title: Zaak T-611/17: Beroep ingesteld op 7 september 2017 — All Star/EUIPO — Carrefour Hypermarchés (Vorm van een schoenzool)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/45

         Beroep ingesteld op 7 september 2017 — All Star/EUIPO — Carrefour Hypermarchés (Vorm van een schoenzool)
   (Zaak T-611/17)
   (2017/C 374/67)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: All Star CV (Beaverton, Oregon, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: R. Kunze, G. Würtenberger, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Carrefour Hypermarchés (Evry, Frankrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: driedimensionaal Uniemerk (Vorm van een schoenzool) — Uniemerk nr. 7 497 373

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 juni 2017 in zaak R 952/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten van de procedure.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van de artikelen 62, 63 en 64 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de artikelen 75 en 78 van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van de artikelen 63 en 75 van verordening nr. 207/2009 en van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;

               —

               schending van artikel 52, lid 1, en artikel 7, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 52, lid 2, en artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 77 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-628/15: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division), Verenigd Koninkrijk — The Trustees of the BT Pension Scheme/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs [Prejudiciële verwijzing — Vrij verkeer van kapitaal — Artikel 63 VWEU — Werkingssfeer — Belastingwetgeving van een lidstaat — Vennootschapsbelasting — Belastingkrediet — Pensioenfonds — Weigering om aan niet aan belasting over beleggingsinkomsten onderworpen aandeelhouders een belastingkrediet toe te kennen voor buitenlandse dividendinkomsten — Uitlegging van het arrest van 12 december 2006, Test Claimants in the FII Group Litigation (C-446/04, EU:C:2006:774) — Ten onrechte niet toegekend belastingkrediet — Rechtsmiddelen]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/10

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division), Verenigd Koninkrijk — The Trustees of the BT Pension Scheme/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-628/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Vrij verkeer van kapitaal - Artikel 63 VWEU - Werkingssfeer - Belastingwetgeving van een lidstaat - Vennootschapsbelasting - Belastingkrediet - Pensioenfonds - Weigering om aan niet aan belasting over beleggingsinkomsten onderworpen aandeelhouders een belastingkrediet toe te kennen voor buitenlandse dividendinkomsten - Uitlegging van het arrest van 12 december 2006, Test Claimants in the FII Group Litigation (C-446/04, EU:C:2006:774) - Ten onrechte niet toegekend belastingkrediet - Rechtsmiddelen])
   (2017/C 382/11)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: The Trustees of the BT Pension Scheme

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Dictum

               1)

               Artikel 63 VWEU moet aldus moet worden uitgelegd dat het in omstandigheden als in het hoofdgeding rechten toekent aan een aandeelhouder die als „buitenlandse dividendinkomsten” (foreign income dividend) aangemerkte dividenden ontvangt.

               2)

               Het Unierecht vereist dat het nationale recht van een lidstaat voorziet in rechtsmiddelen voor aandeelhouders die, in een situatie als in het hoofdgeding, als „buitenlandse dividendinkomsten” aangemerkte dividenden hebben ontvangen zonder evenwel een belastingkrediet voor die dividenden te hebben ontvangen, teneinde hen in staat te stellen de hun krachtens artikel 63 VWEU toegekende rechten uit te oefenen. In dit verband dient de nationale bevoegde rechter ervoor te zorgen dat niet aan inkomstenbelasting over dividenden onderworpen aandeelhouders — zoals de Trustees of the BT Pension Scheme — die als „buitenlandse dividendinkomsten” aangemerkte dividendinkomsten hebben ontvangen die hun oorsprong vinden in dividenden van buitenlandse oorsprong, beschikken over een rechtsmiddel dat, ten eerste, de betaling kan waarborgen van het ten onrechte aan de rechthebbenden ontzegde belastingkrediet voor die dividenden, en dit volgens procedureregels die niet minder gunstig zijn dan die welke gelden voor een rechtsvordering die strekt tot betaling van een belastingkrediet of van een soortgelijk belastingvoordeel in een situatie waarin de belastingdienst de rechthebbenden bij een uitkering van dividenden die hun oorsprong vinden in dividenden die zijn ontvangen van een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde vennootschap ten onrechte dit belastingkrediet of belastingvoordeel heeft ontzegd, en, ten tweede, de bescherming van de door artikel 63 VWEU aan dergelijke aandeelhouders toegekende rechten doeltreffend kan waarborgen.

               3)

               Noch de omstandigheid dat de Trustees of the BT Pension Scheme niet onderworpen zijn aan inkomstenbelasting over de door hen ontvangen dividenden, noch de omstandigheid dat de betrokken schending van het Unierecht volgens de verwijzende rechter niet voldoende gekwalificeerd is om, overeenkomstig de in het arrest van 5 maart 1996, Brasserie du pêcheur en Factortame (C-46/93 en C-48/93, EU:C:1996:79), geformuleerde beginselen, te leiden tot niet-contractuele aansprakelijkheid van de betrokken lidstaat ten opzichte van de vennootschap die als „buitenlandse dividendinkomsten” aangemerkte dividenden uitkeert, noch de omstandigheid dat een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde vennootschap een verhoogd bedrag aan als „buitenlandse dividendinkomsten” aangemerkte dividenden heeft uitgekeerd ter compensatie van het feit dat aan de ontvangende aandeelhouder geen belastingkrediet wordt toegekend, kan de antwoorden op de andere vragen van de verwijzende rechter wijzigen.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak T-638/17: Beroep ingesteld op 21 september 2017 — Helibética/Commissie en GAR

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/56

         Beroep ingesteld op 21 september 2017 — Helibética/Commissie en GAR
   (Zaak T-638/17)
   (2017/C 382/69)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Helibética, SL (Alicante, Spanje) (vertegenwoordigers: R. Vallina Hoset en A. Lois Perreau de Pinninck, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad van 7 juni 2017 in verband met de vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. nietig te verklaren;

               —

               in voorkomend geval de artikelen 15, 18, 20, 21, 22 en/of 24 van verordening nr. 806/2014 niet van toepassing te verklaren overeenkomstig artikel 277 VWEU, en

               —

               de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad en de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak C-574/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2017 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-752/14, Combaro SA/Europese Commissie

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/35

         Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2017 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-752/14, Combaro SA/Europese Commissie
   (Zaak C-574/17 P)
   (2017/C 382/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en B.-R. Killmann, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Combaro SA

      Conclusies

               1.

               het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 19 juli 2017 in zaak T-752/14, Combaro SA tegen Europese Commissie, vernietigen;

               2.

               het beroep van Combaro SA ongegrond verklaren;

               3.

               Combaro SA verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante het volgende aan:

               1.

               Het Gerecht heeft een onjuiste juridische beoordeling gemaakt van de feiten met betrekking tot de vraag of er sprake is van een bijzondere situatie in de zin van artikel 239 van het douanewetboek (1).
               Het Gerecht veronderstelt een tekortkoming van de Commissie voor zover het Gerecht er ten eerste van uit gaat dat de Commissie over bevoegdheden beschikt, die zij echter in het geheel niet bezit, of ten tweede verlangt dat zij bevoegdheden uitoefent die niet verder bijdragen tot opheldering van de feiten. Er is echter geen sprake van een tekortkoming van de Commissie, zodat zich geen bijzondere situatie in de zin van artikel 239 van het Douanewetboek voordoet.

               2.

               Het Gerecht heeft de bewijzen voor het bestaan van een bijzondere situatie in de zin van artikel 239 van het douanewetboek verkeerd opgevat.
               Het Gerecht heeft in strijd met de stukken in de procedure vastgesteld dat de handtekeningen op de betrokken certificaten inzake goederenverkeer afkomstig zijn van R. en dat Letland niet de originele afdrukken van de door de douanekantoren van Jelgava en Bauska gebruikte stempels had verstrekt. Indien het Gerecht de bewijzen juist zou hebben beoordeeld, had het tot de slotsom moeten komen dat de Commissie de feiten betreffende de invoer van linnen toereikend had onderzocht en er terecht van uit kon gaan dat er geen sprake is van een bijzondere situatie in de zin van artikel 239 van het Douanewetboek.

               3.

