title: Zaak C-479/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 augustus 2017 door Guardian Europe Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2017 in zaak T-673/15, Guardian Europe/Europese Unie

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/4

         Hogere voorziening ingesteld op 8 augustus 2017 door Guardian Europe Sàrl tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 7 juni 2017 in zaak T-673/15, Guardian Europe/Europese Unie
   (Zaak C-479/17 P)
   (2017/C 369/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Guardian Europe Sàrl (vertegenwoordigers: C. O’Daly, Solicitor, F. Louis, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Unie, vertegenwoordigd door (1) het Hof van Justitie van de Europese Unie en (2) de Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               1)

               het arrest te vernietigen voor zover in punt 3 van het dictum een deel van de op artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gebaseerde vordering tot schadevergoeding van Guardian Europe is afgewezen;

               2)

               vast te stellen dat het Hof zelf ten gronde uitspraak kan doen over rekwirantes schadevorderingen en dienovereenkomstig

                           a)

                           de Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, te veroordelen om Guardian Europe te vergoeden voor de schade die voortvloeit uit de omstandigheid dat het Gerecht geen uitspraak heeft gedaan binnen een redelijke termijn, in overeenstemming met artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, namelijk de volgende bedragen: i) 1 388 000 EUR uit hoofde van gemiste kansen of winstderving; ii) 143 675,78 EUR uit hoofde van extra kosten voor het stellen van een garantie, en iii) immateriële schade uitgedrukt als een passend percentage van de in de beschikking aan Guardian opgelegde geldboete;

                           b)

                           de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Commissie en het Hof van Justitie van de Europese Unie, te veroordelen om Guardian te vergoeden voor de schade die voortvloeit uit de schending door de Commissie en het Gerecht van het beginsel van gelijke behandeling, namelijk de volgende bedragen: i) 7 712 000 EUR uit hoofde van gemiste kansen of winstderving, en ii) immateriële schade uitgedrukt als een passend percentage van de in de beschikking aan Guardian opgelegde geldboete;

                           c)

                           compensatoire rente toe te kennen over de bedragen vermeld onder a) (vanaf 27 juli 2010 tot de dag van de uitspraak van het Hof op de onderhavige hogere voorziening) en onder b) (vanaf 19 november 2010 tot de dag van de uitspraak van het Hof op de onderhavige hogere voorziening), tegen het door Eurostat voor de betrokken periode in de lidstaat van vestiging van Guardian Europe (Luxemburg) vastgestelde jaarlijkse inflatiepercentage;

                           d)

                           vertragingsrente toe te kennen over de onder a) en b) vermelde bedragen vanaf de uitspraak van het Hof op de onderhavige hogere voorziening tot aan de volledige voldoening ervan, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank (ECB) voor zijn basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee procentpunten;

               3)

               voor zover relevant, subsidiair aan 2), onder a) tot en met d), de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht om het beroep ten gronde te beoordelen, en

               4)

               verwerende partijen te verwijzen in de kosten van rekwirante in verband met deze hogere voorziening en de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU geschonden en het Unierechtelijke begrip „onderneming” niet toegepast waar het tot de conclusie is gekomen dat Guardian Europe geen winstverlies had geleden doordat het Gerecht niet binnen een redelijke termijn uitspraak had gedaan in zaak T-82/08, Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl/Commissie;

               2)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU geschonden, het Unierechtelijke begrip „onderneming” niet toegepast, en materieel onjuiste conclusies getrokken, waarbij deze onjuistheid blijkt uit de aan het Gerecht overgelegde documenten, door te oordelen dat de door Guardian Europe geleden schade slechts 82 % bedroeg van de garantiekosten tijdens de periode van de onredelijke vertraging in de zaak T-82/08, Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl/Commissie;

               3)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU geschonden waar het tot de conclusie is gekomen dat Guardian Europe geen immateriële schade had geleden doordat niet binnen een redelijke termijn uitspraak was gedaan in zaak T-82/08, Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl/Commissie;

               4)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU geschonden en het Unierechtelijke begrip „onderneming” niet toegepast waar het heeft geoordeeld dat de schending van het beginsel van gelijke behandeling in beschikking C(2007) 5791 definitief (1) van de Commissie (Vlakglas), en in het arrest van het Gerecht in zaak T-82/08, Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl/Commissie, voor Guardian Europe niet had geresulteerd in winstverlies;

               5)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU geschonden waar het heeft geoordeeld dat de schending van het beginsel van gelijke behandeling in beschikking C(2007) 5791 definitief van de Commissie (Vlakglas), en in het arrest van het Gerecht in zaak T-82/08, Guardian Industries Corp. en Guardian Europe Sàrl/Commissie, voor Guardian Europe niet had geresulteerd in immaterieel verlies, en

               6)

               Het Gerecht heeft in zijn arrest artikel 268 en artikel 340, tweede alinea, VWEU geschonden waar het heeft geoordeeld dat alleen een rechterlijke beslissing die afkomstig is van een rechter die in laatste instantie rechtspreekt — en dus niet het Gerecht — kan resulteren in aansprakelijkheid voor schade wegens schending van het Unierecht.

      (1)  Beschikking C(2007) 5791 definitief van de Commissie van 28 november 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/39165 — Vlakglas).


title: Zaken T-107/15 en T-347/15: Arrest van het Gerecht van 18 september 2017 — Uganda Commercial Impex/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo — Handhaving van verzoeksters naam op de lijst”)

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/7

         Arrest van het Gerecht van 18 september 2017 — Uganda Commercial Impex/Raad
   (Zaken T-107/15 en T-347/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo - Handhaving van verzoeksters naam op de lijst”))
   (2017/C 369/08)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Uganda Commercial Impex Ltd (Kampala, Oeganda) (vertegenwoordigers: in zaak T-107/15, S. Zaiwalla, P. Reddy, Z. Burbeza, A. Meskarian, K. Mittal, solicitors, en R. Blakeley, barrister, en, in zaak T-347/15, S. Zaiwalla, P. Reddy, A. Meskarian, K. Mittal en R. Blakeley)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: in zaak T-107/15, aanvankelijk B. Driessen en E. Dumitriu-Segnana, vervolgens B. Driessen en M. Veiga, gemachtigden, en, in zaak T-347/15, B. Driessen, E. Dumitriu-Segnana en M. Veiga)

      Voorwerp

   In zaak T-107/15 verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2014/862/GBVB van de Raad van 1 december 2014 tot uitvoering van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2014, L 346, blz. 36), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1275/2014 van de Raad van 1 december 2014 tot uitvoering van artikel 9, leden 1 en 4, van verordening (EG) nr. 1183/2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2014, L 346, blz. 3), en, voor zover nodig, tot niet van toepassing verklaring op verzoekster van artikel 9, lid 1, van verordening (EG) nr. 1183/2005 van de Raad van 18 juli 2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2005, L 193, blz. 1), en in zaak T-347/15 verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/620 van de Raad van 20 april 2015 houdende wijziging van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo (PB 2015, L 102, blz. 43), en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/614 van de Raad van 20 april 2015 tot uitvoering van artikel 9, lid 4, van verordening nr. 1183/2005 (PB 2015, L 102, blz. 10), en, voor zover nodig, tot niet van toepassing verklaring op verzoekster van artikel 9, lid 1, van verordening nr. 1183/2005.

