title: Zaak T-62/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2006 in zaak F-17/05, De Brito Sequeira Carvalho/Commissie

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/50

         Hogere voorziening ingesteld op 28 februari 2007 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2006 in zaak F-17/05, De Brito Sequeira Carvalho/Commissie
   (Zaak T-62/07 P)
   (2007/C 95/100)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin, gemachtigde, en C. Falmagne, advocaat)

      Andere partij in de procedure: J. A. de Brito Sequeira Carvalho
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 december 2006 in zaak F-17/05 te vernietigen;

               —

               het beroep van Sequeira te verwerpen;

               —

               elke partij te verwijzen in de eigen kosten van deze procedure en van die voor het Gerecht voor ambtenarenzaken.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 13 december 2006 in zaak F-17/05, De Brito Sequeira Carvalho/Commissie, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken het door verzoeker in eerste aanleg ingestelde beroep ten dele toegewezen en het besluit van de Commissie van 13 juli 2004, waarbij verzoeker de toegang tot de gebouwen van de Commissie wordt verboden, en de besluiten waarbij zijn ziekteverlof ambtshalve is verlengd, nietig verklaard.
   De Commissie baseert haar hogere voorziening enerzijds op het feit dat het Gerecht met de nietigverklaring van haar besluit van 13 juli 2004 om verzoeker de toegang tot haar gebouwen te ontzeggen ultra petita heeft beslist, en anderzijds op het feit dat het bestreden arrest in strijd is met het gemeenschapsrecht. Het Gerecht heeft de feiten van het geding onjuist opgevat, een verkeerde uitlegging gegeven aan de verplichting tot motivering van een besluit en artikel 59, lid 1, vijfde alinea, van het Statuut geschonden. Voorts heeft het Gerecht met de uitlegging die het in het bestreden arrest aan artikel 59, lid 5, van het Statuut heeft gegeven, een verkeerde voorstelling gegeven aan de daarin voorziene procedure van raadpleging.


title: Zaak T-111/15: Beroep ingesteld op 1 maart 2015 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie

text:
               1.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/13

         Beroep ingesteld op 1 maart 2015 — Ryanair en Airport Marketing Services/Commissie
   (Zaak T-111/15)
   (2015/C 178/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ryanair Ltd (Dublin, Ierland) en Airport Marketing Services Ltd (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: G. Berrisch, E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, advocaten, en B. Byrne, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht

               —

               de artikelen 1, lid 2, 2, lid 4, 3, 4 en 5 van het besluit van de Europese Commissie van 23 juli 2014 betreffende steunmaatregel SA.33963 (2012/C) (ex 2012/NN) die Frankrijk ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van de Kamer van Koophandel en Industrie van Angoulême, SNC-Lavalin, Ryanair en Airport Marketing Services, nietig te verklaren, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur, zoals neergelegd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van de rechten van verdediging van verzoekende partijen, doordat de Commissie verzoekende partijen geen toegang heeft verleend tot het onderzoekdossier en hen niet in de gelegenheid heeft gesteld daadwerkelijk hun standpunt kenbaar te maken.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie Frankrijk ten onrechte het sluiten van de Airport Service Agreement en de Marketing Services Agreement ten laste heeft gelegd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie het criterium van de „investeerder in een markteconomie” niet naar behoren heeft toegepast.
               Verzoekende partijen voeren aan, dat de Commissie ten onrechte heeft geweigerd om zich te baseren op een vergelijkende analyse, die tot de conclusie zou hebben geleid dat aan verzoekende partijen geen steun was verleend. Subsidiair heeft de Commissie kennelijk ontoereikende, niet-geverifieerde en onbetrouwbare gegevens gebruikt voor haar berekening van de winstgevendheid van de luchthaven, een buitensporig kort tijdsbestek gehanteerd, de netwerkexternaliteiten die de luchthaven naar verwachting zou binnenhalen door haar relatie met Ryanair, buiten beschouwing gelaten, marketingdiensten niet op de juiste waarde geschat, en de beweegreden achter de beslissing van de luchthaven om dergelijke diensten aan te schaffen, van tafel geschoven.

               4.

               Vierde middel: schending van de artikelen 107, lid 1, en 108, lid 2, VWEU, vanwege een kennelijke beoordelingsfout en een onjuiste rechtsopvatting van de Commissie, door te concluderen dat de steun aan Ryanair en Airport Marketing Services gelijk was aan de gecumuleerde marginale verliezen van de luchthaven van Angoulême in plaats van aan het daadwerkelijke voordeel voor Ryanair en Airport Marketing Services. De Commissie had moeten onderzoeken in welke mate het vermeende voordeel eigenlijk ten goede was gekomen aan de passagiers van Ryanair. Voorts heeft de Commissie het concurrentievoordeel dat Ryanair zou hebben genoten vanwege (vermeende) betalingsstromen onder de kostprijs van de luchthaven van Angoulême, niet berekend. Ten slotte heeft de Commissie niet naar behoren gemotiveerd waarom de terugvordering van de in de beslissing aangegeven steun noodzakelijk was om de situatie te herstellen die bestond vóór de steunbetaling.


title: Zaak C-230/05 P: Hogere voorziening, op 26 mei 2005 ingesteld door L tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 9 maart 2005 in zaak T-254/02, L tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/33

         Hogere voorziening, op 26 mei 2005 ingesteld door L tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 9 maart 2005 in zaak T-254/02, L tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-230/05 P)
   (2005/C 182/58)
   procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 26 mei 2005 hogere voorziening ingesteld door L, vertegenwoordigd door P. Legros en S. Rodrigues, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 9 maart 2005 in zaak T-254/02, L tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 9 maart 2005 in zaak T-254/02 te vernietigen;

               2.

               de door haar in eerste aanleg ingediende vorderingen tot nietigverklaring en schadevergoeding toe te wijzen;

               3.

               verweerster te veroordelen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het bestreden arrest heeft:

               —

               inbreuk gemaakt op de rechten van de verdediging en de belangen van rekwirante, voorzover het Gerecht verschillende procedurele onregelmatigheden en kennelijke beoordelingsfouten heeft begaan, en het bestreden arrest ontoereikend heeft gemotiveerd;

               —

               het gemeenschapsrecht geschonden, doordat het geen enkel gevolg verbindt aan de schending door verweerster van haar verplichtingen inzake het doorsturen van de voor haar personeel bestemde post en de behandeling van personeelsaangelegenheden binnen een redelijke termijn, overeenkomstig het algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.


title: Verzoek van het kantongerecht te Arnhem van 4 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Albany International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie (Zaak C-67/96)

