title: Zaak C-513/03: Verzoek van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch, van 5 november 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de erven van M.E.A. van Hilten-van der Heĳden en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particulieren/Ondernemingen Buitenland te Heerlen

text:
C 85/12                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                             3.4.2004
      in de zin van artikel 288, tweede alinea, EG, te weten het         2.     Is artikel 3, eerste lid, van de SW een verboden middel tot
      bestaan van een causaal verband tussen het gestelde                       willekeurige discriminatie dan wel een verkapte beperking
      handelen en de schade.Niet betwist wordt, zoals het                       van het kapitaalverkeer als bedoeld in artikel 58, derde
      Gerecht heeft verklaard, dat er een rechtstreeks causaal                  lid, van het EG-verdrag indien van toepassing op een
      verband moet bestaan tussen de fout van de betrokken                      kapitaalbeweging tussen een lidstaat en een derde staat,
      instelling en de gestelde schade, en dat dit causaal verband              mede gezien de Verklaring betreffende artikel 73D van
      door de verzoekers moet worden aangetoond. Bovendien                      het Verdrag tot oprichting van de Europese gemeenschap
      wordt onder dit causaal verband verstaan een doorslagge-                  die is aanvaard bij gelegenheid van de ondertekening van
      vende oorzaak van de schade. Het Gerecht heeft ter                        de „Slotakte en verklaringen van de intergouvernementele
      zake echter verward tussen doorslaggevende oorzaak en                     conferenties inzake de Europese Unie” van 7 februari
      uitsluitende oorzaak. Er is immers nooit gesteld dat het                  1992?
      handelen van de Commissie de uitsluitende oorzaak van
      de aanslag van 27 maart 2002 is geweest. Daarentegen is
      in het kader van het beroep omstandig aangetoond dat
                                                                         (1) SW = Successiewet 1956.
      het handelen van de Commissie een doorslaggevende
      oorzaak was. Door aan te voeren dat het gestelde
      handelen niet de uitsluitende oorzaak van de gestelde
      schade was heeft het Gerecht blijk gegeven van een
      kennelijk onjuiste rechtsopvatting en verzoekers daardoor
      een debat ontnomen waarop zij rechtens aanspraak
      konden maken.
                                                                         Beroep, op 19 december 2003 ingesteld door Commissie
—     Het Gerecht heeft de door verzoekers aangevoerde mid-                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      delen verkeerd opgevat door aan te nemen dat verzoekers
      toegaven dat de aanslag niet uit de omstreden geldmid-                                        (Zaak C-532/03)
      delen was gefinancierd, en niet aantoonden en evenmin
      beweerden dat de Palestijnse opvoeding uitsluitend afhan-                                      (2004/C 85/18)
      kelijk was van de omstreden geldmiddelen. Het Gerecht
      stelde alleen vast dat de Europese Gemeenschap de
      grootste geldschieter van de Palestijnen is.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 19 december 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                         digd door K. Wiedner als gemachtigde, bijgestaan door
                                                                         J. E. Flynn, QC, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
                                                                         1.     vast te stellen dat Ierland, door toe te staan dat Dublin City
                                                                                Council ambulancediensten voor spoedgevallen verricht
Verzoek van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, van                            zonder voorafgaande bekendmaking van de opdracht
5 november 2003, om een prejudiciële beslissing in het                          door de Eastern Regional Health Authority, de krachtens
geding tussen de erven van M.E.A. van Hilten-van der                            het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
Heijden en de Inspecteur van de Belastingdienst/Particu-                        nagekomen; en
        lieren/Ondernemingen Buitenland te Heerlen
                                                                         2.     Ierland te verwijzen in de kosten van de Commissie.
                         (Zaak C-513/03)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (2004/C 85/17)
                                                                         De Commissie staat op het standpunt dat de handhaving van
                                                                         de afspraken tussen Dublin City Coucil en de Eastern Regional
                                                                         Health Authority voor het verrichten van ambulancediensten
Het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch heeft, bij vonnis van                zonder voorafgaande bekendmaking van de opdracht, in de
5 november 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van                   omstandigheden van het onderhavige geval inbreuk maakt op
Justitie op 8 december 2003, in het geding tussen de erven               de verdragsbepalingen inzake het vrije verkeer (met name de
van M.E.A. van Hilten-van der Heijden en de Inspecteur van de            artikelen 43 EG en 49 EG) en dus op de algemene beginselen
Belastingdienst/ Particulieren/Ondernemingen Buitenland te               van het gemeenschapsrecht (met name de beginselen van
Heerlen, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             transparantie en van gelijkheid of non-discriminatie), die
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               geëerbiedigd moeten worden in situaties waarin het gemeen-
vragen:                                                                  schapsrecht van toepassing is.
1.    Is artikel 3, eerste lid, van de SW (1) een toegestane
      beperking in de zin van artikel 57, eerste lid, van het EG-
      verdrag?


title: Zaak T-296/13: Beroep ingesteld op 30 mei 2013 — Adler Modemärkte/BHIM — Blufin (MARINE BLEU)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/21

         Beroep ingesteld op 30 mei 2013 — Adler Modemärkte/BHIM — Blufin (MARINE BLEU)
   (Zaak T-296/13)
   (2013/C 226/27)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Adler Modemärkte AG (Haibach, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Blufin SpA (Carpi, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 april 2013 in zaak R 386/2012-2 vernietigen wegens onverenigbaarheid met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „MARINE BLEU” voor waren van klasse 25 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 637 193

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Blufin SpA

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „BLUMARINE” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de aanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2000 in zaak C-142/99 (Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Doornik om een prejudiciële beslissing): Floridienne SA, Berginvest SA tegen Belgische Staat (Zesde BTW-richtlĳn — Aftrek van voorbelasting — Onderneming die enkel voor een deel van haar handelingen belastingplichtig is — Pro rata aftrek — Berekening — Ontvangst door een holdingvennootschap van dividenden van aandelen en interesten op leningen van haar dochterondernemingen — Inmenging in het beheer van de dochterondernemingen)

