title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 21 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dr. T. Schilling en A. Fleck-Schilling enerzĳds en Finanzamt Nürnberg-Süd anderzĳds (Zaak C-209/01

text:
C 212/14               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.7.2001
—     Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen tot de                    (b) deze derde tegen de gestelde merkinbreuk geen
      kosten.                                                                      verweer kan ontlenen aan artikel 6, lid 1, van
                                                                                richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 decem-
                                                                                ber 1988 betreffende de aanpassing van het merken-
Middelen en voornaamste argumenten                                                 recht der lidstaten,
De Commissie is van oordeel dat Nederland de volgende                         kan de derde dan als verweer aanvoeren dat het bestreden
bepalingen van de richtlijn niet correct in Nederlands recht                  gebruik geen verwijzing inhoudt naar de oorsprong van
heeft omgezet:                                                                de waren (dat wil zeggen een band in het economisch
                                                                              verkeer tussen de waren en de merkhouder)?
—     Artikel 8, lid 2 (verdoving bij ernstige verwondingen die
      hevige pijn kunnen veroorzaken): Een ontwerp van een              2.    Zo ja, maakt het feit dat het betrokken gebruik wordt
      wijziging van het „Dierproevenbesluit” strekkende tot                   gezien als een teken van steun, trouw of gehechtheid aan
      omzetting van artikel 8, lid 2, b), laatste volzin van de               de merkhouder, dan een voldoende band uit?
      richtlijn werd, volgens de Nederlandse regering, onlangs
      om advies aan de Raad van State aangeboden.
—     Artikel 11 (Vrijlaten van dieren): De Commissie is van
                                                                        (1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.
      oordeel dat artikel 10a, tweede lid, van de Wet op de
      Dierproeven een algemene draagwijdte heeft en niet
      specifiek het vrijlaten van dieren betreft.
—     Artikel 18, lid 1 (Het merken van honden, katten en
      primaten): Er is in het Nederlandse recht geen bepaling,
      waaruit blijkt dat genoemde dieren, voordat zij worden
      gespeend, op de minst pijnlijke wijze van een merk moeten
      worden voorzien.
—     Artikel 22, lid 1 (Onderlinge erkenning van de resultaten
      van dierproeven): De Commissie is van mening dat deze             Verzoek van het Bundesfinanzhof van 21 februari 2001
      bepaling in het nationale recht dient te worden omgezet           om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      door een wettelijke bepaling met bindende kracht.                 Dr. T. Schilling en A. Fleck-Schilling enerzijds en
                                                                                Finanzamt Nürnberg-Süd anderzijds
(1) PB 1987, L 117, blz. 31.
                                                                                (Zaak C-209/01
                                                                                (2001/C 212/24)
                                                                        Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 21 februari
                                                                        2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 mei
                                                                        2001, in het geding tussen Dr. T. Schilling en A. Fleck-Schilling
Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division,                enerzijds en Finanzamt Nürnberg-Süd anderzijds, het Hof van
van 4 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het                    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
geding tussen Arsenal Football Club Plc en Matthew Reed                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (Zaak C-206/01)                                1.    Is het in strijd met artikel 14, eerste alinea, van het
                                                                              Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van
                                                                              de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965, wanneer
                         (2001/C 212/23)
                                                                              Duitse onderdanen die in Luxemburg als ambtenaar van
                                                                              de Europese Gemeenschappen werkzaam zijn en daar
De High Court of Justice, Chancery Division, heeft bij beschik-               wonen, in het kader van de Duitse aanslag in de
king van 4 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van                    inkomstenbelasting de uitgaven voor een in Luxemburg
Justitie op 18 mei 2001, in het geding tussen Arsenal Football                tewerkgestelde huishoudelijke hulp niet overeenkomstig
Club Plc en Matthew Reed, het Hof van Justitie van de Europese                § 10, lid 1, nr. 8, van het Einkommensteuergesetz
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                   mogen aftrekken, omdat de premies aan de wettelijke
de navolgende vragen:                                                         pensioensverzekering voor de huishoudelijke hulp niet
                                                                              aan de Duitse pensioenverzekering zijn betaald?
1.    Wanneer een merk geldig is ingeschreven en
      (a)   een derde in het economisch verkeer van een teken           2.    Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
            dat identiek is aan dit merk gebruik maakt voor                   moet artikel 48, lid 4, EG-Verdrag aldus worden uitgelegd,
            waren die identiek zijn aan de waren waarvoor het                 dat een EG-ambtenaar zich niet op artikel 48 EG-Verdrag
            merk is ingeschreven, en                                          kan beroepen?
 ---pagebreak--- 28.7.2001               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 212/15
3.    Ingeval de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord:            nemen. Ofschoon die termijn op 15 juni 1999 is verstreken,
      is het in strijd met artikel 48 EG-Verdrag, dat een in          heeft Italiaanse Republiek de nodige bepalingen ter uitvoering
      Luxemburg wonende EG-ambtenaar, die geacht wordt                van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn
      zijn woonplaats in zijn eigen land te hebben en die             nog steeds niet vastgesteld.
      voor een huishoudelijke hulp premies aan de wettelijke
      pensioenverzekering in Luxemburg betaalt, niet het recht
      heeft buitengewone lasten af te trekken op grond van            (1) PB L 71 van 10.3.1998, blz. 1.
      § 10, lid 1, nr. 8, van het Einkommensteuergesetz?
4.    Ingeval de derde vraag bevestigend wordt beantwoord:
      kunnen de in het arrest van 26 januari 1993 (Werner,
      C-112/91, Jurispr. blz. I-429, 463) ontwikkelde begin-
      selen in het onderhavige geval worden toegepast?
                                                                      Beroep, op 23 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie
                                                                                (Zaak C-211/01)
                                                                                (2001/C 212/26)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
                                                                      op 23 mei 2001 beroep ingesteld tegen de Raad van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                      Europese Unie door de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius als gemach-
                          (Zaak C-210/01)                             tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                          (2001/C 212/25)                             dat het den Hove behage:
                                                                      —     nietig verklaart de besluiten van de Raad van 19 maart
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  2001 betreffende de sluiting van de transito-overeenkom-
op 22 mei 2001 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld                  sten tussen de Europese Gemeenschap en Hongarije en
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    Bulgarije (1), voor zover zij gebaseerd zijn op artikel 93
woordigd door H. Støvlbæk en R. Amorosi als gemachtigden.                   EG, terwijl artikel 71 EG de noodzakelijke en voldoende
                                                                            rechtsgrondslag is;
                                                                      —     de gevolgen van deze overeenkomsten in stand laat tot
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            de vaststelling van de nieuwe handelingen door de Raad;
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de       —     de Raad in de kosten verwijst.
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
      die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/11/EG van
      de Commissie van 27 januari 1998 betreffende de                 Middelen en voornaamste argumenten
      etikettering van het energieverbruik van lampen voor
      huishoudelijk gebruik (1), of althans door die maatregelen      De juiste rechtsgrondslag voor de aanvaarding van bedoelde
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                transito-overeenkomsten is artikel 71 EG, de enige grondslag
      deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is          die gezien het voornaamste doel van deze handelingen vereist
      nagekomen;                                                      is. Het belastingaspect moet integrerend deel uitmaken van
                                                                      deze overeenkomsten, daar het een van de middelen is tot
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de        het doel van verwezenlijking van het gemeenschappelijk
      procedure.                                                      vervoersbeleid. De functie ervan is, te verzekeren dat het bij de
                                                                      overeenkomsten ingevoerde systeem van wederzijdse vergun-
                                                                      ningen zonder discriminatie functioneert.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Cumulatie met de rechtsgrondslag van artikel 93 EG is
                                                                      uitgesloten, daar artikel 71 slechts een gekwalificeerde meer-
                                                                      derheid binnen de Raad verlangt, terwijl artikel 93 EG eenparig-
Ingevolge artikel 249 EG, volgens hetwelk een richtlijn verbin-       heid van stemmen eist. In de praktijk heeft zich het probleem
dend is ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke           van de raadpleging van het Europees Parlement weliswaar niet
lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de lidstaten verplicht de      voorgedaan, gelet op artikel 300, lid 3, waarin de sluiting van
in de richtlijnen gestelde uitvoeringstermijnen in acht te            internationale akkoorden is geregeld, maar het middel is toch


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 27 mei 2004 in zaak T-358/02, Deutsche Post AG en DHL International Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Goedkeuring door Commissie van door Italiaanse autoriteiten ten behoeve van Poste Italiane toegekende steun — Door concurrenten ingesteld beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/40