text:
4. 5 . 96           I NL 1                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 133/ 17
Verzoek van het Sø- og Handelsret van 20 februari 1996 om            en in de onder 1 tot en met 3 en 6 genoemde situaties door de
een prejudiciële beslissing in de gedingen van Handels- og           overheid aan de zwangere werkneemster hetzelfde uitke
Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark ( HK ) als                   ringsniveau wordt gegarandeerd als dat wat zij tijdens
gemachtigde van B.H. Petersen tegen Fællesforeningen for             ziekteverlof zou ontvangen, terwijl zij in de onder 4 en 5
Danmarks Brugsforeninger (FDB ) namens Kvickly Skive,                genoemde situaties geen uitkering van de overheid ontvangt,
HK als gemachtigde van B. Andresen tegen Dansk Tand                 en wanneer voor het overige de werkgever ingevolge de
lægeforening als gemachtigde van tandarts J. Bagner, HK als          nationale wettelijke regeling verplicht is, tijdens ziekte het
gemachtigde van T. Pedersen tegen Dansk Tandlægefore                volledige loon te betalen .
ning als gemachtigde van tandarts J. Rasmussen, en Kristelig
Funktionær-Organisation als gemachtigde van P. Sørensen              ( ] ) Richtlijn 75/ 117/EEG van de Raad van 10 februari 1975
tegen Dansk Handel & Service als gemachtigde van Hvit                     betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der
                    feldt Guld og Sølv ApS                                 Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
                        ( Zaak C-66/96 )                                   beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB nr .
                                                                           L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 ).
                          ( 96/C 133/35 )                            ( 2 ) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976
                                                                           betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
                                                                           behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de
Het S0- og Handelsret heeft bij beschikking van 20 februari                toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de
1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                   promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB
11 maart 1996 , in de gedingen van Handels- og Kontor                     nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
funktionasrernes Forbund i Danmark ( HK ) als gemachtigde            ( 3 ) Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake
van B. H. Petersen tegen Faellesforeningen for Danmarks                    de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de
Brugsforeninger ( FDB ) namens Kvickly Skive, HK als                       verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van
gemachtigde van B. Andresen tegen Dansk Tandlasgefore                     werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en
ning als gemachtigde van tandarts J. Bagner, HK als                        tijdens de lactatie ( tiende bijzondere richtlijn in de zin van
                                                                           artikel 16 , lid 1 , van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB nr . L 348 van
gemachtigde van T. Pedersen tegen Dansk Tandlœgefore                      28 . 11 . 1992 , blz . 1 ).
ning als gemachtigde van tandarts J. Rasmussen, en Kristelig
Funktionasr-Organisation als gemachtigde van P. Sorensen
tegen Dansk Handel & Service als gemachtigde van Hvit
feldt Guld og Solv ApS, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de navolgende vraag:
                                                                     Verzoek van het kantongerecht te Arnhem van 4 maart
Staat het Gemeenschapsrecht, onder meer artikel 119 van               1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
het Verdrag en de Richtlijnen 75/117/EEG ( 1 ), 76/207/              Albany International BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds
EEG ( 2 ) en 92/85/EEG ( 3 ), eraan in de weg, dat een nationale                                    Textielindustrie
wettelijke regeling de werkgever vrijstelt van de betaling van                                      ( Zaak C-67/96 )
loon aan zwangere werkneemsters, wanneer
                                                                                ( 96/C 133/36 )
 1 , de afwezigheid wordt veroorzaakt doordat de zwanger
     schap leidt tot ernstige complicaties van een ziekte die op      Het kantongerecht te Arnhem heeft bij beschikking van
     zichzelf geen verband houdt met de zwangerschap,                 4 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                      op 1 1 maart 1 996, in het geding tussen Albany International
2 , de afwezigheid wordt veroorzaakt door een ziekte die              BV en Stichting Bedrijfspensioenfonds Textielindustrie, het
     wordt veroorzaakt door de zwangerschap,                          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
 3 , de afwezigheid wordt veroorzaakt doordat de zwanger             om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
     schap een pathologisch verloop heeft waardoor bij
     voortzetting van de arbeid gevaar bestaat voor de                a ) Is een bedrijfspensioenfonds zoals bedoeld in artikel 1 ,
     gezondheid van de vrouw of de vrucht,                                   lid 1 , onder b ), van de Wet betreffende verplichte
                                                                             deelneming in een bedrijfspensioenfonds een onderne
 4 , de afwezigheid wordt veroorzaakt door algemene zwan                    ming in de zin van artikel 85 , 86 of 90 van het
     gerschapsbezwaren in een normaal verlopende zwanger                    EEG-Verdrag ?
      schap waarin voor het overige geen sprake is van
      arbeidsongeschiktheid,                                          b ) Indien vraag a ) bevestigend wordt beantwoord, is het
                                                                             dan verplicht stellen van deelneming voor industrieon
 5 , de afwezigheid moet worden gezien tegen de achter                      dernemingen een door een Lid-Staat genomen maatregel
      grond van een medisch oordeel dat de vrucht moet                       die het nuttig effect van de op ondernemingen toepas
      worden ontzien, maar waarbij dit medisch oordeel niet                  selijke mededingingsregels ongedaan maakt ?
      berust op ziekte in eigenlijke zin of op bijzondere risico's
      voor de vrucht,                                                  c ) Indien vraag b ) ontkennend moet worden beantwoord,
                                                                             kunnen dan andere omstandigheden ertoe leiden dat het
 6 , de afwezigheid wordt veroorzaakt doordat de werkge
                                                                             verplicht deelnemen onverenigbaar is met het bepaalde
      ver enkel op grond van de zwangerschap van mening is,                  in artikel 90 van het Verdrag en, zo ja , welke ?
      dat hij geen gebruik kan maken van de arbeid van de
      zwangere werkneemster, ofschoon laatstgenoemde niet
      arbeidsongeschikt is,


title: Zaak C-396/99: Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
8.1.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/15
Verzoek van het Tribunal Supremo, Kamer voor geschil-                 Beroep, op 13 oktober 1999 ingesteld door Commissie
len van bestuur, Derde afdeling, van 22 september 1999                van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Canal                                             bliek
Satélite Digital S.L. en Administración General del Estado
(andere partij: DTS Distribuidora de Televisión Digital,
                               S.A.)                                                            (Zaak C-396/99)
                         (Zaak C-390/99)                                                         (2000/C 6/28)
                          (2000/C 6/27)
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 13 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de Helleense
Het Tribunal Supremo, Kamer voor geschillen van bestuur,              Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
Derde afdeling, heeft bij beschikking van 22 september 1999,          pen, vertegenwoordigd door D. Triantafyllou en B. Doherty,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 12 oktober          leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
1999, in het geding tussen Canal Satélite Digital S.L. en             te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
Administración General del Estado (andere partij, DTS Dis-           dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.
tribuidora de Televisión Digital, S.A.) het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                 De Commissie vordert, dat het Hof
1. Is artikel 30 EG-Verdrag, juncto het bepaalde in de artike-
    len 1 tot en met 5 van richtlijn 95/47/EG van het Europees        — zal vaststellen, dat de Helleense Republiek, door niet
    Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 inzake het                    binnen de gestelde termijn alle wettelijke en bestuursrechte-
    gebruik van normen voor het uitzenden van televisiesig-                lijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan artikel 2,
    nalen (PB L 281, blz. 51) verenigbaar met een nationale                lid 1, van richtlijn 96/2/EG met betrekking tot mobiele en
    regeling die exploitanten van voorwaardelijke-toegangs-                persoonlijke communicatie (1), gelezen in samenhang met
    systemen als noodzakelijke voorwaarde voor het in de                   artikel 3 bis, tweede en derde alinea, van richtlijn
    handel brengen van toestellen, apparatuur, decoders of                 90/388/EEG betreffende de mededinging op de markten
    systemen voor digitale uitzending en ontvangst van televi-             voor telecommunicatiediensten, zoals gewijzigd bij richt-
    siesignalen per satelliet — ook die welke wettig in andere             lijn 96/2, de ingevolge het Verdrag en deze richtlijnen op
    lidstaten zijn vervaardigd of in de handel gebracht — de               haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
    volgende cumulatieve verplichtingen oplegt:
    — zichzelf en die toestellen, apparatuur, decoders of             — de Helleense Republiek in de kosten zal verwijzen.
         systemen in een verplicht officieel register inschrijven,
         waarvoor de enkele verklaring van de betrokken exploi-
         tant dat hij zich aan de technische specificaties houdt,     Middelen en voornaamste argumenten
         niet voldoende is, maar wel een voorafgaande verkla-
         ring of een technisch rapport van de nationale autori-
         teiten met betrekking tot de naleving van de in de           Het bindend karakter van de artikelen 249, derde alinea, en
         nationale regeling vastgestelde technische of andere         10 EG (voorheen artikelen 189 en 5 EG-Verdrag) houdt voor
         voorschriften;                                               de lidstaten de verplichting in, de maatregelen vast te stellen
                                                                      die nodig zijn voor het omzetten van richtlijnen in nationaal
    — via die genoemde inschrijvingsprocedure de desbetref-           recht vóór het verstrijken van de vastgestelde termijn, en deze
         fende voorafgaande administratieve „goedkeuring” ver-        maatregelen onverwijld ter kennis van de Commissie te
         krijgen, die de naleving van de in de nationale regeling     brengen.
         vastgestelde technische of andere voorschriften be-
         vestigt?
                                                                      Tot op heden heeft de Helleense Republiek niet de nodige
2. Is artikel 59 EG-Verdrag, juncto het bepaalde in de artike-        maatregelen getroffen om uitvoering te geven aan artikel 2,
    len 1 tot en met 5 van de genoemde richtlijn 95/47/EG             lid 1, van richtlijn 96/2/EG en artikel 3 bis, tweede en derde
    verenigbaar met een nationale regeling die de exploitanten        alinea, van richtlijn 90/388/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn
    van voorwaardelijke-toegangssystemen de hiervoor ge-              96/2, die uiterlijk op 1 januari 1998 in nationaal recht hadden
    noemde administratieve verplichtingen oplegt?                     moeten worden omgezet, zodat zij de ingevolge het Verdrag
                                                                      en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is
3. Moet worden aangenomen, dat een nationale bepaling die
                                                                      nagekomen.
    de naleving van die regels oplegt een „technische regeling”
    vormt waarvan ingevolge richtlijn 83/189/EEG van
    28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op
    het gebied van normen en technische voorschriften (PB
                                                                      (1) L 20, blz. 59.
    L 109, blz. 8) de Commissie in kennis moet worden
    gesteld?


title: Zaak C-320/09 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 december 2011 — A2A SpA, voorheen AEM SpA/Europese Commissie (Hogere voorziening — Staatssteun — Regeling van steun voor nutsbedrijven — Belastingvrijstellingen — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid — Procesbelang — Artikel 87 EG — Begrip „steun” — Artikel 88 EG — Begrip „nieuwe steun” — Artikel 10 EG — Verplichting tot loyale samenwerking — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikelen 1 en 14 — Rechtmatigheid van bevel tot terugvordering — Rechtszekerheidsbeginsel — Motiveringsplicht)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/4

