title: Beroep, op 11 maart 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-66/98)

text:
C 137/12             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2.5.98
Verzoek van het Amtsgericht Heinsberg van 13 februari              Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 18 december
1998 om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen         1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                          J. Corsten                               S. Eyüp en Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice
                                                                                Vorarlberg
                       (Zaak C-58/98)
                                                                                (Zaak C-65/98)
                        (98/C 137/22)
                                                                                (98/C 137/24)
Het Amtsgericht Heinsberg heeft bij beschikking van                Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van
13 februari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van            18 december 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 27 februari 1998, in de strafzaak tegen J. Cor-        Justitie op 5 maart 1998, in het geding tussen S. Eyüp en
sten, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-            Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Vorarlberg,
pen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de navol-        het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
gende vraag:                                                       zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                   vragen:
Is het met het Europees recht inzake het vrij verkeer van          1. Moet het begrip gezinsleden in artikel 7, eerste zin,
diensten verenigbaar, wanneer een Nederlandse onderne-                 van Besluit nr. 1/80 van de associatieraad van 19 sep-
ming die in Nederland aan alle voorwaarden voor het ver-               tember 1980 betreffende de ontwikkeling van de asso-
richten van bedrijfsactiviteit voldoet, aan nadere Ð zij het           ciatie tussen de Europese Economische Gemeenschap
slechts formele Ð voorwaarden moet voldoen (in casu:                   en Turkije, aldus worden uitgelegd, dat ook de levens-
inschrijving in het ambachtsregister) om deze activiteit in            gezel (in een op het huwelijk gelijkende gemeenschap
Duitsland te mogen verrichten?                                         zonder formele huwelijksband) van een Turkse werk-
                                                                       nemer aan die feitelijke voorwaarden voldoet?
                                                                   2. Wanneer een levensgezel niet als een gezinslid is te
                                                                       beschouwen:
Verzoek van 12 februari 1998 van het Tribunale ordinario               Moet artikel 7, eerste zin, tweede streepje, van Besluit
di Milano om een prejudicieÈle beslissing in het geding                nr. 1/80 aldus worden uitgelegd, dat om te voldoen
tussen Butterfly Music Srl en Carosello edizioni musicali e            aan de feitelijke voorwaarden, tussen de Turkse werk-
discografiche CEMED Srl, Federazione Industria Musicale                nemer en het gezinslid de formele huwelijksband gedu-
                            Italiana                                   rende vijf jaar ononderbroken moet bestaan, of is het
                                                                       ook toelaatbaar, dat perioden van bestaan van een for-
                       (Zaak C-60/98)                                  mele huwelijksband met dezelfde huwelijkspartner, zijn
                                                                       onderbroken door perioden van een meerjarige levens-
                        (98/C 137/23)
                                                                       gemeenschap?
                                                                   3. Moet artikel 7, eerste zin, tweede streepje, van Besluit
Het Tribunale ordinario di Milano heeft bij beschikking
                                                                       nr. 1/80 aldus worden uitgelegd, dat de formele ont-
van 12 februari 1998, ingekomen ter griffie van het Hof
                                                                       binding van het huwelijk met de Turkse werknemer
van Justitie op 2 maart 1998, in het geding tussen Butter-
                                                                       (bijvoorbeeld door echtscheiding) de tot dan toe ver-
fly Music Srl en Carosello edizioni musicali e discografiche
                                                                       vulde tijdvakken als gezinslid doet vervallen?
CEMED Srl, Federazione Industria Musicale Italiana, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende           4. Schrijft het Gemeenschapsrecht voor, de in een lidstaat
vraag:                                                                 (met rechtstreekse werking) uit de artikelen 6 en 7 van
                                                                       Besluit nr. 1/80 voortvloeiende rechten van de daarin
                                                                       omschreven groep personen te beschermen door voor-
Is de uitlegging van artikel 10 van Richtlijn 93/98/EEG                lopige maatregelen in de vorm van positieve (constitu-
van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de harmoni-                tieve) beschikkingen in kort geding?
satie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en
van bepaalde naburige rechten (1), inzonderheid waar dit           5. Ingeval vraag 4 bevestigend wordt beantwoord:
bepaalt dat de lidstaten ¹de nodige maatregelen (nemen)
om met name de verworven rechten van derden te bescher-
                                                                       Zijn op Gemeenschapsrecht berustende positieve (con-
menº, verenigbaar met artikel 17, lid 4, van wet nr. 52
                                                                       stitutieve) beschikkingen in kort geding, waarbij in het
van 6 februari 1996, zoals gewijzigd bij wet nr. 650 van
23 december 1996?                                                      concrete geval (van een verzoeker die zich op rechten
                                                                       krachtens de artikelen 6 en 7 van Besluit nr. 1/80
                                                                       beroept) het bestaan van het gevorderde vrije verkeer
(1) PB L 290 van 24.11.1993, blz. 9.                                   op grond van de associatie, voor de duur van de proce-
                                                                       dure voor de bevoegde instantie, de procedure voor
                                                                       het gerecht dat het besluit van die instantie controleert,
                                                                       of de procedure voor het Hof van Justitie van de Euro-
 ---pagebreak--- 2.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 137/13
    pese Gemeenschappen over een verzoek om een preju-             voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is; dit brengt voor
    dicieÈle beslissing, in afwachting van de definitieve          de lidstaten de verplichting mee zich te houden aan de in
    rechtsbescherming voorlopig wordt vastgesteld, nood-           de richtlijnen vastgestelde omzettingstermijnen. In casu is
    zakelijk ter voorkoming van ernstige en onherstelbare          deze termijn verstreken op 1 juli 1994 wat Richtlijn 93/
    schade, en is als een dergelijke schade te beschouwen,         18/EEG betreft en op 20 december 1994 wat Richtlijn 94/
    het feit dat de bindende vaststelling van het bestaan          60/EG betreft, zonder dat de Italiaanse Republiek de bepa-
    van de feitelijke voorwaarden voor het vrije verkeer op        lingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan die richtlij-
    grond van de associatie, in het concrete geval niet            nen te voldoen.
    onmiddellijk, maar op een later tijdstip plaatsvindt?
                                                                   (1) PB L 104 van 29.4.1993, blz. 46.
Beroep, op 11 maart 1998 ingesteld door Commissie van              (2) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1.
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                        (Zaak C-66/98)
                         (98/C 137/25)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 11 maart 1998 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van
haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Wagner, Kirchberg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð te verklaren dat de Italiaanse Republiek, door niet de
    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen te
    hebben vastgesteld, of althans meegedeeld aan de
    Commissie, om te voldoen aan                                                  Doorhaling van zaak C-261/97 (1)
    Ð Richtlijn 93/18/EEG van de Commissie van 5 april
         1993 tot derde aanpassing aan de vooruitgang van                                   (98/C 137/26)
         de techniek van Richtlijn 88/379/EEG van de Raad
         betreffende de onderlinge aanpassing van de wette-
         lijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lid-
         staten inzake de indeling, de verpakking en het
         kenmerken van gevaarlijke preparaten (1),
    Ð Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en
         de Raad van 20 december 1994 tot veertiende wij-
         ziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de
         onderlinge aanpassing van de wettelijke en
         bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake
         de beperking van het op de markt brengen en van
         het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en           De president van het Hof van Justitie van de Europese
         preparaten (2),                                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari
                                                                   1998 de doorhaling in het register gelast van zaak C-261/
    de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende ver-              97 (verzoek van de Cour d'appel de Douai om een prejudi-
    plichtingen niet is nagekomen;                                 cieÈle beslissing): K. H. Baumann tegen URSSAF Lille.
Ð de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Artikel 189 van het EG-Verdrag bepaalt dat een richtlijn
verbindend is ten aanzien van het te bereiken resultaat            (1) PB C 271 van 6.9.1997.


title: Gevoegde zaken C-141/12 en C-372/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Middelburg en de Raad van State — Nederland) — Y.S./Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-141/12) en Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/M. en S. (C-372/12) (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikelen 2, 12 en 13 — Begrip „persoonsgegevens”  — Omvang van het recht van de betrokkene op toegang — Gegevens betreffende de aanvrager van een verblijfstitel en juridische analyse in een bestuurlijk document ter voorbereiding van de beslissing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikelen 8 en 41)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/2

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 juli 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank Middelburg en de Raad van State — Nederland) — Y.S./Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-141/12) en Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel/M. en S. (C-372/12)
   (Gevoegde zaken C-141/12 en C-372/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikelen 2, 12 en 13 - Begrip „persoonsgegevens” - Omvang van het recht van de betrokkene op toegang - Gegevens betreffende de aanvrager van een verblijfstitel en juridische analyse in een bestuurlijk document ter voorbereiding van de beslissing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikelen 8 en 41))
   2014/C 315/02
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechters

   Rechtbank Middelburg, Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Y.S. (C-141/12), Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-372/12)

      Verwerende partijen: Minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (C-141/12), M., S. (C-372/12)

      Dictum

               1)

               Artikel 2, sub a, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet in die zin worden uitgelegd dat gegevens over de aanvrager van een verblijfstitel die zijn weergegeven in een bestuurlijk document, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde „minuut”, waarin de gronden worden uiteengezet die de beslismedewerker aanvoert tot staving van het ontwerpbesluit dat hij moet opstellen in het kader van de procedure die voorafgaat aan de vaststelling van een besluit over de aanvraag van een dergelijke titel, en in voorkomend geval die welke zijn weergegeven in de juridische analyse die dat document bevat, „persoonsgegevens” zijn in de zin van deze bepaling, maar dat die analyse als zodanig niet aldus kan worden gekwalificeerd.

               2)

               Artikel 12, sub a, van richtlijn 95/46 en artikel 8, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moeten in die zin worden uitgelegd dat de aanvrager van een verblijfstitel een recht heeft op inzage in alle hem betreffende persoonsgegevens die het voorwerp van een verwerking door de nationale overheid vormen in de zin van artikel 2, sub b, van deze richtlijn. Om daaraan te voldoen, volstaat het dat aan die aanvrager een volledig overzicht, in begrijpelijke vorm, van deze gegevens wordt gegeven, dat wil zeggen in een vorm die deze aanvrager in staat stelt kennis te nemen van die gegevens en te controleren of zij juist zijn en zijn verwerkt in overeenstemming met deze richtlijn, opdat hij eventueel de hem bij die richtlijn verleende rechten kan uitoefenen.

               3)

               Artikel 41, lid 2, sub b, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet in die zin worden uitgelegd dat de aanvrager van een verblijfstitel zich tegenover de nationale autoriteiten niet op deze bepaling kan beroepen.

      (1)  PB C 157 van 2.6.2012.

      PB C 303 van 6.10.2012.


title: Zaak C-559/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 29 november 2010 — Deli Ostrich NV tegen Belgische Staat

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen (België) op 29 november 2010 — Deli Ostrich NV tegen Belgische Staat
   (Zaak C-559/10)
   2011/C 55/32
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Deli Ostrich NV

      Verweerder: Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   De Rechtbank van eerste aanleg te Antwerpen verzoekt het Hof van Justitie antwoord te formuleren op de vraag onder welke tariefcode van invoerrechten vlees van, te dezen onbetwist niet in gevangenschap gekweekte, kamelen dient te worden gelezen, zulks op het ogenblik van de aangifte op 22 oktober 2007.


title: Zaak T-458/15: Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Automobile Club di Brescia/EUIPO — Rebel Media (e-miglia) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk e-miglia — Oudere Uniewoordmerken MILLE MIGLIA — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Automobile Club di Brescia/EUIPO — Rebel Media (e-miglia)
   (Zaak T-458/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk e-miglia - Oudere Uniewoordmerken MILLE MIGLIA - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 022/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Automobile Club di Brescia (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: F. Celluprica en F. Fischetti, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Rebel Media Ltd (Wilmslow, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Schotthöfer en F. Steiner, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 9 juni 2015 (zaak R 1990/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Automobile Club di Brescia en Rebel Media

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het incidentele beroep wordt verworpen.

               3)

               Automobile Club di Brescia en Rebel Media Ltd dragen hun eigen kosten en elk de helft van de kosten van het EUIPO.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak C-461/04: Beroep, op 22 oktober 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/8

         Beroep, op 22 oktober 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-461/04)

      (proceduretaal: Nederlands)

   (2004/C 314/17)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 oktober 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Carmel O'Reilly en Rudi Troosters, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/55/EG (1) van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van consequenties van de opvang van deze personen, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De termijn voor de omzetting van de richtlijn 2001/55/EG is op 31 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 212, van 7 augustus 2001, blz. 12 – 23.


title: Zaak C-586/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2016 door Sun Pharmaceutical Industries Ltd, voorheen Ranbaxy Laboratories Ltd, Ranbaxy (UK) Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-460/13, Sun Pharmaceutical Industries Ltd, voorheen Ranbaxy Laboratories Ltd, Ranbaxy (UK) Ltd/Europese Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/22

         Hogere voorziening ingesteld op 17 november 2016 door Sun Pharmaceutical Industries Ltd, voorheen Ranbaxy Laboratories Ltd, Ranbaxy (UK) Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-460/13, Sun Pharmaceutical Industries Ltd, voorheen Ranbaxy Laboratories Ltd, Ranbaxy (UK) Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-586/16 P)
   (2017/C 030/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Sun Pharmaceutical Industries Ltd, voorheen Ranbaxy Laboratories Ltd, Ranbaxy (UK) Ltd (vertegenwoordigers: R. Vidal, A. Penny, Solicitors, B. Kennelly QC, Barrister)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-460/13 vernietigen voor zover daarbij hun vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 19 juni 2013 in zaak COMP/39226 — Lundbeck (citalopram), waarbij een inbreuk op artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 53 van de EER-overeenkomst is vastgesteld, voor zover dit rekwirante betreft, is afgewezen;

               —

               artikel 1, lid 4, van het besluit nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op rekwirantes;

               —

               artikel 2, lid 4, van het besluit nietig verklaren voor zover daarbij een geldboete is op gelegd aan rekwirantes, of subsidiair, de geldboete verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in rekwirantes’ gerechts- en andere kosten en uitgaven die verband houden met deze zaak, alsmede alle andere maatregelen treffen die het Hof passend acht;

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Het Gerecht heeft de toets om te bewijzen dat er sprake is van inbreuk „met een mededingingsbeperkende strekking” op artikel 101, lid 1, zoals deze toets is vastgesteld door het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: „Hof”) in het arrest Cartes Bancaires/Commissie, C-67/13 P, ECLI: EU:C:2014:2204 (hierna: „arrest Cartes Bancaires”), verkeerd toegepast. De overeenkomst tussen rekwirantes en H. Lundback A/S (hierna: „Lundbeck”) die in werking trad op 16 juni 2002 (hierna: „overeenkomst”) had naar haar aard geen nadelige invloed op de mededinging. Het doel ervan was allereerst een octrooigeschil tussen rekwirantes en Lundbeck te beslechten. Om te beoordelen of de overeenkomst feitelijk een nadelige invloed op de mededinging had, diende de Commissie de gevolgen ervan te beoordelen.

               2.

               Door te oordelen dat er ten tijde van de overeenkomst feitelijk „potentiële mededinging” bestond tussen rekwirantes en Lundbeck, heeft het Gerecht bewijsmateriaal in de bij het Gerecht ingediende stukken kennelijk verdraaid. De Commissie diende objectief te bewijzen dat rekwirantes een reële en concrete mogelijkheid hadden om op economisch haalbare wijze toe te treden tot de markt. Het bewijs toonde aan dat (a) er vóór het verstrijken van de looptijd van de overeenkomst geen reële of concrete mogelijkheid van een dergelijke toetreding bestond, noch objectief noch qua economische haalbaarheid; en dat (b) rekwirantes in de onderhandelingen die hebben uitgemond in de overeenkomst, geen stimulans hadden om eerlijk te zijn met betrekking tot hun bereidheid om toe te treden tot de markt en Lundbeck er middels misleiding toe hebben gebracht om haar eigen producten aan rekwirantes te leveren tegen een lagere prijs en om een geldsom te betalen aan rekwirantes. Dit maakte het voor rekwirantes mogelijk de markt onmiddellijk te betreden, wat zij anders nooit zouden hebben kunnen doen. Het Gerecht heeft verzuimd rekening te houden met het fundamentele onderscheid tussen rekwirantes en andere generieken-producenten die overeenkomsten met Lundbeck zijn aangegaan, dat erin bestaat dat rekwirantes geen realistische en concrete mogelijkheid hadden om binnen de looptijd van de overeenkomst een vergunning voor het in de handel brengen te verkrijgen.

               3.

               Hoe dan ook had er geen straf moeten worden opgelegd aan rekwirantes. Op het tijdstip van de overeenkomst werd een dergelijke overeenkomst in de richtsnoeren van de Commissie niet aangemerkt als inbreuk „met een mededingingsbeperkende strekking”. Het was een nieuw soort geval waarin Lundbeck prima facie was afgeschermd van mededinging middels haar octrooien en belemmeringen in de regelgeving, waarbij rekwirantes feitelijk hun vermogen verbeterden om met Lundbeck te concurreren op de relevante markt, door tegen verlaagde prijzen leveringen te verkrijgen van Lundbecks product, dat rekwirantes als hun eigen product konden aanduiden. Bij de bestraffing van rekwirantes is voorbij gegaan aan de nieuwigheid van de inbreuk en aan de onredelijke vertraging van de Commissie: de kennisgeving van het onderzoek aan rekwirantes had makkelijk vijf jaar eerder kunnen plaatsvinden dan feitelijk is gebeurd.


title: Zaak F-5/13: Beroep ingesteld op 15 januari 2013 — ZZ/Commissie

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/29

         Beroep ingesteld op 15 januari 2013 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-5/13)
   2013/C 123/51
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: J. Grayston, G. Pandey, M. Gambardella, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/205/10

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het namens EPSO meegedeelde besluit van de jury en van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 9 maart 2012, waarin werd bevestigd dat verzoekers naam niet werd opgenomen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/205/10 (douanegebied), dat het antwoord vormde op verzoekers verzoek om „een nieuw onderzoek van de toets voor het redeneervermogen”;

               —

               nietigverklaring van het namens EPSO meegedeelde besluit van de jury en van EPSO van 23 december 2011, waarbij verzoeker werd meegedeeld dat zijn naam niet was opgenomen op de „reservelijst” (de databank van geslaagde kandidaten), aangezien hij niet het vereiste minimum voor de test van het verbale redeneervermogen had behaald;

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van EPSO en de jury, dat verzoeker nooit is betekend, om hem niet de stukken toe te zenden waar hij om had gevraagd bij brief van 31 december 2011 (verzoek om een nieuw onderzoek);

               —

               nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van EPSO tot afwijzing van verzoekers klacht uit hoofde van artikel 90, lid 2, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie;

               —

               nietigverklaring van de aankondiging van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/205/10 (douanegebied) van EPSO, bekendgemaakt in PB C 292 A/1 van 28 oktober 2010;

               —

               nietigverklaring van de volledige „reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/205/10 (douanegebied)”, bekendgemaakt in PB C 22 A/1 van 27 januari 2012;

               —

               verwijzing van de Commissie in verzoekers kosten.


title: Zaak T-200/09: Beroep ingesteld op 25 mei 2009 — Abertis Infraestructuras/Commissie

text:
               18.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/20

         Beroep ingesteld op 25 mei 2009 — Abertis Infraestructuras/Commissie
   (Zaak T-200/09)
   2009/C 167/39
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Abertis Infraestructuras, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Roca Junyent en P. Callol García, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de bestreden handeling, verwijzing van de Commissie in de kosten en alle overige uitspraken die rechtens passend zijn.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De in de onderhavige zaak aan de orde zijnde handeling is identiek aan die in zaak T-58/09, Schemaventotto/Commissie (PB C 82, blz. 34), namelijk de rechtshandeling krachtens welke de Commissie de procedure ex artikel 21 van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 24, blz. 1; hierna: „RCC”), heeft beëindigd, met betrekking tot de controle op de concentratie tussen verzoekster en Autostrade, SpA (Zaak COMP/M. 4388 — Abertis/Autostrade).
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster aan dat:

               —

               de Commissie haar juridische verplichtingen heeft geschonden door een lopende procedure ex artikel 21 te beëindigen zonder vast te stellen welke inbreuken Italië had gemaakt die rechten van Abertis schonden; en, subsidiair, dat de Commissie de verenigbaarheid van het gemeenschapsrecht onjuist heeft beoordeeld en dus de krachtens artikel 21 RCC op haar rustende verplichting heeft geschonden.

               —

               de Commissie geen rekening heeft gehouden met de wezenlijke procedurevoorschriften van artikel 21 RCC. Deze schending geeft aanleiding tot nietigverklaring van de handelingen van de Commissie omdat zij ervoor zorgt dat de doelstelling van artikel 21 RCC niet volledig kan worden bereikt.

               —

               de Commissie haar motiveringsplicht heeft geschonden.

               —

               de Commissie haar bevoegdheid heeft misbruikt omdat zij een beschikking heeft gegeven op basis van een regel, artikel 21 RCC, op basis waarvan zij deze beschikking niet kon geven, hetgeen onder artikel 226 EG valt, waarbij zij afbreuk heeft gedaan aan de waarborgen van artikel 21 RCC, artikel 21 RCC elke werking heeft ontnomen en de voorgenomen concentratie die de Commissie zelf eerder had goedgekeurd, bescherming heeft ontnomen.

               —

               de Commissie de algemene beginselen van rechtszekerheid, goed bestuur en gewettigd vertrouwen heeft geschonden door niet op te treden tegen de lidstaat in omstandigheden waarin er geen beoordelingsmarge is, waardoor zij het vertrouwen van de ondernemers heeft geschonden.

               —

               tot slot en subsidiair, de Commissie het nieuwe door de Italiaanse staat ingevoerde rechtskader onjuist heeft beoordeeld, aangezien geen rechtskader is ingevoerd dat waarborgt dat de ondernemingen bij toekomstige grensoverschrijdende fusies in de sector van de autosnelwegen in Italië billijk en in overeenstemming met het gemeenschapsrecht worden behandeld.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2001 in zaak C-368/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Zweden ("Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate toepassing van richtlĳn 76/160/EEG")

text:
C 212/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.7.2001
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                           (Derde kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                                                                                van 21 juni 2001
                         van 14 juni 2001
                                                                           in zaak C-30/99: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-368/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                            schappen tegen Ierland (1)
             schappen tegen Koninkrijk Zweden (1)
                                                                           („Vrij verkeer van goederen — Edelmetalen — Verplicht
(„Niet-nakoming — Kwaliteit van zwemwater — Inadequate                                                stempelmerk”)
              toepassing van richtlijn 76/160/EEG”)
                                                                                (2001/C 212/10)
                          (2001/C 212/09)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Zweeds)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-30/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: R. B. Wainwright en M. Shotter) tegen
                                                                           Ierland (gemachtigde: M. A. Buckley, bijgestaan door A. M. Col-
In zaak C-368/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   lins), ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-
pen (gemachtigde: L. Ström) tegen Koninkrijk Zweden (ge-                   Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill, bijge-
machtigde: A. Kruse), betreffende een verzoek om vast te                   staan door M. Hoskins), betreffende een verzoek om vast te
stellen, dat het Koninkrijk Zweden, door niet alle nodige                  stellen dat Ierland de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans,
maatregelen te hebben genomen om ervoor te zorgen dat de                   na wijziging, artikel 28 EG) op hem rustende verplichtingen
kwaliteit van het zwemwater in overeenstemming is met de                   niet is nagekomen
grenswaarden van richtlijn 76/160/EEG van de Raad van
8 december 1975 betreffende de kwaliteit van het zwemwater                 —     door de verkoop in Ierland te verbieden van werken van
(PB 1976, L 31, blz. l), en door de bij deze richtlijn voorgeschre-              edelmetaal (goud, zilver of platina), met de beschrijving
ven minimumfrequentie voor de bemonstering niet te hebben                        en vermelding van het edelmetaalgehalte die zij dragen in
nageleefd, de krachtens artikel 4, lid 1, en artikel 6, lid 1, van               het land van oorsprong, welke producten in andere
die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,                  lidstaten op regelmatige wijze zijn vervaardigd en in de
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-                     handel gebracht, doch die niet voldoen aan de Ierse
mann, kamerpresident, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodri-                     voorschriften inzake het edelmetaalgehalte, dan wel door
gues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;                    de verplichting op te leggen bij import van deze produc-
griffier: R. Grass, op 14 juni 2001 een arrest gewezen waarvan                   ten de stempelmerken te vervangen door die welke gelden
het dictum luidt als volgt:                                                      voor de naaste, lagere officiële Ierse norm inzake het
                                                                                edelmetaalgehalte;
1)    Door niet alle nodige maatregelen te nemen om de kwaliteit
      van het zwetwater in overeenstemming te brengen met de               —     door voor te schrijven dat werken van edelmetaal (goud,
      dwingende grenswaarden die zijn vastgesteld in richtlijn                   zilver of platina) die worden ingevoerd uit een andere
      76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975 betreffende                     lidstaat en in Ierland op de markt worden gebracht, het
      de kwaliteit van het zwemwater, en door zich niet te houden                merk van de verantwoordelijke producent, bewerker of
      aan de in de richtlijn voorgeschreven minimumfrequentie voor               verkoper dienen te dragen, welk merk geregistreerd dient
      de bemonstering, is het Koninkrijk Zweden de krachtens                     te zijn door de instantie die de keurmeester aanwijst die
      artikel 4, lid 1, en artikel 6, lid 1, van die richtlijn op hem            deze producten van het goedgekeurde stempelmerk dient
      rustende verplichtingen niet nagekomen.                                    te voorzien, ook wanneer deze artikelen overeenkomstig
                                                                                de wettelijke regeling van de lidstaat van oorsprong reeds
2)    Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.                         zijn voorzien van het stempelmerk van de verantwoorde-
                                                                                lijke producent;
(1) PB C 355 van 9.12.2000.                                                —     door voor te schrijven dat werken van edelmetaal (goud,
                                                                                zilver of platina) die zijn ingevoerd uit een andere lidstaat
                                                                                en in Ierland in de handel worden gebracht, en die in een
                                                                                andere lidstaat op regelmatige wijze zijn voorzien van
                                                                                een stempelmerk dat is erkend door een instantie die


title: Zaak C-208/01: Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala de lo Contencioso Administrativo, Sección Segunda, van 3 april 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Isabel en Adeline Parras Medina en Consejería de Agricultura de la Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha

text:
C 227/10                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  11.8.2001
6.      Bestond er vóór de de inwerkingtreding van verordening          Verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-
        (EG) nr. 2700/2000 (2) van het Europees Parlement en de           La Mancha, Sala de lo Contencioso Administrativo, Sec-
        Raad van 16 november 2000, waarbij artikel 221, lid 3,            ción Segunda, van 3 april 2001 om een prejudiciële
        van het communautair douanewetboek opnieuw werd                   beslissing in het geding tussen Isabel en Adeline Parras
        gewijzigd, een bepaling van gemeenschapsrecht die voor-           Medina en Consejerı́a de Agricultura de la Junta de
        zag in de schorsing van de termijn van drie jaar voor                           Comunidades de Castilla-La Mancha
        navordering vanaf het tijdstip waarop beroep werd inge-
        steld?                                                                                (Zaak C-208/01)
(1) Verordening (EEG) nr. 1697/79 van de Raad van 24 juli 1979                                     (2001/C 227/16)
     inzake navordering van de rechten bij invoer of bij uitvoer die
     niet van de belastingschuldige zijn opgeëist voor goederen welke     Het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha, Sala
     zijn aangegeven voor een douaneregeling waaruit de verplichting      de lo Contencioso Administrativo, Sección Segunda, heeft bij
     tot betaling van dergelijke rechten voortvloeide. (PB L 197
     van 03.08.1979, blz. 1. Bijzondere uitgave in het Portugees:         beschikking van 3 april 2001, ingekomen ter griffie van het
     Hoofdstuk 2, Deel 6, blz. 54).                                       Hof van Justitie op 18 mei 2001, in het geding tussen Isabel
(2) Verordening (EG) nr; 2700/2000 van het Europees Parlement en          en Adelina Parras Medina en Consejerı́a de Agricultura de la
     de Raad van 16 november 2000 tot wijziging van Verordering           Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha, het Hof van
     (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communau-     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     tair douanewetboek (PB L 311 van 12.12.2000, blz. 17).               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                                                                          1.    Dient het in artikel 12 van verordening nr. 1294/96
                                                                                gebezigde begrip overmacht te worden afgezwakt en te
                                                                                worden gelijkgesteld met onvoorziene en zwaarwegende
                                                                                omstandigheden die het bestaan van verzuim bij naleving
                                                                                van de betrokken termijn kunnen uitsluiten, waaronder
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 25 april                             die welke in de onderhavige beschikking wordt be-
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                        schreven?
Dr. Tilmann Klett en Bundesministerium für Bildung,                       2.    Indien het voor het antwoord op de eerste vraag noodza-
                     Wissenschaft und Kultur                                    kelijk wordt geacht: Hebben de in voormeld artikel 12
                                                                                omschreven gevolgen het karakter van een sanctie of een
                          (Zaak C-204/01)                                       straf, en zo ja, is dat mede een ondersteuning voor de
                                                                                noodzaak om het gebezigde begrip overmacht af te
                           (2001/C 227/15)                                      zwakken?
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 25 april
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
16 mei 2001, in het geding tussen Dr. Tilmann Klett en
Bundesministerium für Bildung, Wissenschaft und Kultur, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                  Verzoek van het Bundespatentgericht van 10 april 2001
                                                                          om een prejudiciële beslissing in de Beschwerde-proce-
Moeten artikel 19 ter van richtlijn 78/686/EEG (1) van de Raad                                dure van Henkel KGaA
van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning van de
diploma’s, certificaten en andere titels van de beoefenaar der                                     (Zaak C-218/01)
tandheelkunde, tevens houdende maatregelen tot vergemak-
kelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van                                      (2001/C 227/17)
vestiging en vrij verrichten van diensten, in de versie van de
toetredingsakte (PB 1994, C 241, blz. 216 en 223), de                     Het Bundespatentgericht heeft bij beschikking van 10 april
artikelen 2 EG en 39 EG, alsook artikel 1 juncto de artikelen 3           2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 29 mei
en 9 van richtlijn 93/16/EEG (2) van de Raad van 5 april 1993             2001, in de Rechtsbeschwerde-procedure van Henkel KGaA,
ter vergemakkelijking van het vrije verkeer van artsen en de              het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
onderlinge erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere            zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen
titels, aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een          over de uitlegging van artikel 3, lid 1, sub b, c en e, van de
regeling die voor de toegang tot de in artikel 19 ter van richtlijn       Eerste richtlijn 89/104/EEG (1) van de Raad van 21 december
78/686/EEG bedoelde tandartsenopleiding als voorwaarde stelt              1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
dat aan een nationale universiteit het doctoraat in de algemene           lidstaten:
geneeskunde is behaald?
                                                                          1.    Moet bij driedimensionale merken, bestaande uit de
                                                                                verpakking van waren die (zoals vloeistoffen) gewoonlijk
( 1) PB 1978, L 233, blz. 1.
(2) PB 1993, L 165, blz. 1.                                                     in verpakte vorm in het economische verkeer worden
                                                                                gebracht, de verpakking van de waar in merkenrechtelijk
                                                                                opzicht aan de vorm van de waar worden gelijkgesteld,
                                                                                zodat


title: Gevoegde zaken T-432/03 en T-95/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 oktober 2006 — Dehon/Parlement ( Ambtenaren — Vacature — Uitvoering van arrest van Gerecht houdende nietigverklaring van aanstellingsbesluit — Artikel 29, lid 1, van Statuut — Organisatie van intern vergelijkend onderzoek )

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/11

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 oktober 2006 — Dehon/Parlement
   (Gevoegde zaken T-432/03 en T-95/05) (1)

   („Ambtenaren - Vacature - Uitvoering van arrest van Gerecht houdende nietigverklaring van aanstellingsbesluit - Artikel 29, lid 1, van Statuut - Organisatie van intern vergelijkend onderzoek”)
   (2006/C 310/20)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Jean Dehon (Hagen, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: H. von Hertzen, A. Bencomo Weber en A. Lukosiute, gemachtigen)
   Voorwerp
   In zaak T-432/03, vordering tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement om over te gaan tot de organisatie van een intern vergelijkend onderzoek om te voorzien in het in kennisgeving van vacature nr. 9192 bedoelde ambt van adjunct-afdelingshoofd van de Franse vertaalafdeling en, in zaak T-95/05, vordering tot nietigverklaring van het besluit van het Parlement van 29 april 2004 om S. in dat ambt aan te stellen.
   Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 47 van 21.2.2004.


title: Zaak C-687/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 30 december 2013 — Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH/Hauptzollamt Regensburg

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht München (Duitsland) op 30 december 2013 — Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH/Hauptzollamt Regensburg
   (Zaak C-687/13)
   2014/C 78/07
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fliesen-Zentrum Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Regensburg

      Prejudiciële vraag

   Is uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 van de Raad van 12 september 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (1) geldig?

      (1)  PB L 238, blz. 1.


title: Zaak C-348/12 P: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 november 2013 — Raad van de Europese Unie/Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, Europese Commissie (Hogere voorziening — Beperkende maatregelen ten aanzien van Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Maatregelen ten aanzien van Iraanse aardolie- en aardgasindustrie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Verplichting om gegrondheid van maatregel te rechtvaardigen)

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/6

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 28 november 2013 — Raad van de Europese Unie/Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, Europese Commissie
   (Zaak C-348/12 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beperkende maatregelen ten aanzien van Islamitische Republiek Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Maatregelen ten aanzien van Iraanse aardolie- en aardgasindustrie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Verplichting om gegrondheid van maatregel te rechtvaardigen)
   2014/C 39/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (vertegenwoordigers: F. Esclatine en S. Perrotet, advocaten), Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en E. Cujo, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 25 april 2012, Manufacturing Support & Procurement Kala Naft (T-509/10), waarbij het Gerecht besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25), besluit 2010/644/GBVB van de Raad van 25 oktober 2010 tot wijziging van besluit 2010/413 (PB L 281, blz. 81), en verordening (EU) nr. 961/2010 van de Raad van 25 oktober 2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening nr. 423/2007 (PB L 281, blz. 1), nietig heeft verklaard, voor zover deze handelingen Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran betroffen — Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Lijst van personen, organisaties en entiteiten waarvan de tegoeden zijn bevroren — Onjuiste rechtsopvattingen — Ontvankelijkheid — Vraag of bedoelde entiteit een overheidsorganisatie is — Vraag of een dergelijke organisatie zich op de grondrechtenbescherming kan beroepen — Bewijslast

      Dictum

               1.

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 25 april 2012, Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad (T-509/10), wordt vernietigd.

               2.

               Het beroep tot nietigverklaring van Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, wordt verworpen.

               3.

               Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran, wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten die de Raad van de Europese Unie in eerste aanleg en in het kader van de hogere voorziening heeft gemaakt.

               4.

               De Europese Commissie draagt de door haar in eerste aanleg en in het kader van de hogere voorziening gemaakte kosten.

      (1)  PB C 287 van 22.9.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 12 december 1996 in zaak T-16/91 RV: Rendo NV en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededeling - Impliciete afwijzing van klacht - Motivering - Terugverwijzing door Hof - Voortzetting van procedure - Kosten)

text:
Nr . C 40/ 16            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  8 . 2 . 97
2 . Verwijst verzoeksters hoofdelijk in alle kosten die in              ( Duitsland ), K. Kammerichs, ambtenaar van de Commissie
     deze zaak zijn opgekomen, daaronder begrepen die                   van de Europese Gemeenschappen, wonende te Stutensee
     welke op de procedure in kort geding zijn gevallen.                ( Duitsland ), en V. Tebaldi, ambtenaar van de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, wonende te Marxzell
3 . Verstaat dat interveniënten bun eigen kosten zullen                 Burbach ( Duitsland ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis ,
     dragen .                                                           T. Demaseure, V. Leclercq en A. Tornel, advocaten te
                                                                        Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
(') PB nr . C 188 van 10 . 7. 1993 .                                    Fiduciaire Myson Sari, Rue Glesener 1 , tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : G. Valse
                                                                        sia ), ondersteund door Raad van de Europese Unie ( gemach
                                                                        tigden : Y. Crétien , A. Lucidi en D. Canga Fano ) en
                                                                        Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden : E. Roder,
                                                                        B. Kloke en S. Maass ), betreffende een beroep tot nietigver
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               klaring van de salarisafrekeningen betreffende nabetaling
                       van 11 december 1996                             over de periode van 1 juli tot en met 31 december 1994
                                                                        krachtens Verordening ( EGKS , EG, Euratom ) nr . 3161 /94
in zaak T-49/95 : Van Megen Sports Group BV tegen                       van de Raad van 19 december 1994 houdende aanpassing,
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                      met ingang van 1 juli 1994, van de bezoldigingen en de
(Mededinging — Artikel 85 van het EG-Verdrag — Bewijs                   pensioenen van de ambtenaren en andere personeelsleden
  van inbreuk — Boete — Motivering van de beschikking)                  der Europese Gemeenschappen alsmede van de aanpassings
                            ( 97/C 40/40 )                              coëfficiënten welke van toepassing zijn op deze bezoldigin
                                                                        gen en pensioenen ( PB nr. L 335 van 23 . 12 . 1994 , blz . 1 ),
                                                                        voor zover in deze salarisafrekeningen een voor Karlsruhe
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                        vastgestelde specifieke aanpassingscoëfficiënt van 99,8 is
                                                                        toegepast, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld
In zaak T-49/95 , Van Megen Sports Group BV, voorheen                   als volgt: K. Lenaerts , president; P. Lindh en J.D. Cooke ,
Van Megen Tennis BV, gevestigd te Eindhoven ( Nederland ),              rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur, op
vertegenwoordigd door A.W. Willems, advocaat te Eind                    11 december 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
hoven, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                       luidt als volgt:
kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 ,
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge                     1 . Verwerpt het beroep.
machtigden : F.E. Gonzalez Diaz en W. Wils ), betreffende
een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/98 7/EG
                                                                         1 . Verstaat dat iedere verzoeker, verweerster en de inter
van de Commissie van 21 december 1994 in een procedure
overeenkomstig artikel 85 van het EG-Verdrag ( IV/32.948                      veniënten de eigen kosten zullen dragen.
— IV/34.590 : Tretorn en anderen ) ( PB nr. L 378 van 31 . 12 .
 1994 , blz . 45 ), heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samenge          0 ) PB nr . C 315 van 25 . 11 . 1995 .
 steld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident; P. Lindh en J. D.
 Cooke, rechters; griffier : J.. Palacio Gonzalez, administra
 teur, op 11 december 1996 een arrest gewezen waarvan het
 dictum luidt als volgt:
                                                                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 1 . Verwerpt het beroep .
                                                                                van 12 december 1996
 2 . Verwijst verzoekster in de kosten.                                  in zaak T-16/91 RV: Rendo NV en anderen tegen Com
                                                                                missie van de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 (') PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .                                     (Mededeling — Impliciete afwijzing van klacht —
                                                                         Motivering — Terugverwijzing door Hof — Voortzetting
                                                                                van procedure — Kosten)
                                                                                97/C 40/42 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 11 december 1996
                                                                          In zaak T-16/91 RV, Rendo NV, gevestigd te Hoogeveen
 in zaak T- 177/95 : P. Barraux en anderen tegen Commissie                ( Nederland ), Centraal Overijsselse Nutsbedrijven NV,
              van de Europese Gemeenschappen ( 1 )                        gevestigd te Almelo ( Nederland ), Regionaal Energiebedrijf
      (Ambtenaren — Specifieke aanpassingscoëfficiënt)                    Salland NV, gevestigd te Deventer ( Nederland ), aanvanke
                                                                          lijk vertegenwoordigd door A. Poelman , advocaat te Eind
                              ( 97/C 40/41 )
                                                                          hoven, en later door T.R. Ottervanger, advocaat te Brussel,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                          (Procestaai: Frans)                             S. Oostvogels, advocaat aldaar, Rue Aldringen 13 , tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
  In zaak T-177/95 , P. Barraux, ambtenaar van de Commissie               tigde : B.J. Drijber ), ondersteund door Samenwerkende
  van de Europese Gemeenschappen , wonende te Karlsruhe                   Elektriciteitsproduktiebedrijven NV, gevestigd te Arnhem
 ---pagebreak--- 8 . 2 . 97             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 40/ 17
( Nederland), aanvankelijk vertegenwoordigd door M. v.               R. Collin, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende te
Empel, vervolgens door O.W. Brouwer, advocaat te Amster             Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
dam, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan                Rue Mathias Hardt 8—10 ; Comité de liaison des syndicats
tore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11 ,                 européens de l'industrie de la parfumerie et des cosmétiques,
betreffende een beroep tot gedeeltelijke nietigverklaring van        gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door S. Kon, solici
Beschikking 91 /50/EEG van de Commissie van 16 januari               tor, en M. Thill-Tayara , advocaat te Parijs , domicilie
1991 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Winandy
EEG-Verdrag ( IV/32.732 — IJsselcentrale ( IJC ) e.a .) ( PB nr.     en Err, advocaten aldaar, Avenue Gaston Diderich 60, en
L 28 van 2 . 2 . 1991 , blz . 32 ), heeft het Gerecht (Tweede        Fédération européenne des parfumeurs détaillants, geves
Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: H. Kirschner,          tigd te Parijs, vertegenwoordigd door R. Verniau , advocaat
kamerpresident; B. Vesterdorf, C.W. Bellamy, A. Kalogero            te Lyon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
poulos en A. Potocki, rechters; griffier : J. Palacio Gonzalez,      kantore van N. Schaeffer, advocaat aldaar, Avenue de la
administrateur, op 12 december 1996 een arrest gewezen               Porte-Neuve 12 , betreffende een beroep , strekkende tot
waarvan het dictum luidt als volgt :                                 nietigverklaring van Beschikking 92/33/EEG van de Com
                                                                     missie van 16 december 1991 inzake een procedure op
1 . Verklaart Beschikking 91 /50/EEG van de Commissie                grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag ( IV/33.242 —
     van 1 6 januari 1 991 inzake een procedure op grond van         Yves Saint Laurent Parfums ) ( PB nr. L 12 van 18 . 1 . 1992 ,
     artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/32.732 — IJssel             blz . 24 ), heeft het Gerecht ( Tweede Kamer — uitgebreid ),
     centrale (IJC) e.a.) nietig, voor zover daarin verzoek         samengesteld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident;
     sters ' klacht betreffende de gedurende de periode vóór         B. Vesterdorf, C.W. Bellamy, A. Kalogeropoulos en A. Po
     de inwerkingtreding van de Elektriciteitswet 1989               tocki , rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, administrateur,
     geldende invoerbeperkingen wordt afgewezen.                     op 12 december 1996 een arrest gewezen waarvan het
                                                                     dictum luit als volgt:
2 . Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten zullen
     dragen en hoofdelijk de helft van de kosten van de              1 . Verklaart nietig Beschikking 92/33/EEG van de Com
     Commissie en van interveniënte, die zijn gemaakt vóór                missie van 16 december 1991 inzake een procedure op
     het arrest van het Gerecht van 1 8 november 1 992 , en dat           grond van artikel 85 van het EEG-Verdrag (IV/33.242
     verweerster en interveniënte elk de andere helft van hun             — Yves Saint Laurent Parfums), voor zover daarin
     kosten zullen dragen.                                                wordt beschikt, dat een bepaling op grond waarvan
                                                                           Yves Saint Laurent op verzoeken om toelating van
3 . Verstaat dat de na het arrest van het Hof van 1 9 oktober             distributeurs ongunstig mag beslissen op de enkele
     1 995 gemaakte kosten zullen worden gedragen door de                 grond, dat hun parfumerieactiviteit gering is, niet door
     Commissie, met uitzondering van de kosten van inter                 artikel 85, lid 1 , van het Verdrag wordt bestreken.
     veniënte, die haar eigen kosten zal dragen .
                                                                     2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
(>) PB nr . C 101 van 18 . 4 . 1991 .
                                                                     3.    Verstaat dat verzoeker de kosten van de Commissie en
                                                                          van interveniënte Yves Saint Laurent Parfums SA
                                                                          alsmede zijn eigen kosten zal dragen .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            4 . Verstaat dat elk der interveniënten , Fédération des
                     van 12 december 1996
                                                                          industries de la parfumerie, Comité de liaison des
                                                                          syndicats européens de l'industrie de la parfumerie et des
in zaak T-19/92 : Groupement d'achat Edouard Leclerc                      cosmétiques en Fédération européenne des parfumeurs
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')                     détaillants , zijn eigen kosten zal dragen.
(Systeem van selectieve distributie — Luxe cosmeticapro
                               dukten)                               (') PB nr . C 90 van 10 . 4 . 1992 .
                           ( 97/C 40/43 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
In zaak T-19/92 , Groupement d'achat Edouard Leclerc ,
gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door M. Amadio en                                    van 12 december 1996
G. Parléani, advocaten te Parijs , domicilie gekozen heb            in zaak T-87/92 : Kruidvat BVBA tegen Commissie van de
bende te Luxemburg ten kantore van P. Hoss, advocaat                                   Europese Gemeenschappen (')
aldaar, Cöte d'Eich 15 , tegen Commissie van de Europese
                                                                     (Systeem van selectieve distributie — Luxe cosmetische
Gemeenschappen ( gemachtigden : aanvankelijk B. Lange
heine , vervolgens B.J. Drijber en H. Lehman ), ondersteund                                        produkten)
door Yves Saint Laurent Parfums SA, gevestigd te Neuilly-                                        ( 97/C 40/44 )
sur-Seine ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door D. Voillemot
en A. Michel , advocaten te Parijs , domicilie gekozen                                    (Procestaai: Nederlands)
hebbende te Luxemburg ten kantore van J. Loesch , advo
caat aldaar, Rue Goethe 11 ; Fédération des industries de la         In zaak T-87/92 , Kruidvat BVBA , gevestigd te Antwerpen
parfumerie , gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door              ( België ), vertegenwoordigd door O.W. Brouwer, advocaat


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 16 juli 1998 in zaak T-162/96: S. Forcheri tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Detachering in belang van dienst - Interim - Recht op aanvullende toelage - Beoordelingsvrijheid van administratie)

text:
C 299/32              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26.9.98
K. J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 16 juli 1998        3. Verwerpt het beroep voor het overige.
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   4. Verwijst de Commissie in de kosten.
1. Verwerpt het beroep.
                                                                   (1) PB C 370 van 7.12.1996.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
     gen.
(1) PB C 354 van 23.11.1996.
                                                                   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 juli 1998
                                                                   in zaak T-192/96: G. Lebedef tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                   (PersoneelscomiteÂ Ð Procedure Ð Wijziging van statuten
                       van 16 juli 1998                            Ð Algemene vergadering Ð Kiesstelsel Ð Ontvankelijk-
in zaak T-162/96: S. Forcheri tegen Commissie van de                                             heid)
                Europese Gemeenschappen (1)                                                 (98/C 299/53)
(Ambtenaren Ð Detachering in belang van dienst Ð Inte-
rim Ð Recht op aanvullende toelage Ð Beoordelingsvrij-                                   (Procestaal: Frans)
                   heid van administratie)
                                                                   In zaak T-192/96, G. Lebedef, ambtenaar van de Commis-
                        (98/C 299/52)                              sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Sen-
                      (Procestaal: Frans)                          ningerberg (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bou-
                                                                   neÂou, advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen heb-
In zaak T-162/96, S. Forcheri, ambtenaar van de Commis-            bende te diens kantore, rue de l'Avenir 4, tegen Commissie
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Val-
vertegenwoordigd door M.-A. Lucas, advocaat te Luik,               sesia en J. Currall), betreffende een beroep tot gehele of
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                gedeeltelijke nietigverklaring van de algemene vergadering
van E. Korn, advocaat aldaar, rue de Nassau 21, tegen              van het te Luxemburg tewerkgestelde personeel van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-               Commissie van 5 december 1995 en van de door deze
den: J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende een beroep          algemene vergadering goedgekeurde wijziging van de sta-
tot nietigverklaring van, enerzijds, het besluit van de Com-       tuten van het personeelscomiteÂ alsmede van elke later
missie van 12 december 1995 houdende afwijzing van het             krachtens dit wijzigingsbesluit vastgestelde handeling,
verzoek tot erkenning van de door verzoeker ad interim             heeft het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt:
verrichte werkzaamheden en tot betaling van de aanvul-             B. Vesterdorf, president, R. M. Moura-Ramos en P. Men-
lende toelage, en anderzijds, het besluit van de Commissie         gozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur, op
van 24 juli 1996 houdende vaststelling dat verzoeker het           14 juli 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
ambt van hoofd van eenheid 4 (¹Gemeenschappelijk doua-             als volgt:
netariefº) van directoraat B (¹Douaneº) van directoraat-
generaal XXI (Douane en indirecte belastingen) ad interim          1. Verwerpt het beroep.
vervult, en toekenning van het voordeel van de tewerkstel-         2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-
ling ad interim, op grond dat de datum van inwerkingtre-                gen.
ding van dit besluit op 1 augustus 1996 voor eÂeÂn jaar en
niet op 29 oktober 1992 voor onbepaalde tijd is bepaald,
                                                                   (1) PB C 54 van 22.2.1997.
heeft het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt:
A. Kalogeropoulos, president, C. W. Bellamy en K. J. Pir-
rung, rechters; griffier: A. Mair, administrateur, op 16 juli
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1. Verklaart de besluiten van de Commissie van                                            van 16 juli 1998
     12 december 1995 en 24 juli 1996 nietig, behalve              in zaak T-199/96: Laboratoires pharmaceutiques Ber-
     voorzover laatstgenoemd besluit verzoeker het voor-           gaderm SA en J.-J. Goupil tegen Commissie van de Euro-
     deel van de tewerkstelling ad interim toekent.                                  pese Gemeenschappen (1)
2. Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker             (Cosmetische producten Ð Richtlijn 76/768/EEG Ð
     van de maandbedragen van de in artikel 7, lid 2, van          Richtlijn 95/34/EG Ð Zonnebrand- en bruiningsmiddelen
     het Statuut bedoelde aanvullende toelage, waarop deze         Ð Volksgezondheid Ð Niet-contractuele aansprakelijkheid
     recht zou hebben gehad indien hij op 24 maart 1993                                van de Gemeenschap)
     ware aangewezen om het ambt van hoofd van eenheid                                      (98/C 299/54)
     XXI.B.4 ad interim te vervullen, vermeerderd met ver-
     tragingsrente op de voet van 8 % per jaar vanaf de                                  (Procestaal: Frans)
     data waarop die maandbedragen hadden moeten wor-
     den betaald, tot op de datum van de daadwerkelijke            In zaak T-199/96, Laboratoires pharmaceutiques Berga-
     betaling.                                                     derm SA, gevestigd te Rungis (Frankrijk) en J.-J. Goupil,


title: Zaak C-124/01: Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
2.6.2001             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 161/7
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                            porten in verband met de verkregen uitvoercertificaten
                                                                           heeft betaald. Indien het Gerecht blijk had gegeven van
                                                                           zijn twijfels dienaangaande, had verzoekster de cijfers
—    het bestreden arrest ten dele te vernietigen;                         tijdens de mondelinge behandeling kunnen uitsplitsen;
                                                                           het Gerecht had het beroep derhalve niet in toto mogen
                                                                           afwijzen met deze motivering.
—    dienovereenkomstig, de in eerste aanleg geformuleerde
     vorderingen (1) toe te wijzen.
                                                                     (1) Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.
Middelen en voornaamste argumenten
—    Het Gerecht neemt ten onrechte aan, dat verzoekster de
     kosten van de uitvoercertificaten aan haar klanten heeft
     doorberekend en derhalve eigenlijk geen schade heeft
     geleden. Verzoekster heeft daarover geen verklaringen
     afgelegd omdat het in elk geval niet aan haar staat uiteen      Beroep, op 16 maart 2001 ingesteld door Commissie van
     te zetten en bewijzen dat er sprake is van verarming.           de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                                                                                (Zaak C-124/01)
     Indien verzoekster haar uitgaven voor de uitvoercertifi-
     caten aan haar klanten heeft doorberekend, dan is dit
     omdat de markt dergelijke prijzen mogelijk maakte.                                        (2001/C 161/13)
     Zonder het vereiste van uitvoercertificaten uit Costa Rica
     had verzoekster dezelfde verkoopprijs kunnen krijgen,
     maar had zij een grotere winst gemaakt. De schade bestaat       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     in hetgeen voor de onrechtmatige uitvoercertificaten is         op 16 maart 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
     betaald, en daarmee zijn de rechtsbetrekkingen tussen           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
     schadeveroorzaker en gelaedeerde afgesloten. Een heel           woordigd door A. Aresu, als gemachtigde.
     andere, uit een nieuw en (passender) causaal verband
     voortvloeiende vraag is, of en in hoeverre de gelaedeerde
     door handigheid of wegens de situatie op de markt extra         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     inkomsten weet te verwerven waarmee hij zijn uitgaven
     voor uitvoercertificaten kan compenseren. De Duitse             —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen
     hogere rechterlijke instanties hebben dit aldus beslist.              de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
     Van beslissend belang is de opvatting, dat de                         bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
     schadeveroorzaker niet op onbillijke wijze aan betaling               aan richtlijn 94/47/EG (1) van het Europees Parlement en
     van vergoeding ontsnapt.                                              van de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de
                                                                           bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspec-
                                                                           ten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van
—    Ook de subsidiaire overwegingen van het Gerecht over                  een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen,
     compensatie van voordelen schragen het bestreden arrest               de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtin-
     niet. Het beginsel van compensatie van voordelen geldt                gen niet is nagekomen;
     slechts wanneer de voordelen (verhoging van het contin-
     gent, verlaging van de douanerechten) uit dezelfde              —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     schending van het recht voortvloeien als de schade                    procedure.
     (uitgaven voor uitvoercertificaten). Verhogingen van het
     contingent en douanerechten vormen evenwel
     schendingen van het recht. Hoe deze compensatie van
     de schade overigens dient te worden becijferd bij de            Middelen en voornaamste argumenten
     berekening van de door verzoekster geleden schade, kan
     verzoekster uit de bestreden arrest niet opmaken.
                                                                     a)     Miskenning van artikel 9 van richtlijn
—    Het bestreden arrest is ontoereikend gemotiveerd, omdat                94/47
     niet op te maken valt of het Gerecht de certificering van
     de schade door een beëdigde bedrijfrevisor in beginsel als
     bewijsmiddel afwijst.                                           De Italiaanse autoriteiten hebben te kennen gegeven, dat zij
                                                                     zouden overgaan tot wijziging van artikel 11 van decreet
                                                                     427/98 ten einde volledig uitvoering te geven aan artikel 9 van
—    Het Gerecht twijfelt ten onrechte aan de bewijskracht van       richtlijn 94/47. Tot op heden is echter geen nauwkeurig
     de door bedrijfsrevisoren gecertificeerde bedragen die          tijdschema met betrekking tot die wijziging meegedeeld, zodat
     verzoekster als douanerechten voor daadwerkelijke im-           de inbreuk moet worden geacht voort te duren.
 ---pagebreak--- C 161/8                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        2.6.2001
b)     Miskenning van artikel 10 van richtlijn                          3.    Moet de bepaling inzake de vervaltermijn ingevolge
       94/47                                                                  de rechtspraak van het Hof buiten toepassing worden
                                                                              gelaten?
Artikel 12 van decreet 427/98 voorziet niet in sancties of
enige andere maatregel in geval van niet-nakoming van de                (1) PB L 283 van 28.10.1980, blz. 3.
verplichting van de verkoper, aan een ieder desgevraagd een
document te verschaffen dat de beknopte en exacte informatie
bevat over de in de bijlage bij de richtlijn sub a, g, i en l,
vermelde aspecten. Inzonderheid voorziet het decreet in geen
geldboete of een gelijkwaardige sanctie voor de omissie van de
in de bijlage sub a, b, e, i en l, vermelde aspecten.
                                                                        Beroep, op 20 maart 2001 ingesteld door Commissie van
Voor het overige moet de betrokken informatie worden                    de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
meegedeeld, niet alleen om een doeltreffende bescherming
van de eventuele verkrijger te waarborgen, maar ook ter
voorkoming van verstoringen van de mededinging tussen                                             (Zaak C-128/01)
verkopers op het niveau van de interne markt.
                                                                                (2001/C 161/15)
De Commissie is dan ook van oordeel, dat artikel 10 van de
richtlijn in de Italiaanse rechtsorde niet volledig en correct ten      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
uitvoer is gelegd.                                                      op 20 maart 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                        woordigd door L. Visaggio, als gemachtigde.
(1) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet binnen
                                                                              de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                              bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
                                                                              aan richtlijn 96/51/EG (1) van de Raad van 23 juli
                                                                              1996 tot wijziging van richtlijn 70/524/EEG betreffende
                                                                              toevoegingsmiddelen in de diervoeding, de krachtens
                                                                              deze richtlijn en het Verdrag op haar rustende verplichtin-
Verzoek van het Sozialgericht Leipzig van 21 februari                         gen niet is nagekomen;
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
           Peter Pflücke en Bundesanstalt für Arbeit                    —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                              procedure.
                         (Zaak C-125/01)
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                         (2001/C 161/14)
                                                                        Ingevolge artikel 249 EG is een richtlijn verbindend ten
Het Sozialgericht Leipzig heeft bij beschikking van 21 februari         aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
2001, ingekomen ter griffe van het Hof van Justitie op                  waarvoor zij bestemd is. Artikel 10 EG bepaalt, dat de lidstaten
19 maart 2001, in het geding tussen Peter Pflücke en                    alle algemene of bijzondere maatregelen treffen welke geschikt
Bundesanstalt für Arbeit, het Hof van Justitie van de Europese          zijn om de nakoming van de uit het Verdrag of uit handelingen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             van de instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende
de navolgende vragen:                                                   verplichtingen te verzekeren en dat zij de vervulling van haar
                                                                        taak vergemakkelijken.
1.    Is een vervaltermijn voor het indienen van een aanvraag
      bij het waarborgfonds om nog onvervulde loonaanspra-              Daar de Italiaanse autoriteiten niet de ter uitvoering van
      ken te honoreren, verenigbaar met artikel 9 van richtlijn         voormelde richtlijn noodzakelijke bepalingen hebben vastge-
      80/987/EEG (1) van de Raad van 20 oktober 1980                    steld althans deze niet hebben meegedeeld, heeft de Italiaanse
      betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen           Republiek niet voldaan aan de krachtens die richtlijn en het
      der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers             Verdrag op haar rustende verplichtingen.
      bij insolventie van de werkgever?
                                                                        (1) PB L 235 van 17.09.96, blz. 39.
2.    Is een dergelijke vervaltermijn voor de werknemers geen
      gunstiger wettelijke bepaling in de zin van artikel 9 van
      richtlijn 80/987/EEG?


title: Zaak C-69/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — Brahim Samba Diouf/Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration (Richtlijn 2005/85/EG — Minimumnormen voor procedures in lidstaten voor toekenning of intrekking van vluchtelingenstatus — Begrip beslissing die inzake asielverzoek is gegeven in zin van artikel 39 van richtlijn — Verzoek van staatsburger van derde land tot verkrijging van vluchtelingenstatus — Geen gronden die toekenning van internationale bescherming rechtvaardigen — Afwijzing van verzoek in kader van versnelde procedure — Ontbreken van beroep tegen beslissing om volgens versnelde procedure over verzoek te beslissen — Recht op daadwerkelijke rechterlijke toetsing)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif — Luxemburg) — Brahim Samba Diouf/Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration
   (Zaak C-69/10) (1)

   (Richtlijn 2005/85/EG - Minimumnormen voor procedures in lidstaten voor toekenning of intrekking van vluchtelingenstatus - Begrip „beslissing die inzake asielverzoek is gegeven” in zin van artikel 39 van richtlijn - Verzoek van staatsburger van derde land tot verkrijging van vluchtelingenstatus - Geen gronden die toekenning van internationale bescherming rechtvaardigen - Afwijzing van verzoek in kader van versnelde procedure - Ontbreken van beroep tegen beslissing om volgens versnelde procedure over verzoek te beslissen - Recht op daadwerkelijke rechterlijke toetsing)
   2011/C 298/08
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Brahim Samba Diouf

      Verwerende partij: Ministre du Travail, de l’Emploi et de l’Immigration

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal administratif — (Luxemburg) — Uitlegging van artikel 39 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, blz. 13) — Verzoek van een onderdaan van een derde land die illegaal verblijf houdt, om verlening van de vluchtelingenstatus — Afwijzing van dit verzoek volgens een nationale versnelde procedure wegens het ontbreken van gronden die verlening van internationale bescherming rechtvaardigen — Verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van een nationale regeling die elk beroep tegen het besluit om volgens de versnelde procedure op het verzoek te beslissen uitsluit — Recht op een daadwerkelijke rechterlijke toetsing

      Dictum

   Artikel 39 van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus en het beginsel van doeltreffende rechterlijke bescherming moeten aldus worden uitgelegd, dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan de beslissing van de bevoegde nationale instantie om een asielverzoek volgens een versnelde procedure te behandelen, niet voor enig afzonderlijk beroep vatbaar is wanneer de redenen op grond waarvan die instantie heeft beslist de gegrondheid van het betrokken verzoek volgens een dergelijke procedure te behandelen, aan een doeltreffende rechterlijke toetsing kunnen worden onderworpen in het kader van het beroep dat kan worden ingesteld tegen de beslissing van definitieve weigering, hetgeen door de verwijzende rechter moet worden beoordeeld.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-281/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juni 2011 door Diego Canga Fano tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 maart 2011 in zaak F-104/09, Canga Fano/Raad

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/20

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juni 2011 door Diego Canga Fano tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 24 maart 2011 in zaak F-104/09, Canga Fano/Raad
   (Zaak T-281/11 P)
   2011/C 238/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Diego Canga Fano (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie in zaak F-104/09 te vernietigen;

               —

               de door de rekwirerende partij voor het Gerecht voor ambtenarenzaken ingediende vorderingen tot nietigverklaring en schadevergoeding toe te wijzen, met dien verstande echter dat de rekwirerende partij, die tevreden is met de vernietiging van het bestreden arrest, bereid is om genoegen te nemen met een symbolische vergoeding van 1 EUR voor de door haar geleden schade;

               —

               de Raad in de kosten van de beide procedures te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij één middel aan, bestaande uit drie onderdelen en ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting.

               —

               In het kader van het eerste onderdeel stelt de rekwirerende partij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken de toepasselijk bepalingen heeft uitgelegd op een wijze die in strijd is met die van het Hof en het Gerecht in hun rechtspraak over de beoordelingsvrijheid van het TABG (punten 35 en 36 van het bestreden arrest).

               —

               In het kader van het tweede onderdeel betoogt de rekwirerende partij dat het Gerecht voor ambtenarenzaken bij de uitoefening van zijn controle van de kennelijk onjuiste beoordeling (punten 48, 51, 52, 58, 78 en 79 van het bestreden arrest) rechtens ongegronde conclusies heeft getrokken en zijn eigen criteria tegenspreekt, waarmee hij de rechtspraak van het Hof en het Gerecht wil vervangen.

               —

               In het kader van het derde onderdeel stelt de rekwirerende partij dat de motivering van het Gerecht voor ambtenarenzaken materiële onjuistheden bevat die gekoppeld zijn aan de onjuiste opvatting of de niet-inachtneming van het hem ter beschikking gestelde bewijsmateriaal (punten 80, 81, 85, 88 en 90 van het bestreden arrest).


title: Zaak C-428/03: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Massa e Carrara — Sezione III — van 21 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Lorenzoni Roberto tegen 1) Comune di Carrara 2) Bipielle Riscossioni Spa

text:
24.1.2004              NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           C 21/11
Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di                         een financiële last (namelijk de heffing) wordt opgelegd
Massa e Carrara — Sezione III — van 21 juli 2003 om een                      aan goederen die door een gemeente naar een ander
prejudiciële beslissing in het geding tussen Lorenzoni                       gebied van dezelfde lidstaat worden vervoerd, met het
Roberto tegen 1) Comune di Carrara 2) Bipielle Riscos-                       gemeenschapsrecht verenigbaar? Betekent deze bijzon-
                            sioni Spa                                        dere last voor goederen die voor deze gebieden bestemd
                                                                             zijn, dat goederen die naar andere lidstaten worden
                                                                             uitgevoerd, minder gunstig worden behandeld en vormt
                        (Zaak C-428/03)                                      deze financiële last dan een belemmering van het vrije
                                                                             verkeer van goederen in de gehele gemeenschapsmarkt?
                         (2004/C 21/18)
De Commissione Tributaria Provinciale di Massa e Carrara,
Sezione III heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingekomen
ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober 2003, in het
geding tussen Lorenzoni Roberto tegen 1) Comune di Car-                 Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di
rara 2) Bipielle Riscossioni Spa, het Hof van Justitie van de           Massa e Carrara — Sezione III — van 21 juli 2003 om
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen Duegi
beslissing over de navolgende vragen:                                              Trasporti Srl tegen Comune di Carrara
A)    Vormt een heffing van een gemeente van een lidstaat op                                   (Zaak C-429/03)
      de uitvoer van goederen naar een andere lidstaat, op
      grond dat zij de gemeente van de eerste lidstaat verlaten,
      een heffing van gelijke werking als een invoerrecht, ook                                  (2004/C 21/19)
      al wordt zij tevens gelegd op goederen die uit de
      genoemde gemeente naar een ander deel van de lidstaat
      worden verzonden?
                                                                        De Commissione Tributaria Provinciale di Massa e Carrara
B)    Is de wettelijke regeling krachtens welke deze heffing            — Sezione III — heeft bij beschikking van 21 juli 2003,
      wordt opgelegd, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?            ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 oktober
      Is in het bijzonder de Italiaanse nationale wet nr. 749 van       2003, in het geding tussen Duegi Trasporti Srl tegen Comune
      15 juli 1911 (en latere wijzigingen en aanvullingen)              di Carrara, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
      — krachtens welke ten gunste van de gemeente Carrara              pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
      een belasting wordt ingesteld en geheven op marmer (en            vragen:
      afgeleide producten) dat op haar grondgebied wordt
      ontgonnen en buiten het grondgebied wordt weg-                    A)   Vormt een heffing van een gemeente van een lidstaat op
      gevoerd — al dan niet verenigbaar met artikel 23 EG                    de uitvoer van goederen naar een andere lidstaat, op
      (ex artikel 9 van het Verdrag), luidens hetwelk „de                    grond dat zij de gemeente van de eerste lidstaat verlaten,
      Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie welke                    een heffing van gelijke werking als een invoerrecht, ook
      zich uitstrekt over het gehele goederenverkeer en welke                al wordt zij tevens gelegd op goederen die uit de
      zowel het verbod medebrengt van in- en uitvoerrechten                  genoemde gemeente naar een ander deel van de lidstaat
      en van alle heffingen van gelijke werking”, en met                     worden verzonden?
      artikel 25 EG (ex artikel 12 van het Verdrag), luidende
      „In- en uitvoerrechten of heffingen van gelijke werking
      zijn tussen de lidstaten verboden. Zulks geldt eveneens           B)   Is de wettelijke regeling krachtens welke deze heffing
      voor douanerechten van fiscale aard.”                                  wordt opgelegd, verenigbaar met het gemeenschapsrecht?
                                                                             Is in het bijzonder de Italiaanse nationale wet nr. 749 van
                                                                             15 juli 1911 (en latere wijzigingen en aanvullingen)
C)    Is deze marmerbelasting verenigbaar met de artikelen 81                — krachtens welke ten gunste van de gemeente Carrara
      tot en met 89 EG (ex artikelen 85-90 en 92-94 van het                  een belasting wordt ingesteld en geheven op marmer (en
      Verdrag), die een hele reeks regels bevatten met het oog               afgeleide producten) dat op haar grondgebied wordt
      op de invoering van een stelsel om te waarborgen dat de                ontgonnen en buiten het grondgebied wordt weg-
      mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet                    gevoerd — al dan niet verenigbaar met artikel 23 EG
      wordt vervalst en om de bestaande hinderpalen die deze                 (ex artikel 9 van het Verdrag), luidens hetwelk „de
      doelstelling in de weg staan, te verwijderen?                          Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie welke
                                                                             zich uitstrekt over het gehele goederenverkeer en welke
D)    Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord                     zowel het verbod medebrengt van in- en uitvoerrechten
      — rekening houdend met het feit dat voor de gemeente                   en van alle heffingen van gelijke werking”, en met
      waarin de belasting op marmer (en de derivaten daarvan)                artikel 25 EG (ex artikel 12 van het Verdrag), luidende
      wordt geheven, in het bovengenoemde Verdrag geen                       „In- en uitvoerrechten of heffingen van gelijke werking
      bijzondere maatregelen ten gunste van de Italiaanse                    zijn tussen de lidstaten verboden. Zulks geldt eveneens
      Republiek zijn getroffen — is dan een regeling waardoor                voor douanerechten van fiscale aard.”