title: Zaak C-421/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 13 september 2007 — Anklagemyndigheden/Frede Damgaard

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 13 september 2007 — Anklagemyndigheden/Frede Damgaard
   (Zaak C-421/07)
   (2007/C 269/60)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Vestre Landsret
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Anklagemyndigheden

      Verwerende partij: Frede Damgaard
   Prejudiciële vraag
   Dient artikel 86 van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (1), zoals gewijzigd, aldus te worden uitgelegd dat het door een derde verspreiden van informatie over een geneesmiddel, in het bijzonder over de therapeutische of profylactische eigenschappen ervan, aangemerkt dient te worden als reclame, zelfs indien de betrokken derde op eigen initiatief handelt en rechtens en feitelijk geheel onafhankelijk is van de fabrikant en de verkoper?

      (1)  PB L 311, blz. 67.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 30 oktober 1998 in zaak T-290/94 (92), Fort James France, voorheen Kaysersberg SA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Begroting van kosten) (1999/C 1/25)

text:
4.1.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 1/13
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT                             Knibbeler, advocaat te Amsterdam, en K. J. Defares, advo-
                  VAN EERSTE AANLEG                                caat te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                     van 30 oktober 1998                           burg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue
                                                                   Goethe 11, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden,
in zaak T-290/94 (92), Fort James France, voorheen                 vertegenwoordigd door M. Fierstra, juridisch adviseur, als
Kaysersberg SA, tegen Commissie van de Europese                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                      Gemeenschappen (1)                           ter Nederlandse ambassade, rue C. M. Spoo 5, tegen Raad
                   (Begroting van kosten)                          van de Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent, J. Huber
                                                                   en G. Houttuin), ondersteund door Commissie van de
                        (1999/C 1/25)                              Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn),
                                                                   Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door L. PeÂrez de
                      (Procestaal: Frans)                          Ayala Becerril, abogado del Estado van de dienst com-
                                                                   munautaire geschillen, als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                   hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard
In zaak T-290/94 (92), Fort James France, voorheen Kay-            E. Servais 4-6, Franse Republiek, vertegenwoordigd door
sersberg SA, gevestigd te Kunheim (Frankrijk), vertegen-           K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur bij de directie juri-
woordigd door D. Voillemot en J.-Ph. Gunther, advocaten            dische zaken van het ministerie van Buitenlandse zaken, en
te Parijs, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij J.          C. Chavance, secretaris buitenlandse zaken, als gemachtig-
Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11, tegen Commissie            den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvan-              ambassade, boulevard Joseph II 8 B, Italiaanse Republiek,
kelijk F. GonzaÂlez Díaz, lid van haar juridische dienst, en       vertegenwoordigd door U. Colesanti, als gemachtigde, bij-
G. de Bergues, bij de Commissie gedetacheerd nationaal             gestaan door F. Quadri, avvocato dello Stato, domicilie
ambtenaar, en vervolgens door G. Marenco, juridisch                gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade,
hoofdadviseur, en G. Charrier, bij de Commissie gedeta-            rue Marie-AdeÂlaïde 5, betreffende een verzoek tot nietig-
cheerd nationaal ambtenaar), ondersteund door Procter &            verklaring van Verordening (EG) nr. 304/97 van de Raad
Gamble GmbH, gevestigd te Schwalbach (Duitsland), ver-             van 17 februari 1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaat-
tegenwoordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome, en               regelen ten aanzien van de invoer van rijst van oorsprong
G. Scassellati-Sforzolini, advocaat te Bologna, domicilie          uit de landen en gebieden overzee (PB L 51 van 21.2.1997,
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger             blz. 1), heeft het Gerecht (Derde Kamer), samengesteld als
en Hoss, advocaten aldaar, place Winston Churchill 2,              volgt: M. Jaeger, kamerpresident, K. Lenaerts en J. Azizi,
betreffende een verzoek tot begroting van de door ver-             rechters; griffier: H. Jung, op 16 november 1998 een
zoekster aan intervenieÈnte te vergoeden kosten na het             beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest van het Gerecht van 27 november 1997, Kaysers-
berg/Commissie, T-290/94, Jurispr. blz. II-2137), heeft het
Gerecht (Eerste Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als              1. Zaak T-41/97, Antillean Rice Mills/Raad, wordt naar
volgt: B. Vesterdorf, president, C. W. Bellamy, J. Pirrung,             het Hof verwezen, opdat dit uitspraak kan doen op de
A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung,               vorderingen tot nietigverklaring.
op 30 oktober 1998 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                   2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Het totale bedrag van de door Fort James France aan
Procter & Gamble GmbH te vergoeden kosten wordt                    (1) PB C 108 van 5.4.1997.
bepaald op 1 500 000 BEF.
(1) PB C 316 van 12.11.1994.
                                                                             BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 oktober 1998
           BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                  VAN EERSTE AANLEG                                in zaak T-224/97, I. Martínez del Peral Cagigal tegen
                   van 16 november 1998                                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-41/97, Antillean Rice Mills NV tegen Raad van            (Ambtenaren Ð Arrest van Gerecht Ð Verzoek om her-
                     de Europese Unie (1)                          indeling in de rang Ð Exceptie van niet-ontvankelijkheid
                                                                           Ð Belangrijk nieuw feit Ð Ontvankelijkheid)
                    (Verwijzing naar Hof)
                                                                                (1999/C 1/27)
                        (1999/C 1/26)
                  (Procestaal: Nederlands)                                              (Procestaal: Spaans)
In zaak T-41/97, Antillean Rice Mills NV, gevestigd te             In zaak T-224/97, I. Martínez del Peral Cagigal, amb-
Bonaire (Nederlandse Antillen), vertegenwoordigd door W.           tenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschap-


title: Zaak T-648/14: Beroep ingesteld op 2 september 2014 — Infusion Brands/BHIM (DUALTOOLS)

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/20

         Beroep ingesteld op 2 september 2014 — Infusion Brands/BHIM (DUALTOOLS)
   (Zaak T-648/14)
   2014/C 380/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Infusion Brands, Inc. (Myer Lake Circle Clearwater, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: K. Piepenbrink, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 juli 2014 in zaak R 398/2014-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in wit, zwart en groen met het woordelement „DUALTOOLS” voor waren en diensten van de klassen 7, 8 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 0 27  496

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, en lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-315/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Ercros/BHIM — Degussa (TAI CROS) (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TAI CROS — Oudere nationale woordmerken CROS, SOCIEDAD ANÓNIMA CROS en ERCROS — Oudere nationale beeldmerken CROS — Relatieve weigeringsgrond — Geen gevaar voor verwarring — Niet overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2008 — Ercros/BHIM — Degussa (TAI CROS)
   (Zaak T-315/06) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk TAI CROS - Oudere nationale woordmerken CROS, SOCIEDAD ANÓNIMA CROS en ERCROS - Oudere nationale beeldmerken CROS - Relatieve weigeringsgrond - Geen gevaar voor verwarring - Niet overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2009/C 6/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Ercros, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: R. Thierie, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Pethke, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Degussa GmbH, voorheen Degussa AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Schäffler, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 september 2006 (zaak R 29/2006-1) inzake een oppositieprocedure tussen Ercros, SA en Degussa GmbH.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ercros, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak T-569/13: Beroep ingesteld op 28 oktober 2013 — Bimbo/BHIM — Cafe’ do Brasil (Caffè KIMBO Espresso Napoletano)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/25

         Beroep ingesteld op 28 oktober 2013 — Bimbo/BHIM — Cafe’ do Brasil (Caffè KIMBO Espresso Napoletano)
   (Zaak T-569/13)
   2014/C 24/44
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bimbo, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: N. Fernández Fernández-Pacheco, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cafe’ do Brasil SpA (Melito di Napoli, Italië)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 augustus 2013 in zaak R 1561/2012-4;

               —

               verwijzing van interveniënte in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in rood, goud, wit en zwart, met de woordelementen „Caffè KIMBO Espresso Napoletano” voor een reeks waren en diensten van de klassen 30, 32 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 037 933

