title: Zaak T-33/09: Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Portugese Republiek/Commissie

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/30

         Beroep ingesteld op 26 januari 2009 — Portugese Republiek/Commissie
   (Zaak T-33/09)
   (2009/C 82/53)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en J. A. de Oliveira, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, nietigverklaring van besluit C(2008) 7419 van 25 november 2008, waarbij de Commissie van de Portugese Republiek betaling vordert van de dwangsom waartoe laatstgenoemde werd veroordeeld bij arrest van het Hof van Justitie van 10 januari 2008 in zaak C-70/06, met ingang vanaf 10 januari 2008;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van dit besluit voor zover het ook geldt voor de periode na 29 januari 2008;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle kosten of, ingeval het Hof van Justitie het bedrag van de dwangsom zou verlagen, verwijzing van elke partij in haar eigen kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG nietigverklaring van het bestreden besluit op grond van schending door de Commissie van het EG-Verdrag en van de rechtsregels ter uitvoering van dit Verdrag.
   Door van verzoekster betaling te vorderen van de dagelijkse dwangsom waartoe zij is veroordeeld door het Hof van Justitie in zaak C-70/06 voor de periode tussen 10 januari en 17 juli 2008, terwijl verzoekster de verplichting tot uitvoering van richtlijn 89/665 (1) reeds volledig was nagekomen, heeft de Commissie immers het EG-Verdrag en de rechtsregels ter uitvoering van dit Verdrag geschonden.
   Op het tijdstip waarop het Hof van Justitie, op 10 januari 2008, zijn arrest in zaak C-70/06 wees, krachtens hetwelk verzoekster werd veroordeeld tot betaling van een dwangsom per dag vertraging in de uitvoering van de maatregelen die noodzakelijk waren om uitvoering te geven aan zijn arrest van 14 oktober 2004, Commissie/Portugal in zaak C-275/03, te weten intrekking van wetsdecreet nr. 48051 van 21 november 1967, volgens hetwelk de schadeloosstelling van personen die schade hebben geleden door een schending van het gemeenschapsrecht inzake publiekrechtelijke overeenkomsten of van de nationale uitvoeringsmaatregels, afhankelijk was gesteld van het bewijs van het bestaan van schuld of bedrog, had de Portugese Republiek wet nr. 67/2007 reeds goedgekeurd, waarbij voornoemd wetsdecreet werd ingetrokken en de nieuwe regeling inzake de civielrechtelijke aansprakelijkheid van de Staat en van andere openbare organen werd goedgekeurd; dit wetsdecreet werd op 31 december 2007 bekendgemaakt in Diário da República 1a Série, nr. 251. Deze wet is dertig dagen na bekendmaking in werking getreden, zijnde op 30 januari 2008.
   Op 4 januari 2008 heeft verzoekster het Hof van Justitie van dit feit op de hoogte gebracht en het Hof gevraagd een kopie van deze wet te voegen bij de procedurestukken in zaak C-70/06. Gelet op de gevorderde staat van de procedure, kon het Hof van Justitie echter geen rekening meer houden met dit feit en het heeft op 10 januari 2008 zijn arrest gewezen.
   Verzoekster is van mening dat het verzoek tot betaling van de dwangsom bijgevolg enkel kan slaan op de periode tot 9 januari 2008 of hooguit tot 29 januari 2008, aangezien de datum van inwerkingtreding van wet nr. 67/2007 niet samenvalt met de datum van bekendmaking ervan. Het verzoek van de Commissie is derhalve volledig ongegrond voor zover het perioden na deze data betreft.

      (1)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33).


title: Zaak C-212/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Mureș (Roemenië) op 8 mei 2015 — ENEFI Energiahatekonysagi Nyrt/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Brașov — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Mureș

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Mureș (Roemenië) op 8 mei 2015 — ENEFI Energiahatekonysagi Nyrt/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Brașov — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Mureș
   (Zaak C-212/15)
   (2015/C 262/05)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Mureș

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellante: ENEFI Energiahatekonysagi Nyrt

      Geïntimeerde: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice (DGRFP) Brașov

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, leden 1 en 2, onder f) en k), van verordening nr. 1346/2000 (1) aldus worden uitgelegd dat de gevolgen van de insolventieprocedure die worden beheerst door het recht van de staat waar de insolventieprocedure is geopend, kunnen meebrengen dat het vorderingsrecht van een schuldeiser die niet heeft deelgenomen aan de insolventieprocedure, in een andere lidstaat vervalt of dat de gedwongen tenuitvoerlegging van die vordering in een andere lidstaat wordt opgeschort?

               2)

               Is het relevant dat de vordering die in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de procedure is geopend, gedwongen ten uitvoer wordt gelegd, een belastingvordering is?

      (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Zaak T-28/12: Beroep ingesteld op 21 januari 2012 — PT Ecogreen Oleochemicals e.a./Raad

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/29

         Beroep ingesteld op 21 januari 2012 — PT Ecogreen Oleochemicals e.a./Raad
   (Zaak T-28/12)
   2012/C 73/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: PT Ecogreen Oleochemicals (Kabil-Batam, Indonesië), Ecogreen Oleochemicals (Singapore), Pte Ltd (Singapore, Republiek Singapore), Ecogreen Oleochemicals GmbH (Dessau-Rosslau, Duitsland) (vertegenwoordigers: F. Graafsma en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1138/2011 van de Raad van 8 november 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en definitieve inning van het voorlopige recht op bepaalde vetalcoholen en mengsels daarvan, van oorsprong uit India, Indonesië en Maleisië (PB L 293, 11.11.2011, blz. 1) nietig verklaren voor zover zij van toepassing is op verzoeksters;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep, voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel

                           —

                           schending van artikel 2, lid 10, sub i, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) (hierna: „basisverordening”), aangezien de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door verzoeksters’ argument te verwerpen volgens hetwelk PTEO en EOS één economische eenheid vormen. Bijgevolg heeft de Raad bij het vaststellen van de uitvoerprijs een ontoelaatbare fictieve commissie afgetrokken op basis van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening, nu het vaste rechtspraak is dat het bestaan van één economische eenheid dergelijke aftrek van een fictieve commissie uitsluit;

               2)

               Subsidiair, tweede middel

                           —

                           de meetelling van een fictieve winstmarge van 5 % bij het uitvoeren van een correctie ingevolge artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening vormt een ontoelaatbare uitlegging van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening. Enkel de werkelijk door de handelaar ontvangen winstmarge kan worden afgetrokken van de uitvoerprijs. Dit tweede, subsidiaire, middel wordt enkel opgeworpen indien het Gerecht zou besluiten dat de Raad geen kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door verzoeksters’ argument te verwerpen volgens hetwelk PTEO en EOS één economische eenheid vormen.

      (1)  PB L 343, 22.12.2009, blz. 51.


title: Zaak C-463/03: Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrĳk) van 27 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kostmann GesmbH en Österreichische Bundesbahnen