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 27 mei 2004
   in zaak T-358/02, Deutsche Post AG en DHL International Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Goedkeuring door Commissie van door Italiaanse autoriteiten ten behoeve van Poste Italiane toegekende steun - Door concurrenten ingesteld beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 228/91)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-358/02, Deutsche Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), DHL International Srl, gevestigd te Rozzano (Italië), beide vertegenwoordigd door J. Sedemund en T. Lübbig, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Di Bucci, J. Flett en V. Kreuschitz), ondersteund door Italiaanse Republiek (gemachtigde: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en door Poste Italiane SpA, gevestigd te Rome (Italië), vertegenwoordigd door B. O'Connor, solicitor, en A. Fratini, advocaat, betreffende een verzoek om nietigverklaring van beschikking 2002/782/EG van de Commissie van 12 maart 2002 inzake staatssteun van Italië ten behoeve van de Poste Italiane SpA (voorheen: Ente Poste Italiane) (PB L 282, blz. 29), heeft het Gerecht (Tweede kamer – uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, V. Tiili, A. W. H. Meij, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 27 mei 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen alsook die van de Commissie en Poste Italiane SpA. De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: Zaak C-185/01: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 februari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Auto Lease Holland BV en Bundesamt für Finanzen

text:
14.7.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 200/49
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                       Wanneer een lessee de geleaste auto bij tankstations met
                                                                     benzine vult op naam en voor rekening van de lessor, is er dan
—    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de             sprake van levering van brandstof van de lessor aan de lessee
     Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 13 fe-               en moet deze levering voor de belasting worden aangegeven
     bruari 2001 in zaak T-166/00 (P. Hirschfeldt/Europees           op de in artikel 8, lid 1, sub b, van richtlijn 77/388/EEG
     Milieuagentschap) te vernietigen; en dienvolgens                genoemde plaats van levering, of gaat de doorlevering op in
                                                                     de volgens artikel 9 van richtlijn 77/388/EEG te belasten
—    nietig te verklaren het bij brief van 27 september 1999         dienstverrichting van de lessor?
     aan rekwirant ter kennis gebrachte besluit om intern
     vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1 te annuleren;
                                                                     (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
—    nietig te verklaren het besluit van 13 december 1999
     betreffende de overgang van rekwirant van de Commissie
     naar het Europees Milieuagentschap voorzover rekwirant
     daarbij per 1 november 1999 in de rang A 5, salaristrap 3,
     is ingedeeld;
—    verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
                                                                     Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 4 april
                                                                     2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                   Alexander Dory en Bondsrepubliek Duitsland — Kreis-
                                                                                wehrersatzamt Schwäbisch Gmünd
—    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
     vatting door te oordelen dat de door de Commissie geuite                               (Zaak C-186/01)
     dreiging „geen enkele overplaatsing naar het Europees
     Milieuagentschap meer te zullen toestaan” ingeval intern                                (2001/C 200/88)
     vergelijkend onderzoek EEA/T/99/1 niet wordt gean-
     nuleerd, de wijze waarop het TABG zijn discretionaire
     bevoegdheid heeft uitgeoefend door dat vergelijkend             Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
     onderzoek te annuleren, niet heeft aangetast.                   4 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                     30 april 2001, in het geding tussen Alexander Dory en
—    Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-      Bondsrepubliek Duitsland, — Kreiswehrersatzamt Schwäbisch
     vatting door een in artikel 8, derde alinea, van het Statuut    Gmünd — het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
     niet genoemde voorwaarde van aanstelling in vaste dienst        pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     te stellen en door niet na te gaan of het Europees              vraag, in het bijzonder met betrekking tot de uitlegging
     Milieuagentschap de loopbaan van rekwirant zowel met            van artikel 2 van richtlijn 76/207/EEG (1) betreffende de
     betrekking tot de rang bij de aanstelling in vaste dienst       tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
     als met betrekking tot de salarisanciënniteit had gerecon-      mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
     strueerd.                                                       arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en
                                                                     ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden:
                                                                     Is de enkel voor mannen geldende Duitse dienstplicht in strijd
                                                                     met het Europees recht?
                                                                     (1) PB L 39 van 14.02.1976, blz. 40.
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 22 februari 2001
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Auto
       Lease Holland BV en Bundesamt für Finanzen
                       (Zaak C-185/01)
                                                                     Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg
                       (2001/C 200/87)                               van 25 april 2001 om een prejudiciële beslissing in de
                                                                           beroepszaak Francisco Javier Gonzales Moreno
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 22 februari
                                                                                (Zaak C-188/01)
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 april
2001, in het geding tussen Auto Lease Holland BV en
Bundesamt für Finanzen, het Hof van Justitie van de Europese                                 (2001/C 200/89)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag betreffende de uitlegging van richtlijn          De Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg heeft bij beschik-
77/388/EG (1):                                                       king van 25 april 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-270/15: Arrest van het Gerecht van 29 november 2016 — ANKO/REA [„Arbitrageclausule — In het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) gesloten subsidieovereenkomst — ESS-project — Overeenstemming met de contractbepalingen van de opschorting jegens verzoekster en voorwaarden voor opheffing van deze betalingsopschorting — Vertragingsrente”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/24

         Arrest van het Gerecht van 29 november 2016 — ANKO/REA
   (Zaak T-270/15) (1)

   ([„Arbitrageclausule - In het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) gesloten subsidieovereenkomst - ESS-project - Overeenstemming met de contractbepalingen van de opschorting jegens verzoekster en voorwaarden voor opheffing van deze betalingsopschorting - Vertragingsrente”])
   (2017/C 022/31)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: V. Christianos, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Onderzoek (vertegenwoordigers: S. Payan-Lagrou en V. Canetti, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door O. Lytra, vervolgens A. Saratsi, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 272 VWEU tot vaststelling dat de door het REA besloten opschorting van de betaling van het resterende gedeelte van de financiële steun die aan verzoekster is verschuldigd uit hoofde van de uitvoering van subsidieovereenkomst nr. 217951 tot financiering van het project „Emergency support system”, gesloten in het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013), in strijd is met zijn contractuele verplichtingen en dat het bedrag bijgevolg aan verzoekster moet worden uitgekeerd, vermeerderd met rente, te rekenen vanaf de dag van betekening van het beroep

      Dictum

               1)

               Het Uitvoerend Agentschap Onderzoek (REA) heeft de betalingen aan ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias opgeschort in strijd met punt II.5, lid 3, onder d), van de algemene voorwaarden als gehecht aan subsidieovereenkomst nr. 217951 tot financiering van het project „Emergency support system”, gesloten in het kader van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013).

               2)

               Het REA wordt veroordeeld om ANKO AE Antiprosopeion, Emporiou kai Viomichanias een bedrag te betalen ter hoogte van de tussentijdse betalingen met betrekking tot de deelname van laatstgenoemde aan het project „Emergency support system” die niet hadden mogen worden opgeschort, met een maximum van het resterende gedeelte van de financiële bijdrage die beschikbaar was op het moment van opschorting ervan, vermeerderd met vertragingsrente, die voor elke periode van uitstel ingaat bij het verval van de betalingstermijn van 105 dagen na ontvangst van de bijbehorende verslagen, tegen de op de eerste dag van de maand van de betalingstermijn geldende rentevoet zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie, C-serie, vermeerderd met drie en een halve procentpunt.

               3)

               Het REA draagt de kosten.

      (1)  PB C 279 van 24.8.2015.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  6 december 2005  in de gevoegde zaken C-453/03, C-11/04, C-12/04 en C-194/04 [verzoeken van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (C-453/03), de Consiglio di Stato (C-11/04 en C-12/04) en de Rechtbank 's-Gravenhage (C-194/04) om een prejudiciële beslissing]: The Queen, op verzoek van ABNA Ltd (C-453/03), Denis Brinicombe, BOCM Pauls Ltd, Devenish Nutrition Ltd, Nutrition Services (International) Ltd, Primary Diets Ltd tegen Secretary of State for Health, Food Standards Agency, Fratelli Martini & C. SpA (C-11/04), Cargill Srl tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive, Ferrari Mangimi Srl (C-12/04), Associazione nazionale tra i produttori di alimenti zootecnici (Assalzoo) tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive, en Nederlandse Vereniging Diervoederindustrie (Nevedi) (C-194/04) tegen Productschap Diervoeder (Veterinairrechtelijke voorschriften — Mengvoeders — Vermelding van exact percentage van bestanddelen van product — Schending van evenredigheidsbeginsel)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 6 december 2005
   in de gevoegde zaken C-453/03, C-11/04, C-12/04 en C-194/04 [verzoeken van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (C-453/03), de Consiglio di Stato (C-11/04 en C-12/04) en de Rechtbank 's-Gravenhage (C-194/04) om een prejudiciële beslissing]: The Queen, op verzoek van ABNA Ltd (C-453/03), Denis Brinicombe, BOCM Pauls Ltd, Devenish Nutrition Ltd, Nutrition Services (International) Ltd, Primary Diets Ltd tegen Secretary of State for Health, Food Standards Agency, Fratelli Martini & C. SpA (C-11/04), Cargill Srl tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive, Ferrari Mangimi Srl (C-12/04), Associazione nazionale tra i produttori di alimenti zootecnici (Assalzoo) tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive, en Nederlandse Vereniging Diervoederindustrie (Nevedi) (C-194/04) tegen Productschap Diervoeder (1)

