title: Zaak C-20/10: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani — Italië) — Vino Cosimo Damiano/Poste Italiane SpA (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Clausules 3 en 8 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector — Eerste of enige overeenkomst — Verplichting om objectieve redenen aan te geven — Opheffing — Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers — Non-discriminatiebeginsel — Artikelen 82 EG en 86 EG)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/14

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 11 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani — Italië) — Vino Cosimo Damiano/Poste Italiane SpA
   (Zaak C-20/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, van Reglement voor de procesvoering - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Clausules 3 en 8 van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in overheidssector - Eerste of enige overeenkomst - Verplichting om objectieve redenen aan te geven - Opheffing - Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers - Non-discriminatiebeginsel - Artikelen 82 EG en 86 EG)
   2011/C 63/26
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trani

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vino Cosimo Damiano

      Verwerende partij: Poste Italiane SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Trani — Uitlegging van clausules 3 en 8, punt 3, van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Verenigbaarheid van een nationale regeling op grond waarvan een clausule waarin de reden voor een indienstneming voor bepaalde tijd van werknemers door SPA Poste Italiane niet is vermeld, in de nationale rechtsorde geldig is

      Dictum

               1)

               Clausule 8, punt 3, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staat aan een nationale regeling als die van artikel 2, lid 1 bis, van Decreto legislativo n. 368, attuazione della direttiva 1999/70/EG relativa all’accordo quadro sul lavoro a tempo determinato concluso dall’UNICE, dal CEEP e dal CES (wetsbesluit nr. 368 betreffende de uitvoering van richtlijn 1999/70/CE betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd), van 6 september 2001, die, anders dan de wettelijke regeling die vóór de inwerkingtreding van dit decreto van toepassing was, een onderneming als Poste Italiane SpA in staat stelt om, onder bepaalde voorwaarden, een eerste of enige arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd te sluiten met een werknemer, zoals de heer Vino, zonder de objectieve redenen te hoeven aangeven die de gebruikmaking van een voor een dergelijke tijdsduur gesloten overeenkomst rechtvaardigen, wanneer die regeling geen verband houdt met de uitvoering van die raamovereenkomst. Het is in dit opzicht niet relevant dat het met die regeling nagestreefde doel geen bescherming verdient die minstens gelijkwaardig is aan de bescherming van werknemers voor bepaalde tijd zoals bedoeld in die raamovereenkomst.

               2)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie is kennelijk onbevoegd is om de vierde door het Tribunale di Trani (Italië) gestelde vraag te beantwoorden.

               3)

               De vijfde door het Tribunale di Trani gestelde prejudiciële vraag is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Zaak C-356/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 31 juli 2007 — BAYER SpA/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) en Ministero della Salute

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Italië) op 31 juli 2007 — BAYER SpA/Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) en Ministero della Salute
   (Zaak C-356/07)
   (2007/C 247/14)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BAYER SpA

      Verwerende partijen: Agenzia Italiana del Farmaco (AIFA) en Ministerio della Salute
   Prejudiciële vragen

               1)

               Na de bepalingen in de artikelen 2 en 3 (1) [van richtlijn 89/105] waarbij de betrekking tussen de overheidsorganen van een lidstaat en farmaceutische ondernemingen worden gewijzigd — in de zin dat de vaststelling van de prijs van een geneesmiddel of de verhoging ervan wordt toevertrouwd aan de aanwijzingen van eerstgenoemde, maar binnen de grenzen die door de bevoegde autoriteit worden bepaald, dus op basis van overleg tussen de ondernemingen en de autoriteiten die belast zijn met de beheersing van de geneesmiddelenuitgaven — geeft artikel 4, lid 1, [van de richtlijn] een regeling voor „een prijsblokkering […] voor geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen” als middel van algemene strekking dat, om van kracht te blijven, ten minste eenmaal per jaar aan de macro-economische omstandigheden in de lidstaat moet worden getoetst.
               De bepaling gunt de bevoegde autoriteiten daarvoor een termijn van 90 dagen. Na verstrijken van deze termijn moeten zij aankondigen welke prijsverhogingen of -verminderingen eventueel worden aangebracht.
               Moet het deel van deze bepaling waarin wordt verwezen naar „verminderingen [die] eventueel worden aangebracht” aldus worden uitgelegd dat, naast het algemene middel dat wordt gevormd door de prijsblokkering van geneesmiddelen of bepaalde categorieën geneesmiddelen, ook een ander algemeen middel is toegestaan, namelijk een verlaging van de prijzen van geneesmiddelen en bepaalde categorieën geneesmiddelen? Met andere woorden: moet de zinsnede „verminderingen die eventueel worden aangebracht” enkel worden opgevat als een verwijzing naar de geneesmiddelen waarvoor al een prijsblokkering geldt?

               2)

               Gegeven de mogelijkheid van een prijsverlaging als in vraag 1: kan artikel 4, lid 1, [van richtlijn 89/105] — voor zover het de bevoegde autoriteiten van een lidstaat verplicht, in geval van een prijsblokkering, ten minste eenmaal per jaar te controleren of de macro-economische omstandigheden voortzetting van de prijsblokkering rechtvaardigen — aldus worden opgevat dat ook meerdere malen per jaar en in opeenvolgende jaren (vanaf 2002 en tot en met 2010) een beroep op deze maatregel kan worden gedaan?

               3)

               Is het toegestaan maatregelen vast te stellen in de zin van artikel 4 [van richtlijn 89/105], gelezen in het licht van de overwegingen die ingaan op de hoofddoelstelling van de maatregelen ter beheersing van de prijzen van geneesmiddelen, namelijk „bevordering van de volksgezondheid […], door de beschikbaarheid van voldoende geneesmiddelen tegen redelijke prijzen te waarborgen” en voorkomen van „dispariteiten tussen dergelijke maatregelen [die] het intracommunautaire handelsverkeer in geneesmiddelen kunnen belemmeren of verstoren”, die verwijzen naar geraamde in plaats van vastgestelde economische waarden van de uitgaven (de vraag heeft betrekking op beide casusposities)?

               4)

               Is aan de eis van objectieve criteria die zodanig transparant zijn dat de handelwijze van de ter zake bevoegde autoriteiten (met betrekking tot de periode tot en met 31 december 2006) en de wetgever (met ingang van 1 januari 2007) verifieerbaar wordt, volledig voldaan door het vaststellen van het plafond voor geneesmiddelenuitgaven waartoe elke lidstaat bevoegd is, de beheersing ervan en, met name, door de gegevens over de totale uitgaven voor de gezondheidszorg of, meer bepaald, door de gegevens over de uitgaven voor geneesmiddelen?

               5)

               Moeten de beginselen van transparantie en participatie van de ondernemingen betrokken bij een blokkering of globale verlaging van de geneesmiddelenprijzen, die uit de richtlijn kunnen worden afgeleid, aldus worden uitgelegd dat altijd en in elk geval moet worden voorzien in de mogelijkheid een uitzondering te maken op de prijsblokkering (artikel 4, lid 2, van richtlijn [89/105]) en in de concrete participatie van de aanvragende onderneming, met als gevolg dat de dienst een eventuele afwijzing moet motiveren?

      (1)  Richtlijn 89/105/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtigheid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan in de nationale stelsels van gezondheidszorg (PB L 40, blz. 8).


title: Zaak C-481/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 november 2007 door SELEX Sistemi Integrati SpA, voorheen Alenia Marconi Systems SpA, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 29 augustus 2007 in zaak T-186/05, SELEX Sistemi Integrati SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/2

         Hogere voorziening ingesteld op 2 november 2007 door SELEX Sistemi Integrati SpA, voorheen Alenia Marconi Systems SpA, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 29 augustus 2007 in zaak T-186/05, SELEX Sistemi Integrati SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-481/07 P)
   (2008/C 37/02)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Rekwirante: SELEX Sistemi Integrati SpA, voorheen Alenia Marconi Systems SpA (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciaudone en A. Neri, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 augustus 2007 in zaak T-186/05 te vernietigen en de zaak naar het Gerecht te verwijzen voor afdoening volgens de door het Hof te verstrekken aanwijzingen;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de onderhavige hogere voorziening en in de kosten in zaak T-186/05.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter onderbouwing van haar conclusies stelt rekwirante:

               a)

               onterechte uitsluiting van de met betrekking tot zaak T-155/04 gemaakte gerechtskosten van het begrip vergoedbare schade. Volgens rekwirante heeft het Gerecht:

                           —

                           ten onrechte geoordeeld dat het beroep tot schadevergoeding bedoeld was om „de in het arrest in zaak T-155/04 vastgestelde beslissing omtrent de kosten te doen intrekken”;