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 21 december 2011 — A2A SpA, voorheen AEM SpA/Europese Commissie
   (Zaak C-320/09 P) (1)

   (Hogere voorziening - Staatssteun - Regeling van steun voor nutsbedrijven - Belastingvrijstellingen - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid - Procesbelang - Artikel 87 EG - Begrip „steun” - Artikel 88 EG - Begrip „nieuwe steun” - Artikel 10 EG - Verplichting tot loyale samenwerking - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikelen 1 en 14 - Rechtmatigheid van bevel tot terugvordering - Rechtszekerheidsbeginsel - Motiveringsplicht)
   2012/C 49/07
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: A2A SpA, voorheen AEM SpA (vertegenwoordigers: A. Santa Maria, A Giardina en G. Pizzonia, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Righini, V. Di Bucci en D. Grespan, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer — uitgebreid) van 11 juni 2009, AEM/Commissie (T-301/02), houdende afwijzing van het verzoek om nietigverklaring van de artikelen 2 en 3 van beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21)

      Dictum

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               A2A SpA wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 1 juli 2004 in zaak C-448/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 1 juli 2004
   in zaak C-448/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 98/44/EG)
   (2004/C 217/19)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-448/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: K. Banks) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en A. Bodard-Hermant), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen (PB L 213, blz. 13), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen, heeft het Hof van Justitie (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: R. Grass, op 1 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen, heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: ARREST VAN HET HOF van 10 september 1996 in zaak C-11/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Richtlijn 89/552/EEG - Uitzending van programma's via de kabel)

text:
23.11.96                                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 354/3
rechtbank te Amsterdam, in het aldaar aanhangig geding                die krachtens Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van
tussen Z. Taflan-Met, S. Altun-Baser, E. Andal-Bugdayci en            3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde
Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank en O. Akol en                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten
Bestuur van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging, een                inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten ( PB
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 12        1989 , L 298 , blz . 23 ), met name de artikelen 2 , 14 en 15 van
en 13 van Besluit nr. 3/80 van de associatieraad, van                 deze richtlijn, op hem rusten, heeft het Hof, samengesteld als
19 september 1980 , betreffende de toepassing van de sociale          volgt: G. C. Rodriguez Iglesias , president, C. N. Kakouris ,
zekerheidsregelingen van de Lid-Staten der Europese                   D. A. O. Edward , J.-P . Puissochet en G. Hirsch, kamerpre
Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsle                  sidenten, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida , P. J. G.
den ( PB 1983 , C 1 10 , blz . 60 ), heeft het Hof, samengesteld      Kapteyn ( rapporteur ), C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann ,
als volgt: G. C. Rodri'guez Iglesias , president, D. A. O.            H. Ragnemalm en L. Sevón , rechters ; advocaat-generaal :
Edward ( rapporteur ), J.-P. Puissochet en G. Hirsch, kamer          C. O. Lenz ; griffier: D. Louterman-Hubeau , hoofdadmini
presidenten , G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida ,             strateur op 10 september 1996 een arrest gewezen waarvan
P. J. G. Kapteyn , C. Gulmann en J. L. Murray, rechters;              het dictum luidt als volgt:
advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier : H. A. Rühl ,
hoofdadministrateur, op 10 september 1996 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           I. Het Koninkrijk België is de verplichtingen niet nageko
                                                                          men die krachtens Richtlijn 89/552/EEG van de Raad
                                                                          van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van
1 . Besluit nr. 3/80 van de associatieraad, van 1 9 september             bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
     1980, betreffende de toepassing van de sociale zeker                de Lid-Staten inzake de uitoefening van televisie
     heidsregelingen van de Lid-Staten der Europese                       omroepactiviteiten, met name de artikelen 2 , 14 en 15
     Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezins                   van deze richtlijn , op hem rusten , door
     leden, is in werking getreden op de datum waarop het is
     vastgesteld, dat wil zeggen op 19 september 1980, en                 — wat de Franse gemeenschap betreft, in het Franse
     bindt de overeenkomstsluitende partijen sinds die                        taalgebied een stelsel van voorafgaande vergunning
     datum .                                                                  voor de doorgifte via de kabel van televisie-uitzen
                                                                              dingen uit andere Lid-Staten te hebben behouden;
1 . Zolang de Raad niet de noodzakelijke nadere maatre
    gelen ter uitvoering van Besluit nr. 3/80 heeft vastge               — wat de Franse gemeenschap betreft, in het Franse
    steld, hebben de artikelen 12 en 13 van dit besluit geen                  taalgebied een stelsel van voorafgaande, uitdrukke
     rechtstreekse werking op het grondgebied van de                          lijke en voorwaardelijke vergunning te hebben
     Lid-Staten en doen zij voor particulieren derhalve niet                  behouden voor de doorgifte via de kabel van
     het recht ontstaan zich er voor de nationale rechter op te               televisie-uitzendingen uit andere Lid-Staten, die
     beroepen.                                                                commerciële reclame ofeen televerkoop-programma
                                                                              bevatten die meer bepaald voor de kijkers van de
                                                                              Franse gemeenschap bestemd zijn ;
(') PB nr . C 370 van 21 . 12 . 1994 .
                                                                          — wat de Vlaamse gemeenschap betreft, in het Neder
                                                                              landse taalgebied een stelsel van voorafgaande ver
                                                                              gunning voor de doorgifte via de kabel van televisie
                                                                              uitzendingen uit andere Lid-Staten te hebben behou
                                                                              den ;
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                          — wat het tweetalig gebied Brussel-Hoofdstad betreft,
                     van 10 september 1996                                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
in zaak C-ll /95 : Commissie van de Europese Gemeen                          te hebben vastgesteld die nodig zijn om aan artikel 2 ,
             schappen tegen Koninkrijk België ( 1 )                           lid 2 , van Richtlijn 89/552/EEG te voldoen ;
(Richtlijn 89/552/EEG — Uitzending van programma 's via
                             de kabel)                                    — wat de Franse gemeenschap betreft, niet de wette
                                                                              lijke en bestuursrechtelijke bepalingen te hebben
                          ( 96/C 354/05 )
                                                                              vastgesteld die nodig zijn om volledig aan de
                                                                              artikelen 14 en 15 van Richtlijn 89/552/EEG te
                       (Procestaai: Frans)                                    voldoen .
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                 de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      3 . Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen .
In zaak C-ll /95 , Commissie van de Europese Gemeen
schappen ( gemachtigde : P. van Nuffel ) tegen Koninkrijk             (') PB nr . C 54 van 4 . 3 . 1995 .
België ( gemachtigde : J. Devadder, bijgestaan door A.
Berenboom ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
het Koninkrijk België de verplichtingen niet is nagekomen


title: Zaak T-333/99: Beroep, op 25 november 1999 ingesteld door K. L. Nielsen tegen Europese Centrale Bank

