title: Zaak T-135/01: Beroep, op 18 juni 2001 ingesteld door Giorgio Fedon & Figli spa, Fedon srl en Fedon America Usa Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie

text:
C 275/10                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   29.9.2001
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                               Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door U. Klug tegen
                              AANLEG                                                       Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-112/01)
                          van 7 juni 2001                                                         (2001/C 275/22)
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-202/00: M. Costacurta tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 mei 2001 beroep tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie ingesteld door U. Klug, wonende te Brussel,
                                                                         vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,
(Ambtenaren — Tewerkstelling van verzoeker in derde land                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
in 1993 — Herplaatsing van betrokkene bij Publicatiebureau
in 1996 — Verlies van voordeel van afwijkende bepalingen
van bijlage X bij Statuut — Verzoek om hertewerkstelling in              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
derde land, in 2000 ingediend op grond van bijlage X —                   —     nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van
Kennelijke niet-ontvankelijkheid van beroep tegen antwoor-                     haar definitief beoordelingsrapport over de periode 1997-
                        den van Commissie)                                     1999;
                                                                         —     verweerder te verwijzen in de kosten.
                          (2001/C 275/21)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (Procestaal: Frans)                            Verzoekster komt op tegen een aantal beoordelingen in haar
                                                                         beoordelingsrapport over de periode 1997-1999.
In zaak T-202/00, M. Costacurta, ambtenaar van de Commissie              Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt zij:
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,                    —     schending van de beoordelingsprocedure die is vastgelegd
vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat, domicilie gekozen                    in de op 28 juli 1989 bekendgemaakte gids voor de
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                         beoordeling;
Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall),
betreffende een verzoek om nietigverklaring het besluit dat              —     kennelijk verkeerde beoordeling wegens verwarring tus-
vervat ligt in een brief die de directeur van het Publicatiebureau             sen ziekteverlof en afwezigheid ter zake van de beoorde-
aan verzoeker heeft gezonden in antwoord op diens verzoek                      lingen voor de rubriek „regelmaat van de prestaties”.
van 6 juni 2000 om hertewerkstelling in een derde land,
en van het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
verzoekers klacht van 21 juli 2000, heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident,
A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 7 juni
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                Beroep, op 18 juni 2001 ingesteld door Giorgio Fedon &
volgt:                                                                   Figli spa, Fedon srl en Fedon America Usa Inc. tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad
                                                                                van de Europese Unie
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                (Zaak T-135/01)
2)    Verzoeker zal alle kosten dragen, daaronder begrepen die welke                              (2001/C 275/23)
      op het kort geding zijn gevallen.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(1) PB C 285 van 7.10.2000.                                              schappen is op 18 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese
                                                                         Unie door Fedon & Figli spa, Fedon srl en Fedon America Usa
                                                                         Inc., vertegenwoordigd door I. Van Bael, A. Cevese en F. Di
                                                                         Gianni, advocaten.
 ---pagebreak--- 29.9.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 275/11
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                    Middelen en voornaamste argumenten
—     de vordering van Fedon toe te wijzen en de Gemeenschap
      te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding              Verzoeker, personeelslid van verweerster, is vader van twee
      van LIT 4 432 590 743 dan wel een ander als redelijk              zonen. Hij verzocht om toekenning van een schooltoelage
      beschouwd bedrag, onder voorbehoud van wijziging                  voor zijn zonen, die een internationale school bezoeken.
      daarvan zolang de verplichting om de extra rechten                Verweerster wees dit verzoek af op grond dat verzoeker niet
      te betalen blijft duren, vermeerderd met de Italiaanse            aan de toekenningsvoorwaarden voldeed daar hij al geen recht
      wettelijke interessen vanaf de daadwerkelijke betaling            had op de ontheemdingstoelage (expatriation allowance) van
      door Fedon aan de Amerikaanse douaneautoriteiten van              16 %.
      95,4 % van de waarde van de goederen (extra heffingen)
      tot de betaling van de schadevergoeding, en voorts
      vermeerderd met moratoire interessen van 8 %, overeen-            Verzoeker stelt dat de weigering van de schooltoelage zijn
      komstig de vaste communautaire rechtspraak, ingeval               contractuele rechten schendt en met name indruist tegen de
      van vertraging bij de betaling van de gevorderde bedragen;        zorgplicht die verweerster jegens hem heeft.
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                        Verder is de regeling van artikel 19, sub i, van de „Conditions
                                                                        of Employment” (CoE) in strijd met het beginsel van gelijke
                                                                        behandeling. Verweerster heeft in artikel 9, sub c, CoE erkend
Middelen en voornaamste argumenten                                      dat zij dit beginsel in acht dient te nemen. De in artikel 19
                                                                        CoE bedoelde schooltoelage wordt alleen toegekend aan
Verzoeksters in de onderhavige zaak, die handel drijven in              personeelsleden die reeds aan de voorwaarden voor toekenning
brillendozen en deze uitvoeren naar de Verenigde Staten,                van een ontheemdingstoelage voldoen. Bijgevolg worden twee
vorderen een vergoeding van de schade die zij hebben geleden            categorieën van personeelsleden, namelijk degenen die wel en
ten gevolge van de vaststelling door de Verenigde Staten van            degenen die niet aan die voorwaarden voldoen, verschillend
commerciële vergeldingsmaatregelen waardoor de betrokken                behandeld. Dit verschil in behandeling zou slechts objectief
sector is getroffen.                                                    gerechtvaardigd zijn indien de ontheemdingstoelage hetzelfde
                                                                        doel had als de schooltoelage, hetgeen niet het geval is. De
                                                                        twee toelagen hebben een fundamenteel verschillend doel,
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                 zodat het niet gerechtvaardigd is de toekenning van de
die in zaak T-69/00, FIAM en FIAM Technologies/Raad en                  schooltoelage bedoeld in artikel 19, sub i, CoE aan de
Commissie (1).                                                          voorwaarden voor toekenning van de ontheemdingstoelage
                                                                        van artikel 17 te verbinden.
(1) PB C 135 van 13.5.00, blz. 30.
Beroep, op 6 juli 2001 ingesteld door E. Nicastro tegen                 Beroep, op 4 juli 2001 ingesteld door M. Alvarez Moreno
                    Europese Centrale Bank                                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-152/01)                                                       (Zaak T-153/01)
                         (2001/C 275/24)
                                                                                (2001/C 275/25)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 6 juli 2001 beroep tegen Europese Centrale               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bank ingesteld door E. Nicastro, wonende te Frankfurt am                schappen is op 4 juli 2001 beroep tegen Commissie van de
Main, vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en                   Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Alvarez Moreno,
S. Mittländer, advocaten.                                               wonende te Berlijn, vertegenwoordigd door G. Vandersanden
                                                                        en D. Dugois, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van verweerster om verzoe-        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      ker de schooltoelage (education allowance) voor zijn twee
      zonen te weigeren;                                                —    nietig te verklaren verweersters besluit om een leeftijds-
                                                                             grens van 65 jaar toe te passen op freelancetolken en die
—     verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.                  leeftijdsgrens derhalve op haar toe te passen;


title: Zaak C-306/05: Verzoek van de Audiencia provincial de Barcelona (Spanje) van 7 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sociedad general de autores y editores de España (SGAE) en Rafael Hoteles SA

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/3

         Verzoek van de Audiencia provincial de Barcelona (Spanje) van 7 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sociedad general de autores y editores de España (SGAE) en Rafael Hoteles SA
   (Zaak C-306/05)
   (2005/C 257/05)
   Procestaal: Spaans
   De Audiencia provincial de Barcelona (Spanje) heeft bij beschikking van 7 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 augustus 2005, in het geding tussen Sociedad general de autores y editores de España (SGAE) en Rafael Hoteles SA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Is bij de installatie, in hotelkamers, van televisietoestellen waarnaar het per satelliet of via de ether uitgezonden televisiesignaal via de kabel wordt doorgegeven, sprake van mededeling aan het publiek waarvoor de harmonisatie van de nationale wetgevingen inzake bescherming van het auteursrecht in de zin van artikel 3 van richtlijn 2001/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 geldt?

               2)

               Is de kwalificatie van een hotelkamer als een strikt huiselijke omgeving, zodat de mededeling via televisietoestellen waarnaar het eerder door het hotel ontvangen signaal wordt doorgegeven, niet langer als mededeling aan het publiek wordt aangemerkt, in strijd met de door richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 voorgestane bescherming van het auteursrecht?

               3)

               Kan, wat de bescherming van het auteursrecht tegen mededeling aan het publiek in de zin van richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreft, de mededeling via een televisietoestel in een hotelkamer als een mededeling aan het publiek worden beschouwd omdat een „successief publiek” toegang tot het werk heeft?

