title: Zaak C-473/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 20 oktober 2014 — Gemeente Cropia-Attica/Minister van Milieu, Energie en Klimaatverandering

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland) op 20 oktober 2014 — Gemeente Cropia-Attica/Minister van Milieu, Energie en Klimaatverandering
   (Zaak C-473/14)
   (2015/C 007/19)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoulio tis Epikrateias

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gemeente Cropia-Attica

      Verwerende partij: Minister van Milieu, Energie en Klimaatverandering

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt het bestemmingsplan voor een hoofdstedelijke agglomeratie, waarin de algemene doelen, beleidslijnen en programma’s voor de ruimtelijke en stedelijke ordening zijn vastgesteld van een ruimer gebied van die agglomeratie, en waarin meer in het bijzonder, als specifiek doel ervan de bescherming van de omliggende bergmassieven alsmede het aan banden leggen van stadsuitbreiding zijn vastgelegd, al dan niet een passend plan op grond waarvan de bestuurlijke autoriteiten ervan mogen afzien om de procedure voor strategische milieubeoordeling als bedoeld in artikel 3 van richtlijn 2001/42/EG (1) (PB L 197), zoals uitgelegd in het arrest van het Hof van de Europese Unie van 22 maart 2012, C-567/10, Inter Environnement Bruxelles e.a., punt 42, te volgen voor een plan dat naderhand wordt vastgesteld bij een besluit op basis van een grondslag daarvoor in de wet, waarin genoemd bestemmingsplan is opgenomen en waarbij beschermingszones zijn omschreven voor een van bovengenoemde bergmassieven en de aldaar toegestane gebruiksvormen en activiteiten zijn bepaald, teneinde de doelen van bescherming van de bergmassieven en het aan banden leggen van stadsuitbreiding te concretiseren en uit te voeren?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, moet dan, in het geval waarin er, vanwege het tijdstip van de vaststelling van een specificerend ruimtelijkeordeningsplan in het kader van een hiërarchische orde van handelingen inzake ruimtelijke ordening, geen strategische milieubeoordeling als bedoeld in bovengenoemde richtlijn 2001/42/EG heeft plaatsgevonden, al dan niet een dergelijke beoordeling worden gemaakt bij de vaststelling, op een tijdstip waarop de richtlijn van toepassing was, van een handeling ter nadere invulling van dat plan?

               3)

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, kan een besluit — dat bepalingen bevat inzake beschermingsmaatregelen en toegestane activiteiten en gebruiksvormen in een zone die onderdeel vormt van het nationale deel van het NATURA netwerk als GCB (gebied van communautair belang), SIZ (speciale instandhoudingszone) en SBZ (speciale beschermingszone) en indien middels die bepalingen een absolute natuurbeschermingsstatus wordt ingevoerd die alleen de installatie van brandpreventievoorzieningen, installaties voor bosbeheer en wandelpaden toestaat, maar uit de voorbereidende handelingen voor de vaststelling van die bepalingen niet volgt dat rekening was gehouden met de instandhoudingsdoelstellingen voor die zones, dat wil zeggen de bijzondere milieukenmerken ervan op grond waarvan zij zijn opgenomen in het NATURA-netwerk, terwijl in de betrokken zone, op basis van die bepalingen, nog steeds activiteiten plaatsvinden die thans niet langer zijn toegestaan, louter omdat zij verenigbaar waren met het eerdere beschermingsstelsel — dan al dan niet worden aangemerkt als een beheersplan in de zin van artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG (2) (PB L 206), vóór de vaststelling waarvan er geen verplichting bestond om de strategische milieubeoordeling te maken volgens die bepaling juncto artikel 3, lid 2, sub b, van bovengenoemde richtlijn 2001/42/EG?

               4)

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, rijst de vraag of het — wanneer een handeling van ruimtelijke ordening is vastgesteld voor een ruimer gebied als één geheel, waarvoor in beginsel krachtens artikel 3, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/42/EG juncto artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG een strategische milieubeoordeling moet worden gemaakt, die echter niet is gemaakt, en indien wordt geconstateerd dat, overeenkomstig de later vastgestelde regelingen inzake de toegestane gebruiksvormen en activiteiten en die niet een eenvoudig beheersplan vormen, een voorafgaande milieubeoordeling enkel voor bepaalde zones van dat gebied had moeten worden gemaakt maar niet voor het grootste deel ervan, omdat de vaststelde regeling voor laatstbedoelde zones een beheersplan vormt waarvoor overeenkomstig artikel 3, lid 2, sub b, van richtlijn 2001/42/EG juncto artikel 6, lid 3, van richtlijn 92/43/EEG een dergelijke beoordeling niet vereist is, — al dan niet redelijk is, in de zin van richtlijn 2001/42/EG, om alleen met betrekking tot de delen die betrekking hebben op de zones waarvoor de voorafgaande milieubeoordeling vereist is — volgens de nieuwe regeling –, de betrokken bepalingen ongeldig te verklaren en de gehele regeling alleen in zoverre in te trekken, met als verder gevolg, na de gedeeltelijke intrekking ervan, dat de strategische milieubeoordeling alleen dient te worden verricht voor die zones en niet voor het gehele gebied?

      (1)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s.

      (2)  Richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna.


title: Zaak C-225/14: Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Dieppe — Frankrijk) — Facet SA/Jean Henri

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/32

         Beschikking van de president van het Hof van 23 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d’instance de Dieppe — Frankrijk) — Facet SA/Jean Henri
   (Zaak C-225/14) (1)

   (2015/C 146/41)
   Procestaal: Frans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-380/08: Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Nederland/Commissie ( „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Verzoek om toegang tot bepaalde vertrouwelijke passages uit eindbeschikking van Commissie betreffende mededingingsregeling — Weigering van toegang — Motiveringsplicht — Verplichting over te gaan tot concreet en individueel onderzoek — Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu — Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde — Uitzondering betreffende bescherming van doel van onderzoek — Hoger openbaar belang — Loyale samenwerking” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/16

         Arrest van het Gerecht van 13 september 2013 — Nederland/Commissie
   (Zaak T-380/08) (1)

   (Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Verzoek om toegang tot bepaalde vertrouwelijke passages uit eindbeschikking van Commissie betreffende mededingingsregeling - Weigering van toegang - Motiveringsplicht - Verplichting over te gaan tot concreet en individueel onderzoek - Uitzondering betreffende bescherming van persoonlijke levenssfeer en integriteit van individu - Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde - Uitzondering betreffende bescherming van doel van onderzoek - Hoger openbaar belang - Loyale samenwerking)
   2013/C 313/28
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels, M. de Mol en M. de Ree als gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet en P. Costa de Oliveira als gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 30 juni 2008 tot weigering van toegang tot bepaalde vertrouwelijke passages uit beschikking C(2006) 4090 def. [zaak COMP/38.456 — Bitumen (Nederland)].

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden zal zijn eigen kosten en die van de Europese Commissie dragen.

      (1)  PB C 285 van 8.11/2008.


title: Zaak T-117/10: Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Italië/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/32

         Beroep ingesteld op 5 maart 2010 — Italië/Commissie
   (Zaak T-117/10)
   2010/C 148/57
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: P. Gentilli, avvocato dello Stato, G. Palmieri, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van beschikking C(2009) 10350 van de Europese Commissie van 22 december 2009 inzake intrekking van een deel van de voor Italië bestemde deelneming van het Europees Ontwikkelingsfonds in het programma POR Puglia Obiettivo 1 2000-06

               —

               Verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Italiaanse Republiek heeft bij het Gerecht van de Europese Unie beroep ingesteld tegen beschikking C(2009) 10350 van de Commissie van 22 december 2009, meegedeeld op 23 december 2009, inzake intrekking van een deel van de voor Italië bestemde deelneming van het Europees Ontwikkelingsfonds in het programma POR Puglia Obiettivo 1 2000-06
   Voor haar beroep voert de Italiaanse Republiek de volgende middelen aan.
   Eerste middel. Schending van artikel 39, lid 2, sub c, en lid 3, van verordening nr. 1260/99 (1) en artikel 4 van verordening nr. 438/2001. (2) De communautaire auditoren hebben het bestaan van stelselmatige tekortkomingen in de controles van het eerste niveau afgeleid uit enkele niet uit deze controles gebleken onregelmatigheden bij de toewijzing en uitvoering van overeenkomsten inzake de toewijzing van openbare werken. In de bestreden beschikking zijn echter de door de regio geformuleerde analytische tegenargumenten, waaruit bleek dat van stelselmatige tekortkomingen geen sprake was, in wezen niet weerlegd; ook is in de beschikking een forfaitaire correctie van 10 % toegepast op grond van artikel 39 van verordening nr. 1260/99, alsof de stelselmatige controles van het eerste niveau door de regio niet in overeenstemming waren met het bepaalde in artikel 4 van verordening nr. 438/2001. Aldus heeft de Commissie tevens in strijd gehandeld met het partnerschapsbeginsel.
   Tweede middel. Schending van artikel 39, lid 2, sub c, en lid 3, van verordening nr. 1260/99 en artikel 10 van verordening nr. 438/2001. Verzoekster stelt dienaangaande dat het tweede middel analoog is aan het eerste, maar betrekking heeft op de controles van het tweede niveau, geregeld in artikel 10 van verordening nr. 438/2001, waarin de communautaire audit stelselmatig tekortkomingen heeft aangenomen wegens niet aangegeven onregelmatigheden die bij enkele steekproeven aan het licht waren gekomen, ofschoon al deze onregelmatigheden door de regio analytisch zijn bestreden met feitelijke en juridische argumenten die in de bestreden beschikking niet worden weerlegd.
   Derde middel. Ontoereikende motivering en verdere schending van artikel 39, leden 2 en 3, van verordening nr. 1260/99. De beschikking is onvoldoende gemotiveerd, daar de conclusie dat vanwege de aanwezigheid van stelselmatige tekortkomingen een forfaitaire correctie van 10 % gerechtvaardigd was, berustte op de situatie zoals die de auditoren was gebleken in 2007 en 2008, terwijl zij volledig voorbijgaat aan de kwantitatieve en kwalitatieve vooruitgang die door de regio was gedocumenteerd tot eind 2009 en aan de in de vorige middelen bedoelde tegenargumenten, ingaande op de specifieke opmerkingen van de auditoren. De conclusie van de Commissie dat het Fonds ernstig gevaar liep, is derhalve niet gemotiveerd.
   Vierde middel. Schending van artikel 12 van verordening nr. 1260/99, artikel 4, lid 1, van verordening nr. 438/2001 en artikel 258 VWEU, alsmede onbevoegdheid van verweerster. Volgens verzoekster heeft de Commissie beslissend belang gehecht aan het feit dat geen melding was gemaakt van de gestelde schendingen van de regeling betreffende de overheidsopdrachten. Bij correcte lezing van artikel 12 van verordening nr. 1260/99 en artikel 4 van verordening nr. 438/2001 blijkt echter dat stelselmatige schendingen van deze voorschriften niet rechtstreeks kunnen leiden tot een forfaitaire correctie, maar aanleiding moeten geven tot de inleiding van een niet-nakomingsprocedure, gepaard gaande met opschorting van de betalingen ter zake van de maatregelen waarop de niet-nakoming betrekking heeft, op grond van artikel 32, lid 3, sub f, van verordening nr. 1260/99.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (PB L 161, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie van 2 maart 2001 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad met betrekking tot de beheers- en controlesystemen voor uit de structuurfondsen toegekende bĳstand (PB L 63, blz. 21).


title: Zaak T-614/15: Beroep ingesteld op 29 oktober 2015 — Azur Space Solar Power/BHIM (Afbeelding van een zwarte streep)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/64

         Beroep ingesteld op 29 oktober 2015 — Azur Space Solar Power/BHIM (Afbeelding van een zwarte streep)
   (Zaak T-614/15)
   (2016/C 038/86)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Azur Space Solar Power GmbH (Heilbronn, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Nicodemus, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van een beeldmerk dat een zwarte streep weergeeft — inschrijvingsaanvraag nr. 1 201 652

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 september 2015 in zaak R 3233/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-376/16: Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2017 — Oberösterreichische Landesbank/GAR

text:
               26.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/28

         Beschikking van het Gerecht van 2 maart 2017 — Oberösterreichische Landesbank/GAR
   (Zaak T-376/16) (1)

   (2017/C 202/44)
   Procestaal: Duits
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak T-41/15: Beschikking van het Gerecht van 2 december 2015 — Novartis/BHIM — Mabxience (HERTIXAN) („Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Intrekking van de inschrijvingsaanvraag — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/58

         Beschikking van het Gerecht van 2 december 2015 — Novartis/BHIM — Mabxience (HERTIXAN)
   (Zaak T-41/15) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Intrekking van de inschrijvingsaanvraag - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 038/77)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Novartis AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Mabxience SA (Montevideo, Uruguay)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 31 oktober 2014 (zaak R 2550/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Novartis AG en Mabxience SA

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Novartis AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 107 van 30.3.2015.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 9 juni 2005 in zaak T-188/02, Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. Produktions- und Vertriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/16

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 9 juni 2005
   in zaak T-188/02, Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. Produktions- und Vertriebs KG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   (2005/C 229/34)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-188/02, Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. Produktions- und Vertriebs KG, gevestigd te Berlijn, vertegenwoordigd door K.-D. Rathke, advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl en G. Schneider); andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Roberto Traiteur SASU (voorheen Roberto S.A.), gevestigd te Chevilly (Frankrijk), vertegenwoordigd door R. Milchior, advocaat, betreffende een beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2002 (zaak R 1155/2000-4) inzake een oppositieprocedure tussen Freiberger Lebensmittel GmbH & Co. Produktions- und Vertriebs KG en Roberto S.A., heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 9 juni 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 202, van 24.8.2002.


title: Zaak C-303/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 29 juni 2007 — Aberdeen Property Fininvest Alpha Oy

text:
               8.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 29 juni 2007 — Aberdeen Property Fininvest Alpha Oy
   (Zaak C-303/07)
   (2007/C 211/39)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aberdeen Property Fininvest Alpha Oy

      Andere partij bij de procedure: Uudenmaan verovirasto en gemeente Helsinki
   Prejudiciële vraag
   Moeten de artikelen 43 en 48 EG alsmede de artikelen 56 en 58 EG aldus worden uitgelegd dat voor de uitoefening van de daarin vastgelegde elementaire vrijheden een naamloze vennootschap of een beleggingsfonds naar Fins recht en een SICAV naar Luxemburgs recht vergelijkbaar moeten worden geacht, ondanks dat het Finse recht geen rechtsvorm kent die volstrekt overeenstemt met een SICAV, die een vennootschap is naar Luxemburgs recht en niet staat vermeld op de lijst van vennootschappen bedoeld in artikel 2, sub a, van Richtlijn 90/435/EEG (1) — met welke richtlijn de in casu toepasselijke Finse bronbelastingregeling in overeenstemming is-, en ondanks dat een SICAV op grond van de Luxemburgse nationale belastingwetgeving is vrijgesteld van inkomstenbelasting? Staan derhalve de genoemde bepalingen van het EG-Verdrag eraan in de weg dat een in Luxemburg gevestigde SICAV als dividendgerechtigde niet in Finland is vrijgesteld van de bronbelasting op dividenden?

      (1)  Richtlijn 90/435/EEG van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 225, blz. 6).


title: Zaak F-19/10: Beroep ingesteld op 29 maart 2010 — Marsili/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/57

      Beroep ingesteld op 29 maart 2010 — Marsili/Commissie
      (Zaak F-19/10)
      (2010/C 161/91)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Letizia Marsili (Brussel, België) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu en M. Velardo, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Voorwerp en beschrijving van het geding

      Nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoekster niet te plaatsen op de reservelijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/51/08 alsmede vergoeding van de door verzoekster geleden schade

         Conclusies van de verzoekende partij

                  —

                  nietigverklaring van het besluit van de jury van 17 december 2009 om verzoekster niet te plaatsen op de lijst van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/51/08 en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de materiële en de immateriële schade die voorlopig op 1 EUR wordt geraamd en die in de loop van het geding nader zal worden bepaald alsmede tot betaling van 6,75 % vertragingsrente;

                  —

                  verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-100/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 september 2014 — Julien-Malvy e.a./EDEO (Openbare dienst — Bezoldiging — In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO — Besluit van het TABG tot wijziging van de lijst van derde landen waarvoor de levensomstandigheden gelijkwaardig zijn aan die welke in de Unie gebruikelijk zijn — Handeling met algemene strekking — Ontvankelijkheid van het beroep — Jaarlijkse beoordeling van toelage voor bijzondere levensomstandigheden — Afschaffing)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/64

      Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 25 september 2014 — Julien-Malvy e.a./EDEO
      (Zaak F-100/13) (1)

      ((Openbare dienst - Bezoldiging - In een derde land tewerkgesteld personeel van EDEO - Besluit van het TABG tot wijziging van de lijst van derde landen waarvoor de levensomstandigheden gelijkwaardig zijn aan die welke in de Unie gebruikelijk zijn - Handeling met algemene strekking - Ontvankelijkheid van het beroep - Jaarlijkse beoordeling van toelage voor bijzondere levensomstandigheden - Afschaffing))
      (2014/C 395/77)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Bruno Julien-Malvy (Tokio, Japan) en anderen (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en M. Silva, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek om nietigverklaring van het besluit van EDEO om de in Argentinië, Chili, China (Hong Kong), Japan, Maleisië, Singapore en Taiwan tewerkgestelde ambtenaren vanaf 1 januari 2014 geen toelage voor bijzondere levensomstandigheden meer te betalen

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Julien-Malvy en de andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage zullen hun eigen kosten dragen.

                  3)

                  De Europese Dienst voor extern optreden zal zijn eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 45 van 15.2.2014, blz. 46.


title: Zaken T-141/07, T-142/07, T-145/07 en T-146/07: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — General Technic-Otis e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Manipulatie van aanbestedingen — Marktverdeling — Prijsvaststelling” )

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/44

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2011 — General Technic-Otis e.a./Commissie
   (Zaken T-141/07, T-142/07, T-145/07 en T-146/07) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt voor installatie en onderhoud van liften en roltrappen - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Manipulatie van aanbestedingen - Marktverdeling - Prijsvaststelling)
   2011/C 269/97
   Procestalen: Frans en Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: General Technic-Otis Sàrl (Howald, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Nosbusch, vervolgens A. Winckler, advocaten, en J. Temple Lang, solicitor) (zaak T-141/07), General Technic Sàrl (Howald) (vertegenwoordiger: M. Nosbusch) (zaak T-142/07), Otis NV (Dilbeek, België), Otis GmbH & Co. OHG (Berlijn, Duitsland), Otis BV (Amersfoort, Nederland), Otis Elevator Company (Farmington, Connecticut, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Winckler, advocaat, en J. Temple Lang, solicitor) (zaak T-145/07), United Technologies Corporation (Wilmington, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: A. Winckler, advocaat, en J. Temple Lang, solicitor) (zaak T-146/07)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: in de zaken T-141/07 en T-142/07, A. Bouquet, R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door A. Condomines, advocaat, en in de zaken T-145/07 en T-146/07, A. Bouquet, R. Sauer en J. Bourke, gemachtigden, bijgestaan door A. Condomines)

      Voorwerp

   Verzoeken tot nietigverklaring van beschikking C(2007) 512 def. van de Commissie van 21 februari 2007 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] (zaak COMP/E-1/38.823 — Liften en roltrappen), of, subsidiair, tot verlaging van het bedrag van de aan verzoeksters opgelegde geldboeten

      Dictum

               1)

               De zaken T-141/07, T-142/07, T-145/07 en T-146/07 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               In zaak T-141/07 wordt General Technic-Otis Sàrl verwezen in de kosten.

               4)

               In zaak T-142/07 wordt General Technic Sàrl verwezen in de kosten.

               5)

               In zaak T-145/07 worden Otis NV, Otis GmbH & Co. OHG, Otis BV en Otis Elevator Company verwezen in de kosten.

               6)

               In zaak T-146/07 wordt United Technologies Corporation verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 140 van 23.6.2007.


title: Zaak T-272/17: Beroep ingesteld op 5 mei 2017 — Webgarden/EUIPO (Dating Bracelet)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/35

         Beroep ingesteld op 5 mei 2017 — Webgarden/EUIPO (Dating Bracelet)
   (Zaak T-272/17)
   (2017/C 231/43)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Webgarden Szolgáltató és Kereskedelmi Kft. (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordiger: G. Jambrik, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken model: Uniemodel „Dating Bracelet” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 450 019

      Bestreden beslissing: beslissing van de Vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 1 maart 2017 in zaak R 658/2016-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 4, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

               —

               schending van artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.


title: Zaak T-212/12: Beroep ingesteld op 21 mei 2012 — Ålands Industrihus/Commissie

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/22

         Beroep ingesteld op 21 mei 2012 — Ålands Industrihus/Commissie
   (Zaak T-212/12)
   2012/C 227/38
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Ålands Industrihus Ab (Mariehamn, Finland) (vertegenwoordiger: L. Laitinen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               besluit C 6/2008 van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende door de provinciale regering van Åland ten gunste van Ålands Industrihus Ab genomen maatregelen nietig verklaren, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op zeven middelen.

               1)

               Eerste middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU — geen staatssteun

                           —

                           Volgens verzoekster vormen de betrokken kapitaalinjectie en leengarantie geen staatssteun aangezien de steun de mededinging niet heeft verstoord op een wijze die het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig beïnvloedt. De Commissie heeft de feiten van de zaak kennelijk onjuist beoordeeld, in het bijzonder door vast te stellen dat er voor buitenlandse ondernemingen volstrekt geen hinderpaal is om hun activiteiten in Åland uit te oefenen en er helemaal geen hinderpaal is die hen belet te investeren in plaatselijk vastgoed.

               2)

               Tweede middel: onjuiste toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU, wat het begrip particuliere investeerder betreft — geen staatssteun

                           —

                           Volgens verzoekster waren alle kapitaalinjecties verenigbaar met het beginsel van een investeerder in een markteconomie zodat zij de mededinging niet verstoorden of dreigden te verstoren op een wijze die het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig beïnvloedt. De Commissie heeft de verenigbaarheid van de maatregelen met het beginsel van een investeerder in een markteconomie niet juist beoordeeld door met name de hoogte van de winstverwachting onjuist en arbitrair te beoordelen doordat zij alleen uitging van een jaarlijkse opbrengst. Volgens verzoekster was de werkelijke winstverwachting een combinatie van de jaarlijkse opbrengst en de verwachte waardevermeerdering.

               3)

               Derde middel: geen inaanmerkingneming van het bestaande steunprogramma inzake garanties

                           —

                           De Commissie hield er geen rekening mee dat ten minste twee van de geboden garanties deel uitmaakten van een bestaande steunregeling.

               4)

               Vierde middel: onjuiste beoordeling van de feiten en ontoereikende motivering

                           —

                           Indien de betrokken maatregelen ondanks alles moeten worden beschouwd als staatssteun, zijn de terug te vorderen bedragen onjuist berekend. In de eerste plaats stelde de Commissie op basis van een zwakke, onvolledige en uiterst korte motivering arbitrair vast dat het volledige geïnvesteerde kapitaal moest worden teruggevorderd. In de tweede plaats stelde de Commissie op basis van een onvolledige motivering het bedrag van de steunelementen betreffende de garanties arbitrair vast op een onredelijk en irrealistisch niveau. Verzoekster stelt dat zij zich wegens de tekortkomingen en arbitraire beoordelingen in de motivering van de Commissie onmogelijk adequaat kan verzetten tegen het betoog van de Commissie.

               5)

               Vijfde middel: onjuiste toepassing van de regels inzake de referentiepercentages

                           —

                           De Commissie paste bij de berekening van de steunelementen inzake de garanties haar mededeling over de herziening van de methode waarmee de referentie- en disconteringspercentages worden vastgesteld (1), onjuist toe. Door de onbillijke terugwerkende toepassing werden de terug te vorderen steunelementen inzake de garanties hoger vastgesteld dan het geval was geweest indien de berekening op basis van het juiste document was gebeurd, namelijk, aldus verzoekster, mededeling 97/C 273/03 van de Commissie over de methode waarmee de referentie- en disconteringspercentages worden vastgesteld (2), die van kracht was toen de garanties werden gegeven.

               6)

               Zesde middel: verzoeksters gewettigd vertrouwen inzake de steun

                           —

                           Verzoekster had op basis van de in het kader van het eerste, het tweede en het derde middel uiteengezette feiten een gewettigd vertrouwen dat de maatregelen van de provinciale regering geen onwettige staatssteun vormden. Verzoekster verzocht daaromtrent niettemin om verduidelijking van de provinciale regering, die bevestigde dat de maatregelen waren gedekt door aangemelde steunregelingen.

               7)

               Zevende middel: het besluit van de Commissie bedreigt de rechtszekerheid en beperkt de regeling van het eigendomsrecht in de zin van artikel 345 VWEU

                           —

                           De Commissie negeerde volledig geplande parallelle investeringen in de gemeente Mariehamn waardoor verzoekster de aandeelhouders niet op dezelfde wijze kan behandelen wanneer moet worden terugbetaald overeenkomstig de bepalingen van de Finse vennootschapswet. Dat de Commissie zulks negeerde, verstoort bovendien het economische eindresultaat voor de betrokkenen zodanig dat het besluit artikel 345 VWEU schendt, volgens hetwelk de Verdragen de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten onverlet laten.

      (1)  PB 2008, C 14, blz. 6.

      (2)  PB 1997, C 273, blz. 3.


title: Doorhaling van zaak T-187/04

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/28

         Doorhaling van zaak T-187/04 (1)

   (2004/C 314/64)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 oktober 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-187/04: Pascal Hallez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 201 van 7.8.2004.


title: Zaak T-170/07: Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Opus Arte UK/BHIM — Arte (OPUS ARTE)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/28

         Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Opus Arte UK/BHIM — Arte (OPUS ARTE)
   (Zaak T-170/07)
   (2007/C 170/56)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Opus Arte UK Ltd (Waldron, Engeland) (vertegenwoordigers: D. McFarland, barrister, en J. A. Alchin, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Arte G.E.I.E. (Straatsburg, Frankrijk)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 maart 2007 in zaak R 733/2005-1 te vernietigen; en

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: het communautaire beeldmerk „Opus Arte” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 25 en 41 — aanvraagnr. 2 551 778

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Arte G.E.I.E.

      Oppositiemerk of -teken: de communautaire en nationale beeld- en woordmerken die het woord „ARTE” bevatten voor waren en diensten van onder meer de klassen 9, 16, 25 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep voor diensten van klasse 41, „film- en televisieproductie en distributie”, en toestemming tot inschrijving voor de andere geclaimde waren en diensten
   Aangevoerde middelen:
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan:
   Als eerste middel stelt verzoekster dat de omstreden beslissing inbreuk maakt op de artikelen 73 en 74 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad (hierna: „verordening nr. 40/94”). Volgens verzoekster had het Bureau niet mogen weigeren door haar aangedragen relevante feiten, bewijsmateriaal en argumenten in aanmerking te nemen, en had het zijn beslissing niet mogen baseren op feitelijke vermoedens die niet vooraf door een van de partijen waren gewekt, of op vage en niet-gestaafde verklaringen van de opposant.
   Als tweede middel stelt verzoekster dat de omstreden beslissing inbreuk maakt op artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 door te oordelen dat gevaar voor verwarring van „ARTE” met „OPUS ARTE” bestaat. Volgens verzoekster kon een dergelijk oordeel niet worden gebaseerd op de betwistbare overeenstemming tussen de merken en konden de vermoedens niet worden weerlegd door positief bewijs van ontbreken van verwarring en het feitelijke ontbreken van bewijs van verwarring en het vreedzaam samen bestaan van de merken op de Europese markt.


title: Zaak F-23/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 september 2011 — Abad-Villaneuva e.a./Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanstelling — Artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut — Interne vergelijkende onderzoeken voor de overgang van categorie die vóór 1 mei 2004 zijn bekendgemaakt — Kandidaten die vóór 1 mei 2006 op reservelijsten zijn geplaatst — Indeling in rang — Behoud van vermenigvuldigingsfactor — Verlies van bevorderingspunten)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 september 2011 — Abad-Villaneuva e.a./Commissie
   (Zaak F-23/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanstelling - Artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut - Interne vergelijkende onderzoeken voor de overgang van categorie die vóór 1 mei 2004 zijn bekendgemaakt - Kandidaten die vóór 1 mei 2006 op reservelijsten zijn geplaatst - Indeling in rang - Behoud van vermenigvuldigingsfactor - Verlies van bevorderingspunten)
   2011/C 340/65
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Roberto Abad-Villaneuva e.a. (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Bontinck en J. Feld, advocaten, vervolgens T. Bontinck en S. Woog, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Arpio Santacruz en M. Simm, vervolgens M. Bauer, J. Monteiro en K. Zieleśkiewicz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de besluiten waarbij verzoekers hun overgang van categorie is meegedeeld, voor zover zij daarbij in een lagere rang worden ingedeeld dan die welke uit toepassing van de statutaire bepalingen zou volgen, de vermenigvuldigingscoëfficiënt wordt gehandhaafd en hun bevorderingspunten worden ingetrokken

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

               3)

               De Raad van de Europese Unie, interveniënt, draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006, blz. 32.


title: Zaak T-8/04: Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door Muswellbrook Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
C 59/36                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           6.3.2004
Middelen:                      onjuiste toepassing van artikel 8,       Middelen en voornaamste argumenten
                               lid 1, sub b, van verordening (EG)
                               nr. 40/94 (verwarringsgevaar),
                               motiveringsgebrek en misbruik            Aanvragers van het ge-         F. Grimm en E. Rolli
                               van bevoegdheid door een kenne-          meenschapsmerk:
                               lijk onjuiste beoordeling en strij-
                               digheid met de beslissing van de         Betrokken         gemeen-      gemeenschapsmerkaanvraag
                               onderzoeker van 23 november              schapsmerk:                    nr. 847640 voor woordmerk
                               1999, betreffende een gedeeltelij-                                      SNIKE voor bepaalde waren van
                               ke weigering van inschrijving van                                       de klassen 12, 25 en 41 (vervoer-
                               het betrokken merk.                                                     middelen,           kledingstukken,
                                                                                schoeisel, hoofddeksels, opvoe-
                                                                                ding, ontspanning, ...)
                                                                        Houder van het oppo-           verzoekster, Muswellbrook Ltd.
                                                                        sitiemerk of -teken in de
                                                                        oppositieprocedure:
Beroep, op 9 januari 2004 ingesteld door Muswellbrook                   Oppositiemerk of -te-          nationaal beeldmerk nr. 88222
Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen de inter-                 ken:                           voor bepaalde waren van klas-
   ne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)                                                    se 25 (kousen, sokken, hemden,
                                                                                handschoenen, jassen, schoeisel,
                                                                                sportschoenen, ...)
                           (Zaak T-8/04)
                                                                        Beslissing van de oppo-        afwijzing van de oppositie
                          (2004/C 59/57)                                sitieafdeling:
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het      Beslissing van de kamer        verwerping van het beroep
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:          van beroep:
                               Engels)
                                                                        Middelen:                      schending van artikel 8, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 9 januari 2004 beroep tegen het Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en             (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
modellen) (BHIM) ingesteld door Muswellbrook Limited, te                    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
Dublin (Ierland), vertegenwoordigd door P. Koch Moreno,
advocaat. Andere partijen voor de kamer van beroep: F. Grimm
en E. Rolli.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te verklaren dat de beslissing van de eerste kamer van            Beroep, op 5 januari 2004 ingesteld door Carlos Leite
      beroep van het BHIM van 5 november 2003, houdende                 Mateus tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      verwerping van verzoeksters beroep tegen de beslissing                                            pen
      van 29 april 2002 in oppositieprocedure B 1181/2002
      waarbij de oppositie tegen gemeenschapsmerkaanvraag
      nr. 847640 voor de inschrijving van het woord SNIKE                                         (Zaak T-10/04)
      voor alle in de aanvraag opgegeven waren van klasse 25
      werd afgewezen, verordening (EG) nr. 40/94 inzake het                                       (2004/C 59/58)
      gemeenschapsmerk schendt, en dat die beslissing moet
      worden vernietigd;
                                                                                (Procestaal: Frans)
—     te verklaren dat er een gevaar van verwarring bestaat
      tussen gemeenschapsmerkaanvraag nr. 847640 voor het
      woord SNIKE met betrekking tot klasse 25 en het Spaanse
      merk nr. 88222 dat wordt gevormd door het woord                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      NIKE en een tekening ter bescherming van dezelfde waren           schappen is op 5 januari 2004 beroep ingesteld tegen Commis-
      die ook onder klasse 25 vallen;                                   sie van de Europese Gemeenschappen door Carlos Leite
                                                                        Mateus, wonende te Zaventem (België), vertegenwoordigd
—     verweerder, en in voorkomend geval de interveniërende             door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal,
      partij, te verwijzen in de kosten van deze procedure.             advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-198/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Milano (Italië) op 23 april 2010 — Cassina S.p.A./Alivar Srl, Galliani Host Arredamenti Srl

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d’appello di Milano (Italië) op 23 april 2010 — Cassina S.p.A./Alivar Srl, Galliani Host Arredamenti Srl
   (Zaak C-198/10)
   2010/C 179/34
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte d’appello di Milano

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cassina S.p.A.

      Verwerende partijen: Alivar Srl, Galliani Host Arredamenti Srl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 17 en 19 van richtlijn 98/71/EG (1) aldus worden uitgelegd, dat de aan de lidstaat toegekende bevoegdheid om zelfstandig de omvang van de bescherming en de voorwaarden voor verlening ervan te bepalen, ook de uitsluiting van deze bescherming kan omvatten indien een derde — zonder toestemming van de houder van het auteursrecht op modellen — in die staat
                     reeds producten had vervaardigd en in de handel gebracht die zijn gemaakt naar modellen die publiek domein waren
                   vóór de inwerkingtreding van de nationale uitvoeringsbepalingen?

               2)

               Moeten de artikelen 17 en 19 van richtlijn 98/71/EG aldus worden uitgelegd, dat de aan de lidstaat toegekende bevoegdheid om zelfstandig de omvang van de bescherming en de voorwaarden voor verlening ervan te bepalen, ook de uitsluiting van deze bescherming kan omvatten indien een derde — zonder toestemming van de houder van het auteursrecht op modellen — in die staat reeds
                     naar die modellen gemaakte
                   producten
                     had vervaardigd en in de handel gebracht, wanneer deze uitsluiting geldt binnen de grenzen van het eerdere gebruik
                  ?

      (1)  PB L 289, blz. 28.


title: Zaak T-49/10: Beschikking van het Gerecht van 11 augustus 2010 — Footwear/BHIM — Reno Schuhcentrum (swiss cross FOOTWEAR)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/66

      Beschikking van het Gerecht van 11 augustus 2010 — Footwear/BHIM — Reno Schuhcentrum (swiss cross FOOTWEAR)
      (Zaak T-49/10) (1)

      ()
      (2010/C 288/123)
      Procestaal: Duits
      De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-53/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) op 6 februari 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Loyalty Management UK Limited

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) op 6 februari 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Loyalty Management UK Limited
   (Zaak C-53/09)
   2009/C 90/20
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   House of Lords

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Verwerende partij: Loyalty Management UK Limited

      Prejudiciële vragen

   „Wanneer een belastingplichtige (hierna: „promotor”) een klantenloyaliteitsprogramma beheert waaraan meerdere partijen deelnemen (hierna: „regeling”) en op grond waarvan de promotor verschillende overeenkomsten aangaat als volgt:

               i)

               overeenkomsten met verschillende ondernemingen, „sponsoren” genaamd, op grond waarvan de sponsoren „punten” uitgeven aan hun klanten („puntenverzamelaars”) die goederen of diensten van de sponsoren kopen, en op grond van welke overeenkomsten de sponsoren betalingen aan de promotor verrichten;

               ii)

               overeenkomsten met de puntenverzamelaars op grond waarvan deze onder meer, wanneer zij goederen en/of diensten van de sponsoren kopen, punten zullen ontvangen die zij kunnen inwisselen voor goederen en/of diensten, en

               iii)

               overeenkomsten met verschillende ondernemingen (bekend als „partner-leveranciers bij wie punten kunnen worden ingewisseld”; hierna: „partner-leveranciers”), in het kader waarvan de partner-leveranciers onder meer erin toestemmen om aan de puntenverzamelaars goederen en/of diensten te leveren tegen een lagere prijs dan anders zou moeten worden betaald of zonder contante betaling, wanneer de puntenverzamelaar de punten inwisselt, en de promotor in ruil hiervoor een „vergoeding voor diensten” betaalt, die wordt berekend aan de hand van het aantal punten dat in de betrokken periode bij de partner-leverancier is ingewisseld.

                           1)

                           Hoe moeten de artikelen 14, 24 en 73 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 (1) (voorheen de artikelen 5, 6 en 11, A, lid 1, sub a, van richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 (2)) worden uitgelegd wanneer de promotor betalingen verricht aan de partner-leveranciers?

                           2)

                           Moeten deze bepalingen in het bijzonder aldus worden uitgelegd dat de betalingen als die van de promotor aan de partner-leveranciers moeten worden beschouwd als:

                                       a)

                                       uitsluitend een tegenprestatie voor het verrichten van diensten door de partner-leveranciers ten behoeve van de promotor, of

                                       b)

                                       uitsluitend een tegenprestatie voor het leveren van goederen en/of het verrichten van diensten door de partner-leveranciers ten behoeve van de puntenverzamelaars, of

                                       c)

                                       deels een tegenprestatie voor het verrichten van diensten door de partner-leveranciers ten behoeve van de promotor en deels een tegenprestatie voor het leveren van goederen en/of het verrichten van diensten door de partner-leveranciers ten behoeve van de puntenverzamelaars?

                           3)

                           Indien vraag 2 moet worden beantwoord als hiervoor aangegeven onder c), zodat de vergoeding voor diensten een tegenprestatie is voor twee transacties door de partner-leveranciers, te weten één ten behoeve van de promotor en de andere ten behoeve van de puntenverzamelaars, wat zijn dan de gemeenschapsrechtelijke criteria om te bepalen hoe een vergoeding als de vergoeding voor diensten moet worden verdeeld tussen deze twee transacties?”

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Zesde Richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak T-152/05: Beroep, op 18 april 2005 ingesteld door John Arthur Slater tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/43

         Beroep, op 18 april 2005 ingesteld door John Arthur Slater tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-152/05)
   (2005/C 143/79)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 18 april 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door John Arthur Slater, wonende te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door J. Gilbert, solicitor.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Prime Restaurant Holdings, Inc., gevestigd te Mississanga, Ontario (Canada).
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 13 december 2004 in zaak R 582/2003-4 te vernietigen;

               —

               de door Prime Restaurant Holdings, Inc. ingestelde vordering tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 447730 af te wijzen;

               —

               het Bureau en andere partijen te verwijzen in de eigen kosten alsmede in de kosten die verzoeker in deze procedure, in beroepsprocedure nr. R582/2003-4 en in nietigverklaringsprocedure nr. 232C000447730/1 heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd:

               woordmerk EAST SIDE MARIO'S voor waren en diensten van de klassen 25, 26 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 447730

               Houder van het gemeenschapsmerk:

               John Arthur Slater

               Verzoekster in de nietigverklaringsprocedure:

               Prime Restaurant Holdings, Inc.

               Rechten waarop de vordering tot nietigverklaring is gebaseerd:

               nationale woord- en beeldmerken EAST SIDE MARIO'S

               Beslissing van de nietigheidsafdeling:

               nietigverklaring van het gemeenschapsmerk

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 51, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad. Volgens verzoeker heeft de kamer van beroep ten onrechte geoordeeld dat verzoeker handelde voor een derde persoon die de aanvrager van het merk moet worden geacht, dat deze derde persoon te kwader trouw handelde en dat er sprake is van een oneerlijke praktijk.


title: Zaak T-313/09: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Onidol/Commissie ( „Staatssteun — Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren — Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Intrekking van beschikking — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/43

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Onidol/Commissie
   (Zaak T-313/09) (1)

   ((„Staatssteun - Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren - Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Intrekking van beschikking - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 175/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Organisation nationale interprofessionnelle des graines et fruits oléagineux (Onidol) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Le Bret en L. Olza Moreno, vervolgens B. Le Bret en C. Renner, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, vervolgens B. Stromsky en S. Thomas, en ten slotte B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C (2008) 7846 definitief van de Commissie van 10 december 2008 betreffende steunmaatregel nr. 561/2008 aangaande de kaderregeling voor acties van de in Frankrijk erkende sectorale organisaties in de landbouwsector ten behoeve van de leden van de vertegenwoordigde landbouwsectoren

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Zaak C-311/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 25 juni 2015 — TrustBuddy AB/Lauri Pihlajaniemi

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/38

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 25 juni 2015 — TrustBuddy AB/Lauri Pihlajaniemi
   (Zaak C-311/15)
   (2015/C 294/48)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TrustBuddy AB

      Verwerende partij: Lauri Pihlajaniemi

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 3, onder b), van richtlijn 2008/48/EG (1) kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad aldus te worden uitgelegd, dat als kredietgever ook moet worden aangemerkt een onderneming die via internet zogenoemde peer-to-peer-kredieten aanbiedt aan consumenten en die tegenover de consument een doorgaans aan een kredietgever toekomende zeggenschap uitoefent wat betreft de kredietvoorwaarden en de verlening en terugvordering van het krediet, hoewel de fondsen voor de kredieten afkomstig zijn van anoniem blijvende particulieren en gescheiden worden gehouden van het eigen vermogen van de onderneming?

      (1)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van Richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB L 133, blz. 66).


title: Doorhaling van zaak C-214/01

text:
10.8.2002              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 191/23
mogelijke schending van een grondrecht (het recht van                                   Doorhaling van zaak C-178/01 (1)
vereniging) door de gemeenschapsrechter juist dan niet kan
worden onderzocht wanneer zij algemeen en in abstracto                                           (2002/C 191/38)
betrekking heeft op al degenen die dit grondrecht kunnen
genieten, dat wil zeggen op een wet berust.
                                                                          De president van het Hof van Justitie van de Europese
(1) Nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeen-   Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 april 2002 de
    schappen.                                                             doorhaling in het register gelast van zaak C-178/01: Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oosten-
                                                                          rijk.
                                                                          (1) PB C 212 van 28.7.2001.
               Doorhaling van zaak C-357/00 (1)
                         (2002/C 191/37)
                                                                                Doorhaling van zaak C-214/01 (1)
De president van de Zesde kamer van het Hof van Justitie                                         (2002/C 191/39)
van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van
16 avril 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
C-357/00 (verzoek van het Verwaltungsgericht der Freien                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
Hansestadt Bremen om een prejudiciële beslissing): Fikri                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 april 2002 de
Akdenk tegen Stadtgemeinde Bremen.                                        doorhaling in het register gelast van zaak C-214/01: Commis-
                                                                          sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                          Duitsland.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                          (1) PB C 212 van 28.7.2001.


title: Zaak C-293/05: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Provincie Varese)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/12

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 30 november 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-293/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Provincie Varese)
   (2006/C 331/20)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, M. Fiorilli, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40) — Onvoldoende grondige behandeling van het stedelijk afvalwater van de agglomeratie van verschillende gemeenten van de provincie Varese die in het stroomgebied van de rivier Olona zijn gelegen
   Dictum

               1)

               Door te hebben nagelaten, de maatregelen te treffen om te verzekeren dat op 31 december 1998 het stedelijk afvalwater van de agglomeratie van verschillende gemeenten van de provincie Varese die in het stroomgebied van de rivier Olona zijn gelegen, een behandeling ondergaat die verder gaat dan een secundaire behandeling of gelijkwaardig proces als bedoeld in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de krachtens artikel 5, leden 2 en 5, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak C-56/00: Beroep, op 22 februari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
22.7.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 211/5
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      — de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                           procedure.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn 97/52/EG
     van het Europees Parlement en de Raad (1) van 13 oktober         Middelen en voornaamste argumenten
     1997 tot wijziging van de richtlijnen 92/50/EEG,
     93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende de coördinatie van            Ingevolge 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens hetwelk
     de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten          een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
     voor dienstverlening, overheidsopdrachten voor leveringen        resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de
     respectievelijk overheidsopdrachten voor de uitvoering van       lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzettingster-
     werken, of althans door die bepalingen niet aan de               mijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn sedert 1 juli
     Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar       1998 is verstreken, heeft Italiaanse Republiek de nodige
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;                       bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van de
                                                                      Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.
— de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
     procedure.
                                                                      (1) PB L 335, van 6.12.1997, blz. 15.
Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge 249 EG (ex artikel 189 EG-Verdrag), volgens het-
welk een richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij is bestemd, zijn de
lidstaten verplicht de in de richtlijnen gestelde omzettingster-
mijnen in acht te nemen. Ofschoon die termijn sedert 13 ok-
tober 1998 is verstreken, heeft Italiaanse Republiek de nodige
bepalingen ter uitvoering van de in de conclusies van de              Beroep, op 27 april 2000 ingesteld door Koninkrijk der
Commissie genoemde richtlijn nog steeds niet vastgesteld.             Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
(1) PB L 328, van 28.11.1997, blz. 1.
                                                                                (Zaak C-156/00)
                                                                                (2000/C 211/09)
Beroep, op 22 februari 2000 ingesteld door Commissie                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                 op 27 april 2000 beroep ingesteld tegen de Commissie van de
                               bliek                                  Europese Gemeenschappen door het Koninkrijk der Nederlan-
                                                                      den, vertegenwoordigd door Marc Fierstra, Hoofd van de
                          (Zaak C-56/00)                              Afdeling Europees Recht van het Ministerie van Buitenlandse
                                                                      Zaken te ’s-Gravenhage, als gemachtigde.
                         (2000/C 211/08)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
op 22 februari 2000 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                  — Vernietiging van de beschikking van de Commissie van
vertegenwoordigd door R. Wainwright, lid van haar juridische               23 februari 2000 waarbij in een bijzonder geval wordt
dienst, en G. Bisogni, bij die juridische dienst gedetacheerde             vastgesteld dat een verzoek om kwijtschelding van de
appèlmagistraat, als gemachtigden, domicilie gekozen hebben-               rechten bij invoer voor een bepaald bedrag niet ontvanke-
de te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,                   lijk is en dat de kwijtschelding van de rechten bij invoer
Kirchberg.                                                                 van een ander bedrag niet gerechtvaardigd is (dossier REM
                                                                           23/99);
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — Veroordeling van de Commissie in de kosten.
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     die nodig zijn voor het uitvoeren van richtlijn 97/63/EG
     [van het Europees Parlement en de Raad] van 24 november          Middelen en voornaamste argumenten
     1997 tot wijziging van de richtlijnen 76/116/EEG,
     80/876/EEG, 89/284/EEG en 89/530/EEG [van de Raad]               — Schending van artikel 589 Verordening (EEG) 2454/93
     betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen               van de Commissie (1) (TCDW), subsidiair van de motive-
     van de lidstaten inzake meststoffen (1), of althans door die          ringsplicht vervat in artikel 253 EG voorzover in de
     bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de                     betwiste beschikking het deel van het verzoek tot kwijt-
     krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet          schelding dat ziet op compenserende interesten niet ont-
     is nagekomen;                                                         vankelijk wordt verklaard: Artikel 589, lid 3, vijfde alinea,


               4.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/10

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 18 augustus 2010
   (Zaak E-12/10)
   2010/C 298/08
   Op 18 augustus 2010 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Ólafur Jóhannes Einarsson, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, BELGIË.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA verzoekt het EVA-Hof vast te stellen dat:

               1)

               de Republiek IJsland haar verplichtingen uit hoofde van artikel 36 van de EER-Overeenkomst en artikel 3 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 30 van bijlage XVIII bij de EER-Overeenkomst (Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, niet is nagekomen door de artikelen 5 en 7 van Wet nr. 45/2007 betreffende de rechten en verplichtingen van buitenlandse ondernemingen die werknemers tijdelijk in IJsland ter beschikking stellen en betreffende de arbeidvoorwaarden van hun werknemers te handhaven;

               2)

               de Republiek IJsland wordt verwezen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft de eisen die de EER-landen kunnen opleggen inzake de arbeidsvoorwaarden van de op hun grondgebied ter beschikking gestelde werknemers.

               —

               In het verzoek wordt gesteld dat conform artikel 3 van Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten, in samenhang met artikel 36 EER, slechts minimale eisen, zoals opgenomen in artikel 3, lid 1, onder a)-g), van de richtlijn, mogen worden opgelegd.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat in de betwiste artikelen van Wet nr. 45/2007 (de wet betreffende de terbeschikkingstelling) voorwaarden worden opgelegd die niet onder de desbetreffende alinea's van artikel 3 vallen en bijgevolg in strijd zijn met artikel 3 en artikel 36 EER.


title: Zaak C-542/13: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Mohamed M’Bodj/Belgische Staat (Prejudiciële verwijzing — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 19, lid 2 — Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Artikel 15, sub b — Foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing van een verzoeker in zijn land van herkomst — Artikel 3 — Gunstiger normen — Verzoeker die aan een ernstige ziekte lijdt — Ontbreken van een adequate behandeling in het land van herkomst — Artikel 28 — Sociale voorzieningen — Artikel 29 — Gezondheidszorg)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/12

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 18 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Grondwettelijk Hof — België) — Mohamed M’Bodj/Belgische Staat
   (Zaak C-542/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 19, lid 2 - Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Artikel 15, sub b - Foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing van een verzoeker in zijn land van herkomst - Artikel 3 - Gunstiger normen - Verzoeker die aan een ernstige ziekte lijdt - Ontbreken van een adequate behandeling in het land van herkomst - Artikel 28 - Sociale voorzieningen - Artikel 29 - Gezondheidszorg))
   (2015/C 065/16)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Grondwettelijk Hof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohamed M’Bodj

      Verwerende partij: Belgische Staat

      Dictum

   De artikelen 28 en 29 van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft en de inhoud van de verleende bescherming, gelezen in samenhang met de artikelen 2, sub e, 3, 15 en 18 van die richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat een lidstaat niet verplicht is de in die artikelen bedoelde sociale voorzieningen en gezondheidszorg toe te kennen aan een derdelander die gemachtigd is tot verblijf op het grondgebied van die lidstaat krachtens een nationale wettelijke regeling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die bepaalt dat een machtiging tot verblijf in die lidstaat wordt verleend aan de vreemdeling die lijdt aan een ziekte die een reëel risico inhoudt voor zijn leven of fysieke integriteit of een reëel risico op een onmenselijke of vernederende behandeling, wanneer er geen adequate behandeling is in het land van herkomst van die vreemdeling of in het derde land waar hij voordien verbleef, zonder dat hem in dat land opzettelijk medische zorg wordt geweigerd.

      (1)  PB C 367 van 14.12.2013.


title: Zaak T-157/13: Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Sorinet Commercial Trust Bankers/Raad

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/23

         Beroep ingesteld op 15 maart 2013 — Sorinet Commercial Trust Bankers/Raad
   (Zaak T-157/13)
   2013/C 147/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sorinet Commercial Trust Bankers Ltd (Kish Island, Iran) (vertegenwoordigers: L. Defalque en C. Malherbe, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Punt I.I.12 (onder het opschrift „Entiteiten”) van de bijlage bij besluit 2012/829/GBVB van de Raad van 21 december 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, nietig verklaren;

               —

               Punt I.I.12 (onder het opschrift „Entiteiten”) van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 1264/2012 van de Raad van 21 december 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, nietig verklaren; en

               —

               de Raad verwijzen in verzoeksters kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Raad is de motiveringsplicht niet nagekomen. De motivering van het bestreden besluit en de bestreden resolutie is vaag en algemeen en geeft niet de specifieke en eigenlijke redenen aan waarom de Raad bij de uitoefening van zijn ruime beoordelingsbevoegdheid heeft geoordeeld dat aan verzoekster de betwiste beperkende maatregelen moesten worden opgelegd.

               2)

               Tweede middel: de Raad heeft verzoeksters rechten van verdediging, recht op een eerlijke procesgang en recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden. Verzoekster werd geïnformeerd over noch in kennis gesteld van tegen haar aangevoerde bewijselementen die de voor haar bezwarende maatregel zouden rechtvaardigen. De Raad heeft verzoekster geen toegang tot haar dossier gegeven, noch haar de gevraagde documenten (daaronder begrepen precieze en gepersonaliseerde informatie die de betwiste beperkende maatregelen zou rechtvaardigen) bezorgd, en heeft haar evenmin toegang verleend tot de tegen haar aangevoerde bewijselementen. De Raad weigerde verzoekster te horen hoewel zij daar uitdrukkelijk om verzocht. De hierboven bedoelde schending van verzoeksters rechten van verdediging — inzonderheid het feit dat verzoekster niet werd geïnformeerd over de tegen haar aangevoerde bewijselementen — leidt tot een schending van verzoeksters recht op effectieve rechterlijke bescherming.

               3)

               Derde middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door de beperkende maatregelen vast te stellen ten aanzien van verzoekster. De door de Raad jegens verzoekster in aanmerking genomen redenen vormen geen toereikende motivering. Bovendien heeft de Raad bewijs noch informatie overgelegd tot staving van de gronden die hij heeft aangevoerd ter rechtvaardiging van de louter op beweringen gebaseerde betwiste beperkende maatregelen.

               4)

               Vierde middel: de betwiste beperkende maatregelen zijn ongeldig en onrechtmatig doordat de vóór de vaststelling ervan verrichte beoordeling door de Raad gebrekkig is. De Raad heeft de omstandigheden van de zaak niet echt beoordeeld, maar heeft zich ertoe beperkt de aanbevelingen van de VNVR te volgen en de voorstellen van de lidstaten te aanvaarden.


title: Zaak T-462/13: Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/24

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2013 — Comunidad Autónoma del País Vasco en Itelazpi/Commissie
   (Zaak T-462/13)
   2013/C 304/42
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Comunidad Autónoma del País Vasco (Spanje) en Itelazpi, SA (Bizkaia, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, A. Lamadrid de Pablo, M. Muñoz de Juan en N. Ruiz García, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               de ter ondersteuning van het onderhavige beroep aangevoerde middelen ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het bestreden besluit, en in het bijzonder artikel 1 daarvan, nietig te verklaren, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat met de interne markt onverenigbare staatssteun is verleend;

               —

               de in de artikelen 3 en 4 van het besluit vervatte bevelen tot terugvordering derhalve nietig te verklaren, en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen hetzelfde besluit als dat in zaak T-461/13, Spanje/Commissie.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast voor zover zij het digitaliseringsproces als een steunmaatregel heeft aangemerkt

                           —

                           In dit verband betogen verzoeksters dat de Commissie zich bij haar analyse van artikel 171, lid 1, VWEU heeft vergist, in het bijzonder in het licht van de Altmark-rechtspraak over diensten van algemeen economisch belang (DAEB’s), en bijgevolg ten onrechte heeft vastgesteld dat er in het onderhavige geval sprake is van staatssteun.

                           —

                           Voorts beoogden de in het besluit onderzochte maatregelen enkel te verzekeren dat het digitaletelevisiesignaal zou doorkomen in „gebied II” (deel van het grondgebied waar de exploitanten hun diensten om commerciële redenen niet aanbieden, en waar de bevolking, zonder overheidsingrijpen, het zonder televisie zou moeten stellen).

                           —

                           Verder kan het beginsel van „technologische neutraliteit” niet ertoe leiden dat de lidstaten de beoordelingsmarge wordt ontnomen waarover zij krachtens de Verdragen bij de organisatie van de verrichting van DAEB’s beschikken.

                           —

                           Hoe dan ook hebben de nationale autoriteiten ten behoeve van gebied II gekozen voor terrestrische technologie en niet voor sateliettechnologie, omdat dit logischer, voordeliger en efficiënter was vanwege het feit dat er reeds een met openbare middelen gefinancierd analoog terrestrisch net bestond dat gebied II dekte.

               2)

               Tweede middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast bij haar onderzoek naar de verenigbaarheid van de steunmaatregel

                           —

                           Subsidiair, voor het geval dat het Gerecht zou oordelen dat er sprake is van staatssteun, stellen verzoeksters dat die steun moet worden geacht verenigbaar te zijn met de interne markt op grond van de artikelen 106, lid 2, VWEU en 107, lid 3, sub c, VWEU.

               3)

               Derde middel: de Commissie heeft het recht onjuist toegepast bij haar analyse van de bestaande steun

                           —

                           Dienaangaande betogen verzoeksters, eveneens subsidiair, dat de steun die in het onderhavige geval is verleend, hoe dan ook als bestaande steun moet worden beschouwd. Aangezien reeds een publiek televisienet bestond, gaat het namelijk om een eenvoudige wijziging en modernisering daarvan, zonder dat de functie ervan verandert.


title: Zaak T-214/02: Beroep, op 15 juli 2002 ingesteld door María-Angeles Martínez Valls tegen Europees Parlement

text:
C 219/24             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.9.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster schreef in op een aanbesteding van de Commissie           —    het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek PE/
voor de levering van boeien voor havens in Kazachstan,                     90/A van 3 april 2002, waarbij verzoekster niet tot
Azerbeidzjan and Turkmenistan. Na de publicatie van het                    de volgende fasen van het vergelijkend onderzoek is
bericht van aanbesteding kwam er een corrigendum, waarbij                  toegelaten omdat zij voor een van de schriftelijke proeven
de inschrijvers de gelegenheid kregen hun inschrijving te                  (proef c) onvoldoende punten had behaald, en het besluit
wijzigen. Aangezien het corrigendum voor verzoekster geen                  van deze jury van 31 mei 2002, waarbij haar besluit van
gevolgen had, diende zij dezelfde inschrijving ongewijzigd                 3 april 2002 is bevestigd en het verzoek van verzoekster
opnieuw in bij de Commissie. Daarop werd verzoekster                       om inzage te krijgen in bepaalde stukken is afgewezen,
meegedeeld dat haar inschrijving was afgewezen, omdat zij                  nietig te verklaren;
niet voldeed aan de voorwaarde van de geldigheidstermijn van
90 dagen vanaf de publicatie van de aanbesteding.
                                                                      —    alle handelingen in verband met het vergelijkend onder-
Volgens verzoekster bevat deze beschikking een feitelijke                  zoek nietig te verklaren;
onjuistheid. De uiterste datum voor de geldigheid van de
inschrijving, te weten 28 juli 2002, was berekend vanaf de
datum van verstrijken van de aanvankelijke termijn op 29 april        —    althans, alle handelingen en besluiten in verband met het
2002. Dat een tweede inschrijving werd ingediend, na het                   vergelijkend onderzoek die dateren van na de onregel-
corrigendum op de kennisgeving van aanbesteding van de                     matige individuele besluiten van 3 april 2002 en 31 mei
Commissie, doet niet af aan de geldigheid van deze datum,                  2002, en met name de lijst van geslaagden en de op basis
aangezien verzoekster dezelfde inschrijving opnieuw indiende.              van deze lijst genomen benoemingsbesluiten, nietig te
Verzoekster stelt evenwel dat uit de context en andere indicaties          verklaren;
in de inschrijving duidelijk bleek dat de geldigheidsduur
90 dagen was vanaf de nieuwe uiterste datum van 11 juni
2002.
                                                                      —    in elk geval, verweerder te gelasten alle nodige maatrege-
                                                                           len te nemen om verzoekster te herstellen in haar rechten
Bovendien stelt verzoekster, dat de Commissie heeft gehandeld              als geslaagde voor de proeven a, b en c van het betrokken
in strijd met § 19, punt 5, van de instructies voor de                     vergelijkend onderzoek;
inschrijvers, en met de zorgplicht en het evenredigheidsbegin-
sel. Volgens § 19, punt 5, van deze instructies kan de
Commissie van de inschrijvers binnen 24 uur preciseringen             —    bij gebreke hiervan verweerder te veroordelen tot betaling
inzake een inschrijving vragen. Verzoekster stelt dat andere               van schadevergoeding en intresten, op het tijdstip van de
vermeldingen in de inschrijving alsmede de algemene context                instelling van het beroep begroot op 10 389,46 EUR,
twijfels moesten doen ontstaan zodat preciseringen over de                 onder voorbehoud van vermeerdering van dit bedrag;
geldigheidsduur van de inschrijving nodig waren. De Commis-
sie heeft van deze mogelijkheid evenwel geen gebruik gemaakt.
                                                                      —    verweerder te veroordelen tot overlegging van de gecorri-
                                                                           geerde schriftelijke proef c, tot mededeling van de algeme-
                                                                           ne en objectieve beoordelings- en correctiecriteria, tot
                                                                           aanwijzing van de algemeen toegankelijke stukken op
                                                                           basis waarvan de jury de schriftelijke proef c heeft
                                                                           beoordeeld, en tot overlegging van het gemotiveerde
                                                                           juryrapport;
Beroep, op 15 juli 2002 ingesteld door María-Angeles
          Martínez Valls tegen Europees Parlement
                                                                      —    verweerder te verwijzen in de kosten.
                       (Zaak T-214/02)
                       (2002/C 219/56)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 juli 2002 beroep ingesteld tegen Europees
Parlement door María-Angeles Martínez Valls, wonende te               Tot staving van haar beroep stelt verzoekster schending
Brussel, vertegenwoordigd door Georges Vandersanden en                van de motiveringsplicht, van het algemeen beginsel van
Laure Levi, advocaten.                                                transparantie, van het beginsel „patere legem quem ipse feciste”
 ---pagebreak--- 14.9.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 219/25
en van het discriminatieverbod. Volgens verzoekster moest                            Doorhaling van zaak T-124/00 (1)
het Parlement haar inzage verlenen in haar gecorrigeerde
schriftelijke proef en haar in kennis stellen van de door de jury                             (2002/C 219/57)
gehanteerde beoordelingscriteria.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Verzoekster voert verder aan dat de inhoud van de aankon-
diging van het vergelijkend onderzoek niet in acht is genomen          De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht
en dat het Parlement een kennelijke beoordelingsfout heeft             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
begaan. Volgens haar heeft de jury van het vergelijkend                beschikking van 21 juni 2002 de doorhaling in het register
onderzoek te strikte beoordelingscriteria voor de proef vastge-        gelast van zaak T-124/00: Federazione Associazione Imprese
steld.                                                                 Distribuzione (FAID-Federdistribuzione) en andere tegen Com-
                                                                       missie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 192 van 8.7.2000.


title: Zaak T-397/06: Beroep ingesteld op 16 december 2006 — DOW AgroSciences/EAVV

text:
               24.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 42/33

         Beroep ingesteld op 16 december 2006 — DOW AgroSciences/EAVV
   (Zaak T-397/06)
   (2007/C 42/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: DOW AgroSciences Ltd (Hitchin, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem en C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV)
   Conclusies

               —

               het eindrapport van de EAVV met als titel „Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Haloxyfop-R” nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van de omstreden maatregel, en bij tussenarrest te verklaren dat verweerster gehouden is tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden, en dat het bedrag van de schadevergoeding zal worden bepaald door partijen in onderlinge overeenstemming of, bij gebreke van dien, door het Gerecht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten van verzoekster komen overeen met die in zaak T-311/06, FMC Chemical en Arysta Lifesciences/EAVV.


title: Zaak C-418/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 23 juli 2013 — Napolitano e.a./Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte costituzionale (Italië) op 23 juli 2013 — Napolitano e.a./Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca
   (Zaak C-418/13)
   2013/C 313/13
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte costituzionale

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Carla Napolitano, Salvatore Perrella, Gaetano Romano, Donatella Cittadino, Gemma Zangari

      Verwerende partij: Ministero dell’Istruzione, dell’Università e della Ricerca

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet clausule 5, punt 1, van de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is gehecht aan richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen de toepassing van artikel 4, leden 1, laatste zinsnede, en 11, van wet nr. 124 van 3 mei 1999 houdende vaststelling van spoedmaatregelen voor het onderwijspersoneel, die de waarnemingsovereenkomsten voor de duur van een schooljaar voor posten „die uiterlijk 31 december daadwerkelijk vacant en beschikbaar zijn” regelen met de bepaling dat „in afwachting van vergelijkende onderzoeken voor de aanwerving van onderwijzend personeel in vaste dienst” leerkrachten op waarnemingsovereenkomsten voor de duur van een schooljaar worden aangesteld, wanneer op grond van deze bepaling gebruik kan worden gemaakt van overeenkomsten voor bepaalde tijd zonder dat een zekere termijn wordt gegeven voor vergelijkende onderzoeken en zonder dat recht op vergoeding van de schade bestaat?

               2.

               Zijn de organisatorische behoeften van het Italiaanse onderwijssysteem, zoals hierboven aangegeven, objectieve redenen in de zin van clausule 5, punt 1, van richtlijn 1999/70/EG van 28 juni 1999, zodat een regeling als de Italiaanse voor de aanstelling van personeel in het onderwijs voor bepaalde tijd, waarin geen vergoeding van de schade is voorzien, verenigbaar is met het recht van de Europese Unie?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).