title: Zaak C-48/08: Beroep ingesteld op 11 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland

text:
               12.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 92/18

         Beroep ingesteld op 11 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
   (Zaak C-48/08)
   (2008/C 92/34)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: N. Yerrell, gemachtigde)

      Verwerende partij: Ierland
   Conclusies

               —

               Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 3820/85 van de Raad en richtlijn 91/439/EEG van de Raad en tot intrekking van richtlijn 76/914/EEG (1) van de Raad, is Ierland de krachtens de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               —

               Ierland te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 10 september 2006 verstreken.

      (1)  PB L 226, blz. 4.


title: Zaak T-19/02: Beroep, op 25 januari 2002 ingesteld door Albert Albrecht GmbH en Co. KG en 17 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling

text:
4.5.2002              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 109/51
Bovendien beroept verzoekster zich op gebrek aan motivering            een algemeen antibioticum dat wordt gebruikt in injecteerbare
en schending van het recht van verweer, evenals schending van          geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor voedsel-
de beginselen van goed bestuur en de zorgvuldigheidsplicht.            producerende dieren.
Volgens verzoekster is ook sprake van schending van het
handvest van de grondrechten van de Europese Unie, doordat             Het beroep is gericht tegen de beschikkingen van het Europees
de Commissie niet binnen een redelijke termijn een besluit             Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling van 15 november
heeft genomen.                                                         2001, waarbij verzoeksters op grond van artikel 20 van
                                                                       richtlijn 81/851 (1) werd verzocht, in het kader van een door
                                                                       de Ierse autoriteiten ingeleide raadplegingsprocedure vóór
                                                                       25 maart 2002 te antwoorden op vragen van het Comité voor
                                                                       geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik betreffende
                                                                       geneesmiddelen die benzathine penicilline bevatten, en ieder
                                                                       aan het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling
Beroep, op 25 januari 2002 ingesteld door Albert Albrecht              een vergoeding van 10 000 euro te betalen.
GmbH en Co. KG en 17 anderen tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen en Europees Bureau voor de                     Tot staving van hun conclusies voeren verzoeksters aan:
                 geneesmiddelenbeoordeling
                                                                       —      De bestreden beschikking maakt inbreuk op artikel 20
                                                                              van richtlijn 81/851, dat enkel van toepassing is in het
                         (Zaak T-19/02)
                                                                              kader van de procedure voor wederzijdse erkenning, en
                                                                              niet op strikt nationale vergunningen voor het in de
                        (2002/C 109/99)                                       handel brengen.
                                                                       —      Richtlijnen zijn enkel tot de lidstaten gericht en kunnen
                       (Procestaal: Engels)                                   dus nooit rechtstreeks verplichtingen opleggen aan par-
                                                                              ticulieren. De betrokken beschikking moet dus worden
                                                                              vernietigd, aangezien artikel 20 van richtlijn 81/851 geen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                     rechtsgrondslag kan vormen voor een verplichting van
schappen is op 25 januari 2002 beroep ingesteld tegen                         verzoeksters om te gehoorzamen. Het Europees Bureau
Commissie van de Europese Gemeenschappen en Europees                          voor de geneesmiddelenbeoordeling kan verzoeksters dus
Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling door Albert Al-                      niet verplichten een arbitragevergoeding van 10 000 euro
brecht GmbH en Co. KG en 17 anderen, vertegenwoordigd                         te betalen.
door D. Brinckman en D. Waelbroeck van het advocatenkan-               —      Zelfs indien zou worden aangenomen dat de arbitrage-
toor Liedekerke Siméon Wessing Houthoff, te Brussel (België).                 procedure van artikel 20 kon worden toegepast op
                                                                              geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, waar-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           voor krachtens louter nationale vergunningsprocedures
                                                                              een vergunning is verleend, hetgeen niet het geval is, kan
                                                                              de procedure in ieder geval slechts gevolgen hebben voor
—    te vernietigen de bestreden beschikkingen waarbij ver-
                                                                              de vergunning voor het in de handel brengen, die door
     zoeksters worden verzocht in het kader van de raadple-
                                                                              de raadpleging rechtstreeks wordt geraakt. Bovendien
     gingsprocedure van artikel 20 van richtlijn 81/851
                                                                              volgt uit de bewoordingen zelf van artikel 20, dat enkel
     gegevens te verstrekken en ieder de som van 10 000 euro
                                                                              de verantwoordelijke voor het in de handel brengen
     te betalen;
                                                                              van het betrokken geneesmiddel voor diergeneeskundig
                                                                              gebruik, verplicht is het Comité voor geneesmiddelen
—    subsidiair, de bestreden beschikkingen nietig te verklaren;              voor diergeneeskundig gebruik alle beschikbare gegevens
                                                                              te verstrekken die met de betrokken zaak verband
—    de Mededeling aan de aanvragers onwettig te verklaren,                   houden. De procedure van artikel 20 dient niet om de
     voorzover enige bepaling daarvan aldus zou kunnen                        houders van nationale vergunningen voor verschillende
     worden gelezen, dat de raadplegingsprocedure van ar-                     geneesmiddelen te verplichten gegevens te verstrekken.
     tikel 20 van toepassing is op krachtens nationaal recht
     verleende vergunningen voor het in de handel brengen;             —      De arbitrageprocedure zou van toepassing zijn, indien er
                                                                              geen procedure voor wederzijdse erkenning bestond,
—    verweerders in de kosten te verwijzen.                                   hetgeen niet het geval is: ten hoogste staat het toe,
                                                                              informatie te vragen aan de houder van de nationale
                                                                              vergunning voor het in de handel brengen, wiens product
                                                                              door de raadplegingsprocedure rechtstreeks wordt ge-
Middelen en voornaamste argumenten                                            raakt.
De verzoekende vennootschappen zijn alle houder van een                (1) Richtlijn 81/851/EEG van de Raad van 28 september 1981
door de nationale bevoegde autoriteiten afgegeven nationale                betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
                                                                           lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmid-                (PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1).
del voor diergeneeskundig gebruik, dat de farmacologisch
werkzame substantie benzathine penicilline bevat. Deze stof is


