title: Verzoek van het Østre Landsret van 24 maart 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Olieselskabet Danmark a.m.b.a. en Trafikministeriet e.a. (Zaak C-115/95)

text:
24 . 6 . 95            1 NL 1 .                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     Nr . C 159/9
           hiervan vastgestelde Verordening ( EEG ) nr . 2658/             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
           87 ( 1 ) van de Raad of artikel 95 ?                            beslissing over de navolgende vragen:
           of, voor zover ervan uit moet worden gedaan, dat er
           sprake is van een dienstverrichting waarvoor een                1 . Moet de verenigbaarheid met het Gemeenschapsrecht
           vergoeding moet worden betaald , volgens                             van een toeslag van 40 % op een algemene goederenhef
                                                                                fing, die door een Lid-Staat wordt geïnd bij de invoer
                                                                                van goederen per schip vanuit een andere Lid-Staat,
       B. artikel 84 of Verordening ( EEG ) nr. 4055/86 ( 2 ) van               worden beoordeeld aan de hand van
           de Raad betreffende het vrij verrichten van dien
           sten ? of
                                                                                A. de voorschriften op het gebied van de douane-unie,
           de artikelen 90 en 86 betreffende misbruik van                             waaronder de artikelen 9 tot en met 13 , eventueel in
           machtsposities, in welk verband wordt gevraagd, of                         samenhang met de artikelen 18 tot en met 29 en de
           Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 ( 3 ) van de Raad                          ter uitvoering hiervan vastgestelde Verordening
           relevant is voor de vraag, of de inning van de toeslag                     ( EEG ) nr . 950/68 ( l ) en ( EEG ) nr. 2658/87 ( 2 ) van
                                                                                de Raad of artikel 95 ?
           verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht ?
                                                                                of
2 . Is het verenigbaar met de in het antwoord op vraag 1 op
       te nemen bepaling(en ) van Gemeenschapsrecht, wan
       neer een toeslag van 40 % wordt toegepast op een                         B. artikel 84 of Verordening ( EEG ) nr . 4055/86 ( ) van
       algemene goederenheffing bij de invoer van goederen                            de Raad betreffende het vrij verrichten van dien
       per schip vanuit een andere Lid-Staat ?                                        sten ? of
3 . Moet vraag 2 op dezelfde wijze worden beantwoord,                                 de artikelen 90 en 86 betreffende misbruik van
       wanneer de goederen per schip in een Lid-Staat worden                          machtsposities, in welk verband wordt gevraagd, of
       ingevoerd vanuit een derde land, waarmee de Gemeen                            Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 van de Raad
       schap een overeenkomst heeft gesloten die gelijksoortige                       relevant is voor de vraag, of de inning van de toeslag
       bepalingen bevat als de artikelen 6 en 18 van de                               verenigbaar is met het Gemeenschapsrecht ?
       overeenkomst tussen het Koninkrijk Zweden en de
       Europese Economische Gemeenschap, en de beoorde
       ling moet geschieden aan de hand van een dergelijke                 2 . Is het verenigbaar met de in het antwoord op vraag 1 op
       overeenkomst ( vrijhandelsovereenkomst )?                                te nemen bepaling(en ) van Gemeenschapsrecht, wan
                                                                                neer een toeslag van 40 % wordt toegepast op een
                                                                                algemene goederenheffing bij de invoer van goederen
4 . Luidt het antwoord op vraag 2 anders, wanneer de                             per schip vanuit een andere Lid-Staat ?
       goederen in een Lid-Staat rechtstreeks worden inge
       voerd vanuit een derde land , waarmee de Europese
       Economische Gemeenschap geen overeenkomst (vrij
        handelsovereenkomst) heeft gesloten ?                               3 . Moet vraag 2 op dezelfde wijze worden beantwoord ,
                                                                                wanneer de goederen per schip in een Lid-Staat worden
                                                                                ingevoerd vanuit een derde land, waarmee de Gemeen
 (') PB nr . L 256 van 7 . 9 . 1987, blz . 1 .                                   schap een overeenkomst heeft gesloten die gelijksoortige
 ( 2 ) PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                              bepalingen bevat als de artikelen 6 en 18 van de
 ( 3 ) PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 4 .                              overeenkomst tussen het Koninkrijk Zweden en de
                                                                                Europese Economische Gemeenschap, en de beoorde
                                                                                ling moet geschieden aan de hand van een dergelijke
                                                                                overeenkomst (vrijhandelsovereenkomst) ?
                                                                            4 . Luidt het antwoord op vraag 2 anders, wanneer de
                                                                                goederen in een Lid-Staat rechtstreeks worden inge
 Verzoek van het 0stre Landsret van 24 maart 1995 om een                         voerd vanuit een derde land, waarmee de Europese
 prejudiciële beslissing in het geding tussen Olieselskabet                      Economische Gemeenschap geen overeenkomst (vrij
           Danmark a.m.b.a. en Trafikministeriet e . a.                          handelsovereenkomst) heeft gesloten ?
                           ( Zaak C-115/95 )
                              95/C 159/ 19
                                                                            5 . Is een Lid-Staat die een met het Gemeenschapsrecht
                                                                                strijdige belasting heeft vastgesteld of goedgekeurd,
 Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 24 maart                           ingevolge het Gemeenschapsrecht aansprakelijk voor de
  1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                       terugbetaling van de heffing, ook indien de opbrengst
  3 april 1995 , in het geding tussen Olieselskabet Danmark                      van de heffing toevalt aan zelfstandige bestuurslichamen
 a.m.b.a . en Trafikministeriet e .a ., het Hof van Justitie van de              onder gemeentelijk bestuur ?
 ---pagebreak--- Nr. C 159/10           VNLI                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24 . 6 . 95
6 . In aanmerking genomen, dat volgens vaste rechtspraak                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       van het Hof de terugbetaling van in strijd met het
       Gemeenschapsrecht toegepaste heffingen moet geschie                1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet
       den volgens de materiële en formele voorwaarden                          binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
       neergelegd in de nationale wetgeving, en dat volgens                     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
       rechtsoverweging 12 van het arrest San Giorgio (zaak                     volgen van Richtlijn 92/48/EEG tot vaststelling, over
       199/82 ) ( 4) het recht op terugbetaling van heffingen die               eenkomstig artikel 3 , lid 1 , onder a ) i ), van Richtlijn
       een Lid-Staat in strijd met het Gemeenschapsrecht heeft                  91 /493/EEG, van de minimale hygiënische voorschriften
       toegepast, het uitvloeisel en het complement is van de                   die van toepassing zijn op visserijprodukten die zijn
       rechten die de justitiabelen ontlenen aan de Gemeen                     verkregen aan boord van bepaalde vissersvaartuigen ( 1 ),
       schapsrechtelijke bepalingen die heffingen van gelijke                   de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
      werking als douanerechten respectievelijk discrimine                     tingen niet is nagekomen;
       rende toepassing van binnenlandse belastingen verbie
       den, wordt gevraagd, of de rechtspraak van he.t Hof                 2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
       aldus moet worden uitgelegd, dat het Gemeenschaps                       procedure .
       recht een onvoorwaardelijke verplichting oplegt tot
       terugbetaling van heffingen die ingevolge het antwoord
       op de vragen 1-4 in strijd met het Gemeenschapsrecht                Middelen en voornaamste argumenten
       moeten worden geacht, met dien verstande evenwel dat
       de nadere voorwaarden voor de beoordeling van de                    De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
       terugbetalingsvordering door de betrokken nationale                 die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijn is verstreken op
       voorschriften worden bepaald binnen zekere, in de                   1 januari 1993 .
       rechtspraak van het Hof aangegeven grenzen ?
                                                                           (M PB nr . L 187 van 7 . 7. 1992 , blz . 41 .
7. Is het, voor zover wordt vastgesteld dat de toeslag van
       40 % op de algemene goederenheffing in strijd is met het
       Gemeenschapsrecht, door de Gemeenschap gesloten
       overeenkomsten ( vrijhandelsovereenkomsten) daaron
       der begrepen, verenigbaar met het Gemeenschapsrecht,
       wanneer een naar nationaal recht geldende verjarings               Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de
       termijn voor de terugbetalingsvordering ingaat op een                  Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
       eerder tijdstip dan dat waarop de met het Gemeen                                          ( Zaak C-l 17/95 )
       schapsrecht strijdige heffing door de betrokken Lid                                          ( 95/C 159/21
       Staat is afgeschaft ?
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(M PB nr . L 172 van 22 . 7. 1968 , blz. 1 .                               op 4 april 1995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
( 2 ) PB nr . L 256 van 7 . 9 . 1987, blz . 1 .                            door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
( 3 ) PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 1 .                         genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als
(4 ) Arrest van 9 november 1983 , Jurispr. 1983 , blz. 3595 .              gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
                                                                           G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                           1 , vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet
                                                                                binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
                                                                                volgen van Richtlijn 92/35/EEG tot vaststelling van
                                                                                controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding
                                                                                van paardepest (') en Richtlijn 92/40/EEG tot vaststel
Beroep, op 4 april 1995 ingesteld door Commissie van de                         ling van communautaire maatregelen voor de bestrij
     Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                         ding van aviaire influenza ( 2 ), de krachtens het EG
                           ( Zaak C-l 16/95 )                                  Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko
                              ( 95/C 159/20 )                                   men ;
                                                                           2 , de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten van de
                                                                               procedure .
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 4 april 1995 beroep tegen Italiaanse Republiek ingesteld
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                      Middelen en voornaamste argumenten
genwoordigd door haar juridisch adviseur E. de March als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
G. Kremlis, Centre Wagner, Kirchberg.                                      die in zaak C-79/95 ; de omzettingstermijnen zijn verstreken