text:
24.1.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 21/13
3.    Voorzover op het gebied van het vervoer per spoor                Verzoek van het Landgericht Baden-Baden van 20 oktober
      uitsluitend de exploitatie van netten onder richtlijn 93/        2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      38/EEG valt (bevestigend antwoord op vraag 1): Moet een          Albert Reiss Beteiligungsgesellschaft mbH en Land Baden-
      beroepsinstantie een nationale bepaling die, in strijd                                     Württemberg
      met de bewoordingen van richtlijn 93/38/EEG, ook de
      „beschikbaarstelling van netten van openbare dienstver-                                  (Zaak C-466/03)
      lening op het gebied van vervoer per trein” als een
      branche-activiteit aanmerkt, buiten toepassing laten?                                     (2004/C 21/23)
(1) PB L 199, blz. 84.
                                                                       Het Landgericht Baden-Baden heeft bij beschikking van 20 ok-
                                                                       tober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                       op 6 november 2003, in het geding tussen Albert Reiss
                                                                       Beteiligungsgesellschaft mbH en Land Baden-Württemberg,
                                                                       het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                       zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) van                      Geldt artikel 10, sub c, van richtlijn 69/335/EEG (1) van de
27 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het                  Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op
geding tussen Kostmann GesmbH en Österreichische                       het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 85/
                          Bundesbahnen                                 303/EEG (2) van de Raad van 10 juni 1985, ook voor de
                                                                       rechten voor het verlijden van een notariële akte van over-
                         (Zaak C-463/03)                               dracht van aandelen in een GmbH?
                                                                       (1) PB L 249, blz. 25.
                          (2004/C 21/22)                               (2) PB L 156, blz. 23.
Het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
27 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 4 november 2003, in het geding tussen Kostmann
                                                                       Verzoek van het Finanzgericht München van 24 juni
GesmbH en Österreichische Bundesbahnen, het Hof van
                                                                       2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       Ikegami Electronics (Europe) GmbH en Oberfinanzdirek-
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                tion Nürnberg
1.    Moet artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 93/38/EEG (1)
                                                                                (Zaak C-467/03)
      aldus worden uitgelegd dat, anders dan voor de andere in
      artikel 2, lid 2, bedoelde activiteiten op het gebied van
      vervoer, „alleen” de exploitatie van netten als branche-                                  (2004/C 21/24)
      activiteit moet worden aangemerkt?
2.    Welke activiteiten behoren tot het begrip „de exploitatie        Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van 24 juni
      van netten van openbare dienstverlening op het gebied            2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
      van vervoer per trein” in de zin van artikel 2, lid 2, sub c,    6 november 2003, in het geding tussen Ikegami Electronics
      van richtlijn 93/38/EEG? In hoeverre vallen infrastructu-        (Europe) GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg, het Hof
      rele maatregelen hieronder? In hoeverre vallen dergelijke        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      infrastructurele maatregelen onder het begrip „beschik-          een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      baarstelling van netten”?
                                                                       Moet aantekening 5.E bij de gecombineerde nomenclatuur in
3.    Voorzover op het gebied van het vervoer per spoor                de versie van bijlage I bij verordening (EG) nr. 2031/2001 (1)
      uitsluitend de exploitatie van netten onder richtlijn 93/        (PB L 279) van 23 oktober 2001 tot wijziging van bijlage I bij
      38/EEG valt (bevestigend antwoord op vraag 1): Moet een          verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot
      beroepsinstantie een nationale bepaling die, in strijd           de tarief-en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk
      met de bewoordingen van richtlijn 93/38/EEG, ook de              douanetarief, aldus worden uitgelegd dat een apparaat voor
      „beschikbaarstelling van netten van openbare dienstver-          videobewaking dat signalen van verschillende camera’s in
      lening op het gebied van vervoer per trein” als een              gecomprimeerde vorm opslaat op harde schrijven voor weer-
      branche-activiteit aanmerkt, buiten toepassing laten?            gave op monitoren, een andere functie dan automatische
                                                                       gegevensverwerking vervult?
(1) PB L 199, blz. 84.
                                                                       (1) PB L 279, blz. 1.


title: Zaak C-463/08: Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/35

         Beschikking van de president van het Hof van 10 maart 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-463/08) (1)

   2009/C 141/71

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 327 van 20.10.2008.


title: Zaak C-293/02: Verzoek van de Royal Court of Jersey, Samedi Division, van 5 augustus 2002, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Jersey Produce Marketing Organisation Limited, en 1) The States of Jersey en 2) The Jersey Potato Export Marketing Board, interveniënten: 1) Top Produce Limited en 2) Fairview Farm Ltd

text:
12.10.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 247/5
4.     Moeten de artikelen 28 EG en 30 EG, betreffende het vrije       Middelen en voornaamste argumenten
       verkeer van goederen, die op grond van de artikelen 8 tot
       en met 16 van de Overeenkomst betreffende de Europese           Volgens de Commissie is de geldende Griekse wetgeving niet
       Economische Ruimte (EER-Overeenkomst) ook voor
                                                                       in overeenstemming met verordening (EG) nr. 3577/92. Het
       Noorwegen gelden, met betrekking tot de in vraag 1              feit dat de verordening rechtstreekse werking heeft en de
       genoemde bepalingen van de reeds aangehaalde beschik-
                                                                       bepalingen ervan boven het nationale recht staan, ontslaat de
       kingen 2000/766/EG en 2001/9/EG aldus worden uitge-             lidstaten niet van de verplichting om de met het gemeenschaps-
       legd dat een lidstaat geen nultolerantie mag opleggen in        recht onverenigbare bepalingen uit hun nationale recht te
       gevallen als het in de vragen 1 en 2 beschreven geval?
                                                                       verwijderen.
( 1) PB L 306 van 7.12.2000, blz. 32.                                  Wat de kwalificatie van de havens van de Peloponnesus
( 2) PB L 2 van 5.1.2001, blz. 32.
                                                                       als eilandhavens betreft, beklemtoont de Commissie, dat de
( 3) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
                                                                       Peloponnesus van de rest van Griekenland wordt gescheiden
                                                                       door een kunstmatig kanaal en een weg- en spoorverbinding
                                                                       heeft met de rest van het land. Bijgevolg gebiedt de eenvoudige
                                                                       logica, maar ook de rechtspraak van het Hof van Justitie (zie
                                                                       zaak C-15/98, Jurispr. 2000, blz. I-8855, punt 55), de
                                                                       Peloponnesus als een deel van het Griekse vasteland te
Beroep, op 9 augustus 2002 ingesteld door Commissie van                beschouwen.
de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
                                                                       Wat ten slotte het binnenlands verkeer tussen eilandhavens
                          (Zaak C-288/02)
                                                                       betreft, betoogt de Commissie, dat op de aangelegenheden in
                                                                       verband met de bemanning weliswaar de regels van de staat
                          (2002/C 247/09)                              van ontvangst worden toegepast, maar dat deze regels in geen
                                                                       geval in strijd mogen zijn met artikel 49 EG.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       (1 ) PB L 364 van 12.12.1992, blz. 7.
op 9 augustus 2002 beroep ingesteld tegen Helleense Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door K. Simonson en M. Patakia, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg. Verzoekster concludeert dat
het den Hove behage vast te stellen dat de Helleense Republiek:
—      door het recht om passagiers te vervoeren tussen de             Verzoek van de Royal Court of Jersey, Samedi Division,
       havens van het Griekse vasteland en het recht om                van 5 augustus 2002, om een prejudiciële beslissing in het
       cruisediensten te verrichten met passagiersschepen van          geding tussen Jersey Produce Marketing Organisation
       meer dan 650 bruto ton in het binnenlands verkeer met           Limited, en 1) The States of Jersey en 2) The Jersey Potato
       eilanden, uitdrukkelijk alleen aan Griekse passagiers-          Export Marketing Board, interveniënten: 1) Top Produce
       schepen toe te kennen;                                                          Limited en 2) Fairview Farm Ltd
—      door voor communautaire schepen die in een tweede of                                      (Zaak C-293/02)
       een internationaal register zijn geregistreerd, een attest
       van de bevoegde autoriteit van de vlaggestaat te verlangen,
                                                                                (2002/C 247/10)
       dat het diensten in het binnenlands verkeer mag ver-
       richten;
—      door de Peloponnesus als een eiland te beschouwen;              De Royal Court of Jersey, Samedi Division, heeft bij beschik-
                                                                       king van 5 augustus 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
—      door op communautaire tankschepen, vrachtschepen,               van Justitie op 13 augustus 2002, in het geding tussen Jersey
       passagiersschepen en toeristenschepen, alsook op crui-          Produce Marketing Organisation Ltd, en 1) The States of
       seschepen in het binnenlands verkeer met eilanden, als          Jersey en 2) The Jersey Potato Export Marketing Board,
       staat van ontvangst haar regels in verband met de               interveniënten: 1) Top Produce Limited en 2) Fairview Farm
       bemanning toe te passen, en door de reders te verplichten,      Limited, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       bij de bevoegde autoriteiten een verzoek tot meting van         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
       de brutotonnenmaat van het schip in te dienen, zodat de         vragen:
       Griekse autoriteiten de organieke samenstelling van de
       bemanning kunnen berekenen,                                     1.     Moet een wettelijke regeling zoals die voor de uitvoer van
                                                                              aardappels van Jersey naar het Verenigd Koninkrijk
de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                        worden aangemerkt als een met artikel 29 EG strijdige
krachtens de artikelen 1, 3 en 6 van verordening (EEG)                        maatregel van gelijke werking als kwantitatieve uitvoer-
nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende                          beperkingen, omdat rechtstreeks van Jersey naar het
toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten              Verenigd Koninkrijk vervoerde aardappels mogelijk via
op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het                        een andere lidstaat worden vervoerd doch zonder het
zeevervoer) (1).                                                              schip te verlaten?
 ---pagebreak--- C 247/6               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                12.10.2002
2.    Moet een wettelijke regeling zoals die voor de uitvoer van       De Italiaanse regering betoogt voorts dat, ook zo aan de
      aardappels van Jersey naar het Verenigd Koninkrijk als           verordening een „wezenlijk” karakter moet worden toegekend,
      onverenigbaar met de artikelen 23, 25, 28 en 29 EG               bij gebreke van verantwoordelijkheid voor de onttrekking van
      worden aangemerkt, voorzover zij het handelsverkeer              de aan gerechtelijke executie onderworpen hoeveelheid alcohol
      tussen dat eiland en het Verenigd Koninkrijk (met Guern-         moet worden aangenomen dat deze executie een „geval van
      sey en het eiland Man) kan beïnvloeden of tot het                overmacht” oplevert, dat vervanging van het onttrokken
      opleggen van heffingen in verband met dat handelsver-            product rechtvaardigt. Hierbij is, eveneens wegens het ont-
      keer kan leiden?                                                 breken van iedere verantwoordelijkheid van het betalende
                                                                       orgaan, geen sprake van niet-nakoming van de verplichting,
                                                                       voor het product een bestemming voor te schrijven, noch van
                                                                       schade voor de Gemeenschap, die er enkel belang bij heeft dat
                                                                       de communautaire voorraden niet verminderen.
Beroep, op 21 augustus 2002 ingesteld door Italiaanse                  Productiesteun voor olijfolie
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                       De forfaitaire financiële correctie van 2 % voor de door Italië
                        (Zaak C-297/02)                                voor oktober 1997 tot oktober 1999 aangemelde uitgaven ten
                                                                       bedrage van 22 678 386,33 EUR berust op beweerdelijk
                                                                       vastgestelde gebreken bij de controles door de Italiaanse
                        (2002/C 247/11)                                autoriteiten. Die gebreken zouden blijken uit drie omstandig-
                                                                       heden:
                                                                       —     vertraging bij de mededeling van de gegevens over
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   de vervaardiging van olijvenpersen door het betalende
op 21 augustus 2002 beroep ingesteld tegen Commissie                         orgaan AIMA aan het controleorgaan AGECONTROL;
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Republiek,
vertegenwoordigd door U. Leanza als gemachtigde, bijgestaan
door M. Fiorilli, avvocato dello Stato.                                —     gebrek aan coördinatie van de diverse controles tussen
                                                                             het betalende en het controlerende orgaan;
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                       —     gebrekkige analyse en beoordeling van de informatie over
                                                                             de risicofactoren.
—     Beschikking C(2002) 2263 ( 1) def. van 28 juni 2002
      nietig te verklaren, voorzover deze Italië treft: — B.4.1.
      Italië — Onderzoek nr. 1999/666 betreffende alcohol:
      correctie op begrotingspost 1622 voor het begrotingsjaar         Ter weerlegging van de argumenten van de Commissie voert
      1998 van 4 085 724,85 EUR; — B.8.1. Steun aan                    de Italiaanse regering het volgende aan:
      olijfolieproductie — Italië — financiële correctie van
      22 678 368,33 EUR voor de begrotingsjaren 1997,
      1998 en 1999.
                                                                       a)   coördinatie AIMA-AGECONTROL
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De Agenzia heeft er steeds voor gezorgd, van het AIMA tijdig
Volgens de Commissie moet verordening (EEG) nr. 3597/                  en met de nodige nauwkeurigheid alle nuttige gegevens te
90 (2) aldus worden toegepast, dat in alle gevallen waarin de          verlangen voor de uitvoering van de controles volgens de voor
communautaire bestanden een tekort vertonen, automatisch               elk landbouwverkoopseizoen voorziene programma’s, en in
een correctie van de betrokken begrotingspost moet plaatsvin-          geval van vertraging op overlegging aangedrongen. Ter verze-
den, zonder dat de oorzaak van het tekort hoeft te worden              kering van een regelmatige en ordelijke uitwisseling van
vastgesteld; voor de tekorten is de lidstaat aansprakelijk. De         informatie met AGECONTROL heeft het AIMA reeds sinds
Italiaanse regering bestrijdt deze uitlegging met het betoog, dat      enkele landbouwverkoopseizoenen met de Agenzia uitdrukke-
zij zowel in tegenspraak is met de juridische logica als met de        lijke protocollen van afspraken ondertekend. De opmerking
bewoordingen en de ratio van de bepaling.                              dat coördinatie ontbreekt, is derhalve ongegrond.