title: Zaak F-95/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 januari 2013 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Artikel 34, lid 1, van Reglement voor de procesvoering — Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax en ondertekend door middel van stempel met handtekening van advocaat of met andere weergave — Te late instelling van beroep — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/28

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 januari 2013 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-95/12)
   (Openbare dienst - Artikel 34, lid 1, van Reglement voor de procesvoering - Verzoekschrift binnen beroepstermijn ingediend per fax en ondertekend door middel van stempel met handtekening van advocaat of met andere weergave - Te late instelling van beroep - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 71/48
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om inhoudingen te verrichten op verzoekers invaliditeitsuitkering met het oog op de terugvordering van het bedrag van 3 000 EUR dat aan verzoeker is betaald ter uitvoering van een arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken dat vervolgens door het Gerecht van de Europese Unie is vernietigd

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Marcuccio draagt zijn eigen kosten.


title: Zaak T-60/01: Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door Marie-Josée Bollendorff tegen Europees Parlement

text:
C 173/34               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.6.2001
Beroep, op 13 maart 2001 ingesteld door Marie-Josée                     Beroep, op 19 maart 2001 ingesteld door Afrikanische
            Bollendorff tegen Europees Parlement                        Frucht-Compagnie GmbH tegen Raad van de Europese
                                                                          Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-60/01)
                                                                                (Zaak T-64/01)
                         (2001/C 173/61)                                                        (2001/C 173/62)
                         (Procestaal: Frans)                                                     (Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 13 maart 2001 beroep ingesteld tegen het                 schappen is op 19 maart 2001 beroep ingesteld tegen de Raad
Europees Parlement door Marie-Josée Bollendorff, wonende te             van de Europese Unie en de Commissie van de Europese
Bertrange (Luxemburg), vertegenwoordigd door L. Mosar,                  Gemeenschappen door Afrikanische Frucht-Compagnie
advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                      GmbH, gevestigd te Hamburg (Duitsland), vertegenwoordigd
                                                                        door G. Schohe, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
                                                                        Luxemburg.
Verzoekster vordert dat het Gerecht:
                                                                        Verzoekster vordert:
—     het besluit nietig verklaart waarbij verzoeksters afwezig-
      heid van 21 maart 2000 tot en met 30 april 2000 door
                                                                        —     veroordeling van verweerders tot betaling van
      het tot aanstelling bevoegde gezag als onregelmatig wordt
                                                                              1 358 228 euro en 3,75 % rente daarover vanaf de datum
      aangemerkt en 194 arbeidsuren in mindering worden
                                                                              van uitspraak, alsmede een passende inflatiecompensatie
      gebracht op haar jaarlijkse verlof;
                                                                              vanaf 1 januari 1999, doch ten minste 1,1 % per jaar, te
                                                                              betalen over 1 358 228 euro;
—     het Europees Parlement in de kosten verwijst.
                                                                        —     vaststelling dat verweerders verplicht zijn tot vergoeding
                                                                              aan verzoekster van alle verdere schade die verzoekster
                                                                              heeft geleden dan wel nog zal lijden door verordeningen
Middelen en voornaamste argumenten                                            (EG) nrs. 1637/98 en 2362/98 en met name door de
                                                                              daarin neergelegde regelingen;
Verzoeksters arbeidsongeschiktheid, die door twee artsen
was vastgesteld, is door de controlerend geneesheer van de              —     aanhouding van de beslissing omtrent de kosten.
instelling betwist. Deze twee artsen hebben hun medische
verklaringen daarop bevestigd en verzoekster was dus in de
betrokken periode afwezig op basis van medische verklaringen.
Later heeft verzoekster vastgesteld, dat haar afwezigheid in            Middelen en voornaamste argumenten
deze periode in mindering was gebracht op haar jaarlijks
verlof.
                                                                        Verzoekster verkoopt sinds jaar en dag bananen uit derde
                                                                        landen in Oostenrijk, Finland en Zweden.
Tot staving van haar beroep stelt verzoekster, dat het besluit
tot aftrek van vakantiedagen was genomen in strijd met de               Het beroep betreft de berekening van de referentiehoeveelhe-
artikelen 59 en 60 van het Statuut en dus geen rechtsgrondslag          den van verzoekster voor 1999. Volgens verzoekster wordt
had.                                                                    deze berekening gekenmerkt door drie bijzonderheden, die
                                                                        afwijken van de vóór 1999 geldende regels voor de marktor-
                                                                        dening en als gevolg waarvan de tot 31 december 1994
Volgens verzoekster is zij niet door het hoofd van de afdeling          bestaande marktdeelnemers in de Gemeenschap worden bena-
personeelszaken in kennis gesteld van een besluit tot aftrek            deeld ten opzichte van marktdeelnemers in de nieuwe lidstaten.
van vakantiedagen en heeft het tot aanstelling bevoegde gezag           In de eerste plaats is de regel voor de vaststelling van de
haar nooit een besluit meegedeeld waartegen zij een standpunt           referentieperiode gewijzigd. Voorts is de Gemeenschap bij de
had kunnen innemen ten aanzien van de betwisting van de                 berekening van de referentiehoeveelheden voor 1999 van te
medische verklaringen. Het Europees Parlement heeft dus in              grote hoeveelheden uitgegaan, voorzover het de marktdeel-
strijd gehandeld met artikel 25 van het Statuut.                        nemers uit Oostenrijk, Finland en Zweden betreft. Ten slotte
                                                                        hadden de referentiehoeveelheden voor 1999 moeten worden
                                                                        berekend volgens de artikelen 3 en 5 van verordening
                                                                        nr. 1442/93 (1), maar zijn zij berekend naar het criterium van
                                                                        de „werkelijke importeur”.


title: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van  14 juli 2005  in zaak C-70/04 P, Zwitserse Bondsstaat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Externe betrekkingen — Overeenkomst EG-Zwitserland over luchtvervoer — Door derde staat ingesteld beroep tot nietigverklaring — Zwitserse Bondsstaat — Beschikking 2004/12/EG van Commissie — Duitse maatregelen betreffende naderingen van luchthaven van Zürich — Verordening (EEG) nr. 2408/92 van Raad — Besluit 2004/407/EG, Euratom van de Raad van  26 april 2004  tot wijziging van de artikelen 51 en 54 van het Statuur van het Hof van Justitie — Verwijzing naar Gerecht)

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/8

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 juli 2005
   in zaak C-70/04 P, Zwitserse Bondsstaat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Externe betrekkingen - Overeenkomst EG-Zwitserland over luchtvervoer - Door derde staat ingesteld beroep tot nietigverklaring - Zwitserse Bondsstaat - Beschikking 2004/12/EG van Commissie - Duitse maatregelen betreffende naderingen van luchthaven van Zürich - Verordening (EEG) nr. 2408/92 van Raad - Besluit 2004/407/EG, Euratom van de Raad van 26 april 2004 tot wijziging van de artikelen 51 en 54 van het Statuur van het Hof van Justitie - Verwijzing naar Gerecht)
   (2005/C 296/15)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-70/04 P, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG juncto artikel 20 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, ingesteld op 13 februari 2004, Zwitserse Bondsstaat (advocaten: S. Hirsbrunner en U. Soltész) tegen Commissie van de Europese Gemeenscahppen (gemachtigden: F. Benyon, M. Huttunen en M. Niejahr), ondersteund door: Bondsrepubliek Duitsland (gemachtigden: C.-D. Quassowski en A. Tiemann, bijgestaan door T. Masing, advocaat), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur) kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, J. Makarczyk, P. Kūris en G. Arestis, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: R. Grass, op 14 juli 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Zaak C-70/04 wordt verwezen naar het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 94 van 17.4.2004.


title: Zaak T-373/17: Beroep ingesteld op 9 juni 2017 — Louis Vuitton Malletier/EUIPO — Fulia Trading (LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE)

text:
               7.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/37

         Beroep ingesteld op 9 juni 2017 — Louis Vuitton Malletier/EUIPO — Fulia Trading (LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE)
   (Zaak T-373/17)
   (2017/C 256/41)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Louis Vuitton Malletier (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: P. Roncaglia, G. Lazzeretti, F. Rossi en N. Parrotta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fulia Trading Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk met de woordelementen „LV BET ZAKŁADY BUKMACHERSKIE” — inschrijvingsaanvraag nr. 13 514 534

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 29 maart 2017 in zaak R 1567/2016-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en bijgevolg weigering van inschrijving van het litigieuze merk;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zijn opgekomen;

               —

               verwijzing van Fulia in de kosten die verzoekster in de onderhavige procedure zijn opgekomen.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009 en van het rechtszekerheidsbeginsel.


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde kamer) van 23 mei 1996 in zaak C-326/94 (verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing): A. Maas & Co. NV tegen Belgische Dienst voor Bedrijfsleven en Landbouw, thans Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (Voedselhulp - Waarborg - Verplichtingen van de inschrijver aan wie is gegund - Referentieprijs)

text:
Nr . C 197/8          | NL [                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6 . 7 . 96
                    ARREST VAN HET HOF                                       bestemmeling ter zake geen enkele opmerking heeft
                          ( Vierde kamer)                                   gemaakt.
                         van 23 mei 1996
                                                                       (') PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .
in zaak C-326/94 ( verzoek van de rechtbank van eerste
aanleg te Brussel om een prejudiciële beslissing ): A. Maas &
Co. NV tegen Belgische Dienst voor Bedrijfsleven en
Landbouw, thans Belgisch Interventie- en Restitutie
                               bureau ( 1 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
( Voedselhulp — Waarborg — Verplichtingen van de
       inschrijver aan wie is gegund — Referentieprijs)                                          (Vijfde kamer)
                            ( 96/C 197/13 )                                                    van 23 mei 1996
                                                                       in zaak C-331/94 : Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek ( J )
                     (Procestaai: Nederlands)
                                                                       (BTW— Belasting op personenvervoer, circulaire cruises en
                                                                                georganiseerde reizen)
In zaak C-326/94, betreffende een verzoek aan het Hof                                            ( 96/C 197/14 )
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de rechtbank van
eerste aanleg te Brussel in het aldaar aanhangig geding                                       (Procestaai: Grieks)
tussen A. Maas & Co . NV en Belgische Dienst voor
Bedrijfsleven en Landbouw, thans Belgisch Interventie- en              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
Restitutiebureau, om een prejudiciële beslissing over de                                de Jurisprudentie van het Hof)
uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 1824/80 van de
Commissie van 11 juli 1980 betreffende de openstelling van
een inschrijving voor het beschikbaar stellen van zachte               In zaak C-331 /94 , Commissie van de Europese Gemeen
tarwe als voedselhulp voor de Republiek Benin ( PB 1980,               schappen (gemachtigde: D. Gouloussis ) tegen Helleense
L 178 , blz . 5 ), heeft het Hof ( Vierde kamer ), samengesteld        Republiek ( gemachtigden : P. Mylonopoulos en A. Rokofyl
als volgt: C. N. Kakouris , kamerpresident, P. J. G. Kapteyn           lou ), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
( rapporteur ) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-gene               Helleense Republiek, door bepaalde vervoerdiensten vrij te
raal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier : D. Louterman                stellen van de belasting over de toegevoegde waarde en door
Hubeau, hoofdadministrateur, op 23 mei 1996 een arrest                 bepaalde diensten van reisbureaus aan deze belasting te
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            onderwerpen, de verplichtingen niet is nagekomen die op
                                                                       haar rusten krachtens de artikelen 2 , 9, lid 2, sub b, en 26
                                                                       van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei
1 . Artikel 6, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1824/80 van           1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
     de Commissie van 1 1 juli 1980 betreffende de openstel           Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
     ling van een inschrijving voor het beschikbaar stellen            stelsel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme
     van zachte tarwe als voedselhulp voor de Republiek               grondslag ( PB 1977, L 145 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Vijfde
     Benin , moet aldus worden uitgelegd, dat de naleving van          kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward , kamer
     de kwaliteitsnormen van artikel 7 van de verordening             president, J.-P. Puissochet ( rapporteur ), P. Jann, L. Sevón en
     een verplichting is waarvan de inschrijver aan wie de             M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola;
     opdracht is gegund, zich met betrekking tot de uitvoe           griffier: L. Hewlett, administrateur, op 23 mei 1996 een
     ring van de opdracht als bedoeld in artikel 6, lid 1 , dient      arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     te kwijten, alvorens de waarborg kan worden vrijgege
     ven .                                                             1 . Door cruises met onder nationale vlag varende schepen,
                                                                            waarbij geen buitenlandse haven wordt aangedaan,
                                                                            voor het binnen de territoriale wateren gelegen gedeelte
2 . Artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 1824/80 moet                        van het traject vrij te stellen van belasting over de
     aldus worden uitgelegd, dat de inschrijver aan wie de                  toegevoegde waarde, is de Helleense Republiek de
     opdracht is gegund, aansprakelijk is voor inlading na het              verplichtingen niet nagekomen, die op haar rusten
     verstrijken van de gestelde termijn, wanneer hij met de                krachtens de artikelen 2 en 9, lid 2, sub b, van Zesde
     gemachtigde geen afspraken heeft gemaakt over het                      Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977
     tempo van de levering, tweemaal de door deze laatste                   betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
     voorgestelde schepen heeft geweigerd, en de gemach                    Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe
     tigde op 29 augustus 1980 heeft laten weten, dat deze                  lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
     een schip te zijner beschikking diende te stellen om                   uniforme grondslag.
     uiterlijk op 1 september 1980 tot inlading over te
     gaan .                                                           2 . De Helleense Republiek wordt verwezen in de
                                                                            kosten.
3 . Artikel 6, lid 1 , van Verordening (EEG) nr. 1824/80
     moet aldus worden uitgelegd, dat de waarborg verbeurd            (') PB nr . C 386 van 31 . 12 . 1994 .
     wordt wanneer de kwaliteitsnormen van artikel 7 van de
     verordening licht zijn overschreden, ook wanneer de


title: Zaak T-79/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 9 juni 2010 — COLT Télécommunications France/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk — Compensatie voor openbaredienstlasten — Beschikking waarbij wordt vastgesteld dat aangemelde maatregel geen staatssteun vormt — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid” )

text:
               31.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/39

         Beschikking van de president van het Gerecht van 9 juni 2010 — COLT Télécommunications France/Commissie
   (Zaak T-79/10 R)
   (Kort geding - Staatssteun - Exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk - Compensatie voor openbaredienstlasten - Beschikking waarbij wordt vastgesteld dat aangemelde maatregel geen staatssteun vormt - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid)
   2010/C 209/60
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: COLT Télécommunications France SAS (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Debroux, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: B. Stromsky en C. Urraca Caviedes, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking C(2009) 7426 def. van de Commissie van 30 september 2009 betreffende het voornemen om een compensatie voor openbaredienstlasten van 59 miljoen EUR toe te kennen voor de totstandbrenging en de exploitatie van een zeer snel elektronischecommunicatienetwerk in het departement des Hauts-de-Seine (Frankrijk).

      Dictum

               1.

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2.

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-143/10: Beroep ingesteld op 30 maart 2010 — Ben Ri Electrónica/BHIM — Sacopa (LT LIGHT-THECNO)

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/48

         Beroep ingesteld op 30 maart 2010 — Ben Ri Electrónica/BHIM — Sacopa (LT LIGHT-THECNO)
   (Zaak T-143/10)
   2010/C 134/78
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ben Ri Electrónica, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: A. Alejos Cutuli, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sacopa, SAU [Sant Jaume de Llierca (Girona), Spanje]

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM vernietigen en inschrijving van gemeenschapsmerk nr. 4 520 193 weigeren;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Sacopa, S.A.U.

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk dat het woordelement „LT” bevat (aanvraagnr. 4 520 193), voor waren van de klassen 7, 9 en 11

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapsbeeldmerk (nr. 13 375) en Spaanse beeldmerken (nr. 1 719 729 en nr. 1 719 730) samengesteld uit de juxtapositie van een „L” en „T” boven een cirkel, voor waren van de klassen 9 en 11.

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 inzake het gemeenschapsmerk.


title: Zaak F-68/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 september 2011 — Behnke/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelings- en bevorderingsjaar 2009 — Motivering van advies van het paritair beoordelings- en bevorderingscomité — Kennelijk onjuiste beoordeling)

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 13 september 2011 — Behnke/Commissie
   (Zaak F-68/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelings- en bevorderingsjaar 2009 - Motivering van advies van het paritair beoordelings- en bevorderingscomité - Kennelijk onjuiste beoordeling)
   2011/C 340/74
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Thorsten Behnke (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en C. Berardis-Kayser, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoeker in te delen in prestatiegroep II en om hem voor zijn loopbaanontwikkelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2008 5 bevorderingspunten te geven

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Europese Commissie zal naast haar eigen kosten één vierde van de kosten van Behnke dragen.

               3)

               Behnke zal drie vierde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010, blz. 74.


title: Zaak T-118/06: Beroep ingesteld op  12 april 2006  — Zuffa tegen BHIM

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/48

         Beroep ingesteld op 12 april 2006 — Zuffa tegen BHIM
   (Zaak T-118/06)
   (2006/C 131/89)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Zuffa, LLC (Las Vegas, VSA) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, barrister, en M. Blair, solicitor)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               te vernietigen, de beslissing van de eerste kamer van beroep van 30 januari 2006 in zaak R 931/2005-1 houdende verwerping van het beroep op grond van de artikelen 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94;

               —

               het Bureau te verwijzen in zijn eigen kosten en in die van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „ULTIMATE FIGHTING CHAMPIONSHIP” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 25, 28 en 41 — aanvraag nr. 2 789 568

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving voor alle waren en diensten waarvoor inschrijving was aangevraagd

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de onderzoeker, afwijzing van de aanvraag op grond van de artikelen 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad en terugwijzing van de zaak naar de onderzoeker voor verder onderzoek als bedoeld in artikel 7, lid 3, van verordening nr. 40/94

      Aangevoerde middelen: De kamer van beroep heeft blijk gegeven van een onjuiste opvatting door de woorden ULTIMATE FIGHTING gelijk te stellen met de naam van een bepaalde sportdiscipline en door te oordelen dat deze woorden een duidelijke en ondubbelzinnige betekenis hebben. Bijgevolg heeft de kamer van beroep ten onrechte geoordeeld dat het aangevraagde merk beschrijvend is en geen onderscheidend vermogen bezit.


title: Zaak C-120/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Wedding (Duitsland) op 14 maart 2013 — Raiffeisenbank St. Georgen reg. Gen. m.b.H./Tetyana Bonchyk

text:
               8.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 164/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Wedding (Duitsland) op 14 maart 2013 — Raiffeisenbank St. Georgen reg. Gen. m.b.H./Tetyana Bonchyk
   (Zaak C-120/13)
   2013/C 164/15
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Wedding

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Raiffeisenbank St. Georgen reg. Gen. m.b.H.

      Verwerende partij: Tetyana Bonchyk

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (1), aldus worden uitgelegd dat de verweerder ook kan verzoeken om rechterlijke heroverweging van het Europees betalingsbevel wanneer dit bevel niet of niet rechtsgeldig aan hem is betekend? Kan daarbij met name artikel 20, lid 1, of artikel 20, lid 2, van die verordening in aanmerking worden genomen?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
               Welk procedureel rechtsgevolg doet zich voor wanneer het verzoek om heroverweging wordt toegewezen; kan daarbij met name artikel 20, lid 3, of artikel 17, lid 1, van die verordening in aanmerking worden genomen?

      (1)  PB L 399, blz. 1.


title: Zaak T-163/02: Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door Montan Gesellschaft Voss mbH Stahlhandel en 3 andere ondernemingen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 191/28              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       10.8.2002
—     subsidiair, het contingent voor „warmgewalste platte           Bovendien heeft de Commissie gehandeld in strijd met primaire
      producten, gelegeerd” op 468 000 ton (import 2001) te          en secundaire communautaire bepalingen, het gelijkheids-
      brengen;                                                       beginsel, en de WTO-Overeenkomst.
                                                                     (1) Verordening (EG) nr. 560/2002 van de Commissie van 27 maart
—     subsidiair, het contingent voor „warmgewalste platte                2002 tot instelling van voorlopige vrijwaringsmaatregelen ten
      producten, gelegeerd” op 118 916 ton te brengen.                    aanzien van de invoer van bepaalde ijzer- en staalproducten (PB
                                                                          L 85, blz. 1).
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Beroep, op 27 mei 2002 ingesteld door Montan Gesell-
                                                                     schaft Voss mbH Stahlhandel en 3 andere ondernemingen
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeksters houden zich bezig met de import van
staalproducten als bedoeld in de bestreden verordening. Bij                                    (Zaak T-163/02)
deze verordening is voor de import in de Gemeenschap van
15 producten een tariefcontingent geopend. Voor de invoer
van de desbetreffende producten die de betrokken tariefcontin-                                 (2002/C 191/49)
genten overschrijden, is een aanvullend invoerrecht verschul-
digd.
                                                                                (Procestaal: Duits)
Verzoeksters stellen, dat de vastgestelde tariefcontingenten,        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
inzonderheid voor de producten van groep 4, niet met de              schappen is op 27 mei 2002 beroep ingesteld tegen Commissie
considerans van de verordening in overeenstemming zijn.              van de Europese Gemeenschappen door Montan Gesellschaft
Alleen bij groep 4 is het contingent te laag, namelijk met           Voss mbH Stahlhandel te Planegg (Duitsland), Jepsen
een hoeveelheid van 95 129 ton. Ten onrechte komen de                Stahl GmbH te Nittendorf (Duitsland), LNS-Lothar Niemeyer
vastgestelde tariefcontingenten niet overeen met de in de            Stahlhandel GmbH & Co. KG te Essen (Duitsland) en Metal
verordening zelf vastgestelde doelstellingen en met de daarin        Traders Stahlhandel GmbH te Düsseldorf (Duitsland), vertegen-
opgenomen berekeningsformule voor de tariefcontingenten.             woordigd door K. Friedricht, advocaat, domicilie gekozen
                                                                     hebbende te Luxemburg.
                                                                     Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Verder stellen verzoeksters, dat de verordening ontoereikend
is gemotiveerd, nu in de motivering niet is ingegaan op              —      verordening (EG) nr. 560/2002 (1) nietig te verklaren;
de belangen van alle betrokken marktdeelnemers. Niet is
gepreciseerd waarom alleen met de vastgestelde maatregel het         —      vast te stellen dat verweerster verplicht is verzoeksters de
beoogde doel kan worden bereikt, waarom alleen de belangen                  schade te vergoeden die voor hen ten gevolge van de
van de producenten in de Gemeenschap moeten worden                          nietigheid van verordening (EG) nr. 560/2002 is ontstaan
beschermd, terwijl de belangen van alle andere marktdeel-                   en zal ontstaan;
nemers buiten beschouwing blijven, en waarom de bij de
verordening vastgestelde maatregelen onmiddellijk en zonder          —      verweerster in de kosten te verwijzen.
overgangstermijn moeten worden vastgesteld. Al deze motive-
ringsgebreken vormen een schending van een wezenlijk vorm-
vereiste, die de ongeldigheid van de bestreden verordening
teweegbrengt.                                                        Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Verzoeksters houden zich bezig met de invoer van
                                                                     staalproducten uit landen buiten de Europese Gemeenschap-
Verder stellen verzoeksters, dat de verordening andere doelstel-     pen. Zij verzetten zich tegen verordening (EG) nr. 560/2002
lingen nastreeft dan in de motivering is uiteengezet, en dat de      van de Commissie en stellen dat niet is voldaan aan de
Commissie de haar toegekende bevoegdheid heeft misbruikt.            voorwaarden voor de instelling van voorlopige vrijwarings-
Dat een ander doel is nagestreefd, blijkt met name uit de            maatregelen in de zin van verordening (EG) nr. 3285/94
miskenning van het gestelde doel van „het huidige invoerniveau       van de Raad (2), de basisverordening waarop de bestreden
plus 10 %”.                                                          verordening berust.
 ---pagebreak--- 10.8.2002              NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 191/29
Verzoeksters voeren aan dat de bestreden verordening niet                  Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
rechtsgeldig is en hun rechten aantast. De Commissie was niet
