title: Zaak C-26/02: Beroep, op 31 januari 2002 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Raad van de Europese Unie

text:
16.3.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 68/9
—      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.              Beroep, op 31 januari 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Zaak C-28/02)
Ingevolge artikel 249 EG zijn richtlijnen verbindend ten
aanzien van de te bereiken resultaten voor de lidstaten
waarvoor zij bestemd zijn. In casu is die termijn op 18 januari                                 (2002/C 68/18)
2001 verstreken zonder de Italiaanse Republiek de bepalingen
heeft vastgesteld die nodig zijn ter uitvoering van de in de
conclusie van de Commissie genoemde richtlijn.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 31 januari 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door Gregorio Valero Jordana, lid van haar juridische
Beroep, op 31 januari 2002 ingesteld door Koninkrijk                   dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
            Spanje tegen Raad van de Europese Unie                     burg ten kantore van Luis Escobar Guerrero, lid van deze
                                                                       juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                          (Zaak C-26/02)
                           (2002/C 68/17)
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
op 31 januari 2002 beroep ingesteld tegen Raad van de                        nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
Europese Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd                       te stellen voor het opvolgen van richtlijn 1999/94/EG (1)
door R. Silva de Lapuerta als gemachtigde, domicilie gekozen                 van het Europees Parlement en de Raad van 13 december
hebbende te Luxemburg.                                                       1999 betreffende de beschikbaarheid van consumen-
                                                                             teninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-
                                                                             uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenauto’s, of
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                               althans de Commissie niet onverwijld van deze bepalin-
                                                                             gen in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn op
—      nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, als                hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.
       bedoeld in noot 2 van het kader betreffende „ansjovis,
       Zone IX, X, CECAF 34.1.1” (Gemeenschapswateren) in
       bijlage I D bij verordening (EG) nr. 2555/2001 (1) van de       —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
       Raad van 18 december 2001, tot vaststelling, voor 2002,
       van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden
       en groepen visbestanden welke in de wateren van de
       Gemeenschap en, voor vaartuigen van de Gemeenschap,
       in andere wateren met vangstbeperkingen van toepassing
       zijn, en tot vaststelling van de bij de visserij in acht te
       nemen voorschriften, en                                         Middelen en voornaamste argumenten
—      verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                       Overeenkomstig artikel 12 van richtlijn 1999/94/EG had het
                                                                       Koninkrijk Spanje de nodige maatregelen moeten treffen om
Middelen en voornaamste argumenten                                     uiterlijk op 18 januari 2001 aan deze richtlijn te voldoen, en
                                                                       had het de Commissie hiervan in kennis moeten stellen.
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
die in zaak C-22/01 (2).
                                                                       (1) PB L 12 van 18.01.2000, blz. 16.
( 1) PB L 347 van 31.12.2001, blz. 1.
(2) PB C 79 van 10.03.2001, blz. 18.


title: Zaak T-181/06: Beroep ingesteld op 6 juli 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/34

         Beroep ingesteld op 6 juli 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak T-181/06)
   (2006/C 212/62)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Aiello, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van beschikking 2006/334/EG van de Commissie van 28 april 2006, C (2006)1702, voorzover daarbij bepaalde uitgaven die de Italiaanse Republiek voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, heeft verricht, aan communautaire financiering zijn onttrokken;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Italiaanse Republiek komt voor het Gerecht op tegen de beschikking van de Commissie van 28 april 2006, C(2006)1702, voorzover daarbij bepaalde uitgaven die verzoekster voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) heeft verricht, aan communautaire financiering zijn onttrokken.
   Tot staving van haar stellingen voert verzoekster aan schending en onjuiste toepassing:

               —

               van de artikelen 11, lid 1, sub c, punt 4, 13, lid 2, 15, lid 4, sub a, 30, leden 1 en 2, en 51 van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad van 28 oktober 1996 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector groenten en fruit (PB L 297 van 2.11.1996, blz. 19);

               —

               van artikel 17, lid 2, derde alinea, van verordening (EG) nr. 659/97 van de Commissie van 16 april 1997 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad met betrekking tot de interventieregeling in de sector groenten en fruit (PB L 100 van 17.4.1997, blz. 22);

               —

               van de artikelen 8, leden 2, sub c en d, en 4, sub b, en 16, lid 1 van verordening (EG) nr. 609/2001 van de Commissie van 28 maart 2001 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad voor wat de operationele programma's, de actiefondsen en de toekenning van communautaire financiële steun betreft, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 411/97 (PB L 90 van 30.3.2001, blz. 4);

               —

               van artikel 3 van verordening (EG) nr. 412/1997 van de Commissie van 3 maart 1997 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EG) nr. 2200/96 van de Raad voor wat de erkenning van telersverenigingen betreft (PB L 62 van 4.3.1997, blz. 16).

               —

               van de artikelen 6 en 9 van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391 van 31.12.1992, blz. 36).


title: Zaak C-458/08: Beroep ingesteld op 21 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/19

         Beroep ingesteld op 21 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-458/08)
   (2008/C 327/31)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en P. Guerra e Andrade, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek, door in Portugal voor het verrichten van diensten in de bouwsector dezelfde eisen te stellen als voor vestiging, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 49 EG;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Portugese wetgeving op het gebied van de toegang tot en de duurzame uitoefening van werkzaamheden in de bouwsector (Decreto-Lei no 12/2004) schrijft voor de uitoefening van bouwwerkzaamheden in Portugal een vergunning voor.
   Om in Portugal bouw-, wederopbouw-, uitbreidings-, verbouwings-, reparatie-, onderhouds-, herstel-, reinigings-, restauratie- en afbraakwerkzaamheden en in het algemeen om het even welke werkzaamheden in verband met bouwwerken te kunnen uitvoeren, moet iedere onderneming zonder uitzondering vooraf een vergunning bij de Portugese autoriteiten aanvragen.
   Het Portugese voorschrift op grond waarvan het ondernemingen, ondernemingen uit de Gemeenschap daaronder begrepen, verboden is zonder voorafgaande vergunning van de Portugese autoriteiten in Portugal diensten te verrichten in de bouwsector, is in strijd met artikel 49 EG.
   De voorwaarden die de Portugese wetgeving stelt voor de toegang tot bouwwerkzaamheden, zijn vestigingsvoorwaarden. De Portugese wetgeving maakt geen onderscheid tussen vestiging en dienstverlening die beperkt is in de tijd.
   In een andere lidstaat gevestigde bouwondernemingen moeten, om in Portugal diensten te kunnen verrichten, aan alle voor vestiging te vervullen voorwaarden voldoen, hetgeen in de praktijk betekent dat deze ondernemingen geen andere keuze hebben dan zich in Portugal te vestigen. Dit vormt een aanzienlijke belemmering voor het vrij verrichten van diensten.
   De vereisten op het gebied van de duurzame uitoefening van de activiteit beperken ook het vrij verrichten van diensten, daar zij het tijdelijk verrichten van diensten in de bouwsector onmogelijk maken.
   De redenen die Portugal aanvoert ter rechtvaardiging van de opgelegde beperkingen zijn niet bewezen en doen niet ter zake.


title: Zaak C-509/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 10 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Magpar VI B.V. en de Staatssecretaris van Financiën

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/15

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 10 december 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Magpar VI B.V. en de Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-509/04)
   (2005/C 31/31)
   Procestaal: Nederlands
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij arrest van 10 december 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 december 2004, in het geding tussen Magpar VI B.V. en de Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet artikel 7, lid 1, b bis, van Richtlijn nr. 69/335/EEG (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn nr. 73/79/EEG (2), zo worden uitgelegd dat indien een vennootschap binnen vijf jaren na de verwerving van aandelen in het kader van een van kapitaalsbelasting vrijgestelde aandelenfusie niet meer in het bezit is van die aandelen omdat de vennootschap waarin die aandelen werden gehouden is gefuseerd, de in voormelde bepaling van de Richtlijn bedoelde voorwaarden hebben te gelden voor de aandelen in de verkrijgende vennootschap?

               2.

               Is het voor de hiervoor in 4.1 gestelde vraag van belang dat de vennootschap, waarin de aandelen werden gehouden, als gevolg van het van kracht worden van een juridische fusie met een andere vennootschap is opgehouden te bestaan (artikel 2:311, lid 1, BW), zodat in letterlijke zin niet kan worden gesproken van een vervreemding van aandelen?

      (1)  Richtlijn van de Raad, van 17 juli 1969, betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25).

