title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 6 juli 2004 in zaak T-281/01, Hubert Huygens tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Beoordelingsprocedure — Vertraging bij opstelling van beoordelingsrapport — Redelijke termijn — Beroep tot schadevergoeding — Morele en materiële schade — Bevorderingsprocedure — Impliciete afwijzing van verzoekers bevordering — Beroep tot nietigverklaring — Besluit om verzoeker niet te bevorderen in kader van bevorderingsronde 2000 — Ontbreken van motivering — Besluit om 54 ambtenaren te bevorderen in kader van bevorderingsronde 2000 — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/15

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 6 juli 2004
   in zaak T-281/01, Hubert Huygens tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Beoordelingsprocedure - Vertraging bij opstelling van beoordelingsrapport - Redelijke termijn - Beroep tot schadevergoeding - Morele en materiële schade - Bevorderingsprocedure - Impliciete afwijzing van verzoekers bevordering - Beroep tot nietigverklaring - Besluit om verzoeker niet te bevorderen in kader van bevorderingsronde 2000 - Ontbreken van motivering - Besluit om 54 ambtenaren te bevorderen in kader van bevorderingsronde 2000 - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 239/31)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-281/01, Hubert Huygens, ambtenaar bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Olm (Luxemburg), vertegenwoordigd door S. Nyssens, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Curral en F. Clotuche-Duvieusart, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende enerzijds een vordering tot vergoeding van de schade die hij heeft geleden door de vertraging in de procedure betreffende verzoekers beoordeling voor de bevorderingsronde 1997/1999, en anderzijds een verzoek tot nietigverklaring van het impliciete besluit van de Commissie tot afwijzing van het verzoek om vergoeding van de wegens deze vertraging geleden schade, van het impliciete besluit van de Commissie houdende weigering om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2000 tot de rang B1 te bevorderen, alsmede van het besluit van de Commissie om in het kader van de bevorderingsronde 2000 54 ambtenaren tot de rang B1 te bevorderen, en in elk geval van het besluit van de directeur van het Bureau voor Officiële Publicaties der Europese Gemeenschappen om in het kader van de bevorderingsronde 2000 4 ambtenaren tot de rang B1 te bevorderen, heeft het Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, P. Mengozzi en M. E. Martins Ribeiro, rechters; griffier: J. Plingers, administrateur, op 6 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Veroordeelt de Commissie om verzoeker 500 euro te betalen als vergoeding voor de door hem geleden morele schade.

               2)

               Verklaart nietig het besluit van de Commissie om verzoeker in het kader van de beoordelingsronde 2000 niet tot de rang B1 te bevorderen, dat voortvloeit uit de publicatie in de Administratieve mededelingen nr. 31 van 6 april 2000 van de lijst van tot die rang bevorderde ambtenaren.

               3)

               Verwerpt het beroep voor het overige.

               4)

               Verwijst de Commissie in de kosten.

      (1)  PB C 3 van 5 januari 2002.


title: Zaak T-193/16: Beroep ingesteld op 22 april 2016 – NG/Europese Raad

text:
               27.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 232/26

         Beroep ingesteld op 22 april 2016 – NG/Europese Raad
   (Zaak T-193/16)
   (2016/C 232/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: NG (Lesbos, Griekenland) (vertegenwoordiger: B. Burns, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Raad

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016”;

               —

               verwijzing van de verzoekende partij in de proceskosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.
   Eerste middel: de overeenkomst tussen de Europese Raad en Turkije van 18 maart 2016, „Verklaring EU-Turkije, 18 maart 2016” is onverenigbaar met EU-grondrechten, in het bijzonder de artikelen 1, 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
   Tweede middel: Turkije is geen Europees veilig derde land in de zin van artikel 36 van richtlijn 2005/85/EG van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PB L 326, 13.12.2005, blz. 13-34).
   Derde middel: richtlijn 2001/55/EG van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanning van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen (PB L 212, 7.8.2001, blz. 12-23) had moeten worden uitgevoerd.
   Vierde middel: de bestreden overeenkomst is in werkelijkheid een bindend verdrag of „handeling” met rechtsgevolgen voor de verzoekende partij. De niet-naleving van artikel 218 VWEU en/of artikel 78, lid 3 VWEU, tezamen of afzonderlijk, leidt tot de ongeldigheid van de bestreden overeenkomst.
   Vijfde middel: het verbod op collectieve uitzetting in de zin van artikel 19, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is geschonden.


title: Zaak F-9/09: Beroep ingesteld op 6 februari 2009 — Vicente Carbajosa e.a./Commissie

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/37

         Beroep ingesteld op 6 februari 2009 — Vicente Carbajosa e.a./Commissie
   (Zaak F-9/09)
   (2009/C 82/65)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Isabel Vicente Carbajosa (Brussel, België) en anderen (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Voorwerp en beschrijving van het geding
   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit houdende vaststelling en bekendmaking van de aankondigingen van vergelijkend onderzoek EPSO/AD/116/08 en EPSO/AD/117/08 en van de besluiten betreffende de correctie van de voorselectietests en de schriftelijke examens alsmede de beoordeling van de mondelinge examens
   Conclusies van de verzoekende partijen

               —

               nietig verklaren de besluiten van de Commissie houdende bekendmaking en vaststelling van de voorwaarden voor de toelating en het verloop van de examens van vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/116/08 en EPSO/AD/117/08;

               —

               nietig verklaren de besluiten van de jury's van de vergelijkende onderzoeken EPSO/AD/116/08 en EPSO/AD/117/08 betreffende de correctie van de voorselectietests en van de schriftelijke examens alsmede de beoordeling van de mondelinge examens;

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-647/11: Beroep ingesteld op 19 december 2011 — Asos/BHIM — Maier (ASOS)

text:
               25.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 58/11

         Beroep ingesteld op 19 december 2011 — Asos/BHIM — Maier (ASOS)
   (Zaak T-647/11)
   2012/C 58/20
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Asos plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: P. Kavanagh, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Roger Maier (San Pietro di Stabio, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 17 oktober 2011 in zaak R 2215/2010-4 vernietigen;

               —

               inschrijving van het aangevraagde merk toestaan voor alle in de merkaanvraag opgegeven waren en diensten; en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekende partij

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ASOS” voor waren en diensten van de klassen 3, 14, 18, 25 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4524997

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 4580767 „ASSOS” voor waren van de klassen 3, 12 en 25

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: de kamer van beroep heeft niet naar behoren rekening gehouden met co-existentie en de invloed daarvan op de globale beoordeling van het gevaar voor verwarring en heeft ten onrechte het bewijs van co-existentie niet relevant geacht. Voorts heeft de kamer van beroep de begripsmatige betekenis van het aangevraagde merk onjuist beoordeeld en geen rekening gehouden met de juiste begripsmatige betekenis van het aangevraagde merk bij de globale beoordeling van het gevaar voor verwarring.


title: Zaak C-117/99: Verzoek van de Franse Cour de Cassation (chambre commerciale, financière et économique) van 6 april 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Union nationale interprofessionnelle des légumes transformés (UNILET) en G. Le Bars, enerzijds, en Association Comité économique régionale agricole fruits et légumes de Bretagne (CERAFEL), anderzijds

