title: Beroep, op 13 augustus 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-297/97)

text:
C 318/6                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  18 . 10 . 97
Beroep, op 1 augustus 1997 ingesteld door Commissie van                      das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                       de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudici
                             ( Zaak C-284/97)                                ele beslissing over de navolgende vraag:
                                 ( 97/C 318/08 )                             Omvat de in artikel 3 , lid 2, eerste zin, derde streepje, van
                                                                             de richtlijn van de Raad inzake de vrije toegang tot
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                      milieu-informatie genoemde weigeringsgrond voor zaken
is op 1 augustus 1997 beroep tegen Franse Republiek inge                    „waarvoor vooronderzoeken (. . .) lopen ", administratieve
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         procedures die zijn gericht op de vaststelling van een admi
vertegenwoordigd door F. Castillo de la Torre, lid van                       nistratieve handeling die naar aanleiding van een klacht
haar juridische dienst, en O. Couvert-Castera, bij die                       het voorwerp van een gerechtelijke procedure kan wor
dienst gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtig                      den ? (M
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C.
Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  (') Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 ( PB L 158
                                                                                van 23 . 6 . 1990, blz . 56 ).
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
deert dat het den Hove behage :
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                  Beroep, op 13 augustus 1997 ingesteld door Commissie
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 93/              van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
       40/EEG (') van de Raad van 14 juni 1993 tot wijziging                                                    bliek
       van de Richtlijnen 81 /851 /EEG (2 ) en 81 /852/EEG ( 3 )                                        ( Zaak C-297/97)
       betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevin
       gen van de lidstaten inzake geneesmiddelen voor dier                                               ( 97/C 318/10 )
       geneeskundig gebruik, de krachtens het EG-Verdrag en
       die richtlijn ( met uitzondering van artikel 1 , punt 7,              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       daarvan ) op haar rustende verplichtingen niet is nage               is op 13 augustus 1997 beroep tegen Italiaanse Republiek
       komen;                                                                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                             pen, vertegenwoordigd door L. Pignataro, lid van haar
— de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .                            juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                             bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Middelen en voornaamste argumenten                                           Wagner, Kirchberg.
                                                                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak C-282/97 (4 ): de in artikel 3 van Richtlijn
                                                                             1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
93/40/EEG gestelde termijn is verstreken op 31 december
1994 .
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 93/
                                                                                65/EEG (') van de Raad van 19 juli 1993 betreffende
H     PB  L 214 van 24 . 8 .    1993 , blz . 31 .                                 de vaststelling en het gebruik van compatibele techni
(2)   PB  L 317 van 6 . 11 .    1981 , blz . 1.
(3)   PB  L 317 van 6 . 11 .    1981 , blz.  16 .
                                                                                sche normen en specificaties voor de aanschaf van
(4 )  PB  C 295 van 27. 9 .     1997, blz .  20 .                                 apparatuur en van systemen voor luchtverkeersafhan
                                                                                deling, en/of door die bepalingen niet mee te delen, de
                                                                                krachtens die richtlijn en het EEG-Verdrag op haar
                                                                                rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                             2 . de Italiaanse Republiek in de kosten van het geding te
                                                                                verwijzen .
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
Nordrhein-Westfalen van 28 juli 1997 om een prejudiciële                     Middelen en voornaamste argumenten
beslissing in het geding tussen U. Gloger en Bergamt
Kamen, belanghebbende partij : De Vertreter des öffent                      Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
lichen Interesses beim Oberverwaltungsgericht für das                        een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
                    Land Nordrhein-Westfalen
                                                                             resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn
                              ( Zaak C-296/97)                               de lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzet
                                 ( 97/C 318/09 )                             tingstermijnen in acht te nemen . Ofschoon die termijn op
                                                                             20 juli 1994 is verstreken, heeft de Italiaanse Republiek de
                                                                             nodige bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein                           van de Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vast
Westfalen — 21ste Senat — heeft bij beschikking van                          gesteld .
28 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
tie op 12 augustus 1997, in het geding tussen U. Gloger en                   (') PB L 187 van 29 . 7. 1993 , blz . 52 .
Bergamt Kamen, belanghebbende partij : De Vertreter des
öffentlichen Interesses beim Oberverwaltungsgericht für


title: Zaak C-481/09: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 september 2010 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2006/7/EG — Zwemwaterkwaliteit — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/11

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 september 2010 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-481/09) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2006/7/EG - Zwemwaterkwaliteit - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   2010/C 317/21
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en M. Thomannová-Körnerová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en J. Jirkalová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen of mee te delen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit en tot intrekking van richtlijn 76/160/EEG (PB L 64, blz. 37)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit en tot intrekking van richtlijn 76/160/EEG, is de Tsjechische Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Tsjechische Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-264/07: Beroep ingesteld op 1 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/17

         Beroep ingesteld op 1 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-264/07)
   (2007/C 170/31)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en M. Konstantinidis)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet uiterlijk op 22 december 2004 voor elk op haar grondgebied gelegen stroomgebieddistrict een analyse van de kenmerken ervan, een beoordeling van de effecten van menselijke activiteiten op de toestand van het oppervlaktewater en op het grondwater, en een economische analyse van het watergebruik uit te voeren overeenkomstig de technische specificatie van de bijlagen II en III, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 2006/60/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, terwijl zij, door geen beknopte verslagen voor te leggen met betrekking tot de volgens dat artikel vereiste analyses, ook de krachtens artikel 15, lid 2, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Richtlijn 2000/60 is op 22 december 2000 in werking getreden. Bijgevolg waren de lidstaten verplicht de krachtens artikel 5, lid 1, vereiste analyses en beoordelingen uiterlijk op 22 december 2004 te voltooien en een beknopt verslag betreffende de analyses, zoals artikel 15, lid 2, van de richtlijn bepaalt, uiterlijk op 22 maart 2005 aan de Commissie voor te leggen.
   In hun antwoord op de aanmaningsbrief erkenden de Griekse autoriteiten dat zij zich niet naar artikel 15, lid 2, hadden gevoegd, en verbonden zij zich ertoe, het vereiste verslag in juni 2006 toe te zenden. Over de nakoming, door de Helleense Republiek, van de verplichtingen die uit artikel 5, lid 1, van de richtlijn voortvloeien, werd door de Griekse autoriteiten echter niet gesproken, hoewel de Commissie in haar aanmaningsbrief twijfels had geuit omtrent de nakoming, door de Helleense Republiek, van de verplichtingen die krachtens dit artikel op haar rusten.
   Uit het onderzoek van de het uiteindelijk in juni 2006 toegezonden verslag blijkt dat de Helleense Republiek nog niet heeft voldaan aan de verplichtingen die voortvloeien uit de artikelen 5, lid 1, en 15, lid 2 van richtlijn 2000/60.

      (1)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.


title: Zaak C-111/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 7 maart 2014 — Sarviz AG Germania/Direktor

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 7 maart 2014 — Sarviz AG Germania/Direktor
   (Zaak C-111/14)
   2014/C 142/36
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven Adminstrativen Sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GST — Sarviz AG Germania

      Verwerende partij: Direktor na direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” Plovdiv pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 193 van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de btw noch door de belastingplichtige, die goederen belastbaar levert of diensten belastbaar verricht, noch door degene die de goederen verwerft of de diensten ontvangt, uitsluitend verschuldigd is, wanneer de belastbare goederenlevering of de belastbare dienst wordt verricht door een belastingplichtige, die niet is gevestigd in de lidstaat waar de btw verschuldigd is, voor zover de betrokken lidstaat zulks voorschrijft, maar niet door de twee personen tegelijk is verschuldigd?

