title: Gevoegde zaken C-131/13, C-163/13 en C-164/13: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti vof (C-131/13), Turbu.com BV (C-163/13), Turbu.com Mobile Phone’s BV (C-164/13)/Staatssecretaris van Financiën (Prejudiciële verwijzingen — Btw — Zesde richtlijn — Overgangsregeling voor het handelsverkeer tussen de lidstaten — Binnen de Gemeenschap verzonden of vervoerde goederen — Fraude gepleegd in de lidstaat van aankomst — Inaanmerkingneming van de fraude in de lidstaat van verzending — Weigering van het recht op aftrek, vrijstelling of teruggaaf — Ontbreken van bepalingen van nationaal recht)

text:
               23.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 december 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden — Nederland) — Staatssecretaris van Financiën/Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti vof (C-131/13), Turbu.com BV (C-163/13), Turbu.com Mobile Phone’s BV (C-164/13)/Staatssecretaris van Financiën
   (Gevoegde zaken C-131/13, C-163/13 en C-164/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzingen - Btw - Zesde richtlijn - Overgangsregeling voor het handelsverkeer tussen de lidstaten - Binnen de Gemeenschap verzonden of vervoerde goederen - Fraude gepleegd in de lidstaat van aankomst - Inaanmerkingneming van de fraude in de lidstaat van verzending - Weigering van het recht op aftrek, vrijstelling of teruggaaf - Ontbreken van bepalingen van nationaal recht))
   (2015/C 065/05)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Staatssecretaris van Financiën (C-131/13), Turbu.com BV (C-163/13), Turbu.com Mobile Phone’s BV (C-164/13)

      Verwerende partijen: Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti vof (C-131/13), Staatssecretaris van Financiën (C-163/13 en C-164/13)

      Dictum

               1)

               De door de Hoge Raad der Nederlanden in de zaken C-163/13 en C-164/13 gestelde vragen zijn niet-ontvankelijk.

               2)

               De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat het aan de nationale autoriteiten en rechterlijke instanties staat een belastingplichtige in het kader van een intracommunautaire levering de toepassing te weigeren van het recht op aftrek, vrijstelling of teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde, ook indien de nationale wet niet voorziet in bepalingen van die strekking, indien aan de hand van objectieve gegevens vast komt te staan dat deze belastingplichtige wist of had moeten weten dat hij met de handeling waarvoor aanspraak op het betrokken recht wordt gemaakt, deelnam aan fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde in het kader van een keten van leveringen.

               3)

               De Zesde richtlijn (77/388), zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7, moet aldus worden uitgelegd dat een belastingplichtige die wist of had moeten weten dat hij met de handeling waarvoor aanspraak op het recht van aftrek, vrijstelling of teruggaaf van de belasting over toegevoegde waarde wordt gemaakt, deelnam aan fraude ter zake van de belasting over de toegevoegde waarde in het kader van een keten van leveringen, deze rechten kunnen worden geweigerd, ondanks dat de fraude is gepleegd in een andere lidstaat dan de lidstaat waarin aanspraak op deze rechten wordt gemaakt en de belastingplichtige in deze laatste lidstaat heeft voldaan aan de formele voorwaarden die de nationale wet aan deze rechten verbindt.

      (1)  PB C 171 van 15.6.2013.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 26 mei 2005 in zaak C-43/04, Finanzamt Arnsberg tegen Stadt Sundern (Zesde BTW-richtlijn — Artikel 25 — Gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten — Verpachting van jachtgebieden in kader van gemeentelijk bosbouwbedrijf — Begrip „agrarische diensten”)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/14

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 26 mei 2005
   in zaak C-43/04, Finanzamt Arnsberg tegen Stadt Sundern (1)

   (Zesde BTW-richtlijn - Artikel 25 - Gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten - Verpachting van jachtgebieden in kader van gemeentelijk bosbouwbedrijf - Begrip „agrarische diensten”)
   (2005/C 182/27)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-43/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) bij beslissing van 27 november 2003, ingekomen bij het Hof op 4 februari 2004, in de procedure Finanzamt Arnsberg tegen Stadt Sundern, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, A. Borg Barthet, A. La Pergola, J. Malenovský en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 26 mei 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Artikel 25 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat de gemeenschappelijke forfaitaire regeling voor landbouwproducenten enkel van toepassing is op de levering van landbouwproducten en op agrarische diensten, zoals omschreven in lid 2 van dit artikel, en dat de andere handelingen die door forfaitair belaste landbouwers worden verricht onder de algemene regeling van deze richtlijn vallen.

               2)

               Artikel 25, lid 2, vijfde streepje, van richtlijn 77/388, juncto bijlage B bij deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat de verpachting van jachtgebieden door een forfaitair belaste landbouwer geen agrarische dienst is in de zin van deze richtlijn.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Zaak C-303/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 30 mei 2016 — Solar Electric Martinique/Ministre des finances et des comptes publics

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Conseil d’État (Frankrijk) op 30 mei 2016 — Solar Electric Martinique/Ministre des finances et des comptes publics
   (Zaak C-303/16)
   (2016/C 287/19)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Conseil d’État

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Solar Electric Martinique

      Verwerende partij: Ministre des finances et des comptes publics

      Prejudiciële vraag

   Het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt verzocht om een prejudiciële beslissing over de vraag of de verkoop van fotovoltaïsche panelen en zonneboilers en de installatie daarvan op onroerende goederen of teneinde onroerende goederen van elektriciteit of warm water te voorzien, kunnen worden beschouwd als één enkele handeling betreffende werken in onroerende staat in de zin van artikel 5, lid 5, en artikel 6, lid 1, van de Zesde richtlijn van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (1), thans artikel 14, lid 3, en artikel 24, lid 1, van de richtlijn van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (2).

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid- Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-433/05: Verzoek van Handens tingsrätt van  21 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Åklagaren en Lars Sandström

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/23

         Verzoek van Handens tingsrätt van 21 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Åklagaren en Lars Sandström
   (Zaak C-433/05)
   (2006/C 36/48)
   Procestaal: Zweeds
   Handens tingsrätt heeft bij beschikking van 21 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 december 2005, in het geding tussen Åklagaren en Lars Sandström, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               „1)

                           a)

                           Staat richtlijn 2003/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 2003 tot wijziging van richtlijn 94/25/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen, in de weg aan nationale bepalingen die verbieden om waterscooters elders te gebruiken dan op openbare waterwegen of in watergebieden waarvoor de plaatselijke autoriteit een vergunning overeenkomstig § 3, lid 1, van de Zweedse waterscooterverordening (1993:1053, zoals gewijzigd bij 2004:607) heeft verleend?

                           b)

                           Hangt de toelaatbaarheid van een dergelijk verbod als bedoeld sub 1 a, ervan af of de plaatselijke autoriteit bij de beoordeling van de vergunning volgens § 3, lid 1, rekening heeft gehouden met het vereiste dat de vergunning steeds wordt verleend voor het gebied waar aan de criteria van § 3, lid 1, punten 1-3, is voldaan?

               2)

               Staan anders de artikelen 28 EG-30 EG in de weg aan dergelijke nationale bepalingen inzake het verbod van het gebruik van waterscooters als bedoeld sub 1 a, in het algemeen of enkel onder de overeenkomstig sub 1 b hierboven gestelde voorwaarde?

               3)

               Los van het bovenstaande, staat het ontbreken van een mededeling aan de Commissie vóór de vaststelling van het nieuwe waterscooterverbod op 20 juni 2004 volgens richtlijn 83/189/EEG en richtlijn 98/34/EEG in de weg aan voormelde nationale bepalingen?”


title: Zaak C-196/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 7 april 2016 – Comune di Corridonia/Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche (Italië) op 7 april 2016 – Comune di Corridonia/Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente
   (Zaak C-196/16)
   (2016/C 251/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comune di Corridonia

      Verwerende partijen: Provincia di Macerata, Provincia di Macerata Settore 10 – Ambiente

      Prejudiciële vraag

   Is, gelet op artikel 191 VWEU en artikel 2 van richtlijn 2011/92/EU (1), de uitvoering van een procedure om na te gaan of een milieueffectbeoordeling moet worden uitgevoerd (en eventueel de uitvoering van een dergelijke milieueffectbeoordeling) na de verwezenlijking van een installatie, verenigbaar met het gemeenschapsrecht wanneer de vergunning door de nationale rechter nietig is verklaard omdat niet was nagegaan of een milieueffectbeoordeling moest worden uitgevoerd om reden dat met het gemeenschapsrecht strijdige nationale voorschriften bepaalden dat dit niet moest worden nagegaan?

