title: Zaak T-779/14: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2015 — Slowakije/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Eigen middelen van de Unie — Financiële verantwoordelijkheid van de lidstaten — Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenstemt met het verlies aan eigen middelen — Brief van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/37

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2015 — Slowakije/Commissie
   (Zaak T-779/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Eigen middelen van de Unie - Financiële verantwoordelijkheid van de lidstaten - Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenstemt met het verlies aan eigen middelen - Brief van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 381/43)
   Procestaal: Slowaaks

      Partijen

      Verzoekende partij: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: B. Ricziová, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Grønfeldt, A. Tokár en M. Wasmeier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het directoraat-generaal Begroting van de Commissie dat zou zijn vervat in de brief met het kenmerk BUDG/B/03MV D (2014) 3139078 van 24 september 2014, waarbij de Commissie de Slowaakse Republiek zou hebben aangemaand haar het brutobetrag van 1 4 53  723,12 EUR over te maken (te verminderen met 25 % ter dekking van de inningskosten), hetgeen overeenstemt met het verlies aan traditionele eigen middelen, en om uiterlijk aan die verplichting te voldoen op de eerste werkdag na de negentiende dag van de tweede maand die op de verzending van die brief volgde

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Op de verzoeken van de Bondsrepubliek Duitsland en Roemenië om toelating tot interventie behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               De Slowaakse Republiek wordt verwezen in haar eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Slowaakse Republiek, de Commissie, de Bondsrepubliek Duitsland en Roemenië dragen elk hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak T-568/13: Beschikking van het Gerecht van 28 augustus 2015 — Bimbo/BHIM — Kimbo (KIMBO)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/57

         Beschikking van het Gerecht van 28 augustus 2015 — Bimbo/BHIM — Kimbo (KIMBO)
   (Zaak T-568/13) (1)

   (2015/C 381/67)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 24 van 25.1.2014.


Avis juridique important

|

E1994J0003

BESCHIKKING VAN HET HOF van 15 juni 1994 in zaak E-3/94: Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH tegen Republiek Oostenrijk

Publicatieblad Nr. C 250 van 08/09/1994 blz. 0007 - 0007

BESCHIKKING VAN HET HOF van 15 juni 1994 in zaak E-3/94: Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH tegen Republiek Oostenrijk (94/C 250/06)In zaak E-3/94, Alexander Flandorfer Friedman, Erna Flandorfer Friedman en GFG Bau Dachdecker Spengler GmbH, Wenen, tegen Republiek Oostenrijk - strekkende tot het verkrijgen van een uitspraak over de rechtsmacht, tot verlening van rechtsbijstand, onder meer inhoudende de toewijzing van een advocaat, en tot de vaststelling dat de Republiek Oostenrijk inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 6 en 7, artikel 28, leden 2 en 3, en de artikelen 31 en 34 van de EER-Overeenkomst, alsmede op artikel 8, lid 1, en artikel 12 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Leif Sevón, president; Björn Haug, Thór Vilhjálmsson (rapporteur), Kurt Herndl en Sven Norberg, rechters; Karin Hökborg, griffier, op 15 juni 1994 een beschikking gegeven waarvan het dictum als volgt luidt:1. Het beroep, behoudens wat de vergunning om kosteloos te procederen betreft, wordt niet-ontvankelijk verklaard.2. Het beroep, voor zover de vergunning om kosteloos te procederen betreffende, wordt verworpen.3. De zaak zal worden doorgehaald in het register van het Hof.4. Verzoekers worden verwezen in de kosten.


title: Zaak C-351/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundessozialgericht (Duitsland) op 4 augustus 2008 — Christian Grimme/Deutsche Angestellten-Krankenkasse

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Bundessozialgericht (Duitsland) op 4 augustus 2008 — Christian Grimme/Deutsche Angestellten-Krankenkasse
   (Zaak C-351/08)
   (2008/C 272/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundessozialgericht (Duitsland)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christian Grimme

      Verwerende partij: Deutsche Angestellten-Krankenkasse
   Prejudiciële vraag
   Moet de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (1), in het bijzonder de artikelen 1, 5, 7 en 16 daarvan en de artikelen 12, 17, 18 en 19 van bijlage I bij die richtlijn, aldus worden uitgelegd dat zij niet toestaat dat een in Duitsland werkzaam lid van de raad van bestuur van een naamloze vennootschap naar Zwitsers recht voor de Duitse pensioenverzekering verzekeringsplichtig is, hoewel in Duitsland werkzame leden van de raad van bestuur van een naamloze vennootschap naar Duits recht zijn vrijgesteld van die verplichting?

      (1)  PB 2002, L 114, blz. 6.


title: Zaak C-168/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Manfred Beker, Christa Beker/Finanzamt Heilbronn (Vrij verkeer van kapitaal — Inkomstenbelasting — Inkomsten uit kapitaal — Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting — Dividenden gedistribueerd door in lidstaten en derde landen gevestigde vennootschappen — Berekening maximaal met nationale inkomstenbelasting te verrekenen buitenlandse bronbelasting — Niet-inaanmerkingneming van kosten ingevolge persoonlijke situatie of privésfeer — Rechtvaardiging)

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Manfred Beker, Christa Beker/Finanzamt Heilbronn
   (Zaak C-168/11) (1)

   (Vrij verkeer van kapitaal - Inkomstenbelasting - Inkomsten uit kapitaal - Verdrag ter voorkoming van dubbele belasting - Dividenden gedistribueerd door in lidstaten en derde landen gevestigde vennootschappen - Berekening maximaal met nationale inkomstenbelasting te verrekenen buitenlandse bronbelasting - Niet-inaanmerkingneming van kosten ingevolge persoonlijke situatie of privésfeer - Rechtvaardiging)
   2013/C 114/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Manfred Beker, Christa Beker

      Verwerende partij: Finanzamt Heilbronn

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 56 EG — Nationale wettelijke regeling ter zake van belasting op de inkomsten van natuurlijke personen op grond waarvan de in het buitenland betaalde belasting slechts in mindering kan worden gebracht op het gedeelte van de nationale inkomstenbelasting dat verband houdt met de buitenlandse inkomsten — Methode voor de vaststelling van dat gedeelte van de nationale inkomstenbelasting waarbij de aftrekbare bijzondere uitgaven en buitengewone lasten tevens proportioneel worden toegewezen aan de buitenlandse inkomsten, hetgeen resulteert in een overeenkomstige verlaging van het maximumbedrag voor de aftrek van de in het buitenland betaalde belasting

      Dictum

   Artikel 63 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat, op grond waarvan de buitenlandse belasting — in het kader van een stelsel ter voorkoming van dubbele belasting — in het geval van onbeperkt belastingplichtigen van wie de buitenlandse inkomsten in de bronstaat worden onderworpen aan een met de door die lidstaat geheven inkomstenbelasting overeenstemmende belasting, aldus met de inkomstenbelasting in die lidstaat wordt verrekend, dat de verschuldigde inkomstenbelasting over het in die lidstaat belastbare inkomen — met inbegrip van de buitenlandse inkomsten — wordt vermenigvuldigd met de verhouding tussen deze buitenlandse inkomsten en de som van de inkomsten, zonder bij deze som rekening te houden met bijzondere uitgaven en buitengewone lasten als kosten in de privésfeer of kosten ingevolge de persoonlijke of gezinssituatie.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak T-205/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2007 — Evropaïki Dynamiki/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Arbitragebeding — eContent-programma — Ontbinding van overeenkomst — Vergoeding — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/41

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 26 februari 2007 — Evropaïki Dynamiki/Commissie
   (Zaak T-205/05) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Arbitragebeding - eContent-programma - Ontbinding van overeenkomst - Vergoeding - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2007/C 95/84)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Wilderspin en M. Patkova, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van, ten eerste, het besluit van de Commissie van 16 mei 2003 tot ontbinding van overeenkomst EDC-53007 EEBO/27873, ten tweede, het besluit van de Commissie van 12 november 2004 om verzoekster de kosten van de uitgevoerde werkzaamheden te vergoeden voor een bedrag van ten hoogste 85 971 EUR en, ten derde, het besluit van de Commissie van 7 maart 2005 om verzoekster een debetnota te zenden voor een bedrag van 59 485 EUR
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak C-599/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 17 december 2010 — SAG ELV Slovensko, a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe, a.s., TESLA STROPKOV, a.s., Autostrade per ľItalia S.p.A., EFKON AG, STALEXPORT Autostrady S.A./Úrad pre verejné obstarávanie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 17 december 2010 — SAG ELV Slovensko, a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe, a.s., TESLA STROPKOV, a.s., Autostrade per ľItalia S.p.A., EFKON AG, STALEXPORT Autostrady S.A./Úrad pre verejné obstarávanie
   (Zaak C-599/10)
   2011/C 72/19
   Procestaal: Slovaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SAG ELV Slovensko, a.s., FELA Management AG, ASCOM (Schweiz) AG, Asseco Central Europe, a.s., TESLA STROPKOV, a.s., Autostrade per ľItalia S.p.A., EFKON AG, STALEXPORT Autostrady S.A.

