title: Zaak C-742/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2018 door de Tsjechische Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-627/16, Tsjechische Republiek / Commissie

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/17

      Hogere voorziening ingesteld op 27 november 2018 door de Tsjechische Republiek tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 13 september 2018 in zaak T-627/16, Tsjechische Republiek / Commissie
      (Zaak C-742/18 P)
      (2019/C 44/22)
      Procestaal: Tsjechisch

         Partijen

         Rekwirante: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, O. Serdula, J. Vláčil, J. Pavliš, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Koninkrijk Zweden

         Voorwerp

      Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 september 2018 in zaak T-627/16, Tsjechische Republiek / Commissie waarbij het Gerecht gedeeltelijk afwijzend heeft geoordeeld over het verzoek van de Tsjechische Republiek tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 (1) van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 3753), voor zover in dit arrest de uitgaven van de Tsjechische Republiek zijn uitgesloten.

         Conclusies

                  —

                  punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht in zaak T-627/16 en het overeenkomstige deel van dit arrest vernietigen;

                  —

                  besluit (EU) 2016/1059 van de Commissie nietig verklaren voor zover het uitgaven in het kader van de enkele areaalbetaling uitsluit voor een bedrag van 462 517,83 EUR;

                  —

                  besluit (EU) 2016/1059 van de Commissie nietig verklaren voor zover het uitgaven in het kader van investeringen in de wijnsector uitsluit voor een bedrag van 636 516,20 EUR;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Rekwirante voert ter ondersteuning van haar hogere voorziening vier middelen aan.
      Met het eerste middel wordt aangevoerd dat sprake is van schending van artikel 52, lid 1, van verordening nr. 1306/2013 (2) juncto artikelen 26 en 31 van verordening nr. 1122/2009 (3). Rekwirante stelt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat controles ter plaatse in de vorm van teledetectie en klassieke controles ter plaatse hetzelfde of een vergelijkbaar foutenpercentage moeten hebben. Een dergelijk vereiste is uit geen enkele Europeesrechtelijke bepaling noch uit de aard van de betreffende controlemethoden af te leiden. Integendeel, op grond van specifiek aan deze methodes verbonden redenen, is de wijze waarop bij beide methodes ten behoeve van de controles steekproeven worden vastgesteld zo verschillend dat conclusies over de doelmatigheid ervan niet afhankelijk kunnen worden gemaakt van de vraag of het foutenpercentage hetzelfde of vergelijkbaar is.
      Met het tweede middel wordt aangevoerd dat sprake is van schending van artikel 52, lid 1, van verordening nr. 1306/2016 juncto artikel 33 van verordening nr. 1122/2009. Rekwirante stelt dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de controlesteekproef bij vaststelling van een te hoge aangifte ter grootte van 3 % van de geconstateerde oppervlakte hoe dan ook uitgebreid moet worden tot geen te hoge aangifte meer wordt vastgesteld en dat dit zelfs geldt indien de nationale autoriteiten er op grond van de specifieke omstandigheden van het onderhavige geval zeker van kunnen zijn dat op andere percelen van de betreffende landbouwer geen verdere onjuistheden in de aangifte van de oppervlakte landbouwgrond zijn te verwachten.
      Het derde middel is ontleend aan schending van artikel 52, lid 1, van verordening nr. 1306/2013 juncto artikel 112 van verordening nr. 1605/2002 (4) of, naargelang van het geval, artikel 130 van verordening nr. 966/2012 (5). Het Gerecht heeft de inhoud van het geschil tussen Tsjechië en de Commissie volledig verkeerd opgevat en heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de opgelegde correctie uitsluitend ermee verband hield dat met terugwerkende kracht investeringen waren gefinancierd die voor de uitvoering van het nationale steunprogramma waren gedaan. In het kader van het betreffende onderzoek had de Commissie bezwaar tegen elke financiering met terugwerkende kracht van investeringen in de wijnsector. Het Gerecht gaf derhalve blijk van een onjuiste opvatting door op geen enkele wijze in te gaan op de argumenten van Tsjechië dat het strookte met het Unierecht om na de goedkeuring van het nationale steunprogramma met terugwerkende kracht investeringen te financieren.
      Het vierde middel is ontleend aan schending van artikel 52, lid 1, van verordening nr. 1306/2013 juncto artikelen 19 en 77 van verordening nr. 555/2008 (6) en artikel 27 van verordening nr. 1975/2006 (7) of, naargelang van het geval, artikel 25 van verordening nr. 65/2011 (8). Rekwirante voert aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat op de datum van de feiten in het hoofdgeding 100 % van de investeringen in de wijnsector ter plaatse gecontroleerd had moeten worden, ook al werd in artikel 77, lid 5, van verordening nr. 555/2008 via de uitdrukkelijke verwijzing naar artikel 27 van verordening nr. 1975/2006 toegestaan dat controles werden uitgevoerd op basis van enkel een steekproef van de investeringen.

         (1)  PB 2016, L 173, blz. 59.

         (2)  Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van verordeningen (EEG) nr. 352/78, (EG) nr. 165/94, (EG) nr. 2799/98, (EG) nr. 814/2000, (EG) nr. 1290/2005 en (EG) nr. 485/2008 van de Raad (PB 2013, L 347, blz. 549).

         (3)  Verordening (EG) nr. 1122/2009 van de Commissie van 30 november 2009 tot vaststelling van bepalingen ter uitvoering van verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden, de modulatie en het geïntegreerd beheers- en controlesysteem in het kader van de bij die verordening ingestelde regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers en ter uitvoering van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad wat betreft de randvoorwaarden in het kader van de steunregeling voor de wijnsector (PB 2009, L 316, blz. 65).

         (4)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB 2002, L 248, blz. 1).

         (5)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 [van de Raad] (PB 2012, L 298, blz. 1).

         (6)  Verordening (EG) nr. 555/2008 van de Commissie van 27 juni 2008 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 479/2008 van de Raad houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt, wat betreft de steunprogramma’s, de handel met derde landen, het productiepotentieel en de controles in de wijnsector (PB 2008, L 170, blz. 1).

         (7)  Verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB 2006, L 368, blz. 74).

         (8)  Verordening (EU) nr. 65/2011 van de Commissie van 27 januari 2011 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB 2011, L 25, blz. 8).


title: Zaak T-274/16 en T-275/16: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Saleh Thabet e.a. / Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Egypte — Bevriezing van tegoeden — Doelstellingen — Criteria voor de plaatsing van personen op de lijst — Verlenging van de plaatsing van verzoekers op de lijst van betrokken personen — Feitelijke grondslag — Exceptie van onwettigheid — Rechtsgrondslag — Evenredigheid — Recht op een eerlijk proces — Vermoeden van onschuld — Beginsel van behoorlijk bestuur — Onjuiste rechtsopvatting — Kennelijke beoordelingsfout — Recht op eigendom — Rechten van de verdediging — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/19

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Saleh Thabet e.a. / Raad
      (Zaak T-274/16 en T-275/16) (1)

      ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Egypte - Bevriezing van tegoeden - Doelstellingen - Criteria voor de plaatsing van personen op de lijst - Verlenging van de plaatsing van verzoekers op de lijst van betrokken personen - Feitelijke grondslag - Exceptie van onwettigheid - Rechtsgrondslag - Evenredigheid - Recht op een eerlijk proces - Vermoeden van onschuld - Beginsel van behoorlijk bestuur - Onjuiste rechtsopvatting - Kennelijke beoordelingsfout - Recht op eigendom - Rechten van de verdediging - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte”))
      (2019/C 44/23)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij in zaak T-274/16: Suzanne Saleh Thabet (Caïro, Egypte) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, QC, J. Pobjoy, barrister, G. Martin, M. Rushton en C. Enderby Smith, solicitors)

         Verzoekende partijen in zaak T-275/16: Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro), Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak (Caïro), Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekh (Caïro), Khadiga Mahmoud El Gammal (Caïro) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, J. Pobjoy, G. Martin, M. Rushton en C. Enderby Smith)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Kyriakopoulou en M. Veiga, vervolgens S. Kyriakopoulou en J. Kneale, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (GBVB) 2016/411 van de Raad van 18 maart 2016 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2016, L 74, blz. 40), besluit (GBVB) 2017/496 van de Raad van 21 maart 2017 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB 2017, L 76, blz. 22), en uitvoeringsverordening (EU) 2017/491 van de Raad van 21 maart 2017 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 270/2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in verband met de situatie in Egypte (PB 2017, L 76, blz. 10), voor zover deze handelingen verzoekers betreffen

         Dictum

                  1)

                  De zaken T-274/16 en T-275/16 worden gevoegd voor het arrest.