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Spaans woordmerk „BIMBO”, ingeschreven onder nr. 291 655 voor waren van klasse 30, en ouder bekend Spaans merk „BIMBO” voor waren van klasse 30

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak T-257/17: Beroep ingesteld op 3 mei 2017 — RE/Commissie

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/33

         Beroep ingesteld op 3 mei 2017 — RE/Commissie
   (Zaak T-257/17)
   (2017/C 221/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RE (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van het directoraat Veiligheid tot afwijzing van verzoekers bevestigend verzoek van 20 januari 2017 om toegang tot documenten;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een billijke en redelijke vergoeding aan verzoeker voor de immateriële schade die hij heeft geleden door de onwettige weigering om zijn verzoek om toegang in behandeling te nemen, in strijd met de bepalingen van verordening nr. 1049/2001 (1); en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in haar eigen en in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met zijn beroep vraagt verzoeker om nietigverklaring van bovengenoemd stilzwijgend besluit en wel om twee redenen: ten eerste bevat dat besluit geen motivering met betrekking tot de redenen om niet de door verzoeker gevraagde toegang te geven tot de 15 documenten die niet waren genoemd in het besluit van 22 december 2016 tot afwijzing van verzoekers eerste verzoek om toegang tot documenten; ten tweede het ontbreken of in elk geval de onjuistheid van de rechtvaardiging om geen toegang te geven tot de andere documenten, indien mocht worden geoordeeld dat de motivering van het besluit van 22 december 2016 tot afwijzing van verzoekers eerste verzoek om toegang is vervat in het bestreden stilzwijgend besluit.
   Ten slotte vraagt verzoeker om toekenning van een billijke vergoeding voor de immateriële schade die hij heeft geleden als gevolg van de voortdurende vertraging door de administratie en de onwettige weigering om hem toegang te verlenen tot de betrokken documenten, in strijd met de bepalingen van verordening nr. 1049/2001.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak C-177/13 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 februari 2014 — Marek Marszałkowski/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk met woordelementen „Walichnowy” en „Marko”  — Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerk MAR-KO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar]

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/5

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 13 februari 2014 — Marek Marszałkowski/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG
   (Zaak C-177/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk met woordelementen „Walichnowy” en „Marko” - Oppositie door houder van gemeenschapswoordmerk MAR-KO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar])
   2014/C 184/06
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Marek Marszałkowski (vertegenwoordiger: C. Sadkowski, radca prawny)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co.

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 4 februari 2013, Marszalkowski/BHIM — Mar-Ko Fleischwaren (WALICHNOWY MARKO) (T-159/11), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 januari 2011 (zaak R 760/2010-4) houdende vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de oppositie ingesteld door de houder van het gemeenschapswoordmerk „Mar-Ko” voor waren van klasse 29 van de Overeenkomst van Nice — Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) en van artikel 48, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marek Marszałkowski wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-75/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción n °3 de Ávila (Spanje) op 11 februari 2014 — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA/Francisco Javier Rodríguez Barbero en María Ángeles Barbero Gutiérrez

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción no 3 de Ávila (Spanje) op 11 februari 2014 — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA/Francisco Javier Rodríguez Barbero en María Ángeles Barbero Gutiérrez
   (Zaak C-75/14)
   2014/C 135/28
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Ávila

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA

      Verwerende partijen: Francisco Javier Rodríguez Barbero en María Ángeles Barbero Gutiérrez

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de nationale rechter die vaststelt dat een beding betreffende moratoire rente in hypothecaire leningsovereenkomsten oneerlijk is, krachtens richtlijn 93/13/EEG (1) van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, meer bepaald artikel 6, lid 1, van de richtlijn, met het oog op de bescherming van de belangen van consumenten en gebruikers overeenkomstig de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid, het beding ongeldig en onverbindend te verklaren of dient hij daarentegen het rentebeding te matigen en de executant of kredietverstrekker te gelasten de rente te herberekenen?

               2)

               Vormt de tweede overgangsbepaling van Ley 1/2013 van 14 mei dan althans een duidelijke beperking van de bescherming van het consumentenbelang doordat zij de rechter impliciet verplicht tot matiging van een oneerlijk beding over moratoire rente door middel van herberekening van de overeengekomen rente, met instandlating van het oneerlijke beding, in plaats van het beding nietig en niet-bindend voor de consument te verklaren?

               3)

               Is de tweede overgangsbepaling van Ley 1/2013 [...], doordat zij de toepassing van de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid in het kader van de consumentenbescherming uitsluit en verhindert dat de sanctie van nietigheid en onverbindendverklaring van oneerlijke bedingen over moratoire rente wordt toegepast op vóór de inwerkingtreding van Ley 1/2013 [...] afgesloten hypothecaire leningen, in strijd met richtlijn 93/13/EEG [...], meer bepaald met artikel 6, lid 1, van die richtlijn?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak C-226/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 mei 2011 — Expedia Inc./Autorité de la concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi, Société nationale des chemins de fer français (SNCF), Voyages-SNCF.Com, Agence Voyages-SNCF.Com, VFE Commerce, IDTGV

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 16 mei 2011 — Expedia Inc./Autorité de la concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi, Société nationale des chemins de fer français (SNCF), Voyages-SNCF.Com, Agence Voyages-SNCF.Com, VFE Commerce, IDTGV
   (Zaak C-226/11)
   2011/C 211/32
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Expedia Inc.

      Verwerende partijen: Autorité de la concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi, Société nationale des chemins de fer français (SNCF), Voyages-SNCF.Com, Agence Voyages-SNCF.Com, VFE Commerce, IDTGV

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 3, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat een nationale mededingingsautoriteit op de dubbele grondslag van artikel 101, lid 1, VWEU en het nationale mededingingsrecht optreedt tegen overeenkomsten, besluiten van ondernemersverenigingen of onderling afgestemde feitelijke gedragingen die de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen beïnvloeden maar waarbij niet de drempels worden bereikt die de Europese Commissie heeft vastgesteld in haar Bekendmaking van 22 december 2001 inzake overeenkomsten van geringe betekenis die de mededinging niet merkbaar beperken in de zin van artikel 81, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (de minimis) (PB C 368, blz. 13), en daarbij sancties oplegt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak F-26/15: Beroep ingesteld op 16 februari 2015 — ZZ/Parlement

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/44

         Beroep ingesteld op 16 februari 2015 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-26/15)
   (2015/C 127/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om hem de inrichtingsvergoeding toe te kennen na zijn verhuizing van Yemen naar Brussel, waar zijn van hem gescheiden echtgenote woont, alsmede verzoek om de verwerende partij te veroordelen tot betaling van die vergoeding vermeerderd met rente

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit van 15 april 2014;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 17 november 2014;

               —

               veroordeling van het Europees Parlement tot betaling aan verzoeker van de inrichtingsvergoeding gelijk aan één maand basissalaris, vermeerderd met rente vanaf de data waarop die bedragen op grond van bijlage VII bij het Statuut verschuldigd werden;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-44/14: Beroep ingesteld op 16 mei 2014 — ZZ/Raad

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/46

         Beroep ingesteld op 16 mei 2014 — ZZ/Raad
   (Zaak F-44/14)
   2014/C 212/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Raad om verzoekster niet naar de rang AD13 te bevorderen en toekenning van een vergoeding voor de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit om verzoekster niet naar de rang AD13 te bevorderen, zoals dit volgt uit de op 26 september 2013 bekendgemaakte lijst en uit het antwoord van het TABG op de klacht van 7 februari 2014;

               —

               toekenning van een bedrag van 10  000 EUR voor de geleden immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten die verzoekster in het kader van deze procedure heeft gemaakt.


title: Zaak F-28/12: Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — ZZ/Commissie

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/31

         Beroep ingesteld op 29 maart 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-28/12)
   2012/C 174/50
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek strekkende tot, ten eerste, schrapping van een zin in het medisch rapport van 28 februari 2008, ten tweede, toezending van het aldus gecorrigeerde medisch rapport aan de door verzoeker gekozen arts en, ten derde, meer algemeen, verwijdering uit het dossier betreffende het arbeidsongeval van alle informatie betreffende het feit, waarvan verzoeker volhoudt dat het onjuist is, dat uiteindelijk is vastgesteld dat het poeder waarmee verzoeker in contact is geweest afkomstig was van een exemplaar van een dagblad waarop hij was geabonneerd