               2)

               Voor zover ervan moet worden uitgegaan dat de btw alleen door een van beide personen is verschuldigd, ofwel de leverancier respectievelijk de dienstverrichter ofwel de verwerver respectievelijk de ontvanger, wanneer zulks door de betrokken lidstaat is bepaald, is dan de regel van artikel 194 van de richtlijn ook toepasselijk in de gevallen waarin de ontvanger van de dienst de verleggingsregeling ten onrechte heeft toegepast, omdat hij ervan is uitgegaan dat de dienstverrichter geen vaste inrichting voor de btw op het grondgebied van de Republiek Bulgarije had, maar de dienstverrichter ten slotte toch een vaste inrichting, wat de verrichte dienst betreft, heeft?

               3)

               Moet het beginsel van btw-neutraliteit, dat van wezenlijke betekenis is voor de instelling en werking van het gemeenschappelijk btw-stelsel, aldus worden uitgelegd dat het een belastingcontrolepraktijk als in het hoofdgeding toestaat, volgens welke de btw ondanks de door de dienstontvanger ten onrechte toegepaste verleggingsregeling opnieuw ook aan de dienstverrichter wordt aangerekend, wanneer rekening wordt gehouden met het feit dat de ontvanger de belasting voor die dienst reeds heeft berekend, de belastinginkomsten niet in gevaar komen en het in de nationale wet voor de belastingdocumenten vastgestelde correctiemechanisme niet van toepassing is?

               4)

               Moet het beginsel van btw-neutraliteit aldus worden uitgelegd dat het niet toestaat dat de belastingdienst op basis van een nationale rechtsbepaling de verrichter van een dienst, waarover de ontvanger de btw overeenkomstig artikel 82, lid 2, ZDDS heeft berekend, de teruggaaf van de meermaals berekende btw ontzegt, wanneer de belastingdienst de ontvanger het recht op aftrek van de meermaals berekende btw heeft ontzegd wegens het ontbreken van het overeenkomstige belastingdocument, dat in het correctiemechanisme in de nationale wet op basis van de geldige navorderingsaanslag evenwel niet meer kan worden gebruikt?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak T-240/13: Beroep ingesteld op 25 april 2013 — Aldi Einkauf/BHIM — Alifoods (Alifoods)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/37

         Beroep ingesteld op 25 april 2013 — Aldi Einkauf/BHIM — Alifoods (Alifoods)
   (Zaak T-240/13)
   2013/C 207/62
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, L. Kolks en C. Fürsen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alifoods, SA (Alicante, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 februari 2013 in zaak R 407/2012-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Alifoods, SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „Alifoods” bevat voor waren en diensten van de klassen 29, 32 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. B 1 825 002

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: internationaal en communautair woordmerk „ALDI” voor waren en diensten van de klassen 3, 4, 9, 16, 24, 25, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 38, 40, 41, 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


               8.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/19

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 21 februari 2008
   (Zaak E-3/08)
   (2008/C 113/16)
   Op 21 februari 2008 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Florence Simonetti, optredend als gemachtigden.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA eist dat het EVA-Hof verklaart dat:

               1.

               de Republiek IJsland zich, door in gebreke te blijven de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om de Verordening waarnaar wordt verwezen in punt 12u van hoofdstuk XV van Bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende detergentia) binnen de voorgeschreven termijn in zijn interne rechtsorde op te nemen, niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-Overeenkomst heeft gehouden; en

               2.

               de Republiek IJsland in de kosten van de procedure wordt verwezen.

         Feiten en argumenten:

               —

               de zaak heeft betrekking op een EG-verordening betreffende detergentia;

               —

               artikel 7 van de EER-Overeenkomst bepaalt:

                  „De in de bijlagen bij deze Overeenkomst of in beschikkingen van het Gemengd Comité van de EER vermelde of vervatte besluiten zijn verbindend voor de overeenkomstsluitende partijen en maken deel uit van of worden opgenomen in hun interne rechtsorde, zulks op de volgende wijze:

                           a)

                              een met een EEG-Verordening overeenstemmend besluit wordt als zodanig opgenomen in de interne rechtsorde van de overeenkomstsluitende partijen;

                           b)

                              een met een EEG-Richtlijn overeenstemmend besluit laat aan de instanties van de overeenkomstsluitende partijen de vrijheid om de vorm, middelen en wijze van tenuitvoerlegging te kiezen.”;

               —

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat de regering van IJsland de verordening niet binnen de voorgeschreven termijn in haar interne orde heeft opgenomen.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 mei 2003 in zaak T-179/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale Bank (Personeel van Europese Centrale Bank — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring)

