title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 maart 2003 in zaak T-194/01: Unilever NV tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm van afwasmiddel — Ovaloïde tablet — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
C 112/30                 NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              10.5.2003
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 26 februari 2003
                        van 26 februari 2003
                                                                            in zaak T-164/01: Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie
                                                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-145/01: Benito Latino tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)                               (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Ontvanke-
                                                                                lijkheid)
                                                                                (2003/C 112/58)
(Ambtenaren — Beroepsziekte — Regelmatigheid van advies
van medische commissie — Bewijs dat ziekte aan beroep te
wijten is — Wetenschappelijke onzekerheid — Regelmatig-                                              (Procestaal: Italiaans)
heid van procedure die voorlegging aan medische commissie
                              voorafgaat)
                                                                            In zaak T-164/01, Arnaldo Lucaccioni, voormalig ambtenaar
                                                                            van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
                           (2003/C 112/57)                                  de te St-Leonard-on-Sea (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-
                                                                            digd door M. Cimino en F. Apruzzi, advocaten, tegen Commis-
                                                                            sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall
                                                                            en A. Dal Ferro) betreffende een beroep tot vergoeding,
                           (Procestaal: Frans)                              krachtens het in het kader van artikel 236 EG toepasselijke
                                                                            gemene recht inzake niet-contractuele aansprakelijkheid, van
                                                                            de morele en lichamelijke schade die verzoeker ten gevolge
                                                                            van fouten van de Commissie heeft geleden in de periode die
                                                                            aan het intreden van zijn beroepsziekte is voorafgegaan,
                                                                            heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
In zaak T-145/01, Benito Latino, voormalig ambtenaar van
                                                                            B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende
                                                                            griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 26 fe-
te Sérignac-Peboudou (Frankrijk), vertegenwoordigd door
                                                                            bruari 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en                     volgt:
J.-L. Fagnart), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
het besluit van de Commissie van 10 augustus 2000 waarbij                   1)     Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
het verzoek tot erkenning van verzoekers artrose als beroeps-
                                                                            2)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
ziekte is afgewezen en de honoraria en bijkomende kosten van
de door hem in de medische commissie aangewezen arts
alsmede de helft van de honoraria en bijkomende kosten van                  (1 ) PB C 275, van 29 september 2001.
de derde arts in deze commissie te zijnen laste zijn gebracht,
heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en H. Legal, rechters;
griffier: D. Christensen, administrateur, op 26 februari 2003
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
1)     Verklaart het besluit van de Commissie van 10 augustus 2000                                    van 5 maart 2003
       nietig voorzover daarbij de honoraria en bijkomende kosten van
       de door verzoeker in de medische commissie aangewezen arts           in zaak T-194/01: Unilever NV tegen Bureau voor har-
       alsmede de helft van de honoraria en bijkomende kosten van de        monisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen
       derde arts in deze commissie ten laste van verzoeker zijn                                  en modellen) (BHIM) (1)
       gebracht.
                                                                            („Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm
                                                                            van afwasmiddel — Ovaloïde tablet — Absolute weigerings-
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                            grond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/
                                                                                94”)
3)     Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                (2003/C 112/59)
                                                                                (Procestaal: Engels)
( 1) PB C 245, van 1 september 2001.
                                                                            In zaak T-194/01, Unilever NV, gevestigd te Rotterdam
                                                                            (Nederland), vertegenwoordigd door V. von Bomhard en
 ---pagebreak--- 10.5.2003                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 112/31
A. Renck, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen                 2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
(gemachtigden: F. López de Rego en J. F. Crespo Carrillo),                 3)     Verwijst de Commissie in de kosten.
betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer
van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 mei                  (1 ) PB C 331, van 24 november 2001.
2001 (zaak R 1086/2000-1), heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamer-
president, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters; griffier:
D. Christensen, administrateur, op 5 maart 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                                van 5 maart 2003
( 1) PB C 303 van 27.10.2001.
                                                                           in zaak T-237/01: Alcon Inc tegen Bureau voor harmonisa-
                                                                           tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                                modellen) (BHIM) ( 1)
   ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                („Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure —
                                                                           Woord BSS — Artikel 51 van verordening (EG) nr. 40/94
                                                                           — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub d,
                        van 26 februari 2003                               van verordening nr. 40/94 — Onderscheidend vermogen
                                                                           verkregen door gebruik — Artikelen 7, lid 3, en 51, lid 2,
in zaak T-212/01: Arnaldo Lucaccioni tegen Commissie                                           van verordening nr. 40/94”)
              van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 112/61)
(Ambtenaren — Verzekering ongevallen en beroepsziekten
— Verergering van letsels — Cumulatie van kapitaal en
vergoeding bedoeld in artikel 12 respectievelijk artikel 14                                           (Procestaal: Engels)
                     van gemeenschapsregeling)
                           (2003/C 112/60)
                                                                           In zaak T-237/01, Alcon Inc, voorheen Alcon Universal Ltd,
                           (Procestaal: Frans)                             gevestigd te Hünenberg (Zwitserland), vertegenwoordigd door
                                                                           M. H. Porter, solicitor, en C. Morcom, QC, domicilie gekozen
                                                                           hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                           binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
In zaak T-212/01, Arnaldo Lucaccioni, voormalig ambtenaar                  (BHIM) (gemachtigde: S. Laitinen), tussenkomende partij voor
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-                    het Gerecht: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH, gevestigd te
de te St-Leonard-on-Sea (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-               Olching (Duitsland), vertegenwoordigd door S. N. Schneller,
digd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat, tegen Commis-            advocaat, betreffende een beroep tegen de beslissing van de
sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall               eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
en J.-L. Fagnart), betreffende een beroep tot nietigverklaring             binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
van het besluit van de Commissie van 16 november 2000                      (BHIM) van 13 juli 2001 (zaak R 273/2000-1), heeft het
houdende onderbreking van de procedure van onderzoek van                   Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: R. M. Moura
een verzoek om vaststelling van de verergering van verzoekers              Ramos, kamerpresident, J. Pirrung en A. W. H. Meij, rechters;
beroepsziekte, en weigering dit verzoek in te willigen, alsmede            griffier: J. Plingers, administrateur, op 5 maart 2003 een arrest
tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samen-             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
gesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, N. J. Forwood en
H. Legal, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdad-
                                                                           1)     Verwerpt het beroep.
ministrateur, op 26 februari 2003 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                           2)     Verwijst verzoekster in de kosten.
1)     Verklaart nietig het bij brief van 16 november 2000 aan
       verzoeker officieel meegedeelde besluit om de procedure van         (1 ) PB C 369 van 22.12.2001.
       artikel 22 van de gemeenschapsregeling te onderbreken en
       verzoekers verzoek om vaststelling van een verergering van zijn
       beroepsziekte niet in te willigen.


