title: Zaak T-582/10: Beroep ingesteld op 23 december 2010 — Acron en Dorogobuzh/Raad

text:
               19.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/30

         Beroep ingesteld op 23 december 2010 — Acron en Dorogobuzh/Raad
   (Zaak T-582/10)
   2011/C 55/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Acron OAO (Veliky Novgorod, Russische Federatie) en Dorogobuzh OAO (Verkhnedneprovsky Settlement, Russische Federatie) (vertegenwoordiger: B. Evtimov, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 856/2010 van de Raad van 27 september 2010 (1) nietig verklaren, voor zover deze betrekking heeft op verzoeksters; en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Overeenkomstig artikel 263 VWEU vorderen verzoeksters nietigverklaring van verordening (EU) nr. 856/2010 van de Raad, waarbij werd beëindigd een gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek dat werd geopend na het verzoek van verzoeksters om wijziging van de vorm van de antidumpingmaatregel door opneming van een verbonden handelaar in de huidige verbintenis.
   Ter onderbouwing van hun beroep voeren verzoeksters de volgende argumenten aan:

               Verzoeksters voeren aan dat de instellingen van de Unie zich hebben gebaseerd op een onjuiste rechtsgrondslag voor de afwijzing van hun verzoek en de beëindiging van het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek zonder wijziging van de maatregel.

               Verzoeksters stellen in het bijzonder dat de instellingen van de Unie artikel 143, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1993, L 253, blz. 1) hebben geschonden en dat zij blijk hebben gegeven van een kennelijk onjuiste opvatting door te stellen dat hun verbonden handelaar verbonden was met een andere onderneming.

               Voorts verwijten verzoeksters de instellingen bij hun onderzoek en vaststellingen in verordening (EU) nr. 856/2010 van de Raad schending van artikel 5, lid 4, VEU, volgens hetwelk de instellingen van de Unie het evenredigheidsbeginsel moeten eerbiedigen, en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten, dat het beginsel van behoorlijk bestuur vaststelt.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 856/2010 van de Raad van 27 september 2010 tot beëindiging van het gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek van verordening (EG) nr. 661/2008 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland (PB 2010, L 254, blz. 5).


title: Zaak T-305/11: Beroep ingesteld op 8 juni 2011 — Italmobiliare/Commissie

text:
               6.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/38

         Beroep ingesteld op 8 juni 2011 — Italmobiliare/Commissie
   (Zaak T-305/11)
   2011/C 232/65
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italmobiliare (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: M. Siragusa, F. Moretti, L. Nascimbene, G. Rizza en M. Piergiovanni, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig of gedeeltelijk nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan onjuiste bepaling van de adressaat van de bestreden beschikking met schending van artikel 18, lid 1, van verordening nr. 1/2003, aangezien die beschikking gericht is aan Italmobiliare, die een zuiver financiële holding is en overigens niet het volledige kapitaal in handen heeft, en niet aan Italcementi, die binnen de groep de rol van operationele holding vervult. Voorts heeft de Commissie de beginselen van hoor en wederhoor en van het gewettigd vertrouwen geschonden door verzoekster als adressaat van de bestreden beschikking aan te wijzen, terwijl zij volstrekt niet is betrokken in het tot op heden gevoerde onderzoek. Verzoekster stelt ten slotte schending van het non-discriminatiebeginsel, aangezien Italmobiliare de enige zuivere financiële holding is die in de procedure is betrokken.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan schending van artikel 18, lid 1, van verordening nr. 1/2003, omdat de Commissie een onderzoeksprocedure heeft ingeleid en een bindende handeling heeft vastgesteld zonder daartoe bevoegd te zijn.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van het evenredigheidsbeginsel. Om te beginnen zijn de gebruikte middelen niet geschikt ter verwezenlijking van de nagestreefde doelen, aangezien de Commissie zich beroept op artikel 18 van verordening nr. 1/2003 in samenhang met een onderzoek dat niet op specifieke aanwijzingen berust en waarvan het voorwerp niet is afgebakend, teneinde gegevens te verzamelen die zij via een sectoraal onderzoek overeenkomstig artikel 17 van verordening nr. 1/2003 had moeten achterhalen. Verder is in de bestreden beschikking geen behoorlijke afweging gemaakt tussen het belang bij de onderzoeken en de aan de afzonderlijke betrokkenen toegebrachte schade, aangezien de Commissie verzoekster ten onrechte onevenredige en onredelijke verplichtingen ter zake van het verzamelen, het inventariseren en het overbrengen van inlichtingen heeft opgelegd.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht. De Commissie heeft nagelaten, in de handeling opgave te doen van de redenen die haar keuze rechtvaardigen om een specifiek rechtsinstrument als de beschikking ex artikel 18, lid 3, van verordening nr. 1/2003 te gebruiken. De handeling is eveneens gebrekkig gemotiveerd wat betreft het voorwerp en het doel van het verzoek om inlichtingen, alsmede wat betreft de noodzakelijkheid van de gevraagde inlichtingen voor het lopende onderzoek. De schending van de motiveringsplicht resulteert in schending van de wezenlijke vormvoorschriften in de zin van artikel 263 VWEU en in schending van verzoeksters rechten van verweer.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan onrechtmatigheid van de bestreden beschikking wegens schending van het beginsel van hoor en wederhoor. De door de Commissie verleende termijn van enkele dagen om opmerkingen te formuleren over de vragenlijst bij de mededeling van 4 november was duidelijk te kort om het recht om te worden gehoord daadwerkelijk te kunnen uitoefenen. Voorts verschilt de inhoud van de mededeling van 4 november in zekere mate van die van de bestreden beschikking; daarmee heeft de Commissie verzoekster verhinderd om verweer te voeren met betrekking tot de diverse vragen die nadien in de definitieve handeling zijn behandeld. Bovendien is de Commissie in verschillende opzichten aan de opmerkingen voorbijgegaan. De ingeleide contradictoire procedure is dus ondermijnd, wat de mogelijkheden tot het voeren van verweer en de procedurele positie aantast.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur, wat blijkt uit i) het gebrek aan coördinatie tussen de verschillende, achtereenvolgens toegezonden vragenlijsten, die werden hernummerd, geherformuleerd, die methodologische aanpassingen ondergingen en werden uitgebreid, ii) de aanzienlijke, onredelijke verlenging van de duur van het onderzoek, en iii) de wijze waarop de Commissie de procedure heeft gevoerd.


title: Zaak C-297/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 29/07/2009 — Strafzaak tegen X

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Gerechtshof te Amsterdam (Nederland) op 29/07/2009 — Strafzaak tegen X
   (Zaak C-297/09)
   2010/C 11/20
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Gerechtshof te Amsterdam

      Partij in het hoofdgeding

      Verweerder: X

      Prejudiciële vragen

               1.

               Valt een situatie waarbij een persoon die het burgerschap van de Europese Unie bezit, en waartegen ernstige bezwaren bestaan dat hoofddoel van het verblijf in een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap dan waarvan hij de nationaliteit bezit onder werkingssfeer dan wel het toepassingsgebied van het EG-Verdrag, in het bijzonder onder de bepalingen van de artikelen 12, 18, 43 e.v. en 49 e.v.?

               2.

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend zou luiden ten aanzien van artikel 18 EG-Verdrag:

                           a)

                           Dient een bepaling zoals die vervat in artikel 67, lid 2, van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht, voor zover deze toepassing mogelijk maakt van voorlopige hechtenis ten aanzien van personen die onder de werkingssfeer van artikel 18 EG-Verdrag vallen doch een vaste woon- of verblijfplaats hebben in een andere lidstaat dan Nederland, te worden beschouwd als een belemmering van het recht om vrij te reizen en te verblijven als bedoeld in die bepaling?

                           b)

                           Indien zulks het geval is, vormt deze bepaling, voor zover deze toepassing van voorlopige hechtenis mogelijk maakt van burgers van de Europese Unie die een vaste woon- of verblijfplaats hebben in een andere lidstaat dan Nederland, vastgesteld het belang van een doeltreffende opsporing, vervolging en rechtspleging, een toegestane rechtvaardiging gebaseerd op objectieve overwegingen van algemeen belang die losstaan van de betrokken persoon en evenredig zijn aan het door het nationale recht rechtmatig nagestreefde doel?

               3.

               Indien het antwoord op vraag 1 bevestigend zou luiden ten aanzien van de artikelen 49 e.v. EG-Verdrag, dient een bepaling zoals die vervat in artikel 67, lid 2, van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht, voor zover deze toepassing mogelijk maakt van voorlopige hechtenis ten aanzien van onderdanen van een lidstaat die een vaste woon- of verblijfplaats hebben in een andere lidstaat dan Nederland, te worden beschouwd als een belemmering van het vrije verkeer van diensten als bedoeld in de artikelen 49 e.v. EG-Verdrag aangezien het een discriminatie betreft gebaseerd op het feit dat de verrichter van de diensten niet een vaste woon- of verblijfplaats heeft in het land waar de diensten worden verricht, doch wel in een andere lidstaat van de EG?

               4.

               Indien het antwoord op één van de vragen 2 en 3 ontkennend dient te luiden, dient een bepaling zoals die vervat in artikel 67, lid 2, van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht, voor zover deze toepassing mogelijk maakt van voorlopige hechtenis ten aanzien van onderdanen van een lidstaat die een vaste woon- of verblijfplaats hebben in een andere lidstaat dan Nederland, te worden beschouwd als een discriminatie op grond van de nationaliteit, als verboden onder de artikelen 12 (algemeen discriminatieverbod binnen de werkingssfeer van het EG-Verdrag), 43 e.v. (verbod van discriminatie gebaseerd op de nationaliteit op het gebied van de vrijheid van vestiging) en 49 e.v. (verbod van discriminatie gebaseerd op de nationaliteit op het gebied van de vrijheid van dienstverlening) EG-Verdrag?

               5.

               Voor zover het antwoord op één van de vragen 3 en 4 bevestigend dient te luiden, kan een bepaling zoals die vervat in artikel 67, lid 2, van het Nederlandse Wetboek van Strafrecht, voor zover deze toepassing mogelijk maakt van voorlopige hechtenis ten aanzien van een lidstaat die een vaste woon- of verblijfplaats hebben in een andere lidstaat dan Nederland, vastgesteld het belang van een doeltreffende opsporing vervolgingen rechtspleging, rechtsgeldig worden genomen op de gronden van openbare orde, veiligheid en gezondheid, zoals voorzien in de artikelen 45 tot en met 48 en 55 EG-Verdrag?


title: Zaak C-40/02: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat im Land Niederösterreich, Aussenstelle Mistelbach, van 29 januari 2002 om een prejudiciële beslissing op het beroep van M. Scherndl

text:
4.5.2002             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 109/25
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 24 ok-                1.    Is een procedure tot het stellen van een fonds voor de
tober 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding                  beperking van aansprakelijkheid op verzoek van een
tussen OMEGA Spielhallen- und Automatenaufstellungs-                     reder volgens het Verdrag van Brussel van 10 oktober
  GmbH en Oberbürgermeisterin der Bundesstadt Bonn                       1957 [nopens de beperking van de aansprakelijkheid van
                                                                         de eigenaren van zeeschepen], een zaak in de zin van
                                                                         artikel 21 van het Executieverdrag (1), wanneer in het
                        (Zaak C-36/02)                                   verzoek degene die als mogelijk benadeelde belangheb-
                                                                         bende kan zijn, met name wordt genoemd?
                       (2002/C 109/40)                             2.    Is een beschikking tot het stellen van een fonds voor de
                                                                         beperking van aansprakelijkheid volgens het in 1986
                                                                         geldende Nederlandse procesrecht, een beslissing in de
                                                                         zin van artikel 25 van het Executieverdrag?
                                                                   3.    Kan aan een fonds voor de beperking van aansprakelijk-
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van 24 ok-
                                                                         heid dat op 27 mei 1987 door een Nederlandse rechter
tober 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                         volgens het destijds geldende Nederlandse procesrecht is
12 februari 2002, in het geding tussen OMEGA Spielhallen-
                                                                         gesteld zonder voorafgaande betekening aan een belang-
und Automatenaufstellungs-GmbH en Oberbürgermeisterin
                                                                         hebbend schuldeiser, thans jegens deze schuldeiser erken-
der Bundesstadt Bonn, het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         ning in een andere lidstaat onthouden worden ingevolge
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                         artikel 27, lid 2, van het Executieverdrag?
de navolgende vraag:
                                                                   4.    Indien vraag 3 bevestigend wordt beantwoord, wordt
Is het met de regels van het EG-Verdrag betreffende het                  dan de betrokken schuldeiser de mogelijkheid zich op
vrij verkeer van diensten en goederen verenigbaar dat naar               artikel 27, lid 2, te beroepen ontnomen doordat hij in de
nationaal recht een bepaalde commerciële activiteit — in                 lidstaat waar het fonds voor de beperking van aansprake-
casu de exploitatie van een zogenoemd Laserdrome met                     lijkheid is gesteld, nadien voor een hogere rechter onbe-
gesimuleerde dodingshandelingen — moet worden verboden,                  voegdheid heeft gesteld zonder zich te hebben beroepen
omdat deze activiteit inbreuk maakt op de grondwettelijk                 op het ontbreken van betekening?
vastgestelde waarden?
                                                                   (1) Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke
                                                                       bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlij-
                                                                       ke en handelszaken (PB L 204, 1975, blz. 28), zoals laatstelijk
                                                                       gewijzigd bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding
                                                                       van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot dit
                                                                       Verdrag, zoals deze zijn gewijzigd bij het Verdrag inzake de
                                                                       toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Ver-
                                                                       enigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en bij het
                                                                       Verdrag inzake de toetreding van de Helleense Republiek (PB
                                                                       L 285, 1989, blz. 1).
Verzoek van de Højesterets anke- og kæremålsudvalg van
8 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Mærsk Olie & Gas A/S en Firma M. de Haan
en W. de Boer, vertegenwoordigd door de persoonlijk
  rechthebbenden Martinus de Haan en Willem de Boer
                                                                   Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat im Land
                        (Zaak C-39/02)                             Niederösterreich, Aussenstelle Mistelbach, van 29 januari
                                                                   2002 om een prejudiciële beslissing op het beroep van
                                                                                M. Scherndl
                       (2002/C 109/41)
                                                                                (Zaak C-40/02)
                                                                                (2002/C 109/42)
De Højesterets anke- og kæremålsudvalg heeft bij beschikking
van 8 februari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 13 februari 2002, in het geding tussen Mærsk           De Unabhängige Verwaltungssenat im Land Niederösterreich,
Olie & Gas A/S en Firma M. de Haan en W. de Boer,                  Aussenstelle Mistelbach, heeft bij beschikking van 29 januari
vertegenwoordigd door de persoonlijk rechthebbenden Mar-           2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
tinus de Haan en Willem de Boer, het Hof van Justitie van de       14 februari 2002, op het beroep van M. Scherndl, het Hof van
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële               Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
beslissing over de navolgende vragen:                              prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
 ---pagebreak--- C 109/26                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    4.5.2002
1.   Kan bij beweringen over het vitaminegehalte gesproken                     produkten of gerestaureerde eet- of drinkwaren in de zin
     worden van een gemiddelde waarde in de zin van                            van voornoemd Besluit Toevoegen micro-voedingsstoffen
     artikel 1, lid 4, sub k, van richtlijn 90/496/EEG van de                  aan levensmiddelen, niet in Nederland op de markt
     Raad van 24 september 1990 inzake de voedingswaarde-                      gebracht kunnen worden, tenzij de betrokken toevoeging
     etikettering van levensmiddelen, wanneer het bij de                       geen gevaar kan opleveren voor de volksgezondheid
     aangegeven waarde, die berust op een analyse van het                      en tevens voorziet in een werkelijke voedingskundige
     levensmiddel door de fabrikant in de zin van artikel 6,                   behoefte, heeft verzuimd de verplichtingen na te komen
     lid 8, sub a, van deze richtlijn, gaat om de waarde die het               die op hem rusten krachtens de artikelen 30 en 36 van
     product aan het einde van de minimum-houdbaarheids-                       het EG-verdrag;
     duur heeft?
2.   Laat de vaststelling van de gemiddelde waarde volgens
     artikel 6, lid 8, van richtlijn 90/496/EEG de keuze met
     betrekking tot het referentietijdstip en de bandbreedte             2.    het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de
     van toegestane afwijkingen vrij?                                          kosten van dit geding.
3.   Moet richtlijn 90/496/EEG, voorzover zij beweringen
     inzake de voedingswaarde betreffende het vitaminegehal-
     te bevat, niet worden toegepast, omdat deze richtlijn
     a)    gelet op de vaststelling van de gemiddelde waarde
           (artikel 1, lid 4, sub k, van de richtlijn) respectievelijk
           de berekening ervan (artikel 6, lid 8, van de richtlijn)
           enerzijds, en op het ontbreken van referentietijdstip-
           pen en het ontbreken van bandbreedten voor afwij-             Middelen en voornaamste argumenten
           kingen anderzijds te onbepaald is, dan wel
     b)    getoetst aan het ermee beoogde doel onevenredige
           bepalingen bevat?
                                                                         Het omstreden stelsel heeft betrekking op levensmiddelen
                                                                         ten algemene en wordt dus niet betrokken door richtlijn
                                                                         89/389/EEG (1). De door dit stelsel verboden stoffen zijn
Beroep, op 14 februari 2002 ingesteld door de Commissie                  ook niet aan te merken als technische bepaalde additieven
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                      (richtlijnen 89/107/EEG, 94/36/EG en 95/2/EG) (2). De hier
                         der Nederlanden                                 aan de orde gestelde materie moet derhalve enkel worden
                                                                         beoordeeld in het licht van de artikelen 30 en 36 van het EG-
                           (Zaak C-41/02)                                verdrag, zoals die golden ten tijde van het verstrijken van de
                                                                         laatste termijn, die was opgenomen in de in de onderhavige
                          (2002/C 109/43)                                inbreukprocedures uitgebrachte met redenen omklede advie-
                                                                         zen (21 februari 1999).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 14 februari 2002 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door H. van Lier en
H. M. H. Speyart, als gemachtigden.
                                                                         Het omstreden stelsel, waarin een verbod op sommige verrijkte
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage; te verstaan             eet- en drinkwaren geldt, tenzij men een vrijstelling krijgt van
dat:                                                                     de Minister van VWS, vormt klaarblijkelijk een krachtens
                                                                         artikel 30 van het EG-verdrag verboden maatregel van gelijke
1.   Het Koninkrijk der Nederlanden, door in eerste instantie            werking. Het hanteren van het „voorzien in een werkelijke
     artikel 10, lid 1, van het Besluit Bereiding en behandeling         voedingskundige behoefte” als zelfstandig criterium naast het
     van levensmiddelen, en later tevens de artikelen 2,                 „geen gevaar opleveren voor de volksgezondheid” houdt een
     lid 1, en 5 van het Besluit Toevoegen van micro-                    schending in van het stelsel van de artikelen 30 en 36 van
     voedingsstoffen aan levensmiddelen, in zijn wetgeving op            het EG-Verdrag nu dit ertoe leidt dat een aanvrager wordt
     te nemen en te handhaven, alsmede door een bepaalde                 opgezadeld met een onevenredige bewijslast ten opzichte van
     ontheffingspraktijk te hanteren, waarbij in voorkomend              het eventuele gevaar voor de volksgezondheid, hetgeen in de
     geval geen rekening wordt gehouden met het vervangend               praktijk tot gevolg heeft dat de hier aan de orde zijnde
     karakter van sommige verrijkte eet- of drinkwaren, met              ontheffingen nooit worden verleend. Bovendien bestendigt het
     als gevolg dat in een andere lidstaat rechtmatig bereide en         systematisch gehanteerde vereiste van het bestaan van een
     in het verkeer gebrachte, met vitamine A (in de vorm van            werkelijk voedingskundig behoefte bestaande nationale voe-
     retinoYden), vitamine D, foliumzuur, seleen, koper of               dingspatronen, hetgeen reeds op zich een verkapte en daardoor
     zink verrijkte eet- en drinkwaren, niet zijnde substitutie-         ongeoorloofde belemmering van het vrije verkeer van goederen


