title: Zaak T-302/09: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — CNIPT/Commissie ( „Staatssteun — Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren — Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Intrekking van beschikking — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               10.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/42

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — CNIPT/Commissie
   (Zaak T-302/09) (1)

   ((„Staatssteun - Kaderregeling voor acties van in Frankrijk erkende sectorale organisaties in landbouwsector ten behoeve van leden van vertegenwoordigde landbouwsectoren - Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Beschikking waarbij steunregeling verenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Intrekking van beschikking - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 175/57
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Comité national interprofessionnel de la pomme de terre (CNIPT) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: V. Ledoux en B. Néouze, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, vervolgens B. Stromsky en S. Thomas, en ten slotte B. Stromsky, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C (2008) 7846 definitief van de Commissie van 10 december 2008 betreffende steunmaatregel nr. 561/2008 aangaande de kaderregeling voor acties van de in Frankrijk erkende sectorale organisaties in de landbouwsector ten behoeve van de leden van de vertegenwoordigde landbouwsectoren

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 244 van 10.10.2009.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 oktober 2003 in zaak T-47/01: Co-Frutta Soc. coop. rl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom — Weigering — Auteursregel — Misbruik van bevoegdheid")

text:
10.1.2004                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 7/31
1)     Verklaart nietig de beschikking van de Commissie van 20 sep-          2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
       tember 2000 in een procedure op grond van artikel 81 van het
       EG-Verdrag (Zaak COMP/36.653 — Opel) voorzover daarin                 3)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten alsook die van de
       het bestaan van een met artikel 81, lid 1, EG strijdige                     Commissie zal dragen.
       restrictieve leveringsmaatregel wordt vastgesteld.
2)     Vermindert het bedrag van de in artikel 3 van de bestreden
                                                                             (1) PB C 150 van 19.5.2001.
       beschikking aan verzoeksters opgelegde boete tot
       35 475 000 euro.
3)     Verwerpt het beroep voor het overige.
4)     Verwijst verzoeksters in vier vijfde van hun eigen kosten en vier
       vijfde van de kosten van de Commissie, en de Commissie in een
       vijfde van haar eigen kosten en een vijfde van de kosten van
       verzoeksters.
                                                                               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 61 van 24.2.2001.
                                                                                van 23 oktober 2003
                                                                             in zaak T-255/01: Changzhou Hailong Electronics & Light
                                                                             Fixtures Co. Ltd en Zhejiang Yankon Group Co. Ltd tegen
                                                                                Raad van de Europese Unie (1)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                             („Dumping — Bepaling van normale waarde — Marktvoor-
                                                                             waarden — Vergelijkbaar land — Artikel 2, lid 7, van
                          van 16 oktober 2003
                                                                                verordening (EG) nr. 384/96”)
in zaak T-47/01: Co-Frutta Soc. coop. rl tegen Commissie
               van de Europese Gemeenschappen (1)                                                       (2004/C 7/56)
(„Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten                                                (Procestaal: Engels)
— Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom — Weigering —
           Auteursregel — Misbruik van bevoegdheid”)
                              (2004/C 7/55)
                                                                             In zaak T-255/01, Changzhou Hailong Electronics & Light
                                                                             Fixtures Co. Ltd, gevestigd te Changzhou (China), Zhejiang
                           (Procestaal: Italiaans)                           Yankon Group Co. Ltd, voorheen Zheijang Sunlight Group
                                                                             Co. Ltd, gevestigd te Shangyu (China), vertegenwoordigd door
                                                                             P. Bentley, QC, en F. Ragolle, advocaat, tegen Raad van de
                                                                             Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt en G.M. Berrisch),
In zaak T-47/01, Co-Frutta Soc. coop. rl, gevestigd te Padua                 ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Italië), vertegenwoordigd door W. Viscardini, M. Paolin en                  pen (gemachtigden: V. Kreuschitz, T. Scharf en S. Meany),
S. Donà, advocaten, tegen Commissie van de Europese Ge-                      betreffende een verzoek tot nietigverklaring van verordening
meenschappen (gemachtigden: P. Stancanelli, P. Aalto en                      (EG) nr. 1470/2001 van de Raad van 16 juli 2001 tot
P. Wölker), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het              instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer
in de brieven van het directoraat-generaal Landbouw van                      van geïntegreerde elektronische compacte fluorescentielampen
31 juli 2000 en van de secretaris-generaal van de Commissie                  (CFL-i) uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning
van 5 december 2000 vervatte besluit van de Commissie                        van de ingestelde voorlopige rechten (PB L 195, blz. 8), heeft
waarbij de toegang tot de door verzoekster in het kader van                  het Gerecht (Vijfde kamer — uitgebreid), samengesteld als
de invoerregeling voor bananen aangevraagde documenten                       volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident, P. Lindh,
gedeeltelijk is geweigerd, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                 J. D. Cooke, J. Pirrung en H. Legal, rechters; griffier: J. Plingers,
samengesteld als volgt: R. García-Valdecasas, kamerpresident,                administrateur, op 23 oktober 2003 een arrest gewezen
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González,            waarvan het dictum luidt als volgt:
hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                             1)    Verwerpt het beroep.
1)     Verklaart het beroep tot nietigverklaring van het in de brief van
       DG Landbouw van 31 juli 2000 vervatte besluit niet-                   2)    Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede in de kosten
       ontvankelijk.                                                               van de Raad.


title: Zaak T-85/13: Beroep ingesteld op 14 februari 2013 — K-Swiss/BHIM — Künzli SwissSchuh (Sportschoen met vijf strepen)

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/17

         Beroep ingesteld op 14 februari 2013 — K-Swiss/BHIM — Künzli SwissSchuh (Sportschoen met vijf strepen)
   (Zaak T-85/13)
   2013/C 123/28
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: K-Swiss, Inc. (Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Niebel en K. Tasma, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Künzli SwissSchuh AG (Windisch, Zwitserland)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 2012 in zaak R 174/2011-2 te vernietigen;

               —

               het Bureau en, in voorkomend geval, interveniënte te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het beeldmerk dat vijf strepen op een sportschoen weergeeft — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 4 771 978

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de nietigheidsgronden van artikel 52, lid 1, sub a, juncto artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-73/12: Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Einhell Germany en andere/Commissie

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/29

         Beroep ingesteld op 17 februari 2012 — Einhell Germany en andere/Commissie
   (Zaak T-73/12)
   2012/C 109/59
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Einhell Germany AG (Landau an der Isar, Duitsland), Hans Einhell Nederlands BV (Breda, Nederland), Einhell France SAS (Villepinte, Frankrijk) en Hans Einhell Oesterreich GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: R. MacLean, Solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               artikel 1 van de beschikkingen C(2011) 8831 def., C(2011) 8825 def., C(2011) 8828 def. en C(2011) 8810 def. van de Commissie 6 december 2011 nietig te verklaren voor zover daarbij slechts gedeeltelijke terugbetaling wordt toegekend van de antidumpingrechten die verzoeksters over de invoer van in China vervaardigde compressoren hebben voldaan op grond van verordening (EG) nr. 261/2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaalde compressoren van oorsprong uit de Volksrepubliek China (PB 2008, L 81, blz. 1);

               —

               te gelasten dat de bestreden beschikkingen van kracht blijven totdat de Europese Commissie de maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het door het Gerecht te wijzen arrest;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure als naar recht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: verweerster heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door de passende en redelijke winstmarge van een onafhankelijke EU-importeur toe te passen ter vaststelling van de herziene dumpingmarge voor de betrokken importen en geen betrouwbare uitvoerprijs van een onafhankelijke leverancier vast te stellen bij de berekening van de terug te betalen antidumpingrechten, hetgeen een schending van de artikelen 2, lid 9, en 18, lid 3, van verordening (EG) nr. 1225/2009 (1) van de Raad oplevert.

               2)

               Tweede middel: verweerster heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door de antidumpingrechten als een kostenfactor in mindering te brengen bij de berekening van de uitvoerprijs van een onafhankelijke leverancier en daardoor geen betrouwbare dumpingmarge vast te stellen voor de berekening van de herziene dumpingmarge en van terug te betalen antidumpingrechten, hetgeen een schending van de artikelen 2, leden 9 en 11, en 11, lid 10, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad oplevert.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB 2009, L 343, blz. 51).


title: Zaak T-141/99: Beroep, op 10 juni 1999 ingesteld door de vennootschap Vela srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 246/40               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      28.8.1999
Beroep, op 10 juni 1999 ingesteld door de vennootschap                    — Kennelijke tegenstrijdigheid en ontoereikendheid van de
Vela srl tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                          motivering, voor wat betreft het gestelde ontbreken van
                                 pen                                           aandelen in de cofinanciering, en van de rechtvaardiging
                                                                               van bepaalde in rekening gebrachte uitgaven.
                         (Zaak T-141/99)
                                                                          — Schending van het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrou-
                          (1999/C 246/79)                                      wensbeginsel. Verzoekster heeft alle maatregelen en acties
                                                                               uitgevoerd die in de beschikking tot toekenning van de
                                                                               bijstand waren vermeld en alle daarin voorziene kosten
                        (Procestaal: Italiaans)                                gedragen. Deze omstandigheid, tezamen met de gunstige
                                                                               uitslag van de controles van de Commissie vóór de betaling
                                                                               van de verschillende schijven van de communautaire steun,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      heeft bij verzoekster een gewettigd vertrouwen gewekt
schappen is op 10 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie                   rond de formele en de materiële juistheid van haar
van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Vela                       handelen. Totdat zij de brief van 3 april 1998 ontving,
srl, vertegenwoordigd door P. A. M. Ferrari, A. Pappalardo                     verkeerde verzoekster in de veronderstelling dat zij het
en P. F. Meneghini, advocaten te Rome, Trapani en Milaan,                      project correct ten uitvoer had gelegd, vooral nadat de
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Lorang,                         tweede controle had plaatsgevonden vóór de betaling van
advocaat aldaar, rue Albert 1er 51.                                            het saldo.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          Tenslotte beroept verzoekster zich op schending van het
— ten gronde, primair, nietig te verklaren beschikking C                  evenredigheidsbeginsel.
     (1999) 540 van de Commissie van 9 maart 1999 en,
     subsidiair, het bedrag van de aan de Commissie terug te
     betalen steun te verlagen tot het door het Gerecht te                (1) Verordening (EEG) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december
                                                                              1988 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van
     bepalen bedrag;                                                          verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL,
                                                                              Afdeling Oriëntatie (PB L 337 van 24.12.1994, blz. 11).
— de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster komt op tegen beschikking C (1999) 540 van de
Commissie van 9 maart 1999 houdende intrekking van de
bijstand die haar was toegekend bij beschikking C (92)
1494 van de Commissie van 30 juni 1992 betreffende de                     Beroep, op 10 juni 1999 ingesteld door de vennootschap
bijstandsverlening EOGFL, afdeling Oriëntatie, in de zin van              Vela srl, die Sonda Srl heeft overgenomen, tegen Commis-
verordening (EEG) nr. 4256/88 (1), in het kader van project                           sie van de Europese Gemeenschappen
nr. 92.IT.06.001, genaamd „Actie in de vorm van een demon-
stratieproject voor de introductie en verkoopbevordering van
de ‘Luffa cylindrica‘ (?) in achtergestelde Europese gebieden”.                                     (Zaak T-142/99)
Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster het                                              (1999/C 246/80)
volgende:
— Schending, onjuiste toepassing van het Verdrag en bepalin-                                      (Procestaal: Italiaans)
     gen van afgeleid recht, alsmede misbruik van bevoegdheid.
     De twee rechtsgrondslagen die de Commissie heeft ge-
     bruikt, artikel 23 van voormelde verordening, waarop zij             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     de controle ter plaatse op 10, 11 en 12 november 1997                schappen is op 10 juni 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
     heeft gebaseerd, en artikel 24 van deze verordening, waar-           van de Europese Gemeenschappen door de vennootschap Vela
     op zij de brief van 3 april 1998 en de daarop gevolgde               srl, die Sonda srl heeft overgenomen, vertegenwoordigd door
     beschikking tot intrekking en terugvordering van de steun            P. A. M. Ferrari, A. Pappalardo en P. F. Meneghini, advocaten
     heeft gebaseerd, zijn onjuist. Volgens verzoekster zijn              te Rome, Trapani en Milaan, domicilie gekozen hebbende te
     er twee mogelijkheden: ofwel het omstreden project is                Luxemburg bij A. Lorang, advocaat aldaar, Rue Albert 1er 51.
     ingediend, uitgevoerd en gecontroleerd zonder deelneming
     van de belanghebbende lidstaat, in welk geval verweerster
     de artikelen 23 en 24 van de verordening niet kon                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     toepassen, daar toepassing van deze bepalingen onderhan-
     delingen tussen de lidstaat en de Gemeenschap veronder-              — ten gronde, primair, nietig te verklaren beschikking C
     stelt, ofwel het project is ingediend, uitgevoerd en gecon-               (1999) 541 van de Commissie van 9 maart 1999 en,
     troleerd door de lidstaat, in welk geval niet valt te begrijpen           subsidiair, het bedrag van de aan de Commissie terug te
     waarom de Commissie de Italiaanse Republiek enkel bij de                  betalen steun te verlagen tot het door het Gerecht te
     zaak heeft betrokken om de veronderstelde onregelmatig-                   bepalen bedrag;
     heden aan de orde te stellen, zonder de begunstigde naar
     behoren in de gelegenheid te stellen te worden gehoord.              — de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (Zaak C-367/97)

text:
C 370/4               I NL |                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 6 . 12 . 97
Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 24                              die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn 93/
september 1997 om een prejudiciële beslissing in het                         103/EG van de Raad van 23 november 1993 betref
geding tussen H. Nijhuis en Landelijk instituut sociale                     fende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en
                            verzekeringen                                   gezondheid bij het werk aan boord van vissersvaartui
                         ( Zaak C-360/97)                                   gen (') en/of door de Commissie niet daarvan op de
                                                                            hoogte te stellen; .
                            ( 97/C 370/07)
                                                                       b ) Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure .
De Centrale Raad van Beroep heeft hij beschikking van
24 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van               Middelen en voornaamste argumenten
Justitie op 22 oktober 1997, in het geding tussen H. Nij
huis en Landelijk instituut sociale verzekeringen, het Hof             Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                   richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :             dend is voor elke lidstaat, houdt voor de lidstaten de ver
                                                                       plichting in, de in de richtlijn gestelde termijn voor de
1 . Moet het bepaalde in bijlage VI, onderdeel J, punt 4,              nakoming na te leven. Die termijn is op 23 november
      onder a ), bij Verordening (EEG ) nr. 1408/71 (zoals lui        1995 verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft
      dend ten tijde hier van belang ) zo worden uitgelegd,            vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de in
      dat ten aanzien van een persoon die in Nederland uit            de conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn .
      sluitend arbeid heeft verricht in het tijdvak van
      15 oktober 1968 tot 1 april 1974 en gedurende die                (') PB L 307 van 13 . 12 . 1993 , blz . 1 .
      gehele periode terzake van invaliditeit was verzekerd
      ingevolge een bijzondere regeling voor ambtenaren, bij
      de toepassing van artikel 46 , lid 2, juncto artikel 45 ,
      lid 4, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 , mede gelet
      op de artikelen 48 en 51 van het EG-Verdrag, het
      zojuist genoemde tijdvak ingevolge genoemd bijlage              Verzoek van het Tribunale civile e penale di Firenze
      onderdeel mede in aanmerking zou zijn te nemen bij               van 8 oktober 1997 om een prejudiciële beslissing in de
      de vaststelling van uitkeringen wegens invaliditeit ?                          strafzaak tegen M. Romanelli e.a.
                                                                                ( Zaak C-366/97)
2 . Zo ja , dient dan als het terzake van de vaststelling van                                       ( 97/C 370/09 )
      uitkeringen op grond van die tijdvakken bevoegde
      orgaan te worden aangemerkt het orgaan dat is aange
      wezen in bijlage 2, onderdeel J, punt 2 , onder b ), bij         Het Tribunale civile e penale di Firenze heeft hij beschik
      Verordening (EEG ) nr. 574/72 , dan wel het naar natio          king van 8 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het
      naal recht terzake van de invaliditeitsverzekering voor          Hof van Justitie op 24 oktober 1997, in de strafzaak tegen
      ambtenaren bevoegde orgaan, in weerwil van de                    M. Romanelli e.a ., het Hof van Justitie van de Europese
      omstandigheid dat dit laatste orgaan niet wordt ver             Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
      meld in de zojuist genoemde bijlage ?                            over de navolgende vraag:
                                                                       Verwijst de uitdrukking „ terugbetaalbare gelden " in Richt
                                                                        lijn 89/646/EEG (') van 15 oktober 1989 enkel naar finan
                                                                       ciële instrumenten die de intrinsieke eigenschap hebben
                                                                       terugbetaalbaar te zijn, of verwijst die uitdrukking ook
 Beroep, op 22 oktober 1997 ingesteld door Commissie                    naar financiële instrumenten die weliswaar die intrinsieke,
         van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                   eigenschap missen, maar waarbij de terugbetaling van de
                                                                        inleg contractueel is overeengekomen ?
                          ( Zaak C-364/97)
                              97/C 370/08 )                             (') PB L 386 van 30 . 12 . 1989 , blz. 1 .
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
 is op 22 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door
 Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
 woordigd door P. J. Kuijper, juridisch adviseur, als                   Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie
 gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                   van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der
 bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                              Nederlanden
 Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( Zaak C-367/97)
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                                    ( 97/C 370/ 10 )
  a ) vast te stellen dat Ierland zijn verplichtingen krachtens          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
       het EG-Verdrag niet is nagekomen, door niet de wette             is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
       lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen          der Nederlanden door Commissie van de Europese
 ---pagebreak--- 6 . 12 . 97           I NL 1                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 370/5
Gemeenschappen vertegenwoordigd door B. J. Drijber, als                   2 . het Koninkrijk België te veroordelen in de kosten van
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                             het geding.
bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Cen
tre Wagner, Kirchberg .                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         De middelen en voornaamste argumenten zijn analoog aan
                                                                          die in zaak C-367/97 (2 ).
1 . voor recht te verklaren dat het Koninkrijk der Neder
      landen, door niet de nodige wettelijke en bestuursrech             (') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz . 20 .
      telijke bepalingen vast te stellen om aan Richtlijn 94/             ( 2 ) Zie bladzijde 4 van dit Publicatieblad .
      57/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake de
      gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met
      de inspectie en controle van schepen belaste organisa
      ties en voor de desbetreffende werkzaamheden van
      maritieme instanties ( l ) te voldoen, de verplichtingen
      niet is nagekomen die voor deze lidstaat uit deze richt            Verzoek van het Oberste Gerichtshof van de Republiek
      lijn en het EG-Verdrag voortvloeien;                                Oostenrijk van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslis
                                                                          sing in het geding tussen Schutzverband gegen unlauteren
                                                                               Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft mbH
2 . het Koninkrijk der Nederlanden te veroordelen in de
      kosten van het geding.                                                                        ( Zaak C-369/97)
                                                                                ( 97/C 370/ 12 )
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                          Het Oberste Gerichtshof van de Republiek Oostenrijk —
Ingevolge het dwingende karakter van artikel 189, derde                   4e Senat — heeft bij beschikking van 7 oktober 1997,
alinea , en artikel 5 , eerste alinea , van het EG-Verdrag zijn
                                                                          ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 okto
de lidstaten verplicht de nodige maatregelen vast te stellen
om te voldoen aan de richtlijnen die voor hen bestemd
                                                                          ber 1997, in het geding tussen Schutzverband gegen unlau
                                                                          teren Wettbewerb en F. W. Woolworth Co Gesellschaft
zijn, en wel vóór het verstrijken van de in deze richtlijnen              mbH, het Hof van Justitie van de Europese- Gemeenschap
gestelde termijn. Deze termijn is op 31 december 1995 ver                pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol
streken zonder dat Nederland de noodzakelijke bepalingen
                                                                          gende vraag:
heeft vastgesteld.
                                                                          Verzet artikel 30 van het EG-Verdrag zich tegen een rege
(') PB L 319 van 12 . 12 . 1994, blz. 20 .
                                                                          ling die de aanpassing en afgifte van corrigerende brillen
                                                                          en daarmee ook de verkoop van kant-en-klaarleesbrillen
                                                                          voorbehoudt aan opticiens, die hun ambachtelijk beroep
                                                                           enkel na het aantonen van een beroepsbekwaamheid
                                                                           mogen uitoefenen, een en ander gelet op het feit, dat:
Beroep, op 24 oktober 1997 ingesteld door Commissie                        a ) door opticiens aangepaste brillen aanmerkelijk duurder
 van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                          zijn dan kant-en-klaarleesbrillen en de opticien daarom
                          ( Zaak C-368/97 )                                      meer geïnteresseerd zal zijn in de verkoop van door
                              ( 97/C 370/ 11 )                                   hem aangepaste brillen dan in de verkoop van kant
                                                                                en-klaarleesbrillen; en
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   b ) kant-en-klaarleesbrillen          ( ook )  uit het buitenland
 is op 24 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                         afkomstig zijn, terwijl de door opticiens aangepaste
 België door Commissie van de Europese Gemeenschappen                            brillen een deel van de nationale productie zijn ?
 vertegenwoordigd door B. J. Drijber, als gemachtigde,
 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
 de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner,
 Kirchberg.
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          Verzoek van het Tribunale civile e penale di Venezia,
                                                                            sezione I, van 7 oktober 1997 om een prejudiciële beslis
  1 . voor recht te verklaren dat het Koninkrijk België, door               sing in het geding tussen Cinzia Gozza e.a. en 1 . Univer
       niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa               sita Degli Studi di Padova, 2 . Ministerie van Universitair
       lingen vast te stellen om aan Richtlijn 94/57/EG van                 Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek, 3 . Ministerie
       de Raad van 22 november 1994 inzake de gemeen                           van Volksgezondheid, en 4. Ministerie van Onderwijs
       schappelijke voorschriften en normen voor met de                                               ( Zaak C-371/97)
       inspectie en controle van schepen belaste organisaties
       en voor de desbetreffende werkzaamheden van mari                                                  ( 97/C 370/13 )
        tieme instanties ( x ) te voldoen, de verplichtingen niet is
        nagekomen die voor deze lidstaat uit deze richtlijn en               Het Tribunale civile e penale di Venezia, sezione I, heeft
        het EG-Verdrag voortvloeien;                                         bij beschikking van 7 oktober 1997, ingekomen ter griffie


title: Zaak T-246/01: Beroep, op 6 oktober 2001 ingesteld door UCAR International Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 17/16                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    19.1.2002
Middelen en voornaamste argumenten                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door UCAR
                                                                         International Inc., vertegenwoordigd door K.P.E. Lasok QC
                                                                         van het kantoor Monckton Chambers, Londen (Verenigd
Het beroep heeft betrekking op beschikking C(2001)1986 van               Koninkrijk) en B. Hartnett van het kantoor Squire Saunders
de Commissie van 18 juli 2001, waarin de Commissie heeft                 Dempsey LLP, Brussel (België).
vastgesteld dat verzoekster, een Japanse onderneming, met
zeven andere ondernemingen artikel 81, lid 1, EG en artikel 53,
lid 1, EER-Overeenkomst heeft geschonden door deel te nemen
aan een geheel van overeenkomsten en onderling afgestemde                Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
feitelijke gedragingen in de sector grafietelektroden. Verzoek-
ster werd een geldboete van 17,4 miljoen euro opgelegd. In
een parallelle procedure in de Verenigde Staten is een geldboete         —     artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 18 juli
opgelegd aan een dochteronderneming van verzoekster.                           2001 in zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden
                                                                               nietig te verklaren voorzover UCAR daarbij een geldboete
                                                                               wordt opgelegd; subsidiair, het bedrag van die geldboete
Verzoekster betwist de berekening van de geldboete en stelt                    te verminderen;
dat de geldboete ongerechtvaardigd, discriminerend en one-
venredig is. Zij stelt dat de Commissie het discriminatieverbod
en het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door uitslui-             —     artikel 4 van de beschikking van de Commissie van 18 juli
tend voor verzoekster een „afschrikkingsfactor” van 250 %                      2001 in zaak COMP/E-1/36.490 — grafietelektroden
te hanteren; door de daaruit resulterende verhoging is de                      nietig te verklaren voorzover het van toepassing is op
vermindering wegens mildheid teniet gedaan. Een dergelijke                     UCAR; subsidiair, de betalingsvoorwaarden met betrek-
„afschrikkingsfactor” is niet objectief gerechtvaardigd, en de                 king tot de door UCAR te betalen geldboete te wijzigen
Commissie heeft blijk gegeven van een verkeerde rechtsopvat-                   overeenkomstig de bepalingen en voorwaarden in bij-
ting door ter rechtvaardiging te verwijzen naar de omzet van                   lage 50;
de gehele groep, hoewel de afschrikkingsfactor rationeel geen
verband houdt met of noodzakelijk is voor daadwerkelijke
afschrikking.                                                            —     de in de brief van de Commissie van 23 juli 2001 vervatte
                                                                               beschikking nietig te verklaren voorzover daarin wordt
                                                                               gesteld dat de Commissie de geldboete zal innen na
Verder stelt verzoekster dat de Commissie blijk heeft gegeven                  afloop van de daarin gestelde betalingstermijn, tenzij
van een verkeerde rechtsopvatting door het basisbedrag van                     UCAR niet enkel beroep heeft ingesteld tot nietigverkla-
de geldboete te baseren op het marktaandeel op wereldschaal                    ring van de beschikking van 18 juli 2001, maar ook
in plaats van op de omzet in de EER, en tegelijkertijd geen                    voldoet aan de twee voorwaarden in de brief; subsidiair,
rekening te houden met de geldboeten die elders waren                          die bepalingen te wijzigen overeenkomstig de bepalingen
opgelegd. Ten slotte heeft de Commissie het discriminatiever-                  en voorwaarden in bijlage 50;
bod en het evenredigheidsbeginsel geschonden door de aan
UCAR International Inc. opgelegde geldboete te verlagen met
15,2 %, zonder dat zij verzoeksters geldboete dienovereenkom-            —     de in de brief van de Commissie van 9 augustus 2001
stig heeft verlaagd.                                                           vervatte beschikking nietig te verklaren voorzover de
                                                                               Commissie daarin alle voorstellen heeft afgewezen die
                                                                               niet neerkomen op betaling van de gehele geldboete,
                                                                               betaling van rente, en/of stellen van een bankgarantie
                                                                               voor de betaling van de geldboete plus rente, en met
                                                                               name een pand op het vermogen van UCAR heeft
                                                                               afgewezen; subsidiair, die bepalingen te wijzigen overeen-
                                                                               komstig de bepalingen en voorwaarden in bijlage 50;
Beroep, op 6 oktober 2001 ingesteld door UCAR Inter-
national Inc. tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                             schappen
                         (Zaak T-246/01)
                          (2002/C 17/28)                                 Middelen en voornaamste argumenten
                         (Procestaal: Engels)
                                                                         Bij beschikking van 18 juli 2001 heeft de Europese Commissie
                                                                         vastgesteld dat acht ondernemingen artikel 81, lid 1, EG en
                                                                         artikel 53, lid 1, EER-Overeenkomst hebben geschonden door
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                deel te nemen aan een geheel van overeenkomsten en onderling
schappen is op 6 oktober 2001 beroep ingesteld tegen                     afgestemde feitelijke gedragingen in de sector grafietelektroden.
 ---pagebreak--- 19.1.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 17/17
Verzoekster werd een geldboete van 50,4 miljoen euro opge-            kers, haar betalingscapaciteit en het gevolg voor de mededin-
legd; de betalingsvoorwaarden werden bepaald in artikel 4 van         ging op de markt van grafietelektroden indien verzoekster tot
de beschikking. Met betrekking tot die inbreuk zijn aan               faillissement werd gedwongen.
verzoekster ook geldboeten en sancties opgelegd in andere
staten.
                                                                      (1) Mededeling van de Commissie van 18 juli 1996 betreffende het
                                                                          niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende
                                                                          mededingingsregelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).
De beschikking is aan verzoekster betekend bij brief van het
met de mededinging belaste lid van de Commissie van 23 juli
2001, waarin ook andere aangelegenheden waren vermeld
betreffende de betaling, waaronder verklaringen inzake de
mogelijke inning van de geldboete ingeval van niet-betaling.
                                                                      Beroep, op 26 september 2001 ingesteld door eCopy Inc.
Verzoekster stelt dat deze brief een afzonderlijke beschikking
                                                                      tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
is, waartegen zij opkomt.
                                                                                markt
                                                                                (Zaak T-247/01)
                                                                                (2002/C 17/29)
Verzoekster diende bij de Commissie opmerkingen in over de
betalingsvoorwaarden. De Commissie antwoordde bij brief
van 9 augustus 2001, die volgens verzoekster een derde                                          (Procestaal: Engels)
beschikking is, waarvan zij nietigverklaring vordert.
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen is op 26 september 2001 beroep ingesteld tegen het
                                                                      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt door eCopy
Verzoekster betwist niet de vaststelling in de eerste beschikking     Inc., vertegenwoordigd door B.C. Read, raadsman, Londen
dat zij inbreuk heeft gemaakt op de communautaire mededin-            (Verenigd Koninkrijk).
gingsregels, noch dat daarvoor een geldboete moet worden
opgelegd. Zij betwist evenwel het hiervoor genoemde bedrag
van de geldboete. Zij stelt dat de geldboete meer had moeten          Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
worden verlaagd wegens haar medewerking met de Commissie
overeenkomstig de mildheidsmededeling (1), en dat het bedrag          —      de beslissing van de kamer van beroep van 13 juli 2001
van de geldboete onrechtmatig hoog is gelet op de zwaarte en                 te vernietigen;
de duur van de inbreuk en op verzwarende en verzachtende
omstandigheden en andere algemene factoren. De Commissie              —      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te
heeft ook een aantal wezenlijke vormvoorschriften geschonden                 gelasten, inschrijving van de gemeenschapsmerkaanvraag
nu zij de rol van de vroegere eigenaars van verzoekster in het               met nr. 1718667 toe te staan, en subsidiair de aanvraag-
kartel niet naar behoren heeft onderzocht en beoordeeld.                     procedure verder te zetten overeenkomstig het arrest van
                                                                             het Gerecht;
                                                                      —      het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te
                                                                             verwijzen in de kosten van eCopy Inc.
Verder betwist verzoekster de betalingsvoorwaarden en
-modaliteiten, en stelt dat artikel 4 van de beschikking van
18 juli 2001 en de gestelde derde beschikking van 9 augustus          Middelen en voornaamste argumenten
2001 nietig zijn wegens ontoereikende motivering. Verzoek-
ster betwist het standpunt van de Commissie dat zij de
geldboete zal afdwingen, zelfs indien beroep is ingesteld bij         Aanvrager van het ge-            eCopy Inc.
het Gerecht, tenzij een bankgarantie wordt gesteld voor het           meenschapsmerk:
bedrag van de geldboete plus rente. De Commissie heeft
gedwaald toen zij als zekerheid voor de betaling van de               Betrokken          gemeen-       woordmerk ECOPY voor bepaal-
geldboete een pand op vermogensbestanddelen van de onder-             schapsmerk:                      de waren van klasse 9
neming weigerde en toen zij weigerde een betalingsregeling
die geen bankgarantie bevatte te aanvaarden of zelfs maar te          Beslissing onderzoeker:          afwijzing van de aanvraag
overwegen. Ten slotte heeft de Commissie ten onrechte
geweigerd rekening te houden met de beperkingen die verzoek-          Beslissing kamer van be-         verwerping van het beroep
ster worden opgelegd door haar belangrijkste kredietverstrek-         roep:


title: Arrest van het Hof van 10 juli 2003 in zaak C-472/00 P: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Fresh Marine Company A/S ("Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelĳkheid van de Gemeenschap — Voorlopige antidumpingrechten en compenserende rechten op de invoer van gekweekte zalm uit Noorwegen")

text:
23.8.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                C 200/3
(EOGFL), afdeling „Garantie” (PB L 180, blz. 49), voorzover zij             2)     Verwijst het Koninkrijk België in de kosten.
een financiële correctie bevat op de door het Koninkrijk Spanje
in het kader van de compenserende steun aan bananenprodu-
centen voor de verkoopseizoenen 1995 en 1996 gedeclareerde                  (1) PB C 45 van 10.2.2001.
uitgaven, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
D. A. O. Edward, waarnemend voor de president van de Vijfde
kamer, A. La Pergola, P. Jann, S. von Bahr (rapporteur) en
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 19 juni 2003 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep in zijn geheel.                                                        ARREST VAN HET HOF
2)    Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                                van 10 juli 2003
(1) PB C 335 van 25.11.2000.
                                                                            in zaak C-472/00 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Fresh Marine Company A/S (1)
                                                                            („Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid
                                                                            van de Gemeenschap — Voorlopige antidumpingrechten en
                                                                            compenserende rechten op de invoer van gekweekte zalm uit
                                                                                Noorwegen”)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (2003/C 200/05)
                             (Vijfde kamer)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                           van 3 juli 2003
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
in zaak C-457/00: Koninkrijk België tegen Commissie van                                              prudentie van het Hof)
                de Europese Gemeenschappen (1)
(„Staatssteun — Steun ten gunste van Belgische groep                        In zaak C-472/00 P, Commissie van de Europese Gemeen-
         Verlipack — Sector van verpakkingsholglas”)                        schappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en S. Meany, bijgestaan
                                                                            door N. Khan, barrister), betreffende hogere voorziening tegen
                                                                            het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                           (2003/C 200/04)                                  Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van 24 oktober
                                                                            2000, Fresh Marine/Commissie (T-178/98, Jurispr. blz. II-3331),
                            (Procestaal: Frans)                             strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere partij bij de
                                                                            procedure: Fresh Marine Company A/S, gevestigd te Trondheim
                                                                            (Noorwegen) (advocaten: J.-F. Bellis en B. Servais), heeft het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
                        prudentie van het Hof)                              J.-P. Puissochet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans, kamer-
                                                                            presidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
                                                                            V. Skouris, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur) en
                                                                            A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
In zaak C-457/00, Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx,                L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 10 juli 2003 een arrest
bijgestaan door J.-M. De Backer, G. Vandersanden en L. Levi,                gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
advocaten) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigde: G. Rozet), betreffende een beroep, strekkende tot
nietigverklaring van beschikking 2001/856/EG van de                         1)     Verwerpt de principale en de incidentele hogere voorziening.
Commissie van 4 oktober 2000 betreffende staatssteun ten
gunste van Verlipack — België (PB 2001, L 320, blz. 28), heeft              2)     Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
het Hof         (Vijfde      kamer),      samengesteld    als    volgt:            kosten van de principale hogere voorziening.
C. W. A. Timmermans, president van de Vierde kamer, waar-
nemend voor de president van de Vijfde kamer,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann en S. von Bahr                      3)     Verwijst Fresh Marine A/S in de kosten van de incidentele
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:                 hogere voorziening.
H. von Holstein, adjunct-griffier, op 3 juli 2003 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            (1) PB C 61 van 24.2.2001.
1)    Verwerpt het beroep.


title: Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-159/95)

text:
Nr . C 208/4            NL                       Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 8 . 95
Middelen en voornaamste argumenten                                                  teerder die zich door normale economische beginse
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als                             len laat leiden. De geraamde kosten van een faillis
                                                                                sement ( leningen van de vennoten , afbraak van
deze ingeroepen tegen Verordening ( EG ) nr . 2791 /94 in
zaak C-9/95 ( 2 ).                                                                  installaties , reiniging van de grond ) zijn duidelijk
                                                                                hoger dan de kosten van terugtrekking met dekking
(') PB nr . L 51 van 8 . 3 . 1995 , blz . 8 .                                       van het verlies . Ook het aspect van imagoverzorging
( 2 ) PB nr . C 54 van 10 . 3 . 1995 , blz . 9 .                                    moet volgens het rendementscriterium in ruime zin
                                                                                worden getoetst. Overigens moet bij vergelijking met
                                                                                het theoretische gedrag van een particuliere inves
Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Bondsrepubliek                                teerder ook rekening worden gehouden met de
Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschap                              situatie in de afzonderlijke Lid-Staten; de bijzondere
                                   pen
                                                                                sociale, juridische en economische omstandigheden
                                                                                van de Bondsrepubliek Duitsland, zoals de in het
                          ( Zaak C-158/95 )                                         Grundgesetz verankerde sociale verplichtingen be
                             ( 95/C 208/08 )                                        treffende de eigendom, mogen niet buiten beschou
                                                                                wing worden gelaten .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 22 mei 1995 beroep ingesteld tegen Commissie van de                          — Bij de betaling van 20 miljoen DM aan Lech
Europese Gemeenschappen door Bondsrepubliek Duits                                  Stahlwerke GmbH wordt risicodragend kapitaal
land, vertegenwoordigd door Dr . E. Roder, Ministerialrat                           ingebracht volgens de in een markteconomie gebrui
bij het Bondsministerie voor Economische Zaken, te                                  kelijke investeringspraktijk .
Bonn .
                                                                                — Het bedrag van 56 miljoen DM voor bepaalde kosten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                                    werd gedekt door de toestemming van de overgangs
 1 . nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van                        oplossing door de Commissie in augustus 1988/juni
       4 april 1995 inzake een voorgenomen steunmaatregel                            1989 . Basis voor deze oplossing was de aan de
       van de deelstaat Beieren betreffende de EGKS-staalon                        Commissie bekende kaderovereenkomst ( Frame
       dernemingen Neue Maxhütte Stahlwerke GmbH, Sulz                             work Agreement ) van 1987 met de daarin vervatte
       bach-Rosenberg, en Lech-Stahlwerke GmbH, Meitin                             toezegging van de overdracht van de activa zonder de
       gen-Herbertshofen ( COM(95 ) 814 def.);                                      lasten van het verleden („ Altlasten "). De Commissie
                                                                                maakt misbruik van haar bevoegdheid, wanneer zij
2 . verweerster te verwijzen in de kosten.                                          thans stelt dat dit subsidies zijn die niet kunnen
Middelen en voornaamste argumenten                                                  worden goedgekeurd .
— Ontoereikende motivering ( artikel 15 , lid 1 , van het                   — Schending van het evenredigheidsbeginsel : de betrokken
       EGKS-Verdrag ): de Regering van Beieren heeft herhaal                   financiële maatregelen hebben slechts minimale gevol
       delijk verklaard, dat het bij de voorgenomen betaling ten                gen op de gemeenschappelijke staalmarkt. Het aandeel
       behoeve van een evenredige dekking van verliezen een                     van de onderneming uit de totale ijzer- en staalproduktie
       prestatie van een vennoot betreft, die vrijwillig eigen                  in de EGKS bedroeg in 1993 0,2% . Het produkten
       kapitaal ( ter verhoging van de kapitaalreserve met het                  gamma van de onderneming heeft nagenoeg geen
       oog op een verrekening met gecumuleerde verliezen )                      bovenregionale betekenis .
       inbrengt. De Commissie weigert om aangevoerde voor
       beelden als een redelijk bewijs aan te merken voor het
       feit dat de overneming van verliezen om redenen,
       verband houdende met het imago, in overeenstemming
       is met het gedrag van een normaal investeerder in een                Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de
       markteconomie . Daarbij baseert zij zich op niet rele                 Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
       vante feitelijke vooronderstellingen en geeft zij een                                         ( Zaak C-l 59/95 )
       onjuiste beoordeling van de feiten .
                                                                                ( 95/C 208/09 )
— Schending van het recht om te worden gehoord : de
       Commissie heeft de betrokkenen niet gehoord omtrent                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       hun voornemen om de inbreng van de deelstaat Beieren                 op 22 mei 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
       als „ steun a fonds perdu " te behandelen; in haar                   door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
       mededeling 94/C 377/03 had zij vastgesteld , dat de                  genwoordigd door M. Kontou Durande, lid van haar
       Regering van de deelstaat Beieren voornemens was om                  juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
       met het oog op de privatisering van de deelneming van de             burg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Batiment
       deelstaat het kapitaal van de onderneming aan te vullen              Wagner, Kirchberg.
       met een inbreng die een gedeelte van de verliezen
       dekte .                                                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 — Schending van artikel 4, onder c ) van het EGKS                         — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
       Verdrag:                                                                 binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
       — De kapitaalinbreng van 125,7 miljoen DM ter                            telijke maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om
           dekking van verlies is vanuit rendementsoogpunt in                   te voldoen aan Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van
           overeenstemming met het optreden van een inves                      7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informa
 ---pagebreak--- 12 . 8 . 95         [ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 208/5
    tie ( ), althans door die maatregelen niet aan de Com              en de getroffen wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege
    missie te hebben medegedeeld, de krachtens het Verdrag              len onverwijld aan de Commissie meedelen .
    en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
    nagekomen;                                                          Aangezien de Helleense Republiek tot op heden niets heeft
                                                                        medegedeeld omtrent de vaststelling van die maatregelen,
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                    niettegenstaande de aanmaningsbrief van 9 augustus 1993
                                                                        en het met redenen omklede advies van 7 juni 1994, vordert
                                                                        de Commissie thans vaststelling, dat de Helleense Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                      de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
                                                                        krachtens de artikelen 189 , derde alinea , en 5 , eerste alinea ,
Volgens artikel 9 van Richtlijn 90/313/EEG moesten de                   van het Verdrag en de bepalingen van de richlijn .
Lid-Staten uiterlijk op 31 december 1992 aan de richtlijn
voldoen en de getroffen wettelijke en bestuursrechtelijke               (') PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
maatregelen onverwijld aan de Commissie meedelen .
Aangezien de Helleense Republiek tot op heden niets heeft
medegedeeld omtrent de vaststelling van die maatregelen,
niettegenstaande de aanmaningsbrief van 12 maart 1993 en
het met redenen omklede advies van 1 9 j uli 1 994, vordert de          Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de
Commissie thans vaststelling, dat de Helleense Republiek de                Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                                             ( Zaak C-161/95 )
krachtens de artikelen 189, derde alinea, en 5 , eerste alinea ,
                                                                                ( 95/C 208/ 11
van het Verdrag en de bepalingen van de richtlijn .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(!) PB nr . L 158 van 23 . 6 . 1990 , blz . 56 .
                                                                        op 22 mei 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                        genwoordigd door M. Kontou Durande, lid van haar
                                                                        juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                        burg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Batiment
                                                                        Wagner, Kirchberg .
Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                       ( Zaak C-160/95 )                                — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                          ( 95/C 208/10 )                                    binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
                                                                             telijke maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om
                                                                             te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de Raad van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   21 maart 1991 inzake de behandeling van stedelijk
op 22 mei 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek                    afvalwater ('), en door die maatregelen niet aan de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                        Commissie te hebben medegedeeld , de krachtens het
genwoordigd door M. Kontou Durande, lid van haar                             Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                      gen niet is nagekomen;
burg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Batiment
Wagner, Kirchberg.                                                      — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                 Volgens artikel 19 van Richtlijn 91 /271/EEG moesten de
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech           Lid-Staten uiterlijk op 30 juni 1993 aan de richtlijn voldoen
     telijke maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om           en de getroffen wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege
     te voldoen aan Richtlijn 91 /156/EEG van de Raad van                len onverwijld aan de Commissie meedelen .
     18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG
     betreffende afvalstoffen ('), en door die maatregelen niet          Aangezien de Helleense Republiek tot op heden niets heeft
     aan de Commissie te hebben medegedeeld , de krachtens               medegedeeld omtrent de vaststelling van die maatregelen
     het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplich            niettegenstaande de aanmaningsbrief van 9 augustus 1993
                                                                         en het met redenen omklede advies van 25 mei 1 994, vordert
     tingen niet is nagekomen;
                                                                         de Commissie thans vaststelling, dat de Helleense Republiek
                                                                         de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                     krachtens de artikelen 189 , derde alinea, en 5 , eerste alinea ,
                                                                         van het Verdrag en de bepalingen van de richtlijn .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (') PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 .
Volgens artikel 2 van Richtlijn 91 /156/EEG moesten de
Lid-Staten uiterlijk op 1 april 1993 aan de richtlijn voldoen


title: Zaak C-516/99: Verzoek van de Berufungssenat V van de Finanzlandesdirektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland van 2 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen W. Schmid en Finanzamt für den 9., 18. und 19. Bezirk in Wien

text:
18.3.2000               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 79/15
     Ook als er nog geen definitieve wetenschappelijke duide-              van het Salzburger Grundverkehrgesetz 1997 in de versie LGBl
     lijkheid is, is het onrechtmatig, dat de Commissie aan                nr. 11/1999, krachtens welke hij die in het Bundesland
     maatregelen van een lidstaat hogere eisen stelt dan aan               Salzburg een perceel bouwgrond wenst te verwerven, daartoe
     zichzelf. Hoe dan ook moet in een algemeen onzekere                   een kennisgevings- en goedkeuringsprocedure moet volgen,
     situatie, waarin volgens de Commissie nog geen definitieve            waardoor in casu een door het gemeenschapsrecht gegaran-
     uitspraken kunnen worden gedaan over de gevaarlijkheid,               deerde fundamentele vrijheid van de rechtsverkrijger is
     en waarin de aanpassingsrichtlijn zelf in een spoedig                 geschonden?
     heronderzoek voorziet, de lidstaat een discretionaire
     bevoegdheid hebben om de noodzaak van verder gaande
     nationale preventiemaatregelen te beoordelen. Dat is juist
     de betekenis van het soevereiniteitsvoorbehoud in artikel
     100 A, lid 4, EG-Verdrag, dat ook voor artikel 95, lid 5,
     EG moet gelden.
(1) Beschikking van de Commissie van 26 oktober 1999 betreffende           Verzoek van de Berufungssenat V van de Finanzlandesdi-
    de door Duitsland meegedeelde nationale bepalingen inzake              rektion für Wien, Niederösterreich und Burgenland van
    minerale vezels die afwijken van richtlijn 97/69/EG tot drieëntwin-    2 december 1999 om een prejudiciële beslissing in het
    tigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn     geding tussen W. Schmid en Finanzamt für den 9., 18. und
    67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de                                       19. Bezirk in Wien
    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de
    verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen.
                                                                                (Zaak C-516/99)
                                                                                (2000/C 79/28)
                                                                           De Berufungssenat V van de Finanzlandesdirektion für Wien,
                                                                           Niederösterreich und Burgenland heeft bij beschikking van
                                                                           2 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat van het                        Justitie op 30 december 1999, in het geding tussen W. Schmid
Land Salzburg van 22 december 1999 om een prejudiciële                     en Finanzamt für den 9., 18. und 19. Bezirk in Wien, het Hof
beslissing in een reeks gedingen in hoger beroep met als                   van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
partijen 1) H. Reisch en 28 anderen; 2) de burgemeester                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
van de Landeshaupstadt Salzburg; 3) de Grundverkehrs-
aufbetragte van het Land Salzburg, en 4) de Grundver-                      1) Staat artikel 73 B, lid 1, juncto artikel 73 D, lid 1, sub a en
        kehrslandeskommission van het Land Salzburg                            b, en lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, juncto
                                                                               artikel 58, lid 1 sub a en b, en lid 3, EG) in de weg aan een
                                                                               regeling als neergelegd in § 97 EStG 1988; BGBl 1988/400,
             (Zaken C-515/99, C-519 tot C-540/99)                              in de versie BGBl 1996/797 (gebaseerd op § 1, lid 1, 1,
                                                                               sub c, Endbesteuerungsgesetz BGBl 1993/11), krachtens
                           (2000/C 79/27)                                      welke de bevrijdende belasting van dividenden, renten en
                                                                               andere inkomsten uit buitenlandse aandelen uitgesloten
                                                                               is, met als gevolg dat voor binnenlandse aandelen een
De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg                          belastingtarief van 25 % geldt, terwijl dat voor buitenlandse
heeft bij beschikkingen van 22 december 1999, ingekomen ter                    aandelen tot 50 % kan oplopen?
griffie van het Hof van Justitie op 30 december 1999, in een
reeks gedingen in hoger beroep met als partijen 1) H. Reisch               2) Staat artikel 73 B, lid 1, juncto artikel 73 D, lid 1, sub a en
en 28 anderen; 2) de burgemeester van de Landeshaupstadt                       b, en lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 56, lid 1, juncto
Salzburg; 3) de Grundverkehrsaufbetragte van het Land Salz-                    artikel 58, lid 1, sub a en b, en lid 3, EG) inkomsten uit
burg, en 4) de Grundverkehrslandeskommission van het Land                      kapitaal, in de weg aan een regeling als neergelegd in § 37,
Salzburg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                    leden 1 en 4, EStG 1988; BGBl 1988/400, krachtens welke
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol-                     alle soorten winstaandelen uit deelneming in binnenlandse
gende vraag:                                                                   kapitaalvennootschappen in de vorm van vennootschaps-
                                                                               aandelen onderworpen zijn aan een belastingstarief dat is
                                                                               gereduceerd tot de helft van het op het totale inkomen
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden                          toegepaste gemiddelde belastingtarief, terwijl op dergelijke
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van                       winstaandelen uit deelneming in kapitaalvennootschappen
                                                                               met zetel en commerciële leiding in een andere lidstaat van
— (in de zaken C-519/99 tot en met C-526/99:) §§ 12 tot en                     de Europese Gemeenschappen of in een derde land een
     met 14, en                                                                dergelijke belastingvermindering niet wordt toegepast?
— (in de zaak C-515/99 en in de zaken C-257/99 tot en met
     C-540/99:) §§ 12, 36 en 43


title: Zaak C-313/02: Verzoek van het Oberster Gerichtshof van 8 augustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Nicole Wippel en Peek & Cloppenburg GmbH & Co KG

text:
23.11.2002               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 289/9
Verzoek van het Oberste Gerichtshof van 23 juli 2002                            wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Peter                       het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke
Haackert en Pensionsversicherungsanstalt der An-                                en vrouwelijke werknemers (PB L 45, blz. 19; hierna:
                             gestellten                                         „richtlijn 75/117/EEG”), clausule 2 van de door de
                                                                                Unice, CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst
                                                                                inzake deeltijdarbeid, die bij richtlijn 97/81/EG van
                          (Zaak C-303/02)                                       de Raad is omgezet (hierna: „kaderovereenkomst
                                                                                inzake deeltijdarbeid”), en punt 9 van het Gemeen-
                                                                                schapshandvest van de sociale grondrechten van
                          (2002/C 289/14)                                       werknemers van 9 december 1989, wat het begrip
                                                                                werknemer betreft, aldus worden uitgelegd dat ook
                                                                                personen — zoals, in het onderhavige geval, ver-
                                                                                zoekster — die in een gedetailleerde kaderovereen-
Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van 23 juli                       komst betreffende hun dienstbetrekking afspraken
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                         opnemen inzake beloning, voorwaarden voor op-
26 augustus 2002, in het geding tussen Peter Haackert en                        zegging, enz., maar ook bepalen dat de duur en het
Pensionsversicherungsanstalt der Angestellten, het Hof van                      rooster van de arbeidstijd van de hoeveelheid werk
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                         afhangen en in het concrete geval slechts in onder-
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                               ling overleg tussen de partijen worden vastgesteld,
                                                                                doorlopend bescherming genieten?
„Moet de uitzondering in artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn
79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 (1) betreffende                 b)    Beantwoordt een situatie waarin een tewerkstelling
de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke                  van ongeveer drie dagen per week en twee zater-
behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van                             dagen per maand vrijblijvend in het vooruitzicht
de sociale zekerheid, aldus worden uitgelegd dat deze van                       wordt gesteld, aan het „begrip werknemer” als
toepassing is op een uitkering als het vervroegde ouderdoms-                    bedoeld in vraag 1a?
pensioen bij werkloosheid, waarvoor in het nationale recht
een voor mannen en vrouwen verschillende pensioenleeftijd
werd vastgesteld?”                                                        c)    Beantwoordt een situatie waarin daadwerkelijk on-
                                                                                geveer drie dagen per week en twee zaterdagen per
                                                                                maand wordt gewerkt, aan het „begrip werknemer”
( 1) PB 1979, L 6, blz. 24.                                                     als bedoeld in vraag 1a?
                                                                          d)    Is het Gemeenschapshandvest van de sociale grond-
                                                                                rechten van werknemers van 9 december 1989
                                                                                althans in zoverre verbindend, dat andere bepalingen
                                                                                van gemeenschapsrecht met inachtneming van dit
                                                                                handvest moeten worden uitgelegd?
Verzoek van het Oberster Gerichtshof van 8 augustus
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen             2.   Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/
  Nicole Wippel en Peek & Cloppenburg GmbH & Co KG                        EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG (PB L 39 van
                                                                          14 februari 1976, blz. 40; hierna: „richtlijn 76/207/
                                                                          EEG”) en clausule 4 van de kaderovereenkomst inzake
                          (Zaak C-313/02)                                 deeltijdarbeid aldus worden uitgelegd dat sprake is van
                                                                          een ongelijke behandeling die niet objectief gerechtvaar-
                                                                          digd is,
                          (2002/C 289/15)
                                                                          wanneer voor voltijdwerkers (ongeveer 60 % mannen en
                                                                          40 % vrouwen) bij wet of bij CAO vastgestelde bepalingen
Het Oberster Gerichtshof heeft bij beschikking van 8 augustus             betreffende de duur en, tot op zekere hoogte, het rooster
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                   van de arbeidstijd gelden, waarvan deze werknemers ook
5 september 2002, in het geding tussen Nicole Wippel en Peek              zonder contractuele afspraak de naleving kunnen eisen,
& Cloppenburg GmbH & Co KG, het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vragen:                                     terwijl dergelijke bepalingen ontbreken voor deeltijdwer-
                                                                          kers, die overwegend van het vrouwelijke geslacht zijn
1.     a)  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn                 (ongeveer 90 % vrouwen en 10 % mannen), indien de
           75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975                    partijen hieromtrent geen — bij wet voorgeschreven —
           betreffende het nader tot elkaar brengen van de                contractuele afspraak maken?
 ---pagebreak--- C 289/10             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     23.11.2002
3.  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/                             gens de overeenkomst een arbeidsrooster mo-
    EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG en clausule 4 van                          gelijk was (potentiële arbeidstijd), en wel wan-
    de kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid aldus worden                            neer de termijn voor de aankondiging
    uitgelegd dat sprake is van een ongelijke behandeling die
    niet objectief gerechtvaardigd is, wanneer een werkgever                           a.    14 dagen bedraagt, of
    ten aanzien van deeltijdwerkers, bij wie ervan moet
    worden uitgegaan dat zij overwegend van het vrouwelijke                            b.    korter is dan wat als redelijk moet worden
    geslacht zijn (ongeveer 90 % vrouwen en 10 % mannen),                                    beschouwd?
    elke afspraak over rooster en duur van de arbeidstijd
    uitdrukkelijk uitsluit, terwijl voor voltijdwerkers, bij wie
    ervan moet worden uitgegaan dat zij niet even overwe-
    gend van het vrouwelijke geslacht zijn, de duur en, tot op
    zekere hoogte, de verdeling van de arbeidstijd reeds bij
    wet of CAO zijn vastgesteld?                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 4 juli 2002 om een
                                                                      prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
                                                                                Rendsburg en Detlev Harbs
4.  Moeten artikel 141 EG, artikel 1 van richtlijn 75/117/
    EEG, artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG en clausules 1,                                    (Zaak C-321/02)
    sub b (vergemakkelijking van de ontwikkeling van deel-
    tijdarbeid) en 4 van de kaderovereenkomst inzake deel-                                     (2002/C 289/16)
    tijdarbeid aldus worden uitgelegd dat het, ter compensatie
    van een ongelijke behandeling die niet objectief gerecht-
    vaardigd is, noodzakelijk en geoorloofd is
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 4 juli 2002,
                                                                      ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 13 september
    A.    voor de omvang van de arbeidstijd uit te gaan van           2002, in het geding tussen Finanzamt Rendsburg en Detlev
          een bepaalde tijdsduur en, zo ja, van                       Harbs, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                      vraag:
          1.   de normale arbeidstijd, of
                                                                      Mag de eigenaar van een landbouwbedrijf,
          2.   de langste feitelijke wekelijkse arbeidstijd, voor-    —     die een deel van zijn bedrijf (de volledige melkveehouderij)
               zover de werkgever niet aantoont dat deze een                afstoot en de daarvoor noodzakelijke bedrijfsgoederen
               gevolg was van een toen bestaande buiten-                    aan een andere landbouwer verpacht,
               gewone, hogere werkdruk, of
                                                                      —     en die ook nadien in niet onbelangrijke mate als landbou-
                                                                            wer werkzaam blijft,
          3.   de werkdruk die bestond toen de arbeidsover-
               eenkomst werd gesloten, of                             de omzet uit de verpachting, evenals zijn andere omzet,
                                                                      overeenkomstig de forfaitaire regeling voor landbouwpro-
                                                                      ducenten (artikel 25 van richtlijn 77/388/EEG) behandelen
          4.   de gemiddelde wekelijkse arbeidstijd, en               of dient de omzet uit de verpachting te worden belast
                                                                      overeenkomstig de algemene voorschriften?
    B.    voor het rooster van de arbeidstijd ter compensatie
          van de als gevolg van de flexibiliteit veroorzaakte
          hogere belasting voor de werknemer en het hieruit
          voor de werkgever voortvloeiende voordeel, aan de
          werknemer toe te kennen:                                    Verzoek van het Sozialgericht Augsburg van 7 maart
                                                                      2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      Eva-Maria Weller en Deutsche Angestellten-Krankenkasse
          1.   een in het concrete geval te bepalen „passende”
               toeslag op het uurloon, of
                                                                                (Zaak C-322/02)
          2.   een minimumtoeslag die toekomt aan voltijd-                                     (2002/C 289/17)
               werkers die meer uren dan de normale arbeids-
               tijd (8 uren per dag of 40 uren per week)
               werken, of                                             Het Sozialgericht Augsburg heeft bij beschikking van 7 maart
                                                                      2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      16 september 2002, in het geding tussen Eva-Maria Weller en
          3.   onafhankelijk van de werkelijk gepresteerde            Deutsche Angestellten-Krankenkasse, het Hof van Justitie van
               arbeidstijd een vergoeding voor de niet als            de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
               arbeidstijd beloonde tijd gedurende welke vol-         beslissing over de navolgende vragen: