title: Zaak C-628/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Braunschweig — Duitsland) — Strafzaak tegen International Jet Management GmbH (Prejudiciële verwijzing  — Artikel 18 VWEU  — Verbod van elke discriminatie op grond van nationaliteit  — Commerciële vluchten van derde land naar lidstaat  — Wettelijke regeling van lidstaat die bepaalt dat luchtvaartmaatschappijen van Unie die niet over door die staat afgegeven exploitatievergunning beschikken, vergunning moeten verkrijgen voor elke vlucht vanuit derde land)

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 maart 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Braunschweig — Duitsland) — Strafzaak tegen International Jet Management GmbH
   (Zaak C-628/11) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 18 VWEU - Verbod van elke discriminatie op grond van nationaliteit - Commerciële vluchten van derde land naar lidstaat - Wettelijke regeling van lidstaat die bepaalt dat luchtvaartmaatschappijen van Unie die niet over door die staat afgegeven exploitatievergunning beschikken, vergunning moeten verkrijgen voor elke vlucht vanuit derde land))
   2014/C 142/02
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Braunschweig

      Partij in de strafzaak

   International Jet Management GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Braunschweig — Uitlegging van artikel 18 VWEU — Commerciële vluchten van een derde land naar een lidstaat — Wettelijke regeling van een lidstaat die bepaalt dat luchtvaartmaatschappijen die niet over een door die staat afgegeven exploitatievergunning beschikken, een vergunning moeten verkrijgen voor elke vlucht vanuit een derde land — Geldboete, opgelegd aan een communautaire luchtvaartmaatschappij die deze wettelijke regeling niet heeft nageleefd

      Dictum

               1)

               Artikel 18 VWEU, waarin het algemene verbod van discriminatie op grond van nationaliteit is neergelegd, is van toepassing op een situatie als die van het hoofdgeding, waarin een lidstaat bepaalt dat een luchtvaartmaatschappij die over een door een andere lidstaat verleende exploitatievergunning beschikt, niet-geregelde privévluchten vanuit derde landen naar eerstgenoemde lidstaat slechts mag uitvoeren indien zij van deze lidstaat een vergunning heeft verkregen om zijn luchtruim binnen te vliegen, terwijl diezelfde lidstaat een dergelijke vergunning niet verlangt van luchtvaartmaatschappijen die beschikken over een door hem verleende exploitatievergunning.

               2)

               Artikel 18 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat die op straffe van een geldboete voorschrijft dat een luchtvaartmaatschappij die over een in een andere lidstaat verleende exploitatievergunning beschikt, niet-geregelde privévluchten vanuit derde landen naar eerstgenoemde lidstaat slechts mag uitvoeren indien zij van deze lidstaat een vergunning heeft verkregen om zijn luchtruim binnen te vliegen, terwijl een dergelijke vergunning niet wordt verlangd van luchtvaartmaatschappijen die beschikken over een door eerstgenoemde lidstaat verleende exploitatievergunning, en die voorts bepaalt dat die vergunning enkel wordt verleend indien een verklaring wordt overgelegd waaruit blijkt dat de luchtvaartmaatschappijen waaraan door eerstgenoemde staat een exploitatievergunning is verleend, niet bereid of niet in staat zijn om de betrokken vluchten uit te voeren.

      (1)  PB C 80 van 17.3.2012.


title: Zaak T-636/11: Beroep ingesteld op 5 december 2011 — Hostel drap/BHIM — Aznar textil (MY drap)

text:
               3.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/13

         Beroep ingesteld op 5 december 2011 — Hostel drap/BHIM — Aznar textil (MY drap)
   (Zaak T-636/11)
   2012/C 65/26
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hostel drap, SL (Monistrol de Montserrat, Spanje) (vertegenwoordiger: C. Prat, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Aznar textil, SL (Paterna, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 26 september 2011 in zaak R 2127/2010-2 te vernietigen;

               —

               de oppositie af te wijzen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het BHIM voor inschrijving van het aangevraagde merk in de aangevraagde klassen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „MY drap” voor waren van de klassen 16, 21 en 24

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Aznar textil, SL.

      Oppositiemerk of -teken: algemeen bekend gemeenschapsbeeldmerk „BON DRAP” voor waren van de klassen 23, 24 en 26

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 op grond dat de conflicterende merken niet soortgelijk zijn en er geen verwarringsgevaar is.


title: Gevoegde zaken C-101/07 P en C-110/07 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2008 — Coop de France bétail et viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV)/Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA), Commissie van de Europese Gemeenschappen, Franse Republiek (Hogere voorziening — Mededinging — Rundvleesmarkt — Overeenkomst tussen nationale organisaties van veehouders en slachthuizen betreffende opschorting van invoer van rundvlees en vaststelling van minimumaankoopprijs — Geldboeten — Verordening nr. 17 — Artikel 15, lid 2 — Inaanmerkingneming van omzet van ondernemingen die lid zijn van organisaties)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2008 — Coop de France bétail et viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV)/Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA), Commissie van de Europese Gemeenschappen, Franse Republiek
   (Gevoegde zaken C-101/07 P en C-110/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Rundvleesmarkt - Overeenkomst tussen nationale organisaties van veehouders en slachthuizen betreffende opschorting van invoer van rundvlees en vaststelling van minimumaankoopprijs - Geldboeten - Verordening nr. 17 - Artikel 15, lid 2 - Inaanmerkingneming van omzet van ondernemingen die lid zijn van organisaties)
   (2009/C 44/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirantes: Coop de France bétail et viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV) (vertegenwoordiger: M. Ponsard, avocat) (C-101/07 P), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL), Jeunes agriculteurs (JA) (vertegenwoordigers: V. Ledoux en B. Neouze, avocats), (C-110/07 P)

      Andere partijen in de procedure: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en S. Ramet, gemachtigden), Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet en X. Lewis, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 13 december 2006, FNCVB e.a./Commissie (T-217/03 en T-245/03), houdende verwerping van het beroep van rekwirante dat primair strekte tot nietigverklaring van beschikking 2003/600/EG van de Commissie van 2 april 2003 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG (PB L 209, blz. 12), en, subsidiair, tot intrekking of verlaging van de bij deze beschikking opgelegde geldboete — Bestanddelen van een mededingingsregeling — Vereiste instemming van de partijen — Methode voor berekening van de geldboeten — Mogelijkheid om de omzet van de leden van een vereniging in aanmerking te nemen wanneer deze niet formeel beschikt over de bevoegdheid om haar leden te binden — Motiveringsplicht en schending van de rechten van verdediging
   Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Coop de France bétail et viande, voorheen Fédération nationale de la coopération bétail et viande (FNCBV), Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA), Fédération nationale bovine (FNB), Fédération nationale des producteurs de lait (FNPL) en Jeunes agriculteurs (JA) worden verwezen in de kosten.

               3)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak C-545/15: Beroep ingesteld op 16 oktober 2015 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/19

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2015 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-545/15)
   (2016/C 016/24)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Heller, K. Herrmann en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te hebben doen treden om te garanderen dat wordt voldaan aan richtlijn 2012/19/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) (1), niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 24, lid 1, van die richtlijn op haar rustende verplichtingen;

               —

               de Republiek Polen overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU vanaf de dag waarop in deze zaak uitspraak wordt gedaan een dwangsom opleggen van 71 610 EUR per dag, vanwege het niet-nakomen van haar verplichting tot mededeling van maatregelen ter omzetting van richtlijn 2012/19/EU;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn waarbinnen richtlijn 2012/19/EU moest zijn omgezet, is op 14 februari 2014 verstreken.

