title: Zaak C-486/03: Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje

text:
24.1.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/19
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               Spanje                                   —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te
                         (Zaak C-486/03)                                      nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van de
                                                                              beschikking van de Commissie van 11 juli 2001 inzake
                                                                              de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de
                          (2004/C 21/34)                                      ondernemingen in Vizcaya in de vorm van een belasting-
                                                                              krediet van 45 % van de investeringen ten uitvoer is
                                                                              gelegd [kennisgeving geschied onder nummer C(2001)
                                                                              1765], of althans de Commissie hiervan niet in kennis te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    stellen overeenkomstig artikel 4, de krachtens deze
op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                         beschikking op hem rustende verplichtingen niet is
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         nagekomen;
vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                        —     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen       Middelen en voornaamste argumenten
      de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te
      nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van de
      beschikking van de Commissie van 11 juli 2001 inzake              De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
      de steunregeling die door Spanje ten behoeve van de               zaak C-485/03.
      ondernemingen in Guipúzcoa in de vorm van een
      belastingkrediet van 45 % van de investeringen ten
      uitvoer is gelegd [kennisgeving geschied onder nummer
      C(2001) 1764], of althans de Commissie hiervan niet in
      kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de krachtens
      deze beschikking op hem rustende verplichtingen niet is
      nagekomen;
                                                                        Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie
—     het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (Zaak C-488/03)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in                                        (2004/C 21/36)
zaak C-485/03.
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                        Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar
Beroep, op 19 november 2003 ingesteld door Commissie                    juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               Spanje
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                         (Zaak C-487/03)
                                                                        —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te
                          (2004/C 21/35)                                      nemen om te voldoen aan de artikelen 2 en 3 van
                                                                              de beschikking van de Commissie van 11 juli 2001
                                                                              betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunrege-
                                                                              ling ten gunste van bepaalde recentelijk opgerichte onder-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    nemingen in Álava [kennisgeving geschied onder num-
op 19 november 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                         mer C(2001) 1760], of althans de Commissie hiervan
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         niet in kennis te stellen overeenkomstig artikel 4, de
vertegenwoordigd door D. José Luis Buendía Sierra, lid van haar               krachtens deze beschikking op hem rustende verplichtin-
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                   gen niet is nagekomen;


title: Zaak T-342/09: Beschikking van het Gerecht van 2 december 2011 — Bard/BHIM — Braun Melsungen (PERFIX)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/42

         Beschikking van het Gerecht van 2 december 2011 — Bard/BHIM — Braun Melsungen (PERFIX)
   (Zaak T-342/09) (1)

   2012/C 32/83
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak F-59/07: Beroep ingesteld op 15 juni 2007 — Feral/Comité van de regio's

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/51

         Beroep ingesteld op 15 juni 2007 — Feral/Comité van de regio's
   (Zaak F-59/07)
   (2007/C 199/99)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pierre-Alexis Feral (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Comité van de regio's van de Europese Unie (CDR)
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Directeur van de administratie en de secretaris-generaal van het CDR van 26 juli 2006 om de bedragen terug te vorderen die verzoeker zijn betaald als aanpassingscoëfficiënt op het deel van zijn bezoldiging dat van maart 2003 tot en met mei 2005 naar Frankrijk is overgemaakt;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Directeur van de administratie van het CDR van 4 december 2006 om dit bedrag op 3 600,16 EUR vast te stellen;

               —

               veroordeling van het CDR tot terugbetaling aan verzoeker van het bedrag van 3 600,16 EUR, vermeerderd met een vertragingsrente van 8 % per jaar vanaf de datum van de terugvordering tot aan de volledige betaling;

               —

               veroordeling van het CDR tot betaling aan verzoeker van het bedrag dat hem had moeten worden betaald als aanpassingscoëfficiënt op het deel van zijn bezoldiging dat vanaf juni 2005 naar Frankrijk had moeten worden overgemaakt, vermeerderd met een vertragingsrechte van 8 % per jaar vanaf de datum van de terugvordering tot aan de volledige betaling;

               —

               veroordeling van het CDR tot hervatting, vanaf de datum van het te wijzen arrest, van de overmaking van een deel van verzoekers bezoldiging naar Frankrijk, met de voor dat land geldende aanpassingscoëfficiënt;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het eerste middel is ontleend aan schending van artikel 85 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”), van artikel 2, tweede alinea, laatste streepje, van de Regeling inzake de overmaking van een deel van de inkomsten van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „gemeenschappelijke regeling”) en van de punten 2 en 4 van conclusie nr. 204/92 van de hoofden van de administratie van 3 december 1992. Het CDR had zich niet op het standpunt mogen stellen dat de overmaking van een deel van zijn inkomsten naar Frankrijk ingevolge artikel 17, lid 2, van bijlage VII bij het Statuut niet verschuldigd was op grond van zijn bouwspaarrekening, aangezien het plafond van die rekening was afgeschaft door betalingen op een spaarrekening. Meer bepaald stelt hij dat de gemeenschappelijke regeling niet verlangt dat de overmakingen betalingsverplichtingen vormen en dat de afschaffing van dit plafond een vaste bankpraktijk vormt, die in overeenstemming is met de Franse regeling inzake bouwspaarrekeningen waarnaar de conclusie van de hoofden van de administratie verwees.
   Het tweede middel is ontleend aan schending van artikel 85 van het Statuut, daar het CDR zich op het standpunt heeft gesteld dat de onregelmatigheid van de betrokken overmakingen zo duidelijk was dat verzoeker daarvan kennis had of, gelet op het feit dat hij jurist is, kennis had moeten hebben. Verzoeker voert hiertegen aan dat: i) gelet op de conclusie van de hoofden van de administratie, de door hem afgesloten bouwspaarrekening lijkt overeen te stemmen met het begrip bouwspaarrekening zoals dat in de gemeenschappelijke regeling wordt bedoeld; ii) de afschaffing van het plafond in overeenstemming met die regeling lijkt; iii) zijn dossier na controles in december 2003 en december 2004 volledig en regelmatig leek; iv) daar zijn toegang tot zijn personeelsdossier beperkt was, hij niet in staat was de nodige documenten te raadplegen om te controleren of de overmakingen regelmatig waren.


title: Zaak T-466/11: Beschikking van het Gerecht van 19 oktober 2012 — Ellinika Nafpigeia en Hoern/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Scheepsbouw — Steun aan scheepswerf door Griekse autoriteiten — Uitvoeringsmaatregelen voor besluit van Commissie waarin onverenigbaarheid van steun wordt vastgesteld en terugvordering wordt gelast — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/46

         Beschikking van het Gerecht van 19 oktober 2012 — Ellinika Nafpigeia en Hoern/Commissie
   (Zaak T-466/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Scheepsbouw - Steun aan scheepswerf door Griekse autoriteiten - Uitvoeringsmaatregelen voor besluit van Commissie waarin onverenigbaarheid van steun wordt vastgesteld en terugvordering wordt gelast - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 26/91
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ellinika Nafpigeia AE (Skaramagka, Griekenland); en 2. Hoern Beteiligungs GmbH (Kiel, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Chrysogonos en A. Mitsis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van brief C(2010) 8274 def. van de Commissie van 1 december 2010 inzake „Steunmaatregel CR 16/2004 — uitvoering van het negatieve besluit en terugvordering van de aan de vennootschap [Ellinika Nafpigeia AE] verleende steun — beroep door Griekenland op artikel 346, lid 1, sub b, VWEU en procedure van artikel 348, lid 1, VWEU”, zoals vervolledigd door de documenten en andere elementen van het dossier waarvan verzoekers in juni 2011 gedeeltelijk kennis hebben gekregen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op het verzoek tot tussenkomst van Nafpigikes kai viomichanikes epicheiriseis Elefsinas hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Ellinika Nafpigeia AE en 2. Hoern Beteiligungs GmbH worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Europese Commissie.

