title: ARREST VAN HET HOF (Vierde Kamer) van 13 juli 1995 in zaak C-116/94 (verzoek van de Social Security Commissioner te Londen om een prejudiciële beslissing): J. Meyers tegen Adjudication Officer (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Richtlijn 76/207/EEG - Voorwaarden voor toegang tot arbeidsproces - Arbeidsvoorwaarden - Family credit)

text:
 14 . 10 . 95          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 268/3
spraak . Het heeft geen betrekking op het geval dat een               Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
 verweerder louter als verweer een schuldvordering inroept           bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
 die hij op de verzoeker zou hebben. Welke verweermiddelen           burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij het Verdrag
 kunnen worden aangevoerd en onder welke voorwaarden ,               van 9 oktober 1 978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
 wordt bepaald door het nationale recht.                             Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
                                                                     Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
 0 ) PB nr. C 231 van 27 . 8 . 1993 .
                                                                     (') PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Vierde Kamer)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 13 juli 1995
                         ( Derde Kamer)
                                                                    in zaak C-l 16/94 ( verzoek van de Social Security Commis
                        van 13 juli 1995                             sioner te Londen om een prejudiciële beslissing): J. Meyers
in zaak C-474/93 ( verzoek van de Arrondissementsrecht                               tegen Adjudication Officer (')
bank te Zwolle (Nederland ) om een prejudiciële beslissing ):        (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Richtlijn
           Hengst Import BV en A. M. Campese ( 1 )                   76/207/EEG — Voorwaarden voor toegang tot arbeidspro
(EEG-Executieverdrag — Artikel 27, sub 2 — Stuk dat het                     ces — Arbeidsvoorwaarden — Family credit)
              geding inleidt of gelijkwaardig stuk)                                             ( 95/C 268 /06 )
                          ( 95/C 268/05 )
                                                                                (Procestaai: Engels)
                    (Procestaai: Nederlands)
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-474/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van            In zaak C-l 16/94 , betreffende een verzoek aan het Hof
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid           krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Social Security
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en          Commissioner te Londen, in het aldaar aanhangig geding
handelszaken, van de Arrondissementsrechtbank te Zwolle             tussen J. Meyers en Adjudication Officier, om een prejudi
( Nederland ), in het aldaar aanhangig geding tussen Hengst         ciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn 76/207/EEG
Import BV en A. M. Campese , om een prejudiciële beslissing         van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoer
over de uitlegging van artikel 27, sub 2 , van genoemd              legging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen
Verdrag ( PB 1972 , L 299 , blz . 32 ), zoals gewijzigd bij het     en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidspro
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het             ces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten
Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Konink              aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB 1976 , L 39 ,
rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( PB 1978 ,              blz . 40 ), heeft het Hof (Vierde Kamer), samengesteld als
L 304 , blz . 1 en — gewijzigde tekst — blz . 77 ), heeft het Hof   volgt: P. J. G. Kapteyn ( rapporteur ), kamerpresident, C. N.
( Derde Kamer ), samengesteld als volgt: C. Gulmann,                Kakouris en H. Ragnemalm , rechters; advocaat-generaal :
kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ) en         C. O. Lenz; griffier : L. Hewlett, administrateur, op 13 juli
D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal : F. G.Jacobs;          1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
griffier; R. Grass, op 13 juli 1995 een arrest gewezen              volgt:
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    Een uitkering met de kenmerken en het doel van family
                                                                    credit houdt verband met de toegang tot het arbeidsproces
Het decreto ingiuntivo bedoeld in het vierde boek van het           en de arbeidsvoorwaarden en valt om die reden binnen de
Italiaanse Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (artike         werkingssfeer van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van
len 633-656) moet te zamen met het inleidend verzoek                9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
schrift worden beschouwd als stuk dat het geding inleidt of         beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen
een gelijkwaardig stuk in de zin van artikel 2 7, sub 2, van het    ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
 ---pagebreak---  Nr . C 268/4           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                14 . 10 . 95
 beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van                                ARREST VAN HET HOF
 de arbeidsvoorwaarden .
                                                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 11 augustus 1995
 (M PB nr . C 174 van 26 . 6 . 1994 .
                                                                       in de gevoegde zaken C-367/93 tot en met C-377/93
                                                                       ( verzoeken van de Tariefcommissie om een prejudiciële
                                                                       beslissing ): F. G. Roders BV e. a. tegen Inspecteur der
                                                                                Invoerrechten en Accijnzen (')
                                                                       (Wijnaccijns — Discriminerende binnenlandse belastingen —
                                                                                Beneluxregeling)
                   ARREST VAN HET HOF                                                           ( 95/C 268 /08 )
                          ( Zesde Kamer )
                         van 13 juli 1995                                                 (Procestaai: Nederlands)
in zaak C-216/94 : Commissie van de Europese Gemeen
             schappen tegen Koninkrijk België (')
                                                                      In de gevoegde C-367/93 tot en met C-377/93 , betreffende
 (Niet-nakoming — Richtlijn 89/48/EEG — Erkenning van                 elf verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EEG
hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen
                                                                      Verdrag van de Tariefcommissie ( Nederland ) in de aldaar
         van ten minste drie jaar worden afgesloten)
                                                                      aanhangige gedingen tussen F. G. Roders BV ( zaken
                           ( 95/C 268 /07 )                            C-367/93 tot en met C-370/93 ), RSK Internationale Expe
                                                                      ditie- en Vervoeronderneming BV ( zaken C-371 /93 en
                                                                       C-372/93 ), Damco van Swieten BV ( zaken C-373/93 en
                        (Procestaal: Frans)
                                                                      C-377/93 ), VGL Internationale Expeditie BV ( zaken C
                                                                      374/93 en C-375/93 ), Zaans Veem BV ( zaak C-376/93 ),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         enerzijds, en Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen ,
                de Jurisprudentie van het Hof)                        anderzijds, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                      van artikel 95 EEG-Verdrag, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
                                                                      samengesteld als volgt: F. A. Schockweiler, kamerpresident,
In zaak C-216/94 , Commissie van de Europese Gemeen                  P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini , C N. Kakouris en J. L.
schappen ( gemachtigde : M. -J. Jonczy ) tegen Koninkrijk             Murray ( rapporteur ), rechters; advocaat-generaal : G.
België ( gemachtigde : J. Devadder ), betreffende een verzoek         Tesauro; griffier : H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk België,              11 augustus 19 95 een arrest gewezen waarvan het dictum
door niet binnen de voorgeschreven termijn de nodige                  luidt als volgt:
maatregelen vast te stellen om uitvoering te geven aan
Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988
houdende een algemeen stelsel van erkenning van hoger                 1 . Een Lid-Staat kan zich niet met een beroep op arti
onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten                       kel 233 EEG-Verdrag onttrekken aan de verplichtingen
minste drie jaar worden afgesloten ( PB 1989 , L 19 , blz . 16 ),          die op hem rusten krachtens artikel 95 van het Verdrag,
en, subsidiair, door deze maatregelen niet aan de Commissie                wanneer dat niet noodzakelijk is voor de goede werking
mee te delen , de verplichtingen niet is nagekomen die                     van de Beneluxregeling.
krachtens het EG-Verdrag op hem rusten, heeft het Hof
( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt : F. A. Schockweiler,
kamerpresident, P. J. G. Kapteyn, G. F. Mancini , J. L.               2 . Artikel 95, eerste alinea, EEG-Verdrag moet aldus
Murray ( rapporteur ) en H. Ragnemalm, rechters ; advocaat                worden uitgelegd, dat het aan de nationale rechter staat
generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass , op 13 juli 1995 een            om aan de hand van de door het Hof ontwikkelde
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         criteria te beoordelen of:
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige maatre                 — produkten als rode tafelwijn, in bepaalde gebieden
     gelen vast te stellen om uitvoering te geven aan Richtlijn                 voortgebrachte rode kwaliteitswijn, sherry, madeira
     89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988                                 en vermouth enerzijds en niet-mousserende vruch
     houdende een algemeen stelsel van erkenning van                            tenwijn met een alcoholgehalte van niet meer dan 15
     hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidin                          volumeprocenten anderzijds, gelijksoortig zijn ;
     gen van ten minste drie jaar worden afgesloten, is het
     Koninkrijk België de krachtens het EG-Verdrag op hem                  — produkten als champagne en mousserende vruchten
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                                    wijn met een alcoholgehalte van niet meer dan 15
                                                                                volumeprocenten gelijksoortig zijn.
2 . Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
                                                                      3 . Artikel 95, tweede alinea, EEG-Verdrag moet aldus
(') PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .                                      worden uitgelegd, dat de vraag of een fiscale last
                                                                           daarmee verenigbaar is, moet worden beantwoord met
                                                                           inachtneming van de gevolgen van die last voor de
                                                                           mededingingsverhouding tussen de betrokken produk


