title: Zaak F-148/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 januari 2016 — Brouillard/Commissie (Openbare dienst — Niet-toelating tot de examens van een vergelijkend onderzoek — Kort geding — Verzoek om voorlopige maatregelen — Spoedeisendheid — Geen spoedeisendheid)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/27

         Beschikking van de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 januari 2016 — Brouillard/Commissie
   (Zaak F-148/15 R)
   ((Openbare dienst - Niet-toelating tot de examens van een vergelijkend onderzoek - Kort geding - Verzoek om voorlopige maatregelen - Spoedeisendheid - Geen spoedeisendheid))
   (2016/C 090/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alain Laurent Brouillard (Forest, België) (vertegenwoordiger: P. Vande Casteele, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/306/15 — juristen-linguïsten voor het Frans (AD 7) om verzoeker niet toe te laten tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek, omdat zijn opleidingsniveau niet zou overeenkomen met een voltooide juridische opleiding gevolgd aan een Belgische, een Franse of een Luxemburgse universiteit

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding van Brouillard wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-177/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 5 april 2017 — Demarchi Gino S.a.s./Ministero della Giustizia

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 5 april 2017 — Demarchi Gino S.a.s./Ministero della Giustizia
   (Zaak C-177/17)
   (2017/C 277/30)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Demarchi Gino S.a.s.

      Verwerende partij: Ministero della Giustizia

      Prejudiciële vraag

   Staat het beginsel dat eenieder er recht op heeft dat zijn zaak binnen een redelijke termijn door een onpartijdig gerecht wordt behandeld, zoals verankerd in artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 6, lid 1, EVRM, dat in het recht van de Unie is neergelegd in artikel 6, lid 3, [VEU], gelezen in samenhang met het beginsel dat voortvloeit uit artikel 67 VWEU, volgens hetwelk de Unie een gemeenschappelijke ruimte van recht tot stand brengt waarin de grondrechten worden geëerbiedigd, alsook met het beginsel dat voortvloeit uit de artikelen 81 en 82 VWEU, dat de Unie een justitiële samenwerking ontwikkelt in burgerlijke en strafrechtelijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen, die is gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen en van beslissingen in buitengerechtelijke zaken, in de weg aan een nationale regeling als de Italiaanse regeling die is vervat in artikel 5 sexies van wet nr. 89/2001, die partijen van wie is erkend dat de Italiaanse Staat hun een „billijke vergoeding” wegens de onredelijke duur van gerechtelijke procedures is verschuldigd, verplicht een reeks voorwaarden te vervullen om betaling daarvan te verkrijgen, alsook het verstrijken van de in artikel 5 sexies, lid 5, van wet nr. 89/2001 bedoelde termijn af te wachten, zonder dat zij in de tussentijd een gerechtelijke executievordering kunnen instellen, en zonder dat zij nadien vergoeding kunnen vorderen van de schade die zij hebben geleden wegens de late betaling, ook wanneer de „billijke vergoeding” is toegekend wegens de onredelijke duur van een burgerrechtelijke procedure met grensoverschrijdende gevolgen of in elk geval in een aangelegenheid die onder de bevoegdheid van de Europese Unie valt en/of in een aangelegenheid waarvoor de Europese Unie in de wederzijdse erkenning van gerechtelijke titels voorziet?


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  1 december 2005  in zaak C-14/04 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Abdelkader Dellas e.a. tegen Premier ministre e.a. (Sociale politiek — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Richtlijn 93/104/EG — Begrip  arbeidstijd  — Strekking — Nationale regeling die met name voor maximale wekelijkse arbeidstijd voorziet in voor werknemer gunstiger plafond — Vaststelling van arbeidstijd in bepaalde sociale instellingen — Wachtdienst die aanwezigheid van werknemer op werkplek vereist — Tijdvakken van inactiviteit van werknemer in kader van dergelijke dienst — Nationaal mechanisme voor gedifferentieerde telling van uren van aanwezigheid naargelang van intensiteit van activiteit)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 1 december 2005
   in zaak C-14/04 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Abdelkader Dellas e.a. tegen Premier ministre e.a. (1)

   (Sociale politiek - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Richtlijn 93/104/EG - Begrip „arbeidstijd” - Strekking - Nationale regeling die met name voor maximale wekelijkse arbeidstijd voorziet in voor werknemer gunstiger plafond - Vaststelling van arbeidstijd in bepaalde sociale instellingen - Wachtdienst die aanwezigheid van werknemer op werkplek vereist - Tijdvakken van inactiviteit van werknemer in kader van dergelijke dienst - Nationaal mechanisme voor gedifferentieerde telling van uren van aanwezigheid naargelang van intensiteit van activiteit)
   (2006/C 36/13)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-14/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) bij beslissing van 3 december 2003, ingekomen bij het Hof op 15 januari 2004, in de procedure Abdelkader Dellas, Confédération générale du travail, Fédération nationale des syndicats des services de santé et des services sociaux CFDT, Fédération nationale de l'action sociale Force ouvrière tegen Premier ministre, Ministre des Affaires sociales, du Travail et de la Solidarité, in tegenwoordigheid van: Union des fédérations et syndicats nationaux d'employeurs sans but lucratif du secteur sanitaire, social et médico-social, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur), R. Silva de Lapuerta, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 1 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan de regeling van een lidstaat die met betrekking tot wachtdiensten die werknemers van bepaalde sociale en medisch-sociale instellingen verrichten volgens het stelsel van fysieke aanwezigheid op de werkplek zelf, voor de aanrekening van de werkelijke arbeidstijd voorziet in een stelsel van gelijkstelling als dat waarom het gaat in het hoofdgeding, wanneer niet is verzekerd dat wordt voldaan aan alle minimumvoorschriften die in deze richtlijn zijn vastgesteld om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers doeltreffend te beschermen.

               Wanneer het nationale recht met name voor de maximale wekelijkse arbeidstijd een plafond vaststelt dat voor de werknemers gunstiger uitvalt, zijn voor de vraag of de beschermende regels van de richtlijn worden geëerbiedigd, enkel de drempels of plafonds van belang die worden genoemd in de richtlijn.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-437/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Linz (Oostenrijk) op 3 oktober 2008 — Österreichische Salinen AG/Finanzamt Linz

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Linz (Oostenrijk) op 3 oktober 2008 — Österreichische Salinen AG/Finanzamt Linz
   (Zaak C-437/08)
   (2009/C 19/19)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Linz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Österreichische Salinen AG

      Verwerende partij: Finanzamt Linz
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met het gemeenschapsrecht wanneer een nationale overheid ter vermijding van discriminatie van buitenlandse deelnemingen die volgens de wettekst in tegenstelling tot binnenlandse deelnemingen pas vanaf een deelneming van 25 % (thans 10 %) zijn vrijgesteld van belasting, de verrekeningsmethode toepast, omdat dit resultaat volgens een beslissing van het Oostenrijkse Verwaltungsgerichtshof het meest aansluit bij de (hypothetische) wil van de wetgever, en enerzijds met betrekking tot de verrekenbare vennootschapsbelasting, anderzijds met betrekking tot de verrekenbare bronbelasting niet tegelijkertijd een uitstel van verrekening tot de volgende jaren of een krediet in het verliesjaar toestaat?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: is het in strijd met het gemeenschapsrecht wanneer bij uit derde landen afkomstige dividenden geen uitstel van verrekening of een krediet wordt toegestaan?


title: Doorhaling van zaak C-289/00

text:
C 233/20               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  28.9.2002
               Doorhaling van zaak C-289/00 ( 1)                                    Doorhaling van zaak C-210/01 ( 1)
                        (2002/C 233/32)                                                      (2002/C 233/35)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van de Eerste kamer van het Hof van Justitie van
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 juli 2002 de              de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 juli
doorhaling in het register gelast van zaak C-289/00 (verzoek         2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-210/01:
van de Corte d’appello di Genova om een prejudiciële beslis-         Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
sing): Cantieri Navali Italiani SpA (Fincantieri), Finmeccanica      Republiek.
SpA tegen Federico Bianchi e.a.
                                                                     (1 ) PB C 212 van 28.7.2001.
( 1) PB C 285 van 7.10.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak C-458/01 ( 1)
               Doorhaling van zaak    C-352/00 ( 1)
                                                                                (2002/C 233/36)
                        (2002/C 233/33)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese                Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juni 2002 de
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 2002 de              doorhaling in het register gelast van zaak C-458/01: Commis-
doorhaling in het register gelast van zaak C-352/00: Italiaanse      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
Republiek tegen Raad van de Europese Unie.                           bliek.
( 1) PB C 355 van 9.12.2000.                                         (1 ) PB C 84 van 6.4.2002.
                Doorhaling van zaak C-86/01 (1)                                      Doorhaling van zaak C-50/02 (1)
                        (2002/C 233/34)                                                      (2002/C 233/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 juli 2002 de              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 juli 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-86/01: Commissie        doorhaling in het register gelast van zaak C-50/02: Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk.           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek.
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.                                         (1 ) PB C 84 van 6.4.2002.