title: Zaak C-681/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 27 december 2016 — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group/Orifarm GmbH

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Düsseldorf (Duitsland) op 27 december 2016 — Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group/Orifarm GmbH
   (Zaak C-681/16)
   (2017/C 104/44)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pfizer Ireland Pharmaceuticals, Operations Support Group

      Verwerende partij: Orifarm GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan degene aan wie een aanvullend beschermingscertificaat is verleend voor de Bondsrepubliek Duitsland zich op de regelingen van de specifieke mechanismen beroepen om te verhinderen dat producten uit de nieuwe lidstaten Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Slovenië, Slowakije, Roemenië, Bulgarije en Kroatië (bijlage IV bij de toetredingsakte van 2003, PB 2003, L 236, blz. 797, zoals gewijzigd bij PB 2004, L 126, blz. 4, voor Estland, Letland, Litouwen, Polen, Slovenië, Hongarije, Slowakije en Tsjechië; deel I, bijlage V, punt 1, van de toetredingsakte van 2005, PB 2005, L 157, blz. 268, voor Roemenië en Bulgarije; bijlage IV bij de toetredingsakte van 2011, PB 2012, L 112, blz. 60, voor Kroatië) in de Bondsrepubliek Duitsland worden ingevoerd, wanneer het aanvullende beschermingscertificaat in de Bondsrepubliek Duitsland werd aangevraagd op een tijdstip waarop in die nieuwe lidstaten (die toen nog toetredende landen waren) al regelingen bestonden voor de verkrijging van een dergelijk aanvullend beschermingscertificaat, maar een dergelijk certificaat in die staten niet kon worden aangevraagd door of verleend aan de houder van het voor de Bondsrepubliek Duitsland afgegeven beschermingscertificaat, aangezien deze in de betrokken staten niet beschikte over een basisoctrooi, wat nodig was om een aanvullend beschermingscertificaat te kunnen verkrijgen?

               2)

               Maakt het voor de beantwoording van de eerste vraag enig verschil dat enkel op het tijdstip waarop het basisoctrooi voor de Bondsrepubliek Duitsland werd aangevraagd, dergelijke bescherming door een basisoctrooi niet kon worden verkregen in het toetredend land, terwijl deze bescherming wel kon worden verkregen in de periode die voorafging aan de bekendmaking van de aanvraag op basis waarvan het basisoctrooi voor de Bondsrepubliek Duitsland is verkregen?

               3)

               Kan degene aan wie een aanvullend beschermingscertificaat is verleend voor de Bondsrepubliek Duitsland, zich op de regelingen van de specifieke mechanismen beroepen om te verhinderen dat producten uit de nieuwe lidstaten Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Slovenië, Slowakije, Roemenië, Bulgarije en Kroatië in de Bondsrepubliek Duitsland worden ingevoerd, wanneer die invoer plaatsvindt na het verstrijken van de in het oorspronkelijke toekenningsbesluit vastgelegde geldigheidsduur van het aanvullende beschermingscertificaat, maar vóór het verstrijken van de aanvullende termijn van zes maanden waarmee die geldigheidsduur is verlengd krachtens verordening (EG) nr. 1901/2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (1)?

               4)

               Maakt het voor de beantwoording van de derde vraag met betrekking tot Kroatië enig verschil dat het specifieke mechanisme op grond van de toetreding van dat land in 2013 daar pas na de inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1901/2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 op 26 januari 2007 in werking trad, anders dan het geval was in de vóór 26 januari 2007 toegetreden lidstaten Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Slovenië, Slowakije, Roemenië en Bulgarije?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB L 378, blz. 1).


title: Zaak C-530/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 8 oktober 2015 — Melitta France SAS e.a./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 8 oktober 2015 — Melitta France SAS e.a./Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie
   (Zaak C-530/15)
   (2015/C 414/29)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Melitta France SAS, Cofresco Frischhalteprodukte GmbH & Co. KG, Délipapier, Gopack SAS, Industrie Cartarie Tronchetti SpA, Industrie Cartarie Tronchetti Ibérica, SL, Kimberly-Clark SAS, Lucart France, Paul Hartmann AG, SCA Hygiène Products, SCA Tissue France, Group’Hygiène syndicat professionnel

      Verwerende partij: Ministre de l’Écologie, du Développement durable et de l'Énergie

      Prejudiciële vraag

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt verzocht om een prejudiciële beslissing over de vraag of het begrip „verpakking” zoals gedefinieerd in artikel 3 van richtlijn 94/62/EG van 20 december 1994 (1), in richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 (2) verkeerd is opgevat, doordat daarin „rolkernen” (rollen, kokers en cilinders) waarrond flexibele producten zijn gewikkeld, zoals papier, kunststoffolie, die aan de consument worden verkocht, zijn opgenomen onder de voorbeelden van verpakking, en of de Commissie aldus de reikwijdte van de haar uit hoofde van haar uitvoerende taken toegekende bevoegdheid te buiten is gegaan.

      (1)  Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10).