text:
C 171/24                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         19.7.2003
Luxemburg, tegen Europees Parlement (gemachtigden:                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
M. Gòmez Leal en J. F. de Wachter), betreffende een verzoek
om nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van 27 juni 2001                                      van 7 mei 2003
van de jury van vergelijkend onderzoek PE/90/A houdende
weigering om verzoeker tot dit vergelijkend onderzoek toe te                in zaak T-327/01: Luciano Lavagnoli tegen Commissie van
laten, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als                                   de Europese Gemeenschappen ( 1)
volgt: N. J. Forwood, president, J. Pirrung en A. W. H. Meij,
rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-griffier, op 22 mei 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      (Ambtenaren — Te late opstelling beoordelingsrapport —
                                                                                Beroep tot schadevergoeding)
1)     Verwerpt het beroep.                                                                          (2003/C 171/38)
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.
                                                                            In zaak T-327/01, Luciano Lavagnoli, ambtenaar van de
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te
                                                                            Berchem (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bouneou
                                                                            en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                            Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigden: J. Currall en L. Lozano Palacios), betreffen-
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                            de een beroep strekkende tot toekenning van schadevergoeding
                                                                            ter vergoeding van de morele schade die verzoeker heeft
                           van 7 mei 2003                                   geleden door de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport
                                                                            over het tijdvak van 1 juli 1997 tot en met 30 juni 1999,
in zaak T-278/01: Eric den Hamer tegen Commissie van                        heeft het Gerecht (alleensprekend rechter: J. Pirrung); griffier:
                de Europese Gemeenschappen ( 1)                             J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 22 mei 2003 een
                                                                            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Beroep tot nietig-
          verklaring — Beroep tot schadeloosstelling)                       1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een
                                                                                bedrag van 2 000 EUR.
                           (2003/C 171/37)
                                                                            2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                           (Procestaal: Frans)                              3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                            (1 ) PB C 56 van 2.3.2002.
In zaak T-278/01, Eric den Hamer, ambtenaar bij de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Mechelen
(België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
en A. Dal Ferro), betreffende een verzoek tot nietigverklaring
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
van het besluit houdende vaststelling van het beoordelingsrap-
port van verzoeker voor de beoordelingsjaren 1995-1997, en
tot veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de                                              van 20 mei 2003
schade die verzoeker heeft geleden door met name de laattijdige
opstelling van dit rapport, heeft het Gerecht (J. Pirrung,                  in zaak T-179/02: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale
alleensprekend rechter); griffier: D. Christensen, ad-                                                     Bank (1)
ministrateur, op 7 mei 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                     (Personeel van Europese Centrale Bank — Beoordelingsrap-
                                                                                port — Beroep tot nietigverklaring)
1)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een
       bedrag van 3 000 euro.                                                                        (2003/C 171/39)
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.                                                          (Procestaal: Duits)
3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                            In zaak T-179/02, Jan Pflugradt, wonende te Frankfurt am
( 1) PB C 3 van 5.1.2002.                                                   Main (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat,
                                                                            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese
                                                                            Centrale Bank (gemachtigden: V. Saintot, T. Gilliams en
 ---pagebreak--- 19.7.2003                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 171/25
B. Wägenbaur), betreffende een verzoek tot nietigverklaring                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
van het beoordelingsrapport van verzoeker voor het jaar 2001,                                             AANLEG
heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh en J. D. Cooke,                                        van 8 april 2003
rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op 20 mei
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 in zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co. KG
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Beroep zonder voorwerp —
2)     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.                                  Afdoening zonder beslissing”)
                                                                                (2003/C 171/41)
( 1) PB C 202 van 24.8.2002.
                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                            In zaak T-91/02, Klausner Nordic Timber GmbH & Co.
                                                                            KG, gevestigd te Wismar (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                            D. Reich, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                               AANLEG                                       tigden: V. Kreuschitz en V. Di Bucci), betreffende een beroep
                                                                            strekkende tot nietigverklaring van beschikking 2002/468/EG
                          van 3 april 2003                                  van de Commissie van 15 januari 2002 betreffende de
                                                                            staatssteun die Duitsland ten gunste van Klausner Nordic
in zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm tegen Commis-                      Timber GmbH & Co. KG, Wismar, Mecklenburg-Voor-Pomme-
            sie van de Europese Gemeenschappen ( 1)                         ren, heeft verleend (PB L 165, blz. 15), heeft het Gerecht
                                                                            (Vierde kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: V. Tiili,
                                                                            kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij en
(Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Niet-                           M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 8 april 2003 een
                          ontvankelijkheid)                                 beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                           (2003/C 171/40)                                  1.     Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.
                                                                            2.     De Commissie wordt verwezen in de kosten, die van de procedure
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                in kort geding daaronder begrepen.
                                                                            (1 ) PB C 156 van 29.6.2002.
In zaak T-18/02, Anita Jannice Österholm, wonende te
Stockholm, vertegenwoordigd door J. R. Iturriagagoitia en
K. Devolvé, advocaten, tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en V. Joris), betref-
fende een beroep tot vergoeding van de materiële en immate-
riële schade die verzoekster inzonderheid heeft geleden door                     BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
de duur van de behandeling van een door haar ingediende
                                                                                AANLEG
klacht, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als
volgt: N.J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en A.W.H. Meij,
rechters; griffier: H. Jung, op 3 april 2003 een beschikking                                        van 27 maart 2003
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            in zaak T-163/02: Montan Gesellschaft Voss mbH
                                                                            Stahlhandel e.a. tegen Commissie van de Europese Ge-
1)     Op het beroep tot nietigverklaring behoeft niet meer te worden                                meenschappen ( 1)
       beslist.
                                                                            (Beroep tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing
2)     Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk ver-         — Beroep tot schadeloosstelling — Ontvankelijkheid —
       klaard.                                                                            Exceptie gevoegd met zaak ten gronde)
3)     De Commissie zal de helft van de kosten van verzoekster
                                                                                (2003/C 171/42)
       alsmede haar eigen kosten dragen. Verzoekster zal de andere
       helft van haar eigen kosten dragen.
                                                                                (Procestaal: Duits)
( 1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                            In zaak T-163/02, Montan Gesellschaft Voss mbH Stahlhandel,
                                                                            gevestigd te Planneg (Duitsland), Jepsen Stahl GmbH, gevestigd


title: Zaak T-225/11: Arrest van het Gerecht van 20 februari 2013 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (BERG) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BERG — Ouder gemeenschapswoordmerk Christian Berg — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/22

         Arrest van het Gerecht van 20 februari 2013 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (BERG)
   (Zaak T-225/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BERG - Ouder gemeenschapswoordmerk Christian Berg - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 108/59
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Caventa AG (Rekingen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Krenzel, vervolgens T. Stein en A. Segler, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Manea, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Anson’s Herrenhaus KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Löffel en P. Lange, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 februari 2011 (zaak R 740/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Anson’s Herrenhaus KG en Caventa AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Caventa AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak C-8/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone (Italië) op 5 januari 2016 — Strafzaak tegen Paola Tonachella

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Frosinone (Italië) op 5 januari 2016 — Strafzaak tegen Paola Tonachella
   (Zaak C-8/16)
   (2016/C 090/14)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Frosinone

      Partij in de strafzaak

   Paola Tonachella

      Prejudiciële vragen

   Moeten de artikelen 49 e.v. VWEU en 56 e.v. VWEU, mede zoals aangevuld in het licht van de beginselen in het arrest van het Hof van Justitie van 16 februari 2012, [C-72/10,] aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale bepaling die verplicht tot overdracht om niet van het gebruik van de in eigendom toebehorende materiële en immateriële goederen die het beheer- en inzamelnetwerk ten behoeve van het spel vormen bij beëindiging van de activiteit als gevolg van verstrijken van de looptijd van de concessie of als gevolg van intrekking of verval van de concessie?


title: Zaak C-256/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 31 mei 2007 — Mitsui & Co. Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 31 mei 2007 — Mitsui & Co. Deutschland GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf
   (Zaak C-256/07)
   (2007/C 183/36)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mitsui & Co. Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf
   Prejudiciële vragen

               1.

               Komen betalingen die de verkoper-fabrikant, zoals in casu, aan de koper doet in het kader van een garantieovereenkomst en waarmee de reparatiekosten worden vergoed die de koper door zijn afnemers zijn aangerekend, in mindering van de douanewaarde bedoeld in artikel 29, lid 1 en lid 3, sub a, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (1), welke waarde op basis van de tussen de verkoper-fabrikant en de koper overeengekomen prijs is aangegeven?

               2.

               Vormen de in de eerste vraag genoemde, door de verkoper-fabrikant aan de koper ter vergoeding van garantiekosten gedane betalingen een wijziging van de transactiewaarde bedoeld in artikel 145, lid 2, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (2), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 en verordeningen (EG) nr. 2787/2000 en (EG) nr. 993/2001 (3)?

               3.

               Indien bevestigend dient te worden geantwoord op de eerste of de tweede vraag, moet dan artikel 145, leden 2 en 3, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 en verordeningen (EG) nr. 2787/2000 en (EG) nr. 993/2001, worden toegepast op importen waarvoor de douaneaangiften zijn aanvaard vóórdat verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 en verordeningen (EG) nr. 2787/2000 en (EG) nr. 993/2001 in werking is getreden?

               4.

               Indien bevestigend dient te worden geantwoord op de derde vraag, is dan artikel 145, leden 2 en 3, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2002 van de Commissie tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2454/93 en verordeningen (EG) nr. 2787/2000 en (EG) nr. 993/2001, geldig?

      (1)  PB L 302, blz. 1.

      (2)  PB L 253, blz. 1.

