title: Zaak C-80/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 12 februari 2016 — ArcelorMittal Atlantique et Lorraine/Ministre de l'Écologie, du Développement durable et de L'Énergie

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Montreuil (Frankrijk) op 12 februari 2016 — ArcelorMittal Atlantique et Lorraine/Ministre de l'Écologie, du Développement durable et de L'Énergie
   (Zaak C-80/16)
   (2016/C 136/24)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Montreuil

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ArcelorMittal Atlantique et Lorraine

      Verwerende partij: Ministre de l'Écologie, du Développement durable et de L'Énergie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft de Commissie, door in haar besluit 2011/278/EU (1) de emissies van afvalgassen die worden gerecycleerd voor de opwekking van elektriciteit uit te sluiten van de productbenchmarkwaarde voor vloeibaar ruwijzer, artikel 10bis, lid 1, van richtlijn 2003/87/EG (2) betreffende de regels voor de vaststelling van ex ante benchmarks geschonden, inzonderheid de doelstelling van energie-efficiënt hergebruik van rookgassen en van een kosteloze toewijzing van emissierechten voor met deze afvalgassen geproduceerde elektriciteit?

               2)

               Is de Commissie, door zich in het voormelde besluit op gegevens uit het „BREF-document” voor ijzer en staal en uit het „LDSD-document 2007” te baseren om de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer vast te stellen, de op haar rustende verplichting niet nagekomen om het meest nauwkeurige en actuele beschikbare bewijsmateriaal te gebruiken en/of heeft zij het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden?

               3)

               Is de keuze van de Commissie, indien zou blijken dat zij in het besluit 2011/278/EU een zowel gesinterd erts als pellets producerende fabriek heeft opgenomen bij de referentie-installaties om de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer vast te stellen, van dien aard dat daardoor de rechtmatigheid van de productbenchmarkwaarde wordt aangetast?

               4)

               Heeft de Commissie de haar bij artikel 296 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie opgelegde motiveringsplicht geschonden door in dat besluit geen specifieke motivering voor die keuze te verstrekken?

      (1)  Besluit 2011/278/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-687/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 december 2016 door Capella EOOD tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2016 in zaak T-750/14, Ivo-Kermartin GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie

text:
               31.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/16

         Hogere voorziening ingesteld op 30 december 2016 door Capella EOOD tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 12 mei 2016 in zaak T-750/14, Ivo-Kermartin GmbH/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   (Zaak C-687/16 P)
   (2017/C 249/23)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Capella EOOD (vertegenwoordiger: C. Pfitzer, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 7 juni 2017 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) de hogere voorziening afgewezen en rekwirante verwezen in haar eigen kosten.


title: Zaak C-465/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 27 september 2010 — Ministre de l'Intérieur, de l’Outre-mer et des Collectivités territoriales/Chambre de commerce et d’industrie de l’Indre

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 27 september 2010 — Ministre de l'Intérieur, de l’Outre-mer et des Collectivités territoriales/Chambre de commerce et d’industrie de l’Indre
   (Zaak C-465/10)
   ()
   2010/C 346/50
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer et des Collectivités territoriales

      Verwerende partij: Chambre de commerce et d’industrie (CCI) de l’Indre

      Prejudiciële vragen

               1)

               Inzake het bestaan van een rechtsgrondslag voor een verplichting tot terugvordering van de aan de CCI verleende steun:
               Bestaat er een bepaling van gemeenschapsrecht, met name in verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad van 24 juni 1988 (1) en verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 (2), die verplicht de subsidies terug te vorderen wanneer een in het kader van het EFRO gesubsidieerde aanbestedende dienst bij de uitvoering van de gesubsidieerde actie een of meer regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten heeft geschonden, terwijl voorts niet wordt betwist dat de actie in aanmerking komt voor steun uit dit fonds en dat zij is uitgevoerd? Zo ja, geldt deze verplichting dan voor elke schending van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten, of slechts voor bepaalde schendingen? In het laatste geval, voor welke schendingen?

               2)

               Indien de eerste vraag, betreffende de wijze van terugvordering van ten onrechte verleende steun, minstens gedeeltelijk bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Vormt de schending, door een aanbestedende dienst die steun ontvangt in het kader van het EFRO, van een of meer regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten bij de keuze van de dienstverlener die belast is met de uitvoering van de gesubsidieerde actie, een onregelmatigheid in de zin van verordening nr. 2988/95 (3)? Kan de omstandigheid dat de bevoegde nationale instantie, toen zij besloot de gevraagde steun in het kader van het EFRO toe te kennen, niet onkundig kon zijn van het feit dat de begunstigde marktdeelnemer de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten had geschonden bij de aanwerving, nog vóór de toekenning van de steun, van de dienstverlener die belast is met de uitvoering van de door haar gesubsidieerde actie, een invloed hebben op de kwalificatie als onregelmatigheid in de zin van verordening nr. 2988/95?

                           b)

                           Indien vraag 2, sub a, bevestigend wordt beantwoord, en aangezien, zoals het Hof van Justitie heeft geoordeeld in zijn arrest van 29 januari 2009 (zaken C-278/07–C-280/07, Hauptzollamt Hamburg-Jonas/Josef Vosding Schlacht, Kühl- und Zerlegebetrieb GmbH & Co, Jurispr. blz. I-457), de verjaringstermijn van artikel 3 van verordening nr. 2988/95 van toepassing is op administratieve maatregelen als de terugvordering van door een marktdeelnemer wegens door hem begane onregelmatigheden ten onrechte ontvangen steun:

                                       —

                                       moet de aanvangsdatum van de verjaringstermijn dan worden bepaald op de datum waarop de steun is uitgekeerd aan de begunstigde of op de datum waarop de begunstigde de ontvangen subsidie heeft gebruikt om de met schending van een of meer regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten aangeworven dienstverlener te bezoldigen?

                                       —

                                       moet deze verjaringstermijn dan worden beschouwd te zijn gestuit door het doen toekomen door de bevoegde nationale instantie, aan de begunstigde van de subsidie, van een controleverslag waarin de schending van de regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten wordt vastgesteld en waarin de nationale instantie wordt aangespoord om dienovereenkomstig te zorgen voor terugbetaling van de uitgekeerde bedragen?

                                       —

                                       moet dan, wanneer een lidstaat gebruik maakt van de door artikel 3, lid 3, van verordening nr. 2988/95 geboden mogelijkheid om een langere verjaringstermijn toe te passen, in het bijzonder wanneer in Frankrijk de termijn van gemeen recht wordt toegepast als ten tijde van de feiten van het geding bedoeld in artikel 2262 van het burgerlijk wetboek, dat bepaalt: „Alle rechtsvorderingen, zowel zakelijke als persoonlijke, verjaren na dertig jaar […]”, voor de beoordeling van de verenigbaarheid van deze verjaringstermijn met het gemeenschapsrecht, met name met het evenredigheidsbeginsel, rekening worden gehouden met de maximale verjaringstermijn van de nationale tekst die als rechtsgrondslag dient voor de terugvorderingseis van de nationale overheid, dan wel met de in casu werkelijk toegepaste termijn?

                           c)

                           Indien vraag 2, sub a, ontkennend wordt beantwoord, verzetten de financiële belangen van de Gemeenschap zich dan tegen de toepassing door de rechter, op de betaling van steun zoals die welke in het onderhavige geding aan de orde is, van nationale regels inzake de intrekking van besluiten die rechten in het leven roepen, volgens welke de overheid, behalve in het geval van het niet-bestaan, de verkrijging door bedrog of een verzoek van de begunstigde, een individueel besluit dat rechten in het leven roept, indien het onwettig is, slechts binnen een periode van vier maanden na de aanneming ervan kan intrekken, waarbij een individueel administratief besluit niettemin, met name wanneer het overeenstemt met de betaling van steun, ontbindende voorwaarden kan bevatten, bij de vervulling waarvan de betrokken steun zonder termijnbeletsel kan worden ingetrokken — met dien verstande dat de Conseil d’Etat heeft geoordeeld dat deze nationale bepaling aldus moest worden uitgelegd dat de begunstigde van krachtens een communautaire tekst ten onrechte toegekende steun zich er slechts op kon beroepen indien hij te goeder trouw was?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2052/88 van de Raad van 24 juni 1988 betreffende de taken van de Fondsen met structurele strekking, hun doeltreffendheid alsmede de coördinatie van hun bijstandsverlening onderling en met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten (PB L 185, blz. 9).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312, blz. 1).


title: Zaak C-417/16 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 mei 2017 — August Storck KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EIUPO) [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 7, lid 1, onder b) — Absolute weigeringsgronden — Beeldmerk — Afbeelding van een vierkante verpakking in wit en blauw — Onderscheidend vermogen]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/14

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 4 mei 2017 — August Storck KG/Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EIUPO)
   (Zaak C-417/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 7, lid 1, onder b) - Absolute weigeringsgronden - Beeldmerk - Afbeelding van een vierkante verpakking in wit en blauw - Onderscheidend vermogen])
   (2017/C 213/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: August Storck KG (vertegenwoordigers: I. Rohr en P. Goldenbaum, Rechtsanwältinnen)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               August Storck KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 428 van 21.11.2016.


title: Zaak C-195/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zala Megyei Bíróság (Hongarije) op 10 april 2007 — OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal

text:
               9.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Zala Megyei Bíróság (Hongarije) op 10 april 2007 — OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft./Zala Megyei Közigazgatási Hivatal
   (Zaak C-195/07)
   (2007/C 129/19)
   Procestaal: Hongaars
   Verwijzende rechter
   Zala Megyei Bíróság
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: OTP Bank Rt. en Merlin Gerin Zala Kft.

      Verwerende partij: Zala Megyei Közigazgatási Hivatal
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet punt 3, sub a, van hoofdstuk 4 van bijlage X bij de „Toetredingsakte ”[Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (1)], dat krachtens artikel 24 van deze Toetredingsakte van toepassing is en volgens hetwelk „Hongarije tot en met 31 december 2007 verlagingen van de lokale belastingen voor ondernemingen [lees: bedrijfsbelastingen] van maximaal 2 % van de netto-ontvangsten van bedrijven [mag] toepassen welke voor een beperkte duur door een lokaal bestuur zijn verleend uit hoofde van de artikelen 6 en 7 van Wet C van 1990 op de lokale belastingen […]”, in die zin worden uitgelegd dat:

                           —

                           het om een tijdelijke uitzondering gaat op grond waarvan Hongarije de bedrijfsbelasting mag handhaven, dan wel in die zin dat

                           —

                           de Toetredingsakte met het bieden van de mogelijkheid om verlagingen van bedrijfsbelastingen te handhaven, Hongarije (tijdelijk) het recht geeft ook belastingen van dezelfde aard als bedrijfsbelastingen te handhaven?

               2)

               Ingeval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, stelt dit gerecht bovendien de volgende vraag:
               Op grond van welke criteria wordt — bij juiste uitlegging van de Zesde richtlijn 77/388/EEG (2) van de Raad — vastgesteld dat een belasting niet het karakter bezit van omzetbelasting in de zin van artikel 33 van de Zesde richtlijn?

      (1)  PB L 236, blz. 846.

      (2)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-338/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 7 juni 2017 — Virginie Marie Gabriel Guigo/Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite”

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad (Bulgarije) op 7 juni 2017 — Virginie Marie Gabriel Guigo/Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite”
   (Zaak C-338/17)
   (2017/C 269/16)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster in cassatie: Virginie Marie Gabriel Guigo

      Verweerder in cassatie: Fond „Garantirani vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 151 en 153 VWEU en de artikelen 3, 4, 11 en 12 van richtlijn 2008/94 (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale bepaling als artikel 4, lid 1, van de Zakon za Garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia (wet inzake de bescherming van gewaarborgde aanspraken van werknemers bij insolventie van de werkgever), op grond waarvan personen wier arbeidsverhouding werd beëindigd vóór het ingaan van de termijn van drie maanden vóór de inschrijving van de beslissing over het instellen van de insolventieprocedure betreffende het vermogen van de werkgever, van de bescherming van niet vervulde arbeidsgerelateerde aanspraken zijn uitgesloten?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten het beginsel van de procedurele autonomie van de lidstaten, in het licht van de beginselen van gelijkwaardigheid, doeltreffendheid en evenredigheid in het kader van de sociale doelstelling van de artikelen 151 en 153 VWEU en van richtlijn 2008/94 dan aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale bepaling als artikel 25 van de Zakon za Garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia, op grond waarvan bij het verstrijken van een termijn van twee maanden vanaf het tijdstip van inschrijving van de beslissing over het instellen van de insolventieprocedure het recht om een gewaarborgde aanspraak in te dienen en te honoreren, vervalt, wanneer het nationale recht van de lidstaat een bepaling bevat als artikel 358, lid 1, punt 3, van de Kodeks na truda (wetboek arbeidsrecht), op grond waarvan de termijn voor het indienen van niet vervulde arbeidsgerelateerde aanspraken drie jaar bedraagt vanaf het tijdstip waarop de aanspraak had moeten worden gehonoreerd, en betalingen die na het verstrijken van die termijn zijn verricht, niet als onverschuldigde betalingen worden beschouwd?

               3)

               Moet artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat het toelaat een onderscheid te maken tussen, ten eerste, werknemers met niet vervulde aanspraken wier arbeidsverhouding werd beëindigd vóór het ingaan van de termijn van drie maanden vóór de inschrijving van de beslissing over het instellen van de insolventieprocedure betreffende het vermogen van de werkgever, en werknemers wier arbeidsverhouding tijdens de vastgestelde termijn van drie maanden werd beëindigd, en ten tweede, tussen die werknemers en werknemers die op grond van artikel 358, lid 1, punt 3, van de Kodeks na truda bij beëindiging van hun arbeidsverhouding recht hebben op bescherming van hun niet vervulde aanspraken gedurende een termijn van drie jaar, die ingaat op het tijdstip waarop de aanspraak had moeten worden gehonoreerd?

               4)

               Moet artikel 4 van richtlijn 2008/94, gelezen in samenhang met artikel 3 van die richtlijn en met het evenredigheidsbeginsel, aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een bepaling als artikel 25 van de Zakon za Garantiranite vzemania na rabotnitsite i sluzhitelite pri nesastoyatelnost na rabotodatelia, op grond waarvan bij het verstrijken van een termijn van twee maanden vanaf het tijdstip van inschrijving van de beslissing over het instellen van een insolventieprocedure, de rechten om gewaarborgde aanspraken in te dienen en te honoreren, automatisch vervallen, zonder dat is voorzien in de mogelijkheid om de concrete omstandigheden individueel te beoordelen?

      (1)  Richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (Gecodificeerde versie) (PB 2008, L 283, blz. 36).


title: Zaak T-110/05: Beroep, op 4 maart 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/31

         Beroep, op 4 maart 2005 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-110/05)
   (2005/C 115/56)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 maart 2005 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door G. Aiello, avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de bestreden verordening nietig te verklaren, voorzover hierin niet wordt voorzien in een buitengewone maatregel ter ondersteuning van de markt van het slachtpluimvee in de zin van artikel 14 van verordening (EEG) nr. 2777/75 voor de kuikens die zijn vernietigd wegens de onmogelijkheid om ze te kooien in de door aviaire influenza getroffen gebieden waarin het vervoer aan beperkende veterinaire maatregelen is gebonden;

               2.

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De regering van de Italiaanse Republiek is bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen opgekomen tegen verordening (EG) nr. 2102/2004 van de Commissie van 9 december 2004 houdende enige buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt in de sector eieren in Italië (1), voorzover hierin niet wordt voorzien in een buitengewone maatregel ter ondersteuning van de markt van het slachtpluimvee in de zin van artikel 14 van verordening (EEG) nr. 2777/75 (2) voor de kuikens die zijn vernietigd omdat het onmogelijk was deze te kooien in de door aviaire influenza getroffen gebieden waarin het vervoer aan beperkende veterinaire maatregelen was gebonden.
   Tot staving van haar beroep voert de Italiaanse regering volgende middelen aan:

               1.

               schending van het in artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG neergelegde verbod van discriminatie tussen communautaire producenten, voorzover de buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de markt aan Italië zijn verleend voor de sector eieren terwijl analoge maatregelen zijn geweigerd voor de sector van het slachtpluimvee, met het gevolg dat de Italiaanse pluimveeproducenten in strijd met artikel 34, lid 2, EG worden gediscrimineerd ten opzichte van de Nederlandse producenten;

               2.

               misbruik van bevoegdheid en kennelijk onjuiste beoordeling door de Commissie, die door haar weigering om ook voor eendagskuikens die wegens de onmogelijkheid tot kooien zijn vernietigd, buitengewone marktondersteuningsmaatregelen te verlenen, de bevoegdheden te buiten is gegaan die haar bij de basisverordening houdende een gemeenschappelijke ordening van de markten in de sector slachtpluimvee zijn verleend, en de situatie op de Italiaanse pluimveemarkt alsmede de gegevens betreffende de productiestructuur waarover zij beschikt; onjuist heeft beoordeeld;

               3.

               schending en onjuiste uitlegging van artikel 14 van verordening nr. 2777/75, voorzover de ongerechtvaardigde weigering van de Commissie om voor eendagskuikens die wegens de onmogelijkheid tot kooien zijn vernietigd, buitengewone marktondersteuning te verlenen, voortvloeit uit een verkeerde uitlegging van artikel 14 van verordening nr. 2777/75.

         Ten slotte beroept verzoekster zich ook op schending van de motiveringsplicht.

      (1)  PB L 365 van 10.12.2004, blz. 10.

      (2)  PB L 282 van 1.11.1975, blz. 77.


title: Zaak C-185/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank's-Gravenhage (Nederland) op 29 april 2008 — Latchways plc en Eurosafe Solutions BV tegen Kedge Safety Systems BV en Consolidated Nederland BV

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank's-Gravenhage (Nederland) op 29 april 2008 — Latchways plc en Eurosafe Solutions BV tegen Kedge Safety Systems BV en Consolidated Nederland BV
   (Zaak C-185/08)
   (2008/C 197/10)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Rechtbank's-Gravenhage
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Latchways plc en Eurosafe Solutions BV

      Verweersters: Kedge Safety Systems BV en Consolidated Nederland BV
   Prejudiciële vragen

               1.

               Vallen klasse Al verankeringsvoorzieningen als bedoeld in EN 795 (die bedoeld zijn om duurzaam ter plaatse te blijven) exclusief onder het bereik van richtlijn 89/106/EEG (1)?

               2.

               Als vraag 1 ontkennend wordt beantwoord, vallen deze verankeringsvoorzieningen — dan eventueel als onderdeel van het beschermingsmiddel — onder het bereik van richtlijn 89/686/EEG (2)?

               3.

               Als de vragen 1 en 2 ontkennend worden beantwoord: dient dan mede gelet op bijlage II bij de richtlijn 89/686/EEG, in het bijzonder artikel 3.1.2.2. daarvan, — ten aanzien van een persoonlijk beschermingsmiddel dat onder het bereik van deze richtlijn valt — te worden beoordeeld of dit beschermingsmiddel op zich zelf (sec) voldoet aan de fundamentele eisen van deze richtlijn of dient daarbij mede te worden betrokken de vraag of de verankeringsvoorziening — waarmee het betreffende beschermingsmiddel wordt verbonden — veilig is onder de te verwachten gebruiksomstandigheden, als bedoeld in die bijlage 11?

               4.

               Staat het gemeenschapsrecht en in het bijzonder [besluit] 93/465/EEG (3) toe dat op facultatieve basis een CE-markering op een verankeringsvoorziening als bedoeld in vraag 1 wordt aangebracht als bewijs van overeenstemming met richtlijn 89/686/EEG en/of richtlijn 89/106/EEG?

               5.

               Indien het antwoord op vraag 4 geheel of gedeeltelijk bevestigend is: met inachtneming van welke procedure(s) dient die overeenstemming te worden bepaald ten aanzien van de richtlijn 89/686/EEG en/of 89/106/EEG?

               6.

               Dient de norm EN 795 ten aanzien van de onder vraag 1 bedoelde verankeringsvoorzieningen te worden aangemerkt als — door het HvJEG uit te leggen — gemeenschapsrecht?

               7.

               Als vraag 6 bevestigend wordt beantwoord, dient EN 795 dan zo te worden uitgelegd dat de onder vraag 1 bedoelde verankeringsvoorziening (door een Notified Body) moet worden getest onder te verwachten gebruiksomstandigheden (zoals buitentemperaturen, weersomstandigheden, veroudering van de verankeringsvoorziening zelf en/of van materialen waarmee zij is bevestigd, respectievelijk van de dakconstructie)?

               8.

               Als vraag 7 bevestigend wordt beantwoord, dient dan te worden getest met inachtneming van (in de gebruiksaanwijzing aangegeven) gebruiksrestricties?

      (1)  Richtlijn 89/106/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake voor de bouw bestemde produkten (PB 1989, L 40, blz. 12).

      (2)  Richtlijn 89/686/EEG van de Raad van 21 december 1989 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende persoonlijke beschermingsmiddelen (PB L 399, blz. 18).

      (3)  Besluit 93/465/EEG van de Raad van 22 juli 1993 betreffende de modules voor de verschillende fasen van de overeenstemmingsbeoordelingsprocedures en de voorschriften inzake het aanbrengen en het gebruik van de CE-markering van overeenstemming (PB L 220, blz. 23).


title: Zaak T-534/15: Beschikking van het Gerecht van 28 maart 2017 — LG Electronics/EUIPO — Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/18

         Beschikking van het Gerecht van 28 maart 2017 — LG Electronics/EUIPO — Cyrus Wellness Consulting (Viewty GT)
   (Zaak T-534/15) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   (2017/C 178/24)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoel, Republiek Korea) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Wulff en U. Hildebrandt, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 12 juni 2015 (gevoegde zaken R 1937/2014-2 en R 1564/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen Cyrus Wellness Consulting GmbH en LG Electronics, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               LG Electronics, Inc. wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en van Cyrus Wellness Consulting GmbH.

      (1)  PB C 371 van 9.11.2015.


title: Zaak C-237/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 1 juli 2009 — Belgische Staat/Nathalie de Fruytier

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Cassatie (België) op 1 juli 2009 — Belgische Staat/Nathalie de Fruytier
   (Zaak C-237/09)
   2009/C 220/39
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Belgische Staat

      Verwerende partij: Nathalie de Fruytier

      Prejudiciële vraag

   Vormt het vervoer als zelfstandige voor ziekenhuizen en laboratoria van menselijke organen en bij personen afgenomen monsters een levering van menselijke organen, menselijk bloed en moedermelk, die bij artikel 13, A, lid 1, sub d, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1), van belasting over de toegevoegde waarde is vrijgesteld?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Zaak C-467/00 P: Hogere voorziening, op 27 december 2000 ingesteld door Personeelscomité van de Europese Centrale Bank, gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), J. Priesemann, personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt am Main (Duitsland), M. van de Velde, personeelslid van de ECB, wonende te Usingen-Kransberg (Duitsland), en M.C. Cerafogli, personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt am Main (Duitsland), tegen de beschikking, op 24 oktober 2000 in zaak T-27/00 tussen Personeelscomité van de Europese Centrale Bank, J. Priesemann, M. van de Velde en M.C. Cerafogli enerzĳds en Europese Centrale Bank anderzĳds gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)

text:
24.2.2001             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 61/5
Hogere voorziening, op 27 december 2000 ingesteld                    collectieve rechten; ten tweede stellen de arbeidsvoorwaarden
door Personeelscomité van de Europese Centrale Bank,                 van de ECB geen termijn voor het instellen van een beroep om
gevestigd te Frankfurt am Main (Duitsland), J. Priesemann,           collectieve rechten geldend te maken; en ten derde wordt in de
personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt am Main               arbeidsvoorwaarden van de ECB niet bepaald, dat een beroep
(Duitsland), M. van de Velde, personeelslid van de ECB,              pas kan worden ingesteld nadat de interne procedures zijn
wonende te Usingen-Kransberg (Duitsland), en M.C. Ce-                uitgeput. Ten slotte stellen rekwiranten, dat deze rechtssituatie
rafogli, personeelslid van de ECB, wonende te Frankfurt              typisch is voor een privaatrechtelijke verhouding als die welke
am Main (Duitsland), tegen de beschikking, op 24 oktober             door de arbeidsvoorwaarden van de ECB wordt gecreëerd. Het
2000 in zaak T-27/00 (1) tussen Personeelscomité van de              instellen van een beroep mag derhalve niet nader worden
Europese Centrale Bank, J. Priesemann, M. van de Velde               beperkt door middel van termijnen of van het vereiste van het
en M.C. Cerafogli enerzijds en Europese Centrale Bank                uitputten van interne procedures.
anderzijds gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
     van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                   (1) PB C 135, van 13.5.2000, blz. 13.
                       (Zaak C-467/00 P)
                         (2001/C 61/09)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Hogere voorziening, op 29 december 2000 ingesteld door
op 27 december 2000 hogere voorziening ingesteld door                Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het
Personeelscomité van de Europese Centrale Bank, J. Prie-             arrest, op 24 oktober 2000 in zaak T-178/98 (1) tussen
semann, M. van de Velde en M.C. Cerafogli, vertegenwoordigd          Fresh Marine Company A/S en Commissie van de Euro-
door N. Pflüger, R. Steiner en S. Mittländer, advocaten te           pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
Frankfurt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
ten kantore van A. Schiltz, Association Luxembourgeoise des                                kamer — uitgebreid)
Employés de Banque et d’Assurance, Avenue Monterey 29,
tegen de beschikking, op 24 oktober 2000 in zaak T-27/00                                    (Zaak C-472/00 P)
tussen Personeelscomité van de Europese Centrale Bank,
J. Priesemann, M. van de Velde en M.C. Cerafogli enerzijds en                                 (2001/C 61/10)
Europese Centrale Bank anderzijds gegeven door het Gerecht
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
kamer).                                                              op 29 december 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                     digd door V. Kreuschitz, juridisch adviseur, en S. Meany, bij de
                                                                     juridische dienst van de Commissie gedetacheerd nationaal
1)    de beschikking te vernietigen en de in eerste aanleg           ambtenaar, als gemachtigden, bijgestaan door N. Khan, Bar-
      geformuleerde vorderingen gegrond te verklaren,                rister, van de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de
      en indien deze vordering niet kan worden toegewezen,           juridische dienst, Centre Wagner, tegen het arrest, op 24 ok-
                                                                     tober 2000 in zaak T-178/98 tussen Fresh Marine A/S en de
      de beschikking te vernietigen voorzover het Gerecht van        Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door
      eerste aanleg het beroep niet-ontvankelijk heeft verklaard,    het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
      en de zaak terug naar het Gerecht van eerste aanleg van        pen (Derde kamer — uitgebreid).
      de Europese Gemeenschappen te verwijzen;
                                                                     Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
2)    verweerster te verwijzen in de kosten van de hogere
      voorziening en van het beroep bij het Gerecht van eerste       1.    het bestreden arrest te vernietigen, het beroep te verwer-
      aanleg van de Europese Gemeenschappen.                               pen en gerekwireerde in de kosten te verwijzen, of,
                                                                           subsidiair,
Middelen en voornaamste argumenten                                   2.    het bestreden arrest te vernietigen en de zaak terug te
                                                                           verwijzen naar het Gerecht.
Of het beroep ontvankelijk is en tijdig is ingesteld, moet
worden beoordeeld op basis van artikel 236 EG juncto                 Middelen en voornaamste argumenten
artikel 36.2 van het Statuut [van de ECB]. Artikel 36.2 van het
Statuut verwijst op zijn beurt naar de arbeidsvoorwaarden.           Het bestreden arrest is gebrekkig wegens een aantal dwalingen
Derhalve dienen de toepassing en de uitlegging van artikel 42        ten aanzien van het recht. Derhalve moet het arrest worden
van de arbeidsvoorwaarden van de ECB de grondslag te                 vernietigd en het beroep worden verworpen. Het Gerecht heeft
vormen voor de uitspraak van de rechter. Rekwiranten zijn            op de volgende punten gedwaald ten aanzien van het recht:
van mening, dat het Gerecht van eerste aanleg dienaangaande
is voorbijgegaan aan drie rechtspunten: ten eerste wordt in          —     Het heeft ten onrechte vastgesteld dat de schade het
artikel 42 van de arbeidsvoorwaarden van de ECB bepaald, dat               gevolg was van het gestelde onwettig handelen van de
het Hof van Justitie kan worden aangezocht bij geschillen over             Commissie toen deze het verslag van 1997 onderzocht.


title: Zaak F-73/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 juli 2011 — Coedo Suárez/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoek om schadevergoeding, gevolgd door een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van dat verzoek — Te late indiening van voorafgaande klacht tegen stilzwijgend afwijzend besluit — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/50

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 5 juli 2011 — Coedo Suárez/Raad
   (Zaak F-73/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoek om schadevergoeding, gevolgd door een uitdrukkelijk besluit tot afwijzing van dat verzoek - Te late indiening van voorafgaande klacht tegen stilzwijgend afwijzend besluit - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 282/94
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Angel Coedo Suárez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: K. Zieleśkiewicz en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij tot afwijzing van verzoekers verzoek om schadevergoeding en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 06.11.10, blz. 63.


title: Zaak C-259/07: Beroep ingesteld op 31 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/22

         Beroep ingesteld op 31 mei 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-259/07)
   (2007/C 183/39)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Kukovec en K. Nyberg)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/51/EG (1) van de Commissie van 7 september 2005 tot wijziging van bijlage XX bij richtlijn 2004/17/EG (2) en van bijlage VIII bij richtlijn 2004/18/EG (3) van het Europees Parlement en de Raad betreffende overheidsopdrachten, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 januari 2006 verstreken.

      (1)  PB L 257, blz. 127.

      (2)  PB L 134, blz. 1.

      (3)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak T-151/10: Beroep ingesteld op 1 april 2010 — Bank Nederlandse Gemeenten/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/43

         Beroep ingesteld op 1 april 2010 — Bank Nederlandse Gemeenten/Commissie
   (Zaak T-151/10)
   2010/C 148/72
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Nederlandse Gemeenten NV (Den Haag, Nederland) (vertegenwoordigers: B. Drijber, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 december 2009 (C(2009) 9963), voor wat betreft het oordeel van de Commissie dat de mogelijkheid van woningcorporaties om van Bank Nederlandse Gemeenten NV te lenen, staatssteun inhoudt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU;

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep van verzoekster strekt tot gedeeltelijke vernietiging van het besluit C(2009) 9963 final van de Commissie van 15 december 2009 inzake steunmaatregel E 2/2005 en N 642/2009 (Nederland) — bestaande steun en speciale projectsteun aan woningcorporaties.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster ten eerste aan dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie de conclusie dat de leningen van verzoekster staatssteun behelzen, baseert op een onjuiste uitleg van de voorwaarde van toerekenbaarheid.
   Ten tweede voert verzoekster aan dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU, doordat de Commissie de conclusie dat leningen van verzoekster een niet-marktconfom karakter hebben en daarom een begunstiging inhouden, baseert op een onjuiste beoordeling van de feiten.
   Ten derde voert verzoekster een schending aan van het motiveringsbeginsel en het zorgvuldigheidbeginsel, doordat de Commissie, in weerwil van datgene wat over de leningen van verzoekster door de Nederlandse autoriteiten naar voren was gebracht, zonder enig onderzoek heeft geoordeeld dat die leningen een steunmaatregel vormen.


title: Zaak C-246/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 mei 2013 door Manutencoop Soc. coop., voorheen Manutencoop Soc. coop. arl en Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. rl tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/25

         Hogere voorziening ingesteld op 2 mei 2013 door Manutencoop Soc. coop., voorheen Manutencoop Soc. coop. arl en Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. rl tegen de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de gevoegde zaken T-278/00 tot en met T-280/00, T-282/00 tot en met T-286/00 en T-288/00 tot en met T-295/00, Albergo Quattro Fontane e.a./Commissie
   (Zaak C-246/13 P)
   2013/C 207/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Manutencoop Soc. coop., voorheen Manutencoop Soc. coop. r.l. en Astrocoop Universale Pulizie, Manutenzioni e Trasporti Soc. coop. r.l. (vertegenwoordigers: A. Vianello, A. Bortoluzzi en A. Veronese, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Comitato „Venezia vuole vivere”

      Conclusies

               —

               de beschikking van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 februari 2013 in de zaken T-280/00 en T-285/00, waarvan kennis is gegeven op 25 februari 2013, vernietigen en/of herzien;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van de hogere voorziening worden twee middelen aangevoerd.
   In de eerste plaats geeft het Gerecht in de bestreden beschikking blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de beginselen die het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” heeft geformuleerd op het punt van de verplichting dat beschikkingen van de Commissie op het gebied van staatssteun moeten worden gemotiveerd. In het bijzonder heeft het Gerecht zich niet gehouden aan de uitspraak van het Hof, waarin is vastgesteld dat de beschikking van de Commissie „zelf alle wezenlijke gegevens [moet] bevatten om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd”. Hoewel die litigieuze beschikking niet de wezenlijke gegevens bevatte om door de nationale autoriteiten te kunnen worden uitgevoerd, heeft het Gerecht geen enkele tekortkoming geconstateerd in de door de Commissie voor de vaststelling van de litigieuze beschikking gevolgde methode, hetgeen een onjuiste rechtsopvatting oplevert.
   In de tweede plaats geeft het Gerecht in de bestreden beschikking blijk van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de beginselen die het Hof in het arrest „Comitato Venezia vuole vivere” heeft geformuleerd op het punt van de bewijslastverdeling wat de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU betreft. Op basis van de door het Hof geformuleerde beginselen staat het in het kader van de terugvordering aan de lidstaat — en dus niet aan de individuele begunstigde — om per geval te bewijzen dat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 107, lid 1, VWEU. In casu heeft de Commissie in de litigieuze beschikking echter verzuimd de „modaliteiten” van een dergelijke controle te verduidelijken. Daar de Italiaanse Republiek dus niet over de wezenlijke gegevens beschikte om in het kader van de terugvordering te bewijzen dat de aan de begunstigden toegekende voordelen staatssteun vormden, heeft zij de bewijslast omgekeerd, door te eisen dat de individuele ondernemingen die de steun — in de vorm van een verlaging van de sociale bijdragen — hebben ontvangen, het bewijs leveren dat de betrokken voordelen de mededinging niet vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig beïnvloeden. Wordt dit bewijs niet geleverd, dan wordt verondersteld dat het toegekende voordeel de mededinging kan vervalsen en het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden.


title: Zaak T-300/15: Beschikking van het Gerecht van 11 januari 2016 — Oase/BHIM — Compo France (AlGo) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de oppositie — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/45

         Beschikking van het Gerecht van 11 januari 2016 — Oase/BHIM — Compo France (AlGo)
   (Zaak T-300/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 098/59)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Oase GmbH (Hörstel, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Weeg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Compo France SAS (Roche-Lez-Beaupré, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Meyer, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2015 (zaak R 1409/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Compo France SAS en Oase GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Oase GmbH wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

               3)

               Compo France SAS zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015.


title: Zaak T-330/04: Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door Jörg-Michael Fetzer tegen Europees Parlement

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/19

         Beroep, op 9 augustus 2004 ingesteld door Jörg-Michael Fetzer tegen Europees Parlement
   (Zaak T-330/04)
   (2004/C 284/39)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 augustus 2004 beroep ingesteld tegen Europees Parlement door Jörg-Michael Fetzer, wonende te Tübingen (Duitsland), vertegenwoordigd door Matthias Bauer, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat verweerder verzoekers rechten in het kader van vergelijkend onderzoek PE/96/A (Administrateurs – m/v) heeft geschonden;

               —

               verzoeker toe te laten tot de tweede fase van een gelijkaardig vergelijkend onderzoek als onderzoek PE/96/A;

               —

               subsidiair, verweerder te veroordelen tot betaling van een billijke schadevergoeding van ten minste één netto maandsalaris.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In juli 2002 schreef verzoeker zich in voor het vergelijkend onderzoek PE/96/A van het Europees Parlement. Op het inschrijvingsformulier vermeldde hij dat hij gehandicapt was doordat hij maar over twee procent van het normale gezichtsvermogen beschikte. Verzoeker stelt dat hij wegens het ontbreken in de examenvoorwaarden van maatregelen ter compensatie van handicaps, geen toestemming kreeg om de schriftelijke uiteenzetting met de computer te schrijven en dat evenmin werd ingegaan op zijn verzoek om extra tijd.
   Verzoeker voert aan dat hij door de moeilijkheden in verband met zijn handicap onvoldoende tijd had gehad om alle multiplechoicevragen door te nemen en correct te beantwoorden. Hij betoogt dat hij één van de 180 beste kandidaten zou zijn geweest en dus tot de volgende fase van het vergelijkend onderzoek zou zijn toegelaten, als hem de gewenste maatregelen ter compensatie van zijn handicap waren toegekend. Daarom verzocht hij het Gerecht vast te stellen dat de gevraagde compensatiemaatregelen hem ten onrechte zijn geweigerd.


title: Zaak C-593/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2010 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 30 september 2010 in zaak T-85/09, Yassin Abdullah Kadi/Europese Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/9

         Hogere voorziening ingesteld op 16 december 2010 door de Raad van de Europese Unie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 30 september 2010 in zaak T-85/09, Yassin Abdullah Kadi/Europese Commissie
   (Zaak C-593/10 P)
   2011/C 72/16
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop, E. Finnegan en R. Szostak, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Yassin Abdullah Kadi, Europese Commissie, Franse Republiek, Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht in zaak T-85/09 in zijn geheel vernietigen;

               —

               het beroep van verzoeker in eerste aanleg tot nietigverklaring van verordening 1190/2008 (1) van de Commissie ongegrond verklaren, voor zover deze op hem betrekking heeft;

               —

               verweerder in hogere voorziening verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en de procedure voor het Hof van Justitie.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met deze hogere voorziening komt de Raad op tegen verscheidene vaststellingen van het Gerecht. De Raad betoogt:

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door te oordelen dat de bestreden verordening juridisch niet onschendbaar was.

         Subsidiair betoogt de Raad:

               —

               Het Gerecht heeft de rechtspraak van het Hof van Justitie onjuist uitgelegd en toegepast, door te oordelen dat de te verrichten toetsing „volledig en nauwgezet” dient te zijn, en door te vereisen dat de bewijsstukken waarop de beslissing is gebaseerd, worden verzonden naar de aangewezen persoon of entiteit alsmede aan de rechterlijke instantie van de Unie, teneinde te verzekeren dat de rechten van die persoon of entiteit worden geëerbiedigd; en

               —

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet naar behoren rekening te houden met de oprichting van het Bureau van de Ombudsman bij resolutie 1904(2009) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

      (1)  PB L 322, blz. 25.


title: Zaak C-381/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables (Verontreiniging van aquatisch milieu — Richtlijn 2006/11/EG — Artikel 6 — Gevaarlijke stoffen — Lozingen — Voorafgaande vergunning — Vaststelling van emissienormen — Aanmeldingsregeling — Visteelt)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 6 november 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État — Frankrijk) — Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS/Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
   (Zaak C-381/07) (1)

   (Verontreiniging van aquatisch milieu - Richtlijn 2006/11/EG - Artikel 6 - Gevaarlijke stoffen - Lozingen - Voorafgaande vergunning - Vaststelling van emissienormen - Aanmeldingsregeling - Visteelt)
   (2008/C 327/07)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Conseil d'État
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Association nationale pour la protection des eaux et rivières — TOS

      Verwerende partij: Ministère de l'écologie, du développement et de l'aménagement durables
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État — Uitlegging van artikel 6 van richtlijn 2006/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd (PB L 64, blz. 52) — Noodzaak van een voorafgaande vergunning waarin de emissienormen worden vastgesteld voor lozingen in het water die een gevaarlijke stof kunnen bevatten — Conformiteit van een nationale regeling waarbij de voorafgaande vergunning wordt vervangen door een gewone aanmeldingsregeling voor visteelt, die evenwel de toepasselijke milieukwaliteitsnormen in herinnering brengt en de bevoegde bestuurlijke autoriteit het recht verleent om zich te verzetten tegen het van start gaan van de exploitatie of om grenswaarden voor de lozing op te leggen die specifiek voor de betrokken inrichting gelden.
   Dictum
   Artikel 6 van richtlijn 2006/11/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd, kan niet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten, wanneer op basis van dat artikel programma's ter vermindering van de waterverontreiniging zijn vastgesteld waarin milieuhygiënische kwaliteitsnormen zijn opgenomen, voor bepaalde inrichtingen die als weinig vervuilend worden beschouwd, een aanmeldingsregeling kunnen invoeren waarin naar die normen wordt verwezen en die de bevoegde autoriteit het recht verleent om zich te verzetten tegen de aanvang van de exploitatie of om grenswaarden voor de lozing op te leggen die specifiek voor de betrokken inrichting gelden.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak T-272/09: Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Pineapple Trademarks/BHIM — Dalmau Salmons (KUSTOM)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/37

         Beroep ingesteld op 10 juli 2009 — Pineapple Trademarks/BHIM — Dalmau Salmons (KUSTOM)
   (Zaak T-272/09)
   2009/C 220/79
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pineapple Trademarks Pty Ltd (Burleigh Heads, Australië) (vertegenwoordiger: N. Saunders, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Angel Custodio Dalmau Salmons (Barcelona, Spanje)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 maart 2009 in zaak R 383/2008-1 en terugwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag naar het BHIM voor verdere afdoening; en

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „KUSTOM” voor waren van de klassen 18, 25 en 28

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „CUSTO” voor waren van de klassen 18 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle betrokken waren

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat; schending van de rechten van verdediging van verzoekster doordat verzoekster haar standpunt niet heeft kunnen bepalen over de bevindingen van de kamer van beroep betreffende de auditieve en begripsmatige overeenstemming van de conflicterende merken en doordat deze bevindingen niet zijn onderbouwd met pertinente bewijselementen.


title: Zaak C-157/09: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 december 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden (Niet-nakoming — Artikel 43 EG — Vrijheid van vestiging — Notarissen — Nationaliteitsvereiste — Artikel 45 EG — Deelneming aan uitoefening van openbaar gezag)

text:
               4.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 32/3

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 1 december 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-157/09) (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 43 EG - Vrijheid van vestiging - Notarissen - Nationaliteitsvereiste - Artikel 45 EG - Deelneming aan uitoefening van openbaar gezag)
   2012/C 32/04
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: D. J. M. de Grave en M. A. M. de Ree, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordiger: T. Mihelič, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 43 EG en 45 EG — Toegang tot en uitoefening van het beroep van notaris — Nationaliteitsvoorwaarde — Deelneming aan de uitoefening van het openbaar gezag

      Dictum

               1)

               Door voor de toegang tot het beroep van notaris een nationaliteitsvereiste te stellen, is het Koninkrijk der Nederlanden de krachtens artikel 43 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Slovenië draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak T-29/01: Beroep, op 6 februari 2001 ingesteld door C. Puente Martín tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 118/40               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                              Beroep, op 6 februari 2001 ingesteld door C. Puente
                              AANLEG                                    Martı́n tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                       van 30 januari 2001                                                         (Zaak T-29/01)
in zaak T-215/00: SCEA La Conqueste tegen Commissie                                              (2001/C 118/110)
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
[Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG)
nr. 1338/2000 — Registratie van beschermde geografische
aanduiding — „Canard à foie gras du Sud-Ouest” —                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Handeling van algemene strekking — Niet-ontvankelijkheid]               schappen is op 6 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Puente
                                                                        Martı́n, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door O. Gon-
                                                                        zález Correas.
                        (2001/C 118/109)
                                                                        Verzoeker vordert:
                         (Procestaal: Frans)                            —     nietigverklaring van de beschikking van de Commissie
                                                                              van 8 november 2000 (ref. 2974);
In zaak T-215/00, SCEA La Conqueste, gevestigd te Morlaas               —     vaststelling dat verzoeker overeenkomstig artikel 71 van
(Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Lyon-Caen, advocaat bij                 het Statuut recht heeft op de volledige inrichtingsvergoe-
de Conseil d’Etat en de Cour de cassation, domicilie gekozen                  ding als bedoeld in artikel 5, lid 1, van bijlage VII bij
hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Weber, advocaat                      het Statuut en de volledige inrichtingsvergoeding bij
aldaar, Rue de la Loge 3, tegen Commissie van de Europese                     beëindiging van de dienst als bedoeld in artikel 6, lid 1,
Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues en                      van bijlage VII bij het Statuut;
X. Lewis), betreffende beroep tot nietigverklaring van verorde-
ning (EG) nr. 1338/2000 van de Commissie van 26 juni 2000               —     verwijzing van de Commissie in alle kosten.
tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96
betreffende de inschrijving van bepaalde benamingen in het
„Register van beschermde oorsprongsbenamingen en be-
schermde geografische aanduidingen” bedoeld in verordening              Middelen en voornaamste argumenten
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van
landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 154, blz. 5),                 Verzoeker in het onderhavige geding is een voormalige
voorzover daarbij de benaming „Canard à foie gras du                    ambtenaar van de Commissie, die opkomt tegen het besluit
Sud-Ouest” als beschermde geografische aanduiding wordt                 van het tot aanstelling bevoegde gezag, waarbij hem de
ingeschreven, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld            inrichtingsvergoeding in België wegens zijn herplaatsing in de
als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en           dienst nadat zijn eerdere blijvende invaliditeit was herroepen,
J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 30 januari 2001 een        alsook de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                 in Spanje nadat hij de dienst definitief had beëindigd, is
                                                                        geweigerd. Verzoeker stelt recht te hebben op deze vergoedin-
                                                                        gen overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 5, lid 1, en 6,
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                     lid 1, eerste alinea, 7, lid 1, sub a en b, en 9, leden 1 en 2, van
                                                                        bijlage VII bij het Statuut.
2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie
      dragen.                                                           Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
                                                                        —     dat de verklaring van invaliditeit een voorgeschreven en
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                   niet vrijwillige handeling is die op een objectieve situatie
                                                                              berust;
                                                                        —     dat de ambtenaar volgens vaste rechtspraak recht heeft
                                                                              op de betrokken vergoedingen, zelfs wanneer zijn woon-
                                                                              plaats niet is gewijzigd;
 ---pagebreak--- 21.4.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 118/41
—     dat in elk geval tussen 1 december 1995, de datum van              —     de artikelen 3, lid 2, en 3, leden 3, 5 en 8, van de
      de eerste verklaring van invaliditeit, en de herintreding in             basisverordening, door aanmerkelijke schade voor een
      de dienst op 16 juni 1999 drie en een half jaar, een                     bedrijfstak van de Gemeenschap vast te stellen;
      voldoende lange periode is verstreken, waarin de woning
      van verzoeker in België moest worden aangehouden en                —     artikel 3, lid 6, van de basisverordening, door te beslissen
      onderhouden zodat zij bij zijn terugkeer naar België                     dat de invoer uit de betrokken landen aanmerkelijke
      weer bewoonbaar was. Verder heeft verzoeker vóór zijn                  schade voor een bedrijfstak van de Gemeenschap veroor-
      verhuizing naar België aanzienlijke kosten gemaakt.                      zaakt;
                                                                         —     de artikelen 20, leden 4 en 5, en 6, lid 9, van de
                                                                               basisverordening, alsmede artikel 235 EG en verzoeksters
                                                                               rechten van de verdediging.
                                                                         (1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.
Beroep, op 16 februari 2001 ingesteld door Shanghai
Teraoka Electronic Co. Ltd. tegen Raad van de Europese
                                Unie
                          (Zaak T-35/01)
                                                                         Beroep, op 19 februari 2001 ingesteld door Glaverbel
                                                                         tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
                        (2001/C 118/111)
                                                                                (Zaak T-36/01)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (2001/C 118/112)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 16 februari 2001 beroep ingesteld tegen Raad                                        (Procestaal: Engels)
van de Europese Unie door Shanghai Teraoka Electronic Co.
Ltd., een vennootschap naar Chinees recht, vertegenwoordigd
door P. Waer, advocaat te Brussel.                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 19 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                      Glaverbel, een vennootschap naar Belgisch recht, vertegen-
                                                                         woordigd door S. Möbus van Müller-Boré & Partner, advocaten
                                                                         te München (Duitsland).
—     artikel 1 van verordening (EG) nr. 2605/2000 van de Raad
      van 27 november 2000 nietig te verklaren voorzover een
      antidumpingrecht is opgelegd aan Shanghai Teraoka                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      Electronic Co. Ltd.;
                                                                         —     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
                                                                               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
—     de Raad in de kosten te verwijzen.                                       van 30 november 2000 in zaak R 0137/2000-1 te
                                                                               vernietigen;
Middelen en voornaamste argumenten                                       —     het Bureau in de kosten te verwijzen.
Verzoekster is een vennootschap naar Chinees recht die                   Middelen en voornaamste argumenten
technologisch hoogwaardige producten vervaardigt. De Raad
heeft verschillende bepalingen van verordening nr. 384/96
van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen                   Betrokken merk:                  een tekening aangebracht op de
invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de                                                    buitenzijde van de waren overeen-
Europese Gemeenschap (1) (basisverordening) geschonden                                                    komstig artikel 63, lid 1, van de
door antidumpingrechten te heffen op bepaalde door verzoek-                                               gemeenschapsmerkverordening
ster geproduceerde en uitgevoerde elektronische weegschalen,                                              (zaak R 0137/2000-1)
te weten:
                                                                         Waar of dienst:                  klassen 11, 19 en 21
—     artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, door             Bij de kamer van beroep          weigering van inschrijving door
      verzoekster geen markteconomische status toe te kennen;            bestreden beslissing:            de onderzoeker


title: Zaak T-116/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Bunge Argentina/Raad

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/33

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — Bunge Argentina/Raad
   (Zaak T-116/14)
   2014/C 129/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bunge Argentina SA (Buenos Aires, Argentinië) (vertegenwoordigers: J. Bellis en R. Luff, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB L 315, blz. 2) nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op drie middelen.

               1.

               Eerste middel: de instellingen hebben de feiten kennelijk onjuist beoordeeld door te concluderen dat de prijzen van sojabonen en sojaboonolie zijn verstoord, waardoor de toepassing van artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisantidumpingverordening (1) was gerechtvaardigd.

               2.

               Tweede middel: artikel 2, lid 5, tweede alinea, van de basisantidumpingverordening mag niet als uitgelegd door de instellingen in de onderhavige zaak worden toegepast op invoer van een WTO-lid, daar deze uitlegging onverenigbaar is met de WTO-antidumpingovereenkomst.

               3.

               Derde middel: de schadebepaling houdt in strijd met artikel 3, lid 7, van de basisantidumpingverordening geen rekening met factoren die het oorzakelijk verband tussen de gestelde schade en de beweerdelijk gedumpte invoer verbreken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51)


title: Zaak T-695/14: Beroep ingesteld op 26 september 2014 — Omega/BHIM (weergave van een foto in zwart en wit)

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/57

         Beroep ingesteld op 26 september 2014 — Omega/BHIM (weergave van een foto in zwart en wit)
   (Zaak T-695/14)
   2014/C 409/78
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Omega International GmbH (Bad Oldesloe, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Becker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 18 juli 2014 in de zaak R 1037/2014-5 te vernietigen, en het onder nummer 1 2 1 74  215 aangevraagde merk als merk in te schrijven;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk, met weergave van een foto in zwart en wit, voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 32 en 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 1 74  215

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: het teken is geschikt om de gemiddelde geïnteresseerde verbruiker toe te laten de waren te onderscheiden


title: Zaak C-173/04 P: Hogere voorziening, op 8 april 2004 (fax: 6.4.04) ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 28 januari 2004 in de gevoegde zaken T-146/02 tot en met T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/5

         Hogere voorziening, op 8 april 2004 (fax: 6.4.04) ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 28 januari 2004 in de gevoegde zaken T-146/02 tot en met T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Zaak C-173/04 P
   (2004/C 156/09)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 april 2004 (fax: 6.4.04) hogere voorziening ingesteld door Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG, vertegenwoordigd door A. Franke, Grünecker Kinkeldey Stockmair & Schwanhäusser, Maximilianstr. 58, D-80538, München, advocaat, bijgestaan door M. Aufenanger, Maximilianstr. 58, D-80538 München, Patentanwalt, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 28 januari 2004 in de gevoegde zaken T-146/02 tot en met T-153/02, Deutsche SiSi-Werke GmbH & Co. Betriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 januari 2004 in de gevoegde zaken T-146/02 tot en met T-153/02 (1) te vernietigen;

               2.

               verweerder en geïntimeerde te verwijzen in de kosten van deze procedure en in de kosten van de procedure voor het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De hogere voorziening is gebaseerd op schending van het gemeenschapsrecht door het Gerecht.

               —

               Het Gerecht is voorbijgegaan aan de sector van waren, en dus de verpakkingsvormen, die in het kader van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van de aangevraagde merken als referentiepunt in aanmerking moeten worden genomen. In zijn beoordeling gaat het Gerecht niet uit van de op de markt aanwezige verpakkingsvormen voor de concreet aangegeven waren „vruchtendranken en vruchtensappen”, maar in het algemeen van die voor „vloeibare levensmiddelen”. Niet nagegaan werd in welke mate de aangevraagde merken zich onderscheiden van gebruikelijke drankverpakkingen. Bij het onderzoek werd alleen rekening gehouden met fictieve basisvormen van de aangevraagde merken alsmede met een mogelijk toekomstig gebruik van stazakjes voor „vruchtendranken en vruchtensappen”.

               —

               Uitgaande van deze beoordelingsgrondslag stelt het Gerecht, gelet op het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen, te hoge eisen aan de vorm van de aangevraagde merken.

               —

               Bij het onderzoek van het algemeen belang in het kader van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 houdt het Gerecht alleen rekening met het algemeen belang van eventuele concurrenten, waarbij de feitelijke situatie, te weten dat rekwirante sinds tientallen jaren stazakjes gebruikt zonder dat dit gebruik werd overgenomen, niet in aanmerking wordt genomen. Het algemeen belang van de verbruiker wordt geheel buiten beschouwing gelaten.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak T-702/14: Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2015 — Hamas/Raad

text:
               16.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/44

         Beschikking van het Gerecht van 27 januari 2015 — Hamas/Raad
   (Zaak T-702/14) (1)

   (2015/C 089/53)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak T-510/14: Beroep ingesteld op 3 juli 2014 — Staywell Hospitality Group/BHIM — Sheraton International IP (PARK REGIS)

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/47

         Beroep ingesteld op 3 juli 2014 — Staywell Hospitality Group/BHIM — Sheraton International IP (PARK REGIS)
   (Zaak T-510/14)
   2014/C 303/55
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Staywell Hospitality Group Pty Ltd (Sydney, Australië) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sheraton International IP LLC (Stamford, Verenigde Staten van Amerika)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van 30 april 2014 in de zaken R 240/2013-5 en R 303/2013-5 te vernietigen voor zover zij betrekking heeft op zaak R 240/2013-5, en

               —

               verweerder te verwijzen in zijn eigen kosten alsook in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de woordelementen „PARK REGIS” voor diensten van de klassen 35, 36 en 43 — Gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 4 88  933

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Sheraton International IP LLC

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk en beeldmerk met de woordelementen „ST. REGIS” voor diensten van de klassen 36, 42 en 43, internationale merkinschrijving met aanwijzing van de Europese Unie van het woordmerk „ST. REGIS” voor diensten van klasse 36 alsook het in de Europese Unie algemeen bekende woordmerk en beeldmerk met de woordelementen „ST. REGIS”

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van de beroepen

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-518/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht -Duitsland) — Senatex GmbH/Finanzamt Hannover-Nord [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 167, artikel 178, onder a), artikel 179 en artikel 226, punt 3 — Aftrek van de voorbelasting — Uitgifte van facturen zonder fiscaal registratienummer noch btw-identificatienummer — Nationale regeling die de correctie ex tunc van een factuur uitsluit]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Niedersächsische Finanzgericht -Duitsland) — Senatex GmbH/Finanzamt Hannover-Nord
   (Zaak C-518/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 167, artikel 178, onder a), artikel 179 en artikel 226, punt 3 - Aftrek van de voorbelasting - Uitgifte van facturen zonder fiscaal registratienummer noch btw-identificatienummer - Nationale regeling die de correctie ex tunc van een factuur uitsluit])
   (2016/C 419/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Niedersächsisches Finanzgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Senatex GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Hannover-Nord

      Dictum

   Artikel 167, artikel 178, onder a), artikel 179 en artikel 226, punt 3, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, volgens welke de correctie van een verplichte vermelding op een factuur, te weten het identificatienummer voor de belasting over de toegevoegde waarde, geen terugwerkende kracht heeft, waardoor het recht op aftrek van deze belasting voor de gecorrigeerde factuur geen betrekking heeft op het jaar waarin deze factuur oorspronkelijk is opgesteld, maar op het jaar waarin zij is gecorrigeerd.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak T-250/13: Arrest van het Gerecht van 18 maart 2015 — Naazneen Investments/BHIM — Energy Brands (SMART WATER) [„Gemeenschapsmerk — Procedure tot vervallenverklaring — Gemeenschapswoordmerk SMART WATER — Normaal gebruik — Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/36

         Arrest van het Gerecht van 18 maart 2015 — Naazneen Investments/BHIM — Energy Brands (SMART WATER)
   (Zaak T-250/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Procedure tot vervallenverklaring - Gemeenschapswoordmerk SMART WATER - Normaal gebruik - Artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009”])
   (2015/C 146/49)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Naazneen Investments Ltd (Limmasol, Cyprus) (vertegenwoordigers: P. Goldenbaum, I. Rohr en T. Melchert, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Energy Brands, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en D. Stone, solicitor)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 februari 2013 (zaak R 1101/2011-2) inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Energy Brands, Inc. en Naazneen Investments Ltd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Naazneen Investments Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-395/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 15 juli 2016 — DOCERAM GmbH/CeramTec GmbH

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Düsseldorf (Duitsland) op 15 juli 2016 — DOCERAM GmbH/CeramTec GmbH
   (Zaak C-395/16)
   (2016/C 419/35)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DOCERAM GmbH

      Verwerende partij: CeramTec GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is ook sprake van technische bepaaldheid die bescherming uitsluit in de zin van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen (1), wanneer de uitwerking van de vormgeving niet van belang is voor het design van het product, maar de (technische) functionaliteit de enige factor is die het design bepaalt?

               2)

               Voor het geval dat het Hof de eerste vraag bevestigend beantwoordt: Vanuit welk oogpunt moet worden beoordeeld of de afzonderlijke ontwerpkenmerken van een product alleen op basis van overwegingen inzake functionaliteit zijn gekozen? Moet worden uitgegaan van een „objectieve waarnemer” en zo ja, hoe moet deze worden omschreven?

      (1)  PB L 3, blz. 1.


title: Zaak C-528/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 november 2014 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën

text:
               16.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 56/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 21 november 2014 — X, andere partij: Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-528/14)
   (2015/C 056/07)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: X

      Verweerder: Staatssecretaris van Financiën

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit verordening 1186/2009 (1) de mogelijkheid in dat een natuurlijke persoon tegelijkertijd zowel in een lidstaat als in een derde land zijn normale verblijfplaats heeft en, zo ja, geldt de in artikel 3 voorziene vrijstelling bij invoer dan voor persoonlijke goederen die in het kader van de beëindiging van de normale verblijfplaats in het derde land naar de Europese Unie worden overgebracht?

               2)

               Indien verordening 1186/2009 het hebben van een dubbele normale verblijfplaats uitsluit en een afweging van alle omstandigheden niet volstaat om de normale verblijfplaats vast te stellen, aan de hand van welke regel of met behulp van welke criteria dient dan voor de toepassing van die verordening te worden bepaald in welk land de betrokkene zijn normale verblijfplaats heeft in een geval als het onderhavige waarin deze in het derde land zowel persoonlijke bindingen als beroepsmatige bindingen heeft en in de lidstaat persoonlijke bindingen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1186/2009 van de Raad van 16 november 2009 betreffende de instelling van een communautaire regeling inzake douanevrijstellingen (PB L 324, blz. 23).


title: Zaak C-111/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Monomeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 7 maart 2017 — O. L./P. Q.

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Monomeles Protodikeio Athinon (Griekenland) op 7 maart 2017 — O. L./P. Q.
   (Zaak C-111/17)
   (2017/C 144/42)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Monomeles Protodikeio Athinon (Griekenland)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: O. L.

      Verwerende partij: P. Q.

      Prejudiciële vraag

   Welke uitlegging dient aan de uitdrukking „gewone verblijfplaats” in de zin van artikel 11, lid 1, van verordening (EG) nr. 2201/2003 (1)„betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid” te worden gegeven in het geval van een zuigeling die toevallig of door overmacht is geboren op een andere plaats dan die welke zijn ouders, die gezamenlijk de ouderlijke verantwoordelijkheid voor hem dragen, als zijn gewone verblijfplaats voor ogen hadden, en die sindsdien door een van zijn ouders ongeoorloofd is vastgehouden in de staat waar hij is geboren dan wel is overgebracht naar een derde staat[?] Is, meer in het bijzonder, de fysieke aanwezigheid hoe dan ook een noodzakelijke en vanzelfsprekende voorwaarde om te kunnen spreken van de gewone verblijfplaats van een persoon en met name van een boreling?

      (1)  PB 2003, L 338, blz. 1.


title: Zaak T-320/10: Beroep ingesteld op 2 augustus 2010 — Fürstlich Castell'sches Domänenamt/BHIM — Castel Frères (CASTEL)

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/24

         Beroep ingesteld op 2 augustus 2010 — Fürstlich Castell'sches Domänenamt/BHIM — Castel Frères (CASTEL)
   (Zaak T-320/10)
   ()
   2010/C 260/33
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fürstlich Castell'sches Domänenamt, Albrecht Fürst zu Castell-Castell (Castell, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze, solicitor, G. Würtenberger en T. Wittmann, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Castel Frères SA (Blanquefort, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 mei 2010 in zaak R 962/2009-2;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: woordmerk „CASTEL” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerk nr. 2678167

      Houder van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de verzoekende partij

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: de vordering tot nietigverklaring is gebaseerd op absolute weigeringsgronden van artikel 7 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7 van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep (i) weliswaar terecht heeft erkend dat „Castell” voor wijn een erkende herkomstaanduiding is doch ten onrechte heeft geoordeeld dat het bestreden merk „CASTEL” merkbaar verschilt van „Castell” en daaruit heeft geconcludeerd dat het bestreden merk voor inschrijving in aanmerking kwam; (ii) heeft geoordeeld dat „CASTEL” in de wijnsector een gangbaar woord is om een „kasteel” aan te duiden en heeft verzuimd te concluderen dat „CASTEL” voor inschrijving in aanmerking kwam; schending van de artikelen 63, 64, 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep niet terdege rekening heeft gehouden met de aangedragen feiten en aangevoerde middelen; schending van artikel 65 van verordening nr. 207/2009 van de Raad doordat de kamer van beroep ultra vires heeft beslist door haar beslissing te motiveren op grond van een „vreedzame coëxistentie” hoewel dit beginsel kennelijk geen rol speelt bij de inschrijving van een merk.


title: Zaak C-445/04: Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 13 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Possehl Erzkontor GmbH en Hauptzollamt Duisburg

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/6

         Verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf van 13 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Possehl Erzkontor GmbH en Hauptzollamt Duisburg
   (Zaak C-445/04)
   (2004/C 314/09)
   Het Finanzgericht Düsseldorf heeft bij beschikking van 13 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 oktober 2004, in het geding tussen Possehl Erzkontor GmbH en Hauptzollamt Duisburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Valt gesmolten magnesia van de in de beschikking nader omschreven soort, die caustisch gebrand werd uit natuurlijk mijnbouwmagnesiet en in een tweede bewerkingsfase verkregen werd door smelting met behulp van een elektrische booglamp, onder postonderverdeling 2519 90 10 van bijlage 1 bij de gecombineerde nomenclatuur?