               4)

               Nafpigikes kai viomichanikes epicheiriseis Elefsinas, verzoekster tot tussenkomst, wordt verwezen in haar eigen kosten.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 april 1999 in zaak C-342/96: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Toepassing van tarief van wettelijke rente in kader van overeenkomsten inzake de terugbetaling van lonen en de betaling van socialeverzekeringsschulden)

text:
17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 204/9
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                            (Tweede kamer)
                         van 29 april 1999                                                          van 29 april 1999
in zaak C-342/96: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                    in zaak C-136/97 (verzoek van het VAT and Duties
                de Europese Gemeenschappen (1)                             Tribunal, Manchester Tribunal Centre om een prejudiciële
                                                                           beslissing): Norbury Developments Ltd tegen Commis-
                                                                                sioners of Customs & Excise (1)
(Staatssteun — Toepassing van tarief van wettelijke rente
in kader van overeenkomsten inzake de terugbetaling van
    lonen en de betaling van socialeverzekeringsschulden)                  (BTW — Zesde richtlijn — Overgangsbepalingen — Hand-
                                                                                having van vrijstelling — Levering van bouwterrein)
                           (1999/C 204/16)
                                                                                (1999/C 204/17)
                          (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-342/96, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: P. Plaza
Garcı́a) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    In zaak C-136/97, betreffende een verzoek aan het Hof
(gemachtigden: P. F. Nemitz en F. Castillo de la Torre),                   krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het VAT and Duties
betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens ar-                  Tribunal, Manchester Tribunal Centre (Verenigd Koninkrijk),
tikel 173 EG-verdrag van beschikking 97/21/EGKS, EG van                    in het aldaar aanhangig geding tussen Norbury Developments
de Commissie van 30 juli 1996 betreffende aan Compañı́a                   Ltd en Commissioners of Customs & Excise, om een prejudicië-
Española de Tubos por Extrusı́on SA, te Llodio (Álava),                  le beslissing over de uitlegging van artikel 28, lid 3, sub b, van
verleende staatssteun (PB 1997, L 8, blz. 14) heeft het Hof                de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: G. Hirsch (rapporteur),             betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                   inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
dent van de Zesde kamer, G. F. Mancini en H. Ragnemalm,                    lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB
rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: H. A. Rühl,          L 145, blz. 1), juncto bijlage F, punt 16, van deze richtlijn,
hoofdadministrateur, op 29 april 1999 een arrest gewezen                   heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        G. Hirsch (rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en
                                                                           R. Schintgen, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier:
                                                                           D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 29 april 1999
1) Verklaart nietig beschikking 97/2/EGKS, EG van de Commissie             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     van 30 juli 1966 betreffende aan Compañı́a Española de Tubos
     por Extrusı́on SA, voorzover daarin de door het Koninkrijk
     Spanje ten gunste van Compañı́a Española de Tubos por               Een lidstaat mag op grond van artikel 28, lid 3, sub b, juncto
     Extrusión SA genomen maatregelen onverenigbaar met ar-               bijlage F, punt 16, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
     tikel 92 EG-Verdrag worden verklaard op grond dat het renteta-        Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
     rief van 9 % dat wordt toegepast op de bedragen die deze              wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-
     onderneming aan Fondo de Garantı́a Salarial en de algemene            lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme
     kas van de sociale zekerheid verschuldigd is, lager is dan de op de   grondslag, de levering van een bouwterrein vrijstellen, ook indien hij,
     markt toegepaste tarieven.                                            enerzijds, sinds de vaststelling van de richtlijn de mogelijkheid heeft
                                                                           ingevoerd af te zien van vrijstelling van de belasting over de
2) Verwerpt het beroep voor het overige.                                   toegevoegde waarde ter zake van deze leveringen, en, anderzijds, de
                                                                           materiële draagwijdte van de op die leveringen toepasselijke vrijstelling
                                                                           zo heeft beperkt, dat bepaalde eerder vrijgestelde leveringen voortaan
3) Verstaat dat iedere partij haar eigen kosten zal dragen.                aan de belasting over de toegevoegde waarde zijn onderworpen.
(1) PB C 388 van 21.12.1996.                                               (1) PB C 166 van 31.5.1997.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 mei 2000 in zaak T-121/99: S. Irving tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tuchtregeling — Tuchtrechtelĳk ontslag — Procestermĳnen — Rechten van verdediging)

text:
C 192/16              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8.7.2000
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
                        van 16 mei 2000                                 aldaar, Route d’Esch 398, ondersteund door Regering van
                                                                        Aruba, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos en M. M. Slot-
in zaak T-121/99: S. Irving tegen Commissie van de                      boom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende
                Europese Gemeenschappen (1)                             te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
                                                                        aldaar, Rue Goethe 11, tegen Raad van de Europese Unie
(Ambtenaren — Tuchtregeling — Tuchtrechtelijk ontslag                   (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), ondersteund door
       — Procestermijnen — Rechten van verdediging)                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                        T. van Rijn), Koninkrijk Spanje (gemachtigde: M. López-Monis
                                                                        Gallego) en Franse Republiek (gemachtigde: C. Chavance),
                        (2000/C 192/27)                                 betreffende een verzoek om gedeeltelijke opschorting van de
                                                                        uitvoering van besluit 97/803/EG van de Raad van 24 novem-
                        (Procestaal: Engels)                            ber 1997 tot tussentijdse herziening van besluit 91/482/EEG
                                                                        betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee
In zaak T-121/99, S. Irving, voormalig ambtenaar van de                 met de Europese Economische Gemeenschap (PB L 329,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                 blz. 50), heeft de president van het Gerecht op 6 april 2000
digd door N. Butler, barrister, en J. McGuill, solicitor, domicilie     een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van S. Le Goueff,
                                                                        1) Op het verzoek in kort geding behoeft niet te worden beslist.
advocaat aldaar, Avenue Guillaume 9, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betref-
                                                                        2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
fende een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van de
Commissie van 16 juli 1998 waarbij verzoeker tuchtrechtelijk
is ontslagen, en van 26 februari 1999 waarbij zijn klacht tegen
het eerste besluit is afgewezen, heeft het Gerecht (Derde
kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, president, J. Azizi
en M. Jaeger, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
op 16 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                              BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
                                                                                RECHT VAN EERSTE AANLEG
1) Verwerpt het beroep.
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.                                   van 6 april 2000
                                                                        in zaak T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                              Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        [Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Beslui-
                                                                        ten 91/482/EEG en 97/803/EG — Verordening (EG)
                                                                                nr. 2553/97 — Procedure in kort geding]
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-                                                       (2000/C 192/29)
               RECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 6 april 2000                                                     (Procestaal: Nederlands)
in zaak T-43/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen                  In zaak T-44/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd
                 Raad van de Europese Unie                              te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,
                                                                        advocaat bij de Hoge Raad der Nederlanden, domicilie gekozen
(Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Beslui-            hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
ten 91/482/EEG en 97/803/EG — Procedure in kort geding                  aldaar, Route d’Esch 398, ondersteund door Regering van
               — Afdoening zonder beslissing)                           Aruba, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos en M. M. Slot-
                                                                        boom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen hebbende
                        (2000/C 192/28)                                 te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten
                                                                        aldaar, Rue Goethe 11, tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), ondersteund
                     (Procestaal: Nederlands)                           door Raad van de Europese Unie, (gemachtigden: J. Huber en
                                                                        G. Houttuin), Koninkrijk Spanje (gemachtigde: López-Monis
In zaak T-43/98 R II, Emesa Sugar (Free Zone) NV, gevestigd             Gallego) en Franse Republiek (gemachtigde: C. Chavance),
te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd door G. van der Wal,            betreffende enerzijds een verzoek om opschorting van de


title: Zaak C-150/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Te late betaling van eigen middelen — Verschuldigde vertragingsrente — Boekingsregels — ATA-regeling)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/5

