title: Zaak T-37/01: Beroep, op 19 februari 2001 ingesteld door Takeda Chemical Industries Ltd. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
19.5.2001               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 150/29
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               —     de beslissing voor het overige te vernietigen;
                                   LEG
                        van 8 februari 2001                               —     te bepalen dat de inschrijving van het gemeenschapsmerk
                                                                                ENANTYUM moet worden geweigerd;
in zaak T-240/00: L. B. Rasmussen tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                             —     de vennootschap Laboratorios Menarini in de kosten te
                                                                                verwijzen.
(Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid —
Vordering tot schadevergoeding — Kennelijke niet-ontvanke-
                                lijkheid)
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
                          (2001/C 150/57)
                           (Procestaal: Frans)                            Aanvrager van het merk:       Laboratorios Menarini S.A.
In zaak T-240/00, L. B. Rasmussen, ambtenaar van de
                                                                          Betrokken merk:               woordmerk „ENANTYUM” —
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                                aanvraagnr. 14720
Dalheim (Luxemburg), vertegenwoordigd door M. Karp en
J. Choucroun, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                   Waren of diensten:            bepaalde farmaceutische produc-
pen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser en D. Martin), betreffen-                                         ten van klasse 5 (in het bijzonder
de, enerzijds, een verzoek om nietigverklaring van het besluit                                          niet-sterioïdale ontstekingsweren-
dat de Commissie ter uitvoering van het arrest van het                                                  de geneesmiddelen voor pijn-
Gerecht van 14 april 1999, Rasmussen/Commissie (T-50/98,                                                behandeling)
JurAmbt. blz. I-A-63 en II-319) heeft genomen, en anderzijds,
een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Tweede             Oppositiemerken in de         (beslissing van 15 december 2000
kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident,            oppositieprocedure:           in zaak R-222/1999-2)
A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 8 februari
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                                               Frans woordmerk „ENANTONE”
volgt:                                                                                en Fins, Zweeds en Deens woord-
                                                                                merk „ENANTON” voor far-
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                                                     maceutische producten van
2)    Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                                                      klasse 5
(1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                          Houder van de oppo-           verzoekster
                                                                          sitiemerken:
                                                                          Beslissing oppositie-af-      afwijzing van merkaanvraag
Beroep, op 19 februari 2001 ingesteld door Takeda                         deling:
Chemical Industries Ltd. tegen Bureau voor harmonisatie
                     binnen de interne markt
                                                                          Beslissing kamer van be-      vernietiging van de beslissing van
                           (Zaak T-37/01)                                 roep:                         de oppositie-afdeling en afwijzing
                                                                                van de oppositie
                          (2001/C 150/58)
                                                                          Middelen:                     schending van artikel 43, lid 2,
                           (Procestaal: Frans)                                                          van de verordening inzake het
                                                                                gemeenschapsmerk (1) — ont-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                               breken van een verzoek om bewijs
schappen is op 19 februari 2001 beroep ingesteld tegen                                                  van gebruik van de merken —
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door                                                   gelijksoortigheid van de waren —
Takeda Chemical Industries Ltd., te Osaka (Japan), vertegen-                                            verwarringsgevaar
woordigd door Th. Mollet-Vieville, advocaat, domicilie geko-
zen hebbende te Luxemburg.
                                                                          (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep te bekrach-
      tigen voorzover de benamingen ENANTYUM, ENAN-
      TONE EN ENANTON daarin als met elkaar overeenstem-
      mend worden beschouwd;


title: Doorhaling van zaak T-165/98

text:
28.8.1999             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 246/47
              Doorhaling van zaak T-214/97 (1)                                       Doorhaling van zaak T-149/98 (1)
                        (1999/C 246/99)                                                       (1999/C 246/101)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van 20 april 1999 de doorhaling in het register gelast van             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
zaak T-214/97: B. Lavorel tegen Commissie van de Europese              beschikking van 12 april 1999 de doorhaling in het register
Gemeenschappen.                                                        gelast van zaak T-149/98: Société Générale tegen Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 318 van 18.10.1997.
                                                                       (1) PB C 358 van 21.11.1998.
Doorhaling van de gevoegde zaken T-302/97 en T-
                            303/97 (1)
                       (1999/C 246/100)                                              Doorhaling van zaak T-165/98 (1)
                        (Procestaal: Frans)                                                   (1999/C 246/102)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking                                  (Procestaal: Italiaans)
van 15 april 1999 de doorhaling in het register gelast van de
gevoegde zaken T-302/97 en T-303/97: AZ COM. SA en                     De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
SPRL École de Maîtrise Automobile tegen Commissie van de              aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Europese Gemeenschappen.                                               van 21 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van
                                                                       zaak T-165/98: Grandi Molini SpA tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                       (1) PB C 378 van 5.12.1998.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 januari 2003 in de gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/01 en T-272/01: Philip Morris International Inc. e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Besluit tot instelling van beroep in rechte voor rechterlĳke instantie van derde Staat — Beroep tot nietigverklaring — Begrip beschikking in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG — Ontvankelĳkheid")

