title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 februari 1998 in zaak T-124/96: Interproc Im- und Export GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie inzake de toegang tot documenten van de Commissie - Weigering van toegang tot documenten - Bescherming van algemeen belang (gerechtelijke procedures))

text:
28.3.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 94/21
Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 administrateur, op 29 januari 1998 een arrest gewezen
ten kantore van laatstgenoemde, avenue Marie-TheÂreÁse             waarvan het dictum luidt als volgt:
16, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: aanvankelijk G. Valsesia en A. M. Alves
Vieira, en vervolgens G. Valsesia en F. Duvieusart-Clotu-          1. Verwerpt het beroep.
che), betreffende een beroep tot nietigverklaring van, ten
eerste, het in een nota van 30 april 1996 besloten liggende
¹besluitº van het directiecomiteÂ van de buitenlandse              2. Verwijst verzoekster in de kosten.
dienst, en ten tweede, het besluit van de Commissie van
31 mei 1996 waarbij verzoeker wordt tewerkgesteld bij              (1) PB C 318 van 26.10.1996.
het Bureau voor officieÈle publicaties der Europese
Gemeenschappen, heeft het Gerecht (Derde Kamer),
samengesteld als volgt: V. Tiili, president, C. P. BrieÈt en A.
Potocki, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
op 22 januari 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
tum luidt als volgt:
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Verwerpt het beroep.                                                                 van 6 februari 1998
                                                                   in zaak T-124/96: Interproc Im- und Export GmbH tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.                                                          (Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom van de Commissie
                                                                   inzake de toegang tot documenten van de Commissie Ð
                                                                   Weigering van toegang tot documenten Ð Bescherming
(1) PB C 233 van 10.8.1996.                                               van algemeen belang (gerechtelijke procedures))
                                                                                (98/C 94/55)
                                                                                (Procestaal: Duits)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   In zaak T-124/96, Interporc Im- und Export GmbH, geves-
                     van 29 januari 1998                           tigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd door
                                                                   G. M. Berrisch, advocaat te Hamburg, domicilie gekozen
in zaak T-113/96: Edouard Dubois et Fils tegen Raad van            hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, advo-
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-              caat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen Commissie
                         schappen (1)                              van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wöl-
(Niet-contractuele aansprakelijkheid Ð Europese Akte Ð             ker), betreffende een beroep tot nietigverklaring van de
                     Douane-expediteur)                            beschikking van de Commissie van 29 mei 1996 houdende
                                                                   bevestiging van haar weigering verzoekster toegang te ver-
                         (98/C 94/54)                              lenen tot enkele van haar documenten, heeft het Gerecht
                                                                   (Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.
                                                                   Vesterdorf, kamerpresident, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Po-
                      (Procestaal: Frans)                          tocki, en J. D. Cooke, rechters; griffier: A. Mair, admini-
                                                                   strateur, op 6 februari 1998 een arrest gewezen waarvan
                                                                   het dictum luidt als volgt:
In zaak T-113/96, Edouard Dubois et Fils, gevestigd te
Roubaix (Frankrijk), vertegenwoordigd door P. Ricard en
A. Crosson du Cormier, advocaten te Parijs, domicilie              1. Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Fei-                   29 mei 1996 waarbij verzoekster de toegang tot
ler, advocaat aldaar, rue Ermesinde 67, tegen Raad van de               bepaalde bij de Commissie berustende documenten is
Europese Unie (gemachtigden: G. Houttuin en M. C.                       geweigerd.
Giorgi) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: H. van Lier en F. Castillo de la Torre),
betreffende een schadevordering krachtens de artikelen 178         2. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voorzover het
en 215, tweede alinea, van het EG-Verdrag, strekkende tot               ertoe strekt dat bevelen tot de Commissie worden
veroordeling van de Gemeenschap tot vergoeding van de                   gericht.
schade die verzoekster zou hebben geleden wegens de
instelling met ingang van 1 januari 1993 van de interne
markt overeenkomstig de Europese Akte, waardoor de                 3. Verwijst de Commissie in de kosten.
werkzaamheid van douane-expediteur die zij tot die datum
op het Franse grondgebied uitoefende, is verdwenen, heeft          (1) PB C 318 van 26.10.1996.
het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde Kamer), samenge-
steld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, J.
Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez,


title: ARREST VAN HET HOF van 4 april 1995 in zaak C-350/93: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt - Terugvordering - Openbare holding)

text:
Nr . C 137/2                                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       3 . 6 . 95
volgt: G.C. Rodriguez Iglesias, president, F.A. Schockweiler              1 . Door niet binnen de gestelde termijn de aan de
 (rapporteur), kamerpresident, G.F. Mancini, J.C. Moitinho                      ENI-Lanerossi groep (thans SNAM SpA) verstrekte
de Almeida , J.L. Murray, D.A.O. Edward en J.-P. Puisso                        steun ten bedrage van 260,4 miljard LIT op te heffen en
chet, rechters; advocaat-generaal : F.G. Jacobs; griffier : L.                  terug te vorderen, heeft de Italiaanse Republiek niet
Hewlett, administrateur, op 4 april 1995 een arrest gewezen                     voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             krachtens Beschikking 89/43/EEG van de Commissie
                                                                                van 26 juli 1988 inzake een steunmaatregel van de
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de aan de Alfa                        Italiaanse regering ten behoeve van ENI-Lanerossi.
       Romeo-groep onrechtmatig betaalde steun ten bedrage
       van 615,1 miljard LIT, vermeerderd met vertragings               2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
       rente berekend vanaf 30 september 1 989 tot de dag van
       betaling van het betrokken bedrag, op te heffen en terug          3 . De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwe
       te vorderen, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan                 zen .
      aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
       Beschikking 89/661 /EEG van de Commissie van 31 mei               (>) PB nr. C 222 van 18 . 8 . 1993 .
       1989 betreffende steunverlening door de Italiaanse                ( 2 ) PB nr. L 16 van 20 . 1 . 1989 , blz . 52 .
       regering aan Alfa Romeo (motorvoertuigensector) .
2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.
3 . De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwe                                         ARREST VAN HET HOF
      zen .                                                                                van 5 april 1995
                                                                         in zaak C-103/94 ( verzoek van het Tribunal des affaires de
(!) PB nr . C 231 van 27 . 8 . 1993 .                                    sécurité sociale te Nanterre ( Frankrijk ) om een prejudiciële
( 2 ) PB nr . L 394 van 30 . 12 . 1989, blz . 9 .
                                                                         beslissing): Z. Krid tegen Caisse nationale d'assurance
                                                                                vieillesse des travailleurs salariés ( CNAVTS ) (')
                                                                         (Samenwerkingsovereenkomst EEG-AIgerije — Artikel 39,
                                                                         lid 1 — Rechtstreekse werking — Non-discriminatiebegin
                                                                         sel — Werkingssfeer — Weduwe van Algerijns werknemer
                    ARREST VAN HET HOF                                   die in Lid-Staat werkzaam was — Aanvullende uitkering
                         van 4 april 1995                                                  van Fonds national de solidarité)
         in zaak C-350/93 : Commissie van de Europese                                                ( 95/C 137/04 )
         Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ( 1 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
       (Niet-nakoming — Staatssteun onverenigbaar met
        gemeenschappelijke markt — Terugvordering —
                         Openbare holding)                               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                         de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste
                            ( 95/C 137/03 )                                                              aanleg)
                       (Procestaai: Italiaans)                           In zaak C- 103/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                         krachtens artikel 177 van het EEG-Verdrag van het Tribu
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            nal des affaires de sécurité sociale te Nanterre ( Frankrijk ) in
de Jurisprudentie van het Hof en van het Gerecht van eerste              het aldaar aanhangig geding tussen Z. Krid en Caisse
                                aanleg)                                  nationale d'assurance vieillesse des travailleurs salariés
                                                                         ( CNAVTS ), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
In zaak C-350/93 , Commissie van de Europese Gemeen                    van artikel 39 , lid 1 , van de Samenwerkingsovereenkomst
schappen (gemachtigden : A. Abate en V. Di Bucci ) tegen                tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
Italiaanse Republiek (gemachtigde : L. Ferrari Bravo ),                  Democratische Volksrepubliek Algerije ,, ondertekend te
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse            Algiers op 26 april 1976 en namens de Gemeenschap
Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de aan de               goedgekeurd bij Verordening ( EEG) nr. 2210/78 van de
ENI-Lanerossi groep ( thans SNAM SpA) verstrekte steun                  Raad ( 2 ), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C.
ten bedrage von 260,4 miljard LIT op te heffen en terug te               Rodriguez Iglesias, president, F.A. Schockweiler (rappor
vorderen , niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op              teur ) en C. Gulmann, kamerpresidenten, G.F. Mancini,
haar rusten krachtens Beschikking 89/43/EEG van de                       C.N. Kakouris, J.C. Moitinho de Almeida , J.L. Murray,
Commissie van 26 juli 1988 inzake een steunmaatregel van                D.A.O. Edward , J.-P. Puissochet, G. Hirsch en L. Sevón,
de Italiaanse regering ten behoeve van ENI-Lanerossi (2),               rechters; advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: L. Hew
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodriguez                   lett, administrateur, op 5 april 1995 een arrest gewezen
Iglesias, president, F.A. Schockweiler ( rapporteur ), kamer           waarvan het dictum luidt als volgt:
president, G.F. Mancini , J.C. Moitinho de Almeida , J.L.
Murray, D.A.O. Edward en J.-P. Puissochet, rechters;                    Artikel 39, lid 1 , van de Samenwerkingsovereenkomst
advocaat-generaal : F.G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, admi            tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
nistrateur, op 4 april 1995 een arrest gewezen waarvan het              Democratische Volksrepubliek Algerije, ondertekend te
dictum luidt als volgt:                                                 Algiers op 26 april 1978 en namens de Gemeenschap