      (1)  betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij, PB L 167 van 22.06.2001, blz. 10.


title: Zaak T-512/14: Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Green Source Poland/Commissie

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/50

      Beroep ingesteld op 26 juni 2014 — Green Source Poland/Commissie
      (Zaak T-512/14)
      (2014/C 395/63)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Green Source Poland sp. z o.o. (Warschau, Polen) (vertegenwoordigers: M. Merola en L. Armati, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      Verzoekster verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het besluit nietig te verklaren;

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Met haar beroep verzoekt de verzoekende partij om nietigverklaring van besluit C(2014) 2289 final van de Commissie van 7 april 2014, waarbij deze instelling heeft geweigerd om een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling te verlenen voor het voorgestelde grote project „Purchase and implementation of innovative manufacturing technology of biocomponents to produce biofuels” („Aankoop en tenuitvoerlegging van innovatieve productietechnologie inzake biobestanddelen, met het oog op de vervaardiging van biobrandstoffen”), dat deel uitmaakte van het operationele programma „Innovative Economy” („Innovatieve economie”) voor structurele bijstand op basis van de convergentiedoelstelling in Polen.
      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zes middelen aan.

                  1.

                  De Commissie heeft de bevoegdheden overschreden die haar zijn toebedeeld bij artikel 41 van verordening nr. 1083/2006 (1), en heeft het rechtszekerheids- en het evenredigheidsbeginsel geschonden door de facto bindende werking toe te kennen aan een nog niet goedgekeurd voorstel voor een richtlijn, te weten het voorstel voor de „ILUC-richtlijn” (Indirect Land Use Change) (2). Verzoekster betoogt dat de weigering in werkelijkheid niet gebaseerd was op het feit dat het project — te weten een productiefaciliteit van de eerste generatie voor de vervaardiging van biobrandstoffen uit voedingsgewassen — niet het vereiste hoge innovatieniveau haalde, maar wel op het feit dat dit project niet strookte met het voorstel voor de ILUC-richtlijn, waarin biobrandstoffen van de tweede generatie, die worden vervaardigd uit andere gewassen dan voedingsgewassen, worden gepromoot. De Commissie heeft dus op basis van toekomstige wetgeving een bijdrage uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling geweigerd.

                  2.

                  De Commissie heeft de motiveringsplicht geschonden en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door aan te nemen dat het voorstel voor de ILUC-richtlijn de levensvatbaarheid van de voorgestelde fabriek bedreigt. Verzoekster voert aan dat de Commissie ten onrechte heeft geconstateerd dat de levensvatbaarheid van de fabriek op lange termijn (vanaf 2020) twijfelachtig was, op basis van speculaties dat na 2020 nog enkel financiële steun zou worden verleend voor biobrandstoffen die worden vervaardigd uit andere gewassen dan voedingsgewassen.

                  3.

                  De Commissie heeft misbruik gemaakt van de procedure en het evenredigheidsbeginsel geschonden, aangezien de opeenvolgende gronden waarop zij de bijdrage uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling heeft geweigerd, inconsistent en gekunsteld waren.

                  4.

                  De Commissie heeft artikel 41 van verordening nr. 1083/2006 geschonden, aangezien zij bij haar beoordelingen ook nog andere criteria in aanmerking heeft genomen dan die welke in het relevante operationele programma waren vermeld, en op basis daarvan heeft geconcludeerd dat enkel „state-of-the-art-oplossingen” en „de meest innovatieve en moderne oplossingen” steun verdienden. Het operationele programma maakt echter enkel melding van nieuwe en moderne oplossingen, wat moet worden bekeken in het licht van de huidige stand van de industriële en de commerciële ontwikkeling in Polen en van de algemene doelstelling de ontwikkeling van de betrokken regio te bevorderen.

                  5.

                  De Commissie heeft artikel 41 van verordening nr. 1083/2006, de beginselen van behoorlijk bestuur en zorgvuldigheid en de motiveringsplicht geschonden.

                  6.

                  De Commissie heeft misbruik gemaakt van de procedure en de beginselen van inachtneming van een redelijke termijn en behoorlijk bestuur geschonden, en heeft inbreuk gemaakt op artikel 41, lid 2, van verordening nr. 1083/2006, waarin een termijn van drie maanden is neergelegd voor de vaststelling van besluiten inzake grote projecten. Verzoekster beweert dat de Commissie Polen onophoudelijk heeft verzocht om zijn verzoek in te trekken en steeds dezelfde vragen heeft herhaald of nieuwe, onderling onsamenhangende vragen heeft toegevoegd, waardoor de procedure uiteindelijk meer dan anderhalf jaar heeft aangesleept en de kans verminderde dat het voorgestelde project ook effectief zou worden uitgevoerd.

         (1)  Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1260/1999 (PB L 210, blz. 25).

         (2)  Voorstel COM(2012) 595 final voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van richtlijn 98/70/EG betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof en tot wijziging van richtlijn 2009/28/EG ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen.


title: Zaak F-162/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 december 2013 — CL/EEA (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Ziekteverlof — Herplaatsing — Zorgplicht — Psychisch geweld)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/29

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 16 december 2013 — CL/EEA
   (Zaak F-162/12) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Ziekteverlof - Herplaatsing - Zorgplicht - Psychisch geweld)
   2014/C 39/54
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: CL (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis en D. Abreu Caldas, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Milieuagentschap (EEA) (vertegenwoordigers: O. Cornu, gemachtigde, B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker na een ziekteverlof te herplaatsen na de datum waarop hij volgens de medische adviezen arbeidsgeschikt was

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               CL zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Europees Milieuagentschap.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013, blz. 30.


title: Zaak C-510/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 24 november 2008 — Vera Mattner/Finanzamt Velbert

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/28

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) op 24 november 2008 — Vera Mattner/Finanzamt Velbert
   (Zaak C-510/08)
   (2009/C 44/47)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Düsseldorf
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vera Mattner

      Verwerende partij: Finanzamt Velbert
   Prejudiciële vraag
   Moeten de artikelen 39 EG en 43 EG, alsook artikel 56 EG juncto artikel 58 EG, aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling van een lidstaat inzake de heffing van schenkingsrecht, die, in het geval van de verkrijging van een in het binnenland gelegen perceel grond door een niet-ingezetene, enkel voorziet in een vrijstelling van 1 100 EUR voor de niet-ingezeten verkrijger, terwijl in het geval van schenking van hetzelfde perceel grond een vrijstelling van 205 000 EUR wordt verleend wanneer de schenker of de verkrijger ten tijde van het uitvoeren van de schenking in de betrokken lidstaat woont?


title: Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-393/95)

