title: Zaak C-620/13 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 oktober 2014 — British Telecommunications plc/Europese Commissie, BT Pension Scheme Trustees Ltd (Hogere voorziening — Staatsteun — Vrijstelling van een pensioenfonds van de verplichting om voor bepaalde werknemers een bijdrage te storten in een pensioenbeschermingsfonds — Selectiviteit)

text:
               8.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 439/13

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 oktober 2014 — British Telecommunications plc/Europese Commissie, BT Pension Scheme Trustees Ltd
   (Zaak C-620/13 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatsteun - Vrijstelling van een pensioenfonds van de verplichting om voor bepaalde werknemers een bijdrage te storten in een pensioenbeschermingsfonds - Selectiviteit))
   (2014/C 439/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: British Telecommunications plc (vertegenwoordigers: J. Holmes, barrister, H. Legge QC)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en N. Khan, gemachtigden), BT Pension Scheme Trustees Ltd (vertegenwoordigers: J. Derenne en A. Müller-Rappard, advocaten, gemachtigd door M. Farley, solicitor)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               British Telecommunications plc en BT Pension Scheme Trustees Ltd worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 61 van 1.3.2014.


title: Zaak T-557/13: Beroep ingesteld op 24 oktober 2013 — Duitsland/Commissie

text:
               11.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/25

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2013 — Duitsland/Commissie
   (Zaak T-557/13)
   2014/C 9/41
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               artikel 1 en de bijlage bij uitvoeringsbesluit 2013/433/EU van de Commissie van 13 augustus 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) nietig verklaren voor zover daarin de door de bevoegde betaalorganen van de Bondsrepubliek Duitsland verrichte betalingen van een totaal bedrag van 6 192 951,34 EUR in het kader van de uitvoering van de steunregeling voor de aardappelzetmeelsector voor de jaren 2003 tot 2005 van EU-financiering worden uitgesloten;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van de toekenningsvoorwaarden van de premie en de steun — betaling van de minimumprijs
               Verzoekster voert schending aan van artikel 7, lid 4, van verordening (EG) nr. 1258/1999 (1) en artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 (2) junctis artikel 5 van verordening (EG) nr. 1868/94 (3), artikel 11 van verordening (EG) nr. 97/95 (4), artikel 10 van verordening (EG) nr. 2236/2003 (5) en artikel 26 van verordening (EG) nr. 2237/2003 (6), omdat uitgaven zijn uitgesloten van de financiering hoewel aan de toekenningsvoorwaarden voor de premie en steun was voldaan omdat de minimumprijs voor de gevraagde hoeveelheid is betaald.

               2)

               Tweede middel: ontoereikende motivering
               In het kader van dit middel betoogt verzoekster dat artikel 296, tweede alinea, VWEU is geschonden omdat de Commissie niet genoegzaam en zonder tegenstrijdigheden heeft gemotiveerd waarom uit artikel 11 van verordening (EG) nr. 97/95, artikel 10 van verordening (EG) nr. 2236/2003 en artikel 26 van verordening (EG) nr. 2237/2003, rekening houdend met alle taalversies, voortvloeit dat als vereiste voor de betaling van de premie of de steun moet blijken dat het aardappelmeelbedrijf de minimumprijs voor de totale hoeveelheid van tijdens een verkoopseizoen geleverde aardappelen reeds heeft betaald.

               3)

               Derde middel: schending van de verplichting om bezwaren binnen 24 maanden mee te delen
               Verzoekster beroept zich op schending van artikel 7, lid 4, eerste alinea, juncto vijfde alinea, sub a, van verordening nr. 1258/1999, alsook van artikel 8, lid 1, van verordening (EG) nr. 1663/95 (7) en artikel 31, lid 3, eerste alinea, juncto lid 4, sub a, van verordening (EG) nr. 1290/2005 en artikel 11, lid 1, van verordening (EG) nr. 885/2006 (8), daar de Commissie niet geldig binnen 24 maanden nadat de uitgaven zijn verricht het bezwaar (nalaten van „essentiële controles”) waarop de uitsluiting van de uitgaven is gebaseerd, schriftelijk aan de Bondsrepubliek Duitsland heeft meegedeeld.

               4)

               Vierde middel: buitensporig lange duur van de procedure
               Verzoekster voert schending aan van artikel 7, lid 4, van verordening nr. 1258/1999, artikel 8 van verordening nr. 1663/95, artikel 31 van verordening nr. 1290/2005 en artikel 11 van verordening nr. 885/2006 in samenhang met het algemene rechtsbeginsel dat een administratieve procedure binnen een redelijke termijn moet worden behandeld, alsmede schending van het recht van verweer, daar de procedure voor de Commissie buitensporig lang heeft geduurd.

               5)

               Vijfde middel: schending van artikel 7, lid 4, alinea 4, van verordening nr. 125/1999, artikel 31, lid 2 van verordening nr. 1290/2005 en van het evenredigheidsbeginsel.
               Verzoekster betoogt in het kader van dit middel dat de Commissie, door de forfaitaire correctie van 10 % toe te passen, de aard en de hoogst beperkte omvang van een eventuele inbreuk niet naar behoren heeft beoordeeld en geen rekening heeft gehouden met het feit dat de Unie in werkelijkheid geen enkele financiële schade heeft geleden en dat het reële gevaar van het ontstaan van schade nooit heeft bestaan.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1258/1999 van de Raad van 17 mei 1999 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 103).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad van 27 juli 1994 tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel (PB L 197, blz. 4).

      (4)  Verordening (EG) nr. 97/95 van de Commissie van 17 januari 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 1766/92 van de Raad wat betreft de minimumprijs en het compensatiebedrag die aan de aardappeltelers moeten worden betaald, en van verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel (PB L 16, blz. 3).

      (5)  Verordening (EG) nr. 2236/2003 van de Commissie van 23 december 2003 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1868/94 van de Raad tot vaststelling van een contingenteringsregeling voor de productie van aardappelzetmeel (PB L 339, blz. 45).

      (6)  Verordening (EG) nr. 2237/2003 van de Commissie van 23 december 2003 houdende uitvoeringsbepalingen voor bepaalde steunregelingen die zijn ingesteld bij titel IV van verordening (EG) nr. 1782/2003 van de Raad tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers (PB L 339, blz. 52).

      (7)  Verordening (EG) nr. 1663/95 van de Commissie van 7 juli 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad aangaande de procedure inzake de goedkeuring van de rekeningen van het EOGFL, afdeling Garantie (PB L 158, blz. 6).

      (8)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB. L 171, blz. 90).


title: Zaak C-212/13: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — František Ryneš/Úřad pro ochranu osobních údajů (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 95/46/EG — Bescherming van natuurlijke personen — Verwerking van persoonsgegevens — Begrip van „activiteiten die met uitsluitend persoonlijke of huishoudelijke doeleinden worden verricht” )

text:
               9.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/6

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 december 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — František Ryneš/Úřad pro ochranu osobních údajů
   (Zaak C-212/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 95/46/EG - Bescherming van natuurlijke personen - Verwerking van persoonsgegevens - Begrip van „activiteiten die met uitsluitend persoonlijke of huishoudelijke doeleinden worden verricht”))
   (2015/C 046/07)
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: František Ryneš

      Verwerende partij: Úřad pro ochranu osobních údajů

      Dictum

   Artikel 3, lid 2, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens moet aldus worden uitgelegd dat het gebruik van een camerasysteem, dat door een natuurlijke persoon aan zijn gezinswoning werd bevestigd met als doel de eigendom, de veiligheid en het leven van de eigenaren van het huis te beschermen, maar ook de openbare ruimte in beeld brengt, en waarbij video-opnames van personen met behulp van opnameapparatuur doorlopend worden vastgelegd op bijvoorbeeld een harde schijf, in de zin van die bepaling niet wordt aangemerkt als de verwerking van persoonsgegevens die in activiteiten met uitsluitend persoonlijke of huishoudelijke doeleinden wordt verricht.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Beroep, op 10 juli 1996 ingesteld voor Verenigd Koninkrijk tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-240/96)