      (1)  PB L 197, blz. 38.


title: Zaak C-276/08: Beschikking van de president van het Hof van 13 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — Miloud Rimoumi, Gabrielle Suzanne Marie Prick/Minister van Buitenlandse Zaken en Immigratie

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/21

         Beschikking van de president van het Hof van 13 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — Miloud Rimoumi, Gabrielle Suzanne Marie Prick/Minister van Buitenlandse Zaken en Immigratie
   (Zaak C-276/08) (1)

   (2008/C 327/38)

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 236 van 13.9.2008.


title: Zaak T-3/00: Beroep, op 20 januari 2000 ingesteld door A. N. Pitsiorlas tegen Raad van de Europese Unie en Europese Centrale Bank

text:
29.4.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 122/35
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                  land), vertegenwoordigd door U. Schrömbges en L. Harings,
                                AANLEG                                      advocaten te Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                            burg ten kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar,
                        van 14 februari 2000                                Rue Mathias Hardt 8-10, tegen de Commissie van de Europese
                                                                            Gemeenschappen (gemachtigden: M. Niejahr en G. Braun),
in zaak T-325/99, Generale Conserve SpA tegen Commis-                       betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
sie van de Europese Gemeenschappen en Italiaanse Repu-                      ging van verordening (EG) nr. 2799/1999 van de Commissie
                                 bliek (1)                                  van 17 december 1999 houdende uitvoeringsbepalingen van
                                                                            verordening (EG) nr. 1255/1999 ten aanzien van de toeken-
                                                                            ning van steun voor ondermelk en mageremelkpoeder voor
                   („Kennelijke onbevoegdheid”)
                                                                            voederdoeleinden en de verkoop van voornoemd mageremelk-
                                                                            poeder (PB L 340, blz. 3), en ertoe strekkende dat verordening
                           (2000/C 122/51)                                  (EEG) nr. 1105/68 van de Commissie van 27 juli 1968
                                                                            houdende uitvoeringsbepalingen betreffende de toekenning
                          (Procestaal: Italiaans)                           van steun voor ondermelk voor voederdoeleinden (PB L 184,
                                                                            blz. 24), laatstelijk gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1802/95
                                                                            van de Commissie van 25 juli 1995 tot aanpassing en wijziging
In zaak T-325/99, Generale Conserve SpA, gevestigd te Assogo                van de verordeningen in de sector melk en zuivelproducten
(Italië), vertegenwoordigd door C. Cigolin, G. Durazzo en                   waarbij vóór 1 februari 1995 bepaalde prijzen en bedragen
M. Hengel, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     zijn vastgesteld waarvan de waarde in ecu wegens de afschaf-
pen en Italiaanse Republiek, betreffende een verzoek om                     fing van de correctiefactor voor de landbouwomrekeningskoer-
nietigverklaring van beschikking van de Commissie                           sen is aangepast (PB L 174, blz. 27), van toepassing blijft tot
C(1999)1596 def. van 17 juni 1999, houdende vaststelling dat                de uitspraak van het Gerecht in de hoofdzaak, heeft de
dient te worden overgegaan tot navordering van de niet van                  president van het Gerecht op 15 februari 2000 een beschikking
verzoekster gevorderde rechten bij de invoer door haar van                  gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
tonijn uit Turkije, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samenge-
steld als volgt: V. Tiili, president, R. M. Moura Ramos en                  1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
P. Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 14 februari 2000
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                 2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
1) Het beroep wordt gedeeltelijk verworpen, voor zover het gericht is
     tegen de Italiaanse Republiek.
2) Verzoekster zal haar eigen kosten dragen, voor zover het beroep
     gericht is tegen de Italiaanse Republiek.
                                                                            Beroep, op 20 januari 2000 ingesteld door A. N. Pitsiorlas
                                                                            tegen Raad van de Europese Unie en Europese Centrale
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                                                                Bank
                                                                                (Zaak T-3/00)
                                                                                (2000/C 122/53)
       BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET                                                          (Procestaal: Grieks)
                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        van 15 februari 2000                                schappen is op 20 januari 2000 beroep ingesteld tegen de
                                                                            Raad van de Europese Unie en de Europese Centrale Bank
in zaak T-1/00 R, G. Hölzl en anderen tegen de Commissie                    (ECB) door A. N. Pitsiorlas, wonende Odos N. Kountouriotou
                van de Europese Gemeenschappen                              8 te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door
                                                                            D. Papafilippos, advocaat.
(Verzoek in kort geding — Ontvankelijkheid van beroep in
                               hoofdzaak)                                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                            — Het beroep in zijn geheel ontvankelijk te verklaren.
                           (2000/C 122/52)
                                                                            — De instructiemaatregelen te bevelen die noodzakelijk zijn
                                                                                om de omstandigheden waaronder de beschikkingen van
                            (Procestaal: Duits)                                 de beide gemeenschapsinstellingen tot stand zijn gekomen,
                                                                                aan het licht te brengen.
In zaak T-1/00 R, G. Hölzl, wonende te Damme (Duitsland),
G. Wiegert, wonende te Velen (Duitsland), Firma Molkerei                    — Nietig te verklaren de afwijzende beschikkingen van de
Wagenfeld Karl] Niemann GmbH & Co. KG, gevestigd te                             Raad van 30 juli 1999 en de ECB van 8 november en 6 juli
Wagenfeld (Duitsland), J. Brüninghoff, wonende te Bocholt                       1999, waarbij verzoeker het recht van inzage in de
(Duitsland), en L. Nienhaus, wonende te Borken-Gemen (Duits-                    overeenkomst van Basel/Nyborg wordt ontzegd.
 ---pagebreak--- C 122/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   29.4.2000
— De Raad en de ECB in de kosten te verwijzen.                         — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                           bevoegd gezag van 10 februari 1999 waarbij dit weigerde,
                                                                           de ziekte van zijn echtgenote als beroepsziekte aan te
Middelen en voornaamste argumenten                                         merken;
                                                                       — verweerster te veroordelen tot betaling van de krachtens
I. Tegen de beschikking van de Raad                                        artikel 23, sub 2, van de Regeling voor de verzekering van
                                                                           de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen
    1. Schending van het grondbeginsel van bescherming                     ongevallen en beroepsziekten aan verzoeker in rekening
        van het gewettigd vertrouwen en schending van de                   gebrachte honoraria en kosten;
        beginselen van behoorlijk bestuur, alsmede bedrog en
        kwade trouw aan de zijde van de Raad                           — verweerster in de kosten te verwijzen.
    2. Schending van het grondbeginsel van gemeenschaps-               Middelen en voornaamste argumenten
        recht, dat de burgers inzage hebben in de stukken, en
        schending van artikel 1 van besluit 93/731 van de
        Raad                                                           Verzoeker stelt, dat zijn overleden echtgenote gedurende haar
                                                                       beroepswerkzaamheden in hoge mate aan verontreinigende
    3. Schending van artikel 253 EG-Verdrag: motiverings-              stoffen is blootgesteld, met name aan asbest toen zij tussen
        gebrek                                                         1974 en 1979 in het „Berlaymont”-gebouw werkte. De
                                                                       longkanker waaraan zijn echtgenote is overleden, zou derhalve
                                                                       een beroepsziekte zijn.
II. Tegen de beschikking van de ECB
                                                                       Tot staving van hetgeen hij stelt, beroept verzoeker zich op:
    1. Schending van wezenlijke vormvoorschriften (motiver-
                                                                       — het onregelmatige karakter van het advies van de medische
        ingsgebrek) en misbruik van bevoegdheid
                                                                           commissie.
    2. Schending van het grondbeginsel van doorzichtigheid                 De vergadering van de commissie is op onregelmatige
        en het recht van toegang tot documenten.                           wijze verlopen. Het advies van de medische commissie laat
                                                                           zich over belangrijke punten niet uit, is op feitelijke
                                                                           onjuistheden gebaseerd en laat geen logisch verband zien
                                                                           tussen de medische vaststellingen en de conclusies die het
                                                                           bevat.
                                                                       — ongelijke behandeling en een kennelijke beoordelingsfout.
Beroep, op 24 januari 2000 ingesteld door I. Camacho-Fer-
                                                                           De Commissie zou de ziekte van een andere ambtenaar,
nandes tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           die na blootstelling aan asbest een zelfde ziektebeeld
                               pen
                                                                           vertoonde als de overleden echtgenote van verzoeker, wel
                                                                           als beroepsziekte hebben aangemerkt.
                        (Zaak T-20/00)
                       (2000/C 122/54)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door E. Sabbioni
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
schappen is op 24 januari 2000 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door I. Cama-                                          (Zaak T-22/00)
cho-Fernandes, wonende te Overijsse (België), vertegenwoor-
digd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen                                    (2000/C 122/55)
hebbende te Luxemburg ten kantore van Fiduciaire Becker &
Cahen, Rue des Foyers 3.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van                 schappen is op 27 januari 2000 beroep ingesteld tegen de
    8 oktober 1999 tot afwijzing van de krachtens artikel 90,          Commissie van de Europese Gemeenschappen door E. Sab-
    lid 2, van het Statuut door verzoeker ingediende klacht            bioni, vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. S. Mori,
    tegen het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag            advocaten te Milaan, en M. Condinanzi, advocaat te Biella,
    waarbij dit weigerde, de longkanker waaraan zijn echtge-           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
    note is overleden, als beroepsziekte aan te merken;                F. Colussi, advocaat aldaar, Rue de Wiltz 36.


