title: Zaak C-96/01 P: Hogere voorziening, op 27 februari 2001 ingesteld door Galileo Company en Galileo International, LLC tegen de beschikking, op 15 december 2000 in zaak T-113/99 tussen Galileo Company en Galileo International, LLC, ondersteund door Amadeus Global Travel Distribution SA, en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen, gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 134/8                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     5.5.2001
      om prestaties in rekening te brengen die onder de                International, LLC, ondersteund door Amadeus Global Travel
      concurrerende sector vallen. Hij zou zich enkel hoeven te        Distribution SA, en Raad van de Europese Unie, ondersteund
      voegen naar de rechtspraak Akzo (2), dat wil zeggen hij          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, gegeven
      zou ten minste zijn variabele kosten hebben te dekken.           door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen (Tweede kamer).
      Het arrest zet niet uiteen, in hoeverre de gereserveerde
      rechten de kosten hebben kunnen beïnvloeden, noch hoe
      zulks had moeten worden geverifieerd.                            Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
—     Schending van artikel 88 EG:
                                                                       1.   de bestreden beschikking te vernietigen;
      Het arrest is in tegenspraak met de ruime beoordelings-
      vrijheid die de Commissie toekomt ten aanzien van een
      economisch ingewikkelde maatregel. Blijkens artikel 88           2.   de door de Raad — ondersteund door de Commissie
      EG dient de Commissie over een ruime beoordelings-                    als interveniënte — voorgedragen exceptie van niet-
      bevoegdheid te beschikken, niet alleen om te beoordelen               ontvankelijkheid te verwerpen;
      of staatssteun verenigbaar is met de gemeenschappelijke
      markt, maar ook om een maatregel als staatssteun aan
      te merken wanneer de tussenkomst van de staat van                3.   het beroep ontvankelijk te verklaren;
      ingewikkelde aard is.
—     Schending van artikel 87 EG:                                     4.   de zaak voor afdoening te verwijzen naar het Gerecht van
                                                                            eerste aanleg;
      Het arrest gaat er ten onrechte van uit, dat ieder door de
      staat verleend voordeel steun vormt. Enkel de overdracht
      van financiële middelen kan als zodanig worden aange-            5.   de Raad te verwijzen in de kosten van deze hogere
      merkt.                                                                voorziening, alsook in de kosten verbonden aan de
                                                                            uitspraak over de exceptie van niet-ontvankelijkheid
      Het arrest geeft een onjuiste betekenis aan het begrip                van de Raad, met inbegrip van de kosten voor de
      normale marktvoorwaarden.                                             beantwoording van de memorie in interventie van de
                                                                            Commissie.
(1) PB L 164 van 09.06.1998, blz. 37.
(2) Arrest van 13.07.1991, zaak C-62/86, Jurispr. blz. I-3359.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       a)   Door te verklaren dat de bestreden maatregel de verzoe-
                                                                            kers, in hun objectieve hoedanigheid van „systeemver-
                                                                            koper”, op dezelfde wijze raakt als elke andere systeemver-
                                                                            koper, geeft het Gerecht van eerste aanleg blijk van
Hogere voorziening, op 27 februari 2001 ingesteld door                      een onjuiste rechtsopvatting wat een aantal belangrijke
Galileo Company en Galileo International, LLC tegen de                      aspecten betreft:
beschikking, op 15 december 2000 in zaak T-113/99 (1)
tussen Galileo Company en Galileo International, LLC,
ondersteund door Amadeus Global Travel Distribution                         i)    Door de vaste rechtspraak van het Hof van Justitie
SA, en Raad van de Europese Unie, ondersteund door                                niet in aanmerking te nemen en niet toe te passen,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, gegeven                                 volgens welke een afzonderlijke onderneming, die
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                deel uitmaakt van een groep van ondernemingen die
              Gemeenschappen (Tweede kamer)                                       vast en identificeerbaar is wanneer de betwiste
                                                                                maatregel wordt vastgesteld, niettemin door die
                        (Zaak C-96/01 P)                                          maatregel individueel kan worden geraakt. Een der-
                                                                                gelijke onderneming kan individueel worden ge-
                                                                                raakt, wanneer de maatregel van toepassing is op de
                         (2001/C 134/12)
                                                                                ondernemingen die, op het tijdstip waarop hij werd
                                                                                vastgesteld, in de betrokken sector actief waren, en
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                        nalaat een overgangsregeling in te voeren om hen
op 27 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door                             voor aanzienlijke schade te behoeden.
Galileo Company, gevestigd te Windsor, Berkshire, Verenigd
Koninkrijk, en Galileo International, LLC, gevestigd te Ro-
semount, Illinois, Verenigde Staten van Amerika, vertegen-                  ii)   Door niet te erkennen, dat het feit dat een maatregel
woordigd door R. Plender QC, geïnstrueerd door K. Holmes                          van wetgevende aard is en op een categorie onderne-
en D. Austin, solicitors, van Richards Butler, domicilie gekozen                  mingen in het algemeen van toepassing is, niet belet
hebbende te Luxemburg, tegen de beschikking, op 15 decem-                         dat hij in bepaalde omstandigheden sommige der
ber 2000 in zaak T-113/99 tussen Galileo Company en Galileo                       betrokken marktdeelnemers individueel raakt.
 ---pagebreak--- 5.5.2001                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 134/9
      iii) Door de positie van de bestaande vier wereldwijde          Middelen en voornaamste argumenten
           CRS-exploitanten met alle andere op de betrokken
           markt werkzame ondernemers, zoals systeemver-
                                                                      Artikel 40 van de statuten van BAA, inhoudende dat niemand
           kopers, luchtvaartmaatschappijen of abonnees, ge-
                                                                      meer dan een 15 %-belang in de vennootschap mag controle-
           lijk te stellen, en door aldus de rechtspraak van het
                                                                      ren, beperkt directe en indirecte investeringen en aldus mede
           Hof van Justitie, inzonderheid de beslissing van het
                                                                      de vestiging: dergelijke beperkingen vallen onder de artike-
           Hof in de zaken Bock en Piraïki-Patraïki niet toe te
                                                                      len 56 en 43 EG-Verdrag. Ook al is er geen sprake van een
           passen.
                                                                      kennelijke discriminatie, moet een dergelijke beperking, die de
                                                                      uitoefening van deze vrijheden kan belemmeren, niettemin
b)    Door te verklaren dat uitzonderlijke economische om-            op grond van „dwingende vereisten van algemeen belang”
      standigheden niet betekenen, dat rekwiranten door de            gerechtvaardigd zijn en daartoe noodzakelijk en beschikt zijn.
      bestreden maatregel individueel worden geraakt, geeft
      het Gerecht van eerste aanleg blijk van een onjuiste
      rechtsopvatting:                                                Het Verenigd Koninkrijk heeft niet aangetoond, welke dwin-
                                                                      gende vereisten van algemeen belang beschermd moeten
      i)   Door de beginselen niet toe te passen die in de            worden door de aan het bijzondere aandeel verbonden rechten
           arresten van het Gerecht van eerste aanleg in de           en de 15 %-grens, en nog minder de evenredigheid hiervan. De
           zaken Codorniu/Raad en Extrament Industrie/Raad            veroorzaakte beperkingen van het vrije kapitaalverkeer en van
           zijn geponeerd en nadien door het Gerecht van              de vestigingsvrijheid zijn derhalve in strijd met de verplichtin-
           eerste aanleg en het Hof van Justitie zijn toegepast,      gen van de lidstaten uit hoofde van de artikelen 43 en 56 van
           en/of door die zaken niet of onvoldoende te onder-         het Verdrag.
           scheiden.
                                                                      Het Verdrag kan worden geschonden doordat een lidstaat de
      ii)  Door geen rekening te houden met de beslissing van         vestigingsvrijheid of kapitaalbewegingen op een of andere
           het Gerecht van eerste aanleg in zaak T-60/96,             wijze beperkt. De op BAA betrekking hebbende maatregelen
           Merck e.a.                                                 van vennootschapsrecht zijn door de staat als overheid geno-
                                                                      men en dienen dit karakter ook te behouden, aangezien
                                                                      volgens artikel 10, lid 1, van de statuten van BAA het
(1) PB C 226, van 07.08.1999, blz. 34.                                bijzondere aandeel enkel mag worden overgedragen aan „een
                                                                      minister, een andere minister van de Kroon of een namens de
                                                                      Kroon optredend persoon”. In het bijzonder vanuit het oog-
                                                                      punt van handhaving van de uniformiteit en de voorrang van
                                                                      het gemeenschapsrecht kan het feit dat een lidstaat de door het
                                                                      Verdrag gewaarborgde vrijheden beperkt door middel van
                                                                      regelingen van het commune vennootschapsrecht, toetsing
                                                                      van de verenigbaarheid van deze beperkingen met het Verdrag
                                                                      derhalve niet in de weg staan.
Beroep, op 27 februari 2001 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
      ninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland                  Bij deze toetsing is de Commissie tot de conclusie gekomen,
                                                                      dat de beperkingen in de artikelen 10 en 40 van de statuten
                                                                      van BAA onverenigbaar zijn met de artikelen 43 en 56 van
                           (Zaak C-98/01)
                                                                      het Verdrag betreffende de vestigingsvrijheid en het vrije
                                                                      kapitaalverkeer.
                          (2001/C 134/13)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 27 januari 2001 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van
de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door F. Be-
nyon en M. Patakia als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg.                                                Verzoek van de House of Lords van 8 februari 2001 om
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) Consor-
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      zio del Prosciutto di Parma 2) Salumificio S. Rita SPA en
                                                                          1) ASDA Stores Limited 2) Hygrade Foods Limites
a)    vast te stellen dat de beperking van de verkrijging van
      stemgerechtigde aandelen van BAA plc (artikel 40 van de                                (Zaak C-108/01)
      statuten) en de goedkeuringsregeling met betrekking tot
      vervreemding van activa, de zeggenschap in dochtermaat-
      schappijen en ontbinding (artikel 10 van de statuten),                                 (2001/C 134/14)
      onverenigbaar zijn met de artikelen 43 en 56 EG-Verdrag;
                                                                      De House of Lords heeft bij beschikking van 8 februari 2001,
b)    het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.              ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 maart


