title: Zaak C-202/02 P: Hogere voorziening, op 31 mei 2002 ingesteld door 1. Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH, 2. Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH, en 3. Isoplus Fernwärmetechnik GmbH tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-9/99, HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG, HFB Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft, Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH, Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH en Isoplus Fernwärmetechnik GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 202/2               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           24.8.2002
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                             Rekwirante bestrijdt niet dat de tekst van artikel 15, lid 2,
                                                                           van verordening nr. 17 geen uitdrukkelijke beperking
—    artikel 3 van beschikking 1999/60/EG van de Commissie                 inhoudt tot de omzet binnen de Europese Unie. In de
     van 21 oktober 1998 inzake een procedure op grond van                 loop der jaren is echter een uitlegging van de betekenis
     artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel                 van deze relevante omzet ontstaan die het karakter heeft
     voor voorgeïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1)                  gekregen van gewoonterecht, dat niet zonder meer met
     aldus te wijzigen dat de aan rekwirante opgelegde boete               terugwerkende kracht kan worden gewijzigd.
     van 1 475 000 ECU wordt verlaagd;
                                                                     —     vormfouten: zelfs indien het Hof zou oordelen dat het
—    subsidiair het arrest van het Gerecht te vernietigen en de            Gerecht de toepassing van de richtsnoeren door de
     zaak naar het Gerecht te verwijzen voor een nieuwe                    Commissie terecht heeft aanvaard, is het onjuist dat het
     behandeling van de vraag betreffende de hoogte van de                 Gerecht niet heeft geoordeeld dat de toepassing daarvan
     geldboete;                                                            met terugwerkende kracht een schending van het beginsel
                                                                           van hoor en wederhoor betekent, aangezien rekwirante
—    de Commissie te verwijzen in de proceskosten van Dansk                niet de mogelijkheid heeft gekregen om zich over deze
     Rørindustrie A/S voor beide communautaire instanties.                 gewijzigde praktijk uit te laten.
                                                                     (1) PB C 100, blz. 19.
Middelen en voornaamste argumenten                                   (2) Eerste verordening van de Raad over de toepassing van de
                                                                         artikelen 85 en 86 van het Verdrag, PB 1962, blz. 204.
Onjuiste toepassing van het recht door het Gerecht, dat de           (3) Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren voor de bereke-
vaststelling van de geldboete door de Commissie heeft aan-               ning van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van
                                                                         verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-
vaard en zich daardoor schuldig heeft gemaakt aan een
                                                                         Verdrag worden opgelegd, PB 1998, C 9, blz. 3.
—    verkeerde toepassing van verordening nr. 17 (2), in samen-
     hang met een algemeen geldend evenredigheids- en
     gelijkheidsbeginsel, door aan Dansk Rørindustrie A/S een
     boete op te leggen waarvan de hoogte onevenredig is met
     de inbreuk;
—    verkeerde toepassing van verordening nr. 17, in samen-          Hogere voorziening, op 31 mei 2002 ingesteld door 1.
     hang met een algemeen geldend vertrouwensbeginsel,              Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH, 2.
     door de toepassing van de beginselen voor de oplegging          Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH, en 3. Iso-
     van geldboeten (3), welke ingrijpend zijn gewijzigd ten         plus Fernwärmetechnik GmbH tegen het arrest van het
     opzichte van de tijdens de procedure en vóór de aanvang       Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
     van de zaak geldende beginselen: het is niet in overeen-        pen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-9/99, HFB
     stemming met de bedoeling van het Verdrag en verorde-           Holding für Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft
     ning nr. 17 om richtsnoeren voor de hoogte van geldboe-         mbH & Co. KG, HFB Holding für Fernwärmetechnik
     ten toe te passen die zo zijn opgesteld dat de beoogde en       Beteiligungsgesellschaft mbH, Verwaltungsgesellschaft,
     geboden gradatie geen enkele waarde of betekenis heeft          Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH,
     voor kleine ondernemingen. Dit brengt in de eerste plaats       Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH en Isoplus
     een kennelijke en onredelijke discriminatie van kleinere        Fernwärmetechnik GmbH tegen Commissie van de Euro-
     ondernemingen mee en betekent in de tweede plaats dat                                pese Gemeenschappen
     de beoogde en geboden gradatie naar onder meer de mate
     van schuld, de tijdsduur en dergelijke, zinledig wordt                                  (Zaak C-202/02 P)
     en ondergeschikt wordt aan een volledig automatisch
     berekeningswijze.                                                                        (2002/C 202/03)
     Het feit dat het Gerecht de factor voor de duur van de
     inbreuk heeft verlaagd zonder dat dit ook maar enig
     verschil maakt, toont aan dat een gradatie van de               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     geldboete van Dansk Rørindustrie A/S in verhouding tot          op 31 mei 2002 hogere voorziening ingesteld door Isoplus
     de omvang van de inbreuk niet heeft plaatsgehad en ook          Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft mbH, Isoplus
     niet kan plaatshebben, indien de richtsnoeren mechanisch        Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH en Isoplus Fernwär-
     worden toegepast zonder rekening te houden met de               metechnik GmbH, vertegenwoordigd door P. Krömer en
     omvang van de onderneming.                                      F. Nusterer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                     burg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
     Het is absurd dat de boete van gangmaker ABB is                 Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart
     verminderd wegens samenwerking, welke er in verregaan-          2002 in zaak T-9/99, HFB Holding für Fernwärmetechnik
     de mate uit heeft bestaan de andere karteldeelnemers te         Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. KG, HFB Holding für
     beschuldigen en hun medewerking te overdrijven, terwijl         Fernwärmetechnik Beteiligungsgesellschaft mbH, Verwaltungs-
     verscheidene van de op instigatie van ABB erbij betrokken       gesellschaft, Isoplus Fernwärmetechnik Vertriebsgesellschaft
     en aan het kartel gebonden ondernemingen na de kartel-          mbH, Isoplus Fernwärmetechnik Gesellschaft mbH en Isoplus
     procedure hun activiteiten op de markt hebben moeten            Fernwärmetechnik GmbH tegen Commissie van de Europese
     staken.                                                         Gemeenschappen.
 ---pagebreak--- 24.8.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 202/3
Rekwiranten concludeert dat het den Hove behage:                        —    Procedurele fouten
1.   de punten 2, 3 en 4 van het dictum van het arrest van het               —     betreffende de aangedragen bewijzen: het Gerecht
     Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                        van eerste aanleg heeft nagelaten de getuigen te
     pen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak                                  horen die verzoeksters met betrekking tot bepaalde
     T-9/99 [betreffende een beroep tot nietigverklaring van                       punten van het beroepsschrift hadden genoemd. In
     beschikking 1999/60/EG van de Commissie van 21 ok-                            het onderhavige geval was het Gerecht van eerste
     tober 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85                       aanleg — wanneer rechtens wordt aangenomen
     van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voor-                         dat geen regelmatige bewijzen voorhanden waren,
     geïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair,                  hetgeen wordt betwist — in elk geval voor een
     een vordering tot verlaging van de bij deze beschikking                       correcte uitoefening van zijn discretionaire bevoegd-
     aan verzoeksters (rekwiranten) opgelegde geldboete] te                        heid gehouden eigener beweging de genoemde per-
     vernietigen en beschikking 1999/60/EG van de Commis-                          sonen als getuigen te horen;
     sie van de Europese Gemeenschappen — verweerster in
     hogere voorziening — van 21 oktober 1998 inzake een                     —     de motivering van het bestreden arrest bevat op
     procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag                          enkele punten vaststellingen die in strijd zijn met de
     (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen)                          stukken.
     (PB 1999, L 24, blz. 1) in haar geheel nietig te verklaren;
2.   in eventu, de punten 2, 3 en 4 van het dictum het arrest
     van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in
     zaak T-9/99 [betreffende een beroep tot nietigverklaring
     van beschikking 1999/60/EG van de Commissie van
     21 oktober 1998 inzake een procedure op grond van                  Hogere voorziening, op 3 juni 2002 ingesteld door KE
     artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel              KELIT Kunststoffwerke Gesellschaft m.b.H. tegen het
     voor voorgeïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en,          arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     subsidiair, een vordering tot verlaging van de bij deze            Gemeenschappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in
     beschikking aan verzoeksters (rekwiranten) opgelegde               zaak T-17/99, KE KELIT Kunststoffwerke Gesellschaft
     geldboete] te vernietigen en de zaak voor afdoening                m.b.H. tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
     opnieuw naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen;                                         pen
3.   in eventu, punt 2 van het dictum het arrest van het Gerecht                               (Zaak C-205/02 P)
     van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vier-
     de kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-9/99 [betreffende
                                                                                (2002/C 202/04)
     een beroep tot nietigverklaring van beschikking 1999/60/
     EG van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake een
     procedure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag
     (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen)               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een vordering tot         op 3 juni 2002 hogere voorziening ingesteld door KE KELIT
     verlaging van de bij deze beschikking aan verzoeksters             Kunststoffwerke Gesellschaft m.b.H., vertegenwoordigd door
     (rekwiranten) opgelegde geldboete] te vernietigen en de bij        W. Löbl van het advocatenkantoor Grassner Lenz Thewanger
     artikel 3, sub d, en artikel 5, sub d, van beschikking 1999/       & Partner te Linz, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     60/EG van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                bij het advocatenkantoor Linklaters Loesch, tegen het arrest
     pen — verweerster in hogere voorziening — van 21 ok-               van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     tober 1998 inzake een procedure op grond van artikel 85            schappen (Vierde kamer) van 20 maart 2002 in zaak T-17/
     van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorge-            99, KE KELIT Kunststoffwerke Gesellschaft m.b.H. tegen
     isoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1) aan de „groep            Commissie van de Europese Gemeenschappen (1).
     Henss/Isoplus” respectievelijk aan rekwiranten opgelegde
     geldboete te verlagen;                                             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
4.   de Commissie van de Europese Gemeenschappen —
     verweerster in hogere voorziening — te verwijzen in de             het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     kosten, daaronder begrepen de kosten van de hogere                 Gemeenschappen in zaak T-17/99, voorzover het rekwirante
     voorziening.                                                       (verzoekster) betreft,
                                                                        —    te vernietigen;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        in eventu
—    Schending van het gemeenschapsrecht: rekwiranten
     handhaven hun middelen en argumenten betreffende de                —    de zaak, na vernietiging van het arrest, voor afdoening
     exceptie van onwettigheid van de richtsnoeren voor de                   opnieuw naar het Gerecht te verwijzen;
     vaststelling van geldboeten, de schending van het recht
     van hoor en wederhoor met betrekking tot de toepassing             in eventu
     van de richtsnoeren, de schending van artikel 15, lid 2,
     van verordening nr. 17/62 van de Raad en de schending              —    de aan KE KELIT Kunststoffwerke Gesellschaft m.b.H
     van artikel 81 EG-Verdrag.                                              opgelegde geldboete te verlagen;