      (3)  PB L 68, blz. 11.


title: Zaak T-328/10: Beroep ingesteld op 10 augustus 2010 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, beige en donkerrood)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/44

      Beroep ingesteld op 10 augustus 2010 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, beige en donkerrood)
      (Zaak T-328/10)
      ()
      (2010/C 288/85)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 juni 2010 in zaak R 190/2010-4;

                  —

                  verwijzing van het Bureau in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk, dat een ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, beige en donkerrood voorstelt, voor waren van de klassen 18, 24 en 25

         Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, juncto lid 2 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen bezit, alsmede schending van de artikelen 75 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep het uitgebreide feitelijke en juridische betoog van verzoekster niet grondig heeft onderzocht.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-550/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Varna (Bulgarije) op 2 november 2011 — ET PIGI — P. Dimova/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” , Varna, pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

text:
               14.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Varna (Bulgarije) op 2 november 2011 — ET PIGI — P. Dimova/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, Varna, pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite
   (Zaak C-550/11)
   2012/C 13/15
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ET PIGI — P. Dimova

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, Varna, pri Tsentralno Upravlenie na Natsionalnata Agentsia za Prihodite

      Prejudiciële vragen

               1)

               In welke omstandigheden mag worden aangenomen dat men te maken heeft met een „naar behoren bewezen en aangetoonde diefstal” in de zin van artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112 (1), en is het daarbij vereist dat de identiteit van de dader is vastgesteld en dat deze reeds bij een in kracht van gewijsde gegane uitspraak is veroordeeld?

               2)

               Naargelang het antwoord op de eerste vraag: omvat het begrip „naar behoren bewezen en aangetoonde diefstal” in de zin van artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112 een geval als dit in het hoofdgeding waarbij een gerechtelijk vooronderzoek tegen „X” wegens diefstal is ingeleid, de voor inkomsten bevoegde instantie deze omstandigheid niet betwist en op basis van deze omstandigheid wordt aangenomen dat een bepaalde hoeveelheid goederen ontbreekt?

               3)

               Zijn nationale wettelijke bepalingen zoals artikel 79, lid 3, en artikel 80, lid 2, btw-wet, alsmede een belastingpraktijk als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die een verplichting tot herziening opleggen van de aftrek die is toegepast bij de verkrijging van goederen die later worden gestolen, gelet op artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112 toelaatbaar, wanneer men ervan uitgaat dat de staat geen gebruik heeft gemaakt van de hem toegestane mogelijkheid om uitdrukkelijk te voorzien in herziening van de aftrek bij diefstal?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 2 december 2004 in zaak C-398/03 (verzoek van Helsingin hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): E. Gavrielides Oy (Richtlijn 90/642/EEG — Maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen — Wijnrankbladeren)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 2 december 2004
   in zaak C-398/03 (verzoek van Helsingin hallinto-oikeus om een prejudiciële beslissing): E. Gavrielides Oy (1)

   (Richtlijn 90/642/EEG - Maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen - Wijnrankbladeren)
   (2005/C 19/09)
   Procestaal: Fins
   In zaak C-398/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Helsingin hallinto-oikeus (Finland) bij beslissing van 22 september 2003, ingekomen bij het Hof op 24 september 2003, in de procedure die aldaar aanhangig is gemaakt door E. Gavrielides Oy, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts (rapporteur), kamerpresident, J. N. Cunha Rodrigues en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 2 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, zoals gewijzigd bij richtlijn 2000/42/EG van de Commissie van 22 juni 2000, is niet op wijnrankbladeren van toepassing.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-21/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 januari 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 5 november 2013 in zaak T-512/09, Rusal Armenal ZAO/Raad van de Europese Unie

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/7

         Hogere voorziening ingesteld op 16 januari 2014 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 5 november 2013 in zaak T-512/09, Rusal Armenal ZAO/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-21/14 P)
   2014/C 61/11
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Brakeland, M. França en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Rusal Armenal ZAO, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid) van 5 november 2013, aan de Commissie betekend op 6 november 2013, in zaak T-512/09 Rusal Armenal ZAO/Raad vernietigen;

               —

               het eerste middel van het beroep in eerste aanleg ongegrond verklaren;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beslissing betreffende de overige middelen;

               —

               de beslissing over de kosten in eerste aanleg en in hogere voorziening aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie betoogt dat het bestreden arrest moet worden vernietigd om de volgende redenen:

               Ten eerste heeft het Gerecht ultra petita beslist.

               Ten tweede heeft het Gerecht een onjuiste uitlegging gegeven van artikel 2, lid 7, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), in de versie die gold bij de vaststelling van de bestreden verordening, en van de bedoeling van de gemeenschapswetgever, in de zin van de Nakajima rechtspraak (2), bij de vaststelling van die bepaling.

               Ten derde heeft het Gerecht het algemeen gemeenschapsrechtelijk beginsel van het institutionele evenwicht geschonden.

      (1)  PB L 56, blz. 1.

      (2)  Arrest van 7 mei 1991, Nakajima All Precision/Raad, C-69/89, Jurispr. blz. I-2069, punten 28-32; herhaald in arrest van 23 november 1999, Portugal/Raad, C-149/96, Jurispr. blz. I-8395, punt 49, en arrest van 9 januari 2003, Petrotub en Republica/Raad, C-76/00 P, Jurispr. blz. I-79, punten 53-56.


title: Zaak C-329/04: Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/7

         Beroep, op 29 juli 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-329/04)
   (2004/C 239/13)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 juli 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door D. Martin, lid van haar juridische dienst, en H. Kreppel, in het kader van de uitwisseling met nationale ambtenaren bij de juridische dienst van de Commissie gedetacheerde rechter in het Arbeitsgericht, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om volledig te voldoen aan richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2000/43/EG is op 19 juli 2003 verstreken.

      (1)  PB L 180, blz. 22.


title: Zaak C-297/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Regensburg (Duitsland) op 21 juni 2007 — Strafzaak tegen Klaus Bourquain

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Regensburg (Duitsland) op 21 juni 2007 — Strafzaak tegen Klaus Bourquain
   (Zaak C-297/07)
   (2007/C 211/37)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landgericht Regensburg
   Partij in het hoofdgeding
   Klaus Bourquain
   Prejudiciële vraag
   Geldt betreffende de uitlegging van artikel 54 van de op 19 juni 1990 te Schengen ondertekende Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (1) het verbod dat een persoon die bij onherroepelijk vonnis door een overeenkomstsluitende partij is berecht, door een andere overeenkomstsluitende partij niet meer kan worden vervolgd ter zake van dezelfde feiten, indien de hem opgelegde straf op grond van de wetten van de veroordelende overeenkomstsluitende partij niet ten uitvoer kon worden gelegd?

      (1)  PB 2000, L 239, blz. 19.


title: Zaak C-550/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — British American Tobacco (Germany) GmbH/Hauptzollamt Schweinfurt (Richtlijn 92/12/EEG — Accijnsproducten — Invoer van niet-accijnsplichtige ruwe tabak in kader van regeling actieve veredeling — Verwerking tot versneden tabak — Verkeer tussen lidstaten — Geleidedocument)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 17 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München — Duitsland) — British American Tobacco (Germany) GmbH/Hauptzollamt Schweinfurt
   (Zaak C-550/08) (1)

   (Richtlijn 92/12/EEG - Accijnsproducten - Invoer van niet-accijnsplichtige ruwe tabak in kader van regeling actieve veredeling - Verwerking tot versneden tabak - Verkeer tussen lidstaten - Geleidedocument)
   2010/C 221/10
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: British American Tobacco (Germany) GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Schweinfurt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Finanzgericht München — Uitlegging van de artikelen 5, lid 2, en 15, lid 4, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1) — Aan accijns onderworpen versneden tabak die in het kader van de regeling actieve veredeling onder schorsing van de accijns in een lidstaat is vervaardigd uit ruwe tabak die bij zijn invoer in de Gemeenschap niet aan accijns onderworpen is — Geleidedocument, opgesteld door de afzender overeenkomstig artikel 18, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG, vereist voor toepassing van de schorsingsregeling op het intracommunautaire verkeer van dit tabaksfabrikaat?

