title: Zaak T-284/04: Beroep, op 12 juli 2004 ingesteld door UPS Europe N.V./S.A. en UPS Deutschland Inc. & co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/25

         Beroep, op 12 juli 2004 ingesteld door UPS Europe N.V./S.A. en UPS Deutschland Inc. & co OHG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-284/04)
   (2004/C 251/45)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door UPS Europe N.V./S.A., te Brussel, (België) en UPS Deutschland Inc. & co OHG, vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger en A. S. Bijleveld, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het stilzwijgende besluit van de Commissie tot afwijzing van hun confirmatief verzoek van 13 april 2004 om toegang tot bepaalde documenten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij beschikking van 20 maart 2001 (1) heeft de Commissie vastgesteld dat Deutsche Post AG door haar handelwijze in de sector van pakketdiensten voor postorderbedrijven inbreuk maakte op artikel 82 van het EG-Verdrag. Voorts gelastte de Commissie Deutsche Post, een afzonderlijke dochteronderneming voor commerciële pakketdiensten op te richten en eveneens een systeem van transparante en op het marktmechanisme gebaseerde prijsstelling tussen Deutsche Post AG en die dochteronderneming vast te stellen. Deutsche Post werd gelast de Commissie jaarlijks te informeren over het nakomen van deze verbintenissen. Deutsche Post deed dit bij brief van 22 mei 2003. Verzoeksters, die in dezelfde sector actief zijn, vroegen een niet-vertrouwelijke versie van deze brief en kregen die op 22 september 2003. Op 20 oktober 2003 vroegen verzoeksters de Commissie om hun toegang te verlenen tot de gemiddelde prijzen voor interne transfers die door Deutsche Post aan haar dochteronderneming in rekening werden gebracht. Deze informatie was onzichtbaar gemaakt in de niet-vertrouwelijke versie van de brief van 22 mei 2003. Zij verzochten eveneens om toegang tot een rapport en een berekening die volgens dezelfde brief op 16 november 2001 aan de Commissie waren voorgelegd. Het verzoek werd ingediend op grond van verordening nr. 1049/2001 (2), (PB L 145 van 31.05.2001, blz. 43-48). Verzoeksters herhaalden hun verzoek op 18 november 2003 en dienden op 13 april 2004 een confirmatief verzoek in. Bij brief van 21 april 2004 bevestigde de Commissie de ontvangst van het confirmatief verzoek en verklaarde zij dat zij Deutsche Post raadpleegde over de precieze strekking van de commercieel gevoelige informatie in de documenten waarom werd verzocht. Aangezien verzoeksters geen verder antwoord ontvingen, zijn zij van mening dat sprake is van een stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van hun verzoek tot toegang en verzoeken zij het Hof dit nietig te verklaren.
   Tot staving van hun verzoek roepen verzoeksters een schending van verordening nr. 1049/2001 in, door aan te voeren dat geen van de uitzonderingen van artikel 4 van toepassing is en dat daarom de toegang had moeten worden verleend waarom was verzocht. Zij roepen ook de niet-nakoming door de Commissie van de motiveringsplicht krachtens artikel 253 EG in. Verzoeksters stellen dat de Commissie verordening nr. 1049/2001 ook heeft geschonden omdat ze niet binnen de voorgeschreven termijn heeft geantwoord en evenmin heeft gemotiveerd waarom zij toegang heeft geweigerd. Ten slotte stellen zij dat de Commissie een inbreuk heeft gepleegd op haar eigen Reglement van orde, zoals gewijzigd bij besluit van de Commissie van 5 december 2001 (3). Volgens verzoeksters had de Commissie binnen een termijn van vijftien werkdagen de raadpleging van Deutsche Post moeten afronden en een besluit hebben vastgesteld.

      (1)  Beschikking van de Commissie van 20 maart 2001 in een procedure op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag (zaak COMP/35.141 Deutsche Post AG) (kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 728), PB L 125 van 05.05.2001, blz. 27.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.

      (3)  PB L 345 van 29.12.2001, blz. 94.


title: Zaak C-97/05: Verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt van 25 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mohamed Gattoussi en Stadt Rüsselsheim

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/17

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Darmstadt van 25 januari 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Mohamed Gattoussi en Stadt Rüsselsheim
   (Zaak C-97/05)
   (2005/C 106/33)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Darmstadt heeft bij beschikking van 25 januari 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 februari 2005, in het geding tussen Mohamed Gattoussi en Stadt Rüsselsheim, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Heeft artikel 64 van de Euro-mediterrane overeenkomst met Tunesië (PB 1998, L 97) een verblijfsrechtelijke werking?
               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt:

               2.

               Kan uit het discriminatieverbod van artikel 64 van de Euro-mediterrane overeenkomst met Tunesië een verblijfsrechtelijke positie worden afgeleid die eraan in de weg staat dat de duur van het verblijfsrecht wordt beperkt wanneer een Tunesisch onderdaan in het bezit is van een werkvergunning voor onbepaalde duur, daadwerkelijk een beroepsactiviteit verricht en op het tijdstip van de vreemdelingenrechtelijke beslissing beschikt over een tijdelijk verblijfsrecht?
               Indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt:

               3.

               Kan ter bepaling van de uit het discriminatieverbod van artikel 64 van de Euro-mediterrane overeenkomst met Tunesië voortvloeiende verblijfsrechtelijke positie worden uitgegaan van een tijdstip na de vaststelling van de vreemdelingenrechtelijke beschikking tot beperking van de duur van het verblijfsrecht?
               Indien het antwoord op vraag 3 bevestigend luidt:

               4.

               Moet ter concretisering van het voorbehoud inzake de redenen van bescherming van een wettig overheidsbelang een beroep worden gedaan op de met betrekking tot artikel 39, lid 3, EG ontwikkelde beginselen?


title: Zaak T-9/05: Beroep, op 12 januari 2005 ingesteld door Hoya Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/24

         Beroep, op 12 januari 2005 ingesteld door Hoya Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-9/05)
   (2005/C 106/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Hoya Corporation, gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd door A. Nordemann, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Indo Internacional S.A., gevestigd te Barcelona (Spanje).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 november 2004 in zaak R 433/2004-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „AMPLITUDE” voor waren van klasse 9 (brillen, enz.) — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 723 931

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Indo Internacional S.A.

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal beeldmerk „AMPLY” voor waren van klasse 9 (brillen, enz.)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de bestreden beslissing; weigering van de inschrijving

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1)

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-675/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Regalp SA

text:
               24.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 29 december 2011 — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)/Regalp SA
   (Zaak C-675/11)
   2012/C 89/14
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer), rechtsopvolger van het Office national interprofessionnel des fruits, des légumes, des vins et de l’horticulture (VINIFLHOR)

      Verwerende partij: Regalp SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoe kan een lidstaat de bij artikel 2, lid 4, van verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (1), verleende mogelijkheid om de daarin bepaalde controleperiode „van twaalf maanden […] aan begin of einde [te verlengen] met […] perioden” toepassen, gelet enerzijds op de vereisten van bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen en anderzijds op het rechtszekerheidsbeginsel en de noodzaak de controleautoriteiten geen onbepaalde bevoegdheid te laten?

               2)

               In het bijzonder:

                           —

                           moet de controleperiode in alle gevallen — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — aflopen tijdens de periode van twaalf maanden aan het begin van de periode, de zogenaamde „controleperiode”, waarin de controleverrichtingen plaatsvinden?

                           —

                           indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet de uitdrukkelijk door de verordening verleende mogelijkheid om de controleperiode „van twaalf maanden […] aan [het] einde” te verlengen met perioden, worden begrepen?

                           —

                           indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet de controleperiode — op straffe van onregelmatigheid van de controle, waarop de gecontroleerde zich zou kunnen beroepen tegen de beslissing die de gevolgen trekt uit deze controle — niettemin een periode van twaalf maanden inhouden die afloopt tijdens de controleperiode aan het begin van die waarin de controle plaatsvindt of dient de controle slechts een periode te bestrijken die afloopt vóór het begin van de vorige controleperiode?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4045/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de door de lidstaten uit te voeren controles op de verrichtingen in het kader van de financieringsregeling van de afdeling Garantie van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw en houdende intrekking van richtlijn 77/435/EEG (PB L 388, blz. 18).


