title: BESCHIKKING VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 16 oktober 1997 in zaak C-140/96 P: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kennelijk ongegrond)

text:
C 26/2               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.1.98
              BESCHIKKING VAN HET HOF                              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                       (Tweede Kamer)
                    van 16 oktober 1997                            Ð vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                                                                        ter vermindering van de verontreiniging van de wate-
in zaak C-140/96 P: K. Dimitriadis tegen Rekenkamer van                 ren door de 99 gevaarlijke stoffen van de eerste alinea
              de Europese Gemeenschappen (1)                            van lijst II van de bijlage bij Richtlijn 76/464/EEG van
                                                                        de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging
(Hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk en kenne-
                                                                        veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in
                        lijk ongegrond)
                                                                        het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden
                          (98/C 26/02)                                  geloosd (1) programma's met kwaliteitsdoelstellingen
                                                                        en termijnen voor de tenuitvoerlegging ervan op te
                                                                        stellen, en door om die reden de in de wateren ver-
                     (Procestaal: Grieks)                               richte lozingen die bedoelde stoffen kunnen bevatten,
                                                                        niet te onderwerpen aan een voorafgaande vergunning
                                                                        van de autoriteit, waarin, op grond van in de program-
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          ma's vastgestelde kwaliteitsdoelstellingen, de emissie-
               de Jurisprudentie van het Hof)                           normen worden bepaald, de krachtens het Verdrag en
                                                                        artikel 7 van die richtlijn op haar rustende verplichtin-
                                                                        gen niet is nagekomen;
In zaak C-140/96 P, K. Dimitriadis, gewezen ambtenaar
van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen,
wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door M. Papa-               Ð de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
zissis, advocaat te Thessaloniki, domicilie gekozen heb-
bende bij requirant, Boulevard Grande-Duchesse Charlotte
4 A, betreffende hogere voorziening tegen het op 28 febru-         Middelen en voornaamste argumenten
ari 1996 door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
pese Gemeenschappen (Derde Kamer) in zaak T-294/94                 Overeenkomstig artikel 189, derde alinea, van het Verdrag
gewezen arrest (Dimitriadis, JurAmbt. 1996, blz. I-A-51            tot oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlij-
en blz. II-151), en strekkende tot vernietiging van dat            nen verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat
arrest; andere partij bij de procedure: Rekenkamer van de          voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Overeenkom-
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J.-M. Stenier,              stig artikel 5, eerste alinea, van het Verdrag treffen de lid-
C. Komninos en P. Giusta), heeft het Hof (Tweede Kamer),           staten alle algemene of bijzondere maatregelen welke
samengesteld als volgt: R. Schintgen, kamerpresident; G. F.        geschikt zijn om de nakoming van de uit dat Verdrag of
Mancini (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-             uit handelingen van de instellingen van de Gemeenschap
generaal: C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 16 oktober            voortvloeiende verplichtingen te verzekeren.
1997 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
als volgt:
                                                                   Ingevolge artikel 7 van de richtlijn moest de Helleense
                                                                   Republiek programma's ter vermindering van de verontrei-
1. De hogere voorziening wordt afgewezen.                          niging van de wateren door de in de richtlijn bedoelde
                                                                   stoffen hebben opgesteld, maar tot nog toe zijn aan de
                                                                   Commissie geen dergelijke programma's meegedeeld.
2. Requirant wordt in de kosten verwezen.
                                                                   (1) PB L 129 van 18.5.1976, blz. 23.
(1) PB C 210 van 20.7.1996.
                                                                   Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
Beroep, op 10 november 1997 ingesteld door Commissie               4 november 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-               geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler
                              bliek                                      Landesregierung en 1. H. Kappes en 2. E. Neuner
                      (Zaak C-384/97)                                                     (Zaak C-395/97)
                          (98/C 26/03)                                                       (98/C 26/04)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            Het Oberste Gerichtshof heeft bij beschikking van
is op 10 november 1997 beroep ingesteld tegen Helleense            4 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                   Justitie op 25 november 1997, in het geding tussen Lan-
schappen, vertegenwoordigd door M. Kondou-Durande,                 desgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesregierung en
lid van haar juridische dienst, domicilie gekozen hebbende         1. H. Kappes en 2. E. Neuner, het Hof van Justitie van de
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridi-           Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle
sche dienst van de Commissie, Centre Wagner, Kirchberg.            beslissing over de navolgende vraag:


title: Doorhaling van zaak C-83/04

text:
               30.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/21

         Doorhaling van zaak C-83/04 (1)

   (2005/C 106/44)

      (Procestaal: Portugees)

   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 4 februari 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak C-83/04: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Beroep, op 16 oktober 1998 ingesteld door SARL Schiocchet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-170/98)

text:
C 378/26            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                5.12.98
vormen van geregeld vervoer. Toepassing ervan ook in                    dat oneerlijke concurrentie kan worden aangedaan aan
andere gevallen zou de liberalisering van de bijzondere                 bestaande geregelde diensten Ð in het bijzonder die
vormen van geregeld vervoer die deze verordening beoogt,                van SARL Schiocchet;
beperken. De Franse staat had derhalve het Gemeen-
schapsrecht niet geschonden.                                       Ð de sepotbeschikking van de Commissie van 19 augustus
                                                                        1998 D(98)ab/g/klacht/Schiocchet/sep-2 90176 nietig
Volgens verzoekster is de in artikel 4, lid 2, van Verorde-             te verklaren.
ning (EEG) nr. 684/92 bepaalde vrijstelling onrechtmatig,
want in strijd met artikel 75, lid 1, onder a), van het EG-        Middelen en voornaamste argumenten
Verdrag. Door deze vrijstelling kan Mousset sinds de
inwerkingtreding van deze bepaling de geregelde dienst die         Met het onderhavige beroep keert verzoekster zich tegen
verzoekster vóór de verordening heeft ingesteld, blijven           gedragingen van haar concurrent Taxi Gaby Colarelli, die
beconcurreren, en worden aldus de mededingingsvoor-                zij onrechtmatig acht.
waarden op de gemeenschappelijke markt vervalst.
                                                                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
De Commissie is ten onrechte van mening, dat Mousset               met die in zaak T-169/98, Schiocchet/Commissie.
geen vergunning nodig heeft sinds de inwerkingtreding van
Verordening (EEG) nr. 684/92 en dat artikel 2, punt 1,
derde alinea, van de verordening niet de strekking heeft,
de toepassing van artikel 4, lid 2, te beperken.
Voorts zou de Commissie haar hebben gediscrimineerd,                             Doorhaling van zaak T-159/97 (1)
daar zij in andere vergelijkbare gevallen anders heeft                                     (98/C 378/47)
beslist, zodat verzoekster ten opzichte van andere gere-
gelde diensten in een nadelige positie verkeert. Deze ver-                               (Procestaal: Frans)
schillende behandeling wordt niet gerechtvaardigd door
het bestaan van afwijkende gezichtspunten van enig                 De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
gewicht.                                                           eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
                                                                   beschikking van 9 oktober 1998 de doorhaling in het
                                                                   register gelast van zaak T-159/97: L. M. Chaves Fonseca
                                                                   FerraÄo tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                   markt (merken, tekeningen en modellen).
Beroep, op 16 oktober 1998 ingesteld door SARL Schioc-             (1) PB C 212 van 12.7.1997.
  chet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                      (Zaak T-170/98)
                       (98/C 378/46)
                     (Procestaal: Frans)
                                                                                Doorhaling van zaak T-297/97 (1)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                          (98/C 378/48)
Gemeenschappen is op 16 oktober 1998 beroep tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen ingesteld                                      (Procestaal: Engels)
door SARL Schiocchet, te Beuvillers (Frankrijk), vertegen-
                                                                   De president van de Derde Kamer van het Gerecht van
woordigd door P. Barbier, advocaat te Thionville, domici-
                                                                   eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
lie gekozen hebbende te Luxemburg bij Faltz et AssocieÂs,
                                                                   beschikking van 9 oktober 1998 de doorhaling in het
advocaten aldaar, rue Heine 6.
                                                                   register gelast van zaak T-297/97: D. T. Keeling tegen
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                                                                   ken, tekeningen en modellen).
Ð artikel 4, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 684/92 van
    de Raad nietig te verklaren in zoverre het ertoe strekt,       (1) PB C 26 van 24.1.1998.


title: Zaak T-418/08: Beroep ingesteld op 29 september 2008 — OSA/Commissie

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/41

         Beroep ingesteld op 29 september 2008 — OSA/Commissie
   (Zaak T-418/08)
   (2008/C 313/75)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Ochranný svaz autorský pro práva k dílům hudebním (OSA) (Praag, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: M. Favart, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren artikel 3 van de beschikking van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC); en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert krachtens artikel 230 EG gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 def. van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/C2/38698 — CISAC). Zij komt met name op tegen de vaststelling van de Commissie in artikel 3 van de bestreden beschikking dat de territoriale afbakening van de tussen de auteursrechtenorganisaties gesloten overeenkomsten voor wederzijdse vertegenwoordiging een door artikel 81 EG en artikel 53 EER verboden onderling afgestemde feitelijke gedraging is.
   De middelen en voornaamste argumenten die door verzoekster worden aangevoerd, zijn dezelfde als die in zaak T-415/08, IMRO/Commissie.


title: Zaak F-52/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 september 2010 — Da Silva Pinto Branco/Hof van Justitie (Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Ambtenaar op proef — Ontslag aan einde van proeftijd — Rechten van de verdediging — Beoordeling van geschiktheid — Rechterlijke controle)

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 14 september 2010 — Da Silva Pinto Branco/Hof van Justitie
   (Zaak F-52/09) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Ambtenaar op proef - Ontslag aan einde van proeftijd - Rechten van de verdediging - Beoordeling van geschiktheid - Rechterlijke controle)
   2010/C 317/83
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Delfina Da Silva Pinto Branco (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: M. Erniquin en C. Defago, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Ten eerste, nietigverklaring van het besluit om verzoekster te ontslaan. Ten tweede, verzoek om haar in vaste dienst aan te stellen of, subsidiair, haar weer aan te stellen als ambtenaar op proef. Ten derde, verzoek om betaling van een vergoeding voor de geleden immateriële schade.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Da Silva Pinto Branco zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 244 van 10/10/2009, blz. 16.


title: Zaak F-100/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 29 februari 2012 — AM/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten — Artikel 73 van Statuut — Weigering om te erkennen dat cerebraal vasculair accident door ongeval is veroorzaakt — Medische commissie — Collegialiteitsbeginsel)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/25

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 29 februari 2012 — AM/Parlement
   (Zaak F-100/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Verzekering tegen ongevallen en beroepsziekten - Artikel 73 van Statuut - Weigering om te erkennen dat cerebraal vasculair accident door ongeval is veroorzaakt - Medische commissie - Collegialiteitsbeginsel)
   2012/C 138/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: AM (Málaga, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Levi en C. Bernard-Glanz, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: K. Zejdová en S. Seyr, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoekers vasculaire accident van 5 maart 2006 aan te merken als ongeval in de zin van artikel 73 van het Statuut en artikel 2 van de gemeenschappelijke regeling voor de verzekering van de ambtenaren tegen ongevallen en beroepsziekten

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               AM zal alle kosten dragen.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011, blz. 37.


title: Arrest van het Hof van 25 maart 2013 in zaak E-10/12 — Yngvi Harðarson tegen Askar Capital hf. (Richtlijn 91/533/EEG — Verplichting werknemers te informeren — Wijziging van een schriftelijke arbeidsovereenkomst — Gevolgen van niet-kennisgeving van wijzigingen)

text:
               19.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/7

         ARREST VAN HET HOF
   van 25 maart 2013
   in zaak E-10/12
   Yngvi Harðarson tegen Askar Capital hf.
   (Richtlijn 91/533/EEG — Verplichting werknemers te informeren — Wijziging van een schriftelijke arbeidsovereenkomst — Gevolgen van niet-kennisgeving van wijzigingen)
   2013/C 270/05
   In zaak E-10/12 Yngvi Harðarson tegen Askar Capital hf. — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten voor de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, ingediend door de Héraðsdómur Reykjavíkur (districtsrechtbank van Reykjavik) betreffende de uitlegging van Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 25 maart 2013 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
   Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet vereist dat de compensatie voor een werknemer moet worden bepaald op grond van een schriftelijke arbeidsovereenkomst wanneer de werknemer binnen de in artikel 5 van de richtlijn vastgestelde termijnen geen schriftelijk document heeft gekregen betreffende eventuele tijdelijke of blijvende wijzigingen van de belangrijkste elementen van de arbeidsovereenkomst of -verhouding tussen de partijen. Dat geldt ook in de context van een insolventieprocedure of een vergelijkbare ontmanteling van een onderneming met beperkte aansprakelijkheid.


title: Zaak C-147/14: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL/AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV [Prejudiciële verwijzing — Gemeenschapsmerk — Verordening (EG) nr. 207/2009 — Artikel 9, lid 1, onder b) — Gevolgen — Rechten verbonden aan het gemeenschapsmerk — Gelijke of overeenstemmende tekens — Verbod van gebruik — Verwarringsgevaar — Beoordeling — Inaanmerkingneming van het gebruik van een andere taal dan een officiële taal van de Europese Unie]

text:
               24.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/13

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 25 juni 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Hof van Beroep te Brussel — België) — Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL/AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV
   (Zaak C-147/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Gemeenschapsmerk - Verordening (EG) nr. 207/2009 - Artikel 9, lid 1, onder b) - Gevolgen - Rechten verbonden aan het gemeenschapsmerk - Gelijke of overeenstemmende tekens - Verbod van gebruik - Verwarringsgevaar - Beoordeling - Inaanmerkingneming van het gebruik van een andere taal dan een officiële taal van de Europese Unie])
   (2015/C 279/15)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Loutfi Management Propriété Intellectuelle SARL

      Verwerende partijen: AMJ Meatproducts NV, Halalsupply NV

      Dictum

   Artikel 9, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk moet aldus worden uitgelegd dat bij de beoordeling van het mogelijke verwarringsgevaar tussen een gemeenschapsmerk en een teken, die betrekking hebben op dezelfde of soortgelijke waren en beide een dominant Arabisch woord in Latijns en Arabisch schrift bevatten, waarbij deze woorden visueel overeenstemmen, de betekenis en de uitspraak van deze woorden in aanmerking moeten worden genomen in omstandigheden waarin het voor het gemeenschapsmerk en het betrokken teken relevante publiek een basiskennis van het geschreven Arabisch heeft.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak C-447/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 5 oktober 2012 — H. J. Kooistra, andere partij: Burgemeester van Skarsterlân

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 5 oktober 2012 — H. J. Kooistra, andere partij: Burgemeester van Skarsterlân
   (Zaak C-447/12)
   2013/C 26/29
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: H.J. Kooistra

      Andere partij: Burgemeester van Skarsterlân

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, derde lid, van verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009, aldus worden begrepen dat de verordening niet van toepassing is op door de lidstaten aan hun onderdanen afgegeven identiteitskaarten, zoals de NIK [Nederlandse identiteitskaart], ongeacht hun geldigheidsduur en ongeacht de mogelijkheden om deze als reisdocument te gebruiken?

               2)

               Indien uit het antwoord op vraag 1) volgt dat verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2252/2004 (PB L 142, blz. 1), wel van toepassing is op identiteitskaarten zoals de Nederlandse identiteitskaart, gelet op de mogelijkheden om deze als reisdocument te gebruiken, is artikel 1, tweede lid, van die verordening geldig in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden?

               3)

               Indien het antwoord op vraag 2) inhoudt dat artikel 1, tweede lid, van verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 444/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2009 tot wijziging van verordening (EG) nr. 2252/2004 (PB L 142, blz. 1), geldig is, moet artikel 4, derde lid, van de verordening, in het licht van de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, artikel 8, tweede lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en artikel 7, aanhef en onder f, van de Privacyrichtlijn (1) gelezen in verbinding met artikel 6, eerste lid, aanhef en onder b, van die richtlijn zo worden uitgelegd dat ter uitvoering van deze verordening door de lidstaten wettelijk dient te worden gewaarborgd dat de op grond van deze verordening verzamelde en opgeslagen biometrische gegevens niet voor andere doeleinden mogen worden verzameld, verwerkt en gebruikt dan voor de afgifte van het document?

      (1)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).


title: Zaak C-442/03 P: Hogere voorziening, op 20 oktober 2003 ingesteld door P&O European Ferries (Vizcaya) SA tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid) van 5 augustus 2003 in de gevoegde zaken T-116/01, P&O European Ferries (Vizcaya) SA, ondersteund door Diputación Foral de Vizcaya, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-118/01, Diputación Foral de Vizcaya, ondersteund door P&O European Ferries (Vizcaya) SA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 7/18                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                           10.1.2004
Richtlijn 78/687/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake                     Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is kennelijk
de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen           niet bevoegd om zich uit te spreken over door de Commission de
betreffende de werkzaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde,            conciliation et d’expertise douanière bij beschikking van 18 maart
zoals gewijzigd bij de akte betreffende de toetredingsvoorwaarden            2003 gestelde vragen.
voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk
Zweden en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese
Unie is gegrond, dient aldus te worden uitgelegd dat zij zich verzet         (1) PB C 135 van 7 juni 2003.
tegen een nationale regeling die artsen in het algemeen toelaat de
tandheelkunde te beoefenen wanneer zij niet met succes de door
artikel 1 van de richtlijn vereiste opleiding voor het beoefenen van de
tandheelkunde hebben gevolgd, ongeacht de titel waaronder zij deze
werkzaamheid uitoefenen.
(1) PB C 109 van 4.5.2002.
                                                                             Hogere voorziening, op 20 oktober 2003 ingesteld door
                                                                             P&O European Ferries (Vizcaya) SA tegen het arrest
                                                                             van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                             Gemeenschappen (Eerste kamer — uitgebreid) van 5 au-
                                                                             gustus 2003 in de gevoegde zaken T-116/01, P&O Eu-
                                                                             ropean Ferries (Vizcaya) SA, ondersteund door Diputa-
                BESCHIKKING VAN HET HOF                                      ción Foral de Vizcaya, tegen Commissie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen, en T-118/01, Diputación Foral de Viz-
                                                                             caya, ondersteund door P&O European Ferries (Vizcaya)
                          van 11 juli 2003                                    SA, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
in zaak C-161/03 (prejudiciële vraag van de Commission                                                (Zaak C-442/03 P)
de conciliation et d’expertise douanière), Administration
des douanes tegen Centrale d’achat française pour l’outre-
   mer SA (CAFOM) en SAMSUNG Electronics France (1)                                                      (2004/C 7/31)
  („Prejudiciële verwijzing — Onbevoegdheid van het Hof”)
                            (2004/C 7/30)                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                             op 20 oktober 2003 hogere voorziening ingesteld door P&O
                                                                             European Ferries (Vizcaya) SA, gevestigd te Bilbao (Spanje),
                           (Procestaal: Frans)                               vertegenwoordigd door Sir Jeremy Lever, QC, en M. Pickford,
                                                                             barristers, en J. Ellison, solicitor, tegen het arrest van het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                          dentie van het Hof)                                (Eerste kamer — uitgebreid) van 5 augustus 2003 in de
                                                                             gevoegde zaken T-116/01 (1), P&O European Ferries (Vizcaya)
                                                                             SA, ondersteund door Diputación Foral de Vizcaya, tegen
                                                                             Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-118/
In zaak C-161/03, betreffende een verzoek aan het Hof                        01 (2), Diputación Foral de Vizcaya, ondersteund door P&O
krachtens artikel 234 EG van de Commission de conciliation                   European Ferries (Vizcaya) SA, tegen Commissie van de
et d’expertise douanière (Frankrijk) in het aldaar aanhangige                Europese Gemeenschappen).
geding tussen de Administration des douanes, enerzijds, en de
Centrale d’achat française pour l’outre-mer SA (CAFOM) en
SAMSUNG Electronics France, anderzijds, om een prejudiciële                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
beslissing over de uitlegging van artikel 27 van Protocol nr. 4
in bijlage bij de bij besluit 93/742/Euratom, EGKS, EG van de                1.    het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 au-
Raad en de Commissie van 13 december 1993 (PB L 348,                               gustus 2003 te vernietigen en de vragen in punt 13 van
blz. 1) namens de Gemeenschap gesloten en goedgekeurde                             het verzoekschrift in hogere voorziening naar het Gerecht
Europa-Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen                              van eerste aanleg te verwijzen;
en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Hongarije, ander-
zijds, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
Iglesias, president, J-P. Puissochet, M. Wathelet, R. Schintgen              2.    de Commissie te verwijzen in de kosten van de hogere
en C. W. A. Timmermans, kamerpresidenten, C. Gulmann                               voorziening; en
(rapporteur), D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris,
F. Macken, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en                3.    het arrest van het Gerecht te vernietigen, voorzover
A. Rosas, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier:                   rekwirante daarbij is verwezen in de kosten, en de
R. Grass, op 11 juli 2003 een beschikking gegeven waarvan                          beslissing omtrent de kosten voor te behouden aan het
het dictum luidt als volgt:                                                        Gerecht wanneer de zaak daarnaar wordt verwezen.
 ---pagebreak--- 10.1.2004             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 7/19
Middelen en voornaamste argumenten                                    het leven kunnen roepen, die bindend zijn voor particulieren;
                                                                      en in elk geval, c) daardoor kon de Commissie niet met een
                                                                      beroep op een of ander vormfout stellen dat de aanmelding
Het Gerecht heeft rekwirantes beroep verworpen op grond dat           onwettig was, en heeft het Gerecht blijk gegeven van een
de in 1995 aan rekwirante verleende steun een voortzetting            verkeerde rechtsopvatting door zich niet op het standpunt te
was van de steun die haar voordien in 1992 onwettig was               stellen dat dat het geval was.
verleend (zonder voorafgaande aanmelding bij de Commissie);
dat de steunmaatregel van 1995 inderdaad door de onwettig-
heid van de eerdere steunmaatregel was aangetast en dat die           Het Gerecht heeft zich ten onrechte gebaseerd op a) het
onwettigheid niet was opgeheven doordat in 1995 informatie            referentienummer („NN”) dat de Commissie in verband met de
over de overeenkomst van 1995 was verstrekt. Rekwirante               steunmaatregel van 1995 heeft gebruikt, en b) het feit dat de
stelt dat het Gerecht haar beroep ten onrechte heeft verworpen        Commissie de brief van 27 maart 1995 niet heeft afgewezen
en wel om de volgende redenen:                                        (hetgeen het Gerecht door middel van een cirkelredenering
                                                                      verklaarde dat zij had moeten doen als zij de brief niet als
                                                                      een aanmelding had opgevat), omdat daaruit bleek dat de
                                                                      steunmaatregel van 1995 niet naar behoren bij de Commissie
Het Gerecht heeft artikel 88, lid 3, EG verkeerd uitgelegd            was aangemeld. Geen van die feiten was rechtens van dien
omdat het geen toepassing heeft gegeven aan het beginsel dat          aard dat de brief van 27 maart 1995 niet als een aanmelding
de verplichting om de Commissie op de hoogte te brengen van           van de voorgenomen steunmaatregel van 1995 kon worden
een voornemen tot wijziging van steunmaatregelen een op               aangemerkt.
zichzelf staande verplichting is, evenals de verplichting om de
Commissie in kennis te stellen van een voornemen tot
invoering van (nieuwe) steunmaatregelen. Zelfs wanneer de
                                                                      (1) PB C 212, 28.07.2001, blz. 26.
steun aanvankelijk onwettig was verleend, wordt gewijzigde            (2) PB C 227, 11.08.2001, blz. 29.
steun die was verleend krachtens een overeenkomst die in de
plaats van de oorspronkelijke overeenkomst komt, wettig
verleend indien de Commissie op de hoogte was gebracht van
de voorgenomen verlening van de gewijzigde steun, en een
gunstige beschikking met betrekking tot die steunmaatregel
geeft voordat de gewijzigde steun wordt verleend.
Het Gerecht heeft ten onrechte zijn in de eerste alinea               Beroep, op 22 oktober 2003 ingesteld door de Commissie
hierboven samengevatte conclusie gebaseerd op de vaststelling         van de Europese Gemeenschappen tegen de Italiaanse
dat de kern van de steunmaatregel in de overeenkomsten van                                        Republiek
1992 en 1995 niet was gewijzigd, en dat de steunmaatregel
van 1995 derhalve door de onwettigheid van de                                                 (Zaak C-447/03)
steunmaatregel van 1992 was aangetast.
                                                                                (2004/C 7/32)
Het Gerecht heeft niet erkend dat de brief van 27 maart
1995, waarbij de Commissie in kennis werd gesteld van
de overeenkomst van 1995, vanuit juridisch oogpunt een
tweeledig karakter kon hebben en had: daarin werd verklaard           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
dat de overeenkomst van 1992 was vervangen, en werd de                op 22 oktober 2003 beroep tegen Italiaanse Republiek inge-
Commissie in kennis gesteld van het definitieve voornemen             steld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
om nieuwe steun te verlenen door vervanging van de                    vertegenwoordigd door M. Kostantinidis en R. Amorosi als
steunmaatregel van 1992; het Gerecht heeft blijk gegeven van          gemachtigden.
een verkeerde rechtsopvatting door aan te nemen dat het
eerste aspect van de brief het tweede uitsloot.
                                                                      Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Het Gerecht heeft zich gebaseerd op gestelde procedurefouten          —     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
bij het verstrekken van informatie via de brief van 27 maart                nodige maatregelen te treffen om te verzekeren dat
1995. Het Gerecht heeft dit ten onrechte gedaan: a) in                      afvalstoffen die zijn opgeslagen of gestort op de
tegenstelling tot hetgeen het Gerecht heeft verklaard, bevat                stortplaats van het voormalig bedrijf Enichem in Manfre-
artikel 88, lid 3, EG niet het vereiste, en dat was ook niet het            donia (provincie Foggia) en op de stortplaats Pariti I
geval ten tijde van de aanmelding, dat de betrokken informatie              (provincie Manfredonia), worden hergebruikt of verwij-
door de betrokken lidstaat moet worden verstrekt; b) het                    derd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en
Gerecht heeft zich gebaseerd op het feit dat vorm en inhoud                 zonder procédés of methoden te gebruiken die schade
van de aanmelding niet voldeden aan de formele criteria die de              kunnen toebrengen aan het milieu, en door niet de nodige
Commissie in mededelingen aan de lidstaten heeft vastgesteld,               maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de houder
en heeft er geen rekening mee gehouden dat mededelingen                     van de afvalstoffen die zijn opgeslagen of gestort op de
van de Commissie aan de lidstaten geen wettelijke vereisten in              stortplaats van Enichem in Manfredonia en de houder


title: Zaak T-5/15: Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – Ice Mountain Ibiza/EUIPO – Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniebeeldmerk ocean beach club ibiza — Oudere nationale beeldmerken OC ocean club en OC ocean club Ibiza — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               4.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/30

         Arrest van het Gerecht van 25 mei 2016 – Ice Mountain Ibiza/EUIPO – Marbella Atlantic Ocean Club (ocean beach club ibiza)
   (Zaak T-5/15) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniebeeldmerk ocean beach club ibiza - Oudere nationale beeldmerken OC ocean club en OC ocean club Ibiza - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 243/31)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ice Mountain Ibiza, SL (San Antonio, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Gracia Albero, F. Miazzetto en E. Cebollero González, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: S. Palmero Cabezas, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO: Marbella Atlantic Ocean Club, SL (Puerto Banús, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 8 oktober 2014 (zaak R 2292/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Marbella Atlantic Ocean Club en Ice Mountain Ibiza

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Ice Mountain Ibiza, SL wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 73 van 2.3.2015.


title: Zaak T-608/14: Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Laverana/BHIM (ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION — Absolute weigeringsgrond — Beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/37

         Arrest van het Gerecht van 10 september 2015 — Laverana/BHIM (ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION)
   (Zaak T-608/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION - Absolute weigeringsgrond - Beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 354/44)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Walicka en D. Botis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 2 juni 2014 (zaak R 121/2014-4) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken ORGANIC WITH PLANT FLUID FROM OUR OWN PRODUCTION als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Laverana GmbH & Co. KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 361 van 13.10.2014.


               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/2

      Voortzetting van de werkzaamheid van het Gerecht tussen 1 en 13 september 2010

   2010/C 209/02
   Tijdens zijn voltallige conferentie van 8 juni 2010 heeft het Gerecht akte genomen van het feit dat wegens de gerechtelijke vakantie het afleggen van de eed voor het Hof van Justitie door de nieuwe leden van het Gerecht pas na die vakantie zal plaatsvinden, en dat derhalve overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie tot aan het in functie treden van de nieuwe leden van het Gerecht:

               —

               de heer Jaeger de functie van president van het Gerecht zal uitoefenen;

               —

               de heren Azizi, Meij, Vilaras en Forwood, mevrouw Martins Ribeiro, de heer Czúcz en mevrouwen Wiszniewska-Białecka en Pelikánová de functie van president van de uit vijf rechters bestaande kamers zullen uitoefenen;

               —

               het besluit van 19 september 2007 betreffende de organisatie van het Gerecht en de samenstelling van de Grote kamer (PB C 269, blz. 40), het besluit van 16 juni 2009 betreffende de criteria voor de toewijzing van de zaken aan de kamers en de samenstelling van de kamer voor hogere voorzieningen (PB C 153, blz. 2), het besluit van 7 oktober 2009 betreffende de toevoeging van de rechters aan de kamers (PB C 267, blz. 6), en het besluit van 12 mei 2010 betreffende de aanwijzing van de rechter die de president van het Gerecht vervangt als rechter in kort geding (PB C 148, blz. 1) van toepassing zullen blijven.


title: Zaak C-180/05: Beroep, op 22 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               9.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/6

         Beroep, op 22 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-180/05)
   (2005/C 171/12)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 22 april 2005 beroep ingesteld tegen het Groothertogdom Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door W. Wils als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de bepalingen toe te passen terzake van het openbare uitleenrecht van richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (1), de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens de artikelen 1 en 5 van voormelde richtlijn op hem rusten;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Zolang de groothertogelijke verordening houdende uitvoering van artikel 65 van de wet van 18 april 2001 betreffende de auteursrechten niet is vastgesteld en in werking is getreden, is de vergoeding op grond van openbare uitlening, die krachtens artikel 5, lid 1, van richtlijn 92/100 is vereist voor de afwijking van het in artikel 1 van richtlijn 92/100 bedoelde uitsluitende recht, niet van kracht. De artikelen 1 en 5 van richtlijn 91/100 worden derhalve niet correct toegepast.

      (1)  PB L 346, blz. 61


title: Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek (Zaak C-160/95)

text:
12 . 8 . 95         [ NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 208/5
    tie ( ), althans door die maatregelen niet aan de Com              en de getroffen wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege
    missie te hebben medegedeeld, de krachtens het Verdrag              len onverwijld aan de Commissie meedelen .
    en deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is
    nagekomen;                                                          Aangezien de Helleense Republiek tot op heden niets heeft
                                                                        medegedeeld omtrent de vaststelling van die maatregelen,
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                    niettegenstaande de aanmaningsbrief van 9 augustus 1993
                                                                        en het met redenen omklede advies van 7 juni 1994, vordert
                                                                        de Commissie thans vaststelling, dat de Helleense Republiek
Middelen en voornaamste argumenten                                      de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
                                                                        krachtens de artikelen 189 , derde alinea , en 5 , eerste alinea ,
Volgens artikel 9 van Richtlijn 90/313/EEG moesten de                   van het Verdrag en de bepalingen van de richlijn .
Lid-Staten uiterlijk op 31 december 1992 aan de richtlijn
voldoen en de getroffen wettelijke en bestuursrechtelijke               (') PB nr. L 78 van 26 . 3 . 1991 , blz . 32 .
maatregelen onverwijld aan de Commissie meedelen .
Aangezien de Helleense Republiek tot op heden niets heeft
medegedeeld omtrent de vaststelling van die maatregelen,
niettegenstaande de aanmaningsbrief van 12 maart 1993 en
het met redenen omklede advies van 1 9 j uli 1 994, vordert de          Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de
Commissie thans vaststelling, dat de Helleense Republiek de                Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten                                             ( Zaak C-161/95 )
krachtens de artikelen 189, derde alinea, en 5 , eerste alinea ,
                                                                                ( 95/C 208/ 11
van het Verdrag en de bepalingen van de richtlijn .
                                                                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
(!) PB nr . L 158 van 23 . 6 . 1990 , blz . 56 .
                                                                        op 22 mei 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                        genwoordigd door M. Kontou Durande, lid van haar
                                                                        juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
                                                                        burg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Batiment
                                                                        Wagner, Kirchberg .
Beroep, op 22 mei 1995 ingesteld door Commissie van de
   Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                    Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                       ( Zaak C-160/95 )                                — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet
                          ( 95/C 208/10 )                                    binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech
                                                                             telijke maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om
                                                                             te voldoen aan Richtlijn 91 /271 /EEG van de Raad van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   21 maart 1991 inzake de behandeling van stedelijk
op 22 mei 1995 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek                    afvalwater ('), en door die maatregelen niet aan de
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte                        Commissie te hebben medegedeeld , de krachtens het
genwoordigd door M. Kontou Durande, lid van haar                             Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplichtin
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                      gen niet is nagekomen;
burg bij G. Kremlis, lid van haar juridische dienst, Batiment
Wagner, Kirchberg.                                                      — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         Middelen en voornaamste argumenten
— vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet                 Volgens artikel 19 van Richtlijn 91 /271/EEG moesten de
     binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech           Lid-Staten uiterlijk op 30 juni 1993 aan de richtlijn voldoen
     telijke maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om           en de getroffen wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege
     te voldoen aan Richtlijn 91 /156/EEG van de Raad van                len onverwijld aan de Commissie meedelen .
     18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG
     betreffende afvalstoffen ('), en door die maatregelen niet          Aangezien de Helleense Republiek tot op heden niets heeft
     aan de Commissie te hebben medegedeeld , de krachtens               medegedeeld omtrent de vaststelling van die maatregelen
     het Verdrag en deze richtlijn op haar rustende verplich            niettegenstaande de aanmaningsbrief van 9 augustus 1993
                                                                         en het met redenen omklede advies van 25 mei 1 994, vordert
     tingen niet is nagekomen;
                                                                         de Commissie thans vaststelling, dat de Helleense Republiek
                                                                         de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten
— de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen .                     krachtens de artikelen 189 , derde alinea, en 5 , eerste alinea ,
                                                                         van het Verdrag en de bepalingen van de richtlijn .
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         (') PB nr . L 135 van 30 . 5 . 1991 , blz . 40 .
Volgens artikel 2 van Richtlijn 91 /156/EEG moesten de
Lid-Staten uiterlijk op 1 april 1993 aan de richtlijn voldoen


title: Zaak C-331/02: Beroep, op 19 september 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrĳk

text:
9.11.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 274/21
       het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde           Middelen en voornaamste argumenten
       werkzaamheden en in installaties, niet heeft voldaan aan
       de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op haar rustende
       verplichtingen;                                                 De verplichting van het Verenigd Koninkrijk om voor zijn
                                                                       gehele grondgebied maatregelen te treffen om te voldoen aan
—      Ierland in de kosten te verwijzen.                              de richtlijn, wordt niet betwist.
                                                                       Aangezien het Verenigd Koninkrijk de Commissie niet in
Middelen en voornaamste argumenten                                     kennis heeft gesteld van de bepalingen die zijn vastgesteld en
                                                                       in werking getreden om voor Gibraltar te voldoen aan de
                                                                       betrokken richtlijn en de Commissie niet over andere gegevens
                                                                       beschikt waaruit kan worden afgeleid dat het Verenigd Konink-
Ingevolge artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend
                                                                       rijk de nodige bepalingen heeft vastgesteld en in werking heeft
zijn voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd zijn, dienen de
                                                                       doen treden, moet worden aangenomen dat het Verenigd
lidstaten de voor de tenuitvoerlegging van richtlijnen gestelde
                                                                       Koninkrijk dergelijke bepalingen nog niet heeft vastgesteld
termijnen te eerbiedigen. De termijn voor tenuitvoerlegging
                                                                       en bijgevolg de krachtens de richtlijn op hem rustende
van de in de conclusies van de Commissie genoemde richtlijn
                                                                       verplichtingen niet is nagekomen.
is op 1 april 2001 verstreken zonder dat Ierland de ter
uitvoering daarvan noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
                                                                       (1 ) PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41.
( 1) PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1.
                                                                       Beroep, op 19 september 2002 ingesteld door Commissie
Beroep, op 19 september 2002 ingesteld door Commissie                  van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-                                                    ninkrijk
                             ninkrijk
                                                                                (Zaak C-332/02)
                         (Zaak C-331/02)
                                                                                (2002/C 274/37)
                         (2002/C 274/36)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             op 19 september 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
op 19 september 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd                   Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-                 pen, vertegenwoordigd door X. Lewis als gemachtigde, domici-
pen, vertegenwoordigd door X. Lewis als gemachtigde, domici-           lie gekozen hebbende te Luxemburg.
lie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                       1.     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-
1)     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-                 Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en
       Brittannië en Noord-Ierland, door niet de wettelijke en                bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
       bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en in wer-              zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/13/EG van de Raad
       king te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan                   van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie
       richtlijn 1999/30/EG (1) van 22 april 1999 betreffende                 van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het
       grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en                    gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werk-
       stikstofoxiden, zwevende deeltjes en lood in de lucht, of              zaamheden en in installaties (1), althans door de Commis-
       in elk geval door de Commissie niet in kennis te stellen               sie die bepalingen niet mee te delen, de verplichtingen
       van dergelijke bepalingen, de krachtens deze richtlijn op              niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 15
       hem rustende verplichtingen niet volledig is nagekomen;                van die richtlijn;
2)     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.              2.     het Verenigd Koninkrijk in de kosten te verwijzen.


title: Zaak C-305/99: Verzoek van het Tribunale di Brescia, Terza sezione civile, van 30 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Leglerdata SpA en Ministero delle Finanze

text:
20.11.1999            NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 333/13
— Schending van het gemeenschapsrecht, nu rekwiranten                 1. Is met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de artike-
     in strijd met artikel 6 van het Europees Verdrag tot                  len 10 en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van
     bescherming van de rechten van de mens, in samenhang                  17 juli 1969 verenigbaar het bepaalde in artikel 11, lid 1,
     met artikel 6, tweede alinea, EU-Verdrag, een middel van              van de Italiaanse wet van 23 december 1998, nr. 448
     doeltreffende rechterlijke bescherming wordt ontzegd,                 (GURI van 29 december 1998, nr. 302, gewoon supple-
     waar ten onrechte wordt gesteld dat de prejudiciële proce-            ment), volgens hetwelk de heffing op overheidsvergunnin-
     dure een verplicht middel van rechterlijke bescherming                gen terzake van de inschrijving „van de andere vennoot-
     van de belangen van particulieren is.                                 schapsakten” jaarlijks forfaitair verschuldigd is voor elk
                                                                           van de jaren van 1985 tot en met 1992, en die voor
                                                                           naamloze vennootschappen en commanditaire vennoot-
                                                                           schappen op aandelen 750 000 LIT en voor vennootschap-
                                                                           pen met beperkte aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt?
                                                                      2. Is met het gemeenschapsrecht verenigbaar het bepaalde in
Verzoeken van het Tribunale di Brescia, Terza sezione                      artikel 11, lid 3, van wet nr. 448/98, volgens hetwelk de
civile, van 30 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in                 rente over de terug te betalen bedragen voor zover meer is
de gedingen tussen 1) Markfactor SpA en 2) F. Apollonia                    betaald dan in artikel 11, lid 1, is vastgesteld, wordt
             & C. SpA en Ministero delle Finanze                           berekend volgens de wettelijke rentevoet die geldt op de
                                                                           datum van inwerkingtreding van deze wet (2,5 % ’s jaars)
                (Zaken C-303/99 en C-304/99)                               in plaats van volgens de rentevoet bedoeld in artikel 5
                                                                           juncto artikel 1 van wet nr. 29 van 26 januari 1961, zoals
                        (1999/C 333/27)                                    nadien gewijzigd?
Het Tribunale di Brescia, Terza sezione civile, heeft bij
                                                                      (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
beschikking van 30 juli 1999, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 12 augustus 1999, in de gedingen tussen
1) Markfactor SpA en 2) F. Apollonia & C. SpA en Ministero
delle Finanze, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:
„Is het bepaalde in artikel 11, lid 1, van de Italiaanse wet van
23 december 1998, nr. 448 (GURI van 29 december 1998,                 Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 29 april
nr. 302, gewoon supplement), volgens hetwelk de heffing op            1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
overheidsvergunningen ter zake van de inschrijving‘ van de            Banque Internationale pour l’Afrique Occidentale S.A.
andere vennootschapsakten‘ jaarlijks forfaitair verschuldigd is       (BIAO), in liquidatie, en Finanzamt für Großunternehmen
voor elk van de jaren van 1985 tot en met 1992, en die voor                                       in Hamburg
naamloze vennootschappen en commanditaire vennootschap-
pen op aandelen 750 000 LIT en voor vennootschappen met
                                                                                (Zaak C-306/99)
beperkte aansprakelijkheid 400 000 LIT bedraagt, verenigbaar
met het gemeenschapsrecht, inzonderheid met de artikelen 10
en 12 van richtlijn 69/335/EEG (1) van de Raad van 17 juli                                      (1999/C 333/29)
1969?”
                                                                      Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 29 april
(1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.                                  1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                      13 augustus 1999, in het geding tussen Banque Internationale
                                                                      pour l’Afrique Occidentale S.A. (BIAO), in liquidatie, en
                                                                      Finanzamt für Großuntenehmen in Hamburg, het Hof van
                                                                      Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                      prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van het Tribunale di Brescia, Terza sezione
civile, van 30 juli 1999 om een prejudiciële beslissing in
het geding tussen Leglerdata SpA en Ministero delle                   I. Bevoegdheid van het Hof van Justitie inzake prejudiciële beslis-
                            Finanze                                       singen
                        (Zaak C-305/99)                               Is het Hof in het kader van de prejudiciële procedure van
                                                                      artikel 177 EG-Verdrag [artikel 234 EG-Verdrag sinds de wij-
                        (1999/C 333/28)                               ziging per 1 mei 1999 door het Verdrag van Amsterdam van
                                                                      2 oktober 1997] bevoegd de Vierde richtlijn van de Raad
Het Tribunale di Brescia, Terza sezione civile, heeft bij             van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde
beschikking van 30 juli 1999, ingekomen ter griffie van het           vennootschapsvorm (78/660/EEG, PB 1978, L 222; hierna:
Hof van Justitie op 12 augustus 1999, in het geding tussen            „richtlijn”) uit te leggen, niet alleen in geval van twijfel over de
Leglerdata SpA en Ministero delle Finanze, het Hof van                richtlijnconforme toepassing van het nationale jaarrekeningen-
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               recht voor kapitaalvennootschappen (de §§ 264 e.v. van het
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    Handelsgesetzbuch; hierna „HGB”), maar ook:


title: Zaak F-40/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 juni 2008 — Baudelet-Leclaire/Commissie (Openbare dienst — Algemeen vergelijkend onderzoek — Niet-plaatsing op reservelijst — Gelijke behandeling)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/72

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 juni 2008 — Baudelet-Leclaire/Commissie
   (Zaak F-40/07) (1)

   (Openbare dienst - Algemeen vergelijkend onderzoek - Niet-plaatsing op reservelijst - Gelijke behandeling)
   (2008/C 209/132)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Cécile Baudelet-Leclaire (Brussel, België) (vertegenwoordiger: M. Korving, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en M. Velardo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van vergelijkend onderzoek EPSO/AST/7/05 — Gebied 2 — Project-/contractbeheer wegens vermeende discriminatie tussen kandidaten van binnen de gemeenschapsinstellingen en externe kandidaten
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk ongegrond verklaard.

               2)

               Elke partij zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 129 van 9.6.2007, blz. 28.


title: Zaak C-409/11: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Gábor Csonka, Tibor Isztli, Dávid Juhász, János Kiss, Csaba Szontág/Magyar Állam (Deelneming aan verkeer van motorrijtuigen — Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid — Richtlijn 72/166/EEG — Artikel 3, lid 1 — Richtlijn 84/5/EEG — Artikel 1, lid 4, eerste alinea — Insolventie van verzekeraar — Geen vergoeding door schadevergoedingsorgaan)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/7

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 11 juli 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Gábor Csonka, Tibor Isztli, Dávid Juhász, János Kiss, Csaba Szontág/Magyar Állam
   (Zaak C-409/11) (1)

   (Deelneming aan verkeer van motorrijtuigen - Verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid - Richtlijn 72/166/EEG - Artikel 3, lid 1 - Richtlijn 84/5/EEG - Artikel 1, lid 4, eerste alinea - Insolventie van verzekeraar - Geen vergoeding door schadevergoedingsorgaan)
   2013/C 252/09
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Gábor Csonka, Tibor Isztli, Dávid Juhász, János Kiss, Csaba Szontág

      Verwerende partij: Magyar Állam

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Fővárosi Bíróság — Uitlegging van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1) — Verplichting van de lidstaten om de noodzakelijke maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat alle verplichte wettelijke-aansprakelijkheidsverzekeringen het gehele grondgebied van de Gemeenschap dekken — Intrekking van de exploitatievergunning van een motorrijtuigenverzekeraar, waardoor particulieren die overeenkomsten met deze verzekeraar hebben gesloten, persoonlijk, met hun eigen vermogen, moeten instaan voor de schade die derden hebben geleden — Aansprakelijkheid van de staat in geval van onjuiste uitvoering van een richtlijn

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005, gelezen in het licht van artikel 1, lid 4, van de Tweede richtlijn (84/5/EEG) van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, zoals gewijzigd bij richtlijn 2005/14, moet aldus worden uitgelegd dat tot de verplichtingen die de lidstaten krachtens deze bepaling hebben, niet de verplichting behoort om een orgaan in te stellen dat de schadeloosstelling van slachtoffers van verkeersongevallen waarborgt wanneer de voor de schade verantwoordelijke personen weliswaar een verzekering hadden afgesloten tegen hun wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kon geven, maar de verzekeraar insolvent is geworden.

      (1)  PB C 347 van 26.11.2011


title: Zaak F-115/14: Beroep ingesteld op 22 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/55

         Beroep ingesteld op 22 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-115/14)
   (2015/C 007/69)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, vaststelling van de onwettigheid van artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011 en, anderzijds, nietigverklaring van de besluiten om de extra pensioenrechten die verzoekster in de pensioenregeling van de Unie heeft verworven te berekenen krachtens de nieuwe AUB

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van 31 januari en van 13 maart 2014 om de pensioenrechten die verzoekster vóór haar indiensttreding heeft verworven in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, te berekenen krachtens de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Verzoek van Commissione Tributaria Provinciale di Firenze bij beschikking van 23 januari 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen C.S.A.R. Centro Servizi Acciai Rivestiti SpA enerzijds en D.R.E. Toscana en Imposte Dirette di Firenze II Ufficio anderzijds (Zaak C-13/98)

text:
28.3.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 94/7
Europese Unie, de Italiaanse Republiek en Ilva Laminati             nue Guillaume 62, tegen het arrest, op 7 november 1997
Piani SpA, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg               in zaak T-218/95 (1) tussen Azienda Agricola ¹Le Canneº
van de Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer Ð uitge-               Srl en de Commissie van de Europese Gemeenschappen
breid).                                                             gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Euro-
                                                                    pese Gemeenschappen.
Rekwiranten concluderen dat het den Hove behage:
                                                                    Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
     24 oktober 1997 in zaak T-244/94 (Wirtschaftsvereini-          Ð de bestreden beslissing te vernietigen en, overeenkom-
     gung Stahl e.a./Commissie) te vernietigen;                          stig de conclusies in eerste aanleg;
2. Beschikking 94/259/EGKS van 12 april 1994 betref-
                                                                    Ð handeling nr. 12497 van de Commissie van 27 oktober
     fende steun die ItalieÈ voornemens is te verlenen aan
                                                                         1995 nietig en van onwaarde te verklaren;
     openbare ondernemingen in de ijzer- en staalsector
     (ijzer- en staalconcern ILVA) (PB L 112 van 3.5.1994,
     blz. 64) nietig te verklaren;                                  Ð de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de
                                                                         schade, in de omvang uiteengezet in de hogere voorzie-
3. de Commissie in de kosten te verwijzen.                               ning;
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de twee
                                                                         instanties.
Schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht
doordat het:                                                        Middelen en voornaamste argumenten
Ð de gelding en de draagwijdte van de vijfde steuncode              Rekwirante betoogt, dat het Gerecht ten onrechte heeft
     heeft miskend;                                                 geoordeeld dat het collegialiteitsbeginsel in acht is geno-
                                                                    men. Zij stelt, dat voorzover het reglement van orde van
Ð onvoldoende in aanmerking heeft genomen, dat over-                de Commissie het waarnemend hoofd van een eenheid toe-
     heidssubsidies niet meer ¹onontbeerlijkº is ter berei-         stond, krachtens een eigen bevoegdheid het betrokken
     king van de doelstellingen van het EGKS-Verdrag,               besluit te nemen, het Gerecht het niet-toepasselijk had
     wanneer meer dan een keer worden toegekend;                    moeten verklaren.
Ð eraan voorbij is gegaan, dat de bestreden Commissie-
                                                                    Zij stelt ook, dat wat de schending van het beginsel van
     beschikking reeds hierom een ernstige beoordelingsfout
                                                                    hoor en wederhoor en de motiveringsplicht door de Com-
     van de Commissie bevat, omdat daarin versterking van
                                                                    missie betreft, de motivering van het Gerecht van eerste
     de Italiaanse staalindustrie als doel wordt aangegeven;
                                                                    aanleg onjuist en tegenstrijdig was.
Ð ten onrechte heeft aangenomen, dat artikel 4, onder c),
     van het EGKS-Verdrag geen absoluut verbod van sub-             Tenslotte beroept zij zich op schending en onjuiste toepas-
     sidieÈring bevat, doch de instellingen toestaat om alle        sing door het Gerecht van de artikelen 44, lid 1, en 47 van
     subsidies goed te keuren die tot verwezenlijking van de        Verordening (EEG) nr. 4028/86 (2), en van artikel 7 van
     doelstellingen van het Verdrag kunnen bijdragen.               Verordening (EEG) nr. 1116/88 (3).
(1) PB C 387 van 20.12.1997, blz. 16.                               (1) PB C 77 van 16.3.1996, blz, 11.
                                                                    (2) PB L 376 van 31.12.1986, blz. 7.
                                                                    (3) PB L 112 van 30.4.1988, blz. 1.
Hogere voorziening, op 16 januari 1998 ingesteld door
Azienda Agricola ¹Le Canneº Srl, vennootschap naar Ita-
liaans recht, gevestigd te Porto Viro, tegen het arrest, op         Verzoek van Commissione Tributaria Provinciale di
7 november 1997 in zaak T-218/95 tussen Azienda Agri-               Firenze bij beschikking van 23 januari 1997 om een
cola ¹Le Canneº Srl en de Commissie van de Europese                 prejudicieÈle beslissing in het geding tussen C.S.A.R. Centro
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                  Servizi Acciai Rivestiti SpA enerzijds en D.R.E. Toscana
            aanleg van de Europese Gemeenschappen                         en Imposte Dirette di Firenze II Ufficio anderzijds
                       (Zaak C-10/98 P)                                                     (Zaak C-13/98)
                          (98/C 94/14)                                                        (98/C 94/15)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             De Commissione Tributaria Provinciale di Firenze heeft bij
is op 16 januari 1998 hogere voorziening ingesteld door             beschikking van 23 januari 1997, ingekomen ter griffie
Azienda Agricola ¹Le Canneº Srl, vertegenwoordigd door              van het Hof van Justitie op 20 januari 1998, in het geding
G. Schiller, G. Carraro en F. Mazzonetto, advocaten te              tussen C.S.A.R. Centro Servizi Acciai Rivestiti SpA en
Padua, en door G. Arendt, advocaat te Luxemburg, domi-              D.R.E. Toscana en Imposte Dirette di Firenze II Ufficio,
cilie gekozen hebbende ten kantore van deze laatste, ave-           het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
 ---pagebreak--- C 94/8                 NL              Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   28.3.98
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende              de bij regionale wet nr. 9 aangebrachte wijziging was
vraag:                                                                ingetreden, heeft de Commissie een nadere splitsing
                                                                      aangebracht met het oordeel dat door deze wet vanaf
Is met het Gemeenschapsrecht, meer in het bijzonder met               1996 een nadere nieuwe steunregeling werd ingevoerd,
Richtlijn 69/335/EEG (1), verenigbaar een wettelijke rege-            die afzonderlijk moest worden beoordeeld. Van deze
ling inzake een belasting op het zuivere vermogen van                 laatste beslissing hebben de Italiaanse regering en de
kapitaalvennootschappen, die in economisch opzicht van                betrokken partijen eerst kennis genomen door de ken-
gelijke werking is als een indirecte kapitaalbelasting?               nisgeving van de beschikking. Zij had evenwel vooraf
                                                                      moeten worden meegedeeld, daar zij wijziging aan-
(1) PB L 249 van 3. 10. 1969, blz. 25.                                bracht in het voorwerp van de procedure. De niet-tij-
                                                                      dige kennisgeving van deze wijziging heeft de Itali-
                                                                      aanse regering, maar ook de andere betrokken par-
                                                                      tijen, belet om hun belangen te beschermen door het
                                                                      indienen van de relevante doeltreffende opmerkingen.
Beroep, op 22 januari 1998 ingesteld door Italiaanse              2. Schending van artikel 93 van het Verdrag door
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-                     onjuiste toepassing van het onderscheid tussen nieuwe
                           schappen                                   en bestaande steun Ð onwettige toepassing op
                        (Zaak C-15/98)                                bestaande steun van de op nieuwe steun toepasselijke
                         (98/C 94/16)                                 regeling Ð kennelijk onjuiste kwalificatie van steun als
                                                                      nieuwe steun.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      Ingeval de in de bestaande regeling aangebrachte wijzi-
is op 22 januari 1998 beroep ingesteld tegen Commissie
                                                                      gingen niet zijn meegedeeld, kan na die wijzigingen
van de Europese Gemeenschappen door Italiaanse Repu-
                                                                      toegekende steun slechts onverenigbaar met artikel 93,
bliek, vertegenwoordigd door U. Leanza, bijgestaan door
                                                                      lid 3, van het Verdrag en derhalve onwettig worden
P. G. Ferri, avvocato dello Stato, domicilie gekozen heb-
                                                                      verklaard, indien de wijzigingen bepalend zijn geweest
bende te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, rue Marie-
                                                                      voor de oorzaken van de onverenigbaarheid van de
AdeÂlaïde 5.
                                                                      steun. Om te beoordelen of er na de regionale wet van
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      1988 sprake was van nieuwe steun, zijn in deel III van
                                                                      de beschikking de onder a) tot en met e) bedoelde ele-
Ð de beschikking van de Commissie van 21 oktober                      menten in aanmerking genomen.
     1997 (1) krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nie-
     tig te verklaren;                                                Aangaande het gestelde onder a), betreffende de voor-
                                                                      waarde dat de onderneming haar zetel in SardinieÈ
Ð dienovereenkomstig te beslissen over de brief van de                moet hebben, heeft de Commissie een ernstige klaar-
     Commissie van 14 november 1997;                                  blijkelijke dwaling begaan, door de bepaling dat de
                                                                      onderneming haar zetel en haar scheepvaartbedrijf in
Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.                             SardinieÈ moet hebben, toe te schrijven aan de regionale
                                                                      wet van 1988. Het gaat hier evenwel niet om een
Middelen en voornaamste argumenten                                    nieuw element, daar een en ander ook reeds in de wet
                                                                      van 1951, gewijzigd in 1954, was neergelegd.
Volgens de Italiaanse regering is de beschikking van de
Commissie van 21 oktober 1997 op de volgende gronden                  Deze dwaling komt ook tot uiting in de beoordeling
schadelijk en onwettig:                                               van de overige elementen, die onder b) tot en met d)
                                                                      aan een beschouwing worden onderworpen.
1. Onwettigheid van de in de bestreden beschikking neer-
     gelegde en in de brief van 14 november 1997 van de
     Commissie ten uitvoer gelegde beslissing met betrek-         3. Geen, onvoldoende, onjuiste en niet met redenen
     king tot regionale wet nr. 9 van 15 februari 1996.               omklede beoordeling van de verenigbaarheid van de
     Schending van de regels betreffende de procedurele               steun in de zin van artikel 92, lid 1, van het Verdrag.
     waarborgen.
                                                                      De Commissie heeft volledig nagelaten een standpunt
     De Commissie geeft generlei verklaring voor haar                 in te nemen over de vraag of de steunmaatregelen de
     beslissing om twee afzonderlijke procedures in te lei-           mededinging kunnen vervalsen of dreigen te vervalsen.
     den voor een steunregeling, ook al is deze in de loop            Wat de andere grond van onverenigbaarheid betreft, te
     der tijd gewijzigd. De beslissing van de Commissie is            weten de beïnvloeding van de tussenstaatse handel, is
     niet alleen ongegrond, maar bovendien onjuist ter ver-           de motivering van de Commissie onbegrijpelijk, onlo-
     zekering van een correcte en doorzichtige uitoefening            gisch en niet terzake dienend.
     van haar toezicht op de verenigbaarheid van steun-
     maatregelen met het Gemeenschapsrecht. Zij leidt tot         4. Onwettigheid van de beoordeling van de steun in de
     verwarring en onzekerheid in de beoordelingsproce-               zin van artikel 92, lid 3, onder a) en c), van het Ver-
     dure en draagt in aanzienlijke mate bij tot het ontstaan         drag.
     van gebreken die de bestreden beschikking onwettig
     maken. Na er vervolgens kennis van te hebben geno-               Na te hebben geconcludeerd dat de steunregeling
     men dat vóór het op gang brengen van de procedure                onverenigbaar is in de zin van artikel 92, lid 1, daar