title: Zaak T-358/99: Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Telefon & Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
8.4.2000                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 102/29
Middelen:                      — Schending van artikel 7, lid 1,         Waar of dienst:             waren en diensten van klasse 9
                                   sub b, van verordening (EG)                                       (o.m. bespeelde gegevensdragers),
                                   nr. 40/94                                                         klasse 16 (o.m. drukwerken), klas-
                                                                                se 41 (o.m. uitgeverijdiensten) en
                               — Onjuiste toepassing van ar-                                         klasse 42 (o.m. diensten van een
                                   tikel 7, lid 1, sub c, van veror-                                 redacteur)
                                   dening (EG) nr. 40/94
                                                                         Bij de kamer van beroep     weigering van inschrijving door
                                                                         bestreden beslissing:       de onderzoeker
                                                                         Middelen:                   — Schending van artikel 7, lid 1,
                                                                                sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94
                                                                                — Onjuiste toepassing van ar-
Beroep, op 22 december 1999 ingesteld door Telefon                                                       tikel 7, lid 1, sub c, van veror-
& Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie                                                        dening (EG) nr. 40/94
binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                len)
                         (Zaak T-358/99)
                         (2000/C 102/58)
                                                                         Beroep, op 24 december 1999 ingesteld door Community
                                                                         Concepts AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                              interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                                (Zaak T-360/99)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 december 1999 beroep tegen Bureau voor
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en                                    (2000/C 102/59)
modellen) ingesteld door Telefon & Buch VerlagsgmbH, te
Perchtoldsdorf (Oostenrijk), vertegenwoordigd door H. G. Zei-
ner en B. Heaman-Dunn van Zeiner & Zeiner, advocaten te                                        (Procestaal: Duits)
Wenen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Fei-
der van Beghin, Feider, Allen & Overy, Rue Ch. Martel 56-58.             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 24 december 1999 beroep tegen Bureau voor
                                                                         harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         modellen) ingesteld door Community Concepts AG (voorheen
                                                                         Touchdown Gesellschaft für erfolgsorientiertes Marketing
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het                    mbH), te München (BRD), vertegenwoordigd door F. Bahr,
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-               BBLP Beiten Burkhardt Mittl & Wegener, advocaten te Mün-
    ken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 1999 op                  chen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore
    beroep nr. R 351/1999-3 in dier voege te herzien, dat                van Decker, Braun & Wagner, Avenue Marie-Thérèse 16.
    artikel 7, lid 1, sub b en c, van de merkenverordening zich
    niet verzet tegen inschrijving van het gemeenschapsmerk
    UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS,                         aan-     Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
    vraagnummer 455873, subsidiair,
                                                                         — de beslissing van de derde kamer van beroep van het
— de beslissing van de derde kamer van beroep van het                        Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
    Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-                   ken, tekeningen en modellen) van 15 oktober 1999
    ken, tekeningen en modellen) van 21 oktober 1999 op                      (R 204/1999-3) gedeeltelijk te vernietigen;
    beroep nr. R 351/1999-3 te vernietigen;
                                                                         — verweerder in de kosten te veroordelen.
— verweerder in de kosten te veroordelen.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Betrokken merk:             woordmerk „investorworld” —
                                                                                aanvraagnr. 924670
Betrokken merk:                woordmerk „UNIVERSALKOM-
                               MUNIKATIONSVERZEICHNIS”                   Waar of dienst:             waren en diensten van klasse 36
                               — aanvraagnr. 455873                                                  (verzekeringen; financiën)


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 14 mei 1998 in zaak T-310/94: Gruber + Weber GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededinging - Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag - Bewijs van betrokkenheid bij heimelijke verstandhoudingen - Geldboete - Bepaling van bedrag - Motivering - Producten waarop inbreuk betrekking heeft)

text:
4.7.98                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 209/31
2. Verwerpt het beroep voor het overige.                                 a) waardoor de deelnemers rechtstreeks of onrecht-
                                                                             streeks in kennis worden gesteld van de productie,
3. Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in                     verkoop, orderportefeuille, bezettingsgraden, ver-
     de helft van de kosten van de Commissie.                                koopprijzen, kosten of afzetplannen van andere
                                                                             individuele producenten.
4. Verstaat, dat de Commissie de helft van haar eigen
     kosten zal dragen.                                                  Elke regeling voor de uitwisseling van algemene infor-
                                                                         matie waaraan zij deelnemen, zoals het Fides-stelsel of
(1) PB C 351 van 10.12.1994.                                             de opvolger daarvan, dient zodanig te worden gehan-
                                                                         teerd dat inlichtingen worden uitgesloten waaruit het
                                                                         gedrag van individuele producenten kan worden afge-
                                                                         leid.º.
                                                                    3. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete
                        van 14 mei 1998                                  op 730 000 ECU.
in zaak T-310/94: Gruber + Weber GmbH & Co. KG
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)               4. Verwerpt het beroep voor het overige.
(Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
Bewijs van betrokkenheid bij heimelijke verstandhoudin-             5. Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
gen Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Motivering
       Ð Producten waarop inbreuk betrekking heeft)
                                                                    (1) PB C 380 van 31.12.1994.
                         (98/C 209/66)
                       (Procestaal: Duits)
In zaak T-310/94, Gruber + Weber GmbH & Co. KG,
gevestigd te Gernsbach-Obertsrot (Duitsland), vertegen-
                                                                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
woordigd door H.-F. Wissel en J. Schütze, advocaten te
Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                                    van 14 mei 1998
kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11,
                                                                    in zaak T-311/94: BPB de Eendracht NV, voorheen
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                    Kartonfabriek de Eendracht NV tegen Commissie van de
(gemachtigden: B. Langeheine en R. Lyal en D. Schroeder),
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
betreffende een beroep tot nietigverklaring van Beschik-
king 94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994                    (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
inzake een procedure op grond van artikel 85 van het EG-            Rechten van de verdediging Ð Bewijs van deelneming aan
Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) (PB L 243 van                        heimelijke verstandhouding Ð Uitwisseling van informatie
19.9.1994, blz. 1), heeft het Gerecht van eerste aanleg             Ð Gebod Ð Geldboete Ð Motivering Ð Bepaling van
(Derde Kamer Ð uitgebreid), samengesteld als volgt: B.              bedrag Ð Medewerking gedurende administratieve proce-
Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en                                     dure)
J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, admini-
                                                                                (98/C 209/67)
strateur, op 14 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                                (Procestaal: Engels)
1. Verklaart artikel 1 van Beschikking 94/601/EG van de
     Commissie van 13 juli 1994 inzake een procedure op
                                                                    In zaak T-311/94, BPB de Eendracht NV, voorheen Kar-
     grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
                                                                    tonfabriek de Eendracht NV, gevestigd te Appingedam
     33.833 Ð Karton) nietig wat verzoekster betreft.
                                                                    (Nederland), vertegenwoordigd door A. Vandencasteele,
                                                                    advocaat te Brussel, en G. B. Buchanan Jeffrey, Solicitor te
2. Verklaart artikel 2, eerste tot en met vierde alinea, van        Liverpool, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
     Beschikking 94/601/EG nietig wat verzoekster betreft,          kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, rue
     behalve de navolgende passages:                                Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen (gemachtigden: aanvankelijk R. Lyal en
     ¹De in artikel 1 vermelde ondernemingen dienen                 R. Caudwell, vervolgens R. Lyal en J. Flynn), betreffende
     onverwijld aan de genoemde inbreuk een einde te                een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/
     maken, voorzover zij zulks niet reeds hebben gedaan.           EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een proce-
     Zij dienen zich voortaan met betrekking tot hun kar-           dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
     tonactiviteiten te onthouden van elke overeenstemming          33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft
     of onderling afgestemde feitelijke gedraging die het-          het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitge-
     zelfde of een gelijksoortig doel of gevolg kan hebben,         breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
     met inbegrip van elke uitwisseling van commercieÈle            C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters;
     informatie:                                                    griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei


title: Zaak T-670/14: Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Milchindustrie-Verband und Deutscher Raiffeisenverband/Commissie

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/30

         Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Milchindustrie-Verband und Deutscher Raiffeisenverband/Commissie
   (Zaak T-670/14)
   (2014/C 431/53)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Milchindustrie-Verband e.V. (Berlijn, Duitsland), Deutscher Raiffeisenverband e.V. (Berlijn) (vertegenwoordigers: I. Zenke en T. Heymann, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de mededeling 2014/C 200/01 van de verwerende partij van 28 juni 2014 over richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 nietig te verklaren, voor zover daarin de zuivelverwerkende industrie (NACE 10.51) ondanks het vervullen de in de richtsnoeren onder afdeling 3.7.2 vastgestelde voorwaarden niet in bijlage 3 is genoemd;

               —

               de verwerende partij in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: overschrijding van discretionaire ruimte vanwege kennelijke beoordelingsfout bij de keuze van de referentieperiode

                           —

                           De verzoekende partijen voeren in dit verband aan dat de verwerende partij bij het vaststellen van de richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 (1) basisbeginselen voor het uitoefenen van een discretionaire bevoegdheid heeft geschonden door bij de berekening van de handelsintensiteit van de sectoren van verouderde gegevens gebruik te maken, hoewel recente gegevens voorhanden waren.

