title: Zaak T-841/16: Beroep ingesteld op 24 november 2016 — Alex/Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/55

         Beroep ingesteld op 24 november 2016 — Alex/Commissie
   (Zaak T-841/16)
   (2017/C 030/63)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alex SCI (Bayonne, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Fouchet, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Commissie van 21 september 2016 nietig te verklaren;

               —

               vast te stellen dat de door het EFRO, de Franse staat, de Conseil régional d’Aquitaine en de Conseil général des Pyrénées Atlantiques aan de CABAB verleende steun onrechtmatig en onverenigbaar met de interne markt is;

         bijgevolg,

               —

               de Franse Staat, de gedecentraliseerde staatsinstanties Conseil régional d’Aquitaine en Conseil général des Pyrénées Atlantiques, en het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling (EFRO) te gelasten om de onrechtmatig toegekende steun terug te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum waarop de steun ter beschikking is gesteld;

               —

               de Commissie te verwijzen in alle kosten, met inbegrip van de advocatenkosten ten bedrage van 5 000 EUR.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: interne onwettigheid van het besluit van de Europese Commissie.

               2.

               Tweede middel: verzuim om de financiering van het project „Technocité” door het EFRO, de Franse Republiek, de Conseil régional d’Aquitaine en de Conseil général des Pyrénées Atlantiques ten gunste van de Communauté d’agglomération Côte-Basque-Adour (CABAB) aan te melden.

               3.

               Derde middel: onverenigbaarheid van de financiering met de interne markt.

               4.

               Vierde middel: niet-vervulling van de toekenningsvoorwaarden voor de financiering.


title: Zaak T-124/14: Arrest van het Gerecht van 11 december 2015 — Finland/Commissie [„Elfpo — Aan financiering onttrokken uitgaven — Plattelandsontwikkeling — Eenmalige financiële correctie — Subsidiabiliteit van uitgaven voor de aankoop van tweedehands machines en bedrijfsuitrusting — Afwijkende regeling voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen — Artikel 55, lid 1, van verordening (EG) nr. 1974/2006”]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/49

         Arrest van het Gerecht van 11 december 2015 — Finland/Commissie
   (Zaak T-124/14) (1)

   ([„Elfpo - Aan financiering onttrokken uitgaven - Plattelandsontwikkeling - Eenmalige financiële correctie - Subsidiabiliteit van uitgaven voor de aankoop van tweedehands machines en bedrijfsuitrusting - Afwijkende regeling voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen - Artikel 55, lid 1, van verordening (EG) nr. 1974/2006”])
   (2016/C 038/63)
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: J. Heliskoski en S. Hartikainen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Aalto, J. Aquilina, P. Rossi en T. Sevón, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/763/EU van de Commissie van 12 december 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 338, blz. 81), voor zover dat besluit bepaalde uitgaven die de Republiek Finland had verricht in het kader van Elfpo, ten belope van 927 827,58 EUR aan EU-financiering onttrekt op grond dat zij onverenigbaar zijn met de Unieregels

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2013/763/EU van de Commissie van 12 december 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover dat besluit bepaalde uitgaven die de Republiek Finland had verricht in het kader van Elfpo, ten belope van 927 827,58 EUR aan Uniefinanciering onttrekt op grond dat zij niet verenigbaar zijn met de Unieregels.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak C-9/02: Verzoek van de Franse Conseil d'État van 14 december 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hughes de Lasteyrie du Saillant en Ministère de l'économie, des finances et de l'industrie

text:
2.3.2002               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 56/11
Middelen en voornaamste argumenten                                    lasting van waardevermeerderingen bij verlegging van de fiscale
                                                                      woonplaats naar het buitenland invoert, zoals voortvloeit uit
De nationale bepalingen betreffende de label „Salaisons d’Au-         artikel 167 bis van de code général des impôts, ingevoerd bij
vergne” en de regionale labels kunnen gevolgen hebben voor            artikel 24 van de loi de finances pour 1999 van 30 december
het vrije verkeer van goederen tussen lidstaten, onder meer           1998, in de versie die gold op de datum van het decreet nr. 99-
voorzover die bepalingen de verhandeling van nationale                590 van 6 juli 1999.
producten bevoordelen ten nadele van ingevoerde producten.
De enkele toepassing van die bepalingen creëert en handhaaft
een verschil in behandeling tussen de twee categorieën produc-
ten. Buiten de materiële werkingssfeer van verordening
nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van geografi-
sche aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouw-               Beroep, op 28 januari 2002 ingesteld door Commissie van
producten en levensmiddelen (1), vormt het door het Hof                 de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
erkende begrip „oorsprongsbenaming” slechts een rechtvaar-
diging voor een belemmering van het vrije verkeer van                                           (Zaak C-16/02)
goederen, wanneer het gaat om de bescherming van de
belangrijke reputatie die een product of een bijzondere waar                                    (2002/C 56/22)
van oorsprong uit een bepaalde streek bij de consument geniet.
Volgens de Commissie vormen de label „Salaisons d’Auvergne”
en de Franse regionale labels geen „oorsprongsbenamingen” in          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
de zin van de rechtspraak van het Hof, daar zij niet bij een          op 28 januari 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
product of een bepaalde waar behoren, maar bij groepen                door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
producten, waarvan de bijzondere reputatie overigens noch is          woordigd door M. Nolin als gemachtigde, domicilie gekozen
gesteld noch aangetoond.                                              hebbende te Luxemburg.
(1) PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1.                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                            die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                            1999/51/EG van de Commissie van 26 mei 1999 hou-
Verzoek van de Franse Conseil d’État van 14 december                       dende vijfde aanpassing aan de technische vooruitgang
2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    van bijlage I bij richtlijn 76/769/EEG van de Raad
Hughes de Lasteyrie du Saillant en Ministère de l’écono-                    betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
              mie, des finances et de l’industrie                           bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de
                                                                            beperking van het op de markt brengen en van het
                                                                            gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten
                          (Zaak C-9/02)
                                                                            (tin, PCP en cadmium) (1), althans de Commissie niet van
                                                                            die bepalingen in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan
                         (2002/C 56/21)                                     de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 2,
                                                                            lid 1, eerste alinea, eerste volzin, van die richtlijn;
De Franse Conseil d’État, afdeling geschillen, heeft bij beschik-    —     de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
king van 14 december 2001, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 14 januari 2002, in het geding tussen
Hughes de Lasteyrie du Saillant en Ministère de l’économie,           Middelen en voornaamste argumenten
des finances et de l’industrie, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                      De verplichting van de lidstaten, richtlijnen ten uitvoer te
beslissing over de navolgende vraag:                                  leggen (artikel 249, derde alinea, EG), impliceert de verplich-
De Raad van State, afdeling geschillen, verzoekt het Hof van          ting, in richtlijnen gestelde termijnen in acht te nemen. Deze
Justitie zich uit te spreken over de vraag of het beginsel van        termijn is in casu verstreken op 29 februari 2000, zonder dat
vrije vestiging vervat in artikel 52 van het EG-Verdrag (thans,       Frankrijk de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
na wijziging, artikel 43 EG) zich ertegen verzet dat een lidstaat
ter voorkoming van belastingontwijking, een stelsel van be-           (1) PB L 142 van 5.6.1999, blz. 22.


