title: Zaak C-225/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  16 mei 2006  door Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van  15 maart 2006  in zaak T-35/04, Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Ferrero OHG mbh

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/22

         Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2006 door Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 maart 2006 in zaak T-35/04, Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Ferrero OHG mbh
   (Zaak C-225/06 P)
   (2006/C 178/36)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Rekwirante: Athinaïki Oikogeniaki Artopoiia AVEE (vertegenwoordiger: A. Tsavdaridis, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Ferrero OHG mbh
   Conclusies
   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernietigen,

               —

               de oppositie tegen de inschrijving van het aangevraagde merk definitief en in haar geheel af te wijzen,

               —

               het Bureau en interveniënte te verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten welke zijn opgekomen in de oppositieprocedure en in de procedure voor de kamer van beroep en voor het Gerecht van eerste aanleg.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg bij de uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) van een onjuiste rechtsopvatting blijk heeft gegeven om de volgende redenen:
   Het Gerecht van eerste aanleg is voorbijgegaan aan het feit dat de afweging van het gevaar van verwarring afhangt van vele factoren, die zijn genoemd in de zevende overweging van de considerans van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (2), inzonderheid de bekendheid van het merk op de markt, en niet alleen van de mate van overeenstemming van het merk en het teken en de mate van soortgelijkheid van de opgegeven waren en diensten.
   Het oudere merk „Ferrero” wordt niet gebruikt ter identificatie van op de Duitse markt verkochte waren. Bijgevolg bestaat er geen gevaar van verwarring bij de gemiddelde Duitse consument, die geen verband legt tussen het merk „Ferrero” en de erdoor aangeduide waren, ongeacht de mate van overeenstemming van de twee tekens.
   Het Gerecht van eerste aanleg heeft evenmin rekening gehouden met het feit dat, volgens de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie, het gevaar van verwarring bij het publiek globaal moet worden beoordeeld met inachtneming van alle relevante omstandigheden van het concrete geval. Bovendien impliceert de globale beoordeling van het verwarringsgevaar een zekere onderlinge samenhang tussen de in aanmerking te nemen factoren. Rekwirante stelt dat, indien het Gerecht van eerste aanleg de onderlinge samenhang tussen de relevante factoren in aanmerking had genomen, het tot de conclusie zou zijn gekomen dat het verwarringsgevaar gering is.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (2)  L 209, blz. 18-19.


title: Zaak C-273/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 10 mei 2017 — Sol Gas Primari Srl/Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 10 mei 2017 — Sol Gas Primari Srl/Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico
   (Zaak C-273/17)
   (2017/C 309/25)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sol Gas Primari Srl

      Verwerende partij: Autorità per l’energia elettrica e per il gas e il sistema idrico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de bepalingen van richtlijn 2009/72/EG (1), en inzonderheid artikel 3, leden 5 en 6, en artikel 28, aldus worden uitgelegd dat een door een particulier opgezet en beheerd elektriciteitssysteem waarop een beperkt aantal productie- en verbruikseenheden is aangesloten en dat op zijn beurt op een openbaar elektriciteitsnet is aangesloten, altijd als een elektriciteitsnet, en dus een „distributiesysteem” in de zin van deze richtlijn moet worden aangemerkt, en particuliere systemen met dergelijke kenmerken die van vóór de inwerkingtreding van de richtlijn dateren en oorspronkelijk voor eigen productie zijn gecreëerd, niet van deze classificatie kunnen worden uitgesloten?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kunnen volgens de richtlijn dan de bijzondere kenmerken van een particulier elektriciteitsnet uitsluitend worden benut, door dit net tot de categorie gesloten distributiesystemen als bedoeld in artikel 28 van deze richtlijn te rekenen, of mag de nationale wetgever nog een andere categorie distributiesystemen vaststellen waarop een vereenvoudigde regeling van toepassing is die afwijkt van de op gesloten distributiesystemen toepasselijke regeling?

               3)

               Los van het antwoord op de vorige vragen, moet de richtlijn aldus worden uitgelegd dat gesloten distributiesystemen als bedoeld in artikel 28 in elk geval een aansluitverplichting jegens derden hebben?

               4)

               Los van het antwoord op de vorige vragen, indien een particulier elektriciteitsnet als een gesloten distributiesysteem in de zin van artikel 28 van richtlijn 2009/72/EG wordt aangemerkt, mag de nationale wetgever dan voor een dergelijk systeem uitsluitend voorzien in de afwijkingen van de algemene regeling inzake de distributiesystemen die uitdrukkelijk zijn genoemd in artikel 28 en artikel 26, lid 4, van deze richtlijn, of heeft de lidstaat, in het licht van de overwegingen 29 en 30 van de richtlijn, de mogelijkheid dan wel de verplichting om verdere uitzonderingen op de algemene toepassing van de regeling van distributiesystemen vast te stellen om te garanderen dat de in die overwegingen genoemde doelstellingen worden nagestreefd?

               5)

               Indien het Hof het mogelijk of nodig acht dat een lidstaat een regeling vaststelt die rekening houdt met de bijzondere kenmerken van gesloten distributiesystemen, staan dan de bepalingen van richtlijn 2009/72/EG, en met name de overwegingen 29 en 30, artikel 15, lid 7, artikel 37, lid 6, onder b), en artikel 26, lid 4, ervan, in de weg aan een nationale regeling als in de onderhavige zaak aan de orde is, volgens welke op gesloten distributiesystemen een regeling inzake inschakeling en ontvlechting van toepassing is die volledig analoog is aan de op openbare elektriciteitsnetten toepasselijke regeling, en die ten aanzien van stroominfrastructuurkosten bepaalt dat de hoogte van die kosten deels ook wordt bepaald door de binnen het gesloten systeem verbruikte elektriciteit?

      (1)  Richtlijn 2009/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot intrekking van richtlijn 2003/54/EG (PB L 211, blz. 55).


title: Doorhaling van zaak C-229/02

text:
24.1.2004              NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 21/29
Middelen en voornaamste argumenten                                                  Doorhaling van zaak C-135/02 (1)
                                                                                (2004/C 21/54)
Verschillende bepalingen van enkele Duitse deelstaten (die in
overeenstemming zijn met de federale model-Feuerungs-
verordnung van 24 februari 1995) zijn volgens de Commissie            De president van het Hof van Justitie van de Europese
in strijd met richtlijn 90/396/EEG inzake gastoestellen. Het          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
gaat daarbij om bepalingen betreffende                                2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-135/
—     gasverwarmingsketels met een warmteprestatie van meer           02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
      dan 50 kw die enkel in aparte ruimtes mogen worden              Bondsrepubliek Duitsland.
      opgesteld;
                                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
—     bepaalde gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust
      met beveiligingsapparatuur die een stijging van de koo-
      lmonoxydeconcentratie in de lucht tot meer dan 30 ppm
      verhindert en
—     gasverwarmingsketels die moeten zijn uitgerust met een                        Doorhaling van zaak C-142/02 (1)
      voorziening die onder bepaalde voorwaarden de
      gastoevoer blokkeert.                                                                   (2004/C 21/55)
Dit leidt ertoe dat het in het verkeer brengen van toestellen die     De president van het Hof van Justitie van de Europese
aan de richtlijn voldoen, in de betrokken deelstaten wordt            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 september
verhinderd, omdat daar reeds door de richtlijn gedekte aspec-         2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-142/
ten, zoals de installatie van toestellen enkel in onbewoonde          02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
ruimtes, bescherming tegen uitstroming van onverbrand gas,            Groothertogdom Luxemburg.
explosiegevaar enz. door nationale bepalingen aanvullend
worden geregeld.                                                      (1) PB C 131 van 1.6.2002.
Volgens de Bondsrepubliek Duitsland zijn de lidstaten, met het
oog op de openbare veiligheid van personen en de bescherming
van het leven en de menselijke gezondheid tegen algemene
gevaren door stookplaatsen, met inachtneming van het natio-                         Doorhaling van zaak C-228/02 (1)
nale bouwrecht bevoegd om de veiligheid van dergelijke
stookplaatsen dienovereenkomstig te vergroten. De Commissie                                   (2004/C 21/56)
wijst deze argumentatie af met de opmerking dat het door de
richtlijn bestreken gebied — in overeenstemming met het
begrip „nieuw initiatief” — volledig is geregeld, zodat voor          De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanvullende nationale regels op dit gebied geen plaats meer is.       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-228/
(1) PB L 196, blz. 15.                                                02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
                                                                      Groothertogdom Luxemburg.
                                                                      (1) PB C 180 van 27.7.2002.
Doorhaling van de gevoegde zaken C-157/01 P en C-169/
                              01 P (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-229/02 (1)
                         (2004/C 21/53)
                                                                                (2004/C 21/57)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 juli 2003 de
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 september
doorhaling in het register gelast van de gevoegde zaken C-157/
                                                                      2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-229/02
01 P en C-169/01 P: Bondsrepubliek Duitsland tegen RAG
                                                                      (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële
Aktiengesellschaft en UK Coal tegen Commissie van de
                                                                      beslissing): Bietergemeinschaft debis/AC e.a en Hauptverband
Europese Gemeenschappen.
                                                                      der österreichischen Sozialversicherungsträger.
(1) PB C 200 van 14.7.2001 en PB C 168 van 30.6.2001.                 (1) PB C 219 van 14.9.2002.


title: Zaak T-19/06: Beroep ingesteld op  20 januari 2006  — Mindo tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/49

         Beroep ingesteld op 20 januari 2006 — Mindo tegen Commissie
   (Zaak T-19/06)
   (2006/C 60/92)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Mindo Srl (Rome, Italië) (vertegenwoordigers: J. Foluera, P. Vidal Martínez, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               Gedeeltelijk nietig te verklaren artikel 1, lid 1, sub a, van beschikking C(2005) 4012 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 inzake een procedure op grond van artikel 81, lid 1, EG (zaak COMP/C.38.281/B.2 — Ruwe tabak Italië), voorzover het refereert aan een langere duur van de inbreuk (die wordt beschouwd als beëindigd op 19 februari 2002 in plaats van op zijn laatst 15 januari 2002);

               —

               Artikel 2, sub b, van de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover aan Mindo ingevolge de Leniency Notice van de Commissie volledige immuniteit tegen de oplegging van geldboetes had moet worden verleend of, subsidiair, het bedrag van de aan Mindo en aan „Alliance One International” hoofdelijk opgelegde boete aanmerkelijk moet worden verlaagd;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking constateert de Commissie dat meerdere ondernemingen, waaronder verzoekster, artikel 81, lid 1, EG hebben geschonden door overeenkomsten en/of onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector ruwe tabak in Italië. Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van de beschikking, in de eerste plaats wegens schending van haar gewettigd vertrouwen met betrekking tot de toepassing van de Leniency Notice. Zij bestrijdt de afwijzing door de Commissie van haar verzoek om immuniteit op grond dat een andere onderneming, en niet verzoekster, in aanmerking kwam voor immuniteit. Die andere onderneming voldeed niet aan de voorwaarden van de mededeling van de Commissie, terwijl de Commissie niet heeft bewezen dat verzoekster niet aan die voorwaarden voldeed.
   Subsidiair betoogt verzoekster dat haar deelneming aan de inbreuk op zijn laatst heeft geduurd tot 15 januari 2002 en niet tot 19 februari 2002, zodat de haar opgelegde geldboete dienovereenkomstig moet worden verlaagd.
   De Commissie heeft gehandeld in strijd met de beginselen van evenredigheid en rechtszekerheid alsook met haar verplichting, de vaststelling van het restrictieve gedrag van verzoekster te motiveren. De Commissie heeft niet in aanmerking genomen dat verzoekster enkel in 1998 en 1999 heeft deelgenomen aan overeenkomsten betreffende aankoopprijzen en hoeveelheden aan overproductie en dat zij dit heeft gedaan in het kader van naar Italiaans recht toelaatbare centrale akkoorden.
   Verzoekster beroept zich ook op schending van haar recht van verweer, het evenredigheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel bij de berekening van het basisbedrag van de geldboete. Dat basisbedrag is hoger dan de totale waarde van de producten die bij het kartel betrokken waren. De Commissie heeft de twee potentiële gevolgen van de in de bestreden beschikking genoemde restrictieve praktijken onjuist beoordeeld. Die potentiële gevolgen zijn nieuw in de bestreden beschikking en waren in de mededeling van de punten van bezwaar niet vermeld. Ten onrechte heeft de Commissie een vermenigvuldigingsfactor toegepast ter berekening van het basisbedrag van de boete zonder in aanmerking te nemen dat verzoekster ten tijde van de vaststelling van de beschikking niet tot een grote multinationale onderneming behoorde.
   Voorts beroept verzoekster zich op schending van de motiveringsplicht en van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel in verband met het nalaten van de Commissie, rekening te houden met bepaalde verzachtende omstandigheden, met name de vroege beëindiging van het inbreukmakende gedrag en de zeer geringe gevolgen van de aan verzoekster toegerekende beperkende gedragingen.
   Tot slot beroept verzoekster zich op schending van het evenredigheids- en het vertrouwensbeginsel en van de motiveringsplicht bij de toepassing van artikel 5, sub b, van de richtsnoeren van de Commissie, met betrekking tot de specifieke economische en maatschappelijke context waarbinnen de beperkende gedragingen hebben plaatsgevonden. Bij de bepaling van de geldboete heeft de Commissie ook nagelaten, rekening te houden met haar zeer zwakke economische en financiële situatie.


title: Zaak T-526/09: Beroep ingesteld op 28 december 2009 — PAKI Logistics/BHIM (PAKI)

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/31

         Beroep ingesteld op 28 december 2009 — PAKI Logistics/BHIM (PAKI)
   (Zaak T-526/09)
   2010/C 80/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: PAKI Logistics GmbH (Ennepetal, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Bergermann, P. Mes, C. Graf von der Groeben, G. Rother, J. Bühling, A. Verhauwen, J. Künzel, D. Jestaedt en J. Vogtmeier, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 oktober 2009 (R-1805/2007-1) vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PAKI” voor waren en diensten van de klassen 6, 20, 37 en 39 (aanvraagnr. 4 790 895)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: onjuiste toepassing van artikel 7, lid 1, sub f, van verordening nr. 207/2009 (1) juncto artikel 7, lid 2, van deze verordening, aangezien het aangevraagde merk niet in strijd is met de goede zeden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-359/99

text:
C 55/18                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.3.2003
               Doorhaling van zaak C-359/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-486/99 ( 1)
                         (2003/C 55/34)                                                        (2003/C 55/37)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-359/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-486/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Autogolf Srl tegen Ministero delle Finanze.                 Brescia): Flos SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.
               Doorhaling van zaak C-360/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-487/99 ( 1)
                         (2003/C 55/35)                                                        (2003/C 55/38)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-360/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-487/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Union Factor SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.        Brescia): Petra Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.
               Doorhaling van zaak C-485/99 ( 1)                                     Doorhaling van zaak C-488/99 ( 1)
                         (2003/C 55/36)                                                        (2003/C 55/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 november
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-485/99           2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-488/99
(verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di          (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunale di
Brescia): Gottinghen SpA e.a. tegen Ministero delle Finanze.          Brescia): Supercar Srl tegen Ministero delle Finanze.
( 1) PB C 79 van 18.03.2000.                                          (1 ) PB C 79 van 18.03.2000.


title: Zaak C-113/02: Beroep, op 27 maart 2002 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk der Nederlanden.

text:
C 144/16              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     15.6.2002
Indien de eerste en/of de tweede vraag bevestigend word(t)(en)       6.    Ingeval artikel 3, eerste alinea, van richtlijn 92/51 van
beantwoord:                                                                toepassing is op de na de (hogeschool)opleiding van
                                                                           slechts twee jaar in Oostenrijk verkregen bevoegdheden
                                                                           voor een onderwijsbetrekking:
3.   Verzet richtlijn 89/48 of richtlijn 92/51 zich tegen een
                                                                           Volgt dan, indien richtlijn 92/51 niet binnen de bij
     nationale wettelijke regeling (hier de verordening van de
                                                                           artikel 17 van de richtlijn gestelde termijn is omgezet, uit
     minister van Onderwijs en Cultuur van Baden-Württem-
                                                                           artikel 3, eerste alinea, sub a, van richtlijn 92/51 een
     berg tot omzetting van richtlijn 89/48 voor beroepen in
                                                                           aanspraak op gelijkstelling van de in een lidstaat verwor-
     het onderwijs van 15 augustus 1996, EU-EWR-LehrerVO)
                                                                           ven onderwijsbevoegdheid met de overeenkomstige
     die voor erkenning van een in een andere lidstaat van de
                                                                           onderwijsbevoegdheid in de ontvangende lidstaat, zonder
     Europese Unie verkregen of erkende bevoegdheid voor
                                                                           dat de ontvangende lidstaat eerst — wanneer aan de
     een onderwijsbetrekking
                                                                           voorwaarden daarvoor is voldaan — een compensatie in
                                                                           de zin van artikel 4 van richtlijn 92/51 kan verlangen?
     a)    zonder uitzondering een hogeschoolopleiding van
           ten minste drie jaar verlangt,                            (1) PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16 .
                                                                     (2) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25 .
     b)    verlangt dat de bevoegdheid zich uitstrekt tot ten
           minste twee voor de betrokken onderwijsbetrekking
           in Baden-Württemberg voorgeschreven school-
           vakken?
                                                                     Beroep, op 27 maart 2002 ingesteld door de Commissie
Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:                 van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                                                                                der Nederlanden.
                                                                                (Zaak C-113/02)
4.   Moet artikel 1, sub a, tweede alinea, van richtlijn 89/48
     dan aldus worden uitgelegd, dat de op basis van de
     vroegere tweejarige opleiding in Oostenrijk verkregen                                    (2002/C 144/27)
     bevoegdheid voor het beroep van leraar in het lager
     onderwijs wordt gelijkgesteld met een diploma in de zin
     van artikel 1, sub a, eerste alinea, van richtlijn 89/48,
     wanneer de bevoegde autoriteit in Oostenrijk bevestigt,
     dat het na de tweejarige opleiding verkregen certificaat        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     voor de toepassing van artikel 1, sub a, tweede alinea,van      op 27 maart 2002 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
     richtlijn 89/48 als gelijkwaardig wordt erkend aan het          Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
     thans na een driejarige studie verkregen diploma (certifi-      schappen, vertegenwoordigd door H. van Lier, als gemachtigde,
     caat) en in Oostenrijk daaraan dezelfde rechten inzake          en bijgestaan door M. Van Der Woude en R. Wezenbeek-
     toegang tot of uitoefening van het beroep van leraar in         Geuke, als advocaten.
     het lager onderwijs zijn verbonden?
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage; te verstaan
                                                                     dat:
Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:
                                                                     —     Het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen, die op haar rusten uit hoofde, van artikel 7,
                                                                           lid 4, verordening (EEG) nr. 259/93 (1) van de Raad van
5.   Moet artikel 3, tweede alinea, van richtlijn 92/51 wat de             1 februari 1993 betreffende toezicht en controle op de
     erkenning van bevoegdheden voor een onderwijsbetrek-                  overbrenging van afvalstoffen binnen, naar en uit de
     king, aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde                   Europese Gemeenschap en de artikelen 1, onderdelen e)
     „postsecundaire studiecyclus van meer dan vier jaar”                  en f), en artikel 7, lid 1, van richtlijn 75/442/EEG (2) van
     alleen de voorgeschreven hogeschoolopleiding (hoge-                   de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals
     schoolstudie) omvat, of aldus dat bij de „postsecundaire              gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (3) van de Raad van
     studiecylus van meer dan vier jaar” ook de onderwijsstage             18 maart 1991, alsmede uit hoofde van de artikelen 82
     (praktijkperiode) meetelt?                                            juncto 86 EG.
 ---pagebreak--- 15.6.2002             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 144/17
—    Het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen tot de                  Deze regels leiden immers ertoe dat meer afval als voor
     kosten van het geding.                                                verwijdering bestemd wordt aangemerkt en dat aldus
                                                                           meer afval bij AVR Chemie ter verbranding wordt
                                                                           aangeboden.
                                                                     (1) PB L 30, 1993, blz. 1.
                                                                     (2) PB L 194, 1975, blz. 39.
                                                                     (3) PB L 78, 1991, blz. 32.
Middelen en voornaamste argumenten
—    In gevallen waarin 20 % van de afvalstoffen in Nederland
     nuttig kan worden gebruikt Ún in het land van bestem-
     ming een kleiner deel van de afvalstoffen nuttig kan
     worden toegepast, wordt stelselmatig bezwaar gemaakt.
     Deze mogelijkheid is noch in verordening (EEG) nr. 259/         Verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck van
     93, noch in richtlijn 75/442/EEG voorzien. Nederland            25 maart 2002 om een prejudiciële beslissing in het
     hanteert de mate van nuttige toepassing die met de              geding tussen Erich Gasser Gesellschaft m.b.H. en Firma
     verwerkingscapaciteit in Nederland kan worden verkre-                                       MISAT s.r.l.
     gen als subjectieve toetssteen voor de bestaande toepas-
     sing van artikel 7, lid 4, vijfde gedachtestreepje, van                                  (Zaak C-116/02)
     verordening (EEG) nr. 259/93. Nergens uit verordening
     (EEG) nr. 259/93 blijkt, dat dit het doel of de strekking
     van de verordening is. Integendeel, artikel 7, lid 4, vijfde                             (2002/C 144/28)
     gedachtestreepje, schrijft voor dat de lidstaten voor elk
     verzoek tot uitvoer een individuele toets uitvoeren waarbij
     zij de kenmerken van dat individuele verzoek op objectie-
     ve wijze, d.w.z. los van de eigen marktsituatie, bezien.        Oberlandesgericht Innsbruck heeft bij beschikking van
                                                                     25 maart 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                     op 2 april 2002, in het geding tussen Erich Gasser Gesellschaft
                                                                     m.b.H. en Firma MISAT s.r.l., het Hof van Justitie van de
—    Nederland hanteert een criterium bestaande uit een              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     vereiste voor de calorische waarde van verbranding van          beslissing over de navolgende vragen:
     de afvalstof gekoppeld aan het chloorgehalte ervan en
     legt op deze basis de grens tussen ænuttige toepassing
     met als hoofdgebruik brandstof van gevaarlijke afvalstof-       1.    Kan de rechterlijke instantie die het Hof van Justitie met
     fenÆ en ædefinitieve verwijdering van gevaarlijke afval-              het oog op een prejudiciële beslissing vragen voorlegt,
     stoffenÆ. Overeenkomstig de bepalingen van de verorde-                deze reeds stellen op grond van het (niet weerlegde)
     ning en de richtlijn hangt de vraag of afval moet worden              betoog van een partij, of dit nu bestreden dan wel niet
     beschouwd als bestemd voor verwijdering of als bestemd                (gemotiveerd) bestreden werd, of moeten deze vragen
     voor nuttige toepassing echter voornamelijk af van de                 eerst op feitelijk vlak worden opgehelderd (en zo ja, in
     wijze waarop het afval wordt verwerkt. Dit geldt in het               hoeverre)?
     bijzonder voor het maken van een onderscheid tussen
     afval voor verwijdering in de zin van Bijlage II A, sub D       2.    Mag het gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht,
     10) en afval voor nuttige toepassing in de zin van                    in de zin van artikel 21, eerste alinea, Executieverdrag, de
     Bijlage II B, sub R9) van de richtlijn. Daarom moeten                 bevoegdheid onderzoeken van het gerecht waarbij de
     met de verwerkingsinstallatie of het gebruik verband                  zaak het eerst is aangebracht, wanneer het tweede gerecht
     houdende criteria worden gehanteerd en zijn type en aard              ingevolge een overeenkomst tot aanwijzing van een
     van verontreiniging van het afval zelf geen relevante                 bevoegde rechter overeenkomstig artikel 17 Executiever-
     criteria voor het onderscheid tussen afval bestemd voor               drag bij uitsluiting bevoegd is, of moet het bevoegd
     verwijdering en afval bestemd voor nuttige toepassing.                verklaarde tweede gerecht, ondanks de overeenkomst tot
                                                                           aanwijzing van een bevoegde rechter, te werk gaan
                                                                           overeenkomstig artikel 21 Executieverdrag?
—    De Commissie is van mening dat de in Hoofdstuk 8.3
     van Deel I en Hoofdstuk 18 van Deel II van het                  3.    Kan de omstandigheid dat gerechtelijke procedures in een
     Meerjarenplan gevaarlijke afvalstoffen voor de periode                verdragsluitende staat (grotendeels onafhankelijk van de
     1997-2007 vervatte regels in strijd zijn met de verplich-             gedraging van de partijen) onredelijk lang duren, zodat
     tingen die uit hoofde van artikel 86 EG op Nederland                  daaruit voor een partij ernstige nadelen kunnen ontstaan,
     rusten, aangezien deze regels tot gevolg hebben dat de                ertoe leiden dat het gerecht waarbij de zaak het laatst is
     positie van AVR Chemie ten koste van concurrerende                    aangebracht in de zin van artikel 21, niet overeenkomstig
     bedrijven in het buitenland wordt beschermd en versterkt.             dit artikel te werk mag gaan?


title: Zaak C-63/01: Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division van 17 mei 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Samuel Sidney Evans en (1) The Secretary of State for the Environment, Transport and the Regions, (2) The Motor Insurers Bureau

text:
C 118/12                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     21.4.2001
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            b)    indien vraag a bevestigend wordt beantwoord: vanaf
                                                                                welke datum en op welke basis moet die rente
—     verweerster te veroordelen tot terugbetaling aan de                         worden berekend?
      Commissie van het bedrag van 362 656 Euro, vermeer-
      derd met interessen te rekenen vanaf 14 juli 1999 tot de         2.   Moet artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn motorrijtui-
      datum van volledige betaling;                                         genverzekering aldus worden uitgelegd, dat in omstandig-
                                                                            heden waarin het vergoedingsplichtig orgaan zelf gehou-
—     verweerster in de kosten te verwijzen.                                den is de schade en het verlies van het slachtoffer te
                                                                            onderzoeken (en de kosten daarvan, daaronder begrepen
                                                                            die van medische en andere rapporten, te dragen):
Middelen en voornaamste argumenten                                          a)    de regeling betreffende de schadevergoeding door
                                                                                het orgaan, ook moet voorzien in betaling van de
Het onderhavige beroep, ingesteld op basis van een arbitrage-                     kosten die door een slachtoffer zijn gemaakt in
beding, strekt tot terugbetaling van de voorschotten die zijn                     verband met de voorbereiding en indiening van zijn
betaald in het kader van overeenkomst nr. 70317, gesloten op                      schadevergoedingsaanvraag bij dat orgaan?
13 november 1996 in het kader van Actieplan 16:9, welk plan
strekt tot bevordering van de verspreiding in Europa van                    b)    indien vraag a bevestigend wordt beantwoord: op
televisieprogramma’s met hoge definitie.                                          welke basis moeten die kosten worden berekend
                                                                                ingeval dat orgaan het slachtoffer een aanbod heeft
                                                                                gedaan dat hoger is dan het bedrag dat het uiteinde-
Binnen het contractueel overeengekomen tijdvak heeft de
                                                                                lijk ontvangt, doch door het slachtoffer is afge-
begunstigde slechts 43 uur en 20 minuten programma’s in
                                                                                wezen?
16:9 formaat uitgezonden in plaats van de 500 aangeboden
en in de overeenkomst vastgelegde 500 uur. Verzoekster heeft           3.   Moet artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn motorrijtui-
daarop besloten, de overeenkomst naar Belgisch recht wegens                 genverzekering aldus worden uitgelegd, dat wanneer over
wanprestatie van verweerster te beëindigen.                                 de schadevergoedingsaanvraag van een slachtoffer wordt
                                                                            beslist door een orgaan dat geen rechterlijke instantie is,
                                                                            het slachtoffer daartegen zowel ten aanzien van de feiten
                                                                            als van het recht beroep bij een rechter moet kunnen
                                                                            instellen in plaats van een beroep bij een onafhankelijke
                                                                            arbiter met de volgende belangrijkste kenmerken:
                                                                            i)    het slachtoffer kan zowel ten aanzien van de feiten
Verzoek van de High Court of Justice (England & Wales),                           als van het recht beroep bij de arbiter instellen;
Queen’s Bench Division van 17 mei 2000 om een preju-
diciële beslissing in het geding tussen Samuel Sidney                       ii)   het slachtoffer kan bij het instellen van het beroep
Evans en (1) The Secretary of State for the Environment,                          nadere verzoeken doen en nader bewijs overleggen
Transport and the Regions, (2) The Motor Insurers Bureau                          aan het vergoedingsplichtig orgaan, waarop dat
                                                                                orgaan zijn vóór het beroep genomen beslissing tot
                           (Zaak C-63/01)                                         schadevergoeding kan wijzigen;
                                                                            iii)  het slachtoffer ontvangt vooraf een kopie van al het
                          (2001/C 118/19)                                         aan de arbiter voor te leggen materiaal en wordt in
                                                                                de gelegenheid gesteld in reactie daarop al het door
De High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench                         hem gewenste materiaal toe te voegen;
Division heeft bij beschikking van 17 mei 2000, ingekomen                   iv)   de arbiter doet uitspraak zonder mondelinge behan-
ter griffie van het Hof van Justitie op 13 februari 2001, in het                  deling, waarbij hij of zij beslist welke schadevergoe-
geding tussen Samuel Sidney Evans en (1) The Secretary of                         ding het vergoedingsplichtig orgaan moet geven, en
State for the Environment, Transport and the Regions, (2) The                     motiveert die uitspraak;
Motor Insurers Bureau, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                 v)    indien het slachtoffer daarmee geen genoegen
de navolgende vragen:                                                             neemt, kan het van de uitspraak van de arbiter
                                                                                beroep instellen bij de rechter, doch alleen op basis
1.    Moet de Tweede richtlijn 84/5/EEG van de Raad van                           van ernstige onregelmatigheden die van invloed
      30 december 1983 (1) inzake de onderlinge aanpassing                        zijn op de uitspraak of met betrekking tot een
      van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzeke-                    rechtsvraag (waaronder die of een bepaalde conclu-
      ring tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de                       sie van de arbiter door bewijs werd geschraagd, dan
      deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding                    wel of een bepaalde conclusie er een was waartoe
      kan geven (hierna: „Tweede richtlijn motorrijtuigenver-                     geen arbiter op basis van het aanwezige bewijsmate-
      zekering”), aldus worden uitgelegd dat:                                     riaal in redelijkheid kon komen), en in geval van een
                                                                                beroep betreffende een rechtsvraag moet van de
      a)    de regelingen betreffende de schadevergoeding door                    rechter verlof tot beroep worden verkregen, dat
            het krachtens artikel 1, lid 4, ingestelde of erkende                 slechts zal worden verleend wanneer de uitspraak
            orgaan ook moeten voorzien in de betaling van                         van de arbiter kennelijk onjuist is en het gelet op
            rente over de voor materiële schade of lichamelijk                    alle omstandigheden billijk en ordelijk is dat de
            letsel te betalen bedragen?                                           rechter daarover beslissen.
 ---pagebreak--- 21.4.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 118/13
4.    Indien de vragen 1a en/of 2a en/of 3 bevestigend worden                 betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en
      beantwoord, is een orgaan naar behoren door een lidstaat                gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeids-
      erkend op grond van artikel 1, lid 4, van de Tweede                     middelen op de arbeidsplaats [tweede bijzondere richtlijn
      richtlijn motorrijtuigenverzekering, wanneer een be-                    in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn
      staand orgaan de taak om slachtoffers te vergoeden enkel                89/391/EEG (2)];
      heeft krachtens een overeenkomst met de bevoegde
      instantie van de lidstaat, die in deze opzichten niet in          —     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
      overeenstemming is met de Tweede richtlijn motorrijtui-
      genverzekering, en:                                               Middelen en voornaamste argumenten
      a)    die overeenkomst jegens de bevoegde instantie van           De Commissie stelt vast, dat geen van de door de Italiaanse
            de lidstaat een verplichting in het leven roept             autoriteiten aangehaalde bepalingen overeenkomt met een
            om slachtoffers te vergoeden, welke rechtstreeks            aantal punten van bijlage I bij richtlijn 89/655/EEG, te weten
            afdwingbaar is door de bevoegde instantie, doch die         punt 2.1, de tweede volzin van punt 2.2, de tweede paragraaf
            slachtoffers geen rechtstreeks afdwingbaar recht            van 2.3 en de tweede paragraaf van punt 2.8.
            verleent om een vordering tegen dat orgaan in
            te stellen; het slachtoffer kan evenwel de rechter          De Commissie concludeert derhalve, dat de Italiaanse Repu-
            verzoeken om de bevoegde instantie tot nakoming             bliek de betrokken bepalingen van richtlijn 89/655 niet heeft
            van die overeenkomst te veroordelen, indien deze            omgezet, en aldus heeft gehandeld in strijd met de op haar
            instantie daarin te kort schiet;                            rustende verplichtingen ten aanzien van de communautaire
                                                                        wetgeving.
      b)    dat orgaan deze verplichting nakomt door
            schadeclaims van slachtoffers overeenkomstig die
                                                                        (1) PB L 393, van 30.12.1989, blz. 13.
            overeenkomst te aanvaarden en uit te betalen; en            (2) PB L 183, van 29.06.1989, blz. 1.
      c)    de lidstaat te goeder trouw ervan is uitgegaan, dat
            die overeenkomst de slachtoffers een even goede
            bescherming bood als door de Tweede richtlijn
            motorrijtuigenverzekering wordt vereist?
                                                                        Verzoek van Land Salzburg — Unabhängiger Verwal-
5.    Indien de vragen 1 a, 2 a of 3 bevestigend en/of vraag 4
                                                                        tungssenat van 7 februari 2001 om een prejudiciële
      ontkennend worden beantwoord, is de niet-nakoming
                                                                          beslissing in de beroepszaken van Dr. Manfred Hückel
      van de Tweede richtlijn motorrijtuigenverzekering op dat
      punt een voldoende ernstige schending door de lidstaat                            (Zaak C-66/01 tot en met 74/01)
      om, indien wordt vastgesteld dat er schade is veroorzaakt,
      op grond van het gemeenschapsrecht tot diens aansprake-                                    (2001/C 118/21)
      lijkheid voor die schade te kunnen leiden?
                                                                        Land Salzburg — Unabhängiger Verwaltungssenat heeft bij
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                      beschikking van 7 februari 2001, ingekomen ter griffie van
                                                                        het Hof van Justitie op 14 februari 2001, in de beroepszaken
                                                                        van Dr. Manfred Hückel, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                        de navolgende vragen:
Beroep, op 14 februari 2001 ingesteld door Commissie                    1.    Verzet artikel 2, lid 1, sub b, van richtlijn 79/112/EEG
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                         van de Raad van 18 december 1978 betreffende de
                                bliek                                         onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                                                                              inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen
                          (Zaak C-65/01)
                                                                              bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daar-
                         (2001/C 118/20)                                      voor gemaakte reclame (thans gecodificeerde richtlijn
                                                                              2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van
op 14 februari 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-                   de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                          presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar-
vertegenwoordigd door A. Aresu als gemachtigde.                               voor gemaakte reclame, PB L 109 van 6 mei 2000,
                                                                              blz. 29; hierna: „etiketteringsrichtlijn”), op grond waarvan
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              de etikettering en de wijze waarop deze is uitgevoerd,
                                                                              behoudens communautaire voorschriften inzake natuur-
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de               lijk mineraalwater en inzake levensmiddelen die voor een
      nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast                bijzondere voeding bestemd zijn, aan een levensmiddel
      te stellen voor de omzetting van bindende minimumvoor-                  geen eigenschappen mogen toeschrijven inzake het voor-
      schriften, en door aldus niet de bescherming van de                     komen, behandelen of genezen van een ziekte van de
      werknemers te verzekeren, niet heeft voldaan aan de                     mens of toespelingen maken op dergelijke eigenschappen,
      verplichtingen voortvloeiend uit artikel 4, lid 1, en de                zich tegen een nationaal voorschrift op grond waarvan
      punten 2.1, 2.2, 2.3 en 2.8 van bijlage I bij richtlijn                 het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
      89/655/EEG (1) van de Raad van 30 november 1989                         levensmiddelen


title: Beroep, op 5 september 1995 ingesteld door Koninkrijk België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-291/95)

text:
Nr . C 268 /20         NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14 . 10 . 95
pen , vertegenwoordigd door A. Aresu, lid van de juridische                Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij . C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                        1 , nietig te verklaren de artikelen 1 en 2 van de op grond
Kirchberg .                                                                    van artikel 90 , lid 3 , van het EG-Verdrag vastgestelde
                                                                               Beschikking 95/364/EG van de Commissie van de
                                                                               Europese Gemeenschappen van 28 juni 1995 inzake het
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
                                                                               stelsel van kortingen op de landingsrechten dat wordt
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door het                        toegepast in de luchthaven Brussel-Nationaal;
     ministerieel besluit van 13 maart 1992 vast te stellen
                                                                           2 , verweerster in de kosten te verwijzen .
     zonder dit in zijn ontwerpstadium voor te leggen aan de
     Commissie, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die               Middelen en voornaamste argumenten
     op haar rusten krachtens artikel 8 van Richtlijn 83/
     189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende                     1 . In de bestfeden beschikking wordt het bij artikel 2 , lid 2 ,
     een informatieprocedure op het gebied van normen en                       van koninklijk besluit van 22 december 1989 inge
     technische voorschriften (');                                             voerde stelsel van kortingen op de landingsrechten
                                                                               onverenigbaar verkaard met artikel 90 , lid 1 , van het
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                          EG-Verdrag juncto artikel 86 van dit Verdrag .
Middelen en voornaamste argumenten                                         2 . Volgens de Commissie heeft het bij het koninklijk
                                                                               besluit ingevoerde kortingstelsel tot gevolg, dat ten
De Commissie stelt vast, dat het ministerieel besluit van                      aanzien van de luchtvaartmaatschappijen die gebruik
13 maart 1992 haar niet in het ontwerpstadium ter kennis is                    maken van de luchthaven van Brussel ongelijke condities
gebracht, hetgeen een klaarblijkelijk geval van niet-nako                     voor gelijke prestaties worden toegepast. De Commissie
ming van de door Richtlijn 83/ 1 89/EEG opgelegde verplich                    stelt, dat verzoeker het litigieuze kortingstelsel heeft
tingen oplevert. Zoals uiteengezet in mededeling 86/C 245/                     ingevoerd teneinde de nationale luchtvaartmaatschappij
05 ( PB C 245 van 1 oktober 1986 , blz. 4 ), heeft deze                        ( Sabena ) te bevoordelen .
schending van de in Richtlijn 83/1 89/EEG voorziene proce
dure naar het oordeel van de Commissie tot gevolg, dat de                      De door de Belgische Staat in het koninklijk besluit
technische voorschriften geen rechtsgevolgen hebben en                         vastgestelde kortingen worden toegepast door de Regie
derhalve niet aan derden kunnen worden tegengeworpen .                         der Luchtwegen ( hierna : „ RLW "). De RLW beschikt
                                                                               over uitsluitende rechten inzake de exploitatie van de
Volgens de Commissie heeft het verbod om zonder vooraf                        luchthaven Brussel-Nationaal ; de Commissie is van
gaande mededeling nationale voorschriften vast te stellen,
                                                                               mening, dat de RLW dus een machtspositie op de markt
rechtstreekse werking, en verleent het de communautaire                        voor de betrokken diensten inneemt . Haars inziens
onderdanen rechten die door de nationale rechter dienen te
worden beschermd . Naar het oordeel van de Commissie                           levert toepassing van de gesteld discriminerende kortin
heben de Italiaanse autoriteiten inzonderheid gehandeld in                     gen misbruik van een machtspositie op . Aangezien de
                                                                               RLW terzake evenwel niet over een discretionaire
strijd met artikel 8 , lid 1 , eerste alinea , van de richtlijn,
                                                                               bevoegdheid beschikt, daar zij het koninklijk besluit
bepalende dat ieder ontwerp van technische voorschriften
aan de Commissie moet worden meegedeeld .
                                                                               alleen maar toepast, is de Commissie van mening, dat
                                                                               verzoeker de krachtens artikel 90, lid 1 , EG-Verdrag
                                                                               juncto artikel 86 van dit Verdrag op hem rustende
(') PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983 , blz . 8 .
                                                                               verplichtingen niet is nagekomen , door de RLW te
                                                                               verplichten dit discriminerende stelsel van kortingen toe
                                                                               te passen .
                                                                           3 . Verzoeker betoogt, dat de Commissie bij de vaststelling
                                                                               van de bestreden beschikking de rechten van de verde
Beroep, op 5 september 1995 ingesteld door Koninkrijk                          diging heeft geschonden . Hij stelt, dat hij in de loop van
België tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                            de procedure niet naar behoren is gehoord en geen
                                 pen                                           inzage van het dossier van de Commissie heeft gekre
                        ( Zaak C-291 /95 )                                     gen .
                           ( 95/C 268/43 )                                     Voorts stelt de Belgische regering, dat de beschikking in
                                                                               strijd met de artikelen 86 en 90 EG-Verdrag is vastge
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     steld . Bovendien zou de Commissie onbevoegd zijn
op 5 september 1 995 beroep ingesteld tegen Commissie van                      geweest en is de analyse waarop de beschikking geba
de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,                             seerd is, zowel feitelijk als rechtens onjuist en dus in
vertegenwoordigd door J. Devadder, als gemachtigde,                            strijd met artikel 190 EG-Verdrag. Ten slotte heeft de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Belgische                          Commissie zich volgens de Belgische regering schuldig
ambassade, Rue des Girondins 4 .                                               gemaakt aan misbruik van bevoegdheid .


Avis juridique important

|

E2003P0002

Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Héraðsdómur Reykaness bij beschikking van die rechtbank van 27 juni 2003 in de zaak Officier van Justitie vs. Ásgeir Logi Ásgeirsson, Axel Pétur Ásgeirsson en Helgi Már Reynisson (Zaak E-2/03)

Publicatieblad Nr. C 248 van 16/10/2003 blz. 0005 - 0005

Verzoek om een advies van het EVA-Hof door Héraðsdómur Reykaness bij beschikking van die rechtbank van 27 juni 2003 in de zaak Officier van Justitie vs. Ásgeir Logi Ásgeirsson, Axel Pétur Ásgeirsson en Helgi Már Reynisson(Zaak E-2/03)(2003/C 248/05)Bij beschikking van 27 juni 2003, ter griffie van het Hof ontvangen op 9 juli 2003, heeft Héraðsdómur Reykaness (arrondissementsrechtbank Reykjanes), Hafnarfirði, IJsland, verzocht om een advies in de zaak Officier van Justitie vs. Ásgeir Logi Ásgeirsson, Axel Pétur Ásgeirsson en Helgi Már Reynisson, betreffende de volgende vragen:1. Is de term "handelsregeling" van artikel 7 van protocol nr. 9 bij de EER-Overeenkomst en aanhangsel 3 van datzelfde protocol ook van toepassing op de oorsprongregels van de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek IJsland, ondertekend op 22 juli 1972, zodat deze voorrang heeft op de oorsprongregels van protocol nr. 4 bij de EER-Overeenkomst?2. Ingeval de oorsprongregels van protocol nr. 4 bij de EER-Overeenkomst, niettegenstaande het bepaalde in artikel 7 van procotol nr. 9, geacht worden van toepassing te zijn op de omstandigheden in deze zaak, is er dan bij het ontdooien, onthoofden, fileren, verwijderen van graten, trimmen, zouten en verpakken van vis die in IJsland in zijn geheel bevroren is ingevoerd vanuit landen buiten de EER, sprake van een voldoende vorm van be- en verwerking in de zin van deze bepalingen om het product als van oorsprong uit IJsland te beschouwen?3. Ongeacht of het Hof een standpunt inneemt ten aanzien van de uitlegging van protocol nr. 3 bij de overeenkomst van 1972, wordt om een uitlegging verzocht van de oorsprongregels van protocol nr. 4 bij de EER-Overeenkomst wat betreft de vraag of ontdooien, onthoofden, fileren, verwijderen van graten, trimmen, zouten en verpakken van vis die in IJsland in zijn geheel bevroren is ingevoerd vanuit landen buiten de EER, een voldoende vorm van be- en verwerking is om het product als van oorsprong uit IJsland te beschouwen?4. Ingeval artikel 7 van protocol nr. 9 bij de EER-Overeenkomst wordt geacht uitsluitend van toepassing te zijn op de oorsprongregels van de in vraag 1 bedoelde Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek IJsland, en ingeval deze oorsprongregels worden geacht voorrang te hebben op de oorsprongregels van protocol nr. 4 bij de EER-Overeenkomst, en ingeval het EVA-Hof bevoegd is om een advies uit te brengen over de uitlegging van de oorsprongregels van deze overeenkomst, wordt dan de verwerking van het soort beschreven in vraag 2 aangemerkt als een voldoende vorm van be- en verwerking in de zin van het betrokken protocol om het product als van oorsprong uit IJsland te beschouwen?5. Onder datzelfde voorbehoud inzake de bevoegdheid van het EVA-Hof voor de uitlegging van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek IJsland, ondertekend op 22 juli 1972, op welke lidstaten van de Europese Unie is protocol nr. 6 bij die overeenkomst van toepassing?


title: Zaak C-319/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Oberlandesgericht — Duitsland) — Udo Rätzke/S+K Handels GmbH [Prejudiciële verwijzing — Energie — Energie-etikettering van televisies — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2010 — Verantwoordelijkheden van handelaars — Televisie die zonder dit etiket aan handelaar is geleverd voordat verordening van toepassing werd — Verplichting van handelaar om dergelijke televisie te voorzien van etiket zodra verordening van toepassing is en zich naderhand etiket te verschaffen]

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 3 april 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Oberlandesgericht — Duitsland) — Udo Rätzke/S+K Handels GmbH
   (Zaak C-319/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Energie - Energie-etikettering van televisies - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2010 - Verantwoordelijkheden van handelaars - Televisie die zonder dit etiket aan handelaar is geleverd voordat verordening van toepassing werd - Verplichting van handelaar om dergelijke televisie te voorzien van etiket zodra verordening van toepassing is en zich naderhand etiket te verschaffen])
   2014/C 159/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Thüringer Oberlandesgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Udo Rätzke

      Verwerende partij: S+K Handels GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Thüringer Oberlandesgericht — Uitlegging van artikel 4, sub a, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2010 van de Commissie van 28 september 2010 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van televisies (PB L 314, blz. 64) — Temporele werkingssfeer — Verplichting voor de handelaar om ervoor te zorgen dat elke televisie in het verkooppunt een door de leverancier verstrekt etiket draagt dat de energie-efficiëntieklasse vermeldt — Televisies die zonder etiket aan de handelaar zijn geleverd vóórdat de verordening van toepassing werd

      Dictum

   Artikel 4, sub a, van gedelegeerde verordening (EU) nr. 1062/2010 van de Commissie van 28 september 2010 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van televisies, moet aldus worden uitgelegd dat de verplichting van handelaars om ervoor te zorgen dat elke televisie in het verkooppunt het etiket draagt dat de leverancier overeenkomstig artikel 3, lid 1, van deze verordening heeft verstrekt, alleen geldt voor televisies die vanaf 30 november 2011 in de handel zijn gebracht, dit wil zeggen voor televisies die vanaf die datum voor het eerst door de fabrikant in het verkoopcircuit zijn gebracht.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak T-215/07: Beroep ingesteld op 22 juni 2007 — Donnici/Parlement

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/40

         Beroep ingesteld op 22 juni 2007 — Donnici/Parlement
   (Zaak T-215/07)
   (2007/C 183/77)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Beniamino Donnici (vertegenwoordigers: M. Sanino, I. Perego en P. Salvatore, avvocati)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               het besluit van het Europees Parlement van 24 mei 2007 betreffende het onderzoek van de geloofsbrieven van verzoeker nietig te verklaren;

               —

               artikel 3, lid 5, van het huishoudelijk reglement van het Europees Parlement onwettig te verklaren in de zin van artikel 241 EG;

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het besluit waartegen onderhavig beroep zich richt, is het mandaat van het lid van het Europees Parlement Beniamino Donnici, wiens verkiezing door de bevoegde nationale autoriteiten is medegedeeld, ongeldig verklaard en is de geldigheid van het mandaat van Achille Occhetto bevestigd.
   De Consiglio di Stato (Raad van State) heeft bij arrest waartegen geen beroep meer openstaat de uitroeping van Achille Occhetto tot lid van het Europees Parlement nietig verklaard.
   Ter ondersteuning van zijn vorderingen voert verzoeker aan dat het Europees Parlement:

               —

               niet bevoegd was om zich uit te spreken over de geldigheid van het mandaat van Donnici;

               —

               artikel 12 van de Akte van 1976 heeft geschonden, welke bepaling in het geheel niet toestaat dat besluiten die door de nationale autoriteiten in het kader van hun prerogatieven zijn uitgevaardigd, ter discussie worden gesteld;

               —

               ten onrechte artikel 3, lid 5, van het huishoudelijk reglement heeft toegepast, ten aanzien van welke bepaling een exceptie van onwettigheid wordt opgeworpen omdat zij in strijd is met de Akte van 1976. Dit reglement, een handeling van afgeleid recht, kan het Europees Parlement geen bevoegdheden verlenen die niet reeds in de Akte zijn voorzien;

               —

               er ten onrechte van uit is gegaan dat sprake was van een schending van artikel 6 van de Akte van 1976 en het beginsel van het gezag van gewijsde van rechterlijke beslissingen heeft geschonden door het definitief geworden arrest, dat in deze zaak door de nationale rechter is uitgesproken, „buiten toepassing te laten”;

               —

               het litigieuze besluit niet toereikend heeft gemotiveerd en in bijzonder niet heeft toegelicht op welke gronden het het afwijkende advies van zijn juridische dienst niet heeft opgevolgd.


title: Zaak F-16/14: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Pangallo/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/48

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 4 mei 2016 – Pangallo/Commissie
   (Zaak F-16/14) (1)

   (2016/C 222/70)
   Procestaal: Frans
   De president van de Tweede kamer kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014, blz. 54.


title: Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door A. Steffens tegen Raad van Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-222/97)

text:
C 318/26               NL I                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                18 . 10 . 97
— subsidiair, te verklaren dat verzoekster recht heeft op               Met de vaststelling van het bestreden besluit zou het tot
     kwijtschelding van de litigieuze rechten;                          aanstelling bevoegd gezag toekenningscriteria hebben toe
                                                                        gepast die onduidelijk blijven én waarvan de rechtsgrond
                                                                        slag niet is gepreciseerd . Hiermee heeft het bovendien ook
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                               artikel 25 van het Statuut geschonden .
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-216/97 (').
                                                                        Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door A. Steffens tegen
(') Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.                            Raad van Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-222/97 )
                                                                                ( 97IC 318/52 )
                                                                                (Procestaai: Duits)
Beroep, op 25 juli 1997 ingesteld door A. Brems tegen
                  Raad van de Europese Unie
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                        ( Zaak T-219/97)                                Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep tegen Raad
                          { 97IC 318/51 )                               van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ingesteld door A. Steffens, te Aschen
                                                                        dorf/Moor ( Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd
                       (Procestaai: Frans)                              door B. J. Remmers, advocaat te Papenburg ( Bondsrepu
                                                                        bliek Duitsland), domicilie gekozen hebbende te Luxem
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                       burg ten kantore van Turk en Prum , advocaten aldaar,
                                                                        avenue Guillaume 13 A.
Gemeenschappen is op 25 juli 1997 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie door A. Brems, wonende te
Relegem ( België ), vertegenwoordigd door J.-N. Louis, T.               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
SARL, rue de Cessange 30 .                                              — verweerders te veroordelen tot betaling aan verzoeker
                                                                            van een bedrag van 69 503,40 DM met rente vanaf
                                                                            1 oktober 1993 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
— nietig te verklaren de besluiten van de Raad waarbij is
     geweigerd verzoekster haar volledig ziekteverlof van
     24 mei tot 8 juni 1996 toe te kennen ;                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                        met die van de andere melkquotazaken.
— verweerder in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 30 juli 1997 ingesteld door R. Kooyman tegen
Het beroep betreft de regelmatigheid van de weigering om                                     Europees Parlement
verzoekster ziekteverlof toe te kennen voor haar volledige
afwezigheid van 24 mei tot 8 juni 1996 .                                                       ( Zaak T-223/97 )
                                                                                97/C 318/53 )
Volgens verzoekster is de weigering door het tot aanstel
ling bevoegd gezag om haar voor de volledige duur van                                     (Procestaai: Nederlands)
haar afwezigheid ziekteverlof toe te kennen, in strijd met
de beginselen van artikel 59 van het Statuut, zoals gepreci
seerd door de rechtspraak van het Hof en van het Gerecht.               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                        Gemeenschappen is op 30 juli 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        Europees Parlement door R. Kooyman, freelance tolk,
De conclusie van de hoofden van administratie van 1 febru              wonende te Zürich ( Zwitserland ), vertegenwoordigd door
ari 1996 betreffende de toekenning van het tweede deel                  G. van der Wal, lid van de Orde van Advocaten bij de
van het bijzonder verlof voor een kuur in een badplaats, is             Hoge Raad der Nederlanden, Barents & Krans Advocaten
onregelmatig omdat zij leidt tot een beperking van de                   Notarissen, Brussel, domicilie gekozen hebbende te Lu
strekking van artikel 59 van het Statuut, welke bepaling                xemburg ten kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand
duidelijk is en geen precisering behoeft.                               rue 31 .


title: Zaak T-381/16: Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2017 — Düll/EUIPO — Cognitect (DaToMo) („Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/28

         Beschikking van het Gerecht van 17 maart 2017 — Düll/EUIPO — Cognitect (DaToMo)
   (Zaak T-381/16) (1)

   ((„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Intrekking van de vordering tot vervallenverklaring - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 195/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Klaus Düll (Südergellersen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Wolff-Marting, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Cognitect, Inc. (Durham, North Carolina, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 19 april 2016 (gevoegde zaken R 1383/2015-2 en R 1481/2015-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Cognitect, Inc. en Klaus Düll

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Klaus Düll en Cognitect, Inc. worden verwezen in hun eigen kosten alsmede elk in de helft van de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 9 juli 2002 in zaak T-21/01: Georgios Zavvos tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaar — Tuchtregeling — Terugzetting in rang — Artikelen 11, eerste alinea, en 14 van Statuut)

text:
C 219/18                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        14.9.2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 9 juli 2002                                                           van 9 juli 2002
in zaak T-21/01: Georgios Zavvos tegen Commissie van
               de Europese Gemeenschappen (1)                            in zaak T-158/01: Alexandre Tilgenkamp tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaar — Tuchtregeling — Terugzetting in rang —
         Artikelen 11, eerste alinea, en 14 van Statuut)                 (Ambtenaren — Post van adjunct-directeur-generaal —
                                                                         Kennisgeving van vacature — Beoordeling van verdiensten
                                                                             van kandidaten — Kennelijke verkeerde beoordelingen)
                         (2002/C 219/45)
                                                                                (2002/C 219/46)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak T-21/01, Georgios Zavvos, ambtenaar van de Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Linkebeek
(België), vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  In zaak T-158/01, Alexandre Tilgenkamp, ambtenaar van de
J. Currall en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot                 Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 11 ja-             Overijse (België), vertegenwoordigd door É. Boigelot, advocaat,
nuari 2000 waarbij verzoeker is teruggezet van de rang A 5 in            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie
de rang A 6 met behoud van zijn salaristrap, en tot vergoeding           van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall
van de materiële en morele schade die verzoeker stelt te                 en D. Waelbroeck), betreffende een beroep tot nietigverklaring
hebben geleden en die hij op 1 350 000 EUR raamt, heeft het              van het besluit van de Commissie van 13 september 2000
Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,                houdende aanstelling van F. Barbaso in de in kennisgeving van
president, K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: B. Pastor,       vacature COM/094/00 bedoelde post van adjunct-directeur-
adjunct-griffier, op 9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan              generaal van het directoraat-generaal „Landbouw”, en van het
het dictum luidt als volgt:                                              besluit tot afwijzing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht
                                                                         (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, president,
                                                                         K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: D. Christensen,
                                                                         administrateur, op 9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 11 januari
                                                                         dictum luidt als volgt:
      2000 waarbij verzoeker is teruggezet van de rang A 5 in de
      rang A 6 met behoud van zijn salaristrap.
                                                                         1)    Verklaart nietig het besluit van de Commissie van 13 september
2)    Veroordeelt de Commissie ertoe, verzoeker ter vergoeding van
                                                                               2000 houdende aanstelling van F. Barbaso in de in kennis-
      zijn morele schade een bedrag van 2 000 EUR te betalen.
                                                                               geving van vacature COM/094/00 bedoelde post en afwijzing
                                                                               van verzoekers sollicitatie naar die post, en het uitdrukkelijke
3)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                    besluit tot afwijzing van verzoekers klacht.
4)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en die van             2)    Verwijst de Commissie in de kosten.
      verzoeker zal dragen.
                                                                         (1) PB C 289, van 13.10.2001.
(1) PB C 79, van 10.3.2001.


title: Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench Division van 3 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen The Queen en The Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: British Agrochemicals Association Ltd (Zaak C-100/96)

text:
Nr. C 145/6             NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    18 . 5 . 96
    lid 2, ARB worden gelijkgesteld met tijdvakken van                Bij bevestigende beantwoording van de eerste dan wel van
    legale arbeid ?                                                   de tweede en de derde vraag:
b ) Behoort een Turks werknemer, die in het bezit is van een          4 . Omvat het begrip voorlopige maatregelen als bedoeld in
    werk- en verblijfsvergunning op grond waarvan hij een                  artikel 24 Executieverdrag de in de artikelen 289 tot 297
    werkzaamheid als specialiteitenkok mag uitoefenen,                    van het Nederlandse Wetboek van Burgerlijke Rechts
    ook dan tot de legale arbeidsmarkt van een Lid-Staat in               vordering voorziene mogelijkheid om in kort geding als
    de zin van artikel 6 , lid 1 , ARB, indien hij vanaf het begin        onverwijlde voorziening bij voorraad een vonnis tot
    van zijn verblijf in deze Lid-Staat ervan op de hoogte                 betaling van een contractuele tegenprestatie te verkrij
    was, dat zijn verblijfsvergunning enkel werd verleend                 gen ?
    voor een totale geldigheidsduur van drie jaar en enkel
    voor de uitoefening van een bepaalde werkzaamheid bij
    een met naam genoemde werkgever ?
c ) Voor het geval het Hof van oordeel is, dat de in vraag b )
    genoemde kring van personen tot de legale arbeidsmarkt
    van een Lid-Staat behoort: verleent de machtiging van             Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
    artikel 6 , lid 3 , ARB de Lid-Staten het recht om                Division van 3 november 1995 om een prejudiciële beslis
    verblijfsrechten te scheppen, waarvoor de voordelen van           sing in het geding tussen The Queen en The Ministry of
    artikel 6 , lid 1 , ARB van meet af aan niet gelden ?             Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: British Agro
                                                                                chemicals Association Ltd
                                                                                ( Zaak C-100/96 )
                                                                                ( 96/C 145/ 13 )
Verzoek van 29 februari 1996 van het Bundesgerichtshof                De High Court of Justice, Queen's Bench Division heeft bij
om een prejudiciële beslissing in de Rechtsbeschwerde                beschikking van 3 november 1995 , ingekomen ter griffie
procedure tussen Hans-Hermann Mietz en Intership Yach                van het Hof van Justitie op 25 maart 1996 , in het geding
                           ting Sneek BV                              tussen The Queen en The Ministry of Agriculture, Fisheries
                                                                      and Food, ex parte : British Agrochemicals Association Ltd,
                         ( Zaak C-99/96 )
                                                                      het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                             96/C 145/ 12                             verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vragen :
Het Bundesgerichtshof — IX . Zivilsenat — heeft bij
beschikking van 29 februari 1996 , ingekomen ter griffie van          1 . Staat Richtlijn 91 /414/EEG van de Raad van 15 juli
het Hof van Justitie op 26 maart 1996 , in het geding tussen               1991 betreffende het op de markt brengen van gewas
Hans-Hermann Mietz en Intership Yachting Sneek BV, het                    beschermingsmiddelen ('), zoals gewijzigd, een Lid
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                  Staat toe, het op de markt brengen van een uit een ander
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                 EER-land of een derde land ingevoerd gewasbescher
                                                                          mingsmiddel toe te laten op grond dat de Lid-Staat dat
1 . Is er sprake van koop en verkoop op afbetaling van                    produkt identiek acht aan een referentie-gewasbescher
    roerende lichamelijke zaken in de zin van artikel 13 ,                mingsmiddel , dat overeenkomstig de artikelen 4, lid 1 ,
    eerste alinea , onder 1 , Executieverdrag, wanneer vol               of 8 , lid 2, van de richtlijn door die Lid-Staat al is
    gens een door partijen als „ koopcontract " aangemerkt                toegelaten, wanneer het ingevoerde produkt geacht
    stuk de ene partij zich verbindt om een motorjacht van                wordt identiek te zijn aan het referentieprodukt
    een nader omschreven type met negen gespecificeerde                   indien :
    aanpassingen te vervaardigen en aan de andere partij in
    eigendom over te dragen, terwijl deze andere partij                    i ) de werkzame stof in het ingevoerde produkt door
    daarvoor een bedrag van 250 000 DM in vijf termijnen                       dezelfde onderneming ( of door een daarmee verbon
    dient te betalen ?                                                         den onderneming of onder licentie ) wordt vervaar
                                                                               digd als de werkzame stof in het referentieprodukt
Bij ontkennende beantwoording van de eerste vraag:                             en binnen door de registratie-instantie aanvaarde
                                                                               variaties dezelfde is, en
2 . Gaat het bij de onder 1 bedoelde overeenkomst om een
    overeenkomst die betrekking heeft op de levering van                  ii ) het ingevoerde produkt door dezelfde onderneming
    roerende lichamelijke zaken in de zin van artikel 13 ,                     ( of een daarmee verbonden onderneming of onder
    eerste alinea, onder 3 , Executieverdrag ?                                 licentie ) volgens dezelfde formule wordt vervaar
                                                                               digd als het referentieprodukt, en eventuele verschil
3 . Dient in het kader van artikel 34 , tweede alinea, juncto                  len in aard, kwaliteit en hoeveelheid van de bestand
    artikel 28 , tweede alinea , eveneens rekening te worden                   delen door de registratie-instantie worden geacht
    gehouden met door de debiteur aangevoerde nieuwe                           geen wezenlijke invloed op de veiligheid van men
    feiten, ertoe strekkende dat het gerecht van de staat van                  sen, huisdieren, vee, wilde dieren of het milieu in het
    herkomst de bepalingen van de vierde afdeling van                          algemeen of op de werkzaamheid ervan te heb
    titel II van het Executieverdrag heeft geschonden ?                        ben ?
 ---pagebreak--- 18 . 5 . 96          LNL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 145/7
2 . Staat Richtlijn 91 /414/EEG een Lid-Staat toe, een uit een'                verrichten van de rechtshandeling zo duidelijk was dat
     ander EER-land of van buiten de EER ingevoerd                             geen redelijk denkende derde zou kunnen menen dat van
     gewasbeschermingsmiddel als identiek ( in de zin van                      tegenstrijdigheid geen sprake is ?
     vraag 1 ) met een referentieprodukt tot de markt toe te
     laten zonder vooraf de feitelijke samenstelling van het             P ) PB 1968 , L 65 , blz. 8 .
     ingevoerde produkt te onderzoeken ?
3 . Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, staat dan
     artikel 9, lid 2 , van Richtlijn 91/414/EEG een Lid-Staat
     toe, een uit landen van buiten de EER ingevoerd
     gewasbeschermingsmiddel op de markt toe te laten,                   Beroep, op 1 april 1996 ingesteld door Verenigd Koninkrijk
     wanneer de importeur of degene die het produkt op de                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     markt brengt, geen permanente vestiging in de EER                                            ( Zaak C-l 06/96 )
     heeft ?
                                                                                ( 96/C 145/15 )
(!) PB nr . L 230 van 19 . 8 . 1991 , blz. 1 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 1 april 1 996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen door Verenigd Koninkrijk, ver
                                                                         tegenwoordigd door J. E. Collins, Assistant Treasury
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 22 maart                    Solicitor, als gemachtigde, bijgestaan door D. Wyatt QC,
1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                 van de Engelse balie, domicilie gekozen hebbende te
Coöperatieve Rabobank „Vecht en Plassengebied " BA en                    Luxemburg bij de Britse ambassade, Boulevard Roosevelt
Mr Erik Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement                 14 .
                         van Mediasafe BV
                          ( Zaak C- 1 04/96 )                            Verzoeker vordert nietigverklaring van het ( de) besluit(en )
                             ( 96/C 145/ 14 )                            bedoeld in het perscommuniqué van de Commissie van
                                                                         23 januari 1996, onverminderd de bevoegdheid van het Hof
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van                        van Justitie om de gevolgen van het ( de ) vernietigde
22 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van                    besluit(en ) gedekt te verklaren, met veroordeling van de
Justitie op 1 april 1996 , in het geding tussen Coöperatieve             Commissie in de kosten van het geding, overeenkomstig
Rabobank „Vecht en Plassengebied " BA en Mr Erik                         artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering.
Aarnoud Minderhoud, curator in het faillissement van
Mediasafe BV, het Hof van Justitie van de Europese                       Middelen en voornaamste argumenten
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
over de volgende vragen:                                                 Het Verenigd Koninkrijk vordert nietigverklaring van het
                                                                         ( de ) besluit(en ) bedoeld in het perscommuniqué van 23 ja
1 . Is het in overeenstemming met het bepaalde in de Eerste              nuari 1996 op de navolgende, in artikel 173 , tweede alinea,
     Richtlijn (*) dat aan een vennootschap wordt toegestaan             EG-Verdrag genoemde gronden, te weten onbevoegdheid,
     zich tegenover een derde, met wie een in het algemeen tot           schending van wezenlijke vormvoorschriften en schending
     vertegenwoordiging van de vennootschap bevoegde                     van het EG-Verdrag.
     bestuurder namens de vennootschap een rechtshande
     ling heeft verricht, te beroepen op onbevoegdheid van               De Commissie heeft onbevoegd gehandeld, omdat zij zonder
     die bestuurder op de grond dat deze bij de rechtshan               geldige machtiging tot het doen van uitgaven heeft besloten.
     deling een belang heeft dat tegenstrijdig is met het                Voorts heeft zij artikel 4 EG-Verdrag geschonden, dat
     hare ?
                                                                         bepaalt dat elke instelling handelt binnen de grenzen van de
2 . Luidt het antwoord op vraag 1 slechts bevestigend                    haar door dit Verdrag verleende bevoegdheden
     indien de tegenstrijdigheid van belangen aan de derde
     bekend was ten tijde van het verrichten van de rechts              Bovendien heeft zij een wezenlijk vormvoorschrift geschon
     handeling, dan wel op grond van de gegevens waarover                den doordat in de motivering niet wordt vermeld, op welke
     hij toen beschikte redelijkerwijs bekend kon zijn ?                 rechtsgrondslag de gewraakte uitgaven berusten. Die moti
                                                                         vering had moeten worden verwerkt in een besluit van de
3 . Luidt het antwoord op vraag 1 slechts bevestigend                    Commissie, gericht tot en in extenso medegedeeld aan de
     indien de tegenstrijdigheid van belangen ten tijde van het          Lid-Staten .


title: Zaak C-397/10: Beroep ingesteld op 4 augustus 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/8

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-397/10)
   ()
   2010/C 301/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Kepenne en I.V. Rogalski, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk België, door aan de activiteiten van uitzendbureaus de volgende verplichtingen te verbinden: de statutaire doelomschrijving van de onderneming mag uitsluitend de terbeschikkingstelling van arbeid als activiteit omvatten (in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest); de onderneming moet een bijzondere rechtsvorm hebben (in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) en de onderneming moet een maatschappelijk kapitaal van ten minste 30 987 EUR hebben (in het Vlaamse Gewest), de krachtens artikel 56 VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.

               —

               het Koninkrijk België verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie voert ter onderbouwing van haar beroep drie grieven inzake schending van artikel 56 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan.
   Met haar eerste grief betoogt verzoekster dat de eis dat de statutaire doelomschrijving van de onderneming uitsluitend de terbeschikkingstelling van arbeid als activiteit mag omvatten, een aanzienlijke belemmering vormt voor de in andere lidstaten gevestigde ondernemingen die aldaar andere activiteiten mogen uitoefenen. Deze maatregelen verplichten die ondernemingen immers tot wijziging van hun statuut teneinde — zelfs tijdelijk — diensten te kunnen verrichten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
   Met haar tweede grief voert de Commissie aan dat de eis dat een in een andere lidstaat gevestigde onderneming een bijzondere rechtsvorm of bijzonder juridisch statuut heeft, een aanzienlijke beperking van de vrijheid van dienstverrichting vormt. De door verweerder ter rechtvaardiging ingeroepen doelstelling van bescherming van de werknemers kan immers worden bereikt door minder beperkende maatregelen, zoals de eis dat een onderneming aantoont dat zij passende verzekerd is.
   Met haar derde grief uit verzoekster tot slot kritiek op de in het Vlaamse Gewest opgelegde eis dat het maatschappelijk kapitaal ten minste 30 987 EUR bedraagt, aangezien een dergelijke eis impliceert dat bepaalde in andere lidstaten gevestigde ondernemingen hun maatschappelijk kapitaal kunnen moeten wijzigen om — zelfs tijdelijk — diensten te verrichten in België. De door verweerder nagestreefde doelstelling van bescherming van de werknemers kan met minder beperkende middelen, zoals het verstrekken van een waarborg of het afsluiten van een verzekeringsovereenkomst, worden bereikt.