title: Zaak C-160/03: Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Eurojust

text:
24.5.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 124/15
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
                                                                                functie van secretariaatsmedewerker bij de algemene
1)     vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                     administratie. Ref.: 03/EJ/14 (2003/C 34 A/08) PB
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                    C 34 A van 13.2.2003;
       zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/36/EG van de Raad
       van 29 april 1999 betreffende vervoerbare drukappara-
                                                                             —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       tuur ( 1) en richtlijn 2001/2/EG van de Commissie van                       functie van bibliothecaris/archivaris. Ref.: 03/EJ/12
       4 januari 2001 houdende aanpassing aan de technische                        (2003/C 34 A/06) PB C 34 A van 13.2.2003;
       vooruitgang van voornoemde richtlijn (2), of althans door
       deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
       krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen               —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       niet is nagekomen;                                                          functie van rekenplichtige. Ref.: 03/EJ/08 (2003/
                                                                                C 34 A/02) PB C 34 A van 13.2.2003;
2)     Ierland in de kosten van dit geding te verwijzen.
                                                                             —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
                                                                                functie van IT-deskundige (webmaster) voor het
Middelen en voornaamste argumenten                                                 Europees justitieel netwerk. Ref.: 03/EJ/09 (2003/
                                                                                C 34 A/03) PB C 34 A van 13.2.2003,
Artikel 249 EG, dat bepaalt dat een richtlijn verbindend is ten              nietig te verklaren het punt met betrekking tot de
aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat                     documenten die in het Engels moeten worden overgelegd
waarvoor zij bestemd is, brengt voor lidstaten de verplichting               door kandidaten die het sollicitatieformulier in een andere
met zich om de bij de richtlijn gestelde omzettingstermijn                   taal indienen; alsmede de punten inzake de kwalificaties
in acht te nemen. Deze termijn is op 1 december 2000,                        van de kandidaten met betrekking tot talenkennis in elke
respectievelijk 1 juli 2001 verstreken, zonder dat Ierland de                van de hierna opgesomde oproepen:
nodige bepalingen heeft vastgesteld om aan de in de conclusies
van de Commissie genoemde richtlijnen te voldoen.
                                                                             —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                                                                                de post van functionaris voor de gegevensbescher-
( 1) PB L 138, blz. 20.                                                            ming als 17de kwalificatie: „uitstekende kennis van
( 2) PB L 5, blz. 4.                                                               het Engels en het Frans. Vermogen te werken in
                                                                                andere talen van de Europese Gemeenschappen
                                                                                strekt tot aanbeveling”.
                                                                             —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                                                                                de functie van juridisch medewerker als 19de kwali-
Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Koninkrijk Spanje                           ficatie: „uitstekende kennis van het Engels en het
                            tegen Eurojust                                         Frans. Vermogen te werken in andere talen van de
                                                                                Europese Gemeenschappen strekt tot aanbeveling”.
                           (Zaak C-160/03)
                                                                             —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                           (2003/C 124/25)                                         de functie van persvoorlichter als 12de kwalificatie:
                                                                                „vermogen om ten minste in het Engels en het Frans
                                                                                te communiceren; kennis van andere officiële talen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                      van de Europese Gemeenschappen strekt tot aanbe-
8 april 2003 beroep ingesteld tegen Eurojust door Koninkrijk                       veling”.
Spanje, vertegenwoordigd door L. Fraguas Gadea, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                               —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties
                                                                                voor de functie van secretariaatsmedewerker bij de
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:                                     algemene administratie als 9de kwalificatie: „gron-
                                                                                dige kennis van het Engels en het Frans; een
1.     in de volgende oproepen:                                                    redelijke kennis van andere officiële talen van de
                                                                                Gemeenschappen strekt absoluut tot aanbeveling”.
       —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
             post van functionaris voor de gegevensbescherming.              —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
             Ref.: 03/EJ/07 (2003/C 34 A/01) PB C 34 A van                         de functie van IT-deskundige (webmaster) voor het
             13.2.2003;                                                            Europees justitieel netwerk als 6de kwalificatie: „een
       —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de                    goede kennis van het Engels is absoluut noodzake-
                                                                                lijk. Vermogen tot communicatie in ten minste twee
             functie van juridisch medewerker. Ref.: 03/EJ/11
             (2003/C 34 A/05) PB C 34 A van 13.2.2003;                             andere officiële talen van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen, waaronder het Frans, strekt zeker tot aanbeve-
       —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de                    ling”.
             functie van persvoorlichter. Ref.: 03/EJ/13 (2003/C
             34 A/07) PB C 34 A van 13.2.2003;                          2.   het gedaagde orgaan te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- C 124/16                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.5.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de Europese
—      Schending van het Statuut van de ambtenaren van de               Commissie, en F. Simonetti, ter beschikking van de juridische
       Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van                 dienst van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisse-
       toepassing is op de andere personeelsleden van de                ling met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende
       Gemeenschappen                                                   te Luxemburg.
       Volgens artikel 30 van besluit 2002/187/JBZ ( 1) van de
       Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van
       criminaliteit te versterken, bestaat het personeel van           1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door de
       Eurojust uit personen die overeenkomstig de verordenin-                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn
       gen en regelingen van toepassing op de ambtenaren en                    om richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot
       andere personeelsleden van de Europese Gemeenschap-                     wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-
       pen zijn aangeworven.                                                   effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
                                                                               projecten (1) voor het gebied van de Länder Burgenland
       Volgens artikel 12 van de Regeling welke van toepassing                 en Salzburg om te zetten, niet vast te stellen of aan de
       is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeen-                 Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
       schappen mogen van de kandidaten alleen een grondige                    haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
       kennis van één taal en een voldoende kennis van een
       andere taal worden geëist.                                       2.     de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
—      Schending van de regeling van het taalgebruik van
       Eurojust
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
       Artikel 31 van besluit 2002/187/JBZ bepaalt dat de
       officiële regeling van het taalgebruik van de Unie van
                                                                        Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, bepalende dat een
       toepassing is op de werkzaamheden van Eurojust. In het
                                                                        richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten aanzien van het te
       besluit wordt nergens uitdrukkelijk vastgesteld dat de
                                                                        bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht de in de richtlijn
       werktalen van Eurojust het Engels en het Frans zijn.
                                                                        gestelde omzettingstermijn in acht te nemen. Deze in artikel 3,
—      Schending van het non-discriminatiebeginsel                      lid 1, van richtlijn 97/11/EG gestelde termijn is op 14 maart
                                                                        1999 verstreken, zonder dat de Republiek Oostenrijk voor het
       Het vereiste dat een deel van de over te leggen documen-         gebied van de Länder Burgenland en Salzburg de nodige
       ten in het Engels moet zijn opgesteld, en vooral het             bepalingen heeft vastgesteld.
       vereiste van een uitstekende kennis van het Engels en het
       Frans vormen een duidelijke discriminatie op grond van
                                                                        (1 ) PB 1997, L 73, blz. 5.
       nationaliteit in strijd met artikel 12 EG.
( 1) PB L 63, blz. 1.
                                                                                Doorhaling van zaak C-107/02 ( 1)
                                                                                (2003/C 124/27)
Beroep, op 9 april 2003 ingesteld door Commissie van de
  Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
                          (Zaak C-164/03)                               De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 maart 2003 de
                           (2003/C 124/26)                              doorhaling in het register gelast van zaak C-107/02: Commis-
                                                                        sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                        Duitsland.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 9 april 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk             (1 ) PB C 191 van 10.8.2002.