      Dictum

               1)

               De zaken T-107/15 en T-347/15 worden gevoegd voor het onderhavige arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Uganda Commercial Impex Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-315/16: Arrest van het Gerecht van 19 september 2017 — Tamasu Butterfly Europa/EUIPO — adp Gauselmann (Butterfly) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Butterfly — Ouder Uniewoordmerk en oudere nationale handelsnaam Butterfly — Relatieve weigeringsgronden — Artikel 8, lid 1, onder b), en leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/13

         Arrest van het Gerecht van 19 september 2017 — Tamasu Butterfly Europa/EUIPO — adp Gauselmann (Butterfly)
   (Zaak T-315/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Butterfly - Ouder Uniewoordmerk en oudere nationale handelsnaam Butterfly - Relatieve weigeringsgronden - Artikel 8, lid 1, onder b), en leden 4 en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 369/18)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Tamasu Butterfly Europa GmbH (Moers, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Röhl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Pethke en D. Hanf, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: adp Gauselmann GmbH (Espelkamp, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Koch Moreno, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 maart 2016 (zaak R 221/2015-1) inzake een oppositieprocedure tussen Tamasu Butterfly Europa en adp Gauselmann

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Tamasu Butterfly Europa GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 287 van 8.8.2016.


title: Zaak T-543/17: Beroep ingesteld op 11 augustus 2017 — EIB/Syrië

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/28

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2017 — EIB/Syrië
   (Zaak T-543/17)
   (2017/C 369/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran en F. de Borja Oxangoiti Briones, gemachtigden, D. Arts, advocaat, en T. Cusworth, solicitor)

      Verwerende partij: Arabische Republiek Syrië

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht, Syrië te gelasten:

               —

               alle bedragen te betalen die aan de Europese Unie verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 en 8.02 van de Syrian Healthcare Loan Agreement (leningsovereenkomst voor de Syrische gezondheidszorg) op grond van haar recht van subrogatie, te weten:

                           —

                           62 646 209,04 EUR en 3 582 381,15 USD, het bedrag dat aan de Europese Unie verschuldigd is op 9 augustus 2017, bestaande uit de hoofdsom, rente en contractuele vertragingsrente (vanaf de vervaldag tot 9 augustus 2017);

                           —

                           verdere contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan het hoogste van de volgende tarieven (voor elke opeenvolgende periode van één maand): (i) het tarief dat gelijk is aan het Euribor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) [met uitzondering van betalingen in USD, waarvoor een tarief gelijk aan het Libor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) geldt] of (ii) het vaste tarief overeenkomstig artikel 3.01 vermeerderd met 0,25 % (25 basispunten), tot de datum van betaling;

                           —

                           alle toepasselijke belastingen, rechten, vergoedingen en professionele kosten vanaf de vervaldag tot de datum van betaling, de kosten van de onderhavige procedure daaronder begrepen.

               —

               subsidiair, indien het Gerecht oordeelt dat de Europese Unie niet is gesubrogeerd in de rechten van de Europese Investeringsbank (EIB), alle bedragen te betalen die aan de EIB verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 en 8.02 van de Syrian Healthcare Loan Agreement, te weten:

                           —

                           62 646 209,04 EUR en 3 582 381,15 USD, het bedrag dat aan de EIB verschuldigd is op 9 augustus 2017, bestaande uit de hoofdsom, rente en contractuele vertragingsrente (vanaf de vervaldag tot 9 augustus 2017);

                           —

                           verdere contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan het hoogste van de volgende tarieven (voor elke opeenvolgende periode van één maand): (i) het tarief dat gelijk is aan het Euribor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) [met uitzondering van betalingen in USD, waarvoor een tarief gelijk aan het Libor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) geldt] of (ii) het vaste tarief overeenkomstig artikel 3.01 vermeerderd met 0,25 % (25 basispunten), tot de datum van betaling;

                           —

                           alle toepasselijke belastingen, rechten, vergoedingen en professionele kosten vanaf de vervaldag tot de datum van betaling, de kosten van de onderhavige procedure daaronder begrepen.

               —

               in elk geval, het bedrag te betalen dat aan de Europese Unie of — in voorkomend geval — aan de EIB verschuldigd is voor termijnen die vervallen na de datum van dit verzoekschrift en waarvoor Syrië niet overgaat tot betaling, te weten:

                           —

                           de hoofdsom en de rente voor elke termijn;

                           —

                           contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief dat gelijk is aan het hoogste van de volgende tarieven (voor elke opeenvolgende periode van één maand): (i) het tarief dat gelijk is aan het Euribor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) [met uitzondering van betalingen in USD, waarvoor een tarief gelijk aan het Libor-tarief vermeerderd met 2 % (200 basispunten) geldt] of (ii) het vaste tarief overeenkomstig artikel 3.01 vermeerderd met 0,25 % (25 basispunten), vanaf de vervaldag van elke termijn tot de datum van betaling door Syrië.

               —

               alle kosten van de onderhavige procedure te betalen overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster één middel aan.
   Volgens dit enige middel is Syrië zijn contractuele verplichtingen niet nagekomen die voortvloeien uit de artikelen 3.01 en 4.01 van de Syrian Healthcare Loan Agreement, te weten betaling van de in de Syrian Healthcare Loan Agreement vastgestelde termijnen op de vervaldag, alsmede uit artikel 3.02 van de Syrian Healthcare Loan Agreement, te weten betaling van vertragingsrente voor elke op de vervaldag niet-betaalde termijn, tegen het vastgestelde jaarlijkse tarief. Bijgevolg is Syrië contractueel verplicht om alle bedragen te betalen die verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 8.01 en 8.02 van de Syrian Healthcare Loan Agreement.


title: Zaak T-589/17: Beroep ingesteld op 30 augustus 2017 — EIB/Syrië

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/33

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2017 — EIB/Syrië
   (Zaak T-589/17)
   (2017/C 369/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: P. Chamberlain, T. Gilliams, J. Shirran en F. de Borja Oxangoiti Briones, gemachtigden, D. Arts, advocaat, en T. Cusworth, solicitor)

      Verwerende partij: Arabische Republiek Syrië

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht, Syrië te gelasten:

               —

               alle bedragen te betalen die aan haar verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 en 9.02 van de Aleppo — Tall Kojak Road Project Special Term Loan Agreement (leningsovereenkomst voor het wegenproject Aleppo — Tall Kojak met een specifieke looptijd), te weten:

                           —

                           820 451,35 EUR, het bedrag dat aan haar verschuldigd is op 25 augustus 2017, bestaande uit de hoofdsom, rente en contractuele vertragingsrente (vanaf de vervaldag tot 25 augustus 2017);

                           —

                           verdere contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief van 3,5 % (350 basispunten), tot de datum van betaling;

                           —

                           alle toepasselijke juridische kosten, lasten en uitgaven die verband houden met de sluiting en de uitvoering van de leningsovereenkomst, kosten van de onderhavige procedure daaronder begrepen.

               —

               in elk geval, het bedrag te betalen dat aan haar verschuldigd is voor termijnen die vervallen na de datum van dit verzoekschrift en waarvoor Syrië niet overgaat tot betaling, te weten:

                           —

                           de hoofdsom en de rente voor elke termijn;

                           —

                           contractuele vertragingsrente, tegen het jaarlijkse tarief van 3,5 % (350 basispunten), vanaf de vervaldag van elke termijn tot de datum van betaling door Syrië.

               —

               alle kosten van de onderhavige procedure te betalen overeenkomstig artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster één middel aan.
   Volgens dit enige middel is Syrië zijn contractuele verplichtingen niet nagekomen die voortvloeien uit de artikelen 3.01 en 4.01 van de Aleppo — Tall Kojak Road Project Special Term Loan Agreement, te weten betaling van de in de Aleppo — Tall Kojak Road Project Special Term Loan Agreement vastgestelde termijnen op de vervaldag, alsmede uit artikel 3.02 van de Aleppo — Tall Kojak Road Project Special Term Loan Agreement, te weten betaling van de vertragingsrente voor elke op de vervaldag niet-betaalde termijn, tegen het vastgestelde jaarlijkse tarief. Bijgevolg is Syrië verplicht om alle bedragen te betalen die verschuldigd zijn overeenkomstig de artikelen 3.01, 3.02, 4.01, 9.01 en 9.02 van de Aleppo — Tall Kojak Road Project Special Term Loan Agreement.


title: Zaak T-629/17: Beroep ingesteld op 18 september 2017 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/39

         Beroep ingesteld op 18 september 2017 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-629/17)
   (2017/C 369/53)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, J. Vláčil, T. Müller, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2017) 4682 final van de Commissie van 6 juli 2017, waarbij een gedeelte van de steun uit het Europees Sociaal Fonds voor het operationele programma Opleidingen ten behoeve van concurrentievermogen in het kader van de doelstellingen „Convergentie” en „Regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid” in de Tsjechische Republiek, alsmede een gedeelte van de steun uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling voor de operationele programma’s Onderzoek en ontwikkeling ten behoeve van innovatie in het kader van de doelstelling „Convergentie” in de Tsjechische Republiek en Technische bijstand in het kader van de doelstellingen „Convergentie” en „Regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid” in de Tsjechische Republiek; en

               —

               Verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij één middel aan: schending van artikel 99, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 1083/2006 (1) van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999, juncto artikel 16, onder b), van richtlijn 2004/18/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (hierna: „richtlijn 2004/18”). De Commissie heeft namelijk financiële correcties opgelegd voor gestelde onregelmatigheden op het gebied van overheidsopdrachten, die evenwel voldeden aan een procedure die is toegestaan door artikel 16, onder b), van richtlijn 2004/18. De Commissie heeft ten onrechte geoordeeld dat de in artikel 16, onder b), van richtlijn 2004/18 voorziene afwijking van de regels inzake overheidsopdrachten, die betrekking heeft op de inhoud van de programma’s, enkel van toepassing is op aanbestedende diensten die omroeporganisaties zijn.