title: Zaak C-122/14: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 5 de Cartagena — Spanje) — Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, kantoor te Zurich, voorheen Aktiv Kapital Portfolio Investments AG/Angel Luis Egea Torregrosa (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Betalingsbevelprocedure — Executie — Bevoegdheid van de nationale executierechter om de nietigheid van een oneerlijk beding ambtshalve op te werpen — Doeltreffendheidsbeginsel — Beginsel van het gezag van gewijsde)

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/2

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 21 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena — Spanje) — Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, kantoor te Zurich, voorheen Aktiv Kapital Portfolio Investments AG/Angel Luis Egea Torregrosa
   (Zaak C-122/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Betalingsbevelprocedure - Executie - Bevoegdheid van de nationale executierechter om de nietigheid van een oneerlijk beding ambtshalve op te werpen - Doeltreffendheidsbeginsel - Beginsel van het gezag van gewijsde))
   (2016/C 326/02)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 5 de Cartagena

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aktiv Kapital Portfolio AS, Oslo, kantoor te Zurich, voorheen Aktiv Kapital Portfolio Investments AG

      Verwerende partij: Angel Luis Egea Torregrosa

      Dictum

   Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat deze richtlijn zich verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding, waarbij de rechter die wordt verzocht om tenuitvoerlegging van een beschikking waarmee een einde is gemaakt aan een betalingsbevelprocedure, niet ambtshalve kan beoordelen, ook al beschikt hij daartoe over alle nodige gegevens ten aanzien van het recht en van de feiten, of een beding in de aan die beschikking ten grondslag liggende consumentenovereenkomst oneerlijk is, wanneer vanwege het ontbreken van verzet van de consument in de betalingsbevelprocedure de rechter die de beschikking heeft gegeven niet bevoegd was om tot een dergelijke beoordeling over te gaan.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak C-477/07: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — Gerlach & Co. NV/Belgische Staat (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Communautair douanewetboek — Begrippen boeking en mededeling van bedrag aan douanerechten aan schuldenaar — Voorafgaande boeking van bedrag van douaneschuld — Invordering van douaneschuld)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/11

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Antwerpen — België) — Gerlach & Co. NV/Belgische Staat
   (Zaak C-477/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Communautair douanewetboek - Begrippen „boeking’ en „mededeling’ van bedrag aan douanerechten aan schuldenaar - Voorafgaande boeking van bedrag van douaneschuld - Invordering van douaneschuld)
   (2008/C 313/16)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Beroep te Antwerpen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gerlach & Co. NV

      Verwerende partij: Belgische Staat
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Antwerpen — Uitlegging van de artikelen 217 en 221, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1) en van artikel 6 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB L 155, blz. 1) [thans verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van besluit 2000/597/EG, Euratom (PB L 130, blz. 1)] — Begrippen „boeking” en „mededeling” van het bedrag van de rechten aan de schuldenaar — Voorafgaande boeking van het bedrag van de douaneschuld — Navordering van de schuld
   Dictum

               1)

               Artikel 221, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek dient aldus te worden uitgelegd dat de daarin vermelde „boeking” van het bedrag aan in te vorderen rechten gelijkstaat met de „boeking” van genoemd bedrag als omschreven in artikel 217, lid 1, van genoemde verordening, en dat die boeking moet worden onderscheiden van de opneming van genoemde rechten in de boekhouding van de eigen middelen bedoeld in artikel 6 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen.

               2)

               Artikel 221, lid 1, van verordening nr. 2913/92 dient aldus te worden uitgelegd dat de mededeling van het bedrag aan in te vorderen rechten dient te worden voorafgegaan door de boeking van dit bedrag door de douaneautoriteiten van de lidstaat, en dat dit bedrag — wanneer het niet rechtmatig werd meegedeeld conform genoemde bepaling — door deze autoriteiten niet kan worden ingevorderd. De douaneautoriteiten van de lidstaat kunnen dit bedrag evenwel opnieuw meedelen met inachtneming van de in genoemde bepaling gestelde voorwaarden, alsook van de verjaringsregels die golden op het tijdstip waarop de douaneschuld is ontstaan.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2007.


title: Zaak T-276/02: Beroep, op 12 september 2002 ingesteld door Forum 187 asbl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 289/28                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    23.11.2002
gelijkstellen van negatieve dumpingmarges met nulmarges”.                  Middelen en voornaamste argumenten
Met deze techniek worden de transacties van verzoeksters die
tegen een hogere dan de gemiddelde prijs worden verricht,                  Verzoekster is een samenwerkingsverband van meer dan
verlaagd tot een prijs die overeenkomt met de gemiddelde                   230 multinationale ondernemingen, die tezamen honderden
prijs. Volgens verzoeksters heeft de Commissie ten gevolge                 miljoenen euro hebben gestoken in de oprichting van coör-
van het gebruik van de methode van „het gelijkstellen van                  dinatiecentra in België, op basis van wetgeving uit het begin
negatieve dumpingmarges met nulmarges” de methode van                      van de jaren ’80 waarbij de oprichting van coördinatiecentra
het gewogen gemiddelde niet correct toegepast. De methode                  voor multinationale ondernemingen mogelijk werd gemaakt.
van het gewogen gemiddelde heeft tot doel, een eerlijke                    De Commissie heeft in 1984 en 1987 tot tweemaal toe
vergelijking mogelijk te maken, en niet om grotere dumping-                verklaard dat deze wetgeving buiten de communautaire regels
marges op te leveren.                                                      voor staatssteun viel en de coördinatiecentra hebben, aange-
                                                                           moedigd door deze verklaringen, in België geïnvesteerd en de
                                                                           afgelopen vijftien jaar hun aanwezigheid aldaar aanzienlijk
( 1) Verordening (EG) nr. 2479/2001 van de Commissie van 17 de-            uitgebreid.
     cember 2001 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht
     op opneembare compact discs (CD-R’s) uit Taiwan (PB L 334,
     blz. 8).                                                              Verzoekster stelt dat door het besluit van de Commissie om
( 2) Verordening nr. 1050/2002 van de Raad van 13 juni 2002 tot            ten aanzien van deze wetgeving de procedure van artikel 88,
     instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve     lid 2, EG-Verdrag in te leiden (het bestreden besluit), deze
     inning van het voorlopige recht op opneembare compactdiscs uit        wetgeving plotseling, op willekeurige wijze en onvoldoende
     Taiwan (PB L 160, blz. 2).                                            gemotiveerd wordt gekwalificeerd als overheidssteun in de zin
( 3) Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995          van artikel 87, lid 1, en in eerste instantie negatieve conclusies
     betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping
     uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB
                                                                           worden getrokken ten aanzien van de verenigbaarheid van
     1996, L 56, blz. 1).                                                  de regeling met de gemeenschappelijke markt, waarbij de
                                                                           rechtszekerheid „in één klap” van tafel wordt geveegd en
                                                                           inbreuk wordt gemaakt op de bij de Belgische coördinatiecen-
                                                                           tra gewekte verwachtingen.
                                                                           Verzoekster stelt dat het besluit van de Commissie onwettig is
                                                                           wegens strijd met artikel 1, sub b, v, van verordening nr. 659/
                                                                           1999 en geen andere grondslag in het gemeenschapsrecht
                                                                           heeft. De alternatieve rechtsgrondslag die door de Commissie
Beroep, op 12 september 2002 ingesteld door Forum 187                      voor haar besluit wordt gegeven, namelijk dat zij het recht
 asbl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       heeft om terug te komen van een besluit dat vijftien jaar
                                                                           geleden is genomen (hetzij ingevolge artikel 1, sub b, v, hetzij
                                                                           op grond van algemene beginselen van bestuur), vindt evenmin
                           (Zaak T-276/02)
                                                                           steun in het gemeenschapsrecht en dient nietig te worden
                                                                           verklaard. In het bijzonder is deze alternatieve rechtsgrondslag
                           (2002/C 289/52)                                 in strijd met de beginselen van rechtszekerheid en gewekte
                                                                           verwachtingen. Verzoekster is dan ook van mening dat met
                                                                           name gezien de nog niet eerder vertoonde rechtsgrondslag
                           (Procestaal: Engels)                            waarop het besluit heet te zijn gegeven, en de aanzienlijke
                                                                           economische belangen die op het spel staan, het besluit in
                                                                           strijd met artikel 253 EG onvoldoende met redenen is omkleed
                                                                           en nietig dient te worden verklaard.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 12 september 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Fo-
rum 187 asbl, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd
door A. Sutton, barrister, en J. Killick, barrister.
                                                                           Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Dyson
                                                                           Limited tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (Zaak T-278/02)
—      de kennisgeving van het besluit van de Commissie tot
       inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, EG-                                        (2002/C 289/53)
       Verdrag (bekendgemaakt op 20 juni 2002 in PB C 147,
       blz. 2) nietig te verklaren;                                                                (Procestaal: Engels)
—      de Commissie te verwijzen in de kosten;
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—      de maatregelen te nemen die het Gerecht in goede justitie           schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen het
       vermeent te behoren.                                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,