title: Gevoegde zaken C-411/09–C-420/09: Beschikking van de president van het Hof van 19 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre — Frankrijk) — Tereos, Vermandoise Industries SA, Sucreries de Toury et Usines annexes SA, Roquette Frères SA, Sucreries & Distilleries de Souppes-Ouvré Fils SA, Cristal Union, Lesaffre Frères SA, Sucrerie Bourdon, SAFBA, Sucreries du Marquenterre SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/23

         Beschikking van de president van het Hof van 19 maart 2010 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal de grande instance de Nanterre — Frankrijk) — Tereos, Vermandoise Industries SA, Sucreries de Toury et Usines annexes SA, Roquette Frères SA, Sucreries & Distilleries de Souppes-Ouvré Fils SA, Cristal Union, Lesaffre Frères SA, Sucrerie Bourdon, SAFBA, Sucreries du Marquenterre SA/Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers
   (Gevoegde zaken C-411/09–C-420/09) (1)

   2010/C 148/40

      Procestaal: Frans

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaken gelast.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak C-81/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoúlio tis Epikrateías (Griekenland) op 20 februari 2015 — Kapnoviomichanía Karélia AE/Ypourgós Oikonomikón

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/42

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Symvoúlio tis Epikrateías (Griekenland) op 20 februari 2015 — Kapnoviomichanía Karélia AE/Ypourgós Oikonomikón
   (Zaak C-81/15)
   (2015/C 138/56)
   Procestaal: Grieks

      Verwijzende rechter

   Symvoúlio tis Epikrateías

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kapnoviomichanía Karélia AE

      Verwerende partij: Ypourgós Oikonomikón

      Prejudiciële vraag

   Moet richtlijn 92/12/EEG (1), gelezen in het licht van de algemene beginselen van het Unierecht, inzonderheid de beginselen van doeltreffendheid, rechtszekerheid en evenredigheid, aldus worden uitgelegd dat het zich in een geval als het onderhavige verzet tegen de toepassing van een wettelijke bepaling van een lidstaat als artikel 108 van het douanewetboek, volgens welke die voorziet in de hoofdelijke aansprakelijkheid, van een erkende entrepothouder van goederen die onder schorsing van accijnzen uit diens belastingentrepot werden verwijderd en op onregelmatige wijze, door een als smokkel aangemerkte overtreding, aan dat regiem werden onttrokken, hoofdelijk aansprakelijk kan worden gehouden voor de betaling van administratieve boetes wegens smokkel, ongeacht of hij ten tijde van die overtreding civielrechtelijk bevoegd was over die goederen te beschikken, en eveneens ongeacht of de daders daarvan een specifieke contractuele band met de erkende entrepothouder waren aangegaan op grond waarvan zij optraden als diens lasthebbers?

      (1)  Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB L 76, blz. 1).


title: Zaak C-390/04: Verzoek van Regeringsrätten van 7 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen GöteborgsOperan AB en Skatteverket

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/19

         Verzoek van Regeringsrätten van 7 september 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen GöteborgsOperan AB en Skatteverket
   (Zaak C-390/04)
   (2004/C 273/33)
   Regeringsrätten heeft bij beschikking van 7 september 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 september 2004, in het geding tussen GöteborgsOperan AB en Skatteverket, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Is het verenigbaar met het in artikel 17 en artikel 19, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van de Zesde richtlijn (1) bepaalde dat subsidies als bedoeld in laatstgenoemde bepaling worden meegewogen bij het bepalen van de hoogte van het recht op aftrek van voorbelasting, ook ingeval de voorbelasting betrekking heeft op goederen en diensten die uitsluitend zullen worden gebruikt in het kader van handelingen met betrekking tot welke de belasting op de toegevoegde waarde in andere gevallen afgetrokken kan worden voor de belastingen?
               Indien de vorige vraag bevestigend dient te worden beantwoord, wordt verzocht om antwoord op de volgende vragen.

               2)

               Is het verenigbaar met het in artikel 19, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van de Zesde richtlijn bepaalde aangaande subsidies, dat ter voorkoming van concurrentievervalsing of om enige andere reden het bepaalde slechts toepassing vindt binnen specifiek door de lidstaten aangewezen sectoren?

               3)

               Moet het in artikel 19, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, van de Zesde richtlijn bepaalde aangaande subsidies worden geacht ook van toepassing te zijn op de financiële ondersteuning die een gewest continu verleent aan een bedrijf waarvan dat gewest volledig eigenaar is zodat het bedrijf een culturele activiteit kan verrichten die ook door het gewest zelf verricht zou kunnen worden? Is het van belang of de ondersteuning wordt uitbetaald door een ander bedrijf waarvan het gewest eigenaar is en dat de moedermaatschappij is van eerstgenoemd bedrijf?

      (1)  77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13.06.1977 blz. 1).


title: Zaak T-413/11: Beroep ingesteld op 27 juli 2011 — Welte — Wenu/BHIM — Commissie (afbeelding van cirkel van 12 sterren tegen blauwe achtergrond)

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/20

         Beroep ingesteld op 27 juli 2011 — Welte — Wenu/BHIM — Commissie (afbeelding van cirkel van 12 sterren tegen blauwe achtergrond)
   (Zaak T-413/11)
   2011/C 298/36
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Welte — Wenu GmbH (Neu-Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Kahl, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 12 mei 2011 — zaak nr. R 1590/2010;

               —

               verwerping van het beroep van de Europese Unie tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling inzake de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk EDS EUROPEAN DRIVESHAFT SERVICES (en afwijzing van de vordering zelf);

               —

               verwijzing van de Europese Unie in de kosten van de nietigheidsprocedure en de beroepsprocedure en verwijzing van verweerder in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk waarbij een cirkel van 12 sterren tegen een blauwe achtergrond wordt afgebeeld, voor waren van de klassen 7 en 12 — gemeenschapsmerk nr. 2180800

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Europese Commissie.

