title: Zaak F-7/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 februari 2010 — Faria/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Beoordelingsjaar 2006/2007 — Verzoek om nietigverklaring van beoordelingsrapport — Kennelijk onjuiste beoordeling — Vergoeding van immateriële schade)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/51

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 23 februari 2010 — Faria/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak F-7/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Beoordelingsjaar 2006/2007 - Verzoek om nietigverklaring van beoordelingsrapport - Kennelijk onjuiste beoordeling - Vergoeding van immateriële schade)
   2010/C 134/84
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marie-Hélène Faria (Muchamiel, Spanje) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (vertegenwoordigers: I. de Medrano Caballero, gemachtigde, bijgestaan door D. Waelbroeck, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het beoordelingsrapport over de periode van 1 oktober 2006 tot en met 30 september 2007 alsmede veroordeling van de verwerende partij tot betaling van de door verzoekster geleden schade

      Dictum

               1.

               Het beoordelingsrapport van Faria, dat het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) over de periode van 1 oktober 2006 tot en met 30 september 2007 heeft opgesteld, wordt nietig verklaard.

               2.

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3.

               Het BHIM zal naast zijn eigen kosten drie vierden van de kosten van Faria dragen.

               4.

               Faria zal een vierde van haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 69 van 21.3.2009, blz. 55.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 2 mei 2002 in zaak C-129/01 (verzoek van het Tribunale di Bolonga om een prejudiciële beslissing): Condominio Facchinei Orsini en Kone Ascensori SpA ("Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelĳkheid")

text:
28.9.2002               NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/11
2)     De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
( 1) PB C 212 van 28.7.2001.                                                                          (Tweede kamer)
                                                                                van 18 juli 2002
                                                                            in zaak C-136/01 P: Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi
                                                                            Snc tegen Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (1)
                BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                            (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding —
                           (Zesde kamer)                                    Niet-contractuele aansprakelijkheid — Overstroming —
                                                                            Verstopping van afvoerkanaal — Verjaringstermijn — Geen
                                                                                van stuiting van verjaring)
                          van 2 mei 2002
in zaak C-129/01 (verzoek van het Tribunale di Bolonga                                                (2002/C 233/17)
om een prejudiciële beslissing): Condominio Facchinei
               Orsini en Kone Ascensori SpA (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
        („Prejudiciële vragen — Niet-ontvankelijkheid”)
                                                                            (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          (2002/C 233/16)                                                             dentie van het Hof)
                        (Procestaal: Italiaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C- 136/01 P, Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Snc,
                          dentie van het Hof)                               gevestigd te Ispra (Italië), vertegenwoordigd door F. Venuti,
                                                                            advocaat, betreffende hogere voorziening tegen de beschikking
                                                                            van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen (Tweede kamer) van 17 januari 2001, Autosalone
                                                                            Ispra dei Fratelli Rossi/EGA (T-124/99, JurAmbt. blz. II-53),
In zaak C-129/01, betreffende een verzoek aan het Hof                       strekkende tot vernietiging van die beschikking; andere partij
krachtens artikel 234 EG van het Tribunale di Bolonga (Italië)              bij de procedure: Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
in het aldaar aanhangige geding tussen Condominio Facchinei                 vertegenwoordigd door Commissie van de Europese Gemeen-
Orsini en Kone Ascensori SpA, om een prejudiciële beslissing                schappen (gemachtigden: H. M. H. Speyart en P. Stancanelli),
over de uitlegging van artikel 2, sub b, van richtlijn 93/13/EEG            heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: N. Col-
van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen                neric (rapporteur), kamerpresident, R. Schintgen en V. Skouris,
in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29), heeft                      rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier:
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: F. Macken,                   R. Grass, op 18 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
kamerpresident, N. Colneric, C. Gulmann, J.-P. Puissochet en                dictum luidt als volgt:
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:
R. Grass, op 2 mei 2002 een beschikking gegeven waarvan het
dictum luidt als volgt:
                                                                            1)     Wijst de hogere voorziening af.
Het door het Tribunale di Bologna bij beschikking van 20 februari
                                                                            2)     Verwijst Autosalone Ispra dei Fratelli Rossi Snc in de kosten.
2001 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is niet-
ontvankelijk.
                                                                            (1 ) PB C 150 van 19.5.2001.
( 1) PB C 223 van 16.6.2001.


title: Zaak T-39/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Cargolux Airlines/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/33

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Cargolux Airlines/Commissie
   (Zaak T-39/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Cargolux Airlines International SA (Sandweiler, Luxemburg) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Joshua, barrister, en G. Goeteyn, solicitor, vervolgens G. Goeteyn, T. Soames, solicitor, C. Rawnsley, barrister, en E. Aliende Rodríguez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Khan, S. Noë en N. von Lingen, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door O. Jones, vervolgens door S. Love, barristers, vervolgens N. Khan en A. Dawes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht), voor zover dit is gericht tot verzoekster, en, subsidiair, tot verlaging van de geldboete die aan deze laatste is opgelegd

      Dictum

               1)

               De artikelen 1 tot en met 5 van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) worden nietig verklaard voor zover zij betrekking hebben op Cargolux Airlines International SA.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Cargolux Airlines International.

      (1)  PB C 80 van 12.3.2011.


title: Zaak T-83/09: Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Chalk/BHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC)

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/35

         Beroep ingesteld op 20 februari 2009 — Chalk/BHIM — Reformed Spirits Company Holdings (CRAIC)
   (Zaak T-83/09)
   2009/C 90/54
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: David Chalk (Canterbury, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Balme, W. James en M. Gilbert, Solicitors, en S. Malynicz, Barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Reformed Spirits Company Holdings Ltd (St Helier, Jersey)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 november 2008 in zaak R 1888/2007-2 vernietigen;

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep schrappen uit het register van het BHIM en de inschrijving toestaan van verzoeker als houder van gemeenschapsmerk nr. 2 245 306 op grond van de overdracht door Arthur Crack Limited aan verzoeker op 21 januari 2006;

               —

               subsidiair, de zaak terugverwijzen naar de kamer van beroep van het BHIM voor verdere afdoening overeenkomstig de vaststellingen van het Gerecht;

               —

               het BHIM en, voor zover zij tussenkomt in deze procedure, de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten, de kosten van deze procedure en van de procedure voor de kamer van beroep daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarop het verzoek tot doorhaling van de inschrijving van de overgang betrekking heeft: woordmerk „CRAIC” voor waren van de klassen 25, 32 en 33

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Partij die doorhaling van de inschrijving van de overgang vordert: verzoeker

      Beslissing van de onderzoeker: weigering om de beslissing tot inschrijving van de overgang te herroepen

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

   Ten eerste, schending van artikel 16, lid 1, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep heeft nagelaten de nationale regelgevingen van de lidstaten (in casu het Verenigd Koninkrijk) in aanmerking te nemen en toe te passen bij het nemen van een beslissing op grond van een overgang van een gemeenschapsmerk;
   Ten tweede, schending van regel 31 van verordening nr. 2868/95 (1) van de Commissie, doordat de kamer van beroep heeft nagelaten de geldigheid en gevolgen van overgelegde documenten te beoordelen wanneer de rechtsgeldigheid van deze documenten later wordt aangevochten;
   Ten derde, schending van artikel 77 bis van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep eerdere beslissingen van het BHIM niet heeft onderzocht in het licht van aanvullende feiten en bewijsmiddelen die haar werden overgelegd;
   Ten vierde, schending van artikel 23 van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep het verzoek van verzoeker tot inschrijving van de overdracht van gemeenschapsmerk nr. 2 245 306 ten onrechte heeft afgewezen;
   Ten slotte heeft de kamer van beroep ten onrechte geweigerd de beslissing te herroepen waarbij het BHIM de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep heeft ingeschreven als houder van gemeenschapsmerk nr. 2 245 306, en waarbij het eveneens ten onrechte heeft geoordeeld dat verordening nr. 40/94 van de Raad en verordening nr. 2868/95 van de Commissie niet toelaten dat het BHIM verzoeker inschrijft als houder van gemeenschapsmerk nr. 2 245 306.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB 1995 L 303, blz. 1).


