title: Zaak C-438/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău/Lilia Druțu (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Milieubelasting, geheven bij eerste inschrijving van motorrijtuigen)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/13

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 13 juli 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău — Roemenië) — Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău/Lilia Druțu
   (Zaak C-438/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieubelasting, geheven bij eerste inschrijving van motorrijtuigen)
   2011/C 311/19
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Direcția Generală a Finanțelor Publice Bacău, Administrația Finanțelor Publice Bacău

      Verwerende partij: Lilia Druțu

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Bacău Secția Comercială, Contencios Administrativ și Fiscal — Inschrijving van tweedehands voertuigen die voorheen in andere lidstaten waren ingeschreven — Milieubelasting die op motorvoertuigen wordt geheven bij hun eerste inschrijving in een lidstaat — Verenigbaarheid van de nationale wettelijke regeling met artikel 110 VWEU — Discriminatie ten opzichte van tweedehands motorvoertuigen die reeds op het grondgebied van bedoelde lidstaat zijn ingeschreven en niet aan die belasting worden onderworpen bij een latere verkoop en nieuwe inschrijving

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieubelasting invoert die op motorvoertuigen bij hun eerste inschrijving in die lidstaat wordt geheven, indien die belastingmaatregel zodanig is geconstrueerd dat zij de inschrijving in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehandsvoertuigen belemmert, maar de aanschaf van even oude tweedehandsvoertuigen met dezelfde slijtage op de binnenlandse markt niet belemmert.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak C-508/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Malta (Niet-nakoming — Vrij verrichten van zeevervoerdiensten — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Artikelen 1en 4 — Cabotagediensten binnen lidstaat — Verplichting om openbaredienstcontracten te sluiten op niet-discriminatoire grondslag — Sluiting van exclusief contract, zonder voorafgaande openbare aanbesteding, vóór datum van toetreding van lidstaat tot Unie)

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Malta
   (Zaak C-508/08) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van zeevervoerdiensten - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Artikelen 1en 4 - Cabotagediensten binnen lidstaat - Verplichting om openbaredienstcontracten te sluiten op niet-discriminatoire grondslag - Sluiting van exclusief contract, zonder voorafgaande openbare aanbesteding, vóór datum van toetreding van lidstaat tot Unie)
   2010/C 346/11
   Procestaal: Maltees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Aquilina en K. Simonsson, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Malta (vertegenwoordigers: S. Camilleri, L. Spiteri en A. Fenech, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet nakoming — Schending van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz.7) — Zonder voorafgaande aanbesteding gesloten exclusief contract om de verbinding via zee tussen Malta en Gozo te onderhouden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 7.2.2009.


title: Doorhaling van zaak C-263/94

text:
16 . 3 . 96             INL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        Nr . C 77/9
       nr. 1408/71 , op de enkele grond dat hij op het                    Is Verordening ( EEG ) nr. 1531 /88 van de Raad ( ) van
       grondgebied van een andere Lid-Staat woont ?                       31 mei 1988 geldig ?
2 . Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend luidt, is                  ( 1 ) Tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer
       Verordening ( EEG ) nr . 1247/92 van de Raad dan                         van kaliumpermanganaat van oorsprong uit de Volksrepubliek
                                                                                China en tot definitieve inning van het op deze invoer ingestelde
       vastgesteld binnen de door het EG-Verdrag, met name                      voorlopige anti-dumpingrecht ( PB 1988 , L 138 , blz . 1 ).
       de artikelen 51 en 235 daarvan, verleende bevoegdhe
       den ?
(') Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
      betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen
      op loontrekkenden en hun gezinnen , die zich binnen de
      Gemeenschap verplaatsen ( PB 1971 , L 149 , blz . 2 ).              Verzoek van 4 oktober 1995 van het Supremo Tribunal
( 2 ) Verordening ( EEG ) nr . 1247/92 van de Raad van 30 april 1992      Administrativo, Secgao do Contencioso Tributario, om een
      tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de   prejudiciële beslissing in het geding tussen Fazenda Püblica
      toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers                                    en Fricarnes SA
      en zelfstandigen , alsmede op hun gezinsleden , die zich binnen de                              ( Zaak C-28/96 )
      Gemeenschap verplaatsen ( PB 1992 , L 136 , blz . 1 ).
                                                                                ( 96/C 77/20 )
                                                                          Het Supremo Tribunal Administrativo, Sec^ao do Conten
                                                                          cioso Tributario, heeft bij beschikking van 4 oktober 1995 ,
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 februari
Verzoek van de Pretura Circondariale di Roraa — Sezione
                                                                          1996 , in het geding tussen Fazenda Püblica en Fricarnes SA,
                                                                          het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
distaccata di Tivoli van 10 januari 1996 om een prejudiciële              verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
beslissing in de strafzaken tegen V. Iannilli en F. Canniz
                                                                          vragen :
                                    zaro
                    ( Zaken C-24/96 en C-25/96 )
                                                                          1 . Zijn de hiervoor omschreven „ heffingen ", die bovenge
                               ( 96/C 77/ 18 )                                   noemde kenmerken van belastingen vertonen, in strijd
                                                                                met artikel 95 , eerste en tweede alinea , EG-Verdrag ?
De Pretura Circondariale di Roma — Sezione distaccata di
Tivoli heeft bij beschikking van 10 januari 1996 , ingekomen              2 . Kunnen de betrokken fiscale lasten worden beschouwd
ter griffie van het Hof van Justitie op 29 januari 1 996 , in de                 als ingevolge de artikelen 9 en 12 van het Verdrag
strafzaken tegen V. Iannilli en F. Cannizzaro, het Hof van                      verboden heffingen van gelijke werking als douanerech
Justitie van de Europese Gemeenschappen prejudiciële                            ten bij invoer ?
vragen gesteld, die identiek zijn aan die in de gevoegde zaken
C-58/95 e.a .(').                                                         3 . Moeten zij worden beschouwd als omzetbelasting in de
                                                                                zin van artikel 33 van Richtlijn 77/388/EEG ('), even
(•) PB 1995 , C 119 , blz . 6 .                                                 tueel behoudens het bepaalde in artikel 378 van het
                                                                                Toetredingsverdrag Portugal ( 2 ) of enig ander voor
                                                                                schrift van gemeenschapsrecht ?
                                                                          (') PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . L 302 van 15 . 11 . 1985 , blz . 135 .
Verzoek van Finanzgericht Hamburg van 10 januari 1996
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rotex
chemie International Handels GmbH & Co en Hauptzoll
                             amt Waltershof
                            ( Zaak C-26/96 )
                                                                                Doorhaling van zaak C-263/94 ( 1 )
                                 96/C 77/ 19 )
                                                                                ( 96/C 77/21 )
Het Finanzgericht Hamburg — Gemeinsame Senat van het                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Finanzgericht Hamburg voor de deelstaten Freie und                        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 november
Hansestadt Hamburg, Niedersachsen en Schleswig-Hol                       1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-263/94 :
stein, IVe Senat — heeft bij beschikking van 10 januari                   Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                  Koninkrijk der Nederlanden .
30 januari 1996 , in het geding tussen Rotexchemie Inter
national Handels GmbH & Co en Hauptzollamt Walters
                                                                          (') PB nr . C 304 van 29 . 10 . 1994 .
hof, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vraag :


title: Zaak T-150/02: Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
27.7.2002             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 180/27
Middelen en voornaamste argumenten                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Betrokken        gemeen-       driedimensionaal merk in de
schapsmerk:                    vorm van een staand zakje —               —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                               aanvraagnr. 573 048                             beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                               interne markt (merken, tekeningen en modellen) van
Waren of diensten:             na beperking van de opgave van                  28 februari 2002 (zaak R 723/1999-2) over gemeen-
                               de waren en diensten: waren van                 schapsmerkaanvraag nr. 573 626 voorzover deze beslis-
                               klasse 32 (vruchtendranken en                   sing betrekking heeft op de waren van klasse 32 in de zin
                               vruchtesappen)                                  van de Overeenkomst van Nice die zijn omschreven als
                                                                               volgt: vruchtendranken en vruchtesappen;
Voor de kamer van be-          afwijzing van de aanvraag door de
roep aangevochten be-          onderzoeker
slissing:                                                                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep van
roep:                          verzoekster
Middelen:                      —      schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub c, van verordening (EG)        Middelen en voornaamste argumenten
                                      nr. 40/94 (1);
                               —      geen behoefte om het aange-
                                      vraagde merk van inschrij-         Betrokken        gemeen-      driedimensionaal merk in de
                                      ving als merk uit te sluiten;      schapsmerk:                   vorm van een staand zakje —
                                                                                aanvraagnr. 573 626
                               —      schending van artikel 7, lid 1,
                                      sub b, van verordening (EG)
                                      nr. 40/94;                         Waren of diensten:            na beperking van de opgave van
                                                                                de waren en diensten: waren van
                               —      Duitse merkinschrijvingen                                        klasse 32 (vruchtendranken en
                                      voor een staand zakje.                                           vruchtesappen)
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993          Voor de kamer van be-         afwijzing van de aanvraag door de
    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).                       roep aangevochten be-         onderzoeker
                                                                         slissing:
                                                                         Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep van
                                                                         roep:                         verzoekster
Beroep, op 8 mei 2002 ingesteld door Deutsche SiSi-
                                                                         Middelen:                     —     schending van artikel 7, lid 1,
Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het Bureau
                                                                                sub c, van verordening (EG)
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                nr. 40/94 (1);
                   tekeningen en modellen)
                                                                                —     geen behoefte om het aange-
                        (Zaak T-150/02)                                                                      vraagde merk van inschrij-
                                                                                ving als merk uit te sluiten;
                         (2002/C 180/47)                                                               —     schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                         (Procestaal: Duits)                                                                 nr. 40/94;
                                                                                —     Duitse merkinschrijvingen
                                                                                voor een staand zakje.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) door Deutsche SiSi-Werke                         (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
GmbH & Co. Betriebs KG, te Eppelheim (Duitsland), vertegen-                  inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
woordigd door H. Eichmann, G. Barth, U. Blumenröder,
C. Niklas-Falter, M. Kinkeldey, K. Brandt, A. Franke,
U. Stephani, B. Allekotte, E. Pfrang, K. Lochner en B. Ertle,
advocaten.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 22 maart 1999 in zaak T-105/98: R. Dumont du Voitel tegen Raad van de Europese Unie (Besluit 98/319/EG van de Raad van 27 april 1998 betreffende de regeling inzake de machtiging van ambtenaren en personeelsleden van het secretariaat-generaal van de Raad voor de raadpleging van gerubriceerde gegevens die de Raad in zijn bezit heeft - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)

text:
C 188/26               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         3.7.1999
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                              Cabestany (Frankrijk), vertegenwoordigd door N. Boespflug,
                                 LEG                                     advocaat te Parijs, Rue Lalo 22, tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J.L. Iglesias Bu-
                       van 17 maart 1999                                 higues en J.-F. Pasquier), ondersteund door Koninkrijk Spanje,
                                                                         vertegenwoordigd door P. Plaza Garciá, abogado del Estado
                                                                         van de dienst communautaire geschillen, als gemachtigde,
in de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94 (92), NTN                      domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Spaanse ambas-
     Corporation e.a. tegen Raad van de Europese Unie (1)                sade, Boulevard Emmanuel Servais 4-6, betreffende een beroep
                                                                         tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1107/96 van de
       („Begroting van kosten — Niet-ontvankelijkheid”)                  Commissie van 12 juni 1996 betreffende de registratie van de
                                                                         geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen in het
                         (1999/C 188/60)                                 kader van de procedure van artikel 17 van verordening (EEG)
                                                                         nr. 2081/92 van de Raad (PB L 148, blz. 1), voorzover
                                                                         betrekking hebbend op de registratie, als beschermde geografi-
                         (Procestaal: Engels)                            sche aanduiding, van de benamingen „Turrón de Jijona”
                                                                         en „Turrón de Alicante”, heeft het Gerecht (Eerste kamer),
In de gevoegde zaken T-163/94 en T-165/94 (92), NTN                      samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresident, J. Pir-
Corporation, gevestigd te Osaka (Japan), vertegenwoordigd                rung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 26 maart 1999
voor J. Schwarze en M. Sprenger, advocaat te Düsseldorf,                 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Penning,
advocaat aldaar, Grand-rue 78, en Koyo Seiko Co. Ltd,                    1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
gevestigd te Osaka, vertegenwoordigd door J. Buhart, advocaat            2) Verzoeksters worden verwezen in hun eigen kosten en in die van
te Parijs, en Ch. Kaplan, Barrister, domicilie gekozen hebbende               de Commissie. Interveniënt zal zijn eigen kosten dragen.
te Luxemburg bij Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue
Mathias Hardt, 8-10, tegen Raad van de Europese Unie
(gemachtigde: S. Marquardt), betreffende een verzoek van NTN             (1) PB C 269 van 14.9.1996.
Corporation om begroting van de invorderbare kosten na het
arrest van het Gerecht van 2 mei 1995, NTN Corporation en
Koyo Seiko/Raad (T-163/94 en T-165/94, Jurispr. blz. II-
1381), heeft het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samenge-
steld als volgt: J.D. Cooke, kamerpresident, R. Garcı́a-
Valdecasas, P. Lindh, J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier:
H. Jung, op 17 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan                BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
het dictum luidt als volgt:                                                                              LEG
1) Het verzoek van NTN Corporation wordt niet-ontvankelijk                                      van 22 maart 1999
      verklaard.
                                                                         in zaak T-105/98: R. Dumont du Voitel tegen Raad van de
( 1) PB C 29 van 2.2.93.                                                                         Europese Unie (1)
                                                                         (Besluit 98/319/EG van de Raad van 27 april 1998 betref-
                                                                         fende de regeling inzake de machtiging van ambtenaren en
                                                                         personeelsleden van het secretariaat-generaal van de Raad
                                                                         voor de raadpleging van gerubriceerde gegevens die de
                                                                         Raad in zijn bezit heeft — Beroep tot nietigverklaring —
                                                                                Niet-ontvankelijkheid)
              BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                (1999/C 188/62)
                           (Eerste kamer)
                       van 26 maart 1999                                                          (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-105/98, R. Dumont du Voitel, ambtenaar van de
in zaak T-114/96, Biscuiterie-confiserie LOR SA e.a. tegen
                                                                         Raad van de Europese Unie, wonende te Vossem-Tervuren
       Commissie van de Europese Gemeenschappen e.a. (1)
                                                                         (België), vertegenwoordigd door P.-P. Van Gehuchten en
                                                                         J. Sambon, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                         (1999/C 188/61)                                 te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                                                                         du Fort Rheinsheim 2, tegen Raad van de Europese Unie
                                                                         (gemachtigden: J.-P. Jacqué en D. Canga Fano), betreffende een
                          (Procestaal: Frans)                            beroep tot nietigverklaring van besluit 98/319/EG van de Raad
                                                                         van 27 april 1998 betreffende de regeling inzake de machtiging
In zaak T-114/96, Biscuiterie-confiserie LOR SA, gevestigd te            van ambtenaren en personeelsleden van het secretariaat-
Perpignan (Frankrijk) en Confiserie du Tech SA, gevestigd te             generaal van de Raad voor de raadpleging van gerubriceerde
 ---pagebreak--- 3.7.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 188/27
gegevens die de Raad in zijn bezit heeft (PB L 140, blz. 12),           gebieden overzee met de Europese Economische Gemeen-
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:                schap (1) bij Directoraat-Generaal VIII van de Commissie een
M. Jaeger, president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier:      verzoek om noodhulp had ingediend.
H. Jung, op 22 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                        Bij brief van 17 februari 1999 werd dit verzoek afgewezen
1. Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                        omdat dergelijke hulp volgens de verordeningen en besluiten
                                                                        van de Raad niet rechtstreeks aan een particulier of een
                                                                        particuliere onderneming kon worden uitgekeerd.
2. Verzoeker zal de kosten dragen.
                                                                        Verzoeker is van oordeel, dat de beschikking besluit
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                             91/482/EEG en de gezamenlijke verklaring van het Parlement,
                                                                        de Raad en de Commissie van 11 juni 1986 inzake het verbod
                                                                        van discriminatie (2) miskent en voorbijgaat aan artikel 92,
                                                                        lid 2, sub a, EG-Verdrag.
                                                                        (1) PB L 263 van 19.9.1991, blz. 1.
                                                                        (2) PB C 158 van 29 juni 1986.
Beroep, op 10 maart 1999 ingesteld door K.L. Meyer
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-71/99)
                         (1999/C 188/63)
                                                                        Beroep, op 10 maart 1999 ingesteld door K.L. Meyer
                         (Procestaal: Frans)                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                        (Zaak T-72/99)
schappen is op 10 maart 1999 beroep tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door K.L. Meyer,
wonende te Uturoa, Ile de Raiatea (Frans Polynesië), vertegen-                                  (1999/C 188/64)
woordigd door J.D. des Arcis, advocaat te Papeete, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Pakowski,
Rue Emile Reuter 20-22.                                                                          (Procestaal: Frans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 10 maart 1999 beroep tegen de Commissie
— vast te stellen, dat de inhoud van de brief van Directoraat-          van de Europese Gemeenschappen ingesteld door K.L. Meyer,
     Generaal VIII van 17 februari 1999 niet in overeenstem-            wonende te Uturoa, Ile de Raiatea (Frans Polynesië), vertegen-
     ming is met de toepasselijke bepalingen en de fundamen-            woordigd door J.D. des Arcis, advocaat te Papeete, domicilie
     tele rechten van de Europese Unie, en de Commissie te              gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Pakowski,
     gelasten de letter en de geest van besluit 91/482/EEG van          Rue Emile Reuter 20-22.
     de Raad van 25 juli 1991 en artikel 92, lid 2, sub a,
     van het Verdrag van Rome correct na te leven, zonder
     discretionaire beoordeling;                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— vast te stellen, dat de Europese Commissie aansprakelijk is           — vast te stellen, dat de Commissie (E.O.F.-bureau) door
     jegens verzoeker wegens niet-naleving van bovengenoem-                  nalatigheid een verplichting onjuist is nagekomen en
     de Europese voorschriften;                                              daarmee het gewettigd vertrouwen heeft geschonden;
— de Commissie tevens te veroordelen tot betaling van                   — vast te stellen, dat de Commissie (E.O.F.-bureau) haar
     20 000 FF wegens de niet-terugvorderbare kosten die hij                 verplichting om toe te zien op de toepassing van de door
     heeft moeten maken ter verdediging van zijn belangen.                   haar vastgestelde bepalingen niet is nagekomen;
                                                                        — vast te stellen, dat verzoeker 181 518 FF schade heeft
Middelen en voornaamste argumenten                                           geleden, en de betaling van dit sinds 1992 verschuldigde
                                                                             bedrag te gelasten, vermeerderd met de vertragingsrente;
Verzoeker, eigenaar van een plantage in Frans Polynesië,
stelt dat hij na een reeks natuurrampen op grond van de                 — de Commissie tevens te veroordelen tot betaling van
artikelen 147b en 164 van besluit 91/482/EEG van de Raad                     20 000 FF wegens de niet-terugvorderbare kosten die hij
van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en                  heeft moeten maken ter verdediging van zijn belangen.


title: Zaak C-206/10: Beroep ingesteld op 30 april 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/22

         Beroep ingesteld op 30 april 2010 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-206/10)
   2010/C 179/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: V. Kreuschitz, gemachtigde)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Bondsrepubliek Duitsland op grond van de nationale regelingen de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 7, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1) en krachtens artikel 4, lid 1, sub a, juncto titel III, hoofdstuk I (ziekte en moederschap), van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkende en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (2) door het verlenen van uitkeringen aan blinden en gehandicapte personen, waaronder ook doven, volgens de wettelijke bepalingen van de deelstaten (blindengeld of blindengeld van de deelstaten, blindenbijslag of blindenbijslag van de deelstaten, toelage voor hulp of hulp aan blinden en doven, blinden- en dovengeld etc.) aan personen voor wie de Bondsrepubliek Duitsland de bevoegde lidstaat is, afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de begunstigden hun woonplaats of gewone verblijfplaats in de betrokken deelstaat hebben;

               —

               de Bondsrepubliek Duitsland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Voorwerp van dit beroep is de onverenigbaarheid van de Duitse wettelijke bepalingen van de deelstaten, volgens welke het verlenen van uitkeringen aan blinden en gehandicapte personen afhangt van de voorwaarde dat begunstigden hun woonplaats of gewone verblijfplaats in deze deelstaat hebben, met de verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 1612/68.
   Verordening (EEG) nr. 1408/71 beoogt in het kader van het vrije verkeer de nationale bepalingen inzake sociale zekerheid overeenkomstig de doelstellingen van artikel 42 EG (thans: Artikel 48 VWEU) te coördineren. Overeenkomstig artikel 4, lid 2 ter, van de verordening, is deze niet van toepassing op wettelijke bepalingen van een lidstaat betreffende de in bijlage II, afdeling III, genoemde bijzondere, niet op premie-, of bijdragebetaling berustende prestaties die slechts op een gedeelte van zijn grondgebied worden toegekend. De kwestieuze Duitse prestaties zijn als bijzondere prestaties in bijlage II, deel III, bij de verordening opgenomen.
   De Commissie is desondanks van mening dat de loutere vermelding van een prestatie in de lijst van bijlage II bij verordening (EEG) nr. 1408/71 niet volstaat om een prestatie als een „niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestatie” uit te sluiten van de werkingssfeer van de verordening. Artikel 4, lid 2 ter, van de verordening moet als uitzonderingsbepaling strikt worden uitgelegd: deze bepaling kan uitsluitend gelden voor de prestaties die cumulatief aan alle in de bepaling opgesomde voorwaarden voldoen. Het betreft dus uitsluitend prestaties die bijzondere prestaties zijn, niet op bijdrage- of premiebetaling berusten, in bijlage II, deel III, bij de verordening zijn vermeld en die zijn ingevoerd bij wettelijke regelingen die slechts op een gedeelte van het grondgebied van een lidstaat gelden.
   De kwestieuze prestaties van de deelstaten voldoen echter niet aan alle voorwaarden. Zij moeten namelijk om volgende redenen als „prestaties bij ziekte” worden gekwalificeerd, en niet als „niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties”.
   In de eerste plaats worden de kwestieuze prestaties van de deelstaten op grond van een wettelijk omschreven situatie toegekend zonder controle van de persoonlijke behoefte. Zij moeten de wegens een handicap gemaakte extra kosten compenseren en beogen de gezondheidstoestand en de levensvoorwaarden van mensen met een handicap te verbeteren. In wezen hebben zij dus tot doel de prestaties van de ziekteverzekering aan te vullen. Het feit dat de op grond van de wettelijke federale regelingen toegekende toelage voor hulp wordt verrekend met de prestaties voor blinden en gehandicapte personen van de deelstaten, bewijst bovendien dat beide prestaties dezelfde risico’s beogen te dekken, namelijk het risico op extra kosten bij ziekte, en dus dat er geen sprake is van een „een extra, subsidiaire of aanvullende bescherming tegen risico’s”.
   In de tweede plaats heeft de indeling van een bepaalde prestatie volgens de nationale rechtsorde van een lidstaat geen invloed op de vraag of deze prestatie als een socialezekerheidsprestatie in de zin van verordening nr. 1408/71 moet worden beschouwd.
   Bovendien vormen de bedoelde wetten van de deelstaten in materieel opzicht geen aanvullend, louter regionaal geldend voordeel. Deze prestatie maakt veeleer deel uit van het systeem van de verzekering van het risico op extra kosten bij ziekte, dat in het gehele land is georganiseerd en via de onderlinge verrekening nauw met het federale recht is verbonden.
   Bijgevolg moeten de kwestieuze prestaties van de deelstaten als prestaties bij ziekte en niet als bijzondere prestaties worden gekwalificeerd. De vermelding van deze prestaties in bijlage II, deel III, bij verordening (EEG) nr. 1408/71 is dus ontoelaatbaar en de prestaties vallen binnen de werkingssfeer van de verordening.
   De verblijfsvoorwaarde in de Duitse wettelijke regeling schendt bovendien verordening (EEG) nr. 1612/68, omdat grensarbeiders en hun gezinsleden deze prestaties niet kunnen ontvangen.
   Het Hof van Justitie heeft duidelijk bevestigd dat een lidstaat de verlening van een sociaal voordeel niet afhankelijk mag stellen van de voorwaarde dat de begunstigde zijn woonplaats in deze staat heeft. Deze conclusie van het Hof van Justitie geldt voor alle sociale voordelen in de zin van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68.
   Het begrip „sociaal voordeel” is een zeer breed begrip: het omvat niet alleen de voordelen die aan een arbeidsovereenkomst zijn verbonden, maar alle voordelen die een lidstaat aan zijn burgers, en dus ook aan de werknemers, toekent. Volgens de Commissie kan de omstandigheid dat de toekenning van de kwestieuze prestaties niet is gebaseerd op uitgeoefende arbeid, of de financiële middelen van de betrokkene of zijn familie, en dus uitsluitend op de woonplaats in de betrokken deelstaat is gebaseerd, niet rechtvaardigen dat geen rekening wordt gehouden met de gevolgen voor werknemers die in Duitsland werken en in een andere lidstaat wonen. Er bestaat dus geen voldoende grond om de prestaties niet in te delen onder de sociale voordelen in de zin van verordening nr. 1612/68.
   De grensarbeiders die in Duitsland werken en hun gezinsleden moeten dus, ook wanneer zij niet in deze lidstaat wonen, recht hebben op de prestaties die krachtens bepalingen van het recht van de deelstaten aan gehandicapte personen en blinden worden toegekend. De voorwaarde dat zij hun woonplaats of gewone verblijfplaats in de betrokken deelstaat hebben, is dus een inbreuk op verordening nr. 1612/68.

      (1)  PB L 257, blz. 2.

      (2)  PB L 149, blz. 2.


title: Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-52/96)

text:
30 . 3 . 96              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 95 / 13
       de taken van de fondsen met structurele strekking, hun            Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,
       doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bij              registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van
       standsverlening onderling en met die van de Europese              het BTW-ontvangkantoor te Roeselaere, en 2 . Belgische
       Investeringsbank en de andere bestaande financierings            Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,
       instrumenten, ontvangers van bijstand van de Gemeen              registratie en domeinen, in de persoon van de hoofdcontro
       schap onder de beroepsprocedure als bedoeld in Richt             leur van het BTW-controlekantoor Torhout 2 , het Hof van
       lijn 89/665/EEG, ook wanneer zij zelf geen aanbeste              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       dende dienst in de zin van artikel 1 van Richtlijn                prejudiciële beslissing over de volgende vragen :
       93/37/EEG zijn ?
                                                                         1 . Moet artikel 18.4 van de Zesde BTW-richtlijn zo
(') PB 1993 , L 199 , blz . 54,                                               geïnterpreteerd worden dat het een Lid-Staat toelaat een
( 2 ) PB 1993 , L 193 , blz. 5 .                                              BTW-tegoed van een bepaald aangiftetijdperk niet aan
( 3 ) PB 1988 , L 185 , blz . 9 .                                             de belastingplichtige terug te geven of over te dragen
                                                                              naar een volgend aangiftetijdperk, doch integendeel „ in
                                                                              te houden " bij middel van bewarend beslag te leggen op
                                                                              basis van een navordering over een vroegere aangifte
                                                                              periode wanneer deze navordering in rechte betwist
Verzoek van het Bundesgerichtshof van 1 1 januari 1996 om                     wordt en dus niet gesteund is op een definitieve titel , en
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bayerische                   dit zonder dat de Lid-Staat een machtiging bekwam in
      Hypotheken- und Wechselbank AG en E. Dietzinger                         de zin van artikel 27 van dezelfde BTW-richtlijn ?
                           ( Zaak C-45/96 )
                                                                         2 . Voor het geval op de eerste vraag gunstig moet
                              ( 96/C 95 /23 )                                 geantwoord worden :
Het Bundesgerichtshof — IX . Zivilsenat — heeft bij                           Laten het proportionaliteitsbeginsel inzake het Gemeen
beschikking van 11 januari 1996 , ingekomen ter griffie van                   schapsrecht en de bepaling van artikel 1 8.4 van de Zesde
het Hof van Justitie op 15 februari 1996 , in het geding                      BTW-richtlijn aan de Lid-Staat toe om te bepalen :
tussen Bayerische Hypotheken- und Wechselbank AG en
E. Dietzinger, het Hof van Justitie van de Europese                            1 . dat de belastingplichtige het beslag ( gevalideerd bij
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                             wijze van de maatregel van „ inhouding " ) slechts kan
over de navolgende vraag:                                                          aanvatten door het tegenbewijs te leveren van wat
                                                                                door de Schatkist in het procesverbaal wordt
Behoort de overeenkomst van borgstelling van het Duitse                            beweerd, en niet door de noodzakelijkheid en de
recht, die is gesloten tussen een kredietinstelling en een niet                    spoedeisendheid zelf van de maatregel van inhou
in het kader van een zelfstandige beroepsactiviteit hande                         ding aan te vechten ;
lende natuurlijke persoon en waarbij een krediet van de
kredietinstelling aan een derde wordt gewaarborgd, tot de                     2 . dat de inhouding niet door een andere zekerheidsin
 „ overeenkomsten die tussen een handelaar die goederen                            stelling kan worden vervangen en evenmin kan
levert of diensten verricht, en een consument worden                               worden opgeheven zolang niet definitief is beslist
gesloten " ( artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 85/577/EEG van de                   over de betwiste schuldvordering van de Schat
 Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming                              kist .
van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten
 overeenkomsten, PB 1985 , L 372 , blz . 31 )?
                                                                         Beroep, op 21 februari 1996 ingesteld door Commissie van
 Verzoek van de Beslagrechter bij de Rechtbank van eerste                   de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
 aanleg te Brugge van 6 februari 1996 om een prejudiciële
 beslissing in het geding tussen BVBA Sanders en 1 . Belgische                                    ( Zaak C-52/96 )
 Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,                                          ( 96/C 95/25 )
 registratie en domeinen, in de persoon van de ontvanger van
 het BTW-ontvangkantoor te Roeselaere, en 2 . Belgische                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 Staat, Ministerie van Financiën, administratie van de BTW,               op 21 februari 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
 registratie en domeinen, in de persoon van de hoofdcontro               Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                leur van het BTW-controlekantoor
                                                                          vertegenwoordigd door J. Currall en F. E. Gonzalez Diaz,
                                 Torhout 2
                                                                          leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen heb
                            ( Zaak C-47/96 )                              bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid
                               ( 96/C 95/24 )                             van haar juridische dienst.
 De Beslagrechter bij de Rechtbank van eerste aanleg te                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Brugge heeft bij tussenbeschikking van 8 februari 1996 ,
 ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 16 februari            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de verplichtin
  1996 , in het geding tussen BVBA Sanders en 1 . Belgische                    gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens
 ---pagebreak--- Nr . C 95/ 14             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   30 . 3 . 96
     artikel 11 , lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de             Hof van Justitie op 22 februari 1 996, in het geding tussen
     ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ( ] ) en                      Hermès International société en commandite par actions, te
     artikel 5 EG-Verdrag, door niet de nationale maatrege                  Parijs, en FHT Marketing Choice BV het Hof van Justitie
     len vast te stellen die noodzakelijk zijn om te verzekeren              van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
     dat de ambtenaren van de instellingen de bedoelde                       diciële beslissing over de volgende vraag:
     bedragen naar de pensioenregeling van de Gemeen
     schappen kunnen laten overmaken;                                        Valt een voorlopige voorziening, zoals deze bij voorbeeld is
                                                                             neergelegd in artikel 289 en volgende van het Wetboek van
2 . het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten .                        Burgerlijke Rechtsvordering, waarbij aan de president van
                                                                             de rechtbank een onverwijlde voorziening bij voorraad kan
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             worden gevraagd, onder het begrip voorlopige maatregel in
Hoewel het Koninkrijk Spanje erkent dat het deze verplich                   de zin van artikel 50 van het Agreement on Trade-related
ting dient na te komen door de ontwerpen van koninklijk                      Aspects of International Property Rights ( Trips ) ( ] )?
besluit goed te keuren, zijn er nog steeds geen nationale
uitvoeringsmaatregelen op dit gebied vastgesteld .                           (') PB 1994 , L 336 , blz . 213 .
(') Verordening ( EEG, Euratom, EGKS ) nr . 259/68 van 29 februari
     1968 ( PB nr. L 56 , blz . 1 ), zoals gewijzigd bij Verordening ( EEG,
     Euratom , EGKS ) nr . 571 /92 ( PB nr. L 62 , blz . 1 ).
                                                                                Doorhaling van zaak C-402/95
                                                                                ( 96/C 95/27 )
Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van 1 februari 1996 om een prejudiciële beslissing in het                    op 22 december 1995 beroep ingesteld tegen Portuguese
geding tussen Hermès International société en commandite                     Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
    par actions, te Parijs, en FHT Marketing Choice BV                       pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                             A. Caeiro, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                            ( Zaak C-53/96 )                                 Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische
                                ( 96/C 95/26 )                               dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                           Bij beschikking van 20 februari 1996 heeft het Hof de
vonnis van 1 februari 1996 , ingekomen ter griffie van het                   doorhaling van deze zaak in het register gelast .
                                                            GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    en M.-A . Lucas, advocaten te Luik , domicilie gekozen
                        van 15 februari 1996                                 hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Korn, Rue de
                                                                             Nassau 21 , tegen Europese Stichting tot verbetering van
in zaak T-589/93 : S. Ryan-Sheridan tegen Europese Stich                    de levens- en arbeidsomstandigheden ( gemachtigden :
ting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandig                     J. McColgan en vervolgens T. Sheehan tijdens de schrifte
                                    heden ( 1 )                              lijke behandeling en C. Purkiss ter terechtzitting, bijgestaan
(Ambtenaren — Personeelsleden van Europese Stichting tot                     door D. Waelbroeck ), betreffende een beroep tot, enerzijds ,
verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden —                        nietigverklaring van de kennisgeving van vacature van een
Aanwervingsprocedure — Afwijzing van interne sollicitatie                    ambt van administrateur voor het publikatieprogramma ,
— Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoe                     van de aankondiging van een beperkt vergelijkend onder
                                      ding)                                  zoek ter voorziening in dat ambt, van de nota van het
                                ( 96/C 95/28 )                               aanwervingscomité van 5 november 1993 en van het besluit
                                                                             van de directeur van de stichting van 22 november 1993
                                                                             houdende afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar dat
                                                                             ambt, en anderzijds, veroordeling van de stichting om een
                                                                             bedrag van 75 000 Bfr. als schadevergoeding te betalen,
                           (Procestaai: Frans)                               heeft het Gerecht ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:
                                                                             C. P. Briët, president, B. Vesterdorf en A. Potocki , rechters;
                                                                             griffier: B. Pastor, op 15 februari 1996 een arrest gewezen
                                                                             waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak T-589/93 , S. Ryan-Sheridan, personeelslid van de
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en
arbeidsomstandigheden, vertegenwoordigd door L. Misson                        1 . Verwerpt het beroep .


title: Zaak T-479/10: Beschikking van het Gerecht van 11 april 2011 — Département du Gers/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu en bescherming van gezondheid van mens — Genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/10

         Beschikking van het Gerecht van 11 april 2011 — Département du Gers/Commissie
   (Zaak T-479/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Milieu en bescherming van gezondheid van mens - Genetisch gemodificeerde levensmiddelen en diervoeders - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 173/24
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Département du Gers (Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Mabile en J.-P. Mignard, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Bianchi en L. Pignataro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit 2010/420/EU van de Commissie van 28 juli 2010 tot verlening van een vergunning voor het in de handel brengen van producten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit of zijn geproduceerd met de genetisch gemodificeerde maïs MON89034xNK603 (MON-89Ø34-3xMON-ØØ6Ø3-6) overeenkomstig verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 197, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Département du Gers draagt zijn eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

               3)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over de verzoeken tot interventie van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie, de Région Centre, de Région Picardie, het Département de la Haute-Garonne, de Région Bretagne, de Région Poitou-Charentes, de Région Provence-Alpes-Côte d’Azur, de Région Bourgogne, de Région Midi-Pyrénées, de Région Auvergne, de Région Pays de la Loire, de Région Rhône-Alpes, het Département des Côtes d’Armor, de Région Île de France en de Région Nord-Pas-de-Calais.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak T-88/01: Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Sniace SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 186/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     30.6.2001
                              — inschrijving van het merk is           Middelen en voornaamste argumenten
                                   in overeenstemming met de
                                   beslissingspraktijk van de ka-
                                                                       Verzoekster stelt onder verwijzing naar het arrest Antillean
                                   mers van beroep
                                                                       Rice Mills, dat vrijwaringsmaatregelen een tijdelijk karakter
                              — schending en/of onjuiste uit-          moeten hebben. Zij stelt dat elke afweging laat staan onderzoek
                                   legging van artikel 7, lid 1,       omtrent de noodzaak van verlenging ontbreekt.
                                   sub b en c, van verordening
                                   nr. 40/94.                          Voor het overige komen de middelen en voornaamste ar-
                                                                       gumenten overeen met die in de zaken T-94/00 en T-332/00.
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
    inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).
                                                                       (1) bedoeld wordt verordening (EG) nr. 396/2001 van de Commissie
                                                                           van 27 februari 2001 tot verlenging van de toepassing van de
                                                                           vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van de invoer, uit de landen
                                                                           en gebieden overzee, van producten van de sector suiker met
                                                                           oorsprongscumulatie EG/LGO, voor de periode 1 maart 2001 tot
                                                                           en met 30 juni 2001 (PB L 58 van 28.02.2001, blz. 13).
Beroep, op 13 april 2001 ingesteld door Rica Foods (Free
Zone) NV tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                                                                       Beroep, op 24 april 2001 ingesteld door Sniace SA tegen
                          (Zaak T-87/01)                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (2001/C 186/21)                                                         (Zaak T-88/01)
                                                                                (2001/C 186/22)
                     (Procestaal: Nederlands)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Procestaal: Spaans)
schappen is op 13 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Rica Foods (Free               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Zone) NV, gevestigd te Oranjestad (Aruba), vertegenwoordigd            schappen is op 24 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
door G. van der Wal, advocaat te Brussel, domicilie gekozen            sie van de Europese Gemeenschappen door Sniace SA, ge-
hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat                 vestigd te Madrid, vertegenwoordigd door D. José Luis Baró
aldaar, Route d’Esch 398.                                              Fuentes, Miguel Angel Gómez de Liaño y Botella en Fernando
                                                                       Rodrı́guez Carretero.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     verordening (EG) nr. 376/2001 (1) nietig te verklaren;
                                                                       —     artikel 1 van de beschikking van 19 juli 2000 nietig te
—     te bepalen dat de Gemeenschap aansprakelijk is voor de                 verklaren voorzover daarin wordt vastgesteld, dat de
      schade door verzoekster geleden doordat sinds 1 maart                  verstrekking van garanties ten bedrage van 35,8 mil-
      2001 de invoer van de in verordening nr. 376/2001                      joen EURO geen staatssteun in de zin van artikel 87,
      bedoelde producten is verhinderd of beperkt als gevolg                 lid 1, EG vormt;
      van verordening nr. 376/2001, alsmede te bepalen dat
      partijen zich nader zullen verstaan omtrent de omvang            —     artikel 2 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
      van de schade van verzoekster en dat, bij gebreke van                  daarin wordt vastgesteld, dat de steun die Oostenrijk aan
      overeenstemming hierover, de procedure zal worden                      LLG heeft verleend door de verstrekking van een waar-
      voortgezet binnen een door het Gerecht te bepalen                      borg ter hoogte van 14,5 miljoen EURO door WiBAG, in
      termijn, ter bepaling van de omvang van de schade,                     overeenstemming is met de door de Commissie onder
      althans de Gemeenschap te veroordelen tot betaling van                 nummer N 542/95 goedgekeurde garantieregeling;
      de voorlopige begrote en nog te begroten schade, meer
      subsidiair de Gemeenschap te veroordelen tot betaling            —     artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
      van de door het Gerecht in goede justitie te bepalen                   daarin wordt voorgesteld, dat de individuele steun die
      schadevergoeding, vermeerderd met een rente van 8 %                    Oostenrijk heeft toegekend in de vorm van 0,4 mil-
      per jaar vanaf de datum van dit verzoekschrift tot de                  joen EURO steun bij de verwerving van grond en in
      datum van algehele betaling;                                           de vorm van een stille participatie ten belope van
                                                                             21,8 miljoen euro, verenigbaar is met de gemeenschappe-
—     de Commissie te veroordelen in de proceskosten.                        lijke markt;
 ---pagebreak--- 30.6.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 186/15
—     subsidiair, artikel 1 van de beschikking van 19 juli 2000        —     kennelijke dwaling bij de berekening van de intensiteit
      nietig te verklaren voorzover daarin wordt vastgesteld,                van de totale steun. Verzoekster merkt op, dat bij deze
      dat door het bondsland Burgenland gegeven garanties                    berekening geen rekening is gehouden met steun voor
      inzake vaste prijzen voor de terbeschikkingstelling van                milieubescherming en andere subsidiekosten noch met
      nutsvoorzieningen en de terbeschikkingstelling van steun               bestaande steun. Verweerster had niet alleen moeten
      voor een onbekend bedrag door het aanleggen van op de                  onderzoeken, of de in de regeling vastgelegde drempel in
      onderneming toegesneden infrastructuur, geen staats-                   acht is genomen, maar ook of de steun, ondanks de
      steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG vormen;                      onderscheiden doelstelling, gemeenschappelijke subsidie-
                                                                             kosten dekt, zoals dit is vastgelegd in de richtlijnen
                                                                             betreffende staatssteun met regionale doelstelling.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                       Tenslotte beroept verzoekster zich op onwettigheid van de
                                                                       toepassing van de in artikel 87, lid 3, EG voorziene uitzon-
                                                                       deringen en op schending van de procedureregels van ar-
                                                                       tikel 88, lid 3, EG.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (1) PB L 38 van 8.2.2001, blz. 33.
Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking
2001/102/EG van de Commissie van 19 juli 2000 betreffende
overheidssteun die Oostenrijk aan Lenzing Lyocell
GmbH & Co. KG (hierna: LLG) heeft verleend (kennisgeving
geschied onder nr. C(2000) 2454) (1). Die steun was gebonden
aan een project voor de bouw van nieuwe installaties voor
de vervaardiging van Lyocell, een nieuw type synthetische
spindraad die uit natuurlijke cellulose in celstof wordt vervaar-
digd.                                                                  Beroep, op 27 april 2001 ingesteld door Marie-Claude
                                                                       Girardot tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Tot staving van haar vordering voert verzoekster het volgende
aan:                                                                                (Zaak T-92/01)
—     dwaling ten aanzien van het recht doordat de sectoriële
                                                                                (2001/C 186/23)
      gevolgen van de aan LLG verstrekte steun niet in aanmer-
      king zijn genomen. In de bestreden beschikking is aan
      het regionale aspect van de steun voorrang toegekend
      voor het sectoriële aspect, zowel wat de regels inzake                                    (Procestaal: Frans)
      de verenigbaarheid betreft als met betrekking tot de
      procedureregels. In concreto vraagt verzoekster zich af,
      hoe verweerster staatssteun voor LLG voor het scheppen           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      van nieuwe productiecapaciteit in Burgenland heeft kun-          schappen is op 27 april 2001 beroep ingesteld tegen Commis-
      nen goedkeuren ofschoon zij zich ervan bewust was,               sie van de Europese Gemeenschappen door Marie-Claude
      dat de vezelmarkt met overcapaciteit te kampen heeft.            Girardot, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
      Verzoekster is tevens van oordeel, dat de Commissie er           J.-N. Louis en V. Peere, advocaten, domicilie gekozen hebbende
      geen rekening mee heeft gehouden dat op de sector                te Luxemburg.
      synthetische vezels specifieke maatregelen van toepassing
      zijn.                                                            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit van het selectiecomité
—     kennelijk onjuiste beoordeling van de innovatieve aard                 COM/R/A/01/1999 om verzoekster een beoordeling te
      van het product. Een van de vereisten die de Commissie                 geven die onvoldoende is om haar op de reservelijst te
      heeft gesteld om enkele van de omstreden maatregelen                   plaatsen;
      goed te keuren, heeft betrekking op het innovatieve
      karakter van het product en het productieprocédé. Vol-           —     verweerster in de kosten te verwijzen.
      gens verzoekster is Lyocell niet innovatief, noch als
      product noch als productieprocédé. Bijgevolg is geen
      sprake van gescheiden productmarkten in dier voege, dat
      de gevolgen voor de mededinging beperkt zijn.                    Middelen en voornaamste argumenten
—     miskenning van de motiveringsplicht doordat niet is              Verzoekster komt op tegen het besluit om haar niet te plaatsen
      uiteengezet, waarom de investeringen slechts beperkte            op de reservelijst van vergelijkend onderzoek COM/R/A/
      gevolgen voor de mededinging hebben.                             01/1999.


title: Zaak T-18/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juli 2006 — Deutsche Telekom/BHIM (Alles, was uns verbindet)

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/46

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juli 2006 — Deutsche Telekom/BHIM (Alles, was uns verbindet)
   (Zaak T-18/06) (1)

   (2006/C 212/80)

      Procestaal: Duits

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-406/08: Beroep ingesteld op 19 september 2008 — ICF/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/47

         Beroep ingesteld op 19 september 2008 — ICF/Commissie
   (Zaak T-406/08)
   (2009/C 44/83)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Industries Chimiques du Fluor SA (ICF) (Tunis, Tunesië) (vertegenwoordigers: M. van der Woude en T. Hennen, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking, voor zover die verzoekster raakt;

               —

               subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete aanzienlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep strekt tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C (2008) 3043 def. van de Commissie van 25 juni 2008 in zaak COMP/39.180 — Aluminiumfluoride, waarbij zij heeft vastgesteld dat sommige ondernemingen, waaronder verzoekster, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte door ten aanzien van de wereldmarkt voor aluminiumfluoride overeenstemming te bereiken over het doel van prijsverhoging, door te onderzoeken of in verschillende regio's van de wereld, waaronder Europa, een algemeen prijsniveau kan worden ingevoerd en in sommige gevallen een verdeling van de markt kan worden overeengekomen, alsmede door commercieel gevoelige informatie uit te wisselen.
   Verzoekster baseert haar beroep op vier middelen:

               —

               schending van de rechten van de verdediging en van artikel 27 van verordening nr. 1/2003 (1), voor zover de in de mededeling van de punten van bezwaar omschreven inbreuk verschilt van die welke uiteindelijk in de bestreden beschikking in aanmerking is genomen, en de bestreden beschikking is gebaseerd op stukken die in de mededeling van de punten van bezwaar niet zijn genoemd;

               —

               schending van artikel 81 EG, aangezien de bestreden beschikking een onjuiste juridische kwalificatie geeft van de aan verzoekster verweten feiten door ten onrechte een incidentele uitwisseling van informatie te kwalificeren als overeenkomst en/of onderling afgestemde feitelijke gedraging in de zin van artikel 81, lid 1, EG. Voorts kunnen de litigieuze feiten in geen geval worden gekwalificeerd als één enkele voortdurende inbreuk;

               —

               schending van artikel 23 van verordening nr. 1/2003 en van het vertrouwensbeginsel bij de vaststelling van het boetebedrag, aangezien de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste toepassing van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten door i) zich niet te hebben gebaseerd op een gecontroleerde omzet en ii) niet de totale waarde te hebben geraamd van verkopen van goederen of diensten in verband met de inbreuk in de geografische sector. Voorts heeft de Commissie de feiten onjuist gekwalificeerd. Ten slotte baseert verzoekster haar vordering tot verlaging van de boete op het geringe marktaandeel dat de partijen bij de mededingingsregeling gezamenlijk hebben en de omstandigheid dat daaraan geen uitvoering is gegeven;

               —

               schending van de met Tunesië gesloten Euro-Mediterrane Overeenkomst (2), op grond dat de Commissie uitsluitend de communautaire mededingingsregels heeft toegepast ofschoon de mededingingsregels van de Euro-Mediterrane Overeenkomst hadden moeten worden toegepast, al was het naast de communautaire mededingingsregels. De Commissie had het Associatiecomité EU/Tunesië moeten raadplegen, zoals wordt voorgeschreven door artikel 36 van de Overeenkomst. Voorts druist de eenzijdige aanpak van de Commissie in tegen het beginsel van internationale hoffelijkheid en tegen haar zorgvuldigheidsplicht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).

      (2)  Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschapen haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (PB 1998, L 97, blz. 2).


title: Gevoegde zaken C-411/10 en 493/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division), High Court of Ireland — Verenigd Koninkrijk, Ierland) — N. S. (C-411/10)/Secretary of State for the Home Department en M. E. (C-493/10), A. S. M., M. T., K. P., E. H./Refugee Applications Commissioner, Minister for Justice, Equality and Law Reform (Unierecht — Beginselen — Grondrechten — Uitvoering van Unierecht — Verbod van onmenselijke of vernederende behandelingen — Gemeenschappelijk Europees asielstelsel — Verordening (EG) nr. 343/2003 — Begrip „veilige landen” — Overdracht van asielzoeker aan verantwoordelijke lidstaat — Verplichting — Weerlegbaar vermoeden dat die lidstaat grondrechten eerbiedigt)

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 21 december 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division), High Court of Ireland — Verenigd Koninkrijk, Ierland) — N. S. (C-411/10)/Secretary of State for the Home Department en M. E. (C-493/10), A. S. M., M. T., K. P., E. H./Refugee Applications Commissioner, Minister for Justice, Equality and Law Reform
   (Gevoegde zaken C-411/10 en 493/10) (1)

   (Unierecht - Beginselen - Grondrechten - Uitvoering van Unierecht - Verbod van onmenselijke of vernederende behandelingen - Gemeenschappelijk Europees asielstelsel - Verordening (EG) nr. 343/2003 - Begrip „veilige landen” - Overdracht van asielzoeker aan verantwoordelijke lidstaat - Verplichting - Weerlegbaar vermoeden dat die lidstaat grondrechten eerbiedigt)
   2012/C 49/13
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division), High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: N. S. (C-411/10), M. E., A. S. M., M. T., K. P., E. H. (C-493/10)

      Verwerende partijen: Secretary of State for the Home Department (C-411/10), Refugee Applications Commissioner, Minister for Justice, Equality and Law Reform (C-493/10)

      in tegenwoordigheid van: International Ltd and the AIRE Centre (Advice on Individual Rights in Europe) (UK) (C-411/10), United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) (UK) (C-411/10), Equality and Human Rights Commission (EHRC) (C-411/10), Amnesty International Ltd and the AIRE Centre (Advice on Individual Rights in Europe) (IRL) (C-493/10), United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR) (IRL) (C-493/10)

      Voorwerp

   (C-411/10)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (England & Wales) — (Verenigd Koninkrijk) — Uitlegging van artikel 3, leden 1 en 2, en van de bepalingen van hoofdstuk III van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1) — Uitlegging van de minimumnormen voor de opvang van asielzoekers die zijn neergelegd in de bepalingen van richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (PB L 31, blz. 18), richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12), en richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 32, blz. 13) — Procedure om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek van een persoon met de Afghaanse nationaliteit — Risico van schending van grondrechten in geval van overneming door de voorheen verantwoordelijke lidstaat — Aard en draagwijdte van de bescherming die aan een asielzoeker wordt verleend door de bepalingen van het Handvest van de grondrechten en van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
   (C-493/10)
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Ireland — Uitlegging van de artikelen 3, lid 2, en 18 van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1) — Procedure om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van asielverzoeken van burgers van verschillende derde landen (Afghanistan, Iran en Algerije) — Verplichting voor een lidstaat om de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek op zich te nemen op grond van artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 343/2003, indien het risico bestaat dat de grondrechten van de indiener van het verzoek worden geschonden en/of dat de in de richtlijnen 2003/9/EG, 2004/83/EG en 2005/85/EG vastgestelde minimumnormen niet worden toegepast door de lidstaat die overeenkomstig de criteria van die verordening verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek

      Dictum

               1)

               De beslissing genomen door een lidstaat op basis van artikel 3, lid 2, van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, om een asielverzoek waarvoor hij volgens de criteria van hoofdstuk III van deze verordening niet verantwoordelijk is, al dan niet te behandelen, voert het Unierecht uit in de zin van artikel 6 VEU en/of artikel 51 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               2)

               Het Unierecht staat in de weg aan de toepassing van een onweerlegbaar vermoeden dat de op basis van artikel 3, lid 1, van verordening nr. 343/2003 verantwoordelijke lidstaat de grondrechten van de Europese Unie eerbiedigt.
               Artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten, daaronder begrepen de nationale rechterlijke instanties, een asielzoeker niet aan de „verantwoordelijke lidstaat” in de zin van verordening nr. 343/2003 mogen overdragen wanneer zij niet onkundig kunnen zijn van het feit dat de tekortkomingen in het systeem van de asielprocedure en de opvangvoorzieningen voor asielzoekers in deze lidstaat ernstige, op feiten berustende gronden vormen om aan te nemen dat de asielzoeker een reëel risico zal lopen op onmenselijke of vernederende behandelingen in de zin van deze bepaling.
               Onder voorbehoud van de door artikel 3, lid 2, van verordening nr. 343/2003 geboden mogelijkheid om het verzoek zelf te behandelen moet, wanneer een asielzoeker niet kan worden overgedragen aan een andere lidstaat van de Europese Unie en deze staat op basis van de criteria van hoofdstuk III van deze verordening de verantwoordelijke lidstaat is, de lidstaat die de asielzoeker diende over te dragen de criteria van dit hoofdstuk verder onderzoeken, teneinde na te gaan of een andere lidstaat volgens een van de latere criteria verantwoordelijk is om het asielverzoek te behandelen.
               Van belang is echter dat de lidstaat waar de asielzoeker zich bevindt, erop toeziet dat hij een situatie waarin de grondrechten van de asielzoeker worden geschonden, niet erger maakt door de procedure om de verantwoordelijke lidstaat te bepalen, onredelijk lang te laten duren. Zo nodig dient hij het verzoek zelf te behandelen overeenkomstig artikel 3, lid 2, van verordening nr. 343/2003.

               3)

               De artikelen 1, 18 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie leiden niet tot een ander antwoord.

               4)

               Voor zover de bovenstaande vragen rijzen in verband met de verplichtingen van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, moeten de tweede tot en met de zesde vraag in zaak C-411/10 niet anders worden beantwoord wanneer rekening wordt gehouden met Protocol (nr. 30) betreffende de toepassing van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie op de Republiek Polen en het Verenigd Koninkrijk.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.

      PB C 13 van 15.1.2011.


title: Zaak F-108/11: Beroep in gesteld op 24 oktober 2011 — ZZ/Commissie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/69

      Beroep in gesteld op 24 oktober 2011 — ZZ/Commissie
      (Zaak F-108/11)
      (2012/C 25/133)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Fratini en F. Filpo, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit van de jury om de verzoekende partij niet toe te laten tot algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/198/10 op grond dat zij niet over de vereiste beroepservaring zou beschikken

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  het besluit van het EPSO om de verzoekende partij niet toe te laten tot algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/198/10 nietig verklaren;

                  —

                  de Commissie gelasten om alle nodige maatregelen te treffen om de verzoekende partij in dezelfde positie te plaatsen als die waarin zij zou verkeren indien zij was toegelaten tot het vergelijkend onderzoek;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Beroep, op 14 februari 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Cascina Laura sas di Arch. Aldo Delbò e C. en tegen Gariboldi Engineering Company Srl (Zaak C-65/97)

text:
26 . 4 . 97             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr. C 131/3
1 . Wijst de hogere voorziening af.                                                          BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
2 . Verwijst requirante in de kosten.                                                              van 5 februari 1997
                                                                          in zaak C-51/95 P: Unifruit Hellas EPE tegen Commissie
0 PB nr. C 16 van 20 . 1 . 1996 , blz . 6 .
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (')
                                                                          (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijk
                                                                          heid — Specifieke maatregelen voor bewaking van invoer
                                                                          van tafelappelen — Compenserende heffing — Cumulatie
                                                                          — Producten onderweg naar Gemeenschap — Beginsel
                                                                                van bescherming van gewettigd vertrouwen
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( 97/C 131 /06 )
                           (Tweede Kamer)
                         van 13 maart 1997                                                          (Procestaai: Grieks)
in zaak C-109/95 (verzoek van de Polymeles Protodikeio
te Athene om een prejudiciële beslissing): Astir AE tegen                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                        Elliniko Dimosio (')                                                  de Jurisprudentie van het Hof)
(Restituties bij uitvoer voor landbouwproducten — Verlies
van handelswaar onderweg door overmacht — Gedifferen                     In zaak C-51 /95 P, Unifruit Hellas EPE, vennootschap
                           tieerde restitutie)                            naar Grieks recht, gevestigd te Athene, vertegenwoordigd
                                                                           door I. Soufleros, advocaat te Athene, domicilie gekozen
                             ( 97/C 131 /05 )
                                                                           hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
                                                                           aldaar, Grand-Rue 31 , betreffende hogere voorziening te
                         (Procestaai: Grieks)                              gen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                           Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) van 15 decem
                                                                           ber 1994, Unifruit Hellas/Commissie (T-489/93 , Jurispru
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in            dentie 1994, blz. 11-1201 ), en strekkende tot vernietiging
                   de Jurisprudentie van het Hof)                          van dat arrest, andere partij bij de procedure : Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen ( gemachtigden: X. Ya
                                                                           taganas en T. Christoforou ), heeft het Hof (Tweede Ka
 In zaak C-109/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                    mer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresi
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Polyme                   dent, G. Hirsch ( rapporteur) en R. Schintgen, rechters;
 les Protodikeio te Athene, in het aldaar aanhangig geding                 advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier : R. Grass, op
 tussen Astir AE en Elliniko Dimosio, om een prejudiciële                  5 februari 1997 een beschikking gegeven waarvan het dic
 beslissing over de uitlegging van de artikelen 10, lid 4, 20              tum luidt als volgt:
 en 21 van Verordening ( EEG ) nr. 2730/79 van de Commis
 sie van 29 november 1979 houdende gemeenschappelijke
 uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van restituties bij              1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.
 uitvoer voor landbouwproducten ( PB nr. L 317 van 12 . 12 .
  1979, blz . 1 ), heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld              2 . Requirante wordt in de kosten verwezen.
 als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, G. Hirsch ( rap
 porteur) en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal :                   (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
 M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmi
 nistrateur, op 13 maart 1997 een arrest gewezen waarvan
 het dictum luidt als volgt:
  De artikelen 10, lid 4, 20 en 21 van Verordening (EEG)
  nr. 2730/79 van de Commissie van 29 november 1979                        Beroep, op 14 februari 1997 ingesteld door Commissie
  houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen inza                  van de Europese Gemeenschappen tegen Cascina Laura
  ke het stelsel van restituties bij uitvoer van landbouwpro               sas di Arch. Aldo Delbó e C. en tegen Gariboldi
  ducten, moeten aldus worden uitgelegd, dat de marktdeel                                       Engineering Company Sri
  nemer geen recht op restitutie bij uitvoer heeft, wanneer                                            ( Zaak C-65/97)
  het betrokken product, na het geografische grondgebied
  van de Gemeenschap te hebben verlaten, onderweg als ge                                                ( 97/C 131 /07)
  volg van overmacht verloren is gegaan, ingeval eenzelfde
  restitutievoet is vastgesteld voor alle derde landen, met uit
  zondering van één land, waarvoor geen restitutie is vastge               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
  steld.                                                                    is op 14 februari 1997 beroep ingesteld tegen Cascina
                                                                            Laura sas di Arch . Aldo Delbö e C. , gevestigd te Novara
  H PB nr. C 137 van 3 . 6 . 1995 , blz . 14 .
                                                                             ( Italië ), en tegen Gariboldi Engineering Company Sri, ge
                                                                            vestigd te Milaan ( Italië ), door Commissie van de Euro
                                                                            pese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door P. Stanca
                                                                            nelli, lid van haar juridische dienst, en door F. Pasquier,
 ---pagebreak--- Nr. C 131 /4           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 4 . 97
ambtenaar in dienst van haar juridische dienst in het kader            Middelen en voornaamste argumenten
van de uitwisseling met nationale ambtenaren, als gemach
tigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat te Vicenza,             Het beroep, ingesteld krachtens een arbitragebeding, strekt
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                    tot terugvordering van financiële steun die verzoekster aan
van C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                     verweerster had toegekend voor de verwezenlijking van
                                                                       een systeem voor de inzameling en recycling van vaste af
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                      valstoffen in een particuliere onderneming. De Commissie
                                                                       heeft besloten de overeenkomst, naar Italiaans recht, op te
— Cascina Laura en Gariboldi hoofdelijk te veroordelen                 zeggen" wegens niet-uitvoering door verweerster.
     tot terugbetaling van 479 134 ecu, vermeerderd met
     interessen vanaf de dag van uitkering van voornoemd
     bedrag, te weten maandelijks 1 742 ecu vanaf 31 juli
     1990 en 2 464 ecu vanaf 20 april 1991 , tezamen 4 206
     ecu vanaf 20 april 1991 , tot de datum van terugbeta
                                                                       Hogere voorziening, op 18 februari 1997 ingesteld door
     ling;
                                                                       Kruidvat BVBA tegen het arrest, op 12 december 1996 in
                                                                       zaak T-87/92 tussen enerzijds Kruidvat BVBA en ander
— Cascina Laura en Gariboldi hoofdelijk te veroordelen
                                                                       zijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder
     tot vergoeding aan de Commissie van 100 000 ecu of                steund door Parfums Givenchy SA, Comité de liaison des
     een andere billijk te achten vergoeding;                          syndicats européens de l'industrie de la parfumerie et des
                                                                       cosmétiques, en door Fédération européenne des parfu
— Cascina Laura en Gariboldi hoofdelijk in de kosten te                meurs détaillants, gewezen door het Gerecht van eerste
     verwijzen.                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak C-70/97 P)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 131 /09 )
Het beroep, ingesteld krachtens een arbitragebeding, strekt
tot terugvordering van financiële steun die verzoekster aan            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verweersters heeft toegekend met het oog op de verwezen               is op 18 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door
lijking van een project voor elektrische en warmtecogene              Kruidvat BVBA, vertegenwoordigd door O. W. Brouwer,
ratie van de uit residuen van de rijstproductie ( rijststro )          advocaat te Amsterdam, en F. P. Louis en P. Wytinck, ad
verkregen biomassa. De Commissie heeft besloten de over               vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
eenkomst, naar Italiaans recht, op te zeggen omdat ver                burg ten kantore van M. Loesch, 11 , rue Goethe, tegen
weersters deze niet uitvoeren .                                        het arrest, op 12 december 1996 in zaak T-87/92 tussen
                                                                       enerzijds Kruidvat BVBA en anderzijds Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen, ondersteund door Parfums Gi
                                                                       venchy SA, Comité de liaison des syndicats européens de
                                                                        l'industrie de la parfumerie et des cosmétiques, en door Fé
                                                                       dération européenne des parfumeurs détaillants, gewezen
Beroep, op 18 februari 1997 ingesteld door Commissie                    door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
van de Europese Gemeenschappen tegen SNUA Sri ( Servizi                meenschappen.
                   Netezza Urbana ed Affini )
                         ( Zaak C-69/97)                               Appellante concludeert dat het den Hove behage:
                           ( 97/C 131 /08 )                            — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 de
                                                                             cember 1996 in zaak T-87/92 te vernietigen en, zo mo
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     gelijk, zelf het door Kruidvat BVBA bij het Gerecht
 is op 18 februari 1997 beroep ingesteld tegen SNUA Sri                      van eerste aanleg ingediende verzoek tot vernietiging
                                                                             ontvankelijk te verklaren; en
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 genwoordigd door P. Stancanelli en J.-F. Pasquier, leden               — de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
 van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie ge                 procedure.
 kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
 de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  Middelen en voornaamste argumenten
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       — Schending van artikel 173 , lid 4, van het EG-Verdrag:
                                                                             — door een onjuiste interpretatie en een verkeerde
 — SNUA te veroordelen tot terugbetaling van 195 397
                                                                                toepassing van de voorwaarden van deelname aan
      ecu, vermeerderd met interessen ten bedrage van 43,09
                                                                                de mededingingsprocedure, als element van indivi
      ecu per dag, te rekenen vanaf 1 april 1988 tot de da
                                                                                dualisering in de zin van artikel 173, lid 4, van het
      tum van daadwerkelijke betaling;
                                                                                EG-Verdrag,
 — SNUA te veroordelen tot betaling aan de Commissie                         — door te overwegen dat Kruidvat niet individueel
      van een bedrag van 60 000 ecu dan wel een andere bil                       wordt geraakt door de bestreden beschikking van
      lijk te achten vergoeding;                                                  de Commissie, hoewel Kruidvat ten tijde van het
                                                                                nemen van deze beschikking reeds was betrokken
 — SNUA in de kosten te verwijzen.                                                in een door Givenchy bij de nationale rechter aan