text:
18.3.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/29
Verzoekster levert ook kritiek op het haars inziens onjuiste              Bij de kamer van beroep       weigering van inschrijving door
verband dat de Commissie legt tussen de beginselen van                    bestreden beslissing:         de onderzoeker
solidariteit en herverdeling in de volksgezondheid, enerzijds, en
het verzoek om leveringen aan zelfstandige derden, anderzijds.            Middelen:                     — schending van artikel 7, lid 1,
Wanneer de reikwijdte van de herverdeling als basiselement                                                  sub b, van verordening (EG)
van het solidariteitsbeginsel wordt uitgebreid zodat het nadeel                                             nr. 40/94
van derde leveranciers wordt gerechtvaardigd, betekent dat,
dat laatstgenoemden een discriminerende en ongerechtvaar-                                               — onjuiste toepassing van arti-
digde last moeten dragen.                                                                                kel 7, lid 1, sub c, van veror-
                                                                                dening (EG) nr. 40/94.
(1) Jurispr. 1993, blz. I-637.
                                                                          Beroep, op 25 november 1999 ingesteld door K. L. Niel-
Beroep, op 23 november 1999 ingesteld door Mitsubishi                                   sen tegen Europese Centrale Bank
HiTec Paper Bielefeld GmbH tegen Bureau voor harmoni-
satie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                              (Zaak T-333/99)
                               modellen)
                                                                                (2000/C 79/65)
                           (Zaak T-331/99)
                            (2000/C 79/64)                                                        (Procestaal: Duits)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                           (Procestaal: Duits)                            schappen is op 25 november 1999 beroep tegen Europese
                                                                          Centrale Bank ingesteld door K. L. Nielsen, wonende te Frank-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 furt am Main (BRD), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Stei-
schappen is op 23 november 1999 beroep tegen Bureau voor                  ner en S. Mittländer, advocaten te Frankfurt am Main (BRD),
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Schiltz,
modellen) ingesteld door Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld                 Association Luxembourgeoise des Employés de Banques et
GmbH, te Bielefeld (BRD), (voorheen: Stora Carbonless Paper               d’Assurances, Avenue Monterey 29.
GmbH), vertegenwoordigd door U. A. Ulrich van Cohausz &
Florack, advocaten te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
te Luxemburg bij E. T. Freylinger S.A., Route d’Arlon 234.
                                                                          1. vast te stellen dat het krachtens artikel 41 van de arbeids-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           voorwaarden (Conditions of Employment for Staff of the
                                                                              European Central Bank; hierna: CoE) aan verzoeker gegeven
— de beslissing van de derde kamer van beroep van 8 septem-                   ontslag (dismissal) geen gevolgen heeft, en dat dit ontslag
     ber 1999 in de beroepsprocedure R 175/1999-3 te vernie-                  de arbeidsrelatie tussen verzoeker en verweerster niet heeft
     tigen en het Bureau te gelasten, de merkaanvraag te                      beëindigd, maar dat deze arbeidsrelatie voortduurt alsof
     publiceren overeenkomstig artikel 10 van de verordening                  geen ontslag is verleend;
     inzake het gemeenschapsmerk;
                                                                          2. verweerster ertoe te veroordelen verzoeker verder overeen-
— verweerder in de kosten te verwijzen.                                       komstig de arbeidsovereenkomst als documentalist tewerk
                                                                              te stellen;
                                                                          3. verweerster ertoe te veroordelen verzoeker krachtens arti-
Middelen en voornaamste argumenten                                            kel 44 CoE ingehouden basisbezoldiging uit te betalen;
Betrokken merk:                  woordmerk „Giroform” — aan-              4. vast te stellen dat het bij brief van 9 november 1999
                                 vraagnr. 533406                              aan verzoeker meegedeelde besluit van de directie geen
                                                                              rechtsgevolgen heeft;
Waar of dienst:                  papier, karton en hieruit vervaar-
                                 digde waren voorzover begrepen           5. vast te stellen dat de krachtens artikel 43 CoE tegen
                                 in klasse 16; drukwerk                       verzoeker gevoerde tuchtprocedure onrechtmatig is.
 ---pagebreak--- C 79/30                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18.3.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers beroep is in wezen erop gericht te doen vaststellen,         De verzoekende organisatie, een liefdadigheidsinstelling zon-
dat het hem in het kader van een tuchtprocedure gegeven                 der winstoogmerk, die zich bezig houdt met de integratie
ontslag geen rechtsgevolgen heeft.                                      in het beroepsleven alsmede de maatschappelijke, politieke,
                                                                        sportieve en culturele integratie van alle lichamelijk, geestelijk
                                                                        en zintuigelijk gehandicapten, komt op tegen de weigering van
Tot staving voert verzoeker, inzonderheid met betrekking tot
                                                                        de Commissie, tegen Spanje een niet-nakominsprocedure in te
de tuchtprocedure, rechtens aan:
                                                                        leiden wegens de weigering, vergunning te verlenen voor een
                                                                        door verzoekster georganiseerde loterij met dagelijkse trekking,
— dat die procedure onrechtmatig is, omdat de bij artikel 36
                                                                        waarvan de opbrengst dient ter financiering van haar activitei-
     van het Statuut ESCB/ECB aan de ECB verleende bevoegd-
                                                                        ten.
     heid om de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de
     ECB vast te stellen, niet impliceert dat de ECB ook bevoegd
     is om te voorzien in een tuchtprocedure;                           De weigering van die vergunning zou zijn gebaseerd op het
                                                                        feit, dat in Spanje enkel spelen van het Organismo Nacional de
— dat verzoeker niet rechtens genoegzaam is gehoord;                    Loterı́as y Apuestas del Estado (Spaanse staatsloterij) en van
                                                                        de vereniging genaamd Organización Nacional de Ciegos
— dat het bestreden besluit is gebaseerd op de niet-nakoming            Españoles (nationale blindenvereniging) zijn toegestaan.
     van gedragsverplichtingen die verzoeker niet als zodanig
     waren meegedeeld en derhalve voor hem niet golden;                 Volgens verzoekster is dit monopolie in strijd met de commu-
                                                                        nautaire wetgeving inzake vrije mededinging.
— dat verweerster inbreuk heeft gemaakt op verbodsbepalin-
     gen inzake de instructie en zich op verkeerde voorstellin-
     gen van de feiten baseert;
— dat verzoeker en zijn vertegenwoordiger zijn benadeeld
     door de omstandigheid dat de procedure in het Duits
     is gevoerd.                                                        Beroep, op 1 december 1999 ingesteld door L. K. Schuerer
                                                                                tegen de Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-338/99)
                                                                                (2000/C 79/67)
Beroep, op 25 november 1999 ingesteld door Organiza-                                            (Procestaal: Duits)
ción Impulsora del Discapacitado (OID) tegen Commissie
              van de Europese Gemeenschappen                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 1 december 1999 beroep ingesteld tegen de
                         (Zaak T-334/99)                                Raad van de Europese Unie door L. K. Schuerer, wonende te
                                                                        München, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                        kantore van M. Steil, advocaat aldaar, Rue d’Anvers 12.
                          (2000/C 79/66)
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Spaans)
                                                                        — vast te stellen dat verweerder in strijd heeft gehandeld met
                                                                             het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    pen door de aanpassingscoëfficient voor verzoeksters
schappen is op 25 november 1999 beroep ingesteld tegen                       pensioen vanaf 3 oktober 1990, de dag dat Berlijn werd
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Organiza-                      aangewezen als hoofdstad van Duitsland, niet te berekenen
ción Impulsora del Discapacitado (OID), gevestigd te Madrid,                op basis van de kosten van levensonderhoud van deze stad
vertegenwoordigd door D. J. Gallego Sánchez, advocaat te                    maar deze te blijven berekenen aan de hand van de kosten
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                  van levensonderhoud te Bonn,
van M. Molitor, advocaat aldaar, Boulevard de la Pétrusse 55.
                                                                        — verweerder te verwijzen in de kosten van het geding.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— Nietig te verklaren de beschikking van de Europese Com-
     missie van 19 oktober 1999 en de Commissie te gelasten,
     tegen Spanje een niet-nakomingsprocedure in te leiden              Verzoekster is voormalig ambtenaar van de Commissie. Zij
     wegens schending van het gemeenschapsrecht of, subsi-              beroept zich in hoofdzaak op de gronden die zij reeds in zaak
     diair, te verklaren dat de litigieuze Spaanse wettelijke           T-81/99 tegen de Commissie heeft ingebracht.
     regeling in strijd is met het Verdrag betreffende de
     Europese Unie.


title: Zaak C-67/06: Beroep, op  6 februari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/5

         Beroep, op 6 februari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-67/06)
   (2006/C 96/07)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 februari 2006 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Konstantinidis en A. Alcover San Pedro als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai — Verklaring van de Commissie in het Bemiddelingscomité over de richtlĳn inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 18 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.


title: Zaken T-353/14 en T-17/15: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Italië/Commissie [„Regeling van het taalgebruik — Aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van administrateurs — Keuze van de tweede taal uit drie talen — Verordening nr. 1 — Artikelen 1 quinquies, lid 1, 27 en 28, onder f), van het Statuut — Discriminatieverbod — Evenredigheid”]

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/26

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Italië/Commissie
   (Zaken T-353/14 en T-17/15) (1)

   ([„Regeling van het taalgebruik - Aankondigingen van algemene vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van administrateurs - Keuze van de tweede taal uit drie talen - Verordening nr. 1 - Artikelen 1 quinquies, lid 1, 27 en 28, onder f), van het Statuut - Discriminatieverbod - Evenredigheid”])
   (2016/C 392/31)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara (zaken T-353/14 en T-17/15) en F. Simonetti (zaak T-17/15), vervolgens G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en V. Čepaitė, gemachtigden)

      Voorwerp

   In zaak T-353/14, een verzoek gebaseerd op artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/276/14, voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van administrateurs (PB 2014, C 74 A, blz. 4), en, in zaak T-17/15, een verzoek gebaseerd op artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/294/14, voor de vaststelling van een reservelijst van administrateurs op het gebied van gegevensbescherming voor de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (PB 2014, C 391 A, blz. 1)

      Dictum

               1)

               De zaken T-353/14 en T-17/15 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/276/14, voor de vorming van een reserve voor de aanwerving van administrateurs, en aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/294/14, voor de vaststelling van een reservelijst van administrateurs op het gebied van gegevensbescherming voor de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, worden nietig verklaard.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Italiaanse Republiek.

               4)

               De Republiek Litouwen draagt de eigen kosten in verband met haar interventie in zaak T-17/15.