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 3 juli 2003 in zaak T-249/03 R, Y tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Ambtenaar — Artikel 105, lid 2, van Reglement voor procesvoering)

text:
C 226/18               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                              20.9.2003
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                 S. Papanikolaou, advocaat, tegen Commissie van de Europese
V. Di Bucci, R. Lyal en G. Rozet), betreffende een beroep               Gemeenschappen, betreffende een verzoek tot opschorting van
tot nietigverklaring van beschikking C(2003) 465 def. van               de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van
17 februari 2003 betreffende de Belgische steunregeling                 18 juni 2003 waarbij de tewerkstelling van verzoeker bij de
voor in België gevestigde coördinatiecentra, heeft het Gerecht          delegatie van deze instelling te Nairobi (Kenia) per 15 juli
(Eerste kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:                    2003 is beëindigd, heeft de president van het Gerecht op
B. Vesterdorf, president, J. Azizi, M. Jaeger, H. Legal en              3 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum
M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: H. Jung, op 16 mei           luidt als volgt:
2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
volgt:
                                                                        1)   De tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie van
1)   Het Gerecht verklaart zich in zaak T-140/03, Forum                      18 juni 2003 waarbij de tewerkstelling van verzoeker bij de
     187/Commissie, onbevoegd opdat het Hof een beslissing geeft             delegatie van deze instelling te Nairobi (Kenia) per 15 juli 2003
     over het verzoek tot nietigverklaring.                                  is beëindigd, wordt opgeschort tot op het ogenblik waarop deze
                                                                             procedure in kort geding zal zijn beëindigd.
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                        2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 158 van 5.7.2003.
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                             HET
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                Doorhaling van zaak T-78/03 (1)
                           van 3 juli 2003
                                                                                (2003/C 226/39)
in zaak T-249/03 R, Y tegen Commissie van de Europese
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         Gemeenschappen
                                                                        De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van
(Procedure in kort geding — Ambtenaar — Artikel 105,
                                                                        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
           lid 2, van Reglement voor procesvoering)
                                                                        beschikking van 26 juni 2003 de doorhaling in het register
                                                                        gelast van zaak T-78/03: Haladjian Frères tegen Commissie van
                          (2003/C 226/38)
                                                                        de Europese Gemeenschappen.
                           (Procestaal: Frans)
In zaak T-249/03 R, Y, ambtenaar van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door                       (1) PB C 112 van 10.5.2003.


title: Zaak F-24/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 maart 2009 — Lafleur Tighe / Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Aanwerving — Indeling in rang — Voormalige individuele deskundigen — Beroepservaring — Diploma — Certificaat van gelijkwaardigheid — Ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit)

text:
               1.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/36

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 12 maart 2009 — Lafleur Tighe / Commissie
   (Zaak F-24/07) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Aanwerving - Indeling in rang - Voormalige individuele deskundigen - Beroepservaring - Diploma - Certificaat van gelijkwaardigheid - Ontvankelijkheid - Nieuw en wezenlijk feit)
   2009/C 102/52
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Virginie Lafleur Tighe (Makati, Filippijnen) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoekster bij haar aanwerving als arbeidscontractant in te delen in functiegroep IV, rang 13, salaristrap 1, voor zover bij de berekening van haar beroepservaring geen rekening is gehouden met de periode tussen de verkrijging van haar eerste diploma (Bachelor) en die van haar tweede diploma (Master) en, anderzijds, retroactieve herindeling van verzoekster in de rang 14

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007, blz. 36.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 4 oktober 1996 in zaak T-197/95, Sveriges Betodlares Centralförening en S. Å. Henrikson tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Suikerbieten - Verordening (EG) nr. 1734/95 - Specifieke landbouwomrekeningskoers voor Zweden - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)

text:
Nr . C 354/26          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23 . 11 . 96
Dupont, advocaat aldaar, rue Mathias Hardt 8-10, tegen                Gerecht op 28 augustus 1996 een beschikking gegeven
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                 waarvan het dictum luidt als volgt:
den : aanvankelijk N. Khan en J.-P . Keppenne en vervolgens
N. Khan en P. Nemitz ), ondersteund door Frima BV,                    1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen .
gevestigd te ' s-Gravenhage ( Nederland ), aanvankelijk ver
tegenwoordigd door T. Ottervanger, advocaat te Rotter
dam, en H. Nyssens, advocaat te Brussel , vervolgens alleen           2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .
door T. Ottervanger, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, advocaat aldaar, rue
Ermesinde 67, betreffende een beroep tot nietigverklaring
van de beschikking, vervat in een brief van 5 augustus 1994 ,
waarbij de Commissie heeft meegedeeld, dat zij geen
aanleiding zag om met betrekking tot de Nederlandse                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Subsidieregeling regionale investeringsprojecten 1991 dien                              VAN EERSTE AANLEG
stige maatregelen voor te stellen in de zin van artikel 93 ,                                van 4 oktober 1996
lid 1 , EG-Verdrag, heeft het Gerecht ( Derde Kamer —
uitgebreid ), samengesteld als volgt : C. P. Briët, kamerpresi       in zaak T- 197/95 , Sveriges Betodlares Centralförening en
dent, B. Vesterdorf, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke ,            S. A. Henrikson tegen Commissie van de Europese Gemeen
rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op                                      schappen ( 1 )
22 oktober 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum                 (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Suikerbieten —
luidt als volgt :                                                      Verordening (EG) nr. 1 734/95 — Specifieke landbouwom
                                                                      rekeningskoers voor Zweden — Beroep tot nietigverklaring
 1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .                                            — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                                ( 96/C 354/53 )
2 . Verwijst Salt Union Ltd in de kosten, met inbegrip van
      de kosten van Frima BV.                                                               (Procestaai: Engels)
3.    Verstaat dat Verein Deutsche Salzindustrie eV haar              In zaak T-l 97/95 , Sveriges Betodlares Centralförening,
      eigen kosten zal dragen.                                        gevestigd te Malmö ( Zweden ), en S. A. Henrikson, woon
                                                                      achtig te Lund ( Zweden ), vertegenwoordigd door O.
                                                                      Lieberknecht en W. Kirchhoff, advocaten te Düsseldorf, en
 (') PB nr . C 380 van 31 . 12 . 1994 .                               M. Schütte, advocaat te Berlijn , domicilie gekozen hebbende
                                                                      te Luxemburg ten kantore van A. Bonn, advocaat aldaar,
                                                                      avenue Guillaume 62 , tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ( gemachtigden : E. de March en J. Mac
                                                                      donald Flett ), betreffende een beroep, ingesteld krachtens
                                                                      artikel 173 EG-Verdrag, strekkende tot nietigverklaring van
                                                                      Verordening ( EG ) nr . 1734/95 van de Commissie van 14 juli
             BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                              1995 tot vaststelling van de specifieke landbouwomreke
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      ningskoersen voor de minimumprijzen voor suikerbieten en
                     van 28 augustus 1996                             voor de produktieheffingen en de aanvullende heffingen in
 in zaak T-l 12/96 R: J.-C . Séché tegen Commissie van de             de sector suiker voor het verkoopseizoen 1994/ 1995 ( PB nr .
                   Europese Gemeenschappen                             L 165 van 15 . 7. 1995 , blz . 12 ), voor zover deze verordening
                                                                      geen koers voor Zweden vaststelt, heeft het Gerecht ( Eerste
                           ( 96/C 354/52 )                             Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio , president, V. Tiili
                                                                      en R. M. Moura Ramos , rechters; griffier: H. Jung, op
 (Ambtenaren — Afwijzing van sollicitatie en aanstelling              4 oktober 1996 een beschikking gegeven waarvan het
 van andere kandidaat — Kort geding — Verzoek om op                   dictum luidt als volgt:
 schorting van tenuitvoerlegging — Spoedeisendheid —
                  Ontbreken) (Procestaai: Frans)                       1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
 In zaak T-l 12/96 R, J.-C . Séché , ambtenaar van de                  2 . Op het verzoek tot interventie van het Koninkrijk
 Commissie van de Europese Gemeenschappen , vertegen                      Zweden behoeft niet te worden beslist.
 woordigd door E. Boigelot, advocaat te Brussel , domicilie
 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,             3 . Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen alsmede,
 advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2 , tegen Commis                 gezamenlijk en hoofdelijk , de kosten van de Commissie.
 sie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : G.                     Het Koninkrijk Zweden zal de kosten dragen die op het
 Valsesia en J. Currall ), betreffende een verzoek om opschor              verzoek tot interventie zijn gevallen .
 ting van de tenuitvoerlegging van de besluiten van de
 Commissie van 22 mei 1996 houdende afwijzing van
                                                                       (') PR nr . C 351 van 30 . 12 . 199.5 .
 verzoekers sollicitatie en aanstelling van een andere kandi
 daat in het bij kennisgeving COM/2()/96 vacant verklaarde
 ambt van juridisch hoofdadviseur, heeft de president van het


title: Zaak T-223/05: Beroep, op 8 juni 2005 ingesteld door CAMAR Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/45

