title: Zaak C-192/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 april 2017 — Cobra SpA/Ministero dello Sviluppo Economico

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 13 april 2017 — Cobra SpA/Ministero dello Sviluppo Economico
   (Zaak C-192/17)
   (2017/C 231/09)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cobra SpA

      Verwerende partij: Ministero dello Sviluppo Economico

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet richtlijn 1999/5/EG (1) aldus worden uitgelegd dat de fabrikant die gebruik maakt van de procedure van bijlage III, lid 2, van die richtlijn, wanneer de uit te voeren essentiële radiotestreeks in geharmoniseerde normen is vastgelegd, zich tot een aangemelde instantie moet richten en bij de CE-markering (die ervan getuigt dat is voldaan aan de in die richtlijn gestelde essentiële eisen) het identificatienummer van die aangemelde instantie moet vermelden?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord en de fabrikant — na gebruik te hebben gemaakt van de procedure van bijlage III, lid 2, van die richtlijn, wanneer de uit te voeren essentiële radiotestreeks in geharmoniseerde normen is vastgelegd — zich niettemin uit eigen beweging tot een aangemelde instantie heeft gericht met het verzoek voornoemde testreeksen te bevestigen, moet hij dan bij de CE-markering, die ervan getuigt dat is voldaan aan de in richtlijn 1999/5/EG gestelde essentiële eisen, het identificatienummer van de aangemelde instantie vermelden?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord en de fabrikant — na gebruik te hebben gemaakt van de procedure van bijlage III, lid 2, van die richtlijn, wanneer de uit te voeren essentiële radiotestreeks in geharmoniseerde normen is vastgelegd, en na zich vervolgens niettemin uit eigen beweging tot een aangemelde instantie te hebben gericht met het verzoek voornoemde testreeksen te bevestigen — uit eigen beweging bij het product het identificatienummer van de aangemelde instantie heeft vermeld, moet hij dan het identificatienummer van die instantie ook aanbrengen op het product en de bijbehorende verpakking?

      (1)  Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 1999 betreffende radioapparatuur en telecommunicatie-eindapparatuur en de wederzijdse erkenning van hun conformiteit (PB L 91, blz. 10).


title: Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. J. Leemkuil tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-54/97)

text:
10 . 5 . 97             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 142/25
     derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van              Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door B. J. G. Oude
     af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                Kotte tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
     ning;                                                                              de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-53/97)
b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                                ( 97/C 142/52 )
     geding.
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
met die in zaak T-50/97 ( ] ).                                         de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen door B. J. G. Oude Kotte, te
(') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                           Fleringen (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij
                                                                       nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
                                                                       van Oers, advocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen
                                                                       hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
                                                                       avenue Guillaume 62 .
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door P. J. M. Biermans               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                    Europese Gemeenschappen                            a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                            aan verzoeker van een bedrag groot 279 389 Fl ., ver
                          ( Zaak T-52/97)                                   meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
                            ( 97/C 142/51 )                                 vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                                                                            ning;
                      (Procestaai: Nederlands)
                                                                            Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                      justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                         45 349 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
Europese Gemeenschappen door P. J. M. Biermans, te Her                     passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
kenbosch ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij                    derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van
nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.                       af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele
van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen                     voldoening;
hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
avenue Guillaume 62 .                                                  b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                            geding.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Middelen en voornaamste argumenten
 a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling               De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
      aan verzoeker van een bedrag groot 60 863 Fl ., ver             met die in zaak T-50/97 ( M.
      meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe             (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad .
      ning;
      Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
      aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
      justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
      22 390 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe      Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door H. J. Leemkuil
      passing van Verordening ( EEG) nr. 2187/93 ), vermeer           tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
      derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom                                      Europese Gemeenschappen
      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                                        ( Zaak T-54/97)
      ning;
                                                                                ( 97/C 142/53 )
 b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het                                      (Procestaai: Nederlands)
      geding.
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
 Middelen en voornaamste argumenten                                     meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                        de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                    Europese Gemeenschappen door H. J. Leemkuil , te Win
 met die in zaak T-50/97 (').                                           terswijk Miste (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H.
                                                                        Pijnacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
 (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.                           van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen
                                                                        hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
                                                                        avenue Guillaume 62 .
 ---pagebreak--- Nr. C 142/26            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 10 . 5 . 97
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
                                                                            geding.
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
     aan verzoeker van een bedrag groot 330 626 Fl ., ver             Middelen en voornaamste argumenten
     meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
     ning;                                                             De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak T-50/97 ( ] ).
     Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
     aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede             (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.
     justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
     57 698 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
     passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
     derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
     ning;                                                             Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door W. C. G. M.
                                                                       Stoffelen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie
b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het                                van de Europese Gemeenschappen
     geding.
                                                                                ( Zaak T-56/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                                 97/C 142/55
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                                         (Procestaai: Nederlands)
met die in zaak T-50/97 (').
(') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad .                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                       meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                       de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen door W. C. G. M. Stoffelen, te
                                                                       Ottersum ( Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pij
                                                                       nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.
Beroep, op 6 maart 1997 ingesteld door C. H. L. Wijnen                 van Oers, advocaat te 's-Gravenhage, domicilie gekozen
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                    hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,
                    Europese Gemeenschappen                            avenue Guillaume 62 .
                          ( Zaak T-55/97)
                            ( 97/C 142/54 )
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                     (Procestaai: Nederlands)                          a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
                                                                            aan verzoeker van een bedrag groot 313 437 Fl ., ver
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                       meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
meenschappen is op 6 maart 1997 beroep ingesteld tegen                      vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                         ning;
Europese Gemeenschappen door C. H. L. Wijnen, te
Maasbree (Nederland ), vertegenwoordigd door E. H. Pi) -                    Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
nacker Hordijk, advocaat te Amsterdam, en M. T. P. J.                       aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
van Oers, advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen                     justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
hebbende te Luxemburg bij L. Frieden, advocaat aldaar,                      122 738 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de
avenue Guillaume 62 .
                                                                            toepassing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), ver
                                                                            meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                           vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe
                                                                            ning;
a ) Primair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
     aan verzoeker van een bedrag groot 234 230 Fl ., ver
     meerderd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom               b ) De Gemeenschap te veroordelen in de kosten van het
     vanaf 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele voldoe                  geding.
     ning;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
     Subsidiair: de Gemeenschap te veroordelen tot betaling
     aan verzoeker van een bedrag dat het Gerecht in goede
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
     justitie zal vermenen te behoren, doch ten minste groot
                                                                       met die in zaak T-50/97 (').
     97 506 Fl . ( d.w.z. het bedrag dat voortvloeit uit de toe
     passing van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93 ), vermeer
     derd met rente ad 8 % per jaar over de hoofdsom van              (') Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.
     af 19 mei 1992 tot aan de dag der algehele
    voldoening;


title: Arrest van het Hof van 26 november 2002 in zaak C-100/01 (verzoek van de Conseil d'État om een prejudiciële beslissing): Ministre de l'Intérieur tegen Aitor Oteiza Olazabal ("Vrĳ verkeer van personen — Beperkingen — Openbare orde — Politiemaatregelen waarbĳ recht van verblĳf van onderdaan van andere lidstaat tot deel van nationaal grondgebied wordt beperkt")

