title: Verzoek van het Liverpool Industrial Tribunal van 28 april 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen D. M. Davies en Girobank plc (Zaak C-197/97)

text:
Nr. C 212/20          I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   12 . 7. 97
vertegenwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridi                4. verweerster in de kosten van de incidentele procedure
sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende                      te verwijzen .
te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juri
dische dienst, Centre Wagner C 254, Kirchberg.                            Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                          In de bestreden beschikking wordt tegen de uitdrukkelijke
                                                                          wil van requirante overwogen dat het beroep erop is
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet                  gericht te doen vaststellen dat een bepaalde rechtspraak
     binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen             van de rechterlijke instanties van de Bondsrepubliek Duits
     en mee te delen, die nodig zijn om Richtlijn 91/676/                 land een schending van het Verdrag oplevert en dat requi
     EEG van de Raad van 12 december 1991 inzake de                       rante daardoor schade heeft geleden. Deze herkwalificatie
     bescherming van water tegen verontreiniging door                     mist feitelijke grondslag en is uit procesrechtelijk oogpunt
     nitraten uit agrarische bronnen (*), in nationaal recht              ontoelaatbaar.
     om te zetten, en met name door niet aan de in
     artikel 3 , lid 2, van die richtlijn gestelde verplichting te
     voldoen, de krachtens het Gemeenschapsrecht op haar
     rustende verplichtingen niet is nagekomen;
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.                      Verzoek van het Liverpool Industrial Tribunal van 28 april
                                                                          1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Middelen en voornaamste argumenten                                                          D. M. Davies en Girobank plc
                                                                                ( Zaak C-197/97)
Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
richtlijn verbindend is ten aanzien van het te bereiken                                              ( 97/C 212/38 )
resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, brengt
voor de lidstaten de verplichting mee de in de richtlijnen                Het Liverpool Industrial Tribunal heeft bij beschikking
gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is                 van 28 april 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
de omzettingstermijn verstreken, zonder dat de Italiaanse                 Justitie op 23 mei 1997, in het geding tussen D. M. Davies
Republiek de nodige bepalingen heeft vastgesteld om zich                  en Girobank plc, het Hof van Justitie van de Europese
naar de in de conclusies van de Commissie vermelde richt                 Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
lijn te voegen.                                                           over de navolgende vragen:
(■) PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1991 , blz . 29 .                          1 . Zijn alle of een van de volgende contractuele bepalin
                                                                              gen in strijd met het beginsel van gelijke beloning voor
                                                                              gelijke arbeid overeenkomstig artikel 119 van het EG
                                                                              Verdrag, voorzover zij betrekking hebben op een
                                                                              vrouw die, nadat zij het haar toekomende zwanger
Hogere voorziening, op 21 mei 1997 ingesteld door                             schapsverlof heeft genomen, haar werk hervat:
Intertronic F. Cornelis GmbH tegen de beschikking, op
19 februari 1997 in zaak T-l 17/96 tussen Intertronic F.                      a ) een bepaling volgens welke een pensioenaanspraak
Cornelis GmbH en Commissie van de Europese Gemeen                                 (volgens een eindloonsysteem) wordt berekend aan
schappen gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van                            de hand van een formule die een factor „ pensioen
        de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer)                                   jaren " bevat, wanneer die pensioenjaren niet toe
                                                                                nemen tijdens een periode van onbetaald verlof
                        ( Zaak C-196/97 P)
                                                                                (waaronder ook een periode van onbetaald zwan
                           ( 97/C 212/37)                                          gerschapsverlof valt, wanneer de vrouw niet langer
                                                                                de contractuele of wettelijke prestaties bij moeder
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                            schap ontvangt), indien de werkneemster geen bij
is op 21 mei 1997 hogere voorziening ingesteld door Inter                         dragen aan de op bijdragen berustende pensioenre
tronic F. Cornelis GmbH, gevestigd te Emden ( Bondsrepu                           geling van de werkgever betaalt,
bliek Duitsland ), vertegenwoordigd door D. Schumacher                        b ) een praktijk volgens welke een pensioenaanspraak
en W. Wiltfang, advocaten te Bremen, tegen de beschik                             (volgens een eindloonsysteem ) wordt berekend aan
king, op 19 februari 1997 in zaak T-l 17/96 tussen Inter                          de hand van een formule die een factor „ als pensi
tronic F. Cornelis GmbH en Commissie van de Europese
                                                                                oengrondslag in aanmerking te nemen eindloon "
Gemeenschappen gegeven door het Gerecht van eerste                                 bevat, waaronder is te verstaan het hoogste van de
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ).                             navolgende bedragen : i ) het bedrag van het als
Requirante concludeert dat het den Hove behage:                                    pensioengrondslag in aanmerking te nemen loon
                                                                                van de werkneemster, dat haar in het tijdvak van
1 . de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg                               twaalf maanden onmiddellijk voorafgaand aan de
     (Derde Kamer) van 19 februari 1997 te vernietigen,                            laatste dag van haar tewerkstelling is betaald, en
                                                                                ii ) het maximum van het als pensioengrondslag in
2 . het beroep ontvankelijk te verklaren,                                          aanmerking te nemen loon dat de werkneemster in
                                                                                een van de laatste vijf volledige belastingjaren
3 . de zaak ter beslechting van de gegrondheid van het                             onmiddellijk voorafgaand aan de laatste dag van
     beroep naar het Gerecht van eerste aanleg terug te ver                       haar tewerkstelling heeft ontvangen, zodat werk
     wijzen,                                                                       neemsters die in de betrokken periodes onbetaald
 ---pagebreak--- 12 . 7. 97            I NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 212/21
         verlof ( waaronder onbetaald zwangerschapsverlof)            Beroep, op 23 mei 1997 ingesteld door Commissie
         hebben genomen, in de regel een lager als pensi             van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
         oengrondslag in aanmerking te nemen eindloon                                               Duitsland
         zouden hebben dan zij zouden hebben gehad wan                                       ( Zaak C-198/97)
         neer zij geen onbetaald zwangerschapsverlof had
         den genomen,                                                                            ( 97/C 212/39 )
     c ) een bepaling volgens welke de aanspraak op een               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
         uitkering wegens vrijwillige uittreding wordt bere          is op 23 mei 1997 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
         kend aan de hand van een formule die een factor
                                                                      ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschap
          „ diensttijd " bevat ( die als pensioenjaren overeen       pen, vertegenwoordigd door C. Schmidt, lid van haar juri
         komstig de pensioenregeling geldt plus alle vóór             dische dienst, bijgestaan door A. Böhlke, advocaat, domi
         aansluiting bij de pensioenregeling vervulde feite          cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
         lijke dienstjaren ), wanneer de diensttijd in periodes       Cruz, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
         van onbetaald verlof (waaronder een periode
         van onbetaald zwangerschapsverlof valt, wanneer              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
         de vrouw niet langer de contractuele of wette
         lijke prestaties bij moederschap ontvangt) niet toe         a ) vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
         neemt, indien de werkneemster geen bijdragen aan                  krachtens de artikelen 4, lid 1 , en 6 , lid 1 , van Richt
         de op bijdragen berustende pensioenregeling van                   lijn 76/160/EEG van de Raad van 8 december 1975
         de werkgever betaalt,                                             betreffende de kwaliteit van het zwemwater (PB nr.
                                                                           L 31 van 5 . 2 . 1976 , blz. 1 ), op haar rustende ver
     d ) een praktijk volgens welke de aanspraak op een                    plichtingen niet is nagekomen, door in de oorspronke
         uitkering wegens vrijwilige uittreding wordt bere                lijke Bundeslander:
         kend aan de hand van een formule die een factor
          „ weekloon " bevat, wanneer het bedrag van een                   — niet de nodige maatregelen te treffen om ervoor te
         weekloon gebaseerd is op het als pensioengrond                         zorgen dat de kwaliteit van het zwemwater binnen
         slag in aanmerking te nemen eindloon als bedoeld                        tien jaar na de kennisgeving van de richtlijn op
         onder b ), zodat een werkneemster die in de twaalf                      10 december 1975 aan de overeenkomstig artikel 3
         maanden onmiddellijk voorafgaand aan de laatste                         bepaalde grenswaarden voldoet,
         dag van haar tewerkstelling onbetaald verlof
                                                                           — de voorgeschreven bemonstering niet met de in de
          ( waaronder onbetaald zwangerschapsverlof) heeft
                                                                                bijlage bepaalde minimumfrequentie te hebben ver
         genomen, een lagere uitkering wegens vrijwillige
                                                                                richt;
         uittreding ontvangt dan zij zou hebben ontvangen
          indien zij geen onbetaald verlof had genomen ?              b ) verweerster in de kosten van de procedure te verwij
                                                                           zen .
2. Welk verschil zou het eventueel voor het antwoord op
     de eerste vraag maken, indien de werkneemster gedu              Middelen en voornaamste argumenten
     rende een periode van onbetaald zwangerschapsverlof
     gerechtigd was, door betaling aan de pensioenregeling            — Schending van artikel 4, lid 1 , van de richtlijn. Blijkens
     van :
                                                                           de door de Bondsrepubliek Duitsland overgelegde
     a ) een werknemersbijdrage; of                                        gegevens, zoals die in de overeenkomstig artikel 13
                                                                           van de richtlijn bekendgemaakte jaarlijkse rapporten
     b ) een werknemers- en een werkgeversbijdrage                         van de Commissie zijn opgenomen, voldoet het zwem
                                                                           water op een groot aantal plaatsen in de Bondsrepu
     pensioenjaren op te bouwen ?                                          bliek Duitsland nog steeds niet aan de dwingende
3.   Welk verschil zou het eventueel maken voor het ant                   waarden van de richtlijn. Uit het rapport van de Com
     woord op de eerste vraag of een gedeelte daarvan,                     missie over het badseizoen 1995 blijkt dat van de 446
     indien het loon ( of de pensioenaanspraak of een uitke               kustwateren waarin mag worden gezwommen, 11,9%
     ring wegens vrijwillige uittreding ) van aanmerkelijk                 niet voldeed aan de dwingende waarden van de richt
     meer vrouwelijke dan mannelijke werknemers wordt                      lijn. In aanmerking genomen dat bovendien 6,5 % van
     verlaagd omdat zij onbetaald verlof (waaronder onbe                  de Duitse kustwateren waarin mag worden gezwom
     taald moederschapsverlof) hebben genomen ?                            men, niet voldoende is gecontroleerd, is dit percentage
                                                                           niet onbelangrijk. Bij de 1 822 Duitse binnenwateren
4. Is het in strijd met het beginsel van gelijke beloning                  waarin mag worden gezwommen, is de toestand zelfs
     voor gelijke arbeid indien een werkneemster met zwan                 nog slechter. Weliswaar voldoet slechts 10,3 % van die
     gerschapsverlof, die de contractuele en/of wettelijke                 wateren niet aan de dwingende waarden, doch 42,5 %
     prestaties bij moederschap heeft ontvangen waarop zij                 ervan werd niet voldoende gecontroleerd.
     krachtens haar arbeidscontract en/of de nationale wet
     geving recht heeft, niet langer prestaties bij moeder                Het is juist, doch irrelevant, dat in geval van goedkeu
     schap ontvangt, terwijl een werknemer die afwezig is                  ring door de Raad van het door de Commissie inge
     wegens ziekte gedurende dezelfde periode als de werk                 diende voorstel voor een nieuwe richtlijn en met name
     neemster die wegens het haar toekomende zwanger                      ingeval de microbiologische parameter „totale colibac
     schapsverlof afwezig is, contractueel ziektegeld zou                  teriën " wegvalt en wordt vervangen door een dwin
     ontvangen ?                                                           gende maximumwaarde voor streptococcus faec een
                                                                           aantal van de vastgestelde inbreuken zonder voorwerp
                                                                           wordt.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 7 januari 2004 in zaak C-201/02 (verzoek van de High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) om een prejudiciële beslissing): The Queen, op verzoek van Delena Wells, tegen Secretary of State for Transport, Local Government and the Regions ("Richtlĳn 85/337/EEG — Beoordeling van milieueffecten van bepaalde projecten — Nationale maatregel waardoor vergunning voor mĳnexploitatie wordt verleend zonder milieueffectbeoordeling — Rechtstreekse werking van richtlĳnen — Driehoekssituatie")

text:
C 47/8                   NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                21.2.2004
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward                      Brunnen GmbH & Co. en Putsch GmbH, om een prejudiciële
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde                     beslissing over de uitlegging van artikel 6, lid 1, sub b, van de
kamer, A. La Pergola en P. Jann, rechters; advocaat-generaal:                Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 7 januari 2004                1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                       lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde kamer),
                                                                             samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president
1.    De artikelen 2 en 11 van verordening (EG) nr. 3295/94 van              van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en D. A. O. Edward
      de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van bepaalde             (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier:
      maatregelen betreffende het binnenbrengen in de Gemeenschap            M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 januari 2004 een
      alsmede de uitvoer en de wederuitvoer uit de Gemeenschap               arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      van goederen waarbij inbreuk wordt gemaakt op bepaalde
      intellectuele-eigendomsrechten, zoals gewijzigd bij verordening        Artikel 6, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de
      (EG) nr. 241/1999 van de Raad van 25 januari 1999, zijn                Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
      van toepassing op een situatie waarin goederen die zich in             merkenrecht der lidstaten, moet aldus worden uitgelegd dat, wanneer
      doorvoer tussen twee niet tot de Europese Gemeenschap behoren-         er auditief verwarringsgevaar bestaat tussen een in een lidstaat
      de Staten bevinden, door de douaneautoriteiten van een lidstaat        ingeschreven woordmerk enerzijds, en een aanduiding, in het econo-
      in die lidstaat voorlopig in beslag worden genomen.                    misch verkeer, van de plaats van herkomst van een product afkomstig
                                                                             uit een andere lidstaat anderzijds, de merkhouder het gebruik van de
2.    De verplichting om het nationale recht in het licht van de             aanduiding van de plaats van herkomst krachtens artikel 5, lid 1,
      bewoordingen en het doel van het gemeenschapsrecht uit te              van richtlijn 89/104 slechts kan verbieden indien dit gebruik niet in
      leggen teneinde het daardoor voorgeschreven resultaat te berei-        overeenstemming is met de eerlijke gebruiken in nijverheid en handel.
      ken, kan niet uit zichzelf en onafhankelijk van een door een           In dat verband dient de nationale rechter over te gaan tot een
      lidstaat vastgestelde wet de strafrechtelijke aansprakelijkheid        algemene beoordeling van alle omstandigheden van de zaak.
      doen ontstaan van een marktdeelnemer die inbreuk op de
      bepalingen van deze richtlijn heeft gemaakt, noch deze aanspra-
      kelijkheid verzwaren.                                                  (1) PB C 144 van 15.6.2002.
(1) PB C 131 van 1.6.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                      ARREST VAN HET HOF                                                                (Vijfde kamer)
                            (Vijfde kamer)                                                           van 7 januari 2004
                         van 7 januari 2004                                  in zaak C-201/02 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                             (England & Wales), Queen’s Bench Division (Ad-
in zaak C-100/02 (verzoek van het Bundesgerichtshof om                       ministrative Court) om een prejudiciële beslissing): The
een prejudiciële beslissing): Gerolsteiner Brunnen GmbH                      Queen, op verzoek van Delena Wells, tegen Secretary of
                   & Co. tegen Putsch GmbH (1)                               State for Transport, Local Government and the Regions (1)
(Richtlijn 89/104/EEG — Beperking van de aan het merk                        („Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van milieueffecten
verbonden rechtsgevolgen met betrekking tot aanduidingen                     van bepaalde projecten — Nationale maatregel waardoor
inzake plaats van herkomst — Als merk gebruikte aandui-                      vergunning voor mijnexploitatie wordt verleend zonder mi-
ding inzake plaats van herkomst als element van de toetsing                  lieueffectbeoordeling — Rechtstreekse werking van richtlij-
       aan, „eerlijke gebruiken in nijverheid en handel”)                                        nen — Driehoekssituatie”)
                            (2004/C 47/13)                                                              (2004/C 47/14)
                           (Procestaal: Duits)                                                         (Procestaal: Engels)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-   (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-100/02, betreffende een verzoek aan het Hof                        In zaak C-201/02, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundesgerichtshof (Duits-                   krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
land), in het aldaar aanhangig geding tussen Gerolsteiner                    & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court)
 ---pagebreak--- 21.2.2004                NL                                Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 47/9
(Verenigd Koninkrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen                                         ARREST VAN HET HOF
The Queen, op verzoek van Delena Wells, en Secretary of State
for Transport, Local Government and the Regions, om een                                                     (Vijfde kamer)
prejudiciële beslissing over de uitlegging van richtlijn 85/
337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de                                                   van 11 december 2003
milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
projecten (PB L 175, blz. 40), heeft het Hof (Vijfde kamer),                    in zaak C-289/02 (verzoek van het Oberlandesgericht
samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), waarnemend voor                   München om een prejudiciële beslissing): AMOK Verlags
de president van de Vijfde kamer, D. A. O. Edward en                                     GmbH tegen A & R Gastronomie GmbH (1)
A. La Pergola, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 7 januari 2004 een arrest
                                                                                („Vrij verrichten van diensten — In lidstaat gevestigde
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                advocaat die samenwerkt met in andere lidstaat gevestigde
                                                                                advocaat — Advocatenkosten die door in geding in ongelijk
1.    Artikel 2, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van                gestelde partij moeten worden vergoed aan in gelijk gestelde
      27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van                                          partij — Begrenzing”)
      bepaalde openbare en particuliere projecten, in samenhang met
      artikel 4, lid 2, daarvan, moet aldus worden uitgelegd dat bij                                        (2004/C 47/15)
      de toepassing van bepalingen als Section 22 van de Planning
      and Compensation Act 1991 (wet ruimtelijke ordening en                                               (Procestaal: Duits)
      vergoedingen van 1991) en Schedule 2 van deze wet, de
      besluiten van de bevoegde instanties die tot gevolg hebben                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
      dat een mijnexploitatie kan worden hervat, tezamen een                                              dentie van het Hof)
      „vergunning” vormen in de zin van artikel 1, lid 2, van de
      genoemde richtlijn, zodat de bevoegde instanties in voorkomend
      geval verplicht zijn een milieueffectbeoordeling van deze exploi-
      tatie te verrichten.                                                      In zaak C-289/02, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                                krachtens artikel 234 EG van het Oberlandesgericht München
      Bij een vergunningprocedure in verschillende fasen moet deze              (Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen AMOK
      beoordeling in beginsel worden verricht zodra het mogelijk is             Verlags GmbH en A & R Gastronomie GmbH, om een
      alle milieueffecten die het project kan hebben, te onderscheiden          prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 12
      en te beoordelen.                                                         EG en 49 EG, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als
                                                                                volgt: P. Jann (rapporteur), waarnemend voor de president van
2.    In omstandigheden als die van het hoofdgeding kan een                     de Vijfde kamer, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters;
      particulier zich in voorkomend geval beroepen op artikel 2,               advocaat-generaal: J. Mischo; griffier: M.-F. Contet, hoofdad-
      lid 1, van richtlijn 85/337, in samenhang met de artikelen 1,             ministrateur, op 11 december 2003 een arrest gewezen
      lid 2, en 4, lid 2, daarvan.                                              waarvan het dictum luidt als volgt:
3.    Krachtens artikel 10 EG zijn de bevoegde autoriteiten verplicht           1.    De artikelen 49 EG en 50 EG, alsmede richtlijn 77/249/EEG
      in het kader van hun bevoegdheden alle algemene en bijzondere                   van de Raad van 22 maart 1977 tot vergemakkelijking van de
      maatregelen te treffen om het verzuim van een beoordeling van                   daadwerkelijke uitoefening door advocaten van het vrij verrichten
      de milieueffecten van een project in de zin van artikel 2, lid 1,               van diensten, moeten aldus moeten worden uitgelegd, dat zij
      van richtlijn 85/337/EEG te herstellen.                                         zich niet verzetten tegen een in de rechtspraak van een lidstaat
                                                                                ontwikkelde regel volgens welke de kosten van de diensten die
      De in dit verband toepasselijke procedurevoorschriften behoren                  een in een andere lidstaat gevestigde advocaat heeft verricht,
      krachtens het beginsel van procesautonomie van de lidstaten tot                 welke door de in een geding in het ongelijk gestelde partij
      de interne rechtsorde van elke lidstaat, mits evenwel die regels                moeten worden vergoed aan de in het gelijk gestelde partij,
      niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke nationale                 worden begrensd tot het bedrag van de kosten die bij vertegen-
      situaties gelden (gelijkwaardigheidsbeginsel), en zij de uitoe-                 woordiging door een in eerstgenoemde staat gevestigde advocaat
      fening van de door het gemeenschapsrecht verleende rechten                      zouden zijn ontstaan.
      in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken
      (doeltreffendheidsbeginsel).                                              2.    Artikel 49 EG en richtlijn 77/249 moeten evenwel aldus
                                                                                worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen een in de
      Dienaangaande staat het aan de nationale rechter om uit te                      rechtspraak van een lidstaat ontwikkelde regel, volgens welke de
      maken of het naar nationaal recht mogelijk is een reeds                         partij die in het gelijk is gesteld in een geding waarin zij door
      verleende vergunning in te trekken of op te schorten teneinde dit               een in een andere lidstaat gevestigde advocaat is vertegenwoor-
      project overeenkomstigde vereisten van richtlijn 85/337 aan                     digd, zich door de in het ongelijk gestelde partij buiten de kosten
      een beoordeling van de milieueffecten ervan te onderwerpen, dan                 van deze advocaat niet tevens de kosten kan laten vergoeden van
      wel of, als alternatief, de particulier, indien hij daarmee instemt,            een bij het geadieerde gerecht praktijk uitoefenende advocaat die
      vergoeding van de geleden schade kan vorderen.                                  ingevolge de betrokken nationale wettelijke regeling met de
                                                                                eerstgenoemde advocaat moest samenwerken.
(1) PB C 180 van 27.7.2002.
                                                                                (1) PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-428/12: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 april 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Artikelen 34 VWEU en 36 VWEU — Maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve invoerbeperkingen — Als nevenactiviteit verricht goederenvervoer voor eigen rekening — Eerste voertuig van wagenpark van onderneming — Regels voor verkrijgen van vergunning voor wegvervoer — Verkeersveiligheid en milieubescherming)

text:
               26.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 159/5

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 3 april 2014 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-428/12) (1)

   ((Niet-nakoming - Artikelen 34 VWEU en 36 VWEU - Maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve invoerbeperkingen - Als nevenactiviteit verricht goederenvervoer voor eigen rekening - Eerste voertuig van wagenpark van onderneming - Regels voor verkrijgen van vergunning voor wegvervoer - Verkeersveiligheid en milieubescherming))
   2014/C 159/06
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Galindo Martin en G. Wilms, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: J. García-Valdecasas Dorrego en S. Centeno Huerta, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 34 VWEU en 36 VWEU — Verlenen van vergunningen voor motorvoertuigen — Nationale wettelijke regeling die voor het verkrijgen van een „vergunning voor als nevenactiviteit verricht vervoer voor eigen rekening” de voorwaarde stelt dat de eerste registratie van de eerste vrachtwagen van het wagenpark van een onderneming niet langer dan vijf maanden geleden is

      Dictum

               1)

               Door in artikel 31 van Orden FOM/734/2007, de 20 de marzo, por la que se desarrolla el Reglamento de la Ley de Ordenación de los transportes terrestres en materia de autorizaciones de transporte de mercancías por carretera (besluit FOM/734/2007 van 20 maart 2007 waarbij uitvoeringsbepalingen van de uitvoeringsregeling behorende bij de wet tot regeling van het vervoer over land worden vastgesteld met betrekking tot vergunningen voor het goederenvervoer over de weg) voor voertuigen met een maximummassa van meer dan 3,5 ton als voorwaarde voor het verkrijgen van een vergunning voor als nevenactiviteit verricht goederenvervoer voor eigen rekening te stellen dat het eerste voertuig van het wagenpark van een onderneming maximaal vijf maanden oud is, te rekenen vanaf de eerste registratie ervan, is het Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 34 VWEU op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 379 van 8.12.2012.


title: Zaak T-665/13: Beroep ingesteld op 16 december 2013 — Zitro IP/BHIM — Gamepoint (SPIN BINGO)

text:
               1.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 61/13

         Beroep ingesteld op 16 december 2013 — Zitro IP/BHIM — Gamepoint (SPIN BINGO)
   (Zaak T-665/13)
   2014/C 61/22
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Zitro IP Sàrl. (Luxembourg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: A. Canela Giménez, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Gamepoint BV (’s-Gravenhage, Nederland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 14 oktober 2013 in zaak R 1388/2012-4 vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij, mocht deze partij interveniëren, verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in kleur met het woordelement „SPIN BINGO” voor waren en diensten van de klassen 9, 41 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 545 658

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „ZITRO SPIN BINGO” voor waren en diensten van de klassen 9, 28 en 41 — gemeenschapsmerkinschrijving nr. 9 058 868

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van de gemeenschapsmerkverordening


title: Zaak C-42/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 25 januari 2010 — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW, 2. Marc Janssens tegen Belgische Staat, interveniërende partij: Luk Vangheluwe

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (België) op 25 januari 2010 — 1. Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW, 2. Marc Janssens tegen Belgische Staat, interveniërende partij: Luk Vangheluwe
   (Zaak C-42/10)
   2010/C 100/31
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekers

               :

               Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW
               Marc Janssens

               Verweerster

               :

               Belgische Staat

               Interveniënt

               :

               Luk Vangheluwe

      Prejudiciële vragen

               1)

               Staan de artikelen 3, b), 4.2, 5 en 17, tweede lid, van de verordening 998/2003/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren en houdende wĳziging van richtlĳn 92/65/EEG van de Raad en de artikelen en bijlagen van de beschikking 2003/803/EG (2) van de Commissie van 26 november 2003 tot vaststelling van een modelpaspoort voor het intracommunautair verkeer van honden, katten en fretten, eraan in de weg dat een nationale regeling inzake het paspoort voor katten en fretten enerzijds verwijst naar het model en de aanvullende eisen vastgesteld bij de voormelde beschikking van de Commissie van 26 november 2003, doch anderzijds bijkomend voorschrijft dat elk paspoort moet voorzien zijn van een uniek nummer, bestaande uit 13 karakters, namelijk „BE”, de ISO-code voor België, gevolgd door het erkenningsnummer van de verdeler bestaande uit twee cijfers, en een volgnummer bestaande uit negen cijfers?

               2)

               Staan de artikelen 3, b), 4.2, 5 en 17, tweede lid, van de verordening 998/2003/EG […] en de artikelen en bijlagen van de beschikking 2003/803/EG […], eraan in de weg dat een nationale regeling het model van het Europees gezelschapsdierenpaspoort eveneens aanwendt als bewijs van identificatie en registratie van honden en daarbij erin voorziet dat derden met identificatieklevers wijzigingen aanbrengen inzake de identificatie van de eigenaar en het dier in de delen I tot en met III van een door een erkende dierenarts geattesteerd Europees gezelschapsdierenpaspoort waarbij de vroegere identificatiegegevens worden overkleefd?

      (1)  PB L 146, blz. 1.

      (2)  PB L 312, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak T-192/02

text:
C 83/28                NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                    5.4.2003
                Doorhaling van zaak T-43/01 ( 1)                    van 7 januari 2003 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-288/01: OPI Products, Inc. tegen Bureau voor
                          (2003/C 83/59)                            harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                    modellen).
                         (Procestaal: Frans)
                                                                    (1 ) PB C 31 van 2.2.2002.
De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 10 januari 2003 de doorhaling in het register gelast van
zaak T-43/01: Jean-Jacques Rateau tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen.
                                                                                Doorhaling van zaak T-192/02 (1)
( 1) PB C 118 van 21.4.2001.
                                                                                (2003/C 83/61)
                                                                                (Procestaal: Engels)
               Doorhaling van zaak T-288/01 (1)
                                                                    De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                          (2003/C 83/60)
                                                                    van 23 januari 2003 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-192/02: G.D. Searle LLC tegen Bureau voor
                        (Procestaal: Engels)
                                                                    harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                    modellen).
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking         (1 ) PB C 202 van 24.8.2002.


title: Zaak F-118/05: Beroep ingesteld op  12 december 2005  — Klopfer tegen Commissie

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/52

         Beroep ingesteld op 12 december 2005 — Klopfer tegen Commissie
   (Zaak F-118/05)
   (2006/C 60/96)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoeker: Matthias Klopfer (Berlijn, Duitsland) (vertegenwoordiger: E. Pätzel)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               besluit ADMIN.B.2/D (05) 18479/EGL-ade van de directeur van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van 29 augustus 2005 nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker heeft deelgenomen aan vergelijkend onderzoek EPSO/B/11/03 voor de vorming van een „reserve voor de aanwerving van adjunct-assistenten (m/v) in het vakgebied productie van publicaties: nalezen van drukproeven” van rang B 5/B 4.
   De jury van dat vergelijkend onderzoek heeft verzoeker niet tot de examens van het vergelijkend onderzoek toegelaten, omdat hij de vereiste beroepservaring van drie jaar slechts in een deeltijdse betrekking heeft opgedaan, waardoor volgens de jury niet is voldaan aan de vereisten.
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van het in artikel 5 van het Statuut geformuleerde gelijkheidsbeginsel. Bovendien is de aankondiging van het vergelijkend onderzoek dubbelzinnig, zodat ook sprake is van schending van het beginsel dat het bestuur aan zijn eigen regels is gebonden.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 27 juli 2005 in de gevoegde zaken T-49/02 tot en met T-51/02, Brasserie nationale SA (voorheen Brasseries Funck-Bricher en Bofferding) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Mededingingsregelingen — Luxemburgse biermarkt — Geldboeten)

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/13

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 27 juli 2005
   in de gevoegde zaken T-49/02 tot en met T-51/02, Brasserie nationale SA (voorheen Brasseries Funck-Bricher en Bofferding) e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Mededingingsregelingen - Luxemburgse biermarkt - Geldboeten)
   (2005/C 229/25)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken T-49/02 tot en met T-51/02, Brasserie nationale SA (voorheen Brasseries Funck-Bricher en Bofferding), gevestigd te Bascharage (Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Carnelutti en L. Schiltz, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Brasserie Jules Simon et Cie SCS, gevestigd te Wiltz (Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Carnelutti en J. Mosar, advocaten, Brasserie Battin SNC, gevestigd te Esch-sur-Alzette (Luxemburg), vertegenwoordigd door A. Carnelutti en M. Santini, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: W. Wils en A. Bouquet, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende een verzoek om nietigverklaring van artikel 1 van beschikking 2002/759/EG van de Commissie van 5 december 2001 in een procedure op grond van artikel 81 EG (zaak COMP/37800/F3 — Luxemburgse brouwerijen) (PB 2002, L 253, blz. 21), voorzover het verzoeksters betreft, enerzijds, en een verzoek strekkende, primair, tot nietigverklaring van artikel 2 van die beschikking, voorzover verzoeksters daarbij geldboeten worden opgelegd, en, subsidiair, tot substantiële vermindering van die geldboeten, anderzijds, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: A.W.H. Meij, kamerpresident, N.J. Forwood en I. Pelikánová, rechters; griffier: I. Natsinas, administrateur, op 27 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Verzoeksters worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 4 mei 2002.


title: Zaak T-200/12: Beroep ingesteld op 9 mei 2012 — Shannon Free Airport Development/Commissie

text:
               25.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 258/22

         Beroep ingesteld op 9 mei 2012 — Shannon Free Airport Development/Commissie
   (Zaak T-200/12)
   2012/C 258/41
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Shannon Free Airport Development Co. Ltd (Shannon, Ierland) (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van de in het onderhavige beroep bestreden beslissing van de Afdeling Contracten en Financiën van de Delegatie van de Europese Unie in Oekraïne van 28 februari 2012 in het kader van de aanbestedingsprocedure EuropeAid/131567/C/SER/UA „Project voor diversificatie en ondersteuning van toerisme op de Krim” en de vervolgbeslissingen van diezelfde instantie en van de directeur van het DG Ontwikkeling van de Europese Commissie;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van het wezenlijke vormvoorschrift van de motivering aangezien

                           —

                           de rechtspraak en de wet de verwerende partij verplichten de voordelen van de gekozen offerte duidelijk in detail te bespreken in plaats van het door de verzoekende partij overgelegde bewijs gewoon te betwisten; een zorgvuldige overheid dient de echtheid ervan te onderzoeken en de beweringen correct te behandelen, des te meer wanneer verschillende verzwarende omstandigheden dit vereiste versterken.

               2)

               Tweede middel: schending van het wezenlijke vormvoorschrift van de naleving van de toepasselijke procedure aangezien

                           —

                           de door het Evaluatiecomité te volgen evaluatieprocedure onregelmatigheden vertoonde waarvan de verwerende partij op de hoogte was en die zij vóór de bekendmaking van de resultaten niet in aanmerking heeft genomen. Bijgevolg zijn de vervolgbeslissingen onregelmatig, voor zover zij zijn gebaseerd op het resultaat van deze onregelmatigheden.

               3)

               Derde middel: schending van het gelijkheidsbeginsel en misbruik van bevoegdheid aangezien

                           —

                           de onwettige procedure met schending van het discriminatieverbod enkel werd toegepast in het geval van het consortium waarvan de verzoekende partij deel uitmaakte. Ook lijkt het dat de enige bedoeling van de onwettige procedure erin bestond het consortium van de verzoekende partij weg te werken van de eerste plaats op de evaluatielijst.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 17 september 1997 in zaak C-322/95 (verzoek van de Pretura circondariale di Roma om een prejudiciële beslissing): E. Iurlaro tegen Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS) (Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 - Invaliditeitsuitkeringen - Ontstaan van recht - Referentieperiode - Inaanmerkingneming van in andere lidstaat vervulde tijdvakken van werkloosheid)

text:
C 331/4              1 NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1 . 11 . 97
    — 93/49/EEG van de Commissie van 23 juni 1993                      Artikel 9, lid 2, onder e), derde streepje, van Zesde Richt
        tot vaststelling van het schema met de voorwaar               lijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref
        den waaraan siergewassen en teeltmateriaal daar               fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
        van overeenkomstig Richtlijn 91 /682/EEG van de                inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van
        Raad moeten voldoen, en                                        belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond
                                                                       slag, moet aldus worden uitgelegd, dat het geen betrekking
    — 93/61 /EEG van de Commissie van 2 juli 1993 tot                  heeft op de diensten van een lid van een scheidsgerecht.
        vaststelling van de schema 's met de eisen waaraan
         teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen,
                                                                       (') PB C 197 van 6. 7. 1996 .
        met uitzondering van zaad, overeenkomstig
        artikel 4 van Richtlijn 92/33/EEG van de Raad
        moeten voldoen,
    is de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 10,
    lid 1 , eerste alinea, van Richtlijn 93/48/EEG, artikel 8,
    lid 1 , eerste alinea, van Richtlijn 93/49/EEG en
    artikel 7, lid 1 , eerste alinea, van Richtlijn 93/61 /EEG                             ARREST VAN HET HOF
    op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.                                              (Vijfde Kamer)
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de                                          van 17 september 1997
    kosten.
                                                                       in zaak C-322/95 (verzoek van de Pretura circondariale di
                                                                       Roma om een prejudiciële beslissing): E. Iurlaro tegen
(M PB C 197 van 6 . 7. 1996 .
                                                                             Istituto nazionale della previdenza sociale (INPS ) ( ! )
                                                                       (Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 —
                                                                       Invaliditeitsuitkeringen — Ontstaan van recht — Referen
                                                                       tieperiode — Inaanmerkingneming van in andere lidstaat
                                                                                vervulde tijdvakken van werkloosheid)
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( 97/C 331/08 )
                          ( Zesde Kamer)
                     van 16 september 1997
                                                                                (Procestaai: Italiaans)
in zaak C-145/96 (verzoek van het Finanzgericht Rhein
land-Pfalz, Neustadt an der Weinstrafie om een prejudi
ciële beslissing): B. von Hoffmann tegen Finanzamt
                               Trier ( ] )
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Zesde BTW-richtlijn — Uitlegging van artikel 9, lid 2,                                  de Jurisprudentie van het Hof)
onder e), derde streepje — Diensten van scheidsman —
                       Plaats van de dienst)
                           ( 97/C 331 /07 )                            In zaak C-322/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Pretura
                        (Procestaai: Duits)                            circondariale di Roma, in het aldaar aanhangig geding tus
                                                                       sen E. Iurlaro en Istituto nazionale della previdenza sociale
                                                                       ( INPS ), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         van artikel 9 bis van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
                                                                       de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstan
In zaak C-145/96, betreffende een verzoek aan het Hof                  digen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Finanz               Gemeenschap verplaatsen ( PB L 149 van 5 . 7. 1971 ,
gericht Rheinland-Pfalz, Neustadt an der Weinstrafêe                   blz . 2 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
(Duitsland), in het ^ldaar aanhangig geding tussen B. von               ( EEG ) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni 1983 (PB L 230
Hoffmann en Finanzamt Trier, om een prejudiciële beslis               van 22 . 8 . 1983 , blz . 6 ) en vervolgens gewijzigd bij Veror
sing over de uitlegging van artikel 9, lid 2, onder e ), derde         dening ( EEG ) nr. 2332/89 van de Raad van 18 juli 1989
streepje, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van                ( PB L 224 van 2 . 8 . 1989 , blz . 1 ), en van artikel 15 van
 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevin              Verordening ( EEG ) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart
gen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschap                  1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Ver
pelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:                ordening ( EEG ) nr. 1408/71 ( PB L 74 van 27. 3 . 1972,
uniforme grondslag (PB L 145 van 13 . 6 . 1977, blz. 1 ),               blz . 1 ), zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: G. F.            ( EEG ) nr. 2001 /83 , heeft het Hof (Vijfde Kamer ), samen
Mancini, kamerpresident, C. N. Kakouris ( rapporteur), G.               gesteld als volgt: J. C. Moitinho de Almeida ( rapporteur),
Hirsch, H. Ragnemalm en R. Schintgen, rechters; advo                   kamerpresident, L. Sevón, D. A. O. Edward, P. Jann en
caat-generaal : N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofd               M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:
administrateur, op 16 september 1997 een arrest gewezen                 H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 17 september 1997
waarvan het dictum luidt als volgt:                                     een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- 1 . 11 . 97           ran                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 331 /5
De artikelen 48 tot en met 51 van het EG-Verdrag,                     aanhangig geding tussen Fazenda Püblica en Uniao das
artikel 9 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de                Cooperativas Abastecedoras de Leite de Lisboa, UCRL
Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de                (UCAL ), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi              van de artikelen 9, 12 en 95 van het EG-Verdrag en
gen, alsmede op bun gezinsleden, die zich binnen de                   artikel 33 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad
Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt                van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet
bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83 van de Raad van 2 juni             gevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen
1983 en vervolgens gewijzigd bij Verordening (EEG)                    schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde
nr. 2332/89 van de Raad van 18 juli 1989, en artikel 15,              waarde: uniforme grondslag (PB L 145 van 13 . 6 . 1977,
lid 1 , onder f), ii), van Verordening (EEG) nr. 574/72 van           blz. 1 ), heeft het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als
de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze               volgt: J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident, L.
van toepassing van verordening (EEG) nr. 1408/71 , zoals              Sevón, D. A. O. Edward, P. Jann en M. Wathelet ( rappor
gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /              teur), rechters: advocaat-generaal: G. Tesauro; griffier: R.
83, moeten aldus worden uitgelegd, dat zij een lidstaat               Grass, op 17 september 1997 een arrest gewezen waarvan
niet verplichten de referentieperiode waarin zijn nationale           het dictum luidt als volgt:
wettelijke regeling ter bepaling van het minimumverzeke
ringsvereiste voor de toekenning van een invaliditeitsuitke
ring voorziet, te verlengen met een periode gelijk aan de             1 . a ) Een heffing die zonder onderscheid op nationale
tijdvakken van werkloosheid die de betrokkene heeft ver                       en ingevoerde producten wordt toegepast, vormt
vuld krachtens de wettelijke regeling van een andere lid                      een ingevolge de artikelen 9 en 12 van het EG-Ver
staat, die anders dan die van eerstgenoemde lidstaat, de                       drag verboden heffing van gelijke werking als een
verlenging toestaat wanneer de tijdvakken van werkloos                        douanerecht, wanneer de opbrengst ervan bestemd
heid op het nationale grondgebied zijn vervuld. Bovendien                      is ter financiering van activiteiten die enkel aan de
staan de artikelen 48 tot en met 51 van het Verdrag niet                       belaste nationale producten ten goede komen en
eraan in de weg, dat de wetgeving van een lidstaat weigert,                    wanneer de hieruit voortvloeiende voordelen de op
voor de berekening van het minimumverzekeringsvereiste                         deze producten drukkende last volledig compense
voor de toekenning van een invaliditeitsuitkering meer in                      ren ; wanneer die voordelen de op de nationale pro
de loop van een bepaalde periode voorafgaand aan het                           ducten drukkende last slechts gedeeltelijk compen
intreden van de verzekerde gebeurtenis krachtens de wet                       seren, vormt de heffing een ingevolge artikel 95
geving van een andere lidstaat vervulde tijdvakken van                         van het EG-Verdrag verboden discriminerende bin
werkloosheidsverzekering in aanmerking te nemen dan in                         nenlandse belasting en moet zij naar evenredigheid
de loop van dezelfde periode door de wetgeving van de                          worden verminderd.
eerste lidstaat in aanmerking worden genomen.
                                                                          b ) Wanneer de met de heffing gefinancierde activitei
(M PB C 351 van 30 . 12 . 1995 .                                               ten aan de belaste nationale producten en de
                                                                               belaste ingevoerde producten ten góede komen,
                                                                               maar zij de nationale producten naar verhouding
                                                                               meer voordeel opleveren, vormt de heffing in
                                                                               zoverre een maatregel van gelijke werking als een
                                                                               douanerecht dan wel een discriminerende binnen
                                                                               landse belasting, al naar gelang het voordeel voor
                   ARREST VAN HET HOF                                          de belaste nationale producten de op deze produc
                          (Vijfde Kamer)                                       ten drukkende last geheel of slechts gedeeltelijk
                                                                               compenseert.
                     van 17 september 1997
in zaak C-347/95 (verzoek van het Supremo Tribunal
                                                                      2 . Het staat aan de nationale rechter, het noodzakelijke
Administrativo om een prejudiciële beslissing): Fazenda
                                                                          onderzoek te verrichten om te komen tot een juridische
Püblica tegen Uniao das Cooperativas Abastecedoras de                     kwalificatie van de betrokken bijdrage. Daartoe zal de
             Leite de Lisboa, UCRL (UCAL) (*)                             nationale rechter moeten onderzoeken,
(Nationale heffing bij verkoop van zuivelproducten —
Heffing van gelijke werking — Binnenlandse belasting —                    a ) of de opbrengst van de heffing bestemd is ter regu
            Belasting over de toegevoegde waarde)                              lering van enkel de handel met de overige lidstaten
                           ( 97/C 331/09 )                                     in de door de heffing getroffen producten;
                      (Procestaai: Portugees)                             b) of het institutionele kader van de representatieve
                                                                               organisties van de betrokken marktdeelnemers als
                                                                               mede de tenuitvoerlegging van nationale en com
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                 munautaire steunregelingen en financiële en fiscale
                de Jurisprudentie van het Hof)                                 stimuleringsmaatregelen ten gunste van de voeder
                                                                               middelenindustrie en -distributie, waarvoor een
                                                                               gedeelte van de opbrengst van de betrokken heffin
In zaak C-347/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                         gen bestemd is, de nationale productie een uitslui
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het                               tend voordeel opleveren of een naar verhouding
Supremo Tribunal Administrativo (Portugal ) in het aldaar                      groter voordeel dan de ingevoerde producten.


title: Zaak T-145/05: Beroep, op 4 april 2005 ingesteld door José Antonio de Brito Sequeira Carvalho tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/24

         Beroep, op 4 april 2005 ingesteld door José Antonio de Brito Sequeira Carvalho tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-145/05)
   (2005/C 155/47)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 4 april 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door José Antonio de Brito Sequeira Carvalho, wonende te Lissabon, vertegenwoordigd door K. Hartog Hagenaar, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               de bestreden handeling non-existent te verklaren en nietig te verklaren;

               2.

               alle latere handelingen die naar deze non-existente handeling verwijzen, deze bevestigen of tot doel hebben de vermeende gevolgen ervan te laten voortduren, nietig te verklaren of in te trekken;

               3.

               betaling te gelasten van een schadevergoeding voor de nadelige gevolgen van deze handeling, welke voorlopig op 30 000 EUR wordt geraamd, voor een schade die totaal op 300 000 EUR is geraamd;

               4.

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het onderhavige beroep is met name gericht tegen de handeling die de waarnemend directeur-generaal van het directoraat-generaal Ontwikkeling verzoeker zou hebben laten ondertekenen en aan diens administratieve dossier zou hebben toegevoegd, waarbij hij besloot hem ambtshalve met ziekteverlof te zenden. In het beroep wordt tevens bezwaar gemaakt tegen het bijhouden van een parallel dossier.
   Volgens verzoeker moet de betrokken handeling als juridisch non-existent worden aangemerkt.
   Tot staving van zijn stellingen voert hij voorts aan:

               —

               dat de gronden van de handeling onjuist zijn;

               —

               dat het besluit tot afwijzing van zijn bezwaar dat op basis van artikel 90 van het Statuut was ingediend, op aan verzoeker verweten feiten en gedragingen berust waarvan hij geen kennis heeft gehad en die enerzijds nooit in zijn beoordelingsrapporten zijn vermeld en anderzijds nooit door zijn hiërarchieke meerderen ter sprake zijn gebracht;

               —

               misbruik van bevoegdheid en van procedure;

               —

               schending van het gelijkheidsbeginsel en het non-discriminatiebeginsel.


title: Zaak T-513/12: Beroep ingesteld op 22 november 2012 — NCL/BHIM (NORWEGIAN GETAWAY)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/65

         Beroep ingesteld op 22 november 2012 — NCL/BHIM (NORWEGIAN GETAWAY)
   (Zaak T-513/12)
   2013/C 26/129
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: NCL Corporation Ltd (Miami, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: N. Grüger, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 12 september 2012 in zaak R 1014/2012-4 vernietigen en de zaak terugverwijzen naar de kamer van beroep;

               —

               subsidiair, de bestreden beslissing vernietigen wat betreft de diensten van klasse 39: „regelen van cruises, dienstverlening op cruiseschepen, organiseren van cruises” en de zaak terugverwijzen naar de kamer van beroep;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „NORWEGIAN GETAWAY” voor diensten van klasse 39 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10281939

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, juncto artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-160/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 april 2012 — Maria Rosa Gramegna/ASL Lodi e.a.

text:
               2.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 157/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia (Italië) op 2 april 2012 — Maria Rosa Gramegna/ASL Lodi e.a.
   (Zaak C-160/12)
   2012/C 157/08
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Maria Rosa Gramegna

      Verwerende partijen: ASL Lodi e.a.

      Prejudiciële vraag

   Verzetten de beginselen van de vrijheid van vestiging, non-discriminatie en bescherming van de mededinging die in de artikelen 49 e.v. VWEU zijn neergelegd zich tegen een nationale regeling op grond waarvan een bevoegde apotheker, die is ingeschreven bij de beroepsorde maar geen houder is van een vestigingsvergunning voor een apotheek, in zijn parafarmaceutische verkooppunt het publiek ook geen medicijnen mag verkopen die op een zogenoemd „wit recept” verkrijgbaar zijn (dat wil zeggen niet door de nationale gezondheidsdienst worden vergoed, maar geheel ten laste van de burger komen), zodat ook in dit segment een verbod geldt bepaalde klassen farmaceutische producten te verkopen en het aantal verkooppunten op het nationale grondgebied is gecontingenteerd?


title: Zaak T-57/06: Beroep ingesteld op  17 februari 2006  — Marly tegen BHIM

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/22

         Beroep ingesteld op 17 februari 2006 — Marly tegen BHIM
   (Zaak T-57/06)
   (2006/C 96/39)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Marly SA (Brussel, België) (vertegenwoordiger: B. Mouffe, advocaat)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Erdal Gesellschaft m.b.H. (Hallein, Oostenrijk)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing a quo te vernietigen voorzover de oppositie door de houder van het woordmerk „TOFIX” daarbij wordt toegewezen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de aan verzoekster opgekomen noodzakelijke kosten in verband met de procedure voor de kamer van beroep, die in de beslissing a quo zijn begroot.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk TOPIX voor waren van klasse 3 (aanvraag nr. 2 326 072)
   Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Erdal Gesellschaft m.b.H.

      Oppositiemerk of -teken: internationaal woordmerk TOFIX voor waren van de klassen 3 en 4

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle omstreden waren
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de conflicterende merken visueel en begripsmatig verschillen en er een zeer groot onderscheid bestaat tussen de door de twee merken aangeduide waren.


title: Zaak T-505/14: Beschikking van het Gerecht van 23 februari 2015 — Seven for all mankind/BHIM — Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SEVEN FOR ALL MANKIND — Ouder gemeenschapsbeeldmerk en ouder internationaal beeldmerk Seven — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep kennelijk rechtens ongegrond”]

text:
               20.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 127/26

         Beschikking van het Gerecht van 23 februari 2015 — Seven for all mankind/BHIM — Seven (SEVEN FOR ALL MANKIND)
   (Zaak T-505/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk SEVEN FOR ALL MANKIND - Ouder gemeenschapsbeeldmerk en ouder internationaal beeldmerk Seven - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep kennelijk rechtens ongegrond”])
   (2015/C 127/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Seven for all mankind LLC (Vernon, Californië, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: A. Gautier-Sauvagnac, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: J. Crespo Carrillo, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Seven SpA (Leinì, Italië) (vertegenwoordiger: L. Trevisan, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 9 april 2014 (zaak R 1277/2013-1) inzake een oppositieprocedure tussen Seven SpA en Seven for all mankind LLC

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Seven for all mankind LLC wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 292 van 1.9.2014.


title: Zaak T-212/10: Beroep ingesteld op 3 mei 2010 — Strålfors Aktiebolag/BHIM (ID SOLUTIONS)

text:
               17.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/21

         Beroep ingesteld op 3 mei 2010 — Strålfors Aktiebolag/BHIM (ID SOLUTIONS)
   (Zaak T-212/10)
   2010/C 195/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Strålfors AB (Malmö, Zweden) (vertegenwoordiger: M. Nielsen, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 22 januari 2010 in zaak R 1112/2009-2 vernietigen;

               —

               de inschrijvingsaanvraag voor gemeenschapsmerk nr. 8235186 „IDENTIFICATION SOLUTIONS” in te willigen voor „Papier, karton en hieruit vervaardigde producten voor zover niet begrepen in andere klassen; drukwerken; boekbinderswaren; foto’s; schrijfbehoeften; kleefstoffen voor kantoorgebruik of voor de huishouding; materiaal voor kunstenaars; penselen; schrijfmachines en kantoorartikelen (uitgezonderd meubelen); leermiddelen en onderwijsmateriaal (uitgezonderd toestellen); plastic materialen voor verpakking, voor zover niet begrepen in andere klassen; drukletters; clichés” van klasse 16;

               —

               verweerder in de kosten verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „IDENTIFICATION SOLUTIONS” voor waren van klasse 16 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8235186

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep en bevestiging van de bestreden beslissing

      Aangevoerde middelen: de aanvraag voor gemeenschapsmerk nr. 8235186 „IDENTIFICATION SOLUTIONS” moet voor de inschrijving van waren van klasse 16 worden ingewilligd daar „IDENTIFICATION SOLUTIONS” voor die waren onderscheidend vermogen heeft en dus voldoet aan de vereisten overeenkomstig artikel 4 van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak C-178/06: Beroep ingesteld op  5 april 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Estland

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/26

         Beroep ingesteld op 5 april 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Estland
   (Zaak C-178/06)
   (2006/C 143/48)
   Procestaal: Ests
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: K. Simonsson en E. Randvere, gemachtigden)

      Verweerster: Republiek Estland
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Republiek Estland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 tot wijziging van richtlijn 97/67/EG met betrekking tot de verdere openstelling van de postmarkt in de Gemeenschap voor mededinging (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Estland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 31 december 2002 verstreken.

      (1)  PB L 176, blz. 21.


title: Zaak C-108/11: Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Europese Commissie/Ierland

text:
               14.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 145/13

         Beroep ingesteld op 2 maart 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-108/11)
   2011/C 145/19
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, C. Soulay, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vast te stellen dat Ierland, door een btw-tarief van 4,8 % toe te passen op leveringen van windhonden en paarden, die niet gewoonlijk voor de bereiding van levensmiddelen zijn bestemd, op het huren van paarden en op bepaalde bevruchtingsdiensten, haar verplichtingen op grond van de artikelen 96, 98 (junctis bijlage III) en 110 van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde niet is nagekomen;

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens artikel 96 van de btw-richtlijn is het door elke lidstaat vastgestelde normaal btw-tarief, dat minimum 15 % bedraagt, van toepassing op alle goederenleveringen en diensten. Een ander dan het normaal tarief kan slechts worden toegepast indien dit bij andere bepalingen van de richtlijn is toegestaan.
   Artikel 98 bepaalt dat lidstaten een of twee verlaagde tarieven op de in bijlage III genoemde goederenleveringen en diensten mogen toepassen. De in geding zijnde leveringen komen in bijlage III niet voor.
   De btw-richtlijn bevat ook overgangsbepalingen op grond waarvan lidstaten tarieven mogen blijven toepassen die afwijken van de in de richtlijn neergelegde algemene regels inzake de structuur en de hoogte van de tarieven, indien de betrokken nationale bepalingen van kracht waren op 1 januari 1991.
   Volgens artikel 113 van de btw-richtlijn, mag een lidstaat, die op 1 januari 1991 een verlaagd tarief toepaste dat onder het in artikel 99 vastgestelde minimum ligt, voor de levering van die goederen of voor die diensten overeenkomstig artikel 98 een van de verlaagde tarieven toepassen. Aangezien het door Ierland op de betrokken goederen en diensten toegepaste tarief echter lager is dan het in artikel 99 van de btw-richtlijn bepaalde minimum, kan geen beroep worden gedaan op artikel 113.
   Artikel 110 van de richtlijn is eveneens van toepassing op tarieven die lager zijn dan het in artikel 99 bepaalde minimum. Het voorziet in een overgangsregeling voor een aantal nationale maatregelen die om duidelijk omschreven redenen van maatschappelijk belang (met name het verlagen van de belastingdruk op het verbruik van goederen en diensten die maatschappelijke basisbehoeften vervullen) en ten behoeve van de eindverbruiker zijn vastgesteld. De Commissie is van mening dat de levering van paarden en windhonden (andere dan voor gebruik bij de bereiding van levensmiddelen), de huur van paarden en bevruchtingsdiensten niet noodzakelijk kunnen worden geacht voor het vervullen van maatschappelijke basisbehoeften. De Commissie stelt tevens dat, aangezien een groot aantal paarden en windhonden bestemd zijn voor wedrennen of fokken, de maatregel geen voordeel voor de eindverbruiker oplevert.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak T-155/03: Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door Michael Cwik tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 171/36             NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                           19.7.2003
Beroep, op 18 april 2003 ingesteld door Inex NV tegen                Beslissing van de kamer         verwerping van het beroep van
     Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                van beroep:                     verzoekster
                       (Zaak T-153/03)                               Middelen:                       schending van het begrip gevaar
                                                                                voor verwarring, zoals uitgelegd
                                                                                door het Hof van Justitie, gelet op
                       (2003/C 171/60)                                                               het feit
                                                                                —      dat het gaat om dezelfde
                       (Procestaal: Frans)                                                                  waren;
                                                                                —      dat het oppositiemerk gelij-
                                                                                kenis vertoont met het do-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                                                   minerende en onderschei-
schappen is op 18 april 2003 beroep tegen Bureau voor                                                       dende bestanddeel van het
harmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Inex NV,                                                eerste merk;
gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door T. van Innis,
                                                                                —      dat het gaat om producten
advocaat.
                                                                                voor dagelijks gebruik
Andere partij bij de procedure voor de tweede kamer van
beroep: Robert Wiseman & Sons Limited, Glasgow (Verenigd
Koninkrijk).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de tweede kamer van beroep van
      verweerder van 4 februari 2003 in zaak R 106/2001-2 te         Beroep, op 24 april 2003 ingesteld door Michael Cwik
      vernietigen;                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
—     verweerder te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-155/03)
                                                                                (2003/C 171/61)
Middelen en voornaamste argumenten
Aanvrager van het ge-        Robert Wiseman & Sons Limited                                     (Procestaal: Frans)
meenschapsmerk:
Betrokken        gemeen-     beeldmerk bestaande in de grafi-
schapsmerk:                  sche weergave van een zwartwitte
                             koeienhuid       —       aanvraag       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                             nr. 132 134 ingediend voor wa-          schappen is op 24 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-
                             ren en diensten van de klassen 29,      sie van de Europese Gemeenschappen door Michael Cwik,
                             32 en 39 (met name: melk, melk-         wonende te Tervuren (België), vertegenwoordigd door Nicolas
                             dranken, melkproducten, zuivel-         Lhoëst, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                             producten, room en yoghurt)
Houder van het oppo-         verzoekster                             Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
sitiemerk of -teken in de
oppositieprocedure:
                                                                     —     het besluit van de secretaris-generaal van 13 juni 2002
Oppositiemerk of -te-        samengesteld        Benelux-merk              dat verzoekers beoordelingsrapport over de periode van
ken:                         nr. 580 538 ten dele bestaande in             1 juli 1995 tot en met 30 juni 1997 ongewijzigd
                             een grafische weergave van een                bevestigt, nietig te verklaren;
                             zwartwitte koeienhuid, ingeschre-
                             ven voor de waren van de klas-
                                                                     —     verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoe-
                             sen 29 en 30
                                                                           ding van 15 000 euro;
Beslissing van de oppo-      afwijzing van de oppositie
sitieafdeling:                                                       —     verweerster te verwijzen in de kosten.
 ---pagebreak--- 19.7.2003             NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 171/37
Middelen en voornaamste argumenten                                      besluit van 14 juli 2000 weigerde het selectiecomité verzoeker
                                                                        op de reservelijst te plaatsen. Dit besluit werd nietigverklaard
                                                                        door het arrest van het Gerecht van 24 september 2002
Verzoeker in deze zaak komt op tegen de mededeling van zijn             in zaak T-102/01. Ter uitvoering van dit arrest heeft het
beoordelingsrapport over de periode van juli 1995 tot juni              selectiecomité vervolgens besloten om nieuwe mondelinge
1997 met twee jaar vertraging en tegen de inhoud van dat                examens te organiseren. Verzoeker heeft hieraan deelgenomen,
rapport in vergelijking met zijn eerdere rapporten.                     waarbij hij zich evenwel het recht voorbehield de wettigheid
                                                                        ervan te betwisten. Het selectiecomité heeft besloten dat
                                                                        verzoekers resultaten op de nieuwe examens niet volstonden
Tot staving van zijn vordering stelt verzoeker schending                om hem op de reservelijst te plaatsen.
van de motiveringsplicht, een kennelijke beoordelingsfout en
misbruik van bevoegdheid, alsmede onregelmatigheid van de
procedure.                                                              Tot staving van zijn beroep voert verzoeker vijf middelen aan:
                                                                        —     schending van artikel 25, tweede alinea, van het Statuut,
                                                                              doordat het bestreden besluit niet toereikend is gemo-
                                                                              tiveerd;
                                                                        —     schending van artikel 233 EG, alsmede van de beginselen
                                                                              van gelijke behandeling en van objectiviteit bij de keuze
Beroep, op 30 april 2003 ingesteld door O. Pérez-Díaz
                                                                              van de kandidaten, aangezien volgens verzoeker zijn
   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                              prestaties niet onder dezelfde voorwaarden en volgens
                                                                              dezelfde criteria zijn beoordeeld als die van de andere
                        (Zaak T-156/03)                                       kandidaten;
                        (2003/C 171/62)                                 —     schending van het beginsel „restitutio in integrum” en
                                                                              van het beginsel van gelijke behandeling, voorzover
                                                                              verzoeker tijdens de eerste en derde fase van de mondelin-
                        (Procestaal: Frans)                                   ge examens de recente wetenschappelijke ontwikkelingen
                                                                              sedert de eerste examens heeft moeten uiteenzetten, en
                                                                              hierover tijdens het tweede deel van de tweede fase zijn
                                                                              mening heeft moeten geven;
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 april 2003 beroep ingesteld tegen Commis-             —     schending van artikel 233 EG, voorzover de leden van
sie van de Europese Gemeenschappen door O. Pérez-Díaz,                        het nieuwe selectiecomité onvoldoende Spaans kenden
wonende te Brussel, vertegenwoordigd door M.-A. Lucas,                        om verzoekers capaciteiten te beoordelen;
advocaat.
                                                                        —     schending van het beginsel „restitutio in integrum”,
                                                                              voorzover de samenstelling van het nieuwe comité niet
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                              zoveel mogelijk met die van het eerste comité over-
                                                                              eenkwam.
—    nietig te verklaren het besluit van het selectiecomité
     COM/R/A/1/1999 om hem niet op de reservelijst van
     deze selectieprocedure te plaatsen, welk besluit hem
     namens de voorzitter van het selectiecomité ter kennis is
     gebracht bij brief van 21 januari 2003 van het hoofd van
     de eenheid „Personeelszaken en administratie” van het
     directoraat-generaal Onderzoek van de Commissie;
                                                                        Beroep, op 5 mei 2003 ingesteld door Cascades SA tegen
—    de Commissie te veroordelen tot een door het Gerecht te                   Commissie van de Europese Gemeenschappen
     bepalen vergoeding voor de morele schade en de schade
     aan de loopbaan, die hij door het bestreden onrechtmatige                                  (Zaak T-161/03)
     besluit heeft geleden;
                                                                                (2003/C 171/63)
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                                (Procestaal: Frans)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoeker is functionaris bij het Centrum voor de ontwikkeling          schappen is op 5 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
van het bedrijfsleven en solliciteerde in het kader van procedure       van de Europese Gemeenschappen door Cascades SA, ge-
COM/R/A/01/1999, die verweerster organiseerde om een                    vestigd te La Rochette (Frankrijk), vertegenwoordigd door
wervingsreserve van tijdelijke functionarissen aan te leggen. Bij       J. Buhart en P.-M. Louis, advocaten.


title: Zaak T-255/14: Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2015 — Aalto-korkeakoulusäätiö/BHIM (APPCAMPUS)

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/61

         Beschikking van het Gerecht van 10 juni 2015 — Aalto-korkeakoulusäätiö/BHIM (APPCAMPUS)
   (Zaak T-255/14) (1)

   (2015/C 311/69)
   Procestaal: Engels
   De president van de Negende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak T-723/15: Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Genossenschaftsverband Bayern/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/40

         Beroep ingesteld op 4 december 2015 — Genossenschaftsverband Bayern/Commissie
   (Zaak T-723/15)
   (2016/C 059/46)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Genossenschaftsverband Bayern e. V. (München, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Bittner en N. Thies, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren voor zover dit

                           —

                           in artikel 1 vaststelt dat in Duitsland voor de in Bayern uitgevoerde melkkwaliteitstests in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU aan de betrokken melkveebedrijven in Bayern staatssteun is verleend, en dat deze staatssteun sinds 1 januari 2007 onverenigbaar is met de interne markt;

                           —

                           in de artikelen 2 tot en met 4 ten aanzien van de begunstigden de terugvordering beveelt van deze staatssteun vermeerderd met rente;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van verzoekende partij.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekende partij de gedeeltelijke nietigverklaring van besluit C(2015) 6295 final van de Commissie van 18 september 2015 inzake de door Duitsland verleende staatssteun voor melkkwaliteitstests in het kader van de wet melk en vetten SA.35484 (2013/C) (ex SA.35484 [2012/NN]).
   Ter ondersteuning van het beroep voert verzoekende partij zes middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-722/15, Interessengemeinschaft privater Milchverarbeiter Bayerns/Commissie.


title: Zaak T-452/17: Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — TL/CEPD

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/28

         Beroep ingesteld op 20 juli 2017 — TL/CEPD
   (Zaak T-452/17)
   (2017/C 347/37)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: TL (vertegenwoordigers: T. Léonard en M. Cock, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

      Conclusies

               —

               het besluit van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (ETGB) van 16 mei 2017 tot afwijzing van het verzoek om anonimisering van het arrest [vertrouwelijk] (1) en de webpagina’s die persoonsgegevens bevatten, is, doordat bij dit besluit de klacht wordt afgewezen op grond dat zij een verzoek om herziening inhoudt en in dit besluit niet wordt geantwoord op de argumenten van de klagende partij, in strijd met:

                           —

                           artikel 46, onder a), van verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1) alsook artikel 33 en artikel 34, lid 1, van besluit 2013/504/EU van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming van 17 december 2012 over de vaststelling van het reglement van orde (PB 2013, L 273, blz. 41), die zijn vastgesteld op grond van het voornoemde artikel 46, onder a), waarbij aan de ETGB de taak is toebedeeld om klachten te onderzoeken en de betrokkenen in kennis te stellen van het resultaat van zijn onderzoek;

                           —

                           artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat aan de instellingen en de organen van de Unie een algemene motiveringsplicht oplegt;

               —

               vaststellen dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 46, onder c), van verordening (EG) nr. 45/2001, gelezen in het licht van artikel 8, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, voor zover de ETGB daarbij onbevoegd wordt geacht om verzoeksters klacht te onderzoeken;

         bijgevolg:

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               de ETGB verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1.

               De ETGB heeft niet geantwoord op de klacht die verzoekster bij hem heeft ingediend. Het bestreden besluit is, doordat hierbij de klacht is afgewezen op grond dat zij een verzoek om herziening inhield en doordat in dit besluit niet is geantwoord op de argumenten die verzoekster tot staving van haar verzoek om anonimisering heeft aangevoerd, in strijd met artikel 46, onder a), van verordening (EG) nr. 45/2001, waarbij de ETGB de taak is toebedeeld om klachten te onderzoeken en de betrokkenen in kennis te stellen van het resultaat van zijn onderzoek alsook met artikel 33 en artikel 34, lid 1, van besluit 2013/504/EU van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming van 17 december 2012 over de vaststelling van het reglement van orde, die zijn vastgesteld op grond van het voornoemde artikel 46, onder a), krachtens welke de ETGB de klachten behandelt en de klager op de hoogte stelt van het resultaat van een klacht en van de genomen maatregelen. Verzoekster stelt dat de ETGB de klacht niet heeft behandeld aangezien hij ze ten onrechte als een verzoek om herziening heeft aangemerkt. Voorts is het bestreden besluit in strijd met artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat aan de instellingen en de organen van de Unie een algemene motiveringsplicht oplegt.

               2.

               De ETGB heeft artikel 46, onder c), van verordening (EG) nr. 45/2001, gelezen in het licht van artikel 8, lid 3, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie geschonden, doordat hij ten onrechte heeft aangenomen dat hij onbevoegd was om kennis te nemen van verzoeksters klacht.

      (1)  Weggelaten vertrouwelijke gegevens.