      (1)  PB C 212 van 7.7.2014.


title: Zaak T-465/08: Beroep ingesteld op 15 oktober 2008 — Tsjechische Republiek/Commissie

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/39

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2008 — Tsjechische Republiek/Commissie
   (Zaak T-465/08)
   (2008/C 327/69)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren besluit BUDG/C3 D(2008) 10.5- 3956 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 7 augustus 2008 houdende verrekening van de vorderingen en de schulden van de Commissie;

               —

               de Commissie gelasten de Tsjechische Republiek het verrekende bedrag van 9 354 130,93 EUR en de vertragingsrente daarover te betalen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Met het onderhavige beroep, dat is ingesteld op grond van artikel 230 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, verzoekt de Tsjechische Republiek om nietigverklaring van het besluit BUDG/C3 D(2008) 10.5- 3956 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 7 augustus 2008 houdende verrekening van de vorderingen en de schulden van de Commissie. De Commissie heeft het bestreden besluit vastgesteld conform artikel 73, lid 1, van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1), zoals gewijzigd. Met het bestreden besluit heeft de Commissie haar vordering op de Tsjechische Republiek tot terugbetaling van revolverende fondsen uit het Phare-programma T9106, CS9203 en CZ9302 voor een totaal bedrag van 9 354 130,93 EUR verrekend. De vordering van de Commissie werd verrekend met de vordering van de Tsjechische Republiek betreffende twee tussentijdse betalingen in het kader van twee operationele programma's die werden gefinancierd door het structuurfonds, voor een totaal bedrag van 10 814 475,41 EUR. De Tsjechische Republiek eist derhalve terugbetaling van de verrekende betalingen.

               2.

               Het bestreden besluit is nietig aangezien de Commissie met de vaststelling hiervan haar bevoegdheid heeft overschreden doordat zij het bestreden besluit op een onjuiste rechtsgrondslag heeft vastgesteld.

               3.

               Ook indien wordt aangenomen dat in casu verordening nr. 1605/2002 kan worden toegepast, is het bestreden besluit nietig omdat het is vastgesteld in strijd met de voorwaarden voor verrekening die zijn neergelegd in genoemde verordening of, meer bepaald, in verordening nr. 2342/2002 van de Commissie (2) tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening nr. 1605/2002, waarin de verrekeningsprocedure is geregeld.

               4.

               Ten slotte is het bestreden besluit nietig omdat het niet is gemotiveerd.

      (1)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1; Tsjechische speciale uitgave, hoofdstuk 1, deel 4, blz. 74.

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357 van 31 december 2002, blz. 1; Tsjechische speciale uitgave, hoofdstuk 1, deel 4, blz. 145).


title: Zaak C-279/11: Beroep ingesteld op 1 juni 2011 — Europese Commissie/Ierland

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/18

         Beroep ingesteld op 1 juni 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-279/11)
   2011/C 226/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: P. Oliver, gemachtigde)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door niet de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het arrest van het Hof in zaak C-66/06, Commissie/Ierland, de krachtens artikel 260 VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland gelasten aan de Commissie te betalen een forfaitair bedrag van 4 174,80 EUR, vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen het arrest in zaak C-66/06 en hetzij uitvoering door Ierland van dat arrest of het in onderhavige zaak uit te spreken arrest, indien die datum eerder valt;

               —

               Ierland gelasten aan de Commissie te betalen een geldboete van 33 080,32 EUR vanaf de datum van het in de onderhavige zaak uit te spreken arrest tot de datum van uitvoering door Ierland van het arrest in zaak C-66/06; en

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ongeveer twee en een half jaar na het arrest van het Hof van 20 november 2008 in zaak C-66/06, waarbij werd vastgesteld dat Ierland de artikelen 2, lid 1, en 4, leden 2, 3 en 4, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad (1) niet volledig had omgezet, verzuimt Ierland nog steeds om de maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van dat arrest. Bijgevolg verzoekt de Commissie dat Ierland wordt veroordeeld tot betaling van een geldboete en een dwangsom, daar het gaat om een ernstige inbreuk die gevolgen heeft voor de verwezenlijking van de doelstellingen die met de gemeenschapsregelingen worden nagestreefd.

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).


title: Zaak C-217/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Milano (Italië) op 22 mei 2008 — Rita Mariano/Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Milano (Italië) op 22 mei 2008 — Rita Mariano/Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)
   (Zaak C-217/08)
   (2008/C 197/22)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale ordinario di Milano
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rita Mariano

      Verwerende partij: Istituto nazionale per l'assicurazione contro gli infortuni sul lavoro (INAIL)
   Prejudiciële vraag
   Staan de artikelen 12 en 13 EG in de weg aan de toepassing van artikel 85 van d.p.r. nr. 1124/1965, voor zover dit bepaalt dat, in geval van overlijden ten gevolge van een ongeval, enkel de echtgenoot recht heeft op het INAIL-pensioen van 50 % en een minderjarig kind slechts recht heeft op een pensioen van 20 %?


title: Zaak C-63/14: Beroep ingesteld op 10 februari 2014 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/22

         Beroep ingesteld op 10 februari 2014 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-63/14)
   2014/C 135/26
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek de krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 3, 4 en 5 van besluit 2013/435/EU van de Commissie van 2 mei 2013 betreffende steunmaatregel SA.22843 die door Frankrijk is toegekend aan de Société Nationale Corse Méditerranée en de Compagnie Méridionale de Navigation (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, doordat zij niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen heeft genomen die nodig waren om van de begunstigde de staatssteun terug te vorderen die onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is verklaard bij artikel 2, lid 1, van dat besluit, doordat zij niet binnen de gestelde termijnen alle uitkeringen van de in dit artikel 2, lid 1, bedoelde steun heeft geschrapt, en doordat zij de Commissie niet binnen de gestelde termijn op de hoogte heeft gesteld van de maatregelen die zijn genomen om aan dit besluit te voldoen;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn waarbinnen de Franse Republiek de steun die onrechtmatig aan SNCM is verleend had moeten terugvorderen, is vier maanden na de kennisgeving van het besluit verstreken.

      (1)  PB L 220, blz. 20.


title: Zaak T-91/11: Beroep ingesteld op 21 februari 2011 — Chimei InnoLux/Commissie

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/18

         Beroep ingesteld op 21 februari 2011 — Chimei InnoLux/Commissie
   (Zaak T-91/11)
   2011/C 113/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chimei InnoLux (Zhunan, Taiwan) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, advocaat, en R. Burton, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C(2010) 8761 def. van de Commissie van 8 december 2010 in zaak COMP/39.309 — LCD — Liquid Crystal Displays nietig verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat de inbreuk mede betrekking had op LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen;

               —

               de bij het besluit aan verzoekster opgelegde geldboete verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.
   1)   Eerste middel: bij de vaststelling van de relevante waarde van de verkoop met het oog op de berekening van de geldboete hanteerde de Commissie een juridisch onjuist begrip, de zogenoemde „rechtstreekse EER-verkoop via verwerkte producten”.
   Bij de berekening van de relevante waarde van de verkoop met het oog op de vaststelling van de geldboete hield de Commissie rekening met de waarde van LCD-beeldschermen die zijn verwerkt in afgewerkte IT- of televisieproducten die verzoekster verkocht in de EER. Verzoekster stelt dat dit begrip „rechtstreekse EER-verkoop via verwerkte producten” juridisch geen steek houdt en niet kan worden gebruikt voor de vaststelling van de relevante waarde van de verkoop. Zij betoogt dat het begrip verband houdt met de verkoop van producten waarop de inbreuk rechtstreeks noch zijdelings betrekking heeft, en de lokalisering van de relevante intragroepsverkopen van LCD-beeldschermen kunstmatig verschuift van buiten de EER naar binnen de EER en omgekeerd, afhankelijk van de plaats waar het afgewerkte product waarin die LCD-beeldschermen zijn verwerkt, wordt verkocht. Het begrip is volgens verzoekster in strijd met de EU-rechtspraak betreffende onder meer de behandeling van intragroepsverkopen voor de berekening van de geldboete. Ten slotte stelt verzoekster dat het begrip, zoals dat door de Commissie in het besluit is gehanteerd, leidt tot discriminatie tussen de adressaten van het besluit, die op onwettige wijze is gebaseerd op de loutere vorm van hun vennootschapsstructuur.
   2)   Tweede middel: de Commissie heeft artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst geschonden door te besluiten dat de inbreuk mede betrekking had op LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen.
   Verzoekster stelt dat, gelet op de specifieke kenmerken van LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen, de oppervlakkige en episodische aard van de discussie betreffende die schermen en het feit dat andere, gedetailleerdere bilaterale discussies betreffende LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen waarbij derden betrokken waren, door de Commissie in het besluit zijn genegeerd, de gedragingen met betrekking tot LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen los van de gedragingen met betrekking tot LCD-beeldschermen voor IT-toepassingen hadden moeten worden onderzocht en beoordeeld. In het licht van die factoren stelt verzoekster inzonderheid dat de vaststelling van de Commissie dat de inbreuk mede betrekking had op LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen, het beginsel van gelijke behandeling en fundamentele procedurele eisen schendt en nietig moet worden verklaard, of dat de Commissie met het oog op de berekening van de geldboete ten minste de zwaarte en de duur van een eventuele inbreuk ten gevolge van gedragingen in verband met LCD-beeldschermen voor televisietoepassingen los van de inbreuk met betrekking tot LCD-beeldschermen voor IT-toepassingen had moeten beoordelen.
   3)   Derde middel: de relevante waarde van de verkoop die de Commissie als basis heeft genomen voor de berekening van verzoeksters geldboete omvat ten onrechte andere verkopen dan die van LCD-beeldschermen voor IT- en televisietoepassingen.
   Tijdens de administratieve procedure werden in de aan de Commissie verstrekte verkoopgegevens abusievelijk cijfers opgenomen betreffende de verkoop van LCD-beeldschermen voor medische toepassingen, die worden gebruikt bij de vervaardiging van medische apparatuur. Nu medische beeldschermen niet kunnen worden aangemerkt als IT- of televisieschermen zoals die door de Commissie in het besluit zijn omschreven, stelt verzoekster dat haar verkopen van medische beeldschermen moeten worden uitgesloten van de relevante waarde van de verkoop die is gehanteerd bij de berekening van de geldboete. Ook de verkoop van zogenoemde LCD open cellen werd abusievelijk opgenomen in de verkoopgegevens die tijdens de administratieve procedure aan de Commissie zijn verstrekt. Daar LCD open cellen geen afgewerkte producten zijn en het besluit niet tot de conclusie komt dat er een inbreuk was met betrekking tot halfafgewerkte producten, stelt verzoekster dat haar verkopen van LCD open cellen moeten worden uitgesloten van de relevante waarde van de verkopen die is gebruikt bij de berekening van de geldboete.


title: Zaak F-138/06: Beroep ingesteld op 18 december 2006 — Meister/BHIM

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/55

         Beroep ingesteld op 18 december 2006 — Meister/BHIM
   (Zaak F-138/06)
   (2007/C 82/117)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Herbert Meister (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: Hans-Joachim Zimmermann)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op artikel 90, lid 2, van het Statuut gebaseerde incidentele afwijzende besluit van de voorzitter van het Bureau voor harmonisatie van 18 september 2006;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het op artikel 90, lid 2, van het Statuut gebaseerde incidentele afwijzende besluit van de voorzitter van het Bureau voor harmonisatie van 18 september 2006 en van het schriftelijke afwijzende besluit van de voorzitter van het Bureau voor harmonisatie van 20 september 2006 (gedateerd op 18 september 2006);

               —

               meer subsidiair, nietigverklaring van het op artikel 90, lid 2, van het Statuut gebaseerde schriftelijke besluit van de voorzitter van het Bureau voor harmonisatie van 20 september 2006;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de mededeling van het Bureau voor harmonisatie van 9 juni 2006 betreffende definitieve bevorderingspunten voor 2006 („definitive Promotion Points 2006”);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het incidenteel afwijzende besluit van de voorzitter van het Bureau voor harmonisatie van 27 november 2006;

               —

               veroordeling van het Bureau voor harmonisatie tot betaling aan verzoeker van een redelijk bedrag van maximaal één jaarsalaris en minimaal 45 000 EUR;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is werkzaam als ambtenaar bij het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) te Alicante (Spanje) en komt op tegen de beoordelingen die de verwerende partij om de twee jaar over hem moet uitbrengen, op grond dat deze inhoudelijk onjuist, gebrekkig dan wel herhaaldelijk niet opgesteld zijn. Bijgevolg vordert hij nietigverklaring van alle incidenteel krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut genomen besluiten van de verwerende partij alsmede correctie van de onjuiste bevorderingspunten die deze hem voor 2006 heeft gegeven.
   Voorts komt hij op tegen de jarenlange onrechtmatige inbreuken van de verwerende partij op artikel 90, lid 2, van het Statuut jegens hem als opzettelijke en ongeoorloofde schending van zijn rechten als medewerker, en vordert hij wegens „mobbing ”en duurzame schending van zijn persoonlijkheidsrecht door de verwerende partij immateriële schadevergoeding.


title: Gevoegde zaken C-570/07 en C-571/07: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 juni 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias — Spanje) — José Manuel Blanco Pérez, María del Pilar Chao Gómez/Consejería de Salud y Servicios Sanitarios (C-570/07), Principado de Asturias (C-571/07) (Artikel 49 VWEU — Richtlijn 2005/36/EG — Vrijheid van vestiging — Volksgezondheid — Apotheken — Nabijheid — Geneesmiddelenvoorziening van bevolking — Exploitatievergunning — Territoriale spreiding van apotheken — Invoering van beperkingen op basis van criterium inzake bevolkingsdichtheid — Minimumafstand tussen apotheken — Kandidaten die beroep hebben uitgeoefend op deel van nationaal grondgebied — Voorrang — Discriminatie)

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 1 juni 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias — Spanje) — José Manuel Blanco Pérez, María del Pilar Chao Gómez/Consejería de Salud y Servicios Sanitarios (C-570/07), Principado de Asturias (C-571/07)
   (Gevoegde zaken C-570/07 en C-571/07) (1)

   (Artikel 49 VWEU - Richtlijn 2005/36/EG - Vrijheid van vestiging - Volksgezondheid - Apotheken - Nabijheid - Geneesmiddelenvoorziening van bevolking - Exploitatievergunning - Territoriale spreiding van apotheken - Invoering van beperkingen op basis van criterium inzake bevolkingsdichtheid - Minimumafstand tussen apotheken - Kandidaten die beroep hebben uitgeoefend op deel van nationaal grondgebied - Voorrang - Discriminatie)
   2010/C 209/03
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Asturias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: José Manuel Blanco Pérez, María del Pilar Chao Gómez

      Verwerende partijen: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios (C-570/07), Principado de Asturias (C-571/07)

      in tegenwoordigheid van: Federación Empresarial de Farmacéuticos Españoles (C-570/07), Plataforma para la Libre Apertura de Farmacias (C-570/07), Celso Fernández Gómez (C-571/07), Consejo General de Colegios Oficiales de Farmacéuticos de España, Plataforma para la Defensa del Modelo Mediterráneo de Farmacias, Muy Ilustre Colegio Oficial de Farmacéuticos de Valencia, Asociación Nacional de Grandes Empresas de Distribución (ANGED)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Asturias — Uitlegging van artikel 43 EG — Regeling betreffende de voorwaarden voor de opening van nieuwe apotheken

      Dictum

               1.

               Artikel 49 VWEU moet aldus worden uitgelegd, dat het zich in beginsel niet verzet tegen een nationale regeling als aan de orde in de hoofdgedingen, waarbij beperkingen worden gesteld aan het verlenen van vergunningen voor de vestiging van nieuwe apotheken, door te bepalen dat:

                           —

                           in elk verzorgingsgebied in beginsel slechts één apotheek per 2 800 inwoners kan worden gevestigd;

                           —

                           slechts wanneer deze verhouding wordt overschreden, een nieuwe apotheek kan worden gevestigd voor het gedeelte boven de 2 000 inwoners, en

                           —

                           voor elke apotheek een minimumafstand geldt ten opzichte van reeds bestaande apotheken, die in het algemeen 250 meter bedraagt.

                     Artikel 49 VWEU verzet zich evenwel tegen een dergelijke nationale regeling, voor zover door toepassing van de basisregels van 2 800 inwoners en 250 meter niet in alle geografische gebieden met bijzondere demografische kenmerken voldoende apotheken kunnen worden gevestigd om adequate farmaceutische zorg te waarborgen, hetgeen de nationale rechter dient na te gaan.

               2.

               Artikel 49 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 85/432/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied, en met artikel 45, lid 2, sub e en g, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen criteria als die in de punten 6 en 7, sub c, van de bijlage bij Decreto 72/2001 regulador de las oficinas de farmacia y botiquines en el Principado de Asturias) (besluit 72/2001 inzake apotheken en apothekersposten in het Prinsdom Asturië) van 19 juli 2001, aan de hand waarvan houders van nieuwe apotheken worden geselecteerd.