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de vorderingen opgenomen in verzoekers verzoek van 23 december 2010;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van de klacht van 10 juli 2011 tegen het besluit tot afwijzing van het verzoek van 23 december 2010;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-414/16: Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Drex Technologies/Raad

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/20

      Beroep ingesteld op 31 juli 2016 — Drex Technologies/Raad
      (Zaak T-414/16)
      (2016/C 364/18)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Drex Technologies SA (Tortola, Britse Maagdeneilanden) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het beroep van verzoekster ontvankelijk en gegrond te verklaren;

                  —

                  dientengevolge besluit (GBVB) 2016/850 van 27 mei 2016 en de uitvoeringshandelingen daarvan nietig te verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

                  —

                  de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan die in wezen gelijk zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke in zaak T-411/16, Syriatel Mobile Telecom/Raad zijn aangevoerd.


title: Zaak T-94/10: Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Rütgers Germany e.a./ECHA

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/64

         Beroep ingesteld op 17 februari 2010 — Rütgers Germany e.a./ECHA
   (Zaak T-94/10)
   2010/C 113/96
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Rütgers Germany GmbH (Castrop-Rauxel, Duitsland), Rütgers Belgium NV (Zelzate, België), Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Tsjechische Republiek), Industrial Química del Nalón, SA (Oviedo, Spanje), Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo-Vizcaya, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, R. Cana, lawyers, en P. Sellar, Solicitor)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de bestreden beslissing gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover zij op anthraceenolie van toepassing is;

               —

               ECHA verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen de gedeeltelijke nietigverklaring van de beslissing van het Europees Agentschap voor chemische stoffen („ECHA”) (ED/68/2009) betreffende de identificatie van anthraceenolie (CAS Nummer 90640-80-5) als stof die, overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 (1) (hierna: „REACH”), voldoet aan de criteria van artikel 57, sub d en e, van REACH.
   Op grond van de bestreden beslissing, die via een persmededeling van ECHA onder verzoeksters’ aandacht kwam, is anthraceenolie op de lijst geplaatst van 14 chemische stoffen die in aanmerking komen om op de lijst van zeer zorgwekkende stoffen te worden geplaatst. De in de bestreden beslissing opgenoemde redenen om anthraceenolie als zeer zorgwekkende stof te identificeren, zijn dat de stof volgens de normen bepaald in bijlage XIII van REACH, kankerverwekkend en tevens persistent, bioaccumulerend en toxisch („PBT”) en zeer persistent en zeer bioaccumulerend („zPzB”) is.
   Verzoeksters stellen dat de bestreden beslissing de krachtens REACH toepasselijke regels voor de identificatie van zeer zorgwekkende stoffen schendt en voeren vier middelen aan ter onderbouwing van hun beroep.
   Zij stellen ten eerste dat de beslissing onrechtmatig is, aangezien zij werd genomen in strijd met wezenlijke procedurele voorschriften. Dienaangaande betogen verzoeksters dat het dossier waarop de bestreden beslissing gebaseerd is, in strijd met artikel 59, lid 3 en bijlage XV van REACH geen gegevens bevatte betreffende alternatieve stoffen. Verder beweren zij dat verweerder het voorstel anthraceenolie te identificeren als een zeer zorgwekkende stof wezenlijk heeft gewijzigd door de leden a en b van artikel 57 op te nemen als gronden voor die identificatie, zonder daartoe over enige bevoegdheid te beschikken, in strijd met artikel 5, leden 5 en 7, van REACH.
   Ten tweede voeren verzoeksters aan dat de bestreden beslissing het beginsel van non-discriminatie en gelijke behandeling schendt, aangezien anthraceenolie ten aanzien van andere stoffen en zonder enige objectieve rechtvaardiging wordt gediscrimineerd.
   Ten derde stellen zij dat ECHA een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door anthraceenolie op grond van de eigenschappen van zijn bestanddelen als PBT- en vPvB-stof te identificeren, wat geen steun vindt in REACH.
   Ten vierde stellen verzoeksters dat de bestreden beslissing het evenredigheidsbeginsel schendt, aangezien zij onevenredig is, gelet op de verhouding tot de nagestreefde doeleinden van verweerders keuze van maatregelen en de daardoor veroorzaakte nadelen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB 2006, L 396, blz. 1).


title: Zaak C-451/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Helmut Müller GmbH/Bundesanstalt für Immobilienaufgaben (Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Begrip — Verkoop door overheidsorgaan van stuk grond waarop koper later werken wil uitvoeren — Werken die beantwoorden aan door territoriaal lichaam bepaalde doelstellingen van stedenbouwkundige ontwikkeling)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 maart 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf — Duitsland) — Helmut Müller GmbH/Bundesanstalt für Immobilienaufgaben
   (Zaak C-451/08) (1)

   (Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Begrip - Verkoop door overheidsorgaan van stuk grond waarop koper later werken wil uitvoeren - Werken die beantwoorden aan door territoriaal lichaam bepaalde doelstellingen van stedenbouwkundige ontwikkeling)
   2010/C 134/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Helmut Müller GmbH

      Verwerende partij: Bundesanstalt für Immobilienaufgaben

      In tegenwoordigheid van: Gut Spascher Sand Immobilien GmbH, Gemeente Wildeshausen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) — Uitlegging van artikel 1, lid 2, sub b, en lid 3, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Begrippen „overheidsopdracht voor werken” en „concessie voor openbare werken” — Verplichting om een aanbesteding uit te schrijven voor de verkoop van een grondperceel door een derde, wanneer de verkrijger later op dit perceel ter realisering van door een territoriaal lichaam bepaalde stedenbouwkundige doelen bouwwerkzaamheden moet verrichten waarvan de plannen reeds vóór de sluiting van de verkoopovereenkomst waren goedgekeurd door dit lichaam

      Dictum

               1.

               Het begrip „overheidsopdrachten voor werken” in de zin van artikel 1, lid 2, sub b, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, vereist niet dat de werken waarop de opdracht betrekking heeft, materieel of fysiek ten behoeve van de aanbestedende dienst worden uitgevoerd, wanneer deze werken in het rechtstreekse economische belang van deze dienst worden uitgevoerd. De uitoefening door deze laatste van regulerende bevoegdheden inzake stedenbouw volstaat niet om aan deze laatste voorwaarde te voldoen.

               2.

               Het begrip „overheidsopdrachten voor werken” in de zin van artikel 1, lid 2, sub b, van richtlijn 2004/18 vereist dat de aannemer zich direct of indirect verbindt tot de uitvoering van de betrokken werken en dat de uitvoering van deze verbintenis in rechte kan worden afgedwongen op de naar nationaal recht bepaalde wijze.

               3.

               De „door de aanbestedende dienst vastgestelde eisen” in de zin van het derde geval van artikel 1, lid 2, sub b, van richtlijn 2004/18 kunnen niet bestaan in het enkele feit dat een overheidsdienst een aantal hem voorgelegde bouwplannen onderzoekt of een besluit neemt in de uitoefening van zijn regulerende bevoegdheden inzake stedenbouw.

               4.

               In omstandigheden als in het hoofdgeding is een concessieovereenkomst voor openbare werken in de zin van artikel 1, lid 3, van richtlijn 2004/18 uitgesloten.

               5.

               In omstandigheden als in het hoofdgeding is richtlijn 2004/18 niet van toepassing op een situatie waarin een overheidsinstantie een stuk grond verkoopt aan een onderneming terwijl een andere overheidsinstantie voornemens is een opdracht voor werken op deze grond te plaatsen, hoewel deze laatste nog niet formeel tot de aanbesteding ervan heeft besloten.

