title: Zaak T-42/00: Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door City-Broker Deutschland GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
13.5.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 135/19
Middelen en voornaamste argumenten                                    — algehele weigering van toegang is niet in overeenstemming
                                                                           met de verantwoordingsplicht en met het rechtszekerheids-
                                                                           en het evenredigheidsbeginsel.
                                                                      (1) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende
                                                                          de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden
Verzoekster stelt, schade te hebben geleden door de afschaffing           hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB 1992,
van de belasting- en accijnsvrijheid per 1 juli 1999 voor de              L 76, blz. 1).
sigarettenverkoop aan reizigers in het verkeer binnen de Unie.        (2) Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom: Besluit van de Commissie van
Inzicht in de sindsdien geldende regels voor de belasting- en             8 februari 1994 inzake de toegang tot documenten van de
accijnsvrije verkoop en in de situatie bij belastingvrije leverin-        Commissie (PB 1994, L 46, blz. 58).
gen aan instanties in omstandigheden als genoemd in artikel 23
van richtlijn 92/12/EEG (1), is voor haar van groot belang. Zij
had derhalve verzocht om toegang tot bepaalde notulen van
de besprekingen in het accijnscomité over enkele artikelen
van deze richtlijn. De secretaris-generaal heeft bij brief van
20 januari 2000 geweigerd, de notulen van het comité, die
niet met de comitologiefunctie ervan samenhingen, vrij te
geven, zelfs in niet-vertrouwelijke vorm.
                                                                      Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door City-Broker
                                                                      Deutschland GmbH tegen Bureau voor harmonisatie
                                                                      binnen de interne markt (merken, tekeningen en model-
                                                                                len)
De Commissie weigert toegang tot documenten, wanneer                                            (Zaak T-42/00)
degene die de informatie heeft verstrekt om vertrouwelijkheid
heeft verzocht, en ter bescherming van het belang van de
instelling bij de vertrouwelijkheid van haar beraadslagingen, in                               (2000/C 135/36)
casu de besprekingen met het comité. Volgens de Commissie
heeft het comité comitologie en non-comitologiefuncties: in
het eerste geval omvatten zijn taken de voorbereiding van                                      (Procestaal: Duits)
formele wetgeving die door de Commissie wordt goedgekeurd
en gepubliceerd, in het tweede functioneert het als forum voor
de uitwisseling van standpunten en ideeën van de lidstaten,           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
waarbij de rol van de Commissie erin bestaat de discussie te          schappen is op 28 februari 2000 beroep tegen Bureau voor
stimuleren om een uniformere toepassing te bereiken, maar             harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
ook — als hoedster van de verdragen — ervoor te zorgen dat            modellen) ingesteld door City-Broker Deutschland GmbH, te
de lidstaten de in de communautaire regelgeving bepaalde              München (BRD), vertegenwoordigd door G. Würtenberger van
grenzen niet overschrijden. In de opvatting van de Commissie          Wuesthoff & Wuesthoff, advocaten te München.
heeft het comité in zijn non-comitologiefunctie geen wetgeven-
de of soortgelijke taken en moet daarom de vertrouwelijkheid
zo ruim als mogelijk worden beschermd.                                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      — de beslissing van de derde kamer van beroep van 16 decem-
                                                                           ber 1999 op beroep nr. R 319/1999-3 te vernietigen;
                                                                      — vast te stellen dat het merk „CityBroker” voor inschrijving
Verzoekster stelt, dat de Commissie de bepalingen inzake                   vatbaar is;
de toegang van het publiek tot haar documenten (2) (de
toegangsregels) onjuist heeft toegepast:                              — verweerder te gelasten, tot inschrijving van het merk in het
                                                                           gemeenschapsmerkenregister over te gaan.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
— het onderscheid tussen comitologie- en non-comitologie-
    functies speelt geen rol voor de toegangsregels;
                                                                      Betrokken merk:                „CityBroker”      —       aanvraag-
                                                                                nr. 303099
                                                                      Waar of dienst:                 diensten van klasse 35
— aan de criteria van de twee vertrouwelijkheidsexcepties is
    in casu niet voldaan, gelet op de verantwoordingsplicht en        Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door
    het rechtszekerheidsbeginsel;                                     bestreden beslissing:          de onderzoeker
 ---pagebreak--- C 135/20             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  13.5.2000
Middelen:                    — schending van artikel 7, lid 1,        — Ontoelaatbaarheid van het gebruik van het „Sharing-key”-
                                 sub b, van verordening (EG)              document
                                 nr. 40/94
                             — schending van artikel 7, lid 1,            Het gebruik van anoniem verkregen bewijsmiddelen is in
                                 sub c, van verordening (EG)              het algemeen ontoelaatbaar.
                                 nr. 40/94
                                                                      — Motiveringsgebreken
                                                                          Met name de opmerkingen in punt 68 van de bestreden
                                                                          beschikking inzake het bewijs van een effectieve afscher-
                                                                          ming van de nationale markt, zijn tegenstrijdig en niet-
                                                                          concludent.
Beroep, op 28 februari 2000 ingesteld door Mannes-
mannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Euro-                      — Onjuiste toepassing van artikel 81, lid 1, EG op de overeen-
                    pese Gemeenschappen                                   komst met British Steel
                        (Zaak T-44/00)                                    Deze overeenkomst is individueel tot stand gekomen en
                                                                          bevat geen afspraken tot exclusieve afname of horizontale
                       (2000/C 135/37)                                    afstemming. De gekozen percentuele koppeling aan de
                                                                          totale behoefte van British Steel, alsook de overeengeko-
                                                                          men prijsformule zijn juridisch niet aanvechtbaar.
                       (Procestaal: Duits)
                                                                      — Onjuiste toepassing van de richtsnoeren voor de procedure
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 tot vaststelling van geldboeten
schappen is op 28 februari 2000 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Mannes-                     Bij de vaststelling van de geldboete heeft een onjuiste
mannröhren-Werke AG, gevestigd te Mülheim a.d. Ruhr                       beoordeling plaatsgevonden, doordat het verschil in bete-
(Bondsrepubliek Duitsland), vertegenwoordigd door M. Klus-                kenis van de betrokken ondernemingen op de markt
mann van advocatenkantoor Bruckhaus Westrich Heller Löber,                niet voldoende in aanmerking is genomen. Bovendien
gevestigd te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             is onvoldoende rekening gehouden met verschillende
burg bij Bonn & Schmitt, advocaten aldaar, Val Ste Croix 7.               verzachtende omstandigheden en met de medewerking die
                                                                          door verzoekster aan het onderzoek naar de feiten is
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                       verleend.
— beschikking COM (99) 4154 def. van 8 december 1999
    nietig te verklaren voor zover zij betrekking heeft op
    verzoekster,
— subsidiair de boete die verzoekster bij beschikking
    COM (99) 4154 def. is opgelegd in passende mate te
    verlagen,                                                         Beroep, op 29 februari 2000 ingesteld door Conseil Natio-
                                                                      nal des Professions de l’Automobile (CNPA) e.a. tegen
— verweerster te verwijzen in de kosten.                                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                                             (Zaak T-45/00)
Verzoekster is producent van naadloze stalen buizen. Bij de                                   (2000/C 135/38)
bestreden beschikking stelt de Commissie vast, dat verzoekster
en enkele andere ondernemingen inbreuk hebben gemaakt op
artikel 81, lid 1, EG. Het beroep berust met name op de                                       (Procestaal: Frans)
volgende gronden:
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
— Schending van procedurele rechten                                   schappen is op 29 februari 2000 beroep ingesteld tegen
    Bij de inzage van de stukken is verzoekster in bepaalde           Commissie van de Europese Gemeenschappen door Conseil
    stukken van het onderzoek geen inzage verleend.                   National des Professions de l’Automobile (CNPA), gevestigd te
                                                                      Suresnes (Frankrijk), Fédération Nationale des Distributeurs,
— Schending van het recht van verweer                                 Loueurs et Réparateurs de Matériels de Bâtiment-Travaux
                                                                      Publics et de Manutention (DLR), gevestigd te Joinville-Le-Pont
    Wegens te korte termijnen voor repliek tegen de punten            (Frankrijk), Société Auto Contrôle 31 en Société Yam 31 SARL,
    van bezwaar heeft verzoekster onvoldoende gelegenheid             gevestigd te Toulouse (Frankrijk), Société Roux SA, gevestigd
    gekregen om verweer te voeren. Bovendien is verweerster           te Saint-Denis-De-Saintonge (Frankrijk), M. Foucher-Créteau,
    in haar definitieve beschikking van belangrijke verwijten         gevestigd te Parijs, en Société Verdier Distribution SARL,
    in de punten van bezwaar afgeweken zonder verzoekster             gevestigd te Juvignac (Frankrijk), vertegenwoordigd door
    in de gelegenheid te stellen, nogmaals haar standpunt             C. Bourgeon, advocaat te Parijs, domicilie gekozen hebbende
    kenbaar te maken.                                                 te Luxemburg ten kantore van F. Brouxel, Rue Zithe 6.


title: Zaak C-522/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 april 2011 — Europese Commissie/Roemenië (Niet-nakoming — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Specialebeschermingszones — Aanwijzing naar aantal en oppervlakte onvoldoende — Onregelmatigheid van precontentieuze procedure — Niet-ontvankelijkheid van beroep)

text:
               18.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 14 april 2011 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-522/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - Specialebeschermingszones - Aanwijzing naar aantal en oppervlakte onvoldoende - Onregelmatigheid van precontentieuze procedure - Niet-ontvankelijkheid van beroep)
   2011/C 179/06
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia en L. Bouyon, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: A. Popescu, L.-E. Batagoi, M.-L. Colonescu, A.-R. Arșinel en J.S. Smaranda)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Aanwijzing als specialebeschermingszones van gebieden die naar aantal en oppervlakte onvoldoende zijn, waarbij de in de IBA-inventaris geïdentificeerde gebieden gedeeltelijk buiten beschouwing zijn gelaten — Wijziging zonder wetenschappelijke basis

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 51 van 27.2.2010.


title: Verzoek van de rechtbank van koophandel te Antwerpen van 6 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV Wiljo en Belgische Staat (Zaak C-178/95)

text:
22 . 7 . 95               NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 189/ 13
enerzijds, en Directeur régional des impôts, anderzijds, het                  2 . Of, rekening, houdend met het proportionaliteitsbegin
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                          sel, het door de Commissie van de Europese Gemeen
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                         schappen in haar beschikking d. d . 6 mei 1993 toege
                                                                                paste criterium van „ technische geschiktheid voor de
— Door welk feit ontstaat de verplichting tot betaling van                        binnenvaart " dat tot gevolg heeft dat ook de schepen die
     de opslagbijdrage bedoeld in artikel 8 van Verordening                       in werkelijkheid niet gebruikt worden voor het vervoer
     ( EEG ) nr . 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981                            op het net van de met elkaar in verbinding staande
     houdende een gemeenschappelijke ordening der mark                           waterwegen van de EG-Lid-Staten onderworpen wor
     ten in de sector suiker (*), artikel 12 van Verordening                      den aan de bijdrageverplichting in het kader van de
     ( EEG ) nr. 1998/78 van de Commissie van 18 augustus                         „ oud-voor-nieuw-regeling " niet in tegenspraak is met
     1978 houdende vaststelling van de wijze van toepassing                       het doel en het opzet van Verordening ( EEG ) nr . 1101 /
     van de vereveningsregeling voor opslagkosten in de                           89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende structu
     sector suiker ( 2 ), en artikel 6 van Verordening ( EEG )                    rele sanering van de binnenvaart.
     nr . 1358/77 van de Raad van 20 juni 1977 houdende de
     algemene voorschriften inzake verevening van de opslag                  3 . Of, rekening houdend met de betrachting, het algemeen
     kosten in de sector suiker ( 3 )?                                            doel en het specifiek opzet van Verordening ( EEG )
                                                                                nr. 1101/89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende
                                                                                structurele sanering van de binnenvaart, een louter
— Welke is de periode van eisbaarheid van de compensa                            theoretisch geschikt zijn van een schip voor de binnen
     tieheffingen bedoeld in artikel 32 bis van Verordening                       vaart in de zin dat het schip slechts na omslachtige en
      ( EEG ) nr. 1785/81 houdende een gemeenschappelijke                         dure ombouw en daardoor economisch onrealistisch,
     ordening der markten in de sector suiker, zoals ingelast                     zou kunnen geschikt gemaakt worden voor de binnen
     bij ) Verordening ( EEG ) nr . 934/86 van de Raad van                        vaart of dat gebruik van het schip voor het vervoer op de
     24 maart 1986 ( 4 ), en Verordening ( EEG ) nr . 1914/87                     binnenwateren economisch volledig onrendabel zou zijn
     van de Raad van 2 juli 1987 tot instelling van een                           omwille van het feit dat het schip niet is geconcipieerd of
     speciale compensatieheffing in de sector suiker voor het                     uitgerust voor de binnenscheepvaart, voldoende is voor
     verkoopseizoen 1986/1987 ?                                                   de onderwerping aan de bijdrageverplichting in het
                                                                                kader van de „ oud-voor-nieuw-regeling ".
(M   PB    nr . L 177 van 1 . 7 . 1981 , blz . 4 .
(2 ) PB    nr . L 231 van 23 . 8 . 1978 , blz . 5 .
(3 ) PB    nr . L 156 van 25 . 6 . 1977, blz . 4 .
                                                                              4 . Of, rekening houdend met de betrachting, het algemeen
(4 ) PB    nr . L 87 van 2 . 4 . 1986 , blz . 1 .                                 doel en het bijzonder opzet van Verordening ( EEG)
                                                                                nr . 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende
                                                                                de structurele sanering van de binnenvaart, de beschik
                                                                                king van de Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                                pen van 6 mei 1993 m. b .t. het mts . „ Smaragd " wel voor
                                                                                geldig kan worden gehouden nu ze een schip dat
                                                                                bijzonder geconcipieerd , gebouwd en uitgerust is als
Verzoek van de rechtbank van koophandel te Antwerpen                               bunkerschip met de exclusieve bestemming van bevoor
van 6 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding                       rading van zeeschepen met brandstof en niet bijzonder
                  tussen NV Wiljo en Belgische Staat                               geschikt noch bestemd voor vervoer voor derden, of
                             ( Zaak C-178/95 )                                     zelfs voor eigen rekening, van brandstofprodukten op de
                                                                                binnenwateren en daardoor de scheepsruimte of de
                                ( 95/C 189/26 )
                                                                                tonnage van de binnenvaart niet verhoogt, onderwerpt
                                                                                aan de eenmalige bijdrageverplichting in het kader van
De rechtbank van koophandel te Antwerpen heeft bij                                 de „ oud-voor-nieuw-regeling ".
beschikking van 6 juni 1995 , ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 8 juni 1995 , in het geding tussen NV                     5 . Of de toepassing door de Commissie van het criterium
Wiljo en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de                              van de technische geschiktheid i.p.v. het effectief gebruik
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                               van het schip, geen schending uitmaakt van het verbod
beslissing over de navolgende vragen :                                             op discriminatie nu, volgens het door de Commissie
                                                                                gehanteerde criterium voor de schepen in gebruik
 1 . Of, rekening houdend met de betrachting, het algemeen                         genomen in België, Nederland, Luxemburg, Duitsland
       doel en het bijzonder opzet van Verordening ( EEG )                         en Frankrijk de eenmalige bijdrage in bepaalde gevallen
       nr . 1101 /89 van de Raad van 27 april 1989 betreffende                     verschuldigd is zonder dat het schip effectief gebruikt
       structurele sanering van de binnenvaart, het begrip                         wordt voor de binnenscheepvaart en daardoor niet
        „ gespecialiseerde vaartuigen " uit artikel 8 , lid 3 ,                    bijdraagt aan de verhoging van de tonnage van de
       onder c ) van de betrokken verordening doelt op                             binnenscheepvaart terwijl de eenmalige bijdrage op het
       vaartuigen die door hun specifieke constructie en                           in de vaart brengen van een schip in de overige
       uitrusting of door hun specifiek gebruik de scheeps                        Lid-Staten slechts verschuldigd is indien het werkelijk
       ruimte of de tonnage van de binnenscheepvaart niet                          gebruik (op het net van de met elkaar in verbinding
       verhogen en daardoor niet van aard zijn om de                               staande waterwegen van de Gemeenschap ) daartoe
       structurele overcapaciteit van het goederenvervoer op                       aanleiding geeft.
       het net van de met elkaar in verbinding staande
       waterwegen van de EG-Lid-Staten te beïnvloeden .


title: Zaak C-399/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Grüne Liga Sachsen e.V. e.a./Freistaat Sachsen (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 92/43/EEG — Artikel 6, leden 2 tot en met 4 — Opneming van een gebied in de lijst van gebieden van communautair belang na de verlening van een vergunning voor een project, maar vóór de aanvang van de uitvoering ervan — Beoordeling van het project na de opneming van het gebied in die lijst — Aan die beoordeling gestelde vereisten — Gevolgen van de voltooiing van het project voor de keuze van de alternatieven)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/10

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 januari 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht — Duitsland) — Grüne Liga Sachsen e.V. e.a./Freistaat Sachsen
   (Zaak C-399/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 92/43/EEG - Artikel 6, leden 2 tot en met 4 - Opneming van een gebied in de lijst van gebieden van communautair belang na de verlening van een vergunning voor een project, maar vóór de aanvang van de uitvoering ervan - Beoordeling van het project na de opneming van het gebied in die lijst - Aan die beoordeling gestelde vereisten - Gevolgen van de voltooiing van het project voor de keuze van de alternatieven))
   (2016/C 098/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grüne Liga Sachsen e.V. e.a.

      Verwerende partij: Freistaat Sachsen

      in tegenwoordigheid van: Landeshauptstadt Dresden, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Dictum

               1)

               Artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna moet aldus worden uitgelegd dat een plan of project dat niet direct verband houdt met of noodzakelijk is voor het beheer van een gebied en waarvoor na een onderzoek dat niet voldoet aan de vereisten van artikel 6, lid 3, van deze richtlijn een vergunning is verleend voordat het betrokken gebied in de lijst van de gebieden van communautair belang is opgenomen, door de bevoegde overheidsinstanties ex post moet worden beoordeeld op zijn gevolgen voor dat gebied indien die beoordeling de enige passende maatregel is om te voorkomen dat de uitvoering van dat plan of project resulteert in een verslechtering of in storende factoren die, rekening houdende met de doelstellingen van deze richtlijn, een significant effect kunnen hebben. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of aan die voorwaarden is voldaan.

               2)

               Artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding een ex-post-beoordeling van de gevolgen voor het betrokken gebied van een plan of project waarvan met de uitvoering is gestart na de opneming van dat gebied in de lijst van de gebieden van communautair belang, noodzakelijk blijkt, bij die beoordeling de vereisten van artikel 6, lid 3, van deze richtlijn in acht moeten worden genomen. Bij een dergelijke beoordeling moet rekening worden gehouden met alle ten tijde van die opneming voorliggende gegevens en met alle gevolgen voor dat gebied die zich na dat tijdstip hebben voorgedaan of kunnen voordoen als gevolg van de gedeeltelijke of volledige uitvoering van dat plan of project.

               3)

               Richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat wanneer de gevolgen voor een gebied opnieuw worden beoordeeld om fouten te herstellen die zijn geconstateerd met betrekking tot de voorlopige beoordeling die is verricht vóór de opneming van dat gebied in de lijst van de gebieden van communautair belang of met betrekking tot de ex-post-beoordeling krachtens artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43, terwijl het plan of project reeds is uitgevoerd, de vereisten die worden gesteld aan een controle in het kader van een dergelijke beoordeling niet kunnen worden gewijzigd op grond dat het besluit tot goedkeuring van dat plan of project onmiddellijk uitvoerbaar was en een kortgedingprocedure was afgewezen en tegen die afwijzing niet meer kon worden opgekomen. Bovendien dient er bij die beoordeling rekening mee te worden gehouden, of zich door de verwezenlijking van het betrokken plan of project risico’s hebben voorgedaan van verslechtering of storende factoren die een significant effect in de zin van artikel 6, lid 2, kunnen hebben.
               Artikel 6, lid 4, van richtlijn 92/43 moet aldus worden uitgelegd dat de vereisten die worden gesteld aan de controle in het kader van het onderzoek naar het bestaan van alternatieve oplossingen, niet kunnen worden gewijzigd op grond dat het plan of project reeds is uitgevoerd.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak C-308/05: Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 19 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/32

         Beschikking van de president van de Vierde kamer van het Hof van 19 mei 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-308/05) (1)

   (2006/C 224/66)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 243 van 01.10.2005.


title: Zaak T-90/11: Arrest van het Gerecht van 10 december 2014 — ONP e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Franse markt voor biomedische analyses — Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld — Ondernemersvereniging — Beroepsvereniging — Voorwerp van de inspectie en van het onderzoek — Voorwaarden voor de toepassing van artikel 101 VWEU — Inbreuk naar strekking — Minimumprijzen en belemmeringen voor de ontwikkeling van laboratoriumgroepen — Eén enkele voortdurende inbreuk — Bewijs — Beoordelingsfouten van feitelijke en juridische aard — Hoogte van de geldboete — Punt 37 van de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten — Volledige rechtsmacht” )

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/26

         Arrest van het Gerecht van 10 december 2014 — ONP e.a./Commissie
   (Zaak T-90/11) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Franse markt voor biomedische analyses - Besluit waarbij inbreuk op artikel 101 VWEU is vastgesteld - Ondernemersvereniging - Beroepsvereniging - Voorwerp van de inspectie en van het onderzoek - Voorwaarden voor de toepassing van artikel 101 VWEU - Inbreuk naar strekking - Minimumprijzen en belemmeringen voor de ontwikkeling van laboratoriumgroepen - Eén enkele voortdurende inbreuk - Bewijs - Beoordelingsfouten van feitelijke en juridische aard - Hoogte van de geldboete - Punt 37 van de richtsnoeren van 2006 voor de berekening van geldboeten - Volledige rechtsmacht”))
   (2015/C 034/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ordre national des pharmaciens (ONP) (Parijs, Frankrijk); Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) (Parijs); en Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) (Parijs) (vertegenwoordigers: O. Saumon, L. Defalque, T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castilla Contreras, C. Giolito, B. Mongin, en N. von Lingen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Labco (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis, M. Coppet en B. Dederichs, advocaten)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van besluit C (2010) 8952 def. van de Commissie van 8 december 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak 39.510 — LABCO/ONP), subsidiair, verlaging van de geldboete

      Dictum

               1)

               Het bedrag van de geldboete die aan de Ordre national des pharmaciens (ONP), de Conseil national de l’Ordre des pharmaciens (CNOP) en de Conseil central de la section G de l’Ordre national des pharmaciens (CCG) hoofdelijk is opgelegd in artikel 3 van besluit C (2010) 8952 def. van de Commissie van 8 december 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU (zaak 39.510 — LABCO/ONP) wordt bepaald op 4,75 miljoen EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en één tiende van de kosten van de ONP, de CNOP et de CCG.

               4)

               De ONP, de CNOP en de CCG dragen negen tiende van hun eigen kosten.

               5)

               Labco draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 173 van 11.6.2011.


title: Zaak T-341/08: Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Hess Group/BHIM — Coloma Navarro (COLOMÉ) ( „Gemeenschapsmerk — Vordering tot nietigverklaring — Akkoord en intrekking van vordering tot nietigverklaring — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/31

         Beschikking van het Gerecht van 30 juni 2011 — Hess Group/BHIM — Coloma Navarro (COLOMÉ)
   (Zaak T-341/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Vordering tot nietigverklaring - Akkoord en intrekking van vordering tot nietigverklaring - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 347/51
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hess Group AG (Bern, Zwitserland) (vertegenwoordigers: E. Armijo Chávarri en A. Castán Pérez-Gómez, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Mondéjar Ortuño, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: José Félix Coloma Navarro (Alvarado, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Fernández Lerroux, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 mei 2008 (zaak R 1030/2007-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen José Félix Coloma Navarro en Hess Group AG

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënt zullen elk hun eigen kosten alsmede de helft van verweerders kosten dragen.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-331/14: Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Azarov/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Opname van verzoekers naam op die lijst — Bewijs van de gegrondheid van de opname op de lijst”)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/34

         Arrest van het Gerecht van 28 januari 2016 — Azarov/Raad
   (Zaak T-331/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Opname van verzoekers naam op die lijst - Bewijs van de gegrondheid van de opname op de lijst”))
   (2016/C 098/45)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mykola Yanovych Azarov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigers: G. Lansky en A. Egger, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en F. Naert, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Polen (vertegenwoordiger: B. Majczyna, gemachtigde) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Bartelt, D. Gauci en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 26) en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB L 66, blz. 1) en, ten tweede, besluit (GBVB) 2015/143 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 (PB L 24, blz. 16) en verordening (EU) 2015/138 van de Raad van 29 januari 2015 tot wijziging van verordening nr. 208/2014 (PB L 24, blz. 1), voor zover zij verzoeker betreffen

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Mykola Yanovych Azarov.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Azarov, wat het in het verzoekschrift geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               4)

               Azarov wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad, wat het in de memorie tot aanpassing van de conclusies geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               5)

               De Republiek Polen en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-126/13: Beroep ingesteld op 1 maart 2013 — Direct Way en Direct Way Worldwide/Parlement

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/20

         Beroep ingesteld op 1 maart 2013 — Direct Way en Direct Way Worldwide/Parlement
   (Zaak T-126/13)
   2013/C 147/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Direct Way (Brussel, België); en Direct Way Worldwide (Machelen, België) (vertegenwoordiger: E. van Nuffel d’Heynsbroeck, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg nietig verklaren:

                           —

                           het aan de groep Direct Way bij brief van 3 september 2012 ter kennis gebrachte besluit van ongekende datum van het Parlement om af te zien van de opgestarte aanbestedingsprocedure op grond dat „de in antwoord op de aanbesteding ontvangen inschrijvingen onaanvaardbaar waren in het licht van de gunningscriteria, in het bijzonder de voorgestelde prijzen die te hoog waren ten opzichte van de in de aankondiging van de opdracht vermelde waarde”;

                           —

                           het besluit van ongekende datum van het Parlement om de procedure van gunning via onderhandelingen zonder bekendmaking toe te passen om de markt te gunnen, dat de groep Direct Way ter kennis werd gebracht middels de hun op 19 september 2012 meegedeelde uitnodiging om deel te nemen aan de procedure;

                           —

                           het besluit van ongekende datum van het Parlement om de opdracht te gunnen aan een concurrerende inschrijver, dat ter kennis werd gebracht aan de groep Direct Way per e-mail van 21 december 2012, die per brief van 3 januari 2012 werd bevestigd

               —

               bijgevolg de tussen het Parlement en s.c.s. TMS Limousines gesloten overeenkomst nietig verklaren;

               —

               het parlement veroordelen tot het betalen aan de groep Direct Way van het bedrag van 199 500 EUR per jaar ter vergoeding van de geleden schade;

               —

               het Parlement overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 101 van het Financieel Reglement (1), artikel 127, lid 1, sub a, van de uitvoeringsverordening van het Financieel Reglement (2), en van het gelijkheidsbeginsel, en kennelijke beoordelingsfout aangezien het Parlement de opdracht via de procedure van gunning via onderhandelingen heeft gegund voor een hogere prijs dan de prijs die verzoeksters hadden ingediend in het kader van de aanvankelijke aanbesteding.

               2)

               Tweede middel: subsidiair, schending van artikel 127, lid 1, sub a, van de uitvoeringsverordening van het Financieel Reglement en van het gelijkheidsbeginsel aangezien het Parlement de aanvankelijke voorwaarden van de opdracht aanzienlijk heeft gewijzigd door i) de opdracht te gunnen voor een prijs die hoger was dan de in het kader van de aanvankelijke aanbesteding onaanvaardbaar geachte prijs (eerste onderdeel) en ii) door de raming van de te presteren hoeveelheid werk te verlagen ten opzichte van de in de aanvankelijke voorwaarden van de opdracht aangekondigde hoeveelheid werk, wat bijgevolg de beoordeling van de prijs van de onderhandelde inschrijvingen heeft beïnvloed (tweede onderdeel).

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Arrest van het Hof van 12 maart 2002 in de gevoegde zaken C-27/00 en C-122/00 [verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) (C-27/00), en van de High Court (C-122/00) om een prejudiciële beslissing]: The Queen tegen Secretary of State for the Environment, Transport and the Regions, ex parte: Omega Air Ltd (C-27/00), en tussen Omega Air Ltd, Aero Engines Ireland Ltd, Omega Aviation Services Ltd en Irish Aviation Authority (C-122/00) ("Verordening (EG) nr. 925/1999 — Geluidsemissies van vliegtuigen — Verbod van vliegtuigen die zĳn ,gehermotoriseerd' met motor waarvan omloopverhouding minder dan 3 bedraagt — Geldigheid")

text:
18.5.2002                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 118/9
1)    De conclusies van het verzoek tot tussenkomst van het Verenigd       Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division
      Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland worden              (Crown Office) (Verenigd Koninkrijk) (C-27/00), en van de
      afgewezen.                                                           High Court (Ierland) (C-122/00), in de aldaar aanhangige
                                                                           gedingen tussen The Queen en Secretary of State for the
2)    Door niet vóór 1 januari 1995 tot de Berner Conventie voor de      Environment, Transport and the Regions, ex parte: Omega Air
      bescherming van de werken van letterkunde en kunst (Akte van         Ltd (C-27/00), en tussen Omega Air Ltd, Aero Engines Ireland
      Parijs van 24 juli 1971) toe te treden, is Ierland de krachtens      Ltd, Omega Aviation Services Ltd en Irish Aviation Authority
      artikel 228, lid 7, EG-Verdrag (thans, na wijziging, ar-             (C-122/00), om een prejudiciële beslissing over de geldigheid
      tikel 300, lid 7, EG) juncto artikel 5 van Protocol 28 bij de        van artikel 2, punt 2, van verordening (EG) nr. 925/1999 van
      Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van          de Raad van 29 april 1999 betreffende de inschrijving en
      2 mei 1992 op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.            het gebruik in de Gemeenschap van bepaalde typen civiele
                                                                           subsonische straalvliegtuigen die werden aangepast en gerecer-
                                                                           tificeerd als zijnde in overeenstemming met de normen van
3)    Ierland wordt verwezen in de kosten.                                 boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 3, van bijlage 16 van het Verdrag
                                                                           inzake de internationale burgerluchtvaart, derde uitgave (juli
4)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-               1993), (PB L 115, blz. 1, en L 120, blz. 47), heeft het Hof,
      Ierland zal zijn eigen kosten dragen.                                samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president,
                                                                           P. Jann, F. Macken en N. Colneric, en S. von Bahr, kamerpre-
                                                                           sidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet,
(1) PB C 63 van 4.3.2000.                                                  M. Wathelet (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en
                                                                           C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: S. Alber;
                                                                           griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 maart 2002
                                                                           een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                     ARREST VAN HET HOF
                         van 12 maart 2002                                 Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of
                                                                           omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van artikel 2,
                                                                           punt 2, van verordening (EG) nr. 925/1999 van de Raad van
in de gevoegde zaken C-27/00 en C-122/00 [verzoek van                      29 april 1999 betreffende de inschrijving en het gebruik in de
de High Court of Justice (England & Wales), Queen’s                        Gemeenschap van bepaalde typen civiele subsonische straalvliegtuigen
Bench Division (Crown Office) (C-27/00), en van de High                    die werden aangepast en gerecertificeerd als zijnde in overeenstemming
Court (C-122/00) om een prejudiciële beslissing]: The                      met de normen van boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 3, van bijlage 16
Queen tegen Secretary of State for the Environment,                        van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, derde
Transport and the Regions, ex parte: Omega Air Ltd                         uitgave (juli 1993).
(C-27/00), en tussen Omega Air Ltd, Aero Engines Ireland
Ltd, Omega Aviation Services Ltd en Irish Aviation
                      Authority (C-122/00) (1)
(„Verordening (EG) nr. 925/1999 — Geluidsemissies van
vliegtuigen — Verbod van vliegtuigen die zijn ,gehermotori-
seerd’ met motor waarvan omloopverhouding minder dan 3
                      bedraagt — Geldigheid”)
                                                                           (1) PB C 102 van 8.4.2000 en PB C 163 van 10.6.2000.
                           (2002/C 118/12)
                           (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
In de gevoegde zaken C-27/00 en C-122/00, betreffende een
verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van de High


title: Zaak T-468/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Souruh/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/34

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Souruh/Raad
   (Zaak T-468/15) (1)

   (2016/C 410/54)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-390/11: Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — Evonik Industries/BHIM — Bornemann (EVONIK)

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/57

         Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — Evonik Industries/BHIM — Bornemann (EVONIK)
   (Zaak T-390/11)
   2011/C 269/124
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Evonik Industries AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Albrecht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Johann Heinrich Bornemann GmbH — Geschäftsbereich Kunststofftechnik Obernkirchen (Obernkirchen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van verweerder (tweede kamer van beroep) van 19 april 2011 (zaak R 1802/2010-2), voor zover daarbij het internationale merk nr. 918426 „EVONIK” bescherming binnen de Europese Unie wordt geweigerd;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EVONIK” voor waren en diensten van klassen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 11, 16, 17, 19, 35, 37, 39, 40, 41 en 42 — internationale inschrijving nr. 9184126

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Johann Heinrich Bornemann GmbH — Geschäftsbereich Kunststofftechnik Obernkirchen

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk „EVO” voor waren en diensten van de klassen 7, 37 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 75 en 76 van verordening nr. 207/2009 doordat i) geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat, ii) de kamer van beroep zich heeft gebaseerd op gronden waarover verzoekster geen verweer heeft kunnen voeren en iii) de kamer van beroep de bestreden beslissing heeft gesteund op argumenten die niet door opposante in de procedure zijn aangevoerd.


title: Zaak C-16/00: Verzoek van het tribunal administratif de Lille (4de kamer) van 6 januari 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Société Cibo Participations en Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais

text:
C 79/18                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      18.3.2000
Volgens de Commissie kan niet worden volgehouden, dat                        — of moeten deze kosten als algemene kosten kunnen
plantaardige vetten de aard van het product dermate wijzigen                      worden afgetrokken?
dat de benaming „chocolade” verwarring omtrent de wezenlijke
eigenschappen van het product kan doen ontstaan.                        (1) Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                            betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lidstaten
Een verplichting om de benaming van het product (in ongun-                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
stige zin) te wijzigen, mag niet worden opgelegd omdat zij de               over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,
herkenning van het product binnen een categorie waartoe het                 blz. 1).
mag worden gerekend, ernstig schaadt. Het is derhalve een
maatregel die niet in verhouding staat tot de daarmee nage-
streefde bescherming van de consument.
(1) Richtlijn van de Raad van 24 juli 1973, PB L 228 van 16.8.1973,     Verzoek van het Tribunale di Asti — Ufficio del Giudice
    blz. 23.                                                            per le Indagini Preliminari — van 17 december 1999 om
                                                                        een prejudiciële beslissing in de aldaar dienende strafzaak
                                                                                tegen M. Perino
                                                                                (Zaak C-18/00)
Verzoek van het tribunal administratif de Lille (4de                                               (2000/C 79/34)
kamer) van 6 januari 2000 om een prejudiciële beslissing
in het geding tussen Société Cibo Participations en Direc-              Het Tribunale di Asti — Ufficio del Giudice per le Indagini
       teur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais                   Preliminari — heeft bij beschikking van 17 december 1999,
                                                                        ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 januari
                          (Zaak C-16/00)                                2000, in de aldaar dienende strafzaak tegen M. Perino, het Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                           (2000/C 79/33)                               een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Het tribunal administratif de Lille (4de kamer) heeft bij vonnis        Staat richtlijn 91/156/EEG (1) van de Raad van 18 maart 1991
van 6 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van               de opslag van afvalstoffen toe, niet alleen om een van de in de
Justitie op 19 januari 2000, in het geding tussen Société               punten R1 tot en met R12 van bijlage IIB genoemde handelin-
Cibo Participations en Directeur régional des impôts du                 gen te kunnen toepassen, maar ook om tot een andere
Nors-Pas-de-Calais, het Hof van Justitie van de Europese                autonome fase van opslag van dezelfde afvalstoffen te kunnen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over             overgaan, of verplicht de richtlijn de persoon die de opslag van
de navolgende vragen:                                                   afvalstoffen uitvoert, deze uitsluitend over te dragen aan
                                                                        een persoon die de handelingen voor de nuttige toepassing
1. Welk criterium moet worden gehanteerd voor de definitie              ervan verricht.
     van inmenging? Kan het met name worden afgeleid uit het
     feit dat er sprake is van diensten tegen beloning, of uit het      (1) Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot
     sturen van een concern door een holding, of uit feitelijk              wijziging van richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen, PB
     beheer waarbij elke zelfstandigheid van de dochtermaat-                L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
     schappij wordt uitgesloten, of uit enig ander element?
2. Blijft de inning van dividenden bij inmenging buiten de
     werkingssfeer van de belasting over de toegevoegde waarde
     om een andere reden dan de economische activiteit,
     doordat zij niet de tegenprestatie is van een handeling            Verzoek van de Court of Session, Scotland, van 11 januari
     bestaande uit de levering van goederen of het verrichten           2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     van diensten,                                                      Booker Aquaculture Limited, handeldrijvend onder de
                                                                          naam Marine Harvest McConnell, en Scottish Ministers
     — of, valt de inning van dividenden, gelet op het feit dat
          kosten worden gemaakt voor de verwerving van                                            (Zaak C-20/00)
          aandelen met het rechtstreekse doel aan de economi-
          sche activiteiten deel te nemen, binnen de werkings-                                     (2000/C 79/35)
          sfeer van de belasting over de toegevoegde waarde en
          is zij in dit geval vrijgesteld krachtens artikel 13 B,       De Court of Session, Scotland, heeft bij beschikking van
          sub d, van de Zesde richtlijn (1)?                            11 januari 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                                                                        op 24 januari 2000, in het geding tussen Booker Aquaculture
3. Indien de inning van dividenden buiten de werkingssfeer              Limited, handeldrijvend onder de naam Marine Harvest
     van de belasting over de toegevoegde waarde blijft, wat            McConnell, en Scottish Ministers, het Hof van Justitie van de
     zijn dan de gevolgen voor het recht op aftrek:                     Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                        beslissing over de navolgende vragen:
     — is elk recht op aftrek van de belasting betreffende de
          kosten voor verwerving van aandelen uitgesloten,              1. Indien een lidstaat ter uitvoering van een verplichting
          zodra zij niet bijdragen tot een belastbare handeling,             krachtens richtlijn 93/53/CEE (1) om controlemaatregelen


title: Zaak C-260/04: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten — Concessie voor openbare diensten — Hernieuwing van 329 concessies voor beheer en aanneming van weddenschappen op paardenrennen zonder aanbestedingsprocedure — Verplichtingen van openbaarheid en transparantie)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/4

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-260/04) (1)

   (Niet-nakoming - Vrijheid van vestiging en vrij verrichten van diensten - Concessie voor openbare diensten - Hernieuwing van 329 concessies voor beheer en aanneming van weddenschappen op paardenrennen zonder aanbestedingsprocedure - Verplichtingen van openbaarheid en transparantie)
   (2007/C 269/08)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Wiedner, C. Cattabriga en L. Visaggio, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde en G. De Bellis, avvocato dello Stato)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde) en Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: F. Díez Moreno, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van het transparantiebeginsel en van de verplichting tot openbaarmaking voortvloeiend uit de artikelen 43 en volgende EG en 49 en volgende EG — Hernieuwing, zonder voorafgaande aanbesteding, van 329 concessies voor het aannemen van weddenschappen op paardenwedrennen
   Dictum

               1)

               Door 329 concessies voor het beheer van paardenweddenschappen zonder enige aanbestedingsprocedure te hernieuwen, is de Italiaanse Repliek de krachtens de artikelen 43 EG en 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen en heeft zij meer bepaald het algemene transparantiebeginsel en de verplichting om een passende mate van openbaarheid te waarborgen geschonden.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Zaak T-211/12: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2013 — Hübner/BHIM — Silesia Gerhard Hanke (Original silicea Kieselsäure-Gel) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/23

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2013 — Hübner/BHIM — Silesia Gerhard Hanke (Original silicea Kieselsäure-Gel)
   (Zaak T-211/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing)
   2013/C 336/49
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Anton Hübner GmbH & Co. KG (Ehrenkirchen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Kirchgäßner, vervolgens R. Kunz-Hallstein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Silesia Gerhard Hanke GmbH & Co. KG (Norf, Duitsland) (vertegenwoordiger: H.-J. Krieger, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 maart 2012 (zaak R 351/2011-1) inzake een oppositieprocedure tussen Silesia Gerhard Hanke GmbH & Co. KG en Anton Hübner GmbH & Co. KG

      Dictum

               1.

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2.

               Verzoekster en interveniënte worden verwezen in hun eigen kosten, alsook, elk voor de helft, in de kosten van verweerder.

      (1)  PB C 209 van 14.7.2012


title: Zaak C-398/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland op 27 juli 2011 — Thomas Hogan, John Burns, John Dooley, Alfred Ryan, Michael Cunningham, Michael Dooley, Denis Hayes, Marion Walsh, Joan Power, Walter Walsh/Minister for Social and Family Affairs, Attorney General

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Ireland op 27 juli 2011 — Thomas Hogan, John Burns, John Dooley, Alfred Ryan, Michael Cunningham, Michael Dooley, Denis Hayes, Marion Walsh, Joan Power, Walter Walsh/Minister for Social and Family Affairs, Attorney General
   (Zaak C-398/11)
   2011/C 290/07
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Ireland

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Thomas Hogan, John Burns, John Dooley, Alfred Ryan, Michael Cunningham, Michael Dooley, Denis Hayes, Marion Walsh, Joan Power, Walter Walsh

      Verwerende partijen: Minister for Social and Family Affairs, Attorney General

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is richtlijn 2008/94/EG (1) van toepassing op verzoekers’ situatie, gelet op artikel 1, lid 1, van deze richtlijn en op het feit dat het door verzoekers aangevoerde verlies van de pensioenuitkeringen naar Iers recht geen schuld ten laste van hun werkgever uitmaakt die wordt erkend wanneer deze werkgever onder toezicht van een curator wordt gesteld of wordt geliquideerd, en die in de omstandigheden van dit geding niet anderszins een rechtsgrondslag voor een vordering tegen deze werkgever biedt?

               2)

               Mag de nationale rechter, wanneer hij nagaat of de Staat de krachtens artikel 8 op hem rustende verplichtingen is nagekomen, rekening houden met het op bijdragebetaling berustende overheidspensioen dat verzoekers zullen ontvangen (en waarvan de verkrijging volledig losstaat van de beroepspensioenregeling) en een vergelijking maken tussen enerzijds (a) het totale overheidspensioen plus het pensioen dat verzoekers
                     in werkelijkheid
                   zeker of waarschijnlijk zullen ontvangen op grond van de relevante beroepspensioenregeling, en anderzijds (b) het totale op bijdragebetaling berustende overheidspensioen plus de opgebouwde pensioenrechten van elke verzoeker op het moment van de vereffening van de regeling, aangezien het overheidspensioen in aanmerking werd genomen bij het bepalen van het niveau van de door verzoekers gevorderde pensioenuitkeringen?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord, kan dan op grond van de bedragen die verzoekers in werkelijkheid waarschijnlijk zullen ontvangen, worden geoordeeld dat de Staat de krachtens artikel 8 op hem rustende verplichtingen is nagekomen?

               4)

               Is artikel 8 van de richtlijn slechts van toepassing wanneer wordt vastgesteld dat tussen het verlies van de pensioenrechten door verzoekers en de insolventie van hun werkgever een causaal verband bestaat, ongeacht het feit dat (i) de pensioenregeling niet meer voldoende wordt gefinancierd vanaf het tijdstip waarop de werkgever in staat van insolventie verkeert en (ii) de insolventie van de werkgever betekent dat deze niet langer over de financiële middelen beschikt om aan de pensioenregeling voldoende bij te dragen om ervoor te zorgen dat de leden hun volledige pensioenuitkeringen kunnen ontvangen (de werkgever is hiertoe niet verplicht wanneer de regeling wordt vereffend)?

               5)

               Voldoen de door Ierland vastgestelde maatregelen, waarnaar hierboven is verwezen, aan de door de richtlijn opgelegde verplichtingen, gelet op de sociale, commerciële en economische factoren die Ierland bij de herziening van de pensioenbescherming na het arrest Robins in aanmerking heeft genomen (zoals uiteengezet in de getuigenverklaring van Orlaigh Quinn) en in het bijzonder gelet op de in punt 3 van de considerans van de richtlijn aangehaalde „noodzaak van een evenwichtige economische en sociale ontwikkeling in de Gemeenschap”?

               6)

               Is de economische situatie (zoals uiteengezet in de getuigenverklaringen van Colm McCarthy, Phillip Lane en Kevin Cardiff) zodanig uitzonderlijk dat zij kan rechtvaardigen dat verzoekers’ belangen minder worden beschermd dan normaal gezien vereist zou zijn, en zo ja hoe hoog moet dit lagere beschermingsniveau dan liggen?

               7)

               Indien de tweede vraag ontkennend wordt beantwoord, vormt het loutere feit dat de door de Staat na het arrest Robins vastgestelde maatregelen er niet toe hebben geleid dat verzoekers krachtens hun beroepspensioenregeling meer dan 49 % van de waarde van de door hen opgebouwde pensioenrechten ontvangen, op zichzelf een ernstige schending van de op de Staat rustende verplichtingen die verzoekers het recht geeft op schadevergoeding (dus zonder dat afzonderlijk wordt aangetoond dat de handelingen die de Staat na het arrest Robins heeft gesteld een ernstige en kennelijke miskenning vormen van de krachtens artikel 8 van de richtlijn op hem rustende verplichtingen)?

      (1)  Richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283, blz. 36).


title: Zaak T-265/05: Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Johan Maes tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/29

         Beroep, op 8 juli 2005 ingesteld door Johan Maes tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-265/05)
   (2005/C 229/62)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 8 juli 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Johan Maes, wonende te Sterrebeek-Zaventem (België), vertegenwoordigd door L. Vogel, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het tot het aangaan van overeenkomsten bevoegde gezag (TAVOBG) van 21 maart 2005 houdende afwijzing van het verzoek dat hij op 3 december 2004 had geformuleerd — en dat als klacht was geherkwalificeerd — tegen het besluit tot vaststelling van zijn indeling en bezoldiging als arbeidscontractant overeenkomstig de op 16 september 2004 in werking getreden overeenkomst;

               —

               voor zoveel nodig, nietig te verklaren het aanvankelijke besluit tot vaststelling van zijn indeling en bezoldiging als arbeidscontractant overeenkomstig de op 16 september 2004 in werking getreden overeenkomst;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 25 000 EUR, onder uitdrukkelijk voorbehoud van vermeerdering, vermindering of nadere precisering in de loop van het geding;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die in zaak T-253/05, Fernandez Tunon/Commissie.


title: Zaak C-254/03 P: Hogere voorziening, op 13 juni 2003 ingesteld door S.A. Eduardo Vieira tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01, S.A. Eduardo Vieira/Commissie

text:
2.8.2003             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 184/27
Middelen en voornaamste argumenten                                        (overeenkomst EG/Argentinië) met betrekking tot de
                                                                          rechtsgrondslag van de bestreden beschikking. Volgens
De Portugese autoriteiten hebben niet de nodige maatregelen               het Gerecht was de Commissie materieel bevoegd om
genomen om ervoor te zorgen dat voor menselijke consumptie                verordening (EEG) nr. 4253/88, met name artikel 24
bestemd water voor een aantal parameters aan de in bijlage I              daarvan, als rechtsgrondslag te nemen voor de beschik-
bij richtlijn 80/778/EEG gestelde eisen voldoet. De Portugese             king tot vermindering van de financiële bijstand. De
Republiek heeft dus niet binnen de gestelde termijn voldaan               overeenkomst EG/Argentinië bevat echter een bijzondere
aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 7,             juridische regeling voor gemengde vennootschappen die
lid 6, van deze richtlijn. Het feit dat de Portugese Republiek            op grond daarvan worden opgericht, zodat de algemene
maatregelen heeft genomen of op het punt staat maatregelen te             regeling alleen van toepassing is als dat uitdrukkelijk in de
nemen die volgens de Portugese autoriteiten als voornaamste               overeenkomst wordt vermeld. Dit geldt uitsluitend voor
doel hebben de kwaliteit van voor menselijke consumptie                   projecten die aan de Commissie ter goedkeuring worden
bestemd water op het door het gemeenschapsrecht vastgelegde               voorgelegd, en voor het verzoek om betaling en de beta-
niveau te brengen, doet niet af aan het feit dat deze lidstaat            lingsprocedure.
zijn verplichtingen niet is nagekomen.
(1) PB L 229 van 30.8.1980, blz. 35.                                 —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië met
                                                                          betrekking tot de rol van de gemengde commissie en
                                                                          van de Argentijnse autoriteiten. Het Gerecht is van
                                                                          oordeel dat de Commissie niet verplicht was de gemengde
                                                                          commissie of de Argentijnse autoriteiten over de vermin-
                                                                          dering van de financiële bijstand te raadplegen. Op die
                                                                          manier wordt de in de overeenkomst vastgestelde institu-
                                                                          tionele structuur geschonden.
Hogere voorziening, op 13 juni 2003 ingesteld door S.A.
Eduardo Vieira tegen het arrest van het Gerecht van
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01, S.A. Eduardo               —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië wegens de
                        Vieira/Commissie                                  toepassing van de procedure van artikel 44 van verorde-
                                                                          ning (EEG) nr. 4028/86, die met ingang van 1 januari
                       (Zaak C-254/03 P)                                  1994 is ingetrokken en derhalve niet op de onderhavige
                                                                          zaak van toepassing is, op de procedure tot vermindering
                        (2003/C 184/48)                                   van de financiële bijstand, Bijgevolg was er geen rechts-
                                                                          grondslag voor de raadpleging van het permanent comité
                                                                          voor de visserijstructuur.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 juni 2003 hogere voorziening ingesteld door S.A.
Eduardo Vieira, vertegenwoordigd door Ramón García-Gallardo          —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië wegens de
en Maria Dolores Domínguez Pérez, advocaten, tegen het arrest             toepassing van verordening (EG) nr. 3699/93 bij de
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 berekening van het bedrag van de vermindering van de
schappen (Derde kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01,                 financiële bijstand. De Commissie had een vermindering
S.A. Eduardo Vieira/Commissie.                                            moeten toepassen op basis van die verordening maar wel
                                                                          in het kader van de overeenkomst EG/Argentinië en met
                                                                          inachtneming van de criteria daarvan. De toepassing van
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                                                                          het criterium van verordening nr. 3699/93 leidt tot een
                                                                          bijkomende sanctie voor de begunstigde.
1.    het beroep ontvankelijk te verklaren
2.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde
      kamer) van 3 april 2003 in zaak T-126/01, S.A. Eduardo         —    Schending van het gemeenschapsrecht met betrekking tot
      Vieira/Commissie van de Europese Gemeenschappen, te                 overmacht. Het Gerecht heeft de verplichtingen van de
      vernietigen                                                         Commissie met betrekking tot de juridische kwalificatie
                                                                          van bepaalde feiten als overmacht verkeerd beoordeeld.
3.    de Commissie van de Europese Gemeenschappen te
      verwijzen in alle kosten van de procedure voor het Hof
      en in die van de procedure voor het Gerecht.                   —    Schending van de overeenkomst EG/Argentinië omdat
                                                                          alleen met toestemming van de Commissie het Argen-
                                                                          tijnse visgebied mocht worden verlaten. Het Gerecht is
                                                                          van oordeel dat rekwirante de Commissie had moeten
Middelen en voornaamste argumenten                                        inlichten over de problemen bij de uitvoering van het
                                                                          project, en de Argentijnse Exclusieve Economische Zone
Rekwirante stelt, dat het Gerecht het gemeenschapsrecht heeft             niet zonder voorafgaande toestemming van de Commissie
geschonden, en voert zes middelen aan:                                    kon verlaten. Indien echter wordt aangenomen dat er een
                                                                          „internationaal gedeelte” bestaat, dient een voorafgaande
—     Schending van de overeenkomst inzake de betrekkingen                toestemming van de Argentijnse autoriteit te volstaan.
      tussen de Europese Economische Gemeenschap en de
      Argentijnse Republiek op het gebied van de zeevisserij


title: Zaak C-335/07: Beroep ingesteld op 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland

text:
               6.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/9

         Beroep ingesteld op 18 juli 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Finland
   (Zaak C-335/07)
   (2007/C 235/15)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Koskinen, M. Patakia en S. Pardo Quintillán)

      Verwerende partij: Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vaststelling dat de Republiek Finland, door niet te verzekeren dat het afvalwater uit opvangsystemen uit gemeenten met meer dan 10 000 inwoners een ingrijpender zuivering ondergaat, de krachtens artikel 5, leden 2, 3, en 5, van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (1) op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               verwijzing van de Republiek in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Alle Finse wateren zijn kwetsbare gebieden in de zin van Richtlijn 91/271/EEG. Derhalve geldt de verplichting om te verzekeren dat op het gehele Finse grondgebied al het afvalwater uit opvangsystemen van gemeenten met meer dan 10 000 inwoners ingrijpender wordt gezuiverd. Stikstof is een belangrijke factor van de eutrofiëring in gedeelten van de Selkämeri (zuidelijk deel van de Botnische Golf) en een overheersende factor in de Saaristomeri (Scherengebied) en in de Suomenlahti (Finse Golf). Het midden van de Oostzee is in het voorjaar stikstofgelimiteerd. De eutrofiëring van deze gebieden is onomstreden. De vermindering van de stikstof- en de fosforbelasting zou helpen om de voorjaars- en de zomerbloei van het Fytoplankton te remmen. Aangezien Finland niet heeft verzekerd dat het stikstof in het stedelijke afvalwater uit opvangsystemen van gemeenten met meer dan 10 000 inwoners wordt verminderd, maakt deze lidstaat inbreuk op artikel 5, leden 2, 3 en 5, van Richtlijn 91/271/EEG.

      (1)  PB L 135, blz. 40.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  10 januari 2006  in zaak C-178/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 304/2003 van Europees Parlement en Raad van  28 januari 2003  betreffende in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen — Keuze van rechtsgrondslag — Artikelen 133 EG en 175 EG)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/3

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 10 januari 2006
   in zaak C-178/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement, Raad van de Europese Unie (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 304/2003 van Europees Parlement en Raad van 28 januari 2003 betreffende in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen - Keuze van rechtsgrondslag - Artikelen 133 EG en 175 EG)
   (2006/C 48/05)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-178/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 24 april 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. zur Hausen, L. Ström van Lier en E. Righini) tegen Europees Parlement (gemachtigden: aanvankelijk C. Pennera en M. Moore, vervolgens M. Moore en K. Bradley), Raad van de Europese Unie (gemachtigden: aanvankelijk B. Hoff-Nielsen en M. Sims-Robertson, vervolgens M. Sims-Robertson en K. Michoel), ondersteund door: Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues, F. Alabrune en E. Puisais), Republiek Finland (gemachtigde: T. Pynnä), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Caudwell, bijgestaan door A. Dashwood, barrister), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresident, J. Makarczyk, C. Gulmann, P. Kūris en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 10 januari 2006 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verordening (EG) nr. 304/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De gevolgen van deze verordening worden gehandhaafd totdat binnen een redelijke termijn een nieuwe verordening is vastgesteld die is gebaseerd op de passende rechtsgrondslagen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen, het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie dragen elk hun eigen kosten.

               4)

               De Franse Republiek, de Republiek Finland alsmede het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Beroep, op 19 augustus 1997 ingesteld door L. Verheyden tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-240/97)

text:
C 331 /22           I NL I                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 1 . 11 . 97
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoeker beroept zich op schending van artikel 46 van                — nietig te verklaren de besluiten van verweerster
het Statuut, dat de grootst mogelijke continuïteit van de
loopbaan van een ambtenaar moet verzekeren. De bezoldi
                                                                           — van 31 oktober 1996 , in de vorm van een nota van
ging in rang B 5 , salaristrap 4, is lager dan in rang C 3 ,
salaristrap 8 . Verzoeker zal derhalve de bezoldiging van                      J. P. Contzen, directeur-generaal van het Gemeen
een ambtenaar in rang C 3 , salaristrap 8 , blijven ontvan                    schappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra,
gen tot zijn bevordering naar rang B 4. Daardoor ont                          waarbij verzoeker een beoordeling in beroep werd
breekt iedere continuïteit in de ontwikkeling van zijn sala                   geweigerd op grond dat door het besluit van
ris .
                                                                               30 november 1995 tot toekenning aan verzoeker
                                                                               van 90 000 Bfr. als vergoeding voor de morele
                                                                                schade ten gevolge van de afwezigheid en/of de
                                                                               vertraging bij de opstelling van zijn beoordelings
Bovendien geniet verzoeker niet de geldelijke voordelen                        rapporten de zaak definitief is afgedaan, en waar
van ambtenaren die zich niet in de laatste salaristrap van                      bij de door verzoeker in punt 2 van zijn verzoek
hun rang bevinden.                                                             van 28 augustus 1996 geformuleerde bevordering
                                                                                tot rang A 4 is geweigerd,
Bij zijn indiensttreding in 1982, in rang C 4, is verzoeker                — tot stilzwijgende afwijzing van de klacht die ver
overeenkomstig artikel 42 van het Statuut een salaris                          zoeker op 20 januari 1997 tegen die weigeringen
anciënniteit van 48 maanden toegekend. Een ambtenaar                            heeft ingediend en die op diezelfde dag is inge
die tegelijk met verzoeker zou zijn aangesteld met een sala                    schreven;
 risanciënniteit van 24 maanden, gelijk zou zijn gestegen en
 die voor hetzelfde vergelijkend onderzoek zou zijn
geslaagd, zou, vóór zijn aanstelling in rang B, ambtenaar             — verweerster te veroordelen tot betaling van
 in rang C 3 , salaristrap 7, zijn geweest. Door zijn aanstel              1 000 000 Bfr. als vergoeding voor morele en materiële
 ling in rang B zou hem de bij rang C 3 , salaristrap 8 ,                   schade, onder voorbehoud van vermeerdering of ver
 behorende bezoldiging zijn toegekend. Indien beiden                        mindering in de loop van het geding, vermeerderd met
 waren aangesteld in rang B 5 , zou deze ambtenaar                          compensatoire interest vanaf 28 augustus 1996, de
 dezelfde bezoldiging hebben ontvangen als verzoeker,                       datum van verzoekers verzoek;
 ofschoon diens anciënniteit 24 maanden meer bedraagt.
                                                                      — verweerster hoe dan ook in de kosten te verwijzen.
 Ten slotte vordert verzoeker herindeling, rekening hou
 dend met het arrest Alexopoulou.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       In de eerste plaats stelt verzoeker schending van het Amb
                                                                       tenarenstatuut, inzonderheid de artikelen 9, lid 5 , 26 en
                                                                       43 , en van algemene rechtsbeginselen, zoals met name het
 Beroep, op 19 augustus 1997 ingesteld door L. Verheyden               gelijkheidsbeginsel, de zorgplicht van de administratie, en
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                   het beginsel dat elk administratief besluit op rechtmatige
                                                                       en relevante gronden moet berusten. Volgens verzoeker
                         (Zaak T-240/97)                               baseert het tot aanstelling bevoegde gezag zich ten
                                                                       onrechte op een eerdere vergoeding voor het ontbreken en/
                           ( 97/C 331/45 )                             of de vertraging bij het opstellen van een beoordelingsrap
                                                                       port om verzoeker een beoordeling in beroep te weigeren,
                                                                       die slaat op de inhoud van het na het besluit tot toeken
                                                                       ning van een vergoeding opgestelde rapport. Daardoor
                        (Procestaai: Frans)                            worden de in het middel genoemde regels en beginselen
                                                                       geschonden .
  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
  Gemeenschappen is op 19 augustus 1997 beroep ingesteld               Het tweede middel is ontleend aan schending van de
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                  artikelen 25 , tweede alinea, 44 en 45 van het Ambtenaren
  L. Verheyden, wonende te Angera (Italië ), vertegenwoor              statuut, en van algemene rechtsbeginselen, zoals het gelijk
  digd door E. Boigelot, advocaat te Brussel, domicilie geko           heidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel . Verweerster
  zen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz,                 heeft verzoeker in strijd met de in dit middel aangevoerde
  advocaat aldaar, rue du Fort Rheinsheim 2 .                           regels en beginselen niet bevorderd, hoewel hij kennelijk
 ---pagebreak--- 1 . 11 . 97         fNLl                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 331 /23
voor bevordering in aanmerking komt en zijn loopbaan                 gelegde feiten vast te stellen. Hij meent bovendien dat, nu
aanzienlijk is vertraagd zonder dat het tot aanstelling              er na het onderzoek twijfel blijft bestaan, het besluit bui
bevoegde gezag daarvoor een gegronde reden heeft.                    tensporig is in vergelijking met het gelaakte gedrag, met
                                                                     name gelet op de door de tuchtraad in aanmerking geno
                                                                     men verzachtende omstandigheden.
Beroep, op 22 augustus 1997 ingesteld door B. D'Ago
               stino tegen Europees Parlement
                                                                     Beroep, op 26 augustus 1997 ingesteld door C. Metdepen
                        (Zaak T-242/97)                              ningen e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                         ( 97/C 331 /46 )
                                                                                ( Zaak T-243/97)
                                                                                ( 97/C 331 /47
                       (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 22 augustus 1997 beroep ingesteld
tegen Europees Parlement door B. D'Agostino, wonende te              Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Brussel, vertegenwoordigd door J.-N . Louis, T. Demaseure            Gemeenschappen is op 26 augustus 1997 beroep ingesteld
en A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de                  C. Metdepenningen, J. Poussielgue en J. Wettig, allen
Cessange 30 .                                                        wonende te Brussel, vertegenwoordigd door N. Lhoëst,
                                                                      advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de Cessange 30 .
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                      Verzoekster concluderen dat het het Gerecht behage :
— het besluit van 28 oktober 1996 waarbij verzoeker
     werd teruggezet van rang C 1 , vierde salaristrap, in            — nietig te verklaren de besluiten van de Commissie hou
      rang C 5, eerste salaristrap, nietig te verklaren;                   dende afwijzing van de verzoeken van de drie verzoe
                                                                           kers om in aanmerking te komen voor een eventuele
                                                                           verlenging van hun overeenkomst van tijdelijk functio
 — verweerder in de kosten te verwijzen .                                  naris tot in totaal vijf jaar;
                                                                      — onwettig te verklaren het besluit van de Commissie
 Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           van 13 november 1996 voorzover daarbij de duur van
                                                                           alle overeenkomsten van tijdelijk functionaris in de zin
                                                                           van artikel 2, onder a ), van de Regeling andere perso
 Verzoeker stelt in de eerste plaats dat verweerder artikel 7,              neelsleden wordt beperkt tot drie jaar met de mogelijk
 eerste alinea, van bijlage IX bij het Ambtenarenstatuut                    heid van verlenging met ten hoogste één jaar;
 heeft geschonden door tussen de verschillende vervolgings
 handelingen geen redelijke termijn te laten, zonder dat er
 voor de lange duur van de procedure enige rechtvaardiging            — verweerster in alle kosten van het geding te verwijzen.
 is. Voorts stelt hij schending van het recht van verweer
 doordat het litigieuze besluit is gebaseerd op stukken die
 hem niet zijn meegedeeld.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
 Verzoeker stelt tevens dat het litigieuze besluit een kenne         De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
 lijke beoordelingsfout bevat, ontoereikend is gemotiveerd            met die in zaak T-l 85/97, Godts tegen Commissie f 1 ).
 en is vastgesteld in strijd met het evenredigheidsbeginsel.
 Hij beklemtoont namelijk dat de betwiste tuchtmaatregel
 is vastgesteld op basis van verklaringen die niet zijn bewe          (') PB C 252 van 16 . 8 . 1997, blz . 37.
 zen en die de betrokkenen in bepaalde gevallen formeel
 betwisten, en dat de talrijke contradicties in het dossier
 het niet mogelijk maken de juistheid van de hem ten laste


title: Zaak T-90/16: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2017 — Murphy/EUIPO — Nike Innovate (Riempje voor een elektronisch polshorloge) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een riempje voor een elektronisch polshorloge weergeeft — Ouder gemeenschapsmodel — Nietigheidsgrond — Eigen karakter — Verschillende algemene indruk — Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 — Motiveringsplicht — Artikel 62 van verordening nr. 6/2002”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/39

         Arrest van het Gerecht van 4 juli 2017 — Murphy/EUIPO — Nike Innovate (Riempje voor een elektronisch polshorloge)
   (Zaak T-90/16) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een riempje voor een elektronisch polshorloge weergeeft - Ouder gemeenschapsmodel - Nietigheidsgrond - Eigen karakter - Verschillende algemene indruk - Artikel 6 en artikel 25, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 6/2002 - Motiveringsplicht - Artikel 62 van verordening nr. 6/2002”])
   (2017/C 277/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Thomas Murphy (Dublin, Ierland) (vertegenwoordigers: N. Travers, SC, J. Gormley, barrister, en M. O’Connor, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Nike Innovate CV (Beaverton, Oregon, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: C. Spintig, S. Pietzcker en M. Prasse, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 19 november 2015 (zaak R 736/2014-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen T. Murphy en Nike Innovate

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Thomas Murphy wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 156 van 2.5.2016.