   (Veterinairrechtelijke voorschriften - Mengvoeders - Vermelding van exact percentage van bestanddelen van product - Schending van evenredigheidsbeginsel)
   (2006/C 36/10)
   Procestalen: Engels, Italiaans en Nederlands
   In de gevoegde zaken C-453/03, C-11/04, C-12/04 en C-194/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk) (C-453/03), de Consiglio di Stato (Italië) (C-11/04 en C-12/04) en de Rechtbank 's-Gravenhage (Nederland) (C-194/04) bij beslissingen van 23 oktober 2003, 11 november 2003 en 22 april 2004, ingekomen bij het Hof op respectievelijk 27 oktober 2003, 15 januari en 26 april 2004, in de procedures The Queen, op verzoek van ABNA Ltd (C-453/03), Denis Brinicombe, BOCM Pauls Ltd, Devenish Nutrition Ltd, Nutrition Services (International) Ltd, Primary Diets Ltd tegen Secretary of State for Health, Food Standards Agency, Fratelli Martini & C. SpA (C-11/04), Cargill Srl tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive, Ferrari Mangimi Srl (C-12/04), Associazione nazionale tra i produttori di alimenti zootecnici (Assalzoo) tegen Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive, en Nederlandse Vereniging Diervoederindustrie (Nevedi) (C-194/04) tegen Productschap Diervoeder, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (rapporteur), kamerpresidenten, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, R. Silva de Lapuerta, P. Kūris, E. Juhász, G. Arestis, A. Borg Barthet en M. Ilešič, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffiers: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, en K. Sztranc, administrateur, op 6 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Bij onderzoek van onderdeel a van de in zaak C-453/03 gestelde vraag, de eerste vraag in elk van de zaken C-11/04 en C-12/04 alsmede de eerste vraag, sub a, in zaak C-194/04 is niet gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan kan worden geconcludeerd dat artikel 1, punt 1, sub b, en punt 4, van richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG van de Commissie, niet geldig op de grondslag van artikel 152, lid 4, sub b, EG is vastgesteld.

               2)

               Bij onderzoek van de vierde vraag in zaak C-12/04 is niet gebleken van feiten of omstandigheden die, gelet op het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie, de geldigheid kunnen aantasten van artikel 1, punt 1, sub b, en punt 4, van richtlijn 2002/2.

               3)

               Artikel 1, punt 1, sub b, van richtlijn 2002/2, dat de fabrikanten van mengvoeders verplicht om op verzoek van de klant de exacte samenstelling van een voeder mee te delen, is, gelet op het evenredigheidsbeginsel, ongeldig. Bij onderzoek van onderdeel c van de in zaak C-453/03 gestelde vraag, de tweede vraag in elk van de zaken C-11/04 en C-12/04 alsmede de eerste vraag, sub c, in zaak C-194/04 is daarentegen niet gebleken van feiten of omstandigheden die, gelet op dit beginsel, de geldigheid van artikel 1, punt 4, van die richtlijn kunnen aantasten.

               4)

               Richtlijn 2002/2 moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing ervan niet afhankelijk is van de vaststelling van de positieve lijst van voedermiddelen met hun specifieke namen als bedoeld in overweging 10 van die richtlijn.

               5)

               Zelfs wanneer een rechterlijke instantie van een lidstaat heeft vastgesteld dat is voldaan aan de voorwaarden waaronder zij de tenuitvoerlegging van een gemeenschapshandeling kan opschorten, in het bijzonder wanneer de vraag van de geldigheid van die handeling reeds aan het Hof is voorgelegd, zijn de bevoegde nationale overheidsinstanties van de overige lidstaten niet bevoegd om die handeling op te schorten totdat het Hof over de geldigheid ervan heeft beslist. Het staat immers alleen aan de nationale rechter om, rekening houdend met de bijzondere omstandigheden van de bij hem aanhangige zaak, na te gaan of wordt voldaan aan de voorwaarden voor toekenning van voorlopige maatregelen.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004

      PB C 59 van 6.3.2004

      PB C 179 van 10.7.2004.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 8 juli 2002 in zaak C-203/01 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda Pública en Antero & Ca. Lda ("Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering — Naheffing invoerrechten — Boeking van te heffen rechten bĳ invoer — Berekening verjaringstermĳn naheffingsactie")

text:
C 274/16                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.11.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Hogere voorziening, op 30 juli 2002 ingesteld door
                                                                            N. Antas de Campos tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                            eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                           (Eerste kamer)                                   kamer) van 14 mei 2002 in zaak T-194/00 (1), N. Antas de
                                                                                Campos/Europees Parlement
                           van 8 juli 2002
                                                                                (Zaak C-279/02 P)
in zaak C-203/01 (verzoek van het Supremo Tribunal
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda
                 Pública en Antero & Ca. Lda (1)
                                                                                (2002/C 274/27)
(„Artikel 104, lid 3, Reglement voor de procesvoering —
Naheffing invoerrechten — Boeking van te heffen rechten
bij invoer — Berekening verjaringstermijn naheffingsactie”)
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (2002/C 274/26)                                   op 30 juli 2002 hogere voorziening ingesteld door N. Antas
                                                                            de Campos, vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en
                                                                            E. Maia Cadete, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht
                        (Procestaal: Portugees)                             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
                                                                            kamer) van 14 mei 2002 in zaak T-194/00, N. Antas de
                                                                            Campos/Europees Parlement.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
In zaak C-203/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       —    het bestreden arrest te vernietigen op grond van een
krachtens artikel 234 EG van het Supremo Tribunal Ad-                            verkeerde rechtsopvatting die voortvloeit uit onjuiste
ministrativo (Portugal), in het aldaar aanhangig geding tussen                   toepassing in het onderhavige geval van het beginsel
Fazenda Pública en Antero & Ca L da, in tegenwoordigheid van                     van behoorlijk bestuur, van de regels betreffende de
Ministério Público, om een prejudiciële beslissing over de                       motiveringsplicht, van het beginsel van gelijke behande-
uitlegging van verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad                         ling, van het non-discriminatiebeginsel en van de regels
van 24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij invoer                    die het recht op een billijk proces waarborgen;
of bij uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist
voor goederen welke zijn aangegeven voor een douaneregeling
waaruit de verplichting tot betaling van dergelijke rechten                 —    eveneens op grond van schending van het beginsel
voortvloeide (PB L 197, blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer),                   van behoorlijk bestuur, van de regels betreffende de
samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident,                    motiveringsplicht, van het beginsel van gelijke behande-
M. Wathelet en A. Rosas, rechters, advocaat-generaal A. Tiz-                     ling en van het non-discriminatiebeginsel, nietig te verkla-
zano, griffier: R. Grass, op 8 juli 2002 een beschikking gegeven                 ren het besluit van de president van het Europees
waarvan het dictum luidt als volgt:                                              Parlement dat rekwirant bij brief nr. 109172 van 14 juli
                                                                                2000 werd medegedeeld in antwoord op zijn klacht van
                                                                                2 december 1999;
De uitdrukking boeking in de artikelen 1, lid 2, sub c, en 2, lid 1,
tweede alinea, van verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van
24 juli 1979 inzake navordering van de rechten bij invoer of bij            —    de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht van eerste
uitvoer die niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen           aanleg voor een nader onderzoek van de feiten die aan
welke zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting            het verzoek om schadevergoeding ten grondslag liggen,
tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide, duidt op de adminis-           en ter voortzetting van de procedure tot de eindbeslissing
tratieve handeling waarbij het door de bevoegde autoriteiten aan                 over dit punt;
rechten bij invoer of bij uitvoer te heffen bedrag naar behoren wordt
vastgesteld, en niet de inschrijving door de douaneautoriteit van dat
bedrag in het boekhoudkundig register of op ieder ander daartoe             —    ingeval het arrest van het Gerecht van eerste aanleg enkel
dienend middel. Die inschrijving is geen voorwaarde die noodzakelij-             op grond van schending van het recht op een billijk
kerwijs vervuld moet zijn voordat tot navordering wordt overgegaan.              proces wordt vernietigd, de zaak terug te verwijzen naar
                                                                                het Gerecht van eerste aanleg voor een nader onderzoek
                                                                                van de aangevoerde bewijzen;
( 1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                            —    het Europees Parlement te verwijzen in de kosten, alsmede
                                                                                in de kosten van rekwirant in zaak T-194/00.