text:
11.1.2003                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                  C 7/5
Groep NV, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging                 en de volksgezondheid (PB 1964, 56, blz. 850), heeft het Hof,
van artikel 5, lid 5, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de           samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van                     J.-P. Puissochet, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-
het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het            ten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen,                    (rapporteur), V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von
president van de Tweede kamer, waarnemend voor de presi-                    Bahr en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal:
dent van de Zesde kamer, V. Skouris, F. Macken (rapporteur),                A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, administrateur, op 26 no-
N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-                   vember 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, hoofdad-            volgt:
ministrateur, op 21 november 2002 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                         Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) noch de
                                                                            bepalingen van afgeleid recht ter uitvoering van het vrije verkeer van
Artikel 5, lid 5, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de               werknemers verzetten zich ertegen dat een lidstaat jegens een
Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                 migrerende werknemer die onderdaan is van een andere lidstaat,
merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat een              administratieve politiemaatregelen neemt waarbij het recht van
lidstaat, indien hij dit wil, onder de door hem vastgestelde voorwaar-      verblijf van deze werknemer tot een deel van het nationale grondgebied
den een merk mag beschermen tegen het gebruik van een teken,                wordt beperkt, mits
anders dan ter onderscheiding van waren of diensten, wanneer door
het gebruik van dit teken zonder geldige reden ongerechtvaardigd            —      op diens individueel gedrag gebaseerde redenen van openbare
voordeel getrokken wordt uit of afbreuk wordt gedaan aan het                       orde of openbare veiligheid dit rechtvaardigen,
onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk.
                                                                            —      deze redenen, wanneer een gedeeltelijke beperking niet mogelijk
                                                                                is, wegens de ernst ervan, slechts tot een verblijfsverbod voor of
( 1) PB C 79 van 10.3.2001.                                                        een verwijdering van het gehele nationale grondgebied kunnen
                                                                                leiden,
                                                                            —      het gedrag dat de betrokken lidstaat beoogt te voorkomen, indien
                                                                                het bij zijn eigen onderdanen wordt vastgesteld, aanleiding geeft
                                                                                tot repressieve maatregelen of tot andere daadwerkelijke, op
                                                                                bestrijding ervan gerichte maatregelen.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                            (1 ) PB C 108 van 7.4.2001.
                      van 26 november 2002
in zaak C-100/01 (verzoek van de Conseil d’État om een
prejudiciële beslissing): Ministre de l’Intérieur tegen Aitor
                          Oteiza Olazabal ( 1)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(„Vrij verkeer van personen — Beperkingen — Openbare
orde — Politiemaatregelen waarbij recht van verblijf van
                                                                                (Zesde kamer)
onderdaan van andere lidstaat tot deel van nationaal grond-
                       gebied wordt beperkt”)
                                                                                van 26 november 2002
                             (2003/C 7/08)
                                                                            in zaak C-202/01: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            („Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  vogelstand — Aanwijzing als speciale beschermingszones —
                           dentie van het Hof)                                                        Plaine des Maures”)
                                                                                (2003/C 7/09)
In zaak C-100/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van de Conseil d’État (Frankrijk), in                                          (Procestaal: Frans)
het aldaar aanhangige geding tussen Ministre de l’Intérieur en
Aitor Oteiza Olazabal, om een prejudiciële beslissing over de               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
uitlegging van de artikelen 6, 8 A en 48 EG-Verdrag (thans, na                                          dentie van het Hof)
wijziging, de artikelen 12 EG, 18 EG en 39 EG) en richtlijn 64/
221/EEG van de Raad van 25 februari 1964 voor de coördina-
tie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatrege-
len ten aanzien van verplaatsing en verblijf, die gerechtvaardigd           In zaak C-202/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid                pen (gemachtigden: G. Valero Jordana en J. Adda) tegen


title: Zaak T-369/05: Beroep ingesteld op  23 september 2005  — Koninkrijk Spanje/Commissie

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/35

         Beroep ingesteld op 23 september 2005 — Koninkrijk Spanje/Commissie
   (Zaak T-369/05)
   (2005/C 296/72)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Koninkrijk Spanje [vertegenwoordiger(s): F. Díez Moreno]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietigverklaring van beschikking 2005/555/2685 van de Commissie van 15 juli 2005 voorzover die betrekking heeft op de op Spanje toegepaste financiële correcties in verband met de omschakeling en de herstructurering van wijngaarden en de maatregelen ter verbetering van de honingproductie en –verkoop, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is gericht tegen beschikking 2005/555/EG van de Commissie van 15 juli 2005 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het EOGFL, afdeling Garantie, hebben verricht. Bij de in deze beschikking vervatte uitsluitingen worden ten overstaan van het Koninkrijk Spanje financiële correcties voor de sectoren groenten en fruit, zuivelproducten, openbare opslag, wijn en tabak, dierpremies en honing opgenomen.
   Het onderhavige beroep ziet uitsluitend op de correcties met betrekking tot de voor inkomensverlies in de wijnbouwsector uitbetaalde schadevergoedingen (4 790 799, 61 EUR) en het meerekenen van de BTW in de honingsector voor financiering door het EOGFL (58 315, 34 EUR). De verzoekende Staat is van mening dat de Commissie uitgaat van een restrictieve toepassing van verordening (EG) nr. 1493/1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (1). Deze Staat voldoet ook niet aan het BTW-stelsel op het gebied van de verbetering van de honingproductie en –verkoop.
   De Spaanse autoriteiten zijn van mening

               —

               dat het inkomensverlies geen verband houdt met het rooien maar met het aanplanten zelf, en

               —

               dat de zienswijze van de Commissie, dat de BTW niet als een interventie ter regulering van de markten kan worden beschouwd en bijgevolg niet door het EOGFL, afdeling Garantie, kan worden gefinancierd, geen enkele rechtsgrondslag heeft.

      (1)  PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1.


title: Zaak T-381/09: Beroep ingesteld op 25 september 2009 — RWE Transgas/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/22

         Beroep ingesteld op 25 september 2009 — RWE Transgas/Commissie
   (Zaak T-381/09)
   2009/C 297/33
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: RWE Transgas a.s. (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordigers: W. Deselaers, D. Seeliger en S. Einhaus, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               punt 89, sub a, derde zin, van beschikking C(2009) 4694 van de Commissie van 12 juni 2009 nietig verklaren, voor zover krachtens deze beschikking boekingen van verzoekster en Gazprom als één geheel moeten worden gezien en samen de 50 % niet mogen overschrijden, zolang tussen hen wezenlijke langetermijngasleveringscontracten bestaan;

               —

               subsidiair, de beschikking in haar geheel nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster, importeur van gas in de Tsjechische Republiek, komt op tegen een door de Commissie aan de Duitse energietoezichthouder, de Bundesnetzagentur, gezonden brief van 12 juni 2009, waarin de Commissie de Bundesnetzagentur verzoekt de krachtens artikel 22 van richtlijn 2003/55/EG (1) aan verzoekster verleende ontheffing voor de geplande gasleiding genaamd Ostseepipeline-Anbindungsleitung (Oostzee-gasleiding; hierna: „OPAL”) in bepaalde opzichten te wijzigen. Verzoekster bekritiseert dat een van de door de Commissie opgelegde verplichtingen ertoe leidt dat de toegang van verzoekster tot de transport-/exitcapaciteiten van OPAL in de Tsjechische Republiek wordt beperkt, respectievelijk verhinderd.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster in de eerste plaats aan dat verweerster haar recht van hoor en wederhoor heeft geschonden, aangezien zij haar geen gelegenheid heeft geboden om haar standpunt ten aanzien van de aan haar opgelegde verplichting kenbaar te maken voordat deze werd vastgesteld.
   Ten tweede wordt betoogd dat verweerster verzoeksters recht op toegang tot documenten heeft geschonden, aangezien zij haar geen gelegenheid heeft geboden tot inzage in de documenten van het dossier.
   Ten slotte bekritiseert verzoekster dat verweerster artikel 22, lid 4, van richtlijn 2003/55/EG onjuist heeft toegepast, alsmede het evenredigheidsbeginsel, het gelijkheidsbeginsel en de motiveringsplicht (artikel 253 EG) heeft geschonden.

      (1)  Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van richtlijn 98/30/EG (PB L 176, blz. 57).


