title: Beroep, op 1 april 1998 ingesteld door Europese Unie van het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf (UEAPME) tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-55/98)

text:
C 184/12              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     13.6.98
hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, Rue              een letterlijke uitlegging geeft die in strijd is met de strek-
de Cessange 30.                                                   king ervan.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                Voor het geval artikel 58 zich ertegen verzet, dat het moe-
                                                                  derschapsverlof in gezamenlijk overleg word gedeeld, beto-
                                                                  gen verzoekers subsidiair, dat deze bepaling discriminerend
Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling         en derhalve onwettig is.
    bevoegd gezag van 24 februari 1998 houdende afwij-
    zing van verzoekers' verzoek van 1 december 1997,
    ertoe strekkende dat een deel van het in artikel 58 van       Eveneens subsidiair betogen zij, dat de Commissie het
    het Statuut voorziene verlof na bevalling tussen verzoe-      dienstbelang heeft miskend door haar weigering, het verlof
    kers, vader en moeder van het kind, kan worden                na de bevalling aan verzoekers tezamen toe te kennen. Zij
    gedeeld in de vorm van halve werktijd, volgens de             impliceert immers, dat zij er de voorkeur aan geeft dat de
    kalender die zij daartoe hebben opgesteld;                    moeder gedurende ten minste zestien weken afwezig is.
Ð verzoekers ter vergoeding van de geleden schade het             Aangaande het verzoek om schadevergoeding merken ver-
    als billijk te beschouwen bedrag van 500 000 BFR toe          zoekers op, dat zo het Gerecht artikel 58 onwettig mocht
    te kennen;                                                    achten, de instelling daaraan niet het gevolg zou kunnen
                                                                  verbinden, dat zij het verlof na de bevalling kunnen delen.
                                                                  Dan zou derhalve slechts kunnen worden vastgesteld, dat
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                         het bestreden besluit onrechtmatig was en verzoekers
                                                                  schade heeft berokkend die moet worden vergoed.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekers zetten uiteen, dat zij beiden in dienst zijn van
de Europese Gemeenschappen. Op 12 februari 1998 heb-
ben zij een kind gekregen. In het vooruitzicht van de
                                                                  Beroep, op 1 april 1998 ingesteld door Europese Unie
geboorte van hun kind hadden zij een gezamenlijk verzoek
                                                                  van het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf
ingediend ertoe strekkende dat een gedeelte van het in
                                                                         (UEAPME) tegen Raad van de Europese Unie
artikel 58 bedoelde verlof na de bevalling tussen hen kon
worden gedeeld in de vorm van halve werktijd. De verwe-                                   (Zaak T-55/98)
rende instelling wees dit verzoek af met de stelling, dat                                  (98/C 184/23)
artikel 58 bepaaldelijk betrekking heeft op zwangere vrou-
wen, om hun gezondheidstoestand te beschermen, en dat
het in strijd zou zijn met de bepalingen van het Statuut                                (Procestaal: Frans)
indien de vader en de moeder dit verlof zouden delen.
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Verzoekers zijn van oordeel, dat dit besluit onwettig is          Gemeenschappen is op 1 april 1998 beroep tegen Raad
daar het aan artikel 58 een uitlegging geeft die niet strookt     van de Europese Unie ingesteld door Europese Unie van
met de doelstelling ervan. In geval van een normale zwan-         het Ambacht en van het Midden- en Kleinbedrijf
gerschap en een normale bevalling heeft de moeder geen            (UEAPME), gevestigd te Brussel, vertegenwoordigd door F.
zestien weken nodig om een normale gezondheid en een              Herbert en D. Tomasevic, advocaten te Brussel, domicilie
normale geestelijke en lichamelijke conditie te herkrijgen        gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C.
en haar beroepswerkzaamheid te kunnen hervatten. Het              Zeyen, advocaat aldaar, Rue Charles Martel 56-58.
moederschapsverlof is derhalve grotendeels een verlof in
het belang van het kind, dat gedurende de eerste levenspe-        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
riode behoefte heeft aan de volledige aanwezigheid van
zijn ouders omdat het verzorging, liefde, aandacht en
voortdurend toezicht nodig heeft. Volgens verzoekers kan          Ð nietig te verklaren Richtlijn 97/81/EG van de Raad
niet worden betwist, dat al deze taken zowel door de                  van 15 december 1997 betreffende de door de UNICE,
vader als door de moeder kunnen worden vervuld.                       het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst
Artikel 58 verleent de moeder derhalve een recht dat zij              inzake deeltijdarbeid;
kan uitoefenen binnen de door haar in overleg met de
vader en met inachtneming van het dienstbelang te bepa-           Ð die richtlijn enkel nietig te verklaren voorzover zij van
len grenzen. Dit is de enige uitlegging die strookt met de            toepassing is op de kleine en middelgrote ondernemin-
strekking van de onderhavige bepaling, mede gelet op de               gen bedoeld in artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst
algemene beginselen, het afgeleide recht, de rechtspraak en           betreffende de sociale politiek;
de interne rechtsordes van de lidstaten.
                                                                  Ð uitspraak te doen over de tijdelijke handhaving van de
Verzoekers concluderen, dat de verwerende instelling, door            nietig verklaarde tekst in afwachting van de vaststel-
de vader te beletten in overleg met de moeder verlof op te            ling van een nieuwe tekst waarbij het recht van de
nemen om voor zijn kind te zorgen, het doel van het zoge-             UEAPME om aan de onderhandelingen deel te nemen,
noemde ¹moederschapsverlofº miskent en aan artikel 58                 in acht zal zijn genomen;
 ---pagebreak--- 13.6.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 184/13
Ð de Raad in de kosten te verwijzen.                               Beroep, op 6 april 1998 ingesteld door A. Giannini tegen
                                                                           Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                        (Zaak T-57/98)
                                                                                (98/C 184/24)
Het onderhavige beroep betreft de tweede richtlijn ter uit-
voering van een overeenkomst die door een aantal sociale
partners op het niveau van de Gemeenschap is gesloten op                                 (Procestaal: Frans)
basis van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek,
die als bijlage bij het Protocol betreffende de sociale poli-
tiek is gevoegd. Dit protocol is op zijn beurt een bijlage bij     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
het Verdrag van Rome, zoals gewijzigd bij het Verdrag van          Gemeenschappen is op 6 april 1998 beroep tegen Commis-
Maastricht. Verzoekster, een werkgeversverbond dat op              sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door A.
Europees niveau kleine en middelgrote ondernemingen ver-           Giannini, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.
enigt, komt op tegen die richtlijn voorzover zij betrekking        Dallemagne en C. Locchi, advocaten te Brussel.
heeft op die ondernemingen. De eerste richtlijn ter uitvoe-
ring van bovengenoemde overeenkomst (1) is eveneens het
voorwerp geweest van een door dezelfde verzoekster (2)             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
ingesteld beroep.
                                                                   Ð voor recht te verklaren dat de onderhavige zaak
De middelen en voornaamste argumenten die door ver-                     samenhangt met zaak T-282/97 en ze met deze laatste
zoekster in de onderhavige zaak worden aangevoerd, zijn                 zaak te voegen;
grosso modo dezelfde als die welke in zaak T-135/96,
UEAPME/Raad, zijn aangevoerd.
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit van verweerster om in
                                                                        post COM/062/97 te voorzien door aanstelling van
Volgens verzoekster schendt de bestreden richtlijn haar
                                                                        een ander persoon;
recht om aan de onderhandelingen deel te nemen, de vrij-
heid van vereniging van de kleine en middelgrote onderne-
mingen, en de basisbeginselen van de sociale democratie.
                                                                   Ð nietig te verklaren het besluit nr. 6872 van 18 december
Haars inziens was de Commissie niet alleen verplicht de
                                                                        1997 van verweerster houdende afwijzing van zijn
representativiteit van de ondertekenaars van de raamover-
                                                                        klacht, dat verzoeker op 6 januari 1998 ter kennis is
eenkomst te onderzoeken, maar ook en vooral de repre-
                                                                        gebracht;
sentativiteit te onderzoeken van andere sociale partners die
eveneens te kennen hadden gegeven dat zij aan de onder-
handelingen wilden deelnemen, en met name te onderzoe-
                                                                   Ð de schade te vergoeden die hij heeft geleden, namelijk
ken, of een van hen de ondernemingen vertegenwoordigt
                                                                        het verschil tussen zijn huidige salaris en het salaris
wier belangen in artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst
                                                                        dat hij sedert 28 april 1995 in de betrokken post zou
betreffende de sociale politiek specifiek worden bedoeld.
                                                                        hebben ontvangen;
Daardoor zou de bestreden richtlijn ook deze bepaling
hebben geschonden.
                                                                   Ð verweerster in alle kosten te verwijzen.
De betrokken richtlijn zou ook de artikelen 3 en 4 van die
overeenkomst schenden voorzover de Commissie, met het
oog op een evenwichtige ondersteuning van de partijen bij          Middelen en voornaamste argumenten
de sociale dialoog, de andere partners had moeten wijzen
op de noodzaak om de UEAPME bij de onderhandelingen
te betrekken, in plaats van een onderscheid te maken tus-          Met betrekking tot de feiten verwijst verzoeker naar de
sen interprofessionele organisaties met een algemene strek-        conclusies in zaak T-282/97 (1), die zijns inziens een inte-
king en interprofessionele organisaties zonder een derge-          grerend bestanddeel van het onderhavige verzoekschrift
lijke strekking.                                                   vormen. Verzoeker beroept zich op misbruik van bevoegd-
                                                                   heid, daar het litigieuze besluit niet in het dienstbelang is
                                                                   genomen, maar om een collega een bevordering te verle-
Ten slotte betoogt verzoekster, dat de betrokken richtlijn         nen die deze niet verdiende. Volgens verzoeker voldeed
in strijd met het beginsel patere legem quam ipse fecisti en       laatstbedoelde op het ogenblik van zijn bevordering niet
met het beginsel van gelijke behandeling is vastgesteld.           aan de vereisten voor de uitoefening van de betrokken
                                                                   functie.
(1) Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende
    de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamover-
    eenkomst inzake ouderschapsverlof (PB L 145 van 19.6.1996,     Voorts komt verzoeker op tegen de weigering om hem
    blz. 4).                                                       inlichtingen te verstrekken over de verdiensten van de
(2) Zaak T-135/96, UEAPME/Raad (PB C 318 van 26.10.1996,           andere kandidaten. Hij stelt, dat verweerster met haar wei-
    blz. 21).
                                                                   gering alleen maar de bevordering wil beschermen van een
                                                                   ambtenaar die op het ogenblik van die bevordering niet
                                                                   aan de voor die functie gestelde vereisten voldeed.