text:
C 70/20                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                        22.3.2003
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 15 januari 2003
                        van 23 januari 2003
                                                                            in de gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00,
in zaak T-53/00: Serena Angioli tegen Commissie van de                      T-260/01 en T-272/01: Philip Morris International Inc. e.a.
                 Europese Gemeenschappen (1)                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                            („Besluit tot instelling van beroep in rechte voor rechterlijke
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Intern verge-                   instantie van derde Staat — Beroep tot nietigverklaring —
lijkend onderzoek voor aanstelling in vaste dienst van                      Begrip beschikking in de zin van artikel 230, vierde alinea,
tijdelijk functionarissen — Niet-plaatsing op lijst van ge-                                    EG — Ontvankelijkheid”)
schikte kandidaten — Geheim van werkzaamheden van jury)
                                                                                (2003/C 70/32)
                            (2003/C 70/31)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            In de gevoegde zaken T-377/00, T-379/00, T-380/00, T-260/
                                                                            01 en T-272/01, Philip Morris International Inc., gevestigd te
                                                                            Rye Brook, New York (Verenigde Staten), vertegenwoordigd
In zaak T-53/00, Serena Angioli, wonende te Brussel, vertegen-              door É. Morgan de Rivery en J. Derenne, advocaten, domicilie
woordigd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, domici-                gekozen hebbende te Luxemburg, in de zaken T-377/00 en
lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                   T-272/01, R. J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., gevestigd
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: C. Berardis-Kayser),                  te Winston-Salem, North-Carolina (Verenigde Staten), RJR
betreffende een beroep tot nietigverklaring van het besluit van             Acquisition Corp., gevestigd te Wilmington, New Castle,
de Commissie van 28 mei 1999 om verzoekster niet te                         Delaware (Verenigde Staten), R. J. Reynolds Tobacco Company,
plaatsen op de lijst van geschikte kandidaten van intern                    gevestigd te Jersey City, New Jersey (Verenigde Staten), R. J. Rey-
vergelijkend onderzoek COM/TA/2/98 voor de aanstelling in                   nolds Tobacco International, Inc., gevestigd te Dover, Kent,
vaste dienst van tijdelijk functionarissen, alsmede van alle                Delaware (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door P. Lomas,
handelingen die de jury van het vergelijkend onderzoek en het               solicitor, en O. Brouwer, advocaat, domicilie gekozen hebben-
tot aanstelling bevoegd gezag ten vervolge daarop hebben                    de te Luxemburg, in de zaken T-379/00 en T-260/01, Japan
gesteld, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als                 Tobacco, Inc., gevestigd te Tokyo (Japan), vertegenwoordigd
volgt: R. García-Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke,            door P. Lomas, solicitor, en O. Brouwer, advocaat, domicilie
rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op            gekozen hebbende te Luxemburg, in zaak T-380/00, tegen
23 januari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                 Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
als volgt:                                                                  aanvankelijk X. Lewis en C. Ladenburger, vervolgens C. Dock-
                                                                            sey en Ladenburger), ondersteund door Europees Parlement
                                                                            (gemachtigden: R. Passos en A. Baas), Koninkrijk Spanje
                                                                            (gemachtigde: R. Silva de Lapuerta), Franse Republiek (gemach-
1)     Verwerpt het beroep.                                                 tigde: G. de Bergues), Italiaanse Republiek (gemachtigde:
                                                                            U. Leanza), Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes
                                                                            en Â. Cortesão de Seiça Neves), Republiek Finland (gemachtig-
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.            den: T. Pynnä en E. Bygglin), in de zaken T-377/00, T-379/00,
                                                                            T-380/00, T-260/01 en T-272/01, Bondsrepubliek Duitsland
                                                                            (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma), Helleense
                                                                            Republiek (gemachtigde: V. Kontolaimos), in de zaken T-260/
( 1) PB C 135 van 13 mei 2000.                                              01 en T-272/01, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden:
                                                                            in de zaken T-260/01 en T-272/01, H. Sevenster en, in zaak
                                                                            T-379/00, Sevenster en J. van Bakel), betreffende verzoeken
                                                                            tot nietigverklaring van twee besluiten van de Commissie tot
                                                                            instelling van beroep in rechte tegen verzoeksters voor een
 ---pagebreak--- 22.3.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 70/21
federale rechterlijke instantie van de Verenigde Staten van                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Amerika, heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid),
samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident,
V. Tiili, J. Pirrung, P. Mengozzi en A. W. H. Meij, rechters;
                                                                                van 15 januari 2003
griffier: J. Plingers, administrateur, op 15 januari 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verklaart de beroepen niet-ontvankelijk.                             in zaak T-171/01: Institut de l’audiovisuel et des télécom-
                                                                            munications en Europe (IDATE) tegen Commissie van de
2)     Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten en hoofdelijk in de                          Europese Gemeenschappen (1)
       kosten van de Commissie.
3)     Verstaat dat interveniënten hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                            („Arbitragebeding — Communautair programma „Trans-
                                                                            European Telecommunications Networks” — Overeenkomst
( 1) PB C 79 van 10.3.2001 en C 3 van 5.1.2002.                             betreffende organisatie van seminaries over gebruik van
                                                                                Euro-ISDN — Te vergoeden kosten”)
                                                                                (2003/C 70/34)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                      van 12 december 2002                                                            (Procestaal: Frans)
in zaak T-110/01: Vedial SA tegen Bureau voor harmonisa-
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                        modellen) (BHIM) ( 1)
(„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ouder                             In zaak T-171/01, Institut de l’audiovisuel et des télécommuni-
woordmerk SAINT-HUBERT 41 — Aanvraag voor inschrij-                         cations en Europe (IDATE), gevestigd te Montpellier (Frankrijk),
ving van beeldmerk met woord „HUBERT” als gemeen-                           vertegenwoordigd door H. Calvet, advocaat, domicilie gekozen
schapsmerk — Relatieve weigeringsgrond — Verwarrings-                       hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese
gevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG)                      Gemeenschappen (gemachtigden: M. Wolfcarius en M. Shotter
                              nr. 40/94”)                                   en J.-L. Fagnart), betreffende, primair, een vordering tot
                                                                            vaststelling door het Gerecht dat het begrip door de Commissie
                            (2003/C 70/33)                                  te vergoeden kosten in de zin van de overeenkomst die door
                                                                            de Commissie en verzoeker in het kader van het programma
                           (Procestaal: Frans)                              „Trans-European Telecommunications Networks” is gesloten,
                                                                            alle kosten omvat die door de onderaannemers van verzoeker
                                                                            uit hoofde van die overeenkomst zijn gefactureerd, en subsi-
In zaak T-110/01, Vedial SA, gevestigd te Ludres (Frankrijk),               diair, een vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker
vertegenwoordigd door T. van Innis en G. Glas, advocaten,                   stelt te hebben geleden als gevolg van de wanprestatie van de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor                  Commissie bij de uitvoering van de overeenkomst, heeft het
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                 Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
modellen) (BHIM) (gemachtigde: E. Joly), en andere partij voor              Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
de kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen                 griffier: H. Jung, op 15 januari 2003 een arrest gewezen
de interne markt (merken, tekeningen en modellen): France                   waarvan het dictum luidt als volgt:
Distribution, gevestigd te Emerainville (Frankrijk), betreffende
een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                    1)     Verstaat dat de door de Commissie te vergoeden kosten in de
(merken, tekeningen en modellen) van 9 maart 2001 (zaak                            zin van de litigieuze overeenkomst alle kosten omvatten
R 127/2000-1), heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld                      die verzoeker door zijn onderaannemers uit hoofde van die
als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, V. Tiili en P. Mengozzi,                    overeenkomst zijn gefactureerd.
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 12 decem-
ber 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                                      2)     Verwijst de Commissie in de kosten.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elke partij de eigen kosten zal dragen.                 (1 ) PB C 303 van 27.10.2001.
( 1) PB 2001, C 227.


title: Zaak C-231/10: Beroep ingesteld op 10 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/27

         Beroep ingesteld op 10 mei 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-231/10)
   2010/C 179/43
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán, E. Randvere)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Estland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/118/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging en achteruitgang van de toestand, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 16 januari 2009 verstreken.

      (1)  PB L 372, blz. 19.


title: Zaak T-191/14: Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Lubrizol France/Raad

text:
               19.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/31

         Beroep ingesteld op 21 maart 2014 — Lubrizol France/Raad
   (Zaak T-191/14)
   2014/C 151/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lubrizol France SAS (Rouen, Frankrijk) (vertegenwoordigers: R. MacLean, Solicitor, en B. Hartnett, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de artikelen 1 en 4 van verordening (EU) nr. 1387/2013 van de Raad van 17 december 2013 (1) nietig verklaren voor zover zij verzoekster haar rechten ontzegde op drie schorsingen van rechten krachtens ex TARIC-codes 2918.2900.80, 3811.2900.10 en 3811.9000.30 wegens kennelijke juridische en inhoudelijke vergissingen alsook vaststelling in strijd met wezenlijke procedurevereisten en beschermende maatregelen;

               —

               verweerder en eventuele interveniënten verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.

               1.

               Eerste middel: kennelijke juridische en inhoudelijke vergissingen door verweerder bij de vaststelling dat was voldaan aan de toepasselijke voorwaarden voor beëindiging van de drie autonome schorsingen van rechten, door het criterium tot vaststelling of sprake is van voldoende hoeveelheden van soortgelijke of vervangbare hoeveelheden in de Europese Unie vervaardigde producten alsook het criterium van identieke equivalenten of vervangingsproducten niet naar behoren toe te passen.