      (1)  PB C 6 van 10.1.2009.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 september 2004 in zaak C-366/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Halle om een prejudiciële beslissing): Gerd Gschoßmann tegen Amt für Landwirtschaft und Flurneuordnung Süd (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Verordeningen (EEG) nr. 1765/92 en (EG) nr. 1251/1999 — Steunregeling voor producenten van akkerbouwgewassen — Compensatiebedragen voor met akkerbouwgewassen ingezaaide of braak gelegde gebieden — Uitsluiting voor gronden gebruikt voor „meerjarige teelt” — Begrip)

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 16 september 2004
   in zaak C-366/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht Halle om een prejudiciële beslissing): Gerd Gschoßmann tegen Amt für Landwirtschaft und Flurneuordnung Süd (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Verordeningen (EEG) nr. 1765/92 en (EG) nr. 1251/1999 - Steunregeling voor producenten van akkerbouwgewassen - Compensatiebedragen voor met akkerbouwgewassen ingezaaide of braak gelegde gebieden - Uitsluiting voor gronden gebruikt voor „meerjarige teelt” - Begrip)
   (2004/C 273/05)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-366/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgericht Halle (Duitsland) bij beslissing van 30 september 2002, ingekomen op 14 oktober 2002, in de procedure: Gerd Gschoßmann tegen Amt für Landwirtschaft und Flurneuordnung Süd, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, waarnemend voor de president van de Derde kamer, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 16 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 9 van verordening (EEG) nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen, en artikel 7 van verordening (EG) nr. 1251/1999 van de Raad van 17 mei 1999 tot instelling van een steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen, moeten aldus worden uitgelegd dat voor de uitsluiting van compensatiebedragen voor grond die voor meerjarige teelt wordt gebruikt, niet vereist is dat deze grond is geëxploiteerd, inzonderheid niet dat bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt of dat is geoogst.

               2)

               Artikel 9 van verordening nr. 1765/92 en artikel 7 van verordening nr. 1251/1999 moeten aldus worden uitgelegd dat het gebruik van grond voor meerjarige teelt, in het geval van appelteelt, eindigt wanneer de fruitbomen worden geveld, ook wanneer ze niet worden weggehaald. Het enkele besluit om de bomen te vellen, zonder dat dit besluit wordt uitgevoerd, doet het gebruik van grond voor meerjarige teelt echter niet verdwijnen.

               3)

               Artikel 9 van verordening nr. 1765/92 en artikel 7 van verordening nr. 1251/1999 moeten aldus worden uitgelegd dat grond die niet langer voor meerjarige teelt wordt gebruikt, moet worden beschouwd als grond die voor niet-agrarische doeleinden wordt gebruikt indien vaststaat dat zij niet voor de teelt van andere planten of dieren bestemd is.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak C-31/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 26 januari 2009 — Bolbol Nawras/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 26 januari 2009 — Bolbol Nawras/Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   (Zaak C-31/09)
   (2009/C 82/28)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Fővárosi Bíróság (Hongarije)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bolbol Nawras

      Verwerende partij: Bevándorlási és Állampolgársági Hivatal
   Prejudiciële vragen
   Moet artikel 12, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad aldus worden uitgelegd dat:

               1)

               een persoon bescherming en bijstand van een instelling van de Verenigde Naties geniet enkel omdat hij op die bescherming of bijstand recht heeft, of moet hij die bescherming of bijstand daadwerkelijk hebben ingeroepen?

               2)

               het wegvallen van de bescherming of bijstand van de instelling verband houdt met het verblijf buiten het gebied waar de instelling actief is, de staking van de activiteiten van de instelling, het feit dat de instelling niet langer bescherming of bijstand kan bieden, dan wel met een objectief beletsel waardoor de rechthebbende die bescherming of bijstand niet kan inroepen?

               3)

               de voordelen uit hoofde van de richtlijn de erkenning als vluchteling inhouden of één van de twee binnen de werkingssfeer van de richtlijn vallende beschermingsvormen (vluchtelingenstatus en subsidiaire bescherming), al naar de keuze van de lidstaat, dan wel in voorkomend geval geen van beide beschermingsvormen automatisch, maar enkel betekenen dat de betrokkene binnen de personele werkingssfeer van de richtlijn valt?

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12).


title: Zaak C-470/13: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Generali-Providencia Biztosító Zrt/Közbeszerzési Hatóság Közbeszerzési Döntőbizottság (Prejudiciële verwijzing — Overheidsopdrachten — Opdrachten die de drempelwaarde van richtlijn 2004/18/EG niet overschrijden — Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU — Toepasselijkheid — Duidelijk grensoverschrijdend belang — Gronden voor uitsluiting van een aanbestedingsprocedure — Uitsluiting van een ondernemer die een inbreuk op de nationale mededingingsregels heeft gemaakt die in een minder dan vijf jaar oude uitspraak is vastgesteld — Toelaatbaarheid — Evenredigheid)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/10

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Generali-Providencia Biztosító Zrt/Közbeszerzési Hatóság Közbeszerzési Döntőbizottság
   (Zaak C-470/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Overheidsopdrachten - Opdrachten die de drempelwaarde van richtlijn 2004/18/EG niet overschrijden - Artikelen 49 VWEU en 56 VWEU - Toepasselijkheid - Duidelijk grensoverschrijdend belang - Gronden voor uitsluiting van een aanbestedingsprocedure - Uitsluiting van een ondernemer die een inbreuk op de nationale mededingingsregels heeft gemaakt die in een minder dan vijf jaar oude uitspraak is vastgesteld - Toelaatbaarheid - Evenredigheid))
   (2015/C 065/14)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Generali-Providencia Biztosító Zrt

      Verwerende partij: Közbeszerzési Hatóság Közbeszerzési Döntőbizottság

      Dictum

   De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU verzetten zich niet tegen de toepassing van een nationale regeling op grond waarvan van deelname aan een aanbestedingsprocedure wordt uitgesloten een ondernemer die een in een rechterlijke uitspraak met kracht van gewijsde vastgestelde inbreuk op het mededingingsrecht heeft gemaakt waarvoor hij een geldboete kreeg opgelegd.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak C-95/03: Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (vĳftiende kamer) van 13 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Vincenzo Piliego en Openbaar Centrum voor Maatschappelĳk Welzĳn (OCMW) te Brussel

