title: Zaak T-662/13: Beroep ingesteld op 12 december 2013 — dm-drogerie markt/BHIM — Diseños Mireia (D en M)

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/12

         Beroep ingesteld op 12 december 2013 — dm-drogerie markt/BHIM — Diseños Mireia (D en M)
   (Zaak T-662/13)
   2014/C 61/21
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: dm-drogerie markt GmbH & Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Bludovsky en C. Mellein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Diseños Mireia, SL (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in R 911/2012-1 en nietigverklaring van het bestreden merk;

               —

               subsidiair: vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 911/2012-1 en terugverwijzing van de zaak;

               —

               subsidiair: vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 911/2012-1.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande uit de letters „D” en „M” voor waren van klasse 14 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 737 917

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „dm”, ingeschreven onder nr. 3 984 044 voor waren van klasse 14

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkenverordening


title: Zaak C-147/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 23 maart 2017 — Sindicatul Familia Constanța e.a./Direcția Generală de Asistență Socială și Protecția Copilului Constanța

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 23 maart 2017 — Sindicatul Familia Constanța e.a./Direcția Generală de Asistență Socială și Protecția Copilului Constanța
   (Zaak C-147/17)
   (2017/C 231/04)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Constanţa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sindicatul Familia Constanța e.a.

      Verwerende partij: Direcția Generală de Asistență Socială și Protecția Copilului Constanța

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 3, van richtlijn 2003/88/EG (1), gelezen in samenhang met artikel 2 van richtlijn 89/391/EEG (2), aldus worden uitgelegd dat werkzaamheden als die van pleegouder, die verzoekers verrichten, van de werkingssfeer van deze bepaling zijn uitgesloten?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 17 van richtlijn 2003/88/EG dan aldus worden uitgelegd dat voor werkzaamheden als die van pleegouder, die verzoekers verrichten, van artikel 5 van de richtlijn kan worden afgeweken op grond van [artikel 17,] leden 1, 3, onder b) en c), of lid 4, onder b)?

               3)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, moet artikel 17, lid 1 of, waar van toepassing, artikel 17, lid 3 of 4, van richtlijn 2003/88/EG dan aldus worden uitgelegd dat een dergelijke afwijking expliciet moet zijn of aldus dat zij ook impliciet kan zijn, door een bijzondere regeling vast te stellen die voor een bepaalde beroepsactiviteit andere regels voor de organisatie van de arbeidstijden voorschrijft? Indien een dergelijke afwijking niet expliciet hoeft te zijn, wat zijn dan de minimumvoorwaarden opdat een nationale regeling kan worden geacht een afwijking in te voeren, en kan een dergelijke afwijking worden uitgedrukt volgens de modaliteiten die uit wet nr. 272/2004 voortvloeien?

               4)

               Indien vraag 1, 2 of 3 ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 2, punt 1, van richtlijn 2003/88/EG dan aldus worden uitgelegd dat de periode die een pleegouder in de eigen woning of op een andere plaats naar keuze met een pleegkind doorbrengt arbeidstijd vormt, ook al verricht hij of zij geen van de werkzaamheden die volgens de individuele arbeidsovereenkomst tot diens taken behoren?

               5)

               Indien vraag 1, 2 of 3 ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 5 van richtlijn 2003/88/EG dan aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als die van artikel 122 van wet nr. 272/2004? En indien het antwoord luidt dat artikel 17, lid 3, onder b) en c), of artikel 17, lid 4, onder b), van de richtlijn van toepassing is, moet dit artikel dan aldus worden uitgelegd dat het aan deze nationale regeling in de weg staat?

               6)

               Indien vraag 1 ontkennend en vraag 4 eventueel bevestigend wordt beantwoord, kan artikel 7, lid 2, van richtlijn 2003/88/EG dan aldus worden uitgelegd dat het evenwel niet belet dat schadevergoeding wordt toegekend ten bedrage van de uitbetaling die de werknemer tijdens de jaarlijkse vakantie zou hebben ontvangen omdat pleegouders gezien de aard van de door hen verrichte activiteiten geen vakantie kunnen opnemen, of omdat de werknemer, hoewel formeel vakantie is toegekend, in de praktijk dezelfde activiteiten blijft verrichten indien geen toestemming is verleend om in de betrokken periode van het pleegkind te worden gescheiden? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, is het dan, om voor schadevergoeding in aanmerking te komen, noodzakelijk dat de werknemer heeft verzocht om van het kind te worden gescheiden en de werkgever daarvoor geen toestemming heeft verleend?

               7)

               Indien vraag 1 ontkennend, vraag 4 bevestigend, en vraag 6 ontkennend wordt beantwoord, staat artikel 7, lid 1, van de richtlijn dan in de weg aan een bepaling als artikel 122, lid 3, onder d), van wet nr. 272/2004 in een situatie waarin deze wet de werkgever beoordelingsvrijheid biedt bij de beslissing om al dan niet toestemming te geven om tijdens vakanties van het kind te worden gescheiden, en indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, vormt het feit dat als gevolg van de toepassing van deze wetsbepaling geen vakantie kan worden opgenomen een zodanige schending van Unierecht dat de werknemer voor schadevergoeding in aanmerking komt? Indien dat het geval is, moet een dergelijke schadevergoeding dan door de staat worden betaald wegens schending van artikel 7 van de richtlijn, of door de als werkgever optredende overheidsinstelling die in de vakantieperiode geen scheiding van het pleegkind heeft gegarandeerd? Is het in deze situatie om voor schadevergoeding in aanmerking te komen noodzakelijk dat de werknemer heeft verzocht om van het kind te worden gescheiden en dat de werkgever daarvoor geen toestemming heeft verleend?

      (1)  Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB 2003, L 299, blz. 9).

      (2)  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB 1989, L 183, blz. 1).


title: Zaak T-771/16: Beroep ingesteld op 24 oktober 2016 — Toontrack Music/EUIPO (EZMIX)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/45

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2016 — Toontrack Music/EUIPO (EZMIX)
   (Zaak T-771/16)
   (2017/C 014/53)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Toontrack Music AB (Umeå, Zweden) (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „EZMIX” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 945 423

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 27 juli 2016 in zaak R 2436/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b) en c), artikel 7, lid 2, en de artikelen 43 en 65 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad inzake het Uniemerk, en

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van verzoekster en in zijn eigen kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van artikel 7, lid 2, en van artikel 43 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-492/07 P: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 april 2009 — Sanchez Ferriz e.a./Commissie ( Hogere voorziening — Openbaar ambt — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2005 — Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren — Vermenigvuldigingsfactoren — Artikelen 6 en 10 van bijlage XIII bij statuut — Belang bij aanvoeren van middel )

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/39

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 24 april 2009 — Sanchez Ferriz e.a./Commissie
   (Zaak T-492/07 P) (1)

   („Hogere voorziening - Openbaar ambt - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2005 - Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren - Vermenigvuldigingsfactoren - Artikelen 6 en 10 van bijlage XIII bij statuut - Belang bij aanvoeren van middel”)
   2009/C 141/81
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Carlos Sanchez Ferriz (Brussel, België), en de negen andere ambtenaren van de Commissie van de Europese Gemeenschappen wier naam in de bijlage bij het arrest is vermeld (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 17 oktober 2007, Ferriz e.a./Commissie (F-115/06, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Carlos Sanchez Ferriz en de negen andere ambtenaren van de Commissie wier naam in de bijlage bij het arrest is vermeld, zullen hun eigen kosten dragen, alsmede de kosten die de Commissie zijn opgekomen in de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 7 november 1996 in zaak C-221/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg (Niet-nakoming - Niet omzetting van Richtlijn 91/263/EEG - Telecommunicatie - Eindapparatuur voor telecommunicatie - Onderlinge erkenning van conformiteit van apparatuur)

