title: Zaak T-321/10: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — SA.PAR./BHIM — Salini Costruttori (GRUPPO SALINI) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk GRUPPO SALINI — Kwade trouw — Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/29

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — SA.PAR./BHIM — Salini Costruttori (GRUPPO SALINI)
   (Zaak T-321/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk GRUPPO SALINI - Kwade trouw - Artikel 52, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 252/46
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: SA.PAR. Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: A. Masetti Zannini de Concina, M. Bussoletti en G. Petrocchi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Mannucci en P. Bullock, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Salini Costruttori SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: C. Bellomunno en S. Troilo, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 april 2010 (zaak R 219/2009-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Salini Costruttori SpA en SA.PAR. Srl

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               SA.PAR. Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.


title: Zaak C-268/99: Uitspraak van de Arrondissementsrechtbank te 's-Gravenhage zittinghoudende te Amsterdam van 15 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen A.M. Jany, E. Padevetova, R. Zacalova, Z. Hrubcinova, S. Überlackerova, K.A. Szepietowska en de Staatssecretaris van Justitie

text:
C 265/4                  NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.9.1999
II. Is aan de voorwaarden, gesteld in artikel 3 onder a. en d.          1. Kunnen Poolse en Tsjechische onderdanen zich recht-
     van de verordening voldaan, indien een gewasbescher-                   streeks beroepen op de Overeenkomsten in die zin dat zij
     mingsmiddel is vervaardigd door middel van een geoctroo-               tegenover een lidstaat er aanspraak op kunnen maken dat
     ieerde werkwijze, als gevolg waarvan het een geringere                 zij aan het in artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45
     hoeveelheid onvermijdelijk aanwezige verontreinigingen                 van de Overeenkomst-Tsjechië vastgelegde recht op toe-
     bevat dan een bestaand gewasbeschermingsmiddel met                     gang tot en uitoefening van economische activiteiten
     dezelfde werkzame stof, voor dat nieuwe gewasbescher-                  anders dan in loondienst en het recht ondernemingen op
     mingsmiddel een nieuwe toelating is verkregen en het                   te richten en te beheren, ongeacht het op dit punt door de
     betreffende werkwijzeoctrooi als basisoctrooi in de zin van            betrokken lidstaat gevoerde beleid, recht op toelating en
     artikel 3, eerste lid, aanhef en onder a is aangewezen?                verblijf ontlenen?
(1) PB 1996, L 198, blz. 30.
                                                                        2. Bij bevestigende beantwoording van deze vraag: ontleent
                                                                            een lidstaat aan artikel 58 van de Overeenkomst-Polen/59
                                                                            van de Overeenkomst-Tsjechië de vrijheid het recht op
                                                                            toelating en verblijf te onderwerpen aan nadere voorwaar-
                                                                            den, zoals de voorwaarden genoemd in het door Nederland
                                                                            gevoerde beleid, waaronder de voorwaarde dat de vreemde-
Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per                      ling door de uitoefening van het bedrijf over voldoende
la Lombardia (derde Sezione) van 27 november 1998 om                        middelen van bestaan (dat wil volgens hoofdstuk A4/4.2.1
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Excelsior                  Vc 1994 zeggen: een netto-inkomen dat ten minste gelijk
  s.n.c. en Ente Autonomo Fiera Internazionale di Milano                    is aan het bestaansminimum in de zin van de Algemene
                                                                            Bijstandswet) kan beschikken?
                          (Zaak C-260/99)
                           (1999/C 265/06)                              3. Laat artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45 van de
                                                                            Overeenkomst-Tsjechië toe prostitutie niet te begrijpen
Het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia                     onder „economische activiteiten anders dan in loondienst”
(derde Sezione) heeft bij beschikking van 27 november 1998,                 omdat prostitutie niet valt onder de omschrijving in lid 4,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 juli 1998,             aanhef en onder c. van artikel 44 van de Overeenkomst-
in het geding tussen Excelsior s.n.c. en Ente Autonomo Fiera                Polen/45 van de Overeenkomst-Tsjechië, om redenen van
Internazionale di Milano, het Hof van Justitie van de Europese              zedelijke aard, omdat prostitutie in (de meeste van) de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 Associatielanden verboden is en omdat prostitutie moeilijk
de navolgende vraag:                                                        controleerbare problemen doet rijzen met betrekking tot de
                                                                            handelingsvrijheid en de zelfstandigheid van prostituees?
Kan het begrip publiekrechtelijke instelling in de zin van
artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50 van 18 juni 1992(1)
van toepassing worden geacht op de Ente Autonomo Fiera                  4. Laten artikel 43 (voorheen 52) van het EG-verdrag en
Internazionale di Milano?                                                   artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45 van de Overeen-
                                                                            komst-Tsjechië toe tussen de daarin respectievelijk voorko-
                                                                            mende begrippen „werkzaamheden anders dan in loon-
(1) PB L 209 van 24.07.1992, blz. 1.                                        dienst” en „economische activiteiten anders dan in loon-
                                                                            dienst” een zodanig onderscheid te maken dat de als
                                                                            zelfstandige uitgeoefende activiteiten van een prostituee
                                                                            wél onder het in het artikel 43 (voorheen 52) van het
                                                                            EG-verdrag voorkomende begrip vallen, maar niet onder
                                                                            het in genoemd artikel van de Overeenkomsten voorko-
                                                                            mende begrip vallen?
Uitspraak van de Arrondissementsrechtbank te
’s-Gravenhage zittinghoudende te Amsterdam van 15 juli
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                5. Indien het antwoord op de voorgaande vraag luidt dat het
A.M. Jany, E. Padevetova, R. Zacalova, Z. Hrubcinova,                       daarin bedoelde onderscheid toelaatbaar is:
S. Überlackerova, K.A. Szepietowska en de Staatssecreta-
                            ris van Justitie
                                                                            a. verdraagt het zich met artikel 44 van de Overeen-
                          (Zaak C-268/99)
                                                                                komst-Polen/45 van de Overeenkomst-Tsjechië en de
                                                                                door deze bepaling beoogde vrijheid van vestiging aan
                           (1999/C 265/07)                                       de zelfstandige, waarop lid 3 van deze bepaling het
                                                                                oog heeft, minimumeisen ten aanzien van de omvang
De Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage zittinghou-                         van de werkzaamheden te stellen en voorts beperkin-
dende te Amsterdam heeft bij uitspraak van 15 juli 1999,                         gen te stellen zoals:
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli 1999,
in het geding tussen A.M. Jany, E. Padevetova, R. Zacalova,
Z. Hrubcinova, S. Überlackerova, K.A. Szepietowska en de                        — de ondernemer moet geschoolde arbeid inbrengen,
Staatssecretaris van Justitie, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om bij wijze van preju-
diciële beslissing uitspraak te doen over de navolgende vragen:                  — er moet sprake zijn van een ondernemingsplan,
 ---pagebreak--- 18.9.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 265/5
       — de ondernemer moet zich (eveneens) bezighouden              Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 6 juli
           met de bedrijfsvoering en niet (uitsluitend) met de       1999 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen
           uitvoerende (productie-) werkzaamheden,                                          G.A.P. van der Burg
                                                                                (Zaak C-278/99)
       — de ondernemer moet de continuïteit van de onder-
           neming nastreven, onder meer daarin tot uitdruk-                                   (1999/C 265/08)
           king komende dat de ondernemer zijn hoofdver-
           blijf in de betrokken lidstaat moet hebben,               De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 6 juli
                                                                     1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 26 juli
                                                                     1999, in de strafzaak tegen G.A.P. van der Burg, het Hof van
       — er moet sprake zijn van investeringen en het                Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
           aangaan van langlopende verplichtingen?                   prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                     1. Moet art. 1 van Richtlijn 83/199 (1) aldus worden uitgelegd
                                                                          dat art. C.11.1, eerste lid, van het Besluit radio-elektrische
                                                                          inrichtingen, luidende: „Het is verboden handelsreclame te
   b. Laat artikel 44 van de Overeenkomst-Polen/45 van de
                                                                          maken of te doen maken voor zendinrichtingen die niet
       Overeenkomst-Tsjechië toe niet als zelfstandige te                 van een toegelaten type zijn”, tegen de achtergrond van de
       beschouwen degene die afhankelijk is van en afdracht-              hiervoor … weergegeven wettelijke regeling en in het licht
       plichtig jegens degene die betrokkene heeft geronseld              van het hieromtrent … overwogene, aangemerkt worden als
       en/of tewerkstelt, terwijl vaststaat dat tussen betrokke-          een technisch voorschrift in de zin van voormelde Richtlijn?
       ne en bedoelde derde geen sprake is van een loondienst-
       verhouding als waartegen de woorden „anders dan               2. Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, leidt dit
       in loondienst” in lid 4 van deze bepaling van de                   er dan toe dat een dergelijk voorschrift alleen dan niet
       Overeenkomsten een dam beogen op te werpen?                        toepasselijk is indien het in het concrete geval een belem-
                                                                          mering oplevert voor het handelsverkeer of voor het vrije
                                                                          verkeer van goederen, of dient te worden geoordeeld dat
                                                                          een dergelijke bepaling reeds buiten toepassing moet
                                                                          blijven als het voorschrift in zijn algemeenheid, dus
                                                                          onafhankelijk van het concrete geval, handelsbelemmerend
                                                                          werkt dan wel kan werken?
                                                                     (1) PB 1983, L 109, blz. 8.