      (2)  Richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 37, blz. 10).


title: Zaak C-413/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Lafarge SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 8 juli 2008 in zaak T-54/03, Lafarge SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/11

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2008 door Lafarge SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 8 juli 2008 in zaak T-54/03, Lafarge SA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-413/08 P)
   (2008/C 327/19)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Lafarge SA (vertegenwoordigers: A. Winckler, F. Brunet, E. Paroche en H. Kanellopoulos, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 8 juli 2008 in zaak T-54/03 en derhalve, overeenkomstig het gevorderde in eerste aanleg, op grond van artikel 229 EG, artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie en artikel 17 van verordening nr. 17/62 van de Raad (1), thans artikel 31 van verordening nr. 1/2003 van de Raad (2), beschikking 2005/471/EG van de Europese Commissie van 27 november 2002 (3) nietig verklaren voor zover daarbij aan rekwirante een geldboete wordt opgelegd;

               —

               subsidiair, gedeeltelijk vernietigen het arrest van het Gerecht van 8 juli 2008 in zaak T-54/03 en derhalve, overeenkomstig het gevorderde in eerste aanleg, de geldboete verlagen die de Commissie aan rekwirante heeft opgelegd bij beschikking 2005/471/EG van 27 november 2002;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening zes middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante primair dat het Gerecht de aan zijn beoordeling voorgelegde feiten verkeerd heeft opgevat, nu het heeft geoordeeld dat de Commissie het bestaan zelf van de inbreuken mocht vaststellen op grond van een gestelde algemene context van informatie-uitwisseling die leidde tot een beperking van de mededinging en een stabilisering van de markt van gipsplaten.
   Met haar tweede middel stelt rekwirante schending van de regels inzake de bewijslast, het vermoeden van onschuld en het corollarium daarvan, het beginsel „in dubio pro reo”, nu het Gerecht heeft geoordeeld dat de Commissie heeft aangetoond dat rekwirante heeft deelgenomen aan één enkele, ingewikkelde en voortdurende inbreuk, terwijl bewijzen voor het bestaan en de duur van de inbreuk geheel ontbraken.
   Met haar derde middel stelt rekwirante dat het Gerecht de motiveringsplicht en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden, nu het het standpunt van de Commissie heeft bevestigd dat een aantal bewijselementen volstonden om het bestaan van de inbreuk in hoofde van rekwirante vast te stellen, terwijl diezelfde elementen ontoereikend werden geacht om het bestaan van dezelfde inbreuk in hoofde van een concurrerende onderneming vast te stellen.
   Met haar vierde middel stelt rekwirante dat het Gerecht het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden doordat het geen wijziging heeft gebracht in het uitgangsbedrag van de geldboete, dat de Commissie heeft vastgesteld zonder rekening te houden met de omzet van Lafarge en haar marktaandeel in vergelijking met dat van haar concurrenten.
   Met haar vijfde middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van verschillende onjuiste rechtsopvattingen en dat het de motiveringsplicht heeft geschonden door te oordelen dat de Commissie de aan rekwirante opgelegde geldboete mocht vermeerderen wegens recidive terwijl daarvoor noch een rechtsgrondslag bestond, noch een definitieve veroordeling. Aldus heeft het Gerecht zowel het algemene legaliteitsbeginsel met betrekking tot straffen geschonden, als het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van behoorlijke rechtsbedeling.
   Met haar zesde en laatste middel stelt rekwirante ten slotte dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Commissie het uitgangsbedrag van de geldboete met het oog op de afschrikkende werking ervan mocht vermeerderen, terwijl zij voor de beoordeling of het opportuun was, de geldboete te dien einde te vermeerderen, rekening had moeten houden met het eindbedrag.

      (1)  Verordening nr. 17 van de Raad van 7 februari 1962, Eerste verordening over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag (PB 13, blz. 204).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (3)  Beschikking van de Commissie van 27 november 2002 in zaak COMP/E-1/37.152 — Gipsplaten (PB 2005, L 166, blz. 8).


title: Zaak T-257/07 R II: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 30 oktober 2008 — Frankrijk/Commissie ( Kort geding — Veterinairrechtelijke maatregelen — Verordening (EG) nr. 999/2001 — Uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën — Verordening (EG) nr. 746/2008 — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Fumus boni juris — Spoedeisendheid — Belangenafweging )

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/26

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 30 oktober 2008 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-257/07 R II)
   („Kort geding - Veterinairrechtelijke maatregelen - Verordening (EG) nr. 999/2001 - Uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën - Verordening (EG) nr. 746/2008 - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Fumus boni juris - Spoedeisendheid - Belangenafweging’)
   (2008/C 327/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, R. Loosli-Surrans, A.-L. During en G. de Bergues, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Nolin en A. Bordes, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Gibbs en I. Rao, vervolgens I. Rao, gemachtigden, bijgestaan door T. Ward, barrister)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van verordening (EG) nr. 746/2008 van de Commissie van 17 juni 2008 tot wijziging van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (PB L 202, blz. 11) voor zover daarbij de punten 2.3, sub b-iii, 2.3, sub d, en 4 worden ingevoegd in hoofdstuk A van bovengenoemde bijlage VII
   Dictum

               1)

               De bijlage bij verordening (EG) nr. 746/2008 van de Commissie van 17 juni 2008 tot wijziging van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën, wordt buiten toepassing gelaten voor zover daarbij de punten 2.3, sub b-iii, 2.3, sub d, en 4 worden ingevoegd in hoofdstuk A van bijlage VII bij verordening (EG) nr. 999/2001 van 22 mei 2001, totdat het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-135/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Schniga/CBP — Elaris en Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer) ( „Kweekproducten — Aanvraag voor communautair kwekersrecht voor appelras Gala Schnitzer — Technisch onderzoek — Beoordelingsbevoegdheid van CBP — Bezwaren — Artikel 55, lid 4, van verordening (EG) nr. 2100/94” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/26

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2010 — Schniga/CBP — Elaris en Brookfield New Zealand (Gala Schnitzer)
   (Zaak T-135/08) (1)

   (Kweekproducten - Aanvraag voor communautair kwekersrecht voor appelras Gala Schnitzer - Technisch onderzoek - Beoordelingsbevoegdheid van CBP - Bezwaren - Artikel 55, lid 4, van verordening (EG) nr. 2100/94)
   2010/C 301/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Schniga GmbH (Bolzano, Italië) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CBP) (vertegenwoordigers: B. Kiewiet en M. Ekvad, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het CBP, interveniërend voor het Gerecht: Elaris SNC (Angers, Frankrijk) en Brookfield New Zealand Ltd (Havelock North, Nieuw-Zeeland) (vertegenwoordiger: M. Eller, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de kamer van beroep van het CBP van 21 november 2007 (zaken A 003/2007 en A 004/2007) inzake de verlening van een communautair kwekersrecht voor het plantenras Gala Schnitzer

      Dictum

               1.

               De beslissing van de kamer van beroep van het Communautair Bureau voor plantenrassen (CBP) van 21 november 2007 (zaken A 003/2007 en A 004/2007) wordt vernietigd.

               2.

               Het CBP wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Schniga GmbH.

               3.

               Elaris SNC en Brookfield New Zealand Ltd worden verwezen in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 142 van 7.6.2008.


title: Zaak C-420/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 31 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de tribunal de première instance francophone de Bruxelles — België) — Strafzaak tegen U (Prejudiciële verwijzing — Artikel 45 VWEU — Vrij verkeer van werknemers — Verplichting tot inschrijving van een voertuig dat toebehoort aan een persoon die in België verblijft, en dat bestemd is om te worden gebruikt in Italië)

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 31 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de tribunal de première instance francophone de Bruxelles — België) — Strafzaak tegen U
   (Zaak C-420/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 45 VWEU - Vrij verkeer van werknemers - Verplichting tot inschrijving van een voertuig dat toebehoort aan een persoon die in België verblijft, en dat bestemd is om te worden gebruikt in Italië))
   (2017/C 249/04)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

      Partij in de strafzaak

   U

      Dictum

   Artikel 45 VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan een ingezeten werknemer een motorvoertuig waarvan hij de eigenaar is, maar dat al in een andere lidstaat is ingeschreven en is bestemd om vooral op het grondgebied van laatstgenoemde lidstaat te worden gebruikt, in eerstgenoemde lidstaat moet inschrijven.

