title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 juli 2002 in zaak C-294/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH tegen Kurt Gräbner ("Vrĳheid van vestiging — Vrĳ verrichten van diensten — Werkingssfeer richtlĳn 92/51/EEG — Nationale wettelĳke regeling die uitoefening medische werkzaamheden, met inbegrip van die welke in Duitsland mogen worden uitgeoefend door Heilpraktiker voorbehoudt aan houders artsdiploma — Nationale wettelĳke regeling die opleiding tot medische werkzaamheden voorbehoudt aan bepaalde instellingen en reclame voor dat soort opleidingen verbiedt")

text:
28.9.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/9
       exporteur te goeder trouw een uitvoerrestitutieaanvraag invult       van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede
       op basis van onjuiste informatie van de producent van de             algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter
       uitgevoerde producten, geen geval van overmacht vormt wanneer        aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209, blz. 25), heeft
       de exporteur de onjuistheid van de informatie niet of slechts        het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
       door middel van controles in het productiebedrijf had kunnen         kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La Pergola (rapporteur),
       vaststellen. Het onrechtmatig handelen van een medecontractant       rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: H. A. Rühl,
       behoort tot de normale handelsrisico’s en kan in het kader van       hoofdadministrateur, op 11 juli 2002 een arrest gewezen
       handelstransacties niet als een onvoorzienbare omstandigheid         waarvan het dictum luidt als volgt:
       worden aangemerkt. De exporteur kan zich op verschillende
       manieren wapenen tegen een dergelijk onrechtmatig handelen.
                                                                            1)     In de huidige stand van het gemeenschapsrecht belet geen
( 1) PB C 233 van 12.8.2000.                                                       bepaling daarvan een lidstaat, de uitoefening van een werk-
                                                                                zaamheid als die van „Heilpraktiker” in de zin van de Duitse
                                                                                wetgeving, voor te behouden aan houders van een artsdiploma.
                                                                            2)     De artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                                artikelen 43 EG en 49 EG) staan er niet aan in de weg
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                —     dat een lidstaat die verbiedt dat op zijn grondgebied de
                                                                                werkzaamheid van Heilpraktiker in de zin van de Duitse
                            (Vijfde kamer)                                               wetgeving wordt uitgeoefend door personen die geen
                                                                                artsdiploma bezitten, eveneens verbiedt dat op zijn grond-
                                                                                gebied opleidingen tot Heilpraktiker worden georganiseerd
                           van 11 juli 2002                                              door daartoe niet aangewezen instellingen, op voorwaarde
                                                                                dat dit verbod in dier voege wordt toegepast dat het
                                                                                slechts ziet op de organisatiemodaliteiten van genoemde
in zaak C-294/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                                    opleidingen die bij het publiek verwarring stichten over de
om een prejudiciële beslissing): Deutsche Paracelsus                                     vraag of het beroep van Heilpraktiker op het grondgebied
Schulen für Naturheilverfahren GmbH tegen Kurt Gräb-                                     van de lidstaat waar de opleiding plaatsvindt wettig mag
                                 ner ( 1)                                                worden uitgeoefend;
(„Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
Werkingssfeer richtlijn 92/51/EEG — Nationale wettelijke                           —     dat een lidstaat die verbiedt dat op zijn grondgebied de
regeling die uitoefening medische werkzaamheden, met inbe-                               werkzaamheid van Heilpraktiker wordt uitgeoefend door
grip van die welke in Duitsland mogen worden uitgeoefend                                 personen die geen artsdiploma bezitten, alsmede dat
door „Heilpraktiker” voorbehoudt aan houders artsdiploma                                 opleidingen tot Heilpraktiker worden verstrekt, eveneens
— Nationale wettelijke regeling die opleiding tot medische                               reclame voor dergelijke opleidingen op zijn grondgebied
werkzaamheden voorbehoudt aan bepaalde instellingen en                                   verbiedt, wanneer die reclame betrekking heeft op oplei-
          reclame voor dat soort opleidingen verbiedt”)                                  dingsmodaliteiten die zelf in die lidstaat in overeenstem-
                                                                                ming met het Verdrag verboden zijn.
                           (2002/C 233/13)
                                                                                Artikel 59 van het Verdrag verzet zich er evenwel tegen dat een
                                                                                lidstaat die verbiedt dat op zijn grondgebied het beroep
                           (Procestaal: Duits)                                     van Heilpraktiker wordt uitgeoefend en dat opleidingen tot
                                                                                Heilpraktiker worden verstrekt, eveneens reclame voor in een
                                                                                andere lidstaat verstrekte opleidingen voor dat beroep verbiedt,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         wanneer deze reclame de plaats preciseert waar de opleiding
                           dentie van het Hof)                                     moet plaatsvinden en vermeldt dat het beroep van Heilpraktiker
                                                                                in de eerste lidstaat niet mag worden uitgeoefend.
In zaak C-294/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-               (1 ) PB C 285 van 7.10.2000.
rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Deutsche Paracel-
sus Schulen für Naturheilverfahren GmbH en Kurt Gräbner,
om een prejudiciële beslissing over inzonderheid de uitlegging
van de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikelen 43 EG en 49 EG) alsmede van richtlijn 92/51/EEG


title: Zaak C-596/12: Beroep ingesteld op 20 december 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/8

         Beroep ingesteld op 20 december 2012 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-596/12)
   2013/C 71/13
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Enegren en C. Cattabriga, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek, door de categorie „bestuurders” uit te sluiten van het toepassingsgebied van de mobiliteitsprocedure van artikel 4, juncto artikel 24, van Legge (wet) nr. 223/1991, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (1);

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag, doordat zij de categorie „bestuurders” heeft uitgesloten van het toepassingsgebied van de mobiliteitsprocedure van artikel 4, juncto artikel 24, van Legge nr. 223/1991.
   Deze richtlijn heeft betrekking op de procedure van inlichting en raadpleging van de werknemersvertegenwoordigers die de werkgever moet volgen wanneer hij overweegt tot collectief ontslag over te gaan, alsmede op de procedure voor collectief ontslag zelf.
   Die procedures zijn krachtens artikel 1, leden 1 en 2, van de richtlijn van toepassing op ontslagen door een werkgever om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de betrokken werknemers, wanneer het aantal ontslagen hoger is dan een bepaalde drempel die wordt bepaald ten opzichte van het aantal werknemers van de onderneming. Bij de berekening van het aantal werknemers van de onderneming en van het aantal ontslagen worden alle werknemers meegerekend, ongeacht hun kwalificaties en hun functie, met als enige uitzondering werknemers die voor bepaalde tijd in dienst zijn, werknemers bij de staat en bemanningen van zeeschepen.
   Bij de uitvoering van richtlijn 98/59 heeft de Italiaanse wetgever de categorie „bestuurders”, die volgens de Codice Civile (Italiaans burgerlijk wetboek) nochtans onder het begrip werknemer valt, uitgesloten van het toepassingsgebied van de in deze richtlijn neergelegde procedure van inlichting en raadpleging bij collectief ontslag. Dat is niet alleen strijdig met het algemene toepassingsgebied van de richtlijn, maar is ook totaal ongerechtvaardigd. Naar Italiaans recht is de categorie „bestuurders” namelijk zeer ruim en omvat zij ook werknemers die geen bijzondere beheersbevoegdheden in de onderneming hebben en slechts als „bestuurders” zijn aangemerkt omdat zij hoge beroepskwalificaties hebben.