      Dictum

   Artikel 5, lid 2, eerste alinea, eerste streepje, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, moet aldus worden uitgelegd dat accijnsproducten (zoals tabaksfabrikaten), vervaardigd uit niet-accijnsplichtige goederen (zoals ruwe tabak) die in het kader van de regeling actieve veredeling in de Gemeenschap zijn ingevoerd, ook dan worden geacht zich in de zin van die bepaling onder schorsing van accijns te bevinden, wanneer zij pas door hun verwerking op het grondgebied van de Gemeenschap accijnsproducten zijn geworden, zodat zij tussen lidstaten kunnen worden vervoerd zonder dat de administratie het in artikel 18, lid 1, van deze richtlijn bedoelde administratieve of commerciële document kan verlangen.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


title: Zaak C-171/17: Beroep ingesteld op 5 april 2017 — Europese Commissie/Hongarije

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/5

         Beroep ingesteld op 5 april 2017 — Europese Commissie/Hongarije
   (Zaak C-171/17)
   (2017/C 231/07)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)

      Verwerende partij: Hongarije

      Conclusies

   De Commissie verzoekt het Hof

               —

               vast te stellen dat het door Hongarije ingevoerde en gehandhaafde nationale systeem voor mobiele betalingen dat wordt geregeld door wet CC van 2011 en decreet nr. 356/2012 van 13 december 2012 tot uitvoering ervan, dat een monopolie schept door exclusieve rechten toe te kennen aan Nemzeti Mobilfizetési Zrt., de toegang belemmert tot de wholesalemarkt voor mobiele betalingen, die vroeger openstond voor mededinging, en bovendien niet noodzakelijk en onevenredig is, in strijd is met

                           —

                           ten eerste, artikel 15, lid 2, onder d), en artikel 16, lid 1, van richtlijn 2006/123/EG (1), en

                           —

                           ten tweede, de artikelen 49 en 56 VWEU.

               —

               Hongarije te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   A nemzeti mobilfizetési rendszerről szóló, 2011. április 1-jei CC. törvény (wet CC van 1 april 2011 betreffende het nationale systeem voor mobiele betalingen; hierna: „wet”) heeft het wettelijke kader voor mobiele betaaldiensten met ingang van 1 april 2013 gewijzigd, zij het dat deze wet slechts bindende rechtsgevolgen heeft vanaf 2 juli 2014. De wet definieert mobieleverkoopsdiensten binnen de volgende gebieden: a) openbare parkingdienst; b) verlening van toegang tot openbare wegen om daarover te rijden; c) vervoer van personen door een staatsonderneming; d) andere door overheidsinstellingen verrichte diensten. Onder de genoemde diensten, is het tot op heden in de praktijk in Hongarije alleen mogelijk om mobiele betalingen voor openbare parkeerdiensten en voor de toegang tot de openbare weg te verrichten (ticket elektronische tolheffing „e-matrica” en „HU-GO”–systeem). De onderhavige procedure heeft echter betrekking op de vier door de wet geregelde gebieden.
   Volgens de Commissie voert de commerciële onderneming Nemzeti Mobilfizetési Zrt. op het gebied van openbare parkeerdiensten in wezen dezelfde activiteit uit als de verleners van mobielebetalingsdiensten onder het vorige systeem, met dit verschil dat zij een uitsluitend recht heeft om overeenkomsten te sluiten met de exploitanten van parkeerplaatsen en dat haar tarieven gereguleerd zijn. Hetzelfde geldt voor de verlening van toegang tot de openbare wegen om zich via deze wegen te verplaatsen, omdat Nemzeti Mobilfizetési Zrt. de enige dienstverlener is die een contractuele relatie heeft met de aanbieder van de openbare dienst en die direct de machtiging kan verkopen om de weg te gebruiken. Op deze twee gebieden kunnen de andere aanbieders van mobielebetalings- en mobieletelefoniediensten dus alleen optreden als wederverkopers.
   Bijgevolg wordt door de invoering van het nationale systeem voor mobiele betalingen en de toekenning van exclusieve rechten aan Nemzeti Mobilfizetési Zrt. zowel Hongaarse als buitenlandse ondernemingen de toegang belemmerd tot de wholesalemarkt voor mobiele betalingen — en wordt dus andere aanbieders van mobielebetalingsdiensten de toegang belemmerd tot de markt voor diensten die worden aangeboden in het kader van contractuele betrekkingen met de aanbieder van openbare parkeerdiensten of andere openbare diensten –, die voorheen openstond voor mededinging. Volgens de Commissie leveren de regels inzake het nationale systeem voor mobiele betalingen dus, in hun geheel beschouwd, discriminatie op en zijn zij in strijd met de vrijheid van vestiging (schending van artikel 15 van richtlijn 2006/123 en van artikel 49 VWEU). Deze regels zijn tevens in strijd met het vrij verrichten van diensten (schending van artikel 16 van richtlijn 2006/123 en artikel 56 VWEU), aangezien de aan Nemzeti Mobilfizetési Zrt. toegekende exclusieve rechten de verlening van grensoverschrijdende diensten beperken. Met betrekking tot de andere diensten inzake gecentraliseerde mobiele verkopen, waarvoor nog geen mobiele betalingen in Hongarije kunnen worden verricht, verleent de wet dezelfde exclusieve rechten aan Nemzeti Mobilfizetési Zrt. en is de hierboven uiteengezette juridische analyse eveneens van toepassing.
   Overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het VWEU en van richtlijn 2006/123, kunnen slechts beperkingen worden gesteld aan de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten wanneer deze beperkingen niet discriminerend zijn, het algemeen belang dienen en bovendien voldoen aan de vereisten van noodzakelijkheid en evenredigheid. Volgens de Commissie kunnen de argumenten die Hongarije heeft aangevoerd, de door de wet ingevoerde beperkingen niet rechtvaardigen, omdat zij niet voldoen aan de vereisten van noodzakelijkheid en evenredigheid.

      (1)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 1).


title: Zaak C-491/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vestre Landsret — Denemarken) — Danske Svineproducenter/Justitsministeriet (Richtlijn 91/628/EEG — Bescherming van dieren tijdens vervoer — Omzetting — Beoordelingsmarge — Als huisdieren gehouden varkens — Reistijd van langer dan acht uur — Minimumhoogte van elk niveau van voertuig — Beladingsdichtheid)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 mei 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Vestre Landsret — Denemarken) — Danske Svineproducenter/Justitsministeriet
   (Zaak C-491/06) (1)

   (Richtlijn 91/628/EEG - Bescherming van dieren tijdens vervoer - Omzetting - Beoordelingsmarge - Als huisdieren gehouden varkens - Reistijd van langer dan acht uur  - Minimumhoogte van elk niveau van voertuig - Beladingsdichtheid)
   (2008/C 158/06)
   Procestaal: Deens
   Verwijzende rechter
   Vestre Landsret — Denemarken
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Danske Svineproducenter

      Verwerende partij: Justitsministeriet

      In tegenwoordigheid van: Den Europæiske Dyre- og Kødhandelsunion (UECBV)
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Vestre Landsret — Uitlegging van de punten 2, sub b, 47, D, en 48, nr. 3, derde streepje, van de bijlage bij richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG (PB L 340, blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995 (PB L 148, blz. 52) — Minimum inwendige hoogte en beladingsdichtheid per verdieping bij voertuigen die varkens vervoeren, ingeval de reistijd meer dan acht uur bedraagt
   Dictum

               1)

               Een nationale regeling als die in het hoofdgeding, met minima voor de hoogte van de dierenafdelingen, om de vervoerders nauwkeurigere normen te geven dan die van richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november 1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en tot wijziging van de richtlijnen 90/425/EEG en 91/496/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29/EG van de Raad van 29 juni 1995, kan binnen de bij artikel 249 EG aan de lidstaten verleende beoordelingsmarge vallen, mits deze regeling, die de door deze richtlijn, zoals gewijzigd, beoogde bescherming van de dieren tijdens het vervoer in acht neemt, niet in strijd met het evenredigheidsbeginsel in de weg staat aan de verwezenlijking van de eveneens door deze richtlijn, zoals gewijzigd, beoogde opheffing van de technische belemmeringen voor het handelsverkeer in levende dieren en goede werking van de marktordeningen. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of die regeling deze beginselen in acht neemt.