                  2)

                  De beroepen worden verworpen.

                  3)

                  Suzanne Saleh Thabet, Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak, Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekh en Khadiga Mahmoud El Gammal worden verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Gevoegde zaken T-314/16 en T-435/16: Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — VG/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten en informatie betreffende een besluit van de Commissie om een einde te maken aan een, instemmingsbrief inzake toetreding tot Team Europe’ — Weigering van toegang — Uitzondering inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de bescherming van het individu — Bescherming van persoonsgegevens — Verordening (EG) nr. 45/2001 — Weigering van doorgifte — Artikelen 7, 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten — Niet-contractuele aansprakelijkheid”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/20

      Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — VG/Commissie
      (Gevoegde zaken T-314/16 en T-435/16) (1)

      ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten en informatie betreffende een besluit van de Commissie om een einde te maken aan een, instemmingsbrief inzake toetreding tot Team Europe’ - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de bescherming van het individu - Bescherming van persoonsgegevens - Verordening (EG) nr. 45/2001 - Weigering van doorgifte - Artikelen 7, 47 en 48 van het Handvest van de grondrechten - Niet-contractuele aansprakelijkheid”])
      (2019/C 44/24)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: VG, als universele erfgename van MS, (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Levi en M. Vandenbussche, vervolgens L. Levi, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Clotuche-Duvieusart en A. Simon, vervolgens F. Clotuche-Duvieusart en B. Mongin, gemachtigden)

         Voorwerp

      Enerzijds, een vordering krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van de besluiten van de Commissie van 2 februari en 19 april 2016 houdende afwijzing van het verzoek van MS om toegang tot hem betreffende documenten en van 16 juni 2016 houdende afwijzing van zijn verzoek om de hem betreffende persoonsgegevens vervat in de documenten waarop dat verzoek om toegang betrekking heeft, aan hem door te geven, en anderzijds, een vordering krachtens artikel 268 VWEU strekkende tot vergoeding van de schade die MS door deze weigering van toegang en van doorgifte zou hebben geleden.

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Europese Commissie van 16 juni 2016 houdende afwijzing van het verzoek van MS om bepaalde persoonsgegevens aan hem door te geven, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Commissie wordt veroordeeld om aan VG, als universele erfgename van MS, een bedrag van 5 000 EUR te betalen.

                  3)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  4)

                  VG en de Commissie dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 63 van 27.2.2017.


title: Zaak T-329/16: Arrest van het Gerecht van 5 december 2018 — Bristol-Myers Squibb Pharma/Commissie en EMA [„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Weesgeneesmiddelen — Besluit tot intrekking van de aanwijzing van Elotuzumab als weesgeneesmiddel — Besluit waarbij werd geoordeeld dat de aanwijzingscriteria niet langer waren vervuld — Vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel voor menselijk gebruik Empliciti (Elotuzumab) — Artikel 5, lid 12, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 — Artikel 5, lid 8, van verordening nr. 141/2000 — Motiveringsplicht”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/21

      Arrest van het Gerecht van 5 december 2018 — Bristol-Myers Squibb Pharma/Commissie en EMA
      (Zaak T-329/16) (1)

      ([„Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Weesgeneesmiddelen - Besluit tot intrekking van de aanwijzing van Elotuzumab als weesgeneesmiddel - Besluit waarbij werd geoordeeld dat de aanwijzingscriteria niet langer waren vervuld - Vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel voor menselijk gebruik Empliciti (Elotuzumab) - Artikel 5, lid 12, onder b), van verordening (EG) nr. 141/2000 - Artikel 5, lid 8, van verordening nr. 141/2000 - Motiveringsplicht”])
      (2019/C 44/25)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG (Uxbridge, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: P. Bogaert en B. Van Vooren, advocaten, en B. Kelly, solicitor)

         Verwerende partijen: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Sipos en K. Petersen, gemachtigden) en Europees Geneesmiddelenbureau (vertegenwoordigers: N. Rampal Olmedo, M. Tovar Gomis, T. Jabłoński en S. Drosos, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van een handeling van de Commissie waarbij Elotuzumab is geschrapt uit het communautaire register van weesgeneesmiddelen voor menselijk gebruik, of van een eventuele handeling van de Commissie of het EMA waarbij werd geoordeeld dat Elotuzumab niet langer voldeed aan de criteria om te worden aangewezen als weesgeneesmiddel ten tijde van de vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Empliciti (Elotuzumab), krachtens verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (PB 2000, L 18, blz. 1).

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in alle kosten.

         (1)  PB C 314 van 29.8.2016.


title: Zaak T-459/16: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Spanje / Commissie [„ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 — Verordening (EG) nr. 73/2009 — Tekortkomingen van het GBCS — Blijvend grasland — Risico voor het fonds — Document VI/5330/97 — Artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening (EG) nr. 796/2004 — Artikel 81, lid 3, van verordening (EG) nr. 1122/2009 — Artikel 137 van verordening nr. 73/2009 — Forfaitaire correcties van 25 % en 10 %”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/21

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Spanje / Commissie
      (Zaak T-459/16) (1)

      ([„ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Artikel 31 van verordening (EG) nr. 1290/2005 - Verordening (EG) nr. 73/2009 - Tekortkomingen van het GBCS - Blijvend grasland - Risico voor het fonds - Document VI/5330/97 - Artikel 73 bis, lid 2 bis, van verordening (EG) nr. 796/2004 - Artikel 81, lid 3, van verordening (EG) nr. 1122/2009 - Artikel 137 van verordening nr. 73/2009 - Forfaitaire correcties van 25 % en 10 %”])
      (2019/C 44/26)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Sampol Pucurull, gemachtigde)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Triantafyllou, vervolgens I. Galindo Martín, N. Ruiz García en A. Sauka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 173, blz. 59).

         Dictum

                  1)

                  Uitvoeringsbesluit (EU) 2016/1059 van de Commissie van 20 juni 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), wordt nietig verklaard voor zover daarbij aan het Koninkrijk Spanje de hierna volgende financiële correcties zijn opgelegd:

                              —

                              een forfaitaire correctie van 25 % met betrekking tot de beboste graslanden „dehesa” voor de aanvraagjaren 2010 tot en met 2013, en

                              —

                              een forfaitaire correctie van 10 % met betrekking tot de door de veehouders aangegeven graslanden met struikgewas voor de aanvraagjaren 2010 tot en met 2013.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 392 van 24.10.2016.


title: Zaak T-517/16: Arrest van het Gerecht van 4 december 2018 — Janoha e.a. / Commissie („Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Herziening van het Statuut van 1 januari 2014 — Artikel 6 van bijlage X bij het Statuut — Nieuwe bepalingen voor de toekenning van verlofdagen voor in een derde land tewerkgestelde ambtenaren — Exceptie van onwettigheid — Artikel 10, tweede alinea, van het Statuut — Artikelen 7 en 33 van het Handvest van de grondrechten — Gelijke behandeling — Verworven rechten — Gewettigd vertrouwen — Rechtszekerheid — Misbruik van bevoegdheid”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/22

      Arrest van het Gerecht van 4 december 2018 — Janoha e.a. / Commissie
      (Zaak T-517/16) (1)

      ((„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Herziening van het Statuut van 1 januari 2014 - Artikel 6 van bijlage X bij het Statuut - Nieuwe bepalingen voor de toekenning van verlofdagen voor in een derde land tewerkgestelde ambtenaren - Exceptie van onwettigheid - Artikel 10, tweede alinea, van het Statuut - Artikelen 7 en 33 van het Handvest van de grondrechten - Gelijke behandeling - Verworven rechten - Gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheid - Misbruik van bevoegdheid”))
      (2019/C 44/27)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Andrea Janoha (Christ Church, Barbados), en 5 andere verzoekende partijen wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordiger: O. Mader, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en G. Gattinara, vervolgens G. Gattinara en A.-C. Simon, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van de verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Bauer en M. Veiga, vervolgens M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van de besluiten tot vermindering van het aantal verlofdagen van verzoekers met ingang van 2014

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Andrea Janoha en de andere arbeidscontractanten van de Europese Commissie wier namen zijn opgenomen in de bijlage worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Commissie.

                  3)

                  De Raad van de Europese Unie draagt zijn eigen kosten.

         (1)  PB C 388 van 3.11.2014 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-86/14, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-560/16: Arrest van het Gerecht van 4 december 2018 — Schneider/EUIPO („Ambtenarenrecht — Tijdelijk functionarissen — Interne reorganisatie van de diensten van het EUIPO — Overplaatsing — Rechtsgrondslag — Artikel 7 van het Statuut — Dienstbelang — Wezenlijke wijziging van de taken — Gelijkwaardigheid van de ambten — Verkapte sanctie — Misbruik van bevoegdheid — Recht om te worden gehoord — Motiveringsplicht”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/24

      Arrest van het Gerecht van 4 december 2018 — Schneider/EUIPO
      (Zaak T-560/16) (1)

      ((„Ambtenarenrecht - Tijdelijk functionarissen - Interne reorganisatie van de diensten van het EUIPO - Overplaatsing - Rechtsgrondslag - Artikel 7 van het Statuut - Dienstbelang - Wezenlijke wijziging van de taken - Gelijkwaardigheid van de ambten - Verkapte sanctie - Misbruik van bevoegdheid - Recht om te worden gehoord - Motiveringsplicht”))
      (2019/C 44/29)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Gregor Schneider (Alicante, Spanje) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Lukošiūtė, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de uitvoerend directeur van het EUIPO van 2 oktober 2014 om verzoeker binnen het EUIPO over te plaatsen van de afdeling „Internationale Samenwerking en Juridische Zaken” naar de afdeling „Operaties”

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Gregor Schneider wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO).

         (1)  PB C 328 van 5.10.2015 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-116/15 en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak T-688/16: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Janssen-Cases/Commissie („Ambtenarenrecht — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Bemiddelaar van de Commissie — Bevoegd TABG — Bevoegdheidsdelegatie — Procedure — Raadpleging van het personeelscomité — Aansprakelijkheid”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/24

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Janssen-Cases/Commissie
      (Zaak T-688/16) (1)

      ((„Ambtenarenrecht - Ambtenaren - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Bemiddelaar van de Commissie - Bevoegd TABG - Bevoegdheidsdelegatie - Procedure - Raadpleging van het personeelscomité - Aansprakelijkheid”))
      (2019/C 44/30)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Mercedes Janssen-Cases (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-N. Louis en N. de Montigny, vervolgens J.-N. Louis, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, vervolgens G. Berscheid en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

         Voorwerp

      Vordering op grond van artikel 270 VWEU strekkende, enerzijds, tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van 15 juni 2016 houdende aanstelling van W als bemiddelaar van de Commissie en van de nota van 16 juni 2016 waarbij de Commissie verzoekster in kennis heeft gesteld van de uitkomst van de selectieprocedure en, anderzijds, tot vergoeding van de schade die verzoekster stelt te hebben geleden.

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Europese Commissie van 15 juni 2016 houdende aanstelling van W als bemiddelaar van de Commissie en de nota van 16 juni 2016 waarbij de Commissie Mercedes Janssen-Cases in kennis heeft gesteld van de uitkomst van de selectieprocedure, worden nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Commissie wordt verwezen in de kosten, met inbegrip van de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

         (1)  PB C 410 van 7.11.2016.


title: Zaak T-811/16: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Di Bernardo / Commissie („Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Aankondiging van vergelijkend onderzoek — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-opneming op de reservelijst — Motiveringsplicht — Beroepservaring — Aansprakelijkheid”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/26

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Di Bernardo / Commissie
      (Zaak T-811/16) (1)

      ((„Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Aankondiging van vergelijkend onderzoek - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-opneming op de reservelijst - Motiveringsplicht - Beroepservaring - Aansprakelijkheid”))
      (2019/C 44/32)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Danilo Di Bernardo (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en T. Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en L. Radu Bouyon, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, ten eerste strekkende tot nietigverklaring van het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek aan de hand van een examen EPSO/AST-SC/03/15 van 10 augustus 2016 om verzoeker niet op te nemen op de reservelijst voor de aanwerving van secretariaatsmedewerker/kantoormedewerker van de rang SC 1, op het vakgebied van financiële ondersteuning, en ten tweede tot vergoeding van de schade die hij zou hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de jury van algemeen vergelijkend onderzoek aan de hand van een examen EPSO/AST-SC/03/15 van 10 augustus 2016 om Danilo Di Bernardo niet op te nemen op de reservelijst voor de aanwerving van secretariaatsmedewerker/kantoormedewerker van de rang SC 1, op het vakgebied van financiële ondersteuning, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 30 van 30.1.2017.


title: Zaak T-829/16: Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — Mouvement pour une Europe des nations et des libertés/Parlement [„Institutioneel recht — Europees Parlement — Besluit waarbij wordt verklaard dat bepaalde uitgaven van een politieke partij niet voor financiering in aanmerking komen voor het financiële jaar 2015 — Recht op behoorlijk bestuur — Rechtszekerheid — Verordening (EG) nr. 2004/2003 — Verbod van zijdelingse financiering van een nationale politieke partij”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/26

      Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — Mouvement pour une Europe des nations et des libertés/Parlement
      (Zaak T-829/16) (1)

      ([„Institutioneel recht - Europees Parlement - Besluit waarbij wordt verklaard dat bepaalde uitgaven van een politieke partij niet voor financiering in aanmerking komen voor het financiële jaar 2015 - Recht op behoorlijk bestuur - Rechtszekerheid - Verordening (EG) nr. 2004/2003 - Verbod van zijdelingse financiering van een nationale politieke partij”])
      (2019/C 44/33)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Mouvement pour une Europe des nations et des libertés (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Varaut, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: C. Burgos en S. Alves, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU, strekkende tot nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 12 september 2016 waarbij wordt verklaard dat bepaalde uitgaven niet voor financiering in aanmerking komen voor het financiële jaar 2015

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Mouvement pour une Europe des nations et des libertés wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in die van het Europees Parlement.

         (1)  PB C 22 van 23.1.2017.


title: Zaak T-875/16: Arrest van het Gerecht van 5 december 2018 — Falcon Technologies International/Commissie [„Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Beoordelingsverslag van een aangemelde instantie in de zin van de wetgeving inzake de EG-verklaring van overeenstemming voor medische hulpmiddelen — Weigering van toegang — Uitzondering ter bescherming van commerciële belangen — Verplichting om een concreet en individueel onderzoek uit te voeren — Hoger openbaar belang — Weigering van gedeeltelijke toegang”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/27

      Arrest van het Gerecht van 5 december 2018 — Falcon Technologies International/Commissie
      (Zaak T-875/16) (1)

      ([„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Beoordelingsverslag van een aangemelde instantie in de zin van de wetgeving inzake de EG-verklaring van overeenstemming voor medische hulpmiddelen - Weigering van toegang - Uitzondering ter bescherming van commerciële belangen - Verplichting om een concreet en individueel onderzoek uit te voeren - Hoger openbaar belang - Weigering van gedeeltelijke toegang”])
      (2019/C 44/34)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Falcon Technologies International LLC (Ras Al Khaimah, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: R. Sciaudone en G. Arpea, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Baquero Cruz en D. Nardi, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2016) 6722 final van de Commissie van 14 oktober 2016 waarin is geweigerd om verzoekster toegang te verlenen tot document DG (Gezondheid) 2015-7552

         Dictum

                  1)

                  Besluit C(2016) 6722 final van de Commissie van 14 oktober 2016 wordt nietig verklaard voor zover daarin gedeeltelijke toegang tot document DG (Gezondheid) 2015-7552 is geweigerd.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Falcon Technologies International LLC en de Europese Commissie dragen elk hun eigen kosten.

