title: Zaak C-81/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Suceava (Roemenië) op 14 februari 2017 — Zabrus Siret SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Iași — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Suceava

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Suceava (Roemenië) op 14 februari 2017 — Zabrus Siret SRL/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Iași — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Suceava
   (Zaak C-81/17)
   (2017/C 161/11)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Suceava

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zabrus Siret SRL

      Verwerende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Iași — Administrația Județeană a Finanțelor Publice Suceava

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verzetten richtlijn 2006/112/EG (1), het beginsel van fiscale neutraliteit en het evenredigheidsbeginsel zich in omstandigheden als in het hoofdgeding tegen een administratieve praktijk en/of een uitlegging van de bepalingen van een nationale wettelijke regeling volgens welke het niet mogelijk is om een recht op teruggaaf van de btw te controleren en toe te kennen dat voortvloeit uit een regularisatie met betrekking tot handelingen die zijn verricht in een tijdvak dat voorafgaat aan het gecontroleerde tijdvak en waarover een belastingcontrole is uitgevoerd waarbij de belastingautoriteiten geen tekortkomingen hebben vastgesteld die de maatstaf van heffing voor de btw kunnen wijzigen, ook al moeten die bepalingen aldus worden uitgelegd dat de belastingautoriteiten een tijdvak waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd, opnieuw kunnen controleren op basis van aanvullende informatie en gegevens die op een later tijdstip worden verkregen op basis van samenwerking tussen de autoriteiten en overheidsinstanties[?]

               2)

               Moeten richtlijn 2006/112, het beginsel van fiscale neutraliteit en het evenredigheidsbeginsel aldus worden uitgelegd dat zij zich in omstandigheden als in het hoofdgeding verzetten tegen nationale wettelijke regelingen op grond waarvan materiële fouten in btw-aangiften over belastingtijdvakken waarover reeds een belastingcontrole is uitgevoerd niet kunnen worden verbeterd, tenzij de verbetering wordt uitgevoerd op basis van door de belastinginspectiedienst naar aanleiding van de vorige controle genomen maatregelen[?]

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


title: Zaak C-455/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2013 door Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 mei 2013 in zaak T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon)/Europese Commissie

text:
               9.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 325/15

         Hogere voorziening ingesteld op 12 augustus 2013 door Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop) tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 30 mei 2013 in zaak T-454/10, Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon)/Europese Commissie
   (Zaak C-455/13 P)
   2013/C 325/26
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: Confederazione Cooperative Italiane, Cooperativas Agro-alimentarias, Fédération française de la coopération fruitière, légumière et horticole (Felcoop) (vertegenwoordigers: M. Merola, M. C. Santacroce, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Associazione Nazionale degli Industriali delle Conserve Alimentari Vegetali (Anicav), Agrupación Española de Fabricantes de Conservas Vegetales (Agrucon), Associazione Italiana Industrie Prodotti Alimentari (AIIPA), Europese Commissie

      Conclusies

   Rekwirantes verzoeken het Hof:

               —

               het bestreden arrest in zijn geheel te vernietigen;

               —

               de vordering van de industriële verwerkers van groenten en fruit niet-ontvankelijk te verklaren en derhalve de door rekwirantes in eerste aanleg ingediende vorderingen toe te wijzen;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het Hof de vorderingen tot nietigverklaring ontvankelijk zou verklaren (quod non), het bestreden arrest te vernietigen op grond dat het blijk geeft van kennelijke en ernstige onjuiste rechtsopvattingen en op een ontoereikende en tegenstrijdige juridische motivering berust, zoals in de hogere voorziening wordt uitgelegd, en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor het onderzoek ten gronde van de zaak;

               —

               subsidiair, voor het geval dat het Hof de beoordeling ten gronde van het Gerecht zou bevestigen (quod non), het deel van het arrest dat betrekking heeft op de gevolgen van de nietigverklaring van artikel 60, lid 7, van verordening nr. 543/2011 (1) te vernietigen, omdat het op een tegenstrijdige redenering is gebaseerd, die tevens in strijd is met het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, gelet op de duur en de werking van operationele programma’s;

               —

               verzoeksters in eerste aanleg te verwijzen in de kosten van beide instanties, dan wel de kosten van het geding in eerste aanleg en in hogere voorziening aan te houden indien de zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirantes betogen dat het Gerecht in het bestreden arrest:

               —

               de ontvankelijkheid van het beroep in zaak T-454/10 onjuist heeft beoordeeld voor zover het verwijst naar bijlage VIII bij verordening nr. 1580/2007 (2), met name voor zover het heeft vastgesteld dat bijlage VIII één geheel vormde met artikel 52, lid 2 bis, tweede alinea, van deze verordening en zich er geen rekenschap van heeft gegeven dat bijlage VIII, volgens welke acties en investeringen op het gebied van bepaalde verwerkingsactiviteiten steeds voor financiering door de Europese Unie in aanmerking zijn gekomen, niet inhoudelijk is gewijzigd door deze bepaling;

               —

               de bevoegdheid van verzoeksters in eerste aanleg om beroepen tot nietigverklaring in te stellen op grond van artikel 263, vierde en zesde alinea, VWEU, onjuist heeft beoordeeld;

               —

               ten onrechte heeft geoordeeld dat de litigieuze bepalingen inbreuk maken op de integrale-GMO-verordening, door er ten onrechte van uit te gaan dat deze verordening alle andere activiteiten van de producentenorganisaties dan de productie van verse producten (voor consumptie of voor verwerking) van Europese financiering uitsluit;

               —

               het beginsel van non-discriminatie onjuist heeft toegepast, door het te verwarren met het beginsel van een onverstoorde mededinging tussen gelijke marktspelers en door eraan voorbij te gaan dat de landbouwsector binnen het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aan eigen regels onderworpen is;

               —

               wat de gevolgen van de nietigverklaring betreft, artikel 264, tweede alinea, VWEU onjuist heeft toegepast door een onderscheid te maken tussen artikel 52, lid 2 bis, tweede alinea, van de vroegere verordening nr. 1580/2007 en artikel 50, lid 3, van verordening nr. 543/2011, en door een arrest te wijzen dat onmogelijk kan worden uitgevoerd, gelet op artikel 60, lid 7, van verordening nr. 543/2011.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (PB L 157, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1580/2007 van de Commissie van 21 december 2007 tot vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van de verordeningen (EG) nr. 2200/96, (EG) nr. 2201/96 en nr. 1182/2007 van de Raad in de sector groenten en fruit (PB L 350, blz. 1).


title: Zaak F-119/12: Beroep ingesteld op 17 oktober 2012 — ZZ/Europol

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 379/36

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2012 — ZZ/Europol
   (Zaak F-119/12)
   2012/C 379/61
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: J.-J. Ghosez, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Politiedienst (Europol)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van Europol om de overeenkomst van de verzoekende partij niet voor onbepaalde tijd te verlengen en veroordeling van Europol tot betaling van het verschil tussen de bezoldiging waarop de verzoekende partij aanspraak had kunnen maken indien zij in dienst van Europol was gebleven en elke andere vergoeding die zij sinds 1 juni 2012 daadwerkelijk heeft ontvangen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verwerende partij van 3 april 2012 waarbij verzoekster is meegedeeld dat haar overeenkomst voor bepaalde tijd, die op 31 mei 2012 zou aflopen, niet zou worden verlengd;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoekster van het verschil tussen het bedrag van de bezoldiging waarop zij aanspraak had kunnen maken indien zij bij haar in dienst was gebleven enerzijds en het bedrag van de bezoldiging, de honoraria, de werkloosheiduitkeringen of elke andere vervangende vergoeding die zij in plaats van haar bezoldiging als tijdelijk functionaris sinds 1 juni 2012 daadwerkelijk heeft ontvangen anderzijds;