text:
26.4.2003               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 101/27
Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door de Commissie               Verzoek van de Arbeidsrechtbank te Brussel (vijftiende
van de Europese Gemeenschappen tegen de Raad van de                   kamer) van 13 februari 2003 om een prejudiciële beslis-
                           Europese Unie                              sing in het geding tussen Vincenzo Piliego en Openbaar
                                                                      Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) te
                           (Zaak C-94/03)                                                           Brussel
                          (2003/C 101/45)
                                                                                (Zaak C-95/03)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                (2003/C 101/46)
op 28 februari 2003 beroep ingesteld tegen de Raad van
de Europese Unie door de Commissie van de Europese
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Götz zur Hausen,
Lena Ström en Elisabetta Righini als gemachtigden, domicilie
gekozen hebbende in Luxemburg.
                                                                      De Arbeidsrechtbank te Brussel (vijftiende kamer) heeft bij
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                       beschikking van 13 februari 2003, ingekomen ter griffie van
                                                                      het Hof van Justitie op 4 maart 2003, in het geding tussen
—      nietig te verklaren het besluit van 19 februari 2002           Vincenzo Piliego en Openbaar Centrum voor Maatschappelijk
       van de Raad inzake de sluiting namens de Europese              Welzijn (OCMW) te Brussel, het Hof van Justitie van de
       Gemeenschap van het verdrag van Rotterdam inzake de            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeer-         beslissing over de navolgende vraag:
       de toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke
       chemische stoffen en pesticiden in de internationale
       handel (1); en                                                 1.     Dient verordening (EEG) nr. 1612/98 van de Raad van
                                                                             15 oktober 1968 ( 1) aldus te worden uitgelegd, dat zij
—      de Raad in de kosten te verwijzen.                                    van toepassing is op de onderdaan van een lidstaat die op
                                                                             het grondgebied van een andere lidstaat verblijft om er
                                                                             werk te zoeken, die onderdak krijgt in een door de
                                                                             overheid erkend onthaalcentrum, waar hij in het kader
Middelen en voornaamste argumenten                                           van een door deze instelling georganiseerd programma
                                                                             voor professionele reïntegratie reële en daadwerkelijke
                                                                             arbeid verricht in ruil voor kost en inwoning, en die bij
Het beroep van de Commissie tot nietigverklaring van het                     de diensten voor maatschappelijke bijstand van het
besluit is gebaseerd op schending van het Verdrag wegens                     gastland aanspraak maakt op sociale uitkeringen in het
onjuiste keuze van de rechtsgrondslag. Het probleem van de                   kader van een niet op bijdragen berustend stelsel dat een
rechtsgrondslag voor de sluiting van het verdrag kan niet als                financieel bestaansminimum garandeert?
een louter formeel probleem worden beschouwd. De keuze
tussen de artikelen 133 en 175 EG brengt immers belangrijke
gevolgen met zich voor de bevoegdheidsverdeling tussen de             2.     Subsidiair, dienen het gemeenschapsrecht en meer be-
Gemeenschap en de lidstaten. Zoals het Hof herhaaldelijk heeft               paald de artikelen 12 EG, 17 EG en 18 EG aldus te
verklaard, heeft de Gemeenschap op het gebied van de                         worden uitgelegd, dat een burger van de Unie die wettig
handelspolitiek een uitsluitende bevoegdheid. Deze is noodza-                op het grondgebied van een lidstaat verblijft waarvan
kelijk teneinde de belangen van de Gemeenschap op het vlak                   hij niet de nationaliteit bezit, ondanks de beperkende
van de internationale handel samenhangend en daadwerkelijk                   bepalingen van de nationale wetgeving van het gastland
te verdedigen. Uit artikel 174, lid 4, tweede alinea, EG                     onder dezelfde voorwaarden als de onderdanen daarvan
volgt evenwel dat het bij de externe bevoegdheden van de                     sociale uitkeringen moet kunnen krijgen in het kader van
Gemeenschap op het gebied van het leefmilieu om concurrente                  een niet op bijdragen berustend stelsel dat een financieel
bevoegdheden gaat; ook de lidstaten zijn bevoegd. De keuze                   bestaansminimum garandeert? Quid indien het gastland
van de rechtsgrondslag heeft ook gevolgen voor de procedures                 besluit om de verblijfsvergunning van deze Europese
tot vaststelling van de gemeenschapshandeling.                               burger niet te verlengen, omdat hij niet over voldoende
                                                                             bestaansmiddelen beschikt, om te voorkomen dat hij ten
                                                                             laste van zijn bijstandsregeling komt?
Door zijn besluit inzake de sluiting van het VGT-verdrag te
baseren op artikel 175, lid 1, in plaats van op artikel 133 EG,
heeft de Raad bijgevolg de uitsluitende bevoegdheid van de
Gemeenschap voor de sluiting van het VGT-verdrag ge-                  (1 ) Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober
schonden.                                                                  1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
                                                                           Gemeenschap (PB L 257 van 19.10.1968, blz. 2).
( 1) PB L 63, 6.3.2003, blz. 27.


title: Verzoek, gebaseerd op de beschikking van het Finanzgericht München van 17 september 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Molkereigenossenschaft Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt Lindau (Zaak C-356/97)

text:
6 . 12 . 97         1 NL 1                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 370/3
overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht                 Verzoek, gebaseerd op de beschikking van het Finanzge
aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat            richt München van 17 september 1997 om een prejudiciële
een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt in dier                beslissing in het geding tussen Molkereigenossenschaft
voege, dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden                      Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt Lindau
tot het dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir,                                    ( Zaak C-356/97)
en vervoer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden,
wanneer met inachtneming van de verkeersvoorschriften                                              ( 97/C 370/05 )
een totale reisduur van zes uur en een afstand van 130 km
niet worden overschreden, waarbij van de daadwerkelijk                Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van
op de autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft                17 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
voor de berekening van de afstand in aanmerking wordt                 Justitie op 16 oktober 1997, in het geding tussen Molke
genomen ?                                                             reigenossenschaft Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt
                                                                      Lindau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
                                                                      Is artikel 3 , lid 2 , tweede zin, van Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 (PB L 57
                                                                      van 10 . 3 . 1993 , blz . 12 ) met betrekking tot de oplegging
Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Öster               van een boete aan een melkfabriek ( koper van melk) gel
reich van 28 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing             dig ?
in het geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der
Tiroler Landesregierung en 1 . Beck Liegenschaftsverwal
tungsgesellschaft mbH, 2 . Bergdorf Wohnbau Gesellschaft
        mbH, in liquidatie, interveniënt: Dr. K. Hacker
                         ( Zaak C-355/97)                             Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                              van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                            ( 97/C 370/04)
                                                                                ( Zaak C-357/97)
                                                                                ( 97/C 370/06 )
Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich heeft bij
beschikking van 28 augustus 1997, ingekomen ter griffie               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 21 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door
van het Hof van Justitie op 15 oktober 1997, in het geding
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesre
                                                                      woordigd door P. J. Kuijper, juridisch adviseur, als
gierung en 1 . Beek Liegenschaftsverwaltungsgesellschaft
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
mbH, 2 . Bergdorf Wohnbau Gesellschaft mbH, in liquida
                                                                      bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
tie, interveniënt: Dr. K. Hacker, het Hof van Justitie van
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi
ciële beslissing over de navolgende vraag:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      a ) vast te stellen dat Ierland zijn verplichtingen krachtens
Moet artikel 70 van de Akte betreffende de toetredings                    het EG-Verdrag niet is nagekomen, door niet de wette
voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek                     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen,
Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van                      die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/
de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond                            29/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende
(TA ) ('), dat bepaalt dat de Republiek Oostenrijk in afwij               de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezond
king van de verplichtingen op grond van de verdragen                       heid ter bevordering van een betere medische hulpver
waarop de Europese Unie is gegrond, haar bestaande wet                    lening aan boord van schepen ( ] ), en/of door de Com
geving inzake tweede woningen gedurende vijf jaar na de                    missie niet daarvan op de hoogte te stellen;
toetreding (1 januari 1995 ) mag handhaven, aldus worden
uitgelegd, dat de overgangsbepalingen van § 40, leden 2               b ) Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure .
en 5 , van het op 1 oktober 1996 in werking getreden Tiro            Middelen en voornaamste argumenten
ler Grundverkehrsgesetz 1996 (Landesgesetzblatt für Tirol
nr. 61 / 1996 ) onder het begrip „ bestaande wetgeving" val          Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
len, of moeten deze bepalingen als nieuwe wetgeving wor              richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
den aangemerkt, wanneer de bepalingen van eerdere ver                dend is voor elke lidstaat, houdt voor de lidstaten de ver
sies van het Tiroler Grundverkehrsgesetz ingevolge uitspra           plichting in de in de richtlijn gestelde termijn voor de
ken van het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof op het                nakoming na te leven. Die termijn is op 31 december
onderhavige geval niet konden worden toegepast ?                      1994 verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft
                                                                      vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de in
(') PB C 241 van 29 . 8 . 1994 , blz . 1 .                            de conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn .
                                                                      (') PB L 113 van 30 . 4 . 1992, blz . 19 .


title: Beroep, op 12 augustus 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-315/98)

text:
24.10.98              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 327/9
Justitie op 14 augustus 1998, in het geding tussen Snellers       6. Indien vraag 5 bevestigend wordt beantwoord, moet
Auto's BV en algemeen directeur van de Dienst Wegver-                  zulk een handelsbelemmering evenredig worden geacht
keer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                aan het met de nationale regeling inzake de afgifte van
pen verzocht bij wijze van prejudicieÈle beslissing uitspraak          blanco kentekenbewijzen nagestreefde doel, indien die
te doen over de navolgende vragen:                                     regeling geen bewijs van nieuwheid toelaat; is voor het
                                                                       antwoord op deze vraag van belang dat een parallelim-
                                                                       porteur met zijn leverancier in een andere lidstaat kan
                                                                       overeenkomen dat die leverancier na afgifte van het
1. Dient bij toepassing van Richtlijn 83/189/EEG van de                buitenlandse kentekenbewijs opschorting van de aldus
    Raad (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG (2),            verleende toelating zal verzoeken en deze opschorting
    op een op 9 december 1994 vastgestelde nationale                   zal laten opheffen wanneer de parallelimporteur een
    regeling, tevens acht te worden geslagen op de na die              kenteken in het land van invoer aanvraagt?
    datum door Richtlijn 94/10/EG van het Europees Par-
    lement en de Raad (3) aangebrachte wijzigingen, zulks
    mede gelet op de in de preambule van deze richtlijn           (1) PB L 109 van 26.4.1983, blz. 8.
    gebruikte bewoordingen?                                       (2) PB L 81 van 26.3.1988, blz. 75.
                                                                  (3) PB L 100 van 19.4.1994, blz. 30.
                                                                  (4) Regeling houdende vaststelling van regels omtrent de wijze
                                                                      waarop de datum van eerste toelating tot de openbare weg op
                                                                      het kentekenbewijs, dan wel het registratiebewijs van een voer-
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: Valt                  tuig wordt bepaald (Staatscourant 1994, 241).
    een regeling als de Regeling 1995 (4) binnen het toepas-
    singsgebied van Richtlijn 83/189/EEG, zoals gewijzigd
    bij Richtlijn 88/182/EEG en Richtlijn 94/10/EG?
3. Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:
                                                                  Beroep, op 12 augustus 1998 ingesteld door Commissie
                                                                  van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
    a) Dient de term ¹technische specificatieº in artikel 1,                                     bliek
         punt 1, van Richtlijn 83/189/EEG, zoals gewijzigd                                (Zaak C-315/98)
         bij Richtlijn 88/182/EEG, aldus te worden uitge-
         legd, dat daaronder ook een regeling als de Rege-                                 (98/C 327/13)
         ling 1995 valt?
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    b) Zo neen, valt zulk een regeling onder artikel 1,
                                                                  is op 12 augustus 1998 beroep tegen Italiaanse Republiek
         punt 5, van de aldus gewijzigde richtlijn (¹tech-
                                                                  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
         nisch voorschriftº)?
                                                                  pen, vertegenwoordigd door B. Mongin en L. Pignataro,
                                                                  leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-
                                                                  lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
4. Is sprake van een door artikel 30 van het EG-Verdrag           Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
    verboden maatregel van gelijke werking als een kwan-
    titatieve invoerbeperking, indien een nationale regeling
    inzake de afgifte van blanco kentekenbewijzen, die            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    geen formeel onderscheid maakt tussen officieÈle impor-
    teurs en parallelimporteurs, het voor parallelimpor-
    teurs in feite moeilijker maakt om auto's met een
                                                                  Ð vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
    blanco kentekenbewijs te leveren omdat zij uit het bui-
                                                                       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
    tenland slechts gekentekende auto's kunnen betrekken,
                                                                       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 95/
    en die regeling de afgifte van een blanco kentekenbe-
                                                                       21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de
    wijs onder meer afhankelijk maakt van de omstandig-
                                                                       naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik
    heid dat de desbetreffende uit een andere lidstaat geïm-
                                                                       maken van havens in de Gemeenschap en varen in de
    porteerde auto niet langer dan twee dagen in die lid-
                                                                       onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren,
    staat gekentekend is geweest?
                                                                       van internationale normen op het gebied van de veilig-
                                                                       heid van schepen, voorkoming van verontreiniging en
                                                                       leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaat-
5. Indien vraag 4 bevestigend moet worden beantwoord,                  controle) (1) de krachtens die richtlijn en het EG-Ver-
    wordt een regeling als de Regeling 1995 dan gerecht-               drag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
    vaardigd door het belang van de verkeersveiligheid en/             men.
    of het milieu, zulks met name vanwege het verband
    van de regeling met de aan de auto te stellen eisen en
    de vaststelling van de ingangsdatum van een algemene          Ð de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van
    periodieke keuringsplicht?                                         de procedure.
 ---pagebreak--- C 327/10              NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.10.98
Middelen en voornaamste argumenten                                    van productie, welke opslag ingevolge de geldende
                                                                      nationale regeling gedurende ten hoogste een jaar is
                                                                      toegestaan, voorlopige opslag in de zin van de
                                                                      Gemeenschapsrichtlijnen?
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
                                                                 (1) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet-
tingstermijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn op
30 juni 1996 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek
de nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies
van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast-
gesteld.
(1) PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1.
                                                                 Verzoek van de Pretura circondariale di Udine Ð Sezione
                                                                 distaccata di Cividale del Friuli van 16 juli 1998 om een
                                                                 prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen G. Fornasar,
                                                                 A. Strizzolo, G. Toso, L. Mucchino, E. Peressutti en
                                                                                S. Chiarcosso
                                                                                (Zaak C-318/98)
Verzoek van de Pretura Circondariale di Udine van 21 juli
                                                                                (98/C 327/15)
1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen
                 C. Chiarotti en A. Chillemi
                       (Zaak C-317/98)
                        (98/C 327/14)                            De Pretura circondariale di Udine Ð Sezione distaccata di
                                                                 Cividale del Friuli heeft bij beschikking van 16 juli 1998,
                                                                 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augus-
                                                                 tus 1998, in de strafzaak tegen G. Fornasar, A. Strizzolo,
De Pretura Circondariale di Udine heeft bij beschikking          G. Toso, L. Mucchino, E. Peressutti en S. Chiarcosso, het
van 21 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
Justitie op 18 augustus 1998, in de strafzaak tegen C. Chi-      zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
arotti en A. Chillemi, het Hof van Justitie van de Europese      vragen:
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
over de navolgende vragen:
                                                                 Ð Moet voor de kwalificatie van een afvalstof als gevaar-
Ð Wat is eventueel het verschil tussen voorlopige opslag              lijk in de zin van artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/
     en voorafgaande opslag (in afwachting van verwer-                EEG van de Raad (1) en Beschikking 904/94/EG van de
     king) van afvalstoffen, binnen een productie-eenheid,            Raad (2), precies de oorsprong van de afvalstof worden
     en welke zijn de criteria om in concreto een onder-              bepaald, waarnaar de bij die beschikking aangenomen
     scheid te maken tussen de ene en de andere vorm van              lijst van gevaarlijke afvalstoffen met het oog op de
     opslag van afvalstoffen?                                         indeling verwijst, dan wel volstaat het daarvoor, dat de
                                                                      stof wegens haar samenstelling ook enkel theoretisch
                                                                      bruikbaar is in een bepaald productieproces of daarvan
                                                                      het eindproduct kan zijn?
Ð Is de voorlopige opslag uitgesloten van het begrip
     ¹beheerº van afvalstoffen als bedoeld in artikel 1,
     onder d), van Richtlijn 91/156/EEG van de Raad (1) en
     van alle desbetreffende verplichtingen, daaronder
     begrepen de kennisgeving van die activiteit aan de          Ð Is de bij Beschikking 904/94/EG vastgestelde lijst uit-
     bevoegde toeziende instanties?                                   puttend, en worden dus daarvan uitgesloten de daarin
                                                                      niet vermelde afvalstoffen die in elk geval de in de
                                                                      bijlagen I, II en III van Richtlijn 91/689/EEG bedoelde
                                                                      eigenschappen bezitten?
Ð Is de voorlopige opslag onderworpen aan toezicht, en
     zo ja, aan welk soort maatregelen? Gelden in dit ver-
     band de beginselen van artikel 4, eerste en tweede ali-
     nea, van Richtlijn 91/156/EEG, en in welke mate?
                                                                 Ð Indien de lijst van gevaarlijke afvalstoffen door het
                                                                      Hof van Justitie niet uitputtend wordt bevonden, geldt
                                                                      dan een automatische aanvulling van de gevaarlijke
Ð Vormt de aan de verdachten verweten activiteit, name-               afvalstoffen op basis van de bijlagen I, II en III van
     lijk opslag van 2 985 kg gevaarlijk afval op de plaats           Richtlijn 91/689/EEG?


title: Zaak T-392/10: Beroep ingesteld op 6 september 2010 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH)

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/48

         Beroep ingesteld op 6 september 2010 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH)
   (Zaak T-392/10)
   ()
   2010/C 301/77
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Euro-Information — Européenne de traitement de l’information (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 17 juni 2010 in zaak R 892/2010-2 vernietigen voor zover daarbij merkaanvraag nr. 004114864 is afgewezen ten aanzien van de vermelde waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 38 en 42;

               —

               het Bureau overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EURO AUTOMATIC CASH” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 38 en 42 — aanvraag nr. 4114864

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de onderzoeker; gedeeltelijke weigering van inschrijving van het aangevraagde merk; beslissing genomen na het arrest van het Gerecht van 9 maart 2010, Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC CASH) (T-15/09, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie)

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009, aangezien het aangevraagde merk niet beschrijvend is, maar integendeel onderscheidend vermogen heeft voor alle waren en diensten ten aanzien waarvan het is geweigerd.


title: Zaak T-205/00: Beroep, op 3 augustus 2000 ingesteld door RENCO SpA tegen Raad van de Europese Unie

text:
7.10.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 285/19
Beroep, op 31 juli 2000 ingesteld door A. Ajour en 115                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                   —    nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van de
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen van 19 juli
                         (Zaak T-201/00)                                     2000 houdende weigering om artikel 3 van bijlage X bij
                                                                             het Statuut op hem toe te passen;
                         (2000/C 285/34)
                                                                        —    uitspraak te doen over [zijn verzoek] om uiterlijk per
                                                                             1 september 2000 weer in een derde land tewerk te
                                                                             worden gesteld overeenkomstig artikel 3 van bijlage X bij
                         (Procestaal: Frans)
                                                                             het Statuut;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               —    de Commissie van de Europese Gemeenschappen in alle
schappen is op 31 juli 2000 beroep tegen Commissie van de                    kosten van het geding te verwijzen.
Europese Gemeenschappen ingesteld door A. Ajour en 115
anderen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, ad-
vocaten te Brussel.                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                        Verzoeker, die is tewerkgesteld bij het Bureau voor officiële
                                                                        publicaties der Europese Gemeenschappen, komt op tegen het
—     nietig te verklaren de besluiten van de Commissie houden-
                                                                        besluit houdende afwijzing van zijn op 6 juni 2000 ingediende
      de vaststelling van verzoekers’ salarisafrekeningen voor
                                                                        verzoek om krachtens artikel 3 van bijlage X bij het Ambtena-
      de maanden september tot en met december 1999;
                                                                        renstatuut in een derde land te worden tewerkgesteld. Dit
                                                                        verzoek is afgewezen op grond dat verzoeker niet tot de in
—     verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                        bovengenoemde bepaling bedoelde personeelsleden behoort.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker aan dat het
                                                                        betrokken besluit:
Verzoekers, die bij de zetel van het Bureau voor veterinaire en
fytosanitaire inspectie en controle te Dublin zijn gedetacheerd,        —    de artikelen 2 en 3 van bijlage X bij het Statuut schendt;
komen op tegen hun salarisafrekeningen voor de maanden
september tot en met december 1999. Zij voeren aan, dat deze            —    artikel 2 van het Statuut, het beginsel van de hiërarchie
zijn opgesteld met toepassing van de aanpassingscoëfficiënt                  van de tot aanstelling bevoegd gezagsinstanties en het
voor Ierland, bij de vaststelling waarvan geen rekening is                   beginsel van de hiërarchie der normen schendt;
gehouden met de kosten van levensonderhoud te Dublin. Door
voor de berekening van hun bezoldiging deze onrechtmatige               —    het beginsel van het gewettigd vertrouwen schendt;
aanpassingscoëfficiënt toe te passen zou de Commissie de
artikelen 64 en 65 bis Ambtenarenstatuut en de beginselen               —    met misbruik van bevoegdheid en van procedure is
van gelijke behandeling, recht op ontwikkeling van een                       vastgesteld;
loopbaan en vrij verkeer van werknemers hebben geschonden.
                                                                        —    artikel 25 van het Statuut schendt.
Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door M. Costacurta
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Beroep, op 3 augustus 2000 ingesteld door RENCO SpA
                                                                                tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-202/00)
                                                                                (Zaak T-205/00)
                         (2000/C 285/35)
                                                                                (2000/C 285/36)
                         (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Frans)
schappen is op 1 augustus 2000 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Costacurta,                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Petit,                   schappen is op 3 augustus 2000 beroep tegen Raad van de
advocaat te Luxemburg.                                                  Europese Unie ingesteld door de vennootschap RENCO SpA,
 ---pagebreak--- C 285/20               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.10.2000
gevestigd te Milaan (Italië), vertegenwoordigd door F. Apruzzi,       opdracht daadwerkelijk de hand aan heeft gehouden, dat de
advocaat te Brussel, en D. Philippe, advocaat te Luxemburg.           offerte in overeenstemming is met het bestek.
                                                                      (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
                                                                          opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
                                                                          9.8.1993, blz. 54).
—     nietig te verklaren het bij brief van het secretariaat-         (2) Richtlijn 93/731/EG: besluit van de Raad van 20 december 1993
                                                                          betreffende toegang van het publiek tot documenten van de Raad
      generaal van de Raad van de Europese Unie, ref.                     (PB L 340 van 31.12.1993, blz. 43).
      IMM-2000/3188-JB-pm, ter kennis gebrachte besluit van
      de Raad van de Europese Unie van 4 juli 2000;
—     de Raad van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten
      van de procedure.
                                                                      Beroep, op 4 augustus 2000 ingesteld door M. Hult tegen
Middelen en voornaamste argumenten                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-206/00)
Dit beroep is gericht tegen het bij brief van het secretariaat-
generaal (ref. IMM-2000/3188-JB-pm) ter kennis gebrachte                                        (2000/C 285/37)
besluit van de Raad van de Europese Unie van 4 juli 2000
houdende afwijzing van verzoeksters verzoek om toegang tot
het administratieve dossier betreffende de beoordeling van
de offertes voor de opdracht „Algemene inrichtings- en                                          (Procestaal: Frans)
onderhoudswerken in de gebouwen van de Raad van de
Europese Unie (JO/S146-107865)”, waarvan verzoekster was              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
uitgesloten.                                                          schappen is op 4 augustus 2000 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Hult,
                                                                      wonende te Howald (Groothertogdom Luxemburg), vertegen-
De betrokken niet-openbare aanbestedingsprocedure had be-             woordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten te Brussel.
trekking op het ontwerpen, de uitvoering en de coördinatie
in algemene aanneming van inrichtings-, aanpassings- en               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
onderhoudswerkzaamheden in de gebouwen van de Raad.
                                                                      —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
                                                                            verzoekster bij haar aanwerving in de rang A 7, sa-
Verzoekster wijst erop, dat bij de opening van de offertes door             laristrap 1, in te delen;
de beoordelingscommissie was gebleken, dat zij de laagste prijs
had gevraagd voor de betrokken prestaties.                            —     verweerster in de kosten te verwijzen.
Verzoekster voert allereerst aan, dat het standpunt van de Raad       Middelen en voornaamste argumenten
niet in overeenstemming is met het beleid van openheid en
transparantie dat de gemeenschapsautoriteiten sinds oktober
1992 voeren. Verder verklaart zij, dat verweerder met betrek-         Verzoekster in deze zaak, die is geslaagd voor algemeen
king tot artikel 8 van richtlijn 93/37/EEG (1) alsmede met            vergelijkend onderzoek EUR/A/123, komt op tegen het besluit
betrekking tot besluit 93/731/EG (2) en de gedragscode betref-        van het TABG waarbij zij bij haar aanstelling als ambtenaar in
fende de toegang van het publiek tot documenten, niet exact           de rang A 7, salaristrap 1, is ingedeeld.
aangeeft welke bepaling en welke te beschermen belangen hem
beletten, de gevraagde documenten aan haar mee te delen.              Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
Verder geeft de Raad niet aan, waarom de inhoud van het
administratieve dossier onder een van de uitzonderingen van           —     niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending
artikel 8 van richtlijn 93/37EEG en/of besluit 93/731/EG valt.              van artikel 32, tweede alinea, van het Statuut, en van het
                                                                            besluit inzake de criteria voor de indeling in rang
                                                                            en salaristrap bij aanwerving van ambtenaren van de
In deze omstandigheden is verzoekster niet in staat de                      Commissie;
rechtmatigheid van het betrokken besluit te beoordelen en na
te gaan, of de aanbestedende dienst er bij de gunning van de          —     kennelijk verkeerde beoordeling in het onderhavige geval;


title: Zaak C-286/00: Beroep, op 20 juli 2000 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 302/15
Omvat de forfaitaire retributie die krachtens richtlijn                     (thans artikel 86 EG), niettemin een handeling met exter-
85/73/EEG (1) van de Raad van 29 januari 1985, juncto                       ne gevolgen is, die voor de adressaten ervan onmiddellijk
beschikking 88/408/EEG (2) van de Raad van 15 juni 1988, en                 nadelige rechtsgevolgen heeft. Zo bezien staat het vast,
krachtens richtlijn 85/73/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij              dat de lidstaten en de betrokken kunnen opkomen tegen
richtlijn 93/118/EEG (3) van de Raad van 22 december 1993,                  de beschikkingen van de Commissie waarbij bepaalde
geldt voor de keuring van voor de binnenlandse markt                        steunmaatregelen als „nieuwe steunmaatregelen” in de zin
bestemd vers vlees overeenkomstig de krachtens richtlijn                    van artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87
88/409/EEG (4) van 15 juni 1988 toe te passen richtlijn                     EG) worden gekwalificeerd, en waarbij zij de procedure
64/433/EEG (5)                                                              van artikel 93, lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2,
                                                                            EG) inleidt, indien zij van mening zijn, dat de betrokken
a)     in de versie van richtlijn 89/662/EEG (6) van 11 december            maatregelen „bestaande steunmaatregelen” zijn, die moe-
       1989 en                                                              ten worden beoordeeld in het verschillende procedurale
                                                                            kader van artikel 93, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 88,
b)     in de versie van richtlijn 91/497/EEG (7) van 29 juli 1991,          lid 1, EG).
ook de kosten van keuringen van vers varkensvlees op                  2)    De Italiaanse Republiek betoogt, dat de Commissie een
trichinen?                                                                  kennelijke beoordelingsfout heeft begaan bij de bepaling
                                                                            van de rechtsgrondslag voor de beoordeling van de
                                                                            verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van de be-
( 1) PB 1985, L 32, blz. 14.                                                twiste nationale bepalingen: zij had haar analyse immers
( 2) PB 1988, L 194, blz. 24.                                               uitsluitend moeten baseren en verrichten op basis van de
( 3) PB 1993, L 340, blz. 15.                                               specifieke bepalingen van de richtlijn inzake de posterijen.
( 4) PB 1988, L 194, blz. 28.                                               Deze onjuiste rechtsgrondslag heeft in casu een manifeste
( 5) PB 1964, B 121, blz. 2012.                                             schending van wezenlijke vormvoorschriften en misbruik
( 6) PB 1989, L 395, blz. 13.                                               van procedure tot gevolg gehad, daar een procedure op
( 7) PB 1991, L 268, blz. 69.
                                                                            grond van artikel 86, lid 3, EG is ingeleid, terwijl een
                                                                            eventuele berisping wegens onjuiste omzetting van de
                                                                            richtlijn inzake de posterijen had moeten gebeuren in het
                                                                            procedurele kader van artikel 169 EG-Verdrag (thans
                                                                            artikel 226 EG).
                                                                            Door aldus te handelen heeft de Commissie bovendien
                                                                            artikel 86, lid 3, EG geschonden, welke bepaling zij in
Beroep, op 20 juli 2000 ingesteld door Italiaanse Repu-                     casu niet had mogen toepassen, alsmede artikel 226 EG,
bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        omdat zij die bepaling ten onrechte niet heeft toegepast.
                                                                            Ten slotte zij opgemerkt, dat de Commissie een andere
                          (Zaak C-286/00)                                   procedure heeft gekozen dan die welke bij artikel 226 EG
                                                                            is opgelegd, doch die keuze niet in het minst heeft
                          (2000/C 302/28)                                   gemotiveerd, welk motivering des te noodzakelijker was,
                                                                            gelet op de ernstige gevolgen van die keuze.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 20 juli 2000 beroep tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Republiek, verte-
genwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door I. M. Braguglia
en F. Quadri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg bij de Italiaanse ambassade, Rue Marie-
Adélaïde 5.                                                           Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 27 april
                                                                      2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      Fleischversorgung Neuss GmbH und Co. KG en Landrat
                                                                                des Kreises Neuss
—      nietig te verklaren de aanmaningsbrief van de Commissie
       nr. SG (2000) — D/103687 van 16 mei 2000;                                               (Zaak C-288/00)
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                                                  (2000/C 302/29)
                                                                      Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van
Middelen en voornaamste argumenten                                    27 april 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 21 juli 2000, in het geding tussen Fleischversorgung Neuss
1)     De Italiaanse Republiek merkt op, dat de ingebrekestel-        GmbH und Co. KG en Landrat des Kreises Neuss, het Hof van
       ling, ofschoon preliminair ten aanzien van de eventuele        Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       latere beslissing op grond van artikel 90 EG-Verdrag           prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-526/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės (Litouwen) op 7 oktober 2013 — Fast Bunkering Klaipėda UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės (Litouwen) op 7 oktober 2013 — Fast Bunkering Klaipėda UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-526/13)
   2013/C 359/07
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Mokestinių ginčų komisija prie Lietuvos Respublikos Vyriausybės

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fast Bunkering Klaipėda UAB

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 148, sub a, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat de bepaling betreffende btw-vrijstelling niet alleen van toepassing is op leveringen aan de exploitant van een schip voor de vaart op volle zee die deze goederen voor de bevoorrading van het schip gebruikt, maar ook op andere leveringen dan aan de exploitant van het schip, dat wil zeggen aan niet nader genoemde tussenpersonen, wanneer op het tijdstip van de levering de eindbestemming van de goederen vooraf bekend is en naar behoren is vastgesteld, en hiervan in overeenstemming met de wettelijke voorschriften het bewijs is geleverd aan de belastingdienst?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-84/11: Beroep ingesteld op 11 februari 2011 — Antrax It/BHIM — Heating Company (Radiatoren voor verwarming)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/17

         Beroep ingesteld op 11 februari 2011 — Antrax It/BHIM — Heating Company (Radiatoren voor verwarming)
   (Zaak T-84/11)
   2011/C 113/34
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Antrax It Srl (Resana, Italië) (vertegenwoordiger: L. Gazzola, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Heating Company BVBA (The) (Dilsen, België)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 2 november 2010 vernietigen voor zover daarbij gemeenschapsmodel nr. 000593959-0002 is nietig verklaard;

               —

               de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 2 november 2010 vernietigen voor zover daarbij Antrax It s.r.l. is verwezen in de kosten die The Heating Company BVBA in het kader van de procedure voor het BHIM heeft gemaakt;

               —

               het BHIM en The Heating Company verwijzen in de kosten die Antrax It s.r.l. in het kader van de onderhavige procedure heeft gemaakt;

               —

               the Heating Company BVBA verwijzen in de kosten die Antrax It s.r.l. in het kader van de procedure voor het BHIM heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring is gevorderd: gemeenschapsmodel nr. 000593959-0002 (radiatoren voor verwarming)

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: The Heating Company BVBA

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: het bestreden gemeenschapsmodel voldoet niet aan de eisen van artikel 4-9 van de verordening betreffende gemeenschapsmodellen, aangezien het nagenoeg identiek is aan het Duitse model nr. 4 dat is vervat in de meervoudige inschrijving nr. 401 10481.8, dat op 10 september 2002 is gepubliceerd en hetzelfde in Frankrijk, Italië en de Benelux als internationaal model nr. DM/0608899

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en nietigverklaring van het gemeenschapsmodel

      Aangevoerde middelen: bestaan van eigen karakter van gemeenschapsmodel nr. 000593959-0002.