title: Zaak T-489/11 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 14 oktober 2011 — Rousse Industry/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Beschikking waarbij staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Niet-inachtneming van vormvoorschriften — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/19

         Beschikking van de president van het Gerecht van 14 oktober 2011 — Rousse Industry/Commissie
   (Zaak T-489/11 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Beschikking waarbij staatssteun onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering ervan wordt gelast - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Niet-inachtneming van vormvoorschriften - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 355/35
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Rousse Industry (Roese, Bulgarije) (vertegenwoordigers: A. Angelov en S. Panov, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Urraca Caviedes en D. Stefanov, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2011) 4903 def. van de Commissie van 13 juli 2011 waarbij de door Bulgarije in de vorm van sanering van de schulden jegens de Staat aan Rousse Industry toegekende staatssteun onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard (staatssteun C 12/2010 en N 389/2009), voor zover daarbij terugvordering van die steun bij verzoekster wordt gelast

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak F-36/13: Beroep ingesteld op 18 april 2013 — ZZ/EACEA

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/58

         Beroep ingesteld op 18 april 2013 — ZZ/EACEA
   (Zaak F-36/13)
   2013/C 207/99
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderwijs, audiovisuele media en cultuur

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers aanstellingsovereenkomst te beëindigen op basis van artikel 47, sub c-i, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden (RAP)

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het Agentschap van 24 juli 2012 nietig verklaren;

               —

               dientengevolge:

                           —

                           verzoeker met ingang van 25 oktober 2012 opnieuw in dienst nemen en het Agentschap veroordelen tot betaling van zijn bezoldiging met terugwerkende kracht;

                           —

                           het bestreden besluit alsmede alle met de onderhavige procedure verband houdende stukken verwijderen uit verzoekers persoonsdossier;

               —

               het Agentschap veroordelen tot betaling van het bedrag van 10 000 EUR aan verzoeker ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               het Agentschap verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-137/12: Beroep ingesteld op 14 maart 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie

text:
               26.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/24

         Beroep ingesteld op 14 maart 2012 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-137/12)
   2012/C 151/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Cujo, I. Rogalski en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/853/EU van de Raad van 29 november 2011 betreffende de ondertekening, namens de Unie, van het Europees Verdrag betreffende de rechtsbescherming van diensten gebaseerd op of bestaande uit voorwaardelijke toegang (1) nietig verklaren;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar eerste middel betoogt de Commissie dat artikel 114 VWEU niet de juiste rechtsgrondslag is voor de vaststelling van het bestreden besluit. Volgens verzoekster had het besluit immers moeten worden gebaseerd op artikel 207, lid 4, VWEU, dat de Raad toestaat om internationale akkoorden te sluiten op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek als omschreven in artikel 207, lid 1, VWEU. Het betrokken verdrag betreft niet het „verbeteren van de werking van de interne markt”, daar het hoofddoel ervan erin bestaat om het verrichten van diensten gebaseerd op voorwaardelijke toegang, tussen de Unie en andere Europese landen te „vergemakkelijken” en te „bevorderen”. Dit verdrag heeft rechtstreekse en onmiddellijke gevolgen voor het verrichten van diensten gebaseerd op voorwaardelijke toegang alsmede voor de handel in illegale voorzieningen en voor diensten betreffende die voorzieningen. Bijgevolg valt dat verdrag binnen de werkingssfeer van de gemeenschappelijke handelspolitiek.
   Met haar tweede middel voert verzoekster schending aan van de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie (artikelen 2, lid 1, en 3, leden 1 en 2, VWEU) voor zover de Raad van oordeel was dat het sluiten van het verdrag niet tot de exclusieve bevoegdheid van de Unie behoorde hoewel het verdrag onder de gemeenschappelijke handelspolitiek valt of hoe dan ook dat de sluiting van het verdrag afbreuk kan doen aan gemeenschappelijke regels of de strekking ervan kan wijzingen.

