title: Zaak C-14/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de primera instancia e instrucción n°  5 de San Javier (Spanje) op 14 januari 2008 — Roda Golf & Beach Resort SL

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de primera instancia e instrucción no 5 de San Javier (Spanje) op 14 januari 2008 — Roda Golf & Beach Resort SL
   (Zaak C-14/08)
   (2008/C 92/21)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Juzgado de primera instancia e instrucción no 5 de San Javier
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Roda Golf & Beach Resort SL
   Prejudiciële vragen

               1)

               Strekt de werkingssfeer van Verordening nr. 1348/2000 van de Raad (1) zich uit tot de kennisgeving van buitengerechtelijke stukken tussen louter particuliere personen die gebruikmaken van de materiële en personele middelen van de hoven en rechtbanken van de Europese Unie en de Europese regelgeving zonder dat een gerechtelijke procedure is ingeleid?

               2)

               Of is verordening nr. 1348/2000 integendeel alleen van toepassing in het kader van de justitiële samenwerking tussen lidstaten en mits er een gerechtelijke procedure loopt (artikelen 61, sub c, EG, 67, lid 1, EG en 65 EG, en punt 6 van de considerans van verordening nr. 1348/2000)?

      (1)  Verordening nr. 1348/2000 van de Raad van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (PB L 160, blz. 37).


title: Zaak C-255/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Roma (Italië) op 23 maart 2010 — Strafzaak tegen Alessandro Sacchi

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Roma (Italië) op 23 maart 2010 — Strafzaak tegen Alessandro Sacchi
   (Zaak C-255/10)
   ()
   2010/C 209/38
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Roma

      Partij in het hoofdgeding

   Alessandro Sacchi

      Prejudiciële vraag

   Hoe moeten, mede gelet op het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming, de artikelen 43 EG en 49 EG worden uitgelegd met betrekking tot de vrijheid van vestiging en dienstverrichting in de sector weddenschappen op sportevenementen, teneinde vast te stellen of de voornoemde bepalingen van het Verdrag al dan niet een nationale regeling toestaan die een staatsmonopolie en een systeem van concessies en vergunningen instelt en binnen het kader van een vast aantal concessies voorziet in het volgende: a) een algemene tendens om houders van concessies te beschermen die op een eerder tijdstip zijn verleend volgens een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot; b) bepalingen die feitelijk garanderen dat de handelsposities die zijn verworven op grond van een procedure die op onrechtmatige wijze een deel van de marktdeelnemers uitsloot, in stand blijven (zoals het verbod voor nieuwe concessiehouders om hun verkooppunten binnen een bepaalde afstand van reeds bestaande verkooppunten te openen); c) bepalingen die gevallen regelen waarin de concessie vervalt en hoge borgsommen verbeurd worden, waaronder het geval dat de concessiehouder direct of indirect grensoverschrijdende activiteiten verricht met betrekking tot kansspelen die vergelijkbaar zijn met de activiteiten die het voorwerp zijn van de concessie?


title: Zaak C-96/04: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van  27 april 2006  (verzoek van het Amtsgericht Niebüll om een prejudiciële beslissing) — Standesamt Stadt Niebüll tegen Stefan Grunkin, Dorothee Regina Paul (Prejudiciële verwijzing — Vaststelling van familienaam van kind — Procedure tot overdracht van recht tot vaststelling aan één van ouders — Onbevoegdheid van Hof)

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 27 april 2006 (verzoek van het Amtsgericht Niebüll om een prejudiciële beslissing) — Standesamt Stadt Niebüll tegen Stefan Grunkin, Dorothee Regina Paul
   (Zaak C-96/04) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Vaststelling van familienaam van kind - Procedure tot overdracht van recht tot vaststelling aan één van ouders - Onbevoegdheid van Hof)
   (2006/C 143/13)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Amtsgericht Niebüll
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Standesamt Stadt Niebüll

      Verweerders: Stefan Grunkin, Dorothee Regina Paul
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Amtsgericht Niebüll — Uitlegging van artikelen 12 EG en 18 EG — Uitlegging van beginselen van gemeenschapsrecht inzake Europees burgerschap en vrij verkeer van personen — In lidstaat geboren en woonachtig minderjarig kind dat nationaliteit heeft van andere lidstaat — Verzoek, in laatstbedoelde staat, om aan naam van vader naam van moeder te mogen toevoegen — Weigering
   Dictum
   Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is niet bevoegd om de door het Amtsgericht Niebüll in zijn beslissing van 2 juni 2003 gestelde vraag te beantwoorden.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak F-20/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 september 2015 — Barnett/EESC (Openbare dienst — Pensioen — Ouderdomspensioen — Voortijdige pensionering zonder vermindering van pensioenrechten — AUB van artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut — Exceptie van onwettigheid van de AUB — Dienstbelang — Definitie — Geen definitie — Duur van de beroepsactiviteit van de verzoeker — Inaanmerkingneming van de gehele beroepsloopbaan zowel binnen als buiten de instellingen van de Unie — Beoordelingsmarge van de instelling — Rechtmatigheid)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 september 2015 — Barnett/EESC
   (Zaak F-20/14) (1)

   ((Openbare dienst - Pensioen - Ouderdomspensioen - Voortijdige pensionering zonder vermindering van pensioenrechten - AUB van artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut - Exceptie van onwettigheid van de AUB - Dienstbelang - Definitie - Geen definitie - Duur van de beroepsactiviteit van de verzoeker - Inaanmerkingneming van de gehele beroepsloopbaan zowel binnen als buiten de instellingen van de Unie - Beoordelingsmarge van de instelling - Rechtmatigheid))
   (2015/C 363/55)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Inge Barnett (Roskilde, Denemarken) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Nikolajsen, advocaat, vervolgens S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC) (vertegenwoordigers: M. Pascua Mateo, L. Camarena Januzec en K. Gambino, gemachtigden, M. Troncoso Ferrer en F.-M. Hislaire, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het EESC tot afwijzing van verzoeksters verzoek om krachtens artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut in aanmerking te komen voor voortijdige pensionering zonder vermindering van pensioenrechten

      Dictum

               1)

               Het besluit van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 11 juli 2013 tot vaststelling van de lijst van personen die voor 2013 in aanmerking komen voor de maatregel voorzien in artikel 9, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, wordt nietig verklaard, voor zover daarbij wordt geweigerd om Barnett in aanmerking te laten komen voor die maatregel.

               2)

               Het Europees Economisch en Sociaal Comité draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Barnett.

      (1)  PB C 175 van 10.6.2014, blz. 55.


title: Zaak T-381/11: Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — Eurofer/Commissie

text:
               10.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/56

         Beroep ingesteld op 21 juli 2011 — Eurofer/Commissie
   (Zaak T-381/11)
   2011/C 269/123
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europäischer Wirtschaftsverband der Eisen- und Stahlindustrie (Eurofer) ASBL (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: S. Altenschmidt en C. Dittrich)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   Verzoeker vordert,

               —

               de beschikking van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van overgangsbepalingen over de gehele Unie inzake de geharmoniseerde kostenloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad [C(2001) 2772, PB L 130, blz. 1 e.v.] nietig te verklaren,

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker komt op tegen de beschikking van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van overgangsbepalingen over de gehele Unie inzake de geharmoniseerde kostenloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1). Hij vordert dat deze in haar geheel nietig wordt verklaard.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: Schending van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer van artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG (2)

               Verzoeker beroept zich op de onwettigheid van de in bijlage I van de aangevochten beschikking opgenomen voorschriften voor productbenchmarks.
               Verzoeker stelt dat de vaststelling van de productbenchmark voor vloeibaar ruwijzer artikel 10 bis van richtlijn 2003/87 schendt, aangezien de Commissie niet het volledige koolstofgehalte van de bij de vervaardiging van ijzer en staal ontstane afvalgassen inclusief het gebruik ervan voor de winning van elektriciteit in aanmerking heeft genomen, maar minderingen ter hoogte van ongeveer 25 % heeft toegepast. Uit de bewoordingen van artikel 10 bis, lid 1, onderafdeling 3, tweede volzin, van richtlijn 2003/87, de systematiek en de doelstelling van de richtlijn en de historische uitlegging ervan volgt dat de Commissie tot dergelijke minderingen niet gerechtigd is.

               2)

               Tweede middel: Schending van de motiveringsplicht van artikel 296, lid 2, VWEU
               Verzoeker stelt voorts dat de Commissie haar beschikking niet voldoende heeft gemotiveerd. De motivering van de vaststelling van de benchmarks is gebrekkig. Ook de door de Commissie aangevoerde bezwaren wat betreft eventuele verstoringen van de mededinging zijn niet regelmatig gemotiveerd. Dit is een schending van artikel 296, lid 2, VWEU.

               3)

               Derde middel: Schending van het evenredigheidsbeginsel
               De bestreden beschikking schendt wat betreft de vaststelling van de benchmark voor vloeibaar ruwijzer eveneens het evenredigheidsbeginsel.