      (1)  PB L 225, blz. 16.


title: Zaak C-637/15 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 oktober 2016 — VSM Geneesmiddelen BV/Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Volksgezondheid — Consumentenbescherming — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Artikel 13, lid 3 — Communautaire lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Botanische substanties — Onzekere claims — Beroep wegens nalaten en beroep tot nietigverklaring — Standpuntbepaling door de Commissie — Engelse voor beroep vatbare handeling]

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/7

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 25 oktober 2016 — VSM Geneesmiddelen BV/Europese Commissie
   (Zaak C-637/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Volksgezondheid - Consumentenbescherming - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Artikel 13, lid 3 - Communautaire lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Botanische substanties - Onzekere claims - Beroep wegens nalaten en beroep tot nietigverklaring - Standpuntbepaling door de Commissie - Engelse voor beroep vatbare handeling])
   (2017/C 063/11)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: VSM Geneesmiddelen BV (vertegenwoordiger: U. Grundmann, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wilderspin en S. Grünheid, gemachtigden)

      Dictum

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het door de European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (EUCOPE) ingediende verzoek tot interventie.

               3.

               VSM Geneesmiddelen BV wordt verwezen in de kosten van de procedure in hogere voorziening.

               4.

               VSM Geneesmiddelen BV en de European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (EUCOPE) zullen hun eigen kosten dragen in verband met het door laatstgenoemde ingediende verzoek tot interventie.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Doorhaling van zaak C-369/02

text:
2.8.2003              NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 184/31
               Doorhaling van zaak C-369/02 (1)                                  Doorhaling van zaak C-449/02 (1)
                         (2003/C 184/70)                                                   (2003/C 184/72)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 mei 2003 de             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 2003 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-369/02:               doorhaling in het register gelast van zaak C-449/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
Republiek.                                                         Spanje.
(1) PB C 289 van 23.11.2002.                                       (1) PB C 31 van 8.2.2003.
              Doorhaling van zaak C-440/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-7/03 (1)
                         (2003/C 184/71)
                                                                                (2003/C 184/73)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 mei 2003 de            De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-440/02:               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 mei 2003 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse          doorhaling in het register gelast van zaak C-7/03 [verzoek van
Republiek.                                                         de High Court of Justice (England & Wales) (Chancery Divi-
                                                                   sion) om een prejudiciële beslissing]: Société de produits Nestlé
                                                                   SA tegen Unilever plc.
(1) PB C 19 van 25.1.2003.
                                                                   (1) PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-110/11: Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — ASA/BHIM — Merck (FEMIFERAL)

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/22

         Beroep ingesteld op 18 februari 2011 — ASA/BHIM — Merck (FEMIFERAL)
   (Zaak T-110/11)
   2011/C 139/42
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: ASA Sp. z o.o. (Głubczyce, Polen) (vertegenwoordiger: M. Chimiak, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Merck Sp. z o.o. (Warschau, Polen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 november 2010 in zaak R 0182/2010-1 volledig vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FEMIFERAL” voor waren van klasse 5 — aanvraagnr. 5320701

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Merck Sp. z o.o.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „Feminatal” en nationaal beeldmerk met het woordelement „feminatal” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en volledige afwijzing van de merkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) wegens de onjuiste vaststelling dat de merken „Feminatal” en „FEMIFERAL” dermate overeenstemmen dat bij het Poolse publiek gevaar voor verwarring met betrekking tot de herkomst van de waren bestaat, wegens niet-erkenning van het onderscheidend vermogen van het voorvoegsel „femi”, wegens een onjuiste beoordeling van de bijzonderheden van het Poolse publiek en de beginselen van de Poolse taal, en wegens onjuiste beoordeling van de overeenstemming van de merken uit de drie oogpunten, te weten visueel, fonetisch en begripsmatig.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-576/17: Beroep ingesteld op 24 augustus 2017 — Mas Que Vinos Global/EUIPO — JESA (EL SEÑORITO)

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/26

         Beroep ingesteld op 24 augustus 2017 — Mas Que Vinos Global/EUIPO — JESA (EL SEÑORITO)
   (Zaak T-576/17)
   (2017/C 357/34)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mas Que Vinos Global, SL (Dobarrios, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Sanmartín Sanmartín, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Jose Estevez, SA (JESA) (Jerez de la Frontera, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „EL SEÑORITO” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 502 166

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van 9 juni 2017 van de vierde kamer van beroep van het EUIPO in zaak R 1775/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in verzoeksters kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 42, 60, 63, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 alsmede van artikel 8, lid 1, onder b), ervan.


title: Zaak T-302/11: Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — HeidelbergCement/Commissie ( „Mededinging  — Administratieve procedure  — Besluit houdende verzoek om inlichtingen  — Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen  — Motiveringsplicht  — Evenredigheid” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/31

         Arrest van het Gerecht van 14 maart 2014 — HeidelbergCement/Commissie
   (Zaak T-302/11) (1)

   ((„Mededinging - Administratieve procedure - Besluit houdende verzoek om inlichtingen - Noodzakelijkheid van gevraagde inlichtingen - Motiveringsplicht - Evenredigheid”))
   2014/C 135/38
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: HeidelbergCement AG (Heidelberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Denzel, T. Holzmüller en P. Pichler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Kellerbauer, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door A. Böhlke, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 2361 definitief van de Commissie van 30 maart 2011 betreffende een procedure op grond van artikel 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad (zaak 39520 — cement en aanverwante producten)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HeidelbergCement AG wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die van het kort geding.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak T-78/12: Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — GRE/BHIM — Villiger Söhne (LIBERTE brunes)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/30

         Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — GRE/BHIM — Villiger Söhne (LIBERTE brunes)
   (Zaak T-78/12)
   2012/C 109/61
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Duitsland) (vertegenwoordiger: I. Memmler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Villiger Söhne GmbH (Waldshut-Tiengen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 1 december 2011 in zaak R 2109/2010-1 vernietigen, en

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „LIBERTE brunes” voor waren van de klassen 25, 30 en 34 (aanvraag nr. 6 462 171)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Villiger Söhne GmbH

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „LA LIBERTAD” (gemeenschapsmerk nr. 1 456 664) en beeldmerk „La LIBERTAD” (gemeenschapsmerk nr. 2 433 126) voor waren van de klassen 14 en 34

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009, aangezien geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.


title: Zaak C-506/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2013 door Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 juli 2013 in zaak T-552/11, Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/50

         Hogere voorziening ingesteld op 19 september 2013 door Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 9 juli 2013 in zaak T-552/11, Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro/Commissie
   (Zaak C-506/13 P)
   2013/C 344/88
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirant: Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro A.E. (vertegenwoordiger: E. Tzannini, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening toewijzen;

               —

               arrest nr. 575925 van het Gerecht van de Europese Unie van 9 juli 2013 in zaak T-552/11 vernietigen;

               —

               van het geschil kennis nemen en het beoordelen ten gronde, zo niet de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie voor behandeling ten gronde;

               —

               het verzoek in reconventie van de Commissie op alle onderdelen, die in beginsel niet-ontvankelijk of hoe dan ook ongegrond zijn, af te wijzen;

               —

               het door „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” op 24 oktober 2011 ingestelde beroep tot nietigverklaring van debetnota nr. 3241109207 van 9 september 2011 toewijzen;

               —

               debetnota nr. 3241109207 van de Commissie ten bedrage van 83 001,09 EUR nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Onjuiste toepassing van een rechtsregel — de regel dat de debetnota niet uitvoerbaar is — door de niet-toepassing van artikel 263 VWEU. Bij zijn beoordeling heeft het Gerecht geoordeeld dat de Commissie geen gebruik heeft gemaakt van haar prerogatieven als openbare macht en dat met de debetnota gebruik wordt gemaakt van de rechten die de Commissie aan de clausules van de overeenkomst ontleent. Daarmee is het recht onjuist toegepast.