title: Zaak T-241/03: Beroep, op 16 juni 2003 ingesteld door Luigi Marcuccio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.8.2003                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 200/31
Tot staving van haar beroep voert verzoekster het volgende aan:              Beroep, op 16 juni 2003 ingesteld door Luigi Marcuccio
                                                                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Aangaande de conclusies strekkende tot nietigverklaring van de
bestreden beschikking:                                                                                (Zaak T-241/03)
—      schending van procedureregels, meer in het bijzonder                                            (2003/C 200/56)
       schending van het recht van verweer, wegens gebrekkige
       motivering van de mededeling van de punten van                                                 (Procestaal: Italiaans)
       bezwaar, alsmede schending van fundamentele vormvoor-
       schriften wegens gebrekkige motivering van de beschik-
       king betreffende de niet-overschrijding van het plafond
       van 10 % van de omzet voor de bepaling van het bedrag                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
       van de geldboete;                                                     schappen is op 16 juni 2003 beroep ingesteld tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen door Luigi
—      kennelijk onjuiste beoordeling en kennelijke dwaling ten              Marcuccio, vertegenwoordigd door Luciano Garofalo, advocaat.
       aanzien van het recht met betrekking tot het bestaan en
       de kwalificatie van de litigieuze overeenkomst alsmede de             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
       gevolgen daarvan voor de mededinging;
                                                                             —     het schrijven van 15 oktober 2002 nietig te verklaren;
—      schending van verordening nr. 26/62 (1), doordat de
       Commissie artikel 2 van deze verordening had moeten                   —     verweerster te veroordelen tot betaling van een schade-
       toepassen;                                                                  vergoeding van 100 000 (honderdduizend) euro, onder
                                                                                uitdrukkelijk voorbehoud van een latere schadevordering.
—      schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/
       62 (2), doordat de Commissie niet heeft aangegeven van
       welke omzet zij is uitgegaan bij de vaststelling van de
       geldboete en niet heeft geverifieerd of het bedrag van de
       boete beneden 10 % van de omzet bleef.                                Middelen en voornaamste argumenten
Aangaande de conclusies strekkende tot verlaging van de                      Verzoeker in onderhavige zaak, die reeds bij verweersters
opgelegde boete:                                                             delegatie in Angola in dienst was, komt op tegen de in een
                                                                             schrijven van 15 oktober 2002 vervatte beschikking, waarbij
                                                                             hem onder meer werd meegedeeld dat in zijn afwezigheid
—      schending van punt 5 b van de richtsnoeren voor de                    — wegens ziekteverlof in Italië en inmiddels bij een andere
       bepaling van het bedrag van de boete (3), wat de bereke-              dienst tewerkgesteld — ambtenaren van de delegatie zich
       ning van het bedrag van de boete betreft;                             toegang hadden moeten verschaffen tot zijn woning en tevens
                                                                             derden hadden moeten binnenlaten, die belast waren met het
—      kennelijk onjuiste beoordeling en kennelijke dwaling ten              inpakken van zijn persoonlijke bezittingen.
       aanzien van het recht doordat de inbreuk als „zeer
       ernstig” is aangemerkt en de overeenkomst als „geheim”,               Tot staving van zijn conclusies voert verzoeker aan dat het
       door het verzuim om rekening te houden met verzach-                   schrijven, ongeacht of daaraan al dan niet uitvoering is
       tende omstandigheden (geen gevolgen voor de markt,                    gegeven, een onwettig besluit inhoudt om de volgende
       staking van de inbreuk na eerste waarschuwing van de                  redenen:
       Commissie, uitsluitend passieve rol van verzoekster bij de
       totstandkoming van de overeenkomst) en door de bepa-
       ling van de duur van de overeenkomst;                                 —     Schending van de wet wegens huisvredebreuk, wederrech-
                                                                                telijke toe-eigening en schending van de privé-sfeer.
—      schending van artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62
                                                                             —     Schending van het beginsel „neminem laedere”, voorzover
       betreffende de vaststelling van het bedrag van de geld-
                                                                                het bestreden schrijven deel uitmaakt van een hem
       boete;
                                                                                vijandig gezind en vexatoir gedrag.
—      schending van het beginsel van non-cumulatie van                      —     Schending van de zorgplicht.
       straffen.
                                                                             —     Schending van het beginsel van overmacht en van het
(1) PB B 30 van 20.4.1962, blz. 993-994.                                           beginsel van redelijkheid, daar verweerster geen rekening
(2) PB P 13 van 21.2.1962, blz. 204-211. Laatstelijk gewijzigd bij                 heeft gehouden met verzoekers gezondheidstoestand.
    verordening (EG) nr. 1216/1992 (PB L 148 van 15.6.1999, blz. 5).
(3) Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van
    artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17 [...] worden opgelegd (PB      Ten slotte, stelt verzoeker ook schending van de motiverings-
    C 9 van 14.1.1998).                                                      plicht en van het vertrouwensbeginsel.


title: Zaak C-123/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Max-Heinz Feilen/Finanzamt Fulda (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Vrij verkeer van kapitaal — Belasting op nalatenschappen — Regelgeving van een lidstaat die voorziet in een vermindering van de erfbelasting over nalatenschappen die een vermogensbestanddeel omvatten dat reeds onderwerp is geweest van verkrijging bij versterf waarover in deze lidstaat een dergelijke belasting is geheven — Beperking — Rechtvaardiging — Samenhang van het belastingstelsel)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/15

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof — Duitsland) — Max-Heinz Feilen/Finanzamt Fulda
   (Zaak C-123/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Vrij verkeer van kapitaal - Belasting op nalatenschappen - Regelgeving van een lidstaat die voorziet in een vermindering van de erfbelasting over nalatenschappen die een vermogensbestanddeel omvatten dat reeds onderwerp is geweest van verkrijging bij versterf waarover in deze lidstaat een dergelijke belasting is geheven - Beperking - Rechtvaardiging - Samenhang van het belastingstelsel))
   (2016/C 335/19)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Max-Heinz Feilen

      Verwerende partij: Finanzamt Fulda

      Dictum

   Artikel 63, lid 1, en artikel 65 VWEU staan niet in de weg aan een regeling van een lidstaat als die welke aan de orde is in het hoofdgeding, die in het geval van een verkrijging uit nalatenschap door personen van een bepaalde tariefgroep voorziet in een vermindering van de erfbelasting, wanneer de nalatenschap vermogensbestanddelen omvat die in de periode van tien jaar hieraan voorafgaand reeds bij versterf zijn verkregen, op voorwaarde dat bij deze laatste gelegenheid erfbelasting is geïnd in deze lidstaat.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015.


title: Doorhaling van zaak T-2/98

text:
C 299/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                16.10.1999
3. Bij de beoordeling van de voor bevordering in aanmerking            en T-100/95 op de lijst van de gevoegde zaken T-366/94 e.a.:
     komende ambtenaren baseerde het bevorderingscomité                H. Diekmeier e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
     zich niet op de in de richtlijn inzake bevorderingen              Commissie van de Europese Gemeenschappen.
     vermelde criteria, maar op andere criteria. Die criteria
     werden ook geschonden bij de formulering van de aanbeve-
                                                                       (1) PB C 74 van 25.3.1995 en C 159 van 24.6.1995.
     lingen van het directoraat-generaal waartoe verzoeker
     behoort.
                                                                                Doorhaling van zaak T-2/98 (1)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-85/93
                              e.a. (1)                                                        (1999/C 299/42)
                       (1999/C 299/40)                                                      (Procestaal: Nederlands)
                        (Procestaal: Duits)                            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 1 februari 1999 de doorhaling in het register gelast van
De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                       zaak T-2/98: P. Van Eynde-Neutens tegen Commissie van de
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                       Europese Gemeenschappen.
beschikking van 21 mei 1999 de doorhaling gelast van Zaak
T-252/94 op de lijst van de gevoegde zaken T-85/93 e.a.:
H. Bösl e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie              (1) PB C 55 van 20.2.1998.
van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 275 van 1.10.1994.
                                                                                Doorhaling van zaak T-168/98 (1)
                                                                                (1999/C 299/43)
Gedeeltelijke doorhaling in de gevoegde zaken T-366/94
                              e.a. (1)                                                         (Procestaal: Frans)
                       (1999/C 299/41)                                 De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                        (Procestaal: Duits)                            van 11 februari 1999 de doorhaling in het register gelast
                                                                       van zaak T-168/98: A. Bisopoulos tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen.
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 21 mei 1999 de doorhaling gelast van de zaken T-16/95              (1) PB C 397 van 19.12.1998.


title: Zaak T-418/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — OSA/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/31

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — OSA/Commissie
   (Zaak T-418/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/54
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním o. s. (OSA) (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en A. Biolan, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van verzoekende partij: International Confederation of Societies of Authors and Composers (CISAC) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis en K. Van Hove, advocaten); en European Broadcasting Union (EBU) (Grand-Saconnex, Zwitserland) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním o. s. (OSA).

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


title: Zaak C-289/07: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/17/EG — Coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten — Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/15

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 3 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-289/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/17/EG - Coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten - Niet-uitvoering binnen gestelde termijn)
   (2008/C 128/24)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Caeiros en D. Kukovec, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Fernandes en F. Andrade e Sousa, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB L 134, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten, is de Portugese Republiek de krachtens artikel 71 van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 183 van 4.8.2007.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 mei 2005 in zaak C-452/03 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division om een prejudiciële beslissing]: RAL (Channel Islands) Ltd e.a. tegen Commissioners of Customs & Excise (BTW — Zesde richtlijn — Artikel 9, leden 1 en 2 — Speelautomaten — Vermakelijkheidsactiviteiten of soortgelijke activiteiten — Buiten het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter — Vaststelling plaats van dienst)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/11

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 12 mei 2005
   in zaak C-452/03 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division om een prejudiciële beslissing]: RAL (Channel Islands) Ltd e.a. tegen Commissioners of Customs & Excise (1)

   (BTW - Zesde richtlijn - Artikel 9, leden 1 en 2 - Speelautomaten - Vermakelijkheidsactiviteiten of soortgelijke activiteiten - Buiten het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde dienstverrichter - Vaststelling plaats van dienst)
   (2005/C 182/21)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-452/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de High Court of Justice (England & Wales), Chancery Division (Verenigd Koninkrijk), bij beslissing van 17 oktober 2003, ingekomen bij het Hof op 27 oktober 2003, in de procedure RAL (Channel Islands) Ltd, RAL Ltd, RAL Services Ltd, RAL Machines Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, K. Lenaerts (rapporteur), N. Colneric, K. Schiemann en E. Juhász, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 12 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   De dienst die erin bestaat, het publiek de gelegenheid te geven om tegen betaling speelautomaten te gebruiken die staan opgesteld in speelzalen op het grondgebied van een lidstaat, moet worden beschouwd als een vermakelijkheidsactiviteit of soortgelijke activiteit in de zin van artikel 9, lid 2, sub c, eerste streepje, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zodat de plaats van deze dienst de plaats is waar hij materieel wordt verricht.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Zaak C-103/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg (Oostenrijk) op 6 maart 2008 — Arthur Gottwald/Bezirkshauptmannschaft Bregenz

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg (Oostenrijk) op 6 maart 2008 — Arthur Gottwald/Bezirkshauptmannschaft Bregenz
   (Zaak C-103/08)
   (2008/C 142/20)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängiger Verwaltungssenat des Landes Vorarlberg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Arthur Gottwald

      Verwerende partij: Bezirkshauptmannschaft Bregenz
   Prejudiciële vraag
   Dient artikel 12 EG aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van een bepaling van nationaal recht volgens welke enkel personen met een nader bepaalde handicap die hun woonplaats of hun gewone verblijfplaats op het nationale grondgebied hebben, recht hebben op een gratis jaarvignet voor een motorvoertuig waarmee gebruik mag worden gemaakt van federale tolwegen?


title: Zaak T-435/08: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2009 — Tokita Management Service/BHIM — Eminent Food (Tomatoberry)

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/33

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 25 juni 2009 — Tokita Management Service/BHIM — Eminent Food (Tomatoberry)
   (Zaak T-435/08) (1)

   2009/C 193/54

      Procestaal: Engels

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 313 van 6.12.2008.


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/44

         Beroep, op 29 december 2003 ingesteld door Ulrike Eppe tegen Europees Parlement
   ((Zaak T-439/03))
   (2004/C 94/126)
   Procestaal: Duits
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 29 december 2003 beroep ingesteld tegen het Europees Parlement door Ulrike Eppe, wonende te Hannover (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Rogalla, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikkingen van verweerder van 24.2.2003, 28.4.2003, en 17.9.2003 nietig te verklaren;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en de argumenten komen overeen met die welke in zaak T-412/03 (Wille/Parlement, nog niet gepubliceerd) naar voren zijn gebracht.


title: Zaak T-106/01: Beroep, op 11 mei 2001 ingesteld door Noé Youssouroum tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 227/24              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      11.8.2001
Middelen:                     — De kamer van beroep miskent,           de bezoldiging die behoorde bij de rang waarin hij op 1 april
                                  dat het oppositiemerk niet uit       1985 in vaste dienst is benoemd. Verzoeker beroept zich
                                  een begrip „miss fifties” be-        derhalve op schending van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij
                                  staat, maar uit een woord-           het Statuut en schending van de algemene bepalingen ter
                                  /beeldmerk met afwijkende            uitvoering van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut.
                                  woord- en beeldbestanddelen
                              — er bestaat geen „indirect ver-
                                  band” (conceptual connection
                                  tussen „Fifties” en „miss fif-
                                  ties”.
                                                                       Beroep, op 14 mei 2001 ingesteld door Sacilor Lormines
                                                                        SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-107/01)
                                                                                (2001/C 227/47)
Beroep, op 11 mei 2001 ingesteld door Noé Youssouroum                                            (Procestaal: Frans)
              tegen Raad van de Europese Unie
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        (Zaak T-106/01)                                schappen is op 14 mei 2001 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door Sacilor Lormines
                                                                       SA, gevestigd te Puteaux (Frankrijk), vertegenwoordigd door
                        (2001/C 227/46)                                G. Marty, advocaat.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                        (Procestaal: Frans)                            —     nietig te verklaren het door de Commissie op 21 april
                                                                             2001 stilzwijgend genomen besluit houdende weigering
                                                                             om gevolg te geven aan de door Sacilor Lormines
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    ingediende en op 21 februari 2001 onder nr. SG
schappen is op 11 mei 2001 beroep ingesteld tegen Raad van                   01 A/2321 ingeschreven klacht;
de Europese Unie door Noé Youssouroum, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,              —     subsidiair, nietig te verklaren het besluit van de Commis-
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                                     sie van 30 maart 2001 houdende weigering om gevolg te
                                                                             geven aan de door Sacilor Lormines ingediende en op
                                                                             21 februari 2001 onder nr. SG 01 A/2321 ingeschreven
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                            klacht;
—    nietig te verklaren het besluit van de Raad van 8 juni 2000       —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
     inzake het bij de berekening van het ouderdomspensioen
     volgens het Statuut overeenkomstig artikel 11, lid 2,
     van bijlage VIII bij het Statuut aan te rekenen aantal            Middelen en voornaamste argumenten
     pensioenjaren in verband met de overdracht aan de
     communautaire pensioenregeling van de pensioenrechten
     die verzoeker vóór zijn indiensttreding had verworven;          Bij brief van 30 maart 2001 weigerde de Commissie gevolg te
                                                                       geven aan de klacht waarbij verzoekster had verzocht de
—    verweerder in de kosten te verwijzen.                             procedure van artikel 88 EGKS-Verdrag tegen de Franse
                                                                       regering in te leiden. Ter ondersteuning van haar beroep
                                                                       wegens nalaten en tot nietigverklaring stelt verzoekster dat de
                                                                       Commissie artikel 88 EGKS-Verdrag heeft geschonden. Vol-
Middelen en voornaamste argumenten                                     gens verzoekster heeft de Franse regering inbreuk gemaakt op
                                                                       de artikelen 4, sub c, en 86 EGKS-Verdrag door verzoekster
                                                                       bijzonder lasten op te leggen, en had de Commissie daarop
Verzoeker betwist de bezoldiging die de Raad in aanmerking             overeenkomstig artikel 88 EGKS-Verdrag moeten reageren.
heeft genomen bij de berekening van het aantal pensioenjaren           Verder stelt verzoekster in het kader van haar beroep tot
dat in aanmerking moet worden genomen in verband met de                nietigverklaring, dat bij de vaststelling van het besluit van
overdracht van de door verzoeker vóór zijn indiensttreding           30 maart 2001 wezenlijke vormvoorschriften en het beginsel
verworven pensioenrechten. Volgens verzoeker had de Raad               van goed bestuur zijn geschonden.
de bezoldiging in aanmerking moeten nemen die verzoeker
bij zijn indiensttreding op 1 november 1983 ontving als
hulpfunctionaris en vervolgens als tijdelijk functionaris, en niet


