title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 april 2004 in zaak T-308/02, SGL Carbon AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kartel — Geldboete — Afwijzing van verzoek om betalingsfaciliteiten — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/41

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 29 april 2004
   in zaak T-308/02, SGL Carbon AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Kartel - Geldboete - Afwijzing van verzoek om betalingsfaciliteiten - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 118/89)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-308/02, SGL Carbon AG, gevestigd te Wiesbaden (Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klusmann, advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Wilms en W. Mölls), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 juli 2002, voorzover daarbij verzoeksters verzoek om faciliteiten voor de betaling van een in het kader van een procedure op grond van artikel 81 EG-Verdrag (COMP/E-1/36.490 – Grafietelektroden) opgelegde geldboete is afgewezen en een vertragingsrente van meer dan 6,04 % is vastgesteld, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, en W. W. H. Meij en J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 29 april 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

      (1)  PB C 31 van 8.2.03.


title: Zaak T-275/16: Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Mubarak e.a./Raad

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/57

         Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Mubarak e.a./Raad
   (Zaak T-275/16)
   (2016/C 270/64)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro, Egypte), Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro), Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekh (Caïro), Khadiga Mahmoud El Gammal (Caïro) (vertegenwoordigers: B. Kennelly en J. Pobjoy, barristers, en G. Martin en M. Rushton, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2016/411 van de Raad van 18 maart 2016 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2016, L 74, blz. 40) nietig verklaren, voor zover dit besluit op verzoekers van toepassing is;

               —

               vast stellen dat artikel 1, lid 1, van besluit 2011/172/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2011, L 76, blz. 63) en artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 270/2011 van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB 2011, L 76, blz. 4) niet van toepassing zijn voor zover zij verzoekers betreffen, en bijgevolg besluit (GBVB) 2016/411 nietig verklaren, voor zover dit besluit op verzoekers van toepassing is,

               —

               de Raad verwijzen in verzoekers’ kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekers zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad heeft voor artikel 1, lid 1, van besluit 2011/172/GBVB (hierna: „besluit”) en artikel 2, lid 1, van verordening (EU) nr. 270/2011 (hierna: „verordening”) geen geldige rechtsgrondslag gegeven. Er is geen bewijs dat de Raad bij het nemen van het bestreden besluit de rechtsgrondslag van artikel 1, lid 1, van besluit (GBVB) 2016/411 (hierna: „bestreden besluit”) heeft getoetst, ook al is dit op grond van artikel 5 van het besluit uitdrukkelijk voorgeschreven. Het feit dat artikel 1, lid 1, wellicht een geldige rechtsgrondslag had toen het op 21 maart 2011 voor het eerst werd aangenomen, betekent niet dat de rechtsgrondslag van deze bepaling ook nog in 2016 of daarna geldig is.

               2.

               Tweede middel: de Raad heeft de rechten geschonden die verzoekers genieten uit hoofde van artikel 6 VEU, gelezen in samenhang met de artikelen 2 en 3 VEU, en de artikelen 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, door te vooronderstellen dat gerechtelijke procedures in Egypte de fundamentele mensenrechten eerbiedigen.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt door vast te stellen dat was voldaan aan het criterium voor plaatsing van verzoekers op een lijst, vastgelegd in artikel 1, lid 1, van het besluit en artikel 2, lid 1, van de verordening.

               4.

               Vierde middel: de Raad is tekortschoten in zijn verplichting om de nieuwe plaatsing van verzoekers op een lijst toereikend te motiveren.

               5.

               Vijfde middel: de Raad heeft verzoekers’ recht van verdediging en het recht op behoorlijk bestuur en op een doeltreffende voorziening in rechte geschonden. Meer in het bijzonder heeft de Raad niet zorgvuldig en onpartijdig onderzocht of de redenen die waren aangevoerd ter rechtvaardiging van de nieuwe plaatsing van verzoekers op een lijst, gegrond waren in het licht van de opmerkingen die verzoekers hadden gemaakt voordat zij opnieuw op een lijst werden geplaatst.

               6.

               Zesde middel: de Raad heeft, zonder rechtvaardiging of evenredigheid, verzoekers’ grondrechten geschonden, daaronder begrepen hun recht op bescherming van hun eigendom en hun goede naam. Het bestreden besluit heeft vergaande gevolgen voor verzoekers, zowel wat hun eigendom als hun reputatie wereldwijd betreft. De Raad heeft niet aangetoond dat de bevriezing van verzoekers’ tegoeden en economische middelen verband houdt met of gerechtvaardigd is door een legitieme doelstelling en al helemaal niet dat die bevriezing evenredig is aan een dergelijke doelstelling.


title: Zaak T-477/07: Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Cofra/Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/43

         Beroep ingesteld op 17 december 2007 — Cofra/Commissie
   (Zaak T-477/07)
   (2008/C 64/69)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Cofra srl (Barletta, Italië) (vertegenwoordiger: M. A. Calabrese, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               beschikking SG/E/3/MIB/mbp D(2007) 8992 van de Commissie van 17 oktober 2007 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-417/07, Lodato Gennaro & Co.


title: Zaak C-551/03 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  6 april 2006  — General Motors BV (voorheen General Motors Nederland BV en Opel Nederland BV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG — Verordeningen (EEG) nr. 123/85 en (EG) nr. 1475/95 — Distributie van auto's van merk Opel — Afscherming van markt — Uitvoerbeperkingen — Restrictief bonusstelsel — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 april 2006 — General Motors BV (voorheen General Motors Nederland BV en Opel Nederland BV) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-551/03 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG - Verordeningen (EEG) nr. 123/85 en (EG) nr. 1475/95 - Distributie van auto's van merk Opel - Afscherming van markt - Uitvoerbeperkingen - Restrictief bonusstelsel - Geldboete - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten)
   (2006/C 143/10)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: General Motors BV (voorheen General Motors Nederland BV en Opel Nederland BV)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: W. Mölls en A. Whelan, gemachtigden, bijgestaan door J. Flynn)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 21 oktober 2003, General Motors Nederland en Opel Nederland/Commissie (zaak T-368/00) — Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2000)2707 van de Commissie van 20 september 2000 in een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/36.653 — Opel) en vermindering van de aan rekwirante opgelegde geldboete
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               General Motors BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Zaak C-234/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  16 maart 2006  (verzoek van het Landesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing) — Rosmarie Kapferer tegen Schlank & Schick GmbH (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Uitlegging van artikel 15 — Bevoegdheid ter zake van door consumenten gesloten overeenkomsten — Prijstoezegging — Misleidende reclame — Rechterlijke beslissing over bevoegdheid — Kracht van gewijsde — Heropening in hoger beroep — Rechtszekerheid — Voorrang van gemeenschapsrecht — Artikel 10 EG)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 maart 2006 (verzoek van het Landesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing) — Rosmarie Kapferer tegen Schlank & Schick GmbH
   (Zaak C-234/04) (1)

   (Rechterlijke bevoegdheid in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Uitlegging van artikel 15 - Bevoegdheid ter zake van door consumenten gesloten overeenkomsten - Prijstoezegging - Misleidende reclame - Rechterlijke beslissing over bevoegdheid - Kracht van gewijsde - Heropening in hoger beroep - Rechtszekerheid - Voorrang van gemeenschapsrecht - Artikel 10 EG)
   (2006/C 131/25)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesgericht Innsbruck
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Rosmarie Kapferer

      Verweerster: Schlank & Schick GmbH
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Innsbruck — Uitlegging van artikel 10 EG — Verplichting van een in hoger beroep rechtsprekende instantie om definitieve rechterlijke beslissing in eerste aanleg over bevoegdheid opnieuw te onderzoeken in geval van schending van het gemeenschapsrecht — Uitlegging van artikel 15, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB L 12, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling inzake consumentenbescherming volgens welke de ontvanger van misleidende reclame recht heeft op een prijs die deze beweerdelijk heeft gewonnen
   Dictum
   Het uit artikel 10 EG voortvloeiende samenwerkingsbeginsel gebiedt een nationale rechter niet, nationale procedureregels buiten toepassing te laten teneinde een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing te onderzoeken en te vernietigen wanneer deze in strijd met het gemeenschapsrecht blijkt te zijn.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


               9.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/13

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Míla ehf. op 13 februari 2013
   (Zaak E-1/13)
   2013/C 132/08
   Op 13 februari 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Míla ehf., vertegenwoordigd door Espen I. Bakken, advocaat, en Thomas Nordby, advocaat, Arntzen de Besche Advokatfirma AS, Bygdøy allé 2, 0204 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               artikel 1 van Besluit nr. 410/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster vordert nietigverklaring van Besluit nr. 410/12/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 21 november 2012, waarbij de zaak werd afgesloten zonder dat een formele onderzoeksprocedure werd ingeleid met betrekking tot de vraag of de aan Vodafone toegekende gesubsidieerde leasing van optische vezels, die voorheen namens de NAVO werden geëxploiteerd, als staatssteun moet worden aangemerkt.