               2.

               Tweede middel: schending door verweerder van wezenlijke vormvereisten en van beschermende maatregelen tot waarborging van behoorlijke toepassing en implementering van de procedureregels, die vereisen dat opponenten binnen een bepaalde termijn antwoorden alsook misleiding en onjuiste informatieverstrekking in bezwaren tegen de voortzetting van autonome schorsingen van rechten voorkomen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1387/2013 van de Raad van 17 december 2013 houdende schorsing van de autonome rechten van het gemeenschappelijk douanetarief voor bepaalde landbouw- en industrieproducten en tot intrekking van verordening (EU) nr. 1344/2011 (PB L 354, blz. 201).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 16 december 1999 in zaak C-239/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek ("Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳnen 92/49/EEG en 92/92/EEG — Direct verzekeringsbedrĳf, met uitzondering van levensverzekeringsbranche, en direct levensverzekeringsbedrĳf")

text:
4.3.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 63/5
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                     van 16 december 1999                                                       van 16 december 1999
in zaak C-198/98 (verzoek van het Industrial Tribunal,
                                                                           in zaak C-239/98: Commissie van de Europese Gemeen-
Bristol om een prejudiciële beslissing): G. Everson,
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
T. J. Barrass tegen Secretary of State for Trade and Indus-
                       try, Bell Lines Ltd (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijnen
(„Sociale politiek — Bescherming van werknemers bij insol-                 92/49/EEG en 92/92/EEG — Direct verzekeringsbedrijf,
ventie van werkgever — Richtlijn 80/987/EEG — Werkne-                      met uitzondering van levensverzekeringsbranche, en direct
mer die woont en werkt in andere lidstaat dan die waar                                        levensverzekeringsbedrijf”)
        werkgever hoofdzetel heeft — Waarborgfonds”)
                                                                                (2000/C 63/09)
                           (2000/C 63/08)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
In zaak C-198/98, betreffende een vezoek aan het Hof                       In zaak C-239/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Industrial               pen (gemachtigde: C. Tufvesson en B. Mongin) tegen Franse
Tribunal, Bristol (Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig           Republiek (gemachtigde: K. Rispal-Bellanger en C. Chavance),
geding tussen G. Everson, T. J. Barrass en Secretary of State for          betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
Trade and Industry, Bell Lines Ltd, in liquidatie, betreffende             Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 van           bepalingen vast te stellen (en in werking te doen treden) en
richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980                       mee te delen die nodig zijn voor het volledig volgen van
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot
lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij                      coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 23), heeft het Hof            betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, president van           van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van
de Eerste kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde                de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn
kamer, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann en M. Wathelet                „schadeverzekering”) (PB L 228, blz. 1), en van richtlijn
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colo-            92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördina-
mer; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 december             tie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betref-
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                fende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van
                                                                           de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (derde richtlijn
                                                                           „levensverzekeringen”) (PB L 360, blz. 1), en met name door
Wanneer werknemers die het slachtoffer van insolventie van hun             die richtlijnen niet uit te voeren ten aanzien van de „mutuelles”
werkgever geworden zijn, in een lidstaat werkzaam zijn geweest bij         in de zin van de „code de la mutualité”, de krachtens het
het bijkantoor van een vennootschap die is opgericht naar het recht        EG-Verdrag en die richtlijnen op haar rustende verplichtingen
van een andere lidstaat, waar die vennootschap haar zetel heeft en in      niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld
staat van vereffening is verklaard, dan is het ingevolge artikel 3 van     als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C. Moitinho de
richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende           Almeida (rapporteur), L. Sevón, J.-P. Puissochet en P. Jann,
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de        rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. von Holstein,
bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever,            adjunct-griffier, op 16 december 1999 een arrest gewezen
bevoegde fonds om de onvervulde aanspraken van die werknemers te           waarvan het dictum luidt als volgt:
honoreren, het fonds van de staat waar zij hun werkzaamheden ver-
richtten.                                                                  1) Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                               stellen (en in werking te doen treden) en mee te delen die nodig
                                                                               zijn voor het volledig volgen van richtlijn 92/49/EEG van de
(1) PB C 234 van 25.7.1998.                                                    Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en
                                                                               bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekerings-
                                                                               bedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en
                                                                               houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en
 ---pagebreak--- C 63/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.3.2000
     88/357/EEG (derde richtlijn„schadeverzekering”), en van richt-        2) De uitzondering neergelegd in artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn
     lijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot                        79/7 geldt niet voor een toelage zoals die welke krachtens de
     coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen            Regulations 2(5 en 6) en 3(1) van de Social Fund Winter Fuel
     betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging         Payment Regulations 1998 wordt verstrekt.
     van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (derde richtlijn
     „levensverzekeringen”), en met name door die richtlijnen niet uit
                                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
     te voeren ten aanzien van de „mutuelles” in de zin van de „code
     de la mutualité”, is de Franse Republiek de krachtens het
     EG-Verdrag en die richtlijnen op haar rustende verplichtingen
     niet nagekomen.
2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 16 december 1999
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                  in zaak C-26/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                      van 16 december 1999
                                                                           („Niet-nakoming          —     Niet-uitvoering         van      richtlijn
in zaak C-382/98 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                                95/30/EG”)
(England and Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
Court) om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen
            Secretary of State for Social Security (1)                                                (2000/C 63/11)
(„Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen
en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Toekenning                                              (Procestaal: Frans)
van stookkostentoelage — Koppeling aan pensioenleeftijd”)
                            (2000/C 63/10)                                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           In zaak C-26/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: P. J. Kuijper en N. Yerrell) tegen Groother-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           togdom Luxemburg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende
                           dentie van het Hof)
                                                                           een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom
In zaak C-382/98, betreffende een verzoek aan het hof                      Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de High Court of             bepalingen vast te stellen en/of aan de Commissie mee te delen
Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Divisonal             welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 95/30/EG
Court), in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en                 van de Commissie van 30 juni 1995 tot aanpassing aan de
Secretary of State for Social Security, ex parte: J. H. Taylor,            vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/679/EEG van de
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             Raad betreffende de bescherming van de werknemers tegen de
de artikelen 3 en 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG van              risico’s van blootstelling aan biologische agentia op het werk
de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke                   (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van             richtlijn 89/391/EEG) (PB L 155, blz. 41), de krachtens het
mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid                   EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-
(PB 1979, L 6, blz. 24), heeft het Hof (Zesde kamer),                      men, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede              J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), kamerpresident,
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                    C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm (rapporteur) en                  N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 16 december 1999 een arrest
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 16 december
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te
1) Artikel 3, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                     voldoen aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van 30 juni
     19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging             1995 tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van
     van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen             richtlijn 90/679/EEG van de Raad betreffende de bescherming
     op het gebied van de sociale zekerheid, moet in die zin worden             van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan
     uitgelegd, dat een toelage voor stookkosten in de winter als die           biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in
     welke krachtens de Regulations 2(5 en 6) en 3(1) van de Social             de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is het
     Fund Winter Fuel Payment Regulations 1998 wordt betaald,                   Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2, lid 1, van
     onder deze richtlijn valt.                                                 deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.