title: Gevoegde zaken T-14/14 en T-87/14: Arrest van het Gerecht van 17 februari 2017 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Exceptie van onwettigheid — Rechtsgrondslag — Machtsmisbruik — Recht van verdediging — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Ne bis in idem — Gezag van gewijsde — Evenredigheid — Kennelijk onjuiste beoordeling — Grondrechten”)

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/39

         Arrest van het Gerecht van 17 februari 2017 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad
   (Gevoegde zaken T-14/14 en T-87/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Exceptie van onwettigheid - Rechtsgrondslag - Machtsmisbruik - Recht van verdediging - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Ne bis in idem - Gezag van gewijsde - Evenredigheid - Kennelijk onjuiste beoordeling - Grondrechten”))
   (2017/C 104/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Teheran, Iran) en tien andere partijen (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC, P. Pantelis, solicitor, M. Lester, barrister, en M. Taher, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij in zaak T-87/17: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Gauci en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-14/14, een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2013/497/GBVB van de Raad van 10 oktober 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 272, blz. 46) en van verordening (EU) nr. 971/2013 van de Raad van 10 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 272, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoeksters betreffen, en, in zaak T-87/14, enerzijds een verzoek krachtens artikel 277 VWEU tot vaststelling dat besluit 2013/497 en verordening nr. 971/2013 niet van toepassing zijn, en anderzijds een verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit 2013/685/GBVB van de Raad van 26 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB 2013, L 316, blz. 46) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1203/2013 van de Raad van 26 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB 2013, L 316, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoeksters betreffen

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Islamic Republic of Iran Shipping Lines en de andere verzoekende partijen, van wie de namen zijn opgenomen in de bijlage, dragen hun eigen kosten en de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak C-138/06: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/49/EG — Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/20

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 14 december 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-138/06) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/49/EG - Evaluatie en beheersing van omgevingslawaai - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 331/35)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: V. Jackson, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai — Verklaring van de Commissie in het Bemiddelingscomité over de richtlijn inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (PB L 189, blz. 12)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 april 2003 in zaak T-366/00: Scott SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verordening (EEG) nr. 659/1999 — Artikel 15 — Verjaringstermĳn — Terugvordering van steun — Stuitingshandeling")

text:
7.6.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 135/25
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 10 april 2003                                                          van 10 april 2003
                                                                          in zaak T-366/00: Scott SA tegen Commissie van de
in zaak T-353/00: Jean-Marie Le Pen tegen Europees                                          Europese Gemeenschappen (1)
                            Parlement ( 1)
                                                                          („Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verordening
(„Handeling van Parlement — Verval van mandaat van lid                    (EEG) nr. 659/1999 — Artikel 15 — Verjaringstermijn —
van Europees Parlement — Toepassing van nationaal recht                          Terugvordering van steun — Stuitingshandeling”)
— Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare
              handeling — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                                (2003/C 135/38)
                          (2003/C 135/37)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                          In zaak T-366/00, Scott SA, gevestigd te Saint-Cloud (Frank-
                                                                          rijk), vertegenwoordigd door Sir Jeremy Lever, QC, G. Peretz,
                                                                          barrister, en R. Griffith, solicitor, domicilie gekozen hebbende
In zaak T-353/00, Jean-Marie Le Pen, wonende te Saint-Cloud               te Luxemburg, ondersteund door Franse Republiek (gemachtig-
(Frankrijk), vertegenwoordigd door F. Wagner, advocaat, tegen             den: F. Million, G. de Bergues en S. Seam), tegen Commissie
Europees Parlement (gemachtigden: H. Krück en C. Karamar-                 van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet
cos), ondersteund door Franse Republiek (gemachtigden:                    en J. Flett), betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigverkla-
R. Abraham, G. de Bergues, D. Colas en L. Bernheim),                      ring van beschikking 2002/14/EG van de Commissie van
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit,              12 juli 2000 betreffende door Frankrijk verleende staatssteun
genomen in de vorm van een verklaring van de voorzitter van               ten behoeve van Scott Paper SA/Kimberly-Clark (PB L 12,
het Europees Parlement van 23 oktober 2000, betreffende het               blz. 1), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samenge-
verval van verzoekers mandaat van lid van het Europees                    steld als volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-
Parlement, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als             Valdecasas, P. Lindh, N. J. Forwood en H. Legal, rechters,
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en               griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 10 april
P. Lindh, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdad-               2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
ministrateur, op 10 april 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                          1)     Verwerpt het beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van
                                                                                beschikking 2002/14/EG van de Commissie van 12 juli 2000
                                                                                voorzover het is gebaseerd op schending door de Commissie van
1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                                   artikel 15 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad
                                                                                van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen
                                                                                voor de toepassing van artikel (88) van het EG-Verdrag.
2)     Verstaat dat verzoeker zijn eigen kosten alsmede die van het
       Parlement in de hoofdzaak en in het kort geding zal dragen.
                                                                          2)     Verstaat dat de procedure voor het overige wordt voortgezet.
3)     Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen.
                                                                          3)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
( 1) PB C 28 van 27.1.2001.
                                                                          (1 ) PB C 61 van 24.2.2001.