title: Zaak T-43/02: Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Jungbunzlauer AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 97/16                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   20.4.2002
Verweerster constateert ook het bestaan van een tweede                Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Jungbunzlauer
kartelafspraak voor de onder de merken van distributeurs               AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
verkochte bieren, gesloten tussen Interbrew, Alken-Maes,
Haacht en Martens, strekkende tot verdeling van de markt en
onderlinge afstemming van de prijzen. Voor dit tweede kartel                                    (Zaak T-43/02)
veroordeelt de beschikking verzoekster niet voor het handelen
van haar voormalige dochtermaatschappij, omdat zij daarbij
niet was betrokken.                                                                             (2002/C 97/30)
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoekster vecht de constateringen die aan de bestreden
beschikking ten grondslag liggen, niet aan. Voor haar vorderin-
gen voert zij de volgende middelen en voornaamste argumen-
ten aan:
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    De Commissie heeft gehandeld in strijd met het evenredig-        schappen is op 25 februari 2002 beroep ingesteld tegen
     heidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling,           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Jungbunz-
     door een „basisbedrag” voor de boete aan te houden van           lauer AG, Bazel (Zwitserland), vertegenwoordigd door R. Bech-
     25 miljoen euro.                                                 told, M. Karl en U. Soltész, advocaten.
—    De beschikking is feitelijk niet gegrond, waar zij consta-
     teert dat de inbreuk heeft geduurd van 28 januari 1993           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     tot 28 januari 1998. Hierbij heeft de Commissie een veel
     te hoge vermenigvuldigingsfactor op het boetebedrag              —     de beschikking van de Commissie van 5 december 2001
     toegepast.                                                             nietig te verklaren (zaak COMP/E-1/36.604 — citroen-
                                                                            zuur);
—    De beschikking is niet gegrond waar zij constateert dat
     verzoekster druk zou hebben uitgeoefend om Interbrew
                                                                      —     subsidiair de bij artikel 3 van die beschikking opgelegde
     te dwingen aan het kartel mee te werken.
                                                                            boete te verminderen;
—    De beschikking is feitelijk en juridisch niet gegrond, waar
     zij de boete verhoogt wegens het feit dat verzoekster            —     verweerster in de kosten te verwijzen.
     reeds tweemaal eerder is veroordeeld. Op dit punt heeft
     de Commissie inbreuk gemaakt op de beginselen „nulla
     poena sine lege”, „non bis in idem”, en het beginsel van
     rechtszekerheid.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
—    De beschikking is feitelijk en juridisch niet gegrond,
     omdat zij de boete slechts met 10 % vermindert wegens
     verzachtende omstandigheden. De beschikking heeft im-            Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie
     mers de invloed van de prijscontroleregelingen en de             van 5 december 2001 (zaak COMP/E-1/36.604 — citroen-
     traditie van onderlinge afstemming in de brouwerijsector         zuur) waarbij de Commissie heeft vastgesteld dat verzoekster
     niet in aanmerking willen nemen, het feit dat het kartel         en vier andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op
     op de markt geen effect heeft gehad, de afhankelijkheid          artikel 81, lid 1, EG en artikel 53, lid 1, EER-overeenkomst,
     van Alken-Maes tegenover de machtspositie van Inter-             door mede te werken aan een duurzame afspraak en onderling
     brew, de financiële moeilijkheden van Alken-Maes en de           afgestemde gedragingen in de citroenzuursector. Aan verzoek-
     crisissituatie in die periode.                                   ster werd een boete opgelegd van 17,64 miljoen EUR.
—    De beschikking is feitelijk en juridisch niet gegrond, waar
     zij concludeert dat verzoekster de tegen haar ingebrachte        Ten eerste betoogt verzoekster dat de beschikking aan de
     feiten heeft ontkend. Uit dien hoofde komt verzoekster           verkeerde adressaat is gericht. De beschikking had moeten zijn
     een aanzienlijke vermindering van de boete toe.                  gericht tegen Jungbunzlauer GesmbH, een zustervennootschap
                                                                      van verzoekster.
Verzoekster stelt eveneens schending van het recht van
verweer, en van de op de Commissie rustende motiverings-              Verzoekster voert aan dat de Commissie de feitelijke effecten
plicht.                                                               op de markt niet afdoende heeft uiteengezet, en dat zij niet ten
                                                                      gunste van verzoekster rekening heeft willen houden met het
                                                                      feit dat Jungbunzlauer GmbH in het kartel een afzonderlijke
                                                                      rol heeft gespeeld.
 ---pagebreak--- 20.4.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 97/17
Voorts betoogt verzoekster dat de Commissie bij de vaststelling          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
van de geldboete niet naar de grootte van de betrokken
onderneming heeft gekeken, en dat zij verzoekster in de zaken
„citroenzuur” en „natriumgluconaat” (1) twee afzonderlijke ge-           —      nietig te verklaren beschikking C(2001)3693 def. [in zaak
ldboeten heeft opgelegd, hoewel de beide producten tot de                       COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) — bankkosten voor de
gelijke productfamilie behoren, en er alle grond was voor                       omwisseling van valuta uit de eurozone — Duitsland]
een gezamenlijke behandeling. Verzoekster noemt de haar                         van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van
opgelegde boete onevenredig hoog, en stelt dat de Commissie                     11 december 2001, voorzover zij verzoekster betreft;
de limiet van 10 % ingevolge artikel 15, lid 2, van verordening
nr. 17/62 in vergelijkbare situaties op verschillende wijze heeft
                                                                         —      subsidiair, de verzoekster opgelegde geldboete in te
toegepast, waardoor verzoekster zich ernstig voelt benadeeld.
                                                                                trekken of, meer subsidiair, te verlagen;
Een en ander is in strijd met het evenredigheidsbeginsel, de
richtlijnen van de Commissie en met haar eigen praktijk.
Bovendien leidt deze methode tot benadeling van kleinere en              —      de Commissie te verwijzen in de kosten.
middelgrote ondernemingen en is daarom in strijd met het
beginsel van gelijke behandeling en het beginsel van individuele
boetevaststelling.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Voorts voert verzoekster aan dat de Commissie er bij de
boetevaststelling geen rekening mee heeft willen houden dat
wegens dezelfde feiten reeds in de Verenigde Staten en Canada
boetes zijn opgelegd, hetgeen een beoordelingsfout oplevert.             Verzoekster komt op tegen beschikking C(2001)3693 def. van
                                                                         11 december 2001 in een procedure krachtens artikel 81 EG-
                                                                         Verdrag betreffende zaak COMP/E-1/37.919 (ex 37.391) —
Ten slotte betoogt verzoekster dat haar recht van hoor en                bankkosten voor de omwisseling van valuta uit de eurozone
wederhoor is geschonden aangezien de Commissie haar geen                 — Duitsland.
inzage heeft gegeven in het volledige onderzoeksdossier. Door
de lange duur van de procedure is de wettige groei van de
onderneming bovendien in haar eigen nadeel verkeerd, omdat
daardoor ook de mogelijke grondslag voor het boetebedrag is              De bestreden beschikking van de Commissie van 11 december
vergroot. Bovendien heeft verzoekster door de trage behande-             2001, die op 19 december 2001 te Hamburg (Duitsland) is
ling van de procedure te maken gekregen met de nieuwe,                   betekend, vormt een schending van het recht.
aanzienlijk strengere boetepraktijk van de Commissie.
(1) Zie de beschikking van de Commissie C(2001)2931 def. van             Zij is een schending van het EG-Verdrag en van de ter
    2 oktober 2001, die in zaak T-312/01 (Jungbunzlauer/Commissie,       uitvoering daarvan toe te passen rechtsvoorschriften (ar-
    nog niet gepubliceerd) door verzoekster wordt aangevochten.          tikel 230, tweede alinea, EG), en moet op deze grond nietig
                                                                         worden verklaard. De Commissie baseert haar beschikking op
                                                                         irrelevante feiten. Verzoekster heeft slechts toevallig aan de
                                                                         litigieuze bijeenkomst van wisselhandelaren op 15 oktober
                                                                         1997 deelgenomen. Deze bijeenkomst voldoet niet aan de
                                                                         voorwaarden voor een mededingingsbeperkende afspraak in
                                                                         de zin van artikel 81 EG-Verdrag.
Beroep, op 28 februari 2002 ingesteld door Vereins-
und Westbank AG tegen Commissie van de Europese
                                                                         Waar de Commissie tot de tegenovergestelde conclusie komt,
                        Gemeenschappen
                                                                         is zulks gebaseerd op een ontoereikend en partijdig onderzoek
                                                                         van de feiten en op een zeer gebrekkige beoordeling van het
                           (Zaak T-54/02)                                bewijsmateriaal.
                           (2002/C 97/31)
                                                                         De administratieve procedure voldeed niet aan de eisen van
                                                                         het gemeenschapsrecht, nu sprake is van schending van
                          (Procestaal: Duits)                            verzoeksters recht van verdediging, van haar recht van hoor
                                                                         en wederhoor, en van haar recht op inzage van de stukken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 februari 2002 beroep ingesteld tegen                   Verder zijn bij de totstandkoming van de beschikking wezenlij-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vereins-                   ke vormvoorschriften in de zin van artikel 230, tweede alinea,
und Westbank AG, Hamburg, vertegenwoordigd door                          EG geschonden; meer in het bijzonder heeft verweerster de
J. L. Schulte, M. Ewen en A. Neus, advocaten.                            beschikking niet naar behoren met redenen omkleed.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 12 september 1996 in zaak C-278/94: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming - Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit - Kinderen van migrerende werknemers - Sociale voordelen - Jonge werknemers op zoek naar eerste dienstbetrekking - Toegang tot speciale werkgelegenheidsprogramma's)

text:
Nr . C 354/4            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23 . 11 . 96
                   ARREST VAN HET HOF                                       uitgegaan van het bedrag van de krachtens de betrokken
                          ( Vijfde Kamer )                                  wettelijke regeling betaalde premies, en dat het aldus
                                                                            berekende theoretische uitkeringsbedrag naar behoren
                     van 12 september 1996                                  moet worden aangepast en verhoogd alsof de betrok
in zaak C-251 /94 ( verzoek van het Tribunal Superior de                    kene zijn werkzaamheden onder dezelfde voorwaarden
Justicia de la Comunidad Autónoma del Pais Vasco om een                     in de betrokken Lid-Staat had voortgezet.
prejudiciële beslissing ): E. Lafuente Nieto tegen Instituto
Nacional de la Seguridad Social ( INSS ) en Tesorería General          3 . Artikel 46, lid 2, onder c), van Verordening (EEG)
                de la Seguridad Social ( TGSS )(')                          nr. 1408/71 ziet niet op de berekening van invaliditeits
(Sociale zekerheid — Invaliditeit — Artikelen 46 en 47 van                  uitkeringen volgens een stelsel als voorzien in de Spaanse
 Verordening (EEG) nr. 1408/71 — Berekening van uitke                      wetgeving, volgens hetwelk het bedrag van de uitkerin
                                ringen)                                     gen onafhankelijk is van de duur van de verzekerings
                            ( 96/C 354/06 )                                 tijdvakken.
                        (Procestaai: Spaans)                           (') PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-251 /94, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal Supe                                   ARREST VAN HET HOF
rior de Justicia de la Comunidad Autónoma del Pais Vasco
( Spanje ) in het aldaar aanhangig geding tussen E. Lafuente                                    ( Vijfde Kamer )
Nieto en Instituto Nacional de la Seguridad Social ( INSS ) en                              van 12 september 1996
Tesoreria General de la Seguridad Social ( TGSS ), om een              in zaak C-278/94 : Commissie van de Europese Gemeen
prejudiciële beslissing over de uitlegging en de geldigheid                          schappen tegen Koninkrijk België ( 1 )
van artikel 47 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 1408/71
van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van             (Niet-nakoming — Indirecte discriminatie op grond van
de sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan             nationaliteit — Kinderen van migrerende werknemers —
digen , alsmede op hun gezinsleden , die zich binnen de                Sociale voordelen —Jonge werknemers op zoek naar eerste
Gemeenschap verplaatsen , zoals gewijzigd en bijgewerkt bij            dienstbetrekking — Toegang tot speciale werkgelegenheids
Verordening ( EEG ) nr . 2001 /83 van de Raad ( PB 1983 ,                                        programma 's)
L 230, blz . 6 ), en aangepast bij bijlage I, deel VIII, van de                                   1 96/C 354/07 )
Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor het
Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de aanpas
                                                                                (Procestaai: Erans)
sing van de Verdragen ( PB 1985 , L 302 , blz . 170 ), alsmede
over de uitlegging van artikel 46 , lid 2 , van die verordening,
heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt :               ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puissochet ( rappor                           de Jurisprudentie van het Hof)
teur ), P. Jann , L. Sevón en M. Wathelet, rechters ; advocaat
generaal : A. La Pergola ; griffier : L. Hewlett, administrateur,      In zaak C-278/94 , Commissie van de Europese Gemeen
op 12 september 1996 een arrest gewezen waarvan het                    schappen ( gemachtigde : M. Wolfcarius ) tegen Koninkrijk
dictum luidt als volgt:
                                                                       België ( gemachtigden : J. Devadder en C. Denève ), betref
                                                                       fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen , dat het
 1 . Artikel 47, lid 1 , onder e), van Verordening (EEG)               Koninkrijk België , door enerzijds te bepalen, dat jonge
     nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende              werknemers op zoek naar een eerste dienstbetrekking
     de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op              slechts voor wachtuitkeringen in aanmerking komen wan
     werknemers en zelfstandigen , alsmede op hun gezinsle            neer zij hun studies van de secundaire cyclus voleindigd
     den , die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen , zoals          hebben aan een door de Belgische Staat ( of één van zijn
     gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG)                     gemeenschappen ) gesubsidieerde of erkende onderwijsin
     nr. 2001 /83 van de Raad, en aangepast bij bijlage I,             stelling, en door anderzijds tegelijkertijd de werkgevers aan
     deel VIII, van de Akte betreffende de toetredingsvoor            te sporen de ontvangers van die werkloosheidsuitkeringen
     waarden voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese                in dienst te nemen , door te bepalen , dat de Staat in dat geval
     Republiek en de aanpassing van de Verdragen , ziet op             de lonen en sociale bijdragen voor die werknemers ten laste
     een stelsel zoals voorzien in de Spaanse wettelijke               zal nemen wanneer het gaat om uitkeringsgerechtigde
     regeling, dat voor de berekening van invaliditeitsuitke          volledig werklozen , de krachtens artikel 48 EG-Verdrag en
     ringen uitgaat van een gemiddelde bijdrage.                       de artikelen 3 en 7 van Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 van
                                                                       de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer
 2 . Artikel 47, lid 1 , onder e), van Verordening (EEG)               van werknemers binnen de Gemeenschap ( PB 1968 , L 257,
     nr. 1 408/7 1 , uitgelegd overeenkomstig het oogmerk van          blz . 2 ), op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ,
     artikel 51 EEG-Verdrag, thans EG-Verdrag, houdt in                heeft het Hof ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt:
     dat in een situatie als die van het hoofdgeding, voor de          D. A. O. Edward , kamerpresident, J.-P . Puissochet, C.
     berekening van de gemiddelde bijdrage alleen wordt                 Gulmann , P. Jann ( rapporteur ) en L. Sevón , rechters ;
 ---pagebreak--- 23 . 11 . 96         INL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 354/5
advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier : H.             Fennelly; griffier : R. Grass, op 12 september 1996 een arrest
von Holstein, adjunct-griffier, op 12 september 1996 een              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
                                                                      De artikelen 5 en 189, derde alinea, EG-Verdrag moeten
1 . Door voor de toekenning van wachtuitkeringen de                   aldus worden uitgelegd, dat zij een Eid-Staat niet verbieden
     voorwaarde te stellen, dat kinderen ten laste van in             te voorzien in strafsancties teneinde de nakoming te
     België woonachtige migrerende werknemers uit andere              verzekeren van de verplichtingen opgelegd door Richtlijn
     Eid-Staten hun studies van de secundaire cyclus aan een          91 /1 56/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging
     door de Belgische Staat of een van zijn gemeenschappen           van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, mits die
     gesubsidieerde of erkende onderwijsinstelling hebben             sancties even zwaar zijn als die welke gelden voor vergelijk
     voleindigd, is bet Koninkrijk België de krachtens arti          bare, even ernstige overtredingen van het nationale recht, en
     kel 48 EG-Verdrag en artikel 7 van Verordening (EEG)             in ieder geval doeltreffend, evenredig en afschrikkend
     nr.   1612 /68 van de Raad van           IS oktober 1968         zijn .
     betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de
     Gemeenschap , op hem rustende verplichtingen niet                (') PB nr . C 1 19 van 13 . 5 . 1995 ,
     nagekomen .                                                            PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 ,
                                                                            PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 ,
2 . Het beroep wordt voor het overige verworpen.                            PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
3 . Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.
(') PB nr . C 351 van 10 . 12 . 1994 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                                                                                van 17 september 1996
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                      in de gevoegde zaken C-246/94 , C-247/94 , C-248/94 en
                         ( Eerste Kamer )                             C-249/94 ( verzoek van de Corte suprema di Cassazione om
                    van 12 september 1996                             een prejudiciële beslissing ): Cooperativa Agricola Zootec
                                                                      nica S. Antonio e . a. tegen Amministrazione delle Finanze
in de gevoegde zaken C-58/95 , C-75 /95 , C-112/95 ,                                                dello Stato (')
C-l 19/95 , C-123/95 , C-135 /95 , C-140/95 , C-141 /95 ,
C-154/95 en C-157/95 ( verzoeken om prejudiciële beslis               ( Verordeningen (EEG) nr. 612/77 en (EEG) nr. 1384/77
sing van de Pretura circondariale di Roma, sezione distacca           van de Commissie — Bijzondere invoerregeling voor
ta di Tivoli en sezione distaccata di Castelnuovo di Porto ), in       bepaalde jonge mannelijke mestrunderen — Richtlijn 79/
de aldaar dienende strafzaken tegen S. Gallotti , R. Censi ,                                 623/EEG van de Raad)
G. Salmaggi , S. Pasquire, M. Zappone, F. Segna e. a.,                                              ( 96/C 354/09 )
  C. Cervetti , M. Gasbarri , I. Narducci en F. Smaldone (')
 (Harmonisatie van wetgevingen — Afvalstoffen — Richtlijn                                     (Procestaai: Italiaans)
                            91/156/EEG)
                                                                       ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                           ( 96/C 354/08 )                                               de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                       In de gevoegde zaken C-246/94 , C-247/94 , C-248/94 en
                                                                       C-249/94 , betreffende een verzoek aan het Hof krachtens
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in        artikel 177 EG-Verdrag van de Corte suprema di Cassa
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        zione in de aldaar aanhangige gedingen tussen Cooperativa
                                                                       Agricola Zootecnica S. Antonio e.a . en Amministrazione
 In de gevoegde zaken C-58/95 , C-75/95 , C-l 12/95 , C               delle Finanze dello Stato, om een prejudiciële beslissing over
 119 /95 , C-l 23 /95 , C-135 /95 , C-140/95 , C-141 /95 , C          de uitlegging van Richtlijn 79/623/EEG van de Raad van
 154/95 en C-l 57/95 , betreffende verzoeken aan het Hof               25 juni 1979 inzake de harmonisatie van de wettelijke en
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda             bestuursrechtelijke bepalingen op het gebied van de doua
 riale di Roma , sezione distaccata di Tivoli en sezione               neschuld ( PB 1979, L 179 , blz . 31 ), en van Verordening
 distaccata di Castelnuovo di Porto ( Italië ), in de aldaar           ( EEG ) nr . 612/77 van de Commissie van 24 maart 1977 tot
 dienende strafzaken tegen S. Gallotti , R. Censi , G. Salmaggi ,      vaststelling van de uitvoeringsbepalingen van de bijzondere
 S. Pasquire, M. Zappone , F. Segna e.a ., C. Cervetti , M.            invoerregeling voor bepaalde jonge mannelijke mestrunde
 Gasbarri , I. Narducci en F. Smaldone , om een prejudiciële           ren ( PB 1 977, L 77, blz . 18 ), zoals gewijzigd bij Verordening
 beslissing over de uitlegging van Richtlijn 91 / 156/EEG van           ( EEG ) nr. 1384/77 van de Commissie van 27 juni 1977 ( PB
 de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn                  1977, L 157, blz . 16 ), en over de geldigheid van Verordening
 75/442/EEG betreffende afvalstoffen ( PB 1991 , L 78 ,                 ( EEG ) nr . 1 121 /87 van de Commissie van 23 april 1987 tot
 blz . 32 ), heeft het Hof ( Eerste Kamer ), samengesteld als          wijziging van de Verordeningen ( EEG ) nr . 6 1 2/77 en ( EEG )
 volgt : D. A. O. Edward , kamerpresident, L. Sevón ( rappor           nr . 1136/79 ten aanzien van het vrijgeven van de zekerheid
 teur ) en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : N.                in het kader van bepaalde bijzondere invoerregelingen in de


