title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 18 september 1995 in zaak T-471/93: Tiercé Ladbroke SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Staatssteun - Inhouding op inzetten van weddenschappen op paardenrennen - Overbrenging van inkomsten naar in andere Lid-Staat gevestigde onderneming)

text:
Nr . C 286/ 12        NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28 . 10 . 95
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                   van 18 september 1995                                                 van 18 september 1995
in zaak T-49/93 : Société internationale de diffusion et             in zaak T-471 /93 : Tiercé Ladbroke SA tegen Commissie
d'édition ( SIDE ) tegen Commissie van de Europese                                van de Europese Gemeenschappen (')
                      Gemeenschappen ( j )                            (Mededinging — Staatssteun — Inhouding op inzetten van
(Staatssteun — Artikelen 92 en 93 — Beroep tot nietigver             weddenschappen op paardenrennen — Overbrenging van
           klaring — Exportsteun in boekensector)                    inkomsten naar in andere Lid-Staat gevestigde onderne
                         ( 95/C 286/28 )                                                             ming)
                                                                                ( 95/C 286/29 )
                      (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Engels)
In zaak T-49/93 , Société internationale de diffusion et             In zaak T-471 /93 , Tiercé Ladbroke SA, vertegenwoordigd
d'édition ( SIDE), gevestigd te Bagneux ( Frankrijk ), verte        door J. Lever, QC, C. Vajda , Barrister bij de balie van
genwoordigd door J.-M. Meffre, C. Adenis-Lamarre en N.               Engeland en Wales, en S. Kon , Solicitor, domicilie gekozen
Coutrelis, advocaten te Parijs, domicilie gekozen hebbende           hebbende te Luxemburg ten kantore van Winandy en Err,
te Luxemburg ten kantore van M. Loesch, advocaat aldaar,             advocaten aldaar, Avenue Gaston Diderich 60 , tegen
Rue Goethe 11 , tegen Commissie van de Europese Gemeen              Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
schappen ( gemachtigden : M. Nolin en B. Smulders ), onder          tigde : E. White ), ondersteund door Franse Republiek
steund door Franse Republiek ( gemachtigden : C. de Salins           ( gemachtigden : E. Belliard , C. de Salins en J.-M . Belorgey ),
en J.-M . Belorgey ), betreffende een beroep tot nietigverkla       betreffende een beroep , ingesteld krachtens artikel 173 van
ring van de beschikking van de Commissie van 1 8 mei 1 993           het EEG-Verdrag en strekkende tot nietigverklaring van de
waarbij door de Franse Regering toegekende steun voor                beschikking van de Commissie van 1 8 januari 1993 waarbij
exporteurs van Franse boeken verenigbaar met de gemeen              een door verzoekster op grond van de artikelen 92 en 93 van
schappelijke markt werd verklaard ( NN 127/92 ) ( PB 1993 ,          het EEG-Verdrag ingediende klacht is afgewezen, heeft het
C 174, blz. 6 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer —                  Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samengesteld als
uitgebreid ), samengesteld als volgt : J. L. Cruz Vilaga ,           volgt: J. L. Cruz Vila^a , president, B. Vesterdorf, A. Saggio,
president, D. P. M. Barrington, A. Saggio, A. Kalogeropou           H. Kirschner en A. Kalogeropoulos , rechters; griffier: J.
los en V. Tiili, rechters; griffier : H. Jung, op 18 september       Palacio Gonzalez, op 1 8 september 1 995 een arrest gewezen
1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 waarvan het dictum luidt als volgt :
volgt:
                                                                     I. Verwerpt het beroep .
1 . Verklaart de beschikking van de Commissie van
     18 maart 1993 waarbij door de Franse Regering                   2 . Verstaat dat partijen, interveniënte daaronder begrepen ,
    toegekende steun voor exporteurs van Franse boeken                   elk de eigen kosten zullen dragen .
     (NN 127/92) verenigbaar met de gemeenschappelijke
    markt is verklaard, nietig voor zover deze betrekking            (') PB nr . C 139 van 18 . 5 . 1993 .
    heeft op de steun die uitsluitend aan CELF wordt
    toegekend ter compensatie van de extra kosten van de
    uitvoering van kleine bestellingen van Franse boeken
    geplaatst door in het buitenland gevestigde boekhan
    dels .
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                                               van 18 september 1995
                                                                     xxxin zaak T-548/93 : Ladbroke Racing Limited tegen
3 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten alsmede in                 Commissie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
    twee derde van de aan verzoekster opgekomen                      (Mededinging — Artikelen 85 en 86 van het Verdrag —
    kosten .                                                         Aangaan van weddenschappen op paardenrennen — Exclu
                                                                     sieve rechten van nationaal samenwerkingsverband van
                                                                     ondernemingen — Kartels — Misbruik van machtspositie
4 . Verstaat dat verzoekster een derde van haar eigen kosten         — Artikel 90 van het Verdrag — Ontbreken van gemeen
    zal dragen.                                                      schapsbelang — In het verleden gepleegde inbreuken op de
                                                                                mededingingsregels)
5 . Verstaat dat de Franse Republiek, interveniënte, haar                                      ( 95 /C 286/30 )
     eigen kosten zal dragen.
                                                                                (Procestaai: Engels)
(!) PB nr. C 272 van 8 . 10 . 1993 .
                                                                     In zaak T-548/93 , Ladbroke Racing Limited, vertegenwoor
                                                                     digd door J. Lever, QC , C. Vajda, Barrister bij de balie van
                                                                     Engeland en Wales, en S. Kon , Solicitor, domicilie gekozen


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 juni 1999 in zaak C-211/97 (verzoek van het Landessozialgericht Niedersachsen om een prejudiciële beslissing): P. Gómez Rivero tegen Bundesanstalt für Arbeit (Sociale zekerheid - Artikel 16, lid 2, eerste zin, van verordening (EEG) nr. 1408/71 - Keuzerecht - Gevolgen)