text:
 11 . 1 . 97           NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 9/7
het kapitaal dat de Commissie krachtens artikel 73 van                     volgt: J. L. Murray, president van de Vierde Kamer, waar
het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeen                      nemend voor de president van de Zesde Kamer C. N. Ka
schappen wegens een beroepsziekte aan een van haar amb                    kouris, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), G. Hirsch en H.
tenaren verschuldigd is, heeft het Hof ( Zesde Kamer), sa                 Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;
mengesteld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident, C. N.                 griffier: R. Grass, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen
Kakouris en P. J. G. Kapteyn ( rapporteur), rechters; advo                waarvan het dictum luidt als volgt:
caat-generaal : A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, ad
junct-griffier, op 24 oktober 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         1 . Wijst de hogere voorziening af.
 1 . Veroordeelt Royale beige NV, Assurances Générales de                  2 . Verwijst requiranten in de kosten.
      France SA, Caisse nationale de Prévoyance, Les Mu
      tuelles du Mans, Assurantie van de Belgische Boeren
      bond NV, Hannover NV, AG-Securitas en Condor om                       (') PB nr. C 189 van 22 . 7. 1995 , blz . 6 .
      aan de Commissie 25 794 194 Bfr. te betalen, vermeer
      derd met 8 % rente vanaf 6 mei 1 994.
2. Verwijst Royale beige NV, Assurances Générales de
      France SA, Caisse nationale de Prévoyance, Les Mu
      tuelles du Mans, Assurantie van de Belgische Boeren
      bond NV, Hannover NV, AG-Securitas en Condor in                                         ARREST VAN HET HOF
      de kosten.
                                                                                ( Zesde Kamer)
0 ) PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 , blz . 13 .                                                  van 7 november 1996
                                                                           in zaak C-221/94: Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg p )
                                                                            (Niet-nakoming — Niet omzetting van Richtlijn 91/263/
                                                                           EEG — Telecommunicatie — Eindapparatuur voor tele
                   ARREST VAN HET HOF                                      communicatie — Onderlinge erkenning van conformiteit
                                                                                van apparatuur)
                          ( Zesde Kamer)
                                                                                ( 97/C 9/ 13 )
                      van 24 oktober 1996
in zaak C-91/95 P: R. Tremblay e.a. tegen Commissie van
                de Europese Gemeenschappen ( ! )                                                  (Procestaai: Frans)
(Hogere voorziening — Mededinging — Afwijzing van
         klacht — Ontbreken van communautair belang)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                             ( 97/C 9/ 12 )                                                 de Jurisprudentie van het Hof)
                       (Procestaai: Frans)
                                                                           In zaak C-221 /94, Commissie van de Europese Gemeen
                                                                           schappen ( gemachtigden: A. C. Jessen en J.-F. Pasquier )
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             tegen Groothertogdom Luxemburg ( gemachtigde: N.
                 de Jurisprudentie van het Hof)                            Schmit), betreffende een beroep strekkende tot vaststelling
                                                                           dat het Groothertogdom Luxemburg, primair door niet
                                                                           binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte
In zåak C-91/95 P, R. Tremblay, te Vernantes ( Frankrijk ),                lijke maatregelen vast te stellen die nodig zijn om te vol
H. Kestenberg, te Saint-André-les-Vergers ( Frankrijk ), Syn              doen aan Richtlijn 91 /263/EEG van de Raad van 29 april
dicat des exploitants de lieux de loisirs ( SELL ), aan de                 1991 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
Franse Code du travail onderworpen vakvereniging, geves                   der Lid-Staten betreffende eindapparatuur voor telecom
tigd te Parijs, vertegenwoordigd door J.-C. Fourgoux, ad                  municatie en de onderlinge erkenning van de conformiteit
vocaat te Parijs domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  van de apparatuur (PB 1991 , L 128 , blz . 1 ), en subsidiair
ten kantore van P. Schiltz, Rue Béatrix de Bourbon 4, be                  door de Commissie niet onmiddellijk van die maatregelen
treffende hogere voorziening tegen het op 24 januari 1995                  in kennis te stellen, de krachtens de richtlijn en in het bij
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    zonder artikel 17 daarvan, op hem rustende verplichtingen
meenschappen (Tweede Kamer) in zaak T-5/93 gewezen                        niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde Kamer), samenge
arrest tussen Tremblay e.a . en de Commissie van de Euro                  steld als volgt: G. F. Mancini, kamerpresident ( rappor
pese Gemeenschappen, en strekkende tot gedeeltelijke ver                 teur), J. L. Murray, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn en
nietiging van dat arrest (Jurispr. 1995, blz. 11-185 ), andere            H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz;
partij bij de procedure: Commissie van de Europese Ge                    griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 7 november
meenschappen (gemachtigden: G. Marenco en G. de Berg                      1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
ues ), heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als                     volgt:
 ---pagebreak--- Nr. C 9/8             NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11 . 1 . 97
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wette                 aldus worden uitgelegd, dat het geen betrekking beeft op
     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen              een persoon die een onbezoldigde activiteit verricht be
     om te voldoen aan Richtlijn 91 /263/EEG van de Raad                   staande in de verzorging van zijn of haar gehandicapte
     van 29 april 1991 inzake de onderlinge aanpassing van                 echtgenoot, ongeacht de omvang van deze activiteit en de
     de wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindappara                 voor de uitoefening vereiste bekwaamheid, voor zover
     tuur voor telecommunicatie en de onderlinge erken                    deze persoon daarvoor geen beroepsactiviteit heeft opgege
     ning van de conformiteit van de apparatuur, is het                    ven of het zoeken naar werk heeft onderbroken.
     Groothertogdom Luxemburg de krachtens de richtlijn
     en in het bijzonder artikel 1 7 daarvan op hem rustende               (') PB nr. C 174 van 8 . 7. 1995 , blz . 2 .
     verplichtingen niet nagekomen.
2 . Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in
     de kosten.
(') PB nr. C 254 van 10 . 9 . 1994 , blz . 10 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer)
                                                                                van 7 november 1996
                                                                           in zaak C-262/95 : Commissie van de Europese Gemeen
                  ARREST VAN HET HOF                                                schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (')
                         (Vijfde Kamer)                                    (Niet-nakoming — Niet-omzetting van Richtlijnen 82/
                    van 7 november 1996
                                                                           176/EEG, 83/513/EEG, 84/156/EEG, 84/491/EEG en 86/
                                                                           280ZEEG betreffende de lozing van bepaalde gevaarlijke
in zaak C-77/95 (verzoek van het Hanseatische Oberlan                                     stoffen in het aquatisch milieu)
desgericht in Bremen om een prejudiciële beslissing): B.-A.
Züchner tegen Handelskrankenkasse (Ersatzkasse ) Bre                                                   ( 97/C 9/15 )
                               men (^
(Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied                                              (Procestaai: Duits)
van sociale zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Beroepsbe
                               volking)
                            ( 97/C 9/14 )                                   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaal: Duits)
                                                                           In zaak C-262/95 , Commissie van de Europese Gemeen
                                                                           schappen ( gemachtigde: G. zur Hausen ) tegen Bondsrepu
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             bliek Duitsland (gemachtigde: E. Röder), betreffende een
                de Jurisprudentie van het Hof)                             verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Bondsrepu
                                                                           bliek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijnen de
In zaak C-77/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                      nodige maatregelen vast te stellen om te voldoen aan
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Hanseatische
Oberlandesgericht in Bremen ( Duitsland ) in het aldaar
aanhangig geding tussen B.-A. Züchner en Handelskran                     — Richtlijn 82/176/EEG van de Raad van 22 maart 1982
kenkasse ( Ersatzkasse ) Bremen, om een prejudiciële beslis                   betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
sing over de uitlegging van Richtlijn 79/7/EEG van de                          voor kwiklozingen afkomstig van de sector elektrolyse
Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke                          van alkalichloriden ( PB 1982, L 81 , blz . 29 ),
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale ze
kerheid ( PB 1979, L 6 , blz . 24 ), en de beginselen van het             — Richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september
gemeenschapsrecht betreffende de overheidsaansprakelijk                        1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstel
heid, heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt:                  lingen voor lozingen van cadmium (PB 1983 , L 291 ,
L. Sevón, kamerpresident, waarnemend voor de president                         blz . 1 ),
van de Vijfde Kamer ( rapporteur), C. Gulmann, D. A. O.
Edward, J.-P. Puissochet en P. Jann, rechters; advocaat-ge
neraal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. A. Rühl,                    — Richtlijn 84/156/EEG van de Raad van 8 maart 1984
hoofdadministrateur, op 7 november 1996 een arrest ge                         betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen
wezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                      voor kwiklozingen afkomstig van andere sectoren dan
                                                                               de elektrolyse van alkalichloriden ( PB 1984, L 74,
                                                                               blz. 49 ),
Artikel 2 van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 de
cember 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging
van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                    — Richtlijn 84/491 /EEG van de Raad van 9 oktober
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet                           1984 betreffende de grenswaarden en kwaliteitsdoel


title: Zaak C-538/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 4 december 2008 — X Holding BV tegen Staatssecretaris van Financiën

text:
               7.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden op 4 december 2008 — X Holding BV tegen Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-538/08)
   (2009/C 55/12)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: X Holding BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 11, lid 4, van de Tweede richtlijn (1) en artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn (2) zo worden uitgelegd dat een lidstaat die gebruik heeft willen maken van de in die artikelen geboden mogelijkheid tot (handhaving van de) uitsluiting van aftrek met betrekking tot categorieën van uitgaven die worden omschreven als „het gelegenheid geven tot privévervoer” voldaan heeft aan de voorwaarde een categorie van voldoende bepaal bare goederen en diensten aan te wijzen?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, bieden artikel 6, lid 2, en artikel 17, leden 2 en 6, van de Zesde richtlijn ruimte voor een nationale wettelijke regeling als in het geding aan de orde is, die vóór de inwerkingtreding van die richtlijn is vastgesteld en op grond waarvan een belastingplichtige de btw betaald bij de aanschaf van bepaalde goederen en diensten die gedeeltelijk voor bedrijfsdoeleinden en gedeeltelijk voor privédoeleinden van het personeel wordt gebruikt, niet volledig in aftrek te weten slechts voor zover de btw kan brengen, toerekenbaar is aan het gebruik voor bedrijfsdoeleinden?

      (1)  Tweede richtlijn 67/228/EEG van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Structuur en wijze van toepassing van het gemeenschappelijk stelstel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 71, blz. 1303).

      (2)  Zesde richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-696/14 P: Arrest van het Gerecht van 27 januari 2016 — Montagut Viladot/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Aanwerving — Vergelijkend onderzoek voor de vorming van een aanwervingreserve van administrateurs van de rang AD 5 — Besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om rekwirant niet op de reservelijst te plaatsen — Diploma dat niet voldoet aan de voorwaarden van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek — Verwerping van het beroep in eerste aanleg”)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/42

         Arrest van het Gerecht van 27 januari 2016 — Montagut Viladot/Commissie
   (Zaak T-696/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Aanwerving - Vergelijkend onderzoek voor de vorming van een aanwervingreserve van administrateurs van de rang AD 5 - Besluit van de jury van het vergelijkend onderzoek om rekwirant niet op de reservelijst te plaatsen - Diploma dat niet voldoet aan de voorwaarden van de aankondiging van het vergelijkend onderzoek - Verwerping van het beroep in eerste aanleg”))
   (2016/C 098/55)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Bernat Montagut Viladot (Schaerbeek, België) (vertegenwoordigers: F.A. Rodríguez-Gigirey Pérez en J.A. Simón Sánchez, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Galindo Martín en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 15 juli 2014, Montagut Viladot/Commissie (F-160/12, JurAmbt., EU:F:2014:190), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Montagut Viladot wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak C-164/11: Beroep ingesteld op 5 april 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/13

         Beroep ingesteld op 5 april 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-164/11)
   2011/C 186/22
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: W. Mölls, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek, door niet de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om haar stelsel van belasting van elektriciteit aan te passen aan het bepaalde in richtlijn 2003/96/EG (1), ondanks het verstrijken van de in artikel 18, lid 10, tweede alinea, van deze laatste vastgelegde overgangstermijn, niet heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               —

               De Franse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In haar verzoekschrift zet de Commissie uiteen dat ondanks het verstrijken van de aan verweerster gestelde overgangstermijn, op 1 januari 2009, deze laatste nog steeds niet alle aspecten van haar stelsel van belasting op elektriciteit aan de bepalingen van de richtlijn heeft aangepast. Volgens de Franse autoriteiten geeft wet nr. 2010-1488 van 7 december 2010, die is vastgesteld en in werking is getreden na het verstrijken van de in het met redenen omklede advies gestelde termijn, in nationaal recht uitvoering aan de richtlijn. Volgens de Commissie moet het onderhavige beroep worden beoordeeld aan de hand van de stand van het nationale recht op het moment waarop de in het met redenen omklede advies gestelde termijn verstreek.
   Hoe dan ook heeft Frankrijk volgens de Commissie nog steeds niet alle aspecten van haar stelsel van belasting van elektriciteit aangepast aan de bepalingen van de richtlijn. Verzoekster verwerpt het argument van de nationale autoriteiten dat de richtlijn accijnsverhogingen, afhankelijk van de betrokken geografische zones, niet verbiedt. De richtlijn voert juist het beginsel in dat voor alle elektriciteitsverbruik in een zelfde lidstaat hetzelfde tarief geldt en bevat in de artikelen 5, 14, 15 en 17 een limitatieve opsomming van de uitzonderingen op dat beginsel.
   De Commissie verwerpt overigens het standpunt van de Franse autoriteiten dat de gehanteerde tariefverschillen geen gevaar voor fraude meebrengen, geen extra last leggen op de marktdeelnemers en de toegang tot de markt van buitenlandse leveranciers niet beperken.

      (1)  Richtlĳn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PB L 283, blz. 51).


title: Zaak C-7/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Essen (Duitsland) op 12 januari 2015 — Strafzaak tegen Kanapathippilai Kanageswaran

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Essen (Duitsland) op 12 januari 2015 — Strafzaak tegen Kanapathippilai Kanageswaran
   (Zaak C-7/15)
   (2015/C 127/13)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Essen

      Partij in de strafzaak

   Kanapathippilai Kanageswaran

      Prejudiciële vraag

   Is het opnemen van de Liberation Tigers of Tamil Eelam op de lijst voorzien in artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme (1) voor de periode van 9 september 2007 tot en met 24 mei 2009, in het bijzonder op grond van de besluiten van de Raad van 29 mei 2006 (2006/379/EG) (2), 28 juni 2007 (2007/445/EG) (3), 20 december 2007 (2007/868/EG in de gerectificeerde versie van het besluit van dezelfde dag) (4), 15 juli 2008 (2008/583/EG) (5) en 26 januari 2009 (2009/62/EG) (6), ongeldig?

      (1)  PB L 344, blz. 70.

      (2)  PB L 144, blz. 21.

      (3)  PB L 169, blz. 58.

      (4)  PB L 340, blz. 100.

      (5)  PB L 188, blz. 21.

      (6)  PB L 23, blz. 25.


title: Zaak C-33/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 24 januari 2012 — Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 24 januari 2012 — Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-33/12)
   2012/C 126/07
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Körös-vidéki Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Prejudiciële vraag

   Zijn dijken die als blijvend grasland worden gebruikt, oppervlakten cultuurgrond in de zin van artikel 143 ter, lid 4, van verordening (EG) nr. 1782/2003 [van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001] (1), ook al worden zij niet in de eerste plaats voor landbouwdoeleinden gebruikt, maar voor waterbouwkundige doeleinden en ter voorkoming van overstromingen?

      (1)  PB L 270, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 september 2002 in zaak T-199/99: Sgaravatti Mediterranea Srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Intrekking van financiële bĳstand — Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Vooraf horen van ontvanger van bĳstand — Passend onderzoek van geval door Commissie — Recht van verweer — Kennelĳk onjuiste beoordeling van feiten — Motivering — Vertrouwensbeginsel — Beginsel van legaliteit van sanctie — Evenredigheidsbeginsel")

text:
C 305/20                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          7.12.2002
                                                        GERECHT VAN EERSTE AANLEG
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 25 september 2002
                      van 26 september 2002
                                                                            in de gevoegde zaken T-201/00 en T-384/00: Agnès
                                                                            Ajour en anderen tegen Commissie van de Europese
in zaak T-199/99: Sgaravatti Mediterranea Srl tegen Com-                                            Gemeenschappen ( 1)
         missie van de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                            („Ambtenaren — Bezoldiging — Aanpassingscoëfficiënt
                                                                            voor Ierland — Kosten van levensonderhoud te Dublin —
(„EOGFL — Intrekking van financiële bijstand — Artikel 24                                 Artikelen 64 en 65 van het Statuut”)
van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Vooraf horen van
ontvanger van bijstand — Passend onderzoek van geval door
Commissie — Recht van verweer — Kennelijk onjuiste                                                     (2002/C 305/43)
beoordeling van feiten — Motivering — Vertrouwensbegin-
sel — Beginsel van legaliteit van sanctie — Evenredigheids-                                            (Procestaal: Frans)
                              beginsel”)
                          (2002/C 305/42)                                   In de gevoegde zaken T-201/00 en T-384/00, Agnès Ajour,
                                                                            woonachtig te Dublin, en 128 andere ambtenaren en overige
                                                                            personeelsleden van de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen, vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere,
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                            advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
                                                                            Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                            M. J. Currall), ondersteund door Raad van de Europese Unie
                                                                            (gemachtigden: A. Pilette en F. Anton), betreffende een verzoek
                                                                            om nietigverklaring van de besluiten van de Commissie
In zaak T-199/99, Sgaravatti Mediterranea Srl, gevestigd                    houdende vaststelling van verzoekers’ salarisafrekeningen tus-
te Capoterra (Italië), vertegenwoordigd door M. Merola en                   sen september en december 1999 en van de besluiten van de
P. A. M. Ferrari, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  Commissie waarbij deze op basis van verordening (EG, EGKS,
Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                     Euratom) nr. 2700/1999 van de Raad van 17 december 1999
pen (gemachtigden: aanvankelijk F. P. Ruggeri Laderchi,                     houdende aanpassing met ingang van 1 juli 1999 van de
J. Guerra Fernández, L. Visaggio, en M. Moretto, vervolgens                 bezoldingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere
C. Cattabriga en M. Moretto), betreffende een beroep tot                    personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, alsmede
nietigverklaring van beschikking C(1999) 1502 van de Com-                   van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepassing zijn op
missie van 4 juni 1999 houdende intrekking van de eerder aan                deze bezoldigingen en pensioenen (PB L 327, blz. 1) verzoe-
verzoekster toegekende financiële bijstand van het Europees                 kers’ afrekeningen voor de nabetalingen over het tijdvak
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling                     tussen 15 mei en 31 december 1999 alsmede verzoekers’
Oriëntatie, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als              salarisafrekeningen sinds januari 2000 heeft vastgesteld, heeft
volgt: J. D. Cooke, kamerpresident, R. García-Valdecasas en                 het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer), samengesteld
P. Lindh, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,          als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en
op 26 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                  A. W. H. Meij, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op
luidt als volgt:                                                            25 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                            luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.                                                 1)     Verstaat dat in zaak T-201/00 niet hoeft te worden beslist ten
                                                                                aanzien van M. Kienersberger en zijn rechtverkrijgenden.
2)     Verstaat dat verzoekster alle kosten zal dragen.                     2)     Verwerpt de beroepen.
                                                                            3)     Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.
( 1) PB C 333 van 20.11.1999.
                                                                            (1 ) PB C 285 van 7.10.2000 en C 45 van 10.2.2001.


title: Zaak C-361/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Société coopérative à responsabilité limitée Intercommunale Intermosane SCRL, Fédération de l’industrie et du gaz/Belgische Staat (Interne markt — Normen en technische voorschriften — Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende diensten van informatiemaatschappij — Minimale voorschriften inzake veiligheid van bepaalde oude elektrische installaties op arbeidsplaatsen)

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 9 juni 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — België) — Société coopérative à responsabilité limitée Intercommunale Intermosane SCRL, Fédération de l’industrie et du gaz/Belgische Staat
   (Zaak C-361/10) (1)

   (Interne markt - Normen en technische voorschriften - Informatieprocedure op gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende diensten van informatiemaatschappij - Minimale voorschriften inzake veiligheid van bepaalde oude elektrische installaties op arbeidsplaatsen)
   2011/C 226/13
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Société coopérative à responsabilité limitée Intercommunale Intermosane SCRL, Fédération de l’industrie et du gaz

      Verwerende partijen: Belgische Staat

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Raad van State — Uitlegging van artikel 1, punt 11, en artikel 8, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (PB L 204, blz. 37) — Informatieprocedure en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij — Verplichting tot mededeling van ontwerpen van technische voorschriften — Minimale voorschriften inzake veiligheid van bepaalde oude elektrische installaties op arbeidsplaatsen

      Dictum

   Artikel 1, punt 11, van richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juli 1998, moet aldus worden uitgelegd dat nationale bepalingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, geen technische voorschriften in de zin van die bepaling vormen, waarvan de ontwerpen overeenkomstig artikel 8, lid 1, eerste alinea, van deze richtlijn moeten worden meegedeeld.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-305/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 4 juni 2013 — Haeger & Schmidt GmbH/Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, in zijn hoedanigheid van curator van Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, VA Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation (Frankrijk) op 4 juni 2013 — Haeger & Schmidt GmbH/Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, in zijn hoedanigheid van curator van Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, VA Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA
   (Zaak C-305/13)
   2013/C 207/58
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Haeger & Schmidt GmbH

      Verwerende partijen: Mutuelles du Mans assurances Iard SA (MMA Iard), Jacques Lorio, Dominique Miquel, in zijn hoedanigheid van curator van Safram intercontinental SARL, Ace Insurance SA NV, VA Tech JST SA, Axa Corporate Solutions SA

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kan de commissieovereenkomst voor vervoer, waarin een committent een commissionair, handelend in eigen naam en onder eigen verantwoordelijkheid, de organisatie toevertrouwt van een vervoer van goederen die de commissionair door een of meerdere vervoerders voor rekening van de committent laat uitvoeren, hoofdzakelijk een vervoer van goederen betreffen in de zin van artikel 4, lid 4, laatste zin, van het Verdrag van Rome van 19 juni 1980 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (1), en zo ja, onder welke voorwaarden?

               2.

               Moeten, indien de commissieovereenkomst voor vervoer kan worden geacht een overeenkomst tot vervoer van goederen in de zin van voornoemd artikel 4, lid 4, te zijn, maar het in deze bepaling neergelegde bijzonder vermoeden tot vaststelling van het toepasselijke recht niet opgaat wegens het ontbreken van de door die bepaling vereiste overeenstemming, de bewoordingen van de eerste zin van die bepaling, volgens welke het algemene vermoeden van artikel 4, lid 2, niet opgaat voor de overeenkomst tot vervoer van goederen, aldus worden uitgelegd dat de rechter het toepasselijke recht dient te bepalen, niet op basis van dit kennelijk niet-toepasselijke vermoeden, maar op basis van het in artikel 4, lid 1, neergelegde algemene beginsel tot bepaling van het toepasselijke recht, namelijk door het land te bepalen waarmee de overeenkomst het nauwst is verbonden, zonder daarbij bijzondere aandacht te schenken aan de vestigingsplaats van de partij die de kenmerkende prestatie van de overeenkomst verricht?

               3.

               Is het, in de veronderstelling dat op de commissieovereenkomst voor vervoer het algemene vermoeden van artikel 4, lid 2, van toepassing is, toelaatbaar, in het geval waarin de oorspronkelijke opdrachtgever een overeenkomst heeft gesloten met een eerste commissionair, in wiens plaats vervolgens een tweede commissionair is getreden, het op de contractuele relatie tussen de opdrachtgever en deze tweede commissionair toepasselijke recht te bepalen op basis van de plaats waar de eerste commissionair is gevestigd, waarbij het aldus bepaalde recht van het land wordt beschouwd als zijnde in zijn geheel van toepassing op de expeditieverrichting?

      (1)  Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst, ter ondertekening opengesteld te Rome op 19 juni 1980 (PB L 266, blz. 1).


title: Zaak T-116/16: Beroep ingesteld op 18 maart 2016 — Port autonome du Centre et de l'Ouest e.a./Commissie

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/23

         Beroep ingesteld op 18 maart 2016 — Port autonome du Centre et de l'Ouest e.a./Commissie
   (Zaak T-116/16)
   (2016/C 175/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Port autonome du Centre et de l’Ouest SCRL (La Louvière, België), Port autonome de Namur (Namen, België), Port autonome de Charleroi (Charleroi, België), Port autonome de Liège (Luik, België) en Waals Gewest (Jambes, België) (vertegenwoordiger: J. Vanden Eynde, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoek ten aanzien van elk van de verzoekende partijen ontvankelijk verklaren en dientengevolge het besluit van de Commissie met als referentie „SA.38393(2015/E) — fiscaliteit van de havens in België” nietig verklaren;

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg het besluit van de Europese Commissie waarbij het feit dat de economische activiteiten van de Belgische havens en met name van de Waalse havens niet aan de vennootschapsbelasting zijn onderworpen, wordt aangemerkt als met de interne markt onverenigbare staatssteun, nietig verklaren;

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen tien middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verzoeksters stellen in het algemeen dat de beweringen van de Commissie niet feitelijk worden gestaafd, noch rechtens worden gerechtvaardigd.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft de kennelijke kentering in haar besluitvormingspraktijk ten opzichte van haar beslissing van 20 oktober 2004 (N520/2003) niet gerechtvaardigd.

               3.

               Derde middel: de activiteiten van de havens worden gesubsidieerd omdat zij anders niet rendabel zijn in de Belgische economische context; bovendien is het feit dat voor deze activiteiten eenzijdig vastgestelde heffingen in rekening worden gebracht, die de gedane investeringen niet dekken, niet voldoende om ze aan te merken als economische activiteiten.

               4.

               Vierde middel: de bewering dat het Belgische referentiesysteem de vennootschapsbelasting is, wordt rechtens niet gerechtvaardigd.

               5.

               Vijfde middel: de bewering dat de rechtspersonenbelasting, die op de havens wordt toegepast, een voordeel vormt omdat hun eventuele economische nevenactiviteiten niet worden belast, wordt niet gestaafd. Overigens heeft de Commissie niet aangewezen welke activiteiten naar haar mening moeten worden belast, noch welke activiteiten diensten van algemeen belang vormen.

               6.

               Zesde middel: gelet op de concrete omstandigheden moet de toepassing van de rechtspersonenbelasting worden toegestaan, rekening houdend met de logica van het Belgische wettelijke stelsel, waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen de fiscale behandeling van diensten van algemeen belang en commerciële activiteiten.

               7.

               Zevende middel: de Commissie heeft geen rekening gehouden met de bevoegdheden van de lidstaten op het gebied van:

                           —

                           de definitie van niet-economische activiteiten;

                           —

                           de definitie van directe belastingen;

                           —

                           de verplichting om de goede werking van diensten van algemeen belang die noodzakelijk zijn voor de sociale en economische samenhang, te verzekeren;

                           —

                           de organisatie van diensten van algemeen belang naar eigen inzicht.

               8.

               Achtste middel: de kernactiviteiten van de Waalse binnenhavens zijn diensten van algemeen belang die op grond van de Europese wetgeving niet onder de mededingingsregels van artikel 107 VWEU vallen.

               9.

               Negende, subsidiair aangevoerd middel: zo de kernactiviteiten van de Waalse binnenhavens diensten van algemeen economisch belang vormen, vallen die activiteiten onder de regels van de artikelen 93 VWEU en 106, lid 2, VWEU, en zijn de mededingingsregels er niet op van toepassing.

               10.

               Tiende, meer subsidiair aangevoerd middel: er is niet voldaan aan de Europese criteria om te kunnen spreken van staatssteun.


title: Zaak C-90/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 februari 2015 door Hansen & Rosenthal KG en H & R Wax Company Vertrieb GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2014 in zaak T-544/08, Hansen & Rosenthal KG en H & R Wax Company Vertrieb GmbH/Europese Commissie

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/26

         Hogere voorziening ingesteld op 24 februari 2015 door Hansen & Rosenthal KG en H & R Wax Company Vertrieb GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 12 december 2014 in zaak T-544/08, Hansen & Rosenthal KG en H & R Wax Company Vertrieb GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-90/15 P)
   (2015/C 146/32)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Hansen & Rosenthal KG, H & R Wax Company Vertrieb GmbH (vertegenwoordigers: J. L. Schulte, M. Dallmann en K. M. Künstner, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 12 december 2014 in zaak T-544/08, Hansen & Rosenthal KG en H&R Wax Company Vertrieb GmbH/Europese Commissie, geheel of gedeeltelijk vernietigen;

               —

               de artikelen 1 en 2 van het besluit van de Europese Commissie van 1 oktober 2008 in de zaak COMP/39181 — Kaarsenwas op basis van de aan het Hof ter beschikking staande informatie geheel of gedeeltelijk nietig verklaren voor zover deze artikelen betrekking hebben op rekwiranten;

               —

               de geldboete op grond van artikel 261 VWEU nietig verklaren of verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure alsmede in die van de procedure bij het Gerecht;

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een beslissing met inachtneming van de door het Hof verrichte beoordeling van de rechtsvragen; de geldboete op grond van artikel 261 VWEU nietig verklaren of verlagen; de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure alsmede in die van de procedure bij het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwiranten dragen in totaal vijf middelen aan.
   Met het eerste middel wordt schending gesteld van het beginsel van het vermoeden van onschuld en het beginsel van een eerlijk proces. Rekwiranten komen hiermee op tegen de benadering van het Gerecht om het boetebesluit van de Commissie bij wijze van uitgangspunt als juist en afdoende te beschouwen, zodat een weerlegging van de standpunten van de Commissie er alleen dan toe zou kunnen leiden haar besluit als gebrekkig aan te merken indien rekwiranten op dit punt overtuigend bewijs leveren. Naar de opvatting van rekwiranten is dit in strijd met artikel 48, lid 1, in samenhang met artikel 52, lid 3, van het Handvest en artikel 6, lid 2, EVRM, alsmede met artikel 47, lid 2, in samenhang met artikel 52, lid 3, van het Handvest en artikel 6, lid 1, EVRM.
   Met het tweede middel wordt een onjuiste rechtsopvatting gesteld bij de toepassing van artikel 81 EG (thans: artikel 101 VWEU). Volgens rekwiranten heeft het Gerecht in de bestreden beslissing onder het verbod op mededingingsbeperkende overeenkomsten ook gedragingen gebracht die niet aan dit criterium voldoen. Bovendien heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door met miskenning van de bewijslast- en bewijswaarderingsregels beweerde inbreuken van rekwiranten onder artikel 81 EG (thans: artikel 101 VWEU) te brengen. Het Gerecht is in dit opzicht van verschillende onjuiste rechtsopvattingen uitgegaan doordat het inhoudelijk onjuiste conclusies heeft getrokken, bewijzen verdraaid heeft weergegeven, bewijzen rechtens onjuist heeft gekwalificeerd en in strijd heeft gehandeld met het vermoeden van onschuld alsook met het beginsel van een eerlijk proces.
   Met het derde middel klagen rekwiranten over schending van het legaliteitsbeginsel inzake straffen en van de regel dat bepaalde essentiële onderwerpen aan de bevoegdheid van de wetgever zijn voorbehouden („bevoegdheidsvoorbehoud inzake essentiële onderwerpen”). Aangezien het Hof en het Gerecht van oordeel blijven dat het bij deze 10 %-grens van artikel 23, lid 2, tweede alinea, van verordening nr. 1/2003 (1) gaat om een aftopregel en niet om een boetemaximum, ontbreekt het in het Unierecht aan een kader voor de berekening van boetebedragen voor inbreuken op artikel 81 EG (thans: artikel 101 VWEU). De vaststelling van dit boetekader is op grond van het bevoegdheidsvoorbehoud inzake essentiële onderwerpen evenwel uitsluitend voorbehouden aan de wetgever; hierin kan de Commissie niet voorzien.
   Het vierde middel is ontleend aan verdere schendingen van het legaliteitsbeginsel inzake straffen en aan schendingen van het verbod van terugwerkende kracht. Rekwiranten betogen dat ook het Gerecht de hoogte van de boete niet op rechtens juiste wijze kan bepalen wanneer het aan een kader voor de boetevaststelling ontbreekt. Daarnaast menen rekwiranten dat de omstandigheid dat enkel is nagegaan of de Commissie zich aan haar eigen richtsnoeren heeft gehouden, betekent dat geen gebruik is gemaakt van de ruimte die artikel 31 van verordening nr. 1/2003 biedt om een volle toetsing te verrichten, zodat in strijd met dat artikel is gehandeld. Ten slotte klagen rekwiranten over schending van het verbod van terugwerkende kracht, omdat het Gerecht heeft bevestigd dat de boeterichtsnoeren van 2006 mochten worden toegepast op een feitencomplex waaraan reeds in 2005 een einde is gekomen.
   Het vijfde, tevens laatste middel is ontleend aan schendingen van het evenredigheidsbeginsel. Volgens rekwiranten heeft het Gerecht in de eerste plaats artikel 49, lid 3, van het Handvest geschonden door voor rekwiranten een coëfficiënt van 17 % te bepalen zowel voor de ernst van het feit als voor het leergeld. In de tweede plaats is het Gerecht, als gevolg van onjuiste rechtsopvattingen in verband met de kwalificatie van gedragingen van rekwiranten als inbreuk op artikel 81, lid 1, EG (thans: artikel 101, lid 1, VWEU), uitgegaan van een onjuiste duur van de inbreuk die rekwiranten beweerdelijk hebben gemaakt op dit voorschrift.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag; PB 2003 L 1, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-510/14 en T-536/14: Arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 – Staywell Hospitality Group en Sheraton International IP/EUIPO – Sheraton International IP en Staywell Hospitality Group (PARK REGIS) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk PARK REGIS — Ouder Uniebeeldmerk ST. REGIS — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/23

         Arrest van het Gerecht van 2 juni 2016 – Staywell Hospitality Group en Sheraton International IP/EUIPO – Sheraton International IP en Staywell Hospitality Group (PARK REGIS)
   (Gevoegde zaken T-510/14 en T-536/14) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk PARK REGIS - Ouder Uniebeeldmerk ST. REGIS - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Artikel 64, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 251/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (Sydney, Australië) (vertegenwoordigers: D. Farnsworth, solicitor, en A. Bryson, barrister) (zaak T-510/14); en Sheraton International IP LLC (Stamford, Connecticut, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat) (zaak T-536/14)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Sheraton International IP LLC (zaak T-510/14) en Staywell Hospitality Group Pty Ltd (zaak T-536/14)

      Voorwerp

   Beroepen tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 30 april 2014 (gevoegde zaken R 240/2013-5 en R 303/2013-5) inzake een oppositieprocedure tussen Sheraton International IP en Staywell Hospitality Group

      Dictum

               1)

               De beroepen in de zaken T-510/14 en T-536/14 worden verworpen.

               2)

               In zaak T-510/14 wordt Staywell Hospitality Group Pty Ltd verwezen in de kosten.

               3)

               In zaak T-536/14 wordt Sheraton International IP LLC verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Doorhaling van zaak T-278/93

text:
28.8.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 246/45
Volgens verzoekster is richtlijn 92/12/EEG in strijd met:                              Doorhaling van zaak T-538/93 (1)
— het communautaire rechtsstaatsbeginsel, omdat zij tegen-
     strijdige en onduidelijke regels bevat;                                                    (1999/C 246/90)
— de doelstellingen die het Verdrag met de totstandbrenging
     van de interne markt als bedoeld in artikel 14 EG (ex                                      (Procestaal: Engels)
     artikel 7 A) nastreeft;
— het verbod van douanerechten en heffingen van gelijke                  De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
     werking in artikel 25 EG (ex artikel 12);                           van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register
— de verboden van artikel 28 EG (ex artikel 30) en artikel 29            gelast van zaak T-538/93: J. Harris tegen Raad van de Europese
     EG (ex artikel 34),                                                 Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
— artikel 93 EG (ex artikel 99), dat de harmonisatie van de
     indirecte belastingen betreft;                                      (1) PB C 319 van 26.11.1993.
— het evenredigheidsbeginsel, daar zij niet is aangepast aan
     de interne markt;
— het vertrouwensbeginsel;
— en met een aantal fundamentele rechten en vrijheden, zoals
     de vrijheid van beroepsuitoefening, het eigendomsrecht en
     de handels- en economische vrijheid.
                                                                                Doorhaling van zaak T-548/93 (1)
                                                                                (1999/C 246/91)
                Doorhaling van zaak T-278/93 (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (1999/C 246/88)
                                                                         De president van de Eerste kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                         (Procestaal: Engels)                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                         beschikking van 1 maart 1999 de doorhaling in het register
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            gelast van zaak T-548/93: Ladbroke Racing Ltd tegen Commis-
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen.
beschikking van 10 maart 1999 de doorhaling in het register
gelast van zaak T-278/93: D. Alwyn Jones en M. Bridget Jones
                                                                         (1) PB C 319 van 26.11.1993.
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 165 van 2.7.1992.
                                                                                Doorhaling van zaak T-72/95 (1)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-294/93,
                    T-392/93 en T-413/93 (1)                                                    (1999/C 246/92)
                         (1999/C 246/89)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                         (Procestaal: Engels)
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht            De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
beschikking van 30 maart 1999 de doorhaling in het register              van 17 mei 1999 de doorhaling in het register gelast van zaak
gelast van de zaken T-294/93, S. Coughlan tegen Raad van de              T-72/95: Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co
Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschap-                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
pen en T-413/93, P. Heffernan tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                        (1) PB C 268 van 14.10.1995.
(1) PB C 158 van 10.6.1993 en C 197 van 21.7.1993.


title: Zaak C-456/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  6 april 2006  (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia om een prejudiciële beslissing) — Agip Petroli SpA tegen Capitaneria di porto di Siracusa, Capitaneria di porto di Siracusa — Sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti (Cabotage in zeevervoer — Verordening (EEG) nr. 3577/92 — Recht dat van toepassing is op bemanningen van schepen van meer dan 650 bruto ton die cabotage met eilanden verrichten — Begrip  reis die voorafgaat aan of volgt op  cabotagereis)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/15

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 april 2006 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia om een prejudiciële beslissing) — Agip Petroli SpA tegen Capitaneria di porto di Siracusa, Capitaneria di porto di Siracusa — Sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
   (Zaak C-456/04) (1)

   (Cabotage in zeevervoer - Verordening (EEG) nr. 3577/92 - Recht dat van toepassing is op bemanningen van schepen van meer dan 650 bruto ton die cabotage met eilanden verrichten - Begrip „reis die voorafgaat aan of volgt op” cabotagereis)
   (2006/C 143/26)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Agip Petroli SpA

      Verweerders: Capitaneria di porto di Siracusa, Capitaneria di porto di Siracusa — Sezione staccata di Santa Panagia, Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale per la Sicilia — Uitlegging van artikel 3, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7) — Recht dat van toepassing is op bemanningen van schepen van meer dan 650 bruto ton die cabotage met eilanden verrichten — Begrip reis die voorafgaat aan of volgt op reis naar of vanuit andere lidstaat
   Dictum
   Het begrip „reis die voorafgaat aan of volgt op” de cabotagereis als bedoeld in artikel 3, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer), omvat in beginsel elke reis vanuit of naar een andere staat, ongeacht of er lading aan boord is. Evenwel kunnen reizen zonder lading aan boord die met het oog op misbruik worden verricht om de bij verordening nr. 3577/92 vastgestelde regels te omzeilen, niet worden toegestaan. Om te kunnen vaststellen of er sprake is van misbruik, is ten eerste vereist dat de internationale reis in ballast, in weerwil van de formele toepassing van de voorwaarden van artikel 3, lid 3, van de verordening, ertoe leidt dat voor alle aangelegenheden in verband met de bemanning voor de reder het recht van de vlagstaat geldt, in strijd met het doel van artikel 3, lid 2, van de verordening, dat erin bestaat de toepassing mogelijk te maken van het recht van de staat van ontvangst op alle aangelegenheden in verband met de bemanning bij cabotage met eilanden. Ten tweede moet uit een geheel van objectieve factoren eveneens blijken dat het wezenlijke doel van deze internationale reis in ballast erin bestaat de toepassing van artikel 3, lid 2, van verordening nr. 3577/92 te omzeilen ten gunste van lid 3 van dit artikel.

      (1)  PB C 19 van 22.1.2005.


title: Zaak F-116/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 juli 2011 — Gozi/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Bijstandsplicht — Artikel 24 van Statuut — Vergoeding van advocaatkosten die in kader van gerechtelijke procedure voor een nationale rechterlijke instantie zijn gemaakt)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/50

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 20 juli 2011 — Gozi/Commissie
   (Zaak F-116/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bijstandsplicht - Artikel 24 van Statuut - Vergoeding van advocaatkosten die in kader van gerechtelijke procedure voor een nationale rechterlijke instantie zijn gemaakt)
   2011/C 282/93
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sandro Gozi (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: G. Passalacqua, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van het verzoek om vergoeding van de kosten die verzoeker in het kader van een strafprocedure voor een rechterlijke instantie van een lidstaat heeft gemaakt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Gozi zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 19.02.11, blz. 38.


title: Zaak C-340/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzgericht — Oostenrijk) — Christine Nigl e.a./Finanzamt Waldviertel (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Belasting over de toegevoegde waarde — Zesde richtlijn 77/388/EEG — Artikel 4, leden 1 en 4 — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 9 en 11 — Begrip belastingplichtige — Maatschappen die hun producten onder een gemeenschappelijke merknaam en via een kapitaalvennootschap in de handel brengen — Begrip zelfstandige ondernemingen — Weigering van de hoedanigheid van belastingplichtige — Terugwerkende kracht — Zesde richtlijn 77/388 — Artikel 25 — Richtlijn 2006/112 — Artikelen 272 en 296 — Forfaitaire regeling voor landbouwproducenten — Uitsluiting van de forfaitaire regeling — Terugwerkende kracht)

text:
               12.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 oktober 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzgericht — Oostenrijk) — Christine Nigl e.a./Finanzamt Waldviertel
   (Zaak C-340/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Belasting over de toegevoegde waarde - Zesde richtlijn 77/388/EEG - Artikel 4, leden 1 en 4 - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 9 en 11 - Begrip belastingplichtige - Maatschappen die hun producten onder een gemeenschappelijke merknaam en via een kapitaalvennootschap in de handel brengen - Begrip zelfstandige ondernemingen - Weigering van de hoedanigheid van belastingplichtige - Terugwerkende kracht - Zesde richtlijn 77/388 - Artikel 25 - Richtlijn 2006/112 - Artikelen 272 en 296 - Forfaitaire regeling voor landbouwproducenten - Uitsluiting van de forfaitaire regeling - Terugwerkende kracht))
   (2016/C 462/11)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Christine Nigl, Gisela Nigl sr., Gisela Nigl jr., Josef Nigl, Martin Nigl

      Verwerende partij: Finanzamt Waldviertel

      Dictum

               1)

               Artikel 4, lid 1 en lid 4, eerste alinea, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/66/EG van de Raad van 26 april 2004, en artikel 9, lid 1, eerste alinea, en artikel 10 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moeten aldus worden uitgelegd dat maatschappen zoals in het hoofdgeding aan de orde, die jegens hun leveranciers, jegens overheidsinstanties en tot op zekere hoogte jegens hun klanten als zodanig autonoom naar buiten treden, die elk een eigen product vervaardigen met gebruik van hoofdzakelijk hun eigen bedrijfsmiddelen, maar hun producten grotendeels onder een gemeenschappelijke merknaam in de handel brengen via een kapitaalvennootschap waarvan de aandelen in handen zijn van de maten van die maatschappen en van andere leden van de betrokken familie, moeten worden beschouwd als zelfstandige belastingplichtige ondernemingen voor de belasting over de toegevoegde waarde.

               2)

               Artikel 25 van de Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/66, en artikel 296 van richtlijn 2006/112 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen de mogelijkheid om de toepassing van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten die in die artikelen is neergelegd te weigeren in geval van maatschappen zoals in het hoofdgeding aan de orde, die worden beschouwd als zelfstandige, belastingplichtige ondernemingen voor de belasting over de toegevoegde waarde en met elkaar samenwerken, op grond dat een kapitaalvennootschap, een vereniging van personen bestaande uit de maten van deze maatschappen of een vereniging van personen bestaande uit deze kapitaalvennootschap en de maten van deze maatschappen vanwege de omvang of de rechtsvorm ervan niet in aanmerking komt voor deze regeling, zelfs niet als deze maatschappen geen deel uitmaken van een categorie producenten die van die forfaitaire regeling is uitgesloten, mits zij dankzij hun banden met deze vennootschap of een van die verenigingen materieel in staat zijn de administratieve lasten te dragen die de taken in verband met de toepassing van de normale of de vereenvoudigde regeling van de belasting over de toegevoegde waarde met zich brengen, hetgeen de verwijzende rechter heeft na te gaan.

               3)

               Indien maatschappen als in het hoofdgeding in beginsel uitgesloten zijn van de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten, is deze uitsluiting van toepassing op de periode die voorafgaat aan de datum waarop de beoordeling is gedaan waarop zij berust, op voorwaarde dat deze beoordeling plaatsvindt vóór verstrijken van de verjaringstermijn voor het optreden van de belastingdienst en de gevolgen ervan niet terugwerken tot een datum die voorafgaat aan die waarop de feitelijke en juridische gegevens zijn opgekomen waarop de beoordeling berust.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak C-320/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2014 door Asos plc tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 april 2014 in zaak T-647/11, Asos plc/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/6

         Hogere voorziening ingesteld op 3 juli 2014 door Asos plc tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 29 april 2014 in zaak T-647/11, Asos plc/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-320/14 P)
   (2015/C 127/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Asos plc (vertegenwoordigers: P. Kavanagh, solicitor, A. Lykiardopoulos QC en A. Edwards-Stuart, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Roger Maier
   Het Hof van Justitie (Zesde kamer) heeft bij beslissing van 13 januari 2015 de hogere voorziening afgewezen en Asos plc verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak T-16/05: Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/33

         Beroep, op 20 januari 2005 ingesteld door Viasat Broadcasting UK Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-16/05)
   (2005/C 82/62)
   Procestaal: Deens
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Viasat Broadcasting UK Ltd, West Drayton (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door S. E. Hjelmborg, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               Punt 55 van beschikking N 313/2004 – Denemarken (C(2004)3632def) van 6 oktober 2004 van de Commissie betreffende de herkapitalisatie van TV 2/DANMARK A/S, nietig te verklaren.

               2.

               Verweerster in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking heeft betrekking op een herkapitalisatieplan voor de openbare televisiemaatschappij TV 2/DANMARK A/S, die diensten van algemeen belang beheert. De herkapitalisatie, bestaande in een kapitaalinjectie van de Deense staat en een conversie van schulden in eigen kapitaal, werd noodzakelijk geacht naar aanleiding van de beschikking van 19 mei 2004 (1) van de Commissie, waarbij deze laatste Denemarken had gelast onrechtmatige staatssteun van TV 2/DANMARK A/S terug te vorderen, hetgeen evenwel zou hebben geleid tot technisch faillissement van de maatschappij.
   Blijkens de bestreden beschikking acht de Commissie het niet uitgesloten dat de voorgenomen herkapitalisatie van TV 2 elementen van staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG bevat. In punt 55 van haar beschikking stelt de Commissie evenwel vast ieder element van staatssteun dat met de herkapitalisatie van TV 2 verbonden mocht zijn, ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt.
   Tot staving van haar betoog merkt verzoekster op dat de Commissie heeft gedwaald ten aanzien van het recht door niet vast te stellen dat de herkapitalisatie onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Daartoe voert zij onder meer het volgende aan:

               —

               de reden van de voorgenomen herkapitalisatie van TV 2/DANMARK A/S is het bevel tot terugbetaling van onrechtmatige staatssteun. Indien nieuwe steunverlening (herkapitalisatie) wordt toegestaan, zullen artikel 87, lid 1, EG en de beschikking van de Commissie van 19 mei 2004 derhalve hun zelfstandige betekenis verliezen;

               —

               herkapitalisatie waarbij het eigen kapitaal de optimale kapitaalstructuur bereikt, kan niet worden geacht te stroken met het beginsel van de investeerder in een markteconomie;

               —

               TV 2/DANMARK A/S heeft in 2003 zonder staatssteun winst gemaakt, zodat de maatschappij in staat moet worden geacht het gewenste eigen kapitaal zelf op te bouwen.

               —

               TV 2/DANMARK A/S kan haar diensten van algemeen belang ook zonder optimale kapitaalstructuur verrichten.

         Voorts heeft de Commissie gedwaald ten aanzien van het recht door vast te stellen dat ieder element van staatssteun dat met de herkapitalisatie verbonden mocht zijn, ingevolge artikel 86, lid 2, EG verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. Verzoekster betoogt dienaangaande het volgende:

               —

               artikel 86, lid 2, EG is enkel van toepassing op de vergoeding van de netto extra uitgaven die verbonden zijn met het beheer van diensten van algemeen economisch belang (openbare dienst), en niet op investeringen van de staat in vennootschappen die deze diensten moeten verrichten;

               —

               de investering van de Deense staat in TV 2/DANMARK A/S (herkapitalisatie) is geen vergoeding voor gekochte diensten van algemeen belang en derhalve geen vergoeding voor de netto extra uitgaven in verband met het beheer van diensten van algemeen belang;

               —

               TV 2/DANMARK A/S heeft kennelijk geen netto extra uitgaven in verband met het beheer van diensten van algemeen belang;

               —

               de Commissie heeft de definitie van dienst van algemeen belang niet nader onderzocht, waardoor zij heeft ingestemd met een zeer ruimte definitie volgens welke alle programma's van TV 2/DANMARK A/S diensten van algemeen belang zijn. Daarmee wordt het evenredigheidscriterium van artikel 86, lid 2, EG van zijn inhoud beroofd;

               —

               staatssteun die wordt verleend om een maatschappij aantrekkelijker te maken bij de verkoop ervan door de staat, kan niet toelaatbaar worden geacht krachtens artikel 86, lid 2, EG.

         Verzoekster betoogt tenslotte, dat de Commissie de voorgenomen herkapitalisatie enkel had mogen toetsen aan de artikelen 87, lid 2, EG en 87, lid 3, EG, inzonderheid artikel 87, lid 3, sub c, EG, alsmede aan de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (2), en dat de voorgenomen herkapitalisatie niet voor vrijstelling in aanmerking komt uit hoofde van deze bepalingen.

      (1)  Beschikking C(2004)1814def van 19 mei 2004 in zaak C2/2003 (ex NN 22/2002) inzake maatregelen van Denemarken ten gunste van TV 2/DANMARK.

      (2)  Mededeling van de Commissie – PB C 244 van 1 oktober 2004, blz. 2.


title: Zaak T-471/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 september 2009 — Wella/BHIM (TAME IT) ( Gemeenschapsmerk — Internationale inschrijving — Verzoek tot territoriale uitstrekking van bescherming — Woordmerk TAME IT — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009] )

text:
               24.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 september 2009 — Wella/BHIM (TAME IT)
   (Zaak T-471/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Internationale inschrijving - Verzoek tot territoriale uitstrekking van bescherming - Woordmerk TAME IT - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 [thans artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009]”)
   2009/C 256/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Wella AG (Darmstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: B. Klingberg en K. Sandberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 24 oktober 2007 (zaak R 713/2007-2) betreffende een territoriale uitstrekking tot de Europese Gemeenschap van de bescherming van de internationale inschrijving van het woordmerk TAME IT.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Wella AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 23.2.2008.


title: Zaak T-53/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 januari 2005 — Calavo Growers/BHIM — Calvo Sanz (Calvo) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Merkaanvraag voor beeld CALVO — Ouder communautair woordmerk CALAVO — Ontvankelijkheid van oppositie — Motivering van oppositie in andere taal dan proceduretaal ingediend — Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 — Regel 20, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95 )

text:
               10.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/27

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 januari 2005 — Calavo Growers/BHIM — Calvo Sanz (Calvo)
   (Zaak T-53/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Merkaanvraag voor beeld CALVO - Ouder communautair woordmerk CALAVO - Ontvankelijkheid van oppositie - Motivering van oppositie in andere taal dan proceduretaal ingediend - Artikel 74, lid 1, van verordening (EG) nr. 40/94 - Regel 20, lid 3, van verordening (EG) nr. 2868/95”)
   (2007/C 56/54)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Calavo Growers, Inc. (Santa Ana, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. García Murillo, agent)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Luis Calvo Sanz, SA (Carballo, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Rivas Zurdo en E. López Leiva, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 8 november 2004 (zaak R 159/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen Calavo Growers, Inc. en Luis Calvo Sanz, SA.
   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 8 november 2004 (zaak R 159/2004-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-240/12: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Rotterdam — Nederland) — Strafzaak tegen EBS Le Relais Nord-Pas-de-Calais (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/4

         Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 maart 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Rechtbank te Rotterdam — Nederland) — Strafzaak tegen EBS Le Relais Nord-Pas-de-Calais
   (Zaak C-240/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 129/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank te Rotterdam

      Partij in de strafzaak

   EBS Le Relais Nord-Pas-de-Calais

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Rechtbank te Rotterdam — Nederland — Uitlegging van artikel 15 en artikel 26, lid 1, van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap (PB L 30, blz. 1) en van artikel 2, punt 32, van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (PB L 190, blz. 1) — Begrip doorvoer — Overbrenging van afvalstoffen per zeeschip van een lidstaat naar een lidstaat waarop het OESO-besluit niet van toepassing is — Aandoen onderweg van haven van andere lidstaat

      Dictum

   Het door de Rechtbank te Rotterdam (Nederland) bij beslissing van 4 mei 2012 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 243 van 11.8.2012.


title: Zaak T-342/05: Beroep ingesteld op  14 september 2005  — Henkel/BHIM

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/28

         Beroep ingesteld op 14 september 2005 — Henkel/BHIM
   (Zaak T-342/05)
   (2005/C 296/62)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Henkel KGaA (Düsseldorf, Duitsland) [vertegenwoordiger(s): C. Osterrieth, advocaat]

      Verwerende partij(en): Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij(en) in de procedure voor de kamer van beroep: Serra Y Roca S.A. (Barcelona, Spanje)
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 14 juli 2005, betekend op 19 juli 2005, in beroepsprocedure R 0556/2003-1 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 284 470 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: SERRA Y ROCA, S.A.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „COR” voor waren van klasse 3 — aanvraagnr. 1 284 470

      Houder van het oppositiemerk of –teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of –teken: nationaal merk „Dor” voor waren van de klassen 3, 5 en 21

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie voor de waren „ontvettings- en schuurmiddelen; zepen” van klasse 3

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van verzoeksters beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, gelet op het gevaar van verwarring van de conflicterende merken door de visuele en fonetische overeenstemming ervan. Bovendien bezit verzoeksters merk meer dan een gemiddeld onderscheidend vermogen door het intensieve gebruik ervan.


title: Zaak T-247/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2006 — Torres/BHIM — Bodegas Muga (Torre Muga) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk Torre Muga — Oudere nationale en internationale woordmerken TORRES — Verwarringsgevaar — Schending van rechten van verdediging )

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/34

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juli 2006 — Torres/BHIM — Bodegas Muga (Torre Muga)
   (Zaak T-247/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Gemeenschapsmerkaanvraag voor beeldmerk Torre Muga - Oudere nationale en internationale woordmerken TORRES - Verwarringsgevaar - Schending van rechten van verdediging”)
   (2006/C 224/74)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedès, Spanje) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri, M. A. Baz de San Ceferino en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero en S. Laitinen, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bodegas Muga, SA (Haro, Spanje) (vertegenwoordigers: L. M. Polo Flores en F. Porcuna de la Rosa, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 april 2003 (zaak R 998/2001-1) inzake een oppositieprocedure tussen Miguel Torres, SA, en Bodegas Muga, SA
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Interveniënte zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 213 van 6.9.2003.


6 . 11 . 96      | NL |             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                Nr. C 331 / 13
                                                          III
                                                    (Bekendmakingen)
                                    EUROPEES PARLEMENT
                                          HOF VAN JUSTITIE
                       AANKONDIGING VAN EEN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                     (96/C 331 /09 )
            Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en het Secretariaat-generaal van
            het Europees Parlement publiceren in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen
            nr. C 331 A van 6 november 1996 het volgende algemeen vergelijkend onderzoek :
            Zweedse editie
            EUR/ C/ 113 : Zweedstalige typisten.
            Genoemd nummer van het Publikatieblad kan worden aangevraagd bij de Afdeling Personeel
            van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
            De sollicitatietermijn sluit op 6 december 1996 .


title: Zaak C-52/05 P: Hogere voorziening, op 9 februari 2005 ingesteld door Maurizio Turco tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 23 november 2004 in zaak T-84/03, Maurizio Turco, ondersteund door Republiek Finland, Koninkrijk Denemarken en Koninkrijk Zweden, tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/14

         Hogere voorziening, op 9 februari 2005 ingesteld door Maurizio Turco tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 23 november 2004 in zaak T-84/03, Maurizio Turco, ondersteund door Republiek Finland, Koninkrijk Denemarken en Koninkrijk Zweden, tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-52/05 P)
   (2005/C 106/28)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 februari 2005 hogere voorziening ingesteld door Maurizio Turco, wonende te Pulsano (Italië), vertegenwoordigd door O. W. Brouwer en C. E. Schillemans, advocaten, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 23 november 2004 in zaak T-84/03 (1), Maurizio Turco, ondersteund door Republiek Finland, Koninkrijk Denemarken en Koninkrijk Zweden, tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirant concludeert dat het het Hof behage:

               —

               te vernietigen het arrest van het Gerecht van 23 november 2004, waarbij:

                           a)

                           verzoekers beroep is verworpen voorzover het betrekking heeft op de weigering van toegang tot document nr. 9077/02 dat een advies bevat van de juridische dienst van de Raad over een voorstel voor een richtlijn van de Raad tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten;

                           b)

                           verzoeker en de Raad ieder in de helft van de kosten van het beroep zijn verwezen;

               —

               indien nodig, de zaak voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Raad in zijn eigen kosten en in die van de eventuele interveniënten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant stelt dat het arrest van het Gerecht blijk geeft van een verkeerde rechtsopvatting met betrekking tot de uitlegging en de toepassing van artikel 4, lid 2, van verordening (EG) nr. 1049/2001 (2) van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (hierna: „verordening”).
   Rekwirant voert als middelen en argumenten aan:

               i)

               onjuiste uitlegging en toepassing van de term „juridisch advies” in artikel 4, lid 2, van de verordening;

               ii)

               onjuiste kwalificatie van de „legal opinion” als „juridisch advies” in de zin van artikel 4, lid 2, van de verordening en inbreuk op de strekking en inhoud van de artikelen 4, lid 2, en 4, lid 3, van de verordening en de inherente opzet en systematiek van de verordening;

               iii)

               verkeerde uitlegging en toepassing van [de vaste rechtspraak waarbij wordt geformuleerd] het beginsel, dat zo ruim mogelijk toegang zou worden verleend tot documenten die bij de gemeenschapsinstellingen berusten, en dat uitzonderingen op dit beginsel zo eng mogelijk moeten worden uitgelegd;

               iv)

               verkeerde uitlegging en toepassing van [de vaste rechtspraak waarbij wordt geformuleerd] het beginsel dat verzoeken om toegang tot documenten per geval moeten worden beoordeeld;

               v)

               verkeerde uitlegging en toepassing van het begrip „hogere openbare belangen” en verkeerde rechtsopvatting door bewijslast in dit opzicht op rekwirant te leggen;

               vi)

               schending van het communautaire beginsel dat de rechtsorde van de Gemeenschap op de beginselen van de rechtsstaat is gebaseerd;

               vii)

               ontoereikende motivering en niet-beantwoording van specifieke argumenten van rekwirant.

      (1)  PB C 112 van 10.05.2003, blz. 38.

      (2)  PB L 145 van 31.05.2001, blz. 43.