text:
 Nr. C 269/ 14        NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   14 . 9 . 96
 Gemeenschappen ingesteld door Verenigd Koninkrijk, ver           Beroep, op 10 juli 1996 ingesteld voor Verenigd Koninkrijk
tegenwoordigd door J.E. Collins, Assistant Treasury Solici            tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
tor, als gemachtigde* bijgestaan door D. Wyatt, QC, van de                                ( Zaak C-240/96 )
Engelse balie, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
de Britse ambassade, Boulevard Roosevelt 14 .                                                ( 96/C 269/29
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                   op 10 juli 1996 beroep tegen Commissie van de Europese
— nietig te verklaren het besluit of de handeling, vervat of       Gemeenschappen ingesteld door Verenigd Koninkrijk, ver
     bedoeld in het memorandum van 2 mei 1996 ;                    tegenwoordigd door J.E. Collins, Assistant Treasury Solici
                                                                   tor, als gemachtigde, bijgestaan door D. Wyatt, QC, van de
                                                                   Engelse balie , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
— de Commissie in de kosten te verwijzen overeenkomstig            de Britse ambassade, Boulevard Roosevelt 14 .
     artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering.
Middelen en voornaamste argumente                                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage :
Alle uitgaven van de Gemeenschap moeten berusten op een           — nietig te verklaren het besluit vervat of bedoeld in het
begrotingskrediet èn een basisbesluit. Op grond van haar                memorandum van 15 mei 1996 ;
initiatiefrecht mag de Commissie wel het nodige vooronder
zoek doen om vanuit beleidsoogpunt de voor- en nadelen
van een voorstel voor een basisbesluit te kunnen beoordelen,      — de Commissie in de kosten te verwijzen overeenkomstig
doch dit recht gaat niet zover, dat het mede de initiëring van          artikel 69 van het Reglement voor de procesvoering.
een op zichzelf staand programma voor een basisbesluit
omvat, evenmin als het uitgaven in verband met een voorstel
voor een basisbesluit rechtvaardigt, dat duidelijk geen kans
maakt om te worden aanvaard . In ieder geval moeten               Middelen en voornaamste argumenten
uitgaven die in verband zouden staan met het initiatiefrecht
van de Commissie, zijn goedgekeurd bij een naar behoren
gemotiveerd , aan de Lid-Staten medegedeeld Commissie            Alle uitgaven van de Gemeenschap moeten berusten op een
besluit, waarin de rechtsgrond , het kader en de criteria voor    begrotingskrediet èn een basisbesluit. Op grond van haar
de desbetreffende uitgaven worden aangegeven .                    initiatiefrecht mag de Commissie wel het nodige vooronder
                                                                  zoek doen om vanuit beleidsoogpunt de voor- en nadelen
                                                                  van een voorstel voor een basisbesluit te kunnen beoordelen ,
In casu heeft de Commissie in een onder de nationale              doch dit recht gaat niet zover, dat het mede de initiëring van
autoriteiten en het publiek verspreid memorandum organi          een op zichzelf staand programma voor een basisbesluit
saties uitgenodigd om aanvragen in te dienen voor subsidies       omvat, evenmin als het uitgaven in verband met een voorstel
voor hulp aan ouderen . Wanneer de voorgenomen uitgaven           voor een basisbesluit rechtvaardigt, dat duidelijk geen kans
daadwerkelijk worden gedaan, zullen zij niet meer te              maakt om te worden aanvaard . In ieder geval moeten
onderscheiden zijn van de goedgekeurde uitgaven op grond          uitgaven die in verband zouden staan met het initiatiefrecht
van een eerder besluit van de Raad betreffende communau          van de Commissie , zijn goedgekeurd bij een naar behoren
taire acties voor ouderen en van de uitgaven die zouden zijn      gemotiveerd , aan de Lid-Staten medegedeeld Commissie
toegestaan , indien een Commissievoorstel was goedgekeurd         besluit, waarin de rechtsgrond, het kader en de criteria voor
krachtens artikel 235 van het EG-Verdrag ( het voorstel is        de desbetreffende uitgaven worden aangegeven .
evenwel niet aanvaard ). Enkel op grond van een begrotings
lijn en zonder basisbesluit was de Commissie niet bevoegd
om een dergelijke oproep te lanceren . De oproep kan ook          In casu heeft de Commissie in een onder de nationale
niet worden gerechtvaardigd met het argument, dat de              autoriteiten en het publiek verspreid memorandum organi
subsidies een onderdeel vormden van een vooronderzoek,            saties uitgenodigd om aanvragen in te dienen voor subsidies
aangezien deze oproep het begin van een op zichzelf staande       ter bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Wanneer
actie inluidde en buiten de sfeer van het initiatiefrecht van de  de voorgenomen uitgaven daadwerkelijk worden gedaan,
Commissie viel . Bovendien was de oproep niet behoorlijk          zullen zij niet te onderscheiden zijn van de uitgaven op grond
gemotiveerd .                                                     van het ( afgelopen ) derde en het ( ontwerp ) vierde pro
                                                                  gramma ter bestrijding van de armoede . Uitgaven uit hoofde
Het in het memorandum van de Commissie vervatte of                van het derde en het vierde programma behoeven de
                                                                  goedkeuring van de Raad krachtens artikel 235 van het
bedoelde besluit om een oproep tot het indienen van
                                                                  EG-Verdrag en enkel op grond van de begrotingstoelichting
subsidieaanvragen te lanceren, moet derhalve nietig worden        en zonder basisbesluit was de Commissie niet bevoegd om
verklaard wegens onbevoegdheid, schending van een wezen
                                                                  een dergelijke oproep te lanceren . De oproep kan ook niet
lijk vormvoorschrift en schending van het Verdrag.
                                                                  worden gerechtvaardigd met het argument, dat de subsidies
                                                                  een onderdeel vormden van een vooronderzoek , aangezien
                                                                  deze oproep het begin van een op zichzelf staande actie
                                                                  inluidde en buiten de sfeer van het initiatiefrecht van de
 ---pagebreak--- 14 . 9 . 96             NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 269 15
Commissie viel . Bovendien was de oproep niet behoorlijk                   Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
gemotiveerd .                                                                    Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
                                                                                ( Zaak C-243/96 )
Het in het memorandum van de Commissie vervatte of
                                                                                ( 96/C 269/31 )
bedoelde besluit om een oproep tot het indienen van
subsidieaanvragen te lanceren, moet derhalve nietig worden
                                                                           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
verklaard wegens onbevoegdheid, schending van een wezen
lijk vormvoorschrift en schending van het Verdrag.                         op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
                                                                           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                           genwoordigd door X. Lewis, als gemachtigde, domicilie
                                                                           gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                           Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Beroep, op 11 juli 1996 ingesteld door Commissie van de                    — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                             nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
                                                                                te stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/62/EEG van de
                         ( Zaak C-241 /96 )                                      Commissie ( 1 ) tot vaststelling van de uitvoeringsbepalin
                            ( 96/C 269/30 )                                      gen met betrekking tot het toezicht op en de controle van
                                                                                leveranciers en bedrijven overeenkomstig Richtlijn 92/
                                                                                33/EEG van de Raad ( 2 ) betreffende het in de handel
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                       brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentege
op 11 juli 1996 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek                       wassen, met uitzondering van zaad, en/of door deze
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                            bepalingen niet aan de Commissie mede te delen, de
genwoordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar                                 krachtens artikel 6 van de richtlijn en het EG-Verdrag op
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                          hem rustende verplichtingen niet is nagekomen ;
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                                  — het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                          Middelen en voornaamste argumenten
                                                                           De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
— te verklaren dat de Helleense Republiek, door niet                       met die in zaak C-236/96 ( 3 ); de in de richtlijn vastgestelde
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech             termijn is verstreken op 30 juni 1994 .
     telijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te
     voldoen aan Richtlijn 92/66/EEG van de Raad van
                                                                           (') PB nr . L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 29 .
     14 juli 1992 tot vaststelling van communautaire maat                 ( 2 ) PB nr . L 157 van 10 . 6 . 1992 , blz . 1 .
     regelen voor de bestrijding van de ziekte van New                    ( 5 ) Zie bladzijde 11 van het Publikatieblad .
     castle ('), althans niet aan de Commissie mede te delen ,
     de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen .
 — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
                                                                           Beroep, op 12 juli 1996 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
 Middelen en voornaamste argumenten                                                                   ( Zaak C-244/96 )
                                                                                ( 96/C 269/32 )
 Volgens artikel 189 , derde alinea , van het Verdrag is een
 richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbindend
 voor elke Lid-Staat waarvoor zij bestemd is . Volgens                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
 artikel 5 , eerste alinea, van het Verdrag treffen de Lid-Staten           op 12 juli 1996 beroep ingesteld tegen Koninkrijk België
 alle algemene of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn                door Commissie van de Europese Gemeenschappen , verte
 om de nakoming van de uit dit Verdrag of uit handelingen                   genwoordigd door X. Lewis , als gemachtigde , domicilie
 van de Instellingen der Gemeenschap voortvloeiende ver                    gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
 plichtingen te verzekeren . Tot op heden heeft de Helleense                Centre Wagner, Kirchberg.
 Republiek de Commissie niet doen weten dat er wettelijke
 en bestuursrechtelijke maatregelen zijn genomen om de                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
 Griekse wetgeving aan bedoelde richtlijn aan te passen .
                                                                            1 . vast te stellen dat het Koninkrijk België , door niet de
                                                                                nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
 (') PB nr . L 260 van 5 . 9 . 1992 , blz . 1 .
                                                                                werking te doen treden om te voldoen aan :
                                                                                a ) Richtlijn 93/63/EEG van de Commissie (') tot vast
                                                                                stelling van de uitvoeringsbepalingen met betrek


title: Zaak F-20/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 november 2011 — Juvyns/Raad (Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2008 — Vergelijking van verdiensten — Procedure gebaseerd op beoordelingsrapporten 2005/2006 — Criterium van niveau van gedragen verantwoordelijkheden)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/22