      (2)  Richtlijn van de Raad, van 9 april 1973, tot wijziging van de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1, sub b), van de richtlijn betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtingen tot hergroepering van vennootschappen (PB L 103, blz. 13).


title: Zaak T-1/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 7 maart 2014 — Aluminios Cortizo en Cortizo Cartera/Commissie [ „Kort geding  — Staatssteun  — Steun toegekend door Spaanse autoriteiten ten behoeve van bepaalde economische samenwerkingsverbanden (ESV) en hun investeerders  — Belastingregeling voor bepaalde leaseovereenkomsten met het oog op financiering voor aankoop van schepen (Spaanse belasting-leaseregeling)  — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging  — Verzuim van vormvoorschriften  — Niet-ontvankelijkheid” ]

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/40

         Beschikking van de president van het Gerecht van 7 maart 2014 — Aluminios Cortizo en Cortizo Cartera/Commissie
   (Zaak T-1/14 R)
   ([„Kort geding - Staatssteun - Steun toegekend door Spaanse autoriteiten ten behoeve van bepaalde economische samenwerkingsverbanden (ESV) en hun investeerders - Belastingregeling voor bepaalde leaseovereenkomsten met het oog op financiering voor aankoop van schepen (Spaanse belasting-leaseregeling) - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Verzuim van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid”])
   2014/C 135/51
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Aluminios Cortizo, SA (Padrón, Spanje) en Cortizo Cartera, SL (Padrón) (vertegenwoordiger: A. Beiras Cal, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, M. Afonso, É. Gippini Fournier en P. Němečková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C (2013) 4426 definitief van de Commissie van 17 juli 2013 betreffende steunmaatregel SA.21233 (C/2011) (ex NN/2011, ex CP 137/2006) — Belastingregeling voor bepaalde leaseovereenkomsten met het oog op financiering

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-207/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat Salzburg-Aigen — Oostenrijk) — Schwaninger Martin Viehhandel — Viehexport/Zollamt Salzburg, Erstattungen (Verordening (EG) nr. 615/98 — Restituties bij uitvoer — Welzijn van levende runderen tijdens vervoer ervan — Richtlijn 91/628/EEG — Toepasbaarheid van voorschriften inzake bescherming van dieren tijdens vervoer — Voorschriften betreffende reis- en rusttijden alsmede betreffende zeevervoer van runderen naar plaats buiten Gemeenschap — Voederen en drenken van dieren tijdens vervoer)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat Salzburg-Aigen — Oostenrijk) — Schwaninger Martin Viehhandel — Viehexport/Zollamt Salzburg, Erstattungen
   (Zaak C-207/06) (1)

   (Verordening (EG) nr. 615/98 - Restituties bij uitvoer - Welzijn van levende runderen tijdens vervoer ervan - Richtlijn 91/628/EEG - Toepasbaarheid van voorschriften inzake bescherming van dieren tijdens vervoer - Voorschriften betreffende reis- en rusttijden alsmede betreffende zeevervoer van runderen naar plaats buiten Gemeenschap - Voederen en drenken van dieren tijdens vervoer)
   (2008/C 223/07)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängiger Finanzsenat Salzburg-Aigen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Schwaninger Martin Viehhandel — Viehexport

      Verwerende partij: Zollamt Salzburg, Erstattungen
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Unabhängiger Finanzsenat Salzburg-Aigen (Oostenrijk) — Uitlegging van artikel 1 van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan (PB L 82, blz. 19) en van hoofdstuk VII-48, punt 7, sub a en b, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB L 340, blz. 17), alsook van artikel 5, punt A-2, sub d-ii, tweede streepje, van deze richtlijn — Toepasbaarheid van de dierenbeschermingsvoorschriften betreffende reis- en rusttijden op het zeevervoer van runderen naar een plaats buiten de Gemeenschap door middel van een voertuig dat op een boot wordt geladen zonder dat de dieren worden gelost — Ontbreken van vermelding in het reisschema van de tijdstippen waarop de vervoerde dieren tijdens de reis daadwerkelijk zijn gevoederd en gedrenkt
   Dictum

               1)

               Artikel 1 van verordening (EG) nr. 615/98 van de Commissie van 18 maart 1998 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen voor het stelsel van uitvoerrestituties met betrekking tot het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer ervan, mag niet in die zin mag worden uitgelegd dat punt 48, punt 7, sub b, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, moet worden toegepast op het geval van zeevervoer waarbij een verbinding wordt verzorgd tussen een plaats in de Europese Gemeenschap en een plaats in een derde land, middels voertuigen die worden ingescheept zonder dat de dieren worden gelost.

               2)

               Punt 48, punt 7, sub a, van de bijlage bij richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, moet aldus worden uitgelegd dat in het geval van zeevervoer waarbij een verbinding wordt verzorgd tussen een plaats in de Europese Gemeenschap en plaats in een derde land, middels voertuigen die worden ingescheept zonder dat de dieren worden gelost, de duur van het voervoer niet in aanmerking hoeft te worden genomen indien de dieren worden vervoerd overeenkomstig de voorwaarden van de punten 3 en 4 van dat punt 48, met uitzondering van de reistijden en rusttijden. Indien dat het geval is, kan een nieuw tijdvak van vervoer over de weg onmiddellijk na de ontscheping van het voertuig in de haven van het derde land van bestemming ingaan, overeenkomstig punt 4, sub d, van dat punt 48.

               3)

               Een reisschema dat een met een schrijfmachine vooraf aangebrachte vermelding bevat dat de dieren tijdens het zeevervoer „'s avonds, 's ochtends, 's middags, 's avonds, 's ochtends” worden gevoederd en gedrenkt, kan aan de vereisten van richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, voldoen, mits wordt bewezen dat deze handelingen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Indien de bevoegde autoriteit, gelet op alle door de exporteur ingediende documenten, meent dat de vereisten van deze richtlijn niet zijn nageleefd, staat het aan haar om te beoordelen of deze niet-naleving gevolgen heeft gehad voor het welzijn van de dieren, of een dergelijke inbreuk eventueel kan worden verholpen, en of dit moet leiden tot het verlies, de verlaging of het behoud van de uitvoerrestitutie.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak T-171/13: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Benelli Q. J./BHIM — Demharter (MOTOBI B PESARO) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapsbeeldmerk MOTOBI B PESARO — Normaal gebruik van het merk — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Bewijzen overgelegd tegen de vordering tot vervallenverklaring na het verstrijken van de gestelde termijn — Niet-inaanmerkingneming — Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep — Andersluidende bepaling — Omstandigheden die in de weg staan aan de inaanmerkingneming van aanvullende bewijzen — Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 — Regel 50, lid 1, derde alinea, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/30

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Benelli Q. J./BHIM — Demharter (MOTOBI B PESARO)
   (Zaak T-171/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapsbeeldmerk MOTOBI B PESARO - Normaal gebruik van het merk - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Bewijzen overgelegd tegen de vordering tot vervallenverklaring na het verstrijken van de gestelde termijn - Niet-inaanmerkingneming - Beoordelingsbevoegdheid van de kamer van beroep - Andersluidende bepaling - Omstandigheden die in de weg staan aan de inaanmerkingneming van aanvullende bewijzen - Artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 - Regel 50, lid 1, derde alinea, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2016/C 098/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Benelli Q. J. Srl (Pesaro, Italië) (vertegenwoordigers: P. Lukácsi en B. Bozóki, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Mattina, vervolgens P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Demharter GmbH (Dillingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Kohn, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 januari 2013 (zaak R 2590/2011-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Demharter GmbH en Benelli Q. J. Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Benelli Q. J. Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak C-112/14: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 november 2014 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming – Vrijheid van vestiging – Vrij verkeer van kapitaal – Artikel 49 VWEU en artikel 63 VWEU – Artikelen 31 en 40 EEE – Nationale belastingwetgeving – Toewijzing van winsten aan participanten van ondernemingen met beperkt aantal aandeelhouders – Verschillende behandeling van ingezeten en niet-ingezeten ondernemingen – Volstrekt kunstmatige constructies – Evenredigheid)

text:
               19.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/9

      Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 13 november 2014 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      (Zaak C-112/14) (1)

      (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 49 VWEU en artikel 63 VWEU - Artikelen 31 en 40 EEE - Nationale belastingwetgeving - Toewijzing van winsten aan participanten van ondernemingen met beperkt aantal aandeelhouders - Verschillende behandeling van ingezeten en niet-ingezeten ondernemingen - Volstrekt kunstmatige constructies - Evenredigheid)
      (2015/C 016/12)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Armati, gemachtigden)

         Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordiger: L. Christie, gemachtigde)

         Dictum

                  1)

                  Door belastingwetgeving vast te stellen en te handhaven betreffende de toewijzing van winsten aan participanten („participators”) van niet-ingezeten ondernemingen die voorziet in een verschillende behandeling van binnenlandse en grensoverschrijdende activiteiten, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.

                  2)

                  Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt in de kosten verwezen.

         (1)  PB C 184 van 16.6.2014.


title: Zaak T-559/08: Beroep ingesteld op 17 december 2008 — STIM d'Orbigny/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/61

         Beroep ingesteld op 17 december 2008 — STIM d'Orbigny/Commissie
   (Zaak T-559/08)
   (2009/C 44/105)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Société de travaux industriels et maritimes d'Orbigny (STIM d'Orbigny SA) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Froment-Meurice, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking van de Commissie nietig verklaren;

               —

               nietig verklaren artikel 1 van de bestreden beschikking houdende verklaring (1) dat het door de Franse Staat aan SNCM uitgekeerde bedrag van 53,48 miljoen EUR onrechtmatige, maar met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun vormt (2) dat de negatieve verkoopprijs van SNCM van 158 miljoen EUR geen staatssteun vormt en (3) dat de herstructureringssteun ten bedrage van 15,81 miljoen EUR onrechtmatige, maar met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun vormt;

               —

               de Commissie veroordelen tot vergoeding aan STIM d'Orbigny van de kosten en uitgaven ten gevolge van de bestreden beschikking.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2008) 3182 def. van de Commissie van 8 juli 2008, waarin de Commissie heeft verklaard:

               —

               dat het door de Franse republiek aan de Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (hierna: „SNCM”) wegens openbare-dienstverplichtingen uitgekeerde bedrag van 53,48 miljoen EUR onrechtmatige, maar met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun vormt;

               —

               dat de negatieve verkoopprijs van SNCM van 158 miljoen EUR, het op zich nemen door la Compagnie Générale Maritime et Financière (hierna; „CGMF”) van sociale maatregelen ten behoeve van de werknemers voor een bedrag van 38,5 miljoen EUR en de daarmee samengaande herkapitalisatie van SNCM door CGMF voor een bedrag van 8,75 miljoen EUR geen staatssteun vormen;

               —

               dat de herstructureringssteun ten bedrage van 15,81 miljoen EUR van de Franse Republiek ten gunste van SNCM onrechtmatige, maar met de gemeenschappelijke markt verenigbare staatssteun vormt.

         Tot staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:

               —

               gebrek aan motivering:

                           —

                           de Commissie heeft verzuimd de betrokken markt af te bakenen of de positie van de concurrerende ondernemingen te preciseren;

                           —

                           de Commissie heeft niet geantwoord op bepaalde argumenten van de Compagnie Méridionale de Navigation, die op de betrokken markt actief is;

                           —

                           de Commissie heeft niet vastgesteld dat onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt de kapitaalinbreng boven de 15,81 miljoen EUR die verenigbaar met de gemeenschappelijke markt waren verklaard;

               —

               kennelijk onjuiste beoordelingen met betrekking tot:

                           —

                           de toepassing van artikel 86, lid 2, EG op de kapitaalinbreng van 53,48 miljoen EUR wegens openbare-dienstverplichtingen. Met dit bedrag zijn twee keer dezelfde openbare-dienstverplichtingen vergoed, waardoor een te hoge vergoeding heeft gediend als compensatie voor een aan gebrekkig beheer te wijten deficit en het feit dat SNCM niet in staat is geweest haar productiviteit doeltreffend te verbeteren;

                           —

                           de negatieve verkoopprijs van SNCM van 158 miljoen EUR, waarin staatssteun besloten moet liggen. De Commissie heeft het gedrag van een particuliere investeerder in een markteconomie onjuist beoordeeld en ten onrechte geoordeeld dat bij een vordering tot aanvulling van het passief tegen de Staat in geval van een eventuele liquidatie de verkoop van SNCM tegen een negatieve prijs als de goedkoopste oplossing kon worden beschouwd;

                           —

                           de kapitaalinbreng door CGMF ten bedrage van 8,75 miljoen EUR. De Commissie heeft niet alle economische, financiële en juridische elementen in haar oordeel betrokken en heeft niet aangetoond dat de inbreng van CGMF geen staatssteun vormt;

                           —

                           de inbreng in rekening-courant door CGMF van 38,5 miljoen EUR als sociale maatregel ten behoeve van de werknemers. SNCM wordt hierdoor geplaatst in een gunstiger situatie dan uit de markt zou hebben geresulteerd;

                           —

                           de staatssteun van 22,52 miljoen EUR. In casu is niet geverifieerd of deze steun verenigbaar is met de communautaire richtsnoeren;

               —

               miskenning van de beginselen van evenredigheid en uniciteit van de steunmaatregelen. De begunstigde van de steun SNCM heeft niet aanzienlijk tot de herstructurering bijgedragen met eigen middelen of een externe financiering tegen marktvoorwaarden en de in 2006 getroffen maatregelen vormen onrechtmatige steun aan een onderneming door de Franse Republiek.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 oktober 2004 in zaak C-148/03 (verzoek van het Oberlandesgericht München om een prejudiciële beslissing): Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG tegen Portbridge Transport International BV (Executieverdrag — Artikelen 20 en 57, lid 2 — Verweerder die niet verschijnt — Verweerder met woonplaats op grondgebied van andere verdragsluitende staat — Verdrag van Genève betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg — Conflict tussen verdragen)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 28 oktober 2004
   in zaak C-148/03 (verzoek van het Oberlandesgericht München om een prejudiciële beslissing): Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG tegen Portbridge Transport International BV (1)

   (Executieverdrag - Artikelen 20 en 57, lid 2 - Verweerder die niet verschijnt - Verweerder met woonplaats op grondgebied van andere verdragsluitende staat - Verdrag van Genève betreffende de overeenkomst tot internationaal vervoer van goederen over de weg - Conflict tussen verdragen)
   (2005/C 6/22)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-148/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ingediend door het Oberlandesgericht München (Duitsland) bij beslissing van 27 maart 2003, ingekomen bij het Hof op 31 maart 2003, in de procedure Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG tegen Portbridge Transport International BV, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 57, lid 2, sub a, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek, het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en het Verdrag van 29 november 1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moet aldus worden uitgelegd dat het gerecht van een verdragsluitende staat waarvoor de verweerder met woonplaats op het grondgebied van een andere verdragsluitende staat wordt opgeroepen, zijn bevoegdheid kan steunen op een bijzonder verdrag waarbij ook de eerste staat partij is en die specifieke regels inzake de rechterlijke bevoegdheid bevat, zelfs wanneer de verweerder zich in het kader van de betrokken procedure niet uitspreekt ten gronde.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak F-6/07: Beroep ingesteld op 26 januari 2007 — Suvikas/Raad

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/45

         Beroep ingesteld op 26 januari 2007 — Suvikas/Raad
   (Zaak F-6/07)
   (2007/C 56/85)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Risto Suvikas (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het raadgevend Selectiecomité om verzoeker niet te plaatsen op de lijst van beste kandidaten bij de selectie betreffende kennisgeving van vacature B/024 van de Raad;

               —

               nietigverklaring van die lijst alsmede van de besluiten van de Raad om de kandidaten die op die lijst waren geplaatst aan te werven in de te vervullen ambten en verzoeker niet aan te werven;

               —

               veroordeling van de Raad tot betaling aan verzoeker ter vergoeding van zijn loopbaanschade, het verschil, gedurende zes jaar, tussen de bezoldiging die hij zou hebben ontvangen indien hij was aangeworven en die welke hij uit anderen hoofde heeft ontvangen alsmede 25 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Raad heeft op 14 oktober 2005 een kennisgeving van vacature bekendgemaakt voor 8 posten van tijdelijke functionaris om de werkzaamheden van „Duty Officer” uit te oefenen. Verzoeker, die als gedetacheerd nationaal deskundige die werkzaamheden reeds had uitgeoefend, heeft gesolliciteerd. Op 20 februari 2006 werd hij ervan op de hoogte gesteld dat hij niet was geplaatst op de beperkte lijst die na de selectieprocedure was opgesteld.
   Tot staving van zijn beroep voert hij drie middelen aan.
   In het kader van het eerste middel beroept hij zich op schending van punt 4 van de kennisgeving alsmede van de beginselen van objectiviteit, transparantie en gelijke behandeling. Meer bepaald stelt hij dat, terwijl de externe kandidaten door het raadgevend Selectiecomité zijn beoordeeld op basis van een onderhoud en een onderzoek van hun diploma, de kandidaten die de werkzaamheden van „Duty Officer” reeds als gedetacheerd nationaal deskundige hadden uitgeoefend, zijn beoordeeld op basis van adviezen van hun meerderen over de wijze waarop zij hun taken hadden vervuld. De Raad heeft niet aangetoond dat deze vermeende onregelmatigheid de resultaten van de selectie niet heeft beïnvloed.
   In het kader van het tweede middel beroept verzoeker zich op schending van de rechten van de verdediging, daar de interne kandidaten die volgens de hierboven omschreven procedure zijn beoordeeld, eerst het advies van hun hiërarchieke meerderen hadden moeten ontvangen, zodat zij zich konden verdedigen.
   Het derde middel, ontleend aan schending van de artikelen 9 en 12, lid 1, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP) en van de beginselen van onpartijdigheid, objectiviteit en gelijke behandeling, bestaat uit drie onderdelen.
   In het kader van het eerste onderdeel betoogt verzoeker dat er met betrekking tot een aantal leden van het Selectiecomité sprake was van een belangenconflict met bepaalde kandidaten en dat sommige kandidaten daarom buiten de in de kennisgeving van vacature voorziene selectie om zijn beoordeeld.
   In het tweede onderdeel stelt verzoeker dat het Selectiecomité de diploma's van de kandidaten heeft beoordeeld zonder rekening te houden met het niveau, de duur en het specifieke karakter van hun opleiding en beroepservaring.
   In het kader van het derde middel betoogt verzoeker dat, zo de beoordeling van interne kandidaten op basis van adviezen van hun hiërarchieke meerderen in principe kan worden toegestaan, dit niet wegneemt dat de procedure onregelmatig is voor zover bij de opstelling van de lijst van geslaagde kandidaten niet op de juiste wijze rekening is gehouden met die adviezen, en wel onder meer door bovengenoemd belangenconflict.


title: Zaak C-498/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2009 door Thomson Sales Europe tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 29 september 2009 in de gevoegde zaken T-225/07 en T-364/07, Thomson Sales Europe/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/7

         Hogere voorziening ingesteld op 3 december 2009 door Thomson Sales Europe tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 29 september 2009 in de gevoegde zaken T-225/07 en T-364/07, Thomson Sales Europe/Commissie
   (Zaak C-498/09 P)
   2010/C 80/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Thomson Sales Europe (vertegenwoordigers: F. Goguel en F. Foucault, avocats)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 29 september 2009 vernietigen,

               —

               beschikking REM nr. 03/05 van de Commissie van 7 mei 2007 nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert in wezen drie middelen aan ter onderbouwing van haar hogere voorziening.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht de in artikel 225 EG neergelegde bevoegdheidsregels heeft geschonden doordat het ten gronde uitspraak heeft gedaan over haar verzoek om nietigverklaring van de brief van de Commissie van 20 juli 2007, waarbij niet is bevestigd dat niet tot navordering van invoerrechten op in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen zou worden overgegaan, hoewel eerder was geoordeeld dat voornoemd verzoek niet-ontvankelijk was op grond dat de betrokken brief geen rechtsgevolgen kon hebben.
   Met haar tweede middel betoogt rekwirante dat het Gerecht de rechten van de verdediging heeft geschonden en de feiten kennelijk onjuist heeft gekwalificeerd doordat het om te beginnen haar verzoek om alle bewijsaanbiedingen aan partijen kenbaar te maken, heeft afgewezen, en het voorts heeft geoordeeld dat Thomson blijk had gegeven van een kennelijke nalatigheid, aangezien deze als ervaren marktdeelnemer nauwkeurige inlichtingen aan de Commissie had moeten vragen over de mogelijkheid om in Thailand gefabriceerde kleurentelevisietoestellen nog steeds als goederen van oorsprong uit Thailand te blijven aangeven nadat zij uit Korea en Maleisië afkomstige beeldbuizen was gaan betrekken.
   Met haar derde middel, dat uit twee onderdelen bestaat, stelt Thomson schending door het Gerecht van artikel 239 van het douanewetboek (1) betreffende de mogelijkheid tot verkrijging van terugbetaling van de rechten bij invoer of van de rechten bij uitvoer of van kwijtschelding van een bepaald bedrag van de douaneschuld. Enerzijds heeft het Gerecht volgens rekwirante blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door bij de afwijzing van haar verzoek enkel de voorwaarde betreffende het ontbreken van een frauduleuze handeling of een klaarblijkelijke nalatigheid te hebben onderzocht, zonder voorafgaand onderzoek van de voorwaarde betreffende het bestaan van een bijzondere situatie.
   Anderzijds heeft het Gerecht de feiten rechtens onjuist gekwalificeerd, en dus blijk gegeven van onjuiste rechtsopvatting, door te oordelen dat de in artikel 239 van het douanewetboek gestelde voorwaarden voor kwijtschelding niet waren vervuld. Volgens rekwirante voldoet zij immers aan de vereisten van deze bepaling, aangezien de omstandigheden van de onderhavige zaak een bijzondere situatie opleveren voor zover de Commissie haar praktijk inzake de uitlegging van de relevante bepalingen heeft gewijzigd zonder de marktdeelnemers daarvan genoegzaam op de hoogte te brengen.
   Bovendien stelt Thomson dat zij niet de minste twijfel over de regelmatigheid van haar verrichtingen had, aangezien zij ervan overtuigd was dat één enkel — in de praktijk in onderlinge overeenstemming met de Commissie vastgesteld — antidumpingrecht zou worden toegepast op haar volledige productie. Zij kan dus niet worden geacht nalatig te zijn geweest.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak T-285/10: Beroep ingesteld op 25 juni 2010 — Milux/BHIM (CHEMOCONTROL)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/49

         Beroep ingesteld op 25 juni 2010 — Milux/BHIM (CHEMOCONTROL)
   (Zaak T-285/10)
   ()
   2010/C 234/87
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Milux Holding S.A. (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: J. Bojs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 april 2010 in zaak R 1444/2009-4;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CHEMOCONTROL” voor waren en diensten van de klassen 9, 10 en 44

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep het non-discriminatiebeginsel onjuist heeft toegepast op de feiten van de zaak; subsidiair, schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geconcludeerd dat het aangevraagde merk onvoldoende intrinsiek onderscheidend vermogen bezat.


title: Zaak C-465/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  23 maart 2006  (verzoek van Corte suprema di cassazione om een prejudiciële beslissing) — Honyvem Informazioni Commerciali Srl tegen Mariella De Zotti (Zelfstandige handelsagenten — Richtlijn 86/653/EEG — Recht van handelsagent op vergoeding na beëindiging van overeenkomst)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/19

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 23 maart 2006 (verzoek van Corte suprema di cassazione om een prejudiciële beslissing) — Honyvem Informazioni Commerciali Srl tegen Mariella De Zotti
   (Zaak C-465/04) (1)

   (Zelfstandige handelsagenten - Richtlijn 86/653/EEG - Recht van handelsagent op vergoeding na beëindiging van overeenkomst)
   (2006/C 131/34)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Honyvem Informazioni Commerciali Srl

      Verweerster: Mariella De Zotti
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van de artikelen 17 en 19 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (PB L 382, blz. 17) — Recht van handelsagent op vergoeding of schadevergoeding na beëindiging van contract
   Dictum

               1)

               Artikel 19 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten, moet aldus worden uitgelegd dat de uit de toepassing van artikel 17, lid 2, van deze richtlijn voortvloeiende vergoeding wegens beëindiging van de overeenkomst niet bij een collectieve overeenkomst kan worden vervangen door een vergoeding die wordt bepaald aan de hand van andere criteria dan die welke in laatstgenoemde bepaling zijn vastgesteld, tenzij is bewezen dat een dergelijke overeenkomst de handelsagent in elk geval een vergoeding garandeert die gelijk is aan of groter is dan de uit de toepassing van deze bepaling voortvloeiende vergoeding.

               2)

               Binnen het in artikel 17, lid 2, van de richtlijn gedefinieerde kader beschikken de lidstaten over een beoordelingsmarge die zij met name met inachtneming van het criterium van de billijkheid kunnen gebruiken.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Zaak C-88/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 februari 2008 — David Hütter/Technische Universität Graz

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 februari 2008 — David Hütter/Technische Universität Graz
   (Zaak C-88/08)
   (2008/C 128/36)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberste Gerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Hütter

      Verwerende partij: Technische Universität Graz
   Prejudiciële vraag
   Moeten de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1), aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling (in casu §§ 3, lid 3, en 26, lid 1, van het Oostenrijkse Vertragsbedienstetengesetz 1948) krachtens welke voor de vaststelling van de peildatum voor loonsverhoging naar de onmiddellijk hogere salaristrap geen rekening mag worden gehouden met relevante eerdere tijdvakken van dienstverband voor zover deze vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar zijn vervuld?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Beroep, op 9 januari 1998 ingesteld door C. Chiappe en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-13/98)

text:
C 94/32              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.3.98
Ð verweerders hoofdelijk in de kosten van de onderha-              A. Michelucci, L. Pecetti, N. M. Spadaccino, G. Tria, V. S.
     vige procedure te veroordelen.                                Tria en N. Utzeri, vertegenwoordigd door G. Leone en M.
                                                                   Clough, advocaten te Milaan en te Londen, domicilie
                                                                   gekozen hebbende te Luxemburg bij A. May, advocaat
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   aldaar, Grand-rue 31.
Verzoeksters, alle vennootschappen die diensten verrichten
als douane-expediteur, welke diensten zowel worden ver-            Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
richt door de vennoten die de vennootschappen hebben
opgericht als door personen die als douane-expediteur bij          Ð te verklaren dat verweerders jegens verzoeksters hoof-
deze vennootschappen in dienst zijn, vorderen vergoeding               delijk aansprakelijk zijn in de zin van artikel 215,
van de schade die zij hebben ondervonden doordat per                   tweede alinea, van het Verdrag voor de schade die aan
1 januari 1993 plotseling de douaneformaliteiten in het                hun werkzaamheid van douane-expediteur is toege-
intracommunautaire douaneverkeer zijn afgeschaft, als-                 bracht ten gevolge van de maatregelen die de Raad
mede per 1 januari 1995 in de handel met de EVA-landen.                heeft getroffen ter organisatie van het vrije verkeer van
Als gevolg daarvan zijn nagenoeg alle kantoren gesloten                goederen binnen de ruimte zonder binnengrenzen die
en de personeelsleden ontslagen.                                       per 1 januari 1993 tot stand moest worden gebracht,
                                                                       zonder de maatregelen te treffen die noodzakelijk
Artikel 8 A van het EG-Verdrag, ingevoegd bij de Europese              waren om de belangen van verzoekers te beschermen;
Akte, heeft in het Gemeenschapsrecht het begrip interne                dergelijke maatregelen zijn door de Commissie niet
markt ingevoerd. Ten gevolge van de bepalingen van afge-               voorgesteld en door de Raad niet getroffen;
leid recht die zijn vastgesteld om het goederenverkeer in
deze nieuwe situatie te regelen, is de douaneactiviteit tus-       Ð verweerders hoofdelijk in de kosten van de onderha-
sen de lidstaten ontmanteld.                                           vige procedure te veroordelen.
Verzoeksters beklemtonen, dat de Commissie heeft nage-             Middelen en voornaamste argumenten
laten de Raad overgangsmaatregelen voor te stellen die de
betrokkenen in staat zouden hebben gesteld, zich geleide-
lijk aan de nieuwe situatie aan te passen. De maatregelen          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
die de communautaire organen hebben getroffen om deze              die in zaak T-12/98.
nadelen op te heffen, hielden geen schadeloosstelling in.
In het kader van het normatieve optreden van de Gemeen-
schap dat de schade heeft doen ontstaan, hebben de com-
munautaire autoriteiten de verkregen rechten van de doua-
neagenten en -expediteurs alsmede het vertrouwensbegin-            Beroep, op 14 januari 1998 ingesteld door vzw Centre
sel en het beginsel van non-discriminatie miskend.                 d'Action Culturelle du Sart-Tilman tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Subsidiair betogen verzoeksters, dat te hunnen aanzien de                                  (Zaak T-15/98)
gelijkheid tegenover de openbare lasten is doorbroken, en                                    (98/C 94/79)
dat het optreden van de communautaire organen neerkomt
op onteigening van verkregen rechten, een en ander in het
kader van aansprakelijkheid zonder schuld van de                                          (Procestaal: Frans)
Gemeenschap.
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 14 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                   vzw Centre d'Action Culturelle du Sart-Tilman, gevestigd
                                                                   te Luik (BelgieÈ), vertegenwoordigd door B. Graulich, advo-
Beroep, op 9 januari 1998 ingesteld door C. Chiappe en             caat te Luik, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               ten kantore van G. Arendt, advocaat aldaar, Val Sainte-
             van de Europese Gemeenschappen                        Croix 7.
                       (Zaak T-13/98)
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (98/C 94/78)
                                                                   Ð verweerster te veroordelen om verzoekster te betalen,
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                       de som van 12 323 006 BEF;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Ð verweerster te veroordelen om verzoekster te betalen,
Gemeenschappen is op 9 januari 1998 beroep ingesteld
                                                                       de rente op die som ad 8 % vanaf 18 oktober 1990;
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Europese Gemeenschappen door C. Chiappe, G. Como-
glio, S. De Bona, P. L. Galbiati, U. Greco, M. Malugani,           Ð verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-246/08: Beroep ingesteld op 25 juni 2008 — Melli Bank/Raad

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/34

         Beroep ingesteld op 25 juni 2008 — Melli Bank/Raad
   (Zaak T-246/08)
   (2008/C 197/59)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Melli Bank plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Gordon, QC, J. Stratford, Barrister, R. Gwynne en T. Din, Solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               punt 4 van afdeling B van de bijlage bij besluit 2008/475/EG van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op Melli Bank plc;

               —

               alle andere maatregelen treffen die het Gerecht zal vermenen te behoren;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zullen zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak vordert verzoekster nietigverklaring van besluit 2008/475/EG van de Raad van 23 juni 2008 (1) houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (2), voor zover zij is opgenomen op de lijst van natuurlijke personen en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig die bepaling worden bevroren.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van punt 4 van afdeling B van de bijlage voor zover dat op haar betrekking heeft, op grond dat het in twee opzichten onrechtmatig is.
   Zij stelt ten eerste dat het bestreden besluit in strijd is met het evenredigheidsbeginsel doordat het bevriezen van haar tegoeden en economische middelen (i) niet in een rationeel verband stand met het doel van voorkoming van nucleaire proliferatie of de financiering daarvan en (ii) niet de minst beperkende wijze van uitoefening van waakzaam toezicht op verzoekster of van nastreving van het doel van voorkoming van financiering van nucleaire proliferatie is.
   Zij stelt ten tweede dat het bestreden besluit het non-discriminatiebeginsel schendt doordat, enerzijds, zij in dezelfde positie verkeert als andere in het VK opgerichte dochterondernemingen van Iraanse banken en in een objectief vergelijkbare positie verkeert als andere in VK opgerichte banken, daaronder begrepen in het VK opgerichte banken die zaken doen met Iran, maar anders is behandeld, en, anderzijds, zij in een positie verkeert die zeer verschillend is van die van een andere door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangewezen bank die echter op dezelfde wijze is behandeld.

      (1)  PB 2008 L 163, blz. 29.

      (2)  Verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2007, L 103, blz. 1).


title: Zaak T-171/07: Beroep ingesteld op 14 mei 2007 — Avaya/BHIM — ZyXEL Communications (VANTAGE CNM)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/29

         Beroep ingesteld op 14 mei 2007 — Avaya/BHIM — ZyXEL Communications (VANTAGE CNM)
   (Zaak T-171/07)
   (2007/C 170/57)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Avaya Inc. (Basking Ridge, VSA) (vertegenwoordigers: A. Beschorner, B. Glaser, C. Thomas, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ZyXEL Communications Corp. (Hsin-Chu, Taiwan)
   Conclusies

               —

               vernietiging van beslissing nr. R 156/2006-2 van de tweede kamer van beroep van 14 maart 2007 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 291 457 „VANTAGE CNM”; en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure voor het Gerecht en verwijzing van interveniënte in de kosten van de administratieve procedure voor de kamer van beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: ZyXEL Communications Corp.

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair beeldmerk „VANTAGE” voor waren en diensten van de klassen 9 en 42 — aanvraag nr. 3 291 457

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Avaya Inc.

      Oppositiemerk of -teken: communautair woordmerk „MULTIVANTAGE” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 — aanvraag nr. 2 409 589

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee verschillende middelen aan: schending van het gelijkheidsbeginsel en van vaste rechtspraak en schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk en van de algemene beginselen van het merkenrecht.
   Met haar eerste middel stelt verzoekster dat de kamer van beroep is afgeweken van een eerdere beslissing in een gelijklopende zaak betreffende een nagenoeg identieke kwestie zonder deze plotse ommezwaai in haar praktijk te motiveren.
   Met haar tweede middel stelt verzoekster bovendien dat de kamer van beroep niet voldoende rekening heeft gehouden met de omstandigheid dat de door de conflicterende merken aangeduide waren en diensten dezelfde zijn en dat de merken zelf in hoge mate overeenstemmen.


title: Doorhaling van zaak C-361/99

text:
10.6.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 163/23
2. Verweerster in de kosten te verwijzen.                                           Doorhaling van zaak C-218/99 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                            (2000/C 163/43)
De Commissie is van oordeel, dat de Oostenrijkse praktijk in
strijd is met het evenredigheidsbeginsel (artikel 30 EG). Die         De president van het Hof van Justitie van de Europese
praktijk houdt er geen rekening mee, dat niet alle vitaminen en       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 2000 de
mineraalstoffen even schadelijk zijn. Een minder beperkende           doorhaling in het register gelast van zaak C-218/99: Commissie
regeling zou inhouden, dat voor iedere afzonderlijke vitamine         van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
of mineraalstof een grenswaarde wordt bepaald waarboven               Luxemburg.
een preparaat dat deze stof bevat, als geneesmiddel wordt
aangemerkt. De eenvoudige dagelijkse dosis is derhalve een te
forfaitair criterium.                                                 (1) PB C 266 van 7.8.1999.
Tevens laat bedoelde praktijk buiten beschouwing, dat de
betrokken lidstaat voor ieder afzonderlijk product moet aanto-
nen, dat het een ernstig gevaar voor de gezondheid oplevert.
Het is ontoelaatbaar, van de indiener van het verzoek het
bewijs van onschadelijkheid te verlangen, daar juist de lidstaat
het gevaar voor de gezondheid van hogere concentraties
moet bewijzen, zolang de door de wetenschappelijke comités
aangenomen kritische grenswaarden niet zijn bereikt.                                Doorhaling van zaak C-361/99 (1)
                                                                                (2000/C 163/44)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                Doorhaling van zaak C-406/99 (1)
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 maart 2000 de
                       (2000/C 163/41)                                doorhaling in het register gelast van zaak C-361/99 (verzoek
                                                                      van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 prejudiciële beslissing): S. Gäng tegen Republiek Oostenrijk.
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 maart 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-406/99: Commissie
                                                                      (1) PB C 6 van 8.1.2000.
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Duitsland.
(1) PB C 366 van 18.12.1999.
                Doorhaling van zaak C-221/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-438/98 (1)
                       (2000/C 163/42)
                                                                                (2000/C 163/45)
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van              De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie
14 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak           van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
C-221/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen              20 maart 2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
Franse Republiek.                                                     C-438/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      tegen Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 278 van 14.3.2000.
                                                                      (1) PB C 20 van 23.1.1999.


title: Doorhaling van zaak C-121/94

text:
Nr . C 269/22           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14 . 9 . 96
                 Doorhaling van zaak C-5/96 ( )                                      Doorhaling van zaak C-413/93 ( )
                            ( 96/C 269/46 )                                                         96/C 269/50
De President van het Hof van Justitie van de Europese                  De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 mei 1996 de                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 1996 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-5/96 : Commis            doorhaling in het register gelast van zaak C-4 1 3/93 ( verzoek
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                    van de Pretura circondariale di Trapani om een prejudiciële
Spanje .                                                               beslissing ): Strafzaak tegen M. Peralta .
(•) PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1996 .                                   (') PB nr. C 300 van 6 . 11 . 1993 .
                Doorhaling van zaak C-387/95 ( )                                     Doorhaling van zaak C-121 /94 ( 1 )
                            ( 96/C 269/47 )                                                      ( 96/C 269/51 )
De President van het Hof van Justitie van de Europese                  De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juni 1996 de                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 1996 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-387/95 :                  doorhaling in het register gelast van zaak C- 12 1 /94 ( verzoek
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier
land .
                                                                       van het Bundessozialgericht om een prejudiciële beslissing):
                                                                       D. Gonzalez-Rodrfguez tegen Bundesanstalt für Arbeit.
(') PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                                                       (') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                Doorhaling van zaak C-3 94/95 ( )
                              96/C 269/48
                                                                                Doorhaling van zaak C-385/95 ( )
                                                                                ( 96/C 269/52 )
De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juni 1996 de                De President van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-394/95 :                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juni 1996 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ier                    doorhaling in het register gelast van zaak C-385/95 :
land .                                                                 Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portu
                                                                       gese Republiek .
(') PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                                                                       (') PB nr. C 31 van 3 . 2 . 1996 .
                 Doorhaling van zaak C-40/96 ( )
                            ( 96/C 269/49 )                                          Doorhaling van zaak C-3 93/95 ( )
                                                                                ( 96/C 269/53 )
De President van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 1996 de
                                                                       De President van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-40/96 : Com
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 juli 1996 de
missie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                       doorhaling in het register gelast van zaak C-393/95 :
Spanje .
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ko
f 1 ) PB nr . C 95 van 30 . 3 . 1996 .                                 ninkrijk België .
                                                                       (>) PB nr . C 31 van 3 . 2 . 1996 .


title: Zaak T-57/01: Arrest van het Gerecht van 17 december 2009 — Solvay/Commissie ( Mededinging — Misbruik van machtspositie — Markt voor natriumcarbonaat in de Gemeenschap (met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk en Ierland) — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 82 EG — Afnameovereenkomsten voor buitensporig lange periode — Getrouwheidskorting — Verjaring van bevoegdheid van Commissie om geldboeten of sancties op te leggen — Redelijke termijn — Wezenlijke vormvoorschriften — Relevante geografische markt — Bestaan van machtspositie — Misbruik van machtspositie — Recht van toegang tot dossier — Geldboete — Zwaarte en duur van inbreuk — Verzwarende omstandigheden — Recidive — Verzachtende omstandigheden )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/31

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2009 — Solvay/Commissie
   (Zaak T-57/01) (1)

   („Mededinging - Misbruik van machtspositie - Markt voor natriumcarbonaat in de Gemeenschap (met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk en Ierland) - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 82 EG - Afnameovereenkomsten voor buitensporig lange periode - Getrouwheidskorting - Verjaring van bevoegdheid van Commissie om geldboeten of sancties op te leggen - Redelijke termijn - Wezenlijke vormvoorschriften - Relevante geografische markt - Bestaan van machtspositie - Misbruik van machtspositie - Recht van toegang tot dossier - Geldboete - Zwaarte en duur van inbreuk - Verzwarende omstandigheden - Recidive - Verzachtende omstandigheden”)
   2010/C 37/38
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Solvay SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: L. Simont, P.-A. Foriers, G. Block, F. Louis en A. Vallery, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en J. Currall, gemachtigden, bijgestaan door N. Coutrelis, advocaat)

      Voorwerp

   Primair, een vordering tot nietigverklaring van beschikking 2003/6/EG van de Commissie van 13 december 2000 in een procedure op grond van artikel 82 [EG] (Zaak IV/33.133 — C: Natriumcarbonaat — Solvay) (PB 2003, L 10, blz. 10), en, subsidiair, een vordering tot nietigverklaring of verlaging van de aan verzoekster opgelegde geldboete.

      Dictum

               1.

               Het bedrag van de bij artikel 2 van beschikking 2003/6/EG van de Commissie van 13 december 2000 in een procedure op grond van artikel 82 [EG] (Zaak IV/33.133 — C: Natriumcarbonaat — Solvay) aan Solvay SA opgelegde geldboete wordt vastgesteld op 19 miljoen EUR.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               Verzoekster zal haar eigen kosten en 95 % van de kosten van de Europese Commissie dragen.

               4.

               De Commissie zal 5 % van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 161 van 2.6.2001.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-379/02 (verzoek van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Skatteministeriet tegen Imexpo Trading A/S (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Matten voor stoelen op wieltjes)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-379/02 (verzoek van het Østre Landsret om een prejudiciële beslissing): Skatteministeriet tegen Imexpo Trading A/S (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefposten - Indeling in gecombineerde nomenclatuur - Matten voor stoelen op wieltjes)
   (2004/C 300/25)
   Procestaal: Deens
   In zaak C-379/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) bij beslissing van 15 oktober 2002, ingekomen bij het Hof op 21 oktober 2002, in de procedure Skatteministeriet tegen Imexpo Trading A/S, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur), en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De gecombineerde nomenclatuur, opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, in de versies van respectievelijk verordening (EG) nr. 1734/96 van de Commissie van 9 september 1996, verordening (EG) nr. 2086/97 van de Commissie van 4 november 1997, verordening (EG) nr. 2261/98 van de Commissie van 26 oktober 1998 en verordening (EG) nr. 2204/99 van de Commissie van 12 oktober 1999, moet aldus worden uitgelegd dat in een geding zoals het hoofdgeding, waarin partijen op tegenspraak stellen dat stoelmatten van kunststof zoals die welke in het hoofdgeding worden bedoeld, onder postonderverdeling 3918 10 90 en onder postonderverdeling 9403 70 90 van de gecombineerde nomenclatuur vallen, aan eerstgenoemde postonderverdeling de voorkeur moet worden gegeven.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Zaak C-258/09: Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/23

         Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-258/09)
   2009/C 220/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door in het Waalse Gewest vergunningen te verlenen voor de werking bestaande installaties die niet voldoen aan de eisen van de artikelen 3, 7, 9, 10, 13, 14, sub a en b, en 15, lid 2, ook al was de uiterste datum 30 oktober 2007, zoals gesteld in artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn om de bestaande installaties waarvan de exploitatie gevolgen kan hebben voor de emissies in de lucht, het water en de bodem en voor de verontreiniging, in overeenstemming te brengen, is krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2008/1 verstreken op 30 oktober 2007. Op de datum waarop het onderhavige beroep is ingesteld, had verweerder nog niet alle maatregelen genomen die nodig zijn om in het Waalse Gewest aan deze eis te voldoen, althans zij had de Commissie daarvan niet in kennis gesteld.

      (1)  PB L 24, blz. 8.


title: Zaak T-327/09: Beroep ingesteld op 18 augustus 2009 — Connefroy e.a./Commissie

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/68

         Beroep ingesteld op 18 augustus 2009 — Connefroy e.a./Commissie
   (Zaak T-327/09)
   2009/C 267/124
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Philippe Connefroy (Le Rozel, Frankrijk), Jean-Guy Gueguen (Carantec, Frankrijk) en EARL de Cavagnan (Bouglon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Galvez, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren op grond van artikel 230, vierde alinea, EG;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekers vorderen nietigverklaring van beschikking C(2009) 203 def. van de Commissie van 28 januari 2009 (1), waarbij de Commissie de staatssteun die de Franse Republiek aan producenten van groenten en fruit heeft verleend in het kader van „noodplannen” om de commercialisering van in Frankrijk geoogste landbouwproducten te vergemakkelijken, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard en de Franse Republiek heeft gelast de betrokken steun terug te vorderen.
   De door verzoekers aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan of komen overeen met die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-243/09, Fedecom/Commissie. (2)

      (1)  PB L 127, blz. 11 — bekendgemaakt onder nummer 2009/402/EG.

      (2)  PB 2009, C 205, blz. 43.


title: Zaak T-699/15: Beroep ingesteld op 26 november 2015 — City Train/EUIPO (CityTrain)

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/26

         Beroep ingesteld op 26 november 2015 — City Train/EUIPO (CityTrain)
   (Zaak T-699/15)
   (2016/C 111/31)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: City Train GmbH (Regensburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Ador, advocaati)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „CityTrain” — aanvraag nr. 13 154 315

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 9 september 2015 in zaak R 843/2015-4

      Conclusies

               —

               na vernietiging van de beslissing van verweerder van 9 september 2015, verweerder gelasten het op 8 augustus 2014 onder nr. 13 154 315 aangevraagde beeldmerk „CityTrain” met opgave van de kleuren „grijs, helderrood” als Uniemerk in te schrijven voor de in de aanvraag opgegeven waren en diensten van de klassen 12, 37 en 42

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-197/08: Beroep ingesteld op 23 mei 2008 — Polson e.a./Commissie

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/55

         Beroep ingesteld op 23 mei 2008 — Polson e.a./Commissie
   (Zaak T-197/08)
   (2008/C 209/100)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Magnus Polson (Lerwick, Verenigd Koninkrijk), Garry Sandison (Lerwick, Verenigd Koninkrijk), Andrew Anderson (Whalsay, Verenigd Koninkrijk), Ian Johnston (Lerwick, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Murray, Solicitor, R. Thompson, QC)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de artikelen 1, lid 2, en 3, 4 en 5 van beschikking 2008/166/EG van de Commissie van 13 november 2007 — Steunmaatregel van de staten C 39/06 (ex NN 94/05) — Toepassing van de Regeling voor personen die voor het eerst aandeelhouder zijn in het Verenigd Koninkrijk;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak vorderen verzoekers gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2008/166/EG van de Commissie van 13 november 2007 — Steunmaatregel van de staten C 39/06 (ex NN 94/05) — Toepassing van de Regeling voor personen die voor het eerst aandeelhouder zijn in het Verenigd Koninkrijk (1). In de bestreden beschikking heeft de Commissie geoordeeld dat de steun niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt voor wat de steun betreft die is verstrekt voor de eerste aankoop van een aandeel in een tweedehands vissersvaartuig, en heeft zij geëist dat het Verenigd Koninkrijk de verleende steun terugvordert. Verzoekers zijn de begunstigden van de steun die moet worden teruggevorderd.
   Hun vordering tot nietigverklaring van de bestreden beschikking berust op de volgende gronden:

               —

               de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat alle betalingen voor de eerste aankoop van een aandeel in een tweedehands vissersvaartuig onverenigbaar zijn met de gemeenschappelijke markt en dat de desbetreffende bedragen moeten worden terugbetaald; volgens hen valt de verleende steun binnen de werkingssfeer van verordening nr. 875/2007 (2) van de Commissie en moet hij daarom worden beschouwd als met de gemeenschappelijke markt verenigbare de-minimissteun; zij stellen dat de artikelen 1, lid 2, en 3 tot en met 5 van de bestreden beschikking ten onrechte van toepassing zijn op steunontvangers die in wezen voldoen aan de relevante richtsnoeren van de Gemeenschap;

               —

               de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de terugvordering van deze bedragen verenigbaar is met artikel 14, lid 1 van verordening (EG) nr. 659/1999 (3) van de Raad en met de algemene beginselen van rechtszekerheid, bescherming van gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling.

      (1)  PB 2008, L 55, blz. 27.

      (2)  Verordening (EG) nr. 875/2007 van de Commissie van 24 juli 2007 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de-minimissteun in de visserijsector en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1860/2004 (PB 2007 L 193, blz. 6).

      (3)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).


title: Zaak C-364/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 juli 2016 door Trioplast Industrier AB tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2016 in zaak T-669/14, Trioplast Industrier AB/Europese Commissie

text:
               19.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/31

         Hogere voorziening ingesteld op 1 juli 2016 door Trioplast Industrier AB tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 mei 2016 in zaak T-669/14, Trioplast Industrier AB/Europese Commissie
   (Zaak C-364/16 P)
   (2016/C 343/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Trioplast Industrier AB (vertegenwoordigers: T. Pettersson, F. Sjövall, A. Johansson, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               a.

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 in zaak T-669/14, Trioplast Industrier/Commissie,

               b.

               primair,

                           (i)

                           nietigverklaring van het besluit van de Commissie als vervat in haar brief van 3 juli 2014 in zaak COMP/38354 — Industriële Zakken — Trioplast Industrier AB;

                           (ii)

                           annulering of verlaging van het bedrag aan vertragingsrente van 674 033,22 EUR zoals opgelegd aan Trioplast bij het besluit van de Commissie als vervat in haar brief van 3 juli 2014 in zaak COMP/38354 — Industriële Zakken — Trioplast Industrier AB;

                           (iii)

                           veroordeling van de Commissie tot vergoeding aan Trioplast van het bedrag van 4 686,64 EUR aan kosten voor het stellen van zekerheid voor betaling van de vertragingsrente.

               c.

               Subsidiair, schadevergoeding op grond van artikel 340, lid 2, VWEU wegens de hierboven beschreven schendingen van het Unierecht voor:

                           (i)

                           het bedrag aan vertragingsrente van 674 033,32 EUR, of een gedeelte daarvan;

                           (ii)

                           uitgaven ten belope van 4 686,64 EUR voor het stellen van zekerheid voor betaling van de vertragingsrente.

               d.

               Naast het hierboven onder b of c gevorderde, schadevergoeding op grond van artikel 340, lid 2, VWEU wegens de hierboven beschreven schendingen van het Unierecht:

                           (i)

                           Voor de kosten voor het stellen van zekerheid, ter hoogte van 22 783,90 EUR of een gedeelte daarvan, wegens de schendingen van het Unierecht met betrekking tot de periode waarin de Commissie, na het arrest van het Gerecht in zaak T-40/06, het bedrag van de bankgarantie niet vrijgaf of verminderde.

               e.

               Rente over de bedragen die verschuldigd zullen blijken.

               f.

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure bij het Gerecht en het Hof van Justitie.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Trioplast handhaaft bij het Hof van Justitie de vorderingen die zij bij het Gerecht heeft ingesteld en de daartoe aangevoerde gronden. Trioplast betoogt overeenkomstig artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie en de artikelen 168, lid 1, onder d), en 169, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie, dat het Gerecht in zijn arrest van 12 mei 2016 in zaak T-669/14 tot verwerping van het beroep het Unierecht onjuist heeft toegepast.

               2.

                  Ten eerste is het Gerecht uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het arrest van 2010 het besluit van 2005 enkel wijzigde. Bij het arrest van 2010 is het besluit van 2005 juist volledig nietig verklaard en is de Commissie opgedragen ten aanzien van Trioplast een nieuw besluit vast te stellen zodra de uitkomst in de FLS-zaken bekend zou worden.

               3.

                  Ten tweede is het Gerecht uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de litigieuze brief geen voor beroep vatbaar besluit is, aangezien in de litigieuze brief voor Trioplast voor het eerst een concrete verplichting met een concreet bedrag is vastgesteld.

               4.

                  Ten derde betekent het feit dat het besluit van 2005 nietig is verklaard bij het arrest van 2010, dat de vertragingsrente niet kan gaan lopen overeenkomstig de voorwaarden van het besluit van 2005.

               5.

                  Ten vierde is het Gerecht uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat het optreden van de Commissie voor Trioplast geen schade heeft veroorzaakt, en het Gerecht had dan ook een inhoudelijke beoordeling moeten verrichten van de vordering tot schadevergoeding.


title: Zaak T-484/08: Arrest van het Gerecht van 9 december 2009 — Longevity Health Products/BHIM — Merck (Kids Vits) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Kids Vits — Ouder gemeenschapswoordmerk VITS4KIDS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/50

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2009 — Longevity Health Products/BHIM — Merck (Kids Vits)
   (Zaak T-484/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk Kids Vits - Ouder gemeenschapswoordmerk VITS4KIDS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 24/87
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahama’s) (vertegenwoordiger: J. Korab, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Merck KGaA (Darmstadt, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 augustus 2008 (zaak R 716/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Merck KGaA en Longevity Health Products, Inc.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Longevity Health Products, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak T-262/09: Beroep ingesteld op 6 juli 2009 — Defense Technology/BHIM — DEF-TEC Defense Technology (FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/45

         Beroep ingesteld op 6 juli 2009 — Defense Technology/BHIM — DEF-TEC Defense Technology (FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR)
   (Zaak T-262/09)
   2009/C 205/83
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Defense Technology Corporation of America (Jacksonville, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Kunze, lawyer en solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DEF-TEC Defense Technology GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 mei 2009 in zaak R 493/2002-4 (II), en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR” voor waren van de klassen 5, 8 en 13 — aanvraag nr. 643 668

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: het woordmerk „FIRST DEFENSE” dat in de Verenigde Staten is ingeschreven voor waren van klasse 13; twee in de Verenigde Staten ingeschreven beeldmerken voor waren van klasse 13; een ouder bekend merk in België, Duitsland en Frankrijk „FIRST DEFENSE”; een ouder bekend merk in België, Duitsland en Frankrijk „FIRST DEFENSE AND DESIGN”; een ouder niet-ingeschreven woordmerk „FIRST DEFENSE” beschermd in Duitsland en Frankrijk; een ouder niet-ingeschreven merk in België, Duitsland en Frankrijk „FIRST DEFENSE AND DESIGN”; een handelsbenaming „FIRST DEFENSE”, beschermd in Duitsland

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 3, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep deze bepaling niet correct heeft toegepast en, bovendien, ten onrechte een beslissing heeft genomen op basis van een gebrekkig begrip van de aangevoerde feiten; schending van de artikelen 65, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep niet de nodige maatregelen heeft genomen tot nakoming van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 september 2006 in zaak T-6/05, DEF-TEC Defense Technology/BHIM — Defense Technology (FIRST DEFENSE AEROSOL PEPPER PROJECTOR)


title: Zaak T-624/16: Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Gollnisch/Parlement

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/24

         Beroep ingesteld op 5 september 2016 — Gollnisch/Parlement
   (Zaak T-624/16)
   (2016/C 383/34)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Frankrijk) (vertegenwoordiger: N. Fakiroff, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 1 juli 2016, waarvan kennisgeving werd gedaan op 6 juli 2016, waarin is bepaald „dat een bedrag van 275 984,23 EUR ten onrechte zou zijn uitbetaald aan Bruno GOLLNISCH” en waarin de bevoegde ordonnateur en de rekenplichtige van de instelling wordt gelast om tot terugvordering van dit bedrag over te gaan;

               —

               Nietigverklaring van de kennisgeving en van de maatregelen ter uitvoering van genoemd besluit, vervat in de brief van de directeur-generaal Financiën van 6 juli 2016, ref. D 201920;

               —

               Nietigverklaring van debetnota nr. 2016-914, ondertekend door dezelfde directeur-generaal Financiën op 5 juli 2016;

               —

               Toekenning van een immateriële schadevergoeding van 40 000 EUR aan verzoeker, geleden als gevolg van valse beschuldigingen die reeds vóór de afsluiting van het onderzoek zijn geuit, aantasting van zijn imago, en het door het bestreden besluit ontstane grote ongerief voor zijn privé- en politieke leven;

               —

               Toekenning van een bedrag van 24 500 EUR voor de kosten van zijn raadslieden, de voorbereiding van het onderhavige beroep, de kosten voor het maken van kopieën en het neerleggen van het verzoekschrift en de bijlagen daarbij;

               —

               Verwijzing van het Europees Parlement in de kosten;

               —

               Subsidiair, voor zover het Gerecht niet overtuigd is van de relevantie en de juistheid van de door verzoeker uiteengezette rechtsmiddelen en feiten, en in het belang van een goede rechtsbedeling, rekening houdend met de onbetwistbare samenhang tussen enerzijds de gestelde feiten waarop het bestreden besluit berust en anderzijds de feiten die onderwerp zijn van een door de president van het Europees Parlement ingesteld strafrechtelijk onderzoek:

                           —

                           Aanhouding van de zaak totdat er een in gezag van gewijsde gegane definitieve beslissing is uitgesproken door de Franse rechter waar de door de president van het Europees Parlement ingestelde vervolging aanhangig is gemaakt;

                           —

                           Gelasting dat de uitvoering van het bestreden besluit wordt geschorst tot aan de beëindiging van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij elf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onbevoegdheid van de secretaris-generaal om de bestreden handelingen vast te stellen. De bevoegdheid tot financiële besluitvorming ten aanzien van leden van het Europees Parlement en de ledengroepen komt toe aan het bureau van het Europees Parlement.

               2.

               Tweede middel: schending van algemene rechtsbeginselen en van de vereisten inzake behoorlijk bestuur, voor zover de administratieve diensten van het Parlement de resultaten van het onderzoek en van de door deze diensten ingeleide procedures hadden moeten afwachten alvorens de bestreden handelingen vast te stellen.

               3.

               Derde middel: schending van verzoekers rechten van verdediging. De bestreden handelingen hebben het vermoeden van onschuld van verzoeker geschonden, alsmede zijn recht op een rechter, de mogelijkheid om een standpunt in te nemen ten aanzien van alle documenten die de administratieve diensten tegen hem wilden gebruiken, en zijn recht om gehoord te worden.

               4.

               Vierde middel: onrechtmatige omkering van de bewijslast, voor zover de administratieve diensten van het Parlement verzoeker achteraf om uitleg hebben verzocht ten aanzien van de door zijn medewerker verrichte werkzaamheden en de vergoedingen die aan deze medewerker zijn toegekend.

               5.

               Vijfde middel: ontoereikende motivering van de bestreden handelingen, wat blijk geeft van het geheel willekeurige karakter ervan.

               6.

               Zesde middel: schending van de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van gewettigd vertrouwen, door de toepassing van niet bestaande bepalingen of bepalingen met terugwerkende kracht.

               7.

               Zevende middel: schending van de politieke rechten van parlementaire medewerkers.

               8.

               Achtste middel: de bestreden handelingen zijn discriminerend en de vaststelling ervan heeft levert een schending op het van verbod op détournement de pouvoir.

               9.

               Negende middel: schending van de onafhankelijkheid van de leden van het Europees Parlement en miskenning van de rol van lokale parlementaire medewerkers.

               10.

               Tiende middel: de klachten van de administratieve diensten van het Parlement zijn feitelijk ongegrond.

               11.

               Elfde middel: subsidiair: schending van het evenredigheidsbeginsel.