title: Zaak C-324/03: Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
20.9.2003              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 226/11
kan beperken. Derhalve is er sprake van schending van de               Beroep, op 25 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
artikelen 1 en 3 van verordening nr. 881/92. Hetzelfde geldt             Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
voor de artikelen 1 en 6 van verordening nr. 3118/93.
                                                                                (Zaak C-326/03)
                                                                                (2003/C 226/19)
(1) PB L 95, blz. 1.
(2) PB L 279, blz. 1.                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
                                                                       25 juli 2003 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door M.-J. Jonczy, lid van haar juridische dienst.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Italiaanse Republiek
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       —     vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
                         (Zaak C-324/03)                                     nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                             te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn
                         (2003/C 226/18)                                     1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de
                                                                             overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders
24 juli 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van de                      van de Europese Gemeenschap en de Federatie van de
Europese Gemeenschappen door de Italiaanse Republiek,                        bonden voor het vervoerspersoneel in de Europese
vertegenwoordigd door I. M. Braguglia als gemachtigde, bijge-                Unie (1), en in ieder geval door de Commissie niet
staan door A. Cingolo, avvocato dello Stato.                                 van die bepalingen op de hoogte te brengen, niet heeft
                                                                             voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:                              verplichtingen;
—     nietig te verklaren nota nr. 26777 van 14 mei 2003 van           —     de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.
      het lid van de Europese Commissie Barnier, ontvangen op
      20 mei 2003, voorzover daarin wordt geweigerd de
      voorschotten die in verband met staatssteun van de lidsta-       Middelen en voornaamste argumenten
      ten na 19 februari 2003 zijn toegekend, als subsidiabel te
      aanvaarden, alsook alle handelingen die daaraan ten              De termijn voor uitvoering van de richtlijn is verstreken op
      grondslag liggen of daarmee zijn verbonden;                      30 juni 2002.
—     de Commissie van de Europese Gemeenschappen in te
      kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten                                     (1) PB L 167, van 2.7.1999, blz. 33.
Verzoekster stelt dat de bestreden handeling kennelijk in strijd
is met artikel 32 van verordening (EG) nr. 1260/1999 (1) en
regel nr. 1, punten 1 en 2 van de bijlage bij verordening (EG)
nr. 1685/2000 van de Commissie (2). Volgens haar hecht geen
van de in genoemde verordeningen vervatte bepalingen, voor             Verzoek van Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-
de subsidiabiliteit van de bedragen die aan de eindbegunstigde         Administrativo sección tercera van 21 juli 2003 om
van de financiering op basis van een staatssteunmaatregel zijn         een prejudiciële beslissing in het geding tussen Colegio
toegekend, belang aan de daadwerkelijk met de financiering             de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos en
verrichte werkzaamheden. Integendeel, het in de betrokken              Administratión del Estado; andere partij bij de procedure:
verordeningen omschreven stelsel hecht uitsluitend belang                                          G.M. Imo
aan de door de lidstaat als eindbegunstigde verrichte betalingen,
onder de enkele voorwaarde dat daarin de uitgaven zijn gespe-                                   (Zaak C-330/03)
cificeerd die daadwerkelijk door de eindbegunstigde zelf zijn
gedaan.                                                                                (2003/C 226/20)
Verzoekster betoogt voorts dat de bestreden handeling onwet-           Het Tribunal Supremo Sala de lo Contencioso-Administrativo
tig is wegens ontoereikende en tegenstrijdige motivering.              sección tercera heeft bij beschikking van 21 juli 2003, ingeko-
                                                                       men ter griffie van het Hof van Justitie op 29 juli 2003, in het
                                                                       geding tussen Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y
                                                                       Puertos en Administratión del Estado; andere partij bij de
(1) PB L 161 van 26 juni 1999, blz. 1.                                 procedure: G.M. Imo, het Hof van Justitie van de Europese
(2) PB L 193 van 29 juli 2000, blz. 39.                                Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
                                                                       de navolgende vraag:


title: Zaak C-387/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Regeling van lidstaat inzake beleggings- en vastgoedfondsen — Bewijs van inkomsten die als uitgekeerd worden beschouwd — Door fiscaal vertegenwoordiger aangevoerd bewijs — Nationale kredietinstellingen en trustees met hoedanigheid van fiscaal vertegenwoordiger)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/4

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 29 september 2011 — Europese Commissie/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-387/10) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Regeling van lidstaat inzake beleggings- en vastgoedfondsen - Bewijs van inkomsten die als uitgekeerd worden beschouwd - Door fiscaal vertegenwoordiger aangevoerd bewijs - „Nationale” kredietinstellingen en trustees met hoedanigheid van fiscaal vertegenwoordiger)
   2011/C 340/06
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 49 EG en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 (PB 1994, L 1, blz. 3) — Regeling van een lidstaat die de fiscale vertegenwoordiging van beleggings- en vastgoedfondsen beperkt tot in deze staat gevestigde trustees en kredietinstellingen

      Dictum

               1)

               De Republiek Oostenrijk is de krachtens artikel 49 EG en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992 op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, door bepalingen vast te stellen en te handhaven krachtens welke alleen nationale kredietinstellingen en trustees kunnen worden aangewezen als fiscaal vertegenwoordigers van beleggings- of vastgoedfondsen.

               2)

               De Republiek Oostenrijk wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 328 van 4.12.2010.


title: Zaak T-770/16: Beroep ingesteld op 2 november 2016 — Korwin-Mikke/Parlement

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/50

         Beroep ingesteld op 2 november 2016 — Korwin-Mikke/Parlement
   (Zaak T-770/16)
   (2017/C 006/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Janusz Korwin-Mikke (Jozefow, Polen) (vertegenwoordiger: M. Cherchi, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

         bijgevolg,

               —

               het besluit van het Bureau van het Europees Parlement van 1 augustus 2016 nietig verklaren;

               —

               het eerdere besluit van de voorzitter van het Europees Parlement van 5 juli 2016, waarbij dezelfde sancties zijn opgelegd, nietig verklaren;

               —

               gelasten dat de door de bestreden besluiten veroorzaakte financiële en immateriële schade wordt vergoed of verzoeker 13 306 EUR toekennen;

               —

               in ieder geval het Europees Parlement verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vier middelen aan.

               1.

               Schending van artikel 166 van het Reglement van het Europees Parlement, het beginsel dat handelingen van de instellingen van de Europese Unie moeten worden gemotiveerd en de vrijheid van meningsuiting van de burgers van de Europese Unie, met de bijzonderheid dat de uitlatingen waarop het besluit betrekking heeft, zijn gedaan door een lid van het Europees Parlement in de uitoefening van zijn functie in de gebouwen van de instellingen van de Europese Unie.

               2.

               Schending van het beginsel dat handelingen van de instellingen van de Europese Unie moeten worden gemotiveerd en artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, en/of het algemene beginsel van onpartijdigheid.

               3.

               Schending van artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, de rechten van de verdediging en artikel 166, lid 1, van het Reglement van het Europees Parlement.

               4.

               Schending van het beginsel dat handelingen van de instellingen van de Europese Unie moeten worden gemotiveerd, het evenredigheidsbeginsel en het ne bis in idem-beginsel.


title: Zaak C-307/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Alicante (Spanje) op 25 juni 2015 — Ana María Palacios Martínez/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Alicante (Spanje) op 25 juni 2015 — Ana María Palacios Martínez/Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.
   (Zaak C-307/15)
   (2015/C 279/29)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Alicante

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ana María Palacios Martínez

      Verwerende partij: Banco Bilbao Vizcaya Argentaria, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het verenigbaar met het beginsel van onverbindendheid zoals neergelegd in artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 (1) betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, dat de terugbetalingsverplichting voortvloeiend uit de nietigverklaring wegens oneerlijkheid van een bodemrentebeding in een leningovereenkomst niet terugwerkt tot de datum van sluiting van de overeenkomst, maar tot een latere datum?

               2)

               Is de goede trouw van de belanghebbende kringen, die als voorwaarde geldt voor beperking van de terugwerkende kracht van een oneerlijk beding, een autonoom Unierechtelijk begrip dat door alle lidstaten uniform dient te worden uitgelegd?

               3)

               Zo ja, aan welke criteria moet worden voldaan om te bepalen dat er sprake is van goede trouw van de belanghebbende kringen?

               4)

               Is in elk geval het gedrag van de verkoper, dat bij de totstandkoming van de overeenkomst heeft geleid tot het gebrek aan transparantie dat bepalend is geweest voor de oneerlijkheid van het beding, in overeenstemming met de goede trouw van de belanghebbende kringen?

               5)

               Is het gevaar van ernstige verstoringen, dat als voorwaarde geldt voor beperking van de terugwerkende kracht van een oneerlijk beding, een autonoom Unierechtelijk begrip dat door alle lidstaten uniform dient te worden uitgelegd?

               6)

               Zo ja, aan welke criteria moet dan worden voldaan?

               7)

               Moet het gevaar van ernstige verstoringen uitsluitend worden beoordeeld als het gevaar dat zich voor de verkoper kan voordoen, of moet ook rekening worden gehouden met de schade die de consumenten kunnen lijden door de niet volledige terugbetaling van de bedragen die op grond van dat bodemrentebeding zijn voldaan?

      (1)  PB L 95, blz. 29.


title: Zaak T-47/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 november 2006 — Milbert e.a./Commissie ( Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2001/2002 )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/33

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 28 november 2006 — Milbert e.a./Commissie
   (Zaak T-47/04) (1)

   („Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2001/2002”)
   (2006/C 331/73)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Alex Milbert (Hesperange, Luxemburg), Saturnino Durán Vidal (Brussel, België), Roland Hanff (Dudelange, Luxemburg), Maria Anita Nuotio (Brussel), Paraskevi Papageorgiou (Brussel), Andrea Ranschaert (Drongen, België), Reinhard Rieder (Brussel) en Ioannis Terezakis (Brussel) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Bounéou en F. Frabetti, vervolgens F. Frabetti, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Vordering tot nietigverklaring van, primair, de beoordelingsperiode 2001/2002, voor zover deze verzoekers betreft en, subsidiair, van verzoekers' loopbaanontwikkelingrapport over die periode
   Dictum

               1)

               De besluiten tot vaststelling van het loopbaanontwikkelingrapport van Terezakis en Papageorgiou over de periode van 1 juli 2001 tot en met 31 december 2002 worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie zal haar eigen kosten dragen en die van Terezakis en Papageorgiou.

               4)

               Milbert, Durán Vidal, Hanff, Rieder, Nuotio en Ranschaert zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak C-169/09: Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/29

         Beroep ingesteld op 13 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-169/09)
   2009/C 153/56
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Schønberg en M. Karanasou Apostolopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2005/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2005 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energieverbruikende producten en tot wijziging van richtlijn 92/42/EEG van de Raad en de richtlijnen 96/57/EG en 2000/55/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 10 augustus 2007 verstreken.

      (1)  PB L 191 van 22.7.2005, blz. 29.


title: Zaak T-239/11: Beroep ingesteld op 3 mei 2011 — Sigma Alimentos Exterior/Commissie

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/26

         Beroep ingesteld op 3 mei 2011 — Sigma Alimentos Exterior/Commissie
   (Zaak T-239/11)
   2011/C 204/47
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sigma Alimentos Exterior, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Ferre Navarrete, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1, lid 1, van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, van de Texto Refundido de la Ley del Impuesto sobre Sociedades (gecodificeerde versie van de Spaanse wet op de vennootschapsbelasting; hierna: „TRLIS”) elementen van staatssteun bevat;

               —

               subsidiair, artikel 1, lid 1, van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin wordt verklaard dat artikel 12, lid 5, TRLIS elementen van staatssteun bevat wanneer het van toepassing is op verwervingen van deelnemingen waardoor zeggenschap wordt verkregen;

               —

               subsidiair, artikel 4 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover daarin wordt bepaald dat het bevel tot terugvordering geldt voor verrichtingen van vóór de bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie van het eindbesluit waartegen beroep wordt ingesteld, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster in de onderhavige procedure heeft tijdens de boekjaren 2008 tot en met 2010 deelnemingen verworven in vennootschappen die in de Verenigde Staten en Peru zijn gevestigd, waarbij zij de uit de verwerving van de meerderheidsparticipaties in deze vennootschappen resulterende goodwill heeft afgeschreven overeenkomstig artikel 12, lid 5, TRLIS.
   Op 12 januari 2011 heeft de Commissie het bestreden besluit C(2010) 9566 def. inzake de fiscale afschrijving van financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C 45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) vastgesteld. Ten gevolge van dit besluit heeft de Spaanse belastingadministratie controleprocedures opgestart teneinde de door verzoekster gedane afschrijvingen te verbeteren.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan:

               1)

               Eerste middel: niet-vervulling van de voorwaarden om de maatregel als staatssteun aan te merken

                           —

                           verzoekster stelt dat de belangrijkste reden waarom de in casu aan de orde zijnde belastingregeling niet als staatssteun kan worden aangemerkt, is dat de bestreden maatregel niet selectief is. De Commissie is immers op grond van de begunstiging van binnenlandse verwervingen en de vereiste van een deelneming van ten minste 5 % ten onrechte van mening dat er sprake is van feitelijke selectiviteit. Volgens verzoekster komt de Commissie tot deze conclusie zonder onderzoek van de typologie en de sectoren waarin de ondernemingen die deze regeling hebben toegepast actief zijn.

               2)

               Tweede middel: ontoereikende motivering van het besluit

                           —

                           volgens verzoekster is de argumentatie op grond waarvan de Commissie van mening is dat er geen expliciete juridische hinderpalen bestaan voor de verwerving van vennootschappen in de Verenigde Staten en Peru, kennelijk ontoereikend.


title: Zaak F-27/08: Beroep ingesteld op 29 februari 2008 — Simões dos Santos/BHIM

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/25

         Beroep ingesteld op 29 februari 2008 — Simões dos Santos/BHIM
   (Zaak F-27/08)
   (2008/C 158/45)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Manuel Simões dos Santos (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Creus Carreras, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Nietigverklaring van een aantal besluiten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt, voor zover deze geen correcte uitvoering geven aan arrest T-435/04, door verzoeker niet het puntensaldo toe te kennen waarvan de intrekking door het Gerecht van eerste aanleg nietig was verklaard, alsmede betaling van moratoire interesten over het bedrag overeenkomende met het verschil in salaris dat verzoeker had moeten ontvangen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 3 december 2007 houdende afwijzing van verzoekers klacht van 8 augustus 2007, alsmede van besluit nr. PERS-01-07 betreffende de toekenning van bevorderingspunten in het kader van de bevorderingsronde 2003, besluit ADM-07-17 dat uitlegging geeft aan besluit ADM 03-35 betreffende de loopbaan en de bevordering van ambtenaren en tijdelijke functionarissen, en de brief van 15 juni 2007, met als titel „Definitive awarding of 2007 promotion points adopted by the Appointing Authority”;

               —

               veroordeling van het BHIM tot betaling aan verzoeker van moratoire interesten over het bedrag overeenkomende met het verschil in salaris dat hij had moeten ontvangen indien het restant van zijn meritepunten niet was ingetrokken, berekend volgens het door het Gerecht vast te stellen tarief;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-395/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'Appello di Roma (Italië) op 12 september 2008 — Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Tiziana Bruno en Massimo Pettini

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte d'Appello di Roma (Italië) op 12 september 2008 — Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)/Tiziana Bruno en Massimo Pettini
   (Zaak C-395/08)
   (2008/C 327/13)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte d'Appello di Roma
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS)

      Verwerende partij: Tiziana Bruno en Massimo Pettini
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is de Italiaanse wettelijke regeling, meer bepaald artikel 7, lid 1, van wet nr. 638/83, op grond waarvan tijdvakken waarin in het kader van verticale deeltijdarbeid niet wordt gewerkt, niet als tijdvakken van premiebetaling in aanmerking worden genomen voor de verwerving van pensioenrechten, verenigbaar met de richtlijn 81/97 (1), en inzonderheid met clausule 4 [van de in bijlage gevoegde raamovereenkomst], betreffende het beginsel van non-discriminatie?

               2)

               Is voornoemde nationale bepaling in overeenstemming met de richtlijn, inzonderheid met clausule 1, sub b [van de in bijlage gevoegde raamovereenkomst], volgens welke de lidstaten de ontwikkeling van deeltijdarbeid dienen te vergemakkelijken, met clausule 4 en met clausule 5, die van de lidstaten verlangt dat zij de belemmeringen van juridische of administratieve aard die de toegang tot deeltijdwerk beperken, verwijderen, gelet op het feit dat de niet-inaanmerkingneming voor de pensioenberekening van de weken waarin niet is gewerkt, ontegenzeglijk een belangrijke belemmering vormt voor de keuze voor deeltijdarbeid van het verticale type?

               3)

               Geldt clausule 4 [van voormelde raamovereenkomst], betreffende het beginsel van gelijke behandeling, ook op het gebied van de verschillende soorten van deeltijdarbeidsovereenkomsten, wanneer in aanmerking wordt genomen dat naar nationaal recht bij horizontale deeltijdarbeid, anders dan bij verticale deeltijdarbeid, voor een gelijk aantal gewerkte en bezoldigde uren per kalenderjaar alle weken worden meegeteld?

      (1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid — Bijlage: Kaderovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9).


title: Zaak C-406/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Petya Milkova/Izpalnitelen direktor na Agentsiata za privatizatsia i sledprivatizatsionen kontrol (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap — Artikelen 5 en 27 — Richtlijn 2000/78/EG — Artikel 7 — Verhoogde bescherming bij ontslag van gehandicapte werknemers — Ontbreken van een dergelijke bescherming voor gehandicapte ambtenaren — Algemeen beginsel van gelijke behandeling)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 9 maart 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Varhoven administrativen sad — Bulgarije) — Petya Milkova/Izpalnitelen direktor na Agentsiata za privatizatsia i sledprivatizatsionen kontrol
   (Zaak C-406/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap - Artikelen 5 en 27 - Richtlijn 2000/78/EG - Artikel 7 - Verhoogde bescherming bij ontslag van gehandicapte werknemers - Ontbreken van een dergelijke bescherming voor gehandicapte ambtenaren - Algemeen beginsel van gelijke behandeling))
   (2017/C 144/08)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Varhoven administrativen sad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Petya Milkova

      Verwerende partij: Izpalnitelen direktor na Agentsiata za privatizatsia i sledprivatizatsionen kontrol

      Dictum

               1)

               Artikel 7, lid 2, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, gelezen in het licht van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, dat namens de Europese Gemeenschap is goedgekeurd bij besluit 2010/48/EG van 26 november 2009, en in samenhang met het in de artikelen 20 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde algemene beginsel van gelijke behandeling, moet aldus worden uitgelegd dat dit een regeling van een lidstaat toestaat als aan de orde in het hoofdgeding, die aan werknemers met bepaalde handicaps een specifieke voorafgaande bescherming bij ontslag toekent, doch een dergelijke bescherming niet toekent aan ambtenaren met dezelfde handicaps, tenzij er sprake is van schending van het beginsel van gelijke behandeling, hetgeen aan de verwijzende rechter staat om te verifiëren. Bij deze verificatie dient de vergelijking van de situaties te worden gebaseerd op een analyse die zich toespitst op het geheel van relevante nationale rechtsregels die de positie regelen van, enerzijds, werknemers met een bepaalde handicap, en, anderzijds, ambtenaren met dezelfde handicap, waarbij met name rekening dient te worden gehouden met het doel van de bescherming bij het ontslag waarop het hoofdgeding betrekking heeft.

               2)

               Indien artikel 7, lid 2, van richtlijn 2000/78, gelezen in het licht van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, en in samenhang met het algemeen beginsel van gelijke behandeling, zich verzet tegen een regeling van een lidstaat als aan de orde in het hoofdgeding, vereist de verplichting om het Unierecht te eerbiedigen dat de werkingssfeer van nationale regels die werknemers met een bepaalde handicap beschermen, wordt uitgebreid teneinde deze beschermingsregels eveneens ten goede te doen komen aan ambtenaren met dezelfde handicap.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 28 oktober 2004 in de gevoegde zaken T-219/02 en T-337/02, Olga Lutz Herrera tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-toelating tot examens — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Leeftijdsgrens)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/34

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 28 oktober 2004
   in de gevoegde zaken T-219/02 en T-337/02, Olga Lutz Herrera tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-toelating tot examens - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Leeftijdsgrens)
   (2005/C 6/66)
   Procestaal: Spaans
   In de gevoegde zaken T-219/02 en T-337/02, Olga Lutz Herrera, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door J.-R. García-Gallardo Gil-Fournier en J. Guillem Carrau, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Currall en H. Tserepa-Lacombe, bijgestaan door J. Rivas Andrés en J. Gutiérrez Gisbert, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende beroepen tot nietigverklaring van de besluiten van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/6/01 van 31 juli 2001 en van de jury van vergelijkend onderzoek COM/A/10/01 van 20 december 2001 houdende weigering om verzoekster toe te laten tot de examens van die vergelijkende onderzoeken op grond dat zij niet voldeed aan de voorwaarde inzake de leeftijdsgrens, en, subsidiair, beroepen tot nietigverklaring van de afwijzingen van de administratieve klachten die verzoekster heeft ingediend tegen de besluiten van de jury's van de vergelijkende onderzoeken COM/A/6/01 en COM/A/10/01, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. García-Valdecasas en J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio González, hoofdadministrateur, op 28 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 233 van 28 september 2002.


               2.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 29/12

         Verzoek van het Fürstliche Landgericht van 14 september 2011 om een advies aan het EVA-Hof, in de zaak Granville Establishment tegen Volker Anahlt, Melanie Anhalt en Jasmin Barbaro, geboren Anhalt
   (Zaak E-13/11)
   2012/C 29/09
   Bij brief van 15 september 2011 heeft het Fürstliche Landgericht van Liechtenstein (Prinselijke rechtbank van Liechtenstein) bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof binnenkwam op 22 september 2011, om in de zaak Granville Establishment tegen Volker Anhalt, Melanie Anhalt en Jasmin Barbaro, geboren Anhalt, advies uit te brengen over de volgende rechtsvragen:

               1.

               Kan een onderdaan van een EER-staat zich beroepen op een bepaling als afdeling 53a van de Jurisdictiewet van Liechtenstein, volgens welke onderdanen van Liechtenstein het recht hebben niet in het buitenland te worden vervolgd op grond van een jurisdictieovereenkomst, tenzij die overeenkomst werd gepubliceerd, en daaraan ook rechtstreeks het recht ontlenen om niet in Liechtenstein te worden vervolgd (en, derhalve, uit het gezichtspunt van die onderdaan, evenmin in het buitenland) op grond van een jurisdictieovereenkomst, tenzij deze werd gepubliceerd?

               2.

               Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, kan op dit recht een beroep worden gedaan in een zaak als deze, dat wil zeggen in burgerlijke zaken, en kan dit recht dus rechtstreeks worden aangevoerd bij een geschil tussen particuliere partijen?


title: Zaak C-692/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 december 2015 — Security Service Srl/Ministero dell’Interno e.a.

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 21 december 2015 — Security Service Srl/Ministero dell’Interno e.a.
   (Zaak C-692/15)
   (2016/C 106/22)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Security Service Srl

      Verwerende partijen: Ministero dell’Interno, Questura di Napoli, Questura di Roma

      Prejudiciële vragen

               1)

               Sluit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie Commissie/Italië, C-465/05, EU:C:2007:781, waarbij het Hof heeft geoordeeld dat de Italiaanse Staat de krachtens de artikelen 43 en 49 EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, door te bepalen dat:

                           a)

                           de activiteit van particuliere bewaker enkel kan worden uitgeoefend na voorafgaande aflegging van een eed van trouw aan de Italiaanse Republiek;

                           b)

                           de activiteit van particuliere beveiliging slechts door een in een andere lidstaat gevestigde dienstverrichter kan worden uitgeoefend na afgifte van een territoriaal beperkte vergunning door de Prefetto (prefect), zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de verplichtingen waaraan de dienstverrichter reeds in zijn lidstaat van oorsprong is onderworpen;

                           c)

                           bedoelde vergunning een beperkte territoriale geldigheid heeft en dat bij de afgifte ervan rekening wordt gehouden met het aantal en de omvang van de in het betrokken gebied reeds actieve ondernemingen op het gebied van de particuliere beveiliging;

                           d)

                           particuliere beveiligingsbedrijven een vestiging moeten hebben in iedere provincie waarin zij werkzaam zijn;

                           e)

                           het personeel van de ondernemingen individuele toestemming moet hebben verkregen om als particuliere bewaker werkzaam te zijn, zonder dat daarbij rekening wordt gehouden met de controles en verificaties die reeds in de lidstaat van oorsprong zijn verricht;

                           f)

                           beveiligingsbedrijven slechts een vergunning kunnen verkrijgen indien zij een minimum- en/of maximumpersoneelsbezetting hebben;

                           g)

                           deze ondernemingen een waarborgsom moeten storten bij de Cassa deposito e prestiti, en

                           h)

                           de prijzen van de diensten op het gebied van de particuliere beveiliging in de vergunning van de prefect worden vastgesteld, waarbij de prijzen enkel binnen een van tevoren vastgestelde marge mogen schommelenop zich uit dat de provinciale met de openbare orde belaste dienst (Questore) bevoegd is om de bestreden dienstvoorschriften op te leggen die het inzetten van een minimumaantal agenten (twee) verplichten voor de opdrachten betreffende bepaalde diensten?

               2)

               Vertoont deze vraag, hoewel het om een nieuwe vraag gaat, gelijkenissen die van die aard zijn dat tot hetzelfde besluit kan worden gekomen, vanuit het oogpunt van de artikelen 43 en 49 EG-Verdrag?


title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Eerste Kamer) van 6 maart 1997 in zaak C-303/96 P: G. Bernardi tegen Europees Parlement (Hogere voorziening - Europees ombudsman - Kandidaatstelling - Benoemingsprocedure - Beroep tot nietigverklaring - Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en ongegrond)

text:
Nr. C 142/8          \ NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  10 . 5 . 97
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                         Beschikking 96/311/EG betreffende de goedkeuring
                             ( Eerste Kamer )                                  van de rekeningen die de lidstaten voor het begrotings
                                                                               jaar 1992 hebben ingediend in verband met de door
                        van 6 maart 1997                                       het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
in zaak C-303/96 P: G. Bernardi tegen Europees Parle                          landbouw ( EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde
                                  ment (')                                     uitgaven alsook voor bepaalde uitgaven voor het be
                                                                               grotingsjaar 1993 ('), wat betreft de hoofdstukken die
(Hogere voorziening — Europees ombudsman — Kandi                              betrekking hebben op de ten laste van de Helleense
daatstelling — Benoemingsprocedure — Beroep tot nietig                        Republiek vastgestelde financiële correcties voor olijfo
verklaring — Hogere voorziening kennelijk niet-ontvanke                       lie, wijn, katoen en tabak;
                        lijk en ongegrond)
                              ( 97/C 142/ 16 )                            — de Commissie te verplichten, het negatieve voorbehoud
                                                                               dat zij bij de goedkeuring van de rekeningen voor
                        (Procestaai: Frans)                                    1990 heeft geformuleerd, te laten vallen, en verzoek
                                                                               ster het ingehouden bedrag van 4,5 miljard drachme
                                                                               uit te betalen .
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                            Middelen en voornaamste argumenten
In zaak C-303/96 P, G. Bernardi ( advocaat: G. Lattanzi ),                In het kader van haar beroep, wijst de Helleense Repu
betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het                   bliek op talrijke gevallen van dwaling omtrent de feitelijke
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                    omstandigheden, met betrekking tot ieder van de produc
pen van 11 juli 1996, Bernardi/Parlement (T-146/95 , nog                  ten olijfolie, wijn, katoen en tabak, alsook op onjuiste uit
niet gepubliceerd in de Jurisprudentie ), en strekkende tot               legging van verordeningen. Zij beroept zich ook op mis
vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure :             bruik van bevoegdheid of overschrijding van de grenzen
Europees Parlement ( gemachtigde : E. Perillo, bijgestaan                 van de discretionaire bevoegdheid van de Commissie.
door D. Waelbroeck ), heeft het Hof ( Eerste Kamer), sa
mengesteld als volgt: L. Sevón, kamerpresident, D. A. O.                  Wat het door de Commissie geformuleerde negatieve voor
Edward en M. Wathelet ( rapporteur), rechters; advocaat                  behoud betreft, beklemtoont verzoekster, dat de Commis
generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op                 sie verplicht was, bij de goedkeuring van de rekeningen
6 maart 1997 een beschikking gegeven waarvan het dic                     voor 1992, tot onmiddellijke definitieve goedkeuring van
tum luidt als volgt:                                                      de betrokken financiële correctie over te gaan.
1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                                H PB nr. L 323 van 13 . 12 . 1996 , blz . 26 .
2.   Bernardi wordt in de kosten verwezen.
(') PB nr. C 40 van 8 . 2 . 1997.
                                                                          Beroep, op 11 februari 1997 ingesteld door Italiaanse
                                                                          Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
                                                                                ( Zaak C-59/97)
                                                                                ( 97/C 142/ 18 )
Beroep, op 6 februari 1997 ingesteld door Helleense Repu
 bliek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                           ( Zaak C-46/97 )                               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          is op 11 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie
                              ( 97/C 142/ 17 )                            van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu
                                                                          bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza , als gemachtigde,
                                                                          bijgestaan door G. De Bellis, avvocato dello Stato, domici
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   lie gekozen hebbende te Luxemburg ter Italiaanse ambas
is op 6 februari 1997 beroep ingesteld tegen Commissie                    sade, rue Marie-Adelaïde 5 .
van de Europese Gemeenschappen door Helleense Repu
bliek, vertegenwoordigd door I.-K. Chalkias, assessor bij
                                                                          Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
de Juridische Raad van de Staat, en P. Milonopoulos, juri
disch hoofdmedewerker van de bijzondere juridische dienst
voor de Europese Gemeenschappen, domicilie gekozen                        — nietig te verklaren besluit C(96 ) 3274 def. van de
hebbende te Luxemburg ter Griekse ambassade, val Ste                          Commissie van 20 november 1996, voorzover daarbij
Croix 117 .                                                                   een bedrag van 11 934 331 913 lire niet ten laste van
                                                                              het EOGFL wordt gebracht in het kader van de goed
                                                                              keuring van de door de Italiaanse Republiek inge
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                              diende rekeningen voor 1992, en
— nietig te verklaren beschikking E(96 ) 3274 van de                      — de Commissie te verwijzen in de kosten van het ge
     Commissie van 20 november 19 96 tot wijziging van                        ding.


title: Zaak T-329/05: Beroep ingesteld op 26 augustus 2005 — Movimondo ONLUS/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               15.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 257/18

         Beroep ingesteld op 26 augustus 2005 — Movimondo ONLUS/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-329/05)
   (2005/C 257/33)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker(s)/ Verzoekster(s): Movimondo ONLUS (Rome, Italië) [Vertegenwoordiger(s): Paolo Vitali, Giulia Verusio, Gian Michele Roberti en Alessandra Franchi, advocaten]

      Verweerder(s)/ Verweerster(s): Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker(s)/ verzoekster(s)
   Primair:

               —

               vast te stellen dat de Commissie [Bureau voor humanitaire hulp (ECHO)] niet heeft voldaan aan haar contractuele verplichtingen die voortvloeien uit de Grant Agreements gesloten in het kader van de kaderovereenkomst voor partnerschap (Framework Partnership Agreement), nummer 3-314, en bijgevolg

               —

               de Commissie te veroordelen aan Movimondo te betalen:

                           —

                              36 500,51 EUR voor het project MAGUINDANAO: ECHO/PHL/210/2003/02003, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 25 september 2004;

                           —

                              150 000,00 EUR voor het project ECHO 9 PALESTINA: ECHO/TPS/210/2003/08018, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 16 september 2004;

                           —

                              52 500,00 EUR voor het project DIPECHO INDIA: ECHO/TPS/210/2003/03005, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 24 maart 2005;

                           —

                              50 865,96 EUR voor het project ECHO LIBAN: ECHO/TPS/210/2003/08020, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 15 augustus 2005;

                           —

                              119 485,70 EUR voor het project ECHO BAJO YUNA: ECHO/CR/BUD/2004/01006, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 12 juni 2005;

                           —

                              28 500,00 EUR voor het project ECHO RUNDU II: ECHO/AGO/BUD/2004/01018, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 13 juli 2005;

                           —

                              70 085,00 EUR voor het project ECHO SAMANA': ECHO/DOM/BUD/2004/01001, vermeerderd met vertragingsrente vanaf 16 mei 2005;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Subsidair:

               —

               nietig te verklaren het besluit tot opschorting van de betalingstermijnen vervat in de brief van 17 juni 2005 van directeur-generaal Antonio Cavaco, Bureau voor humanitaire hulp ECHO 3, Ref. D 6613, betreffende „injunction to pay outstanding payments due to Movimondo”, en derhalve de Commissie te veroordelen tot betaling aan Movimondo van voormelde bedragen.

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep vordert de verzoekende vereniging — niet-gouvernementele organisatie inzake internationale samenwerking en solidariteit —, primair, krachtens artikel 238 EG de Commissie te veroordelen tot betaling van de contractuele verplichtingen die voortvloeien uit de verschillende Grant Agreements gesloten in het kader van de kaderovereenkomst voor partnerschap (Framework Partnership Agreement), nummer 3-314, die op 1 december 2003 van kracht was en betrekking had op de financiering door de Commissie van humanitaire noodacties, die onberispelijk waren uitgevoerd en naar behoren verantwoord.
   Subsidiair, vordert verzoekster voorts krachtens artikel 230, vierde alinea, EG nietigverklaring van het besluit tot opschorting van de betalingstermijnen, dat vervat zou zijn in de brief van 17 juni 2005 van directeur-generaal Antonio Cavaco, Bureau voor humanitaire hulp ECHO 3, Ref. D 6613, betreffende „injunction to pay outstanding payments due to Movimondo”, en van het besluit van 27 juli 2005 van directeur-generaal Antonio Cavaco, Bureau voor humanitaire hulp ECHO 3, Ref. D 8136.
   Tot staving van haar beroep tot nietigverklaring van het in de brief van 17 juni 2005 vervatte besluit tot opschorting van de betalingstermijnen voert verzoekster in het bijzonder drie middelen aan.
   Het eerste middel stelt dat de diensten van ECHO met de vaststelling van de betrokken maatregel tot opschorting van de betalingstermijnen misbruik hebben gemaakt van hun bevoegdheid, door zich te beroepen op artikel 106, lid 4, van verordening nr. 2342/2002 (1) als rechtsgrondslag van het bestreden besluit, hoewel dat niets te maken heeft met de in die bepaling bedoelde feiten en specifieke doelstellingen. Het tweede middel stelt een gebrek aan motivering van de bestreden besluiten in strijd met artikel 253 EG, alsmede met artikel 106, lid 4, van verordening nr. 2342/2002; tot slot stelt het derde middel ook schending van artikel 106, lid 4, van verordening nr. 2342/2002 vanuit procedureel oogpunt, daar de diensten van ECHO Movimondo niet rechtstreeks van het opschortingsbesluit in kennis hebben gesteld.
   Tot staving van het beroep tot nietigverklaring van het besluit van 27 juli 2005 voert verzoekster echter vier middelen aan.
   1) gebrek aan motivering van het bestreden besluit; 2) schending van het algemene rechtsbeginsel van het vermoeden van onschuld, alsmede schending van de rechten van de verdediging, aangezien de diensten van ECHO er niet voor hebben gezorgd haar in kennis te stellen van de maatregelen die zij van plan waren ten aanzien van haar te nemen, en haar ook niet de mogelijkheid hebben geboden in dat verband te worden gehoord; 3) schending van artikel 106, lid 4, van verordening nr. 2342/2002 en voorts misbruik van bevoegdheid door de diensten van ECHO, en tot slot 4) schending van het vertrouwensbeginsel.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, van 31.12.2002, blz. 1).


title: Zaak C-105/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen Sad — Varna (Bulgarije) op 28 februari 2017 — Komisia za zashtita na potrebitelite/Evelina Kamenova

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Administrativen Sad — Varna (Bulgarije) op 28 februari 2017 — Komisia za zashtita na potrebitelite/Evelina Kamenova
   (Zaak C-105/17)
   (2017/C 144/41)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen Sad — Varna

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Komisia za zashtita na potrebitelite (commissie voor consumentenbescherming)

      Verwerende partij: Evelina Kamenova

      Prejudiciële vraag

               1.

               Moet artikel 2, onder b) en onder d), van richtlijn 2005/29/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken, aldus worden uitgelegd dat de activiteiten van een natuurlijke persoon die bij een website voor de verkoop van goederen is geregistreerd en op die website tegelijkertijd in totaal acht advertenties voor de verkoop van verschillende goederen heeft geplaatst, activiteiten van een handelaar in de zin van de wettelijke definitie van artikel 2, onder b), zijn[,] handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten in de zin van artikel 2, onder d), vormen, en overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder het toepassingsgebied van de richtlijn vallen?

      (1)  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (Voor de EER relevante tekst) (PB 2005, L 149, blz. 22).


title: Zaak T-703/14: Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — Diktyo Amyntikon Viomichanion Net/Commissie [„Arbitragebeding — ‚FIREROB’-overeenkomst, gesloten in het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) — Subsidiabele kosten — Verzoek om terugbetaling van de aan verzoekster betaalde bedragen — Bevoegdheidsdelegatie — Ontvankelijkheid — Misbruik van contractuele rechten — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid”]

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/20

         Arrest van het Gerecht van 26 januari 2017 — Diktyo Amyntikon Viomichanion Net/Commissie
   (Zaak T-703/14) (1)

   ([„Arbitragebeding - ‚FIREROB’-overeenkomst, gesloten in het kader van het zevende kaderprogramma voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) - Subsidiabele kosten - Verzoek om terugbetaling van de aan verzoekster betaalde bedragen - Bevoegdheidsdelegatie - Ontvankelijkheid - Misbruik van contractuele rechten - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid”])
   (2017/C 078/26)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Diktyo Amyntikon Viomichanion Net AEVE (Kaisariani, Griekenland (vertegenwoordigers: K. Damis en E. Chrysochoïdou, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, M. Konstantinidis en A. Kyratsou, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 272 VWEU strekkende, ten eerste, tot vaststelling door het Gerecht dat de Commissie, door debetnota nr. 3241409008 van 25 juli 2014 uit te brengen, haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen, en dat de door verzoekster gedeclareerde kosten in het kader van overeenkomst FP7-SME-2007-222303 voor de uitvoering van project „FIREROB — Autonomous Fire-Fighting Robotic Vehicle” subsidiabel zijn, en, ten tweede, tot veroordeling van de Commissie tot het uitbrengen van een creditnota ten belope van 64 574,73 EUR.

      Dictum

               1)

               De exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt verworpen.

               2)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist, voor zover het betrekking heeft op een verzoek tot terugbetaling van een bedrag dat het bedrag van 37 247,05 EUR overschrijdt, vermeerderd met rente vanaf 9 september 2014.

               3)

               De Europese Commissie is de krachtens overeenkomst FP7-SME-2007-222303 voor de uitvoering van project „FIREROB — Autonomous Fire-Fighting Robotic Vehicle” op haar rustende verplichtingen niet nagekomen, door Diktyo Amyntikon Viomichanion Net AEVE te verzoeken om terugbetaling van een bedrag dat het bedrag van 9 007 EUR overschrijdt, vermeerderd met rente vanaf 9 september 2014.

               4)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               5)

               De Commissie draagt drie vierde van haar eigen kosten en drie vierde van de kosten van Diktyo Amyntikon Viomichanion Net AEVE, die van het kort geding inbegrepen.

               6)

               Diktyo Amyntikon Viomichanion Net AEVE draagt een vierde van haar eigen kosten en een vierde van de kosten van de Commissie, die van het kort geding inbegrepen.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.


title: Zaak C-156/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 83/182/EEG — Tijdelijke invoer van vervoermiddelen — Belastingvrijstellingen — Gewone verblijfplaats in lidstaat)

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-156/04) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 83/182/EEG - Tijdelijke invoer van vervoermiddelen - Belastingvrijstellingen - Gewone verblijfplaats in lidstaat)
   (2007/C 170/02)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Patakia en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en I. Pouli, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 90 EG en van richtlijn 83/182/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap (PB L 105, blz. 59) — Voorlopig gebruik op het Griekse grondgebied van in een andere lidstaat geregistreerde voertuigen — Toepassing van de douanebepalingen die gelden voor voertuigen van herkomst uit derde landen
   Dictum

               1)

               De Helleense Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 83/182/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap:

                           —

                           door in artikel 18, A, lid 1, van wet 2682/1999 te bepalen dat in geval van het bezit of het gebruik op het Griekse grondgebied van een in een andere lidstaat geregistreerd voertuig door een particulier die zijn gewone verblijfplaats in Griekenland heeft, de gebruikelijke strafvervolging niet wordt ingesteld indien de betrokken persoon de opgelegde registratieheffing betaalt en tegelijkertijd afziet van de in het nationale recht tegen deze belastingaanslag beschikbare rechtsmiddelen, en

                           —

                           door in artikel 18, C, lid 1, van deze wet te bepalen dat in geval van de oplegging van geldboeten de voertuigen ook worden onderworpen aan een tijdelijke bewarende immobilisatie en de vrijgave ervan geschiedt na betaling van de verschuldigde geldboeten en eventuele andere lasten.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Helleense Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 mei 2002 in zaak T-126/99: Graphischer Maschinenbau GmbH, thans KBA-Berlin GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Staatssteun — Herstructureringssteun — Beroep tot nietigverklaring — Kennelĳk onjuiste beoordeling")

text:
27.7.2002               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 180/21
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 14 mei 2002                                                          van 14 mei 2002
                                                                         in zaak T-80/00: Associação Comercial de Aveiro tegen
in zaak T-126/99: Graphischer Maschinenbau GmbH,                              Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
thans KBA-Berlin GmbH tegen Commissie van de Euro-
                    pese Gemeenschappen (1)
                                                                         („Sociale politiek — Europees Sociaal Fonds — Beroep tot
                                                                         nietigverklaring — Vermindering van financiële bijstand —
(„Staatssteun — Herstructureringssteun — Beroep tot nie-                 Motivering — Evenredigheidsbeginsel — Beoordeling van
       tigverklaring — Kennelijk onjuiste beoordeling”)                                                 feiten”)
                                                                                (2002/C 180/35)
                          (2002/C 180/34)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                         In zaak T-80/00, Associação Comercial de Aveiro, gevestigd te
                                                                         Aveiro (Portugal), vertegenwoordigd door J. Amaral e Almeida
In zaak T-126/99, Graphischer Maschinenbau GmbH, thans                   en B. Diniz de Ayala, advocaten, domicilie gekozen hebbende
KBA-Berlin GmbH, gevestigd te Berlijn (Duitsland), vertegen-             te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-
woordigd door A. Bach, advocaat, domicilie gekozen hebbende              schappen (gemachtigden: H. Speyart en M. França), betreffende
te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeen-                    een verzoek om nietigverklaring van beschikking C(99)3684
schappen (gemachtigden: D. Triantafyllou en P. Nemitz),                  van de Commissie van 30 november 1999 houdende vermin-
betreffende een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van            dering van de in het kader van project nr. 890365/P 1 aan de
beschikking 1999/690/EG van de Commissie van 3 februari                  Associação Comercial de Aveiro verleende bijstand van het
1999 inzake staatssteun die Duitsland voornemens is aan                  Europees Sociaal Fonds, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),
Graphischer Maschinenbau GmbH te Berlijn te verlenen (PB                 samengesteld als volgt: J. D. Cooke, president, R. Garcı́a-
L 272, blz. 16), heeft het Gerecht (Eerste kamer — uitgebreid),          Valdecasas en P. Lindh, rechters; griffier: J. Plingers, ad-
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi,           ministrateur, op 14 mei 2002 een arrest gewezen waarvan het
J. Pirrung, M. Vilaras en N. J. Forwood, rechters; griffier:             dictum luidt als volgt:
D. Christensen, administrateur op 14 mei 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         1)    Verklaart nietig beschikking C(99)3684 van de Commissie
                                                                               van 30 november 1999 houdende vermindering van de in het
                                                                               kader van project nr. 890365/P 1 aan de Associação Comercial
1)    Verklaart nietig beschikking 1999/690/EG van de Commissie
                                                                               do Aveiro verleende bijstand van het Europees Sociaal Fonds,
      van 3 februari 1999 inzake staatssteun die Duitsland voorne-
                                                                               voorzover daarbij in rubriek 14.2.9, huurkosten en huren, het
      mens is aan Graphischer Maschinenbau GmbH te Berlijn te
                                                                               bedrag van de door SI — Sistemas de Informação, Lda,
      verlenen, voorzover daarin het gedeelte van de voorgenomen
                                                                               gefactureerde diensten wordt verminderd.
      steun dat het bedrag van 4,435 miljoen DEM overschrijdt, met
      de gemeenschappelijke markt onverenigbaar wordt verklaard en
      wordt verboden.                                                    2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                         3)    Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en een derde van
2)    Verwerpt het beroep voor het overige.                                    verzoeksters kosten zal dragen.
3)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                4)    Verstaat dat verzoekster twee derde van haar eigen kosten zal
                                                                               dragen.
(1) PB C 226 van 7.8.1999.
                                                                         (1) PB C 176 van 24.06.00.


title: Zaak T-134/10: Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2014 — FESI/Raad ( „Beroep tot nietigverklaring  — Dumping  — Uitbreiding van definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en Volksrepubliek China tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Macau  — Vereniging die onafhankelijke invoerders vertegenwoordigt  — Niet individueel geraakt  — Regelgevende handeling houdende uitvoeringsmaatregelen  — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               5.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 135/34

         Beschikking van het Gerecht van 7 maart 2014 — FESI/Raad
   (Zaak T-134/10) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Dumping - Uitbreiding van definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en Volksrepubliek China tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Macau - Vereniging die onafhankelijke invoerders vertegenwoordigt - Niet individueel geraakt - Regelgevende handeling houdende uitvoeringsmaatregelen - Niet-ontvankelijkheid”))
   2014/C 135/42
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fédération européenne de l’industrie du sport (FESI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: E. Vermulst en Y. van Gerven, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat, en N. Chesaites, barrister, vervolgens J. P. Hix en B. Driessen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en M. França, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB L 352, blz. 1).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Fédération européenne de l’industrie du sport (FESI) draagt haar eigen kosten, alsook de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak C-93/07: Beroep ingesteld op 20 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/24

         Beroep ingesteld op 20 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-93/07)
   (2007/C 95/43)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en J.-B. Laignelot, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma's betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2003/35/EG in nationaal recht is op 25 juni 2005 verstreken.

      (1)  PB L 156, blz. 17.


title: Zaak T-67/15: Arrest van het Gerecht van 10 november 2016 — Polo Club/EUIPO — Lifestyle Equities (POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN — Oudere Uniebeeldmerken BEVERLY HILLS POLO CLUB — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Overlegging van aanvullende bewijsstukken — Beoordelingsbevoegdheid verleend bij artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 — Gedeeltelijke terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling — Artikel 64, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/33

         Arrest van het Gerecht van 10 november 2016 — Polo Club/EUIPO — Lifestyle Equities (POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN)
   (Zaak T-67/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk POLO CLUB SAINT-TROPEZ HARAS DE GASSIN - Oudere Uniebeeldmerken BEVERLY HILLS POLO CLUB - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Overlegging van aanvullende bewijsstukken - Beoordelingsbevoegdheid verleend bij artikel 76, lid 2, van verordening nr. 207/2009 - Gedeeltelijke terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling - Artikel 64, leden 1 en 2, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 006/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Polo Club (Gassin, Frankrijk) (vertegenwoordiger: D. Masson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. Melgar en H. Kunz, vervolgens H. O’Neil, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Lifestyle Equities CV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: D. Russo en V. Wellens, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 21 november 2014 (zaak R 1882/2013-5) inzake een oppositieprocedure tussen Lifestyle Equities en Polo Club

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Polo Club wordt verwezen in de kosten van de onderhavige procedure.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak T-389/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 april 2008 — Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg./BHIM — Pelikan (Weergave van pelikaan) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat pelikaan weergeeft — Oudere nationale of communautaire beeldmerken Pelikan — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               24.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 128/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 17 april 2008 — Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg./BHIM — Pelikan (Weergave van pelikaan)
   (Zaak T-389/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat pelikaan weergeeft - Oudere nationale of communautaire beeldmerken Pelikan - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94’)
   (2008/C 128/63)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: J. Hofmann en B. Linstow, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Laporta Insa, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG (Hannover, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Renck, V. von Bomhard en A. Pohlmann, vervolgens A. Renck, V. von Bomhard en T. Dolde, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep strekkende tot vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 september 2003 (zaak R 191/2002-2) inzake een oppositieprocedure tussen Pelikan Vertriebsgesellschaft mbH & Co. KG en Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Dainichiseika Colour & Chemicals Mfg. Co. Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-77/14: Beschikking van de president van het Hof van 27 februari 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/20

         Beschikking van de president van het Hof van 27 februari 2015 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-77/14) (1)

   (2015/C 213/33)
   Procestaal: Grieks
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 102 van 7.4.2014.


title: Zaak T-449/13: Arrest van het Gerecht van 12 november 2015 — CEDC International/BHIM — Fabryka Wódek Polmos Łańcut (WISENT) [„Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapsbeeldmerk WISENT — Ouder driedimensionaal nationaal merk ŹUBRÓWKA — Relatieve weigeringsgronden — Overeenstemmende merken — Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, leden 1, onder b), en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/20

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2015 — CEDC International/BHIM — Fabryka Wódek Polmos Łańcut (WISENT)
   (Zaak T-449/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapsbeeldmerk WISENT - Ouder driedimensionaal nationaal merk ŹUBRÓWKA - Relatieve weigeringsgronden - Overeenstemmende merken - Artikel 53, lid 1, onder a), en artikel 8, leden 1, onder b), en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 007/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CEDC International sp. z o.o. (Oborniki Wielkopolskie, Polen) (vertegenwoordigers: M. Siciarek, J. Mrozowski en G. Rząsa, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Fabryka Wódek Polmos Łańcut SA (Łańcut, Polen) (vertegenwoordiger: A. Gorzkiewicz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 10 juni 2013 (zaak R 33/2012-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Przedsiębiorstwo Polmos Białystok en Fabryka Wodek Polmos Łańcut SA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 10 juni 2013 (zaak R 33/2012-4) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM en Fabryka Wódek Polmos Łańcut SA dragen hun eigen kosten en die van CEDC International sp. z o.o.

      (1)  PB C 304 van 19.10.2013.


title: Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main van 27 augustus 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Oelmühle Hamburg AG en Firma Jb. Schmidt Söhne GmbH & Co. Kg en Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (Zaak C-298/96)

text:
Nr. C 318/8             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  26 . 10 . 96
in geval van een verzoeker die krachtens de wettelijke                     van het Hof van Justitie op 1 1 september 1 996 , in het geding
bepalingen van het Verenigd Koninkrijk als werknemer of                    tussen Oelmühle Hamburg AG en Firma Jb . Schmidt Söhne
zelfstandige recht heeft op attendance allowance, gelet op de              GmbH & Co . Kg en Bundesanstalt für Landwirtschaft und
verklaring van het Verenigd Koninkrijk van 31 december                     Ernahrung, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
1986 overeenkomstig artikel 5 van Verordening ( EEG )                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
nr . 1408/71 van de Raad (2 ) en op onderdeel 0 ( voorheen                 navolgende vraag:
onderdeel L ), sub 11 , van bijlage VI bij die verordening en,
zo ja , hoe ?
(!) PB nr . C 77 van 16 . 3 . 1 996 , blz . 8 .
( 2 ) Verordening ( EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
      betreffende de toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen
      op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de
      Gemeenschap verplaatsen ( PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 ,             Is het verenigbaar met het Gemeenschapsrecht, dat het
      blz . 2 ).
                                                                           Duitse nationale recht de terugvordering van ten onrechte
                                                                           verleende steun voor de verwerking van koolzaad niet
                                                                           toelaat, indien de steunontvanger — die de omstandigheden
                                                                           op grond waarvan de beschikking houdende steunverlening
                                                                           onrechtmatig was niet kende en evenmin door grove schuld
Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
                                                                           niet kende ( voorheen § 48 , lid 2 zevende zin, Verwaltungs
van 27 augustus 1996 om een prejudiciële beslissing in het                 verfahrensgesetz [VwVfG] = thans § 49a , lid 2, tweede zin,
geding tussen Oelmühle Hamburg AG en Firma Jb. Schmidt                     VwVfg) — zich volgens § 48 , lid 2 , zesde zin, VwVfG ofwel
 Söhne GmbH &: Co. Kg en Bundesanstalt für Landwirt
                                                                            § 49a, lid 2, VwVfG juncto § 818 , lid 3 , van het Bürgerliche
                       schaft und Ernahrung
                                                                           Gesetzbuch [BGB] kan beroepen op tenietgaan van de
                          ( Zaak C-298/96 )                                verrijking, waarbij een tenietgaan van de verrijking in de
                             ( 96/C 318/16 )                               regel wordt aangenomen, wanneer de steunontvanger het
                                                                           vermogensvoordeel van de steunverlening reeds op het
 Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main, le Kamer,                       tijdstip van de toekenning van de steun via de EG-richtprijs
 heeft bij beschikking van 27 augustus 1996 , ingekomen ter                heeft doorgegeven en hij geen of nauwelijks verhaal heeft op
 griffie                                                                    de leveranciers van het verwerkte koolzaad ?
                                                         GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  Y. Cretien, vervolgens B. Hoff-Nielsen, H.-J . Rabe en G. M.
                      van 18 september 1996                                 Berrisch ), ondersteund door Commissie van de Europese
                                                                            Gemeenschappen ( gemachtigden : E. White en N. Khan ),
 in zaak T-155/94: Climax Paper Converters Ltd tegen Raad                   betreffende een beroep tot nietigverklaring van Verordening
                      van de Europese Unie ( 1 )                            ( EG ) nr. 3664/93 van de Raad van 22 december 1993 tot
  (Anti-dumpingrechten — Land met staatshandel — Indivi                    instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer
        duele behandeling — Een enkele dumpingmarge)                        in de Gemeenschap van in boekvorm ingebonden fotoal
                              ( 96/C 318/17 )                               bums van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot
                                                                            definitieve invordering van het voorlopige anti-dumping
                                                                            recht ( PB 1993 , L 333 , blz. 67), heeft het Gerecht (Vierde
                                                                            Kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
                                                                            kamerpresident, R. García-Valdecasas, P. Lindt, J. Azizi en
                                                                            J. D. Cooke, rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, admini
                         (Procestaai: Engels)                                strateur, op 1 8 september 1 996 een arrest gewezen waarvan
                                                                             het dictum luidt als volgt:
  In zaak T-155/94 , Climax Paper Converters Ltd, gevestigd                  1 . Verwerpt het beroep .
  te Hong Kong, vertegenwoordigd door I. M. Sinan, barrister
  van de balie van Engeland en Wales, domicilie gekozen
  hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt & Meder
  nach , advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8— 10, tegen
  Raad van de Europese Unie ( gemachtigden : aanvankelijk B.                 2 . Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in die
  Hoff-Nielsen en J. Monteiro, vervolgens B. Hoff-Nielsen en                     van de Raad.