         (1)  PB C 46 van 13.2.2017.


title: Zaak T-31/17: Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Portugal/Commissie [„ELGF — Van financiering uitgesloten uitgaven — Specifieke maatregelen ten behoeve van de ultraperifere gebieden — Artikel 12, onder c), van verordening (EG) nr. 247/2006 — Technische bijstand — Controleacties — Procedurele waarborgen — Gewettigd vertrouwen”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/28

      Arrest van het Gerecht van 22 november 2018 — Portugal/Commissie
      (Zaak T-31/17) (1)

      ([„ELGF - Van financiering uitgesloten uitgaven - Specifieke maatregelen ten behoeve van de ultraperifere gebieden - Artikel 12, onder c), van verordening (EG) nr. 247/2006 - Technische bijstand - Controleacties - Procedurele waarborgen - Gewettigd vertrouwen”])
      (2019/C 44/35)
      Procestaal: Portugees

         Partijen

         Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo, J. Saraiva de Almeida en A. Tavares de Almeida, gemachtigden)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Rechena en A. Sauka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van uitvoeringsbesluit (EU) 2016/2018 van de Commissie van 15 november 2016 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) (PB 2016, L 312, blz. 26), voor zover daarbij met betrekking tot de Portugese Republiek de bedragen van 460 202,73 EUR en 200 000 EUR (begrotingspost 6701) aan bedoelde financiering worden onttrokken

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 104 van 3.4.2017.


title: Zaak T-152/17: Arrest van het Gerecht van 5 december 2018 — Sumner/Commissie („Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Documenten betreffende een door de Commissie tegen Ierland ingestelde niet-nakomingsprocedure — Weigering van toegang — Uitzondering inzake de bescherming van inspecties, onderzoeken en audits — Algemeen vermoeden — Hoger openbaar belang”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/28

      Arrest van het Gerecht van 5 december 2018 — Sumner/Commissie
      (Zaak T-152/17) (1)

      ((„Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Documenten betreffende een door de Commissie tegen Ierland ingestelde niet-nakomingsprocedure - Weigering van toegang - Uitzondering inzake de bescherming van inspecties, onderzoeken en audits - Algemeen vermoeden - Hoger openbaar belang”))
      (2019/C 44/36)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Loreto Sumner (Leixlip, Ierland) (vertegenwoordigers: J. MacGuill en E. Martin-Vignerte, solicitors)

         Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Ehrbar en M. Konstantinidis, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Joyce en L. Williams, vervolgens A. Joyce, M. Browne en G. Hodge, gemachtigden, bijgestaan door A. Carroll, barrister)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit C(2017) 247 final van de Commissie van 13 januari 2017 houdende weigering om toegang te verlenen tot documenten met betrekking tot inbreukprocedure 2014/4131 tegen Ierland inzake de toepassing van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstĳd (PB 2003, L 299, blz. 9)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Loreto Sumner wordt verwezen in de kosten.

                  3)

                  Ierland draagt zijn eigen kosten.

         (1)  PB C 144 van 8.5.2017.


title: Zaak T-161/17: Arrest van het Gerecht van 28 november 2018 — Le Pen/Parlement („Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement — Vergoeding voor parlementaire medewerkers — Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen — Bevoegdheid van de secretaris-generaal — Rechten van verdediging — Gewettigd vertrouwen — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling — Misbruik van bevoegdheid — Feitelijke vergissing — Evenredigheid”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/29

      Arrest van het Gerecht van 28 november 2018 — Le Pen/Parlement
      (Zaak T-161/17) (1)

      ((„Regeling inzake de kosten en vergoedingen van de leden van het Europees Parlement - Vergoeding voor parlementaire medewerkers - Terugvordering van de onverschuldigd betaalde bedragen - Bevoegdheid van de secretaris-generaal - Rechten van verdediging - Gewettigd vertrouwen - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling - Misbruik van bevoegdheid - Feitelijke vergissing - Evenredigheid”))
      (2019/C 44/37)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Marion Le Pen (Saint-Cloud, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Ceccaldi en J.-P. Le Moigne, vervolgens M. Ceccaldi, en tot slot R. Bosselut, advocaten)

         Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: G. Corstens en S. Seyr, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van het besluit van de secretaris-generaal van het Parlement van 6 januari 2017 om het ten onrechte als vergoeding voor parlementaire medewerkers betaalde bedrag van 41 554 EUR van verzoekster terug te vorderen, en van de daarop betrekking hebbende debetnota van 11 januari 2017

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Marion Le Pen wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van het Europees Parlement.

         (1)  PB C 151 van 15.5.2017.


title: Zaak T-214/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Out of the blue/EUIPO — Dubois en MFunds USA (FUNNY BANDS) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk FUNNY BANDS — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 59, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/30

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Out of the blue/EUIPO — Dubois en MFunds USA (FUNNY BANDS)
      (Zaak T-214/17) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk FUNNY BANDS - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 52, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 7, lid 1, onder b) en c), en artikel 59, lid 1, onder a), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/38)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Out of the blue KG (Lilienthal, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt, V. Töbelmann en A. Zarm, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Frydendahl, J. Ivanauskas en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Frédéric Dubois (Lasne, België) en MFunds USA LLC (Miami Beach, Florida, Verenigde Staten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 20 januari 2017 (zaak R 1081/2016-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Out of the blue, enerzijds, en Frédéric Dubois en MFunds USA, anderzijds

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 20 januari 2017 (zaak R 1081/2016-2) wordt vernietigd, voor zover daarbij het beroep is verworpen tegen de beslissing van de nietigheidsafdeling tot afwijzing van de vordering tot nietigverklaring van het Uniewoordmerk FUNNY BANDS voor „edele metalen en hun legeringen en producten hieruit vervaardigd of hiermee bedekt voor zover niet begrepen in andere klassen; juwelierswaren, bijouterieën; ringen (juwelierswaren); ringen [juwelierswaren]; armbanden (juwelierswaren); halskettingen (juwelierswaren); fantasie-sleutelhangers” van klasse 14, „rubber, guttapercha, gummi en hieruit vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen; niet-metalen buigzame buizen; rubberringen; rubber (grondstof of halffabrikaat); koorden van rubber” van klasse 17 en „groot- en detailhandel in edele metalen en hun legeringen en producten hieruit vervaardigd of hiermee bedekt, juwelierswaren, bijouterieën, ringen [bijouterieën], vingerringen [bijouterieën], armbanden [bijouterieën], halskettingen [bijouterieën], rubber, guttapercha, gummi en hieruit vervaardigde producten, buigzame slangen, niet van metaal” van klasse 35.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 178 van 6.6.2017.


title: Zaak T-315/17: Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — Hebberecht/EDEO („Openbare dienst — Ambtenaren — EDEO — Tewerkstelling — Ambt van delegatiehoofd van de Europese Unie in Ethiopië — Besluit houdende weigering om de tewerkstelling te verlengen — Dienstbelang — Motiveringsplicht — Gelijke behandeling”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/31

      Arrest van het Gerecht van 27 november 2018 — Hebberecht/EDEO
      (Zaak T-315/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Ambtenaren - EDEO - Tewerkstelling - Ambt van delegatiehoofd van de Europese Unie in Ethiopië - Besluit houdende weigering om de tewerkstelling te verlengen - Dienstbelang - Motiveringsplicht - Gelijke behandeling”))
      (2019/C 44/40)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Chantal Hebberecht (Fourmies, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Maréchal, advocaat)

         Verwerende partij: Europese Dienst voor extern optreden (vertegenwoordigers: S. Marquardt en R. Spac, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU tot nietigverklaring van het op 3 februari 2017 aan verzoekster meegedeelde besluit van de EDEO houdende afwijzing van haar klacht tegen het besluit van de EDEO waarbij haar tewerkstelling als delegatiehoofd van de Europese Unie in Ethiopië niet werd verlengd, en tot vergoeding van de immateriële schade die verzoekster stelt te hebben geleden

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) van 30 juni 2016 tot afwijzing van het verzoek van Chantal Hebberecht om haar tewerkstelling als hoofd van de delegatie van de Europese Unie in Ethiopië te verlengen, wordt nietig verklaard.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  De EDEO wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 249 van 31.7.2017.


title: Zaak T-372/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Louis Vuitton Malletier/EUIPO — Bee-Fee Group (LV POWER ENERGY DRINK) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniebeeldmerk LV POWER ENERGY DRINK — Ouder Uniebeeldmerk LV — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001] — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001) — Eerdere beslissingen van het EUIPO waarbij de bekendheid van het oudere merk wordt erkend”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/32

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Louis Vuitton Malletier/EUIPO — Bee-Fee Group (LV POWER ENERGY DRINK)
      (Zaak T-372/17) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniebeeldmerk LV POWER ENERGY DRINK - Ouder Uniebeeldmerk LV - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 53, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009 [thans artikel 60, lid 1, onder a), van verordening 2017/1001] - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001) - Eerdere beslissingen van het EUIPO waarbij de bekendheid van het oudere merk wordt erkend”])
      (2019/C 44/41)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Louis Vuitton Malletier (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Bee-Fee Group Ltd (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordiger: L. Karpierz, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 maart 2017 (zaak R 906/2016-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Louis Vuitton Malletier en Bee-Fee Group

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 29 maart 2017 (zaak R 906/2016-4) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van Louis Vuitton Malletier.

                  3)

                  Bee-Fee Group Ltd zal haar eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van Louis Vuitton Malletier.

         (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak T-373/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Louis Vuitton Malletier/EUIPO — Fulia Trading (LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE — Ouder Uniebeeldmerk LV — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001) — Eerdere beslissingen van het EUIPO waarbij de bekendheid van het oudere merk wordt erkend”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/33

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — Louis Vuitton Malletier/EUIPO — Fulia Trading (LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE)
      (Zaak T-373/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE - Ouder Uniebeeldmerk LV - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001] - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009 (thans artikel 94 van verordening 2017/1001) - Eerdere beslissingen van het EUIPO waarbij de bekendheid van het oudere merk wordt erkend”])
      (2019/C 44/42)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Louis Vuitton Malletier (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Gája, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Fulia Trading Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: L. Karpierz, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 maart 2017 (zaak R 1567/2016-4) inzake een oppositieprocedure tussen Louis Vuitton Malletier en Fulia Trading

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 29 maart 2017 (zaak R 1567/2016-4) wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO zal zijn eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van Louis Vuitton Malletier.

                  3)

                  Fulia Trading Ltd zal haar eigen kosten dragen alsmede de helft van de kosten van Louis Vuitton Malletier.

         (1)  PB C 256 van 7.8.2017.


title: Zaak T-416/17: Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (fino) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk fino Cyprus Halloumi Cheese — Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI — Relatieve weigeringsgrond — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/34

      Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO — Papouis Dairies (fino)
      (Zaak T-416/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk fino Cyprus Halloumi Cheese - Ouder collectief Uniewoordmerk HALLOUMI - Relatieve weigeringsgrond - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001]”])
      (2019/C 44/43)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Papouis Dairies Ltd (Nicosia) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 (zaak R 2759/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en Papouis Dairies

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 20 april 2017 (zaak R 2759/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi en Papouis Dairies Ltd wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt, behalve in zijn eigen kosten, verwezen in de kosten van Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi.

                  3)

                  Papouis Dairies zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 277 van 21.8.2017.


title: Zaak T-417/17: Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Cyprus/EUIPO — Papouis Dairies (fino Cyprus Halloumi Cheese) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk fino Cyprus Halloumi Cheese — Ouder certificeringswoordmerk van het Verenigd Koninkrijk HALLOUMI — Afwijzing van de oppositie — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] — Overeenstemmende tekens”]

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/35

      Arrest van het Gerecht van 23 november 2018 — Cyprus/EUIPO — Papouis Dairies (fino Cyprus Halloumi Cheese)
      (Zaak T-417/17) (1)

      ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk fino Cyprus Halloumi Cheese - Ouder certificeringswoordmerk van het Verenigd Koninkrijk HALLOUMI - Afwijzing van de oppositie - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001] - Overeenstemmende tekens”])
      (2019/C 44/44)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Republiek Cyprus (vertegenwoordigers: S. Malynicz, QC, en V. Marsland, solicitor)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: D. Gája en D. Walicka, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Papouis Dairies Ltd (Nicosia, Cyprus) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 20 april 2017 (zaak R 2650/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen de Republiek Cyprus en Papouis Dairies

         Dictum

                  1)

                  De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 20 april 2017 (zaak R 2650/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen de Republiek Cyprus en Papouis Dairies Ltd wordt vernietigd.

                  2)

                  Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Republiek Cyprus.

                  3)

                  Papouis Dairies zal haar eigen kosten dragen.

         (1)  PB C 277 van 21.8.2017.


title: Zaak T-458/17: Arrest van het Gerecht van 26 november 2018 — Shindler e.a./Raad („Beroep tot nietigverklaring — Institutioneel recht — Terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie — Akkoord betreffende de voorwaarden voor de terugtrekking — Artikel 50 VEU — Besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk over dit akkoord — Burgers van het Verenigd Koninkrijk die in een andere Unielidstaat verblijven — Voorbereidende handeling — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Niet rechtstreeks geraakt — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/35

      Arrest van het Gerecht van 26 november 2018 — Shindler e.a./Raad
      (Zaak T-458/17) (1)

      ((„Beroep tot nietigverklaring - Institutioneel recht - Terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit de Unie - Akkoord betreffende de voorwaarden voor de terugtrekking - Artikel 50 VEU - Besluit van de Raad waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk over dit akkoord - Burgers van het Verenigd Koninkrijk die in een andere Unielidstaat verblijven - Voorbereidende handeling - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Niet rechtstreeks geraakt - Niet-ontvankelijkheid”))
      (2019/C 44/45)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partijen: Harry Shindler (Porto d’Ascoli, Italië) en de 12 overige verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage bij het arrest (vertegenwoordiger: J. Fouchet, advocaat)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bauer en R. Meyer, gemachtigden)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van besluit (EU, Euratom) van de Raad van 22 mei 2017 waarbij machtiging wordt verleend tot het openen van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland over een akkoord betreffende de voorwaarden voor zijn terugtrekking uit de Europese Unie (document XT 21016/17), met inbegrip van de bijlage bij dit besluit die de richtsnoeren voor de onderhandelingen over dit akkoord vastlegt (document XT 21016/17 ADD 1 REV 2)

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

                  2)

                  Op het verzoek tot interventie van de Europese Commissie hoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

                  3)

                  Harry Shindler en de overige verzoekers wier namen zijn vermeld in de bijlage, zullen hun eigen kosten dragen alsmede die van de Raad van de Europese Unie.

                  4)

                  De Commissie zal haar eigen kosten in verband met het verzoek tot interventie dragen.

         (1)  PB C 347 van 16.10.2017.


title: Zaak T-493/17: Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — WL / ERCEA („Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Administratief onderzoek — Verlenging van de proeftijd — Voorbereidende handeling — Ontslag — Kennisgeving van het ontslag via e-mail — Klachttermijn — Aanvang — Niet-ontvankelijkheid — Eerbiediging van wezenlijke vormvoorschriften — Ontslagbesluit na afloop van de proeftijd — Verbreking van de vertrouwensband — Aansprakelijkheid — Verzoek om een mondelinge behandeling gedaan in het verzoekschrift en niet herhaald overeenkomstig artikel 106, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering”)

text:
               4.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/36

      Arrest van het Gerecht van 29 november 2018 — WL / ERCEA
      (Zaak T-493/17) (1)

      ((„Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Administratief onderzoek - Verlenging van de proeftijd - Voorbereidende handeling - Ontslag - Kennisgeving van het ontslag via e-mail - Klachttermijn - Aanvang - Niet-ontvankelijkheid - Eerbiediging van wezenlijke vormvoorschriften - Ontslagbesluit na afloop van de proeftijd - Verbreking van de vertrouwensband - Aansprakelijkheid - Verzoek om een mondelinge behandeling gedaan in het verzoekschrift en niet herhaald overeenkomstig artikel 106, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering”))
      (2019/C 44/46)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: WL (vertegenwoordiger: F. Elia, advocaat)

         Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap Europese Onderzoeksraad (vertegenwoordigers: F. Sgritta en M. Chacón Mohedano, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

         Voorwerp

      Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot ten eerste nietigverklaring van het ontslagbesluit van ERCEA dat verzoekster op 10 januari 2017 mondeling is meegedeeld, tot onmiddellijk herstel van de arbeidsverhouding en tot veroordeling van ERCEA tot betaling van alle inmiddels verschuldigde bezoldigingen, ten tweede nietigverklaring van het besluit van ERCEA van 28 oktober 2016 om verzoeksters proeftijd te verlengen en tot vaststelling van de non-existentie van die proeftijd vanaf 1 november 2016, ten derde nietigverklaring van de handelingen bestaande in een administratief onderzoek uitgevoerd door het Bureau voor onderzoek en discipline van de Commissie (IDOC) en van het rapport van dat onderzoek van 7 november 2016 alsmede tot verordening aan ERCEA om dat onderzoek te verwijderen uit het computersysteem voor het personeelsbeleid en uit elke andere databank binnen de instellingen van de Europese Unie, ten vierde nietigverklaring van het ontslagbesluit van ERCEA van 22 december 2016 dat verzoekster heeft ontvangen op 24 januari 2017, tot onmiddellijk herstel van de arbeidsverhouding en tot veroordeling van ERCEA tot betaling van een schadevergoeding bestaande in de bezoldigingen vanaf de datum van ontslag tot de datum van bekendmaking van het arrest of, bij gebreke van herstel van de arbeidsverhouding, tot veroordeling van ERCEA tot vergoeding van de schade bestaande in het verlies van bezoldiging tot de afloop van de overeenkomst, welke schade 39 000 EUR bedraagt, en ten vijfde en in elk geval veroordeling van ERCEA tot betaling aan verzoekster van een vergoeding van 300 000 EUR of van elk ander hoger of lager bedrag dat redelijk zal worden geacht wegens de ernstige afbreuk aan haar imago en haar persoonlijke en beroepsreputatie

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  WL wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 318 van 25.9.2017.


title: Zaak C-831/18 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 oktober 2018 in zaak T-29/17, RQ/Commissie

text:
               18.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/30

      Hogere voorziening ingesteld op 21 december 2018 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 24 oktober 2018 in zaak T-29/17, RQ/Commissie
      (Zaak C-831/18 P)
      (2019/C 65/38)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. -P. Keppenne, J. Baquero Cruz, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure: RQ

         Conclusies

                  —

                  Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Zevende kamer — uitgebreid) van 24 oktober 2018 in zaak T-29/17 vernietigen, voor zover daarbij besluit C(2016) 1449 final van de Commissie van 2 maart 2016 betreffende een verzoek tot opheffing van de immuniteit van jurisdictie van RQ nietig wordt verklaard;

                  —

                  Het door de in hogere voorziening verwerende partij bij het Gerecht van de Europese Unie ingestelde beroep tot nietigverklaring verwerpen en definitief uitspraak doen op de punten die het voorwerp van de onderhavige hogere voorziening vormen, of, indien het geding niet in staat van wijzen is voor het Hof, de zaak voor afdoening terugverwijzen naar het Gerecht;

                  —

                  Verzoeker in eerste aanleg verwijzen in de kosten die de Commissie in eerste aanleg en naar aanleiding van de onderhavige hogere voorziening heeft gemaakt.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Tot staving van de hogere voorziening voert de Commissie drie middelen aan:

                  1.

                  Ten eerste is de Commissie — anders dan het Gerecht — van mening dat het besluit tot opheffing van de immuniteit geen voor verzoeker bezwarend besluit is en dat daartegen derhalve geen beroep tot nietigverklaring openstaat. Het arrest waartegen de hogere voorziening is gericht, geeft dus blijk van een onjuiste rechtsopvatting door het verzoek ontvankelijk te verklaren.

                  2.

                  Ten tweede meent de Commissie dat het arrest waartegen de hogere voorziening is gericht, een onjuiste uitlegging geeft aan het recht om te worden gehoord dat is vervat in artikel 41, lid 2, onder a), van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, omdat deze uitlegging is gebaseerd op een verkeerde uitlegging en toepassing van artikel 4, lid 3, VEU (beginsel van loyale samenwerking) en van het algemene beginsel van wederzijds vertrouwen tussen de organen van de Unie en de autoriteiten van de lidstaten.

                  3.

                  Ten derde is de Commissie van mening dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de kwalificatie van de handelwijze van de Commissie in het onderhavige geval, door te overwegen dat deze handelwijze niet toereikend was ter eerbiediging van verzoekers recht om te worden gehoord.


title: Zaak T-122/18: Beschikking van het Gerecht van 14 december 2018 — Lidl Stiftung/EUIPO — Shimano Europe (PRO)

text:
               18.2.2019

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 65/47

      Beschikking van het Gerecht van 14 december 2018 — Lidl Stiftung/EUIPO — Shimano Europe (PRO)
      (Zaak T-122/18) (1)

      (2019/C 65/62)
      Procestaal: Engels
      De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 142 van 23.4.2018.


title: Zaak T-777/17: Beroep ingesteld op 23 november 2017 — Pan/EUIPO — Entertainment One UK (TOBBIA)

text:
               22.1.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/61

         Beroep ingesteld op 23 november 2017 — Pan/EUIPO — Entertainment One UK (TOBBIA)
   (Zaak T-777/17)
   (2018/C 022/82)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Xianhao Pan (Rome, Italië) (vertegenwoordiger: M. Oliva, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Entertainment One UK Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „TOBBIA” — Uniemerk nr. 11 775 509

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 14 september 2017 in zaak R 1776/2016-1

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beslissing in haar geheel te vernietigen.

      Aangevoerde middelen

               —

               niet-nakoming van de motiveringsplicht, niet-inachtneming van de methode voor de waardering van de relatie tussen de merken, en onjuiste beoordeling van de vraag of er sprake is van gevaar voor verwarring tussen de merken;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), juncto artikel 53, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-721/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 27 december 2017 — Sebastien Vollmer, Vera Sagalov / Swiss Global Air Lines AG

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 27 december 2017 — Sebastien Vollmer, Vera Sagalov / Swiss Global Air Lines AG
   (Zaak C-721/17)
   (2018/C 123/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sebastien Vollmer, Vera Sagalov

      Verwerende partij: Swiss Global Air Lines AG

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan er ook een recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) bestaan wanneer een luchtreiziger wegens een vertraging van minder dan drie uur bij aankomst een rechtstreeks aansluitende vlucht niet haalt en dit tot een vertraging van 3 uur of meer op de eindbestemming leidt, waarbij die vluchten echter door verschillende luchtvaartmaatschappijen werden uitgevoerd?

               2)

               Kan er ook een recht op compensatie op grond van artikel 7 van verordening (EG) nr. 261/2004 bestaan wanneer de onderscheiden luchtvaartmaatschappijen concernrechtelijk met elkaar zijn verbonden?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-122/18: Beroep ingesteld op 14 februari 2018 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek

text:
               9.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/13

         Beroep ingesteld op 14 februari 2018 — Europese Commissie / Italiaanse Republiek
   (Zaak C-122/18)
   (2018/C 123/19)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Gattinara en C. Zadra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Italiaanse Republiek de krachtens richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (PB L 48, blz. 1) op haar rustende verplichtingen, met name die uit hoofde van artikel 4 van deze richtlijn, niet is nagekomen, doordat zij tot op heden heeft verzuimd om ervoor te zorgen dat de overheidsinstanties vermijden dat de termijn waarbinnen zij hun handelsschulden betalen, langer is dan 30 of 60 kalenderdagen;

               —

               de Italiaanse Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Uit de gegevens waarover de Commissie beschikt, die gebaseerd zijn op de inlichtingen die de Italiaanse Republiek tijdens de precontentieuze procedure heeft verstrekt, blijkt dat de in artikel 4 van richtlijn 2011/7/EU betreffende bestrijding van betalingsachterstand vervatte betalingstermijnen van 30 en 60 dagen niet door bepaalde individuele instanties maar door hele categorieën overheidsinstanties worden overschreden, waarbij het niet gaat om individuele handelstransacties maar om de gemiddelde tijd die voor betaling wordt gebruikt, te weten met betrekking tot alle door deze instanties aangegane transacties, en, ten slotte, niet gedurende een bepaalde periode maar onafgebroken vanaf september 2014 tot op de datum waarop het onderhavige beroep is ingesteld. Om die reden acht de Commissie de — voortdurende en systematische — schending van artikel 4 van de richtlijn bewezen.


title: Zaak T-166/15: Arrest van het Gerecht van 27 februari 2018 — Gramberg/EUIPO — Mahdavi Sabet (Etui voor mobiele telefoon) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een etui voor mobiele telefoon weergeeft — Openbaarmaking van het model — Artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 — Voor het eerst voor het Gerecht overgelegde bewijsstukken”]

text:
               16.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/18

         Arrest van het Gerecht van 27 februari 2018 — Gramberg/EUIPO — Mahdavi Sabet (Etui voor mobiele telefoon)
   (Zaak T-166/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een etui voor mobiele telefoon weergeeft - Openbaarmaking van het model - Artikel 7, lid 1, van verordening (EG) nr. 6/2002 - Voor het eerst voor het Gerecht overgelegde bewijsstukken”])
   (2018/C 134/24)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Claus Gramberg (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Kettler, vervolgens F. Klopmeier en G. Becker, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Sorouch Mahdavi Sabet (Parijs, Frankrijk)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 13 januari 2015 (zaak R 460/2013-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Gramberg en Mahdavi Sabet

      Dictum

               1)

               De beslissing van de derde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 13 januari 2015 (zaak R 460/2013-3) wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Het EUIPO wordt verwezen in zijn eigen kosten alsook in die van Claus Gramberg, daaronder begrepen de noodzakelijke kosten van de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak T-85/16: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Shoe Branding Europe/EUIPO adidas (Twee parallel lopende strepen geplaatst op een schoen) („Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor een Uniebeeldmerk bestaande in twee parallel lopende strepen op een schoen — Ouder Uniebeeldmerk dat drie parallel lopende strepen op een schoen weergeeft — Relatieve weigeringsgrond — Inbreuk op de reputatie — Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”)

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/42

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Shoe Branding Europe/EUIPO adidas (Twee parallel lopende strepen geplaatst op een schoen)
   (Zaak T-85/16) (1)

   ((„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor een Uniebeeldmerk bestaande in twee parallel lopende strepen op een schoen - Ouder Uniebeeldmerk dat drie parallel lopende strepen op een schoen weergeeft - Relatieve weigeringsgrond - Inbreuk op de reputatie - Artikel 8, lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 5, van verordening (EU) 2017/1001]”))
   (2018/C 142/54)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shoe Branding Europe BVBA (Oudenaarde, België) (vertegenwoordiger: J. Løje, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Lukošiūtė, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: adidas AG (Herzogenaurach, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Fowler en I. Junkar, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2015 (zaak R 3106/2014-2) inzake een oppositieprocedure tussen adidas en Shoe Branding Europe

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Shoe Branding Europe BVBA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 136 van 18.4.2016.


title: Zaak T-438/16: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Altunis/EUIPO — Hotel Cipriani (CIPRIANI) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie — Woordmerk CIPRIANI — Ouder Uniewoordmerk HOTEL CIPRIANI — Normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren en diensten — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/43

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2018 — Altunis/EUIPO — Hotel Cipriani (CIPRIANI)
   (Zaak T-438/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie - Woordmerk CIPRIANI - Ouder Uniewoordmerk HOTEL CIPRIANI - Normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 42, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 47, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001] - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren en diensten - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 [thans artikel 8, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001]”])
   (2018/C 142/56)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Altunis-Trading, Gestão e Serviços, Lda (Funchal, Portugal) (vertegenwoordigers: A. Vanzetti, S. Bergia en G. Sironi, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniërend voor het Gerecht: Hotel Cipriani Srl (Venetië, Italië) (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Cantrill, solicitor, en B. Brandreth, barrister, vervolgens B. Brandreth, A. Poulter en P. Brownlow, solicitors)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 juni 2016 (zaak R 1889/2015-4) inzake een oppositieprocedure tussen Hotel Cipriani en Altunis-Trading, Gestão e Serviços

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Altunis-Trading, Gestão e Serviços, Lda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 343 van 19.9.2016.


title: Zaak C-301/16 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2018 — Europese Commissie / Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd [Hogere voorziening — Handelspolitiek — Dumping — Invoer van zonneglas van oorsprong uit China — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikel 2, lid 7, onder b) en c) — Behandeling als marktgerichte onderneming — Begrip „verstoringen van betekenis die nog voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie” in de zin van artikel 2, lid 7, onder c), derde streepje — Belastingvoordelen]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 28 februari 2018 — Europese Commissie / Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
   (Zaak C-301/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Handelspolitiek - Dumping - Invoer van zonneglas van oorsprong uit China - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikel 2, lid 7, onder b) en c) - Behandeling als marktgerichte onderneming - Begrip „verstoringen van betekenis die nog voortvloeien uit het vroegere systeem zonder markteconomie” in de zin van artikel 2, lid 7, onder c), derde streepje - Belastingvoordelen])
   (2018/C 142/05)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en T. Maxian Rusche, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd (vertegenwoordigers: Y. Melin en V. Akritidis, avocats)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH (vertegenwoordigers: A. Bochon, avocat, en R. MacLean, solicitor)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 16 maart 2016, Xinyi PV Products (Anhui) Holdings/Commissie (T-586/14, EU:T:2016:154), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt naar het Gerecht van de Europese Unie terugverwezen.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 270 van 25.7.2016.


title: Zaak C-47/18: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) op 26 januari 2018 — Skarb Pánstwa Rzeczpospolitej Polskiej — Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad / Stephan Riel als curator in het faillissement van Alpine Bau GmbH

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/29

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Wien (Oostenrijk) op 26 januari 2018 — Skarb Pánstwa Rzeczpospolitej Polskiej — Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad / Stephan Riel als curator in het faillissement van Alpine Bau GmbH
   (Zaak C-47/18)
   (2018/C 142/39)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Wien

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Skarb Pánstwa Rzeczpospolitej Polskiej — Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

      Verwerende partij: Stephan Riel als curator in het faillissement van Alpine Bau GmbH

      Prejudiciële vragen

      Vraag 1:

   Dient artikel 1, lid 2, onder b), van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (executieverordening 2012) (1), aldus te worden uitgelegd dat een zogenoemde Prüfungsklage naar Oostenrijks recht (eis gericht op de verificatie van vorderingen) in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), executieverordening 2012 het faillissement betreft en om die reden is uitgesloten van de materiële werkingssfeer van deze verordening?

      Vraag 2a (alleen voor het geval dat vraag 1 bevestigend wordt beantwoord):

   Dient artikel 29, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (executieverordening 2012), analoog te worden toegepast op binnen de werkingssfeer van de insolventieverordening [verordening nr. 1346/2000] vallende samenhangende vorderingen?

      Vraag 2b (alleen voor het geval dat vraag 1 ontkennend of vraag 2a bevestigend wordt beantwoord):

   Dient artikel 29, lid 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (executieverordening 2012), aldus te worden uitgelegd dat er sprake is van een vordering op grond van dezelfde aanspraak tussen dezelfde partijen, indien een schuldeiser — verzoekster — die een (in wezen) identieke vordering in de Oostenrijkse hoofdinsolventieprocedure en in de Poolse secundaire insolventieprocedure heeft ingediend welke door de betrokken curator (op de meeste punten) werd betwist, allereerst in Polen tegen de curator aldaar in de secundaire insolventieprocedure en aansluitend in Oostenrijk tegen de curator in de hoofdinsolventieprocedure — verweerder — eisen instelt tot vaststelling van het bestaan van vorderingen die voor een bepaald bedrag op het vermogen van de schuldenaar kunnen worden verhaald?

      Vraag 3a:

   Dient artikel 41 van verordening (EU) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (insolventieverordening) (2), aldus te worden uitgelegd dat is voldaan aan het vereiste van opgave van „aard, datum van ontstaan en bedrag van de vordering”, indien de schuldeiser die in een andere lidstaat gevestigd is dan de staat waar de procedure is geopend — verzoekster –, bij de indiening van zijn vordering in de hoofdinsolventieprocedure — zoals in casu –

               a)

               ermee volstaat de vordering met opgave van een concreet bedrag, maar zonder mededeling van een datum van ontstaan te omschrijven (bijvoorbeeld als „vordering van de onderaannemer JSV Slawomir Kubica voor de uitvoering van wegwerkzaamheden”);

               b)

               weliswaar geen datum van ontstaan van de vordering opgeeft, maar uit de in het kader van de indiening van de vordering overgelegde bijlagen een datum van ontstaan (bijvoorbeeld op grond van de op de overgelegde factuur vermelde datum) kan worden afgeleid?

      Vraag 3b:

   Dient artikel 41 van verordening (EU) nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (insolventieverordening), aldus te worden uitgelegd dat deze bepaling zich niet verzet tegen toepassing van in het concrete geval gunstiger bepalingen voor de indienende schuldeiser die is gevestigd in een andere lidstaat dan de staat waar de procedure is geopend, — zoals bepalingen inzake de vereiste opgave van een datum van ontstaan?

      (1)  PB 2012, L 351, blz. 1.

      (2)  PB 2000, L 160, blz. 1.


title: Zaak T-93/18: Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — International Skating Union / Commissie

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/55

         Beroep ingesteld op 19 februari 2018 — International Skating Union / Commissie
   (Zaak T-93/18)
   (2018/C 142/72)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: International Skating Union (Lausanne, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J.-F. Bellis, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 8 december 2017 in zaak AT.40208 — International Skating Union’s Eligibility rules, nietig verklaren

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij acht middelen aan.

               1.

               Het eerste middel is eraan ontleend dat de onderbouwing van het bestreden besluit is gestoeld op een fundamentele tegenstrijdigheid.

               2.

               Het tweede middel is eraan ontleend dat verzoeksters toelatingsregels niet tot doel hebben de mededinging te beperken.

               3.

               Het derde middel is eraan ontleend dat verzoeksters toelatingsregels niet tot gevolg hebben dat de mededinging wordt beperkt.

               4.

               Het vierde middel is eraan ontleend dat verzoeksters besluit om de Dubai Icederby van 2014 niet goed te keuren buiten de werkingssfeer van artikel 101 VWEU valt, aangezien dit besluit een legitieme doelstelling nastreefde conform verzoeksters gedragscode die alle vormen van steun voor weddenschappen verbiedt.

               5.

               Het vijfde middel is eraan ontleend dat verzoeksters besluit om de Dubai Icederby van 2014 niet goed te keuren hoe dan ook buiten de territoriale werkingssfeer van artikel 101 VWEU valt.

               6.

               Het zesde middel is eraan ontleend dat het argument dat de regels van het Hof van Arbitrage voor de Sport de vermeende beperkingen op de mededinging versterken, ongefundeerd is.

               7.

               Het zevende middel is eraan ontleend dat de Commissie haar bevoegdheden heeft overschreden door verzoekster corrigerende maatregelen op te leggen die geen verband houden met de vaststelling van een inbreuk.

               8.

               Het achtste middel is eraan ontleend dat er geen geldige rechtsgrondslag bestaat voor de oplegging van een dwangsom.


title: Zaak T-95/18: Beroep ingesteld op 12 februari 2018 — Gollnisch/Parlement

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/55

         Beroep ingesteld op 12 februari 2018 — Gollnisch/Parlement
   (Zaak T-95/18)
   (2018/C 142/73)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bruno Gollnisch (Villiers-le-Mahieu, Frankrijk) (vertegenwoordiger: B. Bonnefoy-Claudet, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit PE 610.437/BUR/Decision van het Bureau van het Europees Parlement van 23 oktober 2017 nietig te verklaren, zoals dat is meegedeeld bij schrijven van de voorzitter van het Europees Parlement van 1 december 2017 met referentie D 318700 en waarbij de klacht die Gollnisch tegen het besluit van de secretaris-generaal bij de quaestoren had ingediend, is afgewezen;

               —

               het volledige besluit van de secretaris-generaal van het Europees Parlement van 1 juli 2016 nietig te verklaren, waarvan op 6 juli 2016 kennis is gegeven en dat vermeldt „dat een bedrag van 275 984,23 EUR ten onrechte aan Bruno Gollnisch is betaald”, en waarbij de bevoegde ordonnateur en de boekhouder van de instelling wordt gelast om dat bedrag terug te vorderen;

               —

               de kennisgeving en de uitvoeringsmaatregelen van voormeld besluit zoals opgenomen in de brief van de directeur-generaal Financiën van 6 juli 2016 met referentie D 201920 nietig te verklaren;

               —

               debetnota nr. 2016-914 die de directeur-generaal Financiën op 5 juli 2016 heeft ondertekend, nietig te verklaren;

               —

               verzoeker een bedrag toe te kennen van 50 000 EUR ter vergoeding van de immateriële schade voortvloeiende uit de ongegronde beschuldigingen die vóór de afronding van het onderzoek zijn geuit, de afbreuk aan zijn imago, de aanzienlijke problemen die het bestreden besluit voor zijn privéleven en zijn politieke leven hebben betekend en de enorme hoeveelheid werk die hij aan die procedures heeft moeten besteden;

               —

               verzoeker eveneens een bedrag van 28 000 EUR toe te kennen voor de kosten die hij heeft moeten maken voor het inwinnen van adviezen, de voorbereiding van dit beroep alsmede de kosten voor het kopiëren en het neerleggen van dit verzoekschrift en de daarbij gevoegde stukken;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan, die specifiek gericht zijn tegen het besluit van het Bureau.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van wezenlijke vormvoorschriften door de verwerende partij bij de vaststelling van het bestreden besluit. De procedure die tot de vaststelling van het bestreden besluit heeft geleid, is in strijd met verzoekers recht op behandeling van zijn zaak door een onafhankelijke instantie. De verwerende partij heeft eveneens zijn rechten van verweer geschonden. Voorts berust het bestreden besluit op een onjuiste verklaring van de vertegenwoordiger van de quaestoren en is de motivering ervan ontoereikend, aangezien niet wordt ingegaan op een aantal door verzoeker aangevoerde grieven.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een onjuiste opvatting van de feiten die tot de vaststelling van het bestreden besluit hebben geleid.

         Verzoeker beroept zich eveneens op de middelen die hij tegen het bij het Bureau van het Parlement betwiste besluit van de secretaris-generaal heeft aangevoerd, daar dit het bestreden besluit heeft gehandhaafd zonder op de juiste wijze rekening te houden met zijn argumenten.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan fouten in de procedure die tot de vaststelling van het besluit van de secretaris-generaal heeft geleid, namelijk onbevoegdheid van de secretaris-generaal, schending van de rechten van de verdediging, omkering van de bewijslast, ontoereikende motivering alsmede schending van de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een inbreuk op de civiele rechten van parlementaire assistenten, een discriminatoire behandeling van verzoeker, misbruik van bevoegdheid, inbreuk op de onafhankelijkheid van de leden, miskenning van de rol van parlementaire assistenten alsmede schending van het evenredigheidsbeginsel.


title: Zaak T-104/18: Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Fundación Tecnalia Research & Innovation / REA

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/57

         Beroep ingesteld op 22 februari 2018 — Fundación Tecnalia Research & Innovation / REA
   (Zaak T-104/18)
   (2018/C 142/74)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fundación Tecnalia Research & Innovation (Donostia-San Sebastian, Spanje) (vertegenwoordigers: P. Palacios Pesquera en M. Rius Coma, advocaten)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA)

      Conclusies

               —

               het onderhavige beroep en de daarin aangevoerde middelen ontvankelijk verklaren;

               —

               de in dit beroep aangevoerde middelen gegrond verklaren en derhalve, indien nodig, het bestreden besluit nietig verklaren en vaststellen dat de bedragen die overeenstemmen met de door TECNALIA verrichte taken niet hoeven te worden terugbetaald;

               —

               verwijzing van het REA in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep is gericht tegen de uitkomst van de terugvorderingsprocedure op tegenspraak met betrekking tot de subsidieovereenkomst voor project FP7-SME-2013-605879-FOODWATCH. Aan het besluit om de subsidieovereenkomst voor het FoodWatch-project op te zeggen, ligt het feit ten grondslag dat verweerder niet op de hoogte zou zijn gesteld van het bestaan van het BreadGuard-project, dat volgens het REA sterke gelijkenissen vertoonde met het FoodWatch-project wat betreft de doelstellingen, de werkwijze en de beoogde resultaten.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Ontoereikende motivering van het bestreden besluit, doordat de door TECNALIA tijdens de onderzoeksprocedure op tegenspraak aangevoerde ontlastende bewijzen niet in aanmerking zijn genomen.

               2.

               Schending van bijlage II bij de subsidieovereenkomst voor het FoodWatch-project, doordat verweerder niet de identiteit is meegedeeld van de onafhankelijke deskundigen die de deskundigenrapporten hebben ondertekend waarop het bestreden besluit is gebaseerd, zodat TECNALIA deze niet kon wraken.

               3.

               Schending van het schuldbeginsel, doordat verweerder geen rekening heeft gehouden met de mate van deelname van TECNALIA aan de verweten feiten.

               4.

               Schending van het legaliteitsbeginsel, gelet op de correcte uitvoering van de projecten en het feit dat TECNALIA de aangegane verbintenissen is nagekomen.

               5.

               Schending van het evenredigheidsbeginsel, doordat geen rekening is gehouden met de mate van schuld van elk van de deelnemers aan de verweten gedraging.


title: Zaak C-558/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — procedure ingeleid door Doris Margret Lisette Mahnkopf [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EU) nr. 650/2012 — Erfopvolgingen en Europese erfrechtverklaring — Werkingssfeer — Mogelijkheid om het erfdeel van de langstlevende echtgenoot in de Europese erfrechtverklaring op te nemen]

text:
               23.4.2018

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/9

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 1 maart 2018 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Kammergericht Berlin — Duitsland) — procedure ingeleid door Doris Margret Lisette Mahnkopf
   (Zaak C-558/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EU) nr. 650/2012 - Erfopvolgingen en Europese erfrechtverklaring - Werkingssfeer - Mogelijkheid om het erfdeel van de langstlevende echtgenoot in de Europese erfrechtverklaring op te nemen])
   (2018/C 142/12)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Kammergericht Berlin

      Partij in het hoofdgeding

   Doris Margret Lisette Mahnkopf

      in tegenwoordigheid van: Sven Mahnkopf

      Dictum

   Artikel 1, lid 1, van verordening (EU) nr. 650/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en de aanvaarding en de tenuitvoerlegging van authentieke akten op het gebied van erfopvolging, alsmede betreffende de instelling van een Europese erfrechtverklaring, moet aldus worden uitgelegd dat een nationale bepaling als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die bij het overlijden van een van de echtgenoten voorziet in een forfaitaire verrekening van de vermogensaanwas door een verhoging van het erfdeel van de langstlevende echtgenoot, binnen de werkingssfeer van die verordening valt.

      (1)  PB C 30 van 30.1.2017.