title: Zaak C-234/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Varna (Bulgarije) op 16 mei 2011 — TETS Haskovo AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto” , gr. Varna, pri Sentralno Upravlenie na Natsionalna Agentsia po Prihodite (Directeur van de Directie „Betwisting en beheer van de tenuitvoerlegging” , Varna, bij het centrale bestuur van het Nationaal Agentschap voor Inkomsten)

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen Sad Varna (Bulgarije) op 16 mei 2011 — TETS Haskovo AD/Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, gr. Varna, pri Sentralno Upravlenie na Natsionalna Agentsia po Prihodite (Directeur van de Directie „Betwisting en beheer van de tenuitvoerlegging”, Varna, bij het centrale bestuur van het Nationaal Agentschap voor Inkomsten)
   (Zaak C-234/11)
   2011/C 232/26
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TETS Haskovo AD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto”, gr. Varna, pri Sentralno Upravlenie na Natsionalna Agentsia po Prihodite (Directeur van de Directie „Betwisting en beheer van de tenuitvoerlegging”, Varna, bij het centrale bestuur van het Nationaal Agentschap voor Inkomsten)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Welke uitlegging dient te worden gegeven aan het begrip „vernietiging van bezit” in de zin van artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112 (1), en zijn de beweegredenen voor de vernietiging en/of de omstandigheden waarin deze heeft plaatsgevonden, van belang voor de herziening van bij de verkrijging van activa afgetrokken voorbelasting?

               2)

               Dient een naar behoren bewezen vernietiging van economische goederen die uitsluitend ertoe strekt nieuwe, modernere economische goederen met dezelfde bestemming tot stand te brengen, te worden verstaan als een wijziging van de elementen die het bedrag van de aftrek bepalen in de zin van artikel 185, lid 1, van richtlijn 2006/112?

               3)

               Dient artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112 aldus te worden uitgelegd, dat de lidstaten mogen voorzien in herzieningen bij vernietiging van activa wanneer de aankoop ervan geheel onbetaald is gebleven of gedeeltelijk is betaald?

               4)

               Dient artikel 185, leden 1 en 2, van richtlijn 2006/112 aldus te worden uitgelegd, dat het niet in de weg staat aan een nationale regeling zoals in casu deze van de artikelen 79, lid 3, btw-wet en 80, lid 2, punt 1, btw-wet, die de herziening van de toegepaste aftrek vereist in het geval van vernietiging van activa die werden verkregen met volledige betaling van het basisbedrag en de aangerekende belasting, en die de niet-herziening afhankelijk stelt van een andere voorwaarde dan de betaling?

               5)

               Dient artikel 185, lid 2, van richtlijn 2006/112 aldus te worden uitgelegd, dat het de mogelijkheid van herziening van aftrek uitsluit in het geval van de sloop van een gebouwencomplex die uitsluitend ertoe strekt op die plaats een nieuw, moderner gebouwencomplex op te richten dat dezelfde bestemming als het gesloopte complex heeft en dat leveringen meebrengt die voor aftrek van voorbelasting in aanmerking komen?

      (1)  PB L 347, blz. 1; bijzondere uitgave in het Bulgaars: hoofdstuk 9, deel 3, blz. 7.


title: Zaak C-545/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 28 oktober 2016 — Kubota (UK) Limited, EP Barrus Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 28 oktober 2016 — Kubota (UK) Limited, EP Barrus Limited/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-545/16)
   (2017/C 014/33)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kubota (UK) Limited, EP Barrus Limited

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is uitvoeringsverordening (EU) 2015/221 (1) van de Commissie tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur ongeldig voor zover de in die verordening beschreven voertuigen daarbij worden ingedeeld onder GN-code 8704 21 91 en niet onder GN-code 8704 10?

               2)

               In het bijzonder, is uitvoeringsverordening (EU) 2015/221 van de Commissie tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur ongeldig voor zover daarin de werkingssfeer van postonderverdeling 8704 10 onrechtmatig wordt beperkt, rekening wordt gehouden met ontoelaatbare factoren, sprake is van gebrek aan innerlijke samenhang, niet naar behoren rekening wordt gehouden met de toelichtingen, de GN-posten en de BTI’s en/of geen rekening wordt gehouden met de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot GN-post 8704 10 geformuleerde relevante eisen?

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/221 van de Commissie van 10 februari 2015 tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur (PB 2015, L 37, blz. 1).


title: Zaak T-65/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2007 — Nuova Gela Sviluppo/Commissie ( EFRO — Afsluiting van communautaire financiële bijstand — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Arbitragebeding )

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/31

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2007 — Nuova Gela Sviluppo/Commissie
   (Zaak T-65/04) (1)

   („EFRO - Afsluiting van communautaire financiële bijstand - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Arbitragebeding’)
   (2007/C 183/61)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Nuova Gela Sviluppo Soc. Cons. pa, voorheen Gela Sviluppo Soc. Cons. pa (Gela, Italië) (vertegenwoordiger: P. Menchetti, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: L. Flynn en M. Velardo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Primair nietigverklaring van een besluit in de brief van de Commissie van 16 december 2003 tot afsluiting van bijstand EFRO 98.05.26.001, nietigverklaring van de besluiten van de Commissie tot vermindering van de bijstand, terugtrekking uit bijstand en terugvordering van het saldo van de bijstand, en nietigverklaring van punt 6.2 van besluit SEC (1999)1316 van de Commissie van 9 september 1991 betreffende de richtsnoeren voor de financiële afsluiting van de operationele maatregelen (1994-1999) van de structuurfondsen, en subsidiair vergoeding van de door verzoekster geleden schade en uitvoering van de overeenkomst van 13 september 1999 tussen verzoekster en de Commissie
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak T-312/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 2008 — FMC Chemical/EAVV ( Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Richtlijn 91/414/EEG — Gewasbeschermingsmiddelen — Advies van Europese Autoriteit voor voedselveiligheid — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Voorbereidende handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/53

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 juni 2008 — FMC Chemical/EAVV
   (Zaak T-312/06) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Richtlijn 91/414/EEG - Gewasbeschermingsmiddelen - Advies van Europese Autoriteit voor voedselveiligheid - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Voorbereidende handeling - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 209/95)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: FMC Chemical SPRL (Brussel, België) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Cuvillier en D. Detken, vervolgens A. Cuvillier en S. Gabbi, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: European Crop Protection Association (ECPA) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck en N. Rampal, advocaten)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Doherty, gemachtigde)
   Voorwerp
   Enerzijds een vordering tot nietigverklaring van het advies van de EAVV van 28 juli 2006 betreffende de beoordeling van de werkzame stof carbosulfan op basis van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1), en anderzijds een vordering tot vergoeding van de geleden schade.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FMC Chemical SPRL, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV), de European Crop Protection Association (ECPA) en de Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-326/99: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 augustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Stichting "Goed Wonen" (voorheen Woningbouwvereniging "Goed Wonen") en Staatssecretaris van Financiën