title: Zaak C-7/07: Beschikking van de president van het Hof van 6 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/33

         Beschikking van de president van het Hof van 6 augustus 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-7/07) (1)

   (2007/C 297/57)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 69 van 24.3.2007.


title: Zaak T-171/17: Beroep ingesteld op 17 maart 2017 — M & K/EUIPO — Genfoot (KIMIKA)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/57

         Beroep ingesteld op 17 maart 2017 — M & K/EUIPO — Genfoot (KIMIKA)
   (Zaak T-171/17)
   (2017/C 144/77)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: M & K Srl (Prato, Italië) (vertegenwoordiger: F. Caricato, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Genfoot, Inc. (Montreal, Quebec, Canada)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „KIMIKA” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 233 391

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 12 januari 2017 in zaak R 1206/2016-4

      Conclusies

               —

               erkennen en verklaren dat verzoeksters beroep ontvankelijk en gegrond is; en bijgevolg

               —

               de bestreden beslissing wijzigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het EUIPO voor een wijzigingsbeslissing en bijgevolg een definitieve inschrijving van Uniemerk nr. 13 233 391 zelfs in de betwiste klassen mogelijk maken;

               —

               tegenpartij verwijzen in de kosten van de drie procedures.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 15 van verordening nr. 207/2009;

               —

               onjuiste beoordeling van het gevaar voor verwarring tussen de merken door de kamer van beroep.


title: Zaak T-316/15: Beroep ingesteld op 11 juni 2015 — Republiek Polen/Commissie

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/75

         Beroep ingesteld op 11 juni 2015 — Republiek Polen/Commissie
   (Zaak T-316/15)
   (2015/C 294/90)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 31 maart 2015 [bekendgemaakt onder nummer C(2015) 2230] betreffende de weigering van een financiële bijdrage uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling ten behoeve van het grootschalige project „Opbouw van innovatieve diensten in het gemeenschappelijke dienstencentrum van IBM in Wrocław” als onderdeel van het operationeel programma „Innovatieve economie”, dat valt onder het structuurfonds in het kader van de doelstelling „Convergentie in Polen”, nietig verklaren, en

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onjuiste uitlegging van artikel 3, lid 2, onder a), van verordening (EG) nr. 1080/2006 (1) door te overwegen dat de investeringen voor de opbouw van gemeenschappelijke dienstencentra, met name het in dienst nemen van IT-specialisten, voor de ontwikkeling van innovatieve diensten geen „productieve investeringen die bijdragen tot de ontwikkeling en het behoud van duurzame werkgelegenheid” zijn en daarom niet uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling kunnen worden gecofinancierd.

               2.

               Tweede middel: onjuiste uitlegging van de toekenningsvoorwaarden voor cofinanciering uit middelen van het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling door te overwegen dat slechts investeringen kunnen worden gecofinancierd die een „bijzonder innovatiepotentieel” hebben en onjuiste beoordeling van het project door te overwegen dat door het gebrek aan innovatiekracht niet was gegarandeerd dat het in overeenstemming was met de prioritaire as van het vierde operationeel programma „Innovatieve economie”.

               3.

               Derde middel: onjuiste beoordeling van het project door vast te stellen dat niet was gemotiveerd waarom een publieke bijdrage zou moeten worden toegekend en onjuiste uitlegging van de toekenningsvoorwaarden voor cofinanciering uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling door te overwegen dat de uitbetaling van gelden onder de in het project gestelde voorwaarden in strijd is met het toekennen van cofinanciering.

               4.

               Vierde middel: schending van het beginsel van loyale samenwerking en van artikel 41, lid 2, van verordening (EG) nr. 1083/2006 door een aanzienlijke overschrijding van de termijn voor het keuren van het project, door een in de loop van die keuring gewijzigd standpunt met betrekking tot de mogelijkheid om investeringen in de dienstensector te financieren en door het buiten beschouwing laten van verklaringen van de Poolse overheid over de innovatiekracht van het project.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1080/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1783/1999 (PB L 210, blz. 1).


title: Zaak C-131/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 9 maart 2012 — Google Spain, S.L., Google Inc./Agencia de Protección de Datos (AEPD), Mario Costeja González

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional (Spanje) op 9 maart 2012 — Google Spain, S.L., Google Inc./Agencia de Protección de Datos (AEPD), Mario Costeja González
   (Zaak C-131/12)
   2012/C 165/18
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Nacional

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Google Spain, S.L. en Google Inc.

      Verwerende partijen: Agencia de Protección de Datos (AEPD) en Mario Costeja González

      Prejudiciële vragen

               1)

               Met betrekking tot de territoriale werkingssfeer van richtlijn 95/46/EG (1) en bijgevolg van de Spaanse wetgeving inzake gegevensbescherming:

                           1.1.

                           Moet worden aangenomen dat er sprake is van „vestiging” in de zin van artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 95/46 in een of meerdere van de volgende gevallen:

                                       —

                                       wanneer de exploitant van een zoekmachine in een lidstaat een kantoor of dochtermaatschappij opricht ten behoeve van de promotie en verkoop van advertentieruimte op de zoekmachine die zijn activiteiten richt op de inwoners van die lidstaat, of

                                       —

                                       wanneer de moedermaatschappij een dochtermaatschappij in die lidstaat aanwijst als haar vertegenwoordigster en verantwoordelijke voor de verwerking van twee concrete bestanden met de gegevens van de klanten die reclame-overeenkomsten met die onderneming hebben gesloten, of

                                       —

                                       wanneer het kantoor of de dochtermaatschappij gevestigd in een lidstaat, verzoeken en sommaties van zowel betrokkenen als de bevoegde autoriteiten voor de handhaving van het recht van gegevensbescherming doorzendt aan de moedermaatschappij, die buiten de Europese Unie is gevestigd, ook al is die samenwerking vrijwillig?

                           1.2.