      (1)  PB L 336, blz. 1.


title: Zaak T-258/09: Beroep ingesteld op 6 juli 2009 — i-content/BHIM (BETWIN)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/45

         Beroep ingesteld op 6 juli 2009 — i-content/BHIM (BETWIN)
   (Zaak T-258/09)
   2009/C 205/82
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: i-content Ltd Zweigniederlassung Deutschland (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Nordemann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 4 mei 2009 in zaak R 1528/2008-4 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag 006849641 voor het woord BETWIN vernietigen en de daaraan voorafgaande beslissing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 september 2008 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag 006849641 voor het woord BETWIN nietig verklaren;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woord „BETWIN” voor diensten van de klassen 35, 38 en 41 (aanvraag nr. 6 849 641)

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009 (1) daar het woord waarvan de inschrijving als merk wordt aangevraagd, het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen bezit en er geen noodzaak tot vrijhouding bestaat; schending van artikel 79 van verordening nr. 207/2009 junctis het beginsel van gelijke behandeling en de artikelen 6 en 14 EVRM; schending van artikel 49 EG.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-71/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 8 februari 2010 — Office of Communications/The Information Commissioner

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of the United Kingdom (Verenigd Koninkrijk) op 8 februari 2010 — Office of Communications/The Information Commissioner
   (Zaak C-71/10)
   2010/C 113/31
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of the United Kingdom

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Office of Communications

      Verwerende partij: The Information Commissioner

      Prejudiciële vraag

   Vereist richtlijn 2003/4/EG (1) [van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie […]], wanneer een overheidsinstantie beschikt over milieu-informatie waarvan openbaarmaking enigszins afbreuk zou doen aan de afzonderlijke belangen die met meer dan één uitzondering worden gediend (in casu de openbare veiligheid bedoeld in artikel 4, lid 2, sub b, en de intellectuele-eigendomsrechten bedoeld in artikel 4, lid 2, sub e) doch, wanneer elke uitzondering afzonderlijk in overweging wordt genomen, niet in voldoende mate opdat bescherming van deze belangen primeert op het openbare belang bij openbaarmaking, een nader onderzoek waarbij de afzonderlijke belangen die met de twee uitzonderingen worden gediend, gezamenlijk in overweging worden genomen en in hun geheel worden afgewogen tegen het openbare belang bij openbaarmaking?

      (1)  Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB L 41, blz. 26).


title: Zaak C-519/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Wuppertal (Duitsland) op 14 december 2009 — Dieter May/AOK Rheinland/Hamburg — Die Gesundheitskasse

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeitsgericht Wuppertal (Duitsland) op 14 december 2009 — Dieter May/AOK Rheinland/Hamburg — Die Gesundheitskasse
   (Zaak C-519/09)
   2010/C 80/14
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Wuppertal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Dieter May

      Verwerende partij: AOK Rheinland/Hamburg — Die Gesundheitskasse

      Prejudiciële vraag

   Omvat het begrip werknemer in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van richtlijn 2003/88/EG (= artikel 7 van richtlijn 93/104/EG) (omissis) ook een Dienstordnungsangestellte (functionaris) van een publiekrechtelijk lichaam waarvan de krachtens een machtiging in de federale wetgeving (§ 351 RVO) vastgestelde autonome rechtspositieregeling wat het recht op vakantie van die functionaris betreft verwijst naar de voor ambtenaren geldende bepalingen [in casu: § 101 Landesbeamtengesetz NW (ambtenarenwet van de deelstaat Nordrhein-Westfalen) juncto de Verordnung über den Erholungsurlaub der Beamtinnen und Beamten und Richterinnen und Richter im Lande Nordrhein-Westfalen (verordening inzake verlof en vakantie van ambtenaren en rechters in de deelstaat Nordrhein-Westfalen)]?


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-419/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (Niet-nakoming — Gedeeltelijke niet-uitvoering — Bewijslast — Richtlijn 2001/18/EG)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-419/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Gedeeltelijke niet-uitvoering - Bewijslast - Richtlijn 2001/18/EG)
   (2004/C 228/29)
   Procestaal: Frans
   In zaak C 419/03, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: U. Wölker en F. Simonetti) tegen Franse Republiek (gemachtigden: G. de Bergues en D. Petrausch), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad (PB L 106, blz. 1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: J. N. Cunha Rodrigues, kamerpresident, N. Colneric en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting in haar nationaal recht van de bepalingen van richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG van de Raad, die afwijken van of verder gaan dan die van richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu, is de Franse Republiek, de krachtens richtlijn 2001/18 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3.

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak C-586/10: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Bianca Kücük/Land Nordrhein-Westfalen (Sociaal beleid — Richtlijn 1999/70/EG — Clausule 5, punt 1, sub a, van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Objectieve redenen die vernieuwing van dergelijke overeenkomsten kunnen rechtvaardigen — Nationale regeling op basis waarvan gebruik van overeenkomsten voor bepaalde tijd in geval van tijdelijke vervanging gerechtvaardigd is — Permanente of terugkerende behoefte aan vervangend personeel — Inaanmerkingneming van alle omstandigheden van vernieuwing van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd)

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 26 januari 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesarbeitsgericht — Duitsland) — Bianca Kücük/Land Nordrhein-Westfalen
   (Zaak C-586/10) (1)

   (Sociaal beleid - Richtlijn 1999/70/EG - Clausule 5, punt 1, sub a, van raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Opeenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Objectieve redenen die vernieuwing van dergelijke overeenkomsten kunnen rechtvaardigen - Nationale regeling op basis waarvan gebruik van overeenkomsten voor bepaalde tijd in geval van tijdelijke vervanging gerechtvaardigd is - Permanente of terugkerende behoefte aan vervangend personeel - Inaanmerkingneming van alle omstandigheden van vernieuwing van opeenvolgende overeenkomsten voor bepaalde tijd)
   2012/C 73/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesarbeitsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bianca Kücük

      Verwerende partij: Land Nordrhein-Westfalen

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Bundesarbeitsgericht — Uitlegging van clausule 5, punt 1, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Nationale regeling die de tijdelijke vervanging van een werknemer erkent als een objectieve reden om de duur van de arbeidsovereenkomsten te beperken — Begrip „objectieve redenen” die vernieuwing van dergelijke overeenkomsten kunnen rechtvaardigen

      Dictum

   Clausule 5, punt 1, sub a, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat de in een nationale regeling als die in het hoofdgeding vermelde reden van de tijdelijke behoefte aan vervangend personeel in beginsel een objectieve reden in de zin van deze clausule kan vormen. De enkele omstandigheid dat een werkgever op terugkerende of zelfs permanente wijze gebruik moet maken van tijdelijk vervangend personeel en dat die behoefte aan vervanging ook kan worden opgevangen door werknemers voor onbepaalde tijd in dienst te nemen, betekent niet dat er geen sprake is van een objectieve reden in de zin van clausule 5, punt 1, sub a, van deze raamovereenkomst en evenmin dat er sprake is van misbruik in de zin van deze clausule. Bij de beoordeling of de vernieuwing van arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd gerechtvaardigd is door een dergelijke objectieve reden, dienen de instanties van de lidstaten echter in het kader van hun respectieve bevoegdheden alle omstandigheden van de zaak in aanmerking te nemen, daaronder begrepen het aantal en de totale duur van de arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen voor bepaalde tijd die in het verleden met dezelfde werkgever zijn gesloten.

      (1)  PB C 89 van 19.3.2011.


title: Zaak T-693/13: Arrest van het Gerecht van 10 mei 2016 – Mikhalchanka/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Belarus — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie — Handhaving van de naam van verzoeker op de lijst van betrokken personen — Journalist — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout”)

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/12

         Arrest van het Gerecht van 10 mei 2016 – Mikhalchanka/Raad
   (Zaak T-693/13) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Belarus - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Beperkingen van binnenkomst op of doorreis via het grondgebied van de Unie - Handhaving van de naam van verzoeker op de lijst van betrokken personen - Journalist - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout”))
   (2016/C 222/13)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Aliaksei Mikhalchanka (Minsk, Belarus) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J.-P. Hix en F. Naert, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU en strekkende tot nietigverklaring van besluit 2013/534/GBVB van de Raad van 29 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB 2013, L 288, blz. 69), en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1054/2013 van de Raad van 29 oktober 2013 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB 2013, L 288, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het verzoek van de Raad van de Europese Unie om afdoening van de zaak zonder beslissing wordt afgewezen.

               2)

               Worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Aliaksei Mikhalchanka:

                           —

                           besluit 2013/534/GBVB van de Raad van 29 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus;

                           —

                           uitvoeringsverordening (EU) nr. 1054/2013 van de Raad van 29 oktober 2013 houdende uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus.

               3)

               De Raad van de Europese Unie zal zijn eigen kosten en die van Mikhalchanka dragen.

