title: Doorhaling van zaak C-445/98

text:
C 302/24              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                             21.10.2000
              Doorhaling van zaak C-445/98 (1)                                    Doorhaling van zaak C-338/99 (1)
                        (2000/C 302/60)
                                                                                (2000/C 302/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 12 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-445/98 (verzoek        De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van
van het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg om een             de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli
prejudiciële beslissing): Bayram Ali Lotoz tegen Landeshaupt-       2000 de doorhaling in het register gelast van zaak
stadt Stuttgart — Amt für öffentliche Ordnung.                      C-338/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    tegen Koninkrijk België.
(1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                    (1) PB C 314 van 30.10.1999.


title: Zaak C-338/16 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 mei 2017 — Portugese Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — ELGF en Elfpo — Uitvoeringsbesluit van de Europese Commissie — Kennisgeving aan de adressaat — Latere correctie van de printopmaak van de bijlage — Bekendmaking van het besluit in het Publicatieblad van de Europese Unie — Beroepstermijn — Aanvang — Tardiviteit — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/17

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 17 mei 2017 — Portugese Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-338/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - ELGF en Elfpo - Uitvoeringsbesluit van de Europese Commissie - Kennisgeving aan de adressaat - Latere correctie van de printopmaak van de bijlage - Bekendmaking van het besluit in het Publicatieblad van de Europese Unie - Beroepstermijn - Aanvang - Tardiviteit - Niet-ontvankelijkheid))
   (2017/C 239/22)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Rekwirante: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en P. Estêvão, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en M. França, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 326 van 5.9.2016.


title: Zaak T-320/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Margherita/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/35

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Margherita/Commissie
   (Zaak T-320/08)
   (2008/C 272/68)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Margherita Soc. coop. rl (Cariati, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis, A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Zaak T-640/15: Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Kristan/Parlement

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/54

         Beroep ingesteld op 13 november 2015 — Kristan/Parlement
   (Zaak T-640/15)
   (2016/C 048/62)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tina Kristan (Ljubljana, Slovenië) (vertegenwoordiger: N. Pirc Musar, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               besluit A(2015)8656 C van het Europees Parlement van 15 september 2015 waarbij verzoeksters confirmatief verzoek om toegang tot bepaalde documenten die betrekking hebben op informatie over reiskosten, verblijfskosten, algemene onkostenvergoedingen en kosten voor personeelsvoorziening van leden van het Europees Parlement, is afgewezen, nietig verklaren;

               —

               het Parlement overeenkomstig de artikelen 134 en 140 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof verwijzen in de kosten van verzoekster en in die van eventuele interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 (1) juncto artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001 (2), aangezien de gevraagde persoonsgegevens niet worden beschermd door de communautaire regelgeving;

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4, lid 1, onder b), van verordening nr. 1049/2001 juncto artikel 8, onder b), van verordening nr. 45/2001, aangezien de toegang tot de gevraagde informatie werd geweigerd ondanks het feit dat aan de voorwaarden voor openbaarmaking was voldaan;

               3.

               Derde middel: schending van de algemene verplichting, ingevolge de artikelen 2 en 4 van verordening nr. 1049/2001 juncto artikel 6, lid 3, van verordening nr. 1049/2001, om elk individueel document te onderzoeken;

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 4, lid 6, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de weigering om gedeeltelijke toegang te verschaffen tot de gevraagde documenten niet gerechtvaardigd was;

               5.

               Vijfde middel: schending van de in de artikelen 7, lid 1, en 8, lid 1, van verordening nr. 1049/2001 neergelegde motiveringsplicht, aangezien het Parlement niet op alle argumenten van verzoekster is ingegaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-262/01

text:
22.2.2003              NL                    Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 44/45
               Doorhaling van zaak T-201/94 (1)                                  Doorhaling van zaak T-262/01 (1)
                          (2003/C 44/82)
                                                                                (2003/C 44/83)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 27 november 2002 de doorhaling in het register gelast         Het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
van zaak T-201/94: Erwin Kustermann tegen Raad van de             pen (alleensprekend rechter: J. Azizi) heeft bij beschikking van
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen-                29 november 2002 de doorhaling in het register gelast van
schappen.                                                         zaak T-262/01: Jürgen Sachau tegen Commissie van de
                                                                  Europese Gemeenschappen.
( 1) PB C 218 van 6.8.1994.
                                                                  (1 ) PB C 3 van 5.1.2002.


title: Zaak C-23/16: Beroep ingesteld op 15 januari 2016 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/25

         Beroep ingesteld op 15 januari 2016 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-23/16)
   (2016/C 098/32)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Hottiaux, gemachtigde)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 16, leden 1 en 5, van verordening (EG) nr. 1071/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels betreffende de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan om het beroep van wegvervoerondernemer uit te oefenen en tot intrekking van richtlijn 96/26/EG van de Raad (1), door na te laten een nationaal elektronisch register van de wegvervoerondernemingen op te richten en dit register te koppelen aan de nationale elektronische registers van de andere lidstaten;

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De nationale elektronische registers moeten uiterlijk op 31 december 2012 opgericht zijn en verbonden aan de nationale elektronische registers van de andere lidstaten.

      (1)  PB L 300, blz. 51.


title: Zaak T-295/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Autoneum Germany/Commissie („Kort geding — Staatssteun — Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Fumus boni juris”)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/25

         Beschikking van de president van het Gerecht van 4 september 2014 — Autoneum Germany/Commissie
   (Zaak T-295/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Nationale steun voor de productie van hernieuwbare elektriciteit - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Fumus boni juris”))
   (2014/C 431/44)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Autoneum Germany GmbH (Roßdorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Volz en B. Wißmann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de rechtsgevolgen van het besluit van de Commissie tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure inzake steunmaatregelen met betrekking tot de Duitse wet inzake hernieuwbare energie

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-429/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Inspecteur van de Belastingdienst/X BV (Mededingingsbeleid — Artikelen 81 EG en 82 EG — Artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 — Door Commissie ingediende schriftelijke opmerkingen — Nationaal geschil over fiscale aftrekbaarheid van bij beschikking van Commissie opgelegde geldboete)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 juni 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam — Nederland) — Inspecteur van de Belastingdienst/X BV
   (Zaak C-429/07) (1)

   (Mededingingsbeleid - Artikelen 81 EG en 82 EG - Artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 - Door Commissie ingediende schriftelijke opmerkingen - Nationaal geschil over fiscale aftrekbaarheid van bij beschikking van Commissie opgelegde geldboete)
   2009/C 180/08
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te Amsterdam

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Inspecteur van de Belastingdienst

      Verwerende partij: X BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Gerechtshof te Amsterdam — Uitlegging van artikel 15, lid 3, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002, betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1) — Indiening, door de Commissie, van schriftelijke opmerkingen in het kader van een nationale procedure betreffende de fiscale aftrekbaarheid van een door de Commissie opgelegde boete

      Dictum

   Artikel 15, lid 3, eerste alinea, derde zin, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag, moet aldus worden uitgelegd dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op grond van deze bepaling bevoegd is, uit eigen beweging bij een rechterlijke instantie van een lidstaat schriftelijke opmerkingen in te dienen in een procedure die betrekking heeft op de volledige of gedeeltelijke aftrekbaarheid, van de belastbare winst, van een door haar wegens schending van artikel 81 EG of artikel 82 EG opgelegde geldboete.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak C-425/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Enviro Tech (Europe) Ltd/Belgische Staat (Milieu en consumentenbescherming — Indeling, verpakking en kenmerken van n-propylbromide als gevaarlijke stof — Richtlijn 2004/73/EG — Richtlijn 67/548/EEG — Plicht tot omzetting)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Enviro Tech (Europe) Ltd/Belgische Staat
   (Zaak C-425/08) (1)

   (Milieu en consumentenbescherming - Indeling, verpakking en kenmerken van n-propylbromide als gevaarlijke stof - Richtlijn 2004/73/EG - Richtlijn 67/548/EEG - Plicht tot omzetting)
   2009/C 297/16
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Enviro Tech (Europe) Ltd

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State (België) — Geldigheid, in het licht van kaderrichtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 196, blz. 1), en met name van de bijlagen V (punt A.9) en VI (punt 4.2.3) daarbij, van richtlijn 2004/73/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van kaderrichtlijn 67/548/EEG (PB 152, blz. 1) — Nationale bepalingen onwettig omdat daarbij een zogenaamd met de kaderrichtlijn strijdige richtlijn in nationaal recht wordt omgezet — Indeling van de stof n-propylbromide als licht ontvlambare en schadelijke stof

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van richtlijn 2004/73/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot negenentwintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen, kunnen aantasten, voor zover n-propylbromide daarin is gekwalificeerd als licht ontvlambare stof (R11) en als voor de voortplanting vergiftige stof van categorie 2 (R60).