title: Arrest van het Hof van 28 januari 2015 in zaak E-15/14 — Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Verordening (EU) nr. 1007/2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten — Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 286/2012 van de Commissie)

text:
               18.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/9

         ARREST VAN HET HOF
   van 28 januari 2015
   in zaak E-15/14
   Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
   (Niet-nakoming van verplichtingen door een overeenkomstsluitende partij — Niet-omzetting — Verordening (EU) nr. 1007/2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten — Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 286/2012 van de Commissie)
   (2015/C 201/09)
   In zaak E-15/14, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om een verklaring dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in zijn interne rechtsorde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 4d van hoofdstuk XI van bijlage II bij de EER-overeenkomst (Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten, en houdende intrekking van Richtlijn 73/44/EEG van de Raad en Richtlijnen 96/73/EG en 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad, als gewijzigd bij Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 286/2012 van de Commissie van 27 januari 2012 tot wijziging van bijlage I, teneinde daarin een nieuwe textielvezelbenaming op te nemen, en van de bijlagen VIII en IX, teneinde die aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, bij Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president en rechter-rapporteur, Per Christiansen en Páll Hreinsson, rechters, op 28 januari 2015 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               Verklaart dat IJsland zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen aangezien het niet binnen de gestelde termijn de maatregelen heeft vastgesteld die nodig zijn voor de omzetting in zijn interne rechtsorde van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 4d van hoofdstuk XI van bijlage II bij de EER-overeenkomst, te weten Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten, en houdende intrekking van Richtlijn 73/44/EEG van de Raad en Richtlijnen 96/73/EG en 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad, als gewijzigd bij Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 286/2012 van de Commissie van 27 januari 2012 tot wijziging van bijlage I, teneinde daarin een nieuwe textielvezelbenaming op te nemen, en van de bijlagen VIII en IX, teneinde die aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, bij Verordening (EU) nr. 1007/2011 van het Europees Parlement en de Raad betreffende textielvezelbenamingen en de desbetreffende etikettering en merking van de vezelsamenstelling van textielproducten, zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij.

               2.

               Verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


title: ARREST VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 13 juli 1995 in zaak C-391/93 (verzoek van het Bundessozialgericht (Duitsland) om een prejudiciële beslissing): U. Perrotta tegen Allgemeine Ortskrankenkasse München (Sociale zekerheid - Werkloze die toestemming heeft in andere dan bevoegde Lid-Staat te verblijven - Toekenning van prestaties bij ziekte - Verlenging van verblijfsduur)

text:
23 . 9 . 95            I NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 248/ 1
                                                                     I
                                                               (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                             HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                         van de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en
                            ( Eerste Kamer)                                     zelfstandigen, alsmede op bun gezinsleden, die zich
                                                                                binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en
                           van 13 juli 1995                                     bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de
in zaak C-391/93 (verzoek van het Bundessozialgericht                           Raad van 2 juni 1 983, moet aldus worden uitgelegd, dat
( Duitsland ) om een prejudiciële beslissing ): U. Perrotta                     het bevoegde orgaan verplicht is te beslissen over een
       tegen Allgemeine Ortskrankenkasse München f 1 )                          verzoek om verlenging van het tijdvak gedurende
 (Sociale zekerheid — Werkloze die toestemming heeft in                         hetwelk het prestaties bij ziekte voor zijn rekening
                                                                                neemt, ook al is dit verzoek door de werkloze niet
andere dan bevoegde Lid-Staat te verblijven — Toekenning
   van prestaties bij ziekte — Verlenging van verblijfsduur)                    uitdrukkelijk gedaan, maar kan het worden afgeleid uit
                                                                                een verzoek om toekenning van uitkeringen wegens
                              ( 95/C 248/01 )                                   ziekte, dat vlak vóór afloop van de in artikel 25, lid 1 ,
                                                                                van die verordening bedoelde termijn is ingediend bij het
                          (Procestaai: Duits)                                   orgaan van de ziekteverzekering van de plaats waarnaar
                                                                                de werkloze zich heeft begeven.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                   de Jurisprudentie van het Hof)                        2 . Om te bepalen of er sprake is van overmacht in de zin
                                                                                van artikel 25, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/
                                                                                71 , moet het bevoegde orgaan de omstandigheden van
 In zaak C-391 /93 , betreffende een verzoek aan het Hof                        het geval beoordelen, teneinde vast te stellen of van de
 krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Bun                         werkloze in redelijkheid kan worden gevergd dat hij
 dessozialgericht ( Duitsland ) in het aldaar aanhangig geding                  naar de bevoegde staat terugkeert, niet enkel gelet op het
 tussen U. Perrotta en Allgemeine Ortskrankenkasse Mün                         risico dat door de terugreis zijn gezondheidstoestand
 chen, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de                 verslechtert of zijn kansen op genezing kleiner worden,
 artikelen 25 , leden 1 en 4, en 69 , lid 1 , onder c ), van                    maar ook op de zwaarte van de beproeving die hij aldus
 Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                        moet doorstaan, met dien verstande dat onder over
 1971 betreffende de toepassing van de sociale-zekerheids                      macht niet slechts is te verstaan de absolute onmoge
 regelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                       lijkheid om naar de bevoegde staat terug te keren, en dat
 gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaat                           de omstandigheid dat de betrokkene fysiek in staat is te
 sen ( 2 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening ( EEG )                reizen, op zich niet de vaststelling van het bestaan van
 nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 ( 3 ), heeft het Hof                   overmacht belet.
  ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpre
 sident, D. A. O. Edward ( rapporteur ) en L. Sévon, rechters;
 advocaat-generaal : F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl ,                 (') PB nr. C 274 van 12 . 10 . 1993 .
  hoofdadministrateur, op 13 juli 1995 een arrest gewezen                 (2 ) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                      ( 3 ) PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 .
  1 . Artikel 25, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/71
       van de Raad van 1 4 juni 1971 betreffende de toepassing


title: Verzoek van het Handelsgericht Wien van 20 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Österreichische Unilever GmbH en Smithkline Beecham Markenartikel GesmbH (Zaak C-77/97)