title: Doorhaling van zaak C-120/01

text:
C 305/18                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                7.12.2002
       richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt                       Doorhaling van zaak C-246/99 ( 1)
       voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
       afvalstoffen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die
       op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn                                   (2002/C 305/33)
       75/442/EEG (1) betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd
       bij richtlijn 91/156/EEG ( 2);
2.     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de            De president van het Hof van Justitie van de Europese
       procedure.                                                          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 september
                                                                           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                           C-246/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           tegen Koninkrijk Denemarken.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           (1 ) PB C 246 van 28.8.1999.
Ingevolge artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn nemen de
lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de
nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen
plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en
zonder dat procédés of methoden worden aangewend die
nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met
name zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora,
zonder geluids- of stankhinder te veroorzaken, en zonder
                                                                                Doorhaling van zaak C-434/00 ( 1)
schade te berokkenen aan natuur- en landschapsschoon.
                                                                                (2002/C 305/34)
In het onderhavige geval heeft de Italiaanse Republiek geen
enkele maatregel genomen om ervoor te zorgen dat de nuttige
toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te
Rodano gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar
voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het                   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 september
milieu kunnen hebben. Derhalve is zij de krachtens artikel 4               2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-434/00
van de richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nage-                (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudicië-
komen.                                                                     le beslissing): Strafzaak tegen G. Cuomo.
                                                                           (1 ) PB C 28 van 27.1.2001.
Verder bepaalt artikel 8 van de richtlijn dat de lidstaten de
nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat iedere
houder van afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of
openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of
II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg
draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de
afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze
richtlijn. Voor de toepassing van deze bepaling worden de
eigenaars of beheerders van stortplaatsen als houders in de zin
van artikel 8 beschouwd.                                                                  Doorhaling van zaak C-120/01 ( 1)
                                                                                (2002/C 305/35)
De Italiaanse Republiek heeft niet de nodige maatregelen
genomen om ervoor te zorgen dat de houder van de op de
stortplaats te Rodano gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft
aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming
die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen       De president van het Hof van Justitie van de Europese
verricht. Derhalve is zij de krachtens artikel 8 van de richtlijn          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 september 2002
op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                            de doorhaling in het register gelast van zaak C-120/01:
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.                                       (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.


title: Zaak C-31/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 8 november 2013 in zaak T-536/10, Kessel Marketing & Vertriebs GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/15

         Hogere voorziening ingesteld op 21 januari 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 8 november 2013 in zaak T-536/10, Kessel Marketing & Vertriebs GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-31/14 P)
   2014/C 102/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Kessel Marketing & Vertriebs GmbH, Janssen-Cilag GmbH

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau van 21 september 2010 in zaak R 708/2010-4 verwerpen, en subsidiair, de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               verzoekster in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de procedure in eerste aanleg en in hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Gerecht bevestigde het oordeel van de kamer van beroep dat de door verzoekster verrichte beperking van de opgave van waren en diensten onduidelijk is wanneer deze is gebaseerd op het criterium dat geen recept vereist is. Niettemin heeft het Gerecht gesteld dat dit gebrek aan duidelijkheid niet ertoe kan leiden dat het verzoek tot beperking in zijn geheel irrelevant is. Het Bureau is van mening dat bij een gebrek aan duidelijkheid de beperking van de opgave van waren en diensten niet kan worden ingeschreven, en evenmin als grondslag kan dienen bij de vergelijking van de waren en diensten. Daar dit gebrek in casu werd vastgesteld, kon de kamer van beroep geen rekening houden met het overeenkomstige verzoek.
   Verder was het Gerecht van oordeel dat de door verzoekster gevraagde beperking ontoelaatbaar is voor zover deze is gebaseerd op het feit dat de betrokken waren zonder recept verkrijgbaar zijn. Het criterium dat geen recept vereist is, is voor de vaststelling van een subcategorie van aangevraagde waren ongeschikt. Het is geen geschikt criterium voor de vaststelling van een subcategorie van door een merk geclaimde farmaceutische producten. Bij gebreke van een harmonisatie op Europees niveau is de vraag of een recept vereist is, afhankelijk van de voor farmaceutische producten geldende nationale wettelijke voorschriften, die te allen tijde kunnen worden gewijzigd door de nationale wetgever. Het recht op bescherming door een gemeenschapsmerk kan evenwel niet afhangen van een criterium dat onder het nationale recht valt, en evenmin van een criterium dat in de loop der tijd kan veranderen. Dit wordt door het Bureau niet betwist. Het Gerecht heeft evenwel niettemin geoordeeld dat de kamer van beroep ten onrechte de beperking in haar geheel niet in aanmerking heeft genomen. De kamer van beroep mocht de beperking niet in haar geheel als irrelevant beschouwen. Zij had moeten overgaan tot een vergelijking van de waren op grond van de waren waarop het aangevraagde merk betrekking had na de beperking door verzoekster en de door het oudere merk aangeduide waren, zonder daarbij het criterium van het vereiste van een recept in aanmerking te nemen.
   Volgens het Bureau schendt het arrest op dit punt artikel 43, lid 1, van de gemeenschapsmerkverordening (1) juncto regel 2, lid 2, van de uitvoeringsverordening (2), daar een gebrek aan duidelijkheid ertoe leidt dat de opgave van waren en diensten in haar geheel ontoelaatbaar is. Een ontoelaatbare beperking kan niet worden ingeschreven en evenmin bij de vergelijking van de waren in aanmerking worden genomen. Het arrest schendt tevens het beginsel van de bindende aard van het verzoek, dat ten grondslag ligt aan de gemeenschapsmerkregeling. De opgave van waren en diensten moet als zodanig, in de door de aanvrager gevraagde vorm, worden beoordeeld. Het Bureau is niet bevoegd om de opgave te herformuleren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-200/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2009 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 10 maart 2009 in zaak T-249/06, Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT), voorheen Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube , Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT), voorheen Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT/Raad van de Europese Unie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/10