               2.

               Tweede middel: overschrijding van discretionaire ruimte vanwege ontoereikend feitenonderzoek

                           —

                           De verzoekende partijen voeren aan dat de verwerende partij haar discretionaire ruimte bovendien heeft overschreden doordat zij voor de berekening van de handelsintensiteit niet alle door de zuivelverwerkende industrie daadwerkelijk vervaardigde producten heeft geïdentificeerd en in aanmerking heeft genomen. Dit leidt tot een vertekend beeld van de mededingingssituatie.

               3.

               Derde middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften

                           —

                           De verzoekende partijen voeren verder aan dat de verwerende partij bij de indeling van de bedrijfstakken in bijlage 3 of 5 van de richtsnoeren inzake staatssteun artikel 296 VWEU schendt doordat zij nergens aangeeft hoe en op basis van welke feiten het kenmerk van de handelsintensiteit wordt berekend en bepaald. Daarmee wordt betrokkenen de mogelijkheid ontnomen om hun rechten daadwerkelijk uit te oefenen.

      (1)  Mededeling van de Commissie — Richtsnoeren staatssteun ten behoeve van milieubescherming en energie 2014-2020 (PB C 200 van 28.6.2014, blz. 1).


title: Zaak T-513/09: Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Baena Grupo/BHIM — Neuman en Galdeano del Sel (Zittend figuur) ( „Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat zittend figuur weergeeft — Ouder gemeenschapsbeeldmerk — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Andere algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002” )

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/13

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2010 — Baena Grupo/BHIM — Neuman en Galdeano del Sel (Zittend figuur)
   (Zaak T-513/09) (1)

   (Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat zittend figuur weergeeft - Ouder gemeenschapsbeeldmerk - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Andere algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 6/2002)
   2011/C 46/25
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: José Manuel Baena Grupo, SA (Santa Perpètua de Mogoda, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Herbert Neuman (Tarifa, Spanje) en Andoni Galdeano del Sel (Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het BHIM van 14 oktober 2009 (zaak R 1323/2008-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Herbert Neuman en Andoni Galdeano del Sel enerzijds en José Manuel Baena Grupo, SA, anderzijds

      Dictum

               1)

               De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 14 oktober 2009 (zaak R 1323/2008-3) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten alsook die van José Manuel Baena Grupo, SA. Herbert Neuman en Andoni Galdeano del Sel dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Zaak C-114/09: Beschikking van de president van het Hof van 29 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               21.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/33

         Beschikking van de president van het Hof van 29 juni 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-114/09) (1)

   2009/C 282/62

      Procestaal: Spaans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009.


title: Zaak C-443/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court, Ireland (Ierland) op 13 augustus 2015 — Dr David L. Parris/Trinity College Dublin, Higher Education Authority, Department of Public Expenditure and Reform, Department of Education and Skills

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Labour Court, Ireland (Ierland) op 13 augustus 2015 — Dr David L. Parris/Trinity College Dublin, Higher Education Authority, Department of Public Expenditure and Reform, Department of Education and Skills
   (Zaak C-443/15)
   (2015/C 354/26)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Labour Court, Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dr David L. Parris

      Verwerende partijen: Trinity College Dublin, Higher Education Authority, Department of Public Expenditure and Reform, Department of Education and Skills

      Prejudiciële vragen

               1.

               Is sprake van discriminatie op grond van seksuele geaardheid in strijd met artikel 2 van richtlijn 2000/78/EG (1),, indien toepassing wordt gegeven aan een regel van een bedrijfspensioenregeling waarbij de betaling van een nabestaandenpensioen aan de nabestaande geregistreerde partner van een deelnemer van de regeling bij diens overlijden wordt beperkt door de eis dat de deelnemer en zijn nabestaande geregistreerde partner hun geregistreerd partnerschap moeten zijn aangegaan voordat de deelnemer de leeftijd van 60 jaar heeft bereikt, waarbij de omstandigheden aldus waren dat toen de deelnemer de leeftijd van 60 jaar bereikte, het voor hen volgens de nationale wetgeving nog niet was toegestaan om een geregistreerd partnerschap aan te gaan, en voorts de deelnemer en zijn geregistreerde partner reeds vóór die datum zich hadden verbonden als levenspartners?

         Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,

               2.

               is sprake van discriminatie op grond van leeftijd in strijd met artikel 2 juncto artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG, indien een pensioenverstrekker krachtens een bedrijfspensioenregeling het recht op een nabestaandenpensioen beperkt ten aanzien van de nabestaande geregistreerde partner van een deelnemer van de regeling bij diens overlijden door te eisen dat de deelnemer en zijn nabestaande geregistreerde partner hun geregistreerd partnerschap moeten zijn aangegaan voordat de deelnemer de leeftijd van 60 jaar bereikt, indien:

                           (a)

                           de eis ten aanzien van de leeftijd waarop een deelnemer een geregistreerd partnerschap moet zijn aangegaan, niet een criterium is dat wordt gehanteerd in actuariële berekeningen; en

                           (b)

                           op het moment dat de deelnemer de leeftijd van 60 jaar bereikte, het volgens de nationale wetgeving nog niet was toegestaan voor de deelnemer en zijn geregistreerde partner om een geregistreerd partnerschap aan te gaan, en indien de deelnemer en zijn geregistreerde partner reeds vóór die datum zich hadden verbonden als levenspartners?

         Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord,

               3.

               is sprake van discriminatie in strijd met artikel 2 juncto artikel 6, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG, indien de beperkingen op het recht tot een pensioen in het kader van een bedrijfspensioenregeling als omschreven in de eerste en de tweede vraag voortvloeien uit de samenlopende gevolgen van de leeftijd en de seksuele geaardheid van een deelnemer aan die regeling?