      (1)  PB C 79 van 29.03.2008.


title: Zaak C-384/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris — Frankrijk) — Prunus SARL, Polonium SA/Directeur des services fiscaux (Directe belastingen — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 64 VWEU — In derde staat gevestigde rechtspersonen — Bezit van in lidstaat gelegen onroerende zaken — Belasting over marktwaarde van deze onroerende zaken — Weigering van vrijstelling — Beoordeling ten aanzien van landen en gebieden overzee — Bestrijding van belastingontduiking — Hoofdelijke aansprakelijkheid)

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 5 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris — Frankrijk) — Prunus SARL, Polonium SA/Directeur des services fiscaux
   (Zaak C-384/09) (1)

   (Directe belastingen - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 64 VWEU - In derde staat gevestigde rechtspersonen - Bezit van in lidstaat gelegen onroerende zaken - Belasting over marktwaarde van deze onroerende zaken - Weigering van vrijstelling - Beoordeling ten aanzien van landen en gebieden overzee - Bestrijding van belastingontduiking - Hoofdelijke aansprakelijkheid)
   2011/C 186/07
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Prunus SARL, Polonium SA

      Verwerende partij: Directeur des services fiscaux

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance (Parijs) — Uitlegging van de artikelen 56 en volgende EG-Verdrag — Belasting over de marktwaarde van in Frankrijk gelegen onroerende zaken — Verenigbaarheid met het Verdrag van een nationale wettelijke regeling volgens welke rechtspersonen wier zetel van werkelijke leiding in Frankrijk of in een lidstaat van de Europese Unie is gelegen, van deze belasting zijn vrijgesteld, doch deze vrijstelling voor rechtspersonen wier zetel van werkelijke leiding op het grondgebied van een derde land is gelegen, afhankelijk is van het bestaan van een tussen Frankrijk en deze staat gesloten overeenkomst inzake administratieve bijstand met het oog op de bestrijding van belastingfraude en belastingontwijking of van een verdrag dat een clausule van non-discriminatie op grond van nationaliteit bevat — Weigering van vrijstelling ten aanzien van twee vennootschappen die op de Britse Maagdeneilanden zijn gevestigd — Verplichting tot betaling van de belasting voor hoofdelijk aansprakelijke schuldenaars, in Frankrijk gevestigde rechtspersonen

      Dictum

   Artikel 64, lid 1, VWEU moet aldus worden uitgelegd dat artikel 63 VWEU geen afbreuk doet aan de toepassing van een op 31 december 1993 bestaande nationale wettelijke regeling volgens welke een vrijstelling van de belasting over de marktwaarde van op het grondgebied van een lidstaat van de Europese Unie gelegen onroerende zaken geldt voor vennootschappen die hun maatschappelijke zetel op het grondgebied van deze staat hebben, en deze vrijstelling voor vennootschappen met maatschappelijke zetel op het grondgebied van een land en gebied overzee afhankelijk is van de voorwaarde dat tussen deze lidstaat en dat grondgebied een verdrag inzake administratieve bijstand ter bestrijding van belastingontduiking en –ontwijking is gesloten of van de omstandigheid dat deze rechtspersonen als gevolg van de toepassing van een verdrag dat een clausule van non-discriminatie op grond van nationaliteit bevat, geen hogere belasting mag worden opgelegd dan die waaraan de op het grondgebied van diezelfde lidstaat gevestigde vennootschappen zijn onderworpen.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak C-8/10: Beroep ingesteld op 8 januari 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/13

         Beroep ingesteld op 8 januari 2010 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-8/10)
   2010/C 80/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en L. de Schietere de Lophem, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               vaststellen dat door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2006/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, 83/349/EEG van de Raad betreffende de geconsolideerde jaarrekening, 86/635/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen, en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (1), althans door ze niet aan de Commissie mee te delen, het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor de omzetting van richtlijn 2006/46/EG verstreek op 5 september 2008. Op de datum van de instelling van dit beroep had de verwerende partij evenwel nog niet alle maatregelen vastgesteld althans niet aan de Commissie meegedeeld, die nodig zijn ter omzetting van de richtlijn.

      (1)  PB L 224, blz. 1.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 27 november 1997 in zaak C-369/95 (verzoek van het Tribunale di Salerno om een prejudiciële beslissing): Somalfruit SpA, Camar SpA tegen Ministero delle Finanze, Ministero del Commercio con l'Estero (Bananen - Gemeenschappelijke ordening der markten - Invoerregeling - ACS-Staten - Somalië - Geldigheid van de Verordeningen (EEG) nr. 404/93 van de Raad, (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie en (EEG) nr. 1443/93 van de Commissie)

text:
7.2.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 41/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                2. Artikel 3, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EEG)
                        (Zesde Kamer)                                    nr. 1765/92 moet aldus worden uitgelegd, dat een lid-
                                                                         staat die overeenkomstig artikel 2, lid 2, tweede alinea,
                    van 27 november 1997                                 derde zin, van genoemde verordening niet zijn volle-
in zaak C-356/95 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing                dige grondgebied, maar wel de verschillende delen
van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein):                      daarvan als regionaal basisareaal heeft aangemerkt,
   M. Witt tegen Amt für Land- und Wasserwirtschaft (1)                  gerechtigd is het gebied van elk regionaal basisareaal
                                                                         in zijn geheel als productieregio aan te merken, en dat
(Gemeenschappelijk landbouwbeleid Ð Verordening                          de specifieke kenmerken die van invloed zijn op de
(EEG) nr. 1765/92 Ð Steunregeling voor producenten van                   opbrengsten niet tot een verdere opsplitsing van regio-
bepaalde akkerbouwgewassen Ð Bepaling van productie-                     nale basisarealen in afzonderlijke productieregio's
regio's Ð Verplichting om criteria voor bepaling aan te                  nopen.
 geven Ð Inaanmerkingneming van bodemvruchtbaarheid)
                         (98/C 41/01)                               (1) PB C 16 van 20.1. 1996.
                      (Procestaal: Duits)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                (Zesde Kamer)
In zaak C-356/95, betreffende een verzoek aan het Hof                                   van 27 november 1997
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Ober-              in zaak C-369/95 (verzoek van het Tribunale di Salerno
verwaltungsgericht Schleswig-Holstein (Duitsland), in het           om een prejudicieÈle beslissing): Somalfruit SpA, Camar
aldaar aanhangig geding tussen M. Witt en Amt für Land-             SpA tegen Ministero delle Finanze, Ministero del Com-
und Wasserwirtschaft, om een prejudicieÈle beslissing over                              mercio con l'Estero (1)
artikel 3, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EEG)
nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instelling             (Bananen Ð Gemeenschappelijke ordening der markten Ð
van een steunregeling voor producenten van bepaalde                 Invoerregeling Ð ACS-staten Ð SomalieÈ Ð Geldigheid
akkerbouwgewassen (PB L 181 van 1.7.1992, blz. 12),                 van de Verordeningen (EEG) nr. 404/93 van de Raad,
heeft het Hof (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.             (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie en (EEG) nr. 1443/
Ragnemalm, kamerpresident, R. Schintgen, G. F. Mancini                                  93 van de Commissie)
(rapporteur), J. L. Murray en G. Hirsch, rechters; advo-                                      (98/C 41/02)
caat-generaal: P. LeÂger; griffier: D. Louterman-Hubeau,
hoofdadministrateur, op 27 november 1997 een arrest                                      (Procestaal: Italiaans)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
1.   Artikel 3, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EEG)                         de Jurisprudentie van het Hof)
    nr. 1765/92 van de Raad van 30 juni 1992 tot instel-
    ling van een steunregeling voor producenten van                 In zaak C-369/95, betreffende een verzoek aan het Hof
    bepaalde akkerbouwgewassen verplicht de lidstaten               krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
    niet, bij het bepalen van de productieregio's de criteria       nale di Salerno (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding tus-
    terzake in de bepalingen ter uitvoering van genoemde            sen Somalfruit SpA, Camar SpA en Ministero delle
    verordening aan te geven.                                       Finanze, Ministero del Commercio con l'Estero, om een
 ---pagebreak--- C 41/2                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.2.98
prejudicieÈle beslissing over de geldigheid van Verordening         landse Raad van State, in het aldaar aanhangig geding tus-
(EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 hou-              sen H. Meints en Minister van Landbouw, Natuurbeheer
dende een gemeenschappelijke ordening der markten in de             en Visserij, om een prejudicieÈle beslissing over de uitleg-
sector bananen (PB L 47 van 25.2. 1993, blz. 1), van Ver-           ging van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van
ordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van 10 juni             de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
1993 houdende bepalingen ter toepassing van de regeling             de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan-
voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (PB L 142              digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
van 12.6.1993, blz. 6), en van Verordening (EEG) nr.                Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt
1443/93 van de Commissie van 10 juni 1993 houdende                  bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni
overgangsmaatregelen voor de toepassing van de regeling             1983 (PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6), alsook van
voor de invoer, in 1993, van bananen in de Gemeenschap              artikel 7 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad
(PB L 142 van 12.6.1993, blz. 16), heeft het Hof (Zesde             van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van
Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpre-             werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257 van
sident, R. Schintgen (rapporteur), G. F. Mancini, P. J. G.          19.10.1968, blz. 2), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen-
Kapteyn en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal:               gesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathe-
M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd-                  let, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward (rappor-
administrateur, op 27 november 1997 een arrest gewezen              teur) en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: C. O. Lenz;
waarvan het dictum luidt als volgt:                                 griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 27 november
                                                                    1997 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                    volgt:
1. Bij toetsing van Verordening (EEG) nr. 404/93 van de
     Raad van 13 februari 1993 houdende een gemeen-
     schappelijke ordening der markten in de sector bana-
     nen, aan de op 15 december 1989 te LomeÂ onderte-              1. Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
     kende vierde ACS-EEG-Overeenkomst die is goedge-                    14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale-
     keurd bij Besluit 91/400/EGKS, EEG van de Raad en                   zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
     de Commissie van 25 februari 1991, is niet gebleken                 alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
     van feiten of omstandigheden die de geldigheid ervan                Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijge-
     kunnen aantasten.                                                   werkt bij Verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
                                                                         van 2 juni 1983, is niet van toepassing op een vergoe-
                                                                         dingsregeling ingevolge welke werknemers in de land-
2. Bij toetsing van Verordening (EEG) nr. 1442/93 van
                                                                         bouw wier arbeidsovereenkomst is geeÈindigd als gevolg
     de Commissie van 10 juni 1993 houdende bepalingen
                                                                         van het uit de productie nemen van bouwland van hun
     ter toepassing van de regeling voor de invoer van
                                                                         voormalige werkgever, recht hebben op een eenmalige
     bananen in de Gemeenschap, aan de vierde ACS-EEG-
                                                                         uitkering, waarvan de hoogte uitsluitend afhankelijk is
     Overeenkomst en Verordening (EEG) nr. 404/93 is
                                                                         van de leeftijd van de aanvrager en die moet worden
     niet gebleken van feiten of omstandigheden die de gel-
                                                                         terugbetaald indien de werknemer binnen twaalf
     digheid ervan kunnen aantasten.
                                                                         maanden na beeÈindiging van de arbeidsovereenkomst
                                                                         bij zijn voormalige werkgever opnieuw in dienst
(1) PB C 31 van 3.2.1996.                                                treedt.
                                                                    2. Een uitkering die in eÂeÂn keer wordt uitbetaald aan
                                                                         werknemers in de landbouw wier arbeidsovereenkomst
                                                                         is geeÈindigd als gevolg van het uit de productie nemen
                  ARREST VAN HET HOF                                     van bouwland van hun voormalige werkgever, moet
                        (Vijfde Kamer)                                   worden aangemerkt als een sociaal voordeel in de zin
                                                                         van artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/
                    van 27 november 1997                                 68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het
in zaak C-57/96 (verzoek om een prejudicieÈle beslissing                 vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap.
van de Nederlandse Raad van State): H. Meints tegen
    Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)
(Verordening (EEG) nr. 1408/71 Ð Werkloosheidsuitke-                3. Een lidstaat mag de toekenning van een sociaal voor-
ring Ð Verordening (EEG) nr. 1612/68 Ð Sociaal voor-                     deel in de zin van artikel 7, lid 2, van Verordening
deel Ð Discriminatie op grond van nationaliteit Ð Woon-                  (EEG) nr. 1612/68 niet afhankelijk stellen van de voor-
                         plaatsvereiste)                                 waarde, dat de uitkeringsgerechtigde op het grondge-
                         (98/C 41/03)                                    bied van die staat woont.
                   (Procestaal: Nederlands)                         (1) PB C 133 van 4.5.1996.
In zaak C-57/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder-


title: Zaak C-231/04: Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio van 23 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Confcooperative Unione Regionale della Cooperazione FVG Federagricole e.a.,enerzijds, en Ministero per le Politiche agricole e forestali en Regione Veneto, anderzijds

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/10

         Verzoek van het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio van 23 februari 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Confcooperative Unione Regionale della Cooperazione FVG Federagricole e.a.,enerzijds, en Ministero per le Politiche agricole e forestali en Regione Veneto, anderzijds
   (Zaak C-231/04)
   (2004/C 201/19)
   Het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio heeft bij beschikking van 23 februari 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 juni 2004, in het geding tussen Confcooperative Unione Regionale della Cooperazione FVG Federagricole e.a., enerzijds, en Ministero per le Politiche agricole e forestali en Regione Veneto, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               „Kan de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen, hun lidstaten en de Republiek Hongarije, gedaan op 16 december 1991 en bekendgemaakt in Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 347 van 31 december 1993, een wettige, geldige en voldoende rechtsgrondslag vormen om de Europese Gemeenschap de bevoegdheid te verlenen tot het goedkeuren van de op 29 november 1993 gesloten communautaire Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de bescherming van wijnbenamingen (PB L 337 van 31 december 1993), zulks ook onder verwijzing naar het bepaalde in artikel 65, lid 1, gemeenschappelijke verklaring nr. 13 en bijlage XIII (punten 3, 4 en 5) van de Europa-Overeenkomst van 1991 omtrent het eventuele voorbehoud van soevereiniteit en bevoegdheid van de afzonderlijke staten met betrekking tot nationale geografische benamingen voor hun eigen landbouwproducten met inbegrip van wijnbouwproducten, dat op dit gebied elke overdracht van soevereiniteit en bevoegdheid aan de Europese Gemeenschap uitsluit?

               2.

               Moet de communautaire Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije betreffende de bescherming van wijnbenamingen (PB 1993, L 337), die de bescherming regelt van de geografische benamingen die tot het gebied van de industriële en commerciële eigendom behoren, ook in het licht van het bepaalde in advies nr. 1/94 van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen betreffende de uitsluitende bevoegdheid van de EG, als nietig en van onwaarde voor de communautaire rechtsorde worden beschouwd, gelet op het feit dat die Overeenkomst niet door de afzonderlijke lidstaten van de Europese Gemeenschap bekrachtigd blijkt te zijn?

               3.

               Ingeval de communautaire Overeenkomst van 1993 (PB 1993, L 337) in haar geheel als wettig en toepasselijk zou moeten worden beschouwd, moet dan het verbod om in Italië na 2007 de benaming „Tocai” te gebruiken, dat is op te maken uit de briefwisseling die tussen de partijen bij die Overeenkomst is gevoerd (en hieraan is aangehecht), als nietig en van onwaarde worden beschouwd wegens strijdigheid met de door diezelfde Overeenkomst van 1993 (zie artikel 4, lid 5 en protocol bij de Overeenkomst) vastgestelde regeling voor gelijkluidende benamingen?

               4.

               Moet de aan de Overeenkomst van 1993 aangehechte tweede gemeenschappelijke verklaring (PB 1993, L 337), waaruit kan worden afgeleid dat de verdragsluitende partijen ten tijde van de onderhandelingen niet op de hoogte waren van het bestaan van gelijkluidende benamingen voor Europese en Hongaarse wijnen, worden beschouwd als een zodanig onjuiste voorstelling van de werkelijkheid (aangezien de Italiaanse en Hongaarse benamingen voor „Tocai”-wijnen sinds eeuwen naast elkaar bestonden, in 1948 officieel waren erkend in een verdrag tussen Italië en Hongarije, en ten slotte in het communautaire normenstelsel waren opgenomen), dat zij op grond van artikel 48 van het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht een grond kan vormen voor de nietigheid van het onderdeel van de Overeenkomst van 1993 waaruit het verbod voortvloeit om in Italië de benaming Tocai te gebruiken?

               5.

               Moet, in het licht van artikel 59 van het Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht, de TRIPS-Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (PB L 336 van 21 november 1994), gesloten in het kader van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en in werking getreden op 1 januari 1996 dus na de inwerkingtreding van de communautaire Overeenkomst van 1993 , aldus worden uitgelegd, dat haar bepalingen betreffende de regeling voor gelijkluidende wijnbenamingen worden toegepast in de plaats van die van de communautaire Overeenkomst van 1993 in geval van onverenigbaarheid tussen beide, gezien de identiteit van de partijen bij de twee overeenkomsten?

               6.

               Moeten de artikelen 22 tot en met 24 van de derde afdeling van bijlage C bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die de op 1 januari 1996 in werking getreden TRIPS-Overeenkomst bevat (PB 1994, L 336), in tegenwoordigheid van twee gelijkluidende benamingen voor wijnen, geproduceerd in twee verschillende landen die partij zijn bij de TRIPS-Overeenkomst (zowel wanneer de gelijkluidendheid betrekking heeft op twee geografische benamingen die worden gebruikt in beide landen die partij zijn bij de Overeenkomst, als wanneer zij betrekking heeft op een geografische benaming van een land dat partij is bij de Overeenkomst en de gelijkluidende benaming voor een wijnstok die traditioneel wordt geteeld in een ander land dat partij is bij de Overeenkomst) aldus worden uitgelegd, dat beide benamingen in de toekomst verder kunnen worden gebruikt, mits zij in het verleden door de respectieve producenten zijn gebruikt, hetzij te goeder trouw, hetzij gedurende minstens tien jaar vóór 15 april 1994 (artikel 24, lid 4), en iedere benaming duidelijk het land of het gebied of de zone aangeeft”.