title: Zaak C-74/17: Beschikking van de president van het Hof van 28 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Jonathan Heintges / Germanwings GmbH

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/10

         Beschikking van de president van het Hof van 28 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf — Duitsland) — Jonathan Heintges / Germanwings GmbH
   (Zaak C-74/17) (1)

   (2018/C 013/15)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 151 van 15.05.2017.


title: Zaak T-736/17: Beroep ingesteld op 30 oktober 2017 — Lincoln Global/EUIPO (FLEXCUT)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/27

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2017 — Lincoln Global/EUIPO (FLEXCUT)
   (Zaak T-736/17)
   (2018/C 013/41)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Lincoln Global, Inc. (Santa Fe Springs, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: K. Piepenbrink, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „FLEXCUT” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 111 198

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 30 augustus 2017 in zaak R 2225/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-609/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin (Finland) op 24 oktober 2017 — Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry/Hyvinvointialan liitto ry

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Työtuomioistuin (Finland) op 24 oktober 2017 — Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry/Hyvinvointialan liitto ry
   (Zaak C-609/17)
   (2018/C 013/09)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Työtuomioistuin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry

      Verwerende partij: Hyvinvointialan liitto ry

      Betrokken partij: Fimlab Laboratoriot Oy

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 (1) betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd in de weg aan een bepaling in een nationale cao of een uitlegging daarvan, volgens welke een werknemer, die bij het begin van zijn vakantie of een deel daarvan arbeidsongeschikt is, geen recht heeft om op zijn verzoek in aanmerking te komen voor overdracht van de op die periode betrekking hebbende op de cao gebaseerde vakantie, wanneer het niet-overdragen van de op de cao gebaseerde vakantie het recht van de werknemer op een jaarlijkse vakantie van vier weken onverlet laat?

               2)

               Heeft artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie rechtstreekse werking ten aanzien van een arbeidsverhouding tussen particuliere rechtssubjecten, dus horizontale rechtstreekse werking?

               3)

               Wordt opgebouwde vakantie die de in artikel 7, lid 1, van de arbeidstijdenrichtlijn voorziene jaarlijkse minimumvakantie van vier weken te boven gaat beschermd door artikel 31, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, en staat deze bepaling van het Handvest in de weg aan een bepaling in een nationale cao of een uitlegging, volgens welke een werknemer die bij het begin van zijn vakantie of een deel daarvan arbeidsongeschikt is, geen recht heeft om op zijn verzoek in aanmerking te komen voor overdracht van de op die periode betrekking hebbende op de cao gebaseerde vakantie, wanneer het niet-overdragen van de op de cao gebaseerde vakantie het recht van de werknemer op een jaarlijkse vakantie van vier weken onverlet laat?

      (1)  PB 2003, L 299, blz. 9.


title: Zaak T-741/17: Beroep ingesteld op 30 oktober 2017 — Trasys International en Axianseu Digital Solutions / AESA

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/27

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2017 — Trasys International en Axianseu Digital Solutions / AESA
   (Zaak T-741/17)
   (2018/C 013/42)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Trasys International GEIE (Brussel, België) en Axianseu Digital Solutions SA (Lissabon, Portugal) (vertegenwoordigers: L. Masson en G. Tilman, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van 28 augustus 2017 dat namens het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart door de directeur van dit agentschap is vastgesteld in het kader van de opdracht „EASA.2017.HVP.08: IT Application & Infrastructure Management Services — ITAIMS” […];

               —

               bijgevolg nietigverklaring van het stilzwijgende besluit om de verschillende kaderovereenkomsten niet toe te kennen aan verzoeksters;

               —

               het Agentschap verwijzen in alle kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters één middel aan, dat gebaseerd is op het feit dat het bestreden besluit ontoereikend is gemotiveerd terwijl de prijs abnormaal laag lijkt.


title: Zaak C-196/17: Beschikking van de president van het Hof van 22 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Kathrin Meyer/TUIfly GmbH

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/11

         Beschikking van de president van het Hof van 22 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Kathrin Meyer/TUIfly GmbH
   (Zaak C-196/17) (1)

   (2018/C 013/16)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 231 van 17.7.2017.


title: Zaak T-724/17: Beroep ingesteld op 17 oktober 2017 — The Vianel Group/EUIPO — Viania Dessous (VIANEL)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/21

         Beroep ingesteld op 17 oktober 2017 — The Vianel Group/EUIPO — Viania Dessous (VIANEL)
   (Zaak T-724/17)
   (2018/C 013/35)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: The Vianel Group LLC (Dover, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: V. Perrichon, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Viania Dessous GmbH (Mössingen, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het litigieuze merk: verzoekende partij

      Litigieus merk: internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie, met betrekking tot het woordmerk „VIANEL” — inschrijvingsaanvraag nr. 1 181 484

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 14 juli 2017 in zaak R 285/2017-5

      Conclusies

               —

               verzoeksters beroep gegrond verklaren;

               —

               de bestreden beslissing vernietigen;

               —

               opposante verwijzen in de kosten die verzoekster heeft moeten maken in verband met het onderhavige beroep en de procedure voor het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               De kamer van beroep heeft de toepasselijke bepalingen van de verordening inzake het Uniemerk geschonden bij de beoordeling van de relevantie van het door de opposante overgelegde bewijs van het gebruik, de soortgelijkheid van de betreffende waren, de overeenstemming van de tekens in kwestie en het verwarringsgevaar.


title: Zaak T-742/17: Beroep ingesteld op 9 november 2017 — Kim e.a./Raad

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/28

         Beroep ingesteld op 9 november 2017 — Kim e.a./Raad
   (Zaak T-742/17)
   (2018/C 013/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Il-Su Kim (Pyongyang, Noord-Korea), Song-Sam Kang (Hamburg, Duitsland), Chun-Sik Choe (Pyongyang), Kyu-Nam Sin (Pyongyang) en Chun-San Pak (Pyongyang) (vertegenwoordigers: M. Lester, QC, S. Midwinter, QC, T. Brentnall en A. Stevenson, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van verordening 2017/1509 van de Raad van 30 augustus 2017 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Volksrepubliek Korea en tot intrekking van verordening (EG) nr. 329/2007, voor zover deze op verzoekende partijen van toepassing is;

               —

               verwijzing van verwerende partij in de kosten van verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerder heeft niet gepast of toereikend gemotiveerd waarom verzoekende partijen zijn opgenomen in de bestreden verordening.

               2.

               Tweede middel: de verweerder heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt bij de beslissing dat, in het geval van verzoekende partijen, aan ten minste één van de criteria voor opname in de lijst van bestreden maatregelen is voldaan; er is geen feitelijke grondslag voor deze opname.

               3.

               Derde middel: verweerder heeft het recht van verzoekende partijen op gelijke behandeling geschonden.

               4.

               Vierde middel: verweerder heeft de rechten van verdediging van verzoekende partijen geschonden door hun, vóór hun wederopname op de lijst, niet de bewijzen te verschaffen waarop verweerder zich daarbij heeft gebaseerd.

               5.

               Vijfde middel: verweerder heeft de wetgeving inzake gegevensbescherming geschonden.

               6.

               Zesde middel: verweerder heeft op een ongerechtvaardigde en onevenredige manier de grondrechten van verzoekende partijen geschonden, waaronder hun recht op bescherming van eigendom, onderneming en reputatie.


title: Zaak T-725/17: Beroep ingesteld op 24 oktober 2017 — Clestra Hauserman/Parlement

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/22

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2017 — Clestra Hauserman/Parlement
   (Zaak T-725/17)
   (2018/C 013/36)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Clestra Hauserman (Illkirch Graffenstaden, Frankrijk) (vertegenwoordiger: J. Gehin, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het in zijn brief van 24 augustus 2017 vervatte besluit van het Europees Parlement waarbij aan verzoekster kennis werd gegeven van de afwijzing van haar inschrijving voor perceel nr. 55 in het kader van de aanbesteding INLO-D-UPIL-T-16-AO8 betreffende het project voor de uitbreiding en modernisering van het gebouw [Konrad Adenauer] in Luxemburg („afwijzingsbesluit”), en nietigverklaring van het besluit tot gunning van dit perceel aan een andere inschrijver („gunningsbesluit”);

               —

               veroordeling van het Europees Parlement om aan verzoekster een schadevergoeding te betalen van 1 000 893 EUR wegens niet-contractuele aansprakelijkheid of om, in elk geval, een som van 50 000 EUR te betalen wegens de voorbereidingskosten van de inschrijving in het kader van de aanbesteding nr. 2014/S 123-218302;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter staving van het beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: onregelmatigheid van het besluit tot uitsluiting van de vennootschap Clestra Hauserman omdat het voortkomt uit een tweede aanbestedingsprocedure die onregelmatig werd opgestart volgens de aankondiging van een opdracht nr. 2016/S 215-391081 van 8 november 2016 als vervolg op een eerste aanbestedingsprocedure die had geleid tot gunning van de opdracht aan de verzoekende vennootschap.

               2.

               Tweede middel: ontbreken van een rechtvaardiging voor de ontvankelijkheid van de inschrijving van de onderneming waaraan de opdracht is gegund, onder toepassing van de bepalingen van het bestek over de technische en financiële mogelijkheden van de begunstigde (artikelen 12 en 13 van het bestek) en van de bij de uitnodiging tot inschrijving vereiste stukken (artikelen I tot en met VI.G).

               3.

               Derde middel: niet-ontvankelijkheid van de inschrijving van de onderneming waaraan de opdracht is gegund, doordat de inschrijving als onregelmatig had moeten zijn beschouwd wegens haar abnormaal lage prijs zodat de selectie van deze onderneming op grond hiervan een manifeste beoordelingsfout vormt.

               4.

               Vierde middel: schending van het beginsel van de gelijke behandeling en van het transparantiebeginsel, wat het verloop van de tweede aanbestedingsprocedure betreft.


title: Zaak T-743/17: Beroep ingesteld op 9 november 2017 — Bischoff/EUIPO — Miroglio Fashion (CARACTÈRE)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/29

         Beroep ingesteld op 9 november 2017 — Bischoff/EUIPO — Miroglio Fashion (CARACTÈRE)
   (Zaak T-743/17)
   (2018/C 013/44)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bischoff GmbH (Muggensturm, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Régnier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Miroglio Fashion Srl (Alba, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het litigieuze merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Litigieus merk: Uniewoordmerk „CARACTÈRE” — Uniemerk nr. 7 061 922

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 20 juli 2017 in zaak R 328/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij het beroep is verworpen dat de vennootschap Bischoff had ingesteld om merk nr. 007061922 nietig te doen verklaren voor waren en diensten van de klassen 14, 18, 24, 25 en 35;

               —

               verwijzing van het EUIPO en van de vennootschap Miroglio Fashion in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-276/17: Beschikking van de president van het Hof van 22 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Michael Siegberg/TUIfly GmbH

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/11

         Beschikking van de president van het Hof van 22 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Michael Siegberg/TUIfly GmbH
   (Zaak C-276/17) (1)

   (2018/C 013/17)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 239 van 24.7.2017.


title: Zaak T-465/16: Arrest van het Gerecht van 20 november 2017 — Cotécnica/EUIPO — Visán Industrias Zootécnicas (cotecnica OPTIMA) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk cotecnica OPTIMA — Ouder Uniebeeldmerk visán Optima PREMIUM PETFOOD — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/14

         Arrest van het Gerecht van 20 november 2017 — Cotécnica/EUIPO — Visán Industrias Zootécnicas (cotecnica OPTIMA)
   (Zaak T-465/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk cotecnica OPTIMA - Ouder Uniebeeldmerk visán Optima PREMIUM PETFOOD - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 013/24)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cotécnica, SCCL (Bellpuig, Spanje) (vertegenwoordigers: J.-B. Devaureix, J. Erdozain López en J. Galán López, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: S. Palmero Cabezas en J. Crespo Carrillo, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Visán Industrias Zootécnicas, SL (Arganda, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Alesci Naranjo, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 13 juni 2016 (zaak R 229/2016-2) inzake een oppositieprocedure tussen Visán Industrias Zootécnicas en Cotécnica

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cotécnica, SCCL wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

               3)

               Visán Industrias Zootécnicas, SL zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016.


title: Zaak C-400/17: Beschikking van de president van het Hof van 30 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Dolj — Roemenië) — Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghiţă, Vasilica Gheorghiţă / SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/11

         Beschikking van de president van het Hof van 30 oktober 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunalul Dolj — Roemenië) — Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghiţă, Vasilica Gheorghiţă / SC Bancpost SA, SC Bancpost SA — sucursala Dolj
   (Zaak C-400/17) (1)

   (2018/C 013/18)
   Procestaal: Roemeens
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 309 van 18.9.2017.


title: Zaak T-558/16: Arrest van het Gerecht van 22 november 2017 — von Blumenthal e.a. / EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Hervorming van het systeem van bezoldiging en salarisprogressie — Exceptie van onwettigheid — Gelijke behandeling — Aansprakelijkheid”)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/15

         Arrest van het Gerecht van 22 november 2017 — von Blumenthal e.a. / EIB
   (Zaak T-558/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Personeel van de EIB - Hervorming van het systeem van bezoldiging en salarisprogressie - Exceptie van onwettigheid - Gelijke behandeling - Aansprakelijkheid”))
   (2018/C 013/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Henry von Blumenthal (Bergem, Luxemburg), Marc D’Hooge (Luxemburg, Luxemburg), Giulia Gaspari (Luxemburg), Patrick Vanhoudt (Gonderange, Luxemburg) en Dalila Bundy (Cosnes-et-Romain, Frankrijk) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Gómez de la Cruz, G. Nuvoli en T. Gilliams, vervolgens T. Gilliams en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door P.-E. Partsch, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van de besluiten, vervat in de salarisafrekening over april 2015 en volgende, tot toepassing, op de verzoekende partijen, van het besluit van de raad van bestuur van de EIB van 16 december 2014 en van het besluit van het directiecomité van de EIB van 4 februari 2015, alsmede van de afrekeningen betreffende de beloning voor de prestaties die in april 2015 ten behoeve van verzoekers zijn opgesteld, en ten tweede tot veroordeling van de EIB tot betaling, aan verzoekers, van 1) een bedrag bestaande in het verschil tussen het bedrag van de bezoldigingen die krachtens bovenvermelde besluiten zijn betaald en dat van de bezoldigingen die verschuldigd waren volgens de door de EIB aangegane verplichtingen en 2) een vergoeding voor de materiële schade die verzoekers wegens het verlies aan koopkracht hebben geleden en voor de immateriële schade die zij zouden hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Henry von Blumenthal, Marc D’Hooge, Giulia Gaspari, Patrick Vanhoudt en Dalila Bundy worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-99/15, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-437/17: Beschikking van het Gerecht van 14 november 2017 — Oy Karl Fazer/EUIPO — Kraft Foods Belgium Intellectual Property (MIGNON)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/29

         Beschikking van het Gerecht van 14 november 2017 — Oy Karl Fazer/EUIPO — Kraft Foods Belgium Intellectual Property (MIGNON)
   (Zaak T-437/17) (1)

   (2018/C 013/45)
   Procestaal: Engels
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 300 van 11.9.2017.


title: Zaak T-617/16: Arrest van het Gerecht van 23 november 2017 — PF / Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2015 — Artikelen 43 en 45, lid 1, van Statuut — Motiveringsplicht — Vergelijking van de verdiensten — Gebruik van talen in het kader van werkzaamheden uitgeoefend door administrateurs met een linguïstieke functie en administrateurs met een andere dan een linguïstieke functie — Gerechtvaardigde afwezigheden — Kennelijk onjuiste beoordeling”)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/16

         Arrest van het Gerecht van 23 november 2017 — PF / Commissie
   (Zaak T-617/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2015 - Artikelen 43 en 45, lid 1, van Statuut - Motiveringsplicht - Vergelijking van de verdiensten - Gebruik van talen in het kader van werkzaamheden uitgeoefend door administrateurs met een linguïstieke functie en administrateurs met een andere dan een linguïstieke functie - Gerechtvaardigde afwezigheden - Kennelijk onjuiste beoordeling”))
   (2018/C 013/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: PF (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2015 niet naar de rang AD 8 te bevorderen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               PF wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 371 van 10.10.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-47/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-652/16 P: Arrest van het Gerecht van 22 november 2017 — HD/Parlement („Hogere voorziening — Ambtenaren — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Verbod van cumulatie van soortgelijke toelagen — Verzoek om terugvordering van het onverschuldigd betaalde — Bescherming van persoonsgegevens — Motiveringsplicht”)

text:
               15.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/16

         Arrest van het Gerecht van 22 november 2017 — HD/Parlement
   (Zaak T-652/16 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Ambtenaren - Gezinstoelagen - Schooltoelage - Verbod van cumulatie van soortgelijke toelagen - Verzoek om terugvordering van het onverschuldigd betaalde - Bescherming van persoonsgegevens - Motiveringsplicht”))
   (2018/C 013/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: HD (vertegenwoordiger: C. Bernard-Glanz, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement (vertegenwoordigers: M. Ecker en L. Deneys, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 21 juli 2016, HD/Parlement (F-136/15, EU:F:2016:169), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               HD wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 419 van 14.11.2016.


title: Arrest van het Hof van 13 september 2017 in zaak E-15/16 — Yara International ASA tegen Noorse regering (Vrijheid van vestiging — Artikelen 31 en 34 van de EER-overeenkomst — Noodzaak — Nationale regels inzake intragroepsbijdragen — Evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid — Uitzondering uiteindelijk verlies — Risico van belastingontwijking — Zuiver kunstmatige constructie — Verbod van misbruik van recht)

text:
               18.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 16/4

         ARREST VAN HET HOF
   van 13 september 2017
   in zaak E-15/16
   Yara International ASA tegen Noorse regering

      (Vrijheid van vestiging — Artikelen 31 en 34 van de EER-overeenkomst — Noodzaak — Nationale regels inzake intragroepsbijdragen — Evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid — Uitzondering uiteindelijk verlies — Risico van belastingontwijking — Zuiver kunstmatige constructie — Verbod van misbruik van recht)

   (2018/C 16/04)
   In zaak E-15/16, Yara International ASA tegen Noorse regering — VERZOEK aan het Hof, overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, door het Gerechtshof Borgarting (Borgarting lagmannsrett) betreffende de uitlegging van artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte in het kader van nationale regels over intragroepsbijdragen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter en rechter-rapporteur, Per Christiansen, en Ása Ólafsdóttir (ad hoc), rechters, op 13 september 2017 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   De artikelen 31 en 34 van de EER-overeenkomst staan niet in de weg aan de toepassing van nationale regels inzake intragroepsbijdragen — zoals de regels in de Noorse belastingwet, op grond waarvan de bijdrage het belastbare inkomen van de overdragende partij verlaagt en wordt opgenomen in het belastbare inkomen van de overnemende partij, ongeacht of de ontvangende partij voor belastingdoeleinden verlies of winst maakt — waarin de voorwaarde is opgenomen dat zowel de overdragende als de overnemende partij belastingplichtig is in de betrokken EER-staat. Het is een voorwaarde van het EER-recht dat de nationale regels een legitiem doel moeten dienen zoals de noodzaak van het behoud van een evenwichtige verdeling van de heffingsbevoegdheid tussen EER-staten of het voorkomen van zuiver kunstmatige constructies die tot belastingontwijking leiden. De vereisten van het nationale recht gaan evenwel verder dan hetgeen noodzakelijk is om die doelstellingen te bereiken in de gevallen waarin het door de buitenlandse dochteronderneming geleden verlies definitief is.


title: Zaak C-507/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Entertainment Bulgaria System EOOD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia [Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 168, onder a), artikel 169, onder a), artikel 214, lid 1, onder d) en e), en artikelen 289 en 290 — Aftrekbaarheid van in een eerder stadium verschuldigde of betaalde belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Handelingen verricht in een later stadium in andere lidstaten — Belastingvrijstellingsregeling van de lidstaat waar het recht op aftrek wordt uitgeoefend]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/14

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administrativen sad Sofia-grad — Bulgarije) — Entertainment Bulgaria System EOOD / Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia
   (Zaak C-507/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 168, onder a), artikel 169, onder a), artikel 214, lid 1, onder d) en e), en artikelen 289 en 290 - Aftrekbaarheid van in een eerder stadium verschuldigde of betaalde belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Handelingen verricht in een later stadium in andere lidstaten - Belastingvrijstellingsregeling van de lidstaat waar het recht op aftrek wordt uitgeoefend])
   (2018/C 022/18)
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Entertainment Bulgaria System EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” — Sofia

      Dictum

   Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/162/EU van de Raad van 22 december 2009, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een wettelijke regeling van een lidstaat die belet dat een op het grondgebied van die lidstaat gevestigde belastingplichtige de voorbelasting aftrekt die in die lidstaat is verschuldigd of betaald over diensten die door in andere lidstaten gevestigde belastingplichtigen zijn verricht en die worden gebruikt om diensten te verrichten in andere lidstaten dan de lidstaat waar die belastingplichtige is gevestigd, omdat hij voor btw-doeleinden is geïdentificeerd krachtens een van de twee gevallen als bedoeld in artikel 214, lid 1, onder d) en e), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/162. Artikel 168, onder a), en artikel 169, onder a), van richtlijn 2006/112, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/162, moeten daarentegen aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een wettelijke regeling van een lidstaat die een op het grondgebied van die lidstaat gevestigde belastingplichtige die daar voor een belastingvrijstellingsregeling in aanmerking komt, belet de voorbelasting af te trekken die in die lidstaat is verschuldigd of betaald over diensten die door in andere lidstaten gevestigde belastingplichtigen zijn verricht en die worden gebruikt om diensten te verrichten in andere lidstaten dan de lidstaat waar die belastingplichtige is gevestigd.

      (1)  PB C 441 van 28.11.2016.


title: Zaak C-613/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti (Italië) op 24 oktober 2017 — Federazione Italiana Sport Equestri (FISE) / Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/23

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Corte dei Conti (Italië) op 24 oktober 2017 — Federazione Italiana Sport Equestri (FISE) / Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT
   (Zaak C-613/17)
   (2018/C 022/35)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Corte dei Conti

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Federazione Italiana Sport Equestri (FISE)

      Verwerende partij: Istituto Nazionale di Statistica — ISTAT

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het begrip „algemene door de overheid vastgestelde regels die van toepassing zijn op alle instellingen die dezelfde activiteit uitoefenen” als bedoeld in punt 20.15 van verordening (EU) nr. 549/2013 (1) (zogeheten „ESR 2010”) ruim worden opgevat opdat ook beleidsbepalende bevoegdheden van sportieve aard („soft law”) en wettelijk vastgelegde erkenningsbevoegdheden voor de verkrijging van rechtspersoonlijkheid en om werkzaam te kunnen zijn in de sportsector daarbij moeten worden inbegrepen, welke beide bevoegdheden in het algemeen betrekking hebben op alle nationale sportfederaties in Italië?

               2)

               Moet de algemene indicator van zeggenschap als bedoeld in punt 20.15 van verordening (EU) nr. 549/2013 („de bevoegdheid om het algemene beleid of programma van een institutionele eenheid te bepalen”) in materiële zin worden opgevat als het vermogen om de beheersactiviteiten van een instelling zonder winstoogmerk te sturen, binden en beïnvloeden, of kan zij in atechnische zin worden geacht ook bevoegdheden van extern toezicht te omvatten die verschillen van de onder a), b), c), d) en e) van punt 20.15 gedefinieerde specifieke indicatoren van zeggenschap (zoals de bevoegdheid om de jaarrekening goed te keuren, accountants te benoemen, de statuten en bepaalde soorten reglementen goed te keuren, het sportbeleid te bepalen of sportprestaties te erkennen)?

               3)

               Kan op grond van de punten 20.15, 4.125 en 4.126 van verordening (EU) nr. 549/2013, in samenhang gelezen, bij de beoordeling of er sprake is van zeggenschap van een overheid, rekening worden gehouden met lidmaatschapsgelden, door te specificeren of een hoog bedrag aan lidmaatschapsgelden, samen met de overige eigen inkomsten, in het licht van de specifieke omstandigheden van de concrete situatie, kan wijzen op een aanzienlijke mate van zelfbeschikking van de instelling zonder winstoogmerk?

      (1)  Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (Voor de EER relevante tekst) (PB 2013, L 174, blz. 1).


title: Zaak T-756/17: Beroep ingesteld op 13 november 2017 — CMS Hasche Sigle/EUIPO (WORLD LAW GROUP)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/53

         Beroep ingesteld op 13 november 2017 — CMS Hasche Sigle/EUIPO (WORLD LAW GROUP)
   (Zaak T-756/17)
   (2018/C 022/69)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CMS Hasche Sigle Partnerschaft von Rechtsanwälten und Steuerberatern mbH (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: P.-C. Thielen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „WORLD LAW GROUP” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 667 844

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 29 augustus 2017 in zaak R 329/2017-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing betreffende merkaanvraag nr. 14 667 844 voor zover de merkaanvraag daarbij is afgewezen;

               —

               verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-798/16: Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Hanso Holding/EUIPO (REAL) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk REAL — Absolute weigeringsgronden — Beschrijvend karakter — Geen onderscheidend vermogen — Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/38

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Hanso Holding/EUIPO (REAL)
   (Zaak T-798/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk REAL - Absolute weigeringsgronden - Beschrijvend karakter - Geen onderscheidend vermogen - Geen door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en lid 3, van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 022/52)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hanso Holding AS (Tromsø, Noorwegen) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 2 september 2016 (zaak R 2405/2015-2) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken REAL als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Hanso Holding AS wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 6 van 9.1.2017.


title: Zaak C-616/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal correctionnel de Foix (Frankrijk) op 26 oktober 2017 — Procureur de la République/Mathieu Blaise e.a.

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal correctionnel de Foix (Frankrijk) op 26 oktober 2017 — Procureur de la République/Mathieu Blaise e.a.
   (Zaak C-616/17)
   (2018/C 022/36)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal correctionnel de Foix

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Procureur de la République

      Verwerende partijen: Mathieu Blaise, Sabrina Dauzet, Alain Feliu, Marie Foray, Sylvestre Ganter, Dominique Masset, Ambroise Monsarrat, Sandrine Muscat, Jean-Charles Sutra, Blanche Yon, Kevin Leo-Pol Fred Perrin, Germain Yves Dedieu, Olivier Godard, Kevin Pao Donovan Schachner, Laura Dominique Chantal Escande, Nicolas Benoit Rey, Eric Malek Benromdan, Olivier Eric Labrunie, Simon Joseph Jeremie Boucard, Alexis Ganter en Pierre André Garcia

      Andere partij in de procedure: Espace Émeraude

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot intrekking van de richtlijnen 79/117/EEG en 91/414/EEG van de Raad (1) in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer deze verordening nalaat precies te definiëren wat een werkzame stof is, waarbij het aan de aanvrager wordt overgelaten wat hij in zijn middel als werkzame stof wil vermelden, en hij de mogelijkheid heeft het gehele dossier van zijn aanvraag op een enkele stof te richten terwijl zijn in de handel gebracht eindproduct uit verschillende stoffen bestaat?

               2)

               Worden het voorzorgs- en onpartijdigheidsbeginsel bij de toelating voor het in de handel brengen gewaarborgd, wanneer de voor het onderzoek van het dossier noodzakelijke testen, onderzoeken en beoordelingen alleen door de aanvragers die bij hun presentatie partijdig kunnen zijn, worden uitgevoerd, zonder enige onafhankelijke contra-expertise en zonder dat de verslagen van de aanvragen tot toelating openbaar worden gemaakt onder voorwendsel dat het bedrijfsgeheim moet worden beschermd?

               3)

               Is de Europese verordening in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer daarin geen rekening wordt gehouden met het feit dat er vele werkzame stoffen zijn en zij gecombineerd worden gebruikt, in het bijzonder wanneer deze verordening niet voorziet in een volledig specifiek onderzoek op Europees niveau van de combinatie van werkzame stoffen binnen eenzelfde middel?

               4)

               Is de Europese verordening in overeenstemming met het voorzorgsbeginsel, wanneer de hoofdstukken 3 en 4 van deze verordening pesticiden in de commerciële formulering waarin zij in de handel zijn gebracht en waaraan de consumenten en het milieu worden blootgesteld, vrijstellen van toxiciteitsonderzoeken (genotoxiteitsonderzoeken, carcinogeniteitsonderzoeken, onderzoek van de hormoonontregelende eigenschappen, etc.), en deze slechts aan summiere testen die altijd door de aanvrager worden verricht, onderwerpen?

      (1)  PB 2009, L 309, blz. 1.


title: Zaak T-758/17: Beroep ingesteld op 17 november 2017 — Perfect Bar/EUIPO (PERFECT BAR)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/53

         Beroep ingesteld op 17 november 2017 — Perfect Bar/EUIPO (PERFECT BAR)
   (Zaak T-758/17)
   (2018/C 022/70)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfect Bar LLC (San Diego, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: F. Miazzetto, J. Gracia Albero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „PERFECT BAR” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 374 085

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2017 in zaak R 2439/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van de merkaanvraag, zijnde aanvraag nr. 015374085 voor Uniemerk „PERFECT BAR”;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-547/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Gasorba SL, Josefa Rico Gil, Antonio Ferrándiz González / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA [Mededinging — Artikel 101 VWEU — Overeenkomsten tussen ondernemingen — Commerciële betrekkingen tussen exploitanten van tankstations en aardoliemaatschappijen — Langlopende exclusieve bevoorradingsovereenkomst met betrekking tot brandstoffen — Besluit waarbij de Europese Commissie toezeggingen van een onderneming verbindend verklaart — Omvang van de gebondenheid van de nationale rechter aan een toezeggingsbesluit van de Commissie — Artikel 9, lid 1, en artikel 16, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo — Spanje) — Gasorba SL, Josefa Rico Gil, Antonio Ferrándiz González / Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA
   (Zaak C-547/16) (1)

   ([Mededinging - Artikel 101 VWEU - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Commerciële betrekkingen tussen exploitanten van tankstations en aardoliemaatschappijen - Langlopende exclusieve bevoorradingsovereenkomst met betrekking tot brandstoffen - Besluit waarbij de Europese Commissie toezeggingen van een onderneming verbindend verklaart - Omvang van de gebondenheid van de nationale rechter aan een toezeggingsbesluit van de Commissie - Artikel 9, lid 1, en artikel 16, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003])
   (2018/C 022/19)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gasorba SL, Josefa Rico Gil, Antonio Ferrándiz González

      Verwerende partij: Repsol Comercial de Productos Petrolíferos SA

      Dictum

   Artikel 16, lid 1, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen [101] en [102 VWEU], moet aldus worden uitgelegd dat een krachtens artikel 9, lid 1, van die verordening door de Europese Commissie vastgesteld toezeggingsbesluit betreffende bepaalde overeenkomsten tussen ondernemingen niet eraan in de weg staat dat de nationale rechterlijke instanties deze overeenkomsten op verenigbaarheid met de mededingingsregels toetsten en, in voorkomend geval, de nietigheid daarvan op grond van artikel 101, lid 2, VWEU vaststellen.

      (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-759/17: Beroep ingesteld op 17 november 2017 — Perfect Bar/EUIPO (PERFECT Bar)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/54

         Beroep ingesteld op 17 november 2017 — Perfect Bar/EUIPO (PERFECT Bar)
   (Zaak T-759/17)
   (2018/C 022/71)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Perfect Bar LLC (San Diego, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: F. Miazzetto, J. Gracia Albero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „PERFECT Bar” — inschrijvingsaanvraag nr. 15 376 064

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2017 in zaak R 2440/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van de merkaanvraag, zijnde aanvraag nr. 015376064 voor Uniemerk „PERFECT Bar”;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure voor het Gerecht en het EUIPO.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-618/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d'instance de Limoges (Frankrijk) op 30 oktober 2017 — BNP Paribas Personal Finance SA alsrechtsopvolgster van Solfea / Roger Ducloux, Josée Ducloux, geboren Lecay

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de tribunal d'instance de Limoges (Frankrijk) op 30 oktober 2017 — BNP Paribas Personal Finance SA alsrechtsopvolgster van Solfea / Roger Ducloux, Josée Ducloux, geboren Lecay
   (Zaak C-618/17)
   (2018/C 022/37)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal d'instance de Limoges

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: BNP Paribas Personal Finance SA als rechtsopvolgster van Solfea

      Verwerende partijen: Roger Ducloux, Josée Ducloux, geboren Lecay

      Prejudiciële vraag

   Indien het jaarlijkse kostenpercentage van een krediet 5,97377 % bedraagt, kan een vermeld JKP van 5,95 % dan als nauwkeurig worden beschouwd op grond van de regel die is opgenomen in de richtlijnen 98/7/EG van 16 februari 1998 (1) en 2008/48/EG van 23 april 2008 (2), die volgens de Franse taalversie luidt „[L]e résultat du calcul est exprimé avec une exactitude d’au moins une décimale. Si le chiffre de la décimale suivante est supérieur ou égal à 5, le chiffre de la première décimale sera augmenté de 1” [letterlijk vertaald: „De uitkomst van de berekening wordt met een nauwkeurigheid van minstens één decimaal weergegeven. Als de volgende decimaal groter is dan of gelijk is aan 5, wordt de eerste decimaal met 1 vermeerderd”]?

      (1)  Richtlijn 98/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 tot wijziging van richtlijn 87/102/EEG betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet (PB 1998, L 101, blz. 17).

      (2)  Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten en tot intrekking van richtlijn 87/102/EEG van de Raad (PB 2008, L 133, blz. 66).


title: Zaak T-895/16: Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Toontrack Music/EUIPO (SUPERIOR DRUMMER) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk SUPERIOR DRUMMER — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/39

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Toontrack Music/EUIPO (SUPERIOR DRUMMER)
   (Zaak T-895/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk SUPERIOR DRUMMER - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 022/53)
   Procestaal: Zweeds

      Partijen

      Verzoekende partij: Toontrack Music AB (Umeå, Zweden) (vertegenwoordiger: L.-E. Ström, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 3 oktober 2016 (zaak R 2438/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken SUPERIOR DRUMMER als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Toontrack Music AB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 46 van 13.2.2017.


title: Zaak C-424/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2017 door Vilislav Andreev Kaleychev tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 juni 2017 in zaak T-58/17, Kaleychev / Europees Hof voor de Rechten van de Mens

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/16

         Hogere voorziening ingesteld op 14 juli 2017 door Vilislav Andreev Kaleychev tegen de beschikking van het Gerecht (Eerste kamer) van 22 juni 2017 in zaak T-58/17, Kaleychev / Europees Hof voor de Rechten van de Mens
   (Zaak C-424/17 P)
   (2018/C 022/20)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Vilislav Andreev Kaleychev (vertegenwoordiger: K. Mladenova, адвокат)

      Andere partij in de procedure: Europees Hof voor de Rechten van de Mens
   Bij beschikking van 22 november 2017 heeft het Hof van Justitie (Tiende kamer) de hogere voorziening niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak T-909/16: Arrest van het Gerecht van 28 november 2017 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sharma (NRIM Life Sciences) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk NRIM Life Sciences — Ouder nationaal woordmerk RYM — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/2001]”]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/39

         Arrest van het Gerecht van 28 november 2017 — Laboratorios Ern/EUIPO — Sharma (NRIM Life Sciences)
   (Zaak T-909/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk NRIM Life Sciences - Ouder nationaal woordmerk RYM - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/2001]”])
   (2018/C 022/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratorios Ern, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: S. Correa Rodríguez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Anil K. Sharma (Hillingdon, Verenigd Koninkrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 26 september 2016 (zaak R 2376/2015-5) inzake een oppositieprocedure tussen Laboratorios Ern en Sharma

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laboratorios Ern, SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 53 van 20.2.2017.


title: Zaak C-619/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 3 november 2017 — Ministerio de Defensa / Ana de Diego Porras

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 3 november 2017 — Ministerio de Defensa / Ana de Diego Porras
   (Zaak C-619/17)
   (2018/C 022/38)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ministerio de Defensa

      Verwerende partij: Ana de Diego Porras

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet clausule 4 van de raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70 (1) aldus worden uitgelegd dat zij zich verzet tegen een nationale wettelijke regeling die niet voorziet in een vergoeding bij de beëindiging van een ad-interimovereenkomst ter vervanging van een andere werknemer die recht heeft op behoud van zijn arbeidsplaats wanneer die beëindiging het gevolg is van de terugkeer van de vervangen werknemer, en die wel daarin voorziet wanneer aan de beëindiging van de arbeidsovereenkomst andere wettelijk vastgestelde gronden ten grondslag liggen?

               2)

               In geval van een ontkennend antwoord op de eerste vraag: valt een maatregel als vastgesteld door de Spaanse wetgever die voorziet in de uitkering van een vergoeding van twaalf dagen salaris per gewerkt jaar aan de werknemer bij de afloop van een tijdelijke arbeidsovereenkomst onder de werkingssfeer van clausule 5 van de raamovereenkomst, zelfs wanneer de tijdelijke aanstelling is beperkt tot slechts één overeenkomst?

               3)

               Indien de tweede vraag bevestigend wordt beantwoord: is een wettelijke bepaling die tijdelijke werknemers bij de beëindiging van de overeenkomst een vergoeding van twaalf dagen salaris per gewerkt jaar toekent, maar tijdelijke werknemers van deze vergoeding uitsluit in geval van een ad-interimovereenkomst ter vervanging van een werknemer die recht heeft op behoud van zijn arbeidsplaats, in strijd met clausule 5 van de raamovereenkomst?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de Unice en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB 1999, L 175, blz. 43).


title: Zaak T-50/17: Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Mackevision Medien Design/EUIPO (TO CREATE REALITY) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk TO CREATE REALITY — Merk bestaande in een reclameslogan — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/40

         Arrest van het Gerecht van 30 november 2017 — Mackevision Medien Design/EUIPO (TO CREATE REALITY)
   (Zaak T-50/17) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk TO CREATE REALITY - Merk bestaande in een reclameslogan - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
   (2018/C 022/55)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Mackevision Medien Design GmbH Stuttgart (Stuttgart, Duitsland) (vertegenwoordigers: E. Stolz, U. Stelzenmüller en J. Weiser, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Graul en S. Hanne, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 20 december 2016 (zaak R 995/2016-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken TO CREATE REALITY als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Mackevision Medien Design GmbH Stuttgart wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak C-620/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Székesfehérvári Törvényszék (Hongarije) op 2 november 2017 — Hochtief Solutions AG Magyarországi Fióktelepe / Fővárosi Törvényszék

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Székesfehérvári Törvényszék (Hongarije) op 2 november 2017 — Hochtief Solutions AG Magyarországi Fióktelepe / Fővárosi Törvényszék
   (Zaak C-620/17)
   (2018/C 022/39)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Székesfehérvári Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hochtief Solutions AG Magyarországi Fióktelepe

      Verwerende partij: Fővárosi Törvényszék

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de basisbeginselen en -regels van het Unierecht (in het bijzonder artikel 4, lid 3, VEU en het vereiste van een uniforme uitlegging), zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, met name in de arrest in de zaak Köbler, aldus worden uitgelegd dat de vaststelling van aansprakelijkheid van het gerecht van een lidstaat dat in laatste instantie uitspraak doet middels een vonnis dat in strijd is met het Unierecht, uitsluitend kan worden gebaseerd op nationaal recht of op de criteria die zijn vastgesteld door de nationale wetgeving? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, moeten dan de basisbeginselen en -regels van het Unierecht, en met name de drie criteria die door het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn vastgelegd in het arrest Köbler om de aansprakelijkheid van de „staat” vast te stellen, aldus worden uitgelegd, dat de vraag of is voldaan aan de vereisten voor de aansprakelijkheid van de lidstaat wegens overtreding van het Unierecht door de gerechten van die staat, moet worden beoordeeld op basis van nationaal recht?

               2)

               Moeten de basisbeginselen en -regels van het Unierecht (in het bijzonder artikel 4, lid 3, VEU en het vereiste van een doeltreffende voorziening in rechte), en met name de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie inzake aansprakelijkheid van de lidstaat in, onder meer, de zaken Francovich, Brasserie du pêcheur en Köbler, aldus worden uitgelegd dat het gezag van gewijsde van met het Unierecht strijdige beslissingen waarmee de gerechten van de lidstaat in laatste instantie uitspraak doen, de vaststelling dat de lidstaat aansprakelijk is voor schade uitsluit?

               3)

               Zijn, in het licht van richtlijn 89/665/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG (1), en richtlijn 92/13/EEG, de beroepsprocedure betreffende de openbare aanbesteding van overheidsopdrachten waarvan de waarde ligt boven die van de communautaire drempels, en de rechterlijke toetsing van de in die procedure vastgestelde administratieve beslissing, relevant voor het Unierecht? Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, zijn dan het Unierecht en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (onder meer de arresten in de zaak Kühne & Heitz, Kapferer en, in het bijzonder, de zaak Impresa Pizzarotti) relevant met betrekking tot de noodzaak om de herziening toe te laten, als een buitengewoon rechtsmiddel, dat voortvloeit uit de nationale wetgeving inzake de rechterlijke controle op de administratieve beslissing die is genomen in de beroepsprocedure betreffende een openbare aanbesteding?

               4)

               Moeten de richtlijnen inzake de beroepsprocedure bij een openbare aanbesteding (te weten richtlijn 89/665/EEG, inmiddels gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG en richtlijn 92/13/EEG) aldus worden uitgelegd dat daarmee in overeenstemming is een nationale regeling volgens welke de nationale rechters die kennis nemen van het hoofdgeding, geen rekening kunnen houden met een feit dat moet worden onderzocht in overeenstemming met een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie — dat is gewezen in een prejudiciële procedure in het kader van een beroepsprocedure betreffende een openbare aanbesteding — met welk feit bovendien evenmin rekening wordt gehouden door de nationale gerechten die beslissen in een procedure die is ingeleid na het verzoek tot herziening van de beslissing die in het hoofdgeding is genomen?

               5)

               Moeten richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, en met name artikel 1, leden 1 en 3 ervan, en richtlijn 92/13/EEG van de Raad van [25] februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, met en name de artikelen 1 en 2 daarvan — inzonderheid in het licht van de arresten in de zaken Willy Kempter, Pannon GSM en VB Pénzügyi Lízing, alsmede in de zaken Kühne & Heitz, Kapferer en Impresa Pizzarotti — aldus worden uitgelegd dat een nationale regeling, of toepassing daarvan, krachtens welke, ondanks het feit dat een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie dat werd gewezen in een prejudiciële procedure vóór de uitspraak in de procedure in tweede aanleg, een relevante uitlegging geeft van de Unierechtelijke regels, het gerecht dat kennis neemt van de zaak afwijzend beslist om redenen van tardiviteit, en nadien het gerecht dat kennis neemt van het verzoek tot herziening, de herziening niet ontvankelijk acht, in overeenstemming is met bovengenoemde richtlijnen, met het vereiste van een doeltreffende voorziening in rechte en de beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid?

               6)

               Indien de herziening op basis van nationaal recht ontvankelijk moet worden verklaard, opdat met een nieuwe beslissing van het Tribunal Constitucional (grondwettelijk hof, Spanje) de grondwettelijkheid kan worden hersteld, zou de herziening dan, overeenkomstig het beginsel van gelijkwaardigheid en het beginsel dat is vastgelegd in het arrest Transportes Urbanos, niet ook moeten worden toegestaan in het geval waarin een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in het hoofdgeding niet in aanmerking is genomen vanwege de bepalingen van nationaal recht inzake procedurele termijnen?

               7)

               Moeten richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, en met name artikel 1, leden 1 en 3 ervan, en richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, en met name de artikelen 1 en 2 ervan, worden uitgelegd in het licht van arrest C-2/06, Willy Kempter, van het Hof van Justitie van de Europese Unie, krachtens hetwelk de particulier niet specifiek een beroep hoeft te doen op de rechtspraak van het Hof van Justitie, in die zin dat de procedures bij openbare aanbestedingen die door bovengenoemde richtlijnen worden geregeld, alleen kunnen worden ingeleid door een beroep dat een expliciete beschrijving van de inbreuk op het gebied van openbare aanbestedingen bevat en dat bovendien precies — door een concreet artikel of lid te noemen — aangeeft welke bepaling inzake openbare aanbesteding is overtreden, dat wil zeggen dat in de beroepsprocedures bij openbare aanbestedingen alleen die inbreuken kunnen worden onderzocht die de verzoeker heeft aangegeven aan de hand van de bepaling inzake openbare aanbestedingen [door een concreet artikel of lid te noemen] –, terwijl in elke andere administratieve en civiele procedure ermee kan worden volstaan dat de particulier de feiten aanvoert, en de bewijsmiddelen die deze ondersteunen, en de bevoegde autoriteit of rechter op het beroep beslist in overeenstemming met de inhoud ervan?

               8)

               Moet het vereiste van voldoende gekwalificeerde schending dat is neergelegd in de arresten Köbler en Traghetti aldus worden uitgelegd dat van een dergelijke schending geen sprake is wanneer het gerecht dat in laatste instantie uitspraak doet en daarbij openlijk in strijd handelt met geconsolideerde rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, die zeer gedetailleerd is aangehaald — en waarop ook verschillende juridische adviezen zijn gebaseerd — afwijzend beslist op de vraag van een particulier om een verzoek in te dienen om een prejudiciële beslissing over de noodzaak van toelating van de herziening, op basis van het absurde argument dat de Unieregeling — in dit geval met name de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG — geen voorschriften bevat die de herziening regelen, ondanks het feit dat ook daartoe zeer gedetailleerd rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, waaronder het arrest Impresa Pizzarotti, is aangehaald die juist wijst op de noodzaak van herziening in het kader van de procedure voor openbare aanbesteding? Hoe gedetailleerd moet, gelet op het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie C-283/81 CILFIT, de nationale rechter de niet-herziening rechtvaardigen, uitgaande van de verplichtende juridische uitlegging door het Hof van Justitie?

               9)

               Moeten de beginselen van een doeltreffende voorziening in rechte en van gelijkwaardigheid, neergelegd in de artikelen 19 VEU en 4, lid 3, VEU, van de vrijheid van vestiging en dienstverlening, neergelegd in artikel 49 VWEU, en richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken, alsook de richtlijnen 89/665/EEG, 92/13/EEG en 2007/66/EG, aldus worden uitgelegd dat zij [zich er niet tegen verzetten] dat de bevoegde autoriteiten en gerechten, duidelijk in strijd met het toepasselijke Unierecht, het ene na het andere door verzoekster tegen de verhindering van haar deelname aan een aanbestedingsprocedure ingediende beroep afwijzen, voor welke beroepen in voorkomend geval meerdere documenten moeten worden opgesteld, waarmee een aanzienlijke investering in tijd en geld is gemoeid, of deel moet worden genomen aan hoorzittingen, en dat de relevante regelgeving, ofschoon vaststaat dat theoretisch de mogelijkheid bestaat de aansprakelijkheid vast te stellen voor in de uitoefening van de rechtsprekende functie veroorzaakte schade, verzoekster de mogelijkheid ontneemt om bij de rechter schadevergoeding te eisen voor de schade die is geleden als gevolg van de onwettige maatregelen?

               10)

               Moeten de beginselen die zijn ontwikkeld in de arresten Köbler, Traghetti en Saint Giorgio aldus worden uitgelegd dat schade die is veroorzaakt door het feit dat het gerecht van de lidstaat dat in laatste instantie uitspraak doet, in strijd met de geconsolideerde rechtspraak van het Hof van Justitie, de door de particulier tijdig verzochte herziening, in het kader waarvan deze had vergoeding had kunnen eisen voor de veroorzaakte uitgaven, niet heeft toegestaan?

      (1)  Richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007 tot wijziging van de richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG van de Raad met betrekking tot de verhoging van de doeltreffendheid van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten (PB 2007, L 335, blz. 31).


title: Zaak T-670/16: Beschikking van het Gerecht van 22 november 2017 — Digital Rights Ireland/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens — Doorgifte van persoonsgegevens aan de Verenigde Staten — Onderneming zonder winstoogmerk naar Iers recht — Geen bescherming van persoonsgegevens jegens rechtspersonen — Verwerkingsverantwoordelijke — Beroep namens leden en ondersteuners — Beroep in het openbaar belang — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/40

         Beschikking van het Gerecht van 22 november 2017 — Digital Rights Ireland/Commissie
   (Zaak T-670/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens - Doorgifte van persoonsgegevens aan de Verenigde Staten - Onderneming zonder winstoogmerk naar Iers recht - Geen bescherming van persoonsgegevens jegens rechtspersonen - Verwerkingsverantwoordelijke - Beroep namens leden en ondersteuners - Beroep in het openbaar belang - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2018/C 022/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Digital Rights Ireland Ltd (Bennettsbridge, Ierland) (vertegenwoordiger: E. McGarr, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Kranenborg en D. Nardi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek op grond van artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoerings[besluit] (EU) 2016/1250 van de Commissie van 12 juli 2016, overeenkomstig richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de gepastheid van de door het EU-VS-privacyschild geboden bescherming (PB 2016, L 207, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Er hoeft niet meer te worden beslist op de verzoeken tot interventie van de Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, Ierland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Verenigde Staten van Amerika, het Koninkrijk der Nederlanden, de Franse Republiek, Business Software Alliance (hierna: „BSA”), Microsoft Corporation, La Quadrature du Net, French Data Network, Fédération des Fournisseurs d’Accès à Internet Associatifs, en Union fédérale des consommateurs — Que choisir (hierna: „UFC — Que choisir”).

               3)

               Digital Rights Ireland Ltd wordt verwezen in de kosten, met uitzondering van de kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

               4)

               De Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, Ierland, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, de Verenigde Staten van Amerika, het Koninkrijk der Nederlanden, de Franse Republiek, Business, BSA, Microsoft Corporation, La Quadrature du Net, French Data Network, Fédération des Fournisseurs d’Accès à Internet Associatif en UFC — Que choisir, dragen hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

      (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Zaak C-455/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 31 juli 2017 — Benedikt Brisch / TUIfly GmbH

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 31 juli 2017 — Benedikt Brisch / TUIfly GmbH
   (Zaak C-455/17)
   (2018/C 022/21)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Benedikt Brisch

      Verwerende partij: TUIfly GmbH
   De zaak werd bij beschikking van het Hof van 21 september 2017 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak T-762/17: Beroep ingesteld op 21 november 2017 — Grammer/EUIPO (Weergave van een geometrische figuur)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/55

         Beroep ingesteld op 21 november 2017 — Grammer/EUIPO (Weergave van een geometrische figuur)
   (Zaak T-762/17)
   (2018/C 022/73)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Grammer AG (Amberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Bühling en D. Graetsch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk (Weergave van een geometrische figuur) — inschrijvingsaanvraag nr. 15 389 621

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 6 september 2017 in zaak R 2250/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-456/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) op 31 juli 2017 — Gabriela Verena Glanzmann e.a. / Deutsche Lufthansa AG

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Oberlandesgericht Köln (Duitsland) op 31 juli 2017 — Gabriela Verena Glanzmann e.a. / Deutsche Lufthansa AG
   (Zaak C-456/17)
   (2018/C 022/22)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gabriela Verena Glanzmann, Sara Glanzmann, Loris Glanzmann

      Verwerende partij: Deutsche Lufthansa AG
   Bij beslissing van 6 oktober 2017 is de zaak doorgehaald in het register van het Hof.


title: Zaak C-621/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 3 november 2017 — Gyula Kiss/CIB Bank Zrt. e.a.

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 3 november 2017 — Gyula Kiss/CIB Bank Zrt. e.a.
   (Zaak C-621/17)
   (2018/C 022/40)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Gyula Kiss

      Verwerende partijen: CIB Bank Zrt., Emil Kiss en Gyuláné Kiss

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het in de artikelen 4, lid 2, en 5 van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (hierna te noemen: „richtlijn”) (1) neergelegde vereiste van duidelijke en begrijpelijke formulering in die zin worden uitgelegd dat een contractueel beding in een met consumenten gesloten leningovereenkomst voldoet aan dat vereiste wanneer hierover niet afzonderlijk is onderhandeld en hierin nauwkeurig het bedrag van de door de consument te dragen kosten, provisie en andere lasten (hierna gezamenlijk te noemen: „kosten”), de wijze waarop zij zijn berekend en het tijdstip waarop zij moeten worden voldaan, zijn vastgesteld, maar niet is gespecificeerd welke concrete diensten worden verricht als tegenprestatie voor die kosten, of moet dit vereiste aldus worden uitgelegd dat de overeenkomst ook moet aangeven welke die specifieke diensten zijn? Volstaat het in dit laatste geval dat de inhoud van de verrichte dienst kan worden afgeleid uit de benaming van de kosten?

               2)

               Moet artikel 3, lid 1, van de richtlijn aldus worden uitgelegd dat het in casu ten aanzien van de kosten gehanteerde contractuele beding waarbij op basis van de overeenkomst niet ondubbelzinnig kan worden vastgesteld welke concrete diensten in ruil voor de betaling van die kosten worden verricht, in strijd met de goede trouw, het evenwicht tussen de uit de overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk verstoort ten nadele van de consument?

      (1)  PB 1993, L 95, blz. 29.


title: Zaak T-423/17 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 23 november 2017 — Nexans France en Nexans/Commissie („Kort geding — Mededinging — Stroomkabels — Afwijzing van het verzoek om vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie in een besluit houdende vaststelling van inbreuk op artikel 101 VWEU — Verzoek om voorlopige maatregelen — Geen spoedeisendheid”)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/41

         Beschikking van de president van het Gerecht van 23 november 2017 — Nexans France en Nexans/Commissie
   (Zaak T-423/17 R)
   ((„Kort geding - Mededinging - Stroomkabels - Afwijzing van het verzoek om vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie in een besluit houdende vaststelling van inbreuk op artikel 101 VWEU - Verzoek om voorlopige maatregelen - Geen spoedeisendheid”))
   (2018/C 022/57)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nexans France (Courbevoie, Frankrijk) en Nexans (Courbevoie) (vertegenwoordigers: G. Forwood, A. Rogers, A. Oh en M. Powell, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, G. Meessen en I. Zaloguin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU om, ten eerste, de tenuitvoerlegging op te schorten van besluit C(2017) 3051 final van de Commissie van 2 mei 2017 inzake een verzoek om vertrouwelijke behandeling (zaak COMP/AT.39610 — Stroomkabels), voor zover dat verzoek is afgewezen wat de gegevens betreft die afkomstig zijn uit een beslag onder verzoeksters en een andere marktdeelnemer, en, ten tweede, de Commissie te gelasten om geen versie van haar besluit C(2014) 2139 final van 2 april 2014 (zaak COMP/AT.39610 — Stroomkabels) met deze gegevens te publiceren

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beschikking van 12 juli 2017, Nexans France en Nexans/Commissie (T-423/17 R), wordt ingetrokken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-470/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 7 augustus 2017 — Teresa Coria Garcia e.a. / Austrian Airlines AG

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/17

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Handelsgericht Wien (Oostenrijk) op 7 augustus 2017 — Teresa Coria Garcia e.a. / Austrian Airlines AG
   (Zaak C-470/17)
   (2018/C 022/23)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Handelsgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Teresa Coria Garcia, Marina Velasco Coria, Miriam Coria Garcia

      Verwerende partij: Austrian Airlines AG
   De zaak is bij beschikking van het Hof van 25 oktober 2017 in het register van het Hof doorgehaald.


title: Zaak C-623/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Investigatory Powers Tribunal — London (Verenigd Koninkrijk) op 31 oktober 2017 — Privacy International / Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs e.a.

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Investigatory Powers Tribunal — London (Verenigd Koninkrijk) op 31 oktober 2017 — Privacy International / Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs e.a.
   (Zaak C-623/17)
   (2018/C 022/41)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Investigatory Powers Tribunal — London

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Privacy International

      Verwerende partijen: Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs, Secretary of State for the Home Department, Government Communications Headquarters, Security Service Srl, Secret Intelligence Service

      Prejudiciële vragen

   Overwegende hetgeen volgt:

               a.

               de capaciteiten (van de veiligheids- en inlichtingendiensten) om de aan hen geleverde bulkcommunicatiegegevens te gebruiken zijn essentieel voor de bescherming van de nationale veiligheid van het Verenigd Koninkrijk, waaronder op het gebied van terrorismebestrijding, contraspionage en de bestrijding van nucleaire proliferatie;

               b.

               een fundamenteel element van het gebruik van bulkcommunicatiegegevens door de veiligheids- en inlichtingendiensten is om voorheen onbekende bedreigingen voor de nationale veiligheid te ontdekken door middel van niet-gerichte bulktechnieken die afhankelijk zijn van de aggregatie van bulkcommunicatiegegevens op één plaats. Het belangrijkste nut ervan ligt in een snelle identificatie en ontwikkeling van het doelwit, alsook het voorzien van een grond voor actie in geval van een onmiddellijke bedreiging;

               c.

               de leverancier van een elektronischecommunicatienetwerk is daarna niet verplicht om de bulkcommunicatiegegevens te bewaren (na de periode van hun gebruikelijke bedrijfsmatige vereisten); deze worden enkel bewaard door de Staat (veiligheids- en inlichtingendiensten);

               d.

               de nationale rechter heeft vastgesteld dat de waarborgen die betrekking hebben op het gebruik van bulkcommunicatiegegevens door de veiligheids- en inlichtingendiensten (onder voorbehoud van enkele buiten beschouwing gelaten kwesties) in overeenstemming zijn met het EVRM (1); en

               e.

               de nationale rechter heeft vastgesteld dat de oplegging van de vereisten die gespecifieerd zijn in de punten 119 tot en met 125 van het arrest [van 21 december 2016, Tele2 Sverige en Watson e.a., C-203/15 en C-698/15 (EU:C:2016:970)], indien van toepassing, de maatregelen van de veiligheids- en inlichtingendiensten om de nationale veiligheid te beschermen zullen dwarsbomen en daardoor de nationale veiligheid van het Verenigd Koninkrijk in gevaar brengen;

               1.

               Valt een vereiste in een aanwijzing van een minister aan een leverancier van een elektronischecommunicatienetwerk dat bulkcommunicatiegegevens verstrekt worden aan de veiligheids- en inlichtingendiensten van een lidstaat, gezien artikel 4 VEU en artikel 1, lid 3, van richtlijn 2002/58/EG (2) betreffende de persoonlijke levenssfeer en elektronische communicatie, binnen de werkingssfeer van het Unierecht en de e-privacyrichtlijn?

               2.

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend is: zijn de in het arrest Watson geformuleerde vereisten of andere vereisten, naast de vereisten die worden opgelegd door het EVRM, van toepassing op een dergelijke aanwijzing van een minister? Zo ja, hoe en in welke mate zijn deze vereisten van toepassing, rekening houdende met de essentiële noodzaak voor de veiligheids- en inlichtingendiensten om bulkverwerving en automatische verwerkingstechnieken te gebruiken voor de bescherming van de nationale veiligheid en met de mate waarin dergelijke mogelijkheden op kritieke wijze belemmerd kunnen worden door dergelijke vereisten, voor zover zij verder in overeenstemming zijn met het EVRM?

      (1)  Europees Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

      (2)  Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (PB 2002, L 201, blz. 37).


title: Zaak T-765/17: Beroep ingesteld op 23 november 2017 — Kiku/CPVO — Sächsisches Landesamt für Umwelt, Landwirtschaft und Geologie (Pinova)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/56

         Beroep ingesteld op 23 november 2017 — Kiku/CPVO — Sächsisches Landesamt für Umwelt, Landwirtschaft und Geologie (Pinova)
   (Zaak T-765/17)
   (2018/C 022/75)
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Kiku GmbH (Girlan, Italië) (vertegenwoordigers: G. Würtenberger en R. Kunze, advocaten)

      Verwerende partij: Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sächsisches Landesamt für Umwelt, Landwirtschaft und Geologie (Dresden, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het CPVO

      Houder van het betwiste ras: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betwiste ras: kwekersrecht voor het appelras „PINOVA” — Certificaat nr. EU 1298

      Procedure voor het CPVO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de kamer van beroep van het CPVO van 16 augustus 2017 in zaak A005/2016

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het CPVO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 20, lid 1, onder a), in samenhang met artikel 10 en artikel 116, lid 1, van verordening nr. 2100/94.


title: Zaak C-472/15 P: Arrest van het Hof (Negende kamer) van 23 november 2017 — Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE), Sace BT SpA / Europese Commissie, Italiaanse Republiek (Hogere voorziening — Staatssteun — Exportkredietverzekering — Herverzekeringsdekking die door een overheidsbedrijf aan haar dochteronderneming is verleend — Kapitaalinbreng ter dekking van de schulden van de dochteronderneming — Begrip staatssteun — Toerekenbaarheid aan de staat — Criterium van de particuliere investeerder)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/2

         Arrest van het Hof (Negende kamer) van 23 november 2017 — Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE), Sace BT SpA / Europese Commissie, Italiaanse Republiek
   (Zaak C-472/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Exportkredietverzekering - Herverzekeringsdekking die door een overheidsbedrijf aan haar dochteronderneming is verleend - Kapitaalinbreng ter dekking van de schulden van de dochteronderneming - Begrip staatssteun - Toerekenbaarheid aan de staat - Criterium van de particuliere investeerder))
   (2018/C 022/02)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE), Sace BT SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G. Rizza, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn, G. Conte en D. Grespan, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE) en Sace BT SpA dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie in verband met de procedure in hogere voorziening.

               3)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 381 van 16.11.2015.


title: Zaak T-526/17: Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Ruiz Jayo e.a./GAR

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/42

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2017 — Ruiz Jayo e.a./GAR
   (Zaak T-526/17)
   (2018/C 022/58)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: María Concepción Ruiz Jayo (Madrid, Spanje) en 3499 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: S. Rodríguez Bajón, F. Cremades García en M. Ruiz Núñez, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               dit verzoek tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               op grond van artikel 277 VWEU vast te stellen dat verordening (EU) nr. 806/2014 of, subsidiair, artikel 21, artikel 22, lid 2, onder a), artikel 24 en de artikelen 18 en 23 van verordening (EU) nr. 806/2014 niet van toepassing zijn;

               —

               het betwiste besluit van de GAR nietig te verklaren;

               —

               de GAR te veroordelen tot vergoeding van de schade die de verzoekende partijen hebben geleden door de toepassing van met het Unierecht strijdige bepalingen;

               —

               subsidiair, de GAR te veroordelen tot betaling van een vergoeding aan de verzoekende partijen in hun hoedanigheid van aandeelhouders of schuldeisers, rekening houdend met de waardering van Banco Popular die de verzoekende partijen hebben verstrekt als definitieve waardering als bedoeld in verordening nr. 806/2014, om te beoordelen of de aandeelhouders en schuldeisers een betere behandeling zouden hebben gekregen indien de instelling een gewone insolventieprocedure zou hebben ingeleid, en

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit (SRB/EES/2017/08) van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Gevoegde zaken C-596/15 P en C-597/15 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2017 — Bionorica SE (C-596/15 P), Diapharm GmbH & Co. KG (C-597/15 P) / Europese Commissie [Hogere voorziening — Volksgezondheid — Consumentenbescherming — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Artikel 13, lid 3 — Lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Botanische substanties — Gezondheidsclaims waarvan de beoordeling is opgeschort — Beroep wegens nalaten — Artikel 265 VWEU — Standpuntbepaling van de Europese Commissie — Procesbelang — Procesbevoegdheid]

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 november 2017 — Bionorica SE (C-596/15 P), Diapharm GmbH & Co. KG (C-597/15 P) / Europese Commissie
   (Gevoegde zaken C-596/15 P en C-597/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Volksgezondheid - Consumentenbescherming - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Artikel 13, lid 3 - Lijst van toegestane gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Botanische substanties - Gezondheidsclaims waarvan de beoordeling is opgeschort - Beroep wegens nalaten - Artikel 265 VWEU - Standpuntbepaling van de Europese Commissie - Procesbelang - Procesbevoegdheid])
   (2018/C 022/03)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwiranten: Bionorica SE (C-596/15 P), Diapharm GmbH & Co. KG (C-597/15 P) (vertegenwoordigers: M. Weidner, T. Guttau en N. Hußmann, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Grünheid en M. Wilderspin, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht van de Europese Unie van 16 september 2015, Bionorica/Commissie (T-619/14, niet gepubliceerd, EU:T:2015:723), wordt vernietigd.

               2)

               Het door Bionorica SE in zaak T-619/14 ingestelde beroep wegens nalaten wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               De hogere voorziening in zaak C-597/15 P wordt afgewezen.

               4)

               Bionorica SE en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten, zowel voor de procedure in eerste aanleg in zaak T-619/14 als voor de procedure in hogere voorziening in zaak C-596/15 P.

               5)

               Diapharm GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten van de hogere voorziening in zaak C-597/15 P.

      (1)  PB C 16 van 18.1.2016.


title: Zaak T-693/17: Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — García Gómez e.a./GAR

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/42

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2017 — García Gómez e.a./GAR
   (Zaak T-693/17)
   (2018/C 022/59)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Abel García Gómez (Torrevieja, Spanje), en 2 199 andere verzoekende partijen (vertegenwoordigers: J. Cremades García, S. Rodríguez Bajón en M. F. Ruiz Núñez, advocaten)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               dit verzoek tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               op grond van artikel 277 VWEU vast te stellen dat verordening (EU) nr. 806/2014 of, subsidiair, artikel 21, artikel 22, lid 2, onder a), artikel 24 en de artikelen 18 en 23 van verordening (EU) nr. 806/2014 niet van toepassing zijn;

               —

               het betwiste besluit van de GAR nietig te verklaren;

               —

               de GAR te veroordelen tot vergoeding van de schade die de verzoekende partijen hebben geleden door de toepassing van met het Unierecht strijdige bepalingen;

               —

               subsidiair, de GAR te veroordelen tot betaling van een vergoeding aan de verzoekende partijen in hun hoedanigheid van aandeelhouders of schuldeisers, rekening houdend met de waardering van Banco Popular die de verzoekende partijen hebben verstrekt als definitieve waardering als bedoeld in verordening nr. 806/2014, om te beoordelen of de aandeelhouders en schuldeisers een betere behandeling zouden hebben gekregen indien de instelling een gewone insolventieprocedure zou hebben ingeleid, en

               —

               verwerende partij te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen besluit (SRB/EES/2017/08) van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A.
   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.