text:
27.1.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 28/7
Clotuche, bijgestaan door D. Waelbroeck), betreffende hogere               1)    Veroordeelt Hitesys SpA tot terugbetaling aan de Commissie
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg                   van de Europese Gemeenschappen van de som van
(Vierde kamer) van 25 maart 1999, Hamptaux/Commissie                             132 500 euro, vermeerderd met de moratoire interessen,
(T-76/98, JurAmbt. blz. I-A-59 en II-303), strekkende tot                        berekend overeenkomstig artikel 8, lid 4, tweede alinea, van de
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:                     algemene voorwaarden die bijlage II bij overeenkomst JOU2-
C. Hamptaux, ambtenaar van de Commissie van de Europese                          CT93-0417 vormen, vanaf 8 januari 1994 tot de schuld
Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoor-                       volledig is betaald.
digd door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Kremer, advocaat                  2)    Verwijst Hitesys SpA in de kosten.
aldaar, rue Heinrich Heine 6, heeft het Hof (Vijfde kamer),
samengesteld als volgt: A. La Pergola, kamerpresident,
M. Wathelet (rapporteur), D. A. O. Edward, P. Jann en L. Sevón,           (1) PB C 6 van 8.1.2000.
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op
9 november 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
1)    Wijst de hogere voorziening af.
2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
      kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                                                                                (Eerste kamer)
                                                                                van 14 november 2000
                                                                           in zaak C-142/99 (Verzoek van de rechtbank van eerste
                                                                           aanleg te Doornik om een prejudiciële beslissing): Flori-
                    ARREST VAN HET HOF                                          dienne SA, Berginvest SA tegen Belgische Staat (1)
                           (Derde kamer)                                   (Zesde BTW-richtlijn — Aftrek van voorbelasting — Onder-
                                                                           neming die enkel voor een deel van haar handelingen
                     van 9 november 2000                                   belastingplichtig is — Pro rata aftrek — Berekening —
                                                                           Ontvangst door een holdingvennootschap van dividenden
in zaak C-356/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        van aandelen en interesten op leningen van haar dochteron-
                 schappen tegen Hitesys SpA (1)                            dernemingen — Inmenging in het beheer van de dochteron-
                                                                                dernemingen)
(Arbitrageclausule — Niet-uitvoering van overeenkomst —
    Terugvordering van voorschotten — Verstekprocedure)                                                (2001/C 28/13)
                           (2001/C 28/12)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                            dentie van het Hof)
                          dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-142/99, betreffende een verzoek aan het Hof
In zaak C-356/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
pen (gemachtigde: E. de March, bijgestaan door A. Dal Ferro)               de rechtbank van eerste aanleg te Doornik (België), in het
tegen Hitesys SpA, gevestigd te Aprilia (Italië), betreffende              aldaar aanhangige geding tussen Floridienne SA, Berginvest
een door de Commissie van de Europese Gemeenschappen                       SA, en Belgische Staat, om een prejudiciële beslissing over de
krachtens artikel 238 EG ingesteld beroep dat ertoe strekt,                uitlegging van artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)
terugbetaling te bekomen van voorschotten die zijn betaald                 van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
in het kader van overeenkomst JOU2-CT93-0417, welke                        van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting —
overeenkomst door verzoekster is opgezegd wegens niet-                     Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
nakoming, door verweerster, van haar contractuele verplichtin-             waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het
gen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:                  Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet,
C. Gulmann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en               kamerpresident, P. Jann en L. Sevón (rapporteur), rechters;
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:               advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
R. Grass, op 9 november 2000 een arrest gewezen waarvan                    ministrateur, op 14 november 2000 een arrest gewezen
het dictum luidt als volgt:                                                waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 28/8                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        27.1.2001
Artikel 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van             —     door de bedragen van de retributies voor de sanitaire
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der                   controles bij het slachten van dieren en in verband met
lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van                  het uitsnijden van vers vlees vast te stellen op 50 % van
belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet                   de forfaitaire communautaire bedragen, zonder echter die
aldus worden uitgelegd, dat van de noemer van de breuk die dient                 vermindering in overeenstemming met de vereisten van
voor het berekenen van het pro rata voor de toepassing van de aftrek             hoofdstuk I van de bijlage bij richtlijn 93/118 te motive-
moeten worden uitgesloten:                                                       ren, en
—     de dividenden die dochterondernemingen uitkeren aan hun
      holdingvennootschap die voor andere activiteiten aan de BTW
                                                                           —     door pluimvee vrij te stellen van de retributie voor het
      is onderworpen en ten behoeve van deze dochterondernemingen
                                                                                uitsnijden van vers vlees,
      diensten inzake beheer verricht, en
—     de interesten die deze dochterondernemingen aan hun holding-
      vennootschap betalen op leningen die deze laatste hun heeft          de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn, en in het
      toegekend, wanneer deze leningen geen economische activiteit in      bijzonder hoofdstuk I, punten 1, 2 en 5, van de bijlage ervan,
      de zin van artikel 4, lid 2, van de Zesde richtlijn, van de          op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
      holdingvennootschap zijn.                                            Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann,
                                                                           kamerpresident, V. Skouris, J.-P. Puissochet, R. Schintgen
                                                                           (rapporteur) en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: J. Mi-
(1) PB C 204 van 17.7.1999.                                                scho; griffier: R. Grass, op 16 november 2000 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           1)    —     Door de categorie eenhovigen/paardachtigen niet te ver-
                                                                                melden bij de soorten vlees waarop de retributies van
                                                                                toepassing zijn die zijn vastgesteld bij richtlijn
                    ARREST VAN HET HOF                                                 93/118/EG van de Raad van 22 december 1993 tot
                                                                                wijziging van richtlijn 85/73/EEG inzake de financiering
                                                                                van de keuringen en sanitaire controles van vers vlees en
                           (Zesde kamer)                                               van vlees van pluimvee, en
                     van 16 november 2000
                                                                                —     door pluimvee niet expliciet te noemen voor de toepassing
in zaak C-214/98: Commissie van de Europese Gemeen-                                    van de bij deze richtlijn vastgestelde retributie voor het
            schappen tegen Helleense Republiek (1)                                     uitsnijden van vers vlees,
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van enkele bepalingen
                     van richtlijn 93/118/EG)                                    is de Helleense Republiek de verplichtingen die op haar rusten
                                                                                krachtens artikel 3, lid 1, eerste en derde alinea van richtlijn
                           (2001/C 28/14)                                        93/118 juncto hoofdstuk I, punten 1, eerste streepje, sub b en
                                                                                e, en 2, eerste alinea, sub a, van de bijlage bij deze richtlijn,
                                                                                niet nagekomen.
                          (Procestaal: Grieks)
                                                                           2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
(Voorlopige verlating; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           3)    De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Helleen-
In zaak C-214/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-                         se Republiek dragen ieder hun eigen kosten.
pen (gemachtigden: M. Condou-Durande) tegen Helleense
Republiek (gemachtigden: I.-K. Chalkias en N. Dafniou), betref-
fende een verzoek om vast te stellen dat de Helleense
Republiek,
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.
—     door bij de soorten vlees waarop de in richtlijn 93/118/EG
      van de Raad van 22 december 1993 tot wijziging
      van richtlijn 85/73/EEG inzake de financiering van de
      keuringen en sanitaire controles van vers vlees en van
      vlees van pluimvee (PB L 340, blz. 15) bedoelde retributies
      van toepassing zijn, niet de categorie eenhoevigen/paard-
      achtigen te vermelden;


title: Zaak T-20/05: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Outokumpu en Luvata/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector koperen afvoerbuizen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Geldboeten — Omvang van betrokken markt — Verzwarende omstandigheid — Recidive” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/30

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Outokumpu en Luvata/Commissie
   (Zaak T-20/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector koperen afvoerbuizen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Geldboeten - Omvang van betrokken markt - Verzwarende omstandigheid - Recidive”)
   2010/C 179/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Outokumpu Oyj (Espoo, Finland) en Luvata Oy, voorheen Outokumpu Copper Products Oy (Espoo) (vertegenwoordigers: J. Ratliff, barrister, F. Distefano en J. Luostarinen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot intrekking of verlaging van de geldboete die aan verzoeksters zijn opgelegd in artikel 2, sub j, van beschikking C(2004) 2826 van de Commissie van 3 september 2004 inzake een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/E-1/38.069 — Koperen leidingbuizen)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Outokumpu Oyj en Luvata Oy worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak F-15/08: Beroep ingesteld op 8 februari 2008 — Wiame/Commissie

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/51

         Beroep ingesteld op 8 februari 2008 — Wiame/Commissie
   (Zaak F-15/08)
   (2008/C 92/105)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Valérie Wiame (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/7/05 om verzoekster onvoldoende punten te geven om te kunnen worden opgenomen op de reservelijst
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/7/05 om verzoekster onvoldoende punten te geven om te kunnen worden opgenomen op de lijst van geslaagde kandidaten;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-39/17: Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest)/Commissie

text:
               3.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 104/54

         Beroep ingesteld op 20 januari 2017 — Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest)/Commissie
   (Zaak T-39/17)
   (2017/C 104/75)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Chambre de commerce et d’industrie métropolitaine Bretagne-ouest (port de Brest) (Brest, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Vanden Eynde, avocat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren, en bijgevolg;

               —

               besluit [C(2016) 7755 final] van de Europese Commissie van 22 november 2016 nietig verklaren, teneinde gevolg te geven aan de initiële vordering van verzoekster, te weten: „Vooraf wensen ondergetekenden, overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, het volledige afschrift te verkrijgen van de vragenlijst en de antwoorden waar de Commissie in haar bekendmaking 2016/C 302/03, op 19 augustus 2016 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, naar verwijst.”

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: hoger openbaar belang van de openbaarmaking van de verzamelde informatie. De Commissie zou aldus ten onrechte geoordeeld hebben dat de verzoekende partij een dergelijk hoger openbaar belang niet had aangetoond, terwijl dit door de Europese Verdragen wordt aangetoond, te weten artikel 10, lid 3, en artikel 11, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie („VEU”), artikel 15, lid 1, en artikel 298, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie („VWEU”), alsook artikel 42 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („Handvest”).

               2.