                           —

                           de artikelen 87 e.v. van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht betreffende de beginselen inzake schadevergoeding verkeerd uitgelegd;

                           —

                           ten onrechte geoordeeld dat de rechtspraak Montorio van toepassing was op de onderhavige zaak;

               b)

               vergissing van het Gerecht, omdat het de in het kader van de precontentieuze procedure gemaakte gerechtskosten van het begrip vergoedbare schade heeft uitgesloten. Volgens rekwirante is de vergissing van het Gerecht erin gelegen dat het de artikelen 87 e.v. van het Reglement voor de procesvoering heeft uitgelegd in het licht van en toegepast op een beroep tot schadevergoeding, terwijl dat beroep buiten de werkingssfeer van die artikelen valt;

               c)

               verdraaiing en onjuiste uitlegging van het door rekwirante geleverde bewijs. Het Gerecht heeft volgens rekwirante de door haar overgelegde stukken en de bijlagen daarbij niet juist geanalyseerd;

               d)

               onlogische en tegenstrijdige motivering en inbreuk op de communautaire rechtspraak inzake schadevergoeding. Het Gerecht heeft namelijk de in de arresten Mulder (gevoegde zaken C-104/89 en C-37/90) (1) en Agraz (zaak C-243/05 P) (2) geformuleerde beginselen onjuist toegepast;

               e)

               schending van artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht. Volgens rekwirante dient voor een juiste uitlegging van deze bepaling het verzoekschrift de bewijsaanbiedingen niet „noodzakelijkerwijs” te bevatten, maar berust de bepaling integendeel op het begrip „mogelijkheid”, zodat een partij alleen dan verplicht is bewijzen te leveren, wanneer dat mogelijk is;

               f)

               ontbreken van motivering inzake de vergoeding van de schade die rekwirante heeft geleden als gevolg van de schending van het beginsel van de redelijke duur van de administratieve procedure. Het Gerecht heeft namelijk de afwijzing van de schadevordering wegens deze specifieke, door rekwirante gestelde, schending niet gemotiveerd;

               g)

               verdraaiing van de argumenten en van het bewijs, alsmede onlogische en met de communautaire rechtspraak inzake morele schadevergoeding strijdige motivering. Het Gerecht kon de argumenten die uitsluitend betrekking hebben op de uitsluiting of de niet-gunning van overheidsopdrachten voor leveringen, niet gebruiken om de schadevordering wegens schending van de redelijke duur van de administratieve procedure of schending door de Commissie van de verplichting van toezicht, af te wijzen.

      (1)  Arrest van 27 januari 2000, Jurispr. blz. I-203.

      (2)  Arrest van 9 november 2006, Jurispr. blz. I-10833.


title: Zaak C-429/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juli 2013 — Gosselin Group NV/Europese Commissie, Stichting Administratiekantoor Portielje (Hogere voorziening — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Markt van internationale verhuisdiensten in België — Rechtstreekse en indirecte vaststelling van prijzen, verdeling van markt en manipulatie van procedures van indiening van offertes — Kwalificatie — Mededingingsbeperking naar strekking — Motiveringsplicht — Richtsnoeren betreffende ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten — Rechtskracht — Verplichting tot afbakening van relevante markt — Omvang — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten (2006) — Aandeel van waarde van verkopen — Zwaarte van inbreuk — Verzachtende omstandigheden — Motiveringsplicht — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 25 — Verjaring — Voortgezette inbreuk)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 11 juli 2013 — Gosselin Group NV/Europese Commissie, Stichting Administratiekantoor Portielje
   (Zaak C-429/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Markt van internationale verhuisdiensten in België - Rechtstreekse en indirecte vaststelling van prijzen, verdeling van markt en manipulatie van procedures van indiening van offertes - Kwalificatie - Mededingingsbeperking naar strekking - Motiveringsplicht - Richtsnoeren betreffende ongunstige beïnvloeding van handel tussen lidstaten - Rechtskracht - Verplichting tot afbakening van relevante markt - Omvang - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten (2006) - Aandeel van waarde van verkopen - Zwaarte van inbreuk - Verzachtende omstandigheden - Motiveringsplicht - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 25 - Verjaring - Voortgezette inbreuk)
   2013/C 252/11
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirante: Gosselin Group NV (vertegenwoordigers: F. Wijckmans, H. Burez en S. De Keer, advocaten)

      Andere partij(en) in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, F. Ronkes Agerbeek, gemachtigden), Stichting Administratiekantoor Portielje

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 juni 2011, Gosselin Group (T-208/08) en Stichting Administratiekantoor Portielje (T-209/08)/Commissie, waarbij het Gerecht in zaak T-208/08 beschikking C(2008) 926 definitief van de Commissie van 11 maart 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/38.543 — Internationale verhuisdiensten) nietig heeft verklaard voor zover daarbij wordt vastgesteld dat Gosselin Group NV heeft deelgenomen aan een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG gedurende de periode van 30 oktober 1993 tot 14 november 1996, en in zaak T-209/08 beschikking C(2008) 926, zoals gewijzigd bij beschikking C(2009) 5810, nietig heeft verklaard voor zover zij betrekking heeft op Stichting Administratiekantoor Portielje

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Gosselin Group NV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 12.11.2011.


title: Zaak C-100/12: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 4 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Italië) — Fastweb SpA/Azienda Sanitaria Locale di Alessandria (Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Beroep inzake overheidsopdrachten — Beroep tegen besluit tot gunning van opdracht door niet-gekozen inschrijver — Beroep op grond dat gekozen offerte niet overeenstemt met technische specificaties van opdracht — Incidentele vordering van gekozen inschrijver op grond dat offerte ingediend door inschrijver die beroep heeft ingesteld niet voldoet aan bepaalde technische specificaties van opdracht — Offertes beide niet in overeenstemming met technische specificaties van opdracht — Nationale rechtspraak op grond waarvan incidentele vordering eerst moet worden onderzocht en, indien zij gegrond is, principale vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard, zonder onderzoek ten gronde — Verenigbaarheid met Unierecht)

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/3

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 4 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Italië) — Fastweb SpA/Azienda Sanitaria Locale di Alessandria
   (Zaak C-100/12) (1)

   (Overheidsopdrachten - Richtlijn 89/665/EEG - Beroep inzake overheidsopdrachten - Beroep tegen besluit tot gunning van opdracht door niet-gekozen inschrijver - Beroep op grond dat gekozen offerte niet overeenstemt met technische specificaties van opdracht - Incidentele vordering van gekozen inschrijver op grond dat offerte ingediend door inschrijver die beroep heeft ingesteld niet voldoet aan bepaalde technische specificaties van opdracht - Offertes beide niet in overeenstemming met technische specificaties van opdracht - Nationale rechtspraak op grond waarvan incidentele vordering eerst moet worden onderzocht en, indien zij gegrond is, principale vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard, zonder onderzoek ten gronde - Verenigbaarheid met Unierecht)
   2013/C 245/05
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Fastweb SpA

      Verwerende partij: Azienda Sanitaria Locale di Alessandria

      in tegenwoordigheid van: Telecom Italia SpA, Path-Net SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Uitlegging van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG (PB L 335, blz. 31) — Beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en bescherming van de mededinging — Nationale jurisprudentieregel die bepaalt dat de nationale rechter bij wie een beroep tot nietigverklaring aanhangig is tegen de handeling waarbij een overheidsopdracht is gegund, en een incidenteel beroep dat ertoe strekt de deelname aan de aanbesteding van de niet-gekozen inschrijver en verzoeker in het principale beroep te betwisten, slechts op het principale beroep uitspraak kan doen indien het incidentele beroep ongegrond is — Niet-openbare aanbesteding met slechts twee inschrijvers waarvan geen van beide een geldige offerte heeft ingediend

      Dictum

   Artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, moet aldus worden uitgelegd dat indien de inschrijver aan wie de opdracht is gegund en die incidenteel beroep heeft ingesteld, in het kader van een beroepsprocedure een exceptie van niet-ontvankelijkheid opwerpt op basis van het ontbreken van procesbevoegdheid van de inschrijver die het beroep heeft ingesteld, op grond dat de aanbestedende dienst de door deze inschrijver ingediende offerte had moeten uitsluiten omdat zij niet in overeenstemming was met de in het bestek omschreven technische specificaties, deze bepaling eraan in de weg staat dat dit beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard ten gevolge van het voorafgaande onderzoek van deze exceptie van niet-ontvankelijkheid, zonder uitspraak te doen over de vraag of zowel de offerte van de inschrijver aan wie de opdracht is gegund, als deze van de inschrijver die het principale beroep heeft ingesteld, overeenstemmen met deze technische specificaties.