      (1)  PB 2006, L 210, blz. 25.

      (2)  PB 2004, L 134, blz. 114.


title: Zaak C-487/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 10 augustus 2017 — Strafzaak tegen Alfonso Verlezza e.a.

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 10 augustus 2017 — Strafzaak tegen Alfonso Verlezza e.a.
   (Zaak C-487/17)
   (2017/C 374/23)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in de strafzaak

   Alfonso Verlezza, Riccardo Traversa, Irene Cocco, Francesco Rando, Carmelina Scaglione, Francesco Rizzi, Antonio Giuliano, Enrico Giuliano, Refecta Srl, E. Giovi Srl, Vetreco Srl, SE.IN Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bijlage bij besluit 2014/955/EU (1) en verordening (EU) nr. 1357/2014 (2), wat de indeling betreft van afval waaraan spiegelcodes zijn toegekend, aldus worden uitgelegd dat de producent van afval waarvan de samenstelling niet bekend is, dat afval vooraf dient te karakteriseren en, zo ja, in hoeverre?

               2)

               Moet het opsporen van gevaarlijke stoffen gebeuren volgens vooraf vastgestelde, uniforme methoden?

               3)

               Moeten gevaarlijke stoffen worden opgespoord aan de hand van een nauwkeurig en representatief onderzoek waarbij rekening wordt gehouden met de samenstelling van het afval indien die al bekend is of bij het karakteriseren ervan is vastgesteld, of kunnen gevaarlijke stoffen ook worden opgespoord aan de hand van op waarschijnlijkheid gebaseerde criteria, waarbij wordt gekeken naar die stoffen welke redelijkerwijs in het afval aanwezig kunnen zijn?

               4)

               Dient afval, bij twijfel of wanneer het onmogelijk is om de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen daarin met zekerheid vast te stellen, op grond van het voorzorgsbeginsel niettemin als gevaarlijk te worden ingedeeld en behandeld?

      (1)  Besluit van de Commissie van 18 december 2014 tot wijziging van beschikking 2000/532/EG betreffende de lijst van afvalstoffen overeenkomstig richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB 2014, L 370, blz. 44).

      (2)  Verordening van de Commissie van 18 december 2014 ter vervanging van bijlage III bij richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (Voor de EER relevante tekst) (PB 2014, L 365, blz. 89).


title: Zaak T-523/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Eleveté Invest Group e.a./Commissie en GAR

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/38

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Eleveté Invest Group e.a./Commissie en GAR
   (Zaak T-523/17)
   (2017/C 374/57)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Eleveté Invest Group, S.L. (Madrid, Spanje) en 19 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: B. Cremades Román, F. Orts Castro, J. López Useros, S. Cajal Martín en P. Marrodán Lázaro, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) van 7 juni 2017 en besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 nietig te verklaren;

               —

               de GAR en de Europese Commissie wegens niet-contractuele aansprakelijkheid te veroordelen tot betaling van schadevergoeding aan verzoekende partijen;

               —

               de door de onafhankelijke deskundige van de GAR verrichte waardering nietig te verklaren en na de berekening van de nettowaarde van de activa van Banco Popular de GAR en de Europese Commissie te veroordelen tot vergoeding van de verzoekende partijen, en

               —

               de GAR en de Europese Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-465/15: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH/Hauptzollamt Duisburg [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Richtlijn 2003/96/EG — Werkingssfeer — Artikel 2, lid 4, onder b) — Elektriciteit die voornamelijk wordt gebruikt voor chemische reductie — Begrip]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/3

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH/Hauptzollamt Duisburg
   (Zaak C-465/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit - Richtlijn 2003/96/EG - Werkingssfeer - Artikel 2, lid 4, onder b) - Elektriciteit die voornamelijk wordt gebruikt voor chemische reductie - Begrip])
   (2017/C 374/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Duisburg

      Dictum

   Artikel 2, lid 4, onder b), derde streepje, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, moet aldus worden uitgelegd dat de elektriciteit die wordt verbruikt voor de werking van compressoren voor het genereren van perslucht die vervolgens wordt gebruikt in een hoogoven in het productieproces van ruwijzer door chemische reductie van ijzererts, geen elektriciteit is die „voornamelĳk wordt gebruikt voor chemische reductie” in de zin van die bepaling.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak C-559/16: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Birgit Bossen, Anja Bossen, Gudula Gräßmann/Brussels Airlines SA/NV (Prejudiciële verwijzing — Vervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikel 7, lid 1 — Gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten — Vlucht met verscheidene deeltrajecten — Begrip, afstand’ die in aanmerking moet worden genomen)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/8

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Birgit Bossen, Anja Bossen, Gudula Gräßmann/Brussels Airlines SA/NV
   (Zaak C-559/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 7, lid 1 - Gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten - Vlucht met verscheidene deeltrajecten - Begrip, afstand’ die in aanmerking moet worden genomen))
   (2017/C 374/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Birgit Bossen, Anja Bossen, Gudula Gräßmann

      Verwerende partij: Brussels Airlines SA/NV

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet aldus worden uitgelegd dat met het begrip „afstand” in het geval van vluchten met rechtstreekse aansluitingen enkel de volgens de groot-cirkelmethode vast te stellen afstand tussen de luchthaven van het eerste vertrek en de eindbestemming wordt bedoeld, ongeacht de daadwerkelijk afgelegde vluchtafstand.

      (1)  PB C 53 van 20.02.2017.


title: Zaak T-238/15: Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Novartis/EUIPO — Meda (Zimara) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk Zimara — Ouder Uniewoordmerk FEMARA — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Verplichting om op het beroep in zijn geheel uitspraak te doen — Artikel 64, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/27

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — Novartis/EUIPO — Meda (Zimara)
   (Zaak T-238/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk Zimara - Ouder Uniewoordmerk FEMARA - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Verplichting om op het beroep in zijn geheel uitspraak te doen - Artikel 64, lid 1, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Meda AB (Solna, Zweden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 6 maart 2015 (zaak R 636/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Novartis en Meda

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 6 maart 2015 (zaak R 636/2014-5) wordt vernietigd, voor zover de kamer van beroep heeft verzuimd op het bij haar ingestelde beroep uitspraak te doen met betrekking tot „veterinaire producten”.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 228 van 13.7.2015.


title: Zaak C-510/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Bratislava II (Slowakije) op 22 augustus 2017 — Strafzaak tegen ML

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Bratislava II (Slowakije) op 22 augustus 2017 — Strafzaak tegen ML
   (Zaak C-510/17)
   (2017/C 374/28)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Bratislava II

      Partijen in de strafzaak

   ML

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in overeenstemming met artikel 4 van richtlijn 2012/13/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het recht op informatie in strafprocedures (hierna: „richtlijn 2012/13/EU”), met artikel 8, lid 2, van richtlijn 2012/13/EU, met het recht op vrijheid en zekerheid als vervat in artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), met de rechten van de verdediging als bedoeld in artikel 48, lid 2, van het Handvest alsmede met het recht op een eerlijke procedure als bedoeld in artikel 47 van het Handvest dat de nationale autoriteiten aan de aangehouden persoon tijdens de detentieperiode niet schriftelijk alle (of volledig de) in artikel 4, lid 2, van richtlijn 2012/13/EU genoemde informatie (met name het recht op toegang tot de stukken van het dossier) verstrekken en evenmin toestaan dat dit verzuim om informatie te verstrekken wordt aangevochten overeenkomstig artikel 8, lid 2, van richtlijn 2012/13/EU? Ingeval deze vraag ontkennend wordt beantwoord, is deze schending van het Unierecht dan in enige fase van de strafprocedure van invloed op de rechtmatigheid van de vrijheidsontneming middels aanhouding en voorlopige hechtenis, en voorts op de voortzetting van de voorlopige hechtenis, gelet op artikel 6 van het Handvest en artikel 5, leden 1, onder c), en 4, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden? Is het voor de beantwoording van bovenstaande vragen van belang dat aan de aangehouden persoon een ernstig misdrijf ten laste is gelegd waarop in de nationale wettelijke regeling een gevangenisstraf van minimaal 15 jaar is gesteld?