         Beroep, op 8 juni 2005 ingesteld door CAMAR Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-223/05)
   (2005/C 217/99)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juni 2005 door CAMAR Srl, gevestigd te Florence, vertegenwoordigd door W. Viscardini, S. Donà en M. Paolin, advocaten, beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling van schadevergoeding volgens de door verzoekster zelf voorgestelde criteria of volgens andere criteria die het Gerecht mogelijk passender acht, mede in het licht van de verwachte definitieve uitspraak in zaak T-260/97.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade — die verzoekster is toegebracht doordat de Commissie ten onrechte heeft nagelaten de noodzakelijke bepalingen vast te stellen op grond van artikel 30 van verordening nr. 404/93 van de Raad, zoals door het Gerecht is vastgesteld bij arrest van 8 juni 2000 in zaak T-79/76 — volgens de door verzoekster zelf voorgestelde criteria of volgens andere criteria die het Gerecht mogelijk passender acht, mede in het licht van de verwachte definitieve uitspraak in zaak T-260/97;

               —

               de Commissie te veroordelen tot terugbetaling aan CAMAR van de honoraria en kosten die verband houden met dit beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met dit beroep wil verzoekster opnieuw de vordering tot vergoeding van de door haar geleden schade indienen die zij reeds had geformuleerd in zaak T-79/96, CAMAR/Commissie. (1)

   Zij herinnert er in dit verband aan dat in het arrest van het Gerecht in genoemde zaak wel de onwettigheid van het gedrag van verweerster is vastgesteld en dus het beroep is toegewezen voorzover het was gericht op vaststelling van nalatigheid, maar de vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk is verklaard omdat in dat stadium de omvang van de toekomstige schade niet kon worden bepaald.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn grotendeels gelijk aan die in eerdergenoemde zaak, alsmede die in zaak T-457/04, CAMAR/Commissie (2).

      (1)  Arrest van 8 juni 2000, gevoegde zaken T-79/96, T-260/97 en T-117/98 (Jurispr. blz. II-2193).

      (2)  PB C 31, van 5.2.2005, blz. 28.


title: Doorhaling van zaak C-525/99

text:
21.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 302/21
2.    Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, is de            van het Hof van Justitie op 11 september 2000, in het geding
      wijze waarop deze bepalingen door de Conseil Supérieur de       tussen Fonderie officine Meccaniche Tacconi SpA en HWS
      l’Audiovisuel in de praktijk worden uitgelegd en toegepast,     Heinrich Wagner Sinto Maschinenfabrik GmbH, het Hof van
      in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans artikel 49 EG)       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
      voor zover daarbij een verbod of beperking wordt                prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      ingesteld op (a) de reclame voor alcoholische dranken bij
      sportmanifestaties die in andere lidstaten dan Frankrijk        „Is de vordering ter zake van de precontractuele aansprakelijk-
      plaatsvinden, wanneer die manifestaties in Frankrijk op         heid van een verweerder een vordering ten aanzien van een
      televisie worden uitgezonden en op (b) de uitzending in         verbintenis uit onrechtmatige daad (artikel 5, punt 3, van het
      Frankrijk van sportmanifestaties die in de anderen lid-         Executieverdrag)? Zo nee, is deze vordering dan een vordering
      staten plaatsvinden en waarbij voor alcoholische dranken        dan een vordering ten aanzien van een verbintenis uit overeen-
      wordt geadverteerd?                                             komst (artikel 5, punt 1, van het Executieverdrag (1)), zo ja, wat
                                                                      is dan ‘de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt‘? Indien
                                                                      voor deze vordering niet de bijzondere bevoegdheidscriteria
                                                                      gelden, geldt dan alleen de algemene regel van de woonplaats
                                                                      van de verweerder?”
Verzoek van de Unabhängigen Verwaltungssenats van het
Land Salzburg van 23 augustus 2000 om een prejudiciële                (1) Het betreft artikel 5, leden 1 en 3, van het Verdrag van Brussel
beslissing in het geding tussen Merkurbau-Grunstücksver-                  van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit-
wertungs GmbH & Co.KG, enerzijds, en de Grundver-                         voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
kehrsaufbetragte van het Land Salzburg en de Grundver-                    (geconsolideerde versie) (PB C 27 van 26.1.1998, blz. 1).
kehrslandeskommission van het Land Salzburg, ander-
                                zijds
                         (Zaak C-319/00)
                         (2000/C 302/40)
                                                                                Doorhaling van zaak C-525/99 (1)
De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
heeft bij beschikking van 23 augustus 2000, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 28 augustus 2000, in een                                     (2000/C 302/42)
geding in hoger beroep tussen Merkurbau-Grundstücksverwer-
tungs GmbH & Co.KG, enerzijds, en de Grundverkehrsaufbe-              De president van het Hof van Justitie van de Europese
tragte van het Land Salzburg en de Grundverkehrslandeskom-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 2000 de
mission van het Land Salzburg, anderzijds, het Hof van                doorhaling in het register gelast van zaak C-525/99 (verzoek
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               van de Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     prejudiciële beslissing): Neubau GmbH en H. Bogensberger.
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12        (1) PB C 79 van 18.3.2000.
tot en met 14 van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997
in de versie LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in
het Bundesland Salzburg een perceel bouwgrond wenst te
verwerven, daartoe een kennisgevings- en goedkeuringsproce-
dure moet volgen, waardoor in casu een door het gemeen-
schapsrecht gegarandeerde fundamentele vrijheid van de
rechtsverkrijger is geschonden?
                                                                                Doorhaling van zaak C-38/00 (1)
                                                                                (2000/C 302/43)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione — Sezioni                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
unite civile — van 9 juni 2000 om een prejudiciële                    doorhaling in het register gelast van zaak C-38/00 (verzoek
beslissing in het geding tussen Fonderie oficine Meccani-             van de Deputy Traffic Commissioner, North Western Traffic
che Tacconi SpA en HWS Heinrich Wagner Sinto Ma-                      Area, om een prejudiciële beslissing): Openbaar onderzoek
                       schinenfabrik GmbH                             betreffende A. T. Joseph, handeldrijvend onder de naam
                                                                      Woodcroft Haulage.
                         (Zaak C-334/00)
                         (2000/C 302/41)                              (1) PB C 122 van 29.4.2000.
De Corte Suprema di Cassazione — Sezioni unite civile —
heeft bij beschikking van 9 juni 2000, ingekomen ter griffie


title: Zaak C-349/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) (Hongarije) op 24 juli 2012 — Peró Gáz Kft./Balla János

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság) (Hongarije) op 24 juli 2012 — Peró Gáz Kft./Balla János
   (Zaak C-349/12)
   2012/C 311/03
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék (voorheen Fővárosi Bíróság)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peró Gáz Kft.

      Verwerende partij: Balla János

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met het Unierecht dat in een herzieningsprocedure met betrekking tot een vordering tot nietigverklaring van een octrooi de maatregelen, procedures en rechtsmiddelen zodanig worden toegepast dat de nationale rechter niet gebonden is aan de door de partijen geformuleerde vorderingen en overige verklaringen met rechtsgevolgen en met name ambtshalve de noodzakelijk geachte bewijsmaatregelen kan gelasten?

               2)

               Is het verenigbaar met het Unierecht dat in een herzieningsprocedure met betrekking tot een vordering tot nietigverklaring van een octrooi de maatregelen, procedures en rechtsmiddelen zodanig worden toegepast dat de nationale rechter bij zijn beoordeling niet gebonden is aan de administratieve beslissing die op de vordering tot nietigverklaring is gegeven, noch aan de daarin vastgestelde feiten evenmin als aan met name de nietigheidsgronden die tijdens de administratieve procedure zijn aangevoerd, of aan de verklaringen, beoordelingen en bewijzen die tijdens de administratieve procedure zijn verstrekt?