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 november 2011 — Juvyns/Raad
   (Zaak F-20/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2008 - Vergelijking van verdiensten - Procedure gebaseerd op beoordelingsrapporten 2005/2006 - Criterium van niveau van gedragen verantwoordelijkheden)
   2012/C 138/42
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Marc Juvyns (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Zieleśkiewicz en G. Kimberley, gemachtigden, vervolgens K. Zieleśkiewicz en M. Bauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2008 niet naar de rang AST 7 te bevorderen en, voor zover nodig, van de besluiten om minder verdienstelijke ambtenaren naar die rang te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Juvyns draagt zijn eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 113 van 16.5.2009, blz. 46.


title: Zaak C-27/03: Beroep, op 23 januari 2003 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrĳk België

text:
22.3.2003             NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                               C 70/11
Beroep, op 23 januari 2003 ingesteld door de Commissie               —      Het tenuitvoerleggingsprogramma voor het Brusselse
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk                         Hoofdstedelijke Gewest bevat niet de informatie die op
                              België                                        grond van tabel 2.3 van de beschikking 93/481/EEG is
                                                                            vereist aangaande het aantal en de capaciteit van de
                                                                            opvangsystemen die lozen in ontvangende wateren die
                         (Zaak C-27/03)
                                                                            als „kwetsbare gebieden” worden beschouwd.
                         (2003/C 70/17)                              —      Uit het deel van het Waalse tenuitvoerleggingsprogramma
                                                                            dat betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van artikel 3
                                                                            van de richtlijn in de normale gebieden, blijkt dat de
                                                                            opvangsystemen waarop agglomeraties met meer dan
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  15 000 i.e. zullen worden aangesloten hun definitieve
op 23 januari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk                    capaciteit slechts op 31 december 2005 zullen bereiken,
België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                    terwijl de richtlijn de termijn van 31 december 2000
vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en M. Van Beek, als                 voorschrijft. Tevens blijkt uit het deel van het Waalse
gemachtigden.                                                               programma dat betrekking heeft op tenuitvoerlegging
                                                                            van artikel 4 van de richtlijn in de normale gebieden, dat
                                                                            de waterzuiveringsinstallaties waarop agglomeraties met
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                            meer dan 15 000 i.e. en minder dan 150 000 i.e. zullen
                                                                            worden aangesloten hun definitieve capaciteit slechts op
—    vast te stellen dat het Koninkrijk België,                             31 december 2005 zullen bereiken, terwijl de richtlijn de
                                                                            termijn van 31 december 2000 voorschrijft.
     in zoverre het betreft het Brusselse Hoofdstedelijke Ge-
     west, het Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest, op
     31 december 1998 niet de indienststelling heeft verzekerd       (1 ) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de
     van de systemen voor de opvang en zuivering van het                  behandeling van stedelijk afvalwater (PB 1991, L 135, blz. 40).
                                                                     (2 ) Beschikking 93/481/EEG van de Commissie van 28 juli 1993
     stedelijk afvalwater, conform de artikelen 3 en 5 van de
                                                                          inzake de voorbeelden voor de presentatie van nationale program-
     richtlijn 91/271/EEG (1);
                                                                          ma’s die in artikel 17 van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad zijn
                                                                          voorgeschreven (PB L 226, blz. 23).
     in zoverre het betreft het Waalse Gewest, aan de Commis-
     sie geen tenuitvoerleggingsprogramma conform ar-
     tikel 17 van de richtlijn 91/271/EEG heeft toegezonden
     dat in overeenstemming is met de richtlijn vanuit het
     oogpunt van de tenuitvoerleggingstermijnen en
     in zoverre het betreft het Brusselse Hoofdstedelijke Ge-
     west, aan de Commissie geen tenuitvoerleggingsprogram-          Verzoek van het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad
     ma heeft toegezonden dat integraal het formaat respec-          van State) van 23 oktober 2002 om een prejudiciële
     teert dat is voorgeschreven bij beschikking 93/481/             beslissing in het geding tussen Epikouriko Kefalaio Asfali-
     EEG (2) van de Commissie van 28 juli 1993 inzake de             seos Efthynis ex Atychimaton Aftokiniton (Hulpfonds
     voorbeelden voor de presentatie van nationale program-          aansprakelijkheidsverzekering auto-ongevallen) en de mi-
     ma’s die in artikel 17 van richtlijn 91/271/EEG van de                                nister van Ontwikkeling
     Raad zijn voorgeschreven,
                                                                                (Zaak C-28/03)
—    het Koninkrijk België te veroordelen tot de kosten van
     het geding.                                                                                (2003/C 70/18)
Middelen en voornaamste argumenten                                   Het Symvoulio tis Epikrateias (Griekse Raad van State) heeft
                                                                     bij beschikking van 23 oktober 2002, ingekomen ter griffie
—    Wat betreft het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest en een         van het Hof van Justitie op 24 januari 2003, in het geding
     groot aantal agglomeraties van het Vlaamse Gewest is de         tussen Epikouriko Kefalaio Asfaliseos Efthynis ex Atychimaton
     datum van 31 december 1998 niet gerespecteerd voor de           Aftokiniton (Hulpfonds aansprakelijkheidsverzekering auto-
     indiensttreding van de systemen voor de opvang en               ongevallen) en de minister van Ontwikkeling, het Hof van
     zuivering van het stedelijk afvalwater. De lozingen van         Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     stedelijk afvalwater uit 44 agglomeraties van meer dan          prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
     10 000 inwonerequivalenten op het grondgebied van het
     Waalse Gewest dragen bij tot de verontreiniging van
     Vlaanderen en Nederlands territoir en de Noordzeekusten         Kan, gezien de artikelen 15 en 16 van de Eerste richtlijn (73/
     van België en Nederland. Het Waalse Gewest had derhalve         239/EEG) (1) van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en
     artikel 5, lid 5, van de richtlijn moeten toepassen en          bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het
     voorzien in een tertiaire behandeling voor de agglomera-        directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-
     ties in kwestie.                                                zekeringsbranche, en de uitoefening daarvan, zoals aangevuld


title: Zaak T-511/09: Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Niki Luftfahrt/Commissie („Staatssteun — Door Oostenrijk ten gunste van Austrian Airlines toegekende herstructureringssteun — Besluit waarbij de steunregeling onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Privatisering van de Austrian Airlines-groep — Identificering van de steunbegunstigde — Richtsnoeren inzake reddings– en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden”)

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/24

         Arrest van het Gerecht van 13 mei 2015 — Niki Luftfahrt/Commissie
   (Zaak T-511/09) (1)

   ((„Staatssteun - Door Oostenrijk ten gunste van Austrian Airlines toegekende herstructureringssteun - Besluit waarbij de steunregeling onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard - Privatisering van de Austrian Airlines-groep - Identificering van de steunbegunstigde - Richtsnoeren inzake reddings– en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden”))
   (2015/C 213/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Niki Luftfahrt GmbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. Asenbauer en A. Habeler, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk B. Martenczuk en K. Gross, gemachtigden, bijgestaan door G. Quardt, advocaat, vervolgens B. Martenczuk en R. Sauer, gemachtigden, bijgestaan door G. Quardt en J. Lipinsky, advocaten)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordigers: C. Pesendorfer en M. Klamert, gemachtigden); Deutsche Lufthansa AG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H.-J. Niemeyer, H. Ehlers en M. Rosenberg, vervolgens H.-J. Niemeyer, H. Ehlers, C. Kovács en S. Völcker, advocaten); Austrian Airlines AG (Wenen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk H.-J. Niemeyer, H. Ehlers en M. Rosenberg, vervolgens H.-J. Niemeyer, H. Ehlers en C. Kovács, advocaten); en Österreichische Industrieholding AG (Wenen) (vertegenwoordigers: T. Zivny, P. Lewisch en H. Kristoferitsch, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van beschikking 2010/137/EG van de Commissie van 28 augustus 2009, Steunmaatregel C 6/09 (ex N 663/08) — Oostenrijk Austrian Airlines — Herstructureringsplan (PB 2010, L 59, blz. 1), waarbij de herstructureringssteun die de Republiek Oostenrijk aan de Austrian Airlines-groep in het kader van de verkoop ervan aan Lufthansa heeft verleend, onder bepaalde voorwaarden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Niki Luftfahrt GmbH zal haar eigen kosten dragen, alsmede die van de Europese Commissie, de Österreichische Industrieholding AG, Deutsche Lufthansa AG en Austrian Airlines AG.

