title: Zaak C-577/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Rijksdienst voor Pensioenen/Elisabeth Brouwer (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Grensarbeiders — Pensioenberekening)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Antwerpen — België) — Rijksdienst voor Pensioenen/Elisabeth Brouwer
   (Zaak C-577/08) (1)

   (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7/EEG - Grensarbeiders - Pensioenberekening)
   2010/C 246/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Arbeidshof te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rijksdienst voor Pensioenen

      Verwerende partij: Elisabeth Brouwer

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Arbeidshof te Antwerpen — Uitlegging van artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24) — Nationale wettelijke regeling die voor berekening van ouderdomspensioen van grensarbeiders in loondienst voor vrouwen lagere forfaitaire en fictieve lonen in aanmerking neemt dan voor mannen

      Dictum

   Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, verzet zich tegen een nationale regeling krachtens welke voor de periode van 1984 tot en met 1994 de rust- en ouderdomspensioenen van vrouwelijke grensarbeiders voor gelijke of gelijkwaardige dienstbetrekkingen op basis van lagere fictieve en/of forfaitaire daglonen werden berekend dan die van mannelijke grensarbeiders.

      (1)  PB C 55 van 07.03.2009


title: Zaak C-681/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Diageo Brands BV/Simiramida-04 EOOD [Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen — Weigeringsgronden — Schending van de openbare orde van de aangezochte staat — Beslissing van een rechterlijke instantie in een andere lidstaat die strijdig is met het Uniemerkenrecht — Richtlijn 2004/48/EG — Handhaving van intellectuele-eigendomsrechten — Gerechtskosten]

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 16 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Diageo Brands BV/Simiramida-04 EOOD
   (Zaak C-681/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen - Weigeringsgronden - Schending van de openbare orde van de aangezochte staat - Beslissing van een rechterlijke instantie in een andere lidstaat die strijdig is met het Uniemerkenrecht - Richtlijn 2004/48/EG - Handhaving van intellectuele-eigendomsrechten - Gerechtskosten])
   (2015/C 311/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Diageo Brands BV

      Verwerende partij: Simiramida-04 EOOD

      Dictum

               1)

               Artikel 34, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een in een lidstaat gegeven beslissing in strijd met het Unierecht is, niet rechtvaardigt dat deze beslissing niet wordt erkend in een andere lidstaat wegens strijdigheid met de openbare orde van laatstbedoelde staat wanneer de aangevoerde onjuiste rechtstoepassing geen kennelijke schending vormt van een rechtsregel die van essentieel belang wordt geacht in de rechtsorde van de Unie en dus van de aangezochte lidstaat, of van een in die rechtsordes als fundamenteel erkend recht. Dat is niet het geval bij een onjuiste toepassing van een bepaling als artikel 5, lid 3, van richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, zoals gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992.
               Wanneer de rechter van de aangezochte staat nagaat of eventueel sprake is van een kennelijke schending van de openbare orde van deze staat, moet hij ermee rekening houden dat, behoudens bijzondere omstandigheden die het te moeilijk of onmogelijk maken de rechtsmiddelen in de lidstaat van herkomst aan te wenden, de justitiabelen de plicht hebben in deze lidstaat alle beschikbare rechtsmiddelen aan te wenden om een dergelijke schending in een eerder stadium te voorkomen.

               2)

               Artikel 14 van richtlijn 2004/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de gerechtskosten die de partijen maken in het kader van een geding in een lidstaat tot vergoeding van de schade wegens een beslag dat in een andere lidstaat is gelegd ter voorkoming van een inbreuk op een intellectuele-eigendomsrecht, wanneer in het kader van deze schadevordering de vraag rijst naar erkenning van een in die andere lidstaat gegeven beslissing waarbij is vastgesteld dat dit beslag onrechtmatig is.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-140/17: Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Kampete/Raad

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/31

         Beroep ingesteld op 6 maart 2017 — Kampete/Raad
   (Zaak T-140/17)
   (2017/C 129/46)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ilunga Kampete ((Kinshasa, Democratische Republiek Congo) (vertegenwoordiger: O. Okito, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van verordening (EU) 2016/2230 tot uitvoering van besluit (GBVB) 2016/2231 van de Raad van 12 december 2016 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen die handelen in strijd met het wapenembargo tegen de Democratische Republiek Congo en tot wijziging van besluit 2010/788/GBVB, voor zover die verordening betrekking heeft op Ilunga Kampete;

               —

               de Raad verwijzen in zijn eigen kosten alsmede in die van verzoeker en van alle interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-139/17, Kibelisa/Raad.


title: Beroep, op 21 augustus 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-283/96)

text:
Nr . C 294/ 8                 NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    5 . 10 . 96
       wetgeving van het land van vertrek voldoet met uitzon                 zonder dat Portugal de noodzakelijke maatregelen had
       dering van een woonplaatsvereiste ?                                    getroffen .
( 1 ) Verordening ( EEG ) nr . 1408/7 1 van de Raad van 14 juni 1 971         (') PB nr . L 265 van 5 . 10 . 19X4 , blz . 1 .
      betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen
      op werknemers en zelfstandigen , alsmede op hun gezinsleden ,
      die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen ( PB nr . L 149 van
      5 . 7 . 1971 , blz . 2 ).
( 2 ) Verordening ( EEG ) nr . 574/72 van de Raad van 21 maart 1972
      tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening
      ( EEG ) nr . 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale          Beroep, op 21 augustus 1996 ingesteld door Commissie van
      zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen , alsmede              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
      op hun gezinsleden , die zich binnen de Gemeenschap verplaat                                  ( Zaak C-282/96 )
      sen ( PB nr . L 74 van 27 . 3 . 1972 , blz . 1 ).
                                                                                ( 96/C 294/ 16 )
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                              op 21 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Franse Repu
                                                                              bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                              vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen , als gemachtigde,
Beroep, op 14 augustus 1996 ingesteld door Commissie van                      bijgestaan door J.-J . Evrard, advocaat te Brussel , domicilie
 de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                ( Zaak C-276/96 )                             Centre Wagner, Kirchberg .
                                   ( 96/C 294/15 )
                                                                              Verzoekster concludeert dat het het Hof behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    1 . vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
op 14 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Portugese                               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                              stellen en mee te delen die noodzakelijk zijn voor het
pen, vertegenwoordigd door T. F. Cusack , juridisch advi                          volgen van Richtlijn 91 / 157/EEG van de Raad van
seur, en door F. Sousa Fialho, lid van haar juridische dienst,                     1 8 maart 1991 inzake batterijen en accu 's die gevaarlijke
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de                            stoffen bevatten ('), de krachtens die richtlijn op haar
la Cruz , Centre Wagner, Kirchberg.                                                rustende verplichtingen niet is nagekomen .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                             2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .
 1 . vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet alle               Middelen en voornaamste argumenten
        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
        stellen welke nodig zijn voor de toepassing van artikel 3 ,           Artikel 189 van het EG-Verdrag, krachtens hetwelk een
        van Richtlijn 84/466/Euratom van de Raad van 3 sep                   richtlijn voor de Lid-Staten verbindend is ten aanzien van
        tember 1984 tot vaststelling van fundamentele maatre                 het te bereiken doel , brengt mee, dat de Lid-Staten verplicht
        gelen met betrekking tot de stralingsbescherming van                  zijn de in de richtlijnen bepaalde termijnen voor omzetting
        personen die medisch worden onderzocht of behan                      na te leven . In casu is de omzettingstermijn verstreken op
        deld ('), de verplichtingen die op haar rusten krachtens              18 september 1992 , zonder dat de Franse Republiek de
        artikel 161 , derde alinea , van het EGA-Verdrag en                   bepalingen heeft vastgesteld die noodzakelijk zijn voor het
        artikel 7 van Richtlijn 84/466/Euratom juncto arti                   volgen van de in de conclusies van de Commissie vermelde
        kel 399 van de Akte betreffende de toetredingsvoor                   richtlijn .
        waarden voor de Portugese Republiek , niet is nageko
        men ;                                                                 (') PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
2 . subsidiair vast te stellen , dat de Portugese Republiek ,
        door de Commissie niet onmiddellijk van de vastgestelde
        maatregelen op de hoogte te stellen , de krachtens die
        bepalingen op haar rustende verplichtingen niet is
        nagekomen ;                                                           Beroep, op 21 augustus 1996 ingesteld door Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
 3 . de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                                               ( Zaak C-283/96 )
                                                                                96/C 294/ 17 )
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 Op grond van artikel 161 , derde alinea , van het EGA                       op 21 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Franse Repu
 Verdrag zijn de Lid-Staten verplicht voor hen bestemde                        bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
 richtlijnen binnen de daartoe gestelde termijn ten uitvoer te                vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen , als gemachtigde,
 leggen . Die termijn was reeds op 1 januari 1986 verstreken                   bijgestaan door J.-J . Evrard , advocaat te Brussel , domicilie
 ---pagebreak--- 5 . 10 . 96              NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 294/9
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                      — de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            Artikel 7 van de richtlijn verplicht de Lid-Staten, pro
1 . te verklaren dat de Franse Republiek, door niet de                      gramma 's vast te stellen ter vermindering van de verontrei
       nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast             niging van de wateren door de onder lijst II vallende stoffen.
       te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/86/EEG van de              De richtlijn voorziet niet uitdrukkelijk in een datum voor
       Commissie ( J ) tot aanpassing aan de technische vooruit            tenuitvoerlegging. In een brief van 3 november 1976 had de
       gang van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad ( 2 ) inzake               Commissie de Lid-Staten de volgende termijnen voorge
       batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten, of            steld: 15 september 1978 voor het vergunningstelsel;
       door deze bepalingen niet mede te delen, de krachtens                15 september 1981 voor het programma ter vermindering
       deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is             van de verontreiniging door de in lijst II vermelde stoffen ;
       nagekomen;                                                           15 september 1986 voor de uitvoering van de programma's .
                                                                            Deze termijnen zijn verstreken zonder dat de Italiaanse
2 . de Franse Republiek in de kosten te verwijzen .                         Republiek de ter uitvoering van de richtlijn noodzakelijke
                                                                            programma 's heeft vastgesteld .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            (M PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, bepalende dat
een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is,
moeten de Lid-Staten zich houden aan de in de richtlijnen
vastgestelde omzettingstermijnen . Deze termijn is op 31 de
cember 1993 verstreken, zonder dat de Franse Republiek de                   Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld om te voldoen                     de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
aan de richtlijn .                                                                                ( Zaak C-286/96 )
                                                                                ( 96/C 294/ 19 )
(!) PB nr . L 264 van 23 . 10 . 1993 , blz . 51 .
( 2 ) PB nr . L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 38 .
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            op 22 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                            Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                            pen, vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen, lid van haar
                                                                            juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                            bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre
Beroep, op 22 augustus 1996 ingesteld door Commissie van                    Wagner, Kirchberg.
 de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
                          ( Zaak C-285/96 )                                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                             ( 96/C 294/ 18 )
                                                                            vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
                                                                            wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  nodig zijn voor het volgen van
op 22 augustus 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschap                       — Richtlijn 91 /410/EEG van de Commissie van 22 juli
pen, vertegenwoordigd door G.E. zur Hausen, lid van haar                        1991 houdende veertiende aanpassing aan de technische
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                      vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                              betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuurs
Wagner, Kirchberg.                                                              rechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking
                                                                                en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( x );
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                            — Richtlijn 93/86/EEG van de Commissie van 4 oktober
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft                        1993 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van
      voldaan aan de krachtens het Verdrag op haar rustende                     Richtlijn 91 /157/EEG van de Raad inzake batterijen en
      verplichtingen, door, in strijd met artikel 7 van Richtlijn               accu's die gevaarlijke stoffen bevatten ( 2 );
      76/464/EEG ( 1 ), niet de programma's ter vermindering
      van de verontreiniging vast te stellen die kwaliteitsdoel            — Richtlijn 93/90/EEG van de Commissie van 29 oktober
      stellingen bevatten voor de 99 in de bijlage vermelde                     1993 betreffende de lijst van stoffen, bedoeld in arti
      gevaarlijke stoffen, of de Commissie niet in beknopte                     kel 13 , lid 1 , vijfde streepje, van Richtlijn 67/548/EEG
      vorm de programma's en de resultaten van de toepassing                    van de Raad ( 3 );
      hiervan mee te delen, en door, in strijd met artikel 5 van
      het EG-Verdrag, de Commissie niet alle nodige inlich                 — Richtlijn 93/105/EG van de Commissie van 25 novem
      tingen te verstrekken;                                                    ber 1993 houdende vaststelling van bijlage VII D inzake


title: Zaak C-127/08: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska/Minister for Justice, Equality and Law Reform (Richtlijn 2004/38/EG — Recht van burgers van Unie en hun familieleden op vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaat — Familieleden met nationaliteit van derde land — Personen met nationaliteit van derde land die gastlidstaat zijn binnengekomen alvorens echtgenoot van burger van Unie te worden)

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 25 juli 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court — Ierland) — Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska/Minister for Justice, Equality and Law Reform
   (Zaak C-127/08) (1)

   (Richtlijn 2004/38/EG - Recht van burgers van Unie en hun familieleden op vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaat - Familieleden met nationaliteit van derde land - Personen met nationaliteit van derde land die gastlidstaat zijn binnengekomen alvorens echtgenoot van burger van Unie te worden)
   (2008/C 236/07)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   High Court (Ierland)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Blaise Baheten Metock, Hanette Eugenie Ngo Ikeng, Christian Joel Baheten, Samuel Zion Ikeng Baheten, Hencheal Ikogho, Donna Ikogho, Roland Chinedu, Marlene Babucke Chinedu, Henry Igboanusi, Roksana Batkowska

      Verwerende partij: Minister for Justice, Equality and Law Reform
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court, Ierland — Uitlegging van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Echtgenoot die nationaliteit bezit van derde land — Nationale regeling van gastlidstaat die voor het recht van verblijf van familieleden de voorwaarde stelt van voorafgaand legaal verblijf in een andere lidstaat
   Dictum

               1)

               Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, staat in de weg aan de wettelijke regeling van een lidstaat die aan een persoon met de nationaliteit van een derde land die de echtgenoot is van een burger van de Unie die in die lidstaat verblijft maar niet de nationaliteit ervan bezit, de eis stelt dat hij vóór zijn komst naar de gastlidstaat legaal verblijf heeft gehouden in een andere lidstaat, om rechten te kunnen ontlenen aan de bepalingen van die richtlijn.

               2)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 2004/38 moet aldus worden uitgelegd dat een persoon met de nationaliteit van een derde land die de echtgenoot is van een burger van de Unie die verblijft in een lidstaat waarvan hij niet de nationaliteit bezit, en die deze burger van de Unie begeleidt of zich bij hem voegt, rechten kan ontlenen aan de bepalingen van die richtlijn, ongeacht wanneer of waar zij zijn gehuwd alsook de wijze waarop deze persoon met de nationaliteit van een derde land de gastlidstaat is binnengekomen.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 8 juni 2004 in zaak C-220/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten tegen Wirtschaftskammer Österreich (Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers — Begrip beloning — Meetelling, ter berekening van ontslagvergoeding, van militaire dienstperiodes — Mogelijkheid tot vergelijking van werknemers in militaire dienst met vrouwelijke werknemers die bij afloop van hun zwangerschapsverlof ouderschapsverlof nemen, dat niet meetelt bij berekening van ontslagvergoeding)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 8 juni 2004
   in zaak C-220/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten tegen Wirtschaftskammer Österreich (1)

   (Beginsel van gelijke beloning van mannelijke en vrouwelijke werknemers - Begrip beloning - Meetelling, ter berekening van ontslagvergoeding, van militaire dienstperiodes - Mogelijkheid tot vergelijking van werknemers in militaire dienst met vrouwelijke werknemers die bij afloop van hun zwangerschapsverlof ouderschapsverlof nemen, dat niet meetelt bij berekening van ontslagvergoeding)
   (2004/C 190/04)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-220/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het geding tussen Österreichischer Gewerkschaftsbund, Gewerkschaft der Privatangestellten en Wirtschaftskammer Österreich, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 141 EG en artikel 1 van richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19), heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, J.-P. Puissochet (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresidenten, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta, rechters, advocaat-generaal: J. Kokott, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 8 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het aan personen in verplichte – en op vrijwillige basis verlengbare – militaire dienst of vervangende burgerdienst toegekende voordeel, namelijk de meetelling van de duur van deze dienst bij de berekening van de ontslagvergoeding waarop zij later eventueel recht zullen hebben, maakt deel uit van hun beloning in de zin van artikel 141 EG.

               2)

               Artikel 141 EG en richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers, verzetten zich er niet tegen dat bij de berekening van de ontslagvergoeding de duur van de militaire dienst of ermee gelijkgestelde burgerdienst, die overwegend door mannen wordt vervuld, als periode van beroepsactiviteit wordt meegeteld, maar niet de duur van het ouderschapsverlof, dat overwegend door vrouwen wordt genomen.

      (1)  PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak T-252/14: Beschikking van het Gerecht van 8 september 2015 — Chemo Ibérica/BHIM — Novartis (EXELTIS)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/58

         Beschikking van het Gerecht van 8 september 2015 — Chemo Ibérica/BHIM — Novartis (EXELTIS)
   (Zaak T-252/14) (1)

   (2015/C 381/73)
   Procestaal: Spaans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 253 van 4.8.2014.


title: Zaak C-13/15: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 september 2015 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Strafzaak tegen Cdiscount SA (Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Richtlijn 2005/29/EG — Consumentenbescherming — Oneerlijke handelspraktijken — Prijsverlaging — Markering of aanduiding van de referentieprijs)

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/9

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 september 2015 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Strafzaak tegen Cdiscount SA
   (Zaak C-13/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Richtlijn 2005/29/EG - Consumentenbescherming - Oneerlijke handelspraktijken - Prijsverlaging - Markering of aanduiding van de referentieprijs))
   (2015/C 398/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partij in de strafzaak

   Cdiscount SA

      Dictum

   Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”), moet aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen nationale bepalingen als die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, die op algemene wijze, zonder geval per geval te onderzoeken of het om oneerlijke handelspraktijken gaat, aankondigingen van prijsverlagingen zonder vermelding van de referentieprijs bij de markering of aanduiding van de prijs verbieden, voor zover deze bepalingen de bescherming van de consumenten beogen. Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of zulks het geval is in het hoofdgeding.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Zaak C-251/99 P: Hogere voorziening, op 6 juli 1999 ingesteld door Enichem SpA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer - uitgebreid)

text:
4.12.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 352/15
   Met betrekking tot de administratieve procedure neemt het         — Onjuiste rechtsopvatting omtrent de beoordeling van de
   Gerecht ten onrechte aan, dat er tussen de mededeling van              schending van de rechten van de verdediging doordat
   de punten van bezwaar en de beschikking slechts tien                   onvoldoende inzage in de stukken was verleend: anders
   maanden zijn verlopen; het houdt immers verkeerdelijk                  dan het Gerecht heeft geoordeeld, kan het niet van
   geen rekening met de duur van de eerste procedure in                   beslissend belang zijn, of stukken die tijdens de administra-
   rechte. De Commissie heeft aanvaard, dat procedure in                  tieve procedure voor de Commissie niet zijn voorgelegd,
   rechte tegen de beschikking van 1988 tot de aangevoerde                naar het „ex post” -oordeel van het Gerecht daadwerkelijk
   vormgebreken werd beperkt, zonder erop te wijzen, dat                  ontlastend bleken te zijn. Met een achteraf komend
   zijn van plan was op basis van de oude procedure een                   onderzoek tijdens de procedure in rechte stelt het Gerecht
   nieuwe beschikking te geven. Daarmee heeft zij op de koop              zijn opvatting over het ontlastende karakter van de stukken
   toe genomen, dat verzoekster nogmaals een procedure bij                in de plaats van de opvatting van de Commissie; dit kan
   het Gerecht van eerst aanleg en in voorkomend geval bij                niet verhelpen dat de onderneming deze documenten niet
   het Hof van Justitie diende in te leiden om een beslissing             ter harer verdediging heeft kunnen aanvoeren in de
   ten gronde te verkrijgen, die uiteindelijk pas meer dan                procedure voor de Commissie.
   twintig jaar na de ten laste gelegde gedragingen zal worden
   genomen.                                                          — Schending van artikel 253 EG (ex artikel 190).
   Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting          (1) PB L 239 van 14.9.1994, blz. 14.
   door te oordelen dat schending van het algemene rechtsbe-         (2) PB C 33 van 6.2.1999, blz. 1.
   ginsel dat een procedure binnen een redelijke termijn moet        (3) PB C 397 van 19 december 1998, blz. 15.
   worden afgesloten, op zichzelf de rechtsgeldigheid van de
   beschikking niet aantast. Indien niet wordt aangenomen
   dat een na afloop van een redelijke termijn gegeven
   beschikking onrechtmatig is, bestaat het desbetreffende
   grondrecht van de ondernemingen slechts op papier. Dit
   kan niet worden aanvaard, gelet op het grote belang van           Hogere voorziening, op 6 juli 1999 ingesteld door
   de grondrechten in het gemeenschapsrecht.                         Enichem SpA tegen het arrest, op 20 april 1999 in de
                                                                     gevoegde zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94,
                                                                     T-314/94, T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94,
   De rechtsopvatting van het Gerecht, dat in geval van              T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl
   schending van het recht op een beslissing binnen een              Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell
   redelijke termijn, slechts afzonderlijke schadevorderingen        International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
   kunnen worden ingesteld wanneer niet kan worden aange-            Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG,
   toond dat de rechten van de verdediging zijn geschonden,          Société artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial
   berust op geen enkele grond gelet op het arrest van het           Chemical Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA en de
   Hof van 17 december 1998 in zaak C-185/95,                        Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
   Baustahlgewebe (2). Ingeval het Hof verzoeksters opvatting        door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
   dat de beschikking van de Commissie nietig moet worden                    Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   verklaard, niet volgt, zou het op zijn minst de aan
   verzoekster opgelegde geldboete moeten verlagen.                                         (Zaak C-251/99 P)
— Onjuiste rechtsopvatting omtrent het geven van beschik-                                    (1999/C 352/24)
   king 1994. Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste
   rechtsopvatting door aan te nemen dat de geldigheid van           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
   de ter voorbereiding van de beschikking van 1988 gestelde         op 6 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Enichem
   procedurehandelingen niet is aangetast door de nietigver-         SpA, gevestigd te Milaan, vertegenwoordigd door M. Siragusa,
   klaring van die beschikking en dat de Commissie beschik-          advocaat te Rome, en F. M. Moretti, advocaat te Venetië,
   king 1994 derhalve op die procedurehandelingen mocht              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
   baseren zonder een nieuwe administratieve procedure te            Elvinger, Hoss en Prussen, advocaten aldaar, Place Winston
   voeren.                                                           Churchill 2, tegen het arrest, op 20 april 1999 in de gevoegde
                                                                     zaken T-305/94, T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94,
   Uit de door het Gerecht aangehaalde rechtspraak van het           T-315/94, T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94,
   Hof (arrest van 12 november 1998, C-415/96 (3)) kan niet          T-329/94 en T-335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij
   worden geconcludeerd, dat procedurehandelingen waarvan            NV, Elf Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
   de rechtmatigheid niet uit de rechtsoverwegingen van het          Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV, Wacker-
   arrest kan worden afgeleid, of in elk geval ondanks de            Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne de vinyle,
   daartegen aangevoerde grieven niet is onderzocht, overeind        Montedison SpA, Imperial Chemical Industries plc, Hüls
   blijven.                                                          AG en Enichem SpA en de Commissie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
                                                                     van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitge-
   Verder geeft het Gerecht blijk van een onjuiste opvatting         breid).
   van de draagwijdte van de verplichting van de Commissie
   om haar beschikking te doen voorafgaan door een regel-            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
   matige procedure waarin alle relevante vormvoorschriften
   en procedureregels in acht zijn genomen. Dit had in casu          — het arrest van het Gerecht op de door rekwirante aange-
   met name moeten inhouden, dat verzoekster werd gehoord                 vochten onderdelen te vernietigen en de beschikking van
   en dat de met de hoorzitting belaste persoon en het                    de Commissie op de overeenkomstige punten nietig te
   Adviescomité bij de procedure werden betrokken.                        verklaren;
 ---pagebreak--- C 352/16             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   4.12.1999
— subsidiair, het arrest van het Gerecht op de door rekwirante      6. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-
   aangevochten onderdelen te vernietigen en de aan Enichem              recht, alsmede onvoldoende beoordeling van bewijsmate-
   bij de bestreden beschikking opgelegde geldboete in te                riaal aangaande het verband tussen de aan Enichem
   trekken of te verlagen;                                               opgelegde geldboete en haar marktaandeel.
— de Commissie te verwijzen in de op de hogere voorziening          7. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-
   en de procedure in eerste aanleg gevallen kosten.                     recht inzake het beginsel van evenredigheid tussen overtre-
                                                                         ding en geldboete.
Middelen en voornaamste argumenten
A. De procedure
1. Onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 44, lid 1,         Hogere voorziening, op 5 juli 1999 ingesteld door
   sub c, van het Reglement voor de procesvoering van het           Wacker-Chemie GmbH en Hoechst AG tegen het arrest,
   Gerecht en van de communautaire rechtspraak op het               op 20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94,
   gebied van de ontvankelijkheid.                                  T-306/94, T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94,
                                                                    T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en
2. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-          T-335/94 tussen Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf
   recht op het gebied van het gezag van gewijsde.                  Atochem SA, BASF AG, Shell International Chemical
                                                                    Company Ltd, DSM NV en DSM Kunststoffen BV,
                                                                    Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société artésienne
3. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-          de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical Industries
   recht aangaande de ongeldigheid van de aan de vaststelling       plc, Hüls AG en Enichem SpA, enerzijds, en Commissie
   van de beschikking vooraf gegane procedurehandelingen.           van de Europese Gemeenschappen, anderzijds, gewezen
                                                                    door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
4. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-                  Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
   recht op het gebied van de bescherming van de rechten van
   de verdediging ingeval een nietigverklaarde beschikking
   opnieuw wordt gegeven.                                                                  (Zaak C-252/99 P)
5. Schending van artikel 190 van het Verdrag: gebrekkige                                     (1999/C 352/25)
   motivering aangaande de toereikendheid van de door de
   Commissie tot staving van de nieuwe PVC-beschikking
   aangevoerde redenen.                                             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                    5 juli 1999 hogere voorziening ingesteld door Wacker-Chemie
                                                                    GmbH en Hoechst AG, vertegenwoordigd door H. Hellmann,
                                                                    advocaat te Keulen, Morsdorfer Hof 16, tegen het arrest, op
B. Ten gronde                                                       20 april 1999 in de gevoegde zaken T-305/94, T-306/94,
                                                                    T-307/94, T-313/94, T-314/94, T-315/94, T-316/94,
                                                                    T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 en T-335/94 tussen
1. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-          Limburgse Vinyl Maatschappij NV, Elf Atochem SA, BASF AG,
   recht inzake de beoordeling door het Gerecht van het             Shell International Chemical Company Ltd, DSM NV en DSM
   ontbreken van verband tussen de twee documenten waarin           Kunststoffen BV, Wacker-Chemie GmbH, Hoechst AG, Société
   de beschuldiging van de Commissie is geformuleerd.               artésienne de vinyle, Montedison SpA, Imperial Chemical
                                                                    Industries plc, Hüls AG en Enichem SpA, enerzijds, en
2. Onjuiste toepassing van het gemeenschapsrecht en van de          Commissie van de Europese Gemeenschappen, anderzijds,
   meest recente rechtspraak op het gebied van individuele          gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
   aansprakelijkheid voor een collectieve overtreding.              Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid).
3. Schending van het gemeenschapsrecht met betrekking tot           Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
   de rechten van de verdediging van partijen, inzonderheid
   wat de toegang tot de stukken betreft.
                                                                    1. punten 4 en 5 van het dictum van het arrest van het
                                                                         Gerecht van eerste aanleg van 20 april 1999 in de zaken
4. Onjuiste uitlegging en toepassing op het onderhavige geval            T-315/94, Wacker-Chemie GmbH en T-316/94, Hoechst
   van de beginselen betreffende de vaststelling van de                  AG tegen de Commissie van de EG te vernietigen en
   geldboete. Onjuiste beoordeling van het verband tussen
   omzet en geldboete.                                                   a) de door de Commissie op 27 juli 1994 in de adminis-
                                                                             tratieve kartelprocedure IV/31.865 PVC gegeven be-
5. Onjuiste uitlegging en toepassing van het gemeenschaps-                   schikking 94/599/EG (1) het voorwerp van het geding,
   recht en de meest recente rechtspraak inzake de verplich-                 overeenkomstig de vordering nietig te verklaren voor
   ting van de commissie de criteria voor de berekening van                  zover zij tot rekwiranten is gericht, subsidiair de aan
   de geldboete mee te delen.                                                rekwiranten opgelegde geldboete te verlagen, of


Avis juridique important

|

E1997P0010

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 december 1997 (Zaak E-10/97)

Publicatieblad Nr. C 084 van 19/03/1998 blz. 0014 - 0014

Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 december 1997 (Zaak E-10/97) (98/C 84/06)Op 18 december 1997 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door de heer Håkan Berglin, directeur van de afdeling Juridische en administratieve aangelegenheden, optredend als gemachtigde, Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Trierstraat 74, B-1040 Brussel.Verzoekster eist dat het Hof:1. verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen, door niet binnen de gestelde termijn de nationale regelingen te treffen om te voldoen aan het in punt 2 van bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 78/610/EEG van de Raad van 29 juni 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de bescherming van de gezondheid van werknemers die aan vinylchloridemonomeer zijn blootgesteld), als aangepast volgens Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst, zijn verplichtingen krachtens artikel 11 van die richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;2. Het Koninkrijk Noorwegen verwijst in de kosten van de procedure.Feiten en argumenten:- In Richtlijn 78/610/EEG van de Raad van 29 juni 1978 worden bepaalde voorschriften vastgesteld betreffende de bescherming van de gezondheid van werknemers die aan vinylchloridemonomeer zijn blootgesteld.- Krachtens artikel 7 van de EER-Overeenkomst zijn de in de bijlagen van de Overeenkomst of in beschikkingen van het Gemengd comité van de EER vermelde of vervatte besluiten verbindend voor de overeenkomstsluitende partijen en maken zij deel uit van of worden zij opgenomen in hun interne rechtsorde.- In punt 2 van bijlage XVIII van de EER-Overeenkomst wordt verwezen naar Richtlijn 78/610/EEG van de Raad van 29 juni 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de bescherming van de gezondheid van werknemers die aan vinylchloridemonomeer zijn blootgesteld.- Uit artikel 11 van deze richtlijn, als aangepast volgens Protocol 1 bij de EER-Overeenkomst, volgt dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan de richtlijn in Noorwegen vóór 1 januari 1994 van kracht hadden moeten worden en dat Noorwegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA onverwijld had moeten inlichten over de in dat verband genomen maatregelen.- Bij het verstrijken van de bovengenoemde tijdslimiet had Noorwegen niet de noodzakelijke wetgevende maatregelen getroffen om aan de richtlijn te voldoen. Dat was evenmin het geval bij het verstrijken van de tijdslimiet die de toezichthoudende Autoriteit van de EVA had gesteld in het met redenen omklede advies waarin zij Noorwegen verzocht de noodzakelijke maatregelen te treffen. Noorwegen is derhalve zijn verplichtingen krachtens artikel 11 van de Richtlijn en artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 31 mei 2005 in zaak C-53/03 (verzoek van het Epitropi Antagonismou om een prejudiciële beslissing): Synetairismos Farmakopoion Aitolias & Akarnanias (Syfait) e.a. tegen GlaxoSmithKline plc (Ontvankelijkheid — Begrip nationale rechter — Misbruik van machtspositie — Weigering om farmaceutische producten te leveren aan groothandelaren — Parallelhandel)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 31 mei 2005
   in zaak C-53/03 (verzoek van het Epitropi Antagonismou om een prejudiciële beslissing): Synetairismos Farmakopoion Aitolias & Akarnanias (Syfait) e.a. tegen GlaxoSmithKline plc (1)

   (Ontvankelijkheid - Begrip nationale rechter - Misbruik van machtspositie - Weigering om farmaceutische producten te leveren aan groothandelaren - Parallelhandel)
   (2005/C 182/06)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-53/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Epitropi Antagonismou (Griekenland) bij beslissing van 22 januari 2003, ingekomen bij het Hof op 5 februari 2003, in de procedure Synetairismos Farmakopoion Aitolias & Akarnanias (Syfait) e.a., Panellinios syllogos farmakapothikarion, Interfarm — A. Agelakos & Sia OE e.a., K. P. Marinopoulos Anonymos Etairia emporias kai dianomis farmakeftikon proïonton e.a. tegen GlaxoSmithKline plc, GlaxoSmithKline AEVE, voorheen Glaxowellcome AEVE, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en R. Silva de Lapuerta, kamerpresidenten, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen, N. Colneric en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 31 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd om de door het Epitropi Antagonismou bij beslissing van 22 januari 2003 voorgelegde vragen te beantwoorden.

      (1)  PB C 101 van 26.4.2003.


title: Zaak T-15/14: Beroep ingesteld op 6 januari 2014 — Simet/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/51

         Beroep ingesteld op 6 januari 2014 — Simet/Commissie
   (Zaak T-15/14)
   2014/C 52/100
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Simet SpA (Rossano Calabro, Italië) (vertegenwoordigers: A. Clarizia en P. Clarizia, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van besluit C(2013) 6251 definitief van de Commissie van 2 oktober 2013 inzake een procedure op grond van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 62 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte — Steunmaatregel SA.33.037 (2012/C) — Italië — Compensatie voor SIMET SpA voor openbaarvervoerdiensten tussen 1987 en 2003;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit C(2013) 6251 definitief van de Europese Commissie van 2 oktober 2013, volgens hetwelk de betaling van compensatie aan SIMET die bij arrest van de Italiaanse Consiglio di Stato is toegewezen en door de nationale autoriteiten is aangemeld, een steunmaatregel in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt en een dergelijke maatregel niet overeenkomstig artikel 17, lid 2, van verordening (EEG) nr. 1191/69 was vrijgesteld van de verplichting tot voorafgaande kennisgeving.
   SIMET benadrukt in dit verband dat het door de nationale rechter beslechte geding betrekking heeft op de vergoeding van de schade die zij heeft geleden ten gevolge van de onrechtmatigheid van bepaalde aspecten van de besluiten van het ministerie van Infrastructuur en Vervoer (hierna: „MIV”) betreffende de verrichting van diensten van interregionaal openbaar vervoer over de weg tussen 1987 en 2003.
   Ter ondersteuning van haar conclusies betoogt verzoekster het volgende.

               1)

               De nationale regeling op grond waarvan het MIV de activiteiten van SIMET in de in het arrest van de Consiglio di Stato onderzochte periode had georganiseerd, was onverenigbaar met verordening (EEG) nr. 1191/69 die, na wijziging bij verordening (EEG) nr. 1893/91, de lidstaten verbood ondernemingen als SIMET, die interregionale busvervoerdiensten verrichtten, een openbaredienstverplichting op te leggen.

               2)

               Anders dan de Commissie stelt, was SIMET belast met openbaredienstverplichtingen, voor zover de concessiebesluiten die door het MIV waren vastgesteld met betrekking tot het aanbieden van interregionale busdiensten, in overeenstemming met het Italiaanse recht haar duidelijk geen enkele autonomie bij de uitoefening van haar ondernemingsactiviteit lieten, aangezien deze rechtstreeks door het bestuur werd bepaald en opgelegd.

               3)

               Er is inbreuk gemaakt op de beginselen inzake de vergoeding van schade die particulieren lijden wegens schending van het EU-recht. Op grond van die beginselen dient een autoriteit van een lidstaat, wanneer zij een binnen haar bevoegdheid vallende bestuursmaatregel vaststelt die in strijd is met het Unierecht, de schade te vergoeden die wegens de onrechtmatigheid daarvan aan de adressaat is opgekomen.

               4)

               SIMET heeft hoe dan ook geen staatssteun ontvangen, aangezien de op de criteria van verordening (EEG) nr. 1191/69 gebaseerde methode ter bepaling van de haar als schadevergoeding toe te kennen bedragen voor het verrichten van activiteiten op het gebied van vervoer over de weg tussen 1987 en 2003, waarbij haar openbaredienstverplichtingen zijn opgelegd, het gevaar dat zij overcompensatie ontvangt, volledig uitsluit. Die bedragen komen gewoon overeen met de meerkosten die de onderneming heeft gedragen bij het nakomen van die verplichtingen, die haar onrechtmatig zijn opgelegd.


title: Zaak T-20/06: Beroep ingesteld op  11 januari 2006  — Dimitrios Grammatikopoulos tegen BHIM

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/41

         Beroep ingesteld op 11 januari 2006 — Dimitrios Grammatikopoulos tegen BHIM
   (Zaak T-20/06)
   (2006/C 131/77)
   Taal van het verzoekschrift: Grieks
   Partijen

      Verzoeker: Dimitrios Grammatikopoulos (vertegenwoordiger: Konstantinos Taoulas, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: National Academy of Recording Arts and Sciences (Santa Monica, Verenigde Staten)
   Conclusies van verzoeker

               —

               Beslissing R1062/2000-4 van de Vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 augustus 2005 te vernietigen en de inschrijving van het woordmerk GRAMMY zoals in de aanvraag omschreven, subsidiair, zoals gewijzigd in het verzoekschrift, als gemeenschapsmerk toe te staan.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk GRAMMY voor waren van de klassen 25 en 28 — aanvraagnr. 19 315.
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: National Academy of Recording Arts and Sciences.

      Oppositiemerk of -teken: nationaal merk GRAMMY voor waren van de klassen 9, 35, 41 en 42.
   Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie.

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep. Afwijzing van de inschrijvingsaanvraag.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 5, en artikel 43, lid 3, van richtlijn (EG) nr. 40/94 van Raad. Volgens verzoeker is het bewijs van een normaal commercieel gebruik van het oppositiemerk niet geleverd en heeft de kamer van beroep ten onrechte aangenomen dat het een bekend merk betreft.


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 24 mei 2005 in zaak C-244/03: Franse Republiek tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Cosmetische producten — Dierproeven — Richtlijn 2003/15/EG — Gedeeltelijke nietigverklaring — Artikel 1, punt 2 — Onscheidbaarheid — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 24 mei 2005
   in zaak C-244/03: Franse Republiek tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)

   (Cosmetische producten - Dierproeven - Richtlijn 2003/15/EG - Gedeeltelijke nietigverklaring - Artikel 1, punt 2 - Onscheidbaarheid - Niet-ontvankelijkheid)
   (2005/C 182/11)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-244/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 3 juni 2003, Franse Republiek (gemachtigden: aanvankelijk F. Alabrune, C. Lemaire en G. de Bergues, vervolgens G. de Bergues, J.-L. Florent en D. Petrausch) tegen Europees Parlement (gemachtigden: aanvankelijk J. L. Rufas Quintana en M. Moore, vervolgens M. Moore en K. Bradley) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué en C. Giorgi Fort), heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, K. Schiemann (rapporteur), J. Makarczyk, P. Kūris, U. Lõhmus, E. Levits en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: K. Sztranc, administrateur, op 24 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 19.7.2003.


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 maart 1998 in zaak T-247/97: M. Lonuzzo-Murgante tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Verzoek om gelijkstelling met ten laste komend kind - Termijnen voor instelling van beroep - Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad - Niet-ontvankelijkheid)

text:
2.5.98                NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 137/15
1. Verwerpt het beroep.                                                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-                             van 13 februari 1998
     gen.                                                         in zaak T-195/96: S. Alexopoulou tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen (1)
(1) PB C 233 van 10.8.1996.                                       (Ambtenaren Ð Artikel 31, lid 2, van het Statuut Ð Con-
                                                                  clusies die kennelijk niet-ontvankelijk of rechtens volledig
                                                                                ongegrond zijn)
                                                                                (98/C 137/30)
                                                                                (Procestaal: Frans)
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                  In zaak T-195/96, S. Alexopoulou, ambtenaar van de
                     van 19 maart 1998                            Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
in zaak T-83/96: G. van der Wal tegen Commissie van de            Brussel, vertegenwoordigd door C. Nikis, advocaat te
                 Europese Gemeenschappen (1)                      Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                  kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, rue du Fort
(Toegang tot informatie Ð Besluit 94/90/EGKS, EG,                 Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
Euratom Ð Weigering van toegang Ð Draagwijdte van                 schappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betref-
uitzondering uit hoofde van bescherming van algemeen              fende, enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van, ten
belang Ð Gerechtelijke procedures Ð Artikel 6 van het             eerste, het besluit van de Commissie van 8 januari 1996
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de            houdende indeling van verzoekster in de rang A 7, salaris-
                             mens)                                trap 5, en stilzwijgende weigering om haar in de rang A 6
                        (98/C 137/29)                             in te delen, en ten tweede, het besluit van 28 augustus
                                                                  1996 houdende afwijzing van een tegen dat besluit inge-
                                                                  diende klacht, en anderzijds, een vordering tot vergoeding
                   (Procestaal: Nederlands)                       van de materieÈle schade de verzoekster heeft geleden, heeft
                                                                  het Gerecht (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A.
                                                                  Saggio, president, B. Vesterdorf en K. J. Pirrung, rechters;
In zaak T-83/96, G. van der Wal, wonende te Kraainem
                                                                  griffier: H. Jung, op 13 februari 1998 een beschikking
(BelgieÈ), aanvankelijk vertegenwoordigd door C. P. Bleeker
                                                                  gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
en L. Y. J. M. Parret, advocaten te 's-Gravenhage respec-
tievelijk Brussel, vervolgens uitsluitend door laatstge-          1. Het beroep wordt verworpen.
noemde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31,                2. Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden (gemachtig-
den: M. Fierstra en J. S. van den Oosterkamp), tegen
                                                                  (1) PB C 54 van 22.2.1997.
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
den: W. Wils en U. Wölker), betreffende een beroep tot
nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
29 maart 1996 houdende weigering verzoeker toegang te
verlenen tot brieven die het Directoraat-generaal Mededin-
ging aan nationale rechterlijke instanties heeft gezonden in                 BESCHIKKING VAN HET GERECHT
het kader van de bekendmaking betreffende de samenwer-                              VAN EERSTE AANLEG
king tussen de Commissie en de nationale rechterlijke
instanties voor de toepassing van de artikelen 85 en 86                                van 28 januari 1998
van het EG-Verdrag, heeft het Gerecht van eerste aanleg           in zaak T-172/97: Camar Srl tegen Commissie van de
(Vierde Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, presi-                       Europese Gemeenschappen (1)
dent, P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung,
                                                                  (Landbouw Ð Gemeenschappelijke ordening der markten
op 19 maart 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                  Ð Bananen Ð Verzoek om toekenning van extra invoer-
luidt als volgt:
                                                                  certificaten Ð Beroep wegens nalaten Ð Beroep tot scha-
                                                                  devergoeding Ð Afdoening zonder beslissing Ð Door-
1. Verwerpt het beroep.                                                                      haling)
                                                                                (98/C 137/31)
2. Verwijst verzoeker in de kosten van verweerster.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
3. Verstaat dat het Koninkrijk der Nederlanden zijn eigen         In zaak T-172/97, Camar Srl, gevestigd te Firenze (ItalieÈ)
     kosten zal dragen.                                           (gemachtigden: W. Viscadini DonaÁ, M. Paolin en S. DonaÁ,
                                                                  advocaten te Padua, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
(1) PB C 233 van 10.8.1996.
                                                                  rue Mathias Hardt 8-10), tegen Commissie van de Euro-
                                                                  pese Gemeenschappen (gemachtigden: H. van Vliet, P.
                                                                  Ziotti en A. Dal Ferro), betreffende, enerzijds, een verzoek


title: Zaak C-195/04: Beroep, op 29 april 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland

text:
               10.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/4

         Beroep, op 29 april 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Finland
   (Zaak C-195/04)
   (2004/C 179/08)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 29 april 2004 beroep ingesteld tegen Republiek Finland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door K. Wiedner en M. Huttunen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek Finland de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 28 EG doordat Senaatti-kiinteistöt bij de aankoop van de uitrusting voor een industriële keuken fundamentele bepalingen van het EG-Verdrag heeft geschonden, met name het non-discriminatiebeginsel, dat de verplichting van transparantie inhoudt;

               2.

               de Republiek Finland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Hoewel de richtlijnen inzake overheidsopdrachten niet van toepassing zijn op aankopen waarvan de waarde onder de drempel voor toepassing van die richtlijnen ligt, moet daarbij toch rekening worden gehouden met de fundamentele bepalingen van het EG-Verdrag, met name het non-discriminatiebeginsel, dat de verplichting van transparantie inhoudt.
   Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat ofschoon bepaalde overeenkomsten inzake overheidsopdrachten buiten de werkingssfeer van de betrokken richtlijnen vallen, de aanbestedende diensten die de betrokken aankopen verrichten, toch rekening moeten houden met de fundamentele bepalingen van het Verdrag. Hoewel de gemeenschapswetgever heeft bepaald dat de gedetailleerde procedure van de richtlijnen inzake overheidsopdrachten niet behoeft te worden gevolgd bij opdrachten waarvan de waarde onder de in de richtlijnen gestelde drempels ligt, betekent dat niet dat de betrokken overeenkomsten buiten de werkingssfeer van het gemeenschapsrecht vallen.
   Uit de rechtspraak blijkt duidelijk dat de opdracht op adequate wijze moet worden gepubliceerd en dat deze verplichting van transparantie ook geldt voor opdrachten waarvan de geraamde waarde onder de drempel voor toepassing van de richtlijnen ligt.


title: Zaak T-68/10: Arrest van het Gerecht van 14 juni 2011 — Sphere Time/BHIM — Punch (horloge aan een halslint) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel in vorm van horloge aan halslint — Ouder model — Openbaarmaking van ouder model — Eigen karakter — Misbruik van bevoegdheid — Artikelen 4, 6, 7 en 61 tot en met 63 van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/15

         Arrest van het Gerecht van 14 juni 2011 — Sphere Time/BHIM — Punch (horloge aan een halslint)
   (Zaak T-68/10) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel in vorm van horloge aan halslint - Ouder model - Openbaarmaking van ouder model - Eigen karakter - Misbruik van bevoegdheid - Artikelen 4, 6, 7 en 61 tot en met 63 van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2011/C 219/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sphere Time (Windhof, Luxemburg) (vertegenwoordigers: C. Jäger, N. Gehlsen en M.-C. Simon, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Punch SAS (Nice, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 2 december 2009 (zaak R 1130/2008-3), betreffende een nietigheidsprocedure tussen Punch SAS en Sphere Time

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sphere Time wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-217/15: Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Fiesta Hotels & Resorts/EUIPO — Residencial Palladium (PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA — Oudere nationale handelsnaam GRAND HOTEL PALLADIUM — Relatieve weigeringsgrond — In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/24

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2016 — Fiesta Hotels & Resorts/EUIPO — Residencial Palladium (PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA)
   (Zaak T-217/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk PALLADIUM PALACE IBIZA RESORT & SPA - Oudere nationale handelsnaam GRAND HOTEL PALLADIUM - Relatieve weigeringsgrond - In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 022/30)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ibiza, Spanje) (vertegenwoordiger: J.-B. Devaureix, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Resid (Ibiza, Spanje) (vertegenwoordiger: D. Solana Giménez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2015 (zaak R 2391/2013-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Residencial Palladium en Fiesta Hotels & Resorts

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fiesta Hotels & Resorts, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 22.6.2015.


title: Zaak C-351/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 12 juni 2017 — Autolinee Toscane SpA/Mobit Soc.cons.arl

text:
               2.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 12 juni 2017 — Autolinee Toscane SpA/Mobit Soc.cons.arl
   (Zaak C-351/17)
   (2017/C 330/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Autolinee Toscane SpA

      Verwerende partij: Mobit Soc.cons.arl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 5, lid 2 van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) [inzonderheid het verbod voor interne exploitanten om deel te nemen aan extra-moenia-aanbestedingen als bedoeld onder b) en d)] eveneens van toepassing op opdrachten die vóór de inwerkingtreding van die verordening zijn gegund?

               2)

               Kan een publiekrechtelijke rechtspersoon waaraan de nationale overheid lokale vervoersdiensten onderhands heeft gegund in abstracte zin worden gekwalificeerd als interne exploitant — in de zin van deze verordening en eventueel naar analogie van de ratio van de rechtspraak op het gebied van in-house-opdrachten — indien deze rechtspersoon in organisatorisch opzicht en qua zeggenschap rechtstreekse banden heeft met die overheid en zijn maatschappelijk kapitaal — volledig of, indien samen met andere openbare lichamen, pro quota — in handen van de staat is?

               3)

               Is in geval van een onderhandse gunning van door verordening (EG) nr. 1370/2007 geregelde diensten, het feit dat de voornoemde nationale overheid na de gunning een bestuursorgaan opricht met organisatorische bevoegdheden ten aanzien van deze diensten — terwijl de staat uitsluitend bevoegd blijft om over de gunning te beslissen en dat orgaan over de begunstigde van de onderhands gegunde diensten geen zeggenschap zoals over haar eigen diensten uitoefent — een omstandigheid op grond waarvan de betrokken gunning aan de regeling van artikel 5, lid 2, van de verordening kan worden onttrokken?

               4)

               Indien de oorspronkelijke looptijd van een onderhandse gunning de termijn van 30 jaar tot 3 december 2039 [te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding van verordening (EG) nr. 1370/2007] overschrijdt, heeft dit dan tot gevolg dat de gunning hoe dan ook niet in overeenstemming is met de beginselen als bedoeld in de artikelen 5 en 8, lid 3, van de verordening, in onderlinge samenhang gelezen, of moet dit gebrek worden geacht rechtens in alle opzichten automatisch te worden gecorrigeerd doordat deze termijn impliciet „ex lege” (artikel 8, lid 3, tweede alinea) wordt gereduceerd tot 30 jaar?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB L 315, blz. 1).


title: Zaak T-423/08: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2010 — Inter-Nett 2000/BHIM — Unión de Agricultores (HUNAGRO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk HUNAGRO — Ouder gemeenschapsbeeldmerk UNIAGRO — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 12, sub a en b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 12, sub a en b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/32

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2010 — Inter-Nett 2000/BHIM — Unión de Agricultores (HUNAGRO)
   (Zaak T-423/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk HUNAGRO - Ouder gemeenschapsbeeldmerk UNIAGRO - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 12, sub a en b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, en artikel 12, sub a en b, van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2010/C 134/54
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Inter-Nett 2000 Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Inter-Nett 2000 kft) (Mόr, Hongarije) (vertegenwoordiger: E. Petruska, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Sipos, vervolgens P. Sipos en O. Montalto, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Unión de Agricultores, SA (El Ejido, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 22 juli 2008 (zaak R 71/2008-2), inzake een oppositieprocedure tussen Unión de Agricultores, SA en Inter-Nett 2000 Kereskedelmi és Szolgáltató kft.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Inter-Nett 2000 Kereskedelmi és Szolgáltató kft (Inter-Nett 2000 kft) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak T-31/04: Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Eurodrive Services and Distribution N.V. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/16

         Beroep, op 28 januari 2004 ingesteld door Eurodrive Services and Distribution N.V. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak T-31/04)
   (2004/C 190/26)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 28 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door Eurodrive Services and Distribution N.V., te Amsterdam (Nederland), vertegenwoordigd door E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van het BHIM (eerste kamer van beroep) van 12 november 2003 in de gevoegde zaken R 419/2001-1 en R 530/2001-1 te vernietigen, en

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk

               Jesús Gómez Frías

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „EUROMASTER” – aanvraagnr. 728.295 voor diensten van de klassen 39 (vervoer en opslag van voertuigen en hun onderdelen) en 41 (organisatie van sportwedstrijden)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               woordmerken „EUROMASTER” in Spanje (nrs. 1.613.599 en 1.613.600), Frankrijk (nr. 1.624.667), Oostenrijk (nr. 172.243), Benelux (nr. 495.020), Denemarken (nr. VR 08 0221991), Finland (nr. 119.689), Verenigd Koninkrijk (nrs. 1.454.805 en 1.455.074), Griekenland (nr. 109.184), Ierland (nr. B 146.109), Italië (nr. 608.701), Portugal (nrs. 270.847 en 270.848) en Zweden (nr. 245.822) voor waren en diensten van de klassen 12, 16 en 37

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie met betrekking tot de diensten van klasse 39 en afwijzing van de oppositie met betrekking tot de diensten van klasse 41

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               onjuiste toepassing van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 en schending van artikel 73 van deze verordening.


title: Zaak C-89/03: Beroep, op 27 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
C 101/26                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        26.4.2003
             Contratos de las Administraciones Públicas (over-                   deze bepalingen in kennis te stellen, de krachtens die
             heidsopdrachtenwet), in het bijzonder artikel 1,                    richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
             lid 3, van deze wet;                                                komen;
       —     door de samenwerkingsovereenkomsten tussen de                —      het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
             overheidsadministraties en de overige openbare in-                  kosten.
             stanties en derhalve ook de overeenkomsten die in
             de zin van de richtlijnen overheidsopdrachten zijn,
             op absolute wijze en bij artikel 3, lid 1, sub c, van de
             herziene tekst van de overheidsopdrachtenwet uit te          Middelen en voornaamste argumenten
             sluiten van de werkingssfeer daarvan;
                                                                          De omzettingstermijn is op 30 juni 1994 verstreken.
       —     door bij de artikelen 141, sub a, en 182, sub a en g,
             van de herziene tekst van de overheidsopdrachten-
             wet de procedure van gunning via onderhandelingen            (1 ) PB L 121, blz. 20.
             toe te staan in twee gevallen waarin de genoemde
             richtlijnen niet voorzien;
2.     het Koninkrijk Spanje te veroordelen in de kosten.
                                                                          Beroep, op 28 februari 2003 ingesteld door Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                                                                                bliek
Blijken uit het petitum.
                                                                                (Zaak C-93/03)
( 1) PB L 199, blz. 1.
                                                                                (2003/C 101/44)
( 2) PB L 199, blz. 54.
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 28 februari 2003 beroep tegen Portugese Republiek
                                                                          ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                          vertegenwoordigd door K. Banks en M. França als gemachtig-
Beroep, op 27 februari 2003 ingesteld door Commissie                      den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertog-
                          dom Luxemburg                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                           (Zaak C-89/03)                                 —      vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
                                                                                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                en in werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen
                          (2003/C 101/43)                                        aan richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de
                                                                                Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming
                                                                                van modellen ( 1), of althans deze bepalingen niet mee te
                                                                                delen aan de Commissie, de krachtens artikel 19 van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                                deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
op 27 februari 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom                        nagekomen.
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door L. Ström en M.B. Stromsky als
                                                                          —      de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.
gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                   Middelen en voornaamste argumenten
dat het het Hof behage:
—      vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door             De termijn voor de omzetting van de richtlijn is verstreken op
       niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in            28 oktober 2001.
       werking te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan
       richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april 1993
       betreffende de harmonisatie van de bepalingen inzake het           (1 ) PB L 289 van 28.10.1998, blz. 28.
       in de handel brengen van en de controle op explosieven
       voor civiel gebruik (1), of althans de Commissie niet van


title: Zaak C-97/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 27 februari 2013 — Silvia Georgiana Câmpean/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               4.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 27 februari 2013 — Silvia Georgiana Câmpean/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-97/13)
   2013/C 129/16
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Silvia Georgiana Câmpean

      Verwerende partijen: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Mediaș, Administrația Fondului pentru Mediu

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de bepalingen van Legea nr. 9/2012 onverenigbaar met artikel 110 VWEU doordat zij daadwerkelijk een kennelijk discriminerende maatregel invoeren?

               2)

               Dient artikel 110 VWEU aldus te worden uitgelegd dat het in de weg staat aan de bepalingen van Legea nr. 9/2012 (in de aanvankelijke versie ervan) waarbij [in Roemenië] een heffing op de vervuilende emissies van motorvoertuigen is ingevoerd, indien deze belastingmaatregel zo is vastgesteld dat het in het verkeer brengen in deze lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehands voertuigen hierdoor wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehands voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen?


title: Zaak C-563/15: Beroep ingesteld op 4 november 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               18.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/21

         Beroep ingesteld op 4 november 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-563/15)
   (2016/C 016/27)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Pignataro-Nolin en E. Sanfrutos Cano, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat voor de stortplaatsen Torremolinos (Málaga), Torrent de S’Estret (Andratx, Mallorca), Hoya de la Yegua de Arriba (Yaiza, Lanzarote), Barranco de Butihondo (Pájara, Fuerteventura), La Laguna-Tiscamanita (Tuineje, Fuerteventura), Lomo Blanco (Antigua, Fuerteventura), Montaña de Amagro (Galdar, Gran Canaria), Franja Costera de Botija (Galdar, Gran Canaria), Cueva Lapa (Galdar, Gran Canaria), La Colmena (Santiago del Teide, Tenerife), Montaña Los Giles (La Laguna, Tenerife), Las Rosas (Güimar, Tenerife), Barranco de Tejina (Guía de Isora, Tenerife), Llano de Ifara (Granadilla de Abona, Tenerife), Barranco del Carmen (Sta. Cruz de la Palma, La Palma), Barranco Jurado (Tijarafe, La Palma), Montaña Negra (Puntagorda, La Palma), Lomo Alto (Fuencaliente, La Palma), Arure/Llano Grande (Valle Gran Rey, La Gomera), El Palmar-Taguluche (Hermigua, La Gomera), Paraje de Juan Barba (Alajeró, La Gomera), El Altito (Valle Gran Rey, La Gomera), Punta Sardina (Agulo, La Gomera), Los Llanillos (La Frontera, El Hierro), Faro de Orchilla (La Frontera, El Hierro), Montaña del Tesoro (Valverde, El Hierro), Arbancón, Galve de Sorbe, Hiendelaencina, Tamajón, El Casar, Cardeñosa (Ávila), Miranda de Ebro (Burgos), Poza de la Sal (Burgos), Acebedo (León), Bustillo del Páramo (León), Cármenes (León), Gradefes (León), Noceda del Bierzo (León), San Millán de los Caballeros (León), Santa María del Páramo (León), Villaornate y Castro (León), Cevico de la Torre (Palencia), Palencia (Palencia), Ahigal de los Aceiteros (Salamanca), Alaraz (Salamanca), Calvarrasa de Abajo (Salamanca), Hinojosa de Duero (Salamanca), Machacón (Salamanca), Palaciosrubios (Salamanca), Peñaranda de Bracamonte (Salamanca), Salmoral (Salamanca), Tordillos (Salamanca), Basardilla (Segovia), Cabezuela (Segovia), Almaraz del Duero (Zamora), Cañizal (Zamora), Casaseca de las Chanas (Zamora), La Serratilla (Abanilla), Las Rellanas (Santomera) en El Labradorcico (Águilas) het Koninkrijk Spanje niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op deze lidstaat rusten krachtens de artikelen 13 en 15 van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (1);

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               Schending van artikel 13 van de richtlijn:
               Artikel 13 van richtlijn 2008/98 bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het afvalstoffenbeheer geen gevaar oplevert voor de gezondheid van de mens en geen nadelige gevolgen heeft voor het milieu. Uit de informatie waarover de Commissie beschikt, blijkt dat er op de datum van het aanvullend met redenen omkleed advies nog steeds sprake is van 61 illegale, niet gesloten en niet gesaneerde stortplaatsen. Het gedurende langere tijd voortduren van deze situatie zal noodzakelijkerwijs leiden tot een significante verslechtering van het milieu. De Commissie komt dan ook tot de conclusie dat het Koninkrijk Spanje voor elk van die stortplaatsen niet heeft voldaan aan de verplichtingen die krachtens artikel 13 van richtlijn 2008/98 op deze lidstaat rusten.

               2.

               Schending van artikel 15 van de richtlijn:
               Volgens artikel 15, lid 1, van richtlijn 2008/98 nemen de lidstaten de maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat een eerste afvalproducent of andere houder van afvalstoffen zelf de afvalverwerking verricht, die verwerking laat verrichten door een handelaar, een inrichting of een onderneming die afvalverwerkingshandelingen verricht, of daartoe regelingen laat treffen door een publieke of private inzamelaar van afvalstoffen, met inachtneming van de artikelen 4 en 13. Dat tot op heden nog steeds sprake is van 61 illegale, niet gesloten en niet gesaneerde stortplaatsen, maakt dat de Commissie tot de conclusie komt dat de Spaanse autoriteiten niet alle door die bepaling voorgeschreven maatregelen hebben genomen, aangezien deze autoriteiten gedurende langere tijd hebben verzuimd op te treden tegen het illegaal storten van afval op die stortplaatsen en er dus niet voor hebben gezorgd dat dat afval wordt verwerkt op de aldaar voorgeschreven wijze.

      (1)  PB L 312, blz. 3.


title: Zaak C-344/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 juli 2010 door Freixenet, SA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 27 april 2010 in zaak T-109/08, Freixenet/BHIM

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/8

         Hogere voorziening ingesteld op 8 juli 2010 door Freixenet, SA tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 27 april 2010 in zaak T-109/08, Freixenet/BHIM
   (Zaak C-344/10 P)
   ()
   2010/C 274/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Freixenet, SA (vertegenwoordigers: F. de Visscher, E. Cornu en D. Moreau, avocats)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               primair, het arrest van het Gerecht van 27 april 2010 en de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 oktober 2007 vernietigen, en oordelen dat gemeenschapsmerkaanvraag nr. 32 532 voldoet aan de voorwaarden voor publicatie overeenkomstig artikel 40 van verordening nr. 40/94 [thans artikel 39 van verordening nr. 207/2009];

               —

               subsidiair, het arrest van het Gerecht van 27 april 2010 vernietigen;

               —

               in elk geval het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert drie middelen aan ter ondersteuning van haar hogere voorziening.
   Met haar eerste middel voert zij in wezen schending aan van de rechten van de verdediging en het recht op een eerlijk proces, van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de artikelen 73 (tweede volzin) en 38 (lid 3) van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (1) [thans artikelen 75 (tweede volzin) en 37 (lid 3) van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (2)].
   Het eerste onderdeel van dit middel betreft de niet-eerbiediging van het beginsel van hoor en wederhoor. Volgens rekwirante heeft de kamer van beroep van het BHIM, anders dan het Gerecht in het bestreden arrest heeft geoordeeld, in de aan het Gerecht voorgelegde beslissing een nieuwe beoordeling van het onderscheidend vermogen van het merk van rekwirante verricht zonder rekwirante in de gelegenheid te stellen om opmerkingen te formuleren over deze nieuwe benadering. In dit verband is de door het Gerecht gegeven rechtvaardiging voor de beslissing van de eerste kamer van beroep onjuist en ontoereikend gelet op het beginsel van de procedurele eerlijkheid en de eerbiediging van de rechten van de verdediging. Het bestreden arrest schendt ook het beginsel van de rechten van de verdediging en van de procedurele eerlijkheid door te stellen dat het Bureau rekwirante een reeks van feitelijke elementen mag meedelen waarbij rekwirante erop wordt gewezen dat het zijn weigeringsbeslissing op deze elementen wil baseren, en vervolgens na ontvangst van de schriftelijke opmerkingen van rekwirante met betrekking tot deze elementen mag beslissen om ze minstens gedeeltelijk van de hand te wijzen en haar beslissing mag baseren op een beoordeling die feitelijk en conceptueel anders is, zonder rekwirante de mogelijkheid te bieden om opmerkingen te formuleren.
   In het kader van het tweede onderdeel voert rekwirante hoofdzakelijk aan dat het Gerecht de motiveringsplicht niet is nagekomen doordat het in het bestreden arrest de beslissing van de eerste kamer van beroep inzake de toepassing van artikel 7, lid 1, sub b, waarin geen enkel stuk als grondslag wordt gepreciseerd, niet toereikend gemotiveerd kon achten, en evenmin kon oordelen dat de verwijzing naar bewijselementen overbodig was omdat de eerste kamer van beroep zou hebben gesteund op „gevolgtrekkingen op basis van praktische ervaring”. De onzekerheid inzake de feiten en de stukken waarop het Bureau en het Gerecht zich zouden hebben gebaseerd, schendt voorts zowel de rechten van de verdediging als de motiveringsplicht van artikel 73 van de reeds aangehaalde verordening nr. 40/94.
   Met haar tweede middel voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 heeft geschonden. Hoewel rekwirante aan de hand van stukken had aangetoond dat het aangevraagde merk bestaat uit een combinatie van zeer kenmerkende elementen waardoor het zich aanzienlijk onderscheidt van de andere weergaven op de markt, heeft het Gerecht louter de vage en algemene ontkenningen van het Bureau overgenomen teneinde het aangevraagde merk elk onderscheidend vermogen te ontzeggen. Het Gerecht heeft bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van het merk een strenger criterium gehanteerd dan in het geval van andere meer traditionele merken. Het bestreden arrest schendt aldus de regel van de concrete beoordeling van het onderscheidend vermogen van een merk. Door te oordelen dat het overgrote deel van de consumenten het originele voorkomen van het merk niet opvat als een nuttig element voor de vaststelling van de herkomst van de betrokken mousserende wijn, maar liever beroep doet op het etiket, sluit het Gerecht voorts de bescherming van de aanbiedingsvorm van de verpakking van een waar uit, terwijl deze mogelijkheid uitdrukkelijk wordt vermeld in artikel 4 van bovengenoemde verordening.
   In het kader van het derde middel stelt rekwirante dat het Gerecht artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94 heeft geschonden doordat in het bestreden arrest als vereiste wordt gesteld dat het aangevraagde merk onderscheidend vermogen heeft verkregen door gebruik in elke lidstaat van de Unie. Door te weigeren de verkrijging van onderscheidend vermogen door gebruik bij een aanzienlijk deel van de betrokken kringen te erkennen, terwijl tegelijkertijd wordt erkend dat het merk van rekwirante minstens op het Spaanse grondgebied een dergelijk onderscheidend vermogen had verkregen, formuleert het Gerecht een regel die uit het oogpunt van bovengenoemde verordening buitensporig en onjuist is.

      (1)  PB 1994, L 11, blz. 1.

      (2)  PB L 78, blz. 1.