text:
Nr . C 31 / 16          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       3 . 2 . 96
Beroep, op 8 december 1995 ingesteld door Commissie van                        de krachtens het EG-Verdrag en voormelde richtlijn op
          de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                             hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                         ( Zaak C-387/95 )
                                                                         2 . het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
                             ( 96/C 31 /32 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               Middelen en voornaamste argumenten
op 8 december 1995 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
woordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis en                   met die in zaak C-387/95 ( 2 ). De in de richtlijn bepaalde
C. O'Reilly, lid van haar juridische dienst, als gemachtigden,           termijn is op 1 januari 1994 verstreken .
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                       (') PB nr . L 374 van 31 . 12 . 1991 , blz . 7.
                                                                         ( 2 ) Zie bladzijde 16 van dit Publikatieblad .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
1 . vast te stellen dat Ierland, door geen kennis te geven van
      de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen
      om te voldoen aan Richtlijn 91 /674/EEG van de Raad
      van 19 december 1991 betreffende de jaarrekeningen de
      geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsonderne              Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door Commissie
      mingen ('), dan wel door niet de nodige maatregelen te                     van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
      treffen om aan deze richtlijn te voldoen, de krachtens                                      ( Zaak C-394/95 )
      voormelde richtlijn op haar rustende verplichtingen niet                                        96/C 31 /34 )
      is nagekomen;
2 . Ierland in de kosten te verwijzen .                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 15 december 1995 beroep tegen Ierland ingesteld door
Middelen en voornaamste argumenten                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
                                                                         woordigd door haar juridisch adviseur D. Gouloussis en
Artikel 189 van het EG-Vertrag, volgens hetwelk een                      C. O'Reilly, lid van haar juridische dienst als gemachtigden,
richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gomez de
is voor elke Lid-Staat, brengt voor de Lid-Staten de                     la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
verplichting mee tot inachtneming van de in de richtlijn
bepaalde uitvoeringstermijn . Deze termijn is op 1 januari
 1994 verstreken zonder dat Ierland de nodige maatregelen
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
heeft genomen om aan genoemde richtlijn te voldoen .
                                                                          1 . vast te stellen dat Ierland, door niet binnen de gestelde
 (M PB nr . L 374 van 31 . 12 . 1991 , blz . 7 .
                                                                                termijn kennis te geven van de nodige wettelijke en
                                                                                bestuursrechtelijke maatregelen om te voldoen aan
                                                                                Richtlijn 91 /371 /EEG van de Raad van 20 juni 1991
                                                                                inzake de toepassing van de Overeenkomst tussen de
                                                                                Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse
                                                                                Bondsstaat betreffende het directe verzekeringsbedrijf,
Beroep, op 15 december 1995 ingesteld door Commissie                            met uitzondering van de levensverzekeringsbranche ( ] ),
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                                of door niet de nodige maatregelen te treffen om aan
                                  België                                        deze richtlijn te voldoen, de krachtens voormelde
                          ( Zaak C-393/95 )                                     richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nageko
                              ( 96/C 31 /33 )                                   men ;
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               2 . Ierland in de kosten te verwijzen .
 op 15 december 1995 beroep tegen Koninkrijk België
 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap                    Middelen en voornaamste argumenten
 pen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis als gemachtigde,
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                  Artikel 189 van het EEG-Verdrag, volgens hetwelk een
 la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                        richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend
                                                                           is voor elke Lid-Staat, brengt voor de Lid-Staten de
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         verplichting mee tot inachtneming van de in de richtlijn
                                                                           bepaalde uitvoeringstermijn . Deze termijn is op 4 juli 1993
  1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de nodige            verstreken zonder dat Ierland de nodige maatregelen heeft
       wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen om te                 genomen om aan genoemde richtlijn te voldoen .
       voldoen aan Richtlijn 91 /674/EEG van de Raad van
       19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de
                                                                           (') PB nr . L 205 van 27 . 7 . 1991 , blz . 48 .
       geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsonderne
       mingen ( J ), niet binnen de bepaalde termijn vast te
       stellen en, subsidiair, aan de Commissie mede te delen,


title: Zaak C-113/99: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Wien (Oostenrijk) van 17 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding van Dr. H. Schmid, als curator in het faillissement van P.P. Handels GmbH i.L. tegen Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland

text:
3.7.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 188/9
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                 Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Wien (Oosten-
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 bis,       rijk) van 17 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in
lid 1, sub g, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van                  het geding van Dr. H. Schmid, als curator in het faillisse-
10 september 1984 inzake misleidende reclame, in de versie              ment van P.P. Handels GmbH i.L. tegen Finanzlandesdirek-
van richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad                  tion für Wien, Niederösterreich und Burgenland
van 6 oktober 1997 tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG
inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame                                      (Zaak C-113/99)
te regelen (PB L 20, blz. 18), en stelt daartoe de volgende
vragen:                                                                                (1999/C 188/20)
1. Is de reclame van een aanbieder van reserveonderdelen en             Het Verwaltungsgerichtshof Wien (Oostenrijk) heeft bij beschik-
    verbruiksmaterialen voor het product van een apparaten-             king van 17 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
    fabrikant als vergelijkende reclame in de zin van artikel 2,        Justitie op 6 april 1999, in het geding van Dr. H. Schmid, als
    sub 2 bis, van de richtlijn te beschouwen, waanneer in              curator in het faillissement van P.P. Handels GmbH i.L.
    de reclame de artikelnummers (OEM-nummers) van de                   tegen Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und
    apparatenfabrikant voor de overeenkomstige originele                Burgenland, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
    reserveonderdelen en verbruiksmaterialen als referentie ter         schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
    herkenning van de producten van de aanbieder worden                 navolgende vraag:
    vermeld?
                                                                        Staat artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van
2. Wanneer de eerste vraag bevestigend moet worden beant-               17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen
    woord:                                                              van kapitaal eraan in de weg, dat in het jaar 1996 een recht wordt
                                                                        geheven als bedoeld in § 24, lid 4, van het Körperschaftsteuergesetz
    a) Vormt dan het tegenover elkaar plaatsen van artikel-             1988, in de versie van Bundesgesetzblatt nr. 680/1994?
        nummers (OEM-nummers) van de apparatenfabrikant
        en de eigen bestelnummers van de aanbieder, een                 (1) PB 1969, L 249, blz. 25.
        volgens artikel 3 bis, lid 1, sub c, van de richtlijn
        geoorloofde vergelijking van goederen, in het bijzonder
        een vergelijking van de prijzen?
    b) Gaat het bij de artikelnummers (OEM-nummers) om
        onderscheidende kenmerken van een concurrent in de
        zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g?                            Verzoek van de Cour administrative d’appel te Nancy
                                                                        (Eerste kamer) van 25 maart 1999 om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen Roquette Frères SA en
3. Wanneer de tweede vraag bevestigend moet worden                         Office national interprofessionel des céréales (ONIC)
    beantwoord:
                                                                                (Zaak C-114/99)
    a) Volgens welke criteria moet worden beoordeeld, of
        reclame in de zin van artikel 2, sub 2 bis, op                                             (1999/C 188/21)
        oneerlijke wijze voordeel put uit de bekendheid van
        een onderscheidend kenmerk van een concurrent in de             De Cour administrative d’appel te Nancy (Eerste kamer) heeft
        zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g?                            bij beschikking van 25 maart 1999, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 6 april 1999, in het geding tussen
    b) Is het tegenover elkaar plaatsen van de artikelnummers           Roquette Frères SA en Office national interprofessionel des
        (OEM-nummers) van de apparatenfabrikant en de eigen             céréales (ONIC), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
        bestelnummers van de aanbieder voldoende om het                 schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
        verwijt van oneerlijk gebruik van de bekendheid van             navolgende vraag:
        een onderscheidend kenmerk van een concurrent in de
        zin van artikel 3 bis, lid 1, sub g te rechtvaardigen,          Kan de controle-instantie (in casu ONIC), gelet op de op
        wanneer de aanbieder in plaats daarvan kan verwijzen            1 maart 1990 geldende bepalingen, met name artikel 5, lid 1,
        naar het product waarvoor het verbruiksmateriaal of             van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1) van de Commissie van
        het reserveonderdeel geschikt is?                               27 november 1987, voorzover daarbij als voorwaarde voor de
                                                                        betaling van de uitvoerrestitutie wordt gesteld „(…) dat het
    c) Is het voor de beoordeling van de oneerlijkheid van              product in het derde land van invoer werkelijk in ongewijzigde
        belang, of verwijzing (enkel) naar het product waarvoor         staat op de markt is gebracht”, het recht van de leverancier op
        het verbruiksmateriaal of het reserveonderdeel geschikt         restitutie betwisten enkel omdat de geleverde waar door zijn
        is in plaats van naar de artikelnummers (OEM-                   buitenlandse klant is gebruikt voor de vervaardiging van een
        nummers) ertoe kan leiden, dat de handel in de                  ander product, dat zelf naar andere lidstaten van de EEG kan
        producten van de aanbieder wordt bemoeilijkt, in het            worden heruitgevoerd?
        bijzonder, omdat de afnemers zich aan de hand van de
        artikelnummers (OEM-nummers) van de apparaten-                  (1) houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het
        fabrikant plegen te oriënteren?                                     stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB
                                                                            L 351, blz. 1)


title: Zaak T-172/09: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Gem-Year en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang)/Raad ( „Dumping — Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China — Ondersteuning van klacht door bedrijfstak van Gemeenschap — Omschrijving van betrokken product — Schade — Status van marktgerichte onderneming — Kosten en belangrijkste productiemiddelen die hoofdzakelijk marktvoorwaarden weergeven — Artikel 2, lid 7, sub b en c, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 2, lid 7, sub b en c, van verordening (EG) nr. 1225/2009)” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/30

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Gem-Year en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang)/Raad
   (Zaak T-172/09) (1)

   (Dumping - Invoer van bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit China - Ondersteuning van klacht door bedrijfstak van Gemeenschap - Omschrijving van betrokken product - Schade - Status van marktgerichte onderneming - Kosten en belangrijkste productiemiddelen die hoofdzakelijk marktvoorwaarden weergeven - Artikel 2, lid 7, sub b en c, van verordening (EG) nr. 384/96 (thans artikel 2, lid 7, sub b en c, van verordening (EG) nr. 1225/2009))
   2012/C 366/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gem-Year Industrial Co. Ltd (Zhejiang, China) en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd (Zhejiang) (vertegenwoordigers: K. Adamantopoulos en Y. Melin, vervolgens Y. Melin, V. Akritidis en F. Crespo, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, advocaten, vervolgens J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch)

      Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en C. Clyne, gemachtigden) en European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Bourgeois, Y. van Gerven en E. Wäktare, vervolgens J. Bourgeois, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 91/2009 van de Raad van 26 januari 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde soorten ijzeren of stalen bevestigingsmiddelen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 29, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gem-Year Industrial Co. Ltd en Jinn-Well Auto-Parts (Zhejiang) Co. Ltd zullen naast hun eigen kosten ook de kosten dragen die de Raad van de Europese Unie en European Industrial Fasteners Institute AISBL zijn opgekomen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


22. 2. 95      [ NL ]              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                      Nr. C 45 / 11
                                         HOF VAN JUSTITIE
                      AANKONDIGING VAN ALGEMENE VERGELIJKENDE ONDERZOEKEN
                                                     (95 /C 45/09)
          Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publikatieblad van de
          Europese Gemeenschappen (') de volgende algemene vergelijkende onderzoeken :
          Finse editie
          CJ/LA/ 12 (Finstalige juristen-linguïsten)
          Zweedse editie
          CJ/LA/ 13 (Zweedstalige juristen-linguïsten)
          Het betreffende nummer van het Publikatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van
          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
          (l) PB nr. C 45 A van 22. 2. 1995.


title: Zaak T-166/01: Beroep, op 23 juli 2001 ingesteld door Lucchini SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 289/29
Beroep, op 23 juli 2001 ingesteld door Lucchini SpA                           aangemerkt, en op die investeringen normen heeft toege-
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                             past die in casu niet relevant waren. Toen eenmaal
                                                                              vaststond dat het om milieu- en niet om productie-
                                                                              investeringen ging, had de Commissie alleen volgens de
                         (Zaak T-166/01)                                      regeling van artikel 3 van de Staalsteuncode, die in dit
                                                                              geval van toepassing is, mogen beslissen, en niet volgens
                                                                              de bepalingen inzake het toezicht van de Commissie
                         (2001/C 289/68)                                      in gevallen waarin naast productie-investeringen ook
                                                                              milieuinvesteringen worden gedaan.
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         —    Innerlijke tegenstrijdigheid in de door de Commissie
                                                                              gevolgde redenering, die de aangemelde investeringen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     weliswaar als zuivere productie-investeringen aanmerkte,
schappen is op 23 juli 2001 beroep ingesteld tegen Commissie                  maar tevens de Italiaanse autoriteiten verweet geen onder-
van de Europese Gemeenschappen door Lucchini SpA, verte-                      scheid te hebben aangebracht tussen de productie- en de
genwoordigd door Giovanni Vezzoli, advocaat.                                  milieukosten, wat echter alleen uitvoerbaar zou zijn als de
                                                                              investeringen door de Commissie als milieuinvesteringen
                                                                              waren aangemerkt.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —    Ontbreken van motivering, voorzover verweerster geen
—     primair en ten gronde: nietig te verklaren artikel 1 van de             objectieve verklaring heeft gegeven omtrent de redenen
      beschikking van de Commissie van 21 december 2000                       waarop zij tot verschillende conclusies is gekomen op
      C(2000) 4368 def, PB L 163 van 20.6.2001, voorzover                     grond waarvan zij de aangemelde steunmaatregelen on-
      de Commissie daarbij staatssteun die Italië voornemens                  verenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft
      was ten uitvoer te leggen ten gunste van het staalbedrijf               verklaard, of zelfs waarom zij heeft gemeend dat de
      Lucchini, tot een beloop van 13,5 miljard ITL (6,98 mil-                litigieuze investeringen voor productieinstallaties in plaats
      joen euro), onverenigbaar met de gemeenschappelijke                     van milieuvoorzieningen waren bestemd.
      markt heeft verklaard;
                                                                         —    Onderscheid in behandeling die de Commissie blijkens
—     in ieder geval: de Commissie te verwijzen in de kosten.                 sommige punten in haar redenering maakt tussen ver-
                                                                              zoekster en andere ondernemingen, bij in soortgelijke
                                                                              gevallen toegekende steun.
Middelen en voornaamste argumenten
Met de bestreden beschikking wordt een procedure afgesloten
die was begonnen met de formele aanmelding bij de Commis-
sie, door Italië overeenkomstig artikel 3 van de Staalsteuncode,
van een steunproject ten gunste van het staalbedrijf Lucchini
ten behoeve van milieuinvesteringen in haar installaties te
Piombino. In deze procedure had verweerster geoordeeld dat
de aangemelde investeringen overwegend waren bestemd voor                Beroep, op 24 juli 2001 ingesteld door SAGEM tegen
de productie en niet voor verbetering van milieuvoorzieningen                  Commissie van de Europese Gemeenschappen
en hoe dan ook noodzakelijk waren geworden wegens andere
productie-investeringen ter modernisering van de installaties
te Piombino, en als zodanig niet in aanmerking hadden mogen                                      (Zaak T-169/01)
komen voor staatssteunprogramma’s.
                                                                                (2001/C 289/69)
Verzoekster staaft haar vordering met de volgende middelen:
                                                                                (Procestaal: Engels)
—     Misbruik van bevoegdheid, omdat de Commissie door
      onjuiste voorstelling van de feiten de aangemelde investe-
      ringen ten onrechte als productie- in plaats van milieuin-
      vesteringen heeft aangemerkt, zonder nadere motivering.            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 24 juli 2001 beroep ingesteld tegen de
—     Schending en onjuiste toepassing van rechtsregels, door-           Commissie van de Europese Gemeenschappen door SA-
      dat verweerster als productie-investeringen heeft aange-           GEM SA, gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door D. Berlin
      merkt wat enkel als milieuinvestering had mogen worden             van het kantoor Willkie Farr & Gallagher, Parijs (Frankrijk).


title: Doorhaling van zaak C-280/01

text:
C 19/26                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               25.1.2003
               Doorhaling van zaak C-254/01 ( 1)                                   Doorhaling van zaak C-227/02 ( 1)
                         (2003/C 19/45)                                                      (2003/C 19/47)
De president van de Vijfde kamer van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van            De president van het Hof van Justitie van de Europese
20 november 2002 de doorhaling in het register gelast van           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
zaak C-254/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen             2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-227/
tegen Republiek Finland.                                            02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Groothertogdom Luxemburg.
( 1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                    (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.
               Doorhaling van zaak C-280/01 ( 1)
                         (2003/C 19/46)                                            Doorhaling van zaak C-268/02 ( 1)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                                     (2003/C 19/48)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
19 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
zaak C-280/01 [verzoek van de Court of Appeal (England              De president van het Hof van Justitie van de Europese
& Wales) (Civil Division) om een prejudiciële beslissing]: Brian    Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
Watson tegen First Choice Holidays & Flights Ltd, Aparta            2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-268/
Hotels Caledonia SA.                                                02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                    Groothertogdom Luxemburg.
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.
                                                                    (1 ) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 1 april 2004 in zaak C-90/02 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gummersbach tegen Gerhard Bockemühl (Verzoek om prejudiciële beslissing — Uitlegging van artikel 18, lid 1, van de Zesde BTW-richtlijn — Voorwaarden voor uitoefening van recht op aftrek van reeds betaalde BTW — Ontvanger van dienst bedoeld in artikel 9, lid 2, sub e, van Zesde BTW-richtlijn — Beschikbaar stellen van personeel door in buitenland gevestigde belastingplichtige — Ontvanger die als degene voor wie dienstverrichting bestemd is, BTW moet voldoen — Verplicht bezit van factuur — Inhoud van factuur)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/7

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 1 april 2004
   in zaak C-90/02 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Finanzamt Gummersbach tegen Gerhard Bockemühl (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Uitlegging van artikel 18, lid 1, van de Zesde BTW-richtlijn - Voorwaarden voor uitoefening van recht op aftrek van reeds betaalde BTW - Ontvanger van dienst bedoeld in artikel 9, lid 2, sub e, van Zesde BTW-richtlijn - Beschikbaar stellen van personeel door in buitenland gevestigde belastingplichtige - Ontvanger die als degene voor wie dienstverrichting bestemd is, BTW moet voldoen - Verplicht bezit van factuur - Inhoud van factuur)
   (2004/C 106/10)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-90/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Finanzamt Gummersbach en Gerhard Bockemühl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 18, lid 1, en 22, lid 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van richtlijn 77/388 (PB L 376, blz. 1) en richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992 tot wijziging van richtlijn 77/388 en tot invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 384, blz. 47), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. Rosas en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 1 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Een belastingplichtige die ingevolge artikel 21, punt 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, in de versie van richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van richtlijn 77/388, en richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992 tot wijziging van richtlijn 77/388 en tot invoering van vereenvoudigingsmaatregelen op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde, als ontvanger van dienstverrichtingen tot voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde daarover gehouden is, behoeft niet in het bezit te zijn van een in overeenstemming met artikel 22, lid 3, van deze richtlijn opgestelde factuur om zijn recht op aftrek te kunnen uitoefenen.

      (1)  PB C 169 van 13.7.2002.


title: Zaak C-264/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Belgische Staat/Direct Parcel Distribution Belgium NV (Communautair douanewetboek — Douaneschuld — Bedrag aan rechten — Artikelen 217 en 221 — Eigen middelen van Gemeenschappen — Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 — Artikel 6 — Vereiste van boeking van bedrag aan rechten vóór mededeling ervan aan schuldenaar — Begrip wettelijk verschuldigd bedrag)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie — België) — Belgische Staat/Direct Parcel Distribution Belgium NV
   (Zaak C-264/08) (1)

   (Communautair douanewetboek - Douaneschuld - Bedrag aan rechten - Artikelen 217 en 221 - Eigen middelen van Gemeenschappen - Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 - Artikel 6 - Vereiste van boeking van bedrag aan rechten vóór mededeling ervan aan schuldenaar - Begrip „wettelijk verschuldigd” bedrag)
   2010/C 63/10
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat

      Verwerende partij: Direct Parcel Distribution Belgium NV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Cassatie van België — Uitlegging van de artikelen 217, lid 1, en 221, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (in de in 1992 geldende versie) (PB L 302, blz. 1) en van artikel 6 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1) — Navordering van rechten bij invoer of bij uitvoer — Bestaan of niet bestaan van vereiste van boeking van bedrag aan rechten vóór mededeling aan schuldenaar — Begrip „registratie in de boekhouding of op iedere andere drager die als zodanig dienstdoet” — Terugvordering van het onverschuldigde betaalde

      Dictum

               1)

               Artikel 221, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek moet aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde „boeking” van het in te vorderen bedrag aan rechten gelijkstaat met de „boeking” van dit bedrag als omschreven in artikel 217, lid 1, van deze verordening.

               2)

               De „boeking” in de zin van artikel 217, lid 1, van verordening nr. 2913/92 moet worden onderscheiden van de opneming van de vastgestelde rechten in de boekhouding van de eigen middelen als bedoeld in artikel 6 van verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen. Aangezien artikel 217 van verordening nr. 2913/92 geen nadere voorschriften voor de „boeking” in de zin van deze bepaling en dus ook geen technische of vormelijke minimumvereisten vaststelt, moet deze boeking zodanig worden verricht dat de bevoegde douaneautoriteiten het exacte bedrag aan rechten bij invoer of bij uitvoer dat voortvloeit uit een douaneschuld, registreren in de boekhouding of op iedere andere drager die als zodanig dienstdoet. Daardoor moet met name worden verzekerd dat de boeking van de betrokken bedragen met zekerheid wordt vastgesteld, ook ten aanzien van de schuldenaar.

               3)

               Artikel 221, lid 1, van verordening nr. 2913/92 moet aldus worden uitgelegd dat de douaneautoriteiten het te betalen bedrag aan rechten bij invoer of bij uitvoer enkel rechtsgeldig op een daartoe geëigende wijze aan de schuldenaar kunnen meedelen wanneer zij het bedrag van die rechten tevoren hebben geboekt. De lidstaten zijn niet verplicht, specifieke procedureregels vast te stellen betreffende de wijze waarop het bedrag van deze rechten aan de schuldenaar dient te worden meegedeeld, wanneer op deze mededeling interne procedureregels van algemene strekking kunnen worden toegepast die de schuldenaar passende informatie waarborgen en hem in staat stellen zijn rechten met kennis van zaken te verdedigen.

               4)

               Het gemeenschapsrecht verzet zich er niet tegen dat de nationale rechter op basis van de verklaring van de douaneautoriteiten uitgaat van het vermoeden dat de „boeking” van het bedrag aan rechten bij invoer of bij uitvoer in de zin van artikel 217 van verordening nr. 2913/92 heeft plaatsgevonden voor de mededeling van dit bedrag aan de schuldenaar, voor zover het doeltreffendheids- en het gelijkwaardigheidsbeginsel in acht worden genomen.

               5)

               Artikel 221, lid 1, van verordening nr. 2913/92 moet aldus worden uitgelegd dat de mededeling van het in te vorderen bedrag aan rechten moet zijn voorafgegaan door de boeking van dat bedrag door de douaneautoriteiten van de betrokken lidstaat en dat dit bedrag bij niet-boeking overeenkomstig artikel 217, lid 1, van verordening nr. 2913/92 niet kan worden ingevorderd door deze autoriteiten, die hetzelfde bedrag evenwel opnieuw kunnen meedelen met inachtneming van de in artikel 221, lid 1, van verordening nr. 2913/92 gestelde voorwaarden en de ten tijde van het ontstaan van de douaneschuld geldende verjaringsregels.

               6)

               Hoewel het bedrag van de rechten bij invoer of de rechten bij uitvoer „wettelijk verschuldigd” blijft in de zin van artikel 236, lid 1, eerste alinea, van verordening nr. 2913/92, ook indien dit bedrag aan de schuldenaar is meegedeeld zonder voorafgaande boeking overeenkomstig artikel 221, lid 1, van deze verordening, neemt dit niet weg dat wanneer een dergelijke mededeling niet meer mogelijk is wegens het verstrijken van de in artikel 221, lid 3, van deze verordening gestelde termijn, deze schuldenaar in beginsel terugbetaling van dit bedrag moet kunnen verkrijgen van de lidstaat die het heeft geïnd.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak T-650/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — LG Electronics/EUIPO (QD) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk QD — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/46

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — LG Electronics/EUIPO (QD)
   (Zaak T-650/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk QD - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 283/70)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoel, Zuid-Korea) (vertegenwoordiger: R. Schiffer, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Rajh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 24 mei 2016 (zaak R 2046/2015-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken QD als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               LG Electronics, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 402 van 31.10.2016.


title: Zaak C-311/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Bergen — België) — Société de Gestion Industrielle (SGI)/Belgische Staat (Vrijheid van vestiging — Vrij verkeer van kapitaal — Directe belastingen — Wetgeving inzake inkomstenbelasting — Vaststelling van belastbare inkomsten van vennootschappen — Vennootschappen die zich in band van wederzijdse afhankelijkheid bevinden — Abnormaal of goedgunstig voordeel dat ingezeten vennootschap toekent aan in andere lidstaat gevestigde vennootschap — Toevoeging van bedrag van dit voordeel aan eigen winst van ingezeten toekennende vennootschap — Evenwichtige verdeling van heffingsbevoegdheid tussen lidstaten — Bestrijding van belastingontwijking — Voorkoming van misbruiken — Evenredigheid)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Bergen — België) — Société de Gestion Industrielle (SGI)/Belgische Staat
   (Zaak C-311/08) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Vrij verkeer van kapitaal - Directe belastingen - Wetgeving inzake inkomstenbelasting - Vaststelling van belastbare inkomsten van vennootschappen - Vennootschappen die zich in band van wederzijdse afhankelijkheid bevinden - Abnormaal of goedgunstig voordeel dat ingezeten vennootschap toekent aan in andere lidstaat gevestigde vennootschap - Toevoeging van bedrag van dit voordeel aan eigen winst van ingezeten toekennende vennootschap - Evenwichtige verdeling van heffingsbevoegdheid tussen lidstaten - Bestrijding van belastingontwijking - Voorkoming van misbruiken - Evenredigheid)
   2010/C 63/11
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Bergen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société de Gestion Industrielle (SGI)

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Bergen (België) — Uitlegging van de artikelen 12 EG, 43 EG, 48 EG en 56 EG — Toelaatbaarheid van een nationale regeling volgens welke een abnormaal of goedgunstig voordeel dat een ingezeten vennootschap heeft toegekend aan een niet-ingezeten vennootschap waarmee banden van wederzijdse afhankelijkheid bestaan, wordt belast bij de ingezeten vennootschap, terwijl datzelfde voordeel niet wordt belast wanneer het wordt toegekend aan een ingezeten vennootschap

      Dictum

   Artikel 43 EG, gelezen in samenhang met artikel 48 EG, moet aldus worden uitgelegd dat het zich in beginsel niet verzet tegen een regeling van een lidstaat als die aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke een abnormaal of goedgunstig voordeel wordt belast bij de ingezeten vennootschap wanneer dit voordeel is toegekend aan een in een andere lidstaat gevestigde vennootschap ten aanzien waarvan eerstgenoemde vennootschap zich rechtstreeks of indirect in een band van wederzijdse afhankelijkheid bevindt, terwijl een ingezeten vennootschap niet over een dergelijk voordeel kan worden belast ingeval dit voordeel is toegekend aan een andere ingezeten vennootschap ten aanzien waarvan deze vennootschap zich in een dergelijke band bevindt. Niettemin dient de verwijzende rechterlijke instantie te verifiëren of de regeling in het hoofdgeding niet verder gaat dan noodzakelijk is voor het bereiken van de door deze regeling nagestreefde doelstellingen, in hun geheel beschouwd.

      (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak C-356/04: Verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Brussel, van 29 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lidl Belgium GmbH & Co KG en de NV Etablissementen Franz Colruyt

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/12

         Verzoek van de Rechtbank van Koophandel te Brussel, van 29 juli 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lidl Belgium GmbH & Co KG en de NV Etablissementen Franz Colruyt
   Zaak C-356/04
   (2004/C 273/23)
   De Rechtbank van Koophandel te Brussel heeft, bij vonnis van 29 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 augustus 2004, in het geding tussen Lidl Belgium GmbH & Co KG en de NV Etablissementen Franz Colruyt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moet artikel 3bis, lid 1, sub a van de Richtlijn 84/450/EEG (1) (zoals ingevoerd door Richtlijn 97/55/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen) zo worden uitgelegd dat de vergelijking van het algemeen prijzenpeil van adverteerders met dat van concurrenten, waarbij op basis van een vergelijking van de prijs van een staal van producten een extrapolatie wordt gemaakt, ongeoorloofd is, omdat zij sowieso de indruk creëert dat de adverteerder goedkoper is voor zijn gehele productenassortiment, daar waar de toegepaste vergelijking slechts betrekking heeft op een beperkt staal van producten, tenzij de reclame toelaat om te achterhalen welke en hoeveel producten van enerzijds de adverteerder, en anderzijds de in de vergelijking betrokken concurrenten worden vergeleken en zij toelaat te kennen waar de in de vergelijking betrokken concurrenten zich situeren in de vergelijking en wat hun prijzen dan wel zouden zijn in vergelijking met die van de adverteerder en de andere in de vergelijking betrokken concurrenten?

               2.

               Moet artikel 3bis, lid 1, sub b van de Richtlijn 84/450/EEG (zoals ingevoerd voor Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen) zo worden uitgelegd dat vergelijkende reclame enkel geoorloofd is indien de vergelijking betrekking heeft op individuele goederen of diensten die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd, met de uitsluiting van productenassortimenten, zelfs indien deze assortimenten in hun geheel en niet noodzakelijk voor wat betreft elk onderdeel in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd?

               3.

               Moet artikel 3bis, lid 1, sub c van de Richtlijn 84/450/EEG (zoals ingevoerd door Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen) zo worden uitgelegd dat vergelijkende reclame, waarin een vergelijking van de prijzen van producten of het algemeen prijzenpeil van concurrenten wordt opgenomen, slechts objectief is wanneer zij een opsomming geeft van de vergeleken producten en prijzen van de adverteerder en alle in de vergelijking berokken concurrenten en zij toelaat om de door de adverteerder en zijn concurrenten toepaste prijzen te kennen, in welk geval alle producten die in de vergelijking betrokken werden expliciet zouden moeten worden vermeld, per aparte leverancier?

               4.

               Moet artikel 3bis, lid 1, sub c van de Richtlijn 84/450/EEG (zoals ingevoerd door Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen) zo worden uitgelegd dat een kenmerk in vergelijkende reclame slechts aan het controleerbaarheidvereiste in dit artikel voldoet, indien dit kenmerk op zijn juistheid kan gecontroleerd worden door degenen tot wie de reclame is gericht, of volstaat het dat het kenmerk door derden, tot wie de reclame niet gericht is, kan worden gecontroleerd?

               5.

               Moet artikel 3bis, lid 1, sub c van de Richtlijn 84/450/EEG (zoals ingevoerd door Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen) zo worden uitgelegd dat de prijs van producten en het algemeen prijzenpeil van concurrenten op zichzelf een controleerbaar kenmerk is?

      (1)  PB L 250, van 19 september 1984, blz. 17 – 20.

      (2)  PB L 290, van 23 oktober 1997, blz. 18 – 23.


title: ARREST VAN HET HOF van 11 juli 1996 in zaak C-44/95 (verzoek om prejudiciële beslissing van het House of Lords): Regina tegen Secretary of State for the Environment, ex parte: Royal Society for the Protection of Birds, in aanwezigheid van Port of Sheerness Ltd (Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogelstand - Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna - Afbakening van speciale beschermingszones - Beoordelingsbevoegdheid van de Lid-Staten - Economische en sociale overwegingen - Lappel Bank)

text:
 Nr . C 336/12         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9 . 11 . 96
 artikel 7 van Verordening ( EEG ) nr. 574/72 van de Raad            kamerpresidenten , G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van                  Almeida , P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann ( rapporteur ), J. L.
toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 , zoals               Murray, P. Jann en M. Wathelet, rechters, advocaat
gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening nr. 2001 /83 ( PB            generaal : N. Fennelly; griffier: L. Hewlett, administrateur,
 1983 , L 230, blz . 86 ), heeft het Hof ( Vijfde Kamer ),           op 1 1 juli 1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 samengesteld als volgt : D. A. O. Edward , kamerpresident,          als volgt :
J.-P. Puissochet, J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C.
 Gulmann en P. Jann, rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz           1 . Artikel 4, lid 1 of 2 , van Richtlijn 79/409/EEG van de
Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,              Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de
op 1 1 juli 1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             vogelstand, moet aldus worden uitgelegd, dat een
als volgt:                                                                Lid-Staat bij de keuze en afbakening van een speciale
                                                                          beschermingszone geen rekening mag houden met de in
Artikel 4 , leden 1 en 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71               artikel 2 genoemde economische eisen.
van de Raad van 1 4 juni 1971 betreffende de toepassing van
de sociale-zekerbeidsregelingen op werknemers en zelfstan           2 . Artikel 4 , lid 1 of 2, van Richtlijn 79/409/EEG moet
digen, alsmede op bun gezinsleden, die zich binnen de                     aldus worden uitgelegd, dat een Lid-Staat bij de keuze en
 Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij               afbakening van een speciale beschermingszone geen
 Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni                    economische eisen in aanmerking mag nemen als een
 1 983 , moet aldus worden uitgelegd, dat het geen betrekking             algemeen belang dat van hogere orde is dan het door
heeft op uitkeringen als die voorzien in de Duitse richtlijnen            deze richtlijn nagestreefde belang op milieugebied.
van 1971 en 1988 betreffende de toekenning van aanpas
singsgelden aan werknemers in de steenkolenmijnsector,               3 . Artikel 4, lid 1 of 2 , van Richtlijn 79/409/EEG moet
welke door een Lid-Staat in de vorm van nationale toelagen                aldus worden uitgelegd, dat een Lid-Staat bij de keuze en
waarop geen wettelijke aanspraak kan worden gemaakt,                      afbakening van een speciale beschermingszone geen
aan werknemers worden toegekend vanaf bun ontslag tot                     rekening mag houden met economische eisen, voor
bet moment waarop zij de pensioenleeftijd bereiken.                       zover zij verband houden met dwingende redenen van
                                                                          groot openbaar belang, zoals bedoeld in artikel 6, lid 4,
(') PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .                                       van Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992
                                                                          inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en
                                                                          de wilde flora en fauna.
                                                                     (•) PB nr . C 101 van 22 . 4 . 1995 .
                  ARREST VAN HET HOF
                         van 11 juli 1996
in zaak C-44/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van het
House of Lords ): Regina tegen Secretary of State for the
Environment, ex parte: Royal Society for the Protection of                              ARREST VAN HET HOF
   * Birds, in aanwezigheid van Port of Sheerness Ltd ( 1 )                                   ( Vijfde Kamer )
(Richtlijn 79/409/EEG inzake het behoud van de vogel                                        van 11 juli 1996
stand — Richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding
 van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna —           in zaak C-303/95 : Commissie van de Europese Gemeen
Afbakening van speciale beschermingszones — Beoorde                             schappen tegen Italiaanse Republiek (')
lingsbevoegdheid van de Lid-Staten — Economische en                            (Niet-nakoming — Richtlijn 91/157/EEG)
            sociale overwegingen — Lappel Bank)                                                ( 96/C 336/22 )
                          ( 96/C 336/21 )
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
                      (Procestaai: Engels)
                                                                     ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                        de Jurisprudentie van het Hof)
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                    In zaak C-303/95 , Commissie van de Europese Gemeen
In zaak C-44/95 , betreffende een verzoek aan het Hof               schappen ( gemachtigden L. Pignataro en M. Condou
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het House of Lords             Durande ) tegen Italiaanse Republiek ( gemachtigden profes
( Verenigd Koninkrijk ), in het aldaar aanhangig geding             sor U. Leanza en O. Fiumara ), betreffende een verzoek aan
tussen Regina en Secretary of State for the Environment, ex         het Hof om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek , door
parte : Royal Society for the Protection of Birds, in aanwe        niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
zigheid van Port of Sheerness Ltd, om een prejudiciële              stellen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 91 /
beslissing over de uitlegging van de artikelen 2 en 4 van            157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen
Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake            en accu 's die gevaarlijke stoffen bevatten ( PB 1991 , L 78 ,
het behoud van de vogelstand ( PB 1979 , L 103 , blz . 1 ), heeft   blz . 38 ), althans deze niet aan de Commissie mee te delen, de
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias ,         krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
president, D. A. O. Edward , J.-P. Puissochet, G. Hirsch ,          is nagekomen, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld


title: Zaak T-497/07: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — CEPSA/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Spaanse markt van penetratiebitumen — Jaarlijkse overeenkomsten om markt te verdelen en prijzen te coördineren — Vertaling van mededeling van punten van bezwaar — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging — Redelijke termijn — Beginsel van onpartijdigheid — Berekening van bedrag van geldboete — Gezag van gewijsde” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/15

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — CEPSA/Commissie
   (Zaak T-497/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Spaanse markt van penetratiebitumen - Jaarlijkse overeenkomsten om markt te verdelen en prijzen te coördineren - Vertaling van mededeling van punten van bezwaar - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging - Redelijke termijn - Beginsel van onpartijdigheid - Berekening van bedrag van geldboete - Gezag van gewijsde)
   2013/C 336/29
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Compañía Española de Petróleos (CEPSA), SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk O. Armengol i Gasull, P. Pérez-Llorca Zamora en Á. Pascual Morcillo, vervolgens O. Armengol i Gasull en J. Rodríguez Cárcamo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door J. Rivas Andrés, advocaat, en Heenan Bróna, solicitor, vervolgens door J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, advocaat, en ten slotte door J. Rivas Andrés)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 4441 definitief van de Commissie van 3 oktober 2007 in een procedure op grond van artikel 81 (EG) (zaak COMP/F/38.710 — Bitumen (Spanje)), en een verzoek tot vermindering van het bedrag van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               De vorderingen van de Europese Commissie met betrekking tot het bedrag van de geldboete worden afgewezen.

               3.

               Compañía Española de Petróleos (CEPSA), SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak T-188/08: Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Infeurope/Commissie

text:
               5.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/48

         Beroep ingesteld op 13 mei 2008 — Infeurope/Commissie
   (Zaak T-188/08)
   (2008/C 171/91)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Infeurope SA (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: O. Mader, lawyer)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               te verklaren dat de Europese Commissie heeft nagelaten de beslissing tot gunning van de raamovereenkomsten in het kader van aanbestedingsprocedure AO/026/06 van het BHIM voor consultancydiensten, audits en studies te vernietigen;

               —

               te verklaren dat de Europese Commissie heeft nagelaten de specifieke overeenkomsten die in het kader van bedoelde raamovereenkomsten zijn gesloten te beëindigen;

               —

               de Europese Commissie te gelasten aan verzoekster te betalen het bedrag van 35 950 EUR vermeerderd met 4 % rente over het bedrag van 33 050 EUR vanaf 19 december 2006, vermeerderd met 4 % rente over het bedrag van 2 900 EUR vanaf 14 december 2007; respectievelijk 8 % rente over het bedrag van 35 950 EUR vanaf de datum van het arrest;

               —

               de Europese Commissie te gelasten aan verzoekster te betalen het bedrag van 646 631,27 EUR vermeerderd met 4 % rente over bedoeld bedrag vanaf 14 mei 2008, respectievelijk 8 % rente over bedoeld bedrag vanaf de datum van het arrest;

               —

               de Europese Commissie te gelasten bepaalde documenten ter zake van de procedure voor de beoordeling van de inschrijvingen over te leggen;

               —

               de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vraagt om een verklaring dat de Commissie heeft nagelaten de door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) genomen beslissing tot gunning van meerdere raamovereenkomsten in het kader van aanbestedingsprocedure AO/026/06 van het BHIM inzake „E-Alicante: consultancydiensten, audits en studies” (1) te vernietigen en de daarmee overeenstemmende specifieke overeenkomsten die in dat raamwerk zijn gesloten te beëindigen.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden ingeroepen zijn dezelfde als die in zaak T-176/08, infeurope/Commissie.

      (1)  PB 2006 S 210-223510.


title: Zaak C-344/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Torino (Italië) op 9 juni 2017 — IJDF Italy Srl/Violeta Fernando Dionisio, Alex Del Rosario Fernando

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale di Torino (Italië) op 9 juni 2017 — IJDF Italy Srl/Violeta Fernando Dionisio, Alex Del Rosario Fernando
   (Zaak C-344/17)
   (2017/C 330/04)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: IJDF Italy Srl

      Verwerende partijen: Violeta Fernando Dionisio, Alex Del Rosario Fernando

      Prejudiciële vraag

   Moeten richtlijn 93/13/EEG (1), artikel 19, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling die in geval van samenhangende vorderingen, en met name in het geval van een vordering tot vrijwaring die samenhangt met het hoofdgeding, bepaalt dat deze vorderingen gezamenlijk door dezelfde rechter worden behandeld, ook indien deze bepaling tot gevolg heeft dat ten aanzien van de vordering tot vrijwaring een andere rechter bevoegd is dan die van de plaats waar de consument zijn verblijfplaats of (eventueel gekozen) woonplaats heeft?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


title: Zaak F-68/11: Beroep ingesteld op 15 juli 2011 — ZZ/Commissie

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/52

         Beroep ingesteld op 15 juli 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-68/11)
   2011/C 282/98
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeksters arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd te beëindigen

      Conclusies van de verzoekende partij

   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht voor ambtenarenzaken behage:

               —

               het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegd gezag (hierna: TAOBG) van 30 september 2010 om haar arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd te beëindigen, nietig te verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van het TAOBG van 14 april 2011 tot afwijzing van haar op 23 december 2010 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie ingediende klacht, eveneens nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Verkiezing van de Kamerpresidenten

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/1

         Verkiezing van de Kamerpresidenten
   (2005/C 31/01)
   Ter vergadering van 6 oktober 2004 hebben de rechters van het Hof van Justitie overeenkomstig artikel 10, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering K. Lenaerts gekozen tot president van de Vierde kamer, R. Silva de Lapuerta tot president van de Vijfde kamer en A. Borg Barthet tot president van de Zesde kamer, voor een periode van één jaar eindigend op 6 oktober 2005.
   De samenstelling van de Vierde, de Vijfde en de Zesde kamer zijn vastgesteld als volgt:
   Vierde kamer:
   K. Lenaerts, kamerpresident,
   N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, K. Schiemann, E. Juhász, M. Ilešič en E. Levits, rechters.
   Vijfde kamer:
   R. Silva de Lapuerta, kamerpresident,
   C. Gulmann, R. Schintgen, J. Makarczyk, P. Kūris, G. Arestis en J. Klučka, rechters.
   Zesde kamer:
   A. Borg Barthet, kamerpresident,
   A. La Pergola, J.-P. Puissochet, F. Macken, S. von Bahr, J. Malenovský en U. Lõhmus, rechters.


title: Zaak T-33/00: Beroep, op 17 februari 2000 ingesteld door N. Martínez Páramo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.5.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 135/15
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   2. terugbetaling van de beroepstaks te gelasten en verweerder
                                                                           te veroordelen in de kosten van het geding;
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van              3. subsidiair, toevoeging aan de waren- en dienstenlijst te
    25 november 1999 op beroep nr. R 75/1999-3 te vernie-                  gelasten van de aantekening „alle voormelde waren en
    tigen;                                                                 diensten voor een beurs te München”.
— verweerder in de kosten te veroordelen.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      Betrokken merk:                woordmerk, en naar gesteld, te-
Betrokken merk:              beeldmerk met de kleuren wit en                                         vens beeldmerk „electronica” —
                             rood — aanvraagnr. 840132                                               aanvraagnr. 34587
Waar of dienst:              klasse 3, was- en vaatwasmid-            Waar of dienst:                waren en diensten van de klas-
                             delen                                                                   sen 16, 35 en 41 (o.a. catalogi
                                                                                voor en de organisatie van vak-
                             klasse 42, onderzoek op dit ge-                                         beurzen voor elektronische com-
                             bied                                                                    ponenten
                                                                      Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
                                                                      bestreden beslissing:          de onderzoeker
Bij de kamer van beroep      weigering van inschrijving door
bestreden beslissing:        de onderzoeker
                                                                      Middelen:                      — onjuiste toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub b, van veror-
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                dening (EG) nr. 40/94
                                 sub b, van verordening (EG)
                                 nr. 40/94                                                           — onjuiste toepassing van ar-
                                                                                tikel 7, lid 1, sub c, van veror-
                             — misbruik van bevoegdheid
                                                                                dening (EG) nr. 40/94
Beroep, op 18 februari 2000 ingesteld door Messe Mün-
chen GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)                   Beroep, op 17 februari 2000 ingesteld door N. Martı́nez
                                                                      Páramo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                        (Zaak T-32/00)
                                                                                (Zaak T-33/00)
                       (2000/C 135/29)
                                                                                (2000/C 135/30)
                       (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Frans)
schappen is op 18 februari 2000 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
modellen) ingesteld door Messe München GmbH, te München               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(BRD), vertegenwoordigd door M. Graf van Mitscherlich &               schappen is op 17 februari 2000 beroep ingesteld tegen
Partner, advocaten te München.                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door N. Martı́-
                                                                      nez Páramo, wonende te Brussel, A. Sodro, wonende te
                                                                      Sterrebeek (België), I. Van Lierde, wonende te Beersel (België),
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   J.-M. Marenne, wonende te Brussel, R. Moys, wonende te West
                                                                      Malling (Verenigd Koninkrijk) en M. Horgan, wonende te
1. de beslissing van de tweede kamer van beroep van het               Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat te Brus-
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van              sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
    17 december 1999 in zaak R 177/1998-2 te vernietigen;             van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue du Fort Rheinsheim 2.
 ---pagebreak--- C 135/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       13.5.2000
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                   Beroep, op 23 februari 2000 ingesteld door A. Goldstein
                                                                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
— nietig te verklaren het besluit gedagtekend respectievelijk
    19 april 1999 (Páramo, Marenne, Van Lierde en Moys) en
    29 april 1999 (Sodro en Horgan), namens de juryvoorzitter                                   (Zaak T-35/00)
    ondertekend door een hoofd van een eenheid;
                                                                                (2000/C 135/31)
— nietig te verklaren het besluit, gedagtekend respectievelijk
    17 november 1999 en 12 januari 2000 (in dit laatste geval,
    wat Horgan betreft), houdende uitdrukkelijke afwijzing van
    de klacht die verzoekers hebben ingediend op 30 juni                                       (Procestaal: Engels)
    1999 (Martı́nez Páramo, Horgan en Moys) en 29 juni
    2000 (Sodro, Van Lierde en Marenne), krachtens artikel 90,
    lid 2, van het Statuut;                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 23 februari 2000 beroep ingesteld tegen de
— verweerster te veroordelen om toegang te verlenen tot en           Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
    kennis te geven van de verbeterde schriftelijke proeven van      stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, solicitor.
    de examens waaraan verzoekers hebben deelgenomen in
    het kader van respectievelijk de vergelijkende onderzoeken
    COM/TA/2/98 en COM/TB/2/98;                                      Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— verweerster in de kosten te verwijzen.                             — te verklaren dat het reglement van orde van de Commissie
                                                                         in strijd is met artikel 218 EG;
Middelen en voornaamste argumenten                                   — het besluit van de Commissie van 21 januari 2000 nietig
                                                                         te verklaren;
Verzoekers, tijdelijk functionarissen in de categorieën A en
B, hebben deelgenomen aan de proeven van vergelijkende               — de Commissie in de kosten te verwijzen.
onderzoeken COM/TA/2/98 en COM/TB/2/98. Zij komen op
tegen de inhoud van de brief die namens de juryvoorzitter aan
hen is gericht door een hoofd van een eenheid van verweerster,
en waarbij de door de jury voor de schriftelijke proeven             Middelen en voornaamste argumenten
vastgestelde resultaten worden bevestigd. Deze brief preciseert,
dat de door de jury vastgestelde verbeteringcriteria objectief
waren vastgesteld, op basis van het inzicht van de sollicitant in    Het verzoek betreft de nietigverklaring van het besluit, vervat
de betrokken materie, de structuur van de proef, de schriftelijke    in een brief van de Commissie van 21 januari 2000 aan
uitdrukkingsvaardigheid, de argumentatie en de redeneerwijze,        Merriman White, solicitors, inzake een verzoek om informatie
waarbij is gepreciseerd dat de proeven door twee correctoren         van de Commissie ingevolge de beschikking van een nationale
autonoom en anoniem zijn verbeterd, waarna de jury op                rechterlijke instantie in het Verenigd Koninkrijk tot verlening
uniforme wijze cijfers heeft vastgesteld voor alle kandidaten.       van assistentie op grond van de Bekendmaking betreffende de
                                                                     samenwerking tussen de Commissie en de nationale rechterlij-
Tot staving van hun aanspraken voeren verzoekers de                  ke instanties voor de toepassing van de artikelen 81 en 82 van
schending aan van de aankondigingen van vergelijkend onder-          het Verdrag.
zoek, van artikel 255 van het Verdrag, de artikelen 25 en 30
van het Statuut en van bijlage III daarvan, houdende de
procedure voor een vergelijkend onderzoek, alsmede                   Het doel van het verzoek om informatie is, de nationale rechter
schending van bepaalde algemene rechtsbeginselen, zoals het          in staat te stellen, vast te stellen of is voldaan aan de wettelijke
beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel van eerbiediging       voorwaarden voor de toepassing van de verboden neergelegd
van het recht van verdediging en de motiveringsplicht.               in de artikelen 10, 81 en 82 van het Verdrag op de met de
                                                                     mededinging strijdige handelwijze van de General Medical
                                                                     Council met betrekking tot de voorwaarden voor de erkenning
Huns inziens zijn zij niet in staat na te gaan of de proef           van medische kwalificaties in het Verenigd Koninkrijk.
waarvoor zij zijn gezakt, behoorlijk is verbeterd, omdat zij
geen toegang hebben tot hun persoonlijke cijfers om deze
te kunnen toetsen aan de vastgestelde beoordelingscriteria.          Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
Overigens hebben verzoekers geen toegang gekregen tot hun
verbeterde proeven, zodat zij geen vergelijking kunnen maken
en eventuele vergissingen niet kunnen onderzoeken.                   — schending van artikel 250 van het Verdrag wegens ontoe-
                                                                         reikende motivering van het bestreden besluit;
                                                                     — schending van het vertrouwensbeginsel;


title: Zaak C-305/05: Verzoek van het Arbitragehof (België) van 13 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen, Orde van Franstalige en Duitstalige balies en Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, tegen Ministerraad, en Orde van Vlaamse balies en Nederlandse Orde van advocaten bij de balie te Brussel tegen Ministerraad

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/10

         Verzoek van het Arbitragehof (België) van 13 juli 2005 om een prejudiciële beslissing in de gedingen, Orde van Franstalige en Duitstalige balies en Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, tegen Ministerraad, en Orde van Vlaamse balies en Nederlandse Orde van advocaten bij de balie te Brussel tegen Ministerraad
   (Zaak C-305/05)
   (2005/C 243/15)
   Procestaal: Frans
   Het Arbitragehof (België) heeft bij beschikking van 13 juli 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 2005, in de gedingen, Orde van Franstalige en Duitstalige balies en Franse Orde van advocaten bij de balie te Brussel, tegen Ministerraad, en Orde van Vlaamse balies en Nederlandse Orde van advocaten bij de balie te Brussel tegen Ministerraad, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   „Schendt artikel 1, 2), van de richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 tot wijziging van richtlijn 91/308/EEG van de Raad tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (1), het recht op een eerlijk proces zoals gewaarborgd bij artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en bijgevolg artikel 6, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, in zoverre het nieuwe artikel 2bis, 5), dat het heeft ingevoegd in de richtlijn 91/308/EEG, voorziet in de opname van onafhankelijke beoefenaars van juridische beroepen, zonder het beroep van advocaat uit te sluiten, in de werkingssfeer van diezelfde richtlijn, die, in essentie, tot doel heeft dat aan de daarin beoogde personen en instellingen een verplichting wordt opgelegd de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de bestrijding van het witwassen van geld op de hoogte te brengen van elk feit dat zou kunnen wijzen op een dergelijk witwassen (artikel 6 van richtlijn 91/308/EEG, vervangen bij artikel 1, 5), van richtlijn 2001/97/EG)?”

      (1)  PB L 344, van 28.12.2001, blz. 76.