title: Zaak T-333/02: Beroep, op 31 oktober 2002 ingesteld door de vereniging Gestoras Pro Amnistia, Juan Mari Olano Olano en Julen Zelarain Errasti tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 19/36                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    25.1.2003
Gemeenschappen, heeft de president van het Gerecht, op                   Hij meent dienaangaande dat de Secretaris-generaal het bestre-
17 oktober 2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum               den besluit op onwettige wijze heeft vastgesteld, aangezien er
luidt als volgt:                                                         geen algemene regels bestaan op grond waarvan het mogelijk
                                                                         is leidinggevende functies niet te handhaven. De taken die
1)    Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                        verzoeker sinds de vaststelling van dit besluit daadwerkelijk
                                                                         heeft verricht, zijn bovendien kennelijk inferieur aan de taken
                                                                         die normaal door een ambtenaar in rang A 3 worden verricht.
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
Beroep, op 14 oktober 2002 ingesteld door Michel Sou-                    Beroep, op 31 oktober 2002 ingesteld door de vereniging
 bies tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     Gestoras Pro Amnistia, Juan Mari Olano Olano en Julen
                                                                              Zelarain Errasti tegen Raad van de Europese Unie
                         (Zaak T-325/02)
                                                                                (Zaak T-333/02)
                           (2003/C 19/69)
                                                                                (2003/C 19/70)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 14 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michel                     schappen is op 31 oktober 2002 beroep ingesteld tegen Raad
Soubies, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Albert                van de Europese Unie door de vereniging Gestoras Pro
Coolen, Jean-Noël Louis en Étienne Marchal, advocaten, do-               Amnistia, gevestigd te Hernani (Spanje), Juan Mari Olano
micilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                   Olano, wonende te Gainza (Spanje), en Julen Zelarain Errasti,
                                                                         wonende te Donostia (Spanje), vertegenwoordigd door Didier
                                                                         Rouget, advocaat.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van 26 november 2001 van           Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
      de Secretaris-generaal van de Commissie om verzoeker
      als adviseur ad personam in rang A 3 tewerk te stellen bij
                                                                         —     verweerder te veroordelen tot betaling van een schadever-
      de eenheid SG/F.2 „Institutionele zaken”;                                goeding van 1 000 000 euro aan de vereniging Gestoras
                                                                               Pro Amnistia, en van 100 000 euro aan zowel Juan Mari
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                                   Olano Olano als Julen Zelarain Errasti;
                                                                         —     te verklaren dat over deze bedragen 4,5 % vertragingsren-
Middelen en voornaamste argumenten                                             te op jaarbasis is verschuldigd, te rekenen vanaf de datum
                                                                               van het arrest van het Gerecht tot de algehele betaling;
Verzoeker, ambtenaar in de rang A 3, verzet zich tegen het               —     verweerder te verwijzen in zijn eigen kosten en in die van
besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag om hem tot                      verzoekers.
adviseur ad personam te benoemen bij de eenheid SG/F.2
„Institutionele zaken”, waarvan het hoofd in rang A 5 is
benoemd.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Tot staving van zijn vordering beroept verzoeker zich op
schending van:                                                           De vereniging Gestoras Pro Amnistia en haar twee woordvoer-
                                                                         ders vorderen vergoeding van de schade die zij stellen te
—     de motiveringsplicht;                                              hebben geleden ingevolge de plaatsing van die vereniging op
                                                                         de lijst van personen, groepen en entiteiten die betrokken
—     de procedure om te voorzien in vacatures voor leiding-             zijn bij terroristische daden, die is opgesteld op grond van
      gevende functies, de artikelen 4, 5, 27 en 29 van het              gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB ( 1) van 27 de-
      Statuut alsmede de beginselen van goed beheer en                   cember 2001 en is bevestigd bij de gemeenschappelijke
      behoorlijk bestuur, en het recht op ontwikkeling van de            standpunten 2002/340/GBVB (2) van de Raad van 2 mei
      loopbaan.                                                          2002 en 2002/940/GBVB (3) van de Raad van 17 juni 2002.
 ---pagebreak--- 25.1.2003                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 19/37
De middelen en argumenten komen overeen met die in zaak                    Middelen en voornaamste argumenten
T-338/02.
                                                                           De ingeroepen middelen zijn dezelfde als in zaak T-326/02.
( 1) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 december
     2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter
     bestrijding van het terrorisme (PB L 344, blz. 93).
( 2) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 2 mei 2002
     inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/
     931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen
     ter bestrijding van het terrorisme (PB L 116, blz. 75).
( 3) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 juni 2002
     inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/
     931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen         Beroep, op 8 november 2002 ingesteld door Metro-
     ter bestrijding van het terrorisme en houdende intrekking van         Goldwin-Mayer Lion Corporation tegen het Bureau voor
     gemeenschappelijk standpunt 2002/340/GBVB (PB L 160,                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
     blz. 32).                                                                                gen en modellen)
                                                                                (Zaak T-342/02)
                                                                                (2003/C 19/72)
Beroep, op 13 november 2002 ingesteld door B.V. Bureau                                            (Procestaal: Engels)
Wijsmuller Scheepvaart-Transport en Zeesleepvaart
Maatschappij tegen de Commissie van de Europese Ge-
                            meenschappen
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                           (Zaak T-340/02)                                 schappen is op 8 november 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                           tekeningen en modellen) door Metro-Goldwin-Mayer Lion
                            (2003/C 19/71)                                 Corporation, te Santa Monica, Californië (Verenigde Staten van
                                                                           Amerika), vertegenwoordigd door F. de Visscher, E. Cornu,
                                                                           E. De Gryse, D. Moreau, advocaten. Andere partij voor de
                         (Procestaal: Nederlands)                          kamer van beroep: Moser Grupo Media S.L., te Santa Eulalia
                                                                           Del Rio (Balearen — Spanje).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
schappen is op 13 november 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door B.V.
Bureau Wijsmuller Scheepvaart- Transport en Zeesleepvaart                  —    de vordering tot vernietiging toe te wijzen;
Maatschappij, gevestigd te IJsmuiden (Pays-Bas), vertegenwoor-
digd door mr. M.J.J.M. Essers.                                             —    de beslissing van de derde kamer van beroep van
                                                                                5 september 2002 te vernietigen;
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                 —    de beslissing van de oppositieafdeling van 19 februari
                                                                                2001 te bevestigen voorzover daarbij oppositie
1)     primair de beschikking van de Commissie van 19 juni                      nr. B 47730 werd toegewezen voor alle litigieuze waren
       2002, kenmerk C (2002) 2158 def., betreffende staats-                    en diensten en inschrijvingsaanvraag nr. 409664 in
       steun van Nederland ten behoeve van activiteiten van                     zijn geheel werd afgewezen op grond van verzoeksters
       Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnenwate-                    nationale inschrijvingen van het merk „MGM”;
       ren van de Gemeenschap, nietig te verklaren;
                                                                           —    de beslissing van de oppositieafdeling van 19 februari
2)     subsidiair de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-                 2001 te vernietigen voorzover daarbij verzoeksters aan-
       king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-                     vraag nr. 141820 voor inschrijving van „MGM” als
       landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke                     gemeenschapsmerk niet werd aanvaard als grond voor
       maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden                     afwijzing, en subsidiair voorzover daarbij de oudere
       terug te vorderen met uitzondering van steun die voor                    nationale merkinschrijvingen in Oostenrijk, Griekenland
       12 september 1990 is verleend, nietig te verklaren;                      en het Verenigd Koninkrijk niet als grond voor afwijzing
                                                                                werden aanvaard;
3)     de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
       van het geding.                                                     —    het Bureau te verwijzen in de kosten.


title: Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door J.-F. Aguinaga e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-199/97)

text:
C 271 /20             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
waarop de door de diensten van de Commissie voorge                    Volgens verzoekers zijn zij representatieve organisaties en
stelde maatregelen werden besproken en vermoedelijk over               erkende vertegenwoordigers van de werknemers in de zin
die maatregelen werd gestemd, niet alleen vertegenwoordi              van het Franse recht en zijn zij bijgevolg bevoegd om de
gers van de ministeries aanwezig waren, maar ook verte                belangen van de werknemers van de onderneming te ver
genwoordigers van onderzoekinstellingen die belang stel               dedigen .
den in de financieringen.
                                                                       Zij betogen dat het feit dat in de omstreden beschikking
(M PB L 334 van 22 . 12 . 1994 , blz . 59 .                            de betalingen als steun worden aangemerkt en subsidiair
                                                                       dat daarin alle betalingen zonder enig onderscheid als
                                                                       steun worden aangemerkt, ontoereikende motivering,
                                                                       ontoereikende kwalificatie, dwaling omtrent de feiten en
                                                                       misbruik van bevoegdheid oplevert.
Beroep, op 24 juni 1997 ingesteld door het Comité                      Met betrekking tot de ongunstige beïnvloeding van het
d'entreprise de la société française de production e.a. tegen          handelsverkeer tussen de lidstaten in de zin van artikel 92,
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                       leden 1 en 2, van het EG-Verdrag, is de beschikking onvol
                                                                       doende gemotiveerd .
                        ( Zaak T-l 89/97)
                          { 97IC 271/32 )
                                                                       Subsidiair, en voor het geval het Gerecht zou oordelen dat
                                                                       de betalingen terecht als steun zijn aangemerkt, voeren
                      (Procestaai: Frans)                              verzoekers aan dat met betrekking tot de wettigheid van
                                                                       de betrokken betalingen ten aanzien van artikel 92, lid 3 ,
                                                                       onder c ), van het EG-Verdrag de omstreden beschikking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      zeer moeilijk te begrijpen valt; de meeste gegevens worden
Gemeenschappen is op 24 juni 1997 beroep tegen Com                    er immers als vertrouwelijk aangemerkt. Met betrekking
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door                   tot de wettigheid van de omstreden betalingen ten aanzien
het Comité d'entreprise de la société fran^aise de produc             van artikel 92, lid 3 , onder d ), van het EG-Verdrag is de
tion, gevestigd te Bry-sur-Marne (Frankrijk), het Syndicat             beschikking innerlijk tegenstrijdig en ontoereikend gemoti
                                                                       veerd .
national de radio-diffusion et de télévision SNRT-CGT, het
Syndicat unifié de radio et de télévision SURT-CFDT, het
Syndicat national force ouvrière de radio-diffusion et de              Ten    slotte voeren verzoekers          aan dat de omstreden
télévision en het Syndicat national de l'encadrement audio            beschikking uitsluitend is gebaseerd op economische crite
visuel SNEA-CFE-CGC, gevestigd te Parijs ( Frankrijk),                 ria verband houdend met de vergelijking van de werkings
vertegenwoordigd door H. Masse-Dessen, advocaat bij de                 kosten, en dat geen rekening is gehouden met de sociale
Conseil d'Etat en de Cour de Cassation te Parijs, domicilie            en culturele gevolgen van de genomen besluiten. Volgens
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Tho                  de rechtspraak van het Hof had de Commissie deze gevol
mas, advocaat aldaar, boulevard de la Grande-Duchesse                  gen op zijn minst moeten onderzoeken.
Charlotte 77 .
                                                                       (') PB L 95 van 10 . 4 . 1997, blz. 19 .
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
— de bestreden beschikking nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te verwijzen en haar krach                Beroep, op 30 juni 1997 ingesteld door J.-F. Aguinaga e.a.
     tens artikel 87, lid 3 , en artikel 91 , onder b), van het             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     reglement voor de procesvoering te veroordelen aan                                          (Zaak T-l 99/97)
     elke verzoeker een bedrag van 20 000 ecu te betalen
     uit hoofde van de door deze betaalde franken .                                               ( 97/C 271 /33 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Bij de bestreden beschikking is steun ten bedrage van                  Gemeenschappen is op 30 juni 1997 beroep tegen Com
1 110 miljoen Franse franken die in de periode 1993—                   missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J.
1996 aan de Société de production audiovisuelle is uitbe              F. Aguinaga, wonende te Brussel, R. Donkers, wonende te
taald, onwettig en onverenigbaar met de gemeenschappe                 Hoeilaart ( België ) en P. Maugain, wonende te Brussel, ver
lijke markt verklaard, op grond van het feit dat deze steun            tegenwoordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domi
in strijd met de procedure van artikel 93 , lid 3 , van het            cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire
EG-Verdrag was toegekend ( : ).                                        Myson Sari, rue de Cessange 30.
 ---pagebreak--- 6 . 9 . 97            NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 271 /21
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                  — onwettig te verklaren het besluit van de Commissie
                                                                         van 13 november 1996 voorzover daarbij de duur van
— voor recht te verklaren, dat het besluit van de Com                   alle overeenkomsten van tijdelijk functionaris in de zin
      missie van 18 maart 1992 volgens hetwelk de overeen               van artikel 2, onder a ), van de regeling andere perso
      komst van tijdelijke functionarissen voor twee jaar kan            neelsleden wordt beperkt tot drie jaar met de mogelijk
     worden verlengd, op verzoekers van toepassing is;                   heid van verlenging met ten hoogste één jaar;
— nietig te verklaren de door de Commissie op 26 augus
      tus 1996 genomen besluiten houdende uitdrukkelijke            — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
      afwijzing van de door verzoekers ingediende verzoeken
      om in aanmerking te komen voor een eventuele verlen          Middelen en voornaamste argumenten
      ging van de duur van hun overeenkomst tot in totaal
      vijf jaar;
                                                                    De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
— voor zoveel nodig, nietig te verklaren de besluiten van           die in zaak T-185/97 (').
      de Commissie houdende uitdrukkelijke afwijzing van
      de door verzoekers ingediende klachten;                       (') PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz . 37.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 oktober 2004 in zaak C-164/01 P: G. van den Berg tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid — Producenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan — SLOM-producenten — Wisseling van bedrijf — Weigering om speciale referentiehoeveelheid toe te kennen)

text:
               22.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 28 oktober 2004
   in zaak C-164/01 P: G. van den Berg tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Melk - Extra heffing - Referentiehoeveelheid - Producenten die verbintenis tot niet-levering zijn aangegaan - SLOM-producenten - Wisseling van bedrijf - Weigering om speciale referentiehoeveelheid toe te kennen)
   (2005/C 19/01)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-164/01 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 49 van het Statuut-EG van het Hof van Justitie, ingesteld op 13 april 2001, G. van den Berg, wonende te Dalfsen (Nederland), (advocaat: E. H. Pijnacker Hordijk), andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie (gemachtigde: A.-M. Colaert) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: Th. van Rijn), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J.-P. Puissochet en N. Colneric (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Van den Berg wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 227 van 11.8.2001.


title: Zaak C-254/07: Beschikking van de president van het Hof van 20 februari 2008  Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/28

         Beschikking van de president van het Hof van 20 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-254/07) (1)

   (2008/C 128/56)

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Doorhaling van zaak C-332/97

text:
20.2.1999              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 48/21
blz. 47), mogen verlaagde tarieven niet lager zijn dan 5 %                          Doorhaling van zaak C-84/97 (1)
en uitsluitend van toepassing zijn op de in bijlage H                                       (1999/C 48/36)
genoemde leveringen van goederen, waaronder met name
geneesmiddelen. Volgens artikel 28, lid 2, onder a), van de
richtlijn mogen de beneden het aldus bepaalde minimum-              De president van het Hof van Justitie van de Europese
tarief liggende verlaagde tarieven die op 1 januari 1991            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober
van toepassing waren en in overeenstemming zijn met de              1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-84/97
communautaire wetgeving, evenwel worden gehandhaafd.                (verzoek van de Corte d'Appello di Torino om een prejudi-
                                                                    cieÈle beslissing): Amministrazione delle Finanze dello Stato
Het verlaagde tarief voor de voor vergoeding door de soci-          tegen Grafoplast SpA.
ale zekerheid in aanmerking komende geneesmiddelen was
op 1 januari 1991 van toepassing, maar is niet in overeen-          (1) PB C 131 van 26.4.1997.
stemming met de communautaire wetgeving.
Een dergelijk specifiek tarief voor de voor vergoeding in
aanmerking komende geneesmiddelen terwijl voor de
anderen geneesmiddelen een ander tarief geldt, is in strijd
met het in artikel 12, lid 3, onder a), van de Zesde richt-
                                                                                Doorhaling van zaak C-305/96 (1)
lijn geformuleerde beginsel van eenvormigheid van de
belasting.                                                                                (1999/C 48/37)
Anders dan de Franse regering stelt, berust dit specifieke          De president van het Hof van Justitie van de Europese
tarief niet op objectieve criteria, maar op de rechtsregeling       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 oktober
voor de betrokken producten. De voor vergoeding door de             1998 de doorhaling in het register gelast van zaak
sociale zekerheid in aanmerking komende geneesmiddelen              C-305/96: Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en
verschillen in wezen niet van de andere geneesmiddelen.             Noord-Ierland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen.
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                    (1) PB C 370 van 7.12.1996.
               Doorhaling van zaak C-428/97 (1)
                         (1999/C 48/34)
                                                                                Doorhaling van zaak C-332/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 oktober
1998 de doorhaling in het register gelast van zaak                  De president van het Hof van Justitie       van de Europese
C-428/97 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een preju-             Gemeenschappen heeft bij beschikking         van 28 oktober
dicieÈle beslissing): Sarclad International Ltd tegen Bundes-       1998 de doorhaling in het register          gelast van zaak
amt für Finanzen.                                                   C-332/97: Commissie van de Europese         Gemeenschappen
                                                                    tegen Koninkrijk BelgieÈ.
(1) PB C 55 van 20.2.1998.
                                                                    (1) PB C 331 van 1.11.1997.
               Doorhaling van zaak C-178/96 (1)
                         (1999/C 48/35)                                            Doorhaling van zaak C-367/97 (1)
                                                                                (1999/C 48/39)
De president van de Zesde Kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 23 oktober 1998 de doorhaling in het register gelast            De president van het Hof van Justitie       van de Europese
van zaak C-178/96 (verzoek van het Tribunale ammini-                Gemeenschappen heeft bij beschikking         van 28 oktober
strativo regionale per la Lombardia om een prejudicieÈle            1998 de doorhaling in het register          gelast van zaak
beslissing): S. Serbini tegen Ministero del Commercio con           C-367/97: Commissie van de Europese         Gemeenschappen
l'Estero.                                                           tegen Koninkrijk der Nederlanden.
(1) PB C 197 van 6.7.1996.                                          (1) PB C 370 van 6.12.1997.


title: Beroep, op 6 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-347/97)

text:
 22 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 357/23
 Beroep, op 6 oktober 1997 ingesteld door Commissie van                  van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
    de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
                          ( Zaak C-347/97)                               sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                             ( 97/C 357/40 )
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                — vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de
 is op 6 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                      krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
 België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       tingen niet is nagekomen, doordat zij 1 . in strijd met
 vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur                        artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 2252/90 (') heeft
 Hausen als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                       toegestaan, dat goederen waarvoor bij de invoer uit
 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                           Nederland een restitutie was toegekend, in de Bondsre
 Kirchberg.                                                                  publiek Duitsland werden gebracht, zonder dat een
                                                                             aan het communautaire prijsniveau beantwoordende
                                                                             heffing werd geïnd en aan de Gemeenschap overgedra
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            gen, en 2 . alle douaneformaliteiten in het interne
                                                                             Duitse goederenverkeer heeft afgeschaft en niet de
                                                                             noodzakelijke maatregelen voor de toepassing van Ver
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle                  ordening ( EEG ) nr. 2252/90 heeft genomen;
      maatregelen vast te stellen en/of mee te delen die nodig
      zijn om te voldoen aan artikel 6 van Richtlijn 91/157/
      EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen               — verweerster te verwijzen in de kosten.
      en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ('), de krach
      tens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      nagekomen;
                                                                        De Bondsrepubliek Duitsland heeft in strijd met het
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                      Gemeenschapsrecht gehandeld, doordat zij
Middelen en voornaamste argumenten                                      — geen heffingen op ingevoerde boter heeft toegepast en
                                                                             niet een bedrag van 12 648 000 DM, dat de begroting
                                                                             van de Gemeenschap is ontgaan, heeft vastgesteld en
Uit het in artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag                     tezamen met rente aan de Gemeenschap heeft overge
bedoelde verbindende karakter van richtlijnen en uit                         dragen;
artikel 5 , eerste alinea, van dat Verdrag vloeit voort, dat
de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is, de met die
richtlijn beoogde resultaten binnen de daarin gestelde ter             — reeds voor de hereniging op 3 oktober 1990 alle doua
mijn moeten bereiken. De in artikel 6 van de richtlijn                       neformaliteiten aan de interne Duitse grenzen heeft
bedoelde programma's moesten uiterlijk op 17 september                       afgeschaft en niet de noodzakelijke maatregelen voor
 1992 worden vastgesteld en bij de Commissie ingediend,                      de toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2252/90 heeft
en het is onbetwist en onbetwistbaar, dat het Koninkrijk                     genomen .
België niet alle nationale maatregelen heeft genomen, die
nodig zijn om de betrokken programma's op te stellen .                  (') PB L 203 van 1 . 8 . 1990, blz . 61 .
(') PB L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
                                                                        Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Beroep, op 7 oktober 1997 ingesteld door Commissie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                             ( Zaak C-351/97)
                                Duitsland
                                                                                ( 97/C 357/42 )
                         ( Zaak C-348/97)
                            ( 97/C 357/41 )                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 13 oktober 1997 beroep tegen Groothertogdom
                                                                        Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Berscheid,
is op 7 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu                  lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen                 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
schappen, vertegenwoordigd door Dr. K.-D . Borchardt, lid               Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak T-120/01: Beroep, op 4 juni 2001 ingesteld door C. De Nicola tegen Europese Investeringsbank

text:
C 227/30              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11.8.2001
Beroep, op 4 juni 2001 ingesteld door C. De Nicola tegen                 Ten slotte stelt verzoeker nog dat artikel 39 van het Personeels-
                  Europese Investeringsbank                              reglement onwettig is voorzover dit artikel de mogelijkheid
                                                                         biedt iemand voor drie maanden te schorsen in de uitoefening
                                                                         van zijn functie en daarbij zelfs diens salariëring te schorsen
                        (Zaak T-120/01)                                  zonder de daaraan ten grondslag liggende feiten onmiddellijk
                                                                         en tegelijkertijd te moeten meedelen.
                        (2001/C 227/57)
                                                                         (1) PB C 150, van 19.5.2001, blz. 20.
                       (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 juni 2001 beroep tegen Europese In-
vesteringsbank ingesteld door C. De Nicola, vertegenwoordigd
en bijgestaan door L. Isola, advocaat.                                   Beroep, op 31 mei 2001 ingesteld door Laurent Piau tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—    nietig te verklaren brief RH/Ress/2001-483/TP van                                           (Zaak T-121/01)
     6 maart 2001 en de bijlage daarbij;
                                                                                (2001/C 227/58)
—    nietig te verklaren de brief van 22 mei 2001;
—    nietig te verklaren artikel 39 van het Personeelsreglement;                                 (Procestaal: Frans)
—    nietig te verklaren alle met de bestreden maatregelen
     verknochte, daaraan volgende of daaraan noodzakelijk                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     voorafgaande handelingen;                                           schappen is op 31 mei 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen door Laurent Piau, wonen-
—    vast te stellen en te verklaren dat de gedragscode niet van         de te Nantes (Frankrijk), vertegenwoordigd door M. Fauconnet
     toepassing is op verzoeker;                                         en P. Thielen, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg.
—    de Europese Investeringsbank te veroordelen tot vergoe-
     ding van de lichamelijke, morele en materiële schade                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     zoals die in de loop van het geding nader zal worden
     aangegeven;                                                         —     te verklaren dat de Europese Commissie heeft nagelaten
                                                                               binnen een redelijke termijn de maatregelen te nemen die
—    verweerster te verwijzen in de kosten.                                    nodig waren naar aanleiding van verzoekers klacht op
                                                                               grond van artikel 3 van verordening nr. 17/62;
                                                                         —     te verklaren dat de Europese Commissie binnen een
Middelen en voornaamste argumenten                                             termijn van één maand de noodzakelijke maatregelen
                                                                               moet treffen tegen de partij waartegen verzoekers klacht
Verzoeker — dezelfde als in de gevoegde zaken T-7/98, T-                       op grond van verordening nr. 17/62 is gericht;
208/98 en T-109/99, De Nicola/Europese Investeringsbank
                                                                         —     verweerster te verwijzen in de kosten.
(EIB) — komt op tegen verschillende maatregelen die zijns
inziens zijn getroffen om de uitvoering van het arrest van
23 februari 2001 in bovengenoemde zaken (1) te belemmeren.               Middelen en voornaamste argumenten
Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
                                                                         Verzoeker verklaart, dat hij op 23 maart 1998 een klacht bij
—    schending van het Personeelsreglement en van de gedrags-            de Commissie heeft ingediend stellende dat de door de
     code — ingeval die van toepassing is — voorzover de                 Fédération Internationale de Football Association (FIFA) op de
     brief van 6 maart 2001 een nieuw soort sanctie invoert.             activiteit van spelersmakelaar toegepaste regels in strijd waren
     Verder zij erop gewezen dat de bijlage bij die brief nieuwe         met het gemeenschapsrecht, met name met de artikelen 49 en
     regels bevat die verschillen van en in tegenspraak zijn             81 EG (COMP/37.124 Piau/FIFA). De Commissie heeft een
     met die welke in de arbeidsovereenkomst zijn neergelegd,            grondig onderzoek ingesteld en op 19 oktober 1999 de FIFA
     hetgeen in strijd is met het Handvest voor de rechten van           een mededeling van de punten van bezwaar toegezonden. Op
     de mens en met de beginselen van correcte uitvoering en             24 februari 2000 hebben partijen hun standpunt mondeling
     goede trouw bij overeenkomsten.                                     uiteengezet. Daar verzoeker geen standpunt had ontvangen,
                                                                         heeft hij op 31 januari 2001 de Commissie opgeroepen om te
—    met betrekking tot de brief van de president van de EIB             reageren. Tot op heden, bijna drie jaar na zijn klacht, heeft
     waarbij verzoeker onmiddellijk is geschorst met verbod              de Commissie geen duidelijk en ondubbelzinnig standpunt
     zijn kantoor te betreden, niet-nakoming van de verplich-            bepaald ten aanzien van het probleem dat verzoeker aan haar
     ting om de omstreden feiten vooraf mee te delen.                    heeft voorgelegd.


title: Zaak C-350/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 4 juli 2011 — Argenta Spaarbank NV tegen Belgische Staat

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 4 juli 2011 — Argenta Spaarbank NV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-350/11)
   2011/C 282/11
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Argenta Spaarbank NV

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 43 EG-Verdrag (thans artikel 49 VWEU) zich tegen een nationale belastingregeling op grond waarvan een in België onbeperkt belastingplichtige vennootschap bij de berekening van haar belastbare winst geen aftrek voor risicokapitaal kan toepassen ten belope van het positieve verschil tussen enerzijds de netto boekwaarde van de activabestanddelen van de inrichtingen die de belastingplichtige aanhoudt in een andere lidstaat van de EU en anderzijds het totaal van de passivabestanddelen die op deze inrichtingen aanrekenbaar zijn, terwijl zij wel aftrek voor risicokapitaal kan toepassen indien dit positieve verschil kan worden toegerekend aan een in België gelegen vaste inrichting?


title: Zaak C-365/06: Beroep ingesteld op 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/23

         Beroep ingesteld op 7 september 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-365/06)
   (2006/C 281/37)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en E. Montaguti, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek:

                           —

                           door de activiteit van het opstellen en drukken van salarisstroken enkel voor te behouden aan adviseurs inzake arbeidsaangelegenheden of daarmee gelijkgestelde personen die zijn ingeschreven in beroepsregisters;

                           —

                           door bijzondere voorschriften uit te vaardigen op het gebied van de samenstelling en de oprichting van centra voor dataverwerking;

                           —

                           door aan de inschrijving in die beroepsregisters de voorwaarde van ingezetenschap te koppelen,

                     niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 43 en 49 EG;

                           —

                           door te bepalen dat de uitoefening van activiteiten als adviseur inzake arbeidsaangelegenheden zonder inschrijving in de Italiaanse registers verboden is,

                     niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen.

               —

               De Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               —

               De bepaling dat enkel adviseurs inzake arbeidsaangelegenheden en andere in de wet limitatief opgesomde beroepscategorieën salarisstroken mogen opstellen en drukken, vormt een belemmering voor de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten zoals gewaarborgd door de artikelen 43 en 49 EG. De werkzaamheden van de centra voor dataverwerking bestaan hoofdzakelijk in taken ter uitvoering van opdrachten van de klant. Zij komen erop neer, door de klant verstrekte gegevens op te nemen in bepaalde computerprogramma's, die volgens de door de klant zelf overeenkomstig de geldende voorschriften verstrekte gegevens zijn geïnstalleerd. De centra voor dataverwerking die de salarisstroken voorbereiden verrichten derhalve geen scheppend werk dat erin zou bestaan, op basis van de toepasselijke wetgeving het nettosalaris van iedere werknemer vast te stellen, en dat een onderzoek en een grondige kennis van de betrokken bepalingen zou vereisen. Het feit dat het opstellen en drukken van salarisstroken is voorbehouden aan adviseurs inzake arbeidsaangelegenheden, vindt derhalve geen rechtvaardiging in de doelstelling, de rechten van de werknemers te beschermen, aangezien het voornamelijk gaat om uitvoerende taken die geen bijzondere beroepsbekwaamheden vereisen.

               —

               Om hun diensten ter zake van het opstellen en drukken van salarisstroken aan kleine ondernemingen te kunnen aanbieden, moeten de centra voor dataverwerking „uitsluitend zijn opgericht en worden gevormd door personen die in de registers zijn ingeschreven.”„Dit vereiste brengt derhalve mee, dat bestuurders van vreemde moedermaatschappijen geen oprichters of lid van de raad van bestuur van een Italiaanse dochtermaatschappij kunnen zijn, tenzij ze zich laten inschrijven in de bewuste beroepsregisters. […] Mijns inziens hebben wij hier te maken met een verkapte discriminatie die, door toepassing van een ander criterium dan de nationaliteit, in feite tot hetzelfde resultaat leidt als een openlijke discriminatie op grond van nationaliteit.” (conclusie van advocaat-generaal Mischo in zaak C-79/01, Payroll Data Services, Jurispr. blz. 2002, blz. I-8923).

               —

               Volgens de Italiaanse wetgeving moet bij het verzoek om inschrijving in het register een woonplaatsbewijs worden gevoegd. Zo het woonplaatsvereiste tot doel heeft, controles en eventuele bestraffing van wederrechtelijk handelende dienstverrichters mogelijk te maken, is dat vereiste geenszins evenredig. De woonplaats beïnvloedt immers niet de mogelijkheid, controles te verrichten en indien nodig sancties op te leggen aan in enigerlei lidstaat gevestigd centrum voor dataverwerking. Het woonplaatsvereiste wordt dus, anders dan de Italiaanse autoriteiten betogen, niet gerechtvaardigd door het vereiste van bescherming van de werknemers.