text:
C 333/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.11.1999
4) Hoe verhouden artikel 5, lid 6, en artikel 5, lid 7, sub c,            Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 au-
     van richtlijn zich tot elkaar?                                       gustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                           tussen G. van de Water en Staatssecretaris van Financiën
5) Zou de eerste vraag aldus moeten worden beantwoord, dat
     de naderhand (met aftrek van voorbelasting) verrichte                                         (Zaak C-325/99)
     diensten (carrosserie- en lakwerk) bij de onttrekking van
     het goed (motorvoertuig) niet overeenkomstig artikel 5,                                       (1999/C 333/34)
     lid 6, van de richtlijn moeten worden belast: moet dan de
     aftrek van voorbelasting voor deze diensten overeenkom-              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 24 augustus
     stig artikel 20, lid 1, sub b, van de richtlijn worden herzien?      1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                          31 augustus 1999, in het geding tussen G. van de Water en
                                                                          Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
(1) PB 1977, L 145, blz. 1.                                               Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                          beslissing over de navolgende vraag:
                                                                          Kan als uitslag tot verbruik van accijnsproducten, als bedoeld
                                                                          in artikel 6, lid 1 van de Richtlijn 92/12/EEG van de Raad (1),
                                                                          mede aangemerkt worden het — enkele — voorhanden
                                                                          hebben van een accijnsproduct in de zin van artikel 3,
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 15 juli 1999 om                       lid 1, van de Richtlijn, indien en voorzover dit niet reeds
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt                overeenkomstig de geldende communautaire bepalingen en
           Düsseldorf-Mettmann en K. Brandenstein                         nationale wetgeving in de heffing van accijns is betrokken?
                          (Zaak C-323/99)                                 (1) PB 1992, L 76, blz. 1.
                           (1999/C 333/33)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 15 juli 1999,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 augustus
1999, in het geding tussen Finanzamt Düsseldorf-Mettmann                  Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 au-
en K. Brandenstein, het Hof van Justitie van de Europese                  gustus 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over               tussen Stichting „Goed Wonen” (voorheen Woningbouw-
de navolgende vragen:                                                     vereniging „Goed Wonen”) en Staatssecretaris van Finan-
                                                                                ciën
Volgens artikel 5, lid 6, eerste volzin, van richtlijn                                             (Zaak C-326/99)
77/388/EEG (1) wordt met een levering onder bezwarende titel
gelijkgesteld het door een belastingplichtige aan zijn bedrijf                                     (1999/C 333/35)
onttrekken van een goed voor eigen privé-doeleinden, ingeval
met betrekking tot dat goed of de bestanddelen daarvan recht              De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 24 augustus
op volledige of gedeeltelijke aftrek van de belasting over de             1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
toegevoegde waarde is ontstaan.                                           31 augustus 1999, in het geding tussen Stichting „Goed
                                                                          Wonen” (voorheen Woningbouwvereniging „Goed Wonen”) en
1) Is deze bepaling van toepassing wanneer voor het goed                  Staatssecretaris van Financiën, het Hof van Justitie van de
     zelf weliswaar geen, maar voor de diensten of leveringen             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     die de belastingplichtige ten behoeve van dit goed na                beslissing over de navolgende vraag:
     aanschaffing daarvan heeft doen verrichten of ontvangen,
     wel recht op aftrek van voorbelasting is ontstaan?                   1.     Dienst artikel 5, lid 3, van de Zesde richtlijn (1) aldus te
                                                                          worden uitgelegd dat het de nationale wetgever vrijstaat
2) Wat moet worden verstaan onder een bestanddeel in de
                                                                          zakelijke rechten die aan de rechthebbende de bevoegdheid
     zin van deze bepaling?
                                                                          verschaffen het onroerend goed te gebruiken, slechts dan als
3) Wat is de maatstaf van heffing bij de onttrekking, wanneer             lichamelijke zaken te beschouwen, indien de vergoeding die
     voor het onttrokken goed weliswaar geen, maar voor                   overeenkomen wordt ter zake van de vestiging, overdracht,
     enkele bestanddelen daarvan wel recht op volledige of                wijziging, afstand of opzegging van dergelijke rechten, ten
     gedeeltelijke aftrek van voorbelasting is ontstaan?                  minste gelijk is aan de economische waarde van het desbetref-
                                                                          fende onroerend goed?
4) Moet de aftrek van voorbelasting, waarvan een belasting-
     plichtige gebruik heeft gemaakt in verband met diensten              2.     Dient artikel 13 onderdeel B, aanhef en onder b, en 13
     of leveringen ten behoeve van een zonder recht op                    onderdeel C, aanhef en onder a, van de Zesde richtlijn aldus
     aftrek van voorbelasting aangeschaft goed, overeenkomstig            uitgelegd te worden dat het de nationale wetgever vrijstaat
     artikel 20, van richtlijn 77/388/EEG worden herzien, wan-            onder de begrippen „verhuur en verpachting” naast verhuur en
     neer artikel 5, lid 6, eerste volzin, van de richtlijn niet van      verpachting in civielrechtelijke zin mede te begrijpen iedere
     toepassing is?                                                       andere vorm waarin onroerende zaken voor gebruik, anders
                                                                          dan als levering, ter beschikking worden gesteld?
(1) PB L 145, blz. 1.
                                                                          (1) PB 1977, L 145, blz. 1.


title: Zaak C-324/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Makro Zelfbedieningsgroothandel CV, Metro Cash & Carry BV, Remo Zaandam BV/Diesel SpA (Richtlijn 89/104/EEG — Merkenrecht — Uitputting van rechten van merkhouder — Waren die door derde in Europese Economische Ruimte in handel zijn gebracht — Impliciete toestemming — Voorwaarden)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Makro Zelfbedieningsgroothandel CV, Metro Cash & Carry BV, Remo Zaandam BV/Diesel SpA
   (Zaak C-324/08) (1)

   (Richtlijn 89/104/EEG - Merkenrecht - Uitputting van rechten van merkhouder - Waren die door derde in Europese Economische Ruimte in handel zijn gebracht - Impliciete toestemming - Voorwaarden)
   2009/C 297/15
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Makro Zelfbedieningsgroothandel CV, Metro Cash & Carry BV, Remo Zaandam BV

      Verwerende partij: Diesel SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) — Uitputting van het aan het merk verbonden recht — Waar die door de merkhouder of met zijn toestemming in de Gemeenschap of in de EER in de handel is gebracht — Impliciete toestemming — Voorwaarden

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, moet aldus worden uitgelegd dat de toestemming van de merkhouder tot het verhandelen van waren onder zijn merk direct in de Europese Economische Ruimte door een derde die niet economisch verbonden is met deze merkhouder, impliciet kan zijn, voor zover een dergelijke toestemming voortvloeit uit elementen en omstandigheden vóór, tijdens of na het binnen deze zone in de handel brengen, waaruit naar het oordeel van de nationale rechter met zekerheid blijkt dat de merkhouder afstand doet van zijn uitsluitend recht.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-248/08: Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/29

         Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-248/08)
   (2008/C 209/44)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Tserepa-Lacombe en A. Markoulli)

      Verwerende partij: Helleense Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 2, sub a en c, artikel 5, lid 2, sub c, artikel 6, lid 2, sub b, en de artikelen 10, 11, 12, 13, 14, 15, 17, 18 en 26 van verordening (EG) nr. 1774/2002 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met haar beroep verzoekt de Commissie het Hof van Justitie vast te stellen dat de Helleense Republiek de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 2, sub a en c, artikel 5, lid 2, sub c, artikel 6, lid 2, sub b, en de artikelen 10, 11, 12, 13, 14, 15, 17, 18 en 26 van verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (hierna: „verordening”). Er wordt op gewezen dat het onderhavige beroep betrekking heeft op twee procedures (nrs. 2001/5217 en 2006/2221) die voortvloeien uit de niet-nakoming door de Helleense Republiek van de verplichtingen op grond van concrete bepalingen van die verordening.
   Meer bepaald schrijft de verordening voor, dat de dierlijke afvallen, nadat zij zo spoedig mogelijk zijn verzameld, vervoerd en geïdentificeerd, als afval moeten worden verwijderd na te zijn verwerkt volgens de methodes die de verordening preciseert naar gelang van de categorie waartoe zij behoren (artikel 4, lid 2, sub c, artikel 5, lid 2, sub c, en artikel 6, lid 2, sub c). Ook is voorzien in procedures voor het verwijderen van materiaal door verbranding (artikel 4, lid 2, sub a). Bovendien bepaalt de verordening de voorwaarden voor de erkenning van afvalverwerkingsbedrijven, intermediaire, opslag-, verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties, categorie 1- en categorie 2-verwerkingsbedrijven, categorie 2- en categorie 3-oleochemische bedrijven, biogasinstallaties en composteerinstallaties (artikelen 10-15). Op vergelijkbare wijze bepaalt de verordening ook de voorwaarden voor de erkenning door de bevoegde autoriteiten van categorie 3-verwerkingsbedrijven, bedrijven voor de vervaardiging van voeder voor gezelschapsdieren en technische bedrijven (artikelen 17-18). Ook volgens de verordening moet de bevoegde autoriteit op gezette tijden aan de hand van voorgeschreven criteria de inachtneming van die bepalingen inspecteren en controleren, en passende maatregelen treffen ingeval er niet aan wordt voldaan (artikel 26).
   Zich baserend op een groot aantal rapporten van vertegenwoordigers van het Voedsel- en Veterinair Bureau van de Commissie (VVB), beklemtoont de Commissie dat de Helleense Republiek zowel bij het verstrijken van de in het met redenen omkleed advies en in het aanvullend met redenen omkleed advies gestelde termijnen als na die termijnen niet alle noodzakelijke maatregelen heeft getroffen om de haar verweten niet-nakomingen te beëindigen, en dus om te voldoen aan de verplichtingen die krachtens de voormelde artikelen van de verordening op haar rusten.
   Sinds 2004 heeft het VVB een aantal zendingen naar Griekenland georganiseerd, met het oog op de vaststelling van de onvolkomenheden bij de toepassing van de bepalingen van de verordening. Ondanks de vaststelling van een zekere vooruitgang na de aanbevelingen die het VVB op basis van zijn constateringen aan de Griekse autoriteiten had gedaan, en de goedkeuring, in oktober 2006, van specifieke wetgeving met het oog op de invoering van de nodige bestuursrechtelijke bepalingen voor de toepassing van de verordening, met name wat de erkenning van de afvalverwerkingsbedrijven betreft, hebben de inspecteurs van het VVB herhaaldelijk, en op bepaalde plaatsen zelfs tot in april 2007, toen de laatste zending plaatsvond, vastgesteld dat de Griekse autoriteiten niet het nodige hadden gedaan om te voldoen aan de verplichtingen die krachtens de voormelde artikelen van de verordening op haar rusten.
   Er wordt eveneens op gewezen dat het niet of onvoldoende verwezenlijken van de voormelde bepalingen voor een groot deel te wijten is aan de ondoeltreffende samenwerking van de bevoegde autoriteiten op departementaal niveau. Daarenboven kan, zoals blijkt uit de antwoorden van de Griekse autoriteiten op de in de rapporten van het VVB gedane vaststellingen, het niveau van de uitvoering van de officiële controles door de bevoegde autoriteiten en van de oplegging van de in de nationale wetgeving voorziene sancties, de doeltreffende toepassing van de verordening niet verzekeren.

