title: Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door de Nederlandse Antillen tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-179/97)

text:
26 . 7 . 97              I NL I               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 228/25
Blijkens de op basis van Verordening ( EEG) nr. 866/90                     Beroep, op 6 juni 1997 ingesteld door J.-C. Baiwir tegen
vastgestelde selectiecriteria, neergelegd in Beschikking 90/                       Commissie van de Europese Gemeenschappen
342/EEG ( 2), komen alleen investeringen in „ kleine eenhe                                         ( Zaak T-l 74/97)
den " voor financiering door het EOGFL in aanmerking. In
het bestreden besluit wordt de steun geweigerd op grond                                                ( 97/C 228/59
dat verzoekster, met een jaarproductie van meer dan
20 000 ton, niet als een kleine eenheid is aan te merken.
                                                                                (Procestaai: Frans)
Verzoekster voert in de eerste plaats schending van                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
artikel 8 , lid 3 , van Verordening ( EEG ) nr. 866/90 en van              Gemeenschappen is op 6 juni 1997 beroep ingesteld tegen
het rechtzekerheidsbeginsel aan. De Commissie heeft de                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door J .-C.
steun voorbehouden aan door kleine ondernemingen inge                     Baiwir, wonende te Court St Etienne ( België ), vertegen
diende projecten, doch heeft volgens verzoekster niet aan                 woordigd dooor N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie
gegeven wat daaronder moet worden verstaan . Redelijker                   gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
wijs mocht worden aangenomen dat een „ kleine onderne                     Sari, Rue de Cessange 30 .
ming " zou worden gedefinieerd op basis van de
gebruikelijke criteria, zoals het aantal werknemers en het
omzetcijfer. Zo de Commissie met het oog op de definitie                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
van het begrip „ kleine onderneming " andere identificatie
criteria wenste te gebruiken, zoals het productievolume,
dan diende zij de procedure van artikel 29 van Verorde                    — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
ning ( EEG) nr. 4253/88 ( 3 ) te volgen, zoals voorgeschreven                   31 juli 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
bij artikel 8 , lid 3 , van voormelde Verordening ( EEG )                       passing te overwegen van artikel 31 , lid 2, van het Sta
nr. 866/90 . Bovendien hadden deze criteria niet alleen de                      tuut ;
lidstaten, maar ook de belanghebbenden op voorhand via
het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ter
                                                                           — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
kennis moeten zijn gebracht. Dienaangaande verwijst ver
zoekster naar de rechtsoverwegingen 37 en volgende van
het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 18 mei                    Middelen en voornaamste argumenten
1995 ( zaak T-478/93 , Wafer Zoo ) (4 ), dat ten opzichte van
de onderhavige zaak als een precedent is aan te merken .
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                           met die in zaak T-16/97 (').
In de tweede plaats wijst verzoekster op de tegenstrijdig
heid in de motivering van het bestreden besluit. Enerzijds                 (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz. 27.
wordt daarin gezegd, dat verzoeksters project wordt afge
wezen omdat het is ingediend door een onderneming met
een jaarproductie van meer dan 20 000 ton; anderzijds
staat in dezelfde tekst te lezen, dat een ander, door een
onderneming met een jaarproductie van minder dan
20 000 ton ingediend project evenmin kon worden aan
vaard, op grond dat het „ wat betreft gedroogde luzerne,                   Beroep, op 11 juni 1997 ingesteld door de Nederlandse
gezien de bestaande overcapaciteiten en de moeilijkheden                              Antillen tegen Raad van de Europese Unie
op de markt, niet mogelijk zal zijn enig project in de sec                                         ( Zaak T-l 79/97)
tor van de gedroogde voedergewassen te financieren ".
                                                                                ( 97/C 228/60 )
(') Verordening ( EEG ) nr. 866/90 van de Raad van 29 maart
      1990 inzake de verbetering van de verwerking en de afzet van                              (Procestaai: Nederlands)
      landbouwproducten ( PB nr. L 91 van 6 . 4 . 1990 , blz . 1 ).
( 2 ) Beschikking 90/342/EEG van de Commissie van 7 juni 1990
      tot vaststelling van de selectiecriteria voor investeringen ter      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
      verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet
      van land- en bosbouwpröducten ( PB nr. L 163 van 29 . 6 .            Gemeenschappen is op 11 juni 1997 beroep ingesteld
      1990, blz . 71 ).                                                    tegen Raad van de Europese Unie door de Nederlandse
( 3 ) Verordening ( EEG ) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december          Antillen, vertegenwoordigd door R V. F. Bos en M. M.
      1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verorde         Slotboom, advocaten te Rotterdam, domicilie gekozen
      ning ( EEG ) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van       hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch en Wolter,
      de bijstandsverlening uit de onderscheiden structuurfondsen          advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
      enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Euro
      pese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsin
      strumenten anderzijds ( PB nr. L 374 van 31 . 12 . 1988 , blz . 1 ). Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
( 4 ) Jurispr. 1995 , blz . 11-1482 .
                                                                           1 . Verordening ( EG ) nr. 1036/97 van de Raad van 2 juni
                                                                                1997 tot vaststelling van vrijwaringsmaatregelen ten
 ---pagebreak--- Nr. C 228/26          [ NL |                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              26 . 7. 97
       aanzien van de invoer van rijst van oorsprong uit de                             Doorhaling van zaak T- 143/95 (')
       landen en gebieden overzee ( J ) nietig te verklaren;                                         ( 97/C 228/61 )
2 . de Raad te veroordelen in de kosten van dit geding.                                           (Procestaai: Duits)
Middelen en voornaamste argumenten                                         De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
De middelen en voornaamste argumenten zijn identiek aan
                                                                           beschikking van 27 mei 1997 de doorhaling in het register
die in zaak T-163/97 (2 ).
                                                                           gelast van zaak T- 143/95 : W. Haberer tegen Raad van de
(') PB nr. L 151 van 10 . 6 . 1997, blz . 8 .
                                                                           Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen
( 2 ) PB nr. C 212 van 12 . 7. 1997, blz . 31 .                            schappen.
                                                                           (M PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 .


title: Zaak F-4/16: Beroep ingesteld op 15 augustus 2016 — OT/Commissie

text:
               17.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 383/31

         Beroep ingesteld op 15 augustus 2016 — OT/Commissie
   (Zaak F-4/16)
   (2016/C 383/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: OT (vertegenwoordiger: D. Sobor, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij houdende weigering om verzoekers sollicitatie naar het ambt van directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving in aanmerking te nemen, zijn verzoek om bijstand in te willigen dan wel een administratief onderzoek in te stellen naar de gestelde onregelmatigheden en onwettigheid bij de betrokken selectieprocedure, en vordering tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoeker zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 26 september 2014 houdende weigering om verzoekers sollicitatie naar het ambt van directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving in aanmerking te nemen;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 9 april 2015 tot afwijzing van verzoekers klacht en zijn verzoek om bijstand;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 22 oktober 2015 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het bedrag van 2 836 107 EUR (zegge twee miljoen achthonderd zesendertigduizend honderd en zeven euro) ter vergoeding van verzoekers materiële schade;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van het bedrag van 100 000 EUR (zegge honderdduizend euro) ter vergoeding van verzoekers immateriële schade, en

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-28/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 maart 2011 — Mioni/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Voorwaarden van artikel 4 van bijlage VII bij Statuut — Gewone verblijfplaats vóór indiensttreding)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/23

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 15 maart 2011 — Mioni/Commissie
   (Zaak F-28/10) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Voorwaarden van artikel 4 van bijlage VII bij Statuut - Gewone verblijfplaats vóór indiensttreding)
   2012/C 138/45
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gaëtan Barthélémy Maxence Mioni (Brussel, België) (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de betaling van de eerder aan verzoeker toegekende ontheemdingstoelage stop te zetten

      Dictum

               1)

               Het beroep van Mioni wordt verworpen.

               2)

               Mioni zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010, blz. 58.


title: Zaak T-177/04: Beroep, op 14 mei 2004 ingesteld door easyJet Airline Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               7.8.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 201/17

         Beroep, op 14 mei 2004 ingesteld door easyJet Airline Company tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-177/04)
   (2004/C 201/37)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 14 mei 2004 beroep ingesteld door easyJet Airline Company Limited, gevestigd te Luton, Verenigd Koninkrijk, vertegenwoordigd door J. Cook, S. Dolan en J. Parker, Solicitors, tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beschikking van de Commissie van 11 februari 2004 in zaak nr. COMP/M.3280 (Air France/KLM) waarbij een concentratie onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard, overeenkomstig artikel 6, lid 1, sub b en artikel 6, lid 2, van verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad (1) nietig te verklaren;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de bestreden beschikking heeft de Commissie geconcludeerd dat de fusie tussen de luchtvaartmaatschappijen Air France en KLM zou leiden tot het ontstaan of de versterking van een machtspositie op in totaal veertien luchtvaartroutes tussen steden. De Commissie heeft de concentratie echter verenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard mits zou worden voldaan aan de door partijen bij de fusie voorgestelde verbintenissen.
   Verzoekster, die zelf een luchtvaartmaatschappij is, verzoekt om nietigverklaring van deze beschikking op grond van een aantal kennelijke beoordelingsfouten van de Commissie. Meer in het bijzonder voert zij aan dat de Commissie het volgende niet op juiste wijze in aanmerking heeft genomen:

               —

               de versterking van de machtspositie van de gefuseerde ondernemingen op routes waar geen overlapping tussen Air France en KLM bestond;

               —

               de vraag of de fusie een machtspositie deed ontstaan of verstrekte op markten voor luchtvaartdiensten;

               —

               de gevolgen van de fusie voor potentiële mededinging.

         Zij voert verder aan dat de Commissie haar conclusie dat de luchthavens Charles de Gaulle en Orly in Parijs substitueerbaar waren, onvoldoende heeft gemotiveerd. Tenslotte is zij van mening dat de verbintenissen van partijen kennelijk onvoldoende waren om een daadwerkelijke mededingingsstructuur te herstellen op markten waar bezorgdheid over machtsposities ontstond en dat de Commissie een beoordelingsfout heeft gemaakt door ze te aanvaarden.

      (1)  PB L 257/90, blz. 13.


title: Zaak C-140/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 19 maart 2012 — Pensionsversicherungsanstalt/Peter Brey

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 19 maart 2012 — Pensionsversicherungsanstalt/Peter Brey
   (Zaak C-140/12)
   2012/C 165/19
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pensionsversicherungsanstalt

      Verwerende partij: Peter Brey

      Prejudiciële vraag

   Moet de compenserende toeslag worden aangemerkt als een „socialebijstands[uitkering]” in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 (1)?

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak C- 411/04 P: Hogere voorziening, op 23 september 2004 ingesteld door Mannesmannröhren-Werke AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in zaak T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/24

         Hogere voorziening, op 23 september 2004 ingesteld door Mannesmannröhren-Werke AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in zaak T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C- 411/04 P)
   (2004/C 273/45)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 september 2004 hogere voorziening ingesteld door Mannesmannröhren-Werke AG, vertegenwoordigd door M. Klusmann en F. Wiemer, Rechtsanwälte, Freshfields Bruckhaus Deringer, Freiligrathstraße 1, D-40479 Düsseldorf, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 8 juli 2004 in zaak T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               onverminderd het in eerste aanleg gevorderde, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 8 juli 2004 in zaak T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1), gedeeltelijk te vernietigen, voorzover daarin het beroep tegen beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 is verworpen;

               2.

               beschikking 2003/382/EG van de Commissie van 8 december 1999 in haar geheel nietig te verklaren;

               3.

               subsidiair, de bij artikel 4 van beschikking 2003/382/EG aan rekwirante opgelegde geldboete en de bij artikel 5 van de beschikking vastgestelde gerechtelijke interesten en vertragingsinteresten op gepaste wijze te verminderen;

               4.

               meer subsidiair, de zaak te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg voor afdoening in overeenstemming met de rechtsopvatting van het Hof;

               5.

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante voert in totaal drie middelen aan met het oog op ruimere nietigverklaring van de beschikking dan in het arrest van het Gerecht van eerste aanleg:

               1.

               Het Gerecht heeft het rechtsbeginsel van een eerlijk proces geschonden door ten onrechte het gebruik van het zogenaamde „document verdeelsleutel” als voornaamste bewijselement à charge toe te laten, hoewel rekwirante niet weet wie dit document heeft opgesteld of waar het vandaan komt en evenmin hoe de Commissie eraan is geraakt. Rekwirante had zich slechts op passende wijze tegen dit document kunnen verdedigen indien zij zich niet alleen over de inhoud, maar ook over de geloofwaardigheid ervan had kunnen uitspreken.

               2.

               Het Gerecht heeft ten onrechte de in artikel 2 van de bestreden beschikking vastgestelde inbreuk op de mededingingsregels bevestigd. De Commissie heeft niet bewezen dat rekwirante, door in 1993 een leveringscontract met Corus te sluiten, een horizontale overeenkomst met de ondernemingen Vallourec en Dalmine heeft gesloten of uitgevoerd. Het Gerecht houdt geen rekening met het feit dat het gaat om een niet-exclusief leveringscontract, dat meer dan twee jaar na andere contracten is gesloten.

               3.

               Het Gerecht heeft het beginsel van gelijke behandeling geschonden door rekwirante — anders dan Vallourec en Dalmine — geen vermindering wegens medewerking te verlenen overeenkomstig de mededeling betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingingsregelingen (PB 1996, C 207). Via de verklaring van Becher heeft rekwirante een eigen bijdrage geleverd aan de opheldering van de feiten, waarvan ook in de bestreden beschikking gebruik is gemaakt. Bovendien heeft rekwirante de in de mededeling van punten van bezwaar vastgestelde feiten niet betwist. Ook hiervoor is ten onrechte geen vermindering van de geldboete verleend.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak C-512/08: Beroep ingesteld op 25 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/29

         Beroep ingesteld op 25 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-512/08)
   (2009/C 44/48)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Rozet en E. Traversa, gemachtigden)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Franse Republiek

                           —

                           door in artikel R-332-4 van de Code de la sécurité sociale (socialezekerheidswetboek) de terugbetaling van in privépraktijken verstrekte medische verzorging die het gebruik van zware apparatuur als bedoeld in punt II van artikel R-712-2 van de Code de la santé publique (wetboek volksgezondheid) vereist, afhankelijk te stellen van voorafgaande toestemming,

                           —

                           door niet in artikel R-332-4 en evenmin in enige andere bepaling van Frans recht te voorzien in de mogelijkheid om aan een bij het Franse stelsel van sociale zekerheid aangesloten patiënt een aanvullende vergoeding te betalen onder de voorwaarden van punt 53 van het arrest van 12 juli 2001, Vanbraekel e.a. (C-368/98),

                     is tekort geschoten in haar verplichtingen krachtens artikel 49 EG-Verdrag;

               —

               de Franse Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tot staving van haar beroep voert de Commissie twee grieven aan.
   Met haar eerste grief betwist de Commissie de door verweerster gestelde eis van voorafgaande toestemming om terugbetaling te kunnen verkrijgen van bepaalde in een andere lidstaat verstrekte extramurale medische zorgen. Ofschoon deze eis in het geval van medische verzorging in een ziekenhuis inderdaad gerechtvaardigd kan zijn, wegens de noodzaak om te verzekeren dat, enerzijds, de ziekenhuizen een toereikende en permanente toegang tot een evenwichtig aanbod van kwaliteitszorg bieden, en anderzijds, de kosten daarvan binnen de perken blijven, lijkt zij onevenredig bij extramurale zorg. Een aantal elementen kunnen de eventuele financiële gevolgen van de afschaffing van de voorafgaande toestemming beperken, zoals de mogelijkheid waarover de lidstaten beschikken om te bepalen hoever de ziektekostendekking van de verzekerden gaat, of om de nationale toekenningsvoorwaarden van de vergoedingen vast te stellen, voor zover deze niet discriminatoir zijn en het vrije verkeer van personen niet belemmeren.
   Met haar tweede grief uit de Commissie voorts haar ontevredenheid over het feit dat het Franse recht niet voorziet in een bepaling op grond waarvan aan een bij het Franse stelsel van sociale zekerheid aangesloten patiënt een aanvullende vergoeding kan worden betaald onder de in punt 53 van het arrest van 12 juli 2001, Vanbraekel e.a. bepaalde voorwaarden, te weten een aanvullende vergoeding ten belope van het verschil met het bedrag waar hij recht op zou hebben gehad indien hij in een ziekenhuis in zijn eigen lidstaat zou zijn verzorgd. Daardoor kunnen de bij voormeld stelsel van sociale zekerheid aangesloten patiënten niet ten volle gebruik maken van de rechten die hun zijn toegekend bij artikel 49 EG, zoals uitgelegd door het Hof.


title: Zaak T-520/09: Arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 — TF1 e.a./Commissie ( „Staatssteun — Publieke omroepdienst — Steun die Franse Republiek voornemens is France Télévisions te verlenen — Begrotingssubsidie voor 2009 — Beschikking om geen bezwaar te maken — Dienst van algemeen economisch belang — Proportionaliteitscriterium — Ontbreken van ernstige moeilijkheden” )

text:
               18.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 250/12

         Arrest van het Gerecht van 10 juli 2012 — TF1 e.a./Commissie
   (Zaak T-520/09) (1)

   (Staatssteun - Publieke omroepdienst - Steun die Franse Republiek voornemens is France Télévisions te verlenen - Begrotingssubsidie voor 2009 - Beschikking om geen bezwaar te maken - Dienst van algemeen economisch belang - Proportionaliteitscriterium - Ontbreken van ernstige moeilijkheden)
   2012/C 250/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Télévision française 1 (TF1) (Boulogne-Billancourt, Frankrijk); Métropole télévision (M6) (Neuilly-sur-Seine, Frankrijk) en Canal + (Issy-les-Moulineaux, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Hordies en C. Smits, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en D. Grespan, gemachtigden)

      Interveniëntes aan de zijde van de verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden) en France Télévisions (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J. P. Gunther en A. Giraud, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 1 september 2009 betreffende een begrotingssubsidie ten voordele van France Télévisions, voor zover de Commissie daarin geen bezwaar maakt tegen een begrotingssubsidie ten bedrage van maximaal 450 miljoen EUR voor 2009

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Télévision française 1 (TF1), Métropole télévision (M6) en Canal + dragen hun eigen kosten alsook die van de Europese Commissie en France Télévisions.

               3)

               De Franse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: Zaak T-114/06: Beroep ingesteld op  14 april 2006  — GLOBE NV tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/48

         Beroep ingesteld op 14 april 2006 — GLOBE NV tegen Commissie
   (Zaak T-114/06)
   (2006/C 131/88)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: GLOBE NV (Zandhoven, België) (vertegenwoordiger: A. Abate, advocaat)

      Verweersters: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren de beschikking van de Commissie, vervat in de brief van 2 maart 2006 van de Procurement Co-ordinator (inkoopcoördinator), Directie D 3 van het samenwerkingsbureau EuropeAid, betreffende het project EuropeAid/122078/C/S/Multi, getiteld „Supply of a Pipeline Network Information System to the Central Asia Gas companies (Kazakhstan, Kyrgystan, Turkmenistan, Uzbekistan)” [„Levering van een pijpleidingnetwerk-informatiesysteem aan de gasbedrijven in Centraal-Azië (Kazachstan, Kirgizië, Turkmenistan, Oezbekistan)”];

               —

               de niet-contractuele aansprakelijkheid van de Commissie in verband met de vaststelling van bovengenoemde beschikking vast te stellen;

               —

               de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de aan verzoekster berokkende schade, waarvan het bedrag wordt geraamd op 492 024,00 EUR, vermeerderd met vertragingsrente vanaf de dag van bekendmaking van het arrest;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster heeft deelgenomen aan de aanbestedingsprocedure voor het project EuropeAid/122078/C/S/Multi, getiteld „Invitation to tender for Supply of a Pipeline Network Information System to the Central Asia Gas companies (Kazakhstan, Kyrgystan, Turkmenistan, Uzbekistan)” [„Inschrijving voor levering van een pijpleidingnetwerk-informatiesysteem aan de gasbedrijven in Centraal-Azië (Kazachstan, Kirgizië, Turkmenistan, Oezbekistan)”], in het kader van het programma TACIS 2002 (1). Bij brief van 2 maart 2006 heeft de Commissie verzoekster meegedeeld dat haar offerte niet was aanvaard omdat haar aanbod niet het laagste was, en dat de opdracht was gegund aan een concurrerende onderneming. Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de in deze brief vervatte beschikking alsmede vergoeding van de schade die zij stelt te hebben geleden als gevolg van de vaststelling van de bestreden beschikking.
   Verzoekster komt tegen deze beschikking op onder aanvoering van meerdere middelen.
   In de eerste plaats betoogt zij dat de Commissie met de vaststelling van de bestreden beschikking aanzienlijke beoordelingsfouten heeft gemaakt en de aanwijzingen voor de inschrijvers heeft geschonden, waardoor de toewijzing van de opdracht aan de inschrijver aan wie de opdracht is gegund als nietig dient te worden beschouwd. In dit middel stelt verzoeker dat de door de Commissie aanvaarde offerte niet voldeed aan de technische specificaties van het bestek. Voorts verwijt zij de Commissie de termijn voor indiening van de offertes te hebben verlengd, en de concurrent van verzoekster na opening van de inschrijvingen te hebben verzocht zijn offerte te verbeteren in het licht van het corrigendum bij het aanbestedingsdossier, waardoor de inschrijver aan wie de opdracht uiteindelijk is gegund zijn offerte aldus kon wijzigen dat deze de laagste was. Ook beroept verzoekster zich op schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen, doordat haar offerte, die ten tijde van de opening van de inschrijvingen de laagste was, uiteindelijk is afgewezen.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie, door haar, alvorens de bestreden beschikking te geven, niet in kennis te stellen van de gronden waarop zij tijdens de openbare zitting waarop de offertes werden geopend de volgorde ervan wenste om te keren, verzoekster de mogelijkheid heeft ontnomen haar standpunt uiteen te zetten en bijgevolg haar rechten van verdediging heeft geschonden.
   Het derde middel waarop verzoekster zich beroept is ontleend aan een gestelde schending door de Commissie van de plicht tot motivering, aangezien deze volgens verzoekster ontoereikend en tegenstrijdig is.
   Met haar vierde middel beroept verzoekster zich op schending van het beginsel van goede rechtsbedeling, omdat, volgens haar, de Commissie nalatigheid kan worden verweten aangezien deze te laat de resultaten heeft meegedeeld van de selectie van offertes, en te laat heeft geantwoord op de verschillende brieven van verzoekster.

      (1)  Programma als bedoeld in verordening (EG, Euratom) nr. 99/2000 van de Raad van 29 december 1999 betreffende bijstand aan de partnerstaten in Oost-Europa en Centraal-Azië (PB 2000, L 12, blz. 1).


title: Zaak T-52/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Aecops/Commissie

text:
               7.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 139/20

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Aecops/Commissie
   (Zaak T-52/11)
   2011/C 139/38
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: AECOPS — Associação de Empresas de Construção, Obras Públicas e Serviços (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: J. da Cruz Vilaça en L. Pinto Monteiro, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring krachtens artikel 263 VWEU van de beschikking van de Commissie inzake dossier 89 0979 P3 van 27 oktober 2010, waarbij het bedrag van de bij beschikking C(89) 0570 van de Commissie van 22 maart 1989 goedgekeurde bijstand is verminderd tot 426 070 PTE en tegelijk terugbetaling van het bedrag van 14 430,02 EUR wordt gevorderd;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in haar eigen kosten alsmede in die van verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: niet-inachtneming van een redelijke termijn voor het geven van de beschikking, die nadien is vastgesteld:

                           —

                           verjaring van de vervolging: verzoekster is van mening dat de bestreden beschikking is gegeven na het verstrijken van de verjaringstermijn van vervolging van vier jaar, zoals gewijzigd bij artikel 3 van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen. Zelfs indien er een reden was voor stuiting van de termijn voor verjaring van de vervolging, is het dubbele van de verjaringstermijn overschreden zonder dat een beschikking is gegeven, zoals is bepaald in artikel 3, lid 1, vierde alinea, van deze verordening. Doordat het overeenstemmende recht wegens verjaring niet langer kan worden uitgeoefend, moet de bestreden beschikking onwettig en niet uitvoerbaar worden geacht.

                           —

                           schending van het rechtszekerheidsbeginsel: verzoekster stelt dat de Commissie het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden doordat zij meer dan 20 jaar heeft laten verstrijken tussen de beweerde onregelmatigheden en het geven van de eindbeschikking. Overeenkomstig dit fundamentele beginsel van de rechtsorde van de Europese Unie heeft eenieder het recht op behandeling van zijn zaak door de instellingen van de Unie binnen een redelijke termijn;

                           —

                           schending van de rechten van de verdediging: verzoekster stelt schending van haar rechten van verdediging doordat zij, gelet op het feit dat meer dan 20 jaar is verstreken tussen de beweerde onregelmatigheden en het geven van de eindbeschikking, niet de gelegenheid heeft gehad te gepasten tijde haar opmerkingen in te dienen, namelijk toen zij nog in het bezit was van documenten op basis waarvan zij de volgens de Commissie niet in aanmerking komende uitgaven kon verantwoorden.

               2)

               Tweede middel: niet-nakoming van de motiveringsplicht: volgens verzoekster is de bestreden beschikking niet toereikend gemotiveerd, hetgeen in strijd is met artikel 296 VWEU. In de bestreden beschikking wordt immers zelfs niet summier aangegeven waarom de door het ESF verleende communautaire bijstand wordt verminderd en in de brief van het IGFSE [Instituto de Gestão do Fundo Social Europeu] waarbij aan verzoekster kennisgeving van de bestreden beschikking is gedaan, wordt evenmin uiteengezet, op een minstens begrijpbare wijze, waarom deze bijstand is verminderd en welke uitgaven al dan niet in aanmerking komen. Volgens verzoekster moet de bestreden beschikking eveneens op grond van een motiveringsgebrek door het Gerecht nietig worden verklaard.


               10.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/5

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 10 juli 2013
   (Zaak E-18/13)
   2013/C 294/05
   Op 10 juli 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis, Auður Ýr Steinarsdóttir en Maria Moustakali, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat de Republiek IJsland, door i) het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of ii) het niet onverwijld kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 21ar van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen), zoals aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dat besluit en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               de Republiek IJsland te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Feiten en argumenten:

               —

               Dit verzoek van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betreft het feit dat de Republiek IJsland op 3 december 2012 nog geen gevolg had gegeven aan een met redenen omkleed advies dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tot haar had gericht op 3 oktober 2012 en dat betrekking had op de niet-omzetting in nationaal recht van Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen (het besluit), waarnaar wordt verwezen in punt 21ar van bijlage XX bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en zoals aangepast aan die Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij;

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat IJsland niet heeft betwist dat er nog steeds vertraging is bij de uitvoering van artikel 2 van het besluit en dat zij niet over informatie beschikt waaruit zou blijken dat het besluit volledig is uitgevoerd. De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt bijgevolg dat de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn vaststellen of kennis geven van de maatregelen ter uitvoering van het besluit, haar verplichtingen uit hoofde van artikel 15 van het besluit, juncto Besluit nr. 149/2009 van het Gemengd Comité, en van artikel 7 van de EER-Overeenkomst niet is nagekomen.


title: Doorhaling van zaak T-312/94

text:
Nr. C 181 /22          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                14 . 6 . 97
Beroep, op 11 april 1997 ingesteld door G. Valero Jordana                    salaristrapindeling, alsmede het besluit van de Com
en S. Vadé tegen Commissie van de Europese Gemeen                           missie van 27 december 1996 tot afwijzing van zijn
                               schappen                                      klacht tegen voormeld besluit;
                         ( Zaak T-l 11/97)
                                                                        — zijn verzoek van 30 april 1996 om herziening van zijn
                            ( 97/C 181 /45 )                                 indeling gegrond te verklaren;
                       (Procestaai: Spaans)                             — de Commissie te veroordelen om hem ter vergoeding
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                        van de geleden morele schade één symbolische ecu te
meenschappen is op 11 april 1997 beroep ingesteld tegen                      betalen;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door G. Va
lero Jordana, wonende te Brussel, en S. Vadé, wonende te                — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
Luxemburg, vertegenwoordigd door C. Amo Quinones,                       Middelen en voornaamste argumenten
advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te Lu
xemburg ten kantore van C. Amo, advocaat aldaar, rue                    De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
Gabriel Lippmann 2 .                                                    met die in zaak T-16/97 ( M.
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                        (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
     de Europese Gemeenschappen van 27 december 1996
     houdende afwijzing van verzoekers' klacht van 13 en
     17 september 1996;
                                                                                Doorhaling van zaak T-3 12/94 (')
— nietig te verklaren de besluiten van het Directoraat-ge
     neraal Personeelszaken en algemeen beheer van 2 juni                                             97/C 181 /47)
     1992 ( nr. 3678 ) en 1 maart 1990 ( nr. 1269 ), voorzover
     verzoekers bij deze besluiten zijn aangesteld in de                                        (Procestaai: Engels)
     rang 7;                                                            De president van de Derde Kamer ( uitgebreid ) van het Ge
— subsidiair, nietig te verklaren de handeling die is gepu             recht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
     bliceerd in de Mededelingen van de Administratie van               heeft bij beschikking van 6 maart 1997 de doorhaling in
     18 en 28 juni 1996, voorzover daarbij door een niet                het register gelast van zaak T-3 12/94 : CEPI-Cartonboard
     door de Administratie aangewezen orgaan een inter                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
     pretatie is gegeven van het besluit van de Commissie
     van de Europese Gemeenschappen van 7 februari                      (') PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
     1996, alsmede de toepassing op D. G. Valero Jordana
     van vorenbedoeld besluit van de Commissie van de Eu
     ropese Gemeenschappen;
— de Commissie van de Europese Gemeenschappen te                                       Doorhaling van zaak T-l 3 8/96 O
     verwijzen in de kosten van het geding.                                                         ( 97/C 181 /48 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-16/97 ( M.                                            De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
                                                                        eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
(') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.                             beschikking van 11 maart 1997 de doorhaling in het regis
                                                                        ter gelast van zaak T-138/96 : G. Ballone Burini tegen Hof
                                                                        van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
Beroep, op 21 april 1997 ingesteld door M. Dfaz-Llanos                   1  PB nr. C 318 van 26 . 10 . 1996 .
La Roche tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                schappen
                         ( Zaak T-124/97)
                            ( 97/C 181 /46                                             Doorhaling van zaak T-l 6 1/96 (')
                       (Procestaai: Spaans)                                                           97/C 181 /49 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                                            (Procestaai: Frans)
meenschappen is op 21 april 1997 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door M.                        De president van de Eerste Kamer van het Gerecht van
Diaz-Llanos La Roche, wonende te Brussel, vertegenwoor                 eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
digd door D. E. Angulo Rodrfguez, advocaat te Madrid,                   beschikking van 18 maart 1997 de doorhaling in het regis
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Pérez                    ter gelast van zaak T-161 /96 : G. Bosetti tegen Commissie
Anaya, rue Marguerite de Brabant 24 .                                   van de Europese Gemeenschappen .
Verzoeker conludeert dat het het Gerecht behage :
                                                                        (M PB nr. C 370 van 7. 12 . 1996 .
— nietig te verklaren de afwijzing door de Commissie op
     14 juni 1996 van zijn verzoek om herziening van zijn


title: Zaak T-307/13: Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Capella/BHIM — Oribay Mirror Buttons (ORIBAY)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/54

         Beroep ingesteld op 4 juni 2013 — Capella/BHIM — Oribay Mirror Buttons (ORIBAY)
   (Zaak T-307/13)
   2013/C 207/90
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Capella EOOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: M. Holtorf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Oribay Mirror Buttons, SL (San Sebastián, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 maart 2013 in zaak R 164/2012-4 te vernietigen;

               —

               het onder nr. 003611282 ingeschreven gemeenschapsmerk „ORIBAY ORIginal Buttons for Automotive Yndustry” voor waren en diensten van
               vervallen te verklaren;

                           —

                           klasse 12: vervoermiddelen en accessoires voor vervoermiddelen, voor zover niet begrepen in andere klassen, met uitzondering van onderdelen voor ruiten en voorruiten van voertuigen, en

                           —

                           klasse 37: reparaties; reparatie en onderhoud;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: het beeldmerk met de woordelementen „ORIBAY ORIginal Buttons for Automotive Yndustry” voor waren en diensten van de klassen 12, 37 en 40 — gemeenschapsmerk nr. 3 611 282

      Houder van het gemeenschapsmerk: Oribay Mirror Buttons, SL

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de vordering tot vervallenverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: toewijzing van het beroep en volledige afwijzing van de vordering tot vervallenverklaring

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009, van artikel 56 van verordening nr. 207/2009 juncto regel 37, sub a-iii, van verordening nr. 2868/95, alsook van artikel 57, lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 januari 2005 in zaak C-175/02 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): F. J. Pape tegen Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Staatssteun — Artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 3, EG) — Steunvoornemen — Verbod om voorgenomen maatregelen vóór eindbeslissing van Commissie tot uitvoering te brengen — Heffing die gedeeltelijk bestemd is om steunmaatregel te financieren — Heffing ingesteld vóór toepassing van steunmaatregel)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 13 januari 2005
   in zaak C-175/02 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden om een prejudiciële beslissing): F. J. Pape tegen Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (1)

   (Staatssteun - Artikel 93, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 3, EG) - Steunvoornemen - Verbod om voorgenomen maatregelen vóór eindbeslissing van Commissie tot uitvoering te brengen - Heffing die gedeeltelijk bestemd is om steunmaatregel te financieren - Heffing ingesteld vóór toepassing van steunmaatregel)
   (2005/C 57/06)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-175/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden, bij beslissing van 8 maart 2002, ingekomen bij het Hof op 13 mei 2002, in de procedure F. J. Pape tegen Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, K. Lenaerts, S. von Bahr en K. Schiemann (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 13 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het uitvoeringsverbod van artikel 93, lid 3, laatste volzin, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 3, laatste volzin, EG) kan op een heffing niet worden toegepast wanneer deze heffing of een bepaald gedeelte van de opbrengst ervan niet verplicht voor de financiering van een steunmaatregel bestemd is.

      (1)  PB C 169 van 13.7.2002.


title: Zaak C-4/01: Verzoek van Employment Tribunal, West Croydon (Verenigd Koninkrĳk) van 5 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen S. G. Martin, R. K. A. Daby, en B. J. Willis en South Bank University

text:
24.2.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 61/7
—     Kennelijk onjuiste waardering van feiten en verkeerde            2.   Is het recht van de werknemer op vervroegde pensioenuit-
      toepassing van het recht, onjuiste weergave van feiten,               keringen en de vergoeding in de vorm van een bedrag
      tegenstrijdigheden, ontoereikende motivering en                       ineens, in geval van personeelsinkrimping/ in het belang
      schending van artikel 176 EG-Verdrag: Het Gerecht heeft               van de efficiency van de dienst/ wegens reorganisatie, een
      de vaststellingen in de twee eerdere arresten (2) eenvoudig           recht op ouderdomsuitkering, op een invaliditeitsuitke-
      ter zijde geschoven en zelfs als theoretisch mogelijk                 ring of op een uitkering aan nagelaten betrekkingen in de
      aanvaard de uitleg van de Commissie ter terechtzitting,               zin van artikel 3, lid 3, van de richtlijin?
      dat de Franse autoriteiten met de opmerking in hun brief
      van 1 juli 1987 over de „tegenprestatie” in de vorm van
      het niet-toelaten van auto’s van andere Japanse merken           3.   Indien en voorzover de eerste vraag ontkennend wordt
      enkel te kennen hadden willen geven, „de nadelen van het              beantwoord: is er een verplichting van de vervreemder uit
      gevoerde beleid te beperken”, een beleid dat niet is                  hoofde van de arbeidsovereenkomst, de arbeidsverhou-
      vastgelegd in een wettelijke of bestuursrechtelijke maatre-           ding of de collectieve arbeidsovereenkomst in de zin van
      gel die het uitoefenen van met dreigementen gepaard                   artikel 3, leden 1 en/of 2, die door de overgang van de
      gaande onweerstaanbare druk toestaat: het was een geste               onderneming overgaat, waardoor de verkrijger bij ontslag
      van fatsoen. Het is een miskenning van een duidelijke en              de uitkeringen aan de werknemer moet betalen?
      in de eerdere arresten reeds geanalyseerde tekst, wanneer
      in plaats daarvan vaag geoordeeld wordt dat de „verkla-
      ring van de Commissie ... in redelijkheid kan worden             4.   Indien het antwoord op vraag 2 ontkennend luidt en op
      aanvaard”. Niet van belang is, of deze kennelijk onjuiste             vraag 3 bevestigend, kan de werknemer dan niettemin
      juridische kwalificatie van de feiten het Gerecht berust op           overeenkomen dat hij afziet van zijn rechten op vervroeg-
      een onjuiste opvatting van begrippen als „regeling”,                  de betaling van pensioen en het bedrag ineens bij
      „tegenprestatie”, „verbintenis”, „aantasting van het sys-             pensionering en/of de jaarlijkse toelage en de vergoeding
      teem of van de keuzevrijheid van de ondernemer”,                      in de vorm van een bedrag ineens, in het geval dat de bij
      waarvan de betekenis niet zonder meer kan worden                      de verkrijger bestaande pensioenregeling hem geen recht
      verminkt.                                                             geeft op dezelfde uitkeringen in gelijke omstandigheden
                                                                            of op enige uitkering, en hij
                                                                            (i)   zich aansluit bij de pensioenregeling van de verk-
(1) in zaak T-154/98, PB C 358 van 21.11.1998, blz. 22.                           rijger, waarvoor bijdragen worden betaald door
(2) van 29 juni 1993, T-7/92, Jurispr. 1993, blz. II-0669 en van                  hemzelf of namens hem door de verkrijgende werk-
    18 september 1996, T-387/94, Jurispr. 1996, blz. II-0961.
                                                                                gever;
                                                                            (ii) zich aansluit bij de pensioenregeling van de verk-
                                                                                rijger, waarvoor bijdragen worden betaald door
                                                                                hemzelf of namens hem door de verkrijgende werk-
                                                                                gever, en op zijn verzoek opgebouwde rechten
                                                                                worden overgeheveld van de pensioenregeling van
                                                                                de vervreemder naar die van de verkrijger?
Verzoek van Employment Tribunal, West Croydon (Ver-
enigd Koninkrijk) van 5 januari 2001 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen S. G. Martin, R. K. A. Daby,           5.   Indien dit zo is, volgens welke criteria moet de nationale
           en B. J. Willis en South Bank University                         rechter dan uitmaken of de werknemer metterdaad
                                                                            daarmee heeft ingestemd?
                           (Zaak C-4/01)
                                                                       6.   Moeten de artikelen 3, leden 1 en/of 2, van de richtlijn
                          (2001/C 61/13)                                    aldus worden uitgelegd, dat zij eraan in de weg staan dat
                                                                            de verkrijger aan de in zijn dienst overgegane werknemers
                                                                            de mogelijkheid biedt van vervroegd pensioen op basis
Het Employment Tribunal, West Croydon (Verenigd Konink-                     van vervroegde pensioenuitkeringen die minder gunstig
rijk) heeft bij beschikking van 5 januari 2001, ingekomen ter               zijn dan die waarop zij onder de werking van de richtlijn
griffie van het Hof van Justitie op 8 januari 2001, in het geding           aanspraak hebben?
tussen S. G. Martin, R. K. A. Daby, en B. J. Willis en
South Bank University, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            7.   Is voor het antwoord op de voorgaande vraag van invloed
de navolgende vragen:                                                       dat de verkrijger, op het moment dat hij de overgegane
                                                                            werknemers de optie biedt van vervroegd pensioen op
1.    Vallen rechten die afhangen van met de werkgever                      minder gunstige voorwaarden dan waarop zij ingevolge
      overeengekomen ontslag of vervroegd pensioen, binnen                  de richtlijn recht hebben, verklaart dat in de toekomst
      de definitie van „rechten en verplichtingen” in artikel 3,            geen vervroegd-pensioenuitkeringen meer mogelijk zul-
      lid 1, van de richtlijn? (1)                                          len zijn?
 ---pagebreak--- C 61/8                   NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.2.2001
8.    Wanneer partijen vervroegd pensioen voor de werknemer           Middelen en voornaamste argumenten
      zijn overeengekomen volgens de door de werkgever
      aangeboden voorwaarden, op basis van welke criteria             —    Schending van het steunbegrip in artikel 4, sub c, EGKS-
      moet de nationale rechter dan uitmaken of de overgang                Verdrag en de staalsteuncode — kennelijke beoordelings-
      van de onderneming geen grond voor die overeenkomst                  fout: Cockerill Sambre heeft geen enkel voordeel gehaald
      heeft opgeleverd overeenkomstig het beginsel dat het Hof             uit de federale en waalse overheidstussenkomsten in
      heeft geformuleerd in de zaak Daddy’s Dance Hall (zaak               het kader van de tenuitvoerlegging van het plan voor
      324/86)? (2)                                                         arbeidstijdverkorting, want niet alleen bestond er voor de
                                                                           onderneming geen enkele wettelijke verplichting om de
                                                                           arbeidstijd van 34 uur te vergoeden volgens het tarief
9.    Wanneer artikel 3 van de richtlijn zich ertegen verzet, dat          voor 37 uur, maar bovendien bevatte de collectieve
      de verkrijger aan overgegane werknemers de mogelijkheid              arbeidsovereenkomst van 17 april 1998 geen enkele
      biedt van vervroegd pensioen op basis van minder                     verbintenis vanwege de onderneming om de bezoldiging
      gunstige vervroegd-pensioenvoorwaarden dan waarop zij                van de werknemers met een kortere arbeidsduur op
      ingevolge de richtlijn recht hebben, wat zijn dan de                 hetzelfde niveau te handhaven.
      consequenties voor werknemers die vervroegd pensioen
      aanvaarden op de door de werkgever aangeboden basis?                 Het door het Waalse Gewest gedragen extrabedrag voor
                                                                           de overgangsregeling heeft dus niets te maken met
                                                                           kosten voor de bedrijfsvoering van de onderneming. Het
                                                                           extrabedrag is niet bedoeld om de arbeid van werknemers
                                                                           met een kortere arbeidstijd te vergoeden, doch wel om de
                                                                           financiële inspanningen te compenseren die de werk-
(1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake           nemers bereid zijn te doen om 150 arbeidsplaatsen voor
    de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten              jonge werknemers te creëren.
    betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
    overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan          De door de federale overheid toegekende verlaging van
    (PB L 31, 05.03.1977, blz. 26).                                        de sociale bijdragen brengt voor Cockerill Sambre geen
(2) Jurispr. 1988, blz. 739.                                               enkel economisch voordeel mee. Het totaal aantal ge-
                                                                           presteerde uren in de onderneming heeft geen wijzigingen
                                                                           ondergaan ten gevolge van het plan voor arbeidsduurver-
                                                                           korting gekoppeld aan de aanwerving van 150 jonge
                                                                           werknemers. De kosten ten laste van de onderneming
                                                                           blijven ongewijzigd, en hetzelfde geldt voor het aantal
                                                                           gepresteerde uren binnen de onderneming.
                                                                      —    Schending van het begrip begungstigde — De over-
                                                                           heidstussenkomsten zijn steunmaatregelen ten gunste
                                                                           van de volgens de tariefschaal van Cockerill Sambre
Beroep, op 8 januari 2001 ingesteld door Koninkrijk                        bezoldigde werknemers en geen steunmaatregelen ten
           België tegen Commissie van de Europese                          gunste van Cockerill Sambre: dat de steun wordt toege-
                         Gemeenschappen                                    kend aan werknemers in hun hoedanigheid van perso-
                                                                           neelslid van een bepaalde onderneming, is op zich geen
                                                                           beletsel voor de kwalificatie van die steun als steun ten
                            (Zaak C-5/01)                                  behoeve van personen.
                                                                      —    Schending van de in de staalsteuncode voorgeschreven
                                                                           procedure — Onbevoegdheid: de overschrijding van de
                           (2001/C 61/14)                                  termijn van 3 maanden als bedoeld in artikel 6, lid 5,
                                                                           brengt de onbevoegdheid van de Commissie mee om te
                                                                           beslissen dat een maatregel een met de staalsteuncode
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           onverenigbare steunmaatregel is.
op 8 januari 2001 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België, vertegen-             —    Schending van de motiveringsplicht.
woordigd door A. Snoecx, als gemachtigde, bijgestaan door J.
M. De Backer, G. Vandersanden en L. Levi, advocaten, domicilie        —    (Subsidiair) Schending van artikel 95 EGKS-Verdrag: de
gekozen hebbende te Luxemburg.                                             overheidstussenkomsten zijn niet bedoeld om kunstmatig
                                                                           de tewerkstelling te handhaven in een onderneming
                                                                           waarvan de commerciële of financiële levensvatbaarheid
Het Koninkrijk België concludeert dat het den Hove behage:                 onbestaand is, doch streven een sociale doelstelling na
                                                                           die overigens door de Europese Gemeenschap wordt
                                                                           verdedigd: namelijk een volledige tewerkstelling via her-
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              verdeling van de arbeid. Onder die voorwaarden heeft
      15 november 2000 (nr. C 76/1999) getiteld „Staatssteun               de Commissie een kennelijke beoordelingsfout gemaakt
      van België ten behoeve van de staalonderneming Cockerill             door niet bij wege van afwijking krachtens artikel 95
      Sambre SA”;                                                          EGKS-Verdrag haar goedkeuring te hechten aan zulke
                                                                           maatregelen.
—     de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-229/05 P: Hogere voorziening, op 18 mei 2005 ingesteld door Osman Ocalan, namens de Kurdistan Worker's Party (PKK), en door Serif Vanley, namens het Kurdistan National Congress (KNK), tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 15 februari 2005 in zaak T-229/02, Kurdistan Worker's Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK) tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               1.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/2

         Hogere voorziening, op 18 mei 2005 ingesteld door Osman Ocalan, namens de Kurdistan Worker's Party (PKK), en door Serif Vanley, namens het Kurdistan National Congress (KNK), tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 15 februari 2005 in zaak T-229/02, Kurdistan Worker's Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK) tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en door Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-229/05 P)
   (2005/C 243/04)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 mei 2005 hogere voorziening ingesteld door Osman Ocalan, namens de Kurdistan Worker's Party (PKK), en door Serif Vanley, namens het Kurdistan National Congress, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door M. Muller en E. Grieves, barristers, geïnstrueerd door J. G. Pierce, solicitor, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 15 februari 2005 in zaak T-229/02 (1), Kurdistan Worker's Party (PKK) en Kurdistan National Congress (KNK) tegen Raad van de Europese Unie, ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en door Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwiranten concluderen dat het het Hof behage:

               1.

               te verklaren dat de vordering die Osman Ocalan namens de voorheen onder de naam PKK bekende organisatie heeft ingesteld, ontvankelijk is;

               2.

               te verklaren dat de vordering die Serif Vanley namens de onder de naam KNK bekende organisatie heeft ingesteld, ontvankelijk is;

               3.

               over de kosten betreffende de ontvankelijkheidsprocedure te beslissen als naar recht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert eerste rekwirant de volgende argumenten aan:
   In zijn beschikking heeft het Gerecht van eerste aanleg blijk gegeven van een verkeerde opvatting doordat het het bestaan van eerste rekwirant reeds had erkend en had aanvaard dat hij procesbevoegdheid had en bevoegd was om een vertegenwoordiger in rechte aan te duiden en zijn verweer te doen gelden. Blijkens de stukken voldeed de volmacht van eerste rekwirant overduidelijk aan de vereisten van artikel 44 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg betreffende volmachten. Deze volmacht werd door verweerder noch door het Gerecht overeenkomstig de gebruikelijke regels betreffende de ontvangst van een geldige volmacht betwist op het ogenblik dat verweerder in kennis werd gesteld van de vordering.
   Verweerder heeft op grond van de gestelde ontbinding van de PKK de procesbevoegdheid betwist. Deze exceptie was evenwel in strijd met artikel 114, lid 1 (voorheen artikel 91), van het Reglement voor de procesvoering, aangezien zij de grond van de zaak betrof. Kortom, zij kon niet worden onderzocht of behandeld in het stadium van het ontvankelijkheidsonderzoek.
   Bovendien is de beslissing van het Gerecht betreffende de procesbevoegdheid op grond van een voorlopige beslissing over het standpunt van eerste rekwirant over de ontbinding van de PKK, een onregelmatige de facto beslissing over een aspect van de grond van de zaak, die in dat stadium van de procedure niet kon worden genomen. Deze beslissing staat haaks op de overweging van het Gerecht dat het „al dan niet bestaan van de PKK” een aspect van de grond van de zaak betrof, dat in het stadium van het ontvankelijkheidsonderzoek niet kon worden behandeld.
   In elk geval is de opvatting van het Gerecht over het standpunt van eerste rekwirant betreffende de ontbinding van de PKK, volkomen onjuist. Bij een nauwkeurige lezing van de verklaring van O. Ocalan blijkt niet dat de PKK was ontbonden voor alle doeleinden, waaronder de betwisting van het verbod van deze organisatie.
   Zelfs indien het Gerecht correct zou hebben aangenomen dat de PKK zonder voorbehoud was ontbonden, was de kwestie van de residuaire rechten, waaronder het recht op een doeltreffend rechtsmiddel om het verbod te betwisten, ten gronde nog steeds aan de orde en diende dit aspect in een later stadium te worden behandeld.
   Voorts stelt eerste rekwirant dat in zaken waarin een beroep wordt gedaan op de fundamentele vrijheden, het Gerecht veel te restrictief toetst of is voldaan aan de ontvankelijkheidsvoorwaarden, waaronder de „procesbevoegdheid” en de vraag of de betrokkene „rechtstreeks en individueel wordt geraakt”. De strikte en restrictieve criteria die het Gerecht heeft toegepast, zijn met name in strijd met de artikelen 6, 13 en 34 van het Europees Verdrag betreffende de rechten van de mens en de daarmee verband houdende rechtspraak inzake de locus standi.
   Ten slotte is het — ongeacht hoe wordt getoetst — te hard, onevenredig en in strijd met de regels van de billijkheid dat een rechterlijke instantie een verzoeker die schending van fundamentele rechten stelt, de toegang tot de rechter volledig ontzegt op basis van een voorlopige beslissing over zijn standpunt.
   Tweede rekwirant stelt dat het Gerecht van eerste aanleg de ontvankelijkheidscriteria onjuist heeft toegepast en zich ten onrechte heeft gebaseerd op de veronderstelling dat PKK niet langer bestaat. Aldus heeft het Gerecht zich uitgesproken over de grond van de zaak om de vordering niet-ontvankelijk te verklaren.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005, blz. 34.


title: Zaak T-556/13: Beroep ingesteld op 22 oktober 2013 — Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller, Köln/BHIM (Original Eau de Cologne)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/37

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2013 — Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller, Köln/BHIM (Original Eau de Cologne)
   (Zaak T-556/13)
   2013/C 367/66
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Verband der Kölnisch-Wasser Hersteller, Köln eV (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Schulte-Beckhausen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 21 augustus 2013 (R 2064/2012-4);

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van het beroep en van de procedure voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Original Eau de Cologne” voor waren van klasse 3 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 787 794

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, c en d, van verordening (EG) nr. 207/2009


title: Zaak F-3/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2014 — CK/Commissie

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/64

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 31 maart 2014 — CK/Commissie
   (Zaak F-3/13) (1)

   2014/C 421/95
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 129 van 4.5.2013, blz. 31.


title: Zaak C-410/06: Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/33

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Portugese Republiek
   (Zaak C-410/06)
   (2006/C 294/58)
   Procestaal: Portugees
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: N. Yerrell en G. Braga da Cruz, gemachtigden)

      Verweerster: Portugese Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet (alle) wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2002/15/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 betreffende de organisatie van de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen, althans door die maatregelen niet ter kennis van de Commissie te brengen, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 14 van voormelde richtlijn op haar rustende verplichtingen;

               —

               de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 23 maart 2005 verstreken.

      (1)  PB L 80, blz. 35.


title: Zaak F-86/06: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juli 2010 — Vereecken/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/76

      Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 26 juli 2010 — Vereecken/Commissie
      (Zaak F-86/06) (1)

      ()
      (2010/C 288/145)
      Procestaal: Frans
      De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 237 van 30.9.2006, blz. 19.


title: Zaak C-231/10: Beschikking van de president van het Hof van 26 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/32

         Beschikking van de president van het Hof van 26 oktober 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-231/10) (1)

   ()
   2011/C 30/56
   Procestaal: Ests
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak C-404/05: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland (Verordening (EEG) nr. 2092/91 — Biologische teelt van landbouwproducten — Particuliere controleorganisaties — Vereiste van vestiging of vaste infrastructuur in lidstaat van verrichting — Rechtvaardigingsgronden — Deelname aan uitoefening van openbaar gezag — Artikel 55 EG — Consumentenbescherming)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 29 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-404/05) (1)

   (Verordening (EEG) nr. 2092/91 - Biologische teelt van landbouwproducten - Particuliere controleorganisaties - Vereiste van vestiging of vaste infrastructuur in lidstaat van verrichting - Rechtvaardigingsgronden - Deelname aan uitoefening van openbaar gezag - Artikel 55 EG - Consumentenbescherming)
   (2008/C 22/06)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en G. Braun, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: M. Lumma en C. Schulze-Bahr, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 49 EG — Vrij verrichten van diensten — Vereiste dat in een andere lidstaat erkende controle-instanties op het gebied van de biologische teelt van landbouwproducten, in Duitsland over een bedrijfszetel of permanente organisatie beschikken
   Dictum

               1)

               Door te eisen dat in een andere lidstaat erkende particuliere controleorganisaties voor producten uit de biologische landbouw op Duits grondgebied over een vestiging beschikken om er controles te kunnen verrichten, is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 49 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Zaak C-410/10: Beroep ingesteld op 17 augustus 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/23

      Beroep ingesteld op 17 augustus 2010 — Europese Commissie/Helleense Republiek
      (Zaak C-410/10)
      ()
      (2010/C 288/39)
      Procestaal: Grieks

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Karanasou-Apostolopoulou en G. Braun)

         Verwerende partij: Helleense Republiek

         Conclusies

                  —

                  vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

                  —

                  de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/36/EG in nationaal recht is op 3 augustus 2009 verstreken.


title: Zaak C-620/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Zweden) — Migrationsverket/Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati (Dublin-systeem — Verordening (EG) nr. 343/2003 — Procedure om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor behandeling van asielverzoek — Onderdanen van derde land die houder zijn van geldig visum, uitgereikt door „verantwoordelijke lidstaat” in zin van deze verordening — In andere lidstaat dan krachtens deze verordening verantwoordelijke staat ingediend asielverzoek — Verzoek om verblijfsvergunning in andere dan verantwoordelijke lidstaat, gevolgd door intrekking van asielverzoek — Intrekking voordat verantwoordelijke lidstaat met overname heeft ingestemd — Intrekking die einde maakt aan bij verordening nr. 343/2003 ingevoerde procedures)

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 3 mei 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Zweden) — Migrationsverket/Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati
   (Zaak C-620/10) (1)

   (Dublin-systeem - Verordening (EG) nr. 343/2003 - Procedure om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor behandeling van asielverzoek - Onderdanen van derde land die houder zijn van geldig visum, uitgereikt door „verantwoordelijke lidstaat” in zin van deze verordening - In andere lidstaat dan krachtens deze verordening verantwoordelijke staat ingediend asielverzoek - Verzoek om verblijfsvergunning in andere dan verantwoordelijke lidstaat, gevolgd door intrekking van asielverzoek - Intrekking voordat verantwoordelijke lidstaat met overname heeft ingestemd - Intrekking die einde maakt aan bij verordening nr. 343/2003 ingevoerde procedures)
   2012/C 174/14
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Migrationsverket

      Verwerende partijen: Nurije Kastrati, Valdrina Kastrati, Valdrin Kastrati

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Kammarrätten i Stockholm — Migrationsöverdomstolen — Uitlegging van artikel 4, lid 5, tweede alinea, en van de artikelen 5, lid 2, en 16, leden 3 en 4, van verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50, blz. 1) — Voorwaarden voor de toepassing van de verordening in geval van intrekking van een asielverzoek — Intrekking van asielverzoeken die onderdanen van een derde staat in lidstaat A hebben ingediend, tijdens de procedure tot bepaling van de lidstaat die krachtens deze verordening verantwoordelijk is voor de behandeling van het verzoek, en na de aanvaarding door lidstaat B van het verzoek tot overname van de asielzoekers — Besluit van de bevoegde instantie in lidstaat A tot afwijzing van de asielverzoeken en tot toepassing van de procedure tot overdracht van de verzoekers aan lidstaat B, ongeacht het feit dat de in lidstaat A ingediende asielverzoeken zijn ingetrokken

      Dictum

   Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend, moet aldus worden uitgelegd dat de intrekking van een asielverzoek in de zin van artikel 2, sub c, van deze verordening die plaatsvindt voordat de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van dit verzoek heeft ingestemd met de overname van de asielzoeker, ertoe leidt dat deze verordening niet langer van toepassing is. In een dergelijk geval staat het aan de lidstaat waar het verzoek is ingediend om naar aanleiding van deze intrekking de gepaste beslissingen te nemen en in het bijzonder om de behandeling van het verzoek te beëindigen en daarover een aantekening te maken in het dossier van de asielzoeker.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Verzoek van het VAT and Duties Tribunal te Belfast van 4 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen J. Gregg en M. Gregg, enerzijds, en Commissioners of Customs and Excise, anderzijds (Zaak C-216/97)

text:
Nr. C 228/10         I NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 7 . 97
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.                        Excise, anderzijds, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
Middelen en voornaamste argumenten                                         over de navolgende vraag:
                                                                           1 . Moet artikel 13 , A, lid 1 , van de zesde richtlijn ( ] )
Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn richt                     aldus worden uitgelegd, dat twee natuurlijke ( indivi
lijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat                     duele ) personen die tezamen als zakenpartners optre
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn . Krachtens                        den, niet onder de vrijstelling van lid 1 , sub b, van die
artikel 395 van bijlage XXXVI van de Akte betreffende de                        bepaling vallen, in de omstandigheden als vermeld in
toetredingsvoorwaarden van de Portugese Republiek tot                           de desbetreffende Schedule, in aanmerking genomen
de Europese Gemeenschappen, is Richtlijn 75/440/EEG                             dat :
per 1 januari 1989 van toepassing in Portugal; de termijn
voor de omzetting in nationaal recht verstreek derhalve op                      i)    hun bedrijvigheid bestaat in de medische zorgverle
die datum . Ondanks het verstrijken van de gestelde termijn                           ning en daarmee nauw verband houdende activitei
is de Portugese Republiek evenwel niet overgegaan tot                                 ten omvat; en
vaststelling van een organisch actieplan met een tijdschema
ter sanering van het oppervlaktewater, inzonderheid met                         ii ) „ naar behoren " erkend is en de activiteiten verge
betrekking tot categorie A3 .                                                         lijkbaar zijn met die van „ ziekenhuizen " en/of
                                                                                „ centra voor medische verzorging en diagnose "?
(') PB nr. L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 34 .
                                                                                Meer in het bijzonder, vallen de partners niet onder de
                                                                                vrijstelling omdat:
                                                                                a ) zij geen publiekrechtelijk „ lichaam " vormen;
                                                                                b ) zij hun activiteiten niet verrichten onder voorwaar
Verzoek van het Tribunale Civile di Bologna — Sezione                                 den welke vergelijkbaar zijn met die welke gelden
Lavoro — van 16 april 1997 om een prejudiciële beslissing                             voor publiekrechtelijke lichamen ?
      in het geding tussen B. Bellone en Yokohama SpA
                                                                           2 . Moet artikel 13 , A, lid 1 , van de zesde richtlijn aldus
                        ( Zaak C-215/97 )                                       worden uitgelegd, dat twee natuurlijke ( individuele )
                           ( 97/C 228/20 )                                      personen die tezamen als zakenpartners optreden, niet
                                                                                onder de vrijstelling van lid 1 , sub g, van die bepaling
                                                                                vallen, in de omstandigheden als vermeld in de desbe
Het Tribunale Civile di Bologna — Sezione Lavoro —                              treffende Schedule, in aanmerking genomen dat de
 heeft bij beschikking van 16 april 1997, ingekomen ter                         door hen verrichte diensten „ nauw samenhangen met
griffie van het Hof van Justitie op 9 juni 1997, in het                         maatschappelijk werk en met de sociale zekerheid,
geding tussen B. Bellone en Yokohama SpA, het Hof van                           inclusief die welke worden verricht door bejaardente
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                             huizen "?
 een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           (') Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                               betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
 Is Richtlijn 86/653/EEG (') verenigbaar met de artikelen 2                    inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belas
 en 9 van Italiaanse nationale Wet nr. 204 van 3 mei 1985 ,                    ting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB nr.
 die de geldigheid van agentuurovereenkomsten afhankelijk                      L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ).
 stellen van de inschrijving van de handelsagenten in een
 bijzonder register ?
 (') PB nr. L 382 van 31 . 12 . 1986 , blz . 17.
                                                                           Hogere voorziening, op 9 juni 1997 ingesteld door de
                                                                           Raad van de Europese Unie tegen het arrest, op 16 april
                                                                            1997 in zaak T-80/96 tussen A. M. Fernandes Leite
                                                                           Mateus en de Raad van de Europese Unie gewezen door
 Verzoek van het VAT and Duties Tribunal te Belfast van                    het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                                schappen (Eerste Kamer)
 4 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
 tussen J. Gregg en M. Gregg, enerzijds, en Commissioners                                          ( Zaak C-2 18/97 P)
                of Customs and Excise, anderzijds                                                      97/C 228/22 )
                         ( Zaak C-2 16/97)
                            ( 97/C 228/21 )                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                            is op 9 juni 1997 hogere voorziening ingesteld door de
                                                                            Raad van de Europese Unie, vertegenwoordigd door A.
 Het VAT and Duties Tribunal te Belfast heeft bij beschik                  Lopes Sabino, D. Canga Fano en T. Blanchet, leden van
 king van 4 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof                    zijn juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Lu
 van Justitie op 9 juni 1997, in het geding tussen J. Gregg                 xemburg bij A. Morbilli , Europese Investeringsbank, Bou
 en M. Gregg, enerzijds, en Commissioners of Customs and                    levard Konrad Adenauer 100, tegen het arrest, op 16 april


title: Zaak T-571/08 RENV: Beschikking van het Gerecht van 10 mei 2012 — Duitsland/Commissie

text:
               7.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/20

         Beschikking van het Gerecht van 10 mei 2012 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-571/08 RENV) (1)

   2012/C 200/41
   Procestaal: Duits
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 55 van 7.3.2009.


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 4 maart 1997 in zaak C-46/96: Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Afdoening zonder beslissing)

text:
Nr. C 166/4          ~NL1                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      31 . 5 . 97
voor staatssteun aan de automobielindustrie, met terug               Verzoek van het Landgericht München I van 8 januari
werkende kracht tot 1 januari 1995 te verlengen, heeft het            1997 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen
Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,            WSC Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs
kamerpresident, C. N. Kakouris, P. J. G. Kapteyn, G.                  GmbH en Boots- und Segelzubehör Walter Huber ener
Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur), rechters; advocaat-ge                     enerzijds en Attenberger Franz anderzijds.
neraal : C. O. Lenz; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofd                             ( Zaken C-108/97 en C-109/97)
administrateur, op 15 april 1997 een arrest gewezen waar
van het dictum luidt als voglt:                                                                   ( 97/C 166/07)
                                                                      Het Landgericht München I heeft bij beschikkingen van
1 . Verklaart nietig bet bij brief van 6 juli 1995 meege             8 januari 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus
      deelde besluit van de Commissie om baar besluit van
                                                                      titie op 14 maart 1997, in de gedingen tussen WSC Wind
      23 december 1992, waarbij de communautaire kader               surfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH en
      regeling voor staatssteun aan de automobielindustrie            Boots- und Segelzubehör Walter Huber enerzijds ( zaak
      was verlengd, met terugwerkende kracht tot 1 januari            C-108/97 ) en Attenberger Franz anderzijds ( zaak C-109/
      1 995 te verlengen.                                             97 ), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
2 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               gende vragen :
                                                                      1 . Vragen betreffende artikel 3 , lid 1 , onder c ): (')
(') PB nr. C 299 van 11 . 11 . 1995 .
                                                                           Moet artikel 3 , lid 1 , onder c ), aldus worden uitgelegd,
                                                                           dat het volstaat, dat er een mogelijkheid is dat het te
                                                                           ken kan dienen tot aanduiding van de plaats van her
                                                                           komst, of moet deze mogelijkheid concreet voor de
                                                                           hand liggen ( in de zin dat andere soortgelijke onderne
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                    mingen dat woord reeds gebruiken om de plaats van
                        van 4 maart 1997
                                                                           herkomst van vergelijkbare goederen aan te duiden, of
                                                                           er althans concrete aanwijzingen zijn , dat zij dit bin
in zaak C-46/96: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com                       nen afzienbare tijd zullen doen ) of moet het zelfs nodig
          missie van de Europese Gemeenschappen (')                        zijn om dat teken te gebruiken om de plaats van her
                                                                           komst van de betrokken goederen aan te duiden, of
                  (Afdoening zonder beslissing)                            moet er daarnaast nog een gekwalificeerde noodzaak
                           ( 97/C 166/06 )                                 voor het gebruik van die aanduiding van de plaats van
                                                                           herkomst bestaan, daar bijvoorbeeld dergelijke goede
                       (Procestaal: Duits)                                 ren die in die streek worden vervaardigd, in hoog aan
                                                                           zien staan ?
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in             Is het voor een ruimere of restrictievere uitlegging van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                            artikel 3 , lid 1 , onder c ), met betrekking tot de aandui
                                                                           ding van de plaats van herkomst van belang, dat
                                                                           krachtens artikel 6, lid 1 , onder b ), de aan het merk
In zaak C-46/96 , Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigde :                 verbonden rechtsgevolgen beperkt zijn ?
E. Röder ) tegen Commissie van de Europese Gemeen
schappen (gemachtigden : A. C. Jessen en P. F. Nemitz, bij                Vallen onder de in artikel 3 , lid 1 , onder c ), bedoelde
gestaan door H.-J. Rabe en G. M. Berrisch ), betreffende                   aanduidingen van de plaats van herkomst slechts de
een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de                  aanduidingen van de plaats waar de goederen worden
Commissie C(95 ) 3319 def. van 29 november 1995 betref                    vervaardigd , of volstaat het dat die goederen op die
fende fiscale steun op het gebied van afschrijvingen ten                   plaats of vanuit die plaats worden verhandeld, of vol
gunste van Duitse ondernemingen, heeft het Hof, samenge                   staat het bij de vervaardiging van textielproducten dat
steld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, G. F.                zij in het genoemde gebied worden ontworpen, doch
Mancini , J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray en L.                    vervolgens elders in het kader van loonwerk worden
Sevón, kamerpresidenten , J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.                  vervaardigd ?
Jann ( rapporteur), H. Ragnemalm, M. Wathelet en R.
Schintgen , rechters; advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Co          2 . Vragen betreffende artikel 3 , lid 3 , eerste zin :
lomer; griffier: R. Grass, op 4 maart 1997 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                Welke eisen stelt die bepaling voor de mogelijkheid om
                                                                           een beschrijvend teken in de zin van artikel 3 , lid 1 ,
                                                                           onder c ), in te schrijven ?
1 . Op het beroep behoeft niet te worden beslist.
                                                                           In het bijzonder: Zijn die eisen altijd gelijk, of verschil
2.    De Commissie wordt verwezen in de kosten.                            len zij naar gelang van de grootte van de behoefte om
                                                                           het teken vrij te houden ?
i ') PB nr. C 108 van 13 . 4 . 1996 .                                      Is met name de tot dusver in de Duitse rechtspraak ge
                                                                           huldigde opvatting, dat voor beschrijvende tekens
                                                                           waarvoor een behoefte om het teken vrij te houden be