      Motvering van de vordering tot nietigverklaring: het gemeenschapsmerk is in strijd met artikel 7 van verordening nr. 207/2009 ingeschreven.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en nietigverklaring van het betrokken gemeenschapsmerk

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, h en i, artikel 55 en artikel 76 van verordening nr. 207/2009, schending van artikel 6 ter van het Verdrag van Parijs en regel 37, sub b-iv, van verordening nr. 2868/95, doordat het gemeenschapsmerk niet in strijd met het bepaalde in artikel 7 van verordening nr. 207/2009 is ingeschreven


title: Zaak C-628/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 december 2010 door Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 27 oktober 2010 in zaak T-24/05, Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Co., Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd/Europese Commissie

text:
               5.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 72/17

         Hogere voorziening ingesteld op 29 december 2010 door Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 27 oktober 2010 in zaak T-24/05, Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Co., Inc., Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-628/10 P)
   2011/C 72/29
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Alliance One International, Inc., Standard Commercial Tobacco Company, Inc. (vertegenwoordigers: M. Odriozola Alén, abogado, A. João Vide, abogada)

      Andere partijen in de procedure: Trans-Continental Leaf Tobacco Corp. Ltd, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vernietigen het arrest van het Gerecht van 27 oktober 2010 in zaak T-24/05, voor zover daarbij worden verworpen de middelen kennelijk onjuiste beoordeling bij de toepassing van artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 (1), ontoereikende motivering en schending van het beginsel van gelijke behandeling, door vast te stellen dat Alliance One International, Inc., voorheen Standard Commercial Corp., en Standard Commercial Tobacco Co. solidair aansprakelijk waren;

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 20 oktober 2004 in zaak COMP/C.38.238/B.2 — Ruwe tabak — Spanje, voor zover zij betrekking heeft op rekwirantes, en derhalve de hun opgelegde geldboete verlagen; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de eerste plaats hebben de Commissie en het Gerecht artikel 101, lid 1, VWEU en artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 onjuist toegepast door SCC en SCTC aansprakelijk te stellen voor de inbreuk van WWTE. In het bijzonder toont gezamenlijke zeggenschap onvoldoende aan dat zij beslissende invloed konden uitoefenen op het gedrag van WWTE in de periode vóór mei 1998. Hoe dan ook, ook al kon er sprake zijn van aansprakelijkstelling aldus, er had moeten worden gekeken naar beide moederondernemingen die de gezamenlijke zeggenschap uitoefenen, om na te gaan of er sprake is van één economische eenheid. Subsidiair, door ontoereikend te motiveren waarom zij aansprakelijk worden geacht, hebben de Commissie en vervolgens het Gerecht artikel 296 VWEU geschonden. Bovendien ontneemt het arrest van het Gerecht rekwirantes voor de periode na mei 1998 de rechten die zij ontlenen aan de algemene beginselen van EU-recht, en de rechten verankerd in het EVRM en het Handvest van de grondrechten, dat thans deel uitmaakt van het Verdrag van Lissabon en derhalve volledig als primair recht geldt.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht inbreuk gemaakt op artikel 48, lid 2, van zijn Reglement voor de procesvoering, rekwirantes’ rechten van de verdediging en artikel 296 VWEU door de Commissie toe te staan een nieuw argument aan te voeren en in antwoord op een schriftelijke vraag haar conclusies aan te passen. Voorts kan het Gerecht in het arrest (en derhalve ex post facto) geen opheldering verschaffen over de motivering van de Commissie in de bestreden beschikking.
   Ten slotte heeft het Gerecht met de gunstigere behandeling van andere ondernemingen het in artikel 20 van het Handvest van de grondrechten neergelegde beginsel van gelijke behandeling geschonden. Aan de ene kant heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de afbakening van de methode voor aansprakelijkstelling, met name door een methode van dubbele grondslag te kiezen die ertoe diende om ondernemingen te discrimineren naargelang de kans van slagen van hun beroep, maar anderszins geen richtsnoer verschafte. Aan de andere kant heeft het Gerecht de methode voor aansprakelijkstelling op discriminerende wijze toegepast, hetzij door de dubbele-grondslag-toets niet op Universal Corporation en Universal Leaf toe te passen, hetzij door de op Universal Corporation en Universal Leaf toegepaste methode niet op SCC en SCTC toe te passen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak T-52/04

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/60

         Doorhaling van zaak T-52/04 (1)

   (2004/C 262/112)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 6 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-52/04: Luis Escobar Guerrero tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-609/13: Beroep ingesteld op 22 november 2013 — BlackRock/BHIM (SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY)

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/33

         Beroep ingesteld op 22 november 2013 — BlackRock/BHIM (SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY)
   (Zaak T-609/13)
   2014/C 24/61
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BlackRock, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, K. Gilbert en M. Blair, solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 11 september 2013 in zaak R 572/2013-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „SO WHAT DO I DO WITH MY MONEY” voor diensten van de klassen 35 en 36 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 144 748

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag in zijn geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-112/01: Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door U. Klug tegen Raad van de Europese Unie

text:
C 275/10                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   29.9.2001
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                               Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door U. Klug tegen
                              AANLEG                                                       Raad van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-112/01)
                          van 7 juni 2001                                                         (2001/C 275/22)
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-202/00: M. Costacurta tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 mei 2001 beroep tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie ingesteld door U. Klug, wonende te Brussel,
                                                                         vertegenwoordigd door J.-N. Louis en V. Peere, advocaten,
(Ambtenaren — Tewerkstelling van verzoeker in derde land                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
in 1993 — Herplaatsing van betrokkene bij Publicatiebureau
in 1996 — Verlies van voordeel van afwijkende bepalingen
van bijlage X bij Statuut — Verzoek om hertewerkstelling in              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
derde land, in 2000 ingediend op grond van bijlage X —                   —     nietig te verklaren het besluit houdende vaststelling van
Kennelijke niet-ontvankelijkheid van beroep tegen antwoor-                     haar definitief beoordelingsrapport over de periode 1997-
                        den van Commissie)                                     1999;
                                                                         —     verweerder te verwijzen in de kosten.
                          (2001/C 275/21)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                          (Procestaal: Frans)                            Verzoekster komt op tegen een aantal beoordelingen in haar
                                                                         beoordelingsrapport over de periode 1997-1999.
In zaak T-202/00, M. Costacurta, ambtenaar van de Commissie              Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt zij:
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Luxemburg,                    —     schending van de beoordelingsprocedure die is vastgelegd
vertegenwoordigd door M. Petit, advocaat, domicilie gekozen                    in de op 28 juli 1989 bekendgemaakte gids voor de
hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese                         beoordeling;
Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall),
betreffende een verzoek om nietigverklaring het besluit dat              —     kennelijk verkeerde beoordeling wegens verwarring tus-
vervat ligt in een brief die de directeur van het Publicatiebureau             sen ziekteverlof en afwezigheid ter zake van de beoorde-
aan verzoeker heeft gezonden in antwoord op diens verzoek                      lingen voor de rubriek „regelmaat van de prestaties”.
van 6 juni 2000 om hertewerkstelling in een derde land,
en van het stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van
verzoekers klacht van 21 juli 2000, heeft het Gerecht (Tweede
kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident,
A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 7 juni
2001 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                Beroep, op 18 juni 2001 ingesteld door Giorgio Fedon &
volgt:                                                                   Figli spa, Fedon srl en Fedon America Usa Inc. tegen
                                                                         Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad
                                                                                van de Europese Unie
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                                                                                (Zaak T-135/01)
2)    Verzoeker zal alle kosten dragen, daaronder begrepen die welke                              (2001/C 275/23)
      op het kort geding zijn gevallen.
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
(1) PB C 285 van 7.10.2000.                                              schappen is op 18 juni 2001 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese
                                                                         Unie door Fedon & Figli spa, Fedon srl en Fedon America Usa
                                                                         Inc., vertegenwoordigd door I. Van Bael, A. Cevese en F. Di
                                                                         Gianni, advocaten.


title: Doorhaling van zaak C-412/01

text:
C 219/12              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 14.9.2002
              Doorhaling van zaak C-144/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-279/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                       (2002/C 219/23)                               Zweden.
                                                                     (1) PB C 245 van 1.9.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 juni 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-144/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje.
(1) PB C 161 van 2.6.2001.                                                         Doorhaling van zaak C-365/01 (1)
                                                                                (2002/C 219/27)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
              Doorhaling van zaak C-247/01 (1)                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 5 juni 2002 de
                                                                     doorhaling in het register gelast van zaak C-365/01: Commis-
                       (2002/C 219/24)                               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
                                                                     (1) PB C 317 van 10.11.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 juni 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-247/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
Zweden.
                                                                                Doorhaling van zaak C-391/01 (1)
(1) PB C 227 van 11.8.2001.
                                                                                (2002/C 219/28)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 juni 2002 de
              Doorhaling van zaak C-258/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-391/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
                       (2002/C 219/25)                               bliek.
                                                                     (1) PB C 348 van 8.12.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 14 mei 2002 de
doorhaling in het register gelast van zaak C-258/01: Commis-
sie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Repu-
bliek.
                                                                                Doorhaling van zaak C-412/01 (1)
(1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                                (2002/C 219/29)
                                                                     De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                     Gemeenschappen heeft bij beschikking van 7 juni 2002 de
              Doorhaling van zaak C-279/01 (1)                       doorhaling in het register gelast van zaak C-412/01: Commis-
                                                                     sie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
                       (2002/C 219/26)                               bliek.
                                                                     (1) PB C 348 van 8.12.2001.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 juni 2002 de


title: Zaak T-34/01: Beroep, op 14 februari 2001 ingesteld door A. M. Roccato (echtgenote Pinson) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 108/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       7.4.2001
Middelen en voornaamste argumenten                                     Middelen en voornaamste argumenten
Het beroep in de onderhavige zaak is gericht tegen artikel 14          Verzoekster, ambtenaar in de rang C 1, salaristrap 8, komt op
van Norma Foral 5/1993 van 24 juni 1993 van Territorio                 tegen de weigering van de jury van het intern vergelijkend
Histórico de Bizkaia (besluit van een regionale overheid),            onderzoek voor de overgang van categorie C naar categorie B,
houdende dringende fiscale maatregelen inzake investerings-            COM/PB/99, om haar tot het mondelinge examen van dit
steun en steun ter bevordering van de economische activiteit,          vergelijkend onderzoek toe te laten.
die voorziet in een vrijstelling van de vennootschapsbelasting
voor bepaalde nieuw opgerichte ondernemingen.
                                                                       In dit verband zij erop gewezen, dat de voorzitter van de jury
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                verzoekster bij brief van 8 maart 2000 heeft meegedeeld, dat
die in zaak T-30/01.                                                   zij niet tot het mondelinge examen was toegelaten op grond
                                                                       van het cijfer dat zij voor het schriftelijke examen had behaald.
                                                                       Weliswaar was dit cijfer hoger dan het vereiste minimum
                                                                       (30/50), maar het gaf haar geen plaats bij de 170 beste
                                                                       kandidaten, de enige die aan het mondelinge examen mochten
                                                                       deelnemen. Voor plaatsing bij de 170 beste kandidaten
                                                                       moesten namelijk minimaal 30,250 punten in totaal worden
Beroep, op 14 februari 2001 ingesteld door A. M. Roccato               behaald.
(echtgenote Pinson) tegen Commissie van de Europese
                       Gemeenschappen
                                                                       Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster aan:
                         (Zaak T-34/01)
                                                                       —     Schending van de motiveringsplicht, alsmede van het
                        (2001/C 108/51)                                      algemene beginsel van transparantie. Ten aanzien van dit
                                                                             punt wordt verklaard, dat het beginsel van transparantie
                                                                             zich verzet tegen de weigering om documenten mee te
                        (Procestaal: Frans)                                  delen en om in te gaan op de verzoeken van een
                                                                             deelnemer aan een vergelijkend onderzoek, die betrekking
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    hebben op omstandigheden die niets met de vergelijkende
schappen is op 14 februari 2001 beroep ingesteld tegen                       beoordeling van de kandidaten van doen hebben.
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. M. Roc-
cato (echtgenote Pinson), wonende te Brussel, vertegenwoor-            —     Schending van de regels inzake de jurywerkzaamheden,
digd door G. Vandersanden en L. Levi, advocaten.                             alsmede het bestaan in casu van een kennelijk onjuiste
                                                                             beoordeling.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelij-       —     Schending van het discriminatieverbod en het bestaan in
      kend onderzoek COM/PB/99 van 8 maart 2000, waarbij                     casu van misbruik van bevoegdheid. Verzoekster, die zich
      verzoekster niet tot het mondelinge examen werd toege-                 sinds 1 februari 1988 in de laatste salaristrap van haar
      laten;                                                                 loopbaan bevindt, vraagt zich in dit verband af, of haar
                                                                             uitsluiting van het mondelinge examen niet te verklaren
—     nietigverklaring van alle verrichtingen en handelingen na              is door het feit dat de jury van het vergelijkend onderzoek
      het vergelijkend onderzoek;                                            de voorrang heeft willen geven aan ambtenaren met
                                                                             minder anciënniteit, die vooruitzichten op een langere
—     verwijzing van verweerster in de kosten.                               loopbaan hebben dan zij.


title: Zaak C-326/06: Beroep ingesteld op 25 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/29

         Beroep ingesteld op 25 juli 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-326/06)
   (2006/C 224/54)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Enegren en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verweerder: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/86/EG van de Raad van 8 oktober 2001 tot aanvulling van het statuut van de Europese vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2001/86/EG in nationaal recht is op 8 oktober 2004 verstreken.

      (1)  PB L 294, blz. 22.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 7 september 2004 in zaak C-469/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Uitkeringen inzake loopbaanonderbreking — Verblijfsvoorwaarde — Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit — Artikel 39 EG — Artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 — Artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 7 september 2004
   in zaak C-469/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Uitkeringen inzake loopbaanonderbreking - Verblijfsvoorwaarde - Indirecte discriminatie op grond van nationaliteit - Artikel 39 EG - Artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 - Artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71)
   (2004/C 262/15)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-469/02, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 23 december 2002, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: H. Michard) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx, vervolgens E. Dominkovits), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet, J. N. Cunha Rodrigues, R. Schintgen en N. Colneric, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 7 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de toekenning en de betaling van een uitkering in het kader van de regeling inzake loopbaanonderbreking afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat de betrokkene in België woont of verblijft, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 39 EG, artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, en artikel 73 van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december 1996.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: Zaak C-383/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 11 juli 2016 — Vion Livestock BV tegen Staatssecretaris van Economische Zaken

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 11 juli 2016 — Vion Livestock BV tegen Staatssecretaris van Economische Zaken
   (Zaak C-383/16)
   (2016/C 371/03)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Vion Livestock BV

      Verweerder: Staatssecretaris van Economische Zaken

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 5, vierde lid, en 8, tweede lid, van verordening (EG) nr. 1/2005 (1) van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten […], gelezen in samenhang met de bepalingen inzake het journaal van bijlage II bij die verordening, aldus worden uitgelegd dat zij voor de organisator van het transport en/of de houder van de dieren de verplichting inhouden dat zij bij een transport van dieren naar een derde land, het journaal moeten bijhouden tot en met de plaats van bestemming in dat derde land?

               2)

               Moeten de artikelen 5 en 7 van verordening (EU) nr. 817/2010 (2) van de Commissie van 16 september 2010 tot vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, van uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de voor de toekenning van uitvoerrestituties te vervullen voorwaarden in verband met het welzijn van levende runderen tijdens het vervoer […], gelezen in samenhang met artikel 4 van die verordening, aldus worden uitgelegd dat de uitvoerrestituties moeten worden teruggevorderd indien het journaal niet is bijgehouden tot en met de plaats van bestemming in het derde land, omdat de vervoerder heeft voldaan aan de in bijlage II, punt 7, bij verordening 1/2005 opgenomen verplichting om het journaal aan de officiële dierenarts op de plaats van uitgang te overhandigen?

               3)

               Moeten de artikelen 5 en 7 van verordening 817/2010, gelezen in samenhang met artikel 4 van die verordening, aldus worden uitgelegd dat de uitvoerrestituties moeten worden teruggevorderd indien de exporteur niet kan bewijzen dat aan de voorschriften van verordening 1/2005 is voldaan, in de situatie dat de dierenarts in het kader van de door hem op grond van artikel 3, eerste lid, van verordening 817/2010 in het derde land te verrichten controles niet kan nagaan of de reisschemagegevens (het journaal) al dan niet bevredigend zijn, dat wil zeggen in overeenstemming zijn met de voorschriften van verordening 1/2005 (en bijgevolg evenmin kan verklaren dat het resultaat van die controles bevredigend is), omdat de vervoerder het journaal aan de officiële dierenarts op de plaats van uitgang heeft overhandigd?

      (1)  PB 2005, L 3, blz. 1.

      (2)  PB 2010, L 245, blz. 16.


title: Zaak C-309/08: Beschikking van de president van het Hof van 17 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/19

         Beschikking van de president van het Hof van 17 september 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Polen
   (Zaak C-309/08) (1)

   2010/C 11/33

      Procestaal: Pools

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 247 van 27.9.2008.


title: Zaak F-31/11: Beroep ingesteld op 26 maart 2011 — ZZ/CEDEFOP

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/33

         Beroep ingesteld op 26 maart 2011 — ZZ/CEDEFOP
   (Zaak F-31/11)
   2011/C 186/62
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de directrice van CEDEFOP om verzoekers aanstelling te beëindigen en verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van het besluit van de directrice van CEDEFOP van 14 april 2010 om verzoekers aanstelling te beëindigen;

               —

               veroordeling van CEDEFOP tot betaling aan verzoeker, ter vergoeding van zijn materiële schade bij gebreke van herplaatsing of tot die eventuele herplaatsing, van het verschil tussen de bezoldiging en het pensioen waarop hij recht zou hebben gehad indien hij na 15 november 2010 in dienst was gebleven en de eventuele vergoedingen of werkloosheidsuitkeringen en het pensioen waarop hij na die datum recht heeft;

               —

               veroordeling van CEDEFOP tot betaling van een voorlopig op 35 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van verzoekers immateriële schade;

               —

               verwijzing van CEDEFOP in de kosten.


title: Zaak T-509/10: Beroep ingesteld op 20 oktober 2010 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/57

         Beroep ingesteld op 20 oktober 2010 — Manufacturing Support & Procurement Kala Naft/Raad
   (Zaak T-509/10)
   ()
   2010/C 346/111
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Manufacturing Support & Procurement Kala Naft Co., Tehran (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Esclatine en S. Perrotet, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Raad van 26 juli 2010 nietig verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 eveneens nietig verklaren;

               —

               de Raad verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster, een handelsvennootschap die actief is in de aardolie-industrie, verzoekt om nietigverklaring van besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 (1) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 (2) betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie, voor zover verzoeksters naam is opgenomen op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens deze bepaling zijn bevroren.
   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan, ontleend aan:

               —

               schending van de motiveringsplicht, aangezien de Raad zich heeft gebaseerd op uitermate vage, onnauwkeurige en niet-verifieerbare gegevens;

               —

               schending van de verzoeksters fundamentele rechten, aangezien i) verzoekster voor haar verdediging het negatieve bewijs dient te leveren dat zij niet aan het nucleaire programma van Iran heeft deelgenomen, ii) verzoekster slechts over een zeer korte termijn heeft beschikt om haar verzoek om een nieuw onderzoek in te dienen iii) verzoekster haar recht op effectieve rechterlijke bescherming en haar eigendomsrecht niet heeft kunnen doen gelden, aangezien zij geen toegang tot de gegevens van haar dossier heeft gehad;

               —

               onbevoegdheid, aangezien de Raad enkel bevoegd is om begeleidende maatregelen bij resolutie 1929(2010) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties vast te stellen, terwijl deze resolutie geen enkele maatregel betreffende de aardolie-industrie bevat;

               —

               misbruik van bevoegdheid, doordat het bestreden besluit alle door verzoekster op het grondgebied van de Europese Unie verwezenlijkte operaties blokkeert, de verwerving van andere dan sleuteluitrusting daaronder begrepen, en daardoor verder gaat dan hetgeen door artikel 4 van het bestreden besluit wordt beoogd;

               —

               schending van het recht, aangezien de verhandeling van goederen voor tweeërlei gebruik geen maatregel houdende bevriezing van tegoeden jegens een entiteit kan rechtvaardigen, wanneer deze entiteit niet daadwerkelijk aan het nucleaire programma van Iran bijdraagt;

               —

               materiële onjuistheid van de feiten, voor zover verzoekster geen goederen heeft verworven die voor het nucleaire programma van Iran kunnen worden gebruikt;

               —

               kennelijke beoordelingsfout, aangezien de opgelegde beperkingen van verzoeksters eigendomsrecht en van haar recht om een economische activiteit uit te oefenen, niet door redenen van algemeen belang worden gerechtvaardigd en niet evenredig zijn aan het nagestreefde doel;

               —

               ontbreken van een rechtsgrondslag voor de bestreden verordening wegens de nietigverklaring van het bestreden besluit.

      (1)  Besluit van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (2)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25).


title: Zaak T-128/16: Beroep ingesteld op 24 maart 2016 — SureID/EUIPO (SUREID)

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/29

         Beroep ingesteld op 24 maart 2016 — SureID/EUIPO (SUREID)
   (Zaak T-128/16)
   (2016/C 175/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: SureID, Inc. (Hillsboro, Oregon, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: B. Brandreth, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „SUREID” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 698 675

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 18 januari 2016 in zaak R 1478/2015-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de voor de kamer van beroep en het Gerecht gemaakte kosten.

      Aangevoerd middel

   schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-418/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 augustus 2010 door Herhof-Veraltungsgesellschaft mbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 7 juli 2010 in zaak T-60/09, Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Stabilator sp z oo

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/24

      Hogere voorziening ingesteld op 23 augustus 2010 door Herhof-Veraltungsgesellschaft mbH tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 7 juli 2010 in zaak T-60/09, Herhof-Verwaltungsgesellschaft mbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Stabilator sp z oo
      (Zaak C-418/10 P)
      ()
      (2010/C 288/42)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Rekwirante: Herhof-Veraltungsgesellschaft mbH (vertegenwoordigers: A. Zinnecker en S. Müller, Rechtsanwälte)

         Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Stabilisator sp. z o.o.

         Conclusies

                  1)

                  vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 juli 2010 in zaak T-60/09;

                  2)

                  afdoening van de zaak en toewijzing van de door rekwirante in eerste aanleg geformuleerde vorderingen;

                  3)

                  subsidiair, vernietiging van het in punt 1 vermelde arrest en terugwijzing van de zaak naar het Gerecht;

                  4)

                  verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

                  1)

                  Ten eerste is de motivering van het bestreden arrest in se tegenstrijdig. Het Gerecht heeft enerzijds erkend dat de kamer van beroep alleen heeft onderzocht welke soort ondernemingen de betrokken diensten en waren aanbiedt en daardoor de kring van ondernemingen mogelijk ten gevolge van een te enge uitlegging van de lijst van waren en diensten van de oudere merken onjuist heeft beoordeeld. Anderzijds kan de vraag of de kamer van beroep beoordelingsfouten heeft gemaakt eerst worden beantwoord na een beoordeling van „de door de kamer van beroep indertijd gedane beoordeling van elk van de in de aanvraag opgegeven waren en diensten”, waarbij het Gerecht zelf deze — niet door de kamer van beroep gedane — afzonderlijke beoordelingen uitvoert teneinde tot het besluit te komen dat de kamer van beroep blijkbaar geen fouten heeft gemaakt. Deze inconsequentie speelt in het nadeel van rekwirante, aangezien in het kader van de door het Gerecht uitgevoerde afzonderlijke vergelijkingen steeds wordt verwezen naar de door de kamer van beroep uitgevoerde „globale vergelijking” op basis van de sectoren, zodat de enge uitlegging van de lijst van waren en diensten waarop de oudere merken betrekking hebben, ook in dit opzicht haar neerslag vindt.

                  2)

                  Ten tweede heeft het Gerecht artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 geschonden doordat het bij elke afzonderlijke vergelijking de lijst van waren en diensten waarop de conflicterende merken betrekking hebben, te eng heeft uitgelegd in het licht van de door de kamer van beroep als globale vergelijking uitgevoerde classificatie in sectoren en daardoor de inhoud van deze lijsten onjuist heeft opgevat en bijgevolg de daaruit afgeleide kenmerken zoals aard, gebruik, toepassing en doelpubliek van de betrokken waren en diensten eveneens onjuist heeft opgevat.

                  3)

                  Ten derde heeft het Gerecht artikel 65 van verordening (EG) nr. 207/2009 en zijn eigen Reglement voor de procesvoering, inzonderheid het daarin vervatte gemeenschapsrechtelijke beginsel van de rechten van verdediging, geschonden doordat het bepaalde schriftelijke stukken heeft geweerd hoewel het rekwirante niet mogelijk was deze stukken reeds voor het BHIM over te leggen daar zij niet kon voorzien dat het BHIM de afzonderlijke waren en diensten waarop de tekens betrekking hebben, niet onderling zou vergelijken maar in plaats daarvan deze slechts globaal zou vergelijken.


title: Zaak C-158/10: Beschikking van de president van het Hof van 30 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Johan van Leendert Holding BV/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/21

         Beschikking van de president van het Hof van 30 maart 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State — Nederland) — Johan van Leendert Holding BV/Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
   (Zaak C-158/10) (1)

   2011/C 211/39
   Procestaal: Nederlands
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010.


title: Beroep, op 2 juni 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese Unie (Zaak C-209/97)

text:
26 . 7. 97             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 228/7
Verder is de Commissie van mening dat noch de acties die                 Beroep, op 2 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
België ter bescherming van de Noordzee heeft onderno                    Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
men, noch de (nationale of gewestelijke ) regelingen in Bel                                             Unie
gië programma's ter vermindering van de verontreiniging                                          ( Zaak C-209/97)
in de zin van artikel 7 van de richtlijn vormen .
                                                                                ( 97/C 228/14 )
O PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 2 juni 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen, vertegenwoordigd door M. Nolin en P. Van
                                                                         Nuffel , als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                    sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                        ( Zaak C-208/97)
                           ( 97/C 228/ 13 )
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                         deert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 515/97 van de
is op 30 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu                     Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar                       lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                   en de Commissie met het oog op de juiste toepassing
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                           van de douane- en landbouwvoorschriften ( 5 );
Wagner, Kirchberg.
                                                                         — krachtens artikel 174 EG-Verdrag de titels V en VI van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             deze verordening te handhaven;
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de               — verweerder te verwijzen in de kosten.
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
     treffen ter uitvoering van Richtlijn 84/ 156/EEG (*) van
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
     de Raad van 8 maart 1984 betreffende grenswaarden
     en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkom
     stig van andere sectoren dan de elektrolyse van alkali             — Onjuiste rechtsgrondslag:
     chloriden, voor zover zij de in artikel 4 van de richtlijn
     voorgeschreven specifieke programma's niet heeft vast                  Onderhavige verordening had moeten worden geba
     gesteld noch heeft toegepast, niet heeft voldaan aan de                 seerd op artikel 100 A EG-Verdrag, zodat een beroep
     verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189,                op artikel 235 EG-Verdrag uitgesloten was:
     derde alinea, EG-Verdrag en artikel 4 van Richtlijn 84/
     156/EEG;                                                                — evenals de voorgaande Verordening nr. 1468/81/
                                                                                EEG houdt Verordening ( EG ) nr. 515/97 een onder
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek,                         linge aanpassing van de nationale bepalingen van
     door de Commissie niet onverwijld van die maatrege                          de lidstaten in. Deze eerste verordening had
     len in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de                          artikel 235 EG-Verdrag als rechtsgrondslag, omdat
     krachtens voormelde bepalingen op haar rustende ver                         op het tijdstip van de goedkeuring van deze veror
     plichtingen;                                                                 dening artikel 100 A EG-Verdrag, dat bij de Euro
                                                                                pese Akte is ingevoegd, nog niet bestond . Uit de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                              laatste overweging van de considerans blijkt overi
                                                                                gens dat volgens de Raad het beroep op artikel 235
                                                                                EG-Verdrag slechts gegrond is met betrekking tot
Middelen en voornaamste argumenten                                                de oprichting van de nieuwe gegevensbank „ DIS "
                                                                                ( douane-informatiesysteem, vgl . de art. 23 tot en
Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn richt                       met 41 van de bestreden verordening ). De DIS kan
lijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat                      evenwel niet als een zelfstandige communautaire
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. In casu is de                      entiteit worden beschouwd . De lidstaten als zoda
richtlijn volledig van toepassing sinds 13 maart 1986 en                         nig zijn „ DIS-partners ", op dezelfde voet als de
de in artikel 4 ervan bedoelde specifieke programma 's per                        Commissie, die niet een centrale rol, doch een
1 januari 1989 . Ofschoon de gestelde termijn verstreken                         coördinerende rol speelt.
is, heeft de Portugese Republiek bovenbedoelde specifieke
programma 's nog niet vastgesteld en toegepast, noch ter                          Subsidiair is de Commissie van mening, dat indien
kennis van de Commissie gebracht.                                                 het beroep op artikel 235 noodzakelijk was in ver
                                                                                band met de oprichting van de DIS ( quod non ),
(') PB nr. L 74 van 17. 3 . 1984 , blz . 49 .                                    niettemin de bepalingen betreffende bijstand op
                                                                                verzoek, en bijstand op eigen initiatief artikel
                                                                                100 A als rechtsgrondslag hadden moeten hebben.
 ---pagebreak--- Nr. C 228/8               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7 . 97
          In zaak C-300/89 heeft het Hof evenwel de moge                 Verzoek van het Landessozialgericht Niedersachsen van
          lijkheid om een handeling op een dubbele rechts                22 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
          grondslag te baseren uitgesloten, wanneer voor de               tussen P. Gomez-Rivero en Bundesanstalt für Arbeit; in het
          ene de samenwerkingsprocedure geldt ( art. 189 B                          geding geroepen: Bondsrepubliek Duitsland
          EG-Verdrag) en voor de andere eenstemmigheid                                             ( Zaak C-211/97)
          vereist ist, voor zover anders de samenwerkings
          procedure zinledig zou worden;                                                              ( 97/C 228/ 16 )
                                                                          Het Landessozialgericht Niedersachsen heeft bij beschik
     — de verordening regelt de noodzakelijke samenwer                   king van 22 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
          king tussen de douaneautoriteiten van de lidstaten              van Justitie op 4 juni daaraanvolgend, in het geding tussen
          onderling en met de Commissie met het oog op de                 P. Gomez-Rivero en Bundesanstalt für Arbeit; in het
          werking van de interne markt;                                   geding geroepen: Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van
                                                                          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     — het Verdrag kent geen andere specifieke rechts                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
          grondslag, hetgeen lijkt te worden bevestigd door
          het feit dat de Raad een beroep heeft gedaan op                 a ) Heeft het feit dat een lid van het bedienend personeel
          artikel 235 EG-Verdrag.                                              van een consulaire post overeenkomstig artikel 16 ,
                                                                               lid 2, eerste zin, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/
                                                                               71 ( 1 ) heeft gekozen voor de toepassing van de wetge
(') PB nr. L 82 van 22 . 3 . 1997, blz . 1 .                                   ving van de lidstaat die zendstaat is, waarvan hij
                                                                               onderdaan is, ook gevolgen voor zijn — niet in consu
                                                                               laire dienst zijnde — echtgenoot, die eveneens onder
                                                                               daan is van de lidstaat die zendstaat is,
                                                                               of
                                                                               is de wetgeving van de lidstaat die zendstaat is, alleen
Verzoek     van het Verwaltungsgericht Köln van 6 mei 1997
om een       prejudiciële beslissing in het geding tussen H.                   dan op de echtgenoot van toepassing, indien deze zelf
Akman       en Oberkreisdirektor des Rheinisch-Bergischen                     ook voor de toepassing ervan heeft gekozen ?
Kreises,    mede gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen               b ) Indien het feit dat dein consulaire dienst zijnde onder
             Interesses beim Verwaltungsgericht Köln
                                                                               daan heeft gekozen voor de toepassing van de wetge
                           ( Zaak C-2 10/97)                                   ving van de lidstaat die zendstaat is, tevens gevolgen
                                                                               kan hebben voor diens echtgenoot, is daartoe dan de
                              ( 97/C 228/ 15 )                                 toestemming of medewerking van die echtgenoot ver
                                                                               eist ?
Het Verwaltungsgericht Köln heeft bij beschikking van                      (M PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 .
6 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 2 juni 1997, in het geding tussen H. Akman en Ober
kreisdirektor        des     Rheinisch-Bergischen-Kreises,     mede
gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen Interesses, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    Verzoek van het Hejesteret van 3 juni 1997 om een pre
vraag :                                                                    judiciële beslissing in het geding tussen Centros Limited
                                                                                en Erhvervs- og Selskabsstyrelsen
                                                                                ( Zaak C-212/97)
Verlangt het recht op verlenging van de verblijfsvergun                                                97/C 228/ 17 )
ning, dat volgens het arrest van het Hof van 5 oktober
 1994 ( zaak C-355/93 , Eroglu ) (') voor een kind van een
Turkse werknemer voortvloeit uit artikel 7, tweede alinea,                 Het Hojesteret heeft bij beschikking van 3 juni 1997, inge
van Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije                     komen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juni 1997,
 betreffende de ontwikkeling van de associatie, dat de als                 in het geding tussen Centros Limited en Erhvervs- og Sels
werknemer tewerkgestelde ouder op het tijdstip waarop                      kabsstyrelsen, het Hof van Justitie van de Europese
 het kind zijn beroepsopleiding heeft voltooid en op een                   Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 arbeidsaanbod wil ingaan, nog op het grondgebied van de                   over de navolgende vraag:
 Bondsrepubliek Duitsland verblijft, of volstaat het voor
                                                                           Is het verenigbaar met artikel 52, juncto de artikelen 56
 deze bepaling, dat de Turkse ouder op een vroeger tijdstip
 ten minste drie jaar legale arbeid heeft verricht ?                       en 58 EG-Verdrag, de inschrijving in het handelsregister te
                                                                           weigeren in geval van een filiaal van een vennootschap die
                                                                           haar zetel in een andere lidstaat heeft en die met een maat
 (') Jurispr. 1994 , blz. 1-5113 .                                         schappelijk kapitaal van 100 UKL ( circa 1 000 DKR ) in
                                                                           overeenstemming met de wetgeving van die lidstaat is
                                                                            opgericht en bestaat, wanneer de vennootschap zelf geen
                                                                            bedrijfsactiviteiten ontplooit, maar het filiaal wordt opge


title: Zaak T-200/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  14 december 2005  — Regione autonoma della Sardegna tegen Commissie ( Staatssteun — Maatregelen van Italiaanse autoriteiten ter compensatie van de door catarrale schapenkoorts (bluetongue) veroorzaakte schade — Richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector )

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/30

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2005 — Regione autonoma della Sardegna tegen Commissie
   (Zaak T-200/04) (1)

   („Staatssteun - Maatregelen van Italiaanse autoriteiten ter compensatie van de door catarrale schapenkoorts (bluetongue) veroorzaakte schade - Richtsnoeren voor staatssteun in de landbouwsector”)
   (2006/C 48/57)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Regione autonoma della Sardegna (vertegenwoordigers: D. Dodaro en S. Cianciullo, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Di Bucci, gemachtigde)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C (2004) 471 def. van de Commissie van 16 maart 2004, betreffende de steunregeling die Italië voornemens is ten uitvoer te leggen ten behoeve van afzet- en verwerkingscoöperaties ter compensatie van de door catarrale schapenkoorts (bluetongue) veroorzaakte schade (artikel 5 van wet nr. 22 van de regio Sardinië van 17 november 2000)
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak C-108/07 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 april 2008 — Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Cornu SA Fontain (Hogere voorziening — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 40/94 — Artikel 8, lid 1, sub b) — Verwarringsgevaar — Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord FERRO — Oppositie door houder van ouder nationaal woordmerk FERRERO — Bewijs van groot onderscheidend vermogen van ouder merk)

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 17 april 2008 — Ferrero Deutschland GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Cornu SA Fontain
   (Zaak C-108/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 40/94 - Artikel 8, lid 1, sub b) - Verwarringsgevaar - Gemeenschapsmerkaanvraag voor woord FERRO - Oppositie door houder van ouder nationaal woordmerk FERRERO - Bewijs van groot onderscheidend vermogen van ouder merk)
   (2008/C 142/12)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Ferrero Deutschland GmbH (vertegenwoordiger: M. Schaeffer, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Rassat, gemachtigde), Cornu SA Fontain
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer) van 15 december 2006, Ferrero Deutschland/BHIM en Cornu (T-310/04) betreffende een beroep ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 17 maart 2004 (zaak R 540/2002-4) inzake een oppositieprocedure tussen Ferrero OHG mbH en Cornu SA Fontain — Uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 (PB 1994, L 11, blz. 1) — Gevaar voor verwarring van twee merken — Gemiddelde mate van overeenstemming van de merken — Geringe mate van soortgelijkheid van de waren — Onderscheidend vermogen van het oudere merk
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 15 december 2006, Ferrero Deutschland/BHIM — Cornu (FERRO) (T-310/04), wordt vernietigd.

               2)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 17 maart 2004 (zaak R 540/2002-4) wordt vernietigd.

               3)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en Cornu SA Fontain worden verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

               4)

               Ferrero Deutschland GmbH draagt haar eigen kosten in de procedure in eerste aanleg, behalve de kosten betreffende de interventie van Cornu SA Fontain.

               5)

               Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) draagt zijn eigen kosten in de procedure in eerste aanleg, behalve de kosten betreffende de interventie van Cornu SA Fontain.

               6)

               Cornu SA Fontain draagt haar eigen kosten en de kosten betreffende haar interventie die Ferrero Deutschland GmbH en het Bureau voor harmonisatie binnen de interne martk (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) zijn opgekomen.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007.


title: Zaak F-80/07: Beroep ingesteld op 3 augustus 2007 — Economidis/Commissie

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/31

         Beroep ingesteld op 3 augustus 2007 — Economidis/Commissie
   (Zaak F-80/07)
   (2007/C 235/58)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Ioannis Economidis (Sint-Stevens-Woluwe, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, J.-N. Louis, A. Coolen en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit houdende reorganisatie van het directoraat-generaal RTD voor zover dat besluit met name de vervulling betreft van de ambten van hoofd van de eenheden F.1 „Horizontale aspecten en coördinatie” en F.5 „Biotechnologie van de gezondheid”;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In oktober 2006 heeft de Commissie in het kader van een reorganisatie van het DG RTD H en X aangesteld als hoofd van de eenheden F.1 en F.5. Bij arrest van 14 december 2006, Economidis/Commissie, F-122/05 (1), heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken nietig verklaard het besluit van de Commissie van 23 december 2004 houdende aanstelling van H in het ambt van hoofd van de eenheid „Biotechnologie en toegepaste genoomwetenschap”, dat wil zeggen één van de eenheden van hetzelfde DG vóór de reorganisatie.
   Tot staving van zijn beroep stelt verzoeker om te beginnen dat er sprake is van schending van artikel 233 EG, aangezien de Commissie stelt dat het door de reorganisatie van dat DG niet mogelijk is om uitvoering te geven aan het arrest van 14 december 2006. Daar het besluit van 23 december 2004 nietig is verklaard, kon H. in het kader van de reorganisatie van het betrokken DG niet opnieuw tewerk worden gesteld in een ambt van hoofd van een eenheid.
   Volgens verzoeker is het óf het een óf het ander: ofwel de eenheid „Biotechnologie en toegepaste genoomwetenschap” bestaat nog steeds, maar onder een andere benaming en met opnieuw gedefinieerde taken ofwel de eenheid is wel degelijk opgeheven. In het eerste geval moet de administratie uitvoering geven aan het arrest van 14 december 2006; in het tweede geval had de administratie de procedure moeten inleiden voor de voorziening in de ambten van hoofd van de door de reorganisatie betroffen eenheden en verzoeker dus de mogelijkheid moeten geven om te solliciteren. Door geen gebruik te hebben gemaakt van deze procedure heeft verweerster de artikelen 4, 7, 27 en 29 van het Ambtenarenstatuut geschonden alsmede het beginsel van het recht op ontwikkeling van loopbaan.

      (1)  PB C 331 van 30.12.2006, blz. 47.


title: Zaak F-21/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 maart 2011 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Onwettigheid — Verzending van schrijven betreffende kosten van zaak aan advocaat die verzoeker in die zaak heeft vertegenwoordigd — Beroep kennelijk rechtens ongegrond — Artikel 94 van Reglement voor de procesvoering)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/28

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 16 maart 2011 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-21/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Onwettigheid - Verzending van schrijven betreffende kosten van zaak aan advocaat die verzoeker in die zaak heeft vertegenwoordigd - Beroep kennelijk rechtens ongegrond - Artikel 94 van Reglement voor de procesvoering)
   2012/C 138/59
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende afwijzing van verzoekers verzoek om schadevergoeding te krijgen voor het feit dat de verwerende partij een op hem betrekking hebbend schrijven heeft gestuurd aan een advocaat die hem niet langer vertegenwoordigt

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Marcuccio zal alle kosten dragen.

               3)

               Marcuccio wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 2 000 euro aan het Gerecht.

      (1)  PB C 161 van 19.6.2010, blz. 57.


title: Zaak T-398/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 15 juli 2011 — Fapricela/Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van de Commissie waarbij een geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Financiële schade — Geen buitengewone omstandigheden — Geen spoedeisendheid” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/20

         Beschikking van de president van het Gerecht van 15 juli 2011 — Fapricela/Commissie
   (Zaak T-398/10 R)
   (Kort geding - Mededinging - Beschikking van de Commissie waarbij een geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Financiële schade - Geen buitengewone omstandigheden - Geen spoedeisendheid)
   2011/C 282/41
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Fapricela — Indústria de Trefilaria, SA (Ançã, Portugal) (vertegenwoordigers: M. Gorjão-Henriques en S. Roux, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, P. Costa de Oliveira en V. Bottka, gemachtigden, bijgestaan door M. Marques Mendes, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal), met name voor zover daarbij de vorming van een bankgarantie wordt voorgeschreven teneinde de onmiddellijke inning te vermijden van de krachtens artikel 2 van die beschikking opgelegde geldboete

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-688/14: Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Airport Handling/Commissie

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/26

         Beroep ingesteld op 19 september 2014 — Airport Handling/Commissie
   (Zaak T-688/14)
   2014/C 388/32
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Airport Handling SpA (Somma Lombardo, Italië) (vertegenwoordigers: R. Cafari Panico en F. Scarpellini, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2014) 4537 final van 9 juli 2014, waarbij de Europese Commissie een formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid in de zaak SA.21420 (2014/NN) betreffende de oprichting van de vennootschap Airport Handling SpA, in zijn geheel nietig te verklaren;

               —

               subsidiair, mocht het slechts enkele van de in dit verzoekschrift geformuleerde grieven aanvaarden, het bovengenoemde besluit op die punten nietig te verklaren;

               —

               hoe dan ook, de Commissie te verwijzen in de kosten van het onderhavige geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending en onjuiste toepassing van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU

                           —

                           Verzoekster klaagt over het gebrek in het besluit dat de Commissie ten onrechte, op basis van een vermeende verhouding van economische continuïteit tussen de twee vennootschappen, heeft geoordeeld dat Airport Handling SpA de opvolgster is van SEA Handling, en dat zij op grond van deze onjuiste veronderstelling het besluit heeft vastgesteld om een formele onderzoeksprocedure in te leiden.

               2.

               Tweede middel: nogmaals schending en onjuiste toepassing van de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 2, VWEU

                           —

                           Verzoekster voert aan dat het besluit onjuist is voor zover de Commissie heeft geoordeeld dat de kapitalisatie van Airport Handling SpA staatssteun kan opleveren die onverenigbaar is met de markt, en dat zij op grond van die onjuiste veronderstelling de formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid.

               3.

               Derde middel: schending van het beginsel van behoorlijk bestuur

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie bij het vaststellen van het bestreden besluit haar verplichting om de informatie waarover zij beschikt onpartijdig en zorgvuldig te onderzoeken, niet is nagekomen en heeft verzuimd de betrokken belangen af te wegen.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 24 november 2004 in zaak T-393/02, Henkel KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm van witte doorzichtige flacon — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               5.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 31/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 24 november 2004
   in zaak T-393/02, Henkel KGaA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk - Vorm van witte doorzichtige flacon - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2005/C 31/38)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-393/02, Henkel KGaA, gevestigd te Düsseldorf (Duitsland), vertegenwoordigd door C. Osterrieth, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: U. Pfleghar en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de Vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 oktober 2002 (zaak R 313/2001-4) inzake de inschrijving van een driedimensionaal teken bestaande uit de vorm van een witte doorzichtige flacon, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als volgt: H. Legal, kamerpresident, V. Tiilli en M. Vilaras, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 24 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 oktober 2002 (zaak R 313/2001-4) wordt vernietigd.

               2)

               Verweerder zal de kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.