title: Zaak T-495/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 mei 2008 — Belfass/Raad ( Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Communautaire aanbestedingsprocedure — Duidelijke materiële fout — Gunning aan economisch voordeligste inschrijving — Abnormaal lage offerte — Artikel 139, lid 1, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 — Exceptie van onwettigheid — Bestek — Ontvankelijkheid )

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 21 mei 2008 — Belfass/Raad
   (Zaak T-495/04) (1)

   („Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Communautaire aanbestedingsprocedure - Duidelijke materiële fout - Gunning aan economisch voordeligste inschrijving - Abnormaal lage offerte - Artikel 139, lid 1, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 - Exceptie van onwettigheid - Bestek - Ontvankelijkheid’)
   (2008/C 171/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Belfass SPRL (Vorst, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en A. Vitro, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de Raad van de Europese Unie van 13 oktober 2004 houdende afwijzing van de twee door verzoekster in het kader van aanbestedingsprocedure UCA-033/04 ingediende offertes, en anderzijds vordering tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden als gevolg van de handelwijze van de Raad
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Raad van de Europese Unie van 13 oktober 2004 houdende afwijzing van de offertes van Belfass SPRL in het kader van aanbestedingsprocedure UCA-033/04 wordt nietig verklaard voor zover daarbij de offerte van Belfass inzake perceel nr. 2 wordt afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-149/09: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Dover/Parlement ( „Regeling kosten en vergoedingen van leden van Europees Parlement — Controle van besteding van vergoedingen — Vergoeding voor parlementaire medewerkers — Bewijs van uitgaven — Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen” )

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/25

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2011 — Dover/Parlement
   (Zaak T-149/09) (1)

   (Regeling kosten en vergoedingen van leden van Europees Parlement - Controle van besteding van vergoedingen - Vergoeding voor parlementaire medewerkers - Bewijs van uitgaven - Terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen)
   2011/C 145/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Densmore Ronald Dover (Borehamwood, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Vaughan, QC, M. Lester, barrister, en M. French, solicitor)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. Krück, D. Moore en M. Windisch, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit D(2009) 4639 van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 29 januari 2009 om bepaalde bedragen terug te vorderen die aan verzoeker ten onrechte als parlementaire kosten en vergoedingen waren betaald

      Dictum

               1)

               Besluit D(2009) 4639 van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 29 januari 2009 wordt nietig verklaard met betrekking tot de terugvordering van 193 001 GBP.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Parlement en Densmore Ronald Dover zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak T-143/04: Beroep, op 13 april 2003 ingesteld door Antonietta Camurato Carfagno tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/18

         Beroep, op 13 april 2003 ingesteld door Antonietta Camurato Carfagno tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-143/04)
   (2004/C 190/29)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 13 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Antonietta Camurato Carfagno, wonende te Braine-L'Alleud (België), vertegenwoordigd door Carlos Murato, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 9 april 2003 van de beoordelaar inzake verzoeksters loopbaanontwikkelingsrapport (REC) voor de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002;

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van 11 december 2003 van het TABG tot afwijzing van verzoeksters klacht (R/353/03);

               —

               er akte van te nemen dat verzoekster zich het recht voorbehoudt een extra middel te formuleren betreffende misbruik van bevoegdheid door de beoordelaars en het TABG;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding en in de in verband met de procedure gemaakte noodzakelijke kosten, met name de kosten van domiciliekeuze, reis- en verblijfkosten, alsmede de honoraria en kosten van advocaten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen haar loopbaanontwikkelingsrapport („REC”) voor de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002.
   Tot staving van haar beroep voert zij aan dat de beoordelingen in haar REC kennelijk onjuist zijn gelet op verschillende handelingen en feiten die zich tijdens en na de referentieperiode hebben voorgedaan, en op opmerkingen van de beoordelaar en de tweede beoordelaar die in tegenspraak zijn met de toegekende punten en de betekenis daarvan. Volgens haar schendt het REC bovendien artikel 43 van het Statuut voorzover het nieuwe beoordelingssysteem tot onderwaardering van ambtenaren kan leiden, hetgeen volgens verzoekster haar geval is, gezien met name de verplichting om een streefgemiddelde van 14/20 in acht te nemen.
   Voorts stelt verzoekster:

               —

               kennelijke beoordelingsfout;

               —

               schending van het beginsel van gelijke behandeling;

               —

               schending van de motiveringsplicht.


title: Zaak T-351/13: Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Crown Equipment (Suzhou) en Crown Gabelstapler/Raad

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/39

         Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Crown Equipment (Suzhou) en Crown Gabelstapler/Raad
   (Zaak T-351/13)
   2013/C 252/66
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Crown Equipment (Suzhou) Co. Ltd (Suzhou, China) en Crown Gabelstapler GmbH & Co. KG (Roding, Duitsland) (vertegenwoordigers: K. Neuhaus, H.-J. Freund en B. Ecker, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 372/2013 (1) van de Raad van 22 april 2013 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1008/2011 van 10 oktober 2011 nietig te verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft, en

               —

               verweerder te verwijzen in zijn eigen kosten en in die van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 2, lid 7, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (2) van de Raad of artikel 296, lid 2, VWEU, voor zover de Raad kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt of zijn motiveringsplicht heeft geschonden door Brazilië te kiezen als referentieland om de normale waarde vast te stellen. De Raad was, in het bijzonder gelet op de mate van concurrentie tussen binnenlandse producenten en de door invoer veroorzaakte concurrentie, ten onrechte van mening dat of heeft niet gemotiveerd waarom er voldoende concurrentie is op de Braziliaanse markt.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 2, lid 7, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad of artikel 296, lid 2, VWEU, voor zover de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt of zijn motiveringsplicht heeft geschonden bij zijn afwijzing van een verzoek om de normale waarde te corrigeren teneinde rekening te houden met het effect van een invoerrecht van 14 % op het betrokken product in referentieland Brazilië.

               3)

               Derde middel: schending van artikel 9, lid 4, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad, voor zover de Raad een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door bij de toepassing van de „regel van het laagste recht” de in de bestreden verordening vastgestelde dumpingmarge te vergelijken met de schademarge die in het oorspronkelijke onderzoek van 2005 werd vastgesteld, in plaats van een nieuwe schademarge vast te stellen.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 372/2013 van de Raad van 22 april 2013 tot wijziging van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1008/2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op handpallettrucks en essentiële onderdelen daarvan, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, naar aanleiding van een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (PB L 112, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-106/13: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Francesco Fierro, Fabiana Marmorale/Edoardo Ronchi, Cosimo Scocozza (Prejudiciële verwijzing — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Tenuitvoerlegging van Unierecht — Verzuim — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/54

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — Francesco Fierro, Fabiana Marmorale/Edoardo Ronchi, Cosimo Scocozza
   (Zaak C-106/13) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Tenuitvoerlegging van Unierecht - Verzuim - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 225/101
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Francesco Fierro, Fabiana Marmorale

      Verwerende partijen: Edoardo Ronchi, Cosimo Scocozza

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Tivoli — Uitlegging van artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, gelezen in samenhang met artikel 6 VEU en de artikelen 17 en 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten — Eigendomsrecht — Nationale regeling op grond waarvan de plaatselijke bestuurlijke autoriteiten de eigenaar kunnen verbieden een deel van zijn gebouw te verkopen zonder voorafgaande toestemming

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door het Tribunale di Tivoli (Italië) gestelde vraag.

      (1)  PB C 141 van 18 mei 2013


title: Zaak T-285/14: Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Wirtschaftsvereinigung Stahl e.a./Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/36

         Beroep ingesteld op 2 mei 2014 — Wirtschaftsvereinigung Stahl e.a./Commissie
   (Zaak T-285/14)
   2014/C 223/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Wirtschaftsvereinigung Stahl (Düsseldorf, Duitsland), Benteler Steel/Tube GmbH (Paderborn), BGH Edelstahl Freital GmbH (Freital), BGH Edelstahl Siegen GmbH (Siegen), BGH Edelstahl Lippendorf GmbH (Lippendorf), Buderus Edelstahl Schmiedetechnik GmbH (Wetzlar), ESF Elbe-Stahlwerke Feralpi GmbH (Riesa), Friedr. Lohmann GmbH Werk für Spezial- & Edelstähle (Witten), Outokumpu Nirosta GmbH (Krefeld), Peiner Träger GmbH (Peine), ThyssenKrupp Steel Europe AG (Duisburg), ThyssenKrupp Rasselstein GmbH (Andernach), ThyssenKrupp Electrical Steel GmbH (Gelsenkirchen), Pruna Betreiber GmbH (Grünwald), ThyssenKrupp Gerlach GmbH (Homburg), ThyssenKrupp Federn und Stabilisatoren GmbH (Hagen), Salzgitter Mannesmann Rohr Sachsen GmbH (Zeithain), HSP Hoesch Spundwand und Profil GmbH (Dortmund), Salzgitter Mannesmann Grobblech GmbH (Mülheim an der Ruhr), Mülheim Pipecoatings GmbH (Mülheim an der Ruhr), Salzgitter Mannesmann Stainless Tubes Deutschland GmbH (Remscheid), Salzgitter Hydroforming GmbH & Co. KG (Crimmitschau), Salzgitter Mannesmann Line Pipe GmbH (Siegen), Ilsenburger Grobblech GmbH (Ilsenburg) (vertegenwoordigers: A. Reuter, C. Arhold, N. Wimmer, F. A. Wesche, K. Kindereit, R. Busch, A. Hohler en T. Woltering, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               het besluit van verweerster van 18 december 2013 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure in staatssteunzaak SA.3395 (2013/C) (ex 2013/NN) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, PB C 37/73 van 7 februari 2014, nietig te verklaren;

               —

               de onderhavige zaak en de zaak betreffende het verzoek van Duitsland om nietigverklaring van het bestreden besluit bij het Gerecht (verzoekschrift ingediend op 21 maart 2014) te voegen;
               subsidiair: het procesdossier in de zaak betreffende genoemd verzoek van Duitsland bij de onderhavige zaak te betrekken;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen negen middelen aan.

               1.

               Eerste middel: Geen voordeel

                           —

                           Verzoeksters betogen dat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene bijzondere vereffeningsregeling geen voordeel betekent voor grootverbruikers van stroom in de staalindustrie in het algemeen of voor verzoeksters 2 tot en met 24 in het bijzonder.

               2.

               Tweede middel: Geen selectief voordeel

                           —

                           Verzoeksters voeren daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling voor verzoeksters hoegenaamd geen selectief voordeel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU oplevert.

               3.

               Derde middel: Geen aanwending van staatsmiddelen

                           —

                           Verzoeksters stellen voorts dat de bijzondere vereffeningsregeling geen steun vormt die is „bekostigd door de staat of met staatsmiddelen” in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

               4.

               Vierde middel: Geen vervalsing van de mededinging

                           —

                           Verzoeksters betogen dat de bijzondere vereffeningsregeling de mededinging binnen de Europese Unie niet vervalst.

               5.

               Vijfde middel: Geen negatieve beïnvloeding van de handel tussen de lidstaten

                           —

                           Verzoeksters voeren daarnaast aan dat de bijzondere vereffeningsregeling evenmin de handel tussen de lidstaten negatief beïnvloedt.

               6.

               Zesde middel: De intrekking of aanzienlijk inperking van de bijzondere vereffeningsregeling schendt verzoeksters’ grondrechten

                           —

                           Verzoeksters betogen dat de kwalificatie van de bijzondere vereffeningsregeling als staatssteun of een aanzienlijke inperking van de bijzondere vereffeningsregeling niet alleen een overschrijding zou betekenen van de door het Hof van Justitie van de Europese Unie getrokken grenzen van artikel 107 VWEU, maar ook een schending van het fundamentele vereiste dat de materiële lasten billijk worden verdeeld. De intrekking of aanzienlijke inperking van de bijzondere vereffeningsregeling zou dan ook in strijd komen met verzoeksters’ grondrechten, daaronder meer bepaald de rechten die zij ontlenen aan het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               7.

               Zevende middel: De bijzondere vereffeningsregeling is gedekt door de beschikking van de Commissie van 22 mei 2002

                           —

                           Verzoeksters stellen voorts dat de Commissie met haar beschikking van 22 mei 2002 uitdrukkelijk heeft vastgesteld dat de EEG en haar „vereffeningsregelingen” niet aan alle voorwaarden voor staatsteun voldeden (1). Deze beschikking dekt ook de bijzondere vereffeningsregeling.

               8.

               Achtste middel: Kennelijke beoordelingsfout en ontoereikend vooronderzoek

                           —

                           Daarenboven voeren verzoeksters aan dat het onderzoek van de Commissie ontoereikend is geweest, zodat zij niet heeft onderkend dat de uitzonderingsregelingen voor de energie-intensieve ondernemingen naar doel, aard c.q. opzet van de EEG gerechtvaardigd zijn en dus geen selectief voordeel vormen.

               9.

               Negende middel: Schending van het recht om te worden gehoord

                           —

                           Verzoeksters verwijten de Commissie dat zij hen in elk geval had moeten horen alvorens een besluit met dergelijke belastende rechtsgevolgen vast te stellen.

      (1)  Brief van de Commissie van 22 mei 2002, C (2002) 1887 def./steunmaatregel NN 27/2000 — Duitsland.


title: Zaak C-68/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 8 februari 2013 — Markus Weiss/Condor Flugdienst GmbH

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Rüsselsheim (Duitsland) op 8 februari 2013 — Markus Weiss/Condor Flugdienst GmbH
   (Zaak C-68/13)
   2013/C 114/39
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Rüsselsheim

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Markus Weiss

      Verwerende partij: Condor Flugdienst GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening (1) direct de geboekte vlucht betreffen?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: hoeveel vorige vluchten met het voor de geplande vlucht ingezette vliegtuig zijn relevant wanneer sprake kan zijn van buitengewone omstandigheden? Bestaat er een tijdslimiet waarbinnen buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten in aanmerking kunnen worden genomen? Zo ja, hoe moet die worden berekend?

               3)

               Indien ook buitengewone omstandigheden tijdens vorige vluchten voor een latere vlucht relevant zijn: moeten de door de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, volgens artikel 5, lid 3, van de verordening te treffen redelijke maatregelen alleen ertoe strekken buitengewone omstandigheden te voorkomen dan wel ook beogen een langere vertraging te vermijden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-469/01 P: Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-118/00 tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
C 68/2                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  16.3.2002
Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van               —     door niet na te gaan of het specifieke dessin (spikkels
Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het                   en/of lagen) van de kleuren reeds deel uitmaakte van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    gebruikelijke voorkomen van de tabletten op de markt
(Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-117/00                       op het relevante tijdstip en, zo neen, of dit verschil
tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-                   waarneembaar is en onderscheidend vermogen verleent
tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)                aan de merken.
(BHIM).
                                                                      (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 21.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
—     het arrest te vernietigen;
—     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
      hogere voorziening.                                             Hogere voorziening, op 6 december 2001 ingesteld door
                                                                      Procter & Gamble Company tegen het arrest het Gerecht
                                                                      van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                      (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak
                                                                      T-118/00 (1) tussen Procter & Gamble Company en Bureau
Middelen en voornaamste argumenten                                    voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                tekeningen en modellen) (BHIM)
Rekwirante voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg een                                    (Zaak C-469/01 P)
beoordelingsfout heeft gemaakt in de volgende opzichten:
                                                                                (2002/C 68/04)
—     door te oordelen dat de vraag of het onderscheidend
      vermogen van het merk op het tijdstip van de indiening
      van de inschrijvingsaanvraag dan wel op het tijdstip van
      de effectieve inschrijving moet worden beoordeeld, niet         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      behoeft te worden beantwoord;                                   op 6 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
                                                                      Procter & Gamble Company, te Cincinnati, Ohio (Verenigde
                                                                      Staten van Amerika), vertegenwoordigd door C.J.J.C. van
—     door te oordelen dat het aandachtsniveau van de gemid-          Nispen en G. Kuipers, advocaten, tegen het arrest van het
      delde consument ten aanzien van de vorm en de kleuren           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
      van was- en afwasmiddeltabletten niet hoog is;                  (Tweede kamer) van 19 september 2001 in zaak T-118/00
                                                                      tussen Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisa-
                                                                      tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
—     door te oordelen dat dient te worden onderzocht of de
                                                                      (BHIM).
      aangevraagde merken de doelgroep in staat stellen de
      betrokken waren te onderscheiden van die van een andere
      commerciële herkomst wanneer zij bij een aankoop een
      keuze zal moeten maken;                                         Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     het arrest te vernietigen;
—     door te oordelen dat de gemiddelde consument de
      enigszins afgeronde hoeken van het tablet niet kan              —     het BHIM te verwijzen in de kosten in eerste aanleg en in
      opvatten als een bijzonder kenmerk van de geclaimde                   hogere voorziening.
      vorm dat geschikt is om het tablet van andere was- en
      afwasmiddeltabletten te onderscheiden, en door niet na
      te gaan of deze enigszins afgeronde hoeken reeds deel
      uitmaakten van het gebruikelijke voorkomen van de
      tabletten op de markt op het relevante tijdstip en, zo          Middelen en voornaamste argumenten
      neen, of dit verschil waarneembaar is en onderscheidend
      vermogen verleent aan de merken;
                                                                      Zie zaak C-468/01 P.
—     door niet na te gaan of de op merken aangebrachte
      kleuren reeds deel uitmaakten van het gebruikelijke             (1) PB C 192 van 8.7.2000, blz. 21.
      voorkomen van de tabletten op de markt op het relevante
      tijdstip en, zo neen, of dit verschil waarneembaar is en
      onderscheidend vermogen verleent aan de merken;


title: Zaak T-361/17: Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Eco-Bat Technologies e.a./Commissie

text:
               25.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 318/13

         Beroep ingesteld op 6 juni 2017 — Eco-Bat Technologies e.a./Commissie
   (Zaak T-361/17)
   (2017/C 318/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Eco-Bat Technologies Ltd (Matlock, Verenigd Koninkrijk), Berzelius Metall GmbH (Braubach, Duitsland) en Société Traitements Chimiques des Métaux (STCM) (Bazoches-les-Gallerandes, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Brealey, QC, en I. Vandenborre en S. Dionnet, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 2, lid 1, onder b), van besluit C(2017) 900 final van de Commissie, zoals gewijzigd op 6 april 2017 bij besluit C(2017) 2223 final van 6 april 2017, in zaak AT.40018 — Recyclage van autoaccu’s nietig verklaren, de aan de verzoeksters opgelegde geldboete verlagen om rekening te houden met een representatieve waarde van de aankopen tijdens de inbreukperiode en met de correcte duur van de deelname van verzoeksters aan de inbreukhandelingen in Frankrijk, en de op basis van punt 37 van de Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (1) opgelegde verhoging met 10 % ongedaan maken, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoeksters zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Commissie heeft het beginsel van behoorlijk bestuur en het recht van verdediging van de verzoeksters geschonden door voor het eerst in het bestreden besluit te bepalen dat de waarde van de aankopen van de verzoeksters moet worden gebruikt als basis voor de berekening van de geldboete.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden door de waarde van de aankopen van de verzoeksters in 2011 als referentiepunt te gebruiken bij de berekening van de geldboete.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid, het beginsel van gelijke behandeling, het evenredigheidsbeginsel en de motiveringsplicht geschonden door geen rekening te houden met de geringere betrokkenheid van de verzoeksters bij de handelingen van het kartel in Frankrijk.

               4.

               Vierde middel: de Commissie heeft de motiveringsplicht, het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen geschonden door de toepassing van punt 37 van de richtsnoeren en de opgelegde exacte verhoging van de geldboete niet afdoende te rechtvaardigen.

               5.

               Vijfde middel: de Commissie heeft het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling geschonden door aan- en verkoopkartels verschillend te behandelen.

               6.

               Zesde middel: de Commissie heeft het recht van verdediging van de verzoeksters geschonden door een verhoging van de geldboete overeenkomstig punt 37 van de richtsnoeren op te leggen zonder deze te vermelden in de mededeling van de punten van bezwaar, en door geen aanvullende mededeling van de punten van bezwaar te verzenden en geen nieuwe hoorzitting te organiseren.

               7.

               Zevende middel: de Commissie heeft het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden door niet in een eerder stadium van de administratieve procedure te kennen te geven dat zij punt 37 van de richtsnoeren zou toepassen.

      (1)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak T-102/12: Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Sorouh/Raad

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/31

         Beroep ingesteld op 22 februari 2012 — Sorouh/Raad
   (Zaak T-102/12)
   2012/C 151/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sorouh Joint Stock Company (Damascus, Syrië) (vertegenwoordiger: E. Ruchat, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verzoeksters vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg besluit 2011/782/GBVB van de Raad van 1 december 2011, verordening (EU) nr. 36/2012 van de Raad van 18 januari 2012 en de daaruit volgende uitvoeringshandelingen nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreffen;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-432/11, Makhlouf/Raad (1), en T-433/11, Makhlouf/Raad (2).

      (1)  PB 2011, C 290, blz. 13.

      (2)  PB 2011, C 290, blz. 14.


title: Zaak C-444/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunal Brașov (Roemenië) op 7 augustus 2013 — Imre Solyom, Luiza Solyom/Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Brașov

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunal Brașov (Roemenië) op 7 augustus 2013 — Imre Solyom, Luiza Solyom/Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Brașov
   (Zaak C-444/13)
   2013/C 325/24
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunal Brașov

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Imre Solyom, Luiza Solyom

      Verwerende partij: Direcția Generală a Finanțelor Publice a Județului Brașov

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 73 en 78 van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat wanneer partijen bij een koopovereenkomst een definitieve en onherroepelijke prijs vaststellen en de transactie nadien door de belastingdienst als belastbaar wordt beschouwd op grond dat de verkoper alsnog als belastingplichtige wordt aangemerkt, de erop betrekking hebbende belasting over de toegevoegde waarde moet worden geacht in de prijs te zijn inbegrepen, of moet de prijs ermee worden vermeerderd? Met andere woorden: Wat is de maatstaf van heffing voor een dergelijke levering?

