title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 september 1996 in zaak T-138/96 R: G. Ballone Burini tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot vergelijkend onderzoek - Procedure in kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging)

text:
Nr . C 336/28          NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    9 . 11 . 96
aldaar, Rue Philippe II 34, tegen Commissie van de Europese                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Gemeenschappen ( gemachtigden : tijdens de schriftelijke                                  VAN EERSTE AANLEG
procedure door B. Langeheine en R. Lyal en tijdens de                                     van 18 september 1996
mondelinge behandeling door R. Lyal, P. Nemitz en B. J.
Drijber ), T-26/93 , Deutsche Afrika-Linien GmbH & Co .,            in zaak T-22/96, J. Langdon Ltd tegen Commissie van de
gevestigd te Hamburg ( Duitsland ), vertegenwoordigd door                              Europese Gemeenschappen ( 1 )
M. Strobel, advocaat te Hamburg, domicilie gekozen                  (Beroep tot nietigverklaring — Bestreden beschikking
hebbende te Luxemburg ten kantore van N. Decker,                    ingetrokken in de loop van het geding — Afdoening zonder
advocaat aldaar, Avenue Marie-Thérèse 16 , tegen Commis                                           beslissing)
sie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : tij                                        ( 96/C 336/60 )
dens de schriftelijke procedure door B. Langeheine en R.
Lyal en tijdens de mondelinge behandeling door R. Lyal, P.                                   (Procestaai: Engels)
Nemitz en B. J. Drijber ), T-28/93 , Nedlloyd Lijnen BV,
gevestigd te Rotterdam ( Nederland ), tijdens de schriftelijke
procedure vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger, advo            In zaak T-22/96 , J. Langdon Ltd, gevestigd te Dublin,
                                                                    vertegenwoordigd door P. O'Brien, solicitor, domicilie
caat te Rotterdam, en tijdens de mondelinge behandeling
door J. Steenbergen , advocaat te Brussel , domicilie gekozen       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Faltz &
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, advo               Associés, advocaten aldaar, Rue Heine 6 , tegen Commissie
caat aldaar, Rue de l'Avenir 4, tegen Commissie van de              van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : R. Wain
Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : tijdens de                 wright en F. Castillo de la Torre ), betreffende een beroep tot
                                                                    nietigverklaring van beschikking COM(95 ) 2726 van de
schriftelijke procedure door B. Langeheine en R. Lyal en
tijdens de mondelinge behandeling door R. Lyal , P. Nemitz          Commissie van 3 november 1995 houdende vaststelling dat
en B. J. Drijber ), betreffende een beroep tot nietigverklaring     er termen aanwezig zijn om bepaalde invoerrechten te innen
van Beschikking 93/82/EEG van de Commissie van 23 de               en dat hun kwijtschelding niet gerechtvaardigd is, heeft het
                                                                    Gerecht ( Tweede Kamer ), samengesteld als volgt: H. Kir
cember 1992 inzake een procedure op grond van artikel 85
van het EEG-Verdrag ( IV/32.448 en IV/32.450 : Cewal ,
                                                                    schner, kamerpresident, C. W. Bellamy en A. Kalogeropou
                                                                    los, rechters; griffier: H. Jung, op 18 september 1996 een
Cowac, Ukwal ) en artikel 86 van het EEG-Verdrag ( IV/
32.448 en IV/32.450 : Cewal ) ( PB 1993 , L 34 , blz . 20 ), heeft
                                                                    beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
het Gerecht ( Derde Kamer — uitgebreid ), samengesteld als          1 . Het geding is zonder voorwerp geraakt.
volgt: C. P. Briët, kamerpresident, P. Lindh , A. Potocki ,
R. M. Moura Ramos en J. D. Cooke , rechters; griffier : J.          2 . De Commissie zal haar eigen kosten en vier vijfde van de
Palacio González, administrateur, op 8 oktober 1996 een                   kosten van verzoekster dragen .
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                    (') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .
1 . Voegt de zaken T-24/93 , T-25/93 , T-26/93 en T-28/93
     voor het arrest.
2 . Verwerpt de beroepen tot nietigverklaring van Beschik
     king 93/82/EEG van de Commissie van 23 december
     1 992 inzake een procedure op grond van artikel 85 van                      BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT
     het EEG-Verdrag (IV/32.448 en IV/32.450: Cewal,                       VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
     Cowac, Ukwal) en artikel 86 van het EEG-Verdrag
     (IV/32.448 en IV/32.450: Cewal).                                                      van 19 september 1996
                                                                    in zaak T-138/96 R: G. Ballone Burini tegen Hof van
3 . Stelt het bedrag van de bij artikel 6 van deze beschikking                  Justitie van de Europese Gemeenschappen
     opgelegde geldboeten vast op :                                 (Ambtenaren — Vergelijkend onderzoek — Niet-toelating
    — Compagnie maritime belge SA : 8 640 000 ecu,                  tot vergelijkend onderzoek — Procedure in kort geding —
                                                                            Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging)
    — Dafra-Lines A/S: 180 000 ecu,                                                             ( 96/C 336/61 )
     — Deutsche Afrika-Einien GmbH &c Co .: 180 000
         ecu ,                                                                              (Procestaai: Italiaans)
     — Nedlloyd Eijnen BV: 90 000 ecu .                             In zaak T-138/96 R, G. Ballone Burini, wonende te
                                                                    Castelfidardo ( Italië ), vertegenwoordigd, tijdens de schrif
4.   Verstaat dat verzoeksters alle kosten van verweerster
                                                                    telijke procedure, door G. Piersimoni , advocaat te Ancona
     zullen dragen . Bovendien zullen vezoeksters in zaak           ( Italië ), en, tijdens de mondelinge behandeling, door C.
     T-24/93 (Compagnie maritime beige SA en Compagnie              Revoldini , advocaat te Luxemburg, domicilie gekozen
     maritime beige transports SA) hoofdelijk alle kosten van       hebbende te Luxemburg bij M. Pantanetti, Rue de Dude
     interveniënten dragen.                                         lange 17, Kayl , tegen Hof van Justitie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Millett en F. Faraone ),
(') PB nr . C 122 van 4 . 5 . 1993 , en PB nr . C 124 van 6 . 5 .   betreffende een verzoek om opschorting van de tenuitvoer
    1993 .
                                                                    legging van het besluit van de jury van vergelijkend
                                                                    onderzoek CJ/A/ 11 houdende afwijzing van verzoekers
                                                                    sollicitatie, heeft de president van het Gerecht op 19 sep
 ---pagebreak--- 9.11.96            INL,                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 336/29
tember 1996 een beschikking gegeven waarvan het dictum              satie van uit de deling van Duitsland voortvloeiende
luidt als volgt:                                                    nadelen —, heeft de Commissie niet onderzocht. Zij heeft
                                                                    zich enkel geconcentreerd op de vraag, of de voorwaarden
1 . Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.                     van artikel 92 , lid 3 , waren vervuld. Aangezien de Commis
                                                                    sie enkel onder deze bepaling een discretionaire bevoegdheid
                                                                    heeft, had zij omgekeerd te werk moeten gaan en eerst
2 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .             artikél 92 , lid 2 , onder c ), moeten toepassen . Dit heeft zij niet
                                                                    gedaan en derhalve heeft zij het EG-Verdrag geschonden .
                                                                    Hetgeen de Commissie in dit verband heeft uiteengezet over
                                                                    de produktiecapaciteit, is juridisch en feitelijk ongegrond :
                                                                    juridisch, omdat het voor de toepassing van artikel 92 , lid 2 ,
                                                                    onder c ), niet relevant is., of door de steunverlening
                                                                    overcapaciteit wordt gecreëerd, en feitelijk, omdat dit niet
                                                                    het geval is .
Beroep, op 26 augustus 1996 ingesteld door Freistaat
Sachsen tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                               pen
                                                                    De Commissie heeft artikel 92 , lid 2, onder c ), niet uitgelegd
                      ( Zaak T-132/96 )                             en is blijkens de considerans van de beschikking van mening,
                         ( 96/C 336/62 )                            dat het geen „ regionale steun voor nieuwe investeringen "
                                                                    betreft. Aangezien de Commissie haar standpunt niet nader
                                                                    heeft gemotiveerd en derhalve een wezenlijk vormvoor
                     (Procestaai: Duits)                            schrift heeft geschonden, kan de beschikking ook daarom
                                                                    niet in stand blijven .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 26 augustus 1996 beroep tegen Commissie
                                                                    De Commissie heeft eveneens artikel 92 , lid 3 , verkeerd
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Freistaat
                                                                    toegepast. Zij heeft zich eenvoudig op lid 3 , onder a ) en c ),
Sachsen, vertegenwoordigd door K. Pfeiffer en J. Sedemund
                                                                    beroepen zonder uit te leggen, welke van deze twee volledig
van Deringer Tessin Herrmann & Sedemund, advocaten te
                                                                    van elkaar verschillende en elkaar uitsluitende bepalingen zij
Berlijn, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A.
                                                                    wilde toepassen . In feite komt alleen de bepaling onder a ) in
May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31 .
                                                                    aanmerking en deze kan de conclusies van de Commissie
                                                                    niet dragen . Ook in zoverre heeft de Commissie zowel het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                  Verdrag als haar motiveringsplicht geschonden .
— artikel 2 van de beschikking van de Commissie van
    26 juni 1996 betreffende een steunmaatregel van Duits          Voorts heeft de Commissie zich ten onrechte op de
    land ten gunste van het Volkswagen-concern, bestemd             steuncriteria voor de automobielsector gebaseerd om de
    voor de fabrieken te Mosel en Chemnitz (C 62/91 ex              verschillende behandeling van nieuwe en uitbreidingsinves
    NN75 , 77, 78 en 79/91 ), nietig te verklaren ;                 teringen te motiveren . Die criteria maken geen verschil
                                                                    tussen beide investeringssoorten , en de beschikkingsprak
                                                                    tijk van de Commissie waarin dit verschil incidenteel
— verweerster in de kosten te verwijzen .                           opduikt, vindt geen steun in het vigerende Gemeenschaps
                                                                    recht .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Tenslotte is de bestreden beschikking onjuist, omdat de
Verzoeker komt op tegen een tot de Duitse Bondsregering             Duitse autoriteiten de steun hebben verleend op een tijdstip
gerichte beschikking van de Commissie van 26 juni 1996 ,            waarop de geldigheidsduur van vorenbedoelde sectoriële
waarbij steunmaatregelen die op grond van de door de                criteria was verstreken en nog niet was verlengd . Hetzelfde is
Commissie goedgekeurde Duitse regelingen waren voorzien             het geval voor het Commissiebesluit waarbij die criteria van
voor de in de Freistaat Sachsen gelegen fabrieken van het           toeapssing waren verklaard op Duitsland , ofschoon de
Volkswagen-concern grotendeels zijn geweigerd . De Com             Bondsregering daarmee niet had ingestemd . Aangezien de
missie heeft deze steun, ten belope van 240 miljoen DM,             Duitse steunregels door de Commissie waren goedgekeurd
afgewezen op grond dat artikel 92 , lid 2 , onder c ),              en de toepassing ervan door haar niet was bekritiseerd,
EG-Verdrag, dat steunverlening ter compensatie van door             behoefde de steunverleningsbeslissing in maart 1991 niet
de deling van Duitsland veroorzaakte nadelen toestaat, niet         speciaal te worden aangemeld en was de Commissie niet
van toepassing is en dat artikel 92 , lid 3 , hogere subsidies      bevoegd een procedure krachtens artikel 93 , lid 3 , in te
dan de door haar goedgekeurde niet toelaat .                        leiden en de bestreden beschikking te geven . Ook hierom
                                                                    moet de beschikking nietig worden verklaard .
De Commissie heeft artikel 92 , lid 2 , onder c ), ten onrechte
niet toegepast. Deze bepaling bevat dwingend recht en is
derhalve steeds toepasselijk, wanneer aan de daarin gestelde
voorwaarden is voldaan . Of dit het geval was — dus of de
betrokken steunmaatregelen noodzakelijk zijn ter compen


20150731023616742015/C 270/035542013CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL201506113311Zaak C-554/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Z. Zh./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/I. O. (Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2008/115/EG — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Artikel 7, lid 4 — Begrip „gevaar voor de openbare orde” — Voorwaarden waaronder de lidstaten kunnen afzien van het toekennen van een termijn voor vrijwillig vertrek of een termijn kunnen toekennen die korter is dan zeven dagen)
 ---documentbreak--- C2702015NL310120150611NL00033131Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Z. Zh./Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie/I. O.
   (Zaak C-554/13) (
         1
      )
   „(Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Richtlijn 2008/115/EG — Terugkeer van illegaal verblijvende derdelanders — Artikel 7, lid 4 — Begrip „gevaar voor de openbare orde” — Voorwaarden waaronder de lidstaten kunnen afzien van het toekennen van een termijn voor vrijwillig vertrek of een termijn kunnen toekennen die korter is dan zeven dagen)”2015/C 270/03Procestaal: Nederlands
      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Z. Zh., Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

      Verwerende partijen: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, I. O.

      Dictum

            1)

            Artikel 7, lid 4, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale praktijk volgens welke een illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijvende derdelander wordt geacht een gevaar voor de openbare orde te vormen in de zin van die bepaling, louter omdat hij wordt verdacht van het plegen van een naar nationaal recht als misdrijf strafbaar gesteld feit of daarvoor strafrechtelijk is veroordeeld.

            2)

            Artikel 7, lid 4, van richtlijn 2008/115 moet in die zin worden uitgelegd dat in het geval van een illegaal op het grondgebied van een lidstaat verblijvende derdelander die wordt verdacht van het plegen van een naar nationaal recht als misdrijf strafbaar gesteld feit of daarvoor strafrechtelijk is veroordeeld, andere gegevens, zoals de aard en de ernst van dat feit, het tijdsverloop sinds dat feit werd gepleegd en de omstandigheid dat die derdelander het grondgebied van die lidstaat aan het verlaten was toen hij door de nationale autoriteiten werd aangehouden, van belang kunnen zijn bij de beoordeling of die derdelander een gevaar voor de openbare orde vormt in de zin van die bepaling. In het kader van die beoordeling is in voorkomend geval tevens elk gegeven relevant dat betrekking heeft op de gegrondheid van de verdenking van het aan de betrokken derdelander verweten misdrijf.

            3)

            Artikel 7, lid 4, van richtlijn 2008/115 moet in die zin worden uitgelegd dat voor gebruikmaking van de bij deze bepaling geboden mogelijkheid om geen termijn voor vrijwillig vertrek toe te kennen wanneer de derdelander een gevaar voor de openbare orde vormt, de gegevens die reeds zijn onderzocht om vast te stellen dat dit gevaar bestaat, niet opnieuw hoeven te worden onderzocht. Elke regeling of praktijk van de lidstaat ter zake moet echter waarborgen dat per geval wordt nagegaan of het niet toekennen van een termijn voor vrijwillig vertrek verenigbaar is met de grondrechten van die derdelander.

      (
         1
      )	PB C 9 van 11.1.2014.


title: Zaak T-724/14: Beschikking van het Gerecht van 22 juli 2015 — European Children’s Fashion Association en Instituto de Economía Pública/Commissie en EACEA [„Beroep tot nietigverklaring — Arbitragebeding — Actieprogramma ‚Lifelong Learning (2007-2013)’ — Project, Brand & Merchandising manager for SMEs in the childrens’ product sector’ — Vooraankondiging — Debetnota — Aanduiding van verwerende partij — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”]

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/28

         Beschikking van het Gerecht van 22 juli 2015 — European Children’s Fashion Association en Instituto de Economía Pública/Commissie en EACEA
   (Zaak T-724/14) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Arbitragebeding - Actieprogramma ‚Lifelong Learning (2007-2013)’ - Project, Brand & Merchandising manager for SMEs in the childrens’ product sector’ - Vooraankondiging - Debetnota - Aanduiding van verwerende partij - Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 320/44)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: European Children’s Fashion Association (Valencia, Spanje); en Instituto de Economía Pública, SL (vertegenwoordiger: A. Haegeman, advocaat)

      Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Delaude en S. Lejeune, gemachtigden); en Uitvoerend Agentschap voor onderwijs, audiovisuele middelen en cultuur (EACEA) (vertegenwoordigers: H. Monet en A. Jaume, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek krachtens artikel 272 VWEU, ertoe strekkende dat de vordering van het EACEA tot terugbetaling van de subsidies die aan de eerste verzoeker zijn uitgekeerd uit hoofde van de overeenkomst die is gesloten ter verwezenlijking van het project, Brand & Merchandising manager for SMEs in the childrens’ product sector’, ongegrond wordt verklaard en, subsidiair, een verzoek tot nietigverklaring, ten eerste, van de vooraankondiging van het EACEA van 1 augustus 2014 waarbij de eerste verzoekster erover werd ingelicht dat zij 82  378,81 EUR moest terugbetalen na de audit van dat project en, ten tweede, van debetnota nr. 3241401420, uitgegeven door het EACEA op 5 augustus 2014 met het oog op de terugbetaling van dat bedrag

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard voor zover het is gericht tegen de Europese Commissie.

               2)

               European Children’s Fashion Association en Instituto de Economía Pública, SL worden verwezen in de kosten van de procedure.

      (1)  PB C 7 van 12.1.2015.


title: ARREST VAN HET HOF van 29 juni 1995 in zaak C-391/92: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Vrij verkeer van goederen - Volledige zuigelingenvoeding - Verkoopverbod buiten apotheken)

text:
Nr . C 229/4           NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     2 . 9 . 95
1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                                   ARREST VAN HET HOF
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                                   van 29 juni 1995
      zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/44/EEG van de
      Raad van 5 juni 1992 betreffende de toepassing van                 in zaak C-135/93 : Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
      Open Network Provision (ONP) op huurlijnen, is het                                de Europese Gemeenschappen (*)
      Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 15                   (Beroep tot nietigverklaring — Handeling op grondslag van
      van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet              artikel 93, lid 1, EEG-Verdrag — Verlenging — Ontvanke
      nagekomen.                                                                                lijkheid)
                                                                                ( 95/C 229/07 )
2 . Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de
      kosten .                                                                                (Procestaai: Spaans)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
O PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 .                                                         Jurisprudentie van het Hof)
( 2 ) PB nr. L 165 van 19 . 6 . 1992 , blz . 27.
                                                                         In zaak C-135/93 , Koninkrijk Spanje, (gemachtigde : A.
                                                                         Navarro Gonzalez, en M. Bravo-Ferrer Delgado, abogado
                                                                         del Estado ) tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen ( gemachtigde: F. E. Gonzalez Diaz en M. Nolin ),
                                                                         betreffende een verzoek om non-existent althans nietig te
                                                                         verklaren het besluit van de Commissie van 23 december
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                          1992 om de communautaire kaderregeling inzake staats
                         van 29 juni 1995                                steun aan de automobielindustrie niet te wijzegen en de
in zaak C-391/92: Commissie van de Europese Gemeen                      geldigheid ervan te verlengen tot de volgende door de
             schappen tegen Helleense Republiek ( l )                     Commissie georganiseerde herziening, en voorts om de
 (Vrij verkeer van goederen — Volledige zuigelingenvoeding               verlenging van die kaderregeling bij Besluit 91 /C 81 /05 (2 )
              — Verkoopverbod buiten apotheken)                           nietig te verklaren, voor zover dit besluit de grondslag vormt
                                                                          van het besluit van 23 december 1992 , heeft het Hof,
                           ( 95/C 229/06 )                                samengesteld als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president,
                                                                          F. A. Schockweiler ( rapporteur ) en P. J. G. Kapteyn ,
                        (Procestaai: Grieks)                              kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N. Kakouris, J. C.
                                                                          Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, G.
                                                                          Hirsch, H. Ragnemalm en L. Sevón, rechters; advocaat
 (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                          generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 29 juni 1995 een
                   Jurisprudentie van het Hof)
                                                                          arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 In zaak C-391 /92 , Commissie van de Europese Gemeen                    1 . Verwerpt het beroep.
 schappen (gemachtigden: aanvankelijk R. Pellicer en V.
 Melgar, nadien H. Van Lier en V. Melgar, bijgestaan door                 2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal
 N. Dontas , advocaat te Athene ) tegen Helleense Republiek                    dragen.
 ( gemachtigden: P. Kamarineas, P. Athanassoulis en C.
 Sitara ), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                 H PB nr. C 139 van 18 . 5 . 1993 .
 stellen dat de Helleense Republiek, door bij artikel 10 van              (2) PB nr. C 81 van 26 . 3 . 1991 , blz . 4 .
 besluit nr. A2/oik.361 van 29 januari 1988 te bepalen dat
 volledige zuigelingenvoeding uitsluitend in apotheken mag
 worden verkocht, haar verplichtingen uit artikel 30 van het
 EG-Verdrag niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld                                  ARREST VAN HET HOF
  als volgt: G. C. Rodrfguez Iglesias, president, F. A. Schock
 weiler ( rapporteur), P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann en P.                                          (Vierde Kamer)
 Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N. Kakouris,                                           van 29 juni 1995
 J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward,                in zaak C-437/93 (verzoek om een prejudiciële beslissing
 J.-P . Puissochet, G. Hirsch en H. Ragnemalm, rechters;                  van het Bundesfinanzhof): Hauptzollamt Heilbronn tegen
  advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: L. Hewlett, admi                     Temic Telefunken microelectronic GmbH (')
  nistrateur, op 29 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het
  dictum luidt als volgt:                                                  (Regeling actieve veredeling — Beëindiging door behande
                                                                           ling onder douanetoezicht — Kwantitatieve beperkingen)
                                                                                ( 95/C 229/08 )
  1 . Verwerpt het beroep .
                                                                                (Procestaai: Duits)
  2 . Verwijst de Commissie in de kosten.
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
  0 ) PB nr. C 326 van 11 . 12 . 1992 .                                                     Jurisprudentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-437/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes


title: Zaak C-269/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2013 door Acino AG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2013 in zaak T-539/10, Acino AG (voorheen Acino Pharma GmbH)/Europese Commissie

text:
               27.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 215/8

         Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2013 door Acino AG tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 7 maart 2013 in zaak T-539/10, Acino AG (voorheen Acino Pharma GmbH)/Europese Commissie
   (Zaak C-269/13 P)
   2013/C 215/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Acino AG (vertegenwoordigers: R. Buchner en E. Burk, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 in zaak T-539/10 wegens schending van het Unierecht vernietigen en de besluiten van verweerster in hogere voorziening C(2010) 2203, C(2010) 2205, C(2010) 2210 en C(2010) 2218 van 29 maart 2010 en de besluiten C(2010) 6430, C(2010) 6432, C(2010) 6434 en C(2010) 6435 van 16 september 2010 betreffende de geneesmiddelen Clopidogrel Acino — Clopidogrel, Clopidogrel ratiopharm — Clopidogrel, Clopidogrel Hexal — Clopidogrel en Clopidogrel ratiopharm GmbH — Clopidogrel, nietig verklaren;

               —

               verweerster in hogere voorziening verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van de hogere voorziening voert rekwirante vijf middelen aan.
   Met haar eerste middel stelt rekwirante dat artikel 20 van verordening (EG) nr. 726/2004 (1) junctis de artikelen 116 en 117 van richtlijn (EG) nr. 2001/83 (2) alsook het voorzorgsbeginsel zijn geschonden en onjuist toegepast. Het Gerecht is er ten onrechte van uitgegaan dat de in de litigieuze besluiten van de Commissie vermelde schendingen van de goede praktijken bij het vervaardigen van geneesmiddelen (GMP) resulteren in een in de praktijk onweerlegbaar vermoeden dat de kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling van de geneesmiddelen gebreken kan vertonen.
   Het tweede middel betreft de juridisch onjuiste beoordeling van de door het Gerecht vastgestelde feiten. Het Gerecht is eraan voorbijgegaan dat de Commissie door de loutere verwijzing naar het „verlies van vertrouwen” als gevolg van de inbreuken op de GMP is tekortgeschoten in haar zorgvuldigheids- en motiveringsplicht, aangezien zij geen ernstige of steekhoudende aanwijzingen heeft verschaft waaruit blijkt dat de geneesmiddelen vanuit kwantitatief of kwalitatief oogpunt gebreken vertoonden.
   Het derde middel betreft de rechtens onjuiste toepassing van het evenredigheidsbeginsel. Rekwirante heeft op feiten gebaseerde bewijzen aangedragen, op grond waarvan had kunnen worden uitgesloten dat van de geproduceerde geneesmiddelen gevaar voor de gezondheid uitging, zodat met name de door de Commissie met terugwerkende kracht vastgestelde wijziging van de vergunning en het uit de handel nemen van de producten niet nodig en ongepast zijn geweest.
   Het vierde middel betreft de rechtens onjuiste toetsing van de beoordelingsbevoegdheid. Het Gerecht is op grond van de rechtens onjuiste „verabsolutering” van de GMP-regels ten onrechte tot de conclusie gekomen dat de Commissie haar beoordelingsbevoegdheid niet kennelijk had overschreden door haar besluiten uitsluitend te baseren op het onherroepelijke „verlies van vertrouwen”.
   Het laatste middel betreft de schending van de motiveringsverplichtingen van artikel 81, lid 1, van verordening nr. 726/2004/EG. De Commissie heeft de door rekwirante aangedragen op feiten gebaseerde bewijzen helemaal niet behandeld in de motivering van de besluiten, zodat de besluiten formeel onvolledig en onrechtmatig zijn.

      (1)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).


title: Zaak T-350/05: Beroep ingesteld op 16 september 2005 — Republiek Finland/Commissie

text:
               12.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/32

         Beroep ingesteld op 16 september 2005 — Republiek Finland/Commissie
   (Zaak T-350/05)
   (2005/C 281/58)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Republiek Finland [vertegenwoordiger(s): T. Pynnä]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietigverklaring van het op 8 juli 2005 vastgestelde en op die dag betekende besluit van de Commissie waarbij deze in strijd met het beginsel van loyale samenwerking overeenkomstig artikel 10 EG en de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake betaling onder voorwaarden, heeft geweigerd om in het kader van de overeenkomstig artikel 226 EG ingeleide niet-nakomingsprocedure 2003/2180 met Finland onderhandelingen te beginnen over de betaling onder voorwaarden van retroactieve douanerechten vermeerderd met vertragingsrente tot de dag van betaling van die rechten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie stelt zich in het bestreden besluit op het standpunt dat in deze zaak op haar geen plicht tot handelen rust in de zin van artikel 232 EG. Finland heeft in zijn op artikel 232 EG gebaseerd schrijven van de Commissie gevorderd dat zij op grond van het beginsel van loyale samenwerking overeenkomstig artikel 10 EG en de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake betaling onder voorwaarden, besluit onderhandelingen te beginnen met Finland over de betaling onder voorwaarden van de betrokken douaneschuld en de overeenkomstige vertragingsrente tot de uitspraak van het Hof van Justitie.
   De Republiek Finland is van mening dat de Commissie met het bestreden besluit het EG-Verdrag of enige uitvoeringsregeling daarvan in de zin van artikel 230, tweede alinea, EG heeft geschonden door in strijd met het beginsel van loyale samenwerking overeenkomstig artikel 10 EG en de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake betaling onder voorwaarden, te weigeren in het kader van niet-nakomingsprocedure 2003/2180 onderhandelingen te beginnen over de betaling onder voorwaarden van retroactieve douanerechten vermeerderd met vertragingsrente tot de dag van betaling van die rechten, die van Finland worden gevorderd op grond van verordening (EG/Euratom) nr. 1150/2000 (1), en in strijd met artikel 253 EG het weigeringsbesluit niet te hebben gemotiveerd.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-89/15: Arrest van het Gerecht van 27 april 2016 — Niagara Bottling/EUIPO (NIAGARA) [„Uniemerk — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk NIAGARA — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/50

      Arrest van het Gerecht van 27 april 2016 — Niagara Bottling/EUIPO (NIAGARA)
      (Zaak T-89/15) (1)

      ([„Uniemerk - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk NIAGARA - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
      (2016/C 211/63)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Niagara Bottling LLC (Ontario, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, QC)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: A. Jakab, A. Schifko en D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 december 2014 (zaak R 784/2014-5) inzake de internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie van het woordmerk NIAGARA

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Niagara Bottling LLC wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak F-79/11: Beroep ingesteld op 2 augustus 2011 — ZZ/Commissie

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/47

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-79/11)
   2011/C 311/86
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Vergoeding van materiële en immateriële schade die zou zijn veroorzaakt door het uitblijven van maatregelen ter uitvoering van arrest F-128/07

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 000 EUR voor het verlies van een kans als gevolg van het uitblijven van uitvoeringsmaatregelen jegens hem;

               —

               veroordeling van de Commissie tot betaling van het bedrag van 5 000 EUR voor de immateriële schade die verzoeker heeft geleden door het uitblijven van elke mededeling van de Commissie over het gevolg dat zij aan het arrest houdende nietigverklaring wilde geven;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.


title: Beroep, op 10 september 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-313/97)

text:
 1 . 11 . 97          r NL 1                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 331 /11
 7. Vloeit uit artikel 222 van het EG-Verdrag of uit over               A. Fichtner, vertegenwoordigd door V. Salvatore, advocaat
      eenkomstige toepassing van artikel 174 van het EG                 te Pavia (Italië), tegen de beschikking, op 9 juli 1997 in
      Verdrag voort, dat een eventueel in casu uit artikel 119           zaak T-63/96 (') tussen hemzelf en de Commissie van de
      van het EG-Verdrag of Richtlijn 75/117/EEG af te lei              Europese Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van
      den aanspraak op salariëring volgens een andere CAO                eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.
      (tussen dezelfde CAO-partijen) eerst bestaat vanaf de
      datum van de beslissing van het Hof van Justitie.
                                                                         Rekwirant concludeert dat het den Hove behage te vernie
                                                                         tigen de hem op 11 juli 1997 officieel ter kennis gebrachte
 (') PB L 45 van 19 . 2 . 1975 .                                         beschikking van het Gericht van eerste aanleg (Vierde
                                                                         Kamer) van 9 juli 1997 in zaak T-63/96 waarbij zijn
                                                                         beroep is verworpen, en tegelijkertijd de zaak voor behan
                                                                         deling terug naar het Gerecht te verwijzen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van 30 juni 1997 van het Protodikio van Piraeus
 (Rechtbank van eerste aanleg) achtste meervoudige kamer                 Het beroep in eerste aanleg was tijdig en volgens de regels
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Royal                ingesteld daar verzoeker op 10 mei 1996 een beroepschrift
             Bank of Scotland PLC en Griekse staat
                                                                         had neergelegd dat was gericht tegen het besluit van
                           ( Zaak C-3 11/97)                             5 februari 1996 dat hem langs de hiërarchische weg offici
                                                                         eel ter kennis was gebracht op 20 februari 1996 .
                              ( 97/C 331/18 )
                                                                         Dat besluit is ontegenzeggelijk de handeling die moet wor
Het Protodikio van Piraeus ( Rechtbank van eerste aanleg)                den geacht de klachtprocedure te hebben afgesloten. De
achtste meervoudige kamer heeft bij beschikking van                      inhoud van de mededeling van de directeur van het direc
30 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi               toraat „ Rechten en verplichtingen" van DG IX laat daar
tie op 8 september 1997, in het geding tussen Royal Bank                 voor geen twijfel bestaan en, anders dan de Commissie
of Scotland PLC en Griekse staat, het Hof van Justitie van               heeft gesteld, gaat het hier niet enkel om een uitdrukkelijk
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi                      antwoord en evenmin om een bevestigende handeling.
ciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                         Subsidiair, voor het geval het Hof tegen de verwachtingen
                                                                         in de middelen in rechte niet zou aanvaarden, wordt het
Verdraagt het hierboven genoemde artikel 109 , lid 1 ,                   Hof verzocht, verzoekers fout als verschoonbaar te
onder a ), van de Wet op de inkomstenbelasting (wet                      beschouwen . Zoals in de rechtsoverwegingen van de
nr. 2238/1994 ( FEK 151 I )), dat met een tarief van 40%
                                                                         bestreden beschikking terecht is opgemerkt, dient immers
over het belastbare inkomen, voor buitenlandse vennoot
                                                                         voor ogen te worden gehouden en te worden beklem
schappen een andere fiscale behandeling voorschrijft dan                 toond, dat volgens vaste rechtspraak van het Gerecht, de
voor binnenlandse vennootschappen, die aan een tarief                    niet-inachtneming van de in artikel 91 , lid 3, van het Sta
van 35% zijn onderworpen, zich met het Gemeenschaps                     tuut gestelde termijnen, de ontvankelijkheid van een
recht en in het bijzonder met het bepaalde in de artikelen 7             beroep niet in de weg staat wanneer de verzoeker een te
en 52 van het EG-Verdrag, met andere woorden, heeft de                   rechtvaardigen fout heeft gemaakt.
Griekse staat het recht om deze verschillende fiscale
behandeling voor te schrijven ten nadele van buitenlandse
vennootschappen ?                                                        (') PB C 233 van 10. 8 . 1996, blz . 9 .
                                                                         Beroep, op 10 september 1997 ingesteld door Commissie
Hogere voorziening, op 8 september 1997 ingesteld door                   van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
A. Fichtner, ambtenaar van de Commissie van de Europese                                                 bliek (')
Gemeenschappen, wonende te Besozzo, Varese (Italië),
tegen de beschikking, op 9 juli 1997 in zaak T-63/96 tus                                        ( Zaak C-3 13/97)
sen hemzelf en de Commissie van de Europese Gemeen                                                 ( 97/C 331/20 )
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van
                de Europese Gemeenschappen
                         ( Zaak C-3 12/97 P)                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 10 september 1997 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                             ( 97/C 331 /19 )                            Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen, vertegenwoordigd door L. Pignataro, lid van
                                                                         haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
is op 8 september 1997 hogere voorziening ingesteld door                 Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 331 /12             | NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   1 . 11 . 97
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       Hogere voorziening, op 12 september 1997 ingesteld door
                                                                       D. Echauz Brigaldi, C. Montoliu Garcia, M. J. Ruiz Mon
                                                                       roy, C. Ochoa de Michelina, M. C. Labrador Rubio en L.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de            Fabra Utray tegen het arrest, op 9 juli 1997 in zaak
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te            T-156/95 tussen D. Echauz Brigaldi, J. L. Buendïa Siërra,
       stellen en/of mee te delen die noodzakelijk zijn om uit        C. Montoliu Garcia, M. J. Ruiz Monroy, C. Ochoa de
       voering te geven aan Richtlijn 94/5 7/EG van de Raad            Michelina, V. Pagadigorria Wicke, M. Abellan López, I.
       van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke                  Gil Tardón, A. Garcia Velazqueï, M. C. Labrador Rubio,
       voorschriften en normen voor met de inspectie en con           C. Casado Salinas, D. Gonzalez Marin, E. M. Rasines
       trole van schepen belaste organisaties en voor de des          Martin, J. Vizcarra Soriano en L. Fabra Utray en Commis
       betreffende werkzaamheden van maritieme instan                 sie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het
       ties (*), niet heeft voldaan aan de krachtens voor             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
       noemde richtlijn en het Verdrag op haar rustende                                       pen (Vierde Kamer)
       verplichtingen;                                                                        ( Zaak C-315/97 P)
                                                                                ( 97/C 331/22 )
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                     is op 12 september 1997 hogere voorziening ingesteld
                                                                       door D. Echauz Brigaldi, C. Montoliu Garcia, M. J. Ruiz
                                                                       Monroy, C. Ochoa de Michelina, M. C. Labrador Rubio
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag zijn richtlijnen              en L. Fabra Utray, vertegenwoordigd door R. Garcia-Gal
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor              lardo, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Brussel bij
elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Bijgevolg zijn de             J. en B. Cremades y Asociados, avenue Louise 391 , tegen
lidstaten verplicht, de voor de om-zetting van richtlijnen             het arrest, op 9 juli 1997 in zaak T-156/95 tussen D.
gestelde termijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op           Echauz Brigaldi, J. L. Buendïa Siërra, C. Montoliu Garcia,
31 december 1995 verstreken zonder dat de Italiaanse                   M. J. Ruiz Monroy, C. Ochoa de Michelina, V. Pagadigor
Republiek de maatregelen heeft getroffen ter uitvoering                ria Wicke, M. Abellan López, I. Gil Tardón, A. Garcia
van de in de conclusies van de Commissie genoemde richt               Velazquez, M. C. Labrador Rubio, C. Casado Salinas, D.
lijn .                                                                 Gonzalez Marin, E. M. Rasines Martin, J. Vizcarra Sori
                                                                       ano en L. Fabra Utray en Commissie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
(') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz. 20 .
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer).
                                                                       Verzoekers concluderen dat het den Hove behage:
                                                                       — de door verzoekers ingestelde hogere voorziening ont
                                                                            vankelijk en gegrond te verklaren;
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 1 september                 — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli
1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                    1997 in de zaak T-156/95 ( ] ) te vernietigen;
Verein zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medien
   wesen en Heinrich Bauer Spezialzeitschriften Verlag KG              — de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                         ( Zaak C-3 14/97)                                  kosten te verwijzen.
                            ( 97/C 331/21 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       — Kennelijk onjuiste uitlegging en toepassing van het gel
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van                        dende Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder van
1 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van                     Besluit nr. 201 /92 van de hoofden van de administratie
Justitie op 11 september 1997, in het geding tussen Verein                  ( ten uitvoer gelegd bij interne circulaire van de Com
zur Förderung des freien Wettbewerbs im Medienwesen en                      missie van 24 januari 1992 ) alsmede van artikel 12,
Heinrich Bauer Spezialzeitschriften Verlag KG, het Hof                      onder b), van het Protocol betreffende de voorrechten
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                        en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen en
                                                                            artikel 20 van het Statuut van de ambtenaren van de
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                            Europese Gemeenschappen: het Gerecht heeft geen
                                                                            rekening gehouden met het feit dat een ambtenaar die
Moet artikel 30 van het EG-Verdrag aldus worden uitge                      rechtmatig zijn officiële woonplaats in Spanje wenst te
legd, dat het zich verzet tegen de toepassing van de wette                 behouden, wil hij zijn stemrecht uitoefenen, geen
lijke bepalingen van lidstaat A, waarbij het een in                         andere keuze heeft dan zich naar zijn land van her
lidstaat B gevestigde onderneming wordt verboden, een                       komst te begeven.
aldaar uitgegeven tijdschrift ook in lidstaat A te distribue
ren, wanneer daarin prijsvragen of loterijen zijn opgeno              — Discriminatie .
men die (in lidstaat B rechtmatig worden georganiseerd ?
                                                                       (') PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz . 27.


title: Zaak C-472/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Republiek Letland) — Alstom Power Hydro/Valsts ieņēmumu dienests (Verzoek om prejudiciële beslissing — Zesde btw-richtlijn — Artikel 18, lid 4 — Nationale wettelijke regeling die voorziet in verjaringstermijn van drie jaar voor teruggaaf van btw-overschot)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākās tiesas Senāts — Republiek Letland) — Alstom Power Hydro/Valsts ieņēmumu dienests
   (Zaak C-472/08) (1)

   (Verzoek om prejudiciële beslissing - Zesde btw-richtlijn - Artikel 18, lid 4 - Nationale wettelijke regeling die voorziet in verjaringstermijn van drie jaar voor teruggaaf van btw-overschot)
   2010/C 63/21
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākās tiesas Senāts

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alstom Power Hydro

      Verwerende partij: Valsts ieņēmumu dienests

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Augstākās tiesas Senāts — Uitlegging van artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling volgens welke voor de indiening van verzoeken om teruggaaf van te veel betaalde belastingen een termijn van drie jaar geldt

      Dictum

   Artikel 18, lid 4, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen de regeling van een lidstaat als die aan de orde in het hoofdgeding, die voorziet in een verjaringstermijn van drie jaar voor de indiening van een verzoek om teruggaaf van het overschot van de belasting over de toegevoegde waarde dat de belastingdienst van die staat onverschuldigd heeft geïnd.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Zaak T-354/07: Beroep ingesteld op 18 september 2007 — Pfizer/BHIM — Isdin (FOTOPROTECTOR ISDIN)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/63

         Beroep ingesteld op 18 september 2007 — Pfizer/BHIM — Isdin (FOTOPROTECTOR ISDIN)
   (Zaak T-354/07)
   (2007/C 269/115)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Pfizer Ltd (Sandwich, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard, A. Renck, T. Dolde, advocaten, en M. Hawkins, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Isdin, SA (Barcelona, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 28 juni 2007 in zaak R 567/2006-1 te vernietigen; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „FOTOPROTECTOR ISDIN” voor waren van onder meer klasse 5 — gemeenschapsmerk nr. 1 075 597

      Houder van het gemeenschapsmerk: Isdin, SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: nationaal woordmerk „ISTIN” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de nietigheidsafdeling voor zover daarbij het gemeenschapsmerk werd nietig verklaard

      Aangevoerde middelen: schending van verzoeksters recht om te worden gehoord overeenkomstig artikel 73 van verordening nr. 40/94 van de Raad en schending van artikel 52 juncto artikel 8, lid 1, sub b), van deze verordening.


title: Zaak C-151/11: Beschikking van de president van het Hof van 22 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Condor Flugdienst GmbH/Jürgen Dörschel

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/14

         Beschikking van de president van het Hof van 22 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Condor Flugdienst GmbH/Jürgen Dörschel
   (Zaak C-151/11) (1)

   2011/C 340/26
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak C-119/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société fiduciaire nationale d’expertise comptable/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique (Vrij verrichten van diensten — Richtlijn 2006/123/EG — Artikel 24 — Uitsluiting van elk algeheel verbod op commerciële communicatie van gereglementeerde beroepen — Beroep van accountant — Verbod op actief werven van cliënten)

text:
               21.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 152/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Société fiduciaire nationale d’expertise comptable/Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique
   (Zaak C-119/09) (1)

   (Vrij verrichten van diensten - Richtlijn 2006/123/EG - Artikel 24 - Uitsluiting van elk algeheel verbod op commerciële communicatie van gereglementeerde beroepen - Beroep van accountant - Verbod op actief werven van cliënten)
   2011/C 152/05
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société fiduciaire nationale d’expertise comptable

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la fonction publique

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d’État (Frankrijk) — Uitlegging van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376, blz. 36), meer in het bijzonder artikel 24 ervan, betreffende commerciële communicatie van gereglementeerde beroepen — Commerciële praktijken van actief werven van cliënten — Uitsluiting voor in richtlijn bedoelde gereglementeerde beroepen van elk algemeen verbod, om welke vorm van commerciële praktijk het ook gaat, of mogelijkheid voor lidstaten om algemene verbodsbepalingen te handhaven voor bepaalde commerciële praktijken, zoals actief werven van cliënten?

      Dictum

   Artikel 24, lid 1, van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die de beoefenaars van een gereglementeerd beroep, zoals het beroep van accountant, volledig verbiedt actief cliënten te werven.

      (1)  PB C 141 van 20.6.2009.


title: Zaak C-272/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 5 juni 2014 — Skatteministeriet/Baby Dan A/S

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Vestre Landsret (Denemarken) op 5 juni 2014 — Skatteministeriet/Baby Dan A/S
   (Zaak C-272/14)
   2014/C 253/27
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Vestre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteministeriet

      Verwerende partij: Baby Dan A/S

      Prejudiciële vraag

   Moeten bouten met de betrokken specifieke kenmerken worden ingedeeld onder GN-post 7318 of GN-post 8302?


title: Zaak C-435/09: Beroep ingesteld op 4 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/25

         Beroep ingesteld op 4 november 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-435/09)
   2010/C 24/46
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek, J.-B. Laignelot en C.A.H.M. ten Dam, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk België

      Conclusies

               1.

               vast te stellen dat België, door niet de maatregelen vast te stellen die nodig zijn om,
               wat het Vlaamse Gewest betreft: artikel 4, leden 2 en 3, in samenhang met bijlagen II en III,
               wat het Waalse Gewest betreft: artikel 4, lid 1, in samenhang met bijlage I, punt 8, sub a en punt 18, sub a en artikel 7, lid 1, sub b, en
               wat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest betreft: artikel 4, leden 2 en 3, in samenhang met bijlagen II en III en bijlage III als zodanig,
               van richtlijn 85/337/EEG (1) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997, correct dan wel volledig uit te voeren,
               de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               2.

               België in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie heeft hiertoe de volgende gronden aangevoerd:

               a)

               Met betrekking tot de wetgeving van het Vlaamse gewest stelt de Commissie dat in deze wetgeving niet alle relevante criteria van bijlage III van de richtlijn in acht worden genomen bij het bepalen of de in bijlage II van de richtlijn genoemde projecten al dan niet moeten worden onderworpen aan een milieueffectbeoordeling als bedoeld in de artikelen 5 tot en met 10 van de richtlijn. De Vlaamse regering heeft niet aangetoond dat de door haar genoemde alternatieve procedures voor bedoelde projecten voldoen aan de eisen van de artikelen 2 en 5 tot en met 10 van de richtlijn.

               b)

               Met betrekking tot de wetgeving van het Waalse Gewest stelt de Commissie in de eerste plaats dat deze wetgeving voor de in punt 18, sub a, van bijlage I genoemde projecten (industriële installaties voor de fabricage van papierpulp uit hout of uit andere vezelstoffen) een drempelwaarde hanteert, terwijl de richtlijn daarin niet voorziet, en voor de in punt 8, sub a, van bijlage I genoemde projecten (havens voor de binnenscheepvaart) een drempelwaarde hanteert die is uitgedrukt in het aantal schepen en niet in termen van tonnages, zoals de richtlijn doet. In de tweede plaats stelt de Commissie dat in de wetgeving van het Waalse Gewest artikel 7, lid 1, sub b van de richtlijn niet juist is omgezet.

               c)

               Met betrekking tot de wetgeving van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest stelt de Commissie in de eerste plaats dat in deze wetgeving geen rekening wordt gehouden met de relevante selectiecriteria van bijlage III van de richtlijn bij de omzetting van artikel 4, lid 3, van de richtlijn en dat de door de Brusselse regering genoemde alternatieve beoordelingswijzen niet voldoen aan alle in de richtlijn genoemde kenmerken. In de tweede plaats stelt de Commissie dat in deze wetgeving bijlage III van de richtlijn als zodanig niet is omgezet.

      (1)  PB L 175, blz. 40.


title: Hogere voorziening, op 23 november 1998 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest, op 17 september 1998 in zaak T-50/96 tussen Primex Produkte Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse GmbH, Interporc Im- und Export GmbH, alsmede het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer) (Zaak C-417/98 P) (1999/C 1/22)

text:
4.1.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 1/11
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                Zijn de specifieke bevoegdheidsregels in verzekeringszaken
Queen's Bench Division, Chancery Division, van 2 oktober               van de artikelen 7 en volgende van het Executieverdrag
1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen              van toepassing op herverzekering?
1. Hoechst Aktiengesellschaft en 2. Hoechst UK Ltd en
1. Inland Revenue Commissioners en 2. H. M. Attorney
                              General
                        (Zaak C-410/98)
                          (1999/C 1/20)
                                                                       Hogere voorziening, op 23 november 1998 ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
De High Court of Justice (England & Wales), Queen's                    arrest, op 17 september 1998 in zaak T-50/96 tussen Pri-
Bench Division, Chancery Division heeft bij beschikking                mex Produkte Import-Export GmbH & Co. KG, Geb.
van 2 oktober 1998, ingekomen ter griffie van het Hof                  Kruse GmbH, Interporc Im- und Export GmbH, alsmede
van Justitie op 17 november 1998, in het geding tussen                 het Verenigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-
1. Hoechst Aktiengesellschaft en 2. Hoechst UK Ltd en                  Ierland en de Commissie van de Europese Gemeenschap-
1. Inland Revenue Commissioners en 2. H. M. Attorney                   pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
General, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-                           Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over vra-
gen die identiek zijn aan die in zaak C-397/98 (1), Metall-                                 (Zaak C-417/98 P)
gesellschaft Ltd e.a. tegen Commissioners of Inland Reve-                                      (1999/C 1/22)
nue en HM Attorney General.
(1) Zie bladzijde 7 van dit Publicatieblad.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       is op 23 november 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                       woordigd door J. L. Dewost, directeur-generaal van de
                                                                       juridische dienst van de Commissie, en G. zur Hausen,
                                                                       juridisch adviseur, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
Verzoek van       de Cour d'appel de Versailles (Twaalfde              burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
kamer) van 5      november 1998 om een prejudicieÈle beslis-           dienst, Centre Wagner, Kirchberg, tegen het arrest, op
sing in het        geding tussen Group Josi Reinsurance                17 september 1998 in zaak T-50/96 tussen Primex Pro-
Company SA        en Universal General Insurance Company               dukte Import-Export GmbH & Co. KG, Geb. Kruse
                             ¹UGICº                                    GmbH, Interporc Im- und Export GmbH alsmede het Ver-
                        (Zaak C-412/98)                                enigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland
                                                                       en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewe-
                          (1999/C 1/21)                                zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen (Eerste Kamer).
De Cour d'appel de Versailles (Twaalfde kamer) heeft bij
arrest van 5 november 1998, ingekomen ter griffie van het              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
Hof van Justitie op 19 november 1998, in het geding tus-
sen Group Josi Reinsurance Company SA en Universal                     Ð Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
General Insurance Company ¹UGICº, het Hof van Justitie                      17 september 1998 in zaak T-50/96 te vernietigen.
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                       Ð Het beroep te verwerpen.
Is het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betref-
fende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging              Ð Verzoeksters te verwijzen in de kosten.
van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, behalve
op ¹intracommunautaire geschillenº ook van toepassing                  Middelen en voornaamste argumenten
op ¹geschillen die een band hebben met de Gemeen-
schapº? Kan met name een in een verdragsluitende staat                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
gevestigde verweerder de specifieke bevoegdheidsregels                 met die in zaak C-163/98 P (1).
van dit verdrag inroepen tegen een verzoeker met woon-
plaats in Canada?                                                      (1) PB C 258 van 15.8.1998, blz. 14.


title: Zaak C-608/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2011 door Land Wien tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 september 2011 in zaak T-267/10, Land Wien/Europese Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/43

      Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2011 door Land Wien tegen de beschikking van het Gerecht (Zesde kamer) van 20 september 2011 in zaak T-267/10, Land Wien/Europese Commissie
      (Zaak C-608/11 P)
      (2012/C 25/80)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirant: Land Wien (vertegenwoordiger: W.-G. Schärf, Rechtsanwalt)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

      de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie (Zesde kamer) van 20 september 2011 in zaak T-267/10 in die zin wijzigen dat met de vordering integraal rekening wordt gehouden, en de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedures voor het Gerecht en voor het Hof

         Middelen en voornaamste argumenten

      De hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht van 20 september 2011, waarbij is verworpen het beroep van verzoeker, tevens rekwirant, dat in wezen strekt tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 25 maart 2010 om geen gevolg te geven aan verzoekers klacht inzake de voorgenomen uitbreiding van productie-eenheden 3 en 4 van de kerncentrale te Mochovce (Slowaakse Republiek), en is afgewezen het verzoek om vaststelling dat de Commissie heeft nagelaten een besluit te nemen in de zin van artikel 265 VWEU, aangezien, in strijd met verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (1), niet alle gevraagde documenten inzake dit project aan verzoekster zijn verstrekt.
      Het Gerecht heeft het Euratom-Verdrag geschonden door het niet uit te leggen in het licht van het Verdrag van Lissabon. Het Gerecht is er aan voorbij gegaan dat door het Verdrag van Lissabon het in artikel 42 van het Handvest van de Grondrechten vermelde recht van inzage in documenten een in rechte afdwingbaar recht is geworden, waarop rekwirant zich rechtstreeks kan beroepen om van de Commissie alle informatie te verkrijgen die deze inzake de uitbreiding van de kerncentrale Mochovce heeft ontvangen.
      Anders dan het Gerecht heeft geoordeeld vormt de brief van de Commissie in antwoord op het verzoek om informatie van rekwirant een voor beroep vatbare beslissing in de zin van artikel 263 VWEU. Dit volgt uit de vaste rechtspraak van het Hof en in het bijzonder uit zijn arrest van 11 november 1981 in zaak 60/81 (IBM).

         (1)  PB L 145, blz. 43.


title: Zaak T-358/14: Beschikking van het Gerecht van 8 mei 2015 — Hoteles Catalonia/BHIM — Fundació Catalunya-La Pedrera, fundació especial (HOTEL CATALONIA LA PEDRERA)

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/26

         Beschikking van het Gerecht van 8 mei 2015 — Hoteles Catalonia/BHIM — Fundació Catalunya-La Pedrera, fundació especial (HOTEL CATALONIA LA PEDRERA)
   (Zaak T-358/14) (1)

   (2015/C 228/36)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak T-519/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2011 door Sandro Gozi tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2011 in zaak F-116/10, Gozi/Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/41

         Hogere voorziening ingesteld op 29 september 2011 door Sandro Gozi tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 20 juli 2011 in zaak F-116/10, Gozi/Commissie
   (Zaak T-519/11 P)
   2011/C 347/73
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Sandro Gozi (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: G. Passalacqua en G. Calcerano, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van het directoraat-generaal Personeelszaken en Veiligheid — Directoraat D prot.HR.D2/MB/dh Ares (2010) — Y96 985 van 6 augustus 2010 nietig te verklaren;

               —

               te aanvaarden en te verklaren dat Gozi recht heeft op vergoeding van zijn advocaatkosten en, dientengevolge, de betaling gelasten van het bedrag van 24 480 EUR met verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen het besluit van de verwerende partij tot weigering om het bedrag van 24 480 EUR te betalen die rekwirant aan advocaatkosten in het kader van een gerechtelijke procedure in Italië heeft gemaakt.
   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij één middel aan, ontleend aan het feit dat het in deze hogere voorziening bestreden arrest op een onjuiste rechtsopvatting berust en op verschillende punten een kennelijk tegenstrijdige motivering bevat, aangezien het in strijd is met de strekking en de bewoordingen van artikel 24 van het Statuut, met de rechtspraak waarnaar het zelf verwijst en met de feitelijke vaststellingen betreffende de procedure voor de Commissie.


title: Zaak F-16/10: Beroep ingesteld op 10 maart 2010 — Almeida Campos e.a./Raad

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/55

         Beroep ingesteld op 10 maart 2010 — Almeida Campos e.a./Raad
   (Zaak F-16/10)
   2010/C 134/92
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Almeida Campos (Brussel, België) e.a. (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD12 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn overgenomen op de lijsten van bevorderde personen die zijn bekendgemaakt in CP nr. 97/09 van 27 april 2009 en CP nr. 93/09 van 13 mei 2009, in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot die rang te bevorderen

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten om verzoekers in het kader van de bevorderingsronde 2009 niet tot de rang AD12 te bevorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van de besluiten om de ambtenaren wier namen zijn overgenomen op de lijsten van bevorderde personen die zijn bekendgemaakt in CP nr. 97/09 van 27 april 2009 en CP nr. 93/09 van 13 mei 2009, in het kader van diezelfde bevorderingsronde tot die rang te bevorderen;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-364/12: Beschikking van de president van het Hof van 5 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Miguel Fradera Torredemer, María Teresa Torredemer Marcet, Enrique Fradera Ohlsen en Alicia Fradera Torredemer/Corporación Uniland, S.A.

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/19

         Beschikking van de president van het Hof van 5 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Barcelona — Spanje) — Miguel Fradera Torredemer, María Teresa Torredemer Marcet, Enrique Fradera Ohlsen en Alicia Fradera Torredemer/Corporación Uniland, S.A.
   (Zaak C-364/12) (1)

   2013/C 108/51
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 303 van 6.10.2012.


title: Zaak C-546/12 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 mei 2015 — Ralf Schräder/Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO), Jørn Hansson [Hogere voorziening — Communautair kwekersrecht — Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) — Verordening (EG) nr. 2100/94 — Artikelen 20 en 76 — Verordening (EG) nr. 874/2009 — Artikel 51 — Verzoek tot inleiding van de procedure tot nietigverklaring van een communautaire bescherming — Beginsel van het ambtshalve onderzoek — Procedure voor de kamer van beroep van het CPVO — Substantieel bewijsmateriaal]

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 mei 2015 — Ralf Schräder/Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO), Jørn Hansson
   (Zaak C-546/12 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Communautair kwekersrecht - Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) - Verordening (EG) nr. 2100/94 - Artikelen 20 en 76 - Verordening (EG) nr. 874/2009 - Artikel 51 - Verzoek tot inleiding van de procedure tot nietigverklaring van een communautaire bescherming - Beginsel van het ambtshalve onderzoek - Procedure voor de kamer van beroep van het CPVO - Substantieel bewijsmateriaal])
   (2015/C 236/02)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Ralf Schräder (vertegenwoordiger: T. Leidereiter, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO) (vertegenwoordigers: M. Ekvad, gemachtigde, bijgestaan door A. von Mühlendahl, Rechtsanwalt), Jørn Hansson (vertegenwoordiger: G. Würtenberger, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Ralf Schräder wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Zaak T-267/16: Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Tarmac Trading/Commissie

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/25

         Beroep ingesteld op 27 mei 2016 — Tarmac Trading/Commissie
   (Zaak T-267/16)
   (2016/C 287/31)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Tarmac Trading Ltd. (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Anderson en P. Halford, Solicitors en K. Beal, QC)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (EU) 2016/288 van de Commissie van 27 maart 2015 betreffende steunmaatregel SA.34775 (13/C) (ex 12/NN) — Heffing over aggregaten — en in het bijzonder de overwegingen (625), (626), (629) en (630) en de artikelen 5 en 7 van dat bestreden besluit, op grond dat:

                           —

                           in het bestreden besluit uitsluitend de ondernemingen die tussen 1 april 2002 en de datum van het besluit schalie en hoofdzakelijk uit schalie bestaande producten hebben vervaardigd („schalieproducenten”) als begunstigden van de onrechtmatige steun worden aangemerkt; en

                           —

                           in het bestreden besluit alleen het van de schalieproducenten terug te vorderen bedrag aan steun wordt gespecificeerd, wordt voorgeschreven dat van hen het volledige bedrag aan heffingen over aggregaten („AGL”) waarvoor de onrechtmatige vrijstellingen golden, wordt teruggevorderd, en de regering van het VK niet wordt verplicht het terug te vorderen bedrag te verminderen in de mate waarin de schalieproducenten het voordeel uit die vrijstellingen hebben doorgegeven aan hun klanten; en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van verzoekster in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan onjuiste toepassing van het recht en/of een kennelijke beoordelingsfout bij de vaststelling van de begunstigden en de kwantificering van het terug te vorderen steunbedrag.
               Volgens verzoekster heeft de Commissie het recht onjuist toegepast en/of een kennelijke beoordelingsfout gemaakt doordat in het bestreden besluit uitsluitend de schalieproducenten als begunstigden van de onrechtmatige steun worden aangemerkt en het Verenigd Koninkrijk niet wordt verplicht om het van hen terug te vorderen bedrag te verminderen in de mate waarin zij het voordeel uit de schalievrijstelling hebben doorgegeven aan hun klanten.

                           —

                           Verzoekster wijst op de rechtspraak van het Gerecht in zaak T-308/00 RENV, Salzgitter/Commissie (ECLI:EU:T:2013:30), waarin is bepaald dat de terugvordering moet worden beperkt tot de financiële voordelen die werkelijk zijn voortgevloeid uit de beschikbaarstelling van de steun aan de begunstigde, en daarmee in verhouding moet staan. Voorts stelt verzoekster dat in zaken T-473/12, Aer Lingus/Commissie (ECLI:EU:T:2015:78), en T-500/12, Ryanair/Commissie (ECLI:EU:T:2015:73), is bepaald dat in geval van steun bestaande in een verlaging van een indirecte belasting op het verbruik van een specifiek goed of een specifieke dienst waarvan het de bedoeling was dat de onderneming deze zou doorgeven aan haar klanten, en waar het economische voordeel uit de toepassing van het lagere tarief ook aan de klanten kon zijn doorgegeven, het van de onderneming terug te vorderen steunbedrag enkel het daadwerkelijk door de onderneming verkregen en behouden voordeel was.

                           —

                           Verzoekster brengt verder naar voren dat AGL een indirecte belasting op het verbruik van aggregaten is waarvan het de bedoeling (van de regering van het VK) is dat de ondernemingen die zich bezighouden met de winning en commerciële exploitatie van de aggregaten, deze doorberekenen aan hun klanten. Het economische voordeel uit de schalievrijstellingen kon volgens verzoekster door de schalieproducenten (waaronder verzoekster) zijn doorgegeven — en is ook daadwerkelijk doorgegeven — in de vorm van lagere verkoopprijzen.

                           —

                           Verzoekster brengt verder naar voren dat terugvordering van het volledige bedrag aan niet betaalde heffingen over aggregaten om dezelfde reden ook niet kan zorgen voor herstel in de situatie zoals die bestond voordat de steun werd verleend, en nieuwe concurrentieverstoringen teweeg kan brengen, aangezien daarbij van de schalieproducenten (waaronder verzoekster) mogelijkerwijs hogere bedragen worden teruggevraagd dan het voordeel dat zij daadwerkelijk hebben genoten.

                           —

                           Daarom is volgens verzoekster, gelet op de zaken T-473/12, Aer Lingus/Commissie (ECLI:EU:T:2015:78), en T-500/12, Ryanair/Commissie (ECLI:EU:T:2015:73), de enige van de schalieproducenten terug te vorderen steun het daadwerkelijk door hen verkregen en behouden voordeel.

                           —

                           Ten slotte brengt verzoekster naar voren dat de Commissie het recht heeft geschonden, artikel 108 VWEU en/of artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1) onjuist heeft toegepast en/of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt, aangezien in het bestreden besluit wordt bepaald dat van de schalieproducenten het volledige bedrag aan AGL moet worden teruggevorderd waarvan zij op grond van de schalievrijstellingen waren vrijgesteld, zonder enige verlaging om rekening te houden met het voordeel dat de schalieproducenten hebben doorgegeven aan hun klanten.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het Unierechtelijke evenredigheidsbeginsel.
               Verzoekster brengt naar voren dat indien van verzoekster het volledige bedrag aan niet betaalde heffingen over aggregaten met betrekking tot de door haar verhandelde schalie zou worden teruggevorderd, dit in strijd met artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad niet in verhouding zou staan met enig financieel voordeel uit de beschikbaarstelling aan haar van de steun. Verzoekster heeft het voordeel uit de vrijstelling van AGL volledig doorgegeven aan haar klanten en het zou voor haar praktisch onmogelijk zijn om met terugwerkende kracht die niet betaalde AGL van haar klanten terug te vorderen.


title: Zaak C-353/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Bari (Italië) op 13 juli 2015 — Leonmobili Srl, Gennaro Leone/Homag Holzbearbeitungssysteme GmbH e.a.

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte di Appello di Bari (Italië) op 13 juli 2015 — Leonmobili Srl, Gennaro Leone/Homag Holzbearbeitungssysteme GmbH e.a.
   (Zaak C-353/15)
   (2015/C 302/30)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte di Appello di Bari

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Leonmobili Srl, Gennaro Leone

      Verwerende partijen: Homag Holzbearbeitungssysteme GmbH, Curatela del Fallimento Leonmobili Srl, ICO Srl, Arturo Salice SpA, Grafiche Ricciarelli di Ricciarelli Bernardino, Deutsche Bank SpA, Fida Srl, Elica SpA

      Prejudiciële vragen

               a)

               Kan het in de laatste zin van [lid 1] en in [lid 2] van artikel 3 van [verordening (EG) nr.] 1346/2000 (1) bedoelde vermoeden, ingeval er geen sprake is van een vestiging in een andere lidstaat, door degene die de bevoegdheid betwist, worden weerlegd door middel van het bewijs dat het centrum van de voornaamste belangen in een andere lidstaat is gelegen dan de lidstaat waarin de vennootschap haar statutaire zetel heeft?

               b)

               Ingeval de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kan dat bewijs worden afgeleid uit andere vermoedens, namelijk uit de beoordeling van aanwijzingen waaruit logisch kan worden afgeleid dat het centrum van de voornaamste belangen in een andere lidstaat is gelegen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (PB L 160, blz. 1).


title: Zaak C-89/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 15 februari 2016 — Radosław Szoja/Sociálna poisťovňa

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Najvyšší súd Slovenskej republiky (Slowakije) op 15 februari 2016 — Radosław Szoja/Sociálna poisťovňa
   (Zaak C-89/16)
   (2016/C 175/06)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Najvyšší súd Slovenskej republiky

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Radosław Szoja

      Verwerende partij: Sociálna poisťovňa

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kan artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 883/2004 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, gelezen in samenhang met het recht op socialezekerheidsvoorzieningen en sociale voordelen dat is vastgelegd in artikel 34, leden 1 en 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in de omstandigheden van de onderhavige zaak, worden uitgelegd zonder rekening te houden met de verduidelijkingen die worden verstrekt in artikel 14 van verordening (EG) nr. 987/2009 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 883/2004, alsook zonder dat nadien de procedure van artikel 16 van deze [toepassings]verordening kan worden gevolgd, zodat de ondergrens van de arbeidstijd of van de bezoldiging van de werknemer geen impact heeft op de keuze van de toepasselijke nationale wetgeving ingeval tegelijkertijd werkzaamheden in loondienst en werkzaamheden anders dan in loondienst worden verricht; met andere woorden, kan artikel 13, lid 3, van de basisverordening worden uitgelegd zonder dat daarbij voormeld artikel 14 van de toepassingsverordening hoeft te worden toegepast?

               2.

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord, kan de nationale rechter dan, ingeval sprake is van een tegenstrijdigheid bij de toepassing van twee verordeningen, te weten tussen de basisverordening en de toepassingsverordening, in casu verordening nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en verordening nr. 987/2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 883/2004, de bepalingen ervan beoordelen op basis van hun normatieve geldingskracht, namelijk naar gelang hun rang in de hiërarchie van het recht van de Unie?

               3.

               Moet de uitlegging die de Administratieve Commissie krachtens artikel 72 van de basisverordening aan de bepalingen van deze verordening geeft, worden beschouwd als een bindende uitlegging door een instelling van de Europese Unie waarvan in de beslissingen van de nationale rechterlijke instanties niet kan worden afgeweken, hetgeen er dan tevens aan in de weg staat dat een prejudiciële vraag hierover wordt gesteld, of gaat het slechts om een van de toegestane uitleggingswijzen van het recht van de Unie die de nationale rechter in aanmerking kan nemen als een van de elementen die zijn beslissing onderbouwen?

      (1)  PB L 157, blz. 49.

      (2)  PB L 284, blz. 1.


title: Zaak C-436/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 9 november 2009 — Attila Belkiran/Oberbürgermeister der Stadt Krefeld — Procesdeelnemer: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 9 november 2009 — Attila Belkiran/Oberbürgermeister der Stadt Krefeld — Procesdeelnemer: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht
   (Zaak C-436/09)
   2010/C 24/47
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Attila Belkiran

      Verwerende partij: Oberbürgermeister der Stadt Krefeld

      Procesdeelnemer: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vraag

   Moet de in artikel 14, lid 1, van besluit nr. 1/80 neergelegde bescherming tegen verwijdering ten gunste van een Turks staatsburger die een rechtspositie op grond van artikel 7 van besluit nr. 1/80 heeft ten opzichte van de lidstaat waar hij de laatste tien jaar heeft verbleven, worden toegepast overeenkomstig artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG (1), zodat verwijdering alleen is toegestaan om dwingende redenen van openbare veiligheid zoals door de lidstaat gedefinieerd?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).