title: Doorhaling van zaak T-184/03

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/89

         Doorhaling van zaak T-184/03 (1)

   (2004/C 106/179)

      (Procestaal: Spaans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 maart 2004, de doorhaling in het register gelast van zaak T-184/03: Metrovacesa, S.A. tegen Bureau voor de harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modelen) (BHIM).

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-513/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 25 september 2015 in een administratieve zaak betreffende de vennootschap UAB „Agrodetalė” en het Litouwse ministerie van landbouw

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas (Litouwen) op 25 september 2015 in een administratieve zaak betreffende de vennootschap UAB „Agrodetalė” en het Litouwse ministerie van landbouw
   (Zaak C-513/15)
   (2015/C 414/25)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Belanghebbende partijen: UAB „Agrodetalė”, Litouws ministerie van landbouw

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de bepalingen van richtlijn 2003/37/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de typegoedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers en aanhangwagens, verwisselbare getrokken machines, systemen, onderdelen en technische eenheden daarvan en tot intrekking van richtlijn 74/150/EEG, van toepassing op het in de handel brengen in de Europese Unie en de registratie van buiten de Europese Unie vervaardigde gebruikte of tweedehands voertuigen, of kunnen de lidstaten de registratie van dergelijke voertuigen in een lidstaat regelen met bijzondere nationale regels en de voor een dergelijke registratie toepasselijke vereisten opleggen (bijvoorbeeld de verplichting om te voldoen aan de vereisten van richtlijn 2003/37)?

               2)

               Kan artikel 23, lid 1, onder b), gelezen in samenhang met artikel 2, onder q), van richtlijn 2003/37 aldus worden uitgelegd dat het bepaalt dat de bepalingen van de richtlijn van toepassing zijn op na 1 juli 2009 vervaardigde machines van de categorieën Tl, T2 en T3?

      (1)  PB L 171, blz. 1.


title: Zaak T-430/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 december 2007 — Dascalu/Commissie ( Ambtenarenrecht — Ambtenaren — Interlocutoir arrest — Afdoening zonder beslissing )

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 20 december 2007 — Dascalu/Commissie
   (Zaak T-430/03) (1)

   („Ambtenarenrecht - Ambtenaren - Interlocutoir arrest - Afdoening zonder beslissing’)
   (2008/C 64/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Iosif Dascalu (Kraainem, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser en L. Lozano Palacios, vervolgens C. Berardis-Kayser en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, een vordering tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 23 december 2002 en 14 april 2003 houdende wijziging van verzoekers indeling in rang, voor zover daarbij zijn indeling in salaristrap op de datum van zijn aanstelling is bepaald op rang A6, eerste salaristrap, de ingangsdatum van de geldelijke gevolgen ervan is bepaald op 5 oktober 1995 en verzoekers loopbaan in rang niet is hersteld, en, voor zover nodig, tot nietigverklaring van de besluiten houdende afwijzing van verzoekers klachten, en, anderzijds, een vordering tot vergoeding van de schade die verzoeker door die besluiten zou hebben geleden.
   Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-199/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Cementownia Odra /Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2003/87/EG — Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten — Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan — Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/38

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 september 2008 — Cementownia „Odra”/Commissie
   (Zaak T-199/07) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Richtlijn 2003/87/EG - Regeling voor handel in broeikasgasemissierechten - Nationaal plan voor toewijzing van emissierechten voor periode van 2008 tot en met 2012 voor Polen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan - Bevoegdheid van lidstaten bij individuele verdeling van emissierechten - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 301/65)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Cementownia „Odra” SA (Opole, Polen) (vertegenwoordigers: P. K. Rosiak en F. Puel, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: U. Wölker en K. Herrmann, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking (2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten dat de Republiek Polen voor de periode van 2008 tot en met 2012 heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32)
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Cementownia „Odra” SA zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak T-288/08: Arrest van het Gerecht van 15 maart 2012 — Cadila Healthcare/BHIM — Novartis (ZYDUS) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZYDUS — Ouder gemeenschapswoordmerk ZIMBUS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/11

         Arrest van het Gerecht van 15 maart 2012 — Cadila Healthcare/BHIM — Novartis (ZYDUS)
   (Zaak T-288/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk ZYDUS - Ouder gemeenschapswoordmerk ZIMBUS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2012/C 126/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cadila Healthcare Ltd (Ahmedabad, India) (vertegenwoordigers: S. Bailey, F. Potin en A. Juaristi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: N. Hebeis, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 (zaak R 1092/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen Novartis AG en Cadila Healthcare Ltd

      Dictum

               1)

               Het verzoek om afdoening zonder beslissing wordt afgewezen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen.

               3)

               Cadila Healthcare Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak C-473/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d' Etat (Frankrijk) op 25 oktober 2007 — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS, Association OABA/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables — Interveniënt: Association France Nature Environnement

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d' Etat (Frankrijk) op 25 oktober 2007 — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS, Association OABA/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables — Interveniënt: Association France Nature Environnement
   (Zaak C-473/07)
   (2008/C 22/42)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d' Etat
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS, Association OABA

      Verwerende partij: Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
   Prejudiciële vragen
   Moet punt 6.6, sub a, van bijlage I bij richtlijn 96/61/EG van 24 september 1996 (1), die betrekking heeft op installaties voor intensieve pluimveehouderij met meer dan 40 000 plaatsen, aldus worden uitgelegd dat:

               1)

               kwartels, patrijzen en duiven binnen de werkingssfeer ervan vallen,

               2)

               bij een bevestigend antwoord, dit punt een regeling toestaat die ertoe leidt dat de vergunningsmaxima worden berekend op basis van een systeem van „dierequivalenten”, waarbij het aantal dieren per dierplaats naar soort wordt gewogen, om rekening te houden met de werkelijke stikstofemissies van de verschillende soorten?

      (1)  Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257, blz. 26).


title: Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division, Patents Court van 13 juli 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Merck & Co. Inc. e.a. en Primecrown Limited e.a. (Zaak C-267/95)

text:
23 . 9 . 95         L_NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 248/ 11
Kirchberg, tegen het arrest, op 6 juni 1995 in zaak T-14/93          Bundessozialgericht, Tiende Kamer, in het aldaar aanhangig
tussen Union internationale des chemins de fer en Commis            geding tussen P. Merino Garcia en Bundesanstalt für Arbeit,
sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het                  Kindergeldkasse, het Hof van Justitie van de Europese
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap               Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
pen ( Derde Kamer — uitgebreid ).                                    over de navolgende vragen:
Requirante concludeert dat het den Hove behage :                     1 . Is bijlage I, punt I, onder C, van Verordening ( EEG )
                                                                          nr. 1408/71 van de Raad ( ] ) verenigbaar met het
— het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 juni                 EG-Verdrag, inzonderheid artikel 48 , lid 2, daarvan,
     1995 te vernietigen;                                                 voor zover zij tot gevolg heeft dat werknemers met
                                                                          kinderen die in het buitenland wonen, anders dan
— het door Union internationale des chemins de fer bij het                werknemers met kinderen die in Duitsland wonen, bij
    Gerecht ingestelde beroep te verwerpen of de zaak                     onbezoldigd verlof van lange duur geen recht hebben op
    opnieuw naar het Gerecht te verwijzen;                                kindergeld voor de volle kalendermaanden onbezoldigd
                                                                          verlof?
— gerequireerde te verwijzen in de kosten die de Commissie
    in de procedure voor het Gerecht en in de procedure              2 . Ingeval bijlage I, punt I, onder C, van Verordening
    voor het Hof zijn opgekomen.                                          ( EEG ) nr . 1408/71 ongeldig is, heeft dit dan tot gevolg
                                                                          dat ook personen die van hun werkgever op basis van
Middelen en voornaamste argumenten                                        een vrijwillige overeenkomst onbezoldigd verlof hebben
De Commissie is van mening, dat het Gerecht van eerste                    gekregen, „ werknemers " in de zin van artikel 73 van
aanleg een drievoudige rechtsdwaling heeft begaan door te                 Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 zijn, of gelden hiervoor
oordelen :                                                                beperkingen ( bij voorbeeld met betrekking tot de duur
                                                                          van het verlof)?
— enerzijds, dat Verordening ( EEG ) nr . 1017/68 ook van
    toepassing is op overeenkomsten, besluiten en onderling          (M PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
    afgestemde feitelijke gedragingen die betrekking hebben
    op activiteiten die „ nauw samenhangen met " en „ on
    ontbeerlijk zijn voor " het verrichten van de vervoer
    dienst, terwijl die verordening, behalve op de specifieke
    overeenkomsten die daar limitatief worden opgesomd               Verzoek van de High Court of Justice, Chancery Division,
    en waar het hier niet om gaat, enkel van toepassing is op        Patents Court van 13 juli 1995 om een prejudiciële
    overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde                beslissing in het geding tussen Merck & Co. Inc. e.a. en
    gedragingen die rechtstreeks betrekking hebben op de                                 Primecrown Limited e.a.
    vervoerdienst;
                                                                                ( Zaak C-267/95 )
— anderzijds, dat fiche 130 van de UI zowel het vervoer                                        ( 95/C 248/24 )
    saanbod als de vervoerprijs in de zin van Verordening
    ( EEG ) nr. 1017/68 betreft, terwijl de omstreden clausu        De High Court of Justice, Chancery Division, Patents Court
    les van die fiche niet de mededinging op de vervoer             heeft bij beschikking van 13 juli 1995 , ingekomen ter griffie
    markt, maar de mededinging op de markt van de                    van het Hof van Justitie op 8 augustus 1995 , in het geding
    verkoop van vervoerbewijzen beperken;                            tussen Merck & Co . Inc . e.a . en Primecrown Limited e.a .,
                                                                     het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
— ten slotte, dat de reisagentschappen, door de treinbiljet         verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
    ten voor rekening van de spoorwegmaatschappijen te               vragen :
    verkopen, „ handelingen van tussenpersonen in het
    vervoer " in de zin van artikel 1 van Verordening ( EEG )
                                                                     1.      Tot welke datum,
    nr . 1017/68 verrichten, terwijl de reisagentschappen niet
    tot de beroepsgroep van de tussenpersonen in het                         a ) 7 oktober 1995 of
    vervoer behoren en de verordening in ieder geval enkel
    ziet op de verrichtingen van deze tussenpersonen welke                   b ) 31 december 1995 of
    rechtstreeks betrekking hebben op de vervoerdienst.                      c ) 7 oktober 1996 of
                                                                             d ) 31 december 1996 of
                                                                             e ) het einde van het derde jaar nadat het betrokken
                                                                                farmaceutisch produkt dat door een octrooi voor
Verzoek van het Bundessozialgericht van 20 juni 1995 om                          een produkt in een of meer Lid-Staten van de
een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding                       Europese Unie beschermd is en voordien in Spanje
tussen P. Merino Garcia en Bundesanstalt für Arbeit,                             niet octrooieerbaar was, in Spanje octrooieerbaar
                        Kindergeldkasse                                          werd,
                       ( Zaak C-266/95 )
                                                                             blijven de bepalingen en de werking van artikel 47 van
                          ( 95/C 248/23 )                                    het Toetredingsverdrag van Spanje tot de Europese
                                                                             Gemeenschappen van toepassing op
Bij beschikking van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 8 augustus daaraanvolgend, heeft het         1.1 . uit Spanje ingevoerde of
 ---pagebreak--- Nr . C 248/12            NL               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 9 . 95
1.2 . voor het eerst in Spanje in het verkeer gebrachte                          behoefte van de binnenlandse patiënten te voor
                                                                                zien, en/of
       farmaceutische produkten ?
                                                                            c ) de autoriteiten van dat land, krachtens hun
                                                                                nationaal recht, het recht hebben en uitoefenen de
2.     Tot welke datum,
                                                                                verkoopprijs van het geneesmiddel in dat land vast
       a) 1 januari 1995 of                                                      te stellen, en de verkoop van het geneesmiddel
                                                                                tegen een andere prijs wettelijk verboden is,
       b ) 31 december 1995 of                                                   en/of
       c ) 1 juni 1998 of                                                   d ) de autoriteiten de prijs van het geneesmiddel in dat
                                                                                land hebben vastgesteld op een niveau waarop
       d ) 31 december 1998 of
                                                                                aanzienlijke uitvoer van het geneesmiddel uit dat
       e ) het einde van het derde jaar nadat het betrokken                      land naar de Lid-Staat is te verwachten, met als
             farmaceutisch produkt dat door een octrooi voor                     gevolg dat de economische waarde van het octrooi
             een produkt in een of meer Lid-Staten van de                        significant zou verminderen en door de houder
             Europese Unie beschermd is en voordien in Por                      gepland onderzoek naar en ontwikkeling van
             tugal niet octrooieerbaar was, in Portugal                          toekomstige geneesmiddelen, in strijd met de ratio
             octrooieerbaar werd,                                                legis van de recente invoering door de Raad van de
                                                                                Europese Unie van het aanvullend beschermings
       blijven de bepalingen en de werking van artikel 209                       certificaat, significant zou worden ondermijnd ?
       van het Toetredingsverdrag van Portugal tot de
       Europese Gemeenschappen van toepassing op
2.1 . uit Portugal ingevoerde of
2.2 . voor het eerst in Portugal in het verkeer gebrachte
        farmaceutische produkten ?                                   Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 30 maart
                                                                     1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                     Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernahrung en Deut
3.      Staan de regels van het EG-Verdrag betreffende het                               sches Milch-Kontor GmbH
        vrije verkeer van goederen, in een geval waarin
                                                                                ( Zaak C-2 72/95 )
3.1 . een onderneming in een of meer Lid-Staten van de                                           95/C 248/25 )
        Europese Gemeenschappen (de „ Lid-Staat ") houder
        ( de „ houder") van een octrooi ( het „ octrooi ") voor
        een farmaceutisch produkt ( het „geneesmiddel ") is,         Het Bundesverwaltungsgericht — Derde Senat — heeft bij
                                                                     beschikking van 30 maart 1995 , ingekomen ter griffie van
 3.2 . het geneesmiddel door de houder voor het eerst in een         het Hof van Justitie op 11 augustus 1 995 , in het geding
        land in het verkeer werd gebracht na de toetreding van       tussen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernahrung en
        dat land tot de EG, doch op een tijdstip waarop het          Deutsches Milch-Kontor GmbH, het Hof van Justitie van de
        geneesmiddel in dat land niet door een octrooi voor          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
        een produkt kon worden beschermd,                            beslissing over de navolgende vragen:
 3.3 . een derde het geneesmiddel uit dat land in de Lid-Staat        1 . Moet artikel 2 , lid 4, eerst alinea, van Verordening
        invoert,                                                          ( EEG)nr. 1624/76 van 2 juli 1976 (*), zoals gewijzigd bij
                                                                          artikel 1 van Verordening ( EEG ) nr . 1726/79 van 26 juli
 3.4 . en de octrooiwetgeving in de Lid-Staat de octrooihou              1979 (2), aldus worden uitgelegd dat, wanneer in
         der het recht geeft zich in rechte te verzetten tegen de         Duitsland vervaardigd magere-melkpoeder per vracht
         invoer van het geneesmiddel uit dat land                         auto naar Italië wordt uitgevoerd om aldaar tot meng
                                                                          voeder te worden verwerkt, de bevoegde instanties van
         er na het verstrijken van artikel 47 ( respectievelijk           elke vrachtautolading een monster moeten nemen en
         artikel 209 ) aan in de weg, dat de houder gebruik               laten onderzoeken, alvorens zij de in deze bepaling
         maakt van het in punt 3.4 hierboven bedoelde recht, in           bedoelde verklaring kunnen afgeven ?
         het bijzonder indien
         a ) de houder rechtens en/of ethisch verplicht is en         2 . Zo neen, welke criteria kunnen dan aan artikel 2 , lid 1 ,
              blijft het geneesmiddel in dat land te verhandelen           onder a, van Verordening ( EEG ) nr. 1624/76 , zoals
              en te blijven verhandelen, en/of                            gewijzigd bij artikel 1 van Verordening ( EEG) nr. 1726/
                                                                           79 , juncto artikel 10 van Verordening (EEG) nr . 1725/
         b ) de houder, zodra het geneesmiddel in dat land in              79 ( 3 ) worden ontleend voor de beantwoording van de
              het verkeer is gebracht, krachtens het recht van dat         vraag, met welke frequentie bij de uitvoer per vrachtauto
              land of het EG-recht verplicht is voldoende hoe             van magere-melkpoeder naar Italië monsters moeten
              veelheden te leveren en te blijven leveren om in de          worden genomen ?


title: Zaak T-139/08: Beroep ingesteld op 11 april 2008 — Loufrani/BHIM (halve smiley)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/34

         Beroep ingesteld op 11 april 2008 — Loufrani/BHIM (halve smiley)
   (Zaak T-139/08)
   (2008/C 142/62)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Franklin Loufrani (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: A. Deutsch, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 7 februari 2008 in zaak R 0958/2007-4 te vernietigen; en

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „halve smiley” voor waren van de klassen 14, 18 en 25 — aanvraagnr. 893 580

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag voor alle waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien het merk het voor inschrijving vereiste minimum aan onderscheidend vermogen heeft verkregen.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 17 januari 2002 in zaak C-394/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Richtlĳn 96/82/EG — Niet-omzetting binnen gestelde termĳn)

text:
C 84/28                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             6.4.2002
voor de producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en                    91/692, binnen de bij die bepalingen gestelde termijn aan de
zonnebloemzaad voor het verkoopseizoen 1992/1993 (PB                       Commissie toe te zenden, de krachtens deze richtlijnen op
L 56, blz. 18), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als             haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof
volgt: N. Colneric, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur)              (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl;                 L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
griffier: R. Grass, op 7 februari 2002 een arrest gewezen                  generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 11 de-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                        cember 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                           volgt:
Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van verordening          1)    Door na te laten om voor de periode 1995 tot en met 1997
(EEG) nr. 525/93 van de Commissie van 8 maart 1993 tot                           het verslag als bedoeld in artikel 18 van richtlijn 75/439/EEG
vaststelling van de definitieve regionale referentiebedragen voor de             van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van
producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en zonnebloemzaad                   afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van
voor het verkoopseizoen 1992/1993.                                               de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en
                                                                                rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde
                                                                                richtlijnen op milieugebied, binnen de bij de genoemde bepaling
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                      gestelde termijn aan de Commissie toe te zenden, is de
                                                                                Italiaanse Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 355 van 9.12.2000.
                     ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                      van 11 december 2001
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-376/00: Commissie van de Europese Gemeen-
             schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                                                                                (Tweede kamer)
(„Niet-nakoming — Richtlijnen 75/439/EEG en
75/442/EEG — Nationale verslagen betreffende toepassing                                            van 17 januari 2002
                — Niet toezending aan Commissie”)
                                                                           in zaak C-394/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                           (2002/C 84/45)                                                      schappen tegen Ierland (1)
                        (Procestaal: Italiaans)                            (Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Niet-omzetting
                                                                                binnen gestelde termijn)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         (2002/C 84/46)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-376/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: H. Støvlbaek en R. Amorosi) tegen Italiaan-             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
se Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door M. Fio-                                        dentie van het Hof)
rilli), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse
Republiek, door na te laten om voor de periode 1995 tot en
met 1997 de verslagen als bedoeld in artikel 18 van richtlijn
75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de                          In zaak C-394/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-
verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194, blz. 23), zoals                pen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Ierland (gemachtigde:
gewijzigd bij richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 decem-               D. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen
ber 1991 tot standaardisering en rationalisering van de                    dat Ierland door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op                   bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
milieugebied (PB L 377, blz. 48), en in artikel 12 van richtlijn           aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996
75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende                        betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn            waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997, L 10,
 ---pagebreak--- 6.4.2002                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 84/29
blz. 13), of in elk geval, door de Commissie niet in kennis te              sident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris, rechters;
stellen van deze bepalingen, de krachtens deze richtlijn op                 advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass,
hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het                    op 17 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric,                    luidt als volgt:
kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en V. Skouris,
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
R. Grass, op 17 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het                 1)    Door niet binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuurs-
dictum luidt als volgt:                                                           rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
                                                                                aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996
                                                                                betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-             waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is het Koninkrijk
      rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen         België de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen
      aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996                      niet nagekomen.
      betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen
      waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, is Ierland de krachtens   2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.                                  (1) PB C 28 van 27.1.2001.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                     ARREST VAN HET HOF                                                             van 15 januari 2002
                          (Tweede kamer)                                    in zaak C-196/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                        van 17 januari 2002
                                                                            (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 75/442/EEG —
                                                                                Beschikking 94/3/EG — Europese afvalcatalogus)
in zaak C-423/00: Commissie van de Europese Gemeen-
              schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                                (2002/C 84/48)
(Niet-nakoming — Richtlijn 96/82/EG — Niet-omzetting
                      binnen gestelde termijn)                                                        (Procestaal: Frans)
                            (2002/C 84/47)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C-196/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          dentie van het Hof)                               pen (gevolmachtigden: H. Støvlbaek en J. Adda) tegen Groot-
                                                                            hertogdom Luxemburg (gevolmachtigden: N. Mackel, vervol-
                                                                            gens J. Faltz), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
                                                                            het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 1, sub a,
In zaak C-423/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975
pen (gevolmachtigde: G. zur Hausen) tegen Koninkrijk België                 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij
(gevolmachtigde: C. Pochet), betreffende een verzoek om vast                richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB
te stellen dat het Koninkrijk België door niet alle wettelijke en           L 78, blz. 32), en krachtens beschikking 94/3/EG van de
bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om            Commissie van 20 december 1993 houdende vaststelling van
te voldoen aan richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december                een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, sub a, van
1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware                     richtlijn 75/442 (PB 1994, L 5, blz. 15), op hem rustende
ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (PB 1997,             verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer),
L 10, blz. 13), en in elk geval, door die bepalingen niet aan de            samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, L. Sevón
Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem                  (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                    P. Léger; griffier: R. Grass, op 15 januari 2002 een arrest
(Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, kamerpre-              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-208/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 30 april 2012 — Essent Belgium NV tegen Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 30 april 2012 — Essent Belgium NV tegen Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)
   (Zaak C-208/12)
   2012/C 227/16
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekster: Essent Belgium NV
   Verweerster: Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG)
   Andere partijen:

               Vlaamse Gewest

               Vlaamse Gemeenschap

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een nationale regeling, zoals vervat in het Vlaamse Decreet van 17 juli 2000 houdende de organisatie van de elektriciteitsmarkt, zoals uitgevoerd door het Besluit van de Vlaamse regering van 5 maart 2004, zoals gewijzigd door het Besluit van de Vlaamse regering van 25 februari 2005 inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en het Besluit van de Vlaamse regering van 8 juli 2005 tot wijziging van het besluit van de Vlaamse regering van 5 maart 2004 inzake de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen en van het besluit van de Vlaamse regering van 29 maart 2002 inzake de openbaredienstverplichtingen ter bevordering van het rationeel energiegebruik, waarbij

                           —

                           aan leveranciers van elektriciteit aan eindafnemers aangesloten op het distributienet of het transmissienet de verplichting wordt opgelegd om jaarlijks een bepaald aantal groenestroomcertificaten in te leveren bij de Reguleringsinstatie (artikel 23 van voormeld decreet);

                           —

                           aan leveranciers van elektriciteit aan eindafnemers aangesloten op het distributienet of het transmissienet een administratieve geldboete wordt opgelegd door de Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (VREG), wanneer deze leverancier onvoldoende groenestroomcertificaten heeft ingeleverd ten einde te voldoen aan een opgelegde quotumverplichting inzake groenestroomcertificaten (artikel 37, § 2, van voormeld decreet);

                           —

                           uitdrukkelijk is bepaald dat garanties van oorsprong uit andere landen onder bepaalde voorwaarden kunnen worden aanvaard ter voldoening van de quotumplicht (artikel 15 quater, § 2, van het Besluit van de Vlaamse regering van 5 maart 2004, zoals van toepassing op het onderhavige geding);

                           —

                           de Reguleringsinstantie geen garanties van oorsprong uit Noorwegen kan of wil in aanmerking nemen en dit bij gebrek aan uitvoeringsmaatregelen van de Vlaamse regering, die de gelijkheid of gelijkwaardigheid van de aflevering van deze certificaten heeft erkend (artikel 25 van voormeld decreet en artikel 15 quater, § 2, van het Besluit van 5 maart 2004), zonder dat de gelijkheid of gelijkwaardigheid in concreto werd onderzocht door de Reguleringsinstantie;

                           —

                           in feite gedurende de hele duur van werking van het decreet van 17 juli 2000 enkel certificaten voor de productie van groene stroom opgewekt in het Vlaamse Gewest in aanmerking werden genomen om na te gaan of was voldaan aan de quotumverplichting, terwijl er voor leveranciers van elektriciteit aan eindafnemers aangesloten op het distributienet of het transmissienet geen enkele mogelijkheid bestond om aan te tonen dat de ingeleverde garanties van oorsprong uit andere lidstaten van Europese Unie voldeden aan de voorwaarde van het bestaan van gelijke of gelijkwaardige garanties inzake de aflevering van dergelijke certificaten,

                     verenigbaar met artikel 11 van de EER-Overeenkomst en/of artikel 13 van de EER-Overeenkomst?

               2)

               Is een nationale regeling zoals bedoeld sub 1 verenigbaar met artikel 5 van de toenmalige Europese richtlijn 2001/77/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt (voor zover relevant voor de EER?)

               3)

               Is een nationale regeling zoals bedoeld sub 1 verenigbaar met het gelijkheidsbeginsel en verbod tot discriminatie zoals onder meer vervat in artikel 4 van de EER-Overeenkomst en artikel 3 van de toenmalige richtlijn 2003/54/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 1996 betreffende de gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van richtlijn 96/92/EG (voor zover relevant voor de EER)?

      (1)  PB L 283, blz. 33.

      (2)  PB L 176, blz. 37.


title: Zaak C-398/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2007 door Waterford Wedgwood plc tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 juni 2007 in zaak T-105/05: Assembled Investments (Proprietary) Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/12

         Hogere voorziening ingesteld op 28 augustus 2007 door Waterford Wedgwood plc tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 12 juni 2007 in zaak T-105/05: Assembled Investments (Proprietary) Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-398/07 P)
   (2007/C 283/20)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Waterford Wedgwood plc (vertegenwoordiger: J. Pagenberg, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Assembled Investments (Proprietary) Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   Conclusies
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 juni 2007 in zaak T-105/05 te vernietigen;

               —

               de zaak terug te wijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               het BHIM en Assembled Investments te verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof van Justitie.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) heeft geschonden, doordat het onjuiste wettelijke criteria heeft toegepast ter beoordeling dat de conflicterende waren niet soortgelijk zijn.
   Bovendien heeft het Gerecht van eerste aanleg artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 geschonden door in punt 34 van zijn arrest te oordelen, anders dan de kamer van beroep, dat de consument de betrokken waren niet als soortgelijk beschouwt, zonder dat deze conclusie met bewijsstukken gestaafd is, zodat zij op een onjuiste opvatting van de feiten is gebaseerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-48/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda (Slowaakse Republiek) op 27 januari 2016 — ERGO Poisťovňa, a. s./Alžbeta Barlíková

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Okresný súd Dunajská Streda (Slowaakse Republiek) op 27 januari 2016 — ERGO Poisťovňa, a. s./Alžbeta Barlíková
   (Zaak C-48/16)
   (2016/C 136/19)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Okresný súd Dunajská Streda

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ERGO Poisťovňa, a. s.

