title: Beroep, op 4 november 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-377/97)

text:
C 7/8                  NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   10. 1. 98
Verzoek van het Bayerische Verwaltungsgerichtshof van               geding tussen Bezirksregierung Lüneburg en K.-H. Wett-
20 oktober 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het              wer, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
geding tussen A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, in aanwe-          schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
zigheid van de Landesanwaltschaft Bayern, als vertegen-             navolgende vraag betreffende Verordening (EEG) nr. 805/
              woordiger van het openbaar belang                     68 (1) in de versie van Verordening (EEG) nr. 571/89 (2)
                       (Zaak C-374/97)                              alsmede de Verordeningen (EEG) nr. 572/89 (3) en (EEG)
                                                                    nr. 714/89 (4):
                          (98/C 7/16)
                                                                    Is het recht op een speciale premie voor rundvleesprodu-
Het Bayerische Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschik-            centen voor 1991 overgegaan op een producent aan wie
king van 20 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het             de aanvrager tijdens de vereiste referentieperiode zijn land-
Hof van Justitie op 3 november 1997, in het geding tussen           bouwbedrijf bij vooruitmaking op erfdeel heeft overgedra-
A. Feyrer en Landkreis Rottal-Inn, het Hof van Justitie             gen en die de runderen overeenkomstig de betrokken voor-
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju-               schriften heeft gehouden en gemest?
dicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
                                                                    (1 ) PB L 148 van 28. 6. 1968, blz. 24.
                                                                    (2 ) PB L 61 van 4. 3. 1989, blz. 43.
1. Kan een particulier zich verzetten tegen de heffing van
                                                                    (3 ) PB L 63 van 7. 3. 1989, blz. 1.
     hogere retributies dan de forfaitaire bedragen in punt 1       (4 ) PB L 79 van 21. 3. 1989, blz. 9.
     van de bijlage bij artikel 2, lid 1, van Richtlijn 85/73/
     EEG van de Raad (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/
     118/EG (2), wanneer de lidstaat Richtlijn 93/118/EG
     niet binnen de gestelde termijn in nationaal recht heeft
     omgezet?
2. Kan een lidstaat zonder verdere voorwaarden, met een             Beroep, op 4 november 1997 ingesteld door Commissie
     beroep op punt 4, onder b), van de bijlage bij artikel 2,      van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
     lid 1, van Richtlijn 85/73/EEG van de Raad, zoals                                             bliek
     gewijzigd bij Richtlijn 93/118/EG, hogere retributies                                  (Zaak C-377/97)
     dan de forfaitaire bedragen heffen, zolang de geheven
     retributies de werkelijke kosten niet overschrijden?                                      (98/C 7/18)
3. Is de op artikel 2, lid 3, van Richtlijn 85/73/EEG van           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
     de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijn 93/118/EG,              is op 4 november 1997 beroep tegen Helleense Republiek
     gebaseerde bevoegdheid van de lidstaten tot heffing            ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
     van een hoger bedrag dan de communautaire retribu-             pen, vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van
     ties afhankelijk van de in de gehele lidstaat geheven          haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
     totale retributie en de in de gehele lidstaat werkelijk        Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
     gemaakte keuringskosten, of volstaat het, ingeval de           sche dienst, BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
     lidstaat de retributieheffingsbevoegdheid aan de
     gemeentelijke autoriteiten heeft overgedragen, dat de
     door de desbetreffende gemeentelijke autoriteiten gehe-        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     ven totale retributie de werkelijke keuringskosten van
     die autoriteiten niet overschrijdt?
                                                                    Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                          binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
(1) PB L 32 van 5. 2. 1985, blz. 14.                                      bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
(2) PB L 340 van 31. 12. 1993, blz. 15.                                   voldoen aan Richtlijn 93/129/EG (1) van de Raad van
                                                                          22 december 1993 houdende wijziging van Richtlijn
                                                                          90/539/EEG (2) tot vaststelling van veterinairrechtelijke
                                                                          voorschriften voor het intracommunautaire handelsver-
                                                                          keer en de invoer uit derde landen van pluimvee en
                                                                          broedeieren, de krachtens het Verdrag en deze richtlijn
Verzoek van het Bundesverwaltungsgericht van 16 septem-                   op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het bestuurs-
rechtelijk geding tussen Bezirksregierung Lüneburg en               Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                         K.-H. Wettwer
                       (Zaak C-376/97)
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
                          (98/C 7/17)
                                                                    De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken
Het Bundesverwaltungsgericht heeft bij beschikking van              op 1 januari 1995. Volgens de Commissie heeft de Hel-
16 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van            leense Republiek nog steeds niet de passende maatregelen
Justitie op 4 november 1997, in het bestuursrechtelijk              genomen om volledig uitvoering te geven aan de richtlijn
 ---pagebreak--- 10. 1. 98             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 7/9
in de Griekse rechtsorde, en zij vordert derhalve vaststel-        Is de toepassing van § 17, lid 1, onder 2 b en onder 5,
ling van deze inbreuk.                                             Lebensmittel- und Bedarfsgegenständegesetz juncto rand-
                                                                   nummer 2.19/2.3411 e.v. van de richtsnoeren voor vlees
                                                                   en vleesproducten van het Duitse Lebensmittelhandbuch
(1) PB L 340 van 31. 12. 1993, blz. 35.
(2) PB L 303 van 31. 10. 1990, blz. 6.
                                                                   door de Landkreis Grafschaft Bentheim respectievelijk het
                                                                   Openbaar Ministerie te Osnabrück in casu in strijd met
                                                                   artikel 30 e.v. van het EG-Verdrag, dat wil zeggen met het
                                                                   daarin neergelegde discriminatieverbod?
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof Wien van 22 okto-
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen G. Köbler en Bondsminister voor Wetenschappen,
                     Onderzoek en Kunst                            Beroep, op 12 november 1997 ingesteld door Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                      (Zaak C-382/97)                                                           bliek
                          (98/C 7/19)                                                     (Zaak C-386/97)
                                                                                (98/C 7/21)
Het Verwaltungsgerichtshof Wien heeft bij beschikking
van 22 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
van Justitie op 7 november 1997, in het geding tussen G.           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Köbler en Bondsminister voor Wetenschappen, Onderzoek              is op 12 november 1997 beroep tegen Helleense Republiek
en Kunst, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-             ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap-
schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de          pen, vertegenwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van
navolgende vraag:                                                  haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridi-
                                                                   sche dienst, BaÃtiment Wagner, Kirchberg.
Moet uit artikel 48 van het EG-Verdrag en de artikelen 1
tot en met 3 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 (1), die
primair voorzien in het recht van de werknemers op vrij            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
verkeer en vrije toegang tot de arbeidsmarkt binnen de
Gemeenschap, ook het recht worden afgeleid om in het
kader van een bezoldigingsregeling, inhoudende dat het             Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
salaris onder meer ook van de ancieÈnniteit afhankelijk is,             binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
erop aanspraak te kunnen maken dat inhoudelijk gelijk-                  bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen om te
waardige activiteiten, die vroeger in een andere lidstaat               voldoen aan Richtlijn 95/23/EG van de Raad van
zijn volbracht, in aanmerking worden genomen op voet                    22 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 64/433/EEG
van gelijkheid met vroeger in het eigen land verrichte                  betreffende de gezondheidsvoorschriften voor de pro-
werkzaamheden?                                                          ductie en het in de handel brengen van vers vlees (1),
                                                                        de krachtens het Verdrag en deze richtlijn op haar rus-
                                                                        tende verplichtingen niet is nagekomen;
(1) PB L 257 van 19. 10. 1968, blz. 2.
                                                                   Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
Verzoek van 30 oktober 1997 van het Amtsgericht Nord-
horn om een prejudicieÈle beslissing in de strafzaak tegen         Volgens artikel 189, derde alinea, van het Verdrag zijn
                    A.T.M. van der Laan                            richtlijnen voor elke lidstaat waarvoor zij zijn bestemd,
                      (Zaak C-383/97)                              verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat. De
                                                                   termijn voor uitvoering van de onderhavige richtlijn is op
                          (98/C 7/20)                              1 juli 1995 verstreken, zonder dat de Helleense Republiek
                                                                   evenwel de passende maatregelen heeft genomen om in de
                                                                   Griekse rechtsorde volledig uitvoering te geven aan de
                                                                   richtlijn.
Het Amtsgericht Nordhorn heeft bij beschikking van
30 oktober 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 10 november 1997, in de strafzaak tegen                (1) PB L 243 van 11. 10. 1995, blz. 7.
A.T.M. van der Laan het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
over de navolgende vraag:


title: Doorhaling van zaak C-157/98

text:
C 118/22               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.4.2001
Verzoek van 29 januari 2001 van de Conseil d’Etat                                   Doorhaling van zaak C-343/99 (1)
français, section du contentieux, om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen M. Tennah-Durez en de
           Conseil national de l’Ordre des médecins                                          (2001/C 118/37)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
                         (Zaak C-110/01)                              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 juli 2000 de
                                                                      doorhaling in het register gelast van zaak C-343/99: Koninkrijk
                                                                      der Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                         (2001/C 118/36)                              schappen.
De Conseil d’Etat français, section du contentieux, heeft bij         (1) PB C 352 van 4.12.1999.
beschikking van 29 januari 2001, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 9 maart 2001, in het geding tussen
M. Tennah-Durez en de Conseil national de l’Ordre des
médecins, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:
1)    Moet artikel 23, lid 2, van de richtlijn 93/16/EEG van de
      Raad van 5 april 1993 (1), bepalende dat de totale                            Doorhaling van zaak C-157/98 (1)
      geneeskundige opleiding van een arts die onderdaan is
      van een lidstaat, ten minste zes studiejaren of 5 500 uren
                                                                                (2001/C 118/38)
      theoretisch en praktisch, aan een universiteit of onder
      toezicht van een universiteit gegeven onderwijs dient te
      omvatten, aldus worden verstaan, dat de opleiding vol-          De president van het Hof van Justitie van de Europese
      ledig aan een universiteit of onder toezicht van een            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2000
      universiteit van een lidstaat moet zijn gevolgd, of mag         de doorhaling in het register gelast van zaak C-157/98:
      ingevolge die bepaling ook geheel of ten dele rekening          Koninkrijk der Nederlanden tegen Commissie van de Europese
      worden gehouden met de in een derde land genoten                Gemeenschappen.
      opleiding?
2)    Zijn de nationale autoriteiten gebonden aan de verklaring       (1) PB C 258 van 15.8.1998.
      die krachten artikel 9, lid 5, van richtlijn 93/16 is
      afgegeven door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat
      die het door de betrokkene overgelegde diploma heeft
      uitgereikt en waarin wordt bevestigd dat dit diploma gelijk
      te stellen is met de diploma’s waarvan de benamingen
      voorkomen in artikel 3, 5 of 7 van de richtlijn en een
      opleiding afsluit die in overeenstemming is met de
      bepalingen van Titel III, of kunnen die autoriteiten hun
      oordeel over dat certificaat uitspreken, met name wat                         Doorhaling van zaak C-410/99 (1)
      betreft de in de richtlijn voorgeschreven en door de
      nationale wetgeving vereiste minimumopleidingsvoor-
      waarden, en, in voorkomend geval, ondanks de bewoo-                                    (2001/C 118/39)
      rdingen van bovenbedoelde verklaring concluderen, dat
      de door de betrokkenen gevolgde opleiding aan de
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
      vereisten van de richtlijn voldoet?
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 2 augustus 2000
                                                                      de doorhaling in het register gelast van zaak C-410/99
                                                                      [verzoek van het Kantongerecht te Groningen (Nederland)
                                                                      om een prejudiciële beslissing]: Kamer van Koophandel en
(1) Richtlijn 93/16/EEG van de Raad van 5 april 1993 ter vergemak-    Fabrieken voor Groningen tegen Challenger Trading Company
    kelijking van het vrije verkeer van artsen en de onderlinge       Ltd.
    erkenning van hun diploma’s, certificaten en andere titels (PB
    L 165 van 7 juli 1993, blz. 1).
                                                                      (1) PB C 20 van 22.1.2000.


title: Zaak F-76/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 juni 2011 — Colart e.a./Parlement (Openbare dienst — Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden — Afdoening zonder beslissing)

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/12

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 juni 2011 — Colart e.a./Parlement
   (Zaak F-76/10) (1)

   (Openbare dienst - Jaarlijkse aanpassing van bezoldigingen en pensioenen van ambtenaren en andere personeelsleden - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 157/21
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Philippe Colart e.a. (Bastenaken, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: S. Seyr en K. Zejdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van de berichten van regularisatie van verzoekers’ bezoldiging over de periode van juli tot en met december 2009 en van de salarisafrekeningen die sinds 1 januari 2010 zijn opgesteld in het kader van de jaarlijkse aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden op basis van verordening (EU, Euratom) nr. 1296/2009 van de Raad van 23 december 2009

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak te worden gedaan over het beroep in zaak F-76/10, Colart e.a./Parlement.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 301 van 6.11.2010, blz. 64.


title: Zaak C-553/03 P: Hogere voorziening, op 30 december 2003 ingesteld door Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer— uitgebreid) van 16 oktober 2003 in zaak T-148/00, Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de Helleense Republiek

