title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 2 juli 1998 in de gevoegde zaken C-225/95, C-226/95 en C-227/95 (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinon om een prejudiciële beslissing): A. Kapasakalis e.a., tegen Elliniko Dimosio (Richtlijn 89/48/EEG - Algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's - Toepassingsgebied - Situatie in zuiver interne sfeer van lidstaat)

text:
C 278/6               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.9.98
                  ARREST VAN HET HOF                                bepaald aantal weken van ononderbroken afwezigheid te
                                                                    ontslaan.
                       van 30 juni 1998
in zaak C-394/96 (verzoek van het House of Lords om
                                                                    (1) PB C 40 van 8.2.1997.
een prejudicieÈle beslissing): M. Brown tegen Rentokil
                             Ltd (1)
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen Ð Ontslag
van zwangere vrouw Ð Afwezigheden wegens ziekte die
           haar oorsprong vindt in zwangerschap)
                         (98/C 278/09)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
                      (Procestaal: Engels)
                                                                                van 2 juli 1998
                                                                    in de gevoegde zaken C-225/95, C-226/95 en C-227/95
                                                                    (verzoek van het Dioikitiko Protodikeio Athinon om een
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      prejudicieÈle beslissing): A. Kapasakalis e.a., tegen Elliniko
               de Jurisprudentie van het Hof)                                                   Dimosio (1)
                                                                    (Richtlijn 89/48/EEG Ð Algemeen stelsel van erkenning
                                                                    van hogeronderwijsdiploma's Ð Toepassingsgebied Ð
In zaak C-394/96, betreffende een verzoek aan het Hof                        Situatie in zuiver interne sfeer van lidstaat)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het House
of Lords (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig                                       (98/C 278/10)
geding tussen M. Brown en Rentokil Ltd, betreffende een
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 2,
lid 1, en artikel 5, lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG van de
Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging                                 (Procestaal: Grieks)
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces,
de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien
van de arbeidsvoorwaarden (PB L 39 van 14.2.1976,
blz. 40), heeft het Hof, samengesteld als volgt: C. Gul-
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
mann, president van de Derde en de Vijfde Kamer, waar-
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
nemend voor de president, H. Ragnemalm, M. Wathelet
en R. Schintgen, kamerpresidenten, G. F. Mancini, P. J. G.
Kapteyn (rapporteur), J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-
P. Puissochet, P. Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-gene-
raal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein,            In de gevoegde zaken C-225/95, C-226/95 en C-227/95,
adjunct-griffier, op 30 juni 1998 een arrest gewezen waar-          betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
van het dictum luidt als volgt:                                     van het EG-Verdrag van het Dioikitiko Protodikeio Athi-
                                                                    non, in het aldaar aanhangig geding tussen A. Kapasakalis,
                                                                    D. Skiathitis, A. Kougiagkas en Elliniko Dimosio, betref-
                                                                    fende een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van
Artikelen 2, lid 1, en artikel 5, lid 1, van Richtlijn 76/207/      Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988
EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de ten-             betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-
uitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling             onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten
van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot                minste drie jaar worden afgesloten (PB L 19 van
het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan-           24.1.1989, blz. 16), heeft het Hof (Tweede Kamer),
sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, verzetten             samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident, G. F.
zich tegen het ontslag van een vrouwelijke werknemer op             Mancini (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-
enig moment tijdens haar zwangerschap op grond van                  generaal: C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, administrateur,
afwezigheden wegens een arbeidsongeschiktheid die is ver-           op 2 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
oorzaakt door een uit die zwangerschap voortvloeiende               luidt als volgt:
ziekte.
                                                                    Een onderdaan van een lidstaat wiens situatie in alle
Daarbij is het irrelevant, dat de vrouwelijke werknemer             opzichten in de interne sfeer van deze lidstaat ligt, kan
tijdens haar zwangerschap is ontslagen krachtens een con-           zich niet beroepen op de rechten die worden toegekend
tractuele bepaling op grond waarvan de werkgever gerech-            door Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december
tigd was, werknemers, ongeacht hun geslacht, na een                 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van
 ---pagebreak--- 5.9.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 278/7
hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van             1. Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en
ten minste drie jaar worden afgesloten.                                 bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                        zijn voor het volgen van:
(1) PB C 229 van 2.9.1995.                                              Ð Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april
                                                                            1990 inzake de doelbewuste introductie van gene-
                                                                            tisch gemodificeerde organismen in het milieu, en
                                                                        Ð Richtlijn 94/51/EG van de Commissie van
                                                                            7 november 1994 betreffende aanpassing aan de
                                                                            technische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG
                                                                            van de Raad inzake het ingeperkte gebruik van
                                                                            genetisch gemodificeerde micro-organismen,
                 ARREST VAN HET HOF
                        (Zesde Kamer)                                   is het Koninkrijk BelgieÈ de krachtens artikel 23 van
                                                                        Richtlijn 90/220/EEG en artikel 2 van Richtlijn 94/51/
                        van 9 juli 1998                                 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
in zaak C-343/97: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)                  2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
(Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van de Richtlijnen 90/
                   220/EEG en 94/51/EG)                            (1) PB C 357 van 22.11.1997.
                         (98/C 278/11)
                      (Procestaal: Frans)                                         BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde Kamer)
                                                                                van 28 april 1998
                                                                        in zaak C-116/96 REV, Reisebüro Binder GmbH (1)
                                                                   (Herziening van arrest Ð Arrest in prejudicieÈle zaak Ð
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
               de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (98/C 278/12)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak C-343/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Koninkrijk
BelgieÈ (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek
om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet bin-       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
nen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechte-                         de Jurisprudentie van het Hof)
lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het vol-
gen van Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april
1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch               In zaak C-116/96 REV, Reisebüro Binder GmbH, betref-
gemodificeerde organismen in het milieu (PB L 117 van              fende een verzoek tot herziening van het door het Hof van
18.5.1990, blz. 15), en Richtlijn 94/51/EG van de Com-             Justitie op 6 november 1997 gewezen arrest in zaak
missie van 7 november 1994 betreffende aanpassing aan              C-116/96, Reisebüro Binder (Jurispr. blz. I-6103), heeft
de technische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG van             het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
de Raad inzake het ingeperkte gebruik van genetisch                mann, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida,
gemodificeerde micro-organismen (PB L 297 van                      D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet (rapporteur) en P. Jann,
18.11.1994, blz. 29), de krachtens die richtlijnen op hem          rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier: R.
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof           Grass, op 28 april 1998 een beschikking gegeven waarvan
(Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm                het dictum luidt als volgt:
(rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen, P. J. G. Kap-
teyn, J. L. Murray en K. M. Ioannou, rechters; advocaat-
generaal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 9 juli 1998        1. Het verzoek tot herziening wordt niet-ontvankelijk
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                  verklaard.


title: Zaak T-334/06: Beroep ingesteld op 29 november 2006 — Commissie/Northumbrian Water

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/78

         Beroep ingesteld op 29 november 2006 — Commissie/Northumbrian Water
   (Zaak T-334/06)
   (2006/C 326/159)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: R. Lyal als gemachtigde)

      Verwerende partij: Northumbrian Water Ltd. (Durham, Verenigd Koninkrijk)
   Conclusies

               —

               verwerende partij, Northumbrian Water Ltd.:

                           —

                           te veroordelen tot betaling aan de Commissie van een bedrag van 561 732,65 EUR zijnde de hoofdsom ad 443 307,67 EUR vermeerderd met 10 922,84 EUR vertragingsrente op de voet van 4,75 % over het aanvankelijk verschuldigde bedrag (456 159,71 EUR) voor de periode tussen 1 juli 2002 en 31 december 2002, met 99 795,87 EUR vertragingsrente op de voet van 6,75 % over dat aanvankelijk verschuldigde bedrag voor de periode tussen 1 januari 2003 en 28 maart 2006, en met 17 790,00 EUR vertragingsrente op de voet van 6,75 % over de nieuwe hoofdsom voor de periode tussen 29 maart 2006 en 31 oktober 2006;

                           —

                           te veroordelen tot betaling van 81,98 EUR rente vanaf 1 november 2006 tot de dag waarop de schuld volledig is betaald;

                           —

                           te verwijzen in de kosten van het onderhavige geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Gemeenschap, vertegenwoordigd door de Commissie, heeft in 1997 met onder meer de verwerende partij een overeenkomst gesloten voor de uitvoering van het project „Elektriciteitsopwekking door LR-vergassing van gedroogd, ongecomposteerd zuiveringslib” in het kader van de communautaire werkzaamheden op het gebied van niet-nucleaire energie (1).
   De verwerende partij heeft de Commissie in 2000 medegedeeld dat zij besloten had de overeenkomst te beëindigen vanwege de oplopende kosten. De Commissie heeft het verrichte werk beoordeeld en was van mening dat dit met de ontwerpfase van het project overeenstemde. De Commissie heeft om die reden vergeefs gepoogd de voorschotten terug te krijgen die verwerende partij had ontvangen boven het bedrag dat voor de ontwerpfase, dit is de eerste fase van het project, was vastgesteld.
   Tot staving van zijn verzoek voert de Commissie aan dat zij op grond van de Algemene Voorwaarden van de overeenkomst niet verplicht is om voor de ontwerpfase meer te betalen dan het in de overeenkomst vastgestelde bedrag, en dat begrotingsbedragen voor categorieën uitgaven niet kunnen worden overgedragen tussen de verschillende fasen van het project.