title: Zaak C-388/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Le Crédit Lyonnais/Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État (Belasting over toegevoegde waarde — Zesde richtlijn (77/388/EEG) — Artikelen 17 en 19 — Aftrek van voorbelasting — Gebruik van goederen en diensten zowel voor belaste handelingen als voor vrijgestelde handelingen — Aftrek pro rata — Berekening van pro rata — In andere lidstaten en derde landen gevestigde bijkantoren — Niet-inaanmerkingneming van omzet daarvan)

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/2

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 12 september 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Le Crédit Lyonnais/Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État
   (Zaak C-388/11) (1)

   (Belasting over toegevoegde waarde - Zesde richtlijn (77/388/EEG) - Artikelen 17 en 19 - Aftrek van voorbelasting - Gebruik van goederen en diensten zowel voor belaste handelingen als voor vrijgestelde handelingen - Aftrek pro rata - Berekening van pro rata - In andere lidstaten en derde landen gevestigde bijkantoren - Niet-inaanmerkingneming van omzet daarvan)
   2013/C 325/03
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Le Crédit Lyonnais

      Verwerende partij: Ministre du budget, des comptes publics et de la réforme de l'État

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Conseil d'État — Uitlegging van de artikelen 13 (B, sub d, punten 1-5), 17 (leden 2, 3, sub a en c, en 5) en 19 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Aftrek van de voorbelasting — Goederen en diensten die zowel worden gebruikt voor handelingen waarvoor recht op aftrek bestaat als voor handelingen waarvoor geen recht op aftrek bestaat — Berekening van het pro rata voor de toepassing van de aftrek — Verplichting voor de zetel van een in een lidstaat gevestigde vennootschap om rekening te houden met de inkomsten van de in een andere lidstaat gevestigde bijkantoren

      Dictum

               1.

               De artikelen 17, leden 2 en 5, en 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moeten aldus worden uitgelegd dat een vennootschap waarvan het hoofdkantoor in een lidstaat is gevestigd, bij de berekening van haar pro rata voor aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde niet de omzet van haar in andere lidstaten gevestigde bijkantoren in aanmerking mag nemen.

               2.

               De artikelen 17, lid 3, sub a en c, en 19, lid 1, van de Zesde richtlijn (77/388) moeten aldus worden uitgelegd dat een vennootschap waarvan het hoofdkantoor in een lidstaat is gevestigd, bij de berekening van haar pro rata voor aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde niet de omzet van haar in derde landen gevestigde bijkantoren in aanmerking mag nemen.

               3.

               Artikel 17, lid 5, derde alinea, van de Zesde richtlijn (77/388) moet aldus worden uitgelegd dat het een lidstaat niet toestaat te voorzien in een regel voor de berekening van het pro rata voor aftrek per sector van bedrijfsuitoefening van een belastingplichtige vennootschap, op grond waarvan die vennootschap de omzet van een in een andere lidstaat of een derde land gevestigd bijkantoor in aanmerking mag nemen.

      (1)  PB C 298 van 8 oktober 2011.


title: Zaak C-539/03: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Roche Nederland BV, Roche Diagnostic Systems Inc., Roche NV, Hoffmann-La Roche AG, Produits Roche SA, Roche Products Ltd, F. Hoffmann-La Roche AG, Hoffmann-La Roche Wien GmbH, Roche AB/Frederick Primus, Milton Goldenberg (Executieverdrag — Artikel 6, punt 1 — Pluraliteit van verweerders — Bevoegdheid van gerecht van woonplaats van een der verweerders — Rechtsvordering wegens inbreuk op Europees octrooi — In verschillende verdragsluitende staten gevestigde verweerders — Octrooi-inbreuken in verschillende verdragsluitende staten)

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/1

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Roche Nederland BV, Roche Diagnostic Systems Inc., Roche NV, Hoffmann-La Roche AG, Produits Roche SA, Roche Products Ltd, F. Hoffmann-La Roche AG, Hoffmann-La Roche Wien GmbH, Roche AB/Frederick Primus, Milton Goldenberg
   (Zaak C-539/03) (1)

   (Executieverdrag - Artikel 6, punt 1 - Pluraliteit van verweerders - Bevoegdheid van gerecht van woonplaats van een der verweerders - Rechtsvordering wegens inbreuk op Europees octrooi - In verschillende verdragsluitende staten gevestigde verweerders - Octrooi-inbreuken in verschillende verdragsluitende staten)
   (2006/C 224/02)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hoge Raad der Nederlanden
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeksters: Roche Nederland BV, Roche Diagnostic Systems Inc., Roche NV, Hoffmann-La Roche AG, Produits Roche SA, Roche Products Ltd, F. Hoffmann-La Roche AG, Hoffmann-La Roche Wien GmbH, Roche AB

      Verweerders: Frederick Primus, Milton Goldenberg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 6, punt 1, Executieverdrag — Pluraliteit van verweerders — Klachten wegens inbreuk op Europees octrooi, ingediend tegen in diverse Europese landen gevestigde vennootschappen — Bevoegdheid van gerecht van plaats waar een der vennootschappen gevestigd is
   Dictum
   Artikel 6, punt 1, van het Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals laatstelijk gewijzigd bij het Verdrag van 29 november 1996 inzake de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is in het kader van een geschil ter zake van inbreuk op een Europees octrooi waarbij onderscheiden, in verschillende verdragsluitende staten gevestigde vennootschappen zijn gedagvaard voor feiten die zij zouden hebben begaan op het grondgebied van een of meer van deze staten, zelfs niet wanneer deze vennootschappen tot eenzelfde concern behoren en op dezelfde of nagenoeg dezelfde wijze hebben gehandeld overeenkomstig een gemeenschappelijk beleidsplan dat is uitgegaan van slechts een van hen.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Beschikking van het Hof van 11 november 2003 in zaak C-488/01 P: Jean-Claude Martinez (Hogere voorziening — Verklaring dat fractie in zin van artikel 29, lid 1, van Reglement van Europees Parlement is opgericht — Ontbreken van onderlinge politieke verwantschap — Ontbinding met terugwerkende kracht van TDI-fractie — Hogere voorziening die ten dele kennelĳk niet-ontvankelĳk en ten dele kennelĳk ongegrond is)

text:
C 59/2                  NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 6.3.2004
5)    Verstaat dat Ciments français SA en de Commissie van de                1)    Wijst de hogere voorzieningen af.
      Europese Gemeenschappen in zaak C-211/00 P hun eigen
      kosten zullen dragen.                                                  2)    Verstaat dat Bundesverband der Arzneimittel-Importeure eV,
                                                                                Bayer AG en European Federation of Pharmaceutical Industries’
                                                                                Associations hun eigen kosten betreffende zaak C-2/01 P zullen
(1) PB C 247 van 26.8.2000.
                                                                                dragen.
                                                                             3)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
                                                                                kosten betreffende zaak C-3/01 P.
                                                                             4)    Verstaat dat het Koninkrijk Zweden zijn eigen kosten zal
                    ARREST VAN HET HOF                                             dragen.
                        van 6 januari 2004
                                                                             (1) PB C 79 van 10.3.2001.
In de gevoegde zaken C-2/01 P en C-3/01 P: Bundesver-
band der Arzneimittel-Importeure eV tegen Commissie
            van de Europese Gemeenschappen (1)
(Hogere voorzieningen — Mededinging — Parallelimporten
— Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG)
— Begrip overeenkomst tussen ondernemingen — Bewijs                                          BESCHIKKING VAN HET HOF
  van bestaan van overeenkomst — Geneesmiddelenmarkt)
                                                                                van 11 november 2003
                           (2004/C 59/02)
                                                                                in zaak C-488/01 P: Jean-Claude Martinez (1)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                             (Hogere voorziening — Verklaring dat fractie in zin van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                             artikel 29, lid 1, van Reglement van Europees Parlement is
                          dentie van het Hof)
                                                                             opgericht — Ontbreken van onderlinge politieke verwant-
                                                                             schap — Ontbinding met terugwerkende kracht van TDI-
                                                                             fractie — Hogere voorziening die ten dele kennelijk niet-
In de gevoegde zaken C-2/01 P en C-3/01 P, Bundesverband                             ontvankelijk en ten dele kennelijk ongegrond is)
der Arzneimittel-Importeure eV, gevestigd te Mülheim an der
Ruhr (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Zinsmeister en
W. A. Rehmann, Rechtsanwälte, domicilie gekozen hebbende                                                (2004/C 59/03)
te Luxemburg, ondersteund door European Association of
Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), gevestigd te Brussel                                            (Procestaal: Frans)
(België), vertegenwoordigd door M. Epping en M. Lienemeyer,
Rechtsanwälte, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                                                dentie van het Hof)
digd door K. Wiedner en W. Wils als gemachtigden, bijgestaan
door H.-J. Freund, Rechtsanwalt, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg, ondersteund door Koninkrijk Zweden, verte-
genwoordigd door A. Kruse als gemachtigde, domicilie geko-                   In zaak C-488/01 P, Jean-Claude Martinez, lid van het Europees
zen hebbende te Luxemburg, en door European Association of                   Parlement, wonende te Montpellier (Frankrijk), vertegenwoor-
Euro Pharmaceutical Companies (EAEPC), betreffende hogere                    digd door F. Wagner en V. de Poulpiquet de Brescanvel,
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg               advocaten, betreffende hogere voorziening tegen het arrest van
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer — uitgebreid)                   het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-
van 26 oktober 2000, Bayer/Commissie (T-41/96, Jurispr.                      pen (Derde kamer — uitgebreid) van 2 oktober 2001, Martinez
blz. II-3383), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere            e.a./Parlement (T-222/99, T-327/99 en T-329/99, Jurispr.
partijen bij de procedure: Bayer AG, gevestigd te Leverkusen                 blz. II-2823), strekkende tot vernietiging van dit arrest; andere
(Duitsland), vertegenwoordigd door J. Sedemund, Rechtsan-                    partijen bij de procedure: Europees Parlement (gemachtigden:
walt, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, European                      G. Garzón Clariana, J. Schoo en H. Krück), verweerder in eerste
Federation of Pharmaceutical Industries’ Associations, ge-                   aanleg, Charles de Gaulle, lid van het Europees Parlement,
vestigd te Genève (Zwitserland), vertegenwoordigd door                       wonende te Parijs (Frankrijk), verzoeker in eerste aanleg, heeft
A. Woodgate, solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                 het Hof (Voltallige zitting), samengesteld als volgt: V. Skouris,
burg, heeft het Hof samengesteld als volgt: V. Skouris, presi-               president, P. Jann, C. W. A. Timmermans (rapporteur), C. Gul-
dent, P. Jann, C. W. A. Timmermans en J. N. Cunha Rodrigues,                 mann, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, kamerpresidenten,
kamerpresidenten, D. A. O. Edward (rapporteur), A. La Pergola,               D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen,
J.-P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken, N. Colneric en                    F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr, rechters; D. Ruiz-Jarabo
S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:              Colomer, advocaat-generaal; R. Grass, griffier: op 11 november
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 6 januari 2004 een arrest                2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  volgt:
 ---pagebreak--- 6.3.2004               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 59/3
1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.                             (3) Moet art. 1 lid 2 van Beschikking 94/381/EG, voorzover
                                                                               nodig gelezen in verbinding met het bepaalde in art. 17
2)    J.-C. Martinez wordt verwezen in kosten van deze instantie.              Richtlijn 90/425/EEG en art. 17 Richtlijn 89/662/EEG,
                                                                               aldus worden uitgelegd dat daaruit een verplichting
3)    J.-C. Martinez zal ook de kosten dragen die het Europees                 voortvloeit voor de Commissie, onderscheidenlijk de
      Parlement in het kort geding in zaak C-488/01 P-R zijn                   Raad om een machtiging als daar bedoeld te verlenen,
      opgekomen.                                                               indien het systeem dat de verzoekende lidstaat toepast/
                                                                               wil toepassen inderdaad geschikt is om eiwit van her-
                                                                               kauwers te onderscheiden van dat van niet-herkauwers?
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                         (4) In hoeverre brengt het antwoord op vraag (3) een
                                                                               beperking mee van het recht, onderscheidenlijk de in
                                                                               vraag (1) bedoelde verplichting van de Staat om op grond
                                                                               van art. 175 EG-Verdrag (art. 232 EG) op te komen tegen
                                                                               een nalaten om een machtiging als in deze zaak aan de
                                                                               orde te verlenen, onderscheidenlijk om op grond van
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 5 decem-                         art. 173 EG-Verdrag (art. 230 EG) op te komen tegen een
ber 2003, om een prejudiciële beslissing in het geding                         weigering om zo’n machtiging te verlenen?
tussen de Staat der Nederlanden (Ministerie van Land-                          (Vraag (3) is zowel van belang indien de in (1) bedoelde
bouw, Natuurbeheer en Visserij) en 1. Ten Kate Holding                         vraag naar nationaal Nederlands recht moet worden
Musselkanaal B.V., 2. Ten Kate Europrodukten B.V., 3. Ten                      beoordeeld als wanneer dit naar gemeenschapsrecht moet
               Kate Produktie Maatschappij B.V.                                geschieden, dit laatste tenzij het antwoord op vraag (2.a)
                                                                               ontkennend is. Vraag (4) is slechts van belang in het
                        (Zaak C-511/03)                                        verlengde van vraag (2.b).)
                          (2004/C 59/04)
De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 5 decem-
ber 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op              Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 12 novem-
8 december 2003, in het geding tussen de Staat der Nederlan-             ber 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding
den (Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij)                  tussen Firma Eichsfelder Schlachtbetrieb GmbH en Haupt-
en 1. Ten Kate Holding Musselkanaal B.V., 2. Ten Kate                                          zollamt Hamburg-Jonas
Europrodukten B.V., 3. Ten Kate Produktie Maatschappij
B.V., het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                                          (Zaak C-515/03)
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                                (2004/C 59/05)
(1) Moet de vraag of de Staat in een geval als het onderhavige
      jegens een burger die daarbij belang heeft, zoals Ten Kate,
      verplicht is van zijn beroepsmogelijkheden op grond van            Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 12 no-
      art. 175 EG-Verdrag (art. 232 EG) onderscheidenlijk                vember 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
      art. 173 EG-Verdrag (art. 230 EG) gebruik te maken en              op 9 december 2003, in het geding tussen Firma Eichsfelder
      bij niet-nakoming van deze verplichting de dientengevol-           Schlachtbetrieb GmbH en Hauptzollamt Hamburg-Jonas, het
      ge door de betrokken burger geleden schade te vergoeden,           Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
      beantwoord worden aan de hand van regels van het                   om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      nationale Nederlandse recht of aan de hand van regels
      van het gemeenschapsrecht?                                         Dient artikel 17, lid 3, van verordening (EEG) nr. 3665/87 (1),
                                                                         zoals gewijzigd door verordening (EG) nr. 1384/95 (2), aldus
(2) Indien de in (1) bedoelde vraag geheel of ten dele                   te worden uitgelegd dat een product als ingevoerd moet
      moet worden beantwoord aan de hand van regels van                  worden beschouwd wanneer het, na invoer tot verbruik in een
      gemeenschapsrecht:                                                 derde land, aldaar een ingrijpende be- of verwerking ondergaat
                                                                         in de zin van artikel 24 van verordening (EG) nr. 2913/92 (3),
      (a)   Kan onder omstandigheden het gemeenschapsrecht               om vervolgens, met teruggave van de opgelegde heffingen, bij
            een verplichting en aansprakelijkheid als in die vraag       de herinvoer in de Gemeenschap onderworpen te worden aan
            bedoeld meebrengen?                                          de normale invoerrechten?
      (b) Indien het antwoord op vraag (2.a) bevestigend is:
                                                                         (1) PB L 351, blz. 1.
            welke regels van gemeenschapsrecht dienen bij de             (2) PB L 134, blz. 14.
            beantwoording van de in (1) bedoelde vraag in een            (3) PB L 302, blz. 1.
            concreet geval als het onderhavige als maatstaf te
            worden gehanteerd?


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  10 november 2005  in zaak C-316/04 (verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) om een prejudiciële beslissing): Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie tegen College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (Toelating voor op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en biociden — Richtlijn 91/414/EEG — Artikel 8 — Richtlijn 98/8/EG — Artikel 16 — Bevoegdheid van lidstaten tijdens overgangsperiode)

text:
               14.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 10/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 10 november 2005
   in zaak C-316/04 (verzoek van het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) om een prejudiciële beslissing): Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie tegen College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (1)

   (Toelating voor op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en biociden - Richtlijn 91/414/EEG - Artikel 8 - Richtlijn 98/8/EG - Artikel 16 - Bevoegdheid van lidstaten tijdens overgangsperiode)
   (2006/C 10/07)
   Procestaal: Nederlands
   In zaak C-316/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het College van Beroep voor het bedrijfsleven (Nederland) bij uitspraak van 22 juli 2004, ingekomen bij het Hof op 26 juli 2004, in de procedure: Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie tegen College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen, in tegenwoordigheid van: 3M Nederland BV e.a., heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. Makarczyk, R. Schintgen, G. Arestis en J. Klučka (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M. Ferreira, hoofdadministrateur, op 10 november 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 16, lid 1, van richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden, moet aldus worden uitgelegd dat het geen standstillverplichting bevat. Ingevolge de artikelen 10, tweede alinea, EG en 249, derde alinea, EG alsmede richtlijn 98/8 dienen de lidstaten zich echter tijdens de in artikel 16, lid 1, van deze richtlijn bepaalde overgangsperiode te onthouden van maatregelen die de verwezenlijking van het door deze richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen.

               2)

               Artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, moet aldus worden uitgelegd, dat indien een lidstaat toelaat dat gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richtlijn zijn opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, daarbij niet het bepaalde in artikel 4 of artikel 8, lid 3, van deze richtlijn in acht hoeft te worden genomen.

               3)

               Artikel 16, lid 1, van richtlijn 98/8 heeft dezelfde betekenis als artikel 8, lid 2, van richtlijn 91/414.

               4)

               Het staat aan de verwijzende rechter om te beoordelen of de toets in artikel 25d, lid 2, van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 alle kenmerken vertoont van het nieuwe onderzoek in de zin van artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/414.

               5)

               Artikel 8, lid 3, van richtlijn 91/414 moet aldus worden uitgelegd, dat het slechts bepalingen met betrekking tot de verstrekking van gegevens voorafgaand aan een nieuw onderzoek bevat.

               6)

               De eerste vraag hoeft niet te worden beantwoord.

      (1)  PB C 239 van 25.9.2004.


title: Zaak T-193/11: Beschikking van het Gerecht van 23 september 2011 — Ahoua-N’Guetta e.a./Raad ( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust — Beroep tot nietigverklaring — Stilzitten van verzoeker — Afdoening zonder beslissing )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/23

         Beschikking van het Gerecht van 23 september 2011 — Ahoua-N’Guetta e.a./Raad
   (Zaak T-193/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in verband met de situatie in Ivoorkust - Beroep tot nietigverklaring - Stilzitten van verzoeker - Afdoening zonder beslissing)
   2011/C 340/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Timothée Ahoua-N’Guetta (Abidjan, Ivoorkust); Jacques André Monoko Daligou (Abidjan); Bruno Walé Ekpo (Abidjan); Félix Tano Kouakou (Abidjan); Hortense Sess (Abidjan); en Joséphine Suzanne Ebah (Abidjan) (vertegenwoordiger: J.-C. Tchikaya, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: B. Driessen en M. Chavrier, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van besluit 2010/656/GBVB van de Raad tot verlenging van de beperkende maatregelen tegen Ivoorkust (PB L 11, blz. 36) en van verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 tot wijziging van verordening (EG) nr. 560/2005 tot instelling van beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in verband met de situatie in Ivoorkust (PB L 11, blz. 1), voor zover die handelingen betrekking hebben op verzoekers

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Timothée Ahoua-N’Guetta, Jacques André Monoko Daligou, Bruno Walé Ekpo, Félix Tano Kouakou, Hortense Sess en Joséphine Suzanne Ebah worden verwezen in de kosten.

               3)

               Op de verzoeken tot interventie van de Europese Commissie en van de Republiek Ivoorkust behoeft niet te worden beslist.

      (1)  PB C 152 van 21.5.2011.


title: Zaak T-85/10: Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Alfa Acciai/Commissie [ „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van betonstaal in staven of rollen — Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag — Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen — Beperking of beheersing van de productie of de afzet — Bevoegdheidsoverschrijding — Rechten van de verdediging — Eén enkele, voortdurende inbreuk — Geldboeten — Vaststelling van het aanvangsbedrag — Verzachtende omstandigheden — Duur van de administratieve procedure” ]

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/24

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2014 — Alfa Acciai/Commissie
   (Zaak T-85/10) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van betonstaal in staven of rollen - Beschikking houdende vaststelling, op grond van verordening (EG) nr. 1/2003, van een inbreuk op artikel 65 KS na expiratie van het EGKS-Verdrag - Vaststelling van de prijzen en betalingstermijnen - Beperking of beheersing van de productie of de afzet - Bevoegdheidsoverschrijding - Rechten van de verdediging - Eén enkele, voortdurende inbreuk - Geldboeten - Vaststelling van het aanvangsbedrag - Verzachtende omstandigheden - Duur van de administratieve procedure”])
   (2015/C 034/26)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alfa Acciai SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: D. Fosselard, S. Amoruso en L. Vitolo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Sauer en B. Gencarelli en vervolgens R. Sauer en R. Striani, gemachtigden, bijgestaan door P. Manzini, advocaat)

      Voorwerp

   Primair, verzoek tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 7492 definitief van de Commissie van 30 september 2009 betreffende een procedure op grond van artikel 65 KS (zaak COMP/37.956 — Betonstaal, nieuwe beschikking), zoals gewijzigd bij besluit C (2009) 9912 definitief van de Commissie van 8 december 2009, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat verzoekster artikel 65 KS heeft geschonden en verzoekster wordt veroordeeld tot betaling van een geldboete van 7,175 miljoen EUR, of subsidiair, verzoek tot verlaging van het bedrag van deze geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alfa Acciai SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak C-383/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Sodiaal International [Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de financiële belangen van de Unie — Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 — Artikel 3 — Terugvordering van communautaire steun — Administratieve sanctie — Administratieve maatregel — Verjaringstermijn]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/9

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 3 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État — Frankrijk) — Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)/Société Sodiaal International
   (Zaak C-383/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de financiële belangen van de Unie - Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 - Artikel 3 - Terugvordering van communautaire steun - Administratieve sanctie - Administratieve maatregel - Verjaringstermijn])
   (2015/C 354/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Établissement national des produits de l’agriculture et de la mer (FranceAgriMer)

      Verwerende partij: Sodiaal International SA

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, vierde alinea, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen, moet aldus worden uitgelegd dat de daarin bedoelde verjaring niet alleen van toepassing is op de vervolging van onregelmatigheden die leiden tot de oplegging van administratieve sancties in de zin van artikel 5 van die verordening, maar ook op vervolgingen die leiden tot het treffen van administratieve maatregelen in de zin van artikel 4 van deze verordening.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


title: Zaak T-58/02: Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Kabushiki Kaisha Kenwood tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) — Andere partĳ voor de kamer van beroep: Karlstadt Quelle Aktiengesellschaft

text:
1.6.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 131/19
Beroep, op 26 februari 2002 ingesteld door Brasserie                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Jules Simon et Cie tegen Commissie van de Europese
                      Gemeenschappen
                                                                       —     de omstreden beslissing R 612/1999-2 te vernietigen;
                         (Zaak T-50/02)
                        (2002/C 131/36)                                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
                        (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 26 februari 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door de inge-
steld door Brasserie Jules Simon et Cie, gvestigd te Wiltz
                                                                       Aanvrager van het ge-         Kabushiki Kaisha Kenwood (ook
(Luxemburg) en vertegenwoordigd door A. Carnelutti en
                                                                       meenschapsmerk:               handelend onder de naam Ken-
J. Mosar, advocaten.
                                                                                wood Corporation)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       Betrokken         gemeen-     woordmerk „DualMags” voor wa-
—    nietig te verklaren artikel 1 van de beschikking van de           schapsmerk:                   ren van de klassen 9, 37 en 38
     Commissie van 5 december 2001 in zaak COMP/37800/
     F3 — Brasseries luxembourgeoises, voor zover daarbij              Houder van het oppo-          Karstadt Quelle Aktiengesellschaft
     aan verzoekster een inbreuk op artikel 81, lid 1, EG ten          sitiemerk of -teken in de
     laste wordt gelegd;                                               oppositieprocedure:
—    in ieder geval nietig te verklaren artikel 2 van de
     beschikking voor zover daarbij aan verzoekster een                Oppositiemerk of -te-         Duits woordmerk „Dual” voor be-
     geldboete wordt opgelegd, en, subsidiair, die geldboete           ken:                          paalde waren van klasse 9
     aanzienlijk te verlagen;
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                           Beslissing oppositie-af-      gedeeltelijke afwijzing van de aan-
                                                                       deling:                       vraag tot inschrijving van het ge-
                                                                                meenschapsmerk omdat er voor
Middelen en voornaamste argumenten                                                                   bepaalde waren van klasse 9 ver-
                                                                                warringsgevaar bestaat
De aangevoerde middelen en argumenten zijn gelijkluidend
aan die in zaak T-49/02.                                               Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep dat
                                                                       roep:                         werd ingesteld door de aanvrager
                                                                                van het gemeenschapsmerk
                                                                       Middelen:                     schending van artikel 8, lid 1,
Beroep, op 25 februari 2002 ingesteld door Kabushiki                                                 sub b, van verordening nr. 40/
Kaisha Kenwood tegen het Bureau voor harmonisatie                                                    94 (1) van de Raad aangezien er
              binnen de interne markt (BHIM)                                                         geen verwarringsgevaar is. Vol-
                                                                                gens verzoekster moet het woord
Andere partij voor de kamer van beroep: Karstadt Quelle                                              „dual” worden beschouwd als een
                      Aktiengesellschaft                                                             beschrijvende aanvulling op het
                                                                                merk met onderscheidend vermo-
                                                                                gen „Mags”. Voorts moet het op-
                         (Zaak T-58/02)                                                              positiemerk, gelet op de beschrij-
                                                                                vende aard ervan, worden be-
                        (2002/C 131/37)                                                              schouwd als een zwak merk en is
                                                                                het woord „Dual” een gangbaar
                       (Procestaal: Engels)                                                          bestanddeel van verschillende
                                                                                merken.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 25 februari 2002 beroep ingesteld tegen het             (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)                    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
door Kabushiki Kaisha Kenwood, vertegenwoordigd door
E. Garayar Gutiérrez, J. Garcı́a-Romanillos Valverde en
A. Garcı́a Castillo van Gómez-Acebo & Pombo, te Brussel
(België).


title: Zaak C-286/05: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg van 30 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reinhold Haug en Land Baden-Württemberg

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/9

         Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg van 30 juni 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Reinhold Haug en Land Baden-Württemberg
   (Zaak C-286/05)
   (2005/C 229/18)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg heeft bij beschikking van 30 juni 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 18 juli 2005, in het geding tussen Reinhold Haug en Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Kan artikel 2, lid 2, tweede zin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 (1) ook worden toegepast wanneer in verband met een onregelmatigheid in de zin van artikel 1, lid 2, van deze verordening enkel de terugbetaling van ten onrechte verleende steun (artikel 4, lid 1, van verordening nr. 2988/95) verlangd wordt en op grond van een later in werking getreden gemeenschapsbepaling een geringer deel van de ten onrechte verleende steun zou moeten worden terugbetaald dan op grond van de gemeenschapsrechtelijke voorschriften die golden ten tijde van de onregelmatigheid?
               Zo ja:

               2.

               Is artikel 2, lid 2, tweede zin, van verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 ook van toepassing op de regeling voor de betaling van rente, wanneer het betrokken bedrijfshoofd geen administratieve sanctie in de zin van artikel 5, lid 1, van deze verordening is opgelegd, maar van hem enkel de terugbetaling van ten onrechte ontvangen steun wordt gevorderd in de zin van artikel 4, lid 1, van de verordening?

      (1)  PB L 312, blz. 1.


title: Zaak T-461/15: Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2016 — Guccio Gucci/EUIPO — Guess? IP Holder (weergave van vier verstrengelde letters G) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk dat vier verstrengelde letters G weergeeft — Oudere Unie-, nationale en internationale beeldmerken G — Relatieve weigeringsgrond — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/15

         Arrest van het Gerecht van 11 oktober 2016 — Guccio Gucci/EUIPO — Guess? IP Holder (weergave van vier verstrengelde letters G)
   (Zaak T-461/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk dat vier verstrengelde letters G weergeeft - Oudere Unie-, nationale en internationale beeldmerken G - Relatieve weigeringsgrond - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 428/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Guccio Gucci SpA (Firenze, Italië) (vertegenwoordigers: P. L. Roncaglia, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Guess? IP Holder LP (Los Angeles, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. McFarland, barrister)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 mei 2015 (zaak R 2049/2014-4), inzake een oppositieprocedure tussen Guccio Gucci en Guess? IP Holder

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Guccio Gucci SpA wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die voor Guess? IP Holder LP zijn opgekomen voor de kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak F-37/10: Beroep ingesteld op 27 mei 2010 — Stratakis/Commissie

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/41

         Beroep ingesteld op 27 mei 2010 — Stratakis/Commissie
   (Zaak F-37/10)
   ()
   2010/C 246/71
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sofoklis Stratakis (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: F. Sigalas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/129/08 om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst die is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek EPSO/AD/129/08 van 30 juli 2009 om verzoekers naam niet op te nemen op de reservelijst die is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.


title: Zaak C-35/05: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH/Ministero delle Finanze (Achtste btw-richtlijn — Artikelen 2 en 5 — Belastingplichtigen die niet in binnenland zijn gevestigd — Belasting die onverschuldigd is betaald — Regeling voor teruggaaf)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/7

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 maart 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte suprema di cassazione — Italië) — Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH/Ministero delle Finanze
   (Zaak C-35/05) (1)

   (Achtste btw-richtlijn - Artikelen 2 en 5 - Belastingplichtigen die niet in binnenland zijn gevestigd - Belasting die onverschuldigd is betaald - Regeling voor teruggaaf)
   (2007/C 95/10)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Corte suprema di cassazione
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Reemtsma Cigarettenfabriken GmbH

      Verwerende partij: Ministero delle Finanze
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Corte suprema di cassazione — Uitlegging van de artikelen 2 en 5 van richtlijn 79/1072/EEG: Achtste richtlijn van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen (PB L 331, blz. 11) — Belasting die ten onrechte is afgedragen omdat zij bij vergissing in rekening was gebracht
   Dictum

               1)

               De artikelen 2 en 5 van richtlijn 79/1072/EEG, Achtste richtlijn van de Raad van 6 december 1979 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet in het binnenland gevestigde belastingplichtigen, moeten aldus worden uitgelegd dat niet-verschuldigde, bij vergissing aan de dienstenontvanger in rekening gebrachte belasting over de toegevoegde waarde, die vervolgens is betaald aan de schatkist van de lidstaat waar die diensten zijn verricht, niet vatbaar is voor teruggaaf op grond van die bepalingen.

               2)

               Behoudens in de gevallen die uitdrukkelijk zijn geregeld in artikel 21, punt 1, van richtlijn 77/388/EEG, Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/111/EEG van de Raad van 14 december 1992, moet alleen de dienstverrichter worden beschouwd als degene die de belasting over de toegevoegde waarde verschuldigd is aan de fiscus van de lidstaat waar de diensten zijn verricht.

               3)

                           —

                           Het neutraliteitsbeginsel, het doeltreffendheidsbeginsel en het beginsel van non-discriminatie staan niet in de weg aan een nationale wettelijke regeling als die van het hoofdgeding, volgens welke alleen de dienstverrichter de fiscus om teruggaaf van onverschuldigd afgedragen bedragen uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde kan verzoeken en de dienstenontvanger het onverschuldigd betaalde langs civielrechtelijke weg van de dienstverrichter kan terugvorderen. Indien terugbetaling van de belasting over de toegevoegde waarde echter onmogelijk of buitengewoon moeilijk wordt, moeten de lidstaten de middelen bieden waarmee de dienstenontvanger de ten onrechte gefactureerde belasting kan terugvorderen, zodat aan het doeltreffendheidsbeginsel wordt voldaan.

                           —

                           De nationale wettelijke regeling op het gebied van de directe belastingen doet aan dit antwoord niet af.

      (1)  PB C 93 van 16.4.2005.


title: Zaak T-161/15: Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Brinkmann (Steel Trading) e.a./Commissie en ECB

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/68

         Beroep ingesteld op 1 april 2015 — Brinkmann (Steel Trading) e.a./Commissie en ECB
   (Zaak T-161/15)
   (2015/C 294/83)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Brinkmann (Steel Trading) Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk), Dalmar investments Ltd (Tortola, Britse Maagdeneilanden), Darlows Consultants Ltd (Nassau, Bahama’s), Forestborne Ltd (Tortola), International Corporate Management Company SA (Luxemburg, Luxemburg), Kraxis Investments Ltd (Nicosia, Cyprus), Magnamox Management Ltd (Nicosia), Megamatic Technologies Ltd (Nicosia), Windward Yachting Ltd (Sliema, Malta), Chupit Ltd (Nicosia), Coburg Investments (Overseas) Ltd (Nicosia), First Trade International Ltd (Tortola), Fitinvest Ltd (Limassol, Cyprus), Halman Consultants (Overseas) Ltd (Tortola), Limtan Investments Ltd (Larnaca, Cyprus), Minnesota Trading Ltd (Nicosia), Protoconsult Ltd (Nicosia), Transcoal Trading Ltd (Nicosia) en Veft Management Ltd (Nicosia) (vertegenwoordiger: R. Nowinski, barrister)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Europese Centrale Bank

      Conclusies

   Verzoeksters verzoeken het Gerecht:

               —

               de Europese Unie te gelasten tot vergoeding van de schade die zij hebben geleden ten gevolge van de vaststelling en de toepassing van het memorandum van overeenstemming over de specifieke economische beleidsvoorwaarden, ten belope van het in het verzoekschrift vermelde bedrag of enig ander bedrag dat het Gerecht passend acht;

               —

               de Europese Unie te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters drie middelen aan.

               1.

               De Europese Commissie en de ECB hebben artikel 18 VWEU en artikel 21, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden, aangezien zij onrechtmatig gehandeld hebben, meer bepaald door Cyprus discriminerend te behandelen en daardoor ook degenen die deposito’s aanhielden bij Cypriotische banken te discrimineren.

               2.

               De Europese Commissie en de ECB hebben onrechtmatig gehandeld, aangezien zij het recht van de depositohouders op bescherming van hun eigendom, dat is gewaarborgd door het Handvest van de grondrechten, hebben geschonden.

               3.

               De Europese Commissie en de ECB hebben artikel 5, lid 4, VEU geschonden. Zij hebben namelijk onrechtmatig gehandeld en hebben meer bepaald het evenredigheidsbeginsel geschonden door het memorandum van overeenstemming over de specifieke economische beleidsvoorwaarden op te stellen, waarover de Commissie en de ECB in opdracht van het Europees Stabiliteitsmechanisme hebben onderhandeld.


title: Zaak T-230/04: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Finland/Commissie ( EOGFL — Afdeling Garantie — Stelsel van toezicht op oppervlaktesteun in bepaalde regio's — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Finland/Commissie
   (Zaak T-230/04) (1)

   („EOGFL - Afdeling „Garantie’ - Stelsel van toezicht op oppervlaktesteun in bepaalde regio's - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven’)
   (2007/C 247/38)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Finland (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Guimaraes-Purokoski en T. Pynnä, vervolgens A. Guimaraes-Purokoski en E. Bygglin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Huttunen en L. Visaggio, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2004/136/EG van de Commissie van 4 februari 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling „Garantie” (PB L 40, blz. 31), voor zover daarbij een aantal uitgaven van de Republiek Finland voor oppervlaktesteun in bepaalde regio's wegens toepassing van een falend controlestelsel wordt uitgesloten
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Finland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 29.5.2004 (voorheen zaak C-162/04).


title: Zaak C-151/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 oktober 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 2000/60/EG — Communautair kader voor communautair waterbeleid — Omzetting van artikelen 4, lid 8, 7, lid 2, en 10, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/60 alsook van punten 1.3 en 1.4 van bijlage V daarbij — Intra- en interregionale stroomgebieden — Artikel 149, lid 3, in fine, van Spaanse Grondwet — Aanvullende bepaling)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 24 oktober 2013 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-151/12) (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 2000/60/EG - Communautair kader voor communautair waterbeleid - Omzetting van artikelen 4, lid 8, 7, lid 2, en 10, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/60 alsook van punten 1.3 en 1.4 van bijlage V daarbij - Intra- en interregionale stroomgebieden - Artikel 149, lid 3, in fine, van Spaanse Grondwet - Aanvullende bepaling)
   2013/C 367/14
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Valero Jordana, E. Manhaeve en B. Simon, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 4, lid 8, 7, lid 2, en 10, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327, blz. 1) alsook van punten 1.3 en 1.4 van bijlage V daarbij — Milieudoelstellingen — Voor drinkwateronttrekking gebruikte wateren — Oppervlaktewater — Intracommunautaire stroomgebieden

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk Spanje heeft, door niet alle nodige maatregelen te hebben genomen ter omzetting van de artikelen 4, lid 8, 7, lid 2, en 10, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid, en van punt 1.3 en subpunt 1.4.1, sub i tot en met iii, van bijlage V daarbij, waarnaar artikel 8, lid 2, van deze richtlijn verwijst, wat de buiten Catalonië gelegen intraregionale stroomgebieden betreft, en ter omzetting van de artikelen 7, lid 2, en 10, leden 1 en 2, van richtlijn 2000/60, wat de in Catalonië gelegen intraregionale stroomgebieden betreft, niet voldaan aan de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 174 van 16.6.2012.


title: Zaak C-414/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2013 door Reber Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 mei 2013 in zaak T-530/10, Reber Holding GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               12.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/3

         Hogere voorziening ingesteld op 22 juli 2013 door Reber Holding GmbH & Co. KG tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 16 mei 2013 in zaak T-530/10, Reber Holding GmbH & Co. KG/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-414/13 P)
   2013/C 298/05
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Reber Holding GmbH & Co. KG (vertegenwoordigers: O. Spuhler en M. Geitz, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Anna Klusmeier

      Conclusies

               I.

               het arrest van het Gerecht van 16 mei 2013 in zaak T-530/10 en de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 14 september 2010 in beroepsprocedure R 363/2008-4 vernietigen;

               II.

               subsidiair, het in punt I vermelde arrest vernietigen en de zaak naar het Gerecht terugverwijzen;

               III.

               het BHIM verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het kader van haar hogere voorziening voert rekwirante schending van het materiële gemeenschapsrecht aan, in samenhang met een onvolledig onderzoek en een onvolledige beoordeling van de feiten. Het Gerecht heeft de hem voorgelegde feiten slechts onvolledig beoordeeld. Dit levert een onjuiste rechtsopvatting op (arrest Hof van 24 juni 2010, C-51/09 P, Becker/Harman International Industries (1)).Daartegen kan worden opgekomen voor het Hof in het kader van een hogere voorziening (zie arrest Hof van 16 juni 2010, C-317/10 P, Union Investment Privatfonds/UniCredito Italiano (2)).
   In het bestreden arrest gaat het Gerecht ervan uit dat de overgelegde verklaring onder ede geen verwijzing naar de andere overgelegde bewijzen bevat. Deze vaststelling is onjuist. Uit de verklaring onder ede blijkt duidelijk dat daarin wordt verwezen naar de andere bijgevoegde bewijzen. Aldus heeft het Gerecht de overgelegde verklaring onder ede niet volledig onderzocht en beoordeeld. Dit levert een onjuiste rechtsopvatting in het bestreden arrest op waartegen kan worden opgekomen in het kader van de hogere voorziening.
   Indien het Gerecht het hem overgelegde bewijs volledig had onderzocht en beoordeeld, dan zou het hebben geoordeeld dat beide oppositiemerken normaal werden gebruikt overeenkomstig artikel 42, lid 2, eerste volzin, juncto lid 3, van de verordening inzake het gemeenschapsmerk (3). Bijgevolg schendt het bestreden arrest ook artikel 42, lid 2, eerste volzin, juncto lid 3, van deze verordening.
   Bovendien schendt het bestreden arrest ook artikel 15, leden 1 en 2, sub a, van deze verordening. Het Gerecht oordeelt immers ten onrechte dat rekwirante oppositiemerk „W. Amadeus Mozart” (nr. 1 151 678) niet als merk gebruikt.

      (1)  Jurispr. blz. I-5805.

      (2)  Jurispr. 2011, blz. I-5471.

      (3)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak C-46/06: Beroep, op  30 januari 2006  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Tsjechische Republiek

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/9

         Beroep, op 30 januari 2006 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Tsjechische Republiek
   (Zaak C-46/06)
   (2006/C 74/16)
   Procestaal: Tsjechisch
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 30 januari 2006 beroep ingesteld tegen Tsjechische Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door L. Jelinek en W. Wils als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de volgende bepalingen van de richtlijn: artikel 3, lid 3; artikel 6, lid 1, ten aanzien van „doeltreffende technische voorzieningen door een persoon die weet of redelijkerwijs behoort te weten dat hij aldus handelt”; artikel 6, lid 3; artikel 6, lid 4, eerste, vierde en vijfde alinea; artikel 7, lid 1, tweede alinea; artikel 7, lid 2; artikel 8, lid 2, ten aanzien van „en de in artikel 6, lid 2, bedoelde inrichtingen, producten of onderdelen”; artikel 8, lid 3; artikel 10, lid 1, en artikel 11, lid 2;

               2.

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 1 mei 2004 verstreken.

      (1)  PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.


title: Zaak T-145/14: Arrest van het Gerecht van 21 mei 2015 — adidas/BHIM — Shoe Branding Europe (Motief met twee parallel lopende strepen) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsmerk dat twee parallel lopende strepen op een schoen weergeeft — Oudere communautaire en nationale beeldmerken en oudere internationale inschrijving van een merk waarbij drie parallel lopende strepen worden aangebracht op schoenen en kleding — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/12

         Arrest van het Gerecht van 21 mei 2015 — adidas/BHIM — Shoe Branding Europe (Motief met twee parallel lopende strepen)
   (Zaak T-145/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsmerk dat twee parallel lopende strepen op een schoen weergeeft - Oudere communautaire en nationale beeldmerken en oudere internationale inschrijving van een merk waarbij drie parallel lopende strepen worden aangebracht op schoenen en kleding - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 221/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: adidas AG (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk V. von Bomhard en J. Fuhrmann, advocaten, vervolgens I. Fowler, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: P. Bullock en N. Bambara, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, België) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 november 2013 (R 1208/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen adidas AG en Shoe Branding Europe BVBA

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 november 2013 (R 1208/2012-2) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten en die van adidas AG.

               3)

               Shoe Branding Europe BVBA draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 129 van 28.4.2014.


title: Zaak T-24/01: Beroep, op 30 januari 2001 ingesteld door Claire Staelen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie

text:
24.3.2001             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 95/21
Beroep, op 26 januari 2001 ingesteld door Eugene Emile                 Beroep, op 30 januari 2001 ingesteld door Claire Staelen
Marie Kimman tegen Commissie van de Europese Ge-                       tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie
                        meenschappen
                        (Zaak T-23/01)                                                           (Zaak T-24/01)
                         (2001/C 95/41)
                                                                                (2001/C 95/42)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 26 januari 2001 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Eugene
Emile Marie Kimman, wonende te Overijse (België), vertegen-            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
woordigd door N. Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebben-           schappen is op 30 januari 2001 beroep ingesteld tegen
de te Luxemburg.                                                       Europees Parlement en Raad van de Europese Unie door Claire
                                                                       Staelen, wonende te Bridel (Luxemburg), vertegenwoordigd
                                                                       door Joëlle Choucroun, advocaat, domicilie gekozen hebbende
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      te Luxemburg.
—     nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
      25 mei 2000 voorzover daarin het aantal verlofdagen              Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
      waarop verzoeker voor het jaar 2000 recht heeft, met
      één dag is verminderd;
                                                                       —     nietig te verklaren de gehele procedure van correctie van
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                                 het schriftelijk examen van het vergelijkend onderzoek,
                                                                             dan wel nietig te verklaren het besluit van de jury
                                                                             van vergelijkend onderzoek Eur/151/98, waarbij aan
                                                                             verzoekster voor het schriftelijk examen op basis van een
Middelen en voornaamste argumenten                                           dossier een cijfer is gegeven waardoor zij niet kon worden
                                                                             opgenomen op de reservelijst;
Verzoeker, ten tijde van de feiten werkzaam bij de vertegen-
woordiging van de Commissie in Letland, komt op tegen het              —     subsidiair, het Parlement en de Raad te veroordelen om
besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag het aantal                     aan verzoekster 12 000 euro vergoeding voor morele
verlofdagen waarop hij voor het jaar 2000 recht heeft, met                   schade te betalen;
een dag te verminderen. De reden van dit besluit is, dat de
vertegenwoordiging zeven dagen gesloten was, in plaats van
zes dagen zoals voorzien in de beschikking van de Commissie            —     verweerders in de kosten te verwijzen of de kosten aan te
van 17 juli 1997.                                                            houden.
Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
—     Onwettigheid van het besluit van de Commissie van                Middelen en voornaamste argumenten
      17 januari 1997, waarbij het aantal dagen waarop de
      kantoren van de vertegenwoordigingen van de diensten
      in het buitenland gesloten zouden zijn, tot zes werd             Verzoekster is toegelaten tot het examen van vergelijkend
      beperkt, omdat dit in strijd is met het beginsel van             onderzoek Eur/151/98 voor de samenstelling van een lijst van
      gelijkheid onder ambtenaren.                                     geschikte kandidaten voor de aanwerving van Franstalige
                                                                       administrateurs.
—     Schending van het bijzondere besluit van de Commissie
      van 21 december 1998 waarbij het aantal vrije dagen
      voor 1999 werd vastgelegd.                                       Zij heeft vernomen dat de jury het vereiste cijfer om te slagen
                                                                       in de eerste twee onderdelen van het schriftelijk examen heeft
—     Schending van artikel 60 van het Ambtenarenstatuut.              gewijzigd, zodat het aantal kandidaten dat aanvankelijk voor
                                                                       die twee onderdelen was geslaagd, is verhoogd. Dit besluit was
                                                                       niet gewettigd doordat slechts een klein aantal kandidaten dat
                                                                       cijfer had behaald. Deze onregelmatigheid heeft de einduitslag
                                                                       van het vergelijkend onderzoek sterk beïnvloed.
 ---pagebreak--- C 95/22               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  24.3.2001
Tot staving van haar vordering stelt verzoekster, dat het besluit      van 10 november 2000 de doorhaling in het register gelast
van de jury om de criteria voor de beoordeling van de                  van zaak T-72/00: S. Skovmand tegen Commissie van de
betrokken onderdelen te wijzigen door het voor die onderdelen          Europese Gemeenschappen.
vereiste gemiddelde cijfer te verlagen, niet of ontoereikend is
gemotiveerd, hetgeen in strijd is met artikel 5 van bijlage 3 bij      (1) PB C 135 van 13.5.2000.
het Ambtenarenstatuut.
                                                                                Doorhaling van zaak T-143/00 (1)
               Doorhaling van zaak T-19/00 (1)
                                                                                (2001/C 95/45)
                         (2001/C 95/43)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       De president van de Vierde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste             van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            beschikking van 14 november 2000 de doorhaling in het
van 20 november 2000 de doorhaling in het register gelast              register gelast van zaak T-143/00: S. Haupt tegen Commissie
van zaak T-19/00: J. Demaeght e.a. tegen Hof van Justitie van          van de Europese Gemeenschappen.
de Europese Gemeenschappen.
                                                                       (1) PB C 211 van 22.7.2000.
(1) PB C 135 van 13.5.2000.
                                                                                Doorhaling van zaak T-237/00 R
               Doorhaling van zaak T-72/00 (1)                                                  (2001/C 95/46)
                         (2001/C 95/44)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                        (Procestaal: Frans)                            De president van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 9 oktober 2000
De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste             de doorhaling in het register gelast van zaak T-237/00 R:
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking            P. Reynolds tegen Europees Parlement.


title: Zaak T-337/14: Beroep ingesteld op 8 mei 2014 — Rezon OOD/BHIM — mobile.international GmbH (mobile.de proMotor)

text:
               28.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/24

         Beroep ingesteld op 8 mei 2014 — Rezon OOD/BHIM — mobile.international GmbH (mobile.de proMotor)
   (Zaak T-337/14)
   2014/C 245/32
   Taal van het verzoekschrift: Bulgaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Rezon OOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordigers: P. Kanchev en T. Ignatova, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: mobile.international GmbH (Dreilinden, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 19 februari 2014 in zaak R 950/2013-1 vernietigen;

               —

               haar bij de afdelingen en kamers van beroep van het BHIM ingestelde vorderingen toewijzen;

               —

               haar vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk van mobile.international GmbH in haar geheel toewijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten;

               —

               de aanstelling van deskundigen toestaan om een schriftelijk advies over de in het beroep aan de orde gestelde bewijsvragen op te stellen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „mobile.de proMotor” voor diensten van de klassen 35, 38, 41 en 42 — gemeenschapsmerk nr. 4 8 96  643.

      Houder van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep.

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster.

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: relatieve nietigheidsgrond van artikel 53, lid 1, juncto artikel 8, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009.

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: afwijzing van de vordering.

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 78, lid 1, sub e, van verordening nr. 207/2009, juncto artikel 76 van deze verordening en regel 22, lid 3, van verordening nr. 2868/95; schending van artikel 53, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009; conflict, gezien de uitbreiding van de EU, tussen het later ingeschreven gemeenschapsmerk en een eerder ingeschreven nationaal merk.


title: Zaak F-59/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 8 maart 2011 — De Nicola/Europese Investeringsbank (Openbare dienst — Personeel van de Europese Investeringsbank — Beoordeling — Bevordering — Bevoegdheid van Gerecht — Ontvankelijkheid — Stilzwijgend besluit tot afwijzing — Interne richtlijn — Personeelsvertegenwoordiger — Beginsel van eerbieding van de rechten van de verdediging)

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/27

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 8 maart 2011 — De Nicola/Europese Investeringsbank
   (Zaak F-59/09) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de Europese Investeringsbank - Beoordeling - Bevordering - Bevoegdheid van Gerecht - Ontvankelijkheid - Stilzwijgend besluit tot afwijzing - Interne richtlijn - Personeelsvertegenwoordiger - Beginsel van eerbieding van de rechten van de verdediging)
   2011/C 130/54
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carlo De Nicola (Strassen, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Isola, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: C. Gómez de la Cruz, T. Gilliams en F. Martin, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Enerzijds, nietigverklaring van de bevorderingen waartoe op 29 april 2008 is besloten en die niet verzoekers naam omvatten alsmede van verzoekers beoordeling over het jaar 2007. Anderzijds, nietigverklaring van het besluit van de beroepscommissie om zich ondanks een verzoek om wraking met de kwestie te blijven bezighouden. Ten slotte, vaststelling van het feit dat verzoeker het slachtoffer is van psychisch geweld en veroordeling van de verwerende partij om dit geweld te beëindigen en de materiële en immateriële schade te vergoeden.

      Dictum

               1)

               Het beoordelingsrapport over 2007 van De Nicola en het besluit houdende weigering om hem te bevorderen worden nietig verklaard.

               2)

               De overige vorderingen van het beroep worden afgewezen.

               3)

               De Nicola en de Europese Investeringsbank zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 205 van 29.08.09, blz. 49.


title: Zaak C-168/99: Beroep, op 4 mei 1999 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje

text:
C 204/28              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       17.7.1999
     in de sociale bescherming van de ter beschikking gestelde         Verzoek van de Korkein Oikeus van 27 april 1999 om
     werknemers, doch ook in de bescherming van de nationale           een prejudiciële beslissing in het aldaar aanhangig geding
     bouwnijverheid en in de vermindering van de nationale             tussen Oy Liikenne Ab enerzijds en P. Liskojärvi en
     werkloosheid ter vermijding van sociale spanningen ?                                   P. Juntunen anderzijds
2) Vormt het een niet gerechtvaardigde beperking van de
     vrijheid van dienstverrichting in de zin van het EG-                                       (Zaak C-172/99)
     Verdrag, wanneer een binnenlandse werkgever door het
     sluiten van een (voorrang genietende) bedrijfsgebonden                                     (1999/C 204/52)
     arbeidsovereenkomst beneden het in een algemeen verbin-
     dend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst vastge-           Bij beschikking van 27 april 1999 (ingekomen ter griffie van
     stelde minimumloon kan blijven, terwijl dat voor een              het Hof van Justitie op 7 mei daaraanvolgend) heeft de Korkein
     buitenlandse werkgever uit een andere lidstaat van de             Oikeus in het aldaar aanhangig geding tussen Oy Liikenne Ab
     Gemeenschap in geval van een voorgenomen terbeschik-              enerzijds en P. Liskojärvi en P. Juntunen anderzijds, het Hof
     kingstelling in Duitsland — althans feitelijk — niet moge-        van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     lijk is ?                                                         een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:
                                                                       Is er sprake van een overgang van onderneming in de zin
                                                                       van artikel 1, lid 1, van richtlijn 77/187/EEG (1) wanneer de
                                                                       exploitatie van autobuslijnen van de ene vervoersonderneming
                                                                       op een andere overgaat als gevolg van een aanbestedingspro-
Beroep, op 4 mei 1999 ingesteld door de Commissie van                  cedure overeenkomstig richtlijn 92/50/EEG (2) betreffende het
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje                   plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening?
                        (Zaak C-168/99)
                                                                       (1) Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake
                                                                           de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten
                        (1999/C 204/51)                                    betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij
                                                                           overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                 (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26).
op 4 mei 1999 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Spanje door            (2) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                    de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
digd door J. Guerra Fernández, lid van haar juridische dienst,            opdrachten voor dienstverlening (PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1).
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre Wagner.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. te verklaren dat het Koninkrijk Spanje, door niet de
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     en ter kennis van de Commissie te brengen die nodig zijn          Verzoek van 14 april 1999 van de High Court of Justice
     om te voldoen aan richtlijn 96/43/EEG van de Raad (1) van         (England & Wales), Queen’s Bench Division (Crown
     26 juni 1996 tot wijziging en codificering van richt-             Office) om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
     lijn 85/73/EEG om de financiering van de keuringen en             The Queen en Secretary of State for Trade and Industry,
     veterinaire controles van levende dieren en bepaalde              ex parte: Broadcasting, Entertainment, Cinematographic
     dierlijke producten te garanderen en tot wijziging van de                           and Theatre Union (BECTU)
     richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG, de krachtens het
     EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nage-
     komen;                                                                                (Zaak C-173/99)
2. het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.                                             (1999/C 204/53)
Middelen en voornaamste argumenten                                     The High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench
                                                                       Division (Crown Office), heeft bij beschikking van 14 april
Ingevolge de dwingende bepalingen van artikel 249, derde               1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 10 mei
alinea, EG en artikel 10, eerste alinea, EG, moeten de lidstaten       1999, in het geding tussen The Queen en Secretary of State
de ter uitvoering van de tot hen gerichte richtlijnen noodzake-        for Trade and Industry, ex parte: Broadcasting, Entertainment,
lijke maatregelen vaststellen vóór het verstrijken van de daarin     Cinematographic and Theatre Union (BECTU), het Hof van
vastgestelde termijn. De in artikel 4 van de richtlijn vastgestelde    Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
termijn verstreek op 1 juli 1997, zonder dat Spanje de                 prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
noodzakelijke bepalingen heeft vastgesteld en in werking heeft
laten treden.                                                          1. Moet de uitdrukking „overeenkomstig de in de nationale
                                                                            wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het
                                                                            recht op en de toekenning van een dergelijke vakantie”
(1) PB L 162, blz. 1.                                                       in artikel 7 van richtlijn 93/104/EG van de Raad van
                                                                            23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de
                                                                            organisatie van de arbeidstijd (PB L 307, blz. 18), aldus