      (1)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-354/10: Beroep ingesteld op 13 juli 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/34

         Beroep ingesteld op 13 juli 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-354/10)
   ()
   2010/C 246/57
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de terugvordering van de steun die onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard bij artikel 1, lid 1, van beschikking C(2007) 3251 van de Commissie van 18 juli 2007 betreffende het belastingvrije reservefonds (staatssteun C-37/05) (met uitzondering van de steun bedoeld in artikel 1, lid 2, en in de artikelen 2 en 3), of in elk geval door de Commissie niet afdoende in kennis te stellen van de maatregelen die zij ter uitvoering van dat artikel heeft getroffen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4, 5 en 6 van die beschikking en krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Griekse autoriteiten hebben niet aangevoerd dat het voor hen volstrekt onmogelijk was de beschikking van de Commissie ten uitvoer te leggen, en hebben nu al drie jaar lang niet nauwkeurig aangetoond, wat zij hebben gecontroleerd, in welke gevallen zij terugbetaling hebben gevorderd en in welke gevallen terugbetaling heeft plaatsgevonden. Zij hebben met name:

               —

               niet met betrekking tot iedere begunstigde uitgelegd voor welke uitgaven deze op grond van een algemene vrijstellingsverordening voor steun in aanmerking kwam;

               —

               niet met betrekking tot iedere begunstigde berekend hoeveel steun was verleend;

               —

               de ontheffing van de verplichting om de steun terug te betalen uitgebreid tot gevallen waarin de beschikking niet voorzag;

               —

               de „de minimis”-steun die niet behoeft te worden terugbetaald, verkeerd berekend;

               —

               niet onderzocht of de steun werd gecumuleerd met andere steun;

               —

               het terug te vorderen bedrag niet correct berekend omdat zij van een verkeerde grondslag zijn uitgegaan;

               —

               geen stukken overgelegd betreffende de terugbetaalde steun.


title: Zaak C-111/10: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Artikel 108, leden 1 en 2, VWEU — Steun door Republiek Litouwen verleend voor aankoop van landbouwgrond — Bevoegdheid van Raad van Europese Unie — Bestaande steunregeling — Dienstige maatregelen — Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden — Wijziging van omstandigheden — Buitengewone omstandigheden — Economische crisis — Kennelijk onjuiste beoordeling — Evenredigheidsbeginsel)

text:
               15.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/2

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 december 2013 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-111/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Artikel 108, leden 1 en 2, VWEU - Steun door Republiek Litouwen verleend voor aankoop van landbouwgrond - Bevoegdheid van Raad van Europese Unie - Bestaande steunregeling - Dienstige maatregelen - Twee steunregelingen die onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden - Wijziging van omstandigheden - Buitengewone omstandigheden - Economische crisis - Kennelijk onjuiste beoordeling - Evenredigheidsbeginsel)
   2014/C 45/02
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, L. Flynn, B. Stromsky en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: É. Sitbon en F. Florindo Gijón, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Litouwen (vertegenwoordigers: D. Kriaučiūnas en L. Liubertaitė, gemachtigden), Hongarije (vertegenwoordigers: G. Koós, M. Fehér en K. Szíjjártó, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordiger: M. Szpunar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring — Nietigverklaring van het besluit 2009/983/EU van de Raad van 16 december 2009 betreffende de toekenning door de autoriteiten van de Republiek Litouwen van staatssteun voor de aankoop van landbouwgrond in staatsbezit tussen 1 januari 2010 en 31 december 2013 (PB L 338, blz. 93) — Onbevoegdheid — Misbruik van bevoegdheid — Schending van het beginsel van loyale samenwerking tussen lidstaten en instellingen — Kennelijke beoordelingsfout

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

               3)

               De Republiek Litouwen, Hongarije en de Republiek Polen dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-596/11: Beroep ingesteld op 24 november 2011 — Bricmate/Raad

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/63

      Beroep ingesteld op 24 november 2011 — Bricmate/Raad
      (Zaak T-596/11)
      (2012/C 25/120)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Bricmate AB (Stockholm, Zweden) (vertegenwoordigers: C. Dackö, A. Willems en S. De Knop, lawyers)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

         Conclusies

                  —

                  het beroep ontvankelijk verklaren;

                  —

                  uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 van de Raad van 12 september 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB L 238, blz. 1) nietig verklaren, voor zover zij op verzoekster van toepassing is;

                  —

                  verweerder verwijzen in de kosten;

                  —

                  ingeval het beroep niet-ontvankelijk of ongegrond wordt verklaard, bevelen dat elke partij zijn eigen kosten draagt.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

                  1)

                  Eerste middel, waarmee wordt betoogd dat

                              —

                              de analyse van de schade en het oorzakelijk verband is aangetast door feitelijke onjuistheden en een kennelijke beoordelingsfout, en dat de Europese Commissie en de Raad (hierna: „instellingen”) het zorgvuldigheidsbeginsel en artikel 3, leden 2 en 6, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (basisantidumpingverordening) (PB L 343, blz. 51) hebben geschonden door na te laten de stelling dat de gegevens van Eurostat onjuist waren, objectief te onderzoeken;

                  2)

                  Tweede middel, dat betrekking heeft op

                              —

                              ontoereikende motivering, schending van de rechten van de verdediging, alsook schending van artikel 17 van de basisantidumpingverordening met betrekking tot de verschillen in bewerkingsniveau tussen keramische tegels uit China en keramische tegels die in de EU worden vervaardigd.


title: Zaak C-179/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 18 april 2011 — CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (GISTI)/Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 18 april 2011 — CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (GISTI)/Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration
   (Zaak C-179/11)
   2011/C 186/23
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: CIMADE, Groupe d’information et de soutien des immigrés (GISTI)

      Verwerende partij: Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een lidstaat bij wie een asielaanvraag wordt ingediend overeenkomstig de verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 (1), beslist een andere lidstaat aan te zoeken die hij verantwoordelijk acht voor het onderzoek van deze aanvraag, waarborgt richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 (2) dan dat de betrokken asielzoekers in aanmerking komen voor de minimale opvangvoorzieningen waarin zij voorziet gedurende heel de procedure van overname of terugname door die andere lidstaat?

               2)

               Zo ja:

                           a)

                           Neemt de verplichting die op de eerste lidstaat rust om minimale opvangvoorzieningen te verstrekken een einde op het ogenblik van de beslissing van aanvaarding door de aangezochte staat dan wel bij effectieve overname of terugname van de asielzoeker of op een heel ander moment?

                           b)

                           Welke lidstaat moet dan instaan voor de financiële last van het verstrekken van minimale opvangvoorzieningen gedurende deze periode?

      (1)  Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelĳk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bĳ een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1).

      (2)  Richtlĳn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (PB L 31, blz. 18).


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede kamer) van 23 november 1995 in zaak C-285/93 (verzoek om prejudiciële beslissing van het Finanzgericht München): Dominikanerinnen-Kloster Altenhohenau tegen Hauptzollamt Rosenheim (Extraheffing op melk - Referentiehoeveelheid voor rechtstreekse verkoop)