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 januari 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-150/07) (1)

   (Niet-nakoming - Te late betaling van eigen middelen - Verschuldigde vertragingsrente - Boekingsregels - ATA-regeling)
   (2009/C 69/06)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Wilms en M. Afonso, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, J. A. Anjos en C. Guerra Santos, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikelen 2, 6, lid 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) — Weigering om vertragingsrente te betalen in geval van te late betaling van eigen middelen in kader van ATA-regeling — Boekingsregels
   Dictum

               1)

               Door te weigeren aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen vertragingsrente te betalen wegens de te late betaling van eigen middelen in het kader van de ATA-regeling, heeft de Republiek Portugal de verplichtingen geschonden die op haar rusten krachtens de artikelen 2, 6, lid 2, 9, 10 en 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Republiek Portugal zal, naast haar eigen kosten, drie vierde van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt het resterende deel van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak T-93/16: Beroep ingesteld op 26 februari 2016 — Rheinmetall Waffe Munition/EUIPO (VANGUARD)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/43

         Beroep ingesteld op 26 februari 2016 — Rheinmetall Waffe Munition/EUIPO (VANGUARD)
   (Zaak T-93/16)
   (2016/C 136/59)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Rheinmetall Waffe Munition GmbH (Südheide, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: internationale inschrijving van het merk „VANGUARD” met aanduiding van de Europese Unie — aanvraag nr. 11 166 003

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2015 in zaak R 69/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof van 4 juni 2002 in zaak C-483/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) en 73 B EG-Verdrag (thans artikel 56 EG) — Rechten verbonden aan bĳzonder aandeel van Franse Republiek in Société nationale Elf-Aquitaine")

text:
13.7.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 169/3
1)    Wijst de principale hogere voorziening af.                            1)    Verklaart nietig beschikking 2000/513/EG van de Commissie
                                                                                van 8 september 1999 betreffende de door Frankrijk toegekende
2)    Wijst de incidentele hogere voorziening van de Commissie af.                staatssteun ten gunste van de onderneming Stardust Marine.
                                                                            2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
3)    Verwijst Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses
      (ARAP), Alcântara Refinarias — Açúcares SA en Refinarias
      de Açúcar Reunidas SA (RAR) in de kosten.                            (1) PB C 63 van 4.3.2000.
4)    Verstaat dat de Portugese Republiek haar eigen kosten zal
      dragen.
(1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 4 juni 2002
                                                                            in zaak C-483/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                    ARREST VAN HET HOF                                      („Niet-nakoming — Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na
                                                                            wijziging, artikel 43 EG) en 73 B EG-Verdrag (thans
                                                                            artikel 56 EG) — Rechten verbonden aan bijzonder aandeel
                         van 16 mei 2002                                      van Franse Republiek in Société nationale Elf-Aquitaine”)
in zaak C-482/99: Franse Republiek tegen Commissie van                                                (2002/C 169/05)
                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(„Staatssteun — Artikel 87, lid 1, EG — Door Franse
Republiek toegekende staatssteun ten gunste van onderne-                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
ming Stardust Marine — Beschikking 2000/513/EG —                                                      dentie van het Hof)
Staatsmiddelen — Toerekenbaarheid aan staat — Voorzich-
              tige investeerder in markteconomie”)
                                                                            In zaak C-483/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          (2002/C 169/04)                                   pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Frankrijk (gemachtigden:
                                                                            aanvankelijk K. Rispal-Bellanger en S. Seam, vervolgens G. de
                                                                            Bergues en S. Seam), ondersteund door Koninkrijk Spanje
                          (Procestaal: Frans)                               (gemachtigde: N. Dı́az Abad) en door Verenigd Koninkrijk van
                                                                            Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  bijgestaan door J. Crow, barrister, en D. Wyatt, QC), betreffende
                          dentie van het Hof)                               een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse
                                                                            Republiek de krachtens de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na
                                                                            wijziging, artikel 43 EG) tot en met 58 EG-Verdrag (thans
                                                                            artikel 48 EG) alsmede artikel 73 B EG-Verdrag (thans
                                                                            artikel 56 EG) op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
In zaak C-482/99, Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-                men door het handhaven van artikel 2, leden I en III, van
Bellanger en F. Million) tegen Commissie van de Europese                    decreet 93-1298 van 13 december 1993 tot instelling van een
Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en J. Flett), betref-                bijzonder aandeel voor de Staat in de Société nationale Elf-
fende nietigverklaring van beschikking 2000/513/EG van de                   Aquitaine (JORF van 14 december 1993, blz. 17354), volgens
Commissie van 8 september 1999 betreffende de door Frank-                   hetwelk aan het bijzonder aandeel van de Franse Republiek in
rijk toegekende staatssteun ten gunste van de onderneming                   die onderneming de volgende rechten zijn verbonden:
Stardust Marine (PB 2000, L 206, blz. 6), heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,               a)    elke overschrijding van de voor het rechtstreekse of
P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresiden-                    indirecte aandelenbezit geldende maxima van een tiende,
ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puis-                      een vijfde of een derde van het kapitaal of het stemrecht
sochet, J. N. Cunha Rodrigues en C. W. A. Timmermans                              binnen de vennootschap door een natuurlijke of rechts-
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:                persoon die alleen of samen met anderen handelt, moet
L. Hewlett, administrateur, op 16 mei 2002 een arrest gewezen                     vooraf door de minister van Economische Zaken worden
waarvan het dictum luidt als volgt:                                               goedgekeurd (artikel 2, lid I, van het decreet);
 ---pagebreak--- C 169/4                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            13.7.2002
b)    tegen de overdracht of het in zekerheid geven van de in                                   ARREST VAN HET HOF
      de bijlage bij het decreet genoemde activa, te weten de
      meerderheidsparticipatie in het kapitaal van de vier
      dochterondernemingen van de moederonderneming, te                                               van 4 juni 2002
      weten Elf-Aquitaine Production, Elf-Antar France, Elf-
      Gabon SA en Elf-Congo SA, is verzet mogelijk (artikel 2,
      lid III, van het decreet),
                                                                            in zaak C-503/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Koninkrijk België (1)
en door geen voldoende nauwkeurige en objectieve criteria te
hebben vastgesteld voor de goedkeuring van die verrichtingen
of voor het verzet ertegen, heeft het Hof, samengesteld als                 („Niet-nakoming — Artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann (rapporteur),          wijziging, artikel 43 EG) en 73 B EG-Verdrag (thans
N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,                   artikel 56 EG) — Rechten verbonden aan bijzonder aandeel
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen,             van Koninkrijk België in NV Nationale Maatschappij der
V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                    Pijpleidingen en in NV Maatschappij voor Gasvoorziening”)
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
ministrateur, op 4 juni 2002 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                                (2002/C 169/06)
1)    Door het handhaven van artikel 2, leden I en III, van decreet
      93-1298 van 13 december 1993 tot instelling van een                                             (Procestaal: Frans)
      bijzonder aandeel voor de Staat in de Société nationale Elf-
      Aquitaine, volgens hetwelk aan het bijzonder aandeel van de
      Franse Republiek in die onderneming de volgende rechten zijn          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      verbonden:                                                                                dentie van het Hof)
      a)     elke overschrijding van de voor het rechtstreekse of indirecte
             aandelenbezit geldende maxima van een tiende, een vijfde
             of een derde van het kapitaal of het stemrecht binnen de
             vennootschap door een natuurlijke of rechtspersoon die         In zaak C-503/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
             alleen of samen met anderen handelt, moet vooraf door de       pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Koninkrijk België (ge-
             minister van Economische Zaken worden goedgekeurd;             machtigde: A. Snoecx, bijgestaan door F. de Montpellier,
                                                                            M. Picat en A. Theissen), ondersteund door Verenigd Konink-
      b)     tegen de overdracht of het in zekerheid geven van de in de     rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde:
             bijlage bij het decreet genoemde activa, te weten de           R. Magrill, bijgestaan door J. Crow, barrister, en D. Wyatt, QC),
             meerderheidsparticipatie in het kapitaal van de vier           betreffende een beroep tot vaststelling dat het Koninkrijk
             dochterondernemingen van die onderneming, te weten Elf-        België, door
             Aquitaine Production, Elf-Antar France, Elf-Gabon SA
             en Elf-Congo SA, is verzet mogelijk,                           —    de bepalingen van het koninklijk besluit van 10 juni
                                                                                1994 tot invoering ten voordele van de Staat van een
      is de Franse Republiek de krachtens artikel 73 B EG-Verdrag                bijzonder aandeel in de Nationale Maatschappij der
      (thans artikel 56 EG) op haar rustende verplichtingen niet                 Pijpleidingen (Belgisch Staatsblad van 28 juni 1994,
      nagekomen.                                                                 blz. 17333), waaraan de volgende bijzondere rechten zijn
                                                                                verbonden:
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
                                                                                a)    elke overdracht, zekerheidstelling of verandering
                                                                                van de bestemming van leidingen van de maatschap-
3)    Het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk van Groot-                      pij, die grote infrastructuren voor het binnenlands
      Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.                             vervoer van energieproducten uitmaken of hiervoor
                                                                                in aanmerking komen, dient vooraf ter kennis te
                                                                                worden gebracht van de toezichthoudende minister.
                                                                                Deze heeft het recht zich daartegen te verzetten
                                                                                indien hij van oordeel is dat de betreffende verrich-
                                                                                ting de nationale belangen op energiegebied schaadt;
(1) PB C 79 van 18.3.2000.
                                                                                b)    de minister kan twee vertegenwoordigers van de
                                                                                federale regering benoemen in de raad van bestuur
                                                                                van de maatschappij. Deze kunnen de minister
                                                                                voorstellen beslissingen van de raad van bestuur


title: Zaak C-679/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 17 december 2015 — Ultra-Brag AG/Hauptzollamt Lörrach

text:
               29.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 111/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 17 december 2015 — Ultra-Brag AG/Hauptzollamt Lörrach
   (Zaak C-679/15)
   (2016/C 111/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ultra-Brag AG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Lörrach

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 202, lid 3, eerste streepje, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (hierna: „douanewetboek”) (1) aldus worden uitgelegd dat een rechtspersoon volgens artikel 202, lid 3, eerste streepje, van het douanewetboek als persoon die de goederen in het douanegebied heeft gebracht, douaneschuldenaar wordt, wanneer een van zijn werknemers, die niet zijn wettelijke vertegenwoordiger is, ze in het kader van zijn bevoegdheid op onregelmatige wijze heeft binnengebracht?

               2)

               Wanneer het antwoord op de eerste vraag ontkennend luidt:
               Moet artikel 202, lid 3, tweede streepje, van het douanewetboek dan aldus worden uitgelegd dat

                           a)

                           een rechtspersoon (ook dan) is betrokken bij binnenbrenging op onregelmatige wijze wanneer een van zijn werknemers, die niet zijn wettelijke vertegenwoordiger is, in het kader van zijn bevoegdheid heeft meegewerkt aan deze binnenbrenging en

                           b)

                           bij rechtspersonen die zijn betrokken bij binnenbrenging op onregelmatige wijze, inzake de subjectieve feitelijke voorwaarde „terwijl zij wisten of redelijkerwijze hadden moeten weten” moet worden uitgegaan van de bij de rechtspersoon met de zaak belaste natuurlijke persoon, ook wanneer het niet om de wettelijke vertegenwoordiger van de rechtspersoon gaat?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste of de tweede prejudiciële vraag bevestigend is:
               Moet artikel 212 bis van het douanewetboek dan aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling of het gedrag van de belanghebbende van frauduleus handelen of van manifeste nalatigheid getuigt, bij rechtspersonen uitsluitend moet worden uitgegaan van het gedrag van de rechtspersoon respectievelijk zijn organen, of dient hem het gedrag van een bij hem in dienst zijnde en in het kader van zijn taken met de zaak belaste natuurlijke persoon te worden toegerekend?

      (1)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak T-479/16: Beroep ingesteld op 30 augustus 2016 — Colgate-Palmolive/EUIPO (AROMASENSATIONS)

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/22

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2016 — Colgate-Palmolive/EUIPO (AROMASENSATIONS)
   (Zaak T-479/16)
   (2016/C 383/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Colgate-Palmolive Co. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Zintler, A. Stolz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „AROMASENSATIONS” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 198 824

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 6 juni 2016 in zaak R 2482/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing in de mate dat daarbij het beroep wordt verworpen voor zover het is gebaseerd op artikel 7, lid 1, onder b);

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de beginselen van gelijke behandeling en behoorlijk bestuur.


title: Zaak T-182/13: Beroep ingesteld op 28 maart 2013 — Moallem Insurance/Raad

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/19

         Beroep ingesteld op 28 maart 2013 — Moallem Insurance/Raad
   (Zaak T-182/13)
   2013/C 164/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Moallem Insurance Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: D. Luff, lawyer)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               artikel 18 van de bijlage bij besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 356, blz. 71) nietig verklaren;

               —

               artikel 18 van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 356, blz. 55) nietig verklaren;

               —

               verklaren dat artikel 12 van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (1) en artikel 35 van verordening nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 (2) niet op verzoekster van toepassing zijn;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster negen middelen aan.

               1)

               Het Hof is bevoegd om zowel artikel 21, sectie B, van de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad en artikel 21, sectie B, van bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad als de beslissing van 28 oktober 2010 te toetsen en om de verenigbaarheid van deze handelingen met de algemene beginselen van Europees recht te toetsen

               2)

               De specifieke grond voor de plaatsing van verzoekster op een lijst is onjuist en de vereisten van artikel 20, lid 1, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (zoals later gewijzigd bij artikel 1, lid 7, van besluit 2012/35/GBVB van de Raad van 23 januari 2012, artikel 1, lid 8, van besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 en artikel 1, lid 2, van besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012), alsook de vereisten van artikel 23, lid 2, van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad (zoals later gewijzigd bij artikel 1, lid 11, van verordening nr. 1263/2012 van de Raad van 21 december 2012) zijn niet vervuld.

               3)

               Besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 zijn ontoereikend gemotiveerd. Zij schenden verzoeksters rechten van verdediging en haar recht op een eerlijk proces, aangezien de Raad verzoeksters brief van 6 februari 2013 nooit heeft beantwoord en verzoekster geen toegang tot het dossier van de Raad heeft gekregen.

               4)

               De Raad heeft artikel 24, leden 3 en 4, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 46, leden 3 en 4, van verordening nr. 267/2012 van de Raad geschonden. Artikel 24, lid 3, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 46, lid 3, van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad vereisen dat de Raad zijn beslissing, met inbegrip van de gronden voor opname op een lijst, meedeelt en officieel ter kennis brengt, en artikel 24, lid 4, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 46, lid 4, van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad voorzien in een heroverweging van de beslissing wanneer opmerkingen worden ingediend.

               5)

               De Raad heeft bij de beoordeling van verzoeksters situatie het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden.

               6)

               De Raad heeft bij de beoordeling van verzoeksters situatie het beginsel van gewettigd vertrouwen geschonden.

               7)

               Artikel 12 van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en artikel 35 van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 mogen niet op verzoekster worden toegepast, aangezien zij het in artikel 5, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) verankerde evenredigheidsbeginsel schenden.

               8)

               Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad, zoals later gewijzigd, op basis waarvan de bestreden bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 is vastgesteld, schendt artikel 215, leden 2 en 3, VWEU, dat de rechtsgrondslag ervan is, alsmede artikel 40 VEU.

               9)

               Besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad zijn vastgesteld met schending van het gelijkheidsbeginsel en van het beginsel van non-discriminatie.

      (1)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 95, blz. 39).

      (2)  Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1).


title: Zaak T-72/12: Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Bank Mellat/Raad

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/28

         Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Bank Mellat/Raad
   (Zaak T-72/12)
   2012/C 109/58
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekster: Bank Mellat (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: S. Zaiwalla, P. Reddy en F. Zaiwalla, Solicitors, M. Brindle, QC (Queen’s Counsel), en R. Blakeley, Barrister)

      Verweerder: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit 2011/783/GBVB van de Raad (1) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad (2) nietig te verklaren voor zover zij van toepassing zijn op verzoekster; en

               —

               te verklaren dat de artikelen 19, lid 1, sub b, en 20, lid 1, sub b, van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (3) en artikel 16, lid 2, van verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad (4) niet van toepassing zijn op verzoekster;

               —

               vast te stellen dat artikel 60, lid 2, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie niet van toepassing is op de nietigverklaring van verzoeksters vermelding op de lijst; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           er is niet voldaan aan de wezenlijke criteria voor plaatsing op een lijst op grond van besluit 2010/413/GBVB van de Raad en verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad wat verzoekster betreft en/of verweerder heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan bij de bepaling of aan deze criteria was voldaan toen hij verzoekster op de lijst plaatste.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           de voortdurende vermelding van verzoekster op een lijst is in strijd met haar eigendomsrechten en met het evenredigheidsbeginsel.

               3)

               Derde middel:

                           —

                           door de voortdurende vermelding van verzoekster op een lijst heeft verweerder het vormvoorschrift geschonden om: (i) een toereikende motivering te geven; en (ii) het recht van verdediging en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte te eerbiedigen.

               4)

               Vierde middel:

                           —

                           voor zover verzoekster in zaak T-496/10 Bank Mellat/Raad in het gelijk wordt gesteld, moet zij ook in deze zaak in het gelijk worden gesteld.

      (1)  Besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2011, L 319, blz. 71).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2011, L 319, blz. 11).

      (3)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (PB 2010, L 195, blz. 39).

      (4)  Verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB 2010, L 281, blz. 1).


title: Zaak T-197/12: Beroep ingesteld op 9 mei 2012 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones/BHIM — MIP Metro (METRO)

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/9

         Beroep ingesteld op 9 mei 2012 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones/BHIM — MIP Metro (METRO)
   (Zaak T-197/12)
   2012/C 209/15
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2012 in zaak R 2440/2010-1 wijzigen;

               —

               subsidiair, mocht de eerste vordering worden afgewezen, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 maart 2012 in zaak R 2440/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk, in kleur „METRO”, voor met name diensten van klasse 36 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7585045

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7111974 van beeldmerk in kleur „GRUPOMETROPOLIS”, voor diensten van klasse 36

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 6 van het verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden; schending van artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 van de Raad; schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak T-307/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Pagliacci/Commissie ( Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op reservelijst — Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek — Vereiste diploma's en beroepservaring )

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2007 — Pagliacci/Commissie
   (Zaak T-307/04) (1)

   („Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op reservelijst - Schending van aankondiging van vergelijkend onderzoek - Vereiste diploma's en beroepservaring’)
   (2008/C 22/72)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Carlo Pagliacci (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, vervolgens F. Schiaudone, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 om verzoeker voor het examen onvoldoende punten te geven om hem op de lijst van geslaagde kandidaten te kunnen plaatsen
   Dictum

               1)

               Het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 om Pagliacci voor het examen onvoldoende punten te geven om hem op de lijst van geslaagde kandidaten te kunnen plaatsen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 262 van 14.5.2005.


title: Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen van 16 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et disciplines associées en ASBL Ligue belge de judo (Zaak C-51/96)