      (1)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 26, blz. 1).


title: Zaak C-589/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 oktober 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Vrijheid van dienstverrichting — Vrij verkeer van kapitaal — Rente op niet in effecten belichaamde vorderingen — Roerende voorheffing — Beleggingsmaatschappijen die aan die rente zijn onderworpen en in België zijn gevestigd — Beleggingsmaatschappijen die aan die rente zijn onderworpen en zijn gevestigd in een andere lidstaat of in een derde staat die partij is bij de EER-overeenkomst — Verschil in behandeling — Bewijslast — Rente op in Belgische effecten belichaamde vorderingen — Oplegging van die rente wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een financiële instelling die is gevestigd in een andere lidstaat of in een derde staat die partij is bij de EER-overeenkomst — Vrijstelling wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een in België gevestigde financiële instelling)

text:
               21.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 429/6

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 29 oktober 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-589/14) (1)

   ((Niet-nakoming - Vrijheid van dienstverrichting - Vrij verkeer van kapitaal - Rente op niet in effecten belichaamde vorderingen - Roerende voorheffing - Beleggingsmaatschappijen die aan die rente zijn onderworpen en in België zijn gevestigd - Beleggingsmaatschappijen die aan die rente zijn onderworpen en zijn gevestigd in een andere lidstaat of in een derde staat die partij is bij de EER-overeenkomst - Verschil in behandeling - Bewijslast - Rente op in Belgische effecten belichaamde vorderingen - Oplegging van die rente wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een financiële instelling die is gevestigd in een andere lidstaat of in een derde staat die partij is bij de EER-overeenkomst - Vrijstelling wanneer de effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een in België gevestigde financiële instelling))
   (2015/C 429/08)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en W. Roels, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J.-C. Halleux en M. Jacobs, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Door bepalingen te handhaven volgens welke rente op in Belgische effecten belichaamde vorderingen is onderworpen aan roerende voorheffing wanneer die effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een financiële instelling die is gevestigd in een andere lidstaat van de Europese Unie dan het Koninkrijk België of in een derde staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte van 2 mei 1992, terwijl die rente is vrijgesteld van roerende voorheffing wanneer die effecten in bewaring zijn gegeven of zijn ingeschreven op een rekening bij een in België gevestigde financiële instelling, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 56 VWEU en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en het Koninkrijk België dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-247/11: Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — FairWild Foundation/BHIM — Wild (FAIRWILD) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap — Woordmerk FAIRWILD — Ouder gemeenschapswoordmerk WILD — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               20.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 114/33

         Arrest van het Gerecht van 7 maart 2013 — FairWild Foundation/BHIM — Wild (FAIRWILD)
   (Zaak T-247/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van Europese Gemeenschap - Woordmerk FAIRWILD - Ouder gemeenschapswoordmerk WILD - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 114/53
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: FairWild Foundation (Weinfelden, Zwitserland) (vertegenwoordigers: P. Neuwald en S. Müller, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: K. Klüpfel, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Rudolf Wild GmbH & Co. KG (Eppelheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Franke, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 maart 2011 (zaak R 1014/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Rudolf Wild GmbH & Co. KG en FairWild Foundation

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               FairWild Foundation wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-322/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingesteld door K (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Vrij verkeer van kapitaal — Belastingregeling van lidstaat volgens welke verlies uit verkoop van in andere lidstaat gelegen onroerend goed niet aftrekbaar is van winst op verkoop van waardepapieren in heffingsstaat)

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 november 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — procedure ingesteld door K
   (Zaak C-322/11) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Artikelen 63 VWEU en 65 VWEU - Vrij verkeer van kapitaal - Belastingregeling van lidstaat volgens welke verlies uit verkoop van in andere lidstaat gelegen onroerend goed niet aftrekbaar is van winst op verkoop van waardepapieren in heffingsstaat)
   2014/C 9/03
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partij in het hoofdgeding

   Verzoekende partij: K

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van de artikelen 63 VWEU en 65 VWEU — Vrij verkeer van kapitaal — Nationale belastingregeling volgens welke een onbeperkt belastingplichtige het verlies op de verkoop van een in een andere lidstaat gelegen onroerend goed niet kan aftrekken van de winst op de vervreemding van effecten in de lidstaat van heffing

      Dictum

   De artikelen 63 VWEU en 65 VWEU verzetten zich niet tegen een belastingregeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, volgens welke een belastingplichtige die ingezetene van deze lidstaat is en aldaar in de inkomstenbelasting onbeperkt belastingplichtig is, het verlies uit de verkoop van een in een andere lidstaat gelegen onroerend goed niet kan aftrekken van de in eerstbedoelde lidstaat belastbare roerende inkomsten, terwijl deze aftrekmogelijkheid onder bepaalde voorwaarden wel zou bestaan indien het onroerend goed in eerstbedoelde lidstaat zou zijn gelegen.

      (1)  PB C 252 van 27.8.2011.


title: Zaak C-444/03: Verzoek van het Verwaltungsgericht Berlin van 28 augustus 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Meta Fackler KG en Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 21/12                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         24.1.2004
C)    Is deze marmerbelasting verenigbaar met de artikelen 81          Meer in het bijzonder:
      tot en met 89 EG (ex artikelen 85-90 en 92-94 van het
      Verdrag), die een hele reeks regels bevatten met het oog         1.    Mogen alleen „traditionele” homeopathische geneesmid-
      op de invoering van een stelsel om te waarborgen dat de                delen aan de speciale vereenvoudigde registratieprocedure
      mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet                    van de artikelen 14 en volgende van richtlijn 2001/83
      wordt vervalst en om de bestaande hinderpalen die deze                 worden onderworpen?
      doelstelling in de weg staan, te verwijderen?
                                                                       2.    Kan, in geval van een bevestigend antwoord op deze
                                                                             vraag, ook als „traditioneel” worden beschouwd een
D)    Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord                     geneesmiddel dat met gebruikmaking van door een
      — rekening houdend met het feit dat voor de gemeente                   bibliografie geschraagde homeopathische grondstoffen is
      waarin de belasting op marmer (en de derivaten daarvan)                vervaardigd, zonder vóór de verlangde registratie in
      wordt geheven, in het bovengenoemde Verdrag geen                       deze combinatie daadwerkelijk homeopathisch te zijn
      bijzondere maatregelen ten gunste van de Italiaanse                    toegepast,
      Republiek zijn getroffen — is dan een regeling waardoor
      een financiële last (namelijk de heffing) wordt opgelegd               of
      aan goederen die door een gemeente naar een ander
      gebied van dezelfde lidstaat worden vervoerd, met het                  mag een lidstaat op grond van artikel 15, tweede zin,
      gemeenschapsrecht verenigbaar? Betekent deze bijzon-                   tweede streepje, van richtlijn 2001/83 verlangen dat voor
      dere last voor goederen die voor deze gebieden bestemd                 de registratie van een homeopathisch geneesmiddel,
      zijn, dat goederen die naar andere lidstaten worden                    dat is vervaardigd met gebruikmaking van meerdere
      uitgevoerd, minder gunstig worden behandeld en vormt                   homeopathische grondstoffen, een bibliografisch dossier
      deze financiële last dan een belemmering van het vrije                 wordt overgelegd dat op het samengestelde preparaat als
      verkeer van goederen in de gehele gemeenschapsmarkt?                   zodanig betrekking heeft?
                                                                       (1) PB L 311, blz. 67.
                                                                       Verzoek van het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) van
Verzoek van het Verwaltungsgericht Berlin van 28 au-                   27 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het
gustus 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding               geding tussen STRABAG AG en Österreichische Bundes-
   tussen Meta Fackler KG en Bondsrepubliek Duitsland                                               bahnen
                                                                                (Zaak C-462/03)
                        (Zaak C-444/03)
                                                                                (2004/C 21/21)
                         (2004/C 21/20)
                                                                       Het Bundesvergabeamt (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
                                                                       27 oktober 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 4 november 2003, in het geding tussen STRABAG
Het Verwaltungsgericht Berlin heeft bij beschikking van 28 au-         AG en Österreichische Bundesbahnen, het Hof van Justitie van
gustus 2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op         de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
21 oktober 2003, in het geding tussen Meta Fackler KG en               beslissing over de navolgende vragen:
Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            1.    Moet artikel 2, lid 2, sub c, van richtlijn 93/38/EEG (1)
de navolgende vragen:                                                        aldus worden uitgelegd dat, anders dan voor de andere in
                                                                             artikel 2, lid 2, bedoelde activiteiten op het gebied van
                                                                             vervoer, „alleen” de exploitatie van netten als branche-
                                                                             activiteit moet worden aangemerkt?
Is de regeling van § 39, lid 2, sub 7a, AMG verenigbaar met
richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de                  2.    Welke activiteiten behoren tot het begrip „de exploitatie
Raad van 6 november 2001 (1) (hierna: „richtlijn 2001/                       van netten van openbare dienstverlening op het gebied
83”), voorzover op grond daarvan een geneesmiddel dat uit                    van vervoer per trein” in de zin van artikel 2, lid 2, sub c,
homeopathische, door een bibliografie geschraagde bestand-                   van richtlijn 93/38/EEG? In hoeverre vallen infrastructu-
delen bestaat, niet kan worden geregistreerd wanneer de                      rele maatregelen hieronder? In hoeverre vallen dergelijke
„toepassing daarvan als homeopathisch ... geneesmiddel niet                  infrastructurele maatregelen onder het begrip „beschik-
algemeen bekend is”?                                                         baarstelling van netten”?