text:
3 . 2 . 96             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 31 /3
     in de desbetreffende Lid-Staat voor werknemers geldt,            1 . Artikel 12, onder h), van Verordening (EEG) nr. 857/84
     en dat die regeling rechtstreeks op alle of bepaalde                   van de Raad van 3 1 maart 1 984 houdende algemene
     categorieën ambtenaren van toepassing is of naar een in                voorschriften voor de toepassing van de in artikel 5
     die Lid-Staat reeds bestaande sociale zekerheidsregeling               quater van Verordening (EEG) nr. 804/68 bedoelde
     voor ambtenaren verwijst, zonder dat in dit verband                    heffing in de sector melk en zuivelprodukten, moet aldus
     andere elementen in aanmerking moeten worden geno                     worden uitgelegd, dat de levering van melk door een
     men .                                                                  landbouwbedrijf aan scholieren en internaatspupillen,
                                                                            waarbij de prijs van de melk indirect wordt betaald door
3 . De artikelen 48 en 51 van het EEG-Verdrag moeten                        doorberekening in het kostgeld, moet worden aange
     aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten,                merkt als rechtstreekse verkoop in de zin van die
     dat tijdvakken van arbeid die iemand voor ivie een                     bepaling, ook wanneer het landbouwbedrijf, de school
     bijzondere regeling voor ambtenaren of met hen gelijk                 en het internaat door dezelfde instelling worden
     gestelden geldt, zoals een arts in vaste dienst bij het IKA,           beheerd.
     in openbare ziekenhuizen in een andere Lid-Staat heeft
     vervuld, niet in aanmerking worden genomen voor het              2 . Bij onderzoek van artikel 4, lid 1 , van Verordening
     verkrijgen van het recht op pensioen, terwijl de nationale             (EEG) nr. 1371 /84 van de Commissie van 16 mei 1 984
     wettelijke regeling inaanmerkingneming van dergelijke                  tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de
     tijdvakken wel toestaat wanneer zij in soortgelijke                    toepassing van de bij artikel 5 quater van Verordening
     instellingen op het nationale grondgebied zijn ver                     (EEG) nr. 804/68 ingestelde extraheffing, voor zover
     vuld.                                                                  het uitsluit dat na afloop van de registratietermijn voor
                                                                            toewijzing van een referentiehoeveelheid voor recht
(') PB nr . C 18 van 21 . 1 . 1994 .                                        streekse verkoop, rekening wordt gehouden met latere
                                                                            wijzigingen in de economische behoeften van het bedrijf
                                                                            van de producent, is niet gebleken van feiten of
                                                                            omstandigheden die de geldigheid ervan kunnen aan
                                                                            tasten .
                   ARREST VAN HET HOF
                        (Tweede kamer)                                3 . Artikel 4, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1371 /84
                                                                            moet aldus worden uitgelegd, dat aan een producent die
                    van 23 november 1995
                                                                            de in deze bepaling gestelde termijn heeft overschreden,
in zaak C-285/93 ( verzoek om prejudiciële beslissing van                   krachtens het beginsel van herstel in de vroegere
het Finanzgericht München ): Dominikanerinnen-Kloster                        toestand en volgens de nationale rechtsregels een refe
       Altenhohenau tegen Hauptzollamt Rosenheim ( 1 )                      rentiehoeveelheid kan worden toegewezen, mits de
(Extraheffing op melk — Referentiehoeveelheid voor                          nationale regel niet anders wordt toegepast dan in het
                     rechtstreekse verkoop)                                 geval van overschrijding van nationale termijnen, noch
                                                                             op een wijze die afbreuk doet aan de doelstellingen van
                           ( 96/C 31 /05 )                                   het melkquotastelsel.
                       (Procestaai: Duits)                            f 1 ) PB nr . C 175 van 26 . 6 . 1993 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                  Jurisprudentie van het Hof)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
In zaak C-285/93 , betreffende een verzoek aan het Hof                                           ( Zesde kamer)
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz
gericht München ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig                                      van 23 november 1995
geding tussen Dominikanerinnen-Kloster Altenhohenau                   in zaak C-394/93 (verzoek van het Landessozialgericht
tegen Hauptzollamt Rosenheim, om een prejudiciële beslis             Rheinland-Pfalz te Mainz om een prejudiciële beslissing):
sing over de uitlegging van artikel 12 , onder h ), van                      G. Alonso-Pérez tegen Bundesanstalt für Arbeit ( l )
Verordening ( EEG ) nr . 857/84 van de Raad van 31 maart
                                                                       (Sociale zekerheid van werknemers die zich binnen Gemeen
 1984 houdende algemene voorschriften voor de toepassing
van de in artikel 5 quater van Verordening ( EEG ) nr. 804/68         schap verplaatsen — Kinderbijslag — Beperking door
 bedoelde heffing in de sector melk en zuivelprodukten ( PB           Lid-Staat van terugwerkende kracht van aanvraag om
                                                                                kinderbijslag)
 1984, L 90, blz . 13 ), alsmede over de uitlegging en de
 geldigheid, met name in het licht van de algemene beginselen                                      ( 96/C 31/06 )
 van gemeenschapsrecht, van artikel 4, lid 1 , van Verorde
                                                                                (Procestaai: Duits)
 ning ( EEG ) nr. 1371 /84 van de Commissie van 16 mei 1984
 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de toepas          (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
 sing van de bij artikel 5 quater van Verordening ( EEG )                                Jurisprudentie van het Hof)
 nr. 804/68 ingestelde extraheffing ( PB 1984 , L 132, blz. 11 ),
 heeft het Hof ( Tweede kamer), samengesteld als volgt:                In zaak C-394/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
 G. Hirsch ( rapporteur ), kamerpresident, G. F. Mancini en            krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Landes
 F. A. Schockweiler, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas;           sozialgericht Rheinland-Pfalz te Mainz ( Duitsland ) in het
 griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 23 november           aldaar aanhangig geding tussen G. Alonso-Pérez tegen
 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  Bundesanstalt für Arbeit, om een prejudiciële beslissing over
 volgt:                                                                de uitlegging van artikel 1 , punt 1 , van Verordening ( EEG )


title: Zaak T-443/14: Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Aprovechamientos Energéticos JG/Commissie

text:
               4.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 253/61

         Beroep ingesteld op 16 juni 2014 — Aprovechamientos Energéticos JG/Commissie
   (Zaak T-443/14)
   2014/C 253/83
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aprovechamientos Energéticos JG, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. López Gómez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               subsidiair, het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het pakket belastingmaatregelen dat volgens dat besluit de „Spaanse belasting-leaseregeling” vormt, daarin wordt aangemerkt als nieuwe en met de interne markt onverenigbare staatssteun;

               —

               subsidiair, de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, waarin de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden (ESV’s) worden genoemd als enige begunstigden van de vermeende steun en als enige adressaten van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met de algemene beginselen van Unierecht;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarin uitspraak wordt gedaan over de rechtmatigheid van de particuliere overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, nietig verklaren in zijn geheel of op dusdanige wijze dat het verbod van afwenteling wordt beperkt tot de rentabiliteit van de verrichtingen, en

               —

               de Commissie verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die welke reeds zijn aangevoerd in zaak T-401/14, Duro Felguera SA/Commissie.


title: Zaak C-601/13: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Ambisig — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA/Nersant — Associação Empresarial da Região de Santarém, Núcleo Inicial — Formação e Consultoria Lda (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/18/EG — Overheidsopdrachten voor diensten — Verloop van de procedure — Gunningscriteria — Kwalificaties van het personeel dat is aangewezen om de opdrachten uit te voeren)

text:
               26.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 26 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Supremo Tribunal Administrativo — Portugal) — Ambisig — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA/Nersant — Associação Empresarial da Região de Santarém, Núcleo Inicial — Formação e Consultoria Lda
   (Zaak C-601/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/18/EG - Overheidsopdrachten voor diensten - Verloop van de procedure - Gunningscriteria - Kwalificaties van het personeel dat is aangewezen om de opdrachten uit te voeren))
   (2015/C 171/07)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Supremo Tribunal Administrativo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ambisig — Ambiente e Sistemas de Informação Geográfica SA

      Verwerende partijen: Nersant — Associação Empresarial da Região de Santarém, Núcleo Inicial — Formação e Consultoria Lda

      Dictum

   Artikel 53, lid 1, onder a), van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten staat niet eraan in de weg dat de aanbestedende dienst, voor het plaatsen van een opdracht voor intellectuele diensten van opleiding en adviesverlening, voorziet in een criterium aan de hand waarvan een beoordeling kan worden verricht van de kwaliteit van de teams die de inschrijvers specifiek hebben voorgesteld voor de uitvoering van die opdracht, waarbij dat criterium rekening houdt met de samenstelling van het team alsook met de ervaring en de curricula van de leden ervan.

      (1)  PB C 39 van 8.2.2014.


title: Zaak C-199/04: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten — Belangrijke wijziging van gebruik van bouwwerk of terrein — Niet-ontvankelijkheid van beroep)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-199/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijnen 85/337/EEG en 97/11/EG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde projecten - Belangrijke wijziging van gebruik van bouwwerk of terrein - Niet-ontvankelijkheid van beroep)
   (2007/C 82/04)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C.-F. Durand en F. Simonetti, gemachtigden, en A. Howard, barrister)

      Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: M. Bethell, en E. O'Neill, gemachtigden, D. Elvin, QC, en J. Maurici, barrister)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Artikelen 2, 3, 4, 5, 6, 8 en 9 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 (PB L 173, blz. 5) — Zonder beoordeling verleende vergunningen
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 10.7.2004.


title: Gevoegde zaken C-308/13 P en C-309/13 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 18 september 2014 — Società Italiana Calzature SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vicini SpA [Hogere voorziening — Gemeenschapsmerken — Verordening (EG) nr. 40/94 — Inschrijving van de gemeenschapsbeeldmerken die de woordelementen „GIUSEPPE ZANOTTI DESIGN” en „BY GIUSEPPE ZANOTTI” bevatten — Oppositie door de houder van de communautaire en nationale woord- en beeldmerken die het woordelement „ZANOTTI” bevatten — Afwijzing van de oppositie door de kamer van beroep]

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/13

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 18 september 2014 — Società Italiana Calzature SpA/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Vicini SpA
   (Gevoegde zaken C-308/13 P en C-309/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Gemeenschapsmerken - Verordening (EG) nr. 40/94 - Inschrijving van de gemeenschapsbeeldmerken die de woordelementen „GIUSEPPE ZANOTTI DESIGN” en „BY GIUSEPPE ZANOTTI” bevatten - Oppositie door de houder van de communautaire en nationale woord- en beeldmerken die het woordelement „ZANOTTI” bevatten - Afwijzing van de oppositie door de kamer van beroep])
   2014/C 421/16
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Società Italiana Calzature SpA (vertegenwoordigers: A. Rapisardi en C. Ginevra, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde), Vicini SpA (vertegenwoordigers: M. Franzosi en C. Giorgetti, avvocati)

      Dictum

               1)

               De hogere voorzieningen worden afgewezen.