      (1)  PB C 346 van 19.10.2015.


title: Zaak T-54/02: Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Vereins- und Westbank AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.4.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 97/17
Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
van de geldboete niet naar de grootte van de betrokken
onderneming heeft gekeken, en dat zij verzoekster in de zaken
„citroenzuur” en „natriumgluconaat” (1) twee afzonderlijke ge-           —      nietig te verklaren beschikking C(2001)3693 def. [in zaak
ldboeten heeft opgelegd, hoewel de beide producten tot de                       COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — bankkosten voor de
gelijke productfamilie behoren, en er alle grond was voor                       omwisseling van valuta uit de eurozone — Duitsland]
een gezamenlijke behandeling. Verzoekster noemt de haar                         van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
opgelegde boete onevenredig hoog, en stelt dat de Commissie                     11 december 2001, voorzover zij verzoekster betreft;
de limiet van 10 % ingevolge artikel 15, lid 2, van verordening
nr. 17/62 in vergelijkbare situaties op verschillende wijze heeft
                                                                         —      subsidiair, de verzoekster opgelegde geldboete in te
toegepast, waardoor verzoekster zich ernstig voelt benadeeld.
                                                                                trekken of, meer subsidiair, te verlagen;
Een en ander is in strijd met het evenredigheidsbeginsel, de
richtlijnen van de Commissie en met haar eigen praktijk.
Bovendien leidt deze methode tot benadeling van kleinere en              —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
middelgrote ondernemingen en is daarom in strijd met het
beginsel van gelijke behandeling en het beginsel van individuele
boetevaststelling.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Voorts voert verzoekster aan dat de Commissie er bij de
boetevaststelling geen rekening mee heeft willen houden dat
wegens dezelfde feiten reeds in de Verenigde Staten en Canada
boetes zijn opgelegd, hetgeen een beoordelingsfout oplevert.             Verzoekster komt op tegen beschikking C(2001)3693 def. van
                                                                         11 december 2001 in een procedure krachtens artikel 81 EG-
                                                                         Verdrag betreffende zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) —
Ten slotte betoogt verzoekster dat haar recht van hoor en                bankkosten voor de omwisseling van valuta uit de eurozone
wederhoor is geschonden aangezien de Commissie haar geen                 — Duitsland.
inzage heeft gegeven in het volledige onderzoeksdossier. Door
de lange duur van de procedure is de wettige groei van de
onderneming bovendien in haar eigen nadeel verkeerd, omdat
daardoor ook de mogelijke grondslag voor het boetebedrag is              De bestreden beschikking van de Commissie van 11 december
vergroot. Bovendien heeft verzoekster door de trage behande-             2001, die op 19 december 2001 te Hamburg (Duitsland) is
ling van de procedure te maken gekregen met de nieuwe,                   betekend, vormt een schending van het recht.
aanzienlijk strengere boetepraktijk van de Commissie.
(1) Zie de beschikking van de Commissie C(2001)2931 def. van             Zij is een schending van het EG-Verdrag en van de ter
    2 oktober 2001, die in zaak T-312/01 (Jungbunzlauer/Commissie,       uitvoering daarvan toe te passen rechtsvoorschriften (ar-
    nog niet gepubliceerd) door verzoekster wordt aangevochten.          tikel 230, tweede alinea, EG), en moet op deze grond nietig
                                                                         worden verklaard. De Commissie baseert haar beschikking op
                                                                         irrelevante feiten. Verzoekster heeft slechts toevallig aan de
                                                                         litigieuze bijeenkomst van wisselhandelaren op 15 oktober
                                                                         1997 deelgenomen. Deze bijeenkomst voldoet niet aan de
                                                                         voorwaarden voor een mededingingsbeperkende afspraak in
                                                                         de zin van artikel 81 EG-Verdrag.
Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Vereins-
und Westbank AG tegen Commissie van de Europese
                                                                         Waar de Commissie tot de tegenovergestelde conclusie komt,
                        Gemeenschappen
                                                                         is zulks gebaseerd op een ontoereikend en partijdig onderzoek
                                                                         van de feiten en op een zeer gebrekkige beoordeling van het
                           (Zaak T-54/02)                                bewijsmateriaal.
                           (2002/C 97/31)
                                                                         De administratieve procedure voldeed niet aan de eisen van
                                                                         het gemeenschapsrecht, nu sprake is van schending van
                          (Procestaal: Duits)                            verzoeksters recht van verdediging, van haar recht van hoor
                                                                         en wederhoor, en van haar recht op inzage van de stukken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen                   Verder zijn bij de totstandkoming van de beschikking wezenlij-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vereins-                   ke vormvoorschriften in de zin van artikel 230, tweede alinea,
und Westbank AG, Hamburg, vertegenwoordigd door                          EG geschonden; meer in het bijzonder heeft verweerster de
J. L. Schulte, M. Ewen en A. Neus, advocaten.                            beschikking niet naar behoren met redenen omkleed.
 ---pagebreak--- C 97/18                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.4.2002
De Commissie heeft misbruik gemaakt van haar beoordelings-             Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
bevoegdheid in de zin van artikel 230, tweede alinea, EG. De
procedure was niet bedoeld om een einde te maken aan                   —     Schending van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het
mededingingsbeperkende gedragingen, doch wel om de rech-                     Ambtenarenstatuut;
ten bij omwisseling van valuta te doen verlagen.
                                                                       —     Schending van de algemene bepalingen ter uitvoering van
                                                                             artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Ambtenaren-
Het opleggen van een geldboete is eveneens uit het oogpunt                   statuut;
van de hoogte van het boetebedrag onwettig. Verweerster heeft
de beginselen inzake vaststelling van geldboeten niet naar             —     Schending van het beginsel van gelijke behandeling en
behoren toegepast.                                                           van het discriminatieverbod.
                                                                       Beroep, op 1 maart 2002 ingesteld door L. Radauer tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Peter Finch                                          (Zaak T-67/02)
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (2002/C 97/33)
                         (Zaak T-55/02)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (2002/C 97/32)
                        (Procestaal: Frans)                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 1 maart 2002 beroep ingesteld tegen de Raad
                                                                       van de Europese Unie door L. Radauer, wonende te Brussel,
                                                                       vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, ad-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              vocaten.
schappen is op 25 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Peter
Finch, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door Jean-               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Noël Louis, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             —     nietig te verklaren verweerders besluit van 17 april 2001
burg.                                                                        om het aantal pensioenjaren dat, na overdracht van de
                                                                             pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indienstreding
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            bij de Europese Gemeenschappen in Oostenrijk had
                                                                             verworven, in aanmerking moest worden genomen voor
—    het besluit van de Commissie betreffende de extra pen-                  zijn gemeenschapspensioen, op 3 jaar, 10 maanden en
     sioenjaren die overeenkomstig artikel 11, lid 2, van bijla-             10 dagen vast te stellen en, voorzover nodig, nietig te
     ge VIII bij het Ambtenarenstatuut in aanmerking moeten                  verklaren, het besluit van de Raad van 15 november
     worden genomen na de overdracht van de vóór zijn                      2001 tot afwijzing van verzoekers klacht van 17 juli
     indiensttreding opgebouwde pensioenrechten aan de                       2001.
     communautaire pensioenregeling, nietig te verklaren;
                                                                       —     verweerder te gelasten om op een gecorrigeerde rechts-
—    verweerster in de kosten te verwijzen.                                  grondslag over te gaan tot een nieuwe en rechtmatige
                                                                             vaststelling van de pensioenjaren die na de overdracht
                                                                             van zijn in Oostenrijk verworven pensioenrechten in
                                                                             aanmerking moeten worden genomen voor het gemeen-
Middelen en voornaamste argumenten                                           schapspensioen.
Verzoeker, een ambtenaar van verweerster die vóór zijn               —     verweerder te verwijzen in alle kosten.
indiensttreding in Frankrijk, België en Nederland heeft gewerkt
en pensioenrechten heeft opgebouwd in verschillende pen-
sioenstelsels van die landen, komt op tegen de berekening van          Middelen en voornaamste argumenten
de bonificatie in het bestreden besluit betreffende de bonificatie
voor het geheel van de overgedragen rechten. Verzoeker                 Het enige door verzoeker aangevoerde middel is hetzelfde als
betwist meer bepaald het feit dat het TABG als referentiedatum         in zaak T-204/01, Maria-luise Lindorfer tegen de Raad van
de datum van vaste aanstelling heeft gekozen, en niet de datum         de Europese Gemeenschappen (PB C 317 van 10.11.2001,
van indiensttreding.                                                   blz. 32).


title: Zaak T-4/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 januari 2009 — EMSA/Portugal

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/35

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 januari 2009 — EMSA/Portugal
   (Zaak T-4/08) (1)

   (2009/C 82/61)

      Procestaal: Portugees

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 183 van 19.7.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 16 december 1997 in zaak C-104/96 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Coöperatieve Rabobank "Vecht en Plassengebied" BA tegen E. A. Minderhoud (curator in het faillissement van Mediasafe BV) (Vennootschapsrecht - Eerste Richtlijn 68/151/EEG - Werkingssfeer - Vertegenwoordiging van vennootschap - Tegenstrijdig belang - Onbevoegdheid van bestuurder om vennootschap te binden)

text:
7.2.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 41/7
van de Tweede Kamer, waarnemend voor de president van              tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de
de Zesde Kamer, G. F. Mancini (rapporteur), P. J. G. Kap-          belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze
teyn, J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advocaat-gene-          vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waar-
raal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur, op          borgen gelijkwaardig te maken (PB L 65 van 14.3.1968,
11 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum             blz. 8), heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als
luidt als volgt:                                                   volgt: H. Ragnemalm (rapporteur), kamerpresident, G. F.
                                                                   Mancini en P. J. G. Kapteyn, rechters; advocaat-generaal:
                                                                   A. La Pergola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
1. De dienstjaren van in deeltijd werkzame vrouwelijke             16 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
     werknemers die indirect worden gediscrimineerd op             luidt als volgt:
     grond van geslacht, moeten voor de berekening van de
     aanvullende prestaties waarop zij recht hebben in aan-        De regeling met betrekking tot de werking ten aanzien van
     merking worden genomen vanaf 8 april 1976, de                 derden van handelingen die door leden van vennootschaps-
     datum van het arrest Defrenne (zaak 43/75).                   organen worden verricht in een situatie waarin zij tegen-
                                                                   strijdige belangen met de vertegenwoordigde vennootschap
                                                                   hebben, valt buiten het normatieve kader van de Eerste
2. Het Gemeenschapsrecht verzet zich ertegen, dat op               Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968
     een op artikel 119 van het EG-Verdrag gebaseerde vor-         strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke
     dering die ertoe strekt, het recht van de verzoekers op       in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen
     aansluiting bij een bedrijfspensioenregeling te doen          in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Ver-
     erkennen, een nationale bepaling wordt toegepast vol-         drag, om de belangen te beschermen zowel van de deelne-
     gens welke de werking van dat recht in de tijd, ingeval       mers in deze vennootschappen als van derden, zulks ten-
     het beroep slaagt, beperkt is tot een periode ingaand         einde die waarborgen gelijkwaardig te maken, en behoort
     twee jaar vóór de datum waarop het beroep werd                tot de bevoegdheid van de nationale wetgever.
     ingesteld.
                                                                   (1) PB C 145 van 18.5.1996.
( ) PB C 269 van 14.9.1996.
 1
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 18 december 1997
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)                              in zaak C-129/96 (verzoek van de Belgische Raad van
                                                                   State om een prejudicieÈle beslissing): Inter-Environnement
                    van 16 december 1997                                      Wallonie ASBL tegen Waals Gewest (1)
in zaak C-104/96 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-              (Richtlijn 91/156/EEG Ð Omzettingstermijn Ð Gevolgen
landen om een prejudicieÈle beslissing): Coöperatieve Rabo-                             Ð Begrip afvalstof)
bank ¹Vecht en Plassengebiedº BA tegen E. A. Minder-                                        (98/C 41/12)
   houd (curator in het faillissement van Mediasafe BV) (1)
(Vennootschapsrecht Ð Eerste Richtlijn 68/151/EEG Ð                                      (Procestaal: Frans)
Werkingssfeer Ð Vertegenwoordiging van vennootschap
Ð Tegenstrijdig belang Ð Onbevoegdheid van bestuurder
                 om vennootschap te binden)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                         (98/C 41/11)                                              de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   In zaak C-129/96, betreffende een verzoek aan het Hof
                   (Procestaal: Nederlands)                        krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Belgische
                                                                   Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                   Inter-Environnement Wallonie ASBL en Waals Gewest,
In zaak C-104/96, betreffende een verzoek aan het Hof              betreffende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging
krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van de Hoge              van de artikelen 5 en 189 van het EEG-Verdrag en
Raad der Nederlanden in het aldaar aanhangig geding tus-           artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad
sen Coöperatieve Rabobank ¹Vecht en Plassengebiedº BA              van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194 van
en E. A. Minderhoud (curator in het faillissement van              25.7.1975, blz. 39), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/156/
Mediasafe BV), om een prejudicieÈle beslissing over de uit-        EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78 van
legging van artikel 9, lid 1, van de Eerste Richtlijn 68/151/      26.3.1991, blz. 32), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
EEG van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het                G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Rag-
coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten wor-          nemalm en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
den verlangd van de vennootschappen in de zin van de               J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray,


title: Beroep, op 21 augustus 1996 ingesteld door G. Aquilino tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-130/96)

text:
Nr. C 318/18           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               26.10.96
tum van de aanmelding) en 31 december 1994 ontoereikend               Raad van de Europese Unie door G. Aquilino, wonende te
was voor de materiële toetsing van de onderhavige steun en            Havre ( België ), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat
dat verweerster na 1 december 1994 „ niet meer bevoegd                te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
was ", de verenigbaarheid van de voorgenomen steun met                Fiduciaire Myson, Rue Glesener 1 .
artikel 5 van de steuncode vast te stellen .
Verzoekster is van mening, dat de bestreden beschikking               Verzoekter concludeert dat het het Gerecht behage :
nietig dient te worden verklaard, omdat:
— de bewering van de Commissie dat zij over onvoldoende               — nietig te verklaren de nota van de Raad van 25 oktober
    tijd beschikte om de steun verenigbaar met de gemeen                 1995 houdende besluit om op verzoekers salaris 91
    schappelijke markt te verklaren, onjuist is en verzoekster            werkdagen te verhalen wegens ongerechtvaardigde
    ernstig discrimineert ten opzichte van andere ijzer- en               afwezigheden tussen 9 maart 1994 en 15 februari
    staalondernemingen ( EKO-Stahl ). Reeds uit de tekst van              1995 ;
    artikel 5 van de steuncode blijkt duidelijk, dat deze
    bepaling enkel de materiële overeenstemming van de
    steun met de steuncode betreft. Deze bepaling zegt niets          — verweerder te veroordelen om aan verzoeker terug te
    over een termijn waarbinnen de Commissie zou moeten                   betalen alle krachtens het besluit van de Raad van
    beslissen . Daarin wordt wel geregeld dat de algemene                 25 oktober 1995 op zijn salaris ingehouden bedragen,
                                                                          vermeerderd met interessen vanaf de datum van inhou
    vrijstelling voor regionale steun in Oost-Duitsland eind
    1 994 dient af te lopen . Nergens in de steuncode wordt de            ding;
    Commissie verboden om ook nog na 31 december 1994
    de krachtens artikel 5 van de steuncode vrijgestelde
                                                                      — verweerder te verwijzen in alle kosten van het geding.
    steun op zijn materiële verenigbaarheid te onderzoe
    ken;
— de juridische opvatting van de Commissie, dat zij de                Middelen en voornaamste argumenten
    verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappe
    lijke markt niet ook achteraf kon vaststellen, onjuist
    is;
                                                                      Verzoeker is ambtenaar in de rang Dl en verzet zich tegen
                                                                      het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag om
                                                                      afwezigheden die volgens verzoeker door een in goede en
— de Commissie in strijd met haar bevoegdheid geen
                                                                      behoorlijke vorm afgegeven medisch attest worden gedekt,
    rekening heeft gehouden met de juridische belangen van
                                                                      als onregelmatig te beschouwen, en het bedrag dat aan die
    verzoekser en evenmin met haar gewettigd vertrouwen
                                                                      periode van zogenaamd ongerechtvaardigde afwezigheden
    op de materiële verenigbaarheid van de steun met de               beantwoordt, op zijn salaris in te houden.
    steuncode;
— de beschikking in strijd is met de artikelen 5 en 15 van            In het kader van zijn werkzaamheden heeft verzoeker
    het EGKS-Verdrag . In strijd met de arresten van het Hof          jarenlang pakjes moeten dragen en behandelen, veel moeten
    in de zaken „ Boussac " en „ Tubermeuse " heeft de                lopen en lang moeten rechtstaan . Deze activiteiten worden
    Commissie uitsluitend een vermeende termijnoverschrij            afgeraden aan personen die, zoals verzoeker, met rugprob
    ding als aanleiding genomen om de terugvordering van              lemen kampen . Zo hebben zowel verzoekers behandelende
    een materieel met de gemeenschappelijke markt voor                artsen als de raadgevende arts van de administratie de Raad
    ijzer en staal verenigbare steun te gelasten . Evenmin            herhaaldelijk verzocht, verzoeker werk te geven dat aan zijn
    wordt toereikend gemotiveerd, waarom de Commissie                 fysieke bekwaamheden beantwoordt. Die verzoeken bleven
    niet nog na 31 december 1994 de verenigbaarheid van               onbeantwoord .
    steun op grond van artikel 5 van de steuncode had
    kunnen vaststellen, wanneer voor die datum aan alle
    materiële voorwaarden was voldaan .                              Verzoeker beklemtoont vooral dat zijn afwezigheden steeds
                                                                      door medische attesten werden gerechtvaardigd . Vanaf
                                                                      maart 1994 begon verweerder echter verzoekers afwezighe
                                                                      den als ongerechtvaardigd te beschouwen, ofschoon geen
                                                                      enkele medische controle de geldigheid van die attesten had
                                                                      ontkracht, de Raad zelf het niet noodzakelijk had geacht
                                                                     verzoeker aan een nieuwe medische controle te onderwer
Beroep, op 21 augustus 1996 ingesteld door G. Aquilino
              tegen Raad van de Europese Unie                        pen en de invaliditeitscommissie niet was bijeengeroepen .
                        ( Zaak T-130/96 )
                           ( 96/C 318/34 )                           Verzoeker beroept zich op schending van de artikelen 59 en
                                                                      60 van het Statuut, het beginsel dat handelingen met
                                                                      redenen moeten zijn omkleed, en de zorgplicht.
                       (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 21 augustus 1996 beroep ingesteld tegen


title: Zaak T-409/16: Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Makhlouf/Raad

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/12

         Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-409/16)
   (2016/C 371/14)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ehab Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep van verzoeker ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoeker betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-410/16, Makhlouf/Raad zijn aangevoerd.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 9 juni 1998 in zaak T-176/97: A. Hick tegen Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Bevordering - Terbeschikkingstelling aan eerdere dienst - Detachering in belang van dienst - Misbruik van bevoegdheid)

text:
25.7.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 234/27
door J.-N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te         1. Verklaart het beroep ongegrond.
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30, tegen Euro-            2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
pees Parlement (gemachtigde: Y. Pantalis), betreffende een             gen.
beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Euro-
pees Parlement om verzoeker in de bevorderingsronde               (1) PB C 252 van 16.8.1997.
1996 niet tot de rang C 3 te bevorderen, heeft het Gerecht
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, presi-
dent, K. Lenaerts en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Pala-
cio GonzaÂlez, administrateur, op 11 juni 1998 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 mei 1998
1. Verklaart nietig het besluit van het Parlement om ver-
     zoeker in de bevorderingsronde 1996 niet tot de rang         in zaak T-262/97, A. Goldstein tegen Commissie van de
     C 3 te bevorderen.                                                           Europese Gemeenschappen (1)
                                                                  (Beroep tot schadevergoeding Ð Kennelijke niet-ontvanke-
                                                                                lijkheid)
2. Verwijst het Parlement in de kosten.                                                    (98/C 234/54)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(1) PB C 228 van 26.7.1997.
                                                                  In zaak T-262/97, A. Goldstein, wonende te Londen, ver-
                                                                  tegenwoordigd door R. St. John Murphy, solicitor, tegen
                                                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                                                                  tigde: R. Lyal), betreffende een verzoek om vergoeding van
                                                                  de schade die de Commissie aan verzoeker zou hebben ver-
                                                                  oorzaakt door niet de voorlopige maatregelen te nemen
                                                                  waarom deze laatste heeft verzocht in het kader van een
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          klacht op grond van artikel 3, lid 2, van Verordening
                       van 9 juni 1998                            nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste verorde-
                                                                  ning over de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het
in zaak T-176/97: A. Hick tegen Economisch en Sociaal             Verdrag (PB 13 van 21.2.1962, blz. 204), inzake bepaalde
        ComiteÂ van de Europese Gemeenschappen (1)                mededingingsbeperkende gedragingen, heeft het Gerecht
                                                                  (Derde Kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, kamerpre-
(Ambtenaren Ð Bevordering Ð Terbeschikkingstelling                sident, C. P. BrieÈt en A. Potocki, rechters; griffier: H. Jung,
aan eerdere dienst Ð Detachering in belang van dienst Ð           op 14 mei 1998 een beschikking gegeven waarvan het dic-
                 Misbruik van bevoegdheid)                        tum luidt als volgt:
                        (98/C 234/53)                             1. Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk ver-
                                                                       klaard.
                     (Procestaal: Frans)                          2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten.
                                                                  (1) PB C 370 van 6.12.1997.
In zaak T-176/97, A. Hick, ambtenaar van het Econo-
misch en Sociaal ComiteÂ van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en
A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
bende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson, rue de Ces-                      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
sange 30, tegen Economisch en Sociaal ComiteÂ van de                    VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Bermejo                                         van 26 mei 1998
Garde en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nie-
tigverklaring van besluit 439/96 A van het Economisch en          in zaak T-60/98 R, Ecord Consortium for Russian Co-
Sociaal ComiteÂ van 30 september 1996 houdende aanstel-           operation tegen Commissie van de Europese Gemeen-
ling, met bevordering tot de rang A 3, van de heer J. als                                     schappen
hoofd van de Afdeling voor sociale aangelegenheden,               (Kort geding Ð Verzoek om voorlopige maatregelen Ð
gezinsvraagstukken,       onderwijs    en    cultuur      van     Beschikking van Commissie tot afwijzing van een aanbie-
Directoraat B, Advieswerkzaamheden, alsmede van het                                              ding)
besluit van dezelfde dag houdende afwijzing van verzoe-
                                                                                (98/C 234/55)
kers sollicitatie naar dat ambt, heeft het Gerecht (Vijfde
Kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, president, R. Gar-                             (Procestaal: Frans)
cía-Valdecasas en M. Jaeger, rechters; griffier: A. Mair,
administrateur, op 9 juni 1998 een arrest gewezen waar-           In zaak T-60/98 R, Ecord Consortium for Russian Co-ope-
van het dictum luidt als volgt:                                   ration, bestaande uit: Danagro Adviser A/S, gevestigd te


title: Zaak T-221/17: Beroep ingesteld op 15 april 2017 — Mémora Servicios Funerarios/EUIPO — Chatenoud (MEMORAME)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/47

         Beroep ingesteld op 15 april 2017 — Mémora Servicios Funerarios/EUIPO — Chatenoud (MEMORAME)
   (Zaak T-221/17)
   (2017/C 239/59)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mémora Servicios Funerarios SLU (Zaragoza, Spanje) (vertegenwoordigers: C. Marí Aguilar en J. Gallego Jiménez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Georges Chatenoud (Thiviers, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „MEMORAME” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 929 071

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 10 februari 2017 in zaak R 1308/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 10 februari 2017 in zaak R 1308/2016-4 waarbij merkaanvraag nr. 12 929 071 tot inschrijving van het merk „MEMORAME” als Uniemerk gedeeltelijk is toegewezen, en bijgevolg volledige afwijzing van die merkaanvraag;

               —

               verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten in de zin van artikel 87, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               verzoekster stelt dat de kamer van beroep onvoldoende rekening ermee heeft gehouden dat het oppositiemerk „MEMORA” op het grondgebied van de Europese Unie een uitermate bekend merk is.


title: Gevoegde zaken T-37/15 en T-38/15: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Abertis Telecom Terrestre en Telecom Castilla-La Mancha/Commissie [„Staatssteun — Digitale televisie — Steun voor de uitrol van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden van Castilië-La Mancha — Besluit waarbij de steunmaatregelen onverenigbaar met de interne markt worden verklaard — Begrip ‚onderneming’ — Economische activiteit — Voordeel — Dienst van algemeen economisch belang — Concurrentievervalsing — Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU — Nieuwe steun”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/28

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Abertis Telecom Terrestre en Telecom Castilla-La Mancha/Commissie
   (Gevoegde zaken T-37/15 en T-38/15) (1)

   ([„Staatssteun - Digitale televisie - Steun voor de uitrol van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden van Castilië-La Mancha - Besluit waarbij de steunmaatregelen onverenigbaar met de interne markt worden verklaard - Begrip ‚onderneming’ - Economische activiteit - Voordeel - Dienst van algemeen economisch belang - Concurrentievervalsing - Artikel 107, lid 3, onder c), VWEU - Nieuwe steun”])
   (2017/C 038/37)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Abertis Telecom Terrestre, SA (Barcelona, Spanje), Telecom Castilla-La Mancha, SA (Toledo, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, A. Balcells Cartagena en M. Bolsa Ferruz, vervolgens J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo en M. Bolsa Ferruz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, P. Němečková en B. Stromsky, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: SES Astra (Betzdorf, Luxemburg) (vertegenwoordigers: F. González Díaz, F. Salerno en V. Romero Algarra, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2014) 6846 final van de Commissie van 1 oktober 2014, betreffende steunmaatregel SA.27408 [(C 24/2010) (ex NN 37/2010, ex CP 19/2009)] van de autoriteiten van Castilië-La Mancha voor de uitrol van digitale terrestrische televisie in afgelegen en minder verstedelijkte gebieden van Castilië-La Mancha, zoals gewijzigd bij besluit C(2015) 7193 final van 20 oktober 2015 waarbij bepaalde onjuistheden van besluit C(2014) 6846 final werden gecorrigeerd

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Abertis Telecom Terrestre, SA en Telecom Castilla-La Mancha, SA zullen naast hun eigen kosten die van de Europese Commissie en van SES Astra dragen.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-210/14: Arrest van het Gerecht van 26 februari 2016 — Mederer/BHIM — Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap — Beeldmerk Gummi Bear-Rings — Ouder nationaal beeldmerk GUMMY — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/23

         Arrest van het Gerecht van 26 februari 2016 — Mederer/BHIM — Cadbury Netherlands International Holdings (Gummi Bear-Rings)
   (Zaak T-210/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Gemeenschap - Beeldmerk Gummi Bear-Rings - Ouder nationaal beeldmerk GUMMY - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 118/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mederer GmbH (Fürth, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Sachs en O. Ruhl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: V. Melgar en H. Kunz, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Cadbury Netherlands International Holdings BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordiger: A. Padial Martínez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 16 december 2013 (zaak R 225/2013-5) inzake een oppositieprocedure tussen Cadbury Netherlands International Holdings BV en Mederer GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mederer GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak C-405/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juli 2015 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 mei 2015 in zaak T-15/13, Group Nivelles/BHIM — Easy Sanitairy Solutions (Doucheafvoergoot)

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/6

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juli 2015 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 mei 2015 in zaak T-15/13, Group Nivelles/BHIM — Easy Sanitairy Solutions (Doucheafvoergoot)
   (Zaak C-405/15 P)
   (2015/C 337/08)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: S. Bonne en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Group Nivelles NV en Easy Sanitary Solutions BV

      Conclusies

   Het Bureau concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het bestreden arrest nietig te verklaren,

               —

               de eisende partij en de tussenkomende partij voor het gerecht te veroordelen tot de door het Bureau uiteengezette kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht heeft artikel 63, lid 1, van [verordening nr. 6/2002 (1)] geschonden door te oordelen dat het oudere model, ingeroepen ter staving van het verzoek tot nietigverklaring, het ‘geheel van de door het bedrijf Blücher aangeboden afvoer van vloeistoffen’ is. Group Nivelles riep alleen de afdekplaat in die voor het publiek beschikbaar is gesteld door zowel het bedrijf Blücher als door andere bedrijven, los van de vorm van de bak;
   Het Gerecht heeft artikel 25, lid 1, punt b), van [verordening nr. 6/2002], gelezen in combinatie met artikel 5 van [verordening nr. 6/2002], geschonden door te oordelen dat het Bureau verplicht was het bestreden Gemeenschapsmodel te vergelijken met een ouder model dat het resultaat zou zijn van de combinatie van twee afzonderlijke onderdelen, openbaar gemaakt in verschillende documenten. Volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie, die van toepassing is op artikel 5 van [verordening nr. 6/2002], mag het bestreden model niet worden vergeleken met ‘een samenvoeging van specifieke elementen of delen van oudere modellen, maar met geïndividualiseerde en welbepaalde oudere modellen’. De uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel zoals het geassembleerd is kunnen soms worden afgeleid van de uiterlijke kenmerken van de onderdelen waaruit het bestaat, maar die globale uiterlijke kenmerken blijven hypothetisch of in elk geval onderhevig aan belangrijke benaderingen. Welnu, het begrip identiteit tussen twee tekeningen of modellen, eigen aan artikel 5 van [verordening nr. 6/2002], vormt een obstakel voor een vergelijkend onderzoek dat gebaseerd is op hypotheses of benaderingen;
   Het Gerecht heeft artikel 25, lid 1, punt b), van [verordening nr. 6/2002], gelezen in combinatie met artikelen 6 en 7, lid 1, van [verordening nr. 6/2002] geschonden door van mening te zijn dat, in het geval dat de vergeleken tekeningen of modellen opgenomen zijn in de voortbrengselen waarvan de aard of bestemming verschilt, dit verschil de onmogelijkheid kan inhouden voor de desbetreffende geïnformeerde gebruiker om het oudere model te kennen. Artikel 7 van [verordening nr. 6/2002] houdt een juridische fictie in waarmee elk 'openbaar gemaakt model verondersteld wordt ter kennis te zijn gekomen van zowel ingewijden in de betrokken sector waarop het oudere model betrekking heeft als het publiek van de geïnformeerde gebruikers van het type voortbrengsel waarop het bestreden model betrekking heeft. Zodra de openbaarmaking van het oudere model vastgesteld is, moet men in overweging nemen dat de desbetreffende geïnformeerde gebruiker kennis heeft van zowel het oudere model als van de gebruiksmodaliteiten ervan, zoals deze blijken uit de bewijzen en argumenten die door de partijen worden aangevoerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende Gemeenschapsmodellen (PB 2002 L 3, blz. 1).


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2003 in zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt tegen Europees Bureau voor wederopbouw (Procedure in kort geding — Ontvankelĳkheid)

text:
C 213/36              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.9.2003
            BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                               3)    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-
       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                     ding aan verzoekster waaronder in ieder geval begrepen
                                                                             de kosten van dit geding.
                        van 25 juni 2003
in zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt tegen Europees                     Middelen en voornaamste argumenten
                 Bureau voor wederopbouw
                                                                       Verzoekster werkt sinds 1 juli 1999 voor verweerster. Op
       (Procedure in kort geding — Ontvankelijkheid)
                                                                       1 juli 2003 loopt haar contract af. Verzoekster vraag om haar
                                                                       contract te verlengen werd echter afgewezen door verweerster.
                        (2003/C 213/71)                                Deze beslissing wordt door verzoekster aangevochten.
                         (Procestaal: Frans)
                                                                       Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster
                                                                       in de eerste plaats een schending van het motiveringsbeginsel
                                                                       aan.
In zaak T-175/03 R, Norbert Schmitt, wonende te Köllerbach
(Duitsland), vertegenwoordigd door L. Polanz, advocaat, tegen
                                                                       Verzoekster beweert vervolgens dat verweerster haar beleids-
Europees Bureau voor wederopbouw (gemachtigde: C. Ma-                  vrijheid heeft overschreden. Verweerster heeft uitgangspunten,
nolopoulos), betreffende een verzoek tot opschorting van de            beleidsregels en een stappenplan uitgevaardigd om ervoor te
tenuitvoerlegging van het besluit van het Europees Bureau
                                                                       zorgen dat de verlengingen van contracten op een eenduidige
voor wederopbouw om verzoekers arbeidsovereenkomst op te               en transparante wijze zouden plaatsvinden. Volgens verzoek-
zeggen, heeft de president van het Gerecht, op 25 juni 2003
                                                                       ster heeft verweerster haar discretionaire vrijheid bij de toepas-
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:            sing van deze regels overschreden.
1)   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                       Verzoekster voert tenslotte een schending van de zorgplicht,
2)   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                evenals een schending van het gelijkheidsbeginsel aan.
                                                                       Verzoekster beweert tenslotte dat verweerster misbruik van
                                                                       heer bevoegdheid heeft gemaakt. Verzoekster verklaart dat de
                                                                       Nederlandse minister van Binnenlandse zaken op verzoek van
                                                                       verweerster een veiligheidsonderzoek betreffende verzoekster
                                                                       heeft uitgevoerd. Dit onderzoek heeft geen enkel nadelig feit
Beroep, op 29 april 2003 ingesteld door Elisabeth Saskia               ten aanzien van verzoekster opgeleverd. Volgens verzoekster
                      Smit tegen Europol                               is echter het enkele feit dat er een veiligheidsonderzoek is
                                                                       gevoerd, de werkelijke reden voor de weigering van een
                        (Zaak T-143/03)                                contractsverlenging.
                        (2003/C 213/72)
                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                       Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door Jose Maria Sison
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                            tegen Raad van de Europese Unie
schappen is op 29 april 2003 beroep ingesteld tegen Europol
door Elisabeth Saskia Smit, vertegenwoordigd door                                             (Zaak T-150/03)
mr. P. de Casparis en mr. M. F. Baltussen.
                                                                                (2003/C 213/73)
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1)   de afwijzing door Europol d.d. 25 februari 2003 van de
     klacht van verzoekster tegen het besluit van 30 september
     2002 te vernietigen, onder gelijktijdige vernietiging van
     het besluit van 30 september 2002;                                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 30 april 2003 beroep ingesteld tegen de Raad
2)   Europol te veroordelen het arbeidscontract van verzoek-           van de Europese Unie door Jose Maria Sison, wonende
     ster te verlengen tot 1 juli 2007, dan wel een ander door         te Utrecht (Nederland), vertegenwoordigd door J. Fermon,
     het Gerecht te bepalen tijdstip;                                  A. Comte, E. Schultz en D. Gurses, advocaten.


               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/1

         Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen van de Vierde, de Vijfde en de Zesde kamer vanaf 12 oktober 2004
   (2005/C 31/02)
   Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 12 oktober 2004 de in artikel 11 quater, lid 2, laatste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de kamers van drie rechters opgesteld als volgt:
   Vierde kamer:
   N. Colneric
   J. N. Cunha Rodrigues
   K. Schiemann
   E. Juhász
   M. Ilešič
   E. Levits
   Vijfde kamer:
   C. Gulmann
   R. Schintgen
   J. Makarczyk
   P. Kūris
   G. Arestis
   J. Klučka
   Zesde kamer:
   A. La Pergola
   J.-P. Puissochet
   F. Macken
   S. von Bahr
   J. Malenovský
   U. Lõhmus