               3)

               De Republiek Oostenrijk zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 80 van 27.3.2010.


title: ARREST VAN HET HOF van 6 juni 1995 in zaak C-434/93 (verzoek van de Nederlandse Raad van State om een prejudiciële beslissing): A. Bozkurt tegen Staatssecretaris van Justitie (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit van Associatieraad - Vrij verkeer van werknemers - Internationaal vrachtwagenchauffeur - Blijvende arbeidsongeschiktheid - Recht van verblijf)

text:
Nr . C 229/2             NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         2 . 9 . 95
       indien de autoriteiten van het fonds de aanvrager niet                              ARREST VAN HET HOF
       vóór 1 september 1 990 schriftelijk hebben medegedeeld                                    van 6 juni 1995
       welk gevolg zij aan zijn aanvraag hebben gegeven.
                                                                         in zaak C-434/93 ( verzoek van de Nederlandse Raad van
                                                                         State om een prejudiciële beslissing): A. Bozkurt tegen
(M PB nr . L 306 van 12 . 11 . 1993 .
( 2 ) PB nr. L 116 van 28 . 4 . 1989 , blz. 25 .
                                                                                Staatssecretaris van Justitie (*)
(3 ) PB nr . L 116 van 28 . 4 . 1989, blz . 30 .                         (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit van Asso
                                                                         ciatieraad — Vrij verkeer van werknemers — Internationaal
                                                                         vrachtwagenchauffeur — Blijvende arbeidsongeschiktheid
                                                                                — Recht van verblijf)
                                                                                ( 95/C 229/03 )
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde Kamer)
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
                           van 1 juni 1995
in zaak C-123/94: Commissie van de Europese Gemeen
              schappen tegen Helleense Republiek ( J )                   In zaak C-434/93 , betreffende een verzoek aan het Hof
(Vrij verkeer van werknemers — Gelijke behandeling —                     krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Neder
Aanstelling van buitenlanders bij particuliere taalscholen)              landse Raad van State in het aldaar aanhangig geding tussen
                             ( 95/C 229/02 )                             A. Bozkurt en Staatssecretaris van Justitie, om een prejudi
                                                                         ciële beslissing over de uitlegging van artikel 2 van besluit
                                                                         nr . 2/76 van 20 december 1976 en artikel 6 van besluit
                         (Procestaai: Grieks)                            nr. 1 /80 van 19 september 1980 van de Associatieraad
                                                                         ingesteld bij de op 12 september 1963 te Ankara onderte
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de             kende Associatieovereenkomst tussen de Europese Econo
                    Jurisprudentie van het Hof)                          mische Gemeenschap en Turkije, namens de Gemeenschap
                                                                         gesloten bij Besluit 64/732/EEG van de Raad ( 2 ), heeft het
In zaak C-123/94, Commissie van de Europese Gemeen                      Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodriguez Iglesias,
schappen (gemachtigde: M. Patakia ) tegen Helleense Repu                president, F. A. Schockweiler ( rapporteur), P. J. G. Kapteyn
bliek ( gemachtigden: A. Samoni-Rantou en E. Skandalou ),                en C. Gulmann, kamerpresidenten, G. F. Mancini, C. N.
betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Helleense              Kakouris, J. C. Moitinho de Almeida, J. L. Murray, D. A. O.
Republiek, door de bepalingen van artikel 70 van wets                   Edward, J.-P. Puissochet en G. Hirsch, rechters; advocaat
decreet nr . 2545/ 1940 en van besluit nr . 46508 van de                 generaal : M. B. Elmer; griffier: H. von Holstein, adjunct
minister van Onderwijs en eredienst van 10/17 mei 1976                   griffier, op 6 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het
( zoals later gewijzigd ) te handhaven, de verplichtingen niet           dictum luidt als volgt:
is nagekomen die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag
en artikel 3 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr. 1612/68 van
de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer                1 . Om te bepalen of een Turkse werknemer die als
van werknemers (2 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samen                     internationaal vrachtwagenchauffeur werkzaam is, tot
gesteld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, J. C.                          de legale arbeidsmarkt van een Lid-Staat behoort in de
Moitinho de Almeida ( rapporteur ), D. A. O. Edward, J.-P.                    zin van artikel 6, lid 1 , van besluit nr. 1 /80 van
Puissochet en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal : M. B.                   19 september 1980 van de Associatieraad ingesteld bij
Elmer; griffier: R. Grass, op 1 juni 1995 een arrest gewezen                  de op 12 september 1963 te Ankara ondertekende
waarvan het dictum luidt als volgt:                                           Associatieovereenkomst tussen de Europese Economi
                                                                              sche Gemeenschap en Turkije, namens de Gemeenschap
 1 . Door de bepalingen van artikel 70 van wetsdecreet                        gesloten bij Besluit 64/732/EEG van de Raad, dient de
       nr. 2545/1940 en van besluit nr. 46508 van de minister                 nationale rechter te beoordelen, of de arbeidsverhou
       van Onderwijs en eredienst van 10/17 mei 1976 (zoals                   ding van de betrokkene een voldoende nauwe aankno
       later gewijzigd) te handhaven, is de Helleense Republiek               ping met het grondgebied van de Lid-Staat vertoont,
       de krachtens het gemeenschapsrecht, inzonderheid arti                 waarbij hij met name rekening moet houden met de
       kel 48, lid 2, van het EG-Verdrag en artikel 3 , lid 1 , van           plaats van aanwerving, het grondgebied vanwaaruit de
        Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van                         arbeid in loondienst wordt verricht, en de toepasselijke
        15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van                     nationale wetgeving op het gebied van het arbeidsrecht
       werknemers binnen de Gemeenschap, op haar rustende                     en de sociale zekerheid.
        verplichtingen niet nagekomen.
2. De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten                    2 . Er is sprake van legale arbeid in een Lid-Staat in de zin
        van de procedure.                                                     van artikel 6, lid 1 , van besluit nr. 1 /80, in het geval van
                                                                              een Turkse werknemer die ingevolge de betrokken
 P ) PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .                                        nationale wetgeving voor het verrichten van zijn
 ( 2 ) PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz. 2 .                             beroepsarbeid niet behoefde te beschikken over een
                                                                              tewerkstellingsvergunning ofeen vergunning tot verblijf
                                                                              van de autoriteiten van het land van ontvangst. Het
 ---pagebreak--- 2 . 9 . 95              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 229/3
       bestaan van legale arbeid houdt noodzakelijkerwijs in,           ( rapporteur ) en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal :
       dat de belanghebbende een recht van verblijf heeft.              M. B. Elmer; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadmi
                                                                        nistrateur, op 15 juni 1995 een arrest gewezen waarvan het
                                                                        dictum luidt als volgt:
3 . Een Turkse werknemer die tot de legale arbeidsmarkt
       van een Lid-Staat heeft behoord, kan aan artikel 6, lid 2,
       van besluit nr.     1 /80 niet het recht ontlenen van            Het Gemeenschapsrecht staat niet eraan in de weg, dat de
       voortgezet verblijf op het grondgebied van die staat,            verwijzende rechter op grond van zijn nationaal recht een
       nadat hij door een arbeidsongeval blijvend arbeidson            berusting in de vorderingen van de appellanten aanvaardt en
      geschikt is geworden.                                             in voorkomend geval vaststelt dat de hoofdgedingen zijn
                                                                        beëindigd. Zolang de verwijzende rechter niet heeft vastge
                                                                        steld, dat krachtens zijn nationaal recht de berusting niet een
(') PB nr. C 338 van 15 . 12 . 1993 .                                   dergelijke beëindiging heeft teweeggebracht, is het Hof niet
( 2 ) PB nr . 217 van 1964 , blz . 3685/64 .                            bevoegd uitspraak te doen over de prejudiciële vragen.
                                                                        (>) PB nr . C 316 van 23 . 11 . 1993 .
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 230 van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 .
                    ARREST VAN HET HOF
                          (Vierde Kamer)
                         van 15 juni 1995
in de gevoegde zaken C-422/93 , C-423/93 en C-424/93                                        ARREST VAN HET HOF
(verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de la                                              (Vijde Kamer )
Comunidad Autónoma del País Vasco ( Spanje ) om een
prejudiciële beslissing): T. Zabala Erasun tegen Instituto                                       van 15 juni 1995
nacional de Empleo, E. Encabo Terrazos tegen Instituto                  in zaak C-220/94: Commissie van de Europese Gemeen
nacional de Empleo en F. Casquero Carrillo tegen Instituto                      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg ( 1 )
                      nacional de Empleo ( 1 )                          (Niet-nakoming — Richtlijn 92/44/EEG — Telecommuni
(Prejudiciële verwijzing — Voorwaarden voor handhaving                         catie — Open Network Provision op huurlijnen)
van gestelde vragen door verwijzende rechter — Omvang                                               ( 95/C 229/05 )
                     van 's Hofs bevoegdheid)
                            ( 95/C 229/04 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                       (Procestaai: Spaans)
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                                                                                Jurisprudentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
                   Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        In zaak C-220/94, Commissie van de Europese Gemeen
                                                                        schappen (gemachtigden: A. C. Jessen en J.-F. Pasquier )
In de gevoegde zaken C-422/93 , C-423/93 en C-424/93 ,                  tegen Groothertogdom Luxemburg (gemachtigde: N.
betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177                 Schmit), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het
van het EG-Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia de             Groothertogdom Luxemburg, door, primair, niet binnen de
la Comunidad Autónoma del Pafs Vasco ( Spanje ) in de                   gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepa
aldaar aanhangige gedingen tussen T. Zabala Erasun en                   lingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
Instituto nacional de Empleo, tussen E. Encabo Terrazos en              Richtlijn 92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992 betref
Instituto nacional de Empleo, en tussen F. Casquero Carrillo            fende de toepassing van Open Network Provision ( ONP ) op
en Instituto nacional de Empleo, om een prejudiciële                    huurlijnen ( 2 ), en, subsidiair, de Commissie niet onverwijld
beslissing over de uitlegging van artikel 4, lid 1 , onder g, en        van dergelijke maatregelen in kennis te stellen, de krachtens
lid 2, en de artikelen 5 en 97 van Verordening ( EEG )                  artikel 189, derde alinea, EG-Verdrag en artikel 15 van die
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de                 richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
toepassing van de sociale-zekerheidsregelingen op werkne               heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: C.
mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich             Gulmann, kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho de
binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gecodificeerde                 Almeida, D. A. O. Edward (rapporteur ) en L. Sevón,
versie van Verordening ( EEG ) nr. 2001/83 van de Raad van              rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: L. Hew
2 juni 1983 ( 2 ), heeft het Hof (Vierde Kamer ), samengesteld          lett, administrateur, op 15 juni 1995 een arrest gewezen
als volgt: P. J. G. Kapteyn, kamerpresident, C. N. Kakouris             waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-66/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Motorvoertuigen — Huur of leasing van een motorvoertuig door een inwoner van een lidstaat bij een in een andere lidstaat gevestigde leverancier — Heffing van belasting over dit voertuig bij de registratie ervan in de eerstbedoelde lidstaat — Inning van het volledige bedrag aan registratiebelasting)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/15

