title: Zaak C-82/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 september 2011 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 73/239/EEG — Artikelen 6, 8, 9, 13 en 15 tot en met 17 — Richtlijn 92/49/EEG — Artikelen 22 en 23 — Directe verzekeringen, met uitzondering van levensverzekeringsbranche — Wijziging van statuten van verzekeringsorgaan met betrekking tot zijn bevoegdheid — Niet-toepassing van Unieregeling inzake verzekeringen, met uitzondering van levensverzekeringsbranche)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 september 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-82/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 73/239/EEG - Artikelen 6, 8, 9, 13 en 15 tot en met 17 - Richtlijn 92/49/EEG - Artikelen 22 en 23 - Directe verzekeringen, met uitzondering van levensverzekeringsbranche - Wijziging van statuten van verzekeringsorgaan met betrekking tot zijn bevoegdheid - Niet-toepassing van Unieregeling inzake verzekeringen, met uitzondering van levensverzekeringsbranche)
   2011/C 340/04
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O'Hagan, gemachtigde, E. Regan, SC)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 6, 8, 9, 13, 15, 16 en 17 van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228, blz. 3) — Schending van de artikelen 22 en 23 van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn „schadeverzekering” (PB L 228, blz. 1))

      Dictum

               1)

               Door niet zonder discriminatie de Unieregeling inzake verzekeringen, met name de artikelen 6, 8, 9, 13 en 15 tot en met 17 van de Eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005, en de artikelen 22 en 23 van richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (Derde richtlijn „schadeverzekering”), zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/68, volledig toe te passen op alle verzekeringsmaatschappijen, is Ierland de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak C-533/15: Beschikking van de president van het Hof van 2 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Feliks Frisman/Finnair Oyj

text:
               1.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/24

         Beschikking van de president van het Hof van 2 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Feliks Frisman/Finnair Oyj
   (Zaak C-533/15) (1)

   (2016/C 279/35)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak T-154/16: Beroep ingesteld op 14 april 2016 — GRID applications/EUIPO (APlan)

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/29

         Beroep ingesteld op 14 april 2016 — GRID applications/EUIPO (APlan)
   (Zaak T-154/16)
   (2016/C 200/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GRID applications GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordiger: M. Meyenburg, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „APlan” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 374 079

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 15 februari 2016 in zaak R 1819/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen, zodat het EUIPO de inschrijving toestaat van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 13374079 overeenkomstig de aanvraag, in voorkomend geval zoals beperkt voor de waren en diensten van de klassen 9, 35 en 42, en in elk geval alleen voor de klassen 9 en 42;

               —

               het EUIPO verwijzen in de kosten van de beroepsprocedure voor het BHIM/EUIPO en van de onderhavige procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-385/12: Beroep ingesteld op 22 augustus 2012 — France Télécom/Commissie

text:
               13.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/15

         Beroep ingesteld op 22 augustus 2012 — France Télécom/Commissie
   (Zaak T-385/12)
   2012/C 311/20
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: France Télécom (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: S. Hautbourg en S. Cochard-Quesson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met haar verzoekschrift vordert de verzoekende partij de nietigverklaring van besluit C(2011) 9403 def. van de Commissie van 20 december 2011 waarbij onder bepaalde voorwaarden met de interne markt verenigbaar is verklaard, de steun die door de Franse Republiek ten uitvoer is gelegd ten gunste van France Télécom inzake de hervorming van de wijze van financiering van de pensioenen van de ambtenaren van de Staat die onder France Télécom ressorteren [steunmaatregel nr. C 25/2008 (ex NN 23/2008)].
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan:

               1)

               Het eerste middel, dat primair wordt aangevoerd, is ontleend aan schending van het recht en onjuiste beoordelingen alsook een schending van de motiveringsplicht, doordat de Commissie de verlaging van de aan de Staat te betalen werkgeversbijdrage voor de pensioenen die aan de ambtenaren van France Télécom worden uitgekeerd, als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU heeft gekwalificeerd. De verzoekende partij geeft te kennen dat de Commissie deze schendingen heeft begaan en onjuiste beoordelingen heeft gemaakt:

                           —

                           door tot de conclusie te komen dat sprake is van een economisch voordeel;

                           —

                           door te overwegen dat de maatregel selectief is;

                           —

                           door te overwegen dat de maatregel de mededinging kan vervalsen en

                           —

                           door tot de conclusie te komen dat sprake is van staatssteun, ondanks dat de Commissie erkent dat het voordeel is geneutraliseerd, op zijn minst tot 31 december 2010, door de betaling van een bijzondere forfaitaire bijdrage.

               2)

               Het tweede middel, dat subsidiair wordt aangevoerd, is ontleend aan schending van het recht en onjuiste beoordelingen, doordat de Commissie de verenigbaarheid van de vermeende steun afhankelijk heeft gesteld van de naleving van de voorwaarden die in artikel 2 van het litigieuze besluit zijn vastgesteld. De verzoekende partij geeft te kennen dat de Commissie deze schendingen heeft begaan en deze onjuiste beoordelingen heeft gemaakt door te oordelen dat de verzoekende partij lagere sociale lasten draagt dan haar concurrenten en door te weigeren om het precedent „La Poste” overeenkomstig op de procedure inzake France Télécom toe te passen.

               3)

               Het derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd, is ontleend aan schending van het recht, onjuiste beoordelingen en schending van de motiveringsplicht bij de beoordeling van de periode gedurende welke de steun die in het litigieuze besluit is gedefinieerd, door de bijzondere forfaitaire bijdrage is geneutraliseerd. De verzoekende partij geeft te kennen dat de Commissie deze schendingen heeft begaan en deze onjuiste beoordelingen heeft gemaakt:

                           —

                           door de compensaties en de overcompensaties op te nemen in de berekening van de verlichting van de lasten als gevolg van de verlaging van de werkgeversbijdrage en

                           —

                           door tot de conclusie te komen dat de bijzondere forfaitaire bijdrage moet worden gekapitaliseerd tegen het discontopercentage van 5,53 % en niet 7 %.

               4)

               Het vierde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd, is ontleend aan schending van de procedurele rechten van de verzoekende partij.


title: Zaak C-177/15: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Nelsons GmbH/Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd (Prejudiciële verwijzing — Consumentenvoorlichting- en bescherming — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Overgangsmaatregelen — Artikel 28, lid 2 — Producten voorzien van handelsmerken of merknamen die bestonden vóór 1 januari 2005 — Bachbloesempreparaten — Uniemerk RESCUE — Producten die vóór 1 januari 2005 als geneesmiddelen werden verkocht en die sindsdien als levensmiddelen worden verkocht)

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Nelsons GmbH/Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd
   (Zaak C-177/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Consumentenvoorlichting- en bescherming - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Overgangsmaatregelen - Artikel 28, lid 2 - Producten voorzien van handelsmerken of merknamen die bestonden vóór 1 januari 2005 - Bachbloesempreparaten - Uniemerk RESCUE - Producten die vóór 1 januari 2005 als geneesmiddelen werden verkocht en die sindsdien als levensmiddelen worden verkocht))
   (2017/C 030/06)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nelsons GmbH

      Verwerende partijen: Ayonnax Nutripharm GmbH, Bachblütentreff Ltd

      Dictum

   Artikel 28, lid 2, eerste zinsdeel, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 107/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling van toepassing is wanneer een van een handelsmerk of merknaam voorzien levensmiddel vóór 1 januari 2005 als geneesmiddel werd verkocht en sindsdien — met dezelfde materiële kenmerken en onder hetzelfde handelsmerk of dezelfde merknaam — als levensmiddel wordt verkocht.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015.


title: Zaak T-171/13: Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — Benelli Q.J./BHIM — Demharter (MOTOBI B PESARO)

