title: Zaak C-264/05: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/19/EG — Onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels — Verpleegkundige, tandarts, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 15 juni 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-264/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/19/EG - Onderlinge erkenning van diploma's, certificaten en andere titels - Verpleegkundige, tandarts, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2006/C 190/10)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Manville en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verweerster: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: C. Schulze-Bahr, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering binnen de gestelde termijn van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (PB L 206, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de volledige implementatie van richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-465/13: Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Comunidad Autónoma de Cataluña en CTTI/Commissie

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/26

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Comunidad Autónoma de Cataluña en CTTI/Commissie
   (Zaak T-465/13)
   2013/C 304/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Comunidad Autónoma de Cataluña (Cataluña, Spanje) en Centre de Telecomunicacions i Tecnologies de la Informació de la Generalitat de Catalunya (Cataluña, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, N. Ruiz García, M. Muñoz de Juan en M. Reverter Baquer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de ter ondersteuning van het onderhavige beroep aangevoerde middelen ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het bestreden besluit, en in het bijzonder artikel 1 daarvan, nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat met de interne markt onverenigbare staatssteun is verleend;

               —

               de in de artikelen 3 en 4 van het besluit vervatte bevelen tot terugvordering derhalve nietig te verklaren, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen hetzelfde besluit als dat in zaak T-462/13, Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie.
   De ter ondersteuning van hun beroep aangevoerde middelen komen overeen met die welke in die zaak zijn aangevoerd.


title: Doorhaling van zaak C-549/03

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/22

         Doorhaling van zaak C-549/03 (1)

   (2005/C 106/51)

      (Procestaal: Frans)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 december 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-549/03: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en door Ierland.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak T-87/04: Beroep, op 1 maart 2004 ingesteld door Milagros Irene Arranz Benitez tegen Europees Parlement

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/78

         Beroep, op 1 maart 2004 ingesteld door Milagros Irene Arranz Benitez tegen Europees Parlement
   (Zaak T-87/04)
   (2004/C 106/153)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 maart 2004 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Milagros Irene Arranz Benitez, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door Sébastien Orlandi, Albert Coolen, Jean-Noël Louis en Etienne Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het besluit van het hoofd van de dienst „Individuele rechten” van het Europees Parlement van 15 april 2003 nietig te verklaren;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij de bestreden handeling heeft het Parlement beslist om voor de berekening van de fiscale aftrek bedoeld in artikel 3 van verordening nr. 260/68 (1) en de aan verzoekster verschuldigde ontheemdingstoelage enkel rekening te houden met twee van haar vier kinderen, op grond dat in het levensonderhoud van de kinderen wordt voorzien door verzoekster en haar ex-echtgenoot, die eveneens ambtenaar is en recht heeft op dezelfde voordelen. Verzoekster betwist dat besluit en stelt dat alleen zij instaat voor het werkelijke levensonderhoud van de kinderen, aangezien het bedrag dat haar ex-echtgenoot maandelijks voor elk kind betaalt, lager is dan de drempel bepaald in de conclusie van het college van diensthoofden nr. 188/89 en hoe dan ook niet zo groot is dat kan worden aangenomen dat de kinderen ten laste komen van hun vader, gelet op zijn rang en het feit dat hij is tewerkgesteld buiten de Gemeenschap.

      (1)  Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 260/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van de voorwaarden en de wijze van heffing van de belasting ten bate van de Europese Gemeenschappen (PB L 56, blz. 8).


title: Zaak C-429/00: Verzoek van het Giudice di Pace di Genova van 11 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova

text:
C 28/20                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.1.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Hogere voorziening, op 21 november 2000 ingesteld
                                                                        door Anton Dürbeck GmbH tegen het arrest van het
—     te verklaren dat het Verenigd Koninkrijk, door niet te            Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
      verzekeren dat het zwemwater in het Verenigd Koninkrijk           pen (Vijfde kamer) van 19 september 2000 in zaak
      voldoet aan de overeenkomstig artikel 3 van richtlijn             T-252/97, Anton Dürbeck GmbH tegen Commissie van
      76/160/EEG (1) vastgestelde grenswaarden, niet heeft vol-         de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Ko-
      daan aan de krachtens die richtlijn op hem rustende                             ninkrijk Spanje en Franse Republiek
      verplichtingen;
                                                                                (Zaak C-430/00)
—     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
                                                                                (2001/C 28/39)
Middelen en voornaamste argumenten                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 21 november 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                        Anton Dürbeck GmbH, vertegenwoordigd door G. Meier,
Ingevolge artikel 4 van richtlijn 76/160 dienden de lidstaten           advocaat, Berrenrather Straße 313, D-50937 Keulen, tegen het
binnen tien jaar na kennisgeving van de richtlijn alle noodzake-        arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
lijke maatregelen te treffen opdat de kwaliteit van het zwem-           Gemeenschappen (Vijfde kamer) van op 19 september 2000
water zou voldoen aan de in de bijlage vermelde grenswaarden.           in zaak T-252/97, Anton Dürbeck GmbH tegen de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Konink-
                                                                        rijk Spanje en Franse Republiek.
De Commissie stelt dat het Verenigd Koninkrijk, ondanks
pogingen zich naar de richtlijn te voegen, nog steeds niet aan          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
de daarin gestelde eisen voldoet. Derhalve moet worden
geconcludeerd, dat het Verenigd Koningrijk niet heeft voldaan           1.    het bestreden arrest te vernietigen;
aan de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen.
                                                                        2.    de bestreden hardheidsbeschikking van de Commissie
                                                                              van 10 juli 1997 nietig te verklaren;
(1) Richtlijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betref-
    fende de kwaliteit van het zwemwater, PB L 31 van 5.2.1976,         3.    verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
    blz. 1.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        —     Het Gerecht heeft verzoeksters betoog betreffende
                                                                              schending van het beginsel van gelijke behandeling ten
                                                                              onrechte niet gevolgd. Verweerster had pas in haar
                                                                              verweerschrift het „belang van gelijke behandeling van alle
                                                                              marktdeelnemers” als verweer aangevoerd en verzoekster
                                                                              heeft zelfs niet de gelegenheid gehad hierop te repliceren.
Verzoek van het Giudice di Pace di Genova van
11 november 2000 om een prejudiciële beslissing in het                  —     Het Gerecht komt op basis van een onjuiste beoordeling
   geding tussen Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova                       van de overeenkomst tussen verzoekster en Consultban
                                                                              tot de conclusie, dat de Commissie de hoogte van de
                         (Zaak C-429/00)                                      aan verzoekster toe te kennen vergoeding correct heeft
                                                                              vastgesteld.
                          (2001/C 28/38)                                —     Het Gerecht heeft ten onrechte aanvaard, dat de Commis-
                                                                              sie bepaalde dat de als vergoeding toegekende hardheids-
                                                                              certificaten geen referentiewerking hadden. De Commis-
Het Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van                       sie had überhaupt niet voor vergoeding bij wege van
11 november 2000, ingekomen ter griffie van het Hof                           hardheidslicenties mogen opteren indien zij als gevolg
van Justitie op 20 november 2000, in het geding tussen                        daarvan diende te bepalen dat die certificaten geen
Radiosistemi Srl en Prefetto di Genova, het Hof van Justitie van              referentiewerking hadden. Nadat zij daar evenwel voor
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       had geopteerd, kon zij wegens de dwingende werking van
beslissing over prejudiciële vragen die identiek zijn met die in              artikel 19 van verordening nr. 404/93 die certificaten de
zaak C-388/00 (1).                                                            referentiewerking zelfs dan niet ontnemen wanneer deze
                                                                              referentiewerking — naar gelang van de verdere lotgeval-
                                                                              len van de ordening van de bananenmarkt — tot
(1) Zie bladzijde 10 van dit Publicatieblad.                                  overcompensatie van de door verzoekster geleden schade
                                                                              kon leiden.


title: Zaak C-240/00: Beroep, op 15 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
26.8.2000              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 247/19
Beroep, op 15 juni 2000 ingesteld door Commissie van                   Hogere voorziening, op 15 juni 2000 ingesteld door Kish
  de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland                   Glass Company tegen het arrest, op 30 maart 2000 in
                                                                       zaak T-65/96 tussen Kish Glass Company Ltd en de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
                         (Zaak C-240/00)                               door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (Vierde kamer)
                         (2000/C 247/25)
                                                                                (Zaak C-241/00 P)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                (2000/C 247/26)
op 15 juni 2000 beroep tegen Republiek Finland ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door E. Paasivirta en R. Wainwright, leden van haar           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg             op 15 juni 2000 hogere voorziening ingesteld door Kish Glass
bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                    Company Ltd, vertegenwoordigd door M. Byrne, solicitor,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                                                                       Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt,
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                postbus 39, tegen het arrest, op 30 maart 2000 in zaak
dat het den Hove behage:                                               T-65/96 tussen Kish Glass Company Ltd en de Commissie van
                                                                       de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
1)    vast te stellen dat Finland, door de in artikel 4, leden 1 en    kamer).
      2, van richtlijn 79/409/EEG (1) van de Raad van 2 april
      1979 inzake het behoud van de vogelstand, bedoelde
      speciale beschermingszones niet voldoende en definitief          Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
      aan te wijzen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
      verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       —     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen
                                                                             en de beschikking van de Commissie van 21 februari
2)    Finland in de kosten van de procedure te verwijzen.                    1996 in zaak IV/34.193 — Kish Glass, nietig te verklaren;
                                                                       —     de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwirante
                                                                             betreffende de hogere voorziening en betreffende haar
Middelen en voornaamste argumenten                                           beroep bij het Gerecht van eerste aanleg.
Artikel 4, lid 1, van de vogelrichtlijn bepaalt, dat de lidstaten
voor de in bijlage I bij de richtlijn vermelde soorten de naar         Middelen en voornaamste argumenten
aantal en oppervlakte voor de instandhouding van deze
soorten meest geschikte gebieden als speciale beschermings-
                                                                       Tot staving van de onderhavige hogere voorziening worden
zones aanwijzen. Volgens artikel 4, lid 2, nemen de lidstaten
                                                                       drie middelen aangevoerd, ten betoge dat het Gerecht van
soortgelijke maatregelen ten aanzien van de niet in bijlage I
                                                                       eerste aanleg op drie belangrijke punten de beginselen van het
genoemde en geregeld voorkomende trekvogels, waarbij re-
                                                                       gemeenschapsrecht heeft geschonden.
kening wordt gehouden met de behoeften aan bescherming.
Ingevolge artikel 4, lid 3, zenden de lidstaten de Commissie
alle passende gegevens over de aangewezen gebieden zodat de
                                                                       Eerste middel: onjuiste uitlegging van de vereisten van artikel 11,
Commissie maatregelen kan nemen om een eenvormig net-
                                                                       lid 3, van verordening 17 van 1962 (1).
werk te vormen.
                                                                       Het Gerecht van eerste aanleg heeft de vereisten van artikel 11
Aangezien de toetredingsakte voor Finland geen uitzonderin-            van verordening nr. 17 onjuist uitgelegd, waar het ervan
gen of overgangsbepalingen betreffende de vogelrichtlijn bevat,        uitging dat de Commissie via mondelinge verzoeken bewijs-
had dit land de krachtens die richtlijn op hem rustende                materiaal mag verzamelen, mits achteraf een verzoek in de
verplichtingen tegen 1 januari 1995 moeten nakomen.                    juiste vorm wordt gedaan. De wijze waarop het Hof deze
                                                                       kwestie heeft behandeld, bevat tegenstrijdigheden.
(1) PB L 103, blz. 1.                                                  Tweede middel: onjuiste toepassing van de rechtspraak van het
                                                                       Hof van Justitie, inzonderheid in de zaak BAT & Reynolds/
                                                                       Commissie, en de daaruit voortvloeiende schending van de
                                                                       rechten van de klager, nu het Gerecht van oordeel was dat
                                                                       negen dagen voor Kish volstonden om opmerkingen in te
                                                                       dienen.


title: Zaak T-415/09: Beroep ingesteld op 14 oktober 2009 — New Yorker SHK Jeans/BHIM — Vallis K — Vallis A (FISHBONE)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/32

         Beroep ingesteld op 14 oktober 2009 — New Yorker SHK Jeans/BHIM — Vallis K — Vallis A (FISHBONE)
   (Zaak T-415/09)
   2009/C 297/49
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: New Yorker SHK Jeans GmbH (Braunschweig, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Gaul, T. Golda, S. Kirschstein-Freund en V. Spitz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vallis K — Vallis A & Co. OE (Athene, Griekenland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juli 2009 in zaak R 1051/2008-1 wijzigen en verklaren dat het beroep gegrond is en de oppositie wordt afgewezen voor waren van klasse 25;

               —

               subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 juli 2009 in zaak R 1051/2008-1 vernietigen voor zover daarbij het beroep is verworpen en de afwijzing van de aanvraag voor waren van klasse 25 is bevestigd;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „FISHBONE” voor waren van de klassen 18 en 25

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Griekse merkinschrijving voor het merk „FISHBONE BEACHWEAR” voor waren van klasse 25; ouder teken „Fishbone” (woord- en beeldteken) dat in Griekenland in het economisch verkeer wordt gebruikt voor „kledingstukken, schoeisel en hoofddeksels”

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep en verwerping van het beroep voor het overige

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 43, lid 2, en 74, lid 2, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans de artikelen 42, lid 2, en 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad) en van regel 22, lid 2, van verordening nr. 2868/95 (1) van de Commissie, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat zij rekening mocht houden met de op 15 januari 2007 overgelegde catalogi; schending van artikel 73 van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans artikel 75 van verordening nr. 207/2009 van de Raad), aangezien de kamer van beroep geen motivering heeft verstrekt voor de inaanmerkingneming van de op 15 januari 2007 overgelegde catalogi; schending van de artikelen 43, leden 2 en 5, en 15, leden 1 en 2, sub a, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans de artikelen 42, leden 2 en 5, en 15, lid 1, eerste en tweede alinea, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft gesteld dat het bewijs was geleverd van het normale gebruik van het oppositiemerk; schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad), aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft aangenomen dat er gevaar voor verwarring van de betrokken merken bestond.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-412/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken, leveringen en diensten — Richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG, 93/37/EEG en 93/38/EEG — Transparantie — Gelijke behandeling — Opdrachten die wegens hun waarde van werkingssfeer van deze richtlijnen zijn uitgesloten)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/2

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-412/04) (1)

   (Niet-nakoming - Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken, leveringen en diensten - Richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG, 93/37/EEG en 93/38/EEG - Transparantie - Gelijke behandeling - Opdrachten die wegens hun waarde van werkingssfeer van deze richtlijnen zijn uitgesloten)
   (2008/C 92/02)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: X. Lewis en K. Wiedner, gemachtigden, en G. Bambara, avocat)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. Braguglia en M. Fiorilli, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordiger: G. de Bergues, gemachtigde), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: H. G. Sevenster en M. de Grave, gemachtigden), Republiek Finland (vertegenwoordiger: A. Guimaraes-Purokoski, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1), richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54), richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie (PB L 199, blz. 84), en richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1) — Schending van de artikelen 43 en 49 EG — Schending van de beginselen van transparantie en gelijke behandeling
   Dictum

               1)

               Door de vaststelling van:

                           —

                           artikel 2, lid 1, van kaderwet nr. 109 van 11 februari 1994 inzake openbare werken (legge quadro in materia di lavori pubblici), zoals gewijzigd bij wet nr. 166 van 1 augustus 2002, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening, richtlijn 93/36/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen, en richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1997;

                           —

                           artikel 2, lid 5, van deze wet, zoals gewijzigd, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 93/37, zoals gewijzigd;

                           —

                           de artikelen 27, lid 2, en 28, lid 4, van deze wet, zoals gewijzigd, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 92/50 en richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Italiaanse Republiek dragen hun eigen kosten.

               4)

               De Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Finland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak C-211/02: Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
27.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/15
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                        De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                       dat het den Hove behage:
1.    vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk door niet de
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen     1.    Vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 97/43/                    niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      Euratom van de Raad van 30 juni 1997 betreffende                       te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven
      de bescherming van personen tegen de gevaren van                       aan richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de
      ioniserende straling in verband met medische blootstel-                Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking
      ling en tot intrekking van richtlijn 84/466/Euratom (1), of            van persoonsgegevens en de bescherming van de per-
      de Commissie die bepalingen althans niet mee te delen,                 soonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (1),
      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen              niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem
      niet is nagekomen;                                                     rustende verplichtingen;
2.    het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.               2.    het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
                                                                             wijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Volgens artikel 192, lid 1, van het Verdrag moeten de lidstaten
alle passende algemene en specifieke maatregelen nemen om              De omzettingstermijn is op 24 oktober 1998 respectievelijk
de nakoming van de uit het Verdrag of de handelingen van de            24 oktober 2000 (voor artikel 5 van de richtlijn) verstreken.
communautaire instellingen voortvloeiende verplichtingen te
verzekeren.
                                                                       (1) PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1.
De verplichting van het Verenigd Koninkrijk om maatregelen
te treffen tot nakoming van de richtlijn is niet in geschil.
Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet in
kennis heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld ter
nakoming van de betrokken richtlijn ten aanzien van Gibraltar,         Beroep, op 5 juni 2002 ingesteld door Commissie van de
en daar de Commissie niet beschikt over andere informatie op            Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
grond waarvan zij kan concluderen dat het Verenigd Konink-
rijk de nodige maatregelen heeft getroffen, moet zij aannemen                                   (Zaak C-212/02)
dat het Verenigd Koninkrijk dergelijke bepalingen nog niet
heeft vastgesteld en dus niet aan haar verplichtingen uit hoofde                                (2002/C 180/26)
van de richtlijn heeft voldaan.
(1) PB L 180 van 9.7.1997, blz. 22.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 5 juni 2002 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door M. Nolin, lid van haar juridische dienst,
                                                                       bijgestaan door R. Roniger van het kantoor Haarmann,
                                                                       Hemmelrath in Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
                                                                       burg bij L. Escobar Guerero, lid van de juridische dienst van de
Beroep, op 4 juni 2002 ingesteld door Commissie van                    Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-211/02)                                1.    Vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtin-
                                                                             gen die op haar rusten krachtens de richtlijnen 89/665/
                         (2002/C 180/25)                                     EEG (1) en 92/13/EEG (2) betreffende beroepsprocedures,
                                                                             in het bijzonder de verplichtingen van artikel 2, lid 1,
                                                                             sub a en b niet is nagekomen, omdat de wettelijke
                                                                             regelingen betreffende de gunning van overheidsopdrach-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   ten van de Länder Salzburg, Steiermark, Niederösterreich
op 4 juni 2002 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                         en Kärnten, niet onder alle omstandigheden voorzien in
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-                        een beroepsprocedure tegen het gunningsbesluit waarin
pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt als gemachtigde,                       een afgewezen inschrijver de nietigverklaring ervan kan
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     vorderen.


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-232/16 P (PB C 63 van 27.2.2017)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/47

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-232/16 P
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 63 van 27 februari 2017
      )
   (2017/C 195/62)
   De mededeling in zaak T-232/16 P, Commissie/Frieberger en Vallin, dient te worden gelezen als volgt:

      „Arrest van het Gerecht van 19 januari 2017 — Commissie/Frieberger en Vallin
      (Zaak T-232/16 P) (1)

      ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioenen - Hervorming van het Statuut - Verhoging van de pensioenleeftijd - Besluit houdende weigering om de extra pensioenjaren te herwaarderen - Verbod om ultra petita te beslissen - Onjuiste rechtsopvatting - Motiveringsplicht”))
      (2017/C 063/39)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en G. Gattinara, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Jürgen Frieberger (Sint-Lambrechts-Woluwe, België), Benjamin Vallin (Sint-Gillis, België) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 2 maart 2016, Frieberger en Vallin/Commissie (F-3/15, EU:F:2016:26), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

         Dictum

                  1.

                  Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 2 maart 2016, Frieberger en Vallin/Commissie (F-3/15), wordt vernietigd.

                  2.

                  Het door Frieberger en Vallin bij het Gerecht voor ambtenarenzaken ingestelde beroep in de zaak F-3/15 wordt verworpen.

                  3.

                  Elke partij draagt haar eigen kosten van de procedure in hogere voorziening.

                  4.

                  Frieberger en Vallin worden verwezen in de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken, daaronder begrepen de kosten van de Europese Commissie.

                  5.

                  Het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen hun eigen kosten van de procedure bij het Gerecht voor ambtenarenzaken alsook van deze procedure.”

      (1)  PB C 243 van 4.7.2016.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 november 1998 in zaak T-147/97: Champion Stationery Mfg Co. Ltd e.a. tegen Raad van de Europese Unie (Antidumpingrechten - Administratieve procedure - Definitieve mededeling - Wijziging van antidumpingrechten - Rechten van de verdediging) (1999/C 1/23)

text:
C 1/12               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                4.1.1999
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                   van 19 november 1998                                              van 25 november 1998
in zaak T-147/97: Champion Stationery Mfg Co. Ltd e.a.            in zaak T-222/97, A. Steffens tegen Raad van de Europese
            tegen Raad van de Europese Unie (1)                    Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Antidumpingrechten Ð Administratieve procedure Ð                 (Beroep tot schadevergoeding Ð Niet-contractuele aan-
Definitieve mededeling Ð Wijziging van antidumpingrech-           sprakelijkheid Ð Melk Ð Extra heffing Ð Referentiehoe-
             ten Ð Rechten van de verdediging)                    veelheid Ð Producenten die verbintenis tot niet-levering of
                                                                  omschakeling zijn aangegaan Ð Vergoeding Ð Verorde-
                        (1999/C 1/23)
                                                                             ning (EEG) nr. 2187/93 Ð Verjaring)
                                                                                (1999/C 1/24)
                     (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In zaak T-147/97, Champion Stationery Mfg Co. Ltd, ven-
nootschap gevestigd in Hongkong (China), Sung Kwong
Metal Manufacturer Co. Ltd, vennootschap gevestigd in
Hongkong (China), US Ring Binder Corporation, vennoot-            In zaak T-222/97, A. Steffens, wonende te Aschendorf
schap gevestigd in New Bedford, Massachusetts (Verenigde          (Duitsland), vertegenwoordigd door W. Remmers, W.
Staten), vertegenwoordigd door R. Luff, advocaat te Brus-         Meyer en A. Kleymann, advocaten te Papenburg, domicilie
sel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore          gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Turk en
van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, rue Goethe 11,            Prum, advocaten aldaar, avenue Guillaume 13 A tegen
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Tanca           Raad van de Europese Unie (gemachtigde: J.-P. Hix, bij-
en E. Karlsson, bijgestaan door H.-J. Rabe en G. M. Ber-          gestaan door H.-J. Rabe en M. NuÂnÄez Müller, advocaten
risch, advocaten te Hamburg en te Brussel), ondersteund           te Hamburg en Brussel), en Commissie van de Europese
door Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge-                Gemeenschappen (gemachtigde: D. Booû, bijgestaan door
machtigden: V. Kreuschitz en N. Khan), Koloman Handler            H.-J. Rabe en M. NuÂnÄez Müller, advocaten te Hamburg
GesmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk), en Robert                en Brussel), betreffende een beroep tot vergoeding van de
Krause GmbH & Co KG, gevestigd te Espelkamp (Duits-               schade die verzoeker stelt te hebben geleden doordat hij
land), vertegenwoordigd door M. Bierwagen, advocaat te            geen melk heeft kunnen leveren ingevolge Verordening
Berlijn en te Brussel, intervenieÈnten, betreffende een ver-      (EEG) nr. 857/84 van de Raad van 31 maart 1984 hou-
zoek om nietigverklaring, voorzover zij verzoeksters              dende algemene voorschriften voor de toepassing van de
betreft, van Verordening (EG) nr. 119/97 van de Raad van          in artikel 5 quater van Verordening (EEG) nr. 804/68
20 januari 1997 tot instelling van definitieve antidumping-       bedoelde heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB
rechten op de invoer van bepaalde ringbandmechanismen             L 90 van 1.4.1984, blz. 13), zoals aangevuld bij Verorde-
van oorsprong uit MaleisieÈ en uit de Volksrepubliek China        ning (EEG) nr. 1371/84 van de Commissie (PB L 132 van
en tot definitieve invordering van de voorlopig ingestelde        18.5.1984, blz. 11), heeft het Gerecht (Eerste Kamer),
rechten (PB L 22 van 24.1.1997, blz. 1), heeft het Gerecht        samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, R. M.
(Vierde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: P.           Moura Ramos en P. Mengozzi, rechters; griffier: A. Mair,
Lindh, president, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts, J. D.        administrateur, op 25 november 1998 een arrest gewezen
Cooke en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez,     waarvan het dictum luidt als volgt:
administrateur, op 19 november 1998 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                  1. Verwerpt het beroep.
1. Verwerpt het beroep.
                                                                  2. Verwijst verzoeker in de kosten.
2. Verwijst elke partij in de eigen kosten.
                                                                  (1) PB C 318 van 18.10.1997.
(1) PB C 199 van 28.6.1997.


title: Zaak F-83/15: Beroep ingesteld op 28 mei 2015 — ZZ/Europees GNSS-Agentschap

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/60

         Beroep ingesteld op 28 mei 2015 — ZZ/Europees GNSS-Agentschap
   (Zaak F-83/15)
   (2015/C 279/76)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europees GNSS-Agentschap

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het beoordelingsrapport over verzoekers proeftijd en van het latere besluit van de uitvoerend directeur van de verwerende partij om hem na afloop van zijn proeftijd te ontslaan

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het beoordelingsrapport over verzoekers proeftijd en, dientengevolge,

               —

               nietigverklaring van het besluit van 15 oktober 2014 om verzoeker na zijn proeftijd te ontslaan, welk besluit is bevestigd bij het besluit van 30 oktober 2014;

               —

               verwijzing van het Europees GNSS-Agentschap in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-68/07: Beroep ingesteld op 6 juli 2007 — Gering/Europol

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/42

         Beroep ingesteld op 6 juli 2007 — Gering/Europol
   (Zaak F-68/07)
   (2007/C 247/69)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Radolf Gering ('s-Gravenhage, Nederland) (vertegenwoordiger: P. de Casparis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het op 10 april 2007 overhandigde besluit op bezwaar van 5 april 2007 en, voor zover nodig, van de overeenkomst van 24 april 2007 voor zover deze de inschaling betreft;

               —

               veroordeling van Europol:

                           —

                           primair, tot betaling aan verzoeker met ingang van 1 augustus 2003 van een salaris overeenkomstig schaal 4.2 of, indien het Gerecht dit noodzakelijk acht, een salaris overeenkomstig schaal 4.1;

                           —

                           subsidiair, tot betaling aan verzoeker met ingang van 1 augustus 2004 van een salaris overeenkomstig schaal 4.6, met ingang van 1 augustus 2005 van een salaris overeenkomstig schaal 4.8 en met ingang van 1 augustus 2007 van een salaris overeenkomstig schaal 4.9;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker betwist onder meer het besluit van Europol van 5 april 2007 en het aanhangsel van 24 april 2007 bij zijn aanwervingovereenkomst, voor zover hij daarbij met ingang van 1 december 2004, en niet met ingang van 1 augustus 2003, de datum van zijn aanwerving, is ingedeeld in schaal 4.2.
   Verzoeker betoogt dat Europol bij de bezoldiging en de inschaling van zijn personeelsleden het beginsel van gelijke behandeling had moeten eerbiedigen. Volgens Europol is verzoeker immers met ingang van 1 december 2004, en niet met ingang van 1 augustus 2003 in een hogere schaal ingedeeld, omdat hij pas vanaf die datum werkzaamheden uitoefent van een vergelijkbaar kaliber en met vergelijkbare verantwoordelijkheden als die van in schaal 4 ingedeelde unithoofden. Verzoeker betwist dit en stelt dat Europol niet heeft uitgelegd in welk opzicht zijn taken en verantwoordelijkheden in het tijdvak van 1 augustus 2003 tot 1 december 2004 verschilden van die van andere unithoofden. Europol heeft onder meer geen feiten en omstandigheden aangevoerd waaruit blijkt dat verzoekers werkzaamheden minder veelomvattend waren en/of minder verantwoordelijkheden meebrachten dan die van andere unithoofden.


20150731031616772015/C 270/152162015CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150512131422Zaak C-216/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 12 mei 2015 — Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH
 ---documentbreak--- C2702015NL1320120150512NL0015132142Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 12 mei 2015 — Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH/Ruhrlandklinik gGmbH
   (Zaak C-216/15)2015/C 270/15Procestaal: Duits
      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Betriebsrat der Ruhrlandklinik gGmbH

      Verwerende partij: Ruhrlandklinik gGmbH

      Prejudiciële vraag

   Is artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 2008/104/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende uitzendarbeid (
         1
      ) van toepassing op de terbeschikkingstelling van een verenigingslid aan een andere onderneming om onder het vaktechnische en organisatorische gezag daarvan arbeid te verrichten, wanneer het verenigingslid zich bij het toetreden tot de vereniging ertoe heeft verplicht om zijn volledige arbeidskracht ook aan derden ter beschikking te stellen, waarvoor hij van de vereniging een maandelijkse vergoeding ontvangt die wordt berekend overeenkomstig de gebruikelijke criteria voor de desbetreffende werkzaamheden, en de vereniging voor de terbeschikkingstelling een vergoeding voor de personeelskosten van het verenigingslid alsook een vaste vergoeding voor administratieve kosten ontvangt?
   (
         1
      )	PB L 327, blz. 9.


20150731049616802015/C 270/232862015CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150612181921Zaak C-286/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 12 juni 2015 — SIA „Latvijas propāna gāze”/Valsts ieņēmumu dienests
 ---documentbreak--- C2702015NL1810120150612NL0023181192Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 12 juni 2015 — SIA „Latvijas propāna gāze”/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-286/15)2015/C 270/23Procestaal: Lets
      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SIA „Latvijas propāna gāze”

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

            1)

            Moeten de algemene interpretatieregels 2, onder b), en 3, onder b), die zijn neergelegd in verordening (EG) nr. 1031/2008 (
                  1
               ) van de Commissie van 19 september 2008 tot wijziging van bijlage I bij verordening nr. 2658/87 en in verordening (EG) nr. 948/2009 (
                  2
               ) van de Commissie van 30 september 2009 tot wijziging van bijlage I bij verordening nr. 2658/87, aldus worden uitgelegd dat wanneer het product (vloeibaar petroleumgas) zijn wezenlijk karakter ontleent aan alle bestanddelen van het gasmengsel als geheel en er geen enkel bestanddeel afzonderlijk kan worden geïdentificeerd als factor waaraan dat gas zijn wezenlijk karakter ontleent, moet worden aangenomen dat de factor waaraan het product zijn wezenlijk karakter ontleent in de zin van algemene interpretatieregel 3, onder b), de substantie is die verhoudingsgewijs in het mengsel overheerst?

            2)

            Volgt uit artikel 218, lid 1, onder d), van verordening (EEG) nr. 2454/93 (
                  3
               ) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek dat de aangever van het product (vloeibaar petroleumgas) verplicht is om de procentuele hoeveelheid van de in het mengsel overheersende substanties nauwkeurig aan te geven?

            3)

            Indien de aangever van het product de procentuele hoeveelheid van de in het mengsel overheersende substanties niet nauwkeurig heeft aangegeven, geldt dan voor een gas dat voor 0,32 % uit metaan, ethaan en ethyleen, voor 58,32 % uit propaan en propyleen en voor hoogstens 39,99 % uit butaan en butyleen bestaat, de in casu door de aangever van het product toegepaste code 2711 19 00 van de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie dan wel de door de Valsts ieņēmumu dienests toegepaste code 2711 12 97?

      (
         1
      )	Verordening (EG) nr. 1031/2008 van de Commissie van 19 september 2008 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 291, blz. 1).
   (
         2
      )	Verordening (EG) nr. 948/2009 van de Commissie van 30 september 2009 tot wijziging van verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 287, blz. 1).
   (
         3
      )	PB L 253, blz. 1.


title: Zaak C-298/09: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővarósi Bíróság Gazdasági Kollégiuma — Hongarije) — RANI Slovakia s.r.o./Hankook Tire Magyarország Kft (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de Procesvoering — Toetreding tot de Europese Unie — Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 96/71/EG — Terbeschikkingstelling van werknemers met oog op verrichten van diensten — Uitzendbureau — Vereiste van zetel op grondgebied van lidstaat waarin dienst wordt verricht)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/14

      Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 16 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővarósi Bíróság Gazdasági Kollégiuma — Hongarije) — RANI Slovakia s.r.o./Hankook Tire Magyarország Kft
      (Zaak C-298/09) (1)

      (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de Procesvoering - Toetreding tot de Europese Unie - Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 96/71/EG - Terbeschikkingstelling van werknemers met oog op verrichten van diensten - Uitzendbureau - Vereiste van zetel op grondgebied van lidstaat waarin dienst wordt verricht)
      (2010/C 288/22)
      Procestaal: Hongaars

         Verwijzende rechter

      Fővarósi Bíróság Gazdasági Kollégiuma

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: RANI Slovakia s.r.o;

         Verwerende partij: Hankook Tire Magyarország Kft

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Bíróság — Uitlegging van de artikelen 3, sub c, EG, 49 EG, 52 EG en 54 EG, alsmede van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PB 1997, L 18, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling op grond waarvan uitzendbureaus hun activiteiten enkel mogen uitoefenen indien zij hun op het nationale grondgebied hebben

         Dictum

                  1)

                  De artikelen 49 EG tot en met 54 EG kunnen niet in die zin worden uitgelegd dat een regeling van een lidstaat betreffende de uitoefening van de activiteit van uitzendbureau, die van kracht was op het tijdstip van toetreding van deze lidstaat tot de Europese Unie, geldig blijft zolang de Raad van de Europese Unie geen programma of richtlijnen voor de uitvoering van deze bepalingen heeft vastgesteld met het oog op de vaststelling van de voorwaarden voor de liberalisering van de betrokken categorie van diensten.

                  2)

                  Noch punt 19 van de considerans van richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten noch artikel 1, lid 4, daarvan kan in die zin worden uitgelegd dat een lidstaat de uitoefening van de activiteit van uitzendbureau zou mogen voorbehouden aan alleen de bedrijven die hun zetel op het nationale grondgebied hebben, of laatstgenoemden, wat de afgifte van een vergunning voor de uitoefening van de activiteit in kwestie betreft, gunstiger zou mogen behandelen dan in een andere lidstaat gevestigde bedrijven.

                  3)

                  De artikelen 49 EG tot en met 54 EG moeten in die zin worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling van een lidstaat zoals aan de orde in het hoofdgeding, die de uitoefening van de activiteit van uitzendbureau voorbehoudt aan bedrijven die hun zetel op het nationale grondgebied hebben.

         (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-610/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 november 2015 — Stichting Brein, andere partijen: Ziggo BV en XS4All Internet BV

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 18 november 2015 — Stichting Brein, andere partijen: Ziggo BV en XS4All Internet BV
   (Zaak C-610/15)
   (2016/C 048/21)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Stichting Brein

      Andere partijen: Ziggo BV, XS4All Internet BV

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van de Auteursrechtrichtlijn (1) door de beheerder van een website, indien op die website geen beschermde werken aanwezig zijn, maar een systeem bestaat […] waarbij voor gebruikers meta-informatie over beschermde werken die op de computers van gebruikers staat, wordt geïndexeerd en gecategoriseerd, zodanig dat de gebruikers de beschermde werken aan de hand daarvan kunnen traceren en kunnen up- en downloaden?

               2)

               Indien het antwoord op vraag 1) ontkennend luidt:
               Bieden artikel 8, lid 3, van de Auteursrechtrichtlijn en artikel 11 van de Handhavingsrichtlijn (2) ruimte voor een bevel aan een tussenpersoon als in die bepalingen bedoeld, indien deze tussenpersoon inbreukmakende handelingen van derden faciliteert op de wijze als bedoeld in vraag 1)?

      (1)  Richtlĳn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (PB L 167, blz. 10).

      (2)  Richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten (PB L 157, blz. 45).


title: Zaak C-588/11: Beschikking van het Hof van 18 september 2012 — Omnicare, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor inschrijving van woordteken „OMNICARE” — Oppositie — Beslissing van kamer van beroep waarbij inschrijvingsaanvraag is afgewezen — Beroep — Arrest van Gerecht waarbij dit beroep is verworpen — Intrekking van oppositie — Hogere voorziening — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/12

         Beschikking van het Hof van 18 september 2012 — Omnicare, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Astellas Pharma GmbH
   (Zaak C-588/11) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor inschrijving van woordteken „OMNICARE” - Oppositie - Beslissing van kamer van beroep waarbij inschrijvingsaanvraag is afgewezen - Beroep - Arrest van Gerecht waarbij dit beroep is verworpen - Intrekking van oppositie - Hogere voorziening - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 379/20
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Omnicare, Inc. (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde), Astellas Pharma GmbH (vertegenwoordiger: M. L. Polo Carreño, abogada)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 9 september 2011, Omnicare/BHIM — Astellas Pharma (OMNICARE) (T-290/09), waarbij is verworpen een beroep ingesteld door de aanvrager van het woordmerk „OMNICARE”, voor diensten van klasse 42, strekkende tot vernietiging van beslissing R 402/2008-4 van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 14 mei 2009, waarbij is vernietigd de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van de oppositie van de houder van het nationale merk „OMNICARE”, voor diensten van de klassen 35, 41 en 42 — Uitlegging en toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 — Begrip normaal gebruik van een ouder merk — Merk gebruikt voor kosteloos verleende diensten

      Dictum

               1)

               Op de hogere voorziening van Omnicare Inc. behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Omnicare Inc. draagt de kosten die het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) in het kader van de onderhavige procedure en van de procedure in kort geding heeft gemaakt.

               3)

               Omnicare Inc. en Astellas Pharma GmbH dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 25 van 28.01.2012.


title: Zaak C-74/02: Beroep, op 5 maart 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
20.4.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 97/9
Beroep, op 5 maart 2002 ingesteld door Commissie van                 Beroep, op 13 maart 2002 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                        de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                             Duitsland
                                                                                (Zaak C-85/02)
                          (Zaak C-74/02)                                                         (2002/C 97/18)
                          (2002/C 97/17)
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 13 maart 2002 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
                                                                     door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                     woordigd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie geko-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     zen hebbende te Luxemburg.
op 5 maart 2002 beroep ingesteld tegen de Bondsrepubliek
Duitsland door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch raadad-          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
viseur van de juridische dienst van de Commissie, domicilie          dat het den Hove behage:
gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar Guerrero, lid           1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
van de juridische dienst van de Commissie, Centre Wagner                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
C 254, Kirchberg, Luxemburg.                                               die nodig zijn voor het uitvoeren van punt 12 van
                                                                           bijlage II bij richtlijn 91/439/EEG van 29 juli 1991 (1), of
                                                                           althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                           te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
                                                                           verplichtingen niet is nagekomen;
1.    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
      de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te        2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
      stellen, of althans niet aan de Commissie mee te delen,              procedure.
      die nodig zijn om te voldoen aan artikel 12, lid 1, van
      richtlijn 1999/94/EG (1) van het Europees Parlement
      en de Raad van 13 december 1999 betreffende de                 Middelen en voornaamste argumenten
      beschikbaarheid van consumenteninformatie over het
      brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij de verbranding        De middelen en voornaamste argumenten zijn nagenoeg
      van nieuwe personenauto’s, de krachtens deze richtlijn         dezelfde als die in zaak C-74/02; de termijn voor uitvoering is
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.             verstreken op 1 juli 1996.
2.    De Bondsrepubliek Duitsland te verwijzen in de kosten.         (1) Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende
                                                                         het rijbewijs (PB L 237, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                Doorhaling van zaak C-318/01 (1)
Aangezien richtlijnen krachtens artikel 249, derde alinea, EG
en artikel 10, eerste alinea, EG verbindend zijn, dienen de                                      (2002/C 97/19)
lidstaten de bepalingen van de voor hen bestemde richtlijnen
zodanig in nationaal recht om te zetten, dat deze vóór het
verstrijken van de daartoe gestelde termijn volledige nuttige        De president van het Hof van Justitie van de Europese
werking hebben. De in artikel 12 van de richtlijn gestelde           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 oktober 2001
termijn is sinds 18 januari 2001 verstreken.                         de doorhaling in het register gelast van zaak C-318/01 (verzoek
                                                                     van de Commissione tributaria provinciale di Roma om een
                                                                     prejudiciële beslissing): Informatica e Telecomunicazioni I & T
(1) PB 2000, L 12, blz. 16.                                          SpA tegen Direzione Regionale delle Entrate per il Lazio.
                                                                     (1) PB C 303 van 27.10.2001.


title: Zaak T-83/08: Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Denki Kagaku Kogyo en Denka Chemicals/Commissie

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/35

         Beroep ingesteld op 19 februari 2008 — Denki Kagaku Kogyo en Denka Chemicals/Commissie
   (Zaak T-83/08)
   (2008/C 107/60)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Denki Kagaku Kogyo K.K. (Tokio, Japan) en Denka Chemicals GmbH (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Van Gerven, T. Franchoo en D. Fessenko, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de artikelen 1, 2 en 3 van beschikking C(2007) 5910 def. van de Commissie van 5 december 2007 in zaak COMP/F/38.629 — chloropreenrubber;

               —

               subsidiair, aanzienlijke verlaging van de geldboete die verzoeksters bij artikel 2 van die beschikking is opgelegd;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking C(2007) 5910 def. van de Commissie van 5 december 2007 (zaak COMP/F/38.629 — chloropreenrubber) betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER voor zover de Commissie daarin heeft geoordeeld dat verzoeksters inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG, hun daarbij een geldboete heeft opgelegd en hen heeft gelast die gestelde inbreuk onmiddellijk te beëindigen.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren verzoeksters zes middelen aan:
   Als eerste en tweede middel voeren zij ten eerste aan dat de Commissie kennelijk ten onrechte heeft geoordeeld dat verzoeksters hebben deelgenomen aan een inbreuk op artikel 81 EG; de Commissie heeft immers niet aangetoond dat verzoeksters en de andere chloropreenproducenten een gemeenschappelijk doel hadden om een kartel te vormen, en evenmin dat verzoeksters betrokken waren bij onderling afgestemde feitelijke gedragingen.
   Ten tweede stellen verzoeksters dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op hun rechten van verdediging en artikel 253 EG en het beginsel van goed bestuur heeft geschonden door geen toegang te verlenen tot de uiteenzetting die Bayer tijdens de besloten hoorzitting heeft gegeven.
   Met hun derde, vierde, vijfde en zesde middel vragen verzoeksters het Hof, de geldboete die de Commissie bij artikel 2 van de bestreden beschikking heeft opgelegd, aanzienlijk te verlagen.
   Als derde middel voeren zij namelijk aan dat de Commissie het rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht heeft geschonden door de geldboete te berekenen aan de hand van de Boeterichtsnoeren 2006 in plaats van aan de hand van de Boeterichtsnoeren 1998.
   Als vierde middel stellen verzoeksters dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt bij de berekening van de waarde van de verkopen voor het bepalen van het basisbedrag van de geldboete. Verder stellen verzoeksters dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door hen tweemaal te bestraffen.
   Als vijfde middel voeren verzoeksters aan dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt met betrekking tot de duur van het kartel.
   Ten slotte voeren zij als zesde middel aan dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en artikel 253 EG, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling heeft geschonden door na laten de aan verzoeksters opgelegde geldboete te verminderen op grond van verzachtende omstandigheden.


title: Zaak C-122/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas e.a./Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou (Zeevervoer — Cabotage in zeevervoer — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Tijdelijke uitsluiting van toepassing van die verordening — Plicht van lidstaten om voor einde van tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die toepassing van die verordening ernstig in gevaar kunnen brengen)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/12

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias — Griekenland) — Enosi Efopliston Aktoploïas e.a./Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou
      (Zaak C-122/09) (1)

      (Zeevervoer - Cabotage in zeevervoer - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Tijdelijke uitsluiting van toepassing van die verordening - Plicht van lidstaten om voor einde van tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die toepassing van die verordening ernstig in gevaar kunnen brengen)
      (2010/C 161/17)
      Procestaal: Grieks

         Verwijzende rechter

      Symvoulio tis Epikrateias

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: Enosi Efopliston Aktoploïas, ANEK, Minoikes grammes, N.E. Lésvou, Blue Star Ferries

         Verwerende partijen: Ypourgos Emporikis Naftilías, Ypourgos Aigaíou

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Symvoulio tis Epikrateias — Uitlegging van de artikelen 1, 2, 4, en 6, lid 3, van verordening (EG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7) — Tijdelijke uitsluiting van de toepassing van de verordening — Plicht van de lidstaten om vóór het einde van de tijdelijke uitsluiting geen bepalingen vast te stellen die de volledige en effectieve toepassing van de verordening in gevaar kunnen brengen — Recht van particulier om de verordeningsbepalingen in te roepen teneinde de geldigheid van nationale bepalingen met een dergelijke werking te betwisten

         Dictum

      Aangenomen dat de Griekse wetgever zich gedurende de tijdelijke uitsluiting van de toepassing van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) in Griekenland diende te onthouden van maatregelen die de volledige en effectieve toepassing van deze verordening vanaf 1 januari 2004, op welke datum die uitsluiting verstreek, ernstig in gevaar zouden brengen, wordt die volledige en effectieve toepassing niet ernstig in gevaar gebracht doordat de Griekse wetgever in 2001 bepalingen met een uitputtend en permanent karakter heeft vastgesteld die indruisen tegen de verordening, terwijl hij niet heeft voorzien in buitenwerkingtreding van deze bepalingen met ingang van 1 januari 2004.

         (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak T-878/16: Beroep ingesteld op 9 december 2016 — Karelia/EUIPO (KARELIA)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/52

         Beroep ingesteld op 9 december 2016 — Karelia/EUIPO (KARELIA)
   (Zaak T-878/16)
   (2017/C 038/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ino Karelia (Kalamata, Griekenland) (vertegenwoordiger: M. Karpathakis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „KARELIA” — inschrijvingsaanvraag nr. 964 502

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 september 2016 in zaak R 1562/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c) en b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-114/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van  9 maart 2006  (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing) — Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie tegen Gillan Beach Ltd (BTW — Plaats van belastbare handelingen — Fiscaal aanknopingspunt — Diensten verricht in kader van watersportbeurzen)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/25

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 9 maart 2006 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing) — Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie tegen Gillan Beach Ltd
   (Zaak C-114/05) (1)

   (BTW - Plaats van belastbare handelingen - Fiscaal aanknopingspunt - Diensten verricht in kader van watersportbeurzen)
   (2006/C 131/45)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Ministre de l'Économie, des Finances et de l'Industrie

      Verweerster: Gillan Beach Ltd
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Franse Conseil d'État — Uitlegging van artikel 9, lid 2, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vaststelling van plaats van belastbaarheid — Diensten verricht in het kader van watersportbeurzen
   Dictum
   Artikel 9, lid 2, sub c, eerste streepje, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, dient aldus te worden uitgelegd dat een totaalpakket van diensten dat een organisator aan de exposanten op een beurs of tentoonstelling verstrekt, valt onder de in deze bepaling genoemde categorie diensten.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 september 2004 in zaak C-375/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Beheer van afvalstoffen — Stortplaats te Castelliri — Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG — Artikelen 4 en 8)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 9 september 2004
   in zaak C-375/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Beheer van afvalstoffen - Stortplaats te Castelliri - Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG - Artikelen 4 en 8)
   (2004/C 262/10)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-375/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 18 oktober 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Konstantinidis en R. Amorosi) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de nodige maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de op de stortplaats te Castelliri (Frosinone) (Italië) gedeponeerde afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en door niet de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de houder van de op die stortplaats gedeponeerde afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of II B bij de richtlijn bedoelde handelingen verricht, of zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen, is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 305 van 7.12.2002.


20150731018616702015/C 270/162342015CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150521141411Zaak C-234/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 21 mei 2015 — SC Doris Spedition SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați
 ---documentbreak--- C2702015NL1410120150521NL0016141141Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 21 mei 2015 — SC Doris Spedition SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați
   (Zaak C-234/15)2015/C 270/16Procestaal: Roemeens
      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Constanţa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: SC Doris Spedition SRL

      Verwerende partijen: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul fiscal orășenesc Hârșova

      Interveniërende partij: Administrația Fondului pentru Mediu București

      Prejudiciële vraag

   Verzet artikel 110 VWEU zich tegen de invoering op grond van artikel 4, onder a), van Legea nr. 9/2012 van een heffing op verontreinigende emissies van uit de Gemeenschap afkomstige tweedehands motorvoertuigen die moet worden betaald bij de inschrijving volgens de wet, in de registers van de bevoegde autoriteit, van de verkrijging van het eigendomsrecht op een motorvoertuig als eerste eigenaar in Roemenië en de toekenning van een kentekenbewijs en een kentekennummer, alsook bij de overdracht van het eigendomsrecht op binnenlandse motorvoertuigen, tenzij een dergelijke heffing of een gelijksoortige heffing reeds is betaald?


title: Gevoegde zaken C-337/12 P en C-340/12 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 maart 2014 — Pi-Design AG, Bodum France SAS, Bodum Logistics A/S/Yoshida Metal Industry Co. Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Inschrijving van tekens bestaande uit oppervlak met zwarte stippen — Nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 7, lid 1, sub e-ii — Onjuiste opvatting van bewijzen]

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/2

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 6 maart 2014 — Pi-Design AG, Bodum France SAS, Bodum Logistics A/S/Yoshida Metal Industry Co. Ltd, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Gevoegde zaken C-337/12 P en C-340/12 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Inschrijving van tekens bestaande uit oppervlak met zwarte stippen - Nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 7, lid 1, sub e-ii - Onjuiste opvatting van bewijzen])
   2014/C 129/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Pi-Design AG, Bodum France SAS, Bodum Logistics A/S (vertegenwoordiger: H. Pernez, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Yoshida Metal Industry Co. Ltd (vertegenwoordigers: S. Verea, K. Muraro en M. Balestriero, avvocati), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorzieningen tegen de arresten van het Gerecht (Vierde kamer) van 8 mei 2012 — Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design e.a. (T-331/10 en T-416/10), waarbij het Gerecht heeft vernietigd de beslissingen R 1235/2008-1 en R 1237/2008-1 van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 20 mei 2010 houdende vernietiging van de afwijzingen door de nietigheidsafdeling van de vordering tot nietigverklaring, ingesteld door Pi-Design (T-331/10) en door Pi-Design, Bodum France en Bodum Logistics A/S (T-416/10), van een beeldmerk bestaande uit een oppervlak met zwarte stippen voor waren van de klassen 8 en 21 — Uitlegging van artikel 7, lid 1, sub e-ii, van verordening (EG) nr. 207/2009 betreffende het gemeenschapsmerk — Teken dat uitsluitend bestaat uit de vorm van de waar die noodzakelijk is om technische uitkomst te verkrijgen

      Dictum

               1)

               De arresten van het Gerecht van de Europese Unie van 8 mei 2012, Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design e.a. (Afbeelding van driehoekig oppervlak met zwarte stippen) (T-331/10), en Yoshida Metal Industry/BHIM — Pi-Design e.a. (Afbeelding van oppervlak met zwarte stippen) (T-416/10), worden vernietigd.

               2)

               De zaken worden terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Verzoek van het Handelsgericht Wien van 24 maart 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pfeiffer Großhandel Ges.mbh en Löwa Warenhandel Ges.mbH (Zaak C-255/97)

text:
C 271 /8               NL 1                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    6 . 9 . 97
    — Schending van het evenredigheidsbeginsel : Indien               2 . Is het daarbij van belang, dat in Oostenrijk kinderdag
         de staat in navolging van de voorlopige beschik                  verblijven grotendeels onder leiding van overheidsdien
         king van de Commissie overgaat tot onmiddellijke                  sten staan of overheidssteun krijgen ?
         opschorting van de staatsgarantie, kunnen de ban
         ken onverwijld betaling van het betrokken krediet
         verlangen, zowel van EPAC, die dan failliet zou
         worden verklaard, als van de Portugese staat op
         basis van zijn contractuele aansprakelijkheid. De
         door de Commissie gelaste maatregel is dus klaar            Verzoek van het Handelsgericht Wien van 24 maart 1997
         blijkelijk excessief en ondoelmatig; zij is absoluut         om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Pfeiffer
         onevenredig aan de eventuele schade — die de                    Grotëhandel Ges.mbh en Löwa Warenhandel Ges.mbH
         Commissie niet eens tracht uiteen te zetten — als
                                                                                ( Zaak C-255/97)
         gevolg van de handhaving van de garantie tot de
         definitieve beschikking.                                                               ( 97/C 271/11 )
                                                                      Het Handelsgericht Wien heeft bij beschikking van
    — De voorwaarden voor uitoefening door de Com                    24 maart 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
         missie van haar toezichthoudende bevoegdheid zijn            titie op 14 juli 1997, in het geding tussen Pfeiffer Grofê
         niet vervuld. De enkele verlening van een staatsga          handel Ges.mbH en Löwa Warenhandel Ges.mbH, het
         rantie is geen steunverlening, zowel daar de garan          Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
         tie, die niet gepaard gaat met de betaling door de           zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
         staat van uit hoofde van kapitaal of rente verschul         vraag :
         digde bedragen, in de plaats van de debiteur, niet
         kan worden beschouwd als steun, alsook omdat                 Moeten artikel 30 of 52 en volgende van het EG-Verdrag
         het zou volstaan indien de schuldvordering van               aldus worden uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toe
         EPAC op Solipor, waarvoor de staat aansprakelijk             passing van nationale bepalingen die gebieden dat bij mer
         is, werd voldaan, in welk geval EPAC de staatsga            ken of firmanamen die gevaar voor verwarring opleveren,
         rantie niet meer nodig heeft en haar financiële              het oudste wordt beschermd, en die derhalve een onderne
         evenwicht volledig kan worden hersteld .                     ming verbieden om in drie Oostenrijkse deelstaten gebruik
                                                                      te maken van een merk of een firmanaam die tot hetzelfde
                                                                      concern behorende ondernemingen in andere lidstaten
                                                                      rechtmatig gebruiken ?
Verzoek van het Landesgericht Linz van 24 oktober 1996
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen G. Gru           Verzoek van de Rechtbank van koophandel te Brussel van
 ber en Silhouette International Schmied GmbH & Co KG                 7 juli 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                      tussen Procureur des Konings en Déménagements-Manu
                        ( Zaak C-249/97)                                       tention Transport, afgekort D.M. Transport
                                                                                ( Zaak C-256/97)
                           ( 97/C 271 / 10
                                                                                ( 97/C 271 /12 )
                                                                      De Rechtbank van koophandel te Brussel heeft hij beschik
Het Landesgericht Linz heeft bij beschikking van 24 okto             king van 7 juli 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
ber 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie              van Justitie op 15 juli 1997, in het geding tussen Procureur
op 8 juli 1997, in het geding tussen G. Gruber en Sil                des Konings en Déménagements-Manutention Transport,
houette International Schmied GmbH & Co . KG, het Hof
                                                                      afgekort D.M. Transport, het Hof van Justitie van de
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                  Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :            beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      1 . Moet artikel 92 van het Verdrag aldus worden uitge
1 . Is het verenigbaar met artikel 119 van het EG-Verdrag,                 legd, dat maatregelen in de vorm van door een over
    dat hoofdzakelijk vrouwen wegens het tekort aan kin                   heidsinstelling zoals de Rijksdienst voor sociale zeker
    derdagverblijven hun arbeidsverhouding moeten beëin                   heid verleende gemakkelijke betalingscondities, die het
    digen om voor hun kinderen te zorgen, en dat deze                      een handelsvennootschap mogelijk hebben gemaakt,
    vrouwen, hoewel zij voldoen aan bijkomende voor                       ten minste acht jaar lang een deel van de bij het perso
    waarden ( langdurig dienstverband met het bedrijf),                    neel geïnde bedragen in te houden en voor het onder
    slechts maximaal de helft van de hun voor de werke                    steunen van handelsactiviteiten te gebruiken — de
    lijke duur van hun werkzaamheid toekomende vergoe                     onderneming is niet in staat een financiering tegen nor
    ding krijgen (§ 23 a, lid 1 , AngG ), terwijl mannen                   male marktvoorwaarden te verkrijgen of haar kapitaal
    recht behouden op vergoeding voor de volledige duur                    te verhogen —, worden beschouwd als steunmaatrege
    van hun betrekking ?                                                   len van de staat in de zin van dat artikel ?