text:
3.7.1999               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 188/11
Verzoek van de Franse Cour de Cassation (chambre                     Volgens de Franse Republiek heeft de Commissie van de
commerciale, financière et économique) van 6 april 1999              Europese Gemeenschappen in strijd met het evenredigheids-
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Union            beginsel gehandeld, door een forfaitaire correctie van 2 % toe
nationale interprofessionnelle des légumes transformés               te passen op grond van de ontoereikendheid van de controles
(UNILET) en G. Le Bars, enerzijds, en Association Comité             ter plaatse, terwijl de ernst van de in 1994 vastgestelde
économique régionale agricole fruits et légumes de                   tekortkomingen een dergelijke correctie niet rechtvaardigt en
               Bretagne (CERAFEL), anderzijds                        het beter ware geweest om het reële risico te beoordelen, dat
                                                                     het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw,
                                                                     sectie „Garantie”, heeft gelopen. De Franse regering concludeert
                        (Zaak C-117/99)                              dan ook, dat het den Hove behage, beschikking C(1999)209
                                                                     def. van 3 februari 1999 nietig te verklaren.
                        (1999/C 188/24)
                                                                     De Franse regering vordert:
De Franse Cour de Cassation (chambre commerciale, financière         — nietigverklaring van beschikking 1999/187/EG van de
et économique) heeft bij arrest van 6 april 1999, ingekomen               Commissie (1), met betrekking tot een forfaitaire correctie
ter griffie van het Hof van Justitie op 9 april 1999, in                  van 567,7 miljoen FF.
het geding tussen Union nationale interprofessionnelle des
légumes transformés (UNILET) en G. Le Bars, enerzijds, en
Association Comité économique régionale agricole fruits et           Middelen en voornaamste argumenten
légumes de Bretagne (CERAFEL), anderzijds, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een              De forfaitaire correctie van 2 % op grond van de beweerde
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                    ontoereikendheid van de ter plaats verrichte controles in het
                                                                     kader van de regeling tot steun aan de producenten van
                                                                     bepaalde akkerbouwgewassen (verordening nr. 1765/92 van
„Moet artikel 15 ter, lid 8, van verordening (EEG)                   de Raad (2) is totstandgekomen na een extrapolatie van tijdens
nr. 1035/72 (1) van de Raad van 18 mei 1972 houdende                 een onderzoek ter plaatse vastgestelde tekortkomingen; zij
een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector             berust op een te beperkte en weinig zeggende steekproef en is
groenten en fruit, aldus worden uitgelegd, dat wanneer een           in strijd met het evenredigheidsbeginsel. De Commissie heeft
lidstaat artikel 15 ter, lid 1, heeft toegepast, dat wil zeggen      niet het door het EOGFL — afdeling „Garantie” — gelopen
wanneer hij een aantal door een telersvereniging vastgestelde        reële risico beoordeeld.
regels inzake productie en commercialisatie verplicht heeft
gesteld voor de in de regio gevestigde telers die niet bij deze
vereniging zijn aangesloten, hij bepaalde niet-aangesloten telers    (1) Beschikking 1999/187/EG van 3 februari 1999 betreffende de
voor hetzelfde product mag vrijstellen van de bijdrageplicht,            goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten voor het begro-
voorzover hun productie niet voor de markt van verse                     tingsjaar 1995 hebben ingediend in verband met de door het
producten, maar voor industriële be- en verwerking is be-                Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw, afdeling
stemd?”                                                                  „Garantie”, gefinancierde uitgaven (PB L 61, blz. 37).
                                                                     (2) PB L 181, 1.07.1992, blz. 12.
(1) PB L 118 van 20 mei 1972.
                                                                     Verzoek van 30 maart 1999 van het Tribunal d’instance
                                                                     de Paris 7 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                     tussen Société Hewlett Packard BV en Directeur général
                                                                                des douanes et droits indirects
Beroep, op 12 april 1999 ingesteld door Franse Republiek                                       (Zaak C-119/99)
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (1999/C 188/26)
                        (Zaak C-118/99)
                                                                     Het Tribunal d’instance de Paris 7 heeft bij beschikking van
                                                                     30 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
                        (1999/C 188/25)                              op 12 april 1999, in het geding tussen Société Hewlett Packard
                                                                     BV en Directeur général des douanes et droits indirects, het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
op 12 april 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de             om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
Europese Gemeenschappen door Franse Republiek, vertegen-
woordigd door K. Rispal-Bellanger, onderdirecteur internatio-        Ingevolge het gemeenschappelijk douanetarief vallen te-
naal en economisch recht en gemeenschapsrecht, Ministerie            lekopieertoestellen (faxapparaten) en afdrukeenheden (prin-
van Buitenlandse zaken, en C. Vasak, adjunct-secretaris buiten-      ters) niet onder dezelfde tariefpost. Wanneer één toestel wordt
landse zaken bij dit ministerie, als gemachtigden, domicilie         ontworpen voor verschillende functies, wordt de toepasselijke
gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse ambassade, Bou-             tariefpost vastgesteld op basis van de hoofdfunctie die kenmer-
levard Joseph II, 8 b.                                               kend is voor het toestel in zijn geheel.


title: Zaak C-106/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 22 februari 2016 — Polbud — Wykonawstwo sp. z o.o.

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/23

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Najwyższy (Polen) op 22 februari 2016 — Polbud — Wykonawstwo sp. z o.o.
      (Zaak C-106/16)
      (2016/C 211/29)
      Procestaal: Pools

         Verwijzende rechter

      Sąd Najwyższy

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Polbud — Wykonawstwo sp. z o.o.

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Verzetten de artikelen 49 en 54 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zich ertegen dat een lidstaat, waarin een handelsvennootschap (vennootschap met beperkte aansprakelijkheid) werd opgericht, nationale bepalingen toepast die de schrapping uit het handelsregister afhankelijk stellen van de ontbinding van de vennootschap na het doorvoeren van de liquidatie, wanneer de vennootschap in een andere lidstaat wordt heropgericht op grond van een besluit van de aandeelhouders om de in de oprichtingsstaat verkregen rechtspersoonlijkheid voort te zetten?

            Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord:

                  2)

                  Kunnen de artikelen 49 en 54 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat de uit de nationale bepalingen voortvloeiende verplichting om over te gaan tot de procedure van liquidatie van de vennootschap — hetgeen de afhandeling van de lopende zaken, de inning van de schuldvorderingen, de nakoming van de verplichtingen en de realisatie van de activa, de uitbetaling van de schuldeisers of het stellen van zekerheden ten aanzien van die schuldeisers, de indiening van een financieel verslag over deze verrichte handelingen en de aanwijzing van de bewaarder van de boeken en bescheiden vereist –, die voorafgaat aan de ontbinding ervan, die plaatsvindt op het tijdstip van schrapping uit het register, een passend, noodzakelijk en evenredig middel is ter bescherming van het legitieme algemene belang, bestaande in de bescherming van de schuldeisers, de minderheidsaandeelhouders en de werknemers van de migrerende vennootschap?

                  3)

                  Dienen de artikelen 49 en 54 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aldus te worden uitgelegd dat sprake is van een beperking van de vrijheid van vestiging wanneer een vennootschap — met het oog op de omzetting in een vennootschap van een andere lidstaat — de maatschappelijke zetel verplaatst naar die andere lidstaat, zonder de zetel van de hoofdonderneming te wijzigen, die in de oprichtingsstaat blijft?


title: Zaak C-145/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Land Baden-Württemberg/Panagiotis Tsakouridis (Vrij verkeer van personen — Richtlijn 2004/38/EG — Artikelen 16, lid 4, en 28, lid 3, sub a — Burger van Unie die is geboren in gastlidstaat en er meer dan 30 jaar heeft verbleven — Perioden van afwezigheid uit gastlidstaat — Strafrechtelijke veroordelingen — Besluit tot verwijdering — Dwingende redenen van openbare veiligheid)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 23 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Duitsland) — Land Baden-Württemberg/Panagiotis Tsakouridis
   (Zaak C-145/09) (1)

   (Vrij verkeer van personen - Richtlijn 2004/38/EG - Artikelen 16, lid 4, en 28, lid 3, sub a - Burger van Unie die is geboren in gastlidstaat en er meer dan 30 jaar heeft verbleven - Perioden van afwezigheid uit gastlidstaat - Strafrechtelijke veroordelingen - Besluit tot verwijdering - Dwingende redenen van openbare veiligheid)
   2011/C 30/04
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Land Baden-Württemberg

      Verwerende partij: Panagiotis Tsakouridis

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg — Uitlegging van artikelen 16, lid 4, en 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77 en rectificaties PB L 229, blz. 35, PB L 197, blz. 34, alsook PB L 204, blz. 28) — Besluit tot verwijdering van burger van Unie die in gastlidstaat is geboren en aldaar meer dan 30 jaar heeft gewoond, wegens meerdere strafrechtelijke veroordelingen — Uitlegging van begrip „ernstige redenen van openbare veiligheid” en van omstandigheden die leiden tot verlies van uit hoofde van eerdergenoemde bepaling verkregen verwijderingsbescherming.

      Dictum

               1)

               Artikel 28, lid 3, sub a, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG moet aldus worden uitgelegd dat om te bepalen of een burger van de Unie gedurende de tien jaar voorafgaande aan het verwijderingsbesluit in de gastlidstaat heeft verbleven — het beslissend criterium voor de toekenning van de door deze bepaling verleende verhoogde verwijderingsbescherming —, per geval rekening moet worden gehouden met alle relevante aspecten, met name de duur van alle afwezigheden van de belanghebbende uit de gastlidstaat, de gecumuleerde duur en de frequentie van deze afwezigheden, alsook de beweegredenen van de belanghebbende toen hij deze lidstaat verliet, waaruit kan worden afgeleid of door deze afwezigheden het centrum van zijn persoonlijke, beroeps-, bedrijfs- of familiebelangen is verplaatst.

               2)

               Voor het geval de verwijzende rechter tot de conclusie komt dat de betrokken burger van de Unie de bescherming van artikel 28, lid 3, van richtlijn 2004/38 geniet, moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat de bestrijding van de georganiseerde drugscriminaliteit kan vallen onder het begrip „dwingende redenen van openbare veiligheid”, die een maatregel van verwijdering van een burger van de Unie die de voorgaande tien jaar in de gastlidstaat heeft verbleven, kunnen rechtvaardigen. Voor het geval de verwijzende rechter concludeert dat de betrokken burger van de Unie de bescherming van artikel 28, lid 2, van richtlijn 2004/38 geniet, moet deze bepaling aldus worden uitgelegd dat de bestrijding van de georganiseerde drugscriminaliteit onder het begrip „ernstige redenen van openbare orde of openbare veiligheid” valt.

      (1)  PB C 153 van 04.07.2009.


title: Zaak C-134/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 10 april 2009 — Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Bernard Page/Waalse Gewest

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 10 april 2009 — Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Bernard Page/Waalse Gewest
   (Zaak C-134/09)
   2009/C 153/41
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l’Aéroport B.S.C.A. (Brussels South Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Bernard Page

      Verwerende partij: Waalse Gewest

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan artikel 1, lid 5, van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), aldus worden uitgelegd dat het van de werkingssfeer van deze richtlijn uitsluit een wettelijke regeling, zoals het decreet van het Waalse Gewest van 17 juli 2008 betreffende enkele vergunningen waarvoor er dringende redenen van algemeen belang bestaan, die louter bepaalt dat er „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond” voor de toekenning van stedenbouwkundige vergunningen, milieuvergunningen en globale vergunningen voor de handelingen en werken die zij opsomt, en die vergunningen waarvan wordt vastgesteld dat er daarvoor „dringende redenen van algemeen belang zijn aangetoond”, „ratificeert”?

               2)

                           a)

                           Verzetten de artikelen 1, 5, 6, 7, 8 en 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad (2) en richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (3), zich tegen een wettelijke regeling waarbij het recht om een aan een milieueffectbeoordeling onderworpen project te verwezenlijken, wordt toegekend bij wege van een wetgevende handeling die niet vatbaar is voor beroep bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid te bestrijden van de beslissing die het recht verleent om het project te verwezenlijken?

                           b)

                           Moet artikel 9 van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 (4), aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk onder de bepalingen van artikel 6 vallend besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

                           c)

                           Moet artikel 10 bis van richtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG, tegen de achtergrond van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden, gesloten op 25 juni 1998 en door de Europese Gemeenschap goedgekeurd bij besluit nr. 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005, aldus worden uitgelegd dat het de lidstaten de verplichting oplegt, in de mogelijkheid te voorzien dat beroep kan worden ingesteld bij een rechterlijke instantie of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële en formele rechtmatigheid van elk besluit, handelen of nalaten te bestrijden aangaande zowel de materiële als de procedureregels voor de toekenning van vergunningen voor projecten die aan een milieueffectbeoordeling zijn onderworpen?

      (1)  Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40).

      (2)  Richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 73, blz. 5).

      (3)  Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter, tot wijziging van de richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad — Verklaring van de Commissie (PB L 156, blz. 17).

      (4)  Besluit 2005/370/EG van de Raad van 17 februari 2005 betreffende het sluiten, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB L 124, blz. 1).


title: Zaak T-111/12: Arrest van het Gerecht van 20 januari 2015 — Spanje/Commissie („Cohesiefonds – Vermindering van de financiële bijstand – Termijn voor de vaststelling van een besluit”)

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/23

      Arrest van het Gerecht van 20 januari 2015 — Spanje/Commissie
      (Zaak T-111/12) (1)

      („Cohesiefonds - Vermindering van de financiële bijstand - Termijn voor de vaststelling van een besluit”)
      (2015/C 073/30)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, abogado del Estado)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Recchia, gemachtigde, aanvankelijk bijgestaan door J. Rivas Andrés en X. M. García García en vervolgens door J. Rivas Andrés, advocaten)

         Voorwerp

      Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2011) 9990 van de Commissie van 22 december 2011 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende bijstand voor de projecten „Afvalbeheer in de autonome regio Extremadura — 2001” (CCI nr. 2001.ES.16.C.PE.043), „Waterzuivering en watervoorziening in het stroomgebied van de Duero — 2001” (CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.070), „Afvalbeheer in de autonome regio Valencia — 2011 — Groep II” (CCI nr. 2001.ES.16.C.PE.026) en „Reiniging en zuivering van het water in de Bierzo Bajo” (CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.036)

         Dictum

                  1)

                  Besluit C(2011) 9990 van de Commissie van 22 december 2011 tot vermindering van de uit het Cohesiefonds toegekende bijstand voor de projecten „Afvalbeheer in de autonome regio Extremadura — 2001” (CCI nr. 2001.ES.16.C.PE.043), „Waterzuivering en watervoorziening in het stroomgebied van de Duero — 2001” (CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.070), „Afvalbeheer in de autonome regio Valencia — 2011 — Groep II” (CCI nr. 2001.ES.16.C.PE.026) en „Reiniging en zuivering van het water in de Bierzo Bajo” (CCI nr. 2000.ES.16.C.PE.036) wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 126 van 28.4.2012.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 29 september 2003 in zaak T-354/02: Bristol-Meyers Squibb International Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden handeling — Afdoening zonder beslissing)

text:
C 304/30               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                    13.12.2003
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                    VAN EERSTE AANLEG
                    van 29 september 2003                                —     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het
                                                                               Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
in zaak T-354/02: Bristol-Meyers Squibb International                          (merken, tekeningen en modellen) van 17 juni 2003
Corporation tegen Commissie van de Europese Gemeen-                            (zaak R 610/2001-4) te vernietigen;
                           schappen (1)
(Beroep tot nietigverklaring — Intrekking van bestreden                  —     verweerder te verwijzen in de kosten.
          handeling — Afdoening zonder beslissing)
                         (2003/C 304/55)
                        (Procestaal: Engels)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
In zaak T-354/02, Bristol-Meyers Squibb International Cor-
poration, gevestigd te Brussel (België), vertegenwoordigd door
D. Anderson, QC, K. Bacon, barrister, en M. I. Dodds-Smith,
solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen                Aanvrager van het ge-        verzoekster
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                  meenschapsmerk:
X. Lewis en H. C. Støvlback), betreffende een verzoek tot
nietigverklaring van besluit C (2002) 3370 van de Commissie
van 9 september 2002 inzake de vergunning om voor                        Betrokken        gemeen-     woordmerk „VARIANT” voor wa-
menselijk gebruik bestemde geneesmiddelen in de handel te                schapsmerk:                  ren en diensten van de klassen 7,
brengen die de stof „Captopril” bevatten, heeft het Gerecht                                           12 en 37 (onder meer motoren,
(Vierde kamer), samengesteld als volgt: V. Tiili, president, en                                       alsmede hun onderdelen, vervoer-
P. Mengozzi en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op                                            middelen en reparatie) — aan-
29 september 2003 een beschikking gegeven waarvan het                                                 vraagnr. 861112
dictum luidt als volgt:
                                                                         Houder van het oppo-         Nacional Motor S.A.
1)    Op het onderhavige beroep behoeft niet meer te worden beslist.
                                                                         sitiemerk of -teken in de
2)    De Commissie zal haar eigen kosten alsmede verzoeksters kosten     oppositieprocedure:
      dragen.
                                                                         Oppositiemerk of -te-        Spaanse woordmerken „DERBI-
(1) PB C 44 van 22.2.2003.                                               ken:                         VARIANT”, „DERBI VARIANT”
                                                                                en „VARIANTDERBI” voor waren
                                                                                van klasse 12 (onder meer ver-
                                                                                voermiddelen)
Beroep, op 15 september 2003 ingesteld door Volkswa-                     Beslissing van de oppo-      afwijzing van de oppositie
gen AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de                          sitieafdeling:
     interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                         (Zaak T-317/03)                                 Beslissing van de kamer      vernietiging van de beslissing van
                                                                         van beroep:                  de oppositieafdeling en afwijzing
                         (2003/C 304/56)                                                              van de aanvraag
(Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:           Middelen:                    —    schending van artikel 74,
                               Duits)                                                                      lid 1, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94;
                                                                                —    onjuiste toepassing van ar-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                  tikel 8, lid 1, sub b, van
schappen is op 15 september 2003 beroep tegen het Bureau                                                   verordening (EG) nr. 40/94.
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
gen en modellen) ingesteld door Volkswagen AG, te Wolfsburg
(Duitsland), vertegenwoordigd door S. Risthaus, advocaat.
Andere partij voor de kamer van beroep: Nacional Motor S.A.,
te Martorelles (Spanje).


title: Zaak T-162/14: Arrest van het Gerecht van 28 februari 2017 — Canadian Solar Emea e.a./Raad [„Dumping — Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit China — Definitief antidumpingrecht — Verbintenissen — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Land van uitvoer — Reikwijdte van het onderzoek — Steekproeven — Normale waarde — Omschrijving van het betrokken product — Termijn voor de vaststelling van een besluit op een verzoek tot behandeling als marktgerichte onderneming — Toepassing in de tijd van nieuwe bepalingen — Schade — Causaal verband”]

text:
               18.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/24

         Arrest van het Gerecht van 28 februari 2017 — Canadian Solar Emea e.a./Raad
   (Zaak T-162/14) (1)

   ([„Dumping - Invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit China - Definitief antidumpingrecht - Verbintenissen - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Land van uitvoer - Reikwijdte van het onderzoek - Steekproeven - Normale waarde - Omschrijving van het betrokken product - Termijn voor de vaststelling van een besluit op een verzoek tot behandeling als marktgerichte onderneming - Toepassing in de tijd van nieuwe bepalingen - Schade - Causaal verband”])
   (2017/C 121/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Canadian Solar Emea GmbH (München, Duitsland), Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc. (Changshu, China), Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc. (Luoyang, China), Csi Cells Co. Ltd (Suzhou, China), Csi Solar Power (China), Inc. (Suzhou) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Willems, S. De Knop en J. Charles en vervolgens A. Willems en S. De Knop, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen, gemachtigde, bijgestaan door B. O’Connor, solicitor, en S. Gubel, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-F. Brakeland, T. Maxian Rusche en A. Stobiecka-Kuik en vervolgens J.-F. Brakeland, T. Maxian Rusche en A. Demeneix, gemachtigden)

      Voorwerp

   Vordering, op grond van artikel 263 VWEU, tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (PB 2013, L 325, blz. 1), voor zover deze van toepassing is op de verzoekende partijen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Canadian Solar Emea GmbH, Canadian Solar Manufacturing (Changshu), Inc., Canadian Solar Manufacturing (Luoyang), Inc., Csi Cells Co. Ltd en Csi Solar Power (China), Inc. worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten die de Raad van de Europese Unie zijn opgekomen.

               3)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 135 van 5.5.2014.


title: Zaak C-289/13 P: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2014 — Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie [Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) — Artikel 59 en bijlage XIII — Identificatie van antraceenolie met een laag antraceengehalte als zeer zorgwekkende stof die moet worden onderworpen aan de vergunningsprocedure — Gelijke behandeling]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/22

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 4 september 2014 — Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd/Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), Europese Commissie
   (Zaak C-289/13 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Verordening (EG) nr. 1907/2006 (REACH-verordening) - Artikel 59 en bijlage XIII - Identificatie van antraceenolie met een laag antraceengehalte als zeer zorgwekkende stof die moet worden onderworpen aan de vergunningsprocedure - Gelijke behandeling])
   2014/C 409/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Cindu Chemicals BV, Deza, a.s., Koppers Denmark A/S, Koppers UK Ltd (vertegenwoordiger: K. Van Maldegem, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden, J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten), Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en P. Oliver, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Cindu Chemicals BV, Deza a.s., Koppers Denmark A/S en Koppers UK Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 252 van 31.8.2013.


title: Zaak C-88/07: Beroep ingesteld op 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/22

         Beroep ingesteld op 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-88/07)
   (2007/C 95/39)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje;

                           —

                           door een groot aantal producten op plantaardige basis die rechtmatig in een andere lidstaat zijn geproduceerd en/of in de handel gebracht, van de markt te halen ingevolge een administratieve praktijk die erin bestaat om elk product van de markt te halen dat plantensoorten bevat die niet zijn opgenomen in de bijlage bij het Ministerieel besluit van 3 oktober 1973, op grond dat dit product als een zonder de voorgeschreven vergunning in de handel gebracht geneesmiddel wordt beschouwd,

                           —

                           en door die maatregel niet aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen mee te delen,

                     de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG en de artikelen 1 en 4 van beschikking nr. 3052/95/EG (1);

               —

               het koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie is van mening dat het Koninkrijk Spanje, door producten op plantaardige basis die rechtmatig in andere lidstaten zijn geproduceerd of in de handel gebracht, van de markt te halen ingevolge een administratieve praktijk volgens welke elk product dat plantensoorten bevat die niet zijn opgenomen in de bijlage bij het Ministerieel Besluit van 3 oktober 1973 als geneesmiddel wordt aangemerkt (en dus onderworpen is aan de voorgeschreven vergunning), en door de maatregelen die zijn getroffen om de betrokken producten van de markt te halen, niet te hebben meegedeeld binnen 45 dagen na de vaststelling daarvan, de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG en de artikelen 1 en 4 van beschikking nr. 3052/95/EG.

      (1)  Beschikking nr. 3052/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 tot vaststelling van een procedure voor uitwisseling van informatie over nationale maatregelen waarbij wordt afgeweken van het beginsel van het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap (PB L 321, blz. 1).


title: Zaak T-539/08: Beschikking van het Gerecht van 7 september 2010 — Etimine en Etiproducts/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Milieu en bescherming van gezondheid van de mens — Indeling, verpakking en kenmerken van bepaalde boraten als gevaarlijke stoffen — Richtlijn 2008/58/EG — Richtlijn 67/548/EEG — Verordening (EG) nr. 790/2009 — Verordening (EG) nr. 1272/2008 — Aanpassing van conclusies — Toepassing van artikel 263, vierde alinea, VWEU in de tijd — Niet individueel geraakt — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               6.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/30

         Beschikking van het Gerecht van 7 september 2010 — Etimine en Etiproducts/Commissie
   (Zaak T-539/08) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Milieu en bescherming van gezondheid van de mens - Indeling, verpakking en kenmerken van bepaalde boraten als gevaarlijke stoffen - Richtlijn 2008/58/EG - Richtlijn 67/548/EEG - Verordening (EG) nr. 790/2009 - Verordening (EG) nr. 1272/2008 - Aanpassing van conclusies - Toepassing van artikel 263, vierde alinea, VWEU in de tijd - Niet individueel geraakt - Niet-ontvankelijkheid)
   2010/C 301/50
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Etimine SA (Bettembourg, Luxemburg) en AB Etiproducts Oy (Espoo, Finland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en D. Kukovec, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Borax Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: K. Nordlander, advocaat, en S. Kinsella, solicitor)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: B. Weis Fogh, gemachtigde)

      Voorwerp

   Gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB L 246, blz. 1), en van verordening (EG) nr. 790/2009 van de Commissie van 10 augustus 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, met het oog op de aanpassing daarvan aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang (PB L 235, blz. 1), voor zover deze handelingen de indeling wijzigen van bepaalde boraten

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2.

               Etimine SA en AB Etiproducts Oy dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               3.

               Het Koninkrijk Denemarken en Borax Europe Ltd dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-534/11: Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2014 — Schenker/Commissie [ „Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Administratief dossier en eindbeschikking van de Commissie betreffende een kartel, niet-vertrouwelijke versie van die beschikking — Weigering van toegang — Verplichting tot concreet en individueel onderzoek — Uitzondering in verband met de bescherming van de commerciële belangen van een derde — Uitzondering in verband met de bescherming van het doel van onderzoeken — Hoger openbaar belang” ]

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/33

         Arrest van het Gerecht van 7 oktober 2014 — Schenker/Commissie
   (Zaak T-534/11) (1)

   ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Administratief dossier en eindbeschikking van de Commissie betreffende een kartel, niet-vertrouwelijke versie van die beschikking - Weigering van toegang - Verplichting tot concreet en individueel onderzoek - Uitzondering in verband met de bescherming van de commerciële belangen van een derde - Uitzondering in verband met de bescherming van het doel van onderzoeken - Hoger openbaar belang”])
   2014/C 409/47
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schenker AG (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. von Hammerstein, B. Beckmann en C.-D. Munding, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Kellerbauer, C. ten Dam en P. Costa de Oliveira, vervolgens M. Kellerbauer, P. Costa de Oliveira en H. Leupold, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: M. Smeets, advocaat), Martinair Holland NV (Haarlemmermeer, Nederland) (vertegenwoordigers: R. Wesseling en M. Bredenoord-Spoek, advocaten), Société Air France SA (Roissy-en-France, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Wachsmann en S. Thibault-Liger, advocaten), Cathay Pacific Airways Ltd (Queensway, Hongkong, China) (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Bär-Bouyssière, advocaat, M. Rees, solicitor, D. Vaughan, QC, en R. Kreisberger, barrister, en vervolgens M. Rees, D. Vaughan en R. Kreisberger), Air Canada (Québec, Canada) (vertegenwoordigers: J. Pheasant, solicitor, en C. Wünschmann, advocaat), Lufthansa Cargo AG (Frankfurt aan de Main, Duitsland) en Swiss International Air Lines AG (Bazel, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Völcker en E. Arsenidou, vervolgens S. Völcker en J. Orologas, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 3 augustus 2011 houdende weigering van toegang tot het administratieve dossier van beschikking C(2010) 7694 def. (zaak COMP/39.258 — luchtvracht), de volledige versie van die beschikking en de niet-vertrouwelijke versie ervan

      Dictum

               1)

               De beschikking van de Commissie van 3 augustus 2011 houdende weigering van toegang tot het administratieve dossier van beschikking C(2010) 7694 def. (zaak COMP/39.258 — luchtvracht), de volledige versie van die beschikking en de niet-vertrouwelijke versie ervan, wordt nietig verklaard voor zover de Commissie de toegang heeft geweigerd tot het deel van de niet-vertrouwelijke versie van de betrokken beschikking op de vertrouwelijkheid waarvan de ondernemingen waarop die beschikking betrekking heeft, zich niet hadden beroepen of zich niet langer beriepen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Schenker AG wordt verwezen in haar eigen kosten en in de helft van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV, Martinair Holland NV, Société Air France SA, Cathay Pacific Airways Ltd, Air Canada, Lufthansa Cargo AG en Swiss International Air Lines AG dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 355 van 3.12.2011.


title: Zaak C-159/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 29 maart 2017 — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius/Ministerul Finanțelor Publice — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Serviciul Soluționare Contestații, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul Inspecție Fiscală Persoane Fizice

text:
               10.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 29 maart 2017 — Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius/Ministerul Finanțelor Publice — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Serviciul Soluționare Contestații, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul Inspecție Fiscală Persoane Fizice
   (Zaak C-159/17)
   (2017/C 221/06)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Constanţa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Întreprinderea Individuală Dobre M. Marius

      Verwerende partijen: Ministerul Finanțelor Publice — Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Serviciul Soluționare Contestații, Agenția Națională de Administrare Fiscală — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Galați — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Constanța — Serviciul Inspecție Fiscală Persoane Fizice

      Prejudiciële vraag

   Moeten de artikelen 167 tot en met 169, artikel 179, artikel 213, lid 1, artikel 214, lid 1, onder a), en artikel 273 van richtlijn 2006/112/EG (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling op grond waarvan een belastingplichtige wiens identificatie voor btw-doeleinden nietig is verklaard, in omstandigheden als in het hoofdgeding, aan de Staat de btw moet afdragen die is geïnd in het tijdvak waarin het btw-identificatienummer was geschrapt, maar geen recht heeft op aftrek van de btw over de in dat tijdvak verrichte aankopen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 16 december 2004 in zaak C-516/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Afvalbeheer — Afvalstortplaats te Campolungo (Ascoli Piceno) — Richtlijn 75/442/EG zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG — Artikelen 4 en 8)

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 16 december 2004
   in zaak C-516/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Afvalbeheer - Afvalstortplaats te Campolungo (Ascoli Piceno) - Richtlijn 75/442/EG zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG - Artikelen 4 en 8)
   (2005/C 45/17)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-516/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 9 december 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Amorosi en M. Konstantinidis) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door M. Fiorilli), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, R. Schintgen en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: R. Grass, op 16 december 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te verzekeren dat de afvalstoffen die worden gestort op de afvalstortplaats te Campolungo, op het grondgebied van de gemeente Ascoli Piceno (Italië), nuttig worden toegepast of worden verwijderd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben, en door niet de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de houder van de op deze stortplaats gestorte afvalstoffen deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of aan een onderneming die de handelingen verricht bedoeld in bijlage II A of II B bij richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, of zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering, heeft de Italiaanse Republiek niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens de artikelen 4 en 8 van die richtlijn.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt in de kosten verwezen.

      (1)  PB C 59 van 06.03.2004.


title: Zaak T-698/13 P: Beschikking van het Gerecht van 18 september 2014 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk — Geen gelijkheid van het per fax ingediende verzoekschrift en het later neergelegde origineel — Beroepstermijn — Termijnoverschrijding — Hogere voorziening deels kennelijk niet ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond” )

text:
               17.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 409/42

         Beschikking van het Gerecht van 18 september 2014 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-698/13 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Beroep in eerste aanleg kennelijk niet-ontvankelijk - Geen gelijkheid van het per fax ingediende verzoekschrift en het later neergelegde origineel - Beroepstermijn - Termijnoverschrijding - Hogere voorziening deels kennelijk niet ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond”))
   2014/C 409/61
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant): Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Gattinara, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 17 oktober 2013, Marcuccio/Commissie (F-127/12, EU:F:2013:161), en strekkende tot vernietiging van deze beschikking

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten die de Europese Commissie in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

               3)

               Marcuccio wordt krachtens artikel 90 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht veroordeeld tot betaling van het bedrag van 2  000 EUR aan het Gerecht.

      (1)  PB C 52 van 22.2.2014.


title: Zaak T-607/15: Beroep ingesteld op 27 oktober 2015 — Yieh United Steel/Commissie

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/63

         Beroep ingesteld op 27 oktober 2015 — Yieh United Steel/Commissie
   (Zaak T-607/15)
   (2016/C 038/85)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Yieh United Steel Corp. (Kaohsiung City, Taiwan) (vertegenwoordiger: D. Luff, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de artikelen 1 en 2 van uitvoeringsverordening (EU) 2015/1429 van de Commissie van 26 augustus 2015 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op koudgewalste platte producten van roestvrij staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Taiwan (1) (hierna: „bestreden verordening” of „verordening inzake een definitief recht”), nietig verklaren voor zover zij van toepassing is op verzoekende partij, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekende partij in deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het Gerecht is bevoegd de artikelen 1 en 2 van de bestreden verordening te toetsen en na te gaan of deze stroken met de basisverordening en de algemene beginselen van het Unierecht.

               2.

               Tweede middel: de Commissie heeft artikel 2, lid 5, van de basisverordening geschonden, doordat zij ten onrechte heeft geweigerd de methoden van kostentoerekening van verzoekende partij — die verzoekende partij van oudsher gebruikt en die overeenstemmen met internationaal erkende boekhoudmethoden — in aanmerking te nemen. Door deze schending heeft de Commissie ten onrechte geweigerd het hergebruikte schroot in mindering te brengen op de productiekosten van het betreffende product en heeft zij derhalve in strijd met artikel 2, lid 3, van de basisverordening de normale waarde kunstmatig opgedreven.

               3.

               Derde middel: de Commissie heeft artikel 2, lid 1, van de basisverordening geschonden, doordat zij bij het vaststellen van de normale waarde de afzet van het betreffende product aan een onafhankelijke binnenlandse klant in het kader van normale handelstransacties buiten beschouwing heeft gelaten. De Commissie heeft die weigering onvoldoende gemotiveerd. Aangenomen dat de reden voor een dergelijke weigering louter is gelegen in het feit dat die afzet na verkoop werd geëxporteerd (zonder dat verzoekende partij dit wist), zijn voorts de door de Commissie toegepaste criteria onrechtmatig. De Commissie had rekening moeten houden met de intentie van verzoekende partij met betrekking tot de eindbestemming van die afzet ten tijde van de verkoop. De Commissie heeft derhalve artikel 2, lid 2, van de basisverordening geschonden door binnenlandse afzet niet in aanmerking te nemen, eenvoudigweg omdat deze na de verkoop door een onafhankelijke klant werd geëxporteerd.

      (1)  PB 2015, L 224, blz. 10.


title: Zaak T-13/01: Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door D. Riva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.3.2001              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 95/19
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door C. Ascatigno                   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Battistella tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                             schappen                                    —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                                                                               28 september 2000 houdende afwijzing van verzoekers
                         (Zaak T-12/01)                                        klacht (nr. 168/2000) van 28 maart 2000;
                                                                         —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                         (2001/C 95/36)
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen ingesteld door C. Ascatigno
Battistella, vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condi-            (1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.
nanzi, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      28 september 2000 houdende afwijzing van verzoeksters
      klacht (nr. 170/2000) van 28 maart 2000;
                                                                         Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door F. Rizzello
                                                                             tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                                                                                (Zaak T-14/01)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                                (2001/C 95/38)
De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.                           Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie van
                                                                         de Europese Gemeenschappen ingesteld door F. Rizzello,
                                                                         vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,
                                                                         advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         —     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
Beroep, op 22 januari 2001 ingesteld door D. Riva tegen                        28 september 2000 houdende afwijzing van verzoekers
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                                klacht (nr. 167/2000) van 28 maart 2000;
                         (Zaak T-13/01)                                  —     de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
                         (2001/C 95/37)                                  Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die
                       (Procestaal: Italiaans)                           in zaak T-11/01, Mascetti/Commissie (1).
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 22 januari 2001 beroep tegen Commissie                    (1) Nog niet gepubliceerd in het PB van de EG.
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door D. Riva,
vertegenwoordigd door B. Nascimbene en M. Condinanzi,
advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-397/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Itzehoe (Duitsland) op 23 juli 2015 — Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG/Gerhild Lukath

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Itzehoe (Duitsland) op 23 juli 2015 — Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG/Gerhild Lukath
   (Zaak C-397/15)
   (2015/C 320/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Itzehoe

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raiffeisen Privatbank Liechtenstein AG

      Verwerende partij: Gerhild Lukath

      Andere partijen in de procedure: Rüdiger Boy, Boy Finanzberatung GmbH, Christian Maibaum, Vienna-Life Lebensversicherungs AG, Frank Weber

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de overeenkomst tussen een bank en een consument inzake de verstrekking van een krediet die samenhangt met een overeenkomst over het sluiten van een levensverzekering en een overeenkomst inzake advies en bemiddeling bij een kapitaalbelegging, die op haar beurt het kredietbedrag waarborgt, worden beschouwd als een overeenkomst inzake de verstrekking van diensten in de zin van artikel 5, lid 2, van het Verdrag van Rome van 19 juni 1980 (1) inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst?

               2)

               Geldt artikel 5, lid 2, van het Verdrag van Rome ook in situaties waarin reclame wordt gemaakt of contact wordt aangeknoopt in het land waar de consument zijn hoofd[verblijfplaats heeft], maar hij de overeenkomsten in zijn tweede verblijfplaats ondertekent, indien de wederpartij van de consument of zijn vertegenwoordiger de bestelling van de consument in het land van de hoofdverblijfplaats heeft ontvangen?

      (1)  PB L 266, blz. 1.


title: Zaak C-84/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 17 februari 2012 — Rahmanian Koushkaki/Bondsrepubliek Duitsland

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin (Duitsland) op 17 februari 2012 — Rahmanian Koushkaki/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-84/12)
   2012/C 133/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rahmanian Koushkaki

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer het [Verwaltungsgericht Berlin] verweerster [de Bondsrepubliek Duitsland] ertoe verplicht verzoeker een Schengenvisum uit te reiken, moet dit Gericht dan overeenkomstig artikel 21, lid 1, van de Visumcode (1) naar zijn stellige overtuiging hebben vastgesteld dat verzoeker voornemens is het grondgebied van de lidstaten te verlaten voor het verstrijken van de geldigheidsduur van het aangevraagde visum of volstaat het dat dit Gericht na onderzoek overeenkomstig artikel 32, lid 1, sub b, van de Visumcode geen wegens bijzondere omstandigheden bestaande redelijke twijfel heeft over het voornemen dat verzoeker verklaart te hebben om het grondgebied van de lidstaten te verlaten voor het verstrijken van de geldigheidsduur van het aangevraagde visum?

               2)

               Impliceert de Visumcode een gebonden bevoegdheid tot uitreiking van een Schengenvisum wanneer is voldaan aan de inreisvoorwaarden van inzonderheid artikel 21, lid 1, ervan en geen grond voor weigering van het visum van artikel 32, lid 1, ervan bestaat?

               3)

               Verzet de Visumcode zich tegen een nationale regeling volgens welke een buitenlander op grond van verordening (EG) nr. 810/2009 een visum kan worden uitgereikt voor de doorreis op het grondgebied van de Schengenstaten of voor een voorgenomen verblijf op dit grondgebied van ten hoogste drie maanden binnen een periode van zes maanden vanaf de datum van de eerste binnenkomst (Schengenvisum)?

      (1)  Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode) (PB L 243, blz. 1).


title: Zaak C-464/00: Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich van 15 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Primetzhofer Stahl- und Fahrzeugbau GmbH en de Oberösterreichische Landesregierung

text:
10.3.2001              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 79/11
     b)    niet te waarborgen, dat een aanvullend oftalmolo-          —     Ingevolge artikel 9, lid 3, van richtlijn 90/270 hebben de
           gisch onderzoek plaatsvindt indien de resultaten van             werknemers recht op „speciale, met het betrokken werk
           het periodiek onderzoek van de ogen en van het                   verband houdende correctiemiddelen”, indien de resul-
           gezichtsvermogen dit vereisen;                                   taten van de verrichte onderzoeken dit vereisen en de
                                                                            normale correctiemiddelen niet kunnen worden gebruikt.
                                                                            Deze bepaling vormt de logische en onmisbare tegenhan-
     c)    niet de voorwaarden vast te stellen waaronder                    ger van de bepalingen die verplichten tot het verrichten
           de werknemers speciale, met het betrokken werk                   van onderzoeken van de ogen en van het gezichtsvermo-
           verband houdende correctiemiddelen krijgen;                      gen en, indien nodig, van oftalmologische onderzoeken,
                                                                            ten einde een volledige bescherming van de veiligheid en
                                                                            van de gezondheid van tot een risicogroep behorende
—    de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                            werknemers te waarborgen.
                                                                      —     Artikel 55 van wetsdecreet 626/94 bevat geen bepalingen
                                                                            die dit recht uitdrukkelijk waarborgen. Lid 5 van dit
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                            artikel bepaalt enkel, dat „de kosten gemaakt wegens de
                                                                            aanschaf van speciale, met de verrichte werkzaamheden
                                                                            verband houdende correctiemiddelen ten laste van de
Volgens de Commissie heeft de Italiaanse Republiek op de                    werkgever komen”. Daarmee staat echter nog niet vast,
volgende gronden niet voldaan aan de ingevolge artikel 9,                   onder welke voorwaarden de werknemer aanspraak kan
sub 1 tot en met 3, van richtlijn 90/270 op haar rustende                   maken op de door deze bepalingen geboden bescherming.
verplichtingen:
                                                                      (1) PB L 156 van 21.6.1990, blz. 14.
—    de Italiaanse wettelijke regeling is onverenigbaar met           (2) Richtlijn van de Raad van 12 juni 1989, PB L 183 van 29.6.1989,
     richtlijn 90/270 wat betreft het periodiek onderzoek van             blz. 1.
     de ogen en van het gezichtsvermogen van werknemers
     nadat deze met het werken met een beeldscherm zijn
     begonnen. Artikel 9, lid 1, van voormelde richtlijn
     bepaalt, dat werknemers die met het werken met een
     beeldscherm beginnen, en daarna op gezette tijden, een
     passend onderzoek van de ogen en van het gezichtsver-
     mogen ondergaan, ter voorkoming van gezichts-
     stoornissen en andere eventuele aandoeningen ten gevol-
     ge van de langdurige blootstelling aan de straling van
     beeldschermen. De betrokken werknemers vormen een                Verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Lan-
     risicogroep in de zin van richtlijn 89/391. Volgens              des Oberösterreich van 15 december 2000 om een preju-
     artikel 55, lid 2, van wetsdecreet 626/94 evenwel zijn de        diciële beslissing in het geding tussen Primetzhofer Stahl-
     periodieke onderzoeken, die ten minste om de twee jaar           und Fahrzeugbau GmbH en de Oberösterreichische Lan-
     plaatsvinden, slechts gewaarborgd voor twee specifieke                                       desregierung
     categorieën werknemers, te weten werknemers die aan-
     vankelijk „met correctie geschikt” zijn bevonden voor het                                  (Zaak C-464/00)
     werken met een beeldscherm en werknemers van 45 jaar
     en ouder. Werknemers die jonger zijn dan 45 jaar en die
     geschikt zijn bevonden om zonder correctie met een                                          (2001/C 79/21)
     beeldscherm te werken, zijn derhalve volledig van de in
     artikel 9, lid 1, van de richtlijn voorgeschreven bescher-
                                                                      De Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich
     ming uitgesloten.
                                                                      heeft bij beschikking van 15 december 2000, ingekomen ter
                                                                      griffie van het Hof van Justitie op 22 december 2000, in het
—    De Commissie wijst erop, dat de werknemers die ingevol-          geding tussen Primetzhofer Stahl- und Fahrzeugbau GmbH en
     ge de Italiaanse wetgeving zijn uitgesloten van het in           de Oberösterreichische Landesregierung, het Hof van Justitie
     artikel 9 van de richtlijn bedoelde periodieke onderzoek         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
     van de ogen en van het gezichtsvermogen, in de praktijk          le beslissing over de navolgende vragen:
     ook zijn uitgesloten van het oftalmologisch onderzoek
     bedoeld in artikel 9, lid 2, omdat eventuele problemen in        a)    Is de regeling van een lidstaat, volgens welke ook het
     de regel bij het eerste onderzoek worden ontdekt. Ook al               gerecht (de onafhankelijke instantie) in de beroepspro-
     verwijst artikel 55, lid 4, van wetsdecreet 626/94 naar de             cedure ambtshalve moet optreden en het verloop van de
     mogelijkheid van een dergelijk onderzoek, deze bepaling                onderzoeksprocedure moet bepalen, in stridj met ar-
     waarborgt geenszins dat het inderdaad zal plaatsvinden                 tikel 2, lid 8, laatste volzin, eerste zinssnede, van richtlijn
     ingeval het periodiek onderzoek van de ogen en van                     89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houden-
     het gezichtsvermogen aantoont dat nadere onderzoeken                   de de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
     noodzakelijk zijn. Daardoor wordt ook in dit geval                     bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-
     niet de door de richtlijn voorgeschreven bescherming                   cedures inzake het plaatsen van overheidsoprachten voor
     geboden.                                                               leveringen en voor de uitvoering van werken (1)?
 ---pagebreak--- C 79/12                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10.3.2001
b)    Indien deze vraag ontkennend moet worden beantwoord:                    c)    een nationale centrale bank,
      gebiedt artikel 2, lid 8, laatste volzin, eerste zinssnede van
      richtlijn 89/665, dat de nationale rechtsvoorschriften in               d)    een wettelijke belangenbehartigingsorganisatie,
      die zin worden uitgelegd, dat het gerecht (de onafhankelij-
      ke instantie), zonder uitdrukkelijk betoog (laat staan                  e)    een onderneming met winstoogmerk die gedeeltelijk
      bewijsaanbod) dienaangaande door een procespartij,                            in handen van de overheid is?
      ambtshalve dient te onderzoeken of de aanbesteding niet
      één project uitmaakt, maar slechts een deel van een                2.   Ingeval het Hof van Justitie de gestelde vraag althans
      project en, zo ja, of het gehele project een geraamd                    gedeeltelijk bevestigend beantwoordt:
      bedrag van meer dan 5 miljoen Euro vertegenwoordigt,
      of is een uitlegging in die zin juist uitgesloten omdat de              Zijn deze bepalingen die zich verzetten tegen een natio-
      stelplicht en de bewijslast van de betrokken partij het                 nale regeling met de geschetste inhoud, rechtstreeks
      essentiële verschil uitmaken tussen de contradictoire                   toepasselijk in dier voege, dat degenen die verificatie
      procedure en de inquisitoire procedure?                                 moeten verlenen, zich daarop kunnen beroepen om een
                                                                              toepassing van daarmee strijdige nationale voorschriften
                                                                              te beletten?
(1) PB 1989, L 395, blz. 33.
                                                                         Hogere voorziening, op 22 december 2000 ingesteld door
                                                                         Europees Parlement tegen het arrest, op 26 oktober 2000
                                                                         in de gevoegde zaken T-83/99, T-84/99 en T-85/99 tussen
                                                                         Ripa di Meana e.a. en Europees Parlement gewezen
Verzoek van het Verfassungsgerichtshof, Wenen, van                       door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
12 december 2000 om een prejudiciële beslissing in het                                 Gemeenschappen (Vierde kamer)
geding tussen het Rechnungshof en Österreichischen
Rundfunk, Wirtschafskammer Steiermark, Marktgemein-                                             (Zaak C-470/00 P)
de Kaltenleutgeben, Land Niederösterreich, Öster-
reichischen Nationalbank, Stadt Wiener Neustadt,
Austrian Airlines, de Oostenrijkse luchtvaartmaatschappij                                         (2001/C 79/23)
                                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (Zaak C-465/00)                                 op 22 december 2000 hogere voorziening ingesteld door
                                                                         Europees Parlement, vertegenwoordigd door A. Caiola en
                          (2001/C 79/22)                                 G. Ricci, als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg, tegen het arrest, op 26 oktober 2000 in de
                                                                         gevoegde zaken T-83/99, T-84/99 en T-85/99 tussen Ripa di
Het Verfassungsgerichtshof, Wenen, heeft bij beschikking van             Meana e.a. en Europees Parlement gewezen door het Gerecht
12 december 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van                  van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde
Justitie op 28 december 2000, in het geding tussen het                   kamer).
Rechnungshof en Österreichischen Rundfunk, Wirtschafskam-
mer Steiermark, Marktgemeinde Kaltenleutgeben, Land Nieder-              Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
österreich, Österreichischen Nationalbank, Stadt Wiener
Neustadt, Austrian Airlines, de Oostenrijkse luchtvaartmaat-             1.   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 26 ok-
schappij, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                   tober 2000 te vernietigen ten aanzien van de zaken
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                T-83/99 en T-84/99, C. Ripa di Meana en L. Orlando
vragen:                                                                       tegen Parlement;
1.    Moeten de gemeenschapsrechtelijke bepalingen, inzon-               2.   bijgevolg de beroepen van verzoekers in eerste aanleg
      derheid de bepalingen betreffende de bescherming van                    niet-ontvankelijk en ongegrond te verklaren;
      persoonsgegevens, aldus worden uitgelegd, dat zij zich
      verzetten tegen een nationale regeling die een over-               3.   verzoekers in eerste aanleg te verwijzen in alle kosten van
      heidsorgaan verplicht, gegevens over inkomsten in te                    de procedures voor het Gerecht en voor het Hof.
      winnen en door te geven met het oog op de openbaar-
      making van de namen en het inkomen van werknemers
      van                                                                Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Het Europees Parlement voert drie middelen aan, twee betref-
      a)    een regionaal publiekrechtelijk lichaam,
                                                                         fende de ontvankelijkheid en één ten gronde, onderverdeeld in
                                                                         diverse aspecten en gesteund door een reeks argumenten
      b)    een publiekrechtelijke omroepinstelling,                     rechtens. Deze middelen luiden als volgt:


title: Zaak F-112/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 december 2012 — Trentea/FRA (Openbare dienst — Personeel van FRA — Tijdelijke functionarissen — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie)

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/29

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 december 2012 — Trentea/FRA
   (Zaak F-112/10) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van FRA - Tijdelijke functionarissen - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van sollicitatie)
   2013/C 38/55
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cornelia Trentea (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (vertegenwoordigers: M. Kjærum, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Openbare dienst — In de eerste plaats, verzoek om nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij tot afwijzing van verzoeksters sollicitatie naar een ambt van administratief assistent op het gebied van „inkoop en financiën” en van het besluit tot aanstelling van een andere sollicitant. In de tweede plaats, verzoek om vergoeding van de materiële en immateriële schade die verzoekster zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Trentea zal haar eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten.

      (1)  PB C 13 van 15.1.2011, blz. 43.


title: Zaak C-293/01: Verzoek van de Consiglio di Stato van 12 juni 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Infostrada SpA en Minister van de Schatkist, van Begroting en van Economische Planning

text:
13.10.2001            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 289/13
Verzoek van het Hof van cassatie (handels-, financiële en            leggen, die uitgaan boven de bijdragen die uitdrukkelijk zijn
economische kamer) van 17 juli 2001 om een prejudiciële              toegestaan.
beslissing in het geding tussen de Receveur principal des
douanes françaises à Villepinte en de vennootschap Tang
Frères, die in de rechten van de naamloze vennootschap
                                                                     (1) PB L 117 van 7.5.1997, blz. 15.
                  Derruder & Cie is getreden
                        (Zaak C-290/01)
                        (2001/C 289/24)
Het Hof van cassatie (handels-, financiële en economische            Verzoek van de Giudice di pace di Casale Monferrato van
kamer) heeft bij arrest van 17 juli 2001, ingekomen ter griffie      16 juli 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding
van het Hof van Justitie op 23 juli 2001, i het geding tussen        tussen Fontaneto Industria Alimentare srl en de Servizio
de Receveur principal des douanes françaises à Villepine en de       Igiene Alimenti e Nutrizione van het Dipartimento di
vennootschap Tang Frères, die in de rechten van de naamloze           Prevenzione van de ASL nr. 21, Casale Monferrato (AL)
vennootschap Durruder & Cie is getreden, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                                      (Zaak C-295/01)
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                                (2001/C 289/26)
Moet artikel 70, lid 1, van het communautair douanewetboek
aldus worden uitgelegd, dat wanneer bij het nemen van
een monster van goederen door de douaneautoriteiten een              De Giudice di pace di Casale Monferrato heeft bij beschikking
vertegenwoordiger van de aangever aanwezig was, die de               van 16 juli 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
representativiteit van dit monster niet heeft betwist, de aange-     op 25 juli 2001, in het geding tussen Fontaneto Industria
ver niet meer de representativiteit van dit monster mag              Alimentare srl en de Servizio Igiene Alimenti e Nutrizione van
betwisten voor de rechtbank waarbij de vordering tot betaling        het Dipartimento di Prevenzione van de ASL nr. 21, Cadale
van aanvullende heffingen bij invoer die volgens de douaneau-        Monferrato (AL), het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
toriteiten verschuldigd zijn, aanhangig is gemaakt?                  schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                     navolgende vragen:
                                                                     1.    Moet artikel 3, lid 1, punt 5, van richtlijn 2000/13 (1)
                                                                           betreffende de etikettering van levensmiddelen, in samen-
                                                                           hang met artikel 1 van richtlijn 85/374 (2) betreffende
                                                                           de aansprakelijkheid van de producent, aldus worden
                                                                           uitgelegd dat het uitsluitend aan de producent staat op
                                                                           het etiket van het product te vermelden binnen welke
Verzoek van de Consiglio di Stato van 12 juni 2001 om                      termijn het levensmiddel moet worden geconsumeerd,
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Infostrada                zodat de uitsluitende verantwoordelijkheid daarvoor bij
SpA en Minister van de Schatkist, van Begroting en van                     de producent ligt?
                     Economische Planning
                                                                     2.    Zo ja, verzet de gemeenschapsregeling zich er dan
                                                                           tegen dat de lidstaten de levensmiddelenproducenten er
                        (Zaak C-293/01)                                    eenzijdig toe verplichten op het etiket een uiterste
                                                                           consumptiedatum voor het product te vermelden wan-
                                                                           neer de gemeenschapsregeling niet in een dergelijke
                        (2001/C 289/25)                                    datum voorziet?
De Consiglio di Stato heeft bij beschikking van 12 juni 2001,        3.    Zo ja, kan de nationale rechter de met de gemeenschaps-
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 juli 2001,            regeling strijdige bepalingen van nationaal recht dan
in het geding tussen Infostrada SpA en Minister van de                     buiten toepassing laten, onder verwijzing naar de in de
Schatkist, van Begroting en van Economische Planning, het                  voorgaande vragen behandelde punten?
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
om een prejudiciële over de navolgende vraag:
                                                                     (1) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.
Staat richtlijn 97/13/EG (1), mede gelet op het non-discrimi-        (2) PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29.
natiebeginsel, de lidstaten toe, alleen de houders van vergun-
ningen of machtigingen voor de uitoefening van telecommu-
nicatieactiviteiten andere dwingende financiële bijdragen op te


title: Doorhaling van zaak C-190/03

text:
C 21/30               NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                   24.1.2004
              Doorhaling van zaak C-308/02 (1)                                    Doorhaling van zaak C-461/02 (1)
                        (2004/C 21/58)                                                      (2004/C 21/61)
De president van het Hof van Justitie van de Europese               De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september               Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-308/           2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-461/
02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen
Groothertogdom Luxemburg.                                           Groothertogdom Luxemburg.
(1) PB C 247 van 12.10.2002.                                        (1) PB C 44 van 22.2.2003.
              Doorhaling van zaak C-342/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-48/03 (1)
                        (2004/C 21/59)
                                                                                (2004/C 21/62)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 17 september               De president van het Hof van Justitie van de Europese
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-342/02:        Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse               2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-48/03:
Republiek.                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese
                                                                    Republiek.
(1) PB C 261 van 26.10.2002.
                                                                    (1) PB C 70 van 22.3.2003.
              Doorhaling van zaak C-370/02 (1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-190/03 (1)
                        (2004/C 21/60)
                                                                                (2004/C 21/63)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 16 september
2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-370/           De president van het Hof van Justitie van de Europese
02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 september
Koninkrijk België.                                                  2003 de doorhaling in het register gelast van zaak C-190/
                                                                    03: Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen.
(1) PB C 305 van 7.12.2002.
                                                                    (1) PB C 184 van 2.8.2003.