               2)

               Società Italiana Calzature SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 233 van 10.8.2013.


title: Zaak C-604/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — H.N./Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General (Richtlijn 2004/83/EG — Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt — Richtlijn 2005/85/EG — Minimumnormen voor procedures in lidstaten voor toekenning of intrekking van vluchtelingenstatus — Nationale procedureregel die behandeling van verzoek om subsidiaire bescherming afhankelijk stelt van voorafgaande afwijzing van verzoek tot toekenning van vluchtelingenstatus — Toelaatbaarheid — Procedurele autonomie van lidstaten — Doeltreffendheidsbeginsel — Recht op behoorlijk bestuur — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 41 — Onpartijdigheid en snelheid van procedure)

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 8 mei 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court — Ierland) — H.N./Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General
   (Zaak C-604/12) (1)

   ((Richtlijn 2004/83/EG - Minimumnormen voor erkenning als vluchteling of als persoon die voor subsidiaire bescherming in aanmerking komt - Richtlijn 2005/85/EG - Minimumnormen voor procedures in lidstaten voor toekenning of intrekking van vluchtelingenstatus - Nationale procedureregel die behandeling van verzoek om subsidiaire bescherming afhankelijk stelt van voorafgaande afwijzing van verzoek tot toekenning van vluchtelingenstatus - Toelaatbaarheid - Procedurele autonomie van lidstaten - Doeltreffendheidsbeginsel - Recht op behoorlijk bestuur - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 41 - Onpartijdigheid en snelheid van procedure))
   2014/C 202/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: H.N.

      Verwerende partijen: Minister for Justice, Equality and Law Reform, Ireland, Attorney General

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Supreme Court — Uitlegging van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12) — Verzoek om subsidiaire bescherming zonder dat eerst om toekenning van de vluchtelingenstatus is verzocht

      Dictum

   Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, het doeltreffendheidsbeginsel en het recht op behoorlijk bestuur staan niet in de weg aan een nationale procedureregel als die in het hoofdgeding, die de behandeling van een verzoek om subsidiaire bescherming afhankelijk stelt van de voorafgaande afwijzing van een verzoek om erkenning als vluchteling, mits het verzoek om erkenning als vluchteling en het verzoek om subsidiaire bescherming tegelijkertijd kunnen worden ingediend en de nationale procedureregel niet ertoe leidt dat het verzoek om subsidiaire bescherming na het verstrijken van een redelijke termijn wordt behandeld, hetgeen ter beoordeling van de verwijzende rechter staat.

      (1)  PB C 86 van 23.3.2013.


title: Zaak C-429/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Saintes — Frankrijk) — Max Rampion, Marie-Jeanne Godard, echtgenote van Rampion/Franfinance SA, K par K SAS (Richtlijn 87/102/EEG — Consumentenkrediet — Recht van consument om rechten jegens kredietgever geldend te maken in geval van niet-nakoming of gebrekkige nakoming van overeenkomst betreffende met het krediet gefinancierde goederen of diensten — Voorwaarden — Vermelding van gefinancierd goed of gefinancierde dienst op kredietaanbod — Doorlopend krediet — Mogelijkheid voor nationale rechter om ambtshalve recht van consument toe te passen om kredietgever aan te spreken)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 oktober 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal d'instance de Saintes — Frankrijk) — Max Rampion, Marie-Jeanne Godard, echtgenote van Rampion/Franfinance SA, K par K SAS
   (Zaak C-429/05) (1)

   (Richtlijn 87/102/EEG - Consumentenkrediet - Recht van consument om rechten jegens kredietgever geldend te maken in geval van niet-nakoming of gebrekkige nakoming van overeenkomst betreffende met het krediet gefinancierde goederen of diensten - Voorwaarden - Vermelding van gefinancierd goed of gefinancierde dienst op kredietaanbod - Doorlopend krediet - Mogelijkheid voor nationale rechter om ambtshalve recht van consument toe te passen om kredietgever aan te spreken)
   (2007/C 297/10)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Tribunal d'instance de Saintes
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Max Rampion, Marie-Jeanne Godard, echtgenote van Rampion

      Verwerende partijen: Franfinance SA, K par K SAS
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal d'instance de Saintes — Uitlegging van de artikelen 11 en 14 van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB L 42, blz. 48) — Nationale wettelijke regeling waarbij de toepassing van de regels van onderlinge samenhang tussen de kredietovereenkomst en de verkoopovereenkomst afhankelijk is van de vermelding van het gefinancierde goed in het kredietaanbod — Doorlopend krediet waarin het gefinancierde goed niet wordt vermeld, doch dat overduidelijk een band heeft met de verkoopovereenkomst — Mogelijkheid voor de nationale rechter om ambtshalve middelen betreffende de regeling inzake het consumentenkrediet in aanmerking te nemen
   Dictum

               1)

               De artikelen 11 en 14 van richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzetten dat het recht van de consument om rechten jegens de kredietgever geldend te maken krachtens artikel 11, lid 2, van deze richtlijn, zoals gewijzigd, afhankelijk wordt gesteld van de voorwaarde dat het voorafgaande kredietaanbod het gefinancierde goed of de gefinancierde dienst vermeldt.

               2)

               Richtlijn 87/102, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/7, moet aldus worden uitgelegd dat zij de nationale rechter in staat stelt om de bepalingen ter omzetting in nationaal recht van artikel 11, lid 2, ervan ambtshalve toe te passen.

      (1)  PB C 36 van 11.2.2006.


title: Zaak T-496/07: Beroep ingesteld op 18 december 2007 — Repsol YPF Lubricantes y especialidades e.a./Commissie

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/49

         Beroep ingesteld op 18 december 2007 — Repsol YPF Lubricantes y especialidades e.a./Commissie
   (Zaak T-496/07)
   (2008/C 64/80)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Repsol YPF Lubricantes y especialidades, SA (Madrid, Spanje), Repsol Petróleo, SA (Madrid, Spanje), Repsol YPF, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Ortiz Blanco, advocaat; J. Buendía Sierra, advocaat en M. Muñoz de Juan, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van de beschikking voor zover daarbij:

                           —

                           Repsol Petróleo, S.A. hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld voor de inbreuk;

                           —

                           de hoofdelijke aansprakelijkheid en de ketenaansprakelijkheid van Repsol YPF, S.A. wordt vastgesteld;

                           —

                           het vastgestelde basisbedrag in strijd met het evenredigheidsbeginsel is bepaald, omdat geen rekening is gehouden met de beperkte geografische omvang en economische waarde van de betrokken markt en ook niet met het bestaan van gevolgen voor de markt (of althans de geringe weerslag daarvan);

                           —

                           de mededeling inzake medewerking onjuist is toegepast, met name wat de aan Repsol toegekende procentuele verlaging van de geldboete betreft;

                           —

                           de verzwarende omstandigheid van de leidinggevende rol is toegepast;

               —

               verlaging van de aan Repsol opgelegde geldboete tot een passend bedrag door het Gerecht in zijn volle rechtsmacht;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep is gericht tegen beschikking C(2007) 4441 def. van de Commissie van 3 oktober 2007 in zaak COMP/38710 — Bitumen Spanje. Bij de bestreden beschikking heeft de Commissie vastgesteld dat verzoeksters, tezamen met andere ondernemingen, inbreuk hebben gemaakt op artikel 81 EG omdat zij in een bepaalde periode hebben deelgenomen aan een complex van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen inzake de handel in penetratiebitumen, bestaande in marktverdelingsafspraken en prijscoördinatie. Voor die inbreuken heeft de Commissie verzoeksters wegens hoofdelijke aansprakelijkheid een geldboete opgelegd.
   Ter onderbouwing van hun vorderingen stellen verzoeksters in de eerste plaats dat de feiten onjuist zijn beoordeeld en dat sprake is van een onjuiste rechtsopvatting omdat de moedermaatschappijen van Repsol YPF Lubricantes y especialidades, SA ten onrechte aansprakelijk zijn gesteld voor de inbreuk. In dat verband zijn verzoeksters van mening dat de ketenaansprakelijkheid in strijd is met de communautaire rechtspraak.
   In de tweede plaats stellen verzoeksters dat de Commissie bij de berekening van het uitgangsbedrag het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden.
   In de derde plaats stellen verzoeksters een kennelijke beoordelingsfout of subsidiair, schending van de algemene beginselen van gewettigd vertrouwen, evenredigheid of gelijke behandeling omdat de procentuele verlaging van de geldboete in het kader van de mededeling inzake medewerking van 2002 (1) is vastgesteld.
   Ten slotte stellen verzoeksters zich op het standpunt dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt omdat zij de rol van aanvoerder van het kartel samen met een andere onderneming als verzwarende omstandigheid heeft aangemerkt.

      (1)  Mededeling van de Commissie betreffende immuniteit tegen geldboeten en vermindering van geldboeten in kartelzaken (PB 2002, C 45, blz. 3).


title: Zaak T-577/11: Beroep ingesteld op 4 november 2011 — Ethniko kai Kapodistriako Panepistimio Athinon/Europees Centrum voor ziektebestrijding en -preventie

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/57

      Beroep ingesteld op 4 november 2011 — Ethniko kai Kapodistriako Panepistimio Athinon/Europees Centrum voor ziektebestrijding en -preventie
      (Zaak T-577/11)
      (2012/C 25/110)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Ethniko kai Kapodistriako Panepistimio Athinon (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: G. Stylianos, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Centrum voor ziektebestrijding en -preventie (Solna, Zweden)

         Conclusies

                  —

                  het onderhavige beroep toewijzen;

                  —

                  verklaren dat het bestreden besluit de vereisten heeft geschonden van de aankondiging van de aanbesteding van het Europees Centrum voor ziektebestrijding en -preventie (ECDC), die door het evaluatiecomité voor de offertes van de aanbesteding onder nr. OJ/27/05/2011-PROC/2011/041 is bekendgemaakt;

                  —

                  het voor verzoekster nadelige besluit van het Europees Centrum voor ziektebestrijding en -preventie (ECDC) van 25 augustus 2011, met referentienummer ADM-11-1737-AAbema, nietig verklaren;

                  —

                  de verwerende Europese instelling gelasten de offerte van Ethniko kai Kapodistriako Panepistimio Athinon van 22 juli 2011 voor de betwiste aanbesteding opnieuw te onderzoeken;

                  —

                  verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Met haar vordering verzoekt verzoekster om de nietigverklaring van het besluit van het Europees Centrum voor ziektebestrijding en -preventie (ECDC) van 25 augustus 2011, met referentienummer ADM-11-1737-AAbema, waarbij het verwerende Centrum de offerte heeft afgewezen die verzoekster heeft ingediend in het kader van de onder nr. OJ/27/05/2011-PROC/2011/041 bekendgemaakte aankondiging van de aanbesteding voor de gunning van een overheidsopdracht voor werken met verweerder betreffende het „systematisch onderzoek en deskundigenadviezen over de doeltreffendheid van moleculaire typering van virale ziekteverwekkers voor de volksgezondheid”.
      Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

                  1)

                  Onjuiste beoordeling van de feitelijke omstandigheden van verzoeksters offerte
                  Verweerder heeft de offerte van Panepistimio Athinon afgewezen op grond dat de gekozen leden van het team niet over de technische en professionele deskundigheid beschikten die was vereist voor het in de aankondiging bedoelde werk en heeft een verder onderzoek van haar offerte geweigerd. In werkelijkheid tonen de professionele en technische activiteiten van de leden van het team evenwel hun professionele en technische geschiktheid aan voor de uitvoering van het werk waarop de aankondiging betrekking heeft.

                  2)

                  Fout in het besluit met betrekking tot de beoordelingscriteria
                  Het comité was van mening dat de leden van het team die in verzoeksters offerte waren vermeld, niet in staat waren om het bedoelde onderzoek te verrichten. Niet alleen beschikten de leden van het team wel over een dergelijke ervaring, maar, zelfs indien dat niet het geval zou zijn, is de betreffende voorwaarde met betrekking tot de geschiktheid voor het systematisch onderzoek in de aankondiging niet bedoeld als beslissende voorwaarde voor de uitkomst van de beoordeling, die noodzakelijk is voor de gunning van de opdracht, maar vormt deze voorwaarde slechts een van de voorwaarden die samen met de andere voorwaarden in aanmerking dient te worden genomen.

                  3)

                  Onwettige motivering wegens ontbreken van rechtsgrondslag
                  Het tweede deel van de motivering van de bestreden handeling betreft het feit dat verzoekster niet geschikt is voor een op „evidence based medicine” gebaseerde professionele aanpak. Dit criterium wordt evenwel nergens in de tekst van de bestreden aankondiging vermeld als criterium voor de selectie van de meest geschikte inschrijver voor de uitvoering van het werk waarop de aanbesteding betrekking heeft.

                  4)

                  Onwettig verzuim om in de aankondiging van de opdracht en in het bestreden besluit te voorzien in de mogelijkheid om administratief beroep in te stellen
                  Dat noch in de aankondiging van de opdracht noch in het bestreden besluit wordt voorzien in de mogelijkheid om beroep in te stellen bij het voor de nietigverklaring of de wijziging van de handeling van verweerders comité ingestelde administratieve orgaan, is onwettig wegens schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en het wettigheidsbeginsel, die in het recht van de Unie zijn verankerd.


title: Zaak C-332/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van Cassatie (België) op 30 juni 2011 — ProRail NV tegen Xpedys NV e.a.

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van Cassatie (België) op 30 juni 2011 — ProRail NV tegen Xpedys NV e.a.
   (Zaak C-332/11)
   2011/C 269/59
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: ProRail NV

      Verweersters: Xpedys NV, FAG Kugelfischer GmbH, DB Schenker Rail Nederland NV, Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen NV

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 1 en 17 van verordening (EG) nr. 1206/2001 (1) van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de samenwerking tussen de gerechten van de lidstaten op het gebied van bewijsverkrijging in burgerlijke en handelszaken, mede in acht genomen onder meer de Europese regelgeving inzake de erkenning en de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in burgerlijke en handelszaken en het in artikel 33.1 EEX-Verordening (2) tot uitdrukking gebrachte beginsel dat de in een lidstaat gegeven beslissingen zonder vorm van proces worden erkend in de overige lidstaten, aldus worden uitgelegd dat de rechter die een gerechtelijk deskundigenonderzoek beveelt waarvan de opdracht deels in het land van de lidstaat waartoe de rechter behoort, maar ook deels in een andere lidstaat dient te worden uitgevoerd, voor de rechtstreekse uitvoering van dit laatste deel alleen en dus exclusief gebruik moet maken van de door voormelde verordening in het leven geroepen methode bedoeld in artikel 17, dan wel of de door dat land aangestelde gerechtsdeskundige ook buiten de bepalingen van verordening nr. 1206/2001 kan belast worden met een onderzoek dat gedeeltelijk in een andere lidstaat van de Europese Unie moet worden uitgevoerd?

      (1)  PB L 174, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-133/02: Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Pravir Kumar Chawdhry tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 156/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.6.2002
Beroep, op 18 april 2002 ingesteld door Pravir Kumar                   Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker:
Chawdhry tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen                                   —     schending van artikel 31, lid 2, Ambtenarenstatuut;
                        (Zaak T-133/02)                                —     schending van artikel 32 Ambtenarenstatuut;
                                                                       —     schending van het discriminatieverbod;
                        (2002/C 156/66)
                                                                       —     schending van de zorgplicht;
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       —     schending van de regels inzake het vrij verkeer van
                                                                             werknemers;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              —     schending van de motiveringsplicht.
schappen is op 18 april 2002 beroep ingesteld tegen Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen door Pravir Kumar
Chawdhry, wonende te Sangiano (Italië), vertegenwoordigd
door Georges Vandersanden en Laure Levi, advocaten.
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Beroep, op 25 april 2002 ingesteld door Miguel Tejada
—    nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van       Fernández tegen Commissie van de Europese Gemeen-
     de overeenkomst bevoegd gezag (TAOBG) van 2 mei                                                schappen
     2001 waarbij hij is ingedeeld in rang A6, salaristrap 3, en
     voor zoveel nodig het op 8 januari 2002 betekende
                                                                                (Zaak T-134/02)
     besluit van 14 december 2001 tot afwijzing van zijn
     klacht;
                                                                                (2002/C 156/67)
—    verweerster te veroordelen tot betaling van de achterstalli-
     ge bezoldiging bestaande uit het verschil tussen de                                       (Procestaal: Frans)
     bezoldiging in rang A6, salaristrap 3, en de bezoldiging
     in de hogere rang, vermeerderd met vertragingsrente van
     5,75 % per jaar vanaf 1 april 2001;
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
—    verweerster te veroordelen tot betaling van schadevergoe-         schappen is op 25 april 2002 beroep ingesteld tegen de
     ding die voorlopig ex aequo et bono op 1 euro wordt               Commissie van de Europese Gemeenschappen door Miguel
     geraamd;                                                          Tejada Fernández, wonende te Woluwe St-Etienne, vertegen-
                                                                       woordigd door L. Vogel, advocaat, domicilie gekozen hebben-
                                                                       de te Luxemburg.
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
Middelen en voornaamste argumenten:
                                                                             bevoegde gezag van 10 januari 2002, meegedeeld aan
                                                                             verzoeker op 15 januari 2002, tot afwijzing van verzoe-
                                                                             kers klacht van 3 oktober 2001, waarbij hij om vernie-
Verzoeker, een tijdelijk functionaris van de Commissie, komt                 tiging heeft verzocht van het besluit waarbij hem bevorde-
op tegen het besluit van het TAOBG om hem in te delen in                     ring tot de rang B2 is geweigerd voor de bevorderingsron-
rang A6, salaristrap 3.                                                      de 2001, alsook de voordracht voor deze bevordering;
                                                                       —     voorzover nodig nietig te verklaren het besluit waarbij
Verzoeker stelt dat het TAOBG de toepassing van artikel 31,                  verzoeker bevordering tot de rang B2 is geweigerd voor
lid 2, van het Ambtenarenstatuut op verzoeker in concreto                    de bevorderingsronde 2001, alsook de voordracht voor
                                                                             deze bevordering;
moest beoordelen, en dat een dergelijke beoordeling moest
leiden tot de daadwerkelijke toepassing van die bepaling op
verzoeker, zodat hij in rang A5 moest worden ingedeeld.                —     verweerster te verwijzen in de kosten.


title: Zaak T-462/08: Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI)

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/38

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2008 — Winzer Pharma/BHIM — Alcon (OFTAL CUSI)
   (Zaak T-462/08)
   (2008/C 327/67)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Dr. Robert Winzer Pharma GmbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Schneller, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Alcon, Inc. (Hünenberg, Zwitserland)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep van het BHIM van 17 juli 2008 (zaak R 1471/2007-1) en van de beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 16 juli 2007 (B 809 899);

               —

               afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 003679181 „Ophtal Cusi”;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de gehele procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Alcon Cusi, SA (later Alcon, Inc.)

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „OFTAL CUSI” voor waren van klasse 5

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken:„Ophtal” (nr. 489 948) voor waren van klasse 5

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat er wegens de overeenstemming van de conflicterende merken verwarringsgevaar bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-451/01: Beroep, op 21 november 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 17/10                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      19.1.2002
De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet        De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.                      treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog          De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de               toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.           betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
(1) PB L 50 van 26.2.1999, blz. 26.
                                                                     (1) PB L 209 van 7.8.1999, blz. 22.
Beroep, op 21 november 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-                 Beroep, op 22 november 2001 ingesteld door Commissie
                               bliek                                 van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                                                                                bliek
                        (Zaak C-451/01)
                                                                                (Zaak C-453/01)
                         (2002/C 17/16)
                                                                                (2002/C 17/17)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 november 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, juridische ad-              op 22 november 2001 beroep ingesteld tegen Helleense
viseur.                                                              Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                     M. Kontou-Durande.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
                                                                     Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
—     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
      binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-      —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
      telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te              binnen de gestelde termijn de nodige wetelijke en be-
      voldoen aan richtlijn 1999/78/EG van de Commissie van                stuursrechtelijke maatregelen te nemen ter omzetting van
      27 juli 1999 houdende wijziging van richtlijn 95/10/EG               richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake
      van de Raad betreffende het in de handel brengen van                 de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden
      zaaigranen (1), de krachtens het Verdrag en die richtlijn            dieren (1), niet heeft voldaan aan de krachtens het EG-
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;                   Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
—     de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.              —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen              Volgens artikel 249, derde alinea, EG is een richtlijn verbindend
verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke       ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat
lidstaat waarvoor zij bestemd zijn.                                  waarvoor zij bestemd is.
Overeenkomstig artikel 10, eerste alinea, van het Verdrag            Volgens artikel 10, eerste alinea, EG treffen de lidstaten alle
treffen de lidstaten alle algemene of bijzondere maatregelen         algemene of bijzondere maategelen welke geschikt zijn om de
welke geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of         nakoming van de uit het Verdag en uit handelingen van de
uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap               instellingen van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtin-
voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.                         gen te verzekeren.


title: Zaak F-44/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2016 – Maes en Strojwas/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Arbeidscontractanten — Pensioenen — Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie in een nationale pensioenregeling zijn verworven — Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie — Voorstel voor extrapensioenjaren, door het TABG of het TAOBG gedaan op basis van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Begrip bezwarend besluit — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/43

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2016 – Maes en Strojwas/Commissie
   (Zaak F-44/12) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Arbeidscontractanten - Pensioenen - Artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Pensioenrechten die vóór de indiensttreding bij de Unie in een nationale pensioenregeling zijn verworven - Overdracht aan de pensioenregeling van de Unie - Voorstel voor extrapensioenjaren, door het TABG of het TAOBG gedaan op basis van nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Begrip bezwarend besluit - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 222/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Olivier Maes (Bangkok, Thailand) en Michal Strojwas (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. de Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. de Abreu Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten, en, ten slotte, J.-N. Louis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden, vervolgens J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde, en, ten slotte, G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de voorstellen voor overdracht van de vóór de indiensttreding bij de Commissie verworven pensioenrechten op basis van de berekening die rekening houdt met de nieuwe AUB die na de verzoeken om overdracht in werking zijn getreden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Maes en Strojwas dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 184 van 23.6.2012, blz. 25.


title: Beschikking van het Hof van 13 maart 2002 in zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx tegen Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Niet-verlenging van een overeenkomst van tĳdelĳk functionaris — Afwĳzing van sollicitatie — Ontvankelĳkheid — Bevoegdheid — Wettigheid van kennisgeving van vacature")

text:
13.7.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 169/13
1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en           1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
      bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om
      te voldoen aan richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement           2)     Elke partij in de hogere voorziening draagt haar eigen kosten.
      en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt
      brengen van biociden, is Ierland de krachtens deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            (1) PB C 355 van 25.11.2000.
2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 317 van 10.11.2001.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                                                                                van 2 mei 2002
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-43/01 P: Sandro Cognigni tegen Commissie van
                        van 13 maart 2002                                                   de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx tegen Europees                         („Hogere voorziening — Ambtenaren — Hogere voorziening
Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding                                             die kennelijk ongegrond is”)
                            (Cedefop) (1)
                                                                                (2002/C 169/23)
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Niet-verlenging
van een overeenkomst van tijdelijk functionaris — Afwijzing
van sollicitatie — Ontvankelijkheid — Bevoegdheid —                                                   (Procestaal: Italiaans)
          Wettigheid van kennisgeving van vacature”)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2002/C 169/22)                                                              dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                            In zaak C-43/01 P, Sandro Cognigni, wonende te Amandola
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  (Italië), vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat, betref-
                          dentie van het Hof)                               fende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht
                                                                            van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                            kamer) van 30 november 2000, Cognigni/Commissie (T-314/
                                                                            00, niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot
In zaak C-344/00 P, Michel Hendrickx, ambtenaar van de                      vernietiging van die beschikking; andere partij bij de procedure:
Raad van de Europese Unie, wonende te Brussel (België),                     Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,                   J. Currall, bijgestaan door A. Del Ferro), heeft het Hof (Vierde
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                     kamer), samengesteld als volgt: S. von Bahr (rapporteur),
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                    kamerpresident, D. A. O. Edward en A. M. La Pergola, rechters;
(Vijfde kamer) van 13 juli 2000, Hendrickx/Cedefop (T-87/99,                advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 2 mei 2002
JurAmbt blz. I-A-147 en II-679), strekkende tot gedeeltelijke               een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:
Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei-                  1)     De hogere voorziening wordt afgewezen.
ding (Cedefop), vertegenwoordigd door B. Wägenbaur, heeft
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, P. Jann, F. Macken, en N. Colneric (rapporteur), en              2)     S. Cognigni wordt verwezen in de kosten.
S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen,
V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues, C. W. A. Timmermans en                   (1) PB C 95 van 24.3.2001.
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
R. Grass, op 13 maart 2002 een beschikking gegeven waarvan
het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-785/14: Arrest van het Gerecht van 18 maart 2016 — El Corte Inglés/BHIM — STD Tekstil (MOTORTOWN) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MOTORTOWN — Ouder internationaal beeldmerk M MOTOR — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/36

         Arrest van het Gerecht van 18 maart 2016 — El Corte Inglés/BHIM — STD Tekstil (MOTORTOWN)
   (Zaak T-785/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk MOTORTOWN - Ouder internationaal beeldmerk M MOTOR - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 156/47)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: El Corte Inglés, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J.L. Rivas Zurdo en M. Toro Gordillo, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: STD Tekstil Limited Sirketi (Istanbul, Turkije)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2014 (zaak R 1960/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen STD Tekstil Limited Sirketi en El Corte Inglés, SA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               El Corte Inglés, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 34 van 2.2.2015.


title: Zaak C-561/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 5 december 2014 — Caner Genc/Udlændingenævnet

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret (Denemarken) op 5 december 2014 — Caner Genc/Udlændingenævnet
   (Zaak C-561/14)
   (2015/C 065/34)
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caner Genc

      Verwerende partij: Udlændingenævnet

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet/moeten de standstillbepaling in artikel 13 van het aan de Overeenkomst van 12 september 1963 waarbij een Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije gehechte besluit 1/80 van 19 september 1980 van de Associatieraad betreffende de ontwikkeling van de Associatie, en/of de standstillbepaling in artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol van 23 november 1970, dat is bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 (1) van de Raad van 19 december 1972, aldus worden uitgelegd dat de standstillverplichting van toepassing is op nieuwe en aangescherpte regels voor de toegang tot gezinshereniging voor economisch niet-actieve familieleden, met inbegrip van minderjarige kinderen, met economisch actieve Turkse onderdanen die hun woonplaats en een verblijfstitel hebben in een lidstaat, gelet op:

                           —

                           de uitlegging van de standstillbepaling door het Hof in onder meer de arresten Derin (EU:C:2007:442), Dülger (EU:C:2012:504), Ziebell (Grote kamer, EU:C:2011:809) en Demirkan (Grote kamer, EU:C:2013:583),

                           —

                           doel en inhoud van de associatieovereenkomst zoals uitgelegd in onder meer de arresten Ziebell en Demirkan, mede in het licht van

                                       —

                                       de omstandigheid dat deze overeenkomst en de daaraan gehechte protocollen, besluiten en dergelijke geen bepalingen bevatten inzake gezinshereniging en

                                       —

                                       de omstandigheid dat gezinshereniging binnen de toenmalige Gemeenschap en nu binnen de Europese Unie altijd door afgeleid recht is gereguleerd, op dit moment de richtlijn vrij verkeer (richtlijn 2004/38/EG (2))?

               2)

               Het Hof wordt verzocht bij de beantwoording van de eerste vraag te verduidelijken of een eventueel afgeleid recht op gezinshereniging voor familieleden met economisch actieve Turkse onderdanen die hun woonplaats en een verblijfstitel in een lidstaat hebben, van toepassing is op familieleden van Turkse werknemers krachtens artikel 13 van besluit 1/80 of dat dit recht uitsluitend geldt voor familieleden van Turkse zelfstandigen krachtens artikel 41, lid 1, van het Aanvullend Protocol?

               3)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag, gelezen in samenhang met de tweede vraag: moet de standstillbepaling in artikel 13, lid 1, van besluit 1/80 aldus worden uitgelegd dat nieuwe beperkingen die „rechtvaardiging [vinden] in een dwingende reden van algemeen belang, geschikt [zijn] om de verwezenlijking van het legitieme doel te waarborgen en niet verder [gaan] dan nodig is voor het bereiken daarvan” (naast hetgeen is bepaald in artikel 14 van besluit 1/80) rechtmatig zijn?

               4)

               Bij een bevestigend antwoord op de derde vraag wordt het Hof verzocht te verduidelijken:

                           a)

                           op grond van welke richtsnoeren de toelaatbaarheid van de beperkingen en de evenredigheid moeten worden beoordeeld. Moeten dezelfde beginselen worden gevolgd als in de rechtspraak van het Hof ter zake van het vrije verkeer van burgers van de EU, die zijn gebaseerd op de richtlijn vrij verkeer en verblijf (richtlijn 2004/38) en op de bepalingen van het Verdrag, of moet een andere toetsing worden uitgevoerd?

                           b)

                           voor zover een andere toetsing moet worden uitgevoerd dan de toetsing op grond van de rechtspraak van het Hof ter zake van gezinshereniging in het kader van het vrije verkeer van EU-burgers, wordt het Hof verzocht te verduidelijken of daarbij als uitgangspunt moet worden genomen de toetsing van de evenredigheid aan artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM), inzake het recht op eerbiediging van het familie- en gezinsleven, in de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Zo niet, welke beginselen moeten dan wel worden gevolgd?

                           c)

                           ongeacht welke toetsingsmethode moet worden toegepast:
                           kan een regel als § 9, lid 13, van de Deense udlændingelov (vreemdelingenwet), op grond waarvan de gezinshereniging tussen een persoon die onderdaan van een derde land is en die in Denemarken een verblijfstitel en zijn woonplaats heeft en een minderjarig kind van die persoon — ingeval het kind en de andere ouder in het thuisland of een ander land wonen — onderworpen is aan de voorwaarde dat het kind een zodanige verbondenheid met Denemarken heeft of kan opbouwen dat er een basis is voor een geslaagde integratie in het land, worden aangemerkt als een beperking die „rechtvaardiging vindt in een dwingende reden van algemeen belang, geschikt is om de verwezenlijking van het legitieme doel te waarborgen en niet verder gaat dan nodig is voor het bereiken daarvan”?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 houdende sluiting van het Aanvullend Protocol alsmede van het Financieel Protocol welke op 23 november 1970 zijn ondertekend en zijn gehecht aan de Overeenkomst waarbij een Associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, en betrekking hebbende op de voor de inwerkingtreding ervan te treffen maatregelen (PB L 293, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (Voor de EER relevante tekst) (PB L 158, blz. 77).