      (1)  PB C 93 van 29.3.2014.


title: Zaak C-485/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen/H. Akdas, H. Agartan, Z. Akbulut, M. Bas, K. Yüzügüllüer, E. Keskin, C. Topaloglu, A. Cubuk, S. Sariisik (Associatie EEG-Turkije — Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Ontheffing van bepalingen inzake woonplaats — Strekking — Door ontvangende lidstaat uitgekeerde toeslag op invaliditeitspensioen ter verzekering van bestaansminimum aan begunstigden — Wijziging van nationale wettelijke regeling — Intrekking van deze toeslag indien begunstigde zijn woonplaats heeft buiten grondgebied van betrokken lidstaat)

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 26 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Centrale Raad van Beroep — Nederland) — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen/H. Akdas, H. Agartan, Z. Akbulut, M. Bas, K. Yüzügüllüer, E. Keskin, C. Topaloglu, A. Cubuk, S. Sariisik
   (Zaak C-485/07) (1)

   (Associatie EEG-Turkije - Sociale zekerheid van migrerende werknemers - Ontheffing van bepalingen inzake woonplaats - Strekking - Door ontvangende lidstaat uitgekeerde toeslag op invaliditeitspensioen ter verzekering van bestaansminimum aan begunstigden - Wijziging van nationale wettelijke regeling - Intrekking van deze toeslag indien begunstigde zijn woonplaats heeft buiten grondgebied van betrokken lidstaat)
   2011/C 211/04
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen

      Verwerende partijen: H. Akdas, H. Agartan, Z. Akbulut, M. Bas, K. Yüzügüllüer, E. Keskin, C. Topaloglu, A. Cubuk, S. Sariisik

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Centrale Raad van Beroep — Uitlegging van artikel 9 van de associatieovereenkomst, artikel 59 van het aanvullend protocol bij de overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, op 23 november 1970 te Brussel ondertekend, en namens de Gemeenschap gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 (PB L 293, blz. 1), en van artikel 6, lid 1, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden (PB 1983, C 110, blz. 60) — Nationale wettelijke regeling waarbij een toeslag op de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt verleend tot het bestaansminimum — Beperkingen in geval van woonplaats buiten Nederland — Intrekking in twee fasen naargelang van woonplaats en nationaliteit

      Dictum

               1)

               Artikel 6, lid 1, eerste alinea, van besluit nr. 3/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen van de lidstaten der Europese Gemeenschappen op Turkse werknemers en hun gezinsleden moet aldus worden uitgelegd dat het rechtstreeks toepasselijk is, zodat de Turkse onderdanen op wie deze bepaling van toepassing is het recht hebben zich er voor de rechterlijke instanties van de lidstaten rechtstreeks op te beroepen, om ervoor te zorgen dat hiermee strijdige internrechtelijke regels buiten toepassing worden gelaten.

               2)

               Artikel 6, lid 1, eerste alinea, van besluit nr. 3/80 moet aldus worden uitgelegd dat het zich in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding verzet tegen een regeling van een lidstaat als artikel 4a van de Toeslagenwet van 6 november 1986, die een op grond van de nationale wettelijke regeling toegekende prestatie, zoals de toeslag op het invaliditeitspensioen, intrekt voor voormalige migrerende Turkse werknemers die naar Turkije zijn teruggekeerd nadat zij het recht om in de ontvangende lidstaat te verblijven hadden verloren omdat zij er arbeidsongeschikt waren geworden.

               3)

               Artikel 9 van de Overeenkomst waarbij een associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, die op 12 september 1963 te Ankara is ondertekend door de Republiek Turkije enerzijds en de lidstaten van de EEG en de Gemeenschap anderzijds en die namens laatstgenoemde is gesloten, goedgekeurd en bevestigd bij besluit 64/732/EEG van de Raad van 23 december 1963, is niet van toepassing op een situatie als aan de orde in het hoofdgeding.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-239/13: Beroep ingesteld op 23 april 2013 — Atmeh/BHIM — Fretier (MONTALE MTL MONTALE Dezign)

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/37

         Beroep ingesteld op 23 april 2013 — Atmeh/BHIM — Fretier (MONTALE MTL MONTALE Dezign)
   (Zaak T-239/13)
   2013/C 207/61
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ammar Atmeh (Diera-Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordiger: A. Berthet, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sylvie Fretier (Parijs, Frankrijk)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 februari 2013 in de gevoegde zaken R 1482/2011-4 en R 1571/2011-4 herzien en de nietigheidsprocedure tegen het op 16 juni 2004 door Ammar Atmeh aangevraagde gemeenschapsmerk MONTALE MTL MONTALE Dezign nr. 003 874 807 schorsen in afwachting van een definitieve beslissing over de vordering tot nietig- en vervallenverklaring van de merken van Sylvie Fretier, die aanhangig is bij het Tribunal de Grande Instance de Paris;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: beeldmerk dat de woordelementen „MONTALE MTL MONTALE Dezign” bevat voor waren en diensten van klasse 3 — gemeenschapsmerk nr. 3 874 807

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Sylvie Fretier

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: nationaal beeldmerk dat de woordelementen „PIERRE MONTALE MONTALE M” bevat en nationaal beeldmerk en internationale inschrijving met de woordelementen „MTL MONTALE” voor waren van klasse 3

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van verzoekers beroep en niet-ontvankelijkverklaring van het door Sylvie Fretier ingestelde beroep

      Aangevoerde middelen: schending van regel 20 van verordening nr. 2868/95 en het beginsel van goede rechtsbedeling


title: Zaak T-457/16: Beroep ingesteld op 16 augustus 2016 — Aldi Einkauf/EUIPO — Schwamm & Cie. (Le Coq de France)

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/28

      Beroep ingesteld op 16 augustus 2016 — Aldi Einkauf/EUIPO — Schwamm & Cie. (Le Coq de France)
      (Zaak T-457/16)
      (2016/C 364/31)
      Taal van het verzoekschrift: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Aldi Einkauf GmbH & Co. OHG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: N. Lützenrath, U. Rademacher, C. Fürsen en N. Bertram, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Schwamm & Cie. (Saarbrücken, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvrager van het betrokken merk: verzoekende partij

         Betrokken merk: Uniewoordmerk „Le Coq de France” — inschrijvingsaanvraag nr. 10 882 331

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 juni 2016 in zaak R 1786/2015-4

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten

         Aangevoerd middel

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-160/12: Beroep ingesteld op 10 april 2012 — Adler Modemärkte/BHIM — Blufin (MARINE BLEU)

text:
               23.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/16

         Beroep ingesteld op 10 april 2012 — Adler Modemärkte/BHIM — Blufin (MARINE BLEU)
   (Zaak T-160/12)
   2012/C 184/29
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Adler Modemärkte AG (Haibach, Duitsland) (vertegenwoordigers: J.-C. Plate en R. Kaase, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Blufin SpA (Carpi, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 februari 2012 in zaak R 1955/2010-2 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, de kosten van de beroepsprocedure daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „MARINE BLEU” voor waren van de klassen 18, 24 en 25 — aanvraagnr. 6 505 952

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Blufin

      Oppositiemerk of -teken: Italiaans en gemeenschapsmerk alsmede internationale merkinschrijving voor „BLUMARINE” voor waren van de klassen 3, 9, 14, 18, 19, 23, 24, 25 en 27

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep, gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag en gedeeltelijk terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-272/00: Beschikking van het Gerecht van 29 januari 2013 — Barbini e.a./Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd — Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/15

         Beschikking van het Gerecht van 29 januari 2013 — Barbini e.a./Commissie
   (Zaak T-272/00) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van ter beschikking gestelde steun wordt opgelegd - Beroep deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 86/24
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Alfredo Barbini Srl (Murano, Italië), Aureliano Toso Srl (Murano), AVMazzega Srl (Murano), Barovier & Toso vetrerie artistiche riunite Srl (Murano), Carlo Moretti Srl (Murano), Effetre SpA (Resana, Italië), Ferro & Lazzarini Srl (Murano), Formia Srl (Murano), Gino Cenedese & Figlio (Murano), La Murrina (Murano), Mazzuccato International Srl (Murano), Nason & Moretti Srl, (Murano), Tfz Internazionale Srl (Murano), V. Nason & C. Srl (Murano), Venini SpA (Murano), Vetreria de Majo Srl (Murano) en Vetreria LAG Srl (Murano) (vertegenwoordigers: A. Vianello, M. Merola en A. Sodano, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, vervolgens R. Adam en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door G. Aiello en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De exceptie van niet-ontvankelijkheid die de Europese Commissie heeft opgeworpen, wordt gevoegd met de zaak ten gronde.

               2)

               Het beroep wordt deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               3)

               Alfredo Barbini Srl, Aureliano Toso Srl, AVMazzega Srl, Barovier & Toso vetrerie artistiche riunite Srl, Carlo Moretti Srl, Effetre SpA, Ferro & Lazzarini Srl, Formia Srl, Gino Cenedese & Figlio, La Murrina, Mazzuccato International Srl, Nason & Moretti Srl, Tfz Internazionale Srl, V. Nason & C. Srl, Venini SpA, Vetreria de Majo Srl en Vetreria LAG Srl dragen, naast hun eigen kosten, ook de kosten van de Commissie.

               4)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak T-165/13 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 8 mei 2013 — Talanton/Commissie ( „Kort geding — Arbitragebeding — Overeenkomsten gesloten in kader van zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Subsidiabele kosten — Terugbetaling van betaalde bedragen — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/82

         Beschikking van de president van het Gerecht van 8 mei 2013 — Talanton/Commissie
   (Zaak T-165/13 R)
   (Kort geding - Arbitragebeding - Overeenkomsten gesloten in kader van zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Subsidiabele kosten - Terugbetaling van betaalde bedragen - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2013/C 225/182
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Talanton AE — Symvouleftiki-Ekpaideftiki Etaireia Dianomon, Parochis Ypiresion Marketigk kai Dioikisis Epicheiriseon (Athene, Griekenland) (vertegenwoordigers: M. Angelopoulos en K. Damis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Cordewener en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van verschillende besluiten betreffende de terugbetaling van de bedragen die aan verzoekster zijn betaald ter uitvoering van overeenkomsten gesloten in het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/3

         Samenstelling van de kamers en toevoeging van de rechters aan de kamers
   (2008/C 272/03)
   Bij besluit van 30 november 2005 (1) heeft het Ambtenarengerecht besloten in drie kamers en in plenaire zitting te zetelen. Bij besluit van 24 september 2008 heeft het voor de periode van 1 oktober 2008 tot en met 30 september 2011 de rechters H. KANNINEN en S. GERVASONI tot kamerpresident gekozen en bij besluit van 30 september 2008 voor de periode van 1 oktober 2008 tot en met 30 september 2011 de rechters aan de navolgende kamers toegevoegd:
   Eerste kamer
   S. GERVASONI, kamerpresident,
   H. KREPPEL en H. TAGARAS, rechters,
   Tweede kamer
   H. KANNINEN, kamerpresident,
   I. BORUTA en S. VAN RAEPENBUSCH, rechters,
   Derde kamer, zetelend met drie rechters
   P. MAHONEY, president van het Ambtenarengerecht,
   H. KREPPEL, I. BORUTA, H. TAGARAS en S. VAN RAEPENBUSCH, rechters.
   In deze laatste kamer zetelt de president afwisselend met de rechters I. BORUTA en H. TAGARAS, dan wel met de rechters H. KREPPEL en S. VAN RAEPENBUSCH, onverminderd de situatie van verknochte zaken.

      (1)  PB 2005, C 322, blz. 16.


title: Zaak C-461/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Don Bosco Onroerend Goed BV/Staatssecretaris van Financiën (Zesde btw-richtlijn — Uitlegging van artikelen 13, B, sub g, en 4, lid 3, sub a — Levering van terrein met gedeeltelijk gesloopt gebouw, op plaats waarvan nieuw bouwwerk moet worden opgericht — Btw-vrijstelling)

text:
               30.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/13

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 19 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hoge Raad der Nederlanden) — Don Bosco Onroerend Goed BV/Staatssecretaris van Financiën
   (Zaak C-461/08) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Uitlegging van artikelen 13, B, sub g, en 4, lid 3, sub a - Levering van terrein met gedeeltelijk gesloopt gebouw, op plaats waarvan nieuw bouwwerk moet worden opgericht - Btw-vrijstelling)
   2010/C 24/21
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Don Bosco Onroerend Goed BV

      Verwerende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 4, lid 3, sub a, juncto artikel 13, B, sub g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Belastbaarheid van de levering van een gebouw of een gedeelte van een gebouw en de bijbehorende grond vóór eerste ingebruikneming ervan — Levering van een gedeeltelijk gesloopt gebouw met het oog op vervanging ervan door een nieuw op te richten gebouw

      Dictum

   Artikel 13, B, sub g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, juncto artikel 4, lid 3, sub a, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de levering van een terrein waarop nog een oud gebouw staat dat moet worden gesloopt teneinde op die plaats een nieuw bouwwerk op te richten, welke sloop, waarvoor de verkoper instaat, reeds een aanvang heeft genomen vóór deze levering, niet onder de in het eerstgenoemde artikel neergelegde vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde valt. Dergelijke handelingen van levering en sloop vormen, vanuit het oogpunt van de belasting over de toegevoegde waarde, één handeling, die, als geheel, niet de levering van het bestaande gebouw en het erbij behorend terrein, maar de levering van een onbebouwd terrein tot voorwerp heeft, ongeacht hoever de sloop van het oude gebouw op het moment van de daadwerkelijke levering van het terrein is gevorderd.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009.


               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/1

         2010/C 63/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 51 van 27.2.2010

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 37 van 13.2.2010

      PB C 24 van 30.1.2010

      PB C 11 van 16.1.2010

      PB C 312 van 19.12.2009

      PB C 297 van 5.12.2009

      PB C 282 van 21.11.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-458/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Regeringsrätten (Zweden) op 16 november 2006 — Skatteverket/Gourmet Classic Ltd

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/44

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Regeringsrätten (Zweden) op 16 november 2006 — Skatteverket/Gourmet Classic Ltd
   (Zaak C-458/06)
   (2006/C 326/89)
   Procestaal: Zweeds
   Verwijzende rechter
   Regeringsrätten
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skatteverket

      Verwerende partij: Gourmet Classic Ltd
   Prejudiciële vraag
   Moet de alcohol in kookwijn worden ingedeeld als ethylalcohol in de zin van artikel 20, eerste streepje, van richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (1)?

      (1)  PB L 316, blz. 21.


title: Zaak T-93/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2008 — Mülhens/BHIM — Spa Monopole (MINERAL SPA) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MINERAL SPA — Ouder nationaal woordmerk SPA — Relatieve weigeringsgrond — Reputatie — Ongerechtvaardigd voordeel uit reputatie van ouder merk — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               2.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/20

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 juni 2008 — Mülhens/BHIM — Spa Monopole (MINERAL SPA)
   (Zaak T-93/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk MINERAL SPA - Ouder nationaal woordmerk SPA - Relatieve weigeringsgrond - Reputatie - Ongerechtvaardigd voordeel uit reputatie van ouder merk - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 197/34)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Mülhens GmbH & Co. KG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Schulte-Beckhausen en S. Maaßen, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Spa Monopole, compagnie fermière de Spa SA/NV (Spa, België) (vertegenwoordigers: L. de Brouwer, É. Cornu, E. de Gryse en D. Moreau, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 11 januari 2006 (zaak R 825/2004-2) inzake een oppositieprocedure tussen Spa Monopole, compagnie fermière SA/NV, en Mülhens GmbH & Co. KG
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mülhens GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Doorhaling van zaak T-69/97

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/64

         Doorhaling van zaak T-69/97 (1)

   (2005/C 217/134)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Vijfde kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-69/97: M. V. Diederen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 142 van 10.5.1997.


title: Zaak C-195/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG — Begrip afvalstof — Voor diervoederproductie bestemde voedselresten van de agrovoederindustrie — Resten van bereiding in keukens die bestemd zijn voor opvangcentra voor huisdieren)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 18 december 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-195/05) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijnen 75/442/EEG en 91/156/EEG - Begrip „afvalstof’ - Voor diervoederproductie bestemde voedselresten van de agrovoederindustrie - Resten van bereiding in keukens die bestemd zijn voor opvangcentra voor huisdieren)
   (2008/C 51/12)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis, gemachtigde, en G. Bambara, avvocato)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia, gemachtigde, en G. Fiengo, avvocato dello Stato)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442 van de Raad betreffende afvalstoffen (PB L 194, blz. 39), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB L 78, blz. 32) — Nationale wet die bepaalde afvalstoffen uitsluit van de werkingssfeer van de richtlijn
   Dictum

               1)

               Door

                           —

                           operationele richtsnoeren voor het gehele nationale grondgebied te hebben uitgevaardigd, die met name worden toegelicht in de circulaire van de minister van Milieu van 28 juni 1999, waarin het begrip afvalstof nader wordt uitgelegd, en in het communiqué van het ministerie van Volksgezondheid van 22 juli 2002 met richtsnoeren inzake de hygiëne- en gezondheidseisen voor het gebruik in diervoeders van stoffen en bijproducten uit de productie- en de handelscyclus van de agrovoederindustrie, waarbij voor diervoederproductie bestemde voedselresten van de agrovoederindustrie worden uitgesloten van de werkingssfeer van de afvalstoffenwetgeving, en

                           —

                           bij artikel 23 van wet nr. 179 van 31 juli 2002 betreffende milieubepalingen resten van de bereiding in keukens van vaste, gekookte en rauwe voedingswaren die niet in het distributiecircuit zijn terechtgekomen en bestemd zijn voor opvangcentra voor huisdieren, te hebben uitgesloten van de werkingssfeer van de afvalstoffenwetgeving,

                     is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 1, sub a, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 182 van 23.7.2005.


title: Zaak F-60/15: Beroep ingesteld op 22 april 2015 — ZZ/BHIM

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/48

         Beroep ingesteld op 22 april 2015 — ZZ/BHIM
   (Zaak F-60/15)
   (2015/C 213/78)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de President van het BHIM van 4 juni 2014 tot beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris alsmede verzoek om, indien mogelijk, weer in dienst te worden genomen bij het BHIM en, indien niet, een redelijke financiële vergoeding te krijgen voor de vermeende onrechtmatige beëindiging van zijn overeenkomst en, ten slotte, verzoek om vergoeding van de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietig verklaren het besluit van de President van het BHIM van 4 juni 2014 tot beëindiging van verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris;

               —

               dientengevolge, gelasten dat verzoeker weer in dienst wordt genomen en de verwerende partij veroordelen tot (i) betaling, bij wijze van schadevergoeding, van verzoekers bezoldiging over de periode tussen de inwerkingtreding van de beëindiging van zijn overeenkomst en de datum waarop hij als gevolg van de nietigverklaring van het bestreden besluit weer in dienst wordt genomen en (ii) herstel van zijn loopbaan die bij het bestreden besluit op onregelmatige wijze is geëindigd;

               —

               subsidiair, indien verzoekers reïntegratie grote praktische problemen meebrengt of buitensporig lijkt gelet op de situatie van derden, de verwerende partij veroordelen tot betaling van een redelijke financiële vergoeding voor de onrechtmatige beëindiging van zijn overeenkomst, daarbij niet alleen rekening houdend met het verlies van bezoldiging voor het verleden maar eveneens met verzoekers serieuze kans om tot zijn pensioenleeftijd op grond van een overeenkomst voor onbepaalde tijd in dienst te blijven van het BHIM en daar carrière te maken;

               —

               in elk geval, de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade, welke ex aequo et bono op 15  000 EUR wordt begroot;

               —

               het BHIM verwijzen in alle kosten.


title: Zaak C-91/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia n° 60 de Madrid (Spanje) op 15 februari 2016 — Caixabank S.A./Héctor Benlliure Santiago

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de Primera Instancia no 60 de Madrid (Spanje) op 15 februari 2016 — Caixabank S.A./Héctor Benlliure Santiago
   (Zaak C-91/16)
   (2016/C 175/07)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de Primera Instancia no 60 de Madrid

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Caixabank S.A.

      Verwerende partij: Héctor Benlliure Santiago

      Prejudiciële vraag

   Is de toepassing van de overeengekomen vergoedende rente in een geval waarin moratoire rente van toepassing is, in overeenstemming met richtlijn 93/13 (1) of houdt dit daarentegen een aanvulling van de overeenkomst in, die volgens de communautaire rechtspraak niet is toegestaan?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).


               30.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/10

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 16 februari 2015
   (Zaak E-6/15)
   (2015/C 143/11)
   Op 16 februari 2015 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Noorwegen door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Clémence Perrin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk Noorwegen, door het handhaven van sectie 20-1, tweede alinea, en sectie 22-3 van de Wet inzake bouwplanning, gelezen in samenhang met de secties 9-1 tot en met 9-4 en sectie 11-1 van de Bouwverordening, op grond waarvan ondernemingen die bouwwerkzaamheden uitvoeren ertoe verplicht zijn om vóór de start van hun werkzaamheden goedkeuring te verkrijgen van de plaatselijke autoriteiten, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 16 van het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 1 van bijlage X bij de EER-overeenkomst (Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt), of subsidiair artikel 36 van de EER-overeenkomst, niet is nagekomen;

               2.

               het Koninkrijk Noorwegen te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               De zaak betreft het in het Noorse recht neergelegde vereiste (sectie 20-1, tweede alinea, en sectie 22-3 van de Wet inzake bouwplanning, gelezen in samenhang met de secties 9-1 tot en met 9-4 en sectie 11-1 van de Bouwverordening) dat ondernemingen die bouwwerkzaamheden wensen uit te voeren in Noorwegen, vóór de start van hun werkzaamheden goedkeuring moeten verkrijgen van de plaatselijke autoriteiten. Deze goedkeuring moet voor elk individueel bouwproject worden verkregen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat dit vereiste een beperking vormt die niet kan worden gerechtvaardigd op grond van artikel 16, leden 1 en 3, van Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt („de dienstenrichtlijn”), of, subsidiair, dat een dergelijke maatregel een beperking vormt van het vrij verrichten van diensten op grond van artikel 36 van de EER-overeenkomst, die niet kan worden gerechtvaardigd op grond van artikel 33 van de EER-overeenkomst.

               —

               Het Koninkrijk Noorwegen stelt dat een dergelijke goedkeuringsregeling in beginsel niet in strijd is met de dienstenrichtlijn, aangezien die kan worden gerechtvaardigd op grond van artikel 16, leden 1 en 3, van die richtlijn.


title: Zaak T-496/12: Beroep ingesteld op 16 november 2012 — European Drinks/BHIM — Alexandrion Grup Romania (DRACULA BITE)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/57

         Beroep ingesteld op 16 november 2012 — European Drinks/BHIM — Alexandrion Grup Romania (DRACULA BITE)
   (Zaak T-496/12)
   2013/C 26/116
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Drinks SA (Ștei, Roemenië) (vertegenwoordiger: V. von Bomhard, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: SC Alexandrion Grup Romania Srl (Pleasa, Roemenië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 6 september 2012 in zaak R 682/2011-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „DRACULA BITE”, voor waren en diensten ven de klassen 33, 35 en 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7588288

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Roemeense merkinschrijving nr. 34847 van het beeldmerk „Dracula”, voor waren en diensten van de klassen 33 en 35

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-138/04: Beroep, op 15 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken

text:
               26.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/1

         Beroep, op 15 maart 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemarken
   (Zaak C-138/04)
   (2004/C 168/01)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 maart 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk Denemarken door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. Lyal en T. Fich als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               a)

               vast te stellen dat het Koninkrijk Denemarken niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krachtens artikel 249 EG en richtlijn 83/183/EEG (1), doordat het personen die hun normale verblijfplaats definitief naar Denemarken verleggen niet overeenkomstig artikel 1, lid 1, van deze richtlijn vrijstelling verleent voor de Deense „registratiebelasting”, die in werkelijkheid een verbruiksbelasting vormt;

               b)

               het Koninkrijk Denemarken in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De registratiebelasting op motorvoertuigen is verschuldigd bij de eerste registratie van een voertuig in Denemarken. Zij moet derhalve ook worden betaald door personen die, in het kader van de verlegging van hun normale verblijfplaats naar Denemarken, hun voertuig definitief invoeren in dit land om het aldaar te gebruiken.

               —

               Volgens de Commissie vormt de registratiebelasting derhalve een „verbruiksbelasting […] die normaliter [bij definitieve invoer door een particulier van persoonlijke goederen uit een andere lidstaat wordt] geheven” en waarvoor de lidstaten ingevolge artikel 1, lid 1, van de richtlijn vrijstelling dienen te verlenen.

         De registratiebelasting is ongetwijfeld een „verbruiksbelasting”, aangezien zij wordt geheven op verbruiksgoederen, wordt berekend over de economische waarde van het voertuig en één keer wordt geheven.
   Voorts is ongetwijfeld sprake van een belasting die „normaliter [wordt geheven bij definitieve invoer door een particulier van persoonlijke goederen]”. Dat de belasting pas wordt geheven bij de registratie van het voertuig doet hieraan niet af, daar registratie een voorwaarde is waaraan moet zijn voldaan opdat een voertuig op het Deense wegennet mag worden gebruikt. De invoer van een voertuig door iemand die zijn woonplaats naar Denemarken verlegt kan alleen maar tot doel hebben, dat dit voertuig overeenkomstig zijn bestemming kan worden gebruikt.

               —

               Voorts is de Commissie van oordeel, dat de registratiebelasting niet kan worden beschouwd als „specifieke en/of periodieke rechten en heffingen op het gebruik van deze goederen in het land zelf”, die in artikel 1, lid 2, van de richtlijn van vrijstelling worden uitgezonderd.

         Die uitzondering heeft alleen betrekking op heffingen op het gebruik van goederen en heffingen die worden geïnd om te waarborgen dat voor prestaties die een bijzonder verband hebben met het gebruik van goederen, een vergoeding wordt betaald.
   Artikel 1, lid 2, geeft drie voorbeelden van dergelijke belastingen die van de vrijstelling zijn uitgezonderd, te weten „rechten geheven bij de registratie van motorvoertuigen, wegenbelasting en kijkgelden”. Deze voorbeelden hebben gemeen dat het niet gaat om verbruiksbelastingen, maar om heffingen of rechten die verband houden met het daadwerkelijke gebruik van een goed of die moeten verzekeren dat de overheid een vergoeding ontvangt voor de uitgaven die verband houden met het gebruik van een goed.
   De vermelding van rechten geheven bij de registratie van voertuigen moet derhalve aldus worden verstaan, dat zij enkel doelt op rechten die verband houden met de registratie van het voertuig.
   Deze zienswijze wordt bevestigd bij lezing van de diverse taalversies van artikel 1 van de richtlijn. Behalve de Deense en de Duitse versie, die zowel in lid 1 als in lid 2 spreken van respectievelijk „Abgaben” en „afgifter”, gebruiken alle versies twee verschillende termen in lid 1 en lid 2, namelijk „taxes” en „droits” in het Frans, „taxes” en „fees” in het Engels, enzovoort. De termen „droits” en „fees” kunnen duidelijk alleen doelen op rechten die een vergoeding vormen voor een prestatie.
   De registrtiebelasting kan geenszins worden beschouwd als een vergoeding voor een prestatie, omdat zij wordt berekend op basis van de waarde van het voertuig, te weten, op dit moment 105  % van de waarde tot 57 400 DKK (7 735 EUR) en 180  % van de rest van de waarde van het voertuig op het moment van registratie, inclusief BTW.

      (1)  Richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren (PB L 105 van 23 april 1983, blz. 64).


title: Zaak T-313/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 februari 2008 — Otsuka Chemical/EAVV

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/46

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 12 februari 2008 — Otsuka Chemical/EAVV
   (Zaak T-313/06) (1)

   (2008/C 92/92)

      Procestaal: Engels

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 326 van 30.12.2006.


title: Zaak C-51/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 1 februari 2010 door Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 november 2009 in zaak T-298/06, Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/17

         Hogere voorziening ingesteld op 1 februari 2010 door Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 november 2009 in zaak T-298/06, Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-51/10 P)
   2010/C 113/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 in zaak T-298/06 vernietigen:

               —

               de zaak terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 (1) heeft geschonden door onjuiste juridische criteria te hanteren bij de vaststelling dat rekwirantes merk niet kon worden ingeschreven.
   Rekwirante betoogt voorts dat het Gerecht artikel 7, lid 1, sub c, of artikel 76 van verordening nr. 40/94 of beide bepalingen heeft geschonden door niet naar behoren rekening te houden met de praktijk van het BHIM inzake inschrijving van merken bestaande uit cijfers of aanduidingen van de inhoud van publicaties.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).


title: Zaak T-316/10: Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2011 — HIM/Commissie

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/21

         Beschikking van het Gerecht van 17 februari 2011 — HIM/Commissie
   (Zaak T-316/10) (1)

   2011/C 113/44
   Procestaal: Frans
   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-615/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2015 — ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)/Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), Europese Commissie [Hogere voorziening — Toegang tot documenten van de Europese instellingen — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Artikel 4, lid 1, onder b) — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Artikel 8 — Uitzondering op het recht van toegang — Bescherming van persoonsgegevens — Begrip „persoonsgegevens” — Voorwaarden voor doorgifte van persoonsgegevens — Naam van de indiener van elk van de opmerkingen betreffende ontwerprichtsnoeren van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) over de wetenschappelijke literatuur die moet worden gevoegd bij een verzoek tot toelating voor het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen — Weigering van toegang]

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juli 2015 — ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe)/Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), Europese Commissie
   (Zaak C-615/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Toegang tot documenten van de Europese instellingen - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Artikel 4, lid 1, onder b) - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Artikel 8 - Uitzondering op het recht van toegang - Bescherming van persoonsgegevens - Begrip „persoonsgegevens” - Voorwaarden voor doorgifte van persoonsgegevens - Naam van de indiener van elk van de opmerkingen betreffende ontwerprichtsnoeren van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) over de wetenschappelijke literatuur die moet worden gevoegd bij een verzoek tot toelating voor het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen - Weigering van toegang])
   (2015/C 311/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: ClientEarth, Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (vertegenwoordiger: P. Kirch, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordigers: D. Detken, C. Pintado, gemachtigden, en R. Van der Hout, advocaat), Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Martenczuk en L. Pignataro-Nolin, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partijen: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) (vertegenwoordigers: A. Buchta en M. Pérez Asinari, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie ClientEarth en PAN Europe/EFSA (T-214/11, EU:T:2013:483) wordt vernietigd.

               2)

               Het besluit van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van 12 december 2011 wordt nietig verklaard.

               3)

               De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten die ClientEarth en Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) hebben gemaakt in de hogere voorziening en de procedure in eerste aanleg.

               4)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten van de hogere voorziening en de procedure in eerste aanleg.

               5)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) draagt zijn eigen kosten van de hogere voorziening.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-100/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2008 — Giannini/Commissie ( Ambtenaren — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op reservelijst — Onregelmatigheden in verloop van examens die resultaat kunnen vervalsen — Gelijke behandeling — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               26.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 maart 2008 — Giannini/Commissie
   (Zaak T-100/04) (1)

   („Ambtenaren - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op reservelijst - Onregelmatigheden in verloop van examens die resultaat kunnen vervalsen - Gelijke behandeling - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding’)
   (2008/C 107/37)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Massimo Giannini (Brussel, België) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Lozano Palacios en M. Velardo, gemachtigden, vervolgens G. Berscheid, gemachtigde, bijgestaan door M. Genton, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, vordering tot nietigverklaring van het besluit van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/9/01, voor de vorming van een aanwervingreserve van administrateurs (loopbaan A7/A6) voor de werkgebieden economie en statistiek (PB 2001, C 240 A, blz. 12), om verzoekers naam niet op de reservelijst van dit vergelijkend onderzoek te plaatsen en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede drie vierden van de kosten van Giannini.

               3)

               Giannini zal één vierde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-403/05: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2007 — Europees Parlement/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Besluit van Commissie tot goedkeuring van project voor beveiliging van Filipijnse grenzen — Besluit vastgesteld op basis van Verordening (EEG) nr. 443/92 — Uitvoeringsbevoegdheden van Commissie — Grenzen)

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/8

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 oktober 2007 — Europees Parlement/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-403/05) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Besluit van Commissie tot goedkeuring van project voor beveiliging van Filipijnse grenzen - Besluit vastgesteld op basis van Verordening (EEG) nr. 443/92 - Uitvoeringsbevoegdheden van Commissie - Grenzen)
   (2007/C 315/13)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos, E. Waldherr, K. Lindahl en G. Mazzini, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Tufvesson en A. Bordes, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: J. M. Rodríguez Cárcamo, gemachtigde)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie tot goedkeuring van een project voor de beveiliging van de Filipijnse grenzen (ASIA/2004/016-924; begrotingslijn 19 10 02), vastgesteld ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 443/92 van de Raad van 25 februari 1992 inzake financiële en technische hulp en economische samenwerking met de ontwikkelingslanden in Latijns-Amerika en in Azië (PB L 52, blz. 1)
   Dictum

               1)

               Het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen tot goedkeuring van een project voor de beveiliging van de grenzen van de Republiek der Filipijnen, te financieren uit begrotingslijn 19 10 02 van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (Philippine Border Management Project, nr. ASIA/2004/016-924), wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.