      Verwerende partij: Alžbeta Barlíková

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bewoordingen „de overeenkomst tussen de derde en de principaal niet zal worden uitgevoerd” in artikel 11 van richtlijn 86/653/EEG van de Raad van 18 december 1986 (1) inzake de coördinatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handelsagenten (hierna: „richtlijn 86/653”) aldus worden uitgelegd dat daarmee wordt bedoeld:

                           a)

                           de volledige niet-uitvoering van de overeenkomst, dat wil zeggen noch de principaal noch de derde heeft de bepalingen van de overeenkomst uitgevoerd, zelfs niet gedeeltelijk;

                           b)

                           ook een gedeeltelijke niet-uitvoering van de overeenkomst, dat wil zeggen dat bij voorbeeld het aantal beoogde transacties niet is bereikt of de overeenkomst wordt beëindigd vóórdat de overeengekomen duur ervan is verstreken?

               2)

               Indien de uitlegging onder b) van de eerste vraag de juiste is, moet artikel 11, lid 2, van richtlijn 86/653 dan aldus worden uitgelegd dat een bepaling in een handelsagentuurovereenkomst volgens welke de agent gehouden is een evenredig deel van zijn provisie terug te betalen indien de overeenkomst tussen de principaal en de derde niet volledig is uitgevoerd — namelijk minder dan aanvankelijk werd beoogd of dan in de handelsagentuurovereenkomst werd overeengekomen — geen afwijking in het nadeel van de agent is?

               3)

               Kunnen, in de zaak die aan de orde is het hoofdgeding, bij de beoordeling van de vraag of „de niet-uitvoering niet terug te voeren is op omstandigheden die aan de principaal te wijten zijn” in de zin van het tweede streepje van artikel 11, lid 1, van richtlijn 86/653,

                           a)

                           enkel juridische omstandigheden in aanmerking worden genomen die rechtstreeks tot de beëindiging van de overeenkomst hebben geleid (zoals de beëindiging van de overeenkomst omdat de derde een daarin opgenomen contractuele verplichting niet is nagekomen);

                           b)

                           dan wel ook kan worden onderzocht of die juridische omstandigheden niet voortvloeiden uit de gedragingen van de principaal in diens rechtspositie ten opzichte van die derde welke ertoe hebben geleid dat de derde zijn vertrouwen in de principaal heeft verloren en hij daardoor een in de overeenkomst met de principaal opgenomen contractuele verplichting niet is nagekomen?

      (1)  PB L 382, blz. 17.


title: Zaak T-746/15: Beschikking van het Gerecht van 9 november 2016 — Biofa/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Gewasbeschermingsmiddelen — Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2069 — Goedkeuring van de basisstof natriumwaterstofcarbonaat — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/37

         Beschikking van het Gerecht van 9 november 2016 — Biofa/Commissie
   (Zaak T-746/15) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Gewasbeschermingsmiddelen - Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2069 - Goedkeuring van de basisstof natriumwaterstofcarbonaat - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2017/C 006/46)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Biofa AG (Münsingen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Stallberg en S. Knoblich, vervolgens C. Stallberg, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Ondrůšek, G. von Rintelen en F. Moro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2015/2069 van de Commissie van 17 november 2015 tot goedkeuring van de basisstof natriumwaterstofcarbonaat overeenkomstig verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, en tot wijziging van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 540/2011 van de Commissie (PB 2015, L 301, blz. 42)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op het verzoek van het Koninkrijk Denemarken om toelating tot interventie hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Biofa AG wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten van het kort geding.

               4)

               Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten betreffende het verzoek om toelating tot interventie.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-277/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Martin Luksan/Petrus van der Let (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van wetgevingen — Intellectuele eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Richtlijnen 93/83/EEG, 2001/29/EG, 2006/115/EG en 2006/116/EG — Contractuele verdeling van exploitatierechten van cinematografisch werk tussen hoofdregisseur en producent — Nationale regeling volgens welke deze rechten uitsluitend en van rechtswege aan filmproducent toekomen — Mogelijkheid om bij overeenkomst tussen partijen van deze regel af te wijken — Latere vergoedingsrechten)

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 februari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Handelsgericht Wien — Oostenrijk) — Martin Luksan/Petrus van der Let
   (Zaak C-277/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van wetgevingen - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Richtlijnen 93/83/EEG, 2001/29/EG, 2006/115/EG en 2006/116/EG - Contractuele verdeling van exploitatierechten van cinematografisch werk tussen hoofdregisseur en producent - Nationale regeling volgens welke deze rechten uitsluitend en van rechtswege aan filmproducent toekomen - Mogelijkheid om bij overeenkomst tussen partijen van deze regel af te wijken - Latere vergoedingsrechten)
   2012/C 80/05
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martin Luksan

      Verwerende partij: Petrus van der Let

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Handelsgericht Wien — Uitlegging van artikel 2, leden 2, 5 en 6, en artikel 4 van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 346, blz. 61), artikelen 1, lid 5, en 2 van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (PB L 248, blz. 15), artikelen 2, 3 en 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10) en artikel 2, lid 1, van richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (PB L 372, blz. 12) — Contractuele verdeling van de exploitatierechten van een cinematografisch werk tussen de auteur en de producent ervan — Nationale regeling die al deze rechten aan de producent toekent

      Dictum

               1)

               De artikelen 1 en 2 van richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel en de artikelen 2 en 3 van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, junctis de artikelen 2 en 3 van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom en artikel 2 van richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, moeten aldus worden uitgelegd dat de exploitatierechten van het cinematografische werk als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn (reproductierecht, recht op uitzending per satelliet en elk ander recht van mededeling aan het publiek door middel van de beschikbaarstelling aan het publiek), van rechtswege rechtstreeks en oorspronkelijk toekomen aan de hoofdregisseur. Bijgevolg moeten deze bepalingen aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale wettelijke regeling waarbij deze exploitatierechten van rechtswege en uitsluitend aan de producent van het betrokken werk worden toegekend.

               2)

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de mogelijkheid laat om te voorzien in een vermoeden van overdracht van de exploitatierechten van het cinematografische werk als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn (recht op uitzending per satelliet, reproductierecht en elk ander recht van mededeling aan het publiek door middel van de beschikbaarstelling aan het publiek), aan de producent van het cinematografische werk, vooropgesteld dat dit vermoeden weerlegbaar is zodat de hoofdregisseur van dit werk iets anders kan overeenkomen.

               3)

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het recht op de in artikel 5, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/29 bedoelde billijke compensatie op grond van de zogenoemde „uitzondering voor het kopiëren voor privégebruik” van rechtswege rechtstreeks en oorspronkelijk moet toekomen aan de hoofdregisseur van het cinematografische werk in zijn hoedanigheid van auteur ervan.

               4)

               Het Unierecht moet aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten niet de mogelijkheid laat om te voorzien in een vermoeden van overdracht van het aan de hoofdregisseur van het cinematografische werk toekomende recht op een billijke compensatie aan de producent van dit werk, ongeacht of dit vermoeden onweerlegbaar is dan wel daarvan kan worden afgeweken.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010.


title: Zaak T-280/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/63

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-280/06) (1)

   (2008/C 301/116)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 2.12.2006.


title: Zaak C-336/02: Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 17 september 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Saatgut-Treuhandverwaltungs-GmbH en Brangewitz-GmbH,

text:
C 289/12                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.11.2002
       te onderscheiden van diensten met een andere commer-             waltungs-GmbH en Brangewitz-GmbH, het Hof van Justitie
       ciële herkomst. In plaats daarvan heeft het Gerecht zijn         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
       opvatting, dat het aangevraagde teken onder artikel 7,           le beslissing over de navolgende vragen ter uitlegging van
       lid 1, sub b, GMV valt, afgeleid uit weigeringsgronden die       artikel 14, lid 3, zesde streepje, van verordening (EG) nr. 2100/
       in andere bepalingen worden geregeld. Het Gerecht vat            94 (1) van de Raad van 27 juli 1994, juncto artikel 9 van
       artikel 7, lid 1, sub b, op als een vangnet voor gevallen        verordening (EG) nr. 1768/95 ( 2) van de Commissie van 24 juli
       waarin de aangevraagde merken ondanks beschrijvend               1995:
       karakter niet onder de weigeringsgrond van artikel 7,
       lid 1, sub c, GMV vallen.                                        1.     Moeten voornoemde bepalingen aldus worden uitgelegd
                                                                               dat de houder van een ingevolge verordening nr. 2100/
       De door het Gerecht verrichte opsplitsing van het merk                  94 beschermd ras van degene die voorbereidende diensten
       „SAT.2” in de bestanddelen ervan strookt niet met de                    verricht respectievelijk de loonwerker de in die bepalingen
       ziens- en handelwijze van de consument. Het merk moet                   bedoelde informatie kan verlangen, ongeacht of er aanwij-
       in zekere zin „op het eerste gezicht” onderscheidend                    zingen zijn dat degene die voorbereidende diensten
       vermogen hebben of niet.                                                verricht met betrekking tot dat beschermde ras een
                                                                               voorbereidende dienst heeft verricht respectievelijk de
                                                                               loonwerker het betrokken beschermde ras heeft verwerkt?
—      Subsidiair: schending van het beginsel van gelijke behan-
       deling: het kan juist zijn dat men zich niet ten eigen           2.     Ingeval er sprake is van aanwijzingen voor de onder 1.
       voordele kan beroepen op een onwettigheid waarvan                       genoemde feiten:
       anderen hebben kunnen profiteren. In het onderhavige
       geval heeft rekwirante evenwel geen beroep gedaan op                    Moet degene die voorbereidende diensten verricht respec-
       onwettige op zichzelf staande gevallen, maar op een                     tievelijk de loonwerker krachtens artikel 14, lid 3, zesde
       duidelijk zichtbare algemene inschrijvingspraktijk van                  streepje, van verordening nr. 2100/94, juncto artikel 9
       het Bureau, volgens welke merken bestaande uit de                       van verordening nr. 1768/95 informatie verstrekken
       combinatie van cijfers en beschrijvende aanduidingen/                   met betrekking tot alle landbouwers waarvoor hij met
       afkortingen in principe tot inschrijving werden toegela-                betrekking tot het betrokken beschermde ras de voorbe-
       ten. Rekwirante verwijst daarbij in het bijzonder naar de               reidende dienst heeft verricht respectievelijk het betrok-
       merken „T-SAT” (000 918 409), „One Tel” (001 096 312,                   ken ras heeft verwerkt of alleen met betrekking tot
       000 983 973, 001 105 089), „MEDIA 4” (001 179 530),                     landbouwers ten aanzien waarvan de houder over aanwij-
       „CAR ONE” (000 707 430), „D1” (000 920 157) en                          zingen beschikt dat de dienstverrichter voorbereidende
       „B-MAIL” (000 896 399).                                                 diensten met betrekking tot het betrokken beschermde ras
                                                                               heeft verricht respectievelijk de loonwerker het betrokken
                                                                               beschermde ras heeft verwerkt?
( 1) PB 2002, C 202, blz. 23.
( 2) PB 2001, C 4, blz. 5.
                                                                        (1 ) PB L 227, blz. 1.
                                                                        (2 ) PB L 173, blz. 14.
Verzoek van het Landgericht Düsseldorf van 17 septem-                   Beroep, op 24 september 2002 ingesteld door Commissie
ber 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding                   van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
tussen          Saatgut-Treuhandverwaltungs-GmbH                en                                       bliek
                        Brangewitz-GmbH,
                                                                                (Zaak C-340/02)
                           (Zaak C-336/02)
                                                                                (2002/C 289/21)
                           (2002/C 289/20)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 24 september 2002 beroep ingesteld tegen Franse Repu-
Het Landgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 17 sep-            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
tember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op          vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie
23 september 2002, in het geding tussen Saatgut-Treuhandver-            gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 september 2004 in zaak T-216/03, Mario Paulo Tenreiro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Mobiliteit — Weigering van bevordering — Vergelijking van verdiensten)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/40

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 september 2004
   in zaak T-216/03, Mario Paulo Tenreiro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Mobiliteit - Weigering van bevordering - Vergelijking van verdiensten)
   (2004/C 300/78)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-216/03, Mario Paulo Tenreiro, ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Kraainem (België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: A. Bordes en L. Lozano Palacios, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, zakelijk weergegeven, een verzoek tot nietigverklaring van het op 14 augustus 2002 gepubliceerde besluit van de Commissie houdende vaststelling van de lijst van de ambtenaren die bij de bevorderingsronde 2002 tot de rang A 4 zijn bevorderd, voorzoverre verzoekers naam daar niet op voorkomt, heeft het Gerecht (J. Pirrung, alleensprekend rechter); griffier: D. Christensen, administrateur, op 28 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 200 van 23.8.2003.


title: Zaak T-443/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/61

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-443/04) (1)

   (2008/C 301/103)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak F-2/10 RENV: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 december 2013 — Marcuccio/Commissie

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/30

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 december 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-2/10 RENV)
   2014/C 39/56
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-279/12: Arrest van het Gerecht van 15 januari 2014 — SICOM/Commissie ( „Arbitragebeding — Voedselhulp — Levering van koolzaadolie aan Guinee — Niet-uitvoering van overeenkomst — Verjaring” )

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/34

         Arrest van het Gerecht van 15 januari 2014 — SICOM/Commissie
   (Zaak T-279/12) (1)

   (Arbitragebeding - Voedselhulp - Levering van koolzaadolie aan Guinee - Niet-uitvoering van overeenkomst - Verjaring)
   2014/C 52/63
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: SICOM Srl — Società industriale per il confezionamento degli olii meridionale (Cercola, Italië) (vertegenwoordiger: R. Manzi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt en F. Moro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep gegrond op een arbitragebeding strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoekster van een bedrag overeenkomende met de boetes die zijn opgelegd voor niet geleverde en te laat geleverde waren, dat door de Commissie is ingehouden op het aan verzoekster betaalde bedrag voor de levering van geraffineerde koolzaadolie aan de Republiek Guinee in het kader van een voedselhulpactie overeenkomstig verordening (EG) nr. 664/2001 van de Commissie van 2 april 2001 inzake de levering van plantaardige olie als voedselhulp (PB L 93, blz. 3)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               SICOM Srl — Società industriale per il confezionamento degli olii meridionale wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-25/11: Beroep ingesteld op 17 januari 2011 — Germans Boada/BHIM (vorm van een keramieksnijmachine)

text:
               12.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/23

         Beroep ingesteld op 17 januari 2011 — Germans Boada/BHIM (vorm van een keramieksnijmachine)
   (Zaak T-25/11)
   2011/C 80/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Germans Boada, SA (Rubí, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 oktober 2010 in zaak R 771/2010-1 overeenkomstig artikel 65, lid 3, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk herzien op grond dat het gelijkheidsbeginsel en artikel 7, leden 1, sub b, en 3, van die verordening zijn geschonden, en het driedimensionale merk 7 317 911 toestaan;

               —

               subsidiair, mocht die vordering worden afgewezen, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 oktober 2010 in zaak R 771/2010-1 vernietigen op grond dat de artikelen 75 en 76 van de verordening inzake het gemeenschapsmerk zijn geschonden, en

               —

               het Bureau overeenkomstig artikel 87, lid 2, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een keramieksnijmachine voor waren van klasse 8

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), aangezien het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft; schending van artikel 7, lid 3, van die verordening, aangezien is aangetoond dat het aangevraagde merk onderscheidend vermogen door gebruik heeft verkregen; schending van het gelijkheidsbeginsel en van artikel 14 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, aangezien het Bureau enkel rekening had mogen houden met de feiten en bewijsmiddelen die partijen tijdig hebben ingediend; schending van de artikelen 75 en 76 van verordening nr. 207/2009, aangezien het Bureau geen rekening heeft gehouden met feiten en bewijsmiddelen die verzoekster tijdig en in de voorgeschreven vorm heeft aangevoerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-130/12: Beschikking van de president van het Hof van 14 november 2012 — Europese Commissie/Portugese Republiek

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/19

         Beschikking van de president van het Hof van 14 november 2012 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-130/12) (1)

   2013/C 108/46
   Procestaal: Portugees
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 133 van 5.5.2012.


title: Zaak C-276/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Michael Siegberg/TUIfly GmbH

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Michael Siegberg/TUIfly GmbH
   (Zaak C-276/17)
   (2017/C 239/42)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michael Siegberg

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-29/09: Beschikking van het Gerecht van 11 november 2010 — Easycamp/BHIM — Oase Outdoors (EASYCAMP)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/57

         Beschikking van het Gerecht van 11 november 2010 — Easycamp/BHIM — Oase Outdoors (EASYCAMP)
   (Zaak T-29/09) (1)

   ()
   2011/C 30/102
   Procestaal: Engels
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 maart 2005 in zaak C-170/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris van Financiën tegen J. H. M. Feron (Verordening (EEG) nr. 918/83 — Douanevrijstellingen — Begrippen „persoonlijke goederen” en „bezit” — Personenauto die door werkgever aan persoon ter beschikking is gesteld)

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 17 maart 2005
   in zaak C-170/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staatssecretaris van Financiën tegen J. H. M. Feron (1)

   (Verordening (EEG) nr. 918/83 - Douanevrijstellingen - Begrippen „persoonlijke goederen” en „bezit” - Personenauto die door werkgever aan persoon ter beschikking is gesteld)
   (2005/C 132/13)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-170/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij beslissing van 11 april 2003, ingekomen bij het Hof op 14 april 2003, in de procedure: Staatssecretaris van Financiën tegen J. H. M. Feron, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, K. Lenaerts, S. von Bahr (rapporteur) en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 17maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Een personenauto als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, moet worden aangemerkt als een persoonlijk goed in de zin van artikel 1, lid 2, sub c, van verordening (EEG) nr. 918/83 van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen, dat op grond van de artikelen 2 en 3 van deze verordening in aanmerking komt voor een douanevrijstelling.

      (1)  PB C 146 van 21.06.2003.


title: Zaak T-522/11: Arrest van het Gerecht van 18 juni 2013 — Otero González/BHIM — Apli-Agipa (APLI-AGIPA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk APLI-AGIPA — Ouder nationaal woordmerk AGIPA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Vergelijking van waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/73

         Arrest van het Gerecht van 18 juni 2013 — Otero González/BHIM — Apli-Agipa (APLI-AGIPA)
   (Zaak T-522/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk APLI-AGIPA - Ouder nationaal woordmerk AGIPA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Vergelijking van waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 225/160
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Luis Otero González (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Apli-Agipa SAS (Dormans, Frankrijk) (vertegenwoordiger: E. Sugrañes Coca, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 juli 2011 (zaak R 1454/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen José Luis Otero González en Apli-Agipa SAS

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 13 juli 2011 (zaak R 1454/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen José Luis Otero González en Apli-Agipa SAS wordt vernietigd, voor zover daarbij het beroep van Apli-Agipa wordt toegewezen en haar inschrijving wordt verleend van het gemeenschapswoordmerk AGIPA voor „foto’s; kleefstoffen voor kantoorgebruik of voor de huishouding; penselen; kantoorartikelen (uitgezonderd meubelen); leermiddelen en onderwijsmateriaal (uitgezonderd toestellen); plastic materialen voor verpakking, voor zover niet begrepen in andere klassen; drukletters; clichés” van klasse 16 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van Otero González.

               4)

               Apli-Agipa zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 13 van 14.1.2012.


               24.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/12

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door het Vorstendom Liechtenstein op 22 december 2010
   (Zaak E-17/10)
   2011/C 58/06
   Op 22 december 2010 is bij het EVA-Hof tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA beroep ingesteld door het Vorstendom Liechtenstein, vertegenwoordigd door dr. Andrea Entner-Koch, optredend als gemachtigde van het Vorstendom Liechtenstein, coördinatie-eenheid EER, Austrasse 79/Europark, 9490 Vaduz, Fürstentum Liechtenstein.
   Het Vorstendom Liechtenstein verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit nr. 416/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 3 november 2010 betreffende de belasting op beleggingsmaatschappijen die onder de Liechtensteinse belastingwet vallen, nietig te verklaren;

               2.

               subsidiair, de artikelen 3 en 4 van Besluit nr. 416/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 3 november 2010 nietig te verklaren voor zover daarin de terugbetaling wordt bevolen van de steun waarnaar in artikel 1 van dat besluit wordt verwezen;
               en

               3.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               In Besluit nr. 416/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 3 november 2010 werd verklaard dat de belastingvrijstellingen die gelden voor beleggingsmaatschappijen, en die met ingang van 30 juni 2006 waren ingetrokken, onverenigbaar waren met artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA besloot voorts dat de vermeende steun onrechtmatige steun vormde die moest worden teruggevorderd van de beleggingsmaatschappijen die steun hebben ontvangen, en dit vanaf 15 maart 1997 tot het tijdstip waarop de begunstigden voor de laatste maal voor de vrijstellingen in aanmerking kwamen, nadat deze in 2006 waren ingetrokken.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verklaarde dat de terugvordering onverwijld, en in ieder geval vóór 3 maart 2011, dient te geschieden, in overeenstemming met de nationaalrechtelijke procedures, voor zover deze procedures een onverwijlde en daadwerkelijke tenuitvoerlegging van het besluit toelaten.

               —

               Verzoeker stelt dat de desbetreffende belastingvoorschriften geen staatssteun in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst vormen.

               —

               Verzoeker voert aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           ten onrechte artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst toepaste op het belasten van beleggingsmaatschappijen krachtens de Liechtensteinse belastingwetgeving en ten onrechte de terugbetaling door de beleggingsmaatschappijen van de beweerdelijk onrechtmatige steun, vanaf 15 maart 1997, beval:

                           —

                           de algemene beginselen van de EER-wetgeving heeft geschonden door de terugbetaling van de beweerdelijk onrechtmatige steun te bevelen;

                           —

                           haar betwiste besluit ontoereikend heeft gemotiveerd, zoals door artikel 16 van de Toezichtsovereenkomst wel is vereist.


title: Zaak T-126/11 P: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2012 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Vergoeding van ziektekosten — Bezwarend besluit — Stilzwijgende weigering — Motiveringsplicht — Hogere voorziening deels kennelijk ongegrond en deels kennelijk niet-ontvankelijk” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/17

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2012 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-126/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Vergoeding van ziektekosten - Bezwarend besluit - Stilzwijgende weigering - Motiveringsplicht - Hogere voorziening deels kennelijk ongegrond en deels kennelijk niet-ontvankelijk)
   2012/C 126/35
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Curall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Enkelvoudige kamer) van 14 december 2010; Marcuccio/Commissie (F-1/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               De incidentele hogere voorziening wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               3)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en de kosten die de Europese Commissie in het kader van de hogere voorziening heeft gemaakt.

               4)

               Elke partij zal haar eigen kosten van de incidentele hogere voorziening dragen.

      (1)  PB C 120 van 16.4.2011.