C 264/26              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                      1.11.2003
Beroep, op 19 september 2003 ingesteld door de Commis-                                Doorhaling van zaak C-214/02 (1)
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Konink-
                     rijk der Nederlanden                                                      (2003/C 264/45)
                        (Zaak C-395/03)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
                                                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/02 (verzoek
                        (2003/C 264/44)                                 om een prejudiciële beslissing van het Unabhängige Verwal-
                                                                        tungssenat van het Land Vorarlberg): Gerhard Lintschinger.
                                                                        (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 september 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk
der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils en K. Banks, als
gemachtigden.                                                                         Doorhaling van zaak C-219/02 (1)
                                                                                (2003/C 264/46)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
1.    vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 juni 2003 de
      door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke             doorhaling in het register gelast van zaak C-219/02: Commis-
      maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/            sie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
      44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van               bliek.
      6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van bio-
      technologische uitvindingen, of althans deze de Commis-
      sie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem        (1) PB C 191 van 10.8.2002.
      rustende verplichtingen niet is nagekomen;
2.    Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.
                                                                        Doorhaling van de gevoegde zaken C-242/02 en
                                                                                C-243/02 (1)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (2003/C 264/47)
                                                                        De president van het Hof van Justitie van de Europese
De omzettingstermijn van de richtlijn is op 30 juli 2000
                                                                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 maart 2003 de
verstreken.
                                                                        doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken
                                                                        C-242/02 en C-243/02 (verzoeken om de prejudiciële beslis-
                                                                        singen van het Unabhängige Verwaltungssenat Salzburg):
(1) PB L 213 van 30.7.1998, blz. 13.
                                                                        Manfred Hückel.
                                                                        (1) PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak C-196/06 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2006 door Alecansan SL tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 7 februari 2006 in zaak T-202/03, Alecansan SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/7

         Hogere voorziening ingesteld op 26 april 2006 door Alecansan SL tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 7 februari 2006 in zaak T-202/03, Alecansan SL/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-196/06 P)
   (2006/C 190/11)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Alecansan SL (vertegenwoordigers: P. Merino Baylos en A. Velázquez Ibáñez, abogados)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, CompUSA Management Co.
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               te vernietigen het arrest van 7 februari 2006 (zaak T-202/03) van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) houdende verwerping van het beroep tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 24 maart 2003 in zaak R 711/2002-1 waarbij de oppositie ingesteld door Alecansan SL tegen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 849.497 „COMPUSA” werd afgewezen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) onjuist heeft uitgelegd door te oordelen dat er geen gevaar van verwarring van de twee merken bestaat op grond dat ondanks de grote fonetische en visuele overeenstemming de waren en diensten waarop de merkaanvraag betrekking heeft, en de door rekwirantes merk aangeduide diensten niet soortgelijk zijn. Rekwirante betoogt dat het Gerecht van eerste aanleg bij de vaststelling of er verwarringsgevaar bestaat, geen rekening heeft gehouden met verschillende belangrijke factoren.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.


title: Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door A. Buick tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-209/96)

text:
Nr . C 54/32         NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   22 . 2 . 97
tot en met 15 november 1994 verlengd. Toen hij van                 — nietig te verklaren het besluit van de Commissie hou
verweerder geen bericht ontving, heeft verzoeker zich op                dende afwijzing van het verzoek om vergoeding van de
21 februari 1995 tot de directeur-generaal Personeel ,                  door verzoeker geleden schade;
Begroting en Financiën gewend om eraan te herinneren, dat
zijn verlof om redenen van persoonlijke aard beëindigd was .       — de Commissie te veroordelen om de loopbaan van
Eerst op 19 april 1996 is verzoeker bij besluit van het tot             verzoeker voor de periode tussen 1 januari 1992 en 1 juli
aanstelling bevoegde gezag herplaatst in het ambt dat hij               1993 te reconstrueren en hem onder meer de bezoldiging
thans bekleedt. Aangezien dit besluit per 1 juni 1996 in                te betalen waarop hij voor die periode recht heeft,
werking trad, heeft verzoeker zijn werkzaamheden vanaf die              vermeerderd met moratoire interessen op de voet van
datum hervat .                                                          8 % 's jaars, vanaf de datum van opeisbaarheid van de
                                                                        verschuldigde bezoldigingen tot op de dag van beta
Verzoeker wijst op de onwettigheid van het gedrag van                   ling;
verweerder. Zijns inziens is het nagenoeg onvoorwaarde
lijke karakter van de in artikel 40, lid 4, sub d ), van het       — verweerster in de kosten te verwijzen .
Ambtenarenstatuut neergelegde verplichting tot herplaat
sing in de rechtspraak duidelijk bevestigd; het enige voor        Middelen en voornaamste argumenten
behoud betreft de beschikbaarheid van een ambt dat met de
rang van de betrokken ambtenaar overeenkomt en de                  Verzoeker, ambtenaar bij de Commissie en sinds 1 januari
geschiktheid van de ambtenaar voor dit ambt. Deze ver             1989 met verlof om redenen van persoonlijke aard, verzoekt
plichting kan dus niet terzijde worden gesteld met een             de verwerende Instelling om vergoeding van de schade die
beroep op de eventuele beroepswerkzaamheden die de                 hij heeft geleden door niet, overeenkomstig artikel 40, lid 4 ,
ambtenaar op de datum van de eerste vacature verrichtte .          sub d ), van het Statuut, te worden herplaatst in het eerste
Derhalve kan in casu geen geldig excuus worden ontleend            vacante ambten met name in het op 22 oktober 1991 bij DG
                                                                   III/D/ 1 vacant verklaarde ambt A 7/4 007165 . De Commis
aan het feit, dat het tot aanstelling bevoegde gezag in zijn
besluit tot afwijzing van de klacht verklaart, dat het in          sie blijft in gebreke aan te tonen, dat zij verzoekers
aanmerking zou hebben genomen dat verzoeker zich niet              geschiktheid daadwerkelijk en omstandig heeft getoetst aan
onmiddellijk kon bevrijden van zijn verantwoordelijkheden          die welke voor bedoeld ambt is vereist. Bovendien beroept
als professor aan de Universiteit van Lausanne . Verzoeker         verzoeker zich op de kennelijke beoordelingsfout die de
heeft nooit enige belemmering voor zijn herplaatsing aan          Commissie heeft begaan door, onder verwijzing naar het
gevoerd .                                                          aanpassingsvermogen van verzoeker, zijn herplaatsing in
                                                                   het eerste vacant verklaarde ambt te weigeren.
Gesteld al, quod non, dat verzoeker bij het tot aanstelling
bevoegde gezag het vertrouwen heeft opgewekt, dat dit de
datum van zijn herplaatsing kon uitstellen, dan mocht dit
gezag niet afwijken van de bewoordingen en het doel van
voornoemde statutaire bepaling om zich eenzijdig aan zijn          Beroep, op 16 december 1996 ingesteld door M.M. Mendes
verplichtingen te onttrekken .                                     Pires Afonso tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                                                                                ( Zaak T-210/96 )
                                                                                ( 97/C 54/53 )
Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door A. Buick tegen                                 (Procestaai: Frans)
       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                      ( Zaak T-209/96 )
                                                                   schappen is op 16 december 1996 beroep tegen Commissie
                         ( 97/C 54/52 )                           van de Europese Gemeenschappen ingesteld door M.M.
                                                                  Mendes Pires Afonso, wonende te Luxemburg, vertegen
                     (Procestaai: Frans)                          woordigd door C. Steyaert, advocaat te Brussel, domicilie
                                                                  gekozen hebbende bij verzoekster, Rue Henri Pensis 6 .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 12 december 1996 beroep ingesteld te              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
gen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                 — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
A. Buick, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J .-N.             bevoegde gezag van 26 februari 1996, voorzover dit
Louis, T. Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel,
                                                                       gezag verzoekster daarbij aanstelt in de rang A 7,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire                 salaristrap 3 , en impliciet weigert haar aan te stellen in
Myson Sari, Rue de Cessange 30 .                                       rang A 6 ;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                — nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                       bevoegde gezag van 1 oktober 1996 houdende uitdruk
— vast te stellen dat de Commissie op onwettige wijze                  kelijke afwijzing van de door verzoekster tegen boven
    verzoeker op 1 januari 1992 niet heeft herplaatst in het           genoemd besluit ingediende klacht, die op 26 juni 1996
    op 22 oktober 1991 in DG III/D/1 vacant verklaarde                 bij het secretariaat-generaal van de Commissie was
    ambt 007165-ex Strauss;                                            ingeschreven ;


title: Verzoek van 9 december 1996 van het Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde Bremen (Zaak C-1/97)

text:
Nr. C 74/ 14          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       8 . 3 . 97
    trekking in gedurende de tussen hem en zijn werkgever          waartoe op grond van het nationaal bevorderde doel
    vrij overeengekomen duur ervan ( dat wil zeggen de             slechts een beperkte groep personen toegang heeft ( hier:
     lengte van de dienstbetrekking) en van de uit die zeker      ingevolge § 19, lid 2, van het Bundessozialhilfegesetz )?
    heid voortvloeiende voordelen, zoals een loopbaanont
    wikkeling die de mogelijkheid biedt van promotie, be
    roepsopleiding en loon en pensioenen die in
    overeenstemming zijn met zijn dienstjaren, met toepas
    sing mutatis mutandis van de rechtsoverwegingen van
    het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    in onder meer de zaken C-272/92 ( arrest van 23 okto          Verzoek van de Court of Appeal, Criminal Division, van
    ber 1993 , Spotti, Jurispr. 1993 , blz. 1-5185 ) en C-225/     24 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het
     85 ( arrest van 16 juni 1987, Commissie/Italië, Jurispr.        geding tussen Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead
     1987, blz. 2625 )?
                                                                                ( Zaak C-3/97)
                                                                                ( 97/C 74/28 )
2 . Zo ja, vormt dan de omstandigheid dat verzoekers
    dienstbetrekking door de werking van de Britse immi
    gratieregels in feite in de tijd is beperkt en in het on      De Court of Appeal, Criminal Division, heeft bij beschik
    derhavige geval wordt beëindigd door verweerders be           king van 24 december 1996, ingekomen ter griffie van het
    slissing om verzoekers verblijfsvergunning niet te             Hof van Justitie op 9 januari 1997, in het geding tussen
    verlengen, wat bedoelde „ arbeidsvoorwaarden " be             Regina en J. C. Goodwin en E. T. Unstead, het Hof van
    treft, een discriminatie op grond van nationaliteit,           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
    wanneer verweerder een dergelijke feitelijke tijdslimiet
                                                                   een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
    en/of gedwongen beëindiging van een dienstbetrekking
    niet aan zijn eigen onderdanen zou kunnen opleggen ?
                                                                   Valt de levering van namaakparfums onder de werkings
                                                                   sfeer van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
3 . Ingeval van een bevestigend antwoord op de eerste en           1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
    de tweede vraag: verlangt artikel 40 van de Samenwer          lidstaten inzake omzetbelasting ( zesde richtlijn ) (')?
    kingsovereenkomst EEG-Marokko dan, dat de lidstaat
    een Marokkaans werknemer een verblijfsvergunning
    verleent voor de duur van zijn legale dienstbetrekking ?       (') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                                                                   Verzoek van de Raad van State van België van 18 december
Verzoek van 9 december 1996 van het Verwaltungsgericht             1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
der Freien Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslis
                                                                           NV Ballast Nedam Groep en Belgische staat
sing in het geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde
                            Bremen                                                           ( Zaak C-5/97)
                        (Zaak C-l /97)                                                         ( 97/C 74/29 )
                         ( 97/C 74/27 )
                                                                   De Raad van State van België heeft bij arrest van 18 de
                                                                   cember 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi
Het Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen                tie op 13 januari 1997, in het geding tussen NV Ballast
heeft bij beschikking van 9 december 1996 , ingekomen ter          Nedam Groep en Belgische staat, het Hof van Justitie van
griffie van het Hof van Justitie op 6 januari 1997, in het         de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië
geding tussen M. Birden en Stadtgemeinde Bremen het                le beslissing over de navolgende vragen :
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :                                                            Dient het woord „ kan " in de zinsnede „... rekening kan
                                                                   worden gehouden met ..." in het dictum van het arrest
                                                                   van 14 april 1994 in zaak C-389/92 (') begrepen te wor
Behoort een Turkse werknemer tot de legale arbeidsmarkt            den als „ moet "?
van een lidstaat in de zin van artikel 6, lid 1 , van Besluit
nr. 1/80 van de Associatieraad EEG-Turkije betreffende de
ontwikkeling van de associatie, wanneer hij in een aan de          Indien het woord „ kan " in voornoemde zinsnede niet
sociale-verzekeringsplicht onderworpen arbeid wordt te             dient te worden begrepen als „ moet ", houdt dit in dat de
werkgesteld, die door deze lidstaat met overheidsmiddelen           betrokken lidstaat desbetreffend over een discretionaire be
bijzonder wordt bevorderd en dient om hem voor het eerst            voegdheid beschikt, zelfs indien de door het Hof gestelde
of opnieuw aan het arbeidsproces te laten deelnemen en              voorwaarde is vervuld ?


title: Zaak T-48/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Astex Therapeutics/BHIM — Protec Health International (astex TECHNOLOGY) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk astex TECHNOLOGY — Ouder gemeenschapswoordmerk ASTEX — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Afbakening van in merkaanvraag opgegeven waren — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 september 2008 — Astex Therapeutics/BHIM — Protec Health International (astex TECHNOLOGY)
   (Zaak T-48/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk astex TECHNOLOGY - Ouder gemeenschapswoordmerk ASTEX - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Afbakening van in merkaanvraag opgegeven waren - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 272/34)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Astex Therapeutics Ltd (Cambridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: M. Edenborough, barrister, en R. Harrison, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Protec Health International Ltd (Cirencester, Verenigd Koninkrijk)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 29 november 2005 (zaak R 651/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Protec Health International Ltd en Astex Therapeutics Ltd.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Astex Therapeutics Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak F-37/07: Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Cros/Hof van Justitie

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/28

         Beroep ingesteld op 23 april 2007 — Cros/Hof van Justitie
   (Zaak F-37/07)
   (2007/C 129/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Alexia Cros (Howald, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Reveillaud, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) van 19 juli 2006 om verzoekster met ingang van 1 september 2006 in de hoedanigheid van juriste-linguïste aan te stellen als ambtenaar op proef, voor zover zij daarbij is ingedeeld in de rang AD7;

               —

               te beslissen dat verzoekster met terugwerkende kracht tot de datum van aanstelling op 1 september 2006 wordt ingedeeld in de rang A*10, welke overeenkomt met de rang LA6 vóór de inwerkingtreding van verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 tot wijziging van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de regeling die van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen (1);

               —

               de volledige reconstructie van haar loopbaan te gelasten met terugwerkende kracht tot 1 september 2006;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt dat het op artikel 12 van bijlage XIII bij het Ambtenarenstatuut gebaseerde bestreden besluit in strijd is met:

               —

               de aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek CJ/LA/24 (2) volgens welke de aanwerving van de geslaagden in de rang LA7/LA6 zou plaatsvinden;

               —

               het beginsel van gelijke behandeling;

               —

               de beginselen van gewettigd vertrouwen, behoorlijk bestuur, transparantie en de zorgplicht.

      (1)  PB L 124, van 27.4.2004, blz. 1.

      (2)  PB C 182A van 31.7.2002, blz. 1.


title: Zaak T-446/17: Beroep ingesteld op 15 juli 2017 — TK/Parlement

text:
               23.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 357/15

         Beroep ingesteld op 15 juli 2017 — TK/Parlement
   (Zaak T-446/17)
   (2017/C 357/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: TK (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         mitsdien:

               —

               nietig verklaren het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 26 augustus 2016 tot afwijzing van verzoeksters verzoeken van 28 april 2016;

               —

               voor zover nodig, nietig verklaren het besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 5 april 2017 tot afwijzing van verzoeksters klacht van 25 november 2016;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding voor verzoeksters immateriële schade, welke ex aequo et bono op 25 000 EUR wordt begroot;

               —

               nietig verklaren het besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 26 april 2017 tot afwijzing van de klacht van 16 januari 2017, voor zover dit geen herstel heeft geboden van verzoeksters immateriële schade, en de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding voor verzoeksters immateriële schade, welke ex aequo et bono op 25 000 EUR wordt begroot;

               —

               de verwerende partij verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, dat de besluiten van 26 augustus 2016 en 5 april 2017 betreft en uit drie onderdelen bestaat:

                           —

                           aangaande het verzoek tot nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van het eerste verzoek van 28 april 2016, is het eerste middel ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), schending van artikel 296 VWEU, schending van artikel 25, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”) en niet-nakoming van de zorgplicht;

                           —

                           aangaande het verzoek tot nietigverklaring van de besluiten tot afwijzing van het tweede verzoek van 28 april 2016, is het eerste middel ontleend aan schending van artikel 2, lid 2, van bijlage IX bij het Statuut en van artikel 41 van het Handvest;

                           —

                           aangaande het verzoek tot schadevergoeding, stelt de verzoekende partij dat zij door de besluiten immateriële schade heeft geleden, die niet kan worden hersteld door de nietigverklaring van de bestreden besluiten.

               2.

               Tweede middel, betreffende het besluit van 26 april 2017, ontleend aan schending van artikel 41 van het Handvest door de verwerende partij alsmede aan niet-nakoming van de motiverings- en de zorgplicht, aangezien de verwerende partij stelt dat het besluit dat de verzoekende partij middels een klacht heeft betwist nietig is verklaard en dat een besluit is genomen om een onderzoek in te stellen, en aangezien zij daaruit afleidt dat haar verzoek om schadevergoeding niet behoefde te worden ingewilligd. De verzoekende partij meent eveneens te hebben aangetoond dat er sprake is van autonome schade die niet kan worden hersteld door de nietigverklaring van het bestreden besluit. De verwerende partij dient dus niet alleen het middels de klacht betwiste besluit nietig te verklaren, maar eveneens die schade te vergoeden.


title: Zaak C-428/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 4 augustus 2015 — Child and Family Agency (CAFA)/J. D.

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court (Ierland) op 4 augustus 2015 — Child and Family Agency (CAFA)/J. D.
   (Zaak C-428/15)
   (2015/C 320/30)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Child and Family Agency (CAFA)

      Verwerende partij: J. D.

      Andere partij: R.P.D.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 15 van verordening nr. 2201/2003 (1) van toepassing op publiekrechtelijke vorderingen inzake kinderbescherming van een lokale instantie in een lidstaat wanneer, indien de rechter van een andere lidstaat zich bevoegd verklaart, een ander lichaam afzonderlijke procedures zal dienen te beginnen op grond van andere wetgeving en mogelijk, zo niet waarschijnlijk, met betrekking tot andere feiten.

               2)

               Zo ja, in welke mate, voor zover van toepassing, dient een rechter de mogelijke gevolgen van een verzoek op grond artikel 15, indien ingewilligd, voor het recht van vrij verkeer van de betrokken individuen in aanmerking te nemen?

               3)

               Indien het „belang van het kind” in artikel 15, lid 1, van verordening nr. 2201/2003 slechts verwijst naar de beslissing omtrent het forum, welke factoren mag een rechter onder dat begrip in aanmerking nemen die nog niet in aanmerking zijn genomen bij het oordeel over de vraag of een andere rechter „beter in staat” is de zaak te behandelen?

               4)

               Mag een rechter voor de toepassing van artikel 15 van verordening nr. 2201/2003 rekening houden met het materiële recht, procedurele bepalingen of de rechterlijke praktijk in de desbetreffende lidstaat?

               5)

               In welke mate moet een nationale rechter bij de toepassing van artikel 15 van verordening nr. 2201/2003 rekening houden met de specifieke omstandigheden van de zaak, waaronder de wens van een moeder om zich buiten het bereik van het maatschappelijk werk van haar staat van oorsprong te begeven en daarna van haar kind te bevallen in een ander rechtsgebied met een systeem van maatschappelijk werk dat zij als gunstiger beschouwt?

               6)

               Met wat dient een nationale rechter precies rekening te houden om vast te stellen welke rechter het beste in staat is over de zaak te oordelen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak C-307/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door The Appointed Person by the Lord Chancellor op 28 juni 2010 — The Chartered Institute of Patent Attorneys/Registrar of Trade Marks

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door The Appointed Person by the Lord Chancellor op 28 juni 2010 — The Chartered Institute of Patent Attorneys/Registrar of Trade Marks
   (Zaak C-307/10)
   ()
   2010/C 246/39
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   The Appointed Person by the Lord Chancellor

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Chartered Institute of Patent Attorneys.

      Verwerende partij: Registrar of Trade Marks.

      Prejudiciële vragen

   Is het in de context van richtlijn 200[8]/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25):

               1.

               noodzakelijk dat de verschillende waren of diensten waarop een merkaanvraag betrekking heeft, met enige mate van duidelijkheid en nauwkeurigheid worden omschreven, en zo ja, met welke mate;

               2.

               toelaatbaar dat gebruik wordt gemaakt van de algemene bewoordingen van de hoofdklassen van de internationale classificatie van de waren en diensten volgens de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 (zoals periodiek herzien en gewijzigd) ter omschrijving van de verschillende waren of diensten waarop een merkaanvraag betrekking heeft;

               3.

               noodzakelijk of toelaatbaar dat een dergelijk gebruik van de algemene bewoordingen van de hoofdklassen van de voornoemde internationale classificatie van waren en diensten wordt uitgelegd volgens mededeling nr. 4/03 van de President van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 16 juni 2003 (PB BHIM 2003, blz. 1647)?


title: Zaak T-59/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Archer Daniels Midland/Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen — Citroenzuur — Artikel 81 EG — Geldboete — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Mededeling inzake medewerking — Beginsel van rechtszekerheid en verbod van terugwerkende kracht — Evenredigheidsbeginsel — Gelijke behandeling — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging )

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/42

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2006 — Archer Daniels Midland/Commissie
   (Zaak T-59/02) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Citroenzuur - Artikel 81 EG - Geldboete - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Mededeling inzake medewerking - Beginsel van rechtszekerheid en verbod van terugwerkende kracht - Evenredigheidsbeginsel - Gelijke behandeling - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging”)
   (2006/C 294/89)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Archer Daniels Midland Co (Decatur, Illinois, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. O. Lenz, advocaat, L. Martin Alegi, M. Garcia en M. E. Batchelor, solicitors)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: P. Oliver, gemachtigde)
   Voorwerp
   Primair, een beroep tot nietigverklaring van artikel 1 van beschikking 2002/742/EG van de Commissie van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (COMP/E-1/36.604 — Citroenzuur) (PB 2002, L 239, blz. 18), voor zover daarbij wordt vastgesteld dat verzoekster inbreuk heeft gemaakt op artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst door deel te nemen aan de beperking van de capaciteiten van de betrokken markt en aan de aanwijzing van een producent die op elk nationaal segment van die betrokken markt de aanzet moest geven tot de prijsverhogingen, een beroep tot nietigverklaring van artikel 3 van die beschikking voor zover het betrekking heeft op verzoekster, en subsidiair, een beroep tot verlaging van de aan haar opgelegde geldboete.
   Dictum

               1)

               Artikel 1 van beschikking 2002/742/EG van de Commissie van 5 december 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (COMP/E-1/36.604 — Citroenzuur), wordt nietig verklaard voor zover het, gelezen in samenhang met punt 158, vaststelt dat Archer Daniels Midland Co productiecapaciteit voor citroenzuur heeft bevroren, beperkt en gesloten.

               2)

               Artikel 1 van beschikking 2002/742 wordt nietig verklaard voor zover het, gelezen in samenhang met punt 158, vaststelt dat Archer Daniels Midland Co de producent heeft aangewezen die op elk nationaal segment van de relevante markt de aanzet moest geven tot de prijsverhogingen.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in een tiende van de kosten van Archer Daniels Midland Co.

               5)

               Archer Daniels Midland Co wordt verwezen in de rest van haar eigen kosten en in de kosten van de Commissie.

      (1)  PB C 144 van 15.6.2002.


title: Doorhaling van zaak T-181/98

text:
4.12.1999            NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 352/39
              Doorhaling van zaak T-322/94 (1)                                        Doorhaling van zaak T-181/98 (1)
                       (1999/C 352/72)
                                                                                (1999/C 352/73)
                       (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
beschikking van 25 februari 1999 de doorhaling in het register         De president van de Derde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
gelast van zaak T-322/94: Union Carbide Corporation tegen              van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
Commissie van de Europese Gemeenschappen.                              beschikking van 29 september 1999 de doorhaling in het
                                                                       register gelast van zaak T-181/98: Georgsmarienhütte Holding
                                                                       GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 380 van 31.12.1994.
                                                                       (1) PB C 1 van 4.1.1999.


title: Zaak C-412/99: Beroep, op 28 oktober 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrĳk

text:
C 79/4                   NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   18.3.2000
                  BESCHIKKING VAN HET HOF                                                  BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Eerste kamer)
                            (Vierde kamer)
                                                                                van 16 december 1999
                       van 16 december 1999                                 in zaak C-259/99 P: K. Gluiber tegen Raad van de Europese
                                                                            Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                            („Kennelijk niet-ontvankelijke en kennelijk ongegronde
in zaak C-104/99: Verzoek van de Commissione tributaria                                          hogere voorziening”)
provinciale di Brindisi om een prejudiciële beslissing:
Oleifici Italiani SpA tegen Direzione regionale delle
                       entrate per la Puglia (1)                                                     (2000/C 79/08)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(„Artikel 104, lid 3, van het reglement voor de procesvoering
                   — Kennelijk identieke vraag”)
                                                                            In zaak C-259/99 P, K. Gluiber, wonende te Staudernheim
                                                                            (Duitsland),vertegenwoordigd door J.-C. Schöninger, advocaat
                                                                            te Lahr, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
                            (2000/C 79/07)                                  van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (Eerste kamer) van 5 mei 1999, Gluiber/Raad en
                                                                            Commissie (T-190/98, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie),
                                                                            strekkende tot vernietiging van deze beschikking, andere
                                                                            partijen bij de procedure: Raad van de Europese Unie en
                          (Procestaal: Italiaans)                           Commissie van de Europese Gemeenschappen, heeft het Hof
                                                                            (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresi-
                                                                            dent, P. Jann (rapporteur), M. Wathelet, rechters; advocaat-ge-
                                                                            neraal: A. La Pergola; griffier: R. Grass, op 16 december 1999
In zaak C-104/99, betreffende een verzoek aan het Hof                       een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
krachtens artikel 234 EG van de Commissione tributaria
provinciale di Brindisi (Italië) in het kader van het voor haar             1) De hogere voorziening wordt verworpen.
aanhangige geding tussen Oleifici Italiani SpA en Direzione
regionale delle entrate per la Puglia, om een prejudiciële                  2) K. Gluiber zal haar eigen kosten dragen.
beslissing over de uitlegging van richtlijn 69/335/EEG van de
Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op
het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 249, blz. 25), zoals                   (1) PB C 299 van 16.10.1999.
gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni
1985 (PB L 156, blz. 23), heeft het Hof (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, president, P. J. G.
Kapteyn en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-ge-
neraal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 16 december 1999
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            Beroep, op 28 oktober 1999 ingesteld door Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende                                             tenrijk
de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, zoals
gewijzigd bij richtlijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985,
verzet zich niet tegen de heffing ten laste van de kapitaalvennootschap-                           (Zaak C-412/99)
pen van een belasting zoals de belasting over het nettovermogen van
de ondernemingen.                                                                                (2000/C 79/09)
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
( 1) PB C 188 van 3.7.1999.                                                 is op 28 oktober 1999 beroep ingesteld tegen Republiek
                                                                            Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                            pen, vertegenwoordigd door J. C. Schieferer, lid van de juri-
                                                                            dische dienst van de Commissie, domicilie gekozen hebbende
                                                                            te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
                                                                            dienst van de Commissie, Centre Wagner C 254, Kirchberg,
                                                                            Luxemburg.
 ---pagebreak--- 18.3.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 79/5
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      2. Indien op de eerste vraag wordt geantwoord, dat de
                                                                          toestemming impliciet kan zijn, kan die impliciete toestem-
1) te verklaren dat de Republiek Oostenrijk, door niet de                 ming dan worden afgeleid uit het feit dat de goederen door
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast            de merkhouder of met diens toestemming zijn verkocht
     te stellen om te voldoen aan richtlijn 96/70/EG (1) van het          zonder dat aan de eerste en alle latere kopers contractuele
     Europees Parlement en de Raad van 28 oktober 1996 tot                beperkingen zijn opgelegd die wederverkoop binnen de
     wijziging van richtlijn 80/777/EEG van de Raad betreffende           EER verbieden?
     de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
     inzake de exploitatie en het in de handel brengen van
                                                                      3. Wanneer waren onder een ingeschreven merk door de
     natuurlijk mineraalwater, en door deze maatregelen niet
                                                                          merkhouder in een land buiten de EER in de handel
     ter kennis van de Commissie te brengen, de krachtens deze
                                                                          zijn gebracht:
     richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nageko-
     men;
                                                                          A. In welke mate is het voor de vraag, of de merkhouder
2) de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.                         al dan niet in de zin van de richtlijn heeft toegestaan
                                                                              dat die waren binnen de EER in de handel worden
                                                                              gebracht, relevant of beslissend,
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                              a) dat hij die de goederen in de handel brengt (en die
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                           geen erkende kleinhandelaar is) zulks doet wetende
die in zaak C-386/99 (2); de in artikel 2 van de richtlijn                        dat hij de rechtmatige eigenaar van de waren is, en
vastgestelde termijn is verstreken op 28 oktober 1997.                            dat op de waren geen vermelding is aangebracht
                                                                                dat zij in de EER niet in de handel mogen worden
                                                                                gebracht; en/of
(1) PB L 299 van 23.11.1996, blz. 26.
(2) PB C 366 van 18.12.1999, blz. 20.
                                                                              b) dat hij die de goederen in de handel brengt (en die
                                                                                geen erkende kleinhandelaar is) zulks doet wetende
                                                                                dat de merkhouder er zich tegen verzet dat de
                                                                                betrokken waren binnen de EER in de handel
                                                                                worden gebracht; en/of
                                                                              c) dat hij die de goederen in de handel brengt (en die
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                           geen erkende kleinhandelaar is) zulks doet wetende
Chancery Division (Patent Court) van 22 juli 1999 om                              dat de merkhouder er zich tegen verzet dat de
een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Levi                          betrokken waren door iemand anders dan door
Strauss & Co (Amerikaanse vennootschap naar het recht                             een erkende kleinhandelaar in de handel worden
van de staat Delaware), 2) Levi Strauss (UK) Ltd, enerzijds,                      gebracht; en/of
     en 1) Tesco Stores Ltd, en 2) Tesco plc, anderzijds
                                                                              d) dat de waren zijn gekocht bij erkende kleinhande-
                         (Zaak C-415/99)                                          laars in een land buiten de EER waaraan de
                                                                                merkhouder heeft laten weten dat hij zich tegen
                                                                                wederverkoop verzet, doch die hun kopers geen
                          (2000/C 79/10)                                          beperkingen hebben opgelegd ten aanzien van wat
                                                                                met de waren mag worden gedaan; en/of
De High Court of Justice (England & Wales), Chancery
Division (Patent Court) heeft bij beschikking van 22 juli 1999,
                                                                              e) dat de waren zijn gekocht bij erkende groothande-
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 oktober
                                                                                laars in een land buiten de EER waaraan de
1999, in het geding tussen 1) Levi Strauss & Co (Amerikaanse
                                                                                merkhouder heeft meegedeeld, dat de waren aan
vennootschap naar het recht van de staat Delaware), 2) Levi
                                                                                kleinhandelaars in dat land buiten de EER moesten
Strauss (UK) Ltd, enerzijds, en 1) Tesco Stores Ltd, en 2) Tesco
                                                                                worden verkocht en dat zij niet met het oog op
plc, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                                uitvoer mochten worden verkocht, doch die hun
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                                kopers geen beperkingen hebben opgelegd ten
navolgende vragen:
                                                                                aanzien van wat met de waren mag worden
                                                                                gedaan; en/of
1. Wanneer waren onder een ingeschreven merk door de
     merkhouder of met diens toestemming in een land buiten
     de EER in de handel zijn gebracht, en wanneer die waren                  f) dat de merkhouder de latere kopers van zijn waren
     door een derde in de EER zijn ingevoerd of verkocht, volgt                   (dus de kopers tussen de eerste koper die de waren
     dan uit richtlijn 89/104/EEG (1) (de merkenrichtlijn), dat de                van de merkhouder heeft gekocht en hij die de
     merkhouder zich tegen die invoer of verkoop mag verzet-                      waren in de EER in de handel brengt) al dan niet
     ten, tenzij hij daarmee uitdrukkelijk en expliciet heeft                     heeft meegedeeld, dat hij zich tegen de verkoop
     ingestemd, of kan die toestemming impliciet zijn?                            met het oog op wederverkoop verzet; en/of


title: Zaak T-83/12: Beroep ingesteld op 20 februari 2012 — Chico’s Brands Investments/BHIM — Artsana (CHICO'S)

text:
               21.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/30

         Beroep ingesteld op 20 februari 2012 — Chico’s Brands Investments/BHIM — Artsana (CHICO'S)
   (Zaak T-83/12)
   2012/C 118/51
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Chico’s Brands Investments, Inc. (Fort Myers, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: T. Holman, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Artsana SpA (Grandate, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 oktober 2011 in zaak R 2084/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten in beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CHICO’S”, voor waren en diensten van de klassen 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1585579

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Italiaans beeldmerk nr. 420865 „chicco” voor onder meer waren van klasse 25; Italiaans beeldmerk nr. 846672/380042 „chicco” voor onder meer waren van klasse 25; internationaal beeldmerk nr. 763084 „chicco” voor onder meer waren van klasse 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 15, lid 1, sub a, 42, leden 2 en 3 van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte oordeelde dat opposantes bewijs normaal gebruik van het oudere merk in Italië had aangetoond. Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, doordat de kamer van beroep ten onrechte concludeerde tot gevaar voor verwarring van de gemeenschapsmerkaanvraag en het oudere merk.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 februari 2000 in zaak C-50/96 (verzoek van het Landesarbeitsgericht Hamburg om een prejudiciële beslissing): Deutsche Telekom AG tegen L. Schröder ("Gelĳke beloning van mannelĳke en vrouwelĳke werknemers — Artikel 119 EG-Verdrag (artikelen 177 tot en met 120 EG-Verdrag zĳn vervangen door artikelen 136 EG tot en met 143 EG)— Protocol ad artikel 119 EG-Verdrag — Ondernemings- of sectorale regeling inzake sociale zekerheid — Uitsluiting van deeltĳdwerknemers van aansluiting bĳ bedrĳfspensioenregeling die recht geeft op aanvullend pensioen — Aansluiting met terugwerkende kracht — Recht op pensioen — Verhouding tussen nationaal recht en gemeenschapsrecht")

text:
8.4.2000                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 102/5
De vraag of, wanneer een hotelbedrijf televisiesignalen per satelliet of 2) Een nationale rechter kan bij een dreigende schending van het
via de ether opvangt en naar de hotelkamers doorgeeft, daarbij sprake         gemeenschapsrecht slechts voorlopige voorzieningen tegen een
is van „mededeling aan het publiek” of „ontvangst door het publiek”,          niet-communautaire autoriteit treffen:
wordt niet beheerst door richtlijn 93/83/EEG van de Raad van
27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften                  — indien hij ernstig twijfelt aan de geldigheid van de door die
betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de              autoriteit uitgevoerde communautaire bepalingen en hij,
satellietomroep en de doorgifte via de kabel, en moet derhalve naar                wanneer de vraag betreffende de geldigheid van de in het
nationaal recht worden beoordeeld.                                                 hoofdgeding betwiste bepalingen nog niet aan het Hof is
                                                                                voorgelegd, deze vraag zelf verwijst;
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                                   — indien de zaak spoedeisend is en voor de verzoeker ernstige
                                                                                en onherstelbare schade dreigt, en
                                                                              — indien die rechter naar behoren rekening houdt met het
                                                                                belang van de Gemeenschap.
                                                                              De omstandigheid dat een rechterlijke instantie van een lidstaat
                                                                              overeenkomstig de bepalingen van zijn nationaal recht dergelijke
                                                                              voorlopige voorzieningen treft tegen een autoriteit van een land
                                                                              of gebied overzee, kan geen wijziging brengen in de voorwaarden
                     ARREST VAN HET HOF                                       waaronder de nationale rechterlijke instanties de voorlopige
                                                                              bescherming van particulieren dienen te verzekeren ingeval de
                                                                              betwisting op het gemeenschapsrecht berust.
                        van 8 februari 2000
                                                                         (1) PB C 94 van 28.3.1998.
in zaak C-17/98 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
bank te ’s-Gravenhage om een prejudiciële beslissing):
         Emesa Sugar (Free Zone) NV tegen Aruba (1)
(Associatieregeling van landen en gebieden overzee — Besluit
97/803/EG — Suikerimporten — Oorsprongscumulatie                                              ARREST VAN HET HOF
ACS/LGO — Geldigheidstoetsing — Nationale rechterlijke
              instantie — Voorlopige voorzieningen)
                                                                                (Zesde kamer)
                          (2000/C 102/07)                                                        van 10 februari 2000
                                                                         in zaak C-50/96 (verzoek van het Landesarbeitsgericht
                        (Procestaal: Nederlands)                         Hamburg om een prejudiciële beslissing): Deutsche
                                                                                Telekom AG tegen L. Schröder(1)
In zaak C-17/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-              („Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werk-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de                nemers — Artikel 119 EG-Verdrag (artikelen 177 tot en met
president van de Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage               120 EG-Verdrag zijn vervangen door artikelen 136 EG tot
(Nederland), in het aldaar aanhangig geding tussen Emesa                 en met 143 EG) — Protocol ad artikel 119 EG-Verdrag —
Sugar (Free Zone) NV en Aruba, om een prejudiciële beslissing            Ondernemings- of sectorale regeling inzake sociale zekerheid
over de geldigheid van besluit 97/803/EG van de Raad van                 — Uitsluiting van deeltijdwerknemers van aansluiting bij
24 november 1997 tot tussentijdse herziening van besluit                 bedrijfspensioenregeling die recht geeft op aanvullend pen-
91/482/EEG betreffende de associatie van de landen en                    sioen — Aansluiting met terugwerkende kracht — Recht op
gebieden overzee met de Europese Gemeenschap (PB L 329,                  pensioen — Verhouding tussen nationaal recht en gemeen-
blz. 50), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez                                     schapsrecht”)
Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida e D. A. O. Ed-
ward, kamerpresidenten, P. J. G. Kapteyn, J.-P. Puissochet,
G. Hirsch, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathelet (rapporteur),                                       (2000/C 102/08)
rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 8 februari 2000 een arrest                                      (Procestaal: Duits)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van                                       dentie van het Hof)
     besluit 97/803/EG van de Raad van 24 november 1997 tot
     tussentijdse herziening van besluit 91/482/EEG betreffende de       In zaak C-50/96, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
     associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese        tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van het
     Gemeenschap.                                                        Landesarbeitsgericht Hamburg (Duitsland), in het aldaar aan-
 ---pagebreak--- C 102/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             8.4.2000
hangig geding tussen Deutsche Telekom AG, voorheen Deut-                                       ARREST VAN HET HOF
sche Bundespost Telekom, en L. Schröder, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de
artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn vervangen door                                           (Zesde kamer)
de artikelen 136 EG tot en met 143 EG) en het Protocol ad
artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van de Europese
Gemeenschap, gehecht aan het EG-Verdrag, heeft het Hof                                           van 10 februari 2000
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rappor-
teur), president van de Tweede kamer, waarnemend voor de                   in de gevoegde zaken C-234/96 en C-235/96 (verzoeken
president van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Ragnemalm,                   van het Landesarbeitsgerichts Hamburg om een prejudi-
rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. A. Rühl,              ciële beslissing): Deutsche Telekom AG tegen A. Vick
hoofdadministrateur, op 10 februari 2000 een arrest gewezen                              (C-234/96), U. Conze (C-235/96) (1)
waarvan het dictum luidt als volgt:
1) De uitsluiting van deeltijdwerknemers van een bedrijfspensioenre-       („Gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werk-
     geling als in het hoofdgeding aan de orde is, is een bij artikel 119  nemers — Artikel 119 EG-Verdrag (artikelen 177 tot en met
     van het Verdrag (de artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag           120 EG-Verdrag zijn vervangen door artikelen 136 EG tot
     zijn vervangen door de artikelen 136 EG tot en met 143 EG)            en met 143 EG) — Protocol ad artikel 119 EG-Verdrag —
     verboden discriminatie, wanneer een aanzienlijk groter percentage     Ondernemings- of sectorale regeling inzake sociale zekerheid
     vrouwelijke dan mannelijke werknemers door deze maatregel             — Uitsluiting van deeltijdwerknemers van aansluiting bij
     wordt geraakt en deze niet wordt gerechtvaardigd door objectieve      bedrijfspensioenregeling die recht geeft op aanvullend pen-
     factoren die niets van doen hebben met discriminatie op grond         sioen — Aansluiting met terugwerkende kracht — Recht op
     van geslacht.                                                         pensioen — Verhouding tussen nationaal recht en gemeen-
                                                                                schapsrecht”)
2) In een geval waarin de uitsluiting van deeltijdwerknemers van
     een bedrijfspensioenregeling een bij artikel 119 van het Verdrag
                                                                                (2000/C 102/09)
     verboden indirecte discriminatie is, is de mogelijkheid om zich op
     de rechtstreekse werking van artikel 119 van het Verdrag te
     beroepen in zoverre in de tijd beperkt, dat de tijdvakken
     van arbeid van die werknemers voor hun aansluiting met                                          (Procestaal: Duits)
     terugwerkende kracht bij een dergelijke regeling en de berekening
     van de uitkeringen waarop zij recht hebben, slechts in aanmerking
     kunnen worden genomen vanaf 8 april 1976, de datum van
     uitspraak van het arrest Defrenne II (43/75), behalve in het          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     geval van werknemers of hun rechtverkrijgenden die vóór die                                   dentie van het Hof)
     datum een rechtsvordering hebben ingesteld of een daarmee gelijk
     te stellen vordering hebben ingediend.
                                                                           In de gevoegde zaken C-234/96 en C-235/96, betreffende
                                                                           verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 EG-Verdrag
3) De uit het arrest Defrenne II volgende beperking in de tijd van de      (thans artikel 234 EG) van het Landesarbeitsgericht Hamburg
     mogelijkheid om zich op de rechtstreekse werking van artikel 119      (Duitsland), in de aldaar aanhangige gedingen tussen Deutsche
     van het Verdrag te beroepen, staat niet in de weg aan nationale       Telekom AG en A. Vick (C-234/96), U. Conze (C-235/96), om
     bepalingen die een gelijkheidsbeginsel omvatten, op grond             een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 119
     waarvan deeltijdwerknemers in omstandigheden als die van het          EG-Verdrag (de artikelen 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn
     hoofdgeding recht hebben op aansluiting met terugwerkende             vervangen door de artikelen 136 EG tot en met 143 EG) en
     kracht bij een bedrijfspensioenregeling en op uitkeringen krach-      het Protocol ad artikel 119 van het Verdrag tot oprichting van
     tens die regeling.                                                    de Europese Gemeenschap, gehecht aan het EG-Verdrag, heeft
                                                                           het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen
4) Het gemeenschapsrecht, met name het verbod van discriminatie            (rapporteur), president van de Tweede kamer, waarnemend
     op grond van nationaliteit en artikel 119 van het Verdrag, staat      voor de president van de Zesde kamer, G. Hirsch en H. Rag-
     niet in de weg aan bepalingen van een lidstaat die een                nemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier:
     gelijkheidsbeginsel omvatten, op grond waarvan deeltijdwerk-          H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 10 februari 2000 een
     nemers in omstandigheden als die van het hoofdgeding recht            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     hebben op aansluiting met terugwerkende kracht bij een bedrijfs-
     pensioenregeling en op uitkeringen krachtens die regeling, niette-
                                                                           1) De uit het arrest van 8 april 1976, Defrenne II (43/75),
     genstaande het risico van verstoringen van de mededinging tussen
                                                                               volgende beperking in de tijd van de mogelijkheid om zich op de
     ondernemers uit de verschillende lidstaten ten nadele van de
                                                                               rechtstreekse werking van artikel 119 EG-Verdrag (de artike-
     werkgevers in de eerste lidstaat.
                                                                               len 117 tot en met 120 EG-Verdrag zijn vervangen door de
                                                                               artikelen 136 EG tot en met 143 EG) te beroepen, staat niet in
                                                                               de weg aan nationale bepalingen die een gelijkheidsbeginsel
(1) PB C 133 van 4.5.1996.
                                                                               omvatten, op grond waarvan alle deeltijdwerknemers in omstan-
                                                                               digheden als die van de hoofdgedingen recht hebben op aanslui-
                                                                               ting met terugwerkende kracht bij een bedrijfspensioenregeling en
                                                                               op uitkeringen krachtens die regeling.


title: Zaak T-260/06: Beroep ingesteld op 15 september 2006 — Arktouros/Commissie

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/40

         Beroep ingesteld op 15 september 2006 — Arktouros/Commissie
   (Zaak T-260/06)
   (2006/C 281/71)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Etairia Prostasias kai Diacheirisis Fysikou Perivallontos kai Agrias Zoïs Arktouros (Thessaloniki, Griekenland) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en N. Keramidas, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2006) 3181 def. van de Commissie van 7 juli 2006, meegedeeld aan verzoekster op 10 juli 2006, tot beëindiging van het programma „Conservation actions in the Northern Pindos National Park” — Ellas — LIFE03 NAT/GR/000089 en betreffende de terugbetaling van steun ten bedrage van 264 684,00 EUR, vermeerderd met vertragingsrente ten bedrage van 4 659,53 EUR;

               —

               af te trekken van het terug te betalen bedrag, een bedrag van 55 658,28 EUR voor toelaatbare uitgaven die in het kader van het programma zijn verricht;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert als voornaamste middel in de eerste plaats aan, dat de schending door de Commissie van een bepaling neergelegd in de administratieve standaardbepalingen van LIFE, een schending van een rechtsregel in de zin van artikel 230 EG oplevert en tot ongeldigheid van genoemde beschikking C(2006) 3181 def. van de Commissie leidt.
   In de tweede plaats voert verzoekster aan, dat de Commissie een materiële beoordelingsfout heeft begaan met betrekking tot verzoeksters bekwaamheid om, ondanks het vertrek van twee van haar leden, het programma te voltooien, welke fout de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie tot beëindiging van de overeenkomst en terugvordering van de verleende steun rechtvaardigt.
   Subsidiair vraagt verzoekster, van het terug te betalen bedrag een bedrag van 55 658,28 EUR af te trekken voor toelaatbare uitgaven die in het kader van het programma zijn verricht.


title: Zaak C-279/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 juni 2007 — Vion Trading GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 13 juni 2007 — Vion Trading GmbH/Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   (Zaak C-279/07)
   (2007/C 211/29)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesfinanzhof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vion Trading GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hamburg-Jonas
   Prejudiciële vragen

               1.

               Is de verjaringstermijn in artikel 3, lid 1, eerste alinea, eerste volzin, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (1) ook van toepassing wanneer een onregelmatigheid is begaan of geëindigd vóór inwerkingtreding van deze verordening?

               2.

               Is de in deze bepaling geregelde verjaringstermijn van toepassing op administratieve maatregelen zoals de terugvordering van als gevolg van onregelmatigheden toegekende uitvoerrestitutie?

         Indien deze vragen bevestigend worden beantwoord:

               3.

               Mag een lidstaat ook een langere termijn overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 toepassen wanneer zulks reeds vóór vaststelling van deze verordening in het recht van deze lidstaat was voorzien? Mag een dergelijke langere termijn ook worden toegepast wanneer zulks niet in een specifieke regeling voor de terugvordering van uitvoerrestituties of voor administratieve maatregelen in het algemeen was voorzien, doch voortvloeide uit een algemene regeling van de betrokken lidstaat voor alle niet specifieke geregelde verjaringsgevallen (vangnetregeling)?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak C-305/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglo di Stato (Italië) op 4 juli 2008 — CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare)/Regione Marche

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglo di Stato (Italië) op 4 juli 2008 — CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare)/Regione Marche
   (Zaak C-305/08)
   (2008/C 247/11)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglo di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CoNISMa (Consorzio Nazionale Interuniversitario per le Scienze del Mare)

      Verwerende partij: Regione Marche
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 2004/18/EG (1) betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, die zijn aangegeven in punt 1, aldus worden uitgelegd dat zij verbieden dat een consortium, dat enkel bestaat uit Italiaanse universiteiten en bestuursorganen als nader genoemd in punt 8, deelneemt aan een aanbesteding van diensten als het verzamelen van geofysische gegevens en het nemen van monsters op zee?

               2)

               Zijn de bepalingen van Italiaans recht in artikel 3, leden 22 en 19, en in artikel 34 van het wetboek inzake overheidsopdrachten, vastgesteld bij d. lgs. nr. 163/2006, volgens welke „[d]e term „ondernemer” […] zowel de termen „aannemer”, „leverancier” als „dienstverlener” [dekt]” en „[d]e termen „aannemer”, „leverancier” of „dienstverlener” […] elke natuurlijke of rechtspersoon of elk lichaam zonder rechtspersoonlijkheid, daaronder begrepen een Europees economisch samenwerkingsverband (EESV) in de zin van d. lgs. nr. 240 van 23 juli 1991, [omvatten] die respectievelijk de uitvoering van werken en/of werkzaamheden, de levering van producten of de verlening van diensten op de markt aanbiedt”, in strijd met richtlijn 2004/18/EG, indien zij aldus worden uitgelegd dat zij de deelname beperken tot professionele aanbieders van deze activiteit, onder uitsluiting van lichamen die hoofdzakelijk andere doelstellingen dan winst nastreven, bijvoorbeeld onderzoek?

      (1)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak T-13/08: Beroep ingesteld op 4 januari 2008 — Koinotita Grammatikou/Commissie

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/29

         Beroep ingesteld op 4 januari 2008 — Koinotita Grammatikou/Commissie
   (Zaak T-13/08)
   (2008/C 79/57)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Koinotita Grammatikou (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: A. Papakonstantinou, M. Chaïntarlis, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               besluit C(2004) 5509 van de Commissie van 21 december 2004 betreffende de verlening van steun uit het Cohesiefonds voor het project „inrichting van een stortplaats in de geïntegreerde installatie voor het beheer van afvalstoffen van Noordoost-Attica te Mavro Vouno Grammatikou in de Helleense Republiek”, nietig te verklaren;

               —

               in geval van twijfel, een onderzoek ter plaatse te gelasten en onafhankelijk technisch advies in te winnen teneinde verzoeksters stelling te staven;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met betrekking tot het rechtmatig belang bij het instellen van het beroep tot nietigverklaring op grond van artikel 230 EG stelt verzoekster dat het bestreden besluit, dat strekt tot het inrichten van een stortplaats voor afvalstoffen op een locatie die deel uitmaakt van het grondgebied van de gemeente Grammatiko, haar rechtstreeks en individueel raakt, aangezien zij als openbaar lichaam belast is met de bescherming van de volksgezondheid en het leefmilieu in het gebied waar het gefinancierde project wordt uitgevoerd.
   Verzoekster betoogt dat het bestreden besluit, waarvan zij eerst op 9 november 2007 kennis heeft gekregen, in strijd is zowel met een reeks bepalingen van het primaire gemeenschapsrecht voor de bescherming van de gezondheid en het milieu, als met de bepalingen van het afgeleide gemeenschapsrecht waarin zij worden gepreciseerd.
   Verzoekster betoogt meer bepaald dat de financiering van het project in strijd is met de doelstellingen van behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu, bescherming van de gezondheid van de mens en behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke hulpbronnen. Ook omzeilt het bestreden besluit volgens haar met name de artikelen 3, 4 en 6 van richtlijn 75/442 (1) en de artikelen 3 en 4 van richtlijn 91/156 (2), die concrete verplichtingen op het gebied van de preventie, de vermindering van de productie en de schadelijkheid van afvalstoffen opleggen.
   Verzoekster acht het ten slotte duidelijk dat de bouw van een installatie voor de behandeling en de verwijdering van afvalstoffen in een beschermd gebied in geen geval kan worden beschouwd als een project dat in aanmerking komt voor financiering door een financieringsinstrument als het Cohesiefonds, dat per definitie enkel projecten financiert die voldoen aan de vereisten van de milieubescherming.

      (1)  Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39).

      (2)  Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen (PB L 78, blz. 32).


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 7 maart 1996 in zaak C-360/93: Europees Parlement tegen Raad van de Europese Unie (Gemeenschappelijke handelspolitiek - Dienstverrichting - Overheidsopdrachten)

text:
4 . 5 . 96             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 133/ 11
     een compensatie ontvangen overeenkomend met hun                 Verzoek van de Commissione tributaria di primo grado di
     werktijd.                                                       Reggio Emilia van 15 juni 1995 om een prejudiciële
                                                                     beslissing in het geding tussen Max Mara Fashion Group Srl
(') PB nr. C 178 van 30 . 6 . 1993 .                                              en Ufficio del registro di Reggio Emilia
                                                                                ( Zaak C-307/95 )
                                                                                ( 96/C 133/22 )
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                     De Commissione tributaria di primo grado di Reggio Emilia
                         ( Zesde Kamer)                              ( Italië ) heeft bij beschikking van 15 juni 1 995 , ingekomen
                       van 7 maart 1996
                                                                     ter griffie van het Hof van Justitie op 27 september 1995 , in
                                                                     het geding tussen Max Mara Fashion Group Sri en Ufficio
in zaak C-360/93 : Europees Parlement tegen Raad van de              del registro di Reggio Emilia , het Hof van Justitie van de
                        Europese Unie ( 1 )                          Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
(Gemeenschappelijke handelspolitiek — Dienstverrichting              beslissing over de navolgende vraag:
                    — Overheidsopdrachten)
                                                                     De Commissione tributaria verzoekt krachtens artikel 177
                          ( 96/C 133/21 )                            van het EG-Verdrag om uitlegging van Richtlijn 69/
                       (Procestaai: Frans)                           335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
                                                                     indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal ( PB
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         nr. L 249 van 3 . 10 . 1969, blz . 25 ), zoals gewijzigd bij
                  Jurisprudentie van het Hof)                        Richtlijn 85/303/EEG (PB nr. L 156 van 15 . 6 . 1985 ,
                                                                     blz . 23 ).
In zaak C-360/93 , Europees Parlement (gemachtigden: J.
Schoo en J. L. Rufas Quintana ) tegen Raad van de Europese           Bij beschikking van 21 december 1995 heeft het Hof
Unie (gemachtigden : R. Torrent en A. Lopes Sabino),                 beschikt als volgt:
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen                   Het bij beschikking van 15 juni 1 995 door de Commissione
schappen ( gemachtigden : J. Sack en P. Hetsch ) en Verenigd         tributaria di primo grado di Reggio Emilia ingediende
Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( ge               verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-ontvanke
machtigde : J. E. Collins ), betreffende een beroep, strekkende      lijk .
tot nietigverklaring van Besluit 93/323/EEG van de Raad
van 10 mei 1993 betreffende de sluiting van de Overeen
komst in de vorm van een verklaring van intentie tussen de
Europese Economische Gemeenschap en de Verenigde                     Beroep, op 24 januari 1996 ingesteld door Commissie van
Staten van Amerika inzake overheidsopdrachten ( PB nr .                 de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
L 125 van 20 . 5 . 1993 , blz. 1 ) en Beschikking 93/324/EEG                                     ( Zaak C-21/96 )
van de Raad van 10 mei 1993 betreffende de uitbreiding van
de toepassing van Richtlijn 90/531 /EEG tot de Verenigde                                           ( 96/C 133/23 )
Staten van Amerika ( PB nr. L 125 van 20. 5 . 1993 , blz . 54 ),
                                                                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C.N.          op 24 januari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
Kakouris, kamerpresident, G.F. Mancini, F.A. Schockwei              Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
ler, P.J.G. Kapteyn ( rapporteur ) en J. L. Murray, rechters;        vertegenwoordigd door T. F. Cusack, juridisch adviseur, en
advocaat-generaal : G. Tesauro; griffier: R. Grass, op               door I. Martfnez del Peral, lid van haar juridische dienst,
7 maart 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de
als volgt:                                                           la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
1 . Besluit 93/323/EEG van de Raad van 10 mei 1993
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm
     van een verklaring van intentie tussen de Europese              1 , vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet alle
     Economische Gemeenschap en de Verenigde Staten van                     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     Amerika inzake overheidsopdrachten en Beschikking                      stellen welke nodig zijn voor de toepassing van de
     93/324/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende                     artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van de
     de uitbreiding van de toepassing van Richtlijn 90/                     Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van funda
     531 /EEG tot de Verenigde Staten van Amerika worden                    mentele maatregelen met betrekking tot de stralingsbe
     nietig verklaard.                                                      scherming van personen die medisch worden onder
                                                                            zocht of behandeld ( ! ), althans door de Commissie niet
2 . De gevolgen van het nietig verklaarde besluit en de nietig              op de hoogte te stellen van de ter omzetting van de
      verklaarde beschikking worden gehandhaafd.                            richtlijn vastgestelde maatregelen, de krachtens het
                                                                            EGA-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
 3 . De Raad wordt in de kosten verwezen .                                  nagekomen;
4 . De Commissie en de Regering van het Verenigd Konink             2 , het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .
      rijk zullen hun eigen kosten dragen.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
 (M PB nr. C 232 van 28 . 8 . 1993 .
                                                                      Krachtens artikel 161 , derde alinea, van het EGA-Verdrag is
                                                                      een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken


title: Zaak T-286/03: Beroep, op 15 augustus 2003 ingesteld door The Gillette Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 251/18                NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                         18.10.2003
Ambtenarenstatuut), alsmede schending van het beginsel van            Voor het verkoopseizoen 2000/2001 heeft de Commissie als
gelijke behandeling en non-discriminatie.                             grondslag voor de berekening van de productiesteun de
                                                                      exportprijzen voor tomaten uit de Verenigde Staten, Israel en
                                                                      Turkije gehanteerd. Verweerster heeft dus geen rekening
                                                                      gehouden met de exportprijs van tomaten uit China, toch de
                                                                      wereldwijd op een na grootste tomatenproducent in 1999.
                                                                      Deze berekeningsgrondslag heeft geleid tot een aanzienlijke
                                                                      verlaging van de productiesteun.
Beroep, op 18 augustus 2003 ingesteld door Agraz S.A. en              Verzoeksters stellen ter onderbouwing van hun aanspraken dat
110 anderen tegen Commissie van de Europese                           in casu is voldaan aan de voorwaarden van de Bergaderm-
                         Gemeenschappen                               rechtspraak.
                           (Zaak T-285/03)
                                                                      Verzoeksters stellen dat het feit dat China niet in aanmerking is
                           (2003/C 251/34)                            genomen een schending betekent van de basisverordening op
                                                                      dit gebied (2), dat deze verordening aan particulieren rechten
                            (Procestaal: Frans)                       verleent en dat de bevoegdheden van de Commissie bij de
                                                                      vaststelling van verordening nr. 1519/2000 zeer beperkt
                                                                      waren, in die zin dat zij alleen de referentielanden voor de
                                                                      berekening van de steun mocht aanwijzen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 18 augustus 2003 beroep ingesteld
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door                Ten slotte heeft de Commissie in strijd gehandeld met de
Agraz S.A. en 110 andere vennootschappen, vertegenwoor-               beginselen van behoorlijk bestuur en van het gewettigd ver-
digd door J. L. da Cruz Vilaça, R. Oliveira, M. J. Melícias en        trouwen door niet het nodige in het werk te stellen om de
D. Choussy, advocaten.                                                Chinese prijzen te bemachtigen en door te weigeren haar
                                                                      verordening te wijzigen toen deze prijzen haar eenmaal
                                                                      waren meegedeeld.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                      (1) PB L 174 van 13.7.2000, blz. 29.
                                                                      (2) Verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad van 28 oktober 1996
                                                                          houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de
—     verweerster te veroordelen tot betaling aan alle vennoot-           sector verwerkte producten op basis van groenten en fruit (PB
      schappen van het saldo van de productiesteun, met rente             L 297 van 21.11.1996, blz. 29).
      tot een door het Gerecht te bepalen percentage, vanaf
      12 juli 2000 (subsidiair vanaf 13 juli 2000, dan wel
      meer subsidiair vanaf 16 juli 2000) tot de dag van de
      feitelijke betaling;
                                                                      Beroep, op 15 augustus 2003 ingesteld door The Gillette
—     de Commissie te verwijzen in de kosten, inclusief die van       Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
      verzoeksters.                                                         interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-286/03)
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (2003/C 251/35)
                                                                      (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                      Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
Het beroep strekt tot vaststelling van de niet-contractuele                                          Duits)
aansprakelijkheid van de Commissie voor de schade die ver-
zoeksters zeggen te hebben geleden door de wijze van bereke-          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
ning van het bedrag van de productiesteun voor verwerkte              Gemeenschappen is op 15 augustus 2003 beroep ingesteld
producten op basis van tomaten voor het verkoopseizoen                tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
2000/2001, welke is toegepast in verordening (EG)                     ken, tekeningen en modellen) door The Gillette Company, te
nr. 1519/2000 van de Commissie van 12 juli 2000 tot                   Boston (Verenigde staten van Amerika), vertegenwoordigd
vaststelling van de minimumprijs en het steunbedrag voor              door L. Kouker, advocaat. In de procedure voor de kamer
verwerkte producten op basis van tomaten voor het verkoop-            van beroep was voorts partij Wilkinson Sword GmbH, te
seizoen 2000/2001 (1).                                                Solingen (Duitsland).
 ---pagebreak--- 18.10.2003           NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 251/19
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    Beroep, op 13 augustus 2003 ingesteld door TeleTech
                                                                       Holdings Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                                interne markt (BHIM)
                                                                                (Zaak T-288/03)
—     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                                                                                (2003/C 251/36)
      ken, tekeningen en modellen) van 17 april 2003 (zaak
      R 221/2002-4) te vernietigen;
                                                                                (Procestaal: Spaans)
—     het Bureau te verwijzen in de kosten.                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 13 augustus 2003 beroep tegen
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
                                                                       ingesteld door TeleTech Holdings Inc., gevestigd te Denver,
                                                                       Colorado (Verenigde Staten), vertegenwoordigd door
Middelen en voornaamste argumenten                                     E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten.
Aanvraagster van het         Verzoekster
merk:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Aangevraagde merk:           Beeldmerk „XTREME RIGHT
                             GUARD SPORT” voor waren van
                             klasse 3 (niet-medische prepara-
                             ten voor het baden en douchen;            —    de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
                             antitranspirantia; deodorants; alle            BHIM van 28 mei 2003 in zaak R 412/2000-1 te vernie-
                             begrepen in klasse 3) — aan-                   tigen en, na passend onderzoek in rechte, de primaire en
                             vraagnr. 1486745                               subsidiaire vorderingen van verzoekster toe te wijzen.
Houder van het opposi-       Wilkinson Sword GmbH
tiemerk of -teken:                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Gemeenschapsmerk               Woordmerk               „TELETECH
Oppositiemerk of -teken:     Duits beeldmerken „WILKINSON              waarvan de nietigverkla-       GLOBAL VENTURES” — inge-
                             SWORD           XTREME”         (nrs.     ring wordt gevorderd:          schreven onder het nr. 134.908
                             399 23 715 en 399 45 175)                                                voor waren van de klassen 35
                             voor waren klasse 3 (scheerkos-                                          en 38
                             metika)
                                                                       Houder       van      het      Verzoekster
Beslissing      oppositie-   Afwijzing van de oppositie                gemeenschapsmerk
afdeling:                                                              waarvan de nietigverkla-
                                                                       ring wordt gevorderd:
Beslissing   kamer    van    Vernietiging van de beslissing van
                                                                       Verzoeker tot nietigver-       Teletech International SA (houder
beroep:                      de oppositieafdeling en verwij-
                                                                       klaring:                       van het nationale woordmerk
                             zing van de aanvraag van ver-
                                                                                „TELETECH INTERNATIONAL”)
                             zoekster
                                                                                met betrekking tot bepaalde dien-
                                                                                sten van de klassen 35 (beheer
Middelen:                    —     Schending van artikel 8,                                           van commerciële engeneering-
                                   lid 1, sub b, van verordening                                      diensten, klantenrelaties en call-
                                   (EG) nr. 40/94;                                                    centers) en 38 (telecommunicatie)
                             —     geen verwarringsgevaar;             Beslissing van de nietig-      Gedeeltelijke toewijzing van de
                                                                       heidsafdeling:                 vordering
                             —     geen overeenstemming tus-           Beslissing van de kamer        Toewijzing van het beroep voor-
                                   sen de twee merken.                 van beroep:                    zover het litigieuze gemeenschaps-
                                                                                merk bij de bestreden beslissing
                                                                                nietig is verklaard met betrekking
                                                                                tot „hulp bij de leiding van zaken
                                                                                bestaande uit beheer van facilitei-
                                                                                ten en het selecteren van sites”