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/28

         Beroep ingesteld op 21 maart 2013 — Benelli Q.J./BHIM — Demharter (MOTOBI B PESARO)
   (Zaak T-171/13)
   2013/C 147/50
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Benelli Q.J. Srl (Pesaro, Italië) (vertegenwoordiger: P. Lukácsi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Demharter GmbH (Dillingen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van verweerder wijzigen en de afwijzing van de vordering tot vervallenverklaring gelasten;

               —

               de beslissing van verweerder vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het BHIM voor verder onderzoek en een nieuwe beslissing indien het Gerecht van oordeel is dat een andere diepgaande analyse van het bewijs van normaal gebruik noodzakelijk is;

               —

               verweerder verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan vervallenverklaring is gevorderd: beeldmerk „MOTOBI B PESARO” voor waren van de klassen 9, 12 en 25 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 2 262 269

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partij die vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: vervallenverklaring van het gemeenschapsmerk

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 51, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009 van de Raad


title: Zaak C-45/99: Beroep, op 16 februari 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
10.4.1999              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 100/13
verricht als hij in Duitsland heeft verricht, en niet het loon     streken op 22 juni 1996, zonder dat de Franse Republiek
dat hij voor zijn laatste werkzaamheden in Duitsland heeft         de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan de
ontvangen.                                                         in de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn te
                                                                   voldoen.
Het is duidelijk dat de werknemer door deze berekenings-
                                                                   (1) PB L 216 van 20.8.1994, blz. 12.
wijze wordt benadeeld wegens het feit dat hij in een
andere lidstaat woont dan die waarin hij heeft gewerkt, en
dat deze berekeningswijze indruist tegen het hoofddoel
van Verordening (EEG) nr. 1408/71: het vrije verkeer van
werknemers te vergemakkelijken.
(1) Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
    betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen   Beroep op 16 februari 1999 ingesteld door Commissie van
    op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden        de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
    die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149 van
    5.7.1971, blz. 2).                                                                      (Zaak C-46/99)
                                                                                (1999/C 100/23)
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 16 februari 1999 beroep ingesteld tegen Franse
                                                                   Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
Beroep, op 16 februari 1999 ingesteld door Commissie               schappen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch
 van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek             adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
                        (Zaak C-45/99)                             Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
                                                                   sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                        (1999/C 100/22)
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            deert dat het den Hove behage:
is op 16 februari 1999 beroep ingesteld tegen Franse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-
schappen, vertegenwoordigd door D. Gouloussis, juridisch           Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
adviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-                 stellen welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan
sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                                  Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november
                                                                        1993 betreffende een aantal aspecten van de organisa-
                                                                        tie van de arbeidstijd (1), en/of door deze maatregelen
De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-                     niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens het
deert dat het den Hove behage:                                          EG-Verdrag en deze richtlijn op haar rustende ver-
                                                                        plichtingen niet is nagekomen;
Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te          Ð de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.
     stellen en welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan
     Richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni 1994
     betreffende de bescherming van jongeren op het
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
     werk (1), en/of door deze maatregelen niet aan de
     Commissie mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag
     en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
     nagekomen;                                                    Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
                                                                   een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-
                                                                   bindend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn
Ð de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                   de lidstaten verplicht de in de richtlijn vastgestelde termij-
                                                                   nen voor de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is ver-
                                                                   streken op 23 november 1996, zonder dat de Franse Repu-
                                                                   bliek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om aan
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   de in de conclusie van de Commissie genoemde richtlijn te
                                                                   voldoen.
Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat ver-       (1) PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18.
bindend is voor de lidstaat waarvoor zij bestemd is, zijn
de lidstaten verplicht de in de richtlijn vastgestelde termij-
nen voor de omzetting te eerbiedigen. Deze termijn is ver-


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 4 februari 1999 in Zaak T-196/98 R, E. Peña Abizanda e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Verzoek in kort geding - Ontvankelijkheid van beroep in hoofdzaak)

text:
19.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 174/5
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
                               AANLEG                                    ging van het in de aan de permanente vertegenwoordiger van
                                                                         het Koninkrijk Spanje bij de Europese Unie gezonden brief van
                        van 16 maart 1999                                9 september 1998 besloten liggend besluit van de Commissie
                                                                         inzake de goedkeuring van een wetsontwerp ter uitvoering in
                                                                         het nationale recht van artikel 11 van bijlage VIII bij het
in zaak T-147/98, K. Gluiber tegen Raad van de Europese
                                                                         Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen,
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         betreffende de overdracht van pensioenrechten, heeft de
                                                                         president van het Gerecht op 4 februari 1999 een beschikking
               (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (1999/C 174/10)                                1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Duits)                            2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-147/98, K. Gluiber, wonende te Staudernheim                    (1) PB C 48 van 20.2.1999.
(Duitsland), vertegenwoordigd door W. Clausen en W. Clausen,
advocaten te Kiel (Duitsland), domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van Decker & Braun, advocaten aldaar,
Avenue Marie-Thérèse 16, tegen Raad van de Europese Unie
en Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende
een beroep tot nietigverklaring van voor verzoekster discrimi-
nerende maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland of,
subsidiair, tot vaststelling dat de Raad en de Commissie tegen           BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
die maatregelen hadden moeten optreden, heeft het Gerecht                                            AANLEG
(Eerste Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 16 maart
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                                       van 9 maart 1999
volgt:
                                                                         in zaak T-206/98, Clauni SA e.a. tegen Commissie van de
1. Het beroep wordt           verworpen   wegens    kennelijke niet-                      Europese Gemeenschappen (1)
     ontvankelijkheid.
2. Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.                                            (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (1999/C 174/12)
(1) Het verzoekschrift is niet bekendgemaakt.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-206/98, Clauni SA, gevestigd te Agen (Frankrijk),
                                                                         J.-M. Bissières, directeur van een vennootschap, wonende te
                                                                         Croix Blanche (Frankrijk), SA Lomagenais thans SA Loma,
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                               HET       gevestigd te Penne D’Agenais (Frankrijk) en A. Lompech,
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  directeur van een vennootschap, wonende te Canet (Frankrijk),
                                                                         vertegenwoordigd door D. Veyssière, advocaat te Agen, do-
                       van 4 februari 1999                               micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                                                                         May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, tegen Commissie van de
in Zaak T-196/98 R, E. Peña Abizanda e.a. tegen Commis-                 Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek aan het
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)                         Gerecht om recht te doen op een verzoek tot kwijtschelding
                                                                         dat eerste verzoeker in het kader van de invoer van champig-
(Verzoek in kort geding — Ontvankelijkheid van beroep in                 nons uit Polen op 23 oktober 1998 bij de Franse douane had
                              hoofdzaak)                                 ingediend, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
                                                                         volgt: R.M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili en P.
                                                                         Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 9 maart 1999 een
                          (1999/C 174/11)                                beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (Procestaal: Spaans)                            1. Het beroep wordt        verworpen     wegens kennelijke niet-
                                                                              ontvankelijkheid.
In zaak T-196/98 R, E. Peña Abizanda en 105 andere                      2. Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen.
ambtenaren van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, advocaat bij de
balie van Barcelona, en B. Uriarte Valiente, advocaat bij de             (1) PB C 71 van 13.3.1999.
balie van Madrid, met kantoor te Brussel, Oudergemlaan
78, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia, J. Currall en J. Rivas Andres),


title: Zaak T-497/13: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2014 — Boston Scientific Neuromodulation/BHIM (PRECISION SPECTRA) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PRECISION SPECTRA — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond beroep”]

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/22

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2014 — Boston Scientific Neuromodulation/BHIM (PRECISION SPECTRA)
   (Zaak T-497/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk PRECISION SPECTRA - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond beroep”])
   (2014/C 431/38)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Boston Scientific Neuromodulation Corp. (Valencia, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: P. Rath en W. Festl-Wietek, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Geroulakos, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 17 mei 2013 (zaak R 2099/2012-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken PRECISION SPECTRA als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Boston Scientific Neuromodulation Corp. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Zaak T-24/08: Beroep ingesteld op 16 januari 2008 — Weldebräu/BHIM — Kofola Holding (Vorm van fles)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/62

         Beroep ingesteld op 16 januari 2008 — Weldebräu/BHIM — Kofola Holding (Vorm van fles)
   (Zaak T-24/08)
   (2008/C 64/100)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Weldebräu GmbH & Co. KG (Plankstadt, Duitsland) (vertegenwoordiger: W. Göpfert, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Kofola Holding a.s. (Ostrava, Tsjechische Republiek)
   Conclusies

               —

               vernietiging van beslissing R 1096/2006-4 van de vierde kamer van beroep van 15 november 2007;

               —

               verwijzing van verweerder in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Kofola Holding a.s.

      Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk „Vorm van fles” voor waren van de klassen 30, 32 en 33 (aanvraag nr. 3 367 539)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: driedimensionaal mark „Vorm van fles” voor waren van de klassen 21, 32 en 33 (gemeenschapsmerk nr. 690 016)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat er gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-192/06: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Caffaro/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Waterstofperoxide en perboraat — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Geldboeten — Verjaring — Gedifferentieerde behandeling — Duur van inbreuk — Verzachtende omstandigheden” )

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/21

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2011 — Caffaro/Commissie
   (Zaak T-192/06) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Waterstofperoxide en perboraat - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Geldboeten - Verjaring - Gedifferentieerde behandeling - Duur van inbreuk - Verzachtende omstandigheden)
   2011/C 226/40
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Caffaro Srl (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: A. Santa Maria en C. Biscaretti di Ruffia, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en F. Amato, vervolgens V. Di Bucci en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking C(2006) 1766 def. van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat) voor zover de Commissie verzoekster en SNIA SpA daarbij hoofdelijk een geldboete oplegt, en, subsidiair, een verzoek tot verlaging van die geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Caffaro Srl wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 212 van 2.9.2006.


title: Zaak C-389/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 18 augustus 2014 — Esso Italiana srl e.a./Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e.a.

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 18 augustus 2014 — Esso Italiana srl e.a./Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e.a.
   (Zaak C-389/14)
   2014/C 372/09
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Esso Italiana srl, Eni SpA, Linde Gas Italia srl

      Verwerende partijen: Comitato nazionale per la gestione della Direttiva 2003/87/CE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del Protocollo di Kyoto, Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare, Ministero dell’Economia e delle Finanze, Presidenza del Consiglio dei Ministri

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is besluit 2013/448/EU (1) van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig omdat daarin in de berekening van de kosteloos toe te wijzen emissierechten geen rekening is gehouden met het aandeel van de emissies in verband met de verbranding van afvalgassen — of van hoogovenprocesgassen — noch van de emissies in verband met door warmtekrachtkoppeling geproduceerde warmte, wat leidt tot schending van artikel 290 VWEU en van artikel 10 bis, leden 1, 4 en 5, van richtlijn 2003/87/EG (2), doordat de grenzen van de bij de richtlijn toegekende bevoegdheden zijn overschreden en wordt ingegaan tegen de doelen van de richtlijn (stimulering van meer energie-efficiënte technologieën en inachtneming van de vereisten van economische ontwikkeling en werkgelegenheid)?

               2)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig in het licht van artikel 6 VEU, wegens strijdigheid met artikel 1 van het aanvullend protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en met artikel 17 van dat verdrag, doordat daarbij afbreuk is gedaan aan verzoeksters’ gerechtvaardigd vertrouwen om in het bezit te blijven van het goed bestaande in de hoeveelheid voorlopig toegewezen emissierechten die hun toekwam op basis van hetgeen was voorzien in de richtlijn, zodat hun het aan dat goed verbonden economisch nut is ontnomen?

               3)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 voorts ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, daar dat besluit artikel 296, lid 2, VWEU en artikel 41 van het Handvest [van de grondrechten van de Europese Unie] schendt omdat het ontoereikend is gemotiveerd?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, daar het besluit artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en het in artikel 5, lid 4, VEU vervatte evenredigheidsbeginsel schendt en het voorts onrechtmatig is wegens ontoereikend onderzoek en onjuiste beoordelingen, gelet op het feit dat in de berekening van de maximumhoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten (een belangrijk gegeven voor de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor) geen rekening is gehouden met de gevolgen van de wijzigingen in de uitlegging van het begrip „verbrandingsinstallatie” die zich hebben voorgedaan tussen de eerste fase (2005-2007) en de tweede fase (2008-2012) van de uitvoering van richtlijn 2003/87/EG?

               5)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, wegens schending van artikel 10 bis, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG en artikel 9 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG, alsmede wegens ontoereikend onderzoek en een onjuiste beoordeling, gelet op het feit dat de berekening van de maximumhoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten (een belangrijk gegeven voor de bepaling van de uniforme transsectorale correctiefactor) is gemaakt op basis van door de lidstaten verstrekte gegevens die onderling incoherent zijn omdat zij zijn gebaseerd op uiteenlopende uitleggingen van artikel 9 bis, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG?

               6)

               Is besluit 2013/448/EU van de Europese Commissie van 5 september 2013 ten slotte ongeldig voor zover daarin de transsectorale correctiefactor is bepaald, wegens schending van de procedurele voorschriften van de artikelen 10 bis, lid 1, en 23, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG?

      (1)  Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak F-135/12: Beroep ingesteld op 9 november 2012 — ZZ/REA

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/74

         Beroep ingesteld op 9 november 2012 — ZZ/REA
   (Zaak F-135/12)
   2013/C 26/154
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot, A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Onderzoek

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij niet te plaatsen op de reservelijst van selectieprocedure REA/2011/TA/PO/AD5

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 21 februari 2012 om de verzoekende partij niet te plaatsen op de reservelijst van selectieprocedure REA/2011/TA/PO/AD5;

               —

               nietigverklaring van het besluit van 10 augustus 2012 tot afwijzing van de klacht van de verzoekende partij;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-207/97)

text:
Nr. C 228/6            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7 . 97
     worden uitgelegd, dat indien de wetgeving van een lid             Wet nr. 544/1981 ) bepaalt, dat geen individuele executie
     staat enerzijds voorziet in een beroep tegen bestuurs             handelingen mogen worden ingeleid of voortgezet, na de
     rechtelijke handelingen in het algemeen, en anderzijds             afkondiging van de maatregel waarbij de procedure van
     in een andere vorm van beroep tegen besluiten betref              buitengewoon beheer wordt geopend ?
     fende de toelating van onderdanen van die lidstaat,
     aan de ingevolge deze bepaling op de lidstaat rustende
     verplichting is voldaan, indien onderdanen van andere
     lidstaten over dezelfde beroepsmogelijkheid beschikken
     als openstaat tegen bestuursrechtelijke handelingen in
     het algemeen in die lidstaat.                                      Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                             Europeese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
2 . Artikel 9 van Richtlijn 64/221 /EEG moet aldus wor                                         ( Zaak C-207/97)
     den uitgelegd, dat de drie in lid 1 van deze bepaling
     genoemde gevallen, die als volgt zijn geformuleerd:                                           ( 97/C 228/12 )
      „ bij ontstentenis van mogelijkheden van gerechtelijk
     beroep of indien dit beroep slechts betrekking heeft op            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de wettigheid van het besluit of indien dit beroep geen            is op 30 mei 1997 beroep tegen Koninkrijk België inge
     opschortende werking heeft ", eveneens van toepassing              steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
     zijn in het kader van lid 2, dat wil zeggen wanneer het            vertegenwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. B.
     bestreden besluit een weigering van afgifte van de eer            Wainwright en door J.-F. Pasquier, bij de juridische dienst
     ste verblijfsvergunning is of een besluit tot verwijde            gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden,
     ring voordat een dergelijk document is afgegeven.                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                                                                        de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
3 . Een onderdaan van een lidstaat, jegens wie uit hoofde
     van de openbare orde of de openbare veiligheid een                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     eerste besluit tot ontzegging van de toegang tot het
     grondgebied van een andere lidstaat is genomen, heeft              — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in strijd
      het recht van beroep ingevolge artikel 8 van Richtlijn                  met artikel 7 van Richtlijn 76/464/EEG ( ! ), althans
      64/221 /EEG en, in voorkomend geval, het recht op                       voor de 99 in de bijlage bij het beroep genoemde stof
     advies van de onafhankelijke bevoegde instantie inge                    fen, geen programma 's met kwaliteitsdoelstellingen ter
      volge artikel 9 van deze richtlijn, tegen een nieuw                     vermindering van de verontreiniging op te stellen of na
      besluit dat door een bestuursorgaan is genomen op een                   te laten die programma's en de resultaten van de toe
      aanvraag die door die onderdaan is ingediend na een                     passing ervan in beknopte vorm aan de Commissie
      redelijke termijn te rekenen vanaf het vorige besluit                   mee te delen, de krachtens het EG-Verdrag op hem
      waarbij hem de toegang tot het grondgebied werd ont                    rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      zegd.
                                                                        — het Koninkrijk België in de kosten van de procedure te
(M PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .                                           verwijzen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        De richtlijn, die overeenkomstig het destijds geldende
                                                                        artikel 191 EEG-Verdrag in werking is getreden op de
Verzoek van 10 februari 1997 van de Corte Suprema di                    datum van de kennisgeving ervan, te weten op 5 mei
Cassazione — Sezione prima civile — om een prejudiciële                  1976 , bevat geen uitdrukkelijke termijn voor de concrete
beslissing in het geding tussen Ecotrade Sri en AFS —                   nakoming van de daarin genoemde verplichtingen. Met
                Altiforni e Ferriere di Servola SpA                     betrekking tot de nationale programma's ter vermindering
                                                                        van de verontreiniging door de onder lijst II van de richt
                         ( Zaak C-200/97)
                                                                        lijn vallende stoffen, blijkt evenwel uit de artikelen 7 en
                            ( 97/C 228/ 11 )                             12 van de richtlijn, dat de lidstaten hun verplichting om
                                                                        die programma 's op te stellen en ze in beknopte vorm aan
De Corte Suprema di Cassazione — Sezione prima civile                   de Commissie mee te delen, in beginsel vóór 5 augustus
— heeft bij beschikking van 10 februari 1997, ingekomen                  1978 dienden na te komen, maar bij brief van 3 november
ter griffie van het Hof van Justitie op 26 mei 1997, in het              1976 heeft de Commissie de lidstaten de navolgende data
geding tussen Ecotrade Sri en AFS — Altiforni e Ferriere                voorgesteld : 15 september 1981 voor de opstelling van de
di Servola SpA, het Hof van Justitie van de Europese                     programma's ter vermindering van de verontreiniging door
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                   de onder lijst II vallende stoffen en 15 september 1986
over de vraag:                                                           voor de tenuitvoerlegging van die programma 's.
 Of als een steunmaatregel in de zin van de artikelen 92                 De Commissie stelt niet dat de als bijlage bij de aanma
e.v. van het Verdrag kan worden beschouwd, een krach                    ningsbrief en bij het met redenen omkleed advies gevoegde
tens Wet nr. 95/1979 vastgestelde maatregel van de staat,                lijst van 99 prioritaire stoffen een juridisch bindende vorm
die bepaalt dat in staat van crisis verkerende grote onder              heeft, maar zij is van mening dat zolang de Raad voor die
 nemingen van de gewone faillissementsprocedures worden                  stoffen die in aanmerking komen om in lijst I te worden
vrijgesteld, en tevens voorziet in de voortzetting van de                opgenomen, geen grenswaarden voor de emissienormen
 activiteit van de onderneming, rekening houdend met het                 heeft opgesteld, die stoffen als onder lijst II vallende stof
 feit, dat Besluitwet nr. 14 van 31 juli 1981 ( omgezet in               fen moeten worden behandeld .
 ---pagebreak--- 26 . 7. 97             NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 228/7
Verder is de Commissie van mening dat noch de acties die                 Beroep, op 2 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
België ter bescherming van de Noordzee heeft onderno                    Europese Gemeenschappen tegen Raad van de Europese
men, noch de (nationale of gewestelijke ) regelingen in Bel                                             Unie
gië programma's ter vermindering van de verontreiniging                                          ( Zaak C-209/97)
in de zin van artikel 7 van de richtlijn vormen .
                                                                                ( 97/C 228/14 )
O PB nr. L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 2 juni 1997 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                         Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                         schappen, vertegenwoordigd door M. Nolin en P. Van
                                                                         Nuffel , als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
Beroep, op 30 mei 1997 ingesteld door Commissie van de                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                    sche dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
                        ( Zaak C-208/97)
                           ( 97/C 228/ 13 )
                                                                         De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                         deert dat het den Hove behage :
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  — nietig te verklaren Verordening ( EG ) nr. 515/97 van de
is op 30 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu                     Raad van 13 maart 1997 betreffende de wederzijdse
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                         bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar                       lidstaten en de samenwerking tussen deze autoriteiten
juridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb                   en de Commissie met het oog op de juiste toepassing
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre                           van de douane- en landbouwvoorschriften ( 5 );
Wagner, Kirchberg.
                                                                         — krachtens artikel 174 EG-Verdrag de titels V en VI van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                             deze verordening te handhaven;
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de               — verweerder te verwijzen in de kosten.
     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te
     treffen ter uitvoering van Richtlijn 84/ 156/EEG (*) van
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
     de Raad van 8 maart 1984 betreffende grenswaarden
     en kwaliteitsdoelstellingen voor kwiklozingen afkom
     stig van andere sectoren dan de elektrolyse van alkali             — Onjuiste rechtsgrondslag:
     chloriden, voor zover zij de in artikel 4 van de richtlijn
     voorgeschreven specifieke programma's niet heeft vast                  Onderhavige verordening had moeten worden geba
     gesteld noch heeft toegepast, niet heeft voldaan aan de                 seerd op artikel 100 A EG-Verdrag, zodat een beroep
     verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 189,                op artikel 235 EG-Verdrag uitgesloten was:
     derde alinea, EG-Verdrag en artikel 4 van Richtlijn 84/
     156/EEG;                                                                — evenals de voorgaande Verordening nr. 1468/81/
                                                                                EEG houdt Verordening ( EG ) nr. 515/97 een onder
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek,                         linge aanpassing van de nationale bepalingen van
     door de Commissie niet onverwijld van die maatrege                          de lidstaten in. Deze eerste verordening had
     len in kennis te stellen, niet heeft voldaan aan de                          artikel 235 EG-Verdrag als rechtsgrondslag, omdat
     krachtens voormelde bepalingen op haar rustende ver                         op het tijdstip van de goedkeuring van deze veror
     plichtingen;                                                                 dening artikel 100 A EG-Verdrag, dat bij de Euro
                                                                                pese Akte is ingevoegd, nog niet bestond . Uit de
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                              laatste overweging van de considerans blijkt overi
                                                                                gens dat volgens de Raad het beroep op artikel 235
                                                                                EG-Verdrag slechts gegrond is met betrekking tot
Middelen en voornaamste argumenten                                                de oprichting van de nieuwe gegevensbank „ DIS "
                                                                                ( douane-informatiesysteem, vgl . de art. 23 tot en
Ingevolge artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag zijn richt                       met 41 van de bestreden verordening ). De DIS kan
lijnen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat                      evenwel niet als een zelfstandige communautaire
voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. In casu is de                      entiteit worden beschouwd . De lidstaten als zoda
richtlijn volledig van toepassing sinds 13 maart 1986 en                         nig zijn „ DIS-partners ", op dezelfde voet als de
de in artikel 4 ervan bedoelde specifieke programma 's per                        Commissie, die niet een centrale rol, doch een
1 januari 1989 . Ofschoon de gestelde termijn verstreken                         coördinerende rol speelt.
is, heeft de Portugese Republiek bovenbedoelde specifieke
programma 's nog niet vastgesteld en toegepast, noch ter                          Subsidiair is de Commissie van mening, dat indien
kennis van de Commissie gebracht.                                                 het beroep op artikel 235 noodzakelijk was in ver
                                                                                band met de oprichting van de DIS ( quod non ),
(') PB nr. L 74 van 17. 3 . 1984 , blz . 49 .                                    niettemin de bepalingen betreffende bijstand op
                                                                                verzoek, en bijstand op eigen initiatief artikel
                                                                                100 A als rechtsgrondslag hadden moeten hebben.


title: Zaak C-26/08: Beschikking van de president van het Hof van 4 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               21.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/31

         Beschikking van de president van het Hof van 4 november 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-26/08) (1)

   (2009/C 69/63)

      Procestaal: Duits

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2008.


title: Zaak T-774/14: Beroep ingesteld op 17 november 2014 — Ica Foods/BHIM — San Lucio (GROK)

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/40

         Beroep ingesteld op 17 november 2014 — Ica Foods/BHIM — San Lucio (GROK)
   (Zaak T-774/14)
   (2015/C 026/51)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ica Foods SpA (Pomezia, Italië) (vertegenwoordiger: A. Nespega, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: San Lucio Srl (San Gervasio Bresciano, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: woordmerk „GROK” — gemeenschapsmerk nr. 4 439 956

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 9 september 2014 in zaak R 1815/2013-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing betreffende de nietigheidsprocedure nr. 6374C tegen de inschrijving van het woordmerk „GROK” als gemeenschapsmerk nr. 4 439 956, wegens schending van de artikelen 62 en 63 van de gemeenschapsmerkverordening en/of schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 en/of ontoereikende motivering en/of om de hierboven genoemde redenen;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten van de onderhavige procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 62 en 63 van de gemeenschapsmerkverordening aangezien het BHIM verzoekster niet op de hoogte heeft gebracht van de termijn voor de indiening van opmerkingen, waardoor het beginsel van hoor en wederhoor is geschonden;

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 en ontoereikende motivering betreffende de soortgelijkheid van de zuivelproducten van San Lucio en de waren waarvoor de merken van ICA zijn ingeschreven;

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 en ontoereikende motivering betreffende de overeenstemming van het merk GROK van San Lucio en het merk CRIK CROK van ICA;

               —

               schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 en ontoereikende motivering betreffende de bekendheid van het merk CRIK CROK van ICA.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-152/02 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Terra Baubedarf-Handel GmbH tegen Finanzamt Osterholz-Scharmbeck (Zesde BTW-richtlijn — Artikelen 17, lid 1, en 18, leden 1en 2 — Recht op aftrek van voorbelasting — Voorwaarden voor uitoefening))

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/21

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-152/02 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Terra Baubedarf-Handel GmbH tegen Finanzamt Osterholz-Scharmbeck (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikelen 17, lid 1, en 18, leden 1en 2 - Recht op aftrek van voorbelasting - Voorwaarden voor uitoefening))
   (2004/C 118/36)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-152/02, betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding tussen Terra Baubedarf-Handel GmbH en Finanzamt Osterholz-Scharmbeck, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 17 et 18 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, A. La Pergola en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: M. Múgica Arzamendi, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Voor de aftrek bedoeld in artikel 17, lid 2, sub a, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet artikel 18, lid 2, eerste alinea, van deze richtlijn aldus worden uitgelegd, dat het recht op aftrek moet worden uitgeoefend met betrekking tot de aanslagperiode waarin aan de twee door deze bepaling gestelde voorwaarden is voldaan, te weten dat de goederen zijn geleverd of de diensten zijn verricht en dat de belastingplichtige in het bezit is van de factuur of van het document dat, volgens de door de betrokken lidstaat vastgestelde criteria, kan worden geacht als zodanig dienst te doen.

      (1)  PB C 156 van 29.6.2002.


title: Zaak C-309/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 30 juni 2014 — Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze

text:
               29.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 339/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 30 juni 2014 — Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)/Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze
   (Zaak C-309/14)
   2014/C 339/02
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL), Istituto Nazionale Confederale Assistenza (INCA)

      Verwerende partijen: Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell'Interno, Ministero dell'Economia e delle Finanze

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de beginselen van richtlijn 2003/109/EG van de Raad (1), zoals gewijzigd en aangevuld, zich tegen een nationale wettelijke regeling, zoals die van artikel 5, lid 2 ter, van wetsbesluit nr. 286 van 25 juli 1998, voor zover daarin is bepaald dat [„]voor de aanvraag voor afgifte en verlenging van een verblijfsvergunning [...] leges [moeten] worden betaald, waarvan het bedrag is vastgesteld op ten minste 80 EUR en ten hoogste 200 EUR bij besluit van het Ministro dell’economia e delle finanze, in overleg met het Ministro dell’interno, waarin voorts de betalingsmodaliteiten zijn bepaald [...]”, zodat het aldus vastgestelde minimumbedrag van de leges ongeveer 8 keer hoger is dan het bedrag dat voor de afgifte van een nationale identiteitskaart moet worden betaald?

      (1)  Richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB L 16, blz. 44).


title: Doorhaling van zaak C-400/04

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/12

         Doorhaling van zaak C-400/04 (1)

   (2005/C 330/24)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-400/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2005.


title: Zaak T-77/06: Beroep ingesteld op  1 maart 2006  — Italiaanse Republiek/Commissie

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/32

         Beroep ingesteld op 1 maart 2006 — Italiaanse Republiek/Commissie
   (Zaak T-77/06)
   (2006/C 96/51)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: Paolo Gentili, Avvocato dello Stato)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14012 van de Europese Commissie van 19 december 2005 betreffende het ROP (regionaal operationeel programma) Sicilia N. — verzoek om betaling 2005 3489, die het vereiste bevat dat „de voorwaarden worden nageleefd die zijn gesteld in de brief van commissielid Barnier van 29 juli 2003 met betrekking tot het in aanmerking komen voor de vooruitbetalingen in het kader van steunregelingen”;

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 14134 van de Europese Commissie van 21 december 2005 betreffende het ROP Sicilia N. — verzoek om betaling SYSFIN 2005 3489, die het vereiste bevat dat „de voorwaarden worden nageleefd die zijn gesteld in de brief van commissielid Barnier van 29 juli 2003 met betrekking tot het in aanmerking komen voor de vooruitbetalingen in het kader van steunregelingen”;

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 765 van de Europese Commissie van 25 januari 2006 betreffende het NOP wetenschappelijk onderzoek, technologische ontwikkeling en hoge opleiding — verzoek om betaling 2005 3784, die het vereiste bevat dat „de voorwaarden worden nageleefd die zijn gesteld in de brief van commissielid Barnier van 29 juli 2003 met betrekking tot het in aanmerking komen voor de vooruitbetalingen in het kader van steunregelingen”;

               —

               nietigverklaring van mededeling nr. 1459 van de Europese Commissie van 13 februari 2006 betreffende het ROP Sicilia N. — verzoek om betaling SYSFIN 2006 0029, die het vereiste bevat dat „de voorwaarden worden nageleefd die zijn gesteld in de brief van commissielid Barnier van 29 juli 2003 met betrekking tot het in aanmerking komen voor de vooruitbetalingen in het kader van steunregelingen”;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-345/04, Italiaanse Republiek tegen Commissie. (1)

      (1)  PB C 262, van 23.10.04, blz. 55.


title: Zaak T-318/13: Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — Vita Phone/BHIM (LIFEDATA)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 226/25

         Beroep ingesteld op 13 juni 2013 — Vita Phone/BHIM (LIFEDATA)
   (Zaak T-318/13)
   (2013/C 226/34)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Vita Phone GmbH (Mannheim, Duitsland) (vertegenwoordigers: P. Ruess en A. Doepner-Thiele, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 26 maart 2013 in zaak R 1072/2012-1 vernietigen;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „LIFEDATA” voor waren en diensten van de klassen 10 en 44 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 525 053

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-813/16: Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Abes/Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/50

         Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Abes/Commissie
   (Zaak T-813/16)
   (2017/C 030/58)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Abes — companhia de assistência, bem-estar e serviços para seniores, Lda (São Pedro de Tomar, Portugal) (vertegenwoordiger: N. Mimoso Ruiz, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het onderhavige beroep overeenkomstig artikel 263 VWEU regelmatig is ingesteld en ontvankelijk is met het oog op toepassing van artikel 264 VWEU;

               —

               besluit C (2016) 5054 van 9 augustus 2016 krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren, voor zover daarbij de in de klacht beschreven maatregel niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU wordt aangemerkt;

               —

               besluit C (2016) 5054 van 9 augustus 2016 krachtens artikel 263 VWEU nietig verklaren, voor zover daarbij is geoordeeld dat zo de in de klacht beschreven maatregel staatssteun vormt, deze maatregel met de interne markt verenigbaar is in de zin van artikel 107, lid 3, VWEU;

               —

               voorts de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure en de door verzoekster gemaakte kosten die verzoekster.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontoereikende motivering. Volgens verzoekster is het besluit ontoereikend gemotiveerd aangezien daarin ervan wordt uitgegaan dat, zelfs indien de maatregel staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU uitmaakt, deze maatregel verenigbaar is met de interne markt overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, zonder dat deze conclusie wordt toegelicht.

               2.

               Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout. Volgens verzoekster is in het besluit blijk gegeven van een kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot de gevolgen van de steunmaatregel voor de mededinging en het handelsverkeer tussen de lidstaten, aangezien de redenen die de Commissie ertoe hebben gebracht te oordelen dat de gevolgen van de betrokken steunmaatregel voor het handelsverkeer tussen de lidstaten louter hypothetisch zijn en op een veronderstelling zijn gebaseerd en — zo er al gevolgen zijn — deze gevolgen enkel marginaal kunnen zijn, niet onderbouwd zijn en in de praktijk leiden tot een wildgroei van soortgelijke gerichte steunmaatregelen, niet enkel in de regio Tomar maar in het gehele land, met als inherent gevolg dat binnenlandse investeringen en investeringen uit andere lidstaten worden ontmoedigd.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU doordat de Commissie 1) niet met de nodige zorgvuldigheid en objectiviteit heeft onderzocht of de betrokken steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig kan beïnvloeden; ii) geen rekening ermee heeft gehouden dat er geen grenswaarde of percentage bestaat waaronder a priori kan worden aangenomen dat het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig wordt beïnvloed; iii) niet in overweging heeft genomen dat een ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten niet afhangt van het lokale of regionale karakter van de diensten, noch van het belang van de betrokken activiteit; iv) niet met voldoende nadruk erop heeft gewezen dat wanneer staatssteun de positie van een onderneming ten opzichte van andere concurrerende ondernemingen versterkt, moet worden aangenomen dat de concurrenten van de begunstigde minder gunstige voorwaarden genieten om nieuwe investeringen in de betrokken staat te financieren.


title: Zaak T-481/07: Beschikking van het Gerecht van 9 december 2009 — Deltalinqs en SVZ/Commissie ( Staatssteun — Steunregeling van Belgische autoriteiten ten gunste van intermodaal vervoer via waterwegen — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring ingesteld door verenigingen die belangen behartigen van ondernemingen gevestigd in havengebied van Rotterdam — Geen merkbare aantasting van concurrentiepositie — Kennelijke niet-ontvankelijkheid )

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/37

         Beschikking van het Gerecht van 9 december 2009 — Deltalinqs en SVZ/Commissie
   (Zaak T-481/07) (1)

   („Staatssteun - Steunregeling van Belgische autoriteiten ten gunste van intermodaal vervoer via waterwegen - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring ingesteld door verenigingen die belangen behartigen van ondernemingen gevestigd in havengebied van Rotterdam - Geen merkbare aantasting van concurrentiepositie - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)
   2010/C 37/50
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Deltalinqs (Rotterdam, Nederland); en SVZ, Havenondernemerssvereniging Rotterdam (Rotterdam) (vertegenwoordiger: M. Meulenbelt, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Conte en S. Noë, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Vlaams Gewest (Brussel, België); en Waterwegen en Zeekanaal NV (Willebroek, België) (vertegenwoordiger: Y. van Gerven, advocaat).

      Voorwerp

   Nietigverklaring van beschikking C(2007) 1939 def. van de Commissie van 10 mei 2007 om na de vooronderzoeksprocedure van artikel 88, lid 3, EG geen bezwaar te maken tegen de voorgenomen regeling van het Vlaams Gewest (België) voor steun aan het intermodale vervoer via de waterwegen (Steunmaatregel N 682/2006 — België)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Deltalinqs en SVZ, Havenondernemersvereniging Rotterdam, dragen hun eigen kosten alsmede die van de Commissie.

               3.

               Het Vlaams Gewest en Waterwegen en Zeekanaal NV dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 64 van 8.3.2008.


title: Zaak C-407/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) op 27 juli 2015 — Ovidiu Rîpanu/Compania Națională „Loteria Română” S.A.

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bacău (Roemenië) op 27 juli 2015 — Ovidiu Rîpanu/Compania Națională „Loteria Română” S.A.
   (Zaak C-407/15)
   (2016/C 200/07)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bacău

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ovidiu Rîpanu

      Verwerende partij: Compania Națională Loteria Română S.A.
   Bij beschikking van 18 februari 2016 heeft het Hof (Tiende kamer) zich kennelijk onbevoegd verklaard om de prejudiciële vraag te beantwoorden.


title: Zaak F-142/11 DEP: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 december 2014 — Erik Simpson/Raad (Openbare dienst — Procedure — Begroting van kosten)

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/45

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 2 december 2014 — Erik Simpson/Raad
   (Zaak F-142/11 DEP) (1)

   ((Openbare dienst - Procedure - Begroting van kosten))
   (2015/C 026/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Erik Simpson (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en A. F. Jensen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker niet te bevorderen naar de rang AD9 nadat hij was geslaagd voor vergelijkend onderzoek EPSO/AD/113/07 „Hoofden van een eenheid (AD 9) op het gebied van de vertaling met Tsjechisch, Ests, Hongaars, Litouws, Lets, Maltees, Pools, Slowaaks en Sloveens als hoofdtaal”, en verzoek om schadevergoeding

      Dictum

   Het totaalbedrag van de kosten die de Raad van de Europese Unie Simpson moet betalen aan invorderbare kosten in zaak F-142/11 wordt vastgesteld op 8  600 EUR, te vermeerderen met de belasting over de toegevoegde waarde die eventueel over dat bedrag verschuldigd is.

      (1)  PB C 65 van 3.3.2012, blz. 26.


title: Zaak T-430/16: Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO (BRENT INDEX)

text:
               10.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/16

         Beroep ingesteld op 29 juli 2016 — Intercontinental Exchange Holdings/EUIPO (BRENT INDEX)
   (Zaak T-430/16)
   (2016/C 371/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Intercontinental Exchange Holdings, Inc. (Atlanta, Georgia, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: P. Heusler, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „BRENT INDEX” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 284 947

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 2 juni 2016 in zaak R 8/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), en artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Hogere voorziening, op 24 september 1998 ingesteld door Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Goupil tegen het arrest, op 16 juli 1998 in zaak T-199/96 tussen Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Goupil en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-352/98 P)

text:
21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 358/7
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende           Verzoek van de administratieve rechtbank van eerste aan-
vragen:                                                            leg van Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) van 29 mei
                                                                   1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                                Henkel Hellas AVEE en Griekse staat
1. Moet ingevolge artikel 3 van Richtlijn 84/5/EEG van
     de Raad (1) de dekking van de verplichte aansprakelijk-                              (Zaak C-350/98)
     heidsverzekering motorvoertuigen zich uitstrekken tot
     alle schade toegebracht aan de familieleden van de ver-                               (98/C 358/15)
     zekeringnemer of van de bestuurder van het voertuig,
     ook wanneer die familieleden kosteloos worden ver-
     voerd en er enkel sprake is van risicoaansprakelijkheid,
     zonder schuld, of kan een lidstaat in dergelijke geval-       De administratieve rechtbank van eerste aanleg van
     len het recht op een uitkering uitsluiten?                    Piraeus (Vierde driehoofdige kamer) heeft bij beschikking
                                                                   van 29 mei 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                   Justitie op 24 september 1998, in het geding tussen Henkel
2. Gelden de in artikel 1, lid 2, van Richtlijn 84/5/EEG           Hellas AVEE en Griekse staat, het Hof van Justitie van de
     genoemde minimumbedragen waarvoor de verzekering              Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
     verplicht is, ook in geval van risicoaansprakelijkheid,       beslissing over de navolgende vragen:
     zonder schuld, of kan de wettelijke regeling van een
     lidstaat bepalen dat wanneer de voor het ongeval aan-
     sprakelijke bestuurder geen schuld treft, de maximaal
     uit te keren vergoedingen lager zijn dan die minimum-         1. Komt de door de Griekse staat krachtens artikel 42,
     bedragen?                                                          lid 6, van wet nr. 2065/1992 geheven belasting in feite
                                                                        neer op een kapitaalrecht als bedoeld in artikel 4 van
                                                                        Richtlijn 69/335/EEG van de Raad (1), zoals nadien
3. Dient de nationale rechter zijn nationaal recht zodanig              gewijzigd, ook in aanmerking genomen dat op 1 juli
     uit te leggen dat het strookt met de bepalingen van een            1984 een dergelijk kapitaalrecht in Griekenland niet
     richtlijn, zowel in geval van gebrekkige omzetting als             bestond?
     in geval van handhaving van oudere bepalingen van
     nationaal recht?
                                                                   2. Zo ja, mag dan het tarief van die belasting, gelet ook
4. Dient de nationale rechter een met de richtlijn stro-                op de fiscale karakteristieken van Griekenland, het in
     kende uitlegging te geven, zelfs indien die uitlegging in          bovengenoemde richtlijn genoemde maximum van 1 %
     strijd is met de algemene opvatting over de betekenis              te boven gaan?
     en de draagwijdte van de bepalingen van nationaal
     recht, of indien die uitlegging in overeenstemming is
     met de bedoeling van de nationale wetgever, maar die          (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
     bedoeling in de tekst van de wet niet tot uitdrukking is
     gekomen?
5. Moet de nationale rechter tot een dergelijke, met de
     bepalingen van de communautaire richtlijn strokende
     uitlegging overgaan, ook indien alleen particulieren bij
     een geschil betrokken zijn?                                   Hogere voorziening, op 24 september 1998 ingesteld door
                                                                   Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J. Gou-
6. Dient de nationale rechter zijn nationale recht overeen-        pil tegen het arrest, op 16 juli 1998 in zaak T-199/96
     komstig het bepaalde in artikel 1 van Richtlijn 90/232/       tussen Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en
     EEG van de Raad (2) uit te leggen, ook in geval van           J.-J. Goupil en Commissie van de Europese Gemeenschap-
     een ongeval dat zich heeft voorgedaan vóór het ver-           pen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de
     strijken van de termijn waarbinnen de lidstaat die                      Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)
     bepaling in nationaal recht moest omzetten?                                        (Zaak C-352/98 P)
                                                                                (98/C 358/16)
7. Indien wordt geconcludeerd dat het niet mogelijk is
     het nationale recht zodanig uit te leggen dat het met
     de bepalingen van een richtlijn strookt, verplicht de
     voorrang van het Gemeenschapsrecht de nationale               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     rechter dan, de met de richtlijn onverenigbare bepalin-       is op 24 september 1998 hogere voorziening ingesteld
     gen van nationaal recht buiten toepassing te laten, ook       door Laboratoires pharmaceutiques Bergaderm SA en J.-J.
     indien alleen particulieren bij een geschil betrokken         Goupil, vertegenwoordigd door J.-J. Spitzer en Y.-M.
     zijn?                                                         Moray, advocaten te Parijs, tegen het arrest,op 16 juli
                                                                   1998 in zaak T-199/96 tussen Laboratoires pharmaceuti-
(1) PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17.                                 ques Bergaderm SA en J.-J. Goupil en Commissie van de
(2) PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33.                               Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
                                                                   Kamer).
 ---pagebreak--- C 358/8               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  21.11.98
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:                       Ð Goupil en de vele internationale wetenschappers
                                                                            die voortdurend de onschadelijkheid en de doel-
                                                                            treffendheid van Bergasol hebben aangetoond,
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 juli
                                                                            nauw en vooral efficieÈnt bij haar werkzaamheden
    1998 (1) te vernietigen;
                                                                            moeten betrekken.
Ð alle vorderingen van rekwiranten toe te wijzen, dat wil
    zeggen:                                                            Het uit de markt nemen van het product overschrijdt
                                                                       de grenzen van de aan de betrokken economische acti-
    Ð het beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;                 viteit verbonden normale risico's, te meer daar dit van-
                                                                       uit het oogpunt van de volksgezondheid geenszins
    Ð de Commissie te veroordelen, aan Laboratoires                    gerechtvaardigd is.
         pharmaceutiques Bergaderm SA 152 867 090 FRF
         en aan J.-J. Goupil 161 309 995,33 FRF aan scha-         (1) PB C 299 van 26.9.1998, blz. 32.
         devergoeding te betalen;                                 (2) PB L 167 van 18.7.1995, blz. 19.
                                                                  (3) Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (PB L 262 van 27.9.1976,
                                                                      blz. 169).
Ð de Commissie in alle kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht, doordat het
    Gerecht heeft geoordeeld dat de betrokken bepaling
    van Achttiende Richtlijn 95/34/EG van de Commissie            Beroep, op 29 september 1998 ingesteld door Commissie
    van 10 juli 1995 tot aanpassing van de vooruitgang            van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
    van de techniek van de bijlagen II, III, VI en VII van                                 (Zaak C-355/98)
   Richtlijn 76/768/EEG van de Raad (2) (hierna: ¹aan-
    passingsrichtlijnº) een normatieve handeling vormt.                                      (98/C 358/17)
    Daar Goupil de enige houder is van een octrooi krach-
    tens hetwelk citroenessences die 5-MOP bevatten, in
    een zonnebrandmiddel kunnen worden verwerkt,
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    wordt de vennootschap Bergaderm individueel en
                                                                  is op 29 september 1998 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
    rechtstreeks geraakt door de betrokken handeling, die
                                                                  BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
    enkel op haar is gericht.
                                                                  vertegenwoordigd door M. Patakia, lid van haar juridische
                                                                  dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te
Ð Kennelijk onjuiste beoordeling door het Gerecht van             Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
    de handelwijze van de Commissie: anders dan in de             Kirchberg.
    betrokken bepaling van de richtlijn wordt gesteld,
    tonen alle beschikbare wetenschappelijke onderzoeken
    naar het eindproduct Bergasol zonder meer aan, dat            De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
    dit product onschadelijk en doeltreffend is. Door             deert dat het het Hof behage:
    bewust het beginsel van hoor en wederhoor te misken-
    nen, heeft de Commissie de industrieÈle concurrenten
    van Bergaderm in de kaart gespeeld.                           1. vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ de verplichtin-
                                                                       gen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de
(Subsidiair)                                                           artikelen 48, 52 en 59 van het Verdrag, door in het
                                                                       kader van de wet van 10 april 1990 op de bewakings-
                                                                       ondernemingen, de beveiligingsondernemingen en de
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht, doordat het                     interne bewakingsdiensten bepalingen vast te stellen:
    Gerecht geen miskenning van een ter bescherming van
    de justitiabele vastgestelde hogere rechtsregel heeft
    erkend. In het kader van de ¹cosmeticaº-richtlijn (3)              a) die de exploitatie van een in die wet bedoelde
    bezit de Commissie geen discretionnaire bevoegdheid,                    onderneming afhankelijk stellen van een vooraf-
    daar zij zich moet houden aan een strenge raadple-                      gaande vergunning waarvoor moet zijn voldaan
    gings- en goedkeuringsprocedure, in het kader waar-                     aan een aantal voorwaarden, namelijk:
    van de geringste onzorgvuldigheid of vergissing tot
    haar aansprakelijkheid leidt. In casu had de Commis-                    Ð dat een bewakingsonderneming een exploitatie-
    sie:                                                                         zetel heeft in BelgieÈ;
    Ð zich na het negatief advies van het aanpassingsco-                    Ð dat personen die
         miteÂ van 1 juni 1992 of, volgens de opvatting van
         het Gerecht, bij gebreke van een advies, krachtens                      Ð de werkelijke leiding hebben van een bewa-
         artikel 10 van de ¹cosmetica-richtlijnº tot de Raad                         kingsonderneming of een interne bewa-
         moeten wenden;                                                              kingsdienst, of


title: Zaak T-384/05: Beroep ingesteld op  19 oktober 2005  — IRIPA Abruzzo/Commissie

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/23

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2005 — IRIPA Abruzzo/Commissie
   (Zaak T-384/05)
   (2005/C 330/58)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij(en): IRIPA Abruzzo ((Pescara, Italië)) [vertegenwoordiger(s): Gianluca Belotti, Nicola Pisani en Emanuele Dell'Elce, advocaten]

      Verwerende partij(en): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/verzoekster(s)

               —

               nietig te verklaren de in de brief van de Commissie van 9 augustus 2005 vervatte beschikking en, voorzover nodig, de brief van de Commissie van 12 oktober 2005, en te verstaan dat de Commissie, nu alle overige voorwaarden zijn vervuld, verzoekster de betrokken steun dient toe te kennen;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep is gericht tegen de beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 9 augustus 2005, door verzoekster ontvangen op 12 augustus 2005, waarbij haar te kennen is gegeven dat haar aanvraag om financiële bijstand uit hoofde van verordening (EG) nr. 814/2000 in het kader van de begrotingsmiddelen voor het jaar 2005 wegens haar beweerdelijk gebrekkige financiële draagkracht niet is toegewezen.
   Tegen hetgeen de Commissie in aanmerking heeft genomen om de bijstand te weigeren, voert verzoekster aan dat haar financiële draagkracht en die van haar partners bij het initiatief ruimschoots voldeden aan de voorwaarden van de aankondiging, ook bij een zeer strenge uitlegging van de door de Commissie gehanteerde criteria.
   Voorts betoogt verzoekster dat het liquiditeitscriterium zoals dit door de Commissie wordt gehanteerd, kennelijk onlogisch is en onevenredig aan het nagestreefde doel, waardoor het aantal mogelijke inschrijvers kunstmatig wordt beperkt. Aan het vereiste betreffende de financiële draagkracht was volledig voldaan, aangezien haar liquide middelen groter waren dan 100 % van de gevraagde bijstand (263 895,50 EUR) en daar in elk van de drie boekjaren waarvoor de balans en de winst- en verliesrekening waren goedgekeurd en afgesloten, de liquide middelen van verweersters en van haar partners dat bedrag ruimschoots overschreden.


title: Zaak T-642/14: Beroep ingesteld op 29 augustus 2014 — JP Divver Holding Company/BHIM (EQUIPMENT FOR LIFE)

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/29

         Beroep ingesteld op 29 augustus 2014 — JP Divver Holding Company/BHIM (EQUIPMENT FOR LIFE)
   (Zaak T-642/14)
   (2014/C 431/51)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: JP Divver Holding Company Ltd (Newry, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Franke, E. Bertram, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van merk „EQUIPMENT FOR LIFE”

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2014 in zaak R 64/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing,

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak T-583/13: Beschikking van het Gerecht van 3 september 2014 — Shire Pharmaceutical Contracts/Commissie [„Beroep tot nietigverklaring — Geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik — Verordening (EG) nr. 1901/2006 — Artikel 37 — Verlenging van de duur van marktexclusiviteit voor niet-geoctrooieerde weesgeneesmiddelen — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               1.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 431/23

         Beschikking van het Gerecht van 3 september 2014 — Shire Pharmaceutical Contracts/Commissie
   (Zaak T-583/13) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik - Verordening (EG) nr. 1901/2006 - Artikel 37 - Verlenging van de duur van marktexclusiviteit voor niet-geoctrooieerde weesgeneesmiddelen - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2014/C 431/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shire Pharmaceutical Contracts Ltd (Hampshire, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon, barrister, M. Utges Manley en M. Vickers, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sipos en V. Walsh, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit dat is vervat in de op 2 september 2013 aan verzoekster gerichte brief van de Europese Commissie en dat nadien is bevestigd bij brief van 18 oktober 2013, betreffende de vraag of het geneesmiddel Xagrid in aanmerking komt voor de beloning in de zin van artikel 37 van verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende geneesmiddelen voor pediatrisch gebruik en tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1768/92, richtlijn 2001/20/EG, richtlijn 2001/83/EG en verordening (EG) nr. 726/2004 (PB L 378, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Shire Pharmaceutical Contracts Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 377 van 21.12.2013.


title: Zaak C-302/15: Beschikking van de president van het Hof van 9 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo n° 1 de Tarragona — Spanje) — Correos y Telégrafos SA/Ayuntamiento de Vila Seca

text:
               6.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 200/15

         Beschikking van de president van het Hof van 9 maart 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Contencioso-Administrativo no 1 de Tarragona — Spanje) — Correos y Telégrafos SA/Ayuntamiento de Vila Seca
   (Zaak C-302/15) (1)

   (2016/C 200/22)
   Procestaal: Spaans
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 294 van 7.9.2015.