text:
Nr . C 133/ 12          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4 . 5 . 96
resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is, doch                  Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
wordt aan de nationale instanties de bevoegdheid gelaten                     ( Barber-protocol ) vóór op het Duitse constitutionele
vorm en middelen te kiezen .                                                 recht ( artikel 3 , lid 1 , van de Grondwet ), waarin een
                                                                             verbod van terugwerkende kracht in het in de eerste
Overeenkomstig artikel 192 van dit Verdrag treffen de                        vraag beschreven geval juist wordt uitgesloten ?
Lid-Staten alle algemene of bijzondere maatregelen ter
uitvoering van de verplichtingen welke voortvloeien uit het              4 . Vormt de ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de Grondwet
Verdrag of het gevolg zijn van de handelingen der Instellin                 naar Duits constitutioneel recht toegestane terugwer
gen van de Gemeenschap . Bovendien moet elke Lid-Staat                       kende kracht in een geval als in vraag 1 beschreven, een
ingevolge artikel 33 , eerste alinea, van het EGA-Verdrag de                 ontoelaatbare schending van het in het protocol ad
passende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen uit                   artikel 119 van het EG-Verdrag neergelegde verbod van
vaardigen om de vastgestelde basisnormen te doen naleven                     terugwerkende kracht, indien in een zelfde feitelijke
en moet hij de nodige maatregelen nemen met betrekking tot                   situatie op grond van het nationale recht, in tegenstelling
het onderwijs, de opvoeding en de beroepsopleiding. In casu                  tot het Gemeenschapsrecht, en met eveneens als doel de
moeten de door de richtlijn vastgestelde beginselen als                      gelijke behandeling in bedrijfspensioenregelingen, wel
basisnormen in de zin van artikel 33 worden beschouwd,                       terugwerkende kracht moet worden aangenomen ten
daar de richtlijn is vastgesteld krachtens artikel 31 van het                gunste van de werknemers, in het bijzonder van vrou
EGA-Verdrag.                                                                 wen die indirect worden gediscrimineerd ?
De Commissie stelt ontoereikende omzetting van de artike                5 . Indien het antwoord op vraag 4 bevestigend luidt, vormt
len 3 , 4 en 5 van de richtlijn, aangezien verschillende                     dan de toepassing van artikel 2 , lid 1 , van het Beschàf
ontwerpen van koninklijk besluit nog steeds niet zijn                        tigungsförderungsgesetz (wet op de werkgelegenheids
goedgekeurd . De in artikel 399 van de Akte van Toetreding                   bevordering) van 26 april 1985 , op grond waarvan
van het Koninkrijk Spanje gestelde termijn is verstreken op                  terugwerkende kracht tot 26 april 1985 mogelijk is, een
1 april 1986 .                                                               ontoelaatbare schending van het in het protocol ad
                                                                             artikel 119 van het EG-Verdrag ( Barber-protocol )
(') PB nr. L 265 van 5 . 10 . 1984 , blz . 1 .                               neergelegde verbod van terugwerkende kracht ?
                                                                         6 . Vormt de ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de Grondwet
                                                                             toegestane terugwerkende kracht in een geval als in
                                                                             vraag 1 beschreven, een schending van het Gemeen
                                                                             schapsrecht in die zin dat daardoor de betrokken Duitse
Verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamburg van 20 de                      ondernemingen ongeoorloofde discriminatie ondervin
cember 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                     den, of een met het Gemeenschapsrecht verenigbare
    tussen L. Schröder en Deutsche Bundespost Telekom                        uitlegging van het nationale recht dan wel van een
                         ( Zaak C-50/96 )                                    Gemeenschapsrechtelijk grondbeginsel, en heeft het
                           ( 96/C 133/24 )                                   Gemeenschapsrecht in dit verband voorrang op het
                                                                             nationale recht ?
Het Landesarbeitsgericht Hamburg heeft bij beschikking
van 20 december 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 21 februari 1996 , in het geding tussen L.
Schröder en Deutsche Bundespost Telekom, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                      Verzoek van de Rechtbank van eerste aanleg te Namen van
                                                                         16 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
1 . Wanneer deeltijdwerknemers met een dienstverband                     tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et
      van minder dan 18 uur per week van een aanvullende                      disciplines associées en ASBL Ligue belge de judo
      verzekering in het kader van een bedrijfspensioenrege                                      ( Zaak C-51 /96 )
      ling worden uitgesloten in bewoordingen die geen                                               96/C 133/25 )
      onderscheid naar geslacht maken, is dit dan een indirecte
      discriminatie van vrouwen in de zin van de rechtspraak
                                                                         De Rechtbank van eerste aanleg te Namen heeft bij
      van het Hof inzake artikel 119 van het EG-Verdrag,
      wanneer ongeveer 95 % van de werknemers die door de
                                                                         beschikking van 16 februari 1996 , ingekomen ter griffie van
                                                                         het Hof van Justitie op 21 februari 1996 , in het geding
      uitsluiting worden getroffen, vrouwen zijn ?
                                                                         tussen C. Deliège en ASBL Ligue francophone de judo et
2 . Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend                   disciplines associées en ASBL Ligue belge de judo, het Hof
      luidt, hebben dan het protocol ad artikel 119 van het              van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
      Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap                 een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      ( het zogeheten Barber-protocol ) en het daarin neerge
      legde verbod van terugwerkende kracht ook betrekking               Is een reglement dat voorschrijft dat een sportbeoefenaar die
      op een geval van indirecte discriminatie van vrouwen in            professioneel of semi-professioneel is of een dergelijke status
      een feitelijke situatie als in vraag 1 is weergegeven ?            aspireert, slechts aan een internationale wedstrijd kan
                                                                         meedoen indien hij daarvoor toestemming heeft van of is
 3 . Indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend                  geselecteerd door zijn nationale federatie, en dat voorziet in
      luidt, gaat dan het protocol bij artikel 119 van het               nationale inschrijvingsquota of vergelijkbare wedstrijden, in


title: Zaak T-55/08: Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — UEFA/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/28

         Beroep ingesteld op 5 februari 2008 — UEFA/Commissie
   (Zaak T-55/08)
   (2008/C 107/48)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Union des associations européennes de football (UEFA) (Nyon, Zwitserland) (vertegenwoordigers: A. Bell en K. Learoyd, Solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren voor zover daarbij uit het oogpunt van het gemeenschapsrecht is goedgekeurd de beslissing om de volledige EURO in het Verenigd Koninkrijk op de lijst te plaatsen; en

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in de kosten die de UEFA in verband met deze procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens artikel 3 bis van richtlijn 89/552/EEG van de Raad (1) kan elke lidstaat een lijst opstellen van sport- of andere evenementen die „van aanzienlijk belang voor de samenleving” worden geacht. Voor de op de lijst opgenomen evenementen mogen geen exclusieve uitzendrechten worden verleend waardoor een belangrijk deel van het publiek in die lidstaat die evenementen niet via rechtstreekse of uitgestelde verslaggeving op de kosteloze televisie kan volgen.
   Verzoekster vordert nietigverklaring van besluit 2007/730/EG van de Commissie van 16 oktober 2007 (2) waarbij de Commissie de door het Verenigd Koninkrijk krachtens artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad opgestelde lijst, waarop de volledige eindronde van het UEFA European Football Championship — de EURO — is opgenomen, verenigbaar met het gemeenschapsrecht heeft verklaard.
   Ter ondersteuning van haar beroep betoogt verzoekster dat het besluit van de Commissie:

               —

               niet op duidelijke en transparante wijze is vastgesteld zoals door artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG wordt geëist;

               —

               niet op passende wijze met redenen is omkleed;

               —

               op een kennelijke beoordelingsfout berust voor zover de Commissie heeft geoordeeld dat wedstrijden waarbij geen ploeg van het eigen land betrokken is, van aanzienlijk belang voor de samenleving van in het VK kunnen worden geacht;

               —

               geen specifieke analyse van het mededingingsrecht of van het vrij verrichten van diensten bevat, en tot een onevenredige en ongerechtvaardigde distorsie van de mededinging op de relevante markt en tot een beperking van het vrij verrichten van omroepdiensten leidt;

               —

               inbreuk maakt op verzoeksters eigendomsrecht daar het een beperking oplevert van de wijze waarop verzoekster de televisierechten voor de EURO op de markt kan brengen;

               —

               inbreuk maakt op het evenredigheidsbeginsel en geschikt noch noodzakelijk is voor het verwezenlijken van de doelstellingen die het nastreeft; en

               —

               inbreuk maakt op het beginsel van gelijke behandeling, daar het verzoekster benadeelt in vergelijking van andere houders van uitzendrechten.

      (1)  Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23).

      (2)  Besluit 2007/730/EG van de Commissie van 16 oktober 2007 inzake de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van maatregelen die het Verenigd Koninkrijk heeft genomen op grond van artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 295, blz. 12).


title: Zaak T-529/15: Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Intesa Sanpaolo/EUIPO (START UP INITIATIVE) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk START UP INITIATIVE — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/32

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2016 — Intesa Sanpaolo/EUIPO (START UP INITIATIVE)
   (Zaak T-529/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk START UP INITIATIVE - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 038/43)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Intesa Sanpaolo SpA (Turijn, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en F. Braga, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Bullock, vervolgens L. Rampini, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 29 juni 2015 (zaak R 2777/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken START UP INITIATIVE als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Intesa Sanpaolo SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak F-68/09: Beroep ingesteld op 24 juli 2009 — Barbin/Parlement