                           Moet artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat er sprake is van „gebruikmaking van middelen die zich op het grondgebied van genoemde lidstaat bevinden”,
                           wanneer een zoekmachine gebruik maakt van spiders of robots voor het lokaliseren en indexeren van gegevens op internetpagina’s die zich op servers in die lidstaat bevinden, of
                           wanneer deze een bij die lidstaat behorende domeinnaam gebruikt en de zoekopdrachten en resultaten toont afhankelijk van de taal van die lidstaat?

                           1.3.

                           Kan de tijdelijke opslag van de door zoekmachines geïndexeerde informatie op internet worden aangemerkt als gebruikmaking van middelen in de zin van artikel 4, lid 1, sub c, van richtlijn 95/46? Zo ja, kan dit aanknopingscriterium dan als vervuld worden beschouwd wanneer de onderneming op grond van concurrentieoverwegingen weigert aan te geven waar zij deze indexen opslaat?

                           1.4.

                           Los van het antwoord op de voorgaande vragen en met name voor het geval dat het Hof van de Europese Unie meent dat niet is voldaan aan de aanknopingscriteria van artikel 4 van de richtlijn,
                           moet richtlijn 95/46 betreffende gegevensbescherming, in het licht van artikel 8 van het Europees Handvest van de grondrechten, worden toegepast in de lidstaat waar zich het zwaartepunt van het geschil bevindt en waar een meer doeltreffend toezicht op de rechten van de burgers van de Europese Unie mogelijk is?

               2)

               In verband met de activiteit van de zoekmachines als leveranciers van content met betrekking tot richtlijn 95/46 betreffende gegevensbescherming:

                           2.1.

                           Met betrekking tot de activiteit van de zoekmachine van de onderneming „Google” op internet, als leverancier van content, bestaande in het lokaliseren van door derden op internet gepubliceerde of opgeslagen gegevens, het automatisch indexeren ervan, het tijdelijk opslaan ervan en ten slotte het ter beschikking stellen ervan aan internetgebruikers in een bepaalde volgorde, wanneer die informatie persoonsgegevens van derden bevat,
                           moet een activiteit als hierboven omschreven worden geacht te vallen onder het begrip „verwerking van gegevens” van artikel 2, sub b, van richtlijn 95/46?

                           2.2.

                           Indien het antwoord op de voorgaande vraag bevestigend luidt, en nog steeds in verband met een activiteit als boven beschreven: moet artikel 2, sub d, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat de onderneming die de Google-zoekmachine exploiteert, de „voor de verwerking verantwoordelijke” is met betrekking tot de persoonsgegevens op de internetpagina’s die zij indexeert?

                           2.3.

                           Indien het antwoord op de voorgaande vraag bevestigend luidt: kan de toezichthoudende autoriteit (in dit geval de Spaanse Autoriteit voor gegevensbescherming) ter bescherming van de rechten van de artikelen 12, sub b, en 14, sub a, van richtlijn 95/46 zich rechtstreeks tot de exploitant van de zoekmachine van de onderneming „Google” richten en verlangen dat door derden gepubliceerde gegevens uit haar bestanden worden verwijderd, zonder zich eerst of tegelijkertijd te wenden tot de houder van de internetpagina waarop zich die informatie bevindt?

                           2.4.

                           Indien het antwoord op deze laatste vraag bevestigend luidt, vervalt de verplichting van de exploitant van de zoekmachine om deze rechten te beschermen wanneer de informatie waarin de persoonsgegevens zijn opgenomen, rechtmatig door derden is gepubliceerd en op de oorspronkelijke internetpagina blijft gehandhaafd?

               3)

               Met betrekking tot de reikwijdte van het recht op verwijdering en/of het recht van verzet in verband met het recht om te worden vergeten, wordt de volgende vraag voorgelegd:

                           3.1.

                           Moet het recht op uitwissing en afscherming van gegevens in de zin van artikel 12, sub b, en het recht van verzet als bedoeld in artikel 14, sub a, van richtlijn 95/46 aldus worden uitgelegd dat de betrokkene zich tot de exploitant van de zoekmachine kan wenden teneinde de indexering van zijn persoon betreffende gegevens te verhinderen die op internetpagina’s van derden zijn gepubliceerd, daarbij als zijn wens te kennen gevend dat deze informatie niet bekend wordt bij internetgebruikers wanneer deze hem naar zijn mening kan benadelen, of dat deze informatie vergeten zou moeten worden, hoewel het om door derden rechtmatig gepubliceerde informatie gaat?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak T-842/14: Beroep ingesteld op 22 december 2014 — Airpressure Bodyforming/BHIM (Slim legs by airpressure bodyforming)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/50

         Beroep ingesteld op 22 december 2014 — Airpressure Bodyforming/BHIM (Slim legs by airpressure bodyforming)
   (Zaak T-842/14)
   (2015/C 065/68)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Airpressure Bodyforming GmbH (Berchtesgaden, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Merz, advocate)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Slim legs by airpressure bodyforming” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 533 709

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 29 oktober 2014 in zaak R 1570/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-17/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 februari 2013 — BB/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               6.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 101/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 19 februari 2013 — BB/Commissie
   (Zaak F-17/11) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractant - Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)
   2013/C 101/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: BB (vertegenwoordiger: A. Blot, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij om verzoeksters overeenkomst van arbeidscontractante niet te verlengen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in één derde van de kosten van BB.

               3)

               BB draagt twee derde van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 186 van 25/06/2011, blz. 33.


title: Zaak T- 289/04: Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/35

         Beroep, op 15 juli 2004 ingesteld door Dimitra Lantzoni tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T- 289/04)
   (2004/C 262/68)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2004 beroep ingesteld tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Dimitra Lantzoni, wonende te Übersyren (Luxemburg), vertegenwoordigd door C. Marhuenda, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het op 7 oktober 2003 aan verzoekster ter kennis gebrachte besluit waarbij haar klacht tegen de haar toegekende punten in het kader van de bevorderingsprocedure 1999/2000 en in het kader van de bevorderingsprocedure 2001 is afgewezen;

               —

               verweerder te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Op 5 februari 2002 is aan verzoekster, ambtenaar van het Hof van Justitie, het besluit meegedeeld om haar voor de jaren 1999 en 2000 geen bevorderingspunten toe te kennen. Op 16 januari 2003 is verzoekster eveneens ervan in kennis gesteld dat haar in het kader van de bevorderingsprocedure 2001 één bevorderingspunt was toegekend. Zij heeft deze toekenning betwist, en nadien eveneens bezwaar ertegen gemaakt dat haar voor de jaren 1999 en 2000 geen bevorderingspunten waren toegekend. Haar klacht betreffende de jaren 1999 en 2000 is afgewezen wegens termijnoverschrijding; die betreffende het jaar 2001 werd ongegrond geacht.
   Tot staving van het beroep stelt verzoekster dat de betwiste puntentoekenning in strijd is met het besluit van het Hof van 18 oktober 2000 tot invoering van de procedure: de punten zijn niet toegekend op basis van haar beoordelingsrapporten, en elk verband tussen de toegekende punten en deze rapporten ontbreekt. Wat de afwijzing wegens niet-tijdige indiening van haar klacht tegen de niet-toekenning van punten voor de jaren 1999 en 2000 betreft, stelt verzoekster dat het beoordelingsrapport voor de procedure 1999/2000 haar met bijna twee jaar vertraging is toegezonden, waardoor zij niet tijdig kennis had kunnen nemen van de ondeugdelijkheid van de puntentoekenning in het kader van die procedure. Volgens verzoekster wordt de rechtszekerheid van de betrokken bevorderingsprocedure geenszins aangetast wanneer haar wordt toegestaan om de niet-toekenning van punten voor deze twee jaren te betwisten, omdat het verkregen aantal punten niet automatisch een bevordering garandeert.