               Tweede middel: primaat van de Europese verdragen en het Handvest ten aanzien van verordening nr. 1049/2001. De verzoekende partij is van mening dat deze verordening, die wettelijke beperkingen invoert op de beginselen van transparantie, participatie en openheid, zeer restrictief moet worden uitgelegd en toegepast, rekening houdend met de chronologie van de vaststelling van de wetteksten en het Handvest. Zij is aldus van mening dat de verwerende partij enerzijds het algemeen vermoeden dat er een ondermijning is van de bescherming van het doel van de onderzoeken, niet had moeten toepassen, aangezien het in de onderhavige zaak om een transversaal onderzoek gaat, en anderzijds had moeten vaststellen dat de lidstaten die bescherming niet hadden gevraagd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 41, lid 2, en artikel 42 van het Handvest, die de toegang waarborgen tot documenten die gevolgen hebben voor een van de belanghebbende partijen.

               4.

               Vierde middel: schending van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat in het kader van een geding, ook bestuursrechtelijk, een gelijke toegang tot de documenten oplegt, om de rechten van verdediging van de belanghebbende partijen te waarborgen, met name de artikelen 6 en 13 EVRM.


title: Zaak C-125/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  1 maart 2006  door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 december 2005  in zaak T-33/01, Infront WM AG (voorheen Kirchmedia WM AG) tegen Commissie van de EG

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/7

         Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2006 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2005 in zaak T-33/01, Infront WM AG (voorheen Kirchmedia WM AG) tegen Commissie van de EG
   (Zaak C-125/06 P)
   (2006/C 108/12)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Banks en M. Huttunen, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Franse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   Conclusies van rekwirante

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 december 2005 in zaak T-33/01, Infront WM AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschapppen, te vernietigen,

               —

               de zaak definitief af te doen door het beroep van verzoekster in zaak T-33/01 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               verzoekster in zaak T-33/01 te verwijzen in de kosten die de Commissie in die procedure en in hogere voorziening zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Deze hogere voorziening betreft het rechtstreeks en individueel geraakt worden in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG. Volgens de Commissie heeft het Gerecht van eerste aanleg (hierna: „Gerecht”) in het bestreden arrest deze begrippen onjuist uitgelegd en toegepast. Daarbij heeft het inbreuk gemaakt op het institutionele evenwicht dat tot uiting komt in de regels betreffende de toegang tot de gemeenschapsrechter om de geldigheid van een gemeenschapshandeling te betwisten. Het Gerecht heeft geoordeeld dat een onderneming waarvan hoogstens kan worden aangenomen dat zij indirecte economische schade heeft geleden door een beschikking van de Commissie en die zelfs niet heeft aangetoond dat dergelijke schade waarschijnlijk is, door deze beschikking rechtstreeks en individueel wordt geraakt. Het Gerecht heeft aanvaard dat omstandigheden waarmee vele andere marktdeelnemers in gevallen als die van verzoekster worden geconfronteerd, de betrokkene individueel raken.


title: Zaak F-141/06: Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Hartwig/Commissie en Parlement

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/40

         Beroep ingesteld op 11 december 2006 — Hartwig/Commissie en Parlement
   (Zaak F-141/06)
   (2007/C 20/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Marc Hartwig (Brussel, België) (vertegenwoordiger: T. Bontinck, advocaat)

      Verwerende partijen: Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de individuele besluiten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen en het Europees Parlement van 12 april 2006 respectievelijk 27 maart 2006 betreffende de overgang van de hoedanigheid van tijdelijk functionaris naar die van ambtenaar;

               —

               verwijzing van de verwerende partijen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Nadat verzoeker een aantal jaren als tijdelijk functionaris van de rang B*7 bij de Commissie had gewerkt, is hij geslaagd voor extern vergelijkend onderzoek PE/34/B van het Europees Parlement (rang B5/B4). Vervolgens is hij door laatstgenoemde instelling als ambtenaar op proef van de rang B*3 aangesteld en onmiddellijk overgeplaatst naar de Commissie, waar hij in dezelfde rang is ingedeeld.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker dat de artikelen 31 en 62 van het Statuut alsmede de artikelen 5 en 2 van bijlage XIII bij het Statuut zijn geschonden.
   Voorts beroept hij zich op schending van de beginselen van gewettigd vertrouwen en van het behoud van verkregen rechten.


title: Zaak C-191/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 5 april 2016 — Romano Pisciotti/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Berlin (Duitsland) op 5 april 2016 — Romano Pisciotti/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-191/16)
   (2016/C 270/33)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Romano Pisciotti

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Is het uitleveringsverkeer tussen een lidstaat en een derde land een materie die, ongeacht de concrete situatie, nooit binnen de materiële werkingssfeer van de Verdragen valt, zodat met het Unierechtelijke discriminatieverbod van artikel 18, lid 1, VWEU geen rekening hoeft te worden gehouden bij de (tekstgetrouwe) toepassing van een grondwettelijke norm (in casu artikel 16, lid 2, eerste volzin, van de Duitse grondwet) die enkel de uitlevering van eigen onderdanen aan derde landen verbiedt?

                           b)

                           Voor het geval de vorige vraag bevestigend moet worden beantwoord: luidt het antwoord op die vraag anders wanneer de uitlevering tussen een lidstaat en de Verenigde Staten van Amerika plaatsvindt op basis van de Overeenkomst betreffende uitlevering tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika?

               2.

               Voor zover niet a priori is uitgesloten dat de Verdragen van toepassing kunnen zijn op het uitleveringsverkeer tussen lidstaten en de Verenigde Staten van Amerika:
               Moeten artikel 18, lid 1, VWEU en de rechtspraak van het Hof van Justitie met betrekking tot deze bepaling aldus worden uitgelegd dat een lidstaat op ongerechtvaardigde wijze inbreuk maakt op het in die bepaling neergelegde discriminatieverbod wanneer hij — wat uitleveringsverzoeken van derde landen betreft — op basis van een grondwettelijke norm (in casu artikel 16, lid 2, eerste volzin, van de Duitse grondwet) onderscheid maakt tussen eigen onderdanen en onderdanen van andere lidstaten van de Unie, in die zin dat hij enkel deze laatsten uitlevert?

               3.

               Voor het geval wordt geoordeeld dat in de voornoemde gevallen sprake is van schending van het algemene discriminatieverbod van artikel 18, lid 1, VWEU:
               Moet de rechtspraak van het Hof van Justitie aldus worden uitgelegd dat in een geval als het onderhavige — waarin aan de instemming met de uitlevering door de bevoegde instantie steeds een gerechtelijke procedure ter toetsing van de rechtmatigheid van de uitlevering voorafgaat, waarvan de uitkomst voor de bevoegde instantie evenwel enkel bindend is wanneer wordt geoordeeld dat niet tot uitlevering mag worden overgegaan — de loutere schending van het in artikel 18, lid 1, VWEU neergelegde discriminatieverbod reeds een voldoende gekwalificeerde schending kan opleveren, of moet het om een kennelijke schending gaan?

               4.

               Voor het geval geen sprake hoeft te zijn van een kennelijke schending:
               Moet de rechtspraak van het Hof van Justitie aldus worden uitgelegd dat het feit dat de hoogste organen van de nationale uitvoerende macht in casu, bij gebrek aan rechtspraak van het Hof van Justitie in verband met deze concrete feitelijke constellatie (in casu de vraag of het in artikel 18, lid 1, VWEU neergelegde algemene discriminatieverbod materieel gezien van toepassing is op het uitleveringsverkeer tussen de lidstaten en de Verenigde Staten van Amerika), tot staving van hun beslissing kunnen wijzen op de conformiteit ervan met de door nationale rechterlijke instanties in dezelfde zaak gewezen beslissingen, reeds volstaat om aan te nemen dat in een geval als het onderhavige geen sprake is van een voldoende gekwalificeerde schending?


title: Zaak C-613/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 30 december 2014 — James Elliott Construction Limited/Irish Asphalt Limited

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 30 december 2014 — James Elliott Construction Limited/Irish Asphalt Limited
   (Zaak C-613/14)
   (2015/C 096/07)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: James Elliott Construction Limited

      Verwerende partij: Irish Asphalt Limited

      Prejudiciële vragen

               1)

                           (a)

                           Wanneer de voorwaarden van een privaatrechtelijke overeenkomst een partij verplichten een product te leveren dat is vervaardigd in overeenstemming met een nationale norm die de omzetting vormt van een Europese norm die is vastgesteld overeenkomstig een door de Commissie uit hoofde van de bouwproductenrichtlijn (89/106/EEG) (1) verstrekt mandaat, is de uitlegging van die norm dan een aangelegenheid waarover het Hof van Justitie van de Europese Unie om een prejudiciële beslissing kan worden verzocht krachtens artikel 267 VWEU?

                           (b)

                           Indien vraag 1(a) bevestigend wordt beantwoord: schrijft de norm EN13242:2002 dan voor dat de naleving of niet-naleving van de bedoelde norm uitsluitend kan worden vastgesteld aan de hand van onderzoek op basis van de (buiten het verstrekte mandaat) door het CEN (Comité Européen de Normalisation) vastgestelde normen waarnaar in de norm EN13242:2002 wordt verwezen, en dat dergelijk onderzoek moet worden uitgevoerd tijdens de productie of bij levering; of kan de niet-naleving van de norm (en dus de niet-nakoming van de overeenkomst) worden vastgesteld op basis van later onderzoek indien uit de resultaten daarvan logischerwijs moet worden geconcludeerd dat het product niet in overeenstemming is met de norm?

               2)

               Indien bij een nationale rechter een privaatrechtelijke vordering is ingesteld wegens niet-nakoming van een overeenkomst met betrekking tot een product dat is vervaardigd volgens een Europese norm die krachtens een mandaat van de Commissie in het kader van de bouwproductenrichtlijn is vastgesteld, is die rechter dan gehouden de voorschriften van aanvullend nationaal recht inzake voorwaarden met betrekking tot gebruikelijke handelskwaliteit, geschiktheid voor gebruik of andere kwaliteitsaspecten, buiten toepassing te laten op grond dat door de wettelijke bepalingen of de toepassing ervan normen worden opgesteld of technische specificaties of vereisten worden vastgesteld die niet in overeenstemming met de richtlijn technische normen (richtlijn 98/34/EG) (2) zijn aangemeld?

               3)

               Indien bij een nationale rechter een vordering aanhangig is gemaakt wegens niet-nakoming van een privaatrechtelijke overeenkomst als gevolg van vermeende niet-nakoming van een (krachtens de wet impliciet deel van de overeenkomst uitmakende en door de partijen niet gewijzigde of uitgesloten) voorwaarde betreffende de gebruikelijke handelskwaliteit of de geschiktheid voor gebruik van een in overeenstemming met de norm EN13242:2002 vervaardigd product, is die rechter dan verplicht uit te gaan van het vermoeden dat het product van deugdelijke handelskwaliteit en geschikt voor gebruik is, en zo ja, kan een dergelijk vermoeden alleen worden weerlegd door het bewijs van niet-naleving met de norm EN13242:2002 aan de hand van onderzoek dat in overeenstemming met de in de norm EN13242:2002 genoemde tests en protocollen bij levering van het product is uitgevoerd?

               4)

               Indien zowel vraag 1(a) als vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, geldt dan ingevolge of krachtens EN13242:2002 een grenswaarde voor het totale zwavelgehalte van toeslagmaterialen, zodat nakoming van die grenswaarde onder meer een vereiste zou zijn om het vermoeden met betrekking tot de handelskwaliteit of de geschiktheid voor gebruik te schragen?

               5)

               Indien zowel vraag 1(a) als vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, moet het product dan aantoonbaar van de CE-markering zijn voorzien om een beroep te kunnen doen op de veronderstelling bedoeld in bijlage ZA bij EN13242:2002 en/of artikel 4 van de bouwproductenrichtlijn (89/106/EEG)?

      (1)  Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde producten (PB L 40, blz. 12).

      (2)  Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37).


title: Zaak T-489/10: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout” )

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/30

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — Islamic Republic of Iran Shipping Lines e.a./Raad
   (Zaak T-489/10) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout)
   2013/C 325/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Islamic Republic of Iran Shipping Lines (Teheran, Iran) en de 17 andere verzoeksters wier namen zijn vermeld in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: F. Randolph, QC, M. Lester, barrister, en M. Taher, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en T. Scharf, gemachtigden) en Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en É. Ranaivoson, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81), verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), en verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1.

               Worden nietig verklaard, voor zover zij de Islamic Republic of Iran Shipping Lines en de 17 andere verzoeksters wier naam in de bijlage is vermeld, betreffen:

                           —

                           bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB;

                           —

                           de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran;

                           —

                           de bijlage bij besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413;

                           —

                           bijlage VIII bij verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EG) nr. 423/2007;

                           —

                           bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 961/2010.

               2.

               De gevolgen van besluit 2010/413, zoals gewijzigd bij besluit 2010/644, worden gehandhaafd wat de Islamic Republic of Iran Shipping Lines en de 17 andere verzoeksters wier namen in de bijlage zijn vermeld, betreft totdat de nietigverklaring van verordening nr. 267/2012 effect sorteert.

               3.

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsook de kosten van Islamic Republic of Iran Shipping Lines en de 17 andere verzoeksters wier namen in de bijlage zijn vermeld.

               4.

               De Europese Commissie en de Franse Republiek zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Gevoegde zaken T-589/14 en T-772/14: Arrest van het Gerecht van 25 februari 2016 — Musso/Parlement („Geldelijke regeling voor de afgevaardigden van het Parlement — Ouderdomspensioen — Verplichting van de Franse afgevaardigden om hun pensioenrechten bij de nationale regelingen geldend te maken — Anticumulatieregel — Maatregelen ter uitvoering van het statuut van de afgevaardigden — Na klachtprocedure genomen besluit — Debetnota — Besluit tot opschorting van de betaling van het pensioen — Beginsel van hoor en wederhoor — Redelijke termijn — Motiveringsplicht”)

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/28

         Arrest van het Gerecht van 25 februari 2016 — Musso/Parlement
   (Gevoegde zaken T-589/14 en T-772/14) (1)

   ((„Geldelijke regeling voor de afgevaardigden van het Parlement - Ouderdomspensioen - Verplichting van de Franse afgevaardigden om hun pensioenrechten bij de nationale regelingen geldend te maken - Anticumulatieregel - Maatregelen ter uitvoering van het statuut van de afgevaardigden - Na klachtprocedure genomen besluit - Debetnota - Besluit tot opschorting van de betaling van het pensioen - Beginsel van hoor en wederhoor - Redelijke termijn - Motiveringsplicht”))
   (2016/C 118/31)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: François Musso (Ajaccio, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Gross en L. Stachnik, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het bureau van het Parlement van 26 juni 2014 houdende bevestiging van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 17 oktober 2011 waarbij het maandelijkse pensioenbedrag was vastgesteld, rekening houdend met de bedragen die werden ontvangen van twee Franse pensioenfondsen, en was besloten dat moest worden overgegaan tot terugvordering van een bedrag van 127 065,19 EUR en, anderzijds, verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 22 september 2014

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               François Musso draagt zijn eigen kosten en die van het Europees Parlement.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Zaak T-350/03: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 september 2006 — Wirtschaftskammer Kärnten en best connect Ampere Strompool/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Mededinging — Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Rechtspersonen — Handelingen die hen individueel raken — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/47

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 18 september 2006 — Wirtschaftskammer Kärnten en best connect Ampere Strompool/Commissie
   (Zaak T-350/03) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Mededinging - Beschikking waarbij concentratie verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Rechtspersonen - Handelingen die hen individueel raken - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 294/100)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Wirtschaftskammer Kärnten en best connect Ampere Strompool GmbH (Klagenfurt, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Angerer, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Bouquet, S. Rating en K. Mojzesowicz, vervolgens A. Bouquet en K. Mojzesowicz)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Ampere AG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Hammerstein en C.-S. Schweer, advocaten)

      Interveniëntes aan de zijde van verwerende partij: Österreichische Elektrizitätswirtschafts-AG (Wenen, Oostenrijk); EVN AG (Maria Enzersdorf, Oostenrijk); Wien Energie GmbH (Wenen); Energie AG Oberösterreich (Linz, Oostenrijk); Burgenländische Elektrizitätswirtschafts-AG (Eisenstadt, Oostenrijk) en Linz AG für Energie, Telekommunikation, Verkehr und Kommunale Dienste (Linz) (vertegenwoordigers: S. Polster en H. Wollmann, advocaten)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van beschikking 2004/271/EG van de Commissie van 11 juni 2003 waarbij een concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt en de werking van de EER-Overeenkomst [wordt verklaard] (zaak COMP/M.2947 — Verbund/EnergieAllianz) (PB 2004, L 92, blz. 91).
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten en solidair in de kosten van de Commissie en van interveniëntes Österreichische Elektrizitätswirtschafts-AG, EVN AG, Wien Energie GmbH, Energie AG Oberösterreich, Burgenländische Elektrizitätswirtschafts-AG en Linz AG für Energie, Telekommunikation, Verkehr und Kommunale Dienste.

               3)

               Interveniënte Ampere AG zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Gevoegde zaken T-322/14 en T-325/14: Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – mobile.international/EUIPO – Rezon (mobile.de) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk en Uniebeeldmerk mobile.de — Ouder nationaal beeldmerk mobile — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 15, lid 1, artikel 57, lid 2, en artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 40, lid 6, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/9

         Arrest van het Gerecht van 12 mei 2016 – mobile.international/EUIPO – Rezon (mobile.de)
   (Gevoegde zaken T-322/14 en T-325/14) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk en Uniebeeldmerk mobile.de - Ouder nationaal beeldmerk mobile - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 15, lid 1, artikel 57, lid 2, en artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 40, lid 6, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2016/C 232/10)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: mobile.international GmbH (Kleinmachnow, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Lührig, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Rezon OOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordigers: P. Kanchev en T. Ignatova, advocaten)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari (zaak R 922/2013-1) en van 13 februari 2014 (zaak R 951/2013-1) inzake twee nietigheidsprocedures tussen mobile.international GmbH en Rezon OOD

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               mobile.international GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 juli 2004 in zaak C-295/02 (verzoek van het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Gisela Gerken tegen Amt für Agrarstruktur Verden (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen — Verordeningen (EEG) nr. 3887/92 en (EG) nr. 2419/2001 — Steunaanvragen voor dieren — Onregelmatigheden — Verlaging van steunbedrag — Artikel 2, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Retroactieve toepassing van minder strenge bepaling)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 1 juli 2004
   in zaak C-295/02 (verzoek van het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslissing): Gisela Gerken tegen Amt für Agrarstruktur Verden (1)

   (Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen - Verordeningen (EEG) nr. 3887/92 en (EG) nr. 2419/2001 - Steunaanvragen voor dieren - Onregelmatigheden - Verlaging van steunbedrag - Artikel 2, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Retroactieve toepassing van minder strenge bepaling)
   (2004/C 217/05)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-295/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van van het Niedersächsische Oberverwaltungsgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Gisela Gerken en Amt für Agrarstruktur Verden, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 10, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36), 44, 53 en 54 van verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 327, blz. 11), en artikel 2, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (rapporteur) en N. Colneric, rechters, advocaat-generaal: P. Léger, griffier: M-F. Contet, hoofdadministrateur, op 1 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 2, lid 2, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden uitgelegd dat in het geval van een steunaanvraag voor dieren die valt binnen de temporele werkingssfeer van verordening (EEG) nr. 3887/92 van de Commissie van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen, en een onregelmatigheid vertoont ten gevolge waarvan krachtens artikel 10, lid 2, sub a, van deze laatste verordening een sanctie moet worden opgelegd, de bevoegde autoriteiten met terugwerkende kracht artikel 44 van verordening (EG) nr. 2419/2001 van de Commissie van 11 december 2001 houdende uitvoeringsbepalingen inzake het bij verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad ingestelde geïntegreerde beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen moeten toepassen, op grond dat dit voor de betrokken handelingen minder streng is.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-160/16: Beroep ingesteld op 18 maart 2016 – Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/3

         Beroep ingesteld op 18 maart 2016 – Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-160/16)
   (2016/C 251/04)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en K. Talabér-Ritz)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door geen verslag in te dienen over de kostenoptimale niveaus als bepaald in artikel 5, lid 2, van richtlijn 2010/31/EU (1) van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen, zoals aangevuld bij gedelegeerde verordening (EU) nr. 244/2012 (2) van de Commissie van 16 januari 2012, waarbij een vergelijkend methodologisch kader is vastgesteld voor het berekenen van kostenoptimale niveaus van minimumenergieprestatie-eisen voor gebouwen en onderdelen van gebouwen, de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Op 18 maart 2016 heeft de Europese Commissie beroep ingesteld tegen de Helleense Republiek, waarin zij het Hof van Justitie verzoekt vast te stellen dat de Helleense Republiek, door geen verslag in te dienen over de kostenoptimale niveaus als bepaald in artikel 5, lid 2, van richtlijn 2010/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de energieprestatie van gebouwen, zoals aangevuld bij gedelegeerde verordening (EU) nr. 244/2012 van de Commissie van 16 januari 2012, waarbij een vergelijkend methodologisch kader is vastgesteld voor het berekenen van kostenoptimale niveaus van minimumenergieprestatie-eisen voor gebouwen en onderdelen van gebouwen, de krachtens deze bepaling op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               De Commissie stelt dat de Griekse autoriteiten, niettegenstaande herhaalde verzoeken daartoe, nog geen definitief verslag hebben toegezonden over de kostenoptimale niveaus van de minimumeisen inzake energieprestatie voor gebouwen en onderdelen van gebouwen, met gebruikmaking van het vergelijkend methodologisch kader dat is vastgesteld bij gedelegeerde verordening (EU) nr. 244/2012 van de Commissie, en dat bijgevolg artikel 5, lid 2, van richtlijn 2010/31/EU is geschonden.

      (1)  PB L 153 van 18.6.2010, blz. 13.

      (2)  PB L 81 van 21.3.2012, blz. 18.


title: Zaak T-342/12: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Fuchs/BHIM — Les Complices (Ster in een cirkel) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk in de vorm van een ster in een cirkel — Oudere gemeenschaps- en nationale beeldmerken in de vorm van een ster in een cirkel — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Onderscheidend vermogen van het oudere merk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verval van het oudere gemeenschapsmerk — Behoud van het procesbelang — Geen gedeeltelijke afdoening zonder beslissing” ]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/32

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Fuchs/BHIM — Les Complices (Ster in een cirkel)
   (Zaak T-342/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor een gemeenschapsbeeldmerk in de vorm van een ster in een cirkel - Oudere gemeenschaps- en nationale beeldmerken in de vorm van een ster in een cirkel - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Onderscheidend vermogen van het oudere merk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verval van het oudere gemeenschapsmerk - Behoud van het procesbelang - Geen gedeeltelijke afdoening zonder beslissing”])
   2014/C 421/43
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Max Fuchs (Freyung, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Onken, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Les Complices SA (Montreuil-sous-Bois, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 8 mei 2012 (zaak R 2040/2011-5) inzake een oppositieprocedure tussen Les Complices SA en Max Fuchs

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Max Fuchs wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-278/03: Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door Van Mannekus & Co. B.V. tegen Raad van de Europese Unie

text:
1.11.2003              NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 264/31
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door Van Mannekus
                                                                                & Co. B.V. tegen Raad van de Europese Unie
—     de bestreden beschikking E(2003) 738 def. van de                                             (Zaak T-278/03)
      Commissie van 25 maart 2003, betreffende de terugvor-
      dering van het salaris dat onverschuldigd is betaald aan
      D. Vlachaki, gewezen hulpfunctionaris, nietig te verklaren                                   (2003/C 264/54)
      of althans aldus te wijzigen, dat artikel 1, sub b, daaruit
      wordt verwijderd, en dat zij niet verplicht is om aan                                        (Procestaal: Duits)
      verweerster de daar genoemde verhogingen van de gevor-
      derde hoofdsom te betalen, en meer bepaald, dat zij niet
      verplicht is om tot 23 juli 2003 verwijlinteressen en
      verhogingen te betalen voor een totaalbedrag van                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      2 847,32 euro, dat volgens artikel 1 van de bestreden               schappen is op 8 augustus 2003 beroep ingesteld tegen de
      beschikking uiteenvalt in 1 344,04 euro voor de periode             Raad van de Europese Unie door Van Mannekus & Co. B.V.,
      tot 10 april 2001, 1 023,88 euro voor de periode van                gevestigd te Schiedam (Nederland), vertegenwoordigd door
      11 april 2001 tot 31 december 2002, en 479,40 euro                  H. Bleier, advocaat.
      voor de periode van 1 januari 2003 tot 23 juli 2003
      (204 dagen tegen 2,35 euro per dag is gelijk aan
      479,40 euro);                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          —    verordening (EG) nr. 985/2003 van de Raad van 5 juni
—     subsidiair, de bestreden beschikking E(2003) 738 def. van                2003 tot wijziging van de antidumpingmaatregelen die
      25 maart 2003, betreffende de terugvordering van het                     bij verordening (EG) nr. 1334/1999 zijn vastgesteld
      salaris dat onverschuldigd is betaald aan D. Vlachaki,                   ten aanzien van magnesiumoxide uit de Volksrepubliek
      gewezen hulpfunctionaris, nietig te verklaren of althans                 China (1), nietig te verklaren;
      aldus te wijzigen, dat artikel 1, sub b, eerste geval, daaruit
      wordt verwijderd, en dat zij niet verplicht is om aan               —    de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.
      verweerster de gevorderde verhoging van 1 344,03 euro
      te betalen;
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
—     verweerster in alle kosten van verzoekster te verwijzen.
                                                                          Bij de bestreden verordening heeft de Raad op basis van
                                                                          een gedeeltelijke tussentijdse herziening de aard van het
                                                                          antidumpingrecht op magnesiumoxide uit de Volksrepubliek
                                                                          China gewijzigd. Verzoekster heeft als importeur deelgenomen
Middelen en voornaamste argumenten                                        aan de herzieningsprocedure die aan de bestreden verordening
                                                                          is voorafgegaan. Zij betoogt dat de verordening het materiële
                                                                          gemeenschapsrecht schendt, aangezien verordening (EG)
                                                                          nr. 384/96 van de Raad (2) grotendeels onjuist is toegepast.
De bestreden beschikking verplicht verzoekster tot terugbeta-
ling aan verweerster van 13 182,18 euro, als hoofdsom van                 Verzoekster betoogt dat het onjuist was, überhaupt ambtshalve
salaris dat haar na de ontbinding van haar overeenkomst met               een procedure tot gedeeltelijke herziening in te leiden. In elk
de Commissie bij vergissing was betaald, vermeerderd met                  geval rechtvaardigen de in het bericht van de Commissie
verwijlinteressen. Het beroep is gericht tegen het onderdeel              vermelde gronden geen herziening. De Commissie heeft gesteld
van de bestreden beschikking dat betrekking heeft op de                   dat het ontbreken van onderscheid tussen de verkoop aan
betaling van verwijlinteressen. Verzoekster betoogt, dat de               gelieerde en niet-gelieerde partijen of tussen eerste en daarop-
beschikking haar ten onrechte heeft verplicht om interessen te            volgende verkoop kon leiden „tot problemen bij de uitvoering
betalen, aangezien de onmogelijkheid waarin zij zich bevindt              van de maatregel”. Dit is echter onjuist. Bij de uitvoering van
om de verschuldigde hoofdsom te betalen, te wijten is aan                 de maatregel konden in het geheel geen problemen meer
ernstige financiële problemen en gezondheidsproblemen van                 ontstaan.
haar gezin, die overmacht opleveren. Bovendien voert zij aan,
dat haar vóór de vaststelling van de bestreden beschikking niet
is verzocht haar standpunt kenbaar te maken. Ten slotte brengt            Bovendien wijkt de motivering van de bestreden verordening
zij naar voren, dat zij in ieder geval geen interessen zal                af van de motivering in het bericht van inleiding van een
moeten betalen voor de periode tot 10 april 2001, omdat de                procedure van gedeeltelijke tussentijdse herziening. Dit is
Commissie stilzwijgend afstand heeft gedaan van het vorderen              hetzij een formeel motiveringsgebrek, hetzij ontbreekt iedere
van interessen voor die periode.                                          materiële grond voor de wijziging van de aard van het recht.
                                                                          In de bestreden verordening wordt ten onrechte onderscheid
                                                                          gemaakt tussen een gelieerde en een niet-gelieerde handels-
                                                                          keten en tussen eerste en daaropvolgende verkoop aan de
                                                                          Gemeenschap.
 ---pagebreak--- C 264/32                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          1.11.2003
Verzoekster betoogt verder dat de bestreden verordening in                   Middelen en voornaamste argumenten
strijd is met verordening (EG) nr. 384/96, aangezien in het
kader van een gedeeltelijke tussentijdse herziening de hoogte
van het recht niet kan worden gewijzigd. Volgens het bericht                 Verzoekster is een particuliere ziektekostenverzekeraar in
diende het onderzoek beperkt te blijven tot „de vorm van de                  Ierland. In de bestreden beschikking heeft de Commissie
huidige maatregel”, doch daarbij is het niet gebleven. Ook                   besloten geen bezwaar te maken tegen de risicoverdelingsrege-
is de hoogte van het ad-valoremrecht volledig willekeurig                    ling die de Ierse autoriteiten op de Ierse markt voor particuliere
vastgesteld. Verordening (EG) nr. 384/96 bepaalt niet dat                    ziektekostenverzekeringen willen invoeren. Volgens verzoek-
gebruik mag worden gemaakt van onderzoeksresultaten van                      ster heeft de regeling tot gevolg dat aan de voornaamste
meer dan twaalf jaar oud. De verordening laat niet toe terug te              ziektekostenverzekeraar, de Voluntary Health Insurance Board,
grijpen op onderzoeksresultaten die ouder zijn dan vijf jaar.                subsidie wordt verleend; de subsidie zou gefinancierd worden
                                                                             uit een heffing op verzoekster.
Ten slotte is in het laatste onderzoek geen concrete dumping-
marge vastgesteld en is onbegrijpelijk hoe op basis daarvan                  Tot staving van haar beroep voert verzoekster om te beginnen
een recht van 27,1 % is berekend.                                            aan dat de Commissie artikel 87, lid 1, EG onjuist heeft
                                                                             toegepast. Verzoekster stelt dat de Commissie van mening was
                                                                             dat de risicoverdelingsregeling in beginsel aan de voorwaarden
                                                                             voor steun overeenkomstig artikel 87, lid 1, EG voldeed. Zij
(1) PB L 143, blz. 1.
(2) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995
                                                                             kwam echter tot de conclusie dat de regeling de Voluntary
    betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping            Health Insurance Board compenseerde voor openbaredienst-
    uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB             verplichtingen.
    L 56, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1972/
    2002 (PB L 305, blz. 1).
                                                                             Volgens verzoekster heeft de Commissie de controle van de
                                                                             compensatie van openbare dienstverplichtingen, zoals deze
                                                                             in de rechtspraak van het Europese Hof van Justitie (1) is
                                                                             geformuleerd, onjuist toegepast. Verzoekster stelt dat de
                                                                             door de Commissie geïdentificeerde verplichtingen de aan
                                                                             de particuliere ziektekostenverzekeraars in Ierland gestelde
                                                                             vereisten waren om te voldoen aan de beginselen van onbe-
                                                                             perkte aansluiting, gemeenschapstarifering, minimumuitkerin-
Beroep, op 19 augustus 2003 ingesteld door British                           gen en levenslange dekking. Deze zijn volgens verzoekster niet
United Provident Association Limited, BUPA Insurance                         aan te merken als openbaredienstverplichtingen of verplichtin-
Limited en BUPA Ireland Limited tegen Commissie van                          gen op basis van het verrichten van diensten van algemeen
                  de Europese Gemeenschappen                                 economisch belang. Deze verplichtingen vormen veeleer een
                                                                             algemene regeling van de markt voor particuliere ziek-
                                                                             tekostenverzekeringen, die voor alle verzekeraars geldt. Ver-
                            (Zaak T-289/03)                                  zoekster betoogt voorts dat de Commissie niet heeft onder-
                                                                             zocht, of deze verplichtingen een financiële last voor de
                                                                             Voluntary Health Insurance Board vormden.
                            (2003/C 264/55)
                                                                             Verzoekster stelt dat de andere grondslag van de Commissie
                            (Procestaal: Engels)
                                                                             voor de bestreden beschikking was dat de risicoverdelingsrege-
                                                                             ling uit hoofde van artikel 86, lid 2, EG kon worden
                                                                             goedgekeurd. Verzoekster stelt dat de Commissie heeft ver-
                                                                             zuimd te waarborgen dat aan de voorwaarden voor goedkeu-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    ring uit hoofde van dat artikel was voldaan. Volgens verzoek-
schappen is op 19 augustus 2003 beroep ingesteld tegen                       ster waren de betrokken verplichtingen op het gebied van
Commissie van de Europese Gemeenschappen door British                        particuliere ziektekostenverzekeringen geen diensten van al-
United Provident Association Limited, Londen (Verenigd Ko-                   gemeen economisch belang. Voorts betoogt verzoekster dat de
ninkrijk), BUPA Insurance Limited, Londen (Verenigd Konink-                  argumenten van de Commissie betreffende noodzaak en
rijk), en BUPA Ireland Limited, Dublin (Ierland), alle vertegen-             evenredigheid zowel op onjuiste redeneringen als op kennelijk
woordigd door N. Green, QC, K. Bacon, barrister, B. Amory,                   onjuiste feiten waren gebaseerd. Verzoekster stelt ook dat de
lawyer, en J. Burke, barrister.                                              Commissie niet heeft onderzocht of de regeling de ontwikke-
                                                                             ling van de handel in strijd met de gemeenschapsbelangen zou
                                                                             aantasten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                             Verzoekster betoogt voorts dat de Commissie ten onrechte
—      nietig te verklaren beschikking C(2003) 1322 def. van de              niet heeft onderzocht, of de risicoverdelingsregeling inbreuk
       Commissie van 13 mei 2003;                                            maakte op artikel 82 EG, gelezen in samenhang met artikel 86,
                                                                             lid 1, EG, de artikelen 43 EG en 49 EG en richtlijn 92/49/EEG
—      de Commissie te verwijzen in de kosten.                               van de Raad (2).


title: Zaak T-474/11: Beschikking van het Gerecht van 12 april 2013 — Oster Weinkellerei/BHIM — Viñedos Emiliana (Igama) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigverklaring van oppositiemerk — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/17

         Beschikking van het Gerecht van 12 april 2013 — Oster Weinkellerei/BHIM — Viñedos Emiliana (Igama)
   (Zaak T-474/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigverklaring van oppositiemerk - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 164/31
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Andreas Oster Weinkellerei KG (Cochem, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Schindler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Viñedos Emiliana, SA (Las Condes, Santiago, Chili)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 juni 2011 (zaak R 637/2010-2) inzake een oppositieprocedure tussen Andreas Oster Weinkellerei KG en Viñedos Emiliana, SA

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en het BHIM zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 319 van 29.10.2011.


title: Zaak T-122/14: Arrest van het Gerecht van 9 juni 2016 — Italië/Commissie („Niet-uitvoering van een arrest van het Hof waarin een niet-nakoming wordt vastgesteld — Dwangsom — Besluit inzake de bepaling van de te betalen dwangsom — Methode voor de berekening van de rente die op de terugvordering van onrechtmatige steun van toepassing is — Samengestelde rente”)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/39

         Arrest van het Gerecht van 9 juni 2016 — Italië/Commissie
   (Zaak T-122/14) (1)

   ((„Niet-uitvoering van een arrest van het Hof waarin een niet-nakoming wordt vastgesteld - Dwangsom - Besluit inzake de bepaling van de te betalen dwangsom - Methode voor de berekening van de rente die op de terugvordering van onrechtmatige steun van toepassing is - Samengestelde rente”))
   (2016/C 270/43)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, G. Conte en B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2013) 8681 final van de Commissie van 6 december 2013, waarbij de Commissie ter uitvoering van het arrest van 17 november 2011, Commissie/Italië (C-496/09, EU:C:2011:740), het bedrag van de door de Italiaanse Republiek verschuldigde dwangsom voor het halfjaar 17 mei tot 17 november 2012 heeft vastgesteld

      Dictum

               1)

               Besluit C(2013) 8681 final van de Commissie van 6 december 2013 wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Doorhaling van zaak C-109/05

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/10

         Doorhaling van zaak C-109/05 (1)

   (2006/C 22/19)

      (Procestaal: Duits)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 oktober 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-109/05: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.

      (1)  PB C 132 van 28.5.2005.


title: Zaak F-76/14: Beroep ingesteld op 7 augustus 2014 — ZZ/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/30

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-76/14)
   2014/C 388/38
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: G. Suárez de Castro en M. Orman, advocaten)

      Verwerende partij): Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               aangezien er nog een plaats over is op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/248/13 voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van administrateurs op gebied 1 („veiligheid van gebouwen”) en verzoeker 53,38 punten heeft behaald, hetgeen hoger is dan het door EPSO vastgestelde minimum (51,01), hem op de reservelijst van dat vergelijkend onderzoek plaatsen;

               —

               subsidiair, gelet op de vele onregelmatigheden bij de beoordeling van toets d), de beoordeling van die toets nietig verklaren en de kandidaten van het vergelijkend onderzoek op basis van andere, regelmatig gegeven punten opnieuw indelen;

               —

               indien het beroep wordt toegewezen, de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-134/15: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — salesforce.com/EUIPO (SOCIAL.COM) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk SOCIAL.COM — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/21

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — salesforce.com/EUIPO (SOCIAL.COM)
   (Zaak T-134/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk SOCIAL.COM - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 287/26)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: salesforce.com, Inc. (San Francisco, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Nordemann en M. Maier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 januari 2015 (zaak R 1752/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken SOCIAL.COM als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               salesforce.com, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak C-406/13: Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 11 november 2014 — Europese Commissie/Roemenië

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/10

         Beschikking van de president van de Tweede kamer van het Hof van 11 november 2014 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-406/13) (1)

   (2015/C 056/13)
   Procestaal: Roemeens
   De president van de Tweede kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-81/13: Arrest van het Gerecht van 21 maart 2014 — FTI Touristik/BHIM (BigXtra) [ „Gemeenschapsmerk  — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BigXtra  — Absolute weigeringsrond  — Geen onderscheidend vermogen  — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/34

         Arrest van het Gerecht van 21 maart 2014 — FTI Touristik/BHIM (BigXtra)
   (Zaak T-81/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk BigXtra - Absolute weigeringsrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 142/43
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: FTI Touristik GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Parr, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 29 november 2012 (zaak R 2521/2011-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken BigXtra als gemeenschapsmerk.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FTI Touristik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak T-241/16: Beroep ingesteld op 13 mei 2016 – El Corte Inglés/EUIPO – WE Brand (EW)

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/40

         Beroep ingesteld op 13 mei 2016 – El Corte Inglés/EUIPO – WE Brand (EW)
   (Zaak T-241/16)
   (2016/C 251/46)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Rivas Zurdo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: WE Brand Sàrl (Luxemburg, Luxemburg)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „EW” – inschrijvingsaanvraag nr. 12 326 468

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 11 februari 2016 in zaak R 426/2015-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing in de kosten van de partij(en) die zich tegen dit beroep verzet(ten).

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-508/08: Beroep ingesteld op 20 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta

text:
               7.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/18

         Beroep ingesteld op 20 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Malta
   (Zaak C-508/08)
   (2009/C 32/28)
   Procestaal: Maltees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Aquilina en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Malta, door op 16 april 2004 zonder voorafgaande aanbesteding een exclusief openbare-dienstcontract te sluiten met „Gozo Channel Company Ltd” (GCCL), de verplichtingen niet is nagekomen die in het bijzonder krachtens de artikelen 1 en 4 van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (1) op haar rusten;

               —

               de Republiek Malta verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Om een openbare-dienstcontract voor cabotagediensten tussen Malta en Gozo te kunnen sluiten, moeten de Maltese autoriteiten aantonen dat een dergelijk contract noodzakelijk is om de openbaredienstverplichtingen te kunnen opleggen die zij nodig achten voor een passende dienst op voormelde route, en dat het contract geschikt is in het kader van de doelstellingen ervan.
   Hoewel de Commissie het belang van een bevredigende dienst op de route tussen Malta en Gozo zonder aarzeling erkent, stelt zij dat de Maltese autoriteiten dit bewijs geenszins hebben geleverd; zij hebben zelfs niet eens geprobeerd aan te tonen of een of meer particuliere marktdeelnemers deze dienst op dezelfde voorwaarden op zuiver commerciële basis konden verrichten. Bovendien hebben zij niet aangetoond dat de aan GCCL verleende exclusiviteit geschikt en adequaat is om dit doel te bereiken.
   De sluiting van dit contract zonder voorafgaande openbare aanbesteding op gemeenschapsniveau zodat alle gemeenschapsreders gelijke toegang hebben, is bovendien in strijd met de vereisten van verordening nr. 3577/92.

      (1)  PB 1992 L 364, blz. 7.


title: Zaak C-274/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Margarethe Yüce, Ali Yüce, Emin Yüce, Emre Yüce/TUIfly GmbH

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Margarethe Yüce, Ali Yüce, Emin Yüce, Emre Yüce/TUIfly GmbH
   (Zaak C-274/17)
   (2017/C 239/40)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Margarethe Yüce, Ali Yüce, Emin Yüce, Emre Yüce

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak C-547/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 1 december 2014 — Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Limited, British American Tobacco UK Limited/Secretary of State for Health

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 1 december 2014 — Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Limited, British American Tobacco UK Limited/Secretary of State for Health
   (Zaak C-547/14)
   (2015/C 056/09)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice, Queen’s Bench Division (Administrative Court) (England and Wales)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Philip Morris Brands SARL, Philip Morris Limited, British American Tobacco UK Limited

      Verwerende partij: Secretary of State for Health

      Andere partijen: Imperial Tobacco Limited, British American Tobacco UK Limited, JT International SA, Gallaher Limited, Tann UK Limited and Tannpapier GmbH, V. Mane Fils, Deutsche Benkert GmbH & Co. KG and Benkert UK Limited, Joh. Wilh. Von Eicken GmbH

      Prejudiciële vragen

   De volgende vragen hebben betrekking op richtlijn 2014/40/EU (1) (de „richtlijn” of „TPD2”) en worden voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJEU of het Hof) voor een prejudiciële beslissing krachtens artikel 267 VWEU:

      Rechtsgrondslag

               1)

               Is de richtlijn geheel of gedeeltelijk ongeldig, omdat artikel 114 VWEU geen geschikte rechtsgrondslag is? In het bijzonder geldt:

                           (a)

                           Met betrekking tot artikel 24, lid 2, van de richtlijn:

                                       (i)

                                       wat betreft de uitlegging van deze bepaling, in hoeverre is het lidstaten toegestaan strengere voorschriften aan te nemen met betrekking tot de standaardisatie van de verpakking van tabakswaren; en,

                                       (ii)

                                       in het licht van de voorgaande uitlegging, is artikel 24, lid 2, ongeldig, omdat artikel 114 VWEU geen geschikte rechtsgrondslag is?

                           (b)

                           Is artikel 24, lid 3, TPD2, op grond waarvan lidstaten een categorie tabakswaren of aanverwante producten onder bepaalde omstandigheden kunnen verbieden, ongeldig, omdat artikel 114 VWEU geen geschikte rechtsgrondslag is?

                           (c)

                           Zijn de volgende voorschriften ongeldig, omdat artikel 114 VWEU geen geschikte rechtsgrondslag is:

                                       (i)

                                       de voorschriften van hoofdstuk II van titel II TPD2, die betrekking hebben op de verpakking en de etikettering;

                                       (ii)

                                       artikel 7 TPD2, voor zover het mentolsigaretten en tabakswaren met een kenmerkend aroma verbiedt;

                                       (iii)

                                       artikel 18 TPD2, op grond waarvan lidstaten de grensoverschrijdende verkoop van tabakswaren op afstand kunnen verbieden; en,

                                       (iv)

                                       de artikelen 3, lid 4, en 4, lid 5, TPD2, die aan de Commissie bevoegdheid met betrekking tot emissieniveaus overdragen?

      Evenredigheid en grondrechten

               2)

               Met betrekking tot artikel 13 TPD2:

                           (a)

                           moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat zij ware en niet-misleidende beweringen over tabakswaren op de verpakking van het product verbiedt; en,

                           (b)

                           zo ja, is dit ongeldig, omdat het het evenredigheidbeginsel en/of artikel 11 van het Handvest van de grondrechten schendt?

               3)

               Is één of alle van de volgende voorschriften van de TPD2 ongeldig, omdat het evenredigheidsbeginsel wordt geschonden:

                           (a)

                           artikel 7, leden 1 en 7, voor zover het het in de handel brengen van tabakswaren met menthol als kenmerkend aroma alsook het in de handel brengen van tabakswaren die in enige van hun bestanddelen geur- of smaakstoffen bevatten, verbiedt;

                           (b)

                           de artikelen 8, lid 3, 9, lid 3, 10, lid 1, sub g, en 14, voor zover zij allerlei eisen stellen met betrekking tot de standaardisatie van de verpakking; en,

                           (c)

                           artikel 10, lid 1, sub a en c, voor zover het de eis stelt dat gezondheidswaarschuwingen 65 % van de buitenvoor- en achterkant van de verpakkingseenheid en de buitenverpakking beslaan?

      Overdracht/Implementatie

               4)

               Is één of alle van de volgende voorschriften van de TPD2 ongeldig, omdat artikel 290 VWEU wordt geschonden:

                           (a)

                           artikel 3, leden 2 en 3, met betrekking tot maximumemissieniveaus;

                           (b)

                           artikel 4, lid 5, met betrekking tot emissiemeetmethoden;

                           (c)

                           artikel 7, leden 5, 7 en 12, met betrekking tot de regulering van ingrediënten;

                           (d)

                           de artikelen 9, lid 5, 10, leden 1, sub f, 10, en 3, 11, lid 6, 12, leden 3 en 12, met betrekking tot gezondheidswaarschuwingen;

                           (e)

                           artikel 20, lid 11, met betrekking tot het verbod op elektronische sigaretten en/of navulverpakkingen; en/of,

                           (f)

                           artikel 15, lid 12, met betrekking tot overeenkomsten over de opslag van gegevens?

               5)

               Zijn de artikelen 3, lid 4, en 4, lid 5, TPD2 ongeldig, omdat zij het rechtszekerheidsbeginsel schenden en/of op ontoelaatbare wijze bevoegdheid overdragen aan externe lichamen die zich niet hoeven te houden aan de procedurele waarborgen waarin het EU-recht voorziet?

               6)

               Is één of alle van de volgende voorschriften van TPD2 ongeldig, omdat zij artikel 291 VWEU schenden:

                           (a)

                           artikel 6, lid 1, met betrekking tot rapportageverplichtingen;

                           (b)

                           artikel 7, leden 2, 3, 4, en 10, met betrekking tot uitvoeringshandelingen betreffende het verbieden van tabakswaren onder bepaalde omstandigheden; en/of,

                           (c)

                           de artikelen 9, lid 6, en 10, lid 4, met betrekking tot gezondheidswaarschuwingen?

      Subsidiariteit

               7)

               Is TPD2 en in het bijzonder de artikelen 7, 8, lid 3, 9, lid 3, 10, lid 1, sub g, 13, en 14, ongeldig vanwege niet-naleving van het subsidiariteitsbeginsel?

      (1)  Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van richtlijn 2001/37/EG (PB L 127, blz. 1).