title: Zaak C-130/02: Verzoek van het Finanzgericht München van 27 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Krings GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 144/21
Middelen en voornaamste argumenten                                            a)    64 % kristalsuiker, 1,9 % thee-extract en water, en
                                                                                van
—     In het bestreden arrest wordt ten onrechte geoordeeld dat
      zijn vordering is verjaard. Na de instelling van het beroep             b)    64 % kristalsuiker, 1,9 % thee-extract, 0,8 % citroen-
      hebben verweerders hem nog verbindend toegezegd, hem                          zuur en water, geen bereidingen op basis van thee-
      na afloop van bij het Hof aanhangige proefprocessen                           extracten zijn?
      een verbindend aanbod tot schadeloosstelling te doen.
      Verweerders kunnen hier niet gewoon overheen stappen              2.    Is verordening (EG) nr. 306/2001 (2) van de Commissie
      en de verjaring inroepen. Verder is het Gerecht eraan                   van 12 februari 2001 tot indeling van bepaalde goederen
      voorbijgegaan dat hem niet is gewezen op de rechtsmid-                  in de gecombineerde nomenclatuur (PB L 44, blz. 25)
      delen die hem ter beschikking staan.                                    geldig wat de in de nummers 2 en 3 van de bijlage
                                                                              beschreven producten betreft?
—     In het bestreden arrest wordt ten onrechte aangenomen
      dat de weigering om hem referentiehoeveelheden toe te
      kennen op andere gronden was gebaseerd dan op de                  (1) PB L 279 van 23.10.2001, blz. 1.
      regeling van artikel 3 bis van verordening nr. 857/84 (2).        (2) PB L 044 van 15.2.2001, blz. 25 .
      Het Gerecht heeft in zoverre niet litigieuze punten ter
      kennis genomen en beoordeeld.
(1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
(2) Verordening (EG) nr. 857/84 van de Raad houdende algemene
    voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5 quater van
    verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde heffing in de sector melk
    en zuivelproducten (PB L 90, van 1.4.1984, blz. 13).                Verzoek van het Gerechtshof (Douanekamer) te Amster-
                                                                        dam van 2 april 2002 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Timmermans Diessen B.V. en de
                                                                           Inspecteur Belastingdienst/Douanedistrict Roosendaal
                                                                                (Zaak C-133/02)
                                                                                (2002/C 144/36)
Verzoek van het Finanzgericht München van 27 februari
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      Krings GmbH en Oberfinanzdirektion Nürnberg
                                                                        Het Gerechtshof (Douanekamer) te Amsterdam heeft bij
                                                                        uitspraak van 2 april 2002, ingekomen ter griffie van het Hof
                         (Zaak C-130/02)                                van Justitie op 10 april 2002, in het geding tussen Timmer-
                                                                        mans Diessen BV en de Inspecteur Belastingdienst/Douanedis-
                                                                        trict Roosendaal, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                         (2002/C 144/35)                                schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                        navolgende vraag:
                                                                        Biedt artikel 9, lid 1, van het CDW (1) in verbinding met
Finanzgericht München heeft bij beschikking van 27 februari             artikel 12, lid 5, letter a, punt iii, van het CDW voor de
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april         douaneautoriteiten de wettelijke grondslag om een bindende
2002, in het geding tussen Krings GmbH en Oberfinanzdirek-              tariefinlichting in te trekken, wanneer zij het daarin vastgelegde
tion Nürnberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             standpunt omtrent de interpretatie van de voor de tariefinde-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                ling van deze goederen toepasselijke wettelijke bepalingen
navolgende vragen:                                                      wijzigen, ook al geschiedt die wijziging binnen de termijn van
                                                                        zes jaar?
1.    Moet de gecombineerde nomenclatuur in de versie van
      bijlage I van verordening (EG) nr. 2031/2001 (1) (PB              (1) Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
      L 279) van 23 oktober 2001 tot wijziging van bijlage I                1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB
      van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met                     1992, L 302, blz. 1).
      betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het
      gemeenschappelijk douanetarief, aldus worden uitgelegd
      dat mengsels van


title: Zaak T-366/11: Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2012 — Bial-Portela/BHIM — Isdin (ZEBEXIR) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZEBEXIR — Ouder gemeenschapswoordmerk ZEBINIX — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/33

         Arrest van het Gerecht van 9 oktober 2012 — Bial-Portela/BHIM — Isdin (ZEBEXIR)
   (Zaak T-366/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZEBEXIR - Ouder gemeenschapswoordmerk ZEBINIX - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2012/C 366/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bial-Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Portugal) (vertegenwoordigers: B. Braga da Cruz en J. M. Conceição Pimenta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Isdin, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: P. López Ronda, G. Macias Bonilla, G. Marín Raigal en H. L. Curtis-Oliver, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 april 2011 (zaak R 1212/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Bial-Portela & Ca, SA en Isdin, SA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 6 april 2011 (zaak R 1212/2009-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van Bial-Portela & Ca, SA.

               3)

               Isdin, SA draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 269 van 10.9.2011.


title: Zaak T-32/16: Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/57

         Beroep ingesteld op 25 januari 2016 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-32/16)
   (2016/C 098/73)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Uitvoeringsbesluit (EU) 2015/2098 van de Commissie van 13 november 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) nietig verklaren voor zover hierbij door de Tsjechische Republiek gemaakte uitgaven van in totaal 584 299,25 EUR zijn uitgesloten, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van het beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 52, lid 1, van verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

                           —

                           De Commissie heeft besloten de uitgaven te onttrekken aan de financiering van de Unie, ofschoon het Unierecht noch het nationale recht is geschonden. De Commissie heeft namelijk ten onrechte aangenomen dat voor de toepassing van een lagere maximumleeftijd voor steun bij vervroegde uittreding een wijziging van een programma voor plattelandsontwikkeling in de zin van artikel 19 van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling vereist is.

               2.

               Mocht het Gerecht het eerste middel niet toewijzen, voert verzoekster een tweede middel aan, dat is ontleend aan schending van artikel 52, lid 2, van verordening nr. 1306/2013.

                           —

                           Zelfs al was de toepassing van een lagere maximumleeftijd voor steun bij vervroegde uittreding zonder wijziging van een programma voor plattelandsontwikkeling in strijd met verordening nr. 1698/2005 (quod non), heeft de Commissie de ernst van deze schending en de door de Unie geleden schade verkeerd beoordeeld. De eventuele schending is namelijk van minimale omvang en heeft de Unie geen enkele financiële schade berokkend.


title: Zaak C-542/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juni 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Vrij verkeer van personen — Toegang tot onderwijs van migrerende werknemers en hun gezinsleden — Financiering van hoger onderwijs dat buiten grondgebied van betrokken lidstaat wordt gevolgd — Woonplaatsvereiste)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 juni 2012 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-542/09) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van personen - Toegang tot onderwijs van migrerende werknemers en hun gezinsleden - Financiering van hoger onderwijs dat buiten grondgebied van betrokken lidstaat wordt gevolgd - Woonplaatsvereiste)
   2012/C 227/02
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Rozet en M. van Beek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, J. Langer en K. Bulterman, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck en M. Jacobs, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: V. Pasternak Jørgensen, gemachtigde), Bondsrepubliek Duitsland, (vertegenwoordigers: Möller en C. Blaschke, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 45 VWEU en van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Toegang tot het onderwijs — Financiering van een opleiding in het buitenland — Woonplaatsvereiste — „3-uit-6-regel”

      Dictum

               1)

               Door een woonplaatsvereiste voor te schrijven, namelijk de zogenoemde 3-uit-6-regel, voor migrerende werknemers en hun gezinsleden van wie zij in het onderhoud blijven voorzien, om financiering voor buiten Nederland gevolgd hoger onderwijs te kunnen verkrijgen, is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 45 VWEU en artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2434/92 van de Raad van 27 juli 1992.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Beroep, op 12 augustus 1996 ingesteld door de vennootschap Breda Fucine Meridionali SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-126/96)