         Hogere voorziening ingesteld op 27 mei 2009 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 10 maart 2009 in zaak T-249/06, Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT), voorheen Nikopolsky Seamless Tubes Plant „Niko Tube”, Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT), voorheen Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-200/09 P)
   2009/C 193/13
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. van Vliet en C. Clyne, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT (Interpipe Niko Tube ZAT), voorheen Nikopolsky Seamless Tubes Plant „Niko Tube”, Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT (Interpipe NTRP VAT), voorheen Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT, Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 1 van het dictum van het arrest vernietigen;

               —

               het beroep volledig verwerpen;

               —

               verzoeksters in eerste aanleg verwijzen in de kosten die de Commissie opkomen in deze hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   EERSTE MIDDEL IN HOGERE VOORZIENING — toepassing van het begrip economische eenheid bij de vaststelling van de uitvoerprijs
   De Commissie is van mening dat het Gerecht van eerste aanleg blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting op twee punten door te verklaren: „Volgens vaste rechtspraak betreffende de berekening van de normale waarde, die echter mutatis mutandis van toepassing is op de berekening van de uitvoerprijs, kan de scheiding van productie- en verkoopactiviteiten binnen een groep die uit juridisch zelfstandige vennootschappen bestaat, niets afdoen aan het feit dat het gaat om één enkele economische eenheid die op deze wijze activiteiten verricht die in andere gevallen worden verricht door een organisatie die ook juridisch een eenheid vormt”.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geenszins uiteen te zetten waarom het zogenaamde begrip economische eenheid ook mutatis mutandis van toepassing is op de vaststelling van de uitvoerprijs bij berekening van de dumpingmarge.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet de vaste oudere rechtspraak van het Hof van Justitie met betrekking tot het begrip economische eenheid te volgen, waaronder onder meer de arresten Sharp Corporation, Minolta Camera, Ricoh en Canon-II, waarin in tegenovergestelde zin werd geoordeeld.
   TWEEDE MIDDEL IN HOGERE VOORZIENING — bewijslast en toetsing
   Dit middel betreft de bewijslast en de rechterlijke toetsing. Volgens de Commissie heeft het Gerecht in de punten 180 tot en met 190 ter zake blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting op verschillende punten door niet de juiste rechterlijke toetsing te verrichten. Het Gerecht verwees naar het arrest Kundan en Tata/Raad, maar heeft niet in aanmerking genomen dat na dit arrest de formulering van artikel 2, lid 10, sub i, van de basisverordening werd aangepast juist om rekening te houden met situaties als die welke in geding. Dit verleent duidelijk een zekere beoordelingsmarge aan de instellingen. Het Gerecht heeft een onjuist juridisch criterium toegepast door derhalve een bijzonder zware bewijslast te laten rusten op de instellingen in een domein waar zij de normale ruime beoordelingsvrijheid bezitten. Bijgevolg heeft het Gerecht niet aangetoond, zoals het had moeten doen, dat de instellingen de feiten kennelijk onjuist hebben beoordeeld.
   DERDE MIDDEL IN HOGERE VOORZIENING — artikel 2, lid 10, eerste alinea, van de basisverordening.
   Met dit middel wordt opgekomen tegen de punten 193 tot en met 197 van het bestreden arrest. Indien het eerste en/of het tweede middel in hogere voorziening gegrond zijn, dan is overeenkomstig de redenering van het Gerecht zelf zijn vaststelling dat artikel 2, lid 10, eerst alinea, is geschonden door de instellingen, rechtens onjuist.
   VIERDE MIDDEL IN HOGERE VOORZIENING — Rechten van de verdediging
   Dit middel is gericht tegen de punten 200 tot en met 211 van het bestreden arrest. De Commissie is van mening dat het Gerecht in deze punten een te strikt en dus ongerechtvaardigd criterium heeft gehanteerd met betrekking tot de rechten van de verdediging van verzoeksters. Verzoeksters kenden het bedrag van de correctie en de betroffen transacties reeds enige tijd (sinds de eerste definitieve mededeling). Bovendien bevatte de tweede definitieve mededeling een verduidelijking, in antwoord op een opmerking die verzoeksters hadden gemaakt na ontvangst van eerstgenoemd document. De Commissie verduidelijkte dat de eerdere vermelding van artikel 2, lid 9, als rechtsgrond voor de correctie een vergissing was. Verzoeksters waren dus volledig in kennis gesteld van de precieze redenen waarom de Commissie een correctie wilde toepassen, met name haar opvatting dat Sepco optreedt als een handelaar die voor verzoeksters functies verricht die vergelijkbaar zijn met die van een op commissiebasis werkende agent.
   De Commissie is van mening dat zij door het verstrekken van deze informatie verzoeksters voldoende heeft ingelicht ten einde hen in staat te stellen, hun rechten van verdediging uit te oefenen. Bijgevolg geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting door in punt 201 te suggereren dat meer informatie had moeten worden toegevoegd in de alinea van de definitieve mededeling die betrekking had op dit punt. Anders dan het Gerecht suggereert, waren verzoeksters op de hoogte van de reden waarom de Commissie deze correctie wilden opnemen in haar voorstel aan de Raad, te weten het feit dat Sepco’s relatie met verzoeksters viel onder artikel 2, lid 10, sub i, tweede volzin. Verder is de Commissie van mening dat haar standpunt wordt gestaafd door eerdere uitspraken van het Hof van Justitie (onder meer de EFMA-zaak).
   Ten slotte stelt de Commissie dat het Gerecht blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting in punt 209 door de inhoudelijke vraag, of de toepassing van de correctie rechtmatig was, te „vermengen” met de vraag of de rechten van verdediging van verzoeksters werden gerespecteerd. Het Gerecht stelde: „... hierboven is. aangetoond dat [de instellingen onrechtmatig hebben gehandeld door de correctie toe te passen]. Bijgevolg” hebben de instellingen de rechten van verdediging van verzoeksters geschonden door de definitieve motivering niet reeds te verstrekken op het ogenbik van de tweede definitieve mededeling. Anders dan het Gerecht suggereert, is er evenwel geen causaal verband tussen de twee. Het loutere feit dat het Gerecht van oordeel is dat een correctie zijns inziens onrechtmatig werd toegepast, betekent niet dat de rechten van verdediging van verzoeksters werden geschonden. De vraag is of de instellingen verzoeksters gedurende de administratieve procedure de informatie hebben verstrekt die noodzakelijk was om hen in staat te stellen informatie aan te dragen. Het feit dat het Gerecht de correctie onrechtmatig acht, betekent niet dat „bijgevolg” gedurende de administratieve procedure de rechten van verdediging van verzoeksters werden geschonden.
   DE VRAAG OF HET HOF VAN JUSTITIE DE ZAAK ZELF KAN AFDOEN (of de zaak dient terug te wijzen naar het Gerecht)
   Indien het Hof oordeelt dat bovengenoemde vorderingen gegrond zijn, en punt 1 van het dictum van het bestreden arrest vernietigt, beschikt het volgens de Commissie over een voldoende uitgewerkt dossier om zelf uitspraak te doen op de relevante vorderingen (en deze af te wijzen). Het is evenwel aan het Hof om hierover te oordelen en de Commissie gaat hierop niet verder in.


title: Zaak T-252/10: Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Cross Czech/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Zesde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie — Brief waarbij conclusies van financieel auditrapport worden bevestigd en vervolg van procedure wordt toegelicht — Contractuele aard van deze brief, die geen besluit vormt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/19

         Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Cross Czech/Commissie
   (Zaak T-252/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Zesde kaderprogramma voor onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie - Brief waarbij conclusies van financieel auditrapport worden bevestigd en vervolg van procedure wordt toegelicht - Contractuele aard van deze brief, die geen besluit vormt - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 282/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cross Czech a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: T. Schollaert, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Roels, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de brief van de Commissie van 12 maart 2010, met referentienummer INFSO-O2/FD/GVC/Isc D (2010) 208676, waarbij de conclusies van het financieel auditrapport 09-BA74-006 betreffende de kosten die verzoekster voor de periode van 1 februari 2005 tot 30 april 2008 heeft gedeclareerd met betrekking tot drie overeenkomsten die verzoekster en de Commissie hebben gesloten in het kader van het zesde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie die bijdragen tot de totstandbrenging van de Europese Ruimte voor onderzoek en innovatie (2002-2006), worden bevestigd en verzoekster over het vervolg van de procedure wordt ingelicht

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Cross Czech a.s. wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Europese Commissie, daaronder begrepen die welke verband houden met de procedure in kort geding.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Zaak T-25/09: Beroep ingesteld op 19 januari 2009 — Johnson & Johnson/BHIM — Simca (YourCare)

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/49

         Beroep ingesteld op 19 januari 2009 — Johnson & Johnson/BHIM — Simca (YourCare)
   (Zaak T-25/09)
   (2009/C 69/108)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Johnson & Johnson GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Gérard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Simca Srl [Cesano Boscone (MI), Italië]
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 november 2006 in zaak R 175/2008-1;

               —

               toewijzing van de oppositie en afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 584 587 voor het beeldmerk „YourCare”; en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „YourCare” voor waren van de klassen 3, 8 en 21

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „Young Care”, ingeschreven onder nr. 2 913 574, voor waren van de klassen 3 en 5; Duits beeldmerk „bebe young care”, ingeschreven onder nr. 30 416 018, voor waren en diensten van de klassen 3, 21 en 44; Duits woordmerk „Young Care”, ingeschreven onder nr. 30 414 452, voor waren van klasse 21

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er geen gevaar van verwarring van de betrokken merken bestaat; schending van artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep geen rekening heeft gehouden met de door verzoekster overgelegde feitelijke bewijzen


title: Zaak T-119/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 september 2006 — Rossi Ferreras/Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingsrapport — Vordering tot nietigverklaring — Beoordelingsronde 2001/2002 — Advies van vorige hiërarchieke meerdere — Niet in aanmerking genomen door beoordelaar — Vordering tot schadevergoeding — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 september 2006 — Rossi Ferreras/Commissie
   (Zaak T-119/04) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingsrapport - Vordering tot nietigverklaring - Beoordelingsronde 2001/2002 - Advies van vorige hiërarchieke meerdere - Niet in aanmerking genomen door beoordelaar - Vordering tot schadevergoeding - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 281/51)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Francisco Rossi Ferreras (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en V. Joris, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport voor de beoordelingsronde 2001/2002 en een verzoek om toekenning van een bedrag van 30 000 EUR ter vergoeding van de gestelde morele schade.
   Dictum

               1)

               Het besluit houdende vaststelling van verzoekers loopbaanontwikkelingsrapport voor de beoordelingsronde 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 wordt nietigverklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 12.6.2004.


title: Zaak C-501/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2016 door Monster Energy Company tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 14 juli 2016 in zaak T-429/15, Monster Energy/EUIPO — MAD CATZ INTERACTIVE (MAD CATZ)

text:
               10.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/14

         Hogere voorziening ingesteld op 22 september 2016 door Monster Energy Company tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 14 juli 2016 in zaak T-429/15, Monster Energy/EUIPO — MAD CATZ INTERACTIVE (MAD CATZ)
   (Zaak C-501/16 P)
   (2017/C 112/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Monster Energy Company (vertegenwoordiger: P. Brownlow, solicitor)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   Bij beschikking van 16 februari 2017 heeft het Hof van Justitie (Negende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-395/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2015 door het Europees Centrum voor Ziektepreventie en — bestrijding (ECDC) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2015 in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12, CJ/ECDC

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/55

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2015 door het Europees Centrum voor Ziektepreventie en — bestrijding (ECDC) tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2015 in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12, CJ/ECDC
   (Zaak T-395/15 P)
   (2015/C 311/60)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) (vertegenwoordigers: J. Mannheim en A. Daume, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Andere partij in de procedure: CJ (Agios Stefanos, Griekenland)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie van 29 april 2015 in de gevoegde zaken F-159/12 en F-161/12 met betrekking tot het in de hogere voorziening betwiste middel te vernietigen, en

               —

               de andere partij in de hogere voorziening te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting van het Gerecht voor ambtenarenzaken met betrekking tot de omvang van het recht om te worden gehoord.

                           —

                           Zonder zich te baseren op enige rechtspraak of zonder daarvoor enige bijzondere reden aan te voeren, heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken een ruime uitlegging gegeven aan het recht om te worden gehoord, in die zin dat het niet alleen geldt voor aantijgingen ten opzichte van een persoon, maar eveneens voor de gevolgen die aan het gedrag van die persoon worden toegeschreven. Bovendien is de benadering die het Gerecht voor ambtenarenzaken met betrekking tot de omvang van het recht om te worden gehoord heeft ingenomen in strijd met zijn eigen vaststellingen in het bestreden arrest.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde rechtsopvatting van het Gerecht bij zijn oordeel over de vraag of de procedure bij gebreke van de gestelde onregelmatigheid een andere uitkomst had kunnen hebben.

                           —

                           Daar het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft erkend dat de vertrouwensrelatie tussen verzoeker en verweerder op onherstelbare wijze was verbroken, had het ontbreken van de gestelde onregelmatigheid niet tot een andere uitkomst kunnen leiden.


title: Zaak C-41/01: Beroep, op 1 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 79/20              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
2)   Ongeacht het antwoord op de voorgaande vraag: werkt             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     de toedeling aan bedoelde openbare onderneming van
     een belangrijk deel van de opbrengst van de heffing             —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet de
     misbruik van machtspositie in de hand als gevolg van een              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     wettelijke maatregel van de Staat, en is deze toedeling               die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 96/61/EG van
     daarom in strijd met de gecombineerde bepalingen van                  de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde
     de artikelen 86 en 90 van het Verdrag?                                preventie en bestrijding van verontreiniging (1), of althans
                                                                           door deze niet ter kennis van de Commissie te brengen,
3)   Kan de toedeling van een belangrijk deel van bedoelde                 de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
     heffing aan bedoelde onderneming worden aangemerkt                    gen niet is nagekomen;
     als steunmaatregel in de zin van artikel 92 van het
     Verdrag, en kan zij als zodanig, indien niet bij de             —     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.
     Commissie aangemeld of door deze bij beschikking met
     de gemeenschappelijke markt onverenigbaar verklaard,
     een en ander als bedoeld in artikel 93, rechtvaardigen dat
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
     de nationale rechter gebruik maakt van de hem —
     volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie —
     toekomende bevoegdheid om te waarborgen dat een                 Artikel 249 EG, krachtens hetwelk een richtlijn voor elke
     onwettige en/of onverenigbare steunmaatregel geen toe-          lidstaat verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat,
     passing vindt?                                                  brengt voor de lidstaten de verplichting mee, de in de richtlijn
                                                                     gestelde uitvoeringstermijn in acht te nemen. Deze termijn is
4)   Vormt de rechtstreekse toedeling aan bedoelde openbare          voor de onderhavige richtlijn verstreken op 30 oktober 1999,
     onderneming van een aanzienlijk deel van de opbrengst           zonder dat het Verenigd Koninkrijk de ter zake nodige
     van een door de Staat geheven heffing op of terzake van         uitvoeringsmaatregelen heeft genomen.
     het lossen of laden van goederen in de havens, zonder
     dat tegenover die betaling enige prestatie of dienst van de
     zijde van die onderneming staat, een heffing van gelijke        (1) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.
     werking als een invoerrecht (verboden bij de artikelen 12
     en 13 van het Verdrag), of een binnenlandse belasting op
     producten uit andere lidstaten, hoger dan op gelijksoor-
     tige nationale producten wordt geheven (artikel 95),
     dan wel een belemmering van de invoer, verboden bij
     artikel 30?
5)   Wanneer de nationale wetgeving in strijd is met het
     gemeenschapsrecht, tasten de bovenbeschreven aspecten,          Beroep, op 1 februari 2001 ingesteld door Commissie
     afzonderlijk beschouwd, dan de heffing in haar geheel           van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     aan of alleen dat deel dat aan de Azienda Mezzi Meccanici                                   Duitsland
     wordt toegewezen?
                                                                                (Zaak C-41/01)
                                                                                (2001/C 79/38)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 1 februari 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                     Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Beroep, op 29 januari 2001 ingesteld door Commissie van              vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur,
de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                     Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                        (Zaak C-39/01)
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (2001/C 79/37)
                                                                     1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door in
                                                                           strijd met het arrest van het Hof van 22 oktober 1998 in
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 zaak C-301/95 (1) gehele categorieën van de in bijlage II
op 29 januari 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk              bij richtlijn 85/337/EEG (2) van de Raad van 27 juni 1985
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                   betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde
woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, als                  openbare en particuliere projecten bij voorbaat van
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   de verplichte milieueffectbeoordeling uit te sluiten, de
C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst van de                  krachtens artikel 228 EG-verdrag op haar rustende ver-
Commissie, Centre Wagner.                                                  plichtingen niet is nagekomen;
 ---pagebreak--- 10.3.2001             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 79/21
2.   de Bondsrepubliek Duitsland te veroordelen tot betaling              tot dusver niet gewijzigd. De Bondsrepubliek Duitsland
     van een dwangsom van 237 600 EURO voor iedere dag                    heeft de Commissie wel een wetsvoorstel voorgelegd dat
     die zij, na de uitspraak van het arrest in de onderhavige            mede ertoe zou dienen het arrest van het Hof na te
     zaak, in gebreke blijft bij de nakoming van de sub 1                 komen, doch dit voorstel heeft nog steeds geen kracht
     bedoelde verplichtingen; het bedrag dient ten name van               van wet gekregen.
     de Commissie te worden gestort op de rekening H 1 KEG
     „eigen middelen van de EG” bij de Bundeskasse te Bonn;         —     De berekening van de hoogte van de dwangsom is
                                                                          gebaseerd op een coëfficiënt 12 voor de ernst van de
3.   de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.               inbreuk, een coëfficiënt 1,5 voor de duur ervan en een
                                                                          factor 26,4 voor de doeltreffendheid van de dwangsom,
                                                                          een en ander overeenkomstig de berekeningsmethode
Middelen en voornaamste argumenten                                        gepubliceerd in PB nr. C van 28.2.1997, blz. 2.
—    De regeling waarvan het Hof in voormelde zaak de               (1) Jurispr. 1998, blz. I-6154.
     onverenigbaarheid met het Verdrag heeft vastgesteld, is        (2) PB 1990, L 216, blz. 40.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 31 januari 2002 in zaak T-206/00: Merja Hult tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Indeling — Motivering — Artikel 32 Statuut — Besluit van Commissie inzake criteria voor indeling in rang en salaristrap bĳ aanwerving — Extra salarisanciënniteit — Voorwaarden — Beginsel van rechtszekerheid)

text:
C 109/44               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.5.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               (Luxemburg), vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                       van 7 februari 2002                               Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                         J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
in zaak T-88/00: Mag Instrument Inc. tegen Bureau voor                   besluit van de Commissie van 8 oktober 1999 waarbij
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-                   verzoekster per 16 januari 1999 definitief in de rang A 7,
                    gen, modellen) (BHIM) (1)                            salaristrap 1, werd ingediend, heeft het Gerecht (Vierde kamer),
                                                                         samengesteld als volgt: M. Vilaras, president, V. Tiili en
(„Gemeenschapsmerk — Vorm van zaklampen — Drie-                          P. Lindh, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,
dimensionaal merk — Absolute weigeringsgrond — Onder-                    op 31 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
scheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verorde-               luidt als volgt:
                      ning (EG) nr. 40/94”)
                          (2002/C 109/87)                                1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 8 oktober
                                                                               1999 waarbij verzoekster per 16 januari 1999 definitief in de
                          (Procestaal: Duits)                                  rang A 7, salaristrap 1, werd ingediend.
In zaak T-88/00, Mag Instrument Inc., gevestigd te Ontario               2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
(Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door
A. Nette, W. von der Osten-Sacken, H. Stratmann, G. Rahn
en U. Hocke, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                    (1) PB C 285 van 7.10.2000.
Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) (gemachtigden:
A. von Mühlendahl, E. Joly en S. Bonne), betreffende een
beroep tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer
van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 fe-
bruari 2000 (zaken R-237/1999-2 tot en met R-241/1999-2)
waarbij de inschrijving van vijf driedimensionale merken
bestaande uit vormen van zaklampen is geweigerd, heeft het
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi,
kamerpresident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 7 februari 2002 een                                van 7 februari 2002
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                               in zaak T-211/00: Aldo Kuijer tegen Raad van de Europese
                                                                                Unie (1)
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         («Doorzichtigheid — Besluit 93/731/EG van de Raad inzake
(1) PB C 163 van 10.6.2000.
                                                                         toegang van het publiek tot documenten van de Raad —
                                                                         Afwijzing van verzoek om toegang — Bescherming van
                                                                         algemeen belang — Internationale betrekkingen — Kennelij-
                                                                                ke dwaling — Gedeeltelijke toegang»)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (2002/C 109/89)
                       van 31 januari 2002
                                                                                (Procestaal: Engels)
in zaak T-206/00: Merja Hult tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Indeling — Motivering — Artikel 32
Statuut — Besluit van Commissie inzake criteria voor                     In zaak T-211/00, Aldo Kuijer, woonachtig te Utrecht (Neder-
indeling in rang en salaristrap bij aanwerving — Extra                   land), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en T. Janssens,
salarisanciënniteit — Voorwaarden — Beginsel van rechtsze-               advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                               kerheid)                                  Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. Bauer en
                                                                         M. Bishop), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het
                          (2002/C 109/88)                                bij brief van 7 juni 2000 aan verzoeker meegedeelde besluit
                                                                         van de Raad houdende weigering hem toegang te verlenen tot
                          (Procestaal: Frans)                            bepaalde documenten van het Centrum voor informatie,
                                                                         beraad en gegevensuitwisseling inzake asielaangelegenheden
                                                                         (CIBGA), waarom was verzocht op basis van besluit 93/731/EG
In zaak T-206/00, Merja Hult, ambtenaar van de Commissie                 van de Raad van 20 december 1993 betreffende toegang van
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Howald                        het publiek tot documenten van de Raad (PB L 340, blz. 43),


title: Zaak T-291/04: Beroep, op 16 juli 2004 ingesteld door Enviro Tech Europe Ltd. en Enviro Tech International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/29

         Beroep, op 16 juli 2004 ingesteld door Enviro Tech Europe Ltd. en Enviro Tech International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-291/04)
   (2004/C 273/58)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 juli 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Enviro Tech Europe Ltd., Kingston-upon-Thames, Verenigd Koninkrijk, en Enviro Tech International Inc., Illinois, Verenigde Staten, vertegenwoordigd door C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               I

               richtlijn 2004/73/EG van de Commissie van 29 april 2004 (PB L 152, blz. 1) gedeeltelijk nietig te verklaren voorzover daarin nPB als een licht ontvlambare stof (R11) en een voor de voortplanting giftige stof van tweede categorie (R60) is opgenomen;

               II

               de Commissie aansprakelijk te stellen voor de door verzoeksters tot op heden en in de loop van deze procedure geleden schade tengevolge van het onrechtmatig handelen van de Commissie, onder meer, doch niet alleen, de afwijzing van het verzoek van verzoeksters en de daarmee samenhangende vaststelling van de bestreden beschikking, en verzoeksters een voorlopige schadevergoeding van 350 000 euro toe te kennen;

               III

               de Commissie aansprakelijk te stellen voor dreigende schade en voor met voldoende zekerheid voorzienbare schade, zelfs al kan de schade niet nauwkeurig worden geraamd;

               IV

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters' beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2004/73/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1), voorzover zij betrekking heeft op de indeling van n-propylbromide.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-422/03, Enviro Tech Europe en Enviro Tech International tegen Commissie (PB 2004, C 47, blz. 35).

      (1)  PB L 152, blz. 1.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 11 maart 2004 in zaak C-396/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 11 maart 2004
   in zaak C-396/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/676/EEG - Bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen - Vaststelling van wateren die door verontreiniging worden beïnvloed of zouden kunnen worden beïnvloed - Aanwijzing van kwetsbare zones die bijdragen tot verontreiniging - Vaststelling van actieprogrammas' voor aangewezen kwetsbare zones - Controle en nieuw onderzoek)
   (2004/C 94/07)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-396/01, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. B. Wainwright), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Ierland (gemachtigde: D. J. O' Hagan), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een verzoek om vast te stellen dat Ierland de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB L 375, blz. 1), door niet binnen de in deze richtlijn gestelde termijnen

               —

               overeenkomstig artikel 3, lid 1, van deze richtlijn volledig de wateren volgens de criteria van bijlage I vast te stellen en deze aan de Commissie mee te delen,

               —

               krachtens artikel 3, leden 2 en/of 4, van de richtlijn de kwetsbare zones aan te wijzen,

               —

               overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn actieprogramma's op te stellen, en

               —

               overeenkomstig artikel 6, lid 1, sub a tot en met c, van de richtlijn tot een juiste en volledige controle en tot een nieuw onderzoek van de wateren over te gaan,

         heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 11 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Ierland is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen door niet binnen de in de richtlijn gestelde termijnen

                           —

                           overeenkomstig artikel 3, lid 1, van deze richtlijn volledig de wateren volgens de criteria van bijlage I vast te stellen,

                           —

                           krachtens artikel 3, leden 2 en/of 4, van de richtlijn de kwetsbare zones aan te wijzen,

                           —

                           overeenkomstig artikel 5 van de richtlijn actieprogramma's op te stellen, en

                           —

                           overeenkomstig artikel 6, lid 1, sub a tot en met c, van de richtlijn tot een juiste en volledige controle en tot een nieuw onderzoek van de wateren over te gaan.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 369 van 22.12.2001.


title: Zaak C-57/04: Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 85/18                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           3.4.2004
Beroep, op 10 februari 2004 ingesteld door Commissie                     Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                              Duitsland                                  —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                               die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/70/EG (1)
                           (Zaak C-57/04)
                                                                               van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van
                                                                               voorschriften voor de gehaltebepaling van dioxinen en
                           (2004/C 85/32)                                      dioxineachtige PCB’s in diervoeders, althans door deze
                                                                               bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
                                                                               krachtens artikel 3, eerste alinea, van deze richtlijn op
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
op 10 februari 2004 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
                                                                         —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door U. Wölker, juridisch adviseur, en
G. V. Jordana, lid van de juridische dienst van de Commissie,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 28 februari
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         2003 verstreken.
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      vast te stellen ter uitvoering van richtlijn 2001/81/EG van        (1) PB L 209 van 6.8.2002, blz. 15.
      het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober
      2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde
      luchtverontreinigende stoffen (1), of althans de Commissie
      hiervan niet in kennis te stellen, de krachtens deze richtlijn
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
                                                                         Verzoek van de High Court of Justice (England and Wales)
                                                                         van 21 februari 2003 om een prejudiciële beslissing in het
Middelen en voornaamste argumenten                                       geding tussen Centralan Property Ltd en Commissioners
                                                                                of Customs and Excise
De termijn voor de omzetting van de richtlijn is op 27 novem-                                     (Zaak C-63/04)
ber 2002 verstreken.
                                                                                (2004/C 85/34)
(1) PB L 309, blz. 22.                                                   Bij beschikking van 21 februari 2003 (ingekomen ter griffie
                                                                         van het Hof van Justitie op 13 februari 2004 daaraanvolgend)
                                                                         heeft de High Court of Justice (England and Wales) in het
                                                                         geding tussen Centralan Property Ltd en Commissioners of
                                                                         Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                         de navolgende vraag:
                                                                         Moet artikel 20, lid 3, van de Zesde BTW-richtlijn aldus worden
Beroep, op 12 februari 2004 ingesteld door Commissie                     uitgelegd, dat wanneer een belastingplichtige gedurende de
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                    in artikel 20, lid 2, van de Zesde BTW-richtlijn (1) voorziene
                                bliek                                    herzieningsperiode over een gebouw beschikt dat wordt
                                                                         beschouwd als een investeringsgoed, en wanneer over het
                            (Zaak 62/04)                                 gebouw wordt beschikt door middel van twee leveringen, te
                                                                         weten (i) het in pacht geven van het gebouw voor een duur
                           (2004/C 85/33)                                van 999 jaar (een vrijgestelde handeling in de zin van artikel 13,
                                                                         B, sub b), van de richtlijn) tegen een canon van 6 miljoen GBP,
                                                                         drie dagen later gevolgd door (ii) het terugverkopen in volledige
                                                                         eigendom (een belastbare handeling in de zin van artikel 13,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               B, sub g) en artikel 4, lid 3, sub a), van de richtlijn) tegen een
op 12 februari 2004 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-              bedrag van 1 000 GBP plus BTW, welke transacties al dan niet
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                     voorbestemd zijn in die zin dat zodra de eerste transactie was
vertegenwoordigd door C. Cattabriga, lid van haar juridische             uitgevoerd, het uitgesloten was dat de tweede transactie niet
dienst, als gemachtigde.                                                 zou worden uitgevoerd:


title: Zaak T-119/09: Beroep ingesteld op 23 maart 2009 — Protege International/Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/43

         Beroep ingesteld op 23 maart 2009 — Protege International/Commissie
   (Zaak T-119/09)
   2009/C 113/86
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Protege International Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: D. Shefet, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 23 januari 2009 inzake een procedure tot toepassing van artikel 82 EG-Verdrag (zaak COMP/39414 — Protégé International/Pernod Ricard)

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 23 januari 2009 waarbij de Commissie, concluderend dat er onvoldoende communautair belang bestond bij voortzetting van het onderzoek, verzoeksters klacht tegen Pernod Ricard heeft verworpen, welke betrekking had op misbruik van machtspositie door laatstgenoemde op de markt van Ierse whisky, dat volgens verzoekster in de eerste plaats bestond uit door Pernod Ricard tegen verzoekster ingestelde rechtsvorderingen in verband met de deponering van de merken „WILD GEESE”, „WILD GEESE RARE IRISH WHISKEY” en „WILD GEESE IRISH SOLDIERS AND HEROES” door verzoekster, en in de tweede plaats uit een weigering te leveren.
   Tot staving van haar verzoek voert verzoekster aan:

               —

               De door Pernod Ricard ingestelde rechtsvorderingen beogen niet de bescherming van de intellectuele eigendomsrechten van laatstgenoemde op haar merk „WILD TURKEY”, aangezien er geen gevaar voor verwarring bestaat tussen de conflicterende merken, maar de uitschakeling van verzoekster als concurrent van Pernod Ricard op de markt van Ierse whisky;

               —

               Het was misbruik van machtspositie toen Pernod Ricard weigerde aan verzoekster Ierse whisky te leveren, wegens verzoeksters weigering om de voorwaarden van verkoopbeperking op de door Pernod Ricard toegestane markten te accepteren;

               —

               Er bestaat wel degelijk een communautair belang, aangezien het gestelde misbruik betrekking heeft op verschillende lidstaten en het gehele communautaire grondgebied.


title: Zaak C-410/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2016 door Syndial SpA — Attività Diversificate tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 25 mei 2016 in zaak T-581/15, Syndial/Commissie

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/3

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2016 door Syndial SpA — Attività Diversificate tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 25 mei 2016 in zaak T-581/15, Syndial/Commissie
   (Zaak C-410/16 P)
   (2017/C 095/06)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Syndial SpA (vertegenwoordigers: L. Acquarone, S. Grassi, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie
   Bij beschikking van 9 februari 2017 heeft het Hof (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen en Syndial SpA — Attività Diversificate verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak T-84/15: Beschikking van het Gerecht van 31 mei 2016 — Laboratorios Thea/EUIPO — Sebapharma (Sebacur)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/67

         Beschikking van het Gerecht van 31 mei 2016 — Laboratorios Thea/EUIPO — Sebapharma (Sebacur)
   (Zaak T-84/15) (1)

   (2016/C 270/74)
   Procestaal: Engels
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.