text:
C 59/14                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         6.3.2004
Nicholson, Rowe, Biesheuvel en de Grave, lawyers, domicilie                  behoorlijk gemotiveerd waarom de zaak Bronner irrele-
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest, op 23 ok-                   vant is in de onderhavige zaak.
tober 2003 in zaak T-65/98 (1) tussen Van den Bergh Foods
Ltd, voorheen HB Ice Cream Ltd, en de Commissie van de
Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van                   (1) PB 1998, C 234, blz. 28.
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
a)    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer)
      van 23 oktober 2003 in zaak T-65/98 — volledig of
                                                                       Hogere voorziening, op 30 december 2003 ingesteld door
      gedeeltelijk — te vernietigen, uitgezonderd punt 3 van
                                                                       Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters tegen
      het dictum van het arrest;
                                                                       het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
                                                                       Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer— uitgebreid)
b)    de beschikking van de Commissie inzake een procedure             van 16 oktober 2003 in zaak T-148/00 (1), Panhellenic
      op grond van de artikelen 81 (ex 85) en 82 (ex 86) van           Union of Cotton Ginners and Exporters tegen Commissie
      het EG-Verdrag (zaken IV/34.073, IV/34.395 en IV/                van de Europese Gemeenschappen, ondersteund door de
      35.436 — Van den Bergh Foods Limited) — volledig of                                    Helleense Republiek
      gedeeltelijk — nietig te verklaren, of, subsidiair, de zaak
      te verwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;
                                                                                (Zaak C-553/03 P)
c)    de Commissie te verwijzen in de kosten van rekwirante
                                                                                (2004/C 59/24)
      in eerste aanleg en in hogere voorziening.
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 30 december 2003 hogere voorziening ingesteld door
Middelen en voornaamste argumenten                                     Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters, gevestigd
                                                                       te Thessaloniki (Griekenland), vertegenwoordigd door
                                                                       K. Adamantopoulos en J. Gutiérrez Gisbert, advocaten, domici-
                                                                       lie gekozen hebbende te Luxembourg, tegen het arrest van het
Volgens rekwirante heeft het Gerecht van eerste aanleg het             Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
recht geschonden door te oordelen dat de distributieovereen-           (Vijfde kamer — uitgebreid) van 16 oktober 2003 in zaak
komsten van Van den Bergh Foods Ltd (voorheen HB Ice                   T-148/00, Panhellenic Union of Cotton Ginners and Exporters
Cream Ltd) de mededinging aanzienlijk ongunstig kunnen                 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, onder-
beïnvloeden in de zin van artikel 81, lid 1, van het Verdrag en        steund door de Helleense Republiek.
op een aanmerkelijke wijze kunnen bijdragen tot afscherming
van de markt.
                                                                       Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:
Volgens rekwirante heeft het Gerecht bij de toepassing van             1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 16 ok-
artikel 81, lid 3, van het Verdrag het recht geschonden. Het                 tober 2003 in zaak T-148/00 te vernietigen, waarbij
heeft de bewijslast en bewijsvereisten verkeerd toegepast,                   rekwirantes oorspronkelijke beroep bij het Gerecht van
waardoor het arrest gebrekkig is gemotiveerd.                                eerste aanleg niet-ontvankelijk werd verklaard, en waarbij
                                                                             rekwirante in de zaak voor het Gerecht in haar eigen
                                                                             kosten en in die van de Commissie werd verwezen;
Ten slotte heeft het Gerecht in twee opzichten het recht               2.    zoals oorspronkelijk voor het Gerecht van eerste aanleg
geschonden bij de toepassing van artikel 82 van het Verdrag:                 gevorderd, artikel 1 van beschikking 2000/206/EG (2)
                                                                             van de Commissie betreffende de door de Griekse Dienst
                                                                             voor katoen in Griekenland toegepaste steunregeling voor
—     het heeft ongegronde en gebrekkig gemotiveerde rechts-                 katoen, nietig te verklaren, voorzover daarbij alleen
      gevolgen getrokken die niet het oordeel kunnen dragen,                 artikel 30, lid 3, van wet nr. 2040/92 van 17/23 april
      dat het aanzetten tot het sluiten van een distributieo-                1992, en niet eveneens artikel 30, lid 1, onverenigbaar
      vereenkomst een misbruik vormt;                                        met de gemeenschappelijke markt is verklaard; en
—     het heeft de door het Hof in de zaak Bronner geformuleer-        3.    de Europese Commissie te verwijzen in de kosten van de
      de rechtsbeginselen niet toegepast, of, subsidiair, niet               procedure in beide instanties.
 ---pagebreak--- 6.3.2004               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 59/15
Middelen en voornaamste argumenten                                      Verzoek van de Rechtbank Utrecht, Sector Kanton, Loca-
                                                                        tie Utrecht, van 10 december 2003, om een prejudiciële
                                                                        beslissing in het geding tussen POSEIDON CHARTERING
Tot staving van de hogere voorziening worden twee middelen              B.V. en 1. V.O.F. Marianne Zeeschip, 2. ALBERT MOOIJ,
aangevoerd:                                                             3. SJOERDTJE SIJSWERDA, 4. GERRIT DANIEL
                                                                                SCHRAM
(i)   Kennelijke fout, doordat het arrest van het Gerecht van
      eerste aanleg stelt dat rekwirantes oorspronkelijke beroep                                  (Zaak C-3/04)
      niet-ontvankelijk is omdat zij primair de gegrondheid
      van de zienswijze van de Commissie betwist, dat de
      compenserende heffing in overeenstemming is met de                                         (2004/C 59/25)
      gemeenschappelijke marktordening voor katoen; zou
      deze zienswijze worden bevestigd, dan zou dit onvermij-
      delijk leiden tot een inbreuk op rekwirantes recht van
      beroep op de rechter.
      Rekwirante had immers geen andere keuze dan op te                 De Rechtbank Utrecht, Sector Kanton, Locatie Utrecht heeft,
      komen tegen de gebrekkige beoordeling in het dispositief          bij vonnis van 10 december 2003, ingekomen ter griffie van
      van artikel 1 van de litigieuze beschikking, dat impliciet        het Hof van Justitie op 5 januari 2004, in het geding
      verwijst naar het laatste lid van punt IV van de litigieuze       tussen POSEIDON CHARTERING B.V. en 1. V.O.F. Marianne
      beschikking, waarin is gesteld dat de compenserende               Zeeschip, 2. ALBERT MOOIJ, 3. SJOERDTJE SIJSWERDA,
      heffing van artikel 30, lid 1, van wet nr. 2040/92 „in            4. GERRIT DANIEL SCHRAM, het Hof van Justitie van de
      overeenstemming is met de gemeenschappelijke marktor-             Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      dening”. De litigieuze beschikking is gebrekkig doordat           beslissing over de navolgende vragen:
      de Commissie haar plicht is niet is nagekomen om de
      activiteiten van de Griekse Dienst voor katoen die werden
                                                                        1.    Is er sprake van een handelsagent in de zin van de
      gefinancierd door de compenserende heffing van ar-
                                                                              Richtlijn 86/653 EEG (1) inzake de coördinatie van de
      tikel 30, lid 1, van wet nr. 2040/92 te toetsen aan de
                                                                              wetgevingen van de lidstaten inzake zelfstandige handel-
      staatssteunregels; en
                                                                              sagenten, indien sprake is van een zelfstandige tussenper-
                                                                              soon die bemiddeld heeft bij de totstandkoming van (niet
                                                                              verscheidene, maar) één overeenkomst (een charter voor
(ii) Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg berust                      een schip) die telkenjare wordt verlengd en waarbij, ter
      op een onjuiste rechtsopvatting en is strijdig met de                   zake van de verlenging van de charter, de jaarlijkse
      rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese                    vrachtonderhandelingen (behalve, in de periode van 1994
      Gemeenschappen.                                                         tot en met 2000, in 1999) tussen de eigenaar van het
                                                                              schip en een derde worden gevoerd en de uitkomst
      Rekwirante stelt dat het arrest van het Gerecht van eerste              daarvan door de tussenpersoon in een addendum wordt
      aanleg strijdig is met de rechtspraak van het Hof van                   neergelegd?
      Justitie van de Europese Gemeenschappen waar het stelt
      dat (i) „het duidelijk is” dat de compenserende heffing van
                                                                        2.    Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 nog uit
      artikel 30, lid 1, van wet nr. 2040/92 geen staatssteun is
                                                                              dat, indien beoordeeld moet worden of sprake is van
      noch een element daarvan bevat — dit omdat het Gerecht
                                                                              een agentuurovereenkomst, jarenlang een vergoeding
      van eerste aanleg van oordeel is dat de compenserende
                                                                              (provisie) betaald is ad 2,5 % van de charter en/of dat
      heffing van artikel 30, lid 1, van wet nr. 2040/92 „slechts
                                                                              artikel 7 lid 1 van de Richtlijn spreekt over „een (...)
      een van de twee wijzen van financiering van de door de
                                                                              gesloten handelstransactie” en over het bestaan van een
      Griekse Dienst voor katoen verleende staatssteun is”; en
                                                                              recht op (de) provisie „indien de transactie is gesloten met
      (ii) dat de compenserende heffing van artikel 30, lid 1,
                                                                              een derde die in een eerder stadium door de tussenper-
      van wet nr. 2040/92 niet kan worden gelijkgesteld „met
                                                                              soon als klant was aangebracht voor een dergelijke
      staatssteun”. De compenserende heffing van artikel 30,
                                                                              transactie”?
      lid 1, van wet nr. 2040/92 is immers staatssteun in de
      zin van de rechtspraak in de zaken Enirisorse en Van
      Calster.                                                          3.    Maakt het voor de beantwoording van vraag 1 nog uit
                                                                              dat in art. 17 van de Richtlijn gesproken wordt van
                                                                              „klanten” in plaats van klant?
(1) PB C 259 van 9.9.2000, blz. 24.
(2) PB 2000, L 63, blz. 27.
                                                                        (1) PB L 382 van 31.12.1986, blz. 17-21.


title: Zaak C-406/12: Beroep ingesteld op 4 september 2012 — Europese Commissie/Republiek Slovenië

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/15

      Beroep ingesteld op 4 september 2012 — Europese Commissie/Republiek Slovenië
      (Zaak C-406/12)
      (2012/C 331/24)
      Procestaal: Sloveens

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Hetsch, L. Nicolae en M. Žebre)

         Verwerende partij: Republiek Slovenië

         Conclusies

      De Commissie verzoekt het Hof:

                  —

                  vast te stellen dat de Republiek Slovenië, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn 2009/136/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 tot wijziging van richtlijn 2002/22/EG (2) inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, richtlĳn 2002/58/EG (3) betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie en verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming, althans door na te laten deze bepalingen aan de Commissie mee te delen, de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens artikel 4 van de richtlijn op haar rusten;

                  —

                  de Sloveense Republiek krachtens artikel 260, lid 3, VWEU te veroordelen tot betaling van een dwangsom van 6 531,84 EUR per dag vanaf de datum van uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak wegens niet-nakoming van de verplichting, alle maatregelen ter uitvoering van richtlijn 2009/136/EG mee te delen;

                  —

                  de Republiek Slovenië te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is op 25 mei 2011 verstreken.

         (1)  PB L 337, blz. 11.

         (2)  PB L 108, blz. 51.

         (3)  PB L 201, blz. 37.


title: Arrest van het Hof van 21 september 1999 in zaak C-307/97 (verzoek van het Finanzgericht Köln om een prejudiciële beslissing): Compagnie de Saint-Gobain, Zweigniederlassung Deutschland, tegen Finanzamt Aachen-Innenstadt ("Vrijheid van vestiging - Belasting over inkomsten van vennootschappen - Fiscale voordelen")

text:
18.12.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 366/9
90 EG-Verdrag (thans artikelen 81 EG, 82 EG en 86 EG), heeft                                   ARREST VAN HET HOF
het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, kamerpresiden-                               van 21 september 1999
ten, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann, J. L.
Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón en M.                    in zaak C-307/97 (verzoek van het Finanzgericht Köln om
Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: D.         een prejudiciële beslissing): Compagnie de Saint-Gobain,
Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 21 september                    Zweigniederlassung Deutschland, tegen Finanzamt
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                      Aachen-Innenstadt (1)
                                                                          („Vrijheid van vestiging — Belasting over inkomsten van
                                                                                vennootschappen — Fiscale voordelen”)
1) Het besluit van de werkgevers- en werknemersorganisaties in een
     bepaalde bedrijfstak in het kader van een collectieve overeenkomst,                            (1999/C 366/14)
     om in die bedrijfstak één bedrijfspensioenfonds op te richten dat
     belast is met het beheer van een aanvullende pensioenregeling, en
     de overheid te verzoeken de deelneming in dit fonds voor alle                                  (Procestaal: Duits)
     werknemers in die bedrijfstak verplicht te stellen, valt niet onder
     artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG).
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                          In zaak C-307/97, betreffende een verzoek aan het Hof
2) De artikelen 3, sub g, EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel        krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Finanzgericht
     3, lid 1, sub g, EG), 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG) en 85       Köln (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen
     van het Verdrag staan niet in de weg aan een besluit van de          Compagnie de Saint-Gobain, Zweigniederlassung Deutschland,
     overheid om, op verzoek van de werkgevers- en werknemersorgani-      en Finanzamt Aachen-Innenstadt, betreffende een prejudiciële
     saties in een bedrijfstak, de aansluiting bij een bedrijfspensioen-  beslissing over de uitlegging van de artikelen 52 EG-Verdrag
     fonds verplicht te stellen.                                          (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en 58 EG-Verdrag (thans
                                                                          artikel 48 EG), heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C.
                                                                          Rodrı́guez Iglesias, president, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch,
                                                                          kamerpresidenten, J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann,
                                                                          J. L. Murray, D. A. O. Edward, H. Ragnemalm, L. Sevón,
3) Een pensioenfonds dat belast is met het beheer van een                 M. Wathelet (rapporteur) en R. Schintgen, rechters; advocaat-
     aanvullende pensioenregeling, dat is opgericht bij collectieve       generaal: J. Mischo; griffier: L. Hewlett, administrateur, op
     overeenkomst tussen de werkgevers- en werknemersorganisaties         21 september 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum
     in een bedrijfstak en waarin deelneming voor alle werknemers in      luidt als volgt:
     de bedrijfstak door de overheid verplicht is gesteld, is een
     onderneming in de zin van de artikelen 85 en volgende van het        De artikelen 52 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 43 EG) en
     Verdrag.                                                             58 EG-Verdrag (thans artikel 48 EG) staan eraan in de weg, dat een
                                                                          in Duitsland gelegen vaste inrichting van een in een andere lidstaat
                                                                          gevestigde kapitaalvennootschap niet onder dezelfde voorwaarden als
                                                                          in Duitsland gevestigde kapitaalvennootschappen de navolgende
                                                                          fiscale voordelen geniet:
4) De artikelen 86 en 90 EG-Verdrag (thans artikelen 82 EG en
     86 EG) staan er niet aan in de weg, dat de overheid een              — de vrijstelling van vennootschapsbelasting voor de dividenden die
     pensioenfonds een uitsluitend recht verleent in een bepaalde              worden verkregen van in derde landen gevestigde vennootschappen
     bedrijfstak een aanvullende pensioenregeling te beheren.                  (internationale deelnemingsvrijstelling inzake vennootschapsbe-
                                                                               lasting), op grond van een met een derde land gesloten verdrag
                                                                               ter vermijding van dubbele belasting;
                                                                          — de in de nationale wetgeving voorziene verrekening van de
                                                                               vennootschapsbelasting die in een andere staat dan de Bondsrepu-
                                                                               bliek Duitsland is geheven over de winst van een aldaar gevestigde
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                                    dochtermaatschappij, met de Duitse vennootschapsbelasting, en
                                                                          — de eveneens in de nationale wetgeving voorziene vrijstelling van
                                                                               vermogensbelasting voor deelnemingen in vennootschappen die in
                                                                               derde landen zijn gevestigd (internationale deelnemingsvrijstelling
                                                                               inzake vermogensbelasting).
                                                                          (1) PB C 318 van 18.10.1997.


title: Zaak C-364/05: Beroep, op  27 september 2005  ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/17

         Beroep, op 27 september 2005 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-364/05)
   (2005/C 296/31)
   Procestaal: Nederlands
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 september 2005 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederland door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Michel van Beek, als gemachtigde.
   Verzoekster concludeert dat ten Hove behage:

               —

               Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
               door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/20/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de toepassing van goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik
               door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2003/94/EG (2) van de Commissie van 8 oktober 2003 tot vaststelling van de beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij het vervaardigen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik en
               geneesmiddelen voor onderzoek voor menselijk gebruik of, althans door de bepalingen van deze richtlijnen niet ter kennis van de Commissie te brengen
               de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   Artikel 22, eerste lid, van Richtlijn 2001/20 bepaalt dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking doen treden om vóór 1 mei 2003 aan de Richtlijn te voldoen en dat zij de Commissie daarvan in kennis stellen. Voor wat betreft Richtlijn 2003/94 bepaalt artikel 17 dat dit termijn 30 april 2004 is.

      (1)  PB L 121, blz. 34.

      (2)  PB L 262, blz. 22.


title: Zaak F-118/14: Beroep ingesteld op 23 oktober 2014 — ZZ/Raad

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/48

         Beroep ingesteld op 23 oktober 2014 — ZZ/Raad
   (Zaak F-118/14)
   (2015/C 026/64)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Garcia-Hirschfeld, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten van de Raad om ambtenaren van de rang AD 9 tot en met AD 14 die ambten vervullen met bijzondere verantwoordelijkheden vóór 31 december 2015 in te delen in de standaardfunctie van „hoofd van een administratieve eenheid of gelijkwaardig” of „adviseur of gelijkwaardig” en verzoekers daarvan uit te sluiten

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van besluit nr. 6/14 van het TABG van 3 januari 2014 en van het daarop volgende besluit om 34 ambtenaren van de Raad tewerk te stellen in de standaardfunctie „hoofd van een administratieve eenheid of gelijkwaardig”;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 23 juli 2014 tot afwijzing van de klacht;

               —

               verwijzing van de Raad van de Europese Unie in alle kosten.


title: Zaak C-331/03: Beroep, op 28 juli 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 213/24               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          6.9.2003
Beroep, op 23 juli 2003 ingesteld door Commissie van de                Beroep, op 24 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Huhtamaki Dourdan                                   Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                               SA
                                                                                (Zaak C-322/03)
                        (Zaak C-315/03)
                                                                                (2003/C 213/45)
                        (2003/C 213/44)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 24 juli 2003 beroep ingesteld tegen Ierland door de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door Nicola Yerell als gemachtigde, domicilie gekozen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             hebbende te Luxemburg.
op 23 juli 2003 beroep ingesteld tegen Huhtamaki Dourdan
SA door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-               Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
genwoordigd door Ch. Giolito als gemachtigde, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg.                                         a)     vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke
                                                                              en bestuursrechtelijke maatregelen te nemen ter omzet-
                                                                              ting van richtlijn 1999/63/EG van de Raad van 21 juni
                                                                              1999 inzake de overeenkomst betreffende de organisatie
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                              van de arbeidstijd van zeevarenden, gesloten door de
dat het den Hove behage verweerster te veroordelen tot
                                                                              Associatie van reders van de Europese Gemeenschap
                                                                              (ECSA) en de Federatie van de bonden voor het vervoers-
1.    betaling aan verzoekster van een bedrag van                             personeel in de Europese Unie (FST) ( 1), of door er niet
      162 342,42 euro (honderdtweeënzestigduizend driehon-                    voor te zorgen dat werkgevers en werknemers de nodige
      derdtweeënveertig euro en tweeënveertig cent), zijnde                   maatregelen bij overeenkomst invoerden, en/of door de
      151 433,47 euro als hoofdsom en 10 808,95 euro als                      Commissie hiervan niet op de hoogte te brengen, niet
      verwijlrente tot 6 juni 2003;                                           heeft voldaan aan de krachtens die richtlijn op hem
                                                                              rustende verplichtingen; en
2.    betaling van 28,27 euro (achtentwintig euro en zevenent-         b)     Ierland te verwijzen in de kosten.
      wintig cent) voor de vervallen rente tegen hetzelfde
      percentage vanaf 6 juni 2003 en tot volledige voldoening;
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
3.    de kosten van de onderhavige zaak.
                                                                       De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 30 juni 2002
                                                                       verstreken.
Middelen en voornaamste argumenten                                     (1 ) PB L 167, blz. 33.
De in casu bevoegde rechter is ondanks de formulering van
het arbitragebeding het Hof van Justitie, aangezien dit beding
niet tot doel of gevolg kan hebben de bij het Verdrag geregelde
verdeling van de bevoegdheden van het Hof van Justitie en het
Gerecht van eerste aanleg te wijzigen.                                 Beroep, op 28 juli 2003 ingesteld door Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
                                                                                (Zaak C-331/03)
Door het door de Commissie gevraagde bewijs van de kosten
niet over te leggen, is verzoekster niet de verplichting nageko-
men, die op haar rust krachtens het op basis van de bepalingen                                   (2003/C 213/46)
van het specifiek programma voor onderzoek en ontwikkeling
op het gebied van industriële en materiaaltechnologie opgestel-
de contract en moet zij de Commissie het bedrag van het
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
voorschot terugbetalen.
                                                                       op 28 juli 2003 beroep tegen Franse Republiek ingesteld door
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-
                                                                       digd door M. Konstantinidis en F. Simonetti als gemachtigden,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
 ---pagebreak--- 6.9.2003               NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 213/25
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
dat het den Hove behage:                                               vertegenwoordigd door Marie-José Jonczy als gemachtigde,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
1.     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
       wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
       die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 2000/53/EG
                                                                       De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
       van het Europees Parlement en de Raad van 18 september
                                                                       dat het den Hove behage:
       2000 betreffende autowrakken (1), of althans door deze
       bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
       krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen        1.     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
       niet is nagekomen;                                                     niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                              te stellen die nodig zijn voor het volgen van richtlijn 98/
2.     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                         50/EG van de Raad van 29 juni 1998 tot wijziging van
                                                                              richtlijn 77/187/EEG inzake de onderlinge aanpassing
                                                                              van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                              van de rechten van de werknemers bij overgang van
                                                                              ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigin-
De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                                                                              gen (1), of althans door deze bepalingen niet aan de
21 april 2002.
                                                                              Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
                                                                              hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
( 1) PB L 269, van 21 oktober 2000, blz. 34.
                                                                       2.     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                              kosten.
Beroep, op 30 juli 2003 ingesteld door Commissie van
de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                           Luxemburg                                   Middelen en voornaamste argumenten
                         (Zaak C-333/03)
                         (2003/C 213/47)                               De termijn voor de uitvoering van de richtlijn is verstreken op
                                                                       17 juli 2001.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 juli 2003 beroep tegen Groothertogdom Luxemburg                  (1 ) PB L 201, van 17 juli 1998, blz. 88.


title: Zaak T-580/10: Beroep ingesteld op 22 december 2010 — Wohlfahrt/BHIM — Ferrero (Kindertraum)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/29

         Beroep ingesteld op 22 december 2010 — Wohlfahrt/BHIM — Ferrero (Kindertraum)
   (Zaak T-580/10)
   2011/C 63/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Harald Wohlfahrt (Rothenburg o.d. Tauber, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Scholz-Recht, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Ferrero SpA (Alba, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van 27 mei 2009 (oppositieprocedure B 668 600) en de beslissing van de kamer van beroep van 20 oktober 2010 in zaak R 815/2009-4 vernietigen;

               —

               de inschrijving van het gemeenschapsmerk „Kindertraum” (aanvraagnr. 002773059) ook voor alle aangevraagde waren van de klassen 16 en 28 toelaten;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoeker

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Kindertraum” voor waren van de klassen 15, 16, 20, 21 en 28

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Ferrero SpA

      Oppositiemerk of -teken: in totaal 32 oudere merken, waarbij een aantal merken het woord „kinder” in beeldvorm weergeven, een aantal merken bestaan in een woordcombinatie met dit woord, en een aantal enkel dit woord omvatten, in het bijzonder het Italiaanse woordmerk „kinder”, voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 28, 30 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) wegens het ontbreken van het bewijs van gebruik na het verstrijken van de periode waarin geen verplichting tot gebruik van het merk geldt tijdens de oppositieprocedure. Formeel motiveringsgebrek wat de bestreden beslissing betreft, daar de kamer van beroep in haar beslissing met geen woord heeft gerept over het in de uiteenzetting van de gronden van het beroep opgeworpen en uitvoerig gestaafde bezwaar van misbruik bij merkaanvraag. Verder misbruik bij merkaanvraag, daar het enige doel van de houder van de oppositiemerken erin bestaat, het begrip „kinder” zo ruim mogelijk te monopoliseren. Ten slotte schending van artikel 8; lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009, daar er geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-94/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per le Marche (Italië) — Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI/Provincia di Fermo (Overheidsopdrachten — Richtlijn 2004/18/EG — Economische en financiële draagkracht — Artikelen 47, lid 2, en 48, lid 3 — Mogelijkheid voor ondernemer, draagkracht van andere entiteiten in te roepen — Artikel 52 — Certificeringssysteem — Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Nationale wetgeving die bezit voorschrijft van verklaring van bekwaamheid die strookt met categorie en waarde van uit te voeren werken — Verbod om voor uitvoering van werken van een zelfde categorie verklaringen van meerdere entiteiten in te roepen)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/22

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale amministrativo regionale per le Marche (Italië) — Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI/Provincia di Fermo
   (Zaak C-94/12) (1)

   (Overheidsopdrachten - Richtlijn 2004/18/EG - Economische en financiële draagkracht - Artikelen 47, lid 2, en 48, lid 3 - Mogelijkheid voor ondernemer, draagkracht van andere entiteiten in te roepen - Artikel 52 - Certificeringssysteem - Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Nationale wetgeving die bezit voorschrijft van verklaring van bekwaamheid die strookt met categorie en waarde van uit te voeren werken - Verbod om voor uitvoering van werken van een zelfde categorie verklaringen van meerdere entiteiten in te roepen)
   2013/C 344/36
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale amministrativo regionale per le Marche

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Swm Costruzioni 2 SpA, Mannocchi Luigino DI

      Verwerende partij: Provincia di Fermo

      In tegenwoordigheid van: Torelli Dottori SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale amministrativo regionale per le Marche — Uitlegging van artikel 47, lid 2, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Economische en financiële draagkracht van de ondernemer — Mogelijkheid zich te beroepen op draagkracht van andere eenheden — Nationale regeling die deze mogelijkheid beperkt tot één andere eenheid voor iedere door de certificeringonderneming voorziene kwalificatiecategorie

      Dictum

   De artikelen 47, lid 2, en 48, lid 3, van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten, gelezen in samenhang met artikel 44, lid 2, van deze richtlijn, moeten aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale bepaling zoals die in het hoofdgeding, op grond waarvan het ondernemers die deelnemen aan een procedure voor de gunning van een overheidsopdracht voor de uitvoering van werken in de regel verboden is om voor een zelfde kwalificatiecategorie de draagkracht van meerdere ondernemingen in te roepen.

      (1)  PB C 151 van 26 mei 2012


title: Zaak C-471/99: Verzoek van het Sozialgericht Nürnberg van 22 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) A. Martinez Dominguez, 2) J. Benitez Urbano, 3) A. Mateos Cruz, 4) D. Calvo Fernandez, en de Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse

text:
C 122/6                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    29.4.2000
Verzoek van het Sozialgericht Nürnberg van 22 novem-                   Beroep, op 6 januari 2000 ingesteld door Koninkrijk
ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding                  Denemarken tegen Commissie van de Europese Gemeen-
tussen 1) A. Martinez Dominguez, 2) J. Benitez Urbano,                                             schappen
3) A. Mateos Cruz, 4) D. Calvo Fernandez, en de Bun-
             desanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse                                             (Zaak C-3/00)
                         (Zaak C-471/99)                                                       (2000/C 122/11)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                         (2000/C 122/10)                               op 6 januari 2000 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Denemarken,
                                                                       vertegenwoordigd door J. Molde, van het Ministerie van
Het Sozialgericht Nürnberg heeft bij beschikking van                   Buitenlandse Zaken, als gemachtigde, domicilie gekozen heb-
22 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                bende te Luxemburg ter Deense ambassade, Boulevard Royal 4.
Justitie op 9 december 1999, in het geding tussen
1) A. Martinez Dominguez, 2) J. Benitez Urbano, 3) A. Mateos           Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
Cruz, 4) D. Calvo Fernandez, en de Bundesanstalt für Arbeit,
Kindergeldkasse, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-          — de beschikking van de Commissie van 26 oktober 1999
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de                   betreffende de door het Koninkrijk Denemarken mee-
navolgende vragen:                                                         gedeelde bepalingen inzake het gebruik van sulfieten,
                                                                           nitrieten en nitraten in levensmiddelen, nietig te verklaren;
1. Moet artikel 77, lid 2, sub b, juncto artikel 79, lid 1, van
     verordening (EEG) nr. 1408/71 (1) aldus worden uitgelegd,         — de Commissie in de kosten te verwijzen.
     dat voor kinderen ten laste van een pensioengerechtigde
     die in een lidstaat een pensioenrecht heeft verkregen dat
     niet uitsluitend berust op de wettelijke regeling van die         Middelen en voornaamste argumenten
     lidstaat maar op de Europese sociaalrechtelijke coördinatie-
     regeling, volledige kinderbijslag moet worden betaald,            — Fundamentele vormgebreken
     wanneer het ten opzichte van het andere land dan het
     woonland bestaande pensioenrecht betrekking heeft op                  — Verzuim om het Koninkrijk Denemarken vóór de
     tijdvakken waarover op de wettelijke kinderbijslag in                     totstandkoming van de beschikking te horen:
     het woonland geen recht (meer) bestaat, hetzij wegens
                                                                               Het beginsel van het recht op tegenspraak is geschon-
     overschrijding van een leeftijdsgrens of een inkomensgrens,
                                                                               den doordat de Deense regering niet vooraf in de
     hetzij omdat geen aanvraag is ingediend, dan wel het
                                                                               gelegenheid is gesteld, haar standpunt kenbaar te
     pensioenrecht eerst ontstaat op een tijdstip waarop op die
                                                                               maken over de inhoud of het resultaat van de beschik-
     bijslag geen recht (meer) bestaat.
                                                                               king van de Commissie.
2. Moet artikel 78, lid 2, sub b, juncto artikel 79, lid 1, van            — Verzuim om het Koninkrijk Denemarken te horen over
     verordening (EEG) nr. 1408/71 aldus worden uitgelegd,                     de door andere landen geuite standpunten.
     dat voor wezen van een overleden werknemer of zelfstandi-
     ge, op wie de wettelijke regelingen van meer dan een                      Die standpunten moeten worden geacht de beschik-
     lidstaat van toepassing zijn geweest, wanneer er in een                   king van de Commissie te hebben beïnvloed en de
     lidstaat waarvan de wettelijke regeling van toepassing is                 Commissie had Denemarken in de gelegenheid moeten
     geweest noch op basis van de wettelijke regeling van die                  stellen zijn opmerkingen kenbaar te maken over die
     lidstaat zelf, noch op grond van de Europese sociaalrechte-               standpunten, die in zekere mate op een misverstand
     lijke coördinatieregeling recht op wezenpensioen bestaat,                 rond de Deense regelgeving berusten.
     volledige kinderbijslag moet worden betaald, wanneer het
     ten opzichte van het andere land dan het woonland                 — Juridische gebreken
     bestaande recht op wezenpensioen tijdvakken betreft waar-
     over geen recht (meer) bestaat op de wettelijke kinderbijslag         — De beschikking van de Commissie berust op dwaling
     in het woonland, hetzij wegens overschrijding van een                     ten aanzien van het recht:
     leeftijdsgrens of een inkomensgrens, hetzij omdat geen
     aanvraag is ingediend, dan wel dit recht eerst ontstaat op                In het kader van de vaststelling van regels kan men de
     een tijdstip waarop op deze bijslag geen recht (meer)                     beoordeling van de al dan niet schadelijkheid van
     bestaat.                                                                  een stof voor de gezondheid niet scheiden van de
                                                                               beoordeling van de technologische noodzaak van het
                                                                               gebruik van die stof. Het gebruik van een bepaald
                                                                               toevoegingsmiddel brengt een potentieel gevaar voor
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.                                             de gezondheid van de mens mee, zodat dat gebruik
                                                                               slechts gerechtvaardigd is voor zover er een technologi-
                                                                               sche noodzaak bestaat. De technologische noodzaak is
                                                                               derhalve een criterium dat bij de beoordeling van de
                                                                               rechtvaardiging uit hoofde van de bescherming van de


title: Zaak T-539/08: Beroep ingesteld op 5 december 2008 — Etimine en Etiproducts/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/55

         Beroep ingesteld op 5 december 2008 — Etimine en Etiproducts/Commissie
   (Zaak T-539/08)
   (2009/C 44/97)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partijen: Etimine SA (Bettembourg, Luxemburg) en Ab Etiproducts Oy (Espoo, Finland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de bestreden handeling gedeeltelijk nietig verklaren door volgende punten van bijlage 1G bij de bestreden handeling met betrekking tot de volgende stoffen nietig te verklaren:

                           —

                           boorzuur; boorzuur, ruw, natuurlijk,

                           —

                           diboortrioxide; booroxide,

                           —

                           dinatriumtetraboraat, watervrij; boorzuur, dinatriumzout; tetraboordinatriumheptaoxide, hydraat; orthoboorzuur, natriumzout,

                           —

                           dinatriumtetraboraatdecahydraat; boraxdecahydraat,

                           —

                           dinatriumtetraboraatpentahydraat; boraxpentahydraat.

               —

               subsidiair, de bestreden handeling gedeeltelijk nietig verklaren door volgende punten van bijlage 1G bij de bestreden handeling met betrekking tot de volgende stoffen nietig te verklaren:

                           —

                           diboortrioxide; booroxide,

                           —

                           dinatriumtetraboraat, watervrij; boorzuur, dinatriumzout; tetraboordinatriumheptaoxide, hydraat; orthoboorzuur, natriumzout,

                           —

                           dinatriumtetraboraatdecahydraat; boraxdecahydraat,

                           —

                           dinatriumtetraboraatpentahydraat; boraxpentahydraat.

               —

               de Commissie in de kosten verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep eist verzoekster, conform artikel 230 EG, gedeeltelijke nietigverklaring van richtlijn 2008/58/EG van de Commissie van 21 augustus 2008 tot dertigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1), voor zover deze zekere boraten indeelt als vergiftig voor de voortplanting, zowel met het oog op de vruchtbaarheid als de ontwikkeling.
   Verzoekster voert drie middelen aan tot staving van haar verzoek.
   Ten eerste betoogt verzoekster dat de Commissie wezenlijke vormvoorschriften heeft geschonden doordat de bestreden handeling in strijd is met de toepasselijke wetgevingsprocedure, en derhalve inbreuk maakt op de artikelen 5 EG en 7 EG, artikel 29 van richtlijn 67/548/EEG van de Raad (2) en artikel 5 van het besluit van de Raad 1999/468/EG (3).
   Ten tweede stelt verzoekster dat de Commissie beoordelingsfouten heeft begaan bij de toepassing van de indelingscriteria voor boraathoudende stoffen, en derhalve richtlijn 67/548/EEG van de Raad heeft geschonden. Zij wijst erop dat de Commissie het beginsel van „normaal gebruik” zoals bedoeld in bijlage VI bij richtlijn 67/548/EEG niet of niet goed heeft toegepast, criteria voor de risicobeoordeling ten onrechte heeft toegepast, terwijl deze volgens verzoekster niet relevant zijn in de context van de indeling van stoffen krachtens richtlijn 67/548/EEG, en dat zij in strijd met punt 4.2.3.3. van bijlage VI bij richtlijn 67/548/EEG het op de „geschiktheid” gebaseerde criterium niet of onjuist heeft toegepast. Voorts voert verzoekster aan dat de Commissie niet voldoende belang heeft gehecht aan de door verzoekster overgelegde epidemiologische en menselijke gegevens, en dat de bestreden handeling derhalve gedeeltelijk mank gaat aan een kennelijk onjuiste beoordeling. Verzoekster betoogt dat de Commissie onrechtmatig gegevens heeft geëxtrapoleerd met betrekking tot een van de boraathoudende stoffen, teneinde de andere boraathoudende stoffen in te delen, en dat de bestreden handeling derhalve gedeeltelijk nietig moet worden verklaard, ten minste voor zover deze betrekking heeft op de andere boraathoudende stoffen. Verzoekster voert aan dat de Commissie heeft nagelaten om de genoemde handeling met redenen te omkleden in de zin van artikel 253 EG, aangezien zij geen enkele rechtvaardiging heeft gegeven voor de extrapolatie van de gegevens.
   Ten derde betoogt verzoekster dat de Commissie de fundamentele beginselen van het gemeenschapsrecht heeft geschonden, zoals het evenredigheidsbeginsel zoals dit in artikel 5 EG is opgenomen, aangezien de bestreden handeling volgens haar verder gaat dan noodzakelijk is om de doelstellingen van deze handeling te verwezenlijken.

      (1)  PB L 246, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 196, blz. 1).

      (3)  Besluit van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23).


title: Zaak C-137/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Österreichischen Volksbanken-AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-271/02

text:
               26.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/13

         Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Österreichischen Volksbanken-AG tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02, Raiffeisen Zentralbank Österreich AG e.a./Commissie van de Europese Gemeenschappen, betreffende zaak T-271/02
   (Zaak C-137/07 P)
   (2007/C 117/21)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Österreichischen Volksbanken-AG (vertegenwoordigers: A. Ablasser-Neuhuber, R. Bierwagen en F. Neumayr, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               1.

               sub 2 en 4 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 14 december 2006 in de gevoegde zaken T-259/02 tot en met T-264/02 en T-271/02 (1) te vernietigen en

                           a.

                           beschikking 2004/138/EG van de Commissie van 11 juni 2002 in de zaak COMP/36.571/D-1, die het voorwerp van het geding is, overeenkomstig rekwirantes conclusies 1 en 3 nietig te verklaren, voor zover deze tot haar is gericht, subsidiair de aan haar opgelegde geldboete overeenkomstig conclusie 3 te verlagen, of

                           b.

                              meer subsidiair, voor het geval dat het geding niet in staat van wijzen is, de zaak voor een nieuwe behandeling en beslissing naar het Gerecht van eerste aanleg te verwijzen.

               2.

               de Commissie te verwijzen in de kosten, subsidiair in geval van verwijzing de beslissing omtrent de kosten aan het Gerecht voor te behouden.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirante baseert haar hogere voorziening tegen voornoemd arrest van het Gerecht op de volgende middelen:

               Het Gerecht heeft het criterium of de afspraken respectievelijk gedragingen van de ondernemingen de handel tussen lidstaten ongunstig konden beïnvloeden, onjuist uitgelegd en bij de toepassing op het onderhavige geval blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. In zijn beslissing heeft het Gerecht de betekenis van het criterium van de marktafschermende gevolgen ten onrechte gerelativeerd. Het is niet duidelijk om welke redenen het Gerecht aan het criterium van de marktafschermende gevolgen niet ten minste een sterke indicatieve waarde met het oog op het bestaan van een ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten wil toekennen. Voorts wordt gesteld dat het Gerecht een algeheel onderzoek van de grensoverschrijdende werking van de gespreksronden heeft verricht in plaats van de potentiële gevolgen van elk van de gespreksronden van het „Lombardnetwerk ”voor het handelsverkeer tussen de lidstaten afzonderlijk te onderzoeken. De ruime uitlegging van artikel 81, lid 1, EG dat een kartel dat het gehele grondgebied van een lidstaat bestrijkt, alleen al naar zijn aard kan bijdragen tot de afscherming van de markten en tot een ongunstig beïnvloeding van het intracommunautaire handelsverkeer respectievelijk dat daarvoor in elk geval een sterk vermoeden bestaat, strookt niet met de ratio legis van die bepaling van gemeenschapsrecht.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de door de Commissie en de rechtspraak ontwikkelde voorwaarden voor de toerekening van de omzet niet op de toerekening van de marktaandelen van de centrale banken aan de centrale instelling toe te passen. Daarbij is het eraan voorbijgaan dat het zowel bij de toerekening van omzet als ook bij de toerekening van marktaandelen in casu om dezelfde vraag gaat, namelijk om de bepaling van de toegelaten geldboete. Er is geen enkele reden waarom gelijksoortige vragen betreffende de toerekening van de omzet en de toerekening van de marktaandelen aan de hand van verschillende criteria moeten worden beoordeeld. Zelfs wanneer ervan wordt uitgegaan dat de toerekening van de marktaandelen van de centrale banken aan de centrale instelling aan de hand van een ander criterium dan dat voor de toerekening van de omzet kan geschieden, is het door het Gerecht in casu gekozen criterium onjuist en onrechtmatig.

               Het Gerecht heeft rekwirantes grieven met betrekking tot de niet-erkenning van verzachtende omstandigheden ten onrechte afgewezen. Het heeft bij zijn juridische beoordeling met name onvoldoende in aanmerking genomen dat rekwirante in het kader van het algehele kartel een ondergeschikte rol speelde, en dat met behulp van dwangmiddelen verrichte verificaties achteraf bij haar niet noodzakelijk waren geweest aangezien zij vrijwillig haar medewerking aan de Commissie had verleend. Rekwirante heeft een zeer klein marktaandeel, is door de andere banken niet voor de kleinere groep van banken uitgenodigd en heeft aan beduidend minder bijeenkomsten deelgenomen. Deze door rekwirante aangevoerde argumenten die voor de erkenning van verzachtende omstandigheden pleiten, zijn gedeeltelijk helemaal niet onderzocht. Noch de Commissie noch het Gerecht zijn hun verplichting nagekomen om de aangevoerde omstandigheden te onderzoeken en deze zonder blijk te geven van een onjuiste rechtsopvatting te beoordelen.

      (1)  PB C 331, blz. 29.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 januari 2004 in zaak C-353/01 P: Olli Mattila (Hogere voorziening — Toegang tot documenten — Besluiten 93/731/EG en 94/90/EGKS, EG, Euratom — Uitzondering betreffende bescherming van algemeen belang inzake internationale betrekkingen — Gedeeltelĳke toegang)

text:
C 71/2                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                              20.3.2004
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                       van 22 januari 2004
                                                                                van 15 januari 2004
               in zaak C-353/01 P: Olli Mattila (1)
                                                                           in zaak C-433/01 (verzoek van het Bundesgericht om
                                                                           een prejudiciële beslissing): Freistaat Bayern tegen Jan
(Hogere voorziening — Toegang tot documenten — Beslui-                                               Blijdenstein (1)
ten 93/731/EG en 94/90/EGKS, EG, Euratom — Uitzonde-
ring betreffende bescherming van algemeen belang inzake
    internationale betrekkingen — Gedeeltelijke toegang)                   (Executieverdrag — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 5,
                                                                           punt 2 — Onderhoudsverplichting — Regresvordering,
                                                                           ingediend door openbaar orgaan dat in de rechten van de tot
                           (2004/C 71/02)
                                                                                onderhoud gerechtigde is getreden)
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (2004/C 71/03)
(Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
                       prudentie van het Hof”)                                                      (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de „Juris-
In zaak C-353/01 P, Olli Mattila (avocaat: Z. Sundström)                                          prudentie van het Hof”)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende hogere
voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van 12 juli
2001, Mattila/Raad en Commissie (T-204/99, Jurispr. blz. II-               In zaak C-433/01, betreffende een verzoek aan het Hof
2265), strekkende tot vernietiging van dit arrest, andere                  krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
partijen bij de procedure: Raad van de Europese Unie (gemach-              uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
tigden: J. Aussant en M. Bauer), domicilie gekozen hebbende te             27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
Luxemburg, en Commissie van de Europese Gemeenschappen                     en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
(gemachtigden: C. Docksey en U. Wölker), domicilie gekozen                 handelszaken, van het Bundesgerichtshof (Duitsland), in het
hebbende te Luxemburg, heeft het Hof (Zesde kamer), samen-                 aldaar aanhangig geding tussen Freistaat Bayern en Jan Blijden-
gesteld als volgt: C. Gulmann, waarnemend voor de president                stein, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
van de Zesde kamer, J.N. Cunha Rodrigues (rapporteur), J.-                 artikel 5, punt 2, van voornoemd Verdrag van 27 september
P. Puissochet, R. Schintgen en F. Macken, rechters, advocaat-              1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het Verdrag
generaal: P. Léger, griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier; op        van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
22 januari 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
als volgt:                                                                 Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde
                                                                           tekst — blz. 77), bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake
1)    Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de       de toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1), en
      Europese Gemeenschappen van 12 juli 2001, Mattila/Raad en            bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
      Commissie (T-204/99), voorzover daarbij is afgewezen de              Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1),
      vordering van Mattila tot nietigverklaring van de besluiten van      heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann
      de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Raad               (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde
      van de Europese Unie van 5 respectievelijk 12 juli 1999              kamer, C. W. A. Timmermans en A. Rosas, rechters, advocaat-
      waarbij rekwirant de toegang tot bepaalde documenten is              generaal: A. Tizzano, griffier: R. Grass, op 15 januari 2004 een
      geweigerd.                                                           arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2)    Verklaart deze besluiten nietig.
                                                                           Artikel 5, punt 2, van het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
                                                                           uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van 27 september
3)    Wijst de hogere voorziening af voor het overige.                     1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging
                                                                           van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij
4)    Verwijst de Raad en de Commissie in de kosten van de twee            het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
      procedures.                                                          Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van
                                                                           Groot-Brittannië en Noord-Ierland, bij het Verdrag van 25 oktober
                                                                           1982 inzake de toetreding van de Helleense Republiek en bij het
(1) PB C 317 van 10.11.2001.                                               Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het Koninkrijk
                                                                           Spanje en de Portugese Republiek, moet aldus worden uitgelegd dat
                                                                           het niet kan worden ingeroepen door een openbaar lichaam dat via


title: Zaak C-564/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Tibor Farkas/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága [Prejudiciële verwijzing — Ambtshalve aanvoeren van een middel gebaseerd op de schending van het Unierecht — Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde — Richtlijn 2006/112/EG — Recht op aftrek van de vooraf betaalde belasting — Verleggingsregeling — Artikel 199, lid 1, onder g) — Toepassing enkel bij onroerende goederen — Onverschuldigde betaling van de belasting door de koper van goederen aan de verkoper na een verkeerde opgestelde factuur — Beslissing van de belastingdienst die een belastingschuld van de koper van de goederen vaststelt en die de betaling van de door hem gevraagde aftrek weigert, alsook hem een fiscale boete oplegt]

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/3

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság — Hongarije) — Tibor Farkas/Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága
   (Zaak C-564/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ambtshalve aanvoeren van een middel gebaseerd op de schending van het Unierecht - Gelijkwaardigheidsbeginsel en doeltreffendheidsbeginsel - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - Richtlijn 2006/112/EG - Recht op aftrek van de vooraf betaalde belasting - Verleggingsregeling - Artikel 199, lid 1, onder g) - Toepassing enkel bij onroerende goederen - Onverschuldigde betaling van de belasting door de koper van goederen aan de verkoper na een verkeerde opgestelde factuur - Beslissing van de belastingdienst die een belastingschuld van de koper van de goederen vaststelt en die de betaling van de door hem gevraagde aftrek weigert, alsook hem een fiscale boete oplegt])
   (2017/C 195/03)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kecskeméti Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Tibor Farkas

      Verwerende partij: Nemzeti Adó- és Vámhivatal Dél-alföldi Regionális Adó Főigazgatósága

      Dictum

               1)

               Artikel 199, lid 1, onder g), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45/EU van de Raad van 13 juli 2010, moet aldus worden uitgelegd dat het van toepassing is op de levering van onroerend goed dat in een openbare verkoop op grond van een executoriale titel door de executieschuldenaar aan een andere persoon wordt verkocht.

               2)

               De bepalingen van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2010/45, alsook de beginselen van fiscale neutraliteit, doeltreffendheid en evenredigheid moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet aan in de weg staan dat in een situatie als in het hoofdgeding aan de koper van een goed het recht wordt ontzegd om de belasting over de toegevoegde waarde af te trekken die hij onterecht aan de verkoper heeft betaald op basis van een factuur die is opgemaakt volgens de gewone regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde, terwijl de relevante handeling onder de verleggingsregeling viel, wanneer de verkoper die belasting aan de schatkist heeft betaald. Voor zover de terugbetaling door de verkoper aan de koper van de onterecht gefactureerde belasting over de toegevoegde waarde onmogelijk of uiterst moeilijk wordt, met name in geval van insolvabiliteit van de verkoper, vereisen die beginselen echter dat de koper zijn vordering tot terugbetaling rechtstreeks tot de belastingdienst kan richten.

               3)

               Het evenredigheidsbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat in een situatie als in het hoofdgeding de nationale belastingdienst aan een belastingplichtige die een goed heeft gekocht waarvan de levering onder de verleggingsregeling valt, een fiscale sanctie oplegt ten belope van 50 % van het bedrag van de belasting over de toegevoegde waarde dat hij aan de belastingdienst moet betalen, wanneer die belastingdienst geen belastinginkomsten heeft gederfd en er geen aanwijzing van belastingfraude is, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak T-347/10: Beroep ingesteld op 27 augustus 2010 — Adelholzener Alpenquellen/BHIM (Vorm van fles met reliëfafbeelding van drie bergtoppen)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/52

      Beroep ingesteld op 27 augustus 2010 — Adelholzener Alpenquellen/BHIM (Vorm van fles met reliëfafbeelding van drie bergtoppen)
      (Zaak T-347/10)
      ()
      (2010/C 288/96)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Adelholzener Alpenquellen GmbH (Siegsdorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Rauscher, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 juni 2010 in de zaak R 1516/2009;

                  —

                  verwijzing van het Bureau in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Betrokken gemeenschapsmerk: driedimensionaal merk in de vorm van een fles met een reliëfafbeelding van drie bergtoppen voor waren van klasse 32

         Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat het betrokken gemeenschapsmerk onderscheidend vermogen bezit, alsmede schending van artikel 37, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat de kamer van beroep haar beslissing niet mocht baseren op het ontbreken van een disclaimer, en schending van artikel 75, tweede zin, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat verzoekster geen verweer heeft kunnen voeren met betrekking tot bepaalde afbeeldingen waarop de beslissing is gebaseerd.

         (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-284/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2009 door Herbert Meister tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2009 in de gevoegde zaken F-138/06 en F-37/08, Meister/BHIM

text:
               10.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 244/6

         Hogere voorziening ingesteld op 17 juli 2009 door Herbert Meister tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2009 in de gevoegde zaken F-138/06 en F-37/08, Meister/BHIM
   (Zaak T-284/09 P)
   2009/C 244/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Herbert Meister (Muchamiel, Spanje) (vertegenwoordiger: H.-J. Zimmermann, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2009 in zaak F-37/08, Meister/BHIM;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2009 in de gevoegde zaken F-138/06 en F-37/08, Meister/BHIM, waarbij onder meer rekwirants beroep in zaak F-37/08 is verworpen.
   Tot staving van de hogere voorziening stelt rekwirant in de eerste plaats dat het Gerecht voor ambtenarenzaken niet heeft voldaan aan zijn verplichting tot neutraliteit en objectiviteit, de feiten onnauwkeurig respectievelijk subjectief heeft beoordeeld en heeft verdraaid. Voorts verwijt hij het Gerecht voor ambtenarenzaken een ontoelaatbare procedurele verwarring van de voorwerpen van geschil van de zaken F-138/06 en F-37/08. Bovendien is bij de beoordeling van de feiten uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting. Ten slotte is hij het niet eens met de beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken over de kosten.
   Volgens rekwirant heeft het Gerecht voor ambtenarenzaken hierdoor ook zijn verplichting geschonden om de bestreden beslissing naar behoren te motiveren.


title: Zaak C-32/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 23 januari 2014 — ERSTE Bank Hungary Zrt./Sugár Attila

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék (Hongarije) op 23 januari 2014 — ERSTE Bank Hungary Zrt./Sugár Attila
   (Zaak C-32/14)
   2014/C 102/22
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: ERSTE Bank Hungary Zrt.

      Verwerende partij: Sugár Attila

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een procedure van een lidstaat waarbij de medecontractant van een consument die een in een formeel correcte notariële akte neergelegde verplichting niet is nagekomen, een door hemzelf bepaald bedrag vordert op grond van de aanbrenging van een zogenoemde formule van tenuitvoerlegging, zonder bij een rechtbank een procedure op tegenspraak te moeten inleiden waarin zou kunnen worden beoordeeld of de bedingen van de aan de formule van tenuitvoerlegging ten grondslag liggende overeenkomst oneerlijk zijn, verenigbaar met artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG (1)?

               2)

               Kan de consument in die procedure verzoeken om doorhaling van de reeds aangebrachte formule van tenuitvoerlegging, met het argument dat niet is nagegaan of de bedingen van de aan de formule van tenuitvoerlegging ten grondslag liggende overeenkomst oneerlijk zijn, hoewel uit het arrest in de zaak C-472/11 blijkt dat in een gerechtelijke procedure de rechtbank die het bestaan van oneerlijke bedingen heeft vastgesteld, de consument daarvan op de hoogte moet stellen?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, blz. 29).