title: Zaak C-347/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale di Brescia (Italië) op 17 augustus 2006 — ASM Brescia SpA/Comune di Rodengo Saiano

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale di Brescia (Italië) op 17 augustus 2006 — ASM Brescia SpA/Comune di Rodengo Saiano
   (Zaak C-347/06)
   (2006/C 281/31)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale di Brescia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ASM Brescia SpA

      Verwerende partij: Comune di Rodengo Saiano
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is een automatische en algemene verlenging tot 31 december 2007 van de lopende concessies voor de aardgasdistributie, die aanvankelijk zonder voorafgaande aanbestedingsprocedure waren gegund, in strijd met de artikelen 43 EG, 49 EG, en 86, lid 1, EG alsmede met de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en transparantie?

               2)

               Zijn latere automatische verlengingen tot 31 december 2009 van de lopende concessies voor de aardgasdistributie, die aanvankelijk zonder voorafgaande aanbestedingsprocedure waren gegund, in de volgende gevallen in strijd met de artikelen 43 EG, 49 EG, en 86, lid 1, EG alsmede met de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en transparantie:

                           a)

                           wanneer de concessiehouder een fusie is aangegaan, die hem in staat stelt een klantenkring te bedienen die dubbel zo groot is als die van de grootste fuserende onderneming;

                           b)

                           wanneer de concessiehouder meer dan 100 000 eindafnemers als klant heeft, per jaar meer dan 100 miljoen kubieke meter gas levert, of werkzaam is in een gebied dat ten minste het volledige grondgebied van een provincie bestrijkt;

                           c)

                           wanneer ten minste 40 % van het maatschappelijk kapitaal van de concessiehouder aan particuliere vennoten is overgedragen?

               3)

               Is de verlenging van de lopende concessies voor de aardgasdistributie zowel in het in de eerste vraag beschreven geval als in de gevallen waarvan sprake in de tweede vraag, in strijd met de punten 4, 8, 10 en 18 van de considerans van richtlijn 2003/55/EG (1) van 26 juni 2003, alsmede met artikel 23, lid 1, van deze richtlijn, artikel 10 EG, en het redelijkheids- en evenredigheidsbeginsel, met name in het licht van:

                           a)

                           de verplichting van de staten om de doelstelling van liberalisering van de aardgasmarkt vóór 1 juli 2007 te verwezenlijken;

                           b)

                           het verbod voor de staten om nationale bepalingen vast te stellen of in stand te laten die in strijd zijn met de liberalisering van de aardgasmarkt;

                           c)

                           de verplichting van de staten om de overgangsperiode niet onredelijk lang te laten duren en om in dat verband te voorzien in objectieve voorwaarden?

      (1)  PB L 176, blz. 57.


title: Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Zaak C-238/97)

text:
16 . 8 . 97             NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr. C 252/21
27 juni 1997, in het geding tussen Skatteministeriet en                  2.2 . Moeten de voorbereiding van de scholier en zijn
Aktieselskabet Forsikringsselskabet Codan, het Hof van                            ouders, de keuze van het gastgezin en de school in
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                               het gastland en de voorbereiding van de voor het
een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                             gastland vereiste documenten worden aangemerkt als
                                                                                in artikel 2, lid 1 , onder c ), bedoelde andere toeristi
Moet artikel 12, lid 1 , onder a ), van Richtlijn 69/335/EEG                      sche diensten ?
van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal H aldus                    (') PB nr. L 158 van 23 . 6 . 1990, blz . 59 .
worden uitgelegd, dat deze bepaling niet belet dat bij de
overdracht van aandelen een recht wordt geheven, onge
acht of de betrokken aandelen aan een beurs zijn geno
teerd en ongeacht of de overdracht van aandelen op een
beurs geschiedt dan wel rechtstreeks tussen de vervreemder               Beroep, op 27 juni 1997 ingesteld door Commissie van de
en de verkrijger ?                                                             Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                ( Zaak C-238/97)
H PB nr. L 249 van 3 . 10 . 1969 , blz . 25 .                                                          ( 97/C 252/43
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                         is op 27 juni 1997 beroep tegen Koninkrijk Spanje inge
                                                                         steld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
Verzoek van de Korkein hallinto-oikeus van 23 juni 1997                  vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur F. Benyon
om een prejudiciële beslissing in de zaak AFS Intercultural              en F. Castillo de la Torre, lid van haar juridische dienst,
                        Programs Finland ry                              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
                          ( Zaak C-237/97)
                                                                         de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner,
                                                                         Kirchberg.
                             ( 97/C 252/42 )
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
De Korkein hallinto-oikeus heeft bij beschikking van                     1 . vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens
23 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi                      artikel 3 en artikel 4, lid 1 , van Verordening ( EEG )
tie op 27 juni 1997, in de zaak AFS Intercultural Programs                      nr. 4055/86 ( 1 ) op hem rustende verplichtingen niet is
Finland ry, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen                        nagekomen door niet de overeenkomst tussen Spanje
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                        en Tunesië ( 2 ) aan te passen teneinde Gemeenschapson
navolgende vragen :                                                             derdanen toegang te verlenen tot vrachtverdelingen, of
                                                                                door deze aanpassing niet mee te delen;
1.      Valt een uitwisseling van scholieren die ongeveer een            2 . verweerder in de kosten te verwijzen .
        half of één jaar duurt en die niet is bedoeld als reis
        of toerisme, maar om naar school te gaan in een                  Middelen en voornaamste argumenten
        vreemd land en daar kennis te maken met de bevol
        king en de cultuur doordat de betrokken scholier                 Ingevolge artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 4055/86
        gratis verblijft bij een plaatselijk gezin als ware hij          moeten de vrachtverdelingsregelingen in bestaande bilate
        een lid van dat gezin, geheel of ten dele binnen de              rale overeenkomsten geleidelijk worden afgeschaft of aan
        werkingssfeer van Richtlijn 90/314/EEG van de Raad               gepast. De bepalingen van de artikelen 10 en 12 van de
        van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbe             overeenkomst tussen Spanje en Tunesië bevatten vrachtver
        grip van vakantiepakketten en rondreispakketten (')?             delingsregelingen en vallen dus onder de toepassing van
        Moet daarbij belang worden gehecht aan de niet                  voormeld artikel . In artikel 4, lid 1 , onder b ), van de ver
        commerciële kenmerken van de organisatie van die                 ordening is een termijn voor aanpassing bepaald, die op
        uitwisseling, zoals het feit dat de deelnemers aan de            1 januari 1993 verstreek . Met betrekking tot artikel 4,
        uitwisseling slechts een deel van de reiskosten moeten           lid 1 , onder a ), herinnert de Commissie eraan , dat het
        betalen, dat de uitwisseling in samenwerking met                 Koninkrijk Spanje pas op 3 februari 1994 tot de Gedrags
        instellingen van algemeen nut in verschillende landen            code voor lijnvaartconferences van de Verenigde Naties is
        en overwegend door vrijwilligers wordt georgani                 toegetreden . Verordening ( EEG ) nr. 4055/86 beperkt zich
        seerd, en dat voor de uitwisseling steun wordt ont              er niet toe te bepalen, dat de lidstaten de derde landen om
        vangen uit de cultuurbegroting van de staat ?                    aanpassing van de betrokken overeenkomsten moeten ver
                                                                         zoeken : indien de aanpassingen niet worden aanvaard of
2.      Indien de hiervoor beschreven uitwisseling van scho             hoe dan ook een formeel antwoord op een verzoek om
        lieren binnen de algemene werkingssfeer van de pak              aanpassing achterwege blijft, kunnen de overeenkomsten
        ketreizenrichtlijn valt, wordt verzocht om een ant              worden opgezegd ( artikel 22 van de overeenkomst met
        woord op de volgende vragen betreffende de gede                 Tunesië voorziet in een dergelijke opzeggingsmogelijk
        tailleerde uitlegging van artikel 2 van de richtlijn:            heid ).
                                                                         (') PB nr. L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .
2.1 . Moet een langdurig en kosteloos verblijf in een gezin              ( 2 ) Overeenkomst betreffende het zeevervoer,       B.O.E.  1986 ,
        als een met een kind van dat gezin vergelijkbaar                       blz . 899 .
        gezinslid worden aangemerkt als in artikel 2, lid 1 ,
        onder b ), bedoeld logies ?