      (1)  PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.


title: Zaak C-201/04: Verzoek van het Hof van beroep te Antwerpen, van 27 april 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat – Ministerie van Financiën en N.V. Molenbergnatie

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/5

         Verzoek van het Hof van beroep te Antwerpen, van 27 april 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Belgische Staat – Ministerie van Financiën en N.V. Molenbergnatie
   (Zaak C-201/04)
   (2004/C 179/10)
   Het Hof van beroep te Antwerpen heeft, bij vonnis van 27 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 mei 2004, in het geding tussen Belgische Staat – Ministerie van Financiën en N.V. Molenbergnatie, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Zijn de artikelen 217 tot en met 232 van het Communautair Douanewetboek (Verordening (EEG) Nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het Communautair Douanewetboek), zijnde de bepalingen van Hoofdstuk 3 ('Invordering van het bedrag van de douaneschuld') van Titel VII ('Douaneschuld.'), het voormelde Hoofdstuk 3 bestaande uit een Afdeling I ('Boeking en mededeling van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar - art. 217-221') en een Afdeling 2 ('Termijn en wijzen van betaling van het bedrag aan rechten - art. 222-232'), van toepassing op de invordering van een douaneschuld die is ontstaan vóór 1 januari 1994 doch waarvan de invordering niet is aangevat of opgestart vóór 1 januari 1994?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet dan de in artikel 221 van het Communautair Douanewetboek voorgeschreven mededeling steeds geschieden na de boeking van het bedrag van rechten, of, met andere woorden, moet dan de in artikel 221 van het Communautair Douanewetboek voorgeschreven mededeling steeds door de boeking van het bedrag van de rechten worden voorafgegaan?

               3.

               Leidt een laattijdige mededeling van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar, zijnde een mededeling die wordt verricht na het verstrijken van de in de oorspronkelijke versie van het artikel 221.3 van het Communautair Douanewetboek (geldend vóór de vervanging [met ingang van 19 december 2000] bij artikel 1.17 van de Verordening (EG) Nr. 2700/2000 van het Europees Parlement en van de Raad van 16 november 2000) gestipuleerde driejarige termijn terwijl de douaneautoriteiten wel degelijk in staat waren het juiste bedrag van de wettelijk verschuldigde rechten vast te stellen binnen diezelfde driejarige termijn, tot de onmogelijkheid om de invordering van de desbetreffende douaneschuld verder te zetten dan wel tot het tenietgaan van de desbetreffende douaneschuld of tol enig ander rechtsgevolg?

               4.

               Dienen de lidstaten de wijze te bepalen waarop de in artikel 211 van het Communautair Douanewetboek voorgeschreven mededeling van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar dient te geschieden?
               Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord, kan de lidstaat die heeft nagelaten om te bepalen waarop de in artikel 221 van het Communautair Douanewetboek voorgeschreven mededeling van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar dient te geschieden, voorhouden dat om het even welk document waarin het bedrag van de rechten is vermeld en dat (na de boeking) aan de schuldenaar wordt ter kennis gebracht, zou gelden als de in artikel 221 van het Communautair Douanewetboek voorgeschreven mededeling van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar, zelfs indien het voormelde document op geen enkele manier verwijst naar het artikel 221 van het Communautair Douanewetboek of vermeldt dat het een mededeling van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar betreft?

      (1)  PB L 302 van 19 oktober 1992, blz. 1 – 50.


title: Doorhaling van zaak T-229/95

text:
15.8.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 258/39
Verzoeker is van mening, dat de aankondiging van verge-             hoger niveau dan waarvoor zij was aangenomen, zonder
lijkend onderzoek in strijd is met het beginsel van gelijke         in haar contract daartoe een aanvullende bepaling op te
behandeling, voorzover daarin ambtenaren van deelne-                nemen. Bovendien is verweerder zijn verplichtingen niet
ming aan de selectieprocedure worden uitgesloten die over           nagekomen, door verzoekster niet de noodzakelijke midde-
gelijkwaardige ervaring beschikken als de ten tijde van de          len te verschaffen om de taken waarmee zij was belast,
publicatie van de aankondiging van vergelijkend onder-              naar behoren te verrichten.
zoek in een met de te voorziene posten vergelijkbare func-
tie aangestelde ambtenaren.                                         De beoordeling aan het einde van de proeftijd van ver-
                                                                    zoekster is kennelijk onjuist, aangezien deze betrekking
Tenslotte concludeert verzoeker, dat het bestreden besluit          heeft op totaal andere taken dan waarvoor zij was aange-
in het geheel niet met redenen is omkleed, zodat hij de             nomen.
gegrondheid ervan niet kan nagaan en de Gemeenschaps-
rechter zijn rechterlijk toezicht niet kan uitoefenen.              Volgens verzoekster heeft verweerder het recht van ver-
                                                                    weer geschonden en zich schuldig gemaakt aan misbruik
                                                                    van procedure, daar alleen het Vertaalbureau bevoegd is
                                                                    tot het geven van een ontslagbesluit; het door de directeur
                                                                    alleen gegeven besluit is onwettig. Tenslotte heeft verweer-
                                                                    der de opzeggingstermijnen neergelegd in de RAA en het
Beroep, op 30 juni 1998 ingesteld door T. Trigari-Venturin          door partijen ondertekende, bindende arbeidscontract, niet
tegen Vertaalbureau voor de Organen van de Europese                 in acht genomen.
                             Unie
                        (Zaak T-98/98)                              Wat de schadevergoeding betreft, heeft de handelwijze van
                         (98/C 258/70)                              verweerder verzoekster in de eerste plaats in onzekerheid
                                                                    gebracht, en in de tweede plaats haar vaststaande mate-
                      (Procestaal: Frans)                           rieÈle schade berokkend, aangezien haar daardoor een deel
                                                                    van de sociale uitkeringen is onthouden waarop zij recht
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   heeft.
Gemeenschappen is op 30 juni 1998 beroep ingesteld
tegen het Vertaalbureau voor de Organen van de Europese
Unie door T. Trigari-Venturin, wonende te Sandweiler
(Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, V.
Leclercq, A. Tornel en F. Parmentier, advocaten te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                            Doorhaling van zaak T-229/95 (1)
Myson SARL, rue de Cessange 30.
                                                                                (98/C 258/71)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Ð nietig te verklaren het besluit van het Vertaalbureau
     voor de Organen van de Europese Unie van 9 oktober             De president van de Vierde Kamer (uitgebreid) van het
     1997 om verzoekster met ingang van 31 oktober 1997             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
     te ontslaan;                                                   pen heeft bij beschikking van 16 juni 1998 de doorhaling
                                                                    in het register gelast van zaak T-229/95: Telecom Italia
Ð verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoekster            Mobile SpA tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     van het symbolisch bedrag van eÂeÂn EURO ter vergoe-           schappen.
     ding van de immaterieÈle schade, en tot vergoeding van
     haar materieÈle schade begroot op 500 000 BEF, onder           (1) PB C 46 van 17.2.1996.
     voorbehoud van vermeerdering of vermindering tijdens
     de procedure in rechte;
Ð verweerder te veroordelen tot betaling van de vertra-
     gingsrente over alle bedragen verschuldigd ter uitvoe-
     ring van het te wijzen arrest, berekend op 8 % per jaar                      Doorhaling van zaak T-128/97 (1)
     vanaf de datum van opeisbaarheid van de sociale uit-
                                                                                (98/C 258/72)
     keringen waarop verzoekster recht heeft, tot de dag
     van kwijting;
                                                                                (Procestaal: Frans)
Ð verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                    De president van de Tweede Kamer van het Gerecht van
Middelen en voornaamste argumenten                                  eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                    beschikking van 17 juni 1998 de doorhaling in het register
Verzoekster is van mening, dat verweerder met het ont-              gelast van zaak T-128/97: L. Bösche tegen Europees Parle-
slagbesluit in strijd heeft gehandeld met de artikelen 9 en         ment.
10 van de Regeling welke van toepassing is op de andere
personeelsleden van de Europese Gemeenschappen (RAA)                (1) PB C 212 van 12.7.1997.
en met het beginsel van overeenstemming tussen rang en
functie, door verzoekster met taken te belasten van een


title: Beroep, op 18 september 1996 ingesteld door M. Kawicki tegen Europees Parlement (Zaak T-145/96)

text:
9. 11 . 96            INL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr . C 336/31
bepaling had toegepast, tot de conclusie moeten komen dat            VW is enkel op grond van de kwalificatie door de
in casu aan de voorwaarden van artikel 92, lid 2, onder c ),         Commissie van Mosel II/Chemnitz II als nieuwe investering
was voldaan en de steun volkomen verenigbaar met de                  met de uitvoering van haar investeringplannen in de tot
gemeenschappelijke markt was .                                       dusver aangemelde vorm begonnen, waarbij zij hoge bedra
                                                                     gen aan eigen middelen heeft vrijgemaakt.
3 . Schending van het recht en motiveringsgebreken bij de            Eindconclusie
    toepassing van artikel 92 , lid 3
                                                                     Samengevat is de beschikking derhalve onwettig voor zover
De Commissie heeft voorts het haars inziens toepasselijke            de met de gemeenschappelijke markt verenigbare steun is
artikel 92, lid 3 , geschonden . De beschikking dient derhalve       gelimiteerd tot de in de beschikking aangegeven bedragen, in
ook dan te worden nietig verklaard, indien artikel 92 , lid 2 ,      artikel 2 bepaalde steunmaatregelen onverenigbaar met de
onder c ), niet van toepassing werd geacht en toetsing van de        gemeenschappelijke markt worden verklaard, in artikel 1 en
verenigbaarheid van de steun volgens artikel 92 , lid 3 , als        artikel 3 , lid 2 , de hoogte van de steun in de vorm van
juist werd beschouwd .                                               investeringssubsidies wordt beperkt tot 418,7 miljoen DM,
                                                                     en in artikel 3 , lid 2, de gecombineerde effectieve steunin
                                                                     tensiteit, uitgedrukt als bruto-subsidie-equivalent, wordt
Aangezien Sachsen een economisch zwakke regio is in de zin           beperkt tot 22,3 % voor Mosel II en tot 20,8 % voor
van artikel 92, lid 3 , onder a ), had de Commissie de               Chemnitz II .
verenigbaarheid van de steun met de gemeenschappelijke
markt in ieder geval primair volgens deze bepaling moeten
toetsen. De Commissie heeft dit ten onrechte achterwege
gelaten en artikel 92 , lid 3 , onder c ), tweede variant
toegepast, ofschoon artikel 92 , lid 3 , onder a ), voorgaat
boven deze bepaling en deze dus niet op de onderhavige
regionale steun toepasselijk is.                                     Beroep, op 18 september 1996 ingesteld door M. Kawicki
                                                                                tegen Europees Parlement
Bij toetsing aan artikel 92 , lid 3 , onder a ), had de steun                                ( Zaak T-145/96 )
verenigbaar met de gemeenschappelijke markt moeten                                              96/C 336/65
worden verklaard, los van sectorgebonden overwegingen .
                                                                                (Procestaai: Frans)
Bovendien gebruikt de Commissie bij de toetsing aan
artikel 92 , lid 3 , onder c ), een kosten-batenanalyse waarin
de projecten Mosel II en Chemnitz II in afwijking van een            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
jarenlange praktijk ten onrechte niet als samenhangende              schappen is op 18 september 1996 beroep ingesteld tegen
„ greenfield'Mnvesteringen worden beschouwd, maar enkel              het Europees Parlement door M. Kawicki, wonende te
gesegmenteerd als uitbreidingsinvesteringen . De Commissie           Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Kleyr, advocaat te
ziet eraan voorbij , dat vanuit het perspectief van de               Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te
                                                                     zijnen kantore .
investeerder VW de typische nadelen van een „ greenfield "-
investering aanwezig waren . Door deze foutieve kwalificatie
zijn de nadelen die de steun moest compenseren, veel te klein        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
ingeschat.
                                                                     — nietig te verklaren :
4 . Schending van het vertrouwensbeginsel                                — het besluit van de invaliditeitscommissie van 31 ja
                                                                             nuari 1996 ,
Op grond van de wijze waarop de Commissie het project                    — de besluiten van het hoofd van de afdeling perso
Mosel II/Chemnitz II in de steunprocedure tot dusver heeft                   neelszaken van 9 februari en 7 mei 1996 ,
benaderd, en met name door de in 1992 tot 1994 uitge
voerde kosten-batenanalyses, is bij VW een gewettigd                     — het besluit van de secretaris-generaal van het Euro
vertrouwen opgewekt. Door haar ongemotiveerde afwij                         pees Parlement van 20 juni 1996 ,
king, kort voor de vaststelling van de beschikking, van haar             — het besluit van de directeur-generaal Personeel,
jarenlange praktijk heeft de Commissie het vertrouwen van                    begroting en financiën van 23 augustus 1996 ,
VW geschonden .
                                                                     — het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan
Op grond van die jarenlange praktijk dient de Commissie                  verzoekster van het haar vanaf 29 april 1996 verschul
eraan te worden te gehouden, dat Mosel II en Chemnitz II                 digde ambtenarensalaris, te vermeerderen met vertra
voor wat artikel 92 betreft als samenhangende „ greenfield "-            gingsrente vanaf de respectieve vervaldatum van elk
investeringen zijn te beschouwen en dat derhalve de                      maandsalaris tot het tijdstip van kwijting,
kosten-batenanalyse dient te zijn gebaseerd op een samen
hangende beoordeling van alle operationele nadelen in een            — het Europees Parlement te veroordelen tot betaling aan
periode van vijf jaar .                                                  verzoekster van een bedrag van 500 000 Bfr . of een
 ---pagebreak--- Nr . C 336/32         NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  9 . 11 . 96
    ander, eventueel hoger, naar billijkheid door het Gerecht         evenwel volgens artikel 60 van het Statuut niet bevoegd,
    vast te stellen bedrag ter vergoeding van de materiële en         verzoekster haar bezoldiging te onthouden.
    immateriële schade die verzoekster heeft geleden als
    gevolg van de bestreden besluiten waarvan de nietigver        — Schending van artikel 25 van het Statuut en artikel 9 van
    klaring wordt verzocht,                                           bijlage II
                                                                      Verzoekster betoogt, dat het besluit van de invaliditeits
— verweerder in de kosten te verwijzen .                              commissie niet de voor elk individueel besluit vereiste
                                                                      motivering bevat, noch de verwijzing naar het medische
Middelen en voornaamste argumenten                                    rapport op basis waarvan het is genomen. Bovendien
                                                                      moet het aan de ambtenaar meegedeelde rapport van de
Verzoekster, die ambtenaar van het Europees Parlement is,             invaliditeitscommissie van dien aard zijn dat daarmee
lijdt aan een ernstige ziekte . Zij betwist het besluit van de        een begrijpelijk verband wordt gelegd tussen de daarin
invaliditeitscommissie van 31 januari 1996 dat verzoeksters
                                                                      neergelegde medische bevindingen, gelet op het
ziekte niet wordt erkend als blijvende, als volledig te
                                                                      bestaande medische dossier, en de in het rapport
beschouwen invaliditeit, alsook de verschillende nadien
                                                                      getrokken conclusies . Doordat het hoofd van de afdeling
door uiteenlopende diensten van het Europees Parlement                personeelszaken de afwijzing van de medische attesten
genomen besluiten waarbij verzoekster is verzocht haar                en de toepassing van artikel 60 van het Statuut ( betref
werkzaamheden te hervatten en haar medische attesten en
                                                                      fende de inhouding van de bezoldiging) motiveert met
rapporten zijn afgewezen .                                            het bestaan van het besluit van de invaliditeitscommissie
Tot staving van haar beroep draagt verzoekster de navol              van 31 januari 1996 en niets anders, is dit besluit
gende middelen voor:                                                  onwettig.
— Schending van de bevoegdheidsbepalingen                          — Schending van artikel 24 van het Statuut en de zorgvul
                                                                      digheid
    Volgens verzoekster heeft het Europees Parlement de
    conclusies van de invaliditeitscommissie van 31 januari           De zorgvuldigheid gebiedt dat de administratie, wanneer
     1996 overgenomen en zijn besluit tot afwijzing van de            zij een beslissing neemt over de situatie van een
     door verzoekster overgelegde medische attesten en                ambtenaar, niet enkel het belang van de dienst in
     rapporten voor het tijdvak na 9 februari 1996 gerecht           aanmerking neemt, maar ook dat van de ambtenaar.
     vaardigd met het besluit van de invaliditeitscommissie           Volgens verzoekster is het Europees Parlement evenwel
     als enige grond . Naar verzoekster stelt is het Europees         tekort geschoten in zijn verplichtingen tot bijstand en
     Parlement echter niet het tot aanstelling bevoegde bezag,        zorgvuldigheid, aangezien de afwijzing van de medische
     daar deze bevoegdheid volgens artikel 53 en artikel 9 van        attesten slechts op één grond is gebaseerd, namelijk de
     bijlage II van het Statuut berust bij de directeur               conclusie van de invaliditeitscommissie van 31 januari
     personeelszaken en sociale zaken. Laatstgenoemde is              1996 en geen enkele andere grond .


title: Zaak C-313/11: Beroep ingesteld op 21 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/23

         Beroep ingesteld op 21 juni 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-313/11)
   2011/C 252/44
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en A. Szmytkowska, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door de vervaardiging, het in de handel brengen en het gebruik van genetisch gemodificeerde diervoeders en van genetisch gemodificeerde organismen die in de diervoeding worden gebruikt, voor diervoeding in Polen te verbieden, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 16, lid 5, 19, 20 en 34 van verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders (1);

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verwijt de Republiek Polen dat zij met de vaststelling van de nationale wet inzake diervoeders, waarbij de vervaardiging, het in de handel brengen en het gebruik van genetisch gemodificeerde diervoeders en van genetisch gemodificeerd organismen (GGO’s) die in de diervoeding worden gebruikt, voor diervoeding in Polen wordt verboden, de krachtens verordening nr. 1829/2003 op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen. Als gevolg van de vaststelling van voormelde verordening, waarbij een volledige harmonisatie op het gebied van vergunningen voor genetisch gemodificeerde diervoeders op het niveau van de Unie wordt ingevoerd, kan Polen geen rechtsvoorschriften vaststellen die het in de handel brengen, het gebruik en de vervaardiging van producten waarop die vergunningen betrekking hebben, op zijn grondgebied verbieden. Polen is met name de volgende bepalingen niet nagekomen:

               —

               artikel 16, lid 5, van verordening nr. 1829/2003 volgens hetwelk een vergunning voor het in de handel brengen, het gebruik en de verwerking van GGO’s die in de diervoeding worden gebruikt, van diervoeders die geheel of gedeeltelijk uit GGO’s bestaan of van met GGO’s geproduceerde diervoeders slechts mag worden verleend, geweigerd, verlengd, gewijzigd, geschorst of ingetrokken om de redenen en volgens de procedures die in deze verordening zijn vastgelegd;

               —

               artikel 19 van de verordening, waarbij wordt bepaald dat de Europese Commissie voor verlening van de vergunning bevoegd is;

               —

               artikel 20 van de verordening, volgens hetwelk producten die reeds vóór de inwerkingtreding van verordening nr. 1829/2003 in het verkeer zijn gebracht en krachtens geldend recht zijn toegelaten, worden geacht op grond van die verordening te zijn toegelaten;

               —

               artikel 34 van de verordening (bepaling over beschermingsmaatregelen), dat wegens de volledige harmonisatie op het betrokken gebied de enige bepaling is op grond waarvan noodmaatregelen tot schorsing of wijziging van een verleende vergunning kunnen worden vastgesteld.

         Hierbij is het niet van belang dat de inwerkingtreding van het bestreden verbod in het nationale recht is opgeschort, omdat alleen al de vaststelling van de met het Unierecht onverenigbare litigieuze bepalingen door de wetgever en de bekendmaking daarvan een schending van de krachtens voornoemde verordening op de Republiek Polen rustende verplichtingen opleveren.

      (1)  PB L 268, blz. 1.


title: Zaak T-832/14: Beroep ingesteld op 30 december 2014 — Nutria/Commissie

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/23

         Beroep ingesteld op 30 december 2014 — Nutria/Commissie
   (Zaak T-832/14)
   (2015/C 081/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Nutria AE (Agios Konstantinos Locrida, Griekenland) (vertegenwoordiger: M.-J. Jacquot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan haar van het bedrag van 5 2 04  350 EUR ter vergoeding van de geleden schade;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan haar van een bijkomende vergoeding van 12  000 EUR voor de door haar gemaakte proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij een enkel middel aan: schending van artikel 191 van verordening (EG) nr. 1234/2007 (1), doordat de Commissie de termijn waarbinnen het Griekse deel van het Europees programma voor voedselverstrekking aan de meest hulpbehoevenden van de Gemeenschap voor het jaar 2010 moest worden uitgevoerd, niet heeft verlengd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (integrale GMO-verordening) (PB L 299, blz. 1).


title: Zaak C-137/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Besluit 2011/853/EU van de Raad — Europees Verdrag betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang — Richtlijn 98/84/EG — Rechtsgrondslag — Artikel 207 VWEU — Gemeenschappelijke handelspolitiek — Artikel 114 VWEU — Interne markt)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-137/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Besluit 2011/853/EU van de Raad - Europees Verdrag betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang - Richtlijn 98/84/EG - Rechtsgrondslag - Artikel 207 VWEU - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Artikel 114 VWEU - Interne markt)
   2013/C 367/13
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Cujo, I. Rogalski, R. Vidal Puig en D. Stefanov, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: R. Liudvinaviciute-Cordeiro, J.-P. Hix en H. Legal, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: D. Warin en J. Rodrigues, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, D. Colas en N. Rouam, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, M. Bulterman en M. de Ree, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordigers: M. Szpunar en B. Majczyna, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk en C. Stege, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: A. Robinson, gemachtigde, bijgestaan door G. Facenna, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Besluit 2011/853/EU van de Raad van 29 november 2011 betreffende de ondertekening, namens de Unie, van het Europees Verdrag betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (PB L 336, blz. 1) — Keuze van rechtsgrondslag — Vervanging van de in het kader van de gemeenschappelijke handelspolitiek voorgestelde rechtsgrondslag door een andere, die verband houdt met het tot stand brengen en het functioneren van de interne markt — Doel van bevorderen van diensten bestaande uit voorwaardelijke toegang tussen de Unie en andere Europese landen — Schending van exclusieve externe bevoegdheid van de Unie

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/853/EU van de Raad van 29 november 2011 betreffende de ondertekening, namens de Unie, van het Europees Verdrag betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van besluit 2011/853 worden gehandhaafd tot de inwerkingtreding, binnen een redelijke termijn die niet langer dan zes maanden mag duren, van een nieuw besluit dat op de juiste rechtsgrondslagen berust.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

               4)

               De Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Polen, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Zaak T-614/14: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2016 — Fútbol Club Barcelona/EUIPO — Kule (KULE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk KULE — Ouder nationale woordmerken en bekend merk CULE — Relatieve weigeringsgronden — Geen normaal gebruik van oudere merken — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/40

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2016 — Fútbol Club Barcelona/EUIPO — Kule (KULE)
   (Zaak T-614/14) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk KULE - Ouder nationale woordmerken en bekend merk CULE - Relatieve weigeringsgronden - Geen normaal gebruik van oudere merken - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 270/44)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fútbol Club Barcelona (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell Callicó, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Zajfert en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Kule LLC (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: F. Rodgers, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 juni 2014 (zaak R 2375/2013-4) inzake een oppositieprocedure tussen Fútbol Club Barcelona en Kule

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fútbol Club Barcelona wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak T-153/09: Beroep ingesteld op 8 april 2009 — ISDIN/BHIM — Pfizer (ISDIN)

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/54

         Beroep ingesteld op 8 april 2009 — ISDIN/BHIM — Pfizer (ISDIN)
   (Zaak T-153/09)
   2009/C 141/110
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ISDIN, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Esteve Sanz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Pfizer Ltd (Sandwich, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2009 in zaak R 390/2008-1;

               —

               subsidiair, vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2009 in zaak R 390/2008-1 voor zover daarbij het ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring was gevorderd, nietig wordt verklaard voor een aantal waren van klasse 5; en

               —

               verwijzing van verweerder en in voorkomend geval van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „ISDIN” voor waren van de klassen 3 en 5

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 73 van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009 van de Raad) en van regel 50, lid 2, sub h, van verordening nr. 2868/95 (2) van de Commissie doordat de kamer van beroep niet heeft gemotiveerd waarom sprake is van gevaar van verwarring van de betrokken merken; schending van artikel 51, lid 1, sub a, (thans artikel 52, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad) junctis de artikelen 8, lid 1, sub b, en 74 van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans de artikelen 8, lid 1, sub b, en 76 van verordening nr. 207/2009 van de Raad) doordat de kamer van beroep heeft geweigerd rekening te houden met de beperking die verzoekster had gemaakt in haar uiteenzetting van de gronden van het beroep, en dus op algemene wijze heeft geoordeeld dat de conflicterende waren dezelfde zijn; subsidiair, schending van artikel 51, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat in de bestreden beslissing wordt verwezen naar bepaalde goederen van klasse 5; schending van artikel 51, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep de geldigheid van de beslissing van de nietigheidsafdeling heeft bevestigd voor alle waren waarop het bestreden merk aanvankelijk betrekking had.