      (1)  Beschikking 94/806/EG van de Raad van 23 november 1994 houdende aanneming van een specifiek programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling, inclusief demonstratie, op het gebied van niet-nucleaire energie (1994-1998) (PB L 334, blz. 87).


title: Zaak T-307/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door C. Pagliacci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/42

         Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door C. Pagliacci tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-307/04)
   (2004/C 262/80)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Pagliacci, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/1/02 waarbij zij verzoeker onvoldoende punten toekent om hem op te nemen op de lijst van geschikte kandidaten;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op schending van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek op grond dat verschillende kandidaten die op de lijst van de geschikte kandidaten zijn opgenomen, niet in het bezit zijn van het vereiste diploma dat rechtstreeks verband houdt met de landbouw. Hij voert eveneens aan dat een van de leden van de jury dagelijks werkt met bepaalde kandidaten. Volgens verzoeker bevinden de betrokken kandidaten zich door deze omstandigheid in een bijzondere situatie ten opzichte van de anderen, hetgeen dan ook een schending van het beginsel van gelijke behandeling en van het discriminatieverbod vormt. Aangezien het tot aanstelling bevoegde gezag volgens verzoeker niet van deze situatie op de hoogte is gesteld, is eveneens artikel 14 van het Statuut geschonden.


title: Zaak C-341/01: Verzoek van het Landes- als Handelsgericht Korneuburg van 4 september 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Plato Plastik Robert Frank GmbH en CAROPACK

text:
24.11.2001            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 331/7
Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik                     van Justitie op 11 september 2001, in het geding tussen Plato
Österreich van 25 juni 2001 om een prejudiciële beslissing          Plastik Robert Frank GmbH en CAROPACK, het Hof van
in het geding tussen C. Abler en 21 anderen, interveniënte:          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
Sanrest Großküchen Betriebsgesellschaft mbH, enerzijds,              prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     en Sodexho MM Catering Gesellschaft, anderzijds
                       (Zaak C-340/01)                               1.1. Zijn uit kunststof vervaardigde draagtassen verpakkin-
                                                                            gen in de zin van richtlijn 94/62/EG van het Europees
                       (2001/C 331/10)                                      Parlement en de Raad van 20 december 1994 (1),
                                                                            inzonderheid van artikel 3, sub 1, ervan,
Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich heeft bij                  a)    wanneer zij door de laatste verkoper bij de kassa
beschikking van 25 juni 2001, ingekomen ter griffie van het                       als product worden aangeboden en aan een klant
Hof van Justitie op 10 september 2001, in het geding tussen                       op zijn verzoek tegen betaling worden verkocht
C. Abler en 21 anderen, interveniënte: Sanrest Großküchen                         om daarin de aangekochte goederen mee te nemen,
Betriebsgesellschaft mbH, enerzijds, en Sodexho MM Catering                       of
Gesellschaft, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vraag:
                                                                            b)    wanneer zij door de laatste verkoper aan de klant na
Is er sprake van overgang van een onderdeel van een vestiging                     betaling van de prijs van de aangekochte goederen
in de zin van artikel 1 van richtlijn 77/187/EEG van de Raad                      onafhankelijk van zijn verzoek kosteloos met het-
van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de                       zelfde doel worden gegeven en dus worden gevuld
wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de                           met de aangekochte goederen?
rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigin-
gen (1), wanneer het bestuursorgaan van een ziekenhuis, dat          1.2.1. Eerste aanvullende vraag ingeval de vorige vraag inge-
tot dusver een onderneming die bedrijfskeukens exploiteert,                   val de vorige vraag op basis van de Duitse versie
heeft belast met de voorziening van patiënten en ziekenhuis-                  bevestigend wordt beantwoord:
personeel van maaltijden en dranken tegen een voor de dag
van verstrekking berekende prijs per persoon, en daartoe water
en energie alsmede bedrijfsruimten (centrale keuken) plus de                  Luidt het antwoord anders, wanneer in artikel 3, sub 1,
benodigde uitrusting ter beschikking heeft gesteld, na de                     van richtlijn 94/62/EG voor de definitie van het begrip
opzegging van deze overeenkomst deze taken en de tot                          „verpakkingen” niet wordt uitgegaan van de Duitse
dusver aan de eerste onderneming ter beschikking gestelde                     versie, waarin alleen „von Waren” sprake is, maar van
productiemiddelen overdraagt aan een andere onderneming                       de Franse of Italiaanse versie, waarin wordt gesproken
die bedrijfskeukens exploiteert, zonder dat laatstbedoelde                    van bepaalde goederen („marchandises données” respec-
onderneming de door eerstbedoelde onderneming zelf inge-                      tievelijk „determinate merci”), en zijn in dat geval
brachte productiemiddelen — personeel, voorraden, documen-                    de door verzoekster vervaardigde draagtassen geen
ten betreffende berekeningen, menu’s, diëten, recepten, of                    verpakkingen in de zin van de richtlijn, omdat zij met
opgedane ervaringen — overneemt?                                              willekeurige (en niet met voordien bepaalde) goederen
                                                                              worden gevuld, en welke versie is in casu beslissend?
(1) PB L 61, blz. 26.
                                                                     1.2.2. Tweede aanvullende vraag ingeval een van de vorige
                                                                              vragen ontkennend wordt beantwoord:
                                                                              Is het de Oostenrijkse wetgever of de Commissie
Verzoek van het Landes- als Handelsgericht Korneuburg                         toegestaan, producten die niet als verpakking in de
van 4 september 2001 om een prejudiciële beslissing in                        zin van voormelde richtlijn zijn te beschouwen, te
het geding tussen Plato Plastik Robert Frank GmbH en                          onderwerpen aan de in de richtlijn voor verpakkingen
                         CAROPACK                                             vastgestelde regelingen of aan soortgelijke regelingen?
                       (Zaak C-341/01)
                                                                     2.    Is het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht,
                       (2001/C 331/11)                                     wanneer de exploitant van het in Oostenrijk voor verpak-
                                                                           kingen ingestelde inzamel- en terugwinningssysteem ook
                                                                           voor draagtassen die niet onder richtlijn 94/62/EG vallen,
                                                                           een vergoeding („licentierecht”) vraagt, enkel omdat zij
Het Landes- als Handelsgericht Korneuburg heeft bij beschik-               zijn voorzien van een merk (Grüner Punkt), waarover hij
king van 4 september 2001, ingekomen ter griffie van het Hof               het recht heeft te beschikken?
 ---pagebreak--- C 331/8               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.11.2001
3.1. Is als „producent” in de zin van artikel 3, sub 1, van                doordat al hetgeen het kenteken Grünen Punkt draagt
      richtlijn 94/62/EG alleen te beschouwen degene die de                wordt gemengd, en de consument het hem door de Zesde
      goederen met het als verpakking beschouwde product                   richtlijn van 17 mei 1977 betreffende de belasting over
      in verbinding brengt of laat brengen, en niet ook een                de toegevoegde waarde verleende en gegarandeerde recht
      ondernemer die het voor verpakking bestemde product                  op een half respectievelijk laag BTW-tarief voor de
      vervaardigt, en moet dat dan als verpakkingsmateriaal                ophaling van zijn huisvuil ontneemt?
      worden beschouwd?
                                                                     7.    Mag de Oostenrijkse Verpackungsverordnung de bij
                                                                           artikel 7, lid 1, van de richtlijn verlangde invoering van
3.2. Aanvullende vraag ingeval de vorige vraag bevestigend                 inzamel- en terugwinningssystemen aldus omzetten, dat
      wordt beantwoord: Mag de Oostenrijkse wetgever of de                 een monopolist of oligopolist over alle verpakkingsafval,
      Commissie ook ondernemers die alleen verpakkings-                    dat weer tot ruw materiaal wordt verwerkt, alleen kan
      materiaal, dus een product dat bestemd is om met                     beschikken en aldus door de subsidiëring van onderne-
      goederen te worden gevuld, vervaardigen, verplichten                 mingen, sectoren (bijvoorbeeld de cementindustrie) of
      deel te nemen aan een inzamel- en terugwinnings-                     gemeenten (bijvoorbeeld de gemeente Wenen) de terug-
      systeem in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn                winning van afval arbitrair kan sturen en subsidiëren en
      94/62/EG?                                                            daardoor juist concurrentieverstoringen worden veroor-
                                                                           zaakt, of is een dergelijk systeem in strijd met het
                                                                           gemeenschapsrecht, inzonderheid met artikel 30 EG en
                                                                           volgende, vooral met artikel 37 EG?
4.   Is het in strijd met het in de overwegingen van de
     considerans van richtlijn 94/62/EG genoemde beginsel
     dat de vervuiler betaalt, wanneer zoals in § 3, lid 1, eerste   (1) PB 1994, L 365, blz. 10.
     zin, van de Oostenrijkse Verpackungsverordnung bij wet
     wordt vastgelegd, dat producenten, in het bijzonder ook
     producenten van verpakkingsmateriaal (zie § 3, lid 1,
     juncto § 1, lid 1, Verpackungsverordnung), importeurs,
     verpakkers en verkopers verplicht zijn, verkoop- en
     verzendverpakkingen na gebruik kosteloos terug te ne-
     men, waarbij deze strijd erin kan bestaan, dat de groep
     personen op wie de verplichting rust, te eng is omschre-
     ven en niet ook de consument omvat, en/of is een                Beroep, op 13 september 2001 ingesteld door Commissie
     dergelijke regeling in strijd met artikel 1, lid 1, van de      van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
     richtlijn, omdat daarin het voorkomen van handelsbelem-                                      tenrijk
     meringen als doel wordt genoemd, terwijl de verplichting
     van de producent het verpakkingsmateriaal of de verpak-                                  (Zaak C-345/01)
     kingen terug te nemen evenwel de grootst denkbare
     handelsbelemmering vormt?
                                                                                (2001/C 331/12)
5.   Is een inzamel- en terugwinningssysteem zoals in Oosten-
     rijk door Altstoff Recycling Austria Aktiengesellschaft in
     de zin van § 11 van de Verpackungsverordnung wordt              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     geëxploiteerd, in strijd met het evenredigheidsbeginsel,        op 13 september 2001 beroep ingesteld tegen Republiek
     wanneer het hogere eisen stelt dan voor een doeltreffende       Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
     milieubescherming nodig zijn?                                   pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur
                                                                     bij de juridische dienst van de Europese Commissie, domicilie
                                                                     gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid
                                                                     van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
6.   Is het in strijd met de in artikel 30 en volgende,
     inzonderheid artikel 37 EG, vastgestelde beginselen, wan-
     neer in een lidstaat, zoals in Oostenrijk op basis van § 11
     Verpackungsverordnung is geschied, ter uitvoering van           Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
     artikel 7 van de richtlijn een inzamel- en terugwinnings-
     systeem met een monopoloïde positie (in Oostenrijk              1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
     de Altstoff Recycling Austria Aktiengesellschaft) wordt               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     ingevoerd en daardoor de mededinging en de fundamen-                  die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/81/EG van
     tele vrijheden onevenredig en buitenmatig worden be-                  de Raad van 26 oktober 1998 (1) tot wijziging van
     perkt en deze maatregel in wanverhouding staat tot een                richtlijn 90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van
     doeltreffende bijdrage tot de verhoging van het niveau                genetisch gemodificeerde micro-organismen (2), of de
     van milieubescherming en dit systeem, dat naast het                   Commissie die bepalingen althans niet mee te delen, de
     gemeentelijk systeem wordt georganiseerd, bovendien                   krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn op haar
     onverenigbaar is met het doel van het aan de bron                     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
     sorteren, dat volgens de overwegingen van de considerans
     van de richtlijn „van doorslaggevende betekenis” is,            2.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-561/12: Beroep ingesteld op 19 december 2012 — Beninca/Commissie

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/23

         Beroep ingesteld op 19 december 2012 — Beninca/Commissie
   (Zaak T-561/12)
   2013/C 46/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Jürgen Beninca (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Zschocke, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 9 oktober 2012 houdende weigering van toegang tot een document dat in een concentratiecontroleprocedure is overlegd (Zaak COMP/M.6166 — NYSE Euronext/Deutsche Börse) nietig te verklaren; en

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Het eerste middel is eraan ontleend dat geen van de uitzonderingen in artikel 4 van verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) van toepassing is. Dit geldt met name voor de uitzonderingen waarnaar de Commissie heeft verwezen in het besluit, te weten artikel 4, lid 3, tweede alinea, en artikel 4, lid 2, eerste streepje, van genoemde verordening.

               2)

               Het tweede middel is eraan ontleend dat, mocht enige uitzondering van toepassing zijn, in het besluit niet is beoordeeld of gedeeltelijke toegang tot het gevraagde document (of toegang tot een bewerkt document) overeenkomstig artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001 mogelijk is.

               3)

               Het derde middel is eraan ontleend dat verzoeker een recht van toegang tot het gevraagde document heeft, omdat er een hoger openbaar belang bij openbaarmaking van het document is krachtens artikel 4, leden 2 en 3, van verordening nr. 1049/2001.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-586/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 15 december 2010 — Bianca Kücük/Land Nordrhein-Westfalen

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 15 december 2010 — Bianca Kücük/Land Nordrhein-Westfalen
   (Zaak C-586/10)
   2011/C 89/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bianca Kücük

      Verwerende partij: Land Nordrhein-Westfalen

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die als bijlage is gehecht aan richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (1), wanneer een nationale bepaling als § 14, lid 1, tweede zin, punt 3, van het Teilzeit- und Befristungsgesetz (Duitse wet op deeltijdarbeid en arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, TzBfG), volgens welke de omstandigheid dat een werknemer ter vervanging van een andere werknemer in dienst wordt genomen, een objectieve reden is om de duur van een arbeidsovereenkomst herhaaldelijk te beperken, aldus wordt uitgelegd en toegepast dat de objectieve reden ook bestaat wanneer er een permanente behoefte aan vervanging bestaat, hoewel de behoefte aan vervanging ook kan worden opgevangen door de betrokken werknemer voor onbepaalde tijd in dienst te nemen en hem met de betreffende vervanging van een van de regelmatig afwezige werknemers te belasten, maar de werkgever zich het recht voorbehoudt, steeds opnieuw te beslissen hoe hij op de concrete afwezigheid van werknemers reageert?

         Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Staat clausule 5, punt 1, van de raamovereenkomst van het EVV, de UNICE en het CEEP inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die als bijlage is gehecht aan richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999, in de in vraag 1 beschreven omstandigheden ook in de weg aan de in vraag 1 beschreven uitlegging en toepassing van een nationale bepaling als § 14, lid 1, tweede zin, punt 3, TzBfG, wanneer de nationale wetgever met de in een nationale bepaling als § 21, lid 1, van het Bundeselterngeld- und Elternzeitgesetz (Duitse bondswet op de ouderschapsuitkering en het ouderschapsverlof, BEEG) geregelde objectieve reden inzake vervanging die de beperking van de duur van een arbeidsovereenkomst rechtvaardigt, in ieder geval ook een doelstelling van sociaal beleid nastreeft doordat werkgevers gemakkelijker bijzonder verlof, bijvoorbeeld om redenen van moederschapsbescherming of opvoeding, kunnen toekennen en werknemers dat verlof gemakkelijker kunnen opnemen?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak T-288/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Regionalny Fundusz Gospodarczy/Commissie ( Staatssteun — Regeling van door Republiek Polen aan staalproducent verleende herstructureringssteun — Beschikking waarbij steun gedeeltelijk onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Protocol nr. 8 inzake herstructurering van Poolse ijzer- en staalindustrie — Rentevoet voor terugbetaling van onverenigbare steun — Verplichting tot nauwe samenwerking met lidstaat — Artikelen 9, lid 4, en 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 794/2004 )

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 1 juli 2009 — Regionalny Fundusz Gospodarczy/Commissie
   (Zaak T-288/06) (1)

   („Staatssteun - Regeling van door Republiek Polen aan staalproducent verleende herstructureringssteun - Beschikking waarbij steun gedeeltelijk onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Protocol nr. 8 inzake herstructurering van Poolse ijzer- en staalindustrie - Rentevoet voor terugbetaling van onverenigbare steun - Verplichting tot nauwe samenwerking met lidstaat - Artikelen 9, lid 4, en 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 794/2004”)
   2009/C 193/24
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Regionalny Fundusz Gospodarczy S.A. (voorheen Huta Częstochowa S.A.) (Częstochowa, Polen) (vertegenwoordigers: C. Sadkowski en D. Sałajewski, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Giolito en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/937/EG van de Commissie van 5 juli 2005 betreffende de staatssteun nr. C 20/04 (ex NN 25/04) ten gunste van Huta Częstochowa S.A. (ex NN 25/04) (PB 2006, L 366, blz. 1), voor zover daarbij een aantal steunmaatregelen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard en de Republiek Polen tot terugvordering ervan wordt gelast

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Regionalny Fundusz Gospodarczy S.A. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-573/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Sea s.r.l./Comune di Ponte Nossa (Overheidsopdrachten — Aanbestedingsprocedures — Opdracht betreffende dienst van ophaling, transport en verwijdering van stadsafval — Gunning zonder aanbesteding — Gunning aan aandelenvennootschap waarvan kapitaal volledig in handen is van overheidslichamen maar waarvan statuten voorzien in mogelijkheid van participatie door particuliere investeerders)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/14

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia — Italië) — Sea s.r.l./Comune di Ponte Nossa
   (Zaak C-573/07) (1)

   (Overheidsopdrachten - Aanbestedingsprocedures - Opdracht betreffende dienst van ophaling, transport en verwijdering van stadsafval - Gunning zonder aanbesteding - Gunning aan aandelenvennootschap waarvan kapitaal volledig in handen is van overheidslichamen maar waarvan statuten voorzien in mogelijkheid van participatie door particuliere investeerders)
   2009/C 267/24
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sea s.r.l.

      Verwerende partij: Comune di Ponte Nossa

      In aanwezigheid van: Servizi Tecnologici Comuni — Se.T.Co. SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (Italië) — Uitlegging van de artikelen 12 EG, 43 EG, 49 EG en 86 EG — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten — Openbare dienst van ophaling, transport en verwijdering van stadsafval — Onderhandse aanbesteding aan naamloze vennootschap waarvan kapitaal volledig in handen is van overheidslichamen maar waarvan statuut voorziet in mogelijkheid van participatie door particuliere investeerders

      Dictum

   De artikelen 43 EG en 49 EG, het beginsel van gelijke behandeling en het verbod van discriminatie op grond van nationaliteit alsmede de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting verzetten zich niet tegen de onderhandse aanbesteding van een overheidsopdracht voor diensten aan een aandelenvennootschap waarvan het kapitaal volledig in handen van de overheid is, wanneer het overheidslichaam dat de aanbestedende dienst is op die vennootschap toezicht uitoefent zoals op zijn eigen diensten en die vennootschap het merendeel van haar activiteiten verricht ten behoeve van het lichaam dat haar beheerst of de lichamen die haar beheersen.
   Onder voorbehoud van toetsing door de verwijzende rechter van de doeltreffendheid van de betrokken statutaire bepalingen, kan het toezicht dat de aandeelhoudende lichamen op die vennootschap uitoefenen, worden aangemerkt als toezicht zoals op hun eigen diensten, in omstandigheden als die van de zaak in het hoofdgeding, waar:

               —

               de activiteiten van die vennootschap beperkt zijn tot het grondgebied van die lichamen en het merendeel daarvan wordt verricht te hunner behoeve, en

               —

               die lichamen via statutaire organen bestaande uit hun vertegenwoordigers een doorslaggevende invloed zowel op de strategische doelstellingen als op de belangrijke beslissingen van die vennootschap uitoefenen.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak C-537/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2010 door Deltafina SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 september 2010 in zaak T-29/05, Deltafina/Commissie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/22

         Hogere voorziening ingesteld op 19 november 2010 door Deltafina SpA tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 september 2010 in zaak T-29/05, Deltafina/Commissie
   (Zaak C-537/10 P)
   ()
   2011/C 13/41
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Deltafina SpA (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en F. Di Gianni, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover de aan Deltafina opgelegde geldboete daarin wordt bevestigd en de aan Deltafina opgelegde geldboete nietig verklaren of verminderen;

               —

               de litigieuze beschikking nietig verklaren voor zover Deltafina daarin een geldboete wordt opgelegd of, susbsidiair, de aan Deltafina opgelegde geldboete verminderen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten, de kosten van de procedure voor het Gerecht daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan:

               1)

               Volgens het eerste — primair aangevoerde — middel heeft het Gerecht het beginsel van gelijke behandeling geschonden door niet naar behoren in te gaan op het door rekwirante aangevoerde middel inzake schending van het beginsel van gelijke behandeling bij de berekening van de opgelegde geldboete.
               Tot staving van dit middel betoogt rekwirante dat de Commissie voor Deltafina het oorspronkelijke bedrag van de geldboete hoger heeft vastgesteld wegens de omstandigheid dat zij de grootste afnemer van verwerkte tabak in Spanje was. Daarentegen is de aan de overige deelnemers aan de overtreding (daaronder begrepen de zustervennootschap van Deltafina, Taes) opgelegde geldboete uitsluitend bepaald op basis van hun positie op de markt voor ruwe tabak in Spanje, de markt waarop de inbreuk heeft plaatsgevonden. De aan Deltafina opgelegde geldboete is in strijd met het beginsel van gelijke behandeling, daar Cetarsa en de ondernemingen Dimon/Agroexpansión en Standard/WWRE eveneens verticaal geïntegreerde ondernemingen waren en relevante posities innamen op de Spaanse markt voor verwerkte tabak. Met die omstandigheid is echter geen rekening gehouden bij de vaststelling van hun respectieve geldboeten. Bij de vaststelling van de geldboete van Deltafina heeft de Commissie dus rekening gehouden met een factor die zij bij de overige ondernemingen buiten beschouwing heeft gelaten.

               2)

               Volgens het tweede — subsidiair aangevoerde — middel heeft het Gerecht ten onrechte het begrip „onderneming” in de zin van artikel 81 EG toegepast en onder aanvoering van tegenstrijdige en onrechtmatige redenen verworpen het middel van rekwirante dat aan Deltafina niet dezelfde vermindering van de geldboete als aan de zustervennootschap Taes is toegekend nadat Taes en Deltafina onder toezicht van de moedervennootschap Universal een gezamenlijk verzoek om gunstige behandeling hadden ingediend.
               Tot staving van dit middel betoogt rekwirante dat het Gerecht ten onrechte het begrip „onderneming” van artikel 81 EG heeft toegepast en is afgeweken van de rechtspraak van het Hof van Justitie op het betrokken gebied, inzonderheid de rechtspraak die voortvloeit uit het arrest in zaak C-97/08 P, Akzo. De mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen van 1996 (PB C 207, blz. 4) moet op Taes/Deltafina gezamenlijk worden toegepast en niet op de twee ondernemingen afzonderlijk, aangezien die mededeling van toepassing is op ondernemingen en niet op individuele rechtspersonen. Tot slot betoogt rekwirante dat de argumenten die de Commissie heeft gebruikt om Deltafina de aan Taes toegekende vermindering van de geldboete te weigeren, ongegrond zijn. Gelet op die argumenten vormden Deltafina en Taes één onderneming, zodat Deltafina de aan Taes toegekende vermindering van de geldboete eveneens had moeten krijgen.


title: Gevoegde zaken T-15/15 en T-197/15: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2017 — Costa/Parlement [„Financiële regeling van leden van het Parlement — Ouderdomspensioen — Opschorting — Terugvordering — Anti-cumulatieregel — Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van leden van het Parlement — Verwijzing naar de nationale wettelijke regeling — Artikel 12, lid 2 bis, onder v), van de regeling inzake de lijfrente van leden — Vergoeding ontvangen voor de uitoefening van de functie van voorzitter van een Italiaanse havenautoriteit”]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/25

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2017 — Costa/Parlement
   (Gevoegde zaken T-15/15 en T-197/15) (1)

   ([„Financiële regeling van leden van het Parlement - Ouderdomspensioen - Opschorting - Terugvordering - Anti-cumulatieregel - Regeling betreffende de kosten en vergoedingen van leden van het Parlement - Verwijzing naar de nationale wettelijke regeling - Artikel 12, lid 2 bis, onder v), van de regeling inzake de lijfrente van leden - Vergoeding ontvangen voor de uitoefening van de functie van voorzitter van een Italiaanse havenautoriteit”])
   (2017/C 213/33)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Paolo Costa (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: G. Orsoni en M. Romeo, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Twee verzoeken krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van het bureau van het Parlement van 20 oktober 2014 en 9 februari 2015 betreffende de opschorting van het voorlopige ouderdomspensioen dat verzoeker geniet respectievelijk de terugvordering van een bedrag van 49 770,42 EUR dat uit dien hoofde is betaald, alsmede van debetnota 2015-239 van 23 februari 2015 betreffende die terugvordering

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Paola Costa wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die van de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak F-118/06: Beroep ingesteld op 2 oktober 2006 — Di Bucci/Commissie

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/67

         Beroep ingesteld op 2 oktober 2006 — Di Bucci/Commissie
   (Zaak F-118/06)
   (2006/C 294/133)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Vittorio Di Bucci (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. van der Woude, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de lijst van verdienstelijke ambtenaren en van de lijst van ambtenaren die in het jaar 2005 tot de rang A*12 zijn bevorderd, vastgesteld op grond van artikel 10, leden 3 en 4, van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut (DGE) en bekendgemaakt in Administratieve Mededelingen nr. 85-2005 van 23 november 2005 en, in elk geval, van het besluit om de naam van verzoeker niet op de lijst van bevorderden te plaatsen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van alle handelingen die tot de vaststelling van dat besluit hebben geleid en met name de besluiten tot vaststelling van het aan verzoeker toe te kennen aantal punten;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, een bij de juridische dienst tewerkgesteld ambtenaar die steeds wat punten van verdienste (PM's) betreft binnen zijn rang en dienst één van de beste beoordelingen heeft gekregen, beroept zich allereerst op schending van artikel 45 van het Statuut alsmede van de DGE, die vereisen dat de verdienste het doorslaggevende criterium voor de toekenning van voorrangspunten van het directoraat-generaal (PPDG's) en voor bevordering is. Dat verzoeker niet is bevorderd, is in de eerste plaats het resultaat van onwettigheden die verzoeker in zijn beroepen F-98/05 (1) en T-312/04 (2) reeds heeft betwist; in de tweede plaats van de criteria voor toewijzing van PPDG's binnen de juridische dienst, die voorrang geven aan de ambtenaren met de meeste anciënniteit in de rang, ongeacht hun verdiensten en, in de derde plaats, van bepaalde fouten bij de toewijzing van punten, met name door het bevorderingscomité, aan andere ambtenaren.
   Voorts stelt verzoeker dat de bestreden handelingen ook in strijd zijn met de beginselen van gelijke behandeling en van het recht op ontwikkeling van loopbaan, dat zij een kennelijke beoordelingsfout bevatten en misbruik van bevoegdheid vormen. Bovendien bevatten zij meerdere procedure- of vormfouten.
   Ten slotte stelt verzoeker dat de DGE onwettig zijn en wel om de volgende redenen:

               —

               door geen rekening te houden met het niveau van de verantwoordelijkheden en het gebruik van verschillende talen bij de uitoefening van de werkzaamheden, zijn de DGE in strijd met artikel 45 van het Statuut in de nieuwe versie;

               —

               door te bepalen dat bevordering plaatsvindt door de niet-gemotiveerde toewijzing van voorrangspunten, op voorstel van elk DG of van het bevorderingscomité, zijn de artikelen 2, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 12 en 13 van de DGE met name in strijd met de artikelen 25, lid 2, en 45 van het Statuut;

               —

               door aan elk DG een gelijk aantal punten per ambtenaar toe te kennen, zijn de artikelen 4 en 6 van de DGE in strijd met artikel 45 van het Statuut en met de beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan en gelijke behandeling;

               —

               door te voorzien in de toekenning van voorlopige voorrangspunten die voornamelijk zijn gebaseerd op de anciënniteit in de rang, zijn artikel 13, lid 2, van en bijlage II bij de DGE in strijd met artikel 45 van het Statuut;

               —

               door te voorzien in de toekenning van voorrangspunten van het personeelscomité voor bepaalde extra, in het belang van de instelling verrichte taken waarmee bij de toekenning van PM's en van PPDG's reeds rekening is gehouden, zijn artikel 9 van en bijlage I bij de DGE in strijd is met artikel 45 van het Statuut en met de beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan en gelijke behandeling;

               —

               door ambtenaren van directoraten-generaal of diensten met weinig personeel alsmede ambtenaren die in de kabinetten van de leden van de Commissie zijn tewerkgesteld gunstiger te behandelen, is artikel 6 van de DGE in strijd met artikel 45 van het Statuut en met de beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan en gelijke behandeling.

      (1)  PB C 10 van 14.01.2006, blz. 24 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen onder nummer T-381/05 en bij beschikking van 15.12.2005 aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie overgedragen).

      (2)  PB C 262 van 23.10.2004, blz. 45.


title: Zaak C-491/09: Beroep ingesteld op 30 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/43

         Beroep ingesteld op 30 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-491/09)
   2010/C 24/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Sénéchal en S. La Pergola, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/63/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 tot wijziging van richtlijn 78/855/EEG van de Raad en richtlijn 82/891/EEG van de Raad wat betreft de verplichte opstelling van een verslag van een onafhankelijke deskundige bij fusies of splitsingen van naamloze vennootschappen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 4 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/63/EG in nationaal recht is op 31 december 2008 verstreken. Op de datum van de instelling van dit beroep had de verwerende partij evenwel nog niet alle maatregelen getroffen om de richtlijn om te zetten of had zij deze althans nog niet aan de Commissie meegedeeld.

      (1)  PB L 300, blz. 47.


title: Zaak C-168/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Onderneming die werknemers uit derde landen tewerkstelt — Onderneming die in een andere lidstaat diensten verricht — EU-detacheringsverklaring )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-168/04) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 49 EG - Vrij verrichten van diensten - Onderneming die werknemers uit derde landen tewerkstelt - Onderneming die in een andere lidstaat diensten verricht - „EU-detacheringsverklaring”)
   (2006/C 281/06)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Eggers, E. Traversa en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: E. Riedl, G. Hesse en C. Pesendorfer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikel 49 EG — Terbeschikkingstelling van werknemers die onderdaan van derde landen zijn, met het oog op het verrichten van diensten door op het grondgebied van een andere lidstaat gevestigde ondernemingen, onderworpen aan een stelsel van ontvangstbevestiging dat de facto een machtigingsstelsel vormt voor zover het niet verlenen van deze bevestiging aanleiding geeft tot boeten en weigering van toegang en verblijf voor de betrokken ter beschikking gestelde werknemers
   Dictum

               1)

               De Republiek Oostenrijk is de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen door de terbeschikkingstelling van werknemers die onderdaan zijn van een derde land door een in een andere lidstaat gevestigde onderneming, afhankelijk te stellen van de afgifte van de in § 18, leden 12 tot en met 16, van de Oostenrijkse wet inzake de tewerkstelling van buitenlandse werknemers (Ausländerbeschäftigungsgesetz) bedoelde „EU-detacheringsverklaring”, waarvoor vereist is, ten eerste, dat de betrokken werknemers sinds ten minste een jaar in dienst zijn van deze onderneming, dan wel door een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd daarmee zijn verbonden, en ten tweede, dat het bewijs wordt geleverd dat aan de Oostenrijkse arbeids- en loonvoorwaarden is voldaan, en verder door in § 10, lid 1, punt 3, van de vreemdelingenwet (Fremdengesetz) te voorzien in een grond voor de automatische weigering van een inreis- en verblijfstitel, waarop geen uitzonderingen bestaan en die geen mogelijkheid biedt tot regularisatie van de situatie van werknemers uit een derde land die door een in een andere lidstaat gevestigde onderneming wettig zijn gedetacheerd, maar die zonder visum op het nationale grondgebied zijn binnengekomen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 29.5.2004.


title: Zaak F-144/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2016 — Lorenzet/EASA (Openbare dienst — Tijdelijk functionarissen — Artikel 2, onder f), RAP — Overeenkomst voor onbepaalde tijd — Onbezoldigd verlof — Verlof om redenen van persoonlijke aard — Weigering om een onbezoldigd verlof voor één extra jaar te verlengen — Artikel 52 RAP)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/34

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2016 — Lorenzet/EASA
   (Zaak F-144/15) (1)

   ((Openbare dienst - Tijdelijk functionarissen - Artikel 2, onder f), RAP - Overeenkomst voor onbepaalde tijd - Onbezoldigd verlof - Verlof om redenen van persoonlijke aard - Weigering om een onbezoldigd verlof voor één extra jaar te verlengen - Artikel 52 RAP))
   (2016/C 326/57)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Andrea Lorenzet (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Manuhutu en A. Haug, gemachtigden, D. Waelbroeck en I. Antypas, advocaten, vervolgens F. Manuhutu en A. Haug, gemachtigden, A. Duron en C. Dekemexhe, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart houdende weigering om verzoekers onbezoldigd verlof om redenen van persoonlijke aard voor één extra jaar te verlengen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lorenzet draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016, blz. 102.


title: Zaak C-297/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Data I/O GmbH/Hauptzollamt München [Prejudiciële verwijzing — Tariefindeling — Gemeenschappelijk douanetarief — Gecombineerde nomenclatuur — Afdeling XVI, aantekening 2 — Posten 8422, 8456, 8473, 8501, 8504, 8543, 8544 en 8473 — Begrippen „delen” en „goederen”  — Delen en toebehoren (motoren, voedingseenheden, lasers, generatoren, kabels en heat sealers) bestemd voor gebruik in automatische programmeersystemen — Geen indeling onder post 8473 bij voorrang boven andere posten van hoofdstukken 84 en 85]

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — Data I/O GmbH/Hauptzollamt München
   (Zaak C-297/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Tariefindeling - Gemeenschappelijk douanetarief - Gecombineerde nomenclatuur - Afdeling XVI, aantekening 2 - Posten 8422, 8456, 8473, 8501, 8504, 8543, 8544 en 8473 - Begrippen „delen” en „goederen” - Delen en toebehoren (motoren, voedingseenheden, lasers, generatoren, kabels en heat sealers) bestemd voor gebruik in automatische programmeersystemen - Geen indeling onder post 8473 bij voorrang boven andere posten van hoofdstukken 84 en 85])
   2014/C 212/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Data I/O GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt München

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1), in de bij verordeningen (EG) van de Commissie nr. 2031/2001 van 6 augustus 2001 (PB L 279, blz. 1), nr. 1832/2002 van 1 augustus 2002 (PB L 290, blz. 1), nr. 1789/2003 van 11 september 2003 (PB L 281, blz. 1) en nr. 1810/2004 van 7 september 2004 (PB L 327, blz. 1) gewijzigde versies en met name van afdeling XVI, aantekening 2, sub a en b, ervan — Indeling van delen of toebehoren (motoren, generatoren, lasers, kabels en heat sealers) voor programmeersystemen onder post 8473 — Eventuele voorrang van deze post op andere posten van de hoofdstukken 84 en 85

      Dictum

   Aantekening 2, sub a, van afdeling XVI van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals achtereenvolgens gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2031/2001 van de Commissie van 6 augustus 2001, verordening (EG) nr. 1832/2002 van de Commissie van 1 augustus 2002, verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003 en verordening (EG) nr. 1810/2004 van de Commissie van 7 september 2004, moet aldus worden uitgelegd dat een goed dat vatbaar is voor indeling zowel onder post 8473 van deze nomenclatuur als deel van een onder post 8471 van deze nomenclatuur vallende machine als onder een van de posten 8422, 8456, 8501, 8504, 8543 en 8544 van deze nomenclatuur als apart product, als zodanig onder een van deze laatste posten op grond van de eigen kenmerken ervan moet worden ingedeeld.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-265/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — José Perez Naranjo/Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie (Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Artikelen 4, lid 2 bis, 10 bis en 95 ter — Aanvullende ouderdomsuitkering — Nationale wettelijke regeling die voor betrokken aanvullende uitkering woonplaatsvoorwaarde stelt — Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie — Uitkering opgenomen in bijlage II bis bij verordening nr. 1408/71)

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/5

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — José Perez Naranjo/Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie
   (Zaak C-265/05) (1)

   (Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Artikelen 4, lid 2 bis, 10 bis en 95 ter - Aanvullende ouderdomsuitkering - Nationale wettelijke regeling die voor betrokken aanvullende uitkering woonplaatsvoorwaarde stelt - Bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie - Uitkering opgenomen in bijlage II bis bij verordening nr. 1408/71)
   (2007/C 42/09)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour de cassation
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: José Perez Naranjo

      Verwerende partij: Caisse régionale d'assurance maladie Nord-Picardie
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation — Burgerlijke kamer — Parijs — Uitlegging van artikel 4, lid 2 bis, artikel 10 bis, artikel 19, lid 1, en artikel 95 ter van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), zoals gewijzigd — Nationale wettelijke regeling die aanvullende uitkering van Fonds national de solidarité (Nationaal solidariteitsfonds) onderwerpt aan verblijfsvoorwaarde — Begrip bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie — Uitkering opgenomen in bijlage II bis bij verordening (EEG) nr. 1408/71
   Dictum
   Een prestatie zoals de aanvullende uitkering, die in bijlage II bis bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, is vermeld onder het opschrift „Frankrijk”, vormt een bijzondere prestatie. Uit het onderzoek van de wijze van financiering van de aanvullende uitkering op basis van het aan het Hof overgelegde dossier blijkt dat een voldoende identificeerbaar verband tussen de Contribution sociale généralisée en de betrokken uitkering ontbreekt, zodat moet worden geconcludeerd dat de aanvullende uitkering niet op premie- of bijdragebetaling berust. Het staat evenwel aan de verwijzende rechter om de juistheid van de in de punten 48 tot en met 52 van het onderhavige arrest uiteengezette elementen te verifiëren teneinde op concludente wijze vast te stellen of deze prestatie op premie- of bijdragebetaling berust.

      (1)  PB C 217 van 3.9.2005.


title: Zaak T-513/10: Beroep ingesteld op 1 november 2010 — Hamberger Industriewerke/BHIM (Atrium)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/29

         Beroep ingesteld op 1 november 2010 — Hamberger Industriewerke/BHIM (Atrium)
   (Zaak T-513/10)
   ()
   2011/C 13/57
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hamberger Industriewerke GmbH (Stephanskirchen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schmidpeter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 augustus 2010 in zaak R 291/2010-4 vernietigen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Atrium” voor waren van de klassen 19 en 27.

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) omdat het betrokken merk onderscheidend vermogen bezit en niet louter beschrijvend is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-660/14: Beroep ingesteld op 12 september 2014 — SV Capital/EBA

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/29

         Beroep ingesteld op 12 september 2014 — SV Capital/EBA
   (Zaak T-660/14)
   (2014/C 431/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: SV Capital OÜ (Tallinn, Estland) (vertegenwoordiger: M. Greinoman, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Bankautoriteit (EBA)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het besluit van de EBA van 21 februari 2014, nr. EBA C 2013 002, in zijn geheel;

               —

               buitenwerkingstelling van het besluit van de Raad van Beroep van de Europese toezichthoudende autoriteit nr. BoA 2014-CI-02 op het onderdeel waarop het beroep werd verworpen;

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het bevoegde orgaan van de EBA voor een toetsing ten gronde van de klacht van SV Capital OÜ van 24 oktober 2012 (zoals aangevuld);

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure voor het Gerecht, met inbegrip van de kosten van de tenuitvoerlegging van een arrest of een beschikking van het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: feitelijke onjuistheden, aangezien het bestreden besluit nr. EBA C 2013 002 bepaalde, dat „noch mw [RR] noch dhr [OP] aan het hoofd stond van het bijkantoor van de Nordea Bank Finland of een sleutelpositie bekleedde in de betekenis van de EBA Suitability Guidelines [EBA Geschiktheidsrichtlijnen]”, ook al aanvaardde de Raad van Beroep het door verzoekende partij geleverde bewijs van het tegendeel.

               2.

               Tweede middel: verwerende partij heeft niet haar discretionaire bevoegdheid uitgeoefend, aangezien zij geen rekening heeft gehouden met het feit, dat 1) Nordea is geplaatst op de lijst van 29 wereldwijd belangrijke financiële instellingen van de Raad voor financiële stabiliteit, 2) het gaat om een financieel conglomeraat, iii) het Estse bijkantoor een belangrijk kantoor is, en iv) het gaat om vermeende overtredingen van flagrante aard.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 39, lid 1, van de EBA verordening (1) en van artikel 16 van de EBA gedragscode voor goed bestuur (2), aangezien verzoekende partij niet in de gelegenheid was gesteld haar mening te geven over de argumentatie van verwerende partij en de door haar aangedragen feiten, alvorens het bestreden besluit EBA C 2013 002 werd vastgesteld. Verwerende partij heeft verzoekende partij namelijk niet in kennis gesteld van haar voornemen het gevraagde onderzoek naar Nordea Bank Finland niet te laten aanvangen en heeft dit ook niet gemotiveerd.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 3, lid 3, artikel 4 en artikel 5 van het huishoudelijk reglement van de EBA (3), aangezien de plaatsvervangend voorzitter van de EBA niet op de hoogte was gesteld op basis van geanonimiseerde informatie over het voorgenomen besluit om geen onderzoek te openen.

               5.

               Vijfde middel: misbruik van bevoegdheid en onredelijk handelen door de EBA, aangezien verwerende partij vooringenomen was en er, gelet op de tijd en de moeite die verwerende partij aan de klacht en de ontvankelijkheid ervan heeft besteed, geen reden was de zaak af te doen zonder een met redenen omkleed inhoudelijk besluit.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van besluit 2009/78/EG van de Commissie (PB 2010 L 331, blz. 12).

      (2)  Besluit DC 006 van de Management Board van 12 januari 2011 betreffende de EBA gedragscode voor goed bestuur.

      (3)  Besluit DC 054 van de Board of Supervisors van 5 juli 2012 betreffende de interne procedureregels voor onderzoeken wegens schending van het Unierecht.


title: Zaak C-179/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 21 april 2015 — Daimler AG/Együd Garage Gépjárműjavító és Értékesítő Kft.

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 21 april 2015 — Daimler AG/Együd Garage Gépjárműjavító és Értékesítő Kft.
   (Zaak C-179/15)
   (2015/C 228/05)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Daimler AG

      Verwerende partij: Együd Garage Gépjárműjavító és Értékesítő Kft.

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 5, lid 1, onder b), van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) (1) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten aldus worden uitgelegd dat de houder van een merk tegen een derde die wordt genoemd in een internetadvertentie waarin een teken is opgenomen dat met het merk kan worden verward en die betrekking heeft op door de derde aangeboden diensten die identiek zijn aan de waren of diensten waarvoor het merk is ingeschreven, zodat bij het publiek ten onrechte de indruk kan worden gewekt dat er officiële commerciële banden bestaan tussen de onderneming van de derde en de houder van het merk, ook dán kan optreden, wanneer de advertentie niet op het internet is geplaatst door of voor rekening van de erin genoemde persoon of op het internet blijft opduiken hoewel de erin genoemde persoon alles heeft gedaan wat redelijkerwijs van hem kon worden verlangd om de advertentie te laten verwijderen, maar daar niet in is geslaagd?

      (1)  PB 1989, L 40, blz. 1.


title: Verzoek van het Sozialgericht Hamburg van 28 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P.M. Jordy en 1. Techniker Krankenkasse en 2. Techniker Krankenkasse Pflegeversicherung (Zaak C-40/97)

text:
22 . 3 . 97             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 94/ 11
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 12 december 1996                        zijn ontstaan als gevolg van prestaties waarvoor hij
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Canon                     zelf heeft gezorgd, of
  Kabushiki Kaisha en Pathe Communications Corporation
                          ( Zaak C-39/97)                               ac ) enkel die in de vorm van geld verleende prestaties die
                                                                              geen bepaald doel dienen ,
                             ( 97/C 94/20 )
                                                                        en zijn verstrekkingen in de zin van artikel 28 van Veror
Het Bundesgerichtshof heeft bij beschikking van 12 decem               dening ( EEG ) nr. 1408/71 :
ber 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 28 januari 1997, in het geding tussen Canon Kabushiki                ba ) enkel zonder uitgaven van de verzekerde door de
Kaisha en Pathe Communications Corporation, het Hof                           Kasse alleen gefinancierde of met deelneming van
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                          hem in de kosten , maar voor het overige door de
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                      Kasse gefinancierde, de verzekerde in natura betaalde
                                                                              prestaties, of
Dient bij de beoordeling van de overeenstemming tussen
de goederen of diensten van de twee merken te worden                    bb ) naast de onder ba ) genoemde rechtstreekse verstrek
uitgegaan van het onderscheidend vermogen, meer in het                        kingen, ook in plaats van een in beginsel door de
bijzonder de bekendheid van het oudere merk ( op de da                       Kasse te verlenen verstrekking, waarvoor de verze
tum waarop het jongere merk rang inneemt ); moet daarbij                      kerde in een bepaald geval in eerste instantie op eigen
met name worden gesteld, dat er ook dan gevaar voor ver                      kosten zelf heeft gezorgd, als volledige of gedeeltelijke
warring bestaat in de zin van artikel 4, lid 1 , sub b ), van                 vergoeding van deze kosten in de vorm van geld ver
de richtlijn inzake het merkenrecht ('), wanneer de markt                    leende verstrekkingen , of ook
deelnemers zich bewust zijn van de verschillende herkomst
van de goederen en/of diensten ?                                        bc ) die geldelijke uitkeringen, die geen concrete, door de
                                                                              Kasse volledig of ten dele te vergoeden uitgaven van
(') Eerste Richtlijn 89/ 104/EEG van de Raad van 21 december                  de verzekerde vereisen, doch die hem weliswaar in
    1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lid               plaats van een anders mogelijke verstrekking, maar
    staten ( PB nr. L 40 van 11.2 . 1989 , blz . 1 ).
                                                                              enkel door de vrije keuze van de verzekerde als gelde
                                                                              lijke uitkering worden verleend , en volkomen onaf
                                                                              hankelijk van het feit, of, en zo ja, in welke orde van
                                                                              grootte, de verzekerde kosten heeft gemaakt of zal
                                                                              maken ?
Verzoek van het Sozialgericht Hamburg van 28 november
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
P.M. Jordy en 1 . Techniker Krankenkasse en 2 . Techniker
                Krankenkasse Pflegeversicherung
                          ( Zaak C-40/97)                               Verzoek van het Hof van Beroep te Antwerpen van 27 ja
                             ( 97/C 94/21 )                             nuari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                               tussen Belgische Staat en Foodic BV en anderen
                                                                                ( Zaak C-41 /97)
Het Sozialgericht Hamburg heeft bij beschikking van
28 november 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                                             ( 97/C 94/22 )
Justitie op 28 januari 1997, in het geding tussen P.M. Jor
dy en 1 . Techniker Krankenkasse en 2 . Techniker Kran                 Het Hof van Beroep te Antwerpen heeft bij beschikking
kenkasse Pflegeversicherung, het Hof van Justitie van de                van 27 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    van Justitie op 30 januari 1997, in het geding tussen Belgi
beslissing over de navolgende vragen :                                  sche Staat en Foodic BV en anderen, het Hof van Justitie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
Zijn uitkeringen in de zin van artikel 28 van Verordening               diciële beslissing over de navolgende vragen :
( EEG ) nr. 1408/71 :
                                                                        1 . Is met Kashkaval in Verordening ( EEG ) nr. 1767/82 (')
aa ) elke in de vorm van geld (contant geld, overdracht                      enkel bedoeld kaas bereid uit schapenmelk ?
       van een geldvordering, cheque, overschrijving of iets
       dergelijks) aan de verzekerde betaalde prestaties van            2 . Voldoet een IMA 1 -attest, afgeleverd in toepassing van
       de Kranken- of Pflegekasse, ongeacht de reden voor                    Verordening ( EEG ) nr. 1767/82 , maar ingevuld in
       of het doel van deze prestatie, of                                    strijd met de onderrichtingen vermeld in de bijlagen
                                                                             van deze verordening, aan de vereisten van artikel 2
ab ) in de vorm van geld verleende prestaties, ook indien                    van genoemde verordening en heeft dit het verlies van
      zij een bepaald doel dienen, zolang zij niet slechts in                het recht op een verminderd invoertarief tot gevolg ?
      plaats van een door de Kasse in beginsel mogelijke
      verstrekking, een volledige of gedeeltelijke — evenre            (') PB nr. L 196 van 5 . 7 . 1982 , blz . 1 .
      dige of forfaitaire — vergoeding vormen voor be
      paalde eigen uitgaven die voor de verzekerde concreet


title: Beroep, op 3 maart 1997 ingesteld door I. Adine-Blanc tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-43/97)

text:
10 . 5 . 97             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 142/ 19
Gérard, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door M.-A.                — verweerster te veroordelen om verzoekster één symbo
Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te                       lische ecu te betalen ter vergoeding van de geleden mo
Luxemburg ten kantore van E. Korn, rue de Nassau 21 .                        rele schade;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                    — verweerster te verwijzen in de kosten .
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                  Middelen en voornaamste argumenten
     20 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om herin
     deling;
                                                                        Verzoekster verzet zich tegen de verlaging tot drie maan
                                                                        den van de duur van haar contract als tijdelijk functionaris
— voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                van de categorie A, in dienst van verweerster. Zij herinnert
     Commissie van 22 november 1996;                                    er in dat verband aan, dat de bij brief van 30 april 1996
                                                                        aangeboden aanwerving uitdrukkelijk gold voor een pe
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het ge                    riode van 36 maanden . Op 7 mei daaropvolgend heeft zij
     ding.                                                              zich gemeld bij de personeelsafdeling, waar haar een con
                                                                        tract voor de litigieuze duur is voorgelegd. Eerst vijf weken
                                                                        vóór het verstrijken van het contract van drie maanden,
Middelen en voornaamste argumenten                                      heeft verweerster haar laten weten dat de aangeboden
                                                                        dienstbetrekking, op basis waarvan zij schikkingen had ge
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                     troffen op familiaal, financieel en professioneel vlak, we
met die in zaak T-16/97 (').                                            gens een „ tikfout " zou worden afgebroken.
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                             Tot staving van haar aanspraken beroept verzoekster zich
                                                                        in de eerste plaats op schending van het vertrouwensbegin
                                                                        sel en de zorgplicht. Gelet op de duur van het betrokken
                                                                        contract, is de traagheid van de administratie om de pro
                                                                        blemen te onderzoeken in verband met één van de beslis
                                                                        sende elementen voor de aanvaarding van het aanbod, te
Beroep, op 3 maart 1997 ingesteld door I. Adine-Blanc                   weten de duur van het contract, kennelijk in strijd met de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                      rechtszekerheid en met het beginsel van het gewettigd ver
                                                                        trouwen dat elke contractpartij van de andere partij mag
                           ( Zaak T-43/97)
                                                                        verwachten . Volgens verzoekster is het onaanvaardbaar,
                             ( 97/C 142/42 )                            dat één van de partijen eenzijdig één van de essentiële ele
                                                                        menten van een wederkerig contract tijdens de uitvoering
                        (Procestaai: Frans)                             ervan wijzigt, zeker wanneer dit element beslissend is ge
                                                                        weest voor de instemming van de medecontractant. Ge
                                                                        steld, quod non, dat een tikfout verzoekster op een dwaal
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                   spoor zou hebben gebracht, diende de administratie
meenschappen is op 3 maart 1997 beroep ingesteld tegen                  onmiddellijk te reageren en de fout recht te zetten .
Commissie van de Europese Gemeenschappen door I. Adi
ne-Blanc, wonende te Parijs, vertegenwoordigd door J.-N .
Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel,                 Voorts beroept verzoekster zich op een schending van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                  beginselen van behoorlijk bestuur en goed beheer.
Myson Sari , rue de Cessange 30 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot                  Beroep, op 3 maart 1997 ingesteld door P. Ghignone e.a.
     wijziging van de duur van haar contract als tijdelijk                            tegen Raad van de Europese Unie
     functionaris bij het directoraat-generaal „ Industrie ",
     directoraat „ Regelgeving en normalisatie telematica                                      ( Zaak T-44/97)
     netwerken ", eenheid „ Kwaliteit, certificatie en confor                                    ( 97/C 142/43 )
     miteitsmerken " ( DG.III.3P.4 ), zoals voorgesteld bij
     brief van 30 april 1996;
                                                                                (Procestaai: Frans)
— verweerster te veroordelen om aan verzoekster de be
     zoldiging te betalen waarop zij als tijdelijk functionaris         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     recht heeft gedurende de periode van 36 maanden als                meenschappen is op 3 maart 1997 beroep tegen Raad van
     bedoeld in het contract, vermeerderd met interessen op             de Europese Unie ingesteld door P. Ghignone, H. Glassl,
     de voet van 8 % 's jaars, na aftrek van de reeds ont              C. Jemaa, E. Massucco, G. di Maio, R. Franquinet, K.-D .
     vangen of eventueel nog te ontvangen bezoldiging voor             Jagstaidt, M. Perillat, wonende te Genève, J. Brodin, wo
     de betrokken periode;                                              nende te Tannay ( Zwitserland ), S. van Thiel, wonende te


title: Zaak C-590/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Winsen (Luhe) (Duitsland) op 17 december 2012 — Andrea Merten/ERGO Lebensversicherung AG

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Winsen (Luhe) (Duitsland) op 17 december 2012 — Andrea Merten/ERGO Lebensversicherung AG
   (Zaak C-590/12)
   2013/C 46/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Winsen (Luhe)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Andrea Merten

      Verwerende partij: ERGO Lebensversicherung AG

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 15, lid 1, eerste zin, van richtlijn 90/619/EEG (1), gelet op het bepaalde in artikel 31, lid 1, van richtlijn 92/96/EEG (2), zoals herzien door de artikelen 35 en 36 juncto artikel 32 van richtlijn 2002/83/EG (3), in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling zoals §5a, lid 2, vierde zin, VVG [Versicherungsvertragsgesetz], zoals gewijzigd bij het Drittes Gesetz zur Durchführung versicherungsrechtlicher Richtlinien des Rates der Europäischen Gemeinschaften vom 21. Juli 1994 (Drittes Durchführungsgesetz/EWG zum VAG [Versicherungsaufsichtsgesetz]) [Duitse Derde wet tot uitvoering van verzekeringsrechtelijke richtlijnen van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 21 juli 1994 (Derde uitvoeringswet/EEG — VAG)], krachtens welke een opzeggings- of herroepingsrecht uiterlijk een jaar na de eerste premiebetaling vervalt, zelfs wanneer de verzekeringnemer onvoldoende over het opzeggings- of herroepingsrecht is geïnformeerd?

      (1)  Tweede Richtlijn 90/619/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf, tot vaststelling van de bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van richtlijn 79/267/EEG (Tweede richtlijn levensverzekering) (PB L 330, blz. 50).

      (2)  Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde richtlijn levensverzekering) (PB L 360, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (PB L 345, blz. 1).


title: Zaak F-19/08 R: Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 april 2008 — Bennett e.a./BHIM (Ambtenaren — Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van een handeling — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Spoedeisendheid — Geen)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/24

         Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 25 april 2008 — Bennett e.a./BHIM
   (Zaak F-19/08 R)
   (Ambtenaren - Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van een handeling - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Spoedeisendheid - Geen)
   (2008/C 158/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Kelly-Marie Bennett (Alicante, Spanje) en anderen (vertegenwoordiger: G. Vandersanden, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero en E. Maurage, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van de aankondigingen van de vergelijkende onderzoeken BHIM/AD/02/07 en BHIM/AST/02/07 in afwachting van de beslissing in de hoofdzaak, met als gevolg dat verzoekers niet verplicht zijn aan die examens deel te nemen en hun overeenkomsten dus niet kunnen worden beëindigd op grond van het feit dat zij niet op de reservelijsten zijn geplaatst
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-378/00: Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
C 355/14               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  9.12.2000
Beroep, op 13 oktober 2000 ingesteld door Commissie                    —     Schending van de letter en het doel van besluit
van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parle-                         1999/468/EG: de keuze van de regelgevingsprocedure
             ment en Raad van de Europese Unie                               voor de uitvoering van het LIFE-programma gaat in tegen
                                                                             het in besluit 1999/468/EG uitdrukkelijk genoemde
                                                                             oogmerk, de comitéprocedures te verduidelijken.
                         (Zaak C-378/00)
                                                                       (1) PB L 192, blz. 1.
                         (2000/C 355/27)                               (2) PB L 184, blz. 23.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 oktober 2000 beroep tegen Europees Parlement en
Raad van de Europese Unie ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Mai-
dani, lid van de juridische dienst, als gemachtigde, domicilie         Verzoek van het VAT and Duties Tribunal, te Londen,
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid            van 24 maart 2000 om een prejudiciële beslissing in
van dezelfde dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                         het geding tussen Overland Footwear Ltd (voorheen
                                                                       Overland Shoes Ltd) en de Commissioners of Customs
                                                                                and Excise
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                                (Zaak C-379/00)
1.   nietig te verklaren verordening (EG) nr. 1655/2000 van                                    (2000/C 355/28)
     het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000
     betreffende het financieringsinstrument voor het milieu
     (LIFE) (1) voorzover zij de vaststelling van maatregelen ter      Het VAT and Duties Tribunal, te Londen, heeft bij beschikking
     uitvoering van het LIFE-programma onderwerpt aan de               van 24 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van
     regelgevingsprocedure van artikel 5 van besluit                   Justitie op 16 oktober 2000, in het geding tussen Overland
     1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 (2);                     Footwear Ltd (voorheen Overland Shoes Ltd) en de Commis-
                                                                       sioners of Customs and Excise, het Hof van Justitie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
2.   de gevolgen van bovengenoemde verordening te hand-                beslissing over de navolgende vragen:
     haven tot aan de wijziging van de verordening, die zo
     snel mogelijk na het arrest van het Hof dient te gebeuren;        Wanneer een importeur bij de inklaring van goederen abusieve-
                                                                       lijk een bedrag inclusief inkoopcommissie aangeeft als de
3.   verweerders in de kosten te verwijzen.                            voor de goederen betaalde of te betalen prijs en hij door
                                                                       onachtzaamheid verzuimt de inkoopcommissie op de invoer-
                                                                       aangifte te onderscheiden van de betaalde of te betalen prijs,
                                                                       doch na vrijgave van de goederen voor het vrije verkeer ten
Middelen en voornaamste argumenten                                     overstaan van de douaneautoriteiten genoegzaam aantoont,
                                                                       dat in de voor de goederen betaalde of te betalen aangegeven
—    Schending van artikel 2 van besluit 1999/468/EG: waar             prijs bonafide inkoopcommissies waren begrepen, die bij de
     artikel 2, sub a, bepaalt, dat programma’s met aanzienlijke       invoer hadden mogen worden afgetrokken, en hij binnen een
     gevolgen voor de begroting volgens de beheersprocedure            termijn van drie jaar te rekenen vanaf het tijdstip waarop de
     moeten worden vastgesteld, beoogt het klaarblijkelijk de          douaneschuld hem was meegedeeld, een verzoek indient
     uitvoering van al die programma’s aan die procedure te            om terugbetaling van de over de inkoopcommissie betaalde
     onderwerpen. In het onderhavige geval zijn de uit hoofde          rechten:
     van verordening nr. 1655/2000 te treffen uitvoerings-
     maatregelen beheersmaatregelen. Het gaat erom, op basis           1.    Kan dan op basis van verordening nr. 2913/92 (1) van de
     van door de lidstaten ingediende voorstellen voor projec-               Raad („douanewetboek”), inzonderheid de artikelen 29,
     ten de lijst van voor financiering in aanmerking komende                32 en 33, en de rechtspraak van het Hof de bonafide
     projecten op te stellen, na te hebben gecontroleerd of                  inkoopcommissie worden belast als onderdeel van de
     alle in de basisVerordening genoemde voorwaarden en                     werkelijk voor de goederen betaalde of te betalen prijs in
     criteria zijn vervuld. Verder dienen overeenkomstig ar-                 de zin van artikel 29 van het douanewetboek?
     tikel 4, lid 4, van de verordening richtsnoeren te worden
     vastgesteld die strikt verbonden zijn met het beheer van          2.    Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beant-
     het LIFE-programma.                                                     woord, kan dan de bonafide inkoopcommissie worden
                                                                             afgetrokken van de aangegeven transactiewaarde, gelet
                                                                             op de artikelen 32, lid 3, en 33 van het douanewetboek?
     Op gevaar af van artikel 2, sub a, van besluit
     1999/468/EG elk nuttig effect te ontnemen, kunnen                 3.    Schrijft het douanewetboek, en met name artikel 78, lid 3
     alleen specifieke gronden rechtvaardigen dat de wetgever                daarvan, de douaneautoriteiten in dergelijke omstandig-
     in een bijzonder geval afwijkt van de voorziene procedure               heden voor om in te stemmen met een wijziging van de
     met vermelding van de redenen waarom hij een andere                     voor de ingevoerde goederen betaalde of te betalen prijs
     dan de aanbevolen procedure heeft gevolgd.                              en aldus de douanewaarde te verlagen?