title: Zaak C-509/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 december 2009 — eDate Advertising GmbH/X

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 9 december 2009 — eDate Advertising GmbH/X
   (Zaak C-509/09)
   2010/C 134/23
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: eDate Advertising GmbH

      Verwerende partij: X

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moeten de woorden „plaats waar het schadebrengende feit zich kan voordoen” in artikel 5, punt 3, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (hierna: „verordening nr. 44/2001”) (1) in het geval van (dreigende) schendingen van persoonlijkheidsrechten door de inhoud van een website aldus worden uitgelegd,
               dat de betrokkene tegen de beheerder van de website, ongeacht in welke lidstaat deze gevestigd is, ook een vordering tot staking kan instellen bij de gerechten van elke lidstaat waar die website kan worden opgeroepen,
               of
               is voor de bevoegdheid van de gerechten van een lidstaat waarin de beheerder van de website niet is gevestigd, naast de louter technische mogelijkheid om die website op te roepen ook vereist dat er tussen de gelaakte inhoud of de website en de staat van het gerecht een bijzonder verband bestaat?

               2.

               Indien een dergelijk bijzonder verband vereist is:
               Welke criteria zijn bepalend voor dat verband?
               Is het beslissend dat de website door de beheerder ervan doelbewust (ook) wordt gericht tot de internetgebruikers in de staat van het gerecht, of volstaat het dat de op de website raadpleegbare informatie een zodanige objectieve band heeft met die staat dat de tegenstrijdige belangen — het belang van de verzoeker bij de eerbiediging van zijn persoonlijkheidsrecht en het belang van de beheerder bij de vormgeving van zijn website en de informatieverstrekking — in de gegeven omstandigheden, met name op grond van de inhoud van de website, in de staat van het gerecht daadwerkelijk met elkaar kunnen hebben gebotst of kunnen botsen?
               Is het voor de vaststelling van het bijzonder verband van belang hoe vaak de website in de staat van het gerecht is opgeroepen?

               3.

               Indien voor de bevoegdheid geen bijzonder verband vereist is of indien het daarvoor volstaat dat de informatie in kwestie een zodanige objectieve band heeft met de staat van het gerecht dat de tegenstrijdige belangen in de gegeven omstandigheden, met name op grond van de inhoud van de website, in de staat van het gerecht daadwerkelijk met elkaar kunnen hebben gebotst of kunnen botsen, en voor een dergelijk verband niet vereist is dat de betrokken website in de staat van het gerecht een minimum aantal keren is opgeroepen:

                           Moet artikel 3, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (hierna: „richtlijn inzake elektronische handel”) (2) aldus worden uitgelegd,
                           dat aan die bepalingen een dusdanige conflictenrechtelijke betekenis moet worden toegekend dat zij ook in het burgerlijk recht de verplichting meebrengen om uitsluitend het recht van het land van herkomst toe te passen, waarbij de nationale collisieregels opzij worden geschoven,
                           of
                           leveren die bepalingen een correctie op materieelrechtelijk vlak op, waardoor het materieelrechtelijke resultaat van het overeenkomstig de nationale collisieregels toepasselijke recht inhoudelijk gewijzigd wordt en wordt gereduceerd tot de vereisten van het land van herkomst?

                           Indien artikel 3, leden 1 en 2, van de richtlijn inzake elektronische handel een conflictenrechtelijk karakter heeft:
                           Verplichten die bepalingen enkel tot de uitsluitende toepassing van het materiële recht van het land van herkomst of ook tot de toepassing van de aldaar geldende collisieregels, zodat terugverwijzing door het recht van het land van herkomst naar het recht van het land van bestemming mogelijk blijft?

      (1)  PB L 12, blz. 1.

      (2)  PB L 178, blz. 1.


title: Zaak C-467/11 P: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2012 — Audi AG, Volkswagen AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Hogere voorziening die zonder voorwerp is geworden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               6.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/5

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 5 juli 2012 — Audi AG, Volkswagen AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-467/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Hogere voorziening die zonder voorwerp is geworden - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 303/09
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Audi AG, Volkswagen AG (vertegenwoordiger: P. Kather, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 6 juli 2011, Audi en Volkswagen/BHIM (TDI) (T-318/09), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 mei 2009 (zaak R 226/2007-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken TDI als gemeenschapsmerk voor waren van klasse 12 (vervoermiddelen en constructiedelen ervan) — Schending van artikel 7, lid 1, sub c, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1) — Onderscheidend vermogen van het woordteken TDI

      Dictum

               1)

               Op de hogere voorziening behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Audi AG en Vokswagen AG worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak C-340/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 7 juni 2017 door Alcohol Countermeasure Systems (International) Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 maart 2017 in zaak T-638/15, Alcohol Countermeasure Systems (International)/EUIPO

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/3

         Hogere voorziening ingesteld op 7 juni 2017 door Alcohol Countermeasure Systems (International) Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 29 maart 2017 in zaak T-638/15, Alcohol Countermeasure Systems (International)/EUIPO
   (Zaak C-340/17 P)
   (2017/C 347/03)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Alcohol Countermeasure Systems (International) Inc. (vertegenwoordigers: E. Baud and P. Marchiset, avocats)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               alvorens recht te doen en bij gebreke van schriftelijke toestemming van het EUIPO om de tenuitvoerlegging van het arrest op te schorten, opschorting van de toepassing van het arrest;

               —

               vernietiging van het arrest wegens de in dit verzoekschrift vermelde gronden […];

               —

               vernietiging van beslissing R 1323/2014-1 van 11 augustus 2015 van de eerste kamer van beroep van het EUIPO;

               —

               subsidiair, vernietiging van het arrest en het bevel om de procedure op te schorten tot het einde van het Brexit-proces of ten vroegste 31 mei 2019, in overeenstemming met de in artikel 50 van het Verdrag vastgestelde termijn;

               —

               verwijzing van Lion Laboratories en het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie in hun eigen kosten en in die van ACS voor zowel de procedure in eerste aanleg in zaak T-638/15 als de hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               de eerste grond betreft een onjuiste opvatting van de verklaringen van ACS in haar verzoekschrift in punt 86 van het arrest, door de vaststelling dat „gedurende de relevante periodes” 64 toestellen waren verkocht, terwijl dit (onbetwiste) aantal alleen betrekking had op de eerste periode (van 5 oktober 2004 tot en met 4 oktober 2009).

               2)

               de tweede grond betreft ook een onjuiste opvatting van een brief van 21 maart 2013 die de raadsman van Lion Laboratories naar het EUIPO heeft verstuurd, en schending van artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009 (1) en van verordening nr. 2868/95 (2) (regel 22, lid 2, en regel 40, lid 5). Deze brief vermeldde niet het inschrijvingsnummer van het oudere merk (Brits merk nr. 2040518), maar in plaats daarvan twee verwijzingen naar Brits merk nr. 2371210, zodat Lion Laboratories (i) haar verplichting om bewijs van het gebruik over te leggen — ten bewijze van het gebruik van Brits merk nr. 2040518 of van het merk waarop de oppositie was gebaseerd — niet is nagekomen, en/of (ii) het merk waarop de procedure was gebaseerd, heeft vervangen.

               3)

               De derde grond betreft de wijze waarop het Gerecht (i) het begrip „normaal gebruik”, zoals bepaald in verordening nr. 207/2009 en uitgelegd in het arrest Ansul (C-40/01, 11 maart 2003), heeft geschonden en (ii) een verkeerde methodiek heeft toegepast. Het Gerecht heeft nagelaten alleen de eerste periode te analyseren en rekening te houden met de verwachte verkoopcijfers die waren overeengekomen in een exclusieve licentieovereenkomst. Bovendien, en in het licht van het zeer geringe en in tijd beperkte kwantitatieve gebruik gedurende de eerste periode, was normaal gebruik niet aangetoond met betrekking tot verschillende factoren die het Gerecht niet heeft onderzocht [zoals (i) de verwachte verkoopcijfers van partijen in de licentieovereenkomst, (ii) de kenmerken van de markt (die bestaat uit 30 miljoen klanten), (iii) de aard van de waren (met inbegrip van blaaspijpjes) en (iv) het bestaan van het in 2004 aangevraagde Britse merk nr. 2371210]. Het Gerecht heeft disproportioneel veel aandacht geschonken aan een aantal documenten, waaronder elementen met betrekking tot diensten, terwijl het oudere merk alleen voor waren van klasse 9 ter ondersteuning van de oppositie was aangevoerd.