title: Zaak C-426/05: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van  22 november 2005  om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tele2 UTA Telecommunication GmbH en Telekom-Control-Kommission

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/9

         Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 22 november 2005 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Tele2 UTA Telecommunication GmbH en Telekom-Control-Kommission
   (Zaak C-426/05)
   (2006/C 22/17)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 22 november 2005, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 1 december 2005, in het geding tussen Tele2 UTA Telecommunication GmbH en Telekom-Control-Kommission, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moeten de artikelen 4 en 16 van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn) (1) aldus worden uitgelegd dat onder „getroffen” partijen of „partijen die gevolgen ondervinden” ook de op de relevante markt concurrerende ondernemingen moeten worden begrepen, ten aanzien waarvan in een marktanalyseprocedure geen specifieke verplichtingen worden opgelegd, gehandhaafd of gewijzigd?

               2.

               Zo ja:
               Staat artikel 4 van richtlijn 2002/21/EG in de weg aan een nationale bepaling die in een marktanalyseprocedure de hoedanigheid van partij enkel toekent aan de onderneming ten aanzien waarvan specifieke verplichtingen worden opgelegd, gewijzigd of ingetrokken?

      (1)  PB L 108, blz. 33.


title: Zaak T-2/05: Beroep, op 4 januari 2005 ingesteld door ReckittBenckiser N.V. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               19.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/22

         Beroep, op 4 januari 2005 ingesteld door ReckittBenckiser N.V. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-2/05)
   (2005/C 69/40)
   Procestaal: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door ReckittBenckiser N.V., gevestigd te Hoofddorp (Nederland), vertegenwoordigd door G. S. P. Vos, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de kamer van beroep van het BHIM te vernietigen;

               —

               de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 155 712 toe te staan;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               driedimensionaal merk in de vorm van een wit en blauw rechthoekig tablet met een ovaal wit midden voor waren van de klassen 1 en 3 (Chemische producten voor industriële doeleinden; bleekmiddelen en andere wasmiddelen, …) – aanvraagnr 1 155 712

               Beslissing van de onderzoeker:

               afwijzing van de aanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak T-718/14: Arrest van het Gerecht van 30 november 2015 — Hong Kong Group/BHIM — WE Brand (W E) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk W E — Ouder gemeenschapswoordmerk WE — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/53

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2015 — Hong Kong Group/BHIM — WE Brand (W E)
   (Zaak T-718/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk W E - Ouder gemeenschapswoordmerk WE - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 027/68)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hong Kong Group Oy (Vantaa, Finland) (vertegenwoordiger: J. H. Spåre, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: WE Brand Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: R. van Oerle en E. de Groot, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 augustus 2014 (zaak R 2305/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen WE Brand Sàrl en Hong Kong Group Oy.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 4 augustus 2014 (zaak R 2305/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen WE Brand Sàrl en Hong Kong Group Oy, alsook de beslissing van de oppositieafdeling van het BHIM van 30 september 2013 worden vernietigd.

               2)

               De oppositie wordt verworpen.

               3)

               Het BHIM en WE Brand dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van Hong Kong Group, daaronder begrepen de kosten die Hong Kong Group heeft gemaakt in de procedure voor kamer van beroep van het BHIM.

      (1)  PB C 431 van 1.12.2014.


title: Zaak T-661/11: Beroep ingesteld op 21 december 2011 — Italië/Commissie

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/32

         Beroep ingesteld op 21 december 2011 — Italië/Commissie
   (Zaak T-661/11)
   2012/C 49/57
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De Italiaanse Republiek verzoekt het Gerecht:

               —

               beschikking C(2011) 7105 def. van de Commissie van 14 oktober 2011 nietig te verklaren voor zover daarbij bepaalde in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) verrichte uitgaven van communautaire financiering worden uitgesloten en ten laste van de begroting van de Italiaanse Republiek worden gebracht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De beschikking waartegen in de onderhavige zaak wordt opgekomen, vloeit voort uit twee door de Commissie voor de melkprijsjaren 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 en 2006/2007 gelaste onderzoeken en voorziet in dit verband in een financiële correctie ten laste van Italië ten belope van in totaal 85 625 455 EUR.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster aan:

               a)

               schending en/of onjuiste toepassing van artikel 11 van verordening (EG) nr. 885/2006 (1) en van de Richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie (document VI/5330/97), vastgesteld op 23 december 1997, alsmede schending van artikel 230 EG-Verdrag wegens misbruik van bevoegdheid
               In dit verband wordt verklaard dat de toepassing van de forfaitaire correctie in het onderhavige geval dient te worden veroordeeld, omdat het mogelijk was naar aanleiding van de verrichte controles — zij het in een aantal gevallen met enige vertraging — eventuele „te lage aangiften” vast te stellen, de auteurs van die onjuiste aangiften sancties op te leggen, aldus de eventueel nog verschuldigde extra heffing in te vorderen en op die manier te voorkomen dat de communautaire schatkist economische schade lijdt door een onderwaardering van de verschuldigde inkomsten.

               b)

               schending en/of onjuiste toepassing van de artikelen 21 en 22, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 595/2004 (2) van 30 maart 2004
               Dienaangaande wordt gesteld dat de op de controles bij de kopers toepasselijke regeling niet alleen voorziet in controle van een bepaald aantal kopers, maar ook in controle van een bepaald percentage van de melk. De controles moeten aldus betrekking hebben op ten minste 40 % van de voor het betrokken tijdvak aangegeven hoeveelheid melk vóór correctie. Het is immers overduidelijk dat het risico voor het financieringsstelsel van het EOGFL nauw verband houdt met de totale hoeveelheid melk die in elke lidstaat wordt geproduceerd. Het is juist met betrekking tot deze hoeveelheid dat het gevaar van schade voor de communautaire schatkist ten gevolge van het niet betalen van de extra heffing moet worden beoordeeld.

               c)

               schending en/of onjuiste toepassing van artikel 11 van de reeds aangehaalde verordening (EG) nr. 885/2006 en van de Richtsnoeren voor de berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van het EOGFL, afdeling Garantie (document VI/5330/97), vastgesteld op 23 december 1997, alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel en schending van artikel 230 EG-Verdrag wegens misbruik van bevoegdheid
               Volgens verzoekster heeft de Commissie het percentage van de forfaitaire correctie als raming van de mogelijke overschrijding van het quotum en van de dienovereenkomstige heffing gebruikt, en deze overschrijding bij de overschrijding van het nationale productiequotum gevoegd en ze over de verschillende aan de controles voor het afsluiten van de rekeningen onderworpen regio’s omgeslagen. Bij een dergelijke aanpak komt het begrip forfaitaire correctie echter neer op willekeur en is er bijgevolg sprake van schending van het evenredigheidsbeginsel.

               d)

               ten slotte, schending en/of onjuiste toepassing van artikel 253 EG-Verdrag wegens ontbreken van motivering of ontoereikende motivering

      (1)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 90-110).