               4)

               Vierde middel: Schending van het beginsel van non-discriminatie
               Bovendien beroept verzoeker zich op de schending van het beginsel van non-discriminatie.

               5)

               Vijfde middel: Noodzakelijkheid van de nietigverklaring van de gehele beschikking
               Verzoeker is van mening dat de beschikking in haar geheel moet worden nietig verklaard, aangezien bij een uitsluitend tot de benchmark voor vloeibaar ruwijzer beperkte nietigverklaring op grond van de regeling van artikel 10, lid 2, sub b juncto artikel 3, sub c, van de bestreden beschikking voor de kostenloze toewijzing van emissierechten automatisch een „fallback”-aanpak zou worden toegepast. Dit zou voor de verzoeker een nog slechter resultaat als gevolg hebben dan wanneer de verkeerde benchmarkwaarden van de Commissie voor vloeibaar ruwijzer zouden worden toegepast.

      (1)  PB L 130, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak F-66/14: Beroep ingesteld op 15 juli 2014 — ZZ/Commissie

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/32

         Beroep ingesteld op 15 juli 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-66/14)
   2014/C 361/48
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Openbare dienst — Verzoek artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011 onwettig en buiten toepassing te verklaren, en verzoek tot nietigverklaring van het besluit betreffende de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig en dus buiten toepassing verklaren;

               —

               het besluit van 4 oktober 2013 om de pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding heeft verworven in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-276/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division — Verenigd Koninkrijk) — Everything Everywhere Limited (voorheen T-Mobile UK Limited)/The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs (Zesde btw-richtlijn — Vrijstelling — Artikel 13, B, sub d, punten 1 en 3 — Bemiddeling inzake kredieten — Handelingen betreffende betalingen en overmakingen — Bestaan van twee onderscheiden dienstverrichtingen of van één enkele verrichting — Bijkomende kosten aangerekend bij gebruik van bepaalde methoden voor betalen van mobieletelefoniediensten)

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 2 december 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division — Verenigd Koninkrijk) — Everything Everywhere Limited (voorheen T-Mobile UK Limited)/The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs
   (Zaak C-276/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Vrijstelling - Artikel 13, B, sub d, punten 1 en 3 - Bemiddeling inzake kredieten - Handelingen betreffende betalingen en overmakingen - Bestaan van twee onderscheiden dienstverrichtingen of van één enkele verrichting - Bijkomende kosten aangerekend bij gebruik van bepaalde methoden voor betalen van mobieletelefoniediensten)
   2011/C 30/09
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Everything Everywhere Limited (voorheen T-Mobile UK Limited)

      Verwerende partij: The Commissioners of Her Majesty's Revenue & Customs

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — High Court of Justice, Chancery Division — Uitlegging van artikel 13, B, sub d, punt 3, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Vrijstellingen — Omvang — Begrip „diensten die tot een overmaking van geld leiden en juridische en financiële wijzigingen meebrengen” — Diensten die een rekening debiteren en een andere rekening crediteren met hetzelfde bedrag — Diensten die niet de uitvoering van taken, bestaande in debitering van een rekening en creditering van een andere rekening met hetzelfde bedrag, omvatten, maar die, wanneer een overmaking van geld plaatsvindt, kunnen worden beschouwd als de oorzaak van die overmaking — Systeem voor de afrekening van mobieletelefoongesprekken

      Dictum

   Voor de heffing van de belasting over de toegevoegde waarde vormen de bijkomende kosten die door een aanbieder van telecommunicatiediensten aan zijn klanten worden aangerekend wanneer zij voor deze diensten niet via het „Direct Debit-systeem” of door overmaking via het Bankers’ Automated Clearing System betalen, maar met een kredietkaart, een debetkaart, per cheque of in contanten aan het loket van een bank of aan de balie van een tussenpersoon die bevoegd is om de betaling namens deze dienstverrichter te ontvangen, geen tegenprestatie voor een dienst die onderscheiden en onafhankelijk is van de hoofddienst die bestaat in het aanbieden van telecommunicatiediensten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-49/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság -Hongarije) — Unibet International Ltd./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Központi Hivatala (Prejudiciële verwijzing — Vrijheid van dienstverrichting — Beperkingen — Voorwaarden voor de verlening van een concessie voor de organisatie van online kansspelen — Praktische onmogelijkheid voor in andere lidstaten gevestigde particuliere aanbieders om een dergelijke vergunning te verkrijgen)

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/14

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 juni 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság -Hongarije) — Unibet International Ltd./Nemzeti Adó- és Vámhivatal Központi Hivatala
   (Zaak C-49/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Vrijheid van dienstverrichting - Beperkingen - Voorwaarden voor de verlening van een concessie voor de organisatie van online kansspelen - Praktische onmogelijkheid voor in andere lidstaten gevestigde particuliere aanbieders om een dergelijke vergunning te verkrijgen))
   (2017/C 277/18)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unibet International Ltd.

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Központi Hivatala

      Dictum

               1)

               Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in het hoofdgeding, waarbij een stelsel van concessies en vergunningen voor de organisatie van online kansspelen wordt ingesteld, wanneer zij regels bevat die discrimineren ten aanzien van in andere lidstaten gevestigde aanbieders, of wanneer zij niet-discriminerende regels bevat die op niet-transparante wijze worden toegepast of aldus ten uitvoer worden gelegd dat bepaalde in andere lidstaten gevestigde inschrijvers zich niet of moeilijker kandidaat kunnen stellen.

               2)

               Artikel 56 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen sancties zoals die in het hoofdgeding, die worden opgelegd wegens schending van de nationale wettelijke regeling waarbij een stelsel van concessies en vergunningen voor de organisatie van kansspelen wordt ingesteld, ingeval een dergelijke nationale wettelijke regeling in strijd met dat artikel blijkt te zijn.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak C-233/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 22 mei 2006 — Noëlle Permesaen/Rijksdienst voor pensioenen

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Arbeidshof te Brussel (België) op 22 mei 2006 — Noëlle Permesaen/Rijksdienst voor pensioenen
   (Zaak C-233/06)
   (2006/C 190/18)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidshof te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Noëlle Permesaen

      Verweerder: Rijksdienst voor pensioenen
   Prejudiciële vragen

               1)

               Aangaande de regularisatiebijdragen (artikel 4 van het koninklijk besluit van 25 juni 1997, waarbij artikel 16ter, § 2, wordt ingevoegd)
               Dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 (1) aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een regeling mag vaststellen die ertoe strekt om een groep personen van een bepaald geslacht, die aanvankelijk werd gediscrimineerd, in staat te stellen gebruik te maken van de pensioenregeling die geldt voor de groep personen van het andere geslacht, wanneer zij met terugwerkende kracht bijdragen betalen (eenmalige betaling van een zeer groot bedrag) waarvan de vordering tot betaling op grond van de in deze staat geldende wettelijke regeling is verjaard voor de laatstgenoemde categorie personen?
               Zo ja, dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 niet aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de hiermee strijdige wettelijke regeling moet aanpassen zodra bij een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dit normenconflict wordt vastgesteld, en uiterlijk binnen de verjaringstermijn die geldt voor de vordering tot betaling van bijdragen die voortvloeit uit de vaststelling van deze regeling?

               2)

               Aangaande de vertragingsrente (artikel 4 van het koninklijk besluit van 25 juni 1997, waarbij artikel 16ter, § 4, derde alinea, wordt ingevoegd)
               Dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat een regeling mag vaststellen die ertoe strekt om een groep personen van een bepaald geslacht, die aanvankelijk werd gediscrimineerd, in staat te stellen gebruik te maken van de pensioenregeling die geldt voor de groep personen van het andere geslacht, wanneer zij hoge vertragingsrente betalen die op grond van de in deze staat geldende wettelijke regeling is verjaard voor de laatstgenoemde categorie personen?
               Zo ja, dient richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978 niet aldus te worden uitgelegd dat een lidstaat de hiermee strijdige wettelijke regeling moet aanpassen zodra bij een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen dit normenconflict wordt vastgesteld, en uiterlijk binnen de verjaringstermijn die geldt voor de vertragingsrente die voortvloeit uit de vaststelling van deze regeling?

      (1)  Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB L 6, blz. 24).


title: Arrest van het Hof van 22 augustus 2011 in zaak E-14/10 — Konkurrenten.no AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Lokale busvervoerdiensten — Bestaande steun — Motiveringsplicht — Sluiting van de zaak zonder dat een formele onderzoeksprocedure wordt ingeleid)

text:
               17.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/21

         ARREST VAN HET HOF
   van 22 augustus 2011
   in zaak E-14/10
   Konkurrenten.no AS tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA
   (Beroep tot nietigverklaring van een besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA — Staatssteun — Lokale busvervoerdiensten — Bestaande steun — Motiveringsplicht — Sluiting van de zaak zonder dat een formele onderzoeksprocedure wordt ingeleid)
   2011/C 336/15
   In zaak E-14/10, Konkurrenten.no AS tegen de Toezichthoudene Autoriteit van de EVA; gesteund door Kollektivtransportproduksjon AS als interveniënt — VERZOEK om Besluit nr. 254/10/COL van 21 juni 2010 (AS Oslo Sporveier en AS Sporveisbussene) nietig te verklaren, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Thorgeir Örlygsson en Per Christiansen, rechters, op 22 augustus 2011 een arrest gewezen waarvan het dictum als volgt luidt:
   Het Hof:

               1.

               verklaart Besluit nr. 254/10/COL van 21 juni 2010 (AS Oslo Sporveier en AS Sporveisbussene) nietig,

               2.

               verwijst verweerster in de kosten van verzoekster.


title: Zaak C-250/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 juni 2006 — NV United Pan-Europe Communications Belgium, NV Coditel Brabant, Intercommunale maatschappij voor de uitzending van televisie BRUTELE, VZW Wolu TV/Belgische staat

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Raad van State (België) op 6 juni 2006 — NV United Pan-Europe Communications Belgium, NV Coditel Brabant, Intercommunale maatschappij voor de uitzending van televisie BRUTELE, VZW Wolu TV/Belgische staat
   (Zaak C-250/06)
   (2006/C 212/20)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Raad van State
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: NV United Pan-Europe Communications Belgium, NV Coditel Brabant, Intercommunale maatschappij voor de uitzending van televisie BRUTELE, VZW Wolu TV

      Verweerder: Belgische staat
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet de verplichting tot distributie van bepaalde tv-programma's die op een kabelmaatschappij rust, aldus worden uitgelegd dat de auteurs van deze programma's daardoor een „bijzonder recht” in de zin van artikel 86 [EG] wordt verleend?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, moeten de regels bedoeld in artikel 86, lid 1, in fine, EG (te weten „die bedoeld in de artikelen 12 en 81 tot en met 89”) aldus worden uitgelegd, dat de lidstaten kabelmaatschappijen niet kunnen verplichten tot distributie van bepaalde tv-programma's die worden uitgezonden door particuliere omroeporganisaties die onder bepaalde autoriteiten van deze staat „ressorteren” (in de zin van de Belgische wet van 30 maart 1995 betreffende de netten voor distributie voor omroepuitzendingen en de uitoefening van omroepactiviteiten in het tweetalig gebied Brussel-Hoofdstad), met als gevolg dat het aantal programma's uit andere lidstaten of uit niet-lidstaten van de Europese Unie en van organisaties die niet onder deze autoriteiten ressorteren, wordt verminderd met het aantal opgelegde programma's?

               3)

               Moet artikel 49 [EG] aldus worden uitgelegd dat sprake is van een verboden belemmering van het vrije verkeer van diensten indien een maatregel van een lidstaat, in casu de verplichting tot uitzending van tv-programma's over de kabelnetten, het verrichten van diensten vanuit een andere lidstaat voor ontvangers van deze diensten die zich in de eerste lidstaat bevinden, al dan niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel kan belemmeren, hetgeen het geval zal zijn indien de dienstverrichter zich door deze maatregel in een ongunstige onderhandelingspositie bevindt ter zake van de toegang tot die netten?

               4)

               Moet artikel 49 [EG] aldus worden uitgelegd dat sprake is van een verboden belemmering indien een maatregel van een lidstaat, in casu de verplichting tot uitzending van tv-programma's over kabelnetten, in de meeste gevallen, als gevolg van de plaats van vestiging van de ontvangers of door andere banden van deze ontvangers met die lidstaat, enkel wordt verleend aan ondernemingen uit die lidstaat, terwijl die belemmering geen rechtvaardiging vindt in dwingende redenen van algemeen belang met eerbiediging van het evenredigheidsbeginsel?


title: BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 15 februari 1995 in zaak T-112/94: A. M. Moat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Beroep tot nietigverklaring - Precontentieuze procedure - Procesbelang - Beroep tot schadevergoeding - Summiere uiteenzetting van aangevoerde middelen - Niet-ontvankelijkheid)

text:
22. 4. 95           m                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                             Nr. C 101 /7
schappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een beroep,            vacature nr. 62/91 vacant verklaarde ambt, in de tweede
in de eerste plaats tot nietigverklaring van de brief van de         plaats, van het besluit van het Economisch en Sociaal
Commissie van 2 juni 1993 waarbij zij heeft geweigerd aan            Comité tot afwijzing van verzoekers sollicitatie naar dit
verzoeksters het saldo van de communautaire financiële               ambt en, in de derde plaats, van het besluit tot benoeming
bijstand voor de bouw van een vissersvaartuig toe te kennen,         van B. tot directeur bij het secretariaat-generaal van het
en in de tweede plaats tot veroordeling van de Commissie             Economisch en Sociaal Comité, heeft het Gerecht (Tweede
krachtens artikel 215 , tweede alinea, van het EG-Verdrag,           Kamer ), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, kamerpresi
om de schade te vergoeden die verzoeksters zouden hebben             dent, D. P. M. Barrington en A. Saggio, rechters; griffier : H.
geleden, heeft het Gerecht (Vierde Kamer ), samengesteld als         Jung, op 22 maart 1995 een arrest gewezen waarvan het
volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen en R.               dictum luidt als volgt:
Garcia-Valdecasas, rechters; griffier: H. Jung, op 15 maart
1 995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                1 . Veroordeelt het Economisch en Sociaal Comité, aan
volgt.:                                                                   verzoeker een bedrag van 2 000 ecu aan schadevergoe
                                                                          ding te betalen wegens een dienstfout.
1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voor zover het
    strekt tot nietigverklaring van de beschikking van 2 juni        2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
    1993 .
                                                                     3 . Verwijst het Economisch en Sociaal Comité in zijn eigen
2 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voor zover het                kosten, alsmede in de helft van verzoekers kosten.
    strekt tot betaling van het saldo van de aangevraagde                 Verzoeker zal de andere helft van zijn eigen kosten
    bijstand.                                                             dragen.
3 . Veroordeelt de Commissie, verzoeksters een rente van             (M PB nr . C 43 van 12 . 2 . 1994 .
    8% op jaarbasis over het bedrag van 875 000 Ffr. te
    betalen voor de periode van 1 0 januari 1 992 tot en met
    12 juni 1992 .
4 . Verwerpt het beroep voor het overige.                                        BESCHIKKING VAN HET GERECHT
                                                                                VAN EERSTE AANLEG
5 . Verstaat dat verzoeksters hun eigen kosten alsmede                                    van 15 februari 1995
    hoofdelijk een kwart van de kosten van de Commissie
    zullen dragen. De Commissie zal drie kwart van haar              in zaak T-l 12/94: A. M. Moat tegen Commissie van de
    eigen kosten dragen.                                                              Europese Gemeenschappen ( J )
                                                                     (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Preconten
(M PB nr . C 293 van 29 . 10 . 1993 .                                tieuze procedure — Procesbelang — Beroep tot schadever
                                                                     goeding — Summiere uiteenzetting van aangevoerde mid
                                                                                delen — Niet-ontvankeliikheid)
                                                                                ( 95/C 101 /20 )
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                                  (Procestaai: Engels)
                      van 22 maart 1995
in zaak T-586/93 , P. Kotzonis tegen Economisch en Sociaal           In zaak T-l 12/94, A. M. Moat, ambtenaar van de Com
        Comité van de Europese Gemeenschappen (*)                    missie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor
                                                                     digd door L. Govaert, advocaat te Brussel, domicilie
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Motivering —                    gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L.
Misbruik van bevoegdheid — Overgang van groep voor                   Dupong, Rue des Bains 14A, tegen Commissie van de
talendienst naar categorie A — Artikelen 7, 25, 27, 29 en 45         Europese Gemeenschappen ( gemachtigde : T. F. Cusack ),
                        van het Statuut)                             betreffende enerzijds een verzoek om de Commissie te
                         ( 95/C 101 /19 )                            veroordelen omdat zij verzoeker niet heeft meegedeeld
                                                                     welke post hij bekleedt en welke functie hij dient uit te
                       (Procestaai: Frans)                           oefenen, en derhalve omdat zij hem geen werk heeft gegeven,
                                                                     en anderzijds een verzoek om schadevergoeding, heeft het
In zaak T-586/93 , P. Kotzonis, ambtenaar van het Econo             Gerecht ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. Bianca
misch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen,              relli, president, C. P. Briët en C. W. Bellamy, rechters;
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door O. Slusny en               griffier : H. Jung, op 15 februari 1995 een beschikking
M. Slusny, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb              gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
bende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat
aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10, tegen Economisch en                  1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Sociaal Comité van de Europese Gemeenschappen (gemach
tigde : D. Lagasse ), betreffende een bereop tot nietigverkla       2. Elk der partijen zal zijn eigen kosten dragen.
ring van, in de eerste plaats, het besluit van het Economisch
en Sociaal Comité om via de procedure van artikel 29, lid 2 ,        (!) PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
Gemeenschappen te voorzien in het bij kennisgeving van