               3)

               Is het verenigbaar met het Unierecht dat in een herzieningsprocedure met betrekking tot een vordering tot nietigverklaring van een octrooi de maatregelen, procedures en rechtsmiddelen zodanig worden toegepast dat de nationale rechter, gelet op de vereisten van nieuwheid en uitvinderswerkzaamheid, onderzoekt of de uitvinding voorrang heeft vanaf de datum van de aanvraag of pas vanaf de datum van de wijziging, indien de regeling die ten tijde van de aanvraag gold de aanvrager de mogelijkheid bood om na de datum van de aanvraag de technische inhoud van de octrooiaanvraag en de omvang van de gevraagde bescherming uit te breiden?


title: Zaak T-104/06: Beroep ingesteld op  3 april 2006  — SPM tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/45

         Beroep ingesteld op 3 april 2006 — SPM tegen Commissie
   (Zaak T-104/06)
   (2006/C 131/84)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Société des plantations de Mbanga (SPM) (Douala, Kameroen) (vertegenwoordiger: B.-L. Doré, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               haar vorderingen ontvankelijk te verklaren;

               —

               verordening (EG) nr. 219/2006 van de Commissie van 8 februari 2006 betreffende de opening en de wijze van beheer van het tariefcontingent voor de invoer van bananen van GN-code 0803 00 19van oorsprong uit ACS-landen voor de periode van 1 maart tot en met 31 december 2006, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In het kader van de wijziging van de specifieke regeling met betrekking tot contingenten voor het handelsverkeer met derde landen die deel uitmaken van de maatregelen tot ordening van de markten in de sector bananen, is de Commissie bij verordening nr. 1964/2005 van de Raad van de Europese Unie van 29 november 2005 (1) onder meer de bevoegdheid verleend om de uitvoeringsbepalingen voor die verordening en overgangsbepalingen voor het beheer van het tariefcontingent voor bananen uit ACS-landen vast te stellen. In het kader daarvan heeft de Commissie in verordening nr. 2015/2005 van 9 december 2005 (2) voor de maanden januari en februari 2006 de oorspronkelijk bij verordening nr. 896/2001 ingevoerde oude regeling voor de toewijzing van invoercertificaten op basis van historische gegevens (3) gehandhaafd. Daar dit per definitie een overgangsregeling was, heeft de Commissie op 8 februari 2006 verordening nr. 219/2006 betreffende de opening en de wijze van beheer van het tariefcontingent voor de invoer van bananen van GN-code 0803 00 19 van oorsprong uit ACS-landen voor de periode van 1 maart tot en met 31 december 2006 (4) vastgesteld. In die verordening heeft de Commissie een methode voor het beheer van het tariefcontingent ingevoerd waarbij het contingent wordt opgebruikt met inachtneming van de chronologische volgorde van de data van aanvaarding van de aangiften voor het vrije verkeer („wie het eerst komt, het eerst maalt”), en als overgangsmaatregel een deel van het tariefcontingent gereserveerd voor de marktdeelnemers die reeds ACS-bananen aan de Gemeenschap hebben geleverd in het kader van de voordien geldende invoerregeling. Met dit beroep wordt de nietigverklaring van die verordening gevorderd.
   In dit beroep stelt verzoekster dat de bestreden verordening op verschillende punten onwettig is, nu volgens haar uit de bepalingen ervan volgt dat hoewel 60 % van het tariefcontingent wordt beheerd volgens de nieuwe methode, 40 % nog wordt beheerd via de toewijzing van certificaten op basis van historische gegevens. Tot staving van haar beroep voert verzoekster dezelfde middelen en argumenten aan als in zaak T-447/05 (5).

      (1)  Verordening (EG) nr. 1964/2005 van de Raad van 29 november 2005 inzake de invoertarieven voor bananen (PB L 316, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2015/2005 van de Commissie van 9 december 2005 met betrekking tot de invoer, in de maanden januari en februari 2006, van bananen van oorsprong uit ACS-landen in het kader van het bij verordening (EG) nr. 1964/2005 van de Raad inzake de invoertarieven voor bananen geopende tariefcontingent (PB L 324, blz. 5).

      (3)  Verzoekster vordert nietigverklaring van die verordening in zaak T-447/05.

      (4)  PB L 38, blz. 22.

      (5)  Zie mededeling in PB 2006, C 74, blz. 24.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 24 januari 2002 in zaak C-372/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Richtlĳn 93/13/EEG — Oneerlĳke bedingen in consumentenovereenkomsten — Middelen om een einde te maken aan de toepassing van deze bedingen")

text:
6.4.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 84/9
Ondanks het bepaalde in artikel 6, lid 3, van de overeenkomst              1)    Door niet de nodige maatregelen vast te stellen voor de volledige
betreffende de sociale politiek, is een bepaling als artikel L. 12, sub b,       omzetting van artikel 7, lid 3, van richtlijn 93/13/EEG van de
van de Code des pensions civiles et militaires de retraite in strijd met         Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in
het beginsel van gelijke beloning, nu deze bepaling mannelijke                   consumentenovereenkomsten, is de Italiaanse Republiek de
ambtenaren die kunnen bewijzen dat zij de opvoeding van hun                      krachtens genoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen
kinderen op zich hebben genomen, uitsluit van de daarin vastgestelde             niet nagekomen.
bonificatie voor de berekening van de rustpensioenen.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                                                                           (1) PB C 352 van 4.12.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                        van 24 januari 2002
                                                                                van 6 december 2001
in zaak C-372/99: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                        in zaak C-373/99: Helleense Republiek tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke
bedingen in consumentenovereenkomsten — Middelen om                        (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotings-
  een einde te maken aan de toepassing van deze bedingen”)                    jaar 1995 — Groenten en fruit — Akkerbouwgewassen)
                            (2002/C 84/15)                                                            (2002/C 84/16)
                         (Procestaal: Italiaans)                                                     (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                        dentie van het Hof)
In zaak C-372/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   In zaak C-373/99, Helleense Republiek (gemachtigden:
pen (gemachtigde: P. Stancanelli) tegen Italiaanse Republiek               V. Kontolaimos en I.-K. Chalkias) tegen Commissie van
(gemachtigden: aanvankelijk U. Leanza, bijgestaan door                     de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-
P. G. Ferri vervolgens U. Leanza, bijgestaan door G. de Bellis),           Durande), betreffende een verzoek tot gedeeltelijke nietigver-
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de              klaring van beschikking 1999/596/EG van de Commissie van
Italiaanse Republiek, door niet de maatregelen vast te stellen             28 juli 1999 tot wijziging van beschikking 1999/187/EG
die nodig zijn om:                                                         betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten
                                                                           voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband
—     de bepalingen van richtlijn 93/13/EEG van de Raad                    met door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
      van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in                  Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven
      consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29) toe te                  (PB L 226, blz. 26), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
      passen op alle overeenkomsten tussen een verkoper en                 als volgt: P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr, D. A. O. Edward,
      een consument;                                                       A. La Pergola en L. Sevón (rapporteur), rechters; advocaat-
                                                                           generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
—     artikel 5, derde zin, van deze richtlijn om te zetten, en            6 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                           luidt als volgt:
—     de artikelen 6, lid 2, en 7, lid 3, van deze richtlijn volledig
      om te zetten,                                                        1)    Verwerpt het beroep.
de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen                2)    Verwijst de Helleense Republiek in de kosten.
niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, D. A. O. Edward
en A. La Pergola, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:         (1) PB C 6 van 8.1.2000.
R. Grass, op 24 januari 2001 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:


title: Doorhaling van zaak C-61/02

text:
5.4.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/17
               Doorhaling van zaak C-444/01 ( 1)                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-215/02 (verzoek
                                                                       om een prejudiciële beslissing van het Sozialgericht Stuttgart):
                         (2003/C 83/35)                                Karin Müller tegen Postbeamtenkrankenkasse.
                                                                       (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-444/01 (verzoek
om een prejudiciële beslissing van het Bundesverwaltungs-
gericht): Stadt Villingen-Schwenningen tegen Ophilia Akosua
Owusu.
                                                                                Doorhaling van zaak C-241/02 ( 1)
( 1) PB C 84 van 6.4.2002.                                                                      (2003/C 83/39)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 januari 2003
                Doorhaling van zaak C-61/02 (1)                        de doorhaling in het register gelast van zaak C-241/02:
                                                                       International and European Public Services Organisation
                         (2003/C 83/36)                                (IPSO) tegen Europese Centrale Bank.
                                                                       (1 ) PB C 191 van 10.8.2002.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 december
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-61/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek
Oostenrijk.
                                                                                Doorhaling van zaak C-337/02 ( 1)
( 1) PB C 97 van 20.4.2002.
                                                                                (2003/C 83/40)
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
               Doorhaling van zaak     C-191/02 ( 1)                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 februari 2003
                                                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-337/02:
                         (2003/C 83/37)                                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                       Republiek.
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  (1 ) PB C 274 van 9.11.2002.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-191/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds-
republiek Duitsland.
( 1) PB C 180 van 27.7.2002.                                                          Doorhaling van zaak C-368/02 ( 1)
                                                                                (2003/C 83/41)
               Doorhaling van zaak C-215/02 ( 1)                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 januari 2003
                                                                       de doorhaling in het register gelast van zaak C-368/02:
                         (2003/C 83/38)
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Konink-
                                                                       rijk Spanje.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december 2002              (1 ) PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-346/06 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2007 — IMS/Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Richtlijn 98/37/EG — Ontvankelijkheid — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging )

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/33

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2007 — IMS/Commissie
   (Zaak T-346/06 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Richtlijn 98/37/EG - Ontvankelijkheid - Fumus boni juris - Spoedeisendheid - Belangenafweging’)
   (2007/C 183/64)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Industria Masetto Schio Srl (IMS) (Schio, Italië) (vertegenwoordigers: F. Colonna en T. Romolotti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Zadra en D. Lawunmi, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van advies C(2006) 3914 van de Commissie van 6 september 2006 betreffende een maatregel waarbij de Franse autoriteiten ten aanzien van bepaalde mechanische persen van het merk IMS een verbod hebben opgelegd
   Dictum

               1)

               De tenuitvoerlegging van advies C(2006) 3914 van de Commissie van 6 september 2006 betreffende een maatregel waarbij de Franse autoriteiten ten aanzien van bepaalde mechanische persen van het merk IMS een verbod hebben opgelegd, wordt opgeschort totdat het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 januari 2001 in zaak T-65/00: A. Ioannou tegen Raad van de Europese Unie (Ambtenaren — Weigering van aanwerving — Lichamelĳke ongeschiktheid — Advies van medische commissie — Rechterlĳke toetsing — Logische band tussen medische vaststellingen en conclusie van ongeschiktheid)

text:
5.5.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 134/21
1)    Verwerpt het beroep.                                                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                van 17 januari 2001
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                               in zaak T-124/99: Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi
                                                                         Snc tegen Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
                                                                         vertegenwoordigd door Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
                                                                         (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
                                                                         kelijkheid — Overstroming — Verstopt-zijn van afvalwater-
                                                                           pijp — Verjaringstermijn — Geen stuiting van verjaring)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2001/C 134/46)
                       van 18 januari 2001
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
in zaak T-65/00: A. Ioannou tegen Raad van de Europese                   In zaak T-124/99, Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Snc,
                               Unie (1)                                  gevestigd te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door F. Venuti,
                                                                         advocaat te Busto Arsizio, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar,
(Ambtenaren — Weigering van aanwerving — Lichamelijke
                                                                         Rue Marie-Adelaïde 22, tegen Europese Gemeenschap voor
ongeschiktheid — Advies van medische commissie — Rech-
                                                                         Atoomenergie, vertegenwoordigd door Commissie van de
terlijke toetsing — Logische band tussen medische vaststel-
                                                                         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: H. Speyart en
             lingen en conclusie van ongeschiktheid)
                                                                         P. Stancanelli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
                                                                         de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie aansprakelijk
                          (2001/C 134/45)                                is voor de schade die verzoekster heeft geleden ten gevolge van
                                                                         de overstroming die in de nacht van 1 op 2 juni 1992 te Ispra
                                                                         heeft plaatsgevonden, en om deze gemeenschap derhalve te
                          (Procestaal: Frans)                            veroordelen tot vergoeding van die schade, heeft het Gerecht
                                                                         (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij,
                                                                         president, A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung,
In zaak T-65/00, A. Ioannou, voormalig beambte van de                    op 17 januari 2001 een beschikking gegeven waarvan het
Economische Unie tussen België, Nederland en Luxemburg                   dictum luidt als volgt:
(Benelux), tewerkgesteld bij het Schengen-secretariaat, wonen-
de te Brussel, vertegenwoordigd door J. van Rossum, advocaat             1)    Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvanke-
te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                        lijkheid.
kantore van de Société de gestion fidiciaire S.à r.l., Avenue du
Bois 13, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                  2)    Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die
F. Anton en M. Bauer), betreffende een verzoek om nietigver-                   van de Commissie.
klaring van het besluit van de Raad van 21 mei 1999 houdende
weigering om verzoekster in het kader van de opneming van                (1) PB C 226 van 7.8.1999.
het Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de
Raad als ambtenaar op proef aan te stellen wegens lichamelijke
ongeschiktheid voor de uitoefening van het te vervullen ambt,
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
J. Azizi, president, K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier:                           VAN EERSTE AANLEG
J. Palacio González, administrateur, op 18 januari 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                              van 9 januari 2001
1)    Verklaart nietig het besluit van de Raad van 21 mei 1999           in zaak T-149/00, Innova, Centro euromediterraneo per
      houdende weigering om verzoekster in het kader van de              lo sviluppo sostenibile tegen Commissie van de Europese
      opneming van het Schengen-secretariaat in het secretariaat van                           Gemeenschappen (1)
      de Raad als ambtenaar op proef aan te stellen wegens
      lichamelijke ongeschiktheid voor de uitoefening van het te         (Beroep tot nietigverklaring — Beroep dat in werkelijkheid
      vervullen ambt.                                                    een geschil uit overeenkomst betreft — Onbevoegdheid
                                                                                Gerecht)
2)    Verwijst de Raad in de kosten.
                                                                                (2001/C 134/47)
(1) PB C 135 van 13.5.2000.                                                                       (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-149/00, Innova, Centro euromediterraneo per lo
                                                                         sviluppo sostenibile, gevestigd te Calatafimi (Italië), vertegen-


title: Zaak T-167/16: Beschikking van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Polen/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/54

         Beschikking van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Polen/Commissie
   (Zaak T-167/16) (1)

   (2017/C 038/71)
   Procestaal: Pools
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: Zaak T-261/11: Beroep ingesteld op 20 mei 2011 — European Goldfields/Commissie

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/18

         Beroep ingesteld op 20 mei 2011 — European Goldfields/Commissie
   (Zaak T-261/11)
   2011/C 219/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Goldfields Ltd (Whitehorse, Canada) (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos, E. Petritsi, E. Trova en P. Skouris, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 23 februari 2011 in zaak C-48/2008 (ex NN 61/2008), betreffende staatssteun die Griekenland aan Ellinikos Xryssos heeft verleend, en in het bijzonder de artikelen 1 tot en met 5 ervan; en

               —

               verweerster veroordelen in de kosten van verzoekster in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan:

               1)

               De Commissie heeft bij het vaststellen en beoordelen van de feiten diverse kennelijke fouten gemaakt, die een wezenlijke invloed hadden op de manier waarop zij de voorwaarde inzake het bestaan van een economisch voordeel, overeenkomstig artikel 107, lid 1, VWEU, ten aanzien van Ellinikos Xryssos heeft toegepast en uitgelegd.

               2)

               De Commissie gaf blijk van kennelijk onjuiste rechtsopvattingen bij de toepassing en uitlegging van het bestanddeel van de definitie van staatssteun dat het bestaan van een economisch voordeel betreft, overeenkomstig artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien de Commissie het relevante beginsel van een investeerder in de markteconomie onjuist heeft toegepast.

               3)

               De Commissie gaf blijk van diverse onjuiste rechtsopvattingen bij de toepassing en uitlegging van de voorwaarde inzake het bestaan van een economisch voordeel, overeenkomstig artikel 107, lid 1, VWEU, door een dergelijk economisch voordeel vast te stellen op grond van haar eigen ongegronde, selectieve en willekeurige argumenten inzake de gestelde waarde van de overgedragen activa.

               4)

               De Commissie gaf blijk van kennelijk onjuiste rechtsopvattingen bij de toepassing en uitlegging van de voorwaarde inzake het bestaan van een economisch voordeel, overeenkomstig artikel 107, lid 1, VWEU, aangezien zij ten onrechte vaststelde dat de gestelde kwijtschelding van belastingen ten gunste van Ellinikos Xryssos een economisch voordeel uitmaakte.