title: Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Zaak C-351/97)

text:
 22 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 357/23
 Beroep, op 6 oktober 1997 ingesteld door Commissie van                  van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
    de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
                          ( Zaak C-347/97)                               sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                             ( 97/C 357/40 )
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                — vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland de
 is op 6 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                      krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
 België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                       tingen niet is nagekomen, doordat zij 1 . in strijd met
 vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur G. zur                        artikel 2 van Verordening ( EEG ) nr. 2252/90 (') heeft
 Hausen als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                       toegestaan, dat goederen waarvoor bij de invoer uit
 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                           Nederland een restitutie was toegekend, in de Bondsre
 Kirchberg.                                                                  publiek Duitsland werden gebracht, zonder dat een
                                                                             aan het communautaire prijsniveau beantwoordende
                                                                             heffing werd geïnd en aan de Gemeenschap overgedra
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            gen, en 2 . alle douaneformaliteiten in het interne
                                                                             Duitse goederenverkeer heeft afgeschaft en niet de
                                                                             noodzakelijke maatregelen voor de toepassing van Ver
— vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet alle                  ordening ( EEG ) nr. 2252/90 heeft genomen;
      maatregelen vast te stellen en/of mee te delen die nodig
      zijn om te voldoen aan artikel 6 van Richtlijn 91/157/
      EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen               — verweerster te verwijzen in de kosten.
      en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ('), de krach
      tens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      nagekomen;
                                                                        De Bondsrepubliek Duitsland heeft in strijd met het
— het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                      Gemeenschapsrecht gehandeld, doordat zij
Middelen en voornaamste argumenten                                      — geen heffingen op ingevoerde boter heeft toegepast en
                                                                             niet een bedrag van 12 648 000 DM, dat de begroting
                                                                             van de Gemeenschap is ontgaan, heeft vastgesteld en
Uit het in artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag                     tezamen met rente aan de Gemeenschap heeft overge
bedoelde verbindende karakter van richtlijnen en uit                         dragen;
artikel 5 , eerste alinea, van dat Verdrag vloeit voort, dat
de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is, de met die
richtlijn beoogde resultaten binnen de daarin gestelde ter             — reeds voor de hereniging op 3 oktober 1990 alle doua
mijn moeten bereiken. De in artikel 6 van de richtlijn                       neformaliteiten aan de interne Duitse grenzen heeft
bedoelde programma's moesten uiterlijk op 17 september                       afgeschaft en niet de noodzakelijke maatregelen voor
 1992 worden vastgesteld en bij de Commissie ingediend,                      de toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2252/90 heeft
en het is onbetwist en onbetwistbaar, dat het Koninkrijk                     genomen .
België niet alle nationale maatregelen heeft genomen, die
nodig zijn om de betrokken programma's op te stellen .                  (') PB L 203 van 1 . 8 . 1990, blz . 61 .
(') PB L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
                                                                        Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
Beroep, op 7 oktober 1997 ingesteld door Commissie van
     de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                                             ( Zaak C-351/97)
                                Duitsland
                                                                                ( 97/C 357/42 )
                         ( Zaak C-348/97)
                            ( 97/C 357/41 )                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        is op 13 oktober 1997 beroep tegen Groothertogdom
                                                                        Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                 Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Berscheid,
is op 7 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu                  lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen                 gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
schappen, vertegenwoordigd door Dr. K.-D . Borchardt, lid               Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 357/24               NL                  Publicatieblad van 'de Europese Gemeenschappen                                      22 . 11 . 97
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu                           3 december 1992 betreffende de minimumvoorschrif
deert dat het den Hove behage :                                               ten ter verbetering van de bescherming van de veilig
                                                                              heid en de gezondheid van werknemers in de winnings
 1 . vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,                        industrieën in dagbouw of ondergronds ( 1 ), de krach
     door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                   tens het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                niet is nagekomen;
     zijn voor het volgen van Richtlijn 94/28/EG van de
     Raad van 23 juni 1994 tot vaststelling van de beginse            2 . Ierland in de kosten te verwijzen.
     len inzake de zoötechnische en genealogische voor
     schriften voor de invoer uit derde landen van dieren,
     alsmede van sperma, eicellen en embryo's en tot wijzi            Middelen en voornaamste argumenten
     ging van Richtlijn 77/504/EEG betreffende raszuivere
     fokrunderen ('), de krachtens artikel 13 van Richtlijn
     94/28/EG op hem rustende verplichtingen niet is nage             Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is
     komen;                                                            een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
                                                                       resultaat. Dit impliceert, dat de lidstaten gehouden zijn de
                                                                       in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
2 . het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
                                                                       casu is de omzettingstermijn op 3 december 1994 verstre
     procedure te verwijzen.
                                                                       ken, zonder dat Ierland de nodige maatregelen voor de
                                                                       omzetting van de in de conclusies van de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                     genoemde richtlijn had vastgesteld .
Volgens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is               ( ) Richtlijn 92/ 104/EEG van de Raad van 3 december 1992
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                   betreffende de minimumvoorschriften ter verbetering van de
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is. Inge                bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werkne
volge artikel 5, eerste alinea , van het Verdrag treffen de                mers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds
lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen welke                    ( twaalfde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16 , lid 1 ,
geschikt zijn om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit                 van Richtlijn 89/391 /EEG ) ( PB L 404 van 31 . 12 . 1992 ,
                                                                           blz . 10 ).
handelingen van de instellingen der Gemeenschap voort
vloeiende verplichtingen te verzekeren. Volgens artikel 13
van de richtlijn zijn de lidstaten verplicht, de nodige wette
lijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking te doen
treden om vóór 1 juli 1995 aan de richtlijn te voldoen, en
de Commissie daarvan onverwijld in kennis te stellen. Het
Groothertogdom Luxemburg heeft de Commissie nog                        Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie
steeds niet in kennis gesteld van de maatregelen die zij ter                    van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
uitvoering van deze bepaling zou hebben getroffen .
                                                                                ( Zaak C-353/97 )
(') PB L 178 van 12 . 7. 1994, blz . 66 .                                                           ( 97/C 357/44 )
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 13 oktober 1997 beroep tegen Ierland ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
Beroep, op 13 oktober 1997 ingesteld door Commissie                    woordigd door haar juridisch adviseur J. Kuijper, als
       van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                    gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                        ( Zaak C-352/97)                               bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
                                                                       Centre Wagner, Kirchberg.
                           ( 97/C 357/43 )
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 13 oktober 1997 beroep tegen Ierland ingesteld door
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen                    1 . vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en
woordigd door haar juridisch adviseur J. Kuijper, als                        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                         de Commissie mee te delen die nodig zijn voor het vol
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                     gen van Richtlijn 92/91 /EEG van de Raad van
Centre Wagner, Kirchberg .                                                   3 november 1992 betreffende minimumvoorschriften
                                                                             ter verbetering van de bescherming van de veiligheid
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                            en de gezondheid van werknemers in de winningsindu
                                                                             strieën die delfstoffen winnen met behulp van borin
                                                                             gen ( ] ), de krachtens het EG-Verdrag op hem rustende
1 . vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en                  verplichtingen niet is nagekomen;
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of aan
     de Commissie mee te delen die nodig zijn voor het vol
     gen van Richtlijn 92/104/EEG van de Raad van                      2 . Ierland in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-124/17: Beroep ingesteld op 22 februari 2017 — Enosi Syntaxiouchon Tameiou Asfaliseon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon/ECB

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/37

         Beroep ingesteld op 22 februari 2017 — Enosi Syntaxiouchon Tameiou Asfaliseon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon/ECB
   (Zaak T-124/17)
   (2017/C 151/48)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Enosi Syntaxiouchon Tameiou Asfaliseon Michanikon kai Ergolipton Dimosion Ergon (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: P. Miliarakis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               het beroep gegrond verklaren;

               —

               verweerster, de Europese Centrale Bank (ECB), gelasten om voor rekening van de tak TSMEDE [ingenieurs en aannemers van openbare werken] aan de huidige socialezekerheidsinstantie EFKA de volgende bedragen te betalen: a) 1 606 539 086,28 EUR in nominale waarde voor het gemeenschappelijke fonds van het voormalige ETAA, en b) 84 285 086,36 EUR voor de obligaties, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf de instelling van het onderhavige beroep tot aan de betaling (subsidiair, de ECB veroordelen tot betaling van het compensatiebedrag dat in het deskundigenrapport is vermeld);

               —

               overeenkomstig de bepalingen van het Reglement voor de procesvoering een deskundigenonderzoek gelasten met het oog op de vaststelling van het precieze bedrag van de schade die de leden van verzoekster hebben geleden en in elk geval de schade die door de tak TSMEDE van het voormalige ETAA, thans de EFKA, is geleden;

               —

               verweerster gelasten om inzage te geven in de overeenkomst van 15 februari 2012 die met de Helleense Republiek is gesloten, en

               —

               de ECB verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij het volgende aan:

               1.

               Met het onderhavige beroep wordt gesteld dat de niet-contractuele aansprakelijkheid van de ECB is ingetreden omdat bij een socialezekerheidsinstantie, zijnde een financiële instelling, geen sprake is geweest van Private Sector Involvement (PSI), maar van Official Sector Involvement (OSI).