title: Zaak C-173/15: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf [„Prejudiciële verwijzing — Douane-unie — Communautair douanewetboek — Artikel 32, lid 1, onder c) — Vaststelling van de douanewaarde — Royalty’s of licentierechten betreffende goederen waarvan de waarde moet worden bepaald — Begrip — Verordening (EEG) nr. 2454/93 — Artikel 160 — „Voorwaarde voor de verkoop” van de goederen waarvan de waarde moet worden bepaald — Betaling van royalty’s of merklicentierechten aan een onderneming die verbonden is met zowel de verkoper als de koper van de goederen — Artikel 158, lid 3 — Aanpassings- en toebedelingsmaatregelen]

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/3

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf — Duitsland) — GE Healthcare GmbH/Hauptzollamt Düsseldorf
   (Zaak C-173/15) (1)

   ([„Prejudiciële verwijzing - Douane-unie - Communautair douanewetboek - Artikel 32, lid 1, onder c) - Vaststelling van de douanewaarde - Royalty’s of licentierechten betreffende goederen waarvan de waarde moet worden bepaald - Begrip - Verordening (EEG) nr. 2454/93 - Artikel 160 - „Voorwaarde voor de verkoop” van de goederen waarvan de waarde moet worden bepaald - Betaling van royalty’s of merklicentierechten aan een onderneming die verbonden is met zowel de verkoper als de koper van de goederen - Artikel 158, lid 3 - Aanpassings- en toebedelingsmaatregelen])
   (2017/C 144/03)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: GE Healthcare GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Düsseldorf

      Dictum

               1)

               Artikel 32, lid 1, onder c), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad van 20 november 2006, moet aldus worden uitgelegd dat dit artikel enerzijds niet verlangt dat het bedrag van de royalty’s of de licentierechten wordt vastgesteld op het tijdstip waarop de licentieovereenkomst wordt gesloten dan wel op het tijdstip waarop de douaneschuld ontstaat, teneinde deze royalty’s of licentierechten te kunnen aanmerken als betrekking hebbende op de goederen waarvan de waarde moet worden bepaald, en dat het anderzijds toestaat dat deze royalty’s of deze licentierechten worden geacht „betrekking [te hebben op] […] de goederen waarvan de waarde dient te worden bepaald”, ook al houden die royalty’s of die licentierechten slechts gedeeltelijk verband met die goederen.

               2)

               Artikel 32, lid 1, onder c), van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, en artikel 160 van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1875/2006 van de Commissie van 18 december 2006, moeten aldus worden uitgelegd dat royalty’s of licentierechten een „voorwaarde voor de verkoop” van de goederen waarvan de waarde moet worden bepaald vormen, wanneer — binnen eenzelfde groep van ondernemingen — de betaling van deze royalty’s of deze licentierechten wordt verlangd door een onderneming die verbonden is met zowel de verkoper als de koper en welke betaling ten behoeve van deze laatste onderneming wordt verricht.

               3)

               Artikel 32, lid 1, onder c), van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1791/2006, en artikel 158, lid 3, van verordening nr. 2454/93, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1875/2006, moeten aldus worden uitgelegd dat de aanpassings- en de toebedelingsmaatregelen waarin deze bepalingen respectievelijk voorzien, kunnen worden toegepast wanneer de douanewaarde van de betrokken goederen niet volgens artikel 29 van verordening nr. 2913/92, zoals gewijzigd, maar aan de hand van de subsidiaire methode van artikel 31 van deze verordening is vastgesteld.

      (1)  PB C 236 van 20.7.2015.


title: Zaak T-219/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — DSV Road/Commissie ( Douane-unie — Invoer van diskettes uit Thailand — Navordering van invoerrechten — Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten — Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EG) nr. 2913/92 )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — DSV Road/Commissie
   (Zaak T-219/07) (1)

   („Douane-unie - Invoer van diskettes uit Thailand - Navordering van invoerrechten - Verzoek om kwijtschelding van invoerrechten - Artikel 220, lid 2, sub b, en artikel 239 van verordening (EG) nr. 2913/92”)
   2009/C 205/58
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: DSV Road NV (Puurs, België) (vertegenwoordigers: A. Poelmans, A. Calewaert en R. de Wit, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en S. Schønberg, gemachtigden, bijgestaan door F. Tuytschaever, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 24 april 2007 waarbij aan de Belgische autoriteiten wordt gemeld dat de invoerrechten over diskettes uit Thailand moeten worden nagevorderd en dat het niet gerechtvaardigd is die rechten kwijt te schelden (dossier REC 05/02)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               DSV Road NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 8.9.2007.


title: Zaak T-60/00: Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door P. Liaskou tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 135/26                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.5.2000
Middelen en voornaamste argumenten                                       Beroep, op 20 maart 2000 ingesteld door P. Liaskou tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie
Verzoekster is een van de vennootschappen die behoren tot de
Dole Group, die zich bezighoudt met de productie, de aankoop                                      (Zaak T-60/00)
en de opslag van groene bananen uit derde landen en die deze
in de Europese Unie verkoopt na ze te hebben ingevoerd in de
                                                                                (2000/C 135/46)
zin van verordening (EEG) nr. 1442/93 van de Commissie van
10 juni 1993 houdende bepalingen ter toepassing van de
regeling voor de invoer van bananen in de Gemeenschap (1).
                                                                                (Procestaal: Frans)
Het beroep betreft de schade die verzoekster heeft geleden
doordat zij tussen 1995 en 1998 uitvoervergunningen heeft                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
moeten kopen om haar agenten in staat te stellen hun rechten             schappen is op 20 maart 2000 beroep ingesteld tegen Raad
uit te oefenen om invoervergunningen te verkrijgen met het               van de Europese Unie door P. Liaskou, wonende te Brussel,
oog op de verkoop van bananen in de Europese Unie. Via haar              vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat aldaar.
agenten heeft verzoekster categorie A invoervergunningen
voor bananen verkregen.
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ingevolge verordening (EEG) nr. 478/95 (2) is de aankoop en              — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
de overlegging van een uitvoervergunning van bepaalde landen                 bevoegd gezag (hierna: „TABG”) van 5 juli 1999, houdende
een voorafgaande voorwaarde voor de afgifte van de commu-                    weigering verzoekster de ontheemdingstoelage toe te
nautaire invoervergunning.                                                   kennen;
                                                                         — nietig te verklaren het besluit van 21 december 1999,
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft                    waarbij het TABG verzoeksters klacht, strekkende tot
besluit 94/800 (3) en verordening nr. 478/95 nietig verklaard,               nietigverklaring van het bestreden besluit, heeft afgewezen;
voorzover zij tot discriminatie leidden tussen de verschillende
categorieën van marktdeelnemers, vermeld in verordening
(EEG) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari 1993 houdende               — verweerder te veroordelen om aan verzoekster te betalen,
een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector                     de ontheemdingstoelage met ingang van 1 mei 1999, voor
bananen (4).                                                                 het verleden verminderd met hetgeen haar reeds als toelage
                                                                             voor verblijf in het buitenland is betaald;
Verzoekster stelt, dat de discriminerende aard en de onwettig-           — verweerder in de kosten te verwijzen.
heid van de hierboven vermelde maatregelen voor haar grote
verliezen en schade hebben meegebracht, en een inbreuk
vormen op een ter bescherming van verzoekster gegeven
hogere rechtsregel.                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster, ambtenaar van Griekse nationaliteit bij de Raad,
                                                                         voert onder meer aan, dat — anders dan het bestreden besluit
(1) PB L 142, blz. 62.                                                   vermeldt — haar voornaamste verblijfplaats gedurende de
(2) Verordening (EG) nr. 478/95 van de Commissie van 1 maart 1995        referentieperiode Athene was. Ofschoon zij in 1987 in België
    tot vaststelling van aanvullende bepalingen voor de toepassing van   is aangekomen, was haar verblijf te Brussel slechts voorlopig
    verordening (EEG) nr. 404/93 van de Raad betreffende de regeling     en beperkt tot studiedoeleinden. Haar werkzaamheden bij het
    inzake het tariefcontingent voor de invoer van bananen in de         secretariaat-generaal van Schengen tussen 1993 en 1999
    Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1442/93
    (PB L 49, blz. 13).                                                  zouden niet in aanmerking mogen worden genomen, aange-
                                                                         zien het gaat om diensten verricht voor een in artikel 4, lid 1,
(3) Besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende       sub a, tweede streepje, van bijlage VII, van het Statuut bedoelde
    de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft
    de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit       internationale organisatie.
    de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-
    Ronde (1986-1994) voortvloeiende overeenkomsten (PB L 336,
    blz. 1).                                                             Door het bestreden besluit te nemen, heeft verweerder het
(4) PB L 471, blz. 1.                                                    Statuut, inzonderheid artikel 25, lid 2, artikel 69 en bijlage VII
                                                                         geschonden.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 30 juni 2005 in zaak T-347/03, Eugénio Branco Lda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Europees Sociaal Fonds — Vermindering van financiële bijstand — Onderaanbesteding — Verworven rechten — Redelijke termijn)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/37