      (1)  PB C 327 van 20.10.2008.


title: Zaak T-242/10: Beroep ingesteld op 27 mei 2010 — Danzeisen/Commissie

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/47

         Beroep ingesteld op 27 mei 2010 — Danzeisen/Commissie
   (Zaak T-242/10)
   ()
   2010/C 221/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Werner Danzeisen (Eichstetten, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 271/2010 van de Commissie nietig verklaren voor zover daarbij verordening (EG) nr. 889/2008 aldus is gewijzigd dat in bijlage XI daarbij in afdeling A, punt 9, ten aanzien van het biologisch logo van de Europese Unie als bedoeld in artikel 57 wettelijk bindend is bepaald dat het moet worden gebruikt „overeenkomstig de regels waarvan het vergezeld ging bij de registratie ervan als collectief merk voor biologische landbouw bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom”, met name voor zover deze regels [van de Regulations on Use and Management of the Organic Farming Collective Mark (voorschriften inzake het gebruik en beheer van het collectieve merk voor biologische landbouw; hierna: „Regulations”)] bepalen:

                           —

                           in artikel 2, vierde alinea, dat niemand, ook niet de klager, het biologisch logo van de EU mag gebruiken „without empowerment from the Bodies designed or recognised in accordance with Community Regulations”, dat wil zeggen niet zonder dat voor het voeren van het biologisch logo van de EU toestemming is verkregen van de controleautoriteiten of -instellingen die krachtens de Unievoorschriften zijn ingesteld of krachtens deze voorschriften zijn erkend;

                           —

                           in artikel 4, de uitsluiting van aansprakelijkheid, volgens welke de Europese Unie er niet voor instaat dat het biologisch logo van de EU in de Europese Unie mag worden gebruikt, met uitzondering van het eigen juridische bestaan van de Europese Unie en haar recht op het biologisch logo van de EU: „except to the extent of its corporate existence and of its underlying entitlement to the Organic Farming Mark”, een beperking dus van de verantwoordelijkheid van de Europese Unie tot enkel het juridisch bestaan van de Europese Unie en op het recht van de Europese Unie op de verrichte merkinschrijving;

                           —

                           in artikel 7, tweede alinea, tweede volzin, dat de voorschriften van de Regulations naast voorschriften van de Europese Unie en nationale wettelijke regelingen kunnen bestaan, doch dat in geval van conflict ten aanzien van het gebruik van het biologisch logo van de EU de Regulations voorrang krijgen en toepassing vinden, dat dus „in case of conflict concerning the use of the Organic Farming Mark” de „provisions of the present Regulations on use and management” toepassing vinden, en de andere regels, met name die van verordening (EU) nr. 271/2010 buiten toepassing worden gelaten;

                           —

                           in artikel 9, punt 3, dat het biologisch logo van de EU niet op een wijze mag worden gebruikt waarmee men zich ten aanzien van de Europese Unie of ten aanzien van de Regulations, waarvan de inschrijving bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom vergezeld ging, geringschattend of kritisch uitlaat;

                           —

                           in artikel 12, eerste alinea, dat de Europese Unie zich het recht voorbehoudt producten en reclamemateriaal waarop het biologisch logo van de EU is aangebracht, rechtstreeks te controleren en regelmatig om gebruiksmonsters te vragen;

                           —

                           in artikel 15, eerste alinea, dat de uitlegging van de Regulations is voorbehouden aan de Europese Unie, en bijgevolg aan haar wettelijke vertegenwoordiger, de Europese Commissie, en dus is onttrokken aan de rechtsmacht van de rechterlijke instanties van de Europese Unie;

                           —

                           in artikel 15, tweede alinea, dat de regels voor het gebruik en het beheer van het biologisch logo van de EU aan het Belgische recht zijn onderworpen;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker maakt bezwaar tegen de nieuwe versie van bijlage XI bij verordening (EG) nr. 889/2008 (1), zoals vervat in verordening (EU) nr. 271/2010 (2).
   Tot staving van zijn beroep voert verzoeker ten eerste aan dat er sprake is van schending van artikel 297, lid 1, derde alinea, VWEU, omdat bijlage XI, afdeling A, punt 9, van verordening nr. 889/2008 in de versie van verordening nr. 271/2010 verwijst naar de Regulations on Use and Management of the Organic Farming Collective Mark, die de Commissie bij de inschrijving van het logo voor biologische productie van de Europese Unie bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom heeft gevoegd, en deze Regulations niet in het Publicatieblad zijn bekend gemaakt, hoewel zij op grond van de verwijzing dezelfde bindende werking hebben als de tekst van de verordening zelf van de Commissie.
   Ten tweede voert verzoeker aan dat de dynamische verwijzing naar de Regulations de Commissie de gelegenheid geeft de feitelijke betekenis van verordening nr. 271/2010 naar eigen inzicht, onder uitschakeling van de lidstaten, te wijzigen, waardoor de legitimering van de wetgevingshandeling, door de medewerking van de lidstaten, wordt omzeild en verijdeld.
   Ten derde betoogt verzoeker dat de Regulations bepalen dat niemand het EU-logo voor biologische productie mag gebruiken zonder daarvoor toestemming te hebben gekregen van de controleautoriteiten of -instanties. Volgens verzoeker is dit onverenigbaar met de artikelen 24, lid 2, en 25, lid 1, van verordening (EG) nr. 834/2007 (3), omdat deze bepalingen voorzien in een recht voor biologisch gecontroleerde bedrijven om het EU-logo voor biologische productie te gebruiken voor biologische producten die aan de verordening voldoen.
   Ten vierde voert verzoeker aan dat de Regulations ten gunste van de Europese Commissie voorzien in uitsluiting van aansprakelijkheid, waardoor zij zich op onrechtmatige wijze onttrekt aan haar ambtsverplichting om ook verzoeker voor schade te behoeden.
   Ten vijfde stelt verzoeker dat de Regulations, bij het naast elkaar bestaan daarvan en van andere wetgevingshandelingen van de Europese Unie en nationale wettelijke regelingen, bepalen dat in geval van conflict de Regulations steeds voorrang krijgen, wat ertoe leidt dat de voorrang van het Unierecht wordt doorbroken.
   Ten zesde betoogt verzoeker dat de Regulations het hem verbieden het EU-logo voor biologische productie op een kritische wijze jegens de Europese Unie te gebruiken. Daarmee wordt zijn grondrecht van vrije meningsuiting op willekeurige wijze en zonder reden aangetast.
   Ten zevende wordt aangevoerd dat de Regulations bepalen dat de Europese Commissie van de gebruikers van het EU-logo voor biologische productie gebruiksmonsters kan eisen en deze kan testen, waardoor de Commissie zich een rechtstreeks recht van toegang tot ondernemingen verschaft en de bevoegdheidsverdeling in de verhouding tot de lidstaten doorbreekt.
   Ten achtste maakt verzoeker bezwaar tegen het feit dat de Europese Unie het EU-logo voor biologische productie als collectief merk heeft ingeschreven, omdat dit onder meer onverenigbaar is met verordening nr. 834/2007.
   Ten negende stelt verzoeker dat de Commissie zich in de Regulations het recht voorbehoudt om deze zelf uit te leggen, waarmee zij inbreuk maakt op het uitleggingsmonopolie van het Hof.
   Ten slotte getuigt het van willekeur dat de Regulations ook voor verzoeker voorzien in toepassing van het Belgische recht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 889/2008 van de Commissie van 5 september 2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten, wat de biologische productie, de etikettering en de controle betreft (PB L 250, blz. 1).

      (2)  Verordening (EU) nr. 271/2010 van de Commissie van 24 maart 2010 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 889/2008 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad, wat het logo voor biologische productie van de Europese Unie betreft (PB L 84, blz. 19).

      (3)  Verordening (EG) nr. 834/2007 van de Raad van 28 juni 2007 inzake de biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 2092/91 (PB L 189, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-420/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Niet-omzetting — Richtlijn 2001/18/EG)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/16

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-420/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)

   (Niet-nakoming - Niet-omzetting - Richtlijn 2001/18/EG)
   (2004/C 228/30)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-420/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: U. Wölker), tegen Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma), betreffende een verzoek om te doen vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1), of althans deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, K. Lenaerts en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-320/13: Beroep ingesteld op 12 juni 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/8

         Beroep ingesteld op 12 juni 2013 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-320/13)
   (2013/C 226/14)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Hof:

               —

               vast te stellen dat de Republiek Polen, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2009/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 ter bevordering van het gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen en houdende wijziging en intrekking van richtlijn 2001/77/EG en richtlijn 2003/30/EG (1), althans door de Commissie deze bepalingen niet mee te delen, de krachtens artikel 27, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Polen overeenkomstig artikel 260, lid 3, VWEU te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 133 228,80 EUR per dag vertraging vanaf de dag van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak wegens niet-nakoming van de verplichting de maatregelen tot omzetting van richtlijn 2009/28/EG mee te delen;

               —

               de Republiek Polen te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De omzettingstermijn voor richtlijn 2009/28/EG is op 5 december 2010 verstreken.

      (1)  PB L 140, blz. 16.


title: Zaak C-35/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 31 januari 2008 — Grundstücksgemeinschaft Busley/Cibrian/Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Baden-Württemberg (Duitsland) op 31 januari 2008 — Grundstücksgemeinschaft Busley/Cibrian/Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
   (Zaak C-35/08)
   (2008/C 92/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Baden-Württemberg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grundstücksgemeinschaft Busley/Cibrian

      Verwerende partij: Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
   Prejudiciële vragen

               1.

                           a)

                           Staat artikel 56 EG eraan in de weg dat een in Duitsland onbeperkt belastingplichtige natuurlijke persoon verliezen uit verhuur en verpachting van een in een andere lidstaat van de Europese Unie gelegen onroerende zaak — in tegenstelling tot het verlies uit een binnenlandse onroerende zaak — niet kan aftrekken van zijn belastbaar inkomen in Duitsland in het jaar waarin het verlies is ontstaan?

                           b)

                           Is het daarbij van belang of de natuurlijke persoon de investering in de onroerende zaak zelf heeft verricht, of is er eveneens sprake van schending van het gemeenschapsrecht wanneer de natuurlijke persoon door middel van vererving eigenaar van de in de ander lidstaat gelegen onroerende zaak is geworden?

               2.

               Staat artikel 56 EG eraan in de weg dat een in Duitsland onbeperkt belastingplichtige natuurlijke persoon bij de vaststelling van de inkomsten uit verhuur en verpachting van een in een andere lidstaat van de Europese Unie gelegen onroerende zaak enkel de gewone afschrijving kan opvoeren, terwijl hij daarentegen bij binnenlandse onroerende zaken de hogere degressieve afschrijving zou kunnen opvoeren?

               3.

               Voor het geval de vragen 1 en 2 ontkennend worden beantwoord: schenden de litigieuze nationale bepalingen het in artikel 18 EG neergelegde recht van vrij verkeer?


title: Doorhaling van zaak C-42/00

text:
9.12.2000             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 355/19
              Doorhaling van zaak C-139/99 (1)                                      Doorhaling van zaak C-445/99 (1)
                        (2000/C 355/38)                                                      (2000/C 355/41)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie van          De president van het Hof van Justitie van de Europese
de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 1 augustus 2000
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-139/99:          de doorhaling in het register gelast van zaak C-445/99:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.               Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
                                                                      Republiek.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                      (1) PB C 47 van 19.2.2000.
               Doorhaling van zaak C-22/00 (1)                                      Doorhaling van zaak C-420/99 (1)
                        (2000/C 355/39)                                                      (2000/C 355/42)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2000
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 juli 2000 de
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-420/99:
doorhaling in het register gelast van zaak C-22/00: Commissie
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                      Republiek.
(1) PB C 79 van 18.3.2000.                                            (1) PB C 20 van 22.1.2000.
              Doorhaling van zaak C-437/99 (1)
                        (2000/C 355/40)                                              Doorhaling van zaak C-42/00 (1)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                                        (2000/C 355/43)
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 juli 2000 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-437/99: Commissie        De president van het Hof van Justitie van de Europese
van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 augustus 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-42/00: Commis-
                                                                      sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
(1) PB C 20 van 22.1.2000.                                            Zweden.
                                                                      (1) PB C 149 van 27.5.2000.


title: Verzoek van het (Tiroler) Landesvergabeamt van 7 november 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Josef Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG en Atzwanger AG en Gemeindeverband Bezirkskrankenhaus Schwaz (Zaak C-103/97)

text:
 Nr. C 142/ 10         NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               10 . 5 . 97
 De aftrek van BTW over de aankoop van onroerend goed                           technische, economische en organisatorische aard zich
 door belastingplichtigen tezamen met of in mede-eigendom                       daartegen verzetten;
 met particulieren, dient onvoorwaardelijk en zonder meer
 te worden erkend, naar rato van het percentage overeen                  — de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
 komend met het gedeelte van het onroerend goed dat voor
 beroepsdoeleinden wordt gebruikt.                                        Middelen en voornaamste argumenten
 De uitsluiting van die aftrek vormt een schending van het
 beginsel van de neutraliteit van de belasting, zodat bij we             De verwerking van afgewerkte olie was in de Bondsrepu
 derverkoop van het onroerend goed, een tweede maal be
                                                                          bliek Duitsland aanvankelijk geregeld door het Abfallge
                                                                          setz ( tot 6 oktober 1996 ). Thans gelden het Kreislaufwirt
 lasting verschuldigd zou zijn op basis van dezelfde belast
 bare grondslag, namelijk de prijs van het gedeelte van het               schafts- und Abfallgesetz ( sedert 7 oktober 1996 ) en de op
 onroerend goed dat bestemd is voor de uitoefening van                   grondslag daarvan vastgestelde verordeningen (Altölver
een bedrijfsactiviteit. In geval van wederverkoop door de                ordnung, Abfallbestimmungsverordnung, Reststoffbestim
 ondernemer of beoefenaar van een vrij beroep vindt name                mungsverordnung, Abfall- und Reststoffüberwachungsver
 lijk een belastbare transactie plaats, zodat de betrokkene              ordnung). In geen enkele van deze teksten is een voorrang
 aan de fiscus de BTW moet afdragen die hij van de koper
                                                                         met betrekking tot de regeneratie van afgewerkte olie
                                                                         neergelegd . Ingevolge § 6, lid 1 , Kreislaufwirtschafts- und
van het onroerend goed heeft ontvangen, ook al heeft de
                                                                         Abfallgesetz ( BGBl . I 1994, blz. 2705 ) kan afval ofwel
 belastingplichtige bij de aankoop voor hetzelfde onroerend
goed reeds de BTW betaald die hem door de verkoper is
                                                                         stoffelijk worden verwerkt, ofwel voor energiedoeleinden
                                                                         worden gebruikt. Voorrang moet worden verleend aan de
gefactureerd, en al is aftrek uitgesloten voor het gedeelte
dat voor beroepsdoeleinden is bestemd, zodat hij zich uit               verwerkingswijze die zich het beste met de milieuzorg ver
                                                                         draagt. De voorrang voor de stoffelijke verwerking dan
eindelijk voor het volledige onroerend goed in dezelfde si
tuatie komt te bevinden als een eindverbruiker.                          wel voor het gebruik voor energiedoeleinden kan bij veror
                                                                         dening worden bepaald, naargelang welke verwerking het
                                                                         minst schadelijk voor het milieu is . De voorrang van de re
Waar de Italiaanse wetgever dus in bedoelde afwijking                    generatie is weliswaar bij de vaststelling van het Kreislauf
heeft voorzien van het beginsel van de aftrekbaarheid van                wirtschafts- und Abfallgesetz besproken, doch niet in de
de over beroepsuitgaven betaalde BTW, heeft hij op arbi                 wet opgenomen . Zulks is in strijd met artikel 3 , lid 1 , van
traire wijze een absoluut vermoeden van fraude ingevoerd                 Richtlijn 75/439/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/101/
wat alle aankopen door belastingplichtigen in mede-eigen                EEG, en met de intentie Gemeenschapswetgever die in de
dom met particulieren betreft van onroerend goed voor ge                considerans van laatstgenoemde richtlijn is verwoord, na
mengd gebruik, zonder rekening te houden met het effec                  melijk dat regeneratie over het algemeen de meest ratio
tief, eventueel gedeeltelijk, gebruik van dergelijke                     nale wijze van verwerking van afgewerkte olie is, en dat
investeringsgoederen voor de behoeften van een economi                  derhalve voorrang moet worden verleend aan de behande
sche bedrijvigheid.                                                      ling van afgewerkte olie (tweede overweging van de consi
                                                                         derans van de richtlijn ). Het verbod van de vermenging
(') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                            van afgewerkte olie, dat is neergelegd in § 2, lid 1 , en in
                                                                         § 4 , leden 1 en 2 , Altölverordnung, belet weliswaar dat
                                                                         nog goed bruikbare afgewerkte olie aan regeneratie wordt
                                                                         onttrokken en is dus een noodzakelijke voorwaarde voor
                                                                         de regeneratie, doch vestigt terzake geen voorrang .
Beroep, op 10 maart 1997 ingesteld door Commissie van                    (') Richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de
de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                verwijdering van afgewerkte olie ( PB nr. L 194 van 25 . 7.
                              Duitsland                                        1975 , blz . 31 ).
                        ( Zaak C-102/97)                                 ( 2 ) Richtlijn 87/ 101 /EEG van de Raad van 22 december 1986 tot
                                                                               wijziging van Richtlijn 75/439/EEG inzake de verwijdering van
                           ( 97IC 142/21 )                                     afgewerkte olie ( PB nr. L 42 van 12 . 2 . 1987, blz . 43 ).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 maart 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duits
land ingesteld door Commissie van de Europese Gemeen
schappen, vertegenwoordigd door C. Gómez de la Cruz,
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254,                    Verzoek van het ( Tiroler) Landesvergabeamt van 7 novem
Kirchberg, Luxemburg.                                                   ber 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tus
                                                                        sen Josef Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG en
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                       Atzwanger AG en Gemeindeverband Bezirkskrankenhaus
                                                                                Schwaz
— vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de                                                ( Zaak C-103/97)
     krachtens artikel 3 , lid 1 , van Richtlijn 75/439/EEG                                            ( 97/C 142/22 )
     van de Raad ('), zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/101 /
     EEG (2 ), op haar rustende verplichtingen niet is nage
     komen, door geen voorrang te verlenen aan de stoffe               Het ( Tiroler) Landesvergabeamt heeft bij beschikking van
     lijke verwerking van afgewerkte olie boven de thermi              7 november 19 96, ingekomen ter griffie van het Hof van
     sche verwerking, ofschoon geen beperkingen van                     Justitie op 10 maart 1997, in het geding tussen Josef
 ---pagebreak--- 10 . 5 . 97            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 142/ 11
Köllensperger Gesellschaft mbH & Co KG en Atzwanger                           voerd. In ieder geval vormt de nadere uiteenzetting in
AG en Gemeindeverband Bezirkskrankenhaus Schwaz, het                          de repliek geen nieuw middel, maar hooguit een nieuw
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver                          argument. De aansprakelijkheid voor rechtmatig wet
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                       gevend handelen berust op dezelfde rechtsgrondslag als
vragen :                                                                      de aansprakelijkheid voor onrechtmatig wetgevend
                                                                              handelen, namelijk op artikel 215 , tweede alinea, van
1 . Moet artikel 2 van Richtlijn 89/665/EEG van de                            het Verdrag. Ook de door verzoekster gevorderde
     Raad ( 1 ) aldus worden uitgelegd, dat het (Tiroler)                     rechtsbescherming, vergoeding voor door wetgevend
     Landesvergabeamt, dat bij het (Tiroler ) Landesgesetz                    handelen van de Gemeenschap veroorzaakte schade, is
     van 6 juni 1994 betreffende het plaatsen van over                       dezelfde . Ten slotte blijft ook de taak van de rechter
     heidsopdrachten (Tiroler Vergabegesetz; LGB1 Nr. 87/                     dezelfde . De „ ratio " van de aansprakelijkheid voor
     1994 ) werd ingesteld, een beroepsinstantie in de zin                    rechtmatig wetgevend handelen is in wezen dezelfde
     van artikel 2, lid 8 , van de richtlijn is ?                             als de „ ratio " van de aansprakelijkheid voor onrecht
                                                                              matig wetgevend handelen („ Sonderopfer ", „ égalité
                                                                              devant les charges publiques ").
2 . Is door het Gesetz van 6 juli 1994 betreffende het
     plaatsen van overheidsopdrachten (Tiroler Vergabege
     setz: LGBl Nr. 87/1994 ) verzekerd dat Richtlijn 89/                — Schending van het Gemeenschapsrecht bij de afwijzing
     665/EEG van de Raad van 21 december 1989 hou
                                                                              van de middelen inzake schending van het recht van
     dende de coördinatie van de wettelijke en bestuurs                      verweer, van het non-discriminatiebeginsel, van het be
     rechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de                  ginsel van de bescherming van het gewettigd vertrou
     beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids                     wen, van het grondrecht van vrijheid van beroepsuit
     opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van                     oefening en van het verbod van delegatie van de
     werken, voorzover de in artikel 1 genoemde beroeps                      bevoegdheid tot regelgeving. Het Gerecht heeft met
     procedure betreft in nationaal recht is omgezet ?                        name bij de toepassing van het non-discriminatiebegin
                                                                              sel en in de context van de vrijheid van beroepsuitoefe
(') PB nr. L 395 van 30 . 12 . 1989, blz . 33 .                               ning geen rekening gehouden met de aangevoerde fei
                                                                              ten, met andere woorden, het heeft de gevolgen van de
                                                                              verordening voor de concrete situatie van verzoekster
                                                                              niet onderzocht. Indien deze aanpak juist zou zijn, dan
                                                                              ware een concrete toetsing aan de grondrechten ( het
                                                                              non-discriminatiebeginsel daaronder begrepen ), waar
Hogere voorziening, op 10 maart 1997 ingesteld door                           om verzoekster herhaaldelijk heeft gevraagd, a priori
Atlanta AG tegen het arrest, op 11 december 1996 in zaak                      onmogelijk, dan ware het steeds en a priori onmoge
T-521/93 tussen Atlanta AG e.a. en Raad en Commissie,                         lijk, te onderzoeken of de toepassing van de omstreden
ondersteund door Frankrijk en Groot-Brittannië, gewezen                       regeling ( hier titel IV van de verordening) op de con
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                            crete feitelijke situatie van een bepaalde rechtzoekende
                Gemeenschappen (Vierde Kamer)                                 in strijd is met de grondrechten . In dat geval ware het
                                                                              denkbaar, dat verzoekster weliswaar in concreto in
                       ( Zaak C-104/97 P)                                     haar grondrechten wordt getroffen door de toepassing
                          ( 97/C 142/23 )                                     van een handeling van de Gemeenschap, doch dat er
                                                                              geen procedure bestaat waarin zij dit geldend kan
                                                                              maken .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 10 maart 1997 hogere voorziening ingesteld door At
                                                                         (M PB nr. C 40 van 8 . 2 . 1997, blz . 15 .
lanta AG, vertegenwoordigd door E. A. Undritz en G.
Schohe, van het kantoor Feddersen Laule Scherzberg &
Ohle Hansen Ewerwahn te Hamburg, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Baden, advo
caat aldaar, rue Philippe II 34B, tegen het arrest, op 11 de
cember 1996 in zaak T-521 /93 tussen Atlanta AG e.a . en
Raad en Commissie, ondersteund door Frankrijk en
Groot-Brittannië, gewezen door het Gerecht van eerste                    Verzoek van de Pretura di Trento — afdeling arbeidsge
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer ).                   schillen — van 7 maart 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                                sing in de zaak L. Gulli tegen Italiaanse Post
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest                                         ( Zaak C-105/97)
van het Gerecht van eerste aanleg (') te vernietigen .                                               ( 97/C 142/24 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           De Pretura di Trento — afdeling arbeidsgeschillen —
— De stelling van aanprakelijkheid voor rechtmatig wet                  heeft bij beschikking van 7 maart 1997, ingekomen ter
     gevend handelen is in strijd met de artikelen 42 , lid 2,           griffie van het Hof van Justitie op 13 maart 1997, in de
     en 48 , lid 2, van het Reglement voor de procesvoering              zaak L. Gulli tegen de Italiaanse Post, het Hof van Justitie
     van de hand gewezen: deze stelling was onder het op                van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
     schrift „ Sonderopfer " reeds in het beroepschrift aange           diciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak T-340/02: Beroep, op 13 november 2002 ingesteld door B.V. Bureau Wĳsmuller Scheepvaart-Transport en Zeesleepvaart Maatschappĳ tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.1.2003                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 19/37
De middelen en argumenten komen overeen met die in zaak                    Middelen en voornaamste argumenten
T-338/02.
                                                                           De ingeroepen middelen zijn dezelfde als in zaak T-326/02.
( 1) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 december
     2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter
     bestrijding van het terrorisme (PB L 344, blz. 93).
( 2) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 2 mei 2002
     inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/
     931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen
     ter bestrijding van het terrorisme (PB L 116, blz. 75).
( 3) Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 juni 2002
     inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/
     931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen         Beroep, op 8 november 2002 ingesteld door Metro-
     ter bestrijding van het terrorisme en houdende intrekking van         Goldwin-Mayer Lion Corporation tegen het Bureau voor
     gemeenschappelijk standpunt 2002/340/GBVB (PB L 160,                  harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
     blz. 32).                                                                                gen en modellen)
                                                                                (Zaak T-342/02)
                                                                                (2003/C 19/72)
Beroep, op 13 november 2002 ingesteld door B.V. Bureau                                            (Procestaal: Engels)
Wijsmuller Scheepvaart-Transport en Zeesleepvaart
Maatschappij tegen de Commissie van de Europese Ge-
                            meenschappen
                                                                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                           (Zaak T-340/02)                                 schappen is op 8 november 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                           tekeningen en modellen) door Metro-Goldwin-Mayer Lion
                            (2003/C 19/71)                                 Corporation, te Santa Monica, Californië (Verenigde Staten van
                                                                           Amerika), vertegenwoordigd door F. de Visscher, E. Cornu,
                                                                           E. De Gryse, D. Moreau, advocaten. Andere partij voor de
                         (Procestaal: Nederlands)                          kamer van beroep: Moser Grupo Media S.L., te Santa Eulalia
                                                                           Del Rio (Balearen — Spanje).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
schappen is op 13 november 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door B.V.
Bureau Wijsmuller Scheepvaart- Transport en Zeesleepvaart                  —    de vordering tot vernietiging toe te wijzen;
Maatschappij, gevestigd te IJsmuiden (Pays-Bas), vertegenwoor-
digd door mr. M.J.J.M. Essers.                                             —    de beslissing van de derde kamer van beroep van
                                                                                5 september 2002 te vernietigen;
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                 —    de beslissing van de oppositieafdeling van 19 februari
                                                                                2001 te bevestigen voorzover daarbij oppositie
1)     primair de beschikking van de Commissie van 19 juni                      nr. B 47730 werd toegewezen voor alle litigieuze waren
       2002, kenmerk C (2002) 2158 def., betreffende staats-                    en diensten en inschrijvingsaanvraag nr. 409664 in
       steun van Nederland ten behoeve van activiteiten van                     zijn geheel werd afgewezen op grond van verzoeksters
       Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnenwate-                    nationale inschrijvingen van het merk „MGM”;
       ren van de Gemeenschap, nietig te verklaren;
                                                                           —    de beslissing van de oppositieafdeling van 19 februari
2)     subsidiair de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-                 2001 te vernietigen voorzover daarbij verzoeksters aan-
       king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-                     vraag nr. 141820 voor inschrijving van „MGM” als
       landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke                     gemeenschapsmerk niet werd aanvaard als grond voor
       maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden                     afwijzing, en subsidiair voorzover daarbij de oudere
       terug te vorderen met uitzondering van steun die voor                    nationale merkinschrijvingen in Oostenrijk, Griekenland
       12 september 1990 is verleend, nietig te verklaren;                      en het Verenigd Koninkrijk niet als grond voor afwijzing
                                                                                werden aanvaard;
3)     de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
       van het geding.                                                     —    het Bureau te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-161/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Attunda tingsrätt (Zweden) op 21 maart 2016 — Airhelp Ltd/Thomas Cook Airlines Scandinavia A/S

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Attunda tingsrätt (Zweden) op 21 maart 2016 — Airhelp Ltd/Thomas Cook Airlines Scandinavia A/S
   (Zaak C-161/16)
   (2016/C 175/15)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Attunda Tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Airhelp Ltd

      Verwerende partij: Thomas Cook Airlines Scandinavia A/S

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen de artikelen 2, onder g), en 3, lid 2, onder a), van [verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91] (1) aldus te worden uitgelegd dat enkel compensatie moet worden betaald wanneer een passagier een gereserveerde zitplaats heeft (dat wil zeggen hij heeft recht op een eigen zitplaats in het vliegtuig), of is het daarvoor voldoende dat hij een bevestigde boeking voor de vlucht heeft (dat wil zeggen hij heeft het recht om met het vliegtuig te worden vervoerd)?

               2)

               Dient een gereduceerd tarief voor een kind dat tijdens de luchtreis geen eigen zitplaats heeft maar in gezelschap van andere passagiers reist, te worden geacht rechtstreeks of indirect voor het publiek toegankelijk te zijn in de zin van artikel 3, lid 3, van de verordening?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak F-78/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juni 2011 — Antelo Sanchez e.a./Parlement (Openbare dienst — Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/53

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 16 juni 2011 — Antelo Sanchez e.a./Parlement
   (Zaak F-78/10) (1)

   (Openbare dienst - Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 252/116
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pilar Antelo Sanchez (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordiger: M. Casado García-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en K. Zejdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het op verzoekers’ salarisafrekeningen overgenomen besluit van de verwerende partij om de aanpassing van hun maandelijkse bezoldiging met ingang van juli 2009 in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden op basis van verordening (EU, Euratom) nr. 1296 van 23 december 2009, te beperken tot 1,85 %

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep in zaak F-78/10, Antelo Sanchez e.a./Parlement.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010, blz. 65.


title: Zaak C-73/13: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — T (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Uitvoering van Unierecht — Geen — Kennelijke onbevoegdheid van Hof)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/54

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 8 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli — Italië) — T
   (Zaak C-73/13) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Uitvoering van Unierecht - Geen - Kennelijke onbevoegdheid van Hof)
   2013/C 225/100
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partij in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: T

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Tivoli — Uitlegging van artikel 47, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 6 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, gelezen in samenhang met artikel 6 VEU en artikel 52, lid 3, van het Handvest van de grondrechten — Rechtsbijstand — Nationale regeling die bepaalt dat het honorarium van de advocaat de gemiddelde bedragen niet mag overschrijden die van toepassing zijn volgens de voor de beroepsgroep geldende tarieven wanneer de cliënt rechtsbijstand geniet

      Dictum

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd om te antwoorden op de door het Tribunale di Tivoli (Italië) gestelde vragen.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013


               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/1

         (2008/C 301/01)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 285 van 8.11.2008

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 272 van 25.10.2008

      PB C 260 van 11.10.2008

      PB C 247 van 27.9.2008

      PB C 236 van 13.9.2008

      PB C 223 van 30.8.2008

      PB C 209 van 15.8.2008

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-422/07: Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               24.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/19

         Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-422/07)
   (2007/C 283/34)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de nodige maatregelen vast te stellen voor het toezicht op de naleving van goede laboratoriumpraktijken in verband met de inspecties en de controle van de studies in de sector van de industriële chemische producten, de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 3 van richtlijn 2004/10/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de toepassing van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken en het toezicht op de toepassing ervan voor tests op chemische stoffen, niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Voor de Commissie staat niet vast dat in Spanje de maatregelen zijn vastgesteld die nodig zijn voor het toezicht op de naleving van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken door de laboratoria die tests op industriële chemische stoffen verrichten. Ook is in Spanje geen instantie aangewezen die verantwoordelijk is voor het toezicht op de naleving van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken door voormelde laboratoria, althans is de naam van die instantie niet aan de Commissie meegedeeld.
   Bijgevolg moet worden vastgesteld dat het Koninkrijk Spanje nog steeds niet de nodige maatregelen heeft vastgesteld voor het toezicht op de naleving van goede laboratoriumpraktijken in verband met de inspecties en de controle van de studies in de sector van de industriële chemische producten als bedoeld in artikel 3 van de richtlijn.

      (1)  PB L 50, blz. 44.


title: Zaak C-555/13: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral — Portugal) — Merck Canada Inc./Accord Healthcare Limited, Alter SA, Labochem Ltd, Synthon BV, Ranbaxy Portugal — Comércio e Desenvolvimento de Produtos Farmacêuticos, Unipessoal Lda [Prejudiciële verwijzing — Begrip „rechterlijke instantie” in zin van artikel 267 VWEU — Tribunal Arbitral necessário — Ontvankelijkheid — Verordening (EG) nr. 469/2009 — Artikel 13 — Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen — Geldigheidsduur van certificaat — Maximumduur van uitsluitend recht]

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/9

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 februari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral — Portugal) — Merck Canada Inc./Accord Healthcare Limited, Alter SA, Labochem Ltd, Synthon BV, Ranbaxy Portugal — Comércio e Desenvolvimento de Produtos Farmacêuticos, Unipessoal Lda
   (Zaak C-555/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Begrip „rechterlijke instantie” in zin van artikel 267 VWEU - Tribunal Arbitral necessário - Ontvankelijkheid - Verordening (EG) nr. 469/2009 - Artikel 13 - Aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen - Geldigheidsduur van certificaat - Maximumduur van uitsluitend recht])
   2014/C 184/12
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Merck Canada Inc.

      Verwerende partijen: Accord Healthcare Limited, Alter SA, Labochem Ltd, Synthon BV, Ranbaxy Portugal — Comércio e Desenvolvimento de Produtos Farmacêuticos, Unipessoal Lda

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Arbitral — Uitlegging van artikel 13 van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (Gecodificeerde versie) (PB L 152, blz. 1) — Duur van het certificaat — Duur van het uitsluitende recht die langer kan zijn dan de maximumduur van vijftien jaar te rekenen vanaf datum van eerste vergunning voor het in de handel brengen van het betrokken geneesmiddel in de Unie

      Dictum

   Artikel 13 van verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, gelezen in samenhang met punt 9 van de considerans van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de houder van zowel een octrooi als een aanvullend beschermingscertificaat zich kan beroepen op de volledige overeenkomstig dat artikel 13 berekende geldigheidsduur van een dergelijk certificaat wanneer hij, ten gevolge van een dergelijke duur, voor een werkzame stof een uitsluitend recht zou genieten gedurende een periode van meer dan vijftien jaar vanaf de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de Europese Unie van het geneesmiddel dat bestaat uit deze werkzame stof of deze werkzame stof bevat.

      (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


title: Hogere voorziening, op 30 augustus 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 29 juni 1995 in zaak T-37/91 tussen Imperial Chemical Industries plc en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer - uitgebreid) (Zaak C-286/95 P)

text:
14 . 10 . 95                             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 268/ 19
2 . Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt: Is de         Tweede onderdeel van het middel :
     beëindiging van het verblijf van een dergelijke werkne
     mer door uitwijzing uitsluitend uit overwegingen van           Het Gerecht van eerste aanleg heeft het gemeenschapsrecht
     algemene preventie ter afschrikking van andere vreem          verder geschonden door in rechtsoverwegingen 84 en 85 van
     delingen , verenigbaar met artikel 14 , lid 1 , van genoemd    het arrest te verklaren, dat artikel 48 , lid 2 , van het
     besluit ?                                                      Reglement voor de procesvoering geen termijn stelt voor de
                                                                    voordracht van een nieuw middel .
                                                                    Derde onderdeel van het middel :
                                                                    Door de Commissie te gelasten, de tekst van de beschikking
Hogere voorziening, op 30 augustus 1995 ingesteld door              zoals deze indertijd was geauthentiseerd over te leggen, heeft
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het                  het Gerecht van eerste aanleg het gemeenschapsrecht
arrest, op 29 juni 1995 in zaak T-37/91 tussen Impérial             geschonden, voor zover dit bevel berust op een onjuiste
Chemical Industries plc en Commissie van de Europese                uitlegging van het Reglement voor de procesvoering en de
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                  bewijsregels; het Gerecht heeft voorts niet voldaan aan het
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste Kamer —              motiveringsvereiste door noch in de beschikking van 25 ok
                            uitgebreid )                            tober 1994 noch in het arrest te verklaren, waarom het had
                      ( Zaak C-286/95 P)                            besloten de Commissie te bevelen deze tekst over te
                         ( 95/C 268/41 )                            leggen .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          Tweede middel tot nietigverklaring van het arrest : schen
op 29 juni 1995 door de Commissie van de Europese                   ding van het gemeenschapsrecht en ontoereikende motive
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door J. Curral en B. J.            ring ten aanzien van het doel van authentisatie en de
Drijber, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden ,       gevolgen van het niet-authentiseren van een beschikking ten
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de             tijde van haar vaststelling .
la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg, hogere voorziening
ingesteld tegen het arrest, op 29 juni 1995 in zaak T-37/91         Eerste onderdeel van het middel :
tussen Impérial Chemical Industries plc en Commissie van
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                 Het Gerecht van eerste aanleg heeft het gemeenschapsrecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Eerste           geschonden door met name in rechtsoverweging 91 van het
Kamer — uitgebreid ).                                               arrest te verklaren , dat authentisatie een vormvereiste is dat
                                                                    in acht moet worden genomen, ongeacht of er aanleiding is
Requirante concludeert dat het het Hof behage :                     voor twijfel aan de authenticiteit van de betekende tekst .
1 . Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 29 juni        Tweede onderdeel van het middel :
     1 995 in zaak T-37/91 , Impérial Chemical Industries
     plc/Commissie , te vernietigen;                                Het Gerecht van eerste aanleg heeft het gemeenschapsrecht
                                                                    geschonden en niet voldaan aan het motiveringsvereiste
2 . De nietigheidsgrond van de beschikking van de Com              door in rechtsoverwegingen 88 , 90 en 92 van het arrest te
     missie gebaseerd op het ontbreken van authentisatie, af        verklaren , dat authentisatie op straffe van nietigheid moet
     te wijzen;                                                     plaatsvinden voordat de handeling aan de belanghebbende
                                                                    wordt betekend en dat de authentisatie die in casu heeft
3 . De zaak ingevolge artikel 54 van 's Hofs Statuut-EG             plaatsgevonden , gebrekkig was .
     naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen voor een
     beslissing op de overige tegen de beschikking van de           Derde onderdeel van het middel :
     Commissie aangevoerde nietigheidsgronden;
                                                                    Het Gerecht van eerste aanleg heeft het gemeenschapsrecht
4 . ICI te verwijzen in de kosten van de hogere voorzie            geschonden en is overigens zijn verplichting tot motivering
     ning.                                                          van zijn arrest niet nagekomen, door niet na te gaan , of het
                                                                    gestelde gebrek zodanig was dat de belangen van degene tot
Middelen en voornaamste argumenten                                  wie de beschikking was gericht, waren geschaad .
Eerste middel tot nietigverklaring van bet arrest: schending
van het gemeenschapsrecht en ontoereikende motivering ten
aanzien van de ontvankelijkheid van de nieuwe conclusie
van ICI tot nietigverklaring, de organisatie van de procedure
en de bewijsregels .                                                Beroep, op 30 augustus 1995 ingesteld door Commissie van
 Eerste onderdeel van het middel :                                   de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                ( Zaak C-289/95 )
 Het Gerecht van eerste aanleg heeft het gemeenschapsrecht
                                                                                ( 95/C 268 /42 )
 geschonden door in rechtsoverweging 82 van het arrest te
 verklaren, dat de aldaar bedoelde uitlatingen van de
 Commissie op zichzelf een nieuw feitelijk gegeven kunnen            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 vormen in de zin van artikel 48 , lid 2 , van het Reglement         op 30 augustus 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse
 voor de procesvoering van het Gerecht .                             Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap


title: Zaak C-370/09: Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/23

         Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-370/09) (1)

   2010/C 148/39

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-108/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 maart 2014 — Beteiligungsgesellschaft Larentia + Minerva mbH & Co. KG/Finanzamt Nordenham

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 6 maart 2014 — Beteiligungsgesellschaft Larentia + Minerva mbH & Co. KG/Finanzamt Nordenham
   (Zaak C-108/14)
   2014/C 159/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Beteiligungsgesellschaft Larentia + Minerva mbH & Co. KG

      Verwerende partij: Finanzamt Nordenham

      Prejudiciële vragen

               1)

               Welke methode dient te worden gehanteerd ter berekening van de (pro rata) aftrek van de voorbelasting die een holding heeft voldaan over door een derde voor haar verrichte diensten in verband met het bijeenbrengen van kapitaal ter verwerving van deelnemingen in dochterondernemingen, wanneer die holding later (zoals van meet af aan gepland was) verschillende belastbare diensten voor die dochterondernemingen verricht?

               2)

               Verzet de bepaling inzake de samenvoeging van meerdere personen tot één belastingplichtige van artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting zich tegen een nationale regeling uit hoofde waarvan (ten eerste) alleen een rechtspersoon — maar geen personenvennootschap — in de onderneming van een andere belastingplichtige („Organträger”) kan worden geïntegreerd en die (ten tweede) als voorwaarde stelt dat die rechtspersoon in financieel, economisch en organisatorisch opzicht (in de zin van een hiërarchische verhouding) is geïntegreerd in de onderneming van de Organträger?

               3)

               Indien de voorgaande vraag bevestigend moet worden beantwoord: Kan een belastingplichtige zich rechtstreeks beroepen op artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-173/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 29 maart 2016 — M.H./M.H.

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/31

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Ierland) op 29 maart 2016 — M.H./M.H.
      (Zaak C-173/16)
      (2016/C 211/41)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Court of Appeal

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: M.H.

         Verwerende partij: M.H.

         Prejudiciële vraag

      Dient artikel 16, eerste lid, onder a, van verordening nr. 2201/2003 (1) aldus te worden uitgelegd dat met „het tijdstip waarop het stuk waarmee het geding wordt ingeleid […] bij het gerecht wordt ingediend” wordt bedoeld:

                  i)

                  het tijdstip waarop het stuk waarmee het geding wordt ingeleid door het gerecht is ontvangen, zelfs indien overeenkomstig de nationale wetgeving de zaak door de enkele ontvangst ervan nog niet onmiddellijk aanhangig is; of

                  ii)

                  het tijdstip waarop, na ontvangst van het stuk waarmee het geding wordt ingeleid, de zaak overeenkomstig de nationale wetgeving aanhangig is gemaakt.

         (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak T-144/07: Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — ThyssenKrupp Liften Ascenseurs/Commissie

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/29

         Beroep ingesteld op 7 mei 2007 — ThyssenKrupp Liften Ascenseurs/Commissie
   (Zaak T-144/07)
   (2007/C 155/55)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: ThyssenKrupp Liften Ascenseurs NV/SA (Brussel, België) (vertegenwoordigd door: V. Turner en D. Mes, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van de bestreden beschikking, voor zover de beschikking verzoekster betreft;

               —

               subsidiair, vermindering van de hoogte van de boete waarvoor verzoekster hoofdelijk aansprakelijk wordt gehouden;

               —

               veroordeling van verweerster in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vecht de beschikking C(2007)512 definitief (zaak COMP/E-1/38.823 — PO/Elevators and escalators) van de Commissie aan. Zij vraagt de vernietiging van de beschikking voor zover de beschikking haar betreft, dan wel een verlaging van de aan haar opgelegde boete.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster ten eerste in dat de Commissie niet bevoegd zou zijn geweest om artikel 81 EG toe te passen, aangezien de inbreuk geen merkbaar effect zou hebben gehad op de tussenstatelijke handel in de EU.
   Subsidiair roept verzoekster in dat de Commissie niet de bij uitstek geschikte mededingingsautoriteit was voor de toepassing van artikel 81 EG in de zin van de Mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking binnen het netwerk van mededingingsautoriteiten (1). Volgens verzoekster heeft de Commissie door toch een procedure in te leiden het gerechtvaardigd vertrouwen van verzoekster, dat zij kon afleiden uit de toepassing van deze mededeling, geschonden.
   Ten derde zou de Commissie met het inleiden van een procedure en het opleggen van een boete inbreuk hebben gepleegd op het beginsel „ne bis in idem”, het rechtszekerheidsbeginsel, het beginsel van gerechtvaardigd vertrouwen en het beginsel van goed bestuur, aangezien de Belgische mededingingsautoriteit verzoekster immuniteit voor geldboeten had verleend met betrekking tot de deelname aan de kartelinbreuk die het voorwerp van de bestreden beschikking vormt.
   De Commissie zou voorts onrechtmatig hebben vastgesteld dat verzoekster ThyssenKrupp Elevators AG en ThyssenKrupp AG hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de inbreuk die verzoekster heeft gepleegd.
   Verzoekster roept eveneens in dat de Commissie artikel 23 van Verordening 1/2003 (2), de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboetes (3), het gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden bij het vaststellen van de op te leggen boete. De Commissie zou bovendien het boeteplafond van artikel 23 niet hebben gerespecteerd.
   Verzoekster roept verder in dat de Commissie zich schuldig zou hebben gemaakt aan een schending van de clementiemededeling (4) en het gelijkheidsbeginsel bij het bepalen van de hoogte van de vermindering van de aan verzoekster op te leggen boete wegens verzoeksters samenwerking binnen het kader van de clementiemededeling.
   Tenslotte zou de Commissie zich schuldig hebben gemaakt aan een schending van het gelijkheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gerechtvaardigd vertrouwen en het beginsel van goed bestuur bij het bepalen van de hoogte van de vermindering van de aan verzoekster op te leggen boete wegens samenwerking buiten het kader van de clementieregeling.

      (1)  PB 2004 C 101, blz. 43.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (3)  Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 15, lid 2, van Verordening nr. 17, respectievelijk artikel 65, lid 5, van het EGKS-Verdrag worden opgelegd (PB 1998 C 9, blz. 3).

      (4)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB C 45, blz. 3).


title: Doorhaling van zaak C-225/01

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/33

         Doorhaling van zaak C-225/01 (1)

   (2004/C 94/75)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-225/01 (verzoek van het Tribunale civile di Genova om een prejudiciële beslissing): Off-Road Action sas Model Toys di Luca Luperini tegen Prefetto di Genova.

      (1)  PB C 227 van 11.8.2001.


title: Gevoegde zaken C-43/13 en C-44/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 april 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Köln/Kronos Titan GmbH (C-43/13), Hauptzollamt Krefeld/Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH (C-44/13) (Richtlijn 2003/96/EG — Belasting van energieproducten — Producten die in richtlijn 2003/96/EG niet worden vermeld — Begrip „gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof” )

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/9

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 april 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Hauptzollamt Köln/Kronos Titan GmbH (C-43/13), Hauptzollamt Krefeld/Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH (C-44/13)
   (Gevoegde zaken C-43/13 en C-44/13) (1)

   ((Richtlijn 2003/96/EG - Belasting van energieproducten - Producten die in richtlijn 2003/96/EG niet worden vermeld - Begrip „gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof”))
   2014/C 159/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hauptzollamt Köln (C-43/13), Hauptzollamt Krefeld (C-44/13)

      Verwerende partij: Kronos Titan GmbH (C-43/13), Rhein-Ruhr Beschichtungs-Service GmbH (C-44/13)

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Bundesfinanzhof — Uitlegging van artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51) — Belasting van andere energieproducten dan die waarvoor de richtlijn belastingniveaus vaststelt — Begrippen gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof — Mogelijkheid om op een als verwarmingsbrandstof gebruikt product de belasting voor het product met de meest gelijkende chemische samenstelling toe te passen, wanneer dit product is onderworpen aan een hogere dan de voor verwarmingsbrandstoffen toepasselijke belasting, omdat het als motorbrandstof kan worden gebruikt

      Dictum

   Artikel 2, lid 3, van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit, waarin wordt bepaald dat andere energieproducten dan die waarvoor in deze richtlijn een belastingniveau is vastgesteld, tegen het tarief voor gelijkwaardige motor- of verwarmingsbrandstof worden belast naargelang het gebruik dat ervan wordt gemaakt, moet aldus worden uitgelegd dat eerst moet worden bepaald of het betrokken product als verwarmingsbrandstof dan wel als motorbrandstof wordt gebruikt, alvorens te bepalen welke motor- of verwarmingsbrandstof, naargelang het geval, uit de overeenkomstige tabel van bijlage I bij deze richtlijn door het betrokken product daadwerkelijk in zijn gebruik wordt vervangen of, indien er geen vervanging is, welke van deze motor- of verwarmingsbrandstoffen dit product door zijn kenmerken en gebruiksdoel het dichtst benadert.

      (1)  PB C 123 van 27.4.2013.


title: Zaak T-553/10: Arrest van het Gerecht van 13 maart 2013 — Biodes/BHIM — Manasul Internacional (FARMASUL) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FARMASUL — Ouder Spaans beeldmerk MANASUL — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Onderscheidend vermogen van ouder merk — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/16

         Arrest van het Gerecht van 13 maart 2013 — Biodes/BHIM — Manasul Internacional (FARMASUL)
   (Zaak T-553/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FARMASUL - Ouder Spaans beeldmerk MANASUL - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Onderscheidend vermogen van ouder merk - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 123/26
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Biodes, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: E. Manresa Medina, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Manasul Internacional, SL (Ponferrada, Spanje) (vertegenwoordiger: M. I. Escudero Pérez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2010 (zaak R 1034/2009-1) inzake een oppositieprocedure tussen Manasul Internacional, SL en Biodes, SL

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Biodes, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Zaak T-24/15: Beschikking van het Gerecht van 5 april 2016 — NICO/Raad

text:
               30.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 191/45

         Beschikking van het Gerecht van 5 april 2016 — NICO/Raad
   (Zaak T-24/15) (1)

   (2016/C 191/61)
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak C-136/05: Beroep, op 22 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/16

         Beroep, op 22 maart 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-136/05)
   (2005/C 115/29)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 maart 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa en D. Martin als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 6 maart 2003 in zaak C-478/01 betreffende de verplichting voor de octrooigemachtigden om domicilie te kiezen bij een erkende gemachtigde wanneer zij diensten verrichten, de krachtens de artikelen 49 EG en 10 EG op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te gelasten aan de Commissie een dwangsom van 9100 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het in zaak C-478/01 gewezen arrest te betalen vanaf de datum waarop het arrest in de onderhavige zaak zal worden uitgesproken, tot op de datum waarop het arrest in zaak C-478/01 zal zijn uitgevoerd;

               —

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In zijn arrest van 6 maart 2003 in zaak C-478/01 heeft Hof voor recht verklaard:

      „Gelet op de op octrooigemachtigden rustende verplichting om woonplaats te kiezen bij een erkend gemachtigde wanneer zij diensten verrichten, en gelet op het feit dat de Luxemburgse regering geen informatie heeft verstrekt over de precieze voorwaarden voor toepassing van artikel 85, lid 2, van de wet van 20 juli 1992 houdende wijziging van de regeling inzake uitvindingsoctrooien, en van de artikelen 19 en 20 van de wet van 28 december 1988 tot regeling van de toegang tot de beroepen van ambachtsman, handelaar en industrieel, alsmede tot bepaalde vrije beroepen, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 49 EG, respectievelijk artikel 10 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.”

   Overeenkomstig de procedure van artikel 228 EG heeft de Commissie het Groothertogdom Luxemburg bij brief van 19 december 2003 eraan herinnerd dat het de uit het arrest in zaak C-478/01 voortvloeiende verplichtingen dient na te komen, en deze lidstaat uitgenodigd, binnen een termijn van twee maanden zijn opmerkingen in te dienen.
   Omdat op deze brief niet werd geantwoord, heeft de Commissie de Luxemburgse autoriteiten bij brief van 9 juli 2004 een met redenen omkleed advies doen toekomen.
   Op dit met redenen omkleed advies werd evenmin gereageerd.
   Nu de Luxemburgse autoriteiten op de schriftelijke ingebrekestelling noch op het met redenen omkleed advies hebben gereageerd, kan niet worden betwist dat zij tot op heden niet de maatregelen hebben genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest in zaak C-478/01.
   Overeenkomstig artikel 228, lid 2, tweede alinea, tweede zin, EG vermeldt de Commissie in het verzoekschrift het bedrag van de door de betrokken lidstaat te betalen forfaitaire som of dwangsom die zij in de gegeven omstandigheden passend acht.
   In het onderhavige geval is de Commissie van mening dat een dwangsom van 9 100 EUR per dag passend is, gelet op de ernst en de duur van de inbreuk en rekening houdt met de noodzaak, de dwangsom de nodige afschrikkende werking te verlenen.


title: Zaak T-607/13: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2015 — Granette & Starorežná Distilleries/BHIM–Bacardi (42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 %vol.) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk 42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 %vol. — Ouder gemeenschapsbeeldmerk 42 BELOW — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/31

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2015 — Granette & Starorežná Distilleries/BHIM–Bacardi (42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 %vol.)
   (Zaak T-607/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk 42 VODKA JEMNÁ VODKA VYRÁBĚNÁ JEDINEČNOU TECHNOLOGIÍ 42 %vol. - Ouder gemeenschapsbeeldmerk 42 BELOW - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 213/53)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Granette & Starorežná Distilleries a.s. (Ústí nad Labem, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: T. Chleboun, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Gája en P. Geroulakos, vervolgens M. Geroulakos en M. Šimandlova, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bacardi Co. Ltd (Vaduz, Liechtenstein) (vertegenwoordiger: M. Reinisch, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 september 2013 (zaak R 1605/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen Bacardi Co. Ltd en Granette & Starorežná Distilleries a.s.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Granette & Starorežná Distilleries a.s. zal zijn eigen kosten dragen, alsmede de kosten die zijn opgekomen voor het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en voor Bacardi Co. Ltd.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.


title: Zaak T-159/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Estancia Piedra/BHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/60

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2007 — Estancia Piedra/BHIM — Franciscan Vineyards (ESTANCIA PIEDRA)
   (Zaak T-159/06) (1)

   (2008/C 51/109)

      Procestaal: Engels

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.