      (1)  Richtlijn van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak F-70/11: Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — ZZ/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/52

         Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-70/11)
   2011/C 282/100
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2008

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2008, meer bepaald het gedeelte van dat rapport dat over diezelfde periode door EUROSTAT is opgesteld;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Doorhaling van zaak C-26/02

text:
10.5.2003            NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 112/23
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak C-26/02 (1)
                                                                                (2003/C 112/40)
—    Onregelmatigheid van de procedure
     Het Gerecht heeft verzoekers voorstelling van de zaak          De president van het Hof van Justitie van de Europese
     vertekend door in het arrest geen melding te maken             Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 februari 2003
     van de door hem aangedragen en in het rapport ter              de doorhaling in het register gelast van zaak C-26/02: Konink-
     terechtzitting genoemde bewijzen. Het arrest vertekent         rijk Spanje tegen Raad van de Europese Unie.
     bovendien het verloop van de terechtzitting voor het
     Gerecht.
                                                                    (1 ) PB C 68 van 16.03.2003.
—    Schending van het gemeenschapsrecht
     Het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld dat volgens
     artikel 125 van besluit 86/283/EEG van de Raad van                            Doorhaling van zaak C-254/02 ( 1)
     30 juni 1986 betreffende de associatie van de landen en
     gebieden overzee met de Gemeenschap, landbouwprojec-                                   (2003/C 112/41)
     ten niet voor financiering door de Gemeenschap in
     aanmerking komen. Het Gerecht is voorbijgegaan aan de
     bewijzen die verzoeker dienaangaande heeft aangedragen.        De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 februari 2003
     Het Gerecht heeft bovendien het Handvest van de grond-         de doorhaling in het register gelast van zaak C-254/02 (verzoek
     rechten en de rechten van de verdediging geschonden            om een prejudiciële beslissing van het VAT & Duties Tribunal,
     door verzoekers grieven verkeerd op te vatten.                 London Tribunal Centre): Fast Forward Resources plc tegen
                                                                    Commissioners of Customs and Excise.
                                                                    (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak C-264/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 31 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2000/60/EG — Bescherming en beheer van water — Niet-uitvoering van voorgeschreven analyses — Verzuim om vereiste beknopte verslagen voor te leggen)

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/9

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 31 januari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-264/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2000/60/EG - Bescherming en beheer van water - Niet-uitvoering van voorgeschreven analyses - Verzuim om vereiste beknopte verslagen voor te leggen)
   (2008/C 79/16)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 5, lid 1, en 15, lid 2, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1) — Niet-voorlegging van beknopte verslagen met betrekking tot de krachtens artikel 5 vereiste analyses wat bepaalde stroomgebieddistricten betreft — Niet-uitvoering van de in artikel 5, lid 1, van de richtlijn bedoelde analyses en beoordelingen
   Dictum

               1)

               Door niet voor elk op haar grondgebied gelegen stroomgebieddistrict een analyse van de kenmerken ervan, een beoordeling van de effecten van menselijke activiteiten op de toestand van het oppervlaktewater en op het grondwater, en een economische analyse van het watergebruik uit te voeren overeenkomstig de technische specificatie van de bijlagen II en III bij richtlijn 2006/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, is de Helleense Republiek de krachtens artikel 5, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, en door geen beknopte verslagen voor te leggen met betrekking tot de volgens dat artikel vereiste analyses is zij ook de krachtens artikel 15, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak C-44/12: Beschikking van de president van het Hof van 16 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session in Scotland — Verenigd Koninkrijk) — Andrius Kulikauskas/Macduff Shellfish Limited en Duncan Watt

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/18

         Beschikking van de president van het Hof van 16 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Session in Scotland — Verenigd Koninkrijk) — Andrius Kulikauskas/Macduff Shellfish Limited en Duncan Watt
   (Zaak C-44/12) (1)

   2013/C 108/43
   Procestaal: Engels
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak C-220/10: Beroep ingesteld op 6 mei 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/14

         Beroep ingesteld op 6 mei 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-220/10)
   ()
   2010/C 209/22
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Portugese Republiek

                           —

                           door alle kustwateren van het eiland Madeira en alle kustwateren van het eiland Porto Santo als minder kwetsbare gebieden aan te wijzen, zonder toepassing te geven aan de criteria van bijlage II bij richtlijn 91/271/EEG (1) in samenhang met artikel 6, lid 1, daarvan en met name zonder grondige studies te hebben verricht waaruit blijkt dat de respectieve lozingen geen nadelige invloed op het milieu hebben, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde bepalingen van die richtlijn;

                           —

                           door de lozingen van stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000, zoals het geval is met de agglomeraties van Funchal en Câmara de Lobos, in de kustwateren van het eiland Madeira, aan een behandeling te onderwerpen die minder ver gaat dan in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG is voorgeschreven, zonder grondige studies te hebben verricht waaruit blijkt dat de respectieve lozingen geen nadelige invloed op het milieu hebben, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, van die richtlijn;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Albufeira/Armação de Pêra betreft, die agglomeratie voorzien is van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG, en evenmin ervoor te zorgen dat dat water aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde artikelen 3 en 5;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Beja betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Chaves betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat vijf agglomeraties in het estuarium van de rivier de Taag — namelijk Barreiro/Moita, Fernão Ferro, Montijo, Quinta do Conde en Seixal — betreft, die agglomeraties voorzien zijn van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG, en evenmin ervoor te zorgen dat, wat zes agglomeraties betreft die hun afvalwater lozen op de linkeroever van het estuarium van de Taag — namelijk Barreiro/Moita, Corroios/Quinta da Bomba, Fernão Ferro, Montijo, Quinta do Conde en Seixal — dat water aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde artikelen 3 en 5;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Elvas betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Tavira betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Viseu betreft, die agglomeratie voorzien is van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG, en evenmin ervoor te zorgen dat dat water aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde artikelen 3 en 5;

               —

               de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Er zijn verschillende agglomeraties die niet voldoen aan de voorschriften van de richtlijn: zeven agglomeraties voldoen niet aan de voorschriften van artikel 3 en nog eens twaalf niet aan die van artikel 5.
   Enkele van de betrokken agglomeraties onderwerpen hun afvalwater aan geen enkele behandeling.
   Wat de lozingen van stedelijk afvalwater in kwetsbare gebieden betreft, schrijft de richtlijn een behandeling voor die verder gaat dan die welke is vereist voor in andere gebieden geloosd water.
   Overeenkomstig deel B van bijlage II kan een mariene watermassa of marien gebied als een minder kwetsbaar gebied worden aangewezen wanneer de lozing van afvalwater geen nadelige invloed heeft op het milieu vanwege de morfologische, hydrologische of specifieke hydraulische omstandigheden in dat gebied.
   Artikel 6, lid 2, van de richtlijn legt vast onder welke voorwaarden lozingen van stedelijk afvalwater in minder kwetsbare gebieden aan een minder vergaande behandeling mogen worden onderworpen. In dit artikel wordt met name bepaald dat lozingen van stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van 10 000 tot 150 000 in kustwateren, enkel aan een minder vergaande behandeling mogen worden onderworpen wanneer uit grondige studies blijkt dat de respectieve lozingen geen nadelige invloed op het milieu hebben en de Commissie in kennis is gesteld van alle relevante informatie betreffende die studies.