      Verwerende partij: Úrad pre verejné obstarávanie

      Interveniërende partij: Národná dialnicná spolocnost, a.s

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 51 juncto artikel 2 van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (1), in de versie die ten tijde van de feiten van toepassing was, het non-discriminatie- en het transparantiebeginsel in aanmerking genomen, aldus worden uitgelegd dat de aanbestedende dienst bij de plaatsing van overheidsopdrachten de verplichting heeft om nadere toelichtingen met betrekking tot een offerte te verzoeken, zulks ter eerbiediging van het subjectieve procedurele recht van eenieder om in de gelegenheid te worden gesteld om de krachtens de artikelen 45 tot en met 50 van genoemde richtlijn overgelegde verklaringen en bescheiden aan te vullen of nader toe te lichten, in omstandigheden waarin een geschil over of een verkeerde opvatting van de offerte van de deelnemer kan leiden tot zijn uitsluiting van de aanbesteding?

               2)

               Moet artikel 51 juncto artikel 2 van richtlijn [2004/18/EG], in de versie die ten tijde van de feiten van toepassing was, het non-discriminatie- en het transparantiebeginsel in aanmerking genomen, aldus worden uitgelegd dat de aanbestedende dienst bij de plaatsing van overheidsopdrachten geen verplichting heeft om nadere toelichtingen met betrekking tot een offerte te vragen wanneer deze dienst over het bewijs beschikt dat niet aan de vereisten ten aanzien van het voorwerp van de aanbesteding is voldaan?

               3)

               Is een nationale wettelijke bepaling krachtens welke het comité voor de evaluatie van de offerte bevoegd, maar niet verplicht is, de inschrijvers schriftelijk te verzoeken om nadere toelichtingen bij de offerte, verenigbaar met de artikelen 51 en 2 van richtlijn [2004/18/EG], in de versie die ten tijde van de feiten van toepassing was?
               Is het met artikel 55 van richtlijn [2004/18/EG] verenigbaar dat een aanbestedende dienst in de door hem te volgen procedure niet verplicht is om de inschrijver om nadere toelichtingen met betrekking een abnormaal lage prijs te verzoeken, en hebben verzoekers, gelet op de bewoordingen van het verzoek dat de aanbestedende dienst met betrekking tot de abnormaal lage prijs aan hen heeft gericht, afdoende gelegenheid gehad om de hoofdbestanddelen van de ingediende offerte toe te lichten?

      (1)  PB L 134 van 30.4.2004, blz. 114.


title: Gevoegde zaken C-446/09 en C-495/09: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 december 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) en de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk)) — Koninklijke Philips Electronics NV/Lucheng Meijing Industrial Company Ltd, Far East Sourcing Ltd, Röhlig Hong Kong Ltd, Röhlig Belgium NV (C-446/09), Nokia Corporation/Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs (C-495/09) (Gemeenschappelijke handelspolitiek — Bestrijding van binnenbrengen in de Unie van namaakgoederen en door piraterij verkregen goederen — Verordeningen (EG) nrs. 3295/94 en 1383/2003 — Douane-entrepot en extern douanevervoer van uit derde landen afkomstige goederen die imitaties of kopieën zijn van in de Unie intellectuele-eigendomsrechtelijk beschermde waren — Optreden van autoriteiten van lidstaten — Voorwaarden)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 1 december 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) en de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk)) — Koninklijke Philips Electronics NV/Lucheng Meijing Industrial Company Ltd, Far East Sourcing Ltd, Röhlig Hong Kong Ltd, Röhlig Belgium NV (C-446/09), Nokia Corporation/Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs (C-495/09)
   (Gevoegde zaken C-446/09 en C-495/09) (1)

   (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Bestrijding van binnenbrengen in de Unie van namaakgoederen en door piraterij verkregen goederen - Verordeningen (EG) nrs. 3295/94 en 1383/2003 - Douane-entrepot en extern douanevervoer van uit derde landen afkomstige goederen die imitaties of kopieën zijn van in de Unie intellectuele-eigendomsrechtelijk beschermde waren - Optreden van autoriteiten van lidstaten - Voorwaarden)
   2012/C 32/07
   Procestalen: Nederlands en Engels

      Verwijzende rechters

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen, Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in de hoofdgedingen

      Verzoekende partijen: Koninklijke Philips Electronics NV (C-446/09), Nokia Corporation (C-495/09)

      Verwerende partijen: Lucheng Meijing Industrial Company Ltd, Far East Sourcing Ltd, Röhlig Hong Kong Ltd, Röhlig Belgium NV (C-446/09), Her Majesty’s Commissioners of Revenue and Customs (C-495/09)

      in tegenwoordigheid van: International Trademark Association

      Voorwerp

   (C-446/09)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen — Uitlegging van artikel 6, lid 2, sub b, van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341, blz. 8) — In vrij verkeer brengen en plaatsing onder schorsingsregeling — Toepasselijk recht — Uit derde land afkomstige goederen — Inbreuk op intellectuele rechten van houder
   (C-495/09)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) — Uitlegging van artikel 2, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten (PB L 196, blz. 7) — Begrip „namaakgoederen” — Van een gemeenschapsmerk voorziene goederen die in doorvoer zijn uit een derde staat waar zij zijn vervaardigd en voor de markt van een andere derde staat bestemd zijn — Mobiele telefoons „Nokia”

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad van 22 december 1994 houdende vaststelling van een aantal maatregelen betreffende het binnenbrengen in de Gemeenschap alsmede de uitvoer en wederuitvoer uit de Gemeenschap, van goederen die inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 241/1999 van de Raad van 25 januari 1999, en verordening (EG) nr. 1383/2003 van de Raad van 22 juli 2003 inzake het optreden van de douaneautoriteiten ten aanzien van goederen waarvan wordt vermoed dat zij inbreuk maken op bepaalde intellectuele-eigendomsrechten en inzake de maatregelen ten aanzien van goederen waarvan is vastgesteld dat zij inbreuk maken op dergelijke rechten, moeten aldus worden uitgelegd dat:

               —

               uit een derde land afkomstige goederen die een imitatie zijn van een in de Europese Unie door een merkrecht beschermde waar of een kopie van een in de Unie door een auteursrecht, naburig recht, tekening of model beschermde waar, niet als „namaakgoederen” of „door piraterij verkregen goederen” in de zin van deze verordeningen kunnen worden aangemerkt louter op grond van het feit dat zij onder een schorsingsregeling in het douanegebied van de Unie zijn binnengebracht;

               —

               deze goederen daarentegen inbreuk op dat recht kunnen maken en dus als „namaakgoederen” of „door piraterij verkregen goederen” kunnen worden aangemerkt wanneer is bewezen dat zij bestemd zijn om in de Europese Unie te worden verhandeld, waarbij dit bewijs is geleverd met name wanneer blijkt dat deze goederen aan een klant in de Unie zijn verkocht of voor deze goederen een verkoopaanbieding is gedaan aan of reclame is gemaakt bij consumenten van de Unie, of wanneer uit documenten of briefwisseling betreffende deze goederen blijkt dat het voornemen bestaat om deze goederen naar de consumenten in de Unie om te leiden;

               —

               opdat de voor de beslissing ten gronde bevoegde autoriteit op nuttige wijze kan onderzoeken of een dergelijk bewijs bestaat en of er sprake is van de andere bestanddelen van een inbreuk op het aangevoerde intellectuele-eigendomsrecht, de douaneautoriteit waarbij een verzoek om optreden is gedaan, de vrijgave van deze goederen moet opschorten of deze goederen moet vasthouden zodra zij beschikt over aanwijzingen van een vermoeden dat inbreuk is gemaakt, en

               —

               dergelijke aanwijzingen onder meer kunnen zijn het feit dat de bestemming van de goederen niet is aangegeven hoewel voor de gevraagde schorsingsregeling daarvan aangifte moet worden gedaan, het ontbreken van nauwkeurige of betrouwbare informatie betreffende de identiteit of het adres van de producent of de expediteur van de goederen, het ontbreken van samenwerking met de douaneautoriteiten of nog aan het licht gekomen documenten of briefwisseling betreffende de betrokken goederen die het vermoeden kunnen doen ontstaan dat deze goederen mogelijk naar de consumenten in de Europese Unie zullen worden omgeleid.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.

      PB C 37 van 13.2.2010.


24.1.2004             NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 21/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                               HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
        Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof                  Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende for-
                                                                                maties te bepalen
                        (2004/C 21/01)
                                                                                (2004/C 21/03)
De heer Schiemann, bij besluit van de regeringen der lidstaten       Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 13 januari 2004 de
van de Europese Gemeenschappen van 23 oktober 2003 (1)               in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering
tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-          bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling
schappen benoemd, heeft op 7 januari 2004 de eed voor het            van de grote kamer opgesteld als volgt:
Hof afgelegd.
                                                                     —     C. Gulmann
                                                                     —     K. Schiemann
(1) PB L 285 van 1 november 2003, blz. 42.
                                                                     —     A. La Pergola
                                                                     —     K. Lenaerts
                                                                     —     J.-P. Puissochet
                                                                     —     R. Silva de Lapuerta
        Toevoeging van een nieuw lid aan de kamers
                                                                     —     R. Schintgen
                        (2004/C 21/02)                               —     A. Rosas
                                                                     —     F. Macken
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft            —     J. N. Cunha Rodrigues
tijdens zijn vergadering van 13 januari 2004, besloten de heer
Schiemann toe te voegen aan de Eerste en de Derde kamer.             —     N. Colneric
                                                                     —     S. von Bahr
De Eerste en de Derde kamer zijn bijgevolg samengesteld als          Het Hof heeft tijdens zijn vergadering van 13 januari 2004 de
volgt:                                                               in artikel 11 quater, lid 2, van het Reglement voor de
                                                                     procesvoering bedoelde lijsten ten behoeve van de bepaling
Eerste kamer                                                         van de samenstelling van de Eerste en de Derde kamer
                                                                     opgesteld als volgt:
P. Jann, kamerpresident,
                                                                     Eerste kamer
A. Rosas, A. La Pergola, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta,
K. Lenaerts en K. Schiemann, rechters.                               —     A. La Pergola
                                                                     —     K. Schiemann
Derde kamer
                                                                     —     S. von Bahr
A. Rosas, kamerpresident,
                                                                     —     K. Lenaerts
R. Schintgen, N. Colneric en K. Schiemann, rechters.                 —     A. Rosas
                                                                     —     R. Silva de Lapuerta


title: Arrest van het Hof van 29 juni 1999 in zaak C-60/98 (verzoek van het Tribunale civile e penale di Milano om een prejudiciële beslissing): Butterfly Music Srl tegen Carosello Edizioni Musicale e Discografiche Srl (CEMED) ("Auteursrechten en naburige rechten - Richtlijn 93/98/EEG - Harmonisatie van beschermingstermijn")

text:
28.8.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 246/5
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                             van 29 juni 1999
                          van 29 juni 1999                                 in zaak C-60/98 (verzoek van het Tribunale civile e penale
                                                                           di Milano om een prejudiciële beslissing): Butterfly Music
                                                                           Srl tegen Carosello Edizioni Musicale e Discografiche Srl
in zaak C-256/97 (verzoek van de rechtbank van koophan-                                                  (CEMED) (1)
del te Brussel om een prejudiciële beslissing): geding
inzake Déménagements-Manutention Transport SA
                               (DMT) (1)                                   („Auteursrechten en naburige rechten — Richtlijn
                                                                              93/98/EEG — Harmonisatie van beschermingstermijn”)
(„Artikel 92 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87
EG) — Begrip staatssteun — Betalingsfaciliteiten toegekend                                            (1999/C 246/09)
door overheidsinstelling belast met inning van sociale werk-
                gevers- en werknemersbijdragen”)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                           (1999/C 246/08)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (Procestaal: Frans)                                                        dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-60/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tens artikel 234 EG (ex artikel 177) EG-Verdrag van het
                           dentie van het Hof)                             Tribunale civile e penale di Milano (Italië), in het aldaar
                                                                           aanhangig geding tussen Butterfly Music Srl en Carosello
                                                                           Edizioni Musicali e Discografiche Srl (CEMED), ondersteund
In zaak C-256/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      door Federazione Industria Musciale Italiana (FIMI), betreffende
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de rechtbank van             een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 10
koophandel te Brussel (België), in het aldaar aanhangige geding            van richtlijn 93/98/EEG van de Raad van 29 oktober 1993
inzake Déménagements-Manutention Transport SA (DMT),                       betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 92           het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (PB L 290,
EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 87 EG), heeft het                 blz. 9), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn,               Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet (rappor-
kamerpresident, G. Hirsch (rapporteur) en J. L. Murray, rech-              teur), G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
ters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-             J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J. L. Murray, D. A. O.
Hubeau, hoofdadministrateur, op 29 juni 1999 een arrest                    Edward en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas;
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                griffier: L. Hewlett, administrateur, op 29 juni 1999 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Inzake socialezekerheidsbijdragen zijn betalingsfaciliteiten die door      Artikel 10, lid 3, van richtlijn 93/98/EEG van de Raad van
het met de inning van die bijdragen belaste orgaan op discretionaire       29 oktober 1993 betreffende de harmonisatie van de beschermings-
wijze aan een onderneming worden toegekend, aan te merken als              termijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, verzet
staatssteun in de zin van artikel 92, lid 1, EG-Verdrag (thans, na         zich niet tegen een nationale bepaling als die welke in de Italiaanse
wijziging, artikel 87, lid 1, EG) indien, gelet op de omvang van het       wet nr. 52, van 6 februari 1996, zoals gewijzigd bij de Italiaanse
aldus verleende economische voordeel, de onderneming kennelijk geen        wet nr. 650, van 23 december 1996, voorziet in een beperkte periode
vergelijkbare faciliteiten zou hebben gekregen van een particuliere        voor de distributie van geluidsdragers door personen die deze
schuldeiser die zich ten aanzien van de onderneming in dezelfde            geluidsdragers vóór de inwerkingtreding van die wet hadden kunnen
situatie bevindt als het met de inning van de bijdragen belaste orgaan.    verveelvoudigen en verhandelen omdat de rechten daarop onder de
                                                                           oude regeling waren vervallen.
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                           (1) PB C 137 van 2.5.1998.


title: Zaak C-340/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 16 juni 2016 — Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG/Mutuelles du Mans Assurances IARD SA (MMA IARD)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 16 juni 2016 — Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG/Mutuelles du Mans Assurances IARD SA (MMA IARD)
   (Zaak C-340/16)
   (2016/C 305/26)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberste Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft — KABEG

      Verwerende partij: Mutuelles du Mans assurances IARD SA (MMA IARD)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Gaat het bij de vordering van een binnenlandse werkgever tot vergoeding van de door de loondoorbetaling aan zijn in het eigen land woonachtige werknemers op hem verschoven schade om een vordering in „verzekeringszaken” in de zin van artikel 8 van verordening (EG) nr. 44/2001 (1), wanneer

                           a)

                           de werknemer bij een verkeersongeval in een lidstaat (Italië) gewond is geraakt,

                           b)

                           de vordering is gericht tegen de verzekeraar van de wettelijke aansprakelijkheid die in een andere lidstaat (Frankrijk) is gevestigd,

                           c)

                           de werkgever een publiekrechtelijke instelling met eigen rechtspersoonlijkheid is?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Dient artikel 9, lid 1, onder b), juncto artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 44/2011 aldus te worden uitgelegd, dat de werkgever die het loon doorbetaalt als „getroffene” de wettelijke-aansprakelijkheidsverzekeraar van het schadeveroorzakende voertuig kan oproepen voor het gerecht van de plaats waar de werkgever is gevestigd, voor zover een dergelijke rechtstreekse vordering mogelijk is?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1).


title: Zaak T-169/08: Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — DEI/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/24

         Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — DEI/Commissie
   (Zaak T-169/08)
   (2008/C 183/47)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Dimosia Epicheirisi Ilektrismou AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Anestis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 5 maart 2008, C(2008) 824 def., betreffende de toekenning of de instandhouding door de Helleense Republiek van rechten voor de lignietwinning ten gunste van de Dimosia Epicheirisi Ilektrismou.
   Verzoekster voert de navolgende nietigheidsgronden aan.
   Verzoekster betoogt in de eerste plaats dat verweerster een rechtsdwaling heeft begaan bij de toepassing van artikel 86, lid 1, EG juncto artikel 82 EG, en een duidelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.
   In concreto heeft verweerster in de eerste plaats gedwaald bij de bepaling van de betrokken markten; in de tweede plaats bij de toepassing van de theorie van de uitbreiding van de machtspositie, aangezien zij niet in aanmerking heeft genomen dat, ook in het geval van overheidsbedrijven, de uitbreiding moet berusten op staatsmaatregelen die bijzondere of uitsluitende rechten verlenen; in de derde plaats omdat de Griekse wetgeving op grond waarvan verzoekster exploitatierechten voor ligniet heeft verkregen, niet tot ongelijkheid van kansen ten nadele van de concurrenten leidt; in de vierde plaats omdat de voormelde wetgeving niet leidt tot de handhaving of versterking van de machtspositie van verzoekster op de groothandelsmarkt voor elektriciteit, en in de vijfde plaats heeft zij een kennelijke beoordelingsfout gemaakt omdat zij geen rekening heeft gehouden met de recente ontwikkelingen op de Griekse markt voor elektrische energie, voor zover zij van belang waren om te bewijzen dat er geen inbreuk is.
   Op basis van de tweede nietigheidsgrond betoogt verzoekster, dat verweerster bij het geven van de bestreden beschikking de motiveringsvoorschriften van artikel 253 EG niet in acht heeft genomen.
   Op basis van de derde nietigheidsgrond voert verzoekster aan, dat de bestreden beschikking in strijd is met de algemene beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en bescherming van de eigendom. Bovendien staat het volgens verzoekster aan het Hof, te oordelen in hoeverre verweerster haar bevoegdheid heeft misbruikt.
   Ten slotte betoogt verzoekster, op basis van de vierde nietigheidsgrond, dat verweerster het evenredigheidsbeginsel niet in acht heeft genomen, wat de door de bestreden beschikking voorgestelde corrigerende maatregelen betreft.


title: Zaak C-525/08: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 15 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Sylvia Bienek/Condor Flugdienst GmbH

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/34

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 15 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Sylvia Bienek/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-525/08) (1)

   2010/C 100/49

      Procestaal: Duits

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: Zaak T-215/99: Beroep, op 29 september 1999 ingesteld door Autoservice Fermans Exclusive B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/23
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door J. H.                     Beroep, op 22 september 1999 ingesteld door Borrekuil
Gankema, handeldrijvende onder de naam Bovanda Oil,                   B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-211/99)
                        (Zaak T-210/99)
                                                                                (2000/C 6/42)
                          (2000/C 6/41)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                     (Procestaal: Nederlands)                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Borrekuil
                                                                      B.V., te Beek (Nederland), vertegenwoordigd door Ph. W. A. M.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             van Roy, advocaat te Beek.
schappen is op 20 september 1999 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J. H. Gan-
kema, handeldrijvende onder de naam Bovanda Oil, te Veen-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
dam (Nederland), vertegenwoordigd door E. Maas, advocaat te
Groningen.                                                            — de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                           (C[1999]2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                           land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage de beschik-               grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren en te bepalen
king van de Commissie van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1)               dat geen terugvordering zal plaatsvinden;
betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633
Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland,             — de Commissie te verwijzen in de kosten.
nietig te verklaren en te verklaren dat de subsidieverlening aan
Bovanda Oil niet in strijd is met enige vorm van Europese
regelgeving.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Middelen en voornaamste argumenten                                    die in zaak T-210/99.
                                                                      (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
In de bestreden beschikking is onder meer bepaald, dat
Nederland de subsidie dient terug te vorderen die aan 450
tankstations nabij de Duitse grens, waaronder dat van verzoek-
ster, is toegekend ter compensatie van een accijnsverhoging
per 1 juli 1997 in Nederland. Ten aanzien van een deel van
deze tankstations had Nederland naar de mening van de
Commissie geen dan wel onvoldoende informatie over de
eigendomsverhoudingen en bindingen met leveranciers ver-
strekt om een merkbare beïnvloeding van het handelsverkeer
                                                                      Beroep, op 29 september 1999 ingesteld door Autoservice
en van de mededinging tussen lidstaten te kunnen uitsluiten.
                                                                      Fermans Exclusive B.V. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoekster exploiteert voor eigen rekening en risico een haar
in eigendom toebehorend tankstation. Zij stelt, geen band met                                (Zaak T-215/99)
een vaste leverancier van brandstoffen te hebben en dat de
haar toegekende subsidie derhalve eveneens onder de de                                         (2000/C 6/43)
mimimis-regel (2) valt.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
(2) Mededeling van de Commissie, PB 1996, C 68, blz. 9.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autoservice
                                                                      Fermans Exclusive B.V., te Amstenrade (Nederland), vertegen-
                                                                      woordigd door H.F.A. Bronneberg, advocaat te Geleen.
 ---pagebreak--- C 6/24                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   8.1.2000
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 30 september 1999 ingesteld door Anton
                                                                       Dürbeck GmbH tegen Commissie van de Europese
— de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999                                           Gemeenschappen
     (C[1999]2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
     land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
     grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren en te bepalen                             (Zaak T-218/99)
     dat geen terugvordering zal plaatsvinden;
                                                                                (2000/C 6/45)
— subsidiair, een zodanig besluit te nemen als het Gerecht in
     goede justitie zal vermenen te behoren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                                                     (Procestaal: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 30 september 1999 beroep tegen Commissie
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Anton
die in zaak T-210/99.                                                  Dürbeck GmbH, gevestigd te Frankfurt am Main (BRD),
                                                                       vertegenwoordigd door G. Meier, advocaat te Keulen, Berren-
                                                                       rather Straße 313.
(1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       1. wegens schending van het Verdrag nietig te verklaren de
                                                                           beschikking van verweerster van 28 juli 1999 betreffende
Beroep, op 30 september 1999 ingesteld door Ter                            overgangsmaatregelen ten behoeve van Anton Dürbeck
Huurne’s Handelsmaatschappij B.V. tegen Commissie van                      GmbH in het kader van de gemeenschappelijke marktor-
                de Europese Gemeenschappen                                 dening voor bananen;
                         (Zaak T-216/99)                               2. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
                           (2000/C 6/44)
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                      (Procestaal: Nederlands)
                                                                       Bij de bestreden beschikking wees de Commissie het verzoek
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              van Anton Dürbeck GmbH om toekenning van extra vergun-
schappen is op 30 september 1999 beroep tegen Commissie                ningen voor de invoer van 25 000 ton bananen uit derde
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Ter Huurne’s             landen af, op grond dat er geen spraken was van een
Handelsmaatschappij B.V., te Haaksbergen (Nederland), verte-           „hardship”-situatie daar verzoeksters toestand voorzienbaar
genwoordigd door H. C. van der Sijs, advocaat te Enschede,             was en overigens moest worden aangenomen dat daarvoor
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter griffie van het            reeds compensatie was verkregen.
Gerecht, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Verzoekster stelt schending van artikel 30 van verordening
                                                                       nr. 404/93 (1).
— de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
     (C[1999]2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
     land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de           De „hardship”-situatie waarvoor compensatie dient te worden
     grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren en te bepalen      gegeven, bestaat hierin dat verzoekster, die in 1991 met de
     dat geen terugvordering zal plaatsvinden;                         firma Consultban in Machala (Ecuador) een overeenkomst
                                                                       voor de afname van 100 000 tot 150 000 dozen bananen per
— de Commissie in de kosten te verwijzen.                              week had gesloten, niet de invoervergunningen kan krijgen die
                                                                       zij daarvoor nodig heeft. Doordat bij artikel 4, lid 2, van
                                                                       verordening nr. 2362/98 (2) de referentieperiode is gewijzigd,
Middelen en voornaamste argumenten                                     heeft verzoekster vergunningen voor de invoer van 14 312
                                                                       ton bananen verloren. Het verlies van 75 % van haar invoerver-
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                gunningen heeft verzoekster in ernstige moeilijkheden ge-
die in zaak T-210/99.                                                  bracht en haar praktisch uit de markt verdreven. De schade
                                                                       bedraagt 3 578 000 DEM, te weten het dubbele van haar
                                                                       kapitaal. Verweerster is op grond van artikel 30 van verorde-
(1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
                                                                       ning nr. 404/93 verplicht compensatie te verlenen voor de
                                                                       „hardship”-situaties die door verordening nr. 2362/98 zijn
                                                                       veroorzaakt.