      (1)  PB C 151 van 26.05.2012.


title: Zaak C-26/16: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 14 juni 2017 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Santogal M-Comércio e Reparação de Automóveis Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 138, lid 2, onder a) — Voorwaarden voor vrijstelling van een intracommunautaire levering van een nieuw vervoermiddel — Verblijfplaats van de afnemer in de lidstaat van bestemming — Voorlopige inschrijving in de lidstaat van bestemming — Risico van belastingfraude — Goede trouw van de verkoper — Zorgvuldigheidsplicht van de verkoper]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/12

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 14 juni 2017 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Santogal M-Comércio e Reparação de Automóveis Lda/Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-26/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 138, lid 2, onder a) - Voorwaarden voor vrijstelling van een intracommunautaire levering van een nieuw vervoermiddel - Verblijfplaats van de afnemer in de lidstaat van bestemming - Voorlopige inschrijving in de lidstaat van bestemming - Risico van belastingfraude - Goede trouw van de verkoper - Zorgvuldigheidsplicht van de verkoper])
   (2017/C 277/16)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Santogal M-Comércio e Reparação de Automóveis Lda

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Dictum

               1)

               Artikel 138, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, staat eraan in de weg dat nationale wettelijke bepalingen aan de vrijstelling van een intracommunautaire levering van een nieuw vervoermiddel de voorwaarde koppelen dat de afnemer van dat vervoermiddel gevestigd of woonachtig is in de lidstaat van bestemming van dat vervoermiddel.

               2)

               Artikel 138, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112 moet aldus worden uitgelegd dat de vrijstelling van een levering van een nieuw vervoermiddel in de lidstaat van levering niet kan worden geweigerd op de enkele grond dat dat vervoermiddel slechts tijdelijk wordt ingeschreven in de lidstaat van bestemming.

               3)

               Artikel 138, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112 staat eraan in de weg dat de verkoper van een nieuw vervoermiddel, dat door de afnemer wordt getransporteerd naar een andere lidstaat en in die laatste staat tijdelijk wordt ingeschreven, nadien btw moet betalen wanneer niet komt vast te staan dat de regeling voor tijdelijke inschrijving is vervallen en dat de btw in de lidstaat van bestemming is of zal worden betaald.

               4)

               Artikel 138, lid 2, onder a), van richtlijn 2006/112 alsook het rechtszekerheids-, het evenredigheids- en het vertrouwensbeginsel staan eraan in de weg dat de verkoper van een nieuw vervoermiddel, dat door de afnemer naar een andere lidstaat wordt getransporteerd en in die laatste staat tijdelijk wordt ingeschreven, nadien btw moet betalen in geval van belastingfraude door de afnemer, tenzij gelet op objectieve gegevens komt vast te staan dat die verkoper wist of had moeten weten dat de handeling betrokken was bij fraude door de afnemer en hij niet alle hem ter beschikking staande redelijke maatregelen heeft genomen om te voorkomen dat hij bij die fraude betrokken raakte. Het is aan de verwijzende rechterlijke instantie, op basis van een globale beoordeling van alle gegevens en feitelijke omstandigheden van het hoofdgeding na te gaan of dat het geval is.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak C-420/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 24 juli 2013 — Netto Marken Discount AG & Co. KG/Deutsches Patent- und Markenamt

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundespatentgericht (Duitsland) op 24 juli 2013 — Netto Marken Discount AG & Co. KG/Deutsches Patent- und Markenamt
   (Zaak C-420/13)
   2013/C 313/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundespatentgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Netto Marken Discount AG & Co. KG

      Verwerende partij: Deutsches Patent- und Markenamt

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 2 van de richtlijn (1) aldus worden uitgelegd dat onder een dienst in de zin van deze bepaling ook de detailhandel in diensten wordt begrepen?

               2.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Moet artikel 2 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de door een detailhandelaar aangeboden diensten inhoudelijk net zo nader moeten worden gespecificeerd als de door een detailhandelaar verkochte waren?

                           a)

                           Volstaat het voor de specificatie van de diensten dat

                                       aa)

                                       enkel de dienstensector in het algemeen of algemene benamingen,

                                       bb)

                                       enkel de klasse(n) of

                                       cc)

                                       elke afzonderlijke dienst concreet worden aangeduid?

                           b)

                           Spelen deze aanduidingen dan een rol bij de bepaling van de datum van de aanvraag, of is het bij de aanduiding van algemene benamingen of klassen mogelijk om deze te wijzigen of aan te vullen?

               3.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
               Moet artikel 2 van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat de beschermingsomvang van het dienstmerk voor de detailhandel in diensten ook betrekking heeft op diensten die de detailhandelaar zelf verricht?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25)


title: Zaak C-332/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundessozialgericht — Duitsland) — Aldo Celozzi/Innungskrankenkasse Baden-Württemberg (Vrij verkeer van werknemers — Berekening van bedrag van ziekengeld op basis van netto-inkomen, dat zelf door belastinggroep wordt bepaald — Ambtshalve indeling in ongunstige belastinggroep van migrerend werknemer wiens echtgenote in andere lidstaat woont — Wijziging van belastinggroep uitsluitend op verzoek van migrerend werknemer — Niet-inaanmerkingneming van wijziging achteraf van belastinggroep op grond van gezinssituatie van die werknemer — Beginsel van gelijke behandeling — Schending)

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 18 januari 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundessozialgericht — Duitsland) — Aldo Celozzi/Innungskrankenkasse Baden-Württemberg
   (Zaak C-332/05) (1)

   (Vrij verkeer van werknemers - Berekening van bedrag van ziekengeld op basis van netto-inkomen, dat zelf door belastinggroep wordt bepaald - Ambtshalve indeling in ongunstige belastinggroep van migrerend werknemer wiens echtgenote in andere lidstaat woont - Wijziging van belastinggroep uitsluitend op verzoek van migrerend werknemer - Niet-inaanmerkingneming van wijziging achteraf van belastinggroep op grond van gezinssituatie van die werknemer - Beginsel van gelijke behandeling - Schending)
   (2007/C 56/12)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundessozialgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aldo Celozzi

      Verwerende partij: Innungskrankenkasse Baden-Württemberg
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Bundessozialgericht — Uitlegging van artikel 39 van het EG-Verdrag, de artikelen 3, lid 1, en 23, lid 3, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale- zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2), alsmede van artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2) — Nationale wettelijke regeling op gebied van sociale zekerheid — Indirecte discriminatie — Berekening van bedrag van dagvergoeding bij ziekte aan hand van netto-inkomen, dat zelf door belastinggroep wordt bepaald — Weigering om met terugwerkende kracht rekening te houden met wijziging van belastinggroep als gevolg van inaanmerkingneming van gezinssituatie van migrerend werknemer wiens echtgenoot in andere lidstaat woont
   Dictum
   Artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996, verzet zich tegen de toepassing door een lidstaat van een regeling voor ziekengeld als in het hoofdgeding aan de orde is:

               —

               op grond waarvan een migrerend werknemer wiens echtgenote in een andere lidstaat woont, ambtshalve in een ongunstiger belastinggroep wordt ingedeeld dan een gehuwd nationaal werknemer wiens echtgenote in de betrokken lidstaat woont en geen bezoldigde werkzaamheid uitoefent, en

               —

               op grond waarvan bij het bedrag van dat ziekengeld, dat wordt berekend op basis van het netto-inkomen, dat zelf door de belastinggroep wordt bepaald, niet met terugwerkende kracht rekening mag worden gehouden met een wijziging achteraf van die belastinggroep na een uitdrukkelijk verzoek van de migrerend werknemer gebaseerd op zijn werkelijke gezinssituatie.

      (1)  PB C 281 van 12.11.2005.


title: Zaak T-304/01: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 — Abad Pérez e.a./Raad en Commissie( Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Veterinairrechtelijke maatregelen — Boviene spongiforme encefalopathie — Regeling ter bescherming van gezondheid van mens en dier — Beroep tot schadevergoeding — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Causaal verband — Vormgebreken — Vereniging van marktdeelnemers — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 december 2006 — Abad Pérez e.a./Raad en Commissie
   (Zaak T-304/01) (1)

   („Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Veterinairrechtelijke maatregelen - Boviene spongiforme encefalopathie - Regeling ter bescherming van gezondheid van mens en dier - Beroep tot schadevergoeding - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Causaal verband - Vormgebreken - Vereniging van marktdeelnemers - Niet-ontvankelijkheid”)
   (2006/C 331/61)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Julia Abad Pérez (El Barraco, Spanje) en 481 andere verzoekers wier namen in bijlage bij het arrest zijn opgenomen; Confederación de Organizaciones de Agricultores y Ganaderos (Madrid, Spanje); en Unió de Pagesos (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Roca Junyent, J. Roca Sagarra, M. Pons de Vall Alomar en E. Sagarra Trias, advocaten)

      Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Carbery en F. Florindo Gijón, vervolgens M. Florindo Gijón en M. Balta, gemachtigden) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en S. Pardo Quintillán, gemachtigden, bijgestaan door J. Guerra Fernández, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep, krachtens artikel 235 EG en artikel 288, tweede alinea, EG tot vergoeding van de schade die verzoekers stellen te hebben geleden als gevolg van het handelen of nalaten van de Raad en de Commissie na het uitbreken van de ziekte boviene spongiforme encefalopathie in Spanje
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard wat Unió de Pagesos en Confederación de Organizaciones de Agricultores y Ganaderos betreft.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Verzoekers dragen hun eigen kosten en die van de Raad en de Commissie.

      (1)  PB C 56 van 2.3.2002.


title: Zaak T-597/13: Beroep ingesteld op 18 november 2013 — Calida/BHIM — Quanzhou Green Garments (dadida)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/30

         Beroep ingesteld op 18 november 2013 — Calida/BHIM — Quanzhou Green Garments (dadida)
   (Zaak T-597/13)
   2014/C 24/54
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Calida Holding AG (Sursee, Zwitserland) (vertegenwoordigers: R. Kaase en H. Dirksmeier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Quanzhou Green Garments Co. Ltd (Quanzhou, China)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 16 september 2013 in zaak R 1190/2012-4;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: internationale inschrijving, met werking in de Europese Unie, nr. 979 903 voor het beeldmerk met het woordelement „dadida” voor waren van klasse 25

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: relatieve gronden bedoeld in artikel 53, lid 1, sub a, juncto artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkenverordening

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak T-704/16: Beroep ingesteld op 26 september 2016 — Murka/EUIPO (SCATTER SLOTS)

text:
               5.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 454/28

      Beroep ingesteld op 26 september 2016 — Murka/EUIPO (SCATTER SLOTS)
      (Zaak T-704/16)
      (2016/C 454/50)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Murka Ltd (Tortola, Britse Maagdeneilanden) (vertegenwoordiger: S. Santos Rodriguez, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „SCATTER SLOTS” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 590 889

         Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 21 juni 2016 in zaak R 471/2016-1

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure voor het EUIPO.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-200/11 P: Beschikking van het Hof van 22 maart 2012 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie (Hogere voorziening — Artikel 119 van Reglement voor de procesvoering — Staatssteun — Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt — Beschikking van Commissie — Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikel 1, sub c — Wijziging van bestaande steun — Verordening (EG) nr. 794/2004 — Artikel 4, lid 1 — Tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw)

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/7

         Beschikking van het Hof van 22 maart 2012 — Italiaanse Republiek/Europese Commissie
   (Zaak C-200/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 119 van Reglement voor de procesvoering - Staatssteun - Onverenigbaarheid met gemeenschappelijke markt - Beschikking van Commissie - Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikel 1, sub c - Wijziging van bestaande steun - Verordening (EG) nr. 794/2004 - Artikel 4, lid 1 - Tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw)
   2012/C 194/11
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, P. Gentili, avvocato dello Stato)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 februari 2011 in zaak T-3/09 (Italië/Commissie), waarbij het Gerecht heeft verworpen een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2010/38/EG van de Commissie van 21 oktober 2008 betreffende staatssteun C 20/08 (ex N 62/08) die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen door een wijziging van regeling N 59/04 betreffende een tijdelijk defensief mechanisme voor scheepsbouw (PB 2010, L 17, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak T-177/01: Beroep, op 2 augustus 2001 ingesteld door Jego-Quéré & Cie SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
13.10.2001            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/33
Tot staving van haar aanspraken voert verzoekster aan:                     investering vanuit het oogpunt van de verwijdering van
                                                                           gevaarlijke afvalstoffen.
—    De onrechtmatige opening van de formele onderzoeks-
     procedure, nu de steunmaatregel ten behoeve van ver-             —    De willekeurige beoordeling van het doel van de investe-
     zoekster niets anders is dan een loutere toepassing van de            ring en de onjuiste toepassing van de gemeenschapsrege-
     bij de wet van 1978 ingestelde regeling (zoals gewijzigd),            ling inzake steun voor de milieubescherming.
     die door de Commissie is goedgekeurd. Er zij op gewezen
     dat de Commissie de steunmaatregel rechtstreeks heeft
     getoetst aan de verdragsregels, in plaats van te onderzoe-
     ken of de steunmaatregel voldoet aan de voorschriften
     van de reeds goedgekeurde steunregeling.
—    De onderzoekstermijnen zijn overschreden, zowel wat
     het openen als wat het afsluiten van de formele onder-           Beroep, op 2 augustus 2001 ingesteld door Jego-Quéré &
     zoeksprocedure betreft.                                          Cie SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen
—    Schending van het rechtszekerheidsbeginsel, het vertrou-
     wensbeginsel en het recht van verweer. Verzoekster wijst                                 (Zaak T-177/01)
     er inzonderheid op, dat de bestreden beschikking (punt 3)
     gebaseerd is op de huidige „Communautaire kaderregeling                                  (2001/C 289/73)
     inzake staatssteun ten behoeve van het milieu” (regeling
     van 2001), terwijl het onderzoek van de steun aan
     Ferriere Nord volledig is gevoerd op basis van de milieu-                                 (Procestaal: Frans)
     regeling van 1994. Het besluit om de formele procedure
     van artikel 88, lid 2, EG, te openen, en de uitnodiging aan
     de belanghebbenden om opmerkingen in te dienen,                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     verwezen namelijk uitdrukkelijk naar de milieuregeling           schappen is op 2 augustus 2001 beroep ingesteld tegen
     van 1994, en het is op basis van die regeling dat                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jego-
     verzoekster haar opmerkingen heeft ingediend. Hieruit            Quéré & Cie SA, gevestigd te Lorient (Frankrijk), vertegenwoor-
     volgt, dat het Ferriere Nord niet mogelijk was haar recht        digd door A. Creus Carreras, B. Uriarte Valiente en A. Au-
     van verweer uit te oefenen. Verzoekster komt onder meer          gustinoy Guilayn, advocaten.
     op tegen de zienswijze van de Commissie, dat de
     Italiaanse autoriteiten noch verzoekster zelf de passende        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     documenten zouden hebben overgemaakt ten bewijze
     dat de voorgenomen investeringen de bescherming van              —    nietig te verklaren de artikelen 3, sub d, en 5 van de
     het milieu op het oog hadden.                                         verordening van de Commissie van 14 juni 2001 tot
                                                                           vaststelling van maatregelen voor het herstel van het
—    Schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, nu de              heekbestand in ICES-deelgebieden III, IV, V, VI en VII
     Commissie:                                                            en in ICES-sectoren VIIIa, b, d, e en van daarmee
     —     besloten heeft de formele procedure in te leiden,               samenhangende bepalingen inzake de controle op de
                                                                           activiteiten van vissersvaartuigen;
           hoewel deze niet-ontvankelijk was.
     —     niet de juiste rechtsgrondslag (op basis van de            —    verweerster te verwijzen in alle kosten van het geding.
           EGKS-regeling dan wel van de EG-regeling) heeft
           aangegeven voor de toetsing van de steunmaatregel.
     —     voortdurend andere redenen aangaf waarom zij               Middelen en voornaamste argumenten
           aanvankelijk aannam en later tot de conclusie kwam
           dat de door de regio toegekende steun niet verenig-        Verzoekster richt haar activiteiten op de vangst van wijting,
           baar was met de gemeenschappelijke markt.                  met heek alleen als nevenvangst, in de gebieden waar de
                                                                      bestreden verordening van toepassing is.
     —     het onderzoek heeft verricht op basis van de milieu-
           regeling van 1994, en toen het onderzoek was
           afgesloten, een beslissing heeft genomen op basis          Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending van
           van een nieuwe milieuregeling (die van 2001).              het evenredigheidsbeginsel, schending van het gelijkheids-
                                                                      beginsel en schending van de motiveringsplicht. Verzoekster
Ten gronde voert verzoekster eveneens aan:                            betoogt, dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met
                                                                      haar specifieke situatie, terwijl zij wel rekening heeft gehouden
—    De arbitraire beoordeling van de steun wat betreft de            met de situatie van de andere vissers met heek als nevenvangst,
     positieve gevolgen van de investeringen van Ferriere Nord        en voor hen in uitzonderingen en specifieke maatregelen
     op het vlak van de arbeidsomgeving, de verlaging van de          heeft voorzien. Die uitzonderingen en specifieke maatregelen
     geluidshinder en die van de luchtvervuiling.                     hebben geen betrekking op verzoekster.
—    Het achterwege blijven van een beoordeling van de


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Saueressig GmbH & Co. en Forbo-Krommenie BV (Zaak C-99/95)

text:
Nr . C 137/ 12         NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    3 . 6 . 95
2 . Houdt het begrip „ in bezit zijn " in de zin van artikel 1 8 ,         pensioen ten laste van het Spaanse stelsel van sociale
     lid 1 , onder a ) van de Zesde Richtlijn in, dat de                   zekerheid, terwijl degenen die dit recht in enige andere
     belastingplichtige te allen tijde in staat moet zijn de               Lid-Staat aannemelijk maken, van deze bijstand worden
     rekening aan de belastingdienst te overleggen ?                       uitgesloten ?
3 . Is op grond van artikel 18 , lid 1 , onder a ) van de Zesde
     Richtlijn de uitoefening van het recht op aftrek van
     voorbelasting uitgesloten, wanneer de belastingplichtige
     niet meer „ in het bezit is " van een factuur ?
(') PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .
                                                                      Verzoek van het Tribunale di Genova ( Sezione prima civile )
                                                                      van 13 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                      geding tussen Nuova Castelli SpA en Amministrazione delle
                                                                                Finanze dello Stato
                                                                                ( Zaak C-92/95 )
                                                                                ( 95/C 137/24 )
Verzoek van de Juzgado de lo social nr. 2 de Santiago de
Compostela van 9 maart 1995 om een prejudiciële beslissing            Het Tribunale di Genova ( Sezione prima civile ) heeft bij
in het geding tussen B. Martinez Losada enerzijds en het              beschikking van 13 maart 1995 , ingekomen ter griffie van
Instituto Nacional de Empleo en het Instituto Nacional de la          het Hof van Justitie op 24 maart 1995 , in het geding tussen
                   Seguridad Social anderzijds                        Nuova Castelli SpA en Amministrazione delle Finanze dello
                         ( Zaak C-88/95 )                             Stato, het Hof van Justitie van de Eluropese Gemeenschap
                           ( 95/C 137/23 )                            pen verzocht om een prejudiciële beslissing over vragen die
                                                                      overeenkomen met die in de zaken C-47/95 tot en met
                                                                      C-50/95 , C-60/95 en C-81/95 ( M.
De Juzgado de lo Social nr. 2 de Santiago de Compostela
heeft bij beschikking van 9 maart 1995 , ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 23 maart 1995 , in het            (M PB nr . C 119 van 13 . 5 . 1995 .
geding tussen B. Martinez Losada enerzijds en het Instituto
Nacional de Empleo en het Instituto Nacional de la
Seguridad Social anderzijds, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:
 1 . Moet artikel 67, lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1408/
      71 ( in de thans geldende versie) met betrekking tot de         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 24 maart
      daarin geregelde feitelijke situatie aldus worden uitge        1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
      legd, dat op grond van dit artikel voor het verkrijgen van           Saueressig GmbH & Co. en Forbo-Krommenie BV
      bijstand bij werkloosheid voor personen ouder dan 52                                     ( Zaak C-99/95 )
      jaar, als geregeld in artikel 215.3 van het Real Decreto
                                                                                ( 95/C 137/25 )
      Legislativo 1 / 1994 van 20 juni 1994 tot goedkeuring
      van de Texto Refundido de la Ley General de la
      Seguridad Social (geconsolideerde versie van de alge           De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij beschikking van
      mene sociale-zekerheidswet) rekening moet worden                24 maart 19 95 , ingekomen ter griffie van het Hof van
      gehouden met krachtens de wettelijke regeling van elke          Justitie op 30 maart 1995 , in het geding tussen Saueressig
      andere Lid-Staat vervulde tijdvakken van verzekering of         GmbH & Co . en Forbo-Krommenie, het Hof van Justitie
      van arbeid , voor zover met de desbetreffende bijdragen         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
      wordt voldaan aan alle voorwaarden, met uitzondering            diciële beslissing over de navolgende vragen :
      van de leeftijd, voor het recht op pensioen in een andere
      Lid-Staat dan die van het bevoegde orgaan ?
                                                                       1 . Valt het in de artikelen 214 en volgende van het
 2 . Geldt dit ook indien de werknemer in Spanje geen of                   Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
      minder dan een jaar bijdragen heeft betaald , mits hij in            geregelde instituut van „ voorlopig getuigenverhoor
      een willekeurige Lid-Staat recht op pensioen heeft ?                 voordat een geding aanhangig is " binnen de werkings
                                                                           sfeer van het EEX ?
 3 . Is het in strijd met de artikelen 48 , lid 2 , en 51 van het
      EG-Verdrag, wanneer van migrerende werknemers voor              2 . Zo ja, kan het dan gelden als een maatregel in de zin van
                                                                            artikel 24 EEX ?
      het ontstaan van het recht op bijstand bij werkloosheid
      voor personen van boven de 52 jaar wordt vereist, dat zij
      aannemelijk maken dat zij voldoen aan alle voorwaar
      den, met uitzondering van de leeftijd, voor het recht op


title: Zaak F-14/06: Beroep ingesteld op  15 februari 2006  — Chevalier Carmana e.a. tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/37

         Beroep ingesteld op 15 februari 2006 — Chevalier Carmana e.a. tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak F-14/06)
   (2006/C 96/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeksters: Giovanna Chevalier Carmana (Parijs, Frankrijk), Alice Coda (Parijs, Frankrijk), Jacqueline Doucet (Parijs, Frankrijk), Françoise Kluss (Ollioules, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verweerder: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeksters

               —

               ontvankelijk- en gegrondverklaring van het beroep, met inbegrip van de daarin opgeworpen exceptie van onwettigheid;

               —

               bijgevolg, nietigverklaring van verzoeksters' pensioenafrekeningen over maart 2005 en toepassing van een aanpassingscoëfficiënt die overeenkomt met de hoofdstad van het land waar zij hun verblijfplaats hebben, althans van een aanpassingscoëfficiënt die op passende wijze de verschillen in kosten van levensonderhoud in de plaatsen waar verzoeksters worden geacht hun uitgaven te doen, tot uitdrukking brengt en dus aan het gelijkwaardigheidsbeginsel voldoet;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De door verzoeksters aangevoerde middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak F-128/05 Adolf e.a./Commissie. (1)

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006, blz. 56.


title: Zaak C-460/14: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Johannes Evert Antonius Massar/DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV (Prejudiciële verwijzing — Rechtsbijstandverzekering — Richtlijn 87/344/EEG — Artikel 4, lid 1 — Vrije keuze van advocaat door de verzekeringnemer — Gerechtelijke of administratieve procedure — Begrip — Door een bestuursorgaan aan een werkgever verleende vergunning om een arbeidsovereenkomst op te zeggen)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/13

      Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 7 april 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Johannes Evert Antonius Massar/DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV
      (Zaak C-460/14) (1)

      ((Prejudiciële verwijzing - Rechtsbijstandverzekering - Richtlijn 87/344/EEG - Artikel 4, lid 1 - Vrije keuze van advocaat door de verzekeringnemer - Gerechtelijke of administratieve procedure - Begrip - Door een bestuursorgaan aan een werkgever verleende vergunning om een arbeidsovereenkomst op te zeggen))
      (2016/C 211/14)
      Procestaal: Nederlands

         Verwijzende rechter

      Hoge Raad der Nederlanden

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Johannes Evert Antonius Massar

         Verwerende partij: DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV

         Dictum

      Artikel 4, lid 1, onder a), van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering, moet aldus worden uitgelegd dat het in die bepaling bedoelde begrip „administratieve procedure” mede omvat een procedure die ertoe leidt dat een bestuursorgaan de werkgever vergunning verleent, de voor rechtsbijstand verzekerde werknemer te ontslaan.

         (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak C-391/01: Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek

text:
8.12.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 348/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              betreffende het op de markt brengen van biociden, door
                                                                              niet binnen de gestelde termijn de voor de tenuitvoerleg-
—     vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft                   ging van deze richtlijn noodzakelijke wettelijke en be-
      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-                 stuursrechtelijke bepalingen te hebben vastgesteld;
      tens artikel 14, lid 1, van richtlijn 97/43/Euratom (1) van
      de Raad van 27 juli 1994 tot vaststelling van bijlage VI          —     subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek niet
      bij richtlijn 91/414/EEG betreffende het op de markt                    aan de krachtens voormelde bepalingen op haar rustende
      brengen van gewasbeschermingsmiddelen, door niet bin-                   verplichtingen heeft voldaan, door de Commissie niet
      nen de gestelde termijn de voor de tenuitvoerlegging van                onmiddellijk van de betrokken maatregelen in kennis te
      deze richtlijn noodzakelijke wettelijke en bestuursrechte-              stellen;
      lijke bepalingen te hebben vastgesteld;
                                                                        —     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
—     subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek niet
      aan de krachtens voormelde bepalingen op haar rustende
      verplichtingen heeft voldaan, door de Commissie niet
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
      onmiddellijk van de betrokken maatregelen in kennis te
      stellen;
                                                                        Ingevolge de artikelen 10, eerste alinea, en 249, derde alinea,
—     de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                 EG dienen de lidstaten waarvoor een richtlijn bestemd is,
                                                                        binnen de gestelde termijn het beoogde resultaat te bereiken.
                                                                        Daartoe dienen zij de bepalingen van de betrokken richtlijn in
                                                                        nationaal recht om te zetten in dier voege, dat de richtlijn aan
Middelen en voornaamste argumenten                                      het einde van de omzettingstermijn volledig effect sorteert. In
                                                                        casu is de gestelde termijn op 14 mei 2000 verstreken zonder
                                                                        dat de Portugese Republiek richtlijn 98/8/EG in nationaal recht
                                                                        heeft omgezet.
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
in zaak C-389/01.
                                                                        (1) PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.
(1) PB L 180 van 09.07.1997, blz. 22.
                                                                        Beroep, op 8 oktober 2001 ingesteld door Franse Repu-
                                                                        bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 9 oktober 2001 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                                             (Zaak C-393/01)
                                                                                (2001/C 348/32)
                         (Zaak C-391/01)
                         (2001/C 348/31)
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                        op 8 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, vertegen-
                                                                        woordigd door G. de Bergues en R. Loosli-Surrans als gemach-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              tigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
op 9 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door António Caeiros als gemachtigde, domicilie               De Franse Republiek concludeert dat het den Hove behage:
gekozen hebbende te Luxemburg bij Luis Escobar Guerrero,
Centre Wagner, Luxemburg.                                               —     nietig te verklaren beschikking 2001/577/EG van de
                                                                              Commissie van 25 juli 2001 tot vaststelling van de datum
                                                                              waarop in het kader van de aan een datum gerelateerde
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              uitvoerregeling mag worden begonnen met de verzending
                                                                              van rundveeproducten uit Portugal op grond van ar-
—     vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft                   tikel 22, lid 2, van beschikking 2001/376/EG van de
      voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-                 Commissie (1);
      tens artikel 34, lid 1, van richtlijn 98/8/EG (1) van het
      Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998                —     de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 juni 2003 in zaak C-145/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ("Niet-nakoming — Ontbreken van regelmatige aanmaning — Niet-ontvankelĳkheid van beroep")

text:
C 184/6                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                               2.8.2003
                      ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                            (Zesde kamer)
                                                                                van 5 juni 2003
                          van 12 juni 2003                                  in zaak C-145/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
in zaak C-130/01: Commissie van de Europese Gemeen-                         („Niet-nakoming — Ontbreken van regelmatige aanmaning
               schappen tegen Franse Republiek (1)                                        — Niet-ontvankelijkheid van beroep”)
                                                                                (2003/C 184/11)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 76/464/EEG — Verontreini-
ging van aquatisch milieu — Programma's ter vermindering                                             (Procestaal: Italiaans)
van verontreiniging welke kwaliteitsdoelstellingen voor
              bepaalde gevaarlijke stoffen omvatten”)                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
                                                                                prudentie van het Hof)
                           (2003/C 184/10)
                                                                            In zaak C-145/01, Commissie van de Europese Gemeen-
                           (Procestaal: Frans)                              schappen (gemachtigde: A. Aresu) tegen Italiaanse Republiek
                                                                            (gemachtigde: U. Leanza bijgestaan door D. Del Gaizo) betref-
                                                                            fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     Italiaanse Republiek, door artikel 47, leden 5 en 6, van wet
                         prudentie van het Hof)                             nr. 428 van 29 december 1990 inzake de tenuitvoerlegging
                                                                            van de voor Italië uit het EG-lidmaatschap voortvloeiende
                                                                            verplichtingen (communautaire wet voor 1990) (GURI, gewoon
                                                                            supplement nr. 10 van 12 januari 1991, blz. 5), in stand te
                                                                            laten, welke bepalingen
In zaak C-130/01, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigden: G. Valero Jordana en J. Adda) tegen                 —     de mogelijkheid bieden om de automatische overgang van
Franse Republiek (gemachtigden: D. Colas en G. de Bergues),                       alle arbeidsovereenkomsten en -verhoudingen van de
betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de                     vervreemder op de verkrijger buiten toepassing te laten
Franse Republiek de krachtens het EG-Verdrag op haar                              voor ondernemingen ten aanzien waarvan een gehomolo-
rustende verplichtingen niet is nagekomen door in strijd met                      geerd surséance-akkoord houdende overdracht van de
artikel 7 van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei                          goederen tot stand is gekomen en voor ondernemingen
1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde                     die onder bijzonder bewind zijn geplaatst, wanneer die
gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeen-                    ondernemingen hun activiteiten na de overgang voort-
schap worden geloosd (PB L 129, blz. 23), voor de in de                           zetten, en
bijlage bij het verzoekschrift opgesomde 99 gevaarlijke stoffen
geen programma's vast te stellen ter vermindering van de                    —     in het geval van ondernemingen in „economische moei-
verontreiniging,       welke     eveneens      kwaliteitsdoelstellingen           lijkheden” niet de overgang van de vervreemder op de
omvatten, en die programma's en de resultaten van de toepas-                      verkrijger voorschrijven van de werknemers en van de uit
sing ervan niet in beknopte vorm aan de Commissie mee te                          een arbeidsovereenkomst of -verhouding voortvloeiende
delen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:                       vorderingen,
J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann en V. Skouris
(rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-                 niet de verplichtingen is nagekomen die op haar rusten krach-
generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 12 juni 2003 een                tens richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                          inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
                                                                            lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werk-
                                                                            nemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onder-
1)    Door voor de in bijlage bij het verzoekschrift opgesomde 99           delen daarvan (PB L 61, blz. 26), en in het bijzonder de
      gevaarlijke stoffen geen programma's vast te stellen ter vermin-      artikelen 3 en 4 van die richtlijn, heeft het Hof (Zesde kamer),
      dering van de verontreiniging, die eveneens kwaliteitsdoelstel-       samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpre-
      lingen omvatten, en die voldoen aan de vereisten van artikel 7        sident, R. Schintgen, C. Gulmann, F. Macken en C. N. Cunha
      van richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976                   Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
      betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaar-      R. Grass, op 5 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het
      lijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap          dictum luidt als volgt:
      worden geloosd, is de Franse Republiek de krachtens die richtlijn
      op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                       1)    Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
                                                                            2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
2)    De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.                            kosten.
(1) PB C 150 van 19.5.2001.                                                 (1) PB C 173 van 16.6.2001.


title: Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek

text:
8.8.2001          NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              C 222/15
                                                             III
                                                      (Bekendmakingen)
                                             HOF VAN JUSTITIE
                          AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                      (2001/C 222/08)
         Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de Europese
         Gemeenschappen C 222 A van 8 augustus 2001 het volgend algemeen vergelijkend onderzoek:
         Deense uitgave
         CJ/LA/15 (Deenstalige juristen-vertalers)
         Het betreffende nummer van het Publicatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van het Hof van
         Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
         De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 10 september 2001.


title: Zaak C-92/00: Verzoek van de Vergabekontrollsenat (Österreich) van 17 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen het HI Hospital Ingenieure Krankenhaustechnik PlanungsgesmbH en Magistrat der Stadt Wien — Wiener Krankenanstaltenverbund

text:
C 149/24                 NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   27.5.2000
Verzoek van de Vergabekontrollsenat (Österreich) van                  de la Répression des fraudes, in aanwezigheid van de Commis-
17 februari 2000 om een prejudiciële beslissing in het                 sie van de Europese Gemeenschappen, het Hof van Justitie van
geding tussen het HI Hospital Ingenieure Kranken-                      de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
haustechnik PlanungsgesmbH en Magistrat der Stadt Wien                 beslissing over de navolgende vragen:
             — Wiener Krankenanstaltenverbund
                                                                       1) Moet, gelet op de in de communautaire rechtsorde erkende
                                                                            grondrechten en artikel 8 van het Europees Verdrag tot
                           (Zaak C-92/00)                                   bescherming van de rechten van de mens, het arrest van
                                                                            het Hof van Justitie van 21 september 1989 in de zaak
                          (2000/C 149/42)                                   Hoechst aldus worden uitgelegd, dat de nationale rechter
                                                                            die krachtens het nationale recht bevoegd is in concurren-
                                                                            tieaangelegenheden huiszoekingen en beslagleggingen
De Vergabekontrollsenat heeft bij beschikking van 17 februari               door de personeelsleden van de administratie in lokalen
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                     van ondernemingen te gelasten, de verlangde toestemming
10 maart 2000, in het geding tussen het HI Hospital Ingenieure              mag weigeren, wanneer hij van oordeel is, dat de gegevens
Krankenhaustechnik PlanungsgesmbH en Magistrat der Stadt                    of aanwijzingen die hem zijn verstrekt ten bewijze van het
Wien — Wiener Krankenanstaltenverbund, het Hof van Justitie                 vermoeden van het bestaan van mededingingsverstorende
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                  praktijken door in een verificatiebeschikking van de Com-
le beslissing over de navolgende vragen:                                    missie genoemde ondernemingen, onvoldoende zijn om
                                                                            een dergelijke maatregel te rechtvaardigen of wanneer
1) Vereist artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 89/665/EEG (1),           hem, zoals in casu, in het geheel, geen gegevens of
     dat het besluit van de aanbestedende overheidsdienst om                aanwijzingen zijn verstrekt?
     de uitnodiging tot inschrijving op een opdracht voor het
     verrichten van diensten in te trekken, in een beroepspro-         2) Ingeval het Hof van Justitie de Commissie niet verplicht zou
     cedure kan worden getoetst en eventueel nietig kan worden              achten de nationale rechter de gegevens of aanwijzingen te
     verklaard?                                                             verstrekken waarover zij beschikt en die het bestaan van
                                                                            mededingingsverstorende praktijken doen vermoeden, is
2) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: staat een               de nationale rechter dan, gelet op voornoemde grondrech-
     bepaling van richtlijn 89/665/EEG of van richtlij-                     ten, niettemin bevoegd te weigeren de verlangde huiszoe-
     n 92/50/EEG (2) in de weg aan een toetsing, die enkel is               kingen en beslagleggingen toe te staan, indien hij van
     beperkt tot de vraag of de intrekking van de uitnodiging tot           oordeel is, dat de beschikking van de Commissie niet
     inschrijving willekeurig of in schijn heeft plaatsgevonden?            toereikend is gemotiveerd, zoals in casu het geval is, en
                                                                            hem niet in staat stelt de gegrondheid van het hem
3) Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: welk                    voorgelegde verzoek concreet te beoordelen, zodat hij
     tijdstip is beslissend voor de beoordeling van de rechtma-             het ingevolge zijn nationale constitutionele recht vereiste
     tigheid van het besluit van de opdrachtgever om de                     toezicht niet kan uitoefenen?
     uitnodiging tot inschrijving in te trekken?
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
(2) PB 1992, L 209, blz. 1.
                                                                       Verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk)
                                                                       bij beschikking van 21 januari 2000 om een prejudiciële
                                                                       beslissing in het geding tussen O’Neill Incorporated en
                                                                                JOMO s.r.o.
                                                                                (Zaak C-95/00)
                                                                                (2000/C 149/44)
Verzoek van de Cour de Cassation (Chambre commercia-
le, financière et économique) (Frankrijk) van 7 maart                  Het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) heeft bij beschik-
2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen               king van 21 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
Roquette frères SA en Directeur général de la Concurren-               van Justitie op 31 maart 2000, in het geding tussen O’Neil
ce, de la Consommation et de la Répression des fraudes,                Incorporated en JOMO s.r.o., het Hof van Justitie van de
in aanwezigheid van de Commissie van de Europese                       Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                         Gemeenschappen                                beslissing over de navolgende vraag:
                           (Zaak C-94/00)                              Moet artikel 1 van verordening (EG) nr. 3295/94 van de Raad
                                                                       van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om
                                                                       het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
                          (2000/C 149/43)                              en de plaatsing onder een schorsingsregeling van nagemaakte
                                                                       of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PB L 341
De Cour de Cassation (Frankrijk) heeft bij beschikking van             van 30 december 1994), gewijzigd bij verordening (EG)
7 maart 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie           nr. 241/1999 (1) van de Raad van 25 januari 1999, aldus
op 13 maart 2000, in het geding tussen Roquette frères SA en           wordt uitgelegd, dat deze verordening ook moet worden
Directeur général de la Concurrence, de la Consommation et             toegepast op situaties, waarin goederen als in de verordening


title: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 29 januari 2004 in zaak C-253/01 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Rotterdam om een prejudiciële beslissing): S. A. Krüger tegen Directie van de rechtspersoonlijkheid bezittende Dienst Wegverkeer

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/10

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 29 januari 2004
   in zaak C-253/01 (verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Rotterdam om een prejudiciële beslissing): S. A. Krüger tegen Directie van de rechtspersoonlijkheid bezittende Dienst Wegverkeer (1)

   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering - Vrij verkeer van personen - Richtlijn 91/439/EEG - Rijbewijs - Onderlinge erkenning - Verplichting tot inwisseling)
   (2004/C 94/19)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-253/01, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de Arrondissementsrechtbank te Rotterdam (Nederland), in het aldaar aanhangige geding tussen S. A. Krüger en Directie van de rechtspersoonlijkheid bezittende Dienst Wegverkeer, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van, enerzijds, artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47/EG van de Raad van 23 juli 1996 (PB L 235, blz. 1), en, anderzijds, de bepalingen van het EG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van personen, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas, kamerpresident, R. Schintgen (rapporteur) en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 29 januari 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 1, leden 1 en 2, van richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/47/EG van de Raad van 23 juli 1996, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling van een lidstaat krachtens welke houders van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs die zich op zijn grondgebied hebben gevestigd, in bepaalde omstandigheden verplicht zijn dit rijbewijs in te wisselen tegen een nationaal rijbewijs op grond dat een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs dat niet in overeenstemming is met de in de lidstaat van ontvangst toepasselijke bepalingen inzake geldigheidsduur, in deze laatste staat niet kan worden ingeschreven in het rijbewijzenregister.
   De houder van een door een andere lidstaat afgegeven rijbewijs die zijn normale woonplaats verwerft op het grondgebied van een andere lidstaat, die gebruik heeft gemaakt van de in artikel 1, lid 3, van richtlijn 91/439 bedoelde mogelijkheid, dient het bewijs te leveren dat hij voldoet aan de voorwaarden die in de bepalingen van de lidstaat van ontvangst zijn gesteld met betrekking tot de vernieuwing van het rijbewijs. Wanneer dit bewijs is geleverd, dienen de autoriteiten van de lidstaat van ontvangst daaruit evenwel de gevolgen te trekken en deze houder toe te staan een voertuig te besturen met zijn oorspronkelijke rijbewijs.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Doorhaling van zaak T-304/99

text:
               28.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/38

         Doorhaling van zaak T-304/99 (1)

   (2004/C 217/68)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juni 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-304/99: Oliehandel Kuster BV, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak C-508/09: Beroep ingesteld op 8 december 2009 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/45

         Beroep ingesteld op 8 december 2009 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-508/09)
   2010/C 24/78
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Zadra en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 9 van richtlijn 79/409 (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat de door de Regio Sardinië vastgestelde en toegepaste regeling inzake het toestaan van afwijkingen van de regeling betreffende de bescherming van de vogelstand niet voldoet aan de eisen van artikel 9 van die richtlijn;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is de door de Regio Sardinië vastgestelde wettelijke regeling niet in overeenstemming met de bepalingen van artikel 9 van richtlijn 79/409.
   Regionale wet nr. 2 van 13 februari 2004, die de jacht op grond van een afwijking regelt, en de op grond daarvan vastgestelde decreten nr. 3/V van 2004 en nr. 8/IV van 2006, voldoen niet aan de vereisten van artikel 9 van de richtlijn, voor zover:

               —

               het advies van het wetenschappelijk orgaan soms werd gevraagd en, indien negatief, niet werd gevolgd, en soms in het geheel niet werd gevraagd;

               —

               geen voldoende motivering werd gegeven (omtrent de behoeften die moeten worden beschermd door middel van jacht op grond van een afwijking, de onderzochte alternatieven, de waarschijnlijk bereikte resultaten);

               —

               er geen adequaat controlesysteem bestaat dat het mogelijk maakt te verifiëren of aan de voorwaarden voor de afwijking is voldaan en tijdig op te treden;

               —

               de in artikel 9, lid 2, van de richtlijn neergelegde voorwaarden door de regionale wet niet worden gesteld en dus in de afwijkende bepalingen niet worden vermeld.

         Wet nr. 2 van 13 februari 2004 is gewijzigd bij regionale wet nr. 4 van 11 mei 2006. Ondanks de wijzigingen voldoen wet nr. 2 van 13 februari 2004 en het op grond daarvan vastgestelde decreet nr. 2225/DecA/3 van 30 januari 2009 niet aan de vereisten van artikel 9 van de betrokken richtlijn, voor zover:

               —

               de invoering van de raadpleging van het wetenschappelijk orgaan niet in de weg staat aan de vaststelling van afwijkende bepalingen zonder voldoende motivering en rechtvaardiging, en aan de vaststelling van afwijkende bepalingen zonder advies van het wetenschappelijk orgaan;

               —

               regionale wet nr. 2/2004, zoals gewijzigd, nog steeds niet bepaalt dat de individuele afwijkende bepalingen de in artikel 9, lid 2, van richtlijn 79/409 neergelegde voorwaarden moeten vermelden (en ook decreet nr. 2225 op dit punt te kort schiet).

      (1)  Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1).


title: Zaak T-300/12: Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Lidl Stiftung/BHIM — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FAIRGLOBE — Oudere nationale woordmerken GLOBO — Relatieve weigeringsgrond — Geen normaal gebruik van oudere merken — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95” ]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/34

         Arrest van het Gerecht van 8 oktober 2014 — Lidl Stiftung/BHIM — A Colmeia do Minho (FAIRGLOBE)
   (Zaak T-300/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk FAIRGLOBE - Oudere nationale woordmerken GLOBO - Relatieve weigeringsgrond - Geen normaal gebruik van oudere merken - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   2014/C 409/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter en A. Berger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: A Colmeia do Minho Lda (Aldeia de Paio Pires, Portugal)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 april 2012 (zaak R 1981/2010-2) betreffende een oppositieprocedure tussen A Colmeia do Minho Lda en Lidl Stiftung & Co. KG

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 2 april 2012 (zaak R 1981/2010-2) betreffende een oppositieprocedure tussen A Colmeia do Minho Lda en Lidl Stiftung & Co. KG wordt vernietigd voor zover daarbij is vastgesteld dat het normaal gebruik van de oudere merken rechtens genoegzaam was aangetoond.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die Lidl Stiftung & Co.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: Zaak F-8/09: Beroep ingesteld op 9 juli 2009 — Apostolov/Commissie

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/16

         Beroep ingesteld op 9 juli 2009 — Apostolov/Commissie
   (Zaak F-8/09)
   2009/C 244/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Svetoslav Apostolov (Saarwellingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Schneider-Addaeh-Mensah, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van 23 oktober 2008 houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit om hem uit te sluiten van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/CAST27/4/07

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 23 oktober 2008 nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie en haar gespecialiseerde diensten, met name het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO), verplichten om de antwoorden die verzoeker heeft gegeven op de vragen 9, 30 en 32 van de competentietest van 14 december 2007 als correct aan te merken;

               —

               subsidiair, verzoeker toestaan om de competentietest nogmaals af te leggen;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-296/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 juni 2014 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 april 2014 in zaak T-150/12, Griekenland/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/22

         Hogere voorziening ingesteld op 13 juni 2014 door de Helleense Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 9 april 2014 in zaak T-150/12, Griekenland/Commissie
   (Zaak C-296/14 P)
   2014/C 253/29
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirante: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en A. Vasilopoulou)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de hogere voorziening toewijzen, het bestreden arrest van het Gerecht in zijn geheel vernietigen op de nader uiteengezette gronden, het beroep van de Helleense Republiek toewijzen, het besluit van de Europese Commissie nietig verklaren en de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het middel van de hogere voorziening betoogt de Helleense Republiek dat het Unierecht is geschonden omdat het Gerecht artikel 107, leden 1 en 3, sub b, VWEU verkeerd heeft uitgelegd en toegepast met betrekking tot het bestaan van de uitzonderlijke omstandigheden waarin de Griekse economie zich in het tijdvak van de feiten bevond.
   Meer in het bijzonder wordt met het eerste onderdeel van het middel betoogd dat, gegeven de uitzonderlijke omstandigheden waarin de Griekse economie zich op dat moment bevond, het Gerecht op basis van een onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU heeft geoordeeld dat de betrokken maatregelen een selectief economisch voordeel voor de begunstigden vormde dat de mededinging kon vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten dreigde te beïnvloeden. Met het tweede onderdeel van het middel wordt betoogd dat het Gerecht artikel 107, lid 3, sub b, VWEU verkeerd heeft uitgelegd en toegepast omdat het de werkingssfeer van die bepaling, niettegenstaande de uitzonderlijke omstandigheden waarin de Griekse economie zich op dat moment bevond, heeft beperkt tot de voorwaarden van de mededeling over het communautair bestek voor bijstandsverlening.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 mei 2003 in zaak C-349/97: Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar 1993")

text:
21.6.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                     C 146/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                                correctie van 10 % van het totaal van de voor steun in
                                                                                aanmerking komende uitgaven voor de oprichting van het
                            (Zesde kamer)                                              olijventeeltkadaster.
                           van 8 mei 2003                                       2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                                3)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
in zaak C-349/97: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                                (1 ) PB C 370 van 6.12.1997.
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsjaar
                                 1993”)
                           (2003/C 146/01)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                          (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Zesde kamer)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                van 8 mei 2003
                                                                                in de gevoegde zaken C-328/99 en C-399/00: Italiaanse
In zaak C-349/97, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz
                                                                                Republiek en SIM 2 Multimedia SpA tegen Commissie
Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
pen (gemachtigde: X. Lewis, bijgestaan door M. Carro), betref-
fende een verzoek tot nietigverklaring, voorzover zij op het
Koninkrijk Spanje betrekking heeft, van beschikking 97/608/                     („Beroep tot nietigverklaring — Beschikking 2000/536/EG
EG van de Commissie van 30 juli 1997 tot wijziging van                                     — Staatssteun ten gunste van Seleco SpA”)
beschikking 97/333/EG betreffende de goedkeuring van de
rekeningen die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1993                                                   (2003/C 146/02)
hebben ingediend in verband met de door het Europees
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL),                                                    (Procestaal: Italiaans)
afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (PB L 245, blz. 20),
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, V. Skouris, F. Mac-                                             dentie van het Hof)
ken en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-generaal:
P. Léger; griffier: R. Grass, op 8 mei 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                             In de gevoegde zaken C-328/99 en C-399/00, Italiaanse
                                                                                Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door O. Fiu-
1)    Verklaart beschikking 97/608/EG van de Commissie van                      mara) en SIM 2 Multimedia SpA (advocaat: A. Vianello) tegen
      30 juli 1997 tot wijziging van beschikking 97/333/EG                      Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
      betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten             G. Rozet, bijgestaan door A. Abate en E. Cappelli), betreffende,
      voor het begrotingsjaar 1993 hebben ingediend in verband met              in zaak C-328/99, een beroep tot nietigverklaring van beschik-
      de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de                 king 2000/536/EG van de Commissie van 2 juni 1999
      landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, nietig wat betreft de                betreffende de door Italië aan Seleco SpA verleende overheids-
      forfaitaire correctie van 100 % van de gedeclareerde steun                steun (PB L 227, blz. 24), en, in zaak C-399/00, een beroep tot
      betreffende de onderneming N. R. Sevillano en de forfaitaire              nietigverklaring van artikel 2, lid 1, van deze beschikking,


title: Zaak T-19/16: Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — Advanced Drainage Systems/BHIM (THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/55

         Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — Advanced Drainage Systems/BHIM (THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS)
   (Zaak T-19/16)
   (2016/C 098/70)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Advanced Drainage Systems, Inc. (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: C. Sleep, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „THE MOST ADVANCED NAME IN WATER MANAGEMENT SOLUTIONS” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 405 188

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 5 november 2015 in zaak R 1501/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en inschrijving van het aangevraagde merk toestaan;

               —

               subsidiair, het beroep gegrond verklaren, de bestreden beslissing vernietigen en de aanvraag terugverwijzen naar de onderzoeker;

               —

               verzoekende partij vergoeden voor haar kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.