title: Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door J. L. de Sousa de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaken T-565/97 tot en met T-595/97)

text:
C 166/16              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                30.5.98
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                 Middelen en voornaamste argumenten
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,               De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk            die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Antas/Raad en Commissie.
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
    werkzaam zijn;
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen                Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door F. EugeÂnio
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in           de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese Unie en
    de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd                     Commissie van de Europese Gemeenschappen
    met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
                                                                              (Zaken T-518/97 tot en met T-564/97)
    dige en daadwerkelijke betaling;
                                                                                (98/C 166/42)
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Portugees)
Middelen en voornaamste argumenten                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                   Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan              tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais                Europese Gemeenschappen door F. EugeÂnio de Abreu en
Antas/Raad en Commissie.                                           anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door
                                                                   C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. Gui-
                                                                   maraÄes Lopes, advocaten te Porto.
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                   Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door M. de Lur-                  te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
des Esteves Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira               aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de
en anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commis-                  niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en
            sie van de Europese Gemeenschappen                         aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
           (Zaken T-509/97 tot en met T-517/97)                        werkzaam zijn;
                        (98/C 166/41)
                                                                   Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
                                                                       tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in
                    (Procestaal: Portugees)                            de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd
                                                                       met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                      dige en daadwerkelijke betaling;
Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de                Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.
Europese Gemeenschappen door M. de Lurdes Esteves
Afonso en A. P. Afonso LourencËo de Oliveira en anderen,           Middelen en voornaamste argumenten
woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd door C. Fer-
reira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R. GuimaraÄes          De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan
Lopes, advocaten te Porto.                                         die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais
                                                                   Antas/Raad en Commissie.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de           Beroep, op 15 december 1997 ingesteld door J. L. de
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en             Sousa de Abreu en anderen tegen Raad van de Europese
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers            Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
    werkzaam zijn;                                                            (Zaken T-565/97 tot en met T-595/97)
                                                                                (98/C 166/43)
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in                              (Procestaal: Portugees)
    de voorgaande alinea bedoelde schade;
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.               Gemeenschappen is op 15 december 1997 beroep ingesteld
 ---pagebreak--- 30.5.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 166/17
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de               Ð subsidiair, de in artikel 2 van die beschikking aan ver-
Europese Gemeenschappen door J. L. de Sousa de Abreu                  zoekster opgelegde boete op te heffen en artikel 4
en anderen, woonachtig te Portugal, vertegenwoordigd                  juncto artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren;
door C. Ferreira, F. Espregueira Mendes, T. Fonseca en R.
GuimaraÄes Lopes, advocaten te Porto.
                                                                  Ð nog meer subsidiar, de in artikel 2 van die beschikking
                                                                      aan verzoekster opgelegde boete te verlagen en artikel 4
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:                    juncto artikel 1 van de beschikking nietig te verklaren;
Ð overeenkomstig de artikelen 215 en 178 EG-Verdrag,
                                                                  Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
    te verklaren dat de Raad en de Commissie hoofdelijk
    aansprakelijk zijn voor de schade ten gevolge van de
    niet-toepassing van de noodzakelijke overgangs- en            Middelen en voornaamste argumenten
    aanpassingsmaatregelen in de sector waarin verzoekers
    werkzaam zijn;
                                                                  In een onder meer tot verzoekster gerichte beschikking
                                                                  stelde de Commissie vast, dat verzoekster en andere pro-
Ð de Raad en de Commissie hoofdelijk te veroordelen               ducenten van roestvrij staal na een bijeenkomst te Madrid
    tot betaling van een bedrag ter vergoeding van de in          in december 1993 artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag hebben
    de voorgaande alinea bedoelde schade, vermeerderd             geschonden door af te spreken dat in onderling overleg de
    met vertragingsrente van 10 % tot de datum van volle-         referentiewaarden voor de berekening van de legeringstoe-
    dige en daadwerkelijke betaling;                              slag zouden worden gewijzigd en door deze wijziging toe
                                                                  te passen (artikel 1 van de beschikking). Volgens de Com-
Ð de Raad en de Commissie in de kosten te verwijzen.              missie diende die afspraak om de prijzen te kunnen verho-
                                                                  gen. Wegens deze inbreuk werd verzoekster een boete van
Middelen en voornaamste argumenten                                8 100 000 ECU opgelegd (artikel 2 van de beschikking).
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan             Daarnaast werden tezamen met verzoekster vier andere bij
die in zaak T-316/97, H. Fernanda dos Santos Morais               de afspraak betrokken ondernemingen verplicht, de
Antas/Raad en Commissie.                                          inbreuken op artikel 65, lid 1, EGKS-Verdrag te beeÈindi-
                                                                  gen, de verweten gedraging niet te herhalen en zich daar-
                                                                  van te onthouden, en geen maatregelen van gelijke wer-
                                                                  king te treffen (artikel 4 van de beschikking).
                                                                  Verzoekster komt op tegen deze boetebeschikking in haar
Beroep, op 11 maart 1998 ingesteld door Krupp Thyssen             geheel. Zij baseert zich daarbij op de schending van
Stainless GmbH tegen Commissie van de Europese                    wezenlijke vormvoorschriften van het EGKS-Verdrag en de
                      Gemeenschappen                              desbetreffende toepassingsbepalingen.
                      (Zaak T-45/98)
                       (98/C 166/44)                              Met haar eerste middel (vormgebreken en onjuiste vaststel-
                                                                  ling van de feiten) voert zij volgende grieven aan:
                     (Procestaal: Duits)
                                                                  Ð onvoldoende inzage van de stukken tijdens het vooron-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                     derzoek;
Gemeenschappen is op 11 maart 1998 beroep tegen Com-
missie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
Krupp Thyssen Stainless GmbH te Bochum (BRD), verte-              Ð ontbreken van vooronderzoek met betrekking tot de
genwoordigd door O. Lieberknecht, K. Moosecker en M.                  activiteit roestvrij staal van Thyssen AG;
Klusmann, advocaten, kantoor Bruckhaus Westrick Heller
Löber, te Düsseldorf (BRD), domicilie gekozen hebbende            Ð fouten bij de vaststelling van de beschikking;
te Luxemburg bij A. Bonn, advocaat aldaar, kantoor Bonn
& Schmitt, Val Ste Croix 7, Luxemburg.
                                                                  Ð onjuiste uitgangspunten bij de toepassing van de for-
                                                                      mule van de legeringstoeslag;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Ð nietig te verklaren de haar op 6 februari 1998 ter ken-         Ð onjuiste definitie van de inhoud van de besprekingen
    nis gebrachte beschikking van de Commissie van                    tussen de producenten die te Madrid hebben plaatsge-
    21 januari 1998, zoals gewijzigd bij de beschikking               vonden;
    van de Commissie van 2 februari 1998, betreffende
    een onderling afgestemde feitelijke gedraging van de          Ð onjuiste beoordeling van de praktijk van prijsvorming;
    Europese producenten van roestvrij staal met betrek-
    king tot legeringstoeslagen, voor zover deze beschik-
    king verzoekster betreft;                                     Ð onjuiste veronderstellingen in de taalversies;


title: Zaak C-371/03: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  9 maart 2006  (verzoek van het Oberlandesgericht Köln om een prejudiciële beslissing) — Siegfried Aulinger tegen Bundesrepublik Deutschland (Buitenlands beleid en veiligheidsbeleid — Gemeenschappelijke handelspolitiek — Embargo tegen de Republieken Servië en Montenegro — Verordening (EEG) nr. 1432/92 — Personenvervoer)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 9 maart 2006 (verzoek van het Oberlandesgericht Köln om een prejudiciële beslissing) — Siegfried Aulinger tegen Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-371/03) (1)

   (Buitenlands beleid en veiligheidsbeleid - Gemeenschappelijke handelspolitiek - Embargo tegen de Republieken Servië en Montenegro - Verordening (EEG) nr. 1432/92 - Personenvervoer)
   (2006/C 131/10)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht Köln
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Siegfried Aulinger

      Verweerster: Bundesrepublik Deutschland
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Köln — Uitlegging van artikel 1, sub d, van verordening (EEG) Nr. 1432/92 van de Raad van 1 juni 1992 houdende verbod op handel tussen Europese Economische Gemeenschap en Republieken Servië en Montenegro (PB L 151, blz. 4) — Al dan geen verbod van vervoer van personen naar of vanaf grenzen met Servië en Montenegro
   Dictum
   Artikel 1, sub d, van verordening (EEG) nr. 1432/92 van de Raad van 1 juni 1992 houdende een verbod op de handel tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republieken Servië en Montenegro, moet aldus worden uitgelegd, dat het vervoer van personen op commerciële basis naar respectievelijk uit de Republieken Servië en Montenegro in de vorm van gefragmenteerd vervoer verboden was.
   Onder „gefragmenteerd vervoer” moet worden verstaan het vervoer van personen naar respectievelijk uit het embargogebied bij wege van samenwerking tussen een in een lidstaat gevestigde onderneming en een in het embargogebied gevestigde onderneming, waarbij de eerste zorg draagt voor het vervoer naar en vanaf een plaats nabij de grens met het embargogebied en de laatste voor het vervoer vanaf die plaats naar het embargogebied en omgekeerd (met overstap door de reizigers).

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Zaak T-152/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 maart 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 januari 2015 in de gevoegde zaken F-1/14 en F-48/14, Kakol/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/21

         Hogere voorziening ingesteld op 31 maart 2015 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 januari 2015 in de gevoegde zaken F-1/14 en F-48/14, Kakol/Commissie
   (Zaak T-152/15 P)
   (2015/C 190/24)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Danuta Kakol (Luxemburg, Luxemburg)

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 22 januari 2015 in de gevoegde zaken F-1/14 en F-48/14, Kakol/Commissie, te vernietigen;

               —

               het beroep in zaak F-48/14 terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken, in zaak F-1/14 heeft rekwirante afstand van instantie gedaan;

               —

               de beslissing omtrent de kosten aan te houden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een onjuiste rechtsopvatting, daar het Gerecht voor ambtenarenzaken (hierna: „GVA”) heeft geoordeeld dat wanneer er sprake is van „soortgelijke” toelatingsvoorwaarden, een jury verplicht is om het besluit om een kandidaat niet toe te laten tot de examens te motiveren ten opzichte van de beoordeling die een andere jury van een ander vergelijkend onderzoek over het diploma van dezelfde kandidaat heeft gegeven.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van de motiveringsplicht, daar het GVA heeft erkend dat de nationaliteit van de kandidaten weliswaar één van de toelatingsvoorwaarden was, maar dat deze desondanks niet de twee betrokken aankondigingen van vergelijkend onderzoek kon onderscheiden.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde opvatting van een essentieel onderdeel van het dossier, daar het GVA heeft geoordeeld dat de jury niet had uiteengezet waarom haar besluit verschilde van dat van de eerdere jury, terwijl de Commissie die motivering zowel in haar geschriften als ter terechtzitting duidelijk had aangevuld.


title: Zaak C-109/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-57/01, Solvay/Commissie

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/14

      Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2010 door Solvay SA tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 17 december 2009 in zaak T-57/01, Solvay/Commissie
      (Zaak C-109/10 P)
      (2010/C 161/21)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Solvay SA (vertegenwoordigers: P.-A. Foriers, R. Jafferali, F. Louis, A. Vallery, advocaten)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  het bestreden arrest van 17 december 2009 vernietigen;

                  —

                  dienovereenkomstig het beroep op de vernietigde punten opnieuw onderzoeken en de beschikking van de Commissie van 13 december 2000 geheel of ten dele, afhankelijk van de omvang van de middelen, nietig verklaren;

                  —

                  de geldboete van 19 miljoen euro nietig verklaren, zo niet deze boete in zeer aanzienlijke mate verlagen ter vergoeding van de ernstige schade die rekwirante door de extreem lange duur van de procedure heeft geleden;

                  —

                  de Commissie veroordelen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in de kosten van de procedure voor het Gerecht

         Middelen en voornaamste argumenten

      Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante negen middelen aan.
      Met haar eerste middel, dat bestaat uit vijf onderdelen, voert rekwirante schending aan van het recht om binnen een redelijke termijn te worden berecht, daar beschikking 2003/6/EG van de Commissie van 13 december 2000 (1) is vastgesteld meer dan tien jaar na het begin van de vervolging of in elk geval na de inleiding van de procedure door de mededeling van de punten van bezwaar door de Commissie aan rekwirante. Rekwirante verwijt het Gerecht vooral, de duur van de procedure niet globaal te hebben beoordeeld, dat wil zeggen van de administratieve tot en met de gerechtelijke procedure (eerste onderdeel), geen rekening te hebben gehouden met de duur van de voor het Gerecht gevoerde procedure (tweede onderdeel), aan de sanctie van overschrijding van de redelijke termijn de voorwaarde te hebben verbonden dat een concrete aantasting van haar rechten van de verdediging wordt aangetoond, terwijl het hier gaat om twee onafhankelijke, afzonderlijke beginselen (derde onderdeel), te hebben geoordeeld dat van een dergelijke aantasting in casu geen sprake is (vierde onderdeel), en de feiten onjuist te hebben voorgesteld door te overwegen dat rekwirante ervan had afgezien, subsidiair een verlaging van de geldboete te vorderen wegens overschrijding van een redelijke termijn (vijfde onderdeel), ofschoon zij uitdrukkelijk nietigverklaring althans verlaging van de geldboete op die grond had gevorderd.
      Met haar tweede middel, dat drie onderdelen omvat, klaagt rekwirante over schending van de artikelen 14 en 20 van verordening nr. 17/62 van de Raad (2), doordat het Gerecht heeft aanvaard dat de Commissie in het kader van een op grond van artikel 102 VWEU ingeleide procedure gebruik maakt van documenten die in beslag zijn genomen bij verificaties betreffende een eventuele deelneming aan mededingingsregelingen en/of onderling afgestemde gedragingen krachtens artikel 101 VWEU (eerste onderdeel). Rekwirante verwijt het Gerecht voorts, te hebben aanvaard dat de Commissie toevallig in haar bezit gekomen documenten tegen rekwirante gebruikt, terwijl de Commissie destijds bij gebreke van verdenkingen geen verificaties had kunnen verrichten om dergelijke documenten in haar bezit te krijgen (tweede onderdeel). Tot slot verwijt zij het Gerecht, de feiten onjuist te hebben voorgesteld door te oordelen dat de feiten die met de verificatiebeschikking moesten worden vastgesteld dezelfde waren als de feiten waarop haar veroordeling is gebaseerd (derde onderdeel).
      Met haar derde middel, dat uit zes onderdelen bestaat, klaagt rekwirante over schending van de rechten van de verdediging door het Gerecht, met het betoog dat haar is gevraagd aan te tonen dat stukken in het dossier die bij de Commissie verloren zijn gegaan van nut hadden kunnen zijn voor haar verweer (eerste onderdeel). Zonder enig voorlopig onderzoek van het dossier is het immers niet bij voorbaat uitgesloten dat de bewuste documenten de door de Commissie gegeven beschikking hebben beïnvloed (tweede en derde onderdeel). Zij verwijt het Gerecht voorts, in het bestreden arrest te hebben geoordeeld dat zij niet heeft aangetoond dat de stukken die verloren zijn gegaan van nut hadden kunnen zijn voor haar verweer met betrekking tot het bestaan van een machtspositie (vierde onderdeel), de aan de groep Saint-Gobain verleende korting (vijfde onderdeel) en de afbakening van de geografisch relevante markt (zesde onderdeel).
      Met haar vierde middel geeft Solvay te kennen dat de rechten van de verdediging, de regels inzake de bewijslast en het vermoeden van onschuld zijn geschonden, daar het Gerecht heeft verklaard dat de verloren gegane stukken niet van nut waren voor haar verweer, terwijl het reeds volstaat dat zij aan de hand van die stukken reeds geformuleerde middelen had kunnen onderbouwen in plaats van nieuwe middelen aan te voeren (eerste onderdeel), en dat zij een — zij het ook geringe — kans hadden geboden de inhoud van de aangevochten beschikking te beïnvloeden (tweede deel).
      Met haar vijfde middel beroept rekwirante zich op schending van haar recht te worden gehoord na de nietigverklaring door het Gerecht van een eerste beschikking waarbij haar een geldboete is opgelegd en voordat de Commissie de bestreden beschikking gaf. In het bestreden arrest wordt niet volledig ingegaan op haar beroep tot nietigverklaring, terwijl niet de verplichting van de Commissie wordt erkend, de betrokken onderneming te horen wanneer in een eerder arrest van het Gerecht is vastgesteld dat een onregelmatigheid in de procedure de voorbereidende maatregelen heeft beïnvloed.
      Volgens het zesde middel heeft het Gerecht artikel 102 VWEU en de motiveringsplicht geschonden door een alternatieve definitie van de geografisch relevante markt — of het nu gaat om een markt van communautaire dimensie of om nationale markten — rechtmatig te achten.
      Met haar zevende middel klaagt rekwirante onder verwijzing naar de motiveringsplicht en artikel 102 VWEU over de beoordeling door het Gerecht in het bestreden arrest van de machtspositie, of de relevante markt nu van communautaire dimensie is (eerste onderdeel) of van nationale (tweede onderdeel). Voorts verwijt zij het Gerecht, geen rekening te hebben gehouden met de buitengewone omstandigheden die het ontbreken van een machtspositie aantonen (derde onderdeel).
      Het achtste middel is ontleend aan schending van artikel 102 VWEU en gebrek aan motivering, doordat het Gerecht de aan de groep Saint-Gobain toegekende korting van 1,5 % heeft aangemerkt als een getrouwheidskorting die de mededingingsvoorwaarden beïnvloedt.
      Volgens het negende middel is sprake van een motiveringsgebrek en schending van artikel 102 VWEU, doordat het Gerecht uit het stelsel van de aan handelspartners toegekende kortingen een discriminerende praktijk afleidt, zonder ook maar te hebben onderzocht of deze praktijk een concurrentienadeel voor bepaalde klanten van de hoofdleverancier heeft veroorzaakt (eerste onderdeel). Tot slot verwijt Solvay het Gerecht, niet in de beschouwing te hebben betrokken dat natriumcarbonaat een gering aandeel in de productiekosten van haar klanten vormt (tweede onderdeel).

         (1)  Beschikking 2003/6/EG van de Commissie van 13 december 2000 in een procedure op grond van artikel 82 van het EG-Verdrag (IV/33.133 — C: Natriumcarbonaat — Solvay) (PB 2003 L 10, blz. 10).

         (2)  Verordening nr. 17 van de Raad van 6 februari 1962, eerste verordening over de toepassing van de artikelen [81EG] en [82 EG ] (PB 13, blz. 204).


title: Doorhaling van zaak T-112/92

text:
11 . 11 . 9S           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 299/ 19
Verzoeker stelt, dat de weigering van de Raad een schending                             Doorhaling van zaak T- 112/92 ( l )
van het fundamentele beginsel van toegang tot de documen                                           ( 95/C 299/33 )
ten van de instellingen van de Europese Unie, van het
beginsel van bescherming van gewettigde verwachtingen en                                        (Procestaai: Engels)
van de artikelen 4 , lid 1 , en 4 , lid 2 , van Besluit 93/731 /EG
van de Raad oplevert, voor zover de in die bepalingen                   De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
neergelegde weigeringscriteria daarbij verkeerd zijn toege             aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
past . Voorts is verzoeker van mening, dat weigering van de             king van 1 1 juli 1995 de doorhaling in het register gelast van
Raad nietig moet worden verklaard omdat zij niet met                    zaak T-l 12/92 : J. Cooney tegen Commissie van de Europese
redenen is omkleed .
                                                                        Gemeenschappen .
                                                                        (') PB nr . C 34 van 6 . 2 . 1993 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                     van 28 september 1995                                               Doorhaling van zaak T-425/93 (*)
in zaak T-95 /94 : Chambre syndicale nationale des entre                                            ( 95/C 299/34 )
prises de transport de fonds et valeurs ( Sytraval ) en Brink's
France SARL tegen Commissie van de Europese Gemeen                                             (Procestaai: Engels)
                            schappen ( 1 )
(Steunmaatregelen — Klacht van concurrent — Nict                       De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het
opening van onderzoeksprocedure — Rechten van de                        Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
          verdediging — Beroep tot nietigverklaring)                    pen heeft bij beschikking van 9 augustus 1 995 de doorhaling
                          ( 95/C 299/32 )                               in het register gelast van zaak T-425/93 : D. Wilcox tegen
                                                                        Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
                       (Procestaai: Frans)
                                                                        Gemeenschappen .
                                                                        (') PB nr . C 238 van 2 . 9 . 1993 .
In zaak T-95/94, Chambre syndicale nationale des entre
prises de transport de fonds et valeurs ( Systraval ) en Brink's
France SARL, vertegenwoordigd door J. M. Payre, advocaat
te Parijs , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
kantore van A. May, advocaat aldaar, Grand Rue 31 , tegen                                Doorhaling van zaak T-430/93 ( )
 Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig
 den : M. Nolin en B. Smulders ), ondersteund door Franse                                             ( 95/C 299/35 )
 Republiek, (gemachtigden: C. de Salins en J.-M. Belorgey),
 betreffende een beroep tot nietigverklaring van de beschik                                     (Procestaai: Frans)
 king van de Commissie van 31 december 1993 , houdende
 afwijzing van het verzoek van verzoeksters dat de Commis              De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
 sie vaststelt dat de Franse Republiek , door steun te verlenen          Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
 aan Sécuripost SA, inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 92            pen heeft bij beschikking van 11 augustus 1995 de
 en 93 van het Verdrag, heeft het Gerecht (Vierde kamer -                doorhaling in het register gelast van zaak T-430/93 : J.
 uitgebreid ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre           Trelhu tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van
 sident, R. Schintgen, C. Briët, R. Garcfa-Valdecasas en P.              de Europese Gemeenschappen .
 Lindh, rechters ; griffier : H. Jung, op 28 september 1995 een
 arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                      I 1 ) PB nr . C 54 van 25 . 5 . 1993 .
 1 . Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van
      31 december 1 993 , houdende afwijzing van het verzoek
      van verzoeksters dat de Commissie vaststelt dat de
      Franse Republiek, door steun te verlenen aan Sécuripost                           Doorhaling van de gevoegde zaken
      SA , inbreuk heeft gemaakt op de artikelen 92 en 93 van                            T-436/93 tot en met T-441 /93 (M
      het Verdrag.                                                                                ( 95/C 299/36 )
 2 . Verwijst de Commissie in haar eigen kosten, alsmede in                                      (Procestaai: Engels)
      de kosten van verzoeksters.
                                                                          De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid) van het
  3 . Verstaat dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal              Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
      dragen .                                                            pen heeft bij beschikking van 12 juli 1995 de doorhaling in
                                                                          het register gelast van de gevoegde zaken T-436/93 tot en
  (') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .                                   met T-441 /93 : British Petroleum Company plc, Barclays
                                                                          Bank plc, Hanson plc, Lucas Industries Public Limited
                                                                          Company, Mars UK Limited, Mars G.B. Limited, Intercon


title: Zaak C-352/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2015 door Edward Guja tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 14 april 2015 in zaak T-823/14, Guja/Polen

text:
               22.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/20

         Hogere voorziening ingesteld op 12 mei 2015 door Edward Guja tegen de beschikking van het Gerecht (Tweede kamer) van 14 april 2015 in zaak T-823/14, Guja/Polen
   (Zaak C-352/15 P)
   (2016/C 068/25)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirant: Edward Guja (vertegenwoordiger: M. Szczepara, adwokat)

      Andere partij in de procedure: Republiek Polen
   Bij beschikking van 17 december 2015 heeft het Hof (Derde kamer) de hogere voorziening afgewezen.


title: Verzoek van de Cour d'appel de Metz van 31 mei 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Procureur Général (civiele partijen: R. Vergobbio en S. La Mancusa) en R. Schmit (Zaak C-240/95)

text:
2 . 9 . 95             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 229/ 15
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de               De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als in
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                 zaak C-234/95 (2 ); de omzettingstermijn is verstreken op
     stellen of mee te delen die nodig zijn voor het volgen van           1 juli 1992 .
     Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie (*) tot vaststel
     ling van de beginselen die gelden bij de beoordeling van             0 ) PB nr . L 189 van 20 . 7 . 1990, blz . 17.
     de risico's voor mens en milieu van stoffen die zijn                 ( 2 ) Zie bladzijde 13 van dit Publikatieblad .
     aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de
     Raad, de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende
     verplichtingen niet is nagekomen;
— De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen .                     Verzoek van de Cour d'appel de Metz van 31 mei 1995 om
                                                                          een prejudiciële beslissing in het geding tussen Procureur
Middelen en voornaamste argumenten:                                       Général ( civiele partijen: R. Vergobbio en S. La Mancusa ) en
                                                                                R. Schmit
Krachtens artikel 189, derde alinea van het EG-Verdrag is                                           ( Zaak C-240/95 )
een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken                                               ( 95/C 229/32 )
resultaat. Dit impliceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de
in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven . In             De Cour d'appel de Metz heeft bij arrest van 31 mei 1995 ,
casu is de omzettingstermijn op 31 oktober 1993 verstreken,               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juli 1995 ,
zonder dat de Italiaanse Republiek de nodige maatregelen                  in het geding tussen Procureur Général (civiele partijen: R.
voor de omzetting van de in de conclusies van de Commissie                Vergobbio en S. La Mancusa ) en R. Schmit, het Hof van
genoemde richtlijn had vastgesteld.                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
(!) PB nr . L 227 van 8 . 9 . 1993 , blz . 9 .
                                                                           Staat artikel 30 van het EG-Verdrag in de weg aan een
                                                                          nationale regeling inzake het modeljaar van auto's, op grond
                                                                          waarvan de administratie van een Lid-Staat en de markt
                                                                           deelnemers uit die Lid-Staat ervan dienen uit te gaan, dat, in
                                                                           het geval van twee voertuigen van hetzelfde model van een
                                                                           bepaald merk die pp hetzelfde moment na 1 juli op de markt
Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de                     zijn gebracht, het ene voertuig mag worden aangeboden
     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                       onder vermelding van het jaartal van het volgende jaar,
                        ( Zaak C-239/95 )                                  terwijl het andere voertuig — geproduceerd in een andere
                            95/C 229/31 )                                  Lid-Staat en parallel ingevoerd — niet op die wijze mag
                                                                           worden aangeboden ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België door
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
 woordigd door haar juridisch adviseur H. van Lier, als
 gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  Verzoek van de High Court of Justice, Queen's Bench
 C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                            Division, van 20 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in
                                                                           het geding tussen The Queen en Intervention Board for
                                                                           Agricultural Produce ex parte Accrington Beef Company
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                                        Limited e.a.
 — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de                                           ( Zaak C-241/95 )
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                                              ( 95 /C 229/33 )
       stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn
       90/385/EEG van de Commissie ( ! ) betreffende de onder              De High Court of Justice, Queen's Bench Division, heeft bij
       linge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten                beschikking van 20 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
       inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen,                 Hof van Justitie op 10 juli 1995 , in het geding tussen The
       niet heeft voldaan aan de krachtens deze richtlijn, met              Queen en Intervention Board for Agricultural Produce ex
       name artikel 16 daarvan, op hem rustende verplichtin                parte Accrington Beef Company Limited e.a ., het Hof van
       gen ;                                                               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                            prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
 — subsidiair, vast te stellen dat het Koninkrijk België hoe
       dan ook de krachtens deze richtlijn op hem rustende                  1 . Is artikel 1 , lid 2, van Verordening ( EG ) nr. 214/94 van
       verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie                       de Commissie van 31 januari 1994 tot vaststelling van
       niet van die bepalingen in kennis te stellen;                             de uitvoeringsbepalingen van Verordening ( EG ) nr.
                                                                                130/94 van de Raad wat betreft de invoerregeling voor
 — Het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.                              bevroren rundvlees van GN-code 0202 en produkten


title: Zaak T-423/03: Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Elisabeth Saskia Smit tegen Europol

text:
C 47/36                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                           21.2.2004
Ten slotte stellen de verzoeksters dat de Commissie grond-               Verzoekster voert aan dat de bestreden beslissing niet degelijk
beginselen van het gemeenschapsrecht heeft geschonden, zoals             gemotiveerd is en in strijd is met het algemeen beginsel van
het beginsel van rechtszekerheid en bescherming van het                  behoorlijk bestuur dat beslissingen met redenen moeten
gewettigd vertrouwen, het beginsel van onafhankelijkheid en              worden omkleed. Verzoekster voert verder een schending aan
het beginsel van deskundigheid van het wetenschappelijk                  van artikel 5 van appendix 2 van het statuut voor de
advies, het evenredigheidsbeginsel, het beginsel van gelijke             personeelsleden van Europol1 (1) en een schending van het
behandeling en de beginselen van behoorlijk bestuur. De                  zorgvuldigheidsbeginsel.
verzoeksters betogen tevens dat de Commissie onbevoegd was
en haar bevoegdheden misbruikte.
                                                                         (1) Besluit van de Raad van 3 december 1998 houdende vaststelling
                                                                             van het statuut voor de personeelsleden van Europol (PB C 26 van
                                                                             30.1.1999 blz. 0023-0081).
(1) Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende
    de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
    inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlij-
    ke stoffen (PB 196 van 16 augustus 1967, blz. 1).
                                                                         Beroep, op 20 december 2003 ingesteld door Gerhard
                                                                         Keinhorst tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
Beroep, op 23 december 2003 ingesteld door Elisabeth                                               (Zaak T-428/03)
                    Saskia Smit tegen Europol
                                                                                (2004/C 47/69)
                          (Zaak T-423/03)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (2004/C 47/68)
                       (Procestaal: Nederlands)                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 20 december 2003 beroep tegen Commissie
                                                                         van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Gerhard
                                                                         Keinhorst, wonende te Overijse (België), vertegenwoordigd
                                                                         door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                Luxemburg.
schappen is op 23 december 2003 beroep ingesteld tegen
Europol door Elisabeth Saskia Smit, vertegenwoordigd door
mr. P. de Casparis en mr. M. F. Baltussen.                               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 23 de-
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:                     cember 2002 voorzover verzoeker daarbij geen extra
                                                                               salarisanciënniteit is toegekend en hij derhalve is heringe-
1.    de impliciete afwijzing door Europol van haar bezwaar                    deeld in de rang A 6, salaristrap 1, in plaats van in de
      tegen het besluit van 19 mei 2003 te vernietigen, onder                  rang A 6, salaristrap 3;
      gelijktijdige vernietiging van het besluit van 19 mei 2003;
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van het TABG van 14 april
2.    Europol te veroordelen tot betaling van een schadevergoe-                2003 voorzover daarbij:
      ding aan verzoekster, waaronder in ieder geval begrepen
      de kosten van dit geding.                                                —     verzoeker bij zijn aanwerving niet is ingedeeld in de
                                                                                rang A 6, salaristrap 3;
                                                                               —     verzoekers loopbaan in de rang niet is hersteld door
                                                                                hem sneller tot de rang A 5 en voorkomend geval
Middelen en voornaamste argumenten                                                   tot de rang A 4 te bevorderen;
                                                                               —     de terugwerkende kracht van het herindelingsbesluit,
Met het bestreden besluit is verzoeksters sollicitatie voor de                       wat de geldelijke gevolgen ervan betreft, is beperkt
functie van „asset administrator” bij Europol afgewezen.                             tot 5 oktober 1995;


title: Zaak C-472/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pest Megyei Bíróság (Republiek Hongarije) op 29 september 2010 — Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság/Invitel Távközlési Zrt.

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Pest Megyei Bíróság (Republiek Hongarije) op 29 september 2010 — Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság/Invitel Távközlési Zrt.
   (Zaak C-472/10)
   ()
   2010/C 346/53
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Pest Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nemzeti Fogyasztóvédelmi Hatóság

      Verwerende partij: Invitel Távközlési Zrt.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (1) aldus worden uitgelegd dat een oneerlijk contractueel beding voor geen enkele consument bindend is, indien een daartoe van rechtswege aangewezen en procesbevoegde instantie namens de consument via een actio popularis (rechtsvordering in het openbaar belang) vordert dat dit in een consumentenovereenkomst opgenomen oneerlijke beding wordt nietig verklaard?
               Kan artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13, wanneer na de instelling van een actio popularis een beslissing wordt vastgesteld die ook ten goede komt aan consumenten die geen procespartij zijn of de toepassing van een oneerlijke algemene contractvoorwaarde verbiedt, aldus worden uitgelegd dat dit oneerlijke beding in een consumentenovereenkomst niet bindend is voor alle betrokken consumenten en evenmin voor de toekomst, zodat de rechter de rechtsgevolgen ervan ambtshalve dient toe te passen?

               2)

               Kan artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13, juncto de punten 1, sub j, en 2, sub d, van de op grond van artikel 3, lid 3, van deze richtlijn toepasselijke bijlage, aldus worden uitgelegd dat een contractueel beding op grond waarvan de verkoper de voorwaarden van de overeenkomst eenzijdig kan wijzigen zonder de wijze waarop de prijs wordt aangepast, expliciet te beschrijven en zonder geldige redenen in de overeenkomst te vermelden, ipso iure oneerlijk is?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak T-77/15: Arrest van het Gerecht van 20 april 2016 — Tronios Group International/EUIPO — Sky (SkyTec) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk SkyTec — Ouder nationaal woordmerk SKY — Relatieve weigeringsgrond — Rechtsverwerking wegens gedogen — Artikel 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”]

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/20

         Arrest van het Gerecht van 20 april 2016 — Tronios Group International/EUIPO — Sky (SkyTec)
   (Zaak T-77/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk SkyTec - Ouder nationaal woordmerk SKY - Relatieve weigeringsgrond - Rechtsverwerking wegens gedogen - Artikel 54, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009”])
   (2016/C 200/28)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Tronios Group International BV (Breda, Nederland) (vertegenwoordigers: R. van Leeuwen en H. Klingenberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Crabbe en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Sky plc (Isleworth, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Barry, solicitor, vervolgens M. Schut en A. Meijboom, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 28 november 2014 (zaak R 1681/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen British Sky Broadcasting Group plc en Tronios Group International BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Tronios Group International BV zal haar eigen kosten dragen alsook die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

               3)

               Sky plc zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak C-523/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 23 november 2007 — A

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 23 november 2007 — A
   (Zaak C-523/07)
   (2008/C 22/63)
   Procestaal: Fins
   Verwijzende rechter
   Korkein hallinto-oikeus
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: A
   Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Is verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (1) (Brussel IIbis-verordening) van toepassing op de tenuitvoerlegging van een beslissing in al haar onderdelen als die in het hoofdgeding, waarbij de onmiddellijke ondertoezichtstelling en de plaatsing van een kind buiten zijn eigen gezin worden gelast, wanneer deze beslissing in de vorm van één enkele beslissing is genomen op grond van de publiekrechtelijke regels inzake de kinderbescherming?

                           b)

                           Of is de verordening, gelet op artikel 1, lid 2, sub d, ervan, alleen van toepassing op het onderdeel van de beslissing dat betrekking heeft op de plaatsing buiten het eigen gezin?

               2)

               Hoe moeten het begrip „gewone verblijfplaats” in artikel 8, lid 1, van de verordening en het daarmee samenhangende artikel 13, lid 1, gemeenschapsrechtelijk worden uitgelegd, in het bijzonder met het oog op een situatie waarin het kind zijn vaste woonplaats in een lidstaat heeft, maar in een andere lidstaat verblijft en aldaar een trekkend bestaan leidt?

               3)

                           a)

                           Onder welke voorwaarden kan, wanneer het kind wordt geacht geen gewone verblijfplaats te hebben in laatstbedoelde andere lidstaat, niettemin in die lidstaat op grond van artikel 20, lid 1, van de verordening een spoedeisende bewarende maatregel (ondertoezichtstellingsmaatregel) worden vastgesteld?

                           b)

                           Is de in artikel 20, lid 1, van de verordening bedoelde bewarende maatregel alleen een maatregel die overeenkomstig het nationale recht kan worden uitgevoerd en zijn de nationaalrechtelijke bepalingen betreffende die maatregel bindend bij de toepassing van het artikel?

                           c)

                           Moet de zaak na de uitvoering van de bewarende maatregel ambtshalve worden verwezen naar een gerecht van de bevoegde lidstaat?

               4)

               Wanneer het gerecht van een lidstaat in het geheel niet bevoegd is, moet dan het beroep niet-ontvankelijk worden verklaard of de zaak worden verwezen naar het gerecht van een andere lidstaat?

      (1)  PB L 338, blz. 1.


title: Zaak T-81/13: Beroep ingesteld op 12 februari 2013 — FTI Touristik/BHIM (BigXtra)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/32

         Beroep ingesteld op 12 februari 2013 — FTI Touristik/BHIM (BigXtra)
   (Zaak T-81/13)
   2013/C 108/80
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: FTI Touristik GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Parr, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 november 2012 in de zaak R 2521/2011-1 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: het onder nr. 9 925 868 aangevraagde gemeenschapswoordmerk „BigXtra” voor waren en diensten van de klassen 16, 35, 39, 41, 42 en 43

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-427/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 18 september 2014 — Valsts ieņēmumu dienests/SIA „Veloserviss”

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 18 september 2014 — Valsts ieņēmumu dienests/SIA „Veloserviss”
   (Zaak C-427/14)
   2014/C 421/30
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker tot cassatie: Valsts ieņēmumu dienests

      Andere partij in de procedure: SIA „Veloserviss”

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient artikel 78, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus te worden uitgelegd dat het vertrouwensbeginsel de mogelijkheid beperkt om nogmaals een controle achteraf te verrichten en om de resultaten van een eerste controle achteraf te herzien?

               2)

               Kan het nationale recht van een lidstaat de procedure voor controles achteraf als bedoeld in artikel 78, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, vastleggen en voorzien in beperkingen van de mogelijkheid tot herziening van de resultaten van de controles?

               3)

               Dient artikel 78, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus te worden uitgelegd dat het toelaatbaar is dat het nationale recht voorziet in beperkingen van de mogelijkheid tot herziening van de resultaten van een eerste controle achteraf, wanneer blijkt dat de informatie dat de douaneregeling op grond van onjuiste of onvolledige gegevens is toegepast, niet bekend was ten tijde van de vaststelling van het besluit betreffende de eerste controle achteraf?

      (1)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak T-225/12: Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — Lidl Stiftung/BHIM — LĺDL MUSIC (LIDL express)

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/25

         Beroep ingesteld op 29 mei 2012 — Lidl Stiftung/BHIM — LĺDL MUSIC (LIDL express)
   (Zaak T-225/12)
   2012/C 227/43
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Schaeffer, M. Wolter en A. Marx, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: LĺDL MUSIC, spol. s r.o. (Brno, Tsjechische Republiek)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 maart 2011 in zaak R 2379/2010-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „LIDL express” voor waren van klasse 15 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 857 536

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: nationale beeldmerk en gemeenschapswoordmerk „LÍDL MUSIC” voor waren van klasse 15

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 15, lid 1, juncto artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad en regel 22, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie;

               —

               schending van artikel 15, lid 1, sub a, juncto artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak F-73/12: Beroep ingesteld op 17 juli 2012 — ZZ e. a./EIB

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/33

         Beroep ingesteld op 17 juli 2012 — ZZ e. a./EIB
   (Zaak F-73/12)
   2012/C 295/58
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: ZZ en anderen (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van de in de salarisafrekeningen vervatte besluiten om toepassing te geven aan het algemeen besluit van de Europese Investeringsbank om voor het gehele personeel een salarisprogressie vast te stellen die beperkt is tot 2,8 % en aan het besluit waarbij een schema van verdienste is gedefinieerd dat een salarisverlies van 1 % inhoudt en, anderzijds, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het verschil in bezoldiging met vertragingsrente alsmede betaling van een schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietigverklaring van de besluiten om met betrekking tot verzoekers toepassing te geven aan het besluit van de raad van bestuur van de EIB van 13 december 2011 tot vaststelling van een salarisprogressie die beperkt is tot 2,8 % en aan het besluit van het directiecomité van de EIB van 14 februari 2012 waarbij een schema van verdienste is gedefinieerd dat een salarisverlies van 1 % inhoudt, welke besluiten zijn vervat in de salarisafrekeningen van april 2012, alsmede, in dezelfde mate, van alle besluiten die in de latere salarisafrekeningen zijn vervat;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het uit bovenvermelde besluiten van de raad van bestuur van de EIB van 13 december 2011 en van het directiecomité van de EIB van 14 februari 2012 voortvloeiende verschil in bezoldiging in vergelijking met de toepassing van de vroegere salarisregeling; dit verschil in bezoldiging moet worden vermeerderd met vertragingsrente vanaf 12 april 2012 en, vervolgens, vanaf de 12e van elke maand tot aan de volledige vereffening, waarbij het rentepercentage moet worden vastgesteld op het niveau van het percentage van de ECB, vermeerderd met 3 punten;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de schade die is geleden wegens het verlies aan koopkracht, welke schade ex aequo et bono en voorlopig moet worden vastgesteld op 1,5 % van de maandelijkse bezoldiging van elke verzoeker;

               —

               verwijzing van de EIB in de kosten.


title: Zaak T-176/11: Beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 — Carbunión/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Besluit betreffende steunmaatregelen ter bevordering van sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen — Gedeeltelijke nietigverklaring — Onlosmakelijkheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               8.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/20

         Beschikking van het Gerecht van 10 december 2013 — Carbunión/Raad
   (Zaak T-176/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Besluit betreffende steunmaatregelen ter bevordering van sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen - Gedeeltelijke nietigverklaring - Onlosmakelijkheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 39/33
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: K. Desai, solicitor, S. Cisnal de Ugarte en M. Peristeraki, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Florindo Gijón en A. Lo Monaco, vervolgens F. Florindo Gijón en K. Michoel, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier, L. Flynn en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2010/787/EU van de Raad van 10 december 2010 betreffende staatssteun ter bevordering van de sluiting van niet-concurrentiekrachtige steenkoolmijnen (PB L 336, blz. 24)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Federación Nacional de Empresarios de Minas de Carbón (Carbunión) zal naast haar eigen kosten die van de Raad van de Europese Unie alsook die van het kortgeding dragen.

               3.

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak T-425/12: Beroep ingesteld op 26 september 2012 — Sport Eybl & Sports Experts/BHIM — Elite Licensing (e)

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/36

         Beroep ingesteld op 26 september 2012 — Sport Eybl & Sports Experts/BHIM — Elite Licensing (e)
   (Zaak T-425/12)
   2012/C 355/76
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sport Eybl & Sports Experts GmbH (Wels, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: B. Gumpoldsberger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Elite Licensing Company SA (Fribourg, Zwitserland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 juni 2012 in zaak R 881/2011-1 te vernietigen voor zover daarbij opposantes beroep is toegewezen en verzoeksters gemeenschapsmerksaanvraag voor de klassen 9, 12, 18, 22, 25 en 28 is afgewezen; en

               —

               verweerder te verwijzen in verzoeksters proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met de letter „e” voor waren en diensten van de klassen 9, 12, 18, 22, 25, 28 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6 220 421

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Elite Licensing Company SA

      Oppositiemerk of -teken: de nationale, internationale en communautaire beeldmerken met de letter „e” voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 28, 32, 35, 38, 41, 43 en 44

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-644/15 P: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 december 2016 — Hongarije/Europese Commissie [Hogere voorziening — Verordening (EG) nr. 1234/2007 — Gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten — Sector groenten en fruit — Artikel 103 sexies — Aan producentenorganisaties in de sector groenten en fruit toegekende nationale financiële steun — Verordening (EG) nr. 1580/2007 — Artikel 97 — Besluit van de Commissie over de vergoeding door de Europese Unie van de door Hongarije aan producentenorganisaties toegekende nationale financiële steun]

text:
               13.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/8

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 15 december 2016 — Hongarije/Europese Commissie
   (Zaak C-644/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Verordening (EG) nr. 1234/2007 - Gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten - Sector groenten en fruit - Artikel 103 sexies - Aan producentenorganisaties in de sector groenten en fruit toegekende nationale financiële steun - Verordening (EG) nr. 1580/2007 - Artikel 97 - Besluit van de Commissie over de vergoeding door de Europese Unie van de door Hongarije aan producentenorganisaties toegekende nationale financiële steun])
   (2017/C 046/10)
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Rekwirant: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en E. E. Sebestyén, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Lewis en B. Béres, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Hongarije wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 27 van 25.1.2016.


title: Arrest van het Hof van 9 maart 1999 in zaak C-212/97 (verzoek van het Højesteret om een prejudiciële beslissing): Centros Ltd tegen Erhvervs - og Selskabsstyrelsen (Vrijheid van vestiging - Oprichting van filiaal door vennootschap zonder daadwerkelijke activiteit - Omzeiling van nationaal recht - Weigering van inschrijving)