      (1)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).


title: Zaak T-394/07: Beroep ingesteld op 25 oktober 2007 — Algodonera del Sur/Raad en Commissie

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/42

         Beroep ingesteld op 25 oktober 2007 — Algodonera del Sur/Raad en Commissie
   (Zaak T-394/07)
   (2007/C 315/79)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Algodonera del Sur, SA (Lebrija, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Ortiz Blanco, advocaat)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het onderhavige beroep tot schadevergoeding overeenkomstig artikel 288 EG toe te wijzen en vast te stellen dat verzoekster recht heeft op een financiële schadevergoeding van in totaal een miljoen negenentwintigduizend achthonderdvijfentwintig EUR (1 029 825 EUR), tot betaling waarvan de Raad en de Commissie hoofdelijk en gezamenlijk zijn gehouden, en

               —

               de verwerende instellingen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-217/07, Las Palmeras/Raad en Commissie.


title: Zaak C-351/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Plzni (Tsjechië) op 24 juli 2012 — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním, o. s. (OSA)/Léčebné lázně Mariánské Lázně, a. s.

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský soud v Plzni (Tsjechië) op 24 juli 2012 — Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním, o. s. (OSA)/Léčebné lázně Mariánské Lázně, a. s.
   (Zaak C-351/12)
   2012/C 295/38
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Krajský soud v Plzni

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním, o. s. (OSA)

      Verwerende partij: Léčebné lázně Mariánské Lázně, a. s.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (1), aldus worden uitgelegd dat een beperking die makers een vergoeding ontzegt voor de mededeling van hun werk via radio- of televisie-uitzending door middel van radio- of televisieontvangstapparatuur aan patiënten in de kamers van een kuurinrichting die geldt als onderneming, in strijd is met de artikelen 3 en 5 (artikel 5, leden 2, sub e, 3, sub b, en 5) ervan?

               2)

               Zijn deze bepalingen van de richtlijn inzake bovenbedoeld gebruik van een werk zo nauwkeurig en onvoorwaardelijk dat collectieve beheersorganisaties voor auteursrechten zich er voor de nationale rechter in een geschil tussen particulieren op kunnen beroepen, indien een lidstaat de richtlijn niet correct in nationaal recht heeft omgezet?

               3)

               Moeten de artikelen 56 en volgende en 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (of, in voorkomend geval, artikel 16 van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (2)) aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toepassing van bepalingen van nationaal recht die het collectieve beheer van auteursrecht op het grondgebied van de staat voorbehouden aan één enkele collectieve beheersorganisatie voor auteursrechten (monopolist), zodat afnemers van de dienst niet de vrije keuze hebben voor een collectieve beheersorganisatie van een andere lidstaat van de Europese Unie?

      (1)  PB L 167, blz. 10.

      (2)  PB L 376, blz. 36.


title: Zaak T-102/07: Beroep ingesteld op 5 april 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/18

         Beroep ingesteld op 5 april 2007 — Freistaat Sachsen/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-102/07)
   (2007/C 129/31)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Freistaat Sachsen (Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Donat en G. Quardt, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C (2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007 betreffende staatssteun nr. C 38/2005 (ex NN 52/2004) van Duitsland ten gunste van Biria Group voor zover deze beschikking betrekking heeft op de hierin genoemde maatregelen 2 en 3, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen beschikking C (2007) 130 def. van de Commissie van 24 januari 2007, waarin de Commissie heeft bepaald dat de uit drie maatregelen bestaande staatssteun van Duitsland ten gunste van Bike Systems GmbH & Co. Thüringer Zweiradwerk KG, Sachsen Zweirad GmbH en Biria GmbH (thans Biria AG) onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.
   Verzoeker betoogt dat hij door de betrokken beschikking van de Commissie rechtstreeks en individueel wordt geraakt, aangezien hij de maatregelen 2 en 3, die betrekking hebben op garanties ten behoeve van Sachsen Zweirad GmbH en Biria GmbH (thans Biria AG), met eigen middelen op basis van de Bürgschaftsrichtlinie des Freistaates Sachsen (garantieregeling van de Freistaat Sachsen) heeft bekostigd.
   Ter onderbouwing van zijn beroep voert verzoeker in de eerste plaats schending aan van het gemeenschapsrecht wegens onjuiste uitlegging van een goedgekeurde steunregeling. In dit verband klaagt verzoeker dat verweerster door een verkeerde interpretatie van de desbetreffende definitie in de goedgekeurde steunregeling de betrokken ondernemingen heeft aangemerkt als ondernemingen in moeilijkheden. Aangezien dit volgens verzoeker niet het geval is, gaat het bij de maatregelen 2 en 3 om goedgekeurde steun.
   Voorts betoogt verzoeker dat verweerster, door de betrokken ondernemingen aan te merken als ondernemingen in moeilijkheden, de feiten onjuist heeft beoordeeld.
   Ten slotte betoogt verzoeker dat de bestreden beschikking gebrekkig is gemotiveerd.


title: Zaak C-344/14: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Kyowa Hakko Europe GmbH/Hauptzollamt Hannover (Prejudiciële verwijzing — Tarief- en statistieknomenclatuur — Indeling van de goederen — Aminozuurmengsels die worden gebruikt voor de bereiding van levensmiddelen voor zuigelingen en jonge kinderen met een koemelkproteïneallergie — Indeling onder tariefpost 2106 „Producten voor menselijke consumptie” of 3003 „Geneesmiddelen”)

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/12

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 17 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Kyowa Hakko Europe GmbH/Hauptzollamt Hannover
   (Zaak C-344/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Tarief- en statistieknomenclatuur - Indeling van de goederen - Aminozuurmengsels die worden gebruikt voor de bereiding van levensmiddelen voor zuigelingen en jonge kinderen met een koemelkproteïneallergie - Indeling onder tariefpost 2106 „Producten voor menselijke consumptie” of 3003 „Geneesmiddelen”))
   (2015/C 371/14)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kyowa Hakko Europe GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

      Dictum

   De gecombineerde nomenclatuur van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1214/2007 van de Commissie van 20 september 2007, moet aldus worden uitgelegd dat aminozuurmengsels als in het hoofdgeding, die worden gebruikt voor de bereiding van levensmiddelen voor zuigelingen en jonge kinderen met een koemelkproteïneallergie, als „producten voor menselijke consumptie” onder post 2106 van die nomenclatuur moeten worden ingedeeld, aangezien die producten wegens hun objectieve kenmerken en eigenschappen geen nauwkeurig omschreven therapeutische en profylactische eigenschappen hebben waarvan de werking zich op welbepaalde functies van het menselijk organisme richt en derhalve niet kunnen worden gebruikt ter voorkoming of behandeling van een ziekte of een aandoening en zij evenmin naar hun aard voor medisch gebruik zijn bestemd, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak C-110/06: Beschikking van de president van het Hof van 30 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/28

         Beschikking van de president van het Hof van 30 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-110/06) (1)

   (2007/C 82/57)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.