title: Zaak C-33/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk — Oostenrijk) — Čepelnik d.o.o./ Michael Vavti (Prejudiciële verwijzing — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Beperkingen — Diensten op de interne markt — Richtlijn 2006/123/EG — Arbeidsrecht — Detachering van werknemers om bouwwerkzaamheden te verrichten — Aanmelding van de werknemers — Bewaring en vertaling van de loonbriefjes — Stopzetting van de betalingen — Betaling van een waarborgsom door de afnemer van de diensten — Waarborg voor een geldboete die aan de dienstverrichter zou kunnen worden opgelegd)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/7

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk — Oostenrijk) — Čepelnik d.o.o./ Michael Vavti
      (Zaak C-33/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Beperkingen - Diensten op de interne markt - Richtlijn 2006/123/EG - Arbeidsrecht - Detachering van werknemers om bouwwerkzaamheden te verrichten - Aanmelding van de werknemers - Bewaring en vertaling van de loonbriefjes - Stopzetting van de betalingen - Betaling van een waarborgsom door de afnemer van de diensten - Waarborg voor een geldboete die aan de dienstverrichter zou kunnen worden opgelegd))
      (2019/C 16/07)
      Procestalen: Duits en Sloveens

         Verwijzende rechter

      Bezirksgericht Bleiburg/Okrajno Sodišče Pliberk

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Čepelnik d.o.o.

         Verwerende partij: Michael Vavti

         Dictum

      Artikel 56 VWEU moet in die zin worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat zoals de regeling die in het hoofgeding aan de orde is, op grond waarvan de bevoegde autoriteiten een in deze lidstaat gevestigde bouwheer kunnen verplichten de betalingen aan zijn in een andere lidstaat gevestigde wederpartij stop te zetten en zelfs een waarborgsom te betalen die overeenkomt met het nog te betalen deel van de prijs van het werk, teneinde de betaling te waarborgen van de geldboete die aan deze wederpartij zou kunnen worden opgelegd ingeval komt vast te staan dat deze het arbeidsrecht van eerstgenoemde lidstaat heeft overtreden.

         (1)  PB C 86 van 20.3.2017.


title: Zaak C-93/17: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Staatssteun — Onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde steun — Verplichting tot terugvordering — Arrest van het Hof waarin de niet-nakoming wordt vastgesteld — Onderneming die zowel civiele als militaire activiteiten ontplooit — Niet-uitvoering — Wezenlijke veiligheidsbelangen van een lidstaat — Artikel 346, lid 1, onder b), VWEU — Financiële sancties — Dwangsom — Forfaitaire som — Draagkracht — Factor, n’ — Factoren die de basis vormen voor de beoordeling van de draagkracht — Bruto binnenlands product — Weging van de stem van de lidstaat in de Raad van de Europese Unie — Nieuwe stemregel in de Raad)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/8

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 14 november 2018 — Europese Commissie/Helleense Republiek
      (Zaak C-93/17) (1)

      ((Niet-nakoming - Staatssteun - Onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde steun - Verplichting tot terugvordering - Arrest van het Hof waarin de niet-nakoming wordt vastgesteld - Onderneming die zowel civiele als militaire activiteiten ontplooit - Niet-uitvoering - Wezenlijke veiligheidsbelangen van een lidstaat - Artikel 346, lid 1, onder b), VWEU - Financiële sancties - Dwangsom - Forfaitaire som - Draagkracht - Factor, n’ - Factoren die de basis vormen voor de beoordeling van de draagkracht - Bruto binnenlands product - Weging van de stem van de lidstaat in de Raad van de Europese Unie - Nieuwe stemregel in de Raad))
      (2019/C 16/09)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en B. Stromsky, gemachtigden)

         Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Boskovits en A. Samoni-Rantou, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  De Helleense Republiek is de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet nagekomen doordat zij op de datum van verstrijken van de termijn die was gesteld in de aanmaningsbrief van de Europese Commissie van 27 november 2014, niet alle maatregelen had genomen die nodig waren ter uitvoering van het arrest van 28 juni 2012, Commissie/Griekenland (C-485/10, niet gepubliceerd, EU:C:2012:395).

                  2)

                  De Helleense Republiek wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een dwangsom van 7 294 000 EUR voor elke periode van zes maanden vanaf de uitspraak van dit arrest tot de dag van uitvoering van het arrest van 28 juni 2012, Commissie/Griekenland (C-485/10, niet gepubliceerd, EU:C:2012:395).

                  3)

                  De Helleense Republiek wordt veroordeeld tot betaling aan de Europese Commissie van een forfaitaire som van 10 000 000 EUR.

                  4)

                  De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 129 van 24.4.2017.


title: Zaak T-645/18: Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bilbaína de Alquitranes / Commissie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/53

      Beroep ingesteld op 23 oktober 2018 — Bilbaína de Alquitranes / Commissie
      (Zaak T-645/18)
      (2019/C 16/64)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Bilbaína de Alquitranes, SA (Luchana-Baracaldo, Vizcaya, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, R. Crespi en S. Saez Moreno, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

                  —

                  verzoekster vergoeding toekennen voor de door verweerster veroorzaakte schade;

                  —

                  verweerster veroordelen tot vergoeding van de — op een totaalbedrag van 488 871,30 EUR geschatte — schade die verzoekster rechtstreeks heeft geleden door de vaststelling van verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB 2013 L 261, blz. 5), voor zover daarbij „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), dan wel tot betaling van enig ander bedrag dat tijdens de procedure voor het Gerecht door verzoekster zal worden vastgesteld;

                  —

                  subsidiair, in een tussenvonnis verweerster veroordelen tot vergoeding van de geleden schade en de partijen gelasten binnen een redelijke termijn na de uitspraak van het arrest het tussen hen overeengekomen in cijfers uitgedrukte bedrag van de schadevergoeding aan het Gerecht voor te leggen of hen, bij gebreke van overeenstemming, te gelasten binnen dezelfde termijn hun vordering met gedetailleerde cijfers aan het Gerecht voor te leggen;

                  —

                  verweerster gelasten om verzoekster tegen de standaardrentevoet vergoedende rente te betalen vanaf de datum waarop de verliezen zijn geleden (dat wil zeggen ofwel vanaf de datum waarop de onrechtmatige indeling van kracht werd, ofwel vanaf de datum dat de schade is geleden);

                  —

                  verweerster gelasten om vertragingsrente te betalen tegen een voet van 8 % of tegen enige andere door het Gerecht vast te stellen rentevoet, berekend over het te betalen bedrag vanaf de datum van het arrest van het Gerecht tot de datum van de daadwerkelijke betaling, en

                  —

                  verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij aanvoert dat verweerster haar schade heeft berokkend door verordening (EU) nr. 944/2013 van de Commissie (1), waarbij de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), vast te stellen en in werking te laten treden. Op 22 november 2017 verwierp het Hof van Justitie het beroep van de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht waarbij het verordening (EU) nr. 944/2013 nietig heeft verklaard voor zover hierin de stof „pek, koolteer, hoge temperatuur” is ingedeeld als Aquatic Acute 1 (H400) en Aquatic Chronic 1 (H410), omdat de Commissie hiermee een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt. Verzoekster heeft kosten gemaakt om de onrechtmatige indeling toe te passen. Verweerster is krachtens de artikelen 268 en 340 VWEU aansprakelijk voor deze kosten omdat zij onrechtmatig heeft gehandeld in die zin dat haar handelwijze een voldoende ernstige schending van het recht vormt, er sprake is van reële en zekere schade en een rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de handelwijze van verweerster en de geleden schade.

         (1)  Verordening (EU) nr. 944/2013 van 2 oktober 2013 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 261, 3.10.2013, blz. 5).


title: Zaak T-486/17: Arrest van het Gerecht van 14 november 2018 — Foodterapia / EUIPO — Sperlari (DIETOX) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIETOX — Ouder Uniebeeldmerk Dietor — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/43

      Arrest van het Gerecht van 14 november 2018 — Foodterapia / EUIPO — Sperlari (DIETOX)
      (Zaak T-486/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk DIETOX - Ouder Uniebeeldmerk Dietor - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 16/52)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Foodterapia, SL (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. C. Erdozain López, J. Galán López en H. Téllez Robledo, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Sperlari Srl, voorheen Cloetta Italia Srl (Cremona, Italië) (vertegenwoordigers: P. Pozzi en G. Ghisletti, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2017 (zaak R 1611/2016-5) inzake een oppositieprocedure tussen Cloetta Italia en Foodterapia

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Foodterapia, SL wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en die van Sperlari Srl, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten die de rechtsvoorganger van deze laatste voor de kamer van beroep van het EUIPO heeft gemaakt.

         (1)  PB C 318 van 25.9.2017.


title: Zaak C-484/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — K / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 15 — Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen — Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/22

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Raad van State — Nederland) — K / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
      (Zaak C-484/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Artikel 15 - Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen - Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald))
      (2019/C 16/26)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: K

         Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

         Dictum

      Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging staat niet in de weg aan een nationale regeling als aan de orde in het hoofdgeding op grond waarvan een aanvraag voor een autonome verblijfstitel die is ingediend door een derdelander die uit hoofde van gezinshereniging langer dan vijf jaar op het grondgebied van een lidstaat heeft verbleven, kan worden afgewezen op grond dat hij niet heeft aangetoond dat hij is geslaagd voor een inburgeringsexamen over de taal en de samenleving van deze lidstaat, mits de wijze waarop de verplichting om dat examen te behalen concreet wordt uitgewerkt, niet verder gaat dan nodig is om het doel van vergemakkelijking van de integratie van derdelanders te bereiken, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

         (1)  PB C 374 van 6.11.2017.


title: Zaak C-171/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2018 — Europese Commissie/Hongarije (Niet-nakoming — Richtlijn 2006/123/EG — Artikelen 15 tot en met 17 — Artikel 49 VWEU — Vrijheid van vestiging — Artikel 56 VWEU — Vrij verrichten van diensten — Nationaal systeem voor mobiel betalen — Monopolie)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/9

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 7 november 2018 — Europese Commissie/Hongarije
      (Zaak C-171/17) (1)

      ((Niet-nakoming - Richtlijn 2006/123/EG - Artikelen 15 tot en met 17 - Artikel 49 VWEU - Vrijheid van vestiging - Artikel 56 VWEU - Vrij verrichten van diensten - Nationaal systeem voor mobiel betalen - Monopolie))
      (2019/C 16/10)
      Procestaal: Hongaars

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)

         Verwerende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M.Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Door het nationale systeem voor mobiel betalen dat is geregeld door de nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló 2011. évi CC. Törvény (wet nr. CC van 2011 betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen) en door 356/2012. (XII. 13.) Korm. rendelet a nemzeti mobil fizetési rendszerről szóló törvény végrehajtásáról (regeringsbesluit nr. 356/2012 tot uitvoering van de wet betreffende het nationale systeem voor mobiel betalen), in te voeren en te handhaven, is Hongarije de krachtens artikel 15, lid 2, onder d), van richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt en artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Europese Commissie en Hongarije dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 231 van 17.7.2017.


title: Zaak T-140/18: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — LMP Lichttechnik / EUIPO (LITECRAFT) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk LITECRAFT — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 2017/1001”]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/44

      Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — LMP Lichttechnik / EUIPO (LITECRAFT)
      (Zaak T-140/18) (1)

      ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk LITECRAFT - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 2017/1001”])
      (2019/C 16/54)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: LMP Lichttechnik Vertriebs GmbH (Ibbenbüren, Duitsland) (vertegenwoordiger: R. Plegge, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: W. Schramek en D. Hanf, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 8 januari 2018 (zaak R 699/2017-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken LITECRAFT als Uniemerk

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  LMP Lichttechnik Vertriebs GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 161 van 7.5.2018.


title: Zaak T-316/14: Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — PKK/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen de PKK in het kader van de strijd tegen het terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Bevoegdheid van de Raad — Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om te worden aangemerkt als ‚bevoegde instantie’ in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB — Feitelijke grondslag voor besluiten tot bevriezing van tegoeden — Verwijzing naar terroristische daden — Rechterlijke toetsing — Motiveringsplicht — Exceptie van onwettigheid”)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/33

      Arrest van het Gerecht van 15 november 2018 — PKK/Raad
      (Zaak T-316/14) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen de PKK in het kader van de strijd tegen het terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Bevoegdheid van de Raad - Mogelijkheid voor een instantie van een derde land om te worden aangemerkt als ‚bevoegde instantie’ in de zin van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB - Feitelijke grondslag voor besluiten tot bevriezing van tegoeden - Verwijzing naar terroristische daden - Rechterlijke toetsing - Motiveringsplicht - Exceptie van onwettigheid”))
      (2019/C 16/42)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Kurdistan Workers’ Party (PKK) (vertegenwoordigers: A. van Eik, T. Buruma en M. Wijngaarden, advocaten)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Naert en G. Étienne, vervolgens F. Naert en H. Marcos Fraile, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Brodie en V. Kaye, vervolgens C. Brodie en S. Brandon, vervolgens C. Brodie, C. Crane en R. Fadoju, vervolgens C. Brodie, R. Fadoju en P. Nevill, en ten slotte R. Fadoju, gemachtigden), Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Castillo de la Torre en D. Gauci, vervolgens D. Gauci en J. Norris-Usher en T. Ramopoulos, en ten slotte J. Norris-Usher, T. Ramopoulos en R. Tricot, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot, aanvankelijk, nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014 van de Raad van 10 februari 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 714/2013 (PB 2014, L 40, blz. 9), voor zover die handeling verzoekster betreft, en, later, nietigverklaring van andere daaropvolgende handelingen, voor zover zij verzoekster betreffen.

         Dictum

                  1)

                  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 125/2014 van de Raad van 10 februari 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening (EU) nr. 714/2013, wordt nietig verklaard voor zover zij Kurdistan Workers’ Party (PKK) betreft.

                  2)

                  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 790/2014 van de Raad van 22 juli 2014 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 125/2014, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  3)

                  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/513 van de Raad van 26 maart 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening nr. 790/2014, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  4)

                  Besluit (GBVB) 2015/521 van de Raad van 26 maart 2015 inzake de actualisering en wijziging van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2014/483/GBVB, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft.

                  5)

                  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/1325 van de Raad van 31 juli 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/513, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  6)

                  Besluit (GBVB) 2015/1334 van de Raad van 31 juli 2015 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit 2015/521, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft.

                  7)

                  Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2425 van de Raad van 21 december 2015 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/1325, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  8)

                  Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1127 van de Raad van 12 juli 2016 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2015/2425, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  9)

                  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/150 van de Raad van 27 januari 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2016/1127, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  10)

                  Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1420 van de Raad van 4 augustus 2017 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordening 2017/150, wordt nietig verklaard voor zover zij de PKK betreft.

                  11)

                  Besluit (GBVB) 2017/1426 van de Raad van 4 augustus 2017 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van besluit (GBVB) 2017/154, wordt nietig verklaard voor zover het de PKK betreft.

                  12)

                  Voor het overige wordt het verzoek om het Gerecht te horen verklaren dat verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, niet op de PKK van toepassing is, afgewezen.

                  13)

                  De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de PKK.

                  14)

                  De Europese Commissie en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen elk hun eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 245 van 28.07.2014.


title: Zaak T-647/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — ZQ / Commissie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/54

      Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — ZQ / Commissie
      (Zaak T-647/18)
      (2019/C 16/65)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: ZQ (vertegenwoordiger: C. Cortese, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  de bestreden besluiten nietig te verklaren en met name,

                              a)

                              het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van 15 december 2017, dat op 18 december 2017 in ARES is ingeschreven onder HR.E.2/AS/Ares (2017), betreffende „Request for assistance D/374/17” en waarbij het verzoek om bijstand wordt afgewezen, nietig te verklaren;

                              b)

                              voor zover nodig, het besluit van het TABG van 19 juli 2018 tot afwijzing van verzoekers klacht N. R/187/18, HR.E.2/Ares (2018) nietig te verklaren;

                              c)

                              de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden als gevolg van de onwettigheden in het bestreden besluit of die welke nauw verband daarmee houden en welke op 1 000 000 EUR wordt begroot;

            en voorts

                  —

                  de Commissie te verwijzen in de proceskosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De verzoekende partij komt in casu op tegen de weigering van de Commissie om haar verzoek om bijstand, dat betrekking heeft op het geweld waarvan zij slachtoffer is wegens haar seksuele geaardheid, toe te wijzen.
      Ter ondersteuning van haar beroep voert zij drie middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan een kennelijke beoordelingsfout.

                              —

                              In dit verband betoogt zij dat de kennelijke beoordelingsfout duidelijk blijkt uit de vooringenomen mening die in hetzelfde besluit is verwoord, namelijk dat haar beweringen niet geloofwaardig zijn omdat zij betrekking hebben op een zeer lange periode, zonder dat zij formeel een klacht heeft ingediend.

                              —

                              Het bestaan van een vooringenomen mening zou ook de enige verklaring zijn voor het feit dat het TABG uit het bestreden besluit een aantal gemelde incidenten heeft weggelaten waarover geen beoordeling had plaatsgevonden.

                              —

                              Haar beweringen van vermeend geweld zouden zijn afgedaan als normale voorvallen van slechte organisatie of gewone conflicten op het werk.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan schending van het recht.
                  In dit verband wordt betoogd:

                              a)

                              er is sprake van een onjuiste toepassing van het begrip geweld, namelijk dat de pleger van het geweld boos opzet (animus nocendi) moet hebben;

                              b)

                              er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die niet in overeenstemming is met de door het toepasselijke recht vereiste bewijsnorm (beginsel van bewijs), namelijk bewijs dat verder gaat dan redelijke twijfel over het bestaan van de feiten en van hun ondubbelzinnige juridische kwalificatie;

                              c)

                              er is sprake van de toepassing van een bewijsnorm die kennelijk onjuist is voor de beoordeling van de geloofwaardigheid van klachten in verband met de verstreken tijd;

                              d)

                              er is sprake van de niet-nakoming van de verplichting om bij geloofwaardige beweringen ambtshalve een onderzoek in te stellen.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan het ontbreken of de ontoereikendheid van de motivering.

                              —

                              In dit verband wordt betoogd dat het bestreden besluit, zelfs indien men de gronden in het besluit tot afwijzing van de klacht mede in beschouwing neemt, in ruime mate ontoereikend is gemotiveerd.

            Wat de schadevordering betreft, wordt betoogd dat in casu wordt voldaan aan alle voorwaarden die de rechtspraak voor de toekenning daarvan stelt.


title: Zaak C-215/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče — Slovenië) — Nova Kreditna Banka Maribor d.d. / Republika Slovenija (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van wetgevingen — Hergebruik van overheidsinformatie — Richtlijn 2003/98/EG — Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje — Prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen — Verordening (EU) nr. 575/2013 — Openbaarmaking van informatie door kredietinstellingen en beleggingsondernemingen — Artikel 432, lid 2 — Uitzonderingen op de openbaarmakingsverplichting — Commerciële informatie die als gevoelig of vertrouwelijk kan worden aangemerkt — Toepasselijkheid — Kredietinstellingen waarin de staat een meerderheidsbelang heeft — Nationale regeling volgens welke bepaalde commerciële informatie die in het bezit is van deze kredietinstellingen openbaar is)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/10

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče — Slovenië) — Nova Kreditna Banka Maribor d.d. / Republika Slovenija
      (Zaak C-215/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van wetgevingen - Hergebruik van overheidsinformatie - Richtlijn 2003/98/EG - Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje - Prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen - Verordening (EU) nr. 575/2013 - Openbaarmaking van informatie door kredietinstellingen en beleggingsondernemingen - Artikel 432, lid 2 - Uitzonderingen op de openbaarmakingsverplichting - Commerciële informatie die als gevoelig of vertrouwelijk kan worden aangemerkt - Toepasselijkheid - Kredietinstellingen waarin de staat een meerderheidsbelang heeft - Nationale regeling volgens welke bepaalde commerciële informatie die in het bezit is van deze kredietinstellingen openbaar is))
      (2019/C 16/11)
      Procestaal: Sloveens

         Verwijzende rechter

      Vrhovno sodišče

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Nova Kreditna Banka Maribor d.d.

         Verwerende partij: Republika Slovenija

         Dictum

      Artikel 1, lid 2, onder c), derde streepje, van richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie en artikel 432, lid 2, van verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van verordening (EU) nr. 648/2012 moeten aldus worden uitgelegd dat deze regels niet van toepassing zijn op een nationale regeling zoals die welke aan de orde is in het hoofdgeding, waarbij een bank die onder de overheersende invloed stond van een publiekrechtelijk lichaam, verplicht wordt informatie openbaar te maken over haar overeenkomsten voor de verlening van consultancy-, advocaten-, auteurs- en andere diensten van intellectuele aard die zij heeft gesloten in de periode waarin zij onder deze overheersende invloed stond, zonder dat enige uitzondering ter bescherming van het bedrijfsgeheim van deze bank is toegestaan, en dus niet in de weg staan aan een dergelijke nationale regeling.

         (1)  PB C 213 van 3.7.2017.


title: Zaak T-650/18: Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — Reaktor Group/EUIPO (REAKTOR)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/56

      Beroep ingesteld op 29 oktober 2018 — Reaktor Group/EUIPO (REAKTOR)
      (Zaak T-650/18)
      (2019/C 16/67)
      Procestaal: Fins

         Partijen

         Verzoekende partij: Reaktor Group Oy (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: L. Laaksonen, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniewoordmerk REAKTOR — inschrijvingsaanvraag nr. 13 752 522

         Bestreden beslissing: Beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 augustus 2018 in zaak R 2626/2017-2

         Conclusies

                  —

                  de bestreden beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 27 augustus 2018 in zaak R 2626/2017-2 vernietigen, voor zover de tweede kamer van beroep daarin aanvraag nr. 13752522 voor Uniemerk REAKTOR voor bepaalde waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42 heeft afgewezen krachtens artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001, en de aanvraag voor publicatie en inschrijving van het merk REAKTOR in haar geheel toewijzen voor alle aangegeven waren en diensten;

                  —

                  het EUIPO verwijzen in de kosten van het beroep voor het Gerecht en de procedure voor de kamer van beroep (daaronder begrepen de kosten van vertegenwoordiging).

         Aangevoerd middel

                  —

                  Schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 2017/1001


title: Zaak C-502/17: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — C&D Foods Acquisition ApS / Skatteministeriet (Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Voorgenomen verkoop van aandelen in een kleindochteronderneming — Uitgaven voor diensten waarvan gebruik is gemaakt in verband met deze verkoop — Niet-gerealiseerde verkoop — Verzoek om aftrek van voorbelasting — Werkingssfeer van de btw)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/23

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vestre Landsret — Denemarken) — C&D Foods Acquisition ApS / Skatteministeriet
      (Zaak C-502/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Voorgenomen verkoop van aandelen in een kleindochteronderneming - Uitgaven voor diensten waarvan gebruik is gemaakt in verband met deze verkoop - Niet-gerealiseerde verkoop - Verzoek om aftrek van voorbelasting - Werkingssfeer van de btw))
      (2019/C 16/28)
      Procestaal: Deens

         Verwijzende rechter

      Vestre Landsret

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: C&D Foods Acquisition ApS

         Verwerende partij: Skatteministeriet

         Dictum

      De artikelen 2, 9 en 168 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelstel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat een voorgenomen, maar niet gerealiseerde verkoop van aandelen als die in het hoofdgeding, die zijn uitsluitende directe oorzaak niet vindt in de belastbare economische activiteit van de betrokken vennootschap of die geen rechtstreeks, duurzaam en noodzakelijk verlengstuk van deze economische activiteit vormt, niet binnen de werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde valt.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2016.


title: Zaak T-665/18: Beroep ingesteld op 12 november 2018 — Soundio / EUIPO — E-Plus Mobilfunk (Vibble)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/57

      Beroep ingesteld op 12 november 2018 — Soundio / EUIPO — E-Plus Mobilfunk (Vibble)
      (Zaak T-665/18)
      (2019/C 16/68)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Soundio AS (Drammen, Noorwegen) (vertegenwoordigers: N. Köster en J. Albers, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: E-Plus Mobilfunk GmbH (Düsseldorf, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster voor het Gerecht

         Betrokken merk: internationale inschrijving van het merk Vibble waarin de Europese Unie wordt aangewezen — internationale inschrijving nr. 1 290 194 waarin de Europese Unie wordt aangewezen

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 4 september 2018 in zaak R 721/2018-5

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad.


title: Zaak C-238/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — UAB „Renerga” / AB „Energijos skirstymo operatorius”, AB „Lietuvos energijos gamyba” [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2009/72/EG — Artikel 3, leden 2, 6 en 15, en artikel 36, onder f) — Interne markt voor elektriciteit — Hypothetische aard van de prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing]

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/10

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto apylinkės teismas — Litouwen) — UAB „Renerga” / AB „Energijos skirstymo operatorius”, AB „Lietuvos energijos gamyba”
      (Zaak C-238/17) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2009/72/EG - Artikel 3, leden 2, 6 en 15, en artikel 36, onder f) - Interne markt voor elektriciteit - Hypothetische aard van de prejudiciële vragen - Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing])
      (2019/C 16/12)
      Procestaal: Litouws

         Verwijzende rechter

      Vilniaus miesto apylinkės teismas

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: UAB „Renerga”

         Verwerende partijen: AB „Energijos skirstymo operatorius”, AB „Lietuvos energijos gamyba”

         In tegenwoordigheid van: UAB „BALTPOOL”, Lietuvos Respublikos Vyriausybė, Achema AB, Achemos Grupė UAB

         Dictum

      Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat bij beslissing van 11 april 2017 door de Vilniaus miesto apylinkės teismas (rechter voor het district Vilnius, Litouwen) is ingediend, is niet-ontvankelijk.

         (1)  PB C 231 van 17.7.2017.


title: Zaak T-667/18: Beroep ingesteld op 9 november 2018 — Pinto Teixeira / EDEO

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/58

      Beroep ingesteld op 9 november 2018 — Pinto Teixeira / EDEO
      (Zaak T-667/18)
      (2019/C 16/69)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: José Manuel Pinto Teixeira (Oeiras, Portugal) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:
      te verklaren en vast te stellen,

                  —

                  het besluit van het TABG van 21 februari 2018 houdende weigering om haar op grond van artikel 16 van het Statuut toe te staan een beroepsbezigheid elders uit te oefenen wordt nietig verklaard;

                  —

                  EDEO wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 10 000 EUR voor de geleden immateriële schade.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 16 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, aangezien het bestreden besluit is genomen na afloop van de termijn van 30 werkdagen na ontvangst van haar voornemen om na de beëindiging van de dienst een beroepsbezigheid uit te oefenen.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan kennelijke beoordelingsfouten waardoor het bestreden besluit onwettig is, daar de beoogde werkzaamheid kennelijk geen verband houdt met de werkzaamheid die zij gedurende de drie dienstjaren heeft uitgeoefend en evenmin onverenigbaar is met de belangen van EDEO.


title: Zaak C-247/17: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — procedure aangaande de uitlevering van Denis Raugevicius (Prejudiciële verwijzing — Burgerschap van de Europese Unie — Artikelen 18 en 21 VWEU — Door een derde land aan een lidstaat gericht verzoek tot uitlevering van een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat en die in eerstgenoemde lidstaat zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend — Verzoek dat is ingediend met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf en niet met het oog op strafvervolging — Uitleveringsverbod dat alleen geldt voor eigen staatsburgers — Beperking van het vrije verkeer — Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid — Evenredigheid)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/11

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 13 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — procedure aangaande de uitlevering van Denis Raugevicius
      (Zaak C-247/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Burgerschap van de Europese Unie - Artikelen 18 en 21 VWEU - Door een derde land aan een lidstaat gericht verzoek tot uitlevering van een Unieburger die onderdaan is van een andere lidstaat en die in eerstgenoemde lidstaat zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend - Verzoek dat is ingediend met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf en niet met het oog op strafvervolging - Uitleveringsverbod dat alleen geldt voor eigen staatsburgers - Beperking van het vrije verkeer - Rechtvaardiging op grond van de voorkoming van straffeloosheid - Evenredigheid))
      (2019/C 16/13)
      Procestaal: Fins

         Verwijzende rechter

      Korkein oikeus

         Partij in het hoofdgeding

      Denis Raugevicius

         Dictum

      De artikelen 18 en 21 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer een derde land verzoekt om de uitlevering van een burger van de Europese Unie die zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend, en dit verzoek niet wordt ingediend met het oog op strafvervolging maar met het oog op de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf, de aangezochte lidstaat waarvan het nationale recht zich verzet tegen de uitlevering van eigen onderdanen aan landen buiten de Unie met het oog op de tenuitvoerlegging van een straf en voorziet in de mogelijkheid dat een dergelijke in het buitenland opgelegde straf ten uitvoer wordt gelegd op zijn grondgebied, gehouden is te waarborgen dat die Unieburger, wat uitlevering betreft, op dezelfde wijze wordt behandeld als de eigen onderdanen van de betrokken lidstaat indien hij permanent op het grondgebied van deze lidstaat verblijft.

         (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak T-671/18: Beroep ingesteld op 15 november 2018 — ZU / Commissie

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/58

      Beroep ingesteld op 15 november 2018 — ZU / Commissie
      (Zaak T-671/18)
      (2019/C 16/70)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: ZU (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  nietig te verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid Career Management & Mobility van directoraat HR.B van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid (HR) van de Commissie van 12 oktober 2018 waarbij zij is teruggeplaatst naar DG OLAF;

                  —

                  nietig te verklaren het besluit van het hoofd van de eenheid Account Management Centre 4 van directoraat HR.AMC van het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid (HR) van de Commissie van 29 oktober 2018 waarbij de datum van haar overplaatsing voorlopig op 1 december 2018 is gesteld;

                  —

                  voor zover nodig, tevens nietig te verklaren het nog te nemen besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag tot afwijzing van haar klacht;

                  —

                  de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel, ontleend aan het gebrek aan transparantie van de overplaatsingsprocedure, schending van artikel 25 van het Statuut, niet-nakoming van de motiveringsplicht, schending van haar recht om zich te verweren tegen de gedwongen overplaatsing, van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van het recht om te worden gehoord.

                  2.

                  Tweede middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling van het belang van de dienst en schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

                  3.

                  Derde middel, ontleend aan de weglating van cruciale elementen tegen haar onmiddellijke overplaatsing naar OLAF, schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het gebrek aan bescherming voor klokkenluiders krachtens artikel 22 bis van het Ambtenarenstatuut.

                  4.

                  Vierde middel, ontleend aan niet-nakoming van de zorgplicht.

                  5.

                  Vijfde middel, ontleend aan misbruik van bevoegdheid.


title: Zaak C-257/17: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — C, A / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Prejudiciële verwijzing — Bevoegdheid van het Hof — Richtlijn 2003/86/EG — Recht op gezinshereniging — Artikel 15 — Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen — Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/12

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 7 november 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — C, A / Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
      (Zaak C-257/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Bevoegdheid van het Hof - Richtlijn 2003/86/EG - Recht op gezinshereniging - Artikel 15 - Weigering om een autonome verblijfstitel te verlenen - Nationale regeling op grond waarvan een inburgeringsexamen moet worden behaald))
      (2019/C 16/14)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Raad van State

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partijen: C, A

         Verwerende partij: Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

         Dictum

                  1)

                  Het Hof is uit hoofde van artikel 267 VWEU bevoegd om artikel 15 van richtlijn 2003/86/EG van de Raad van 22 september 2003 inzake het recht op gezinshereniging uit te leggen in situaties als aan de orde in de hoofdgedingen, waarin de verwijzende rechter zich dient uit te spreken over de verlening van een autonome verblijfstitel aan een derdelander die gezinslid is van een Unieburger die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer, wanneer deze bepaling door het nationale recht op rechtstreekse en onvoorwaardelijke wijze van toepassing is verklaard op dergelijke situaties.

                  2)

                  Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan een aanvraag voor een autonome verblijfstitel die is ingediend door een derdelander die uit hoofde van gezinshereniging langer dan vijf jaar op het grondgebied van een lidstaat heeft verbleven, kan worden afgewezen op grond dat hij niet heeft aangetoond dat hij is geslaagd voor een inburgeringsexamen over de taal en de samenleving van deze lidstaat, mits de wijze waarop de verplichting om dat examen te behalen concreet wordt uitgewerkt, niet verder gaat dan nodig is om het doel van vergemakkelijking van de integratie van derdelanders te bereiken.

                  3)

                  Artikel 15, leden 1 en 4, van richtlijn 2003/86 staat niet in de weg aan een nationale regeling op grond waarvan de autonome verblijfstitel pas kan worden verstrekt met ingang van de datum van indiening van de aanvraag daartoe.

         (1)  PB C 269 van 14.8.2017.


title: Zaak T-271/10 OST: Beschikking van het Gerecht van 17 september 2018 — H / Raad („Procedure — Verzuim om over de kosten te beslissen”)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/45

      Beschikking van het Gerecht van 17 september 2018 — H / Raad
      (Zaak T-271/10 OST) (1)

      ((„Procedure - Verzuim om over de kosten te beslissen”))
      (2019/C 16/55)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: H (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Vitro en F. Naert, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om herstel van het verzuim om in het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), over de kosten te beslissen

         Dictum

                  1)

                  Punt 174 van het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), wordt als volgt gewijzigd:
                  „Volgens artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten, voor zover dat is gevorderd. Volgens artikel 133 van het Reglement voor de procesvoering, gelezen in samenhang met artikel 219 van dit Reglement, wordt echter over de gezamenlijke proceskosten van de procedure in hogere voorziening en de bij het Gerecht ingeleide procedures beslist in het arrest waardoor een einde komt aan het geding. Bovendien draagt elke partij volgens artikel 134, lid 3, van het Reglement haar eigen kosten indien partijen onderscheidenlijk op een of meer punten in het ongelijk worden gesteld. Indien dit gelet op de omstandigheden van de zaak gerechtvaardigd voorkomt, kan het Gerecht evenwel beslissen dat een partij behalve in haar eigen kosten ook in een deel van de kosten van de andere partij wordt verwezen. In de omstandigheden van de onderhavige zaak moet worden beslist dat de Raad de kosten draagt die hij en verzoekster tot de uitspraak van het arrest in hogere voorziening hebben gemaakt, voor zover deze betrekking hebben op de behandeling van de ontvankelijkheid van het beroep, en dat verzoekster de overige kosten draagt die de Raad en zijzelf zowel voor als na deze uitspraak hebben gemaakt.”

                  2)

                  Punt 2 van het dictum van het arrest van 11 april 2018, H/Raad (T-271/10 RENV, EU:T:2018:180), wordt als volgt gewijzigd:
                  „De Raad draagt de kosten die hij en H tot de uitspraak van het arrest van 19 juli 2016, H/Raad en Commissie (C-455/14 P, EU:C:2016:569), hebben gemaakt, voor zover deze betrekking hebben op de ontvankelijkheidsvraag van het beroep. H draagt de overige kosten die de Raad en zijzelf zowel voor als na genoemde uitspraak hebben gemaakt.”

                  3)

                  H en de Raad dragen hun eigen kosten voor het onderhavige verzoek.

         (1)  PB C 221 van 14.8.2010.


title: Zaak T-621/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 12 oktober 2018 — Taminco / EFSA („Kort geding — Gewasbeschermingsmiddelen — Verordening (EG) nr. 1107/2009 — Bekendmaking van de conclusie van de beoordeling door de EFSA van de herziening van de goedkeuring van de werkzame stof thiram — Verzoek om vertrouwelijkheid van bepaalde delen — Weigering om vertrouwelijke behandeling toe te staan — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid”)

text:
               14.1.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/46

      Beschikking van de president van het Gerecht van 12 oktober 2018 — Taminco / EFSA
      (Zaak T-621/17 R)
      ((„Kort geding - Gewasbeschermingsmiddelen - Verordening (EG) nr. 1107/2009 - Bekendmaking van de conclusie van de beoordeling door de EFSA van de herziening van de goedkeuring van de werkzame stof thiram - Verzoek om vertrouwelijkheid van bepaalde delen - Weigering om vertrouwelijke behandeling toe te staan - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))
      (2019/C 16/56)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Taminco BVBA (Gent, België) (vertegenwoordigers: C. Mereu en M. Grunchard, advocaten

         Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (vertegenwoordigers: D. Detken en S. Gabbi, gemachtigden, bijgestaan door R. van der Hout en C. Wagner, advocaten)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Koleva en I. Naglis, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek op grond van de artikelen 278 en 279 VWEU om opschorting van de uitvoering van het besluit van de EFSA van 18 juli 2017 tot afwijzing van de verzoeken om vertrouwelijke behandeling in het kader van de aanvraag om verlenging van de goedkeuring van de werkzame stof thiram.

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beschikking van 19 september 2017 in zaak T-621/17 R wordt ingetrokken.

                  3)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-347/18 RII: Beschikking van de president van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Laboratoire Pareva/Commissie [„Kort geding — Verordening (EU) nr. 528/2012 — Biociden — Werkzame stof PHMB (1415; 4.7) — Weigering van de goedkeuring — Verzoek om voorlopige maatregelen — Nieuw verzoek — Geen nieuwe feiten — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/72

      Beschikking van de president van het Gerecht van 25 oktober 2018 — Laboratoire Pareva/Commissie
      (Zaak T-347/18 RII)
      ([„Kort geding - Verordening (EU) nr. 528/2012 - Biociden - Werkzame stof PHMB (1415; 4.7) - Weigering van de goedkeuring - Verzoek om voorlopige maatregelen - Nieuw verzoek - Geen nieuwe feiten - Niet-ontvankelijkheid”])
      (2019/C 44/95)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Laboratoire Pareva (Saint Martin de Crau, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en S. Englebert, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lindenthal en K. Mifsud-Bonnici, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU strekkende tot, ten eerste, opschorting van de tenuitvoerlegging van uitvoeringsverordening (EU) 2018/613 van de Commissie van 20 april 2018 tot goedkeuring van PHMB (1415; 4.7) als bestaande werkzame stof voor gebruik in biociden van de productsoorten 2 en 4 (PB 2018, L 102, blz. 1), en, ten tweede, vaststelling van iedere andere passende voorlopige maatregel

         Dictum

                  1)

                  Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

                  2)

                  De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-422/17: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 december 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Szef Krajowej Administracji Skarbowej / Skarpa Travel sp. z o.o. (Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van de belastingwetgeving — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Belastbaar feit — Bijzondere regeling voor reisbureaus — Artikelen 65 en 308 — Marge van een reisbureau — Bepaling van de marge — Vooruitbetalingen die worden gedaan alvorens het reisbureau de reisdiensten verricht — Werkelijke kosten die het reisbureau draagt)

text:
               18.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/12

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 december 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Szef Krajowej Administracji Skarbowej / Skarpa Travel sp. z o.o.
      (Zaak C-422/17) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van de belastingwetgeving - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Belastbaar feit - Bijzondere regeling voor reisbureaus - Artikelen 65 en 308 - Marge van een reisbureau - Bepaling van de marge - Vooruitbetalingen die worden gedaan alvorens het reisbureau de reisdiensten verricht - Werkelijke kosten die het reisbureau draagt))
      (2019/C 65/14)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Naczelny Sąd Administracyjny

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Szef Krajowej Administracji Skarbowej

         Verwerende partij: Skarpa Travel sp. z o.o.

         Dictum

                  1)

                  De artikelen 65 en 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45/EU van de Raad van 13 juli 2010, moeten aldus worden uitgelegd dat, wanneer een reisbureau dat is onderworpen aan de bijzondere regeling van deze artikelen 306 tot en met 310, een vooruitbetaling ontvangt op reisdiensten die dit reisbureau aan een reiziger zal verstrekken, de belasting over de toegevoegde waarde (btw) overeenkomstig dat artikel 65 verschuldigd wordt bij ontvangst van deze vooruitbetaling, mits op dat tijdstip de te verrichten reisdiensten nauwkeurig zijn omschreven.

                  2)

                  Artikel 308 van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45, moet aldus worden uitgelegd dat de marge van een reisbureau en dus de maatstaf van heffing bestaat in het verschil tussen het totale bedrag, de belasting over de toegevoegde waarde (btw) niet inbegrepen, dat de reiziger moet betalen en de door het reisbureau in een eerder stadium werkelijk gedragen kosten van de goederenleveringen en diensten van andere belastingplichtigen, mits deze handelingen de reiziger rechtstreeks ten goede komen. Wanneer het bedrag van de vooruitbetaling overeenkomt met de totale prijs of een aanzienlijk deel van de totale prijs van de reisdienst en het reisbureau nog geen werkelijke kosten heeft gedragen of slechts een beperkt deel van de individuele totale kosten van deze dienst, of wanneer de door het bureau gedragen individuele werkelijke kosten van de reis niet kunnen worden bepaald op het tijdstip waarop de vooruitbetaling wordt gedaan, kan de winstmarge worden bepaald op basis van een raming van de door het bureau uiteindelijk te dragen werkelijke totale kosten. Bij die raming moet een reisbureau in voorkomend geval rekening houden met de kosten die het al heeft gedragen bij ontvangst van de vooruitbetaling. Voor de berekening van de marge worden de geraamde werkelijke totale kosten afgetrokken van de totale prijs van de reis en de maatstaf van heffing voor de btw die bij ontvangst van de vooruitbetaling moet worden voldaan, is gelijk aan het product van het bedrag van deze vooruitbetaling en het percentage dat de aldus berekende voorzienbare winstmarge uitmaakt van de totale prijs van de reis.

         (1)  PB C 357 van 23.10.2017.


title: Zaak T-655/17: Beroep ingesteld op 25 september 2017 — Inditex/EUIPO — Ansell (ZARA TANZANIA ADVENTURES)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/47

         Beroep ingesteld op 25 september 2017 — Inditex/EUIPO — Ansell (ZARA TANZANIA ADVENTURES)
   (Zaak T-655/17)
   (2017/C 402/62)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Industria de Diseño Textil, SA (Inditex) (Arteixo, Spanje) (vertegenwoordigers: G. Marín Raigal, G. Macías Bonilla, P. López Ronda, E. Armero Lavie, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Zainab Ansell (Moshi, Tanzania) en Roger Ansell (Moshi)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „ZARA TANZANIA ADVENTURES” — inschrijvingsaanvraag nr. 8 320 591

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 5 juli 2017 in de gevoegde zaken R 2330/2011-2 en R 2369/2011-2

      Conclusies

               —

               gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van 5 juli 2017 van de tweede kamer van beroep van het EUIPO in de gevoegde zaken R 2330/2011-2 en R 2369/2011-2, zodat inschrijving van Uniemerkaanvraag nr. 8320591 wordt toegestaan voor de bestreden diensten van de klassen 39 en 43;

               —

               verwijzing van de verwerende partij (het EUIPO) en de interveniërende partij in de kosten van de beroepsprocedure en de kosten die de interveniërende partij zijn opgekomen in de procedure voor de oppositieafdeling en de tweede kamer van beroep van het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-434/16: Arrest van het Gerecht van 13 oktober 2017 — Sensi Vigne & Vini/EUIPO — El Grifo (CONTADO DEL GRIFO) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk CONTADO DEL GRIFO — Ouder Uniebeeldmerk EL GRIFO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/30

         Arrest van het Gerecht van 13 oktober 2017 — Sensi Vigne & Vini/EUIPO — El Grifo (CONTADO DEL GRIFO)
   (Zaak T-434/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk CONTADO DEL GRIFO - Ouder Uniebeeldmerk EL GRIFO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2017/C 402/38)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sensi Vigne & Vini Srl (Lamporecchio, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk F. Caricato, vervolgens M. Cartella en B. Cartella, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: El Grifo, SA (San Bartolomé de Lanzarote, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 25 mei 2016 (zaak R 2218/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen El Grifo en Sensi Vigne & Vini

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sensi Vigne & Vini Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 350 van 26.9.2016.


title: Zaak T-878/16: Arrest van het Gerecht van 6 oktober 2017 — Karelia/EUIPO (KARELIA) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk KARELIA — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/32

         Arrest van het Gerecht van 6 oktober 2017 — Karelia/EUIPO (KARELIA)
   (Zaak T-878/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk KARELIA - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2017/C 402/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ino Karelia (Kalamata, Griekenland) (vertegenwoordiger: M. Karpathakis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 19 september 2016 (zaak R 1562/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken KARELIA als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ino Karelia wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 6.2.2017.


title: Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-499/17 (PB C 330 van 2.10.2017)

text:
               27.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/56

         Rectificatie van de mededeling in het Publicatieblad in zaak T-499/17
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie C 330 van 2 oktober 2017
      )
   (2017/C 402/74)
   De mededeling in het Publicatieblad in zaak T-499/17, Esfera Capital Agencia de Valores/Commissie en GAR, dient te worden gelezen als volgt:

      „Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Global Sistematic Investment Sicav/Commissie en GAR
      (Zaak T-499/17)
      (2017/C 330/22)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Global Sistematic Investment Sicav SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Pastor Palomar, F. Arroyo Romero en N. Subuh Falero, advocaten)

         Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het tot het Fondo de Reestructuración Ordenada Bancaria (Spaans fonds voor een geordende herstructurering van de banksector) gerichte besluit van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 (SRB/EES/2017/08) tot goedkeuring van een herstructureringsplan voor Banco Popular Español nietig te verklaren;

                  —

                  besluit 2017/1246 van de Europese Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español nietig te verklaren, en

                  —

                  krachtens artikel 340 VWEU de GAR en de Europese Commissie niet-contractueel aansprakelijk te stellen en de vergoeding van de door verzoekster geleden schade te gelasten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.
      Verzoekster verwijt de Commissie in casu met name misbruik van bevoegdheid.”


201711170421555822017/C 412/357362015TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171019252511Zaak T-736/15: Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Aldi/EUIPO — Sky (SKYLITe) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk skylite — Ouder Uniewoordmerk SKY — Bewijs van het gebruik van het oudere merk — Artikelen 15, lid 1, en 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/1995 — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]
 ---documentbreak--- C4122017NL2510120171019NL0035251251Arrest van het Gerecht van 19 oktober 2017 — Aldi/EUIPO — Sky (SKYLITe)
   (Zaak T-736/15) (
         1
      )
   „[„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk skylite — Ouder Uniewoordmerk SKY — Bewijs van het gebruik van het oudere merk — Artikelen 15, lid 1, en 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/1995 — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]”2017/C 412/35Procestaal: Engels
      Partijen

      Verzoekende partij: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: H. O’Neill, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Sky plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: J. Barry, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 oktober 2015 (zaak R 2771/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Sky en Aldi

      Dictum

            1)

            Het beroep wordt verworpen.

            2)

            Aldi GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (
         1
      )	PB C 90 van 7.3.2016.


201711170481555692017/C 412/526892017TC41220171204NL01NLINFO_JUDICIAL20171005363721Zaak T-689/17: Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Top Cable/GAR
 ---documentbreak--- C4122017NL3610120171005NL0052361372Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — Top Cable/GAR
   (Zaak T-689/17)2017/C 412/52Procestaal: Spaans
      Partijen

      Verzoekende partij: Top Cable, SA (Rubí, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Sellés Marco, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

            —

            vast te stellen dat de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad niet-contractueel aansprakelijk is en hem te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekende partij heeft geleden door al zijn handelen en niet-handelen als gevolg waarvan haar de eigendom is ontnomen van haar obligaties en waardepapieren van BANCO POPULAR ESPAÑOL, S. A;

            —

            de GAR te veroordelen om de verzoekende partij een schadevergoeding van 52000000 EUR te betalen (hierna: „verschuldigd bedrag”);

            —

            het verschuldigde bedrag te verhogen met compensatoire rente vanaf 7 juni 2017 tot de uitspraak van het arrest betreffende het onderhavige beroep;

            —

            het verschuldigde bedrag te verhogen met vertragingsrente vanaf de datum van uitspraak van dit arrest tot de volledige betaling van het verschuldigde bedrag, tegen de door de ECB voor basisherfinancieringstransacties vastgestelde rentevoet, vermeerderd met twee procentpunten, en

            —

            de GAR te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in zaak T-659/17, Vallina Fonseca/GAR.


title: Zaak T-679/17: Beroep ingesteld op 3 oktober 2017 — Grupo Villar Mir / GAR

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/48

         Beroep ingesteld op 3 oktober 2017 — Grupo Villar Mir / GAR
   (Zaak T-679/17)
   (2017/C 424/71)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Grupo Villar Mir, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Romero Rey en I. Salama Salama, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               krachtens artikel 263 VWEU besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR) tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A., nietig te verklaren;

               —

               krachtens artikel 340, tweede alinea, VWEU en artikel 41, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te veroordelen tot betaling aan verzoekende partij van een vergoeding voor de geleden schade, waarvan het precieze bedrag zal worden bepaald wanneer aan de vertegenwoordigers van verzoekende partij alle gevraagde informatie wordt verstrekt, met name het voorlopig verslag van Deloitte en de verslagen die overeenkomstig verordening (EU) nr. 806/2014 door onafhankelijke deskundigen worden opgesteld, waartoe om toegang wordt verzocht, en

               —

               overeenkomstig de artikelen 133 en 134 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-523/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 augustus 2017 door L’Oréal tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 26 juni 2017 in zaak T-180/16, L’Oréal/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/18

         Hogere voorziening ingesteld op 30 augustus 2017 door L’Oréal tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 26 juni 2017 in zaak T-180/16, L’Oréal/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
   (Zaak C-523/17 P)
   (2017/C 424/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: L’Oréal (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), Guinot

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 26 juni 2017 in zaak T-180/16, EU:T:2017:451, vernietigen;

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht van de Europese Unie, en

               —

               de beslissing omtrent de kosten aanhouden; subsidiair, het Bureau verwijzen in de kosten die rekwirante zijn opgekomen in hogere voorziening en in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirante heeft het Gerecht de feiten en haar betoog onjuist opgevat en artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) geschonden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het Gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-331/16: Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Hello Media Group/EUIPO — Hola (#hello media group) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk #hello media group — Oudere Uniebeeldmerken en ouder Uniewoordmerk HELLO! — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/31

         Arrest van het Gerecht van 26 oktober 2017 — Hello Media Group/EUIPO — Hola (#hello media group)
   (Zaak T-331/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk #hello media group - Oudere Uniebeeldmerken en ouder Uniewoordmerk HELLO! - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2017/C 424/44)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hello Media Group, SL (Madrid, Spanje), toegestaan om in de plaats te treden van Hello Media, SL (vertegenwoordiger: A. Alejos Cutuli, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Hola, SL (Madrid) (vertegenwoordiger: F. Arroyo Álvarez de Toledo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 21 april 2016 (zaak R 2012/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Hola en Hello Media

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hello Media Group, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 296 van 16.8.2016.


title: Zaak C-534/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 11 september 2017 — Ursula Kaufmann en Viktor Schay / TUIfly GmbH

text:
               11.12.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 424/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 11 september 2017 — Ursula Kaufmann en Viktor Schay / TUIfly GmbH
   (Zaak C-534/17)
   (2017/C 424/30)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ursula Kaufmann, Viktor Schay

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 (1) in het licht van overweging 15 ervan aldus te worden uitgelegd, dat de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert zich slechts aan haar verplichting tot compensatie kan onttrekken met een beroep op buitengewone omstandigheden die zich pas op de dag van de vlucht hebben voorgedaan, of kan de annulering of langdurige vertraging van een vlucht ook worden gerechtvaardigd door buitengewone omstandigheden die zich de dag voor de vlucht hebben voorgedaan?

               2)

               Indien de annulering of langdurige vertraging van een vlucht ook kan worden gerechtvaardigd door buitengewone omstandigheden die zich reeds op de dag voor de vlucht hebben voorgedaan, dient artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 dan aldus te worden uitgelegd dat een luchtvaartmaatschappij in het kader van de redelijke inspanningen die zij moet leveren ter voorkoming van de buitengewone omstandigheden, verplicht is reeds bij voorbaat voor dergelijke voorvallen passende voorzorgsmaatregelen te treffen en in ieder geval op haar thuisbasis ook een toereikend aantal vervangingsvliegtuigen ter beschikking te houden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelĳke regels inzake compensatie en bĳstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-727/26: Arrest van het Gerecht van 21 februari 2018 — Repower/EUIPO — repowermap.org (REPOWER) [„Uniemerk — Beslissing van een kamer van beroep waarbij een oudere beslissing wordt herroepen — Artikel 80 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 103 van verordening (EU) 2017/1001] — Algemeen rechtsbeginsel dat intrekking van een onrechtmatige bestuurshandeling toestaat”]

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/17

         Arrest van het Gerecht van 21 februari 2018 — Repower/EUIPO — repowermap.org (REPOWER)
   (Zaak T-727/26) (1)

   ([„Uniemerk - Beslissing van een kamer van beroep waarbij een oudere beslissing wordt herroepen - Artikel 80 van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 103 van verordening (EU) 2017/1001] - Algemeen rechtsbeginsel dat intrekking van een onrechtmatige bestuurshandeling toestaat”])
   (2018/C 123/23)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Repower AG (Brusio, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Kunz-Hallstein en H. P. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: repowermap.org (Bern, Zwitserland) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 augustus 2016 [zaak R 2311/2014-5 (REV)] inzake een nietigheidsprocedure tussen repowermap.org en Repower

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) draagt zijn eigen kosten alsook die van Repower AG en van repowermap.org.

      (1)  PB C 462 van 12.12.2016.


title: Zaak C-703/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) op 15 december 2017 — Adelheid Krah / Universität Wien

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) op 15 december 2017 — Adelheid Krah / Universität Wien
   (Zaak C-703/17)
   (2018/C 123/10)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Adelheid Krah

      Verwerende partij: Universität Wien (universiteit Wenen)

      Prejudiciële vragen

   Vraag 1:
   Moet het Unierecht, in het bijzonder artikel 45 VWEU, artikel 7, lid 1, van verordening (EU) nr. 492/2011 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie, alsmede de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling volgens welke de beroepsrelevante voorafgaande diensttijd van een lid van het docentencorps van de universiteit Wenen enkel in aanmerking kan worden genomen voor een totale duur van drie of vier jaar, ongeacht of het om tijdvakken van arbeid in dienst van de universiteit Wenen of van andere binnen- of buitenlandse universiteiten of vergelijkbare instellingen gaat?
   Vraag 2:
   Is een beloningssysteem dat niet voorziet in de volledige inaanmerkingneming van de beroepsrelevante voorafgaande diensttijd maar tegelijkertijd een hogere beloning verbindt aan de duur van tewerkstelling bij dezelfde werkgever, in strijd met het vrije verkeer van werknemers van artikel 45, lid 2, VWEU en artikel 7, lid 1, van verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie?

      (1)  PB 2011, L 141, blz. 1.


title: Arrest van het Hof van 21 december 2017 in zaak E-5/17 — Merck Sharp & Dohme Corp. tegen het IJslands octrooibureau (Einkaleyfastofan) (Verordening (EEG) nr. 1768/92 — Geneesmiddelen — Aanvullend beschermingscertificaat — Certificaat van negatieve duur)

text:
               12.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/3

         ARREST VAN HET HOF
   van 21 december 2017
   in zaak E-5/17
   Merck Sharp & Dohme Corp. tegen het IJslands octrooibureau (Einkaleyfastofan)

      (Verordening (EEG) nr. 1768/92 — Geneesmiddelen — Aanvullend beschermingscertificaat — Certificaat van negatieve duur)

   (2018/C 130/03)
   In zaak E-5/17, Merck Sharp & Dohme Corp. tegen het IJslands octrooibureau (Einkaleyfastofan) — VERZOEK aan het Hof, overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, door het Hooggerechtshof van IJsland (Hæstiréttur Íslands) betreffende de uitlegging van Verordening (EEG) nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor geneesmiddelen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, president, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 21 december 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Verordening (EEG) nr. 1768/92 staat toe dat een aanvullend beschermingscertificaat wordt afgegeven wanneer de periode die is verstreken tussen de datum van de aanvraag voor het basisoctrooi en de datum van de eerste vergunning voor het in de handel brengen in de EER, minder dan vijf jaar bedraagt. Aan deze uitkomst wordt niet afgedaan door de omstandigheid dat het besluit van het Gemengd Comité om Verordening (EG) nr. 1901/2006 en Verordening (EG) nr. 469/2009 in de EER-overeenkomst op te nemen, niet van kracht is geworden.


title: Zaak T-97/18: Beroep ingesteld op 16 februari 2018 — DeepMind Technologies/EUIPO (STREAMS)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/33

         Beroep ingesteld op 16 februari 2018 — DeepMind Technologies/EUIPO (STREAMS)
   (Zaak T-97/18)
   (2018/C 134/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: DeepMind Technologies Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: T. St Quintin, barrister, K. Gilbert en G. Lodge, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk STREAMS — inschrijvingsaanvraag nr. 15 166 176

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 27 november 2017 in zaak R 35/2017-1

      Conclusies

               —

               wijziging van de bestreden beslissing wegens schending van artikel 7 UMV;

               —

               subsidiair, vernietiging van de bestreden beslissing op dezelfde grond;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 2017/1001.


title: Zaak C-103/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Jessica Porras Guisado / Bankia SA e.a. (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 92/85/EEG — Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie — Artikel 2, onder a) — Artikel 10, punten 1 tot en met 3 — Ontslagverbod voor werkneemsters gedurende de periode vanaf het begin van hun zwangerschap tot het einde van hun zwangerschapsverlof — Toepassingsgebied — Uitzonderingsgevallen die geen verband houden met de toestand van de betrokken werkneemster — Richtlijn 98/59/EG — Collectief ontslag — Artikel 1, lid 1, onder a) — Redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemer — Zwangere werkneemster die ontslagen is in het kader van een collectief ontslag — Motivering van het ontslag — Voorrang bij behoud van de arbeidsplaats van de werkneemster — Voorrang bij herplaatsing in een andere functie)

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 februari 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Cataluña — Spanje) — Jessica Porras Guisado / Bankia SA e.a.
   (Zaak C-103/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 92/85/EEG - Maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie - Artikel 2, onder a) - Artikel 10, punten 1 tot en met 3 - Ontslagverbod voor werkneemsters gedurende de periode vanaf het begin van hun zwangerschap tot het einde van hun zwangerschapsverlof - Toepassingsgebied - Uitzonderingsgevallen die geen verband houden met de toestand van de betrokken werkneemster - Richtlijn 98/59/EG - Collectief ontslag - Artikel 1, lid 1, onder a) - Redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemer - Zwangere werkneemster die ontslagen is in het kader van een collectief ontslag - Motivering van het ontslag - Voorrang bij behoud van de arbeidsplaats van de werkneemster - Voorrang bij herplaatsing in een andere functie))
   (2018/C 134/04)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Cataluña

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jessica Porras Guisado

      Verwerende partijen: Bankia SA, Sección Sindical de Bankia de CCOO, Sección Sindical de Bankia de UGT, Sección Sindical de Bankia de ACCAM, Sección Sindical de Bankia de SATE, Sección Sindical de Bankia de CSICA, Fondo de Garantía Salarial (Fogasa)

      in tegenwoordigheid van: Ministerio Fiscal

      Dictum

               1)

               Artikel 10, punt 1, van richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (tiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling volgens welke een zwangere werkneemster naar aanleiding van een collectief ontslag in de zin van artikel 1, punt 1, onder a), van richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag kan worden ontslagen.

               2)

               Artikel 10, punt 2, van richtlijn 92/85 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling op grond waarvan een werkgever een zwangere werkneemster als onderdeel van een collectief ontslag kan ontslaan zonder andere redenen te geven dan die welke het collectief ontslag rechtvaardigen, mits de objectieve criteria worden vermeld die zijn gehanteerd bij het selecteren van de voor ontslag in aanmerking komende werknemers.

               3)

               Artikel 10, punt 1, van richtlijn 92/85 moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die het ontslaan van een werkneemster tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie in beginsel niet preventief verbiedt, maar slechts, bij wijze van herstel, een dergelijk ontslag nietig verklaart indien het onrechtmatig is.

               4)

               Artikel 10, punt 1, van richtlijn 92/85 moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling die bij een collectief ontslag in de zin van richtlijn 98/59 niet bepaalt dat werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie voorafgaand aan het ontslag voorrang krijgen bij behoud van de arbeidsplaats of bij herplaatsing in een andere functie. De lidstaten hebben echter de mogelijkheid om werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie beter te beschermen.

      (1)  PB C 165 van 10.5.2016.