               2)

               Hoofdstuk VI, punt 47, titel D, van de bijlage bij richtlijn 91/628, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/29, moet aldus worden uitgelegd dat een lidstaat een nationale regeling mag vaststellen, die bij vervoer van langer dan acht uur voor varkens van 100 kg een grondoppervlakte van ten minste 0,50 m2 per dier voorschrijft.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-303/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 juli 2008 — Metin Bozkurt/Land Baden-Württemberg

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 8 juli 2008 — Metin Bozkurt/Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-303/08)
   (2008/C 247/09)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesverwaltungsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Metin Bozkurt

      Verwerende partij: Land Baden-Württemberg

      Andere partij bij de procedure: vertegenwoordiger van de bondsbelangen bij het Bundesverwaltungsgericht
   Prejudiciële vragen

               1)

               Blijft het krachtens artikel 7, lid 1, tweede streepje, van Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije (Besluit nr. 1/80) als gezinslid verkregen recht op arbeid en verblijf van de echtgenoot van een tot de legale arbeidsmarkt van een lidstaat behorende Turkse werknemer ook na echtscheiding behouden?
               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Is sprake van misbruik bij het beroep op het verblijfsrecht dat ingevolge artikel 7, lid 1, tweede streepje, van Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije (Besluit nr. 1/80) is afgeleid van de vroegere echtgenote, wanneer de Turkse staatsburger deze na verkrijging van de rechtspositie heeft verkracht en verwond en daarvoor een gevangenisstraf van twee jaar heeft gekregen?


title: Zaak T-224/11: Arrest van het Gerecht van 20 februari 2013 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (BERG) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BERG — Ouder gemeenschapswoordmerk Christian Berg — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/22

         Arrest van het Gerecht van 20 februari 2013 — Caventa/BHIM — Anson’s Herrenhaus (BERG)
   (Zaak T-224/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BERG - Ouder gemeenschapswoordmerk Christian Berg - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 108/58
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Caventa AG (Rekingen, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Krenzel, vervolgens T. Stein en A. Segler, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Manea, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Anson’s Herrenhaus KG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Löffel en P. Lange, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 10 februari 2011 (zaak R 1494/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Anson’s Herrenhaus KG en Caventa AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Caventa AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 194 van 2.7.2011.


title: Zaak T-156/10: Beroep ingesteld op 6 april 2010 — Confederación de Cooperativas Agrarias de España en CEPES/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/46

         Beroep ingesteld op 6 april 2010 — Confederación de Cooperativas Agrarias de España en CEPES/Commissie
   (Zaak T-156/10)
   2010/C 148/75
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Confederación de Cooperativas Agrarias de España (Madrid, Spanje), Confederación Empresarial Española de la Economía Social (CEPES) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Araujo Boyd en M. Muñoz de Juan, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de in dit beroep aangevoerde middelen tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               artikel 1 van de bestreden beschikking nietig verklaren;

               —

               subsidiair, artikel 4 van de bestreden beschikking nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van 15 december 2009 (steunmaatregel nr. C 22/2001) betreffende de steunmaatregelen van Spanje voor de landbouwsector naar aanleiding van de stijging van de brandstofprijzen. Bij deze beschikking worden bepaalde steunmaatregelen voor de landbouwsector die zijn opgenomen in Real Decreto-Ley 10/2000 de medidas urgentes de apoyo a los sectores agrario, pesquero y del transporte (koninklijk wetsbesluit 10/2000 betreffende dringende steunmaatregelen voor de landbouw-, visserij- en vervoersector) van 6 oktober (1), en die door Spanje zijn aangemeld op 29 september 2000, met de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaard en wordt de terugvordering ervan gelast.
   Die maatregelen waren reeds het voorwerp van een eerste beschikking van de Commissie van 11 november 2001 („oorspronkelijke beschikking”), waarin werd verklaard dat „de steunmaatregelen voor de landbouwcoöperaties vastgesteld in Real Decreto-Ley 10/2000 […] geen staatssteun zijn in de zin van artikel 87, lid 1, EG”. Deze oorspronkelijke beschikking is bij arrest van 12 december 2006 (2) nietig verklaard wegens schending van de motiveringsplicht, omdat de Commissie in haar beschikking niet voldoende rekening had gehouden met het eventuele effect van andere belastingen dan de vennootschapsbelasting op het belastingstelsel voor coöperaties. Vervolgens heeft de Commissie op 15 december 2009, zonder een nieuw besluit tot inleiding van de procedure aan te nemen, de bestreden beschikking vastgesteld.
   Verzoeksters voeren vijf middelen tot nietigverklaring aan:

               —

               Het eerste stelt schending door de Commissie van het recht van de belanghebbenden bij de procedure om te worden gehoord, aangezien de Commissie de bestreden beschikking, waarin totaal andere conclusies worden getrokken dan in de oorspronkelijke beschikking, heeft vastgesteld zonder de formele procedure te hebben heropend en zonder de belanghebbenden in de gelegenheid te hebben gesteld hun opmerkingen in te dienen.

               —

               In het tweede middel wordt de Commissie verweten af te wijken van het bevel in het arrest in zaak T-146/03, waarbij alleen de ontoereikende motivering van bepaalde aspecten van de oorspronkelijke beschikking is afgekeurd. In plaats van deze punten te verbeteren, heeft de Commissie elementen van haar oorspronkelijke beschikking die niet door de rechter werden gelaakt, gewijzigd. Door zo te handelen schendt de Commissie de beginselen van rechtszekerheid en van het gewettigd vertrouwen van de betrokkenen.

               —

               Ten derde komen verzoeksters op tegen de kwalificatie van de maatregel als staatssteun, in de mening dat het niet voldoende is te stellen dat landbouwcoöperaties die hun werkzaamheden niet 100 % met hun vennoten uitoefenen (zuiver onderlinge coöperatie) een „voordeel” genieten omdat zij fiscaal anders worden behandeld dan vennootschappen, waarbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat coöperaties en kapitaalvennootschappen zich niet in een feitelijk of juridisch vergelijkbare situatie bevinden. Bovendien, zelfs indien deze vergelijking wordt aanvaard – quod non – houdt het belastingstelsel voor coöperaties geen voordeel in, maar vertoont het verschillen op grond van de opzet en de aard van het Spaanse belastingstelsel, zoals de Commissie zelf heeft erkend in de oorspronkelijke beschikking, die het arrest van 12 december 2006 op dit punt ongemoeid heeft gelaten.

               —

               Als vierde, subsidiaire middel, voeren verzoeksters aan dat de motivering door de Commissie ontoereikend is, dat de Commissie de verenigbaarheid van de maatregel in het licht van artikel 107, lid 3, sub c, VWEU verkeerd heeft beoordeeld, en dat deze maatregel verenigbaar had moeten worden verklaard.

               —

               Ten slotte komen verzoeksters op tegen het bevel tot terugvordering in de bestreden beschikking.

      (1)  Boletín Oficial del Estado nr. 241/2000 van 7 oktober, blz. 34614.

      (2)  Zaak T-146/03, Jurispr. blz. II-98.


title: Zaak C-399/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Marie Landtová/Česká správa socialního zabezpečení (Vrij verkeer van werknemers — Sociale zekerheid — Tussen twee lidstaten vóór hun toetreding tot Europese Unie gesloten overeenkomst betreffende sociale zekerheid — Voor inaanmerkingneming van vervulde verzekeringstijdvakken bevoegde lidstaat — Ouderdomspensioen — Uitsluitend aan in lidstaat woonachtige onderdanen van deze lidstaat toegekende aanvulling op uitkering)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Marie Landtová/Česká správa socialního zabezpečení
   (Zaak C-399/09) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Sociale zekerheid - Tussen twee lidstaten vóór hun toetreding tot Europese Unie gesloten overeenkomst betreffende sociale zekerheid - Voor inaanmerkingneming van vervulde verzekeringstijdvakken bevoegde lidstaat - Ouderdomspensioen - Uitsluitend aan in lidstaat woonachtige onderdanen van deze lidstaat toegekende aanvulling op uitkering)
   2011/C 232/09
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marie Landtová

      Verwerende partij: Česká správa socialního zabezpečení

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Nejvyšší správní soud — Uitlegging van artikel 12 EG, de artikelen 3, lid 1, 7, lid 2, sub c, 10 en 46, alsmede van punt 6 van deel A van bijlage III bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2) — Ouderdomspensioen — Bepaling van de lidstaat die bevoegd is om de vervulde verzekeringstijdvakken in aanmerking te nemen — Gevolgen van de gemeenschapsregeling voor een door twee lidstaten vóór hun toetreding tot de Europese Unie gesloten overeenkomst betreffende sociale zekerheid

      Dictum

               1)

               Het bepaalde in deel A, punt 6, van bijlage III bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 629/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 2, sub c, daarvan, verzet zich niet tegen een nationale regel als die in het hoofdgeding, die voorziet in de betaling van een aanvulling op de ouderdomsuitkering wanneer het uitkeringsbedrag dat wordt toegekend op grond van artikel 20 van de op 29 oktober 1992 tussen de Tsjechische Republiek en de Slowaakse Republiek gesloten bilaterale overeenkomst houdende maatregelen tot regeling van de situatie na de splitsing van de Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek op 31 december 1992, lager is dan het bedrag dat zou zijn verkregen indien het ouderdomspensioen volgens het recht van de Tsjechische Republiek was berekend.

               2)

               Artikel 3, lid 1, juncto artikel 10 van verordening nr. 1408/71, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening nr. 118/97, zoals gewijzigd bij verordening nr. 629/2006, verzet zich tegen een nationale regel als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een aanvulling op de ouderdomsuitkering uitsluitend aan op het grondgebied van de Tsjechische Republiek woonachtige Tsjechische onderdanen mag worden betaald, zonder dat dit uit het oogpunt van het recht van de Unie noodzakelijkerwijs tot gevolg heeft dat deze aanvulling een persoon die aan deze twee voorwaarden voldoet, moet worden ontnomen.

      (1)  PB C 24 van 30.1.2010.


title: Zaak C-162/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Phonographic Performance (Ireland) Ltd/Ireland, Attorney General (Auteursrechten en naburige rechten — Richtlijn 2006/115/EG — Artikelen 8 en 10 — Begrippen „gebruiker” en „mededeling aan het publiek” — Uitzending van fonogrammen door middel van in hotelkamers geïnstalleerde televisie- en/of radiotoestellen)

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 maart 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland — Ierland) — Phonographic Performance (Ireland) Ltd/Ireland, Attorney General
   (Zaak C-162/10) (1)

   (Auteursrechten en naburige rechten - Richtlijn 2006/115/EG - Artikelen 8 en 10 - Begrippen „gebruiker” en „mededeling aan het publiek” - Uitzending van fonogrammen door middel van in hotelkamers geïnstalleerde televisie- en/of radiotoestellen)
   2012/C 133/05
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Phonographic Performance (Ireland) Ltd

      Verwerende partijen: Ireland, Attorney General

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Ireland — Uitlegging van de artikelen 8, lid 2, en 10, lid 1, sub a, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 376, blz. 28) — Uitzending en mededeling van fonogrammen aan het publiek — Recht van kunstenaars en producenten op één billijke vergoeding — Begrippen „gebruiker” en „mededeling aan het publiek” — Installatie in hotelkamers van televisie- en/of radiotoestellen waaraan de hotelexploitant een uitgezonden signaal doorgeeft

      Dictum

               1)

               Een hotelexploitant die zijn gastenkamers uitrust met televisie- en/of radiotoestellen waaraan hij een uitgezonden signaal doorgeeft, is een „gebruiker” die uitgezonden fonogrammen „meedeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom.

               2)

               Een hotelexploitant die zijn gastenkamers uitrust met televisie- en/of radiotoestellen waaraan hij een uitgezonden signaal doorgeeft, is krachtens artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115, naast de billijke vergoeding die de omroeporganisatie betaalt, zelf ook gehouden een billijke vergoeding te betalen voor de doorgifte van een uitgezonden fonogram.

               3)

               Een hotelexploitant die zijn gastenkamers niet uitrust met televisie- en/of radiotoestellen waaraan hij een uitgezonden signaal doorgeeft, maar met andere afspeelapparatuur voor fonogrammen, en er fonogrammen in fysieke of digitale vorm beschikbaar stelt die door middel van zulke apparatuur kunnen worden afgespeeld of gehoord, is een „gebruiker” die fonogrammen „meedeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115. Bijgevolg is hij gehouden een „billijke vergoeding” in de zin van deze bepaling te betalen voor de doorgifte van deze fonogrammen.

               4)

               Op grond van artikel 10, lid 1, sub a, van richtlijn 2006/115, dat een beperking stelt aan het in artikel 8, lid 2, van deze richtlijn bedoelde recht op een billijke vergoeding wanneer het om „privégebruik” gaat, mogen de lidstaten een hotelexploitant die fonogrammen „meedeelt aan het publiek” in de zin van artikel 8, lid 2, van deze richtlijn, niet vrijstellen van de verplichting om een dergelijke vergoeding te betalen.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Beroep, op 19 oktober 1996 ingesteld door Moccia Irme SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-164/96)

text:
8 . 2 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 40/21
— Schending van artikel 25 , tweede alinea , van het Statuut,       regelgeving wordt de steun toegekend aan ondernemingen
     doordat het besluit tot afwijzing van zijn sollicitatie niet   die hun produktiecapaciteit opheffen door vernietiging van
     met redenen is omkleed .                                       hun installaties . Bij beschikking van 12 december 1994
                                                                    keurde de Commissie bovenbedoelde maatregelen goed . Ter
— Onwettigheid van hogerbedoelde kennisgeving van                   uitvoering van de betrokken regeling deelden de Italiaanse
     vacature, doordat daarin niet is vermeld welke de              autoriteiten in september 1995 mee , dat een financiële
     vereiste en noodzakelijke kwalificaties zijn voor de           bijdrage van 13 509 miljoen lire zou worden betaald voor de
     vacante post, wat het voor het tot aanstelling bevoegde        definitieve beëindiging van verzoeksters ijzer - en staalin
     gezag mogelijk heeft gemaakt bij de betrokken benoe           dustrie door de sluiting van de onderneming en de vernie
     ming uit te gaan van criteria inzake kwalificaties die in de   tiging van de installaties; daardoor zou een produktiecapa
     kennisgeving van vacature niet waren gepreciseerd .            citeit van 288 000 ton staal en 165 000 ton warmgewalste
                                                                    produkten verdwijnen .
— Schending van de artikelen 7, lid 1 , 27 en 45 , lid 1 , van
     het Statuut. Verzoeker stelt met dit middel, dat het tot       Bij de bestreden beschikking, gegeven op basis van de
     aanstelling bevoegde gezag in casu niet in het uitslui        Steuncodex, verklaarde de Commissie de voorgenomen
     tende belang van de dienst heeft gehandeld, niet de            steun ten behoeve van — onder meer — de verzoekende
     hoogste eisen inzake bekwaamheid heeft gesteld en niet         onderneming onwettig met de overweging, dat steun aan de
     is overgegaan tot een onderlinge vergelijking van de           sluiting uitsluitend moet worden verleend aan ondernemin
     verdiensten en beoordelingsrapporten van de kandida           gen die geregeld op de ijzer- en staalmarkt produceren .
     ten . Hij preciseert in dit verband, dat, zelfs indien
     verweerster een dergelijk vergelijkend onderzoek had           Verzoekster betoogt om te beginnen , dat, wanneer onder
     verricht, zou moeten worden vastgesteld dat zij daarbij        nemingen de produktie niet slechts tijdelijk opschorten,
     een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en het           maar deze definitief beëindigen , deze ondernemingen niet
     vertrouwensbeginsel heeft geschonden .                         meer voldoen aan de voorwaarden van artikel 80 van het
                                                                    Verdrag, waardoor ook artikel 4 , onder c ), niet meer van
                                                                    toepassing is . Hieruit volgt dat verweerster, door in de
                                                                    Steuncodex nationale overheidsmaatregelen jegens subjec
                                                                    ten die niet meer aan de uit het EGKS-Verdrag voort
                                                                    vloeiende verplichtingen onderworpen zijn , te regelen en te
Beroep, op 19 oktober 1996 ingesteld door Moccia Irme               beperken , wetgevend is opgetreden op een gebied dat niet
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                  door dit Verdrag wordt beheerst . Artikel 4 , lid 2 , van de
                       ( Zaak T- 164/96 )                           Steuncodex is derhalve onwettig .
                          ( 97/C 40/50 )                            Verzoekster beroept zich ook op schending van het beginsel
                                                                    van gelijke behandeling. Dienaangaande wordt opgemerkt,
                     (Procestaai: Italiaans)                        dat in geval van gedeeltelijke sluiting steun kan worden
                                                                    toegekend voor de sluiting van een bedrijf dat enkel in staat
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen           is te produceren ; in geval van een ijzer- en staalonderneming
schappen is op 19 oktober 1996 beroep ingesteld tegen               die over één vestiging beschikt, wordt daarentegen vereist,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de                    dat zij tot de datum van mededeling van de steunregeling
vennootschap Moccia Irme SpA, gevestigd te Napels ( Italië ),       geregeld ijzer- en staalprodukten heeft vervaardigd . Wan
vertegenwoordigd door E. Cappelli, P. de Caterini en                neer een onderneming overgaat tot aanpassing van haar
A. Bandini, advocaten te Rome, domicilie gekozen heb               installaties voor de afzet van industrieel afval, en zij dit doet
bende te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat                omdat het bij de wet is bepaald , kan haar niet worden
aldaar, Avenue Guillaume 13 B.                                      verweten dat zij de produktie opschort.
                                                                    Met betrekking tot de beginselen van openbaarheid en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                non-retroactiviteit van de wet, betoogt verzoekster dat
                                                                    verweerster zich niet aan deze fundamentele vereisten kan
— de beschikking van de Europese Commissie van 30 juli              onttrekken door in 1996 , dat wil zeggen achteraf en in
     1996 ( document C(96 ) 2385 def.) krachtens de artike         concrete gevallen, criteria voor de uitlegging van de Steun
     len 33 en 36 van het EGKS-Verdrag nietig te verkla            codex in te voeren en toe te passen die dienen te gelden voor
     ren ;
                                                                    de ijzer- en staalproduktie van de betrokken ondernemingen
                                                                    in 1993 .
— de Commissie in de kosten te verwijzen .
                                                                    Verzoekster betoogt tenslotte , dat de Commissie ten
Middelen en voornaamste argumenten                                  onrechte restrictieve parameters heeft ingevoerd voor de
                                                                    beoordeling van de steunmaatregelen bij sluiting, en tegelij
In 1994 stelde de Italiaanse regering de Commissie in kennis        kertijd het door de Italiaanse autoriteiten voorgestelde
van wet nr . 481 van 3 augustus 1994 en decreet nr. 683 van         alternatieve criterium „ in staat te produceren " heeft afge
12 oktober 1994 van de minister van Industrie , Handel en           wezen . Daardoor heeft de Commissie de aan haar discre
Ambacht, beide bestemd om de verwezenlijking van een                tionaire bevoegdheden verbonden doelstellingen miskend
herstructureringsplan van de nationale ijzer- en staalindu         en zich derhalve schuldig gemaakt aan misbruik van
strie te bevorderen door middel van steun bij de sluiting van       bevoegdheid .
produktie-eenheden en de omschakeling op andere econo
mische sectoren dan de ijzer- en staalindustrie . Volgens deze


title: Zaak C-192/12 PPU: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Melvin West (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten — Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met oog op tenuitvoerlegging van vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel — Artikel 28 — Verdere overlevering — „Keten” van Europese aanhoudingsbevelen — Tenuitvoerlegging van derde Europees aanhoudingsbevel tegen dezelfde persoon — Begrip „uitvoerende lidstaat” — Toestemming voor overlevering — Prejudiciële spoedprocedure)

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juni 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Melvin West
   (Zaak C-192/12 PPU) (1)

   (Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Europees aanhoudingsbevel en procedures van overlevering tussen lidstaten - Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd met oog op tenuitvoerlegging van vrijheidsstraf of tot vrijheidsbeneming strekkende maatregel - Artikel 28 - Verdere overlevering - „Keten” van Europese aanhoudingsbevelen - Tenuitvoerlegging van derde Europees aanhoudingsbevel tegen dezelfde persoon - Begrip „uitvoerende lidstaat” - Toestemming voor overlevering - Prejudiciële spoedprocedure)
   2012/C 258/11
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partij in de hoofdzaak

   Melvin West

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein oikeus — Uitlegging van artikel 28, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten — Aanhoudingsbevel voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf — Begrip „uitvoerende lidstaat” bij een verdere overlevering — Onderdaan van lidstaat A die door deze lidstaat aan lidstaat B is overgeleverd met het oog op de tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf en vervolgens na de voltooiing van die straf door lidstaat B aan lidstaat C wordt overgeleverd met het oog op de tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf in die lidstaat — Verzoek, op basis van een aanhoudingsbevel, van lidstaat D aan lidstaat C om de betrokken persoon aan lidstaat D over te leveren met het oog op de tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf

      Dictum

   Artikel 28, lid 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, zoals gewijzigd bij kaderbesluit 2009/299/JBZ van de Raad van 26 februari 2009, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer een persoon voorwerp is geweest van meer dan één overlevering tussen lidstaten krachtens opeenvolgende Europese aanhoudingsbevelen, de verdere overlevering van deze persoon aan een andere lidstaat dan die welke hem als laatste heeft overgeleverd uitsluitend onderworpen is aan toestemming van de lidstaat die tot die laatste overlevering is overgegaan.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012.