title: Verzoek van de Pretura circondariale di Caserta van 14 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A. Pontillo en de vennootschap Donatab (Zaak C-372/96)

text:
8 . 2 . 97               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 40/9
Verzoek van de Pretura circondariale di Caserta van                      2 . Is artikel 1 , lid 3 , vierde streepje , van Verordening ( EG )
14 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding                   nr. 343/94, en artikel 1 , leden 1 , 2 en 3 , van Verordening
        tussen A. Pontillo en de vennootschap Donatab                          ( EG ) nr . 465/94 , zoals gewijzigd bij Verordening ( EG )
                           ( Zaak C-3 72/96 )                                  nr . 610/94 , ongeldig wegens schending van het vertrou
                                                                               wensbeginsel ?
                              ( 97/C 40/ 17 )
De Pretura circondariale di Caserta heeft bij beschikking                3 . Is artikel 1 , lid 3 , vierde streepje , van Verordening ( EG )
van 14 oktober 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    nr. 343/94 , en artikel 1 , leden 1 , 2 en 3 , van Verordening
Justitie op 25 november 1996 , in het geding tussen                            ( EG ) nr . 465/94, zoals gewijzigd bij Verordening ( EG )
A. Pontillo en de vennootschap Donatab, het Hof van                            nr. 610/94 , ongeldig wegens schending van artikel 31
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                        van Verordening ( EEG ) nr. 822/87 C ), en overschrijding
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                             van bevoegdheid, doordat niet aan de wettelijke voor
                                                                               waarde van een correcte vaststelling van de „ opbrengst
                                                                               per hectare " is voldaan ?
1 . Moet, vanuit het oogpunt van het vertrouwensbeginsel
     en de „ ratio " van de contingenteringsregeling, Verorde
     ning ( EEG ) nr . 1738/91 van de Raad (') geldig worden             4 . Is artikel 39, lid 4 , van Verordening ( EEG ) nr . 822/87
     geacht, voor zover daarin een onverwachte en onvoor                      ongeldig wegens schending van het evenredigheidsbe
     ziene verlaging van de prijzen en de bewerkingspremie                     ginsel , voor zover het daarin gaat over de vaststelling
     voor de tabakssoort Burley Italiano wordt doorgevoerd                     van de hoeveelheid die elke producent voor wie de
     in een dermate vergevorderde fase van het tabaksseizoen                   verplichting geldt, moet laten distilleren, in die zin dat
     dat er ook voor de meest voorzichtige en oplettende                       deze bepaling volkomen ongeschikt is ter verwezenlij
     producent geen enkele manoeuvreerruimte overblijft ?                      king van het nagestreefde doel ?
2 . Kan, vanuit het oogpunt van schending van de wezen                  5 . Is artikel 4, lid 2 , vierde streepje, van Verordening ( EEG )
     lijke vormvereisten , een grond tot nietigverklaring zijn                 nr. 441 /88 ongeldig, voor zover deze bepaling verder
     het ontbreken van elke uitdrukkelijke of stilzwijgende                    gaat dan de grenzen die zijn gesteld aan de uitoefening
     motivering voor de bepalingen van de verordening ten                      van een discretionaire bevoegdheid van de administratie
     aanzien van Burleytabak en a fortiori ten aanzien van de                  bij de door de gemeenschappelijke ordening der mark
     andere tabakssoorten, waarvoor nog grotere produktie                     ten voorgeschreven indeling van de Lid-Staten ?
     overschotten waren geconstateerd ?
(') PB nr . L 163 van 26 . 6 . 1991 , blz . 13 .                         6 . Is artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EG ) nr. 3151 /94 ( 6 )
                                                                               ongeldig wegens schending van artikel 39 , lid 1 , van
                                                                               Verordening ( EEG ) nr. 822/87, voor zover niet is
                                                                               voldaan aan het wettelijk vereiste dat de maatregel ertoe
                                                                               dient te strekken het onevenwicht op te heffen tijdens
                                                                               het lopende wijnoogstjaar ?
Verzoek van de Pretura circondariale di Treviso — Sezione
distaccata di Conegliano — van 2 november 1996 om een                    7. Is artikel 1 , lid 1 , van Verordening ( EG ) nr . 3151 /94
prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Zaninotto                      ongeldig wegens schending van het beginsel van de
en Ispettorato centrale repressioni frodi — Ufficio di                         evenredigheid van Gemeenschapsacties ?
                                Conegliano
                           ( Zaak C-375/96 )                              ')  PB   nr.  L 44 van 17 . 2 . 1994 , blz . 9 .
                              ( 97/C 40/ 18 )                             2)  PB   nr . L 58 van 2 . 3 . 1994 , blz . 2 .
                                                                          ■') PB   nr . L 77 van 19 . 3 . 1994 , blz . 12 .
De Pretura circondariale di Treviso — Sezione distaccata di               4)  PB   nr . L 45 van 18 . 2 . 1988 , blz . 15 .
                                                                          ■<) PB   nr . L 84 van 27 . 3 . 1987 , blz . 1 .
Conegliano — heeft bij beschikking van 2 november 1996 ,                  h)  PB   nr . L 332 van 22 . 12 . 1994 , blz . 32 .
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 no
vember 1996 , in het geding tussen G. Zaninotto en
Ispettorato centrale repressioni frodi — Ufficio di Cone
gliano, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
gende vragen :
                                                                         Verzoek van de Correctionele Rechtbank te Hoei van
 1 . Is artikel 1 , lid 3 , vierde streepje, van Verordening ( EG )      29 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing in de
     nr. 343/94 ('), en artikel 1 , lid 1 onder c ), lid 2 , tweede           strafzaak tegen B. Leloup, S. Leloup en Sari Sofrage
     alinea , en lid 3 ( wat gebied 4 betreft ), van Verordening                                     ( Zaak C-376/96 )
      ( EG) nr . 465/94 ( 2 ), zoals gewijzigd bij Verordening
                                                                                ( 97/C 40/ 19 )
      ( EG ) nr . 610/94 ('), wat gebied 4 betreft, ongeldig
     wegens schending van het discriminatieverbod neerge
      legd in artikel 40 , lid 3 , van het EG-Verdrag, alsmede           De Correctionele Rechtbank te Hoei heeft bij beschikking
      schending van artikel 23 van Verordening ( EEG )                   van 29 oktober 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
      nr. 441 /88 ( 4 )?                                                 Justitie op 26 november 1996 , in de strafzaak tegen


title: Zaak C-443/06: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Erika Hollmann/Fazenda Pública (Directe belastingen — Vermogenswinstbelasting bij verkoop van onroerend goed — Vrij verkeer van kapitaal — Belastinggrondslag — Discriminatie — Samenhang van belastingstelsel)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/15

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Erika Hollmann/Fazenda Pública
   (Zaak C-443/06) (1)

   (Directe belastingen - Vermogenswinstbelasting bij verkoop van onroerend goed - Vrij verkeer van kapitaal - Belastinggrondslag - Discriminatie - Samenhang van belastingstelsel)
   (2007/C 297/23)
   Procestaal: Portugees
   Verwijzende rechter
   Supremo Tribunal Administrativo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Erika Hollmann

      Verwerende partij: Fazenda Pública

      Interveniënt: Ministério Público
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supremo Tribunal Administrativo — Uitlegging van artikelen 12 EG, 18 EG, 39 EG, 43 EG en 56 EG — Belasting van vermogenswinst bij overdracht onder bezwarende titel van onroerende goederen — Uitsluiting van ingezetenen van andere lidstaat van gedeeltelijke vrijstelling waarin voor nationale ingezetenen is voorzien ter zake van gerealiseerde vermogenswinst bij overdracht
   Dictum
   Artikel 56 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan vermogenswinst die wordt behaald bij de verkoop van een in een lidstaat — in casu Portugal — gelegen onroerend goed zwaarder wordt belast wanneer dit goed wordt verkocht door een ingezetene van een andere lidstaat dan wanneer ditzelfde soort transactie wordt verricht door een ingezetene van de staat waarin het onroerend goed is gelegen.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Verzoek van het Cour d'appel de Douai van 20 juni 1996 om een prejudiciële beslissing in de zaak van SA Cabour en SA Nord Distribution Automobile tegen Sàrl Arnor "Soco" (interveniënten: SA Automobiles Peugeot en SA Automobiles Citroën) (Zaak C-230/96)

