title: Zaak T-48/07: Beroep ingesteld op 21 februari 2007 — ratiopharm/BHIM (BioGeneriX)

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/50

         Beroep ingesteld op 21 februari 2007 — ratiopharm/BHIM (BioGeneriX)
   (Zaak T-48/07)
   (2007/C 82/105)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: ratiopharm GmbH (Ulm, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Völker, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 20 december 2006 in beroepsprocedure R1048/2004-4 inzake gemeenschapsmerkaanvraag nr. 002603124 te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „BioGeneriX ”voor waren van de klassen 1 en 5 (aanvraagnr. 2 603 124)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien het aangevraagde merk het vereiste minimum aan onderscheidend vermogen heeft en er voor dit merk geen vrijhoudingsbehoefte bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-24/12: Beroep ingesteld op 27 februari 2012 — ZZ/Parlement

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/36

         Beroep ingesteld op 27 februari 2012 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-24/12)
   2012/C 138/83
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Tymen en A. Blot, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de president van het Europees Parlement om de verzoekende partij binnen hetzelfde directoraat-generaal van het Parlement over te plaatsen van de post van hoofd van een eenheid naar de post van adviseur van de directeur van een directie en verzoek om schadevergoeding wegens psychisch geweld

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de president van het Europees Parlement van 16 januari 2012 tot beëindiging, met terugwerkende kracht tot 1 januari 2012, van verzoeksters functie als hoofd van de eenheid voor Gelijkheid en Diversiteit bij het DG Personeelszaken en tot overplaatsing, op diezelfde datum, als adviseur naar de directie D van datzelfde DG, waarbij haar vergoeding voor hoofden van een eenheid is ingetrokken;

               —

               toekenning van een vergoeding voor de door verzoekster geleden schade, welke ex aequo et bono op 50 000 EUR wordt geraamd;

               —

               verwijzing van het Parlement in de kosten.


title: Zaak C-9/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 13 januari 2014 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: D.G. Kieback

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden (Nederland) op 13 januari 2014 — Staatssecretaris van Financiën, andere partij: D.G. Kieback
   (Zaak C-9/14)
   2014/C 102/19
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Staatssecretaris van Financiën

      Andere partij: D.G. Kieback

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 39 EG in die zin worden uitgelegd dat de lidstaat waar een belastingplichtige werkzaamheden in loondienst uitoefent, bij de heffing van inkomstenbelasting rekening dient te houden met de persoonlijke en gezinssituatie van de betrokkene in een geval waarin (i) deze belastingplichtige slechts gedurende een deel van het belastingjaar in die lidstaat heeft gewerkt terwijl hij toen in een andere lidstaat woonde, (ii) hij zijn inkomen gedurende die periode geheel of nagenoeg geheel heeft verworven in die werkstaat, (iii) hij in de loop van het betrokken jaar is gaan wonen en werken in een andere staat, en (iv) hij over het gehele belastingjaar beschouwd zijn inkomen niet geheel of nagenoeg geheel in de eerstbedoelde werkstaat heeft verworven?

               2)

               Maakt het voor het antwoord op de eerste vraag verschil of de staat waar de werknemer in de loop van het belastingjaar is gaan wonen en werken al dan niet een lidstaat van de Europese Unie is?


title: Doorhaling van zaak C-367/99

text:
21.4.2001              NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 118/23
               Doorhaling van zaak C-367/99 (1)                                  Doorhaling van zaak C-463/99 (1)
                        (2001/C 118/40)                                                    (2001/C 118/43)
De president van het Hof van Justitie van de Europese              De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 september              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-367/99        2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-463/99:
[verzoek van het Landesgericht Korneuburg (Oostenrijk) om          Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
een prejudiciële beslissing]: Hugo BOSS Aktiengesellschaft         Republiek.
tegen Coalle FA-93.
                                                                   (1) PB C 47 van 19.2.2000.
( 1) PB C 352 van 4.12.1999.
                                                                                Doorhaling van zaak C-467/99 (1)
               Doorhaling van zaak  C-246/97 (1)
                                                                                (2001/C 118/44)
                        (2001/C 118/41)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-467/99:
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-246/97:       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense
Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Ge-            Republiek.
meenschappen.
                                                                   (1) PB C 47 van 19.2.2000.
(1) PB C 271 van 6.9.1997.
                                                                                Doorhaling van zaak C-47/00 (1)
               Doorhaling van zaak C-330/97 (1)
                                                                                (2001/C 118/45)
                        (2001/C 118/42)
                                                                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
De president van het Hof van Justitie van de Europese              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 26 september
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 19 september              2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-47/00
2000 de doorhaling in het register gelast van zaak C-330/97:       (verzoek van het Bundessozialgericht om een prejudiciële
Portugese Republiek tegen Commissie van de Europese Ge-            beslissing): H. Gevin tegen Bundesanstalt für Arbeit — Kinder-
meenschappen.                                                      geldkasse.
(1) PB C 357 van 22.11.1997.                                       (1) PB C 122 van 29.4.2000.


title: Gevoegde zaken T-236/04 en T-241/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van  28 november 2005  — EEB en Stichting Natuur en Milieu tegen Commissie (Beroep tot nietigverklaring — Beschikkingen 2004/247/EG en 2004/248/EG — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Procesbevoegdheid)

text:
               25.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/33

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 28 november 2005 — EEB en Stichting Natuur en Milieu tegen Commissie
   (Gevoegde zaken T-236/04 en T-241/04) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Beschikkingen 2004/247/EG en 2004/248/EG - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Procesbevoegdheid)
   (2006/C 48/64)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoeksters: European Environmental Bureau (EEB) (Brussel, België) en Stichting Natuur en Milieu (Utrecht, Nederland) [vertegenwoordigers: P. van den Biesen en B. Arentz, advocaten]

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen [vertegenwoordiger: B. Doherty, gemachtigde]

      Interveniënte aan de zijde van verzoeksters: Franse Republiek [vertegenwoordigers: J.-L. Florent en G. de Bergues, gemachtigden]

      Interveniënte aan de zijde van verweerster: Syngenta Crop Protection AG (Bazel, Zwitserland) [vertegenwoordigers: D. Abrahams, barrister, en C. Simpson, solicitor]
   Voorwerp van de zaak
   In zaak T-236/04, een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2004/248/EG van de Commissie van 10 maart 2004 betreffende de niet-opneming van atrazin in bĳlage I bĳ richtlĳn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten (PB L 78, blz. 53), en in zaak T-241/04, een verzoek om gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2004/247/EG van de Commissie van 10 maart 2004 betreffende de niet-opneming van simazin in bĳlage I bĳ richtlĳn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten (PB L 78, blz. 50)
   Dictum van de beschikking

               1)

               De zaken T-236/04 en T-241/04 worden gevoegd.

               2)

               De beroepen in de zaken T-236/04 en T-241/04 worden niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Verzoeksters worden behalve in hun eigen kosten in de kosten van de Commissie in de zaken T-236/04 en T-241/04 verwezen.

               4)

               Interveniënten zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 217 van 28.8.2004.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  27 oktober 2005  in zaak C-525/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Nationale regels die vóór afloop van in met redenen omkleed advies gestelde termijn geen rechtsgevolgen meer sorteerden — Niet-ontvankelijkheid van beroep)

text:
               24.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 330/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 27 oktober 2005
   in zaak C-525/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Nationale regels die vóór afloop van in met redenen omkleed advies gestelde termijn geen rechtsgevolgen meer sorteerden - Niet-ontvankelijkheid van beroep)
   (2005/C 330/08)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-525/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 16 december 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis, C. Loggi en K. Wiedner) tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: I. M. Braguglia, bijgestaan door G. Fiengo, avvocato dello Stato), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. Makarczyk (rapporteur), C. Gulmann, R. Schintgen en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 27 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen en de Italiaanse Republiek dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 59 van 6.3.2004.


title: Zaak C-64/11: Beroep ingesteld op 11 februari 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               9.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/8

         Beroep ingesteld op 11 februari 2011 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-64/11)
   2011/C 113/17
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje met de vaststelling van artikel 17, lid 1, van Real Decreto Legislativo 4/2004 van 5 maart 2004 houdende goedkeuring van de gecoördineerde wet op de vennootschapsbelasting de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 31 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De betrokken bepaling voorziet in een bijzondere regeling voor latente waardevermeerderingen van het vermogen van vennootschappen die hun zetel naar een andere lidstaat van de Europese Unie verleggen, hun activiteit in Spanje beëindigen en in een andere lidstaat voortzetten of hun vermogen naar een andere lidstaat overbrengen. In deze gevallen belast de Spaanse Staat de latente waardevermeerderingen op het ogenblik van het vertrek, zodat de betrokken ondernemingen belasting moeten betalen over latente en hypothetische inkomsten die zij misschien nooit zullen realiseren. Deze regeling vormt een uitzondering op de algemene regel dat belasting wordt geheven over de inkomsten die de belastingplichtige in het belastingtijdvak daadwerkelijk ontvangt.
   Volgens de Commissie is de Spaanse wettelijke regeling in dit opzicht onverenigbaar met het VWEU en de EER-Overeenkomst, aangezien het gaat om een discriminerende maatregel en hoe dan ook om een onevenredige beperking van de vrijheid van vestiging. De Spaanse wettelijke regeling kan in de weg staan aan het verkeer van ondernemingen of vermogensbestanddelen, dat een betere spreiding van de economische middelen mogelijk zou maken.
   Ondernemingen moeten het recht hebben om hun maatschappelijke zetel of afzonderlijke vermogensbestanddelen naar een andere lidstaat te verleggen respectievelijk over te brengen zonder dat zij zich daardoor aan zeer complexe en dure procedures moeten onderwerpen, en is er geen rechtvaardiging voor de onmiddellijke heffing van belasting over niet gerealiseerde waardevermeerderingen bij een verlegging van de zetel van een Spaanse onderneming naar een andere lidstaat of de stopzetting van een activiteit van een vaste inrichting in Spanje dan wel de overdracht van in Spanje gelegen vermogen naar een andere lidstaat, wanneer in vergelijkbare situaties binnenslands geen belastingheffing plaatsvindt.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 19 november 1996 in zaak C-272/94: C. Brulant tegen Europees Parlement (Ambtenaren - Bevordering - Misbruik van bevoegdheid)

text:
  Nr. C 9/ 16         I NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    11 . 1 . 97
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 kantore van C. Dessoy, advocaat aldaar, rue d'Eich 31 , te
                     van 19 november 1996                                 gen Commissie van de Europese Gemeenschappen (ge
                                                                          machtigde: G. Valsesia ), betreffende een beroep tot nietig
 in zaak C-272/94 : C. Brulant tegen Europees Parle                      verklaring van het besluit van 6 september 1994 houdende
                                ment ( ! )                                toepassing van artikel 60 van het Statuut van de ambtena
  (Ambtenaren — Bevordering — Misbruik van bevoegd                       ren van de Europese Gemeenschappen op verzoekster,
                                 heid)                                    zoals bevestigd bij het besluit van de Commissie van 3 april
                                                                           1994 houdende afwijzing van verzoeksters klacht, heeft
                             ( 97/C 9/28 )                                het Gerecht (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: H.
                                                                          Kirschner, president, C. W. Bellamy en A. Kalogeropoulos,
                         (Procestaai: Frans)                              rechters; griffier: H. Jung, op 20 november 1996 een arrest
                                                                          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 In zaak T-272/94, C. Brulant, ambtenaar bij het Europees
 Parlement, wonende te Compiègne ( Frankrijk ), vertegen                 1 . Verwerpt het beroep.
 woordigd door S. Deniniolle, advocaat te Parijs, domicilie
 gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,                    2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra
 advocaat aldaar, Grand-Rue 31 , tegen Europees Parlement                      gen .
 ( gemachtigden : M. Peter en J. Pantalis ), betreffende een
 beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Parle
 ment van 30 september 1993 houdende voorziening in het                   (>) PB nr. C 229 van 2 . 9 . 1995 , blz . 23 .
 in de kennisgeving van vacature nr. 7262 bedoelde ambt
 ( ambt II/A/1 993 ), van het besluit van 15 november 1993
 houdende afwijzing van verzoekers sollicitatie en van het
 besluit van 28 april 1994 houdende uitdrukkelijke afwij
 zing van verzoekers klacht, heeft het Gerecht (Derde Ka
 mer ), samengesteld als volgt: C. P. Briët, president, B. Ves                      BESCHIKKING VAN HET GERECHT
 terdorf en A. Potocki, rechters; griffier: J. Palacio                                        VAN EERSTE AANLEG
 Gonzalez, administrateur, op 19 november 1996 een arrest                                      van 21 november 1996
 gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                          in zaak C-53/96, Syndicat des producteurs de viande bovi
 1 . Verklaart nietig bet besluit van het Europees Parle                 ne de la coordination rurale e.a. tegen Commissie van de
     ment van 30 september 1993 houdende voorziening in                                   Europese Gemeenschappen C1 )
     het in de kennisgeving van vacature nr. 7262 bedoelde                (Gemeenschappelijk landbouwbeleid — Dringende maatre
     amt (ambt II/A/1933).                                               gelen inzake bescherming van de volksgezondheid — Scha
                                                                          devordering — Onvoorzienbare schade — Niet-ontvanke
2 . Verklaart eveneens nietig het besluit houdende afwij                                                 lijkheid)
     zing van verzoekers sollicitatie naar dat ambt.                                                   ( 97/C 9/30 )
3 . Verwijst het Parlement in alle kosten.                                                       (Procestaai: Frans)
(•) PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994, blz . 31 .
                                                                         In zaak T-53/96, Syndicat des producteurs de viande bovi
                                                                         ne de la coordination rurale, gevestigd te l'Isle-Jourdain
                                                                         ( Frankrijk ), Syndicat des producteurs de lait de la coordi
                                                                         nation rurale, gevestigd de l'Isle Jourdain ( Frankrijk ), P. de
                                                                         Villiers, wonende te Aubretières ( Frankrijk ), vertegenwoor
                                                                         digd door A. Varaut, advocaat te Parijs, tegen Commissie
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden : G. Ber
                     van 20 november 1996                                scheid, J. Macdonald Flett en U. Wölker ), betreffende een
                                                                         schadevordering krachtens de artikelen 178 en 215 ,
in zaak C-135/95 : „ Z " tegen Commissie van de Europese                 tweede alinea, EG-Verdrag, heeft het Gerecht (Vijfde Ka
                       Gemeenschappen (')                                mer), samengesteld als volgt: R. Garcia-Valdecasas, kamer
(Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Onregelma                   president, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,
tige afwezigheid — Artikelen 59 en 60 Statuut — Medi                    op 21 november 1996 een beschikking gegeven waarvan
            sche attesten — Arbeidsongeschiktheid)                       het dictum luidt als volgt:
                            ( 97/C 9/29 )
                                                                         1 . Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                         2 . Verzoekers worden hoofdelijk in de kosten verwezen.
In zaak T-135/95 , „ Z ", ambtenaar van de Commissie van
                                                                         (M PB nr. C 180 van 22 . 6 . 1996 , blz . 35 .
de Europese Gemeenschappen, wonende te Torredelmar
( Spanje ), vertegenwoordigd door J. F. Neven, advocaat te
Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten


title: Zaak T-158/09: Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Griekenland/Commissie ( „EOGFL — Afdeling Garantie — Van financiering uitgesloten uitgaven — Goedkeuring van rekeningen van betaalorganen van lidstaten betreffende door EOGFL gefinancierde uitgaven — Nalatigheden van lidstaat bij terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen — Financiële gevolgen van achterwege blijven van terugvordering ten laste van lidstaat” )

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/29

         Arrest van het Gerecht van 10 oktober 2012 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-158/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling Garantie - Van financiering uitgesloten uitgaven - Goedkeuring van rekeningen van betaalorganen van lidstaten betreffende door EOGFL gefinancierde uitgaven - Nalatigheden van lidstaat bij terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen - Financiële gevolgen van achterwege blijven van terugvordering ten laste van lidstaat)
   2012/C 366/55
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: I. Chalkias, S. Papaïoannou en V. Karra, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Jimeno Fernández en E. Tserepa-Lacombe, gemachtigden, bijgestaan door N. Korogiannakis, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring of herziening van beschikking C(2009) 810 def. van de Commissie van 13 februari 2009 betreffende de financiële consequenties die, in het kader van de goedkeuring van de rekeningen met betrekking tot uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven, moeten worden verbonden aan bepaalde door marktdeelnemers begane onregelmatigheden, voor zover daarbij een bedrag van 13 348 979,02 EUR van communautaire financiering wordt uitgesloten en ten laste van de Helleense Republiek wordt gebracht

      Dictum

               1)

               Beschikking C(2009) 810 def. van de Commissie van 13 februari 2009 betreffende de financiële consequenties die, in het kader van de goedkeuring van de rekeningen met betrekking tot uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven, moeten worden verbonden aan bepaalde door marktdeelnemers begane onregelmatigheden, wordt nietig verklaard voor zover daarbij de dossiers EL/1993/01 en EL/1994/031 worden gesloten en op die grond bedragen van 519 907 EUR en 300 914,99 EUR ten laste van de Helleense Republiek worden gebracht.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Helleense Republiek wordt verwezen in vier vijfde van haar eigen kosten en in vier vijfde van de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               De Commissie wordt verwezen in één vijfde van haar eigen kosten en in één vijfde van de kosten van de Helleense Republiek.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Verzoek van het Verwaltungsgericht Köln van 6 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H. Akman en Oberkreisdirektor des Rheinisch-Bergischen-Kreises, mede gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen Interesses beim Verwaltungsgericht Köln (Zaak C-210/97)

text:
Nr. C 228/8               NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   26 . 7 . 97
          In zaak C-300/89 heeft het Hof evenwel de moge                 Verzoek van het Landessozialgericht Niedersachsen van
          lijkheid om een handeling op een dubbele rechts                22 mei 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding
          grondslag te baseren uitgesloten, wanneer voor de               tussen P. Gomez-Rivero en Bundesanstalt für Arbeit; in het
          ene de samenwerkingsprocedure geldt ( art. 189 B                          geding geroepen: Bondsrepubliek Duitsland
          EG-Verdrag) en voor de andere eenstemmigheid                                             ( Zaak C-211/97)
          vereist ist, voor zover anders de samenwerkings
          procedure zinledig zou worden;                                                              ( 97/C 228/ 16 )
                                                                          Het Landessozialgericht Niedersachsen heeft bij beschik
     — de verordening regelt de noodzakelijke samenwer                   king van 22 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof
          king tussen de douaneautoriteiten van de lidstaten              van Justitie op 4 juni daaraanvolgend, in het geding tussen
          onderling en met de Commissie met het oog op de                 P. Gomez-Rivero en Bundesanstalt für Arbeit; in het
          werking van de interne markt;                                   geding geroepen: Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van
                                                                          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
     — het Verdrag kent geen andere specifieke rechts                    een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
          grondslag, hetgeen lijkt te worden bevestigd door
          het feit dat de Raad een beroep heeft gedaan op                 a ) Heeft het feit dat een lid van het bedienend personeel
          artikel 235 EG-Verdrag.                                              van een consulaire post overeenkomstig artikel 16 ,
                                                                               lid 2, eerste zin, van Verordening ( EEG ) nr. 1408/
                                                                               71 ( 1 ) heeft gekozen voor de toepassing van de wetge
(') PB nr. L 82 van 22 . 3 . 1997, blz . 1 .                                   ving van de lidstaat die zendstaat is, waarvan hij
                                                                               onderdaan is, ook gevolgen voor zijn — niet in consu
                                                                               laire dienst zijnde — echtgenoot, die eveneens onder
                                                                               daan is van de lidstaat die zendstaat is,
                                                                               of
                                                                               is de wetgeving van de lidstaat die zendstaat is, alleen
Verzoek     van het Verwaltungsgericht Köln van 6 mei 1997
om een       prejudiciële beslissing in het geding tussen H.                   dan op de echtgenoot van toepassing, indien deze zelf
Akman       en Oberkreisdirektor des Rheinisch-Bergischen                     ook voor de toepassing ervan heeft gekozen ?
Kreises,    mede gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen               b ) Indien het feit dat dein consulaire dienst zijnde onder
             Interesses beim Verwaltungsgericht Köln
                                                                               daan heeft gekozen voor de toepassing van de wetge
                           ( Zaak C-2 10/97)                                   ving van de lidstaat die zendstaat is, tevens gevolgen
                                                                               kan hebben voor diens echtgenoot, is daartoe dan de
                              ( 97/C 228/ 15 )                                 toestemming of medewerking van die echtgenoot ver
                                                                               eist ?
Het Verwaltungsgericht Köln heeft bij beschikking van                      (M PB nr. L 149 van 5 . 7. 1971 .
6 mei 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 2 juni 1997, in het geding tussen H. Akman en Ober
kreisdirektor        des     Rheinisch-Bergischen-Kreises,     mede
gedagvaard: der Vertreter des öffentlichen Interesses, het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                    Verzoek van het Hejesteret van 3 juni 1997 om een pre
vraag :                                                                    judiciële beslissing in het geding tussen Centros Limited
                                                                                en Erhvervs- og Selskabsstyrelsen
                                                                                ( Zaak C-212/97)
Verlangt het recht op verlenging van de verblijfsvergun                                                97/C 228/ 17 )
ning, dat volgens het arrest van het Hof van 5 oktober
 1994 ( zaak C-355/93 , Eroglu ) (') voor een kind van een
Turkse werknemer voortvloeit uit artikel 7, tweede alinea,                 Het Hojesteret heeft bij beschikking van 3 juni 1997, inge
van Besluit nr. 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije                     komen ter griffie van het Hof van Justitie op 5 juni 1997,
 betreffende de ontwikkeling van de associatie, dat de als                 in het geding tussen Centros Limited en Erhvervs- og Sels
werknemer tewerkgestelde ouder op het tijdstip waarop                      kabsstyrelsen, het Hof van Justitie van de Europese
 het kind zijn beroepsopleiding heeft voltooid en op een                   Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing
 arbeidsaanbod wil ingaan, nog op het grondgebied van de                   over de navolgende vraag:
 Bondsrepubliek Duitsland verblijft, of volstaat het voor
                                                                           Is het verenigbaar met artikel 52, juncto de artikelen 56
 deze bepaling, dat de Turkse ouder op een vroeger tijdstip
 ten minste drie jaar legale arbeid heeft verricht ?                       en 58 EG-Verdrag, de inschrijving in het handelsregister te
                                                                           weigeren in geval van een filiaal van een vennootschap die
                                                                           haar zetel in een andere lidstaat heeft en die met een maat
 (') Jurispr. 1994 , blz. 1-5113 .                                         schappelijk kapitaal van 100 UKL ( circa 1 000 DKR ) in
                                                                           overeenstemming met de wetgeving van die lidstaat is
                                                                            opgericht en bestaat, wanneer de vennootschap zelf geen
                                                                            bedrijfsactiviteiten ontplooit, maar het filiaal wordt opge


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 13 december 1995 in de gevoegde zaken T-481/93 en T-484/93: Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens en Nederlandse Bond van Waaghouders van Levend Vee tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Levende varkens - Beschikkingen 93/128/EEG en 93/177/EEG van de Commissie tot vaststelling van beschermende maatregelen in verband met vesiculaire varkensziekte in Nederland en Italië - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)

text:
3 . 2 . 96            NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 31 / 17
               Doorhaling van zaak C-82/94 ( ] )                       1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-56/95 :
                           ( 96/C 31/35 )                              Brühler Kreditbank eG tegen Finanzamt Brühl .
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 .
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 24 oktober
1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-82/94 :
A. Mohringer tegen Zentrale zur Bekampfung unlauteren
Wettbewerbs e . V.
                                                                                Doorhaling van zaak C-86/95 ( )
P ) PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                                ( 96/C 31 /38 )
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 november
              Doorhaling van zaak C-108/94 ( )                         1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-86/95 :
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds
                           ( 96/C 31 /36 )                             republiek Duitsland .
De president van het Hof van Justitie van de Europese                  (M PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 27 oktober
1 995 de doorhaling in het register gelast van zaak C- 1 08/94 :
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds
republiek Duitsland .
(') PB nr. C 161 van 11 . 6 . 1994 .                                                   Doorhaling van zaak C-101/95 ( )
                                                                                ( 96/C 31 /39 )
                                                                       De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                       Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 oktober
               Doorhaling van zaak C-56/95 ( l )                       1995 de doorhaling in het register gelast van zaak C-l 01 /95 :
                           ( 96/C 31 /37)                              Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bonds
                                                                       republiek Duitsland .
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 18 oktober                    (M PB nr. C 159 van 24 . 6 . 1995 .
                                                    GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              de bij dit arrest gevoegde lijst zijn vermeld, Nederlandse
                     van 13 december 1995                              Bond van Waaghouders van Levend Vee, alsmede de
                                                                       natuurlijke en rechtspersonen, leden van deze vereniging,
in de gevoegde zaken T-481/93 en T-484/93 : Vereniging                 wier namen op de bij dit arrest gevoegde lijst zijn vermeld,
van Exporteurs in Levende Varkens en Nederlandse Bond                  vertegenwoordigd door I. Cath, advocaat te 's Gravenhage,
van Waaghouders van Levend Vee tegen Commissie van de                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
                 Europese Gemeenschappen ( j )                         L. Dupong, Rue des Bains 14, tegen Commissie van de
 (Levende varkens — Beschikkingen 93/128/EEG en 93/                    Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : T. van Rijn,
 177/EEG van de Commissie tot vaststelling van bescher                T. Ottervanger en H. Nyssens ), betreffende beroepen tot
mende maatregelen in verband met vesiculaire varkens                  nietigverklaring van de Beschikkingen 93/128/EEG en
ziekte in Nederland en Italië — Beroep tot nietigverkla                93/177/EEG van de Commissie van respectievelijk 26 fe
             ring — Beroep tot schadevergoeding)                        bruari en 26 maart 1993 tot vaststelling van beschermende
                            ( 96/C 31 /40 )                             maatregelen in verband met vesiculaire varkensziekte in
                                                                       Nederland en Italië ( PB 1993 , L 50, blz . 29, respectievelijk
                                                                        L 70 , blz . 88 ), alsmede beroepen tot schadevergoeding, heeft
                                                                        het Gerecht ( Derde kamer ), samengesteld als volgt: C. P.
                    (Procestaai: Nederlands)                            Briët, waarnemend kamerpresident, C. W. Bellamy en
                                                                       J. Azizi, rechters; griffier: B. Pastor, administrateur, op
                                                                        13 december 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                        luidt als volgt:
 In de gevoegde zaken T-481 /93 en T-484/93 , Vereniging van
 Exporteurs in Levende Varkens alsmede de natuurlijke en
 rechtspersonen, leden van deze vereniging, wier namen op               1 . Verwerpt de beroepen.
 ---pagebreak--- Nr . C 31 / 18          NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   3 . 2 . 96
2 . Verwijst verzoeksters in de kosten.                                 van het Thermie-programma voor 1993 is geweigerd, en tot
                                                                        veroordeling van de Commissie tot het nemen van een nieuw
(') PB nr . C 172 van 23 . 6 . 1993 en PB nr . C 209 van                besluit, heeft het Gerecht ( Eerste kamer ), samengesteld als
     3 . 8 . 1993 .                                                     volgt: H. Kirschner, waarnemend voor de president, A. Ka
                                                                        logeropoulos en V. Tiili, rechters; griffier: J. Palacio
                                                                        Gonzalez, administrateur, op 13 december 1995 een arrest
                                                                        gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               1 . Verwerpt het beroep .
                     van 13 december 1995
                                                                        2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
in zaak T-85/94 ( 122 ): Commissie van de Europese
         Gemeenschappen tegen Eugénio Branco Lda ( 1 )                  (') PB nr. C 146 van 28 . 5 . 1994 .
(Europees Sociaal Fonds — Vermindering van aanvankelijk
toegekende financiële bijstand — Motivering — Verzetpro
                                cedure)
                            ( 96/C 31 /41 )                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 14 december 1995
                      (Procestaai: Portugees)
                                                                        in zaak T-72/94 : K. Diamantaras tegen Commissie van de
In zaak T-85/94 ( 122 ), Commissie van de Europese                                       Europese Gemeenschappen ( 1 )
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door ( gemachtigden :                  (Ambtenaren — Ontheemdingstoelage — Geen gewone
F. de Sousa Fialho en H. Kreppel ) tegen Eugénio Branco                 verblijfplaats in staat van standplaats — Artikel 4, lid 1,
Lda ., vertegenwoordigd door B. Belchior, advocaat te Vila                      sub a, van bijlage VII bij Ambtenarenstatuut
Nova de Gaia , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                                             ( 96/C 31 /43
ten kantore van J. Schroeder, advocaat aldaar, Rue Heine 6 ,
betreffende verzet tegen het arrest, op 12 januari 1995 door                                  (Procestaai: Grieks)
het Gerecht bij verstek gewezen in zaak T-85/94 (Jurispr.
1995 , blz. 11-45 ), heeft het Gerecht ( Derde kamer ), samen          In zaak T-72/94 , K. Diamantaras , ambtenaar van de
gesteld als volgt: C. P. Briët, waarnemend voor de kamer               Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
president, C. W. Bellamy en J. Azizi , rechters : griffier:             Brussel, vertegenwoordigd door A. D. Damis en N. E.
H. Jung, op 13 december 1995 een arrest gewezen waarvan                 Stavropoulos, advocaten te Athene, domicilie gekozen
het dictum luidt als volgt:                                             hebbende te Luxemburg bij E. Kaïlis, Rue Julien Vasque 14 ,
                                                                        Gasperich ( Luxemburg ) tegen Commissie van de Europese
 I . Verwerpt het door de Commissie gedane verzet.                      Gemeenschappen ( gemachtigde : D. Gouloussis ), betref
                                                                        fende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van het bij
1 . Verwijst de Commissie in de kosten.                                 administratieve nota van 22 februari 1993 aan verzoeker
                                                                        meegedeelde besluit van de Commissie houdende weigering
 (') PB nr . C 120 van 30 . 4 . 1994 .
                                                                        om hem de ontheemdingstoelage toe te kennen, en ander
                                                                        zijds, veroordeling van de Commissie om verzoeker die
                                                                        toelage te betalen vanaf de datum van zijn indiensttreding bij
                                                                        de Commissie, heeft het Gerecht (Vierde kamer ), samenge
                                                                        steld als volgt: K. Lenaerts, president, R. Schintgen en
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              P. Lindh , rechters; griffier: J. Palacio Gonzalez, op 14 de
                      van 13 december 1995                              cember 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
 in zaak T-l 09/94: Windpark Groothusen GmbH & Co.                      als volgt:
 Betriebs KG tegen Commissie van de Europese Gemeen
                             schappen ( 1 )                              1 . Verklaart nietig het bij nota van 22 februari 1993 aan
                                                                             verzoeker meegedeelde besluit van de Commissie hou
 (Financiële steun in energiesector — Thermie-programma                      dende weigering om verzoeker de ontheemdingstoelage
 — Motiveringsplicht — Advies van comité — Recht te                          toe te kennen .
              worden gehoord — Beoordelingsvrijheid)
                             ( 96/C 31 /42 )                             2 . Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker
                                                                             van de bedragen overeenkomend met die toelage vanaf
                         (Procestaai: Duits)                                  1 november 1 992, verminderd met hetgeen hem reeds
                                                                             als buitenlandtoelage is betaald, en vermeerderd met
 In zaak T-109/94, Windpark Groothusen GmbH & Co .                           moratoire interessen op de voet van 8 % per jaar vanaf
 Betriebs KG, gevestigd te Groothusen-Krummhörn ( Duits                     respectieve vervaldag van die bedragen tot op het
 land ), vertegenwoordigd door D. Schumacher, hoogleraar                     ogenblik van de daadwerkelijke betaling.
 te Bremen, en B. Grunewald, advocaat te Bremen, tegen                   3 . Verwijst de Commissie in alle kosten.
  Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
 tigde : J. Grunwald ), betreffende een beroep tot nietigver            (') PB nr . C 132 van 14 . 5 . 1994 .
  klaring van het besluit van de Commissie van 13 januari
  1994 waarbij aan verzoekster financiële steun in het kader


title: Zaak C-272/08: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/83/EG — Asielrecht — Niet-omzetting binnen gestelde termijn)

text:
               29.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/9

         Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 9 juli 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-272/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/83/EG - Asielrecht - Niet-omzetting binnen gestelde termijn)
   2009/C 205/14
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en E. Adsera Ribera, gemachtigde)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: B. Plaza Cruz, gemachtigde)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Verzuim om binnen de gestelde termijn de bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB L 304, blz. 12)

      Dictum

               1)

               Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


               15.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 76/13

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Den norske Forleggerforening op 9 januari 2012
   (Zaak E-1/12)
   2012/C 76/10
   Op 9 januari 2012 werd bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Den norske Forleggerforening, vertegenwoordigd door Jan Magne Juuhl-Langseth, advocaat, Advokatfirmaet Schjødt, Munkedamsveien 45, N-0201 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit nr. 311/11/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nietig te verklaren; en

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten

               —

               Verzoekster is Norwegian Publishers Association. Haar leden zijn uitgeverijen in Noorwegen.

               —

               Verzoekster vordert nietigverklaring van Besluit nr. 311/11/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 12 oktober 2011.

               —

               Verzoekster voert met name aan dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA:

                           —

                           geen formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid volgens artikel 1, lid 2, van deel I van Protocol 3 bij de Toezichthoudende Autoriteit- en Hof-Overeenkomst; en

                           —

                           haar besluit niet toereikend heeft gemotiveerd, zoals bepaald in artikel 16 van de Toezichthoudende Autoriteit- en Hof-Overeenkomst.


               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/14

         Verkiezing van een president van een kamer bestaande uit drie rechters
   (2006/C 190/23)
   Op 5 juli 2006 heeft het Gerecht overeenkomstig artikel 15, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering J. D. Cooke voor de periode van 1 oktober 2006 tot en met 31 augustus 2007 gekozen tot president van een kamer zetelend met drie rechters.


title: Zaak T-431/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 19 oktober 2010 — Nencini/Parlement ( Kort geding — Lid van het Europees Parlement — Terugvordering van toelagen betaald uit hoofde van vergoeding van kosten voor parlementaire bijstand en reiskosten — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid )

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/30

         Beschikking van de president van het Gerecht van 19 oktober 2010 — Nencini/Parlement
   (Zaak T-431/10 R)
   (Kort geding - Lid van het Europees Parlement - Terugvordering van toelagen betaald uit hoofde van vergoeding van kosten voor parlementaire bijstand en reiskosten - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2010/C 328/52
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Riccardo Nencini (Barberino di Mugello, Italië) (vertegenwoordiger: F. Bertini, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: N. Lorens, A. Caiola en D. Moore, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging van een aantal besluiten van het Parlement betreffende de terugvordering van parlementaire toelagen die ten onrechte zouden zijn ontvangen

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Hof van 29 augustus 2014 in zaak E-24/13 — Casino Admiral AG tegen Wolfgang Egger (Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Verplichting tot transparantie — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)

text:
               19.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/32

         ARREST VAN HET HOF
   van 29 augustus 2014
   in zaak E-24/13
   Casino Admiral AG tegen Wolfgang Egger
   (Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten — Verplichting tot transparantie — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)
   (2015/C 92/06)
   In zaak E-24/13, Casino Admiral AG tegen Wolfgang Egger — VERZOEK aan het Hof overeenkomstig artikel 34 van de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie van het Staatsgerichtshof van het Vorstendom Liechtenstein betreffende de uitlegging van de artikelen 31 en 36 van de EER-overeenkomst en de daarvan afgeleide verplichting tot transparantie in de context van een procedure voor de toekenning van een concessie voor een casino, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen en Páll Hreinsson (rechter-rapporteur), rechters, op 29 augustus 2014 een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:

               1.

               De nationale autoriteiten blijven bij de verlening van concessies voor diensten, bij gebreke van specifieke bepalingen, gebonden door de fundamentele regels van de EER-wetgeving. Dit belet de nationale autoriteit niet om aan de gunningscriteria een relatief gewicht toe te kennen, maar zij moet de verplichting tot transparantie blijven naleven. Deze verplichting houdt in dat de relatieve weging de oorspronkelijke gunningscriteria niet kan wijzigen, niet van dien aard mag zijn dat deze aanzienlijke gevolgen zou hebben gehad voor het uitschrijven van aanbestedingen en niet tot discriminatie van een van de inschrijvers zou mogen leiden.

               2.

               De verplichting tot transparantie houdt niet noodzakelijk in dat de nationale autoriteiten een overeenkomst moeten opzeggen of de nationale rechtbanken een gunningsbesluit terzijde moeten stellen, telkens wanneer deze verplichting in verband met de verlening van een concessie voor diensten wordt geschonden. De nationale rechter moet echter, bij de beoordeling van de rechtsmiddelen die in de omstandigheden van het betrokken geval beschikbaar zijn om ervoor te zorgen dat de met de artikelen 31 en 36 EER onverenigbare gevolgen niet blijven bestaan, nagaan of het behoorlijk bestuur, als doelstelling van algemeen belang, op passende wijze tot uiting komt bij de gunning van concessies, zodat concessies op arbitraire noch discriminerende wijze kunnen worden verleend. Wanneer EER-voorschriften inzake rechtsmiddelen ontbreken, is het een aangelegenheid van de nationale rechtsorde om de rechtsmiddelen die ertoe strekken de rechten te beschermen die de justitiabelen aan deze verplichting ontlenen, zodanig vast te stellen dat deze middelen niet ongunstiger zijn dan soortgelijke nationale rechtsmiddelen en de uitoefening van deze rechten niet praktisch onmogelijk of uiterst moeilijk maken.


title: Zaak C-415/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Arbeitsgericht Nienburg (Duitsland) op 13 september 2012 — Bianca Brandes/Land Niedersachsen

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 366/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Arbeitsgericht Nienburg (Duitsland) op 13 september 2012 — Bianca Brandes/Land Niedersachsen
   (Zaak C-415/12)
   2012/C 366/44
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Arbeitsgericht Nienburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bianca Brandes

      Verwerende partij: Land Niedersachsen

      Prejudiciële vraag

   Moeten de relevante bepalingen van Unierecht, inzonderheid clausule 4, punten 1 en 2, van de raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die als bijlage is gevoegd bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23 (2), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen nationale wetten, collectieve arbeidsovereenkomsten of praktijken volgens welke bij een wijziging in de arbeidstijd van een werknemer als gevolg van een wijziging in het aantal werkdagen per week de omvang van het niet nog uitgeoefende recht op vakantie dat de werknemer in de referentieperiode niet heeft kunnen uitoefenen, aldus wordt aangepast dat het in weken uitgedrukte recht op vakantie in omvang weliswaar gelijk blijft maar het in dagen uitgedrukte recht op vakantie wordt omgerekend op basis van de nieuwe arbeidstijd?

      (1)  Richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9).

      (2)  Richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van Richtlijn 97/81/EG betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB L 131, blz. 10).


title: Zaak C-193/11: Beroep ingesteld op 20 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/15

         Beroep ingesteld op 20 april 2011 — Europese Commissie/Republiek Polen
   (Zaak C-193/11)
   2011/C 204/28
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Lozano Palacios en K. Herrmann, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Polen

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Polen, door overeenkomstig artikel 119, lid 3, van de Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (wet van 11 maart 2004 inzake de belasting op goederen en diensten; hierna: „Poolse btw-wet”) de bijzondere belastingregeling voor reisbureaus toe te passen bij verkoop van toeristische diensten aan personen die geen reizigers zijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1);

               —

               de Republiek Polen verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens de Commissie is de toepassing door de Republiek Polen, op grond van artikel 119, lid 3, van de Poolse btw-wet, van de bijzondere belastingregeling voor reisbureaus op gevallen waarin de verkrijger van de toeristische diensten geen reiziger is, niet in overeenstemming met de thans geldende artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG.
   Hiertoe voert de Commissie aan dat de artikelen 306 tot en met 310 van richtlijn 2006/112/EG op dezelfde wijze zijn geformuleerd als het vroegere artikel 26 van de Zesde btw-richtlijn. Vijf van de zes toenmalige officiële taalversies (te weten alle taalversies met uitzondering van de Engelse versie) waren volstrekt coherent en hanteerden in de volledige tekst van artikel 26 consequent het begrip „reiziger” („turysta”). Het begrip „verkrijger” („nabywca”) wordt enkel gebruikt in bepaalde op de Engelse versie gesteunde taalversies van artikel 306 van richtlijn 2006/112/EG. Ook in deze gevallen wordt evenwel in de verdere bepalingen van de bijzondere regeling (artikelen 307-310) het begrip „reiziger” („turysta”) gebruikt, hetgeen wijst op een onjuist gebruik van het begrip „nabywca” (verkrijger) in artikel 306.
   Zelfs indien wordt aangenomen dat het doel van de bijzondere belastingregeling voor reisbureaus, te weten vereenvoudiging van de heffing, beter zou kunnen worden verwezenlijkt door een uitlegging waarbij de verkrijger in aanmerking wordt genomen, vloeit uit de rechtspraak van het Hof voort dat de toepassing van deze bijzondere regeling niet uitsluitend mag berusten op een teleologische uitlegging die in strijd is met de duidelijke beslissing van de Uniewetgever die blijkt uit de inhoud van de geldende bepalingen.

      (1)  PB L 347, blz. 1.


title: Zaak F-87/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 juni 2016 — Matzke/Commissie

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 6 juni 2016 — Matzke/Commissie
   (Zaak F-87/15) (1)

   (2016/C 410/72)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 262 van 10.8.2015, blz. 43.


title: Zaak T-313/06: Beroep ingesteld op 18 november 2006 — Otsuka Chemical/EAVV

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/67

         Beroep ingesteld op 18 november 2006 — Otsuka Chemical/EAVV
   (Zaak T-313/06)
   (2006/C 326/140)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Otsuka Chemical Co, Ltd (Osaka, Japan) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, C. Mereu, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAVV)
   Conclusies
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               het onderhavige beroep ontvankelijk en gegrond te verklaren;

               —

               het eindrapport van de EAVV met als titel „Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Benfuracarb” (conclusie betreffende de peer review van de risicobeoordeling pesticiden van de werkzame stof benfuracarb) nietig te verklaren;

               —

               de EAVV en/of de Europese Commissie overeenkomstig de artikelen 63 en 64 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht incidenteel te gelasten, het voorstel voor de (niet-)opneming van benfuracarb in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG dat op de vergadering van 22-24 november 2006 of op enige andere vergadering ter stemming zal worden voorgelegd aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, over te leggen;

               —

               te verklaren dat artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 van de Commissie onwettig is en buiten toepassing moet worden gelaten jegens verzoekster en de beoordeling van haar benfuracarb-dossier;

               —

               verweerster te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden als gevolg van de omstreden maatregel, en bij tussenarrest te verklaren dat verweerster gehouden is tot vergoeding van de schade die verzoekster heeft geleden, en dat het bedrag van de schadevergoeding zal worden bepaald bij wege van een overeenkomst tussen de partijen of, bij gebreke van een dergelijke overeenkomst, door het Gerecht;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster voert dezelfde middelen en voornaamste argumenten aan als in zaak T-311/06, FMC Chemical en Arysta Lifesciences/Europese Autoriteit voor voedselveiligheid.


title: Zaak C-522/04: Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/17

         Beroep, op 23 december 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België
   (Zaak C-522/04)
   (2005/C 57/33)
   Procestaal: Engels
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 23 december 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk België door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door R. Lyal en D. Triantafyllou als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage vast te stellen dat:

               —

               door voor de aftrekbaarheid van de werkgeversbijdragen voor aanvullende verzekering tegen ouderdom en vroegtijdige dood de in artikel 59 van het WIB '92 (Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992) neergelegde voorwaarde te stellen dat die bijdragen worden gestort aan een in België gevestigde verzekeringsonderneming of instelling voor sociale voorzieningen;

               —

               door voor de belastingvermindering wegens langetermijnsparen, die wordt verleend op grond van de artikelen 145.1 en 145.3 van het WIB '92 voor persoonlijke bijdragen voor aanvullende verzekering tegen ouderdom en vroegtijdige dood, die door de werkgever op de bezoldigingen zijn ingehouden, als voorwaarde te stellen dat die bijdragen worden gestort aan een in België gevestigde verzekeringsonderneming of instelling voor sociale voorzieningen;

               —

               door in artikel 364 bis van het WIB '92 te bepalen dat, wanneer de in artikel 34 van het WIB '92 vermelde kapitalen, afkoopwaarden en spaartegoeden worden betaald of toegekend aan een belastingplichtige die zijn woonplaats of de zetel van zijn fortuin vooraf naar het buitenland heeft overgebracht, de betaling of toekenning wordt geacht daags voor de overbrengst te hebben plaatsgehad, en door in de tweede volzin van datzelfde artikel met een toekenning gelijk te stellen: elke overdracht als vermeld in artikel 34, § 2, 3o, zodat elke verzekeraar ingevolge artikel 270 van het WIB '92 verplicht is om een bedrijfsvoorheffing in te houden op de kapitalen en afkoopwaarden die worden betaald aan een niet-ingezetene die op enig tijdstip fiscaal ingezetene van België is geweest en voorzover laatstgenoemde kapitalen en afkoopwaarden geheel of gedeeltelijk zijn opgebouwd in de periode waarin de belanghebbende fiscaal ingezetene van België is geweest, ook indien de door België gesloten bilaterale belastingovereenkomsten het recht om dergelijke inkomsten te belasten, aan de andere overeenkomstsluitende staat toekennen;

               —

               door ingevolge artikel 364 ter van het WIB '92 belasting te heffen over de overdracht van kapitalen of afkoopwaarden die gevormd zijn door werkgeversbijdragen of door persoonlijke bijdragen voor aanvullende verzekering tegen ouderdom, door het pensioenfonds of de verzekeringsonderneming waarbij ze zijn gevestigd, ten bate van de begunstigde of van zijn rechtverkrijgenden naar een ander pensioenfonds of verzekeringsonderneming, gevestigd buiten België, terwijl een dergelijke overdracht geen belastbare handeling is indien de kapitalen en afkoopwaarden worden overgedragen aan een in België gevestigd ander pensioenfonds of verzekeringsorgaan;

               —

               door op basis van artikel 224. 2.bis van de Algemene Verordening op de met het zegel gelijkgestelde taksen, van buitenlandse verzekeraars die in België niet enigerlei zetel van verrichtingen hebben, te eisen dat zij, alvorens hun diensten in België te verlenen een in België verblijvende aansprakelijke vertegenwoordiger doen aannemen, die zich persoonlijk, schriftelijk, jegens de Staat verbindt tot betaling van de jaarlijkse taks op de verzekeringscontracten, de interesten en de boeten die verschuldigd zouden zijn uit hoofde van de contracten betreffende in België gelegen risico's.

               —

               het Koninkrijk België de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 18, 39, 43, 49 en 56 EG-Verdrag, de artikelen 28, 31, 36 en 40 EER-overeenkomst, en de artikelen 4 en 11, lid 2, van richtlijn 92/96/EEG van 10 november 1992 (1) – na de omwerking de artikelen 5, lid 1 en 53, lid 2, van richtlijn 2002/83/EG van 5 november 2002. (2)

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Belgische fiscale wetgeving inzake beroepspensioenregelingen houdt beperkingen in van het vrije verkeer van diensten, het vrij verkeer van werknemers en de vrijheid van vestiging, alsmede het vrij kapitaalverkeer.
   Vrij verrichten van diensten
   Strijdig met het vrij verrichten van diensten zijn fiscale bepalingen die de aftrekbaarheid van werkgeversbijdragen en persoonlijke bijdragen aan beroepspensioenregelingen beperken tot die bijdragen die zijn gestort aan in België gevestigde instellingen, met uitsluiting van bijdragen aan buiten België gevestigde instellingen.
   Ook de bepaling waarin is vastgelegd dat de overdracht van kapitalen of afkoopwaarden die zijn gevormd door middel van werkgeversbijdragen of persoonlijke bijdragen voor een aanvullend ouderdomspensioen, belastbaar is wanneer deze wordt verricht aan een pensioenfonds of verzekeringsonderneming die in het buitenland is gevestigd, is een belemmering van het vrij verrichten van diensten van in andere lidstaten gevestigde maatschappijen.
   Ten slotte is de algemene en absolute verplichting voor buitenlandse verzekeringsondernemingen om een België gevestigde vertegenwoordiger aan te wijzen, die zich persoonlijk moet verbinden tot betaling van de jaarlijkse taks op verzekeringscontracten, te beschouwen als een onevenredige maatregel, die een inbreuk vormt op het vrij verrichten van diensten door in andere lidstaten gevestigde maatschappijen. Het doel ervan, te garanderen dat de taks wordt betaald, kan immers worden bereikt met minder vérgaande middelen.
   De aangehaalde nationale bepalingen zijn tevens in strijd met artikel 5 van richtlijn 2002/83/EG, dat bepaalt dat de in de lidstaat verkregen vergunning geldt voor de gehele Gemeenschap en de verzekeringsonderneming in staat stelt aldaar werkzaamheden uit te oefenen, hetzij in het kader van het recht van vestiging, hetzij in het kader van het vrij verrichten van diensten, alsook met artikel 53, lid 2, van die richtlijn, dat bepaalt dat elke lidstaat aan de op zijn grondgebied gevestigde verzekeringsmaatschappijen toestemming moet verlenen om hun verzekeringsportefeuille geheel of gedeeltelijk over te dragen aan een in de Gemeenschap gevestigde overnemer.
   Vrij verkeer van werknemers en vrijheid van vestiging
   De bepalingen waarbij aftrek van werkgeversbijdragen of vermindering van de belasting op persoonlijke bijdragen die zijn betaald aan in andere lidstaten gevestigde instellingen wordt geweigerd, zijn voorts in strijd met het in de artikelen 39 en 43 EG-Verdrag gegarandeerde vrije verkeer van werknemers en zelfstandigen, daar werknemers die in een lidstaat beroepswerkzaamheden hebben verricht en in die lidstaat aangesloten zijn geweest bij een beroepspensioenregeling, en die in België komen werken, niet in aanmerking komen voor fiscale voordelen voor de in die andere lidstaat betaalde bijdragen. De inkomsten uit deze regelingen zijn echter wel in België belastbaar wanneer de betrokkenen in België gevestigd zijn op het moment dat zij deze verwerven.
   Eveneens een belemmering van het vrij verkeer van werknemers en de vrijheid van vestiging is de bepaling volgens welke de overdracht van kapitalen of afkoopwaarden die zijn gevormd door middel van werkgeversbijdragen en persoonlijke bijdragen voor een aanvullend ouderdomspensioen, belastbaar is wanneer deze wordt verricht aan een pensioenfonds of verzekeringsonderneming die in het buitenland is gevestigd. Zij benadeelt de werknemers en zelfstandigen die zich in een andere lidstaat willen vestigen en daarbij deze kapitalen of afkoopwaarden willen overdragen.
   Vrij verkeer van kapitaal
   Ten slotte vormen de in geding zijnde bepalingen ook met de artikelen 56 EG-Verdrag en 40 EER-overeenkomst strijdige belemmeringen van het vrij verkeer van kapitaal.
   Overdrachten ter nakoming van verzekeringsovereenkomsten zijn immers te beschouwen als kapitaalverkeer, en de beperking van de aftrekbaarheid van de werkgeversbijdragen en de vermindering van belasting op persoonlijke bijdragen, tot bijdragen die zijn betaald aan in België gevestigde instellingen, vormen discriminerende beperkingen van dit vrije kapitaalverkeer.
   Evenzo is met het vrij kapitaalverkeer in strijd de bepaling volgens welke de overdracht van kapitalen of afkoopwaarden die zijn gevormd door middel van werkgeversbijdragen of persoonlijke bijdragen voor een aanvullend ouderdomspensioen, belastbaar is wanneer deze wordt verricht aan een pensioenfonds of verzekeringsonderneming die in het buitenland is gevestigd, terwijl dit niet het geval is wanneer deze wordt verricht aan een in België gevestigde instelling.

      (1)  Richtlijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (Derde levensrichtlijn), PB L 360 van 9.12.1992, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering, PB L 345, van 19.12.2002, blz. 1.


title: Zaak T-485/14: Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Bon Net/BHIM — Aldi (Bon Appétit!) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Bon Appétit! — Oudere nationale beeldmerken Бон Аnemú en Bon Apetí — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/39

         Arrest van het Gerecht van 2 februari 2016 — Bon Net/BHIM — Aldi (Bon Appétit!)
   (Zaak T-485/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk Bon Appétit! - Oudere nationale beeldmerken Бон Аnemú en Bon Apetí - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 098/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bon Net OOD (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordigers: A. Ivanova, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: S. Hanne en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniënte voor het Gerecht: Aldi GmbH & Co. KG (Mülheim an der Ruhr, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Kolks, C. Fürsen, N. Lützenrath en U. Rademacher, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 14 april 2014 (zaak R 1199/2013-2) inzake een oppositieprocedure tussen Bon Net OOD en Aldi GmbH & Co. KG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bon Net OOD wordt verwezen in haar eigen kosten alsmede in de kosten van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) en van Aldi GmbH & Co. KG.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak T-511/11: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Frankrijk/Commissie ( „Staatssteun — Door Interbev ondernomen acties — Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen — Besluit waarbij steunregeling verenigbaar met interne markt wordt verklaard — Intrekking van besluit — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/27

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-511/11) (1)

   ((„Staatssteun - Door Interbev ondernomen acties - Financiering middels verplicht gestelde vrijwillige bijdragen - Besluit waarbij steunregeling verenigbaar met interne markt wordt verklaard - Intrekking van besluit - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 184/47
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk E. Belliard, G. de Bergues, J. Rossi en J. Gstalter, vervolgens E. Belliard, G. de Bergues, D. Colas en J. Bousin, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky, C. Urraca Caviedes en S. Thomas, vervolgens B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van besluit 2012/131/EU van de Commissie van 13 juli 2011 betreffende de bijdragen ten behoeve van Interbev (PB L 59, blz. 14)

      Dictum

               1)

               Op het onderhavige beroep hoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 340 van 19.11.2011.


title: Zaak C-151/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Vakarų Baltijos laivų statykla” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos [Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2003/96/EG — Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit — Artikel 14, lid 1, onder c) — Vrijstelling van energieproducten die worden gebruikt als brandstof voor de vaart in wateren van de Europese Unie en om elektriciteit op te wekken aan boord van een vaartuig — Brandstof gebruikt door een schip om van de plaats waar het is gebouwd, naar een haven in een andere lidstaat te varen opdat het daar zijn eerste commerciële vracht zou kunnen inladen]

text:
               4.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 293/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 13 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas — Litouwen) — „Vakarų Baltijos laivų statykla” UAB/Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos
   (Zaak C-151/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/96/EG - Heffing van belasting over energieproducten en elektriciteit - Artikel 14, lid 1, onder c) - Vrijstelling van energieproducten die worden gebruikt als brandstof voor de vaart in wateren van de Europese Unie en om elektriciteit op te wekken aan boord van een vaartuig - Brandstof gebruikt door een schip om van de plaats waar het is gebouwd, naar een haven in een andere lidstaat te varen opdat het daar zijn eerste commerciële vracht zou kunnen inladen])
   (2017/C 293/10)
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij:„Vakarų Baltijos laivų statykla” UAB

      Verwerende partij: Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos

      Dictum

               1)

               Artikel 14, lid 1, onder c), van richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit moet aldus worden uitgelegd dat de in deze bepaling bedoelde vrijstelling van toepassing is op de brandstof die wordt gebruikt om een schip zonder lading te laten varen van een haven in een lidstaat — in casu de lidstaat waar dit schip is gebouwd — naar een haven in een andere lidstaat om daar goederen in te laden die vervolgens moeten worden vervoerd naar een haven in een derde lidstaat.

               2)

               Artikel 14, lid 1, onder c), van richtlijn 2003/96 moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een regeling van een lidstaat als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, op grond waarvan de in die bepaling bedoelde vrijstelling niet van toepassing is wanneer de bevoorrading van een schip met energieproducten heeft plaatsgevonden zonder dat is voldaan aan de formele vereisten van die regeling, ook al zijn alle in die bepaling gestelde toepassingsvoorwaarden vervuld.

      (1)  PB C 191 van 30.5.2016.


title: Zaak T-165/07: Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Red Bull/BHIM — Grupo Osborne (TORO)

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/39

         Beroep ingesteld op 8 mei 2007 — Red Bull/BHIM — Grupo Osborne (TORO)
   (Zaak T-165/07)
   (2007/C 155/70)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: H. O'Neill, Solicitor, V. von Bomhard en A. Renck, lawyers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Grupo Osborne SA (El Puerto de Santa Maria, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 februari 2007 in zaak R 147/2005-4 te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Grupo Osborne SA

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „TORO” voor waren en diensten van de klassen 32, 33 en 42 — aanvraag nr. 1 500 917

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: nationale woordmerken „TORO ROSSO” en „TORO ROJO” voor waren van klasse 32 alsook nationale, internationale en communautaire woord- en beeldmerken die het woord „BULL” als zodanig of in combinatie met andere woorden voor waren en diensten van de klassen 32, 33 en 42 bevatten

      Beslissing van de oppositieafdeling: oppositie toegewezen voor alle bestreden waren en diensten, behalve voor „het verstrekken van tijdelijke huisvesting”

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de kamer van beroep voor zover daarbij de oppositie is toegewezen voor „bieren” (klasse 32), „alcoholhoudende dranken, uitgezonderd wijn en bier” (klasse 33), en „het verstrekken van voedsel en drank, daaronder begrepen bars, snackbars, restaurants, cafés, publieke gelegenheden, kantines en wijnbars” (klasse 42); de inschrijving van het aangevraagde gemeenschapsmerk kan voor deze waren en diensten plaatsvinden

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 73, tweede volzin, van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep de door partijen verstrekte gegevens niet uitputtend heeft beschreven en daardoor de grondslag van haar beslissing niet duidelijk heeft uiteengezet.
   Voorts is artikel 8, lid 1, sub b, van de verordening geschonden doordat de kamer van beroep de relevantie van de bekendheid heeft uitgesloten ondanks de begripsmatige gelijkheid van de conflicterende merken en de bekendheid van de oudere merken.
   Ook artikel 8, lid 5, van de verordening is geschonden, doordat de kamer van beroep ervan is uitgegaan dat de conflicterende merken zodanig moeten overeenstemmen dat verwarring kan ontstaan, terwijl het volgens de verzoekende partij volstaat dat de consument „een verband kan leggen” tussen de twee merken.


title: Zaak C-467/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 3 september 2015 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 24 juni 2015 in zaak T-527/13, Italië/Commissie

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/14

         Hogere voorziening ingesteld op 3 september 2015 door Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 24 juni 2015 in zaak T-527/13, Italië/Commissie
   (Zaak C-467/15 P)
   (2015/C 406/15)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en P. Němečková, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Italiaanse Republiek

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Derde kamer) van 24 juni 2015, diezelfde dag betekend aan de Commissie, in zaak T-527/13, Italiaanse Republiek tegen Commissie;

               —

               verwerping van het beroep in eerste aanleg en verwijzing van de Italiaanse Republiek in de kosten van beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Het Gerecht heeft het tweede middel in eerste aanleg op onregelmatige wijze heruitgelegd en geherkwalificeerd. Zo heeft het Gerecht het beschikkingsbeginsel geschonden, alsook het verbod om ambtshalve een middel aan te voeren betreffende de materiële wettigheid van het bestreden besluit, dat door de verzoekende partij niet tijdig was aangevoerd in de beroepsprocedure.

               2)

               Het Gerecht heeft artikel 108 VWEU en artikel 1 van verordening (EG) van de Raad nr. 659/1999 (1), betreffende de begrippen nieuwe en bestaande steun, geschonden. Het Gerecht heeft meer bepaald onjuist geoordeeld dat steun kan worden beschouwd als bestaande, ondanks de schending van een voorwaarde opgelegd door het besluit waarbij de steun verenigbaar werd verklaard. Zo heeft het Gerecht geen rekening gehouden met de vaste rechtspraak dat een loutere schending van dergelijke voorwaarden het bestaan van een nieuwe steunmaatregel meebrengt en dat een nieuw onverenigbaarheidsbesluit gerechtvaardigd is als er geen nieuwe feiten zijn die een andere beoordeling kunnen rechtvaardigen.
               Bovendien heeft het Gerecht de grieven betreffende een beweerd gebrek aan motivering terecht verworpen, en die beoordeling vervolgens tegengesproken, door de Commissie te verwijten dat zij niet heeft aangetoond dat de schending van de voorwaarde relevant was voor de essentie van de door de Raad goedgekeurde regeling, en op basis daarvan onterecht geoordeeld dat het besluit gedeeltelijk nietig moest worden verklaard wegens een onjuiste rechtsopvatting.
               Het Gerecht heeft niet afdoende rekening gehouden met het institutioneel evenwicht tussen de Raad en de Commissie krachtens artikel 108 VWEU. Wanneer de Raad eenparig beslist zijn bevoegdheid te gebruiken om een steunmaatregel wegens buitengewone omstandigheden verenigbaar te verklaren met de interne markt, maar die verklaring afhankelijk maakt van de naleving van bepaalde voorwaarden, komt het niet toe aan de Commissie om te bepalen of die voorwaarden daadwerkelijk essentieel zijn, dan wel of de schending ervan integendeel kan worden gedoogd.

               3)

               Het Gerecht heeft artikel 108 VWEU en de artikelen 4, 6, 7, 14 en 16 van verordening nr. 659/1999, betreffende de procedures die van toepassing zijn op nieuwe steun en misbruik van steun, geschonden.
               Het Gerecht heeft vastgesteld dat miskenning door een lidstaat van de voorwaarden opgelegd in het kader van de goedkeuring van een steunmaatregel, een vorm van misbruik van de toepassing van dergelijke steun is, en vervolgens geoordeeld dat de procedureregels betreffende het onderzoek van misbruik van steun niet relevant zijn omdat de Commissie haar besluit niet daarop heeft gebaseerd en omdat de begrippen nieuwe steun en misbruik van steun elkaar wederzijds uitsluiten. De bepalingen inzake misbruik, voor zover relevant voor onderhavige zaak, zijn nochtans dezelfde als die inzake nieuwe steun. Het Gerecht heeft dan ook blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het besluit gedeeltelijk nietig te verklaren wegens een onjuiste kwalificatie van de steun die zonder rechtsgevolgen is gebleven.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).