      (1)  Vervangen door verordening (EG) nr. 2004/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-91/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Artikel 47 EU — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Besluit 2004/833/GBVB — Uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB — Bestrijding van verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens — Bevoegdheid van Gemeenschap — Beleid inzake ontwikkelingssamenwerking)

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-91/05) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Artikel 47 EU - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Besluit 2004/833/GBVB - Uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB - Bestrijding van verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens - Bevoegdheid van Gemeenschap - Beleid inzake ontwikkelingssamenwerking)
   (2008/C 171/03)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. J. Kuijper, J. Enegren en M. Petite, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, K. Lindahl en D. Gauci, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-C. Piris, R. Gosalbo Bono, S. Marquardt en E. Finnegan, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: A. Jacobsen, C. Thorning en L. Lander Madsen, gemachtigden), Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, gemachtigde), Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues, E. Belliard en C. Jurgensen, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. de Grave, C. Wissels en H. G. Sevenster, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordiger: A. Falk, gemachtigde), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: R. Caudwell en E. Jenkinson, gemachtigden en A. Dashwood, barrister)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van besluit 2004/833/GBVB van de Raad van 2 december 2004 tot uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB met het oog op een bijdrage van de Europese Unie in het kader van het moratorium op lichte wapens (PB L 359, blz. 65) alsmede de vaststelling van de onrechtmatigheid van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB van de Raad van 12 juli 2002 inzake de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens en tot intrekking van Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB (PB L 191, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Besluit 2004/833/GBVB van de Raad van 2 december 2004 betreffende de uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 2002/589/GBVB met het oog op een bijdrage van de Europese Unie in het kader van het moratorium van de ECOWAS op lichte wapens, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Zweden en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland alsmede het Europees Parlement dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak C-118/01: Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
5.5.2001                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 134/11
Vraag 2                                                                Middelen en voornaamste argumenten
Is het voor het antwoord op vraag 1 van belang, dat                    Ingevolge de artikelen 10 en 249 EG moeten de lidstaten de
het kantoor van vertrek een in het Comité douanewetboek                nodige maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken
vastgestelde administratieve regeling voor het doorgeven van           van de gestelde termijn om te zetten in hun nationale
inlichtingen (early warning system) niet heeft toegepast, of dat       rechtsorde. De in artikel 5 van richtlijn 99/20/EG en artikel 2
aan de autoriteiten van het kantoor van vertrek kan worden             van richtlijn 96/51/EG gestelde termijnen zijn respectievelijk
verweten dat een kennisgeving niet tijdig is verricht?                 verstreken op 30 september en 1 oktober 1999.
(1) van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair          (1) PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20.
    douanewetboek, PB L 302, blz. 1.                                   (2) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 39.
(2) van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter
    uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92, PB L 253, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-119/01)
                         (Zaak C-118/01)
                                                                                (2001/C 134/18)
                          (2001/C 134/17)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 maart 2001 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
op 16 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek            woordigd door haar juridisch adviseur L. Ström als gemachtig-
door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-               de, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
genwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie                  de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:                                                —     vast te stellen dat de Republiek Finland, door met
                                                                             betrekking tot de provincie Åland niet de maatregelen te
1.    vast te stellen dat Frankrijk, door niet binnen de gestelde            treffen die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn
      termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                96/61/EG (1) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding
      vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van                     van verontreiniging, of althans door die maatregelen niet
                                                                             aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn
      —     richtlijn 1999/20/EG van de Raad van 22 maart                    op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
            1999 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betref-
            fende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, richt-        —     de Republiek Finland te verwijzen in de kosten van de
            lijn 82/471/EEG betreffende bepaalde in diervoeding              procedure.
            gebruikte producten, richtlijn 95/53/EG tot vaststel-
            ling van de beginselen inzake de organisatie van de
            officiële controles op het gebied van diervoeding en       Middelen en voornaamste argumenten
            richtlijn 95/69/EG houdende vaststelling van de
            voorwaarden en bepalingen voor de erkenning en
            de registratie van bedrijven en tussenpersonen in de       De termijn voor de uitvoering van de richtlijn verstreek op
            sector diervoeding (1),                                    30 oktober 1999. Aan de Commissie is meegedeeld dat het
                                                                       parlement [van Åland] in januari 2001 een provinciale wet
                                                                       betreffende de bescherming en de toestand van het milieu
      —     richtlijn 96/51/EG van de Raad van 23 juli 1996            heeft goedgekeurd, maar dat [de inwerkingtreding] van die wet
            tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betreffende         afhankelijk is van bekrachtiging door de president van de
            toevoegingsmiddelen in de diervoeding (2),
                                                                       Republiek Finland.
      de krachtens die richtlijnen alsmede artikel 249, derde
      alinea, en artikel 10, eerste alinea, EG-Verdrag op hem          (1) van 24 september 1996 (PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26).
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Frankrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-272/99: Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 281/6                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   2.10.1999
Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door Commissie van                   Hogere voorziening, op 20 juli 1999 ingesteld door
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom                        B. Connolly tegen het arrest, op 19 mei 1999 in zaak
                            Luxemburg                                  T-203/95 tussen B. Connolly en Commissie van de Euro-
                                                                       pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                          (Zaak C-272/99)                                                           kamer)
                          (1999/C 281/11)                                                     (Zaak C-273/99 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (1999/C 281/12)
op 20 juli 1999 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door L. Ström, juridisch adviseur, en            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
O. Couvert-Castéra, lid van haar juridische dienst, als gemach-        20 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door B. Connolly,
tigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez           vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. van Gehuchten,
de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
                                                                       Rheinsheim, 2, tegen het arrest, op 19 mei 1999 in zaak
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                T-203/95 tussen B. Connolly en Commissie van de Europese
dat het den Hove behage:                                               Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                       van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer).
1. Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg met de
     vaststelling van de wet van 15 maart 1983 inzake de
     bescherming van het leven en het welzijn der dieren, die          Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
     geen behoorlijke omzetting is van richtlijn 86/609/EEG
     van de Raad van 24 november 1986 betreffende de
                                                                            het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
     bescherming van dieren die voor experimentele doeleinden
                                                                            Europese Gemeenschappen van 19 mei 1999 te vernie-
     worden gebruikt (1), niet heeft voldaan aan de ingevolge
                                                                            tigen;
     deze richtlijn, en met name de artikelen 5, 7, lid 2, 8,
     leden 1 en 3, en 19, lid 5, daarvan op hem rustende ver-
     plichtingen;                                                           en, uitspraak doende over de merites van zijn vorderingen,
2. Het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.                  — nietig te verklaren het besluit van 6 september 1995
                                                                                waarbij een tuchtprocedure tegen hem is ingeleid, het
                                                                                besluit van 27 september 1995 waarbij hij is geschorst,
Middelen en voornaamste argumenten                                              en het besluit van 4 oktober 1995 waarbij de zaak aan
                                                                                de tuchtraad is voorgelegd;
— Schending van artikel 5 van de richtlijn: de Luxemburgse
     wet voldoet op tal van punten niet aan de in de richtlijn              — de Commissie ertoe te veroordelen hem een bedrag
     neergelegde verplichtingen.                                                van 750 000 BFR te betalen ter vergoeding van de
— Schending van artikel 7, lid 2, van de richtlijn: uit de                      materiële en morele schade die hij door de lasterlijke
     Luxemburgse wet blijkt niet duidelijk, dat het gebruik van                 aantijgingen en de tegen hem gerichte perscampagne
     een „dier met een geringe gevoeligheid en psychologische                   heeft geleden;
     ontwikkeling” slechts een alternatief kan zijn voor een
     „redelijke mogelijkheid om een andere methode toe te                   — te gelasten dat het dictum van het te wijzen arrest op
     passen” wanneer het gaat om dieren die niet bedoeld zijn                   kosten van de Commissie wordt gepubliceerd in The
     in artikel 2, sub a, van de richtlijn.                                     Times, The Daily Telegraph en The Financial Times;
— Schending van artikel 19, lid 5, van de richtlijn: het
     ontbreken van een verplichting om in een register de                   — de Commissie in alle kosten te verwijzen.
     herkomst en de datum van aankomst van alle verkregen
     dieren op te tekenen, brengt mee, dat de bevoegde
     instanties zich er nauwelijks of niet van kunnen vergewis-
     sen dat de gebruikte dieren afkomstig zijn van fokinstellin-      Middelen en voornaamste argumenten
     gen of toeleverende instellingen die zijn goedgekeurd
     overeenkomstig artikel 15 van de richtlijn, of die volgens
     de voorschriften zijn gefokt in een gebruikende instelling        Schending van het gemeenschapsrecht:
     overeenkomstig artikel 20 van de richtlijn.
                                                                       — Ontoereikende motivering, verkeerde uitlegging van ar-
                                                                            tikel 88, eerste alinea, van het Ambtenarenstatuut: het
(1) PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.                                        Gerecht is voorbijgegaan aan de op het TABG rustende
                                                                            verplichting om niet alleen de aan de betrokken ambtenaar
                                                                            ten laste gelegde zware schuld te noemen, maar ook
                                                                            aannemelijk te maken waarom die zware schuld de
                                                                            onmiddellijke schorsing van de ambtenaar eist.


title: Zaak C-206/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Groningen — Nederland) — Essent Netwerk Noord BV, Nederlands Elektriciteit Administratiekantoor BV, Aluminium Delfzijl BV/Aluminium Delfzijl BV, Staat der Nederlanden, Nederlands Elektriciteit Administratiekantoor BV, Saranne BV (Interne markt voor elektriciteit — Nationale regeling volgens welke op tarief ter zake van transport van elektriciteit toeslag mag worden geheven ten behoeve van bij wet aangewezen vennootschap die gehouden is tot betaling van gestrande kosten — Heffingen van gelijke werking als douanerechten — Discriminerende binnenlandse belastingen — Steunmaatregelen van lidstaten)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Groningen — Nederland) — Essent Netwerk Noord BV, Nederlands Elektriciteit Administratiekantoor BV, Aluminium Delfzijl BV/Aluminium Delfzijl BV, Staat der Nederlanden, Nederlands Elektriciteit Administratiekantoor BV, Saranne BV
   (Zaak C-206/06) (1)

   (Interne markt voor elektriciteit - Nationale regeling volgens welke op tarief ter zake van transport van elektriciteit toeslag mag worden geheven ten behoeve van bij wet aangewezen vennootschap die gehouden is tot betaling van gestrande kosten - Heffingen van gelijke werking als douanerechten - Discriminerende binnenlandse belastingen - Steunmaatregelen van lidstaten)
   (2008/C 223/06)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank Groningen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Essent Netwerk Noord BV, Nederlands Elektriciteit Administratiekantoor BV, Aluminium Delfzijl BV

      Verwerende partijen: Aluminium Delfzijl BV, Staat der Nederlanden, Nederlands Elektriciteit Administratiekantoor BV, Saranne BV
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank Groningen — Uitlegging van de artikelen 25 EG, 87, lid 1, EG en 90 EG — Nationale wetgeving die een verhoging van het elektriciteitstarief vastlegt die in Nederland gevestigde afnemers gedurende een overgangsperiode zijn verschuldigd aan de netbeheerder — Verplichting voor laatstgenoemde om het bedrag van de verhoging af te dragen aan een bij wet aangewezen vennootschap van nationale elektriciteitsproducenten ter compensatie van een bepaalde som die het bedrag vertegenwoordigt van door die vennootschap voor de liberalisering van de elektriciteitsmarkt aangegane verplichtingen of gedane investeringen — Afdracht van het surplus, door die vennootschap, aan het bevoegde ministerie
   Dictum

               1)

               Artikel 25 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke maatregel op grond waarvan binnenlandse afnemers van elektriciteit aan hun netbeheerder een tariefopslag verschuldigd zijn over de in de lidstaat geproduceerde en de ingevoerde hoeveelheden elektriciteit die te hunnen behoeve zijn getransporteerd, wanneer deze opslag door de netbeheerder moet worden afgedragen aan een daartoe door de wetgever aangewezen vennootschap en deze laatste een gezamenlijke dochteronderneming is van de vier binnenlandse elektriciteitsproductiebedrijven en voordien instond voor het beheer van de kosten van alle geproduceerde en ingevoerde elektriciteit, en deze opslag volledig dient te worden gebruikt ter bestrijding van niet-marktconforme kosten die deze vennootschap persoonlijk dient te dragen, met als gevolg dat de door deze vennootschap geheven bedragen de op de vervoerde nationale elektriciteit drukkende last volledig compenseren.
               Hetzelfde geldt wanneer de nationale elektriciteitsproductiebedrijven deze kosten moeten dragen en de aangewezen vennootschap op grond van bestaande overeenkomsten, door de betaling van een aankoopprijs voor de in de lidstaat geproduceerde elektriciteit, door de betaling van dividenden aan de verschillende nationale elektriciteitsproductiebedrijven waarvan zij de dochteronderneming is of op enige andere wijze het uit de prijsopslag voortvloeiende voordeel volledig ten goede heeft kunnen laten komen aan de nationale elektriciteitsproductiebedrijven.
               Artikel 90 EG dient aldus te worden uitgelegd dat het zich tegen een dergelijke wettelijke maatregel verzet wanneer de opbrengst van de op de vervoerde elektriciteit geheven belasting slechts gedeeltelijk voor de betaling van niet-marktconforme kosten wordt gebruikt, dat wil zeggen wanneer het door de aangewezen vennootschap ontvangen bedrag slechts een deel van de op de vervoerde nationale elektriciteit drukkende last compenseert.

               2)

               Artikel 87 EG moet aldus worden uitgelegd dat de krachtens artikel 9 van de Overgangswet Elektriciteitsproductiesector van 21 december 2000 aan de aangewezen vennootschap betaalde bedragen staatssteun vormen in de zin van deze bepaling van het EG-Verdrag, voor zover zij een economisch voordeel inhouden en geen vergoeding zijn voor de prestaties die de aangewezen vennootschap heeft verricht om openbaredienstverplichtingen uit te voeren.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006.


title: Zaak C-261/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 mei 2013 door Peter Schönberger tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 maart 2013 in zaak T-186/11, Peter Schönberger/Europees Parlement

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/27

         Hogere voorziening ingesteld op 8 mei 2013 door Peter Schönberger tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 7 maart 2013 in zaak T-186/11, Peter Schönberger/Europees Parlement
   (Zaak C-261/13 P)
   2013/C 207/44
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Peter Schönberger (vertegenwoordiger: O. Mader, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement

      Conclusies

               I.

               het arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 in zaak T-186/11 vernietigen;

               II.

               de in eerste aanleg door rekwirant ingestelde vordering toewijzen en het bij schrijven van 25 januari 2011 aan rekwirant meegedeelde besluit van verweerder waarbij het onderzoek van zijn verzoekschrift nr. 1188/2010 is beëindigd zonder dat de commissie verzoekschriften de inhoud ervan heeft onderzocht, nietig verklaren;

               III.

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirant is het Gerecht in zijn beschrijving van de feiten voorbijgegaan aan het feit dat de voorzitter van de commissie verzoekschriften hem zonder nadere motivering heeft meegedeeld dat zijn verzoekschrift weliswaar ontvankelijk was maar dat de commissie verzoekschriften het niet ten gronde kon behandelen. Vervolgens heeft het Gerecht de feiten onjuist opgevat door ervan uit te gaan dat het verzoekschrift was onderzocht.
   Rekwirant stelt dat het Gerecht de beschermingsomvang van het fundamentele recht om een verzoekschrift in te dienen onjuist heeft beoordeeld, doordat het er ten onrechte vanuit gegaan is dat deze beschermingsomvang beperkt is tot het onderzoek van de ontvankelijkheid van een verzoekschrift. Volgens rekwirant strekt de beschermingsomvang zich echter ook uit tot het recht op een onderzoek ten gronde van het verzoekschrift en op een beslissing ten gronde, mits het verzoekschrift ontvankelijk is (recht op behandeling ten gronde van het verzoekschrift).
   De conclusie van het Gerecht, volgens welke het ontbreken van een onderzoek van een ontvankelijk verzoekschrift door het Parlement, anders dan het ontbreken van een onderzoek van een niet-ontvankelijk verzoekschrift, geen rechtsgevolgen sorteert, is volgens rekwirant tegenstrijdig.
   Rekwirant betoogt dat het arrest van het Gerecht in strijd is met zijn eigen rechtspraak in zaak T-308/07 (Tegebauer) (1). In deze zaak heeft het Gerecht geoordeeld dat de doeltreffendheid van het recht om een verzoekschrift in te dienen kan worden aangetast wanneer de inhoud van een verzoekschrift niet is onderzocht.
   Volgens rekwirant heeft het Gerecht over het hoofd gezien dat het Parlement het recht heeft geschonden door zijn besluit niet te motiveren. Het Gerecht heeft in dit verband zijn motivering om het verzoekschrift niet in behandeling te nemen, in de plaats gesteld van die van het Parlement.
   Rekwirant stelt dat het Gerecht geen rekening heeft gehouden met het feit dat hem de mogelijkheid is ontzegd, de commissie verzoekschriften een objectieve toelichting bij zijn verzoek te geven.

      (1)  Arrest van het Gerecht van 14 september 2011 (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie).