title: Zaak C-407/02: Beroep, op 15 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
C 19/14              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       25.1.2003
Verzoek van het Tribunale di Milano — Vierde strafkamer                        schrijven dat zij alleen na een klacht van partijen (dus
— van 29 oktober 2002, om een prejudiciële beslissing in                       van aandeelhouders en schuldeisers) kunnen worden
de aldaar aanhangige strafzaken tegen Dell’Utri Marcello,                      vervolgd, ook in verband met de concrete bescherming
           Luzi Romano en Comincioli Romano                                    van het algemeen belang van de transparantie van de
                                                                               ondernemingsmarkt, wat betreft de mogelijke commu-
                                                                               nautaire dimensie van die markt?
                       (Zaak C-403/02)                                 (1 ) Eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968
                                                                            strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de
                                                                            lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van
                                                                            de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen
                                                                            te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen
                        (2003/C 19/24)                                      als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig te
                                                                            maken (PB L 65 van 14.3.1968 blz. 8).
Het Tribunale di Milano — Vierde strafkamer — heeft bij                Beroep, op 15 november 2002 ingesteld door Commissie
beschikking van 29 oktober 2002, ingekomen ter griffie van             van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
het Hof van Justitie op 12 november 2002, in de aldaar                                                  bliek
dienende strafzaken tegen Dell’Utri Marcello, Luzi Romano en
Comincioli Romano het Hof van Justitie van de Europese                                           (Zaak C-407/02)
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:
                                                                                (2003/C 19/25)
—    Kan artikel 6 van de Eerste richtlijn (68/151/EEG) ( 1) aldus
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     worden uitgelegd, dat de lidstaten niet alleen verplicht
     zijn passende sancties vast te stellen wegens de niet-            op 15 november 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                       Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     openbaarmaking van de balans en van de winst-en
                                                                       vertegenwoordigd door M. Nolin en M. Konstantinidi, leden
     verliesrekening van de ondernemingen, maar ook wegens
     vervalsing daarvan alsmede van de andere mededelingen             van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       Luxemburg.
     van de vennootschap aan de aandeelhouders of het
     publiek, of van andere informatie over de economische,
     vermogens- of financiële situatie die de vennootschap             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     over zichzelf of over de groep waartoe zij behoort, moet
     verstrekken?                                                      a)      vast te stellen dat de Helleense Republiek, door de
                                                                               rechtstreekse plaatsing door de gemeente Serres, zonder
                                                                               voorafgaande oproep tot mededinging, van de opdracht
                                                                               „Opleving van de gemeente Serres: voorbereidende studie
—    Moet het begrip „passende sanctie” — ook volgens
                                                                               en proefprogramma voor de verwezenlijking”, de ver-
     artikel 5 EG-Verdrag — aldus worden uitgelegd, dat
                                                                               plichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krach-
     concreet in het normatieve kader (dus in het strafrecht
                                                                               tens de bepalingen van richtlijn 92/50/EEG (1) (artikelen 8
     of het strafprocesrecht) van de lidstaat kan worden
                                                                               en volgende), die voorzien in het uitschrijven van een
     beoordeeld of de sanctie passend en dus „doelmatig,
                                                                               aanbesteding, en de bij het plaatsen van overheidsop-
     doeltreffend en werkelijk afschrikwekkend” is?
                                                                               drachten voor dienstverlening te volgen procedure be-
                                                                               palen;
—    Zijn deze kenmerken te vinden in de gecombineerde                 b)      de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
     bepalingen van de artikelen 2621 en 2622 BW, zoals
     gewijzigd bij wetsbesluit nr. 61 van 11 april 2002? Kan
     met name de bepaling van artikel 2621 BW als „voldoen-            Middelen en voornaamste argumenten
     de afschrikwekkend” en „concreet passend” worden be-
     schouwd, wanneer daarin vervalsing van de balans zonder
     vermogensschade of met vermogensschade maar niet                  De bepalingen van richtlijn 92/50/EEG regelen de keuze van
     vervolgbaar krachtens 2622 BW wegens het ontbreken                de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten
     van een klacht, wordt gestraft als overtreding met een            voor dienstverlening, en stellen gemeenschappelijke regels vast
     gevangenisstraf van een jaar en zes maanden? Is het ten           voor de sector aanbestedingen van studies en de technische
     slotte passend om voor strafbare feiten als bedoeld in            sector. Zij zijn van toepassing op opdrachten waarvan de
     artikel 2622, eerste alinea, BW (dus begaan in het kader          geschatte waarde een bepaalde minimumgrens bereikt of
     van niet op de beurs genoteerde ondernemingen) voor te            overschrijdt.
 ---pagebreak--- 25.1.2003                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 19/15
Volgens de Commissie is de opdracht „Opleving van de                      2.    de in de nota van 28 juni 2000 vervatte beslissing
gemeente Serres: voorbereidende studie en proefprogramma                        van verweerster („ECB”), waarbij zijn bevoegdheden zijn
voor de verwezenlijking”, een overheidsopdracht voor dienst-                    gewijzigd, nietig te verklaren;
verlening, die, gezien het voorwerp en de waarde ervan, binnen            3.    de ECB in de kosten te verwijzen.
de werkingssfeer van de richtlijn valt. De opdracht werd echter
niet aangekondigd, maar werd door de gemeente Serres
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
rechtstreeks toegewezen.
                                                                          —     Het bestreden arrest miskent de omvang en de organisatie
                                                                                van de functionele zelfstandigheid die de ECB is toegekend
                                                                                in het bij artikel 36.1 van de ESCB-statuten en artikel 9,
De Commissie beklemtoont, dat in het onderhavige geval geen                     sub a, eerste volzin, van de Conditions of Employment
beroep kan worden gedaan op de uitzondering van artikel 6                       („CoE”) ingevoerde contractuele stelsel. Op grond van
(overheidsopdracht gegund aan een instantie die zelf een                        deze onjuiste rechtsopvatting is het Gerecht ervan uitge-
aanbestedende dienst is in de zin van de richtlijn) of op de                    gaan dat de ECB in het contractuele stelsel dezelfde ruime
uitzondering van artikel 1, sub a-ix, van de richtlijn.                         discretionaire bevoegdheid toekomt als de werkgever bij
                                                                                de tewerkstelling van het personeel in het kader van het
                                                                                Europese ambtenarenrecht. Er moet evenwel onderscheid
                                                                                worden gemaakt tussen die discretionaire bevoegdheid
( 1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende               bij de tewerkstelling van het personeel en de discretionaire
     de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-          bevoegdheid bij de organisatie van de instelling. Het
     opdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1).          Gerecht van eerste aanleg heeft ten onrechte geoordeeld
                                                                                dat de ECB bevoegd was, verzoekers functieomschrijving,
                                                                                die bestanddeel van de overeenkomst was geworden,
                                                                                terzijde te schuiven en verzoeker de hem contractueel
                                                                                overeengekomen werkzaamheden te ontnemen. Overeen-
                                                                                komstig de beginselen van het ambtenarenrecht had het
                                                                                Gerecht van eerste aanleg geen rekening ermee mogen
                                                                                houden of de ontnomen bevoegdheden „hoofdbestand-
                                                                                delen” van de contractueel overeengekomen werkzaam-
                                                                                heden waren. Het had moeten nagaan of de ontnomen
                                                                                bevoegdheden definitief in de arbeidsovereenkomst wa-
Hogere voorziening, op 18 november 2002 ingesteld                               ren geregeld.
door J. Pflugradt tegen het arrest van het Gerecht van                          Mochten de contractueel overeengekomen werkzaamhe-
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde                            den niet kunnen worden voortgezet omdat de functie is
kamer) van 22 oktober 2002 in de gevoegde zaken T-178/                          komen te vervallen, dan voorziet artikel 11, sub a, ii,
00 en T-341/00, J. Pflugradt tegen Europese Centrale Bank                       tweede volzin, van de CoE in de mogelijkheid van ontslag
                                                                                om organisatorische redenen. Die bepaling toont dus
                                                                                duidelijk aan dat het niet is toegestaan, de inhoud van
                                                                                de overeenkomst eenzijdig te wijzigen, waardoor de
                         (Zaak C-409/02 P)
                                                                                arbeidsrechtelijke verhoudingen „verder worden ontwik-
                                                                                keld” zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met
                                                                                wat in de overeenkomst is bepaald. Evenmin is het
                           (2003/C 19/26)                                       toegestaan de beslissing over de toepassing van twee
                                                                                organisatievormen met contradictoire gevolgen aan de
                                                                                ECB als werkgeefster in arbeidsrechtelijke zin over te
                                                                                laten. De ECB zou in dat geval — eventueel zelfs
                                                                                willekeurig — kunnen kiezen tussen beëindiging van de
                                                                                overeenkomst op grond van artikel 11, sub a, ii, van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                      CoE en voortzetting van de overeenkomst in strijd met
op 18 november 2002 hogere voorziening ingesteld door                           de bepalingen van de overeenkomst.
J. Pflugradt, vertegenwoordigd door N. Pflüger, advocaat te
Frankfurt am Main, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                         Het Gerecht van eerste aanleg heeft verzoekers verant-
burg, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de                 woordelijkheid voor de beoordeling van de leden van het
Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 22 oktober                           UNIX-team ten onrechte gekwalificeerd als niet-essentieel
2002 in de gevoegde zaken T-178/00 en T-341/00, J. Pflugradt                    bestanddeel van de arbeidsovereenkomst, hoewel die
tegen Europese Centrale Bank.                                                   verantwoordelijkheid in de functieomschrijving is aange-
                                                                                duid als een van de „key responsibilities”. Het Gerecht
                                                                                heeft de functieomschrijving ook verkeerd uitgelegd door
                                                                                ervan uit te gaan dat de taken slechts voorlopig zijn
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage, het arrest (1)                   toebedeeld.
waartegen hogere voorziening is ingesteld, te vernietigen en              —     Schending van de bewijsvoorschriften.
                                                                          (1 ) Nog niet bekendgemaakt in de het Publicatieblad van de Europese
1.     zijn beoordelingsrapport voor het jaar 1999 van 23 no-                  Gemeenschappen.
       vember 1999 nietig te verklaren;


title: Verzoek van 2 oktober 1997 van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Sarclad International Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-Brittannië en Bundesamt für Finanzen (Zaak C-428/97)

text:
C 55/18               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
legging van de bepalingen van het EG-Verdrag, met name            Verzoek van 2 oktober 1997 van het Bundesfinanzhof om
de artikelen 155, 169 en 86 daarvan, en van de ter uitvoe-        een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen Sarclad
ring van laatstgenoemd artikel vastgestelde Verordening           International Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-Brittan-
nr. 17 alsmede wegens schending van artikel 173 en van                            nieÈ en Bundesamt für Finanzen
wezenlijke vormvoorschriften.
                                                                                (Zaak C-428/97)
Middelen en voornaamste argumenten                                                          (98/C 55/34)
Ð Verkeerde kwalificatie:
                                                                  Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 2 oktober
     Ð verkeerde uitlegging van Verordening nr. 17;               1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                  18 december 1997, in het geding tussen Sarclad Internatio-
     Ð verkeerde uitlegging van artikel 169 van het EG-           nal Ltd Wittington, Chesterfield, Groot-BrittannieÈ en Bun-
        Verdrag: voor de toepasselijkheid van artikel 169,        desamt für Finanzen, het Hof van Justitie van de Europese
        betreffende de niet-nakomingsprocedure, volstaat          Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
        het niet dat de klacht betrekking heeft op en for-        over de navolgende vraag:
        meel gericht is tegen ¹de niet-inachtneming van
        Richtlijn 93/38/EEGº; zij zag immers enkel op de
        gedragingen van de aanbestedende dienst terzake
                                                                  Moet artikel 3, onder a), van Achtste Richtlijn 79/1072/
        van de mededinging en het vrije verkeer van goede-
                                                                  EEG van de Raad van 6 december 1979 betreffende de
        ren;
                                                                  harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                  omzetbelasting (1) aldus worden uitgelegd,
        door te herinneren aan de rechtspraak van het Hof
        volgens welke de handelingen van de aanbeste-
        dende diensten moeten worden toegerekend aan de
        lidstaten waaronder die diensten ressorteren,             Ð dat ook het duplicaat van een vervangingsbewijs als
        maakt het Gerecht evenmin aannemelijk dat de                   het origineel van een invoerdocument kan worden
        door de Commissie gevolgde procedure passend                   beschouwd, of dat het de lidstaten onder bepaalde
        was; toepassing van deze rechtspraak op het onder-             omstandigheden is toegestaan, het duplicaat als het
        havige geval zou meebrengen dat de NMBS geen                   origineel van het invoerdocument te behandelen,
        enkele verantwoordelijkheid draagt, hetgeen in
        strijd is met het in artikel 222 van het Verdrag
        geformuleerde beginsel, ofschoon haar onrechtma-          Ð of, dat de niet in het binnenland gevestigde belasting-
        tige gedraging dezelfde is als degene die aan een              plichtigen, die onder Achtste Richtlijn 79/1072/EEG
        particuliere onderneming kan worden verweten;                  van de Raad van 6 december 1979 betreffende de har-
                                                                       monisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
     Ð verkeerde opvatting over het beginsel van voor                  omzetbelasting vallen, hun recht op aftrek van voorbe-
        beroep vatbare handeling.                                      lasting definitief niet meer kunnen laten gelden, wan-
                                                                       neer het oorspronkelijk opgestelde invoerdocument
Ð Schending van wezenlijke vormvoorschriften:                          vóór de indiening van het verzoek om teruggaaf van
                                                                       de belasting over de toegevoegde waarde verloren is
     Ð kennelijke schending van het recht van verweer:                 gegaan?
        het Gerecht heeft inbreuk gemaakt op dit funda-
        mentele beginsel door principieel aan te nemen,           (1) PB L 331 van 27.12.1979, blz. 11.
        dat in het kader van de procedure van artikel 169
        van het Verdrag personen die een klacht hebben
        ingediend, geen procedurele rechten hebben;
     Ð denaturering van het voorwerp van het geschil:
        met betrekking tot de door de Commissie opge-
        worpen exceptie van niet-ontvankelijkheid heeft
        het Gerecht nagelaten in limine litis het door            Beroep, op 18 december 1997 ingesteld door Commissie
        Sateba in haar beroepschrift gestelde ontbreken            van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
        van een rechtsgrondslag voor de brief van de Com-                                 (Zaak C-429/97)
        missie betreffende het ad acta leggen van de klacht
        vast te stellen; het Gerecht kon zich dan ook niet                                  (98/C 55/35)
        zonder overschrijding van zijn bevoegdheden in de
        plaats van de Commissie stellen bij de keuze uit de
        procedures waarover deze in het kader van                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
        artikel 155 van het Verdrag beschikt, om verzoek-         is op 18 december 1997 beroep ingesteld tegen Franse
        sters beroep niet-ontvankelijk te verklaren.              Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                  schappen, vertegenwoordigd door H. Michard en E. Tra-
(1) PB C 357 van 22.11.1997, blz. 27.                             versa, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                  Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                  Kirchberg.


title: Zaak C-582/10: Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 22 november 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/22

         Beschikking van de president van de Zesde kamer van het Hof van 22 november 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-582/10) (1)

   2012/C 49/39
   Procestaal: Duits
   De president van de Zesde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 30 mei 2002 in zaak C-358/00 (verzoek van het Oberlandesgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Buchhändler-Vereinigung GmbH tegen Saur Verland GmbH & Co. KG, Die Deutsche Bibliothek (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlĳn 92/50/EEG — Concessie van openbare diensten)

text:
C 191/12                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.8.2002
1.    Worden afgewezen als kennelijk niet-ontvankelijk en/of kenne-         berti en P. Criscuolo Gaito, avvocati, betreffende hogere
      lijk ongegrond:                                                       voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
                                                                            aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer
      —     het tweede tot en met het vijfde onderdeel van het tweede       — uitgebreid) van 15 maart 2000, Cimenteries CBR e.a./
            middel;                                                         Commissie (T-25/95, T-26/95, T-30/95-T-32/95, T-34/95-
                                                                            T-39/95, T-42/95-T-46/95, T-48/95, T-50/95-T-65/95,
      —     het derde middel;                                               T-68/95-T-71/95, T-87/95, T-88/95, T-103/95 en T-104/95,
                                                                            Jurispr. blz. II-491), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging
      —     het zesde middel;                                               van dat arrest, andere partij bij de procedure: Commissie
                                                                            van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal,
      —     het achtste middel;                                             bijgestaan door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Vijfde kamer),
                                                                            samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O.
      —     het eerste onderdeel van het negende middel;                    Edward (rapporteur), A. La Pergola, M. Wathelet en A. Rosas,
                                                                            rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
      —     het eerste, het tweede, het vierde en het vijfde onderdeel      R. Grass, op 5 juni 2002 een beschikking gegeven waarvan
            van het elfde middel;                                           het dictum luidt als volgt:
      —     het zestiende middel;
                                                                            1.    Het vierde en het zesde onderdeel van het zesde middel in hogere
                                                                                voorziening worden als kennelijk ongegrond afgewezen.
      —     het zeventiende middel;
      —     het negentiende middel;                                         2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
      —     het twintigste middel; en
                                                                            (1) PB C 247 van 26.8.2000.
      —     het eenentwintigste middel.
2.    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Tweede kamer)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                             van 30 mei 2002
                           (Vijfde kamer)                                   in zaak C-358/00 (verzoek van het Oberlandesgericht
                                                                            Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Buchhändler-
                           van 5 juni 2002                                  Vereinigung GmbH tegen Saur Verland GmbH & Co. KG,
                                                                                Die Deutsche Bibliothek (1)
in zaak C-219/00 P, Cementir — Cementerie del Tirreno
SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                            (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering
                                pen (1)                                     — Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlijn
                                                                                92/50/EEG — Concessie van openbare diensten)
(„Hogere voorziening — Mededinging — Cement — Ar-
tikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) —                                           (2002/C 191/21)
      Hogere voorziening ten dele kennelijk ongegrond”)
                          (2002/C 191/20)                                                              (Procestaal: Duits)
                         (Procestaal: Italiaans)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                            In zaak C-358/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht Düsseldorf
In zaak C-219/00 P, Cementir — Cementerie del Tirreno SpA,                  (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Buchhänd-
gevestigd te Rome (Italië), vertegenwoordigd door G. M. Ro-                 ler-Vereinigung GmbH en Saur Verlag GmbH & Co. KG, Die
 ---pagebreak--- 10.8.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 191/13
Deutsche Bibliothek, om een prejudiciële beslissing over de                 geneesmiddelen (PB L 182, blz. 1), heeft het Hof, samengesteld
uitlegging van de artikelen 1 en 8 van richtlijn 92/50/EEG van              als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de                  N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                   (rapporteur), D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet,
dienstverlening (PB L 209, blz. 1), zoals gewijzigd bij richtlijn           M. Wathelet, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues en
97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van                          C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-
13 oktober 1997 (PB L 328, blz. 1), heeft het Hof (Tweede                   Hackl; griffier: R. Grass, op 26 april 2002 een beschikking
kamer), samengesteld als volgt: N. Colneric, kamerpresident,                gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
R. Schintgen en V. Skouris (rapporteur), rechters; advocaat-
generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 30 mei 2000 een
                                                                            Het door de Corte d’appello di Milano bij beschikking van 25 oktober
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                            2000 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
                                                                            ontvankelijk.
Een overeenkomst voor de concessie van openbare uitgeverijdiensten
is bij de huidige stand van het gemeenschapsrecht uitgesloten van de
werkingssfeer van richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni               (1) PB C 17 van 19.1.2002.
1992 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen
van overheidsopdrachten voor dienstverlening, zoals gewijzigd bij
richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van
13 oktober 1997, ook al wordt er wegens haar specifieke voorwerp
op gedoeld in bijlage IA bij deze richtlijn, waarnaar artikel 8 ervan
verwijst.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(1) PB C 355 van 9.12.2000.
                                                                                van 17 mei 2002
                                                                            in zaak C-406/01: Bondsrepubliek Duitsland tegen Euro-
                                                                                pees Parlement en Raad van de Europese Unie (1)
                                                                            („Beroep tot nietigverklaring — Kennelijke niet-ontvanke-
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                         lijkheid — Tardiviteit”)
                         van 26 april 2002                                                            (2002/C 191/23)
in zaak C-454/00 (verzoek van de Corte d’appello di                                                   (Procestaal: Duits)
Milano om een prejudiciële beslissing): VIS Farmaceutici
Istituto scientifico delle Venezie SpA tegen Duphar Inter-
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                     national Research BV (1)
                                                                                dentie van het Hof)
          (Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                            In zaak C-406/01, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden:
                          (2002/C 191/22)                                   W.-D. Plessing en M. Lumma, bijgestaan door J. Sedemund)
                                                                            tegen Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera en
                         (Procestaal: Italiaans)                            E. Waldherr) en Raad van de Europese Unie (gemachtigden:
                                                                            E. Karlsson en J.-P. Hix), betreffende nietigverklaring van
                                                                            artikel 3, lid 1, juncto lid 2, van richtlijn 2001/37/EG van het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001 betreffende de
                          dentie van het Hof)                               onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                            bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie
                                                                            en de verkoop van tabaksproducten (PB L 194, blz. 26),
                                                                            voorzover deze bepalingen de productie verbieden van sigaret-
In zaak C-454/00, betreffende een verzoek aan het Hof                       ten die zijn bestemd voor uitvoer vanuit de Europese Gemeen-
krachtens artikel 234 EG van de Corte d’appello di Milano                   schap naar derde landen, heeft het Hof samengesteld als volgt:
(Italië), in het aldaar aanhangig geding tussen VIS Farmaceutici            G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,
Istituto scientifico delle Venezie SpA en Duphar International              N. Colneric, en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,
Research BV, in tegenwoordigheid van: Consorzio Produttori                  D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), J.-P. Puissochet,
Principi Attivi Generici (CPA), om een prejudiciële beslissing              M. Wathelet, R. Schintgen, V. Skouris, J. N. Cunha Rodrigues,
over de uitlegging van artikel 4 van verordening (EEG)                      C. W. A. Timmermans en A. Rosas, rechters; advocaat-
nr. 1768/92 van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de                     generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 17 mei 2002 een
invoering van een aanvullend beschermingscertificaat voor                   beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-26/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  15 maart 2006  — Daiichi Pharmaceutical tegen Commissie ( Mededinging — Mededingingsregelingen in sector vitamineproducten — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Vaststelling van uitgangsbedrag van geldboete — Verzachtende omstandigheden — Mededeling inzake medewerking )

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/16

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 15 maart 2006 — Daiichi Pharmaceutical tegen Commissie
   (Zaak T-26/02) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen in sector vitamineproducten - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Vaststelling van uitgangsbedrag van geldboete - Verzachtende omstandigheden - Mededeling inzake medewerking”)
   (2006/C 108/26)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Daiichi Pharmaceutical Co. Ltd (Tokyo, Japan) (vertegenwoordigers: J. Buhart en P.-M. Louis, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Wainwright en L. Pignataro-Nolin, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek tot nietigverklaring of tot vermindering van de geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij artikel 3, sub f, van beschikking 2003/2/EG van de Commissie van 21 november 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/E-1/37.512 — Vitaminen) (PB 2003, L 6, blz. 1)
   Dictum van het arrest

               1)

               Het bedrag van de geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij artikel 3, sub f, van beschikking 2003/2/EG van de Commissie van 21 november 2001 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (Zaak COMP/E-1/37.512 — Vitaminen), wordt verminderd tot 18 000 000 EUR.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Verzoekster zal viervijfde van haar eigen kosten en viervijfde van de kosten van de Commissie dragen, en deze laatste zal eenvijfde van haar eigen kosten en eenvijfde van de kosten van verzoekster dragen.

      (1)  PB C 97 van 20.4.2002.


title: Zaak T-361/14: Arrest van het Gerecht van 5 april 2017 — HB e.a./Commissie [„Institutioneel recht — Europees burgerinitiatief — Bescherming van zwerfdieren — Psychologische effecten op volwassenen en kinderen — Weigering van registratie — Kennelijk ontbreken van bevoegdheden van de Commissie — Artikel 4, lid 2, onder b), en lid 3, van verordening (EU) nr. 211/2011”]

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/21

         Arrest van het Gerecht van 5 april 2017 — HB e.a./Commissie
   (Zaak T-361/14) (1)

   ([„Institutioneel recht - Europees burgerinitiatief - Bescherming van zwerfdieren - Psychologische effecten op volwassenen en kinderen - Weigering van registratie - Kennelijk ontbreken van bevoegdheden van de Commissie - Artikel 4, lid 2, onder b), en lid 3, van verordening (EU) nr. 211/2011”])
   (2017/C 161/29)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: HB (Linz, Oostenrijk) en de 6 andere verzoekers wier namen zijn vermeld in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Kolar, vervolgens F. Moyse, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Krämer en J. Vondung, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit C(2014) 2119 final van de Commissie van 26 maart 2014, waarbij zij heeft geweigerd het voorstel voor een burgerinitiatief met de titel „Ethics for Animals and Kids” te registreren

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               HB en de andere verzoekers wier namen zijn vermeld in de bijlage, worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 409 van 17.11.2014.


title: Zaak T-78/02: Beroep, op 19 maart 2002 ingesteld door Stephan-Harald Voigt tegen Europese Centrale Bank

text:
15.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 144/51
De middelen en voornaamste argumenten in deze zaak zijn                 was gemachtigd tot het gegeven van schriftelijke berispingen
grotendeels gelijk aan die in zaak T-45/02 (DOW AgroScien-              in de zin van artikel 43, sub i, van de Conditions of
ces e.a./Parlement en Raad, nog niet gepubliceerd in het                Employment.
Publicatieblad).
(1) Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad
    van .23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor
    communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB
    L 327, 22 december 2000, blz. 1).                                   Beroep, op 23 maart 2002 ingesteld door Pedro Dı́az S.A.
                                                                        tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                                markt
                                                                                (Zaak T-85/02)
                                                                                (2002/C 144/103)
Beroep, op 19 maart 2002 ingesteld door Stephan-Harald
              Voigt tegen Europese Centrale Bank                                               (Procestaal: Spaans)
                          (Zaak T-78/02)
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 23 maart 2002 beroep ingesteld tegen het
                        (2002/C 144/102)                                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
                                                                        door Pedro Dı́az S.A., te Carretera de Cartagena-La Palma, km
                                                                        2400 Cartagena (Spanje), vertegenwoordigd door P. Koch
                         (Procestaal: Duits)                            Moreno, advocaat.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 maart 2002 beroep tegen Europese Centrale             —     te vernietigen de beslissing van 16 januari 2002 van de
Bank ingesteld door Stephan-Harald Voigt, wonende te Lan-                     derde kamer van beroep van het BHIM houdende afwij-
genselbold (Duitsland), vertegenwoordigd door N. Pflüger,                     zing van de aanvraag (nr. 199.265) voor de inschrijving
advocaat.                                                                     van CASTILLO als gemeenschapsmerk ter onderscheiding
                                                                              van „kazen” van klasse 29;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     toe te wijzen de aanvraag (nr. 199.265) voor de inschrij-
                                                                              ving van CASTILLO als gemeenschapsmerk ter onder-
                                                                              scheiding van „kazen” van klasse 29;
—     nietig te verklaren de schriftelijke berisping in de zin van
      artikel 43, sub i, van de Conditions of Employment die            —     verweerster en, in voorkomend geval, interveniënte te
      verweerster verzoeker bij brief van 1 maart 2002 heeft                  verwijzen in de kosten.
      gegeven;
—     verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Aanvrager van het ge-         Pedro Dı́az S.A.
Middelen en voornaamste argumenten                                      meenschapsmerk:
                                                                        Betrokken         gemeen-     woordmerk „CASTILLO” voor
                                                                        schapsmerk:                   waren van de klassen 29 en 30 —
Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker dat de                                              aanvraagnr. 199.265
schriftelijke berisping nietig is wegens schending van algemene
processuele beginselen. De berisping berust op onjuiste ver-            Houder van het oppo-          Granjas Castillo S.A.
onderstellingen en verder is verzoeker tijdens de procedure             sitiemerk of -teken in de
niet rechtens genoegzaam gehoord. Bovendien is verweersters             oppositie-procedure:
houding in strijd met de Europese bepalingen inzake gegevens-
bescherming.                                                            Oppositiemerk of -te-         Spaans woord- en beeldmerk „EL
                                                                        ken:                          CASTILLO” voor waren van klas-
                                                                                se 29 en Spaans woord- en beeld-
Voorts betwist verzoeker dat de vice-president van verweerster                                        merk „EL CASTILLO NADO 1”
bij wege van een rechtsgeldig besluit van de directie algemeen                                        voor waren van klasse 30


title: Zaak T-63/11: Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Air France/Commissie

text:
               26.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/9

         Beroep ingesteld op 24 januari 2011 — Air France/Commissie
   (Zaak T-63/11)
   2011/C 95/14
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Société Air France (Roissy Charles de Gaulle, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. Thibault-Liger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               op grond van artikel 263 VWEU nietig verklaren de gehele beschikking C(2010) 7694 def. van de Europese Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39.258 — luchtvracht) voor zover deze betrekking heeft op Société Air France, alsmede de aan het dispositief ervan ten grondslag liggende motivering;

               —

               op zijn minst nietig verklaren artikel 5, sub b, van beschikking C(2010) 7694 def. van 9 november 2010 waarbij aan Société Air Frankrijk een geldboete is opgelegd, en de daaraan ten grondslag liggende motivering, of op grond van artikel 261 VWEU die geldboete passend verlagen;

               —

               in elk geval de Europese Commissie verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster tien middelen aan die grotendeels identiek zijn aan of overeenstemmen met die welke in zaak T-62/11, Air France-KLM/Commissie zijn aangevoerd.


title: Zaak C-258/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Dâmbovița (Roemenië) op 25 mei 2010 — Nicușor Grigore/Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunalul Dâmbovița (Roemenië) op 25 mei 2010 — Nicușor Grigore/Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București
   (Zaak C-258/10)
   ()
   2010/C 221/33
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Dâmbovița

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nicușor Grigore

      Verwerende partij: Regia Națională a Pădurilor Romsilva — Direcția Silvică București

      Prejudiciële vragen

               1.

               Vormt de tijd waarin een boswachter met een dagelijkse arbeidstijd van 8 uur overeenkomstig zijn individuele arbeidsovereenkomst verplicht is een bepaald perceel bos te bewaken, met betrekking tot hetwelk hij, naargelang van het geval, tuchtrechtelijk, vermogensrechtelijk, boeterechtelijk of strafrechtelijk aansprakelijk is voor de schade die in het onder zijn beheer staande perceel wordt vastgesteld, ongeacht wanneer deze schade is ontstaan, de „arbeidstijd” in de zin van artikel 2, sub 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd?

               2.

               Verschilt het antwoord op vraag I wanneer de boswachter woont in een dienstwoning die is gelegen in het onder zijn beheer staande perceel bos?

               3.

               Is er sprake van schending van artikel 6, met als opschrift „Maximale wekelijkse arbeidstijd”, van richtlijn 2003/88/EG wanneer de boswachter, ofschoon zijn individuele arbeidsovereenkomst voorziet in een maximale arbeidstijd van 8 uur per dag gedurende 40 uur per week, in feite als gevolg van wettelijke verplichtingen het onder zijn beheer staande perceel bos permanent moet bewaken?

               4.

               Ingeval vraag I bevestigend wordt beantwoord, is de werkgever dan verplicht loon of vergelijkbare vergoedingen te betalen voor de tijd waarin de boswachter verplicht is het bos te bewaken?

               5.

               Ingeval vraag I ontkennend wordt beantwoord, welke rechtsregeling is dan van toepassing op de tijd waarin een boswachter instaat voor de bewaking van het onder zijn beheer staande bos?

      (1)  PB L 299, blz. 9.


title: Zaak C-470/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 22 augustus 2016 — North East Pylon Pressure Campaign Limited, Maura Sheehy/An Bord Pleanála, The Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Ierland, Attorney General

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court (Ierland) op 22 augustus 2016 — North East Pylon Pressure Campaign Limited, Maura Sheehy/An Bord Pleanála, The Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Ierland, Attorney General
   (Zaak C-470/16)
   (2016/C 428/09)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: North East Pylon Pressure Campaign Limited, Maura Sheehy

      Verwerende partijen: An Bord Pleanála, The Minister for Communications, Energy and Natural Resources, Ierland, Attorney General

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het recht op een procedure die „niet buitensporig kostbaar” is als bedoeld in artikel 11, lid 4, van richtlijn 2011/92/EU (1), in het kader van een nationaal rechtsstelsel waarin de wetgever niet uitdrukkelijk en definitief heeft vastgesteld in welk stadium van het proces een besluit kan worden aangevochten en de rechter dit voor elk specifiek beroep per geval moet beoordelen aan de hand van de regels van common law, van toepassing op de procedure voor een nationale rechter waarin wordt bepaald of het beroep in kwestie in het juiste stadium is ingesteld?

               2)

               Is het vereiste van artikel 11, lid 4, van richtlijn 2011/92/EU dat een procedure „niet buitensporig kostbaar” mag zijn, van toepassing op alle aspecten van een gerechtelijke procedure waarin de rechtmatigheid (volgens het nationale recht of het Unierecht) van enig besluit, handelen of nalaten vallend onder de inspraakbepalingen van deze richtlijn wordt aangevochten, of enkel op de Unierechtelijke aspecten van een desbetreffend beroep (of, meer bepaald, slechts op de aspecten van het beroep die betrekking hebben op kwesties in verband met de inspraakbepalingen van de richtlijn)?

               3)

               Omvat de uitdrukking „enig besluit, handelen of nalaten” in artikel 11, lid 1, van de richtlijn bestuursbesluiten die worden genomen in het kader van de beoordeling van een vergunningsaanvraag voor een ontwikkelingsproject, ongeacht of de rechtspositie van de partijen op onherroepelijke en definitieve wijze door dergelijke bestuursbesluiten wordt bepaald?

               4)

               Dient een nationale rechter, teneinde een doeltreffende rechtsbescherming te waarborgen op de onder het milieurecht van de Unie vallende gebieden, een uitlegging aan zijn nationale recht te geven die zoveel mogelijk in overeenstemming is met de doelstellingen genoemd in artikel 9, lid 3, van het op 25 juni 1998 te Aarhus gesloten VN/ECE-Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, a) in een procedure waarin de rechtmatigheid wordt betwist van een vergunningsprocedure betreffende een project van gemeenschappelijk belang dat is aangewezen overeenkomstig verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013 betreffende richtsnoeren voor de trans-Europese energie-infrastructuur, en/of b) in een procedure waarin de rechtmatigheid wordt betwist van een vergunningsprocedure betreffende een ontwikkelingsproject dat van invloed is op een overeenkomstig richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna aangewezen Europees gebied?

               5)

               Indien het antwoord op vraag iv), onder a) en/of onder b) bevestigend luidt, betekent dan de bepaling dat verzoekers moeten „voldoen aan de eventuele in [hun] nationale recht neergelegde criteria”, dat het VN/ECE-Verdrag geen rechtstreekse werking kan hebben in een situatie waarin verzoekers aan alle in het nationale recht neergelegde criteria voor het instellen van beroep voldoen en/of duidelijk het recht hebben beroep in te stellen, a) in een procedure waarin de rechtmatigheid wordt betwist van een vergunningsprocedure betreffende een project van gemeenschappelijk belang dat is aangewezen overeenkomstig verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013 betreffende richtsnoeren voor de trans-Europese energie-infrastructuur, en/of b) in een procedure waarin de rechtmatigheid wordt betwist van een vergunningsprocedure betreffende een ontwikkelingsproject dat van invloed is op een overeenkomstig richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna aangewezen gebied?

               6)

               Staat het een lidstaat vrij om in zijn wetgeving te voorzien in uitzonderingen op de regel dat procedures in milieuzaken niet buitensporig kostbaar mogen zijn, gelet op het feit dat noch richtlijn 2011/92/EU noch het op 25 juni 1998 te Aarhus gesloten VN/ECE-Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden in een dergelijke uitzondering voorziet?

               7)

               Is meer bepaald een nationaalrechtelijke regel die, teneinde te waarborgen dat procedures in milieuzaken niet buitensporig kostbaar zijn, het bestaan van een causaal verband tussen de vermeende onrechtmatige handeling of het vermeende onrechtmatige besluit en de milieuschade vereist voor de toepassing van nationale uitvoeringsbepalingen van artikel 9, lid 4, van het op 25 juni 1998 te Aarhus gesloten VN/ECE-Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, verenigbaar met dat verdrag?

      (1)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 26, blz. 1).


title: Zaak C-147/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Consiglio di Stato, Quinta Sezione op  20 maart 2006  — SECAP SpA tegen Commune di Torino e.a.

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Consiglio di Stato, Quinta Sezione op 20 maart 2006 — SECAP SpA tegen Commune di Torino e.a.
   (Zaak C-147/06)
   (2006/C 143/42)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: SECAP SpA

      Verweerder: Commune di Torino e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de regel in artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG (1), of de analoge regel in artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG (2) (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), die bepaalt dat de aanbestedende dienst, indien inschrijvingen worden gedaan die in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag lijken, vóór hij deze inschrijvingen kan afwijzen, schriftelijk om de door hem dienstig geachte preciseringen over de samenstelling van de inschrijving dient te verzoeken en de samenstelling aan de hand van de ontvangen toelichtingen dient te onderzoeken, waarbij hij rekening houdt met de verstrekte motivering, een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht?

               2)

               Zo neen: is de regel in artikel 30, lid 4, van richtlijn 93/37/EEG, of de analoge regel in artikel 55, leden 1 en 2, van richtlijn 2004/18/EG (ingeval deze laatste de relevante regeling wordt geacht), die bepaalt dat de aanbestedende dienst, indien inschrijvingen worden gedaan die in verhouding tot het uit te voeren werk abnormaal laag lijken, vóór hij deze inschrijvingen kan afwijzen, schriftelijk om de door hem dienstig geachte preciseringen over de samenstelling van de inschrijving dient te verzoeken en de samenstelling aan de hand van de ontvangen toelichtingen dient te onderzoeken, waarbij hij rekening houdt met de verstrekte motivering — hoewel de kenmerken van een fundamenteel beginsel van gemeenschapsrecht ontbreken — een stilzwijgend uitvloeisel of een „afgeleid beginsel” van het mededingingsbeginsel, gezien in samenhang met de beginselen van bestuurlijke transparantie en non-discriminatie op grond van nationaliteit, en heeft het als zodanig rechtstreekse werking en voorrang boven eventueel daarmee strijdige nationale bepalingen waarmee de lidstaten overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken regelen die niet onder de werkingssfeer van de rechtstreekse toepassing van het gemeenschapsrecht vallen?

      (1)  PB L 199, blz. 54.

      (2)  PB L 134, blz. 114.


title: Zaak C-427/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 18 oktober 2006 — Birgit Bartsch/Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht (Duitsland) op 18 oktober 2006 — Birgit Bartsch/Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH
   (Zaak C-427/06)
   (2006/C 326/61)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesarbeitsgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Birgit Bartsch

      Verwerende partij: Bosch und Siemens Hausgeräte (BSH) Altersfürsorge GmbH
   Prejudiciële vragen

               1)

                           a)

                           Bestaat er binnen het primaire recht van de EG een verbod op discriminatie op grond van leeftijd, waarvan de naleving door de rechters van de lidstaten ook gewaarborgd dient te worden indien de mogelijk discriminerende behandeling geen band met het gemeenschapsrecht heeft?

                           b)

                           Indien de vraag onder a) ontkennend wordt beantwoord:
                           Wordt een dergelijk gemeenschapsrechtelijke band bewerkstelligd door artikel 13 EG of — ook reeds vóór het verstrijken van de omzettingstermijn — door de richtlijn 2000/78/EG van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (1)?

               2)

               Is een uit de beantwoording van de eerste vraag voortvloeiend gemeenschapsrechtelijk discriminatieverbod op grond van leeftijd ook van toepassing tussen particuliere werkgevers enerzijds en hun werknemers of pensioengerechtigden en de nabestaanden daarvan anderzijds?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           a)

                           Geldt een dergelijk discriminatieverbod op grond van leeftijd voor een bedrijfspensioenregeling volgens welke een nabestaandenpensioen aan de achtergebleven echtgeno(o)t(e) niet wordt toegekend, indien hij/zij meer dan 15 jaar jonger is dan de overleden voormalig werknemer?

                           b)

                           Indien de vraag onder a) bevestigend wordt beantwoord:
                           Kan als rechtvaardigingsgrond voor een dergelijke regeling worden aangevoerd dat de werkgever belang heeft bij een beperking van de uit de bedrijfspensioenregeling voortvloeiende risico's?

                           c)

                           Indien de vraag onder 3 b) ontkennend wordt beantwoord:
                           Heeft het discriminatieverbod op grond van leeftijd, dat mogelijk van toepassing is op de bedrijfspensioenregels, onbeperkt terugwerkende kracht of is het voor het verleden beperkt en, zo ja, op welke manier?

      (1)  PB L 303, blz. 16.


title: Zaak C-98/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2011 door Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 december 2010 in zaak T-336/08, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/11

         Hogere voorziening ingesteld op 1 maart 2011 door Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 december 2010 in zaak T-336/08, Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-98/11 P)
   2011/C 145/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Chocoladefabriken Lindt & Sprüngli AG (vertegenwoordigers: G. Hild, Rechtsanwältin, R. Lange, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

   Het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 december 2010 in zaak T-336/08 vernietigen en het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht houdende verwerping van rekwirantes beroep tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 11 juni 2008, waarbij haar aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van een driedimensionaal teken in de vorm van een chocolade haas met een rood lint is afgewezen.
   Rekwirante ontleent haar hogere voorziening aan schending van artikel 7, lid 1, sub b, en artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94.
   Met haar eerste middel in hogere voorziening stelt rekwirante, wat de toetsing van het onderscheidend vermogen betreft, dat noch de toetsing door het BHIM, noch de juridische beoordeling door het Gerecht aan de ter zake gestelde vereisten rechtens voldoen, aangezien beide hun beslissingen op vermoedens hebben gebaseerd. Het BHIM is uitgegaan van het vermoeden dat de vaststelling dat een chocolade haas een typische vorm voor het paasfeest is, voor alle lidstaten van de Unie geldt, hetgeen niet zou zijn betwist. Bedoeld gegeven stond evenwel geenszins vast, aangezien rekwirante die vaststelling heeft betwist met een omstandig betoog. Het BHIM en het Gerecht hadden dit dan ook moeten onderzoeken, teneinde de hun bij artikel 74, lid 1, van verordening nr. 40/94 opgelegde verplichting tot ambtshalve onderzoek na te komen. Voorts heeft het Gerecht geconcludeerd dat het gebruik van een goudkleurige folie voor chocolade hazen een op de betrokken markt gangbare praktijk is, ofschoon het arrest slechts melding maakt van drie andere producten die in een goudkleurige folie worden gewikkeld. Uit een dermate klein aantal waren kan niet worden afgeleid dat dit kenmerk als een op de betrokken markt „gangbare praktijk” moet worden aangemerkt.
   Dat de veronderstelling van het Gerecht volgens welke het merk nergens in de Unie eigen onderscheidend vermogen bezit, onjuist is, blijkt ook uit het feit dat het betrokken teken in 15 lidstaten van de Europese Unie als merk is ingeschreven.
   Met haar tweede middel in hogere voorziening voert rekwirante aan dat het Gerecht, door te concluderen dat het merk onderscheidend vermogen door gebruik moet hebben verkregen in de volledige Unie, om twee redenen blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting.
   In de eerste plaats gaat het Gerecht eraan voorbij dat het onderscheidend vermogen door gebruik enkel daar moet worden verkregen waar het merk niets reeds initieel onderscheidend vermogen heeft. In de 15 lidstaten waar het betrokken merk uit zichzelf onderscheidend vermogen bezit, moet dan ook niet worden verlangd dat het onderscheidend vermogen heeft verkregen door gebruik in het economisch verkeer. Indien men zich evenwel op het standpunt stelt dat bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen telkens naar de situatie in de individuele nationale lidstaten moet worden gekeken, dienen de aldaar daadwerkelijk bestaande feitelijke omstandigheden te worden nagegaan. Aangezien het onderscheidend vermogen overeenkomstig artikel 74 van verordening ambtshalve moet worden onderzocht, had het BHIM dienaangaande specifieke vaststellingen voor alle individuele lidstaten dienen te verrichten. Het BHIM en het Gerecht hebben zulks echter verzuimd.
   In de tweede plaats stroken de overwegingen van het Gerecht niet met het beginsel van uniformiteit van het gemeenschapsmerk. Bij de beoordeling van de vraag of een merk voor inschrijving in aanmerking komt, alsook — specifiek in de onderhavige zaak — bij de toetsing van het onderscheidend vermogen, dient de Europese Unie als één gemeenschappelijke eenheidsmarkt te worden beschouwd. Wanneer het teken voor het merendeel van de ganse bevolking van de Europese Unie onderscheidend vermogen door gebruik in het economisch verkeer heeft verkregen, dient dit te volstaan om op de gehele Europese markt bescherming te genieten.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 14 januari 2002 in zaak T-84/01, Association contre l'heure d'été (ACHE) tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie ("Beroep tot nietigverklaring — Richtlĳn 2000/84/EG — Zomertĳd — Actieve legitimatie — Vereniging — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
C 156/24              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.6.2002
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                  Luxemburg, ondersteund door het Koninkrijk der Nederlanden
                             AANLEG                                     (gemachtigden: A. Fierstra en J. van Bakel), tegen Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Tricot
                      van 10 januari 2002                               en J. Stuyck), betreffende een beroep tot nietigverklaring van
                                                                        de beschikkingen C(1999)2140 def. (Rec 8/98) en
                                                                        C(1999)2143 def. (Rec 9/98) van de Commissie van 19 juli
in zaak T-80/97 DEP, Starway SA tegen Raad van de                       1999, waarin is vastgesteld dat, enerzijds, moest worden
                        Europese Unie (1)                               overgegaan tot navordering en, anderzijds, niet moest worden
                                                                        overgegaan tot kwijtschelding van de rechten voor de invoer
                   („Begroting van kosten”)                             van televisietoestellen uit Turkije, heeft het Gerecht (Derde
                                                                        kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamerpresident,
                                                                        K. Lenaerts en J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 9 april
                        (2002/C 156/45)
                                                                        2002 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                        volgt:
                         (Procestaal: Frans)
                                                                        1.    Op dit beroep behoeft niet te worden beslist.
In zaak T-80/97 DEP, Starway SA, gevestigd te Luynes
                                                                        2.    De Commissie zal alle kosten dragen.
(Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis en P. De Baere,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Tanca en
S. Marquardt), ondersteund door Commissie van de Europese               (1) PB C 79 van 18.3.2000.
Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en S. Meany),
betreffende een verzoek om begroting van de door verweerster
aan verzoekster naar aanleiding van het arrest van het Gerecht
van 26 september 2000, Starway/Raad (T-80/97, Jurispr.
blz. II-3099), te vergoeden kosten, heeft het Gerecht (Derde
kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
president, R. Garcı́a-Valdecasas, K. Lenaerts, P. Lindh, en
J. Azizi, rechters; griffier: H. Jung, op 10 januari 2002 een
                                                                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                AANLEG
Het totaal van de door de Raad aan verzoekster in zaak T-80/97 te
vergoeden kosten wordt vastgesteld op 58 031,87 euro.                                         van 14 januari 2002
(1) PB C 212 van 12.7.1997.                                             in zaak T-84/01, Association contre l’heure d’été (ACHE)
                                                                        tegen Europees Parlement en Raad van de Europese
                                                                                Unie (1)
                                                                        („Beroep tot nietigverklaring — Richtlijn 2000/84/EG —
                                                                        Zomertijd — Actieve legitimatie — Vereniging — Niet-
                                                                                ontvankelijkheid”)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG
                                                                                (2002/C 156/47)
                        van 9 april 2002
                                                                                (Procestaal: Frans)
in zaak T-353/99, N.V. Calberson Belgium tegen Commis-
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-84/01, Association contre l’heure d’été (ACHE),
(„Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestel-
                                                                        voorheen Association contre l’horaire d’été (ACHE), gevestigd
       len uit Turkije — Afdoening zonder beslissing”)
                                                                        te Marly-le-Roy (Frankrijk), vertegenwoordigd door C. Lepage,
                                                                        advocaat, tegen Europees Parlement (gemachtigden: C. Pennera
                        (2002/C 156/46)                                 en M. Goméz-Leal) en Raad van de Europese Unie (gemachtig-
                                                                        de: A. Lopes Sabino), betreffende een verzoek om nietigverkla-
                     (Procestaal: Nederlands)                           ring van richtlijn 2000/84/EG van het Europees Parlement en
                                                                        de Raad van 19 januari 2001 betreffende de zomertijd (PB
                                                                        L 31, blz. 21), heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld
                                                                        als volgt: R. M. Moura Ramos, president, J. Pirrung en
In zaak T-353/99, N.V. Calberson Belgium, vertegenwoordigd              A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 14 januari 2002
door L. Gheysen, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 29.6.2002              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 156/25
1.    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                              BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN
                                                                                HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2.    Verzoekster wordt in de kosten verwezen.
                                                                                van 20 december 2001
                                                                         in zaak T-214/01 R, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG
(1) PB C 86 van 27.3.1999.                                                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (Kort geding — Mededinging — Toegang tot documenten
                                                                         — Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid — Afweging van
                                                                                belangen)
                                                                                (2002/C 156/49)
                                                                                (Procestaal: Duits)
         BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN
          HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                         In zaak T-214/01 R, Bank für Arbeit und Wirtschaft AG,
                                                                         gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd door H. J. Niemeyer,
                     van 20 december 2001                                advocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         (gemachtigde: S. Rating), betreffende primair een verzoek tot
                                                                         opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking COMP/
in zaak T-213/01 R, Österreichische Postsparkasse AG                    D-1/36.571 van 25 juli 2001 en subsidiair een verzoek om de
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Commissie te gelasten de mededeling van punten van bezwaar
                                                                         van 10 september 1999 en de aanvullende mededeling van
                                                                         punten van bezwaar van 21 november 2000 in zaak COMP/
(Kort geding — Mededinging — Toegang tot documenten —                    36.571 niet mee te delen aan de Freiheitliche Partei Österreichs,
Ontvankelijkheid — Spoedeisendheid — Belangenafweging)                   heeft de president van het Gerecht op 20 december 2001 een
                                                                         beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (2002/C 156/48)                                 1.   Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                                                                         2.   De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                          (Procestaal: Duits)
In zaak T-213/01 R, Österreichische Postsparkasse AG, ge-
vestigd te Wenen, vertegenwoordigd door M. Klusmann,                         BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
F. Wiemer en A. Reidlinger, advocaten, tegen de Commissie                                             AANLEG
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: S. Rating),
betreffende een verzoek, primair tot schorsing van de tenuit-                                  van 21 maart 2002
voerlegging van beschikking COMP/D-1/36.571 van 9 au-
gustus 2001, subsidiair tot gelasting van de Commissie om
van de mededeling van punten van bezwaar van 10 september                in zaak T-218/01, Laboratoire Monique Rémy SAS tegen
1999 en de aanvullende mededeling van punten van bezwaar                      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
van 21 november 2000 in zaak COMP/36.571, geen kennis te
geven aan de Freiheitliche Partei Österreichs, heeft de president       (Beroep tot nietigverklaring — Termijnen — Kennelijke
van het Gerecht op 20 december 2001 een beschikking                                           niet-ontvankelijkheid)
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                (2002/C 156/50)
1)    Het verzoek in kort geding worden afgewezen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
2)    De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                         In zaak T-218/01, Laboratoire Monique Rémy SAS, gevestigd
                                                                         te Grasse (Frankrijk), vertegenwoordigd door J.-F. Pupel, ad-
                                                                         vocaat, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen


title: Zaak C-481/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — UAB „Juvelta” /VĮ „Lietuvos prabavimo rūmai” (Vrij verkeer van goederen — Artikel 34 VWEU — Kwantitatieve invoerbeperkingen — Maatregelen van gelijke werking — Verkoop van edelmetalen werken — Waarborgmerk — Vereisten van regeling van lidstaat van invoer)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — UAB „Juvelta”/VĮ „Lietuvos prabavimo rūmai”
   (Zaak C-481/12) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikel 34 VWEU - Kwantitatieve invoerbeperkingen - Maatregelen van gelijke werking - Verkoop van edelmetalen werken - Waarborgmerk - Vereisten van regeling van lidstaat van invoer)
   2014/C 85/14
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: UAB „Juvelta”

      Verwerende partij: VĮ „Lietuvos prabavimo rūmai”

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Uitlegging van de artikelen 34 en 36 VWEU — Maatregelen van gelijke werking — Stempeling van edelmetalen werken — Nationale regeling op grond waarvan op de werken een bepaald waarborgmerk van de erkende onafhankelijke waarborginstelling moet zijn aangebracht — Consumentenbescherming — Verbod om werken te koop aan te bieden met het waarborgmerk van het land van herkomst dat niet in overeenstemming is met de nationale voorschriften — Aanwezigheid van een bijkomend merk met de vereiste informatie dat niet is gestempeld door de erkende onafhankelijke waarborginstelling

      Dictum

               1)

               Artikel 34 VWEU moet aldus worden uitgelegd het zich verzet tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan edelmetalen werken die worden ingevoerd uit een lidstaat waar zij in de handel mogen worden gebracht en die zijn gestempeld met een merk overeenkomstig de regelgeving van die lidstaat, in het geval dat merk het edelmetaalgehalte van die werken niet uitdrukt volgens de wettelijke voorschriften van de lidstaat van invoer, daar slechts in de handel mogen worden gebracht indien zij opnieuw worden gestempeld door een door die lidstaat erkende onafhankelijke waarborginstelling met een merk dat waarborgt dat zij zijn gekeurd en dat het gehalte ervan overeenkomstig die voorschriften uitdrukt.

               2)

               Voor het antwoord op de eerste vraag is het niet relevant dat het bijkomende teken op ingevoerde edelmetalen werken, waarmee informatie over het gehalte van die werken wordt verschaft in een voor de consument van de lidstaat van invoer begrijpelijke vorm, niet is aangebracht door een door een lidstaat erkende onafhankelijke waarborginstelling, indien een door de lidstaat van uitvoer erkende onafhankelijke waarborginstelling die werken eerder heeft gestempeld met een gehaltemerk en de informatie die het teken verschaft, overeenkomt met die van dat merk.

      (1)  PB C 9 van 12.1.2013.


title: Zaak T-95/13: Arrest van het Gerecht van 22 mei 2014 — Walcher Meßtechnik/BHIM (HIPERDRIVE) [ „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk HIPERDRIVE — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009” ]

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/29

         Arrest van het Gerecht van 22 mei 2014 — Walcher Meßtechnik/BHIM (HIPERDRIVE)
   (Zaak T-95/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk HIPERDRIVE - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   2014/C 212/36
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Walcher Meßtechnik GmbH (Kirchzarten, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Walter, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Poch, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 13 december 2012 (zaak R 1779/2012-1) betreffende een verzoek om inschrijving van het woordteken HIPERDRIVE als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Walcher Meßtechnik GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 108 van 13.4.2013.


title: Zaak C-114/12: Beroep ingesteld op 1 maart 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/5

         Beroep ingesteld op 1 maart 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-114/12)
   2012/C 138/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, J. Samnadda, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van de Raad en van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lidstaten in de Raad bijeen, betreffende de deelneming van de Europese Unie en haar lidstaten aan de onderhandelingen over een verdrag van de Raad van Europa voor de bescherming van de rechten van uitzendorganisaties;

               —

               deRaad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Eerste middel: Schending van de artikelen 2, lid 2, en 3, lid 2, VWEU doordat de Raad heeft geoordeeld dat de materie onder een gedeelde bevoegdheid valt en hij de lidstaten of een andere instelling dan de Commissie heeft gemachtigd onderhandelingen over het verdrag te openen, terwijl de materie onder een exclusieve bevoegdheid valt. Het toekomstige verdrag van de Raad van Europa kan afbreuk doen aan of wijziging brengen in het doel van EU-richtlijnen die de rechten van uitzendorganisaties betreffen en van richtlijnen betreffende intellectuele eigendom in het algemeen. Het toekomstige verdrag zal gebaseerd zijn op het huidige acquis van de EU en zal onvermijdelijk tot wijziging van de EU-richtlijnen leiden ingeval uitzendorganisaties in het kader van de Raad van Europa een ruimere bescherming krijgen.
   Tweede middel: Schending van procedurevoorschriften en niet-inachtneming van de voorwaarden voor het verlenen van machtiging voor onderhandelingen over internationale verdragen door de Unie. Alleen de Raad (en niet de Raad samen met de lidstaten) is bevoegd machtiging tot het openen van onderhandelingen door de Unie te verlenen.
   Derde middel: Schending van de regels over besluitvorming binnen de Raad. Door het bestreden besluit vast te stellen heeft de Raad artikel 218, lid 8, VWEU geschonden, op grond waarvan de Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.
   Vierde middel: Schending van de doelstellingen van de Verdragen en van het beginsel van loyale samenwerking. Door samen met de lidstaten te handelen ondermijnt de Raad het aanzien van de Unie en verzwakt hij het interinstitutionele kader van de Unie.


title: Zaak T-418/11 P: Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — De Nicola/EIB ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van EIB — Ziektekostenverzekering — Weigering van tenlasteneming van ziektekosten — Verzoek om aanwijzing van onafhankelijk arts — Redelijke termijn — Afwijzing van verzoek om verzoeningsprocedure in te leiden — Verzoek om nietigverklaring — Verzoek om vergoeding van ziektekosten — Litispendentie” )

text:
               26.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/23

         Arrest van het Gerecht van 16 september 2013 — De Nicola/EIB
   (Zaak T-418/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van EIB - Ziektekostenverzekering - Weigering van tenlasteneming van ziektekosten - Verzoek om aanwijzing van onafhankelijk arts - Redelijke termijn - Afwijzing van verzoek om verzoeningsprocedure in te leiden - Verzoek om nietigverklaring - Verzoek om vergoeding van ziektekosten - Litispendentie)
   2013/C 313/45
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. Gilliams en F. Martin, vervolgens T. Gilliams en G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 28 juni 2011, De Nicola/EIB (F-49/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1.

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 juni 2011, De Nicola/EIB (F-49/10), wordt vernietigd, voor zover daarbij wordt afgewezen de vordering van De Nicola tot nietigverklaring van het besluit van de Europese Investeringsbank (EIB) tot afwijzing van zijn verzoek om aanwijzing van een derde arts.

               2.

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3.

               Het besluit van de EIB tot afwijzing van het verzoek van De Nicola om aanwijzing van een derde arts op grond dat het te laat is ingediend, wordt nietig verklaard.

               4.

               De Nicola en de EIB zullen elk hun eigen kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken en van deze procedure dragen.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-187/02 P: Hogere voorziening, op 21 mei 2002 ingesteld door Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van 6 maart 2002 in de gevoegde zaken T-127/99, T-129/99 en T-148/99 (nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie) tussen Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
27.7.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 180/11
—     de Portugese Republiek te verwijzen in de kosten.                Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.    deze hogere voorziening ontvankelijk te verklaren en
Middelen en voornaamste argumenten                                           derhalve:
De Commissie stelt dat de Portugese Republiek haar de in
artikel 11 van richtlijn 96/59/EG bedoelde plannen en                  2.    het arrest van het Gerecht van 6 maart 2002 te vernie-
schema’s nog niet heeft toegezonden. Het door de Portugese                   tigen,
regering toegezonden „nationaal plan voor de reiniging en/of
de verwijdering van de geïnventariseerde apparaten en de
PCB’s die deze bevatten” is immers niet goedgekeurd door de            3.    de zaak zelf af te doen op grond van het door rekwirante
regering en evenmin in de Diário da República bekendgemaakt,               in eerste aanleg gevorderde, en met name nietig te
en is dus niet bindend. Verder laat dit plan verschillende vragen            verklaren de beschikking van de Commissie van 24 fe-
onbeantwoord en bevat het met betrekking tot andere vragen                   bruari 1999, voorzover het belastingkrediet van 45 %
slechts intentieverklaringen. Ten slotte bevat dit plan geen                 van het bedrag van de investeringen als bedoeld in Norma
tijdschema voor de vaststelling van de door de Portugese                     Foral de Alava 22/1994 geen steunmaatregel is in de zin
autoriteiten in het vooruitzicht gestelde maatregelen.                       van artikel 87 EG of althans een bestaande steunmaatregel
                                                                             is in de zin van artikel 88 EG en van artikel 1 van
                                                                             verordening nr. 659/1999,
De Portugese autoriteiten beschikken nog niet over een
inventaris van apparaten die meer dan 5 dm3 PCB’s bevatten,
zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, van richtlijn 96/59/EG. De          4.    subsidiair, indien het Hof het niet wenselijk acht de zaak
„samenvatting” die de Portugese regering naar eigen zeggen                   zelf af te doen, de zaak naar het Gerecht te verwijzen,
aan de Commissie heeft toegezonden, kan dan ook niet als een
samenvatting in de zin van artikel 4 van deze richtlijn worden
beschouwd.                                                             5.    de Commissie te verwijzen in de kosten van beide
                                                                             instanties.
(1) PB L 243, blz. 31.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Hogere voorziening, op 21 mei 2002 ingesteld door
Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de                  De eerste twee middelen zijn gelijk aan die van zaak C-183/
Alava tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg               02 (1); in casu wordt nog een derde middel aangevoerd:
van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer —
uitgebreid) van 6 maart 2002 in de gevoegde zaken T-127/
99, T-129/99 en T-148/99 (nog niet gepubliceerd in de                  —     Schending van het gemeenschapsrecht, voorzover geen
Jurisprudentie) tussen Territorio Histórico de Alava —                      misbruik van bevoegdheid door de Commissie wordt
Diputación Foral de Alava e.a. en Commissie van de                          vastgesteld, en ontoereikende motivering op dit punt: het
                   Europese Gemeenschappen                                   is algemeen bekend dat er op communautair niveau
                                                                             duidelijke problemen zijn om een fiscale harmonisatie tot
                       (Zaak C-187/02 P)                                     stand te brengen waardoor de ondernemingen en burgers
                                                                             onder eerlijker omstandigheden kunnen werken. Als
                                                                             gevolg van de onwil van verschillende lidstaten kan in de
                        (2002/C 180/19)                                      Raad niet de benodigde overeenstemming worden bereikt.
                                                                             Via de indirecte weg van de staatssteunprocedure, waarin
                                                                             de Commissie over ruime bevoegdheden beschikt, is zij
                                                                             erin geslaagd de „controversiële” belastingmaatregelen te
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   laten verdwijnen.
op 21 mei 2002 hogere voorziening ingesteld door Territorio
Histórico de Alava — Diputación Foral de Alava, vertegen-
woordigd door Antonio Creus Carreras en Begoña Uriarte
Valiente, advocaten, calle Velázquez nr. 63, Madrid, tegen het        (1) Zie blz. 9 van het onderhavige Publicatieblad.
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van 6 maart
2002 in de gevoegde zaken T-127/99, T-129/99 en T-148/99
tussen Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de
Alava e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen.


title: Zaak T-513/08 P: Beschikking van het Gerecht van 27 april 2012 — Commissie/Smadja

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/19

         Beschikking van het Gerecht van 27 april 2012 — Commissie/Smadja
   (Zaak T-513/08 P) (1)

   2012/C 184/35
   Procestaal: Frans
   De president van de Kamer voor hogere voorzieningen heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-159/16: Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Metronia/EUIPO — Zitro IP (TRIPLE O NADA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk TRIPLE O NADA — Ouder Uniebeeldmerk TRIPLE BINGO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/29

         Arrest van het Gerecht van 16 mei 2017 — Metronia/EUIPO — Zitro IP (TRIPLE O NADA)
   (Zaak T-159/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk TRIPLE O NADA - Ouder Uniebeeldmerk TRIPLE BINGO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 213/38)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Metronia, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Vela Ballesteros, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Zitro IP Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2016 (zaak R 2605/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Zitro IP en Metronia

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Metronia, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 211 van 13.6.2016.


title: Zaak C-176/05: Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 8 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen KVZ retec GmbH en Republiek Oostenrijk (Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/28

         Verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien van 8 april 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen KVZ retec GmbH en Republiek Oostenrijk (Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft)
   (Zaak C-176/05)
   (2005/C 143/45)
   Procestaal: Duits
   Het Landesgericht für Zivilrechtssachen te Wenen heeft bij beschikking van 8 april 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 april 2005, in het geding tussen KVZ retec GmbH en Republiek Oostenrijk (Bundesminister für Land- und Forstwirtschaft, Umwelt und Wasserwirtschaft), het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Geldt voor de overbrenging (doorvoer dan wel terugzending) van diermeel, ongeacht of het stoffen met of zonder een bijzonder risico bevat, als afvalstof de kennisgevingsplicht volgens de EU-afvalstoffenverordening?
               Voor het geval dat het Hof van Justitie deze vraag te algemeen en te onbepaald acht, wordt om beantwoording van de volgende vragen verzocht.

               2.

               Is de overbrenging van diermeel, ongeacht of het stoffen met of zonder een bijzonder risico bevat, ingevolge artikel 1, lid 2, sub d, van de EU-afvalstoffenverordening van de toepassing van deze verordening uitgezonderd?

               3.

               Zo nee, is dan de overbrenging (doorvoer dan wel terugzending) van diermeel dat

                           a)

                           stoffen zonder een bijzonder risico bevat, dan wel

                           b)

                           stoffen met een bijzonder risico bevat (geklasseerd als categorie 1-materiaal volgens de EU-verordening betreffende bijproducten [verordening (EG) nr. 1774/2002]),

                     aangezien het om afvalstoffen in de zin van de EU-afvalstoffenverordening gaat, onwettig volgens artikel 26, lid 1, sub a en b, van de afvalstoffenverordening, indien zulks zonder kennisgeving en toestemming van de betrokken autoriteiten geschiedt?