               Het Gerecht heeft artikel 239 van het Douanewetboek betreffende het bestaan van een bijzondere situatie verkeerd uitgelegd.
               Het Gerecht heeft verzuimd de vermeende tekortkoming van de Commissie daadwerkelijk af te wegen tegen de belangen van de importeur die valse certificaten inzake goederenverkeer heeft gebruikt. Bij gebreke van een afweging heeft het Gerecht artikel 239 van het Douanewetboek verkeerd toegepast, omdat in de gegeven feitelijke situatie de belangen van de Unie bij de eerbiediging van de douanevoorschriften zwaarder wegen dan de belangen van de importeur.

               4.

               Het Gerecht heeft artikel 239 van het Douanewetboek verkeerd uitgelegd met betrekking tot de klaarblijkelijke nalatigheid van Combaro SA.
               Het Gerecht heeft ten onrechte verlangd dat de Commissie bewijst dat de importeur de oorsprongsregels bewust heeft geschonden. Bij een juiste toepassing van de bewijslastregels had het Gerecht moeten inzien dat het reeds volstaat dat bij een importeur op goede gronden twijfel had moeten rijzen, opdat hij verplicht is voor de betrokken inklaringsverrichtingen relevante informatie of inlichtingen te vragen, op zijn minst bij zijn exporteurs.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB 1992, L 302, blz. 1).


title: Zaak T-695/15: Arrest van het Gerecht van 3 oktober 2017 — BMB/EUIPO — Ferrero (snoepdoosje) [„Gemeenschapsmodel — Nietigheidsprocedure — Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een snoepdoosje weergeeft — Ouder driedimensionaal internationaal merk — Vorm van een standaarddoosje dat met snoep kan worden gevuld — Verwarringsgevaar — Toepassing van het nationale recht — Artikel 25, lid 1, onder e), van verordening (EG) nr. 6/2002 — Artikel 62 en artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002”]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/39

         Arrest van het Gerecht van 3 oktober 2017 — BMB/EUIPO — Ferrero (snoepdoosje)
   (Zaak T-695/15) (1)

   ([„Gemeenschapsmodel - Nietigheidsprocedure - Ingeschreven gemeenschapsmodel dat een snoepdoosje weergeeft - Ouder driedimensionaal internationaal merk - Vorm van een standaarddoosje dat met snoep kan worden gevuld - Verwarringsgevaar - Toepassing van het nationale recht - Artikel 25, lid 1, onder e), van verordening (EG) nr. 6/2002 - Artikel 62 en artikel 63, lid 1, van verordening nr. 6/2002”])
   (2017/C 382/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BMB sp. z o.o. (Grójec, Polen) (vertegenwoordiger: K. Czubkowski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Hanne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Ferrero SpA (Alba, Italië) (vertegenwoordiger: M. Kefferpütz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de derde kamer van beroep van het EUIPO van 8 september 2015 (zaak R 1150/2012-3) inzake een nietigheidsprocedure tussen Ferrero en BMB

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               BMB sp. z o.o. wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak T-636/17: Beroep ingesteld op 15 september 2017 — PlasticsEurope/ECHA

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/54

         Beroep ingesteld op 15 september 2017 — PlasticsEurope/ECHA
   (Zaak T-636/17)
   (2017/C 382/67)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PlasticsEurope (Brussel, België) (vertegenwoordigers: R. Cana, E. Mullier en F. Mattioli, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren,

               —

               het besluit, bekend gemaakt op 7 juli 2017, om de bestaande vermelding van Bisfenol A op de lijst van voor opneming in aanmerking komende stoffen als zeer zorgwekkende stof op basis van artikel 57, onder f), van verordening (EG) nr. 1907/2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) (PB 2006, L 396, blz. 1; hierna: „REACH-verordening”) bij te werken, nietig verklaren,

               —

               ECHA verwijzen in de proceskosten, en

               —

               elke andere of bijkomende maatregel nemen die rechtens vereist is.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1.

               Eerste middel: verweerder heeft het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door inconsistente en onvoorzienbare criteria toe te passen ter beoordeling van de mogelijke hormoon ontregelende eigenschappen van BPA voor de menselijke gezondheid.

               2.

               Tweede middel: verweerder heeft een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en zijn zorgplicht geschonden.

                           —

                           Verweerder is er niet in geslaagd om vast te stellen dat BPA een hormoon ontregelende stof is waarvoor wetenschappelijk bewijs bestaat dat er mogelijke serieuze effecten op de menselijke gezondheid of het milieu kunnen zijn, die aanleiding geven tot een gelijkwaardig niveau van bezorgdheid als bij andere stoffen die zijn vermeld in artikel 57 van de REACH-verordening, onder a) tot en met e), aangezien (i) verweerder enkel heeft getracht vast te stellen dat BPA zogeheten „hormoon ontregelende eigenschappen” heeft, (ii) de identificatie van BPA niet voldoet aan de criteria van artikel 57, onder f) van de REACH-verordening en de algemene beginselen van het Unierecht en (iii) verweerder een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door er geen rekening te houden met de berekening van een veilig niveau als relevante factor voor de beoordeling van BPA in het licht van de criteria van artikel 57, onder f), van de REACH-verordening; en

                           —

                           Verweerder heeft niet alle relevante informatie, met name het CLARITY-BPA onderzoek in aanmerking genomen.

               3.

               Derde middel: het bestreden besluit is in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van gewettigd vertrouwen omdat daarin geen rekening is gehouden met verwachte onderzoeken die als relevant werden gezien voor de beoordeling van de hormoon ontregelende eigenschappen van BPA, met name het CLARITY-BPA onderzoek, en omdat daarin de berekening van een veilig niveau niet in aanmerking is genomen als een relevante factor voor de vaststelling van een gelijkwaardig niveau van bezorgdheid.

               4.

               Vierde middel: het bestreden besluit maakt inbreuk op de artikelen 59 en 57, onder f), van de REACH-verordening, door BPA te identificeren als een zeer zorgwekkende stof op basis van de criteria waarnaar verwezen is in artikel 57, onder f), omdat artikel 57, onder f), enkel ziet op stoffen die niet reeds vallen onder artikel 57, onder a) tot en met f).

               5.

               Vijfde middel: het bestreden besluit maakt inbreuk op artikel 2, lid 8, onder b), van de REACH-verordening omdat tussenproducten vrijgesteld zijn van de gehele titel VII en dus buiten de werkingssfeer van de artikelen 57 en 59 en ook buiten de werkingssfeer van autorisaties vallen.

               6.

               Zesde middel: het bestreden besluit maakt inbreuk op het evenredigheidsbeginsel, omdat de opname van BPA op de lijst van kandidaatstoffen, wanneer het niet een tussenproduct is, verder gaat dan hetgeen passend en noodzakelijk is om het nagestreefde doel te bereiken en voor ECHA niet de maatregel met de minste kosten is waarvan het gebruik had kunnen maken.


title: Zaak C-56/16 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2017 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)/Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP, Bruichladdich Distillery Co. Ltd [Hogere voorziening — Uniemerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, onder c), en lid 2, onder d) — Uniewoordmerk PORT CHARLOTTE — Vordering tot nietigverklaring van dat merk — Bescherming die krachtens verordening (EG) nr. 1234/2007 en het nationale recht wordt verleend aan de oudere oorsprongsbenamingen „Porto” en „Port” — Exhaustiviteit van de aan deze oorsprongsbenamingen verleende bescherming — Artikel 118 quaterdecies van verordening (EG) nr. 1234/2007 — Begrippen „gebruik” en „voorstelling” van een beschermde oorsprongsbenaming]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/14

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2017 — Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)/Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP, Bruichladdich Distillery Co. Ltd
   (Zaak C-56/16 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Uniemerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 8, lid 4, en artikel 53, lid 1, onder c), en lid 2, onder d) - Uniewoordmerk PORT CHARLOTTE - Vordering tot nietigverklaring van dat merk - Bescherming die krachtens verordening (EG) nr. 1234/2007 en het nationale recht wordt verleend aan de oudere oorsprongsbenamingen „Porto” en „Port” - Exhaustiviteit van de aan deze oorsprongsbenamingen verleende bescherming - Artikel 118 quaterdecies van verordening (EG) nr. 1234/2007 - Begrippen „gebruik” en „voorstelling” van een beschermde oorsprongsbenaming])
   (2017/C 382/16)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: E. Zaera Cuadrado en O. Mondéjar Ortuño, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Eggers, I. Galindo Martín, J. Samnadda en T. Scharf, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP (vertegenwoordiger: P. Sousa e Silva, advogado), Bruichladdich Distillery Co. Ltd (vertegenwoordiger: S. Havard Duclos, avocate)

      Interveniënte aan de zijde van Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo en A. Alves, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 18 november 2015, Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto/BHIM — Bruichladdich Distillery (PORT CHARLOTTE) (T-659/14, EU:T:2015:863), wordt vernietigd.