               —

               Volgens de litigieuze Italiaanse wetgeving moeten ook in andere lidstaten gevestigde centra voor dataverwerking die hun diensten willen aanbieden binnen hun structuur beschikken over in een Italiaans register ingeschreven adviseurs voor arbeidsaangelegenheden. De verplichting tot inschrijving in een dergelijk register gaat verder dan ter bescherming van de werknemers noodzakelijk is en stelt de dienstverrichting afhankelijk van een procedure van erkenning door de bevoegde autoriteiten, zonder onderscheid tussen vestiging en tijdelijke dienst. Miskenning van dit onderscheid zou „de verdragsbepalingen die de vrijheid van dienstverrichting moeten verzekeren, elke nuttige werking […] ontnemen” (arrest van 3 oktober 2000, Corsten, C-58/98, Jurispr. blz. I-7919).


title: Zaak C-610/13 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 november 2014 — Koninkrijk der Nederlanden/Europese Commissie (Hogere voorziening — EOGFL, ELGF en ELFPO — Van EU-financiering uitgesloten uitgaven — Door Nederland gedane uitgaven)

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/11

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 6 november 2014 — Koninkrijk der Nederlanden/Europese Commissie
   (Zaak C-610/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - EOGFL, ELGF en ELFPO - Van EU-financiering uitgesloten uitgaven - Door Nederland gedane uitgaven))
   (2015/C 007/14)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Bulterman en M. de Ree, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en H. Kranenborg, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 31 van 1.2.2014.


title: Zaak C-166/05: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 31 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rudi Heger GmbH en Finanzamt Graz-Stadt

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/28

         Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 31 maart 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rudi Heger GmbH en Finanzamt Graz-Stadt
   (Zaak C-166/05)
   (2005/C 143/43)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 31 maart 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 april 2005, in het geding tussen Rudi Heger GmbH en Finanzamt Graz-Stadt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Is de verlening van het recht om te vissen in de vorm van het onder bezwarende titel overdragen van visvergunningen een „dienst die betrekking heeft op een onroerend goed” in de zin van artikel 9, lid 2, sub a, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (hierna: „Zesde richtlijn”)?


title: Zaak T-736/16: Beroep ingesteld op 20 oktober 2016 — Amira e.a./Commissie en ECB

text:
               19.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 475/21

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2016 — Amira e.a./Commissie en ECB
   (Zaak T-736/16)
   (2016/C 475/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Maria Amira (Athene, Griekenland) en 15 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: S. Pappas en I. Ioannidis, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Centrale Bank, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de Europese Unie en/of het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) veroordelen tot betaling van de in het verzoekschrift vermelde bedragen ter vergoeding van de schade die verzoekers door de illegale deelname van verweerders aan de herstructurering van de Griekse overheidsschuld hebben geleden ten gevolge van de activering van de aangepaste collectieve-actieclausules;

               —

               subsidiair, de Europese Unie en/of de Europese Centrale Bank (ECB) veroordelen tot betaling van de in het verzoekschrift vermelde bedragen ter vergoeding van de schade die verzoekers hebben geleden door de illegale uitsluiting van de schuldeisers van Griekenlands openbare sector van de herstructurering van de Griekse overheidsschuld;

               —

               hoe dan ook, de ECB veroordelen tot vergoeding van de in het verzoekschrift voor elke verzoeker beschreven schade die voortvloeit uit de illegale uitsluiting van het ESCB van de herstructurering van de Griekse overheidsschuld, en

               —

               de ECB en/of de Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Unie en/of de ECB en het ESCB hebben hun bevoegdheid overschreden en de artikelen 120 tot en met 126, 127 en 352, lid 1, VWEU, geschonden.

               2.

               Tweede middel: de ECB en het ESCB hebben artikel 123 VWEU geschonden, in het bijzonder door het ESCB uit te sluiten van de herstructurering.

               3.

               Derde middel: de Unie en/of de ECB en het ESCB hebben het krachtens artikel 17 van het Handvest van de grondrechten beschermde eigendomsrecht van verzoekers geschonden.

               4.

               Vierde middel: de Unie en/of de ECB en het ESCB hebben het krachtens artikel 63 VWEU beschermde beginsel van vrij kapitaalverkeer geschonden.

               5.

               Vijfde middel: de Unie en/of de ECB en het ESCB hebben het krachtens artikel 20 van het Handvest van de grondrechten beschermde recht van verzoekers op gelijke behandeling geschonden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 maart 2003 in zaak T-166/02: José Pedro Pessoa e Costa tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Besluit tot inleiding van tuchtprocedure — Besluit houdende afwĳzing van verzoek om overplaatsing naar Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving)

text:
C 124/20                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              24.5.2003
2001 waarbij Brussel als verzoeksters plaats van aanwerving is              2)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk voor het overige.
genomen en haar de dagvergoeding is geweigerd, en anderzijds
veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoekster                  3)     Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en de helft van de
van de bedragen waarop deze recht zou hebben gehad indien                          kosten van verzoeker zal dragen.
Rome als haar plaats van aanwerving was genomen, heeft het
Gerecht (M. Vilaras, alleensprekend rechter); griffier: B. Pastor,          4)     Verstaat dat verzoeker de helft van zijn eigen kosten zal dragen.
adjunct-griffier, op 5 maart 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                                 (1 ) PB C 180, van 27 juli 2002.
1)     Verwerpt het beroep.
2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
( 1) PB C 44, van 16 februari 2002.                                                                          LEG
                                                                                van 20 maart 2003
                                                                            in zaak T-76/94, Rendert Jasma tegen Raad van de
                                                                            Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen (1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                            („Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aanspra-
                                                                            kelijkheid — Melk — Extra heffing — Referentiehoeveelheid
                         van 13 maart 2003                                  — Producent die verbintenis tot niet-levering is aangegaan
                                                                            — Verkoop van SLOM-bedrijf — Verjaring — Afdoening
in zaak T-166/02: José Pedro Pessoa e Costa tegen Com-                                               zonder beslissing”)
         missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                                (2003/C 124/36)
(Ambtenaren — Besluit tot inleiding van tuchtprocedure —
Besluit houdende afwijzing van verzoek om overplaatsing                                             (Procestaal: Nederlands)
naar Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugs-
                              verslaving)
                                                                            In zaak T-76/94, R. Jansma, wonende te Engelbert (Nederland),
                                                                            vertegenwoordigd door E. H. Pijnacker Hordijk en
                           (2003/C 124/35)
                                                                            H. J. Bronkhorst, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                            Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigde:
                           (Procestaal: Frans)                              A.-M. Colaert) en Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen (gemachtigden: T. van Rijn en H.-J. Rabe), betreffende een
                                                                            beroep krachtens de artikelen 178 en 215, tweede alinea, EG-
                                                                            Verdrag (thans de artikelen 235 EG en 288, tweede alinea, EG),
In zaak T-166/02, José Pedro Pessoa e Costa, ambtenaar van                  strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker heeft
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                     geleden omdat hij geen melk heeft kunnen leveren ingevolge
Lissabon, vertegenwoordigd door J.-N. Louis, E. Marchal                     verordening (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984
en A. Coolen, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                      houdende algemene voorschriften voor de toepassing van de
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     in artikel 5 quater van verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
pen (gemachtigden: J. Currall, F. Clotuche-Duvieusart en                    heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 90, blz. 13),
D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring                 zoals aangevuld bij verordening (EEG) nr. 1371/84 van de
van het besluit van de Commissie van 3 juli 2001 om jegens                  Commissie van 16 mei 1984 tot vaststelling van de nadere
verzoeker een tuchtprocedure in te leiden en van het besluit                voorschriften voor de toepassing van de bij artikel 5 quater
van de Commissie van 23 juli 2001 houdende afwijzing van                    van verordening nr. 804/68 ingestelde extra heffing (PB L 132,
het verzoek van de directeur van het Europees Waarnemings-                  blz. 11), heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als
centrum voor Drugs en Drugsverslaving om verzoeker naar                     volgt: B. Vesterdorf, president, R. M. Moura Ramos en H. Legal,
dit orgaan over te plaatsen, heeft het Gerecht (Derde kamer),               rechters; griffier: H. Jung, op 20 maart 2003 een beschikking
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en            gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
M. Jaeger, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
13 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                   1)     Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.
als volgt:
                                                                            2)     Verweerders worden in de kosten verwezen.
1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 23 juli 2001
       houdende afwijzing van het verzoek van de directeur van het          (1 ) PB C 90 van 26.3.1994.
       Europees Waarnemingscentrum voor Drugs en Drugsverslaving
       om verzoeker naar dit orgaan over te plaatsen.


title: Zaak C-135/02: Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
1.6.2002               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 131/13
2.    het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.               Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 29 mei 1999
                                                                     verstreken.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     (1) PB L 181 van 9.7.1997, blz. 1.
De omzettingstermijn is op 14 maart 2000 verstreken.
(1) PB L 77, 14 maart 1998, blz. 36.
                                                                     Beroep, op 16 april 2002 ingesteld door Commissie van
                                                                     de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-142/02)
Beroep, op 11 april 2002 ingesteld door Commissie                                             (2002/C 131/25)
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                            Duitsland
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                         (Zaak C-135/02)                             16 april 2002 beroep tegen het Groothertogdom Luxemburg
                                                                     ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door M. Patakia als gemachtigde,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                         (2002/C 131/24)
                                                                     Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Bij het Hof Justitie van de Europese Gemeenschappen is op            1.    vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg de
11 april 2002 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek                     verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-                   krachtens richtlijn 98/5/EG (1) van het Europees Parle-
pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de                    ment en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelij-
juridische dienst van de Commissie van de Europese Gemeen-                 king van de permanente uitoefening van het beroep
schappen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                      van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de
L. Escobar Guerrero, lid van de juridische dienst van de                   beroepskwalificatie is verworven, door niet de wettelijke
Europese Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                        en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die nodig
                                                                           zijn om aan deze richtlijn te voldoen;
                                                                     2.    het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                           kosten.
1.    Vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland heeft
      niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
      krachtens het EG-Verdrag en richtlijn 97/23/EG (1) van         Middelen en voornaamste argumenten
      het Europees Parlement en de Raad van 29 mei 1997
      inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
      lidstaten betreffende drukapparatuur, door niet binnen de      De omzettingstermijn is op 14 maart 2000 verstreken.
      gestelde termijn de ter uitvoering van deze richtlijn
      noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
      gen aan de Commissie mee te delen respectievelijk de
      noodzakelijke bepalingen niet vast te stellen.                 (1) PB L 77, 14 maart 1998, blz. 36.
2.    De Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.


title: Arrest van het Hof van 19 maart 2002 in gevoegde zaken C-393/99 en C-394/99 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te Doornik om een prejudiciële beslissing): Rĳksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (RSVZ) tegen Claude Hervein, Hervillier SA (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/99) ("Vrĳ verkeer van werknemers en vrĳheid van vestiging — Sociale zekerheid — Vaststelling van toe te passen wetgeving — Personen die gelĳktĳdig werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefenen op grondgebied van verschillende lidstaten — Toepassing van socialezekerheidswetgeving van elk van deze lidstaten — Geldigheid van artikel 14 quater, lid 1, sub b, thans artikel 14 quater, sub b, en van bĳlage VII bĳ verordening (EEG) nr. 1408/71")

text:
18.5.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 118/5
1)   De Italiaanse Republiek is de verplichtingen niet nagekomen                  —    in artikel 9, lid 3, van decreet nr. 129/92 en de
     die op haar rusten krachtens de artikelen 12, 22, 27 en 31                        artikelen 7 en 8 van decreet nr. 776/94 in andere
     van richtlijn 85/384/EEG van de Raad van 10 juni 1985                             lidstaten gevestigde architecten die in Italië diensten
     inzake de onderlinge erkenning van de diploma’s, certificaten en                  wensen te verrichten, te verplichten zich bij de territoriaal
     andere titels op het gebied van de architectuur, tevens houdende                  bevoegde provinciale raad van de orde van architecten in
     maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoe-                    te schrijven, en met deze formaliteit in strijd met artikel 22
     fening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten,               van richtlijn 85/384 de eerste dienstverrichting van deze
     zoals gewijzigd bij richtlijn 86/17/EEG van de Raad van                           architecten op Italiaans grondgebied te vertragen.
     27 januari 1986 tot wijziging, in verband met de toetreding
     van Portugal, van richtlijn 85/384, en, wat het in artikel 9,          2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
     lid 1, van decreet nr. 129/92 van de president van de Republiek
     van 27 januari 1992 neergelegde verbod betreft, krachtens              3)    De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
     artikel 59 EG-Verdrag (thans na wijziging, artikel 49 EG),
     door
                                                                            (1) PB C 299 van 16.10.1999.
     —      niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering
            van artikel 4, leden 1, tweede alinea, en 2, artikel 11,
            sub k, zevende streepje, alsmede artikel 14 van richtlijn
            85/384,
     —      niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de
                                                                                ARREST VAN HET HOF
            automatische erkenning van diploma’s, certificaten en
            andere titels te waarborgen overeenkomstig de artikelen 2,
            3, 7, 8 en 9 van richtlijn 85/384,                                                       van 19 maart 2002
     —      artikel 4, lid 2, sub a, van decreet nr. 129/92 vast te         in gevoegde zaken C-393/99 en C-394/99 (verzoek van
            stellen, dat in strijd met de artikelen 52 EG-Verdrag           de Arbeidsrechtbank te Doornik om een prejudiciële
            (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 59 van het              beslissing): Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen
            Verdrag algemeen eist dat het verzoek om erkenning van          der Zelfstandigen (RSVZ) tegen Claude Hervein, Hervil-
            een titel vergezeld gaat van het originele diploma of           lier SA (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/
            van een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van dit                                           99) (1)
            diploma,
                                                                            („Vrij verkeer van werknemers en vrijheid van vestiging —
                                                                            Sociale zekerheid — Vaststelling van toe te passen wetgeving
     —      artikel 4, lid 2, sub c, van decreet nr. 129/92 en artikel 4,   — Personen die gelijktijdig werkzaamheden in loondienst en
            lid 1, sub c, van decreet nr. 776 van de minister               werkzaamheden anders dan in loondienst uitoefenen op
            van Universiteiten en Wetenschappelijk en Technologisch         grondgebied van verschillende lidstaten — Toepassing van
            Onderzoek van 10 juni 1994 vast te stellen, die in strijd       socialezekerheidswetgeving van elk van deze lidstaten —
            met artikel 52 van het Verdrag algemeen eisen dat het           Geldigheid van artikel 14 quater, lid 1, sub b, thans
            verzoek om erkenning van een titel vergezeld van een            artikel 14 quater, sub b, en van bijlage VII bij verordening
            nationaliteitsbewijs,                                                                  (EEG) nr. 1408/71”)
     —      artikel 4, lid 3, van decreet nr. 129/92 en artikel 10 van                                (2002/C 118/07)
            decreet nr. 776/94 vast te stellen, die in strijd met
            artikel 52 van het Verdrag in alle gevallen een officiële                                  (Procestaal: Frans)
            vertaling van alle bij een verzoek om erkenning van een
            titel gevoegde documenten eisen,
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
     —      artikel 11, lid 1, sub c en d, van decreet nr. 129/92 vast
            te stellen, dat in strijd met artikel 12 van richtlijn 85/
            384 voorziet in de erkenning van na 5 augustus 1987
            verkregen titels,                                               In de gevoegde zaken C-393/99 en C-394/99, betreffende
                                                                            twee verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de
                                                                            Arbeidsrechtbank te Doornik (België), in de aldaar aanhangige
     —      artikel 9, lid 1, van decreet nr. 129/92 te handhaven,          gedingen tussen Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen
            dat in strijd met artikel 59 van het Verdrag in andere          der Zelfstandigen (RSVZ) en Claude Hervein, Hervillier SA
            lidstaten gevestigde architecten die in Italië diensten         (C-393/99), Guy Lorthiois, Comtexbel SA (C-394/99), om een
            wensen te verrichten, algemeen verbiedt op Italiaans            prejudiciële beslissing over de geldigheid van artikel 14 quater,
            grondgebied een hoofd- of nevenvestiging op te richten,         lid 1, sub b, thans artikel 14 quater, sub b, en bijlage VII
 ---pagebreak--- C 118/6                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            18.5.2002
bij verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                                      ARREST VAN HET HOF
1971 betreffende de toepassing van socialezekerheidsregelin-
gen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsle-
den, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals                                                (Vijfde kamer)
gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van
de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), daarna gewijzigd
bij verordening (EEG) nr. 3811/86 van de Raad van 11 decem-                                        van 21 maart 2002
ber 1986 (PB L 355, blz. 5), heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken en
N. Colneric, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
                                                                          in zaak C-451/99 (verzoek van het Handelsgericht Wien
J.-P. Puissochet (rapporteur), M. Wathelet en V. Skouris,
                                                                          om een prejudiciële beslissing): Cura Anlagen GmbH
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von
                                                                                tegen Auto Service Leasing GmbH (ASL) (1)
Holstein, adjunct-griffier, op 19 maart 2002 een arrest gewe-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          („Autoverhuur — Verbod om in een lidstaat een in een
                                                                          andere lidstaat geregistreerd voertuig langer dan gedurende
                                                                          een bepaalde termijn te gebruiken — Verplichting het
Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of       voertuig in de lidstaat van gebruik te laten registreren en er
omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van:                    een op het brandstofverbruik gebaseerde belasting te betalen
                                                                          — Verplichting het voertuig te verzekeren bij een in de
                                                                          lidstaat van gebruik erkende verzekeraar — Verplichte
                                                                          technische controle — Beperkingen op het vrij verrichten van
—     artikel 14 quater, lid 1, sub b, en bijlage VII bij verordening                  diensten — Rechtvaardigingsgronden”)
      (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
      de toepassing van socialezekerheidsregelingen op werknemers en
      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de                                  (2002/C 118/08)
      Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
      verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni
      1983;                                                                                (Procestaal: Duits)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
—     artikel 14 quater, sub b, en bijlage VII bij deze verordening,                                 dentie van het Hof)
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3811/86 van de
      Raad van 11 december 1986.
                                                                          In zaak C-451/99, betreffende een verzoek aan het Hof
In voorkomend geval dient de nationale rechter bij wie geschillen over    krachtens artikel 234 EG van het Handelsgericht Wien (Oos-
de toepassing van deze bepalingen aanhangig zijn, evenwel na te           tenrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Cura Anlagen
gaan of enerzijds de in dit kader toegepaste nationale wetgevingen in     GmbH en Auto Service Leasing GmbH (ASL), om een prejudi-
overeenstemming met de artikelen 48 en 52 van het Verdrag (thans,         ciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 49 EG tot
na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG) worden toegepast,                 en met 55 EG alsmede artikel 28 EG, heeft het Hof (Vijfde
inzonderheid of de nationale wetgeving waarvan de toepassingsvoor-        kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr, president van de
waarden worden betwist, voor de werknemer of zelfstandige in een          Vierde kamer, waarnemend voor de president van de Vijfde
sociale bescherming resulteert, en anderzijds of deze bepaling bij wijze  kamer, D. A. O. Edward, A. La Pergola, M. Wathelet (rappor-
van uitzondering op verzoek van de betrokkene buiten toepassing           teur) en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal:
dient te blijven, aangezien hij door de toepassing daarvan een            F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
sociaalzekerheidsvoordeel zou verliezen dat hij aanvankelijk krachtens    21 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
een tussen twee of meer lidstaten geldend sociaalzekerheidsverdrag        als volgt:
genoot.
                                                                          De bepalingen van het EG-Verdrag inzake het vrij verrichten van
                                                                          diensten (artikel 49 EG tot en met 55 EG) verzetten zich tegen de
                                                                          wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding
                                                                          aan de orde is, die een in deze lidstaat gevestigde onderneming die
(1) PB C 366 van 18.12.1999.                                              een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig least, verplicht het in
                                                                          de eerste lidstaat te laten registreren om het aldaar verder te kunnen
                                                                          gebruiken na een termijn die zo kort is, in casu drie dagen, dat hij de
                                                                          nakoming van de opgelegde verplichtingen onmogelijk of overdreven
                                                                          moeilijk maakt. Deze verdragsbepalingen verzetten zich tegen de
                                                                          wettelijke regeling van een lidstaat, zoals die welke in het hoofdgeding
                                                                          aan de orde is, die een in deze lidstaat gevestigde onderneming die


title: Zaak T-166/08: Beroep ingesteld op 6 mei 2008 — Ivanov/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/23

         Beroep ingesteld op 6 mei 2008 — Ivanov/Commissie
   (Zaak T-166/08)
   (2008/C 183/46)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Vladimir Ivanov (Boulogne Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               vaststelling van de aansprakelijkheid van de Commissie wegens schending van de beginselen van transparantie, behoorlijke bestuur, non-discriminatie en gelijke behandeling in het kader van de aanwervingprocedure naar aanleiding van de vacature van een ambt van in Sofia gevestigd „raadgever voor de uitbreiding en beleidsrapporteur” in mei 2003;

               —

               veroordeling van de Commissie tot vergoeding van de door de verzoekende partij geleden schade op basis van artikel 288, tweede alinea, EG;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan de verzoekende partij van een schadevergoeding van 180 000 EUR;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan de verzoekende partij van een bedrag van 10 000 EUR wegens immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker had in 2003 gesolliciteerd naar een post van plaatselijk functionaris als „raadgever voor de uitbreiding” te Sofia. Tijdens de voorselectiefase werd zijn sollicitatie terzijde gelegd, omdat hij zowel de Franse als de Bulgaarse nationaliteit had en alleen sollicitanten met de nationaliteit van één lidstaat in aanmerking kwamen voor het te vervullen ambt.
   Tijdens de aanwervingprocedure en na de afwijzing van zijn sollicitatie had verzoeker de Commissie tevergeefs om nadere inlichtingen gevraagd over de procedure en de redenen voor de afwijzing van zijn sollicitatie. Vervolgens had hij de Europese ombudsman ingeschakeld, die tot de conclusie was gekomen dat er sprake was van onbehoorlijk bestuur en schending van het beginsel van non-discriminatie of gelijke behandeling door de Commissie.
   Met zijn beroep vraagt verzoeker het Gerecht om vaststellen dat de Commissie niet-contractueel aansprakelijk is wegens schending van de beginselen van transparantie, behoorlijk bestuur, non-discriminatie en gelijke behandeling in het kader van de betrokken aanwervingprocedure.


title: Zaak C-484/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te 's-Gravenhage, zittinghoudende te Roermond (Nederland) op 31 oktober 2007 — Fatma Pehlivan tegen Staatssecretaris van Justitie

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank te 's-Gravenhage, zittinghoudende te Roermond (Nederland) op 31 oktober 2007 — Fatma Pehlivan tegen Staatssecretaris van Justitie
   (Zaak C-484/07)
   (2008/C 8/14)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank te 's-Gravenhage, zittinghoudende te Roermond
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Fatma Pehlivan

      Verweerder: Staatssecretaris van Justitie
   Prejudiciële vragen

               1a)

               Moet artikel 7, eerste alinea, eerste streepje, van het Associatiebesluit 1/80 [van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije] aldus worden uitgelegd dat dit artikel reeds van toepassing is indien een gezinslid gedurende drie jaren feitelijk heeft samengewoond met een Turkse werknemer zonder dat het verblijfsrecht van het bedoelde gezinslid door de bevoegde nationale autoriteiten tijdens die drie jaren ter discussie is gesteld?

               1b)

               Staat artikel 7, eerste lid, eerste streepje, van het Associatiebesluit 1/80 er aan in de weg dat een lidstaat tijdens die drie jaren kan bepalen dat indien het toegelaten gezinslid in het huwelijk treedt, verder geen rechten onder die bepaling worden opgebouwd, ook al blijft het gezinslid bij de Turkse werknemer wonen?

               2)

               Staat artikel 7, eerste lid, eerste streepje, dan wel enige andere Europeesrechtelijk(e) bepaling en/of rechtsbeginsel er aan in de weg dat de bevoegde nationale autoriteiten na het verstrijken van die periode van drie jaar het verblijfsrecht van de betrokken vreemdeling op grond van de nationale regelgeving omtrent de vraag of er sprake is van een gezinslid en/of legaal wonen in die drie jaren met terugwerkende kracht ter discussie stelt?

               3a)

               Is voor de beantwoording van de voormelde vragen nog relevant of de vreemdeling al dan niet opzettelijk gegevens heeft achtergehouden die voor het verblijfsrecht op grond van de nationale regelgeving van belang zijn? Zo ja, in welke zin?

               3b)

               Maakt het daarbij nog uit of van die gegevens is gebleken in de eerdergenoemde periode van drie jaren, of eerst na het verstrijken van die drie jaren? Daarbij in aanmerking nemende dat de bevoegde nationale autoriteiten na het bekend worden van die gegevens mogelijk nog (nader) onderzoek dienen te verrichten alvorens tot besluitvorming over te kunnen gaan. Zo ja, in welke zin?