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 januari 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-66/15) (1)

   ((Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Motorvoertuigen - Huur of leasing van een motorvoertuig door een inwoner van een lidstaat bij een in een andere lidstaat gevestigde leverancier - Heffing van belasting over dit voertuig bij de registratie ervan in de eerstbedoelde lidstaat - Inning van het volledige bedrag aan registratiebelasting))
   (2016/C 098/19)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wasmeier en D. Triantafyllou, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: K. Boskovits en V. Karrá, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De Helleense Republiek is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 56 VWEU tot en met 62 VWEU doordat zij het volledige bedrag aan registratiebelasting waarin haar recht voorziet int bij de registratie van een voertuig dat door een in Griekenland wonende klant wordt gehuurd of geleased bij een in een andere lidstaat gevestigde leverancier, zonder rekening te houden met de duur van de lease- of huurovereenkomst en de duur van het gebruik van het voertuig op het Griekse grondgebied.

               2)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 138 van 27.4.2015.


title: Zaak T-93/99: Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door B. Bonaiti Brighina tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 188/28               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      3.7.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker, eigenaar van een plantage in Frans Polynesië, stelt           Verzoekster had verzocht om overschrijving van een gedeelte
dat hij heeft deelgenomen aan een project voor de aanplant               van haar bezoldiging naar de Banca SaoPaolo, filiaal Menton
van tropische fruitbomen op het eiland Raiatea dat volgens de            (Frankrijk), alwaar zij volgens haar verklaring een spaarreke-
gedane beloften tijdens een bijeenkomst met landbouwers van              ning „Plan d’épargne-logement” had geopend met het oog op
Iles-sous-le-Vent in oktober 1991 zou worden gesubsidieerd               de aankoop van een onroerende zaak in Frankrijk.
door het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). De voor dit
project bestemde gelden zijn overgemaakt, doch de regering               Het onderhavige beroep is gericht tegen de door verweerster
van Frans Polynesië heeft deze kennelijk voor een ander doel             op grond van artikel 4 van haar interne richtlijn van 30 juli
aangewend, waarna zij werd verplicht het verkeerd bestede                1993 (I.A. nr. 815 van 11 augustus 1993) gestelde voorwaarde,
geld terug te betalen.                                                   dat genoemd bedrag slechts kon overgeschreven onder ver-
                                                                         plichting van de Banca SaoPaolo te Menton om elke bankhan-
Aangezien de EOF-delegatie de landbouwers op Raiatea en                  deling van verzoekster te melden aan de diensten van de
Tahaa dit fruitbomenproject had voorgesteld, is bij hen het              Commissie, teneinde de bestemming daarvan te controleren.
gewettigd vertrouwen gewekt, dat de subsidie zou worden
uitgekeerd. De Commissie was ingevolge artikel 155 EG-
                                                                         Tot staving van haar vordering stelt verzoekster schending en
Verdrag verplicht erop toe te zien, dat het voor dit project
                                                                         verkeerde toepassing van artikel 17, lid 2, sub b, van bijlage VII
bestemde geld daadwerkelijk zou worden uitgekeerd aan de
                                                                         bij het Statuut.
landbouwers die hun aandeel in de overeenkomst hadden
nageleefd.
                                                                         Zij stelt in dit verband, dat het doel van deze bepaling is, de
Verzoeker concludeert hieruit, dat er een rechtstreeks oorzake-          ambtenaar die kosten heeft in een ander land dan waar hij zijn
lijk verband bestaat tussen het schade veroorzakende feit — de           functie uitoefent, in staat te stellen een gedeelte van zijn
toezegging van het EOF — en de geleden schade, welke                     bezoldiging in de valuta van dat land te laten uitkeren ter
overeenkomt met het bedrag van de toegezegde subsidie.                   bestrijding van regelmatig terugkerende en met bewijzen
                                                                         gestaafde lasten. Het is derhalve niet gerechtvaardigd de
                                                                         overschrijving van die bedragen te verbinden aan de afgifte
                                                                         van een verklaring als door de Commissie verlangd. Voorts is
                                                                         deze eis in strijd met de algemene regels inzake het bankgeheim
                                                                         en de privacybescherming, zowel in Europees verband als
                                                                         in Frankrijk. Volgens verzoekster kan immers niet worden
Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door B. Bonaiti                       vastgesteld hoever de informatieplicht van de bank strekt, of
Brighina tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         het moest zijn dat deze alle verrichtingen van alle betrokken
                            schappen                                     rekeninghouders moet melden.
                         (Zaak T-93/99)
                        (1999/C 188/65)
                       (Procestaal: Italiaans)                           Beroep, op 16 april 1999 ingesteld door SA Satellimages
                                                                         TV5 tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 19 april 1999 beroep ingesteld tegen de                                             (Zaak T-95/99)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door B. Bonaiti
Brighina, vertegenwoordigd door M. Rizzoglio en F. Colussi,                                       (1999/C 188/66)
advocaten te Milaan en Luxemburg, domicilie gekozen hebben-
de te Luxemburg ten kantore van F. Colussi, Rue de Wiltz 36.
                                                                                (Procestaal: Engels)
Verzoekster vordert:
— nietigverklaring van de interne richtlijn van de Commissie             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     van 30 juli 1993 (bekendgemaakt in I.A. nr. 815 van                 schappen is op 16 april 1999 beroep tegen Commissie van de
     11 augustus 1993), alsook de afwijzing van 24 juni                  Europese Gemeenschappen ingesteld door SA Satellimages
     1998 nr. 563 IX.B.4 VTD(98) van directoraat-generaal IX             TV5, vertegenwoordigd door E. Marissens, advocaat, domicilie
     Personeelszaken en algemeen beheer, en de afwijzing                 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van L. Dupong,
     nr. 3964 van 22 december 1998 van haar klacht inzake                advocaat aldaar, Rue des Bains 14.
     de overschrijving van een gedeelte van haar bezoldiging,
     tot een bedrag van 7 600 FF per maand, naar haar rekening           Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
     „Plan d’épargne-logement” bij de Banca SaoPaolo te
     Menton;                                                             — nietig en van onwaarde te verklaren het in verweersters
                                                                              brief aan verzoekster van 15 februari 1999 besloten
— in elk geval met vergoeding van de in de loop van de                        liggende besluit houdende afwijzing van verzoeksters
     procedure nader te bepalen schade;                                       formele klacht van 18 maart 1998;
— met verwijzing van verweerster in de proceskosten.                     — de Commissie in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-324/15: Beschikking van het Gerecht van 10 mei 2016 – Volkswagen/EUIPO – Andrã (BAG PAX) [„Uniemerk — Procedure tot vervallenverklaring — Uniewoordmerk BAG PAX — Normaal gebruik van het merk — Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”]

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/40

         Beschikking van het Gerecht van 10 mei 2016 – Volkswagen/EUIPO – Andrã (BAG PAX)
   (Zaak T-324/15) (1)

   ([„Uniemerk - Procedure tot vervallenverklaring - Uniewoordmerk BAG PAX - Normaal gebruik van het merk - Artikel 15, lid 1, onder a), en artikel 51, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is”])
   (2016/C 260/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Volkswagen AG (Wolfsburg, Duitsland) (vertegenwoordiger: U. Sander, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordiger: H. Kunz, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht, voorheen BAGPAX Cargo Systems e.K.: Marvin Dominic Andrã (Saarlouis, Duitsland) (vertegenwoordiger: T. Dohmen, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 23 april 2015 (zaak R 1971/2014-4), inzake een procedure tot vervallenverklaring tussen Volkswagen en BAGPAX Cargo Systems

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Volkswagen AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 270 van 17.8.2015.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 11 september 2003 in zaak C-67/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland ("Niet-nakoming — Artikel 5 van richtlĳn 79/923/EEG — Kwaliteit van schelpdierwater — Programma ter vermindering van verontreiniging")

text:
15.11.2003               NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 275/17
1)    Een regeling zoals die van het Vorarlberger Grundverkehrsgesetz         rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M.-F. Contet,
      (wet inzake grondeigendom) van 23 september 1993, zoals                 hoofdadministrateur, op 30 september 2003 een arrest gewe-
      gewijzigd, die transacties betreffende landbouw- en bosbouw-            zen waarvan het dictum luidt als volgt:
      gronden aan administratieve beperkingen onderwerpt, moet in
      het geval van een transactie tussen onderdanen van staten               Artikel 39, lid 4, EG moet aldus worden uitgelegd dat het een
      die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese             lidstaat slechts toestaat de betrekkingen van kapitein op onder zijn
      Economische Ruimte van 2 mei 1992, worden getoetst aan                  vlag varende vissersschepen die voor de „kleine zeevaart” („Kleine
      artikel 40 en bijlage XII van deze overeenkomst, welke                  Seeschifffahrt”) worden gebruikt, aan eigen onderdanen voor te
      bepalingen dezelfde juridische strekking hebben als de in wezen         behouden, wanneer de aan de kapiteins van deze schepen toebedeelde
      identieke bepalingen van artikel 73 B EG-Verdrag (thans                 bevoegdheden van openbaar gezag daadwerkelijk regelmatig worden
      artikel 56 EG).                                                         uitgeoefend en niet slechts een zeer gering deel van hun werkzaamhe-
                                                                              den vormen.
2)    Artikel 73 B van het Verdrag, alsmede de artikelen 73 C,
      73 D, 73 F en 73 G EG-Verdrag (thans de artikelen 57 EG
                                                                              (1) PB C 109 van 4.5.2002.
      tot en met 60 EG) verzetten zich er niet tegen dat de
      verwerving van landbouwgronden afhangt van de afgifte van
      een voorafgaande vergunning zoals die waarin het Vorarlberger
      Grundverkehrsgesetz voorziet. Zij verzetten zich er echter wel
      tegen dat deze vergunning steeds wordt geweigerd wanneer de
      verkrijger de betrokken grond niet zelf bewerkt in het kader van                             ARREST VAN HET HOF
      een landbouwbedrijf en er niet woont.
                                                                                (Vierde kamer)
(1) PB C 84 van 6.4.2002.
                                                                                van 11 september 2003
                                                                              in zaak C-67/02: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
                                                                              („Niet-nakoming — Artikel 5 van richtlijn 79/923/EEG —
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                              Kwaliteit van schelpdierwater — Programma ter verminde-
                                                                                ring van verontreiniging”)
                      van 30 september 2003
                                                                                (2003/C 275/29)
in zaak C-47/02 (verzoek van het Schleswig-Holsteini-
sches Oberverwaltungsgericht om een prejudiciële beslis-                                                (Procestaal: Engels)
sing): Albert Anker, Klaas Ras, Albertus Snoek tegen
                  Bondsrepubliek Duitsland (1)                                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(„Vrij verkeer van werknemers — Artikel 39, lid 4, EG —
Betrekkingen in overheidsdienst — Kapiteins van vissers-
schepen — Verlening van bevoegdheden van openbaar gezag                       In zaak C-67/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-
aan boord — Aan onderdanen van vlagstaat voorbehouden                         pen (gemachtigde: M. Shotter) tegen Ierland (gemachtigde:
                           betrekkingen”)                                     D. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen dat
                                                                              Ierland, door niet voor al zijn aangewezen schelpdierwateren
                          (2003/C 275/28)                                     programma’s vast te stellen overeenkomstig artikel 5 van
                                                                              richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake
                          (Procestaal: Duits)                                 de vereiste kwaliteit van schelpdierwater (PB L 281, blz 47), de
                                                                              krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    nagekomen, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als
                          dentie van het Hof)                                 volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, A. La Pergola
                                                                              (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:
                                                                              F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 11 september 2003 een
                                                                              arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
In zaak C-47/02, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 234 EG van het Schleswig-Holsteinische Oberver-                  1)    Door niet voor al zijn aangewezen schelpdierwateren program-
waltungsgericht (Duitsland), in het aldaar aanhangige geding                        ma’s op te stellen overeenkomstig artikel 5 van richtlijn 79/
tussen Albert Anker, Klaas Ras, Albertus Snoek en Bondsrepu-                        923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door de Wasser- und                               kwaliteit van schelpdierwater, is Ierland de krachtens deze
Schifffahrtsdirektion Nord, om een prejudiciële beslissing over                     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
de uitlegging van artikel 39, lid 4, EG, heeft het Hof,
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,                  2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
J.-P. Puissochet, M. Wathelet (rapporteur), R. Schintgen en
C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann,                            (1) PB C 109 van 4.5.2002.
D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken,
N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas,


title: Zaak T-417/05: Beroep ingesteld op  29 november 2005  — ENDESA/Commissie

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/20

         Beroep ingesteld op 29 november 2005 — ENDESA/Commissie
   (Zaak T-417/05)
   (2006/C 22/38)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekster: Endesa SA (vertegenwoordigers: M. Merola, M. Odriozola, S. Baxter en M. Muñoz de Juan, advocaten; J. Flynn, QC, barrister)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster
   Nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 15 november 2005 in zaak COMP/M.3986, Gas Natural/Endesa
   Middelen en voornaamste argumenten
   Het beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 15 november 2005, waarbij is vastgesteld dat het op 5 september 2005 door Gas Natural SDG SA aangekondigde openbaar bod om 100 % van de aandelen van Endesa SA te verwerven, geen concentratie van communautaire dimensie oplevert.
   Preliminair stelt verzoekster verschillende procedurefouten. Dienaangaande verklaart zij in de eerste plaats dat de bestreden beschikking vastgesteld had moeten worden vóór de beschikking betreffende het verzoek om verwijzing van artikel 22 van de concentratieverordening, daar uit deze bepaling kan worden opgemaakt dat beschikkingen betreffende dergelijke verzoeken betrekking moeten hebben op concentraties die de drempels van één of meer nationale wettelijke regelingen in acht nemen en die geen communautaire dimensie hebben.
   In de tweede plaats verwijt verzoekster de Commissie dat de procedure niet transparant is verlopen, zodat haar rechten van verdediging zijn geschonden.
   Ten slotte betoogt zij dat de Commissie had moeten verzoeken dat de procedure die gelijktijdig voor de nationale autoriteiten liep, werd opgeschort. Volgens verzoekster vormt het feit dat om deze opschorting niet is verzocht een ernstige procedurefout in het licht van de grondbeginselen van het stelsel van concentratiecontrole.
   Ten gronde stelt verzoekster schending van bepaalde artikelen van verordening (EG) nr. 139/2004 (1) en kennelijke beoordelingsfouten. Zo schendt de beschikking volgens verzoekster om te beginnen de in de concentratieverordening vastgestelde bevoegdheidsregels, doordat zij de bewijslast met betrekking tot de bepaling van de communautaire dimensie bij Endesa beoogt te leggen, hetgeen duidelijk in strijd is met de regels die de uitsluitende bevoegdheden van de Commissie vastleggen, daar deze regels van openbare orde zijn.
   Voorts schendt de beschikking, aldus verzoekster, artikel 5 van de concentratieverordening, doordat zij in afwijking van de praktijk van de Commissie en in strijd met de in de mededeling betreffende de berekening van de omzet neergelegde beginselen geen rekening houdt met de geconsolideerde rekeningen van Endesa van het laatste boekjaar, die rechtsgeldig, volgens de ten tijde van de concentratie heersende communautaire boekhoudregels (IFRS/IAS) zijn opgesteld.
   Verzoekster stelt verder dat verschillende van de aanpassingen die in de beschikking worden getoetst aan de mededeling betreffende de berekening van de omzet, berusten op de strikte toepassing van de geldende communautaire boekhoudregels, en dat die aanpassingen niet mogen worden verward met aanpassingen op grond van artikel 5 van de concentratieverordening. Hoe dan ook dienden alle in de beschikking geanalyseerde aanpassingen te worden erkend, aangezien zij de werkelijke economische waarde van de bij de concentratie betrokken ondernemingen beogen vast te stellen.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de beschikking het rechtszekerheidsbeginsel schendt en afbreuk doet aan de uniforme toepassing van de concentratieverordening, omdat zij de exclusieve bevoegdheden van de Commissie onjuist afbakent.

      (1)  PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1.


title: Gevoegde zaken C-358/13 en C-181/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaken tegen Markus D. (C-358/13) en G. (C-181/14) (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2001/83/EG — Werkingssfeer — Uitlegging van het begrip ‚geneesmiddel’ — Draagwijdte van het criterium van geschiktheid om fysiologische functies te wijzigen — Producten op basis van aromatische planten en cannabinoïden — Daarvan uitgesloten)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/19

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof — Duitsland) — Strafzaken tegen Markus D. (C-358/13) en G. (C-181/14)
   (Gevoegde zaken C-358/13 en C-181/14) (1)

   ((Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Werkingssfeer - Uitlegging van het begrip ‚geneesmiddel’ - Draagwijdte van het criterium van geschiktheid om fysiologische functies te wijzigen - Producten op basis van aromatische planten en cannabinoïden - Daarvan uitgesloten))
   2014/C 315/27
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in de strafzaken

   Markus D. (C-358/13) en G. (C-181/14)

      Dictum

   Artikel 1, punt 2, sub b, van richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, moet aldus worden uitgelegd dat daaronder niet vallen substanties zoals die welke in de hoofdgedingen aan de orde zijn, waarvan de effecten beperkt zijn tot louter een wijziging van de fysiologische functies, zonder dat zij direct of indirect een gunstige invloed kunnen hebben op de menselijke gezondheid, en die alleen maar worden geconsumeerd om een roes op te wekken en bij consumptie schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013

      PB C 212 van 7.7.2014


title: Zaak C-265/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale della Lombardia (Italië) op 19 juni 2008 — Federutility e.a./Autorita' per l'energia elletrica e il gas e.a.

text:
               13.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 236/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale della Lombardia (Italië) op 19 juni 2008 — Federutility e.a./Autorita' per l'energia elletrica e il gas e.a.
   (Zaak C-265/08)
   (2008/C 236/09)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale della Lombardia
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Federutility e.a.

      Verwerende partijen: Autorita' per l'energia elletrica e il gas e.a.
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 23 van richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) van 26 juni 2003, die tot openstelling van de gasmarkt verplicht, in overeenstemming met de uit het EG-Verdrag voortvloeiende beginselen aldus worden uitgelegd dat deze bepaling en de beginselen van gemeenschapsrecht in de weg staan aan een bepaling van nationaal recht (en de daarop volgende uitvoeringshandelingen) die na 1 juli 2007 de bevoegdheid van de nationale regelgevende instantie in stand laat om referentieprijzen vast te stellen voor de levering van aardgas aan particuliere afnemers (een onbepaalde en onder de afnemerscategorieën niet gedefinieerde categorie, die derhalve niet verwijst naar bepaalde sociaal-economisch precaire situaties die de vaststelling van bovengenoemde referentieprijzen zouden kunnen rechtvaardigen), die de distributie- of verkoopondernemingen in het kader van hun openbaredienstverplichtingen in hun commerciële aanbod moeten opnemen; of

               2)

               Moet bedoeld artikel 23 in samenhang met artikel 3 van richtlijn 2003/55/EG (welke laatste bepaling erin voorziet dat de lidstaten in het algemeen economisch belang aan bedrijven die in de gassector actief zijn verplichtingen inzake openbaredienstverlening mogen opleggen die, voor zover voor de onderhavige zaak relevant, betrekking kunnen hebben op de prijs van de leveringen) aldus worden uitgelegd dat genoemde bepalingen van gemeenschapsrecht zich niet verzetten tegen een nationale bepaling op grond waarvan gelet op de bijzondere marktsituatie — gekenmerkt doordat, althans wat het segment van de groothandel betreft, nog geen sprake is van „daadwerkelijke mededinging” — langs bestuurlijke weg een referentieprijs voor aardgas mag worden vastgesteld die verplicht moet worden opgenomen in het commerciële aanbod van elke verkoper aan zijn particuliere afnemers in het kader van de universeledienstverplichting, hoewel alle afnemers als „vrij” moeten worden beschouwd?

      (1)  PB L 176, blz. 57.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 3 april 2003 in zaak C-277/01 P: Europees Parlement tegen Ignacio Samper ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Reconstructie van loopbaan — Vergelĳkend onderzoek van verdiensten")

text:
C 124/2                   NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                            24.5.2003
richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB                       aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer),
L 78, blz. 32) en bij beschikking 96/350/EG van de Commissie                 Samper/Parlement (T-99/00, JurAmbt. blz. I-A-111 en II-507),
van 24 mei 1996 (PB L 135, blz. 32), heeft het Hof (Vijfde                   strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere partij bij
kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet, kamerpresident,                 de procedure: Ignacio Samper, ambtenaar bij het Europees
C. W. A. Timmermans, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann en                  Parlement, wonende te Madrid (Spanje), (advocaat: E. Boigelot),
A. Rosas, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: M.-           heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wa-
F. Contet, hoofdadministrateur, op 3 april 2003 een arrest                   thelet, kamerpresident, C. W. A. Timmermans, A. La Pergola,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                  P. Jann en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
                                                                             generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 3 april 2003 een
1)     In het geval van een verwerkingsproces van afvalstoffen dat uit       arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
       meerdere afzonderlijke fases bestaat, moet voor de toepassing
       van verordening (EEG) nr. 259/93 van de Raad van 1 februari
       1993 betreffende toezicht en controle op de overbrenging van          1)     Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
       afvalstoffen binnen, naar en uit de Europese Gemeenschap,                    Europese Gemeenschappen van 3 mei 2001, Samper/Parlement
       zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 120/97 van de Raad                  (T-99/00).
       van 20 januari 1997, de kwalificatie als verwijderingshande-
       ling of als nuttige toepassing in de zin van richtlijn 75/442/        2)     Verwijst de zaak terug naar het Gerecht van eerste aanleg voor
       EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen,                   een uitspraak over de vordering van Samper tot nietigverklaring
       zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van                     van het besluit van het Europees Parlement van 9 juni 1999
       18 maart 1991 en bij beschikking 96/350/EG van de                            houdende reconstructie van zijn loopbaan voorzover daarin de
       Commissie van 24 mei 1996, geschieden door alleen rekening                   datum van ingang van zijn bevordering tot de rang A 4 is
       te houden met de eerste handeling die de afvalstoffen na hun                 bepaald op 1 januari 1998.
       overbrenging moeten ondergaan.
                                                                             3)     Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.
2)     De calorische waarde van de als brandstof te gebruiken
       afvalstoffen is geen relevant criterium om te bepalen of
       deze handeling een verwijderingshandeling is als bedoeld in           (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
       punt D 10 van bijlage II A bij richtlijn 75/442, zoals
       gewijzigd bij richtlijn 91/156 en bij beschikking 96/350, of
       een nuttige toepassing als bedoeld in punt R 1 van bijlage II B
       bij de richtlijn. De lidstaten mogen criteria voor dit onderscheid
       vaststellen op voorwaarde dat deze stroken met de criteria van
       de richtlijn.
( 1) PB C 161 van 2.6.2001.
                                                                             Beroep, op 17 februari 2003 ingesteld door Commissie
                                                                             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                                                                                Spanje
                                                                                (Zaak C-70/03)
                       ARREST VAN HET HOF
                              (Vijfde kamer)                                                            (2003/C 124/04)
                            van 3 april 2003
in zaak C-277/01 P: Europees Parlement tegen Ignacio                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                Samper ( 1)                                  op 17 februari 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                             Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Reconstructie van                        vertegenwoordigd door I. Martínez del Peral en M. França,
     loopbaan — Vergelijkend onderzoek van verdiensten”)                     leden van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende
                                                                             te Luxemburg.
                            (2003/C 124/03)
                             (Procestaal: Frans)                             Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje door de artike-
                            dentie van het Hof)                                     len 5 en 6, lid 2 van richtlijn 93/13/EEG ( 1) van de Raad
                                                                                van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in
                                                                                consumentenovereenkomsten niet volledig in nationaal
In zaak C-277/01 P, Europees Parlement (gemachtigden:                               recht om te zetten, de krachtens het Verdrag en deze
H. von Hertzen en D. Moore), betreffende hogere voorziening                         richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-
tegen het arrest van 3 mei 2001 van het Gerecht van eerste                          komen;


title: Zaak T-4/17: Beroep ingesteld op 4 januari 2017 — Coedo Suárez/Raad

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/35

         Beroep ingesteld op 4 januari 2017 — Coedo Suárez/Raad
   (Zaak T-4/17)
   (2017/C 078/48)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ángel Coedo Suárez (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk te verklaren;

               —

               nietig te verklaren het besluit van de secretaris-generaal van de Raad van 4 maart 2016 en, voor zover nodig, het besluit van de secretaris-generaal van de Raad van 27 september 2016 tot afwijzing van de klacht;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een bedrag dat ex aequo et bono wordt vastgesteld op 5 000 EUR dan welk ander bedrag dat het Gerecht billijk lijkt ter vergoeding van de immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke vertragingsrente vanaf de datum van het te wijzen arrest;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 78, vijfde alinea, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, daar de Raad de brief van 20 november 2015 ten onrechte heeft aangemerkt als klacht en deze derhalve niet-ontvankelijk heeft geacht. Bovendien kan haar op 20 november 2015 ingediend verzoek om te erkennen dat haar invaliditeit door het beroep is veroorzaakt evenmin niet-ontvankelijk worden geacht wegens overschrijding van de redelijke termijn.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel van behoorlijk bestuur en niet-nakoming van de zorgplicht, daar de Raad, doordat hij haar verzoek om te erkennen dat haar invaliditeit door het beroep is veroorzaakt om onjuiste redenen heeft afgewezen, die bovendien strijdig zijn met de in de rechtspraak ontwikkelde beginselen, de procedureduur heeft verlengd alsmede het beginsel van de redelijke termijn en, meer algemeen, het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.


title: Zaak C-119/10: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Frisdranken Industrie Winters BV/Red Bull GmbH (Merken — Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub b — Afvullen van blikjes die reeds zijn voorzien van teken dat met merk overeenstemt — Dienstverlening in opdracht en volgens aanwijzingen van derde — Vordering van merkhouder tegen dienstverlener)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/3

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 december 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Frisdranken Industrie Winters BV/Red Bull GmbH
   (Zaak C-119/10) (1)

   (Merken - Richtlijn 89/104/EEG - Artikel 5, lid 1, sub b - Afvullen van blikjes die reeds zijn voorzien van teken dat met merk overeenstemt - Dienstverlening in opdracht en volgens aanwijzingen van derde - Vordering van merkhouder tegen dienstverlener)
   2012/C 39/03
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Frisdranken Industrie Winters BV

      Verwerende partij: Red Bull GmbH

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 5 van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1) — Recht van houder van ingeschreven merk om zich te verzetten tegen onrechtmatig gebruik van zijn merk — Gebruik van een teken — Als dienstverlening voor en in opdracht van een ander afvullen van blikjes die reeds zijn voorzien van een teken — Waren die uitsluitend bestemd zijn voor uitvoer naar landen buiten de Benelux of buiten de Europese Unie — Relevant publiek

      Dictum

   Artikel 5, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten moet aldus worden uitgelegd dat een dienstverlener die in opdracht en volgens aanwijzingen van een derde verpakkingen afvult die hem door deze derde ter beschikking zijn gesteld en waarop door diens toedoen daaraan voorafgaand een teken is aangebracht dat gelijk is aan of overeenstemt met een als merk beschermd teken, zelf geen gebruik maakt van dit teken dat op grond van deze bepaling kan worden verboden.

      (1)  PB C 134 van 22.5.2010.


title: Gevoegde zaken T-40/07 P-REV en T-62/07 P-REV: Beschikking van het Gerecht van 16 april 2012 — De Brito Sequeira Carvalho/Commissie ( „Procedure — Verzoek om herziening — Nieuw feit — Ontbreken — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/21

         Beschikking van het Gerecht van 16 april 2012 — De Brito Sequeira Carvalho/Commissie
   (Gevoegde zaken T-40/07 P-REV en T-62/07 P-REV) (1)

   (Procedure - Verzoek om herziening - Nieuw feit - Ontbreken - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 174/34
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: José António de Brito Sequeira Carvalho (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Boury, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om herziening van het arrest van het Gerecht van 5 oktober 2009, De Brito Sequeira Carvalho en Commissie/Commissie en De Brito Sequeira Carvalho (T-40/07 P en T-62/07 P, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie)

      Dictum

               1)

               Het verzoek om herziening wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Doorhaling van zaak T-92/03

text:
C 184/56              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                       2.8.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                                      Doorhaling van zaak T-377/02 (1)
Verzoekers in de onderhavige zaak vorderen nietigverklaring                                      (2003/C 184/117)
van het besluit van de Commissie houdende wijziging van de
methode voor de berekening van de jaarlijkse reiskosten voor                                      (Procestaal: Frans)
Griekenland.
De door verzoekers ter ondersteuning van hun beroep aange-               De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
voerde middelen en argumenten zijn identiek aan die van de               aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
verzoekers in de zaken T-221/02 (1) en T-44/03 (2).                      van 15 mei 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                         T-377/02: Bernhard Jarzynka tegen Commissie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen.
(1) Mededeling in PB C 247 van 12.10.2002, blz. 17.
(2) Mededeling in PB C 101 van 26.4.2003, blz. 40.
                                                                         (1) PB C 44 van 22.2.2003.
                Doorhaling van zaak T-22/00 (1)
                         (2003/C 184/116)                                               Doorhaling van zaak T-92/03 (1)
                        (Procestaal: Italiaans)                                                  (2003/C 184/118)
                                                                                (Procestaal: Frans)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 23 mei 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak            De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
T-22/00: Enrico Sabbioni tegen Commissie van de Europese                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
Gemeenschappen.                                                          van 12 mei 2003 de doorhaling in het register gelast van zaak
                                                                         T-92/03: Luis Escobar Guerrero tegen Commissie van de
                                                                         Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 122 van 29.4.2000.
                                                                         (1) PB C 112 van 10.5.2003.


title: Gerecht in volle samenstelling

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/4

      Gerecht in volle samenstelling
      (2010/C 288/05)
      Op 20 september 2010 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 32, lid 1, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering besloten dat, indien na de aanwijzing van een advocaat-generaal ingevolge artikel 17 van het Reglement voor de procesvoering het Gerecht in volle samenstelling uit een even aantal rechters bestaat, de vooraf vastgestelde volgorde waarin de president van het Gerecht de rechter aanwijst die niet aan de berechting van de zaak zal deelnemen, welke volgorde geldt gedurende de periode van drie jaar waarvoor de presidenten van de uit vijf rechters bestaande kamers zijn gekozen, de omgekeerde van de rangorde van de rechters naar hun anciënniteit in de zin van artikel 6 van het Reglement voor de procesvoering is, tenzij de aldus aangewezen rechter de rechter-rapporteur is. In dat geval wordt aangewezen de rechter die hem onmiddellijk in rang voorafgaat.