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/43

         Beroep ingesteld op 24 juli 2009 — Barbin/Parlement
   (Zaak F-68/09)
   2009/C 220/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Florence Barbin (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van het TABG van 10 november 2008 om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD 12 te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2006 niet tot de rang AD 12 te bevorderen;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-131/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2008 — Rykiel création et diffusion de modèles/BHIM — Cuadrado (SONIA SONIA RYKIEL) ( Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SONIA SONIA RYKIEL — Ouder nationaal woordmerk SONIA — Relatieve weigeringsgrond — Normaal gebruik van merk — Artikel 43, leden 2 en 3, van Verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 april 2008 — Rykiel création et diffusion de modèles/BHIM — Cuadrado (SONIA SONIA RYKIEL)
   (Zaak T-131/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk SONIA SONIA RYKIEL - Ouder nationaal woordmerk SONIA - Relatieve weigeringsgrond - Normaal gebruik van merk - Artikel 43, leden 2 en 3, van Verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 158/24)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Sonia Rykiel création et diffusion de modèles (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: E. Baud en S. Strittmatter, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Cuadrado, SA (Sevilla, Spanje)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2006 (zaak R 329/2005-1) inzake een oppositieprocedure tussen Cuadrado, SA en Sonia Rykiel création et diffusion de modèles
   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 januari 2006 (zaak R 329/2005-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 7 juni 2004 in zaak T-230/02, X tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding — Voorafgaande administratieve klacht — Beroep dat ten dele rechtens ongegrond en ten dele niet-ontvankelijk is)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/23

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 7 juni 2004
   in zaak T-230/02, X tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Voorafgaande administratieve klacht - Beroep dat ten dele rechtens ongegrond en ten dele niet-ontvankelijk is)
   (2004/C 239/49)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-230/02, X, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Hellerup (Denemarken), vertegenwoordigd door G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en D. Martin, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep strekkende tot vergoeding van de immateriële schade die verzoeker stelt te hebben geleden door het feit dat de Commissie arresten van het Gerecht niet heeft uitgevoerd en door het gedrag van zijn hiërarchieke meerdere, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 7 juni 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak C-582/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Salerno (Italië) op 16 november 2016 — Strafzaak tegen Alfonso Consalvo

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Salerno (Italië) op 16 november 2016 — Strafzaak tegen Alfonso Consalvo
   (Zaak C-582/16)
   (2017/C 195/11)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Salerno

      Partij in de strafzaak

   Alfonso Consalvo
   Bij beschikking van 4 april 2017 heeft het Hof (Zevende kamer) geoordeeld dat:

               1)

               De artikelen 49 en 56 VWEU alsook het beginsel van gelijke behandeling en het doeltreffendheidsbeginsel aldus moeten worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling inzake kansspelen zoals die in het hoofdgeding, die erin voorziet dat een nieuwe aanbesteding wordt uitgeschreven voor concessies die een kortere looptijd hebben dan de in het verleden verleende concessies, omdat het stelsel wordt herschikt door de einddata van de concessies op elkaar af te stemmen.

               2)

               De artikelen 49 VWEU en 56 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een restrictieve nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, die een concessiehouder van kansspelen verplicht het gebruik van de hem in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelingsnetwerk van het spel vormen, bij de beëindiging van zijn activiteit wegens het verstrijken van de looptijd van de concessie om niet over te dragen, voor zover deze beperking verder gaat dan nodig is om de daadwerkelijk door deze bepaling nagestreefde doelstelling te verwezenlijken, hetgeen de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan.


title: Zaak T-155/17: Beroep ingesteld op 9 maart 2017 — Van Haren Schoenen/Commissie

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/37

         Beroep ingesteld op 9 maart 2017 — Van Haren Schoenen/Commissie
   (Zaak T-155/17)
   (2017/C 129/56)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Van Haren Schoenen BV (Waalwijk, Nederland) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en M. Meulenbelt, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               dit verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/2257 van de Commissie van 14 december 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vervaardigd door Chengdu Sunshine Shoes Co. Ltd, Foshan Nanhai Shyang Yuu Footwear Ltd en Fujian Sunshine Footwear Co. Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan. De aangevoerde middelen zijn identiek aan de middelen aangevoerd in zaak T-154/17, Deichmann/Commissie.


title: Zaak T-231/00: Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Adriatica di Navigazione en Comitato „Venezia Vuole Vivere” /Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van betaalde steun wordt opgelegd — Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/21

         Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Adriatica di Navigazione en Comitato „Venezia Vuole Vivere”/Commissie
   (Zaak T-231/00) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van betaalde steun wordt opgelegd - Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 38/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Adriatica di Navigazione SpA (Venetië, Italië) en Comitato „Venezia vuole vivere” (Venetië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en F. Moretti, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, vervolgens R. Adam en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door G. Aiello en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De door de Europese Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt met de zaak ten gronde gevoegd.

               2)

               Het beroep wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               3)

               Adriatica di Navigazione SpA en Comitato „Venezia vuole vivere” zullen, naast hun eigen kosten, ook de kosten van de Commissie dragen.

               4)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 316 van 4.11.2000.


title: Zaak T-203/11: Beroep ingesteld op 28 maart 2011 — Transports Schiocchet — Excursions/Raad en Commissie

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/27

         Beroep ingesteld op 28 maart 2011 — Transports Schiocchet — Excursions/Raad en Commissie
   (Zaak T-203/11)
   2011/C 186/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Transports Schiocchet — Excursions (Beuvillers, Frankrijk) (vertegenwoordiger: É. Deshoulières, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie hoofdelijk te veroordelen tot betaling aan haar van een vergoeding ten bedrage van 8 372 483 EUR voor de door haar geleden schade;

               —

               vast te stellen dat de aldus toegekende bedragen rente tegen de wettelijke rentevoet zullen dragen vanaf de kennisgeving van het voorafgaande beroep tot schadevergoeding aan de Europese Commissie;

               —

               de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie op grond van artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het recht te worden gehoord door een rechter en met name van de verplichting van de organen van de Europese Unie om te voorzien in een mogelijkheid van doeltreffend beroep in geval van schending van de door het recht van de Europese Unie aan particulieren toegekende rechten. Enerzijds ontbreekt er een sanctie ten aanzien van lidstaten en transporteurs die onwillig zijn de bij verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad (1) ingevoerde vergunningprocedure na te leven, en anderzijds een schadeloosstellingregeling voor transporteurs die zich wel aan deze vergunningprocedure onderwerpen.

               2)

               Tweede middel: schending van de artikelen 94 VWEU tot en met 96 VWEU, aangezien de Commissie had moeten nagaan of verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad juist was toegepast, doeltreffend in kaart had moeten brengen welke exploitanten zich niet aan het in die verordening geregelde vergunningenstelsel hadden onderworpen, en een einde had moeten maken aan discriminatie als gevolg van de toepassing van de verordening. De Commissie heeft niet de nodige maatregelen getroffen met betrekking tot de uitvoering van de betrokken verordening, ook al had verzoekster meerdere klachten ingediend, waarmee is aangetoond dat de Commissie bekend was met de situatie. Dit stilzitten van verweerster, hoewel zij daadwerkelijk bekend was met de voor verzoekster nadelige situatie, vormt een ernstige en kennelijke inbreuk die een voldoende gekwalificeerde schending van de artikelen 94 VWEU tot en met 96 VWEU heeft doen ontstaan.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 684/92 van de Raad van 16 maart 1992 houdende gemeenschappelijke regels voor het internationaal vervoer van personen met touringcars en met autobussen (PB L 74, blz. 1).


title: Zaak C-176/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance de Liège (België) op 20 april 2015 — Guy Riskin, Geneviève Timmermans/Belgische Staat

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance de Liège (België) op 20 april 2015 — Guy Riskin, Geneviève Timmermans/Belgische Staat
   (Zaak C-176/15)
   (2015/C 221/02)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance de Liège

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Guy Riskin, Geneviève Timmermans

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het voorschrift van artikel 285 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 92, waarbij de dubbele belasting van buitenlandse dividenden die een in België woonachtige natuurlijke persoon ontvangt, stilzwijgend wordt bekrachtigd, verenigbaar met de beginselen van gemeenschapsrecht die zijn neergelegd in artikel 63 VWEU juncto artikel 4 VEU, voor zover België op grond daarvan beleggingen in derde landen (Verenigde Staten) naar eigen goeddunken gunstiger kan behandelen dan beleggingen in lidstaten van de Europese Unie (Polen), al naargelang van de bepalingen van Belgisch recht waarnaar de door België gesloten overeenkomst tot het vermijden van dubbele belasting verwijst, dat wil zeggen naargelang die overeenkomst verwijst naar artikel 285, dat de voorwaarden voor verrekening vastlegt, of naar artikel 286, dat gewoon het verrekenbare forfaitair gedeelte van de buitenlandse belasting vaststelt?