title: Zaak T-249/02: Beroep, op 14 augustus 2002 ingesteld door Istituto per la Ricostruzione Industriale (IRI) spa, in liquidatie, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 233/36             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.9.2002
Barbosa Gonçalves, woonachtig te Viana do Castelo, vertegen-            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
woordigd door João Dias Gonçalves, advocaat.
                                                                        —     het bestreden besluit nietig te verklaren;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                       —     subsidiair, artikel 22 van verordening nr. 4253/88 juncto
                                                                              de artikelen 3 en 4 van verordening nr. 1866/90 krach-
—    de Commissie te veroordelen, hem een door het Gerecht                    tens artikel 241 EG onwettig en niet-toepasselijk te
     te bepalen schadevergoeding van niet minder dan                          verklaren;
     1 016 200 euro te betalen;
                                                                        —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
—    de Commissie te gelasten, de uitspraak van het Gerecht
     in de grootste Europese dag- en weekbladen bekend te
     maken.                                                             Het onderhavige beroep is gericht tegen het besluit van de
                                                                        Commissie van 31 maart 2000 (prot. 004484) betreffende
                                                                        het saldo van de dossiers „Openbare instellingen” — P.O.
                                                                        901010 I1, 906022 I1, 906030 I6 en 936030 I6, betreffende
Middelen en voornaamste argumenten                                      bijdragen ten laste van het Europees Sociaal Fonds. Bij
                                                                        dat besluit zijn de bijdragen van het ESF verminderd die
                                                                        aanvankelijk aan Italië waren toegekend bij besluiten van
Tot staving van zijn verzoek beroept verzoeker zich op                  12 december 1990, C (90) 3017, en 17 december 1990,
onregelmatigheden in de examens van vergelijkend onderzoek              C (90) 2682 en C (90) 2746, vastgesteld krachtens artikel 14,
COM/A/6/01, onjuiste beoordeling van de examens, schending              lid 3, van verordening nr. 4253/88 van de Raad van 19 decem-
van de regels voor vergelijkende onderzoeken en miskenning              ber 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van
van de algemene beginselen van doorzichtigheid, onpartijdig-            verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coör-
heid en onafhankelijkheid en gelijke behandeling van sollici-           dinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Struc-
tanten.                                                                 tuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die
                                                                        van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande
                                                                        financieringsinstrumenten anderzijds (PB L 374, blz. 1). Die
Volgens verzoeker is zijn gewettigd vertrouwen geschonden               besluiten betroffen de financiering van operationele program-
aangezien de nietigverklaring van het vergelijkend onderzoek            ma’s met betrekking tot de doelstellingen 3 en 4 voor acties
de door hem geleden schade niet heeft vergoed. Hij vordert              van de economische openbare instellingen in het Centro-Sud
derhalve veroordeling van verweerster tot vergoeding van de             en in de Mezzogiorno, alsmede structurele interventies door
door haar gedrag veroorzaakte immateriële en materiële                  die instellingen in de onder doelstelling 1 vallende gebieden.
schade, inzonderheid de derving van het inkomen dat verzoe-
ker waarschijnlijk zou hebben genoten.                                  Ter ondersteuning van zijn vorderingen stelt verzoeker:
                                                                        —     schending van de rechten van de verdediging; tijdens de
                                                                              administratieve procedure heeft hij niet de mogelijkheid
                                                                              gekregen zijn standpunt voor de nationale autoriteiten of
                                                                              voor de Commissie zelf kenbaar te maken;
                                                                        —     verkeerde toepassing van de relevante regeling, inzonder-
Beroep, op 14 augustus 2002 ingesteld door Istituto per                       heid van de bepalingen betreffende de omrekeningskoers
la Ricostruzione Industriale (IRI) spa, in liquidatie, tegen                  tussen de ECU en de nationale valuta voor het bepalen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen                                van de beschikbare financiële middelen voor de verschil-
                                                                              lende in het kader van het ESF gefinancierde operatieve
                                                                              programma’s, waarvan de aanvankelijke aanvraag in
                       (Zaak T-249/02)                                        nationale valuta was geformuleerd; dit zou hebben geleid
                                                                              tot een vermindering van het maximale bedrag dat op
                       (2002/C 233/63)                                        grond van het aanvankelijke financieringsbesluit kon
                                                                              worden betaald;
                     (Procestaal: Italiaans)                            —     kennelijk verkeerde beoordelingen bij het verrichten van
                                                                              een aantal aftrekken voor het bepalen van het saldo
                                                                              betreffende het operatieve programma waarop het bestre-
                                                                              den besluit betrekking heeft. Met name is daarbij afgegaan
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     op een aantal berekeningsfouten die de nationale autori-
schappen is op 14 augustus 2002 beroep tegen Commissie                        teit bij de opstelling van de aanvraag om betaling van het
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Istituto per                    saldo had gemaakt, en is nagelaten de verificaties te
la Ricostruzione Industriale (IRI) spa, in liquidatie, vertegen-              verrichten waartoe de Commissie op grond van de
woordigd door G. M. Roberti, A. Franchi en R. De Lisa,                        relevante gemeenschapsregeling inzake bijdragen van het
advocaten.                                                                    Europees Sociaal Fonds gehouden is.
 ---pagebreak--- 28.9.2002             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 233/37
Subsidiair stelt verzoeker schending van het gelijkheidsbegin-                 belope van het bedrag dat in de loop van de procedure
sel, het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van bescher-                   rechtens zal worden vastgesteld, het betrokken arrest
ming van het gewettigd vertrouwen.                                             uitvoerbaar te verklaren en verweerster te verwijzen in de
                                                                               kosten.
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         De onderhavige zaak betreft de vaststelling van de niet-
                                                                         contractuele aansprakelijkheid van de EGA voor de feiten die
Beroep, op 20 augustus 2002 ingesteld door Autosalone                    zich op 3 mei 2002 te Ispra hebben voorgedaan en voor de
Ispra snc tegen Commissie van de Europese Gemeen-                        daaruit voortvloeiende schade, hetzij de aansprakelijkheid van
                           schappen                                      de EGA alleen, hetzij de aansprakelijkheid van de EGA in
                                                                         samenloop of hoofdelijk met de aansprakelijkheid van andere
                       (Zaak T-250/02)                                   lichamen voor de betrokken feiten. Op die dag viel op het
                                                                         grondgebied van de gemeente Ispra een hevige regenbui.
                       (2002/C 233/64)                                   Plotseling overstroomde verzoeksters gebouw ten gevolge van
                                                                         het overlopen van het afvoerkanaal dat ook het water van het
                                                                         Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de EGA-
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Euratom afvoert.
                                                                         Verzoekster wijst op het risico dat dit afvoerkanaal oplevert,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                en stelt dat dit kanaal waarschijnlijk onvoldoende capaciteit en
schappen is op 20 augustus 2002 beroep tegen Commissie                   afvoervermogen heeft. Bovendien hebben de eigenaars in de
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Autosalone                 loop de jaren uit nalatigheid, onvoorzichtigheid en onkunde
Ispra snc, vertegenwoordigd door B. Casu, advocaat.                      nagelaten de nodige onderhoudswerken te verrichten om te
                                                                         voorkomen dat het afvoerkanaal opnieuw overloopt, en de
                                                                         buren van schade te vrijwaren.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Op grond van een en ander is verzoekster van mening dat is
—     de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie-EURA-                    voldaan aan de voorwaarden voor niet-contractuele aansprake-
      TOM te veroordelen tot vergoeding van de schade die                lijkheid van de Gemeenschap in de zin van artikel 188, tweede
      Autosalone Ispra snc heeft geleden en nog zal lijden, ten          alinea, EGA-Verdrag.


title: Zaak T-485/12: Beschikking van het Gerecht van 17 april 2013 — Grupo Bimbo/BHIM (SANISSIMO)

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/25

         Beschikking van het Gerecht van 17 april 2013 — Grupo Bimbo/BHIM (SANISSIMO)
   (Zaak T-485/12) (1)

   2013/C 164/43
   Procestaal: Spaans
   De president van de Zesde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/1

         2009/C 129/01
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 113 van 16.5.2009

      Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 102 van 1.5.2009

      PB C 90 van 18.4.2009

      PB C 82 van 4.4.2009

      PB C 69 van 21.3.2009

      PB C 55 van 7.3.2009

      PB C 44 van 21.2.2009

   Deze teksten zijn beschikbaar in:
   EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


title: Zaak C-436/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Linz (Oostenrijk) op 3 oktober 2008 — Haribo Lakritzen Hans Riegel BetriebsgmbH/Finanzamt Linz

text:
               24.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 19/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Linz (Oostenrijk) op 3 oktober 2008 — Haribo Lakritzen Hans Riegel BetriebsgmbH/Finanzamt Linz
   (Zaak C-436/08)
   (2009/C 19/18)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Unabhängige Finanzsenat, Aussenstelle Linz
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Haribo Lakritzen Hans Riegel BetriebsgmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Linz
   Prejudiciële vragen

               1)

               Is het in strijd met het gemeenschapsrecht wanneer een nationale overheid ter vermijding van discriminatie van buitenlandse deelnemingen die volgens de wettekst in tegenstelling tot binnenlandse deelnemingen pas vanaf een deelneming van 25 % (thans 10 %) zijn vrijgesteld van belasting, de verrekeningsmethode toepast, omdat dit resultaat volgens een beslissing van het Oostenrijkse Verwaltungsgerichtshof het meest aansluit bij de (hypothetische) wil van de wetgever, terwijl buitenlandse deelnemingen zouden zijn vrijgesteld van belasting wanneer de tot discriminatie leidende deelnemingsdrempel van 25 % (10 %) gewoon niet wordt toegepast?

               2)

               Is het in strijd met het gemeenschapsrecht, wanneer binnenlandse deelnemingen algemeen zijn vrijgesteld, terwijl bij buitenlandse deelnemingen van minder dan 25 % (10 %) de verrekeningsmethode wordt toegepast en het door de aandeelhouders te leveren bewijs van de eerder geheven buitenlandse (vennootschaps)belasting niet of slechts met onevenredige inspanningen kan worden geleverd

                           —

                           respectievelijk wanneer binnenlandse deelnemingen van minder dan 25 % (10 %) zijn vrijgesteld en wanneer bij buitenlandse deelnemingen van minder dan 25 % (10 %) de verrekeningsmethode wordt toegepast en het door de aandeelhouders te leveren bewijs niet of slechts met onevenredige inspanningen kan worden geleverd

                           —

                           respectievelijk, wanneer binnenlandse deelnemingen algemeen en buitenlandse deelnemingen vanaf 25 % (10 %) zijn vrijgesteld, terwijl bij buitenlandse deelnemingen van minder dan 25 % (10 %) de verrekeningsmethode wordt toegepast en het door de aandeelhouders te leveren bewijs niet of slechts met onevenredige inspanningen kan worden geleverd?

                           2.1.

                           Voor zover vraag 2 ontkennend wordt beantwoord: Is het in strijd met het gemeenschapsrecht, wanneer de belastingplichtige ter vermijding van economische dubbele belasting het bewijs moet leveren van de eerder geheven buitenlandse (vennootschaps)belasting, hoewel hij dit bewijs niet of slechts met onevenredige inspanningen kan leveren, terwijl het bewijs door de overheid met de middelen van de richtlijn betreffende wederzijdse bijstand zou kunnen worden geleverd?

               3)

               Is het in strijd met het gemeenschapsrecht, wanneer voor deelnemingen in derde landen van minder dan 25 % (10 %) die binnen de werkingssfeer van het vrije verkeer van kapitaal vallen de verrekeningsmethode is voorzien, waarbij het bewijs van de eerder in het buitenland betaalde (vennootschaps)belasting door de geringe omvang van de deelneming niet of slechts met onevenredige inspanningen kan worden geleverd, terwijl voor binnenlandse deelnemingen algemeen, dat wil zeggen ongeacht de omvang van de deelneming, de vrijstellingsmethode is voorzien en er dus in elk geval sprake is van een vermijding van de dubbele economische belasting?

                           3.1.

                           Voor zover vraag 3 bevestigend wordt beantwoord: Is het in strijd met het gemeenschapsrecht, wanneer opbrengsten uit deelnemingen in derde landen voor zover de omvang van de deelneming minder dan 25 % (10 %) is, niet worden vrijgesteld, ofschoon voor de vrijstelling van opbrengsten uit deelnemingen van meer dan 25 % (10 %) geen bijzondere voorwaarden worden gesteld, waarvan de eerbiediging alleen kan worden gecontroleerd door inlichtingen in te winnen bij de bevoegde autoriteiten van de betrokken staat, maar de vrijstelling in deze gevallen zonder verdere voorwaarde wordt toegekend?

                           3.2.

                           Voor zover vraag 3 ontkennend wordt beantwoord: Is het in strijd met het gemeenschapsrecht, wanneer bij opbrengsten uit deelnemingen in derde landen geen verrekening van de buitenlandse vennootschapsbelasting mag plaatsvinden voor zover de omvang van de deelneming minder dan 25 % (10 %) is, ofschoon voor de belastingvrijstelling van opbrengsten uit deelnemingen boven die drempel geen bijzondere voorwaarden gelden, waarvan de eerbiediging alleen kan worden gecontroleerd door inlichtingen in te winnen bij de bevoegde autoriteiten van de betrokken staat, maar de vrijstelling in deze gevallen zonder verdere voorwaarde wordt toegekend?


title: Zaak T-138/08: Beroep ingesteld op 3 april 2008 — Cavankee Fishing e.a./Commissie

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/33

         Beroep ingesteld op 3 april 2008 — Cavankee Fishing e.a./Commissie
   (Zaak T-138/08)
   (2008/C 142/61)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Cavankee Fishing Co. Ltd (Lifford, Ierland), Ocean Trawlers Limited (Killybegs, Ierland), Mullglen Limited (Balbriggan, Ierland), Eamon McHugh (Killybegs, Ierland), Joseph Doherty (Burtonport, Ierland), Brendan Gill (Lifford, Ierland), Eileen Oglesby (Burtonport, Ierland), Noel McGing (Killybegs, Ierland), Larry Murphy (Castletownbere, Ierland), Thomas Flaherty (Aran Islands, Ierland), Pauric Conneely (Claregalway, Ierland), Island Trawlers Limited (Killybegs, Ierland), Cathal Boyle (Killybegs, Ierland), Eugene Hannigan (Milford, Ierland), Peter McBride (Downings, Ierland), Hugh McBride (Downings, Ierland), Patrick Fitzpatrick (Aran Islands, Ierland), Patrick O'Malley (Galway, Ierland), Cecil Sharkey (Clogherhead, Ierland) (vertegenwoordigers: A. Collins, SC, N. Travers, barrister, D. Barry, solicitor)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de Commissie te veroordelen tot betaling van de volgende, ter terechtzitting nader te preciseren bedragen (te vermeerderen met interesten), verhoogd met de kosten van leningen, uit hoofde van de door elk van de verzoekers geleden schade:
               Pelagic

                     —
                     Cavankee Fishing Company 2 748 276,00 EUR

                     —
                     Ocean Trawlers Ltd 6 740 000,00 EUR

                     —
                     Mullglen Ltd. 2 690 000,00 EUR

                     —
                     Eamon McHugh 3 036 187,00 EUR

                     —
                     Joseph Doherty 2 640 408,00 EUR

                     —
                     Brendan Gill 2 717 665,00 EUR

                     —
                     Eileen Oglesby 2 994 349,00 EUR

                     —
                     Noel McGing 2 444 000,00 EUR

                     —
                     Larry Murphy 4 150 000,00 EUR

                     —
                     Thomas Flaherty 2 140 000,00 EUR

                     —
                     Pauric Conneely 1 930 000,00 EUR
               Polyvalent

                     —
                     Island Trawlers Limited 672 000,00 EUR

                     —
                     Cathal Boyle 651 200,00 EUR

                     —
                     Eugene Hannigan 125 000,00 EUR

                     —
                     Peter McBride 106 848,00 EUR

                     —
                     Hugh McBride 106 848,00 EUR

                     —
                     Partick Fitzpatrick 177 573,00 EUR

                     —
                     Patrick O'Malley

                     (a)
                     „Capal Ban” 205 698,00 EUR

                     (b)
                     „Capal Or” 496 800,00 EUR

                     —
                     Cecil Sharkey 205 697,88 EUR

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In de onderhavige zaak stellen verzoekers beroep wegens niet-contractuele aansprakelijkheid in ter zake van de verliezen die zij beweerdelijk hebben geleden door beschikking 2003/245/EG van de Commissie van 4 april 2003 betreffende de door de lidstaten ingediende aanvragen (1), voor zover daarbij de aanvraag van Ierland voor de vaartuigen van verzoekers is afgewezen. Deze beschikking is door het Gerecht gedeeltelijk nietig verklaard bij arrest van 13 juni 2006 (2).
   Ter onderbouwing van hun vorderingen betogen verzoekers dat de Commissie door de vaststelling van de nietig verklaarde beschikking een aantal hogere rechtsregels heeft geschonden die ertoe strekken rechten aan particulieren toe te kennen, door de grenzen van de beoordelingsvrijheid die artikel 4, lid 2, van beschikking 97/413/EG (3) haar verleent, kennelijk zwaar te hebben overschreden, zoals het Gerecht heeft geoordeeld in zijn arrest in de gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-240/03. Verzoekers voeren aan dat de Commissie tevens inbreuk heeft gemaakt op het beginsel van gelijke behandeling, het zorgvuldigheidsbeginsel en het beginsel van goed bestuur, het beginsel van vrije beroepsuitoefening en het evenredigheidsbeginsel. Zij stellen dat in die omstandigheden de enkele inbreuk op het gemeenschapsrecht een genoegzame schending van het recht oplevert.
   Voorts voeren verzoekers aan dat zij aanzienlijke verliezen en schade hebben geleden, en nog steeds lijden, als rechtstreeks gevolg van de vaststelling van de nietig verklaarde beschikking door de Commissie, aangezien zij tonnage op de markt hebben moeten kopen ter vervanging van de aangevraagde, maar niet toegekende veiligheidstonnage, en sommigen van hen ook verliezen hebben geleden door de vermindering van het aantal dagen op zee. Derhalve stellen verzoekers dat hun schade reëel en zeker is.
   Ten bewijze van het bestaan van een oorzakelijk verband tussen de betrokken handeling en de geleden schade verklaren verzoekers dat, zo de Commissie niet onrechtmatig had gehandeld door de door hen ingediende aanvragen voor veiligheidstonnage niet behoorlijk te onderzoeken, geen van hen extra tonnage zou hebben moeten kopen.

      (1)  Beschikking C(2003) 1113 def. inzake de door de Commissie ontvangen aanvragen tot verhoging van MOP IV-doelstellingen in verband met maatregelen ter verbetering van de veiligheid, de navigatie op zee, de hygiëne, de productkwaliteit en de arbeidsomstandigheden voor vaartuigen met een lengte over alles van meer dan 12 m (PB L 90, blz. 48).

      (2)  Boyle/Commissie, gevoegde zaken T-218/03 tot en met T-240/03, Jurispr. blz. II-1699.

      (3)  Beschikking van de Raad van 26 juni 1997 inzake de doelstellingen en bepalingen voor de herstructurering, in de periode van 1 januari 1997 tot en met 31 december 2001 van de communautaire visserijsector met het oog op de totstandbrenging van een duurzaam evenwicht tussen de visbestanden en de exploitatie daarvan (PB L 175, blz. 27).


title: Zaak T-137/10: Arrest van het Gerecht van 7 november 2012 — CBI/Commissie ( „Staatssteun — Openbare ziekenhuizen — Subsidie door Belgische autoriteiten toegekend aan openbare ziekenhuizen van vereniging IRIS — Beschikking gegeven aan einde van vooronderzoek — Beschikking waarbij steun verenigbaar met interne markt wordt verklaard — Dienst van algemeen economisch belang — Omschrijving van opdracht van openbare dienst — Evenredigheid van compensatie voor openbare dienst” )

text:
               22.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 399/18

         Arrest van het Gerecht van 7 november 2012 — CBI/Commissie
   (Zaak T-137/10) (1)

   (Staatssteun - Openbare ziekenhuizen - Subsidie door Belgische autoriteiten toegekend aan openbare ziekenhuizen van vereniging IRIS - Beschikking gegeven aan einde van vooronderzoek - Beschikking waarbij steun verenigbaar met interne markt wordt verklaard - Dienst van algemeen economisch belang - Omschrijving van opdracht van openbare dienst - Evenredigheid van compensatie voor openbare dienst)
   2012/C 399/30
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Coördinatie van Brusselse instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI) (Brussel, België) (vertegenwoordigers: D. Waelbroeck, advocaat, en D. Slater, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, C. Urraca Caviedes en S. Thomas, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en J. Gstalter, gemachtigden); Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Noort en M. de Ree, vervolgens M. Noort, C. Wissels en J. Langer, gemachtigden); Brussels Hoofdstedelijk Gewest (België); Gemeente Anderlecht (België); Gemeente Etterbeek (België); Gemeente Elsene (België); Stad Brussel (België); en Gemeente Sint-Gillis (België) (vertegenwoordigers: P. Slegers en A. Lepièce, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2009) 8120 van de Commissie van 28 oktober 2009 inzake steunmaatregel NN 54/09 die door het Koninkrijk België ten uitvoer is gelegd ter financiering van de openbare ziekenhuizen van het IRIS-net van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2009) 8120 van de Commissie van 28 oktober 2009 inzake steunmaatregel NN 54/09 die door het Koninkrijk België ten uitvoer is gelegd ter financiering van de openbare ziekenhuizen van het IRIS-net van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen alsmede die van de Coördinatie van Brusselse instellingen voor welzijnswerk en gezondheidszorg (CBI).

               3)

               De Franse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden, het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (België), de gemeente Anderlecht (België), de gemeente Etterbeek (België), de gemeente Elsene (België), de stad Brussel (België) en de gemeente Sint-Gillis (België) zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak T-550/13: Arrest van het Gerecht van 11 november 2015 — Griekenland/Commissie („EOGFL — Afdeling Garantie — ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Redelijke termijn — Geen essentiële controles — Extrapolatie van de geconstateerde tekortkomingen”)

text:
               11.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/23

         Arrest van het Gerecht van 11 november 2015 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-550/13) (1)

   ((„EOGFL - Afdeling Garantie - ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Redelijke termijn - Geen essentiële controles - Extrapolatie van de geconstateerde tekortkomingen”))
   (2016/C 007/31)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias en A. Vasilopoulou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, K. Skelly, gemachtigden, en N. Korogiannakis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit 2013/433/EU van de Commissie van 13 augustus 2013, houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB L 219, blz. 49).

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 377 van 21.12.2013.


title: Zaak T-569/14: Beroep ingesteld op 30 juli 2014 — Laverana/BHIM (BIO COMPLEXE DE PLANTES ENRICHI EN PROTÉINES PROPRE FABRICATION)

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/12

         Beroep ingesteld op 30 juli 2014 — Laverana/BHIM (BIO COMPLEXE DE PLANTES ENRICHI EN PROTÉINES PROPRE FABRICATION)
   (Zaak T-569/14)
   2014/C 361/16
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 mei 2014 in zaak R 122/2014-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „BIO COMPLEXE DE PLANTES ENRICHI EN PROTÉINES PROPRE FABRICATION” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 1 9 22  961

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               misbruik van bevoegdheid door een beslissing op basis van mededingingsrechtelijke overwegingen.


title: Arrest van het Hof van 5 november 2002 in zaak C-467/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Denemarken ("Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van bilaterale open sky-overeenkomst met Verenigde Staten van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92, 2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG)")

text:
C 323/2                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       21.12.2002
                    ARREST VAN HET HOF                                             en dus te hebben vervangen, dat het Koninkrijk Denemar-
                                                                                ken niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 234 EG-
                                                                                Verdrag (thans, na wijziging, artikel 307 EG) op hem
                     van 5 november 2002                                           rustende verplichtingen, door de in die eerdere overeen-
                                                                                komsten vervatte bepalingen die onverenigbaar zijn met
                                                                                het Verdrag, met name artikel 52 daarvan, en met het
in zaak C-467/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                afgeleide recht, niet in te trekken of daartoe niet alle
         schappen tegen Koninkrijk Denemarken ( 1)
                                                                                nodige wettelijke maatregelen te treffen,
(„Niet-nakoming — Sluiting en toepassing door lidstaat van                  heeft het Hof, samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, president
bilaterale „open sky”-overeenkomst met Verenigde Staten                     van de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
van Amerika — Afgeleid recht inzake interne markt voor                      R. Schintgen, kamerpresident, C. Gulmann, D. A. O. Edward,
luchtvervoer [verordeningen (EEG) nrs. 2299/89, 2407/92,                    A. La Pergola, P. Jann en V. Skouris (rapporteur), F. Macken,
2408/92, 2409/92 en 95/93] — Externe bevoegdheid van                        N. Colneric, S. von Bahr, en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
Gemeenschap — Artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wij-                         advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, ad-
ziging, artikel 43 EG) — Artikel 5 EG-Verdrag (thans                        junct-griffier, en D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op
                          artikel 10 EG)”)                                  5 november 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                            luidt als volgt:
                          (2002/C 323/02)
                                                                            1)     Door met de Verenigde Staten van Amerika internationale
                          (Procestaal: Deens)                                      verbintenissen aan te gaan of ondanks de herziening van de
                                                                                overeenkomst inzake luchtvervoer van 16 december 1944
                                                                                tussen het Koninkrijk Denemarken en de Verenigde Staten van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         Amerika verbintenissen te handhaven
                          dentie van het Hof)
                                                                                —     betreffende de tarieven van de door de Verenigde Staten
                                                                                aangewezen luchtvaartmaatschappijen op intracommu-
                                                                                nautaire luchtroutes,
In zaak C-467/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: F. Benyon en H. P. Hartvig) tegen Konink-
rijk Denemarken (gemachtigde: J. Molde), ondersteund door                          —     betreffende de op Deens grondgebied aangeboden of
Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigden: M. A. Fierstra en                              gebruikte geautomatiseerde boekingssystemen, en
J. van Bakel), betreffende een verzoek om vast te stellen:
                                                                                —     waarbij de Verenigde Staten het recht is verleend de
—     primair, dat het Koninkrijk Denemarken, door in 1995                               vervoersrechten te weigeren of in te trekken wanneer de
      met de Verenigde Staten van Amerika individueel te                                 door het Koninkrijk Denemarken aangewezen luchtvaart-
      onderhandelen over een „open sky”-overeenkomst op het                              maatschappijen niet in handen zijn van laatstgenoemde
      gebied van het luchtvervoer, en deze overeenkomst                                  of van Deense onderdanen,
      te paraferen en te sluiten, niet heeft voldaan aan de
      verplichtingen die op hem rusten krachtens het EG-
      Verdrag, met name de artikelen 5 (thans artikel 10 EG)                       heeft het Koninkrijk Denemarken niet voldaan aan de verplich-
      en 52 (thans, na wijziging, artikel 43 EG), en krachtens                     tingen die op hem rusten krachtens artikel 5 EG-Verdrag (thans
      het van het Verdrag afgeleide recht, met name verordenin-                    artikel 10 EG), artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      gen van de Raad (EEG) nrs. 2407/92 van 23 juli 1992                          artikel 43 EG), en verordeningen van de Raad (EEG) nrs. 2409/
      betreffende de verlening van exploitatievergunningen aan                     92 van 23 juli 1992 inzake tarieven voor luchtdiensten, en
      luchtvaartmaatschappijen (PB L 240, blz. 1), 2408/92 van                     2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      23 juli 1992 betreffende de toegang van communautaire                        geautomatiseerde boekingssystemen, zoals gewijzigd bij verorde-
      luchtvaartmaatschappijen tot intracommunautaire lucht-                       ning (EEG) nr. 3089/93 van de Raad van 29 oktober 1993.
      routes (PB L 240, blz. 8), 2409/92 van 23 juli 1992
      inzake tarieven voor luchtdiensten (PB L 240, blz. 15),               2)     Het beroep wordt verworpen voor het overige.
      2299/89 van 24 juli 1989 betreffende gedragsregels voor
      geautomatiseerde boekingssystemen (PB L 220, blz. 1),
      zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3089/93 van de              3)     Het Koninkrijk Denemarken wordt verwezen in de kosten.
      Raad van 29 oktober 1993 (PB L 278, blz. 1), en 95/93
      van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke
      regels voor de toewijzing van „slots” op communautaire                4)     Het Koninkrijk der Nederlanden draagt zijn eigen kosten.
      luchthavens (PB L 14, blz. 1), en
—     subsidiair, wat de overige bepalingen van de overeen-                 (1 ) PB C 71 van 13.3.1999.
      komst van 1944/1954 betreft, voorzover de overeen-
      komst van 1995 niet kan worden geacht de eerder
      gesloten overeenkomsten ingrijpend te hebben gewijzigd


title: Arrest van het Hof van 22 juni 1999 in zaak C-342/97 (verzoek van het Landgericht München I om een prejudiciële beslissing): Lloyd Schuhfabrik Meyer & Co. GmbH tegen Klijsen Handel BV ("Richtlijn 89/104/EEG - Merkenrecht - Verwarringsgevaar - Auditieve gelijkenis")

text:
28.8.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 246/3
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                           van 22 juni 1999
                                                                           in zaak C-342/97 (verzoek van het Landgericht München
                         van 17 juni 1999                                  I om een prejudiciële beslissing): Lloyd Schuhfabrik Meyer
                                                                                & Co. GmbH tegen Klijsen Handel BV (1)
in zaak C-166/98 (verzoek van het Tribunal de grande
instance de Foix om een prejudiciële beslissing): Société                  („Richtlijn 89/104/EEG — Merkenrecht — Verwarrings-
critouridienne de distribution (Socridis) tegen Receveur                                    gevaar — Auditieve gelijkenis”)
                    principal des douanes (1)
                                                                                (1999/C 246/05)
(„Binnenlandse belasting — Artikel 95 EG-Verdrag —
(thans, na wijziging, artikel 90 EG) — Richtlijnen
92/83/EEG en 92/84/EEG — Verschillende belasting op wijn                                             (Procestaal: Duits)
                             en op bier”)
                          (1999/C 246/04)                                  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-342/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                          (Procestaal: Frans)                              krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Landgericht
                                                                           München I (Duistland), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           Lloyd Schuhfabrik Meyer & Co. GmbH en Klijsen Handel BV,
                                                                           om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad
                          dentie van het Hof)                              van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
                                                                           merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het
                                                                           Hof, samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, president van de
In zaak C-166/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      Vierde en de Zesde kamer, waarnemend voor de president,
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Tribunal de              J.-P. Puissochet en P. Jann, kamerpresidenten, G. F. Mancini,
grande instance de Foix (Frankrijk), in het aldaar aanhangig               J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann (rapporteur),
geding tussen Société critouridienne de distribution (Socridis)            D. A. O. Edward, L. Sevón en M. Wathelet, rechters; advocaat-
en Receveur principal des douanes, om een prejudiciële                     generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 22 juni 1999 een
beslissing over de geldigheid van de richtlijnen 92/83/EEG van             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van
de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende
dranken (PB L 316, blz. 21) en 92/84/EEG van de Raad van                   Niet valt uit te sluiten, dat de enkele auditieve gelijkenis tussen de
19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de                merken verwarring in de zin van artikel 5, lid 1, sub b, van de
accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken (PB L                Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988
316, blz. 29), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als              betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten kan doen
volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, P. Jann, C. Gulmann,              ontstaan. Hoe groter de gelijksoortigheid van de betrokken waren of
D. A. O. Edward en M. Wathelet (rapporteur), rechters; ad-                 diensten en hoe groter de onderscheidingskracht van het oudere merk
vocaat-generaal: J. Mischo; grifffier: H. von Holstein, adjunct-           is, hoe groter het verwarringsgevaar is. Om de onderscheidingskracht
griffier, op 17 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het                   van een merk te bepalen en dus te beoordelen, of het een grote
dictum luidt als volgt:                                                    onderscheidingskracht heeft, moet globaal worden beoordeeld, in
                                                                           hoeverre het merk geschikt is om de waren of diensten waarvoor het
                                                                           is ingeschreven, als afkomstig van een bepaalde onderneming te
Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of         identificeren en dus om deze waren of diensten van die van andere
omstandigheden die de geldigheid van de richtlijnen 92/83/EEG van          ondernemingen te onderscheiden. Bij deze beoordeling dient rekening
de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de             te worden gehouden met alle relevante factoren en met name met de
structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken, en         eigenschappen die het merk van huis uit bezit, waaronder het feit, of
92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de                   het al dan niet een beschrijving bevat van de waren of diensten
onderlinge aanpassing van de accijnstarieven op alcohol en alcohol-        waarvoor het is ingeschreven. Wanneer een merk een grote onderschei-
houdende dranken, kunnen aantasten.                                        dingskracht heeft, is niet — bijvoorbeeld aan de hand van bepaalde
                                                                           percentages voor de bekendheidsgraad van het merk in de belangheb-
                                                                           bende kringen — in algemene zin te zeggen.
(1) PB C 209 van 4.7.1998.
                                                                           (1) PB C 357 van 22.11.1997.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2001 in zaak C-240/99 (verzoek van de Regeringsrätt om een prejudiciële beslissing): in de aldaar aanhangige procedure, ingesteld door Försäkringsaktiebolaget Skandia (publ) ("Zesde BTW-richtlĳn — Vrĳstellingen — Handelingen ter zake van verzekering en herverzekering")

text:
30.6.2001               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                   C 186/1
                                                                            I
                                                                      (Mededelingen)
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                                                                   HOF VAN JUSTITIE
                     ARREST VAN HET HOF                                         de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
                                                                                verordening (EG) nr. 118/97 van de Raad van 2 december
                           (Zesde kamer)                                        1996 (PB L 28, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samenge-
                        van 8 maart 2001                                        steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris,
                                                                                J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en F. Macken,
in zaak C-68/99: Commissie van de Europese Gemeen-                              rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
          schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)                           R. Grass, op 8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan het
(„Niet-nakoming — Vrijheid van vestiging — Vrijheid van                         dictum luidt als volgt:
dienstverrichting — Sociale zekerheid — Verordening (EEG)                       1)    Verwerpt het beroep.
nr. 1408/71 — Financiering van sociale zekerheid van
zelfstandige kunstenaars en journalisten — Bijdrage geheven                     2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
van bedrijven die werk van zelfstandige kunstenaars en                                kosten.
journalisten op markt brengen, berekend op basis van
aan hen betaalde beloningen — Inaanmerkingneming van                            (1) PB C 121 van 1.5.1999.
beloningen van kunstenaars en journalisten die aan socia-
lezekerheidswetgeving van andere lidstaat onderworpen
                                 zijn”)
                          (2001/C 186/01)
                          (Procestaal: Duits)                                                       ARREST VAN HET HOF
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                                 (Eerste kamer)
                          dentie van het Hof)
                                                                                van 8 maart 2001
In zaak C-68/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: P. Hillenkamp en A. Buschmann) tegen                         in zaak C-240/99 (verzoek van de Regeringsrätt om een
Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: W.-D. Plessing en                       prejudiciële beslissing): in de aldaar aanhangige procedure,
C.-D. Quassowski), betreffende een verzoek om vast te stellen                    ingesteld door Försäkringsaktiebolaget Skandia (publ) (1)
dat de Bondsrepubliek Duitsland, door § 23 en volgende van
het Künstlersozialversicherungsgesetz (wet inzake de sociale                    („Zesde BTW-richtlijn — Vrijstellingen — Handelingen ter
zekerheid van zelfstandige kunstenaars en journalisten) toe te                             zake van verzekering en herverzekering”)
passen op in een andere lidstaat van de Europese Unie wonende
kunstenaars en journalisten die gewoonlijk zowel in die andere                                            (2001/C 186/02)
lidstaat als in de Bondsrepubliek Duitsland werkzaamheden
anders dan in loondienst uitoefenen en derhalve ter zake van
                                                                                (Procestaal: Zweeds)
de sociale zekerheid uitsluitend zijn onderworpen aan de
wettelijke regeling van de lidstaat op het grondgebied waarvan
zij wonen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
rusten krachtens de artikelen 51, 52 en/of 59 EG-Verdrag                                                  dentie van het Hof)
(thans, na wijziging, artikelen 42, 43 en/of 49 EG) alsmede
titel II, in het bijzonder artikel 13, leden 1 en 2, sub b, juncto              In zaak C-240/99, betreffende een verzoek aan het Hof
artikel 14 bis, lid 2, eerste volzin, van verordening (EEG)                     krachtens artikel 234 EG van de Regeringsrätt (Zweden), in de
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de                         aldaar aanhangige procedure, ingesteld door Försäkringsaktie-
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers                     bolaget Skandia (publ), om een prejudiciële beslissing over de
en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen                   uitlegging van artikel 13 B, sub a, van de Zesde richtlijn
 ---pagebreak--- C 186/2                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           30.6.2001
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                       volgt: A. La Pergola, kamerpresident, S. von Bahr (rapporteur)
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    en C. W. A. Timmermans, rechters; advocaat-generaal: J. Mi-
omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting                   scho; griffier: R. Grass, op 8 maart 2001 een arrest gewezen
over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145,                  waarvan het dictum luidt als volgt:
blz. 1), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en L. Sevón,            1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. von Holstein,               rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
adjunct-griffier, op 8 maart 2001 een arrest gewezen waarvan                     aan richtlijn 96/24/EG van de Raad van 29 april 1996 tot
het dictum luidt als volgt:                                                      wijziging van richtlijn 79/373/EEG betreffende de handel in
                                                                                mengvoeders (PB L 125, blz. 33), en aan richtlijn 96/25/EG
De verbintenis van een verzekeringsmaatschappij om als tegenpresta-              van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer van
tie voor een op basis van de marktprijzen berekende beloning de                  voedermiddelen, tot wijziging van de richtlijnen 70/524/EEG,
activiteiten uit te oefenen van een andere verzekeringsmaatschappij,             74/63/EEG, 82/471/EEG en 93/74/EEG, en tot intrekking
een 100 %-dochtermaatschappij, die op eigen naam verzekeringsover-               van richtlijn 77/101/EEG, is de Helleense Republiek de
eenkomsten zou blijven sluiten, is niet een handeling ter zake van               krachtens deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet
verzekering in de zin van artikel 13 B, sub a, van de Zesde richtlijn            nagekomen.
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de
harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting        2)    De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.
— Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde: uniforme grondslag.
                                                                           (1) PB C 211 van 22.7.2000.
(1) PB C 246 van 28.8.1999.
                     ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Vierde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                          van 8 maart 2001
                                                                                van 15 maart 2001
in zaak C-176/00: Commissie van de Europese Gemeen-
            schappen tegen Helleense Republiek (1)
                                                                           in zaak C-444/98 (verzoek van de Arrondissementsrecht-
(Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijnen 96/24/EG                   bank te Roermond om een prejudiciële beslissing): R. J. de
                             en 96/25/EG)                                  Laat tegen Bestuur van het Landelijk instituut sociale
                                                                                verzekeringen (1)
                           (2001/C 186/03)
                                                                           („Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Verorde-
                                                                           ning (EEG) nr. 1408/71 — Grensarbeider — Gedeeltelijke
                           (Procestaal: Grieks)                                                 werkloosheid — Begrip”)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           (2001/C 186/04)
                           dentie van het Hof)
In zaak C-176/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                           (Procestaal: Nederlands)
pen (gemachtigde: M. Condou-Durande) tegen Helleense Repu-
bliek (gemachtigden: G. Kanellopoulos en D. Tsagkaraki),
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Helleense                In zaak C-444/98, betreffende een verzoek aan het Hof
Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-            krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn          de Arrondissementsrechtbank te Roermond (Nederland), in
96/24/EG van de Raad van 29 april 1996 tot wijziging van                   het aldaar aanhangig geding tussen R. J. de Laat en Bestuur
richtlijn 79/373/EEG betreffende de handel in mengvoeders                  van het Landelijk instituut sociale verzekeringen, om een
(PB L 125, blz. 33), en aan richtlijn 96/25/EG van de Raad van             prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 71, lid 1,
29 april 1996 betreffende het verkeer van voedermiddelen,                  sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
tot wijziging van de richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG,                    14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezeker-
82/471/EEG en 93/74/EEG, en tot intrekking van richtlijn                   heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op
77/101/EEG (PB L 125, blz. 35), de krachtens het EG-Verdrag                hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen,
en deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen niet is                zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als                  nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6),


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 16 maart 1999 in zaak T-147/98, K. Gluiber tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
19.6.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 174/5
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                   betreffende een verzoek tot opschorting van de tenuitvoerleg-
                               AANLEG                                    ging van het in de aan de permanente vertegenwoordiger van
                                                                         het Koninkrijk Spanje bij de Europese Unie gezonden brief van
                        van 16 maart 1999                                9 september 1998 besloten liggend besluit van de Commissie
                                                                         inzake de goedkeuring van een wetsontwerp ter uitvoering in
                                                                         het nationale recht van artikel 11 van bijlage VIII bij het
in zaak T-147/98, K. Gluiber tegen Raad van de Europese
                                                                         Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen,
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         betreffende de overdracht van pensioenrechten, heeft de
                                                                         president van het Gerecht op 4 februari 1999 een beschikking
               (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                        gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                          (1999/C 174/10)                                1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
                          (Procestaal: Duits)                            2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
In zaak T-147/98, K. Gluiber, wonende te Staudernheim                    (1) PB C 48 van 20.2.1999.
(Duitsland), vertegenwoordigd door W. Clausen en W. Clausen,
advocaten te Kiel (Duitsland), domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van Decker & Braun, advocaten aldaar,
Avenue Marie-Thérèse 16, tegen Raad van de Europese Unie
en Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende
een beroep tot nietigverklaring van voor verzoekster discrimi-
nerende maatregelen van de Bondsrepubliek Duitsland of,
subsidiair, tot vaststelling dat de Raad en de Commissie tegen           BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
die maatregelen hadden moeten optreden, heeft het Gerecht                                            AANLEG
(Eerste Kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 16 maart
1999 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                                       van 9 maart 1999
volgt:
                                                                         in zaak T-206/98, Clauni SA e.a. tegen Commissie van de
1. Het beroep wordt           verworpen   wegens    kennelijke niet-                      Europese Gemeenschappen (1)
     ontvankelijkheid.
2. Verzoekster zal haar eigen kosten dragen.                                            (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
                                                                                (1999/C 174/12)
(1) Het verzoekschrift is niet bekendgemaakt.
                                                                                (Procestaal: Frans)
                                                                         In zaak T-206/98, Clauni SA, gevestigd te Agen (Frankrijk),
                                                                         J.-M. Bissières, directeur van een vennootschap, wonende te
                                                                         Croix Blanche (Frankrijk), SA Lomagenais thans SA Loma,
BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN                               HET       gevestigd te Penne D’Agenais (Frankrijk) en A. Lompech,
              GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  directeur van een vennootschap, wonende te Canet (Frankrijk),
                                                                         vertegenwoordigd door D. Veyssière, advocaat te Agen, do-
                       van 4 februari 1999                               micilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A.
                                                                         May, advocaat aldaar, Grand-Rue 31, tegen Commissie van de
in Zaak T-196/98 R, E. Peña Abizanda e.a. tegen Commis-                 Europese Gemeenschappen, betreffende een verzoek aan het
          sie van de Europese Gemeenschappen (1)                         Gerecht om recht te doen op een verzoek tot kwijtschelding
                                                                         dat eerste verzoeker in het kader van de invoer van champig-
(Verzoek in kort geding — Ontvankelijkheid van beroep in                 nons uit Polen op 23 oktober 1998 bij de Franse douane had
                              hoofdzaak)                                 ingediend, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samengesteld als
                                                                         volgt: R.M. Moura Ramos, kamerpresident, V. Tiili en P.
                                                                         Mengozzi, rechters; griffier: H. Jung, op 9 maart 1999 een
                          (1999/C 174/11)                                beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                         (Procestaal: Spaans)                            1. Het beroep wordt        verworpen     wegens kennelijke niet-
                                                                              ontvankelijkheid.
In zaak T-196/98 R, E. Peña Abizanda en 105 andere                      2. Verzoekers zullen hun eigen kosten dragen.
ambtenaren van de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras, advocaat bij de
balie van Barcelona, en B. Uriarte Valiente, advocaat bij de             (1) PB C 71 van 13.3.1999.
balie van Madrid, met kantoor te Brussel, Oudergemlaan
78, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia, J. Currall en J. Rivas Andres),