               2)

               Is een nationaal voorschrift als artikel 172, lid 3, van het Slowaakse wetboek van strafrecht, dat illegale drugshandel strafbaar stelt, dat de rechter niet toestaat een vrijheidsstraf van minder dan 15 jaar op te leggen en dat geen mogelijkheid biedt om rekening te houden met het beginsel van individualisering van de straffen, in overeenstemming met artikel 4 van kaderbesluit 2004/757/JBZ (2) van de Raad van 25 oktober 2004 betreffende de vaststelling van minimumvoorschriften met betrekking tot de bestanddelen van strafbare feiten en met betrekking tot straffen op het gebied van de illegale drugshandel, met het beginsel van loyale samenwerking als bedoeld in artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en artikel 267 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), met de artikelen 82 en 83 VWEU, met het recht op een eerlijk proces als vervat in artikel 47 van het Handvest, met het in artikel 49, lid 3, van het Handvest geformuleerde beginsel van evenredigheid van de straffen alsmede met de beginselen van evenredigheid, eenheid, doeltreffendheid en voorrang van het Unierecht? Is het voor de beantwoording van deze vraag van belang dat de illegale drugshandel niet werd gepleegd in het kader van een criminele organisatie in de zin van het Unierecht? Heeft het begrip „criminele organisatie” in de zin van artikel 1 van kaderbesluit 2008/841/JBZ van de Raad van 24 oktober 2008 ter bestrijding van georganiseerde criminaliteit, gelet op de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie over de voorwaarden voor de uniforme toepassing van het Unierecht, een autonome betekenis?

      (1)  PB 2012, L 142, blz. 1.

      (2)  PB 2004, L 335, blz. 8.


title: Zaak C-158/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2017 door Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 januari 2017 in zaak T-187/16, Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/26

         Hogere voorziening ingesteld op 29 maart 2017 door Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 25 januari 2017 in zaak T-187/16, Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-158/17 P)
   (2017/C 382/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Anton Riemerschmid Weinbrennerei und Likörfabrik GmbH & Co. KG (vertegenwoordiger: P. Koch, abogada)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 20 september 2017 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-615/17: Beroep ingesteld op 8 september 2017 — Ardigo en UO/Commissie

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/50

         Beroep ingesteld op 8 september 2017 — Ardigo en UO/Commissie
   (Zaak T-615/17)
   (2017/C 382/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nicola Ardigo (Lissone, Italië) en UO (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               te verklaren en vast te stellen,

                           —

                           de besluiten tot bevestiging van de overdracht van verzoekers’ pensioenrechten aan de [pensioenregeling van de Europese Unie] worden nietig verklaard;

                           —

                           de Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending door het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van artikel 7, lid 1, van de algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van 3 maart 2011 bij de berekening door dat gezag van de aftrek van het bedrag dat de waardestijging van dat kapitaal vertegenwoordigt tussen de datum van de aanvraag om overdracht en die van de daadwerkelijke overdracht.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van wezenlijke vormvoorschriften, namelijk niet-nakoming door het TABG van zijn verplichtingen tot motivering en tot vaststelling, middels AUB, van de wiskundige formule, op grond waarvan het de coëfficiënten heeft berekend die nodig zijn voor de omzetting van het overgedragen kapitaal in extra pensioenjaren.


title: Zaak T-562/16: Arrest van het Gerecht van 26 september 2017 — Hanschmann/Europol („Openbare dienst — Europol — Niet-verlenging van een overeenkomst — Weigering om een overeenkomst voor onbepaalde tijd te verlenen — Vergoeding — Nietigverklaring door het Gerecht voor ambtenarenzaken — Uitvoering van de arresten in de zaken F-27/09 en F-104/12”)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/42

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2017 — Hanschmann/Europol
   (Zaak T-562/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Europol - Niet-verlenging van een overeenkomst - Weigering om een overeenkomst voor onbepaalde tijd te verlenen - Vergoeding - Nietigverklaring door het Gerecht voor ambtenarenzaken - Uitvoering van de arresten in de zaken F-27/09 en F-104/12”))
   (2017/C 382/51)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Ingo Hanschmann (Taucha, Duitsland) (vertegenwoordigers: W. Dammingh en N. Dane, advocaten)

      Verwerende partij: Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (vertegenwoordigers: D. Neumann en C. Falmagne, gemachtigden, bijgestaan door D. Waelbroeck, A. Duron en I. Antypas, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van Europol van 29 juli 2014 om verzoekers overeenkomst niet voor onbepaalde tijd te verlengen en hem een bedrag van 10 000 EUR toe te kennen wegens de lange duur van de procedure en het voortduren van de toestand van onzekerheid waarin hij heeft verkeerd, en tot nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van zijn klacht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ingo Hanschmann wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-119/15 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-600/17: Beroep ingesteld op 4 september 2017 — Remolcadores Nosa Terra e.a./Commissie en GAR

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/48

         Beroep ingesteld op 4 september 2017 — Remolcadores Nosa Terra e.a./Commissie en GAR
   (Zaak T-600/17)
   (2017/C 382/60)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Remolcadores Nosa Terra, SA (Vigo, Spanje), Grupo Nosa Terra 2000, SLU (Vigo), Hospital Povisa, SA (Vigo) en Industrias Lácteas Asturianas, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Otero Novas, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie tot goedkeuring van het daaraan voorafgaande besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van dezelfde datum tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor de instelling Banco Popular, welk besluit in Spanje is uitgevoerd door het Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria (Spaans fonds voor een geordende herstructurering van de banksector), nietig te verklaren voor zover het voorziet in een betaling van 0 EUR voor de rechten van verzoekende partijen in Banco Popular.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-321/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Nivelles (België) op 29 mei 2017 — OJ (*)/Partena, Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL, Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres)

text:
                  13.11.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  C 382/27

            Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal du travail de Nivelles (België) op 29 mei 2017 —  OJ (*1)/Partena, Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL, Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres)
      (Zaak C-321/17)
      (2017/C 382/33)
      Procestaal: Frans

         Verwijzende rechter

      Tribunal du travail de Nivelles

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij:
          OJ (*1)

         Verwerende partijen: Partena, Assurances Sociales pour Travailleurs Indépendants ASBL, Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (Inasti), Union Nationale des Mutualités Libres (Partenamut) (UNMLibres)
      Bij beschikking van 5 oktober 2017 heeft het Hof (Achtste kamer) het verzoek om een prejudiciële beslissing kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

         (*1)  Informatie gewist in het kader van de bescherming van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens.


title: Zaak C-474/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 augustus 2017 — Bondsrepubliek Duitsland/Sociedad de Transportes SA

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 augustus 2017 — Bondsrepubliek Duitsland/Sociedad de Transportes SA
   (Zaak C-474/17)
   (2017/C 382/38)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerster en verzoekster in „Revision”: Bondsrepubliek Duitsland

      Verzoekster en verweerster in „Revision”: Sociedad de Transportes SA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan artikel 67, lid 2, VWEU en de artikelen 22 en 23 van verordening (EU) 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende een Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (1) in de weg aan een nationale wettelijke regeling van een lidstaat die autobusondernemingen die geregelde diensten over Schengen-binnengrenzen heen verzekeren, in wezen de verplichting oplegt om de reistitels van hun passagiers te controleren voordat een binnengrens wordt overschreden, teneinde het vervoer van vreemdelingen zonder paspoort en verblijfsvergunning naar het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland tegen te gaan?
               Met name:

                           a)

                           Betreft de algemene wettelijke verplichting dan wel de aan individuele autobusondernemingen opgelegde bestuurlijke verplichting om vreemdelingen niet zonder het vereiste paspoort of de vereiste verblijfsvergunning naar het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland te vervoeren, welke verplichting de autobusondernemingen enkel kunnen nakomen indien zij de grensdocumenten van alle passagiers controleren voordat de binnengrens wordt overschreden, een controle aan de binnengrenzen in de zin van artikel 22 van de Schengengrenscode of dient deze verplichting daarmee te worden gelijkgesteld?

                           b)

                           Dient de oplegging van de sub 1 vermelde verplichting te worden getoetst aan artikel 23, onder a), van de Schengengrenscode, ofschoon de autobusondernemingen geen „politiebevoegdheid” in de zin van deze bepaling uitoefenen en de oplegging aan hen van deze controleverplichting hun formeel evenmin enig openbaar gezag verleent?

                           c)

                           Indien het antwoord op vraag 1-b) bevestigend luidt: dienen de van de autobusondernemingen verlangde controles, gelet op de in artikel 23, onder a), tweede zin, van de Schengengrenscode neergelegde criteria, te worden beschouwd als een niet toegestane maatregel die hetzelfde effect heeft als grenscontroles?

                           d)

                           Dient de oplegging van de sub 1 vermelde verplichting, voor zover deze betrekking heeft op autobusondernemingen die geregelde diensten verzekeren, te worden getoetst aan artikel 23, onder b), van de Schengengrenscode, op grond waarvan de bevoegdheid van vervoerders om veiligheidscontroles uit te oefenen in de havens of de luchthavens geen afbreuk doet aan de afwezigheid van grenstoezicht aan de binnengrenzen? Volgt daaruit dat controles in de zin van vraag 1 zelfs niet zijn toegestaan wanneer zij buiten de havens en de luchthavens worden verricht, indien zij geen veiligheidscontroles betreffen en niet eveneens worden verricht bij personen die binnen de lidstaat reizen?

               2)

               Staan de artikelen 22 en 23 van de Schengengrenscode in de weg aan een nationale wettelijke regeling volgens welke, ter naleving van de voormelde verplichting, jegens een autobusonderneming een bevel tot nalaten en de oplegging van een dwangsom kan worden gelast, wanneer wegens het verzuim van controle ook vreemdelingen zonder paspoort en verblijfsvergunning naar het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland zijn vervoerd?

      (1)  PB L 77, blz. 1.


title: Zaak C-646/15: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Trustees of the P Panayi Accumulation & Maintenance Settlements/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs (Prejudiciële verwijzing — Directe belastingen — Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Vrij verkeer van kapitaal — Trust — Trustees — Overige rechtspersonen — Begrip — Heffing van belasting over meerwaarden in trustgoederen naar aanleiding van de overbrenging van de fiscale woonplaats van de trustees naar een andere lidstaat — Bepaling van het bedrag van de belasting op het tijdstip van deze overbrenging — Onmiddellijke invordering van de belasting — Rechtvaardiging — Evenredigheid)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Trustees of the P Panayi Accumulation & Maintenance Settlements/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-646/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Directe belastingen - Vrijheid van vestiging - Vrij verrichten van diensten - Vrij verkeer van kapitaal - Trust - Trustees - Overige rechtspersonen - Begrip - Heffing van belasting over meerwaarden in trustgoederen naar aanleiding van de overbrenging van de fiscale woonplaats van de trustees naar een andere lidstaat - Bepaling van het bedrag van de belasting op het tijdstip van deze overbrenging - Onmiddellijke invordering van de belasting - Rechtvaardiging - Evenredigheid))
   (2017/C 382/12)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Trustees of the P Panayi Accumulation & Maintenance Settlements

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Dictum

   De bepalingen van het VWEU inzake de vrijheid van vestiging verzetten zich in omstandigheden als in het hoofdgeding, waarin de trustees naar nationaal recht worden behandeld als een afzonderlijk en permanent orgaan van personen dat te onderscheiden is van de personen die mogelijk op enig ogenblik de trustees zijn, tegen een wettelijke regeling van een lidstaat als in het hoofdgeding, volgens welke latente meerwaarden in de trustgoederen worden belast wanneer het merendeel van de trustees hun woonplaats naar een andere lidstaat overbrengen, zonder mogelijkheid van uitgestelde invordering van de aldus verschuldigde belasting.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak C-111/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Udine — Italië) — Strafzaak tegen Giorgio Fidenato, Leandro Taboga, Luciano Taboga [Prejudiciële verwijzing — Landbouw — Genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders — Noodmaatregelen — Nationale maatregel tot verbod van de teelt van de genetisch gemodificeerde mais MON 810 — Handhaving of verlenging van de maatregel — Verordening (EG) nr. 1829/2003 — Artikel 34 — Verordening (EG) nr. 178/2002 — Artikelen 53 en 54 — Toepassingsvoorwaarden — Voorzorgsbeginsel]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/16

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Udine — Italië) — Strafzaak tegen Giorgio Fidenato, Leandro Taboga, Luciano Taboga
   (Zaak C-111/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Landbouw - Genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders - Noodmaatregelen - Nationale maatregel tot verbod van de teelt van de genetisch gemodificeerde mais MON 810 - Handhaving of verlenging van de maatregel - Verordening (EG) nr. 1829/2003 - Artikel 34 - Verordening (EG) nr. 178/2002 - Artikelen 53 en 54 - Toepassingsvoorwaarden - Voorzorgsbeginsel])
   (2017/C 382/18)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Udine

      Partijen in de strafzaak

   Giorgio Fidenato, Leandro Taboga, Luciano Taboga

      Dictum

               1)

               Artikel 34 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders, gelezen in samenhang met artikel 53 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, moet aldus worden uitgelegd dat de Europese Commissie niet verplicht is noodmaatregelen te treffen als bedoeld in dat laatste artikel, wanneer een lidstaat haar overeenkomstig artikel 54, lid 1, van die laatste verordening officieel in kennis stelt van de noodzaak om dergelijke maatregelen te nemen, terwijl niet blijkt dat producten waarvoor krachtens of overeenkomstig verordening nr. 1829/2003 een vergunning is verleend, waarschijnlijk een ernstig risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu inhouden.

               2)

               Artikel 34 van verordening nr. 1829/2003, gelezen in samenhang met artikel 54 van verordening nr. 178/2002, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat, nadat hij de Europese Commissie officieel in kennis heeft gesteld van de noodzaak om noodmaatregelen te nemen en de Commissie niet heeft gehandeld conform artikel 53 van verordening nr. 178/2002, ten eerste dergelijke maatregelen mag nemen op nationaal niveau, en ten tweede die maatregelen mag handhaven of verlengen zolang de Commissie geen besluit tot verlenging, wijziging of intrekking ervan heeft genomen overeenkomstig artikel 54, lid 2, van die verordening.

               3)

               Artikel 34 van verordening nr. 1829/2003, gelezen in samenhang met het voorzorgsbeginsel als vermeld in artikel 7 van verordening nr. 178/2002, moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet de mogelijkheid biedt om louter op grond van dat beginsel voorlopige noodmaatregelen te nemen overeenkomstig artikel 54 van verordening nr. 178/2002, zonder dat de in artikel 34 van verordening nr. 1829/2003 bedoelde materiële voorwaarden zijn vervuld.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak T-521/17: Beroep ingesteld op 6 augustus 2017 — Hernández Díaz/GAR

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/46

         Beroep ingesteld op 6 augustus 2017 — Hernández Díaz/GAR
   (Zaak T-521/17)
   (2017/C 382/57)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alberto Hernández Díaz (San Martin del Rey Aurelio, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Hernández Cabeza, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit tot afwikkeling van Banco Popular nietig te verklaren wegens ernstige en onherstelbare onregelmatigheden die resulteren in de nietigheid van het besluit, doordat het is gebaseerd op een door Deloitte afgegeven verslag dat niet onafhankelijk was, doordat het voor de aandeelhouders resulteert in verliezen die veel groter zijn dan bij deelneming aan een insolventieprocedure voor schuldeisers, en doordat het instrument van interne herkapitalisatie niet werd toegepast;

               —

               de verkoop van Banco Popular aan de overnemende bank tegen de prijs van één euro nietig te verklaren wegens de ondoorzichtigheid van de verkoopprocedure, waarbij het transparantiebeginsel en het mededingingsbeginsel flagrant werden geschonden;

               —

               de GAR te gelasten de aandeelhouders te vergoeden voor de onteigening van hun aandelen, waarbij het bedrag van de gevorderde schadevergoeding thans niet kan worden gespecificeerd wegens de ondoorzichtigheid van de afwikkelingsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-648/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 september 2017 — Republiek Oostenrijk/Bondsrepubliek Duitsland (Artikel 273 VWEU — Geschil tussen lidstaten dat aan het Hof krachtens een compromis wordt voorgelegd — Fiscale bepalingen — Bilaterale overeenkomst tot voorkoming van dubbele belasting — Belastingheffing over rente uit effecten — Begrip „schuldvorderingen met winstdeelneming”)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 september 2017 — Republiek Oostenrijk/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-648/15) (1)

   ((Artikel 273 VWEU - Geschil tussen lidstaten dat aan het Hof krachtens een compromis wordt voorgelegd - Fiscale bepalingen - Bilaterale overeenkomst tot voorkoming van dubbele belasting - Belastingheffing over rente uit effecten - Begrip „schuldvorderingen met winstdeelneming”))
   (2017/C 382/13)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer, F. Koppensteiner en H. Jirousek, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het begrip „schuldvorderingen met winstdeelneming” in artikel 11, lid 2, van het Abkommen zwischen der Republik Österreich und der Bundesrepublik Deutschland zur Vermeidung der Doppelbesteuerung auf dem Gebiet der Steuern vom Einkommen und vom Vermögen (overeenkomst tussen de Republiek Oostenrijk en de Bondsrepubliek Duitsland tot voorkoming van dubbele belasting naar het inkomen en het vermogen) van 24 augustus 2000 moet aldus worden uitgelegd dat het geen effecten als in casu aan de orde omvat.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-18/16: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem — Nederland) — K./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie [Prejudiciële verwijzing — Normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming — Richtlijn 2013/32/EU — Artikel 9 — Recht om gedurende de behandeling van het verzoek in een lidstaat te blijven — Richtlijn 2013/33/EU — Artikel 8, lid 3, eerste alinea, onder a) en b) — Bewaring — Verificatie van de identiteit of de nationaliteit — Verkrijging van de gegevens waarop het verzoek om internationale bescherming is gebaseerd — Geldigheid — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 6 en 52 — Beperking — Evenredigheid]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem — Nederland) — K./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
   (Zaak C-18/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming - Richtlijn 2013/32/EU - Artikel 9 - Recht om gedurende de behandeling van het verzoek in een lidstaat te blijven - Richtlijn 2013/33/EU - Artikel 8, lid 3, eerste alinea, onder a) en b) - Bewaring - Verificatie van de identiteit of de nationaliteit - Verkrijging van de gegevens waarop het verzoek om internationale bescherming is gebaseerd - Geldigheid - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 6 en 52 - Beperking - Evenredigheid])
   (2017/C 382/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Haarlem

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: K.

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Dictum

   Uit het onderzoek van artikel 8, lid 3, eerste alinea, onder a) en b), van richtlijn 2013/33/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming is geen enkel element naar voren gekomen dat de geldigheid van die bepaling in het licht van artikel 6 en artikel 52, leden 1 en 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie kan aantasten.

      (1)  PB C 98 van 14.3.2016.


title: Zaak T-394/16: Beschikking van het Gerecht van 13 september 2017 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (DATABAY)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/61

         Beschikking van het Gerecht van 13 september 2017 — Omnicom International Holdings/EUIPO — eBay (DATABAY)
   (Zaak T-394/16) (1)

   (2017/C 382/76)
   Procestaal: Engels
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.


title: Zaak T-768/15: Arrest van het Gerecht van 19 september 2017 — RP Technik/EUIPO — Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Uniebeeldmerk RP ROYAL PALLADIUM — Ouder Uniewoordmerk RP — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/10

         Arrest van het Gerecht van 19 september 2017 — RP Technik/EUIPO — Tecnomarmi (RP ROYAL PALLADIUM)
   (Zaak T-768/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Uniebeeldmerk RP ROYAL PALLADIUM - Ouder Uniewoordmerk RP - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 369/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RP Technik GmbH Profilsysteme (Bönen, Duitsland) (vertegenwoordiger: P.-J. Henrichs, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Tecnomarmi Snc Di Gatto Omar & C. (Treviso, Italië)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 14 oktober 2015 (zaak R 2061/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen RP Technik en Tecnomarmi

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               RP Technik GmbH Profilsysteme wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 78 van 29.2.2016.


title: Zaak T-535/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Asociación de Consumidores de Navarra „Irache”/GAR

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/22

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Asociación de Consumidores de Navarra „Irache”/GAR
   (Zaak T-535/17)
   (2017/C 369/34)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Asociación de Consumidores de Navarra „Irache” (Pamplona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Sanjurjo San Martín, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bestreden besluit nietig te verklaren; de gedane verrichtingen zonder gevolg te verklaren en de eigendom van Banco Popular Español, S.A. terug over te dragen aan de betrokken aandeel- en obligatiehouders, door hen terug te plaatsen in de situatie voorafgaand aan de interventie,

               —

               indien dit niet mogelijk zou zijn, in elk geval de omzetting van de obligaties in aandelen zonder gevolg te verklaren en daarbij de obligatiehouders in de situatie te houden die zij hadden op 6 juni 2017; de aandeelhouders door de betaling van de werkelijke waarde van de bank, en dus van de aandelen, op 30 juni 2016 schadeloos te stellen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-218/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2017 door Natural Instinct Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 februari 2017 in zaak T-30/16, M. I. Industries/EUIPO — Natural Instinct

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/2

         Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2017 door Natural Instinct Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 15 februari 2017 in zaak T-30/16, M. I. Industries/EUIPO — Natural Instinct
   (Zaak C-218/17 P)
   (2017/C 369/03)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Natural Instinct Ltd (vertegenwoordigers: C. Spintig, Rechtsanwalt, S. Pietzcker, Rechtsanwalt, B. Brandreth, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie, M. I. Industries, Inc.
   Bij beschikking van 7 september 2017 heeft het Hof van Justitie (Zesde kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-494/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Trento (Italië) op 14 augustus 2017 — Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca — MIUR/Fabio Rossato, Conservatorio di Musica F.A. Bonporti

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Trento (Italië) op 14 augustus 2017 — Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca — MIUR/Fabio Rossato, Conservatorio di Musica F.A. Bonporti
   (Zaak C-494/17)
   (2017/C 374/26)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte di Appello di Trento

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca — MIUR

      Verzoekende partij in incidenteel hoger beroep: Fabio Rossato

      Verwerende partij: Conservatorio di Musica F.A. Bonporti

      Prejudiciële vraag

   Moet clausule 5, punt 1, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG (1) van de Raad van 28 juni 1999, aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan de toepassing van artikel 1, leden 95, 131 en 132 van Italiaanse wet nr. 107 van 2015, die voorzien in de vaste aanstelling van docenten met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in de toekomst, zonder terugwerkende kracht en zonder schadevergoeding, als evenredige, voldoende effectieve en afschrikkende maatregelen om de volle werking van de bepalingen van de raamovereenkomst te verzekeren wat de schending van deze overeenkomst wegens misbruik van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd betreft in de periode voorafgaand aan die waarin de maatregelen van de genoemde bepalingen gevolgen moeten sorteren?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak C-331/15 P: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 september 2017 — Franse Republiek/Carl Schlyter, Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden [Hogere voorziening — Recht van toegang van het publiek tot documenten van de instellingen van de Europese Unie — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Artikel 4, lid 2, derde streepje — Uitzonderingen op het recht van toegang tot documenten — Bescherming van het doel van onderzoeken — Richtlijn 98/34/EG — Artikelen 8 en 9 — Uitvoerig gemotiveerde mening van de Europese Commissie over een ontwerp voor een technisch voorschrift — Weigering van toegang]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/2

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 september 2017 — Franse Republiek/Carl Schlyter, Europese Commissie, Republiek Finland, Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-331/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Recht van toegang van het publiek tot documenten van de instellingen van de Europese Unie - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Artikel 4, lid 2, derde streepje - Uitzonderingen op het recht van toegang tot documenten - Bescherming van het doel van onderzoeken - Richtlijn 98/34/EG - Artikelen 8 en 9 - Uitvoerig gemotiveerde mening van de Europese Commissie over een ontwerp voor een technisch voorschrift - Weigering van toegang])
   (2017/C 374/03)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, G. de Bergues, B. Fodda en F. Fize, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, T. Müller, J. Vláčil en D. Hadroušek, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Carl Schlyter (vertegenwoordigers: S. Schubert, Rechtsanwalt, en O. W. Brouwer, advocaat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz, A. Tokár en F. Clotuche-Duvieusart, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: S. Hartikainen, gemachtigde), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: C. Meyer-Seitz, N. Otte Widgren, U. Persson, A. Falk, E. Karlsson en L. Swedenborg, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Franse Republiek, Carl Schlyter en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

               3)

               De Tsjechische Republiek draagt haar eigen kosten.