               —

               verwijzing van Europol in de kosten.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 24 februari 2000 in zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA) en anderen tegen Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Verzoekschrift ondertekend door advocaat die niet bevoegd is voor rechterlĳke instantie van lidstaat of van staat die partĳ is bĳ EER-Overeenkomst, op te treden — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 122/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     29.4.2000
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen                              BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                                                                                AANLEG
(1) PB C 181 van 14.6.1997.
                                                                                van 24 februari 2000
                                                                        in zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA) en
                                                                                anderen tegen Raad van de Europese Unie (1)
                                                                        (Beroep tot nietigverklaring — Verzoekschrift ondertekend
                                                                        door advocaat die niet bevoegd is voor rechterlijke instantie
                                                                        van lidstaat of van staat die partij is bij EER-Overeenkomst,
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                                           op te treden — Niet-ontvankelijkheid)
                             AANLEG
                                                                                (2000/C 122/50)
                       van 9 februari 2000
in zaak T-165/97: C. Gómez de la Cruz Talegón tegen                                           (Procestaal: Engels)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-37/98, Foreign Trade Association (FTA), gevestigd
(Ambtenaren — Verzoek tot herindeling in rang — Exceptie                te Brussel, Hypermarché Auchan S.A., gevestigd te Croix
van niet-ontvankelijkheid — Nieuw en wezenlijk feit —                   (Frankrijk), Karstadt Aktiengesellschaft, gevestigd te Essen
                        Ontvankelijkheid)                               (Duitsland), Kaufhof Warenhaus AG, gevestigd te Keulen
                                                                        (Duitsland), Société anonyme CIVAD, handelend onder de
                                                                        naam Blanche Porte, gevestigd te Tourcoing (Frankrijk), Otto-
                         (2000/C 122/49)                                Versand GmbH & Co., gevestigd te Hamburg (Duitsland),
                                                                        Quelle-Schickendanz AG & Co., gevestigd te Fürth (Duitsland)
                                                                        en Textilimportörerna, gevestigd te Stockholm, vertegenwoor-
                                                                        digd door U. Schliessner, advocaat te Düsseldorf, domicilie
                        (Procestaal: Spaans)                            gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
                                                                        Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
                                                                        Raad van de Europese Unie (gemachtigden: S. Marquardt,
In zaak T-165/97, C. Gómez de la Cruz Talegón, ambtenaar              H. -J. Rabe en G. M. Berrisch), ondersteund door de Commissie
van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-                 van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreu-
genwoordigd door V. Gómez de la Cruz Talegón, advocaat te             schitsz en N. Khan), betreffende een verzoek tot nietigverkla-
Malaga (Spanje), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                ring van verordening (EG) nr. 2398/97 van de Raad van
bij C. Pérez Anaya, Rue Marguerite de Brabant 24, tegen                 28 november 1997 tot instelling van een definitief antidum-
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:                  pingrecht op de invoer van katoenachtig beddenlinnen van
J. Currall), betreffende een beroep tot nietigverklaring van het        oorsprong uit Egypte, India en Pakistan (PB L 332, blz. 1),
besluit van de Commissie van 30 juli 1996 houdende afwijzing            heeft het Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld
van verzoekers verzoek om herziening van zijn aanvankelijke             als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, J. Azizi, A. Potocki,
indeling, en van het besluit van de Commissie van 3 februari            M. Jaeger en A. W. H. Meij, rechters; griffier: H. Jung, op 24 fe-
1997 houdende afwijzing van de klacht die verzoeker tegen               bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
eerstgenoemd besluit had ingediend, heeft het Gerecht (Eerste           luidt als volgt:
kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 9 fe-
                                                                        1) Het beroep wordt niet ontvankelijk verklaard.
bruari 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
                                                                        2) Verzoeksters zullen hun eigen kosten dragen, alsmede hoofdelijk
1) Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                             de kosten van de Raad.
2) Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.                         3) De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.                                             (1) PB C 113 van 11.4.98.


title: Beschikking van het Hof (Eerste kamer) van 14 juni 2002 in zaak C-248/01 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Landesgericht Feldkirch): Hermann Pfanner Getränke GmbH e.a., Getränkebetrieb GmbH e.a. (Artikel 92, lid 1, Reglement voor de procesvoering — Prejudiciële verwĳzing — Bekendmaking van jaarrekening en jaarverslag — Bĳhouden van handelsregister en vennootschapsregister — Onbevoegdheid van Hof)

text:
C 233/12                NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28.9.2002
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                    Beroep, op 29 mei 2002 ingesteld door Europees Parle-
                                                                            ment tegen Chubb Insurance Company of Europe SA,
                                                                            Commercial General Norwich Union en Royal Sun Allian-
                           (Eerste kamer)                                                             ce Belgium
                                                                                (Zaak C-199/02)
                         van 14 juni 2002
                                                                                (2002/C 233/19)
in zaak C-248/01 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Landesgericht Feldkirch): Hermann Pfanner Ge-
      tränke GmbH e.a., Getränkebetrieb GmbH e.a. ( 1)                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                            op 29 mei 2002 beroep tegen Chubb Insurance Company of
                                                                            Europe SA, Commercial General Norwich Union en Royal
(Artikel 92, lid 1, Reglement voor de procesvoering —                       Sun Alliance Belgium ingesteld door Europees Parlement,
Prejudiciële verwijzing — Bekendmaking van jaarrekening                     vertegenwoordigd door D. Petersheim en O. Caisou-Rousseau
en jaarverslag — Bijhouden van handelsregister en vennoot-                  als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
           schapsregister — Onbevoegdheid van Hof)
                                                                            Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove behage:
                          (2002/C 233/18)
                                                                            1.    verweersters te veroordelen het Europees Parlement een
                                                                                bedrag van 1 194 378,43 euro, te vermeerderen met de
                                                                                desbetreffende verwijlintresten, te betalen ter vergoeding
                          (Procestaal: Duits)                                     van de schade die de storm van 26 december 1999 aan
                                                                                de Alucobond-platen heeft veroorzaakt;
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  2.    Chubb te veroordelen het Europees Parlement een bedrag
                          dentie van het Hof)                                     van 2 200,64 euro, te vermeerderen met de desbetreffen-
                                                                                de verwijlintresten, te betalen ter vergoeding van de
                                                                                kosten van het deskundigenonderzoek;
                                                                            3.    verweersters te verwijzen in de kosten.
In zaak C-248/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Landesgericht Feldkirch
(Oostenrijk) in de aldaar aanhangige gedingen ingeleid door
Hermann Pfanner Getränke GmbH e.a. en Getränkebetrieb                       Middelen en voornaamste argumenten
GmbH e.a. om een prejudiciële beslissing over de geldigheid
en de uitlegging van de Eerste richtlijn (68/151/EEG) van de                Het beroep is ingesteld op grond van een arbitragebeding.
Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de                 Volgens verzoeker beroepen de verzekeringsmaatschappen
waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de                    (verweersters) zich ten onrechte op een clausule van uitsluiting
vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58               van „storm en hagel”-risico’s in de aanvullende algemene
van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de                  voorwaarden van de verzekeringsovereenkomst.
deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks
teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB L 65,
blz. 8), en de Vierde richtlijn (78/660/EEG) van de Raad van
25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g,
van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde
vennootschapsvormen (PB L 222, blz. 11), heeft het Hof
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident,
                                                                            Verzoek van het London Tribunal Centre van 27 juni
M. Wathelet (rapporteur) en A. Rosas, rechters; advocaat-                   2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op 14 juni 2002
                                                                            Halifax plc, Leeds Permanent Development Services Ltd,
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                 County Wide Property Investments Ltd en Commission-
                                                                                ers of Customs & Excise
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is overduidelijk
niet bevoegd om te antwoorden op de vragen die het Landesgericht                                    (Zaak C-255/02)
Feldkirch bij beschikking van 22 juni 2001 heeft voorgelegd.
                                                                                (2002/C 233/20)
( 1) PB C 289 van 13.10.2001.
                                                                            Het London Tribunal Centre heeft bij beschikking van 27 juni
                                                                            2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 11 juli
                                                                            2002, in het geding tussen Halifax plc, Leeds Permanent


title: Zaak C-150/03: Hogere voorziening, op 2 april 2003 ingesteld door C. Hectors tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vĳfde kamer) van 23 januari 2003 in zaak T-181/01, C. Hectors tegen Europees Parlement