text:
Nr. C 108/ 18            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5 . 4 . 97
       Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke                         drachten voor dienstverlening verhinderen, en moet hij
       afvalstoffen (') en deze bepalingen niet mee te delen,                    een beroepsprocedure volgens het vierde deel van het
       de krachtens het Verdrag op hem rustende verplichtin                     Bundesvergabegesetz laten plaatsvinden ?
       gen niet is nagekomen;
                                                                          3 . a ) Moeten de in de feiten genoemde diensten (gelet
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                                   op artikel 10 van Richtlijn 92/50/EEG ) als dienst
                                                                                verlening in de zin van bijlage IA van Richtlijn 92/
                                                                                50/EEG, categorie 2 ( diensten voor vervoer over
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                land ) worden beschouwd en moeten opdrachten
                                                                                voor dergelijke diensten dus overeenkomstig de be
De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan                               palingen van de titels III en IV van de richtlijn
die in zaak C-56/97 ( 2 ); de termijn voor omzetting is ver                         worden geplaatst, of moeten zij worden be
streken op 26 juni 19 95 .                                                           schouwd als dienstverlening in de zin van bijlage IB
                                                                                van Richtlijn 92/50/EEG (gezondheidszorg) en
(') PB nr. L 377 van 31 . 12 . 1991 , blz . 20 .                                     moeten opdrachten voor dergelijke diensten dus
( 2 ) Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .                                      overeenkomstig de artikelen 13 en 14 worden ge
                                                                                plaatst, respectievelijk vallen de genoemde diensten
                                                                                helemaal niet onder het toepassingsgebied van
                                                                                Richtlijn 92/50/EEG ?
                                                                                b ) Voldoen de bepalingen van de artikelen 1 tot en
                                                                                met 7 aan de in de rechtsoverwegingen 14 en 16 in
Verzoek van het Bundesvergabeamt van 5 december 1996                                 het arrest in zaak 41 /74 ( van Duyn ) gestelde voor
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Tö
                                                                                waarden voor rechtstreekse toepassing van een
         gel en Niederösterreichische Gebietskrankenkasse                            communautaire richtlijn, zodat dienstverlening in
                           ( Zaak C-76/97)                                           de zin van bijlage IB van de richtlijn in het kader
                             ( 97/C 108/34 )                                         van de daarin genoemde procedure moet worden
                                                                                aanbesteed, of zijn de voor de in bijlage IA ge
                                                                                noemde dienstverlening relevante bepalingen van
Het Bundesvergabeamt heeft bij beschikking van 5 decem                              de richtlijn geschikt om aan de in die zaak gestelde
                                                                                voorwaarden te voldoen ?
ber 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 20 februari 1997, in het geding tussen W. Tögel en
Niederösterreichische Gebietskrankenkasse, het Hof van                    4 . Volgt uit artikel 5 of andere bepalingen van het EG
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                              Verdrag, of uit Richtlijn 92/50/EEG een verplichting
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                          van de staat om in te grijpen in bestaande, voor onbe
                                                                                paalde tijd of voor meerdere jaren, en niet overeen
 1 . Kan uit deze of andere bepalingen van Richtlijn 89/                         komstig die richtlijn gesloten contracten ?
       665/EEG van de Raad van 21 december 1989 hou
       dende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs                (') PB nr. L 395 van 30 . 12 . 1989 , blz . 33 .
       rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de            ( 2 ) PB nr. L 209 van 24 . 7. 1992 , blz . 1 .
       beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids
       opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van
       werken ('), een individueel recht op inleiding van een
       beroepsprocedure bij autoriteiten of gerechten die aan
       de bepalingen van artikel 2, lid 8 , van Richtlijn 89/
       665/EEG voldoen, worden afgeleid, dat zo volledig                  Verzoek van het Handelsgericht Wien van 20 december
       duidelijk en concreet is, dat een particulier in geval             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
       van niet-omzetting van de betrokken richtlijn door de              Österreichische Unilever GmbH en Smithkline Beecham
       lidstaat zich in een procedure met succes tegenover de                                   Markenartikel GesmbH
       lidstaat op dat recht kan beroepen ?
                                                                                ( Zaak C-77/97)
 2.    Moet een nationale rechter met de kwalificaties van                                             ( 97/C 108/35 )
       het Bundesvergabeamt in een beroepsprocedure, wan
       neer wordt aangenomen dat een particulier een op
       artikel 41 van Richtlijn 92/50/EEG (2 ) juncto Richtlijn           Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van 20 de
        89/665/EEG berustend recht op inleiding van een be               cember 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
       roepsprocedure heeft, bepalingen van het nationale                 tie op 21 februari 1997, in het geding tussen Österreichi
                                                                          sche Unilever GmbH en Smithkline Beecham Marken
       recht zoals § 91 , leden 2 en 3 van het Bundesvergabe
       gesetz, waarin het Bundesvergabeamt enkel bevoegd                  artikel GesmbH, het Hof van Justitie van de Europese Ge
       wordt verklaard bij inbreuken op het Bundesvergabe                meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
        Bundesvergabegesetz en de daartoe vastgestelde veror             de navolgende vraag:
        deningen, buiten beschouwing laten, omdat die bepa
        lingen de inleiding van een beroepsprocedure volgens              Verzet artikel 30 van het EG-Verdrag juncto Richtlijn 76/
        het Bundesvergabegesetz voor het plaatsen van op                  768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de on
 ---pagebreak--- 5 . 4 . 97          I NL |                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 108/ 19
derlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inza              Beroep, op 24 februari 1997 ingesteld door Commissie
ke cosmetische producten            zich tegen een nationale be        van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
paling, die verboden inzake vermeldingen bij de verkoop                                                 Duitsland
van cosmeticaproducten bevat die verder gaan dan de in                                             ( Zaak C-83/97)
de richtlijn opgenomen beperkingen ?
                                                                                ( 97/C 108/38 )
0 ) PB nr. L 262 van 27. 9 . 1976 , blz. 169 .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 24 februari 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duits
                                                                        land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, lid van
                                                                        haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Lux
Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door Société Ano                 emburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirch
nyme des Caves et Producteurs Réunis de Roquefort                       berg.
( Aveyron) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                        ( Zaak C-80/97)
                          ( 97/C 108/36 )                               — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
                                                                               niet binnen de gestelde termijn alle maatregelen te tref
                                                                               fen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/43/
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instand
is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt dat                        houding van de natuurlijke habitats en de wilde flora
de Société Anonyme des Caves et Producteurs Réunis de                          en fauna ('), de krachtens het EG-Verdrag op haar rus
Roquefort (Aveyron ) e.a . hadden ingesteld bij het Gerecht                    tende verplichtingen niet is nagekomen;
van eerste aanleg. Dat beroep, ingeschreven onder nr.
T-140/96 , heeft tot onbevoegdverklaring geleid en het Ge              — de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van de pro
recht van eerste aanleg heeft het naar het Hof verwezen                        cedure te verwijzen .
opdat dit zich over het verzoek om nietigverklaring kan
uitspreken.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                        die in zaak C-56/97 (2 ); de termijn voor omzetting van de
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergege                    richtlijn is op 5 juni 1994 verstreken .
ven in een mededeling in Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen nr. C 318 van 26 oktober 1996 , blz . 24 .               D PB nr. L 206 van 22 . 7. 1992 , blz . 7 .
                                                                        ( 2 ) Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .
Beroep, op 25 februari 1997 ingesteld door Bergpracht
Milchwerk GmbH & Co. KG e.a. tegen Commissie van de                     Beroep, op 28 februari 1997 ingesteld door Commissie
                  Europese Gemeenschappen                               van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu
                        ( Zaak C-82/97)                                                                   bliek
                          ( 97/C 108/37 )                                                          ( Zaak C-88/97)
                                                                                ( 97/C 108/39 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 25 februari 1997 een beroep aanhangig gemaakt, dat                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Bergpracht Milchwerk GmbH & Co. KG e.a . bij het Ge                    is op 28 februari 1997 beroep ingesteld tegen Portugese
recht van eerste aanleg hadden ingesteld. Dat beroep, inge             Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
schreven onder nr. T-141 /96, heeft tot niet-ontvankelijk              schappen, vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid
verklaring geleid en het Gerecht van eerste aanleg heeft de             van haar juridische dienst, als gemachtigde , domicilie ge
zaak verwezen naar het Hof, opdat dit zich over het ver                kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
zoek om nietigverklaring kan uitspreken .                               de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
De middelen en voornaamste argumenten zijn weergege                    — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
ven in een mededeling in Publikatieblad van de Europese                        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Gemeenschappen nr. C 336 van 9 november 1996, blz. 30 .                        stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
                                                                               lijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake
                                                                               de instandhouding van de natuurlijke habitats en de


title: Zaak C-185/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 12 april 2013 — ANCC-Coop Associazione Nazionale Cooperative di Consumatori e.a./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 12 april 2013 — ANCC-Coop Associazione Nazionale Cooperative di Consumatori e.a./Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti e.a.
   (Zaak C-185/13)
   2013/C 207/10
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: ANCC-Coop Associazione Nazionale Cooperative di Consumatori, ANCD Associazione Nazionale Cooperative Dettaglianti, Sviluppo Discount SpA, Centrale Adriatica Soc coop, Coop Consorzio Nord Ovest Società Consortile a rl, Coop Italia Consorzio Nazionale non Alimentari Società Cooperativa, Coop Centro Italia Società Cooperativa, Tirreno Logistica Srl, Unicoop Firenze Società Cooperativa, CONAD — Consorzio Nazionale Dettaglianti — Soc. Coop, Conad Centro Nord Soc. Coop, Commercianti Indipendenti Asoociati Soc. Coop, Conad del Tirreno Soc. Coop, Pac2000A Soc. Coop, Conad Adriatico Soc. Coop, Conad Sicilia Soc. Coop, Sicilconad Mercurio Soc. Coop

      Verwerende partijen: Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti, Ministero dello Sviluppo Economico, Consulta generale per l'autotrasporto e la logistica, Osservatorio sulle attività di autotrasporto, Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato -Antitrust

      Prejudiciële vragen

               1.

               Zijn met de bescherming van de vrijheid van mededinging, het vrij verkeer van ondernemingen, de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten (neergelegd in artikel 4, lid 3, VEU, en in de artikelen 101, 49, 56 en 96 VWEU) verenigbaar, en zo ja in hoeverre, nationale bepalingen van lidstaten van de Unie die minimumbedrijfskosten voor de sector wegvervoer voorschrijven, die meebrengen dat een onderdeel van de tegenprestatie voor de dienst en dus van de contractprijs door derden wordt vastgesteld?

               2.

               Kunnen beperkingen van de aangehaalde beginselen worden gerechtvaardigd door het algemeen belang van de veiligheid van het wegverkeer, en zo ja onder welke voorwaarden, en passen minimumbedrijfskosten als bedoeld in de regeling van artikel 83 bis van d.l. nr. 112/2008, zoals gewijzigd en aangevuld, in dat kader?

               3.

               Kan de vaststelling van minimumbedrijfskosten in dit verband worden overgelaten aan vrijwillige akkoorden tussen categorieën van belanghebbende marktdeelnemers of eventueel aan organen waarin particuliere marktdeelnemers uit de sector sterk zijn vertegenwoordigd zonder dat tevoren wettelijke criteria zijn vastgesteld?


title: Zaak T-299/10: Beroep ingesteld op 15 juli 2010 — Babcock Noell/Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/52

         Beroep ingesteld op 15 juli 2010 — Babcock Noell/Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie
   (Zaak T-299/10)
   ()
   2010/C 234/92
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Babcock Noell GmbH (Würzburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Werner en C. Ebrecht, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de besluiten van verweerster van 1 juli 2010 in aanbestedingsprocedure F4E-20082009-OPE-053 (MS-MG) om de biedingen van verzoekster — vier onderscheiden offertes voor de kavels A, B, C en D — van de procedure uit te sluiten;

               —

               nietig verklaren het besluit van verweerster van 2 juli 2010 in aanbestedingsprocedure F4E-20082009-OPE-053 (MS-MG) om de opdracht aan de winnende inschrijver te gunnen;

               —

               verweerster gelasten om aanbestedingsprocedure F4E-20082009-OPE-053 (MS-MG) in te trekken en een nieuwe aanbestedingsprocedure voor de levering van ITER Toroidal Field Coils Winding Packs uit te schrijven;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster zeven middelen aan.
   In de eerste plaats betoogt verzoekster dat de besluiten waarbij haar biedingen wegens niet-inachtneming van het bestek van de procedure werden uitgesloten, het beginsel van gelijke behandeling schenden en een kennelijke beoordelingsfout vertonen, aangezien de biedingen geen substantiële wijzigingen („45 afwijkingen”) van het modelcontract bevatten, zoals verweerster stelt, maar in feite enkel een lijst met diverse voorstellen waarover moest worden onderhandeld. Bovendien stelt verzoekster dat verweerster met die besluiten de beginselen van behoorlijk bestuur en transparantie heeft geschonden.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de bestreden besluiten in strijd zijn met het algemene beginsel van gelijke behandeling van alle inschrijvers, aangezien verweerster in de loop van de aanbestedingsprocedure niets heeft gedaan om te verhelpen dat de winnende inschrijver bij de formulering van zijn offerte over een aanzienlijk informatievoordeel beschikte, daar zij vóór de procedure voor verweerster en andere entiteiten had gewerkt. Bovendien betoogt zij dat de bestreden besluiten het transparantiebeginsel schenden, daar verweerster verzoekster niet alle informatie heeft verstrekt over de omstandigheden en de feitelijke achtergrond van haar besluit om relevante informatie voor de vaststelling van het bestaan van een informatievoordeel voor de winnende inschrijver niet aan verzoekster kenbaar te maken.
   In de derde plaats betoogt verzoekster dat de bestreden besluiten in strijd zijn met artikel 84, sub a, van het financieel reglement (1), aangezien de winnende inschrijver met betrekking tot de te gunnen opdracht in een belangenconflict verkeerde.
   In de vierde plaats stelt verzoekster dat de bestreden besluiten in strijd zijn met het bepaalde in de artikelen 93 en 100, lid 2, sub h, van de uitvoeringsvoorschriften (2), aangezien het besluit van verweerster om de opdrachten in aanbestedingsprocedure F4E-2009-OPE-053 (MS-MG) te gunnen, genomen werd na een open procedure en niet na een procedure van concurrentiegerichte dialoog of een procedure van gunning via onderhandelingen.
   In de vijfde plaats betoogt zij dat de bestreden besluiten in strijd zijn met het bepaalde in artikel 23, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG (3) (dat naar analogie van toepassing is op deze aanbestedingsprocedure), aangezien de voorwaarden van het modelcontract in het bestek van de procedure in strijd zijn met het toepasselijke Spaanse recht en ertoe leiden dat ongerechtvaardigde belemmeringen voor de openstelling van overheidsopdrachten voor mededinging worden geschapen.
   In de zesde plaats stelt verzoekster dat verweerster, door het gebruik van vage en onduidelijke vereisten in de technische specificaties, het transparantiebeginsel heeft geschonden en het bepaalde in artikel 116, lid 1, van de uitvoeringsvoorschriften heeft miskend.
   Ten slotte betoogt zij dat verweerster de beginselen van transparantie en gelijke behandeling heeft geschonden, door in het bestek voor de onderhavige procedure gunningscriteria toe te passen die vaag en niet transparant zijn en geen betrekking hebben op het voorwerp van de opdracht, maar op de erkenning en selectie van de inschrijver.

      (1)  Besluit van de Raad van bestuur van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van 22 oktober 2007 houdende vaststelling van het financieel reglement.

      (2)  Besluit van de Raad van bestuur van de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie van 22 oktober 2007 houdende vaststelling van de uitvoeringsvoorschriften van het financieel reglement.

      (3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114).


title: Zaak T-408/12: Beroep ingesteld op 14 september 2012 — Ubee Interactive/BHIM — Augere Holdings (Netherlands) (ubee)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/33

         Beroep ingesteld op 14 september 2012 — Ubee Interactive/BHIM — Augere Holdings (Netherlands) (ubee)
   (Zaak T-408/12)
   2012/C 355/70
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ubee Interactive Corp. (Jhubei City, Taiwan) (vertegenwoordiger: M. Nentwig, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Augere Holdings (Netherlands) BV (Amsterdam, Nederland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 juli 2012 in zaak R 1848/2011-2 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „ubee”, voor waren en diensten van de klassen 9 en 38 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7 467 111

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: inschrijving nr. 7 130 248 van het gemeenschapswoordmerk „QUBEE” voor waren en diensten van de klassen 9, 37, 38 en 42; inschrijving nr. 7 224 603 van het gemeenschapsbeeldmerk „QUBEE” voor waren en diensten van de klassen 9, 37, 38 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Gevoegde zaken C-512/11 en C-513/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin — Finland) — Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö TSN ry/Terveyspalvelualan Liitto ry (C-512/11), Ylemmät Toimihenkilöt (YTN) ry/Teknologiateollisuus ry, Nokia Siemens Networks Oy (C-513/11) (Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers — Werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie op werk — Zwangerschapsverlof — Behoud van bezoldiging en/of genot van adequate uitkering — Richtlijn 96/34/EG — Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof — Individueel recht op ouderschapsverlof bij geboorte of adoptie van kind — Arbeids- en bezoldigingsvoorwaarden — Nationale collectieve arbeidsovereenkomst — Werkneemsters die zwangerschapsverlof hebben genomen na onderbreking van onbetaald ouderschapsverlof — Weigering om loon te betalen gedurende zwangerschapsverlof)

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 februari 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin — Finland) — Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö TSN ry/Terveyspalvelualan Liitto ry (C-512/11), Ylemmät Toimihenkilöt (YTN) ry/Teknologiateollisuus ry, Nokia Siemens Networks Oy (C-513/11)
   (Gevoegde zaken C-512/11 en C-513/11) (1)

   (Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Bescherming van veiligheid en gezondheid van werknemers - Werkneemsters tijdens zwangerschap, na bevalling en tijdens lactatie op werk - Zwangerschapsverlof - Behoud van bezoldiging en/of genot van adequate uitkering - Richtlijn 96/34/EG - Raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof - Individueel recht op ouderschapsverlof bij geboorte of adoptie van kind - Arbeids- en bezoldigingsvoorwaarden - Nationale collectieve arbeidsovereenkomst - Werkneemsters die zwangerschapsverlof hebben genomen na onderbreking van onbetaald ouderschapsverlof - Weigering om loon te betalen gedurende zwangerschapsverlof)
   2014/C 93/02
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Työtuomioistuin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö TSN ry (C-512/11), Ylemmät Toimihenkilöt (YTN) ry (C-513/11)

      Verwerende partijen: Terveyspalvelualan Liitto ry (C-512/11), Teknologiateollisuus ry, Nokia Siemens Networks Oy (C-513/11)

      In aanwezigheid van: Mehiläinen Oy (C-512/11)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Työtuomioistuin — Uitlegging van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23) en van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (PB L 348, blz. 1) — Collectieve arbeidsovereenkomst die voorziet in betaling van het volle loon aan werkneemsters tijdens het zwangerschapsverlof, mits zij voorafgaand aan het begin van het zwangerschapsverlof ten minste drie maanden ononderbroken arbeid hebben verricht — Geen loondoorbetaling tijdens het zwangerschapsverlof volgens deze overeenkomst aan werkneemsters die dit verlof opnemen onmiddellijk na een onbetaald ouderschapsverlof

      Dictum

   Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich verzet tegen een bepaling van nationaal recht, zoals de bepaling van de in de hoofdgedingen aan de orde zijnde collectieve arbeidsovereenkomsten, volgens welke een zwangere werkneemster die een onbetaald ouderschapsverlof in de zin van die richtlijn onderbreekt om met onmiddellijke ingang met zwangerschapsverlof te gaan in de zin van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), geen recht heeft op behoud van de bezoldiging waarop zij recht zou hebben gehad indien zij vóór dat zwangerschapsverlof haar werk gedurende een minimumperiode zou hebben hervat.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011.


title: Zaak T-221/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Huvis/Raad ( Dumping — Invoer van polyesterstapelvezels van oorsprong uit Korea — Verordening tot beëindiging van tussentijds nieuw onderzoek — Toepassing van andere methode dan die welke was gebruikt bij oorspronkelijk onderzoek — Noodzaak van wijziging van omstandigheden — Correctie voor kredietkosten — Betalingstermijnen — Bewijslast — Beginsel van behoorlijk bestuur — Artikel 2, lid 10, sub b en g, en artikel 11, lid 9, van verordening (EG) nr. 384/96 )

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/44

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008 — Huvis/Raad
   (Zaak T-221/05) (1)

   („Dumping - Invoer van polyesterstapelvezels van oorsprong uit Korea - Verordening tot beëindiging van tussentijds nieuw onderzoek - Toepassing van andere methode dan die welke was gebruikt bij oorspronkelijk onderzoek - Noodzaak van wijziging van omstandigheden - Correctie voor kredietkosten - Betalingstermijnen - Bewijslast - Beginsel van behoorlijk bestuur - Artikel 2, lid 10, sub b en g, en artikel 11, lid 9, van verordening (EG) nr. 384/96’)
   (2008/C 209/76)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Huvis Corp. (Gangnam-gu, Séoul, Zuid-Korea) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, F. Di Gianni en R. Antonini, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Righini en K. Talabér-Ricz, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, verzoek tot nietigverklaring van artikel 2 van verordening (EG) nr. 428/2005 van de Raad van 10 maart 2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op stapelvezels van polyester uit de Volksrepubliek China en Saoedi-Arabië en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2852/2000 van de Raad houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stapelvezels van polyesters uit de Republiek Korea en tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van dergelijke vezels uit Taiwan (PB L 71, blz. 1), en, anderzijds, verzoek uit hoofde van artikel 241 EG tot niet-toepasselijkverklaring van de bepalingen van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 1996, L 56, blz. 1), voor zover deze de bestreden conclusies in verordening nr. 428/2005 ondersteunen.
   Dictum

               1)

               Artikel 2 van verordening (EG) nr. 428/2005 van de Raad van 10 maart 2005 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op stapelvezels van polyester uit de Volksrepubliek China en Saoedi-Arabië en tot wijziging van verordening (EG) nr. 2852/2000 van de Raad houdende instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van stapelvezels van polyesters uit de Republiek Korea en tot beëindiging van de antidumpingprocedure ten aanzien van de invoer van dergelijke vezels uit Taiwan, wordt nietig verklaard voor zover het antidumpingrecht dat is vastgesteld voor de invoer in de Europese Gemeenschap van de door Huvis Corp. geproduceerde en uitgevoerde producten hoger is dan het antidumpingrecht dat van toepassing zou zijn indien krachtens de bij het oorspronkelijke onderzoek gebruikte „input”-methode een correctie was toegepast op de normale waarde voor invoerheffingen en indirecte belastingen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad zal zijn eigen kosten en 70 % van de kosten van Huvis Corp. dragen.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 193 van 6.8.2005.


title: Zaak T-401/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/27

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto/Commissie
   (Zaak T-401/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/46
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto ry (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: H. Pokela, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Paasivirta, F. Castillo de la Torre en P. Aalto en vervolgens E. Paasivirta en F. Castillo de la Torre, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto ry.

               2)

               Artikel 4 van beschikking C(2008) 3435 definitief wordt nietig verklaard voor zover het verwijst naar artikel 3 daarvan en betrekking heeft op Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en de helft van de kosten van Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto dragen.

               5)

               Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto zal de helft van haar eigen kosten dragen.

               6)

               Säveltäjäin Tekijänoikeustoimisto Teosto en de Commissie zullen elk hun eigen kosten betreffende de procedure in kort geding dragen.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak T-284/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 juli 2007 door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 mei 2007 in zaak F-97/06, López Teruel/BHIM

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/57

         Hogere voorziening ingesteld op 24 juli 2007 door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 mei 2007 in zaak F-97/06, López Teruel/BHIM
   (Zaak T-284/07 P)
   (2007/C 211/105)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero en E. Maurage, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Adelaida López Teruel (Guadalajara, Spanje)
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 mei 2007 in zaak F-97/06;

               —

               kosten rechtens.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij arrest van 22 mei 2007, waarvan vernietiging wordt gevorderd in het kader van deze hogere voorziening, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken het besluit van het BHIM van 6 oktober 2005 houdende afwijzing van het verzoek van López Teruel om een invaliditeitscommissie in te stellen, nietig verklaard.
   Tot staving van de vordering tot vernietiging van dit arrest voert het BHIM drie middelen aan.
   Volgens het eerste middel zijn de bepalingen van het Ambtenarenstatuut inzake het bijeenroepen van een invaliditeitscommissie geschonden, doordat het Gerecht de voorwaarden voor het recht op invaliditeitspensioen heeft gelijkgesteld aan die welke voor het bijeenroepen van een invaliditeitscommissie gelden. Rekwirant betwist ook dat er op het TABG een gebonden bevoegdheid rust met betrekking tot het bijeenroepen van een dergelijke commissie, zodat het arrest van het Gerecht berust op een onjuiste uitlegging.
   Volgens het tweede middel is artikel 90 van het Ambtenarenstatuut geschonden en is blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij het bepalen van het omstreden besluit, doordat het Gerecht enkel het besluit van 6 oktober 2005 als bezwarend besluit heeft aangemerkt en het antwoord van het BHIM op de daartegen ingediende klacht als bevestigend besluit heeft aangemerkt.
   Met zijn derde middel voert het BHIM aan dat het Gerecht feiten en bewijselementen kennelijk onjuist heeft opgevat door te oordelen dat het Bureau zijn besluit heeft gebaseerd op de vaststellingen van de medische arbitrage van 18 oktober 2005.


title: Zaak T-247/12: Arrest van het Gerecht van 20 mei 2014 — Argo Group International Holdings/BHIM — Arisa Assurances (ARIS) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ARIS — Ouder gemeenschapsbeeldmerk ARISA ASSURANCES S.A. — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Co-existentie van oudere merken op de markt — Amerikaans rechtsbeginsel van zogeheten, Morehouse defense’ — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/20

         Arrest van het Gerecht van 20 mei 2014 — Argo Group International Holdings/BHIM — Arisa Assurances (ARIS)
   (Zaak T-247/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ARIS - Ouder gemeenschapsbeeldmerk ARISA ASSURANCES S.A. - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Co-existentie van oudere merken op de markt - Amerikaans rechtsbeginsel van zogeheten, Morehouse defense’ - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 202/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Argo Group International Holdings Ltd (Hamilton, Bermuda, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: R. Hoy, S. Levine en N. Edbrooke, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Arisa Assurances SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: H. Bock, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 maart 2012 (zaak R 193/2011-2) inzake een oppositieprocedure tussen Arisa Assurances SA en Argo Group International Holdings Ltd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Argo Group International Holdings Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-149/16: Beroep ingesteld op 11 april 2016 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Commissie

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/56

      Beroep ingesteld op 11 april 2016 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Commissie
      (Zaak T-149/16)
      (2016/C 211/70)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Glazener, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  uitvoeringsbesluit C(2015) 5274 van de Commissie van 31 juli 2015 tot vaststelling van de lijst met geselecteerde voorstellen voor financiële bijstand van de EU op het gebied van de Financieringsfaciliteit voor Europese Verbindingen — Vervoerssector na de op het meerjarig werkprogramma gebaseerde oproepen van 11 september 2014 tot het indienen van voorstellen, nietig verklaren;

                  —

                  de Commissie gelasten om binnen drie maanden na de datum van het arrest een nieuw besluit over het voorstel van de verzoekende partij te nemen met inachtneming van de beslissing van het Gerecht;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling

                              —

                              De beoordeling van het voorstel van de verzoekende partij is onjuist voor zover het de gunningscriteria van relevantie, impact en kwaliteit betreft. Indien een zorgvuldige beoordeling aan de hand van die gunningscriteria zou zijn uitgevoerd, zou het voorstel zijn geselecteerd voor EU-medefinanciering.

                  2.

                  Tweede middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling

                              —

                              De Commissie heeft het beginsel van gelijke behandeling in het bestreden besluit geschonden door het voorstel van de verzoekende partij niet te selecteren, terwijl het andere, soortgelijke voorstellen met betrekking tot emissiereductietechnologieën wel heeft geselecteerd.


title: Zaak T-239/12: Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Jyoti Ceramic Industries/BHIM — DeguDent (ZIECON)

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/13

         Beroep ingesteld op 30 mei 2012 — Jyoti Ceramic Industries/BHIM — DeguDent (ZIECON)
   (Zaak T-239/12)
   2012/C 209/22
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Jyoti Ceramic Industries PVT. Ltd (Nashik, India) (vertegenwoordigers: R. Egerer, D. Jochim en A. Kolb, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: DeguDent GmbH (Hanau-Wolfgang, Duitsland)

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2012 in zaak R 2546/2010-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „ZIECON” voor waren van de klassen 5, 10 en 40 — aanvraag nr. 8 272 271

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: DeguDent GmbH

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „CERCON” voor waren van de klassen 5, 9 en 10

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009 juncto regel 50, lid 1, en regel 19, leden 1 en 3, van de uitvoeringsverordening


title: Zaak C-442/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Jan Sneller/DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV (Rechtsbijstandverzekering — Richtlijn 87/344/EEG — Artikel 4, lid 1 — Vrije advocaatkeuze door verzekeringnemer — Beding in algemene voorwaarden van toepassing op overeenkomst op grond waarvan rechtsbijstand in gerechtelijke en administratieve procedures door werknemer van verzekeraar gedekt is — Kosten voor rechtsbijstand door externe rechtsbijstandverlener enkel vergoed in geval verzekeraar besluit dat uitbesteding aan externe rechtshulpverlener noodzakelijk is)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/13

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Jan Sneller/DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
   (Zaak C-442/12) (1)

   (Rechtsbijstandverzekering - Richtlijn 87/344/EEG - Artikel 4, lid 1 - Vrije advocaatkeuze door verzekeringnemer - Beding in algemene voorwaarden van toepassing op overeenkomst op grond waarvan rechtsbijstand in gerechtelijke en administratieve procedures door werknemer van verzekeraar gedekt is - Kosten voor rechtsbijstand door externe rechtsbijstandverlener enkel vergoed in geval verzekeraar besluit dat uitbesteding aan externe rechtshulpverlener noodzakelijk is)
   2014/C 9/18
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jan Sneller

      Verwerende partij: DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Nederland — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering (PB L 185, blz. 77) — Vrije advocaatkeuze van de verzekerde

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een rechtsbijstandverzekeraar die in zijn verzekeringsovereenkomsten regelt dat rechtsbijstand in beginsel wordt verleend door zijn werknemers, tevens bedingt dat de kosten van rechtsbijstand van een door de verzekerde vrij gekozen advocaat of rechtsbijstandverlener slechts vergoed kunnen worden indien de verzekeraar van mening is dat de behandeling van de zaak aan een externe rechtshulpverlener moet worden uitbesteed.

               2)

               Voor de beantwoording van de eerste vraag maakt het geen verschil of rechtsbijstand voor de desbetreffende gerechtelijke of administratieve procedure naar nationaal recht verplicht is.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Zaak F-48/08: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 oktober 2008 — Ortega Serrano/Commissie (Ambtenaren — Kennelijke niet-ontvankelijkheid — Onmogelijkheid om de verzoekende partij te laten vertegenwoordigen door een advocaat die geen derde is — Rechtsbijstand — Verzoek om interventie)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/73

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 30 oktober 2008 — Ortega Serrano/Commissie
   (Zaak F-48/08) (1)

   (Ambtenaren - Kennelijke niet-ontvankelijkheid - Onmogelijkheid om de verzoekende partij te laten vertegenwoordigen door een advocaat die geen derde is - Rechtsbijstand - Verzoek om interventie)
   (2009/C 44/129)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Antonio Ortega Serrano (Cádiz, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Ortega Serrano, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Herrmann en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/26/05 houdende weigering om verzoeker op te nemen op de reservelijst en een nieuwe datum voor het mondelinge examen vast te stellen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het subsidiair ingediende verzoek van Ortega Serrano om zijn verzoekschrift te mogen regulariseren wordt afgewezen.

               3)

               Ortega Serrano wordt verwezen in de kosten.

               4)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het verzoek om interventie.

               5)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zal zijn eigen kosten voor het verzoek om interventie dragen.

               6)

               Het verzoek om rechtsbijstand in zaak F-48/08 AJ, Ortega Serrano/Commissie, wordt afgewezen.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008, blz. 52.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 23 november 2004 in zaak T-166/98, Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. rl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Gemeenschappelijke organisatie van de wijnmarkt — Verordening (EEG) nr. 2499/82 — Communautaire steun — Beroep tot nietigverklaring — Beroep wegens nalaten — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/18

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 23 november 2004
   in zaak T-166/98, Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. rl e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Gemeenschappelijke organisatie van de wijnmarkt - Verordening (EEG) nr. 2499/82 - Communautaire steun - Beroep tot nietigverklaring - Beroep wegens nalaten - Beroep tot schadevergoeding)
   (2005/C 31/35)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak T-166/98, Cantina sociale di Dolianova Soc. coop. rl, gevestigd te Dolianova (Italië), Cantina Trexenta Soc. coop. rl, gevestigd te Senorbì (Italië), Cantina sociale Marmilla – Unione viticoltori associati Soc. coop. rl, gevestigd te Sanluri (Italië), Cantina sociale S. Maria La Palma Soc. coop. rl, gevestigd te Santa Maria La Palma (Italië), Cantina sociale del Vermentino Soc. coop. rl Monti-Sassari, gevestigd te Monti (Italië), vertegenwoordigd door C. Dore en G. Dore, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk F. Ruggeri Laderchi en A. Alves Vieira, vervolgens A. Alves Vieira en L. Visaggio, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een beroep krachtens de artikelen 173 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 230 EG) en 175 EG-Verdrag (thans artikel 232 EG) tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 31 juli 1998 houdende weigering om aan verzoeksters rechtstreeks steun te verlenen voor de preventieve distillatie voor het wijnoogstjaar 1982/1983 en tot vaststelling van een onrechtmatig verzuim van de Commissie of, subsidiair, krachtens artikel 178 EG-Verdrag (thans artikel 235 EG) een beroep tot vergoeding van de schade die verzoeksters door het optreden van de Commissie stellen te hebben geleden, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en J. Forwood, rechters, griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 23 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Commissie is verplicht de door verzoeksters na het faillissement van Distilleria Agricola Industriale de Terralba geleden schade te vergoeden, die het gevolg is van het ontbreken van een mechanisme dat in het stelsel van artikel 9 van verordening (EEG) nr. 2499/82 tot vaststelling van de bepalingen inzake de preventieve distillatie voor het wijnoogstjaar 1982/1983 kan garanderen dat de bij die verordening ingestelde communautaire steun wordt uitgekeerd aan de betrokken producenten.

               2)

               Partijen zullen het Gerecht binnen vier maanden na de uitspraak van dit arrest het in onderlinge overeenstemming becijferde bedrag van de vergoeding meedelen.

               3)

               Indien geen overeenstemming is bereikt, zullen zij het Gerecht binnen dezelfde termijn hun becijferde conclusies voorleggen.

      (1)  PB C 378 van 5.12.1998.


title: Zaak C-156/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 mei 2009 — Finanzamt Leverkusen/Verigen Transplantation Service International AG

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 mei 2009 — Finanzamt Leverkusen/Verigen Transplantation Service International AG
   (Zaak C-156/09)
   2009/C 180/43
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Finanzamt Leverkusen

      Verwerende partij: Verigen Transplantation Service International AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 28 ter, F, eerste alinea, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (hierna: „Zesde richtlijn”) in die zin worden uitgelegd dat

                           a)

                           kraakbeenmateriaal dat bij een mens is weggehaald (biopsie monsters) en aan een ondernemer ter beschikking is gesteld voor celvermeerdering en daaropvolgende teruggave als implantaat voor de betrokken patiënt, een „roerende lichamelijke zaak” is in de zin van die bepaling;

                           b)

                           het proces waarbij gewrichtkraakbeencellen uit het kraakbeen worden geïsoleerd en vervolgens worden vermeerderd, een „bewerking” van roerende lichamelijke zaken is in de zin van die bepaling;

                           c)

                           de dienst reeds dan onder het btw-identificatienummer van de ontvanger van de dienst voor deze is verricht, wanneer dit nummer in de rekening van de dienstverrichter is opgevoerd, zonder dat er over het gebruik hiervan iets uitdrukkelijk, schriftelijk was overeengekomen?

               2)

               Indien een van de vorenstaande vragen ontkennend wordt beantwoord:

               3)

               moet artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn dan in die zin worden uitgelegd, dat het isoleren van gewrichtkraakbeencellen uit bij een mens afgenomen kraakbeenmateriaal en de daaropvolgende celvermeerdering een „gezondheidskundige verzorging van de mens” is, indien de door de celvermeerdering gewonnen cellen weer bij de donor worden geïmplanteerd?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-440/07, T-465/07 en T-1/08: Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2010 — Huta Buczek e.a./Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/39

         Beschikking van het Gerecht van 7 juli 2010 — Huta Buczek e.a./Commissie
   (Gevoegde zaken T-440/07, T-465/07 en T-1/08) (1)

   ()
   2010/C 246/66
   Procestaal: Pools
   De president van de Tweede kamer heeft de gedeeltelijke doorhaling van de gevoegde zaken gelast.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-329/12: Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — Al-Tabbaa/Raad

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/22

         Beroep ingesteld op 23 juli 2012 — Al-Tabbaa/Raad
   (Zaak T-329/12)
   2012/C 273/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Mazen Al-Tabbaa (Beiroet, Libanon) (vertegenwoordigers: M. Lester, Barrister en G. Martin, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/256/GBVB van de Raad van 14 mei 2012 tot uitvoering van besluit 2011/782/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 126, blz. 9) nietig verklaren voor zover het verzoeker betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 410/2012 van de Raad van 14 mei 2012 houdende uitvoering van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr. 36/2012 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Syrië (PB L 126, blz. 3) nietig verklaren voor zover zij verzoeker betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan, waarin hij aanvoert dat de Raad door verzoekers naam op te nemen op de lijsten in bijlage bij de bestreden maatregelen:

               —

               een kennelijke feitelijke vergissing en een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door de betrokken beperkende maatregelen op verzoeker toe te passen en aan te nemen dat een van de voorwaarden voor opname op de lijst was vervuld;

               —

               verzoeker geen voldoende of passende redenen heeft gegeven voor zijn opname op de lijsten;

               —

               verzoekers grondrechten van verdediging en het recht op effectieve rechterlijke bescherming heeft geschonden;

               —

               zonder rechtvaardiging of evenredigheid verzoekers grondrechten heeft geschonden, met name zijn recht op eigendom, op vrij ondernemerschap, op goede naam en zijn recht op privé-leven en familie- en gezinsleven.


title: Zaak T-389/12 R: Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2012 — EDF/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Concentraties — Elektriciteitsmarkt — Beschikking waarbij concentratie wordt goedgekeurd onder voorbehoud van naleving van bepaalde verbintenissen — Weigering om termijn voor nakoming van deze verbintenissen te verlengen — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/35

         Beschikking van het Gerecht van 11 oktober 2012 — EDF/Commissie
   (Zaak T-389/12 R)
   (Kort geding - Mededinging - Concentraties - Elektriciteitsmarkt - Beschikking waarbij concentratie wordt goedgekeurd onder voorbehoud van naleving van bepaalde verbintenissen - Weigering om termijn voor nakoming van deze verbintenissen te verlengen - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid)
   2012/C 366/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Électricité de France SA (EDF) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Creus Carreras en A. Valiente Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Giolito en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen ten aanzien van besluit C(2012) 4617 def. van de Commissie van 28 juni 2012 houdende weigering om verzoekster een verlenging toe te kennen van de termijn die is gesteld voor de nakoming van een aantal van haar verbintenissen, opgenomen in beschikking C(2009) 9059 van 12 november 2009 tot goedkeuring van de concentratie waarmee Électricité de France SA de uitsluitende zeggenschap over de activa van Segebel NV verwerft (Zaak COMP/M.5549 — EDF/Segebel)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-491/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 14 augustus 2017 — Hoteles Piñero Canarias, S.L./Keefe (vertegenwoordigd door zijn procesvertegenwoordiger Nik Eyton)

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 14 augustus 2017 — Hoteles Piñero Canarias, S.L./Keefe (vertegenwoordigd door zijn procesvertegenwoordiger Nik Eyton)
   (Zaak C-491/17)
   (2017/C 347/24)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hoteles Piñero Canarias, S.L.

      Verwerende partij: Keefe (vertegenwoordigd door zijn procesvertegenwoordiger Nik Eyton)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is voor toepassing van artikel 11, lid 3, (1) vereist dat de vordering van de gelaedeerde tegen de polishouder/verzekerde in die zin een verzekeringskwestie betreft dat hierbij een vraag over de geldigheid of dekking van de polis aan de orde is?

               2)

               Is voor toepassing van artikel 11, lid 3, vereist dat er een gevaar van onverenigbare arresten dreigt indien geen oproeping in het geding wordt toegestaan?

               3)

               Beschikt een gerechtelijke instantie over discretionaire ruimte bij de beslissing om in geval van een vordering waarop artikel 11, lid 3, van toepassing is, oproeping in het geding toe te staan?

      (1)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-132/02

text:
C 219/14              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 14.9.2002
               Doorhaling van zaak C-51/02 (1)                                     Doorhaling van zaak C-132/02 (1)
                       (2002/C 219/36)                                                      (2002/C 219/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 2001 de              De president van het Hof van Justitie van de Europese
doorhaling in het register gelast van zaak C-51/02: Commissie        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 mei 2002 de
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                        doorhaling in het register gelast van zaak C-132/02: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België.
(1) PB C 97 van 20.4.2002.
                                                                     (1) PB C 131 van 1.6.2002.


title: Zaak T-18/10: Beroep ingesteld op 11 januari 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/41

         Beroep ingesteld op 11 januari 2010 — Inuit Tapiriit Kanatami e.a./Parlement en Raad
   (Zaak T-18/10)
   2010/C 100/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Inuit Tapiriit Kanatami (Ottawa, Canada), Nattivak Hunters & Trappers Association (Qikiqtarjuaq, Canada) Pangnirtung Hunters’ and Trappers’ Organisation (Pangnirtung, Canada), Jaypootie Moesesie (Qikiqtarjuaq, Canada), Allen Kooneeliusie (Qikiqtarjuaq, Canada), Toomasie Newkingnak (Qikiqtarjuaq, Canada), David Kuptana (Ulukhaktok, Canada), Karliin Aariak (Iqaluit, Canada), Efstathios Andreas Agathos (Athene, Helleense Repuliek), Canadian Seal Marketing Group (Quebec, Canada), Ta Ma Su Seal Products (Cap-aux-Meules, Canada), Fur Institute of Canada (Ottowa, Canada), NuTan Furs, Inc (Catalina, Canada), Inuit Circumpolar Conference Greenland (ICC) (Nuuk, Canada), Johannes Egede (Nuuk, Canada), Kalaallit Nunaanni Aalisartut Piniartullu Kattuffiat (KNAPK) (Nuuk, Canada) (vertegenwoordigers: J. Bouckaert, M. van der Woude, H. Viaene, advocaten)

      Verwerende partijen: Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

      Vorderingen

               —

               ontvankelijkverklaring van het beroep;

               —

               nietigverklaring van verordening nr. 1007/2009 krachtens artikel 263 VWEU;

               —

               verwijzing van verwerende partijen in de kosten van verzoekers;

               —

               verwijzing van verwerende partijen in hun eigen kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vorderen verzoekers, Inuit zeehondenjagers, individuele personen die anderszins betrokken zijn bij andere activiteiten rond zeehondenproducten, organisaties die de belangen vertegenwoordigen van Inuit, alsmede andere in de verwerking van zeehondenproducten actieve individuele personen en bedrijven, nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1007/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de handel in zeehondenproducten (1), waarin beperkingen worden gesteld aan het op de markt van de Europese Unie brengen van zeehondenproducten.
   Verzoekers voeren voor hun vorderingen drie middelen aan.
   Ten eerste stellen verzoekers dat het Europees Parlement en de Raad ten onrechte artikel 95 EG (thans artikel 114 VWEU) als rechtsgrondslag hebben gekozen voor de aanneming van de bestreden verordening. Verzoekers stellen in dit verband dat de vaste rechtspraak van het Europese Hof van Justitie bevestigt dat maatregelen bedoeld in artikel 95 EG werkelijk de verbetering van de voorwaarden voor de instelling en werking van de interne markt ten doel moeten hebben en dat het enkele feit dat zij gevolgen hebben voor de instelling van die markt niet voldoende is voor toepasselijkheid van artikel 95 EG. Naar de mening van verzoekers heeft de bestreden verordening geen verbetering als vereist door de rechtspraak van de communautaire rechter tot gevolg, maar zal zij integendeel elke mogelijkheid van een interne markt in onder de werking van de verordening vallende zeehondenproducten effectief uitsluiten.
   Ten tweede betogen verzoekers dat verweerders inbreuk hebben gemaakt op het subsidiariteits- en op het evenredigheidsbeginsel, neergelegd in artikel 5 EU en uitgewerkt in het protocol betreffende de toepassing van de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid. Zij stellen dat verweerders niet aantonen waarom ingrijpen door de Europese Unie vereist is. Zij wijzen erop dat slechts twee lidstaten reeds een verbod op zeehondenproducten hadden ingesteld. Voorts, zelfs al zou het optreden door de Europese Unie voldoen aan het subsidiariteitsvereiste, zouden minder ingrijpende maatregelen voldoende zijn geweest om de geformuleerde doelstelling van de verordening te verwezenlijken. Verzoekers zijn het oneens met het feit dat verweerders hebben gekozen voor een vrijwel algeheel verbod op zeehondenproducten in plaats van minder vérgaande alternatieven te kiezen, zoals het stellen van etiketteringsvereisten.
   Ten derde stellen verzoekers dat de bestreden verordening een onevenredige beperking van de bestaansmogelijkheden van verzoekers betekent, waardoor hun economische activiteiten worden teruggebracht tot traditionele jachtmethoden en levenswijze. Zij betogen dat zij ondanks deze rechtstreekse ingreep in hun dagelijks leven, nooit zijn gehoord door de Raad of het Parlement. Bovendien hebben verweerders de belangen van de Innuitgemeenschap bij het overleven in het noordpoolgebied niet afgewogen tegen de morele opvattingen van enkele burgers van de Unie, en hebben zij aldus in strijd gehandeld met artikel 1 van protocol nr. 1 bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens (EVRM) en artikel 8 van dit verdrag, gelezen in samenhang met de artikelen 9 en 10 daarvan, en zoals uitgelegd in de rechtspraak van de communautaire gerechten, alsook met hun fundamentele recht om te worden gehoord.

      (1)  PB 2009 L 286, blz. 36


title: Zaak T-185/04: Beroep, op 25 mei 2004 ingesteld door Lancôme Parfums et Beauté & Cie tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/22

         Beroep, op 25 mei 2004 ingesteld door Lancôme Parfums et Beauté & Cie tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak T-185/04)
   (2004/C 217/40)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 mei 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Lancôme Parfums et Beauté & Cie, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door M. Antoine-Lalance, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de vierde kamer van beroep: Jacqueline Baudon.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 11 maart 2004 (zaak R 0039/2002-4) met betrekking tot de nietigheidsprocedure tussen Lancôme Parfums et Beauté & Cie en J. Baudon te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd:

               woordmerk AROMACOSMETIQUE – aanvraagnr. 866.335 voor waren van klasse 3 (cosmetische middelen, schoonheidsmiddelen en make-up producten)

               Houder van het merk of teken waarvan nietigverklaring wordt gevorderd:

               verzoekster

               Verzoekster in de nietigheidsprocedure:

               Jacqueline Baudon, houdster van de Franse woordmerken „AROMACOSMETIQUE” nr. 92/408 786 voor diensten van klasse 42 en nr. 98/739 256 voor waren van de klassen 3 en 5

               Beslissing van de nietigheidsafdeling:

               nietigverklaring van het gemeenschapsmerk AROMACOSMETIQUE op grond van het gevaar van verwarring met het oudere nationale merk nr. 98/739 256

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van de artikelen 61, 62, 73 en 79 van verordening nr. 40/94 inzake het gemeenschapsmerk, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en van artikel 6, lid 1, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden


title: Zaak C-437/12: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch — Nederland) — procedure ingesteld door X (Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Registratiebelasting — Gelijksoortige nationale producten — Neutraliteit van belasting tussen ingevoerde tweedehands personenauto’s en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op binnenlandse markt bevinden)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/18

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 19 december 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch — Nederland) — procedure ingesteld door X
   (Zaak C-437/12) (1)

   (Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Registratiebelasting - Gelijksoortige nationale producten - Neutraliteit van belasting tussen ingevoerde tweedehands personenauto’s en gelijksoortige voertuigen die zich reeds op binnenlandse markt bevinden)
   2014/C 52/29
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof ’s-Hertogenbosch

      Partij in het hoofdgeding

   X

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof ’s-Hertogenbosch — Nederland — Uitlegging van artikel 110 VWEU — Binnenlandse belastingen — Nationale regeling die een registratiebelasting oplegt bij de eerste ingebruikneming van een motorvoertuig op het nationale wegennet — Hoogte van de belasting vanaf 2010 afhankelijk van de CO2-uitstoot — Motorvoertuig dat in 2006 in het buitenland in het verkeer is gebracht en in 2010 op het nationale grondgebied is geregistreerd

      Dictum

               1)

               Voor de toepassing van artikel 110 VWEU zijn de gelijksoortige nationale producten die vergelijkbaar zijn met een tweedehands voertuig als dat in het hoofdgeding, dat vóór 1 februari 2008 voor het eerst in gebruik is genomen en in 2010 in Nederland is ingevoerd en geregistreerd, de voertuigen die zich op de Nederlandse markt bevinden en waarvan de kenmerken het dichtst aanleunen bij die van het betrokken voertuig.

               2)

               Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een belasting als de in 2010 geldende belasting personenauto’s en motorrijwielen, indien en voor zover het bedrag van die belasting op ingevoerde tweedehands voertuigen dat wordt geheven bij hun registratie in Nederland hoger is dan het laagste restbedrag van die heffing dat is vervat in de waarde van gelijksoortige reeds in die lidstaat geregistreerde tweedehands voertuigen.

      (1)  PB C 399 van 22.12.2012.


title: Zaak F-39/09: Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Goddijn/Europol

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/27

         Beroep ingesteld op 2 april 2009 — Goddijn/Europol
   (Zaak F-39/09)
   2009/C 167/53
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Jaqueline Goddijn (Breda, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar geen vaste functie kon worden aangeboden alsmede van het besluit van 7 januari 2009 waarbij de klacht tegen het eerste besluit is afgewezen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 12 juni 2008 waarbij verweerder verzoekster heeft meegedeeld dat hij haar geen vaste aanstelling kon aanbieden alsmede van het op de klacht genomen besluit van 7 januari 2009 waarbij verzoeksters grieven tegen het besluit van 12 juni 2008 ongegrond zijn verklaard;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.