               4)

               De vierde grond onderzoekt hoe het Gerecht het begrip „normaal gebruik” ook heeft geschonden door een onjuiste maatstaf te gebruiken bij de bepaling of het oudere teken als merk was gebruikt. Bovendien kan het arrest Céline van het Hof (C-17/06, 11 september 2007) niet worden toegepast wanneer (i) andere merken op de waren zijn aangebracht (ii) dergelijke waren andere namen hadden en (iii) het teken door sommige klanten ook als een gebruikelijke aanduiding werd opgevat. Wegens deze omstandigheden kan de klant bovendien geen verband leggen tussen het oudere merk en het als gebruikelijke aanduiding of handelsnaam gebruikte teken.

               5)

               De vijfde grond betreft een vraag van openbare orde: op basis van een ouder Brits recht kan een Uniemerk niet nietig worden verklaard, in het licht van het Brexit-proces en de door het Verenigd Koninkrijk verstuurde kennisgeving overeenkomstig artikel 50 van het Verdrag van de Europese Unie. Het toestaan van een dergelijke nietigverklaring zou leiden tot hogere kosten en onnodige en disproportionele belemmeringen voor de unitaire merkenbescherming, terwijl het Verenigd Koninkrijk binnen twee jaar of minder niet langer deel zal uitmaken van het unitaire stelsel van Uniemerken. Het Gerecht heeft bijgevolg het in het Verdrag van Parijs van 1883 erkende territorialiteitsbeginsel en artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB 2009, L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995, L 303, blz. 1).


title: Zaak T-362/15: Beroep ingesteld op 1 juli 2015 — Lacamanda Group/BHIM — Woolley (HENLEY)

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/82

         Beroep ingesteld op 1 juli 2015 — Lacamanda Group/BHIM — Woolley (HENLEY)
   (Zaak T-362/15)
   (2015/C 294/99)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lacamanda Group Ltd (Manchester, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: C. Scott, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Nigel Woolley (Braceborough, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „HENLEY” — gemeenschapsmerk nr. 4 7 43  563

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 24 april 2015 in zaak R 2255/2012-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-479/13: Beroep ingesteld op 3 september 2013 — Marchiani/Parlement

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/26

         Beroep ingesteld op 3 september 2013 — Marchiani/Parlement
   (Zaak T-479/13)
   2013/C 336/56
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Jean-Charles Marchiani (Toulon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. S. Marchiani, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de secretaris-generaal van 4 juli 2013 nietig te verklaren;

               —

               de debetnota van 5 juli 2013 nietig te verklaren;

               —

               het Europees Parlement in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep komt verzoeker op tegen het besluit van het Europees Parlement waarbij dit de bedragen die verzoeker tussen 2001 en 2004 als parlementaire assistentievergoeding heeft ontvangen terugvordert.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onregelmatigheden in de procedure doordat het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 4 juli 2013 in strijd is met het besluit van het bureau van het Europees Parlement van 19 mei en 9 juli 2008 houdende de uitvoeringsbepalingen van het Statuut van de leden van het Europees Parlement alsook met het beginsel van hoor en wederhoor en de eerbiediging van het rechten van verweer.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan onjuiste toepassing van de regeling betreffende de kosten en vergoedingen van de leden van het Parlement.

               3.

               Derde middel, ontleend aan onjuiste beoordeling van de stukken in het dossier.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan gebrek aan onpartijdigheid van de secretaris-generaal van het Europees Parlement bij het geven van het besluit van 4 juli 2013.

               5.

               Vijfde en zesde middel, ontleend aan verjaring van de gevorderde bedragen.


title: Zaak C-345/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin (Duitsland) op 28 juli 2008 — Krzysztof Pesla/Justizministerium Mecklenburg-Vorpommern

text:
               11.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Schwerin (Duitsland) op 28 juli 2008 — Krzysztof Pesla/Justizministerium Mecklenburg-Vorpommern
   (Zaak C-345/08)
   (2008/C 260/15)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Schwerin
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Krzysztof Pesla

      Verwerende partij: Justizministerium Mecklenburg-Vorpommern
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met artikel 39 EG dat de gelijkwaardigheid als bedoeld in § 112a, leden 1 en 2, van het Deutsche Richtergesetz (Duitse wet op de rechterlijke organisatie) alleen wordt vastgesteld wanneer uit de overgelegde documenten kan worden afgeleid dat de EU-burger beschikt over de kennis en bekwaamheden zoals die worden geëxamineerd op het (Duitse) examen verplichte leerstof (rechtsgeleerdheid) in de zin van § 5, lid 1, van het Deutsche Richtergesetz?

               2)

               Ingeval vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: Vereist artikel 39 EG dat het enige criterium voor een gemeenschapsrechtconforme gelijkwaardigheidstoetsing is of het in de EU verworven universitaire diploma van de EU-burger tezamen met de overige door hem overgelegde bewijsstukken inzake opleiding en ervaring qua (intellectueel) opleidingsniveau en opleidingsinspanning vergelijkbaar is met het eerste Duitse staatsexamen rechtsgeleerdheid?

               3)

               Ingeval ook vraag 2 ontkennend wordt beantwoord: Is het verenigbaar met artikel 39 EG wanneer de vaststelling van de gelijkwaardigheid als bedoeld in § 112a, leden 1 en 2, van het Deutsche Richtergesetz weliswaar inhoudelijk aansluit bij de geëxamineerde onderdelen van de verplichte leerstof voor het eerste (Duitse) staatsexamen (rechtsgeleerdheid), maar gelet op de reeds elders op het communautaire grondgebied met goed gevolg voltooide juridische opleiding slechts enigszins „versoepelde” eisen worden gesteld?


title: Zaak T-495/14: Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Theodorakis en Theodoraki/Raad

text:
               1.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 292/52

         Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Theodorakis en Theodoraki/Raad
   (Zaak T-495/14)
   2014/C 292/64
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Georgios Theodorakis (Chania, Griekenland) en Maria Theodoraki (Chania, Griekenland) (vertegenwoordigers: B. Christianos en S. Paliou, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekers van een bedrag van 1 4 31  193,58 EUR als vergoeding van de schade die hun door de onrechtmatige handelingen van verweerder is toegebracht, vermeerderd met de rente vanaf de datum waarop hun deposito's hun onrechtmatig zijn ontnomen (29 maart 2013) tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak en met de vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan volledige voldoening;

               —

               subsidiair, verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekers van een bedrag gelijk aan 4/5 van het hierboven genoemde bedrag, te weten 1 1 44  954,86 EUR als vergoeding van de schade die hun door de onrechtmatige handelingen van verweerder is toegebracht, vermeerderd met de rente vanaf de datum waarop hun deposito's hun onrechtmatig zijn ontnomen (29 maart 2013) tot aan de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak en met de vertragingsrente vanaf de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot aan volledige voldoening;

               —

               meer subsidiair, het bedrag vaststellen dat verweerder aan verzoekers moet betalen als vergoeding van de schade die hun door de onrechtmatige handelingen van verweerder is toegebracht;

               —

               verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekers van een bedrag van 50  000 EUR als vergoeding van de immateriële schade die hun is toegebracht door de schending van het beginsel van gelijke behandeling;

               —

               verweerder veroordelen tot betaling aan verzoekers van een bedrag van 50  000 EUR als vergoeding van de immateriële schade die hun is toegebracht door de schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming, en

               —

               verweerder verwijzen in de proceskosten van verzoekers.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep verzoeken verzoekers het Gerecht van de Europese Unie, dat bevoegd is krachtens artikel 268 VWEU, verweerder krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij hebben geleden door het onrechtmatige optreden van verweerder.
   Verzoekers stellen dat deze schade is ontstaan doordat verweerder de grenzen van zijn bevoegdheden heeft overschreden en, in strijd met het afgeleid recht en de algemene beginselen van het recht van de Unie, heeft opgelegd en dientengevolge heeft veroorzaakt dat de deposito's die verzoekers aanhielden bij Cyprus Popular Bank Public Co Ltd werden verlaagd, althans daartoe heeft bijgedragen.
   Verzoekers stellen inzonderheid dat verweerder de volgende grondrechten en algemene beginselen van het recht van de Unie heeft geschonden:

               —

               ten eerste, het eigendomsrecht;

               —

               ten tweede, het beginsel van gelijke behandeling, en

               —

               ten derde, het recht van verzoekers op rechterlijke bescherming en het rechtzekerheidsbeginsel.

               —

               Verzoekers stellen dat is voldaan aan de voorwaarden voor schadevergoeding op grond van niet-contractuele aansprakelijkheid van verweerder, zoals geformuleerd in de rechtspraak.


title: Zaak C-400/10 PPU: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — J. McB./L. E. (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Huwelijkszaken en ouderlijke verantwoordelijkheid — Verdrag van ’s-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen — Verordening (EG) nr. 2201/2003 — Kinderen waarvan de ouders niet gehuwd zijn — Gezagsrecht van vader — Uitlegging van begrip gezagsrecht — Algemene rechtsbeginselen en handvest van de grondrechten van de Europese Unie)

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 oktober 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — J. McB./L. E.
   (Zaak C-400/10 PPU) (1)

   (Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Huwelijkszaken en ouderlijke verantwoordelijkheid - Verdrag van ’s-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen - Verordening (EG) nr. 2201/2003 - Kinderen waarvan de ouders niet gehuwd zijn - Gezagsrecht van vader - Uitlegging van begrip „gezagsrecht” - Algemene rechtsbeginselen en handvest van de grondrechten van de Europese Unie)
   2010/C 328/15
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: J. McB.

      Verwerende partij: L. E.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1) — Kind waarvan de ouders niet gehuwd zijn — Gezagsrecht van de vader — Nationale regeling die de vader verplicht van de bevoegde rechterlijke instantie een beschikking te verkrijgen alvorens het gezagsrecht over het kind te kunnen doen gelden met als gevolg dat de overbrenging of de niet-terugkeer van het kind naar zijn gewone verblijfplaats ongeoorloofd wordt

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000, moet aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staat dat de wettelijke regeling van een lidstaat de verwerving van het gezagsrecht door de vader van een kind, die niet is gehuwd met de moeder van dat laatste, afhankelijk stelt van de verkrijging van een beslissing van de bevoegde nationale rechterlijke instantie waarbij hem een dergelijk recht wordt toegekend, met als gevolg dat de overbrenging van dat kind door zijn moeder of de niet-terugkeer daarvan, ongeoorloofd wordt in de zin van artikel 2, punt 11, van die verordening.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak T-321/06: Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Moreira da Fonseca/BHIM — General Óptica (GENERAL OPTICA)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/71

         Beroep ingesteld op 27 november 2006 — Moreira da Fonseca/BHIM — General Óptica (GENERAL OPTICA)
   (Zaak T-321/06)
   (2006/C 326/148)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Alberto Jorge Moreira da Fonseca Lda (Santo Tirso, Portugal) (vertegenwoordiger: M. Oehen Mendes, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: General Óptica SA (Barcelona, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 augustus 2006 in nietigverklaringsprocedure nr. 830C (zaak R 945/2005-1), waarvan op 27 september 2006 aan verzoekster kennis is gegeven, te vernietigen en bijgevolg gemeenschapsmerk „GENERAL OPTICA” (nr. 573 774), waarvan de inschrijving op 10 juli 1997 werd gevraagd en dat op 10 september 1999 werd ingeschreven, nietig te verklaren of, subsidiair, vervallen te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk „GENERAL OPTICA” voor diensten van klasse 42 (Diensten van opticiens) — gemeenschapsmerk nr. 573 774

      Houder van het gemeenschapsmerk: General Óptica SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: oudere nationale handelsnaam „Generalóptica” voor invoer en detailverkoop van optische en fotografische apparaten en van precisieapparatuur

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van onder meer artikel 8, leden 1 en 4, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat er gevaar voor verwarring van de twee tekens bestaat en verzoeksters teken nationale bescherming geniet.
   Schending van regel 22 van verordening nr. 2868/95 van de Commissie doordat het BHIM zijn verplichting om verzoekster te vragen het bewijs van het aangevoerde eerdere gebruik te leveren, niet is nagekomen.


title: Zaak C-69/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge (België) op 16 februari 2011 — Connoisseur Belgium BVBA tegen Belgische Staat

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brugge (België) op 16 februari 2011 — Connoisseur Belgium BVBA tegen Belgische Staat
   (Zaak C-69/11)
   2011/C 145/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brugge

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Connoisseur Belgium BVBA

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Schendt artikel 26 W.BTW artikel 11, A. 1. a) van de Zesde BTW-richlijn (1), thans vervat in artikel 73 van de richtlijn van de Raad E.G. nr. 2006/112 (2) van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde, en het neutraliteitsbeginsel inzake BTW, indien deze bepaling aldus wordt geïnterpreteerd dat de BTW is verschuldigd over kosten of bedragen die contractueel aan de medecontractant mogen aangerekend worden, maar die niet worden aangerekend?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid- Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-301/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 november 2009 — Lumenis/BHIM (FACES)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 november 2009 — Lumenis/BHIM (FACES)
   (Zaak T-301/07) (1)

   2010/C 11/71

      Procestaal: Engels

   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 20.10.2007.


title: Zaak C-359/02: Verzoek van het Tribunale di Modena — Ufficio del Giudice per le indagini preliminari — van 27 juni 2002 om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak tegen Christian Lanzotti

text:
7.12.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 305/13
onderdaan, studente en echtgenote van een werkloos Marok-                 Ripa di Meana, vertegenwoordigd door Wilma Viscardini en
kaans onderdaan met wie zij in België woonachtig is, wanneer              Gabriele Donà, advocaten, tegen de beschikking van het
het echtpaar in het kader van het Belgische stelsel voor sociale          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
zekerheid vrijwillig is verzekerd voor geneeskundige zorg?                (Vierde kamer) van 9 juli 2002 in zaak T-127/01, Carlo Ripa
                                                                          di Meana/Europees Parlement.
( 1) Reglement (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september
     1978, betreffende de sluiting van de samenwerkingsovereenkomst
     tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk         Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
     Marokko (PB L 264 van 27.9.1978, blz. 1).
                                                                          —     de bestreden beschikking, van het Gerecht van eerste
                                                                                aanleg, van 9 juli 2002 in zaak T-127/01, Carlo Ripa di
                                                                                Meana/Europees Parlement, te vernietigen;
                                                                          —     het beroep in zaak T-127/01 ontvankelijk te verklaren;
Verzoek van het Tribunale di Modena — Ufficio del
Giudice per le indagini preliminari — van 27 juni 2002                    —     zaak T-127/01 voor afdoening naar het Gerecht van
om een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende                            eerste aanleg te verwijzen;
                strafzaak tegen Christian Lanzotti
                                                                          —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
                          (Zaak C-359/02)                                       voorziening en die van eerste aanleg betreffende de
                                                                                exceptie van niet-ontvankelijkheid.
                          (2002/C 305/21)
Het Tribunale di Modena — Ufficio del Giudice per le indagini             Middelen en voornaamste argumenten
preliminari — heeft bij beschikking van 27 juni 2002,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober
2002, in de strafzaak tegen Christian Lanzotti, het Hof van               Bij beschikking van 9 juli 2002 heeft het Gerecht van eerste
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   aanleg in zaak T-127/01 de door het Europees Parlement
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                         opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid aanvaard en
                                                                          bijgevolg het beroep van Ripa di Meana tot nietigverklaring
„Zijn nationale voorschriften als die welke zijn opgenomen in             van het besluit van het Parlement van 26 maart 2001, waarbij
artikel 4 (leden 1, 4 bis en 4 ter) van wet nr. 401, zoals                het rustpensioen van rekwirant ten gevolge van zijn verkiezing
gewijzigd bij artikel 37 van wet nr. 388/00, op grond waarvan             in de Consiglio regionale della Regione Umbria (regionale raad
het eenieder die niet in het bezit is van de naar nationaal recht         van Umbrië) is geschorst, niet-ontvankelijk verklaard.
vereiste concessies of vergunningen, — onder strafbedrei-
ging — verboden is om waar dan ook activiteiten te verrichten
op het gebied van het verzamelen, het aannemen, het aanmel-               Het Gerecht achtte met name het beroep van Ripa di Meana
den en doorgeven van weddenschappen op, met name, de                      tardief, aangezien de brief van het Europees Parlement van
uitslag van sportevenementen, verenigbaar met de artikelen 43             26 maart 2001 — die geen enkel nieuw element bevatte ten
e.v. en 49 e.v. EEG-Verdrag betreffende de vrijheid van                   opzichte van de brief van 26 januari 2001 en niet was
vestiging en het vrij verrichten van grensoverschrijdende                 gebaseerd op een heronderzoek van de situatie van rekwirant
diensten?”                                                                op basis van de argumenten feitelijk en rechtens die hij in zijn
                                                                          brief van 15 maart 2001 had aangevoerd — enkel als „een
                                                                          zuivere bevestiging van het besluit van 26 januari 2001” kon
                                                                          worden beschouwd.
                                                                          Ripa di Meana vordert vernietiging van deze beschikking, op
Hogere voorziening, op 8 oktober 2002 ingesteld door                      grond dat het Gerecht op een aantal punten kennelijk blijk
Carlo Ripa di Meana tegen de beschikking van het Gerecht                  heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting.
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
(Vierde kamer) van 9 juli 2002 in zaak T-127/01, Carlo
               Ripa di Meana/Europees Parlement                           Volgens Ripa di Meana heeft het Gerecht met name: (i) een
                                                                          „procedurefout” begaan; (ii) de rechten van de verdediging
                         (Zaak C-360/02 P)                                geschonden; (iii) de brieven van 26 januari 2001 en 26 maart
                                                                          2001 rechtens onjuist gekwalificeerd. Bovendien heeft het
                          (2002/C 305/22)                                 Gerecht de communautaire rechtspraak inzake bevestigende
                                                                          handelingen niet correct toegepast en geen rekening gehouden
                                                                          met de rechtspraak inzake „verschoonbare dwaling”.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 oktober 2002 hogere voorziening ingesteld door Carlo


title: Zaak C-524/07: Beroep ingesteld op 26 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/11

         Beroep ingesteld op 26 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-524/07)
   (2008/C 37/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Schima, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vaststelling dat de Republiek Oostenrijk, door in beginsel de registratie te weigeren van oudere ingevoerde gebruikte voertuigen die in een andere lidstaat waren geregistreerd, maar die niet aan bepaalde Oostenrijkse emissie- en geluidsreductievoorschriften voldoen, terwijl identieke voertuigen die reeds in Oostenrijk zijn geregistreerd, bij een nieuwe registratie van deze vereisten zijn vrijgesteld, de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,

               —

               verwijzing van de Republiek Oostenrijk de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Overeenkomstig artikel 28 EG zijn kwantitatieve invoerbeperkingen en alle maatregelen van gelijke werking tussen de lidstaten verboden. Daarbij moet onder een maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking worden verstaan elke regeling of maatregel van de lidstaten die de intracommunautaire handel al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel, kan belemmeren.
   Volgens het Oostenrijkse Kraftfahrgesetz (motorrijtuigenwet) wordt in beginsel de registratie geweigerd van oudere ingevoerde gebruikte voertuigen die in een andere lidstaat waren geregistreerd, maar die niet aan bepaalde Oostenrijkse emissie- en geluidsreductievoorschriften voldoen, terwijl identieke voertuigen die reeds in Oostenrijk zijn geregistreerd, bij een nieuwe registratie van deze vereisten zijn vrijgesteld. Daarmee is de Republiek Oostenrijk de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
   Een nationale regeling waarbij de eerste binnenlandse registratie van voordien in een andere lidstaat geregistreerde voertuigen afhankelijk wordt gesteld van het vervullen van bepaalde geluids- en emissiegrenswaarden, welke strenger zijn dan de toepasselijke voorschriften van afgeleid gemeenschapsrecht, kan de intracommunautaire handel immers beperken. Bovendien vormt deze handelsbeperking discriminatie van buitenlandse producten, aangezien de strengere grenswaarden niet behoeven te worden vervuld door binnenlandse gebruikte voertuigen die na wisseling van houder opnieuw worden geregistreerd. De Oostenrijkse voorschriften bepalen ook niet dat geregistreerde voertuigen uit het verkeer worden genomen wanneer zij niet voldoen aan de emissie- en geluidsreductievoorschriften, die wel worden toegepast bij de individuele goedkeuring van ingevoerde voertuigen.
   De toepasbaarheid van de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer van goederen is in het onderhavige geval niet uitgesloten door andere specifieke regelingen. Ten eerste: richtlijnen 93/59/EEG en 92/97/EEG, waarbij bepaalde emissienormen en geluidswaarden zijn vastgesteld, en waarnaar het Oostenrijkse recht in verband met de na te leven grenswaarden verwijst, zijn niet van toepassing op voertuigen die reeds voor het in de richtlijn vastgestelde tijdstip in het verkeer waren gebracht. Ten tweede: punt 1 van bijlage II bij de EER-Overeenkomst kan niet worden aangevoerd ter beoordeling van feiten die, zoals de invoer van een motorvoertuig vanuit een andere lidstaat in Oostenrijk op een tijdstip waarop zowel Oostenrijk als de andere lidstaat deel uitmaken van de Gemeenschap, uitsluitend door het gemeenschapsrecht worden beheerst.
   De in artikel 30 EG uitdrukkelijk genoemde of andere dwingende redenen van algemeen belang kunnen een rechtvaardiging vormen voor beperkingen van het intracommunautaire goederenverkeer. Dergelijke regelingen moeten passend, noodzakelijk en evenredig zijn, en de beperkingen mogen geen middel tot willekeurige discriminatie noch een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten vormen.
   Voor de onderhavige handelsbeperking ontbreekt echter een dergelijke rechtvaardiging. Er kan immers geen beroep worden gedaan op gronden van bescherming van gezondheid of milieu om de registratie van ingevoerde voertuigen te weigeren, wanneer die gronden geen reden vormen voor weigering van de nieuwe registratie van identieke gebruikte voertuigen die reeds over een nationale registratie beschikken. Voor het overige staan er volgens de Commissie minder beperkende maatregelen ter beschikking om de overgang naar voertuigen met betere emissie- en geluidswaarden te verzekeren. De verwezenlijking van gezondheids- en milieudoelen uitsluitend ten laste van ingevoerde voertuigen is echter niet verenigbaar met de beginselen van het vrije verkeer van goederen.


title: Zaak C-76/04: Beroep, op 17 februari 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/25

         Beroep, op 17 februari 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-76/04)
   (2004/C 94/53)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 17 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa en W. Wils, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/17/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van verzekeringsondernemingen, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 20 april 2003 verstreken.

      (1)  PB L 110, van 20 april 2001, blz. 28 – 39.


title: Zaak C-294/00: Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrĳk van 13 juli 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH en K. Gräbner

text:
7.10.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 285/3
Ingeval de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:                 Kan een lidstaat ook na de vaststelling van richtlijn
                                                                      92/51/EEG (1) betreffende een tweede algemeen stelsel van
                                                                      erkenning van beroepsopleidingen, een paramedische werk-
2.    Moeten dan de artikelen 48, lid 2, en 51 EEG-Verdrag            zaamheid, zoals die van een Heilpraktiker in de zin van het
      (thans artikelen 39, lid 2, en 42 EG) en verordening (EEG)      Duitse Heilpraktikergesetz (RGBl I 251/1939) in zijn huidige
      nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de         versie, voorbehouden aan de houders van een diploma van
      weg staan dat een nationale regeling voor het vervallen         arts, of druist dit voortaan in tegen met name artikel 43 EG
      van de wachttijd voor een uitkering wegens verminderde          (ex artikel 52 EG-Verdrag) betreffende de vrijheid van vestiging
      arbeidsongeschiktheid niet alleen als voorwaarde stelt,         en artikel 50 EG (ex artikel 60 EG-Verdrag) betreffende het vrij
      dat de verzekerde gebeurtenis het gevolg is van een             verrichten van diensten?
      arbeidsongeval, doch ook dat de verzekerde gebeurtenis
      een pensioenverzekerde betreft die verplicht verzekerd is
      ingevolge het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialversiche-         Staan bovengenoemde gemeenschapsrechtelijke bepalingen in
      rungsgesetz (ASVG) of een andere (Oostenrijkse) Bonds-          de weg aan nationale voorschriften die de opleiding voor
      wet, of die vrijwillig verzekerd is ingevolge § 19a van         werkzaamheden welke door rechtsvoorschriften op het vlak
      het (Oostenrijkse) Allgemeine Sozialversicherungsgesetz         van de gezondheidszorg worden geregeld, voorbehouden aan
      (ASVG), waardoor die regeling niet geldt voor arbeidson-        de daartoe aangewezen instellingen, en die het aanbieden
      gevallen die zich in een andere lidstaat hebben voorge-         van of bemiddelen voor dergelijke opleidingen door andere
      daan?                                                           personen of instellingen alsook het daarvoor reclame maken
                                                                      verbieden, zelfs wanneer die opleiding enkel betrekking heeft
                                                                      op bepaalde gebieden van het medisch beroep?
3.    Moeten de artikelen 48, lid 2, en 51 EEG-Verdrag (thans
      artikelen 39, lid 2, en 42 EG) aldus worden uitgelegd, dat
      zij zich verzetten tegen artikel 9 bis van verordening          (1) PB 1992, L 209, blz. 25.
      (EEG) nr. 1408/71 en tegen een nationale regeling die
      een verlenging van de referentieperiode algemeen uitsluit
      voor de duur dat een uitkering wordt genoten, respectie-
      velijk beperkt tot het geval dat een recht op uitkering
      bestaat uit hoofde van de wettelijke ongevallenverzeke-
      ring van de betrokken lidstaat?
                                                                      Beroep, op 1 augustus 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                      de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
(1) PB 1971, L 149, blz. 2.
(2) PB 1983, L 230, blz. 6.
(3) PB 1992, L 136, blz. 28.                                                                   (Zaak C-295/00)
                                                                                (2000/C 285/07)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 1 augustus 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
                                                                      steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en
                                                                      B. Mongin, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,
                                                                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek                  Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Oostenrijk van 13 juli 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Deutsche Paracelsus Schulen für
          Naturheilverfahren GmbH en K. Gräbner                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      a)    vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de
                         (Zaak C-294/00)                                    handhaving van een heffing over passagiers die in de
                                                                            havens van Genua, Napels en Triëst van boord gaan,
                                                                            komende uit een haven van een andere lidstaat of van een
                         (2000/C 285/06)                                    derde land of in genoemde havens inschepen voor een
                                                                            haven in een andere lidstaat of een derde land, terwijl die
                                                                            heffing niet wordt toegepast in geval van vervoer tussen
Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk heeft bij               twee op het nationale grondgebied gelegen havens, de
beschikking van 13 juli 2000, ingekomen ter griffie van het                 verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
Hof van Justitie op 31 juli 2000, in het geding tussen                      krachtens artikel 1 van verordening (EEG) nr. 4055/86 (1)
Deutsche Paracelsus Schulen für Naturheilverfahren GmbH en                  van de Raad van 22 december 1986 houdende toepassing
K. Gräbner, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-               van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende              het zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de
vragen:                                                                     lidstaten en derde landen;


title: Zaak T-488/10: Arrest van het Gerecht van 16 december 2011 — Frankrijk/Commissie ( „EFRO — Vermindering van financiële steun — Structurele bijstandsverlening van Gemeenschap in regio Martinique — Beroep tot nietigverklaring — Overheidsopdrachten — Richtlijn 93/37/EEG — Begrip „rechtstreekse subsidie” — Begrip „sport-, recreatie- en vrijetijdsuitrusting” — Motiveringsplicht — Evenredigheidsbeginsel” )

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/24

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2011 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-488/10) (1)

   (EFRO - Vermindering van financiële steun - Structurele bijstandsverlening van Gemeenschap in regio Martinique - Beroep tot nietigverklaring - Overheidsopdrachten - Richtlijn 93/37/EEG - Begrip „rechtstreekse subsidie” - Begrip „sport-, recreatie- en vrijetijdsuitrusting” - Motiveringsplicht - Evenredigheidsbeginsel)
   2012/C 32/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: E. Belliard, G. de Bergues en N. Rouam, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Dintilhac en A. Steiblytė, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2010) 5229 van de Commissie van 28 juli 2010 houdende intrekking van een deel van de deelneming van het Europees fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) uit hoofde van het enkelvoudig programmeringsdocument van doelstelling 1 voor de structurele bijstandsverlening van de Gemeenschap in de regio Martinique (Frankrijk)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak T-30/17: Beschikking van de president van het Gerecht van 6 februari 2017 — Bender/Parlement

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/34

         Beschikking van de president van het Gerecht van 6 februari 2017 — Bender/Parlement
   (Zaak T-30/17)
   (2017/C 178/54)
   Procestaal: Duits
   De president van het Gerecht heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Arrest van het Hof van 10 december 2002 in zaak C-312/00 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Camar Srl e.a. ("Hogere voorziening — Gemeenschappelĳke ordening der markten — Bananen — Verzoek om extra invoercertificaten — Aanpassing van tariefcontingent indien nodig — Niet-contractuele aansprakelĳkheid van Gemeenschap — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelĳkheid")

text:
8.2.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                       C 31/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          V. Skouris, F. Macken (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues,
                                                                                rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. A. Rühl,
                           (Zesde kamer)                                        hoofdadministrateur, op 12 december 2002 een arrest gewe-
                                                                                zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                     van 12 december 2002
                                                                                1)     Door niet te voldoen aan beschikking 2000/392/EG van de
in zaak C-209/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                Commissie van 8 juli 1999 betreffende de maatregel die door
       schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
                                                                                de Bondsrepubliek Duitsland ten uitvoer is gelegd ten gunste van
(„Niet-nakoming — Door Bondsrepubliek Duitsland ten                                    de Westdeutsche Landesbank Girozentrale, is de Bondsrepubliek
uitvoer gelegde maatregel ten gunste van Westdeutsche                                  Duitsland de krachtens artikel 249 EG en artikel 3 van deze
Landesbank Girozentrale (WestLB) — Overname van Woh-                                   beschikking op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
nungsbauförderungsanstalt des Landes Nordrhein-Westfa-                          2)     De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.
len (WfA) door WestLB — Verhoging van eigen vermogen
van WestLB als gevolg daarvan — Vergoeding van deelstaat,
enige aandeelhouder van WfA — Beschikking 2000/392/EG                           (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
van Commissie — Verplichting om onwettige steun terug te
                 vorderen — Niet-uitvoering”)
                           (2003/C 31/01)
                          (Procestaal: Duits)                                                       ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           van 10 december 2002
                          dentie van het Hof)
                                                                                in zaak C-312/00 P: Commissie van de Europese Gemeen-
In zaak C-209/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                        schappen tegen Camar Srl e.a. (1)
pen (gemachtigden: F. Santaolalla en K.-D. Borchardt) tegen
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde: W.-D. Plessing, bijge-                   („Hogere voorziening — Gemeenschappelijke ordening der
staan door H.-F. Wissel), betreffende een verzoek aan het Hof                   markten — Bananen — Verzoek om extra invoercertificaten
om vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet                   — Aanpassing van tariefcontingent indien nodig — Niet-
binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die nodig                  contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Beroep
zijn om de tussen 1992 en 1998 aan de Westdeutsche                                         tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid”)
Landesbank Girozentrale verleende steun, die onverenigbaar
met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij beschikking                                               (2003/C 31/02)
2000/392/EG van de Commissie van 8 juli 1999 betreffende
de maatregel die door de Bondsrepubliek Duitsland ten                                                   (Procestaal: Italiaans)
uitvoer is gelegd ten gunste van de Westdeutsche Landesbank
Girozentrale (PB 2000, L 150, blz. 1), in te trekken en terug te                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
vorderen, de krachtens artikel 249 EG en artikel 3 van                                                    dentie van het Hof)
deze beschikking op haar rustende verplichtingen niet is
nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
volgt: R. Schintgen, president van de Tweede kamer, waar-                       In zaak C-312/00 P, Commissie van de Europese Gemeen-
nemend voor de president van de Zesde kamer, C. Gulmann,                        schappen (gemachtigden: C. van der Hauwaert en L. Visaggio,
 ---pagebreak--- C 31/2                   NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                 8.2.2003
bijgestaan door A. Dal Ferro), betreffende hogere voorziening                                  ARREST VAN HET HOF
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 8 juni 2000,                                               (Vijfde kamer)
Camar en Tico/Commissie en Raad (T-79/96, T-260/97 en
T-117/98, Jurispr. blz. II-2193), strekkende tot vernietiging                                   van 12 december 2002
van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Camar Srl,
gevestigd te Florence (Italië) (advocaten: W. Viscardini Donà,             in zaak C-324/00 (verzoek van het Finanzgericht Münster
M. Paolin en S. Donà), verzoekster in eerste aanleg in de zaken            om een prejudiciële beslissing): Lankhorst-Hohorst GmbH
T-79/96, T-260/97 en T-117/98, Tico Srl, gevestigd te Padoue                                tegen Finanzamt Steinfurt (1)
(Italië) (advocaten: W. Viscardini Donà, M. Paolin en S. Donà)
verzoekster in eerste aanleg in zaak T-117/98, Raad van de                 („Vrijheid van vestiging — Belastingen — Vennootschapsbe-
Europese Unie (gemachtigde: F. Ruggeri Laderchi) verweerder                lasting — Verkapte winstuitkeringen — Belastingaftrek —
in eerste aanleg in zaak T-260/97, Franse Republiek (gemach-                 Samenhang van belastingstelsel — Belastingontwijking”)
tigden: C. Vasak en G. de Bergues) interveniënte in eerste
aanleg in de zaken T-79/96 en T-260/97, en Italiaanse                                                 (2003/C 31/03)
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door F. Quadri)
interveniënte in eerste aanleg in zaak T-79/96, heeft het Hof,                                       (Procestaal: Duits)
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-
P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen (rapporteur) en                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,                                                   dentie van het Hof)
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,
                                                                           In zaak C-324/00, betreffende een verzoek aan het Hof
rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Finanzgericht Münster
10 december 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                           (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Lankhorst-
luidt als volgt:
                                                                           Hohorst GmbH en Finanzamt Steinfurt, om een prejudiciële
                                                                           beslissing over de uitlegging van artikel 43 EG, heeft het
                                                                           Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet
                                                                           (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
1)     Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van         D. A. O. Edward, P. Jann en A. Rosas, rechters; advocaat-
       8 juni 2000, Camar en Tico/Commissie en Raad (T-79/96,              generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur,
       T-260/97 en T-117/98) voorzover daarbij in zaak T-117/              op 12 december 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
       98 het beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de        luidt als volgt:
       Commissie van de Europese Gemeenschappen van 23 april
       1998 tot afwijzing van het verzoek van Camar Srl en Tico Srl        Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen
       krachtens artikel 16, lid 3, van verordening (EEG) nr. 404/         een nationale regeling zoals deze van § 8a, lid 1, punt 2, van het
       93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende een                    Körperschaftsteuergesetz (wet inzake vennootschapsbelasting).
       gemeenschappelijke ordening der markten in de sector bananen,
       gegrond is verklaard.                                               (1 ) PB C 316 van 4.11.2000.
2)     Wijst de hogere voorziening voor het overige af.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
3)     Verklaart het beroep tot nietigverklaring in zaak T-117/98
                                                                                (Vijfde kamer)
       niet-ontvankelijk.
                                                                                van 12 december 2002
4)     Verwijst Camar Srl en Tico Srl in zaak T-117/98 in de kosten.       in zaak C-385/00 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-
                                                                           landen om een prejudiciële beslissing): F. W. L. de Groot
                                                                                tegen Staatssecretaris van Financiën ( 1)
5)     Verstaat dat elk van de partijen haar eigen kosten in de            („Vrij verkeer van werknemers — Belastingverdrag —
       onderhavige instantie zal dragen.                                   Nederlandse wettelijke regeling tot vermijding van dubbele
                                                                                belasting”)
                                                                                (2003/C 31/04)
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.                                                                     (Procestaal: Nederlands)
                                                                           In zaak C-385/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van de Hoge Raad der Nederlanden
                                                                           in het aldaar aanhangige geding tussen F. W. L. de Groot en


title: Zaak T-191/12: Beroep ingesteld op 30 april 2012 — Roland/BHIM — Textiles Well (wellness inspired by nature)

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/7

         Beroep ingesteld op 30 april 2012 — Roland/BHIM — Textiles Well (wellness inspired by nature)
   (Zaak T-191/12)
   2012/C 209/12
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Roland SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Rauscher en C. Onken, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Textiles Well SA (Le Vigan, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 15 februari 2012 in zaak R 2552/2010-1 vernietigen;

               —

               oppositie nr. 1299967 afwijzen; en

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationaal beeldmerk „wellness inspired by nature” voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. W00924808

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 527630 „WELL” voor waren van klasse 25; Franse woordmerk nr. 99804486 „WELLNESS” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en weigering van bescherming voor de internationale merkinschrijving voor alle betwiste waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak T-141/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Tsjechië/Commissie

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/37

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Tsjechië/Commissie
   (Zaak T-141/15)
   (2015/C 213/62)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en J. Očková, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2015/103 van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 53) voor zover daarbij door de Tsjechische Republiek verrichte uitgaven ten belope van 2 1 23  199,04 EUR worden onttrokken aan financiering;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 5 van verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad (1) en het rechtzekerheidsbeginsel en dientengevolge de bescherming van gerechtvaardigde verwachtingen.

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat de Europese Commissie bij het bestreden besluit een financiële correctie heeft opgelegd op grond van niet-subsidiabele uitgaven voor maatregelen die waren goedgekeurd overeenkomstig de procedure van artikel 5 van verordening nr. 479/2008 van de Raad, zodat die bepaling is geschonden, alsook het rechtszekerheidsbeginsel en dientengevolge de bescherming van gerechtvaardigde verwachtingen.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie junctis de artikelen 11 en 16 van verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie (2) en artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad.

                           —

                           Verzoekster stelt in dit verband dat artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie junctis de artikelen 11 en 16 van verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie en artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad (3) zijn geschonden, voor zover de Europese Commissie in de onderzoeken VT/VI/2009/004/CZ en VT/VI/2009/101/CZ ook de begrotingsjaren 2010 tot en met 2012 in aanmerking heeft genomen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad van 29 april 2008 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 1493/1999, (EG) nr. 1782/2003, (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 3/2008 en tot intrekking van de verordeningen (EEG) nr. 2392/86 en (EG) nr. 1493/1999 (PB L 148, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 90).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).


title: Zaak T-372/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 december 2008 — Bomba Energia Getränkvertriebs/BHIM — Eckes-Granini (Bomba) ( Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing )

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/25

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 19 december 2008 — Bomba Energia Getränkvertriebs/BHIM — Eckes-Granini (Bomba)
   (Zaak T-372/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing’)
   (2009/C 55/45)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Bomba Energia Getränkevertriebs GmbH (Rohrbach, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: A. Kockläuner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Kicia, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Eckes-Granini Group GmbH, voorheen Eckes-Granini GmbH & Co. KG (Nieder-Olm, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Berlit, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2006 (zaak R 184/2005-2) inzake een oppositieprocedure tussen Eckes-Granini GmbH & Co KG en Bomba Energia Getränkevertriebs GmbH
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Bomba Energia Getränkevertriebs GmbH en Eckes-Granini Group GmbH zullen de eigen kosten en elk de helft van de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) dragen.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-245/07: Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Virsa/Raad en Commissie

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/46

         Beroep ingesteld op 13 juli 2007 — Virsa/Raad en Commissie
   (Zaak T-245/07)
   (2007/C 211/86)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Virsa, S. Coop. L. (Murcia, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig het bepaalde in artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal een miljoen zeshonderdvijfenvijftigduizend vierhonderdtien EUR (1 655 410 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en,

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Zaak T-521/15: Beroep ingesteld op 7 september 2015 — Diesel/BHIM — Sprinter megacentros del deporte (Lijn met krommen en hoeken)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/48

         Beroep ingesteld op 7 september 2015 — Diesel/BHIM — Sprinter megacentros del deporte (Lijn met krommen en hoeken)
   (Zaak T-521/15)
   (2015/C 381/58)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Diesel SpA (Breganze, Italië) (vertegenwoordiger: A. Gaul, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sprinter megacentros del deporte, SL (Elche, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: beeldmerk (Afbeelding van een lijn met krommen en hoeken) — inschrijvingsaanvraag nr. 1 1 4 04  019

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 juni 2015 in zaak R 3291/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-160/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Estancia Piedra/BHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/60

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Estancia Piedra/BHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)
   (Zaak T-160/06) (1)

   (2008/C 51/110)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Zaak T-153/15: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Hamcho en Hamcho International/Raad [„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Nietigverklaring van eerdere handelingen bij een arrest van het Gerecht — Nieuwe handelingen waarbij de namen van de verzoekers in de lijsten zijn opgenomen — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering — Inhoud van het verzoekschrift — Ontvankelijkheid — Motiveringsplicht — Bewijslast — Recht van eigendom — Vrijheid van ondernemerschap”]

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/17

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2016 — Hamcho en Hamcho International/Raad
   (Zaak T-153/15) (1)

   ([„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Nietigverklaring van eerdere handelingen bij een arrest van het Gerecht - Nieuwe handelingen waarbij de namen van de verzoekers in de lijsten zijn opgenomen - Beroep tot nietigverklaring - Artikel 76, onder d), van het Reglement voor de procesvoering - Inhoud van het verzoekschrift - Ontvankelijkheid - Motiveringsplicht - Bewijslast - Recht van eigendom - Vrijheid van ondernemerschap”])
   (2016/C 462/20)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Mohamad Hamcho (Damas, Syrië) en Hamcho International (Damas) (vertegenwoordigers: A. Boesch, D. Amadruz en M. Ponsard, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en S. Kyriakopoulou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (GBVB) 2015/117 van de Raad van 26 januari 2015 houdende uitvoering van besluit 2013/255/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB 2015, L 20, blz. 85), en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/108 van de Raad van 26 januari 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB 2015, L 20, blz. 2), voor zover de naam van de verzoekers is geplaatst op de lijst van personen en entiteiten waarvoor beperkende maatregelen gelden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mohamad Hamcho en Hamcho International zullen hun eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie in de onderhavige procedure en in de procedure in kort geding dragen.

      (1)  PB C 190 van 8.6.2015.


title: Beroep, op 11 februari 1997 ingesteld door A. Liberos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-29/97)

text:
Nr. C 131 /20         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 4 . 97
Beroep, op 11 februari 1997 ingesteld door A. Hubert                 De materiële schade die kan ontstaan, is loopbaanschade .
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   De omstreden besluiten dreigen immers verzoeksters be
                        ( Zaak T-28/97)                              vordering tot de rang A 3 te beletten of te vertragen. De
                                                                     morele schade houdt verband met het feit dat, zonder re
                          ( 97/C 131 /47)                            denen van dienstbelang, aan verzoekster functies zijn ont
                                                                     nomen waaraan zij gehecht was, alsook met het feit dat
                      (Procestaai: Frans)                            haar beroepsbekwaamheid in twijfel is getrokken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 11 februari 1997 beroep ingesteld te
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
Hubert, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door M.
A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te            Beroep, op 11 februari 1997 ingesteld door A. Liberos
Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, rue                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
de Nassau 21 .
                                                                                ( Zaak T-29/97)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                            ( 97/C 131 /48 )
— nietig te verklaren het bij nota van 27 maart 1996 ter                                   (Procestaai: Frans)
     kennis van verzoekster gebrachte besluit van het tot
     aanstelling bevoegd gezag, haar over te plaatsen of
     haar tewerkstelling te wijzigen van het ambt of de              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
     functies van hoofd van de eenheid V/A/3 „ Gelijkheid            meenschappen is op 11 februari 1997 beroep ingesteld te
     van man en vrouw " in een ambt of de functies van ad
                                                                     gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
     viseur bij directoraat E „ Beleid en sociale voorzienin        Liberos, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.
     gen ", en ieder daarmee samenhangend besluit;                   A. Lucas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
                                                                     Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, ave
— de Commissie te veroordelen om haar voorlopig 1 Bfr.               nue de Nassau 21 .
     schadevergoeding te betalen voor de materiële schade
     die voor haar uit de bestreden besluiten kan voort
     vloeien, onder voorbehoud van latere vermeerdering              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     volgens de evolutie van die schade;
                                                                     — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
— de Commissie te veroordelen om haar 300 000 Bfr.                        verzoeker definitief in te delen in rang 7 van
     schadevergoeding te betalen voor de morele schade die                categorie A, derde salaristrap, dat voortvloeit uit het
     voor haar uit de bestreden besluiten voortvloeit;                    aanhangsel van 15 maart 1996 bij zijn aanwervings
                                                                          contract;
— de Commissie te verwijzen in alle kosten .
                                                                     — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Middelen en voornaamste argumenten                                        5 november 1996 tot afwijzing van verzoekers admini
                                                                          stratieve klacht van 28 maart 1996 ;
Bij nota van 27 maart 1996 bracht het tot aanstelling be
voegd gezag verzoekster, ambtenaar in de rang A 4,
salaristrap 2, ervan op de hoogte, dat was besloten haar             — de Commissie te verwijzen in de kosten van het ge
tewerkstelling als hoofd van de afdeling V/A/3 te wijzigen                ding.
en haar als adviseur bij de directeur van directoraat E van
DG V tewerk te stellen . Dat besluit ging in op 1 april
1996 .                                                               Middelen en voornaamste argumenten
Naar de mening van verzoekster zijn de artikelen 4 en 29             Verzoeker, die thans tijdelijk functionaris van de Commis
van het Statuut geschonden, want volgens de rechtspraak              sie van de Europese Gemeenschappen is in de rang A 7,
van het Gerecht is een besluit tot overplaatsing aan de in           derde salaristrap, is op 1 juli 1995 aangesteld in de rang
die artikelen gestelde vereisten onderworpen . Zij beroept           A 7, eerste salaristrap . Ingevolge een aanhangsel van
zich op schending van artikel 25 van het Statuut, want de            15 maart 1996 bij zijn contract is hij definitief in die rang
nota waarbij zij van het omstreden besluit op de hoogte              ingedeeld.
werd gebracht, was niet met redenen omkleed, alsook op
schending van artikel 7 van het Statuut, want blijkens de
rechtspraak van het Hof en het Gerecht is een besluit tot            Hij voert aan, dat zijn opleiding en specifieke beroepserva
overplaatsing van een ambtenaar tegen zijn wil, slechts              ring moeten worden beschouwd op de datum van ingang
toelaatbaar, indien het op het belang van de dienst berust,          van het contract, namelijk 1 juli 1995 . Hij heeft een speci
hetgeen niet het geval is met het omstreden besluit.                 fieke beroepservaring van twaalf jaar en enkele dagen,
 ---pagebreak--- 26. 4. 97           1 NL |                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 131 /21
aangezien hij in juni 1983 zijn universitair diploma heeft            Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door D. Gabriel
behaald, zodat hij ingevolge artikel 2, tweede alinea, van                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
het besluit van de Commissie van 1 september 1983 had                                          ( Zaak T-32/97)
moeten worden ingedeeld in de rang A 5, met de hem toe
komende salaristrap.                                                                             ( 97/C 131/50 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Tot staving van zijn vordering, voert hij bovendien subsidi
air de onwettigheid van dit besluit aan, voorzover artikel 2,
lid 1 , daarvan toepasselijk is verklaard op de tijdelijke            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
functionarissen die zijn aangeworven op basis van                     meenschappen is op 24 februari 1997 beroep ingesteld te
artikel 2, onder a ), van de RAP, alsmede de schending van            gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door D.
de motiveringsplicht, de schending van artikel 31 , lid 2,            Gabriel, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N.
van het Statuut, en een kennelijke beoordelingsfout.                  Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende
                                                                      te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange
                                                                      30 .
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                      — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door F. Fernandez
                                                                            20 juni 1996 tot afwijzing van haar verzoek om de
  Ruiz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            toepassing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het
                         ( Zaak T-31/97)                                    Statuut,
                            97/C 131 /49
                                                                      — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                            Commissie van 22 november 1996 houdende uitdruk
                       (Procestaai: Frans)                                  kelijke afwijzing van haar klacht;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
meenschappen is op 24 februari 1997 beroep ingesteld te
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door F.                  Middelen en voornaamste argumenten
Fernandez Ruiz, wonende te Waterloo ( België ), vertegen
woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson                     met die in zaak T-16/97 (M
 Sari, rue de Cessange 30 .
                                                                       D PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     17 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
     passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta         Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door L. Jacobs
     tuut;
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-33/97)
 — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de                                           97/C 131/51 )
     Commissie van 22 november 1996 houdende uitdruk
     kelijke afwijzing van zijn klacht;
                                                                                (Procestaai: Frans)
 — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                       meenschappen is op 24 februari 1997 beroep ingesteld te
                                                                       gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door L.
 Middelen en voornaamste argumenten                                    Jacobs, wonende te Koekelberg ( België ), vertegenwoordigd
                                                                       door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                   Cessange 30 .
 met die in zaak T-16/97 (')
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
 n PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
                                                                       — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                             20 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe


title: Zaak T-711/13: Beroep ingesteld op 20 december 2013 — Harrys Pubar/BHIM — Harry’s New York Bar (HARRY’S BAR)

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/37

         Beroep ingesteld op 20 december 2013 — Harrys Pubar/BHIM — Harry’s New York Bar (HARRY’S BAR)
   (Zaak T-711/13)
   2014/C 112/49
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Harrys Pubar AB (Gothenburg, Zweden) (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Harry’s New York Bar SA (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 oktober 2013 in de zaken R 946/2012-1 en R 995/2012-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „HARRY’S BAR” voor waren en diensten van de klassen 25, 29, 30, 32, 33 en 43 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 378 031

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: de Zweedse merkinschrijvingen nrs. 356 009, 320 026, 315 142 en 55 6513-1066, voor waren en diensten van de klassen 25 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep in zaak R 995/2012-1 en verwerping van het beroep in zaak R 946/2012-1

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 4 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-431/15: Arrest van het Gerecht van 7 juli 2016 — Fruit of the Loom/EUIPO — Takko (FRUIT) [„Uniemerk — Vervalprocedure — Uniewoordmerk FRUIT — Normaal gebruik van het merk — Artikelen 15 en 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Extern gebruik van het merk”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/33

         Arrest van het Gerecht van 7 juli 2016 — Fruit of the Loom/EUIPO — Takko (FRUIT)
   (Zaak T-431/15) (1)

   ([„Uniemerk - Vervalprocedure - Uniewoordmerk FRUIT - Normaal gebruik van het merk - Artikelen 15 en 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Extern gebruik van het merk”])
   (2016/C 305/45)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fruit of the Loom, Inc. (Bowling Green, Kentucky, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Takko Holding GmbH (Telgte, Duitsland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2015 (zaak R 1641/2014-2) inzake een vervalprocedure tussen Takko Holding en Fruit of the Loom

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 12 mei 2015 (zaak R 1641/2014-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van Fruit of the Loom, Inc.

      (1)  PB C 320 van 28.9.2015.


title: Zaak C-98/16: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 mei 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Belastingen — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — Artikel 40 van de EER-Overeenkomst — Successierechten — Legaten aan organismen zonder winstoogmerk — Toepassing van een preferentieel tarief op in Griekenland bestaande of wettelijk opgerichte organismen en op soortgelijke buitenlandse organismen onder voorbehoud van wederkerigheid — Verschil in behandeling — Beperking — Rechtvaardiging)

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 mei 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-98/16) (1)

   ((Niet-nakoming - Belastingen - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 63 VWEU - Artikel 40 van de EER-Overeenkomst - Successierechten - Legaten aan organismen zonder winstoogmerk - Toepassing van een preferentieel tarief op in Griekenland bestaande of wettelijk opgerichte organismen en op soortgelijke buitenlandse organismen onder voorbehoud van wederkerigheid - Verschil in behandeling - Beperking - Rechtvaardiging))
   (2017/C 213/15)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Roels en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: M. Tassopoulou en V. Karra, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door een wettelijke regeling in te voeren en te handhaven die voorziet in een preferentieel tarief aan successierechten voor legaten aan organismen zonder winstoogmerk die zijn gevestigd in andere lidstaten van de Europese Unie of van de Europese Economische Ruimte onder voorbehoud van wederkerigheid, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 63 VWEU en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Zaak T-189/07: Beroep ingesteld op 4 juni 2007 — Frosch Touristik/BHIM — DSR touristik (FLUGBÖRSE)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/34

         Beroep ingesteld op 4 juni 2007 — Frosch Touristik/BHIM — DSR touristik (FLUGBÖRSE)
   (Zaak T-189/07)
   (2007/C 183/66)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Frosch Touristik GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Lauf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DSR touristik GmbH
   Conclusies

               —

               volledige vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 maart 2007 — zaak nr. R 1084/2004-4 — en terugwijzing van de zaak voor afdoening naar het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „FLUGBÖRSE” voor waren en diensten van de klassen 16, 39 en 42 (gemeenschapsmerk nr. 81 406)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: DSR touristik GmbH

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het betrokken merk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 51, lid 1, sub a, van artikel 7, lid 1, sub c, en van artikel 51, lid 2, van verordening (EG) nr. 40/94 (1)

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-570/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door Alexandru Octavian Concal tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 september 2012 in zaak T-320/12, Concal/Commissie

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/53

         Hogere voorziening ingesteld op 29 november 2012 door Alexandru Octavian Concal tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 september 2012 in zaak T-320/12, Concal/Commissie
   (Zaak C-570/12 P)
   2013/C 225/98
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Alexandru Octavian Concal (vertegenwoordiger: R. Neagu, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 27 juni 2013 heeft het Hof van Justitie (Zevende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.