
                                                                        GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                                   pen
— de beschikking van de Commissie van 8 december 1999                                           (Zaak T-74/00)
    in zaak IV/E-1/35.860-B (naadloze stalen buizen) nietig te
    verklaren;
                                                                                (2000/C 149/77)
— subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete aanzien-
    lijk te verminderen;
                                                                                (Procestaal: Duits)
— de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 30 maart 2000 beroep ingesteld tegen Com-
Middelen en voornaamste argumenten                                      missie van de Europese Gemeenschappen door Artegodan
                                                                        GmbH, gevestigd te Lüchow (BRD), vertegenwoordigd door
                                                                        U. Doepner, van het kantoor Bruckhaus, Westrick, Heller
Volgens verzoekster dient de bestreden beschikking nietig te            en Löber, advocaat te Düsseldorf (BRD), domicilie gekozen
worden verklaard en/of de haar opgelegde geldboete althans              hebbende te Luxemburg ten kantore van Bonn & Schmidt,
aanzienlijk te worden verminderd om de volgende redenen:                advocaten aldaar, Rue Val St. Croix 7.


title: Zaak T-58/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — BYK/BHIM (Substance for Success) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Substance for Success — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/50

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2008 — BYK/BHIM (Substance for Success)
   (Zaak T-58/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Substance for Success - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 209/87)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: BYK-Chemie GmbH (Wesel, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Kroher en E. Hettenkofer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 9 januari 2007 (zaak R 816/2006-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Substance for Success als gemeenschapsmerk
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               BYK-Chemie GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-298/03: Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Lavorazione Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
1.11.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 264/35
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Nuova
                                                                        Fa.U.Di. s.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
—     de bestreden maatregelen nietig te verklaren;                                                 schappen
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                                            (Zaak T-299/03)
      verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 264/62)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Procestaal: Italiaans)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak T-139/03, Nuova Agricast/Commissie (1).                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 29 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Poli Sud
(1) PB C 146 van 21.6.2003, blz. 43.
                                                                        s.r.l., vertegenwoordigd en bijgestaan door M. A. Calabrese,
                                                                        advocaat.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —      de bestreden maatregelen nietig te verklaren;
Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Lavorazione
Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l. tegen Commissie van de                      —      de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
                 Europese Gemeenschappen                                       verwijzen in de kosten.
                       (Zaak T-298/03)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                       (2003/C 264/61)
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
                      (Procestaal: Italiaans)                           die in zaak T-139/03, Nuova Agricast/Commissie (1).
                                                                        (1) PB C 146 van 21.6.2003, blz. 43.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 29 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Lavora-
zione Cuoio e Pelli BIEFFE s.r.l., vertegenwoordigd en bijgestaan
door M. A. Calabrese, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     Beroep, op 29 augustus 2003 ingesteld door Moser Baer
                                                                                India Limited tegen Raad van de Europese Unie
—     de bestreden maatregelen nietig te verklaren;
                                                                                (Zaak T-300/03)
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      verwijzen in de kosten.
                                                                                (2003/C 264/63)
                                                                                (Procestaal: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
die in zaak T-139/03, Nuova Agricast/Commissie (1).                     schappen is op 29 augustus 2003 beroep tegen Raad van de
                                                                        Europese Unie ingesteld door Moser Baer India Limited,
                                                                        gevestigd te New Delhi (India), vertegenwoordigd door P. Bent-
(1) PB C 146 van 21.6.2003, blz. 43.
                                                                        ly, QC, K. Adamantopoulos, advocaat, en R. MacLean en
                                                                        J. Branto, solicitors, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                        burg.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 september 2001 in zaak T-336/99: Henkel KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel — Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
C 31/8                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           2.2.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               C. Osterrieth, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                       van 18 oktober 2001                               markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtig-
                                                                         den: A. von Mühlendahl, D. Schennen en S. Laitinen), betreffen-
                                                                         de een beroep tegen de beslissing van de derde kamer van
    in zaak T-333/99: X tegen Europese Centrale Bank (1)
                                                                         beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                         markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 september
(Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Centrale                      1999 (zaak R 71/1999-3) die op 28 september 1999 aan
Bank — Bevoegdheden van Gerecht — Wettigheid van                         verzoekster is betekend, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
arbeidsvoorwaarden — Rechten van verdediging — Ontslag                   samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
            — Pesterijen — Misbruik van internet)                        J. Pirrung, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
                                                                         19 september 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                           (2002/C 31/14)                                luidt als volgt:
                          (Procestaal: Duits)                            1)     Verwerpt het beroep.
                                                                         2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
In zaak T-333/99, X, woonachtig te Frankfurt am Main
(Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
S. Mittländer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  (1) PB C 63 van 4.3.2000.
Luxemburg tegen Europese Centrale Bank (gemachtigden:
C. Zilioli en V. Saintot en B. Wägenbaur), betreffende een
verzoek tot nietigverklaring van het besluit van 9 november
1999 van de directie van de Europese Centrale Bank om de
schorsing van verzoeker te handhaven en de helft van zijn
basissalaris in te houden, en van het besluit van 18 november
1999 om verzoeker te ontslaan, heeft het Gerecht van                       ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi,
president, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:
                                                                                van 15 november 2001
D. Christensen, administrateur, op 18 oktober 2001 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         in zaak T-349/00, G. Lebedef tegen Commissie van de
1)    Verwerpt het beroep.                                                                Europese Gemeenschappen (1)
2)    Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.        („Ambtenaren — Kaderovereenkomst van 1974 tussen Com-
                                                                         missie en Vak- en beroepsorganisaties — Herziening of
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                               wijziging — Overlegprocedure — Invoering van nieuwe
                                                                                toepassingsbepalingen — Ontvankelijkheid”)
                                                                                (2002/C 31/16)
                                                                                (Procestaal: Frans)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 19 september 2001                               In zaak T-349/00, G. Lebedef, ambtenaar van de Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen, wonende te Senningerberg
in zaak T-336/99: Henkel KGaA tegen Bureau voor                          (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabet-
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                   ti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
                  gen en modellen) (BHIM)(1)                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                         tigde: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een beroep tot
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van was- of afwasmiddel —                      nietigverklaring van de „toepassingsbepalingen betreffende de
Driedimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond —                       overlegniveaus, overlegorganen en overlegprocedures”, die op
   Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)             19 januari 2000 zijn overeengekomen tussen de Commissie
                                                                         en de meerderheid van de vak- en beroepsorganisaties, of
                           (2002/C 31/15)                                subsidiair, nietigverklaring van de samenstelling van het over-
                                                                         legorgaan als bedoeld in deze toepassingsbepalingen, voor
                                                                         zover de vakbond Action et défense daarbij van dit overlegor-
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         gaan is uitgesloten, heeft het Gerecht (vierde kamer) samenge-
                                                                         steld als volgt: P. Mengozzi, president, en V. Tiili en R.M. Moura
                                                                         Ramos, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 15 no-
In zaak T-337/99, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf                   vember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
(Duitsland), vertegenwoordigd door H. F. Wissel en                       volgt:


title: Zaak F-45/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 december 2015 — Van der Veen/Europol (Openbare dienst — Personeel van Europol — Tijdelijk functionaris — Besluit 2009/371/JAI — Weigering van Europol om een overeenkomst voor onbepaalde tijd te sluiten — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep kennelijk niet-ontvankelijk)

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/101

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 9 december 2015 — Van der Veen/Europol
   (Zaak F-45/15) (1)

   ((Openbare dienst - Personeel van Europol - Tijdelijk functionaris - Besluit 2009/371/JAI - Weigering van Europol om een overeenkomst voor onbepaalde tijd te sluiten - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering - Beroep kennelijk niet-ontvankelijk))
   (2016/C 048/117)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mark van der Veen (’s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (vertegenwoordigers: D. Neumann, J. Arnould en C. Falmagne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de verwerende partij om geen gevolg te geven aan verzoekers verzoek om hem een overeenkomst voor onbepaalde tijd te geven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Van der Veen draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Politiedienst.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015, blz. 34.


title: Zaak C-13/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2012 door Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) en Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 oktober 2011 in zaak T-190/08, Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) en Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF)/Raad van de Europese Unie

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/10

         Hogere voorziening ingesteld op 10 januari 2012 door Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) en Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 oktober 2011 in zaak T-190/08, Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) en Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF)/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-13/12 P)
   2012/C 65/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (CHEMK) en Kuzneckie ferrosplavy OAO (KF) (vertegenwoordigers: P. Vander Schueren, advocate, en N. Mizulin, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               de hogere voorziening gegrond te verklaren en het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen, daaronder begrepen de verwijzing in de kosten;

               —

               de zaak zelf af te doen op grond van artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie en de bestreden verordening (1) nietig te verklaren voor zover zij op rekwirantes betrekking heeft en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van rekwirantes in eerste aanleg en in de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voor het Hof van Justitie voeren rekwirantes de volgende argumenten aan:

               Rekwirantes betogen dat het Gerecht (i) een onjuiste voorstelling heeft gegeven van de hem voorgelegde relevante bewijzen en in elk geval zijn beslissing onvoldoende heeft gemotiveerd wat betreft het gebruik van een fictieve winstmarge voor de samenstelling van de uitvoerprijs.

               Rekwirantes voeren ook aan dat het Gerecht (ii) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese [Gemeenschappen] en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië een geoorloofde discriminatie van rekwirantes rechtvaardigt; (iii) blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de beoordeling van de verplichtingen die volgen uit de artikelen 6, lid 7, en 8, lid 4, van de antidumpingbasisverordening (2) en van het beginsel van de rechten van de verdediging; (iv) het belang van procedurele waarborgen en de relevante verplichtingen van de Instellingen in administratieve procedures in antidumpingzaken onjuist heeft beoordeeld en (v) een onjuiste voorstelling heeft gegeven van de feiten met betrekking tot de door rekwirantes aangeboden prijsverbintenis en de door een andere producent aangeboden verbintenis, waardoor in dat verband een verkeerde conclusie is bereikt die de geldigheid van het bestreden arrest aantast.

               Tot slot voeren rekwirantes aan dat het Gerecht (vi) blijk heeft gegeven van een verkeerde uitlegging van artikel 3, lid 6, van de antidumpingbasisverordening en de methode om de materiële schade van de bedrijfstak van de Unie in antidumpingzaken te bepalen; (vii) blijk heeft gegeven van een verkeerde uitlegging van het causaal verband overeenkomstig artikel 3, lid 5, van de antidumpingbasisverordening en (viii) de motiveringsplicht van de instellingen wat betreft de vaststelling van de schade in antidumpingzaken onjuist heeft beoordeeld.

      (1)  Verordening (EG) nr. 172/2008 van de Raad van 25 februari 2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op ferrosilicium van oorsprong uit de Volksrepubliek China, Egypte, Kazachstan, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en Rusland (PB L 55, blz. 6).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  27 oktober 2005  in zaak C-437/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Richtlijnen 78/686/EEG en 78/687/EEG — Beoefenaren van de tandheelkunde)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 27 oktober 2005
   in zaak C-437/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 78/686/EEG en 78/687/EEG - Beoefenaren van de tandheelkunde)
   (2005/C 330/07)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-437/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 16 oktober 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Schmidt, C. Tufvesson en A. Manville) tegen Republiek Oostenrijk (gemachtigde: E. Riedl), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Schiemann (rapporteur), N. Colneric, K. Lenaerts en E. Juhász, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de in de §§ 4, lid 3, en 6 van het Dentistengesetz genoemde „Dentisten” toe te staan,

                           —

                           hun werkzaamheden uit te oefenen onder de benaming „Zahnarzt” of „Zahnarzt (Dentist)” en

                           —

                           gebruik te maken van de uitzonderingsregel van artikel 19 ter van richtlijn 78/686/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001,
                           hoewel zij niet voldoen aan de minimumvoorwaarden van artikel 1 van richtlijn 78/687/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19, om onder de regeling van deze richtlijnen te vallen,

                     is de Republiek Oostenrijk de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 1 en 19 ter van richtlijn 78/686 en artikel 1 van richtlijn 78/687.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Republiek Oostenrijk en de Commissie van de Europese Gemeenschappen worden in hun eigen kosten verwezen.

      (1)  PB C 304 van 13.12.2003.


title: Zaak T-483/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 oktober 2006 — Armour Pharmaceutical/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (GALZIN) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk GALZIN — Ouder nationaal woordmerk CALSYN — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijkheid van waren en overeenstemming van tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 — Conclusies van BHIM — Ontvankelijkheid )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/15

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 oktober 2006 — Armour Pharmaceutical/BHIM — Teva Pharmaceutical Industries (GALZIN)
   (Zaak T-483/04) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woordmerk GALZIN - Ouder nationaal woordmerk CALSYN - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijkheid van waren en overeenstemming van tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 - Conclusies van BHIM - Ontvankelijkheid”)
   (2006/C 310/28)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Armour Pharmaceutical Co. (Bridgewater, New Jersey, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: R. Gilbey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Pétrequin, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Teva Pharmaceutical Industries Ltd (Jeruzalem, Israël)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 7 september 2004 (zaak R 295/2003-4) inzake een oppositieprocedure tussen Armour Pharmaceutical Co. en Teva Pharmaceutical Industries Ltd.
   Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 7 september 2004 (zaak R 295/2003-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van verzoekster.

      (1)  PB C 69 van 19.3.2005.


title: Zaak C-223/10: Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/12

         Beroep ingesteld op 7 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-223/10)
   2010/C 195/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Adam en I. Hadjiyiannis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2008/74/EG van de Commissie van 18 juli 2008 tot wijziging, wat de typegoedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot emissies van lichte personen- en bedrijfsvoertuigen (Euro 5 en Euro 6) en de toegang tot reparatie- en onderhoudsinformatie betreft, van richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad en van richtlijn 2005/78/EG (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2008/74 in nationaal recht is op 2 januari 2009 verstreken.

      (1)  PB L 192, blz. 51.


title: Zaak T-164/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2007 door Sundholm tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 maart 2007 in zaak F-30/05, Sundholm/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/38

         Hogere voorziening ingesteld op 14 mei 2007 door Sundholm tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 1 maart 2007 in zaak F-30/05, Sundholm/Commissie
   (Zaak T-164/07 P)
   (2007/C 155/69)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Asa Sundholm (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 1 maart 2007 in zaak F-30/05 (Sundholm/Commissie);

               —

               opnieuw rechtdoende, nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende vaststelling van verzoeksters loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2003 alsmede verwijzing van verweerster in de kosten van de eerste instantie en van de hogere voorziening.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In haar hogere voorziening vordert rekwirante vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken houdende verwerping van haar beroep strekkende tot nietigverklaring van haar loopbaanontwikkelingrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2003.
   Tot staving van haar hogere voorziening stelt zij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de afwijzing van het middel ontleend aan schending van de rechten van de verdediging, van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan.


title: Zaak T-67/12: Beroep ingesteld op 10 februari 2012 — Sina Bank/Raad

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/25

         Beroep ingesteld op 10 februari 2012 — Sina Bank/Raad
   (Zaak T-67/12)
   2012/C 109/53
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sina Bank (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: B. Mettetal en C. Wucher-North, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 8 van tabel B in bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010, zoals gewijzigd, als vermeld in de bijlage bij uitvoeringsverordening nr. 1245/2011 van de Raad (1), nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               punt 8 van tabel B in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad, zoals gewijzigd, als vermeld in de bijlage bij besluit 2011/783/GBVB van de Raad (2), nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 961/2010, dat bij verordening nr. 1245/2011 is uitgevoerd, nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft;

               —

               artikel 19, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB, dat bij besluit 2011/783/GBVB is gewijzigd, nietig verklaren, voor zover het verzoekster betreft,

               —

               het bij brief meegedeelde besluit van 5 december 2011 nietig verklaren, en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van het onderhavige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           verzoekster heeft geen banden met „Daftar” en draagt niet bij aan de financiering van de zogenaamde strategische belangen van het „regime” of aan zijn vermeende kernprogramma. Derhalve is in verzoeksters geval niet voldaan aan de inhoudelijke criteria van besluit 2010/413/GBVB op grond waarvan een persoon op een lijst kan worden geplaatst, die bij besluit 2011/783/GBVB zijn gewijzigd en waar de Raad zich op steunt om verzoeksters naam op deze lijsten te laten staan, zodat de Raad op kennelijk onjuiste wijze heeft beoordeeld of deze criteria waren nageleefd. Bovendien heeft de Raad de relevante test onjuist uitgevoerd.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           de plaatsing van verzoekster op de lijst is in strijd met het fundamentele beginsel van gelijke behandeling.

               3)

               Derde middel:

                           —

                           door verzoeksters naam op de lijst te laten staan, heeft de Raad niet voldaan aan de procedurele motiveringsvereisten van besluit 2010/413/GBVB, zoals gewijzigd bij besluit 2011/783/GBVB en uitgevoerd bij verordening nr. 1245/2011 en op basis waarvan verzoeksters naam op de lijst is gehandhaafd, en heeft hij de rechten van de verdediging en het recht op een daadwerkelijke rechterlijke bescherming geschonden.

               4)

               Vierde middel:

                           —

                           de plaatsing van verzoekster op de lijst is in strijd met verzoeksters eigendomsrecht en het evenredigheidsbeginsel.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 11).

      (2)  Besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 71).


title: Zaak T-592/11: Beroep ingesteld op 22 november 2011 — Anbouba/Raad

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/62

      Beroep ingesteld op 22 november 2011 — Anbouba/Raad
      (Zaak T-592/11)
      (2012/C 25/118)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Issam Anbouba (Homs, Syrië) (vertegenwoordigers: M.-A. Bastin en J.-M. Salva, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het onderhavige verzoekschrift in al zijn onderdelen ontvankelijk verklaren;

                  —

                  alle middelen daarvan toewijzen;

                  —

                  de voeging van het onderhavige verzoekschrift met dat in zaak T-563/11 toestaan;

                  —

                  verklaren dat de bestreden handelingen gedeeltelijk nietig kunnen worden verklaard aangezien het nietig te verklaren deel van de rest van de handeling kan worden gescheiden;

                  —

                  bijgevolg:

                              —

                              besluit 2011/685/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 en verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 gedeeltelijk nietig verklaren door de vermelding van Issam ANBOUBA en de referenties daarbij als steunverlener aan het huidige regime in Syrië te schrappen;

                              —

                              subsidiair, besluit 2011/685/GBVB van de Raad van 13 oktober 2011 en verordening (EU) nr. 1011/2011 van de Raad van 13 oktober 2011 tot wijziging van verordening (EU) nr. 442/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië nietig verklaren;

                  —

                  meer subsidiair, verklaren dat deze besluiten en deze verordening niet van toepassing zijn op Issam ANBOUBA en gelasten dat zijn naam en de referenties daarbij worden weggelaten uit de lijst van personen die voorwerp zijn van de sanctiemaatregelen van de Europese Unie;

                  —

                  de Raad veroordelen tot betaling van één EUR voorlopige schadevergoeding ter vergoeding van de immateriële en materiële schade die is geleden als gevolg van de aanwijzing van Issam ANBOUBA als steunverlener aan het huidige regime in Syrië;

                  —

                  de Raad verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in T-563/11, Anbouba/Raad, zijn aangevoerd.


title: Zaak C-382/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Rheinland-Pfalz (Duitsland) op 11 juli 2016 — Hornbach-Baumarkt-AG/Finanzamt Landau

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Rheinland-Pfalz (Duitsland) op 11 juli 2016 — Hornbach-Baumarkt-AG/Finanzamt Landau
   (Zaak C-382/16)
   (2016/C 343/46)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Rheinland-Pfalz

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hornbach-Baumarkt-AG

      Verwerende partij: Finanzamt Landau

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 49 VWEU juncto artikel 54 VWEU (voorheen artikel 43 EG juncto artikel 48 EG) zich tegen een regeling van een lidstaat volgens welke de inkomsten van een ingezeten belastingplichtige uit de handelsrelaties met een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap waarin hij rechtstreeks of indirect een deelneming van ten minste 25 % bezit en waarmee hij voorwaarden is overeengekomen die afwijken van de voorwaarden die onafhankelijke derden zouden zijn overeengekomen onder dezelfde of vergelijkbare omstandigheden, moeten worden vastgesteld alsof zij waren verkregen onder tussen onafhankelijke derden overeengekomen voorwaarden, wanneer een dergelijke correctie niet wordt toegepast voor inkomsten uit handelsrelaties met een ingezeten vennootschap en in deze regeling niet is voorzien in de mogelijkheid voor de ingezeten belastingplichtige om te bewijzen dat de voorwaarden zijn overeengekomen om commerciële redenen die voortvloeien uit zijn aandeelhoudersband met de in de andere lidstaat gevestigde vennootschap?


               28.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 163/11

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 14 januari 2014
   (Zaak E-6/14)
   (2014/C 163/10)
   Op 14 januari 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Gjermund Mathisen en Auður Ýr Steinarsdóttir, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 5 van hoofdstuk XXIX van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2008/43/EG van de Commissie van 4 april 2008 tot instelling van een systeem voor de identificatie en de traceerbaarheid van explosieven voor civiel gebruik overeenkomstig Richtlijn 93/15/EEG van de Raad), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, en

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Dit verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 3 september 2013 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 3 juli 2013 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2008/43/EG van de Commissie van 4 april 2008 tot instelling van een systeem voor de identificatie en de traceerbaarheid van explosieven voor civiel gebruik overeenkomstig Richtlijn 93/15/EEG van de Raad („het besluit”), waarnaar wordt verwezen in punt 5 van hoofdstuk XXIX van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol nr. 1 daarbij.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat de Republiek IJsland door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen en/of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 15 van het besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 september 1999 in zaak C-22/98 (verzoek van het Hof van Beroep te Gent om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen J. C. Becu, A. Verweire, NV Smeg, NV Adia Interim (Mededinging — Nationale wettelĳke regeling die uitoefening van bepaalde havenactiviteiten aan "erkende havenarbeiders" voorbehoudt — Begrip onderneming — Bĳzondere of exclusieve rechten)

text:
8.1.2000                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 6/1
                                                                         I
                                                                   (Mededelingen)
                                                      HOF VAN JUSTITIE
                                                               HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                      81 EG en 82 EG), moet aldus worden uitgelegd, dat het particulieren
                                                                             niet het recht verleent zich te verzetten tegen de toepassing van een
                                                                             regeling van een lidstaat, die hen verplicht voor havenarbeid
                           (Zesde kamer)                                     uitsluitend een beroep te doen op erkende havenarbeiders, zoals die
                                                                             bedoeld in de Belgische wet van 8 juni 1972 betreffende de
                                                                             havenarbeid, en aan dezen een beloning te betalen die het loon van
                      van 16 september 1999
                                                                             hun eigen werknemers of het loon dat zij aan andere werknemers
                                                                             betalen, ver overschrijdt.
in zaak C-22/98 (verzoek van het Hof van Beroep te Gent
om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen J. C. Becu,
                                                                             (1) PB C 94 van 28.3.1998.
          A. Verweire, NV Smeg, NV Adia Interim (1)
(Mededinging — Nationale wettelijke regeling die uitoe-
fening van bepaalde havenactiviteiten aan „erkende havenar-
beiders” voorbehoudt — Begrip onderneming — Bijzondere
                        of exclusieve rechten)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (2000/C 6/01)
                                                                                van 16 september 1999
                        (Procestaal: Nederlands)                             in zaak C-67/96 (verzoek van het Kantongerecht te
                                                                             Arnhem om een prejudiciële beslissing): Albany Inter-
                                                                             national BV tegen Stichting Bedrijfspensioenfonds Tex-
In zaak C-22/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                                tielindustrie (1)
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
Hof van Beroep te Gent (België), in de aldaar dienende strafzaak
tegen J. C. Becu, A. Verweire, NV Smeg, NV Adia Interim, om                  („Verplichte deelneming in bedrijfspensioenfonds — Vere-
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 90,               nigbaarheid met mededingingsregels — Kwalificatie van
leden 1 en 2, EG-Verdrag (thans artikel 86, leden 1 en 2, EG),                           bedrijfspensioenfonds als onderneming”)
junctis de artikelen 6 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel
12 EG), 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG en 82                                                 (2000/C 6/02)
EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray en R. Schintgen
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                                        (Procestaal: Nederlands)
lomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op
16 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                             In zaak C-67/96, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
                                                                             tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Kantongerecht te
                                                                             Arnhem, in het aldaar aanhangig geding tussen Albany
Artikel 90, lid 1, EG-Verdrag ( thans, na wijziging, artikel 12,             International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielin-
eerste alinea, EG), 85 en 86 EG-Verdrag (thans artikel 86, lid 1,            dustrie, betreffende een prejudiciële beslissing over de uitleg-
EG), junctis de artikelen 6, eerste alinea, EG-Verdrag (thans artikelen      ging van de artikelen 85, 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen


title: Doorhaling van zaak C-194/03

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/19

         Doorhaling van zaak C-194/03 (1)

   (2005/C 45/38)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 oktober 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-194/03 (verzoek van het Finanzgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Georg Friedrich Baur junior als executeur-testamentair van de nalatenschap van Georg Friedrich Baur senior tegen Hauptzollamt Kiel.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


title: Zaak C-452/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de tribunal de commerce de Liège (België) op 27 juli 2017 — Zako SPRL/Sanidel SA

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de tribunal de commerce de Liège (België) op 27 juli 2017 — Zako SPRL/Sanidel SA
   (Zaak C-452/17)
   (2017/C 347/13)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de commerce de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zako SPRL

      Verwerende partij: Sanidel SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 1, lid 2, van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (1) aldus te worden uitgelegd dat het vereist dat de handelsagent de klanten of de leveranciers buiten de onderneming van de principaal tracht te werven en bezoekt?

               2)

               Dient artikel 1, lid 2, van bovengenoemde richtlijn 86/653/EEG aldus te worden uitgelegd dat het vereist dat de handelsagent geen andere taken vervult dan die welke verband houden met het tot stand brengen van de verkoop of de aankoop van goederen voor de principaal, en met het tot stand brengen en afsluiten van de verkoop of aankoop van goederen voor rekening en in naam van de principaal?

               3)

               Dient, gesteld dat de tweede vraag ontkennend moet worden beantwoord, artikel 1, lid 2, van bovengenoemde richtlijn 86/653/EEG aldus te worden uitgelegd dat het vereist dat de handelsagent andere taken dan die welke verband houden met het tot stand brengen van de verkoop of de aankoop van goederen voor de principaal, en met het tot stand brengen en afsluiten van de verkoop of aankoop van goederen voor rekening en in naam van de principaal, slechts bijkomend uitvoert?

      (1)  PB L 382, blz. 17.