               2)

               Onjuiste opvatting van het recht, te weten onjuiste toepassing van het begrip „onverschuldigd betaald bedrag”. Het Gerecht heeft de overeenkomst onjuist uitgelegd wat betreft het begrip onverschuldigde betaling.

               3)

               Schending van grondbeginselen van het recht van de Unie doordat het Gerecht absoluut geen rekening heeft gehouden met de argumenten van „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” aangaande de vertragingsrente. Het Gerecht heeft ten onrechte bepaald dat vertragingsrente verschuldigd is vanaf de dag volgend op de dag van betaling die op de debetnota vermeld staat.

               4)

               Toepassing van onjuiste rechtscriteria in het kader van de beoordeling van de bewijzen door het Gerecht. Het Gerecht heeft de arbeidsuren van de tewerkgestelde personen op onjuiste wijze bestreden.

               5)

               Onjuiste rechtsopvatting en onjuiste toepassing van het recht op de feiten. Het Gerecht heeft niet de juiste rechtsregel toegepast op de met betrekking tot de aard en het functioneren van de time sheets ingeroepen feiten.

               6)

               Kennelijk onjuiste beoordeling aangaande de procedureregels die de eerbiediging van de rechten van verweer en de gelijkheid van wapens voor de Commissie en „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” waarborgen. Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat de geproduceerde time sheets niet voldoen aan de vereisten van de overeenkomst en heeft als gevolg daarvan bepaald dat ze niet als bewijs konden dienen. Voorts heeft het Gerecht geoordeeld dat met de geproduceerde correspondentie niet kon worden aangetoond hoeveel tijd de tewerkgestelde personen daadwerkelijk aan het project hadden besteed.

               7)

               Onjuiste opvatting van het recht bij de beoordeling van de aard van de methodes voor de kostenevaluatie (cost models).

               8)

               Onjuiste rechtsopvatting met betrekking tot het begrip misbruik van bevoegdheid door de Europese Commissie.

               9)

               Onjuiste toepassing van het recht op de feiten die heeft geleid tot een onjuiste redenering voor de verwerping van het argument van „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” betreffende ontoereikende motivering van de bestreden debetnota.

               10)

               Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het vertrouwensbeginsel. Het Gerecht heeft niet vastgesteld dat de Commissie in strijd met het vertrouwensbeginsel alle onderzoekswerk van „Lito Maieftiko Gynaikologiko kai Cheirourgiko Kentro” teniet heeft gedaan door alle afwijkingen ten opzichte van de beweerdelijk correcte procedure te bestraffen door alle betaalde bedragen terug te vorderen.


title: Zaak C-139/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Karlsruhe — Duitsland) — Strafzaak tegen Rafet Kqiku (Visa, asiel en immigratie — Persoon met nationaliteit van derde land die houder is van Zwitserse verblijfstitel — Binnenkomst en verblijf op grondgebied van lidstaat met andere doelen dan doorreis — Geen visum)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/18

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Karlsruhe — Duitsland) — Strafzaak tegen Rafet Kqiku
   (Zaak C-139/08) (1)

   (Visa, asiel en immigratie - Persoon met nationaliteit van derde land die houder is van Zwitserse verblijfstitel - Binnenkomst en verblijf op grondgebied van lidstaat met andere doelen dan doorreis - Geen visum)
   2009/C 141/29
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Karlsruhe

      Partij in de strafzaak

   Rafet Kqiku

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Karlsruhe (Duitsland) — Uitlegging van de artikelen 1 en 2 van beschikking nr. 896/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels (PB L 167, blz. 8) — Mogelijkheid voor een onderdaan van de voormalige Statenunie van Servië en Montenegro, die in Zwitserland verblijft en houder is van een Zwitserse verblijfsvergunning van het type C, het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland om andere redenen dan doorreis binnen te komen en er gedurende een periode van twee dagen te verblijven zonder in het bezit te zijn van een visum

      Dictum

   Beschikking nr. 896/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels, moet in die zin worden uitgelegd dat de in de bijlage bij deze beschikking genoemde verblijfstitels die door de Zwitserse Bondsstaat en door het Vorstendom Liechtenstein worden afgegeven aan visumplichtige onderdanen van derde landen, alleen als gelijkwaardig aan een doorreisvisum worden beschouwd. Voor binnenkomst op het grondgebied van de lidstaten met het oog op doorreis is voldoende dat de persoon op wie de beschikking van toepassing is, in het bezit is van een door de Zwitserse Bondsstaat of door het Vorstendom Liechtenstein afgegeven verblijfstitel die is vermeld in de bijlage bij die beschikking, wil hij voldoen aan de vereisten van de artikelen 1, lid 1, en 2 van verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: Zaak C-313/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 7 juni 2013 — Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală/Cătălin Ienciu

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Alba Iulia (Roemenië) op 7 juni 2013 — Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală/Cătălin Ienciu
   (Zaak C-313/13)
   (2013/C 226/12)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Alba Iulia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Sibiu — Activitatea de Inspecție Fiscală

      Verwerende partij: Cătălin Ienciu

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 73 en 78 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat de maatstaf van heffing, indien een verkoper ex post wordt gekwalificeerd als btw-plichtige en de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de onroerende zaak door de partijen is overeengekomen zonder dat de btw is genoemd, wordt bepaald:

               a)

               door de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de zaak die door partijen is overeengekomen, verminderd met de btw, of

               b)

               door de tegenprestatie (verkoopprijs) voor de levering van de zaak die door partijen is overeengekomen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-220/06: Beroep ingesteld op 16 augustus 2006 — JAKO-O/BHIM — P.I. Fashion (JAKO-O)

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/14

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2006 — JAKO-O/BHIM — P.I. Fashion (JAKO-O)
   (Zaak T-220/06)
   (2006/C 249/33)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: JAKO-O Möbel und Spielmittel für die junge Familie GmbH (Bad Rodach, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Bertram, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: P.I. Fashion BV (Amsterdam, Nederland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van 14 juni 2006 (zaak R 1178/2005-2) van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te vernietigen;

               —

               oppositie nr. B 553695 tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2395564 af te wijzen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair woordmerk „JAKO-O” voor waren en diensten van de klassen 3, 8, 9, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 28, 39 en 41 (zepen, parfumerieën, etherische oliën, middelen voor de lichaamsverzorging) — aanvraagnr. 2395564

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: P.I. Fashion B.V.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „LAGERFELD JAKO” voor waren en diensten van klasse 3