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde kamer) van 26 oktober 1995 in zaak C-144/94 (verzoek van de Commissione tributaria centrale om een prejudiciële beslissing): Ufficio IVA di Trapani tegen Italittica SpA (Zesde BTW-richtlijn - Uitlegging van artikel 10, lid 2 - Feit waardoor belasting verschuldigd wordt - Draagwijdte van aan Lid-Staten toegestane afwijking)

text:
9 . 12 . 95           1 NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   Nr . C 333/5
                    ARREST VAN HET HOF                                      zodanig dienst doende document niet is uitgereikt of de
                           ( Vijfde kamer)                                  ontvangst van de prijs niet beeft plaatsgevonden.
                       van 26 oktober 1995
                                                                       (') PB nr . C 188 van 9 . 7 . 1994 .
in zaak C-144/94 ( verzoek van de Commissione tributaria
centrale om een prejudiciële beslissing ): Ufficio IVA di
                  Trapani tegen Italittica SpA (')
(Zesde BTW-richtlijn — Uitlegging van artikel 10, lid 2 —
Feit waardoor belasting verschuldigd wordt — Draagwijdte
            van aan Lid-Staten toegestane afwijking)
                            ( 95/C 333/08 )
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
                       (Procestaai: Italiaans)                                                   ( Zesde kamer)
                                                                                van 26 oktober 1995
                                                                       in de gevoegde zaken C- 199/94 P en C-200/94 P: Pesqueria
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         Vasco-Montanesa SA ( Pevasa ) en Companfa Internacional
                  de Jurisprudentie van bet Hof)                       de Pesca y Derivados SA ( Inpesca ) tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( ] )
In zaak C-144/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       ( Visserij — Communautaire financiële bijstand voor de
                                                                       bouw van vissersvaartuigen — Beroep tot nietigverklaring
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Commissione
                                                                       — Termijnen — Beroep wegens aansprakelijkheid —
tributaria centrale in het aldaar aanhangig geding tussen
Ufficio IVA di Trapani en Italittica SpA, om een prejudiciële          Ontvankelijkheid — Hogere voorziening kennelijk onge
                                                                                grond)
beslissing over de uitlegging van artikel 10, lid 2 , van Zesde
Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                                                 ( 95/C 333/09 )
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel
van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond                                    (Procestaai: Spaans)
slag ( PB 1977, L 145 , blz. 1 ), heeft het Hof ( Vijfde kamer ),
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident,
J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur ), C. Gulmann , P.              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : F. G. Jacobs;                          de Jurisprudentie van het Hof)
griffier : L. Hewlett, administrateur, op 26 oktober 1995 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       In de gevoegde zaken C- 199/94 P en C-200/94 P, Pesqueria
                                                                       Vasco-Montanesa SA ( Pevasa ) , vennootschap naar Spaans
                                                                       recht, gevestigd te Bermeo ( Spanje ), vertegenwoordigd door
1 . Artikel 1 0, lid 2, derde alinea, van Richtlijn 77/388/EEG         M. I. Angulo Fuertes, advocaat te Biskaje, domicilie gekozen
     van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni               hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,
     satie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzet             advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10 , en Compahia
     belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting               Internacional de Pesca y Derivados SA ( Inpesca ), vennoot
     over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, staat             schap naar Spaans recht, gevestigd te Bermeo ( Spanje ),
     de Lid-Staten toe te bepalen, dat voor alle dienstverrich        vertegenwoordigd door M. I. Angulo Fuertes, advocaat te
     tingen de ontvangst van de prijs het feit is waardoor de          Biskaje, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
     belasting verschuldigd wordt.                                     kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt
                                                                       8— 10, betreffende twee hogere voorzieningen tegen de
                                                                       beschikking, op 28 april 1994 door het Gerecht van eerste
2 . Een Lid-Staat die van de in artikel 1 0, lid 2 , derde alinea ,    aanleg ( Tweede kamer ) gegeven in de gevoegde zaken
     van Richtlijn 77/388/EEG bedoelde afwijking gebruik               T-452/93 en T-453/93 ( Pevasa en Inpesca/Commissie,
     maakt, is niet gehouden tot vaststelling van een bepaalde         Jurispr. 1994 , blz . 11-229 ) en strekkende , in de eerste plaats,
     termijn te rekenen vanaf de datum van het belastbare              tot vernietiging van die beschikking; in de tweede plaats, tot
     feit, als termijn waarbinnen de factuur ofhet als zodanig         nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie
     dienst doende document moet worden uitgereikt, ook al             van 18 december 1990 en 8 november 1991 , waarbij
     heeft de ontvangst van de prijs nog niet plaatsgevon             requiranten de financiële bijstand is geweigerd die zij op
     den .                                                             grond van Verordening ( EEG ) nr. 4028/86 van de Raad van
                                                                       18 december 1986 inzake communautaire acties voor
                                                                       verbetering en aanpassing van de structuur van de visserij en
3 . De Lid-Staat die van de in artikel 1 0, lid 2 , derde alinea,      de aquicultuur ( PB 1986 , L 376 , blz . 7 ) hadden aange
     van Richtlijn 77/388/EEG voorziene afwijking gebruik              vraagd; in de derde plaats, tot vaststelling dat de Commissie
     maakt, is niet gehouden bepalingen vast te stellen                verplicht is de noodzakelijke maatregelen te nemen om
     volgens welke van de voltooide dienst en de daarvoor              requiranten genoemde financiële bijstand toe te kennen, en,
     verschuldigde prijs bewijsstukken of aantekeningen                in de vierde plaats, tot veroordeling van de Commissie tot
     moeten worden opgesteld, wanneer de factuur of het als            vergoeding van de door haar gedrag veroorzaakte schade,


title: Zaak T-278/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Jabones Pardo S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/23

         Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Jabones Pardo S.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak T-278/04)
   (2004/C 251/43)
   Procestaal: Spaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door Jabones Pardo S.A., gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door J. E. Astiz Suárez, advocaat te Madrid.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing te wijzigen met betrekking tot de daarin vervatte conclusies inzake de gelijkenis van de tekens en van de waren in die zin dat de oppositie ontvankelijk wordt verklaard en de aanvraag wordt afgewezen voor de waren van de klassen 3 en 5, en

               —

               de beslissing te herroepen met het oog op een nieuwe en juiste vergelijking van de tekens en van de erdoor geïdentificeerde waren waarbij rekening wordt gehouden met de zeer grote visuele en fonetische gelijkenis tussen „YUPI” en „YUKI”, alsmede met het feit dat vele erdoor geïdentificeerde waren dezelfde of bijna dezelfde zijn.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               QUIMI ROMAR S.L.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „YUKI” – aanvraagnr. 1.353.515 voor waren van de klassen 3, 5 en 28

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               verzoekster

               Oppositiemerk of -teken:

               Spaans woordmerk „YUPI” (nr. 246.715) voor waren van klasse 3 (alle soorten parfumerieën, was, oliën en tandreinigingsmiddelen)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               gedeeltelijke toewijzing van de oppositie voor de waren waartegen de oppositie was gericht, te weten: „zepen, parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, haarlotions, tandreinigingsmiddelen” (klasse 3) en „farmaceutische en hygiënische producten” (klasse 5)

               Beslissing van de kamer van beroep:

               toewijzing van het door de merkaanvrager ingestelde beroep door vernietiging van de bestreden beslissing voorzover daarbij de oppositie werd toegewezen voor „zepen, parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, haarlotions, tandreinigingsmiddelen” (klasse 3) en „farmaceutische en hygiënische producten” (klasse 5) en verwerping van het beroep van opposante

               Middelen:

               onjuiste uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94.


title: Zaak C-373/05 P: Hogere voorziening, op  10 oktober 2005  ingesteld door Bart Nijs tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van  26 mei 2005  in zaak T-377/04, Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/8

         Hogere voorziening, op 10 oktober 2005 ingesteld door Bart Nijs tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 26 mei 2005 in zaak T-377/04, Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-373/05 P)
   (2005/C 330/16)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 10 oktober 2005 hogere voorziening ingesteld door Bart Nijs, vertegenwoordigd door F. Rollinger, advocaat, tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer) van 26 mei 2005 in zaak T-377/04, Bart Nijs tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:

               —

               deze hogere voorziening ontvankelijk te verklaren;

               —

               de hogere voorziening gegrond te verklaren;

               —

               te verklaren dat het voorwerp van de klacht van Bart Nijs van 27 februari 2004 identiek is met het voorwerp van het beroep van Bart Nijs dat hij op 16 september 2004 bij het Gerecht van eerste aanleg heeft ingesteld;

               —

               bijgevolg de beschikking van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van 26 mei 2005 te vernietigen en de zaak voor pleidooien te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg in een andere samenstelling.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant is van mening dat het Gerecht zijn beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard, aangezien zijns inziens de eisen van de precontentieuze procedure en in het bijzonder art. 90, lid 2, van het Statuur zijn nageleefd.


title: Zaak C-590/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 20 november 2013 — Idexx Laboratoires Italia Srl/Agenzia delle Entrate

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione (Italië) op 20 november 2013 — Idexx Laboratoires Italia Srl/Agenzia delle Entrate
   (Zaak C-590/13)
   2014/C 24/19
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte suprema di cassazione

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Idexx Laboratoires Italia Srl

      Verwerende partij: Agenzia delle Entrate

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de beginselen die het Hof van Justitie van de Europese Unie in het arrest van 8 mei 2008 in de gevoegde zaken C-95/07 en C-96/07 heeft geformuleerd, volgens welke de artikelen 18, lid 1, sub d, en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1) betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG (2), zich verzetten tegen een praktijk van rectificatie van aangiften en naheffing van belasting over de toegevoegde waarde waarbij niet-nakoming van, enerzijds, de verplichtingen die voortvloeien uit formaliteiten die door de nationale regeling zijn voorgeschreven krachtens dat artikel 18, lid 1, sub d, en, anderzijds, de verplichtingen betreffende het voeren van boekhouding en het indienen van aangiften die voortvloeien uit dat artikel 22, lid 2 respectievelijk lid 4, wordt bestraft met verval van het recht op aftrek bij toepassing van de verleggingsregeling, ook van toepassing in geval van volledige niet-nakoming van de verplichtingen die in deze regeling zijn voorgeschreven wanneer er geen twijfel is dat een persoon gehouden is de belasting te betalen en recht heeft op aftrek?

               2)

               Verwijzen de uitdrukkingen „obblighi sostanziali”, [„materiële voorwaarden”,] „substantive requirements” en „exigences de fond” die het Hof van Justitie in de verschillende taalversies van het arrest van 8 mei 2008 in de gevoegde zaken C-95/07 en C-96/07 in verband met de zogenoemde verleggingsregeling voor de btw heeft gebruikt, naar de noodzaak de btw te betalen of de belastingschuld over te nemen, of naar de materiële voorwaarden voor de onderwerping van de belastingplichtige aan de belasting en het recht op aftrek met het oog op behoud van het beginsel van de neutraliteit van deze uniforme Europese belasting, zoals inherentie, belastbaarheid en volledige aftrekbaarheid?

      (1)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 91/680/EEG van de Raad van 16 december 1991 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging, met het oog op de afschaffing van de fiscale grenzen, van richtlijn 77/388/EEG (PB L 376, blz. 1).


title: Zaak T-93/11: Beroep ingesteld op 15 februari 2011 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/19

         Beroep ingesteld op 15 februari 2011 — Stichting Corporate Europe Observatory/Commissie
   (Zaak T-93/11)
   2011/C 113/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Corporate Europe Observatory (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: S. Crosby, Solicitor, en S. Santoro, lawyer)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de beschikking van de Commissie van 6 december 2010 in de procedure GESTDEM 2009/2508 in strijd is met verordening nr. 1049/2001 (1) en deze beschikking nietig verklaren; en

               —

               de Commissie overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met dit beroep vordert verzoekster overeenkomstig artikel 263 VWEU de nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 6 december 2010 in de procedure GESTDEM 2009/2508 waarbij verzoeksters verzoek, overeenkomstig verordening nr. 1049/2001, om volledige toegang tot een aantal documenten met betrekking tot de handelsonderhandelingen tussen de EU en India, is geweigerd.
   Verzoekster voert ter ondersteuning van haar beroep één rechtsmiddel aan: onjuiste toepassing van artikel 4, lid 1, sub a, derde streepje, van verordening nr. 1049/2001, aangezien de uitzondering inzake internationale betrekkingen in casu niet van toepassing is omdat alle gevraagde documenten zich in het publieke domein bevinden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).


title: Zaak C-172/05 P: Hogere voorziening, op 15 april 2005 ingesteld door O. Mancini tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, O. Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               28.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 132/21

         Hogere voorziening, op 15 april 2005 ingesteld door O. Mancini tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, O. Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-172/05 P)
   (2005/C 132/39)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 15 februari 2005 hogere voorziening ingesteld door O. Mancini, vertegenwoordigd door E. Boigelot, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, O. Mancini tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
   Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:

               —

               haar hogere voorziening ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 3 februari 2005 in zaak T-137/03, Mancini tegen Commissie, te vernietigen.

         Rekwirante concludeert eveneens dat het den Hove behage, de zaak zelf af te doen, en rechtdoende op het aanvankelijke beroep van rekwirante in zaak T-137/03:

               —

               nietig te verklaren het besluit van het TABG van 28 juni 2002 houdende afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar het ambt van raadgevend arts bij de eenheid „Medische dienst Brussel” — DG Admin B8;

               —

               nietig te verklaren het uitdrukkelijke besluit van 23 januari 2003, dat verzoekster op 27 januari 2003 ter kennis is gebracht, tot afwijzing van de klacht die verzoekster op 29 juli 2002 krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend;

               —

               de aanstelling van Dr. Dolmans in het ambt van raadgevend arts, en de daaruit voortvloeiende afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar het vacante ambt, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling aan verzoekster van een bedrag dat ex aequo et bono op 15 000 EUR wordt geraamd ter vergoeding van immateriële schade en schade aan haar loopbaan;

               —

               verweerster in elk geval te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen van de hogere voorziening betreffen, overeenkomstig artikel 58 van het Statuut van het Hof van Justitie, schending van het gemeenschapsrecht en onregelmatigheden in de procedure voor het Gerecht waardoor aan de belangen van de verzoekende partij afbreuk is gedaan.


title: Zaak T-503/12: Beroep ingesteld op 16 november 2012 — Verenigd Koninkrijk/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/62

         Beroep ingesteld op 16 november 2012 — Verenigd Koninkrijk/Commissie
   (Zaak T-503/12)
   2013/C 26/123
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: D. Wyatt, QC, V. Wakefield, Barrister, en C. Murrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsbesluit 2012/500/EU van de Commissie van 6 september 2012 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht, nietig verklaren voor zover het betrekking heeft op vier in de bijlage opgenomen vermeldingen betreffende een forfaitaire correctie van 5 % van de uitgaven die in Noord-Ierland zijn verricht in begrotingsjaar 2008 (waarbij het gaat om een correctie van 277 231,60 EUR en 13 671 558,90 EUR) en in begrotingsjaar 2009 (waarbij het gaat om een correctie van 270 398,26 EUR en 15 844 193,29 EUR) (PB L 244, blz. 11), en

               —

               verweerster verwijzen in verzoekers kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en de feiten en heeft overwegingen die relevant zijn voor de omvang van de mogelijke schade voor de EU-fondsen, niet in aanmerking genomen bij de beoordeling van het risico dat de in de bestreden jaren 2007 en 2008 gedane uitgaven voor die fondsen inhouden en dat met name voortvloeit uit bij de bepaling van subsidiabele gebieden in 2005 gemaakte fouten die van invloed waren op de oorspronkelijke toewijzing van toeslagrechten.

               2)

               Tweede middel: de Commissie heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht en de feiten door ten onrechte te concluderen dat het Northern Ireland Department of Agriculture and Rural Development („DARD”, ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling van Noord-Ierland) bepalingen inzake kortingen, terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen en opzettelijke niet-naleving niet of niet juist heeft toegepast, waardoor de Commissie blijk heeft gegeven van overschatting en/of geen rekening heeft gehouden met overwegingen die relevant zijn voor de omvang van de mogelijke schade voor de EU-fondsen. In het bijzonder heeft de Commissie:

                           —

                           ten onrechte de vermeende „systematische” herberekening van toeslagrechten door het DARD bekritiseerd;

                           —

                           ten onrechte betoogd dat in 2005 gemaakte fouten concrete gevolgen konden hebben voor de historische component van de waarde van de toeslagrechten;

                           —

                           niet de juiste berekeningsmethode voor te veel betaalde bedragen gehanteerd;

                           —

                           ten aanzien van boetes niet de juiste aanpak gekozen door met name:

                                       —

                                       niet de juiste berekeningsmethode voor boetes te hanteren, en

                                       —

                                       ten onrechte te stellen dat voor elk jaar een boete moet worden opgelegd in gevallen waarin er sprake was van een boete voor 2005, maar niet voor de daaropvolgende aanvraagjaren, in casu 2007 en 2008, waarin het te veel betaalde het gevolg was van dezelfde fout als die waarvoor in 2005 een boete werd opgelegd;

                           —

                           bij opzettelijke niet-naleving niet de juiste aanpak gekozen.


title: Zaak T-623/15: Arrest van het Gerecht van 11 juli 2017 — Lidl Stiftung/EUIPO (JEDE FLASCHE ZÄHLT!) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk JEDE FLASCHE ZÄHLT! — Merk bestaande in een reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/36

         Arrest van het Gerecht van 11 juli 2017 — Lidl Stiftung/EUIPO (JEDE FLASCHE ZÄHLT!)
   (Zaak T-623/15) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk JEDE FLASCHE ZÄHLT! - Merk bestaande in een reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 277/53)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Wolter, A. Marx en A. Berger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Eberl en A. Schifko, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 september 2015 (zaak R 479/2015-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken JEDE FLASCHE ZÄHLT! als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lidl Stiftung & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Doorhaling van zaak T-40/97

text:
C 318/36            NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                               18 . 10 . 97
             Doorhaling van zaak T-40/97 ( ! )                   aanleg van de Europese Gemeenschappen de doorhaling in
                      ( 97/C 318/71 )                            het register gelast van zaak T-40/97, Pearle BV, Hans Prijs
                                                                 optiek Franchise BV, Van der Wiel BV, Prins Brillen BV,
                 (Procestaai: Nederlands)                        Brilservice BV en Optical Retail Group BV tegen Commis
                                                                 sie van de Europese Gemeenschappen.
Bij beschikking van 23 juli 1997, heeft de president van de
Vijfde Kamer — uitgebreid van het Gerecht van eerste             (') PB C 131 van 26. 4. 1997.


title: Zaak T-168/13: Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2014 — EPAW/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Privaatrechtelijke rechtspersoon — Geen bewijs van bestaan rechtens — Artikel 44, lid 5, sub a, van Reglement voor de procesvoering van het Gerecht — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/12

         Beschikking van het Gerecht van 21 januari 2014 — EPAW/Commissie
   (Zaak T-168/13) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Privaatrechtelijke rechtspersoon - Geen bewijs van bestaan rechtens - Artikel 44, lid 5, sub a, van Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2014/C 78/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Platform Against Windfarms (EPAW) (vertegenwoordiger: C. Kiss, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Herrmann en P. Oliver, vervolgens L. Pignataro Nolin, K. Herrmann en J. Tomkin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van de mededeling van de Commissie van 6 juni 2012 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s getiteld „Hernieuwbare energie: een belangrijke speler op de Europese energiemarkt”, alsook van het besluit van de Commissie van 21 januari 2013 waarbij het verzoek van verzoeker tot herziening van die mededeling niet-ontvankelijk is verklaard

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Platform Against Windfarms (EPAW) zal zijn eigen kosten dragen, alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-160/02: Beroep, op 17 mei 2002 ingesteld door Naipes Heraclio Fournier S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
C 180/30              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.7.2002
Beroep, op 17 mei 2002 ingesteld door Naipes Heraclio                  Beslissing kamer van be-      vernietiging van de beslissing van
Fournier S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen                roep:                         de nietigheidsafdeling
                   de interne markt (BHIM)
                                                                       Middelen:                     onjuiste toepassing van artikel 7,
                                                                                lid 1, sub b en c, van verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94
                        (Zaak T-160/02)
                        (2002/C 180/51)
                       (Procestaal: Spaans)
                                                                       Beroep, op 17 mei 2002 ingesteld door Naipes Heraclio
                                                                       Fournier S.A. tegen het Bureau voor harmonisatie binnen
                                                                                de interne markt (BHIM)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                      (Zaak T-161/02)
schappen is op 17 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
BHIM door Naipes Heraclio Fournier, te Alava (Spanje),
vertegenwoordigd door E. Armijo Chavarri, advocaat.                                            (2002/C 180/52)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      beroep van het BHIM van 28 februari 2002;                        schappen is op 17 mei 2002 beroep ingesteld tegen het
                                                                       BHIM door Naipes Heraclio Fournier, te Alava (Spanje),
                                                                       vertegenwoordigd door E. Armijo Chavarri, advocaat.
—     het BHIM te verwijzen in de kosten.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       —     te vernietigen de beslissing van de tweede kamer van
                                                                             beroep van het BHIM van 28 februari 2002;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       —     het BHIM te verwijzen in de kosten.
Gemeenschapsmerk              beeldmerk dat een omgekeerd
waarvan nietigverklaring      zwaard uit een Spaans kaartspel
wordt gevorderd:              weergeeft — ingeschreven merk
                              nr. 000089565 voor waren van             Middelen en voornaamste argumenten
                              klasse 16 (speelkaarten)
                                                                       Gemeenschapsmerk              beeldmerk dat een ridder met
Houder van het gemeen-        verzoekster                              waarvan nietigverklaring      knots uit een Spaans kaartspel
schapsmerk       waarvan                                               wordt gevorderd:              weergeeft — ingeschreven merk
nietigverklaring wordt                                                                               nr. 0000089961 voor waren van
gevorderd:                                                                                klasse 16 (speelkaarten)
Verzoekster in de nietig-     Société France Cartes
heidsprocedure:                                                        (Zie de mededeling betreffende zaak T-160/02 Heraclio Four-
                                                                       nier/BHIM)
Beslissing nietigheidsaf-     afwijzing van de vordering
deling:


title: Zaak T-704/13: Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Banco de Sabadell en Banco Gallego/Commissie

text:
               22.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 52/47

         Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Banco de Sabadell en Banco Gallego/Commissie
   (Zaak T-704/13)
   2014/C 52/91
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Banco de Sabadell, SA (Sabadell, Spanje) en Banco Gallego, SA (Santiago de Compostela, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero en A. Lamadrid de Pablo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast;

               —

               nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-700/13, Bankia/Commissie.


title: Arrest van het Hof van 30 september 2003 in zaak C-224/01 (verzoek van het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing): G. Köbler tegen Republiek Oostenrĳk ("Gelĳke behandeling — Bezoldiging van hoogleraren — Indirecte discriminatie — Anciënniteitstoelage — Aansprakelĳkheid van lidstaat voor schade die particulieren lĳden als gevolg van schending van het gemeenschapsrecht die aan hem kan worden toegerekend — Schendingen die aan nationale rechterlĳke instantie kunnen worden toegerekend")

text:
15.11.2003               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/13
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 80/                                  ARREST VAN HET HOF
987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                                van 30 september 2003
de bescherming van de werknemers bij insolventie van de
werkgever (PB L 283, blz. 23), zoals gewijzigd bij de Akte
betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek                     in zaak C-224/01 (verzoek van het Landesgericht für
Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en                Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):
de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is                              G. Köbler tegen Republiek Oostenrijk (1)
gegrond (PB 1994, C 241, blz. 21, en PB 1995, L 1, blz. 1),
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
                                                                            („Gelijke behandeling — Bezoldiging van hoogleraren —
J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann, F. Macken,
                                                                            Indirecte discriminatie — Anciënniteitstoelage — Aanspra-
N. Colneric (rapporteur) en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
                                                                            kelijkheid van lidstaat voor schade die particulieren lijden
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 11 septem-
                                                                            als gevolg van schending van het gemeenschapsrecht die aan
ber 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
                                                                            hem kan worden toegerekend — Schendingen die aan
volgt:
                                                                            nationale rechterlijke instantie kunnen worden toegere-
                                                                                kend”)
                                                                                (2003/C 275/21)
1)    Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980
      betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der                                       (Procestaal: Duits)
      lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolven-
      tie van de werkgever, zoals gewijzigd bij de Akte betreffende
      de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing                                      dentie van het Hof)
      van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, verzet
      zich ertegen dat een werknemer die een aanzienlijk aandeel heeft
      in de vennootschap met beperkte aansprakelijkheid waarbij hij
      in dienst is maar die daarop geen beslissende invloed heeft, op       In zaak C-224/01, betreffende een verzoek aan het Hof
      grond van de Oostenrijkse rechtspraak inzake met kapitaalin-          krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht für Zivilrechts-
      breng gelijk te stellen aandeelhoudersleningen, zijn door ar-         sachen Wien (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding
      tikel 4, lid 2, van deze richtlijn geboden recht op honorering        tussen G. Köbler en Republiek Oostenrijk, om een prejudiciële
      van wegens insolvabiliteit van de werkgever onvervuld gebleven        beslissing over de uitlegging van artikel 48 EG-Verdrag (thans,
      aanspraken verliest wanneer hij na het voor hem kenbare verlies       na wijziging, artikel 39 EG) en van ’s Hofs rechtspraak, zoals
      van kredietwaardigheid, gedurende meer dan 60 dagen geen              die met name voortvloeit uit de arresten van 5 maart 1996,
      ernst heeft gemaakt met het invorderen van zijn onbetaald             Brasserie du pêcheur en Factortame (C-46/93 en C-48/93,
      gebleven loon.                                                        Jurispr. blz. I-1029), en 17 september 1997, Dorsch Consult
                                                                            (C-54/96, Jurispr. blz. I-4961), heeft het Hof, samengesteld als
                                                                            volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
                                                                            M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans (rappor-
2)    Een lidstaat is in beginsel bevoegd om ter voorkoming van             teur), kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
      misbruiken maatregelen te nemen die een dergelijke werknemer          Pergola, P. Jann en V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von
      het recht ontzeggen op honorering van loonaanspraken die zijn         Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-
      ontstaan na de datum waarop een werknemer die geen                    generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
      aandeelhouder is, wegens het uitblijven van zijn loon ontslag         30 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
      zou hebben genomen, tenzij wordt vastgesteld dat er geen sprake       luidt als volgt:
      is van onrechtmatig gedrag. Met betrekking tot de door
      artikel 4, lid 2, van richtlijn 80/987, zoals gewijzigd, geboden      1)    Het beginsel dat een lidstaat verplicht is de schade te vergoeden
      garantie dat aanspraken worden gehonoreerd, mag de lidstaat                 die particulieren lijden als gevolg van een schending van het
      er niet vanuit gaan dat een werknemer die geen aandeelhouder                gemeenschapsrecht die aan hem kan worden toegerekend, is
      is, om deze reden ontslag zou hebben genomen wanneer de                     eveneens van toepassing indien de betrokken schending voort-
      betaling van het loon nog geen drie maanden is uitgebleven.                 vloeit uit een beslissing van een in laatste aanleg rechtsprekende
                                                                                rechterlijke instantie, voorzover de geschonden communautaire
                                                                                rechtsregel ertoe strekt particulieren rechten toe te kennen, de
                                                                                schending voldoende gekwalificeerd is en er een rechtstreeks
                                                                                causaal verband bestaat tussen deze schending en de door de
                                                                                betrokkenen geleden schade. Om te bepalen of de schending
(1) PB C 212 van 28.7.2001.
                                                                                voldoende gekwalificeerd is, wanneer deze schending uit een
                                                                                dergelijke beslissing voortvloeit, moet de bevoegde nationale
                                                                                rechter, rekening houdend met de specifieke aard van de
                                                                                rechtsprekende functie, onderzoeken of dit een kennelijke
                                                                                schending is. De rechtsorde van iedere lidstaat dient de bevoegde
                                                                                rechter aan te wijzen om geschillen betreffende deze vergoeding
                                                                                te beslechten.
 ---pagebreak--- C 275/14                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                               15.11.2003
2)    Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en         tweede Staat gevestigde leasemaatschappij en de werknemer ter
      artikel 7, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de            beschikking is gesteld door zijn werkgever, die eveneens in deze tweede
      Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van            Staat is gevestigd.
      werknemers binnen de Gemeenschap, moeten aldus worden
      uitgelegd dat zij in de weg staan aan de toekenning van een           (1) PB C 227 van 11.8.2001.
      bijzondere anciënniteitstoelage volgens voorwaarden zoals die
      waarin § 50a van het Gehaltsgesetz 1956 (salariswet 1956),
      zoals gewijzigd in 1997, voorziet, welke toelage volgens de
      uitlegging van het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) in zijn
      arrest van 24 juni 1998 een premie voor trouwe dienst is.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
3)    Een schending van het gemeenschapsrecht zoals die welke, in de
      omstandigheden van het hoofdgeding, voortvloeit uit het arrest                             van 30 september 2003
      van het Verwaltungsgerichtshof van 24 juni 1998, is niet een
      zo kennelijke schending dat een lidstaat op grond van het             in zaak C-239/01: Bondsrepubliek Duitsland tegen Com-
      gemeenschapsrecht aansprakelijk kan worden gehouden voor                      missie van de Europese Gemeenschappen (1)
      een beslissing van een van zijn in laatste aanleg rechtsprekende
      rechterlijke instanties.                                              („Landbouw — EOGFL — Gedeeltelijke nietigverklaring
                                                                            van verordening (EG) nr. 690/2001 — Bijzondere markton-
                                                                            dersteuningsmaatregelen in rundvleessector — Uitvoerings-
(1) PB C 212 van 28.7.2001.                                                 verordening van Commissie die voorziet in verplichte medefi-
                                                                                nanciering door lidstaten”)
                                                                                (2003/C 275/23)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                      ARREST VAN HET HOF                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                            (Vijfde kamer)
                         van 2 oktober 2003                                 In zaak C-239/01, Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigde:
                                                                            W.-D. Plessing, bijgestaan door J. Sedemund), ondersteund
                                                                            door Koninkrijk Denemarken (gemachtigden: J. Molde en
in zaak C-232/01 (verzoek van de Politierechtbank te                        J. Bering Liisberg), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
Mechelen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
                          Hans Van Lent (1)                                 tigden: D. Booß en M. Niejahr), betreffende een beroep tot
                                                                            nietigverklaring van artikel 5, lid 5, van verordening (EG)
(„Vrij verkeer van werknemers — Leasing van voertuigen —                    nr. 690/2001 van de Commissie van 3 april 2001 betreffende
Verplichting tot inschrijving van voertuig in lidstaat waar                 bijzondere marktondersteuningsmaatregelen in de rundvlees-
                         werknemer woont”)                                  sector (PB L 95, blz. 8), voorzover deze bepaling iedere
                                                                            betrokken lidstaat verplicht om 30 % van de kosten van de in
                           (2003/C 275/22)                                  deze verordening bedoelde aankoop van vlees op zich te
                                                                            nemen, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
                                                                            Iglesias, president, J.-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen
                        (Procestaal: Nederlands)                            en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,
                                                                            D. A. O. Edward, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris,
                                                                            F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, rechters; advocaat-
In zaak C-232/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,
krachtens artikel 234 EG van de Politierechtbank te Mechelen                op 30 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
(België), in de aldaar dienende strafzaak tegen Hans Van Lent,              luidt als volgt:
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 39
EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:                   1)    Verklaart artikel 5, lid 5, van verordening (EG) nr. 690/2001
M. Wathelet, kamerpresident, D. A. O. Edward, P. Jann, S. von                     van de Commissie van 3 april 2001 betreffende bijzondere
Bahr (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:                       marktondersteuningsmaatregelen in de rundvleessector nietig,
P. Léger; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 2 ok-                   voorzover deze bepaling iedere betrokken lidstaat verplicht om
tober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                        30 % van de kosten van de in deze verordening bedoelde
volgt:                                                                            aankoop van vlees te financieren.
                                                                            2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
Artikel 39 EG verzet zich tegen een regeling van een eerste lidstaat,             kosten.
zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde, volgens welke het een
in deze Staat wonende werknemer verboden is op het grondgebied              (1) PB C 245 van 1.9.2001.
daarvan een in een aan de eerste lidstaat grenzende tweede lidstaat
ingeschreven voertuig te gebruiken dat toebehoort aan een in deze


title: Zaak T-703/15: Arrest van het Gerecht van 6 december 2016 — Groupe Go Sport/EUIPO — Design Go (GO SPORT) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk GO SPORT — Oudere nationale woordmerken GO — Gedeeltelijke weigering van inschrijving door de oppositieafdeling — Te late indiening van de schriftelijke uiteenzetting van de gronden van het beroep — Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep — Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 — Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95”]

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/30

         Arrest van het Gerecht van 6 december 2016 — Groupe Go Sport/EUIPO — Design Go (GO SPORT)
   (Zaak T-703/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk GO SPORT - Oudere nationale woordmerken GO - Gedeeltelijke weigering van inschrijving door de oppositieafdeling - Te late indiening van de schriftelijke uiteenzetting van de gronden van het beroep - Niet-ontvankelijkheid van het beroep bij de kamer van beroep - Artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 - Regel 49, lid 1, van verordening (EG) nr. 2868/95”])
   (2017/C 022/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Groupe Go Sport (Sassenage, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Arbant en E. Henry-Mayer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Design Go Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 22 september 2015 (zaak R 569/2015-2) inzake een oppositieprocedure tussen Design Go en Groupe Go Sport

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Groupe Go Sport wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 8.2.2016.


title: Zaak T-440/11: Beroep ingesteld op 12 augustus 2011 — BT Telecommunications/Raad

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 290/16

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2011 — BT Telecommunications/Raad
   (Zaak T-440/11)
   2011/C 290/23
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BT Telecommunications PUE (Minsk, Wit-Rusland) (vertegenwoordigers: V. Vaitkute Pavan, A. Smaliukas en E. Matulionyte, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               verordening (EU) nr. 588/2011 van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen tegen president Loekasjenko en bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 161, blz. 1) nietig verklaren voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               besluit 2011/357/GBVB van de Raad van 20 juni 2011 tot wijziging van besluit 2010/639/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde functionarissen van Belarus (PB L 161, blz. 25) nietig verklaren voor zover het verzoekster betreft;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan:

               1)

               Verweerder heeft inbreuk gemaakt op zijn verplichting om afdoende te motiveren waarom verzoekster is opgenomen op de lijsten van aan beperkende maatregelen onderworpen personen.

               2)

               Verweerder heeft inbreuk gemaakt op het recht van verdediging en het recht op een eerlijk proces, als neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in de artikelen 6 en 13 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, aangezien:

                           —

                           hij op geen enkel tijdstip op gedetailleerde wijze heeft meegedeeld waarom verzoekster is opgenomen op de lijsten van aan beperkende maatregelen onderworpen personen; en

                           —

                           hij verzoekster niet de mogelijkheid heeft geboden het recht van verdediging daadwerkelijk uit te oefenen, in het bijzonder het recht om te worden gehoord en het recht op een procedure die haar in staat stelt om met succes om haar schrapping van de lijst van door de beperkende maatregelen getroffen personen te verzoeken.

               3)

               Verweerder heeft kennelijke beoordelingsfouten gemaakt, aangezien hij in de bestreden maatregelen stelt dat verzoekster op één of andere manier aan het regime van Loekasjenko is verbonden en dit regime financieel ondersteunt, of op één of andere manier deelneemt aan schendingen van internationale verkiezingsnormen, aan het hardhandig optreden tegen het maatschappelijk middenveld en de democratische oppositie, of aan de import in Wit-Rusland van uitrusting die voor binnenlandse onderdrukking kan worden gebruikt.

               4)

               Verweerder heeft het fundamentele eigendomsrecht, neergelegd in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 1 van het Eerste Protocol van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, op ongerechtvaardigde en onevenredige wijze geschonden zonder overtuigend bewijs.

               5)

               Verweerder heeft het evenredigheidsbeginsel geschonden, aangezien hij verzoeksters grondrechten op onevenredige wijze heeft beperkt, zonder in afdoende procedurele waarborgen te voorzien en zonder overtuigend bewijs over te leggen.


title: Zaak T-531/11: Beroep ingesteld op 28 september 2011 — Hamas/Raad

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/18

         Beroep ingesteld op 28 september 2011 — Hamas/Raad
   (Zaak T-531/11)
   2012/C 126/37
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Hamas (vertegenwoordiger: L. Glock, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/430/GBVB van de Raad van 18 juli 2011 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme nietig verklaren, voor zover dit besluit betrekking heeft op Hamas (daaronder begrepen Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 687/2011 van de Raad van 18 juli 2011 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van uitvoeringsverordeningen (EU) nr. 610/2010 en (EU) nr. 83/2011 nietig verklaren, voor zover deze uitvoeringsverordening betrekking heeft op Hamas (daaronder begrepen Hamas-Izz-al-Din-al-Quassem);

               —

               de Raad verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

               1)

               Schending van artikel 1, lid 4, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB (1), welke bepaling betrekking heeft op het nemen van een beslissing door een bevoegde instantie, voor zover deze instantie:

                           —

                           een rechterlijke instantie moet zijn en geen bestuurlijke instantie mag zijn;

                           —

                           zich op het beginsel van loyale samenwerking moet kunnen beroepen;

                           —

                           niet de regering van de Verenigde Staten mag zijn, gelet op de bijzondere regels die gelden voor de plaatsing op een lijst in de Verenigde Staten;

                           —

                           geen instantie mag zijn die de procedurele rechten van de betrokken personen niet eerbiedigt.

                     Verzoekster voert bovendien aan dat de Raad geen enkel gegeven aandraagt waaruit blijkt dat de betrokken nationale beslissingen in casu op ernstige bewijzen of aanwijzingen zijn gebaseerd.

               2)

               Onjuiste opvatting over het bestaan van de feiten, aangezien de Raad de door hem autonoom ingeroepen feiten niet heeft bewezen. Verzoekster voert aan dat de vage uiteenzettingen in het verzoekschrift van de Raad de onjuiste opvatting over het bestaan van de feiten bevestigen.

               3)

               Verzoekster is ten onrechte als terroristische organisatie beschouwd, aangezien de door de Raad voorgestelde kwalificatie niet in overeenstemming is met de in gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB neergelegde criteria. Verzoekster betoogt dat de door de Raad gehanteerde criteria blijk geven van een onjuiste uitlegging van het begrip „terrorisme”, die onverenigbaar is met het geldende internationale recht.

               4)

               De evolutie van de situatie in de tijd is onvoldoende in aanmerking genomen, aangezien de Raad de plaatsing op de lijst niet daadwerkelijk heeft bezien overeenkomstig artikel 1, lid 6, van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB.

               5)

               Schending van het beginsel van niet-inmenging.

               6)

               Niet-nakoming van de motiveringsplicht aangezien in de aan verzoekster gestuurde motivering de jegens verzoekster aangenomen ernstige en aannemelijke bewijzen en aanwijzingen niet nader zijn aangegeven.

               7)

               Schending van de rechten van de verdediging en van het recht op effectieve rechterlijke bescherming. Volgens verzoekster zijn deze beginselen geschonden:

                           —

                           tijdens de nationale fase van de procedure, ofschoon de Raad daarop toezicht diende uit te oefenen, en

                           —

                           tijdens de Europese fase omdat de Raad verzoekster onvoldoende gegevens heeft verstrekt.

               8)

               Schending van het eigendomsrecht, aangezien een onrechtmatige maatregel van bevriezing van tegoeden niet als een gerechtvaardigde inbreuk op het eigendomsrecht kan worden beschouwd.

      (1)  Gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB L 344, blz. 93).


title: Zaak T-501/08: Beroep ingesteld op 18 november 2008 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — C More Entertainment (see more)

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/34

         Beroep ingesteld op 18 november 2008 — NEC Display Solutions Europe/BHIM — C More Entertainment (see more)
   (Zaak T-501/08)
   (2009/C 19/63)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: NEC Display Solutions Europe GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: P. Munzinger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: C More Entertainment AB (Stockholm, Zweden)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) van 28 augustus 2008 in zaak R 1388/2007-4 vernietigen en de oppositie afwijzen;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten, zo zij in de onderhavige procedure zou interveniëren.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „see more” voor waren van klasse 9 — aanvraag nr. 4 034 741

      Houder van het merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Merk of teken op basis waarvan oppositie is ingesteld: Deense merkinschrijving nr. VR 2004 01590 van het woordmerk „CMORE” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38 en 41; Finse merkinschrijving nr. 231 366 van het woordmerk „CMORE” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 38 en 41

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar voor verwarring tussen de betrokken merken bestaat.


title: Zaak C-460/05: Beroep, op  23 december 2005  ingesteld door Republiek Polen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/22

         Beroep, op 23 december 2005 ingesteld door Republiek Polen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-460/05)
   (2006/C 60/44)
   Procestaal: Pools
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2005 beroep ingesteld tegen het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie door de Republiek Polen, vertegenwoordigd door J. Pietras.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               Artikel 33, lid 2, en artikel 43, lid 3, van richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties (1) nietig te verklaren;

               2.

               Pools als procestaal aan te wijzen;

               3.

               de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Poolse regering voert schending van een wezenlijk vormvoorschrift aan wegens ontoereikende motivering van de artikelen 33, lid 2, en 43, lid 3, van richtlijn 2005/36/EG in de huidige versie.
   Deze artikelen bevatten bijzondere bepalingen inzake de erkenning van verworven rechten met betrekking tot Poolse opleidingstitels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger en verloskundigen. Deze bepalingen wijken af van de bepalingen inzake erkenning van verworven rechten van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger en verloskundigen die gelden voor opleidingstitels die in andere lidstaten zijn afgegeven. De considerans van richtlijn 2005/36/EG bevat geen motivering voor de vaststelling van deze afwijkende bepalingen inzake de erkenning van verworven rechten van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger en verloskundigen met Poolse beroepskwalificaties.
   Het ontbreken van een motivering voor de vaststelling van bovengenoemde bepalingen schendt artikel 253 EG-Verdrag, aangezien de betrokken bepalingen in de loop van de procedure tot vaststelling van richtlijn 2005/36/EG, de status van regels die geen bijzondere motivering vereisen, hebben verloren. Ondanks het feit dat de inhoud ervan was uiteengezet in de bepalingen van het Toetredingsverdrag, tegen de achtergrond van artikel 9 van het Toetredingsverdrag en in de loop van de procedure tot vaststelling van richtlijn 2005/36/EG, genieten deze bepalingen niet van een vermoeden van rechtsgeldige motivering wegens het loutere feit dat de inhoud ervan was uiteengezet in dat Verdrag.

      (1)  PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22.


title: Zaak C-103/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 13 maart 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Weald Leasing Limited

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Verenigd Koninkrijk) op 13 maart 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs/Weald Leasing Limited
   (Zaak C-103/09)
   2009/C 129/13
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Verwerende partij: Weald Leasing Limited

      Prejudiciële vragen

               1)

               Leidt in omstandigheden als die van het onderhavige geval, waarin een grotendeels vrijgestelde marktdeelnemer een constructie voor de leasing van bedrijfsmiddelen via een derde intermediair opzet in plaats van de bedrijfsmiddelen rechtstreeks te verwerven, deze leasingconstructie of een deel ervan tot een belastingvoordeel dat onverenigbaar is met het doel van de Zesde richtlijn (1) in de zin van punt 74 van het arrest van 21 februari 2006, Halifax (C-255/02)?

               2)

               Gezien het feit dat de Zesde btw-richtlijn in de leasing van bedrijfsmiddelen door vrijgestelde of gedeeltelijk vrijgestelde marktdeelnemers voorziet, de verwijzing van het Hof naar „normale handelstransacties” in de punten 69 en 80 van het arrest van 21 februari 2006 in de zaak Halifax (C-255/02) en in punt 27 van het arrest van 22 mei 2008, Ampliscientifica (C-162/07), en het feit dat een dergelijke verwijzing ontbreekt in het arrest van 21 februari 2008, Part Service (C-425/06), is er sprake van misbruik wanneer een vrijgestelde of gedeeltelijk vrijgestelde marktdeelnemer daartoe overgaat, ook al houdt hij zich in de context van zijn normale handelstransacties niet met leasingtransacties bezig?

               3)

               In geval van een bevestigend antwoord op vraag 2:

                           a)

                           wat is het belang van „normale handelstransacties” in de context van de punten 74 en 75 van het arrest Halifax: is dit begrip van belang voor punt 74, voor punt 75, of voor beide;

                           b)

                           Zijn „normale handelstransacties”:

                                       (1)

                                       handelingen die de betrokken belastingplichtige gewoonlijk verricht;

                                       (2)

                                       handelingen waaraan twee of meer partijen onder normale marktvoorwaarden deelnemen;

                                       (3)

                                       handelingen die commercieel levensvatbaar zijn;

                                       (4)

                                       handelingen met commerciële lasten en risico’s die gewoonlijk zijn verbonden aan de commerciële voordelen die zij meebrengen;

                                       (5)

                                       handelingen die niet kunstmatig zijn in de zin dat zij commercieel zinvol zijn;

                                       (6)

                                       enige andere categorie handelingen?

               4)

               Indien de constructie voor leasing van bedrijfsmiddelen, of enig deel daarvan, misbruik oplevert, wat is dan de gepaste herdefinitie? Meer bepaald, moet de nationale rechter of de belastingdienst:

                           a)

                           aan het bestaan van de derde intermediair voorbijgaan en beslissen dat de btw moet worden betaald over de normale waarde van de leasevergoedingen;

                           b)

                           de leasingconstructie herdefiniëren als een rechtstreekse aankoop, of

                           c)

                           de transacties herdefiniëren op een andere wijze die de rechter of de belastingdienst gepast acht om de situatie te herstellen die zou hebben bestaan bij gebreke van de transacties die misbruik opleveren?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-24/00: Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 149/12                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    27.5.2000
M. Siragusa, advocaat te Rome, en F. M. Moretti, advocaat te               handel tussen lidstaten belemmert. De importeur van een
Venetië, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                  levensmiddel moet kunnen kiezen tussen het behoud van de
tore van Elvinger, Hoss & Prussen, advocaten aldaar, Place                 verkoopbenaming waaronder het product in de lidstaat van
Winston Churchill 2, betreffende hogere voorziening tegen het              herkomst wordt verkocht, of het gebruik van de verkoopbena-
arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer —                    ming waaronder soortgelijke producten in de importerende
uitgebreid) van 14 mei 1998, Sarrió/Commissie (T-334/94,                  lidstaat worden verkocht (1). Deze keuzevrijheid kan alleen
Jurispr. blz. II-1439), en strekkende tot vernietiging van dit             worden beperkt indien het product dat onder de ene of de
arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de                   andere benaming wordt aangeboden, vanuit het oogpunt van
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal, bijgestaan                  de samenstelling of de productie zozeer afwijkt van de in
door A. Dal Ferro), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             de Gemeenschap doorgaans onder die benaming gekende
als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón, P. Jann,            producten, dat het niet kan worden geacht binnen dezelfde
H. Ragnemalm en M. Wathelet (rechter-rapporteur), rechters;                categorie te vallen (2).
advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 9 maart
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                  Chocolade uit zes lidstaten die tot 5 % andere plantaardige
volgt:                                                                     vetstoffen dan cacaoboter bevat, voldoet wat de met cacao
                                                                           verband houdende ingrediënten betreft, aan dezelfde eisen
1) De verzoeken van Sarrió SA dat het Hof besluit een terechtzitting      inzake samenstelling als chocolade die geen plantaardige
     te organiseren en, subsidiair, dat zij een memorie in repliek mag     vetstoffen bevat, en het enige verschil is de aanwezigheid van
     indienen, worden afgewezen.                                           maximum 5 % plantaardige vetstoffen; dit product wordt
                                                                           onder de benaming „chocolade” in praktisch alle lidstaten
2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                      toegelaten, en wordt onder die benaming geproduceerd in
                                                                           6 lidstaten; het komt onder die benaming voor in richtlijn
(1) PB C 299 van 26.9.1998.                                                73/241/EG. Mitsdien is de Commissie van mening, dat niet
                                                                           kan worden gesteld dat de aanwezigheid van deze plantaardige
                                                                           vetstoffen de aard van het product op een wezenlijk punt
                                                                           wijzigt, en wel in die mate dat de benaming „chocolade” tot
                                                                           verwarring leidt over essentiële kenmerken ervan. Wat de
                                                                           bescherming van de consumenten betreft, is de Commissie van
                                                                           mening, dat de vermelding op het etiket van een neutrale en
                                                                           objectieve mededeling die de consument erop wijst dat het
Beroep, op 14 januari 2000 ingesteld door Commissie van
                                                                           product andere plantaardige vetstoffen dan cacaoboter bevat,
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje
                                                                           de beste manier is om het vrij verkeer van die producten in
                                                                           Spanje te verzekeren, en tevens de bescherming van de
                           (Zaak C-12/00)                                  consumenten in Spanje te garanderen.
                          (2000/C 149/20)
                                                                           (1) Punt 18 van mededeling 89/C 271/03, betreffende het vrije
                                                                               verkeer van levensmiddelen binnen de Gemeenschap (PB 1989,
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                     C 271, blz. 3).
op 14 januari 2000 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje                (2) De voorwaarden waaronder een lidstaat op regelmatige wijze kan
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                       weigeren het gebruik van een voor de consument misleidende
woordigd door G. Valero Jordana, lid van haar juridische                       benaming toe te laten, zijn opgenomen in de mededeling van de
                                                                               Commissie betreffende de verkoopbenaming van levensmiddelen
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                            (PB 1991, C 270, blz. 2).
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje de krachtens
     artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet is
     nagekomen, door te verbieden dat producten van cacao en               Beroep, op 27 januari 2000 ingesteld door Commissie van
     chocolade waaraan andere plantaardige vetstoffen dan                    de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
     cacaoboter zijn toegevoegd, en die in de lidstaten waar
     dergelijke toevoeging toegelaten is op regelmatige wijze
     zijn vervaardigd, in Spanje in de handel worden gebracht                                        (Zaak C-24/00)
     onder de benaming waaronder zij in de lidstaat van
     oorsprong worden verkocht,                                                                     (2000/C 149/21)
— het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 27 januari 2000 beroep ingesteld tegen Franse Republiek
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Middelen en voornaamste argumenten                                         woordigd door R. Wainwright, juridisch hoofdadviseur, en O.
                                                                           Couvert-Castéra, bij de juridische dienst gedetacheerd nationaal
Schending van artikel 28 EG: de verplichting om de verkoopbe-              ambtenaar, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende
naming van een product te wijzigen kan alleen gerechtvaardigd              te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
zijn in uitzonderlijke gevallen, nu dit soort maatregelen de               Kirchberg.
 ---pagebreak--- 27.5.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 149/13
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        de handel gebracht, geldt dus de volledige toelatingsprocedure,
                                                                        met inbegrip van een onderzoek door de Conseil supérieur
                                                                        d’hygiène publique de France en eventueel door de Académie
— vast te stellen dat de Franse Republiek de ingevolge                  nationale de médecine; deze procedure stelt geen termijn voor
     artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 28 EG)         het onderzoek van de aanvragen, welk onderzoek in de praktijk
     op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, voor            niet binnen een redelijke termijn plaatsvindt. Ten slotte voldoet
     zover:                                                             de Franse wettelijke regeling niet aan het vereiste, dat elke
                                                                        afwijzing van een goedkeuringsaanvraag aldus moet geschie-
     — de Franse wettelijke regeling geen bepaling bevat ter            den, dat de betrokken ondernemer recht heeft op een effectief
         verzekering van het vrij verkeer van levensmiddelen            beroep in rechte.
         voor dagelijks gebruik en levensmiddelen voor bijzon-
         dere voeding, die in andere lidstaten van de Europese
         Gemeenschap wettig zijn vervaardigd en/of in de
         handel gebracht, en door deze wettelijke regeling
         niet erkende toevoegingsmiddelen (zoals vitamines,
         mineralen en andere ingrediënten) bevatten;
                                                                        Beroep, op 29 januari 2000 ingesteld door Koninkrijk der
     — de Franse regeling met name niet in een vereenvoudig-            Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
         de procedure voorziet inzake de inschrijving op de                                         schappen
         nationale lijst van toevoegingsmiddelen, die nodig is
         om bovenbedoelde levensmiddelen in Frankrijk in de
         handel te brengen;                                                                      (Zaak C-26/00)
                                                                                (2000/C 149/22)
     — de Franse autoriteiten het in de handel van boven-
         bedoelde levensmiddelen in Frankrijk hebben belem-
         merd zonder het bewijs te leveren dat het in handel            Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
         brengen van deze producten een risico voor de volks-           op 29 januari 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
         gezondheid meebracht.                                          Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Nederlanden,
                                                                        vertegenwoordigd door Marc Fierstra, Hoofd van de Afdeling
                                                                        Europees Recht, en Jantine van Bakel, lid van de dienst
— de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                        juridische zaken, van het Ministerie van Buitenlandse Zaken te
                                                                        ’s-Gravenhage, als gemachtigden.
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                        1. Verordening (EG) nr. 2423/99 (1) van de Commissie van
Schending van artikel 28 EG: bij ontbreken van een commu-                   15 november 1999 tot invoering van vrijwaringsmaatre-
nautaire harmonisatieregeling inzake de toevoeging van voe-                 gelen ten aanzien van suiker van GN-code 1701 en
dingsstoffen aan levensmiddelen voor dagelijks gebruik en                   mengsels van suiker en cacao van GN-codes 1806 10 30
aan levensmiddelen voor bijzondere voeding waarvoor geen                    en 1806 10 90, van oorsprong uit de landen en gebieden
specifieke richtlijn bestaat, staat het aan de lidstaten om in hun          overzee, nietig te verklaren.
nationale wettelijke regeling de regels ter zake vast te stellen,
onder voorbehoud van naleving van de bepalingen van het                 2. De Commissie te veroordelen in de kosten van de proce-
EG-Verdrag, met name de artikelen 28 en 30 EG. In dit                       dure.
verband is de Commissie van mening, dat een regeling terzake
die beantwoordt aan een rechtmatige doelstelling inzake
gezondheidsbeleid, het vereiste van een voorafgaande toelating          Middelen en voornaamste argumenten
kan invoeren, maar dat de lidstaten niet nodeloos technische
of chemische onderzoeken of laboratoriumtests kunnen voor-              — Schending van artikel 109, lid 1, van het besluit
schrijven, wanneer die onderzoeken en tests in een andere                   91/482/EEG van de Raad zoals gewijzigd („LGO-besluit”)
lidstaat reeds plaats hebben gevonden en de resultaten daarvan              voor wat betreft suiker (GN-code 1701): De Commissie is
ter beschikking van deze autoriteiten staat dan wel op hun                  er niet in geslaagd in casu het vereiste bewijs te leveren dat
verzoek te hunnen beschikking kunnen worden gesteld. Wel-                   er „dringende moeilijkheden” zijn en vrijwaringsmaatre-
nu, de Franse regeling voorziet niet in de wederzijdse erkenning            gelen moeten worden genomen. Met name zijn zowel in
ter verzekering van het vrij verkeer van in een andere lidstaat             absolute en relatieve cijfers de litigieuse hoeveelheden
rechtmatig vervaardigde of in de handel gebrachte producten                 suiker uit de LGO uiterst gering. En op geen enkel moment
die inzake de gezondheid van de consument een zelfde niveau                 heeft de Commissie ook maar het begin van bewijs kunnen
van bescherming als dat in Frankrijk verzekeren. De Franse                  leveren dat LGO-suiker onder de interventieprijs wordt
regeling voorziet evenmin in een vereenvoudigde procedure                   afgezet. De Commissie heeft bovendien haar bevoegdheid
om een in een andere lidstaat rechtmatig gebruikte stof te                  misbruikt, omdat de maatregelen kennelijk tot doel hebben
doen plaatsen op de nationale lijst van stoffen waarvan de                  de Europese suikerproducenten te beschermen tegen iedere
toevoeging aan levensmiddelen toegelaten is. Voor levensmid-                mogelijke concurrentie van niet-gecontingenteerde invoer
delen die in een andere lidstaat reeds worden vervaardigd of in             van buiten de Gemeenschap.


title: Zaak T-28/13: Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2015 — ECC Couture/BHIM — Ball Wholesale (Culture)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/29

         Beschikking van het Gerecht van 21 oktober 2015 — ECC Couture/BHIM — Ball Wholesale (Culture)
   (Zaak T-28/13) (1)

   (2015/C 429/38)
   Procestaal: Engels
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 79 van 16.3.2013.