text:
C 112/22                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                        10.5.2003
Hogere voorziening, op 2 april 2003 ingesteld door                     —     Het Gerecht heeft de algemene motiveringsplicht ge-
C. Hectors tegen het arrest van het Gerecht van eerste                       schonden.
aanleg (Vijfde kamer) van 23 januari 2003 in zaak T-181/
          01, C. Hectors tegen Europees Parlement                            Het Gerecht heeft in zijn arrest ten onrechte aangenomen
                                                                             dat het besluit van het tot het aangaan van aanstellings-
                                                                             overeenkomsten bevoegde gezag om haar niet aan te
                         (Zaak C-150/03)                                     stellen, met de verwijzing naar de toepasselijke interne
                                                                             regeling, volgens welke de betrokken fractievoorzitter
                                                                             moet kiezen uit de eerste drie door de jury op de lijst van
                         (2003/C 112/38)                                     geschikte kandidaten geplaatste sollicitanten, toereikend
                                                                             is gemotiveerd.
                                                                       —     Het Gerecht heeft artikel 12 van de Regeling welke van
                                                                             toepassing is op de andere personeelsleden van de
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   Europese Gemeenschappen geschonden.
op 2 april 2003 hogere voorziening ingesteld door C. Hectors,
vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi, domicilie                  Het Gerecht heeft in zijn arrest ten onrechte aangenomen
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen het arrest van het                      dat er geen sprake is van een kennelijke beoordelingsfout,
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                     aangezien niet is aangetoond dat er een beoordeling van
(Vijfde kamer) van 23 januari 2003 in zaak T-181/01,                         de kandidaten heeft plaatsgevonden.
C. Hectors tegen Europees Parlement.
                                                                       —     Het Gerecht heeft het beginsel van gelijke behandeling
                                                                             geschonden.
Rekwirante concludeert dat het het Hof behage:                               Het Gerecht heeft in zijn arrest ten onrechte aangenomen
                                                                             dat zij niet heeft aangevoerd dat er een vermoeden bestaat
—     het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de EG                 van directe of indirecte discriminatie op grond van het
      van 23 januari 2003 in zaak T-181/01 te vernietigen                    feit dat zij ten tijde van de aanwervingsprocedure zes
                                                                             maanden zwanger was.
—     dientengevolge de door haar in eerste aanleg voorgedra-
      gen conclusies toe te wijzen en, derhalve,
      —     nietig te verklaren het besluit van onbekende datum
            van het tot het aangaan van aanstellingsovereen-
            komsten bevoegde gezag, houdende aanstelling van           Hogere voorziening, op 2 april 2003 ingesteld door Karl
            A. B. in het ambt van administrateur bij de PPE-DE-        L. Meyer tegen het arrest van het Gerecht van eerste
            Fractie in het Europees Parlement, en het besluit,         aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
            eveneens van onbekende datum, om haar sollicitatie         van 13 februari 2003 in zaak T-333/01 tussen K. Meyer
            naar dit ambt af te wijzen, alsmede, voorzover                  en Commissie van de Europese Gemeenschappen
            nodig, nietig te verklaren het besluit van 28 mei
            2001 tot afwijzing van haar klacht;                                                 (Zaak C-151/03 P)
      —     verweerder te veroordelen tot een schadevergoeding                                   (2003/C 112/39)
            ten bedrage van 60 554,70 euro, onder voorbehoud
            van verhoging;
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      —     verweerder te verwijzen in de kosten van de proce-
                                                                       op 2 april 2003 (bij fax van 23 maart 2003) hogere
            dure in eerste aanleg en in hogere voorziening.            voorziening ingesteld door Karl L. Meyer, vertegenwoordigd
                                                                       door J.-D. des Arcis, advocaat, tegen het arrest van het Gerecht
                                                                       van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
                                                                       kamer) van 13 februari 2003 in zaak T-333/01, Karl L. Meyer
Middelen en voornaamste argumenten                                     tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.
—     Het Gerecht heeft het beginsel „patere legem quam ipse           Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
      fecisti”, alsmede het wettigheidsbeginsel geschonden.
                                                                       —     de punten 38, 39 en 40 van de beslissing van het Gerecht
      Het Gerecht heeft in zijn arrest ten onrechte aangenomen               van 13 februari 2003 te vernietigen;
      dat het tot het aangaan van aanstellingsovereenkomsten
      bevoegde gezag krachtens zijn discretionaire bevoegdheid         —     de punten 41 tot en met 47 van het arrest te wijzigen en
      bevoegd is om gesprekken met kandidaten te voeren,                     dienovereenkomstig te verbeteren;
      ofschoon noch de interne regeling inzake de aanwerving
      van tijdelijke functionarissen, noch de betrokken vacature       —     de Commissie te verwijzen in de kosten van de eerste
      zelf hierin voorziet.                                                  aanleg en de hogere voorziening.


title: Zaak C-262/02: Beroep, op 16 juli 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 202/18                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   24.8.2002
Beroep, op 16 juli 2002 ingesteld door Commissie van de                De maatregelen van de CSA beperken de vrijheid van dienstver-
    Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                     richting in verschillende opzichten. In de eerste plaats mogen
                                                                       de Franse media geen reclameboodschappen aanvaarden voor
                          (Zaak C-262/02)                              alcoholhoudende dranken dan wel programma’s, zoals sport-
                                                                       wedstrijden doorgeven, waarin reclame voor dergelijke produc-
                          (2002/C 202/26)                              ten kan voorkomen, ongeacht de herkomst van die producten.
                                                                       Die beperkingen gelden evenwel ook voor de doorgifte van de
                                                                       televisie-uitzending van sportwedstrijden in andere lidstaten,
                                                                       en hebben dus nadelige gevolgen voor ondernemers in die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       andere lidstaten. Dit is met name het geval wanneer buitenland-
op 16 juli 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door           se organisatoren van sportwedstrijden die niet in Frankrijk
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoor-                plaats vinden, de televisierechten niet kunnen verkopen aan
digd door H. van Lier, als gemachtigde, domicilie gekozen
                                                                       Franse omroepen (of hun gemachtigden), wanneer in die
hebbende te Luxemburg.                                                 uitzendingen reclame voor alcoholhoudende producten kan
                                                                       voorkomen. Voorts kunnen de exploitanten van reclamebor-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                den rond de stadia niet de dienst verrichten die bestaat in
dat het het Hof behage:                                                de verkoop van reclame aan Franse of zelfs niet-Franse
                                                                       adverteerders, zonder het risico te lopen dat deze reclame
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek, door als voorwaar-      moet worden verwijderd om de uitzending van de wedstrijd
      de voor de televisie-uitzending in Frankrijk door Franse         door een Franse omroep mogelijk te maken. En tenslotte kan
      televisieomroepen van sportwedstrijden in andere lid-            deze situatie eveneens tot gevolg hebben dat de sponsoring van
      staten te stellen dat reclame voor alcoholhoudende dran-         sportclubs door producenten van alcoholhoudende dranken
      ken vooraf moet worden verwijderd, de krachtens ar-              wordt beperkt.
      tikel 49 EG (ex artikel 59 EG-Verdrag) op haar rustende
      verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                       De betrokken maatregelen zijn niet gepast, omdat voor de
2.    de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                   toepassing ervan niet het bewijs nodig is dat de adverteerders
                                                                       voor alcoholhoudende dranken hebben gepoogd zich aan de
                                                                       toepassing van de wet te onttrekken, en omdat die maatregelen
                                                                       arbitrair en dus hoe dan ook onevenredig zijn. Volgens de
Middelen en voornaamste argumenten                                     Commissie is het door de Franse autoriteiten ingevoerde stelsel
                                                                       om inbreuken op de wet Evin te bestrijden onvoldoende
Vormen een schending van artikel 49 EG, de maatregelen van             gericht, en is het voor de ondernemers onmogelijk om met
de Conseil Supérieur de l’Audiovisuel (Franse mediaraad,               voldoende zekerheid hun rechten te kennen. In dat opzicht is
hierna: „CSA”) krachtens de wet van 10 januari 1991 ter                de regeling onevenredig. Meer in het bijzonder is in de
beperking van de reclame voor alcoholhoudende dranken („Loi            gedragscode niet nauwkeurig de grens bepaald tussen de
Evin”), die volgens de uitlegging die daaraan is gegeven door          verschillende soorten evenementen (multinationale evenemen-
de CSA in zijn gedragscode geldt voor de televisie-uitzending          ten, waarvoor de wet Evin nooit zou worden toegepast, en
op Frans grondgebied, door Franse televisieomroepen, van               evenementen met teams van twee landen, waarvoor de wet
sportwedstrijden in andere lidstaten, wanneer op de betrokken          Evin wél zou worden toegepast wanneer bewezen is dat de
sportterreinen reclame voor alcoholhoudende dranken is te              adverteerder niet heeft gepoogd zich aan toepassing van de
zien.                                                                  wet te onttrekken).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 8 januari 2002 in zaak C-428/99 (verzoek van het College van Beroep voor het bedrĳfslevenom een prejudiciële beslissing): H. van den Bor BV tegen Voedselvoorzieningsin- en verkoopbureau (Landbouw — Bestrĳding van boviene spongiforme encefalopathie — Bevoegdheid van lidstaten — Schadeloosstelling veehouders naar aanleiding van doden van Britse kalveren in kader van boviene spongiforme encefalopathie-crisis in maart 1996)