      (2)  Verordening (EG) nr. 595/2004 van de Commissie van 30 maart 2004 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1788/2003 van de Raad tot vaststelling van een heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB 94, blz. 22-32).


title: Zaak T-656/14: Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — Peri/EUIPO (Vorm van een bekistingsklem) [„Uniemerk — Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk — Vorm van een bekistingsklem — Absolute weigeringsgrond — Teken dat uitsluitend bestaat in de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen — Artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/20

         Arrest van het Gerecht van 28 juni 2016 — Peri/EUIPO (Vorm van een bekistingsklem)
   (Zaak T-656/14) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor driedimensionaal Uniemerk - Vorm van een bekistingsklem - Absolute weigeringsgrond - Teken dat uitsluitend bestaat in de vorm van de waar die noodzakelijk is om een technische uitkomst te verkrijgen - Artikel 7, lid 1, onder e), ii), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 287/24)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Peri GmbH (Weißenhorn, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Bognár en M. Eck, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 26 juni 2014 (zaak R 1178/2013-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal teken in de vorm van een bekistingsklem als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Peri GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 388 van 3.11.2014.


title: Zaak T-587/10: Beroep ingesteld op 29 december 2010 — Interspeed/Commissie

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/17

         Beroep ingesteld op 29 december 2010 — Interspeed/Commissie
   (Zaak T-587/10)
   2011/C 89/40
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Interspeed Holding Kompanija, A.D. (Belgrado, Republiek Servië) (vertegenwoordiger: Marko Bošnjak, odvetnik)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweerster veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van gederfde winst, gederfde inkomsten en verminderde waarde van haar activa ten bedrage van in totaal 131 879 601 EUR, vermeerderd met rente vanaf de datum van instelling van het onderhavige beroep tot aan de datum van effectieve betaling

               —

               verweerster verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep krachtens de artikelen 256 en 268 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie verzoekt verzoekster het Gerecht verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade die zij heeft geleden als gevolg van gederfde winst, gederfde inkomsten en verminderde waarde van haar activa ten bedrage van in totaal 131 879 601 EUR vermeerderd met rente vanaf de datum van instelling van het onderhavige beroep tot aan de datum van effectieve betaling, waarvan het bedrag wordt berekend volgens de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met 2 punten, alsook de advocatenkosten en overige gerechtelijke kosten die verzoekster in het kader van de onderhavige procedure heeft gemaakt.
   Mocht het Gerecht de vordering van verzoekster niet toewijzen, verzoekt deze laatste dat het Gerecht met betrekking tot de proceskosten overeenkomstig artikel 87, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering bepaalt dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
   Verzoekster voert de volgende middelen ter ondersteuning van haar beroep aan.
   Verzoekster stelt in de eerste plaats dat het Europees Bureau voor wederopbouw (hierna: „Bureau”) onrechtmatig heeft gehandeld door:

               —

               op 19 december 2006 een aankondiging van een opdracht bekend te maken;

               —

               op 22 december een aankondiging van de selectie van de uitvoerder van de werken bij de grensdoorlaatpost van Preševo bekend te maken;

               —

               op 10 mei 2007 contract nr. 04SERO 1105004 voor de uitvoering van de werken bij de grensdoorlaatpost van Preševo te sluiten;

               —

               het ontwerp voor de wederopbouw van de grensdoorlaatpost van Preševo te betalen;

               —

               Putevi Užice A..D. als uitvoerder van de werken te selecteren en deze te betalen;

               —

               E GIS BCEOM International s.a. als controleur voor de uitvoering van de wederopbouwwerken te selecteren en het bedrag van 180 850 EUR voor de controles te betalen, zulks ter uitvoering van contract nr. 06SERO 1102/008-1713 81 voor wederopbouw en controle, dat op 16 december 2008 is gesloten, en contract nr. 04SERO 1105/00 1-162954, dat op 24 september 2004 is gesloten, voor een totale contractwaarde van 606 276,39 EUR;

               —

               de voor de grensdoorlaatpost noodzakelijke uitrusting aan te schaffen (containers, rails en dergelijke);

               —

               als investeerder aan de wederopbouw deel te nemen, rechtstreeks de coördinatie te hebben gevoerd en de eigen investering vanuit het eigen kantoor in Belgrado te hebben opgevolgd.

         Verzoekster stelt voorts dat het Bureau met het hierboven omschreven gedrag op onrechtmatige wijze haar gewettigd vertrouwen heeft geschonden en inbreuk heeft gemaakt op de legitieme en rechtens beschermde rechten die zij tot december 2007 (voor wat betreft het verkooppunt), althans tot 7 mei 2009 (voor wat betreft de treinterminal voor goederen en douaneafhandeling) kon doen gelden. Dit vertrouwen en deze rechten zijn een uitdrukking van het recht op eigendom, een van de fundamentele rechten, dat in onder meer artikel 1 van Protocol 1 bij het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden is beschermd.
   Daarnaast stelt verzoekster dat vorenvermeld gedrag van het Bureau een ernstige en kennelijke schending van de algemene rechtsbeginselen oplevert, in casu met name het beginsel van de bescherming van gewettigd vertrouwen, het recht op bescherming van eigendom, het evenredigheidsbeginsel en het transparantiebeginsel. De kennelijke ernst van de schending uit zich onder meer in de omvang van de door verzoekster geleden schade.
   Verzoekster betoogt in de tweede plaats dat het gedrag van het Bureau ten grondslag ligt aan het ontstaan van de vermogensschade, die het gevolg is van:

               —

               gederfde winst als gevolg van de onmogelijkheid om de winst uit de activiteiten van de treinterminal voor goederen en douaneafhandeling te innen, welke schade op 56 838 141 EUR wordt begroot;

               —

               gederfde winst als gevolg van de onmogelijkheid om de winst uit de activiteiten van het verkooppunt op het terrein van de grensdoorlaatpost van Preševo te innen, begroot op 46 800 000 EUR;

               —

               gederfde inkomsten als gevolg van de onmogelijkheid om de pachtprijs voor en overige opbrengsten uit het winkelcentrum in de onmiddellijke nabijheid van de grensdoorlaatpost van Preševo te innen, welke schade 42 681 600 EUR bedraagt.

         Verzoekster stelt in de derde plaats dat de geleden schade ontegenzeglijk is veroorzaakt door de „wederopbouw” van het gebied rond de grensdoorlaatpost van Preševo, die door het Bureau is gepland en aangevangen.
   Verzoekster stelt voorts dat het Bureau zeer wel op de hoogte was van het feit dat verzoekster houdster was van de hierboven genoemde rechten op het gebied rond de grensdoorlaatpost van Preševo en dat het verzoeksters rechten derhalve opzettelijk heeft geschonden.


title: Zaak C-516/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2015 door Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-47/10, Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH, Akzo Nobel Chemicals BV en Akcros Chemicals Ltd/Europese Commissie

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/22

         Hogere voorziening ingesteld op 24 september 2015 door Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 15 juli 2015 in zaak T-47/10, Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH, Akzo Nobel Chemicals BV en Akcros Chemicals Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-516/15 P)
   (2015/C 406/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV (vertegenwoordigers: C. Swaak en R. Wesseling, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie en Akcros Chemicals Ltd

      Conclusies

               —

               Het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 in zaak T-47/10 vernietigen voor zover daarin wordt geoordeeld dat de geldboeten die aanvankelijk aan Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV waren opgelegd voor de deelneming van deze vennootschappen aan de inbreuken, na de nietigverklaring van deze geldboeten door het Gerecht, nog steeds aan Akzo Nobel NV kunnen worden toegerekend;

               —

               de beschikking van 2009, en inzonderheid artikel 1, lid 1, onder b), en lid 2, onder b), daarvan, nietig verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld Akzo Nobel Chemicals GmbH en AkzoNobel Chemicals BV aan de inbreuken hebben deelgenomen;

               —

               de beschikking van 2009 nietig verklaren voor zover Akzo Nobel NV daarin aansprakelijk wordt gesteld en/of aan deze vennootschap een geldboete wordt opgelegd voor het onrechtmatige gedrag van Akzo Nobel Chemicals GmbH en AkzoNobel Chemicals BV, en inzonderheid artikel 1, lid 1, onder a), voor het tijdvak van de 24 februari 1987 tot 28 juni 1993, en artikel 1, lid 2, onder a), voor het tijdvak van 11 september 1991 tot 28 juni 1993, en/of artikel 2, leden 6 en 23, daarvan nietig verklaren; of subsidiair

               —

               het arrest van het Gerecht van 15 juli 2015 in zaak T-47/10 vernietigen en de zaak naar het Gerecht terugverwijzen voor afdoening ten gronde; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze hogere voorziening.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening voeren rekwirantes aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de regels betreffende de aansprakelijk van moedervennootschappen, door tot de slotsom te komen dat aansprakelijkheid voor de geldboeten die aanvankelijk aan de dochterondernemingen waren opgelegd, maar door het Gerecht nietig waren verklaard, nog steeds aan Akzo Nobel NV kon worden toegerekend.
   In een situatie als aan de orde in de onderhavige zaak, waarin de aansprakelijkheid van een moedermaatschappij slechts is afgeleid van die van haar dochterondernemingen, kan de aansprakelijkheid van die moedervennootschap niet verder gaan die welke uiteindelijk op haar dochterondernemingen rust. Bijgevolg had de nietigverklaring van de aan Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV opgelegde geldboeten tot nietigverklaring van de aan Akzo Nobel NV opgelegde geldboete moeten leiden.
   Dit klemt te meer in een zaak als de onderhavige waarin de nietigverklaring van de aan Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV opgelegde geldboeten ook tot nietigverklaring van de gehele beschikking ten aanzien van deze twee juridische entiteiten had moeten leiden.
   In 2011 werd de Commissie na het arrest van het Hof van Justitie in de zaak ArcelorMittal geconfronteerd met het feit dat zijn bevoegdheid om aan Elementis en Ciba/BASF een geldboete op te leggen was verjaard. De Commissie besloot toen haar beschikking van 2009 volledig in te trekken voor zover deze tot een juridische entiteit van deze twee groepen van vennootschappen was gericht.
   Indien de Commissie hetzelfde beleid had gevoerd met betrekking tot Akzo Nobel Chemicals GmbH en Akzo Nobel Chemicals BV, die in dezelfde situatie verkeerden, zou zij haar beschikking houdende vaststelling van deze entiteiten aan de inbreuk hadden deelgenomen, meteen hebben ingetrokken. Indien deze gelijke situaties gelijk waren behandeld, zou de vraag naar de toerekening van de aansprakelijkheid niet zijn gerezen, aangezien het helemaal niet nodig was Akzo Nobel NV aansprakelijk te stellen voor een geldboete en daarvoor ook geen rechtsgrondslag was.


title: Zaak C-349/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 25 juni 2013 — Minister Finansów/Oil Trading Poland sp. z. o.o., gevestigd te Szczecin

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 25 juni 2013 — Minister Finansów/Oil Trading Poland sp. z. o.o., gevestigd te Szczecin
   (Zaak C-349/13)
   2013/C 274/07
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Naczelny Sąd Administracyjny

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Minister Finansów

      Verwerende partij: Oil Trading Poland sp. z. o.o., gevestigd te Szczecin

      Prejudiciële vraag

   Moeten artikel 3, lid 3, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (1) en het daarmee overeenstemmende, thans geldende artikel 1, lid 3, [eerste alinea], sub a, [en tweede alinea], van richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van richtlijn 92/12/EEG (2) aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen niet eraan in de weg staan dat een lidstaat over smeeroliën van de GN-codes 2710 19 71 tot en met 2710 19 99 die voor andere doeleinden dan als verwarmings- of motorbrandstof worden gebruikt, accijns heft overeenkomstig de voorschriften voor de geharmoniseerde accijns op het verbruik van energieproducten?

      (1)  PB L 76, blz. 1.

      (2)  PB L 9, blz. 12.


title: Zaak C-487/07: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juni 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie/Bellure NV, Malaika Investments Ltd, handelend onder de handelsnaam Honey pot cosmetic & Perfumery Sales , Starion International Ltd (Richtlijn 89/104/EEG — Merken — Artikel 5, leden 1 en 2 — Gebruik in vergelijkende reclame — Recht om dit gebruik te laten verbieden — Ongerechtvaardigd voordeel uit reputatie — Afbreuk aan functies van merk — Richtlijn 84/450/EEG — Vergelijkende reclame — Artikel 3 bis, lid 1, sub g en h — Voorwaarden voor geoorloofde vergelijkende reclame — Oneerlijk voordeel ten gevolge van bekendheid van merk — Voorstelling van goed als imitatie of namaak)

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/6

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 18 juni 2009 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Verenigd Koninkrijk] — L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie/Bellure NV, Malaika Investments Ltd, handelend onder de handelsnaam „Honey pot cosmetic & Perfumery Sales”, Starion International Ltd
   (Zaak C-487/07) (1)

   (Richtlijn 89/104/EEG - Merken - Artikel 5, leden 1 en 2 - Gebruik in vergelijkende reclame - Recht om dit gebruik te laten verbieden - Ongerechtvaardigd voordeel uit reputatie - Afbreuk aan functies van merk - Richtlijn 84/450/EEG - Vergelijkende reclame - Artikel 3 bis, lid 1, sub g en h - Voorwaarden voor geoorloofde vergelijkende reclame - Oneerlijk voordeel ten gevolge van bekendheid van merk - Voorstelling van goed als imitatie of namaak)
   2009/C 180/09
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: L’Oréal SA, Lancôme parfums et beauté & Cie SNC, Laboratoire Garnier & Cie

      Verwerende partijen: Bellure NV, Malaika Investments Ltd, handelend onder de handelsnaam „Honey pot cosmetic & Perfumery Sales”, Starion International Ltd

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal — Uitlegging van artikel 5, lid 1, sub a en b, van Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 40, blz. 1) en van artikel 3 bis, lid 1, sub g en h, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame (PB L 250, blz. 17), zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997 (PB L 290, blz. 18) — Gebruik van een merk van een concurrent door een ondernemer in een advertentie voor zijn eigen waren of diensten ter vergelijking van de kenmerken, met name de geur, met die van de waren van de concurrent

      Dictum

               1)

               Artikel 5, lid 2, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat voor een ongerechtvaardigd voordeel uit het onderscheidend vermogen of de reputatie van het merk in de zin van die bepaling noch is vereist dat er sprake is van verwarringsgevaar, noch dat er gevaar bestaat dat aan dat onderscheidend vermogen of die reputatie afbreuk wordt gedaan, of, meer algemeen, aan de houder ervan schade wordt berokkend. Het voordeel dat voortvloeit uit het gebruik door een derde van een teken dat overeenstemt met een bekend merk, wordt door die derde ongerechtvaardigd uit dat onderscheidend vermogen of die reputatie getrokken wanneer hij door dit gebruik in het kielzog van het bekende merk probeert te varen om te profiteren van de aantrekkingskracht, de reputatie en het prestige van dat merk, en om zonder financiële vergoeding profijt te halen uit de commerciële inspanning die de houder van het merk heeft geleverd om het imago van dit merk te creëren en te onderhouden.

               2)

               Artikel 5, lid 1, sub a, van richtlijn 89/104 moet aldus worden uitgelegd dat de houder van een ingeschreven merk gerechtigd is, een derde in vergelijkende reclame die niet voldoet aan alle voorwaarden voor geoorloofdheid genoemd in artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 1997, het gebruik te laten verbieden van een teken dat gelijk is aan dat merk en wordt gebruikt voor dezelfde waren of diensten als die waarvoor dat merk is ingeschreven, ook wanneer dat gebruik geen afbreuk kan doen aan de wezenlijke functie van het merk, die erin bestaat de herkomst van de waren of diensten aan te duiden, mits dat gebruik afbreuk doet of kan doen aan één van de overige functies van het merk.

               3)

               Artikel 3 bis, lid 1, van richtlijn 84/450, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/55, moet aldus worden uitgelegd dat een adverteerder die in vergelijkende reclame expliciet of impliciet vermeldt dat de waar die hij in de handel brengt, een imitatie is van een waar met een algemeen bekend merk, „goederen of diensten voorstelt als een imitatie of namaak” in de zin van genoemd artikel 3 bis, lid 1, sub h. Het voordeel dat de adverteerder dankzij een dergelijke ongeoorloofde vergelijkende reclame behaalt, moet als een „oneerlijk voordeel” ten gevolge van de bekendheid van dat merk in de zin van dat artikel 3 bis, lid 1, sub g, worden beschouwd.

      (1)  PB C 8 van 12.1.2008.


title: Zaak T-46/17: Beroep ingesteld op 26 januari 2017 — TDH Group/EUIPO — Comercial de Servicios Agrigan (Pet Cuisine)

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/39

         Beroep ingesteld op 26 januari 2017 — TDH Group/EUIPO — Comercial de Servicios Agrigan (Pet Cuisine)
   (Zaak T-46/17)
   (2017/C 078/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: TDH Group (Brussel, België) (vertegenwoordiger: D. Chen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Comercial de Servicios Agrigan, SA (Huesca, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie voor het beeldmerk met de woordelementen „Pet Cuisine”

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 10 november 2016 in zaak R 685/2016-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-213/12: Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2013 — Elitaliana/Eulex Kosovo ( „Beroep tot nietigverklaring — Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Helikopterondersteuning aan Eulex-missie in Kosovo — Afwijzing van offerte van inschrijver — Geen hoedanigheid van verwerende partij — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/80

         Beschikking van het Gerecht van 4 juni 2013 — Elitaliana/Eulex Kosovo
   (Zaak T-213/12) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Helikopterondersteuning aan Eulex-missie in Kosovo - Afwijzing van offerte van inschrijver - Geen hoedanigheid van verwerende partij - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 225/178
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Elitaliana SpA (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: R. Colagrande, advocaat)

      Verwerende partij: Eulex Kosovo (Pristina, Kosovo) (vertegenwoordiger: G. Brosadola Pontotti, solicitor)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de maatregelen die Eulex Kosovo heeft vastgesteld in het kader van de gunning aan een andere inschrijver van de overheidsopdracht „EuropeAid/131516/D/SER/XK voor helikopterondersteuning aan de EULEX-Missie in Kosovo (PROC/272/11)”, alsook verzoek om Eulex Kosovo te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van het feit dat de opdracht niet aan haar is gegund.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elitaliana SpA wordt verwezen in de kosten, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 200 van 7.7.2012.


title: Zaak T-434/11: Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Europäisch-Iranische Handelsbank AG/Raad ( „Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Rechten van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Kennelijk onjuiste beoordeling — Eigendomsrecht — Evenredigheid” )

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/16

         Arrest van het Gerecht van 6 september 2013 — Europäisch-Iranische Handelsbank AG/Raad
   (Zaak T-434/11) (1)

   (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Rechten van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Kennelijk onjuiste beoordeling - Eigendomsrecht - Evenredigheid)
   2013/C 304/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europäisch-Iranische Handelsbank AG (Hamburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Ashley, S. Gadhia, solicitors, H. Hohmann, advocaat, D. Wyatt, QC, en R. Blakeley, barrister, vervolgens S. Ashley, H. Hohmann, D. Wyatt, R. Blakeley, S. Jeffrey en A. Irvine, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en R. Liudvinaviciute-Cordeiro, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Paasivirta en S. Boelaert, vervolgens E. Paasivirta en M. Konstantinidis, gemachtigden); Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: S. Behzadi-Spencer, A. Robinson en C. Murell, gemachtigden, bijgestaan door J. Swift, QC, en R. Palmer, barrister)

      Voorwerp

   Een verzoek tot nietigverklaring, ten eerste van besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 136, blz. 65), ten tweede van uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 136, blz. 26), ten derde van besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319, blz. 71), ten vierde van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319, blz. 11), en ten vijfde van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1), voor zover die handelingen verzoekster betreffen

      Dictum

               1)

               Uitvoeringsverordening (EU) nr. 503/2011 van de Raad van 23 mei 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en besluit 2011/299/GBVB van de Raad van 23 mei 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran, worden nietig verklaard, voor zover die handelingen Europäisch-Iranische Handelsbank AG betreffen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Europäisch-Iranische Handelsbank zal drie vijfde van haar eigen kosten dragen alsook drie vijfde van de kosten van de Raad van de Europese Unie.

               4)

               De Raad zal twee vijfde van zijn eigen kosten dragen alsook twee vijfde van de kosten van Europäisch-Iranische Handelsbank.

               5)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Europese Commissie zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-304/04: Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/27

         Beroep, op 22 juli 2004 ingesteld door Italiaanse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-304/04)
   (2004/C 251/51)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 22 juli 2004 beroep ingesteld tegen Europese Commissie door Italiaanse Republiek, vertegenwoordigd door A. Cingolo, avvocato dello Stato.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren beschikking C(2004) 1812 def. van de Commissie van 19 mei 2004, waarbij de steun die Italië (op grond van wet nr. 394 van 1981) in de vorm van rentesubsidies voor een bedrag van 104 313,20 euro vanaf 24 april 1996, en van 106 366,60 euro vanaf 9 november 2000 [staatssteun nr. C 4/2003/ (ex NN 102/2002)], aan WAM s.p.a. heeft toegekend, onwettig wordt verklaard en de terugvordering daarvan wordt gelast;

               —

               elke eventuele eerdere, verwante handeling nietig te verklaren en de Commissie van de Europese Gemeenschappen dienvolgens in de kosten te verwijzen;

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Italiaanse Republiek komt op tegen beschikking C(2004) 1812 def. van de Europese Commissie van 19 mei 2004, waarbij de steun die Italië (op grond van wet nr. 394 van 1981) in de vorm van rentesubsidies voor een bedrag van 104 313,20 euro vanaf 24 april 1996, en van 106 366,60 euro vanaf 9 november 2000 [staatssteun nr. C 4/2003/ (ex NN 102/2002)], aan WAM s.p.a. heeft toegekend, onwettig wordt verklaard en de terugvordering daarvan wordt gelast. Wet nr. 394 van 1981 voorziet in het bijzonder in steun voor Italiaanse ondernemingen die een filiaal, een vertegenwoordiging, winkels of magazijnen willen oprichten.
   Tot staving van haar vordering stelt de Italiaanse Republiek:

               A)

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens schending van de rechten van de verdediging, van het transparantiebeginsel en van het beginsel van hoor en wederhoor, omdat de Commissie Italië nooit een kopie heeft meegedeeld van de klacht die tot de procedure heeft geleid.

               B)

               Schending van wezenlijke vormvoorschriften wegens schending van de rechten van de verdediging en motiveringsgebrek, omdat het onderzoek gebrekkig is verlopen, aangezien de Commissie heeft nagelaten de klacht en de daaropvolgende handelingen te controleren op grond van de haar bij verordening nr. 659/1999 (1) verleende onderzoeksbevoegdheden.

               C)

               Onjuiste kwalificatie van de feiten en schending van artikel 1, sub b, van de verordeningen nrs. 69/2001 (2) en 70/2001 (3) van de Commissie, omdat de Commissie de betrokken steun ten onrechte als „exportsteun” heeft aangemerkt.

               D)

               Schending van het vertrouwensbeginsel en van het beginsel van goede trouw, omdat de Commisie bezwaar heeft geopperd tegen het feit dat de steun niet was aangemeld, hoewel zij op de hoogte was van de nationale wet nr. 394/1981. Het doel van de betrokken steun houdt niet rechtstreeks verband met de export; het voornaamste doel is daarentegen de internationalisering via de oprichting van vaste productiecentra in het buitenland.

               E)

               Schending van de artikelen 87 e.v. EG-Verdrag en motiveringsgebrek, aangezien de Commissie nergens in de bestreden beschikking uitlegt waarom en in welke mate een individuele en zeer bescheiden steun als die welke thans aan de orde is, invloed kan hebben op de handel tussen de lidstaten, en evenmin waarop zij haar bewering baseert dat deze steun de mededinging binnen de Gemeenschap dreigt te vervalsen, temeer daar het bedrag ervan zeer beperkt is.

               F)

               Schending van artikel 4 van verordening nr. 69/2001 en motiveringsgebrek, omdat de Commissie deze regel met terugwerkende kracht heeft toegepast op het onderhavige geval, dat volkomen onder de vroegere regeling valt.

               G)

               Motiveringsgebrek, redeneerfout, schending van het billijkheidsbeginsel en onjuiste toepassing van de verordeningen nrs. 69/2001 en 70/2001, omdat de Commissie het bedrag van de terug te betalen steun op basis van irrelevante en onjuiste criteria heeft berekend.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27 maart 1999, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 69/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun (PB L 10 van 13 januari 2001, blz. 30).

      (3)  Verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (PB L 10 van 13 januari 2001, blz. 33).


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 5 november 2003 in zaak T-130/02: Kronoply GmbH & Co. KG tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Multisectorale kaderregeling betreffende regionale steun voor grote investeringspojecten — Verzoek om rectificatie van beschikking waarbĳ steun verenigbaar met gemeenschappelĳke markt werd verklaard — Antwoord van Commissie — Geen besluit — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
7.2.2004               NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 35/9
2)    Veroordeelt het Parlement tot betaling aan verzoeker van de         1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
      inrichtingsvergoeding bedoeld in artikel 5 van bijlage VII bij
      het Statuut ten bedrage van twee maanden basissalaris,              2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
      vermeerderd met moratoire interessen vanaf 24 januari 2002.
      De moratoire interessen moeten worden berekend op basis van
      de door de Europese Centrale Bank tijdens de betrokken periode      (1) PB C 169, van 13.7.2002.
      voor de basisherfinancieringstransacties toegepaste rentevoet,
      vermeerderd met twee procentpunten
3)    Verstaat dat het Parlement alle kosten zal dragen.
(1) PB C 97, van 20.4.2002.
                                                                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
                                                                                van 17 november 2003
                                                                          in zaak T-235/02: Strongline A/S tegen Bureau voor
                                                                          harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
                                                                                gen en modellen) (BHIM) (1)
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                             AANLEG
                                                                          (Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Ontbreken
                                                                          van overlegging van bewijsmateriaal in taal van oppositie-
                      van 5 november 2003                                 procedure — Regel 17, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/
                                                                                95 — Beroep dat kennelijk ongegrond is)
in zaak T-130/02: Kronoply GmbH & Co. KG tegen
                                                                                (2004/C 35/14)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Engels)
(Staatssteun — Multisectorale kaderregeling betreffende
regionale steun voor grote investeringspojecten — Verzoek
om rectificatie van beschikking waarbij steun verenigbaar
met gemeenschappelijke markt werd verklaard — Antwoord
                                                                          In zaak T-235/02, Strongline A/S, gevestigd wonende te
van Commissie — Geen besluit — Beroep tot nietigverkla-
                                                                          Glostrup (Denemarken), vertegenwoordigd door J.S. Ørndrup,
                  ring — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          advocaat, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                          markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (gemachtigde:
                                                                          O. Waelbroeck); interveniënte voor het Gerecht: Scala Inc.,
                          (2004/C 35/13)
                                                                          gevestigd te Exton, Pennsylvania (Verenigde Staten van Ameri-
                                                                          ka), vertegenwoordigd door R. M. Hiddleston, solicitor, betref-
                                                                          fende een beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van
                         (Procestaal: Duits)
                                                                          beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                          markt (merken, tekeningen en modellen) van 27 mei 2002
                                                                          (zaak R 830/2001-1) houdende afwijzing van een oppositie
                                                                          wegens het ontbreken van het bewijs van de rechten ontleend
In zaak T-130/02, Kronoply GmbH & Co. KG, gevestigd                       aan oudere merken, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samen-
te Heiligengrabe (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoordigd               gesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en
door B. Luther en vervolgens door R. Nierer, advocaten, tegen             N. J. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 17 november
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                   2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
V. Di Bucci en T. Scharf), betreffende een verzoek tot                    volgt:
nietigverklaring van de zogenaamde beslissing van de Commis-
sie van 5 februari 2002 om haar beschikking van 3 juli                    1)    Het beroep wordt verworpen.
2001 betreffende de goedkeuring van staatssteun ten belope
69,3 miljoen Duitse marken voor de verwezenlijking door                   2)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
verzoekster van een investeringsproject te Heiligengrabe
(Duitsland) niet te rectificeren, heeft het Gerecht (Vierde kamer
— uitgebreid), tijdens de beraadslaging samengesteld als volgt:           (1) PB C 233, van 28.9.2002.
V. Tiili, kamerpresident, J. Pirrung, P. Mengozzi, A. W. H. Meij
en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 5 november 2003
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 maart 2002 in zaak C-145/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek ["Niet-nakoming — Artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wĳziging, artikelen 43 EG en 49 EG) — Richtlĳn 89/48/EEG — Toegang tot en uitoefening van beroep van advocaat"]