               5)

               De Commissie schond fundamentele procedurele vereisten en misbruikte haar bevoegdheid, waardoor zij inbreuk maakte op haar verplichting om een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek naar de zaak te voeren.


title: Zaak T-189/05: Beroep, op 4 mei 2005 ingesteld door Usinor tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/40

         Beroep, op 4 mei 2005 ingesteld door Usinor tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak T-189/05)
   (2005/C 182/76)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 mei 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Usinor, met maatschappelijke zetel te Parijs, vertegenwoordigd door P. de Candé, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 10 februari 2005 te vernietigen;

               2.

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               CORUS UK Limited

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „GALVALLOY” — aanvraagnr. 796 557 voor waren van klasse 6 (staalplaten en -staven, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal woordmerk „GALVALLIA” voor waren van klasse 6 (staalplaten en –staven, enz.)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               weigering van inschrijving

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

               Middelen:

               onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1)

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-700/15: Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Volfas Engelman/BHIM — Rauch Fruchtsäfte (BRAVORO PINTA)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/71

         Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Volfas Engelman/BHIM — Rauch Fruchtsäfte (BRAVORO PINTA)
   (Zaak T-700/15)
   (2016/C 038/96)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Volfas Engelman AB (Kaunas, Litouwen) (vertegenwoordiger: P. Olson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Rauch Fruchtsäfte GmbH (Rankweil, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Verzoekende partij: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „BRAVORO PINTA” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 725 381

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 september 2015 in zaak R 1649/2014-2

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 1072538 toestaan,

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               De kamer van beroep heeft het relevante publiek onjuist omschreven;

               —

               De kamer van beroep heeft ten onrechte geoordeeld dat het relevante publiek een gemiddeld aandachtsniveau vertoont;

               —

               De kamer van beroep heeft ten onrechte de aanzienlijke visuele elementen van het aangevraagde merk buiten beschouwing gelaten;

               —

               De kamer van beroep heeft ten onrechte geoordeeld dat de merken auditief overeenstemmen;

               —

               De kamer van beroep heeft in punt 42 van haar beslissing ten onrechte haar oordeel gebaseerd op de bevinding dat het oudere merk groot onderscheidend vermogen bezit voor energiedrankjes;

               —

               De kamer van beroep heeft ten onrechte geoordeeld dat sprake is van verwarringsgevaar.


title: Zaak T-388/02: Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Kronoply GmbH & Co. KG en Kronotex GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 44/40                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.2.2003
Beroep, op 19 december 2002 ingesteld door Marta                      —     schending van artikel 50 Ambtenarenstatuut door de
Andreasen tegen Commissie van de Europese Gemeen-                           overplaatsing van verzoekster als tuchtrechtelijke maatre-
                            schappen                                        gel aan te wenden, en
                                                                      —     schending van artikel 7 Ambtenarenstatuut doordat de
                        (Zaak T-385/02)
                                                                            tewerkstelling van verzoekster in een ambt dat niet
                                                                            overeenkomt met haar categorie en haar rang, een
                                                                            overdreven en onnodige maatregel is.
                         (2003/C 44/75)
                        (Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 december 2002 beroep tegen Commissie                Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Kronoply
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Marta                   GmbH & Co. KG en Kronotex GmbH & Co. KG tegen
Andreasen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
door I. S. Forrester, QC.
                                                                                (Zaak T-388/02)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2003/C 44/76)
—    nietig te verklaren het door de Commissie stilzwijgend
     genomen besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht
     tegen haar verwijdering uit het ambt van rekenplichtige;                                 (Procestaal: Duits)
—    nietig te verklaren het door de Commissie stilzwijgend
     genomen besluit tot afwijzing van verzoeksters klacht
     tegen haar tewerkstelling in een ambt van hoofdadviseur;
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 23 december 2002 beroep tegen Commissie
—    haar schadevergoeding toe te kennen ten belope van het           van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Kronoply
     bedrag dat het Gerecht zal vermenen te behoren, te               GmbH & Co. KG en Kronotex GmbH & Co. KG, te Heiligen-
     vermeerderen met rente op de voet van 5 % per jaar of            grabe (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Nierer, advocaat.
     op de voet die het Gerecht zal vermenen te behoren;
—    verweerster te verwijzen in de kosten van deze zaak.             Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      —     het besluit van de Commissie van 19 juni 2002
                                                                            (staatssteun nr. N 240/2002) om geen bezwaar te maken
Middelen en voornaamste argumenten                                          tegen de verlening van steun door de Bondsrepubliek
                                                                            Duitsland aan Zellstoff Stendal GmbH, nietig te verklaren;
Met dit beroep komt verzoekster op tegen het besluit om haar          —     verweerster te verwijzen in haar eigen kosten en in die
te verwijderen uit het ambt van rekenplichtige en directeur                 van verzoeksters.
Uitvoering van de begrotingen bij het directoraat-generaal
Begroting en haar tewerk te stellen in een ambt van hoofdad-
viseur bij het directoraat-generaal Personeelzaken en algemeen
beheer.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
                                                                      Verzoeksters produceren plaatmaterialen op houtbasis van pas
                                                                      gekapt grenen, onder meer MDF-, HDF-, LDF- en OSB-platen.
—    schending van het beginsel van behoorlijk bestuur. De            Zij komen op tegen het besluit van de Commissie om geen
     Commissie heeft geen redenen gegeven voor de verwijde-           bezwaar te maken tegen de toekenning van een niet terug te
     ring uit het betrokken ambt en heeft niet voldaan aan            betalen subsidie ten belope van 109,161 miljoen euro en een
     haar verplichting om een besluit dat rechtsgevolgen              investeringstoelage ten belope van 165,515 miljoen euro aan
     sorteert, naar behoren met redenen te omkleden.                  Zellstoff Stendal GmbH voor de bouw van een pulpfabriek en
 ---pagebreak--- 22.2.2003             NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 44/41
de oprichting van een onderneming voor houtwinning en een              Beroep, op 24 december 2002 ingesteld door Sergio
onderneming voor logistiek in Arneburg bij Stendal in de               Sandini tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
deelstaat Sachsen-Anhalt in de Bondsrepubliek Duitsland,                                           schappen
alsmede tegen de borgstelling ter hoogte van 80 % voor een
lening van 464,550 miljoen euro.
                                                                                (Zaak T-389/02)
Zij stellen dat de Commissie zich niet volledig aan de
richtsnoeren en kaderregelingen heeft gehouden. Zij heeft niet                                  (2003/C 44/77)
onderzocht wat de sectoriële invloed van het geplande project
op de hulpbron hout is, en is uitgegaan van een te grote straal
voor de voorziening van hout. Deze grote straal leidt tot                                      (Procestaal: Frans)
hogere kosten en dus tot gebrek aan rentabiliteit van de
onderneming. Werd deze straal beperkt, dan zouden de
bosbestanden niet volstaan om alle in de regio gevestigde
houtverwerkende ondernemingen in voldoende mate van hout
te voorzien.                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 24 december 2002 beroep tegen Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
De Commissie is bovendien eraan voorbijgegaan dat de eigen             Sergio Sandini, wonende te Ehlange (Luxemburg), vertegen-
bijdrage van de begunstigde onderneming beneden de vereiste            woordigd door Juan Ramon Iturriagagoitia en Karine Delvolvé,
25 % ligt.                                                             advocaten.
Voorts heeft de Commissie een te ruime raming gemaakt van
het aantal indirect gecreëerde arbeidsplaatsen, zodat in plaats        Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
van de factor 1,5 enkel de factor 1,25 moet worden toegepast.
Daardoor bedraagt de toegestane maximumsteunintensiteit                —     het besluit van het Hof van Justitie van 24 september
enkel 26,25 %.                                                               2002 op de klacht van verzoeker van 25 januari 2002
                                                                             (2/02 R(e)) tegen het besluit van 25 oktober 2001 nietig
                                                                             te verklaren;
Ook is het aandeel steun van een borgstelling door de overheid
voor een lening te laag geraamd; juiste berekening daarvan
geeft een steunintensiteit van 33,31 % te zien, die zelfs              —     verweerder te veroordelen verzoeker ter vergoeding van
hoger is dan de door de Commissie goedgekeurde maximale                      de door hem geleden en nog te lijden schade een bedrag
steunintensiteit van 31,5 %.                                                 te betalen dat voorlopig is begroot op 350 000 EUR,
                                                                             vermeerderd met 10 % vertragingsrente vanaf 7 oktober
                                                                             1999 tot de datum van uitbetaling;
Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart
1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing         —     verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
van artikel [88 EG] (1) is geschonden, omdat geen formele
onderzoeksprocedure is ingeleid, hoewel de Commissie twijfel
koesterde. Verzoeksters zijn daardoor belemmerd in de uitoe-
fening van hun procedurele rechten en beperkt in hun recht
om te worden gehoord.                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Aangezien de richtsnoeren voor regionale steun en de bepalin-
gen van de multisectorale kaderregeling betreffende regionale          Verzoeker, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op tegen
steun niet zijn nageleefd, kan evenmin een van de uitzonderin-         de weigering van deze instelling om hem de schade te
gen van artikel 87, lid 3, sub a en c, EG toepassing vinden.           vergoeden die hij ten gevolge van zijn beroepsziekte heeft
                                                                       geleden; deze ziekte is reeds erkend bij een besluit van het tot
                                                                       aanstelling bevoegd gezag van 31 mei 2001 op grond van
De Commissie heeft voorts gehandeld in strijd met artikel 2,           artikel 73 van het Statuut en verzoeker heeft hiervoor een
artikel 3, lid 1, sub i, artikel 6 en artikel 174, lid 1, derde        vergoeding gekregen.
streepje, EG, aangezien zij bij haar besluiten geen rekening
heeft gehouden met het milieu. Het geplande project leidt tot
excessieve houtkap om aan de vraag te voldoen.
                                                                       De door verzoeker tot staving van dit beroep aangevoerde
                                                                       middelen zijn ongeveer identiek aan die in zaak T-255/02, H/
                                                                       Hof van Justitie (PB 2002, C 274, blz. 26).
( 1) PB L 83, blz. 1.


title: Zaak C-509/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 september 2016 door Francisco Javier Rosa Rodriguez tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 20 juli 2016 in zaak T-358/16, Rosa Rodriguez/Consejería de Educación de la Junta de Andalucía

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/3

         Hogere voorziening ingesteld op 26 september 2016 door Francisco Javier Rosa Rodriguez tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 20 juli 2016 in zaak T-358/16, Rosa Rodriguez/Consejería de Educación de la Junta de Andalucía
   (Zaak C-509/16 P)
   (2017/C 022/05)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirant: Francisco Javier Rosa Rodriguez (vertegenwoordiger: J. Velasco Velasco, abogado)

      Andere partij in de procedure: Consejería de Educación de la Junta de Andalucía
   Bij beschikking van 8 december 2016 heeft het Hof (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen en beschikt dat rekwirant zijn eigen kosten zal dragen.


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
C 71/16           NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                          20.3.2002
                                                  HOF VAN JUSTITIE
                          AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                             (2002/C 71/08)
        Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
        Gemeenschappen C 71 A van 20 maart 2002 het volgende algemeen vergelijkend onderzoek:
        Finse uitgave:
        CJ/LA/16 (Finstalige juristen-vertalers).
        Genoemd nummer van het Publicatieblad kan worden aangevraagd bij de Afdeling Personeel van het Hof
        van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
        De sollicitatietermijn sluit op 25 april 2002.
                                                             RECTIFICATIES
                       Rectificatie van de lijst van feestdagen in 2002  Lidstaten van de Europese Unie
                                (Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 63 van 12 maart 2002)
                                                              (2002/C 71/09)
        Op bladzijde 27
        in plaats van:
                                                     ÐB    DK     D    GR     E    F    IRL   I     L  NL AT P FI  SE   UK
                   Hemelvaartsdag:            9.5.    ×     ×     ×                ×                ×  ×  ×    ×   ×     ×
          Dag na Hemelvaartsdag:             10.5.    ×                                                                 ×,
        te lezen:
                                                     ÐB    DK     D    GR     E    F    IRL   I     L  NL AT P FI  SE   UK
                   Hemelvaartsdag:            9.5.    ×     ×     ×                ×                ×  ×  ×    ×   ×
          Dag na Hemelvaartsdag:             10.5.   ×


title: Zaak C-569/10: Beroep ingesteld op 3 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/6

         Beroep ingesteld op 3 december 2010 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-569/10)
   2011/C 46/10
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: K. Herrmann, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de nodige bepalingen vast te stellen om ervoor te zorgen dat de toegang tot de activiteit van prospectie, exploratie en productie van koolwaterstoffen zonder enige discriminatie tussen de belangstellende subjecten plaatsvindt, en dat de vergunningen voor de uitoefening van die activiteit worden verleend volgens een procedure waarbij alle belangstellende subjecten een aanvraag kunnen indienen, en volgens criteria die vóór het begin van de termijn voor indiening van de aanvragen in het Publicatieblad van de Europese Unie worden gepubliceerd, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2, lid 2, 3, lid 1, en 5, sub 1 en 2, van richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen (1)

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert tegen de Republiek Polen drie gronden van niet-nakoming van de bepalingen van richtlijn 94/22 aan.
   In de eerste plaats is de Commissie van mening dat in de Poolse wet inzake geologische- en mijnbouwwerkzaamheden („Prawo geologiczne i górnicze”) en in de uitvoeringsverordeningen daarvan eisen worden gesteld die een belangstellend subject bij de indiening van een aanvraag om een vergunning voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen moet vervullen, en die vele reeds op Pools grondgebied werkzame subjecten in een betere situatie plaatsen dan de overige subjecten zodat het beginsel van gelijke toegang tot die activiteit wordt geschonden.
   In de tweede plaats onderwerpt de Poolse wet niet de gehele procedure voor het verkrijgen van een vergunning voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen aan een gunningsprocedure zoals artikel 3, lid 2, van richtlijn 94/22 vereist. De Poolse wet stelt de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen afhankelijk van het verkrijgen van ontginningsrechten of een concessie. Alleen het verkrijgen van ontginningsrechten wordt in de regel voorafgegaan door een gunningsprocedure, weliswaar onder voorbehoud van een tweejarig voorrangsrecht ten gunste van het subject dat een delfstoflaag heeft opgespoord en gedocumenteerd, en dat een geologische documentatie met de voor het verkrijgen van een concessie voor delfstofwinning vereiste nauwkeurigheid heeft opgesteld.
   In de derde plaats worden volgens de Commissie de offertes die zijn ingediend om een vergunning voor de prospectie, de exploratie en de productie van koolwaterstoffen te verkrijgen, niet alleen op basis van de criteria van artikel 5, sub 1, van richtlijn 94/22 beoordeeld. Bovendien zijn niet alle criteria voor de beoordeling van de offertes algemeen toegankelijk, dat wil zeggen in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerd.

      (1)  PB L 164, blz. 3.


title: Zaak T-119/16: Beroep ingesteld op 22 maart 2016 — Topera/EUIPO (RHYTHMVIEW)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/26

         Beroep ingesteld op 22 maart 2016 — Topera/EUIPO (RHYTHMVIEW)
   (Zaak T-119/16)
   (2016/C 200/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Topera Inc. (Abbott Park, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: H. Sheraton, Solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniemerk „RHYTHMVIEW” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 374 483

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 januari 2016 in zaak R 1368/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

   Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-43/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 25 januari 2010 — Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias e.a., Elliniki Etaireia gia tin Prostasia tou Perivallontos kai tis Politistikis Klironomias e.a., Pankosmio tameio gia tin fysi — WWF Ellas/Ministro dell’Ambiente, dell’Assetto territoriale e dei Lavori pubblici e.a.

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 25 januari 2010 — Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias e.a., Elliniki Etaireia gia tin Prostasia tou Perivallontos kai tis Politistikis Klironomias e.a., Pankosmio tameio gia tin fysi — WWF Ellas/Ministro dell’Ambiente, dell’Assetto territoriale e dei Lavori pubblici e.a.
   (Zaak C-43/10)
   2010/C 100/32
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias e.a., Elliniki Etaireia gia tin Prostasia tou Perivallontos kai tis Politistikis Klironomias e.a., Pankosmio tameio gia tin fysi — WWF Ellas

      Verwerende partijen: Ministro dell’Ambiente, dell’Assetto territoriale e dei Lavori pubblici e.a.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Stelt artikel 13, lid 6, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1), slechts een uiterste tijdslimiet (22 december 2009) voor de opstelling van waterbeheersplannen, of gaat het om een bijzondere, op die datum aflopende termijn voor de omzetting van de desbetreffende bepalingen van de artikelen 3, 4, 5, 6, 9, 13 en 15 van deze richtlijn?
               Ingeval het Hof van Justitie van oordeel is dat de genoemde bepaling van de richtlijn slechts een uiterste tijdslimiet stelt voor de opstelling van waterbeheersplannen, moet voorts de volgende prejudiciële vraag worden voorgelegd:

               2)

               Is een nationale regeling waarbij de overbrenging van water van een bepaald stroomgebied naar een ander stroomgebied wordt toegestaan, zonder dat reeds de stroomgebiedbeheersplannen zijn vastgesteld voor de stroomgebiedsdistricten waarbinnen zich de stroomgebieden bevinden van waaruit en waarheen het water zal worden overgebracht, in overeenstemming met de artikelen 2, 3, 4, 5, 6, 9, 13 en 15 van richtlijn 2000/60/EG, met name gelet op het feit dat volgens artikel 2, lid 15, van de richtlijn de met het beheer van een stroomgebied belaste instantie het stroomgebiedsdistrict is waartoe dat stroomgebied behoort?
               Indien het antwoord op de voorgaande vraag bevestigend is, moet voorts de volgende prejudiciële vraag worden gesteld:

               3)

               Dienen de artikelen 2, 3, 5, 6, 9, 13 en 15 van richtlijn 2000/60/EG aldus te worden uitgelegd, dat zij de overbrenging van water van een stroomgebiedsdistrict naar een aangrenzend stroomgebiedsdistrict toestaan? Zo ja, is een dergelijke overbrenging dan alleen toegestaan om tegemoet te komen aan watervoorzieningsbehoeften, of mogen er ook doelen van irrigatie en energieopwekking mee worden gediend? Eisen de genoemde bepalingen van de richtlijn dat het bevoegde bestuursorgaan in elk geval gemotiveerd en op grond van de voorgeschreven wetenschappelijke studie, geoordeeld heeft dat de eigen watervoorraden van het ontvangende stroomgebiedsdistrict niet volstaan om te voorzien in de behoeften ervan op het gebied van de watervoorziening, irrigatie enzovoorts?
               Wanneer het Hof van Justitie met betrekking tot de eerste vraag zou oordelen dat artikel 13, lid 6, van de richtlijn niet slechts een uiterste tijdslimiet (22 december 2009) stelt voor de opstelling van waterbeheersplannen, maar een bijzondere termijn voor de omzetting van de artikelen 3, 4, 5, 6, 9, 13 en 15 van deze richtlijn, moet voorts de volgende prejudiciële vraag worden gesteld:

               4)

               Brengt een binnen de genoemde bijzondere omzettingstermijn vastgestelde nationale regeling waarbij de overbrenging van water van een bepaald stroomgebied naar een ander stroomgebied wordt toegestaan, zonder dat reeds de stroomgebiedbeheersplannen zijn vastgesteld voor de stroomgebiedsdistricten waar de stroomgebieden liggen van waaruit en waarheen het water zal worden overgebracht, zonder meer het nuttig effect van de richtlijn in gevaar, of moet de vraag of het nuttig effect van de richtlijn in gevaar wordt gebracht, beoordeeld worden aan de hand van bepaalde criteria, zoals de omvang van de voorziene ingrepen en het met de overbrenging gediende doel?

               5)

               Is een wettelijke regeling tot goedkeuring van stroomgebiedbeheersplannen, die wordt vastgesteld door het nationale parlement zonder dat de op de procedure voor het nationale parlement toepasselijke nationale regels voorzien in een fase van raadpleging van het publiek ten overstaan van het parlement en zonder dat uit het dossier blijkt dat de in de richtlijn voorgeschreven raadplegingsprocedure ten overstaan van het bevoegde bestuursorgaan in acht is genomen, in overeenstemming met de artikelen 13, 14 en 15 van richtlijn 2000/60/EG betreffende de procedures van voorlichting, raadpleging en betrokkenheid van het publiek?

               6)

               Moet richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 73, blz. 5), aldus worden uitgelegd, dat een milieurapport betreffende de aanleg van dammen en de overbrenging van water, dat aan het nationale parlement wordt voorgelegd na de rechterlijke nietigverklaring van de handeling waarbij dat rapport na inachtneming van de openbaarheidsprocedure reeds was goedgekeurd, zonder dat de openbaarheidsprocedure opnieuw gevolgd is, voldoet aan de eisen die de artikelen 1, 2, 5, 6, 8 en 9 van de genoemde richtlijn stellen aan de voorlichting en betrokkenheid van het publiek?

               7)

               Valt een plan tot omleiding van een rivier, dat a) strekt tot de aanleg van dammen en de overbrenging van water van een stroomgebiedsdistrict naar een ander stroomgebiedsdistrict, b) valt binnen de werkingssfeer van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1), c) betrekking heeft op werken in de zin van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), en d) mogelijk milieueffecten heeft in gebieden die vallen onder richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), onder de werkingssfeer van richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (PB L 197, blz. 30) ?
               Zo ja, dan moet tevens de volgende prejudiciële vraag worden gesteld:

               8)

               Moet artikel 13, lid 1, van richtlijn 2001/42/EG aldus worden uitgelegd, dat handelingen die betrekking hadden op het litigieuze project en met terugwerkende kracht door de rechter zijn nietig verklaard, kunnen worden aangemerkt als formele voorbereidingshandelingen die vóór 21 juli 2004 hebben plaatsgevonden, zodat de verplichting tot uitvoering van een strategische milieubeoordeling niet geldt?
               Zo nee, dan moet tevens de volgende prejudiciële vraag worden gesteld:

               9)

               Moet artikel 11, lid 2, van richtlijn 2001/42/EG aldus worden uitgelegd dat, wanneer een plan of project tegelijkertijd binnen de werkingssfeer van deze richtlijn valt en binnen die van de richtlijnen 2000/60/EG en 85/337/EEG, die eveneens beoordeling verlangen van de milieueffecten van het plan of project, voor richtlijn 2001/42/EG volstaan kan worden met de rapporten die zijn opgesteld uit hoofde van de richtlijnen 2000/60/EG en 85/337/EEG, of moet een afzonderlijke strategische milieubeoordeling worden uitgevoerd?

               10)

               Moeten de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7), aldus worden uitgelegd, dat gebieden die zijn opgenomen op de nationale lijsten van gebieden van communautair belang, en uiteindelijk ook op de communautaire lijst van gebieden van communautair belang, vóór de bekendmaking van beschikking 2006/613/EG van de Commissie van 19 juli 2006 waarbij de lijst van gebieden van communautair belang voor de mediterrane biogeografische regio werd vastgesteld, onder de bescherming van richtlijn 92/43/EEG vielen?

               11)

               Kunnen de bevoegde nationale instanties volgens de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 92/43/EEG toestemming verlenen voor de verwezenlijking van een project voor de omleiding van water, dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een gebied dat is opgenomen in een speciale beschermingszone, wanneer in alle rapporten die in het dossier van dat project zijn opgenomen het volstrekt ontbreken van gegevens of de afwezigheid van betrouwbare en geactualiseerde informatie met betrekking tot de vogelfauna in dat gebied wordt geconstateerd?

               12)

               Moeten de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 92/43/EEG aldus worden uitgelegd, dat redenen die voornamelijk de irrigatie en in tweede instantie de watervoorziening betreffen en de drijfveer zijn voor een plan tot omleiding van water, de door de richtlijn vereiste dwingende redenen van groot openbaar belang kunnen opleveren, zodat dat plan verwezenlijkt kan worden ondanks de negatieve gevolgen ervan voor de door deze richtlijn beschermde gebieden?
               Zo nee, dan moet tevens de volgende prejudiciële vraag worden gesteld:

               13)

               Eisen de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 92/43/EEG dat bij de beoordeling van de toereikendheid van de compenserende maatregelen die nodig zijn om de algehele samenhang te waarborgen van een Natura 2000-gebied dat geschaad wordt door een omleidingsproject, rekening wordt gehouden met criteria als de reikwijdte van de bedoelde omleiding en de omvang van de werken die deze met zich mee brengt?

               14)

               Moeten de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 92/43/EEG, in samenhang met het beginsel van duurzame ontwikkeling, zoals neergelegd in artikel 6, aldus worden uitgelegd, dat de bevoegde nationale instanties toestemming mogen verlenen voor de verwezenlijking van een project tot omleiding van water binnen een Natura 2000-gebied, dat niet direct verband houdt met of nodig is voor de samenhang van dit gebied, wanneer het milieurapport voorspelt dat als gevolg van dat project een natuurlijk ecosysteem (rivier) wordt veranderd in een door de mens gecreëerd ecosysteem (rivier en meer)?