title: Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Zaak C-17/95)

text:
4 . 3 . 95            | NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/ 13
       nr. 764/89 ( ) aldus worden uitgelegd, dat zij een                 ontvangen klachten het onderzoek en de afhandeling van
       daadwerkelijke persoonlijke overname van de produktie              verzoeken om teruggaaf dikwijls plaatsvinden met een
       vereisen ?                                                         vertraging die kan oplopen tot twaalf maanden.
3 . Verzet artikel 40, lid 3 , EEG-Verdrag zich ertegen, dat              Het feit dat de Spaanse autoriteiten, door de schriftelijke
      een Lid-Staat ingevolge Verordening ( EEG) nr. 857/84               verzoeken van de Commissie onbeantwoord te laten, niet
      van 31 maart 1984 (gewijzigd bij Verordening ( EEG)                 hebben meegewerkt, levert volgens de Commissie, gelet op
      nr. 764/89 van 20 maart 1989 ) stille maatschappen                  de belangrijke repercussies die die houding in deze zaak
      verbiedt en groeperingen van melkproducenten („ Grou               heeft, een schending van artikel 5 EG-Verdrag op .
       pement agricole d'exploitation en commun partiel
       GAEC ") toelaat ?
       (circulaire nr. 4019 van 20 november 1989 DPE/
       SPM/C89 — circulaire nr . 7051 van 14 november 1991
      DEPSE/SDSA C 91 )                                                   Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van
                                                                               de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
(M PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984, blz. 13 .                                                          ( Zaak C-17/95 )
( 2 ) PB nr. L 90 van 1 . 4 . 1984 , blz. 10 .
( 3 ) PB nr . L 84 van 29 . 3 . 1989, blz. 2 .                                                         ( 95/C 54/23
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                          op 18 januari 1995 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
Beroep, op 18 januari 1995 ingesteld door Commissie van                   genwoordigd door haar juridisch adviseur G. Rozet, domi
    de Europese Gemeenschappen tégen Koninkrijk Spanje                    cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis, Centre
                                                                          Wagner, Kirchberg.
                           ( Zaak C- 16/95 )
                              ( 95/C 54/22 )                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                1 . vast te stellen, dat de Franse Republiek, door niet de
op 18 januari 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                            te stellen om zich te voegen naar
vertegenwoordigd door B. Rodriguez Galindo en E. Tra
verso, leden van haar juridische dienst, als gemachtigden,                       — Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Kremlis,                              1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor
lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                            het in de handel brengen van aquicultuurdieren en
                                                                                aquicultuurprodukten C );
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                — Richtlijn 91/628/EEG van de Raad van 19 november
1 . Vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens                           1991 inzake de bescherming van dieren tijdens het
      het Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is                             vervoer en tot wijziging van de Richtlijnen 90/
      nagekomen,                                                                     425/EEG en 91/496/EEG (2);
      a ) door in strijd met het bepaalde in artikel 7, lid 4, van               — Richtlijn 92/35/EEG van de Raad van 29 april 1992
           Achtste Richtlijn 79/1072/EEG van de Raad van                             tot vaststelling van controlevoorschriften en van
           6 december 1979 betreffende de regeling voor de                           maatregelen ter bestrijding van paardepest ( 3 ),
           teruggaaf van de belasting over de toegevoegde
           waarde aan niet in het binnenland gevestigde belas                   en/of deze maatregelen niet aan de Commissie mee te
           tingplichtigen, de voor die teruggaaf vastgestelde                    delen, de krachtens het voorlaatste artikel van die
           termijn van zes maanden niet in acht te nemen,                        richtlijnen alsmede het EG-Verdrag op hem rustende
           en
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen;
      b) door niet te voldoen aan de ingevolge artikel 5
           EG-Verdrag op de Lidstaten rustende verplichting               2. De Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
           tot samenwerking.                                                     procedure.
2 . Het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.                      De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
                                                                          die in zaak C-14/95 (4); de omzettingstermijnen zijn verstre
Middelen en voornaamste argumenten                                        ken op 1 januari 1993 .
Ondanks het feit dat de achtste richtlijn in beginsel naar                (!)   PB nr. L 46 van 19 . 2 . 1991 , blz. 1 .
behoren is omgezet in Spaans recht, acht de Commissie                     (2 )  PB nr . L 340 van 11 . 12 . 1991 , blz. 17.
bewezen, dat de termijn van zes maanden voor de teruggaaf                 (3 )  PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 19 .
van de BTW aan niet in het binnenland gevestigde belas                   (4 )  Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad .
tingplichtigen, niet altijd door de bevoegde diensten van de
Spaanse fiscus in acht worden genomen, daar volgens de


title: Zaak T-345/05: Beroep ingesteld op  5 september 2005  — V./Parlement

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/29

         Beroep ingesteld op 5 september 2005 — V./Parlement
   (Zaak T-345/05)
   (2005/C 296/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij(en): V. (Binsted, Verenigd Koninkrijk) [vertegenwoordiger(s): J. Lofthouse, barrister, en M. Monan en C. Hayes, solicitors]

      Verwerende partij(en): Europees Parlement
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               vast te stellen dat het besluit van het Europees Parlement van 5 juli 2005 tot opheffing van verzoekers immuniteit geen rechtsgevolgen teweegbrengt en bedoeld besluit nietig te verklaren;

               —

               vast te stellen dat bedoeld besluit, zelfs zo het wettig zou zijn, hoe dan ook geen rechtsgevolgen zou teweegbrengen wat de opheffing van voorrechten betreft, aangezien het daarin enkel gaat over de immuniteit; en

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is een lid van het Europees Parlement. Tegen hem is strafvervolging ingesteld, waarna het Parlement werd verzocht om bevestiging dat de vervolging van verzoeker voortzetting kon vinden overeenkomstig het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 1965, en in ieder geval om opheffing van ieder voorrecht of immuniteit, zodat de vervolging zou kunnen worden voortgezet. Met het bestreden besluit heeft het Parlement verzoekers immuniteit opgeheven.
   Verzoeker vordert de nietigverklaring van dat besluit. Hij stelt dat het besluit rechtens onjuist is, waar het vaststelt dat artikel 8 van het Protocol van 1965 geen bescherming biedt tegen gerechtelijke vervolging. Hij betoogt dat de redenering van het Parlement onlogisch is, nu het ontheffing verleent voor iets waarvan het stelt dat het niet bestaat.
   Voorts stelt verzoeker dat het Parlement de van beide zijden aangevoerde feiten en argumenten niet naar behoren en volledig heeft onderzocht. In dat verband beroept verzoeker zich ook op schending van artikel 7, lid 7, van het Reglement van het Parlement, voorzover de Commissie zich over de wenselijkheid van vervolging heeft uitgesproken, terwijl dit haar verboden is.
   Ten slotte voert verzoeker aan dat het bestreden besluit niet nauwgezet en ontoereikend is gemotiveerd, en dat het niet redelijk of evenredig was.


title: Zaak T-61/06: Beroep ingesteld op  13 februari 2006  — Italiaanse Republiek tegen Commissie

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/43

         Beroep ingesteld op 13 februari 2006 — Italiaanse Republiek tegen Commissie
   (Zaak T-61/06)
   (2006/C 86/82)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek [vertegenwoordiger: P. Gentili, Avvocato dello Stato]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               Nietigverklaring van mededeling nr. 12980 van 1 december 2005 betreffende de certificering en de declaratie van tussentijdse kosten en een verzoek om betaling. Docup Veneto ob. 2 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 005);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 13683 van 13 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Lombardia 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 13684 van 13 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma POR Puglia (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 009);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 13687 van 13 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Piemonte (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 007);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14013 van 19 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Toscana Ob. 2 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 001);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14015 van 19 december 2005 betreffende PON Sviluppo Imprenditoriale Locale 2000-2006 (nr. CCI 1999 IT 16 1 DO 002) — Betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen;

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14016 van 19 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma POR Campania (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 007);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14082 van 20 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Ob. 2 Lazio 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 009);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14108 van 20 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma DOCUP Lombardia (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 014);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14133 van 21 december 2005 betreffende de certificering en de declaratie van tussentijdse kosten en een verzoek om betaling. Docup Veneto ob. 2 2000-2006 (nr. CCI 2000 IT 16 2 DO 005);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14154 van 21 december 2005 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma POR Puglia (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 009);

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 00627 van 23 januari 2006 betreffende betalingen door de Europese Commissie van andere dan de gevraagde bedragen. Ref. Programma POR Puglia (nr. CCI 1999 IT 16 1 PO 009);

               —

               nietigverklaring van alle daarmee verband houdende en eerdere handelingen;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek tegen Commissie. (1)

      (1)  PB C 262 van 23 oktober 2004, blz. 55.


title: Zaak C-114/00: Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 192/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.7.2000
1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-          op exclusieve rechten op de bestanddelen company of line,
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan        is niet onderzocht.
     richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval,               Uit de bestreden beslissingen blijkt niet, dat de correctie-
     is de Helleense Republiek de krachtens die richtlijn op haar               bepaling van artikel 12, sub b, van verordening 40/94 in
     rustende verplichtingen niet nagekomen.                                    de beschouwing is betrokken. Dit kan verklaren, waarom
                                                                                de uitluitingsgronden van artikel 7, lid 1, sub b en c,
2) De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                          van verordening nr. 40/94 in het geval van het teken
                                                                                Companyline naar een te strenge maatstaf zijn beoordeeld.
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                                Ten onrechte heeft het Gerecht buiten beschouwing gela-
                                                                                ten, dat verweerder in strijd met artikel 38, leden 2 en 3,
                                                                                van verordening 40/94, regel 11, lid 2, van de uitvoerings-
                                                                                verordening en punt 8.13.2 van de beoordelingsrichtlijnen
                                                                                niet van zijn kant heeft aangestuurd op een dergelijke
                                                                                afstandsverklaring. Ten onrechte heeft het Gerecht de
Hogere voorziening, op 20 maart 2000 ingesteld door                             praktijk in de lidstaten van de Gemeenschap niet betrokken
DKV Deutsche Krankenversicherung AG tegen het arrest,                           bij de beoordeling van de uitsluitingsgronden van artikel 7,
op 12 januari 2000 in zaak T-19/99 tussen DKV Deutsche                          lid 1, van verordening nr. 40/94.
Krankenversicherung AG en Bureau voor harmonisatie
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-                       — Schending van het recht, misbruik van bevoegdheid:
len) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de                          Volgens rekwirante zijn de tegenstrijdigheden en verzui-
           Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)                               men van verweerder een objectief duidelijke indicatie, dat
                                                                                de bestreden beslissing voornamelijk was bedoeld om
                         (Zaak C-104/00 P)                                      de inschrijving van het teken Companyline onder alle
                                                                                omstandigheden en ongeacht de juridische situatie en de
                          (2000/C 192/11)                                       harmonisatieopdracht van verweerder te voorkomen. Het
                                                                                zuiver formele argument van de coëxistentie van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      communautaire merkenrecht met het nationale merken-
op 20 maart 2000 hogere voorziening ingesteld door DKV                          recht van de lidstaten overtuigt niet, aangezien de beslissing
Deutsche Krankenversicherung AG, vertegenwoordigd door                          van verweerder niet berust op een objectief feitelijk onder-
S. von Petersdorff-Campen van Von Rospatt, von der Osten,                       zoek, in het bijzonder van de praktijk in het Verenigd
Pross, advocaten te Düsseldorf, bijgestaan door A. Maxton van                   Koninkrijk, en evenmin op een belangenafweging die
Maxton & Langmaack, patentanwälte te Düsseldorf, domicilie                      voldoet aan de eis van co-existentie.
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van M. Loesch
van De Bandt, van Heckel, Lagae & Loesch, advocaten aldaar,
Rue Goethe 11, tegen het arrest, op 12 januari 2000 in zaak
T-19/99 tussen DKV Deutsche Krankenversicherung AG en
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer).                       Beroep, op 27 maart 2000 ingesteld door Koninkrijk
                                                                            Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                                                            pen
— de bestreden beslissingen te vernietigen;
                                                                                (Zaak C-114/00)
— verweerder in de kosten te verwijzen.
                                                                                (2000/C 192/12)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— Schending van het recht, artikel 7, lid 1, sub b, van verorde-            op 27 maart 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
     ning 40/94 van de Raad: Voor de inschrijving van het                   Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-
     teken „Companyline” is een te strenge maatstaf toegepast.              woordigd door S. Ortiz Vaamonde, abogado del Estado, als
     In plaats van het teken in zijn geheel te beoordelen, worden           gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter
     de bestanddelen „Company” en „line” in de bestreden                    Spaanse ambassade, boulevard E. Servais 4-6.
     beslissingen afzonderlijk van elkaar bezien. Aan de vele
     associatief opgeroepen mogelijke betekenissen wordt voor-              Verzoeker concludeert dat het den hove behage:
     bijgegaan. Gelet op de praktijk in de lidstaten (met inbegrip
     van de Engelstalige) en ook de beslissingen van verweerder             1. de beschikking van de Commissie van 22 december 1999
     met betrekking tot soortgelijke tekens had de inschrijving                 betreffende steun voor de financiering van vlottend kapitaal
     van het teken Companyline niet op grond van artikel 7,                     voor de landbouwsector in Extremadura, nietig te ver-
     lid 1, sub b, van verordening 40/94 mogen worden gewei-                    klaren;
     gerd. De mogelijkheid om het teken in te schrijven met
     daarbij de aantekening, dat geen beroep zal worden gedaan              2. verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 8.7.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 192/7
Middelen en voornaamste argumenten                                               ondernemingen van andere lidstaten niet om hun
                                                                                producten in te voeren en aan de agrarische industrie
— Kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien een gedeelte van                     in Extremadura te verkopen. Zij wil enkel stabiele
    de steun die de Commissie onverenigbaar verklaart, niet is                   betrekkingen tussen lokale producenten en de lokale
    uitgevoerd: er is geen steun uitgevoerd na 30 juni 1998.                     verwerkingsindustrie bevorderen, door aan deze laat-
                                                                                sten grondstoffen te verzekeren (een waarborg die de
— Schending van de artikelen 253 EG en 87, lid 1, EG omdat                       markt alleen niet kan bieden).
    de ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten                — Volgens de Commissie is niet voldaan aan de voorwaar-
    niet is gemotiveerd en ook niet aan dit vereiste is voldaan:                 den die zijn vastgesteld in haar Mededeling inzake
    in de bestreden beschikking wordt niet voldaan aan de                        steunmaatregelen in de vorm van kortlopend krediet
    minimaal vereiste motivering betreffende de ongunstige                       met rentesubsidie (PB C 44, 16.2.1996, blz. 2). Of-
    beïnvloeding van de handel tussen lidstaten door de steun,                   schoon de steun niet aan alle marktdeelnemers in
    op zodanige wijze dat mededinging in de gemeenschappe-                       de landbouwsector wordt toegekend, wordt op niet
    lijke markt wordt vervalst of dreigt te worden vervalst.                     discriminatoire wijze bepaald, voor welke producten
                                                                                steun wordt toegekend aan industrieën die contracten
— Schending van artikel 87, lid 3, sub a, EG juncto ar-                          voor de verwerking van de door hen gekochte grond-
    tikel 253 EG:                                                                stoffen sluiten. Anderzijds is er geen sprake van
                                                                                discriminatie, aangezien de voorwaarde niet is dat het
    — Volgens de Commissie kan de steun aan de industrie                         een bepaalde sector betreft, doch dat de marktdeel-
         voor 30 juni 1998 onder geen van de uitzonderingen                      nemers uit welke sector dan ook hun contractuele
         van artikel 87, lid 3, EG vallen, omdat zij de voorwaar-                betrekkingen hebben laten goedkeuren; elke sector die
         den waaronder het handelsverkeer plaatsvindt zodanig                    een regionaal contract goedkeurt, krijgt recht op de
         veranderen dat het vrije goederenverkeer wordt be-                      steun. Bovendien is de rentesubsidie enkel van belang
         perkt. Dit is niet juist: deze wijziging van de voorwaar-               voor de financiering voor de aankoop van landbouw-
         den waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, kan                       producten op grond van de erkende overeenkomsten.
         misschien de uitzondering sub c beletten, doch niet de                  De steun heeft een duurzaam effect voor de ontwikke-
         uitzondering sub a.                                                     ling van de sector, aangezien het ertoe heeft geleid dat
                                                                                erkende en stabiele contractuele betrekkingen tot stand
    — Volgens de Commissie is de uitzondering van ar-                            zijn gekomen tussen de industrie en de primaire sector,
         tikel 87, lid 3, sub a, EG niet van toepassing, omdat de                en ten gevolge daarvan is een industrieel netwerk tot
         steun niet werd opgezet als regionale steun, doch als                   stand gekomen om de plattelandsbevolking stabiel te
         exploitatiesteun voor de landbouwsector. De redene-                     houden. Gelet op de door de landbouwers ontvangen
         ring van de Commissie is niet samenhangend. De steun                    hoeveelheden kan moeilijk worden gesteld dat de
         is bestemd om de economische ontwikkeling van een                       gemeenschappelijke marktordening van de betrokken
         regio met een lage levensstandaard en een ernstig                       producten is aangetast.
         gebrek aan werkgelegenheid te bevorderen. In het
         bijzonder had de regeling van steun aan de industrie
         een duidelijk sociaal doel, aangezien zij stabiele betrek-
         kingen tussen de producent en bepaalde verwerkers
         tot stand probeerde te brengen via goedgekeurde
         contracten voor verkoop van grondstoffen, waarbij
         de bevoorrading van de verwerkingsindustrie werd                Beroep, op 11 april 2000 ingesteld door Commissie van
         gewaarborgd en werd verzekerd dat deze laatste zich              de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
         in de productiegebieden vestigde. Op grond hiervan
         had de Commissie moeten concluderen dat de steun                                       (Zaak C-139/00)
         niet binnen de werkingssfeer van artikel 87, lid 3,
         sub a), EG valt, ondanks dat het om bijzondere en                                       (2000/C 192/13)
         niet algemene maatregelen gaat. Bovendien had zij
         tenminste moeten motiveren, waarom zij in het kader             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         van haar discretionaire bevoegdheid heeft besloten om           op 11 april 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje
         een zo geringe steun die een buitengewoon ernstige              door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
         situatie binnen de Gemeenschap diende te verhelpen,             woordigd door G. Valero Jordan, lid van haar juridische dienst,
         niet goed te keuren. Aldus heeft zij in strijd gehandeld        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
         met artikel 253 EG.                                             Cruz, Centre Wagner.
— Schending van artikel 87, lid 3, sub c, EG:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    — Volgens de Commissie leidt deze steunregeling tot                  1. vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens
         beperkingen voor het vrije verkeer van goederen                     richtlijn 89/369/EEG op haar rustende verplichtingen niet
         (artikel 28 EG), aangezien zij veranderingen in de                  is nagekomen, door niet de nodige maatregelen te nemen
         voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaats-                    om met betrekking tot de drie te Mazo en Barlovento op
         vindt kan veroorzaken. Dit zou in de weg staan aan de               het eiland La Palma gevestigde verbrandingsovens de
         toepassing van de uitzondering. De regeling belet                   toepassing te verzekeren van


title: Zaak T-217/14: Beschikking van het Gerecht van 30 november 2015 — Gmina Kosakowo/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Vervanging van de bestreden handeling in de loop het geding — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/53

         Beschikking van het Gerecht van 30 november 2015 — Gmina Kosakowo/Commissie
   (Zaak T-217/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Vervanging van de bestreden handeling in de loop het geding - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 038/70)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Gmina Kosakowo (Kosakowo, Polen) (vertegenwoordiger: M. Leśny, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Grespan, S. Noë en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/883/EU van de Commissie van 11 februari 2014 betreffende steunmaatregel SA.35388 (13/C) (ex 13/NN en ex 12/N) — Polen — Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo (PB L 357, blz. 51).

      Dictum

               1)

               Op het beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten alsook die van Gmina Kosakowo wat de hoofdzaak betreft.

               3)

               Gmina Kosakowo draagt haar eigen kosten alsook die van de Commissie wat de kortgedingprocedure betreft.

               4)

               De Republiek Polen draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 202 van 30.6.2014.


title: Zaak C-84/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 24 februari 2011 — Marja-Liisa Susisalo, Olli Tuomaala, Merja Ritala

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 24 februari 2011 — Marja-Liisa Susisalo, Olli Tuomaala, Merja Ritala
   (Zaak C-84/11)
   2011/C 145/13
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marja-Liisa Susisalo, Olli Tuomaala, Merja Ritala

      Verwerende partijen: Helsingin yliopiston apteekki, Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus FIMEA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 49 VWEU, betreffende de vrijheid van vestiging, aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de toepassing van de bepalingen van de Finse geneesmiddelenwet („lääkelaki”) betreffende een vergunningensysteem voor de exploitatie van apotheken, omdat de voorwaarden voor de opening van filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki en de voorwaarden voor de opening van filialen van particuliere apotheken als volgt verschillen:

                           a)

                           Na een op grond van § 52, eerste alinea, van de lääkelaki door het Centrum voor de veiligheid en de ontwikkeling van de farmaceutische sector („Lääkealan turvallisuus- ja kehittämiskeskus”; hierna: „FIMEA”) verleende vergunning kan een particulier apotheekfiliaal worden opgericht in een gebied dat als gevolg van het geringe inwoneraantal niet wordt geacht een voldoende basis te vormen voor de exploitatie van een zelfstandige apotheek, maar waar de geneesmiddelenvoorziening de aanwezigheid van een apotheek vereist, en een particuliere apotheker mag ten hoogste drie apotheekfilialen exploiteren, op basis van een voor elke filiaalapotheek afzonderlijk verleende vergunning. Een filiaal van de apotheek van de universiteit van Helsinki kan daarentegen worden opgericht met een door het FIMEA op grond van § 52, derde alinea, van de lääkelaki voor ieder geval afzonderlijk verleende vergunning, zonder dat de wet of andere nationale voorschriften aan de beoordelingsbevoegdheid met betrekking tot de verlening van deze vergunning andere beperkingen stellen dan dat de apotheek van de universiteit van Helsinki ten hoogste zestien filialen mag exploiteren.

                           b)

                           Het FIMEA dient bij het bepalen van de locatie van een particuliere filiaalapotheek de vestigingsplaats van de apotheek in aanmerking te nemen. Voor de locatie van filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki bestaan geen vergelijkbare bepalingen. De apotheekfilialen van de universiteit van Helsinki zijn gevestigd op verschillende plaatsen in Finland.

               2)

               Indien het Hof, in het kader van de antwoorden op de hierboven uiteengezette vragen, van oordeel is dat artikel 49 VWEU zich verzet tegen het vergunningenstelsel betreffende filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki, verzoekt de Korkein hallinto-oikeus het Hof om een prejudiciële beslissing over de navolgende aanvullende vragen:

                           a)

                           Kan de uit het vergunningenstelsel betreffende filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki voortvloeiende — noodzakelijke en evenredige — beperking van de vrijheid van vestiging worden gerechtvaardigd door dwingende redenen van algemeen belang, die verband houden met de bijzondere taken van de apotheek van de universiteit van Helsinki op het vlak van de geneesmiddelenvoorziening en de opleiding farmacie, gelet op het feit dat niet in vergelijkbare bijzondere taken is voorzien met betrekking tot de filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki?

                           b)

                           Vloeit uit de aan de apotheek van de universiteit van Helsinki bij de wet opgedragen, hierboven uiteengezette bijzondere taken voort dat zij kan worden beschouwd als een onderneming in de zin van § 106, lid 2, VWEU die is belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang, en zo ja, rechtvaardigt de genoemde bepaling van het VWEU, wat filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki betreft, een afwijking van de in artikel 49 VWEU en de rechtspraak van het Hof gestelde eisen aan een voorafgaande administratieve vergunning, gelet op het feit dat niet in vergelijkbare bijzondere taken is voorzien met betrekking tot de filialen van de apotheek van de universiteit van Helsinki?


Nr. C 28 / 8                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                         3 . 2 . 95
                                         HOF VAN JUSTITIE
                                  Aankondiging van algemeen vergelijkend onderzoek
                                                     (95 /C 28 /08)
             Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publikatieblad van de
             Europese Gemeenschappen nr. C 28 A van 3 februari 1995 de volgende aankondiging van alge
             meen vergelijkend onderzoek :
             Uitgave in de Franse taal :
             Algemeen vergelijkend onderzoek CJ/A/ 10 (administrateurs met opleiding Frans recht).
             Genoemd nummer van het Publikatieblad is verkrijgbaar bij de Afdeling Personeel van het Hof
             van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.


title: Doorhaling van zaak T-37/96

text:
Nr . C 354/36         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               23 . 11 . 96
      Gedeeltelijke doorhaling van zaak T-221 /95 ( )                 pen heeft bij beschikking van 24 september 1996 de
                           ( 96/C 354/69 )                            doorhaling in het register gelast van zaak T-37/96 : Luft
                                                                      fartsfunktionaererne tegen Commissie van de Europese
                      (Procestaai: Engels)                            Gemeenschappen .
De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid ) van het               (') PB nr . C 145 van 18 . 5 . 1996 .
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 7 oktober 1996 de doorhaling
gelast van Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion
SA, NV Verenigd Bezit VNU, RTL4 SA en Veronica
Omroep Organisatie als verzoekende partijen in zaak
T-221 /95 : Endemol Entertainment Holding BV e.a . tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen .                                           Doorhaling van zaak T-52/96 ( )
(') PB nr . C 64 van 2 . 3 . 1996 .
                                                                                ( 96/C 354/71 )
                                                                                (Procestaai: Spaans)
               Doorhaling van zaak T-37/96 ( )                        De president van de Tweede Kamer ( uitgebreid ) van het
                                                                      Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
                           ( 96/C 354/70 )
                                                                      pen heeft bij beschikking van 14 oktober 1996 de doorha
                       (Procestaai: Deens)                            ling in het register gelast van zaak T-52/96 : Sogecable SA
                                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen .
De president van de Vierde Kamer ( uitgebreid ) van het
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                (>) PB nr . C 180 van 22 . 6 . 1996 .


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  20 oktober 2005  in zaak C-511/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staat der Nederlanden (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij) tegen Ten Kate Holding Musselkanaal BV (Veterinairrechtelijke voorschriften — Bescherming tegen boviene spongiforme encefalopathie (gekkekoeienziekte) — Vervoedering van eiwit van niet-herkauwers aan herkauwers — Aansprakelijkheid van lidstaat voor schade die particulieren hebben geleden als gevolg van schendingen van gemeenschapsrecht die aan hem kunnen worden toegerekend — Toepasselijk recht — Verplichting tot instelling van beroep wegens nalaten tegen Commissie)

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/5

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 20 oktober 2005
   in zaak C-511/03 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): Staat der Nederlanden (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij) tegen Ten Kate Holding Musselkanaal BV (1)

   (Veterinairrechtelijke voorschriften - Bescherming tegen boviene spongiforme encefalopathie (gekkekoeienziekte) - Vervoedering van eiwit van niet-herkauwers aan herkauwers - Aansprakelijkheid van lidstaat voor schade die particulieren hebben geleden als gevolg van schendingen van gemeenschapsrecht die aan hem kunnen worden toegerekend - Toepasselijk recht - Verplichting tot instelling van beroep wegens nalaten tegen Commissie)
   (2005/C 315/08)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-511/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden bij beslissing van 5 december 2003, ingekomen bij het Hof op 8 december 2003, in de procedure: Staat der Nederlanden (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij) tegen Ten Kate Holding Musselkanaal BV, Ten Kate Europrodukten BV, Ten Kate Produktie Maatschappij BV, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 20 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het gemeenschapsrecht verplicht een lidstaat op geen enkele wijze een beroep tot nietigverklaring overeenkomstig artikel 230 EG of wegens nalaten overeenkomstig artikel 232 EG in te stellen ten behoeve van één van zijn burgers. Het verzet zich er in beginsel echter niet tegen dat het nationale recht een dergelijke verplichting bevat of voorziet in de aansprakelijkheid van de lidstaat op grond dat hij niet aldus heeft gehandeld.

               2)

               Artikel 1, lid 2, van beschikking 94/381/EG van de Commissie van 27 juni 1994 betreffende bepaalde beschermende maatregelen ten aanzien van boviene spongiforme encefalopathie en het vervoederen van van zoogdieren afkomstig eiwit, gelezen in samenhang met het bepaalde in artikel 17 van richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, en artikel 17 van richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt, moet aldus worden uitgelegd dat wanneer op grond van de gegevens waarover de Commissie van de Europese Gemeenschappen beschikt, niet kan worden vastgesteld dat de controles die worden uitgevoerd in het kader van een systeem waarmee eiwit van herkauwers kan worden onderscheiden van dat van niet-herkauwers, dat haar door een lidstaat met het oog op een machtiging ter beoordeling is voorgelegd, voldoende garanties bieden ten aanzien van de bescherming van de volksgezondheid, en wanneer het verzoek van die lidstaat aan het Permanent Veterinair Comité is voorgelegd, maar dit geen standpunt heeft ingenomen, met name omdat er nieuwe informatie bestaat die de perceptie van het gevaar voor de volksgezondheid wijzigt, de Commissie niet verplicht is bij de Raad van de Europese Unie een voorstel in te dienen betreffende te nemen maatregelen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak T-366/14: Beroep ingesteld op 28 mei 2014 — August Storck/BHIM (2good)

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/48

         Beroep ingesteld op 28 mei 2014 — August Storck/BHIM (2good)
   (Zaak T-366/14)
   2014/C 253/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: August Storck KG (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Rohr, A. Richter, P. Goldenbaum en T. Melchert, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 februari 2014 in zaak R 996/2013-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen van het woordmerk „2good” voor waren van klasse 30 — internationale inschrijving nr. 1 1 33  636

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Verzoek van het Tribunale di Genova - Zesde Civiele Kamer, van 18 december 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen Banca Carige SpA (Zaak C-23/97)

text:
Nr. C 74/ 16            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  8 . 3 . 97
2 . Is het in strijd met het discriminatieverbod, het evenre                  waarden door de aangesloten banken op uniforme en
       digheidsbeginsel of andere beginselen van Gemeen                       bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich,
       schapsrecht, wanneer aan een landbouwer die het                         wat de in de motivering van de boven genoemde be
       grootste deel van het jaar in een andere lidstaat woont                 schikking bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun
       met zijn echtgenoot, die mede-eigenaar is van het be                   geheel genomen, betreft, met artikel 85 van het Ver
       drijf en die in Finse diplomatieke dienst is, die vergoe               drag, waar zij de handel tussen de Lidstaten ongunstig
       ding wordt ontzegd ?                                                    kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge
                                                                               hebben dat de mededinging binnen de gemeenschappe
(') PB nr. L 218 van 6 . 8 . 1991 , blz . 1 .                                  lijke markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?
( 2 ) PB nr. L 128 van 19 . 5 . 1975 , blz. 1 .
                                                                           4 . Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid
                                                                               wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
                                                                               voor de overeenkomstige clausules in de borgstellings
                                                                               contracten en voor de contracten zelf, die op basis van
                                                                               deze voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI
Verzoek van het Tribunale di Genova — Zesde Civiele Ka                        aangesloten banken, gesteld dat die banken, tezamen
mer, van 18 december 1996 om een prejudiciële beslissing                       kunnen worden geacht op de nationale markt een col
in het geding tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen                       lectieve machtspositie in de zin van artikel 86 van het
                         Banca Carige SpA                                      Verdrag in te nemen, en dat de toepassing van de be
                                                                               trokken voorwaarden misbruik van die machtspositie
                           ( Zaak C-23/97 )
                                                                               oplevert ?
                              ( 97/C 74/32 )
Het Tribunale di Genova — Zesde Civiele Kamer heeft bij
beschikking van 18 december 1996 , ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 17 januari 1997, in het geding
tussen P. Ieropoli en G. Sgambellone tegen Banca Carige                    Beroep, op 17 januari 1997 ingesteld door Commissie van
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap                     de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
gende vragen :                                                                                ( Zaak C-24/97 )
                                                                                ( 97/C 74/33 )
1 . Zijn de Norme Bancarie Uniformi ( NBU ) (Uniforme
       Bankvoorwaarden ) die de Associazione Bancaria Italia
       na (ABI ) aan haar leden met betrekking tot kredietope             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       ningen in rekening courant oplegt en die door de ban               is op 17 januari 1997 beroep ingesteld tegen Bondsrepu
       ken die lid van de ABI zijn op uniforme en bindende                 bliek Duitsland door Commissie van de Europese Gemeen
       wijze worden opgelegd en toegepast, voor zover de                   schappen, vertegenwoordigd door P. Hillenkamp en P. J.
       kredietopening onderworpen is aan een regeling van                  Kuijper, leden van haar juridische dienst, domicilie geko
       de vaststelling van de rentevoet, die niet van te voren             zen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
       is bepaald, noch kan worden bepaald door de klant, in               van haar juridische dienst, Centre Wagner C 254, Kirch
       overeenstemming met artikel 85 van het Verdrag, waar                berg.
       deze voorwaarden de handel tussen de Lidstaten on
       gunstig kunnen beïnvloeden en ertoe strekken of ten                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
       gevolge hebben dat de mededinging binnen de gemeen
       schappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of ver
       valst ?                                                             — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
                                                                               heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
                                                                               krachtens de artikelen 48 , 52 en 59 van het EG-Ver
2 . Indien de in vraag 1 bedoelde onverenigbaarheid                            drag alsmede artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 68/360/
       wordt vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan
       voor de desbetreffende clausules in overeenkomsten
                                                                               EEG van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de op
                                                                               heffing van de beperkingen van de verplaatsing en het
       betreffende kredietopeningen in rekening courant, die                   verblijf van de werknemers der lidstaten en hun familie
       op basis van deze voorwaarden zijn gesloten tussen de                   binnen de Gemeenschap ('), en artikel 4, lid 1 , van
       bij de ABI aangesloten banken en hun klanten, gesteld                   Richtlijn 73/148/EEG van de Raad van 21 mei 1973
       dat die banken, tezamen genomen, kunnen worden ge
                                                                               inzake de opheffing van de beperkingen van de ver
       acht op de nationale markt een collectieve machtsposi                  plaatsing en het verblijf van onderdanen van de lidsta
       tie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in te ne
                                                                               ten binnen de Gemeenschap terzake van vestiging en
       men en dat de toepassing van de betrokken normen                        verrichten van diensten (2 ), door onderdanen van an
       ( betreffende de bepaling van de rentevoet) misbruik
                                                                               dere lidstaten op Duits grondgebied overeenkomstig
       van die machtspositie oplevert ?
                                                                                § 12 a , leden 2 en 3 , van het Aufenthaltsgesetz/EWG
                                                                               met betrekking tot de schuldmaatstaf en de oplegging
3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde                          van geldboetes onevenredig anders te behandelen dan
       normen betreffende het borgstellingscontract als waar                  eigen onderdanen die op vergelijkbare wijze niet aan
       borg voor de kredietopening, voor zover deze voor                      hun legitimatieplicht voldoen (§ 5 , leden 1 en 2, van


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-489/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ("Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳn 97/9/EG — Grondgebied van Gibraltar")

text:
29.11.2003              NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 289/5
1)    Door een wettelijke regeling te handhaven die de verhandeling           1)    Door voor het grondgebied van Gibraltar niet de wettelijke en
      van nog niet volledig geharmoniseerde producten die bestemd                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk
      zijn voor gebruik op handelsschepen die onder Italiaanse vlag                 zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 97/9/EG van het
      varen, afhankelijk stelt van een door een nationale instantie af              Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake
      te geven conformiteitscertificaat — waardoor het recht om                     beleggerscompensatiestelsels, heeft het Verenigd Koninkrijk
      dergelijke producten te verhandelen onder omstandigheden enkel                van Groot-Brittannië en Noord-Ierland niet voldaan aan de
      toekomt aan de houder van een dergelijk certificaat — en                      krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende
      door niet de geldigheid te erkennen van proeven die volgens                   verplichtingen.
      internationale normen zijn verricht door in andere lidstaten
      erkende organen, ook niet wanneer de gegevens ter beschikking           2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      van de bevoegde autoriteit worden gesteld en uit de certificaten              Ierland wordt in de kosten verwezen.
      blijkt dat de scheepsuitrusting een veiligheidsniveau waarborgt
      dat gelijkwaardig is aan dat wat voor Italiaanse producten geldt,
      is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die         (1) PB C 84 van 6.4.2002.
      op haar rusten krachtens artikel 28 EG.
2)    De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                van 16 oktober 2003
                          (Tweede kamer)
                       van 16 oktober 2003                                    in zaak C-2/02 (verzoek van het Verwaltungsgericht
                                                                              Mainz om een prejudiciële beslissing): Emil Färber GmbH
in zaak C-489/01: Commissie van de Europese Gemeen-                                       & Co. tegen Landkreis Alzey-Worms (1)
schappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
                        en Noord-Ierland (1)                                  („Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Retributies voor
                                                                              keuringen en sanitaire controles van vers vlees — Richtlijn
(„Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 97/9/EG                                                   85/73/EEG”)
                  — Grondgebied van Gibraltar”)
                                                                                (2003/C 289/09)
                          (2003/C 289/08)
                          (Procestaal: Engels)                                                          (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                           dentie van het Hof)
In zaak C-489/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: C. Tufvesson) tegen Verenigd Koninkrijk                     In zaak C-2/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde:                           artikel 234 EG van het Verwaltungsgericht Mainz (Duitsland),
G. Amodeo), betreffende een beroep, strekkende tot vaststelling               in het aldaar aanhangig geding tussen Emil Färber GmbH &
dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                    Co. en Landkreis Alzey-Worms, om een prejudiciële beslissing
Ierland, door voor het grondgebied van Gibraltar niet de                      over de uitlegging van bijlage A, hoofdstuk I, punt 2, eerste
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die              alinea, sub a, van richtlijn 85/73/EEG van de Raad van
noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 97/9/                  29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en
EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997                     veterinaire controles zoals bedoeld in de richtlijnen 89/662/
inzake beleggerscompensatiestelsels (PB L 84, blz. 22), althans               EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG (PB L 32,
die maatregelen niet ter kennis van de Commissie te brengen,                  blz. 14), in de gewijzigde en gecodificeerde versie van richtlijn
niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 15 van die richtlijn              96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 (PB L 162,
op hem rustende verplichtingen, heeft het Hof (Tweede                         blz. 1), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident,                 R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris en
V. Skouris en N. Colneric (rapporteur), rechters; advocaat-                   N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 16 oktober 2003 een               M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt: