title: Zaak C-39/10: Beroep ingesteld op 22 januari 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/42

         Beroep ingesteld op 22 januari 2010 — Europese Commissie/Republiek Estland
   (Zaak C-39/10)
   2010/C 63/66
   Procestaal: Ests

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, K. Saaremäel-Stoilov)

      Verwerende partij: Republiek Estland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Republiek Estland, door in haar wettelijke regeling geen vrijstelling te voorzien van inkomstenbelasting voor niet-ingezeten personen waarvan de totale inkomsten zo laag zijn dat zij in aanmerking zouden komen voor een vrijstelling van inkomstenbelasting indien zij ingezeten belastingplichtigen waren, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten op grond van artikel 45 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 28 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte;

               —

               Republiek Estland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie heeft van een burger van Estland die woonachtig is in de Republiek Finland een klacht ontvangen inzake de inkomstenbelasting op pensioenuitkeringen van oorsprong uit Estland. Deze burger beklaagde zich erover dat Republiek Estland op haar pensioenuitkering noch de gebruikelijk voorziene belastingvrijstelling voor ingezetenen toepaste, noch de voor ingezeten gepensioneerden voorziene aanvullende belastingvrijstelling.
   De inkomsten van verzoeker bestaan voor de helft uit een pensioenuitkering van de Republiek Estland, en voor de andere helft uit een pensioenuitkering van de Republiek Finland. Zijn inkomsten zijn zeer laag, en indien hij zijn volledige inkomsten van één lidstaat zou ontvangen, zouden die inkomsten aan een lager tarief of helemaal niet worden belast.
   Volgens vaste rechtspraak van het Hof moeten de lidstaten, ook al zijn zij bevoegd voor de directe belasting, deze bevoegdheid overeenkomstig het recht van de Europese Unie uitoefenen en elke discriminatie op grond van nationaliteit vermijden.
   De omstandigheid dat een niet-ingezeten belastingplichtige die zijn recht op vrij verkeer heeft uitgeoefend geen belastingvrijstelling geniet die ingezeten belastingplichtigen wel genieten, is op zich een verschil in behandeling tussen een niet-ingezetene en een ingezetene, en tegelijkertijd een beperking van het grensoverschrijdende vrije verkeer.
   Kan, en zo ja, in hoeverre moet dit verschil in behandeling op grond van de woonplaats passend en gerechtvaardigd worden beschouwd?
   In de situatie dat het totale wereldinkomen van een belastingplichtige zo laag is dat het bronland van de inkomsten een ingezetene niet of aan een verlaagd tarief zou belasten, moeten de lidstaten volgens de Commissie bij de belasting van niet-ingezeten personen rekening houden met de persoonlijke en familiale omstandigheden van laatstgenoemden, zodat wordt verzekerd dat zij dezelfde behandeling genieten als ingezeten belastingplichtigen.
   Indien de lidstaat in zijn wettelijke regeling een drempel voorzag waaronder hij ervan uitgaat dat de belastingplichtige niet over voldoende middelen beschikt om de overheidsuitgaven te kunnen financieren, zijn er geen redenen om op basis van de woonplaats een onderscheid te maken tussen belastingplichtigen met een inkomen onder de vastgestelde drempel.
   De Commissie acht de bepalingen van de wet inzake de inkomstenbelasting en vennootschapsbelasting van de Republiek Estland strijdig met de artikelen 45 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en 28 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, voor zover niet-ingezetenen die de helft van hun inkomsten vanuit Estland ontvangen en de andere helft vanuit een andere lidstaat, en waarvan de inkomsten zo laag zijn dat zij de vrijstelling van de inkomstenbelasting zouden genieten indien zij ingezetenen zouden zijn, geen vrijstelling van de inkomstenbelasting kunnen genieten.


title: Zaak C-280/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 27 juni 2006 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Ente Tabacchi Italiani — Eti SpA, Philip Morris SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmBH, Philip Morris Products INC, Philip Morris International Management SA

text:
               16.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 224/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 27 juni 2006 — Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato/Ente Tabacchi Italiani — Eti SpA, Philip Morris SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmBH, Philip Morris Products INC, Philip Morris International Management SA
   (Zaak C-280/06)
   (2006/C 224/40)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Consiglio di Stato
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato

      Verweersters: Ente Tabacchi Italiani — Eti SpA, Philip Morris SA, Philip Morris Holland BV, Philip Morris GmBH, Philip Morris Products INC, Philip Morris International Management SA
   Prejudiciële vragen

               1)

               Welk criterium moet ingevolge de artikelen 81 e.v. EG en de algemene beginselen van het gemeenschapsrecht worden gehanteerd om te bepalen aan welke onderneming de sanctie wegens inbreuk op de mededingingsregels moet worden opgelegd, in het geval dat in het kader van een als één geheel bestrafte handelwijze, het laatste deel van de gedragingen is begaan door een onderneming die de oorspronkelijke onderneming in de betrokken economische sector heeft opgevolgd, wanneer het oorspronkelijke lichaam weliswaar niet is opgehouden te bestaan, doch in de betrokken economische sector waarin de sanctie is opgelegd, niet meer actief is als handelsonderneming?

               2)

               Rust bij de bepaling van degene aan wie de sanctie moet worden opgelegd, op de overheidsinstelling die bevoegd is voor de toepassing van de antitrustregeling, de taak om discretionair te beoordelen of er sprake is van omstandigheden die er een rechtvaardiging voor vormen dat de economische opvolger aansprakelijk wordt gesteld voor inbreuken op de mededingingsregels die zijn begaan door de rechtpersoon waarvan hij de opvolger is, ook wanneer de voorganger op het tijdstip van de beslissing niet heeft opgehouden te bestaan, om te voorkomen dat afbreuk zou worden gedaan aan de nuttige werking van de mededingingsregels door wijzigingen in de rechtsvorm van de ondernemingen?


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 mei 1999 in zaak T-214/96, B. Connolly tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Artikel 90, lid 1, Statuut - Beroep tot schadevergoeding - Precontentieuze procedure die niet aan eisen van Statuut voldoet - Niet-ontvankelijkheid)

text:
28.8.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 246/25
2) Verklaart de in de twee beroepen geformuleerde vorderingen tot          Montecompatri (Italië), Dora Ferriera Acciaieria Srl, gevestigd
     reconstructie van de loopbaan niet-ontvankelijk.                      te Bergamo, Ferriera Lamifer SpA, gevestigd te Travagliato
                                                                           (Italië), vertegenwoordigd door C. Punzi en F. Satta, advocaten
3) Verwerpt het beroep in zaak T-112/96.                                   te Rome, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                           kantoren van C. Turk, advocaat aldaar, Avenue Guillaume
4) In zaak T-115/96: verklaart het besluit van de Commissie van            13A, Nuova Sidercamuna SpA, gevestigd te Berzo Inferiore
     1 december 1995 nietig voorzover daarbij de door verzoeker            (Italië), vertegenwoordigd door E. A. Raffaelli, advocaat te
     subsidiair geformuleerde vordering tot tewerkstelling ad interim      Milaan, I. Van Bael, advocaat te Brussel, en F. Di Gianni,
     is afgewezen.                                                         advocaat te Rome; domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
                                                                           ten kantore van F. Brausch, advocaat aldaar, Rue Goethe
5) Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van de              11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
     maandbedragen van de in artikel 7, lid 2, van het Statuut             (gemachtigden: P. Nemitz, E. Altieri, L. Pignataro en M. Moret-
     bedoelde aanvullende toelage waarop deze recht zou hebben             to), betreffende verzoeken tot nietigverklaring van de beschik-
     gehad indien zijn verzoek om tewerkstelling ad interim ware           kingen 96/678/EGKS van de Commissie van 30 juli 1996 en
     toegewezen, vermeerderd met vertragingsrente op de voet van           97/258/EGKS van de Commissie van 18 december 1996
     4,5 % per jaar vanaf de datum waarop die maandbedragen                betreffende voorgenomen sluitingssteun van Italië in het kader
     vanaf 30 december 1995 hadden moeten worden betaald, tot op           van de herstructuerering van de Italiaanse particuliere ijzer- en
     de datum van de daadwerkelijke betaling.                              staalsector (respectievelijk PB L 316, blz. 24 en PB 1997,
                                                                           L 102, blz. 42), heeft het Gerecht van eerste aanleg (Derde
6) Verwerpt het beroep in zaak T-115/96 voor het overige.                  kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt: M. Jaeger, kamer-
                                                                           president, K. Lenaerts, V. Tiili, J. Azizi en P. Mengozzi, rechters;
7) In zaak T-112/96: verstaat dat elk der partijen de eigen kosten         griffier: H. Jung, op 12 mei 1999 een arrest gewezen waarvan
     zal dragen, daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn      het dictum luidt als volgt:
     gevallen. Verstaat dat de Union syndicale — Brussel haar eigen
     kosten zal dragen.                                                    1) Verwerpt de beroepen.
                                                                           2) Verwijst verzoeksters in hun eigen kosten alsmede, hoofdelijk, in
8) In zaak T-115/96: verstaat dat de Commissie haar eigen kosten                die van de Commissie.
     en twee derden van de kosten van verzoeker zal dragen en dat
     verzoeker een derde van zijn eigen kosten zal dragen. Verstaat
     dat de Union syndicale — Brussel haar eigen kosten zal dragen.        (1) PB C 40 van 8.2.1997 en C 199 van 28.6.1997.
(1) PB C 269 van 14.9.1996 en C 294 van 5.10.1996.
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 19 mei 1999
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           in zaak T-214/96, B. Connolly tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                          van 12 mei 1999
                                                                           (Ambtenaren — Artikel 90, lid 1, Statuut — Beroep tot
in de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96,                         schadevergoeding — Precontentieuze procedure die niet aan
T-167/96, T-122/97 en T-130/97: Moccia Irme SpA e. a.                            eisen van Statuut voldoet — Niet-ontvankelijkheid)
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (1999/C 246/51)
(„Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — EGKS-
Verdrag — Vijfde staalsteuncode — Voorwaarde van geregel-
de productie in de zin van artikel 4, lid 2, van vijfde                                            (Procestaal: Frans)
                          staalsteuncode”)
                                                                           In zaak T-214/96, B. Connolly, gewezen ambtenaar van Com-
                           (1999/C 246/50)                                 missie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Ever-
                                                                           berg (België), vertegenwoordigd door J. Sambon en P.-P. Van
                                                                           Gehuchten, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende
                                                                           te Luxemburg ten kantore van L. Schiltz, advocaat aldaar, Rue
                         (Procestaal: Italiaans)                           du Fort Rheinsheim 2, tegen Commissie van de Europese
                                                                           Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall),
In de gevoegde zaken T-164/96, T-165/96, T-166/96, T-                      betreffende een vordering tot vergoeding van de materiële en
167/96, T-122/97 en T-130/97, Moccia Irme SpA, gevestigd                   morele schade die verzoeker stelt te hebben geleden als gevolg
te Napels (Italië), vertegenwoordigd door E. Cappelli, P. De               van de omstandigheid dat in de pers verschillende gegevens en
Caterini en A. Bandini, advocaten te Rome; domicilie gekozen               verklaringen over hem zijn verschenen, heeft het Gerecht
hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Turk, advocaat                    (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
aldaar, Avenue Guillaume 13A, Prolafer Srl, gevestigd te                   J. Pirrung en M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 19. mei
Bergamo (Italië), Ferriera Acciaieria Casilina SpA, gevestigd te           1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 246/26              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        28.8.1999
1) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                                ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                                van 11 maart 1999
(1) PB C 54 van 22.02.1997.                                             in zaak T-257/97: H. C. Herold tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        (Ambtenaren — Blijvende gedeeltelijke invaliditeit — Verer-
                                                                        gering van letsels — Beroep tot nietigverklaring — Beroep
                                                                        tot schadevergoeding — Ontvankelijkheid — Beginsel van
                                                                        gelijke behandeling — Bijstands- en zorgplicht — Gebrek
                                                                                aan zorgvuldigheid)
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                (1999/C 246/53)
                         van 4 mei 1999
                                                                                (Procestaal: Duits)
in zaak T-161/97: M. Marzola tegen Commissie van de
                Europese Gemeenschappen (1)
                                                                        In zaak T-257/97, H. C. Herold, ambtenaar van de Commissie
                                                                        van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
(Ambtenaren — Overschrijving van pensioenrechten —                      B. Potthast, H.-J. Rüber en A. Potthast, advocaten te Keulen,
Termijn voor indiening van aanvraag — Verworven kennis                  domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
      — Ontvankelijkheid — Zorgplicht — Motivering)                     E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
                                                                        C. Berardis-Kayser en B. Wägenbaur), betreffende, enerzijds,
                        (1999/C 246/52)                                 een vordering tot nietigverklaring van het besluit van de
                                                                        Commissie van 20 november 1996 houdende afwijzing van
                                                                        zijn verzoek om verhoging van het kapitaal dat hem als
                                                                        vergoeding voor blijvende gedeeltelijke invaliditeit is toege-
                         (Procestaal: Frans)                            kend, en anderzijds, een vordering tot schadevergoeding, heeft
                                                                        het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: M. Jaeger,
                                                                        president, K. Lenaert en J. Azizi, rechters; griffier: A. Mair,
In zaak T-161/97, M. Marzola, ambtenaar van de Commissie                administrateur, op 11 maart 1999 een arrest gewezen waarvan
van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel, verte-              het dictum luidt als volgt:
genwoordigd door J.-N. Louis en T. Demaseure, advocaten te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij de
Fiduciaire Myson S.à r.l., rue de Cessange 30, tegen Commissie          1) Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van een
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: G. Valsesia                     bedrag dat overeenkomt met de interesten gedurende een periode
en F. Duvieusart-Clotuche), betreffende een beroep tot nietig-               van twintig maanden over de vergoeding (1 320 157 BFR) die
verklaring van het besluit van de Commissie waarbij zijn                     hij op 25 april 1996 heeft ontvangen, berekend op de voet van
aanvraag om overschrijving naar het gemeenschapsstelsel van                  5 % per jaar, vermeerderd met de moratoire interessen over dit
de pensioenrechten die hij bij een particulier pensioenstelsel in            bedrag, berekend op dezelfde voet van 5 % per jaar vanaf 25 april
de Verenigde Staten had verworven, is afgewezen op grond                     1996 tot op de datum van de daadwerkelijke betaling van dat
dat het te laat was ingediend, heeft het Gerecht (Eerste kamer),             bedrag aan verzoeker.
samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, J. Pirrung en
M. Vilaras, rechters; griffier: H. Jung, op 4 mei 1999 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             2) Verwerpt het beroep voor het overige.
1) Verwerpt het beroep.                                                 3) Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en de helft van de
                                                                             kosten van verzoeker zal dragen.
2) Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen.
                                                                        (1) PB C 357 van 22.11.1997.
(1) PB C 228 van 26.7.1997.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 26 september 1996 in zaak C-117/95: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming - Richtlijn 92/35/EEG - Richtlijn 92/40/EEG - Niet-omzetting binnen gestelde termijnen)

text:
23 . 11 . 96          [ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    Nr . C 354/9
                   ARREST VAN HET HOF                                   advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier: R. Grass , op
                           ( Zesde Kamer )                              26 september 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                        luidt als volgt:
                      van 26 september 1996
in zaak C-79/95 : Commissie van de Europese Gemeen                     1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
              schappen tegen Koninkrijk Spanje (')                           bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
                                                                             zijn om te voldoen aan de Richtlijnen 89/654/EEG van
       (Niet-nakoming — Niet-omzetting van richtlijn)                        de Raad van 30 november 198 9 betreffende minimum
                            ( 96/C 354/ 16 )                                 voorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor
                                                                             arbeidsplaatsen, 89/65S/EEG van de Raad van 30 no
                        (Procestaai: Spaans)                                 vember 1 989 betreffende minimumvoorschriften inzake
                                                                             veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werkne
( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in               mers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats, 89/
                 de Jurisprudentie van het Hof)                              656/EEG van de Raad van 30 november 1989 betref
                                                                             fende de minimumvoorschriften inzake veiligheid en
In zaak C-79/95 , Commissie van de Europese Gemeen                          gezondheid voor het gebruik op het werk van persoon
schappen ( gemachtigde B. Rodriguez Galindo ) tegen                          lijke beschermingsmiddelen door de werknemers, 90/
Koninkrijk Spanje ( gemachtigden A. J. Navarro Gonzalez                      269/EEG van de Raad van 29 mei 1 990 betreffende de
en G. Calvo Diaz ), betreffende een verzoek aan het Hof om
                                                                             minimum veiligheids- en gezondheidsvoorschriften voor
vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de                      het manueel hanteren van lasten met gevaar voor met
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen                 name rugletsel voor de werknemers, 90/270/EEG van de
die nodig zijn om te voldoen aan :                                           Raad van 29 mei 1 990 betreffende minimumvoorschrif
— Richtlijn 89/39 1 /EEG van de Raad van 12 juni 1989                        ten inzake veiligheid en gezondheid met betrekking tot
     betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter                    het werken met beeldschermapparatuur, en 90/394/
     bevordering van de verbetering van de veiligheid en de                  EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de
     gezondheid van de werknemers op het werk ( PB 1989 ,                    bescherming van de werknemers tegen de risico 's van
     L 183 , blz . 1 ),                                                      blootstelling aan carcinogene agentia op het werk , is het
                                                                             Koninkrijk Spanje de krachtens artikel 10, lid 1 , van de
— Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november                           Richtlijnen 89/654/EEG , 89/655/EEG en 89/65 6/EEG ,
     1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veilig                    artikel 9, lid 1 , van Richtlijn 90/269/EEG , artikel 1 1 ,
     heid en gezondheid voor arbeidsplaatsen ( PB 1989 ,                     lid 1 , van Richtlijn 90/270/EEG en artikel 19, lid 1 , van
     L 393 , blz . 1 ),                                                      Richtlijn 90/394/EEG op hem rustende bepalingen niet
                                                                             nagekomen.
— Richtlijn 89/655/EEG van de Raad van 30 november
     1989 betreffende minimumvoorschriften inzake veilig               2 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten .
     heid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van
     arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats ( PB 1989 , L 393 ,            (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
     blz . 13 ),
— Richtlijn 89/656/EEG van de Raad van 30 november
     1989 betreffende de minimumvoorschriften inzake vei
                                                                                ARREST VAN HET HOF
     ligheid en gezondheid voor het gebruik op het werk van
     persoonlijke beschermingsmiddelen door de werkne                                            ( Zesde Kamer )
     mers ( PB 1989 , L 393 , blz . 18 ),                                                    van 26 september 1996
— Richtlijn 90/269/EEG van de Raad van 29 mei 1990                      in zaak C-l 17/95 : Commissie van de Europese Gemeen
     betreffende de minimum veiligheids- en gezondheids                             schappen tegen Italiaanse Republiek (')
     voorschriften voor het manueel hanteren van lasten met              (Niet-nakoming — Richtlijn 92/35/EEG — Richtlijn 92/
     gevaar voor met name rugletsel voor de werknemers ( PB                 40/EEG — Niet-omzetting binnen gestelde termijnen)
     1990 , L 156 , blz . 9 ),
                                                                                ( 96/C 354/ 17 )
— Richtlijn 90/270/EEG van de Raad van 29 mei 1990
     betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en                                     (Procestaai: Italiaans)
     gezondheid met betrekking tot het werken met beeld
                                                                         ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     schermapparatuur ( PB 1990 , L 156 , blz . 14 ), en                                 de Jurisprudentie van het Hof)
— Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990
     betreffende de bescherming van de werknemers tegen de               In zaak C-l 17/95 , Commissie van de Europese Gemeen
     risico 's van blootstelling aan carcinogene agentia op het          schappen ( gemachtigde : E. de March ) tegen Italiaanse
     werk ( PB 1990, L 196 , blz . 1 ),                                  Republiek ( gemachtigde : U. Leanza , bijgestaan door P. G.
                                                                         Ferri ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
 de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtin              Italiaanse Republiek , door niet binnen de gestelde termijn de
 gen niet is nagekomen ,                                                 wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                         die nodig zijn om te voldoen aan de Richtlijnen 92/35/EEG
 heeft het Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt : C. N.           van de Raad van 29 april 1992 tot vaststelling van
 Kakouris, kamerpresident, G. F. Mancini , P. J. G. Kapteyn ,            controlevoorschriften en van maatregelen ter bestrijding
 J. L. Murray ( rapporteur ) en H. Ragnemalm, rechters ;                 van paardepest ( PB 1992 , L 157 , blz . 1 9 ), en 92/40/EEG van
 ---pagebreak--- Nr . C 354/ 10         NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 11 . 96
de Raad van 19 mei 1992 tot vaststelling van communau                  1 . Artikel 3 van Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van
taire maatregelen voor de bestrijding van aviaire influenza                 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt
( PB 1992 , L 167, blz . 1 ), de krachtens het EG-Verdrag op                door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch
haar rustende verplichtingen niet is nagekomen , heeft het                  milieu van de Gemeenschap worden geloosd, moet aldus
Hof ( Zesde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ,               worden uitgelegd, dat het voor iedere lozing van
kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm                            cadmium, ongeacht de datum waarop het bedrijf
( rapporteur ), rechters ; advocaat-generaal : N. Fennelly; grif           ivaarvan zij afkomstig is, in werking is gesteld, een
fier: R. Grass, op 26 september 1996 een arrest gewezen                     voorafgaande vergunning vereist.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                        2 . Wanneer een Lid-Staat Richtlijn 76/464/EEG , en dus
 1 . Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                  artikel 3 ervan , en Richtlijn 83/51 3/EEG van de Raad
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig               van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en
     zijn om te voldoen aan de Richtlijnen 92/35/EEG van de                 kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium,
     Raad van 29 april 1992 tot vaststelling van controle                  niet binnen de gestelde termijn volledig heeft omgezet,
      voorschriften en van maatregelen ter bestrijding van                  kan een overheidsinstantie van die Staat zich tegenover
     paardepest, en 92/40/EEG van de Raad van 19 mei                        een particulier niet op dat artikel 3 beroepen .
      1 992 tot vaststelling van communautaire maatregelen
      voor de bestrijding van aviaire influenza, is de Italiaanse       3 . Het Gemeenschapsrecht kent geen middel dat de natio
      Republiek de krachtens de artikelen 20 respectievelijk                nale rechter in staat stelt om nationale bepalingen die in
     22 van deze richtlijnen op haar rustende verplichtingen                strijd zijn met een bepaling van een niet-omgezette
      niet nagekomen .                                                       richtlijn, terzijde te stellen wanneer voor de nationale
                                                                             rechter op deze laatste bepaling geen beroep kan worden
2 . De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de                            gedaan .
      kosten .
                                                                        (') PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .
 (') PB nr . C 159 van 24 . 6 . 1995 .
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                   ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Zesde Kamer )
                          ( Vierde Kamer )                                                     van 3 oktober 1996
                     van 26 september 1996                              in zaak C-41 /94 : Bondsrepubliek Duitsland tegen Commis
in zaak C-168/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de                       sie van de Europese Gemeenschappen ( ')
 Pretura circondariale di Vicenza ): Strafzaak tegen L.                 (Goedkeuring van rekeningen — EOGFL — Speciale premie
                               Arcaro ( 1 )                             voor producenten van rundvlees — Niet-erkenning van
 (Lozingen van cadmium — Uitlegging van Richtlijnen                                                   uitgaven)
 76/464/EEG en 83/513/EEG van de Raad — Rechtstreekse
                                                                                ( 96/C 354/ 19 )
 werking — Mogelijkheid om zich tegenover particulier op
                      richtlijn te beroepen)                                                    (Procestaai: Duits)
                            ( 96/C 354/ 18 )
                                                                        ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                      (Procestaai: Italiaans)                                            de Jurisprudentie van het Hof)
 ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in         In zaak C-41 /94 , Bondsrepubliek Duitsland ( gemachtigden :
                 de Jurisprudentie van het Hof)                         E. Roder en B. Kloke ) tegen Commissie van de Europese
                                                                        Gemeenschappen ( gemachtigde : U. Wölker bijgestaan door
 In zaak C-168/95 , betreffende een verzoek aan het Hof                 G. M. Berrisch en H.-J . Rabe ), betreffende een beroep tot
 krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Pretura circonda              nietigverklaring van Beschikking 93/659/EG van de Com
 riale di Vicenza ( Italië ), in de aldaar dienende strafzaak           missie van 25 november 1993 betreffende de goedkeuring
 tegen L. Arcaro , om een prejudiciële beslissing over de               van de rekeningen die de Lid-Staten voor het begrotingsjaar
 uitlegging van de Richtlijnen 76/464/EEG van de Raad van                1990 hebben ingediend in verband met de door het
 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door             Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
 bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van           ( EOGFL ), afdeling Garantie , gefinancierde uitgaven ( PB
 de Gemeenschap worden geloosd ( PB 1976 , L 129 , blz . 23 ),           1993 , L 301 , blz . 13 ), voor zover hierbij uitgaven van de
 en 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983                        Bondsrepubliek Duitsland ten belope van 7 518 141 DM in
 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor              verband met het communautaire stelsel van de speciale
 lozingen van cadmium ( PB 1983 , L 291 , blz . 1 ), heeft het          premie voor producenten van rundvlees , niet ten laste van
 Hof ( Vierde Kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris           het EOGFL zijn gebracht, heeft het Hof ( Zesde Kamer ),
 ( rapporteur ), kamerpresident, P. J. G. Kapteyn en H.                 samengesteld als volgt : C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamer
 Ragnemalm, rechters ; advocaat-generaal : M. B. Elmer;                 president, P. J. G. Kapteyn en J. L. Murray, rechters;
 griffier : H. von Holstein, adjunct-griffier, op 26 september           advocaat-generaal : A. La Pergola ; griffier : H. A. Rühl ,
  1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                   hoofdadministrateur, op 3 oktober 1996 een arrest gewezen
 volgt:                                                                 waarvan het dictum luidt als volgt :


title: Hogere voorziening, op 30 november 1998 ingesteld door Deutsche Post AG tegen het arrest, op 16 november 1998 in de zaken T-133/95 en T-204/95 tussen International Express Carriers Conference (IECC) en Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund in de zaken T-133/95 en T-204/95 door het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, Deutsche Post AG en The Post Office en in zaak T-133/95 door La Post, gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer - uitgebreid) (Zaak C-428/98 P)

text:
C 48/10               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.1999
     in strijd met de         Richtlijnen  90/364/EEG      en      Ð verweerster te verwijzen in de kosten van Deutsche
     90/365/EEG handelt.                                                Post AG.
Ð Bepalingen op het gebied van de middelen                         Deutsche Post AG handhaaft haar conclusie die zij in eer-
     van studenten                                                 ste aanleg heeft ingediend, namelijk:
     De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de             Ð verwerping van het beroep van IECC;
     krachtens Richtlijn 93/96/EEG op haar rustende ver-
     plichtingen, door van studenten die onderdaan zijn
     van andere lidstaten alsmede van hun gezinsleden te           Ð verwijzing van IECC in de kosten, met inbegrip van de
     verlangen, dat zij tegenover de Italiaanse autoriteiten            kosten van Deutsche Post AG.
     aantonen dat zij over bepaalde middelen beschikken
     en, aangaande het daartoe aan te wenden middel, de            Middelen en voornaamste argumenten
     student niet duidelijk de keus te laten tussen een ver-
     klaring en enig ander, minstens evenwaardig middel,
     en het gebruik van een verklaring niet toe te staan           Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg, waarbij de
     wanneer de student vergezeld gaat van zijn gezin.             beschikking van de Commissie van 6 april 1995 nietig
                                                                   wordt verklaard, voorzover zij betrekking heeft op com-
(1) PB L 180 van 13.7.1990, blz. 26.                               mercieÈle fysieke remailing ABA, is in strijd met het recht.
(2) PB L 180 van 13.7.1990, blz. 28.                               Het Gerecht van eerste aanleg heeft het Gemeenschaps-
(3) PB L 317 van 18.12.1993, blz. 59.                              recht (artikel 86 van het EG-Verdrag) geschonden, door in
                                                                   punt 105 van zijn arrest vast te stellen, dat het tegenhou-
                                                                   den van commercieÈle remailing ABA misbruik in de zin
                                                                   van artikel 86 van het Verdrag oplevert.
                                                                   (1) PB C 229 van 2.9.1995, blz. 22.
                                                                   (2) PB C 351 van 30.12.1995, blz. 17.
Hogere voorziening, op 30 november 1998 ingesteld door
Deutsche Post AG tegen het arrest, op 16 november 1998
in de zaken T-133/95 (1) en T-204/95 (2) tussen Internatio-
nal Express Carriers Conference (IECC) en Commissie van
de Europese Gemeenschappen, ondersteund in de zaken
T-133/95 en T-204/95 door het Verenigd Koninkrijk van
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, Deutsche Post AG en            Verzoek van de Supreme Court (Dublin) van 23 juli 1998
The Post Office en in zaak T-133/95 door La Post, gewe-            om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen HMIL
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese             Limited (voorheen Hibernia Meats International Limited)
        Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid)                         en Minister for Agriculture, Food and Forestry
                      (Zaak C-428/98 P)                                                    (Zaak C-436/98)
                        (1999/C 48/19)                                                      (1999/C 48/20)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen            De Supreme Court (Dublin) heeft bij beschikking van
is op 30 november 1998 hogere voorziening ingesteld door           23 juli 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
Deutsche Post AG, Heinrich-von-Stephan-Straûe 1,                   tie op 3 december 1998, in het geding tussen HMIL Limi-
D-53175 Bonn, vertegenwoordigd door D. Schroeder,                  ted (voorheen Hibernia Meats International Limited) en
advocaat te Keulen, domicile gekozen hebbende te Luxem-            Minister for Agriculture, Food and Forestry, het Hof van
burg ten kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar,           Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
rue Goethe 11, tegen het arrest op, 16 september 1998 in           een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vragen:
de zaken T-133/95 en T-204/95 tussen International
Express Carriers Conference (IECC) en Commissie van de
Europese Gemeenschappen, ondersteund in de zaken                   1.    Moet Verordening (EEG) nr. 1964/82 van de Comis-
T-133/95 en T-204/95 door het Verenigd Koninkrijk van                    sie (1), en in het bijzonder artikel 1 ervan, aldus wor-
Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland, Deutsche Post AG en                  den uitgelegd, dat afsnijdsels van minder dan
The Post Office en in zaak T-133/95 door La Post, gewe-                  100 gram, wanneer zij in een stuk van de naborst en
zen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   de vang van verse of gekoelde achtervoeten van vol-
Gemeenschappen (Derde Kamer Ð uitgebreid).                               wassen mannelijke runderen zijn opgerold, en dat
                                                                         opgerolde stuk vervolgens is verpakt, krachtens die
                                                                         verordening voor bijzondere uitvoerrestituties in aan-
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                          merking komen?
Ð het arrest van het Gerecht van eerste aanleg te vernieti-        2.    Moet Verordening (EEG) nr. 1964/82 en in het bij-
     gen, voorzover daarin de beschikking van de Commis-                 zonder artikel 1 ervan, aldus worden uitgelegd, dat
     sie van 6 april 1996 nietig wordt verklaard;                        [afsnijdsels/losse stukken vlees] van meer dan


title: Zaak C-460/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 11 oktober 2007 — Sandra Puffer/Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/26

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) op 11 oktober 2007 — Sandra Puffer/Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz
   (Zaak C-460/07)
   (2007/C 315/46)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sandra Puffer

      Verwerende partij: Unabhängige Finanzsenat, Außenstelle Linz
   Prejudiciële vragen

               1)

               Schendt de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (1) (hierna Zesde richtlijn), inzonderheid artikel 17 daarvan, grondrechten van de Gemeenschap (het gemeenschapsrechtelijke gelijkheidsbeginsel), aangezien dit artikel ertoe leidt dat belastingplichtigen ongeveer vijf procent goedkoper dan andere EU-burgers eigendom van woningen voor persoonlijke bewoning kunnen verwerven, waarbij het absolute bedrag van dit voordeel onbeperkt stijgt naarmate de aanschaffings- en bouwkosten van het huis stijgen? Volgt een dergelijke schending ook uit de omstandigheid dat belastingplichtigen eigendom van woningen voor persoonlijke bewoning, die zij ten minste minimaal bedrijfsmatig gebruiken, ongeveer vijf procent voordeliger kunnen verwerven dan andere belastingplichtigen, die hun privéwoningen niet ten minste minimaal bedrijfsmatig gebruiken?

               2)

               Schendt de nationale maatregel ter uitvoering van de Zesde richtlijn, inzonderheid artikel 17 daarvan, artikel 87 EG, doordat deze het in de eerste vraag vermelde voordeel voor woningen die door de belastingplichtige voor persoonlijke bewoning worden gebruikt, weliswaar toekent aan belastingplichten die belastbare handelingen verrichten, maar dit voordeel onthoudt aan belastingplichtigen die vrijgestelde handelingen verrichten?

               3)

               Is artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn nog steeds toepasselijk wanneer de nationale wetgever een nationale wetsbepaling houdende uitsluiting van voorbelasting (in casu § 12, lid 2, nr. 1, UStG 1994), die op artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn zou kunnen steunen, wijzigt met de uitdrukkelijke bedoeling, deze uitsluiting van voorbelasting te behouden, en uit het nationale UStG [wet op de omzetbelasting] ook een behoud van deze uitsluiting van voorbelasting zou volgen, maar de nationale wetgever op basis van een pas naderhand vaststelbare dwaling over de uitlegging van het gemeenschapsrecht (in casu artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn) een regeling heeft vastgesteld die — op zichzelf beschouwd — volgens het gemeenschapsrecht (overeenkomstig de in het arrest Seeling vastgestelde uitlegging van artikel 13, B, sub b, van de Zesde richtlijn) aftrek van voorbelasting toestaat?

               4)

               Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Wordt de op de „stand still” clausule van artikel 17, lid 6, van de Zesde richtlijn gebaseerde gelding van een bepaling die voorbelasting uitsluit (in casu § 12, lid 2, nr. 2, sub a, UStG 1994), in het gedrang gebracht doordat de nationale wetgever van twee elkaar overlappende nationale wetsbepalingen die aftrek uitsluiten (in casu § 12, lid 2, nr. 2, sub a, UStG 1994 en § 12, lid 2, nr. 1, UStG 1994), één bepaling wijzigt en de daarin vervatte uitsluiting uiteindelijk opheft op grond dat hij zich in een toestand van rechtsdwaling bevond?

      (1)  PB L 145, blz. 1.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 10 mei 2001 In de gevoegde zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97-T-192/97, T-210/97, T-211/97, T-216/97-T-218/97, T-279/97, T-280/97, T-293/97 en T-147/99: Kaufring AG e.a. tegen Commissie van De Europese Gemeenschappen (Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestellen uit Turkĳe — Associatieovereenkomst EEG-Turkĳe — Artikel 3, lid 1, van Aanvullend Protocol — Compenserende heffing — Artikel 13, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1430/79 — Kwĳtschelding van invoerrechten niet gerechtvaardigd — Rechten van verdediging)

text:
15.9.2001              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 259/5
                                                     GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              advocaten, Miller NV, gevestigd te Willebroek (België), verte-
                                                                        genwoordigd door Y. Van Gerven en I. Bernaerts, advocaten,
                                                                        domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door
                        van 10 mei 2001                                 Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
                                                                        Ierland (gemachtigden in de zaken T-186/97, T-187/97,
                                                                        T-190/97-T-192/97, T-210/97, T-211/97, T-279/97,
In de gevoegde zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97-                      T-280/97 en T-293/97, M. Ewing en R. V. Magrill en D. Wyatt,
T-192/97, T-210/97, T-211/97, T-216/97-T-218/97,                        en in de zaken T-216/97-T-218/97 (gemachtigden: D. Cooper
T-279/97, T-280/97, T-293/97 en T-147/99: Kaufring                      en D. Wyatt), Bondsrepubliek Duitsland, in de zaken T-186/97,
AG e.a. tegen Commissie van De Europese Gemeen-                         T-187/97, T-190/97-T-192/97 en T-210/97 (gemachtigden:
                           schappen (1)                                 aanvankelijk door E. Röder en C.-D. Quassowski, vervolgens
                                                                        door W. D. Plessing en C.-D. Quassowski), Franse Republiek, in
                                                                        de zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97-T-192/97, T-210/97,
(Beroep tot nietigverklaring — Invoer van televisietoestellen
                                                                        T-211/97, T-216/97-T-218/97 tegen Commissie van de Euro-
uit Turkije — Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Ar-
                                                                        pese Gemeenschappen (gemachtigden: in de zaken T-186/97,
tikel 3, lid 1, van Aanvullend Protocol — Compenserende
                                                                        T-187/97, T-190/97-T-192/97, T-210/97, T-211/97 en
heffing — Artikel 13, lid 1, van verordening (EEG)
                                                                        T-293/97 aanvankelijk door R. B. Wainwright en K. Schreyer,
nr. 1430/79 — Kwijtschelding van invoerrechten niet ge-
                                                                        vervolgens door M. Wainwright en G. zur Hausen, in de zaken
          rechtvaardigd — Rechten van verdediging)
                                                                        T-216/97-T-218/97 aanvankelijk door M. Nolin en A. Barav,
                                                                        vervolgens door R. Tricot en M. Barav, in de zaken T-279/97
                        (2001/C 259/05)                                 en T-280/97, door R. B. Wainwright en R. Tricot, en in zaak
                                                                        T-147/99, door R. Tricot en J. Stuyck), betreffende in de
                                                                        zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97-T-192/97, T-210/97,
                                                                        T-211/97, T-279/97, T-280/97 en T-293/97 een beroep tot
         (Procestalen: Duits, Engels, Frans en Nederlands)              nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie van
                                                                        19 februari, 25 maart en 5 juni 1997 houdende vaststelling
                                                                        dat de kwijtschelding van invoerrechten niet gerechtvaardigd
In de gevoegde zaken T-186/97, T-187/97, T-190/97-                      is, en in de zaken T-216/97-T-218/97 en T-147/99 een beroep
T-192/97, T-210/97, T-211/97, T-216/97-T-218/97,                        tot nietigverklaring van de beschikkingen van de Commissie
T-279/97, T-280/97, T-293/97 en T-147/99, Kaufring AG,                  van 24 april 1997 en 26 maart 1999 houdende vaststelling
gevestigd te Düsseldorf (Duitsland), vertegenwoordigd door              dat de invoerrechten moeten worden nagevorderd en dat de
D. Ehle en V. Schiller, advocaten, domicilie gekozen hebbende           kwijtschelding van die rechten niet gerechtvaardigd is, heeft
te Luxemburg, Crown Europe GmbH, gevestigd te Gelsen-                   het Gerecht van eerste aanleg (Derde kamer), samengesteld als
kirchen (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Ehle en                   volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
V. Schiller, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-            rechters; griffier: P. de Bandt, referendaris, op 10 mei 2001
burg, Profex Electronic Verwaltungsgesellschaft mbH, ge-                een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
vestigd te Tiefenbach (Duitsland), aanvankelijk vertegenwoor-
digd door G. Sobotta, vervolgens door E. O. Rau, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Horten AG,                     1)    Verklaart nietig de beschikkingen REM 14/96, REM 15/96,
gevestigd te Düsseldorf, vertegenwoordigd door D. Ehle en                     REM 16/96, REM 17/96, REM 18/96, REM 19/96 en
V. Schiller, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-                  REM 20/96 van 19 februari 1997 alsmede REM 21/96 van
burg, Dr. Seufert GmbH, gevestigd te Karlsruhe (Duitsland),                   25 maart 1997, gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland en
vertegenwoordigd door D. Ehle en V. Schiller, advocaten,                      betreffende verzoeken om kwijtschelding van rechten bij invoer.
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, Grundig AG,
gevestigd te Fürth (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Ehle
en V. Schiller, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        2)    Verklaart nietig de beschikkingen REC 7/96, REC 8/96 en
Luxemburg, Hertie Waren- und Kaufhaus GmbH, gevestigd te
                                                                              REC 9/96 van 24 april 1997, gericht tot de Franse Republiek
Frankfurt am Main (Duitsland), vertegenwoordigd door D. Ehle
                                                                              en betreffende verzoeken om niet-navordering en kwijtschelding
en V. Schiller, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                              van rechten bij invoer.
Luxemburg, Lema SA, gevestigd te Gennevilliers (Frankrijk),
vertegenwoordigd door F. Goguel, advocaat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg, Masco SA, voorheen Seiga SA (High
Tech Industries), gevestigd te Thiais (Frankrijk), vertegenwoor-        3)    Verklaart nietig de beschikkingen REM 26/96 en REM 27/96
digd door F. Goguel, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                  van 5 juni 1997, gericht tot het Koninkrijk der Nederlanden
Luxemburg, DFDS Transport BV, gevestigd te Venlo (Neder-                      en betreffende verzoeken om kwijtschelding van rechten bij
land), vertegenwoordigd door C. Grisart, advocaat, domicilie                  invoer.
gekozen hebbende te Luxemburg, Wilson Holland BV, ge-
vestigd te Hoogvliet Rotterdam (Nederland), vertegenwoordigd
door C. Grisart, advocaat, domicilie gekozen hebbende te                4)    Verklaart nietig beschikking REC 3/98 van 26 maart 1999,
Luxemburg, Elta GmbH, gevestigd te Dreieich-Sprendlingen                      gericht tot het Koninkrijk België en betreffende een verzoek om
(Duitsland), vertegenwoordigd door G. Breit en A. Breit,                      niet-navordering en kwijtschelding.
 ---pagebreak--- C 259/6                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       15.9.2001
5)    Verwijst de Commissie in de kosten.                                      —    verwerpt het beroep voor het overige,
6)    Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en             —    verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dragen,
      Noord-Ierland, de Franse Republiek en de Bondsrepubliek                       daaronder begrepen die welke op het kort geding zijn
      Duitsland hun eigen kosten zullen dragen.                                     gevallen.
                                                                         3)    In zaak T-241/99:
(1) PB C 318 van 18.10.97, C 378 van 20.12.97, C 94 van 28.3.98
    en C 246 van 28.8.99.
                                                                               —    veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van
                                                                                het bedrag van 1 000 EUR ter vergoeding van zijn morele
                                                                                schade;
                                                                               —    verwerpt het beroep voor het overige;
                                                                               —    verstaat dat de Commissie haar eigen kosten en een vierde
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van de kosten van verzoeker zal dragen.
                          van 3 juli 2001
                                                                         (1) PB C 94 van 28.3.1998 en C 6 van 8.1.2000.
in de gevoegde zaken T-24/98 en T-241/99: E tegen
      Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren — Tijdelijke functionaris — Tuchtregeling —
Schorsing — Tuchtmaatregel — Beëindiging van overeen-
komst zonder opzeggingstermijn — Termijn van artikel 7,                    ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
derde alinea, van bijlage IX bij Statuut — Niet-inachtneming
— Gevolgen — Beroep tot nietigverklaring en tot schadever-                                        van 16 mei 2001
            goeding — Afdoening zonder beslissing)
                                                                         in zaak T-68/99: Toditec NV tegen Commissie van de
                         (2001/C 259/06)                                                  Europese Gemeenschappen (1)
                          (Procestaal: Frans)                            („Arbitragebeding — Niet-uitvoering van overeenkomst —
                                                                                Tegenvordering”)
In de gevoegde zaken T-24/98 en T-241/99, E, tijdelijke
functionaris van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                                        (2001/C 259/07)
pen, wonende te T. I. (Italië), vertegenwoordigd door
J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten, domicilie
gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de                                             (Procestaal: Engels)
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Valsesia en
J. Currall), betreffende, in zaak T-24/98, een verzoek om,               In zaak T-68/99, Toditec NV, gevestigd te Antwerpen (België),
enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie             vertegenwoordigd door E. Ballon en H. Dubois, advocaten,
van 12 november 1997 om verzoekers ambtelijke positie van                domicilie gekozen hebbende te Luxemburg tegen Commissie
schorsing te handhaven, en anderzijds, veroordeling van de               van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: E. de March,
Gemeenschap tot vergoeding van de schade die verzoeker                   M. Shotter en J. Stuyck), betreffende enerzijds een vordering
door dit besluit zou hebben geleden, en in zaak, een verzoek             krachtens een arbitragebeding in de zin van artikel 181 EG-
om, enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commis-           Verdrag (thans artikel 238 EG), tot veroordeling van de
sie van 22 december 1998 waarbij jegens verzoeker de                     Commissie tot betaling van een bedrag van 74 967 ECU,
tuchtmaatregel van beëindiging zonder opzeggingstermijn van              vermeerderd met rente op de voet van 7 % (wettelijke rentevoet
zijn overeenkomst van tijdelijke functionaris is getroffen, en           in België) vanaf 5 juni 1998, en anderzijds een tegenvordering
anderzijds, veroordeling van de Gemeenschap tot vergoeding               van de Commissie tot veroordeling van verzoekster tot betaling
van de schade die verzoeker door dit besluit en door de                  van de som van 54 486 euro, vermeerderd met rente op de
tuchtprocedure zou hebben geleden, heeft het Gerecht (Tweede             voet van 7 % vanaf 31 januari 1999, heeft het Gerecht
kamer), samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president,                (alleensprekend rechter: M. Vilaras); griffier: J. Palacio Gon-
A. Potocki en J. Pirrung, rechters; griffier: H. Jung, op 3 juli         zález, administrateur, op 16 mei 2001 een arrest gewezen
2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:              waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    De zaken T-24/98 en T-241/99 worden gevoegd voor het               1)    Wijst de vordering van verzoekster toe, voorzover zij strekt tot
      arrest.                                                                  terugbetaling van consumptie-uitgaven voor een bedrag van
                                                                               4 642 euro.
2)    In zaak T-24/98:
                                                                         2)    Verwerpt het beroep voor het overige.
      —     verstaat dat op de vordering tot nietigverklaring niet
            behoeft te worden beslist,                                   3)    Wijst de tegenvordering van de Commissie toe.


title: Zaak T-178/17: Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — W&O medical esthetics/EUIPO — Fidia farmaceutici (HYALSTYLE)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/58

         Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — W&O medical esthetics/EUIPO — Fidia farmaceutici (HYALSTYLE)
   (Zaak T-178/17)
   (2017/C 144/79)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: W&O medical esthetics GmbH (Oberursel, Duitsland) (vertegenwoordiger: A. Finkentey, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fidia farmaceutici SpA (Abano Terme, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „HYALSTYLE” — Uniemerk nr. 11 645 471

      Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 17 januari 2017 in zaak R 872/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-625/16 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 10 maart 2017 — Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA („Kort geding — Europees Agentschap voor chemische stoffen — REACH — Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding — Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen — Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten en een aanvullende vergoeding worden opgelegd — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/46

         Beschikking van de president van het Gerecht van 10 maart 2017 — Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej/ECHA
   (Zaak T-625/16 R)
   ((„Kort geding - Europees Agentschap voor chemische stoffen - REACH - Voor registratie van een stof verschuldigde vergoeding - Lagere vergoeding voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen - Besluit waarbij een vergoeding voor administratieve kosten en een aanvullende vergoeding worden opgelegd - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2017/C 144/64)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o.o. (Grajewo, Polen) (vertegenwoordigers: T. Dobrzyński, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: E. Maurage en J. Trnka en M. Heikkilä, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens de artikelen 278 en 279 VWEU tot het treffen van voorlopige maatregelen met als doel, ten eerste, de opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit nr. SME (2016) 2851 van 23 juni 2016 waarbij werd geoordeeld dat verzoekster niet kon profiteren van de voor middelgrote ondernemingen geldende lagere vergoedingen en, ten tweede, de veroordeling van verwerende partij tot het vernietigen van de op grond van dat besluit uitgeschreven facturen, namelijk de facturen nr. 10058238 en nr. 10058239 van het ECHA van 23 juni 2016.

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-193/03: Beroep, op 20 mei 2003 ingesteld door Giuseppe Piro tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
2.8.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                        C 184/49
Verzoeksters aanvraag tot capaciteitsverhoging is door Ierland          —    de Commissie ertoe te veroordelen, verzoeker een symbo-
doorgezonden aan de Europese Commissie, die bij de bestreden                 lisch bedrag van 1 euro te betalen ter vergoeding van de
beschikking de aanvraag heeft afgewezen.                                     door hem geleden schade;
                                                                        —    verweerster te verwijzen in de kosten.
Tot staving van haar beroep betoogt verzoekster dat de
Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting
en de feiten onjuist heeft beoordeeld. Volgens haar voldoet de
capaciteitsverhoging aan de voorwaarden van artikel 4, lid 2,
van beschikking 97/413/EEG van de Raad, en komt zij bijge-              Middelen en voornaamste argumenten
volg voor goedkeuring in aanmerking.
                                                                        Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker niet-nako-
Verder stelt verzoekster dat de Commissie het rechtszekerheids-         ming van de motiveringsplicht; bij de vaststelling van verzoe-
beginsel, het vertrouwensbeginsel en het verbod van terug-              kers beoordelingsrapport over de periode 1999-2001 heeft de
werkende kracht heeft geschonden. De Commissie heeft criteria           beoordelaar in beroep niet aangegeven waarom hij geen reke-
toegepast die nog niet bestonden toen het vervangende vaar-             ning heeft gehouden met het advies van de door hem geraad-
tuig werd besteld of toen de aanvraag tot capaciteitsverhoging          pleegde personen en met de moeilijke werkomstandigheden.
bij de Commissie werd ingediend.                                        Hij heeft evenmin nauwkeurig aangegeven om welke redenen
                                                                        zijn algemene beoordelingen minder gunstig waren dan die
                                                                        welke in het beoordelingsrapport stonden dat was opgesteld
Voorts stelt verzoekster dat de Commissie de aard van de                vóór de zaak aan het Paritaire beoordelingscomité werd voor-
verhogingsaanvragen heeft onderzocht alvorens de betrokken              gelegd.
criteria vast te stellen, en criteria heeft toegepast die discrimi-
nerend waren ten aanzien van verzoekster. De uitzondering dat
nieuwe vaartuigen die een op zee verloren gegaan vaartuig               Verder stelt verzoeker dat hij morele schade heeft geleden door
vervangen, een hoger tonnage mogen hebben, is volgens haar              de te late opstelling van zijn beoordelingsrapport.
een ongerechtvaardigde discriminatie.
Verzoekster stelt ten slotte dat de Commissie het evenredig-
heidsbeginsel heeft geschonden, haar beschikking niet toerei-
kend of afdoende heeft gemotiveerd en haar recht van hoor en
wederhoor heeft geschonden.
                                                                        Beroep, op 30 mei 2003 ingesteld door Ponte Finanziaria
                                                                        SpA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
(1) PB L 175, blz. 27.                                                              markt (merken, tekeningen, modellen)
                                                                                (Zaak T-194/03)
                                                                                (2003/C 184/106)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
Beroep, op 20 mei 2003 ingesteld door Giuseppe Piro
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                          (Zaak T-193/03)                               schappen is op 30 mei 2003 beroep ingesteld tegen Bureau
                                                                        voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, teke-
                                                                        ningen, modellen) door Ponte Finanziaria SpA, vertegenwoor-
                         (2003/C 184/105)                               digd door P. L. Roncaglia, A. Torrigiani Malaspina en
                                                                        M. Boletto, advocaten.
                          (Procestaal: Frans)
                                                                        De andere partij in de procedure voor de Kamer van beroep
                                                                        was: Marine Enterprise Projects Società Unipersonale di Alberto
                                                                        Fiorenzi Srl.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 20 mei 2003 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door Giuseppe Piro,                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
wonende te Wezembeek Oppem (België), vertegenwoordigd
door S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advo-            —    nietig te verklaren de beslissing van de vierde kamer van
caten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                              beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                             interne markt (Merken, Tekeningen, Modellen) (BHIM)
                                                                             van 17 maart 2003 in procedure R 1015/2001-4;
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —    het BHIM te gelasten, de aanvraag voor gemeenschaps-
—     het besluit houdende vaststelling van zijn definitief beoor-           merk nr. 940007 BAINBRIDGE (beeldmerk) af te wijzen;
      delingsrapport over de periode 1997-1999 nietig te
      verklaren;                                                        —    het BHIM in de proceskosten te verwijzen.


title: Zaak C-271/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2013 door Rousse Industry AD tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 maart 2013 in zaak T-489/11, Rousse Industry AD/Europese Commissie

text:
               20.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 207/31

         Hogere voorziening ingesteld op 16 mei 2013 door Rousse Industry AD tegen het arrest van het Gerecht (Vierde kamer) van 20 maart 2013 in zaak T-489/11, Rousse Industry AD/Europese Commissie
   (Zaak C-271/13 P)
   2013/C 207/52
   Procestaal: Bulgaars

      Partijen

      Rekwirante: Rousse Industry AD (vertegenwoordigers: A. Angelov en S. Panov, Advokati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 20 maart 2013 in zaak T-489/11 vernietigen;

               —

               de zaak definitief afdoen en de artikelen 2, 3, 4 en 5 van het besluit van de Europese Commissie van 13 juli 2011 betreffende de door Bulgarije aan Rousse Industry AD toegekende staatssteun C 12/10 en N 389/09, nietig verklaren;

               —

               subsidiair, de zaak voor een nieuwe beslissing terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante de volgende middelen aan:

               1.

               Schending van de procedurevoorschriften, waardoor afbreuk is gedaan aan de belangen van rekwirante

                           i)

                           Het Gerecht is in de motivering van zijn arrest niet ingegaan op bij de maatregel tot organisatie van de procesgang aan partijen gestelde wezenlijke vragen over de feiten en hun standpunten daarover.

                           ii)

                           Dat vormt een wezenlijke procedurefout, die binnen de werkingssfeer van artikel 58 van het Statuut van het Hof valt, daar het Gerecht verplicht was alle door partijen aangevoerde vorderingen, bezwaren en argumenten te behandelen.

               2.

               Schending van het Unierecht door het Gerecht

                           i)

                           Het Gerecht heeft artikel 107, lid 1, VWEU juncto artikel 1, sub c, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag verkeerd toegepast, doordat het ervan uit is gegaan dat er sprake was van nieuwe steun ten gunste van Rousse Industry AD.

                           ii)

                           Het Gerecht heeft zijn arrest onder schending van artikel 107, lid 1, VWEU gewezen, daar het ten onrechte heeft aangenomen dat de steun onverenigbaar is met de interne markt van de Unie en de mededinging aantastte alsmede dat de omstandigheid dat de schuld door de staat niet is teruggevorderd een voordeel voor deze onderneming vormde.

                           iii)

                           Het arrest van het Gerecht voldoet niet aan de artikelen 107, lid 1, VWEU en 296 VWEU, daar de Kamer bij de beoordeling met betrekking tot de door de Europese Commissie voor de particuliere schuldeiser gekozen criteria een juridisch verkeerd uitgangspunt heeft toegepast. De Europese Commissie heeft in het besluit haar conclusies betreffende het criterium van de particuliere schuldeiser niet met een analyse en economische redenen onderbouwd, en daarom heeft het voor het Gerecht geen grondslag opgeleverd om zich bij die argumenten aan te sluiten.

                           iv)

                           Het Gerecht heeft artikel 14 van verordening (EG) nr. 659/1999 en artikel 296 VWEU verkeerd uitgelegd en toegepast, daar de Europese Commissie in het besluit de hoogte van de terug te vorderen steun samen met de rente moet vermelden, waarbij de rente op een door de Europese Commissie vastgesteld passend percentage moet worden bepaald, wat niet is gebeurd — dat wil zeggen de rechtshandeling van de Europese Commissie is ongefundeerd.


title: Zaak C-346/02: Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Groothertogdom Luxemburg

text:
C 289/14               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.11.2002
(4) Volgt uit hetgeen is overwogen in de zaak C-39/94 (SFEI/          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
      La Poste), Jurispr. 1996, p. I-3547, met het oog op het         dat het den Hove behage:
      nuttig effect van art. 93 lid 3 dat de nationale rechter
      zowel de verordeningen als de op grond van die verorde-         —     vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door
      ningen opgelegde heffingsbesluiten moet vernietigen en                in strijd met het in de artikelen 6, lid 3, 29 en 39
      dat de rechter het overheidsorgaan moet veroordelen tot               van richtlijn 92/49/EEG ( 1) neergelegde beginsel van de
      terugbetaling van de heffingen, ook indien de in de                   vrijheid van tarieven en van de opheffing van voorgaande
      Nederlandse rechtspraak ontwikkelde regel van de for-                 of systematische controle van tarieven en overeenkom-
      mele rechtskracht van de heffingsbesluiten daaraan in de              sten een bonus-malussysteem in te voeren en in stand te
      weg zou staan? Is daarbij van belang dat terugbetaling                houden dat automatische en dwingende gevolgen heeft
      van de heffingen het voordeel dat de bedrijfstak en de                voor de tarieven, die van toepassing zijn op alle motor-
      afzonderlijke ondernemingen in de branche door de                     rijtuigenverzekeringen die op Luxemburgs grondgebied
      collectieve reclamecampagnes hebben verkregen feitelijk               door natuurlijke personen worden gesloten, zonder dat
      niet opheft? Laat het gemeenschapsrecht toe dat terugbe-              daarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen verze-
      taling van de bestemmingsheffing geheel of ten dele                   keringsmaatschappijen die hun zetel in Luxemburg heb-
      achterwege blijft indien naar het oordeel van de nationale            ben en verzekeringsmaatschappijen die aldaar hun werk-
      rechter de bedrijfstak of de afzonderlijke ondernemingen              zaamheden uitoefenen door bijkantoren en in het kader
      door die terugbetaling onredelijk zou(den) worden be-                 van dienstverrichting, de krachtens deze richtlijn op hem
      voordeeld in verband met de omstandigheid dat het als                 rustende verplichtingen niet is nagekomen;
      gevolg van de reclamecampagnes verkregen voordeel niet
      in natura kan worden gerestitueerd?                             —     het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de
                                                                            kosten van de procedure.
(5) Kan een overheidslichaam, indien is verzuimd een
      steunmaatregel op de voet van art. 93 lid 3 aan te melden,
      ter afwering van een restitutieverplichting een beroep          Middelen en voornaamste argumenten
      doen op de hiervóór vermelde regel van formele rechts-
      kracht van het heffingsbesluit, indien degene tot wie dat       De Commissie bestrijdt niet dat de lidstaten de mogelijkheid
      besluit was gericht ten tijde van het nemen van dat
                                                                      hebben een schaal in te voeren die rekening houdt met de
      besluit en gedurende de termijn waarbinnen deze in              schade van de verzekerden of zelfs een uniform bonus-
      een bestuursrechtelijke procedure had kunnen worden             malussysteem, doch zij aanvaardt geen schalen of systemen
      aangevochten, niet ervan op de hoogte was dat de                die, in strijd met het beginsel van de vrijheid van tarieven,
      steunmaatregel waarvan de heffing deel uitmaakt niet was        tariefelementen bevatten en automatische en dwingende gevol-
      aangemeld? Mag een justitiabele in dit verband ervan
                                                                      gen voor de tarifering hebben. Dit laatste is het geval van het
      uitgaan dat de overheid haar aanmeldingsverplichtingen          Luxemburgse systeem, wat betreft verzekeringnemers die
      ingevolge art. 93 lid 3 heeft nageleefd?                        natuurlijke personen zijn. Weliswaar wordt de referentiepremie
                                                                      vrijelijk door de partijen bij de verzekeringsovereenkomst
                                                                      vastgesteld, doch dit neemt niet weg dat de Luxemburgse
                                                                      regeling aan bepaalde gebeurtenissen die de looptijd van de
                                                                      overeenkomst raken, dwingende en automatische gevolgen
                                                                      voor de hoogte van de tarieven verbindt, zodat geen prijscon-
                                                                      currentie kan worden gevoerd met betrekking tot de aan
                                                                      die gebeurtenissen te verbinden gevolgen. Ook hebben de
                                                                      verzekeraars die actief zijn op het Luxemburgse grondgebied,
                                                                      niet het recht de verzekerde bij aanvang van de verzekering in
Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door de Commis-                een andere schaal in te delen of te kiezen voor andere
sie van de Europese Gemeenschappen tegen het Groother-                methoden, bestaande uit andere criteria voor de verlaging/
                      togdom Luxemburg                                verhoging van premies of een andere schaal naar gelang van
                                                                      het aantal ongevallen per jaar of een andere tijdsduur.
                        (Zaak C-346/02)                               Het staat aan de lidstaat die de beperking oplegt om aan te
                                                                      tonen, dat de maatregel wordt gerechtvaardigd door het
                                                                      algemeen belang, dat zij objectief noodzakelijk, geschikt, en
                         (2002/C 289/23)                              evenredig in verhouding tot het beoogde doel is en dat zij geen
                                                                      overlapping vormt van de voorschriften van de lidstaat waar
                                                                      de dienstverrichter is gevestigd, welk bewijs de Luxemburgse
                                                                      regering niet heeft geleverd. In elk geval bestaan er op het
                                                                      gebied van de consumentenbescherming andere systemen die
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            tot hetzelfde resultaat leiden zonder dat zij van invloed zijn op
op 30 september 2002 beroep tegen het Groothertogdom                  het tariefbeleid, met name het organiseren van een systemati-
Luxemburg ingesteld door de Commissie van de Europese                 sche bekendmaking van het tariefbeleid dat de ondernemingen
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Ch. Tufvesson en                uit hoofde van een gemeenschappelijke schaal van schadefre-
J.-F. Pasquier als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te         quentie en -omvang voeren. Bovendien is de gestelde invloed
Luxemburg,                                                            van het systeem op de preventie van ongevallen niet duidelijk,
 ---pagebreak--- 23.11.2002               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 289/15
omdat het systeem veeleer aanmoedigt tot een minnelijke                    Middelen en voornaamste argumenten
regeling van geringe ongevallen.
                                                                           Deze zijn identiek aan die van zaak C-346/02 (2).
( 1) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie
     van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende       (1 ) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie
     het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-        van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
     zekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/             het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensver-
     239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB              zekeringsbranche, en houdende wijziging van de richtlijnen 73/
     L 228, blz. 1).                                                            239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB
                                                                                L 228, blz. 1).
                                                                           (2 ) Zie bladzijde 14 van dit Publicatieblad.
                                                                           Beroep, op 28 september 2002 ingesteld door Commissie
                                                                           van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
Beroep, op 30 september 2002 ingesteld door de Commis-                                                       bliek
sie van de Europese Gemeenschappen tegen de Franse
                              Republiek                                                               (Zaak C-348/02)
                                                                                (2002/C 289/25)
                           (Zaak C-347/02)
                           (2002/C 289/24)                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                           op 28 september 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                           Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                           vertegenwoordigd door G. Valero Jordana en R. Amorosi als
                                                                           gemachtigden.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 30 september 2002 beroep tegen de Franse Republiek                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen, vertegenwoordigd door Ch. Tufvesson en J.-F. Pasquier                 —      vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                                die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan richtlijn
                                                                                1999/13/EG ( 1) van de Raad van 11 maart 1999 inzake
                                                                                de beperking van de emissie van vluchtige organische
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                           stoffen ten gevolge van het gebruik van organische
dat het den Hove behage:                                                          oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in instal-
                                                                                laties, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 15 van
                                                                                die richtlijn op haar rustende verplichtingen;
—      vast te stellen dat de Franse Republiek, door in strijd met
       het in de artikelen 6, lid 3, 29 en 39 van richtlijn 92/49/         —      de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
       EEG (1) neergelegde beginsel van de vrijheid van tarieven
       en van de opheffing van voorgaande of systematische
       controle van tarieven en overeenkomsten een bonus-
       malussysteem in te voeren en in stand te houden dat                 Middelen en voornaamste argumenten
       automatische en dwingende gevolgen heeft voor de
       tarieven, die van toepassing zijn op alle motorrijtuigen-
       verzekeringen die op Frans grondgebied zijn gesloten,               Ingevolge artikel 249 EG, bepalende dat richtlijnen verbindend
       zonder dat daarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen             zijn ten aanzien van het te bereiken resultaat voor de lidstaten
       verzekeringsmaatschappijen die hun zetel in Frankrijk               waarvoor zij bestemd zijn, dienen de lidstaten de in richtlijnen
       hebben en verzekeringsmaatschappijen die aldaar hun                 gestelde omzettingstermijnen in acht te nemen. In casu is die
       werkzaamheden uitoefenen door bijkantoren en in het                 termijn verstreken op 1 april 2001 zonder dat de Italiaanse
       kader van dienstverrichting, de krachtens deze richtlijn            Republiek de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen.
       op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                           (1 ) PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1.
—      de Franse Republiek te verwijzen in de kosten van de
       procedure.


title: Zaak C-196/14: Beschikking van de president van het Hof van 2 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Aachen — Duitsland) — Horst Hoeck/Helleense Republiek

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/22

         Beschikking van de president van het Hof van 2 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Aachen — Duitsland) — Horst Hoeck/Helleense Republiek
   (Zaak C-196/14) (1)

   (2015/C 398/28)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak C-529/13: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Georg Felber/Bundesministerin für Unterricht, Kunst und Kultur [Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 2000/78/EG — Artikelen 2, leden 1 en 2, onder a), en 6, leden 1 en 2 — Verschil in behandeling op grond van leeftijd — Openbare dienst — Pensioenregeling — Nationale regeling op grond waarvan vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar vervulde studietijdvakken niet worden meegeteld]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/10

      Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 21 januari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Georg Felber/Bundesministerin für Unterricht, Kunst und Kultur
      (Zaak C-529/13) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2000/78/EG - Artikelen 2, leden 1 en 2, onder a), en 6, leden 1 en 2 - Verschil in behandeling op grond van leeftijd - Openbare dienst - Pensioenregeling - Nationale regeling op grond waarvan vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar vervulde studietijdvakken niet worden meegeteld])
      (2015/C 107/12)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Verwaltungsgerichtshof

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Georg Felber

         Verwerende partij: Bundesministerin für Unterricht, Kunst und Kultur

         Dictum

      De artikelen 2, leden 1 en 2, onder a), en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling op grond waarvan de studietijdvakken die door een ambtenaar zijn vervuld vóór de voltooiing van het achttiende levensjaar, niet worden meegeteld voor de toekenning van het pensioenrecht en de berekening van het bedrag van zijn ouderdomspensioen, voor zover deze regeling, enerzijds, objectief en redelijk wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel inzake werkgelegenheids- en arbeidsmarktbeleid, en, anderzijds, een passend en noodzakelijk middel voor de verwezenlijking van die doelstelling vormt.

         (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


title: Zaak C-173/05: Beroep, op 18 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/6

         Beroep, op 18 april 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-173/05)
   (2005/C 155/11)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 18 april 2005 beroep ingesteld tegen de Italiaanse Republiek door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door E. Traversa en J. Hottiaux, leden van de juridische dienst van de Commissie.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               1)

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door de in artikel 6 van de Siciliaanse regionale wet nr. 2 van 26 maart 2002 (bekendgemaakt in GURS, deel I, nr. 14 van 2002) bedoelde „tributo ambientale” (milieubelasting) op gaspijpleidingen te hebben ingevoerd en gehandhaafd, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 23, 25, 26 en 133 EG en de artikelen 4 en 9 van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije, ondertekend op 26 april 1976 en goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2210/78 van de Raad van 26 september 1978 (1);

               2)

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 6 van de genoemde wet van de Regione Siciliana schendt de beginselen van het gemeenschappelijk douanetarief, voorzover hierin een belasting met gelijke werking als een recht bij invoer (in de Gemeenschap) of uitvoer (naar andere lidstaten) wordt ingevoerd, een belasting die krachtens bovengenoemde verdragsartikelen en bepalingen van secundair recht verboden is.
   Uit formeel oogpunt en naar de letter van de betwiste wettelijke regeling is het belastbare feit de eigendom van de installatie, terwijl de belastinggrondslag wordt gevormd door het volume, in kubieke meter uitgedrukt, van de leidingen. De Siciliaanse wetgever heeft evenwel vermeld, in artikel 6, lid 3, dat het belastbare feit de eigendom is van de gaspijpleidingen „die het gas bevatten” alsmede, in lid 4 van hetzelfde artikel, dat belastingplichtig zijn de eigenaars van deze gaspijpleidingen „die ten minste een van de activiteiten (vervoer, verkoop, aankoop) verrichten” welke met het gas verbonden zijn. De Commissie leidt daaruit af dat de Siciliaanse wetgever in werkelijkheid de bedoeling heeft het vervoerde product (methaan) te treffen en niet de infrastructuur (gaspijpleiding) als dusdanig.
   Volgens de rechtspraak van het Hof inzake de in artikel 90 EG bedoelde binnenlandse belastingen valt een belasting die op het vervoermiddel wordt geheven op basis van het gewicht van de vervoerde goederen, binnen de werkingssfeer van de bepalingen van gemeenschapsrecht inzake belastingen op producten, omdat deze belasting een onvermijdelijk en rechtstreeks gevolg heeft voor de kosten van het nationale en het ingevoerde product. Uit het in die rechtspraak geformuleerde uitleggingsbeginsel, dat zonder meer kan worden toegepast op het gebied van de belastingen met gelijke werking als een douanerecht, volgt dat zelfs indien de nationale belasting formeel het vervoermiddel (gaspijpleiding) treft op basis van het volume van het vervoerde product (methaan), deze in werkelijkheid op het product zelf drukt en onvermijdelijk een rechtstreeks gevolg heeft voor de kostprijs ervan.

      (1)  PB L 263 van 27.09.1978.