text:
C 109/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.5.2002
Pretore di Pinerolo (Italië), in de aldaar dienende strafzaak              rusten ingevolge de artikelen 52 en 59 van het Verdrag en
tegen Manuele Arduino, in tegenwoordigheid van: Diego Dessi,               richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988
Giovanni Bertolotto en Compagnia Assicuratrice RAS SpA,                    betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 85           onderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten min-
EG-Verdrag (thans artikel 81 EG), heeft het Hof, samengesteld              ste drie jaar worden afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16),
als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,       doordat zij
N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, C. Gulmann,
D. A. O. Edward, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, M. Wathelet
(rapporteur), R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues,           —     in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: H. A. Rühl,                     artikel 49 EG) voor in andere lidstaten gevestigde advoca-
hoofdadministrateur, op van 19 februari 2002 een arrest                          ten die in Italië in het kader van de vrije dienstverrichting
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                      hun beroep uitoefenen, een algemeen verbod handhaaft
                                                                                om in Italië over de voor hun dienstverrichting noodzake-
De artikelen 5 en 85 EG-Verdrag (thans artikelen 10 EG en 81                     lijke infrastructuur te beschikken;
EG) verzetten zich niet ertegen dat een lidstaat een wettelijke of
bestuursrechtelijke maatregel vaststelt, waarbij op basis van een
ontwerp van een beroepsorganisatie van advocaten een tariefregeling        —     in strijd met artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
met minimum- en maximumbedragen voor de honoraria van de                         artikel 43 EG) de inschrijving als advocaat aan een
beroepsgenoten wordt goedgekeurd, wanneer deze overheidsmaatregel                Italiaanse balie afhankelijk stelt van het bezit van de
wordt genomen in het kader van een procedure als die welke is                    Italiaanse nationaliteit en van uitsluitend in Italië verkre-
voorzien in regio decreto legge nr. 1578 van 27 november 1933,                   gen bekwaamheden, alsmede van het hebben van een
zoals gewijzigd.                                                                 woonplaats in een Italiaans rechtsgebied;
(1) PB C 100 van 10.4.1999.                                                —     ten aanzien van advocaten uit andere lidstaten op discri-
                                                                                minerende wijze de in artikel 4 van richtlijn 89/48
                                                                                bedoelde „compenserende maatregelen” (proeve van be-
                                                                                kwaamheid) toepast, en
                                                                           —     richtlijn 89/48 onvolledig heeft omgezet, nu zij geen
                                                                                regeling heeft vastgesteld houdende voorschriften betref-
                    ARREST VAN HET HOF                                           fende de proeve van bekwaamheid voor advocaten uit
                                                                                andere lidstaten,
                           (Vijfde kamer)
                                                                           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: S. von
                        van 7 maart 2002
                                                                           Bahr, president van de Vierde kamer, waarnemend voor de
                                                                           president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward (rapporteur),
in zaak C-145/99: Commissie van de Europese Gemeen-                        A. La Pergola, M. Wathelet en C. W. A. Timmermans,
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                        rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett,
                                                                           administrateur, op 7 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
                                                                           het dictum luidt als volgt:
[„Niet-nakoming — Artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans,
na wijziging, artikelen 43 EG en 49 EG) — Richtlijn
89/48/EEG — Toegang tot en uitoefening van beroep van
                             advocaat”]                                    1)    De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de ingevolge de
                                                                                artikelen 52 en 59 van het Verdrag en richtlijn 89/48 op haar
                          (2002/C 109/03)                                        rustende verplichtingen, doordat zij
                        (Procestaal: Italiaans)                                  —      in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                                artikel 49 EG) voor in andere lidstaten gevestigde
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-              advocaten die in Italië in het kader van de vrije dienstver-
                          dentie van het Hof)                                           richting hun beroep uitoefenen, een algemeen verbod
                                                                                handhaaft om in Italië over de voor hun dienstverrichting
                                                                                noodzakelijke infrastructuur te beschikken;
In zaak C-145/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigden: E. Traversa en B. Mongin) tegen Italiaanse                    —      in strijd met artikel 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door F. Quadri),                          artikel 43 EG) advocaten verplicht hun woonplaats te
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse                            hebben in het rechtsgebied van het gerecht waaronder de
Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar                          balie ressorteert waarbij zij zijn ingeschreven, en
 ---pagebreak--- 4.5.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 109/3
      —    richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december                 als volgt: F. Macken, kamerpresident, N. Colneric, J.-P. Puis-
           1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van         sochet (rapporteur), R. Schintgen en V. Skouris, rechters;
           hoger-onderwijsdiploma’s waarmee beroepsopleidingen             advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: R. Grass, op 5 februari
           van ten minste drie jaar worden afgesloten onvolledig           2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
           heeft uitgevoerd, nu zij geen regeling heeft vastgesteld
           houdende voorschriften betreffende de proeve van be-
           kwaamheid voor advocaten uit andere lidstaten.
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.                         1)    De door het Hof in het arrest van 7 februari 1991, Rönfeldt
                                                                                (C-227/89) geformuleerde beginselen, volgens welke de bepa-
3)    De Italiaanse Republiek en de Commissie van de Europese                    lingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
      Gemeenschappen zullen hun eigen kosten dragen.                             14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale
                                                                                zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die
                                                                                zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, buiten toepassing
(1) PB C 188 van 3.7.1999.                                                       kunnen worden gelaten om op een werknemer die onderdaan is
                                                                                van een lidstaat een bilaterale overeenkomst, die normaal door
                                                                                deze verordening is vervangen, te blijven toepassen, gelden ook
                                                                                ingeval deze werknemer vóór de inwerkingtreding van deze
                                                                                verordening en voordat het EG-Verdrag in zijn lidstaat van
                                                                                oorsprong is gaan gelden, van zijn recht op vrij verkeer gebruik
                    ARREST VAN HET HOF                                           heeft gemaakt.
                           (Zesde kamer)
                                                                           2)    Wanneer de tijdvakken van verzekering of van arbeid op basis
                       van 5 februari 2002                                       waarvan een werknemer, onderdaan van een lidstaat, aanspraak
                                                                                kan maken op een werkloosheidsuitkering, zijn ingegaan vóór
in zaak C-277/99 (verzoek van het Verwaltungsgerichts-                           de inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71, moet de
hof om een prejudiciële beslissing): Doris Kaske tegen                           situatie van deze werknemer voor de gehele periode waarin hij
  Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien (1)                         gebruik heeft gemaakt van zijn recht op vrij verkeer worden
                                                                                beoordeeld aan de hand van de bepalingen van de bilaterale
[„Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Werk-                            overeenkomst en met inachtneming van alle door hem vervulde
                                                                                tijdvakken van verzekering of van arbeid, zonder dat daarbij een
loosheidsverzekering — Vervanging van tussen lidstaten
                                                                                onderscheid moet worden gemaakt naargelang deze tijdvakken
gesloten verdragen inzake sociale zekerheid door verordening
(EEG) nr. 1408/71 — Behoud van voordelen die voorheen                            vóór of na de inwerkingtreding van het EG-Verdrag en
                                                                                verordening nr. 1408/71 in de lidstaat van oorsprong van de
waren verzekerd door nationaal recht in combinatie met
      verdragenrecht — Vrij verkeer van werknemers”]                             werknemer vallen. Maakt de betrokkene daarentegen, na al zijn
                                                                                aan het verdrag ontleende rechten te hebben uitgeput, opnieuw
                                                                                gebruik van zijn recht op vrij verkeer, en vervult hij nieuwe
                          (2002/C 109/04)                                        tijdvakken van verzekering of van arbeid die uitsluitend na de
                                                                                inwerkingtreding van verordening nr. 1408/71 vallen, dan
                          (Procestaal: Duits)                                    wordt zijn nieuwe situatie door deze verordening beheerst.
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           3)    Nationaal recht kan voorzien in een gunstiger regeling dan het
                                                                                gemeenschapsrecht, mits deze regeling in overeenstemming is
                                                                                met de beginselen van gemeenschapsrecht. De regeling van een
In zaak C-277/99, betreffende een verzoek aan het Hof                            lidstaat die werknemers die vóór hun laatste tewerkstelling in
krachtens artikel 234 EG van het Verwaltungsgerichtshof                          het buitenland vijftien jaar op het grondgebied van deze lidstaat
(Oostenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Doris Kaske                  hebben gewoond, wat de voorwaarden voor toekenning van een
en Landesgeschäftsstelle des Arbeitsmarktservice Wien, om                        werkloosheidsuitkering betreft bevoordeelt, is onverenigbaar met
een prejudiciële beslissing over de vraag, of door het transpone-                artikel 48 van het Verdrag.
ren van de in het arrest van 7 februari 1991, Rönfeldt
(C-227/89, Jurispr. blz. I-323) ontwikkelde beginselen op
werkloosheidsuitkeringen, een verdrag inzake werkloos-
heidsverzekering tussen de Bondsrepubliek Duitsland en de
Republiek Oostenrijk op die uitkeringen kan worden toegepast
in plaats van de artikelen 3, 6, 67 en 71 van verordening (EEG)            (1) PB C 281 van 2.10.1999.
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrek-
kenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap
verplaatsen (PB L 149, blz. 2), en over de uitlegging van de
artikelen 48 en 51 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artike-
len 39 EG en 42 EG), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 8 juli 1999 in zaak C-245/92 P: Chemie Linz GmbH tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Reglement voor de procesvoering van het Gerecht - Heropening van mondelinge behandeling - Reglement van orde van de Commissie - Procedure van vaststelling van een beschikking door college van Commissieleden)

text:
C 333/6                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          20.11.1999
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                              (Zesde kamer)
                           van 8 juli 1999
                                                                                van 8 juli 1999
in zaak C-234/92 P: Shell International Chemical Company
Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                           in zaak C-245/92 P: Chemie Linz GmbH tegen Commissie
                                pen (1)                                                van de Europese Gemeenschappen (1)
(Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering                      (Hogere voorziening — Reglement voor de procesvoering
van het Gerecht — Heropening van mondelinge behandeling                    van het Gerecht — Heropening van mondelinge behandeling
— Reglement van orde van de Commissie — Procedure van                      — Reglement van orde van de Commissie — Procedure van
vaststelling van een beschikking door college van Commissie-               vaststelling van een beschikking door college van Commissie-
                                 leden)                                                                     leden)
                          (1999/C 333/10)                                                            (1999/C 333/11)
                          (Procestaal: Engels)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-234/92 P, Shell International Chemical Company
Ltd, gevestigd te London (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-
digd door K. B. Parker, QC, geïnstrueerd door J. W. Osborne,               In zaak C-245/92 P, Chemie Linz GmbH, gevestigd te Linz
Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                     (Oostenrijk), vertegenwoordigd door O. Lieberknecht, ad-
J. Hoss, advocaat aldaar, Côte d’Eich 15, ondersteund door                 vocaat te Düsseldorf, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland), vertegenwoordigd                 burg bij A. Bonn, advocaat aldaar, Côte d’Eich 22, ondersteund
door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Gravenhage, domicilie geko-             door DSM NV, gevestigd te Heerlen (Nederland), vertegenwoor-
zen hebbende te Luxemburg bij L. Dupong, advocaat aldaar,                  digd door I. G. F. Cath, advocaat te ’s-Gravenhage, domicilie
Rue des Bains 14 A, betreffende hogere voorziening tegen het               gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Dupong, advocaat
arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   aldaar, Rue des Bains 14a, betreffende hogere voorziening
Gemeenschappen (Eerste kamer) van 10 maart 1992, Shell/                    tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen (T-11/89, Juris-                  Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 10 maart 1992,
pr. blz. II-757), strekkende tot vernietiging van dat arrest,              Chemie Linz/Commissie (T-15/89, Jurispr. blz. II-1275), strek-
andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese                  kende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij de
Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), heeft het Hof (Zes-              procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
de kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpre-             (gemachtigde: M. G. zur Hausen), heeft het Hof (Zesde kamer)
sident, G. Hirsch, G. F. Mancini (rapporteur), J. L. Murray en             samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident,
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; grif-                G. Hirsch, G. F. Mancini (rapporteur), J. L. Murray en H. Rag-
fiers: H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-                 nemalm, rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffiers:
Hubeau, hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewe-               H. von Holstein, adjunct-griffier, en D. Louterman-Hubeau,
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                                    hoofdadministrateur, op 8 juli 1999 een arrest gewezen waar-
                                                                           van het dictum luidt als volgt:
1. Wijst de hogere voorziening af.
                                                                           1) Wijst de hogere voorziening af.
2. Verwijst Shell International Chemical Company Ltd in de kosten.         2) Verwijst Chemie Linz GmbH in de kosten.
3. Verstaat dat DSM NV haar eigen kosten zal dragen.                       3) Verstaat dat DSM NV haar eigen kosten zal dragen.
(1) PB C 187 van 24.7.1992.                                                (1) PB C 212 van 18.8.1992.