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 30 juni 2005
   in zaak T-347/03, Eugénio Branco Lda tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Europees Sociaal Fonds - Vermindering van financiële bijstand - Onderaanbesteding - Verworven rechten - Redelijke termijn)
   (2005/C 217/82)
   Procestaal: Portugees
   In zaak T-347/03, Eugénio Branco, Lda, gevestigd te Lissabon (Portugal), vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk door A. Alves Vieira en A. Weimar, vervolgens door P. Andrade en A. Weimar, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2002) 3455 van de Commissie van 23 oktober 2002 houdende vermindering van de financiële bijstand van het Europees Sociaal Fonds, voorwerp van dossier nr. 870302 P3, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: H. Jung, op 30 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 7 van 10. 1. 2004.


title: Zaak T-734/16: Beroep ingesteld op 19 oktober 2016 — Argyraki/Commissie

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/36

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2016 — Argyraki/Commissie
   (Zaak T-734/16)
   (2016/C 462/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vassilia Argyraki (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van het Bureau beheer en afwikkeling van individuele rechten (PMO) van 29 januari 2016 nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, betreffende de tweede periode gedurende welke de verzoekende partij werkzaam is geweest als hulpfunctionaris, ontleend aan het feit dat het bestreden besluit gebaseerd is op een niet-bestaande rechtsgrondslag, aangezien noch conclusie nr. 229/04 van de Commissie van 7 april 2004 noch artikel 4, lid 1, van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie noch de rechtspraak voorziet in de voorwaarde betreffende de wijziging van instelling. Dit deel van het bestreden besluit is dus onwettig en moet nietig worden verklaard.

               2.

               Tweede middel, betreffende de eerste periode gedurende welke de verzoekende partij werkzaam is geweest als hulpfunctionaris, ontleend aan het feit dat de in het bestreden besluit toegepaste voorwaarde, namelijk de niet-onderbreking van de dienst voor meer dan één jaar, welke is voorzien in conclusie nr. 229/04, afwijkt van artikel 4, lid 1, van bijlage VIII bij het Statuut, zoals uitgelegd in de rechtspraak. Dit deel van het bestreden besluit is dus onwettig en moet nietig worden verklaard.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese UniePB C 182 van 23.7.2005

text:
               6.8.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/39

         (2005/C 193/65)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 182 van 23.7.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 171 van 9.7.2005

      PB C 155 van 25.6.2005

      PB C 143 van 11.6.2005

      PB C 132 van 28.5.2005

      PB C 115 van 14.5.2005

      PB C 106 van 30.4.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-88/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — David Hütter/Technische Universität Graz (Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Discriminatie op grond van leeftijd — Vaststelling van beloning van arbeidscontractanten van Staat — Uitsluiting van vóór voltooiing van achttiende levensjaar verworven beroepservaring)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — David Hütter/Technische Universität Graz
   (Zaak C-88/08) (1)

   (Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Discriminatie op grond van leeftijd - Vaststelling van beloning van arbeidscontractanten van Staat - Uitsluiting van vóór voltooiing van achttiende levensjaar verworven beroepservaring)
   2009/C 180/24
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: David Hütter

      Verwerende partij: Technische Universität Graz

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof (Oostenrijk) — Uitlegging van de artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000, tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16) — Verbod van elke discriminatie op grond van leeftijd — Nationale regeling krachtens welke voor de vaststelling van de beloning van arbeidscontractanten geen rekening mag worden gehouden met tijdvakken van arbeid die vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar zijn vervuld

      Dictum

   De artikelen 1, 2 en 6 van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die, teneinde het algemene onderwijs niet te benadelen ten opzichte van het beroepsonderwijs en de integratie van jonge leerlingen uit het leerlingenstelsel in de arbeidsmarkt te bevorderen, uitsluit dat met vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar vervulde tijdvakken van arbeid rekening wordt gehouden voor de vaststelling van de salaristrap waarin arbeidscontractanten in overheidsdienst van een lidstaat worden geplaatst.

      (1)  PB C 128 van 24.5.2008.


title: Zaak C-198/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2016 door Agriconsulting Europe SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 januari 2016 in zaak T-570/13, Agriconsulting Europe SA/Europese Commissie

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/9

         Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2016 door Agriconsulting Europe SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 28 januari 2016 in zaak T-570/13, Agriconsulting Europe SA/Europese Commissie
   (Zaak C-198/16 P)
   (2016/C 279/14)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Agriconsulting Europe SA (vertegenwoordiger: R. Sciaudone, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het bestreden arrest vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor de uitspraak ten gronde met inachtneming van de door het Hof te verstrekken aanwijzingen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure en in die van de procedure in zaak T-570/13.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Betreffende de gunningscriteria nrs. 1 en 2: verkeerde opvatting en verdraaiing van de door rekwirante geformuleerde argumenten; schending van het beginsel van schadevergoeding wat de werkingssfeer ervan betreft.

               2.

               Betreffende het begrip „abnormaal lage offerte”: verkeerde opvatting van de beoordelingen van de beoordelingscommissie en schending van de plicht om arresten te motiveren; verkeerde opvatting van de processtukken en tegenstrijdigheid in de motivering, voor zover het Gerecht zijn eigen motivering in de plaats heeft gesteld van die van de beoordelingscommissie.

               3.

               Verdraaiing en een verkeerde opvatting van het beroep en van de bewijsmiddelen met betrekking tot de offerte voor de aanvullende taken; onjuiste uitlegging van de parameters voor het begrip „abnormaal lage offerte” alsmede van de rechten van de partijen in de procedure ter verificatie van de anomalie; schending van de aanbestedingsregels; verdraaiing en een verkeerde opvatting de bewijsmiddelen van rekwirante.

               4.

               Onjuiste uitlegging met betrekking tot van de werkelijke en zekere aard van de te vergoeden schade.


title: Zaak T-688/13: Beroep ingesteld op 24 december 2013 — Deloitte Consulting/Commissie

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/23

         Beroep ingesteld op 24 december 2013 — Deloitte Consulting/Commissie
   (Zaak T-688/13)
   2014/C 93/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Deloitte Consulting CVBA (Diegem, België) (vertegenwoordigers: K. De hornois en N. Korogiannakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het bij brief van 15 oktober 2013 aan verzoekster meegedeelde besluit van verweerster nietig te verklaren voor zover hierbij de offerte van verzoekster in het kader van aanbestedingsprocedure DIGIT/R2/PO/2013/004 ABC III — diensten inzake advies, benchmarking en consultancy op het gebied van informatie- en communicatietechnologie, als vierde is geplaatst voor de gunning van de overeenkomst voor perceel 2 volgens het cascadesysteem en de overeenkomst is gegund aan de consortia PWC-EVERIS als eerste contractant, KPMG-TRASYS-KURT SALMON als tweede contractant en CGI Accenture als derde contractant;

               —

               het bestreden besluit ten minste nietig te verklaren voor zover de eerste contractant volgens het cascadesysteem, PWC-EVERIS, hierbij niet is uitgesloten wegens het opnemen van informatie over haar financiële offerte in haar technische offerte;

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden doordat de opdracht niet aan haar is gegund of, subsidiair, door het verlies van een kans in het kader van de betrokken aanbestedingsprocedure;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht en niet-bekendmaking van de relatieve verdiensten van de inschrijvers waaraan de opdracht is gegund — artikel 113, lid 2, van het financieel reglement en artikel 161, leden 2 en 3, van de gedelegeerde verordening — en schending van een wezenlijk vormvoorschrift en van het recht op een doeltreffende voorziening in rechte:

                           —

                           Hoewel het voorwerp van de aanbesteding technisch zeer complex en van groot strategisch belang is, zijn de uittreksels uit het beoordelingsrapport kort, oppervlakkig en simplistisch opgesteld, bevatten zij geen aanwijzingen over de sterke en zwakke punten van de beoordeelde inschrijvingen en wordt hierin slechts melding gemaakt van „kwalificaties”, zonder dat ook maar enigszins op de inhoud van het antwoord wordt ingegaan. Voor sommige subcriteria wordt geen enkele motivering verstrekt voor de scores die aan de inschrijvers zijn verleend, terwijl de commentaren van het evaluatiecomité vaak niet overeenstemmen met deze scores. De gebrekkige motivering van het bestreden besluit maakt een rechterlijke toetsing onmogelijk, waardoor het recht op een doeltreffende voorziening in rechte wordt geschonden.

               2)

               Tweede middel: niet-nakoming van de verplichting om duidelijke gunningscriteria toe te passen op basis waarvan de overeenkomst objectief kan worden gegund; niet-inachtneming van het onderscheid tussen selectiecriteria en gunningscriteria:

                           —

                           De technische specificaties bevatten een groot aantal vage subcriteria. Daardoor zijn goed ingelichte en normaal zorgvuldige inschrijvers niet in staat om het specifieke gunningscriterium te begrijpen. Er zijn geen duidelijke aanwijzingen over wat een goede of een minder goede benadering zou zijn, en er zijn geen kwalitatieve criteria waaruit blijkt welke indicatoren tot een beter of een slechter resultaat zouden leiden. Voorts wordt in het beoordelingsrapport verwezen naar selectiecriteria die voor de beoordeling van de technische offerte van de inschrijvers zijn gebruikt.

               3)

               Derde middel: niet-inachtneming van de bepalingen van het bestek. Schending van de beginselen van transparantie en behoorlijk bestuur — Niet-inachtneming van de instructies voor inschrijvers — verwijzing naar de prijs in de technische offerte:

                           —

                           Een van de inschrijvers waaraan de opdracht is gegund, heeft belangrijke financiële gegevens vermeld in het technische gedeelte van de offerte, zodat deze niet-ontvankelijk is, aangezien zij inbreuk maakt op specifieke bepalingen van het bestek, het beginsel van non-discriminatie en het Guidebook for Public Procurement (handleiding voor overheidsopdrachten) van DIGIT, dat in het onderhavige geval van toepassing is.

               4)

               Vierde middel: schending van artikel 107, lid 1, sub a, van het financieel reglement en punt 5.2.3.2 van het bestek — belangenconflict;

                           —

                           Volgens artikel 107 van het financieel reglement diende verweerster tijdens de aanbestedingsprocedure voor de raamovereenkomst te beoordelen of er een belangenconflict bestond voor de inschrijvers, in plaats van dit geval per geval te beoordelen tijdens de uitvoering van de raamovereenkomst. Elke inschrijver die zich voor een belangenconflict geplaatst zag, zoals beschreven tijdens de gunningsprocedure, had vóór de gunning van de raamovereenkomst moeten worden uitgesloten en niet, zoals verweerster in casu heeft gedaan, op grond van een individuele beoordeling van elk geval tijdens de uitvoering van de overeenkomst. Punt 5.2.3.2 van het bestek bevat een nog strenger vereiste dan artikel 107 van het financieel reglement, waarin het belangenconflict wordt omschreven. Op basis van het bovenstaande had verweerster sommige van de winnende inschrijvingen moeten afwijzen.


title: Zaak T-396/08: Beroep ingesteld op 15 september 2008 — Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/30

         Beroep ingesteld op 15 september 2008 — Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt/Commissie
   (Zaak T-396/08)
   (2008/C 327/56)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partijen: Freistaat Sachsen en Land Sachsen-Anhalt (vertegenwoordigers: T. Müller-Ibold en T. Graf, Rechtsanwälte)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van beschikking C(2008) 3178 def. van de Commissie van 2 juli 2008 in steunprocedure C 18/2007 nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is gericht tegen beschikking C(2008) 3173 def. van de Commissie van 2 juli 2008 in steunprocedure C 18/2007, voor zover daarin een groot deel van de opleidingssteun die de Freistaat Sachsen en het Land Sachsen-Anhalt ten gunste van het koeriersbedrijf DHL wilden verlenen, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard.
   Meer bepaald brengen de Freistaat Sachsen en het Land Sachsen-Anhalt voor hun beroep de volgende middelen naar voren:
   In de eerste plaats kritiseren verzoekers, dat de Commissie voor een groot deel van de aangemelde steun de goedkeuring weigert omdat de opleidingssteun voor de betrokken opleidingsmaatregelen niet „onontbeerlijk” is. Door de invoering van een algemeen onderzoek van de onontbeerlijkheid in het concrete geval, als voorwaarde voor de goedkeuring van de aangemelde steun, maakt de Commissie inbreuk op de bindende werking van verordening (EG) nr. 68/2001 (1) en schendt zij de beginselen van gelijke behandeling en gewettigd vertrouwen. De toetsingscriteria van de verordening zijn ook voor steun boven de vrijstellingsdrempel verbindend.
   Het uitgangspunt van de Commissie, dat de goedkeuring van de aangemelde opleidingssteun afhangt van de onontbeerlijkheid hiervan, is in de tweede plaats ook deswege rechtens onjuist, omdat het de positieve externe effecten van de met de aangemelde steun bekostigde opleidingsmaatregelen ten onrechte negeert. Zulke externe effecten zijn op zichzelf voldoende om de verenigbaarheid van de aangemelde opleidingssteun met de gemeenschappelijke markt te motiveren.
   In de derde plaats komt de Commissie ten onrechte tot de conclusie dat het noodzakelijke stimulerende effect van de steun voor de keuze van de vestigingsplaats ontbreekt. In werkelijkheid was de opleidingssteun onontbeerlijk, omdat hij voor DHL mede beslissend was voor de keuze van de locatie Leipzig/Halle en DHL daar anders geen opleidingen zou hebben aangeboden. Bovendien is de bewering van de Commissie onjuist, dat ook op andere alternatieve locaties vergelijkbare opleidingskosten zouden zijn ontstaan.
   In de vierde plaats heeft de Commissie bij het onderzoek van de onontbeerlijkheid onjuiste criteria gehanteerd. Met name baseert de Commissie zich op subjectieve criteria, die verder gaan dan de objectieve onontbeerlijkheid. Bovendien houdt de Commissie bij haar onderzoek rekening met wettelijke bepalingen inzake opleidingsmaatregelen, hetgeen lidstaten met een systeem van wettelijk geregelde opleidingsinhouden ernstig benadeelt.
   In de vijfde plaats is de bestreden beschikking onvoldoende gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 68/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op opleidingssteun, PB 2001, L 10, blz. 20; gewijzigd bij verordening nr. 363/2004, PB 2004, L 63, blz. 20, en verordening nr. 1976/2006, PB 2006, L 368, blz. 85.


title: Zaak T-204/13 P: Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk verklaard — Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax en ondertekend door middel van stempel met handtekening van advocaat — Neerlegging van origineel na afloop van termijn — Te late instelling van beroep — Hogere voorziening kennelijk ongegrond” )

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/33

         Beschikking van het Gerecht van 27 november 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-204/13 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk verklaard - Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax en ondertekend door middel van stempel met handtekening van advocaat - Neerlegging van origineel na afloop van termijn - Te late instelling van beroep - Hogere voorziening kennelijk ongegrond)
   2014/C 45/56
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 28 januari 2013, Marcuccio/Commissie (F-95/12, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 156 van 1.6.2013.


title: Zaak C-604/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2013 door Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in zaak T-386/10, Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG/Europese Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/13

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2013 door Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 16 september 2013 in zaak T-386/10, Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG/Europese Commissie
   (Zaak C-604/13 P)
   2014/C 24/24
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Aloys F. Dornbracht GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: H. Janssen en T. Kapp, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vierde kamer) van 16 september 2013 in zaak T-386/10 volledig vernietigen en besluit C(2010) 4185 definitief van 23 juni 2010 in zaak COMP/39.092 — Badkamersanitair nietig verklaren voor zover dit betrekking heeft op rekwirante;

               —

               subsidiair, het bedrag van de bij het litigieuze besluit aan rekwirante opgelegde geldboete passend verlagen;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen aan:

               Ten eerste heeft het Gerecht artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 (1), het nauwkeurigheidsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel geschonden, voor zover het artikel 23, lid 2, tweede volzin, van verordening nr. 1/2003 als maximaal percentage heeft uitgelegd en derhalve is voorbijgegaan aan de onrechtmatigheid van de vaststelling van het bedrag van de geldboete door de Commissie en zichzelf niet in staat heeft geacht om het bedrag van de geldboete op rechtmatige wijze te verlagen.

               Ten tweede heeft het Gerecht artikel 23, lid 3, van verordening nr. 1/2003 geschonden, daar het is voorbijgegaan aan de onrechtmatigheid van de richtsnoeren van 2006 wat de niet-inaanmerkingneming van de duur en de ernst van inbreuken door „één-product”-ondernemingen betreft.

               Ten derde heeft het Gerecht miskend dat verweerster haar beoordelingsvrijheid krachtens punt 37 van de richtsnoeren van 2006 aldus had moeten uitoefenen dat zij voor „één-product”-ondernemingen het bedrag van de geldboete onder de grens van 10 % had moeten vaststellen.

               Verder heeft het Gerecht het verbod van terugwerkende kracht geschonden door te oordelen dat de berekening van de geldboete door verweerster aan de hand van de richtsnoeren van 2006 rechtmatig was.

               Bovendien heeft het Gerecht blijk gegeven van onjuiste rechtsopvattingen bij de berekening van het bedrag van de aan verzoekster opgelegde geldboete, gelet op de geografische omvang, de deelname aan slechts één van de drie productsubgroepen en de zeer kleine rol die verzoekster heeft gespeeld.

               Ten slotte heeft het Gerecht het beginsel van de redelijke procesduur geschonden.

      (1)  PB 2003, L 1, blz. 1.


title: Zaak T-300/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2009 — Hoo Hing/BHIM — Tresplain Investments (Golden Elephant Brand) ( Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Artikel 63, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 65, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Handeling waarmee vorderingen van verzoekster volledig zijn toegewezen — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/16

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 juli 2009 — Hoo Hing/BHIM — Tresplain Investments (Golden Elephant Brand)
   (Zaak T-300/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Artikel 63, lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 65, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Handeling waarmee vorderingen van verzoekster volledig zijn toegewezen - Niet-ontvankelijkheid”)
   2009/C 233/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hoo Hing Holdings Ltd (Romford, Essex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Novais Gonçalves, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Tresplain Investments Ltd (Tsing Yi, Hong-Kong) (vertegenwoordiger: D. McFarland, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 7 mei 2008 (zaak R 889/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Hoo Hing Holdings Ltd en Tresplain Investments Ltd.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Hoo Hing Holdings Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak T-474/12: Arrest van het Gerecht van 25 september 2014 — Giorgis/BHIM — Comigel (Vorm van twee verpakte bekers) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Driedimensionaal gemeenschapsmerk — Vorm van twee verpakte bekers — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/40

      Arrest van het Gerecht van 25 september 2014 — Giorgis/BHIM — Comigel (Vorm van twee verpakte bekers)
      (Zaak T-474/12) (1)

      ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Driedimensionaal gemeenschapsmerk - Vorm van twee verpakte bekers - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2014/C 395/48)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Giorgio Giorgis (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: I. Prado en A. Tornato, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: I. Harrington, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Comigel SAS (Saint-Julien-Lès-Metz, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Guerlain, J. Armengaud en C. Mateu, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 26 juli 2012 (zaak R 1301/2011-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Comigel SAS en Giorgio Giorgis

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Giorgio Giorgis wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Zaak C-457/09: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 1 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Claude Chartry/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Artikel 234 EG — Onderzoek van overeenstemming van nationale regel met zowel Unierecht als nationale Grondwet — Nationale regeling die voorziet in voorrang van incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing — Handvest van grondrechten van Europese Unie — Noodzakelijke band met Unierecht — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/7

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 1 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik — België) — Claude Chartry/Belgische Staat
   (Zaak C-457/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikel 234 EG - Onderzoek van overeenstemming van nationale regel met zowel Unierecht als nationale Grondwet - Nationale regeling die voorziet in voorrang van incidentele procedure voor grondwettigheidstoetsing - Handvest van grondrechten van Europese Unie - Noodzakelijke band met Unierecht - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2011/C 252/10
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Luik

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Claude Chartry

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank van eerste aanleg te Luik — Uitlegging van artikel 6 EU en van artikel 234 EG — Verplichting voor de nationale rechterlijke instanties om zich eerst tot het Belgische Grondwettelijk Hof te wenden in geval van vermeende schending van de fundamentele rechten door een nationale wet — Geldigheid, naar gemeenschapsrecht, van de bepaling die deze verplichting tot voorafgaande adiëring oplegt — Schending van het beginsel van daadwerkelijke bescherming in rechte en van de rechten van verdediging doordat de bodemrechters niet het recht hebben om de overeenstemming van de nationale normen met het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden te toetsen — Verjaring van de invordering van belastingen die de belastingadministratie heeft geheven over „baten uit een vrij beroep”

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om op de door de Rechtbank van eerste aanleg te Luik (België) gestelde vraag te antwoorden.

      (1)  PB C 37 van 13.2.2010.


title: Zaak T-211/99: Beroep, op 22 september 1999 ingesteld door Borrekuil B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
8.1.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/23
Beroep, op 20 september 1999 ingesteld door J. H.                     Beroep, op 22 september 1999 ingesteld door Borrekuil
Gankema, handeldrijvende onder de naam Bovanda Oil,                   B.V. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-211/99)
                        (Zaak T-210/99)
                                                                                (2000/C 6/42)
                          (2000/C 6/41)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
                     (Procestaal: Nederlands)                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Borrekuil
                                                                      B.V., te Beek (Nederland), vertegenwoordigd door Ph. W. A. M.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-             van Roy, advocaat te Beek.
schappen is op 20 september 1999 beroep tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door J. H. Gan-
kema, handeldrijvende onder de naam Bovanda Oil, te Veen-             Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
dam (Nederland), vertegenwoordigd door E. Maas, advocaat te
Groningen.                                                            — de beschikking van de Commissie van 20 juli 1999
                                                                           (C[1999]2539 def) (1) betreffende staatssteun van Neder-
                                                                           land ten behoeve van 633 Nederlandse tankstations in de
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage de beschik-               grensstreek met Duitsland, nietig te verklaren en te bepalen
king van de Commissie van 20 juli 1999 (C(1999)2539 def) (1)               dat geen terugvordering zal plaatsvinden;
betreffende staatssteun van Nederland ten behoeve van 633
Nederlandse tankstations in de grensstreek met Duitsland,             — de Commissie te verwijzen in de kosten.
nietig te verklaren en te verklaren dat de subsidieverlening aan
Bovanda Oil niet in strijd is met enige vorm van Europese
regelgeving.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                                                                      De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met
Middelen en voornaamste argumenten                                    die in zaak T-210/99.
                                                                      (1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
In de bestreden beschikking is onder meer bepaald, dat
Nederland de subsidie dient terug te vorderen die aan 450
tankstations nabij de Duitse grens, waaronder dat van verzoek-
ster, is toegekend ter compensatie van een accijnsverhoging
per 1 juli 1997 in Nederland. Ten aanzien van een deel van
deze tankstations had Nederland naar de mening van de
Commissie geen dan wel onvoldoende informatie over de
eigendomsverhoudingen en bindingen met leveranciers ver-
strekt om een merkbare beïnvloeding van het handelsverkeer
                                                                      Beroep, op 29 september 1999 ingesteld door Autoservice
en van de mededinging tussen lidstaten te kunnen uitsluiten.
                                                                      Fermans Exclusive B.V. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
Verzoekster exploiteert voor eigen rekening en risico een haar
in eigendom toebehorend tankstation. Zij stelt, geen band met                                (Zaak T-215/99)
een vaste leverancier van brandstoffen te hebben en dat de
haar toegekende subsidie derhalve eveneens onder de de                                         (2000/C 6/43)
mimimis-regel (2) valt.
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(1) PB L 280 van 30.10.1999, blz. 87.
(2) Mededeling van de Commissie, PB 1996, C 68, blz. 9.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 22 september 1999 beroep tegen Commissie
                                                                      van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autoservice
                                                                      Fermans Exclusive B.V., te Amstenrade (Nederland), vertegen-
                                                                      woordigd door H.F.A. Bronneberg, advocaat te Geleen.


title: Zaak C-490/10: Beroep ingesteld op 12 oktober 2010 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/18

         Beroep ingesteld op 12 oktober 2010 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-490/10)
   ()
   2011/C 13/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Gómez-Leal, J. Rodrigues, L. Visaggio, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU, Euratom) nr. 617/2010 van de Raad van 24 juni 2010 inzake mededeling aan de Commissie van investeringsprojecten met betrekking tot energie-infrastructuur binnen de Europese Unie en tot intrekking van verordening (EG) nr. 736/96 (1) nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement vordert nietigverklaring van verordening (EU, Euratom) nr. 617/2010 van 24 juni 2010, waarbij de Raad een gemeenschappelijk kader heeft ingevoerd voor de mededeling aan de Commissie van informatie over investeringsprojecten met betrekking tot energie-infrastructuur. De Raad heeft deze verordening op de dubbele rechtsgrondslag van artikel 337 VWEU en artikel 187 EA gebaseerd. Volgens het Parlement heeft de Raad een onjuiste rechtsgrondslag gekozen, omdat de maatregelen die in de bestreden verordening aan bod komen, onder de bevoegdheid van de Unie inzake energie vallen, die specifiek door artikel 194 VWEU wordt geregeld. Deze maatregelen hadden dus op grond van artikel 194, lid 2, moeten worden vastgesteld, volgens de gewone wetgevingsprocedure waarin deze bepaling voorziet, en niet op grond van artikel 337 VWEU, dat het Parlement niet in de wetgevingsprocedure betrekt. Volgens het Parlement was het evenmin nodig om de betrokken maatregelen eveneens te baseren op artikel 187 EA.

      (1)  PB L 180, blz. 7.


title: Zaak C-155/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 november 2008 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Besluit 2006/1016/EG — Garantie van Gemeenschap voor verliezen van Europese Investeringsbank op leningen en garanties voor projecten buiten Gemeenschap — Keuze van rechtsgrondslag — Artikel 179 EG — Artikel 181 A EG — Verenigbaarheid)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 6 november 2008 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-155/07) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Besluit 2006/1016/EG - Garantie van Gemeenschap voor verliezen van Europese Investeringsbank op leningen en garanties voor projecten buiten Gemeenschap - Keuze van rechtsgrondslag - Artikel 179 EG - Artikel 181 A EG - Verenigbaarheid)
   (2008/C 327/03)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, A. Baas en D. Gauci, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz, M. Sims en D. Canga Fano, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Aresu en F. Dintilhac, gemachtigden)
   Voorwerp
   Beroep tot nietigverklaring — Besluit 2006/1016/EG van de Raad van 19 december 2006 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en garanties voor projecten buiten de Gemeenschap (PB L 414, blz. 95) — Keuze van rechtsgrondslag — Artikel 181 A EG — Besluit dat in hoofdzaak betrekking heeft op ontwikkelingslanden — Noodzaak van dubbele rechtsgrondslag — Artikelen 179 EG en 181 A EG
   Dictum

               1)

               Besluit 2006/1016/EG van de Raad van 19 december 2006 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en garanties voor projecten buiten de Gemeenschap, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van besluit 2006/1016 blijven gehandhaafd voor financieringen van de Europese Investeringsbank die worden overeengekomen tot de inwerkingtreding, binnen een termijn van twaalf maanden nadat dit arrest is gewezen, van een nieuw besluit dat is vastgesteld op de juiste rechtsgrondslag, namelijk de artikelen 179 EG en 181 A EG tezamen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten, met uitzondering van de kosten van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 155 van 7.7.2007.


title: Zaak T-744/16: Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — Generis — Farmacêutica/EUIPO — Corpak MedSystems (CORGRIP)

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/28

         Beschikking van het Gerecht van 3 mei 2017 — Generis — Farmacêutica/EUIPO — Corpak MedSystems (CORGRIP)
   (Zaak T-744/16) (1)

   (2017/C 202/46)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 475 van 19.12.2016.


title: Zaak T-441/13: Beschikking van het Gerecht van 1 september 2015 — Makhlouf/Raad („Beroep tot nietigverklaring — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Syrië — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Onjuiste beoordeling — Eigendomsrecht — Recht op eerbiediging van het privéleven — Evenredigheid — Gezag van gewijsde — Beroepstermijn — Ontvankelijkheid — Beroep kennelijk rechtens ongegrond”)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/39

         Beschikking van het Gerecht van 1 september 2015 — Makhlouf/Raad
   (Zaak T-441/13) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Syrië - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Onjuiste beoordeling - Eigendomsrecht - Recht op eerbiediging van het privéleven - Evenredigheid - Gezag van gewijsde - Beroepstermijn - Ontvankelijkheid - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”))
   (2015/C 354/47)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Eyad Makhlouf (Damascus, Syrië) (vertegenwoordigers: C. Rygaert en G. Karouni, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: G. Étienne en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2013/255/GBVB van de Raad van 31 mei 2013 betreffende beperkende maatregelen tegen Syrië (PB L 147, blz. 14), voor zover dat besluit verzoeker betreft

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Eyad Makhlouf wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013.


title: Zaak T-294/10: Arrest van het Gerecht van 11 april 2013 — CBp Carbon Industries/BHIM (CARBON GREEN) ( „Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap — Gemeenschapswoordmerk CARBON GREEN — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/16

         Arrest van het Gerecht van 11 april 2013 — CBp Carbon Industries/BHIM (CARBON GREEN)
   (Zaak T-294/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap - Gemeenschapswoordmerk CARBON GREEN - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 147/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CBp Carbon Industries, Inc. (Tortola, Britse Maagdeneilanden, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en J. Fish, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 april 2010 (zaak R 1361/2009-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken CARBON GREEN als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               CBp Carbon Industries, Inc. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010.