text:
15.5.1999                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 136/3
                      ARREST VAN HET HOF                                        met Richtlijn 92/50 strokende uitlegging van het nationale recht
                                                                                en een effectieve bescherming van de rechten van de justitiabelen
                            (Zesde kamer)                                       gebieden de nationale rechter evenwel, na te gaan of aan de
                                                                                desbetreffende bepalingen van nationaal recht voor de
                          van 4 maart 1999                                      justitiabelen een recht van beroep ter zake van het plaatsen van
                                                                                overheidsopdrachten voor dienstverlening kan worden ontleend.
                                                                                In omstandigheden als die van het hoofdgeding dient de nationale
in zaak C-258/97 (verzoek van de Unabhängige Verwal-                            rechter in het bijzonder na te gaan, of dit recht van beroep voor
tungssenat für Kärnten om een prejudiciële beslissing):                         dezelfde instanties kan worden uitgeoefend als die welke zijn
Hospital Ingenieure Krankenhaustechnik Planungs-                                voorzien ter zake van het plaatsen van overheidsopdrachten voor
Gesellschaft mbH (HI) tegen Landeskrankenanstalten-                             leveringen en voor de uitvoering van werken.
                       Betriebsgesellschaft (1)
                                                                           3. Diensten als die waarvoor de aanbesteding van verweerster is
(Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Werking van                         georganiseerd en die betrekking hebben op werkzaamheden
                       niet-omgezette richtlijn)                                inzake de uitwerking en uitvoering van projecten voor de bouw
                                                                                van een kinderkliniek in een ziekenhuis en de bijbehorende
                           (1999/C 136/04)                                      medische installaties, vallen onder categorie 12 van bijlage IA
                                                                                bij Richtlijn 92/50/EEG.
                           (Procestaal: Duits)                             4. Op de bepalingen van de titels I en II van Richtlijn 92/50/EEG
                                                                                kan door particulieren rechtstreeks een beroep worden gedaan
                                                                                voor de nationale rechter. De bepalingen van de titels III tot met
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-      VI kunnen door een particulier eveneens voor de nationale rechter
                           dentie van het Hof)                                  worden ingeroepen, voorzover bij individueel onderzoek van de
                                                                                bewoordingen ervan blijkt dat zij onvoorwaardelijk en voldoende
In zaak C-258/97, betreffende een verzoek aan het Hof                           duidelijk en nauwkeurig zijn.
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Unabhängige
Verwaltungssenat für Kärnten (Oostenrijk), in het aldaar aan-              (1) PB C 271 van 6.9.1997.
hangig geding tussen Hospital Ingenieure Krankenhaustechnik
Planungs-Gesellschaft mbH (HI) en Landeskrankenanstalten-
Betriebsgesellschaft, om een prejudiciële beslissing over de
uitlagging van Richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 de-
cember 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van
de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsop-                                       ARREST VAN HET HOF
drachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken
(PB L 395 van 30.12.1989, blz. 33), en van Richtlijn
92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende                                                   van 9 maart 1999
de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209, van                    in zaak C-212/97 (verzoek van het Højesteret om een
24.7.1992, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld              prejudiciële beslissing): Centros Ltd tegen Erhvervs — og
als volgt: P.J.G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, G.                                         Selskabsstyrelsen (1)
Hirsch, J.L. Murray, H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters;
advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H.A. Rühl, hoofdad-                (Vrijheid van vestiging — Oprichting van filiaal door
ministrateur, op 4 maart 1999 een arrest gewezen waarvan                   vennootschap zonder daadwerkelijke activiteit — Omzeiling
het dictum luidt als volgt:                                                      van nationaal recht — Weigering van inschrijving)
1. De voorwaarden gesteld in artikel 2, lid 8, van Richtlijn                                          (1999/C 136/05)
     89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de
     coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
     betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het                                    (Procestaal: Deens)
     plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de
     uitvoering van werken, gelden niet voor instanties waarvan de
     samenstelling en werking worden geregeld door voorschriften als       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     die welke kenmerkend zijn voor deze rechterlijke instantie.                                      dentie van het Hof)
2. Noch artikel 2, lid 8, noch de andere bepalingen van Richtlijn          In zaak C-212/97, betreffende een verzoek aan het Hof
     89/665/EEG kunnen aldus worden uitgelegd, dat bij gebreke             krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Højesteret
     van omzetting, bij het verstrijken van de daartoe gestelde termijn,   (Denemarken), in het aldaar aanhangig geding tussen Centros
     van Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992                  Ltd en Erhvervs — og Selskabsstyrelsen, om een prejudiciële
     betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen        beslissing over de uitlegging van de artikelen 52, 56 en 58
     van overheidsopdrachten voor dienstverlening, de krachtens ar-        van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
     tikel 2, lid 8, van Richtlijn 89/665/EEG opgerichte beroepsin-        G.C. Rodrı́guez Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puis-
     stanties van de lidstaten die bevoegd zijn ter zake van procedures    sochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G.F. Mancini,
     voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en          J.C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J.L. Murray, D.A.O.
     voor de uitvoering van werken, tevens bevoegd zijn kennis te          Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón, M. Wathelet (rapporteur),
     nemen van beroepen betreffende procedures voor het plaatsen van       R. Schintgen en K.M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal:
     overheidsopdrachten voor dienstverlening. De vereisten inzake een     A. La Pergola; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op
 ---pagebreak--- C 136/4                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        15.5.1999
9 maart 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                              BESCHIKKING VAN HET HOF
volgt:
                                                                                van 2 maart 1999
De artikelen 52 en 58 van het EG-Verdrag verzetten zich ertegen,
dat een lidstaat de inschrijving weigert van een filiaal van een
vennootschap die is opgericht in overeenstemming met de wetgeving         in de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98 (verzoek
van een andere lidstaat, waar zij gevestigd is maar geen bedrijfsactivi-  van het Tribunal de grande instance d’Épinal om een
teiten ontplooit, wanneer het filiaal wordt opgericht met de bedoeling    prejudiciële beslissing): SA Lamboley (C-231/98), Bouctot
dat de betrokken vennootschap haar volledige activiteit kan ontplooien           (C-232/98) tegen Administration des impôts (1)
in de staat waar dit filiaal wordt opgericht, waardoor in laatst-
genoemd land geen vennootschap hoeft te worden opgericht en               (Art. 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering —
aan toepassing van de voorschriften inzake de oprichting van                                  Kennelijk identieke vraag)
vennootschappen, die aldaar strenger zijn met betrekking tot de
storting van een minimumbedrag aan maatschappelijk kapitaal,
wordt ontkomen. Deze uitlegging sluit echter niet uit, dat de                                      (1999/C 136/07)
autoriteiten van de betrokken lidstaat alle maatregelen kunnen treffen
ter bestrijding of bestraffing van fraude, hetzij ten aanzien van de
vennootschap zelf, in voorkomend geval in samenwerking met de                                       (Procestaal: Frans)
lidstaat waar zij is opgericht, hetzij ten aanzien van vennoten
waarvan wordt aangetoond dat zij, via de oprichting van een
                                                                          In de gevoegde zaken C-231/98 en C-232/98, betreffende een
vennootschap, in werkelijkheid trachten zich te onttrekken aan hun
                                                                          verzoek aan het van het Hof krachtens artikel 177 van het
verplichtingen jegens particuliere of openbare schuldeisers die op het
                                                                          EG-Verdrag van het Tribunal de grande instance d’Épinal
grondgebied van de betrokken lidstaat gevestigd zijn.
                                                                          (Frankrijk), in de aldaar aanhangige gedingen tussen SA
                                                                          Lamboley (C-231/98), Bouctot (C-232/98) en Administration
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                               des impôts, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
                                                                          van artikel 95 van het EG-Verdrag, heeft het Hof, samengesteld
                                                                          als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president, P.J.G. Kapteyn,
                                                                          J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresidenten, G.F.
                                                                          Mancini, J.C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, J.L. Murray,
                                                                          D.A.O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en M. Wathelet
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                  (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F.G. Jacobs; griffier:
                                                                          R. Grass, op 2 maart 1999 een beschikking gegeven waarvan
                         van 2 maart 1999                                 het dictum luidt als volgt:
in zaak C-422/98 (verzoek van de Rechtbank van eerste                     Artikel 95 van het EG-Verdrag staat niet in de weg aan de toepassing
aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): Colonia                van een nationale regeling inzake motorvoertuigenbelasting waarin is
Versicherung AG Zweigniederlassung München e.a. tegen                     voorzien in een stijging van de progressiecoëfficiënt als die welke in
                         Belgische Staat (1)                              de hoofdgedingen aan de orde is, wanneer de verkoop van voertuigen
                                                                          van nationale makelij door die stijging niet wordt bevorderd ten
       (Prejudiciële verwijzing — Niet ontvankelijkheid)                  opzichte van die van uit andere lidstaten ingevoerde voertuigen.
                          (1999/C 136/06)
                                                                          (1) PB C 278 van 5.9.1998.
                          (Procestaal: Frans)
In zaak C-422/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Rechtbank
van eerste aanleg te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
geding tussen Colonia Versicherung AG Zweigniederlassung
München e.a. en Belgische staat, om een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van artikel 30 van het EG-Verdrag, heeft het           Beroep, op 10 februari 1999 ingesteld door Commissie
Hof, samengesteld als volgt: G.C. Rodrı́guez Iglesias, president,         van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
P.J.G. Kapteyn, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann (rappor-                                           bliek
teur), kamerpresidenten, G.F. Mancini, J.C. Moitinho de Almei-
da, C. Gulmann, J.L. Murray, D.A.O. Edward, H. Ragnemalm,
L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: G.                                           (Zaak C-38/99)
Cosmas; griffier: R. Grass, op 2 maart 1999 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                        (1999/C 136/08)
Het door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel bij vonnis van
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
10 november 1998 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                          op 10 februari 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
is niet-ontvankelijk.
                                                                          door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                          woordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische dienst, en
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                O. Couvert-Castéra, bij die dienst gedetacheerde nationale
                                                                          ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-351/06: Beschikking van de president van het Hof van 6 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/29

         Beschikking van de president van het Hof van 6 maart 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-351/06) (1)

   (2007/C 96/57)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 249 van 14.10.2006.