               2.

               Met het onderhavige beroep komt de band tussen de Bank van Griekenland, als lid van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB), en de ECB naar voren, en daarmee ook het causale verband bij de wijze waarop de OSI door de Bank van Griekenland is aangestuurd en de aansprakelijkheid wegens nalaten van de ECB bij het verlenen van toestemming voor de OSI door een lid van het ESCB. Bij het onderhavige beroep is voorts de aansprakelijkheid van de ECB voor het functioneren van de Collective Action Clauses (CAC’s) ten nadele van socialezekerheidsinstanties aan de orde.

               3.

               Met het onderhavige beroep wordt tevens aangevoerd dat ook de niet-contractuele aansprakelijkheid van de ECB is komen vast te staan omdat die heeft nagelaten om tijdig en in elk geval vanaf 21 juli 2011 (subsidiair vanaf 26 oktober 2011) het besluit van 6 mei 2010 (ECB 2010/3-2010/268/ΕU) in te trekken. Daarbij had de ECB met name gegarandeerd dat de Griekse obligaties geldig waren „ongeacht enige externe kredietbeoordeling” (onder verwijzing naar de beoordelingen van de ratingbureaus Standard & Poor’s, Fitch and Moody’s). Met overdreven grote vertraging heeft de ECB haar besluit van 6 mei 2010 pas op 27 februari 2012 ingetrokken bij besluit (ECB) 2012/122/EU. Door haar stilzitten heeft de ECB dus gedurende geruime tijd steun geboden aan het gewettigd vertrouwen in de Griekse obligaties.

               4.

               Bij het onderhavige beroep komt ook naar voren dat de ECB door de OSI buiten de herstructurering van de Griekse staatschuld is gehouden, zoals ook de nationale centrale banken daar door haar interventie van zijn uitgesloten. Dergelijke uitsluitingen zijn in elk geval in strijd met het gelijkheidsbeginsel.

               5.

               Met het onderhavige beroep wordt ook gesteld dat een lidstaat van de Europese Unie en van meer bepaald de eurozone niet zonder toestemming of impliciete instemming van de ECB eenzijdig kan overgaan tot het treffen van maatregelen in de interne rechtsorde (parlement — raad van ministers — ministeriële besluiten) om de staatsschuld eenzijdig te herstructureren, omdat er anders financiële chaos zou ontstaan. In de onderhavige zaak was er impliciete instemming van de ECB, zodat haar niet-contractuele aansprakelijkheid ter hoogte van 53,3 % van de verliezen is ingetreden, wat het eigendomsrecht in de kern raakt. Tevens wordt aangetoond dat er een causaal verband is tussen de aansprakelijkheid wegens nalaten van de ECB en de verliezen in kwestie, het gedrag van haar organen en haar niet-contractuele aansprakelijkheid.


title: Zaak C-138/06: Beroep ingesteld op  10 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/30

         Beroep ingesteld op 10 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-138/06)
   (2006/C 131/56)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Alcover San Pedro en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verweerder: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 18 juli 2004 verstreken.

      (1)  PB L 189, blz. 12.


title: Zaak T-13/17: Beroep ingesteld op 12 januari 2017 — Europa Terra Nostra/Parlement

text:
               27.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/40

         Beroep ingesteld op 12 januari 2017 — Europa Terra Nostra/Parlement
   (Zaak T-13/17)
   (2017/C 063/53)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europa Terra Nostra e.V. (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Richter, Rechtsanwalt)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               artikel I.4.1 van het besluit van de verwerende partij van 12 december 2016 (kenmerk: FINS-2017-30) betreffende de verlaging van de voorfinanciering tot 33 % van het vastgestelde maximumbedrag alsmede de opdracht tot het stellen van zekerheid, nietig verklaren;

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de Verdragen of van uitvoeringsregelingen daarvan

                           —

                           De verzoekende partij betoogt dat op grond van artikel 134, lid 2, van verordening (EU, EURATOM) nr. 966/2012 (1) en artikel 206, lid 1, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1268/2012 (2) bij subsidies van kleine bedragen in het geheel geen zekerheidstelling mag worden verlangd.

                           —

                           Bovendien heeft de verwerende partij geen belang bij zekerheidstelling omdat het tegen de „Alliance for Peace and Freedom” (hierna: „APF”) ingediende controleverzoek geen enkele basis heeft en kennelijk ongegrond is.

                           —

                           Daarenboven heeft de verwerende partij de tegen APF opgestarte controleprocedure opzettelijk een half jaar lang getraineerd en daardoor haar beweerde behoefte aan zekerheidstelling zelf in het leven geroepen.

                           —

                           Verder zijn de maatregelen onevenredig gebleken, aangezien de verzoekende partij niet in staat is om zekerheden te stellen, en zij door de ontneming van de financiële ondersteuning in economische zin ten onder dreigt te gaan, hetgeen een verstoring van de politieke concurrentie tot gevolg zou hebben. Dit vormt een ernstige inbreuk op de grondrechten van de verzoekende partij in verband met de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging (artikelen 11 en 12 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie).

               2.

               Tweede middel: misbruik van bevoegdheid
               De verzoekende partij stelt dat de verwerende partij haar bevoegdheid bovendien heeft misbruikt. Zij is van mening dat bij de maatregelen van de verwerende partij sprake is van een zuiver politiek gemotiveerde manoeuvre om een onwelgevallige politieke partij met inbegrip van de daaraan gelieerde stichting de financiële ondersteuning te ontnemen en daardoor de politieke concurrentie in de Unie te manipuleren.

      (1)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB 2012, L 298, blz. 1).

      (2)  Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB 2012, L 362, blz. 1).


title: Beroep, op 29 april 1998 ingesteld door L. Verheyden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-71/98)

text:
25.7.98               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 234/29
Ð subsidiair, die gedeelten van de beschikking nietig te            Ð Onjuiste toepassing van artikel 85, lid 3.
     verklaren, die het Gerecht onjuist of onzeker vindt;
                                                                    Ð Onjuiste toepassing van artikel 86, aangezien het kos-
                                                                         teloos in bruikleen geven van vrieskisten, gelet op de
Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.                                omstandigheden in deze bedrijfstak, de normale
                                                                         manier is waarop de leveranciers van impuls-ijs met
Middelen en voornaamste argumenten                                       elkaar concurreren en als objectief gerechtvaardigd
                                                                         moet worden beschouwd.
Het beroep betreft het verbod van de praktijk van ¹exclu-           Ð Onjuiste toepassing van het recht, daar de eigendoms-
siviteit van de vrieskistº, die door verzoekster Van den                 rechten in strijd met de algemene rechtsbeginselen en
Bergh Foods Ltd (voorheen HB en hier als zodanig aange-                  artikel 222 van het EG-Verdrag niet worden geeÈerbie-
duid), een onderneming van het Unilever NV/PLC-con-                      digd. Dienaangaande stelt HB, dat de bestreden
cern, wordt toegepast op de markt voor individueel ver-                  beschikking haar geheel of gedeeltelijk berooft van de
pakte porties consumptie-ijs, bestemd voor onmiddellijke                 waarde en het genot van haar investeringen, die enkel
consumptie (¹impuls-ijsº) in Ierland. De ¹exclusiviteit van              worden gedaan ten behoeve van de bewaring en ver-
de vrieskistº houdt in, dat een leverancier van consumptie-              koop van consumptie-ijs van HB in het verkooppunt,
ijs door hem betaalde en onderhouden vrieskisten ter                     zodat verzoekster door het verbod van de exclusivi-
beschikking stelt van de detaillist, die uitsluitend voor de             teitsclausule rechten worden ontnomen die inherent
verkoop van impuls-ijs van die leverancier mogen worden                  zijn aan haar eigendom van vrieskisten.
gebruikt.
                                                                    Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden beschikking in
Telkens wanneer verzoekster aan een detaillist een of meer          strijd is met artikel 190 van het EG-Verdrag en een aantal
door HB onderhouden vrieskisten van HB voor de bewa-                fundamentele beginselen van het Gemeenschapsrecht, zoals
ring van impuls-ijs ter beschikking stelt en die detaillist         het vertrouwens-, het subsidiariteits-, het rechtszekerheids-
niet tevens over een eigen of door een andere fabrikant             en het evenredigheidsbeginsel, alsmede het beginsel van
van consumptie-ijs geleverde vrieskist beschikt, is volgens         gelijke behandeling.
de beschikking de exclusiviteitsclausule van de overeen-
komst op basis waarvan de vrieskist ter beschikking wordt
gesteld, in strijd met artikel 85, lid 1, en zijn de stimulans
voor de detaillist om de terbeschikkingstelling van een
vrieskist door HB (op voorwaarde van exclusiviteit) te
aanvaarden en het kosteloze onderhoud van de vrieskist in           Beroep, op 29 april 1998 ingesteld door L. Verheyden
strijd met artikel 86. Bovendien wordt in de beschikking                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
het verzoek om een ontheffing voor de exclusiviteitsclau-                                  (Zaak T-71/98)
sule uit hoofde van artikel 85, lid 3, afgewezen.
                                                                                (98/C 234/58)
Verzoeksters middelen en voornaamste argumenten kun-                                      (Procestaal: Frans)
nen worden samengevat als volgt:
                                                                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                    Gemeenschappen is op 29 april 1998 beroep ingesteld
Ð Kennelijk onjuiste beoordeling van de feiten, resulte-            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
     rende in een verkeerde toepassing van het recht. Ten           L. Verheyden, wonende te Angera (ItalieÈ), vertegenwoor-
     onrechte schrijft de Commissie aan de naar goeddun-            digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie geko-
     ken opzegbare overeenkomsten een uitsluitingseffect            zen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,
     toe, omdat zij van oordeel is dat deze overeenkomsten          advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2.
     tot een ¹de facto bindingº leiden en zij concludeert
     dat de detailverkooppunten dientengevolge niet de              Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     mogelijkheid hebben om de door HB geleverde vries-
     kisten te vervangen of andere vrieskisten naast die van
                                                                    Ð nietig te verklaren het door de heer Holtbecker onder-
     HB te installeren. Integendeel, het aantal detailver-
                                                                         tekende besluit van 10 juni 1997, waarbij verzoeker
     kooppunten (zelfs in de kleinste categorie) met twee of
                                                                         elke vergoeding voor het gebruik van zijn persoonlijk
     meer vrieskisten is aanzienlijk en is gestaag toegeno-
                                                                         voertuig in de uitoefening of naar aanleiding van zijn
     men.
                                                                         functies is geweigerd;
Ð Onjuiste toepassing van artikel 85, lid 1. Volgens ver-           Ð nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing
     zoekster is de standaardovereenkomst inzake vrieskis-               van verzoekers op 29 september 1997 ingediende en
     ten niet mededingingsbeperkend en valt zij buiten de                op diezelfde datum ingeschreven klacht tegen die wei-
     werkingssfeer van deze bepaling. Verder zou artikel 85,             gering;
     lid 1, enkel van toepassing zijn op de vrieskistovereen-
     komsten van HB, indien zij, in een mate die in strijd is       Ð verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
     met artikel 85, lid 1, beletten dat nieuwelingen op de              ding gelijk aan 74 254 000 ITL, vermeerderd met rente
     markt komen of anderen hun marktaandeel uitbreiden,                 ad 8 % 's jaars, te rekenen vanaf 24 maart tot de dag
     hetgeen haars inziens niet het geval is.                            van algehele betaling;
 ---pagebreak--- C 234/30              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25.7.98
Ð verweerster in alle kosten te verwijzen.                          7 juli 1994. Inmiddels heeft deze arts bij een Italiaanse
                                                                    rechter tegen verzoeker een vordering in rechte ingediend
Middelen en voornaamste argumenten                                  tot betaling van dit honorarium plus kosten bij dwang-
                                                                    bevel.
Verzoeker beroept zich op schending van de artikelen 25
en 71 van het Ambtenarenstatuut en van bijlage VII hier-            Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker schending
bij, inzonderheid de artikelen 14 ter en 15, alsook van het         van:
gelijkheidsbeginsel en het beginsel, dat elk administratief
besluit op een wettelijke en relevante motivering moet              Ð artikel 8, eerste alinea, van bijlage II van het Statuut;
berusten, en voert aan, dat het bestreden besluit niet deug-
delijk is gemotiveerd.
                                                                    Ð artikel 23, lid 2, eerste alinea, van de regeling voor de
                                                                        verzekering van de ambtenaren van de Europese
                                                                        Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten;
                                                                    Ð de verplichting van de Commissie tot zorgvuldig han-
Beroep, op 5 mei 1998 ingesteld door A. Lucaccioni tegen                delen;
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-75/98)                              Ð de zorgplicht en de inachtneming van een ¹redelijke
                         (98/C 234/59)                                  termijnº, voortvloeiend uit de Verklaring van de Rech-
                                                                        ten van de Mens, nu de tijd die sinds het einde van de
                                                                        werkzaamheden van de twee commissies is verstreken,
                     (Procestaal: Italiaans)
                                                                        thans in jaren moet worden gerekend.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 5 mei 1998 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A.
Lucaccioni, vertegenwoordigd door M. Cimino, advocaat
te Fermo, domicilie gekozen hebbende te Esch-sur-Alzette
ten kantore van J. Tonnar, advocaat aldaar, rue du FosseÂ           Beroep, op 13 mei 1998 ingesteld door C. Hamptaux
29.                                                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-76/98)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (98/C 234/60)
Ð Verweerster te veroordelen tot betaling van het in
     geding zijnde honorarium en kosten, te weten                                        (Procestaal: Frans)
     35 950 000 ITL, vermeerderd met de wettelijke renten
     en kosten, alsook vergoeding van de door dr. Cognigni          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     wegens deelname aan de medische commissie                      Gemeenschappen is op 13 mei 1998 beroep ingesteld tegen
     gemaakte kosten.                                               Commissie van de Europese Gemeenschappen door C.
                                                                    Hamptaux, wonende te Sint-Lambrechts-Woluwe (BelgieÈ),
Ð Verweerster te veroordelen tot vergoeding van de                  vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat te Brussel,
     immaterieÈle schade van zevenmaal het onder het eerste         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
     streepje resulterende bedrag, met inbegrip van de ren-         van C. Kremer, advocaat aldaar, rue Heinrich Heine 6.
     ten en kosten.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð Verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                    Ð nietig te verklaren het uitdrukkelijk genomen besluit
Middelen en voornaamste argumenten                                      van 30 januari 1998 (betekend op 11 februari 1998),
                                                                        houdende afwijzing van verzoeksters op 9 oktober
De zaak betreft de betaling van een hoofdsom en de daar-                1997 bij het tot aanstelling bevoegd gezag ingediende
over te berekenen renten, bestaande uit honorarium en bij-              klacht tegen de volgende twee besluiten:
komende kosten van de arts die door verzoeker was aan-
gewezen als lid van de invaliditeitscommissie en de medi-               Ð het besluit om verzoekster voor de bevorderings-
sche commissie in enkele procedures betreffende                             ronde 1997 niet op de lijst van meest verdienste-
invaliditeit en de erkenning van een beroepsziekte.                         lijke ambtenaren voor bevordering naar de rang
                                                                            B 2 te plaatsen (aan verzoekster betekend op 9 juli
Verzoeker stelt te dezen, dat na afloop van de werkzaam-                    1997 en bekendgemaakt in Mededelingen van de
heden van de invaliditeitscommissie en de medische com-                     administratie nr. 998 van 8 augustus 1997),
missie de door hem aangewezen arts aan de administratie
de betaling van het honorarium voor zijn werkzaamheden                  Ð het besluit houdende vaststelling van de lijst van
verzocht. Honorarium en kosten werden voorgelegd aan                        ambtenaren die bij de bevorderingsronde 1997
de Consiglio dell'Ordine dei Medici volgens de Italiaanse                   naar de rang B 2 zijn bevorderd, voorzover ver-
wettelijke regeling, en door deze instantie goedgekeurd op                  zoekster niet op die lijst voorkomt (besluit bekend-


title: Zaak T-213/06: Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Euro-Information/BHIM (woordmerk CYBERGESTION )

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/12

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2006 — Euro-Information/BHIM (woordmerk „CYBERGESTION”)
   (Zaak T-213/06)
   (2006/C 249/30)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Européenne de traitement de l'information SAS (Euro-Information) (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Jacquet, J. Schouman en P. Greffe, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   Conclusies

               —

               volledige vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 mei 2006 in zaak R 68/2006-1, waarbij de inschrijving van gemeenschapsmerk CYBERGESTION (aanvraagnr.4 114 716) werd geweigerd voor alle opgegeven waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38;

               —

               het gemeenschapsmerk CYBERGESTION (aanvraagnr. 4 114 716) in te schrijven voor alle opgegeven waren en diensten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „CYBERGESTION” voor waren en diensten van de klassen 9, 36 en 38 (aanvraagnr. 4 114 716)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster stelt dat, anders dan de kamer van beroep van het BHIM in de bestreden beslissing heeft vastgesteld, haar merk willekeurig is en voor de opgegeven waren en diensten voldoende onderscheidend vermogen heeft zoals vereist door verordening nr. 40/94 van de Raad.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 24 oktober 1997 in zaak T-244/94: Wirtschaftsvereinigung Stahl en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EGKS - Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Individuele beschikkingen waarbij toekenning van staatssteun aan staalondernemingen wordt goedgekeurd - Misbruik van bevoegdheid - Gewettigd vertrouwen - Onverenigbaarheid met bepalingen van het Verdrag - Discriminatie - Motiveringsgebrek - Schending van rechten van verdediging - Artikel 4, onder b) en c), artikel 15 en artikel 95, eerste en tweede alinea, van het Verdrag)

text:
C 387/ 16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 20 . 12 . 97
4. Verstaat dat de Raad, de Bondsrepubliek Duitsland en               heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitgebreid ), samenge
     de Italiaanse Republiek hun eigen kosten zullen dra             steld als volgt: A. Saggio, president; A. Kalogeropoulos, V.
     gen .                                                            Tiili, A. Potocki en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:
                                                                      H. Jung, op 24 oktober 1997 een arrest gewezen waarvan
                                                                      het dictum luidt als volgt:
(') PB C 202 van 23 . 7 . 1994 .
                                                                      I. Verwerpt het beroep .
                                                                      2 . Verwijst verzoekster in de kosten van verweerster en
                                                                           van interveniënte Ilva Laminati Piani SpA .
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      3 . Verstaat dat de Raad, het Koninkrijk Spanje, de Itali
                      van 24 oktober 1997                                  aanse Republiek, SSAB Svenskt Stal AB en Det Dan
                                                                           ske Stalvalsevcerk A/S hun eigen kosten zullen dragen.
in zaak T-243/94 : British Steel plc tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (')                         (') PB C 254 van 10 . 9 . 1994 .
(EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun —
Individuele beschikkingen waarbij toekenning van staats
steun aan staalondernemingen wordt goedgekeurd —
Onbevoegdheid — Gewettigd vertrouwen — Onverenig
baarheid met bepalingen van het Verdrag — Discriminatie
— Motiveringsgebrek — Schending van rechten van verde                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
diging — Artikel 4, onder b) en c), artikel IS en artikel 95,
                                                                                van 24 oktober 1997
           eerste en tweede alinea, van het Verdrag)
                           ( 97/C 387/26 )
                                                                      in zaak T-244/94 : Wirtschaftsvereinigung Stahl en anderen
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                      (EGKS — Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun —
                       (Procestaai: Engels)                           Individuele beschikkingen waarbij toekenning van staats
                                                                      steun aan staalondernemingen wordt goedgekeurd — Mis
                                                                      bruik van bevoegdheid — Gewettigd vertrouwen —
In zaak T-243/94, British Steel plc, gevestigd te Londen,             Onverenigbaarheid met bepalingen van het Verdrag —
vertegenwoordigd door R. Plender, QC, van de balie van                Discriminatie — Motiveringsgebrek — Schending van
Engeland en Wales, en W. Sibree , solicitor, domicilie geko          rechten van verdediging — Artikel 4, onder b) en c),
zen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,                   artikel 15 en artikel 95, eerste en tweede alinea, van het
Hoss & Prussen, Cöte d'Eich 15 , ondersteund door SSAB                                               Verdrag)
Svenskt Stal AB, gevestigd te Stockholm, vertegenwoor                                           ( 97/C 387/27 )
digd door J. Boyce en Ph . Raven , solicitors, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Elvinger,
Hoss & Prussen, Cöte d'Eich 15 , en Det Danske Stalvalse                                    (Procestaai: Duits)
v£erk A/S, gevestigd te Frederiksvasrk ( Denemarken ), verte
genwoordigd door J. A. Lawrence, solicitor, domicilie                 In zaak T-244/94, Wirtschaftsvereinigung Stahl, gevestigd
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E.                      te Düsseldorf ( Duitsland ), Thyssen Stahl AG, gevestigd te
Arendt, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Commissie van                   Duisburg ( Duitsland ), Preussag Stahl AG, gevestigd te
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: N. Khan en                  Salzgitter ( Duitsland ), Hoogovens Groep BV, gevestigd te
B. Smulders ), ondersteund door Raad van de Europese                  IJmuiden ( Nederland ), vertegenwoordigd door J. Sede
Unie ( gemachtigden : R. Bandilla en J. Carbery ), Italiaanse         mund en F. Montag, advocaten te Keulen, en, voor Hoog
Republiek (gemachtigden : U. Leanza en P. G. Ferri ),                 ovens Groep BV door E. Pijnacker Hordijk, advocaat te
Koninkrijk Spanje (gemachtigden : aanvankelijk A.                     Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Navarro Gonzalez en G. Calvo Diaz, vervolgens A.                      kantore van A. May, Grand-rue 31 , tegen Commissie van
Navarro Gonzalez en L. Perez De Ayala Beccerril ) en Ilva             de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: B. Lange
Laminati Piani SpA, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd               heine en B. Smulders ), ondersteund door Raad van de
door A. Pappalardo, advocaat te Trapani, en M. Merola ,               Europese Unie ( gemachtigden : R. Bandilla en S. Mar
advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxem                quardt ), Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden: E.
burg ten kantore van A. Lorang, Rue Albert l cr 51 , betref          Röder en B. Kloke ), Italiaanse Republiek ( gemachtigden :
fende een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/             U. Leanza en P. G. Ferri ) en Ilva Laminati Piani SpA,
258/EGKS van de Commissie van 12 april 1994 betref                   gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door A. Pappalardo,
fende steun die Spanje voornemens is te verlenen aan de               advocaat te Trapani, en M. Merola , advocaat te Rome,
openbare geïntegreerde staalonderneming Corporación de                domicilie gekozen hebbende ten kantore van A. Lorang,
la Siderurgia Integral ( CSI ) en van Beschikking 94/259/             Rue Albert l er, 51 , betreffende een beroep tot nietigverkla
EGKS van de Commissie van 12 april 1994 betreffende                   ring van Beschikking 94/259/EGKS van de Commissie van
steun die Italië voornemens is te verlenen aan openbare               12 april 1994 betreffende steun die Italië voornemens is te
ondernemingen in de ijzer- en staalsector ( ijzer- en staal          verlenen aan openbare ondernemingen in de ijzer- en staal
concern ILVA ) ( PB L 112 van 3 . 5 . 1994, blz. 58 resp . 64 ),      sector ( ijzer- en staalconcern Ilva ) ( PB L 112 van 3 . 5 .
 ---pagebreak--- 20 . 12 . 97             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 387/ 17
1994, blz. 64 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer — uitge            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
breid ), samengesteld als volgt: A. Saggio, president; A.                                  van 5 november 1997
Kalogeropoulos, V. Tiili , A. Potocki en R. M. Moura
Ramos, rechters; griffier: H. Jung, op 24 oktober 1997 een            in zaak T-149/95 : Etablissements J. Richard Ducros tegen
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                      (Steunmaatregelen van de staten — Herstructureringssteun
                                                                      — Beschikking van de Commissie — Nietigverklaring —
1 . Verwerpt bet beroep.                                                                      Ontvankelijkheid)
                                                                                ( 97/C 387/29 )
2 . Verwijst verzoeksters in de kosten van verweerster en
     van interveniënte Ilva Laminati Piani SpA .                                              (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-149/95 , Etablissements J. Richard Ducros,
3 . Verstaat dat de Raad en de Italiaanse Republiek hun
                                                                      gevestigd te Parijs, vertegenwoordigd door P. Genin, advo
     eigen kosten zullen dragen.                                      caat te Lyon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                      ten kantore van A. May, Grand-rue 31 , tegen Commissie
(') PB C 233 van 20 . 8 . 1994 .                                      van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : aanvan
                                                                      kelijk J.-P. Keppenne, vervolgens X. Lewis ), ondersteund
                                                                      door CMF Sud SpA en CMF SpA, gevestigd te Pignatero
                                                                      Maggiore ( Italië ), vertegenwoordigd door M. Siragusa ,
                                                                      advocaat te Rome, en G. Scassellati-Sforzolini, advocaat te
                                                                      Bologna , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                      kantore van Elvinger, Hoss en Prussen, Place Winston
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              Churchill 2 , betreffende een beroep tot nietigverklaring
                                                                      van de beschikking, vervat in bekendmaking 95/C 120/03
                      van 5 november 1997                             van de Commissie, overeenkomstig artikel 93 , lid 2, van
                                                                      het Verdrag, aan de overige lidstaten en andere belangheb
in zaak T-26/89 ( 125 ): H. de Compte tegen Europees                  benden betreffende steun die Italië heeft verleend aan
                            Parlement (')
                                                                      CMF Sud SpA en CMF SpA ( steunmaatregelen van de sta
(Ambtenaren — Verzoek tot herziening — Ontvankelijk                  ten C 6/92 ( ex NN 149/91 ) ( PB C 120 van 16 . 5 . 1995 ,
                                 heid)                                blz . 4 ), heeft het Gerecht van eerste aanleg ( Eerste Kamer
                                                                      — uitgebreid ), samengesteld als volgt: A. Saggio, presi
                           ( 97/C 387/28 )                            dent; C. P. Briët, A. Kalogeropoulos, V. Tiili en R. M.
                                                                      Moura Ramos, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadmini
                                                                      strateur, op 5 november 1997 een arrest gewezen waarvan
                         (Procestaai: Frans)                          het dictum luidt als volgt:
                                                                       1 . Verwerpt het beroep.
In zaak T-26/89 ( 125 ), H. de Compte, ambtenaar van het
Europees Parlement, aanvankelijk vertegenwoordigd door
F. Pasetti Bombardella , advocaat te Venetië, en vervolgens           2 . Verwijst verzoekster in de kosten van het geding, met
door H. Ferretti, advocaat te Thionville, domicilie gekozen                 inbegrip van die van interveniënten.
hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Harles, advo
caat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10 , tegen Europees                   {') PB C 248 van 23 . 9 . 1995 .
Parlement ( gemachtigden : F. Vainker en E. Waldherr ),
betreffende een verzoek tot herziening van het arrest van
het Gerecht van 17 oktober 1991 ( zaak T-26/89 , de
Compte, Jurisprudentie 1991 , blz . 11-781 ), heeft het
Gerecht ( Eerste Kamer ), samengesteld als volgt: A. Saggio,
president; B. Vesterdorf en R. M. Moura Ramos, rechters;
griffier : H. Jung, op 5 november 1997 een arrest gewezen              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                         van 5 november 1997
                                                                       in zaak T-12/97: A. Barnett tegen Commissie van de
 1 . Verklaart het verzoek tot herziening niet-ontvankelijk .                           Europese Gemeenschappen (')
                                                                             (Ambtenaren — Artikel 31, lid 2, van het Statuut)
                                                                                ( 97/C 387/30 )
 2 . Verwijst verzoeker tot herziening in de kosten.
                                                                                (Procestaai: Frans)
 (') PB C 89 van 6 . 4 . 1988 .
                                                                       In zaak T-12/97, A. Barnett, ambtenaar van de Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel,


title: Zaak T-31/08: Beroep ingesteld op 23 januari 2008 — Quantum/BHIM — Quantum Corporation (Quantum CORPORATION)

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/31

         Beroep ingesteld op 23 januari 2008 — Quantum/BHIM — Quantum Corporation (Quantum CORPORATION)
   (Zaak T-31/08)
   (2008/C 92/65)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Quantum Corp. (San Jose, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: J. Barry, Sollicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Quantum Corporation Ltd (Lefkosia, Cyprus)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 17 oktober 2007 in zaak R 1271/2006-1 te vernietigen;

               —

               het beroep in zaak R 1271/2006-1 gegrond te verklaren;

               —

               de onder nummer B 936 288 ingeschreven oppositie toe te wijzen en de procedure voort te zetten;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die Quantum in de onderhavige procedure en in de beroepsprocedure voor het BHIM zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Quantum Corporation Limited

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair beeldmerk bestaande uit het teken „Q” en de woordelementen „QUANTUM CORPORATION” voor waren en diensten van de klassen 35, 36 en 42 — aanvraag nr. 3 773 355

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationale en communautaire woordmerken „QUANTUM” voor waren en diensten van klasse 9 en communautair beeldmerk „Q” voor waren en diensten van de klassen 9 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: niet-ontvankelijkverklaring van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Verzoekster stelt dat de bestreden beslissing op onjuiste feiten is gebaseerd aangezien geen rekening is gehouden met het bestaan en de aard van de Richtsnoeren betreffende de oppositieprocedure. Bovendien wordt in de bestreden beslissing afbreuk gedaan aan verzoeksters gewettigde vertrouwen dat de praktijk die in de Richtsnoeren betreffende de oppositieprocedure is uiteengezet, feitelijk correct is, aangezien ook andere mogelijke opposanten op deze Richtsnoeren hebben kunnen vertrouwen. Voorts voert verzoekster aan dat bij haar het gewettigde vertrouwen was ontstaan dat de Richtsnoeren zouden worden gevolgd en dat zij een „standaardbrief 208” zou ontvangen, met het verzoek een vertaling van haar akte in te dienen om aan de vormvereisten te voldoen. Ten slotte betoogt verzoekster dat het BHIM krachtens artikel 114 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad aansprakelijk moet worden geacht voor de gevolgen van niet-nakoming van zijn verplichting om nauwkeurige en geactualiseerde richtsnoeren uit te vaardigen.


title: Zaak C-406/11: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 maart 2012 — Atlas Transport GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Atlas Air Inc. (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor procesvoering — Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Ontvankelijkheid voor kamer van beroep — Geen neerlegging van memorie houdende uiteenzetting van gronden van beroep — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 59 — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 49, lid 1 — Opschorting van procedure — Verordening (EG) nr. 2868/95 — Regel 20, lid 7, sub c — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond)

text:
               4.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/5

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 9 maart 2012 — Atlas Transport GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Atlas Air Inc.
   (Zaak C-406/11) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor procesvoering - Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Ontvankelijkheid voor kamer van beroep - Geen neerlegging van memorie houdende uiteenzetting van gronden van beroep - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 59 - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 49, lid 1 - Opschorting van procedure - Verordening (EG) nr. 2868/95 - Regel 20, lid 7, sub c - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond)
   2012/C 235/08
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Atlas Transport GmbH (vertegenwoordigers: K. Schmidt-Hern en U. Hildebrandt, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde), Atlas Air Inc. (vertegenwoordiger: R. Dissmann, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 16 mei 2011 in zaak T-145/08, Atlas Transport GmbH/BHIM, waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 24 januari 2008 (zaak R 1023/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen ATLAS Air Inc. en Atlas Transport GmbH — Uitlegging van artikel 59 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1) alsmede van regel 20, lid 7, sub c, van verordening (EG) nr. 2686/95 van de Commissie van 13 december 1995 houdende uitvoering van verordening nr. 40/94 (PB L 303, blz. 1) — Voorwaarden voor opschorting van de nietigheidsprocedure — Verzoek tot nietigverklaring van het merk waarop de oppositie voor de nationale rechter is gebaseerd

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Atlas Transport GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 311 van 22.10.2011.


title: Zaak C-312/99: Beroep, op 16 augustus 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
16.10.1999              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 299/17
     als de „zwakke groep” van de arbeidsmarkt. Hoewel de                Beroep, op 16 augustus 1999 ingesteld door Commissie
     beschikking de statistische gegevens vermeldt, alsmede de           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
     opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten waaruit blijkt,                                         bliek
     dat gezien de bijzondere kenmerken van de jeugdwerkloos-
     heid in Italië, inzonderheid in de Mezzogiorno, dit ver-
     schijnsel de leeftijdsgroep tot 32 jaar betreft, concludeert
                                                                                (Zaak C-312/99)
     de Commissie integendeel, dat uitsluitend rechtmatig is de
     uitbreiding van de categorie van „jongeren” te rekenen
     degenen die nog geen vijfentwintig jaar dan wel nog geen
     negenentwintig jaar zijn, indien zij een diploma hebben                                      (1999/C 299/19)
     behaald.
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
2. De beschikking schijnt ongeldig wegens onweerlegbare                  is op 16 augustus 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse
     feiten en dus wegens schending van het recht, misbruik              Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     van bevoegdheid en gebrek (tekort) aan motivering met               vertegenwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,
     betrekking tot de „kwantificering” van de toelaatbaar               als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
     geachte steun.                                                      bij C. Gómez de la Cruz, Rue Alcide de Gasperi, Centre
                                                                         Wagner.
3. De beschikking schijnt aanvechtbaar wegens gebrekkige
     (onsamenhangende en onvoldoende) motivering met be-
     trekking tot de aspecten van de maatregelen van artikel 15          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     van wet 196/97, waarover de Commissie zegt, dat „de
     omzetting van CFL (‘contratti di formazione e lavoro‘) van          1. vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     bepaalde duur in contracten van onbepaalde duur geen                     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
     extra arbeidsplaatsen schept, daar die arbeidsplaatsen reeds             stellen om te voldoen aan de richtlijnen van de Commissie
     zijn gecreëerd, ook al zijn zij niet vast”.                              nrs. 97/59/EG (1) van 7 oktober 1997 en 97/65/EG (2)
                                                                              van 26 november 1997 tot derde aanpassing aan de
                                                                              vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/679/EEG (3)
4. Er wordt niet verder ingegaan op de beoordeling, of de                     betreffende de bescherming van de werknemers tegen de
     maatregel verenigbaar is met de gemeenschapsregeling die                 risico’s van blootstelling aan biologische agentia op het
     als verenigbaar beschouwt in de zin van artikel 87, lid 3,               werk, de ingevolge deze richtlijnen op haar rustende
     sub a, EG (ex artikel 92, lid 3, sub a, EG-Verdrag) „steun-              verplichting niet is nagekomen;
     maatregelen ter bevordering van de economische ontwik-
     keling van streken waarin de levensstandaard abnormaal
     laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid              2. de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
     heerst”, hetgeen leidt tot schending en onjuiste toepassing
     van dit artikel en gebrekkige (onvoldoende en tegenstrij-
     dige) motivering.
5. Artikel 87 EG (ex artikel 92 EG-Verdrag) schijnt te zijn              Middelen en voornaamste argumenten
     geschonden of er is in elk geval een kennelijk gebrekkige
     (onvoldoende) motivering, voor zover geen melding wordt
     gemaakt van het belang van de onverenigbaar geachte
     steunmaatregelen voor het handelsverkeer en de mededin-             Ingevolge artikel 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), bepalen-
     ging.                                                               de dat een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te
                                                                         bereiken resultaat voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is,
                                                                         moeten de lidstaten zich houden aan de in de richtlijnen
6. Wat betreft de bepaling in de bestreden beschikking inzake            vastgestelde termijnen voor omzetting in nationaal recht. In
     de terugvordering van onverenigbaar geachte steunmaatre-            casu zijn deze termijnen verstreken op 31 maart 1998,
     gelen, wordt gewezen op het gebrek (tekort) aan motive-             respectievelijk 30 juni 1998, zonder dat de Italiaanse Repu-
     ring met betrekking tot de noodzaak of althans de                   bliek de nodige bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen
     wenselijkheid van de terugvordering daarvan.                        aan voormelde richtlijnen.
                                                                         (1) PB L 282 van 15.10.1997, blz. 33.
                                                                         (2) PB L 335, van 06.12.1997, blz. 17.
(1) Inzake de door Italië verleende steun voor maatregelen ten gunste    (3) PB L 374 van 31.12.1990, blz. 1.
    van de werkgelegenheid.


title: Doorhaling van zaak T-54/97

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/62

         Doorhaling van zaak T-54/97 (1)

   (2005/C 217/124)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-54/97: H. J. Leemkuil tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 142 van 10.5.1997.


title: Zaak C-59/01: Beroep, op 12 februari 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 134/4                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        5.5.2001
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 december                         Verzoek van de Special Commissioners (Verenigd Ko-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                ninkrijk), van 6 februari 2001 om een prejudiciële beslis-
Christoph-Dornier-Stiftung für Klinische Psychologie en                 sing in het geding tussen Océ van der Grinten NV en
                        Finanzamt Giessen                                               Inland Revenue Commissioners.
                          (Zaak C-45/01)                                                          (Zaak C-58/01)
                                                                                (2001/C 134/07)
                         (2001/C 134/06)
                                                                        De Special Commissioners (Verenigd Koninkrijk) heeft bij
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 14 december               beschikking van 6 februari 2001, ingekomen ter griffie van
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 het Hof van Justitie op 12 februari 2001, in het geding tussen
2 februari 2001, in het geding tussen Christoph-Dornier-                Océ van der Grinten NV en Inland Revenue Commissioners,
Stiftung für Klinische Psychologie en Finanzamt Giessen, het            het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:               vragen:
1.    Vallen onder de met ziekenhuisverpleging en medische              1.    Moet de belasting van 5 percent („de 5 %-belasting”), die
      verzorging „nauw samenhangende handelingen” in de zin                   in artikel 10, lid 3, sub a (ii) van de tussen het Verenigd
      van artikel 13, A, lid 1, sub b, van richtlijn 77/388/EEG (1)           Koninkrijk en Nederland gesloten overeenkomst tot ver-
      ook psychotherapeutische behandelingen in een poli-                     mijding van dubbele belasting van 1980 is vastgesteld, in
      kliniek, verstrekt door een stichting (instelling van al-               omstandigheden als uiteengezet in de verwijzings-
      gemeen nut) met psychologen in dienstverband die                        beschikking worden beschouwd als een bronbelasting op
      over een vergunning krachtens het Heilpraktikergesetz                   de door een dochteronderneming aan de moedermaat-
      beschikken, maar niet als artsen zijn erkend?                           schappij uitgekeerde winst in de zin van artikel 5, lid 1,
                                                                              van richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad van 23 juli 1990
                                                                              („richtlijn”)?
2.    Is voor „andere naar behoren erkende inrichtingen van
      dezelfde aard” in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub b, van     2.    Indien de 5 %-belasting een dergelijke bronbelasting is,
      richtlijn 77/388/EEG een formele erkenningsprocedure                    wordt de werking ervan dan gedekt door artikel 7, lid 2,
      vereist of is erkenning ook mogelijk op grond van andere                van de richtlijn?
      regelingen (b.v. regelingen over terugbetaling van kosten
      door socialezekerheidsinstellingen) die gezamenlijk gel-          3.    Indien de 5 %-belasting enkel wordt gedekt door artikel 7,
      den voor ziekenhuizen, centra voor medische therapieën                  lid 2, van de richtlijn, is deze bepaling dan wegens
      en andere inrichtingen?                                                 ontbrekende motivering of verzuimde raadpleging van
                                                                              het ESC en het Europees Parlement ongeldig, zodat het
      Vervalt de belastingvrijstelling voorzover de socialezeker-             recht van het Verenigd Koninkrijk om de 5 %-belasting te
      heidsinstellingen de kosten van psychotherapeutische                    heffen er geen steun in kan vinden?
      behandelingen door de genoemde medewerkers van
      verzoekster niet of slechts gedeeltelijk aan patiënten            (1) Betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moeder-
      terugbetalen?                                                         maatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lid-
                                                                            staten (PB L 225, 20.8.1990, blz. 6).
3.    Zijn de psychotherapeutische behandelingen van ver-
      zoekster op grond van het beginsel van de neutraliteit
      van de omzetbelasting belastingvrij, omdat de bij haar
      tewerkgestelde psychologen dezelfde behandelingen inge-
      volge artikel 13, A, lid 1, sub c, van richtlijn 77/388/EEG
      belastingvrij hadden kunnen verstrekken indien zij dit
      zelfstandig als belastingplichtigen hadden gedaan?                Beroep, op 12 februari 2001 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
4.    Kan verzoekster zich op de belastingvrijstelling van haar                                        bliek
      omzet uit psychotherapeutische behandelingen krachtens
      artikel 13, A, lid 1, sub b en c, van richtlijn 77/388/EEG                                  (Zaak C-59/01)
      beroepen?
                                                                                (2001/C 134/08)
(1) PB L 145, 1977, blz. 1.                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 12 februari 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
                                                                        bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                        vertegenwoordigd door C. Tufvesson en A. Aresu, als gemach-
                                                                        tigden.
 ---pagebreak--- 5.5.2001               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 134/5
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       van deze gegevens hoeven de verzekeringsondernemingen die
                                                                       in het kader van de vrijheid van vestiging of van het vrij
—     te verklaren dat de Italiaanse Republiek de verplichtingen       verrichten van diensten in Italië werkzaam zijn, immers alleen
      niet is nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn         rekenschap te geven aan de bevoegde instanties van de lidstaat
      92/49/EEG (1) van de Raad van 18 juni 1992 tot coördina-         van herkomst.
      tie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
      betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzonde-
      ring van de levensverzekeringsbranche, en houdende               Tenslotte zijn de verzekeringsondernemingen die in Italië
      wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG            werkzaam zijn, met inbegrip van de ondernemingen die hun
      (derde richtlijn schadeverzekering), door een regeling in        activiteiten uitoefenen in het kader van de vrijheid van
      te voeren en te handhaven tot bevriezing van de tarieven         vestiging of van het vrij verrichten van diensten, ingevolge
      voor alle contracten voor wettelijke aansprakelijkheids-         artikel 2, lid 5-quater, van decreet nr. 70, verplicht om bij te
      verzekering voor motorrijtuigen, tegen op Italiaans              dragen in de financiering en in de kosten van het beheer van
      grondgebied gelegen risico’s, zonder onderscheid tussen          de bij dat decreet opgerichte databank. Dit vereiste gaat
      verzekeringsmaatschappijen die in Italië zijn gevestigd en       gepaard aan de verplichting ingevolge artikel 2 van het decreet
      verzekeringsmaatschappijen die aldaar hun activiteiten           om informatie te verstrekken aan het ISVAP, welke verplichting
      uitoefenen via filialen dan wel in het kader van het vrij        in strijd is met artikel 44 van de richtlijn. Derhalve is deze
      verrichten van diensten, zulks in strijd met:                    verplichting om bij te dragen in de financiering van de
                                                                       databank, die wordt opgelegd aan ondernemingen die in Italië
      a)    het beginsel van vrije tariefbepaling en afschaffing       werkzaam zijn in het kader van de vrijheid van vestiging of
            van preventieve of stelselmatige controle van tarie-       van het vrij verrichten van diensten, eveneens klaarblijkelijk in
            ven en contracten, ingevolge de artikelen 6, 29            strijd met het gemeenschapsrecht.
            en 39 van de richtlijn;
      b)    het bepaalde in artikel 44 van de richtlijn, houdende      (1) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1.
            regeling voor inzameling van gegevens omtrent de
            premies, de schadegevallen en de provisies, alsmede
            omtrent de frequentie en de gemiddelde kosten van
            de schadegevallen, en voor de informatieuitwisseling
            tussen het toezichthoudende orgaan van de lidstaat
            van herkomst en die van de lidstaat van ontvangst.
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
                                                                       Hogere voorziening, op 12 februari 2001 (faxbericht van
                                                                       9 februari 2001) ingesteld door Anna Maria Campogrande
Middelen en voornaamste argumenten                                     tegen het arrest, op 7 december 2000 in zaak T-136/98
                                                                       tussen A.M. Campogrande en de Commissie van de
De Commissie is van mening dat:                                        Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
De bevriezing van de tarieven en van enkele onderdelen van                                       (Vierde kamer)
het commerciële aanbod, alsmede de verplichting voor alle
verzekeringsondernemingen in de branche W.A.-verzekering
motorrijtuigen, om ook bij de tariefformule bonus-malus een                                    (Zaak C-62/01 P)
volledig eigen risico op te nemen tot een bedrag niet lager dan
500 000 LIT en niet hoger dan 1 000 000 LIT, zijn maatrege-                                     (2001/C 134/09)
len die onverenigbaar zijn met het beginsel van vrije tariefbepa-
ling zoals vastgelegd in de artikelen 6, 29 en 39 van richtlijn
92/49/EEG. De verzekeraars die een verzekeringsovereen-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
komst sluiten ter dekking van een op Italiaans grondgebied             op 12 februari 2001 (fax van 9 februari 2001) hogere
gelegen risico missen daardoor het recht om deze onderdelen            voorziening ingesteld door Anna Maria Campogrande, verte-
van hun commerciële aanbod naar eigen inzicht te bepalen.              genwoordigd door Anne Krywin, advocaat, domicilie gekozen
Deze beperking van de vrijheid van tariefbepaling is niet              hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 7 december 2000
gerechtvaardigd.                                                       in zaak T-136/98 tussen A.M. Campogrande en de Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht
De leden 5-bis tot en met 5-quinquies van artikel 2 van decreet        van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
nr. 70 van 28 maart 2000 waarin aan het ISVAP (Istituto per            kamer).
la vigilanza sulle assicurazioni private e di interesse collettivo)
de bevoegdheid wordt gegeven om toezicht te houden op de               Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
verzekeringsondernemingen in de branche „verplichte motor-
rijtuigenverzekering”, zijn op het punt van de in de leden 2-4
                                                                       de hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;
van datzelfde artikel bedoelde maatregelen onverenigbaar met
de regeling van artikel 44 van de richtlijn, inzake de inzameling
van gegevens omtrent de premies, de schadegevallen en de               en dientengevolge:
provisies, alsmede omtrent de frequentie en de gemiddelde
kosten van de schadegevallen, en voor de informatieuitwisse-           —     het op 5 december 2000 door het Gerecht van eerste
ling tussen het toezichthoudende orgaan van de lidstaat van                  aanleg van de Europese Gemeenschappen gewezen arrest
herkomst en de lidstaat van ontvangst. Voor de mededeling                    T-136/98 te vernietigen, voorzover daarin is beslist:


title: Zaak T-427/11: Arrest van het Gerecht van 21 februari 2013 — Laboratoire Bioderma/BHIM — Cabinet Continental (BIODERMA) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk BIODERMA — Geen schending van recht van verweer — Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/23

         Arrest van het Gerecht van 21 februari 2013 — Laboratoire Bioderma/BHIM — Cabinet Continental (BIODERMA)
   (Zaak T-427/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk BIODERMA - Geen schending van recht van verweer - Artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 108/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoire Bioderma (Lyon, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Teston, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Cabinet Continental (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-C. Brun, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2011 (zaak R 861/2009-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Cabinet Continental en Laboratoire Bioderma

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 februari 2011 (zaak R 861/2009-1) wordt vernietigd, wat de tot klasse 5 behorende diëtische substanties voor medisch gebruik betreft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Laboratoire Bioderma draagt haar eigen kosten alsook de helft van de kosten van het BHIM en Cabinet Continental.

               4)

               Het BHIM en Cabinet Continental dragen de helft van hun eigen kosten.

      (1)  PB C 298 van 8.10.2011.


title: Zaak T-208/12: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — Think Schuhwerk/BHIM (Rode uiteinden van schoenveters) ( „Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag — Rode uiteinden van schoenveters — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verstekprocedure” )

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/30

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2013 — Think Schuhwerk/BHIM (Rode uiteinden van schoenveters)
   (Zaak T-208/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag - Rode uiteinden van schoenveters - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verstekprocedure)
   2013/C 252/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Think Schuhwerk GmbH (Kopfing, Oostenrijk (vertegenwoordiger: M. Gail, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 februari 2012 (zaak R 1552/2011-1), inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een teken in de vorm van de rode uiteinden van schoenveters

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Think Schuhwerk GmbH draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012.