               —

               Het bestreden besluit werd vastgesteld na een klacht van Míla ehf. over vermeende onrechtmatige staatssteun die zou zijn verleend door het ministerie van Buitenlandse Zaken van IJsland via de gesubsidieerde leasing voor het gebruik van twee optische vezels, die voorheen door de NAVO werden geëxploiteerd. In het besluit stelde de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vast dat de leasingovereenkomst tussen het Defensieagentschap van het ministerie van Buitenlandse Zaken van IJsland en Og fjarskipti (ook „Vodafone” genoemd) van 1 februari 2010 betreffende het gebruik en de exploitatie van optische vezels geen staatssteun inhoudt in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst en sloot zij de zaak af zonder verder onderzoek.

               —

               Verzoekster stelt onder meer dat:

                           —

                           het bestreden besluit berust op een onjuiste beoordeling van de feiten en een verkeerde toepassing van de desbetreffende rechtspraak;

                           —

                           de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft nagelaten om de formele onderzoeksprocedure betreffende verleende steun in te leiden, en

                           —

                           de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA haar bevindingen onvoldoende heeft gemotiveerd.


title: Zaak C-35/04: Beroep, op 30 januari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
20.3.2004              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 71/15
Beroep, op 30 januari 2004 ingesteld door Commissie van                Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                            Luxemburg
                                                                       —     nietig te verklaren de artikelen 3, 4 en 6 van verordening
                                                                             (EG) nr. 1954/2003 (1) van de Raad van 4 november
                          (Zaak C-35/04)                                     2003 betreffende het beheer van de visserijinspanning
                                                                             voor bepaalde vangstgebieden en visbestanden van de
                          (2004/C 71/24)                                     Gemeenschap, tot wijziging van verordening (EEG)
                                                                             nr. 2847/93 en tot intrekking van de verordeningen (EG)
                                                                             nr. 685/95 en (EG) nr. 2027/95;
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 januari 2004 beroep ingesteld tegen Groothertogdom               —     de Raad in de kosten te verwijzen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domici-
lie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                Middelen en voornaamste argumenten
dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast        Schending van het non-discriminatiebeginsel
      te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/
      29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei           —     het gebruik van de referentieperiode van de artikelen 3, 4
      2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten                 en 6 van de bestreden verordening, die betrekking
      van het auteursrecht en de naburige rechten in de                      heeft op de jaren 1998 tot en met 2002, vormt een
      informatiemaatschappij (1), althans door deze bepalingen               discriminatie van de Spaanse vloot op grond van natio-
      niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens                       naliteit, daar de toegang van de Spaanse vloot in die jaren
      deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is                  krachtens de Toetredingsakte van het Koninkrijk Spanje
      nagekomen;                                                             en de Portugese Republiek tot de Europese Gemeenschap-
                                                                             pen beperkt was tot de ICES-gebieden V b), VI, VII en
—     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de                        VIII a), b), d) en e).
      kosten.
                                                                       —     de aanwijzing van het kwetsbare gebied, waarop artikel 6
                                                                             betrekking heeft, is ook discriminerend voor de Spaanse
Middelen en voornaamste argumenten                                           vloot, wanneer in aanmerking wordt genomen dat het
                                                                             nieuwe kwetsbare gebied gedeeltelijk samenvalt met het
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 22 december                 als „Irish Box” aangeduide gebied, waarin overeenkomstig
2002 verstreken.                                                             de Toetredingsakte van het Koninkrijk Spanje en de
                                                                             Portugese Republiek beperkingen voor de Spaanse vloot
                                                                             gelden.
(1) PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.
                                                                       Misbruik van bevoegdheid: het in artikel 6 bedoelde kwetsbare
                                                                       gebied had moeten worden beschermd volgens de procedures
                                                                       van verordening (EG) nr. 850/1998, voor de instandhouding
                                                                       van de visbestanden via technische maatregelen voor de
                                                                       bescherming van jonge exemplaren van mariene organismen,
Beroep, op 2 februari 2004 ingesteld door Koninkrijk                   waarbij maatregelen worden vastgesteld die zijn gekoppeld
           Spanje tegen Raad van de Europese Unie                      aan bepaalde perioden van het jaar, bepaalde gebieden of het
                                                                       gebruik van bepaalde selectievere soorten vistuig om de
                          (Zaak C-36/04)                               overleving van die jonge exemplaren te waarborgen. De
                                                                       bestreden verordening streeft daarentegen onder het mom van
                          (2004/C 71/25)                               bescherming van heek de instandhouding van de discriminatie
                                                                       van de Spaanse vloot in de wateren rond Ierland na.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             (1) PB L 289 van 7.11.2003, blz. 1.
op 2 februari 2004 (faxbericht van 29 januari 2004) beroep
ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Koninkrijk
Spanje, vertegenwoordigd door Nuria Díaz Abad, abogado del
Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-518/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris — Frankrijk) — Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos/Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet (Onderlinge aanpassing van wetgevingen — Intellectuele eigendom — Auteursrecht en naburige rechten — Volgrecht ten behoeve van auteur van oorspronkelijk kunstwerk — Richtlijn 2001/84/EG — Rechthebbenden na overlijden van auteur van werk — Begrip „rechtsopvolgers” — Nationale wettelijke bepaling die volgrecht gedurende zeventig jaar beperkt tot erfgenamen bij versterf, met uitsluiting van alle legatarissen en andere rechtsopvolgers — Verenigbaarheid met richtlijn 2001/84)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Paris — Frankrijk) — Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos/Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet
   (Zaak C-518/08) (1)

   (Onderlinge aanpassing van wetgevingen - Intellectuele eigendom - Auteursrecht en naburige rechten - Volgrecht ten behoeve van auteur van oorspronkelijk kunstwerk - Richtlijn 2001/84/EG - Rechthebbenden na overlijden van auteur van werk - Begrip „rechtsopvolgers” - Nationale wettelijke bepaling die volgrecht gedurende zeventig jaar beperkt tot erfgenamen bij versterf, met uitsluiting van alle legatarissen en andere rechtsopvolgers - Verenigbaarheid met richtlijn 2001/84)
   2010/C 148/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de grande instance de Paris

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Fundación Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos

      Verwerende partijen: Société Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal de grande instance de Paris — Uitlegging van de artikelen 6 en 8, leden 2 en 3, van richtlijn 2001/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (PB L 272, blz. 32) — Begunstigden van het volgrecht na het overlijden van de auteur van het werk — Verenigbaarheid met richtlijn 2001/84/EG van een nationale regeling die het volgrecht voor een duur van 70 jaar in stand houdt voor erfgenamen van de auteur, met uitsluiting van alle legatarissen en andere rechtsopvolgers

      Dictum

   Artikel 6, lid 1, van richtlijn 2001/84/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale bepaling, zoals die aan de orde in het hoofdgeding, op grond waarvan het volgrecht enkel toekomt aan de erfgenamen bij versterf van de kunstenaar, met uitsluiting van de testamentaire legatarissen. De verwijzende rechterlijke instantie dient bij de toepassing van een nationale bepaling tot uitvoering van voornoemd artikel 6, lid 1, naar behoren rekening te houden met alle relevante regels die ertoe strekken, wetsconflicten op het gebied van de vererving van het volgrecht op te lossen.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Zaak T-454/17: Beroep ingesteld op 14 juli 2017 — „Pro NGO!”/Commissie

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/11

         Beroep ingesteld op 14 juli 2017 — „Pro NGO!”/Commissie
   (Zaak T-454/17)
   (2017/C 330/13)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij:„Pro NGO!” (Non-Governmental-Organisations/Nicht-Regierungs-Organisationen) e.V. (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Scheid, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit ARES (2017) 2484833 van de Commissie van 16 mei 2017 nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Onvolledige beoordeling van de feiten die voor het besluit relevant waren

                           —

                           Verzoekster betoogt dat verweerster geen rekening heeft gehouden met het feit dat de externe auditor, Ernst & Young, achteraf zijn oorspronkelijke vaststellingen heeft gewijzigd, noch met het feit dat de projectcoördinator heeft verklaard dat zij de documenten zelf had overgelegd.

               2.

               Beoordeling van de feiten is in strijd met andere verslagen

                           —

                           Voorts heeft verweerster een beoordelingsfout gemaakt door aan te nemen dat verzoekster haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen. Die aanname van verweerster is in strijd met de bevindingen van het Final Audit Report en het OLAF Report.

               3.

               Schending van het recht om te worden gehoord

                           —

                           Tot slot stelt verzoekster dat zij pas verschillende jaren na de inleiding van de procedure de mogelijkheid heeft gekregen om bepaalde essentiële documenten in te kijken, en dat bepaalde passages uit deze documenten waren afgeschermd.

                           —

                           Verder was verzoekster niet wettelijk verplicht om openbare aanbestedingen uit te schrijven of de aanbestedingsregels concreet bij dit project in acht te nemen.

                           —

                           Daarnaast stelt verzoekster dat zij niet aansprakelijk kan worden gesteld voor handelingen die de contractpartner van de Europese Unie heeft verricht.


               20.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/10

         Verzoek van 8 oktober 2013 om een advies van het EVA-Hof door het Hooggerechtshof van IJsland (Hæstiréttur Íslands) in de zaak Íslandsbanki hf. tegen Gunnar V. Engilbertsson
   (Zaak E-22/13)
   2014/C 81/09
   Bij brief van 8 oktober 2013, ingekomen ter griffie van het Hof op 9 oktober 2013, heeft het Hooggerechtshof van IJsland (Hæstiréttur Íslands) het EVA-Hof om een advies verzocht in de zaak Íslandsbanki hf. tegen Gunnar V. Engilbertsson, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Is het met de bepalingen van Richtlijn 93/13/EEG van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten verenigbaar, indien op grond van de wetgeving van een bij de EER-Overeenkomst aangesloten staat in leningsovereenkomsten voor de aankoop van onroerend goed tussen consumenten en kredietgevers mag worden bedongen dat de terugbetalingen van de lening aan een vooraf vastgestelde index gekoppeld zijn?

               2.

               Indien het antwoord op de eerste vraag luidt dat het met de bepalingen van Richtlijn 93/13/EEG verenigbaar is de terugbetalingen van leningen voor de aankoop van onroerend goed aan een index te koppelen, beperkt de richtlijn de bevoegdheid van de betrokken EER-lidstaat om in wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen de factoren vast te leggen die wijzigingen van de vooraf vastgestelde index teweegbrengen en de methoden om die wijzigingen te meten?

               3.

               Indien het antwoord op de tweede vraag luidt dat Richtlijn 93/13/EEG de bevoegdheid van de in die vraag bedoelde lidstaat niet beperkt, wordt een beding in de overeenkomst als individueel onderhandeld beschouwd in de zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn, als a) in de schuldbrief die de consument bij de opname van de lening ondertekent, bedongen is dat zijn verplichting aan een index gekoppeld is en de bij de berekening van de prijswijzigingen in aanmerking te nemen basisindex in de schuldbrief vastgesteld is, b) bij de schuldbrief een aflossingsplan met de geraamde en gespecificeerde terugbetalingen op de vervaldagen van de lening gevoegd is en in dat plan vermeld is dat die ramingen volgens het indexeringsbeding in de schuldbrief kunnen wijzigen, en c) de consument en de kredietgever het aflossingsplan op hetzelfde ogenblik ondertekenen samen met de ondertekening van de schuldbrief door de consument?

               4.

               Wordt de methode van berekening van de prijswijzigingen in leningsovereenkomsten voor de aankoop van onroerend goed geacht expliciet aan de consument te zijn beschreven in de zin van punt 2, onder d), van de bijlage bij Richtlijn 93/13/EEG, als de omstandigheden zijn zoals beschreven in de derde vraag?

               5.

               Heeft een bij de EER-Overeenkomst aangesloten staat bij de tenuitvoerlegging van artikel 6, lid 1, van Richtlijn 93/13/EEG de mogelijkheid in zijn nationale wetgeving te bepalen dat oneerlijke contractuele bedingen in de zin van artikel 6, lid 1, van Richtlijn 93/13/EEG, niet-bindend voor de consument kunnen worden verklaard, of moet in de nationale wetgeving worden bepaald dat dergelijke bedingen altijd niet-bindend zijn voor de consument?


title: Zaak C-6/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 12 januari 2015 — TNS Dimarso NV tegen Vlaams Gewest

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 12 januari 2015 — TNS Dimarso NV tegen Vlaams Gewest
   (Zaak C-6/15)
   (2015/C 118/20)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: TNS Dimarso NV

      Verweerder: Vlaams Gewest

      Prejudiciële vraag

               1)

               Dient artikel 53, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten op zichzelf genomen en samengenomen met de draagwijdte van de Europeesrechtelijke beginselen inzake gelijkheid en transparantie inzake overheidsopdrachten zo te worden geïnterpreteerd dat de aanbestedende overheid, indien gegund wordt aan de inschrijver met de vanuit het oogpunt van de aanbestedende overheid economisch meest voordelige aanbieding, er steeds toe gehouden is om de beoordelingsmethodiek of afwegingsregels, wat hun voorzienbaarheid, gangbaarheid of draagwijdte ook is, aan de hand waarvan de offertes volgens de gunningscriteria of subgunningscriteria beoordeeld zullen worden, steeds vooraf vast te stellen en in de aankondiging of het bestek op te nemen,

               2)

               dan wel indien er geen dergelijke algemene verplichting is, dat er omstandigheden zijn, zoals onder meer de draagwijdte, het gebrek aan voorzienbaarheid, of het gebrek aan gangbaarheid van deze afwegingsregels, waarin deze verplichting wel geldt?

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van  22 november 2005  in zaak C-384/02 (verzoek van het Københavns Byret om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Knud Grøngaard, Allan Bang (Richtlijn 89/592/EEG — Transacties van ingewijden — Mededeling van voorwetenschap aan derden — Verbod)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 22 november 2005
   in zaak C-384/02 (verzoek van het Københavns Byret om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen Knud Grøngaard, Allan Bang (1)

   (Richtlijn 89/592/EEG - Transacties van ingewijden - Mededeling van voorwetenschap aan derden - Verbod)
   (2006/C 36/01)
   Procestaal: Deens
   In zaak C-384/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Københavns Byret (Denemarken), bij beslissing van 14 augustus 2002, ingekomen bij het Hof op 25 oktober 2002, in de strafzaak tegen Knud Grøngaard, Allan Bang, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, S. von Bahr (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en R. Silva de Lapuerta, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 3, sub a, van richtlijn 89/592/EEG van de Raad van 13 november 1989 tot coördinatie van de voorschriften inzake transacties van ingewijden staat eraan in de weg dat een persoon die voorwetenschap verkrijgt in zijn hoedanigheid van vertegenwoordiger van de werknemers in de raad van bestuur van een vennootschap of in zijn hoedanigheid van lid van het comité voor samenwerking van een groep van ondernemingen, die informatie meedeelt aan de voorzitter van de vakorganisatie van deze werknemers die de betrokkene als lid van het comité voor samenwerking heeft aangewezen, behoudens:

                           —

                           indien er een nauwe band bestaat tussen de mededeling en de uitoefening van zijn werk, beroep of functie, en

                           —

                           indien deze mededeling strikt noodzakelijk is voor de uitoefening van dit werk, dit beroep of deze functie.

                     In het kader van zijn onderzoek moet de nationale rechter tegen de achtergrond van de toepasselijke nationale regels met name rekening houden:

                           —

                           met het feit dat deze uitzondering op het verbod om voorwetenschap mee te delen, restrictief moet worden uitgelegd;

                           —

                           met de omstandigheid dat elke aanvullende mededeling het risico van een met richtlijn 89/592 strijdig gebruik van deze informatie verhoogt, en

                           —

                           met de gevoeligheid van de voorwetenschap.

               2)

               Artikel 3, sub a, van richtlijn 89/592 staat eraan in de weg dat de voorzitter van een vakorganisatie voorwetenschap meedeelt aan medewerkers zoals die welke in de derde en de vierde vraag worden genoemd, behoudens in de omstandigheden die in het antwoord op de eerste en de tweede vraag zijn genoemd.
               In het kader van zijn onderzoek moet de nationale rechter tegen de achtergrond van de toepasselijke nationale regels met name rekening houden met de factoren die eveneens in dit antwoord zijn genoemd.

      (1)  PB C 7 van 11.1.2003.


title: Zaak T-203/01: Beroep, op 4 september 2001 ingesteld door Manufacture française des pneumatiques Michelin tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.11.2001            NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331/21
     BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                Middelen en voornaamste argumenten
             GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 10 september 2001                                Bij de bestreden beschikking is verzoekster, een Franse banden-
                                                                         producent, het verwijt gemaakt dat zij ten aanzien van
in zaak T-180/01 R, Euroagri Srl tegen Commissie van de                  haar wederverkopers algemene prijsvoorwaarden en andere
                 Europese Gemeenschappen                                 commerciële modaliteiten heeft toegepast die het voorwerp
                                                                         zijn geweest van een procedure inzake de toepassing van
             („Kort geding — Ontvankelijkheid”)                          artikel 82 EG.
                        (2001/C 331/35)
                                                                         De Commissie komt in de eerste plaats op tegen de kortingen,
                       (Procestaal: Italiaans)                           daaronder begrepen de kwantitatieve kortingen, die volgens
                                                                         haar een misbruik vormen. Verzoekster voert aan, dat de
                                                                         bestreden beschikking in strijd is met artikel 82 EG. Volgens
In zaak T-180/01 R, Euroagri Srl, gevestigd te Monte Vidon               haar voert de Commissie ten onrechte aan, dat een onderne-
                                                                         ming met een machtspositie geen dergelijk stelsel van kortin-
Combatte (Italië), vertegenwoordigd door W. Massucci, ad-
vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   gen mag toepassen, en het stelsel van kwantitatieve kortingen
(gemachtigde: L. Visaggio), betreffende een verzoek om op-               zou volgens haar in de praktijk geen misbruik zijn geweest in
                                                                         die zin dat het de afnemers aan de producent bond, zoals de
schorting van de tenuitvoerlegging van beschikking
C (2001) 1274 van de Commissie van 6 juni 2001 houdende                  Commissie heeft aangevoerd. Bovendien zou het stelsel niet
intrekking van de aan de vennootschap Euroagri bij beschik-              tot een verdeling van de markt leiden, en evenmin onbillijk
                                                                         zijn.
king C (92) 3124 van de Commissie van 3 december 1992 in
het kader van project nr. 92.IT.06.069 toegekende steun, heeft
de president van het Gerecht op 10 september 2001 een
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                  In de bestreden beschikking verwijt de Commissie verzoekster
                                                                         in de tweede plaats dat zij een stelsel van premies toepast,
1.   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                         daaronder begrepen een premie voor verrichte diensten, die
                                                                         volgens de Commissie onbillijk is. Verzoekster voert aan, dat
2.   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                  bij het onderzoek van de vraag of een voorwaarde „onbillijk”
                                                                         is, moet worden uitgegaan van objectieve elementen, en niet
                                                                         louter van een subjectieve beoordeling door de Commissie, en
                                                                         dat de Commissie niet heeft aangetoond dat de modaliteiten
                                                                         van de premie voor verrichte diensten onbillijk waren. Voorts
                                                                         ontkent verzoekster, dat deze premie bedoeld was om afnemers
                                                                         aan zich te binden. Dat een onderneming beroep doet op haar
Beroep, op 4 september 2001 ingesteld door Manufacture                   wederverkopers om zich over de marktsituatie te informeren,
française des pneumatiques Michelin tegen Commissie                      is geen misbruik, maar past volkomen in het kader van een
             van de Europese Gemeenschappen                              normale concurrentie.
                        (Zaak T-203/01)
                                                                         In de derde plaats ziet de Commissie onder meer een misbruik
                        (2001/C 331/36)
                                                                         in de voorwaarden waaraan de bij de „Club des Amis Michelin”
                                                                         aangesloten wederverkopers waren onderworpen ingevolge de
                         (Procestaal: Frans)                             „overeenkomst voor commerciële samenwerking”. Verzoekster
                                                                         preciseert dat het doel van de Club erin bestond het beroepsni-
                                                                         veau van de wederverkopers te verhogen, en dat de overeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                komst in geen enkel opzicht op exclusiviteit was gericht.
schappen is op 4 september 2001 beroep ingesteld tegen                   Volgens verzoekster was er geen sprake van, dat een minimum-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Manufac-                   percentage van de omzet van de aangesloten wederverkopers
ture française des pneumatiques Michelin, gevestigd te Cler-             betrekking moest hebben op de verkoop van Michelin-produc-
mont-Ferrand (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis,            ten, en heeft de Commissie terzake de regels van bewijsvoering
M. Wellinger, D. Waelbroeck en M. Johnsson, advocaten.                   geschonden. Wat de andere verplichtingen van de clubleden
                                                                         betreft, voert verzoekster aan, dat de verwijten van de Commis-
                                                                         sie gebaseerd waren op negatieve vooroordelen ten opzichte
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      van verzoekster, op een persoonlijke en onjuiste interpretatie
                                                                         van de feiten, en op een gebrek aan inzicht in de economische
—    nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van             realiteit.
     20 juni 2001 in zaak COM/E-2/36.041 — PO — Michelin
     betreffende een procedure inzake de toepassing van
     artikel 82 EG;
                                                                         Voorts voert verzoekster aan, dat de Commissie de concrete
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                             gevolgen van de betwiste praktijken niet heeft onderzocht.
 ---pagebreak--- C 331/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      24.11.2001
Ten slotte betwist verzoekster verschillende aspecten van de            periode 1995/1998 aan BAI verleende staatssteun. Verzoekster
vaststelling door de Commissie van het boetebedrag, daaronder           was van mening, dat wanneer het onderzoek tot die periode
begrepen de vaststelling van het vertrekpunt voor de bereke-            beperkt bleef, voorbij zou worden gegaan aan een grote
ning van het basisbedrag, de berekening van de duur van de              hoeveelheid andere door BAI ontvangen staatssteun, en in
inbreuk, de verhoging van het basisbedrag wegens verzwaren-             februari 2001 diende zij een formele klacht in.
de omstandigheden en het percentage van de vermindering
van het basisbedrag wegens verzachtende omstandigheden. Zij
voert onder meer aan, dat de bestreden beschikking in strijd is         In december 2000 begon verzoekster een procedure tegen de
met artikel 7 van het Europees Verdrag tot bescherming van              Commissie krachtens artikel 232 EG, omdat de Commissie
de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.                    had nagelaten te handelen met betrekking tot alle elementen
                                                                        van verzoeksters klacht. Die procedure is nu bij het Gerecht
                                                                        aanhangig. (2)
                                                                        In het onderhavige beroep verzoekt verzoekster het Gerecht
                                                                        om de beschikking van de Commissie nietig te verklaren,
Beroep, op 7 september 2001 ingesteld door P & O                        voorzover daarbij de aan BAI verleende steun is goedgekeurd.
European Ferries (Portsmouth) Limited tegen Commissie                   Zij stelt dat de in verordening 659/1999 (3) vastgestelde
              van de Europese Gemeenschappen                            verjaringstermijn in dit geval niet van toepassing is, en dat de
                                                                        Commissie zich uitdrukkelijk moet bezighouden met de in de
                        (Zaak T-206/01)                                 klacht genoemde staatssteun van vóór 1989. Het standpunt
                                                                        van de Commissie dat de drie scheepvaartondernemingen
                                                                        („SPCs”) en BAI één economische groep vormen en dat de
                        (2001/C 331/37)                                 charterbetalingen tussen BAI en de SPCs irrelevant zijn voor
                                                                        de staatssteunregels, is haars inziens onjuist.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        Verder stelt verzoekster, dat de conclusies van de Commissie
                                                                        met betrekking tot het markteconomische investeringsonder-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               zoek onjuist zijn, en dat in de bestreden beschikking ook
schappen is op 7 september 2001 beroep ingesteld tegen                  rekening had moeten worden gehouden met een aantal
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P & O                     borgstellingen en contante overheidssubsidies en -leningen.
European Ferries (Portsmouth) Limited, vertegenwoordigd
door Julian Ellison en Mark Clough QC van het kantoor
Ashurst Morris Crisp, te Brussel (België).                              Wat de herstructurering betreft verwerpt verzoekster de con-
                                                                        clusies van de Commissie dat de SPCs/BAI-economische groep
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                     voldoende rendement op eigen vermogen heeft gemaakt en
                                                                        zal maken en dat BAI de SPCs voor het charteren marktprijzen
—     krachtens artikel 230 EG (ex artikel 173 EG-Verdrag)              betaalt. Haars inziens zijn die conclusies gebaseerd op volledig
      nietig te verklaren beschikking C (2001) 1442 van de              onredelijke veronderstellingen ten aanzien van de restwaarde
      Commissie van 8 mei 2001 betreffende staatssteun van              van de schepen. Verder verwerpt verzoekster de conclusies van
      Frankrijk voor de onderneming Bretagne Angleterre                 de Commissie betreffende de relevante markt, haar conclusie
      Irlande (behalve artikel 1, leden 2 en 3), voorzover              dat verzoekster een monopoliepositie op de relevante mark-
      daarmee steun aan BAI is goedgekeurd;                             t(en) zou krijgen wanneer BAI zich zou terugtrekken, en haar
                                                                        beoordeling van de intensiteit van het herstructureringssteun-
—     de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.                 pakket.
                                                                        Ten slotte, stelt verzoekster, dat de Commissie inbreuk heeft
Middelen en voornaamste argumenten                                      gemaakt op een aantal procedurele vereisten in de staats-
                                                                        steunregels, in het bijzonder het vereiste om de betrokken
                                                                        partijen in kennis te stellen van de zaken die in onderzoek zijn.
Verzoekster is een veerbootmaatschappij die veerdiensten
onderhoudt voor toeristen en vracht op bepaalde lijnen tussen
Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk in het westelijke gedeelte
van het kanaal. Haar belangrijkste concurrent is de Franse
veerbootmaatschappij         Bretagne-Angleterre-Irlande      S.A.,
„Brittany Ferries ” („BAI”).
                                                                        (1) Procedure nr. C 31/98.
                                                                        (2) Zaak T-49/01 (PB 2001, C 161, blz. 19).
Verzoekster bracht haar bezwaren tegen de door BAI ontvan-              (3) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
                                                                            tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
gen staatssteun informeel onder de aandacht van de Commissie                artikel 93 van het EG-Verdrag (PB 1999, L 83, blz. 1).
in mei 1998, vlak nadat de Commissie de formele onderzoeks-
procedure had geopend. (1) Nadien werd het verzoekster
duidelijk, dat de Commissie zich uitsluitend richtte op de in de


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 oktober 1998 in zaak T-2/95: Industrie des poudres sphériques tegen Raad van de Europese Unie (Antidumping - Verordening (EEG) nr. 2423/88 - Metallisch calcium - Hervatting antidumpingonderzoek - Rechten van de verdediging - Soortgelijk product - Schade - Belang Gemeenschap - Motivering - Misbruik van bevoegdheid - Buitentoepassingverklaring van een antidumpingverordening op een importeur)

text:
21.11.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 358/13
                                                 GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            3. De chambre syndicale de l'eÂlectromeÂtallurgie et de
                                                                         l'eÂlectrochimie en de Commissie dragen ieder hun
                      van 15 oktober 1998
                                                                         eigen kosten.
in zaak T-2/95: Industrie des poudres spheÂriques tegen
                Raad van de Europese Unie (1)                       (1) PB C 54 van 4.3.1995.
(Antidumping Ð Verordening (EEG) nr. 2423/88 Ð
Metallisch calcium Ð Hervatting antidumpingonderzoek
Ð Rechten van de verdediging Ð Soortgelijk product Ð
Schade Ð Belang Gemeenschap Ð Motivering Ð Mis-
bruik van bevoegdheid Ð Buitentoepassingverklaring van
       een antidumpingverordening op een importeur)
                         (98/C 358/26)                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 30 september 1998
                                                                    in zaak T-154/96: C. Chvatal e.a. tegen Hof van Justitie
                       (Procestaal: Frans)
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                    (Ambtenaren Ð Definitieve beeÈindiging van dienst naar
                                                                    aanleiding van toetreding van nieuwe lidstaten Ð Bezwa-
In zaak T-2/95, Industrie des poudres spheÂriques, gevestigd
                                                                    rend besluit Ð Exceptie van onwettigheid Ð Wettigheid
te Annemasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door C.
                                                                    van Verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2688/95 Ð
NomeÁge, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
                                                                    Gelijke behandeling Ð Schending van wezenlijke vorm-
te Luxemburg ten kantore van A. Schmitt, Val Sainte-
                                                                    voorschriften Ð Voorafgaande raadpleging van instellin-
Croix 7, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                                gen en van comiteÂ voor Statuut)
aanvankelijk R. Torrent en J. Monteiro, later R. Torrent
en Y. Cretien, en vervolgens R. Torrent, A. Tanca en P.                                       (98/C 358/27)
Bentley), ondersteund door Commissie van de Europese
Gemeenschappen (gemachtigden: N. Khan en X. Lewis),
PeÂchiney eÂlectromeÂtallurgie, gevestigd te Courbevoie
(Frankrijk) en Chambre syndicale de l'eÂlectromeÂtallurgie et                              (Procestaal: Frans)
de l'eÂlectrochimie, gevestigd te Parijs, aanvankelijk verte-
genwoordigd door J.-P. Gunther en H. de Broca, advoca-
ten te Parijs, later enkel door J.-P. Gunther, domicilie geko-      In zaak T-154/96, C. Chvatal e.a., ambtenaren van het
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en                 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, verte-
Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11, betreffende een            genwoordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure en, aanvan-
beroep strekkende tot, primair, nietigverklaring van Veror-         kelijk, A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
dening (EG) nr. 2557/94 van de Raad van 19 oktober                  hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL,
1994 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op          rue de Cessange 30, tegen Hof van Justitie van de Euro-
de invoer van metallisch calcium van oorsprong uit de               pese Gemeenschappen (gemachtigde: T. Millett), onder-
Volksrepubliek China en uit Rusland (PB L 270 van                   steund door Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
21.10.1994, blz. 27), en, subsidiair, tot vaststelling, dat         D. Canga Fano en T. Blanchet) en Koninkrijk der Neder-
deze verordening verzoekster niet kan worden tegengewor-            landen (gemachtigden: M. Fierstra en J. S. van den Ooster-
pen, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde Kamer Ð            kamp), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
uitgebreid), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresi-          besluiten van het Hof van Justitie houdende afwijzing van
dent, B. Vesterdorf, R. García-Valdecasas, R. M. Moura              hun verzoeken om te worden geplaatst op de lijst van per-
Ramos en M. Jaeger, rechters; griffiers: B. Pastor, hoofd-          sonen die blijk hebben gegeven van belangstelling voor
administrateur, en A. Mair, administrateur, op 15 oktober           toepassing van een maatregel tot definitieve beeÈindiging
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                van de dienst naar aanleiding van de toetreding van Oos-
volgt:                                                              tenrijk, Finland en Zweden, en tot vaststelling van de
                                                                    onwettigheid van Verordening (EG, Euratom, EGKS)
                                                                    nr. 2688/95 van de Raad van 17 november 1995 tot vast-
1. Verwerpt het beroep.                                             stelling van bijzondere maatregelen betreffende de beeÈindi-
                                                                    ging van de dienst van ambtenaren van de Europese
                                                                    Gemeenschappen naar aanleiding van de toetreding van
                                                                    Oostenrijk, Finland en Zweden (PB L 280 van
2. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten en in die van          23.11.1995, blz. 1), op grond dat deze verordening enkel
    de Raad, daaronder begrepen die van de procedure in             van toepassing is op de ambtenaren van het Europees Par-
    kort geding, alsmede in de kosten van PeÂchiney eÂlec-          lement, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld als
    tromeÂtallurgie, intervenieÈnte.                                volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M. Jae-


title: Zaak T-110/10: Arrest van het Gerecht van 13 juni 2012 — Insula/Commissie ( „Arbitragebeding — Overeenkomst ter financiering van projecten inzake onderzoek en ontwikkeling — Contract El Hierro — Geen bewijsstukken en onverenigbaarheid met contractuele bepalingen van gedeclareerde kosten — Terugbetaling van voorschotten — Reconventionele vordering van Commissie” )

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/18

         Arrest van het Gerecht van 13 juni 2012 — Insula/Commissie
   (Zaak T-110/10) (1)

   (Arbitragebeding - Overeenkomst ter financiering van projecten inzake onderzoek en ontwikkeling - Contract El Hierro - Geen bewijsstukken en onverenigbaarheid met contractuele bepalingen van gedeclareerde kosten - Terugbetaling van voorschotten - Reconventionele vordering van Commissie)
   2012/C 217/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Conseil scientifique international pour le développement des îles (Insula) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-D. Simonet en P. Marsal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. M. Rouchaud-Joët en F. Mirza, vervolgens A.-M. Rouchaud-Joët en D. Calciu, gemachtigden, bijgestaan door L. Defalque en S. Woog, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld op grond van artikel 272 VWEU, ertoe strekkende dat een vordering van de Commissie tot terugbetaling van een bedrag van 84 120 EUR ongegrond wordt verklaard en de Commissie wordt veroordeeld tot het opstellen van een „creditnota” van 84 120 EUR

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Conseil scientifique international pour le développement des îles (Insula) wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een hoofdsom van 84 120 EUR, te vermeerderen met vertragingsrente tegen 2,5 % per jaar te rekenen vanaf 26 januari 2010 tot de dag van integrale betaling van de hoofdsom.

               3)

               De reconventionele vordering van de Commissie wordt voor het overige verworpen.

               4)

               Insula zal haar eigen kosten en de kosten van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak C-353/11: Beroep ingesteld op 5 juli 2011 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/26

         Beroep ingesteld op 5 juli 2011 — Europese Commissie/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-353/11)
   2011/C 252/49
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve, M. Thomannová-Körnerová, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2010/5/EU van de Commissie van 8 februari 2010 tot wijziging van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde acroleïne als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 augustus 2010 verstreken.

      (1)  PB L 36, blz. 24.


title: Zaak C-191/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale di Lecce — Sezione Distaccata di Gallipoli op  14 april 2006  — strafzaak tegen Aniello Gallo en Gianluca Damonte

text:
               15.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Tribunale di Lecce — Sezione Distaccata di Gallipoli op 14 april 2006 — strafzaak tegen Aniello Gallo en Gianluca Damonte
   (Zaak C-191/06)
   (2006/C 165/24)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale di Lecce — Sezione Distaccata di Gallipoli
   Strafzaak tegen
   Aniello Gallo en Gianluca Damonte
   Prejudiciële vraag
   Is het Hof van Justitie van oordeel dat er sprake is van onverenigbaarheid, met de daaruit voortvloeiende gevolgen voor de nationale rechtsorde, van artikel 4, lid 4 bis, van wet nr. 401/89 met de in de artikelen 43 EG en 49 EG neergelegde beginselen betreffende de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van grensoverschrijdende diensten, mede gelet op de verschillende uitleggingen die blijken uit de arresten van het Hof van Justitie (met name het arrest Gambelli) en uit het arrest nr. 23271/04 van de Suprema Corte di Cassazione, Sezioni Unite? In het bijzonder wordt het Hof verzocht vast te stellen of de in de aanklacht vermelde sanctieregeling op grond waarvan Aniello Gallo en Gianluca Damonte zijn beschuldigd, in Italië toepasbaar is.


title: Zaak T-61/05: Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Cornelius Rozemeijer en anderen tegen Raad van de Europese Unie

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/30

         Beroep, op 10 februari 2005 ingesteld door Cornelius Rozemeijer en anderen tegen Raad van de Europese Unie
   (Zaak T-61/05)
   (2005/C 106/64)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 10 februari 2005 beroep ingesteld tegen Raad van de Europese Unie door Cornelius Rozemeijer, wonende te Alkmaar (Nederland), Gaston Vaesken, wonende te Saint-Mandrier (Frankrijk) en Pierrette Vaesken, wonende te Sanary/Mer (Frankrijk), vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L. Levi en A. Finchelstein, advocaten.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               1)

               de pensioenafrekeningen van verzoekers over de maand mei 2004 nietig te verklaren zodat daarop een aanpassingscoëfficiënt kan worden toegepast die overeenkomt met die voor de hoofdstad van het land waar zij wonen, of op zijn minst, een aanpassingscoëfficiënt die het verschil in de kosten van levensonderhoud op de plaats waar verzoekers worden geacht die kosten te maken, juist weergeeft;

               2)

               de Raad te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-35/05, Elisabeth Agne-Dapper en anderen tegen Commissie.


title: Zaak T-286/10: Beroep ingesteld op 30 juni 2010 — Fondation de l’Institut de Recherche Idiap/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/57

         Beroep ingesteld op 30 juni 2010 — Fondation de l’Institut de Recherche Idiap/Commissie
   (Zaak T-286/10)
   ()
   2010/C 221/91
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fondation de l’Institut de Recherche Idiap (vertegenwoordiger: G. Chapus-Rapin, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vooraf, het onderhavige beroep opschortende werking verlenen;

               —

               primair,

                           —

                           het beroep ontvankelijk verklaren;

                           —

                           het beroep inwilligen;

               —

               bijgevolg

                           —

                           het besluit van de Europese Commissie van 11 mei 2010 nietig verklaren;

                           —

                           verklaren dat de kosten van de IDIAP-onderzoekers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die meewerken aan de programma’s AMIDA, BACS en DIRAC, in aanmerking komen voor de externe middelen van de Europese Unie;

                           —

                           gelasten dat IDIAP niet verplicht is 98 042,45 EUR voor DIRAC en 251 505,76 EUR voor AMIDA terug te betalen;

                           —

                           de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

                           —

                           de Europese Commissie verwijzen in de kosten en honoraria van de advocaat van IDIAP;

               —

               subsidiair,

                           —

                           het beroep ontvankelijk verklaren;

                           —

                           het beroep inwilligen;

               —

               bijgevolg

                           —

                           het besluit van de Europese Commissie van 11 mei 2010 nietig verklaren;

                           —

                           een nieuwe audit van IDIAP laten verrichten door de Europese Commissie en die laten toevertrouwen aan een andere instelling dan Treureva;

                           —

                           de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

                           —

                           de Europese Commissie verwijzen in de kosten en honoraria van de advocaat van IDIAP.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep, dat op een arbitragebeding is gebaseerd, verzoekt verzoekster het Gerecht in wezen vast te stellen dat de kosten die zijn gemaakt voor onderzoekers met arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd die meewerken aan de overeenkomsten AMIDA, BACS en DIRAC, die zijn gesloten in het kader van de specifieke programma’s op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie „Integratie en versterking van de Europese onderzoeksruimte (2002-2006)” en „Technologieën voor de informatiemaatschappij (2000-2006)”, in aanmerking komen.
   Ter onderbouwing van haar beroep betoogt verzoekster dat

               —

               de uitlegging van de Europese Commissie van de overeenkomsten AMIDA, BACS en DIRAC, volgens welke de kosten voor arbeidsovereenkomsten van onderzoekers voor onbepaalde tijd, gewone niet in aanmerking komende werkingskosten zijn, en geen extra kosten die in verband met de projecten worden gemaakt, willekeurig of althans ongegrond is, aangezien:

                           —

                           de modelovereenkomst voor de overeenkomsten AMIDA, BACS en DIRAC arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd niet uitsluit van de in aanmerking komende kosten;

                           —

                           het verband tussen de arbeidsovereenkomsten van de onderzoekers en de projecten AMIDA, BACS en DIRAC uitdrukkelijk wordt vermeld in de arbeidsovereenkomsten;

                           —

                           de arbeidsovereenkomsten van de onderzoekers slechts bestaan wegens de projecten, daar verzoekster niet over eigen middelen beschikt om onderzoekers te betalen buiten de projecten;

                           —

                           de arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd het beste middel is om zeker te stellen dat onderzoekers kunnen worden weggestuurd aan het einde van een project, daar deze naar Zwitsers recht (plaats waar verzoekster gevestigd is) gelijk wanneer zonder rechtvaardiging kan worden opgezegd mits een korte termijn in acht wordt genomen;

               —

               de uitlegging van de Commissie in strijd is met het beginsel van goede trouw en met het vertrouwensbeginsel, aangezien deze uitlegging geleidelijk is gewijzigd;

               —

               subsidiair, de audit-procedure waarop het bestreden besluit betrekking heeft, aangetast is door onherstelbare gebreken die tot nietigverklaring ervan moeten leiden.


               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/1

         2011/C 46/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 38 van 5.2.2011

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 30 van 29.1.2011

      PB C 13 van 15.1.2011

      PB C 346 van 18.12.2010

      PB C 328 van 4.12.2010

      PB C 317 van 20.11.2010

      PB C 301 van 6.11.2010

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-124/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/16

      Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2010 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 15 december 2009 in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie
      (Zaak C-124/10 P)
      (2010/C 161/23)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Gippini Fournier, B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Électricité de France (EDF), Franse Republiek, Iberdrola SA

         Conclusies

                  —

                  het op 16 december 2009 aan de Commissie betekende arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Derde kamer) van 15 december 2009, in zaak T-156/04, Électricité de France (EDF)/Commissie, nietig verklaren voor zover daarin:

                              —

                              de artikelen 3 en 4 van beschikking (C 2003/4637) van de Commissie van 16 december 2003 betreffende de aan EDF en de elektriciteits- en gasindustrie toegekende steunmaatregelen (C 68/2002, N 504/2003 en C 25/2003) nietig worden verklaard;

                              —

                              de Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van Électricité de France (EDF);

                  —

                  de zaak naar het Gerecht verwijzen voor een nieuw onderzoek;

                  —

                  de beslissing over de kosten aanhouden.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert de Europese Commissie twee middelen aan.
      Met haar eerste middel betoogt zij dat het Gerecht een onjuiste voorstelling heeft gegeven van de aan het geding ten grondslag liggende feiten. Anders dan in het bestreden arrest is vermeld, heeft de Franse Republiek immers geen belastingschuld omgezet in kapitaal, maar slechts steun verleend aan EDF in de vorm van een vrijstelling van vennootschapsbelasting. De herkapitalisatie van EDF als zodanig werd in de nietigverklaarde beschikking niet als staatssteun aangemerkt. Alleen de fiscale gevolgen ervan zijn door de Commissie als staatssteun aangemerkt.
      Met haar tweede middel, dat uit vier onderdelen bestaat, betoogt rekwirante dat het Gerecht blijkt heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Franse regering in deze zaak is opgetreden als een bedachtzame particuliere investeerder in een markteconomie.
      In de eerste plaats betwist rekwirante de vaststelling van het Gerecht dat het onderscheid tussen de staat als aandeelhouder en de staat in de uitoefening van de openbare macht hoofdzakelijk afhangt van de door de lidstaat nagestreefde doelstelling — in casu de herkapitalisatie van EDF —, en niet van objectieve en controleerbare elementen. Enerzijds heeft het Hof immers bij herhaling erop gewezen dat artikel 87, lid 1, EG geen onderscheid maakt naar de redenen of doeleinden van de maatregelen van de staten. Anderzijds zou een criterium waarbij wordt gezien naar de bedoeling van de staat zeer ongeschikt zijn om het bestaan van staatsteun te beoordelen, aangezien een dergelijk criterium naar zijn aard subjectief en vatbaar voor interpretatie is.
      In de tweede plaats verwijt de Commissie het Gerecht dat het zijn onderzoek niet heeft gebaseerd op de vergelijking tussen, enerzijds, de wijze waarop een bedachtzaam particulier marktdeelnemer zonder voorrechten in soortgelijke omstandigheden zou zijn opgetreden, en anderzijds, de wijze waarop de Franse Republiek, met haar voorrechten van openbare macht, in casu is opgetreden.
      In de derde plaats betoogt rekwirante dat het bestreden arrest inbreuk maakt op het beginsel van gelijke behandeling tussen overheidsbedrijven en particuliere ondernemingen, en aldus een gunstigere fiscale behandeling van de staat, met inbegrip van de vennootschappen waarvan de staat niet de enige aandeelhouder is, mogelijk heeft gemaakt.
      Ten slotte heeft het Gerecht volgens de Commissie inbreuk gemaakt op de voorschriften inzake de verdeling van de bewijslast met betrekking tot de toepasselijkheid van het beginsel van de bedachtzame particuliere investeerder in een markteconomie, en heeft het rekening gehouden met elementen die dateren van na de vaststelling van de nietigverklaarde beschikking.


title: Zaak F-89/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 oktober 2015 — Arsène/Commissie [Openbare dienst — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder b), van bijlage VII bij het Statuut — Referentieperiode van tien jaar — Aanvang — Neutralisatie van periodes van uitoefening van een functie in dienst van een internationale organisatie — Overeenkomstige toepassing van de bepalingen van artikel 4, lid 1, onder a), van bijlage VII bij het Statuut — Gewone verblijfplaats buiten de plaats van tewerkstelling vóór de uitoefening van een functie in dienst van een internationale organisatie — Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering — Beroep kennelijk ongegrond]

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/78

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 21 oktober 2015 — Arsène/Commissie
   (Zaak F-89/14) (1)

   ([Openbare dienst - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Voorwaarde van artikel 4, lid 1, onder b), van bijlage VII bij het Statuut - Referentieperiode van tien jaar - Aanvang - Neutralisatie van periodes van uitoefening van een functie in dienst van een internationale organisatie - Overeenkomstige toepassing van de bepalingen van artikel 4, lid 1, onder a), van bijlage VII bij het Statuut - Gewone verblijfplaats buiten de plaats van tewerkstelling vóór de uitoefening van een functie in dienst van een internationale organisatie - Artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering - Beroep kennelijk ongegrond])
   (2015/C 398/93)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria Lucia Arsène (Boekarest, Roemenië) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en T. S. Bohr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende weigering om de ontheemdingstoelage toe te kennen en om veroordeling van de Commissie tot betaling van die toelage, met rente, sinds verzoeksters indiensttreding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Arsène draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014, blz. 62.


title: Zaak T-466/12: Beroep ingesteld op 23 oktober 2012 — RFA International/Commissie

text:
               15.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/7

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2012 — RFA International/Commissie
   (Zaak T-466/12)
   2012/C 389/12
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RFA International, LP (Calgary, Canada) (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de besluiten C(2012) 5577 def., C(2012) 5585 def., C(2012) 5588 def., C(2012) 5595 def., C(2012) 5596 def., C(2012) 5598 def. en C(2012) 5611 def. van de Commissie van 10 augustus 2012 gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover verzoeksters vordering tot terugbetaling van antidumpingrechten daarbij is afgewezen, behalve wat de bedragen betreft waarvoor de vorderingen niet-ontvankelijk waren verklaard omdat zij na het verstrijken van de wettelijk voorgeschreven termijn waren ingediend;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel:

                           —

                           de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat het gerechtvaardigd was om alle verkoopkosten, algemene kosten en administratieve kosten, alsook de volledige winst in mindering te brengen van de uitvoerprijs van de CHEMK Group, en door in samenhang daarmee vast te stellen dat het bestaan van één enkele economische eenheid niet relevant is bij de berekening van de uitvoerprijs (met inbegrip van correcties van die uitvoerprijs) op grond van artikel 2, lid 9, van de basisverordening (1). Voor zover de Commissie zich mogelijkerwijs heeft gebaseerd op de opvatting dat verzoeksters betoog dat één enkele economische eenheid bestaat, dient te worden afgewezen, voert verzoekster aan dat die afwijzing eveneens op een onjuiste rechtsopvatting en/of een kennelijke beoordelingsfout berust.

               2)

               Tweede middel:

                           —

                           de Commissie heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat sprake was van gewijzigde omstandigheden in de zin van artikel 11, lid 9, van de basisverordening en dat het om die reden gerechtvaardigd was de uiteindelijke dumpingmarge met behulp van een andere methode te berekenen. Verzoekster voert ook aan dat de Commissie bijgevolg artikel 11, lid 9, van de basisverordening heeft geschonden, omdat zij een nieuwe methode heeft toegepast, die verschilde van de in het oorspronkelijke onderzoek gehanteerde methode.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51).


title: Zaak C-179/10: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 28 september 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/45

      Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 28 september 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
      (Zaak C-179/10) (1)

      (2012/C 25/85)
      Procestaal: Frans
      De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Zaak C-34/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Visvergunningen — Verordening (EG) nr. 3690/93 — Vaartuigen Wiron III en Wiron IV — Definitieve overbrenging daarvan naar Argentinië)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-34/04) (1)

   (Niet-nakoming - Visvergunningen - Verordening (EG) nr. 3690/93 - Vaartuigen Wiron III en Wiron IV - Definitieve overbrenging daarvan naar Argentinië)
   (2007/C 82/02)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: T. van Rijn en C. Diderich, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordiger: H. G. Sevenster, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verordening (EG) nr. 3690/93 van de Raad van 20 december 1993 tot invoering van een communautair stelsel van regels voor de minimuminformatie die visvergunningen moeten bevatten (PB L 341, blz. 93) — Visvergunningen voor de vissersvaartuigen WIRON III en WIRON IV niet ingetrokken na overbrenging van deze vaartuigen naar Argentinië
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 71 van 20.3.2004.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 24 februari 2005 in zaak C-318/02: Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Beschikking 2002/524/EG — Financiële correcties, toegepast op Nederlandse uitgaven uit hoofde van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van markt in sector varkensvlees in Nederland — Verordening (EG) nr. 413/97)

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 24 februari 2005
   in zaak C-318/02: Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Beschikking 2002/524/EG - Financiële correcties, toegepast op Nederlandse uitgaven uit hoofde van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van markt in sector varkensvlees in Nederland - Verordening (EG) nr. 413/97)
   (2005/C 106/05)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-318/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 4 september 2002, Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: H. G. Sevenster, S. Terstal en N. A. J. Bel) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: T. van Rijn), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, N. Colneric en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 24 februari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


title: Zaak T-10/06: Beroep ingesteld op  11 januari 2006  — PORTELA & Co. tegen BHIM

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/47

         Beroep ingesteld op 11 januari 2006 — PORTELA & Co. tegen BHIM
   (Zaak T-10/06)
   (2006/C 60/89)
   Taal van het verzoekschrift: Portugees
   Partijen

      Verzoekster: PORTELA & Co., SA (S. Mamede do Coronado, Portugal) (vertegenwoordiger: J. M. Pimenta, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Juan Torres Quadrado en Josep Gilbert Sanz
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 14 september 2004 in zaak R 897/2004-1 te vernietigen en de inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 1 400 183 toe te staan voor de volgende waren:

                           —

                           klasse 5 — farmaceutische, diergeneeskundige en hygiënische producten; diëtische substanties voor medisch gebruik; middelen ter verdelging van ongedierte;

                           —

                           klasse 42 — geneeskundige diensten; dienstverlening met betrekking tot farmaceutische laboratoria; onderzoek op het gebied van de geneeskunde, laboratoriumonderzoek;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: PORTELA & Co., SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk Bial (aanvraag nr. 1400183)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Juan Torres Quadrado en Josep Gilbert Sanz

      Oppositiemerk of -teken: Spaans merk Bial

      Beslissing van de oppositieafdeling: oppositie gedeeltelijk toegewezen

      Beslissing van de kamer van beroep: bevestiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: Verzoekster stelt dat het BHIM artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 verkeerd heeft uitgelegd en bij de vaststelling van de bestreden beslissing wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden (het merk werd niet naar behoren vermeld in het bezwaarschrift, verzoekster werd niet binnen de wettelijke termijn ingelicht over de relevante bestanddelen van het oudere merk op basis waarvan bezwaar is gemaakt en de beslissing omtrent de kosten is onjuist).


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 maart 1997 in zaak T-21/96: A. Giannini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Aanstelling - Kennisgeving van vacature - Dienstbelang)

text:
26 . 4 . 97            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 131 / 15
Dalheim ( Groothertogdom Luxemburg ), vertegenwoordigd                voor een beroepsopleidingsactie, waarvan verzoekster in
door C. Revoldini, advocaat te Luxemburg, domicilie ge               kennis is gesteld op 28 december 1994, heeft het Gerecht
kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van laatstge                 van eerste aanleg ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
noemde, route de.Longwy 180, tegen Commissie van de                   A. Saggio, president, V. Tiili en R. M. Moura Ramos,
Europese Gemeenschappen (gemachtigden : A. M. Alves                   rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op
Vieira , J. Currall en A. Dal Ferro ), betreffende een beroep         19 maart 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Com          luidt als volgt:
missie houdende annulering van de procedure van kennis
geving van vacature COM/1 16/94 en, voor zoveel nodig,                1 . Verwerpt bet beroep.
van het besluit van de Commissie om het in die kennisge
ving van vacature bedoelde ambt voor de onderdanen van                2 . Verwijst de Commissie in alle kosten.
nieuwe lidstaten voor te behouden en een aankondiging
van algemeen vergelijkend onderzoek COM/A/929 ( hoofd
                                                                      (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
van eenheid V.F.3 ) te publiceren , alsmede van het besluit
van de Commissie van 14 december 1995 houdende afwij
zing van verzoekers klacht van 14 juli 1995 en, anderzijds,
veroordeling van de Commissie tot betaling van een ver
goeding voor de morele schade die verzoeker stelt te heb
ben geleden, heeft het Gerecht ( Vijfde Kamer), samenge
steld als volgt: R. Garcia-Valdecasas, president, J. Azizi en         ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, admini                                  van 19 maart 1997
strateur, op 18 maart 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:                                           in zaak T-21/96: A. Giannini tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (')
1 . Verklaart bet beroep niet-ontvankelijk voor zover het             (Ambtenaren — Aanstelling — Kennisgeving van vacature
     strekt tot nietigverklaring van het besluit van de Com                                   — Dienstbelang)
     missie om aankondiging van algemeen vergelijkend on                                        ( 97/C 131 /38 )
     derzoek COM/A/929 (hoofd van eenheid V.F.3) te pu
     bliceren .
                                                                                (Procestaai: Frans)
2 . Verklaart het beroep ongegrond voor het overige.
                                                                      In zaak T-21 /96 , A. Giannini, ambtenaar van de Commis
3 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra            sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,
     gen .
                                                                      vertegenwoordigd door M. Dallemagne en C. Locchi, ad
                                                                      vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
(') PB nr. C 145 van 18 . 5 . 1996 .                                  burg ten kantore van J. Biver, rue de la Loge 3 , tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
                                                                      den : G. Valsesia en J. Currall ), betreffende een beroep tot,
                                                                      enerzijds, nietigverklaring van de besluiten houdende aan
                                                                      stelling van de heer X als hoofd van de eenheid „ Onder
                                                                      handelingen over en beheer van de textielovereenkomsten;
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             schoeisel ; diversen " en houdende afwijzing van verzoekers
                       van 19 maart 1997
                                                                      sollicitatie naar dat ambt, en anderzijds, vergoeding van
                                                                      de materiële en morele schade die verzoeker door die be
in zaak T-73/95 : Estabelecimentos Isidoro M. Oliveira SA             sluiten zou hebben geleden, heeft het Gerecht ( Eerste Ka
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                 mer ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president, V. Tiili
 (Sociale politiek — Europees sociaal fonds — Financiële              en R. M. Moura-Ramos, rechters; griffier: A. Mair, admi
 bijstand voor beroepsopleidingacties — Nieuwe beschik               nistrateur, op 19 maart 1997 een arrest gewezen waarvan
                                                                      het dictum luidt als volgt:
king na arrest van Hof — Rechtszekerheid — Gewettigd
 vertrouwen — Verbod van reformatio in pejus — Rede
                           lijke termijn)                              1 . Verklaart nietig de besluiten van de Commissie hou
                                                                            dende aanstelling van de beer X in het in kennisgeving
                          ( 97/C 131 /37 )                                  van vacature COM/1 51 /94 bedoelde ambt van hoofd
                                                                            van de eenheid „ Onderhandelingen over en beheer van
                     (Procestaai: Portugees)                                de textielovereenkomsten ; schoeisel; diversen " en hou
                                                                            dende afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dat
 In zaak T-73/95 , Estabelecimentos Isidoro M. Oliveira SA,                 ambt.
 gevestigd te Montijo ( Portugal ), vertegenwoordigd door J.
 Marqués de Ascensao, advocaat te Lissabon, domicilie ge
 kozen hebbende te Luxemburg bij A. de Sousa , Uniao de                2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
 Bancos Portugueses SA, rue de la Grève 12 , tegen Com
 missie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden :                3.   Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
 A. M. Alves Vieira en G. Wilms ), betreffende een beroep
 tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking                    (') PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
 C(94)1410/9 van de Commissie van 12 juli 1994 betref
 fende financiële bijstand van het Europees sociaal fonds


title: Zaak T-394/14: Beroep ingesteld op 4 juni 2014 — Turon & Ros/Commissie

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/29

         Beroep ingesteld op 4 juni 2014 — Turon & Ros/Commissie
   (Zaak T-394/14)
   2014/C 245/40
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Inmobiliaria Turon & Ros, S.L. (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. C. García Muñoz, J. I. Jiménez-Blanco Carrillo de Albornoz en J. Corral García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-392/14 zijn aangevoerd.


title: Zaak C-454/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance francophone de Bruxelles — België) — Proximus NV, voorheen Belgacom NV/Gemeente Etterbeek (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 2002/20/EG — Artikelen 12 en 13 — Administratieve bijdragen — Vergoeding voor het recht om faciliteiten te installeren — Werkingssfeer — Gemeentelijke regelgeving — Belasting op antennes voor mobiele telefonie)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance francophone de Bruxelles — België) — Proximus NV, voorheen Belgacom NV/Gemeente Etterbeek
   (Zaak C-454/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 2002/20/EG - Artikelen 12 en 13 - Administratieve bijdragen - Vergoeding voor het recht om faciliteiten te installeren - Werkingssfeer - Gemeentelijke regelgeving - Belasting op antennes voor mobiele telefonie))
   (2016/C 068/02)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Proximus NV, voorheen Belgacom NV

      Verwerende partij: Gemeente Etterbeek

      Dictum

   De artikelen 12 en 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat een belasting als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, wordt opgelegd aan elke natuurlijke of rechtspersoon die houder is van een reëel recht of van een recht om een antenne voor mobiele telefonie te exploiteren.

      (1)  PB C 313 van 26.10.2013.


title: Zaak T-143/17: Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Ilunga Luyoyo/Raad

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/32

         Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Ilunga Luyoyo/Raad
   (Zaak T-143/17)
   (2017/C 129/49)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ferdinand Ilunga Luyoyo (Kasa-Vubu, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordiger: O. Okito, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) 2016/2230 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2016/2231 van de Raad van 12 december 2016 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo en tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB, voor zover die verordening betrekking heeft op Ferdinand Ilunga Luyoyo;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker en van alle interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-139/17, Kibelisa/Raad.