               4)

               De Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak T-454/16: Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — Arrigoni/EUIPO — Arrigoni Battista (Arrigoni Valtaleggio) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Beeldmerk Arrigoni Valtaleggio — Ouder nationaal beeldmerk ARRIGONI — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/33

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — Arrigoni/EUIPO — Arrigoni Battista (Arrigoni Valtaleggio)
   (Zaak T-454/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Beeldmerk Arrigoni Valtaleggio - Ouder nationaal beeldmerk ARRIGONI - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/49)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Arrigoni SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: P. Di Gravio, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Arrigoni Battista SpA (Bergamo, Italië) (vertegenwoordigers: S. Verea, M. Balestriero en K. Muraro, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 19 mei 2016 (zaak R 2922/2014-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Arrigoni en Arrigoni Formaggi SpA.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Arrigoni SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.


title: Zaak C-413/14 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2017 — Intel Corp./Europese Commissie, Association for Competitive Technology, Inc., Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir) [Hogere voorziening — Artikel 102 VWEU — Misbruik van machtspositie — Getrouwheidskorting — Bevoegdheid van de Commissie — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 19]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2017 — Intel Corp./Europese Commissie, Association for Competitive Technology, Inc., Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir)
   (Zaak C-413/14 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 102 VWEU - Misbruik van machtspositie - Getrouwheidskorting - Bevoegdheid van de Commissie - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 19])
   (2017/C 374/02)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Intel Corp. (vertegenwoordigers: D. Beard, QC, A. Parr en R. Mackenzie, solicitors)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Christoforou, V. Di Bucci, M. Kellerbauer en N. Khan, gemachtigden), Association for Competitive Technology Inc. (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat), Union fédérale des consommateurs — Que choisir (UFC — Que choisir)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 12 juni 2014, Intel/Commissie (T-286/09, EU:T:2014:547), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 295 van 10.11.2014.


title: Zaak T-582/17: Beroep ingesteld op 22 augustus 2017 — Boshab e.a./Raad

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/41

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2017 — Boshab e.a./Raad
   (Zaak T-582/17)
   (2017/C 374/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Évariste Boshab (Kinshasa, Democratische Republiek Congo) en zeven andere verzoekers (vertegenwoordigers: P. Chansay-Wilmotte, A. Kalambay Ndaya en P. Okito Omole, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de litigieuze beperkende maatregelen, te weten

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) 2017/904 van de Raad van 29 mei 2017 tot uitvoering van artikel 9, lid 2, van verordening (EG) nr. 1183/2005 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die volgens de Raad hebben gehandeld in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo;

                           —

                           uitvoeringsbesluit (GBVB) 2017/905 van de Raad van 29 mei 2017 tot uitvoering van besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen in wezen als enig middel aan dat de bestreden handelingen vaag zijn gemotiveerd en ontegenzeglijk blijk geven van kennelijke beoordelingsfouten. Volgens hen missen de door de Raad tegen hen vastgestelde beperkende maatregelen zowel feitelijke als juridische grondslag. Bovendien zijn zij de mening toegedaan dat de Raad verschillende onregelmatigheden heeft begaan die elk op zich de nietigverklaring van de bestreden handelingen rechtvaardigen.


title: Zaak T-779/16: Arrest van het Gerecht van 28 september 2017 — Rühland/EUIPO — 8 seasons design (stervormige lamp) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een stervormige lamp weergeeft — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Verschillende algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/45

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2017 — Rühland/EUIPO — 8 seasons design (stervormige lamp)
   (Zaak T-779/16) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een stervormige lamp weergeeft - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Verschillende algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002”])
   (2017/C 382/55)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lothar Rühland (Wendeburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H.-P. Schrammek, C. Drzymalla, S. Risthaus en J. Engberding, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Hanne, vervolgens M. Fischer, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: 8 seasons design GmbH (Eschweiler, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Haberl, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 juli 2016 (zaak R 878/2015-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen 8 seasons design en M. Rühland

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lothar Rühland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


title: Zaak T-789/16: Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — InvoiceAuction B2B/EUIPO (INVOICE AUCTION) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk INVOICE AUCTION — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/35

         Arrest van het Gerecht van 21 september 2017 — InvoiceAuction B2B/EUIPO (INVOICE AUCTION)
   (Zaak T-789/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk INVOICE AUCTION - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/52)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: InvoiceAuction B2B GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Jonas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 3 augustus 2016 (zaak R 2201/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken INVOICE AUCTION als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               InvoiceAuction B2B GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 14 van 16.1.2017.


title: Zaak C-409/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Ethnikis paideias kai Thriskevmaton / Maria-Eleni Kalliri (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 76/207/EEG — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep — Discriminatie op grond van geslacht — Vergelijkend examen voor toegang tot de politieschool van een lidstaat — Regeling van deze lidstaat volgens welke voor alle kandidaten voor toelating tot dit vergelijkend examen een vereiste van eenzelfde minimale lichaamslengte geldt)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/10

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Ethnikis paideias kai Thriskevmaton / Maria-Eleni Kalliri
   (Zaak C-409/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 76/207/EEG - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep - Discriminatie op grond van geslacht - Vergelijkend examen voor toegang tot de politieschool van een lidstaat - Regeling van deze lidstaat volgens welke voor alle kandidaten voor toelating tot dit vergelijkend examen een vereiste van eenzelfde minimale lichaamslengte geldt))
   (2017/C 424/13)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ypourgos Esoterikon, Ypourgos Ethnikis paideias kai Thriskevmaton

      Verwerende partij: Maria-Eleni Kalliri

      Dictum

   De bepalingen van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002, moeten in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling van een lidstaat als de regeling die in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke voor de toelating van kandidaten tot het vergelijkend examen voor toegang tot de politieschool van die lidstaat ongeacht het geslacht van de kandidaten een lichaamslengte van minimaal 1,70 m wordt geëist, wanneer deze regeling een veel groter aantal vrouwen dan mannen benadeelt en niet geschikt en evenmin noodzakelijk is om het ermee nagestreefde legitieme doel te bereiken, hetgeen de verwijzende rechterlijke instantie dient na te gaan.