title: Zaak T-243/09: Beroep ingesteld op 18 juni 2009 — Fedecom/Commissie

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/43

         Beroep ingesteld op 18 juni 2009 — Fedecom/Commissie
   (Zaak T-243/09)
   2009/C 205/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération de l’Organisation Economique Fruits et Légumes (Fedecom) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Galvez, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren op grond van artikel 230, vierde alinea, EG-Verdrag;

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2009) 203 def. van de Commissie van 28 januari 2009 (1) waarbij de Commissie de staatssteun die Frankrijk in het kader van „noodplannen” aan producenten van groenten en fruit heeft verleend om de commercialisering van in Frankrijk geoogste landbouwproducten te vergemakkelijken, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt heeft verklaard en de Franse Republiek heeft gelast de betrokken steun terug te vorderen.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan:

               —

               schending van het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, EG, nu de Commissie heeft geoordeeld dat de bijdragen die door de producenten in het kader van de noodplannen op vrijwillige basis zijn betaald („parts professionnelles”) overheidsmiddelen vormen;

               —

               schending van artikel 87, lid 3, EG, nu de Commissie zonder elk noodplan grondig te analyseren, heeft geoordeeld dat de in het kader van de noodplannen uitgevoerde maatregelen onverenigbaar waren met de gemeenschappelijke markt;

               —

               schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen, daar het stilzitten van de Commissie gedurende een periode van tien jaar, terwijl zij zeker op de hoogte was van het bestaan van de noodplannen, bij de producenten het vertrouwen heeft gewekt dat de noodplannen rechtmatig waren.

      (1)  PB L 127, blz. 11.


title: Zaak C-390/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Consiglio di Stato (Italië) op 2 oktober 2009 — Reti Televisive Italiane SpA (RTI)/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazione

text:
               19.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 312/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Consiglio di Stato (Italië) op 2 oktober 2009 — Reti Televisive Italiane SpA (RTI)/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazione
   (Zaak C-390/09)
   2009/C 312/32
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Reti Televisive Italiane SpA (RTI)

      Verwerende partij: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazione

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 18 en 18 bis van richtlijn 89/552/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG (2), worden beschouwd als voldoende nauwkeurige en onvoorwaardelijke bepalingen om na afloop van de omzettingstermijn voorrang te kunnen hebben boven daarmee strijdig nationaal recht teneinde, bij een juiste lezing van artikel 249, derde alinea, van het Verdrag, de nationale bepalingen ter zake aan te vullen en om ten uitvoer te worden gelegd door een bestuursorgaan als AGCOM, die regelgevende bevoegdheid bezit met het oog op de uitvoering van nationale wetten?

               2)

               Moeten de artikelen 18 en 18 bis van richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG, in die zin worden uitgelegd, dat in het licht van de verplichte minimumduur van 15 minuten voor blokken voor telewinkelen alle andere vormen van telewinkelen — ook die met een duur van meer dan drie, maar minder dan 15 minuten — moeten worden aangemerkt als telewinkelspots en worden onderworpen aan de voor reclamespots geldende maxima per uur?

               3)

               Moeten de artikelen 1, sub c, 10, 11, en 18, lid 3, van richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG, in die zin worden uitgelegd, dat de aankondigingen van een omroeporganisatie betreffende haar eigen programma’s, die niet tegen betaling van een vergoeding worden uitgezonden, onder het begrip reclame vallen voor de toepassing van de bepalingen betreffende de herkenbaarheid van de reclameboodschap ten opzichte van de rest van het programma en de plaatsing van reclame in televisieuitzendingen?

               4)

               Moeten de artikelen 1, sub c, 10, 11, en 18, lid 3, van richtlijn 89/552/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG, in die zin worden uitgelegd, dat institutionele voorlichtings- en communicatiewerkzaamheden als bedoeld in de Italiaanse wet nr. 150 van 7 juni 2000, met inbegrip van berichten van sociaal nut en algemeen belang, onder het begrip reclame vallen voor de toepassing van de bepalingen betreffende de herkenbaarheid van de reclameboodschap ten opzichte van de rest van het programma en de plaatsing van reclame in televisieuitzendingen?

      (1)  PB L 298, blz. 23.

      (2)  PB L 265, blz. 42.


title: Zaak T-86/15: Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Aston Martin Lagonda/BHIM (Afbeelding van een radiatorgrille aan de voorkant van een motorvoertuig)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/58

         Beroep ingesteld op 20 februari 2015 — Aston Martin Lagonda/BHIM (Afbeelding van een radiatorgrille aan de voorkant van een motorvoertuig)
   (Zaak T-86/15)
   (2015/C 138/75)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aston Martin Lagonda Ltd (Gaydon, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: D. Farnsworth, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk dat de vermelding „andere” bevat (Afbeelding van een radiatorgrille aan de voorkant van een motorvoertuig) — inschrijvingsaanvraag nr. 12 218 418

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 december 2014 in zaak R 1795/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij de beslissing van de onderzoeker is bevestigd dat het aangevraagde merk prima facie onderscheidend vermogen mist voor de betrokken waren en diensten;

               —

               toestemming voor de publicatie van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 12 218 418;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-416/06: Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2011 — Sumitomo Chemical Agro Europe/Commissie

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/27

         Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2011 — Sumitomo Chemical Agro Europe/Commissie
   (Zaak T-416/06) (1)

   2011/C 89/53
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 42 van 24.2.2007.


title: Zaak T-435/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2009 — Danjaq/BHIM — Mission Productions (Dr. No) ( Gemeenschapsmerk — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Dr. No — Oppositie door houder van niet-ingeschreven woordmerken en van tekens Dr. No en Dr. NO — Voorwaarde van oudere merken, waaraan niet is voldaan — Geen onderscheidend teken dat in economisch verkeer wordt gebruikt — Artikel 8, lid 1, sub a en b, lid 2, sub c, en lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub a en b, lid 2, sub c, en lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Motiveringsplicht — Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009) )

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 30 juni 2009 — Danjaq/BHIM — Mission Productions (Dr. No)
   (Zaak T-435/05) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord Dr. No - Oppositie door houder van niet-ingeschreven woordmerken en van tekens Dr. No en Dr. NO - Voorwaarde van oudere merken, waaraan niet is voldaan - Geen onderscheidend teken dat in economisch verkeer wordt gebruikt - Artikel 8, lid 1, sub a en b, lid 2, sub c, en lid 4, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub a en b, lid 2, sub c, en lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Motiveringsplicht - Artikel 73 van verordening nr. 40/94 (thans artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009)”)
   2009/C 193/22
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Danjaq, LLC (Santa Monica, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: G. Hobbs, QC, G. Hollingworth, barrister, S. Skrein en L. Berg, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Mission Productions Gesellschaft für Film-, Fernseh- und Veranstaltungsproduktion mbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Lewinsky, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 september 2005 (zaak R 1118/2004-1) inzake een oppositieprocedure tussen Danjaq, LLC en Mission Productions Gesellschaft für Film-, Fernseh- und Veranstaltungsproduktion mbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Danjaq, LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 60 van 11.3.2006.


title: Zaak C-517/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance de Namur — België) — Proximus NV, voorheen Belgacom NV, die het door Belgacom Mobile NV ingeleide geding voortzet/Provincie Namen (Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Richtlijn 97/13/EG — Artikelen 4 en 11 — Richtlijn 2002/20/EG — Artikel 6 — Voorwaarden die aan de algemene machtiging en de gebruiksrechten voor radiofrequenties en voor nummers kunnen worden verbonden, en specifieke verplichtingen — Artikel 13 — Vergoeding voor het recht om faciliteiten te installeren — Werkingssfeer — Provinciale regelgeving — Belasting op zendmasten en/of zend- en ontvangsteenheden van het mobieletelefonienetwerk)

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 17 december 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de première instance de Namur — België) — Proximus NV, voorheen Belgacom NV, die het door Belgacom Mobile NV ingeleide geding voortzet/Provincie Namen
   (Zaak C-517/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Richtlijn 97/13/EG - Artikelen 4 en 11 - Richtlijn 2002/20/EG - Artikel 6 - Voorwaarden die aan de algemene machtiging en de gebruiksrechten voor radiofrequenties en voor nummers kunnen worden verbonden, en specifieke verplichtingen - Artikel 13 - Vergoeding voor het recht om faciliteiten te installeren - Werkingssfeer - Provinciale regelgeving - Belasting op zendmasten en/of zend- en ontvangsteenheden van het mobieletelefonienetwerk))
   (2016/C 068/03)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal de première instance de Namur

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Proximus NV, voorheen Belgacom NV, die het door Belgacom Mobile NV ingeleide geding heeft voortgezet

      Verwerende partij: Provincie Namen

      Dictum

   De artikelen 6 en 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat een belasting als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, wordt opgelegd aan de natuurlijke of rechtspersoon die een zendmast en/of een zend- en ontvangsteenheid van het mobieletelefonienetwerk exploiteert.

      (1)  PB C 352 van 30.11.2013.


title: Zaak C-617/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2013 door Repsol Lubricantes y Especialidades e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-496/07, Repsol Lubricantes y Especialidades e.a./Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/16

         Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2013 door Repsol Lubricantes y Especialidades e.a. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 16 september 2013 in zaak T-496/07, Repsol Lubricantes y Especialidades e.a./Commissie
   (Zaak C-617/13 P)
   2014/C 24/28
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirantes: Repsol Lubricantes y Especialidades SA, Repsol Petróleo SA en Repsol SA (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco, J.L. Buendía Sierra, M. Muñoz de Juan, Á. Givaja Sanz en A. Lamadrid de Pablo, abogados)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               1)

               het bestreden arrest te vernietigen voor zover:

                           —

                           Repsol Petróleo SA en Repsol YPF SA (thans Repsol SA) hoofdelijk en gezamenlijk aansprakelijk zijn gesteld;

                           —

                           bij de berekening van de geldboete de periode 1998-2002 ten onrechte in aanmerking is genomen;

                           —

                           het Gerecht het door de Commissie vastgestelde basisbedrag van de geldboete ten onrechte heeft overgenomen, zonder dat het zijn bevoegdheid tot volledige rechterlijke toetsing heeft uitgeoefend, en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden;

               2)

               de litigieuze beschikking in diezelfde zin nietig te verklaren;

               3)

               de geldboete krachtens zijn volle rechtsmacht te verlagen tot het bedrag dat het passend oordeelt;

               4)

               vast te stellen dat de procedure voor het Gerecht buitensporig en ongerechtvaardigd lang heeft geduurd, wat indruist tegen het recht op effectieve rechterlijke bescherming en op een eerlijke behandeling van de zaak binnen een redelijke termijn (artikel 47 van het Handvest en artikel 6 EVRM);

               5)

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Repsol betoogt ten eerste dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting wat de methode betreft die het in het bestreden arrest heeft toegepast bij de beoordeling van de bewijzen ter ondersteuning van het argument dat dochteronderneming Repsol Lubricantes y Especialidades SA over volledige en daadwerkelijke commerciële autonomie beschikt of, subsidiair, dat het bestreden arrest onvoldoende is gemotiveerd.

               2)

               Repsol stelt ten tweede dat het Gerecht in het bestreden arrest de mededeling inzake medewerking van 2002 onjuist heeft uitgelegd.

               3)

               Repsol stelt ten derde dat het Gerecht in het bestreden arrest artikel 261 VWEU en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden, doordat het niet heeft voldaan aan zijn verplichting de sancties op inbreuken op het mededingingsrecht aan een volledige rechterlijke toetsing te onderwerpen.

               4)

               Repsol betoogt ten slotte dat het Gerecht artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens heeft geschonden voor zover het zijn arrest niet binnen een redelijke termijn heeft gewezen.

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.


title: Zaak T-155/12: Beroep ingesteld op 2 april 2012 — Schulze/BHIM — NKL (Klassiklotterie)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/31

         Beroep ingesteld op 2 april 2012 — Schulze/BHIM — NKL (Klassiklotterie)
   (Zaak T-155/12)
   2012/C 165/52
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Hans Gerd Schulze (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: K. Lodigkeit, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: NKL Nordwestdeutsche Klassenlotterie (Hamburg)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 30 januari 2012 (beroepsprocedure R 600/2011-1) vernietigen voor zover daarbij inschrijving van het merk „Klassiklotterie” is geweigerd;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Klassiklotterie” voor waren en diensten van klassen 28, 35 en 41 (aanvraag nr. 8 554 354)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: NKL Nordwestdeutsche Klassenlotterie

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „NKL-Klassiklotterie” voor waren en diensten van klassen 16, 35 en 41 (merk nr. 2 904 650)

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van art. 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 daar er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende tekens bestaat.


title: Zaak C-6/05: Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias, Tmima B (Tweede kamer), van 17 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen MEDIPAC – T. KAZANTZIDIS AE en VENIZELEIO (PE.S.Y. KRITIS)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/7

         Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias, Tmima B (Tweede kamer), van 17 november 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen MEDIPAC – T. KAZANTZIDIS AE en VENIZELEIO (PE.S.Y. KRITIS)
   (Zaak C-6/05)
   (2005/C 69/14)
   Procestaal: Grieks
   Het Symvoulio tis Epikrateias, Tmima B (Tweede kamer), heeft bij beschikking van 17 november 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 januari 2005, in het geding tussen MEDIPAC – T. KAZANTZIDIS AE en VENIZELEIO (PE.S.Y. KRITIS), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Beschikt de aanbestedende dienst, bij door richtlijn 93/36/EEG van de Raad beheerste opdrachten tot levering van de in richtlijn 93/42/EEG van de Raad bedoelde medische hulpmiddelen, wanneer de opdracht wordt gegund volgens het criterium van de laagste prijs, volgens de strekking van genoemde richtlijn 93/42/EEG, bezien in samenhang met de bepalingen van richtlijn 93/36/EEG van de Raad, over de mogelijkheid om tijdens de fase van de technische evaluatie een bod dat betrekking heeft op medische hulpmiddelen die voorzien zijn van de EG-markering en onderworpen zijn geweest aan een door een bevoegde certificeringsinstantie uitgevoerde kwaliteitscontrole, af te wijzen op grond dat deze hulpmiddelen technisch niet aanvaardbaar zijn, wanneer hij zich hierbij beroept op gegronde bezwaren betreffende hun kwalitatieve toereikendheid, die verband houden met de bescherming van de volksgezondheid en het specifieke gebruik waarvoor de te leveren hulpmiddelen bestemd zijn, en waarvoor deze geacht worden ongeschikt te zijn en zich niet te lenen (onder de vanzelfsprekende voorwaarde dat de gegrondheid van deze bezwaren, indien betwist, is onderworpen aan toetsing door de bevoegde rechter)?