text:
C 84/12                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            6.4.2002
1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-    ondersteuning van de rundvleesmarkt in België, Frankrijk en
      rechtelijke maatregelen te nemen die nodig zijn om te voldoen      Nederland (PB L 99, blz. 16), zoals gewijzigd bij verordening
      aan artikel 6, punt 2, tweede zin, van richtlijn 89/105/EEG        (EG) nr. 841/96 van de Commissie van 7 mei 1996 (PB L 114,
      van de Raad van 21 december 1988 betreffende de doorzichtig-       blz. 18), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
      heid van maatregelen ter regeling van de prijsstelling van         P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La Pergola,
      geneesmiddelen voor menselijk gebruik en de opneming daarvan       L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rechters; advocaat-
      in de nationale stelsels van gezondheidszorg, is de Republiek      generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
      Oostenrijk de krachtens dit artikel op haar rustende verplichtin-  op 8 januari 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
      gen niet nagekomen.                                                luidt als volgt:
2)    Het beroep wordt voor het overige verworpen.
                                                                         1)    De communautaire bepalingen die van toepassing zijn op
                                                                               het gemeenschappelijk landbouwbeleid in de sector rundvlees,
3)    Elk der partijen draagt haar eigen kosten.                               moeten aldus worden uitgelegd dat de lidstaten naar aanleiding
                                                                               van informatie over een mogelijk verband tussen boviene
                                                                               spongiforme encefalopathie en de bij de mens voorkomende
(1) PB C 6 van 8.1.2000.                                                       ziekte van Creutzfeldt-Jacob en over de boviene spongiforme
                                                                               encefalopathie-crisis in het Verenigd Koninkrijk, overeenkomstig
                                                                               artikel 8, lid 1, sub a, van richtlijn 90/425/EEG van de Raad
                                                                               van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles
                                                                               in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende
                                                                               dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging
                                                                               van de interne markt, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/118/EEG
                                                                               van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van de
                                                                               veterinairrechtelijke en de gezondheidsvoorschriften voor het
                     ARREST VAN HET HOF                                        handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van producten
                                                                               waarvoor ten aanzien van deze voorschriften geen specifieke
                                                                               communautaire regelgeving geldt als bedoeld in bijlage A,
                           (Vijfde kamer)                                      hoofdstuk I, van richtlijn 89/662/EEG, en, wat ziekteverwek-
                                                                               kers betreft, van richtlijn 90/425, gerechtigd waren:
                        van 8 januari 2002
                                                                               —      het doden van op hun grondgebied aanwezige kalveren uit
in zaak C-428/99 (verzoek van het College van Beroep                                  het Verenigd Koninkrijk te gelasten, en
voor het bedrijfslevenom een prejudiciële beslissing):
H. van den Bor BV tegen Voedselvoorzieningsin- en
                         verkoopbureau (1)                                     —      aangezien zij gegronde redenen konden hebben om aan te
                                                                                nemen dat de veehouders, bij gebreke van een billijke
                                                                                vergoeding, de herkomst van de dieren in hun bezit zouden
(Landbouw — Bestrijding van boviene spongiforme encefa-                               verheimelijken om doding van deze dieren en het daaruit
lopathie — Bevoegdheid van lidstaten — Schadeloosstelling                             voortvloeiende financiële verlies te voorkomen, een vergoe-
veehouders naar aanleiding van doden van Britse kalveren in                           dingsmaatregel vast te stellen ter aanvulling van de
kader van boviene spongiforme encefalopathie-crisis in                                maatregel waarbij het doden van de dieren werd gelast.
                             maart 1996)
                                                                         2)    Ook al was een lidstaat bevoegd om ter uitvoering van artikel 8,
                           (2002/C 84/20)                                      lid 1, sub a, van richtlijn 90/425, zoals gewijzigd bij
                                                                               richtlijn 92/118, vergoedingsmaatregelen vast te stellen, het
                                                                               gemeenschapsrecht, inzonderheid verordening (EG) nr. 717/96
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                               van de Commissie van 19 april 1996 houdende vaststelling
                                                                               van buitengewone maatregelen ter ondersteuning van de rund-
                                                                               vleesmarkt in België, Frankrijk en Nederland, zoals gewijzigd
                                                                               bij verordening (EG) nr. 841/96 van de Commissie van 7 mei
In zaak C-428/99, betreffende een verzoek aan het Hof                          1996, stond eraan in de weg dat vanaf de datum waarop deze
krachtens artikel 234 EG van het College van Beroep voor het                   verordening van toepassing werd, het bedrag van de aan de
bedrijfsleven (Nederland), in het aldaar aanhangig geding                      veehouders te betalen vergoeding op basis van de nationale
tussen H. van den Bor BV en Voedselvoorzieningsin- en                          bepalingen werd vastgesteld.
verkoopbureau, om een prejudiciële beslissing over de be-
voegdheid van de lidstaten om rundveehouders schadeloos te
stellen en het bedrag vast te stellen van de vergoeding die
verschuldigd is naar aanleiding van het doden van Britse                 (1) PB C 20 van 22.1.2000.
kalveren in het kader van de boviene spongiforme encefalopa-
thie-crisis in maart 1996, en over de uitlegging van verordening
(EG) nr. 717/96 van de Commissie van 19 april 1996
houdende vaststelling van buitengewone maatregelen ter


title: Zaak T-433/15: Beroep ingesteld op 27 juli 2015 — Bank Saderat/Raad

text:
               28.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 320/40

         Beroep ingesteld op 27 juli 2015 — Bank Saderat/Raad
   (Zaak T-433/15)
   (2015/C 320/58)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bank Saderat plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Jeffrey, S. Ashley en A. Irvine, solicitors, en M.-E. Demetriou en R. Blakeley, barristers)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               de Raad veroordelen tot het betalen van de volgende bedragen aan verzoekende partij:

                           —

                           8 8 9 06  191 EUR voor materiële schade tot op de datum van deze vordering;

                           —

                           8 7 13  285 EUR aan rente op het hierboven, onder het vorige streepje, genoemde bedrag, vermeerderd met een dagrente van 10  377 EUR tot op de datum van de uitspraak, subsidiair tegen de basisherfinancieringsrente van de Europese Centrale Bank + 2 % per jaar tot op de datum van de uitspraak, meer subsidiair tegen een koers en voor een duur die het Hof gepast acht;

                           —

                           een dagvergoeding van 54  716 EUR voor materiële schade vanaf de datum van deze vordering tot het einde van de aanvraagperiode;

                           —

                           rente op het overeenkomstig het vorige streepje berekende totale bedrag tegen een koers van 4,2601 % per jaar tot de datum van de uitspraak, subsidiair tegen de basisherfinancieringsrente van de Europese Centrale Bank + 2 % per jaar tot op de datum van de uitspraak, meer subsidiair tegen een koers en voor een duur die het Hof gepast acht;

                           —

                           3 2 9 64  320 EUR voor materiële schade vanaf de datum waarop de aanvraagperiode ten einde komt;

                           —

                           1 0 00  000 EUR voor immateriële schade;

                           —

                           rente na de uitspraak over de hierboven genoemde bedragen tegen een koers van 4,2601 % per jaar tot op de datum van betaling, subsidiair tegen de basisherfinancieringsrente van de Europese Centrale Bank + 2 % per jaar tot op de datum van betaling, meer subsidiair tegen een koers en voor een duur die het Hof gepast acht, en

                           —

                           de door de Bank voor dit beroep gemaakte kosten, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partij voert aan dat het opleggen van beperkende maatregelen aan verzoekende partij door de Raad van de Europese Unie een voldoende ernstige schending vormde van verplichtingen die ertoe strekten verzoekende partij rechten te geven; dientengevolge is de Europese Unie niet-contractueel aansprakelijk.
   Volgens verzoekende partij was deze schending de directe oorzaak van aanzienlijke materiële en immateriële schade voor haar, waarvoor zij recht heeft op schadevergoeding.


title: Zaak T-561/13: Beroep ingesteld op 24 oktober 2013 — Spanje/Commissie

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/37

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2013 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-561/13)
   2013/C 367/67
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: N. Díaz Abad, Abogado del Estado)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit gedeeltelijk nietig verklaren voor zover de betalingen die het Koninkrijk Spanje heeft gedaan ter compensatie van natuurlijke handicaps in het kader van het programma voor plattelandsontwikkeling van Galicië 2007-2013, worden uitgesloten voor een bedrag van 757 968,97 EUR, welk bedrag overeenkomt met de post „natuurlijke handicaps”, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen uitvoeringsbesluit 2013/433/EU van de Commissie van 13 augustus 2013 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (Elfpo).
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert het Koninkrijk Spanje twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 10, leden 2 en 4, en artikel 14, lid 2, van verordening nr. 1975/2006
               De verplichting de dieren te tellen bij de controles ter plaatse in het kader van de betalingen ter compensatie van natuurlijke handicaps verdraagt zich niet met het feit dat het criterium bezettingsgraad continu geldt en met het beginsel van gelijke behandeling. Voorts heeft de Commissie de genoemde bepalingen onjuist uitgelegd door te oordelen dat het Spaanse systeem ongeschikt was om na te gaan of aan het criterium bezettingsgraad was voldaan.

               2)

               Tweede middel: schending van artikel 2, lid 2, van verordening nr. 1082/2003 en van artikel 26, lid 2, sub b, van verordening nr. 796/2004
               Het bestreden besluit is in strijd met de genoemde bepalingen voor zover de eis wordt gesteld dat bij een controle ter plaatse de dieren moeten worden geteld om vast te stellen of is voldaan aan het criterium bezettingsgraad.


title: Zaak T-285/17: Beroep ingesteld op 12 mei 2017 — Yanukovych/Raad

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/37

         Beroep ingesteld op 12 mei 2017 — Yanukovych/Raad
   (Zaak T-285/17)
   (2017/C 231/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Viktor Fedorovych Yanukovych (Kiev, Oekraïne) (vertegenwoordiger: T. Beazley, QC)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit (GBVB) 2017/381 van de Raad van 3 maart 2017 tot wijziging van besluit 2014/119/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 34) nietig verklaren, voor zover het verzoeker betreft;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/374 van de Raad van 3 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 208/2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2017, L 58, blz. 1) nietig verklaren, voor zover zij verzoeker betreft;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de Raad beschikte niet over een passende rechtsgrondslag voor de bestreden handelingen.

                           —

                           Het bestreden besluit voldeed niet aan de voorwaarden waaronder de Raad zich op artikel 29 VEU kan beroepen.

                           —

                           Aan de voorwaarden om zich op artikel 215 VWEU te beroepen was niet voldaan, daar er geen geldig besluit was vastgesteld overeenkomstig hoofdstuk 2 van titel V van het VEU.

                           —

                           Artikel 215 VWEU kon niet tegen verzoeker worden aangevoerd daar er geen voldoende verband was.

               2.

               Tweede middel: misbruik van bevoegdheden door de Raad.

                           —

                           Met de uitvoering van de bestreden maatregelen beoogde de Raad in wezen het huidige regime in Oekraïne gunstig te stemmen (opdat Oekraïne voortgaat de banden met de EU aan te halen), en niet die doeleinden/beweegredenen die in de bestreden handelingen waren vermeld.

               3.

               Derde middel: de Raad heeft zijn motiveringsplicht niet nageleefd.

                           —

                           De in de bestreden handelingen gegeven „motivering” om verzoeker op de lijst te plaatsen, is (behalve onjuist) stereotiep, ongeschikt en onvoldoende gespecificeerd.

               4.

               Vierde middel: verzoeker voldeed destijds niet aan de vastgestelde criteria voor plaatsing op een lijst.

               5.

               Vijfde middel: door de bestreden maatregelen op verzoeker toe te passen, heeft de Raad kennelijke beoordelingsfouten gemaakt. Door verzoeker, niettegenstaande het feit dat de „motivering” en de relevante criteria voor plaatsing op de lijst duidelijk los van elkaar staan, opnieuw op de lijst te plaatsen, heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt.

               6.

               Zesde middel: schending van de rechten van verdediging van verzoeker en/of ontzegging van zijn recht op effectieve rechterlijke bescherming. De Raad heeft met name niet behoorlijk met verzoeker overlegd alvorens hem weer op de lijst te plaatsen en verzoeker heeft geen behoorlijke of eerlijke kans gekregen om hetzij fouten recht te zetten, hetzij informatie te verschaffen over zijn persoonlijke omstandigheden.

               7.

               Zevende middel: schending van verzoekers recht op eigendom als bedoeld in artikel 17, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat met name de beperkende maatregelen een ongerechtvaardigde en onevenredige beperking van dat recht vormen.


title: Zaak C-152/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Lisboa (Portugal) op 30 maart 2015 — Cruz & Companhia Lda/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central — Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal da Relação de Lisboa (Portugal) op 30 maart 2015 — Cruz & Companhia Lda/Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central — Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL
   (Zaak C-152/15)
   (2015/C 205/23)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação de Lisboa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cruz & Companhia Lda

      Verwerende partijen: Instituto de Financiamento da Agricultura e Pescas IP (IFAP), Caixa Central — Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL

      Prejudiciële vragen

   Het Tribunal da Relação de Lisboa vraagt aan het Hof van Justitie:

               —

               of een bankgarantie die is verleend om een voorschot op een uitvoerrestitutie te verkrijgen, niet wegens niet-vervulling van „andere voorwaarden” kan worden uitgewonnen wanneer dit feit pas is vastgesteld in het kader van controles die plaatsvonden nadat de betrokken goederen waren uitgevoerd en ingeklaard;

               —

               dan wel of deze garantie wel op die grond kan worden uitgewonnen, ook al is pas na deze inklaring gecontroleerd of aan de „andere voorwaarden” is voldaan.


title: Zaak T-777/14: Beroep ingesteld op 26 november 2014 — Fon Wireless/BHIM — Henniger (NEOFON — FON ET AL.)

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/41

         Beroep ingesteld op 26 november 2014 — Fon Wireless/BHIM — Henniger (NEOFON — FON ET AL.)
   (Zaak T-777/14)
   (2015/C 026/52)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Fon Wireless Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: J. Devaureix en L. Montoya Terán, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Andreas Henniger (Starnberg, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Neofon” — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 0 6 74  893

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 15 september 2014 in zaak R 2519/2013-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en zorgen voor effectiviteit van de uitspraak van het Hof;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009


title: Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door M. Cendrowicz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-143/98)

text:
7.11.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 340/27
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:               Ten slotte beklemtoont verzoekster, dat zij het bij de ver-
                                                                  wezenlijking van het door de toekenning van Gemeen-
                                                                  schapsmiddelen nagestreefde doel binnen de voorziene
Ð de bij aangetekend schrijven op 7 juli 1998 verstuurde          begroting is gebleven, en dat bijgevolg aan verweersters
     en door verzoekster op 9 juli 1998 ontvangen beschik-        belang niet kan worden geraakt door het behoud van de
     king van de Commissie van de Europese Gemeen-                destijds verrichte betalingen. Zij verbindt daaraan de con-
     schappen van 10 juni 1998 waarbij terugbetaling van          clusie, dat de annulering van deze betalingen door het
     een bedrag van 135 548 ECU wordt gevorderd, als-             onvoorzienbare besluit om een aantal bedragen meer dan
     mede, voorzover nodig, de maatregelen tot tenuitvoer-        vijf jaar na afsluiting van het project terug te vorderen, in
     legging van deze beschikking nietig te verklaren;            flagrante strijd is met het evenredigheidsbeginsel.
Ð verweerster te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                  Beroep, op 11 september 1998 ingesteld door M. Cendro-
Verzoekster verklaard dat, de Commissie haar in het kader          wicz tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
van het actieprogramma voor het Europees Jaar van het
                                                                                (Zaak T-143/98)
Toerisme (EJT) een communautaire bijdrage heeft toege-
kend voor haar project ¹Europuzzle Ð landen van Oost-                                     (98/C 340/52)
Europaº. 80 % van het bedrag is in 1991 betaald en het
saldo van 20 % op 13 maart 1992 na het verslag dat ver-
                                                                                (Procestaal: Frans)
zoekster over het gebruik van de betrokken financieÈle bij-
dragen aan de Commissie had toegestuurd.
                                                                  Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen is op 11 september 1998 beroep inge-
Verzoekster beklemtoont, dat de Commissie na de betaling          steld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
van het saldo geen opmerkingen betreffende de regelmatig-         door M. Cendrowicz, wonende te Brussel, vertegenwoor-
heid van de betalingen voor het project heeft gemaakt. In         digd door L. Vogel, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
juli 1998 heeft verzoekster evenwel een schrijven van de          hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson SARL, rue
Commissie ontvangen, waarin zij gedeeltelijke terugbeta-          de Cessange 30.
ling van de subsidie van de Gemeenschap vordert. Dit is
de beschikking waartegen in casu wordt opgekomen.
                                                                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster stelt dat bij de vaststelling van de bestreden
beschikking haar recht van verweer is geschonden, aange-          Ð nietig te verklaren het niet gedateerde besluit van de
zien zij, omdat zij nooit van klachten van de Commissie                Commissie tot afwijzing van verzoekers sollicitatie
betreffende de regelmatigheid van de betaling van de door              naar ambt COM/98/97, hoofd van de eenheid ¹India,
haar ontvangen financieÈle bijstand op de hoogte is gesteld,           Nepal, Boetan, Sri Lankaº (DG IB/C1), waarvan hij
op dit punt haar opmerkingen niet behoorlijk geldend                   op 16 september 1997 de ontvangst heeft bevestigd;
heeft kunnen maken.
                                                                  Ð het besluit van de Commissie van 9 augustus 1997 om
Verder stelt verzoekster, dat de bestreden beschikking                 iemand anders in dat ambt aan te stellen, nietig te ver-
indruist tegen het rechtszekerheids- en het vertrouwensbe-             klaren;
ginsel. Op grond van het besluit tot toekenning van finan-
cieÈle bijstand en de verklaring van de ontvanger van finan-      Ð de Commissie te veroordelen om aan verzoeker
cieÈle bijstand heeft zij toegezegd, de bewijsstukken voor             100 000 BEF te betalen als vergoeding voor de morele
controledoeleinden gedurende vijf jaar te bewaren. Na                  schade die hij voor de onwettigheid van de bestreden
deze termijn van vijf jaar, die uiterlijk is ingegaan bij de           besluiten heeft geleden, onder voorbehoud van wijzi-
afsluiting van het project (dat wil zeggen op het moment               ging in de loop van het geding;
van de betaling van het saldo), behoefde zij de bewijsstuk-
ken niet langer te bewaren en mocht de Commissie dus
geen controle meer verrichten. Voorzover de controle de           Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.
grondslag is voor een eventuele betwisting van het bedrag
of een gedeelte van het toegekende bedrag, houdt dit in           Middelen en voornaamste argumenten
dat verweerster na afloop van deze vijf jaar, dat wil zeggen
op 12 maart 1997, geen terugbetaling meer kon vorderen,
en verzoekster ervan mocht uitgaan, dat de betalingen             Verzoeker, ambtenaar van de rang A 4, komt op tegen de
rechtmatig waren, en aanspraak erop mocht maken dat zij           afwijzing van zijn sollicitatie naar het hiervoor genoemd
deze mocht houden.                                                ambt. Hij verklaart dienaangaande, dat hij nagenoeg zijn
                                                                  gehele loopbaan heeft gewerkt in ambten die betrekking
                                                                  hadden op de landen van AzieÈ, en dat hij de functie van
Verzoekster acht de bestreden beschikking eveneens onjuist        hoofd van de eenheid 1 B/C/1 heeft waargenomen na de
gemotiveerd, voorzover de kritiek waarop zij is gebaseerd,        pensionering van zijn chef en hoofd van de eenheid, die
niet overeenstemt met de feiten.                                  toen ambtenaar van de rang A 3 was.
 ---pagebreak--- C 340/28              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     7.11.98
Wat de uiteindelijk door het tot aanstelling bevoegd gezag              naar die post, hem meegedeeld bij nota nr. 6006 van
aangestelde kandidaat betreft, beklemtoont verzoeker                    25 februari 1998 van H. Puech, diensthoofd aanwer-
diens gebrek aan beroepservaring op het betrokken gebied                ving en personeelszaken;
en het feit dat zijn aanstelling het gevolg was van politieke
druk op het hoogste niveau.                                        Ð verweerder in ieder geval in alle kosten te verwijzen.
Tot staving van zijn vordering voert hij de volgende mid-
delen aan:                                                         Middelen en voornaamste argumenten
Ð Onwettigheid van het besluit waarbij het ambt is inge-           Verzoeker komt op tegen het feit dat het tot aanstelling
    deeld in de rang A 5/A 4, daar dit besluit niet is geno-       bevoegd gezag zijn sollicitatie naar de betrokken post heeft
    men op grond van het belang van de taken van de een-           afgewezen. Hij stelt, dat volgens de in zijn bezit zijnde
    heid, maar op grond van de rang van de aangestelde             informatie uit het onderzoek van het personeelsdossier van
    ambtenaar.                                                     de kandidaten die zich naar aanleiding van een eerste ken-
                                                                   nisgeving van vacature voor de betrokken post hadden
                                                                   aangemeld, duidelijk bleek dat zijn sollicitatie aan alle ver-
Ð Schending van artikel 27, lid 3, van het Ambtenaren-
                                                                   eisten van die post voldeed en in overeenstemming was
    statuut.
                                                                   met het dienstbelang. Hij zou overigens de onvoorwaarde-
                                                                   lijke steun van de toentertijd bevoegde directeur-generaal
Ð Geen of onvoldoende vergelijking van de kwalificaties            en van de toenmalige secretaris-generaal hebben genoten.
    en verdiensten van de kandidaten door het Raadge-              Per 1 februari 1997 is verzoeker evenwel slechts ad interim
    vend ComiteÂ benoemingen, dat hun persoonsdossier              op de betrokken post benoemd. Op 9 januari 1998 beeÈin-
    niet heeft onderzocht.                                         digde het tot aanstelling bevoegd gezag die tijdelijke
                                                                   benoeming. Intussen was op grond artikel 29, lid 1,
Ð Schending van de criteria inzake beroepservaring en              onder c), van het Statuut een kennisgeving van vacature
    -bekwaamheid zoals vermeld in de kennisgeving van              bekendgemaakt, waarin dezelfde kwalificaties en kennis
    vacature.                                                      als in de eerste kennisgeving van vacature werden ver-
                                                                   langd.
Ð Ontoereikende motivering van het bestreden besluit.
                                                                   Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich in de eer-
Ð Misbruik van bevoegdheid en kennelijke beoordelings-             ste plaats op schending van de artikelen 4 en 29 van het
    fout.                                                          Statuut, schending van het beginsel van gelijke behande-
                                                                   ling en miskenning van de zorgplicht, daar de verwerende
                                                                   instelling heeft besloten gebruik te maken van de proce-
                                                                   dure van overgang van artikel 29, lid 1, onder c), van het
                                                                   Statuut, zonder eerst de mogelijkheid van een intern verge-
                                                                   lijkend onderzoek binnen de instelling te onderzoeken.
Beroep, op 14 september 1998 ingesteld door D. Canto-
               reggi tegen Europees Parlement                      Voorts stelt hij schending van artikel 7, lid 1, en artikel 27,
                       (Zaak T-144/98)                             derde alinea, alsmede schending van het non-discriminatie-
                                                                   en het vertrouwensbeginsel en misbruik van bevoegdheid,
                        (98/C 340/53)                              daar het tot aanstelling bevoegd gezag bij de benoeming
                                                                   niet uitsluitend met het dienstbelang, maar ook met natio-
                      (Procestaal: Frans)                          naliteitsquota rekening heeft gehouden, om een kandidaat
                                                                   te benoemen die dezelfde nationaliteit blijkt te bezitten als
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  de president van het Europees Parlement, die in dit kader
Gemeenschappen is op 14 september 1998 beroep tegen                als tot aanstelling bevoegd gezag is opgetreden.
Europees Parlement ingesteld door D. Cantoreggi,
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door E. Boigelot,
                                                                   Ten slotte is verzoeker van mening, dat hij aan alle vereis-
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
                                                                   ten voldoet om op de betrokken post te worden benoemd,
Luxemburg bij L. Schiltz, rue du Fort Rheinsheim 2.
                                                                   en dat het bestreden besluit is vastgesteld op basis van
                                                                   onjuiste overwegingen of zonder dat uitsluitend met het
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                  dienstbelang rekening is gehouden. Bijgevolg liggen
                                                                   onjuiste criteria aan het besluit ten grondslag en is het in
Ð nietig te verklaren, enerzijds, het besluit van het tot          strijd met artikel 7, artikel 25, tweede alinea, artikel 27,
    aanstelling bevoegd gezag van 12 februari 1998 waar-           artikel 29, lid 1, en artikel 45, en met sommige algemene
    bij ten vervolge op kennisgeving van vacature nr. 8045         rechtsbeginselen, zoals het non-discriminatie- en het ver-
    (post nr. VI/A/1297) een ander persoon als afdelings-          trouwensbeginsel. In dit verband wijst hij erop, dat hij
    hoofd in de rang A 3, salaristrap 1, bij het DG Admi-          naast zijn specifieke kwalificaties ook de geschiedenis van
    nistratie, standplaats Brussel, is benoemd, en, ander-         de gebouwen en van de instelling zelf kent, en zeer gekwa-
    zijds de kennisgeving van overgang nr. PE/A/208;               lificeerd is in het technisch beheer, wat zijns inziens een
                                                                   voordeel voor een eventuele benoeming was.
Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
    bevoegd gezag houdende afwijzing van zijn sollicitatie


title: Zaak T-346/11: Beroep ingesteld op 7 juli 2011 — Gollnisch/Parlement

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/42

         Beroep ingesteld op 7 juli 2011 — Gollnisch/Parlement
   (Zaak T-346/11)
   2011/C 252/92
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Gollnisch (Limonest, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Dubois, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van het Europees Parlement om verzoekers parlementaire immuniteit op te heffen, genomen op 10 mei 2011 en houdende vaststelling van rapport nr. A7-0155/2011, nietig te verklaren;

               —

               Gollnisch het bedrag van 8 000 EUR toe te kennen ter vergoeding van zijn immateriële schade;

               —

               Gollnisch het bedrag van 4 000 EUR toe te kennen voor de kosten van zijn raadsman en de voorbereiding van het onderhavige beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2011 houdende vaststelling van het rapport van de commissie juridische zaken (A7-0155/2011) en tot afwijzing van het verzoek om bescherming van de immuniteit en de voorrechten van Bruno Gollnisch [2010/2248(IMM)] alsmede, anderzijds, vergoeding van de immateriële schade die verzoeker als gevolg van de vaststelling van het bestreden besluit zou hebben geleden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontleend aan schending van artikel 9 van het protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie van 8 april 1965.

               2)

               Tweede middel, ontleend aan de noodzakelijk toepassing in het onderhavige geval van artikel 9 van het protocol.

               3)

               Derde middel, ontleend aan schending van de vaste rechtspraak van de commissie juridische zaken van het Europees Parlement.

               4)

               Vierde middel, ontleend aan schending van het unierechtelijke rechtszekerheidsbeginsel en van het gewettigd vertrouwen.

               5)

               Vijfde middel, ontleend aan inbreuk op de onafhankelijkheid van het parlementslid.

               6)

               Zesde middel, ontleend aan schending van de bepalingen van de verordening van het Europees Parlement betreffende de procedure die tot ontzetting van een lid kan leiden.

               7)

               Zevende middel, ontleend aan schending van het beginsel van hoor en wederhoor en van verzoekers rechten van verdediging.


title: Zaak T-182/08: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Commissie/Atlantic Energy ( Arbitragebeding — Contract inzake financiële bijstand in kader van specifiek programma op gebied van niet-nucleaire energie — Niet-naleving van contract — Terugbetaling van betaalde voorschotten — Wettelijke verrekening — Verstekprocedure )

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/35

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2009 — Commissie/Atlantic Energy
   (Zaak T-182/08) (1)

   („Arbitragebeding - Contract inzake financiële bijstand in kader van specifiek programma op gebied van niet-nucleaire energie - Niet-naleving van contract - Terugbetaling van betaalde voorschotten - Wettelijke verrekening - Verstekprocedure”)
   2009/C 205/63
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk A.-M. Rouchaud-Joët en S. Lejeune, vervolgens A.-M. Rouchaud-Joët en F. Mirza, gemachtigden, bijgestaan door M. Jarvis, barrister)

      Verwerende partij: Atlantic Energy Ltd (Truro, Cornwall, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep van de Commissie krachtens artikel 238 EG, strekkende tot veroordeling van verweerster tot terugbetaling van een door de Europese Gemeenschap betaald voorschot, vermeerderd met rente, in het kader van contract BU 183/95 UK/AT

      Dictum

               1)

               Atlantic Energy Ltd wordt veroordeeld tot terugbetaling aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen van een bedrag van 226 010 EUR, vermeerderd met de rente als bepaald in artikel 23.1 van de algemene voorwaarden van contract BU 183/95 UK/AT over de perioden tussen 1 juni 1996 en 28 februari 2002, en tussen 16 juli 2002 en 31 mei 2008, en verminderd met een bedrag van 3 610,53 EUR, waarbij het aldus verkregen eindbedrag op zijn beurt wordt verhoogd met de rente als bepaald in genoemd artikel 23.1 van de algemene voorwaarden vanaf 1 juni 2008 tot de volledige voldoening van de schuld.

               2)

               Atlantic Energy wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 171 van 5.7.2008.


title: Zaak C-443/07 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2008 — Isabel Clara Centeno Mediavilla, Delphine Fumey, Eva Gerhards, Iona M. S. Hamilton, Raymond Hill, Jean Huby, Patrick Klein, Domenico Lombardi, Thomas Millar, Miltiadis Moraitis, Ansa Norman Palmer, Nicola Robinson, François-Xavier Rouxel, Marta Silva Mendes, Peter van den Hul, Fritz Von Nordheim Nielsen, Michaël Zouridakis/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie (Hogere voorziening — Ambtenarenstatuut — Exceptie van onwettigheid van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII, betreffende indeling van na 1 mei 2004 aangeworven ambtenaren — Raadpleging van comité voor Statuut — Geen schending van verworven rechten en van beginsel van gelijke behandeling)

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/18

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 22 december 2008 — Isabel Clara Centeno Mediavilla, Delphine Fumey, Eva Gerhards, Iona M. S. Hamilton, Raymond Hill, Jean Huby, Patrick Klein, Domenico Lombardi, Thomas Millar, Miltiadis Moraitis, Ansa Norman Palmer, Nicola Robinson, François-Xavier Rouxel, Marta Silva Mendes, Peter van den Hul, Fritz Von Nordheim Nielsen, Michaël Zouridakis/Commissie van de Europese Gemeenschappen, Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-443/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Ambtenarenstatuut - Exceptie van onwettigheid van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII, betreffende indeling van na 1 mei 2004 aangeworven ambtenaren - Raadpleging van comité voor Statuut - Geen schending van verworven rechten en van beginsel van gelijke behandeling)
   (2009/C 44/29)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwiranten: Isabel Clara Centeno Mediavilla, Delphine Fumey, Eva Gerhards, Iona M. S. Hamilton, Raymond Hill, Jean Huby, Patrick Klein, Domenico Lombardi, Thomas Millar, Miltiadis Moraitis, Ansa Norman Palmer, Nicola Robinson, François-Xavier Rouxel, Marta Silva Mendes, Peter van den Hul, Fritz Von Nordheim Nielsen, Michaël Zouridakis (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, advocaten)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Krämer, gemachtigden), Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Arpio Santacruz en M. Bauer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer — uitgebreid) van 11 juli 2007, Centeno Mediavilla e.a./Commissie (T-58/05), waarbij het Gerecht het beroep van rekwiranten heeft verworpen dat strekte tot nietigverklaring van de besluiten om hen als ambtenaar op proef aan te stellen, voor zover hun indeling in rang daarbij is vastgesteld krachtens de overgangsbepalingen van artikel 12, lid 3, van bijlage XIII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, zoals gewijzigd bij verordening (EG, Euratom) nr. 723/2004 van 22 maart 2004 (PB L 124, blz. 1) — Implicatie van de inwerkingtreding van het nieuwe Ambtenarenstatuut voor de situatie van personen die vóór de datum van deze inwerkingtreding, 1 mei 2004, zijn geplaatst op een lijst van geschikte kandidaten of op een reservelijst voor aanwerving, maar die na deze datum zijn aangeworven — Beginselen van rechtszekerheid, gewettigd vertrouwen en gelijke behandeling — Omvang van de motiveringsplicht
   Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Centeno Mediavilla, Fumey, Gerhards, Hamilton, Hill, Huby, Klein, Lombardi, Millar, Moraitis, Palmer, Robinson, Rouxel, Silva Mendes, van den Hul, Von Nordheim Nielsen en Zouridakis worden verwezen in de kosten van de hogere voorziening.

               3)

               De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 22 van 26.1.2008.


title: Zaak T-270/16 P: Arrest van het Gerecht van 14 februari 2017 — Kerstens/Commissie („Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Verwerping van het beroep in eerste aanleg — Handelingen die afbreuk doen aan de waardigheid van de openbare dienst — Beledigende uitlatingen over een andere ambtenaar — Tuchtprocedure — Onderzoek in de vorm van een onderzoek naar de feiten — Tuchtmaatregel bestaande in een berisping — Procedurele onregelmatigheid — Gevolgen van de onregelmatigheid”)

text:
               27.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/12

         Arrest van het Gerecht van 14 februari 2017 — Kerstens/Commissie
   (Zaak T-270/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Verwerping van het beroep in eerste aanleg - Handelingen die afbreuk doen aan de waardigheid van de openbare dienst - Beledigende uitlatingen over een andere ambtenaar - Tuchtprocedure - Onderzoek in de vorm van een onderzoek naar de feiten - Tuchtmaatregel bestaande in een berisping - Procedurele onregelmatigheid - Gevolgen van de onregelmatigheid”))
   (2017/C 095/20)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Petrus Kerstens (Overijse, België) (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: T. Bohr en C. Ehrbar, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 18 maart 2016, Kerstens/Commissie (F-23/15, EU:F:2016:65), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 18 maart 2016, Kerstens/Commissie (F-23/15, EU:F:2016:65), wordt vernietigd, voor zover daarbij wordt afgewezen het verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 15 april 2014 om Kerstens een berisping te geven.

               2)

               Het besluit van de Commissie van 15 april 2014 om Kerstens een berisping te geven wordt nietig verklaard.

               3)

               De Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in hogere voorziening en in die van de procedure in eerste aanleg.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


Avis juridique important

|

E1994P0005

Adviesaanvrage van Marknadsdomstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 30 augustus 1994 in de zaak Konsumentombudsmannen tegen TV-Shop i Sverige AB (Zaak E-5/94)

Publicatieblad Nr. C 347 van 08/12/1994 blz. 0013 - 0013

Adviesaanvrage van Marknadsdomstolen, gedaan bij beschikking van dat gerecht van 30 augustus 1994 in de zaak Konsumentombudsmannen tegen TV-Shop i Sverige AB (Zaak E-5/94) (94/C 347/12)Ingevolge een beschikking van 30 augustus 1994 van Marknadsdomstolen (handelsgerecht) in Zweden, heeft de griffie van het EVA-Hof op 12 september 1994 een aanvraag ontvangen voor een advies in de zaak Konsumentombudsmannen (de consumentenombudsman) tegen TV-Shop i Sverige AB, in verband met de volgende vraag:Vormt artikel 2, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad (de TV-richtlijn) of het daarin vervatte beginsel van de uitzendende Staat een beletsel voor een ontvangende Staat om maatregelen te nemen tegen een reclameboodschap die door een adverteerder wordt verspreid via televisie-uitzendingen uit andere EER-Staten?


title: Zaak C-261/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Gaetano Mantello (Prejudiciële verwijzing — Gerechtelijke samenwerking in strafzaken — Europees aanhoudingsbevel — Kaderbesluit 2002/584/JBZ — Artikel 3, punt 2 — Ne bis in idem — Begrip dezelfde feiten — Mogelijkheid voor uitvoerende rechterlijke autoriteit om tenuitvoerlegging van Europees aanhoudingsbevel te weigeren — Onherroepelijk vonnis in uitvaardigende lidstaat — Bezit van verdovende middelen — Sluikhandel in verdovende middelen — Criminele organisatie)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/13

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 16 november 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart — Duitsland) — Tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd tegen Gaetano Mantello
   (Zaak C-261/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Gerechtelijke samenwerking in strafzaken - Europees aanhoudingsbevel - Kaderbesluit 2002/584/JBZ - Artikel 3, punt 2 - Ne bis in idem - Begrip „dezelfde feiten” - Mogelijkheid voor uitvoerende rechterlijke autoriteit om tenuitvoerlegging van Europees aanhoudingsbevel te weigeren - Onherroepelijk vonnis in uitvaardigende lidstaat - Bezit van verdovende middelen - Sluikhandel in verdovende middelen - Criminele organisatie)
   2011/C 13/20
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Stuttgart

      Partij in het hoofdgeding

   Gaetano Mantello

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht Stuttgart — Uitlegging van artikel 3, punt 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L 190, blz. 1) — Beginsel „ne bis in idem” op nationaal vlak — Mogelijkheid voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit om de tenuitvoerlegging te weigeren van een Europees aanhoudingsbevel dat is uitgevaardigd ten behoeve van de strafvervolging van feiten waarvan een deel reeds het voorwerp is geweest van een onherroepelijk vonnis in de uitvaardigende lidstaat — Begrip „dezelfde feiten” — Situatie waarin de opsporingsinstanties van de uitvaardigende lidstaat ten tijde van de eerste strafprocedure op de hoogte waren van alle aan het Europees aanhoudingsbevel ten grondslag liggende feiten, maar die om opsporingstactische redenen niet hebben gebruikt

      Dictum

   In het kader van de uitvaardiging en de tenuitvoerlegging van een Europees aanhoudingsbevel is het begrip „dezelfde feiten” dat is opgenomen in artikel 3, punt 2, van kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten, een autonoom Unierechtelijk begrip.
   In omstandigheden als die in het hoofdgeding, waarin de uitvaardigende rechterlijke autoriteit in antwoord op een door de uitvoerende rechterlijke autoriteit ingediend verzoek om informatie in de zin van artikel 15, lid 2, van dit kaderbesluit, op basis van haar nationale recht en met inachtneming van de eisen die voortvloeien uit het begrip „dezelfde feiten” zoals neergelegd in artikel 3, punt 2, van het kaderbesluit uitdrukkelijk heeft vastgesteld dat het eerdere in haar rechtsorde gewezen vonnis geen onherroepelijk vonnis betreffende de in het aanhoudingsbevel omschreven feiten was en dus niet in de weg stond aan de in het aanhoudingsbevel bedoelde vervolging, bestaat er voor de uitvoerende rechterlijke autoriteit geen enkele reden om in verband met een dergelijk vonnis de in artikel 3, punt 2, bepaalde grond tot verplichte weigering van tenuitvoerlegging toe te passen.

      (1)  PB C 220 van 12.09.2009.