title: Zaak C-510/99: Verzoek van het Tribunal de grande instance de Grenoble van 15 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Procureur van de Republiek en Fédération départementale des chasseurs de l'Isère, Fédération Rhône Alpes de protection de la Nature (FRAPNA) section Isère, burgerlĳke partĳen, en X. Tridon

text:
19.2.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 47/25
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                       a) het bedrag van de deelnamekosten, of
                                                                          b) het bedrag van de deelnamekosten minus het bedrag
Middelen en voornaamste argumenten                                            of de waarde van de prijzen die aan de winnaars
                                                                              worden uitgekeerd, of
Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige                c) een ander en, zo ja, welk bedrag?
maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
                                                                          Subsidiair, indien die diensten inderdaad moeten worden
moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
                                                                          aangemerkt als diensten die de organisator aan elke
meedelen. De in casu gestelde termijn is op 1 januari 1998
                                                                          deelnemer in ruil voor de door hem betaalde deelnamekos-
verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
                                                                          ten verleent, bestaat het belastbare bedrag voor een
mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
                                                                          dergelijke levering dan in:
len voor de richtlijn.
                                                                          a) het bedrag van die deelnamekosten, of
(1) PB L 77 van 27.3.1996.
                                                                          b) het bedrag van die deelnamekosten minus een evenre-
                                                                              dig deel van het bedrag of de waarde van de prijzen die
                                                                              aan de winnaars worden uitgekeerd, of
                                                                          c) een ander en, zo ja, welk bedrag?
Verzoek van de VAT and Duties Tribunals, Manchester
Tribunal Centre, van 16 december 1999 om een prejudi-                (1) Eerste Richtlijn 67/227/EEG van de Raad van 11 april 1967
ciële beslissing in het geding tussen Town and County                    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                         inzake omzetbelasting (PB 71 van 14.4.1967, blz. 1301).
   Factors Ltd en Commissioners of Customs and Excise
                                                                     (2) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                        (Zaak C-498/99)                                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                         over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                         13.6.1977, blz. 1).
                         (2000/C 47/42)
De VAT and Duties Tribunals, Manchester Tribunal Centre,
hebben bij bevel van 16 december 1999, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 22 december 1999, in het geding
tussen Town and County Factors Ltd en Commissioners of
Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                Verzoek van het Tribunal de grande instance de Grenoble
                                                                     van 15 november 1999 om een prejudiciële beslissing
1) Moeten de richtlijnen van de Raad van 11 april 1967               in het geding tussen Procureur van de Republiek en
     (67/227/EEG) (1) en van 17 mei 1977 (77/388/EEG) (2),           Fédération départementale des chasseurs de l’Isère, Fédé-
     inzonderheid artikel 2, punt 1, en artikel 6, punt 1, van       ration Rhône Alpes de protection de la Nature (FRAPNA)
     laatstgenoemde richtlijn, gelet op de rechtspraak van het              section Isère, burgerlijke partijen, en X. Tridon
     Hof, met name in zaak C-16/93, Tolsma, Jurispr. blz. I-
     743, aldus worden uitgelegd, dat een transactie waarbij
     partijen overeenkomen dat er uitsluitend een morele                                      (Zaak C-510/99)
     verplichting bestaat (en die krachtens nationaal recht niet
     in rechte afdwingbaar is), een belastbare handeling in de
                                                                                (2000/C 47/43)
     zin van de belasting over de toegevoegde waarde kan zijn?
2) Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, moeten               Het Tribunal de grande instance de Grenoble heeft bij beschik-
     genoemde richtlijnen, inzonderheid artikel 11 A, punt 1,        king van 15 november 1999, ingekomen ter griffie van het
     van laatstgenoemde richtlijn, gelet op de rechtspraak van       Hof van Justitie op 28 december 1999, in het geding tussen
     het Hof, met name in zaak C-38/93, Glawe, Jurispr.              Procureur van de Republiek en Fédération départementale des
     blz. I-1679, dan aldus worden uitgelegd, dat het belastbare     chasseurs de l’Isère, Fédération Rhône Alpes de protection de
     bedrag in de zin van de belasting over de toegevoegde           la Nature (FRAPNA) section Isère, burgerlijke partijen, en X.
     waarde voor diensten bestaande in het organiseren van een       Tridon, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     spel die de organisator aan deelnemers aan het spel verleent    verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     in ruil voor door hen betaalde deelnamekosten, bestaat in:      vragen:
 ---pagebreak--- C 47/26                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.2.2000
1) Moeten de bepalingen van de Overeenkomst inzake de                  Verzoek van de Giudice di Pace di Viadana van 12 novem-
     internationale handel in beschermde in het wild levende           ber 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen
     dier- en plantensoorten (CITES), met name de artikelen VII        tussen, enerzijds, CAPE S.N.C., te Parma, en IDEALSER-
     en XIV, de bepalingen van verordening (EEG) nr. 3626/82           VICE S.R.L., te Viadana, en, anderzijds, IDEALSERVICE
     van 3 december 1982 (1), met name de artikelen 6 en 15,           MN RE Sas, te Viadana, en O.M.A.I. S.R.L., te Cadelbosco
     en de artikelen 30 en 36 EG-Verdrag voor de periode vóór                                     Sotto RE)
     1 juni 1997 aldus worden uitgelegd, dat zij een lidstaat
     toestaan, een nationale regeling vast te stellen en te                             (Zaken C-541/99 en C-542/99)
     handhaven, waarbij het commerciële gebruik, van welke
     aard ook, van in gevangenschap geboren en gekweekte                                          (2000/C 47/44)
     soorten die geen huisdier zijn en die in het wild op het
     gehele of een deel van het grondgebied van die staat              De Giudice di Pace di Viadana heeft bij beschikkingen van
     voorkomen, te allen tijde en op het gehele grondgebied            12 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
     van die staat wordt verboden?                                     Justitie op 31 december 1999, in de gedingen tussen, enerzijds,
                                                                       CAPE S.N.C., te Parma, en IDEALSERVICE S.R.L., te Viadana,
                                                                       en, anderzijds, IDEALSERVICE MN RE Sas, te Viadana, en
                                                                       O.M.A.I. S.R.L., te Cadelbosco Sotto RE), het Hof van Justitie
2) Moeten de bepalingen van de Overeenkomst inzake de                  van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi-
     internationale handel in beschermde in het wild levende           ciële beslissing over de navolgende vragen betreffende de
     dier- en plantensoorten (CITES), met name de artikelen VII        uitlegging van artikel 2, sub b, van richtlijn 93/13/EEG (1) van
     en XIV, de bepalingen van verordening (EEG) nr. 338/97            de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in
     van de Raad van 9 december 1996 inzake de bescherming             consumentenovereenkomsten:
     van in het wild levende dier- en plantensoorten door
     controle op het desbetreffende handelsverkeer (2), en de          1) Is een ondernemer die met een andere ondernemer in het
     artikelen 30 en 36 EG-Verdrag voor de periode vanaf                    kader van diens ondernemersactiviteit en in de vorm van
     1 juni 1997 aldus worden uitgelegd, dat zij een lidstaat               een door laatstbedoelde opgestelde standaardovereenkomst
     toestaan, een nationale regeling vast te stellen en te                 een overeenkomst sluit over de levering van een goed of de
     handhaven, waarbij het commerciële gebruik, van welke                  verrichting van een dienst uitsluitend ten behoeve van zijn
     aard ook, van in gevangenschap geboren en gekweekte                    personeelsleden, welke prestatie in het geheel geen verband
     soorten die geen huisdier zijn en die in het wild op het               houdt met zijn eigenlijke bedrijfs- en beroepsactiviteit, als
     gehele of een deel van het grondgebied van die staat                   een consument aan te merken? Kan in een dergelijk geval
     voorkomen, te allen tijde en op het gehele grondgebied                 worden gezegd, dat de betrokkene voor doeleinden buiten
     van die staat wordt verboden?                                          de bedrijfsactiviteit heeft gehandeld?
                                                                       2) Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is
(1) Verordening (EEG) nr. 3626/82 van de Raad van 3 december                een subject of een entiteit die handelt voor doeleinden die
    1982 betreffende de toepassing in de Gemeenschap van de                 buiten zijn eigenlijke bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen,
    Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het        als een consument aan te merken, of is het begrip
    wild levende dier- en plantesoorten — PB L 384 van 31.12.1982,          consument beperkt tot natuurlijke personen, met uitslui-
    blz. 1.                                                                 ting van alle andere subjecten?
(2) PB L 61 van 3.3.1997, blz. 1.
                                                                       3) Kan een vennootschap als consument worden aangemerkt?
                                                                       (1) PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.


title: Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-354/96)

text:
Nr. C 388/6              | NL [              Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 21 . 12 . 96
Middelen en voornaamste argumenten                                      Beroep, op 29 oktober 1996 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu
                                                                                bliek
Twee punten zijn in geschil; een procedureel en een materi                                     ( Zaak C-354/96 )
eel punt. Het procedurele punt betreft de relatie tussen de
procedure van artikel 169 EG-Verdrag en die van Richtlijn                                         (96/C 388/12 )
89/665/EEG (3 ) („ procedurerichtlijn "). Het materiële ge
schilpunt betreft de vraag, hoe de uitdrukking „ aanbeste
dende dienst" in artikel 9 van Richtlijn 77/62/EEG, zoals               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
gewijzigd op het relevante tijdstip („ leveringsrichtlijn"),            is op 29 oktober 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse
moet worden uitgelegd.                                                  Republiek door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen, vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur
                                                                        D. Gouloussis en door L. Pignataro, lid van haar juridi
De procedurerichtlijn en artikel 169 EG-Verdrag                         sche dienst, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
                                                                        te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                        Kirchberg.
De Commissie aanvaardt dat aangezien de opdracht, zon
der dat zij dit wist, vóór haar kennisgeving uit hoofde van             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
artikel 3 van de procedurerichtlijn reeds was gegund op
30 mei, geen procedure krachtens dat artikel kon worden
                                                                        1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
ingeleid. De vraag van het effect van de procedure voor de
                                                                             wettelijke bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
nationale rechter is derhalve niet langer relevant. De Com
missie aanvaardt evenwel niet, dat dit haar belet om ver                    en/of mee te delen die noodzakelijk 'zijn om uitvoering
                                                                             te geven aan Richtlijn 91 /674/EEG van de Raad van
volgens de procedure van artikel 169 EG-Verdrag in te lei
den of dat deze procedure hoe dan ook „ inadequaat" zou
                                                                             19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de
                                                                             geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsonderne
zijn.
                                                                             mingen ( a ), niet heeft voldaan aan de verplichtingen
                                                                             die op haar rusten krachtens die richtlijn en het EG
Aanbestedende dienst                                                         Verdrag;
                                                                        2 . de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Artikel 9, leden 2 en 4 tot en met 9, van Richtlijn 77/62/
EEG, zoals gewijzigd, bepaalt dat de „ aanbestedende dien              Middelen en voornaamste argumenten
sten " die een overheidsopdracht voor leveringen willen
aanbesteden, hun voornemen hiertoe te kennen geven in
een aankondiging, die bekend moet worden gemaakt in                     Ingevolge artikel 189 EG-Verdrag, bepalende dat richtlij
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.                      nen verbindend zijn ten aanzien van het te bereiken resul
                                                                        taat voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd zijn, zijn de
                                                                        Lid-Staten gehouden de in richtlijnen gestelde omzettings
Uit de correspondentie tussen de Commissie en Ierland                   termijnen te eerbiedigen. In casu is die termijn op 1 januari
blijkt, dat de Ierse Regering aanvaardt dat de onderhavige              1994 verstreken zonder dat de Italiaanse Republiek de
opdracht een openbare overheidsopdracht betreft, als be                voor de omzetting van de in de conclusies van de Commis
doeld in de richtlijn, doch betwist dat Coillte Teoranta een            sie genoemde richtlijn noodzakelijke maatregelen heeft ge
aanbestedende dienst is in de zin van de richtlijn.                     troffen .
                                                                        (!) PB nr. L 374 van 31 . 12 . 1991 , blz . 7.
Na onderzoek van de Forestry Act 1988 en het Memoran
dum and Articles of Association of Coillte Teoranta, waar
in haar doel en huishoudelijk reglement zijn vastgesteld, is
de Commissie van oordeel, dat een aantal bepalingen daar
in bevestigen dat Coillte Teoranta een „ aanbestedende
dienst" is in de zin van de richtlijn.                                  Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Öster
                                                                        reich van 15 oktober 1996 om een prejudiciële beslissing
                                                                        in het geding tussen Silhouette International Schmied Ge
(!) PB nr. L 13 van 15 . 1 . 1977, blz . 1 .                            sellschaft mbH & Co. KG en Hartlauer Handelsgesell
(2 ) Richtlijn 88/295/EEG van de Raad van 22 maart 1988 tot wij                                     schaft mbH
     ziging van Richtlijn 77/62/EEG betreffende de coördinatie van
     de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                               ( Zaak C-355/96)
     leveringen, alsmede tot intrekking van sommige bepalingen
     van Richdijn 80/767/EEG ( PB nr. L 127 van 20 . 5 . 1988 ,                                    ( 96/C 388/13 )
     blz. 1 ).
(3 ) Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
     houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelij
                                                                        Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich heeft bij
     ke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsproce       beschikking van 15 oktober 1996, ingekomen ter griffie
     dures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leve       van het Hof van Justitie op 30 oktober 1996, in het geding
     ringen en voor de uitvoering van werken (PB nr. L 395 van          tussen Silhouette International Schmied Gesellschaft mbH
     30 . 12 . 1989 , blz . 33 ).                                       & Co.KG en Hartlauer Handelsgesellschaft mbH, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
                                                                        om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:


title: Zaak C-312/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Hoei (België) op 28 juni 2012 — Agim Ajdini/Belgische Staat, Dienst Tegemoetkomingen aan personen met een handicap

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Hoei (België) op 28 juni 2012 — Agim Ajdini/Belgische Staat, Dienst Tegemoetkomingen aan personen met een handicap
   (Zaak C-312/12)
   2012/C 287/37
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Arbeidsrechtbank te Hoei

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Agim Ajdini

      Verwerende partij: Belgische Staat, Dienst Tegemoetkomingen aan personen met een handicap

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 4 van de wet van 27 februari 1987 betreffende de tegemoetkomingen aan personen met een handicap, voor zover het voordeel van de tegemoetkoming aan personen met een handicap enkel op grond van nationaliteit wordt geweigerd aan een vreemdeling met wettelijk verblijf in België die in het vreemdelingenregister is ingeschreven en die sterke en duurzame banden met België heeft aangezien hij er sinds 12 jaar met zijn gezin verblijft, met als bijzondere omstandigheid dat deze vreemdeling een staatsburger is van een derde staat die officieel kandidaat is voor toetreding tot de Europese Unie, in overeenstemming met het Europese recht en inzonderheid het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB 2000, C 364, blz. 1), met name de artikelen 20, 21 en 26 ervan?

               2)

               Is artikel 26, § 4, van de bijzondere wet van 6 januari 1989 op het [Grondwettelijk Hof] in overeenstemming met het Europese recht, inzonderheid artikel 234 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap?


title: Zaak C-310/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 11 juli 2008 — London Borough of Harrow/Nimco Hassan Ibrahim and Secretary of State for the Home Department

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) (Verenigd Koninkrijk) op 11 juli 2008 — London Borough of Harrow/Nimco Hassan Ibrahim and Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-310/08)
   (2008/C 247/13)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: London Borough of Harrow

      Verwerende partij: Nimco Hassan Ibrahim and Secretary of State for the Home Department
   Prejudiciële vragen
   Onder omstandigheden waar: (i) een echtgenote die niet de nationaliteit van een lidstaat van de Europese Unie bezit en haar kinderen die deze wel bezitten, een persoon met de nationaliteit van een lidstaat van de Unie naar het Verenigd Koninkrijk hebben begeleid, (ii) deze persoon met de nationaliteit van een lidstaat van de Unie als werknemer in het Verenigd Koninkrijk verbleef, (iii) de persoon met de nationaliteit van een lidstaat van de Unie vervolgens ophield arbeid te verrichten en daarna het Verenigd Koninkrijk verliet, (iv) de persoon met de nationaliteit van een lidstaat van de Unie, de echtgenote die niet de nationaliteit van een lidstaat van de Europese Unie bezit en de kinderen niet over voldoende eigen bestaansmiddelen beschikken en afhankelijk zijn van sociale bijstand in het Verenigd Koninkrijk, (v) korte tijd na hun aankomst in het Verenigd Koninkrijk, tijdens het werknemerschap van de persoon met de nationaliteit van een lidstaat van de Unie, de kinderen lager onderwijs zijn gaan volgen:

               1)

               Hebben de echtgenote en de kinderen alleen dan het recht om in het Verenigd Koninkrijk te verblijven indien zij voldoen aan de voorwaarden die zijn neergelegd in richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 (1) betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden,
               of

               2)

                           (i)

                           hebben zij een verblijfsrecht als uitvloeisel van artikel 12 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 (2) betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, zonder dat zij hoeven te voldoen aan de voorwaarden van richtlijn 2004/38/EG,
                           en

                           (ii)

                           zo ja, moeten zij dan over voldoende middelen beschikken om tijdens hun voorgenomen verblijfsperiode niet ten laste te komen van het sociale bijstandsstelsel van het gastland, en over een verzekering die de ziektekosten in het gastland volledig dekt?

               3)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is, maakt het dan verschil of, zoals in het onderhavige geval, de kinderen aanvingen lager onderwijs te volgen en de persoon met de nationaliteit van een lidstaat van de Unie ophield met werken voor de datum waarop richtlijn 2004/38/EG door de lidstaten te uitvoer diende te zijn gelegd?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).

      (2)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).


title: Arrest van het Hof van 9 juli 2013 in zaak E-7/12 — Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep wegens nalaten — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Toegang tot documenten — Legitieme verwachtingen — Beginsel van goed bestuur — Nalaten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit te nemen binnen een voorgeschreven termijn)

text:
               24.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/4

         ARREST VAN HET HOF
   van 9 juli 2013
   in zaak E-7/12
   Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep wegens nalaten — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Toegang tot documenten — Legitieme verwachtingen — Beginsel van goed bestuur — Nalaten van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA een besluit te nemen binnen een voorgeschreven termijn)
   2013/C 309/04
   In zaak E-7/12, Schenker North AB, Schenker Privpak AB en Schenker Privpak AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — VERZOEK, overeenkomstig de artikelen 37 en 46 van de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, te verklaren dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft nagelaten te handelen en niet-contractueel aansprakelijk is, heeft het Hof, samengesteld als volgt: Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 9 juli 2013 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof verklaart het volgende:

               1.

               Er hoeft niet meer te worden beslist over het verzoek te verklaren dat de Toezichthoudende Autoriteit heeft nagelaten te handelen met betrekking tot de overblijvende documenten in zaak nr. 34250;

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige;

               3.

               De Toezichthoudende Autoriteit wordt verwezen in de kosten met betrekking tot het beroep wegens nalaten, in haar eigen kosten met betrekking tot het beroep inzake niet-contractuele aansprakelijkheid en in de helft van die van de eisers met betrekking tot het beroep inzake niet-contractuele aansprakelijkheid;

               4.

               De eisers worden verwezen in de helft van hun eigen kosten met betrekking tot het beroep inzake niet-contractuele aansprakelijkheid.


title: Zaak F-55/13: Beroep ingesteld op 2 juni 2013 — ZZ/EIB

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/26

         Beroep ingesteld op 2 juni 2013 — ZZ/EIB
   (Zaak F-55/13)
   (2013/C 226/36)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van verzoekers beoordelingsrapport over 2011, voor zover hij niet de beoordeling „exceptional performance” of „very good performance” heeft gekregen en niet wordt voorgedragen voor bevordering tot de functie D en, voor zover het de vaststelling van zijn doelstellingen voor 2012 betreft, nietigverklaring van de richtsnoeren voor het beoordelingsrapport 2011 en, ten slotte, veroordeling van de EIB tot vergoeding van de materiële en de immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren a) het besluit van 18 december 2012, voor zover het beroepscomité op grond van artikel 22 van het reglement voor de personeelsleden van de EIB en personeelsnota HR/P&O/2012-0103 van 29 maart 2013 verzoekers bezwaar tegen zijn beoordelingsrapport 2011 heeft afgewezen; b) het beoordelingsrapport over 2011, voor zover daarin de beoordelingen niet worden samengevat met de globale beoordeling „exceptional performance” of „very good performance” en, ten slotte, voor zover verzoeker daarbij niet wordt voorgedragen voor bevordering tot de functie D alsmede voor zover het de vaststelling van zijn doelstellingen voor 2012 betreft; c) alle daarmee verband houdende, daaropvolgende en daaraan voorafgaande handelingen, met name de bevorderingen waartoe is besloten op grond van de nota van de directeur personeelszaken van mei 2012, „Staff appraisal exercise, award of promotions and titles”, aangezien de EIB, gelet op de beoordeling door zijn meerderen, heeft verzuimd om verzoeker in aanmerking te nemen voor de „bevorderingen van de functie E tot de functie D”;

               —

               nietig of buiten toepassing verklaren de richtsnoeren die de directie personeelszaken heeft opgesteld bij nota RH/P&O/2011-0242 nr. 709 van 13 december 2011, „Guidelines to the 2011 annual staff appraisal exercise” van 14 december 2011, daaronder begrepen voor zover zij bepalen dat de eindbeoordeling wordt samengevat in een verslag, zonder echter aan te geven welke criteria de beoordelaar in acht moet nemen om een prestatie te kunnen aanmerken als „uitzonderlijk en boven verwachting”, „zeer goed” of „voldoet aan alle verwachtingen”;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot vergoeding van de materiële en immateriële schade alsmede tot betaling van de kosten.


title: Zaak T-284/15: Beroep ingesteld op 1 juni 2015 — AlzChem/Commissie

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/55

         Beroep ingesteld op 1 juni 2015 — AlzChem/Commissie
   (Zaak T-284/15)
   (2015/C 302/71)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AlzChem AG (Trostberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Alexiadis, solicitor, en A. Borsos en I. Georgiopoulos, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               artikel 2 van het besluit van de Commissie van 15 oktober 2014 krachtens de artikelen 107, lid 1, VWEU en 108, lid 3, VWEU, betreffende steunmaatregel SA.33797 — (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) die door Slowakije ten behoeve van NCHZ ten uitvoer is gelegd, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               De Commissie heeft ten onrechte vastgesteld dat de voortzetting van NCHZ’s activiteiten op grond van het besluit van het schuldeiserscomité geen staatssteun opleverde in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           De Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat aan Novácke chemické závody, a.s. v konkurze (NCHZ) geen voordeel was verleend terwijl haar activiteiten werden voortgezet na het besluit van het schuldeiserscomité en de pandhoudende schuldeisers. De Commissie heeft eveneens blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat het besluit van het schuldeiserscomité en de pandhoudende schuldeisers om de activiteiten van NCHZ voort te zetten, niet toerekenbaar is aan de staat.

               2.

               De Commissie is in de krachtens artikel 296 VWEU op haar rustende motiveringsplicht tekortgeschoten, wat de toerekenbaarheid aan de staat betreft van het besluit van het schuldeiserscomité en de pandhoudende schuldeisers

                           —

                           De Commissie heeft geen motivering gegeven in verband met de bekrachtiging van het besluit van het schuldeiserscomité en de pandhoudende schuldeisers door de rechtbank te Trenčín. De Commissie heeft ook geen motivering gegeven in verband met de vetorechten van de pandhoudende schuldeisers, wat de voortzetting van NCHZ’s activiteiten krachtens het Slowaakse insolventierecht betreft.


title: Zaak T-390/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2008 — Piccinni-Leopardi e.a./Commissie

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/36

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2008 — Piccinni-Leopardi e.a./Commissie
   (Zaak T-390/04) (1)

   (2008/C 197/65)

      Procestaal: Frans

   De president van de Zesde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 300 van 4.12.2004.