               2.

               Indien de voorgaande vraag bevestigend wordt beantwoord: beschikt de aanbestedende dienst als koper van de betrokken producten over de mogelijkheid, om de bovenvermelde reden, de medische hulpmiddelen die van de EG-markering zijn voorzien, rechtstreeks aan te merken als ongeschikt voor het specifieke gebruik waarvoor zij zijn bestemd, of moeten eerst de in richtlijn 93/42/EEG en in bovenvermelde KYA nr. DY7/OIK.2480/1994 voorziene vrijwaringsclausules in werking zijn gesteld, die het bevoegde gezag – voor Griekenland het ministerie van Gezondheid, Zorg en Sociale verzekeringen, directie Biomedische technologie – de mogelijkheid verlenen maatregelen te treffen met toepassing van hetzij artikel 8 van genoemde richtlijn, in het geval dat naar behoren geplaatste en onderhouden medische hulpmiddelen de gezondheid of de veiligheid van de patiënten of de gebruikers in gevaar kunnen brengen, hetzij van artikel 18 daarvan, in het geval dat wordt geconstateerd dat de EG-markering ten onrechte is aangebracht?

               3.

               Is, gezien het antwoord op de tweede vraag, en voor het geval dat voornoemde vrijwaringsclausules eerst in werking moeten worden gesteld, de aanbestedende dienst gehouden de uitkomst van de met toepassing van artikel 8 dan wel artikel 18 van richtlijn 93/42/EEG ingeleide procedure af te wachten, en is hij voorts aan die uitkomst gebonden in de zin dat hij verplicht is het product in kwestie aan te schaffen, ook al is aangetoond dat het gebruik ervan gevaren oplevert voor de volksgezondheid en dat het in het algemeen ongeschikt is voor het gebruik waarvoor het door de aanbestedende dienst is bestemd?


title: Zaak C-420/00: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg van 31 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in een reeks gedingen in hoger beroep met als partĳen 1) W. Salentinig; 2) de burgemeester van de Landeshaupstadt Salzburg, en 3) de Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salzburg

text:
27.1.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 28/17
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden                 4.    Moet artikel 14, lid 4, van wet nr. 580 van 4.7.1967
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan e toepassing van §§ 13,              (vervangen door artikel 44, lid 4, van wet nr. 146 van
36 en 43 van het Salzburger Grundverkehrgesetz 1997 in de                   22.2.1994) door de Italiaanse rechter buiten toepassing
versie LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het                     worden gelaten?
Bundesland Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwer-
ven, daartoe een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure
moet volgen, waardoor in casu een door het gemeenschaps-              5.    Moet derhalve het vrije verkeer van brood dat wordt
recht gegarandeerde fundamentele vrijheid van de rechtsver-                 verkregen door het afbakken van (rechtmatig vervaardigd
krijger is geschonden?                                                      in en ingevoerd uit Frankrijk) al dan niet ingevroren,
                                                                            voorgebakken brood, worden toegelaten zonder enige
                                                                            beperking, zoals het „voorverpakt” zijn als bedoeld in
                                                                            artikel 14, lid 4, van wet nr. 580 van 4.7.1967 (vervangen
                                                                            door artikel 44, lid 4, van wet nr. 146 van 22.2.1994)?
Verzoek van het Tribunale civile di Padova van 16
oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding
          tussen T. Morellato en Comune di Padova
                                                                      Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat van het
                                                                      Land Salzburg van 31 oktober 2000 om een prejudiciële
                        (Zaak C-416/00)
                                                                      beslissing in een reeks gedingen in hoger beroep met als
                                                                      partijen 1) W. Salentinig; 2) de burgemeester van de
                                                                      Landeshaupstadt Salzburg, en 3) de Grundverkehrsaufbe-
                         (2001/C 28/31)                                                 tragte van het Land Salzburg
Het Tribunale civile di Padova heeft bij beschikking van                                        (Zaak C-420/00)
16 oktober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 13 november 2000, in het geding tussen T. Morellato en
Comune di Padova, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                                (2001/C 28/32)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                      De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
                                                                      heeft bij beschikking van 31 oktober 2000, ingekomen ter
1.    Moeten de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag aldus worden
                                                                      griffie van het Hof van Justitie op 14 november 2000, in een
      uitgelegd, dat daarmee onverenigbaar is artikel 14, lid 4,
                                                                      reeks gedingen in hoger beroep met als partijen 1) W. Salen-
      van wet nr. 580 van 4.7.1967 (vervangen door artikel 44,
                                                                      tinig; 2) de burgemeester van de Landeshauptstadt Salzburg,
      lid 4, van wet nr. 146 van 22.2.1994), zoals uitgelegd
                                                                      en 3) de Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salzburg, het
      door de burgemeester van de gemeente Padua in de
                                                                      Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      bestreden beschikking, voorzover daarbij de verkoop
                                                                      om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      wordt verboden van brood dat wordt verkregen door het
      afbakken van (rechtmatig vervaardigd in en ingevoerd uit
      Frankrijk) al dan niet ingevroren, voorgebakken brood,
      indien dit niet door de wederverkoper is voorverpakt?           Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden
                                                                      uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12,
                                                                      36 en 43 van het Salzburger Grundverkehrgesetz 1997 in de
2.    Moeten artikel 14, lid 4, van wet nr. 580 van 4.7.1967          versie LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het
      (vervangen door artikel 44, lid 4, van wet nr. 146 van          Bundesland Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwer-
      22.2.1994) en de uitlegging daarvan door de burgemees-          ven, daartoe een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure
      ter van de gemeente Padua worden aangemerkt als een             moet volgen, waardoor in casu een door het gemeenschaps-
      kwantitatieve beperking of maatregel van gelijke werking        recht, gegarandeerde fundamentele vrijheid van de rechtsver-
      als bedoeld in artikel 40 EG-Verdrag?                           krijger is geschonden?
3.    Zo ja, kan de Italiaanse staat zich dan op de in artikel 36
      EG-Verdrag geformuleerde uitzondering van bescherming
      van de gezondheid en het leven van personen beroepen?


title: Zaak C-98/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil n o 7 de Madrid (Spanje) op  4 maart 2008 — Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) en Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE)/Sogecable, S.A. en Canal Satélite Digital S.L.

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid (Spanje) op 4 maart 2008 — Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) en Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE)/Sogecable, S.A. en Canal Satélite Digital S.L.
   (Zaak C-98/08)
   (2008/C 128/39)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de lo Mercantil no 7 de Madrid
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Asociación de Gestión de Derechos Intelectuales (AGEDI) en Asociación de Artistas Intérpretes o Ejecutantes — Sociedad de Gestión de España (AIE)

      Verwerende partijen: Sogecable, S.A. en Canal Satélite Digital S.L.
   Prejudiciële vraag
   Staat het gemeenschapsrecht, meer bepaald richtlijn 92/100/EEG (1) van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom, toe dat de lidstaten een bepaling vaststellen als artikel 109, lid 1, van Ley 22/1987 de 11 de noviembre de Propiedad Intelectual (Spaanse wet op de intellectuele eigendom), volgens welke de producenten van voor handelsdoeleinden uitgegeven fonogrammen het exclusieve recht hebben om toestemming te verlenen voor de mededeling aan het publiek van die fonogrammen en van de kopieën daarvan?