      (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak C-255/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Københavns Byret — Denemarken) — Strafzaak tegen Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S (Prejudiciële verwijzing — Informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften — Nationale wetgeving tot verduidelijking of invoering van een verbod om zonder vergunning kansspelen, loterijen en weddenschappen aan te bieden, en tot invoering van een verbod om zonder vergunning reclame te maken voor kansspelen, loterijen en weddenschappen)

text:
               26.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door Københavns Byret — Denemarken) — Strafzaak tegen Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S
   (Zaak C-255/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften - Nationale wetgeving tot verduidelijking of invoering van een verbod om zonder vergunning kansspelen, loterijen en weddenschappen aan te bieden, en tot invoering van een verbod om zonder vergunning reclame te maken voor kansspelen, loterijen en weddenschappen))
   (2018/C 072/13)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Københavns Byret

      Partijen in de strafzaak

   Bent Falbert, Poul Madsen, JP/Politikens Hus A/S

      Dictum

   Artikel 1 van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moet aldus worden uitgelegd dat een bepaling van nationaal recht zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij strafrechtelijke sancties worden gesteld op het zonder vergunning aanbieden van kansspelen, loterijen of weddenschappen op het nationale grondgebied, geen technisch voorschrift in de zin van die bepaling is, dat moet worden meegedeeld op grond van artikel 8, lid 1, van die richtlijn. Daarentegen moet een nationale bepaling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, waarbij strafrechtelijke sancties worden gesteld op het maken van reclame voor kansspelen, loterijen of weddenschappen waarvoor geen vergunning is afgegeven, wél als technisch voorschrift in de zin van deze bepaling worden aangemerkt, zodat het op grond van artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/34 moet worden meegedeeld, voor zover uit de ontstaansgeschiedenis van die nationale bepaling duidelijk blijkt dat deze tot voorwerp en doel had een reeds bestaand reclameverbod uit te breiden tot diensten van onlinekansspelen. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of dit daadwerkelijk het geval is.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak C-696/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2017 door Alex SCI tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 oktober 2017 in zaak T-841/16, Alex / Commissie

text:
               26.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/28

         Hogere voorziening ingesteld op 8 december 2017 door Alex SCI tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 10 oktober 2017 in zaak T-841/16, Alex / Commissie
   (Zaak C-696/17 P)
   (2018/C 072/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Alex SCI (vertegenwoordiger: J. Fouchet, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 10 oktober 2017 in zijn geheel nietig verklaren behalve voor zover daarin wordt erkend dat tegen het besluit van de Commissie van 21 september 2016 beroep kan worden ingesteld;
               opnieuw recht doende:

                           —

                           het besluit van de Europese Commissie van 21 september 2016 nietig verklaren;

                           —

                           vaststellen dat de door het EFRO, de Franse Staat, de Conseil régional d’Aquitaine en de Conseil général des Pyrénées Atlantiques aan de CABAB verleende steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is;

                           —

                           de Europese Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten voor een advocaat ter hoogte van 5 000 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

   A.   Ontvankelijkheid
   Rekwirante verzoekt om bevestiging van de beschikking van het Gerecht waar dit laatste heeft geoordeeld dat tegen voornoemd besluit in rechte kon worden opgekomen. De brief van 21 september 2016 is een voor beroep vatbare handeling in de zin van artikel 263, lid 1, VWEU.
   Rekwirante verzoekt de beschikking van het Gerecht te wijzigen voor zover deze betrekking heeft op de procesbevoegdheid en het procesbelang van Alex SCI. Zij werd door het betrokken besluit geraakt in de zin van artikel 263, lid 4, VWEU wat haar situatie op de markt betreft.
   B.   Ten gronde
   Het eerste middel is ontleend aan externe onwettigheid wegens een motiveringsgebrek. In het besluit van 21 september 2016 wordt geen enkele uit juridische of tekstuele gegevens dan wel uit de rechtspraak afgeleide grondslag genoemd, zodat Alex SCI, vertegenwoordigd door haar bestuurder, dit besluit niet kan begrijpen door het alleen maar te lezen. Aangezien het besluit zowel juridisch als feitelijk zeer gebrekkig is gemotiveerd, is er sprake van externe onwettigheid.
   Het tweede middel is ontleend aan interne onwettigheid (niet-aangemelde staatssteun). De Communauté d’Agglomération Côte-basque — Adour (CABAB) was in het kader van haar economische strategie voornemens om de „Technocité” in Bayonne aan te leggen, een terrein waar een gespecialiseerd luchtvaartcentrum moest ontstaan. Daartoe heeft de CABAB het EFRO, de Franse Staat, de Conseil régional d’Aquitaine en de Conseil général des Pyrénées Atlantiques verzocht of zij het project mede wilden financieren door ieder een bedrag van 1 000 000 EUR bij te dragen.
   Om te beginnen vertonen deze betalingen volgens rekwirante alle kenmerken van staatssteun en gaat het dus om een steunmaatregel die in strijd met artikel 108 VWEU niet is aangemeld.
   Bovendien zijn deze betalingen onverenigbaar met de interne markt. Het project Technocité bestaat immers uit een gespecialiseerd platform voor industrie en dienstverlening gericht op de ontwikkeling van geavanceerde technologie voor de lucht- en ruimtevaartsector alsook van geïntegreerde systemen. Deze sector is uitermate competitief. Daarom is deze steun in strijd met artikel 107 VWEU.
   Wat ten slotte de niet-naleving van de steunverleningsovereenkomsten betreft, moet eraan worden herinnerd dat deze overeenkomsten tot doel hadden het project „luchtvaartcentrum Technocité” te financieren om zo het terrein in te richten en te komen tot „een gespecialiseerd platform voor onderzoek naar en ontwikkeling van geavanceerde technologie voor de lucht- en ruimtevaartsector alsook van geïntegreerde systemen”. Op het terrein van Technocité verrichten diverse ondernemingen tal van werkzaamheden. Het betreft ondernemingen zoals Fidal, Avantis, Decra, Sepa, Trescal, KPMG en Capgemini, dat wil zeggen ondernemingen die op andere gebieden dan de luchtvaart actief zijn.
   De staatssteun moet kortom ongeldig worden verklaard en de betaalde bedragen dienen te worden terugbetaald [zie in het bijzonder artikel 4, leden 1 en 2, van verordeningen nr. 734/2013 (1) en nr. 2988/95 (2); Conseil d’État (Raad van State, Frankrijk; hierna: „CE”), 2 juni 1992, jurispr. blz. 165; CE, 6 november 1998, jurispr. blz. 397; HvJEG 11 juli 1996, SFEI, C-39/94].

      (1)  Verordening (EU) nr. 734/2013 van de Raad van 22 juli 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 204, blz. 15).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-434/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n° 3 de Barcelona — Spanje) — Asociación Profesional Elite Taxi / Uber Systems Spain, SL (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Artikel 58, lid 1, VWEU — Diensten op het gebied van vervoer — Richtlijn 2006/123/EG — Diensten op de interne markt — Richtlijn 2000/31/EG — Richtlijn 98/34/EG — Diensten van de informatiemaatschappij — Bemiddelingsdienst die door middel van een smartphoneapp particuliere bestuurders, die hun eigen voertuig gebruiken, tegen betaling in contact brengt met personen die een stadstraject willen afleggen — Vereiste van een vergunning)

text:
               26.2.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 december 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona — Spanje) — Asociación Profesional Elite Taxi / Uber Systems Spain, SL
   (Zaak C-434/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Artikel 58, lid 1, VWEU - Diensten op het gebied van vervoer - Richtlijn 2006/123/EG - Diensten op de interne markt - Richtlijn 2000/31/EG - Richtlijn 98/34/EG - Diensten van de informatiemaatschappij - Bemiddelingsdienst die door middel van een smartphoneapp particuliere bestuurders, die hun eigen voertuig gebruiken, tegen betaling in contact brengt met personen die een stadstraject willen afleggen - Vereiste van een vergunning))
   (2018/C 072/02)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil no 3 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Asociación Profesional Elite Taxi

      Verwerende partij: Uber Systems Spain, SL

      Dictum

   Artikel 56 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 58, lid 1, VWEU, alsook artikel 2, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt en artikel 1, punt 2, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998 — waarnaar artikel 2, onder a), van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt („richtlijn inzake de elektronische handel”) verwijst — moeten in die zin worden uitgelegd dat een bemiddelingsdienst, zoals aan de orde in het hoofdgeding, waarmee particuliere bestuurders, die hun eigen voertuig gebruiken, door middel van een smartphoneapp, tegen betaling in contact worden gebracht met personen die een stadstraject willen afleggen, moet worden beschouwd als onlosmakelijk verbonden met een vervoerdienst en dient derhalve te worden gekwalificeerd als een „dienst op het gebied van het vervoer” in de zin van artikel 58, lid 1, VWEU. Een dergelijke dienst moet dus worden uitgesloten van de werkingssfeer van artikel 56 VWEU, van richtlijn 2006/123 en van richtlijn 2000/31.

      (1)  PB C 363 van 3.11.2015.