text:
17.7.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 204/19
2) Bij gebreke van volledige harmonisatie van de taalvereisten voor        De keuze van een lid van het bedienende personeel van een consulaire
     de vermeldingen op ingevoerde producten, kunnen de lidstaten          post, overeenkomstig artikel 16, lid 2, eerste zin, van verordening
     nationale maatregelen vaststellen volgens welke die vermeldingen      (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
     moeten worden gesteld in de taal van het gebied waar deze             toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en
     producten worden verkocht, of in een andere, voor de consumenten      zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
     uit dat gebied gemakkelijk te begrijpen taal, op voorwaarde dat       Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verorde-
     die nationale maatregelen zonder onderscheid op alle nationale        ning (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, voor de
     en ingevoerde producten van toepassing zijn en evenredig zijn         toepassing van de sociale wetgeving van de lidstaat welke zendstaat
     aan het daarmee nagestreefde doel van consumentenbescherming.         is en waarvan hij onderdaan is, heeft niet tot gevolg, dat zijn
     Deze nationale maatregelen moeten met name beperkt zijn tot           echtgenoot geen aanspraak meer kan maken op een sociaalzekerheids-
     de vermeldingen die de lidstaat dwingend voorschrijft en waarvoor     voordeel dat deze laatste, onafhankelijk van de sociale verzekering van
     het gebruik van andere middelen dan vertaling geen passende           zijn echtgenoot, ontleent aan de wetgeving van de lidstaat waar hij
     informatie van de consumenten kan verzekeren.                         woont.
(1) PB C 94 van 22.3.1997.                                                 (1) PB C 228 van 26 juli 1997.
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Vierde kamer)
                          van 3 juni 1999                                                             van 3 juni 1999
in zaak C-211/97 (verzoek van het Landessozialgericht                      in zaak C-417/97: Commissie van de Europese Gemeen-
Niedersachsen om een prejudiciële beslissing): P. Gómez                          schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
           Rivero tegen Bundesanstalt für Arbeit (1)
                                                                           („Niet-nakoming — Effecten — Beleggingsdiensten —
(Sociale zekerheid — Artikel 16, lid 2, eerste zin, van veror-                    Richtlijn 93/22/EEG — Gedeeltelijke uitvoering”)
    dening (EEG) nr. 1408/71 — Keuzerecht — Gevolgen)
                                                                                (1999/C 204/37)
                          (1999/C 204/36)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-417/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
In zaak C-211/97, betreffende een verzoek aan het Hof                      pen (gemachtigde: C. Tufvesson) tegen Groothertogdom
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landessozial-            Luxemburg (gemachtigde: N. Schmit), betreffende een verzoek
gericht Niedersachsen (Duitsland), in het aldaar aanhangig                 aan het Hof om vast te stellen, dat het Groothertogdom
geding tussen P. Gómez Rivero en Bundesanstalt für Arbeit,                Luxemburg, door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke
in aanwezigheid van: Bondsrepubliek Duitsland, om een                      en bestuursrechtelijke bepalingen, waaronder eventuele sanc-
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 16, lid 2,          ties, in werking te doen treden die nodig zijn voor het
eerste zin, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad                  volgen van richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993
van 14 juli 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-            betreffende het verrichten van diensten op het gebied van
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op                 beleggingen in effecten (PB L 141, blz. 27), de krachtens
hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,               artikel 31 van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97              is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
van de Raad van 2 december 1996 (PB 1997, L 28, blz. 1),                   volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, J. L. Murray (rappor-
heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,             teur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio;
president van de Eerste kamer, waarnemend voor president van               griffier: R. Grass, op 3 juni 1999 een arrest gewezen waarvan
de Vijfde kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward (rapporteur),                 het dictum luidt als volgt:
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G.
Jacobs; griffier: R. Grass, op 3 juni 1999 een arrest gewezen              1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             telijke bepalingen, waaronder eventuele sancties, in werking te


title: Zaak F-4/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 mei 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering — Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax — Handtekening van advocaat die verschilt van handtekening op originele, per post verzonden verzoekschrift — Termijnoverschrijding — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Non-existentie)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/86

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 mei 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-4/12) (1)

   (Openbare dienst - Artikel 34, leden 1 en 6, Reglement voor de procesvoering - Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax - Handtekening van advocaat die verschilt van handtekening op originele, per post verzonden verzoekschrift - Termijnoverschrijding - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Non-existentie)
   2013/C 225/199
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en J. Baquero Cruz, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoekers verzoek om hem na het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 november 2008, F-41/06, waarbij het besluit van die instelling om hem wegens invaliditeit te pensioneren nietig is verklaard, alle toegangscodes te geven voor de websites die voor elke ambtenaar van de Commissie toegankelijk zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 28.


title: Zaak C-571/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 10 december 2014 — Timberland Europe BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/13

      Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank Noord-Holland (Nederland) op 10 december 2014 — Timberland Europe BV tegen Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond
      (Zaak C-571/14)
      (2015/C 073/19)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Rechtbank Noord-Holland

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekster: Timberland Europe BV

         Verweerder: Inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Rotterdam Rijnmond

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 (1) nietig voor zover zij betrekking heeft op (C) gevestigd te Vietnam en (F) gevestigd in de Volksrepubliek China, aangezien de artikelen 2, lid 7, sub b, en 9, lid 5, van verordening (EG) nr. 384/96 (2) van de Raad (hierna: „Basisverordening”) zijn geschonden, nu de Commissie de verzoeken van de voornoemde uitvoerende producenten om als marktgericht bedrijf te worden behandeld of om een individuele behandeling te verkrijgen, niet heeft onderzocht?

                  2)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 nietig voor zover zij betrekking heeft op de bij vraag 1) genoemde producenten, omdat artikel 2, lid 7, sub c, van de Basisverordening is geschonden, nu de Commissie niet binnen drie maanden na de inleiding van de procedure een vaststelling heeft gedaan?

                  3)

                  Is verordening (EG) nr. 1472/2006 nietig voor zover zij betrekking heeft op (A), onderdeel van (B, gevestigd in Vietnam, en (D), onderdeel van (E), gevestigd in de Volksrepubliek China, aangezien artikel 2, lid 7, sub c, van de Basisverordening is geschonden, nu de Commissie niet binnen drie maanden na de inleiding van de procedure een vaststelling heeft gedaan?

         (1)  Verordening van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB L 275, blz. 1).

         (2)  Verordening van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).


title: Zaak C-546/08: Beroep ingesteld op 9 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/22

         Beroep ingesteld op 9 december 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-546/08)
   (2009/C 32/39)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Dejmek en M. Sundén, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 (1) tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 15 december 2007 verstreken.

      (1)  PB L 309, blz. 15.


title: Zaak T-482/14: Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria/Commissie

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/51

         Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria/Commissie
   (Zaak T-482/14)
   2014/C 261/80
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket maatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Zaak T-457/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 maart 2009 — Intel/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/44

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 maart 2009 — Intel/Commissie
   (Zaak T-457/08) (1)

   2009/C 113/92

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-530/16: Beroep ingesteld op 18 oktober 2016 — Commissie/Polen

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/24

         Beroep ingesteld op 18 oktober 2016 — Commissie/Polen
   (Zaak C-530/16)
   (2017/C 014/30)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: W. Mölls en J. Hottiaux, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               verklaring dat de Republiek Polen,

                           —

                           door niet alle maatregelen te nemen die nodig zijn om te garanderen dat de veiligheidsinstantie onafhankelijk is van de spoorwegonderneming, de infrastructuurbeheerder, de aanvrager en de aanbestedende dienst te garanderen, en

                           —

                           door niet alle maatregelen te nemen die nodig zijn om te garanderen dat het onderzoeksorgaan onafhankelijk is van de spoorwegonderneming en de spoorweginfrastructuurbeheerder,

                     de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 16, lid 1, en artikel 21, lid 1, van richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen, en van richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (1), niet is nagekomen;

               —

               verwijzing van de Republiek Polen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie verwijt de Republiek Polen dat zij het beginsel van onafhankelijkheid van het onderzoeksorgaan [de Państwowa Komisja Badania Wypadków Kolejowych (PKBWK), de staatscommissie voor onderzoek van spoorwegongevallen] wat betreft organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming, zoals neergelegd in artikel 21, lid 1, van richtlijn 2004/49/EG, onjuist heeft omgezet in Pools recht. Het statuut dat de PKBWK heeft gekregen, garandeert haar geen onafhankelijkheid. De Commissie klaagt dat de PKBWK een integraal onderdeel is van het voor vervoer bevoegde ministerie zonder enige garantie van onafhankelijkheid van dat ministerie of van de infrastructuurbeheerder. Bovendien handelt de PKBWK niet in eigen naam; de bevoegde minister voor vervoer benoemt en ontslaat het hoofd en het plaatsvervangend hoofd van de PKBWK, evenals de secretaris en de overige permanente en tijdelijke leden. Tot slot heeft de bevoegde minister voor vervoer de PKBWK niet door middel van een passende structuur de nodige middelen ter beschikking gesteld om de PKBWK in staat te stellen zijn taken te vervullen.
   De Commissie verwijt de Republiek Polen tevens dat zij artikel 16, lid 1, van richtlijn 2004/49/EG onjuist ten uitvoer heeft gelegd doordat niet is gegarandeerd dat de veiligheidsinstantie (de Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, het hoofd van de dienst spoorwegvervoer) wat betreft haar organisatie, wettelijke structuur en besluitvorming onafhankelijk is van enige spoorwegonderneming, infrastructuurbeheerder, aanvrager of aanbestedende dienst.

      (1)  PB L 164, blz. 44.


               25.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/19

         Verzoek van 26 maart 2010 van de Oslo tingrett om een advies van het EVA-Hof in de zaak Periscopus AS t. Oslo Børs ASA en Erik Must AS
   (Zaak E-1/10)
   2010/C 320/08
   Bij schrijven van 26 maart 2010 van de Oslo tingrett (districtsrechtbank van Oslo) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend dat bij de griffie van het hof is binnengekomen op 31 maart 2010, om een advies in de zaak Periscopus AS t. Oslo Børs ASA en Erik Must AS, betreffende onderstaande vraag:
   Is het in overeenstemming met artikel 5, lid 4, tweede alinea van Richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad om een bieder die een openbaar bod uitbrengt ertoe te verplichten met een biedprijs te komen die hoger ligt dan de prijs die de bieder had betaald of bereid was geweest te betalen gedurende de periode van zes maanden voorafgaande aan het tijdstip dat de verplichting met een bod te komen ontstond, in aanmerking nemend dat op het moment dat de biedingsverplichting ontstond, de marktprijs hoger lag dan de prijs die de bieder overeenkomstig de (Noorse) wet inzake de handel in effecten anderszins verplicht was geweest te bieden?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 oktober 2003 in zaak T-174/02: Micole Wieme tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Beoordeling verdiensten van kandidaten — Kennelĳke beoordelingsfout — Misbruik van bevoegdheid)

text:
C 304/26                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                      13.12.2003
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 oktober 2003
                     van 23 september 2003
                                                                          in zaak T-174/02: Micole Wieme tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-308/01: Henkel KGaA tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                    (Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Beoordeling
                  gen en modellen) (BHIM) (1)                             verdiensten van kandidaten — Kennelijke beoordelingsfout
                                                                                — Misbruik van bevoegdheid)
(„Gemeenschapsmerk — Verordeningen (EG) nr. 40/94 en                                                (2003/C 304/47)
(EG) nr. 2868/95 — Oppositieprocedure — Normaal ge-
bruik van ouder merk — Omvang van onderzoek door                                                     (Procestaal: Frans)
kamer van beroep — Beoordeling van in procedure voor
            oppositieafdeling overgelegde bewijzen”)
                                                                          In zaak T-174/02, Micole Wieme, ambtenaar van de Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd
                          (2003/C 304/46)                                 door É. Boigelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                          pen (gemachtigden: J. Currall, H. Tserepa-Lacombe en D. Wael-
                          (Procestaal: Engels)                            broeck), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van het
                                                                          besluit van de Commissie van 13 juli 2001 tot verwerping van
                                                                          verzoeksters sollicitatie voor de post van hoofd van de afdeling
                                                                          „Juridische zaken en handhaving van de communautaire
                                                                          bepalingen” van het directoraat „Algemene zaken” van het
                                                                          directoraat-generaal „Belastingen en douane-unie”, heeft het
In zaak T-308/01, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf                    Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: R. García-
(Duitsland), vertegenwoordigd door C. Osterrieth, advocaat,               Valdecasas, president, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor                H. Jung, op 14 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en               dictum luidt als volgt:
modellen) (BHIM) (gemachtigde: O. Waelbroeck), andere partij
bij de procedure voor de kamer van beroep van het Bureau                  1)    Het beroep wordt verworpen.
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
gen en modellen): LHS (UK) Ltd, gevestigd te Cheadle Hulme                2)    Iedere partij zal haar eigen kosten dragen.
(Verenigd Koninkrijk), betreffende een beroep tegen de beslis-
sing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor                    (1) PB C 180 van 27.7.2002.
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen) van 12 september 2001 (zaak R 738/2000-3),
betreffende een oppositieprocedure tussen Henkel KGaA en
LHS (UK) Ltd, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
als volgt: N. J. Forwood, kamerpresident, J. Pirrung en
A. W. H. Meij, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,
op 23 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
luidt als volgt:
                                                                                van 18 september 2003
1)    Vernietigt de beslissing van de derde kamer van beroep van het      in zaak T-241/02: Daniel Callebaut tegen Commissie van
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                          de Europese Gemeenschappen (1)
      tekeningen en modellen) van 12 september 2001 (zaak R
      738/2000-3).                                                        (Ambtenaren — Artikel 45 van het Statuut — Bevordering
                                                                                — Vergelijking van verdiensten)
2)    Verwijst het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) in de kosten.                                                (2003/C 304/48)
                                                                                (Procestaal: Frans)
(1) PB C 68 van 16.3.2002.
                                                                          In zaak T-241/02, Daniel Callebaut, ambtenaar van de Com-
                                                                          missie van de Europese Gemeenschappen, woonachtig te
                                                                          Mondorf-les-Bains (Luxemburg), vertegenwoordigd door


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 oktober 2004 in zaak C-409/02 P: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale Bank (Hogere voorziening — Personeel van Europese Centrale Bank — Contractuele arbeidsverhouding — Wijziging van in arbeidsovereenkomst genoemde bevoegdheden)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 14 oktober 2004
   in zaak C-409/02 P: Jan Pflugradt tegen Europese Centrale Bank (1)

   (Hogere voorziening - Personeel van Europese Centrale Bank - Contractuele arbeidsverhouding - Wijziging van in arbeidsovereenkomst genoemde bevoegdheden)
   (2004/C 300/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-409/02 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 18 november 2002, Jan Pflugradt (advocaat: N. Pflüger) andere partij bij de procedure: Europese Centrale Bank (gemachtigden: V. Saintot en T. Gilliams, bijgestaan door B. Wägenbaur), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta (rapporteur), K. Lenaerts en S. von Bahr, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 14 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Pflugradt wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak T-616/13: Beroep ingesteld op 20 november 2013 — AIC/BHIM — ACV Manufacturing (inzetstukken voor warmtewisselaars)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/35

         Beroep ingesteld op 20 november 2013 — AIC/BHIM — ACV Manufacturing (inzetstukken voor warmtewisselaars)
   (Zaak T-616/13)
   2014/C 24/65
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AIC S.A. (Gdynia, Polen) (vertegenwoordiger: J. Radłowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ACV Manufacturing (Seneffe, België)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2013 in zaak R 293/2012-3;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmodel waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het model voor de waar omschreven als „inzetstukken voor warmtewisselaars” — gemeenschapsmodel nr. 1 137 152-0001

      Houder van het gemeenschapsmodel: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmodel vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: het model zou niet voldaan aan de vereisten van artikel 4, leden 1 en 2, junctis de artikelen 5 en 6 en in het bijzonder artikel 8, leden 1 en 2, van de gemeenschapsmodellenverordening

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het bestreden gemeenschapsmodel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 25, lid 1, sub b, juncto artikel 4, lid 2, van de gemeenschapsmodellenverordening


title: Zaak T-217/10: Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2011 — Rautaruukki/BHIM — Vigil Pérez (MONTERREY)

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/20

         Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2011 — Rautaruukki/BHIM — Vigil Pérez (MONTERREY)
   (Zaak T-217/10) (1)

   2011/C 113/42
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 195 van 17.7.2010.


title: Zaak T-183/13: Beroep ingesteld op 28 maart 2013 — Skype/BHIM — British Sky Broadcasting en Sky IP International (SKYPE)

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/28

         Beroep ingesteld op 28 maart 2013 — Skype/BHIM — British Sky Broadcasting en Sky IP International (SKYPE)
   (Zaak T-183/13)
   2013/C 171/54
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Skype (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: I. Fowler, solicitor, J. Schmitt, lawyer en J. Mellor, QC)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) en Sky IP International Ltd (Isleworth)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 30 januari 2013 in zaak R 2398/2010-4, en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SKYPE” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 660 065 voor diensten van de klasse 38

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „SKY” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 3 203 411

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-107/08: Beroep ingesteld op 7 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/21

         Beroep ingesteld op 7 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-107/08)
   (2008/C 107/33)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2005 tot wijziging van richtlijn 1999/32/EG wat het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen betreft (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 11 augustus 2006 verstreken.

      (1)  PB L 191, blz. 59.


title: Zaak C-291/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln (Duitsland) op 3 juli 2006 — Deutsche Post AG/Bundesrepublik Deutschland, Medegedagvaarde: MDG Magdeburger Dienstleistungs- und Verwaltungs GmbH

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Köln (Duitsland) op 3 juli 2006 — Deutsche Post AG/Bundesrepublik Deutschland, Medegedagvaarde: MDG Magdeburger Dienstleistungs- und Verwaltungs GmbH
   (Zaak C-291/06)
   (2006/C 261/15)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Köln
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Deutsche Post AG

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Medegedagvaarde: MDG Magdeburger Dienstleistungs- und Verwaltungs GmbH
   Prejudiciële vraag
   Moet artikel 47, lid 2, EG juncto artikel 95 EG, junctis artikel 12, vijfde streepje, en artikel 7, lid 1, van richtlijn 97/67/EG, in de versie van richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), aldus worden uitgelegd dat een leverancier van de universele dienst die speciale tarieven toepast voor zakelijke klanten die post bij verzendkantoren voorgesorteerd in het postnetwerk brengen, verplicht is, deze speciale tarieven ook toe te passen voor ondernemingen die post bij de afzender afhalen en deze post op hetzelfde toegangspunt en onder dezelfde voorwaarden als zakelijke klanten voorgesorteerd in het postnetwerk brengen, zonder dat de leverancier van de universele dienst dit mag weigeren op grond dat hij verplicht is, de universele dienst te verrichten?

      (1)  PB L 176, blz. 21.


title: Zaak C-311/00: Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 8 augustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV Sturing Afvalverwĳdering Noord-Brabant, NV Afvalverbranding Zuid Nederland en UTR Umwelt GmbH, en Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelĳke Ordening en Milieubeheer

text:
C 335/28              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  25.11.2000
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 8 au-                   4.b. Zo ja, is de EVOA, voorzover zij een dergelijk exportver-
gustus 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding                    bod louter op grond van het zelfverzorgingsbeginsel op
tussen NV Sturing Afvalverwijdering Noord-Brabant, NV                       nationaal niveau toelaat, verenigbaar met artikel 29 van
Afvalverbranding Zuid Nederland en UTR Umwelt                               het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen-
GmbH, en Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke                         schap?
                   Ordening en Milieubeheer
                        (Zaak C-311/00)                               (1) PB 1975, L 194, blz. 39.
                                                                      (2) PB 1993, L 030, blz. 1.
                        (2000/C 335/50)
De Nederlandse Raad van State heeft bij uitspraak van
8 augustus 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 16 augustus 2000, in het geding tussen NV Sturing
Afvalverwijdering Noord-Brabant, NV Afvalverbranding Zuid
Nederland en UTR Umwelt GmbH, en Minister van Volkshuis-
vesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, het Hof van            Beroep, op 30 augustus 2000 ingesteld door Bondsrepu-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht bij wijze            bliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Ge-
van prejudiciële beslissing uitspraak te doen over de navolgen-                                 meenschappen
de vragen:
                                                                                (Zaak C-321/00)
1.a. Dient de in bijlage II B van Richtlijn 75/442/EEG (1) van
      15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (hierna te noemen:
      de kaderrichtlijn), onder R5 vermelde handeling, recy-                                   (2000/C 335/51)
      cling/terugwinning van andere anorganische stoffen, al-
      dus te worden uitgelegd dat daaronder ook valt „herge-          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      bruik” als bedoeld in artikel 3, onder b, onder i, van de       op 30 augustus 2000, beroep ingesteld tegen de Commissie
      kaderrichtlijn?                                                 van de Europese Gemeenschappen door de Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland, vertegenwoordigd door W.-D. Plesssing, Mi-
1.b. Hoe dient, mede gelet op het antwoord op de hiervóór           nisterialrat bij het Bondsministerie van Financiën, Graurhein-
      gestelde vraag, R5 te worden uitgelegd? Is voor de              dorferstr. 108, D-53117 Bonn, en J. Sedemund, advocaat,
      aanwezigheid van de daar vermelde handeling vereist dat         Charlottenstr. 65, D-10117 Berlijn.
      de stof een bewerking ondergaat, meermalig kan worden
      gebruikt of terugneembaar is?
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
2.    Indien uit het antwoord op de hierboven gestelde vragen
      volgt dat een handeling als de verwerking van de vliegas        1.    nietig te verklaren richtlijn 2000/38/EG van de Commis-
      niet onder R5 valt: zijn de in de bijlagen II A en II B van           sie van 5 juni 2000 tot wijziging van hoofdstuk V bis
      de kaderrichtlijn gegeven overzichten van handelingen                 (geneesmiddelenbewaking) van richtlijn 75/319/EEG van
      limitatief dan wel is één van deze overzichten limitatief             de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke
      en zo ja, welk overzicht?                                             en bestuursrechtelijke bepaling inzake farmaceutische
                                                                            specialiteiten (PB L 139 van 10 juni 2000, blz. 28);
3.a. Aan de hand van welke criteria dient te worden beslist of
      een handeling moet worden aangemerkt als verwijdering           2.    de Commissie in de kosten te verwijzen.
      of nuttige toepassing als bedoeld in artikel 1 van de
      kaderrichtlijn?
3.b. Indien een handeling gekwalificeerd kan worden als een           Middelen en voornaamste argumenten
      verwijderingshandeling en als een handeling van nuttige
      toepassing, moet dan aan de lijst in bijlage II A of II B       —     Schending van de wetgevende bevoegdheden van de Raad
      prioriteit worden gegeven bij de kwalificatie van die                 doordat de voorgeschreven wetgevingsprocedure niet
      handeling of heeft geen van beide lijsten voorrang op de              is gevolgd: de aangevochten richtlijn bevat een aantal
      andere?                                                               wijzigingen die in wezen niet de aanpassing van de
                                                                            bestaande voorschriften voor geneesmiddelenbewaking
4.a. Indien de overbrenging van de vliegas moet worden                      „aan de vorderingen op het gebied van wetenschap en
      aangemerkt als de overbrenging van een voor verwijde-                 techniek” (artikel 29 decies van richtlijn 75/319) betref-
      ring bestemde afvalstof, kan dan krachtens artikel 4, derde           fen, maar concrete wijzigingen aanbrengen in de wettelij-
      lid, onder b, onder i, van Verordening 259/93/EEG (2) van             ke verplichtingen van de in het kader van de geneesmid-
      1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de                delenbewaking meldingsplichtige ondernemingen. Verder
      overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de                  wordt de effectiviteit van de bestaande nationale mel-
      Europese Gemeenschap (hierna te noemen: de EVOA)                      dingsprocedures nadelig beïnvloed doordat deze worden
      bezwaar worden gemaakt tegen de overbrenging uitslui-                 vervangen door een systeem dat berust op een Europees
      tend vanwege de noodzaak zelfverzorging op nationaal                  netwerk voor gegevensverwerking dat tot 5 december
      niveau te bereiken, zonder dat is aangetoond dat zelfver-             2001, de uiterste datum voor omzetting van de aange-
      zorging op nationaal niveau nodig is om zelfverzorging                vochten richtlijn in nationaal recht, nog niet voor deze
      op communautair niveau te bereiken?                                   doeleinden beschikbaar zal zijn.


title: Zaak T-411/10: Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Laufen Austria/Commissie

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/57

         Beroep ingesteld op 8 september 2010 — Laufen Austria/Commissie
   (Zaak T-411/10)
   ()
   2010/C 301/91
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laufen Austria AG (Wilhelmsburg, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: E. Navarro Varona, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Europese Commissie van 23 juni 2010 gedeeltelijk nietig verklaren met betrekking tot de geldboete die wegens vermeende schending van artikel 101 VWEU aan Laufen Austria (zowel individueel als hoofdelijk met Roca Sanitario) is opgelegd; en bijgevolg

               —

               de aan Laufen Austria individueel en hoofdelijk met Roca Sanitario opgelegde geldboete verlagen overeenkomstig het betoog in het verzoekschrift, voor zover het Gerecht dit opportuun acht in het licht van de uiteengezette gronden en de andere gronden waarmee het rekening zou houden, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten die Laufen Austria heeft gemaakt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak bestreden beschikking is dezelfde als in zaak T-408/10, Roca Sanitario/Commissie.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke in voormelde zaak zijn aangevoerd.
   Verzoekster stelt in het bijzonder dat in de aan de orde zijnde beschikking een kennelijke beoordelingsfout is gemaakt, voor zover daarin is vastgesteld dat verzoekster niet zelfstandig handelde op de markt, en dat Roca Sanitario aansprakelijk was voor haar gedragingen.
   Dienaangaande is er subsidiair sprake van een inbreuk op artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, op het beginsel van individuele aansprakelijkheid voor inbreuken en op het evenredigheidsbeginsel, in verband met het bedrag van de aan verzoekster individueel opgelegde geldboete wegens de inbreuk die zij zou hebben gemaakt voordat zij door Roca Sanitario werd overgenomen. Dat bedrag overschrijdt 10 % van haar omzet in het boekjaar vóór de vaststelling van de bestreden beschikking en is op onjuiste wijze vastgesteld.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 26 juni 2001 in zaak C-70/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Niet-nakoming — Communautair luchtvervoer — Verschillende luchthavenbelastingtarieven voor binnenlandse vluchten en voor intracommunautaire vluchten — Vrĳ verrichten van diensten — Verordening (EEG) nr. 2408/92)

text:
11.8.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                  C 227/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                    ARREST VAN HET HOF                                          Regulamentar nr. 38/91 van 29 juli 1991 (Diário da Repúblı́ca
                                                                                I, serie B, nr. 172, van 29 juli 1991) volgens hetwelk voor
                                                                                vluchten vanuit Portugal naar andere lidstaten een hogere
                           (Zesde kamer)                                        belasting over diensten aan passagiers geldt dan voor binnen-
                                                                                landse vluchten en van de bepaling van Decreto-Lei nr. 102/91
                                                                                van 8 maart 1991 (Diário da Repúblı́ca I, serie A, nr. 56 van
                         van 26 juni 2001                                       8 maart 1991), zoals uitgevoerd bij latere toepassingsbesluiten,
                                                                                volgens welke voor vluchten vanuit Portugal naar andere
                                                                                lidstaten een hogere veiligheidsbelasting geldt dan voor bepaal-
in zaak C-70/99: Commissie van de Europese Gemeen-                              de binnenlandse vluchten, heeft het Hof (Zesde kamer),
           schappen tegen Portugese Republiek (1)                               samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skou-
                                                                                ris, J.-P. Puissochet (rapporteur) R. Schintgen en N. Colneric,
                                                                                rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett,
(Niet-nakoming — Communautair luchtvervoer — Verschil-                          administrateur, op 26 juni 2001 een arrest gewezen waarvan
lende luchthavenbelastingtarieven voor binnenlandse vluch-                      het dictum luidt als volgt:
ten en voor intracommunautaire vluchten — Vrij verrichten
       van diensten — Verordening (EEG) nr. 2408/92)
                                                                                1.     Door bij artikel 10 van Decreto Regulamentar nr. 38/91 van
                                                                                29 juli 1991 voor intracommunautaire vluchten een hogere
                          (2001/C 227/01)                                              belasting over diensten aan passagiers in te stellen dan voor de
                                                                                binnenlandse vluchten en door bij Decreto-Lei nr. 102/91 van
                                                                                8 maart 1991 en de ter uitvoering daarvoor vastgestelde
                                                                                besluiten voor intracommunautaire vluchten een hogere veilig-
                        (Procestaal: Portugees)                                        heidsbelasting in te stellen dan voor bepaalde nationale vluchten,
                                                                                is de Portugese Republiek de verplichtingen niet nagekomen die
                                                                                op haar rusten krachtens de artikelen 59 EG-Verdrag (thans,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-             na wijziging, artikel 49 EG) juncto 3, lid 1, van verordening
                          dentie van het Hof)                                          (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende
                                                                                de toegang van communautaire luchtvaartmaatschappijen tot
                                                                                intracommunautaire luchtroutes.
In zaak C-70/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: F. Benyon en F. de Sousa Fialho) tegen                       2.     De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.
Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernandes, M. L. Duarte
en F. Viegas), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te
stellen dat de Portugese Republiek de verplichtingen niet is
nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 59 EG-Verdrag                    (1) PB C 136 van 15.5.1999.
(thans, na wijziging, artikel 49 EG) juncto artikel 3, lid 1, van
verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992
betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaat-
schappijen tot intracommunautaire luchtroutes (PB L 240,
blz. 8), door de handhaving van artikel 10 van Decreto


Belangrijke juridische mededeling

|

E2002P0001

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 22 april 2002 (Zaak E-1/02)

Publicatieblad Nr. C 134 van 06/06/2002 blz. 0006 - 0006

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 22 april 2002(Zaak E-1/02)(2002/C 134/07)Op 22 april 2002 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Dora Sif Tynes, optredend als gemachtigde van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof:1. verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door een regel te handhaven op grond waarvan een aantal academische posten uitsluitend voorbehouden is voor vrouwen, zijn verplichtingen krachtens de artikelen 7 en 70 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en artikel 2, lid 1, artikel 2, lid 4, en artikel 3, lid 1, van het besluit zoals bedoeld in punt 18 van bijlage XVIII bij de Overeenkomst (Richtlijn 76/207/EEG van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden) niet is nagekomen; en2. het Koninkrijk Noorwegen verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten:- Krachtes artikel 7 van de EER-Overeenkomst zijn de in de bijlagen bij de Overeenkomst of in de beschikkingen van het Gemengd Comité van de EER vermelde of vervatte besluiten verbindend voor de overeenkomstsluitende partijen en maken zij deel uit of van of worden zij opgenomen in hun interne rechtsorde.- Krachtens artikel 70 van de EER-Overeenkomst dienen de overeenkomstsluitende partijen de gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers te bevorderen via de tenuitvoerlegging van de in bijlage XVIII opgenomen bepalingen, met name Richtlijn 76/207/EEG van de Raad.- Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden is opgenomen in bijlage XVIII bij de EER-Overeenkomst.- In artikel 2, lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG is het beginsel van gelijke behandeling neergelegd als volgt: "Het beginsel van gelijke behandeling in de zin van de hierna volgende bepalingen houdt in dat iedere vorm van discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht, hetzij direct, hetzij indirect door verwijzing naar met name de echtelijke staat of de gezinssituatie".- In artikel 2, lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG is evenwel bepaald dat "Deze richtlijn geen belemmering vormt voor maatregelen die beogen te bevorderen dat mannen en vrouwen gelijke kansen krijgen, in het bijzonder door feitelijke ongelijkheden op te heffen welke de kansen van vrouwen ... nadelig beïnvloeden".- Bovendien luidt artikel 3, lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG als volgt: "De toepassing van het beginsel van gelijke behandeling houdt in dat iedere vorm van discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht voor wat betreft de toegangsvoorwaarden, met inbegrip van de selectiecriteria, tot beroepen of functies, ongeacht de sector of bedrijfstak, en tot alle niveaus van de beroepshiërarchie".- Verzoekster betoogt dat de desbetreffende Noorse regel op grond waarvan bepaalde academische posten voor vrouwen zijn voorbehouden in strijd is met de bepalingen van de EER-Overeenkomst inzake de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.


title: Zaak T-507/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  23 november 2005  — Ruiz Bravo-Villasante tegen Commissie ( Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/32

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 november 2005 — Ruiz Bravo-Villasante tegen Commissie
   (Zaak T-507/04) (1)

   („Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 36/68)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoeker: Arturo Ruiz Bravo-Villasante (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Fuertes Suárez, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en L. Lozano Palacios als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van het besluit waarbij de jury van vergelijkend onderzoek COM/B/2/02 verzoeker een onvoldoende heeft gegeven voor zijn mondelinge proef, en hem niet op de lijst van geschikte kandidaten heeft geplaatst
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar kosten dragen.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 124 van 24.5.2003

text:
7.6.2003        NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                           C 135/39
                                                          III
                                                   (Bekendmakingen)
                                                   (2003/C 135/61)
                Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie
         PB C 124 van 24.5.2003
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 112 van 10.5.2003
         PB C 101 van 26.4.2003
         PB C 83 van 5.4.2003
         PB C 70 van 22.3.2003
         PB C 55 van 8.3.2003
         PB C 44 van 22.2.2003
                                           Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                         EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                           CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-145/08: Beroep ingesteld op 17 april 2008 — Atlas Transport/BHIM — Atlas Air (ATLAS)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/19

         Beroep ingesteld op 17 april 2008 — Atlas Transport/BHIM — Atlas Air (ATLAS)
   (Zaak T-145/08)
   (2008/C 158/31)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Atlas Transport GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern en B. Weichhaus, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atlas Air, Inc. (New York, Verenigde Staten van Amerika)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 24 januari 2008 (zaak R 1023/2007-1);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „ATLAS” voor waren en diensten van de klassen 9, 36 en 39 (gemeenschapsmerk nr. 2 970 788)

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Atlas Air, Inc.

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: met name het beeldmerk „ATLASAiR”, dat in de Benelux-landen is ingeschreven voor waren van klasse 39 (nr. 555 184)

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor diensten van klasse 39

      Beslissing van de kamer van beroep: niet-ontvankelijkverklaring van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 59, derde volzin, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat de uiteenzetting van de gronden voor het beroep aan welomschreven voorwaarden moet voldoen en een impliciete uiteenzetting van deze gronden niet als toereikend kan worden beschouwd. Voorts, dienovereenkomstig, schending van artikel 61 van verordening nr. 40/94 juncto regel 20, lid 7, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2) doordat de procedure voor het BHIM had moeten worden opgeschort.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-9/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 7 januari 2011 — NV Waypoint Aviation/Belgische Staat — FOD Financiën

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel (België) op 7 januari 2011 — NV Waypoint Aviation/Belgische Staat — FOD Financiën
   (Zaak C-9/11)
   2011/C 95/06
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: NV Waypoint Aviation

      Verwerende partij: Belgische Staat — FOD Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 49 EG in de weg aan de toepassing van een nationale wetsbepaling zoals artikel 29, 2o, sub d, van de wet van 11 april 1983, voor zover:
               enerzijds, volgens deze bepaling een fiscaal verrekenbaar tegoed, te weten de fictieve roerende voorheffing, kan worden toegekend aan de begunstigden van de opbrengsten van schuldvorderingen of leningen die zijn toegestaan aan een coördinatiecentrum in de zin van koninklijk besluit nr. 187 van 30 december 1982 betreffende de oprichting van coördinatiecentra, indien de vennootschap, die de door of via het coördinatiecentrum geleende middelen gebruikt om een lichamelijk goed te kopen dat zij in België gebruikt voor de uitoefening van haar beroepsactiviteit, het gebruiksrecht overdraagt aan een vennootschap die deel uitmaakt van dezelfde groep van vennootschappen en in België is gevestigd, terwijl, anderzijds, volgens deze bepaling de toekenning van een fiscaal verrekenbaar tegoed niet mogelijk is indien dezelfde vennootschap een recht van gebruik van hetzelfde lichamelijke goed overdraagt aan een vennootschap die behoort tot dezelfde groep van vennootschappen maar in een andere lidstaat dan België is gevestigd?

               2)

               Dient artikel 10 EG, juncto artikel 49 EG, aldus te worden opgevat dat het zich verzet tegen de uitlegging van artikel 29, 2o, sub d, van de wet van 11 april 1983, volgens welke de toekenning van een fiscaal verrekenbaar tegoed, namelijk de fictieve roerende voorheffing, aan de begunstigden van de opbrengsten van schuldvorderingen of van leningen die zijn toegestaan aan een coördinatiecentrum in de zin van koninklijk besluit nr. 187 van 30 december 1982 betreffende de oprichting van coördinatiecentra, afhankelijk zou zijn van de voorwaarde dat geen enkele vennootschap van de groep — en dus niet alleen de vennootschap die het lichamelijk goed dankzij deze financiering heeft verkregen en het in België gebruikt voor de uitoefening van haar beroepsactiviteit — een recht van gebruik van het lichamelijk goed dat is gefinancierd door middel van deze schuldvorderingen of leningen, aan een lid van de groep gevestigd in een andere lidstaat mag overdragen?


title: Zaak C-531/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 18 oktober 2016 — Šiaulių regiono atliekų tvarkymo centras en UAB „Specializuotas transportas”

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litouwen) op 18 oktober 2016 — Šiaulių regiono atliekų tvarkymo centras en UAB „Specializuotas transportas”
   (Zaak C-531/16)
   (2017/C 006/34)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos Aukščiausiasis Teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Šiaulių regiono atliekų tvarkymo centras, UAB „Specializuotas transportas”

      Verwerende partijen: UAB „VSA Vilnius”, UAB „Švarinta”, UAB „Specialus autotransportas”, UAB „Ecoservice”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten het vrij verkeer van personen en diensten zoals vervat in onderscheidenlijk artikel 45 VWEU en artikel 56 VWEU, de beginselen van de gelijkheid van inschrijvers en van transparantie zoals vervat in artikel 2 van richtlijn 2004/18 (1), en het uit voornoemde beginselen voortvloeiende beginsel van vrije en eerlijke mededinging tussen ondernemingen (gezamenlijk of afzonderlijk beschouwd, maar niet beperkt tot die bepalingen) aldus worden opgevat en uitgelegd dat:
               indien verbonden inschrijvers, wier economische, bestuurlijke, financiële of andersoortige banden twijfels kunnen doen rijzen over hun onafhankelijkheid en de bescherming van vertrouwelijke gegevens en/of voor hen de voorwaarden (kunnen) scheppen om een voordeel te hebben op andere inschrijvers, hebben besloten om in dezelfde openbare aanbesteding afzonderlijke (onafhankelijke) inschrijvingen in te dienen, zij dan in ieder geval verplicht zijn om de banden tussen hen aan de aanbestedende dienst kenbaar te maken, zelfs indien de aanbestedende dienst hen daarnaar niet afzonderlijk vraagt, ongeacht of een dergelijke plicht volgens de nationale regels inzake openbare aanbesteding al dan niet daadwerkelijk bestaat?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag:

                           a)

                           bevestigend luidt (dat wil zeggen dat inschrijvers hun banden in ieder geval aan de aanbestedende dienst kenbaar moeten maken), is dan de omstandigheid dat in zodanig geval niet, althans niet naar behoren, aan die plicht is voldaan, voldoende voor de aanbestedende dienst om het standpunt in te nemen — of voor een beroepsinstantie (rechter) om te oordelen — dat verbonden inschrijvers die in dezelfde openbare aanbesteding afzonderlijke inschrijvingen hebben ingediend, deelnemen zonder daadwerkelijk te concurreren (en de schijn van concurrentie ophouden)?

                           b)

                           ontkennend luidt (dat wil zeggen dat inschrijvers geen andere plicht hebben om hun banden kenbaar te maken dan hetgeen is neergelegd in wetgeving of in de aanbestedingsvoorwaarden), moeten dan het risico ten gevolge van de deelname van verbonden ondernemingen en het risico van de hieruit voortvloeiende gevolgen, worden gedragen door de aanbestedende dienst indien de aanbestedende dienst in de stukken van de openbare aanbesteding niet heeft aangegeven dat inschrijvers een dergelijke plicht tot kenbaarmaking hebben?

               3)

               Moeten de rechtsvoorschriften als bedoeld in de eerste vraag en de derde alinea van artikel 1, lid 1, van richtlijn 89/665 (2) en artikel 2, lid 1, onder b), van die richtlijn (gezamenlijk of afzonderlijk beschouwd, maar niet beperkt tot die bepalingen), ongeacht het antwoord op de eerste vraag en gelet op het arrest van het Hof van Justitie in zaak C-538/13, eVigilo, aldus worden opgevat en uitgelegd dat:

                           a)

                           indien het de aanbestedende dienst in de loop van een openbare aanbesteding op welke wijze dan ook duidelijk wordt dat er tussen bepaalde inschrijvers belangrijke banden (betrekkingen) bestaan, die aanbestedende dienst dan, ongeacht zijn eigen beoordeling daarvan en (of) van andere omstandigheden (bijvoorbeeld de verschillen in vorm en inhoud tussen de door de inschrijvers ingediende inschrijvingen, de openbare toezegging van een inschrijver om met de andere inschrijvers op eerlijke wijze in concurrentie te treden, enzovoorts), de verbonden inschrijvers specifiek moet benaderen en hun moet verzoeken om te verduidelijken of en hoe hun persoonlijke situatie verenigbaar is met een vrije en eerlijke mededinging tussen inschrijvers?

                           b)

                           indien de aanbestedende dienst een dergelijke plicht heeft maar deze niet nakomt, de rechter dan een toereikende grondslag heeft om het optreden van die aanbestedende dienst onrechtmatig te verklaren omdat hij niet heeft gezorgd voor procedurele transparantie en objectiviteit en omdat hij verzoeker niet heeft verzocht om bewijs, of omdat hij niet uit eigen beweging een beslissing heeft genomen over de mogelijke invloed van de persoonlijke situatie van verbonden personen op de uitkomst van de aanbesteding?

               4)

               Moeten de rechtsvoorschriften als bedoeld in de derde vraag en artikel 101, lid 1, VWEU (gezamenlijk of afzonderlijk beschouwd, maar niet beperkt tot die bepalingen) in het licht van de arresten van het Hof van Justitie in zaak C-538/13, eVigilo, zaak C-74/14, Eturas e.a., en zaak C-542/14, VM Remonts, aldus worden opgevat en uitgelegd dat:

                           a)

                           waar een inschrijver (verzoeker) op de hoogte is geraakt van de afwijzing van de inschrijving met de laagste prijs die in een openbare aanbesteding is ingediend door een van de twee verbonden inschrijvers (inschrijver A), en van het feit dat de andere inschrijver (inschrijver B) is gekozen, mede gelet op de overige omstandigheden in verband met die inschrijvers en hun deelname aan de openbare aanbesteding (het feit dat de raden van bestuur van inschrijvers A en B dezelfde samenstelling hebben; het feit dat zij hetzelfde moederbedrijf hebben, dat niet heeft deelgenomen aan de aanbesteding; het feit dat inschrijvers A en B hun banden niet kenbaar hebben gemaakt aan de aanbestedende dienst en niet afzonderlijk aanvullende inlichtingen hebben verstrekt wat betreft die banden, onder andere omdat hun daarnaar niet was gevraagd; het feit dat inschrijver A in zijn inschrijving inconsistente informatie heeft verstrekt over de verenigbaarheid van de voorgestelde vervoermiddelen (vuilniswagens) met de in de oproep tot inschrijvingen genoemde EURO-V-norm; het feit dat die inschrijver, die de wegens tekortkomingen afgewezen inschrijving met de laagste prijs heeft ingediend, aanvankelijk niet is opgekomen tegen de beslissing van de aanbestedende dienst en vervolgens hoger beroep heeft ingesteld tegen de uitspraak van de rechter in eerste aanleg, in welk hoger beroep hij onder meer de rechtmatigheid van de afwijzing van zijn inschrijving [bestreed]; enz.), en waar de aanbestedende dienst gelet op al die omstandigheden niet in actie is gekomen, dat gegeven op zichzelf dan voldoende is als basis voor een verzoek aan de beroepsinstantie om het optreden van de aanbestedende dienst als onrechtmatig aan te merken doordat hij niet heeft gezorgd voor procedurele transparantie en objectiviteit en voorts verzoeker niet heeft gevraagd om concreet bewijs te leveren dat inschrijvers A en B oneerlijk handelden?

                           b)

                           inschrijvers A en B de aanbestedende dienst niet het bewijs hebben geleverd dat zij daadwerkelijk en op eerlijke wijze deelnamen aan de openbare aanbesteding op de enkele basis dat inschrijver B uit eigen beweging een verklaring van eerlijke deelname heeft ingediend, inschrijver B de managementkwaliteitsnormen voor de deelname aan openbare aanbestedingen heeft toegepast en voorts de door die inschrijvers ingediende inschrijvingen naar vorm en inhoud niet identiek waren?

               5)

               Kunnen de handelingen van verbonden ondernemingen (die beide dochters zijn van hetzelfde bedrijf) die afzonderlijk deelnemen aan dezelfde aanbesteding waarvan de waarde het niveau van de waarde voor een internationale oproep tot mededinging bereikt, en waarbij de zetel van de aanbestedende dienst die de aanbesteding heeft aangekondigd en de plaats waar de diensten zullen moeten worden verleend, niet zeer ver af liggen van een andere lidstaat (de Republiek Letland), in beginsel worden beoordeeld in het licht van de bepalingen van artikel 101 VWEU en de rechtspraak van het Hof van Justitie dat die bepalingen uitlegt, een en ander gelet op onder meer de vrijwillige toezegging van een van die ondernemingen dat zij eerlijk concurreert?

      (1)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).

      (2)  Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB 1989, L 395, blz. 33).


title: Zaak C-466/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 augustus 2013 door Repsol, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 juni 2013 in zaak T-89/12, Repsol YPF/BHIM — Ajuntament de Roses (R)

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/13

         Hogere voorziening ingesteld op 27 augustus 2013 door Repsol, SA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 27 juni 2013 in zaak T-89/12, Repsol YPF/BHIM — Ajuntament de Roses (R)
   (Zaak C-466/13 P)
   2013/C 313/23
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Repsol, SA (vertegenwoordigers: L. Montoya Terán en J. Devaureix, abogados)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het op 28 juni 2013 betekende arrest van het Gerecht van 27 juni 2013 in zaak T-89/12 volledig vernietigen;

               —

               de in eerste aanleg geformuleerde vorderingen geheel toewijzen;

               —

               verweerder in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Een bepaalde inschrijvingspraktijk van het BHIM en de rechtspraak van het Gerecht moeten worden gecorrigeerd zodat de wederkerigheidsverhouding tussen het onderscheidend vermogen en de beschermingsomvang van een ouder merk doeltreffend wordt toegepast.

               2.

               Het Gerecht heeft zich in het bestreden arrest kennelijk tegengesproken wat betreft de redenering en de conclusies inzake het ontbreken van overeenstemming tussen de tekens (het meent dat er meer verschillen zijn dan gelijkenissen, maar oordeelt dat zij overeenstemmen) en de zwakheid of het geringe onderscheidende vermogen van het oudere merk (het oordeelt dat het gaat om een zwak merk, maar laat deze zwakheid buiten beschouwing bij de beoordeling of sprake is van verwarringsgevaar).

               3.

               Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat de wezenlijke en onderscheidende kenmerken van het oppositiemerk (hoofdletter „R” binnen een cirkel) door geen enkele derde mogen worden gemonopoliseerd, zodat is afgedaan aan de noodzaak om gebruikelijke tekens op de markt vrij te houden.

               4.

               Het Gerecht is voorbijgegaan aan de arresten die het Spaanse Tribunal Supremo in soortgelijke zaken heeft gewezen, terwijl deze in de beschouwing hadden moeten worden betrokken aangezien daarin is uitgegaan van het gezichtspunt van de relevante consument: de Spaanse consument.

               5.

               Uit de voorgaande overwegingen volgt dat het arrest van het Gerecht strijdig is met het recht. Overeenkomstig rekwirantes verzoek moet het arrest dan ook worden vernietigd.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 juni 1997 in zaak C-151/96: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming - Registratie van andere dan vissersvaartuigen - Nationaliteitsvereiste voor eigenaar)

text:
26 . 7 . 97                                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 228/5
volle kalendermaanden van een onbezoldigd verlof van                         (EEG) nr. 1251 /70 van de Commissie van 29 juni
lange duur, terwijl werknemers met kinderen die in de                        1970 met betrekking tot het recht van werknemers om
betrokken staat wonen, wel recht daarop hebben.                             verblijf te houden op het grondgebied van een lidstaat
                                                                            na er een betrekking te hebben vervuld, en artikel 7
 (') PB nr. C 248 van 23 . 9 . 1993 .                                       van Richtlijn 75/34/EEG van de Raad van 17 december
                                                                             1974 betreffende het recht van onderdanen van een
                                                                            lidstaat op het grondgebied van een andere lidstaat
                                                                            verblijf te houden na er een werkzaamheid anders dan
                                                                            in loondienst te hebben uitgeoefend.
                                                                       2 . Ierland wordt verwezen in de kosten .
                   ARREST VAN HET HOF
                           ( Vijfde Kamer)                             O PBnr. C 197 van 6 . 7. 1996 .
                        van 12 juni 1997
in zaak C-151/96: Commissie van de Europese Gemeen
                   schappen tegen Ierland (')
 (Niet-nakoming — Registratie van andere dan vissersvaar                                 ARREST VAN HET HOF
          tuigen — Nationaliteitsvereiste voor eigenaar)                                       van 17 juni 1997
                            ( 97/C 228/09 )                            in de gevoegde zaken C-65/95 en C-l 11/95 ( verzoeken
                                                                       van de High Court of Justice, Queen 's Bench Division om
                       (Procestaai: Engels)                            een prejudiciële beslissing ): The Queen tegen Secretary of
                                                                       State for the Home Department, ex parte: Mann Singh
                                                                       Shingara ( C-65/95 ), en tussen The Queen en Secretary of
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        State for the Home Department, ex parte: Abbas Radiom
                 de Jurisprudentie van het Hof)                                                  ( C-lll/95) (')
                                                                       ( Vrij verkeer van personen — Afwijkingen — Recht
In zaak C 151 /96 , Commissie van de Europese Gemeen                  van toelating — Beroepswegen — Artikelen 8 en 9 van
schappen ( gemachtigden: F. Benyon en X. Lewis ) tegen Ier                                 Richtlijn 64/221/EEG)
land (gemachtigden : M. A. Buckley ), betreffende een ver                                       ( 97/C 228/ 10 )
zoek om vast te stellen dat Ierland, door wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen te handhaven die het recht                                     (Procestaai: Engels)
om een vaartuig, niet zijnde een vissersvaartuig, in het
Ierse scheepsregister in te schrijven beperken tot vaartui             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
gen die geheel of gedeeltelijk in eigendom toebehoren aan                               de Jurisprudentie van het Hof)
de regering, een Minister of State, een Iers onderdaan of
een rechtspersoon naar Iers recht, de verplichtingen niet is           In de gevoegde zaken C-65/95 en C-lll /95 , betreffende
nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 6 ,                 verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
48 , 52 en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening                    van de High Court of Justice, Queen's Bench Divison ( Ver
( EEG ) nr. 1251/70 van de Commissie van 29 juni 1970                  enigd Koninkrijk ), in de aldaar aanhangige gedingen tus
met betrekking tot het recht van werknemers om verblijf                sen The Queen en Secretary of State for the Home Depart
te houden op het grondgebied van een lidstaat na er een                ment, ex parte : Mann Singh Shingara ( C-65/95 ), en tussen
betrekking te heben vervuld ( PB nr. L 142 van 30 . 6 .                The Queen en Secretary of State for the Home Depart
1970, blz . 24 ), en artikel 7 van Richtlijn 75/34/EEG van             ment, ex parte : Abbas Radiom ( C-lll /95 ), om een preju
de Raad van 17 december 1974 betreffende het recht van                 diciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 8 en 9
onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van een                 van Richtlijn 64/221 /EEG van de Raad van 25 februari
andere lidstaat verblijf te houden na er een werkzaamheid              1964 voor de coördinatie van de voor vreemdelingen gel
anders dan in loondienst te hebben uitgeoefend ( PB nr.                dende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing
L 14 van 20 . - 1 . 1975 , blz . 10 ), heeft het Hof ( Vijfde          en verblijf, die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de
Kamer ), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho de                     openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezond
Almeida, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P.              heid ( PB nr. 56 van 4 . 4 . 1964, blz . 850 ), heeft het Hof,
Jann ( rapporteur ) en M. Wathelet, rechters; advocaat                samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president,
generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 12 juni 1997             G. F. Mancini , J. L. Murray en L. Sevón ( rapporteur),
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                 kamerpresidenten, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C.
                                                                       Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en
                                                                       M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo
1 . Door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te            Colomer; griffier: R. Grass, op 17 juni 1997 een arrest
      handhaven die het recht om een vaartuig, niet zijnde            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      een vissersvaartuig, in het Ierse scheepsregister in te
     schrijven, beperken tot vaartuigen die geheel of gedeel          1 . Artikel 8 van Richtlijn 64/221 /EEG van de Raad van
      telijk in eigendom toebehoren aan de regering, een                    25 februari 1964 voor de coördinatie van de voor
     Minister of State, een Iers onderdaan of een rechtsper                vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten
     soon naar Iers recht, is Ierland de verplichtingen niet                aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaar
     nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 6,                  digd zijn uit hoofde van de openbare orde, de open
     48, 52 en 58 EG-Verdrag, artikel 7 van Verordening                     bare veiligheid en de volksgezondheid, moet aldus