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor de in geding zijnde waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad
   Volgens verzoekster is er geen fonetische, visuele of begripsmatige overeenstemming tussen het oudere recht en het aangevraagde gemeenschapsmerk, en is er dus geen verwarringsgevaar in de zin van bovengenoemd artikel. Het verwarringsgevaar wordt volgens verzoekster nog verkleind door de bekendheid die de gemiddelde consument toeschrijft aan het element LAGERFELD, dat als het dominerende bestanddeel van het merk moet worden beschouwd.


title: Zaak C-36/02: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) van 23 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen op verzoek van Approved Prescription Services Limited en The Licensing Authority (vertegenwoordigd door The Medicines Control Agency), belanghebbende: Eli Lilly and Company Limited

text:
5.4.2003                 NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 83/7
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                 Hogere voorziening, 4 februari 2003 ingesteld door Rica
Queen’s Bench Division (Administrative Court) van                       Foods (Free Zone) NV tegen het arrest, op 14 november
23 december 2002 om een prejudiciële beslissing in het                  2002 gewezen door het Gerecht van eerste aanleg (Derde
geding tussen The Queen op verzoek van Approved                         kamer), in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/
Prescription Services Limited en The Licensing Authority                00, tussen enerzijds Rica Foods (Free Zone) NV, Free
(vertegenwoordigd door The Medicines Control Agency),                   Trade Foods NV en Suproco NV, ondersteund door het
       belanghebbende: Eli Lilly and Company Limited                    Koninkrijk der Nederlanden, en anderzijds de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het
                                                                                Koninkrijk Spanje en de Franse Republiek
                           (Zaak C-36/02)
                                                                                (Zaak C-41/03 P)
                           (2003/C 83/12)
                                                                                (2003/C 83/13)
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
Division (Administrative Court) heeft bij beschikking van               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
23 december 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van                 op 4 februari 2003 hogere voorziening ingesteld door Rica
Justitie op 3 februari 2003, in het geding tussen The Queen op          Foods (Free Zone) NV, vertegenwoordigd door G. van der Wal,
verzoek van Approved Prescription Services Limited en The               advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, tegen het arrest
Licensing Authority (vertegenwoordigd door The Medicines                op 14 november 2002 gewezen door het Gerecht van eerste
Control Agency), belanghebbende: Eli Lilly and Company                  aanleg (Derde kamer), in de gevoegde zaken T-94/00, T-110/
Limited, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            00 en T-159/00, tussen enerzijds Rica Foods (Free Zone) NV,
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              Free Trade Foods NV en Suproco NV, ondersteund door het
vraag:                                                                  Koninkrijk der Nederlanden, en anderzijds de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door het
                                                                        Koninkrijk Spanje.
Kan een aanvraag om een vergunning voor het in de handel
brengen van geneesmiddel C op grond van artikel 10, lid 1,
sub a-iii, van richtlijn 2001/83/EG (1) rechtsgeldig worden             Appellante concludeert dat het den Hove behage:
ingediend, wanneer met de aanvraag wordt getracht aan te
tonen dat product C in wezen gelijkwaardig is aan een ander
                                                                        (1) appellante ontvankelijk te verklaren in haar verzoek om
product, product B, en wanneer:
                                                                             een hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht
                                                                             van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen in
1)     product B is gerelateerd aan een oorspronkelijk genees-               de gevoegde zaken T-94/00, T-110/00 en T-159/00 dd.
       middel, A, waarbij product B is toegelaten als een „line              14 november 2002;
       extension” van product A, maar een andere farmaceuti-
       sche vorm heeft dan product A dan wel anderszins niet            (2) het arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van de
       „in wezen gelijkwaardig” is aan product A in de zin van               Europese Gemeenschappen in de gevoegde zaken T-94/
       artikel 10, lid 1, sub a-iii; en                                      00, T-110/00 en T-159/00 dd. 14 november 2002 te
                                                                             vernietigen en opnieuw rechtdoende overeenkomstig
2)     Product A al minstens gedurende de in artikel 10,                     het verzoek van appellante zoals geformuleerd in het
       lid 1, sub a-iii, bedoelde periode van zes/tien jaar in de            Inleidend verzoekschrift in eerste instantie d.d. 18 april
       Gemeenschap is toegelaten; en                                         2000 alsnog:
                                                                             —     verordening 465/2000/EG (1) nietig te verklaren;
3)     Product B minder dan de in artikel 10, lid 1, sub a-iii,
       bedoelde periode van zes/tien jaar in de Gemeenschap is
       toegelaten.                                                           —     te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor
                                                                                de schade door appellante geleden doordat sinds
                                                                                1 maart 2000 de invoer van de in verordening
                                                                                465/2000/EG bedoelde producten is verhinderd of
( 1) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van                beperkt als gevolg van verordening 465/2000/EG,
     6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek
                                                                                alsmede te bepalen dat partijen zich nader zullen
     betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311,
     van 28.11.2001, blz. 67).
                                                                                verstaan omtrent de omvang van de schade van
                                                                                appellante en dat, bij gebreke van overeenstemming
                                                                                hierover, de procedure zal worden voortgezet bin-
                                                                                nen een door het Hof van Justitie te bepalen termijn,
                                                                                ter bepaling van de omvang van de schade, althans


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 20 januari 2005 in zaak C-448/02: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1995 — Akkerbouwgewassen)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 januari 2005
   in zaak C-448/02: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Goedkeuring van rekeningen - Begrotingsjaar 1995 - Akkerbouwgewassen)
   (2005/C 57/09)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-448/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 10 december 2002, Helleense Republiek (gemachtigden: I. Chalkias en G. Kanellopoulos) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, J. Makarczyk, P. Kūris (rapporteur) en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 20 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 31 van 8.2.2003.


title: Zaak C-278/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 juni 2007 — Josef Vosding Schlacht-, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 juni 2007 — Josef Vosding Schlacht-, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co./Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-278/07)
   (2007/C 211/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Josef Vosding Schlacht-, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co.

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is de verjaringstermijn in artikel 3, lid 1, eerste alinea, eerste volzin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (1) ook van toepassing wanneer een onregelmatigheid is begaan of geëindigd vóór inwerkingtreding van deze verordening?

               2.

               Is de in deze bepaling geregelde verjaringstermijn van toepassing op administratieve maatregelen zoals de terugvordering van als gevolg van onregelmatigheden toegekende uitvoerrestitutie?

         Indien deze vragen bevestigend worden beantwoord:

               3.

               Mag een lidstaat ook een langere termijn overeenkomstig artikel 3, lid 3, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 toepassen wanneer zulks reeds vóór vaststelling van deze verordening in het recht van deze lidstaat was voorzien? Mag een dergelijke langere termijn ook worden toegepast wanneer zulks niet in een specifieke regeling voor de terugvordering van uitvoerrestituties of voor administratieve maatregelen in het algemeen was voorzien, doch voortvloeide uit een algemene regeling van de betrokken lidstaat voor alle niet specifieke geregelde verjaringsgevallen (vangnetregeling)?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak F-25/14: Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — ZZ/FRA

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/43

         Beroep ingesteld op 24 maart 2014 — ZZ/FRA
   (Zaak F-25/14)
   2014/C 184/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd te beëindigen en van het besluit tot afwijzing van de klacht alsmede toekenning van een vergoeding voor de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur van het FRA van 13 juni 2013 om verzoekers arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd te beëindigen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de directeur van het FRA van 20 december 2013 tot afwijzing van de klacht;

               —

               toekenning aan verzoeker van een vergoeding voor zijn materiële schade bestaande in het verschil tussen enerzijds de werkloosheidsuitkering die hij vanaf april 2014 zal ontvangen en, daarna, enig potentieel vervangend inkomen of gebrek daaraan, en anderzijds zijn volledige salaris, inclusief toelagen, van 7 850,33 EUR tot de dag waarop hij weer volledig in dienst zal zijn van het Bureau (met vertragingsrente tegen het tarief van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met 3 punten);

               —

               toekenning aan verzoeker van een passende vergoeding voor de immateriële schade die hij door het besluit heeft geleden en welke niet hersteld kan worden door de nietigverklaring daarvan. Deze immateriële schade wordt ex aequo et bono geraamd op 50 000 EUR;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-125/08: Beschikking van het Gerecht van 30 maart 2012 — Atlantean/Commissie

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/33

         Beschikking van het Gerecht van 30 maart 2012 — Atlantean/Commissie
   (Zaak T-125/08) (1)

   2012/C 151/56
   Procestaal: Engels
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Zaak F-125/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 maart 2013 — Mendes/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot beoordelingstoetsen — Verplichting van administratie om klachten met openheid van geest uit te leggen — Wijziging van kennisgeving van vacature na houden van toelatingstoetsen — Beginsel van gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/28

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 13 maart 2013 — Mendes/Commissie
   (Zaak F-125/11) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot beoordelingstoetsen - Verplichting van administratie om klachten met openheid van geest uit te leggen - Wijziging van kennisgeving van vacature na houden van toelatingstoetsen - Beginsel van gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid)
   2013/C 123/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Isabel Mendes (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Currall, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/111/10

      Dictum

               1)

               Het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AST/111/10 van 7 april 2011 om verzoekster niet toe te laten tot de beoordelingstoetsen wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling van 2 000 EUR aan verzoekster.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 21.


title: Zaak C-635/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2016 door Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 11 oktober 2016 in zaak T-564/15, Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV/Europese Commissie

text:
               6.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 70/9

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2016 door Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV tegen de beschikking van het Gerecht (Derde kamer) van 11 oktober 2016 in zaak T-564/15, Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV/Europese Commissie
   (Zaak C-635/16 P)
   (2017/C 070/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV (vertegenwoordiger: Y. de Vries, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2016 in zaak T-564/15 vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren, aangezien het is gericht tegen de Commissie, die de bestreden handeling niet heeft vastgesteld.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren, omdat de bestreden handeling louter tijdelijk van aard is en zodoende geen definitieve handeling is.
   Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de afwijzing van het verzoek van Spliethoff’s om haar vordering tot nietigverklaring te behandelen alsof zij was gericht tegen het besluit van 31 juli. (1)

      (1)  Uitvoeringsbesluit C(2015) 5274 final van de Commissie tot vaststelling van de lijst met geselecteerde voorstellen voor financiële bijstand van de EU op het gebied van de Financieringsfaciliteit voor Europese Verbindingen — Vervoerssector na de op het meerjarig werkprogramma gebaseerde oproepen van 11 september 2014 tot het indienen van voorstellen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 19 november 2002 in zaak in zaak C-304/00 (verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) om een prejudiciële beslissing): Regina tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: W. H. Strawson (Farms) Ltd, en J. A. Gagg & Sons (a firm) ("Gemeenschappelĳk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen — Artikel 9, lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 — Steunaanvraag oppervlakten — Sancties — Verjaringstermĳn")

text:
C 7/2                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            11.1.2003
                     ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                      van 26 november 2002
                                                                                van 19 november 2002
in zaak C-275/00 (verzoek van het Hof van Beroep te Gent                 in zaak in zaak C-304/00 (verzoek van de High Court of
om een prejudiciële beslissing): Europese Gemeenschap,                   Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division
vertegenwoordigd door Commissie van de Europese                          (Crown Office) om een prejudiciële beslissing): Regina
       Gemeenschappen, tegen First NV, Franex NV ( 1)                    tegen Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex
                                                                         parte: W. H. Strawson (Farms) Ltd, en J. A. Gagg & Sons
                                                                                (a firm) ( 1)
(„Artikelen 235 EG, 240 EG en 288, tweede alinea, EG —
Beroep tot schadevergoeding — Deskundigenonderzoek door                  („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd be-
nationale rechter als voorlopige maatregel jegens Europese               heers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire
Gemeenschap bevolen — Exclusieve bevoegdheid van rechter-                steunregelingen — Artikel 9, lid 2, van verordening (EEG)
               lijke instanties van Gemeenschap”)                        nr. 3887/92 — Steunaanvraag „oppervlakten” — Sancties
                                                                                — Verjaringstermijn”)
                           (2003/C 7/02)                                                             (2003/C 7/03)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-275/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                         In zaak C-304/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Hof van Beroep te Gent
                                                                         krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
(België), in het aldaar aanhangige geding tussen Europese
                                                                         & Wales), Queen’s Bench Division (Crown Office) (Verenigd
Gemeenschap, vertegenwoordigd door Commissie van de
                                                                         Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Regina
Europese Gemeenschappen, en First NV, Franex NV, om een
                                                                         en Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte:
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 288,
                                                                         W. H. Strawson (Farms) Ltd, en J. A. Gagg & Sons (a firm), om
tweede alinea, EG, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
                                                                         een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 9,
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
                                                                         lid 2, van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie
en R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Ed-
                                                                         van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inza-
ward, A. La Pergola, P. Jann, N. Colneric, S. von Bahr
                                                                         ke het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaal-
(rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-
                                                                         de communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36), heeft
generaal: P. Léger; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op
                                                                         het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,
26 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                         kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris, F. Macken (rappor-
luidt als volgt:
                                                                         teur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
                                                                         griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 19 november 2002
                                                                         een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
De artikelen 235 EG, 240 EG en 288, tweede alinea, EG in hun
onderlinge samenhang gelezen staan eraan in de weg dat een               Artikel 9, lid 2, eerste en tweede alinea, van verordening (EEG)
nationale rechter jegens een van de instellingen van de Europese         nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende
Gemeenschap een deskundigenonderzoek beveelt dat ertoe strekt haar       uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controle-
rol bij gebeurtenissen die schade zouden hebben veroorzaakt, vast te     systeem voor bepaalde communautaire steunregelingen, zoals gewij-
stellen met het oog op een later beroep wegens niet-contractuele         zigd bij verordening (EG) nr. 1648/95 van de Commissie van 6 juli
aansprakelijkheid tegen de Europese Gemeenschap.                         1995, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de bevoegde
                                                                         instantie ontdekt dat iemand die een steunaanvraag „oppervlakten”
                                                                         heeft ingediend, niet opzettelijk noch uit grove nalatigheid een
                                                                         onjuiste aangifte heeft gedaan zodat een te grote oppervlakte in de
( 1) PB C 257 van 9.9.2000.                                              steunaanvraag is aangegeven, en dat in de jaren voorafgaand aan
                                                                         deze ontdekking dezelfde vergissing is begaan, zodat in al die jaren
                                                                         een te grote oppervlakte in de steunaanvraag is aangegeven, deze
                                                                         instantie voor de berekening van de voor de eerdere jaren verschuldigde
                                                                         steun de bij de controle feitelijk geconstateerde oppervlakte moet
 ---pagebreak--- 11.1.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 7/3
verlagen, onverminderd de verjaringstermijnen bepaald in artikel 3,         Deel A, punt 3, van de bijlage bij richtlijn 93/22/EEG van de Raad
lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van            van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het
18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële               gebied van beleggingen in effecten, dat het begrip beheer van
belangen van de Europese Gemeenschappen.                                    beleggingsportefeuilles definieert, staat in de weg aan een nationale
                                                                            regeling die afwijkt van die definitie doordat zij voor de tenuitvoerleg-
                                                                            ging van de richtlijn niet vereist dat beleggingsportefeuilles worden
Volgens artikel 9, lid 2, vierde alinea, van verordening nr. 3887/92
                                                                            beheerd „per cliënt op discretionaire basis” en „op grond van een door
worden de in de eerste en de tweede alinea van deze bepaling bedoelde
                                                                            de beleggers gegeven opdracht”. Niets belet een lidstaat evenwel om
verlagingen niet toegepast indien het bedrijfshoofd het bewijs levert
                                                                            via de nationale regeling de toepasselijkheid van de bepalingen van
dat hij voor de bepaling van de betrokken oppervlakte op correcte
                                                                            die richtlijn uit te breiden tot niet in die richtlijn genoemde transacties,
wijze is uitgegaan van informatie die door de bevoegde instantie
                                                                            voorzover duidelijk is dat de betrokken nationale regeling geen
wordt erkend. Het staat aan de nationale rechterlijke instantie om na
                                                                            omzetting van de richtlijn vormt, maar de uitdrukking is van de
te gaan of dit in het hoofdgeding het geval is.
                                                                            autonome wil van de wetgever.
( 1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                            (1 ) PB C 355 van 9.12.2000.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                          ARREST VAN HET HOF
                      van 21 november 2002
                                                                                (Vijfde kamer)
in zaak C-356/00 (verzoek van het Tribunale am-
ministrativo regionale per la Toscana om een prejudiciële                                           van 21 november 2002
beslissing): Antonio Testa, Lido Lazzeri tegen Commis-
     sione Nazionale per le Società e la Borsa (Consob) (1)
                                                                            in zaak C-436/00 (verzoek van Regeringsrätten om een
                                                                                prejudiciële beslissing): X, Y tegen Riksskatteverket (1)
(„Richtlijn 93/22/EEG — Verrichten van diensten op het
gebied van beleggingen in effecten — Beheer van beleggings-
                            portefeuilles”)                                 („Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal —
                                                                            Inkomstenbelasting — Fiscale voordelen bij overdracht van
                            (2003/C 7/04)                                   aandelen onder waarde aan vennootschappen waarin over-
                                                                                drager deelneming heeft”)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2003/C 7/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                           (Procestaal: Zweeds)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
In zaak C-356/00, betreffende een verzoek aan het Hof                                                    dentie van het Hof)
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo
regionale per la Toscana (Italië), in de aldaar aanhangige
gedingen tussen Antonio Testa, Lido Lazzeri en Commissione
Nazionale per le Società e la Borsa (Consob), in tegenwoordig-
heid van: Banca Fideuram SpA, om een prejudiciële beslissing                In zaak C-436/00, betreffende een verzoek aan het Hof
over de uitlegging van deel A, punt 3, van de bijlage bij                   krachtens artikel 234 EG van Regeringsrätten (Zweden), in het
richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende                 aldaar aanhangige geding tussen X, Y en Riksskatteverket, om
het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in                een prejudiciële beslissing over de artikelen 43 EG, 46 EG, 48
effecten (PB L 141, blz. 27), heeft het Hof (Vijfde kamer),                 EG, 56 EG en 58 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,                        als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans
C. W. A. Timmermans, A. La Pergola, P. Jann en S. von                       (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters;
Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed;             advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: H. von Holstein, adjunct-
griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 21 november                   griffier, op 21 november 2002 een arrest gewezen waarvan
2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 september 2000 in de gevoegde zaken T-74 /97, Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Raad van de Europese Unie en T-75/97, Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Uitbreiding van antidumpingrecht — Vrĳstelling — Rĳwielonderdelen — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 355/20               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9.12.2000
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               3)    Verstaat dat de Franse Republiek en de Commissie hun eigen
                                                                               op de procedure in zaak T-74/97 gevallen kosten zullen dragen.
                    van 26 september 2000
                                                                         (1) PB C 166 van 31.5.1997.
in de gevoegde zaken T-74 /97, Büchel & Co. Fahrzeugtei-
lefabrik GmbH tegen Raad van de Europese Unie en
T-75/97, Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Uitbreiding van antidumpingrecht — Vrijstelling —
Rijwielonderdelen — Beroep tot nietigverklaring — Niet-                                       van 27 september 2000
                         ontvankelijkheid)
                                                                         in zaak T-184 /97, BP Chemicals Ltd tegen Commissie van
                         (2000/C 355/44)                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang
                                                                         — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 92 , lid 3,
                          (Procestaal: Duits)                            EG-Verdrag (thans artikel 87, lid 3, EG) — Richtlijn
                                                                         92/81/EEG — Begrip „proefproject voor de technologische
In de gevoegde zaken T-74/97, Büchel & Co. Fahrzeugteilefa-                     ontwikkeling van milieuvriendelijker producten”)
brik GmbH, gevestigd te Fulda (Duitsland), vertegenwoordigd
door W. A. Rehmann en U. Zinsmeister, advocaten te Brussel,                                        (2000/C 355/45)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62,                                            (Procestaal: Engels)
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent,
A. Tanca, S. Marquardt, H.-J. Rabe en G. M. Berrisch),
                                                                         In zaak T-184/97, BP Chemicals Ltd, gevestigd te Londen,
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         vertegenwoordigd door J. Flynn, Barrister, en J. A. Rodriguez,
pen (gemachtigden: V. Kreuschitz en N. Khan) en Franse
                                                                         Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Republiek (gemachtigde: K. Rispal-Bellanger) en T-75/97,
                                                                         kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Commissie van
                                                                         Goethe 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz,
                                                                         pen (gemachtigde: N. Khan), ondersteund door Franse Repu-
N. Khan en M. Hilf), betreffende — in zaak T-74/97, een
                                                                         bliek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Vasak), betref-
beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 71/97
                                                                         fende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van
van de Raad van 10 januari 1997 tot uitbreiding van het
                                                                         de Commissie van 9 april 1997 (SG(97) D/3266) betreffende
definitieve antidumpingrecht, ingesteld bij verordening (EEG)
                                                                         een Franse steunregeling voor biobrandstoffen, heeft het
nr. 2474/93 voor rijwielen van oorsprong uit de Volksrepu-
                                                                         Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
bliek China op de invoer van bepaalde onderdelen van rijwielen
                                                                         A. Potocki, kamerpresident, K. Lenaerts, J. Azizi, M. Jaeger en
uit de Volksrepubliek China en tot heffing van het uitgebreide
                                                                         A. W. H. Meij, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
recht op dergelijke uit hoofde van verordening (EG) nr. 703/96
                                                                         op 27 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
geregistreerde invoer (PB L 16, blz. 55), — in zaak T-75/97,
                                                                         luidt als volgt:
een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 88/97
van de Commissie van 20 januari 1997 tot goedkeuring van                 1)    Verklaart het beroep tegen de beschikking van de Commissie
de vrijstelling van de invoer van bepaalde delen van rijwielen,                van 9 april 1997 [SG(97) D/3266] betreffende een Franse
van oorsprong uit de Volksrepubliek China, van de uitbreiding                  steunregeling voor biobrandstoffen niet-ontvankelijk voor zover
bij verordening (EG) nr. 71/97 van het bij verordening                         die beschikking betrekking heeft op de maatregelen voor esters.
nr. 2474/93 ingestelde antidumpingrecht (PB L 17, blz. 17),
heeft het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld               2)    Verklaart de bestreden beschikking nietig voor zover zij betrek-
als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, V. Tiili, J. Azizi, M. Jaeger          king heeft op de maatregelen voor ETBE.
en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
ministrateur, op 26 september 2000 een arrest gewezen                    3)    Verwijst de Commissie in de kosten van verzoekster.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         4)    Verstaat, dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen
1)    Verklaart de beroepen in de zaken T-74/97 en T-75/97 niet-               alsmede de kosten die verzoekster wegens haar interventie heeft
      ontvankelijk.                                                            gemaakt.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsook in de kosten      (1) PB C 252 van 16.8.1997.
      van de Raad in zaak T-74/97 en in de kosten van de Commissie
      in zaak T-75/97.


title: Zaak C-81/00: Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 176/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       24.6.2000
— Schending van rekwirantes fundamentele recht op een                 Middelen en voornaamste argumenten
    doeltreffende rechtsbescherming als beginsel van gemeen-
    schapsrecht en het in het Verdrag vastgelegde stelsel van
    beroepswegen. Rekwirante heeft in deze zaak geen bezwaar          Schending van verordening (EEG) nr. 3760/92 (2) van de Raad:
    tegen het in het Verdrag neergelegde stelsel van beroeps-
    wegen zelf, doch tegen het feit dat in de beschikking
    waartegen hogere voorziening is ingesteld, de door haar in        — Het Koninkrijk Spanje is van mening dat de bestreden
    het kader van haar beroep gestelde doeltreffendheid van                bepaling in strijd is met het beginsel van de relatieve
    het fundamentele recht in het geheel niet is onderzocht.               stabiliteit en dat deze kwestie niet is geregeld in het arrest
    Het feit dat hiermee in het geheel geen rekening is                    van 5 oktober 1999 in zaak C-179/95 (Spanje/Raad).
    gehouden en de in de beschikking gevolgde weg die in
    ieder geval een uiting is van de verantwoordelijkheid voor
    de bescherming van de doeltreffendheid van het recht op           — Volgens het Koninkrijk Spanje kan artikel 9 van verorde-
    rechtsbescherming in alle rechtstelsels van de lidstaten,              ning nr. 3760/92 geen basis vormen voor een maatregel
    betekent een schending van de in het oude artikel 173                  als waartegen wordt opgekomen, en wel om de navolgende
    EG-Verdrag neergelegde beroepsweg. Door een onjuiste                   redenen:
    toepassing van het beginsel van loyale samenwerking van
    de lidstaten, waarbij aan deze laatsten de toepassing van              1. Bij de in artikel 9 van verordening nr. 3760/92
    een fundamenteel recht in het kader van artikel 173 van                     toegestane ruil van quota moeten de beginselen van
    het Verdrag wordt overgelaten, negeert de beschikking het                   het gemeenschappelijk visserijbeleid en van de gemeen-
    feit dat rekwirante in haar beroep in de hoofdzaak                          schapswetgeving, waaronder het beginsel van de re-
    schending van fundamentele rechten door de bestreden                        latieve stabiliteit, in acht worden genomen.
    handeling stelde, gaat zij voorbij aan het feit dat de overige
    door haar gestelde rechten enkel voor de gerechtelijke
    instanties van de Gemeenschap kunnen worden beschermd                  2. Overeenkomstig artikel 9 is de onderlinge ruil van
    en negeert zij dat het de verantwoordelijkheid van de                       beschikbare vangsten een bevoegdheid van de lidstaten,
    gerechtelijke instanties van de Gemeenschap is om te                        die daarvan enkel aan de Commissie kennis behoeven
    garanderen dat de gemeenschapshandelingen in overeen-                       te geven, terwijl in onderhavige zaak de Raad beslist
    stemming met de fundamentele rechten zijn.                                  dat Portugal 3 000 ton in de wateren van de Golf van
                                                                                Biscaye kan vangen en Portugal deze later aan Frankrijk
                                                                                heeft overgedragen.
                                                                           3. Ofschoon verordening nr. 685/95 van de Raad betref-
                                                                                fende het beheer van de visserij-inspanningen voor
                                                                                bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de Ge-
Beroep, op 7 maart 2000 ingesteld door Koninkrijk Spanje                        meenschap stellig op artikel 43 EG-Verdrag (thans
              tegen Raad van de Europese Unie                                   artikel 37 EG) is gebaseerd, betekent dit in geval niet
                                                                                dat de Raad het gestelde in de basisverordening voor
                          (Zaak C-81/00)                                        de visserij, dat wil zeggen verordening nr. 3760/92, en
                                                                                in concreto het beginsel van de relatieve stabiliteit,
                         (2000/C 176/06)                                        naast zich neer kan leggen.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            — Door middel van de bestreden bepaling wordt zonder
op 7 maart 2000 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese                enige wetenschappelijke grondslag in feite, wat ansjovis
Unie door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door R. Silva                betreft, de voor het jaar 2000 vastgestelde TAC gewijzigd
de Lapuerta, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                van 16 000 ton in ICES- deelgebied VIII in 19 000 ton in
Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4-6.                 dit deelgebied. Dit is in strijd met verordening nr. 3760/92,
                                                                           omdat daarmee niet het doel van een rationele en verant-
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                             woorde exploitatie van de bestanden wordt nagestreefd,
                                                                           doch integendeel een species als ansjovis in ICES-deel-
— nietig te verklaren het punt betreffende ansjovis, bedoeld               gebied VIII wordt overbevist.
    in noot 2 van het kader betreffende „ansjovis, Zone IX,
    X, CECA 34.1.1” in bijlage I D bij verordening (EG)
    nr. 2742/1999 (1) van de Raad van 17 december 1999 tot
    vaststelling, voor het jaar 2000, van de vangstmogelijkhe-        (1) PB L 341, van 31.12.1999, blz. 1.
    den die gelden voor bepaalde visbestanden en groepen              (2) Verordening (EEG) nr. 3760/92 van de Raad van 20 december
    visbestanden in de wateren van de Gemeenschap en, wat                 1992 tot invoering van een communautaire regeling voor de
    vaartuigen van de Gemeenschap betreft, in andere wateren              visserij en de aquacultuur (PB L 92, van 16.04.1993, blz. 51).
    met vangstbeperkingen, tot vaststelling voorts van de bij
    de visserij in acht te nemen voorschriften, en tot wijziging
    van verordening (EG) nr. 66/98;
— verweerder in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-114/10: Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Duitsland/Commissie

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/40

         Beroep ingesteld op 8 maart 2010 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-114/10)
   2010/C 134/69
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: J. Möller, C. Blaschke en U. Karpenstein, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren beschikking C(2009) 10712 van de Commissie van 23 december 2009 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (EFRO) die bij beschikking C(97) 3742 van de Commissie van 18 december 1997 (EFRO nr. 970010008) was toegekend voor het programma Bescherming tegen Overstromingen Rijn-Maas in het kader van het communautair initiatiefprogramma IC Interreg II/C in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Bij de bestreden beschikking vermindert de Commissie de steun van het EFRO die gedurende de periode van 1 januari 1994 tot 31 december 1999 was toegekend voor het programma Bescherming tegen Overstromingen Rijn-Maas in het kader van het communautair initiatiefprogramma IC Interreg II/C in het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Franse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.
   Met het eerste middel stelt verzoekster dat niet voldaan is aan de voorwaarden voor een financiële correctie overeenkomstig artikel 24, lid 2, van verordening (EEG) nr. 4253/88. (1) Deze bepaling geeft de Commissie niet het recht, financiële correcties door te voeren wegens gebrekkig beheer of wegens gestelde ontoereikende beheers- en controlesystemen. Zelfs indien gebrekkig beheer of ontoereikende beheers- en controlesystemen onder artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 vallen, kan geen financiële correctie plaatsvinden. De door de Commissie gestelde „onregelmatigheden” kunnen slechts een financiële correctie rechtvaardigen indien zij ongunstige gevolgen hebben of hebben gehad voor de begroting van de Unie. Dit is niet het geval voor de door de Commissie aan de orde gestelde maatregelen. Bij een aantal van de aan de orde gestelde projecten is ook ten gronde geen sprake van schending van het gemeenschapsrecht.
   Als tweede middel wordt aangevoerd dat de Commissie op grond van verordening nr. 4253/88 niet bevoegd was om forfaitaire en geëxtrapoleerde financiële correcties aan te brengen. De duidelijke bewoordingen van artikel 24 van deze verordening gaan uit van concrete gevallen en berekenbare bedragen.
   In het kader van het derde middel voert verzoekster schending van het evenredigheidsbeginsel aan en ontoelaatbaarheid van een grensoverschrijdende extrapolatie op grond waarvan een lidstaat onvermijdelijk moet instaan voor de gedraging van een andere lidstaat.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-155/96

text:
18 . 10 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 318/35
Middelen en voornaamste argumenten                                    normaal actief leven te leiden en zijn invaliditeit is het
                                                                      gevolg van een geestesziekte die is ontstaan bij de uitoefe
                                                                      ning van zijn werkzaamheden.
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij
zing van zijn verzoek om een invaliditeitspensioen.
Tot staving van zijn aanspraak stelt verzoeker, dat hij vol
doet aan de voorwaarden die met betrekking tot dit pensi                          Doorhaling van zaak T-231/95 ( 1 )
oen worden gesteld in de desbetreffende bepalingen
(artikel 78 Ambtenarenstatuut en de artikelen 13 en 16                                           ( 97/C 318/68 )
van bijlage VIII ); blijvende en volledige invaliditeit, veroor
zaakt tijdens de periode gedurende welke hij recht op pen                                 (Procestaai: Portugees)
sioen verkreeg, waardoor het hem niet mogelijk is werk
zaamheden te verrichten . Dienaangaande merkt hij op, dat
tijdens het medisch onderzoek vóór zijn indiensttreding               Bij beschikking van 4 juli 1997, heeft de president van de
niet is gebleken dat verzoeker aan een ziekte of een kwaal            Tweede Kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de
leed .                                                                Europese Gemeenschappen de doorhaling in het register
                                                                      gelast van zaak T-231 /95 , SIC, Sociedade Independente de
                                                                      Comunica^ao SA tegen Commissie van de Europese
Hij herinnert er eveneens aan, dat voor de toekenning van             Gemeenschappen.
het pensioen eerst de aanvaarding van het door verzoeker
ingediende ontslag nietig of non-existent moet worden ver
                                                                      (') PB C 77 van 16 . 3 . 1996 .
klaard. Terzake verwijst hij naar hetgeen is uiteengezet in
het kader van zaak T-27/97 ( C. ) (').
0 ) PB C 181 van 15 . 6 . 1997, blz . 15 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-163/97 R (')
                                                                                ( 97/C 318/69 )
Beroep, op 8 september 1997 ingesteld door C. tegen                                       (Procestaai: Nederlands)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak T-250/97)                             De president van het Gerecht van eerste aanleg van de
                           ( 97/C 318/67)                             Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juli
                                                                      1997, de doorhaling in het register gelast van zaak T-163/
                                                                      97 R, Nederlandse Antillen tegen Commissie van de Euro
                      (Procestaai: Spaans)                            pese Gemeenschappen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     (') PB C 212 van 12 . 7. 1997.
Gemeenschappen is op 8 september 1997 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld
door C. , vertegenwoordigd door V. Hernandez Martin,
advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te diens
kantore, Calle Conde de la Cimera 2 .
                                                                                Doorhaling van zaak T-155/96 (')
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage onder                                          ( 97/C 318/70
havig beroep gegrond te verklaren en derhalve aan hem
een invaliditeitsuitkering toe te kennen .
                                                                                (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Bij beschikking van 9 juli 1997, heeft de president van de
                                                                      Derde Kamer — uitgebreid van het Gerecht van eerste
Onderhavig beroep is gericht tegen de stilzwijgende afwij            aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorhaling in
zing van de klacht tegen de eveneens stilzwijgende afwij             het register gelast van zaak T-155/96, Stad Mainz ( Bonds
zing van zijn verzoek om een invaliditeitsuitkering uit               republiek Duitsland ) tegen Commissie van de Europese
hoofde van artikel 73 Ambtenarenstatuut.                              Gemeenschappen .
                                                                      (M PB C 354 van 23 . 11 . 1996 .
Terzake verklaart hij , dat hij voldoet aan alle wettelijke
voorwaarden die met betrekking tot deze uitkering worden
gesteld: hij is getroffen door een ziekte die hem belet een


title: Zaak T-471/11 R: Beschikking van de president van 24 november 2011 — Éditions Jacob/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Concentratie van ondernemingen — Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard op voorwaarde dat activa worden doorverkocht — Nietigverklaring door Gerecht van oorspronkelijke beschikking houdende goedkeuring door Commissie van koper van doorverkochte activa — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van nieuwe beschikking houdende goedkeuring van dezelfde koper — Geen spoedeisendheid — Belangenafweging” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/52

      Beschikking van de president van 24 november 2011 — Éditions Jacob/Commissie
      (Zaak T-471/11 R)
      (Kort geding - Mededinging - Concentratie van ondernemingen - Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard op voorwaarde dat activa worden doorverkocht - Nietigverklaring door Gerecht van oorspronkelijke beschikking houdende goedkeuring door Commissie van koper van doorverkochte activa - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van nieuwe beschikking houdende goedkeuring van dezelfde koper - Geen spoedeisendheid - Belangenafweging)
      (2012/C 25/103)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Éditions Odile Jacob SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: O. Fréget, M. Struys en L. Eskenazi, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito, O. Beynet en S. Noë, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking C(2011) 3503 van de Commissie van 13 mei 2011 houdende goedkeuring van Wendel Investissement SA als koper van de activa die zijn doorverkocht overeenkomstig beschikking 2004/422/EG van de Commissie van 7 januari 2004 waarbij een concentratieoperatie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP)

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.