title: Zaak T-194/12: Beroep ingesteld op 30 april 2012 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Bauer Consumer Media (GOLF WORLD)

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/8

         Beroep ingesteld op 30 april 2012 — Advance Magazine Publishers/BHIM — Bauer Consumer Media (GOLF WORLD)
   (Zaak T-194/12)
   2012/C 209/13
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Advance Magazine Publishers, Inc. (New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: R. Hacon, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Bauer Consumer Media Ltd (Peterborough, Verenigd Koninkrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 februari 2012 in zaak R 239/2011-1 vernietigen;

               —

               de betreffende aanvraag afwijzen voor alle waren en diensten waarvoor de aanvraag werd gepubliceerd voor mogelijke oppositie;

               —

               subsidiair, het bewijs van gebruik toereikend achten en de oppositie terugwijzen naar de oppositieafdeling voor een beslissing over het conflict tussen de betrokken merken; en

               —

               de kosten van de oppositieprocedure, van de procedure voor de kamer van beroep en van het onderhavige beroep, alsmede de beroepstaksen aan opposante vergoeden.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „GOLF WORLD” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38 en 41 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7070147

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Benelux-merkinschrijving nr. 465586 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Deense merkinschrijving nr. 541/1991 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Franse merkinschrijving nr. 1551025 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Griekse merkinschrijving nr. 96430 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Italiaanse merkinschrijving nr. 575282 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Spaanse merkinschrijving nr. 1308477 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Zweedse merkinschrijving nr. 229611 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Portugese merkinschrijving nr. 259282 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16; Ierse merkinschrijving nr. 113474 voor het woordmerk „GOLF WORLD” voor waren van klasse 16

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42 van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Hogere voorziening, op 18 februari 1997 ingesteld door Kruidvat BVBA tegen het arrest, op 12 december 1996 in zaak T-87/92 tussen enerzijds Kruidvat BVBA en anderzijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door Parfums Givenchy SA, Comité de liaison des syndicats européens de l'industrie de la parfumerie et des cosmétiques, en door Fédération européenne des parfumeurs détaillants, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-70/97 P)

text:
Nr. C 131 /4           NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    26 . 4 . 97
ambtenaar in dienst van haar juridische dienst in het kader            Middelen en voornaamste argumenten
van de uitwisseling met nationale ambtenaren, als gemach
tigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat te Vicenza,             Het beroep, ingesteld krachtens een arbitragebeding, strekt
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                    tot terugvordering van financiële steun die verzoekster aan
van C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                     verweerster had toegekend voor de verwezenlijking van
                                                                       een systeem voor de inzameling en recycling van vaste af
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                      valstoffen in een particuliere onderneming. De Commissie
                                                                       heeft besloten de overeenkomst, naar Italiaans recht, op te
— Cascina Laura en Gariboldi hoofdelijk te veroordelen                 zeggen" wegens niet-uitvoering door verweerster.
     tot terugbetaling van 479 134 ecu, vermeerderd met
     interessen vanaf de dag van uitkering van voornoemd
     bedrag, te weten maandelijks 1 742 ecu vanaf 31 juli
     1990 en 2 464 ecu vanaf 20 april 1991 , tezamen 4 206
     ecu vanaf 20 april 1991 , tot de datum van terugbeta
                                                                       Hogere voorziening, op 18 februari 1997 ingesteld door
     ling;
                                                                       Kruidvat BVBA tegen het arrest, op 12 december 1996 in
                                                                       zaak T-87/92 tussen enerzijds Kruidvat BVBA en ander
— Cascina Laura en Gariboldi hoofdelijk te veroordelen
                                                                       zijds Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder
     tot vergoeding aan de Commissie van 100 000 ecu of                steund door Parfums Givenchy SA, Comité de liaison des
     een andere billijk te achten vergoeding;                          syndicats européens de l'industrie de la parfumerie et des
                                                                       cosmétiques, en door Fédération européenne des parfu
— Cascina Laura en Gariboldi hoofdelijk in de kosten te                meurs détaillants, gewezen door het Gerecht van eerste
     verwijzen.                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak C-70/97 P)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                ( 97/C 131 /09 )
Het beroep, ingesteld krachtens een arbitragebeding, strekt
tot terugvordering van financiële steun die verzoekster aan            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
verweersters heeft toegekend met het oog op de verwezen               is op 18 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door
lijking van een project voor elektrische en warmtecogene              Kruidvat BVBA, vertegenwoordigd door O. W. Brouwer,
ratie van de uit residuen van de rijstproductie ( rijststro )          advocaat te Amsterdam, en F. P. Louis en P. Wytinck, ad
verkregen biomassa. De Commissie heeft besloten de over               vocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem
eenkomst, naar Italiaans recht, op te zeggen omdat ver                burg ten kantore van M. Loesch, 11 , rue Goethe, tegen
weersters deze niet uitvoeren .                                        het arrest, op 12 december 1996 in zaak T-87/92 tussen
                                                                       enerzijds Kruidvat BVBA en anderzijds Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen, ondersteund door Parfums Gi
                                                                       venchy SA, Comité de liaison des syndicats européens de
                                                                        l'industrie de la parfumerie et des cosmétiques, en door Fé
                                                                       dération européenne des parfumeurs détaillants, gewezen
Beroep, op 18 februari 1997 ingesteld door Commissie                    door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
van de Europese Gemeenschappen tegen SNUA Sri ( Servizi                meenschappen.
                   Netezza Urbana ed Affini )
                         ( Zaak C-69/97)                               Appellante concludeert dat het den Hove behage:
                           ( 97/C 131 /08 )                            — het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 de
                                                                             cember 1996 in zaak T-87/92 te vernietigen en, zo mo
 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     gelijk, zelf het door Kruidvat BVBA bij het Gerecht
 is op 18 februari 1997 beroep ingesteld tegen SNUA Sri                      van eerste aanleg ingediende verzoek tot vernietiging
                                                                             ontvankelijk te verklaren; en
 door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 genwoordigd door P. Stancanelli en J.-F. Pasquier, leden               — de Commissie te veroordelen in de kosten van deze
 van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie ge                 procedure.
 kozen hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez
 de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                  Middelen en voornaamste argumenten
 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       — Schending van artikel 173 , lid 4, van het EG-Verdrag:
                                                                             — door een onjuiste interpretatie en een verkeerde
 — SNUA te veroordelen tot terugbetaling van 195 397
                                                                                toepassing van de voorwaarden van deelname aan
      ecu, vermeerderd met interessen ten bedrage van 43,09
                                                                                de mededingingsprocedure, als element van indivi
      ecu per dag, te rekenen vanaf 1 april 1988 tot de da
                                                                                dualisering in de zin van artikel 173, lid 4, van het
      tum van daadwerkelijke betaling;
                                                                                EG-Verdrag,
 — SNUA te veroordelen tot betaling aan de Commissie                         — door te overwegen dat Kruidvat niet individueel
      van een bedrag van 60 000 ecu dan wel een andere bil                       wordt geraakt door de bestreden beschikking van
      lijk te achten vergoeding;                                                  de Commissie, hoewel Kruidvat ten tijde van het
                                                                                nemen van deze beschikking reeds was betrokken
 — SNUA in de kosten te verwijzen.                                                in een door Givenchy bij de nationale rechter aan
 ---pagebreak--- 26 . 4 . 97            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 131 /5
          hangig gemaakte procedure, waarin de geldigheid              Verzoek van de Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra
          van het selectieve distributiesysteem van parfum             van 28 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het
          Givenchy SA, uitdrukkelijk aan de orde was,                  geding tussen M. Gomez Montana en Claro Sol SA en
                                                                             Red Nacional de Ferrocarriles Espanoles ( Renfe )
     — door een onjuiste beoordeling van de aantasting                                            (Zaak C- 74/97)
          van de concurrentiepositie door de bestreden be                                          ( 97/C 131 /11 )
          schikking, en een onjuiste beoordeling van het be
          lang van dit criterium bij de beantwoording van de
          vraag of een particulier individueel wordt geraakt.          De Juzgado de lo Social nr. 1 te Pontevedra heeft bij be
                                                                       schikking van 28 januari 1997, ingekomen ter griffie van
     — omdat bij gebreke van een ontvankelijkverklaring                het Hof op 20 februari 1997, in het geding tussen M. Go
                                                                       mez Montana en Claro Sol SA en Red Nacional de Ferro
          van het beroep van Kruidvat geen volledige en ef
                                                                       carriles Espanoles ( Renfe ), het Hof van Justitie van de Eu
          fectieve rechtsbescherming wordt geboden.
                                                                       ropese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
                                                                       beslissing over de navolgende vraag:
— Schending van artikel 190 van het EG-Verdrag.
                                                                       Valt een situatie waarin de overeenkomst van onderaanne
                                                                       ming met een schoonmaakbedrijf wordt opgeheven, wat
                                                                       de grondslag vormt voor het ontslag van de door de on
                                                                       deraannemer tewerkgestelde werkneemster, en waarin de
                                                                       hoofdondernemer, die zich bezighoudt met het vervoer per
                                                                       spoor, de schoonmaakwerkzaamheden door zijn eigen
Hogere voorziening, op 20 februari 1997 ingesteld door                 werknemers laat uitvoeren, binnen de werkingssfeer van
Franse Republiek tegen het arrest, op 11 december 1996                 Richtlijn 77/ 1 87/EEG (')?
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen (Vierde Kamer) gewezen in zaak T-70/94                    (') PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
tussen Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd &
Co. en Commissie van de Europese Gemeenschappen, on
            dersteund door het Verenigd Koninkrijk
                        ( Zaak C-73/97 P)
                           ( 97/C 131 /10 )                            Beroep, op 19 februari 1997 ingesteld door Koninkrijk
                                                                       België tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak C-75/97)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 20 februari 1997 hogere voorziening ingesteld door                                            ( 97/C 131 / 12 )
Franse Republiek, vertegenwoordigd door C. de Salins en
F, Pascal als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Luxemburg ter Franse Ambassade, boulevard du Prince                    is op 19 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
Henri 9, tegen het arrest, op 11 december 1996 door het                van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk België,
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                 vertegenwoordigd door G. Van Gerven en K. Coppenholle,
pen (Vierde Kamer) gewezen in zaak T-70/94 tussen                      advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Lux
Comafrica SpA en Dole Fresh Fruit Europe Ltd & Co.                     emburg bij Mr Freddy Brausch, rue Goethe 1 1 .
enerzijds en Commissie van de Europese Gemeenschappen ,
ondersteund door het Verenigd Koninkrijk, anderzijds.                  Het Koninkrijk België concludeert dat het den Hove be
                                                                       hage:
Requirante concludeert dat het den Hove behage het arrest              — het beroep tot nietigverklaring ingesteld tegen Beschik
van het Gerecht van eerste aanleg van 11 december 1996                      king SG(96 ) 4080 def. van 4 december 1996 , medege
in zaak T-70/94 te vernietigen voorzover verweersters ex                   deeld bij brief onder nummer S/11511 van 10 december
ceptie van niet-ontvankelijkheid daarbij is afgewezen.                      1996 betreffende steunmaatregelen van de Belgische
                                                                            regering in het kader van de Maribel-bis/terregeling
Middelen en voornaamste argumenten                                          ontvankelijk en gegrond te verklaren; en
                                                                       — de Commissie te veroordelen tot de kosten .
Door te oordelen dat artikel 1 van de omstreden verorde
ning verzoeksters rechtstreeks en individueel raakt, is het            Middelen en voornaamste argumenten
Gerecht van eerste aanleg voorbijgegaan aan de algemene
strekking of het wetgevende karakter van de regeling, die              — Schending van de artikelen 92 en 190 van het EG-Ver
rechtsgevolgen sorteert voor alle marktdeelnemers van de                    drag
categorieën A en B. Verzoeksters hebben geen elementen                      — Maribel-bis/ter is geen steun
 aangevoerd die hen onderscheiden van andere marktdeel
 nemers van categorie A en die rechtvaardigen dat zij wor                       De Commissie verwijst naar de vermelding in de
 den geacht individueel door de verordening te worden ge                        Belgische wetgeving van het feit dat de maatregel
 raakt .                                                                         wordt toegepast op ondernemingen „ die aan de in
                                                                                ternationale concurrentie zijn blootgesteld". Toch
                                                                                bevoordeelt de Maribel-bis/terregeling niet alleen


title: Zaak C-123/07: Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/22

         Beschikking van de president van het Hof van 26 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-123/07) (1)

   (2008/C 142/38)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-215/06: Beroep ingesteld op 8 augustus 2006 — American Clothing Associates/BHIM (beeldmerk — esdoornblad en letters RW)

text:
               14.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 249/12

         Beroep ingesteld op 8 augustus 2006 — American Clothing Associates/BHIM (beeldmerk — esdoornblad en letters RW)
   (Zaak T-215/06)
   (2006/C 249/31)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: American Clothing Associates (Evergem, België) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert en N. Clarembeaux, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 4 mei 2006 in zaak R 1463/2005-1 te vernietigen;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande uit de weergave van een esdoornblad en de letters RW voor waren en diensten van de klassen 18, 25 en 40 (aanvraagnr. 2 785 368)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: Verzoekster voert om te beginnen schending van artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 40/94 en artikel 6 ter van het Verdrag van Parijs aan. De kamer van beroep van het BHIM heeft immers geen rekening gehouden met de door het aangevraagde merk opgeroepen totaalindruk en zij heeft ten onrechte geoordeeld dat een esdoornblad dat een bestanddeel van het merk is, een heraldische nabootsing vormt. Verzoekster stelt tevens dat de kamer van beroep ten onrechte weigert rekening te houden met de bekendheid van het merk in het kader van de toepassing van de absolute weigeringsgrond van artikel 7, lid 1, sub h, van verordening nr. 40/94.


title: Zaak C-378/13: Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/31

         Beroep ingesteld op 2 juli 2013 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-378/13)
   2013/C 260/58
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en A. Alcover San Pedro)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen doordat zij niet alle maatregelen heeft getroffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 6 oktober 2005 in zaak C-502/03, Commissie/Helleense Republiek;

               —

               de Helleense Republiek veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 71 193,60 EUR per dag vertraging waarmee het arrest in zaak C-502/03 wordt uitgevoerd, vanaf de datum waarop arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen tot op de dag dat het arrest in zaak C-502/03 zal zijn uitgevoerd;

               —

               de Helleense Republiek veroordelen tot betaling aan de Commissie van een forfaitaire som van 7 786,80 EUR per dag, vanaf de dag waarop het arrest in zaak C-502/03 is gewezen tot op de dag waarop arrest in de onderhavige zaak wordt gewezen, dan wel tot op de dag waarop het arrest in zaak C-502/03 zal zijn uitgevoerd, indien die uitvoering eerder plaatsvindt;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               In zijn arrest van 6 oktober 2005 in zaak C-502/03, Commissie/Helleense Republiek, heeft het Hof geoordeeld:

                           „1)

                           Door niet alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn ter verzekering van de naleving van de artikelen 4, 8 en 9 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, is de Helleense Republiek de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

                           2)

                           De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.”

               2)

               Artikel 260, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bepaalt dat indien het Hof van Justitie van de Europese Unie vaststelt dat een lidstaat een der krachtens de Verdragen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, deze staat gehouden is die maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof.

               3)

               In overeenstemming met het bepaalde in artikel 260 VWEU inzake de precontentieuze procedure heeft de Commissie de Helleense Republiek een aanmaningsbrief en een aanvullende aanmaningsbrief gestuurd, waarin zij die Staat uitnodigde opmerkingen in te dienen over de stand van zaken met betrekking tot de ter uitvoering van voormeld arrest te treffen maatregelen.

               4)

               Na beoordeling van de antwoorden van de Helleense Republiek op die brieven, en meer in het bijzonder van de acht door die Staat overgelegde voortgangsrapporten, heeft de Commissie vastgesteld dat de Helleense Republiek meer dan zeven jaar nadat het voormelde arrest is gewezen, nog niet alle maatregelen heeft genomen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van 6 oktober 2005 in zaak C-502/03, en heeft zij besloten de zaak overeenkomstig artikel 260, lid 2, VWEU voor het Hof te brengen.


title: Zaak T-84/00: Beroep, op 6 april 2000 ingesteld door Laboratórios Roussel, Limitada, en Laboratoires Roussel Diamant S.a.r.l. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 163/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10.6.2000
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                              Met het onderhavige beroep vorderen zijn de nietigverklaring
                                                                       van de tot de lidstaten gerichte beschikking van de Commissie
                                                                       inzake de intrekking van de vergunning voor geneesmiddelen
Middelen en voornaamste argumenten                                     voor menselijk gebruik die clobenzorex bevatten.
Verzoeksters zijn farmaceutische ondernemingen die in ver-             De middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen
schillende lidstaten geneesmiddelen voor menselijk gebruik die         dezelfde als in zaak T-76/00.
norpseudoephedrin bevatten, in de handel brengen.
Met het onderhavige beroep vorderen zij de nietigverklaring
van de tot de lidstaten gerichte beschikking van de Commissie
inzake de intrekking van de vergunning voor geneesmiddelen
voor menselijk gebruik die norpseudoephedrin bevatten.
De middelen en voornaamste argumenten zijn in wezen
dezelfde als in zaak T-76/00.                                          Beroep, op 6 april 2000 ingesteld door Laboratórios
                                                                       Roussel, Limitada, en Roussel Iberica S.A. tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-85/00)
                                                                                (2000/C 163/60)
Beroep, op 6 april 2000 ingesteld door Laboratórios
Roussel, Limitada, en Laboratoires Roussel Diamant S.a.r.l.
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                              (Procestaal: Duits)
                         (Zaak T-84/00)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                       schappen is op 6 april 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
                        (2000/C 163/59)                                van de Europese Gemeenschappen door Laboratórios Roussel,
                                                                       Limitada, Mem Martins Codex (Portugal), en Roussel Iberica
                                                                       S.A., Barcelona (Spanje), vertegenwoordigd door B. Sträter,
                        (Procestaal: Duits)                            advocaat te Bonn (BRD).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
schappen is op 6 april 2000 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Laboratórios Roussel,
                                                                       — beschikking K(2000)608 van de Commissie van 9 maart
Limitada, Mem Martins Codex (Portugal), en Laboratoires
                                                                           2000 nietig te verklaren;
Roussel Diamant S.a.r.l., Puteaux (Frankrijk), vertegenwoordigd
door B. Sträter, advocaat te Bonn (BRD).
                                                                       — subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voor zover bij
                                                                           artikel 1 in samenhang met bijlage 1 daarvan de lidstaten
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                       Portugal en Spanje wordt gelast de vergunningen voor
                                                                           verzoeksters’ geneesmiddelen die fenproporex bevatten, in
— beschikking K(2000)608 van de Commissie van 9 maart                      te trekken;
    2000 nietig te verklaren;
— subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voor zover bij        — de Commissie te verwijzen in de kosten.
    artikel 1 in samenhang met bijlage 1 daarvan de lidstaten
    Frankrijk en Portugal wordt gelast de vergunningen voor
    verzoeksters’ geneesmiddelen die clobenzorex bevatten, in          Middelen en voornaamste argumenten
    te trekken;
— de Commissie te verwijzen in de kosten.                              Verzoeksters zijn farmaceutische ondernemingen die in ver-
                                                                       schillende lidstaten geneesmiddelen die fenproporex bevatten,
                                                                       in de handel brengen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Met het onderhavige beroep vorderen zijn de nietigverklaring
Verzoeksters zijn farmaceutische ondernemingen die in ver-             van de tot de lidstaten gerichte beschikking van de Commissie
schillende lidstaten geneesmiddelen die clobenzorex bevatten,          inzake de intrekking van de vergunning voor geneesmiddelen
in de handel brengen.                                                  voor menselijk gebruik die fenproporex bevatten.


title: Zaak C-96/05: Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/21

         Beroep, op 21 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-96/05)
   (2005/C 93/39)
   Procestaal: Grieks
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 februari 2005 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door G. Braun en G. Zavvos, leden van de juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 tot wijziging van de richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG en 86/635/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 januari 2004 verstreken.

      (1)  PB L 283 van 27.10.2001, blz. 28.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 30 maart 2004 in zaak C-201/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (Niet-nakoming — Verwijdering van afgewerkte olie — Niet-uitvoering van richtlijn 75/439/EEG)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 30 maart 2004
   in zaak C-201/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Zweden (1)

   (Niet-nakoming - Verwijdering van afgewerkte olie - Niet-uitvoering van richtlijn 75/439/EEG)
   (2004/C 106/25)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-201/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Ström en M. Konstantinidis), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Koninkrijk Zweden (gemachtigde:A. Kruse), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet ter uitvoering van artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986 (PB 1987, L 42, blz. 43), de nodige maatregelen te nemen om voorrang te geven aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie wanneer beperkingen van technische, economische en organisatorische aard zich daar niet tegen verzetten, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, S. von Bahr en R. Silva de Lapuerta (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 30 maart 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet ter uitvoering van artike 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986, de nodige maatregelen te nemen om voorrang te geven aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie wanneer beperkingen van technische, economische en organisatorische aard zich daar niet tegen verzetten, is het Koninkrijk Zweden de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Zweden wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 158 van 5.7.2003.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 juni 2001 in zaak T-359/99: Deutsche Krankenversicherung AG (DKV) tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) ("Gemeenschapsmerk — Woord EuroHealth — Absolute weigeringsgronden — Beschrĳvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94")

text:
15.9.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 259/9
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 14 juni 2001                                                           van 7 juni 2001
in de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99: Telefon                       in zaak T-359/99: Deutsche Krankenversicherung AG
& Buch VerlagsgmbH tegen Bureau voor harmonisatie                        (DKV) tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen)                        markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) (1)
                              (BHIM) (1)
                                                                         („Gemeenschapsmerk — Woord EuroHealth — Absolute
                                                                         weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Onderschei-
(„Gemeenschapsmerk — Woorden UNIVERSALTELEFON-                           dend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening
BUCH en UNIVERSALKOMMUNIKATIONSVERZEICH-                                                           (EG) nr. 40/94”)
NIS — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter
 — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94”)
                                                                                (2001/C 259/14)
                          (2001/C 259/13)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-359/99, Deutsche Krankenversicherung AG (DKV),
                                                                         gevestigd te Keulen (Duitsland), vertegenwoordigd door S. von
In de gevoegde zaken T-357/99 en T-358/99, Telefon & Buch                Petersdorff-Campen, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
VerlagsgmbH, gevestigd te Salzburg (Oostenrijk), vertegen-               Luxemburg, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
woordigd door H. G. Zeiner en B. Heaman-Dunn, advocaten,                 markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) (gemachtigden:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen Bureau voor                D. Schennen en S. Bonne), betreffende een beroep tegen de
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen,                beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor
modellen) (BHIM) (gemachtigden: S. Bonne, A. von Mühlen-                 harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
dahl en E. Joly), betreffende een beroep tot vernietiging van            modellen) van 15 oktober 1999 (zaak R 19/1999-1) inzake de
twee beslissingen van de derde kamer van beroep van het                  inschrijving van het woord EuroHealth als gemeenschapsmerk,
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt:
tekeningen en modellen) van 21 november 1999 (zaken                      A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en J. Pirrung,
R 351/1999-3 en R 352/1999-3), waarbij de inschrijving van               rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 7 juni
de woorden UNIVERSALTELEFONBUCH en UNIVERSAL-                            2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
KOMMUNIKATIONSVERZEICHNIS als gemeenschapsmerk is
geweigerd, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer),
samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili            1)    Vernietigt de beslissing van de eerste kamer van beroep van het
en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J. Palacio González,                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
administrateur, op 14 juni 2001 een arrest gewezen waarvan                     tekeningen en modellen) van 15 oktober 1999 (zaak
het dictum luidt als volgt:                                                    R 19/1999-1) voor de diensten behorend tot de categorie
                                                                               „financiële zaken”.
1)    Verwerpt de beroepen.
                                                                         2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
2)    Verwijst verzoekster in de kosten.
                                                                         3)    Verwijst elke partij in de eigen kosten.
(1) PB C 102 van 8.4.2000.                                               (1) PB C 79 van 18.3.2000.


               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/1

         2009/C 220/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 205 van 29.8.2009

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 193 van 15.8.2009

      PB C 180 van 1.8.2009

      PB C 167 van 18.7.2009

      PB C 153 van 4.7.2009

      PB C 141 van 20.6.2009

      PB C 129 van 6.6.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-421/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2015 door Yoshida Metal Industry Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 mei 2015 in de gevoegde zaken T-331/10 RENV en T-416/10 RENV, Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               23.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 389/13

         Hogere voorziening ingesteld op 29 juli 2015 door Yoshida Metal Industry Co. Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 21 mei 2015 in de gevoegde zaken T-331/10 RENV en T-416/10 RENV, Yoshida Metal Industry Co. Ltd/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-421/15 P)
   (2015/C 389/15)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Yoshida Metal Industry Co. Ltd (vertegenwoordigers: J. Cohen, solicitor, G. Hobbs QC, T. St Quintin, barrister)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Pi-Design AG, Bodum France, Bodum Logistics A/S

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof van Justitie als volgt te beslissen op de principale vordering:

               a)

               het arrest van de Zevende kamer van het Gerecht van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 mei 2015 in de gevoegde zaken T-331/10 RENV en T-416/10 RENV wordt vernietigd;

               b)

               rekwirantes verzoek aan het Gerecht tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 in zaak R 1235/2008-1 wordt toegewezen en de beslissing wordt vernietigd;

               c)

               rekwirantes verzoek aan het Gerecht tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 in zaak R 1237/2008-1 wordt toegewezen en de beslissing wordt vernietigd;

               d)

               het BHIM en interveniënten zullen hun eigen kosten dragen, alsook die van rekwirante, daaronder begrepen de kosten waaromtrent de beslissing werd aangehouden in het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-337/12 P en C-340/12 P, EU:C:2014:129 van 6 maart 2014.

         Indien het Hof van Justitie de principale vordering niet aanvaardt, verzoekt rekwirante het subsidiair als volgt te beslissen:

               a)

               het arrest van de Zevende kamer van het Gerecht van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 21 mei 2015 in de gevoegde zaken T-331/10 RENV en T-416/10 RENV wordt vernietigd met betrekking tot de volgende waren waarvoor de gemeenschapsmerken nrs. 1371244 en 1372580 zijn ingeschreven: in klasse 8, wetstenen en wetsteenhouders; in klasse 21, vaatwerk voor de huishouding of de keuken (niet van edele metalen of verguld of verzilverd), messenblokken voor het plaatsen van messen.

               b)

               rekwirantes verzoek aan het Gerecht tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 in zaak R 1235/2008-1 wordt toegewezen en de beslissing wordt vernietigd met betrekking tot de volgende waren waarvoor gemeenschapsmerk nr. 1371244 is ingeschreven: klasse 8, wetstenen en wetsteenhouders; klasse 21, vaatwerk voor de huishouding of de keuken (niet van edele metalen of verguld of verzilverd), en messenblokken voor het plaatsen van messen.

               c)

               rekwirantes verzoek aan het Gerecht tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 20 mei 2010 in zaak R 1237/2008-1 wordt toegewezen en de beslissing wordt vernietigd met betrekking tot de volgende waren waarvoor gemeenschapsmerk nr. 1372580 is ingeschreven: klasse 8, wetstenen en wetsteenhouders; klasse 21, vaatwerk voor de huishouding of de keuken (niet van edele metalen of verguld of verzilverd), en messenblokken voor het plaatsen van messen.

               d)

               het BHIM en interveniënten zullen hun eigen kosten dragen, alsook die van rekwirante, daaronder begrepen de kosten waaromtrent de beslissing werd aangehouden in het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-337/12 P en C-340/12 P, EU:C:2014:129 van 6 maart 2014.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante baseert haar hogere voorziening op twee middelen.

               a)

               Eerste middel: het Gerecht heeft artikel 7, lid 1, onder e), ii), van de verordening (1) geschonden doordat het dit artikel onjuist heeft uitgelegd en dus onjuist heeft toegepast op de in de betrokken gemeenschapsmerken grafisch weergegeven tekens.

               b)

               Tweede middel: het Gerecht heeft bovendien of in plaats daarvan artikel 52, lid 3, van de verordening geschonden door de toepassing van artikel 7, lid 1, onder e), ii), niet te onderzoeken voor alle verschillende warencategorieën waarvoor de in de gemeenschapsmerken grafisch weergegeven tekens waren ingeschreven.

      Ter ondersteuning van het eerste middel, samengevat:

   Het Gerecht heeft in punt 39 van het bestreden arrest vastgesteld dat artikel 7, lid 1, onder e), ii), van toepassing is op elk teken, twee- of driedimensionaal, wanneer alle wezenlijke kenmerken van het teken een technische werking hebben. Door tot die vaststelling te komen en deze toe te passen op de betrokken gemeenschapsmerken, is het Gerecht evenwel ten onrechte afgeweken (en heeft het dus geen toepassing gemaakt) van de vaststelling in punt 48 van het arrest van het Hof Justitie in zaak C-48/09 P, Lego Juris/BHIM, EU:C:2010:516, dat artikel 7, lid 1, onder e), ii), niet in de weg staat aan de inschrijving van een teken als merk „op de loutere grond dat [dit] gebruikskenmerken bezit”; de woorden „uitsluitend” en „noodzakelijk” strekken ertoe de werkingssfeer van artikel 7, lid 1, onder e), ii), verder te beperken tot tekens die „enkel [...] vormen van een waar [zijn] die louter een technische oplossing verwerken”.
   Het Gerecht had overeenkomstig de vaststellingen in de zaak Lego moeten oordelen dat uit artikel 7, lid 1, onder e), ii), geen enkel wettelijk vereiste voortvloeit dat twee- of driedimensionale tekens niet functioneel mogen zijn, en dat dit artikel niet in de weg staat aan de inschrijving van „hybride tekens” met visueel relevante decoratieve ontwerpelementen die niet „louter een technische oplossing verwerken”, maar ook een onderscheidende werking hebben zoals merken worden geacht te hebben. Het Gerecht is evenwel ten onrechte afgeweken (en heeft dus geen toepassing gemaakt) van de desbetreffende wettelijke criteria voor de toepassing van artikel 7, lid 1, onder e), ii), door zich niet te baseren op het feit dat de in de gemeenschapsmerken grafisch weergegeven tekens „hybride tekens” waren met decoratieve ontwerpelementen (visueel relevante patronen die waarneembaar waren in de vorm van zwarte stippen ontstaan door kuiltjes en kleuring van de kuiltjes), die onderscheidend vermogen hadden, zoals bevestigd bij de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 31 oktober 2001, waarnaar wordt verwezen in punt 5 van het bestreden arrest.
   Had het Gerecht artikel 7, lid 1, onder e), ii), niet onjuist uitgelegd en dus onjuist toegepast door een onjuiste opvatting te huldigen en toe te passen ter zake van het vermogen van kuiltjes om tegelijk functioneel en onderscheidend te zijn voor de in de betrokken gemeenschapsmerken grafisch weergegeven tekens, dan had het moeten vaststellen, en had het ook vastgesteld, dat inschrijving van de betrokken tekens niet was uitgesloten op basis van dat artikel en dat de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM waarin het tegenovergestelde werd vastgesteld, onjuist waren en moesten worden vernietigd.

      Ter ondersteuning van het tweede middel, samengevat:

   Overeenkomstig artikel 52, lid 3, van de verordening moest het Gerecht beoordelen of de in de gemeenschapsmerken grafisch weergegeven tekens overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder e), ii), nietig waren omdat zij „enkel [...] vormen van een waar [waren] die louter een technische oplossing verwerken” (overeenkomstig punt 48 van het arrest van het Hof van Justitie in de zaak Lego) met betrekking tot alle of slechts enkele — en in laatstgenoemd geval, welke — van de verschillende warencategorieën waarvoor de tekens waren ingeschreven. Het Gerecht is op dit wezenlijke vereiste niet ingegaan of heeft daaraan niet voldaan en heeft daardoor niet de vaststellingen gedaan waarvan de rechtmatigheid van zijn vaststelling op basis van artikel 7, lid 1, onder e), ii), noodzakelijkerwijs afhing.
   Voorts kon het Gerecht hoe dan ook niet voldoen aan het wezenlijke vereiste van artikel 52, lid 3, door de redenering van zijn vaststelling op basis van artikel 7, lid 1, onder e), ii), toe te passen op waren zonder handgrepen waarvoor de in de gemeenschapsmerken grafisch weergegeven tekens waren ingeschreven. De tekens waren in het bijzonder ingeschreven voor de volgende categorieën van waren zonder handgrepen waarop de vaststelling van het Gerecht op basis van artikel 7, lid 1, onder e), ii), overeenkomstig de vereisten van artikel 52, lid 3, niet rechtmatig kon worden toegepast: in klasse 8, wetstenen en wetsteenhouders; in klasse 21, vaatwerk voor de huishouding of de keuken (niet van edele metalen of verguld of verzilverd), en messenblokken voor het plaatsen van messen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-221/15: Beroep ingesteld op 5 mei 2015 — Arbuzov/Raad

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/36

         Beroep ingesteld op 5 mei 2015 — Arbuzov/Raad
   (Zaak T-221/15)
   (2015/C 279/44)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Sergej Arbuzov (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordigd door: M. Machytková, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne en uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, nietig verklaren voor zover die instrumenten betrekking hebben op verzoekende partij, en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van het recht op behoorlijk bestuur

                           —

                           Verzoekende partij voert in dit verband aan, dat sprake was van schending van het recht op behoorlijk bestuur, zoals gewaarborgd door artikel 41, leden 1 en 2, onder a) en c), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („Handvest”), aangezien verwerende partij, naar haar mening, niet met de daartoe vereiste zorgvuldigheid nauwgezet en onpartijdig alle relevante feiten in de zaak van verzoekende partij heeft onderzocht.

               2.

               Tweede middel: schending van het recht op eigendom

                           —

                           Verzoekende partij voert hier aan, dat was sprake van schending van het recht op eigendom, zoals gewaarborgd door artikel 17, lid 1, van het Handvest en artikel 1 van Protocol nr. 1 bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, in die zin dat ten gevolge van de schending van het recht op behoorlijk bestuur de bestreden handelingen die het recht op eigendom van verzoekende partij beperken, waren aangenomen zonder rechtsgrondslag en in strijd met de voorwaarden van artikel 52, lid 1, van het Handvest.


title: Zaak T-243/09: Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Fedecom/Commissie ( „Staatssteun — Sector groenten en fruit — „Noodplannen” ter ondersteuning van groente- en fruitmarkt in Frankrijk — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Begrip staatssteun — Staatsmiddelen — Medefinanciering door openbare instelling en door vrijwillige bijdragen van producentenorganisaties — Argumenten die in strijd zijn met tijdens administratieve procedure aangevoerde feitelijke elementen — Bedrijfssteun — Gewettigd vertrouwen” )

text:
               17.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/21

         Arrest van het Gerecht van 27 september 2012 — Fedecom/Commissie
   (Zaak T-243/09) (1)

   (Staatssteun - Sector groenten en fruit - „Noodplannen” ter ondersteuning van groente- en fruitmarkt in Frankrijk - Beschikking waarbij steun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Begrip staatssteun - Staatsmiddelen - Medefinanciering door openbare instelling en door vrijwillige bijdragen van producentenorganisaties - Argumenten die in strijd zijn met tijdens administratieve procedure aangevoerde feitelijke elementen - Bedrijfssteun - Gewettigd vertrouwen)
   2012/C 355/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération de l’Organisation Économique Fruits et Légumes (Fedecom) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: C. Galvez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2009) 203 def. van de Commissie van 28 januari 2009 betreffende de in Frankrijk ten uitvoer gelegde noodplannen („plans de campagne”) in de groente- en fruitsector

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fédération de l’Organisation Economique Fruits et Légumes (Fedecom) wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Doorhaling van zaak C-527/03

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/31

         Doorhaling van zaak C-527/03 (1)

   (2005/C 217/63)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 8 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-527/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-494/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2011 door Otis Luxembourg Sàrl, formerly General Technic-Otis Sàrl, Otis SA, Otis BV, Otis Elevator Company, Otis GmbH & Co. OHG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-141/07, Otis Luxembourg Sàrl, voorheen General Technic-Otis Sàrl, Otis SA, Otis BV, Otis Elevator Company, Otis GmbH & Co. OHG/Europese Commissie

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/18

         Hogere voorziening ingesteld op 23 september 2011 door Otis Luxembourg Sàrl, formerly General Technic-Otis Sàrl, Otis SA, Otis BV, Otis Elevator Company, Otis GmbH & Co. OHG tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 13 juli 2011 in zaak T-141/07, Otis Luxembourg Sàrl, voorheen General Technic-Otis Sàrl, Otis SA, Otis BV, Otis Elevator Company, Otis GmbH & Co. OHG/Europese Commissie
   (Zaak C-494/11 P)
   2011/C 347/27
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Otis Luxembourg Sàrl, formerly General Technic-Otis Sàrl, Otis SA, Otis BV, Otis Elevator Company, Otis GmbH & Co. OHG (vertegenwoordigers: A. Winckler, avocat, J. Temple Lang, solicitor, C. J. Cook, advocate, D. Gerard, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof om

               —

               het bestreden arrest te vernietigen;

               —

               gelet op de staat van de zaak, de litigieuze beschikking gedeeltelijk nietig te verklaren en het bedrag van daarbij opgelegde geldboeten te verlagen, althans, voor zover het dit passend acht, het arrest te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor een herbeoordeling van de relevante feiten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van deze procedure en de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun eerste middel bestrijden rekwirantes de conclusie van het Gerecht dat de Commissie gerechtigd was om aan Otis SA aansprakelijkheid toe te kennen voor de inbreuk van GTO in Luxemburg. Dit middel valt uiteen in vier onderdelen. In de eerste plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de rechtsnorm die dit Hof heeft vastgelegd in zaak C-97/08 P, Akzo Nobel/Commissie, en het begrip één enkele onderneming onjuist toe te passen. In de tweede plaats heeft het Gerecht de grenzen van zijn rechtmacht overschreden door te steunen op feitelijke gegevens waarnaar de Commissie niet heeft verwezen in de litigieuze beschikking en die zich niet in het dossier van de Commissie bevonden. In de derde plaats heeft het Gerecht de aard en omvang van de juridische verhouding tussen GTO en Otis SA verkeerd gekwalificeerd en de feiten verdraaid. In de vierde plaats heeft het Gerecht ontoereikend gemotiveerd waarom de Commissie haar plicht om de moedermaatschappijen van GTO en MEE gelijk te behandelen, niet heeft geschonden.
   Met hun tweede middel betogen rekwirantes dat het Gerecht meerdere blijken van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven door de berekening van het uitgangsbedrag van de geldboete voor de Duitse inbreuk te bevestigen. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen. In de eerste plaats heeft het Gerecht de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten van 1998 onjuist uitgelegd door te oordelen dat de Commissie niet verplicht was om rekening te houden met de omvang van de betrokken markt bij het vaststellen van het uitgangsbedrag van de geldboete. In de tweede plaats heeft het Gerecht de bepaling van de omvang van de betrokken markt en de verdeling van de deelnemers in categorieën ontoereikend gemotiveerd.
   Met hun derde middel stellen rekwirantes dat het Gerecht meerdere blijken van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven en de grenzen van zijn rechtsmacht heeft overschreden door Otis het voordeel van „gedeeltelijke immuniteit” overeenkomstig artikel 23, sub b, van de clementiemededeling van 2002 te onthouden. Dit middel valt uiteen in twee onderdelen. In de eerste plaats heeft het Gerecht een onjuiste juridische toets voor de toekenning van „gedeeltelijke immuniteit” toegepast, heeft het de grenzen van zijn rechtsmacht overschreden door zijn eigen beoordeling van het door Otis overgelegde bewijs in de plaats te stellen van die van de Commissie en heeft het vaste bewijsregels niet in acht genomen. In de tweede plaats heeft het Gerecht een onjuiste uitlegging gegeven aan de motiveringsplicht van de Commissie.


title: Zaak C-500/14: Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino — Italië) — Ford Motor Company/Wheeltrims srl [Prejudiciële verwijzing — Modellen — Richtlijn 98/71/EG — Artikel 14 — Verordening (EG) nr. 6/2002 — Artikel 110 — „Reparatieclausule” — Gebruik door een derde van een merk zonder dat de houder hiertoe toestemming heeft gegeven, voor reserveonderdelen of accessoires voor auto’s, die identiek zijn aan de waren waarvoor het merk is ingeschreven]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/14

         Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 6 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale ordinario di Torino — Italië) — Ford Motor Company/Wheeltrims srl
   (Zaak C-500/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Modellen - Richtlijn 98/71/EG - Artikel 14 - Verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikel 110 - „Reparatieclausule” - Gebruik door een derde van een merk zonder dat de houder hiertoe toestemming heeft gegeven, voor reserveonderdelen of accessoires voor auto’s, die identiek zijn aan de waren waarvoor het merk is ingeschreven])
   (2016/C 038/18)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale ordinario di Torino

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ford Motor Company

      Verwerende partij: Wheeltrims srl

      Dictum

   Artikel 14 van richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen en artikel 110 van verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende gemeenschapsmodellen moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet toestaan, in afwijking van het bepaalde in richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten en verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk, dat een fabrikant van reserveonderdelen en accessoires voor auto’s, zoals wieldoppen, op zijn waren een teken dat gelijk is aan een merk dat onder meer voor dergelijke waren door een autoconstructeur is ingeschreven, zonder diens toestemming aanbrengt met de motivering dat het gebruik dat aldus van het merk wordt gemaakt de enige mogelijkheid is om het betrokken voertuig te repareren en het daarmee, als samengesteld voortbrengsel, zijn oorspronkelijke vorm terug te geven.

      (1)  PB C 46 van 9.2.2015.


title: Zaak T-473/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2007 — Asturias Cuerno/Commissie ( Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut — Diensten verricht voor internationale organisatie — Inrichtingsvergoeding — Dagvergoeding )

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/32

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2007 — Asturias Cuerno/Commissie
   (Zaak T-473/04) (1)

   („Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut - Diensten verricht voor internationale organisatie - Inrichtingsvergoeding - Dagvergoeding’)
   (2007/C 183/62)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Cristina Asturias Cuerno (Brussel, België) (vertegenwoordigers: R. García-Gallardo Gil-Fournier en A. Sayagués Torres, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, gemachtigde, bijgestaan door J. Rivas Andrés, J. Gutiérrez Gisbert en M. Canal Fontcuberta, advocaten)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 25 augustus 2004 houdende afwijzing van verzoeksters klacht van 27 april 2004 en weigering om haar de ontheemdingstoelage toe te kennen voorzien in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, alsmede de daarmee verbonden toelagen
   Dictum

               1)

               De besluiten van de Commissie van 28 januari en 25 augustus 2004 worden nietig verklaard.

               2)

               Verzoekster heeft recht op de ontheemdingstoelage voorzien in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen alsmede op de inrichtingsvergoeding voorzien in artikel 5 van die bijlage.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 45 van 19.2.2005.


title: Zaak T-241/13: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Griekenland/Commissie [„EOGFL — Afdeling „Garantie” — ELGF en Elfpo — Aan financiering onttrokken uitgaven — Rundvlees — Schapen- en geitenvlees — Tabak — Artikel 69 van verordening (EG) nr. 1782/2003 — Artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 — Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 796/2004”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/44

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-241/13) (1)

   ([„EOGFL - Afdeling „Garantie” - ELGF en Elfpo - Aan financiering onttrokken uitgaven - Rundvlees - Schapen- en geitenvlees - Tabak - Artikel 69 van verordening (EG) nr. 1782/2003 - Artikel 31, lid 2, van verordening (EG) nr. 1290/2005 - Artikel 23, lid 1, van verordening (EG) nr. 796/2004”])
   (2016/C 048/49)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, S. Papaïoannou en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Marcoulli en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/123/EU van de Commissie van 26 februari 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 67, blz. 20), voor zover daarbij bepaalde door de Helleense Republiek verrichte uitgaven worden uitgesloten

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsbesluit 2013/123/EU van de Commissie van 26 februari 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij bepaalde door de Helleense Republiek in de tabakssector voor het aanvraagjaar 2006 verrichte uitgaven worden uitgesloten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Helleense Republiek worden verwezen in hun eigen kosten.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak C-198/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hovioikeus (Finland) op 22 april 2014 — Valev Visnapuu/Kihlakunnansyyttäjä (Helsinki), Suomen valtio — Tullihallitus

text:
               30.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 202/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Helsingin hovioikeus (Finland) op 22 april 2014 — Valev Visnapuu/Kihlakunnansyyttäjä (Helsinki), Suomen valtio — Tullihallitus
   (Zaak C-198/14)
   2014/C 202/15
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Helsingin hovioikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Valev Visnapuu

      Verwerende partijen: Kihlakunnansyyttäjä (Helsinki), Suomen valtio — Tullihallitus

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient de toelaatbaarheid van de Finse accijnsregeling voor drankverpakkingen, volgens welke drankverpakkingsaccijns wordt geheven indien de verpakking niet valt onder een retoursysteem, worden getoetst aan artikel 110 VWEU in plaats van artikel 34 VWEU? Bij dit retoursysteem moet het gaan om een statiegeldsysteem waarbij door de verpakker of de invoerder van de dranken individueel of op de in de jätelaki of de overeenkomstige wetgeving betreffende de regio Ahvenmaa bepaalde wijze wordt gezorgd voor hergebruik of recycling van de drankverpakkingen, hetzij doordat de verpakking opnieuw wordt gevuld hetzij wordt aangewend ter terugwinning van stoffen.

               2)

               Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is de genoemde regeling verenigbaar met de artikelen 1, lid 1, 7 en 15 van richtlijn 94/62/EG (1), mede bezien in het licht van artikel 110 VWEU?

               3)

               Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is de genoemde regeling verenigbaar met de artikelen 1, lid 1, 7 en 15 van richtlijn 94/EG, mede bezien in het licht van artikel 34 VWEU?

               4)

               Voor het geval dat de derde vraag ontkennend wordt beantwoord, moet worden aangenomen dat artikel 36 VWEU de Finse accijnsregeling voor drankverpakkingen toestaat?

               5)

               Kan het vereiste dat eenieder die alcoholische dranken gebruikt voor commerciële doeleinden, ter zake van zijn handelingen met betrekking tot de ingevoerde alcoholische dranken dient te beschikken over een speciale detailhandelsvergunning, in een situatie waarin een Finse koper via internet of via andere manieren van verkoop op afstand alcoholische dranken koopt van een in een andere lidstaat gevestigde verkoper die het vervoer naar Finland verzorgt, geacht worden betrekking te hebben op het bestaan van een monopolie of een deel uit te maken van de werking van een monopolie, zodat de bepalingen van artikel 34 VWEU zich er niet tegen verzetten en het vereiste moet worden beoordeeld in het licht van artikel 37 VWEU?

               6)

               Voor het geval dat de vijfde vraag bevestigend wordt beantwoord, is het vergunningsvereiste verenigbaar met de in artikel 37 VWEU gestelde voorwaarden voor nationale monopolies van commerciële aard?

               7)

               Voor het geval dat de vijfde vraag ontkennend wordt beantwoord en artikel 34 VWEU toepasselijk is, vormt de Finse regeling, volgens welke, ingeval via internet of via andere manieren van verkoop op afstand alcoholische dranken uit het buitenland worden besteld, de invoer van die dranken voor eigen gebruik slechts is toegestaan wanneer de persoon die de bestelling plaatst zelf, of een derde die niet de verkoper is, de alcoholische dranken het land binnenbrengt, terwijl in de andere gevallen voor de invoer een vergunning krachtens de alkoholilaki is vereist, een met artikel 34 VWEU strijdige kwantitatieve beperking of maatregel van gelijke werking?

               8)

               Voor het geval de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een dergelijk invoerverbod dan als gerechtvaardigd en evenredig ter bescherming van de gezondheid en het leven van personen worden aangemerkt?

      (1)  Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10).


title: Zaak T-466/12: Arrest van het Gerecht van 17 maart 2015 — RFA International/Commissie [„Dumping — Invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Rusland — Afwijzing van verzoeken om terugbetaling van betaalde antidumpingrechten — Vaststelling van de uitvoerprijs — Begrip „één enkele economische eenheid” — Vaststelling van de dumpingmarge — Toepassing van een andere methode dan bij het oorspronkelijke onderzoek — Wijziging in omstandigheden — Artikel 2, lid 9, en artikel 11, lid 9, van verordening (EG) nr. 1225/2009”]

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/36

         Arrest van het Gerecht van 17 maart 2015 — RFA International/Commissie
   (Zaak T-466/12) (1)

   ([„Dumping - Invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Rusland - Afwijzing van verzoeken om terugbetaling van betaalde antidumpingrechten - Vaststelling van de uitvoerprijs - Begrip „één enkele economische eenheid” - Vaststelling van de dumpingmarge - Toepassing van een andere methode dan bij het oorspronkelijke onderzoek - Wijziging in omstandigheden - Artikel 2, lid 9, en artikel 11, lid 9, van verordening (EG) nr. 1225/2009”])
   (2015/C 146/48)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: RFA International, LP (Calgary, Canada) (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Němečková en A. Stobiecka-Kuik, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van de besluiten C(2012) 5577 def., C(2012) 5585 def., C(2012) 5588 def., C(2012) 5595 def., C(2012) 5596 def., C(2012) 5598 def. en C(2012) 5611 def. van de Commissie van 10 augustus 2012 betreffende verzoeken om terugbetaling van de antidumpingrechten die zijn betaald op de invoer van ferrosilicium van oorsprong uit Rusland, voor zover bij deze besluiten is geweigerd betaalde antidumpingrechten terug te betalen, met uitzondering van die waarvan het verzoek niet-ontvankelijk is verklaard wegens het verstrijken van de wettelijke termijn

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               RFA International, LP wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 389 van 15.12.2012.


title: Zaak F-3/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 oktober 2010 AB/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd — Te laat ingediende klacht — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 26 oktober 2010 AB/Commissie
   (Zaak F-3/10) (1)

   (Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Niet-verlenging van overeenkomst voor bepaalde tijd - Te laat ingediende klacht - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 13/73
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: AB (Brussel, België) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst van arbeidscontractant niet te verlengen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoeker wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17/04/2010, blz. 69.


title: Zaak T-397/05: Beroep ingesteld op  3 november 2005  — ARCHI.M.E.D. — E.S. tegen Commissie

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/20

         Beroep ingesteld op 3 november 2005 — ARCHI.M.E.D. — E.S. tegen Commissie
   (Zaak T-397/05)
   (2006/C 74/41)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Architecture, Microclimat, Energies Douces — Europe et Sud SARL (ARCHI.M.E.D. — E.S.) (Ganges, Frankrijk) [vertegenwoordiger(s): P. P. van Gehuchten, J. Sambon, P. Reyniers, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               verklaring dat de Commissie de overeenkomst van 30 augustus 2005 niet kon opzeggen;

               —

               veroordeling van de Europese Commissie tot betaling van 125 906 EUR, vermeerderd met de wettelijke vertragingsrente sinds 12 februari 2002;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na een aanbesteding in het kader van het specifieke programma voor onderzoek en technologische ontwikkeling op het gebied van niet-nucleaire energie (1), heeft verzoekster met de Commissie overeenkomst BE 209-95 gesloten voor de renovatie van een gebouw te Lyon met toepassing van de technieken van de zonnearchitectuur en de bioclimatische architectuur. De overeenkomst bevat een arbitragebeding op grond waarvan uitsluitend de communautaire rechterlijke instanties bevoegd zijn om kennis te nemen van geschillen tussen de contractanten over de geldigheid, de toepassing en de uitlegging van de overeenkomst.
   In het kader van haar contractuele verplichtingen heeft verzoekster op 12 december 2001 de Commissie het eindverslag over het project doen toekomen. De Commissie heeft dit verslag niet aanvaard en heeft verzoekster op 5 juli 2002 een beschikking tot terugvordering van de betaalde voorschotten betekend, waarbij zij weigerde bepaalde door verzoekster in dit verslag opgegeven kosten te aanvaarden. Partijen hebben over deze kwestie briefwisseling gevoerd, vergaderingen gehouden en de ombudsman ingeschakeld, maar zijn er niet in geslaagd een minnelijke oplossing te vinden voor het geschil. Bij aangetekende brief van 30 augustus 2005 heeft de Commissie verzoekster een definitieve beschikking tot terugvordering gestuurd, nadat zij haar op 23 augustus 2005 een debetnota had gezonden. Op basis van het arbitragebeding heeft verzoekster tegen deze beschikking het onderhavige beroep ingesteld.
   Het beroep strekt er in hoofdzaak toe de Commissie te doen veroordelen tot betaling van 20 % van het saldo van de subsidie die zij verzoekster uit hoofde van overeenkomst BU 209-95 zou zijn verschuldigd.
   Tot staving van haar vordering betoogt verzoekster dat de Commissie elk bezwaar met betrekking tot de wijze waarop het project door de contractanten is verwezenlijkt had moeten formuleren vóór de datum waarop het verslag werd geacht te zijn goedgekeurd (twee maanden na de indiening van het eindverslag). Volgens verzoekster heeft de Commissie te lang gewacht en kan zij er dus niet van uitgaan dat zij thans een schuldvordering op verzoekster heeft. Nu haar recht is vervallen, blijft de Commissie verzoekster het saldo verschuldigd van de subsidie die zij op grond van de betrokken overeenkomst diende te betalen.

      (1)  In dit programma is voorzien bij beschikking 94/806/EG van de Raad van 23 november 1994, PB L 334 van 22 december 1994, blz. 87.


title: Zaak T-591/15: Beroep ingesteld op 13 oktober 2015 — Transavia Airlines/Commissie

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/74

         Beroep ingesteld op 13 oktober 2015 — Transavia Airlines/Commissie
   (Zaak T-591/15)
   (2015/C 398/87)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Transavia Airlines (Schiphol, Nederland) (vertegenwoordigers: R. Elkerbout en M. R. Baneke, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1, lid 3, en (voor zover zij artikel 1, lid 3, betreffen) de artikelen 3, 4 en 5 van het besluit van de Europese Commissie nietig te verklaren; en

               —

               de Europese Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij verzoekt de gedeeltelijke vernietiging van Besluit (EU) 2015/1227 van de Commissie van 23 juli 2014 betreffende de steunmaatregel SA.22614 (C 53/07) ten uitvoer gelegd door Frankrijk ten gunste van de chambre de commerce et d’industrie de Pau-Béarn, Ryanair, Airport Marketing Services en Transavia (kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 5085) (PB L 201, p. 109).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, vervat in artikel 41 van het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie en de rechten van verdediging.

                           —

                           Verzoekende partij is niet voorafgaand aan het nemen van het bestreden besluit in de gelegenheid gesteld om haar zienswijzen naar voren te brengen.

                           —

                           De Commissie heeft het verzoek van verzoekende partij van 25 augustus 2015 tot toegang tot bepaalde documenten uit het dossier niet mogen ontzeggen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU aangezien de gestelde steunmaatregelen ten onrechte zijn toegerekend aan de Franse staat.

                           —

                           De Commissie heeft ten onrechte de „chambre de commerce et d’industrie de Pau-Béarn” als overheidsorgaan aangemerkt.

                           —

                           De Commissie spreekt zichzelf tegen bij haar beoordeling van het karakter van de „chambre de commerce et d’industrie de Pau-Béarn”.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU aangezien de toets van de marktdeelnemer in een markteconomie verkeerd is toegepast.

                           —

                           De Commissie heeft onvoldoende gemotiveerd waarom zij de winstgevendheidstoets heeft toegepast, in plaats van een vergelijking te maken met het markttarief.

                           —

                           De Commissie heeft de winstgevendheidstoets verkeerd toegepast, door de beweegredenen van de luchthaven van Pau om de overeenkomst met verzoekende partij aan te gaan, buiten beschouwing te laten, een te korte tijdshorizon te hanteren en niet duidelijk te maken welke inkomsten en voordelen voor de luchthaven van Pau zij heeft meegewogen.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU aangezien ten onrechte is geoordeeld dat het vermeende economische voordeel selectief is.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, VWEU aangezien nagelaten is om te beoordelen of de vermeende economische voordelen ook daadwerkelijk nadelige effecten hebben voor de mededinging.

               6.

               Zesde middel, ontleend aan een schending van artikel 107, lid 1, en artikel 108, lid 2, VWEU aangezien een beoordelingsfout is gemaakt en het recht onjuist is opgevat door vast te stellen dat de steun aan verzoekende partij gelijk was aan de gecumuleerde verliezen voor de luchthaven van Pau in de periode 2006 tot 2009, terwijl er eigenlijk had moeten worden nagaan welk voordeel verzoekende partij in de praktijk heeft genoten.


title: Zaak T-257/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 — Polen/Commissie (Landbouw — Gemeenschappelijke ordening van markten — Overgangsmaatregelen die moeten worden vastgesteld wegens toetreding van nieuwe lidstaten — Verordening (EG) nr. 1972/2003 tot vaststelling van maatregelen voor handelsverkeer van landbouwproducten — Beroep tot nietigverklaring — Beroepstermijn — Aanvang — Te late indiening — Wijziging van verordeningsbepaling — Heropening van beroep tegen deze bepaling en alle bepalingen die daarmee een geheel vormen — Gedeeltelijke ontvankelijkheid — Evenredigheid — Discriminatieverbod — Gewettigd vertrouwen — Motivering)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/42

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 juni 2009 — Polen/Commissie
   (Zaak T-257/04) (1)

   (Landbouw - Gemeenschappelijke ordening van markten - Overgangsmaatregelen die moeten worden vastgesteld wegens toetreding van nieuwe lidstaten - Verordening (EG) nr. 1972/2003 tot vaststelling van maatregelen voor handelsverkeer van landbouwproducten - Beroep tot nietigverklaring - Beroepstermijn - Aanvang - Te late indiening - Wijziging van verordeningsbepaling - Heropening van beroep tegen deze bepaling en alle bepalingen die daarmee een geheel vormen - Gedeeltelijke ontvankelijkheid - Evenredigheid - Discriminatieverbod - Gewettigd vertrouwen - Motivering)
   2009/C 180/76
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Pietras, vervolgens E. Ośniecka-Tamecka, T. Nowakowski, M. Dowgielewicz en B. Majczyna, als gemachtigden, bijgestaan door M. Szpunar, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Stobiecka-Kuik, L. Visaggio en T. van Rijn, vervolgens T. van Rijn, H. Tserepa-Lacombe en A. Szmytkowska, als gemachtigden,)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de artikelen 3 en 4, leden 3 en 5, achtste streepje, van verordening (EG) nr. 1972/2003 van de Commissie van 10 november 2003 betreffende de overgangsmaatregelen die voor het handelsverkeer van landbouwproducten moeten worden vastgesteld wegens de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 293, blz. 3), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 230/2004 van de Commissie van 10 februari 2004 (PB L 39, blz. 13) en bij verordening (EG) nr. 735/2004 van de Commissie van 20 april 2004 (PB L 114, blz. 13)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Polen wordt veroordeeld in haar eigen kosten alsook in die van de Commissie.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak T-136/13: Beroep ingesteld op 11 maart 2013 — Hanwha SolarOne e.a./Parlement e.a.

text:
               27.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/22

         Beroep ingesteld op 11 maart 2013 — Hanwha SolarOne e.a./Parlement e.a.
   (Zaak T-136/13)
   2013/C 123/38
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Hanwha SolarOne (Qidong) Co. Ltd (Qidong, China); Hanwha SolarOne Technology Co. Ltd (Lianyungang, China); Hanwha SolarOne Solar Technology (Shanghai) Co. Ltd (Shanghai, China); en Hanwha Solar Electric Power Engineering Co. Ltd (Qidong) (vertegenwoordiger: F. Graafsma, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement, Europese Commissie en Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               verordening (EU) nr. 1168/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1225/2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 344, blz. 1) nietig te verklaren, voor zover deze op verzoeksters is toegepast;

               —

               het besluit van de Commissie van 3 januari 2013 houdende de weigering om over te gaan tot onderzoek van het verzoek van verzoeksters om als marktgerichte onderneming te worden behandeld (BMO), nietig te verklaren; en

               —

               verweerders te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters een enkel middel aan.
   Verzoeksters verzoeken verordening (EU) nr. 1168/2012 nietig te verklaren voor zover deze is toegepast op verzoeksters en op de BMO-verzoeken die verzoeksters hebben ingediend bij de Europese Commissie, als vereist krachtens artikel 2, lid 7, sub c, van de basisverordening, in de antidumpingprocedure betreffende de invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit de Volksrepubliek China (Bericht van inleiding van procedure gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie van 6 september 2012, PB C 269, blz. 5). Verzoeksters verzoeken ook de nietigverklaring van het besluit van 3 januari 2013 houdende de weigering van de Commissie om over te gaan tot onderzoek van het BMO-verzoek van verzoeksters, dat zij in het kader van eerdergenoemd onderzoek hadden ingediend.
   Verzoeksters voeren aan dat verordening (EU) nr. 1168/2012, zoals toegepast door de Commissie op verzoeksters bij besluit van 3 januari 2013, en het besluit van 3 januari 2013 waarin werd vermeld dat de Commissie niet zal overgaan tot onderzoek van verzoeksters’ BMO-verzoeken, het gewettigd vertrouwen van verzoeksters schendt en dat deze besluiten zonder geldige redenen met terugwerkende kracht worden toegepast ten nadele van verzoeksters. Dientengevolge zijn verordening (EU) nr. 1168/2012, zoals toegepast door de Commissie op verzoeksters bij besluit van 3 januari 2013, en het besluit van 3 januari 2013 een duidelijke schending van de grondbeginselen van de rechtszekerheid en de goede trouw.


title: Zaak T-187/10: Arrest van het Gerecht van 10 mei 2011 — Emram/BHIM — Guccio Gucci (G) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk G — Oudere nationale en gemeenschapsbeeldmerken G — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/25

         Arrest van het Gerecht van 10 mei 2011 — Emram/BHIM — Guccio Gucci (G)
   (Zaak T-187/10) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk G - Oudere nationale en gemeenschapsbeeldmerken G - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 186/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maurice Emram (Marseille, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Benavï, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Guccio Gucci SpA (Firenze, Italië) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 februari 2010 (zaak R 1281/2008-1), inzake een oppositieprocedure tussen Guccio Gucci SpA en Maurice Emram.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Maurice Emram wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak T-428/07: Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Centre d'Étude et de Valorisation des Algues/Commissie

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/48

         Beroep ingesteld op 22 november 2007 — Centre d'Étude et de Valorisation des Algues/Commissie
   (Zaak T-428/07)
   (2008/C 22/90)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Centre d'Étude et de Valorisation des Algues SA (CEVA) (Pleubian, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J.-M. Peyrical, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               primair, vast te stellen de onregelmatigheid van de procedure en de schending van het beginsel van hoor en wederhoor, en derhalve nietig te verklaren debetnota nr. 3240908670 van de Commissie van 20 september 2007 en deze te gelasten het bedrag van de betrokken debetnota terug te betalen aan CEVA;

               —

               subsidiair, vast te stellen dat de fouten in het auditverslag niet zo ernstig zijn dat artikel 3.5 van bijlage II bij de overeenkomst kan worden toegepast, nietig te verklaren debetnota nr. 3240908670 van de Commissie van 20 september 2007 voor zover daarin wordt verzocht om integrale terugbetaling van de aan CEVA in het kader van de SEAHEALTH-overeenkomst betaalde bedragen, en de Commissie te gelasten het bedrag van de betrokken debetnota terug te betalen aan CEVA;

               —

               meer subsidiair, een door het Gerecht aan te wijzen deskundige de opdracht te geven om de berekeningsmethode van CEVA toe te passen wat de aan de projecten bestede tijd betreft; deze methode af te zetten tegen de SEAHEALTH-overeenkomst en de daadwerkelijk in de kostenstaten weergegeven uitgaven; in procenten uit te drukken wat het verschil is tussen het totaal van de vergissingen bij de registratie van de arbeidstijden zoals die aan de Commissie is voorgelegd, en het totaal van de registratie van deze arbeidstijden volgens de berekeningsmethode die voortaan op CEVA van toepassing is; te ramen wat de directe arbeidstijd is die nodig is ter verwezenlijking van CEVA's taken in het kader van de SEAHEALTH-overeenkomst; aan te geven of deze effectieve arbeidstijd om deze taken te verwezenlijken, minder kan bedragen dan de 7 092,88 door CEVA gestelde directe uren.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster nietigverklaring van de debetnota waarmee de Commissie heeft verzocht om integrale terugbetaling van de voorschotten die zijn betaald aan verzoekster in het kader van de SEAHEALTH-overeenkomst nr. QLK1-CT-2002-02433, betreffende het project „Voedingsmiddelen, voeding en gezondheid”, dat onderdeel is van de kernactiviteit „Kwaliteit van leven en beheer van biologische hulpbronnen” (1).
   Ter ondersteuning van haar vordering stelt zij schending van de rechten van de verdediging voor zover de Commissie, met schending van het beginsel van hoor en wederhoor, het verzoek om terugbetaling heeft gebaseerd op de tijdschrijfbladen en de conclusies van OLAF waarvan verzoekster stelt geen kennis te hebben gehad.
   Subsidiair betwist verzoekster de toepassing door de Commissie van artikel 3.5 van bijlage II en de vaststelling door de Commissie dat de omstandigheden van het geval voldoende ernstig waren om te stellen dat er sprake was van ernstige financiële onregelmatigheid waardoor een integrale terugbetaling van de voorschotten gerechtvaardigd is.

      (1)  Vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002).


title: Zaak T-76/07: Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — El Fatmi/Raad

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/22

         Beroep ingesteld op 12 maart 2007 — El Fatmi/Raad
   (Zaak T-76/07)
   (2007/C 117/36)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Nouriddin El Fatmi (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: M.J.G. Uiterwaal, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Het gemeenschappelijk standpunt 2002/402/GBVB (PB 2001, L 344, blz. 93) is in het geval van verzoeker ten onrechte ten grondslag gelegd aan Verordening 2001/2580/EG (PB 2001, L 344, blz. 70) zodat de verordening jegens verzoeker onverbindend is;

               —

               Althans moet deze verordening ten aanzien van verzoeker buiten toepassing worden gelaten;

               —

               Althans dient het Besluit 2006/1008/EG van 21 december 2006 (PB L 379, blz. 123) te worden vernietigd;

               —

               De Raad wordt veroordeeld in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten, ingeroepen door verzoeker, zijn gelijkaardig aan deze ingeroepen in zaak T-75/07, Hamdi/Raad, met uitzondering van het laatste middel, dat niet wordt ingeroepen door verzoeker in de huidige zaak.


title: Zaak T-685/13: Beroep ingesteld op 23 december 2013 — Copernicus-Trademarks/BHIM — Blue Coat Systems (BLUECO)

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/41

         Beroep ingesteld op 23 december 2013 — Copernicus-Trademarks/BHIM — Blue Coat Systems (BLUECO)
   (Zaak T-685/13)
   2014/C 52/79
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Copernicus-Trademarks Ltd (Borehamwood, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: L. Pechan, en S. Körber, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Blue Coat Systems, Inc. (Sunnyvale, Vereinigde Staten van Amerika)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 oktober 2013 in R 2028/2012-1 en herziening van deze beslissing zodat het beroep gegrond wordt verklaard en de oppositie bijgevolg in haar geheel wordt afgewezen;

               —

               verwijzing van het BHIM en Blue Coat Systems, Inc., mocht zij interveniëren, in de kosten van de procedure daaronder begrepen de kosten die in de loop van de beroepsprocedure zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BLUECO” voor waren van klasse 9 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 724 675

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Blue Coat Systems, Inc.

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „BLUE COAT” voor waren van klasse 9 en diensten van de klassen 38 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 3 016 235

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009