      (1)  PB L 346, blz. 61.


title: Zaak C-336/10: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova — Roemenië) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu/Victor Vinel Ijac (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Binnenlandse belastingen — Artikel 110 VWEU — Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/8

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 8 april 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Craiova — Roemenië) — Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu/Victor Vinel Ijac
   (Zaak C-336/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Binnenlandse belastingen - Artikel 110 VWEU - Milieuheffing bij eerste registratie van motorvoertuigen)
   2011/C 211/13
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Craiova

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Târgu-Jiu, Administrația Fondului pentru Mediu

      Verwerende partij: Victor Vinel Ijac

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Curtea de Apel Craiova — Registratie van tweedehandse motorvoertuigen die voorheen in andere lidstaten waren ingeschreven — Milieuheffing op motorvoertuigen bij eerste registratie ervan in bepaalde lidstaat — Verenigbaarheid van nationale regeling met artikel 110 VWEU

      Dictum

   Artikel 110 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een lidstaat een milieuheffing op de eerste registratie van motorvoertuigen in deze lidstaat invoert, indien deze belastingmaatregel zo is vastgesteld dat hierdoor het in het verkeer brengen in die lidstaat van in andere lidstaten gekochte tweedehandse voertuigen wordt ontmoedigd, zonder echter de aankoop op de binnenlandse markt van even oude tweedehandse voertuigen met dezelfde slijtage te ontmoedigen.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-371/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli (Italië) op 3 augustus 2012 — Enrico Petillo en Carlo Petillo/Unipol

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Tivoli (Italië) op 3 augustus 2012 — Enrico Petillo en Carlo Petillo/Unipol
   (Zaak C-371/12)
   2012/C 295/44
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Tivoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Enrico Petillo, Carlo Petillo

      Verwerende partij: Unipol

      Prejudiciële vraag

   Kan gelet op de richtlijnen 72/166/EEG (1), 84/5/EEG (2), 90/232/EEG (3) en 2009/103/EG (4) betreffende de verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, een nationale regeling van een lidstaat de omvang van de aansprakelijkheid voor immateriële schade die ten laste komt van personen (verzekeringsmaatschappijen) die krachtens deze richtlijnen gehouden zijn een verplichte verzekering aan te bieden tegen schade die voortvloeit uit het verkeer van motorrijtuigen, enkel in geval van schade die voortvloeit uit verkeersongevallen feitelijk beperken door de wijze van berekening van de schadevergoeding bij wet voor te schrijven?

      (1)  Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1).

      (2)  Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB 1984, L 8, blz. 17).

      (3)  Derde Richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129, blz. 33).

      (4)  Richtlijn 2009/103/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 263, blz. 11).


title: Zaak C-331/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 18 juni 2013 — Ilie Nicolae Nicula/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu en Administrația Fondului pentru Mediu

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Sibiu (Roemenië) op 18 juni 2013 — Ilie Nicolae Nicula/Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu en Administrația Fondului pentru Mediu
   (Zaak C-331/13)
   2013/C 260/40
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ilie Nicolae Nicula

      Verwerende partijen: Administrația Finanțelor Publice a Municipiului Sibiu en Administrația Fondului pentru Mediu

      Prejudiciële vraag

   Moeten de bepalingen van artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, van de artikelen 17, 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en van artikel 110 VWEU alsook het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van non reformatio in peius, beide verankerd in het recht [van de Unie] en in de rechtspraak van het Hof van Justitie (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een regeling als spoedbesluit nr. 9/2013?

      (1)  Zaken C-381/87, Belgocodex, 10/78, Belbouab.


title: Zaak T-542/08: Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2011 — Evropaïki Dynamiki/ECHA

text:
               23.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 219/21

         Beschikking van het Gerecht van 17 mei 2011 — Evropaïki Dynamiki/ECHA
   (Zaak T-542/08) (1)

   2011/C 219/33
   Procestaal: Engels
   De president van de Achtste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


               10.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 413/10

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 3 augustus 2016
   (Zaak E-10/16)
   (2016/C 413/09)
   Op 3 augustus 2016 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Carsten Zatschler, Øyvind Bø en Marlene Lie Hakkebo, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van artikel 13 van het besluit waarnaar is verwezen in de punten 6a en 6e van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2014/68/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur), aangepast aan de overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de Overeenkomst niet is nagekomen.

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Het verzoek betreft het feit dat de Republiek IJsland op 13 maart 2016 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 13 januari 2016 tot haar had gericht en dat betrekking had op de niet-omzetting door deze staat in zijn nationaal recht van Richtlijn 2014/68/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake het op de markt aanbieden van drukapparatuur, waarnaar is verwezen in de punten 6a en 6e van hoofdstuk VIII van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en die is aangepast aan die overeenkomst bij Protocol 1 daarbij (hierna het „besluit” genoemd).

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat de Republiek IJsland, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen vast te stellen die voor de tenuitvoerlegging van het besluit noodzakelijk zijn, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.


title: Zaak C-495/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 15 oktober 2010 — Centre hospitalier universitaire de Besançon/Thomas Dutrueux, Caisse primaire d'assurance maladie du Jura

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d'État (Frankrijk) op 15 oktober 2010 — Centre hospitalier universitaire de Besançon/Thomas Dutrueux, Caisse primaire d'assurance maladie du Jura
   (Zaak C-495/10)
   ()
   2011/C 30/21
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d'État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Centre hospitalier universitaire de Besançon

      Verwerende partijen: Thomas Dutrueux, Caisse primaire d'assurance maladie du Jura

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het volgens richtlijn 85/374/EEG van de Raad van 25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken (1), gelet op het bepaalde in artikel 13 ervan, mogelijk een aansprakelijkheidsregeling toe te passen die is gebaseerd op de bijzondere situatie van patiënten van openbare gezondheidsinstellingen, voor zover deze regeling hun met name het recht verleent om van deze instellingen, ook al treft deze instellingen geen schuld, vergoeding te ontvangen van schade veroorzaakt door gebreken aan de door hen gebruikte producten en apparaten, onverminderd de mogelijkheid voor de instellingen om tegen de producent een vordering tot vrijwaring in te stellen?

               2)

               Beperkt de richtlijn de mogelijkheid voor de lidstaten tot vaststelling van de aansprakelijkheid van personen die in het kader van een dienstverrichting apparaten of producten met gebreken gebruiken waardoor zij schade toebrengen aan de dienstontvanger?

      (1)  PB L 210, blz. 29.


title: Zaak C-175/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 20 april 2015 — Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu

text:
               20.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Înalta Curte de Casație și Justiție (Roemenië) op 20 april 2015 — Taser International Inc./SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu
   (Zaak C-175/15)
   (2015/C 236/33)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Înalta Curte de Casație și Justiție

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Taser International Inc.

      Verwerende partijen: SC Gate 4 Business SRL, Cristian Mircea Anastasiu

      Prejudiciële vragen

   Dient artikel 24 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) aldus te worden uitgelegd dat de uitdrukking „gevallen waarin zijn bevoegdheid voortvloeit uit andere bepalingen van deze verordening” ook ziet op de situatie waarin de partijen bij een overeenkomst tot overdracht van de rechten op een in een lidstaat van de Europese Unie ingeschreven merk op ondubbelzinnige en onbetwiste wijze de bevoegdheid om kennis te nemen van elk geschil betreffende de nakoming van de contractuele verplichtingen hebben toegewezen aan de gerechten van een staat die geen lid van de Europese Unie is en waarin de verzoeker zijn woonplaats (zetel) heeft, doch de verzoeker zich heeft gewend tot een gerecht van een lidstaat van de Europese Unie op het grondgebied waarvan de verweerder zijn woonplaats (zetel) heeft?
   Ingeval deze vraag bevestigend wordt beantwoord:
   Dient artikel 23, lid 5, van die verordening dan aldus te worden uitgelegd dat het niet ziet op een forumkeuzebeding ten gunste van een staat die geen lid van de Europese Unie is, zodat het op grond van artikel 2 van de verordening aangezochte gerecht zijn bevoegdheid zal bepalen volgens zijn nationale regels van internationaal privaatrecht?
   Kan worden aangenomen dat een geschil betreffende de nakoming, langs gerechtelijke weg, van de in een overeenkomst tussen de partijen bij dat geschil aangegane verplichting om de rechten op een in een lidstaat van de Europese Unie ingeschreven merk over te dragen, betrekking heeft op een recht „dat aanleiding [geeft] tot deponering of registratie” in de zin van artikel 22, punt 4, van de verordening, gelet op het feit dat volgens het recht van de staat waar het merk is ingeschreven, de overdracht van de rechten op een merk is onderworpen aan registratie in het Merkenregister en aan bekendmaking in het Publicatieblad betreffende industriële eigendom?
   Ingeval deze vraag ontkennend wordt beantwoord, staat artikel 24 van de verordening dan eraan in de weg dat een op grond van artikel 2 van de verordening aangezocht gerecht in een situatie als beschreven in de hierboven geformuleerde prejudiciële vraag, vaststelt dat het niet bevoegd is om kennis te nemen van de zaak, ook al is de verweerder voor dat gerecht verschenen zonder de bevoegdheid ervan te betwisten, zelfs wanneer dat gerecht uitspraak doet in laatste aanleg?

      (1)  PB L 12, blz. 1.