title: Zaak C-484/99: Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 47/24                 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.2.2000
Beroep, op 14 december 1999 ingesteld door Commissie                    Verzoek van de Centrale Raad van Beroep van 8 december
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                         1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                               Spanje                                   H. Lommers en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
                                                                                en Visserij
                          (Zaak C-474/99)
                                                                                (Zaak C-476/99)
                           (2000/C 47/39)
                                                                                (2000/C 47/40)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 14 december 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                   De Centrale Raad van Beroep heeft bij uitspraak van 8 decem-
Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   ber 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juri-             16 december 1999, in de zaak H. Lommers en de Minister van
dische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                  Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, het Hof van Justitie van
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,               de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
Centre Wagner.                                                          beslissing over de navolgende vraag:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        Verzet artikel 2, leden 1 en 4, van richtlijn 76/207/EEG (1) van
                                                                        de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
— te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de nodige           van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
     maatregelen vast te stellen voor een juiste omzetting van          vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de
     de verplichting uit hoofde van de bepalingen van de                beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de
     artikelen 2, lid 1, en 4, lid 2 (juncto bijlage II) van richtlijn  arbeidsvoorwaarden zich tegen een regeling van een werkgever
     85/337/EEG (1) en door een regeling in stand te houden             op grond waarvan gesubsidieerde kinderopvangplaatsen uit-
     die, in strijd met deze bepalingen, niet op het hele nationale     sluitend ter beschikking staan aan vrouwelijke medewerksters,
     grondgebied een milieueffectbeoordeling mogelijk maakt             tenzij zich ten aanzien van een mannelijke werknemer een
     voor bepaalde categorieën van projecten van bijlage II van         door zijn werkgever te beoordelen noodgeval voordoet.
     bedoelde richtlijn en op een groot deel van het grondgebied
     voor vele andere categorieën van projecten van dezelfde            (1) PB 1976, L 39, blz. 40.
     bijlage, de krachtens richtlijn 85/337/EEG op hem rustende
     verplichtingen niet is nagekomen;
— het Koninkrijk Spanje in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Beroep, op 21 december 1999 ingesteld door Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
Artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG moet worden uitge-                                          bliek
legd met inachtneming van het bepaalde in artikel 2, lid 1. Op
grond van deze bepalingen moeten de lidstaten in elk concreet
                                                                                (Zaak C-484/99)
geval de kenmerken van elk in bijlage II genoemd project
bestuderen. Na deze bestudering kan worden bepaald, of het
project gezien zijn aard, omvang of ligging aan de beoordeling                                    (2000/C 47/41)
van de milieueffecten moet worden onderworpen. De tweede
zin van lid 2 van artikel 4 van de richtlijn staat de lidstaten         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
toe om deze studie te vergemakkelijken door criteria en/of              op 21 december 1999 beroep tegen Helleense Republiek
drempelwaarden vast te stellen. In geen geval is het een lidstaat       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
evenwel bij de omzetting van deze bepalingen of bij de                  vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
vaststelling van deze criteria en/of drempelwaarden toegestaan          dienst, en M. Desantes, een bij deze dienst gedetacheerde
om gehele in bijlage II genoemde categorieën van projecten bij          nationale ambtenaar, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
voorbaat van deze studie uit te sluiten. Na een analyse van de          burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
door de Spaanse regering toegestuurde teksten, komt de                  Centre Wagner, Kirchberg.
Commissie tot de conclusie, dat de gehele geldende regeling
van de staat en de autonome gebieden voor het gehele Spaanse            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
grondgebied algemeen en definitief talrijke in bijlage II bij de
richtlijn bedoelde categorieën van projecten van de verplichte          — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet binnen
milieueffectbeoordeling uitsluit.                                            de gestelde termijn de nodige wettelijke en bestuursrechte-
                                                                             lijke maatregelen te nemen om te voldoen aan richtlijn
                                                                             96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van
(1) van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoorde-
    ling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175,          11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van
    van 5.7.1985, blz. 40).                                                  databanken (1), subsidiair, door deze maatregelen niet tijdig
                                                                             aan de Commissie mede te delen, de krachtens het Verdrag
                                                                             en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
                                                                             is nagekomen.
 ---pagebreak--- 19.2.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 47/25
— de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.                       a) het bedrag van de deelnamekosten, of
                                                                          b) het bedrag van de deelnamekosten minus het bedrag
Middelen en voornaamste argumenten                                            of de waarde van de prijzen die aan de winnaars
                                                                              worden uitgekeerd, of
Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10 EG-Verdrag (ex
artikel 189 resp. artikel 5) moeten de lidstaten de nodige                c) een ander en, zo ja, welk bedrag?
maatregelen treffen om richtlijnen vóór het verstrijken van de
gestelde termijn om te zetten in hun nationale rechtsorde, en
                                                                          Subsidiair, indien die diensten inderdaad moeten worden
moeten zij die maatregelen onverwijld aan de Commissie
                                                                          aangemerkt als diensten die de organisator aan elke
meedelen. De in casu gestelde termijn is op 1 januari 1998
                                                                          deelnemer in ruil voor de door hem betaalde deelnamekos-
verstreken zonder dat de Helleense Republiek de Commissie
                                                                          ten verleent, bestaat het belastbare bedrag voor een
mededeling heeft gedaan van de getroffen omzettingsmaatrege-
                                                                          dergelijke levering dan in:
len voor de richtlijn.
                                                                          a) het bedrag van die deelnamekosten, of
(1) PB L 77 van 27.3.1996.
                                                                          b) het bedrag van die deelnamekosten minus een evenre-
                                                                              dig deel van het bedrag of de waarde van de prijzen die
                                                                              aan de winnaars worden uitgekeerd, of
                                                                          c) een ander en, zo ja, welk bedrag?
Verzoek van de VAT and Duties Tribunals, Manchester
Tribunal Centre, van 16 december 1999 om een prejudi-                (1) Eerste Richtlijn 67/227/EEG van de Raad van 11 april 1967
ciële beslissing in het geding tussen Town and County                    betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                         inzake omzetbelasting (PB 71 van 14.4.1967, blz. 1301).
   Factors Ltd en Commissioners of Customs and Excise
                                                                     (2) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
                                                                         betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                        (Zaak C-498/99)                                  inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting
                                                                         over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van
                                                                         13.6.1977, blz. 1).
                         (2000/C 47/42)
De VAT and Duties Tribunals, Manchester Tribunal Centre,
hebben bij bevel van 16 december 1999, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 22 december 1999, in het geding
tussen Town and County Factors Ltd en Commissioners of
Customs and Excise, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                Verzoek van het Tribunal de grande instance de Grenoble
                                                                     van 15 november 1999 om een prejudiciële beslissing
1) Moeten de richtlijnen van de Raad van 11 april 1967               in het geding tussen Procureur van de Republiek en
     (67/227/EEG) (1) en van 17 mei 1977 (77/388/EEG) (2),           Fédération départementale des chasseurs de l’Isère, Fédé-
     inzonderheid artikel 2, punt 1, en artikel 6, punt 1, van       ration Rhône Alpes de protection de la Nature (FRAPNA)
     laatstgenoemde richtlijn, gelet op de rechtspraak van het              section Isère, burgerlijke partijen, en X. Tridon
     Hof, met name in zaak C-16/93, Tolsma, Jurispr. blz. I-
     743, aldus worden uitgelegd, dat een transactie waarbij
     partijen overeenkomen dat er uitsluitend een morele                                      (Zaak C-510/99)
     verplichting bestaat (en die krachtens nationaal recht niet
     in rechte afdwingbaar is), een belastbare handeling in de
                                                                                (2000/C 47/43)
     zin van de belasting over de toegevoegde waarde kan zijn?
2) Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, moeten               Het Tribunal de grande instance de Grenoble heeft bij beschik-
     genoemde richtlijnen, inzonderheid artikel 11 A, punt 1,        king van 15 november 1999, ingekomen ter griffie van het
     van laatstgenoemde richtlijn, gelet op de rechtspraak van       Hof van Justitie op 28 december 1999, in het geding tussen
     het Hof, met name in zaak C-38/93, Glawe, Jurispr.              Procureur van de Republiek en Fédération départementale des
     blz. I-1679, dan aldus worden uitgelegd, dat het belastbare     chasseurs de l’Isère, Fédération Rhône Alpes de protection de
     bedrag in de zin van de belasting over de toegevoegde           la Nature (FRAPNA) section Isère, burgerlijke partijen, en X.
     waarde voor diensten bestaande in het organiseren van een       Tridon, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     spel die de organisator aan deelnemers aan het spel verleent    verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
     in ruil voor door hen betaalde deelnamekosten, bestaat in:      vragen:


title: Zaak T-166/13: Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Ben Ali/Raad

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/45

         Beroep ingesteld op 20 maart 2013 — Ben Ali/Raad
   (Zaak T-166/13)
   2013/C 156/84
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali (Saint-Étienne-du-Rouvray, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. de Saint Remy, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               bij wege van een maatregel tot organisatie van de procesgang krachtens artikel 64 van zijn Reglement voor de procesvoering de Commissie te gelasten dat zij „alle documenten betreffende de vaststelling” van de bestreden handeling overlegt;

               —

               besluit 2012/50/GBVB van 27 januari 2012 tot verlenging van de werking van besluit 2011/72/GBVB van 31 januari 2011 en van uitvoeringsbesluit 2011/79/GBVB van 4 februari 2011, waarbij ten nadele van Mehdi Ben Tijani Ben Haj Hamda Ben Haj Hassen Ben Ali een reeks beperkende maatregelen in de vorm van de bevriezing van zijn tegoeden, activa en overige financiële middelen is vastgesteld, nietig te verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een totaalbedrag van 50 000 EUR als vergoeding voor zijn schade, uit welke oorzaak ook;

               —

               de Raad van de Europese Unie te veroordelen tot betaling aan verzoeker van een bedrag van 10 500 EUR voor de kosten van zijn verdediging in het kader van het onderhavige verzoekschrift, bovenop de invorderbare bedragen aan kosten van verdediging overeenkomstig artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan die in wezen identiek zijn aan of vergelijkbaar zijn met die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-301/11, Ben Ali/Raad (1).

      (1)  PB 2011, C 226, blz. 29.


title: Zaak C-141/01 P: Hogere voorziening, op 27 maart 2001 ingesteld door Confederazione generale dell'industria italiana (Confindustria), gevestigd te Rome; Confederazione Generale Italiana del Commercio, del Turismo, dei Servizi e delle PMI (Confcommercio), gevestigd te Rome; Confartigianato, gevestigd te Rome; Associazione Bancaria Italiana (ABI), gevestigd te Rome; Associazione Nazionale fra le Imprese Assicuratrici (ANIA), gevestigd te Milaan, en Banco di Napoli SpA, gevestigd te Napels, tegen de beschikking, op 19 januari 2001 in zaak T-126/00, Confederazione generale dell'industria italiana (Confindustria) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen

text:
C 186/4               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  30.6.2001
Thionville, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij               2.   bijgevolg het beroep ontvankelijk te verklaren en de zaak
Borislav Erdeljan, route de Thionville 90, betreffende hogere              voor afdoening (of voor schorsing hangende de uitspraak
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                van het Hof in zaak C-310/99, Italië/Commissie) naar het
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van                   Gerecht te verwijzen;
21 mei 1999, Schioccet/Commissie (T-169/98 en T-170/98,
nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), strekkende tot           3.   de Commissie te veroordelen in de door rekwirante ter
vernietiging van die beschikking en tot toewijzing van de                  zake van de incidentele procedure voor het Gerecht van
conclusies van rekwirante in eerste aanleg, andere partij bij de           eerste aanleg en de onderhavige hogere voorziening
procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen                        gemaakte kosten en de beslissing omtrent de kosten in de
(gemachtigde: M. Wolfcarius, bijgestaan door J.-L. Fagnart),               hoofdzaak aan te houden.
heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
mann (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Mac-
ken, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op    Middelen en voornaamste argumenten
16 november 2000 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:                                               De tegen de bestreden beschikking aangevoerde middelen
                                                                      rechtens zijn de volgende:
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.
                                                                      —    schending en onjuiste toepassing van de artikelen 111 en
2)    Schioccet SARL wordt verwezen in de kosten.                          114 van het Reglement voor de procesvoering van het
                                                                           Gerecht;
(1) PB C 281 van 2.10.1999.                                           —    schending en onjuiste toepassing van de bepalingen van
                                                                           het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht
                                                                           betreffende de berekening van de beroepstermijnen in
                                                                           geval van publicatie van de bestreden handeling;
                                                                      —    gebrek aan motivering ten aanzien van de argumenten
                                                                           rechtens van rekwiranten betreffende de toepassing van
                                                                           de termijnvoorschriften;
Hogere voorziening, op 27 maart 2001 ingesteld door                   —    subsidiair, dwaling ten aanzien van het recht en gebrek
Confederazione generale dell’industria italiana (Confin-                   aan motivering ten aanzien van de kwestie van ver-
dustria), gevestigd te Rome; Confederazione Generale                       schoonbare dwaling.
Italiana del Commercio, del Turismo, dei Servizi e delle
PMI (Confcommercio), gevestigd te Rome; Confartigia-
nato, gevestigd te Rome; Associazione Bancaria Italiana
(ABI), gevestigd te Rome; Associazione Nazionale fra le
Imprese Assicuratrici (ANIA), gevestigd te Milaan, en
Banco di Napoli SpA, gevestigd te Napels, tegen de
beschikking, op 19 januari 2001 in zaak T-126/00, Confe-
derazione generale dell’industria italiana (Confindustria)
                                                                      Verzoek van het Bundesfinanzhof van 1 maart 2001 om
e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      een prejudiciële beslissing in het geding tussen Kyocera
gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                         Electronics Europe GmbH en Hauptzollamt Krefeld
                  Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak C-152/01)
                       (Zaak C-141/01 P)
                                                                                (2001/C 186/08)
                        (2001/C 186/07)
                                                                      Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 1 maart 2001,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen               ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april 2001,
(Tweede kamer — uitgebreid) is op 27 maart 2001 hogere                in het geding tussen Kyocera Electronics Europe GmbH en
voorziening ingesteld door Confederazione generale dell’in-           Hauptzollamt Krefeld, het Hof van Justitie van de Europese
dustria italiana (Confindustria) en andere tegen de beschikking,      Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
op 19 januari 2001 in zaak T-126/00 tussen Confederazione             de navolgende vragen:
generale dell’industria italiana (Confindustria) en andere en
Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door                 1.   Moet artikel 3, lid 2, sub a, van verordening (EEG)
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 nr. 1495/80 (1) van de Commissie van 11 juni 1980
pen (Tweede kamer uitgebreid).                                             betreffende de toepassing van sommige bepalingen van
                                                                           de artikelen 1, 3 en 8 van verordening (EEG)
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                           nr. 1224/80 (2) van de Raad inzake de douanewaarde
                                                                           van de goederen, in de versie van verordening (EEG)
1.    de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de              nr. 220/85 (3), aldus worden uitgelegd, dat de betalingen
      Europese Gemeenschappen van 19 januari 2001 te                       van interest onderscheiden zijn van de prijs van de
      vernietigen;                                                         goederen, wanneer op het relevante tijdstip van de


title: Zaak T-299/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 oktober 2005  — Dedeu i Fontcuberta/Commissie (Ambtenaren — Bezoldiging — Ontheemdingstoelage — Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut — Diensten verricht voor andere staat — Begrip gewone verblijfplaats)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/17

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 oktober 2005 — Dedeu i Fontcuberta/Commissie
   (Zaak T-299/02) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Ontheemdingstoelage - Artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij Statuut - Diensten verricht voor andere staat - Begrip gewone verblijfplaats)
   (2005/C 330/43)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): Carles Dedeu i Fontcuberta (Brussel, België) [vertegenwoordiger(s): J. García-Gallardo Gil-Fournier, J. Guillem Carrau, D. Domínguez Pérez en A. Sayagués Torres, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger(s): J. Currall, gemachtigde, bijgestaan door J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, advoaten]
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om nietigverklaring van de besluiten van de Commissie houdende impliciete afwijzing van verzoekers klacht van 23 september 2002 en expliciete afwijzing van 14 november 2002, waarbij hem de ontheemdingstoelage is geweigerd die is voorzien in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, en alle daarmee verband houdende toelagen.
   Dictum van het arrest

               1)

               De nota van de Commissie van 25 februari 2002 en het besluit van de Commissie van 14 november 2002 worden nietig verklaard, voorzover zij betrekking hebben op de weigering om verzoeker in het genot te stellen van de ontheemdingstoelage voorzien in artikel 4, lid 1, sub a, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en van de inrichtingsvergoeding voorzien in artikel 5, lid 1, van die bijlage.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


title: Zaak C-153/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 maart 2015 door Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 20 januari 2015 in zaak T-6/13, Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Raad van de Europese Unie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/6

         Hogere voorziening ingesteld op 30 maart 2015 door Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl tegen de beschikking van het Gerecht (Zevende kamer) van 20 januari 2015 in zaak T-6/13, Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-153/15 P)
   (2015/C 190/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl (vertegenwoordigers: J. Grayston, solicitor, P. Gjørtler, advokat, G. Pandey, advocaat, D. Rovetta, avocat, M. Gambardella, avvocato)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt het Hof

               —

               de beschikking van het Gerecht van 20 januari 2015 in zaak T-6/13, Naftiran Intertrade Co. (NICO) Sàrl/Raad van de Europese Unie te vernietigen en het beroep tot nietigverklaring ontvankelijk te verklaren;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten van deze hogerevoorzieningsprocedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert twee grieven aan: het Gerecht heeft de bestreden beschikking gestoeld op kennelijke beoordelingsfouten en onjuiste rechtsopvattingen.
   Rekwirante is van mening, dat het Gerecht kennelijke beoordelingsfouten heeft gemaakt door vast te stellen dat ten eerste een volledige individuele kennisgeving heeft plaatsgevonden op 19 oktober 2012, en ten tweede deze kennisgeving plaatsvond vóór het verschijnen van een algemene kennisgeving in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie op 16 oktober 2012.
   Rekwirante is voorts van mening, dat het Gerecht blijk heeft gegeven van onjuiste rechtsopvattingen door ten eerste geen rekening te houden met het vereiste dat een kennisgeving een motivering dient te bevatten, ten tweede door vast te stellen dat een individuele kennisgeving zou kunnen leiden tot inkorting van de termijn voor juridische stappen tegen een rechtshandeling van de Europese Unie, ten derde door de rechtsgevolgen van de keuzes die de Raad heeft gemaakt met betrekking tot de kennisgevingsprocedure buiten beschouwing te laten, en ten vierde door geen rekening te houden met de wijze waarop van het recht op het moment van de indiening van het verzoekschrift moest worden opgevat.


title: Zaak C-44/16 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 11 mei 2017 — Dyson Ltd/Europese Commissie [Hogere voorziening — Richtlijn 2010/30/EU — Vermelding van het energieverbruik op de etikettering en in de standaardproductinformatie — Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 — Energie-etikettering van stofzuigers — Energie-efficiëntie — Meetmethode — Grenzen van de gedelegeerde bevoegdheid — Onjuiste opvatting van de bewijselementen — Motiveringsplicht van het Gerecht]

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/10

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 11 mei 2017 — Dyson Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-44/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Richtlijn 2010/30/EU - Vermelding van het energieverbruik op de etikettering en in de standaardproductinformatie - Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 - Energie-etikettering van stofzuigers - Energie-efficiëntie - Meetmethode - Grenzen van de gedelegeerde bevoegdheid - Onjuiste opvatting van de bewijselementen - Motiveringsplicht van het Gerecht])
   (2017/C 239/13)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Dyson Ltd (vertegenwoordigers: E. Batchelor en M. Healy, solicitors, F. Carlin, barrister, en A. Patsa, advocate)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Herrmann en E. White, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 11 november 2015, Dyson/Commissie (T-544/13, EU:T:2015:836), wordt vernietigd voor zover daarbij het in eerste aanleg aangevoerde eerste onderdeel van het eerste middel en derde middel zijn afgewezen.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht van de Europese Unie voor een uitspraak op het in eerste aanleg aangevoerde eerste onderdeel van het eerste middel en derde middel.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 145 van 25.4.2016.


title: Zaak C-248/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland (Niet-nakoming — Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen — Richtlijn 80/68/EEG)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 25 oktober 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-248/05) (1)

   (Niet-nakoming - Bescherming van grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen - Richtlijn 80/68/EEG)
   (2007/C 315/10)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordiger: D. O'Hagan, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming van verplichtingen door lidstaat — Schending van artikelen 4, 5, 7, 8, 9, 10, 12 en 13 van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen (PB 1980, L 20, blz. 43) — Exploitatie van afvalstortplaats zonder formele vergunning te Ballymurtagh, County Wicklow — Verontreiniging van grondwater in County Wexford en te Killarney, County Kerry, door indirecte lozing van fosfor uit septic tanks
   Dictum

               1)

               Door voor de gemeentelijke afvalstortplaats te Ballymurtagh (graafschap Wicklow) niet alle maatregelen te hebben genomen die nodig zijn om te voldoen aan de artikelen 4, 5, 7 en 10 van richtlijn 80/68/EEG van de Raad van 17 december 1979 betreffende de bescherming van het grondwater tegen verontreiniging veroorzaakt door de lozing van bepaalde gevaarlijke stoffen, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens voormelde richtlijn.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Ierland wordt verwezen in twee derde van alle kosten. De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in het overige derde.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-449/08: Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2011 — SLV Elektronik/BHIM — Jiménez Muñoz (LINE) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LINE — Oudere nationale woord- en beeldmerken Line — Gedeeltelijke weigering van inschrijving — Relatieve weigeringsgronden — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/27

         Arrest van het Gerecht van 18 oktober 2011 — SLV Elektronik/BHIM — Jiménez Muñoz (LINE)
   (Zaak T-449/08) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LINE - Oudere nationale woord- en beeldmerken Line - Gedeeltelijke weigering van inschrijving - Relatieve weigeringsgronden - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (thans artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009))
   2011/C 347/41
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: SLV Elektronik GmbH (Übach-Palenberg, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. König, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: R. Manea, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Angel Jiménez Muñoz (Gelida, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 18 juli 2008 (zaak R 759/2007-4) inzake een oppositieprocedure tussen Angel Jiménez Muñoz en SLV Elektronik GmbH

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 18 juli 2008 (zaak R 759/2007-4) wordt vernietigd met betrekking tot de volgende waren: „lampen met netvoeding, verlichtingsapparaten en -installaties, lichttechniek voor toneel, elektrische lampen; losse onderdelen van de voornoemde goederen” van klasse 11.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 327 van 20.12.2008.


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 mei 2004 in zaak T-391/02, Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwertung eV, Jozef Kloh tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 1774/2002 — Gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten — Kennelijke niet- ontvankelijkheid)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/17

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 mei 2004 (1)

   in zaak T-391/02, Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwertung eV, Jozef Kloh tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EG) nr. 1774/2002 - Gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten - Kennelijke niet- ontvankelijkheid)
   (2004/C 284/36)
   Procestaal: Duits
   In zaak T-391/02, Bundesverband der Nahrungsmittel- und Speiseresteverwertung eV, gevestigd te Bochum (Duitsland), Josef Kloh, wonende te Eichenried (Duitsland), vertegenwoordigd door R. Steiling en S. Wienhues, advocaten, tegen Europees Parlement (gemachtigden: H. Duintjer Tebbens en U. Rösslein, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Hix en F. Ruggeri Laderchi), ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Braun, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (PB L 273, blz. 1), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J Pirrung, kamerpresident, A.W.H. Meij en N.J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 10 mei 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van de Landwirtschaftskammer Vorarlberg, Wolhgenannt en Taferner hoeft niet te worden beslist.

               3)

               Verzoekers zullen hun eigen kosten alsook die van het Europees Parlement en de Raad dragen.

               4)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen.

               5)

               De Landwirtschaftskammer Vorarlberg, Wolhgenannt en Taferner, verzoekers in interventie, zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 44 van 22.2.2003.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 6 juni 1996 in zaak T-391/94: J. Baiwir tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Bezwarend besluit - Statutaire termijnen - Niet-ontvankelijkheid - Beroep tot schadevergoeding)

text:
Nr. C 247/12         [_NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24 . 8 . 96
 1 . Verwerpt het beroep.                                             Hemau, vertegenwoordigd door H. Schneider, advocaat te
                                                                      München, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 pen ( gemachtigden : U. Wölker en C. Schmidt), betreffende
       dragen.                                                        een beroep tot nietigverklaring van Verordening ( EEG )
                                                                      nr . 525/93 van de Commissie van 8 maart 1993 tot
0 ) PB nr . C 275 van 1 . 10 . 1994 .
                                                                      vaststelling van de definitieve regionale referentiebedragen
                                                                      voor de producenten van sojabonen, kool- en raapzaad en
                                                                      zonnebloemzaad voor het verkoopseizoen 1992/ 1993 (2 ),
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                      heeft het Gerecht ( Tweede Kamer — uitgebreid ), samenge
                                                                      steld als volgt: H. Kirschner, kamerpresident; B. Vesterdorf,
                        van 6 juni 1996                               C.W. Bellamy, A. Kalogeropoulos en A. Potocki, rechters;
in zaak T-391/94 : J. Baiwir tegen Commissie van de -                 griffier: H. Jung, op 10 juli 1996 een arrest gewezen
                 Europese Gemeenschappen ( 1 )                        waarvan het dictum luidt als volgt:
 (Ambtenaren — Bezwarend besluit — Statutaire termijnen               1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
— Niet-ontvankelijkheid — Beroep tot schadevergoe
                                 ding)                                2 . Verwijst verzoekers hoofdelijk in de kosten.
                           ( 96/C 247/24 )
                                                                      (') PB nr . L 56 van 9 . 3 . 1993 , blz . 18 .
                       (Procestaai: Frans)                            ( 2 ) PB nr. C 177 van 29 . 6 . 1993 .
In zaak T-391 /94, J. Baiwir, ambtenaar van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Court
Saint-Etienne ( België ), vertegenwoordigd door G. Vander
sanden, advocaat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg bij de Fiduciaire Myson Sari, rue Glesener 1 ,               ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
machtigden: achtereenvolgens J. Griesmar en J. Currall,                                        van 11 juli 1996
bijgestaan door D. Waelbroeck, betreffende een beroep tot,            in de gevoegde zaken T-528/93 , T-542/93 , T-543/93 en
enerzijds, nietigverklaring van de nota van het hoofd van             T-546/93 , Métropole télévision SA en anderen tegen
eenheid IX.A. 6 van de Commissie waaruit blijkt dat                          Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
verzoeker voor de bevorderingen binnen de loopbaan in
                                                                      (Mededinging — Besluiten van ondernemersverenigingen
1993 als „ transcategoriaal " is ingedeeld, en anderzijds, tot
                                                                      — Overeenkomsten tussen ondernemingen — Ontheffings
reconstructie van zijn loopbaan als ambtenaar van de rang
                                                                                beschikking)
B 4 , salaristrap 2 , met terugwerkende kracht tot 1 januari
1993 en tot vergoeding van de morele schade die hij heeft                                         ( 96/C 247/26 )
geleden, heeft het Gerecht ( Vierde Kamer ), samengesteld als
volgt: K. Lenaerts, president; P. Lindh en J.D. Cooke,                             (Procestaai: Spaans, Frans en Italiaans)
rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur , op 6 juni
1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                  In de gevoegde zaken T-528/93 , T-542/93 , T-543/93 en
volgt:                                                                T-546/93 , Métropole télévision SA, gevestigd te Parijs,
1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .                          vertegenwoordigd door P. Deprez, P. Dian en, tijdens de
                                                                      mondelinge behandeling, D. Théophile , advocaten te Parijs,
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                 domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
       dragen.                                                        A. May, advocaat aldaar, Grand-rue 31 ; Reti televisive
                                                                      italiane SpA, gevestigd te Rome, vertegenwoordigd door C.
( 1 ) PB nr. C 392 van 31 . 12 . 1994 .                               Mezzanotte en G. Motzo, advocaten te Rome, A. Pappa
                                                                      lardo en , tijdens de mondelinge behandeling, M. Merola ,
                                                                      advocaten te Trapani, domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg ten kantore van A. Lorang, advocaat aldaar, rue
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                            Albert Ier 51 , ondersteund door Sociedade Independente de
                        van 10 juli 1996                              Comunicagao SA ( SIC), gevestigd te Linda-a-Velha ( Portu
                                                                     gal ), vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz, advocaat te
in zaak T-482/93 : M. Weber en anderen tegen Commissie                Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
              van de Europese Gemeenschappen ( ] )                   kantore van C. Kerschen, advocaat aldaar, Grand-rue 31 ;
(Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Steunregeling voor                Gestevisión Telecinco SA, gevestigd te Madrid, vertegen
oliehoudende zaden — Verordeningen (EEG) nr. 3766/91                 woordigd door S. Munoz Machado, advocaat te Madrid,
en (EEG) nr. 525/93 — Beroep tot nietigverklaring —                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                     Niet-ontvankelijkheid)                           C. Amo Quinones, advocaat aldaar, rue Gabriel Lippmann
                          ( 96/C 247/25 )                            2 , en Antena 3 de Televisión, gevestigd te Madrid , verte
                                                                     genwoordigd door F. Pombo Garcia, R. Garcia Vicente, E.
                       (Procestaai: Duits)                            Garayar Gutierrez en M. L. Tierno Centella, advocaten te
                                                                     Madrid , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
In zaak T-482/93 , M. Weber en M. Weber , wonende te                 kantore van C. Wassenich, advocaat aldaar, rue Dicks 6 ,
Hemau ( Duitsland ), Martin Weber GdbR, gevestigd te                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge


title: Beroep, op 7 april 1995 ingesteld door P. E. Scott tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-99/95)

text:
28 . 10 . 95            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 286/ 15
Bergues ), betreffende nietigverklaring van Beschikking 94/            — de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoe
893/EG van de Commissie van 21 juni 1994 houdende                           ker .
verenigbaarverklaring van een concentratie met de gemeen
scha ppelijke markt en met de EER-Overeenkomst [IV/
M.430 — Procter & Gamble/VP Schickedanz ( II )] ( PB 1994 ,
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten :
L 354 , blz . 32 ), heeft het Gerecht ( Eerste Kamer —
Uitgebreid ), samengesteld als volgt: J. L. Cruz Vila^a ,              Verzoeker is tewerkgesteld bij de United Kingdom Atomic
president, D. P. M. Barrington , A. Saggio, H. Kirschner en            Energy Authority ( UKAEA ) en de JET Joint Undertaking als
A. Kalogeropoulos, rechters; griffier: H. Jung, op 16 augus           hooggeplaatst medewerker van het „JET project team ". Hij
tus 1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt              is een van de verzoekers in zaak T-l 77/94 Altmann e.a . Hij
als volgt :                                                            komt op tegen de beschikking van de Commissie waarbij
                                                                       zijn overgang van de UKAEA naar de Commissie is
                                                                       geweigerd op grond van artikel 8 van de JET-statuten .
 1 . Het door Procter & Gamble GmbH ingediende verzoek
      om afwijking van de regeling betreffende bet taalgebruik
                                                                       Aanleiding tot het onderhavige beroep is de in dat artikel
      wordt afgewezen voor zover bet betrekking beeft op de
                                                                       opgenomen voorwaarde, dat wanneer personeel „ beschik
     schriftelijke procedure.
                                                                       baar wordt gesteld door andere leden van de JET Joint
                                                                       Undertaking dan de gastorganisatie " en „ tijdelijk door de
2 . Het verzoek van Procter & Gamble GmbH om tijdens                   Commissie worden aangeworven ", het betrokken lid „ zich
     de mondelinge behandeling bet Engels te mogen gebrui             ertoe verbindt het door hem ter beschikking van het project
     ken , wordt ingewilligd.                                          gestelde personeel weer in dienst te nemen zodra dat
                                                                       personeel zijn taken in het kader van dat project heeft
3 . De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden .                beëindigd ". Dit vereiste wordt de Commissie stelselmatig
                                                                       aldus uitgelegd , dat alle tijdelijke functionarissen van de
(') PB nr . C 316 van 12 . 11 . 1994 .                                 Commissie die voor de JET werken, van een ander lid van de
                                                                      JET dan de UKAEA een „ return ticket " dienen te krijgen .
                                                                       Verzoeker heeft van de Swedish National Science Research
                                                                       Council , een lid van JET, een dergelijk „ return ticket "
                                                                      gekregen in de vorm van een tewerkstellingsaanbod van het
                                                                       Swedish Royal Institute of Technology .
Beroep, op 7 april 1995 ingesteld door P. E. Scott tegen
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                      Wat verzoeker betreft, is van fundamenteel belang, dat de
                                                                       Commissie en het bestuur van JET in het algemeen sedert
                          ( Zaak T-99/95 )                             1987 hun verplichtingen jegens het UKAEA-personeel van
                            ( 95/C 286/36 )                           JET hebben verwaarloosd en dit personeel in feite met opzet
                                                                       hebben benadeeld, zodat het in de onderhavige zaak om
                        (Procestaai: Engels)                           problemen gaat die nauw verwant zijn met die in zaak
                                                                      T-177/94 Altmann e.a .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 2 april 1995 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door P. E.
Stott, vertegenwoordigd door K. Parker en R. Thompson,
dom cilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Elvirger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Cöte d'Eich
15 .
                                                                       Beroep , op 8 augustus 1995 ingesteld door LPN — Liga
                                                                      para a Protec^ao da Natureza, en door GEOTA — Grupo de
                                                                       Estudos do Ordenamento do Território e do Ambiente,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-155/95 )
— nietig te verklaren de aan hem gerichte beschikking van
     de Commissie van 28 december 1994 ;                                                        ( 95/C 286/37 )
— de Commissie ertoe te verplichten, de directeur van JET                                 (Procestaai: Portugees)
     Joint Undertaking opdracht te geven de nodige maatre
     gelen te nemen opdat verzoeker tijdelijk functionaris bij
     de Commissie kan worden overeenkomstig artikel 8 ,                Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     lid 5 , van de statuten van JET Joint Undertaking, zonder         schappen is op 8 augustus 1995 beroep ingesteld tegen
     dat hij eerst zijn huidige post bij JET dient op te geven of      Commissie van de Europese Gemeenschappen door LPN —
     naar een andere post bij JET dient te solliciteren ;              Liga para a Protec^ao da Natureza , gevestigd te Lissabon,
                                                                       vertegenwoordigd door A. Pereira de Miranda , R. Amen
— de Commissie te verplichten tot betaling van een                     doeira en P. Gomes Freire, advocaten te Lissabon , en door
     vergoeding aan verzoeker wegens het verschil in arbeids          GEOTA — Grupo de Estudos do Ordenamento do Terri
     voorwaarden dat voortvloeit uit het feit, dat de directeur        tório e do Ambiente, eveneens gevestigd te Lissabon,
     van JET geen gevolg heeft gegeven aan de hem door                 vertegenwoordigd door J. Cunhal Sendim, advocaat te
     verzoeker gezonden brief van 16 mei 1994;                         Lissabon .


title: Zaken C-80/99, C-81/99 en C-82/99: Verzoeken van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main van 23 februari 1999 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen E;-O. Flemmer, R. Christoffel, M. Leitensdorfer en Raad en Commissie van de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Bundesantalt für Landwirtschaft und Ernährung

text:
C 121/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.5.1999
Verzoeken van het Verwaltungsgericht Frankfurt am                                   Doorhaling van zaak C-289/98 (1)
Main van 23 februari 1999 om een prejudiciële beslissing
in de gedingen tussen E.-O. Flemmer, R. Christoffel,                                         (1999/C 121/27)
M. Leitensdorfer en Raad en Commissie van de Europese
Unie, vertegenwoordigd door de Bundesanstalt für Land-                De president van het Hof van Justitie van de Europese
                   wirtschaft und Ernährung                           Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 decembre 1998
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-289/98:
             (Zaken C-80/99, C-81/99 en C-82/99)                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
                                                                      Republiek.
                         (1999/C 121/26)
                                                                      (1) PB C 278 van 5.9.1998.
Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, Eerste kamer, heeft
bij beschikkingen van 23 februari 1999, ingekomen ter griffie
van het Hof van Justitie op 4 maart 1999, in de gedingen
tussen 1. E.-O. Flemmer, 2. R. Christoffel en 3. M. Leitensdorfer
en Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door de Bundesanstalt                              Doorhaling van zaak C-197/97 (1)
für Landwirtschaft und Ernährung, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                         (1999/C 121/28)
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
a) Moet artikel 215, tweede alinea van het EG-Verdrag juncto          Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 januari 1999
     artikel 178 van het EG-Verdrag junctis de bepalingen van         de doorhaling in het register gelast van zaak C-197/97 (verzoek
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 van de Raad (1), aldus             van het Liverpool Industrial Tribunal om een prejudiciële
     worden uitgelegd, dat het Hof ook bevoegd is ten aanzien         beslissing): D.M. Davies tegen Girobank plc.
     van geschillen die voortvloeien uit een door de bevoegde
     nationale instantie namens en voor rekening van de Raad
     en de Commissie gesloten overeenkomst uit hoofde van             (1) PB C 212 van 12.7.1997.
     Verordening (EEG) nr. 2187/93 inzake het vergoedings-
     voorstel aan bepaalde producenten van melk of zuivelpro-
     ducten die hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen
     uitoefenen?
b) Wanneer deze vraag ontkennend wordt beantwoord en                                 Doorhaling van zaak C-24/98 (1)
     artikel 215, eerste alinea, van het EG-Verdrag toepasselijk
     zou zijn en de nationale rechter dus ingevolge artikel 183
     van het EG-Verdrag bevoegd, luidt de volgende vraag, of                                 (1999/C 121/29)
     op een dergelijke overeenkomst, waar Verordening (EEG)
     nr. 2187/93 hieromtrent geen regeling bevat, de bepalin-         De president van het Hof van Justitie van de Europese
     gen van het nationale procesrecht dan wel de algemene            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 februari 1999
     rechtsbeginselen die de rechtsordes van de lidstaten ge-         de doorhaling in het register gelast van zaak C-24/98: Commis-
     meen hebben, toepassing dienen te vinden.                        sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
c) Wanneer de algemene rechtsbeginselen toepassing moeten             (1) PB C 72 van 7.3.1998.
     vinden, rijst vervolgens de vraag, of en onder welke
     voorwaarden de bevoegde nationale instantie de namens
     en voor rekening van Raad en de Commissie gesloten
     overeenkomst geheel of gedeeltelijk ongedaan kan maken,
     wanneer achteraf blijkt, dat de volgens Verordening (EEG)
     nr. 2187/93 te vervullen voorwaarden voor het doen van
     een vergoedingsvoorstel geheel of gedeeltelijk niet waren                      Doorhaling van zaak C-371/96 (1)
     vervuld, respectievelijk dat de voorwaarden voor het doen
     van een vergoedingsvoorstel enkel zijn vervuld doordat de                               (1999/C 121/30)
     bevoegde nationale instanties op grond van het vertrou-
     wensbeginsel hebben moeten afzien van het intrekken van
     de definitieve toewijzing van een specifieke referentiehoe-      De president van het Hof van Justitie van de Europese
     veelheid, die als voorwaarde voor toekenning van schade-         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 februari 1999
     vergoeding geldt.                                                de doorhaling in het register gelast van zaak C-371/96 (verzoek
                                                                      van het Tribunale di Trento om een prejudiciële beslissing):
                                                                      Ministero delle Finanze tegen Cotonificio del Trentino SpA.
(1) PB L 196 van 5.8.1993, blz. 6.
                                                                      (1) PB C 40 van 8.2.1997.


title: Zaak C-96/13: Beschikking van de president van de Tiende kamer van het Hof van 10 februari 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/23

         Beschikking van de president van de Tiende kamer van het Hof van 10 februari 2014 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-96/13) (1)

   2014/C 184/36
   Procestaal: Grieks
   De president van de Tiende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 129 van 4.5.2013.


               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/45

         (2006/C 178/82)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 165 van 15.7.2006

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 154 van 1.7.2006

      PB C 143 van 17.6.2006

      PB C 131 van 3.6.2006

      PB C 121 van 20.5.2006

      PB C 108 van 6.5.2006

      PB C 96 van 22.4.2006

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Zaak C-160/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Bawaria Motors Sp. z o.o./Minister Finansów (Richtlijn 2006/112/EG — Btw — Artikel 136 — Vrijstellingen — Artikelen 313 tot en met 315 — Bijzondere regeling voor belastingheffing over winstmarge — Levering van gebruikte voertuigen door belastingplichtige wederverkoper — Voertuigen belastingvrij aan belastingplichtige wederverkoper geleverd door andere belastingplichtige die zelf deel van voorbelasting heeft afgetrokken)

text:
               29.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 295/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 19 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny — Polen) — Bawaria Motors Sp. z o.o./Minister Finansów
   (Zaak C-160/11) (1)

   (Richtlijn 2006/112/EG - Btw - Artikel 136 - Vrijstellingen - Artikelen 313 tot en met 315 - Bijzondere regeling voor belastingheffing over winstmarge - Levering van gebruikte voertuigen door belastingplichtige wederverkoper - Voertuigen belastingvrij aan belastingplichtige wederverkoper geleverd door andere belastingplichtige die zelf deel van voorbelasting heeft afgetrokken)
   2012/C 295/18
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bawaria Motors Sp. z o.o.

      Verwerende partij: Minister Finansów

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Naczelny Sąd Administracyjny — Uitlegging van de artikelen 136, 313, lid 1, 314 en 315 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Bijzondere regeling voor belastingplichtige wederverkopers — Verkoop van gebruikte voertuigen aan een eindgebruiker — Toepassing van de winstmargeregeling in het geval waarin de wederverkoper het voertuig belastingvrij heeft gekocht van een persoon die zelf recht had op gedeeltelijke aftrek van voorbelasting

      Dictum

   De artikelen 313, lid 1, en 314 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, in samenhang met de artikelen 136 en 315 ervan, moeten aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige wederverkoper niet in aanmerking komt voor toepassing van de winstmargeregeling wanneer hij als gebruikte goederen in de zin van artikel 311, lid 1, punt 1, van de richtlijn beschouwde voertuigen levert die hij zelf belastingvrij heeft verworven van een andere belastingplichtige, die de voorbelasting over de aankoopprijs van deze voertuigen gedeeltelijk heeft kunnen aftrekken.

      (1)  PB C 204 van 9.7.2011.


title: Zaak T-669/15: Beroep ingesteld op 9 oktober 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/80

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2015 — Lysoform Dr. Hans Rosemann e.a./ECHA
   (Zaak T-669/15)
   (2016/C 048/88)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Lysoform Dr. Hans Rosemann GmbH (Berlijn, Duitsland), Ecolab Deutschland GmbH (Monheim, Duitsland), Schülke & Mayr GmbH (Norderstedt, Duitsland), Diversey Europe Operations BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, M. Grunchard, advocaten, en P. Sellar, Solicitor)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA)

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het besluit van het Europese Agentschap voor chemische stoffen met betrekking tot de opname van de vennootschap BASF op de in artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 (1) bedoelde lijst van actieve stoffen en leveranciers nietig verklaren; en

               —

               ECHA verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters betogen dat ECHA het recht onjuist heeft toegepast door toe te staan dat een vennootschap met betrekking tot een bepaalde stof werd opgenomen in de in artikel 95 van verordening (EU) nr. 528/2012 bedoelde lijst. Voor de onjuiste toepassing door ECHA worden drie middelen aangevoerd.

               1.

               Eerste middel: ECHA heeft de regels ten aanzien van het vereiste dat het bedrijf een compleet dossier krachtens artikel 95, lid 1, van verordening (EU) moet indienen, onjuist toegepast.

               2.

               Tweede middel: ECHA heeft vennootschappen die zich dezelfde situatie bevonden, verschillend behandeld.

               3.

               Derde middel: ECHA heeft er, in strijd met de vereisten van verordening (EU) nr. 528/2012, niet voor gezorgd dat er een gelijk speelveld ontstaat tussen de vennootschappen die hebben deelgenomen aan het herbeoordelingsprogramma voor de bepaalde stof, en diegene die hebben „meegelift”.

      (1)  Verordening (EU) nr. 528/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2012 betreffende het op de markt aanbieden en het gebruik van biociden (PB L 167, blz. 1).


title: Zaak F-12/12: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 26 juni 2013 — Di Prospero/Commissie ( „Openbare dienst — Aanstelling — Geslaagd voor vergelijkend onderzoek na verzoek aan verzoekster om deel te nemen met het oog op uitvoering van arrest — Aanstelling in rang met terugwerkende kracht” )

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/45

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 26 juni 2013 — Di Prospero/Commissie
   (Zaak F-12/12) (1)

   (Openbare dienst - Aanstelling - Geslaagd voor vergelijkend onderzoek na verzoek aan verzoekster om deel te nemen met het oog op uitvoering van arrest - Aanstelling in rang met terugwerkende kracht)
   2013/C 252/78
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Rita Di Prospero (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het stilzwijgend besluit van de Commissie tot afwijzing van verzoeksters verzoek om haar met terugwerkende kracht tot 1 januari 2010 in te delen in de rang AD 11 en verzoek om vergoeding van de schade die zij zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 18 oktober 2011 houdende weigering om Di Prospero met ingang van 1 januari 2010 aan te stellen in de rang AD 11 wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Di Prospero.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012, blz. 32.


title: Zaak C-378/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 21 augustus 2008 — ERG Raffinerie Mediterranee SpA e.a./Ministero dello Sviluppo Economico e.a.

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Italië) op 21 augustus 2008 — ERG Raffinerie Mediterranee SpA e.a./Ministero dello Sviluppo Economico e.a.
   (Zaak C-378/08)
   (2008/C 301/26)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Raffinerie Mediterranee SpA (ERG) e.a.

      Verwerende partijen: Ministero dello Sviluppo Economico e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Staan het beginsel „de vervuiler betaalt” (artikel 174, voorheen artikel 130 R, lid 2, EG) en de bepalingen van richtlijn 2004/35/EG (1) van 21 april 2004 in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid aan particuliere ondernemingen — wegens het feit alleen dat deze thans werkzaam zijn in een gebied dat reeds lang is vervuild of in een gebied dat grenst aan een dergelijk gebied — de verplichting tot het treffen van saneringsmaatregelen mag opleggen zonder enig onderzoek naar de individuele aansprakelijkheid in te stellen?

               2)

               Staan het beginsel „de vervuiler betaalt” (artikel 174, voorheen artikel 130 R, lid 2, EG) en de bepalingen van richtlijn 2004/35/EG van 21 april 2004 in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid de verplichting om de milieuschade in een specifieke vorm weg te werken mag opleggen aan degene die zakelijke rechten bezit op en/of bedrijfswerkzaamheden uitoefent in het vervuilde gebied, zonder zich er eerst van te moeten vergewissen of er een causaal verband bestaat tussen de handelwijze van de betrokkene en de ontstane vervuiling, louter en alleen op grond van de „positie” waarin de betrokkene zich bevindt?

               3)

               Idem […], en of het subjectieve vereiste van opzet of schuld is vervuld?

               4)

               Staan de in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en in de richtlijnen 2004/18/EG (2), 93/97/EEG (3) en 89/665/EEG (4) besloten liggende beginselen inzake bescherming van de mededinging in de weg aan een nationale regeling volgens welke de overheid de werkzaamheden van analyse, planning en uitvoering van een sanering — beter gezegd de uitvoering van werken — in een tot het openbare domein behorend gebied rechtstreeks mag plaatsen bij particuliere marktdeelnemers (de vennootschappen Sviluppo S.p.A. en Sviluppo Italia Aree Produttive S.p.A.) zonder de nodige openbare aanbestedingsprocedures te volgen?

      (1)  PB L 143, blz. 56.

      (2)  PB L 134, blz. 114.

      (3)  PB L 290, blz. 33.

      (4)  PB L 395, blz. 33.


title: Zaak C-442/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 24 september 2014 — Bayer CropScience SA-NV, Stichting De Bijenstichting tegen College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland) op 24 september 2014 — Bayer CropScience SA-NV, Stichting De Bijenstichting tegen College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden
   (Zaak C-442/14)
   (2014/C 462/23)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   College van Beroep voor het Bedrijfsleven

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Bayer CropScience SA-NV, Stichting De Bijenstichting

      Verweerder: College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden

      Prejudiciële vragen

               1)

               Brengt het bepaalde in artikel 14 van richtlijn 91/414 (1), onderscheidenlijk artikel 63, in samenhang gelezen met artikel 59, van de Gewasbeschermingsmiddelenverordening (2) (nr. 1107/2009 van 21 oktober 2009) onderscheidenlijk artikel 19 van richtlijn 98/8 (3) met zich dat op een verzoek om vertrouwelijkheid, als bedoeld in genoemde artikelen 14, 63 en 19 van de in die artikelen bedoelde verzoeker, per informatiebron vóór of bij het verlenen van de toelating, respectievelijk vóór of bij het wijzigen van de toelating moet worden beslist door middel van een voor derden-belanghebbenden kenbare beslissing?

               2)

               Indien de vorige vraag bevestigend wordt beantwoord: moet artikel 4, tweede lid, van de Milieu-Informatierichtlijn (4) aldus worden uitgelegd dat bij het ontbreken van een beslissing als in de vorige vraag bedoeld, verweerder, als nationale autoriteit, tot openbaarmaking van gevraagde milieu-informatie moet overgaan wanneer zo'n verzoek na het verlenen van de toelating, respectievelijk na het wijzigen van de toelating wordt gedaan?

               3)

               Hoe moet het begrip „emissies in het milieu”, in artikel 4, tweede lid, van de Milieu-Informatierichtlijn worden uitgelegd, gelet op hetgeen in rubriek 5.5 van deze tussenuitspraak, tegen de achtergrond van de in rubriek 5.2 weergegeven inhoud van de documenten, door partijen hieromtrent is uiteengezet?

               4)

                           a.

                           Kunnen gegevens die een inschatting geven van de uitstoot van een middel, zijn werkzame stof(fen) en andere bestanddelen naar het milieu als gevolg van het gebruik van het middel aangemerkt worden als „informatie over emissies in het milieu”?

                           b.

                           Zo ja, maakt het daarbij uit of deze gegevens zijn verkregen door middel van (semi)veldstudies of andersoortige studies (zoals bijvoorbeeld laboratoriumstudies en translocatiestudies)?

               5)

               Kunnen als „informatie over emissies in het milieu” worden aangemerkt laboratoriumstudies waarbij de proefopzet erop is gericht om onder gestandaardiseerde omstandigheden geïsoleerde aspecten te onderzoeken en in dat kader veel factoren zoals bijvoorbeeld (klimatologische invloeden) worden uitgesloten en de proeven vaak worden gedaan met — in vergelijking met het gebruik in de praktijk — hoge doseringen?

               6)

               Moeten in dit verband ook residuen na de toepassing van het middel in de proefopstelling in bijvoorbeeld de lucht of op de bodem, bladeren, pollen of nectar van een gewas (dat is voortgekomen uit behandeld zaad) in honing of op niet- doelwit organismen, onder „emissies in het milieu” worden begrepen?

               7)

               En geldt dat ook voor de mate van (stof)drift bij de toepassing van het middel in de proefopstelling?

               8)

               Hebben de woorden „informatie over emissies in het milieu”, als bedoeld in artikel 4, tweede lid, tweede alinea, tweede volzin van de Milieu-Informatierichtlijn tot gevolg dat als sprake is van emissies in het milieu de volledige informatiebron openbaar moet worden gemaakt en niet slechts de (meet)gegevens die daaruit eventueel zijn te destilleren?

               9)

               Moet voor de toepassing van de uitzonderingsgrond voor commerciële of industriële informatie in de zin van artikel 4, tweede lid, onder d, voornoemd, onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds „emissies” en anderzijds „lozingen en ander vrijkomen van stoffen in het milieu”, in de zin van artikel 2, eerste lid, onder b, van de Milieu-Informatierichtlijn?

      (1)  Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PB L 230, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (PB L 309, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (PB L 123, blz. 1).

      (4)  Richtlĳn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlĳn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26).


title: Zaak C-262/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Kremikovtzi AD/Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma (Toetreding van Republiek Bulgarije tot Europese Unie — Associatieovereenkomst EG-Bulgarije — IJzer- en staalsector — Staatssteun voor herstructurering verleend vóór toetreding — Voorwaarden — Levensvatbaarheid van steunontvangers aan einde van herstructureringsperiode — Insolventverklaring van steunontvanger na toetreding — Respectieve bevoegdheden van nationale autoriteiten en Europese Commissie — Nationaal besluit waarbij bestaan van publiekrechtelijke schuldvordering wordt vastgesteld ter zake van onrechtmatig geworden steun — Besluit EU-BG nr. 3/2006 — Bijlage V bij Toetredingsakte — Steun die van toepassing is na toetreding — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Bestaande steun)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 november 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Kremikovtzi AD/Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma
   (Zaak C-262/11) (1)

   (Toetreding van Republiek Bulgarije tot Europese Unie - Associatieovereenkomst EG-Bulgarije - IJzer- en staalsector - Staatssteun voor herstructurering verleend vóór toetreding - Voorwaarden - Levensvatbaarheid van steunontvangers aan einde van herstructureringsperiode - Insolventverklaring van steunontvanger na toetreding - Respectieve bevoegdheden van nationale autoriteiten en Europese Commissie - Nationaal besluit waarbij bestaan van publiekrechtelijke schuldvordering wordt vastgesteld ter zake van onrechtmatig geworden steun - Besluit EU-BG nr. 3/2006 - Bijlage V bij Toetredingsakte - Steun die van toepassing is na toetreding - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Bestaande steun)
   2013/C 26/15
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kremikovtzi AD

      Verwerende partij: Ministar na ikonomikata, energetikata i turizma i zamestnik-ministar na ikonomikata, energetikata i turizma

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Administrativen sad Sofia-grad — Uitlegging van de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds (PB L 358, blz. 1), en van bijlage V, lid 1, van de Akte betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond (PB 2005, L 157, blz. 203), alsook van artikel 9, lid 4, van Protocol nr. 2 betreffende producten die vallen onder het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), van artikel 3 van het aanvullend protocol bij de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds (PB L 317, blz. 25), en van artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1) — Staatssteun voor herstructurering die vóór de toetreding van Bulgarije tot de Europese Unie is verleend aan staalondernemingen in het kader van een herstructureringsprogramma — Besluit waarbij het bestaan van een publiekrechtelijke schuldvordering wordt vastgesteld ter zake van de staatssteun die na de faillietverklaring van de steunontvanger onrechtmatig is geworden — Respectieve bevoegdheden van de nationale autoriteiten en de Europese Commissie om te beslissen over de onverenigbaarheid van staatssteun met de gemeenschappelijke markt en om de terugbetaling ervan te vorderen als onrechtmatige steun

      Dictum

   Een procedure tot terugvordering van staatssteun die vóór de toetreding van de Republiek Bulgarije tot de Europese Unie aan Kremikovtzi AD is verleend op basis van steunmaatregelen die na deze toetreding niet „van toepassing” waren in de zin van bijlage V bij de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet, indien niet is voldaan aan de voorwaarden van artikel 9, lid 4, van protocol nr. 2 bij de Europa-Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Bulgarije, anderzijds, namens de Gemeenschap gesloten en goedgekeurd bij besluit 94/908/EG, EGKS, Euratom van de Raad en van de Commissie van 19 december 1994, gegrond zijn op artikel 3 van het aanvullend protocol bij deze Europa-Overeenkomst, zoals gewijzigd bij besluit nr. 3/2006 van de Associatieraad EU-Bulgarije van 29 december 2006. In dit verband kunnen de bevoegde nationale autoriteiten van de Republiek Bulgarije volgens de derde alinea van dat artikel een beschikking geven tot terugvordering van staatssteun die niet voldoet aan deze voorwaarden. Een beschikking van de Europese Commissie op grond van artikel 3, tweede alinea, van dat aanvullend protocol is geen voorafgaande voorwaarde voor de terugvordering door deze autoriteiten van zulke steun.

      (1)  PB C 232 van 6.8.2011.


title: Zaak C-83/11: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/Muhammad Sazzadur Rahman, Fazly Rabby Islam, Mohibullah Rahman (Richtlijn 2004/38/EG — Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten voor burgers van Unie en hun familieleden — Artikel 3, lid 2 — Verplichting om overeenkomstig nationaal recht binnenkomst en verblijf van „andere familieleden” ten laste van burger van Unie te vergemakkelijken)

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/6

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 5 september 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) — Verenigd Koninkrijk) — Secretary of State for the Home Department/Muhammad Sazzadur Rahman, Fazly Rabby Islam, Mohibullah Rahman
      (Zaak C-83/11) (1)

      (Richtlijn 2004/38/EG - Recht van vrij verkeer en verblijf op grondgebied van lidstaten voor burgers van Unie en hun familieleden - Artikel 3, lid 2 - Verplichting om overeenkomstig nationaal recht binnenkomst en verblijf van „andere familieleden” ten laste van burger van Unie te vergemakkelijken)
      (2012/C 331/09)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber)

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Secretary of State for the Home Department

         Verwerende partij: Muhammad Sazzadur Rahman, Fazly Rabby Islam, Mohibullah Rahman

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal — Uitlegging van de artikelen 3, lid 2, en 10, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Begrip „andere familieleden” van een burger van de Unie in de zin van artikel 3, lid 2, van de richtlijn — Familieleden ten laste van een gehuwd paar waarvan de echtgenoot een burger van een derde land is — Familieleden die geen rechtstreekse bloedverwanten in opgaande lijn van het gehuwde paar zijn

         Dictum

                  1)

                  Artikel 3, lid 2, van richtlijn 2004/38 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG, moet aldus worden uitgelegd:

                              —

                              dat de lidstaten niet verplicht zijn om alle aanvragen tot binnenkomst of tot verblijf in te willigen die zijn ingediend door familieleden van een burger van de Unie die niet onder de definitie van artikel 2, punt 2, van deze richtlijn vallen, zelfs indien zij overeenkomstig artikel 10, lid 2, van deze richtlijn aantonen dat zijn ten laste van deze burger zijn;

                              —

                              dat de lidstaten er evenwel over moeten waken dat hun wetgeving voorwaarden omvat aan de hand waarvan deze personen een beslissing aangaande hun aanvraag tot binnenkomst en tot verblijf kunnen verkrijgen die op een nauwkeurig onderzoek van hun persoonlijke situatie is gebaseerd en, in geval van weigering, is gemotiveerd;

                              —

                              dat de lidstaten over een ruime beoordelingsmarge beschikken om deze voorwaarden vast te stellen, mits deze voorwaarden verenigbaar zijn met de gebruikelijke betekenis van het woord „vergemakkelijkt” en van de in artikel 3, lid 2, gebruikte bewoordingen met betrekking tot afhankelijkheid en zij deze bepaling niet van haar nuttig effect beroven;

                              —

                              dat iedere aanvrager het recht heeft om door een rechterlijke instantie te laten onderzoeken of de nationale wetgeving en de toepassing ervan aan deze voorwaarden voldoen.

                  2)

                  Als voorwaarde om binnen de in artikel 3, lid 2, van richtlijn 2004/38 bedoelde categorie van familieleden „ten laste” van een burger van de Unie te vallen, geldt dat de situatie van afhankelijkheid van de aanvrager in het land van herkomst van het betrokken familielid bestaat, althans op het ogenblik waarop hij verzoekt zich te mogen voegen bij de burger van de Unie te wiens laste hij is.

                  3)

                  Artikel 3, lid 2, van richtlijn 2004/38 moet aldus worden uitgelegd dat de lidstaten in het kader van de uitoefening van hun beoordelingsmarge bijzondere voorwaarden mogen stellen inzake de aard en de duur van de afhankelijkheid, mits deze voorwaarden verenigbaar zijn met de gebruikelijke betekenis van de bewoordingen in artikel 3, lid 2, eerste alinea, sub a, van richtlijn 2004/38 met betrekking tot afhankelijkheid, en zij deze bepaling niet van haar nuttig effect beroven.

                  4)

                  De vraag of de afgifte van de in artikel 10 van richtlijn 2004/38 bedoelde verblijfskaart afhankelijk mag worden gesteld van de voorwaarde dat de situatie van afhankelijkheid van de aanvrager in de zin van artikel 3, lid 2, eerste alinea, sub a, van deze richtlijn in het gastland is blijven voortbestaan, valt niet binnen de werkingssfeer van deze richtlijn.

         (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak T-132/05: Beroep, op 16 maart 2005 ingesteld door Nicola Falcione tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/38

         Beroep, op 16 maart 2005 ingesteld door Nicola Falcione tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-132/05)
   (2005/C 143/73)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 16 maart 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door N. Falcione, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van 24 maart 2004 houdende definitieve indeling bij aanwerving in de rang A5/4;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Bij besluit van 24 maart 2004 is verzoeker aangesteld als ambtenaar in de rang A5/4. Zijn beroep is gericht tegen zijn definitieve indeling bij aanwerving. Ter ondersteuning van zijn beroep stelt hij schending van artikel 31 van het Statuut en kennelijk verkeerde beoordeling. Verzoeker stelt dat de Commissie ook rekening had moeten houden met de relevante beroepservaring op universitair niveau die hij van 16 juli 1974 tot 28 februari 1982 had opgedaan. De Commissie heeft deze beroepservaring niet in aanmerking genomen op grond dat verzoeker zijn universitair diploma Economie pas op 1 maart 1982 heeft behaald.


title: Zaak C-502/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 september 2011 — Vivaio dei Molini Azienda Agricola Porro Savoldi ss/Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 30 september 2011 — Vivaio dei Molini Azienda Agricola Porro Savoldi ss/Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture
   (Zaak C-502/11)
   2011/C 347/30
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vivaio dei Molini Azienda Agricola Porro Savoldi ss

      Verwerende partij: Autorità per la Vigilanza sui Contratti Pubblici di lavori, servizi e forniture

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat het gemeenschapsrecht, en met name artikel 6 van richtlijn 93/37/EEG (1) (nadien: artikel 4 van richtlijn 2004/18/EG (2)) in beginsel in de weg aan een nationale bepaling (als artikel 10, lid 1, sub a, van wet 109 van 1994 — nadien: artikel 34, lid 1, sub a, van decreto legislativo 163 van 2006), op grond waarvan alleen vennootschappen die handelsactiviteiten uitoefenen, mogen deelnemen aan procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten, zodat bepaalde ondernemers (zoals maatschappen [società semplici]) die normalerwijze niet overwegend dat soort activiteiten verrichten, daarvan zijn uitgesloten, of is het betrokken verbod redelijk en niet discriminerend gelet op de bijzondere regeling en het specifieke vermogensstelsel van maatschappen?

         Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, dient aan het Hof van Justitie de volgende vraag te worden gesteld:

               2)

               Staat het gemeenschapsrecht — en met name artikel 6 van richtlijn 93/37/EEG (nadien: artikel 4 van richtlijn 2004/18/EG) en het beginsel van de vormvrijheid voor deelnemers aan aanbestedingsprocedures — de nationale wetgever toe om de rechtsbevoegdheid van een aannemer [imprenditore] (of van een ondernemer [operatore economico] volgens de definitie van richtlijn 2004/18/EG) te beperken vanwege de bijzondere kenmerken van de nationale regeling betreffende die ondernemer, door hem uit te sluiten van deelname aan aanbestedingsprocedures voor overheidsopdrachten, of vormt een dergelijke beperking een schending van de beginselen van redelijkheid en non-discriminatie?

      (1)  PB L 199, blz. 54.

      (2)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak C-561/13: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu 1 — Tsjechische Republiek) — Hoštická a.s., Jaroslav Haškovec, Zemědělské družstvo Senice na Hané/Česká republika — Ministerstvo zemědělství [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Steunregelingen — Tenuitvoerlegging van steunregelingen in de nieuwe lidstaten — Verordening (EG) nr. 1782/2003 — Artikel 143 ter bis — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Artikel 126 — Afzonderlijke suikerbetaling — Ontkoppeling van die betaling van de productie — Begrip „in 2006 en 2007 door de betrokken lidstaten vastgestelde criteria”  — Representatieve periode]

text:
               22.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 462/10

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 15 oktober 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Obvodní soud pro Prahu 1 — Tsjechische Republiek) — Hoštická a.s., Jaroslav Haškovec, Zemědělské družstvo Senice na Hané/Česká republika — Ministerstvo zemědělství
   (Zaak C-561/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschappelijk landbouwbeleid - Steunregelingen - Tenuitvoerlegging van steunregelingen in de nieuwe lidstaten - Verordening (EG) nr. 1782/2003 - Artikel 143 ter bis - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Artikel 126 - Afzonderlijke suikerbetaling - Ontkoppeling van die betaling van de productie - Begrip „in 2006 en 2007 door de betrokken lidstaten vastgestelde criteria” - Representatieve periode])
   (2014/C 462/16)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Obvodní soud pro Prahu 1

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Hoštická a.s., Jaroslav Haškovec, Zemědělské družstvo Senice na Hané

      Verwerende partij: Česká republika — Ministerstvo zemědělství

      Dictum

   Artikel 126, lid 1, van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003, moet aldus worden uitgelegd dat het begrip „in 2006 en 2007 door de betrokken lidstaten vastgestelde criteria” het verkoopseizoen omvat dat deze lidstaten op grond van artikel 143 ter bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers en houdende wijziging van de verordeningen (EEG) nr. 2019/93, (EG) nr. 1452/2001, (EG) nr. 1453/2001, (EG) nr. 1454/2001, (EG) nr. 1868/94, (EG) nr. 1251/1999, (EG) nr. 1254/1999, (EG) nr. 1673/2000, (EEG) nr. 2358/71 en (EG) nr. 2529/2001, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 319/2006 van de Raad van 20 februari 2006, verordening (EG) nr. 2011/2006 van de Raad van 19 december 2006 en verordening (EG) nr. 2012/2006 van de Raad van 19 december 2006, vóór 30 april 2006 als representatieve periode voor de toekenning van de afzonderlijke suikerbetaling dienden te kiezen.

      (1)  PB C 45 van 15.2.2014.