title: Zaak C-230/00: Beroep, op 9 juni 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
12.8.2000               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 233/19
Fundo Social Europeu (DAFSE) en Partext — Companhia                       1)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
Portuguesa de Serviços, SA, het Hof van Justitie van de                         lijn 93/37 (1) in de weg, dat in aankondigingen van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële bes-                       overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken
lissing over de uitlegging van bepalingen van gemeenschaps-                     clausules worden opgenomen die de deelneming verhin-
recht, te weten:                                                                deren van ondernemingen die hun offertes niet vergezeld
—                                                                               hebben doen gaan van een motivering van de aangegeven
                                                                                prijs tot een bedrag van ten minste 75 % van de vereiste
                                                                                aanbestedingswaarde?
      nr. artikelen
      de  2950/83 5,(1) lid
                        van4,deenRaad
                                  7, lidvan
                                          2, 17
                                             vanoktober   1983 (EEG)
                                                  verordening   hou-
      dende toepassing van besluit 83/516/EEG (2) betreffende             2)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
      de taken van het Europees Sociaal Fonds en                                lijn 93/37 in de weg, dat is voorzien in een methode van
—                                                                               automatische vaststelling van de onregelmatigheidsdrem-
                                                                                pel voor op conformiteit te onderzoeken offertes, die
      tober 1983
      artikel 5 vanbetreffende
                     besluit 85/516/EEG
                                 de taken vanvanhet
                                                 de Europees
                                                    Raad van Sociaal
                                                               17 ok-           gebaseerd is op een casuïstisch criterium en een rekenkun-
      Fonds,                                                                    dig gemiddelde, zodat het de aannemers niet mogelijk is
                                                                                deze drempel vooraf te kennen?
                                                                          3)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
DAFSE behorende
teneinde   te kunnenbevestiging
                       uitmaken ofdedeCommissie
                                         tot de bevoegdheid
                                                    belet om, van
                                                              ingeval
                                                                  het           lijn 93/37 in de weg, dat is voorzien in een vervroegd
bepaalde uitgaven onredelijk worden geacht en derhalve slechts                  contradictoir onderzoek, zonder dat de onderneming
een gedeelte van de uitgaven wordt bevestigd, betalingen                        die van indiening van een onregelmatige offerte wordt
betreffende uitgaven die door het bevoegde orgaan van de                        verdacht de zekerheid heeft dat zij haar beweegredenen
lidstaat niet zijn bevestigd, goed te keuren.                                   te kennen kan geven na de opening van de enveloppen
                                                                                en voordat het besluit tot uitsluiting wordt genomen?
                                                                          4)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
(1) PB L 289 van 20.10.1983, blz. 1.                                            lijn 93/37 in de weg, dat is bepaald dat de aanbestedende
(2) PB L 289 van 20.10.83, blz. 38.                                             dienst motiveringen in aanmerking kan nemen, die
                                                                                uitsluitend betrekking hebben op de zuinigheid van het
                                                                                bouwprocédé, de gekozen technische oplossingen, of
                                                                                de uitzonderlijk gunstige omstandigheden waarvan de
                                                                                inschrijver kan profiteren?
                                                                          5)    Staat aan de toepassing van artikel 30, lid 4, van richt-
                                                                                lijn 93/37 in de weg, dat motiveringen worden uitgeslo-
                                                                                ten die betrekking hebben op factoren waarvan de
                                                                                minimumwaarde valt af te leiden uit officiële lijsten?
Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale                 (1) Richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende
                                                                              de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheid-
(Sezione Quarta) van 7 maart 2000 om een prejudiciële                         sopdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199 van
beslissing in het geding tussen Cavalleri Ottavio SpA,                        9.8.1993, blz. 54).
handelend in eigen naam en als vertegenwoordigster van
haar ad hoc associatie met Anselmi Cave Ghiaia Srl tegen
ANAS — handelend in eigen naam en als vertegenwoor-
digster van de met IOS SpA gesloten ad hoc associatie
             Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA)
                          (Zaak C-225/00)                                 Beroep, op 9 juni 2000 ingesteld door Commissie van de
                                                                              Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                          (2000/C 233/36)                                                          (Zaak C-230/00)
De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale (Sezione Quarta)                                     (2000/C 233/37)
heeft bij beschikking van 7 maart 2000, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 5 juni 2000, in het geding tussen             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Cavalleri Ottavio SpA, handelend in eigen naam en als                     op 9 juni 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
vertegenwoordigster van haar ad hoc associatie met Anselmi                Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
Cave Ghiaia Srl tegen ANAS — handelend in eigen naam en                   digd door H. van Lier, juridisch adviseur van haar Juridische
als vertegenwoordigster van de met IOS SpA gesloten ad hoc                Dienst, als gemachtigde, bijgestaan door de heren M.H. van
associatie Impresa Lauro Cantieri Valsesia SpA, het Hof van               der Woude en T.E.M. Chellingsworth, advocaten te Brussel,
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                        Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
 ---pagebreak--- C 233/20               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      12.8.2000
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       door het enkele verstrijken van de beslissingstermijn, als een
                                                                       zeer ernstige inbreuk op genoemde richtlijnen te worden
                                                                       beschouwd.
—     Vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
      nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan te
      nemen voor de volledige omzetting van artikel 9 van              ( 1) PB 1975, L 194, blz. 39.
      Richtlijn 75/442/EEG (1) van de Raad van 15 juli 1975            ( 2) PB 1976, L 129, blz. 23.
      betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij Richt-             ( 3) PB 1980, L 020, blz. 43.
      lijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, de                ( 4) PB 1984, L 188, blz. 20.
      artikelen 3, 4, 5 en 7 van Richtlijn 76/464/EEG (2) van de       ( 5) PB 1985, L 175 blz. 40.
      Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging
      veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het
      aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd,
      de artikelen 3, 4, 5, 7 en 10 van Richtlijn 80/68/EEG (3)
      van de Raad van 17 december 1979 betreffende de
      bescherming van het grondwater tegen verontreiniging
      veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke
      stoffen, de artikelen 3, 4, 9 en 10 van Richt-
      lijn 84/360/EEG (4) van de Raad van 28 juni 1984 betref-         Beroep, op 13 juni 2000 ingesteld door Commissie van
      fende de bestrijding van door industriële inrichtingen              de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
      veroorzaakte luchtverontreiniging, en de artikelen 2 en 8
      van Richtlijn 85/337/EEG (5) van de Raad van 27 juni                                       (Zaak C-233/00)
      1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaal-
      de openbare en particuliere projecten, de verplichtingen
      niet is nagekomen die op hem rusten uit hoofde van                                         (2000/C 233/38)
      artikel 249 EG alsook van voormelde richtlijnen;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
—     Het Koninkrijk België te veroordelen tot de kosten van           op 13 juni 2000 beroep ingesteld tegen de Franse Republiek
      het geding.                                                      door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
                                                                       genwoordigd door G. zur Hausen en J.-F. Pasquier, juridisch
                                                                       adviseurs, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische
Middelen en voornaamste argumenten                                     dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                       De Commissie concludeert dat het den Hove behage:
De Commissie is van oordeel dat de zogenaamde „stilzwijgende
vergunning”, voorzien in de Vlaamse en de Waalse gewestelijke          —      vast te stellen dat de Franse Republiek, door artikel 2,
regelgeving, in strijd is met de bepalingen van de in de                      sub a, en artikel 3, leden 2, 3 en 4, van richt-
conclusies vermelde richtlijnen. Het mechanisme van deze                      lijn 90/313/EEG van de Raad inzake de vrije toegang tot
„stilzwijgende vergunning” werkt als volgt: Indien de bevoegde                milieu-informatie (1) niet juist om te zetten, de ingevolge
overheid in eerste aanleg geen beslissing neemt over een                      die richtlijn en artikel 249, derde alinea, van het Verdrag
vergunningsaanvraag, dan wordt de gevraagde vergunning                        op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
geacht te zijn geweigerd (het principe van de stilzwijgende
weigering). In hoger beroep geldt echter net het tegenover-            —      de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
gestelde. Indien de beroepsinstantie, binnen de gestelde ter-
mijn, geen beslissing neemt, dan wordt de vergunning geacht
te zijn verleend (het principe van de stilzwijgende vergunning).
Deze regel geldt zelfs in geval van uitdrukkelijke of stilzwijgen-     Middelen en voornaamste argumenten
de weigering van de vergunning in eerste aanleg.
                                                                       —      Onvolledige omzetting van artikel 2, sub a, juncto arti-
                                                                              kel 3, lid 1, van richtlijn 90/313/EEG (werkingssfeer van
Een „stilzwijgende vergunning” die voortvloeit uit het enkele                 de beschikbaarstellingsplicht): het in de Franse wet nr. 78-
feit dat de beslissingstermijn is verstreken, kan immers niet als             753 gebezigde begrip „document administratif” is enger
een uitdrukkelijke administratieve handeling worden aange-                    dan het begrip „milieu-informatie” van de richtlijn, zodat
merkt. De voornoemde richtlijnen eisen geen louter formele                    de mogelijkheid bestaat, dat een aantal bij de overheid
administratieve vergunningsplicht, maar een inhoudelijke bes-                 berustende documenten die milieu-informatie bevatten
lissing. De aangevraagde vergunning mag bovendien slechts                     die burgers zou kunnen interesseren, op grond van de
worden afgeleverd nadat een voorafgaand onderzoek is in-                      Franse wet niet beschikbaar hoeven te worden gesteld.
gesteld; het mechanisme van de „stilzwijgende vergunning”
biedt geen waarborg dat een vergunning pas na een dergelijk            —      Onjuiste omzetting van artikel 3, lid 2, eerste alinea
onderzoek wordt afgeleverd. Tenslotte dient de mogelijkheid                   (uitzondering op het beginsel dat milieu-informatie be-
dat, indien de bevoegde overheid in eerste aanleg tot het besluit             schikbaar moet worden gesteld): ingevolge artikel 6, eerste
komt dat de gevraagde vergunning geweigerd moet worden,                       streepje, van wet nr. 78-753 kan een verzoek om toegang
deze beslissing in graad van beroep opzij kan worden gezet                    tot informatie worden afgewezen, indien inzageverlening


title: Zaak T-134/11: Beroep ingesteld op 3 maart 2011 — Al-Faqih e.a./Commissie en Verenigd Koninkrijk

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/21

         Beroep ingesteld op 3 maart 2011 — Al-Faqih e.a./Commissie en Verenigd Koninkrijk
   (Zaak T-134/11)
   2011/C 130/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Al-Bashir Mohammed Al-Faqih (Birmingham, Verenigd Koninkrijk), Ghunia Abdrabbah (Birmingham, Verenigd Koninkrijk), Taher Nasuf (Manchester, Verenigd Koninkrijk), en Sanabel Relief Agency Ltd (Birmingham, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: E. Grieves, Barrister, en N. Garcia-Lora, Solicitor)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 1139/2010 (1) van de Commissie en verordening (EU) nr. 1138/2010 (2) van de Commissie nietig verklaren voor zover zij betrekking hebben op verzoekers;

               —

               de Raad van de Europese Unie niet alleen in haar eigen kosten verwijzen maar ook in die van verzoekers en in de bedragen die ter zake van de kosteloze rechtsbijstand door het Hof zijn voorgeschoten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun vordering voeren verzoekers vier middelen aan:
   1)   Eerste middel: de Commissie heeft doelbewust de bindende rechtspraak van het Hof van Justitie genegeerd en geen onafhankelijk onderzoek gevoerd van de grondslag voor de aanwijzing van verzoekers en zij heeft evenmin enige redenen voor dergelijke aanwijzing vereist.
   2)   Tweede middel: verordening (EU) nr. 1139/2010 van de Commissie en verordening (EU) nr. 1138/2010 van de Commissie eerbiedigen het recht op rechterlijke controle niet en schenden het recht van verdediging zodat afbreuk wordt gedaan aan artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
   3)   Derde middel: de conclusies waartoe de Commissie in haar onderzoek betreffende een van de verzoekers, Sanabel Relief Agency Ltd, is gekomen, zijn onjuist en juridisch niet aanvaardbaar.
   4)   Vierde middel: verordening (EU) nr. 1139/2010 van de Commissie en verordening (EU) nr. 1138/2010 van de Commissie zijn een niet-proportionele inbreuk op het eigendomsrecht van de vier verzoekers en op hun bij artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden bedoelde recht op privé-leven. Bovendien is zulke wetgeving onzinnig, in het bijzonder gelet op het standpunt van het Verenigd Koninkrijk dat de eerste drie verzoekers niet langer aan de desbetreffende criteria voldoen.

      (1)  Verordening (EU) nr. 1139/2010 van de Commissie van 7 december 2010 tot 141e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban (PB 2010 L 322, blz. 6).

      (2)  Verordening (EU) nr. 1138/2010 van de Commissie van 7 december 2010 tot 140e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al-Qa‘ida-netwerk en de Taliban (PB 2010 L 322, blz. 4).


title: Beroep, op 6 januari 1997 ingesteld door R. D'Orazio en P. Hublau tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-4/97)

text:
8 . 3 . 97            NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 74/23
voegde gezag om haar sollicitatie naar het ambt van hoofd           Beroep, op 6 januari 1997 ingesteld door R. D'Orazio en
van de eenheid belast met de betrekkingen met de Andes             P. Hublau tegen Commissie van de Europese Gemeen
landen te aanvaarden. Volgens de aankondiging van het                                            schappen
vergelijkend onderzoek behoorde dat ambt tot de loop                                       ( Zaak T-4/97 )
baan A 5/A 4 .
                                                                                ( 97/C 74/48 )
Tot staving van haar aanspraken voert zij in de eerste                                    (Procestaai: Frans)
plaats schending van artikel 5 , lid 4, van het Statuut en
van bijlage I van het Statuut aan, daar de Commissie,
door in casu haar besluit van 19 juli 1988 betreffende de           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
bezetting van posten van het middenkader toe te passen,             meenschappen is op 6 januari 1997 beroep ingesteld tegen
functies die tot ambten van verschillende loopbanen beho           Commissie van de Europese Gemeenschappen door R.
ren, op identieke wijze heeft omschreven . Dienaangaande            D'Orazio, wonende te Clabecq ( België ), en P. Hublau, wo
stelt zij , dat het Gerecht in zijn arrest van 17 mei 1995 in       nende te Tubize ( België ), vertegenwoordigd door P. Bon
de zaak T- 10/94, Kratz (') niet heeft geoordeeld, dat de           bied , C. Sokolovitch en O. Gemberling, advocaten te Brus
Commissie de functies die behoren tot twee standaard               sel ).
ambten van afzonderlijke loopbanen mocht omschrijven
zonder ze te hiërarchiseren . Het Gerecht lijkt daarentegen         Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage het be
te hebben erkend, dat in die functies op verschillend ni           sluit van de Commissie nietig te verklaren.
veau kan worden voorzien, wanneer zij van ongelijk ge
wicht zijn .
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
In de tweede plaats beroept zij zich op misbruik van be            Verzoekers, voorzitters van de vakbondsafvaardigingen en
voegdheid, daar het bestreden besluit past in een beleid            werknemers van de naamloze vennootschap Forges de Cla
dat niet op het dienstbelang, maar op de verjonging van             becq, een geïntegreerd staalbedrijf voor de productie van
het kader is gericht. Voorts tast de procedure voor de be          vloeibaar staal en afgewerkte platte producten, komen op
zetting van de ambten van het middenkader haars inziens             tegen het besluit van de Commissie van 18 december
het noodzakelijke objectieve karakter van de beslissing             1986 , dat zich verzet tegen de tussenkomst van het Waalse
over het niveau van de te bezetten post aan .                       Gewest ten gunste van deze onderneming.
                                                                    Deze    tussenkomst    had     met  name  de vorm    moeten
Ten slotte beroept verzoekster zich op schending van het            aannemen van een kapitaalinjectie ten bedrage van
beginsel van het recht op ontwikkeling van de loopbaan              1 500 000 000 Bfr. door de naamloze vennootschap So
en van artikel 5 , lid 3 , van het Statuut, daar de door de         ciété Wallonne de Sidérurgie, met het oog op de herkapita
Commissie Vastgestelde oriënteringen in het personeelsbe           lisatie van de begunstigde onderneming .
leid en loopbaanprofielen bepaalde ambtenaren bevoorde
len ten koste van anderen, die niet aan die profielen beant
woorden. Immers, ambtenaren met de rang A 4, waarvan                Tot staving van hun aanspraken beroepen verzoekers zich
de meerderheid een grote anciënniteit heeft, zoals verzoek         in de eerste plaats op schending van de fundamentele be
ster, en die een evolutie in hun loopbaan wensen, hebben            ginselen van het Gemeenschapsrecht. Te deze wijzen zij
ten gevolge van dit beleid geen andere keuze dan te sollici        erop, dat het recht op arbeid een constitutionele traditie
teren naar de ambten van hoofd van de eenheid van de                vormt, die in alle lidstaten algemeen is erkend. Deze tradi
rang A 5/A 4, willen zij de vereiste managementervaring             tie is door het Europees Parlement op 12 april 1989 neer
kunnen opdoen . Daarentegen hebben ambtenaren van de                gelegd in de Verklaring van de grondrechten en fundamen
rang A 5 , waarvan de meesten jonge ambtenaren zijn,                tele vrijheden . Verzoekers wijzen erop dat deze verklaring
                                                                    met name de collectieve sociale rechten en de sociale be
dankzij de nieuwe bezettingsregels meer loopbaanmoge
lijkheden .                                                         scherming vermeldt. Volgens hen past het bestreden besluit
                                                                    bepaalde juridische beginselen toe zonder rekening te hou
                                                                    den met menselijke en sociologische factoren .
Subsidiair beroept zij zich op de onwettigheid van het be
sluit waarbij het niveau van het betrokken ambt is vastge          In de tweede plaats stellen verzoekers, dat de Commissie
steld . Zij stelt dat, gezien het politieke gewicht van de          haar beslissing om de betrokken herstructurering als
Eenheid Andespact, de werklast bij die eenheid, het inge           staatssteun aan te merken, niet naar behoren met redenen
zette personeel en het budget ervan, het litigieuze ambt            heeft omkleed. Volgens hen heeft verweerster geen econo
een A 3-ambt had moeten zijn . Eveneens subsidiair be              mische analyse van de onderneming uitgevoerd en heeft zij
roept zij zich op de onwettigheid van de kennisgeving van           zich beperkt tot een verwijzing naar bepaalde adviezen
vacature wegens onnauwkeurigheid, alsook op een kenne              van enkele deskundigen van het Waalse Gewest. Concreet
lijke beoordelingsfout .                                            is er geen enkel economisch argument op grond waarvan
                                                                    zou kunnen worden gesteld, dat de vennootschap Forges
(') Jurisprudentie 1994, blz . 11-1455 .
                                                                    de Clabecq na de herstructurering niet levensvatbaar zou
                                                                    kunnen worden .


title: Zaak F-121/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 14 juni 2016 — Fernández González/Commissie [Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Functionaris bij het kabinet van een lid van de Europese Commissie — Aanwerving van een tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub b), RAP — Voorwaarde van onderbreking van elke vorm van arbeidsverhouding met de Commissie voor een duur van zes maanden — Punt 3.2 van nota D(2005) 18064 van de Commissie van 28 juli 2005 betreffende de aanstelling van tijdelijk functionarissen in de zin van artikel 2, sub b) en d), RAP in permanente ambten in geval van ontbreken van geslaagde kandidaten van vergelijkende onderzoeken]

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/68

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 14 juni 2016 — Fernández González/Commissie
   (Zaak F-121/15) (1)

   ([Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Functionaris bij het kabinet van een lid van de Europese Commissie - Aanwerving van een tijdelijk functionaris in de zin van artikel 2, sub b), RAP - Voorwaarde van onderbreking van elke vorm van arbeidsverhouding met de Commissie voor een duur van zes maanden - Punt 3.2 van nota D(2005) 18064 van de Commissie van 28 juli 2005 betreffende de aanstelling van tijdelijk functionarissen in de zin van artikel 2, sub b) en d), RAP in permanente ambten in geval van ontbreken van geslaagde kandidaten van vergelijkende onderzoeken])
   (2016/C 270/75)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Elia Fernández González (Brussel, België) (vertegenwoordigers: M. Casado García-Hirschfeld en É. Boigelot, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden, D. Waelbroeck en A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar de post die is bekendgemaakt in kennisgeving van vacature COM/2014/2036, gebaseerd op het feit dat niet was voldaan aan de voorwaarde van onderbreking van de overeenkomst voor een duur van zes maanden vóór de aanwerving van een functionaris die eerder onder contract was in de rang AT2c, krachtens mededeling D(2005)18064 van 28 juli 2005 van het DG HR, alsmede vergoeding van de materiële en immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Fernández González.

      (1)  PB C 354 van 26.10.2015, blz. 57.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 14 oktober 2004 in zaak T-3/03, Everlast World's Boxing Headquarters Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Gedeeltelijke weigering tot inschrijving — Intrekking van aanvraag — Afdoening zonder beslissing)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/36

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 14 oktober 2004
   in zaak T-3/03, Everlast World's Boxing Headquarters Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Gedeeltelijke weigering tot inschrijving - Intrekking van aanvraag - Afdoening zonder beslissing)
   (2005/C 6/70)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-3/03, Everlast World's Boxing Headquarters Corporation, gevestigd te New York (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door A. Renck, V. Bomhard, A. Pohlmann en C. Albrecht, advocaten, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigden: D. Schennen en G. Schneider), betreffende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 30 oktober 2002 (zaak R 391/2001-1) inzake de aanvraag tot inschrijving van het woordmerk „Choice of Champions”, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en S. Papasavvas, rechters; griffier: H. Jung, op 14 oktober 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Op het beroep behoeft niet te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 8.3.2003.


title: Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese GemeenschappenPB C 156 van 29.6.2002

text:
C 169/44        NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                           13.7.2002
                                                          III
                                                   (Bekendmakingen)
                                                   (2002/C 169/79)
          Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
         PB C 156 van 29.6.2002
         Historisch overzicht van de vroegere publicaties
         PB C 144 van 15.6.2002
         PB C 131 van 1.6.2002
         PB C 118 van 18.5.2002
         PB C 109 van 4.5.2002
         PB C 97 van 20.4.2002
         PB C 84 van 6.4.2002
                                           Deze teksten zijn beschikbaar in:
                                         EUR-Lex: http://europa.eu.int/eur-lex
                                           CELEX: http://europa.eu.int/celex


title: Zaak T-56/01: Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door C. S. Tralli tegen Europese Centrale Bank

text:
19.5.2001             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 150/31
Verzoekster vraagt vergoeding van de schade die zij zou                 Op dit verzoek gaf de Commissie twee achtereenvolgende
hebben geleden doordat de Commissie een onrechtmatige                   weigeringsbeschikkingen, gebaseerd op het vereiste van „be-
daad in de zin van artikel 288 EG zou hebben gesteld door de            scherming van geheime handelsgegevens” en van de „auteurs-
opdracht te gunnen aan de NV Frezza Belgium, waardoor                   regel”.
schade zou zijn veroorzaakt aan verzoekster, de enige inschrij-
ver waarvan de offerte voldeed aan de inschrijvingsvoor-                In die omstandigheden is verzoekster van mening, dat die
waarden.                                                                dubbele weigering van de diensten van de Commissie, die
                                                                        bovendien op tegengestelde gronden is gebaseerd, niet is
                                                                        gerechtvaardigd en een marktdeelnemer, wier bedrijfswerk-
                                                                        zaamheden rechtstreeks afhankelijk zijn van de marktordening
                                                                        voor bananen in het kader waarvan de Commissie een zeer
                                                                        grote controlebevoegdheid heeft, belet de regelmatigheid van
                                                                        het beheer van die regeling na te gaan.
Beroep, op 1 maart 2001 ingesteld door CO-FRUTTA soc.
coop. a.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster
                            schappen                                    schending van de gedragscode die de Commissie bij besluit
                                                                        94/90/EGKS, EG, EURATOM heeft vastgesteld en van verkla-
                                                                        ring nr. 17 bij het Verdrag van Maastricht, alsmede misbruik
                        (Zaak T-47/01)                                  van bevoegdheid.
                       (2001/C 150/61)
                      (Procestaal: Italiaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 1 maart 2001 beroep tegen Commissie van de               Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door C. S. Tralli tegen
Europese Gemeenschappen ingesteld door CO-FRUTTA soc.                                       Europese Centrale Bank
coop. a.r.l., vertegenwoordigd door W. Viscardini, M. Paolin
en S. Donà, advocaten.                                                                           (Zaak T-56/01)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                             (2001/C 150/62)
—    nietig te verklaren de in de brieven van DG Landbouw
     van 31 juli 2000 en van de secretaris-generaal van                                         (Procestaal: Duits)
     5 december 2000 bedoelde beschikking van de Commis-
     sie houdende afwijzing van het verzoek om toegang tot
     de documenten vermeld in het verzoek dat CO-FRUTTA                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     op 27 juni 2000 had geformuleerd en op 1 september                 schappen is op 13 maart 2001 beroep ingesteld tegen
     2000 heeft herhaald;                                               Europese Centrale Bank door C. S. Tralli, wonende te Nidderau
                                                                        (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger, R. Steiner en
—    de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.             S. Mittländer, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker vordert:
Verzoekster heeft een verzoek om toegang tot de in het                  1)   vast te stellen dat de president van de ECB inbreuk heeft
bezit van de Commissie zijnde documenten betreffende de                      gemaakt op artikel 8.1.5, laatste alinea, van de European
gemeenschappelijke marktordening voor bananen ingediend.                     Central Bank Staff Rules, doordat hij de door verzoeker
Als grond voor dat verzoek had verzoekster aangegeven, dat                   bij schrijven van 05.02.2001 ingediende klacht niet
zij had vernomen dat grote hoeveelheden bananen in de                        binnen een maand na indiening daarvan schriftelijk heeft
Gemeenschap op de markt waren gebracht op basis van valse                    beantwoord;
invoercertificaten of op basis van invoercertificaten die waren
afgegeven op basis van valse of onjuiste referentiehoeveelhe-           2)   indien enkele vorderingen in zaak T-373/00 worden
den. Om die reden verzocht zij de diensten van de Commissie                  afgewezen:
om een kopie van de lijsten van de in de Gemeenschap
geregistreerde marktdeelnemers of van de hoeveelheden die zij                —     het door de ECB op 29 november 2000 aangezegde
in de referentieperiode hadden ingevoerd en derhalve van de                        ontslag nietig te verklaren;
voorlopige referentiehoeveelheid die aan ieder van hen was
toegekend, alsmede van de gebruikte certificaten en van de                   —     te verklaren dat de arbeidsovereenkomst tussen
desbetreffende uittreksels, of althans om toestemming om deze                      partijen niet is beëindigd en ook na 31 december
documenten ter plaatse te mogen inzien.                                            2000 voortbestaat;
 ---pagebreak--- C 150/32              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          19.5.2001
      —    de ECB te veroordelen om verzoeker ook na 31 de-            Volgens verzoekster is duidelijk inbreuk gemaakt op:
           cember 2000 als bewaker onder de overeengekomen
           arbeidsvoorwaarden te blijven tewerkstellen;
                                                                       —     verordening (EEG) nr. 4028/86 van de Raad van 18 de-
3)    verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.              cember 1986 inzake communautaire acties voor verbete-
                                                                             ring en aanpassing van de structuur van de visserij en de
                                                                             aquicultuur (1) en verordening (EEG) nr. 1956/91 van de
                                                                             Commissie van 21 juni 1991 houdende uitvoeringsbepa-
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                             lingen van verordening (EEG) nr. 4028/86 van de Raad
                                                                             met betrekking tot aanmoediging van de oprichting van
Het beroep berust op dezelfde feiten als de zaken T-373/00                   gemengde vennootschappen (2);
(Tralli/ECB, PB C 61, blz. 61) en T-27/01 (Tralli/ECB, nog niet
gepubliceerd). De middelen en argumenten komen overeen
met die in deze zaken.                                                 —     verordening (EEG) nr. 1116/88 van de Commissie van
                                                                             20 april 1988 inzake de wijze van uitvoering van
                                                                             de bijstandsbeschikkingen voor projecten betreffende
                                                                             communautaire acties voor verbetering en aanpassing
                                                                             van de structuur van de visserij en de aquicultuur en voor
                                                                             de inrichting van beschermde kustzones (3).
Beroep, op 15 maart 2001 ingesteld door Vendedurı́as                   Verzoekster stelt, dat de Commissie de procedure niet in acht
de Armadores Reunidos SA tegen Commissie van de                        heeft genomen, die in deze verordeningen is voorgeschreven
                 Europese Gemeenschappen                               voor de gevallen waarin de betaling van aan een gemengde
                                                                       vennootschap verleende steun moet worden opgeschort, daar
                                                                       de betalingsvoorwaarden nader moeten worden onderzocht.
                         (Zaak T-61/01)                                Deze schending berust op drie feiten: 1) verweerster heeft het
                                                                       permanent comité voor de visserijstructuur niet geraadpleegd;
                                                                       2) zij heeft de Spaanse overheid niet geraadpleegd of haar de
                        (2001/C 150/63)                                mogelijkheid gegeven om haar standpunt in de procedure
                                                                       kenbaar te maken: 3) zij heeft de schorsing niet vastgesteld
                                                                       door middel van een formele beschikking, doch in een
                       (Procestaal: Spaans)                            eenvoudige brief. Volgens communautaire rechtspraak leidt
                                                                       niet-naleving van de vastgestelde procedure tot nietigheid ab
                                                                       initio van de maatregelen.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 maart 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Vende-
durı́as de Armadores Reunidos SA, gevestigd te Huelva (Span-
                                                                       Verzoekster wijst erop, dat, wat de aansprakelijkheid van de
je), vertegenwoordigd door D. Ramón Garcı́a-Gallardo en
                                                                       Gemeenschap betreft, in casu aan de drie door de rechtspraak
D. Domı́nguez Pérez.
                                                                       gestelde eisen is voldaan: onrechtmatige handeling, werkelijke
                                                                       schade en causaal verband tussen onrechtmatige gedraging en
Verzoekster vordert:                                                   schade. Wat betreft de hoogte van de gevorderde schadevergoe-
                                                                       ding, gaat het om het bedrag van de verschuldigde vertragings-
                                                                       rente volgens het in de rechtspraak geformuleerde beginsel, dat
—     veroordeling van de Commissie tot betaling van een               steunontvangers bij schending van de toepasselijke wettelijke
      vergoeding voor de schade die Vendedurı́as de Armadores          regeling ten minste recht hebben op rente.
      Reunidos SA als gevolg van de vertraging bij de betaling
      van een deel van de bijstand heeft geleden;
—     verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                       (1) PB L 376, blz. 7, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3944/90
      schappen in alle kosten.                                             van de Raad van 20 december 1990 (PB L 380, blz. 1) en door
                                                                           verordening (EEG) nr. 3946/92 van de Raad van 19 december
                                                                           1992 (PB L 401, blz. 1).
                                                                       (2) PB L 181, blz. 1.
Middelen en voornaamste argumenten                                     (3) PB L 112, blz. 1.
Het betreft een beroep wegens extracontractuele aansprakelijk-
heid van de Commissie omdat zij onrechtmatig de betaling
van 20 % van de aan verzoekster verleende steun heeft
opgeschort, waardoor verzoekster ernstige financiële schade
heeft geleden.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 22 maart 2002 in zaak C-24/02 (verzoek van het tribunal de commerce de Marseille om een prejudiciële beslissing): Marseille Fret SA tegen Seatrano Shipping Company Ltd ("Executieverdrag — Protocol betreffende uitlegging door Hof van Justitie van het Verdrag — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Nationale rechterlĳke instanties die Hof om prejudiciële beslissing kunnen verzoeken — Kennelĳke onbevoegdheid Hof")

text:
14.9.2002               NL                           Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 219/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                         alsmede van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van
                                                                                22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid,
                           (Eerste kamer)                                       de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
                                                                                burgerlijke en handelszaken (PB 2001, L 12, blz. 1), heeft het
                        van 22 maart 2002                                       Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur),
                                                                                kamerpresident, M. Wathelet et A. Rosas, rechters; advocaat-
                                                                                generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 22 maart 2002
in zaak C-24/02 (verzoek van het tribunal de commerce                           een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
de Marseille om een prejudiciële beslissing): Marseille Fret
        SA tegen Seatrano Shipping Company Ltd (1)
                                                                                Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk
(„Executieverdrag — Protocol betreffende uitlegging door                        onbevoegd om de door het tribunal de commerce de Marseille in zijn
Hof van Justitie van het Verdrag — Verordening (EG)                             vonnis van 22 januari 2002 gestelde vragen te beantwoorden.
nr. 44/2001 — Nationale rechterlijke instanties die Hof
om prejudiciële beslissing kunnen verzoeken — Kennelijke
                       onbevoegdheid Hof”)                                      (1) PB C 97 van 20.4.2002.
                          (2002/C 219/01)
                          (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                Verzoek van het Østre Landsret van 4 juni 2002 om een
In zaak C-24/02, betreffende een verzoek aan het Hof van het                    prejudiciële beslissing in het geding tussen REMEDAN af
tribunal de commerce de Marseille (Frankrijk), in het aldaar                                   1985 ApS en Skatteministeriet
aanhangig geding tussen Marseille Fret SA en Seatrano Ship-
ping Company Ltd, om een prejudiciële beslissing over de
uitlegging van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende                                           (Zaak C-226/02)
de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslis-
singen in burgerlijke en handelszaken (PB 1972, L 299,
blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag van 9 oktober 1978                                            (2002/C 219/02)
betreffende de toetreding van het Koninkrijk Denemarken,
Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde tekst —,
blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 betreffende de
toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), bij                   Het Østre Landsret heeft bij beschikking van 4 juni 2002,
het Verdrag van 26 mei 1989 betreffende de toetreding van                       ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 17 juni
het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285,                      2002, in het geding tussen REMEDAN af 1985 ApS en
blz. 1) en bij het Verdrag van 29 november 1996 betreffende                     Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de Europese Ge-
de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek                         meenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
Finland en het Koninkrijk Zweden (PB 1997, C 15, blz. 1),                       navolgende vraag:


title: Zaak C-369/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vervoer — Richtlijn 2001/14/EG — Artikelen 4, lid 1, en 30, lid 3 — Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit — Heffing van rechten — Rechten voor gebruik van infrastructuur — Onafhankelijkheid van infrastructuurbeheerder)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 3 oktober 2013 — Europese Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-369/11) (1)

   (Niet-nakoming - Vervoer - Richtlijn 2001/14/EG - Artikelen 4, lid 1, en 30, lid 3 - Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit - Heffing van rechten - Rechten voor gebruik van infrastructuur - Onafhankelijkheid van infrastructuurbeheerder)
   2013/C 344/12
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Montaguti en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri als gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordiger: M. Smolek, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn alle bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan artikel 6, lid 3, van en bijlage II bij richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 237, blz. 25), zoals gewijzigd, alsook aan de artikelen 4, leden 1 en 2, 14, lid 2, en 30, leden 1 en 3, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29)

      Dictum

               1)

               Door de onafhankelijkheid van de infrastructuurbeheerder bij de heffing van rechten voor toegang tot de infrastructuur en de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit niet te waarborgen is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 4, lid 1, en 30, lid 3, van richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Italiaanse Republiek en Tsjechische Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-615/12 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 december 2012 door Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater, tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 25 oktober 2012 in zaak T-161/06, Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater/Europese Commissie

text:
               2.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/13

         Hogere voorziening ingesteld op 24 december 2012 door Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater, tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 25 oktober 2012 in zaak T-161/06, Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater/Europese Commissie
   (Zaak C-615/12 P)
   2013/C 63/21
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Arbos, Gesellschaft für Musik und Theater (vertegenwoordiger: H. Karl, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof:

               —

               het arrest van het Gerecht van 25 oktober 2012 in zaak T-161/06 in zijn geheel te vernietigen en de zaak zelf af te doen;

               —

               subsidiair, de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening stelt rekwirante dat het Gerecht procedurele bepalingen heeft geschonden door haar beroep niet-ontvankelijk te verklaren op basis van een onjuiste toepassing van deze bepalingen, waardoor rekwirantes belangen zijn aangetast, alsook dat het Unierecht door het Gerecht is geschonden.
   Volgens rekwirante heeft het Gerecht het beroep niet-ontvankelijk verklaard op grond dat het met betrekking tot de rechtsgrondslag ervan niet toereikend was gemotiveerd, zodat niet was voldaan aan artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering. Dit blijkt niet uit de stukken. Haars inziens heeft het Gerecht de voorwaarden van artikel 44, lid 1, sub c, van het Reglement voor de procesvoering willekeurig en in strijd met het doel van deze bepaling toegepast.
   Voorts verwijt rekwirante het Gerecht dat het bij de beoordeling van de motivering van het beroep overeenkomstig artikel 44, lid 1, sub c, geenszins rekening heeft gehouden met de verduidelijkingen die zij in haar repliek had verstrekt noch met de argumenten die zij in haar opmerkingen betreffende de exceptie van niet-ontvankelijkheid had ontwikkeld, dan wel deze enkel in aanmerking heeft genomen als onderdeel van haar betoog dat rekwirantes beroep niet passend was gemotiveerd. Door zijn beslissing om het beroep niet-ontvankelijk te verklaren, heeft het Gerecht dan ook in strijd met het Reglement voor de procesvoering gehandeld en alle argumenten van rekwirante buiten beschouwing gelaten.
   Door het beroep niet-ontvankelijk te verklaren, heeft het Gerecht volgens rekwirante een beslissing genomen die als zodanig reeds in 2007 had kunnen worden genomen en toen reeds had kunnen worden betwist. Bijgevolg is de procedure voor het Gerecht in generlei opzicht voorzienbaar, transparant en doeltreffend verlopen. Van een fair en evenwichtig proces was dan ook geen sprake.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 25 februari 2000 in zaak C-418/98 P, E. De Persio tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese Unie ("Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling — Verzoek om overgang van groep LA naar categorie A — Ontschotting — Hogere voorziening kennelĳk niet-ontvankelĳk en kennelĳk ongegrond")

text:
13.5.2000             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 135/3
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                   Beroep, op 6 januari 2000 ingesteld door Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                                Duitsland
                          (Eerste kamer)
                                                                                (Zaak C-5/00)
                     van 25 februari 2000
                                                                                (2000/C 135/04)
in zaak C-418/98 P, E. De Persio tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen en Raad van de Europese
                               Unie (1)                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 6 januari 2000 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
                                                                         ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(„Ambtenaren — Nieuwe tewerkstelling — Verzoek om                        vertegenwoordigd door W. Bogensberger, lid van haar juri-
overgang van groep LA naar categorie A — ‘Ontschotting‘                  dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
— Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kenne-               C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
                         lijk ongegrond”)                                Wagner C 254, Kirchberg.
                         (2000/C 135/03)                                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                         a. vast te stellen, dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
                       (Procestaal: Italiaans)                                in artikel 6 van het Gesetz zur Umsetzung der EG-
                                                                              Rahmenrichtlinie Arbeitsschutz und weiterer Arbeits-
                                                                              schutzrichtlinien van 7 augustus 1996 (BGB 1.1.,
                                                                              blz. 1246, „Arbeitsschutzgesetz”) werkgevers met tien of
In zaak C-418/98 P, E. De Persio, ambtenaar van de Commissie
                                                                              minder werknemers vrij te stellen van de verplichting
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-
                                                                              documenten bij te houden met de resultaten van een
genwoordigd door F. Giampietro, advocaat te Rome, domicilie
                                                                              evaluatie van de risico’s, de krachtens de artikelen 10 en
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van G. Bounéou,
                                                                              249 EG en artikel 9, lid 1, sub a, en artikel 10, lid 3 sub a,
advocaat aldaar, Rue de l’Avenir 4, betreffende hogere voorzie-
                                                                              van richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989
ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                              betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter be-
Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 15 september
                                                                              vordering van de verbetering van de veiligheid en de
1998, De Persio/Commissie (T-23/96, JurAmbt. blz. I-A-483
                                                                              gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 193,
en II-1413), en strekkende tot vernietiging van dit arrest,
                                                                              blz. 1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
andere partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: G. Valsesia, bijgestaan door A. Dal Ferro), en
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: T. Gallas en                    b. de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten van het geding
D. Canga Fano), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld                    te verwijzen.
als volgt: L. Sevón, kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en
M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 25 februari 2000 een beschikking gegeven waar-
van het dictum luidt als volgt:
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
1) De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                         Volgens de Commissie is de formulering van artikel 9, lid 2,
                                                                         van richtlijn 89/91/EEG duidelijk en ondubbelzinnig, en neemt
2) E. De Persio zal haar eigen kosten dragen, alsmede de kosten van      zij elke twijfel over het bestaan van de verplichting tot
     de Commissie in het kader van de hogere voorziening.                het bijhouden van documenten weg; ook een teleologische
                                                                         uitlegging van de richtlijn leidt tot dat resultaat. De Commissie
                                                                         is het niet eens met de stelling van de Duitse regering, dat de
3) De Raad zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                         zinsnede „rekening houdend met de aard van de activiteiten
                                                                         en de grootte van de bedrijven (...)” betekent, dat kleine
                                                                         ondernemingen waar de risico’s gering zijn, helemaal niet over
                                                                         documenten dienen te beschikken waarin die risico’s worden
(1) PB C 48 van 20.2.1999.                                               geëvalueerd.


title: Zaak T-363/08: Arrest van het Gerecht van 24 maart 2010 — 2nine/BHIM — Pacific Sunwear of California (nollie) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk nollie — Oudere nationale en internationale woordmerken NOLI — Relatieve weigeringsgrond — Geen soortgelijke waren — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) — Artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009)” )

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/31

         Arrest van het Gerecht van 24 maart 2010 — 2nine/BHIM — Pacific Sunwear of California (nollie)
   (Zaak T-363/08) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk nollie - Oudere nationale en internationale woordmerken NOLI - Relatieve weigeringsgrond - Geen soortgelijke waren - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009) - Artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 (thans artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009)”)
   2010/C 134/52
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: 2nine Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Palmer, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Pacific Sunwear of California, Inc. (Anaheim, Californië, Verenigde Staten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2008 (zaak R 1590/2007-2) inzake een oppositieprocedure tussen 2nine Ltd en Pacific Sunwear of California, Inc.

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               2nine Ltd wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.