               2)

               Is artikel 285 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 92 in strijd met de artikelen 49 VWEU, 56 VWEU en 58 VWEU, voor zover het de verrekening van de buitenlandse belasting met de Belgische belasting afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het kapitaal en de goederen waaruit de inkomsten worden verkregen, in België worden gebruikt voor de uitoefening van de beroepswerkzaamheid?


title: Zaak C-151/04: Beroep, op 16 april 2004 ingesteld door Bernard Nonat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/10

         Beroep, op 16 april 2004 ingesteld door Bernard Nonat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-151/04)
   (2004/C 168/19)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bernard Nonat, woonachtig te Brussel, vertegenwoordigd door A. Coolen, J. N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Hof behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit tot definitieve vaststelling van verzoekers beoordelingsrapport voor het tijdvak van 1 juli tot en met 31 december 2002;

               —

               verweerster in de kosten te verwijzen;

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen zijn beoordelingsrapport zoals vastgesteld voor het tijdvak 1 juli tot en met 31 december 2002.
   Tot staving van zijn vordering voert hij het volgende aan:

               —

               miskenning van de motiveringsplicht;

               —

               schending van artikel 43 van het Statuut en van de overgangsmaatregelen voor de beoordelingsperiode 2001-2002;

               —

               schending van artikel 5, vijfde alinea, sub c, van de algemene uitvoeringsbepalingen bij artikel 43 van het Statuut;

               —

               kennelijk onjuiste beoordeling;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling en non-discriminatie;

               —

               gebrek aan samenhang tussen de opmerkingen en de toegekende punten.


title: Zaak F-133/07: Beroep ingesteld op 9 november 2007 — Hecq/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/48

         Beroep ingesteld op 9 november 2007 — Hecq/Commissie
   (Zaak F-133/07)
   (2008/C 92/97)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: André Hecq (Chaumont-Gistoux, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Enerzijds nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 juli 2007 voor zover daarbij een klacht wordt afgewezen die verzoeker heeft ingediend tegen een besluit van het TABG om hem bepaalde vergoedingen te weigeren en, anderzijds, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van schadevergoeding en vertragingsrente
   Conclusies

               —

               gedeeltelijke nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 juli 2007 voor zover daarbij het verzoek om vergoedingen is afgewezen dat verzoeker volgens zijn klacht van 19 maart 2007 had ingediend en voor zover daarbij vertragingsrente, berekend vanaf 29 april 2003 over de vergoedingen die verzoeker op basis van artikel 73 van het Statuut hadden kunnen worden toegekend, in beginsel wordt afgewezen;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 2 000 EUR, vermeerderd met 6 % rente vanaf 19 maart 2007, onder uitdrukkelijk voorbehoud van latere verhoging, verlaging of precisering;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van een jaarlijkse vertragingsrente van 6 % over alle vergoedingen die hem later op basis van artikel 73 van het Statuut zullen worden toegekend;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-264/04: Verzoek van het Amtsgericht Breisach van 7 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Badischer Winzerkeller eG en Land Baden-Württemberg

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/21

         Verzoek van het Amtsgericht Breisach van 7 juni 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Badischer Winzerkeller eG en Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-264/04)
   (2004/C 228/42)
   Het Amtsgericht Breisach heeft bij beschikking van 7 juni 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 22 juni 2004, in het geding tussen Badischer Winzerkeller eG en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Moet richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals gewijzigd bij richtlijn 73/79/EEG (2) van de Raad van 9 april 1973 tot wijziging van de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1, sub b, van de richtlijn betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtingen tot hergroepering van vennootschappen, richtlijn 73/80/EEG (3) van de Raad van 9 april 1973 betreffende de vaststelling van de gemeenschappelijke tarieven voor het kapitaalrecht, en richtlijn 74/553/EEG (4) van de Raad van 7 november 1974 tot wijziging van artikel 5, lid 2, van richtlijn nr. 69/335/EEG betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal en richtlijn 85/303/EEG (5) van de Raad van 10 juni 1985 tot wijziging van richtlijn 69/335/EEG betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal.(hierna: „richtlijn”), aldus worden uitgelegd dat onder het verbod van artikel 10, sub c, van de richtlijn alle in artikel 10, sub c, van de richtlijn genoemde handelingen vallen, onafhankelijk van de voorwaarden van artikel 4 van de richtlijn?

               2)

               Behoort bij de toepassing van de richtlijn geen onderscheid te worden gemaakt tussen vergoedingen voor door de overheid verrichte diensten en belastingen, zodat „vergoedingen” in de zin van de Kostenordnung kunnen worden gelijkgesteld met overdrachtsrechten?

               3)

               Ingeval het Hof de tweede vraag bevestigend beantwoordt: moet artikel 12, lid 2, laatste zin, van de richtlijn aldus worden uitgelegd, dat aan de voorwaarden voor een uitzondering is voldaan wanneer op grond van § 60 van de Duitse Kostenordnung (Gesetz über die Kosten in Angelegenheiten der freiwilligen Gerichtsbarkeit — wet inzake de kosten van voluntaire rechtspraak en akten) in de versie van 26 juli 1957 (Bundesgesetzblatt I, blz. 960) bijvoorbeeld voor een rectificatie van het kadastraal register wegens erfopvolging geen vergoeding wordt berekend indien het rectificatieverzoek binnen twee jaar na het overlijden van de erflater wordt ingediend?

      (1)  PB L 249, blz. 25.

      (2)  PB L 103, blz. 13.

      (3)  PB L 103, blz. 15.

      (4)  PB L 303, blz. 9.

      (5)  PB L 156, blz. 23.


title: Zaak C-478/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Cluj (Roemenië) op 9 augustus 2017 — IQ/JP

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Cluj (Roemenië) op 9 augustus 2017 — IQ/JP
   (Zaak C-478/17)
   (2017/C 347/22)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Cluj

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IQ

      Verwerende partij: JP

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verwijst de uitdrukking „de gerechten van een lidstaat die bevoegd zijn om ten gronde over een zaak te beslissen” in artikel 15 zowel naar gerechten die de zaak in eerste aanleg behandelen als naar beroepsinstanties? Vastgesteld moet worden of de zaak op grond van artikel 15 van de Brussel II bis-verordening (1) kan worden verwezen naar een gerecht dat beter in staat is de zaak te behandelen indien het bevoegde gerecht dat is verzocht de zaak te verwijzen naar een gerecht dat hiertoe beter in staat is, een beroepsinstantie is, terwijl het gerecht dat beter in staat is de zaak te behandelen een gerecht van eerste aanleg is.

               2)

               In geval van een bevestigend antwoord op de eerste vraag, welk gevolg moet het bevoegde gerecht dat de zaak verwijst naar een gerecht dat beter in staat is de zaak te behandelen, verbinden aan het vonnis dat in eerste aanleg is gewezen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB 2003, L 338, blz. 1).