text:
26 . 10 . 96            LNL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 318/ 15
havige zaak, waarin de niet-overlegging van de gevraagde                Verzoeksters betogen, dat het in de artikelen 2 , onder b ), en
documenten, waaromtrent in de andere zaak om een                        3 , onder a ), van de richtlijn vervatte verbod, voor zover in
procesmaatregel is verzocht, in de weg staat aan een goede              deze artikelen sprake is van het therapeutische gebruik van
rechtsbedeling.                                                         (3-agonisten in goedgekeurde diergeneesmiddelen, hen zal
                                                                        beletten de betrokken diergeneesmiddelen, waarvoor zij
Bovendien voert verzoekster schending van de motiverings               overeenkomstig de vigerende Europese regels licenties heb
plicht van artikel 190 van het EG-Verdrag aan .                         ben gekregen, te vervaardigen en op de markt te brengen .
                                                                        Deze belemmering van de uitoefening van verzoeksters
                                                                        specifieke rechten verdraagt zich niet met fundamentele
                                                                        rechtsbeginselen van de EG, zoals het evenredigheidsbegin
                                                                        sel, de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van
                                                                        gewettigde verwachtingen en het beginsel van behoorlijk
Beroep, op 9 augustus 1996 ingesteld door Boehringer                    bestuur .
Ingelheim Vetmedica GmbH en C. H. Boehringer Sohn
  Limited Partnership tegen Raad van de Europese Unie                   Wat dit betreft zijn verzoeksters — die begrip kunnen
                          ( Zaak T-125/96 )                             opbrengen voor het rechtmatige belang van de Raad en de
                                                                        Commissie bij de bestrijding van het onwettig gebruik van
                             ( 96/C 318/29 )
                                                                        (3-agonisten dat erin bestaat dat deze op grote schaal als
                                                                        groeichemicalia worden toegediend — van mening, dat een
                         (Procestaai: Engels)                           verbod op het op de markt brengen van hun diergeneesmid
                                                                        delen niet gerechtvaardigd is . Dat verbod heeft immers tot
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen               gevolg:
schappen is op 9 augustus 1996 beroep tegen Raad van de
Europese Unie ingesteld door Boehringer Ingelheim Vetme                — dat dieren een produkt wordt onthouden dat van
dica GmbH en C. H. Boehringer Sohn Limited Partnership,                      wezenlijk belang is voor de bescherming van hun
vertegenwoordigd door D. Waelbroeck en D. Fosselard van                      gezondheid;
het kantoor Liedekerke Wolters Waelbroeck & Kirkpat
rick , advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te              — dat verzoeksters het legitieme recht wordt ontzegd
Luxemburg ten kantore van Arendt & Medernach , Rue                           produkten die door alle vaklui voor hun veiligheid en
Mathias Hardt 8— 10 .                                                        kwaliteit worden geprezen, verder op de markt te
                                                                             brengen .
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :                   Dergelijke gevolgen kunnen niet worden gerechtvaardigd
                                                                        door het doel dat de Raad met de omstreden maatregel
— nietig te verklaren de artikelen 1 , 2, 3 en 4 van Richtlijn          nastreefde .
     96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 ( PB 1996 ,
     L 125 , blz . 3 ), voor zover deze het op de markt brengen         Bovendien is artikel 43 van het EG-Verdrag geschonden,
     van diergeneesmiddelen met |3-agonisten bestemd voor               daar het Europees Parlement is geraadpleegd over een
     toediening, voor therapeutische doeleinden , aan dieren            voorstel dat op wezenlijke punten verschilde van de tekst
     waarvan het vlees en de produkten bestemd zijn voor                van Richtlijn 96/22/EG .
     menselijke consumptie, verbieden;
— de Gemeenschap, zoals deze hier is vertegenwoordigd
     door de Raad, te veroordelen tot vergoeding van de
     schade die zij als gevolg van de bestreden maatregel               Beroep, op 12 augustus 1996 ingesteld door de vennoot
     hebben geleden;                                                    schap Breda Fucine Meridionali SpA tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
— de Raad in de kosten te verwijzen .
                                                                                ( Zaak T-126/96 )
Middelen en voornaamste argumenten                                                                ( 96/C 318/30 )
Verzoeksters zijn de enige belangrijke producenten van                                       (Procestaai: Italiaans)
geneesmiddelen op basis van (3-agonisten als die waarop
Richtlijn 96/22/EG betrekking heeft. Volgens hen ziet                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
Richtlijn 96/22/EG met name op hun produkten , en moet                  schappen is op 12 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
worden aangenomen, dat dit de gemeenschapsinstellingen te                Commissie van de Europese Gemeenschappen door de
dezen heeft geleid .                                                    vennootschap Breda Fucine Meridionali SpA, gevestigd te
                                                                        Bari, Italië, vertegenwoordigd door A. Tizzano en G. M.
Het in de bestreden richtlijn vervatte verbod zal in de                  Roberti, advocaten te Napels, domicilie gekozen hebbende
praktijk beletten, dat |3-agonisten worden toegediend voor              te Brussel bij het kantoor Tizzano, Grote Zavel 36 .
de behandeling van ademhalingsstoornissen bij voedsel
producerende dieren van alle soorten. Het andere veel                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
voorkomende therapeutische gebruik van |3-agonisten,
namelijk de behandeling van tocolyse bij vrouwelijke                    — de beschikking van de Commissie van 29 mei 1995
runderen tijdens het kalven, wordt door de richtlijn verder                  betreffende bepaalde overheidsmaatregelen van Italië
toegestaan .                                                                 ten gunste van Breda Fucine Meridionali SpA ( COM(96 )
 ---pagebreak--- Nr. C 318/ 16         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 10 . 96
     1643 def.) geheel of, subsidiair, gedeeltelijk ( op de in het       Dienaangaande beklemtoont verzoekster, dat de maat
     onderhavige beroep aangevoerde punten ) nietig te ver              regelen die dateren uit de periode waarin verzoekster ten
     klaren;                                                             behoeve van de „ sector defensie " produceerde, onder de
                                                                         afwijking bedoeld in artikel 223 , lid 1 , onder b ), van het
                                                                        Verdrag vallen. Voorts kunnen de interventies die na
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                         1987 hebben plaatsgevonden, worden verklaard door
                                                                        overwegingen verband houdend met de „ groepspoli
                                                                        tiek " van de controlerende onderneming.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    — Onjuiste toepassing van artikel 92 , lid 3 , onder a ) en c ),
Verzoekster in de onderhavige zaak is een staalgieterij ,               van het Verdrag.
behorend tot de EFIM groep . Tot 1 986 waren haar aandelen
in het bezit van twee bedrijven die deel uitmaken van sector            De Commissie heeft deze bepaling geschonden, doordat
defensie . In de bestreden beschikking heeft de Commissie               zij zich geen juist oordeel heeft gevormd van verzoek
verklaard, dat beweerde steunmaatregelen van de staat ten               sters sanerings- en herstructureringswerkzaamheden en
gunste van de verzoekende onderneming onverenigbaar                     niet in aanmerking heeft genomen, dat verzoeksters
waren met de gemeenschappelijke markt, alsmede dat die                  bedrijf in een uiterst benadeelde regio van groot belang
steunmaatregelen onwettig waren, daar zij niet eerst over              is .
eenkomstig artikel 93 , lid 3 van het EG-Verdrag ter kennis
van de Commissie waren gebracht. De Commissie heeft
voorts de terugvordering van de betrokken steun gelast.
Verzoekster voert de volgende middelen aan:
                                                                    Beroep, op 12 augustus 1996 ingesteld door EFIM — Ente
— Schending van de procedureregels en schending van het             partecipazioni e finanziamento industria manifatturiera,
    recht van verweer.     .                                        in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
    Volgens verzoekster was er in de inleidende mededeling                                 ( Zaak T-127/96)
    van de Commissie enkel sprake van de door de EFIM                                         ( 96/C 318/31 )
    ontvangen financiering ten bedrage van 52 miljard lire
    en door de Staat gewaarborgde leningen ten bedrage van                               (Procestaai: Italiaans)
    10 miljard lire, zonder dat werd verwezen naar andere
    overmakingen van geld, noch naar de data waarop deze
    zouden hebben plaatsgevonden. Verweerster heeft in             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
    bedoelde mededeling derhalve rechtstreeks noch zijde          schappen is op 12 augustus 1996 beroep ingesteld tegen
    lings verwezen naar een groot aantal van de in de              Commissie van de Europese Gemeenschappen door EFIM
    beschikking bestreden steunmaatregelen.                        — Ente partecipazioni e finanziamento industria manifat
                                                                   turiera, in liquidatie, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd
                                                                   door A. Tizzano en G. M. Roberti , advocaten te Napels,
— Schending van het beginsel van rechtszekerheid en van            domicilie gekozen hebbende te Brussel bij het kantoor
    het vertrouwensbeginsel en niet-inachtneming van de            Tizzano, Grote Zavel 36 .
    verjaringstermijn van vijf jaar.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    In haar beschikking bestrijdt de Commissie steunmaat
    regelen uit de periode 1985—1992 . Daarmee stelt zij de        — de beschikking van de Commissie van 29 mei 1995
    onwettigheid aan de orde van handelingen en betrekkin              betreffende bepaalde overheidsmaatregelen van Italië
    gen die zich jaren geleden hebben voorgedaan. Volgens               ten gunste van Breda Fucine Meridionali SpA ( COM(96 )
    verzoekster had de Commissie haar juridische beoorde
                                                                        1643 def.) geheel of, subsidiair, gedeeltelijk ( op de in het
    ling niet moeten baseren op handelingen en betrekkin               onderhavige beroep aangevoerde punten ) nietig te ver
    gen die zo ver in het verleden liggen. Ook op het gebied            klaren;
    van staatssteun moet een nauwkeurige verjaringstermijn
    in acht worden genomen, die, evenals op andere
    gebieden ( artikel 43 van 's Hofs Statuut en Verordening       — de Commissie in de kosten te verwijzen .
    ( EEG ) nr. 2988/74 ), vijf jaar dient te bedragen .
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
— Schending van artikel 92, lid 1 , van het Verdrag, doordat
    de Commissie de betrokken maatregelen niet als steun           De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
    heeft aangemerkt.                                              in zaak T-126/96 , Breda Fucine Meridionali ( 1 ).
                                                                   (') Zie bladzijde 15 van dit Publikatieblad .
    De Commissie heeft volledig verzuimd, de betrokken
   maatregelen te beoordelen aan de hand van de situatie
    op het moment waarop zij hebben plaatsgevonden.


title: Verzoek van het Bundessozialgericht van 30 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Kulzer en Freistaat Bayern (Zaak C-194/96)

text:
10 . 8 . 96                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 233 /5
      verordening genoemde afvalstoffen van kunststof in                       b ) Is te dezen van belang, of de andere ouder, die zich
      vaste vorm, maar daarnaast uit verschillende andere in                        met dat kind in een andere Lid-Staat had gevestigd ,
      die bijlage genoemde afvalstoffen alsmede uit een                             aldaar tot aan zijn overlijden als werknemer of
      geringe hoeveelheid van niet in die bijlage genoemde                          zelfstandige werkzaam is geweest ?
      stoffen ?
                                                                          2 . Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord : Is
2 , a ) Wanneer de eerste vraag bevestigend wordt beant                       ook een gepensioneerd politieambtenaar „ ambtenaar "
           woord , dient dan de zinsnede „ Opslag van stoffen                  in de zin van artikel 2 , lid 3 , van Verordening ( EEG )
           om een van de in deze bijlage genoemde handelingen                  nr . 1408 / 71 ?
           te kunnen toepassen " in bijlage II B bij Richtlijn
           75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betref                (') PB nr . L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 .
           fende afvalstoffen ( 2 ), zoals nadien gewijzigd, aldus
           te worden uitgelegd dat daaronder niet alleen het
           geval valt dat opslag plaatsvindt bij het bedrijf
           waarbij een van de overige in die bijlage genoemde
           handelingen wordt toegepast, maar ook bij opslag in
           afwachting van vervoer naar zo'n bedrijf, ongeacht
           of dat bedrijf binnen of buiten de Gemeenschap is
           gelegen ?                                                      Beroep, op 10 juni 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                              Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
       b ) Wanneer het eerste gedeelte van deze vraag bevesti                                    ( Zaak C-l 97/96 )
           gend wordt beantwoord, welke gegevens moeten                                              ( 96/C 233 /08 )
           dan , wanneer een kennisgeving ontbreekt, minimaal
           beschikbaar zijn om te mogen aannemen dat daad
           werkelijk van nuttige toepassing sprake is ?                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 10 juni 1996 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
3 . Wanneer op de vragen 1 en 2 , onder a ), een bevestigend              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
      antwoord is gegeven , moet dan uit de derde volzin van              genwoordigd door M. Wolfcarius als gemachtigde , domici
      artikel 26 , lid 2 , van de verordening worden afgeleid dat,        lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
       in de gevallen waarop deze bepaling betrekking heeft, ^            Cruz, Centre Wagner, Kirchberg .
       ook de bevoegde autoriteit van bestemming gehouden ,
       dan wel bevoegd is om datgene te doen wat op grond van             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       de eerste volzin van deze bepaling moet worden gedaan
      door de bevoegde autoriteit van verzending ?                        — vast te stellen dat de Franse Republiek , door in arti
                                                                              kel L 213-1 van de Code du travail een verbod op
(') PB nr . L 30 van 6 . 2 . 1993 , blz . 1 .                                 nachtarbeid door vrouwen in de industrie te handhaven,
( 2 ) PB nr . L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 47 .                            terwijl een dergelijk verbod niet geldt voor mannen , niet
                                                                              heeft voldaan aan de krachtens artikel 5 , lid 1 , van
                                                                              Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
                                                                              betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van
                                                                              gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien
                                                                              van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei
                                                                              ding en de promotiekansen en ten aanzien van de
Verzoek van het Bundessozialgericht van 30 april 1996 om                      arbeidsvoorwaarden (') op haar rustende verplichtin
een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Kulzer en                 gen ;
                             Freistaat Bayern
                            ( Zaak C-194/96 )                             — de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
                               ( 96/C 233/07 )
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
Het Bundessozialgericht — 10 . Senat — heeft bij beschik
king van 30 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                Nadat de Franse Regering IAO-conventie nr . 89 had
van Justitie op 10 juni 1996 , in het geding tussen H. Kulzer             opgezegd , kwam in februari 1993 een einde aan de
en Freistaat Bayern , het Hof van Justitie van de Europese                verplichtingen die voor Frankrijk uit deze conventie voort
 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   vloeiden tegenover derde landen , zoals die door het Hof zijn
over de navolgende vragen :                                               erkend in het arrest-Levy ( 2 ). De ongewijzigde handhaving
                                                                          van de in de conclusies bedoelde wettelijke bepalingen leidt
 1 , a ) Is Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 ('), in het bijzon           tot een dubbelzinnige feitelijke situatie . Een ministerieel
            der artikel 73 daarvan, ook van toepassing wanneer            antwoord op een parlementaire vraag ( 3 ) heeft geen dwin
            de uitkeringsgerechtigde ( in het bijzonder een werk         gend karakter en vormt derhalve geen toereikende aanpas
            nemer of zelfstandige ) niet zelf gebruik heeft               sing van de geldende Franse bepalingen . Aan de inbreuk
           gemaakt van zijn recht op vrij verkeer binnen de               wordt evenmin afgedaan doordat in bepaalde sectoren
            Europese Gemeenschap, maar het kind waarvoor                  collectieve overeenkomsten bestaan, daar artikel L 213-1 ,
            aanspraak op gezinsbijslagen wordt gemaakt ?                  dat nog steeds in de Code travail is opgenomen , eenvoudig


title: Zaak C-362/14: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Maximillian Schrems/Data Protection Commissioner (Prejudiciële verwijzing — Persoonsgegevens — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van die gegevens — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 7, 8 en 47 — Richtlijn 95/46/EG — Artikelen 25 en 28 — Doorgifte van persoonsgegevens naar derde landen — Beschikking 2000/520/EG — Doorgifte van persoonsgegevens naar de Verenigde Staten — Passend beschermingsniveau — Geldigheid — Klacht van een natuurlijke persoon van wie de gegevens vanuit de Europese Unie naar de Verenigde Staten zijn doorgegeven — Bevoegdheden van de nationale toezichthoudende autoriteiten)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Maximillian Schrems/Data Protection Commissioner
   (Zaak C-362/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Persoonsgegevens - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van die gegevens - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 7, 8 en 47 - Richtlijn 95/46/EG - Artikelen 25 en 28 - Doorgifte van persoonsgegevens naar derde landen - Beschikking 2000/520/EG - Doorgifte van persoonsgegevens naar de Verenigde Staten - Passend beschermingsniveau - Geldigheid - Klacht van een natuurlijke persoon van wie de gegevens vanuit de Europese Unie naar de Verenigde Staten zijn doorgegeven - Bevoegdheden van de nationale toezichthoudende autoriteiten))
   (2015/C 398/06)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maximillian Schrems

      Verwerende partij: Data Protection Commissioner

      Dictum

               1)

               Artikel 25, lid 6, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 29 september 2003, gelezen in samenhang met de artikelen 7, 8 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat een krachtens die bepaling vastgestelde beschikking, zoals beschikking 2000/520/EG van de Commissie van 26 juli 2000 overeenkomstig richtlijn 95/46 betreffende de gepastheid van de bescherming geboden door de Veiligehavenbeginselen voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de daarmee verband houdende Vaak gestelde vragen, die door het ministerie van Handel van de Verenigde Staten zijn gepubliceerd, waarbij de Commissie constateert dat een derde land waarborgen voor een passend beschermingsniveau biedt, er niet aan in de weg staat dat een toezichthoudende autoriteit van een lidstaat in de zin van artikel 28 van deze richtlijn kan overgaan tot het onderzoek van een verzoek van een persoon met betrekking tot de bescherming van zijn rechten en vrijheden in verband met de verwerking van op hem betrekking hebbende persoonsgegevens die vanuit een lidstaat naar dat derde land zijn doorgegeven, wanneer die persoon aanvoert dat het geldende recht en de praktijk in dat land geen waarborgen voor een passend beschermingsniveau bieden.

               2)

               Beschikking 2000/520 is ongeldig.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak C-55/14: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 22 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel te Bergen — België) — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 77/388/EEG — Btw — Vrijstellingen — Artikel 13, B, onder b) — Begrip „vrijgestelde verhuur van onroerende goederen” — Terbeschikkingstelling, onder bezwarende titel, van een voetbalstadion — Overeenkomst tot terbeschikkingstelling waarbij de eigenaar zich bepaalde rechten en voorrechten voorbehoudt — Verrichten, door de eigenaar, van verschillende diensten die goed zijn voor 80 % van de contractueel overeengekomen vergoeding]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/13

      Arrest van het Hof (Negende kamer) van 22 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour d’appel te Bergen — België) — Régie communale autonome du stade Luc Varenne/Belgische Staat
      (Zaak C-55/14) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 77/388/EEG - Btw - Vrijstellingen - Artikel 13, B, onder b) - Begrip „vrijgestelde verhuur van onroerende goederen” - Terbeschikkingstelling, onder bezwarende titel, van een voetbalstadion - Overeenkomst tot terbeschikkingstelling waarbij de eigenaar zich bepaalde rechten en voorrechten voorbehoudt - Verrichten, door de eigenaar, van verschillende diensten die goed zijn voor 80 % van de contractueel overeengekomen vergoeding])
      (2015/C 107/16)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Cour d’appel te Bergen

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Régie communale autonome du stade Luc Varenne

         Verwerende partij: Belgische Staat

         Dictum

      Artikel 13, B, onder b), van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag moet aldus worden uitgelegd dat de terbeschikkingstelling, onder bezwarende titel, van een voetbalstadion krachtens een overeenkomst waarbij de eigenaar zich bepaalde rechten en voorrechten voorbehoudt en verschillende diensten verstrekt, namelijk instandhouding, schoonmaak, onderhoud en aanpassing aan de geldende normen, die goed zijn voor 80 % van de contractuele vergoeding, in beginsel geen „verhuur van onroerende goederen” in de zin van deze bepaling vormt. Dit dient de verwijzende rechter na te gaan.

         (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak C-51/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 1 februari 2017 — Teréz Ilyés en Emil Kiss/OTP Bank Nyrt. en OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt.

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Ítélőtábla (Hongarije) op 1 februari 2017 — Teréz Ilyés en Emil Kiss/OTP Bank Nyrt. en OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt.
   (Zaak C-51/17)
   (2017/C 144/26)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Ítélőtábla

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Teréz Ilyés, Emil Kiss

      Verwerende partijen: OTP Bank Nyrt., OTP Faktoring Követeléskezelő Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient een contractueel beding dat het wisselkoersrisico bij de consument legt en dat wegens de opheffing van een oneerlijk beding dat voorzag in een verschil inkoop/verkoopkoers („bid-ask spread”) en in de verplichting om het overeenkomstige wisselkoersrisico te dragen, met ex tunc werking deel is gaan uitmaken van de overeenkomst als consequentie van het optreden van de wetgever na gedingen over de ongeldigheid die een groot aantal overeenkomsten raakte, te worden aangemerkt als een beding waarover niet individueel is onderhandeld in de zin van artikel 3, lid 1, van [richtlijn 93/13/EEG] (1) en dat derhalve binnen de werkingssfeer ervan valt?

               2)

               Indien het beding dat het wisselkoersrisico bij de consument legt, binnen de werkingssfeer van de richtlijn valt, moet de uitsluitingsregel van artikel 1, lid 2, van de richtlijn dan in die zin worden uitgelegd dat deze ook ziet op een contractueel beding dat overeenkomt met dwingende wettelijke bepalingen in de zin van punt 26 van het arrest van het Hof van Justitie RWE Vertrieb AG (C-92/11) die zijn vastgesteld of in werking zijn getreden na de sluiting van de overeenkomst? Valt onder de uitsluitingsregel ook een beding dat met werking ex tunc deel van de overeenkomst is gaan uitmaken na de sluiting ervan, als consequentie van een dwingend wettelijk voorschrift waarbij de ongeldigheid als gevolg van het oneerlijke karakter van een beding, dat de uitvoering van de overeenkomst onmogelijk maakte, wordt verholpen?

               3)

               Indien, volgens de antwoorden op de voorgaande vragen, het oneerlijke karakter van het beding dat het wisselkoersrisico bij de consument legt, kan worden getoetst, moet het vereiste van een duidelijke en begrijpelijke formulering als bedoeld in artikel 4, lid 2, van de richtlijn dan in die zin worden uitgelegd dat aan dit vereiste ook is voldaan wanneer aan de wettelijk vastgelegde en dus noodzakelijkerwijs algemeen geformuleerde informatieverplichting wordt voldaan op de wijze als uiteengezet in de feiten van het onderhavige geval, of moet ook informatie worden meegedeeld over het risico voor de consument waarvan de financiële instelling op de hoogte is of waartoe deze toegang zou kunnen hebben op het tijdstip waarop de overeenkomst wordt gesloten?

               4)

               Is het uit het oogpunt van het vereiste van duidelijkheid en de transparantie en gelet op het bepaalde in punt 1, onder i) van de bijlage bij de richtlijn, voor de uitlegging van artikel 4, lid 1, van de richtlijn relevant dat op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst de bedingen betreffende de bevoegdheid tot unilaterale wijziging en de bid-ask spread — die jaren later oneerlijk blijken te zijn — in de overeenkomst waren opgenomen samen met het beding betreffende de aanvaarding van het wisselkoersrisico, zodat als cumulatief gevolg van deze bedingen de consument in werkelijkheid in het geheel niet kon voorzien hoe de betalingsverplichtingen en het schommelingsmechanisme ervan zich naderhand zouden ontwikkelen? Of dient met de naderhand oneerlijk verklaarde contractuele bedingen geen rekening te worden gehouden bij de toetsing of het beding dat het wisselkoersrisico vastlegt, oneerlijk is?

               5)

               Indien de nationale rechter verklaart dat het beding dat het wisselkoersrisico bij de consument legt, oneerlijk is, is hij dan verplicht om bij het bepalen van de rechtsgevolgen overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht, ambtshalve en met inachtneming van het recht van hoor en wederhoor van de partijen in een procedure op tegenspraak, rekening te houden met het oneerlijke karakter van andere contractuele bedingen die door de verzoekers in hun beroep niet zijn aangevoerd? Vindt het beginsel van ambtshalve toetsing overeenkomstig de rechtspraak van het Hof van Justitie ook toepassing indien de verzoeker consument is, of sluit het lijdelijkheidsbeginsel, rekening gehouden met de rol die het aanvullende recht in de gehele procedure inneemt, en met de bijzonderheden van de procedure, in dat geval ambtshalve toetsing uit?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Zaak C-241/10: Beschikking van de president van het Hof van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg — Oostenrijk) — Harald Jung, Gerald Hellweger/Magistrat der Stadt Salzburg, in aanwezigheid van: Finanzamt Salzburg-Stadt

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/21

         Beschikking van de president van het Hof van 7 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg — Oostenrijk) — Harald Jung, Gerald Hellweger/Magistrat der Stadt Salzburg, in aanwezigheid van: Finanzamt Salzburg-Stadt,
   (Zaak C-241/10) (1)

   2011/C 211/41
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak T-369/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2009 — Holland Malt/Commissie ( Staatssteun — Productie van mout — Investeringssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Aantasting van mededinging — Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten — Motiveringsplicht — Richtsnoeren voor staatssteun in landbouwsector )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 september 2009 — Holland Malt/Commissie
   (Zaak T-369/06) (1)

   („Staatssteun - Productie van mout - Investeringssteun - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Aantasting van mededinging - Ongunstige beïnvloeding van handelsverkeer tussen lidstaten - Motiveringsplicht - Richtsnoeren voor staatssteun in landbouwsector”)
   2009/C 256/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Holland Malt BV (Lieshout, Nederland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Brouwer en D. Mes, vervolgens O. Brouwer, A. Stoffer en P. Schepens, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. Scharf en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, M. de Grave, C. ten Dam en Y. de Vries, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2007/59/EG van de Commissie van 26 september 2006 betreffende de door Nederland toegekende staatssteun ten gunste van Holland Malt BV (PB 2007, L 32, blz. 76)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Holland Malt BV zal haar eigen kosten alsmede de kosten van de Commissie dragen.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak C-242/16: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 14 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — José Rui Garrett Pontes Pedroso/Netjets Management Limited

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/13

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 14 februari 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supremo Tribunal de Justiça — Portugal) — José Rui Garrett Pontes Pedroso/Netjets Management Limited
   (Zaak C-242/16) (1)

   (2017/C 129/20)
   Procestaal: Portugees
   De president van de Tweede kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak F-78/12: Beroep ingesteld op 25 juli 2012 — ZZ/Raad

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/34

         Beroep ingesteld op 25 juli 2012 — ZZ/Raad
   (Zaak F-78/12)
   2012/C 295/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Raad om de verzoekende partij niet op te nemen op de lijst van ambtenaren die voor 2011 voor bevordering in aanmerking komen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 september 2011 van het secretariaat-generaal van de Raad alsmede van het besluit van het TABG van 18 april 2012 om verzoekster niet op te nemen op de lijst van bevorderbare ambtenaren;

               —

               veroordeling van de Raad tot vergoeding van de materiële en immateriële schade welke voorlopig op 40 000 EUR wordt geraamd, maar in de loop van het geding nader zal worden gepreciseerd, en tot betaling van 6,75 % vertragingsrente;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.


title: Zaak T-302/00: Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 355/33
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                Verzoeker voert tot staving van zijn beroep drie middelen aan:
in zaak T-297/00 (1).
                                                                         —     schending van de artikelen 81 EG en 82 EG;
(1) Zie bladzijde 30 van dit Publicatieblad.                             —     schending van de richtlijn 93/16/EEG van de Raad van
                                                                               5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer
                                                                               van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma’s,
                                                                               certificaten en andere titels (1);
                                                                         —     schending van de regels inzake de beoordeling van het
                                                                               belang van de Gemeenschap.
                                                                         (1) PB 1993, L 165, blz. 1.
Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door A. Gold-
stein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-302/00)
                         (2000/C 355/71)
                                                                         Beroep, op 22 september 2000 ingesteld door M. J. Sáez
                                                                         Acevedo tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (Zaak T-304/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 september 2000 beroep ingesteld tegen                                           (2000/C 355/72)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, Solicitor,
van het kantoor Merriman White, te Londen.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 september 2000 beroep ingesteld tegen
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van            Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. J. Sáez
      7 juli 2000 tot afwijzing van zijn klacht overeenkomstig           Acevedo, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. R. Itur-
      verordening nr. 17 betreffende schendingen van de                  riagagoitia.
      artikelen 81 en 82 EG door de General Medical Council;
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         —     de beschikking van de eenheid voor pensioenen van
                                                                               de Commissie van 13 december 1999 op de eerdere
                                                                               verzoeken van 23 augustus 1999, 22 september 1999 en
Middelen en voornaamste argumenten                                             3 december 1999 nietig te verklaren;
                                                                         —     de aan hem in verband met de overdracht van zijn
In 1993 vroeg verzoeker, arts en communautair specialist in
                                                                               pensioenrechten gerichte nota van de sector overdracht
reumatologie, de Commissie krachtens artikel 3, lid 2, van
                                                                               van rechten van de eenheid voor pensioenen van de
verordening nr. 17 van de Raad vast te stellen, dat de General
                                                                               Commissie te herzien, omdat rente is ontvangen die door
Medical Council, een bij wet ingesteld orgaan dat de uitoefening
                                                                               het Spaanse socialezekerheidsstelsel ter uitvoering van
van het beroep van arts op het grondgebied van het Verenigd
                                                                               een vonnis is overgedragen;
Koninkrijk regelt, de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans
artikelen 81 EG en 82 EG) had geschonden. Bij brief van 7 juli
2000 liet de Commissie verzoeker weten, dat zijn klacht was              —     de noodzakelijke berekeningen die voortvloeien uit de
afgewezen (bestreden beschikking).                                             overdracht van de genoemde rente te bewerkstelligen;


title: Zaak C-199/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Dr. Erhard Eschig/UNIQA Sachversicherung AG (Rechtsbijstandverzekering — Richtlijn 87/344/EEG — Artikel 4, lid 1 — Vrije keuze van advocaat door verzekeringnemer — Contractuele beperking — Meerdere verzekerden die schade lijden door zelfde feit — Keuze van rechtshulpverlener door verzekeraar)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/19

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Dr. Erhard Eschig/UNIQA Sachversicherung AG
   (Zaak C-199/08) (1)

   (Rechtsbijstandverzekering - Richtlijn 87/344/EEG - Artikel 4, lid 1 - Vrije keuze van advocaat door verzekeringnemer - Contractuele beperking - Meerdere verzekerden die schade lijden door zelfde feit - Keuze van rechtshulpverlener door verzekeraar)
   2009/C 267/32
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dr. Erhard Eschig

      Verwerende partij: UNIQA Sachversicherung AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering (PB L 185, blz. 77) — Clausule in de algemene verzekeringsvoorwaarden van een rechtsbijstandverzekeraar op grond waarvan deze laatste in een schadegeval waarin een groot aantal verzekeringnemers schade heeft geleden door een zelfde gebeurtenis, een rechtshulpverlener te kiezen, waardoor bijgevolg het recht van de individuele verzekeringnemer om vrij zijn raadsman te kiezen wordt beperkt (zogenaamde „collectieveschadeclausule”).

      Dictum

   Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering, moet aldus worden uitgelegd dat de rechtsbijstandverzekeraar zich niet het recht kan voorbehouden zelf de rechtshulpverlener voor alle betrokken verzekerden te kiezen wanneer een groot aantal verzekeringnemers schade lijdt door eenzelfde feit.

      (1)  PB C 197 van 2.8.2008.


title: Zaak C-555/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Juzgado Contencioso-Administrativo n ° 6 de Murcia (Spanje) op 3 december 2014 — IOS Finance EFC S.A./Servicio Murciano de Salud

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Juzgado Contencioso-Administrativo no 6 de Murcia (Spanje) op 3 december 2014 — IOS Finance EFC S.A./Servicio Murciano de Salud
   (Zaak C-555/14)
   (2015/C 056/12)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Contencioso-Administrativo no 6 de Murcia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IOS Finance EFC S.A.

      Verwerende partij: Servicio Murciano de Salud

      Prejudiciële vragen

   Gelet op het bepaalde in de artikelen 4, lid 1, 6 en 7, leden 2 en 3, van richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 (1) betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties:

               1)

               Dient artikel 7, lid 2, van de richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de invordering van de hoofdsom niet afhankelijk mag stellen van de afstand van het recht op vertragingsrente?

               2)

               Dient artikel 7, lid 3, van de richtlijn aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de invordering van de hoofdsom niet afhankelijk mag stellen van de afstand van de vergoeding van invorderingskosten?

               3)

               Indien deze twee vragen bevestigend worden beantwoord, mag de schuldenaar, wanneer het een openbare opdrachtgever betreft, een beroep doen op de wilsautonomie om zijn verplichting tot betaling van vertragingsrente en vergoeding van invorderingskosten te ontlopen?

      (1)  PB L 48, blz. 1.


title: Zaak C-365/05 P: Beschikking van het Hof van 5 oktober 2006 — Dorte Schmidt-Brown/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Ambtenaren — Bijstandsplicht — Afwijzing van verzoek om financiële bijstand in kader van voor rechterlijke instanties van Verenigd Koninkrijk ingeleide procedure wegens laster)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/20

         Beschikking van het Hof van 5 oktober 2006 — Dorte Schmidt-Brown/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-365/05 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenaren - Bijstandsplicht - Afwijzing van verzoek om financiële bijstand in kader van voor rechterlijke instanties van Verenigd Koninkrijk ingeleide procedure wegens laster)
   (2006/C 294/34)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Dorte Schmidt-Brown (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Curral en L. Lozano Palacios, gemachtigden, en D. Waelbroeck, advocaat)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 5 juli 2005, Schmidt-Brown/Commissie (T-387/02), waarbij is afgewezen het verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 26 april 2002 houdende afwijzing van rekwirantes verzoek om met name financiële bijstand van die instelling in het kader van een vordering wegens laster die rekwirante bij de High Court of Justice (England & Wales) tegen een vennootschap heeft ingediend
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Schmidt-Brown wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Arrest van het Hof van 20 september 2011 in zaak E-5/11 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid — Verordening (EG) nr. 1891/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over meerjarenfinanciering voor de acties van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op het gebied van de bestrijding van door schepen veroorzaakte verontreiniging en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002)

text:
               22.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/15

         ARREST VAN HET HOF
   van 20 september 2011
   in zaak E-5/11
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid — Verordening (EG) nr. 1891/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over meerjarenfinanciering voor de acties van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op het gebied van de bestrijding van door schepen veroorzaakte verontreiniging en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002)
   2011/C 374/10
   In zaak E-5/11, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen het Koninkrijk Noorwegen — VERZOEK om een verklaring dat het Koninkrijk Noorwegen, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om a) het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56o van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en b), het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56oa van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1891/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over meerjarenfinanciering voor de acties van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op het gebied van de bestrijding van door schepen veroorzaakte verontreiniging en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, binnen de voorgeschreven termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 20 september 2011 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door niet de maatregelen te nemen die nodig zijn om a) het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56o van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 tot oprichting van een Europees Agentschap voor maritieme veiligheid), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, en b), het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 56oa van hoofdstuk V van bijlage XIII bij de EER-Overeenkomst (Verordening (EG) nr. 1891/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 over meerjarenfinanciering voor de acties van het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid op het gebied van de bestrijding van door schepen veroorzaakte verontreiniging en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1406/2002), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, binnen de voorgeschreven termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               verwijst het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-368/13: Arrest van het Gerecht van 10 februari 2015 — Boehringer Ingelheim International/BHIM — Lehning entreprise (ANGIPAX) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ANGIPAX — Ouder gemeenschapswoordmerk ANTISTAX — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/16

         Arrest van het Gerecht van 10 februari 2015 — Boehringer Ingelheim International/BHIM — Lehning entreprise (ANGIPAX)
   (Zaak T-368/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ANGIPAX - Ouder gemeenschapswoordmerk ANTISTAX - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 096/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Boehringer Ingelheim International GmbH (Ingelheim am Rhein, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard en D. Slopek, advocaten, vervolgens V. von Bomhard)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Pétrequin en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lehning entreprise SARL (Sainte-Barbe, Frankrijk) (vertegenwoordiger: P. Demoly, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 29 april 2013 (zaak R 571/2012-5) inzake een oppositieprocedure tussen Boehringer Ingelheim International GmbH en Lehning entreprise SARL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Boehringer Ingelheim International GmbH wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de noodzakelijke kosten die Lehning entreprise SARL heeft gemaakt in verband met de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-383/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2008 — Hynix Semiconductor/Raad

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/42

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 november 2008 — Hynix Semiconductor/Raad
   (Zaak T-383/03) (1)

   (2009/C 6/83)

      Procestaal: Engels

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-277/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Vitālijs Drozdovs/AAS „Baltikums” (Verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Richtlijn 90/232/EEG — Artikel 1 — Verkeersongeval — Overlijden van ouders van minderjarige verzoeker — Recht op vergoeding van kind — Immateriële schade — Vergoeding — Dekking door verplichte verzekering)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/17

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 24 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Letland) — Vitālijs Drozdovs/AAS „Baltikums”
   (Zaak C-277/12) (1)

   (Verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 90/232/EEG - Artikel 1 - Verkeersongeval - Overlijden van ouders van minderjarige verzoeker - Recht op vergoeding van kind - Immateriële schade - Vergoeding - Dekking door verplichte verzekering)
   2013/C 367/28
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij Vitālijs Drozdovs

      Verwerende partij: AAS „Baltikums”

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 3 van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1) en van artikel 1, lid 2, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17) — Wettelijkeaansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen — Bepaling van schade die valt onder de verplichte dekking van de wettelijkeaansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen — Eventuele opneming van immateriële schade onder de verplichte dekking van lichamelijk letsel — Nationale regeling waarbij sprake is van een aanzienlijk lagere vergoeding voor de psychische pijn en het psychische lijden dan de in de richtlijnen vastgestelde vergoeding voor lichamelijk letsel

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, en artikel 1, leden 1 en 2, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, moeten aldus worden uitgelegd dat de verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven, de vergoeding moet dekken van immateriële schade die is geleden door de naasten van bij een verkeersongeval overleden slachtoffers, voor zover het op het hoofdgeding toepasselijke nationale recht uit hoofde van de wettelijke aansprakelijkheid van de verzekerde in een dergelijke vergoeding voorziet.

               2)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166 en artikel 1, leden 1 en 2, van de Tweede richtlijn (84/5) moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen nationale bepalingen volgens welke de verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid waartoe gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven, de vergoeding die volgens hun nationale recht inzake wettelijke aansprakelijkheid verschuldigd is voor de immateriële schade wegens het overlijden van naaste familieleden bij een verkeersongeval, slechts dekt ten belope van een maximumbedrag dat lager is dan de in artikel 1, lid 2, van de Tweede richtlijn (84/5) vastgestelde bedragen.

      (1)  PB C 235 van 4.8.2012.