title: Zaak C-308/08: Beroep ingesteld op 10 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/37

         Beroep ingesteld op 10 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-308/08)
   (2008/C 223/59)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje in verband met het project voor de verbetering van de veldweg van Villamanrique de la Condesa (Sevilla) naar El Rocío (Huelva) niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in de arresten van 13 januari 2005 in zaak C-117/03 en 14 september 2006 in zaak C-244/05, alsmede aan de verplichtingen ingevolge artikel 12, lid 4, van die richtlijn;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Commissie heeft het Koninkrijk Spanje, door het project voor de verbetering van de veldweg van Villamanrique de la Condesa (Sevilla) naar El Rocío (Huelva) te realiseren zonder tegelijkertijd adequate beschermingsmaatregelen te treffen, niet voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens richtlijn 92/43/EEG, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in de arresten van 13 januari 2005 in zaak C-117/03 en 14 september 2006 in zaak C-244/05, alsmede aan de verplichtingen ingevolge artikel 12, lid 4, van die richtlijn.

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak C-594/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 december 2014 — Simona Kornhaas/Thomas Dithmar als curator van Kornhaas Montage und Dienstleistung Ltd

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 22 december 2014 — Simona Kornhaas/Thomas Dithmar als curator van Kornhaas Montage und Dienstleistung Ltd
   (Zaak C-594/14)
   (2015/C 127/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Simona Kornhaas

      Verwerende partij: Thomas Dithmar als curator van Kornhaas Montage und Dienstleistung Ltd

      Prejudiciële vragen

               a)

               Valt een door de curator bij een Duitse rechter ingestelde vordering waarmee van een bestuurder van een private company limited by shares naar Engels of Wels recht ten aanzien waarvan in Duitsland op grond van artikel 3, lid 1, van de insolventieverordening (1) de insolventieprocedure is geopend, vergoeding wordt gevorderd van betalingen die deze bestuurder heeft verricht vóór de opening van de insolventieprocedure maar na het intreden van de insolventie, onder het Duitse insolventierecht overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de insolventieverordening?

               b)

               Is een dergelijke vordering in strijd met de vrijheid van vestiging overeenkomstig de artikelen 49 en 54 VWEU?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1).


title: Zaak C-625/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2013 door Villeroy & Boch AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10, Villeroy & Boch AG e.a./Europese Commissie

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/10

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2013 door Villeroy & Boch AG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10, Villeroy & Boch AG e.a./Europese Commissie
   (Zaak C-625/13 P)
   2014/C 39/17
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Villeroy & Boch AG (vertegenwoordigers: M. Klusmann, Rechtsanwalt, S. Thomas)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Onverminderd het in eerste aanleg gevorderde verzoekt rekwirante:

               1.

               het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in de gevoegde zaken T-373/10, T-374/10, T-382/10 en T-402/10 in zijn geheel te vernietigen, voor zover het betrekking heeft op rekwirante en haar beroep hierbij wordt verworpen;

               2.

               subsidiair, artikel 1 van besluit C(2010) 4185 definitief van verweerster van 23 juni 2010, in de versie die voortvloeit uit het bestreden arrest, gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op rekwirante;

               3.

               subsidiair, de in artikel 2 van het litigieuze besluit van verweerster van 23 juni 2010 aan rekwirante opgelegde geldboete op passende wijze te verlagen;

               4.

               meer subsidiair, de zaak voor verdere afdoening terug te verwijzen naar het Gerecht;

               5.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met de eerste zes middelen verwijt rekwirante het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij de beoordeling van de bewijzen. Zo heeft het Gerecht geoordeeld dat de bewijzen betreffende een vermeende inbreuk in Frankrijk volstonden om rekwirante in de onderhavige zaak te veroordelen, terwijl het deze bewijzen in parallelle procedures (1) totaal anders heeft beoordeeld. Dit druist in tegen het beginsel „in dubio pro rei” en is in strijd met de logica, aangezien dezelfde feiten niet verschillend mogen worden beoordeeld in het nadeel van rekwirante.
   Met het tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht haar als producent van keramisch sanitair inbreuken van niet-concurrerende ondernemingen (fabrikanten van kranen) in Italië heeft toegerekend, hoewel zij niet eens heeft deelgenomen aan de vermeende mededingingsverstorende bijeenkomsten. Tegelijkertijd heeft het Gerecht in parallelle arresten (2) op hetzelfde punt ten aanzien van concurrenten van rekwirante geoordeeld dat niet-concurrerende ondernemingen zelfs geen mededingingsverstorend gedrag kon worden verweten wanneer zij bij de vermeende inbreuken van de kranenfabrikanten aanwezig waren. Ook op dit punt is er, naast een flagrante discriminatie van rekwirante, sprake van een schending van het beginsel „in dubio pro rei” en van een inbreuk op de logica. Wanneer het Gerecht dezelfde feiten op twee verschillende manieren kan beoordelen, kan in het kader van het sanctierecht immers slechts de minst strenge beoordeling ten aanzien van de bestrafte ondernemingen in aanmerking worden genomen, en niet — zoals in casu — de minst gunstige beoordeling.
   Met het derde middel betoogt rekwirante dat het arrest onrechtmatig is omdat de vaststellingen betreffende de complexe inbreuk in Nederland betrekking hebben op verjaarde feiten. Voorts betoogt zij dat de vaststellingen in de overwegingen van het Gerecht verschillen van die in het dispositief. Het dispositief is immers ruimer geformuleerd dan de feitelijke vaststellingen in de overwegingen, wat een ernstig motiveringsgebrek vormt, aangezien het dispositief van het arrest niet door de overwegingen gedragen wordt. Dit vormt een inbreuk op artikel 101 VWEU en artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.
   Met het vierde middel stelt rekwirante in wezen dat het Gerecht voor België relevante feiten niet in aanmerking heeft genomen, hoewel het die zelf ter terechtzitting te berde heeft gebracht.
   Het vijfde middel heeft betrekking op de vaststellingen betreffende een in Duitsland gepleegde inbreuk. Rekwirante verwijt het Gerecht dat het haar betoog dienaangaande buiten beschouwing laat of verdraait en dat verschillende vaststellingen betreffende een vermeende ongeoorloofde informatie-uitwisseling in de zin van artikel 101, lid 1, VWEU juridisch geen steek houden.
   Met het zesde middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij de beoordeling van de in Oostenrijk gepleegde inbreuk.
   Met het zevende middel betoogt rekwirante dat het Gerecht het schuldbeginsel heeft geschonden door haar aansprakelijk te stellen voor inbreuken die door andere, juridisch onafhankelijke ondernemingen zijn gepleegd.
   Met het achtste middel verwijt rekwirante het Gerecht dat het feitelijk en rechtens los van elkaar staande gedragingen juridisch als één enkele, samengestelde en voortdurende inbreuk heeft gekwalificeerd, terwijl deze gedragingen alleen al daarom niet aldus kunnen worden gekwalificeerd omdat zij niet complementair zijn. Het Gerecht hanteert het begrip „één enkele, samengestelde en voortdurende inbreuk” aldus op zodanig wijze dat inbreuk wordt gemaakt op het beginsel van een eerlijk proces.
   Met het negende middel betoogt rekwirante dat zij niet rechtstreeks aan de inbreuk heeft deelgenomen, zodat zij niet hoofdelijk tot betaling van de aan de groep opgelegde geldboete kon worden veroordeeld. Bijgevolg heeft het Gerecht het beginsel „nulla poena sine lege” en het beginsel van de persoonlijke aansprakelijkheid geschonden.
   Met het tiende middel betoogt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door een „lichte controle” te verrichten. Aldus is het Gerecht tekortgeschoten in zijn toezichtplicht en heeft het inbreuk gemaakt op het gemeenschapsrechtelijke beginsel van rechterlijke bescherming.
   Ten slotte betoogt rekwirante in het elfde middel dat de bevestigde geldboete hoe dan ook onevenredig hoog is. Aangezien een aantal belastende feitelijke vaststellingen in het arrest reeds van de hand zijn gewezen en een aantal andere feitelijke vaststellingen wegens een rechtens onjuiste motivering eveneens moeten worden verworpen, kan de wettelijke maximumboete van 10 % van de omzet van de groep, die het Gerecht niet heeft verlaagd, niet evenredig en dus niet geoorloofd zijn. Wanneer de feitelijke vaststellingen waarop de vaststelling van de inbreuk is gebaseerd, grotendeels onjuist zijn, kan geen sprake zijn van één enkele, samengestelde en voortdurende inbreuk die 6 landen en 3 productgroepen bestrijkt en 10 jaar heeft geduurd, aangezien er dan duidelijk geen bewijzen en geen causaal verband zijn en de inbreuk niet kan worden toegerekend aan rekwirante. Er kan dan hoogstens sprake zijn van op zich staande, plaatselijke inbreuken, die de hoogte van de in casu opgelegde geldboete totaal niet kunnen rechtvaardigen. De onderhavige zaak vormt helemaal geen ernstig geval, laat staan het zwaarst denkbare geval, maar het Gerecht heeft dit buiten beschouwing gelaten en heeft aldus totaal geen rekening gehouden met de beoordelingscriteria die het had moeten uitleggen.

      (1)  Arrest Gerecht van 16 september 2013, Keramag Keramische Werke AG e.a. en Sanitec Europe Oy/Commissie (T-379/10 en T-381/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).

      (2)  Arrest Keramag Keramische Werke AG e.a. en Sanitec Europe Oy/Commissie, reeds aangehaald, en arrest Gerecht van 16 september 2013, Wabco Europe e.a./Commissie, (T-380/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).


title: Zaak T-111/05: Beroep, op 25 februari 2005 ingesteld door UCB SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/32

         Beroep, op 25 februari 2005 ingesteld door UCB SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-111/05)
   (2005/C 115/57)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 februari 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap UCB SA, gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door J. Bourgeois, J.-F. Bellis en M. Favart, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 9 december 2004 in zaak COMP/E-2/37.533 — choline chloride, betreffende een procedure ingevolge artikel 81 EG, nietig te verklaren,

               —

               althans de aan ECB bij deze beschikking opgelegde boete nietig te verklaren of deze substantieel te verlagen,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking in deze zaak is dezelfde als die welke het voorwerp vormt van zaak T-101/05, BASF/Commissie. (1) Bij deze beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat de zes ondernemingen tot welke de beschikking is gericht, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, van het EG-Verdrag, door deel te nemen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde gedragingen bestaande in het maken van prijsafspraken, verdeling van de markt en onderling afgestemd optreden tegen concurrenten in de sector choline chloride in de Europese Economische Ruimte. Deze anticoncurrentiële gedragingen zouden zich hebben voorgedaan op twee verschillende doch nauw verbonden niveaus, namelijk op wereld- en op Europese schaal.
   Tot staving van haar aanspraken stelt verzoekster:

               —

               de bestreden beschikking kwalificeert de vastgestelde inbreuk ten onrechte als één doorlopende inbreuk, terwijl in werkelijkheid slechts sprake kan zijn van twee verschillende inbreuken: een afspraak op wereldschaal van oktober 1992 tot en met april 1994, en een afspraak binnen de Gemeenschap van maart 1994 tot en met september 1998. Volgens verzoekster is het gevolg, zoniet de bedoeling, van het standpunt van de Commissie dat de verjaringsregels worden omzeild;

               —

               de Commissie heeft haar, gelet op de Mededeling inzake samenwerking (Leniency Notice), ten onrechte een boete opgelegd zowel wegens de mondiale afspraak, terwijl deze inbreuk reeds was verjaard, als wegens de afspraak binnen de Gemeenschap. Zo verweerster immers dit onderscheid had gemaakt, zoals zij rechtens had moeten doen, dan zou zij noodzakelijkerwijs tot de conclusie zijn gekomen dat er in casu geen boete diende te worden opgelegd;

               —

               subsidiair is de tegenover haar vastgestelde inbreuk verjaard, bij gebreke van de door verzoekster zelf in 1999 vrijwillig verstrekte inlichtingen.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad.


title: Zaak C-153/03: Verzoek van de Cour de cassation van het Groothertogdom Luxemburg van 6 maart 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Caisse nationale des prestations familiales en U. Weide, echtgenote Schwartz

text:
C 146/28               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                          21.6.2003
4)     Het Gerecht heeft het recht op daadwerkelijke rechtsbe-       echtgenote Schwartz, het Hof van Justitie van de Europese
       scherming geschonden.                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                     de navolgende vragen:
( 1) PB C 79, blz. 23.
( 2) PB C 79, blz. 24.                                               1.     Moet artikel 76 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van
( 3) PB C 3, blz. 39.                                                       de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing
( 4) PB C 3, blz. 45.
                                                                            van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en
                                                                            zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
                                                                            binnen de Gemeenschap (1) verplaatsen, aldus worden
                                                                            uitgelegd dat het alleen geldt voor het geval dat de
                                                                            migrerende werknemer recht heeft op gezinsbijslagen
                                                                            krachtens de wetgeving van de werkstaat én krachtens de
                                                                            wetgeving van de woonstaat van zijn gezinsleden?
Verzoek van het Oberlandesgericht München — Zivil-
senate in Augsburg van 27 maart 2003 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Nürnberger Allgemeine                2.     Zo ja, kunnen de organen van de werkstaat het recht op
Versicherungs AG en Portbridge Transport International                      gezinsbijslagen schorsen indien zij van mening zijn dat
                               BV                                           de weigering om gezinsbijslagen toe te kennen in de
                                                                            woonstaat niet in overeenstemming is met het gemeen-
                                                                            schapsrecht?
                        (Zaak C-148/03)
                        (2003/C 146/46)                              3.     Zo niet, kan de werkstaat ingevolge voormeld artikel 76
                                                                            de regel van non-cumulatie van uitkeringen toepassen
                                                                            ingeval de echtgenoot van de migrerende werknemer
                                                                            krachtens de wet van de woonstaat van de gezinsleden
Het Oberlandesgericht München — Zivilsenate in Augsburg                     gezinsbijslagen van dezelfde aard ontvangt of daarop
heeft bij beschikking van 27 maart 2003, ingekomen ter griffie              aanspraak heeft?
van het Hof van Justitie op 31 maart 2003, in het geding
tussen Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG en Portbridge
Transport International BV, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                 (1 ) (EEG) nr. 2001/83 Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6).
beslissing over de navolgende vraag:
Hebben de bevoegdheidsregels van andere verdragen ook
voorrang ten aanzien van de algemene bevoegdheidsregels van
het Executieverdrag, wanneer de verweerder met woonplaats
op het grondgebied van een partij bij het Executieverdrag voor
een rechterlijke instantie in een andere partij bij dit Verdrag
wordt opgeroepen en niet verschijnt?
                                                                     Beroep, op 3 april 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Ierland
Verzoek van de Cour de cassation van het Groothertog-
dom Luxemburg van 6 maart 2003 om een prejudiciële                                            (Zaak C-154/03)
beslissing in het geding tussen Caisse nationale des
  prestations familiales en U. Weide, echtgenote Schwartz
                                                                                (2003/C 146/48)
                        (Zaak C-153/03)
                        (2003/C 146/47)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
De Cour de cassation van het Groothertogdom Luxemburg                op 3 april 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
heeft bij beschikking van 6 maart 2003, ingekomen ter griffie        Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
van het Hof van Justitie op 3 april 2003, in het geding tussen       digd door Karen Banks als gemachtigde, domicilie gekozen
Caisse nationale des prestations familiales en U. Weide,             hebbende te Luxemburg.


title: Zaak T-218/05: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  23 november 2005  — Bustec Ireland tegen BHIM ( Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2005 — Bustec Ireland tegen BHIM
   (Zaak T-218/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”)
   (2006/C 48/66)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Bustec Ireland (Shanon, County Clare, Ierland) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Mustek, S.L. (Barcelona, Spanje)
   Voorwerp van de zaak
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 maart 2005 (zaak R 1125/2004-2) inzake een oppositieprocedure met betrekking tot de inschrijving van het merk BUSTEC als gemeenschapsmerk
   Dictum van het arrest

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak C-545/12: Beschikking van de president van het Hof van 22 mei 2013 — Europese Commissie/Republiek Cyprus

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/59

         Beschikking van de president van het Hof van 22 mei 2013 — Europese Commissie/Republiek Cyprus
   (Zaak C-545/12) (1)

   2013/C 225/127
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 32 van 2.2.2013.


title: Zaak C-521/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 oktober 2011 — Amazon.com International Sales Inc. e.a./Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/27

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 12 oktober 2011 — Amazon.com International Sales Inc. e.a./Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH
      (Zaak C-521/11)
      (2012/C 25/46)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Oberste Gerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Amazon.com International Sales Inc., Amazon EU Sàrl, Amazon.de GmbH, Amazon.com GmbH, in liquidatie, Amazon Logistik GmbH

         Verwerende partij: Austro-Mechana Gesellschaft zur Wahrnehmung mechanisch-musikalischer Urheberrechte Gesellschaft mbH

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is er sprake van een „billijke compensatie” in de zin van artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG, wanneer

                              a)

                              de rechthebbenden als bedoeld in artikel 2 van richtlijn 2001/29/EG een uitsluitend door een collectieve beheersorganisatie geldend te maken recht hebben op een passende vergoeding van degene die als eerste bedrijfsmatig dragers die geschikt zijn voor de reproductie van hun werken, onder bezwarende titel in het binnenland in het verkeer brengt,

                              b)

                              dit recht niet afhankelijk is van de vraag of de dragers in het verkeer worden gebracht door levering aan tussenhandelaren, aan natuurlijke of rechtspersonen voor niet-privé-gebruik, dan wel aan natuurlijke personen voor privé-gebruik,

                              c)

                              echter degene die de dragers met toestemming van de rechthebbende gebruikt voor reproductie, of vóór vervreemding aan eindverbruikers wederuitvoert, wel een recht op terugbetaling van de vergoeding heeft tegenover de collectieve beheersorganisatie?

                  2)

                  Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord:

                              2.1.

                              Is dan sprake van een „billijke compensatie” in de zin van artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG, wanneer het in vraag 1 (a) beschreven recht enkel bestaat bij het in het verkeer brengen door levering aan natuurlijke personen die de dragers gebruiken voor het reproduceren voor privé-gebruik?

                              2.2.

                              Indien vraag 2.1 bevestigend wordt beantwoord:
                              Moet dan bij het in het verkeer brengen door levering aan natuurlijke personen, tot het tegendeel wordt bewezen, worden aangenomen dat de dragers worden gebruikt voor het reproduceren voor privé-gebruik?

                  3)

                  Indien vraag 1 of vraag 2.1 bevestigend wordt beantwoord:
                  Volgt dan uit artikel 5 van richtlijn 2001/29/EG of andere bepalingen van Unierecht, dat het door een collectieve beheersorganisatie geldend te maken recht op uitkering van een billijke compensatie niet bestaat wanneer de collectieve beheersorganisatie wettelijk verplicht is om de helft van de opbrengst niet aan de rechthebbende uit te keren, maar dient te besteden aan sociale en culturele organisaties?

                  4)

                  Indien vraag 1 of vraag 2.1 bevestigend wordt beantwoord:
                  Staat dan artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG, of een andere bepaling van Unierecht, in de weg aan een door een collectieve beheersorganisatie geldend te maken recht op uitkering van een billijke compensatie, wanneer reeds in een andere lidstaat — zij het wellicht op een met het Unierecht strijdige grondslag — een passende vergoeding voor het in het verkeer brengen van de dragers is betaald?


title: Zaak C-508/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tjechië) op 13 november 2014 — Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s. en Vodafone Czech Republic a.s.

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tjechië) op 13 november 2014 — Český telekomunikační úřad/T-Mobile Czech Republic a.s. en Vodafone Czech Republic a.s.
   (Zaak C-508/14)
   (2015/C 056/05)
   Procestaal: Tjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Český telekomunikační úřad

      Verwerende partijen: T-Mobile Czech Republic a.s., Vodafone Czech Republic a.s.

      Andere partijen: O2 Czech Republic a.s. (tot 20 juni 2014: Telefónica Czech Republic, a.s.), UPC Česká republika, s.r.o.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 12 en 13 van richtlijn 2002/22/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten („de Richtlijn”) aldus worden uitgelegd dat het daarin vervatte begrip „nettokosten” voor het aanbieden van die dienst eraan in de weg staat dat een „redelijke winstmarge” wordt opgenomen in het bedrag van de vastgestelde nettokosten van die dienst?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, hebben die bepalingen van de richtlijn (de artikelen 12 en 13) dan rechtstreekse werking?

               3)

               Indien de artikelen 12 en 13 van de Richtlijn rechtstreekse werking hebben, mag die werking dan worden ingeroepen tegen een commercieel bedrijf waarin een lidstaat 51 % van de aandelen houdt (beheert) — in dit geval, O2 Czech Republic, a.s. (is het een „overheidsentiteit”) of niet?

               4)

               Indien de eerste drie vragen bevestigend worden beantwoord, mag de Richtlijn dan ook worden toegepast op betrekkingen die zijn ontstaan vóór de toetreding van Tjechië tot de Europese Unie (van 1 januari tot en met 30 april 2004)?

      (1)  PB L 108, blz. 51.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 september 2003 in zaak C-155/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing): Cookies World Vertriebsgesellschaft mbH iL tegen Finanzlandesdirektion für Tirol ("Zesde BTW-richtlĳn — Geleasde motorvoertuigen — Belastbare handelingen — Eigen gebruik — Artikel 17, leden 6 en 7 — Uitsluitingen waarin nationale wetgeving ten tĳde van inwerkingtreding van richtlĳn voorzag")

text:
C 264/8                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                             1.11.2003
2)    Indien de nationale rechter vaststelt dat de nationale bepaling                              ARREST VAN HET HOF
      die in de vervaltermijn voorziet, niet strookt met de vereisten
      van het gemeenschapsrecht en daaraan bovendien geen conforme
      uitlegging kan worden gegeven, moet hij deze bepaling buiten                                       (Vijfde kamer)
      toepassing laten.
                                                                                van 18 september 2003
(1) PB C 161 van 2.6.2001.
                                                                              in zaak C-168/01 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                                                                              landen om een prejudiciële beslissing): Bosal Holding BV
                                                                                tegen Staatssecretaris van Financiën (1)
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                     („Vrijheid van vestiging — Belastingen — Belasting op
                                                                              winst van vennootschappen — Beperkte aftrekbaarheid in
                     van 11 september 2003                                    lidstaat van kosten die verband houden met deelnemingen
                                                                              van moedermaatschappij in dochterondernemingen die in
in zaak C-155/01 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                        andere lidstaten zijn gevestigd — Samenhang van belasting-
hof om een prejudiciële beslissing): Cookies World                                                           stelsel”)
Vertriebsgesellschaft mbH iL tegen Finanzlandesdirektion
                             für Tirol (1)
                                                                                (2003/C 264/13)
(„Zesde BTW-richtlijn — Geleasde motorvoertuigen —
Belastbare handelingen — Eigen gebruik — Artikel 17,
leden 6 en 7 — Uitsluitingen waarin nationale wetgeving                                              (Procestaal: Nederlands)
    ten tijde van inwerkingtreding van richtlijn voorzag”)
                          (2003/C 264/12)
                          (Procestaal: Duits)                                 In zaak C-168/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                              krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    in het aldaar aanhangige geding tussen Bosal Holding BV en
                          dentie van het Hof)                                 Staatssecretaris van Financiën, om een prejudiciële beslissing
                                                                              over de uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na
                                                                              wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans artikel 48
In zaak C-155/01, betreffende een verzoek aan het Hof                         EG), alsmede van richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                       1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Cookies                   moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschil-
World Vertriebsgesellschaft mbH iL en Finanzlandesdirektion                   lende lidstaten (PB L 225, blz. 6), heeft het Hof (Vijfde
für Tirol, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van              kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,
onder meer de artikelen 5 en 6 van de Zesde richtlijn (77/                    C. W. A. Timmermans, D. A. O. Edward (rapporteur), P. Jann
388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de                           en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-                   D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op 18 september 2003
belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de                   een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1),
heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
thelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur),                     Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende
rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: H. A. Rühl,            de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en
hoofdadministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewe-                    dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, uitgelegd in het
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                       licht van artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG),
                                                                              verzet zich tegen een nationale bepaling op grond waarvan voor
De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977                   de belasting op de winst van een in een lidstaat gevestigde
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake           moedermaatschappij de kosten welke verband houden met de deel-
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de              neming van deze maatschappij in het kapitaal van een in een
toegevoegde waarde: uniforme grondslag, verzet zich tegen een                 andere lidstaat gevestigde dochteronderneming slechts mogen worden
bepaling van een lidstaat volgens welke in andere lidstaten voor een          afgetrokken indien dergelijke kosten middellijk dienstbaar zijn aan
ontvanger in de eerste lidstaat verrichte diensten aan belasting over         het behalen van winst die in de lidstaat van vestiging van de
de toegevoegde waarde zijn onderworpen terwijl, zo de betrokken               moedermaatschappij belastbaar is.
diensten voor dezelfde ontvanger binnenslands waren verricht, deze
geen voorbelasting had kunnen aftrekken.
                                                                              (1) PB C 200 van 14.7.2001.
(1) PB C 200 van 14.7.2001.


title: Zaak T-270/09: Arrest van het Gerecht van 30 september 2010 — PVS/BHIM — MeDiTA Medizinische Kurierdienst (medidata) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk medidata — Ouder nationaal woordmerk MeDiTA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Soortgelijke diensten — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/31

         Arrest van het Gerecht van 30 september 2010 — PVS/BHIM — MeDiTA Medizinische Kurierdienst (medidata)
   (Zaak T-270/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk medidata - Ouder nationaal woordmerk MeDiTA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Soortgelijke diensten - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2010/C 317/56
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordiger: F. Lindberg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: MeDiTA Medizinische Kurierdienst- und Handelsgesellschaft mbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schulte-Beckhausen, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 mei 2009 (zaak R 1724/2007-4), inzake een oppositieprocedure tussen MeDiTA Medizinische Kurierdienst- und Handelsgesellschaft mbH en PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               PVS — Privatärztliche Verrechnungsstelle Rhein-Ruhr GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak C-228/10: Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Union of European Football Associations (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd/Euroview Sport Ltd

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/25

         Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) — Verenigd Koninkrijk) — Union of European Football Associations (UEFA), British Sky Broadcasting Ltd/Euroview Sport Ltd
   (Zaak C-228/10) (1)

   2012/C 73/43
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Beroep, op 25 juni 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-227/98)

text:
C 278/16              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.9.98
Beroep, op 25 juni 1998 ingesteld door Commissie van de             tie op 26 juni 1998, in het geding tussen Ch. Dounias en
           Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    minister van FinancieÈn, het Hof van Justitie van de Euro-
                       (Zaak C-227/98)                              pese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslis-
                                                                    sing over de navolgende vragen:
                        (98/C 278/25)
                                                                    a) Is de wijze waarop ingevolge artikel 1, lid 2, artikel 2,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         lid 3, artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 3, van wet
is op 25 juni 1998 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                         nr. 1477/1984, en artikel 16 van wet nr. 1642/1986 de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                         belastbare waarde wordt berekend met het oog op de
woordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon als
                                                                         heffing van de ingevolge die wetten verschuldigde
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                         belasting, in strijd met de bepalingen van het EEG-Ver-
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                         drag, en met name de artikelen 30 en 95?
Centre Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                    b) Is Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad (1)
                                                                         rechtstreeks van toepassing, ook waar het gaat om hef-
Ð vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke of                fing van de ingevolge de wetgeving van een lidstaat
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig            verschuldigde belasting op een uit een andere lidstaat
     zijn voor het volgen van Richtlijn 91/328/EEG van de                ingevoerd product?
     Raad van 21 juni 1991 tot wijziging van Richtlijn 77/
     143/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de
     wetgevingen van de lidstaten inzake de technische              c) Bij een bevestigend antwoord op de voorgaande vraag,
     controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (1),                  is artikel 11 van die verordening in strijd met de Ver-
     die, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten                dragsbepalingen, met name artikel 30?
     betreffende de in Richtlijn 91/328/EEG vastgestelde
     omzettingstermijnen, is ingetrokken bij Richtlijn 96/
     96/EG van de Raad (2), en/of door deze bepalingen niet
     aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richt-         d) Bij een ontkennend antwoord op vraag b), is de ver-
     lijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;              wijzing door de genoemde bepalingen van de wetten
                                                                         nr. 1477/1984 en nr. 1642/1986 naar Verordening
                                                                         (EEG) nr. 1224/80 dan in strijd met de Verdragsbepa-
Ð Ierland in de kosten van de procedure te verwijzen.                    lingen, met name artikel 30?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    e) Bij een ontkennend antwoord op vraag b), is artikel 16
                                                                         van de codex voor het douanetarief (gecodificeerd
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk                decreet van 25/30 juli 1920), zoals vervangen door
een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-             artikel 1 van wet nr. 428/1943, in strijd met de Ver-
bindend is voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn              dragsbepalingen, met name artikel 30?
de lidstaten verplicht de in de richtlijn gestelde omzettings-
termijn in acht te nemen. Die termijn is sedert 1 juli 1993
verstreken en Ierland heeft nog steeds niet de nodige bepa-
lingen vastgesteld om de in de conclusies van de Commis-            f)   Is de in artikel 10 van bedoelde codex voor het doua-
sie genoemde richtlijn te volgen.                                        netarief en artikel 136 van presidentieel decreet nr. 636/
                                                                         1977 geregelde administratieve afdoening van geschil-
                                                                         len in strijd met het EEG-Verdrag, met name artikel 30,
(1) PB L 178 van 6.7.1991, blz. 29.                                      in geval van heffing van een binnenlandse belasting op
(2) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.
                                                                         een uit een andere lidstaat ingevoerd product?
                                                                    g) Zijn de bepalingen van artikel 50 van presidentieel
                                                                         decreet nr. 341/1978 juncto artikel 152 van het wet-
                                                                         boek van fiscaal procesrecht en artikel 4 van wet
Verzoek van het Symvoulio tis Epikratias van 6 april 1998                nr. 1406/1983 in strijd met de Verdragsbepalingen,
om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Ch.                 met name artikel 30, wanneer de staat voor de admini-
              Dounias en minister van FinancieÈn                         stratieve rechter aansprakelijk wordt gesteld wegens
                       (Zaak C-228/98)                                   schending van het Gemeenschapsrecht?
                        (98/C 278/26)
                                                                    (1) PB L 134 van 31.5.1980, blz. 1.
Het Symvoulio tis Epikratias heeft bij beschikking van
6 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-


title: Zaak C-473/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Linz (Oostenrijk) op 7 september 2015 — Peter Schotthöfer & Florian Steiner GbR/Eugen Adelsmayr

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Linz (Oostenrijk) op 7 september 2015 — Peter Schotthöfer & Florian Steiner GbR/Eugen Adelsmayr
   (Zaak C-473/15)
   (2015/C 406/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bezirksgerichts Linz (Oostenrijk)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peter Schotthöfer & Florian Steiner GbR

      Verwerende partij: Eugen Adelsmayr

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het in artikel 18 VWEU neergelegde non-discriminatiebeginsel aldus worden uitgelegd dat, wanneer een lidstaat in zijn rechtsorde een bepaling als artikel 16, lid 2, van het Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland (grondwet voor de Bondsrepubliek Duitsland) heeft opgenomen, die een verbod op de uitlevering van eigen onderdanen aan derde landen behelst, dat verbod ook dient te worden toegepast op onderdanen van andere lidstaten die zich op het grondgebied van de betreffende lidstaat bevinden?

               2)

               Moeten de artikelen 19, lid 2, en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat een lidstaat van de Europese Unie een verzoek van een derde land om uitlevering van een Unieburger die zich op het grondgebied van de betreffende lidstaat bevindt, dient af te wijzen wanneer het aan dat verzoek ten grondslag liggende strafproces en verstekvonnis in het derde land niet voldeden aan de minimale volkenrechtelijke vereisten, de fundamentele beginselen van openbare orde van de Unie („ordre public”) en het beginsel van een eerlijk proces?

               3)

               Moet ten slotte het in artikel 50 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde en door de rechtspraak van het Hof van Justitie beschermde „ne bis in idem”-beginsel aldus worden uitgelegd dat, wanneer iemand eerst wordt veroordeeld in een derde land en vervolgens een procedure in een lidstaat van de Europese Unie wordt beëindigd omdat er feitelijk geen reden bestaat om de vervolging voort te zetten, dit een beletsel vormt voor de verdere vervolging door het derde land?

               4)

               Indien een van de voorgaande vragen bevestigend wordt beantwoord, moet dan met name artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („recht op vrijheid”) aldus worden uitgelegd dat een Unieburger in geval van een verzoek van een derde land om uitlevering evenmin in uitleveringsdetentie mag worden geplaatst?