               2)

               Het beroep in zaak T-659/14, dat door Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP was ingesteld tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 juli 2014 (zaak R 946/2013-4), wordt verworpen.

               3)

               Instituto dos Vinhos do Douro e do Porto IP wordt verwezen in de kosten die door het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) en Bruichladdich Distillery Co. Ltd in beide instanties zijn gemaakt.

               4)

               De Portugese Republiek en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 175 van 17.5.2016.


title: Zaak T-206/16: Arrest van het Gerecht van 28 september 2017 — Bodegas Verdúguez/EUIPO (TRES TOROS 3) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk TRES TOROS 3 — Absolute weigeringsgrond — Wijnmerk dat geografische aanduidingen bevat — Artikel 7, lid 1, onder j), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/40

         Arrest van het Gerecht van 28 september 2017 — Bodegas Verdúguez/EUIPO (TRES TOROS 3)
   (Zaak T-206/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk TRES TOROS 3 - Absolute weigeringsgrond - Wijnmerk dat geografische aanduidingen bevat - Artikel 7, lid 1, onder j), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 382/48)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Bodegas Verdúguez, SL (Villanueva de Alcardete, Spanje) (vertegenwoordiger: J. García Domínguez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Folliard-Monguiral en A. Muñiz Rodríguez, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 24 februari 2016 (zaak R 407/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving als Uniemerk van het woordteken TRES TOROS 3

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bodegas Verdúguez, SL, wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak T-674/17: Beroep ingesteld op 26 september 2017 — Haven van Brussel en Brussels Hoofdstedelijk Gewest/Commissie

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/60

         Beroep ingesteld op 26 september 2017 — Haven van Brussel en Brussels Hoofdstedelijk Gewest/Commissie
   (Zaak T-674/17)
   (2017/C 382/74)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Haven van Brussel (Brussel, België), Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Brussel) (vertegenwoordiger: J. Vanden Eynde, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het verzoek ten aanzien van elk van de verzoekende partijen ontvankelijk verklaren en dientengevolge het besluit van de Commissie met als referentie SA.38393 (2016CP, ex 2015/E) — Fiscaliteit van de havens in België [C(2017)5174 final] nietig verklaren;

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               bijgevolg het besluit van de Europese Commissie waarbij het feit dat de economische activiteiten van de Belgische havens, met name van de Waalse havens, niet aan de vennootschapsbelasting zijn onderworpen, wordt aangemerkt als met de interne markt onverenigbare staatssteun, nietig verklaren;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen in wezen één middel aan, dat in essentie gelijk is aan of overeenstemt met het in het kader van zaak T-673/17, Port autonome du Centre et de l’Ouest e.a./Commissie, aangevoerde middel.


title: Gevoegde zaken C-168/16 en C-169/16: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour du travail de Mons — België) — Sandra Nogueira e.a./Crewlink Ireland Ltd (C-168/16), Miguel José Moreno Osacar/Ryanair Designated Activity Company, voorheen Ryanair Ltd (C-169/16) (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Rechterlijke bevoegdheid — Bevoegdheid voor individuele arbeidsovereenkomsten — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Artikel 19, punt 2, onder a) — Begrip ‚plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt’ — Luchtvaartsector — Cabinepersoneel — Verordening (EEG) nr. 3922/91 — Begrip ‚thuisbasis’)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/17

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2017 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour du travail de Mons — België) — Sandra Nogueira e.a./Crewlink Ireland Ltd (C-168/16), Miguel José Moreno Osacar/Ryanair Designated Activity Company, voorheen Ryanair Ltd (C-169/16)
   (Gevoegde zaken C-168/16 en C-169/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Rechterlijke bevoegdheid - Bevoegdheid voor individuele arbeidsovereenkomsten - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Artikel 19, punt 2, onder a) - Begrip ‚plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt’ - Luchtvaartsector - Cabinepersoneel - Verordening (EEG) nr. 3922/91 - Begrip ‚thuisbasis’))
   (2017/C 382/20)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour du travail de Mons

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Sandra Nogueira, Victor Perez-Ortega, Virginie Mauguit, Maria Sanchez-Odogherty, José Sanchez-Navarro (C-168/16), Miguel José Moreno Osacar (C-169/16)

      Verwerende partijen: Crewlink Ireland Ltd (C-168/16), Ryanair Designated Activity Company, voorheen Ryanair Ltd (C-169/16)

      Dictum

   Artikel 19, punt 2, onder a), van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, moet aldus worden uitgelegd dat in geval van een beroep dat is ingesteld door een werknemer die lid is van het boordpersoneel van een luchtvaartmaatschappij of ter beschikking van deze laatste is gesteld, voor de vaststelling van de bevoegdheid van het aangezochte gerecht het begrip „plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt” in de zin van die bepaling niet kan worden gelijkgesteld met het begrip „thuisbasis” in de zin van bijlage III bij verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad van 16 december 1991 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1899/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006. Het begrip „thuisbasis” vormt niettemin een belangrijke aanwijzing om de „plaats waar de werknemer gewoonlijk werkt” te bepalen.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak C-320/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 september 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Behandeling van stedelijk afvalwater — Artikel 4, leden 1 en 3 — Secundaire behandeling of gelijkwaardig proces)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/6

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 14 september 2017 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-320/15) (1)

   ((Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Behandeling van stedelijk afvalwater - Artikel 4, leden 1 en 3 - Secundaire behandeling of gelijkwaardig proces))
   (2017/C 382/04)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordiger: E. Skandalou, gemachtigde)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Brodie en J. Kraehling, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De Helleense Republiek is tekortgeschoten in de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 1, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008, doordat zij er niet voor gezorgd heeft dat het stedelijk afvalwater van de agglomeraties Prosotsani, Doxato, Eleftheroupoli, Vagia en Galatista — waarvan het inwonerequivalent tussen 2 000 en 10 000 ligt — aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces werd onderworpen.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en de Helleense Republiek dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 328 van 5.10.2015.


title: Zaak C-503/16: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação de Évora — Portugal) — Luís Isidro Delgado Mendes/Crédito Agrícola Seguros — Companhia de Seguros de Ramos Reais, SA (Prejudiciële verwijzing — Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven — Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG en 2009/103/EG — Diefstal van een voertuig — Verkeersongeval — Lichamelijk letsel en materiële schade die de verzekerde eigenaar als voetganger lijdt — Wettelijke aansprakelijkheid — Schadevergoeding — Dekking door de verplichte verzekering — Uitsluitingsclausules — Nationale regeling op grond waarvan de verzekerde eigenaar van het voertuig is uitgesloten van schadeloosstelling door de verzekering — Verenigbaarheid met die richtlijnen — Begrip „derden die het slachtoffer van een ongeval zijn”)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/25

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 14 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal da Relação de Évora — Portugal) — Luís Isidro Delgado Mendes/Crédito Agrícola Seguros — Companhia de Seguros de Ramos Reais, SA
   (Zaak C-503/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven - Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG, 90/232/EEG en 2009/103/EG - Diefstal van een voertuig - Verkeersongeval - Lichamelijk letsel en materiële schade die de verzekerde eigenaar als voetganger lijdt - Wettelijke aansprakelijkheid - Schadevergoeding - Dekking door de verplichte verzekering - Uitsluitingsclausules - Nationale regeling op grond waarvan de verzekerde eigenaar van het voertuig is uitgesloten van schadeloosstelling door de verzekering - Verenigbaarheid met die richtlijnen - Begrip „derden die het slachtoffer van een ongeval zijn”))
   (2017/C 382/29)
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal da Relação de Évora

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Luís Isidro Delgado Mendes

      Verwerende partij: Crédito Agrícola Seguros — Companhia de Seguros de Ramos Reais, SA

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, alsmede artikel 1 bis van de Derde richtlijn (90/232/EEG) van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14, moeten aldus worden uitgelegd dat deze bepalingen in de weg staan aan een nationale regeling zoals in het hoofdgeding, op grond waarvan de verplichte verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, geen dekking en dus ook geen schadevergoeding biedt voor het lichamelijk letsel en de materiële schade die zijn geleden door een voetganger die slachtoffer is van een verkeersongeval, op de enkele grond dat die voetganger verzekeringnemer is en eigenaar van het voertuig waarmee die schade is toegebracht.

      (1)  PB C 454 van 5.12.2016.


title: Zaak C-471/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 augustus 2017 — Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Hannover

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg (Duitsland) op 7 augustus 2017 — Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG/Hauptzollamt Hannover
   (Zaak C-471/17)
   (2017/C 374/20)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Hamburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kreyenhop & Kluge GmbH & Co. KG

      Verwerende partij: Hauptzollamt Hannover

      Prejudiciële vraag

   Zijn gebakken noedels „gedroogde” deegwaar in de zin van GN (1)-postonderverdeling 1902 3010?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB 1987, L 256, blz. 1).


title: Gevoegde zaken C-643/15 en C-647/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2017 — Slowaakse Republiek (C-643/15) en Hongarije (C-647/15)/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Besluit (EU) 2015/1601 — Voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van de Helleense Republiek en van de Italiaanse Republiek — Noodsituatie ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen op het grondgebied van bepaalde lidstaten — Herplaatsing van die onderdanen op het grondgebied van de andere lidstaten — Toegewezen herplaatsingen — Artikel 78, lid 3, VWEU — Rechtsgrondslag — Toepassingsvoorwaarden — Begrip „wetgevingshandeling” — Artikel 289, lid 3, VWEU — Conclusies van de Europese Raad dwingend voor de Raad van de Europese Unie — Artikel 15, lid 1, en artikel 68 VWEU — Wezenlijke vormvoorschriften — Wijziging van het voorstel van de Europese Commissie — Vereiste van nieuwe raadpleging van het Europees Parlement en vereiste van unanimiteit binnen de Raad van de Europese Unie — Artikel 293 VWEU — Rechtszekerheidsbeginsel en evenredigheidsbeginsel)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2017 — Slowaakse Republiek (C-643/15) en Hongarije (C-647/15)/Raad van de Europese Unie
   (Gevoegde zaken C-643/15 en C-647/15) (1)

   ((Beroep tot nietigverklaring - Besluit (EU) 2015/1601 - Voorlopige maatregelen op het gebied van internationale bescherming ten gunste van de Helleense Republiek en van de Italiaanse Republiek - Noodsituatie ten gevolge van een plotselinge toestroom van onderdanen van derde landen op het grondgebied van bepaalde lidstaten - Herplaatsing van die onderdanen op het grondgebied van de andere lidstaten - Toegewezen herplaatsingen - Artikel 78, lid 3, VWEU - Rechtsgrondslag - Toepassingsvoorwaarden - Begrip „wetgevingshandeling” - Artikel 289, lid 3, VWEU - Conclusies van de Europese Raad dwingend voor de Raad van de Europese Unie - Artikel 15, lid 1, en artikel 68 VWEU - Wezenlijke vormvoorschriften - Wijziging van het voorstel van de Europese Commissie - Vereiste van nieuwe raadpleging van het Europees Parlement en vereiste van unanimiteit binnen de Raad van de Europese Unie - Artikel 293 VWEU - Rechtszekerheidsbeginsel en evenredigheidsbeginsel))
   (2017/C 374/05)
   Procestaal: Slowaaks en Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partijen: Slowaakse Republiek (vertegenwoordiger: Ministerstvo spravodlivosti Slovenskej republiky) (C-643/15), Hongarije (C-647/15) (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en G. Koós, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verzoekende partijen: Republiek Polen (vertegenwoordigers: B. Majczyna en M. Kamejsza, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Chavrier, K. Pleśniak, N. Pethő en Z. Kupčová, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: J. Van Holm, M. Jacobs en C. Pochet, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland [vertegenwoordigers: T. Henze, R. Kanitz en J. Möller (C-647/15), gemachtigden], Helleense Republiek (vertegenwoordigers: M. Michelogiannaki en A. Samoni-Rantou, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordigers: D. Colas, F.-X. Bréchot en E. Armoet, gemachtigden), Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door L. D’Ascia, avvocato dello Stato), Groothertogdom Luxemburg (vertegenwoordigers: A. Germeaux, C. Schiltz en D. Holderer, gemachtigden), Koninkrijk Zweden (vertegenwoordigers: A. Falk, C. Meyer-Seitz, U. Persson, O. Widgren, E. Karlsson en L. Swedenborg, gemachtigden), Europese Commissie [vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en K. Talabér-Ritz (C-647/15), J. Baquero Cruz, A. Tokár (C-643/15) en G. Wils, gemachtigden]

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               De Slowaakse Republiek en Hongarije worden verwezen in hun eigen kosten en in die van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Polen, het Koninkrijk Zweden en de Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak C-454/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2017 door Vincent Piessevaux tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 mei 2017 in zaak T-519/16, Vincent Piessevaux/Raad van de Europese Unie

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/14

         Hogere voorziening ingesteld op 27 juli 2017 door Vincent Piessevaux tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 17 mei 2017 in zaak T-519/16, Vincent Piessevaux/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-454/17 P)
   (2017/C 374/19)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Vincent Piessevaux (vertegenwoordiger: L. Ponteville, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van 17 mei 2017 in zaak T-519/16;

               —

               toewijzing van de door rekwirant bij het Gerecht ingediende vorderingen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het eerste middel van de hogere voorziening is ontleend aan schending van het beginsel van gelijke behandeling, van artikel 77 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en van artikel 11, lid 2, van bijlage VII bij dat Statuut. Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de exceptie van onwettigheid van mededeling aan het personeel 113/11 van het TABG van de Raad af te wijzen, waarbij een uitzondering wordt ingevoerd op artikel 9, derde alinea, derde volzin, van het besluit van de Raad van 11 oktober 2011 tot vaststelling van de algemene uitvoeringsbepalingen van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Statuut van de ambtenaren betreffende de overdracht van pensioenrechten (de „AUB 2011”). Volgens deze uitzondering blijven de op 29 april 2004 vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen (de „AUB 2004”) alleen gelden wanneer het TABG de betrokkene een voorstel voor extra pensioenjaren heeft gedaan en deze vóór de inwerkingtreding van de AUB 2011 daarmee heeft ingestemd. De reden die voor deze afwijzing is gegeven, en die is opgenomen in de punten 68 tot en met 71 van het bestreden arrest, is immers in strijd met het gelijkheidsbeginsel, met artikel 77 van het Ambtenarenstatuut en met artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij dat Statuut.
   Het tweede middel van de hogere voorziening is ontleend aan een onjuiste opvatting van het eerste onderdeel van het derde middel tot nietigverklaring dat rekwirant had aangevoerd, aan schending van het vertrouwen dat de handelingen genieten, ontoereikende motivering en schending van het gelijkheidsbeginsel. Het oordeel van het Gerecht berust immers op de volgende onjuiste rechtsopvattingen:

               —

               in de punten 73, 74, 80 en 81 van het bestreden arrest, onjuiste opvatting van het eerste onderdeel van het derde middel tot nietigverklaring en schending van het vertrouwen dat aan rekwirants geschriften verschuldigd is, door ten onrechte te stellen dat hij zich had beroepen op schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen;

               —

               in de punten 73 tot en met 100 van het bestreden arrest, door in strijd met artikel 36 van het Statuut van het Hof niet te antwoorden op het eerste onderdeel van het derde middel tot nietigverklaring, dat gebaseerd is op schending van het beginsel van gelijke behandeling en niet op schending van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen;

               —

               in de punten 82 tot en met 100 van het bestreden arrest — voor het geval toch moet worden aangenomen dat de punten 82 tot en met 100, of een deel daarvan of bepaalde elementen daarvan, een antwoord vormen op het eerste onderdeel van het derde middel tot nietigverklaring — door de exceptie van onwettigheid af te wijzen van artikel 9, derde alinea, derde volzin, van de AUB 2011, die rekwirant had aangevoerd en was gebaseerd op schending van het gelijkheidsbeginsel.


title: Zaak C-87/17 P: Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 5 juli 2017 — CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH/Hof van Justitie van de Europese Unie (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Beroep tot schadevergoeding — Vermeende niet-verenigbaarheid met het Unierecht van de Oostenrijkse regeling op het gebied van de belasting voor kansspelen — Ontbreken van voorlegging, door de nationale rechterlijke instanties, van een prejudiciële vraag aan het Hof — Kennelijke onbevoegdheid van de Unierechter)

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/11

         Beschikking van het Hof (Tiende kamer) van 5 juli 2017 — CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak C-87/17 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Beroep tot schadevergoeding - Vermeende niet-verenigbaarheid met het Unierecht van de Oostenrijkse regeling op het gebied van de belasting voor kansspelen - Ontbreken van voorlegging, door de nationale rechterlijke instanties, van een prejudiciële vraag aan het Hof - Kennelijke onbevoegdheid van de Unierechter))
   (2017/C 374/15)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH (vertegenwoordiger: A. Schuster, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               CBA Spielapparate- und Restaurantbetriebs GmbH draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 277 van 21.08.2017.


title: Zaak C-528/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 4 september 2017 — Milan Božičevič Ježovnik/Republiek Slovenië

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vrhovno sodišče Republike Slovenije (Slovenië) op 4 september 2017 — Milan Božičevič Ježovnik/Republiek Slovenië
   (Zaak C-528/17)
   (2017/C 374/29)
   Procestaal: Sloveens

      Verwijzende rechter

   Vrhovno sodišče Republike Slovenije

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Milan Božičevič Ježovnik

      Verwerende partij: Republiek Slovenië

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is de importeur (aangever), die bij de invoer om vrijstelling van btw verzoekt (invoer volgens regeling 42) op grond dat de goederen bestemd zijn om te worden geleverd in een andere lidstaat, op dezelfde wijze verantwoordelijk voor de betaling van de btw als hij verantwoordelijk is voor de betaling van de douaneschuld, indien nadien wordt vastgesteld dat niet is voldaan aan de voorwaarden voor de vrijstelling?

               2)

               Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, heeft de importeur (aangever) dan dezelfde verantwoordelijkheid als een belastingplichtige die een intracommunautaire levering verricht die is vrijgesteld volgens artikel 138, lid 1, van de btw-richtlijn?

               3)

               Moet in dit laatste geval het subjectieve element dat de importeur (aangever) de bedoeling had misbruik van het btw-stelsel te maken, anders worden beoordeeld dan in geval van een intracommunautaire levering in de zin van artikel 138, lid 1, van de btw-richtlijn? Moet deze beoordeling met name minder strikt zijn, gelet op het feit dat in douaneregeling 42 de vrijstelling van btw vooraf moet worden goedgekeurd door de douaneautoriteit, of moet zij juist strikter zijn, aangezien zij transacties betreft die verband houden met uit derde landen afkomstige goederen die voor het eerst op de interne markt van de Europese Unie worden gebracht?


title: Zaak C-255/17: Beschikking van de president van het Hof van 28 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Bernhard Schloesser, Petra Noll/Société Air France SA

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/24

         Beschikking van de president van het Hof van 28 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Hamburg — Duitsland) — Bernhard Schloesser, Petra Noll/Société Air France SA
   (Zaak C-255/17) (1)

   (2017/C 374/36)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 28.8.2017.


title: Zaak T-586/15: Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — Nara Tekstil Sanayi Ve Ticaret/EUIPO — NBC Fourth Realty (NaraMaxx) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk NaraMaxx — Ouder nationaal woordmerk MAXX — Relatieve weigeringsgrond — Geen verwarringsgevaar — Geen overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               6.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 374/28

         Arrest van het Gerecht van 22 september 2017 — Nara Tekstil Sanayi Ve Ticaret/EUIPO — NBC Fourth Realty (NaraMaxx)
   (Zaak T-586/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk NaraMaxx - Ouder nationaal woordmerk MAXX - Relatieve weigeringsgrond - Geen verwarringsgevaar - Geen overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 374/42)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Nara Tekstil Sanayi Ve Ticaret Anonim Sirketi (Osmangazi-Bursa, Turkije) (vertegenwoordigers: M. López Camba en L. Monzón de la Flor, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Bonne, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: NBC Fourth Realty Corp. (North Las Vegas, Nevada, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Stone en A. Dykes, vervolgens A. Smith, solicitors, en S. Malynicz, QC)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 27 juli 2015 (zaak R 1073/2014-4) inzake een oppositieprocedure tussen NBC Fourth Realty en Nara Tekstil Sanayi Ve Ticaret

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Nara Tekstil Sanayi Ve Ticaret Anonim Sirketi wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 406 van 7.12.2015.


title: Zaak C-60/16: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstol — Zweden) — Mohammad Khir Amayry/Migrationsverket (Prejudiciële verwijzing — Verordening (EU) nr. 604/2013 — Vaststelling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend — Artikel 28 — Bewaring van een verzoeker om internationale bescherming met het oog op zijn overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat — Termijn waarbinnen de overdracht moet worden uitgevoerd — Maximumduur van de bewaring — Berekening — Aanvaarding van het verzoek tot overname voorafgaand aan de bewaring — Opschorting van de uitvoering van het overdrachtsbesluit)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/15

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 september 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstol — Zweden) — Mohammad Khir Amayry/Migrationsverket
   (Zaak C-60/16) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Verordening (EU) nr. 604/2013 - Vaststelling welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend - Artikel 28 - Bewaring van een verzoeker om internationale bescherming met het oog op zijn overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat - Termijn waarbinnen de overdracht moet worden uitgevoerd - Maximumduur van de bewaring - Berekening - Aanvaarding van het verzoek tot overname voorafgaand aan de bewaring - Opschorting van de uitvoering van het overdrachtsbesluit))
   (2017/C 382/17)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Kammarrätt i Stockholm — Migrationsöverdomstol

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohammad Khir Amayry

      Verwerende partij: Migrationsverket

      Dictum

               1)

               Artikel 28 van verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend, gelezen in het licht van artikel 6 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet in die zin worden uitgelegd dat:

                           —

                           het zich niet verzet tegen een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding, die bepaalt dat in een situatie waarin de bewaring van een verzoeker om internationale bescherming aanvangt nadat de aangezochte lidstaat het overnameverzoek heeft ingewilligd, deze bewaring maximaal twee maanden mag worden gehandhaafd, voor zover, ten eerste, de bewaring niet langer duurt dan de termijn die voor de overdrachtsprocedure noodzakelijk is, hetgeen wordt getoetst aan de hand van de concrete vereisten van die procedure in elk afzonderlijk geval en, ten tweede, deze termijn, in het voorkomende geval, niet langer duurt dan zes weken vanaf de datum waarop het beroep of het bezwaar niet langer opschortende werking heeft en

                           —

                           het zich verzet tegen een nationale regeling als die aan de orde in het hoofdgeding, die in een dergelijke situatie toestaat deze bewaring te handhaven gedurende drie of twaalf maanden waarin de overdracht geldig kon worden uitgevoerd.

               2)

               Artikel 28, lid 3, van verordening nr. 604/2013 moet in die zin worden uitgelegd dat de bij deze bepaling ingestelde termijn van zes weken vanaf het moment dat het beroep of bezwaar niet langer opschortende werking heeft, niet mag worden verminderd met het aantal dagen dat de betrokkene al in bewaring was gesteld nadat een lidstaat het overname- of terugnameverzoek heeft ingewilligd.

               3)

               Artikel 28, lid 3, van verordening nr. 604/2013 moet in die zin worden uitgelegd dat de bij deze bepaling ingestelde termijn van zes weken vanaf het moment dat het beroep of bezwaar niet langer opschortende werking heeft, tevens van toepassing is wanneer de betrokkene niet specifiek om de opschorting van de uitvoering van het overdrachtsbesluit heeft verzocht.

      (1)  PB C 111 van 29.3.2016.


title: Zaak C-188/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2017 door Slavcho Asenov Todorov tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 14 maart 2017 in zaak T-839/16, Todorov/Hof van Justitie van de Europese Unie

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/26

         Hogere voorziening ingesteld op 12 april 2017 door Slavcho Asenov Todorov tegen de beschikking van het Gerecht (Negende kamer) van 14 maart 2017 in zaak T-839/16, Todorov/Hof van Justitie van de Europese Unie
   (Zaak C-188/17 P)
   (2017/C 382/31)
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Rekwirant: Slavcho Asenov Todorov (vertegenwoordiger: K. Mladenova, advokat)

      Andere partij in de procedure: Hof van Justitie van de Europese Unie
   Bij beschikking van 7 september 2017 heeft het Hof (Tiende kamer) de hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.


title: Zaak C-521/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus (Estland) op 1 september 2017 — c.v. SNB-REACT e.a./Deepak Mehta

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/34

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tallinna Ringkonnakohus (Estland) op 1 september 2017 — c.v. SNB-REACT e.a./Deepak Mehta
   (Zaak C-521/17)
   (2017/C 382/41)
   Procestaal: Ests

      Verwijzende rechter

   Tallinna Ringkonnakohus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: c.v. SNB-REACT e.a.

      Verwerende partij: Deepak Mehta

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 4, onder c), van richtlijn 2004/48/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten aldus worden uitgelegd dat de lidstaten verplicht zijn om instanties voor het collectieve beheer van intellectuele-eigendomsrechten die rechten van merkhouders beheren, te erkennen als personen die bevoegd zijn om ter verdediging van de rechten van merkhouders in eigen naam rechtsmiddelen aan te wenden en ter handhaving van de rechten van merkhouders in eigen naam een vordering bij de rechter in te stellen?

               2)

               Moeten de artikelen 12, 13 en 14 van richtlijn 2000/31/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van diensten van de informatiemaatschappij, met name elektronische handel, op de interne markt (richtlijn betreffende elektronische handel) aldus worden uitgelegd dat ook een dienstverlener wiens dienst bestaat in de registratie van IP-adressen, waardoor het mogelijk wordt IP-adressen anoniem te koppelen aan domeinen en deze IP-adressen te verhuren, moet worden aangemerkt als dienstverlener in de zin van deze bepalingen, op wie de in die bepalingen geregelde uitzonderingen op de aansprakelijkheid van toepassing zijn?

      (1)  PB 2004, L 157, blz. 45.

      (2)  PB 2000, L 178, blz. 1.


title: Zaak C-300/16 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 september 2017 — Commissie/Frucona Košice a.s. (Hogere voorziening — Staatssteun — Begrip „steun” — Begrip „economisch voordeel” — Criterium van de particuliere schuldeiser — Voorwaarden voor toepasselijkheid — Toepassing — Onderzoeksplichten van de Europese Commissie)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/24

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 20 september 2017 — Commissie/Frucona Košice a.s.
   (Zaak C-300/16 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Begrip „steun” - Begrip „economisch voordeel” - Criterium van de particuliere schuldeiser - Voorwaarden voor toepasselijkheid - Toepassing - Onderzoeksplichten van de Europese Commissie))
   (2017/C 382/27)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: K. Walkerová, L. Armati, T. Maxian Rusche en B. Stromsky, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Frucona Košice a.s. (vertegenwoordigers: K. Lasok QC, B. Hartnett, Barrister, J. Holmes QC en O. Geiss, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 18.7.2016.


title: Zaak T-153/17: Beroep ingesteld op 30 september 2017 — FV/Raad

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/45

         Beroep ingesteld op 30 september 2017 — FV/Raad
   (Zaak T-153/17)
   (2017/C 382/56)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: FV (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de op 5 december 2016 definitief vastgestelde beoordelingsrapporten over 2014 en 2015;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter onderbouwing van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan, ontleend aan het feit dat de door de Raad van de Europese Unie over haar opgestelde beoordelingsrapporten over 2014 en 2015 berusten op een kennelijk onjuiste beoordeling, ontoereikend zijn gemotiveerd en niet voldoen aan de zorgplicht.


title: Zaak T-755/16: Arrest van het Gerecht van 26 september 2017 — La Rocca/EUIPO (Take your time Pay After) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniebeeldmerk Take your time Pay After — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009”]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/44

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2017 — La Rocca/EUIPO (Take your time Pay After)
   (Zaak T-755/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniebeeldmerk Take your time Pay After - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75, eerste volzin, van verordening nr. 207/2009”])
   (2017/C 382/54)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Alessandro La Rocca (Anzio, Italië) (vertegenwoordigers: A. Perani en J. Graffer, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: L. Rampini, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 4 augustus 2016 (zaak R 406/2016-1) inzake een aanvraag tot inschrijving als Uniemerk van het beeldteken Take your time Pay After

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Alessandro La Rocca wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 475 van 19.12.2016.


title: Zaak C-480/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 9 augustus 2017 — Frank Montag/Finanzamt Köln-Mitte

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 9 augustus 2017 — Frank Montag/Finanzamt Köln-Mitte
   (Zaak C-480/17)
   (2017/C 382/39)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Frank Montag

      Verwerende partij: Finanzamt Köln-Mitte

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staat artikel 49 juncto artikel 54 VWEU in de weg aan een regeling van een lidstaat volgens welke verplichte bijdragen van een niet-ingezeten belastingplichtige aan een pensioeninstelling voor vrije beroepen (die berusten op diens lidmaatschap van een balie in de lidstaat, dat vanwege beroepsregels noodzakelijk is voor zijn in meerdere lidstaten uitgeoefende activiteit) in het kader van de beperkte belastingplicht niet in mindering mogen worden gebracht van de inkomsten, terwijl door ingezeten belastingplichtigen in het kader van de onbeperkte belastingplicht een door nationaal recht bepaald maximumbedrag van de inkomsten mag worden afgetrokken?

               2)

               Staat artikel 49 juncto artikel 54 VWEU in de weg aan de onder 1) beschreven regeling wanneer de belastingplichtige naast zijn verplichte bijdragen andere — vrijwillige — aanvullende bijdragen betaalt aan de pensioeninstelling voor vrije beroepen en de lidstaat die bijdragen niet aftrekbaar acht van de inkomsten, hoewel latere pensioenuitkeringen in die lidstaat naar nationaal recht mogelijkerwijs ook in het kader van een beperkte belastingplicht onderworpen zullen zijn aan belasting?

               3)

               Staat artikel 49 juncto artikel 54 VWEU in de weg aan de onder 1) beschreven regeling wanneer de belastingplichtige onafhankelijk van zijn toelating als advocaat en onafhankelijk van de bijdragen aan de pensioeninstelling voor vrije beroepen bijdragen betaalt in het kader van een vrijwillig afgesloten particuliere pensioenverzekering en de lidstaat die bijdragen niet aftrekbaar acht van de inkomsten, hoewel latere pensioenuitkeringen in die lidstaat naar nationaal recht mogelijkerwijs ook in het kader van een beperkte belastingplicht onderworpen zullen zijn aan belasting?


title: Zaak C-591/14: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 september 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk België [Niet-nakoming — Staatssteun — Besluit 2011/678/EU — Staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen — Met de interne markt onverenigbare steun — Verplichting tot terugvordering — Niet-uitvoering]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 13 september 2017 — Europese Commissie/Koninkrijk België
   (Zaak C-591/14) (1)

   ([Niet-nakoming - Staatssteun - Besluit 2011/678/EU - Staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen - Met de interne markt onverenigbare steun - Verplichting tot terugvordering - Niet-uitvoering])
   (2017/C 382/03)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland, B. Stromsky, S. Noë en H. van Vliet, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet, L. Van den Broeck en J.-C. Halleux, gemachtigden, bijgestaan door L. Van den Hende en J. Charles, advocaten)

      Dictum

               1)

               Het Koninkrijk België is de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 288, vierde alinea, VWEU en de artikelen 2 tot en met 4 van besluit 2011/678/EU van de Commissie van 27 juli 2011 betreffende de door België ten uitvoer gelegde staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen [steunmaatregel C 44/08 (ex NN 45/04)], doordat het niet binnen de gestelde termijnen alle maatregelen heeft getroffen die noodzakelijk zijn om de bij artikel 1, leden 3 en 4, van dat besluit onrechtmatig en met de interne markt onverenigbaar verklaarde staatssteun terug te vorderen van de begunstigden, en het de Europese Commissie niet binnen de gestelde termijn in kennis heeft gesteld van de maatregelen die zijn genomen om aan dat besluit te voldoen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak C-552/15: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2017 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Voertuigen — Huur of lease van een voertuig door een persoon woonachtig in een lidstaat van een dienstverrichter gevestigd in een andere lidstaat — Registratiebelasting — Betaling van de gehele belasting op het moment van registratie — Regels voor de terugbetaling van de heffing — Evenredigheid)

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2017 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-552/15) (1)

   ((Niet-nakoming - Vrij verrichten van diensten - Voertuigen - Huur of lease van een voertuig door een persoon woonachtig in een lidstaat van een dienstverrichter gevestigd in een andere lidstaat - Registratiebelasting - Betaling van de gehele belasting op het moment van registratie - Regels voor de terugbetaling van de heffing - Evenredigheid))
   (2017/C 382/06)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Wasmeier en J. Tomkin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: E. Creedon, L. Williams en A. Joyce, gemachtigden, bijgestaan door M. Collins, SC, S. Kingston en C. Daly, BL)

      Dictum

               1)

               Door voor te schrijven dat de volledige belasting ter zake van de registratie van voertuigen die van toepassing is bij definitieve registratie bij voorbaat moet worden voldaan, ongeacht de verwachte beperkte reële gebruiksduur van een ingevoerd voertuig in Ierland, terwijl de tijdelijke duur van de lease of huur nauwgezet is vastgelegd en tevoren bekend is, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 56 VWEU op deze lidstaat rusten.

               2)

               Door niet te voorzien in de betaling van rente bij de terugbetaling van de belasting ter zake van de registratie van voertuigen en door op de terug te betalen registratiebelasting een bedrag van 500 EUR in te houden uit hoofde van administratiekosten, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die krachtens artikel 56 VWEU op deze lidstaat rusten.

               3)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 414 van 14.12.2015.


title: Zaak C-589/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 september 2017 — Alexios Anagnostakis/Europese Commissie [Hogere voorziening — Institutioneel recht — Burgerinitiatief waarbij de Europese Commissie wordt opgeroepen een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake de kwijtschelding van overheidsschulden voor lidstaten die in een noodsituatie verkeren — Aanvraag tot registratie — Weigering van de Commissie — Zichtbaar ontbreken van bevoegdheden van de Commissie — Verordening (EU) nr. 211/2011 — Artikel 4, lid 2, onder b) — Motiveringsplicht — Artikel 122 VWEU — Artikel 136 VWEU — Schending]

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 september 2017 — Alexios Anagnostakis/Europese Commissie
   (Zaak C-589/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Institutioneel recht - Burgerinitiatief waarbij de Europese Commissie wordt opgeroepen een wetgevingsvoorstel in te dienen inzake de kwijtschelding van overheidsschulden voor lidstaten die in een noodsituatie verkeren - Aanvraag tot registratie - Weigering van de Commissie - Zichtbaar ontbreken van bevoegdheden van de Commissie - Verordening (EU) nr. 211/2011 - Artikel 4, lid 2, onder b) - Motiveringsplicht - Artikel 122 VWEU - Artikel 136 VWEU - Schending])
   (2017/C 382/10)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Rekwirant: Alexios Anagnostakis (vertegenwoordigers: A. Anagnostakis, dikigoros, F. Moyse, avocat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en H. Krämer, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Alexios Anagnostakis wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 7 van 11.01.2016.


title: Zaak C-473/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 2 augustus 2017 — Repsol Butano S.A./Administración del Estado

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/31

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Supremo (Spanje) op 2 augustus 2017 — Repsol Butano S.A./Administración del Estado
   (Zaak C-473/17)
   (2017/C 382/37)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Repsol Butano S.A.

      Verwerende partij: Administración del Estado

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is een maatregel tot vaststelling van een maximumprijs voor flessen vloeibaar gas ter bescherming van sociaal kwetsbare verbruikers verenigbaar met de rechtspraak van het Hof in de zaak Federutility (1) en eerbiedigt een dergelijke maatregel het evenredigheidsbeginsel, wanneer de hierna genoemde omstandigheden zich afzonderlijk dan wel samen voordoen:

                           —

                           de maatregel wordt als een algemene maatregel voor alle consumenten vastgesteld en geldt voor onbepaalde tijd „zolang de concurrentievoorwaarden op deze markt niet voldoende worden geacht”,

                           —

                           de maatregel geldt al meer dan [1]8 jaar,

                           —

                           de maatregel kan ertoe bijdragen dat de situatie van geringe mededinging aanhoudt, aangezien hij nieuwkomers verhindert de markt te betreden?

               2)

               Is een maatregel tot verplichte thuisbezorging van flessen vloeibaar gas ter bescherming van sociaal kwetsbare of in moeilijk bereikbare gebieden wonende verbruikers verenigbaar met de rechtspraak van het Hof in de zaak Federutility en eerbiedigt een dergelijke maatregel het evenredigheidsbeginsel, wanneer de in de vorige vraag genoemde omstandigheden zich afzonderlijk dan wel samen voordoen?

      (1)  Arrest van 20 april 2010, Federutility e.a., C-265/08, EU:C:2010:205.


title: Zaak T-554/17: Beroep ingesteld op 16 augustus 2017 — Gonzalez Calvet/GAR

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/47

         Beroep ingesteld op 16 augustus 2017 — Gonzalez Calvet/GAR
   (Zaak T-554/17)
   (2017/C 382/58)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ramón González Calvet (Barcelona, Spanje) en Joan González Calvet (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: P. Molina Bosch, advocaat)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht akte te nemen van de instelling van een beroep tegen besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en na afloop van de toepasselijke juridische procedures, een arrest te wijzen waarin het onderhavige beroep wordt toegewezen, besluit SRB/EES/2017/08 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad nietig wordt verklaard, en wordt verklaard dat de uitvoering van voormeld besluit en de handelingen die zijn verricht als gevolg van de uitvoering van voormeld besluit geen effect sorteren. In het geval dat geen nietigverklaring wordt uitgesproken, verzoeken de verzoekende partijen om naar behoren te worden vergoed voor het verlies van hun aandelen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sánchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Álvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-575/17: Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Algebris (UK) e.a./GAR

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/47

         Beroep ingesteld op 17 augustus 2017 — Algebris (UK) e.a./GAR
   (Zaak T-575/17)
   (2017/C 382/59)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Algebris (UK) Ltd (London, Verenigd Koninkrijk), Anchorage Capital Group LLC (New York, New York, Verenigde Staten), Ronit Capital LLP (London) (vertegenwoordigers: T. Soames en J. Vandenbussche, advocaten, R. East, Solicitor, and N. Chesaites, Barrister)

      Verwerende partij: Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad (GAR)

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit SRB/EES/2017/08 van 7 juni 2017 van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tot vaststelling van een afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español, S.A. (1), in zijn geheel nietig te verklaren, of, subsidiair, de artikelen 1 en/of 6 ervan nietig te verklaren;

               —

               de GAR te verwijzen in de kosten van de verzoekende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van het beroep voeren verzoekende partijen vijf middelen aan:

               1.

               Eerste middel: de GAR heeft ernstige inbreuken op de beginselen van vertrouwelijkheid en beroepsgeheim begaan, in strijd met artikel 339 VWEU en artikel 88, lid 1, van verordening (EU) nr. 806/2014 (2) en de rechtspraak van het Hof van Justitie, en heeft daarmee ook het in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde recht van de verzoekende partijen op behoorlijk bestuur niet geëerbiedigd.

               2.

               Tweede middel: kennelijke beoordelingsfouten bij de toepassing van de artikelen 14, 18, 20, 21, 22 en 24 van verordening nr. 806/2014 door de Europese Commissie.

                           —

                           In dit verband betogen de verzoekende partijen dat de waardering van Banco Popular, die de basis vormde voor de afwikkeling in het kader van de afwikkelingsregeling, niet eerlijk, voorzichtig of betrouwbaar was en strijdig was met het beginsel dat „geen enkele crediteur slechter af mag zijn”; zij vormde derhalve geen nauwkeurig, betrouwbaar en consistent bewijs waarop de afwikkelingsregeling kon worden gebaseerd en kon niet de grondslag vormen voor het bestreden besluit. Voorts en om dezelfde redenen was de afwikkelingsregeling (en dus het bestreden besluit) kennelijk onevenredig doordat deze verder ging dan nodig was om de doelstellingen van de afwikkeling te waarborgen.

               3.

               Derde middel: de GAR heeft de eigendom van verzoekende partijen onteigend in strijd met hun grondrechten zoals beschermd door de algemene beginselen van het Unierecht en neergelegd in artikel 17 van het Handvest van de grondrechten.

               4.

               Vierde middel: de GAR heeft niet overeenkomstig artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en de rechtspraak van het Hof verzekerd dat verzoekende partijen het recht hadden om tijdens de afwikkelingsprocedure te worden gehoord.

               5.

               Vijfde middel: de afwikkelingsregeling is niet conform de voorschriften goedgekeurd door de Commissie en dus is het bestreden besluit niet rechtgeldig in werking getreden.

                           —

                           In dit verband wordt aangevoerd dat de Europese Commissie, voordat zij haar besluit (EU) 2017/1246 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling heeft genomen, de discretionaire aspecten van de afwikkelingsregeling niet naar behoren of helemaal niet heeft beoordeeld. Dit vormde een inbreuk op de verplichtingen van de Commissie op grond van verordening (EU) nr. 806/2014 en op de beginselen van de Meroni-rechtspraak van het Hof van Justitie. Bijgevolg heeft de GAR een kennelijke beoordelingsfout gemaakt en blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door aan te nemen dat zijn besluit tot vaststelling van de afwikkelingsregeling in werking zou kunnen treden of was getreden; voorts, of subsidiair, is de bij het bestreden besluit aangenomen afwikkelingsregeling in ieder geval niet rechtsgeldig in werking getreden.

      (1)  Besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español S.A. (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 4038) (PB 2017, L 178, blz. 15).

      (2)  Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van verordening (EU) nr. 1093/2010.


title: Zaak C-469/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 augustus 2017 — Funke Medien NRW GmbH/Bundesrepublik Deutschland

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/30

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 4 augustus 2017 — Funke Medien NRW GmbH/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-469/17)
   (2017/C 382/36)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verweerster en verzoekster tot „Revision”: Funke Medien NRW GmbH

      Verzoekster en verweerster in „Revision”: Bundesrepublik Deutschland

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is er discretionaire ruimte bij de omzetting in nationaal recht van de Unierechtelijke bepalingen inzake het uitsluitende reproductierecht van auteurs [artikel 2, onder a), van richtlijn 2001/29/EG (1)] en inzake het uitsluitende recht van mededeling van hun werken aan het publiek, met inbegrip van de beschikbaarstelling van hun werken voor het publiek (artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG) en inzake de beperkingen of restricties op deze rechten (artikel 5, leden 2 en 3, van richtlijn 2001/29/EG)?

               2)

               Op welke manier dienen de grondrechten van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie in aanmerking te worden genomen bij de vaststelling van de omvang van de in artikel 5, leden 2 en 3, van richtlijn 2001/29/EG opgenomen beperkingen of restricties op zowel het uitsluitende reproductierecht van auteurs [artikel 2, onder a), van richtlijn 2001/29/EG] als het uitsluitende recht van mededeling van hun werken aan het publiek, met inbegrip van de beschikbaarstelling van hun werken voor het publiek (artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG)?

               3)

               Kunnen de grondrechten op informatievrijheid (artikel 11, lid 1, tweede zin, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) of persvrijheid (artikel 11, lid 2, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie) een rechtvaardiging bieden voor niet onder artikel 5, leden 2 en 3, van richtlijn 2001/29/EG vallende beperkingen of restricties op zowel het uitsluitende reproductierecht van auteurs [artikel 2, onder a), van richtlijn 2001/29/EG] als het uitsluitende recht van mededeling van hun werken aan het publiek, met inbegrip van de beschikbaarstelling van hun werken voor het publiek (artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29/EG)?

      (1)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB 2001, L 167, blz. 10).


title: Zaak C-513/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Köln (Duitsland) op 22 augustus 2017 — Strafzaak tegen Josef Baumgartner

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/33

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Amtsgericht Köln (Duitsland) op 22 augustus 2017 — Strafzaak tegen Josef Baumgartner
   (Zaak C-513/17)
   (2017/C 382/40)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

   Josef Baumgartner

      Andere partijen: Bundesamt für Güterverkehr, Staatsanwaltschaft Köln

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 19, lid 2, eerste volzin, van verordening (EG) nr. 561/2006 (1) aldus worden uitgelegd dat een sanctie tegen een onderneming of een leidinggevende persoon daarvan overeenkomstig § 30, § 9 en § 130 van het Ordnungswidrigkeitengesetz (wet betreffende bestuursrechtelijk bestrafte gedragingen) wegens een bestuursrechtelijk bestrafte gedraging die is verricht op de plaats waar de onderneming haar zetel heeft, alleen door de lidstaat mag worden opgelegd op het grondgebied waarvan de onderneming is gevestigd? Of zijn ook andere lidstaten bevoegd om die gedraging te bestraffen wanneer zij op hun grondgebied is vastgesteld?

      (1)  Verordening (EG) nr. 561/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2016 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer, tot wijziging van verordeningen (EEG) nr. 3821/85 en (EG) nr. 2135/98 van de Raad en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad (PB 2006, L 102, blz. 1).


title: Zaak C-245/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 11 mei 2017 — Pedro Viejobueno Ibáñez en Emilia de la Vara González/Consejería de Educación de Castilla-La Mancha

text:
               13.11.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 382/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha (Spanje) op 11 mei 2017 — Pedro Viejobueno Ibáñez en Emilia de la Vara González/Consejería de Educación de Castilla-La Mancha
   (Zaak C-245/17)
   (2017/C 382/32)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Pedro Viejobueno Ibáñez en Emilia de la Vara González

      Verwerende partij: Consejería de Educación de Castilla-La Mancha

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan het einde van de lesperiode van het schooljaar worden beschouwd als een objectieve reden die rechtvaardigt dat de bovengenoemde als ambtenaren in tijdelijke dienst tewerkgestelde leraren anders worden behandeld dan als ambtenaren in vaste dienst tewerkgestelde leraren?

               2)

               Is het verenigbaar met het beginsel van non-discriminatie van die als ambtenaren in tijdelijke dienst tewerkgestelde leraren dat die leraren, wanneer hun aanstelling wordt beëindigd aan het einde van de lesperiode, hun vakantie niet in de vorm van daadwerkelijke rustdagen kunnen opnemen en in plaats daarvan de desbetreffende bezoldiging ontvangen?

               3)

               Is met het beginsel van non-discriminatie van die ambtenaren, die onder het begrip werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd vallen, verenigbaar een abstracte regeling als vervat in de dertiende aanvullende bepaling van de regionale wet Ley 5/2012, de 12 de julio, de Presupuestos Generales de la Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha para 2012, waarbij met het oog op budgettaire besparingen en de verwezenlijking van tekortdoelstellingen, naast andere maatregelen, de toepassing is geschorst van een tussen het ministerie van Onderwijs en Wetenschap en de vakbond ANPE gesloten overeenkomst van 10 maart 1994, die is bekendgemaakt bij besluit van 15 maart 1994 van het directoraat-generaal Personeelszaken (Boletín Oficial del Ministerio de Educación y Ciencia van 28 maart 1994), wat de betaalde vakantie in de maanden juli en augustus betreft in geval van vervangingen van meer dan vijf en een halve maand en de vervulling van vacatures, en volgens welke niet-universitaire leraren in tijdelijke dienst recht hebben op 22 betaalde vakantiedagen indien zij voor het volledige schooljaar zijn aangesteld dan wel op een evenredig aantal vakantiedagen?


title: Zaak T-572/17: Beroep ingesteld op 21 augustus 2017 — UC/Parlement

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/31

         Beroep ingesteld op 21 augustus 2017 — UC/Parlement
   (Zaak T-572/17)
   (2017/C 369/43)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: UC (vertegenwoordiger: A. Tymen, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren

         dientengevolge,

               —

               haar beoordelingsrapport over 2015 en het besluit om haar voor dat jaar slechts twee meritepunten te geven nietig te verklaren;

               —

               het besluit van het TABG van 9 mei 2017 tot afwijzing van haar klacht van 13 januari 2017 nietig te verklaren;

               —

               de verwerende partij te veroordelen tot betaling van een vergoeding voor haar immateriële schade, welke ex aequo et bono wordt vastgesteld op 9 000 EUR;

               —

               de verwerende partij te verwijzen in alle kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan ten eerste schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 25 van het Ambtenarenstatuut, en ten tweede niet-nakoming van de motiveringsplicht en schending van haar rechten van verweer.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het recht om te worden gehoord en van artikel 41 van het Handvest.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een kennelijk onjuiste beoordeling.


title: Zaak T-451/16: Arrest van het Gerecht van 15 september 2017 — sheepworld/EUIPO (Bester Papa) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Bester Papa — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               30.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 369/16

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2017 — sheepworld/EUIPO (Bester Papa)
   (Zaak T-451/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Bester Papa - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 369/23)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: sheepworld AG (Ursensollen, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. von Rüden, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 26 mei 2016 (zaak R 94/2016-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Bester Papa als Uniemerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sheepworld AG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 364 van 3.10.2016.