text:
14 . 9 . 96            INL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      Nr . C 269/9
Verzoek van het Cour d'appel de Douai van 20 juni 1996                      II . Kan Verordening ( EG ) nr. 1475/95 van de Commis
om een prejudiciële beslissing in de zaak van SA Cabour en                        sie ( 2 ), die in de plaats is gekomen van Verordening
SA Nord Distribution Automobile tegen Sari Arnor „ Soco "                         ( EEG ) nr. 123/85 , aldus worden uitgelegd, dat de bij
( interveniënten: SA Automobiles Peugeot en SA Automobi                          artikel 1 verleende vrijstelling geldt voor een dealer
                               les Citroen )                                      overeenkomst die de in de eerste vraag, punten 2 en 3 ,
                          ( Zaak C-230/96 )                                       bedoelde clausules bevat, zulks gelet op de bepalingen
                                                                                van artikel 3 , punt 3 , en van artikel 4, lid 1 , punt 3 , van
                             ( 96/C 269/21 )                                      Verordening ( EG ) nr . 1475/95 , juncto artikel 5 , lid 2 ,
                                                                                punten 2 en 3 , en lid 3 ?
Het Cour d'appel de Douai heeft bij arrest van 20 juni 1 996 ,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 8 juli 1 996 ,          III . Wanneer de Verordeningen ( EEG ) nr . 123/85 en ( EG )
in de zaak van SA Cabour en SA Nord Distribution                                  nr . 1475/95 niet aldus kunnen worden uitgelegd , dat de
Autombile tegen Sari Arnor „ Soco " ( interveniënten : SA                         daarbij verleende vrijstelling geldt voor de in de eerste
Automobiles Peugeot en SA Automobiles Citroën ), het Hof                          en de tweede vraag bedoelde dealerovereenkomsten ,
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                           moet artikel 85 , lid 1 , van het Verdrag dan aldus
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                           worden uitgelegd, dat een exclusief distributienet van
                                                                                een automobielfabrikant dat voor het gehele grondge
                                                                                bied van een Lid-Staat op dergelijke dealerovereen
   I. Kan Verordening ( EEG ) nr . 123/85 van de Commis                          komsten is gebaseerd , onder het verbod van dat artikel
       sie (') betreffende de toepassing van artikel 85 , lid 3 ,                 valt ?
       van het Verdrag, aldus worden uitgelegd , dat de in
       artikel 1 verleende vrijstelling geldt voor een alleenver
                                                                          (') PB nr . L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz . 16 .
       koopovereenkomst tussen een automobielfabrikant en                 ( 2 ) PB nr . L 145 van 29 . 6 . 1995 , blz . 25 .
       een dealer, wanneer in die overeenkomst :
       1 . de „ objectief gerechtvaardigde redenen " zoals
            bedoeld in artikel 5 , lid 2 , punt 1 , onder a ) en b ), en
            lid 3 , van die verordening niet in bijzonderheden
            zijn gepreciseerd ;
       2 . behoudens wanneer het bewijs wordt geleverd van                Beroep, op 8 juli 1996 ingesteld door Franse Republiek
            objectief gerechtvaardigde redenen die bij de slui                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
            ting van de overeenkomst niet bestonden , elke                                            ( Zaak C-232/96 )
            mogelijkheid voor de dealer is uitgesloten om door                                           ( 96/C 269/22 )
             anderen dan de fabrikant aangeboden nieuwe
             motorvoertuigen te verkopen , zelfs in andere han
             delsbedrijven dan waar de contractprodukten wor              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
             den aangeboden ( dit element staat in verband met             op 8 juli 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
             de uitlegging van artikel 3 , lid 3 , en artikel 5 , lid 2 ,  Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, verte
             van de verordening );                                         genwoordigd door C. de Salins en F. Pascal als gemachtig
                                                                           den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
                                                                           ambassade, Boulevard Prince Henri 9 .
       3 . is voorzien in een verkoopdoelstelling inhoudende
             dat de dealer zich moet inspannen om jaarlijks een
             aantal contractvoertuigen af te zetten die , voor             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
             zover de overeenkomst tussen partijen daarover
             niets bepaalt, door de fabrikant wordt vastgesteld
             aan de hand van zijn eigen ramingen en criteria , en          — Beschikking 96/31 1 /EG van de Commissie van 10 april
             is bepaald dat, wanneer de verkoopdoelstelling op                   1996 betreffende de goedkeuring van de rekeningen die
             31 augustus van het lopende jaar niet voor 90%                      de Lid-Staten voor het begrotingsjaar 1992 hebben
             van 7/ 1 1de is gerealiseerd en wanneer het markt                  ingediend in verband met de door het Europees Oriën
             aandeel van de contractvoertuigen binnen de toe                    tatie - en Garantiefonds voor de Landbouw ( EOGFL ),
             gewezen sector op 3 1 juli van het lopende jaar 15 %                afdeling Garantie , gefinancierde uitgaven alsook voor
             tot 45 % lager is ( naar gelang van de ligging van de               bepaalde uitgaven voor het begrotingsjaar 1 993 ( 1 ) nietig
             sector ) dan het nationale marktaandeel voor                        te verklaren , voor zover de Commissie voor het begro
             dezelfde voertuigen , de fabrikant na het verstrijken               tingsjaar 1992 de volgende door Frankrijk aangemelde
             van een termijn van drie of vijf maanden de                         bedragen niet ten laste van het EOGFL heeft ge
                                                                                bracht :
             toegewezen sector kan wijzigen en/of de dealer zijn
             exclusieve vestiging kan ontnemen, dan wel de
             dealerovereenkomst kan opzeggen ( deze elementen                    — 76 041 440 Ffr . aan uitgaven in verband met inter
             staan in verband met de uitlegging van artikel 4 ,                        ventiemaatregelen in de sector rundvlees , met betrek
             lid 1 , punt 3 , en artikel 5 , lid 2 , punten 2 en 3 , van               king tot de indiening van offertes in het kader van de
             de verordening )?                                                         inschrijvingsprocedure ;


title: Zaak C-200/99: Beroep, op 26 mei 1999 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
C 226/18             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      7.8.1999
1. Ter bepaling of verzoekster, als een „British Overseas                 (c) dat rechtstreeks geldende rechten ontstaan waarop de
   Citizen” die (naar het recht van het Verenigd Koninkrijk)                  burgers van de Unie zich voor nationale rechters
   niet gerechtigd is het Verenigd Koninkrijk binnen te komen                 kunnen beroepen.
   of er te verblijven, een persoon is „die de nationaliteit van
   een lidstaat bezit” en dus een „burger van de Unie” is in de
   zin van artikel 8 EG-Verdrag:                                          (d) dat het van toepassing is op een aan een enkele lidstaat
                                                                              volledig interne situatie?
   1) Wat zijn de (eventuele) gevolgen naar gemeenschaps-
       recht van
       (a) de ten tijde van de toetreding tot de Europese
            Gemeenschappen en aan de Slotakte van de toetre-
            dingsconferentie gehechte verklaring van het Ver-
            enigd Koninkrijk van 1972 „betreffende de definitie
            van het woord ‘onderdanen‘” en
                                                                     Beroep, op 26 mei 1999 ingesteld door de Commissie
                                                                     van de Europese Gemeenschappen tegen het Verenigd
       (b) de verklaring van het Verenigd Koninkrijk van                  Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
            1982 „betreffende de definitie van het woord
            ‘onderdanen‘” en
                                                                                (Zaak C-200/99)
       (c) verklaring nr. 2 bij het Verdrag betreffende de
            Europese Unie, ondertekend op 7 februari 1992,                                    (1999/C 226/29)
            dat de vraag of een persoon de nationaliteit van
            deze of gene lidstaat bezit, uitsluitend wordt gere-
            geld door verwijzing naar het nationale recht van        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
            de betrokken staat en lidstaten, ter informatie door     op 26 mei 1999 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
            middel van een verklaring, kunnen aangeven welke         van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van de
            personen voor gemeenschapsdoeleinden als hun             Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door P. Oliver,
            onderdanen moeten worden beschouwd?                      juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebben-
                                                                     de te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la Cruz, lid van
                                                                     haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
   2) Indien en voor zover het Verenigd Koninkrijk naar
       gemeenschapsrecht niet gerechtigd is zich te beroepen
       op de sub 1 (supra) bedoelde verklaringen, wat zijn de        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       relevante criteria ter bepaling of een persoon de
       nationaliteit van een lidstaat bezit in de zin van
       artikel 8, wanneer er naar nationaal recht verschillende      — te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
       nationaliteitscategorieën zijn waarvan alleen sommige              Brittannië en Noord-Ierland, door niet alle wettelijke en
       een recht geven die lidstaat binnen te komen en er te              bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen die nodig
       verblijven?                                                        zijn om te voldoen aan (i) richtlijn 95/68/EG van de
                                                                          Raad (1) tot wijziging van richtlijn 77/99/EEG (2) inzake
                                                                          gezondheidsvraagstukken op het gebied van de productie
   3) In deze context wat is het gevolg van het door                      en verkoop van vleesproducten en een aantal andere
       verzoekster aangevoerde beginsel dat de fundamentele               producten van dierlijke oorsprong, en (ii) richtlijn 96/90
       mensenrechten naar gemeenschapsrecht moeten wor-                   van de Raad (3) tot wijziging van richtlijn 92/118/EEG (4)
       den geëerbiedigd, in het bijzonder van verzoeksters                tot vaststelling van de veterinairrechtelijke en de gezond-
       beroep op artikel 3, lid 2, van het door het Verenigd              heidsvoorschriften voor het handelsverkeer en de invoer
       Koninkrijk niet bekrachtigde Vierde Protocol bij het               in de Gemeenschap van producten waarvoor ten aanzien
       Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van                van deze voorschriften geen specifieke communautaire
       de mens volgens hetwelk aan niemand het recht mag                  regelgeving geldt als bedoeld in bijlage A, hoodstuk I, van
       worden ontnomen het grondgebied te betreden van de                 richtlijn 89/662/EEG (5), en, wat ziekteverwekkers betreft,
       Staat, waarvan hij onderdaan is?                                   van richtlijn 90/425/EEG (6), de krachtens deze richtlijn
                                                                          en het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                          nagekomen, en
2. Houdt artikel 8 A, lid 1, EG-Verdrag in de omstandigheden
   van de onderhavige zaak in
                                                                     — het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
   (a) dat een burger van de Unie het recht wordt verleend
       de lidstaat waarvan hij onderdaan is, binnen te komen
       en er te verblijven, ook al wordt dit recht hem naar          Middelen en voornaamste argumenten
       nationaal recht ontzegd,
                                                                     Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189), volgens hetwelk een
   (b) dat rechten worden verleend bovenop die welke be-             richtlijn voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, verbindend
       stonden onder het EG-Verdrag vóór de wijziging ervan        is ten aanzien van het te bereiken resultaat, zijn de lidstaten
       bij het Verdrag betreffende de Europese Unie,                 verplicht de in de richtlijn gestelde termijn voor omzetting in
 ---pagebreak--- 7.8.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 226/19
acht te nemen. Deze termijn is verstreken zonder dat het                2) De „erkenningsrichtlijn” sluit de mogelijkheid uit dat een
Verenigd Koninkrijk de noodzakelijke bepalingen heeft vastge-                arts met een enkel diploma en een enkele beroepskwalifica-
steld om aan de in het petitum van de Commissie genoemde                     tie gelijktijdig in het register van artsen en in het register
richtlijnen te voldoen.                                                      van tandartsen is ingeschreven.
                                                                        3) Met betrekking tot de beroepstitel is het de Commissie
(1) van 22 december 1995, PB L 332, 30.12.1995, blz. 10.                     gebleken, dat de artsen die in Italië de tandheelkunde als
(2) richtlijn 77/99/EEG van de Raad van 21 december 1976 inzake              hoofdberoep beoefenen, dit niet doen met de titel van
    gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunau-             „tandheelkundige”, doch met de titel van „arts/tandarts”,
    taire handelsverkeer in vleesproducten (PB L 26, 31.01.1977,             welke niet bij de Commissie is aangemeld.
    blz. 85).
(3) van 17 december 1996, PB L 13, 16.01.1997, blz. 24.
(4) van 17 december 1992, PB L 62, 15.03.1993, blz. 49.
                                                                             Volgens de Commissie is de huidige situatie in strijd met het
(5) van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het                 geharmoniseerde systeem dat bij de „tandartsenrichtlijn” is
    intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de             ingevoerd. Deze situatie sticht verwarring in de lidstaat van
    totstandbrenging van de interne markt (PB L 395, 30.12.1989,             ontvangst en is nadelig voor de beroepsbeoefenaar die het
    blz. 13).                                                                recht op vrij verkeer wil uitoefenen, en wiens diploma in
(6) van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles           de staat van ontvangst kan worden betwist en als niet in
    in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende             overeenstemming met de richtlijnen kan worden be-
    dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging          schouwd.
    van de interne markt (PB L 224, 18.08.1990, blz. 29).
                                                                        (1) Richtlijn van de Raad van 25 juli 1978 (PB L 233, 24.8.1978,
                                                                            blz. 1).
Beroep, op 26 mei 1999 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                        Verzoek van het højesteret van 21 mei 1999 om een
                                                                        prejudiciële beslissing in het geding tussen Henning
                         (Zaak C-202/99)                                               Veedfald en Århus Amtskommune
                         (1999/C 226/30)                                                          (Zaak C-203/99)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                        (1999/C 226/31)
op 26 mei 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                Het Højesteret heeft bij beschikking van 21 mei 1999,
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en B. Mongin,            ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei
lid van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie             1999, in het geding tussen Henning Veedfald en Århus
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                 Amtskommune, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
Bâtiment Wagner, rue Alcide de Gasperi.                                 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        navolgende vragen:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        Vraag 1
1. te verklaren dat de Italiaanse Republiek, door een tweede
     studieprogramma voor de toegang tot het beroep van                 Moet artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn 85/374/EEG (1) van de
     tandarts te handhaven dat niet in overeenstemming is met           Raad van 25 juli 1985 aldus worden uitgelegd, dat een
     richtlijn 78/687/EEG (1), en door de mogelijkheid van              gebrekkig product niet in het verkeer is gebracht, wanneer de
     een dubbele inschrijving in het register van artsen en             producent van het defekte product in het kader van een
     tandheelkundigen te handhaven voor de artsen die de                bepaalde medische dienstverrichting het product vervaardigt
     tandheelkunde       beoefenen,      de    krachtens      richt-    en gebruikt om een menselijk orgaan, dat op het tijdstip van
     lijn 78/687/EEG op haar rustende verplichtingen niet is            het intreden van de schade bij de donor is weggenomen, gereed
     nagekomen;                                                         te maken voor transplantatie in het lichaam van de ontvanger,
                                                                        met als gevolg beschadiging van het orgaan?
2. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                        Vraag 2
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Moet artikel 7, sub C, van richtlijn 85/374 aldus worden
1) Volgens de Commissie is het duidelijk, dat het tweede                uitgelegd, dat een openbaar ziekenhuis volgens de richtlijn niet
     opleidingsprogramma van wet nr. 409 van 24.07.1985                 aansprakelijk is voor producten die door dat ziekenhuis
     (opleiding tot tandheelkunde van drie jaar) niet in overeen-       worden vervaardigd en gebruikt in het kader van een bepaalde,
     stemming is met de bindende voorschriften van artikel 1            met openbare middelen gefinancierde dienstverrichting van de
     van de „coördinatierichtlijn”, waarin een specifieke tand-         producent ten behoeve van de gelaedeerde, waarvoor deze
     heelkundige opleiding van vijf jaar wordt vereist.                 laatste geen tegenprestatie heeft verricht?


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 31 oktober 2000 in zaak T-76/00 R, Bruno Farmaceutici SpA en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Procedure in kort geding — Intrekking van toelating om voor menselĳk gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt te brengen die de stof "amfepramon" bevatten — Richtlĳn 75/319/EEG — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)

text:
C 108/20                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         7.4.2001
te Amsterdam, S. B. Noë, advocaat te Den Haag, en M. S. H. de            1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Ranitz, advocaat te Amsterdam, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue             2)    Verwijst verzoekers in de kosten.
Goethe 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: W. Wils), betreffende een verzoek om
gedeeltelijke opschorting van de tenuitvoerlegging van be-               (1) PB C 149 van 27.5.00.
schikking 2000/117/EG van de Commissie van 26 oktober
1999 betreffende een procedure op grond van artikel 81 van
het EG-Verdrag [zaak IV/33.884 — Nederlandse Federatieve
Vereniging voor de Groothandel op Elektrotechnisch Gebied
en Technische Unie (FEG en TU)] (PB 2000, L 39, blz. 1), heeft
de president van het Gerecht op 14 december 2000 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET
1)    CEF City Electrical Factors BV en CEF Holdings Ltd worden                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      toegelaten tot interventie ter ondersteuning van de conclusies
      van verweerster in de procedure in kort geding.
                                                                                van 31 oktober 2000
2)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         in zaak T-76/00 R, Bruno Farmaceutici SpA en anderen
3)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (Procedure in kort geding — Intrekking van toelating om
                                                                         voor menselijk gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt
                                                                         te brengen die de stof „amfepramon” bevatten — Richtlijn
                                                                         75/319/EEG — Spoedeisendheid — Afweging van belangen)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                                         (2001/C 108/37)
                              AANLEG
                                                                                (Procestaal: Duits)
                       van 19 oktober 2000
                                                                         In zaak T-76/00 R, Bruno Farmaceutici SpA, gevestigd te
in zaak T-58/00, Bond van de Febarbel-Beroepsverenigin-                  Rome, Essential Nutrition Ltd, gevestigd te Brough (Verenigd
gen en anderen tegen Commissie van de Europese Ge-                       Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel Ltd, gevestigd te Uxbridge
                         meenschappen (1)                                (Verenigd Koninkrijk), Hoechst Marion Roussel NV, gevestigd
                                                                         te Brussel, Marion Merrell SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk),
(Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG)                          Marion Merrell SA, gevestigd te Barcelona (Spanje), Sanova
nr. 2790/1999 van de Commissie — Niet-ontvankelijkheid)                  Pharma GmbH, gevestigd te Wenen, Temmler Pharma GmbH
                                                                         & Co. KG, gevestigd te Marburg (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                         door B. Sträter, advocaat te Bonn, domicilie gekozen hebbende
                          (2001/C 108/36)                                te Luxemburg ten kantore van Bonn en Schmidt, advocaten
                                                                         aldaar, Val Sainte-Croix 7, tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen (gemachtigden: H. Støvlbæk en B. Wägen-
                       (Procestaal: Nederlands)                          baur), betreffende een verzoek om opschorting van de tenuit-
                                                                         voerlegging van de beschikking van de Commissie van 9 maart
In zaak T-58/00, Bond van de Fegarbel-Beroepsverenigingen,               2000 betreffende de intrekking van de toelating om voor
gevestigd te Brussel, J. Appeltants, wonende te Grâce-Hollogne           menselijk gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt te
(België), B. Corbeels, wonende te Leuven (België), vertegen-             brengen die de stof „amfepramon” bevatten [C(2000) 453],
woordigd door J. Van Hoof, advocaat te Brussel, domicilie                heeft de president van het Gerecht op 31 oktober 2000 een
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van F. Brouxel,                beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaat aldaar, rue Zithe 6, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigde: W. Wils), betreffende een                   1)    Wat verzoeksters betreft, wordt de tenuitvoerlegging opgeschort
beroep tot nietigverklaring van verordening (EG)                               van de beschikking van de Commissie van 9 maart 2000
nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999                            betreffende de intrekking van de toelating om voor menselijk
betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag               gebruik bestemde geneesmiddelen op de markt te brengen die de
op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde                    stof „amfepramon” bevatten [C(2000) 453].
feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21), heeft het Gerecht
(Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,         2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op
19 oktober een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:


title: Arrest van het Hof (Vĳfde Kamer) van 19 oktober 2000 in zaak C-339/98 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Peacock AG tegen Hauptzollamt Paderborn (Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Tariefindeling van netwerkkaarten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur)

text:
23.12.2000              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 372/3
                     ARREST VAN HET HOF                                    dus, als eenheden van dergelijke machines, onder post 8471 worden
                                                                           ingedeeld.
                            (Vijfde Kamer)
                                                                           (1) PB 358 van 21.11.1998.
                       van 19 oktober 2000
in zaak C-339/98 (verzoek van het Finanzgericht Düssel-
dorf om een prejudiciële beslissing): Peacock AG tegen
                   Hauptzollamt Paderborn (1)
(Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Tarief-
indeling van netwerkkaarten — Indeling in gecombineerde
                            nomenclatuur)                                  Beroep, op 29 september 2000 ingesteld door Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                                                                                bliek
                          (2000/C 372/04)
                                                                                (Zaak C-363/00)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (2000/C 372/05)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 29 september 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek
In zaak C-339/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag (thans artikel 234                vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, als
EG) van het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland), in het                   gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
aldaar aanhangig geding tussen Peacock AG en Hauptzollamt                  C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Paderborn, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
van aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van de gecombineerde
nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opge-                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
nomen in bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de
Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en                     a)    vast te stellen dat Italiaanse Republiek, door niet binnen
statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief                     de termijn gesteld in de artikelen 9 en 10 van Verordening
(PB L 256, blz. als gewijzigd bij de bijlagen van de verordenin-                 (EG, Euratom) nr. 1150/2000 (1) houdende toepassing
gen (EEG) nr. 9 van de Commissie van 2 augustus 1989 (PB                         van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel
L 282, blz. 1), nr. 2472/90 van de Commissie van 31 juli                         van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen,
1990 (PB L 247, blz. 1), nr. 2587/91 van de Commissie van                        een bedrag van 1 484 936 000 000 LIT als eigen
26 juli 1991 (PB L 259, blz. 1), nr. 2505/92 van de Commissie                    middelen ter beschikking van de Commissie te stellen en
van 14 juli 1992 (PB L 267, blz. 1), nr. 2551/93 van de                          door te weigeren de volgens artikel 11 van die Verorde-
Commissie van 10 augustus 1993 (PB L 241, blz. 1), en (EG)                       ning over dat bedrag verschuldigde moratoire interessen
nr. 3115/94 van de Commissie van 20 december 1994 (PB                            te betalen, de krachtens de artikelen 9, 10 en 11 van
L 345, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als                   Verordening nr. 1150/2000 op haar rustende verplichtin-
volgt: M. Wathelet, president van de Eerste Kamer, waar-                         gen niet is nagekomen;
nemend voor de president van de Vijfde Kamer, D. A. O. Ed-
ward (rapporteur), J.-P. Puissochet, P. Jann en L. Sevón, rechters;       b)    de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 19 oktober 2000 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        Middelen en voornaamste argumenten
Aantekening 5 B bij hoofdstuk 84 van de gecombineerde nomencla-
                                                                           De Commissie stelt dat Italië, door op 30 mei 1996 op het
tuur van het gemeenschappelijk douanetarief, opgenomen in bijlage I
                                                                           credit van de rekening van de Commissie slechts een bedrag
van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987
                                                                           van 1 486 594 526 LIT in de plaats van 1 486 442 594 526 LIT
met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
                                                                           te hebben geboekt en het saldo pas op 27 juni 1996 te hebben
gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de bijlagen van
                                                                           geboekt, in strijd met de Verordening eigen middelen van de
de verordeningen (EEG) nr. 2886/89 van de Commissie van
                                                                           Gemeenschappen met vertraging ter beschikking heeft gesteld.
2 augustus 1989, nr. 2472/90 van de Commissie van 31 juli
1990, nr. 2587/91 van de Commissie van 26 juli 1991,
nr. 2505/92 van de Commissie van 14 juli 1992, nr. 2551/93                 Om die redenen hebben de diensten van de Commissie
van de Commissie van 10 augustus 1993, en (EG) nr. 3115/94                 gemeend dat artikel 11 van Verordening nr. 1552/89 (2)
van de Commissie van 20 december 1994, moet aldus worden                   moet worden toegepast, volgens hetwelk een lidstaat rente
uitgelegd, dat zij zich niet verzet tegen de indeling onder post 8471      verschuldigd is wanneer zij eigen middelen met vertraging
van de gecombineerde nomenclatuur, van netwerkkaarten die zijn             boekt op het credit van de rekening welke daartoe op naam
bestemd om in automatische gegevensverwerkende machines te worden          van de Commissie is geopend bij het orgaan dat die lidstaat
geïnstalleerd. Tussen juli 1990 en mei 1995 moesten die kaarten            heeft aangewezen.


title: Zaak T-330/08: Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2012 — Ligny Pesca di Guaiana Francesco e.a./Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 530/2008 — Herstel van blauwvintonijnbestanden — Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2008 — Handeling van algemene strekking — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/12

         Beschikking van het Gerecht van 14 februari 2012 — Ligny Pesca di Guaiana Francesco e.a./Commissie
   (Zaak T-330/08) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 530/2008 - Herstel van blauwvintonijnbestanden - Vaststelling van totaal toegestane vangsten voor 2008 - Handeling van algemene strekking - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 109/26
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ligny Pesca di Guaiana Francesco e C. Snc (Trapani, Italië) en de zes andere verzoekers van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage bij de beschikking (vertegenwoordigers: A. Clarizia, P. Ziotti, P. De Luca, A. Amatucci en R. Malinconico, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Banks en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 1 en artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 tot vaststelling van noodmaatregelen met betrekking tot de visserij op blauwvintonijn door ringzegenvaartuigen in de Atlantische Oceaan, ten oosten van 45° WL, en in de Middellandse Zee (PB L 155, blz. 9)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Ligny Pesca di Guaiana Francesco e C. Snc en de zes andere verzoekers van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage, zullen hun eigen kosten alsmede die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-524/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Vennootschapsbelasting — Rente op lening betaald aan in andere lidstaat of in derde land gevestigde gelieerde vennootschap — Kwalificatie van rente als winstuitkering — Samenhang van belastingstelsel — Belastingontduiking)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation/Commissioners of Inland Revenue
   (Zaak C-524/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Vennootschapsbelasting - Rente op lening betaald aan in andere lidstaat of in derde land gevestigde gelieerde vennootschap - Kwalificatie van rente als winstuitkering - Samenhang van belastingstelsel - Belastingontduiking)
   (2007/C 95/07)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court of Justice (Chancery Division)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Test Claimants in the Thin Cap Group Litigation

      Verwerende partij: Commissioners of Inland Revenue
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice (Chancery Division) — Uitlegging van de artikelen 43, 49 en 56 EG — Nationale belastingwetgeving — Mogelijkheid voor op nationaal grondgebied gevestigde vennootschap om rente over een door haar moedermaatschappij verstrekte lening van belasting af te trekken — Verschillende situatie naar gelang van land van vestiging van moedermaatschappij
   Dictum

               1)

               Artikel 43 EG verzet zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die een beperking stelt aan de mogelijkheid van een ingezeten vennootschap om de rente op een lening die haar is verstrekt door een directe of indirecte niet-ingezeten moedermaatschappij of door een door die moedermaatschappij gecontroleerde niet-ingezeten vennootschap, af te trekken van de belasting, zonder dat die beperking geldt voor een ingezeten vennootschap die een lening heeft gekregen van een eveneens ingezeten vennootschap, tenzij die wettelijke regeling zich baseert op een onderzoek van objectieve en verifieerbare elementen op grond waarvan kan worden vastgesteld of er sprake is van een louter kunstmatige constructie die alleen is opgezet voor belastingdoeleinden, door te voorzien in de mogelijkheid voor de belastingplichtige om, in voorkomend geval en zonder buitensporige administratieve moeite, bewijs aan te voeren met betrekking tot de commerciële redenen die aan de betrokken transactie ten grondslag liggen, en die wettelijke regeling voorts, wanneer het bestaan van een dergelijke constructie wordt aangetoond, die rente alleen als winstuitkering aanmerkt voor zover deze meer bedraagt dan hetgeen onder normale commerciële omstandigheden zou zijn overeengekomen.

               2)

               Een wettelijke regeling van een lidstaat als in de eerste vraag wordt bedoeld, valt niet onder artikel 43 EG wanneer zij wordt toegepast op een situatie waarin een ingezeten vennootschap een lening krijgt van een in een andere lidstaat of in een derde land gevestigde vennootschap die zelf geen controle uitoefent over de vennootschap waaraan de lening wordt verstrekt en die twee vennootschappen direct of indirect worden gecontroleerd door een in een derde land gevestigde gemeenschappelijke moedermaatschappij.

               3)

               Bij gebreke van een gemeenschapsregeling is het een aangelegenheid van het nationale recht van elke lidstaat om de bevoegde rechter aan te wijzen en de procesregels te geven voor rechtsvorderingen ter bescherming van de rechten die de justitiabelen aan het gemeenschapsrecht ontlenen, waaronder de kwalificatie van vorderingen die de benadeelde personen hebben ingesteld bij de nationale rechterlijke instanties. Deze moeten echter garanderen dat de justitiabelen over een doeltreffend rechtsmiddel beschikken om terugbetaling te kunnen verkrijgen van de ten onrechte geheven belasting en van de aan die lidstaat betaalde of door hem ingehouden bedragen die rechtstreeks met die belasting verband houden. Wat andere schade betreft die een persoon eventueel heeft geleden wegens een aan een lidstaat toe te rekenen schending van het gemeenschapsrecht, moet deze lidstaat de aan particulieren berokkende schade vergoeden onder de voorwaarden genoemd in punt 51 van het arrest van 5 maart 1996, Brasserie du Pêcheur en Factortame (C-46/93 en C-48/93), zonder dat zulks uitsluit dat de staat naar nationaal recht onder minder beperkende voorwaarden aansprakelijk kan zijn.
               Wanneer blijkt dat de wettelijke regeling van een lidstaat een door artikel 43 EG verboden belemmering van de vrijheid van vestiging vormt, kan de nationale rechter, teneinde de voor vergoeding in aanmerking komende schade te bepalen, nagaan of de benadeelde personen zich redelijke inspanningen hebben getroost om die schade te voorkomen of de omvang ervan te beperken en, meer in het bijzonder, of zij tijdig alle hun ter beschikking staande beroepsmogelijkheden hebben aangewend. Teneinde te voorkomen dat de uitoefening van de rechten die de particulieren aan artikel 43 EG ontlenen, onmogelijk of uiterst moeilijk wordt gemaakt, kan de nationale rechter bepalen of de toepassing van deze wettelijke regeling, in voorkomend geval in samenhang met de relevante bepalingen van de verdragen ter vermijding van dubbele belasting, hoe dan ook tot afwijzing van de aanspraken van verzoeksters in het hoofdgeding bij de belastingdienst van de betrokken lidstaat zou hebben geleid.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Beroep, op 17 april 1996 ingesteld door V. Kohn-Bergé tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-55/96)

text:
Nr . C 158 / 16      NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      1 . 6 . 96
persoonlijke eigendommen als gevolg van een dienstfout, te           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
beperken tot 150 000 Bfr .
                                                                     — nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelij
Dienaangaande wordt eraan herinnerd , dat verzoekster, die               kend onderzoek COM/T/C/96 om verzoekster niet toe te
verbod had gekregen om de gebouwen van de Commissie —                    laten tot het examen van het vergelijkend onderzoek;
behalve de medische dienst en de sociale diensten — te
betreden, later is uitgenodigd om haar persoonlijke eigen           — verweerster in de kosten te verwijzen .
dommen in haar werkkamer te komen afhalen . Nadat
daarvoor een afspraak was gemaakt, bleek evenwel , dat al
haar persoonlijke eigendommen waren verdwenen .                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster wijst erop, dat zowel de fout als schade                 Verzoekster, tijdelijk functionaris van de rang C 5 , komt op
overduidelijk zijn, en stelt dat het aanbod van de Commissie         tegen het besluit waarbij haar aanmelding voor vergelijkend
kennelijk ontoereikend is .                                          onderzoek COM/T/C/96 is afgewezen op grond dat zij niet
                                                                     voldoet aan de voorwaarde van ten minste drie jaar
                                                                     ononderbroken anciënniteit als tijdelijk functionaris in
                                                                     dienst van de Europese Gemeenschappen .
                                                                     Tot staving van haar beroep voert zij de navolgende
                                                                     rechtsmiddelen aan :
Beroep, op 17 april 1996 ingesteld door V. Kohn-Bergé
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   — schending van het recht van de tijdelijke functionarissen
                       ( Zaak T-55 /96 )                                 om deel te nemen aan de interne vergelijkende onder
                         ( 96/C 158 /39 )                                zoeken en schending van de artikelen 27, eerste alinea ,
                                                                         en 29 , lid 1 , van het Statuut, doordat het criterium van
                                                                         een ononderbroken anciënniteit in de dienst kan leiden
                      (Procestaai: Frans)                                tot uitsluiting van kandidaten met dezelfde of betere
                                                                         kwalificaties dan kandidaten die tot het vergelijkend
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                onderzoek zijn toegelaten ;
schappen is op 17 april 1996 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door V. Kohn                  — kennelijke beoordelingsfout, doordat blijkt dat verzoek
Bergé, wonende te Florange ( Frankrijk ), vertegenwoordigd               ster sedert 16 oktober 1991 daadwerkelijk in dienst van
door J. -N. Louis, T. Demaseure en A. Tornel , advocaten te             verweerster is, zodat op 29 september 1995 een anciën
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de                  niteit in de dienst van meer dan drie jaar kon worden
Fiduciaire Myson Sàrl, Rue Glesener 1 .                                 vastgesteld .


title: Zaak T-238/07: Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Ristic e.a./Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/42

         Beroep ingesteld op 11 juli 2007 — Ristic e.a./Commissie
   (Zaak T-238/07)
   (2007/C 211/79)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ristic AG (Burgthann, Duitsland), Piratic Meeresfrüchte Import GmbH (Burgthann, Duitsland), Prime Catch Seafood GmbH (Burgthann, Duitsland) en Rainbow Export Processing SA (San José, Costa Rica) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking 2007/362/EG van de Commissie van 16 mei 2007 krachtens artikel 231, eerste alinea, EG nietig te verklaren voor zover daarbij beschikking 2004/432/EG aldus wordt gewijzigd dat in de bijlage daarbij Costa Rica in de eerste kolom niet langer met zijn ISO-2-code voorkomt, in de tweede kolom niet langer wordt genoemd, en in de achtste kolom geen „X” meer heeft om aan te duiden dat ingevolge beschikking 2004/432/EG uit Costa Rica dieren en producten van dierlijke oorsprong, afkomstig uit de aquacultuur, in de Europese Unie mogen worden ingevoerd;

               —

               op grond daarvan vast te stellen dat de Europese Gemeenschap verplicht is de schade te vergoeden die verzoeksters door de beschikking van de Commissie hebben geleden;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten, overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters komen op tegen beschikking 2007/362/EG (1) van de Commissie, omdat Costa Rica daarbij wat de dieren en producten van dierlijke oorsprong afkomstig uit de aquacultuur betreft, is geschrapt van de lijst van derde landen wier residubewakingsplannen zijn goedgekeurd.
   Verzoeksters zijn ondernemingen die zich in het bijzonder bezighouden met de verwerking en de verhandeling van garnalen afkomstig uit de aquacultuur in Costa Rica en Ecuador. Zij voeren aan dat zij door de bestreden beschikking zowel rechtstreeks als individueel zijn geraakt in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG.
   Tot staving van hun vordering betogen zij in het bijzonder dat de bestreden beschikking wegens schending van het evenredigheidsbeginsel onrechtmatig is. Zij voeren voorts schending van het recht om te worden gehoord en misbruik van bevoegdheid door verweerster aan.

      (1)  Beschikking 2007/362/EG van de Commissie van 16 mei 2007 tot wijziging van beschikking 2004/432/EG tot goedkeuring van door derde landen ingediende residubewakingsplannen overeenkomstig richtlijn 96/23/EG van de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2007) 2088) (PB L 138, blz. 18).