bevoegd geweest om de verordening in haar huidige vorm vast
te stellen. Verder was de voorgeschreven onderzoeksprocedure               —     nietig te verklaren beschikking 2002/229/EG van de
tegelijkertijd of pas na de vaststelling van de verordening                      Commissie van 13 november 2001 betreffende de aange-
ingeleid en niet vooraf.                                                         melde steunregeling ten behoeve van de herstructurering
                                                                                van bedrijven in moeilijkheden in de sector beschermde
                                                                                teelten in Sardinië (PB 2002, L 77, blz. 29);
Verder voeren verzoeksters aan dat de verordening met de
bijlagen 1.1 tot en met 2.1 op een twijfelachtige feitelijke
grondslag berust. De in deze bijlagen opgenomen gegevens                   —     de Commissie te verwijzen in de kosten.
stonden de Commissie op 27 maart 2002 nog niet werkelijk
ter beschikking, omdat de volledige meldingen voor dat jaar
2001 nog niet bij Eurostat waren binnengekomen.
Bovendien voeren verzoeksters aan dat de betwiste verordening
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
ook materieel in strijd met het recht is, aangezien daarin
onevenredige regelingen worden getroffen. De vastgestelde
douanerechten hebben wegens het bedrag ervan een prohibitief
karakter en, met uitzondering van de ontwikkelingslanden,
betreffen de vrijwaringsmaatregelen alle landen zonder onder-              De onderhavige beschikking betreft een regionale steunregeling
scheid.                                                                    ten behoeve van de herstructurering van bedrijven in moeilijk-
                                                                           heden in de sector beschermde teelten op Sardinië (bloemen-
                                                                           en plantenteelt), op basis van de bepalingen van wet nr. 4/98
Ten slotte stellen verzoeksters dat de voorlopige vrijwarings-             van de Regione Sardegna, die voorziet in maatregelen voor
maatregelen onder de gegeven omstandigheden onverenigbaar                  kleine en middelgrote landbouwbedrijven in moeilijkheden.
zijn met de regels van de World Trade Organization en het
GATT en inbreuk maken op de tussen de Raad en de
Commissie enerzijds en bepaalde derde landen anderzijds
gesloten Europa-overeenkomst.                                              Tot staving van haar vorderingen stelt verzoekster:
(1) Verordening (EG) nr. 560/2002 van de Commissie van 27 maart            —     Schending en/of onjuiste toepassing van artikel 88, lid 3,
    2002 tot instelling van voorlopige vrijwaringsmaatregelen ten
                                                                                van het Verdrag, de richtsnoeren betreffende reddings- en
    aanzien van de invoer van bepaalde ijzer- en staalproducten
    (PB L 85, blz. 1).                                                           herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkhe-
(2) Verordening (EG) nr. 3285/94 van de Raad van 22 december                     den, het vertrouwensbeginsel, alsmede onredelijke duur
    1994 betreffende de gemeenschappelijke invoerregeling en tot                 van de procedure van het onderzoek van de verenigbaar-
    intrekking van verordening (EG) nr. 518/94 (PB L 349, blz. 53).              heid van de steun met de gemeenschappelijke markt.
                                                                           —     Schending en onjuiste toepassing van artikel 87 van
                                                                                het Verdrag en van de bovengenoemde richtsnoeren,
                                                                                ontoereikend onderzoek en ontoereikende motivering.
Beroep, op 6 juni 2002 ingesteld door Regione Autonoma
della Sardegna tegen Commissie van de Europese Ge-                         Dienaangaande stelt zij dat terwijl de Commissie voor het eerst
                          meenschappen                                     van het betrokken regionale plan op 15 januari 1998 op de
                                                                           hoogte was gesteld, de beschikking waarin de steun als
                         (Zaak T-171/02)                                   onwettig werd beschouwd, is vastgesteld op 13 november
                                                                           2001. Gedurende deze periode zijn tussen verweerster en de
                                                                           Italiaanse overheid brieven gewisseld ter verduidelijking van
                         (2002/C 191/50)                                   de strekking en de gevolgen van het aangemelde
                                                                           steunvoornemen. In de bestreden beschikking heeft de Com-
                        (Procestaal: Italiaans)                            missie het plan volstrekt onwettig verklaard, en daarbij boven-
                                                                           dien onderdelen opnieuw onderzocht die bij de eerste raadple-
                                                                           ging onmiddellijk duidelijk leken.
Op 6 juni 2002 is bij het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Regione Autonoma                       Verzoekster stelt bovendien dat de betrokken regeling in
della Sardegna, vertegenwoordigd door de Avvocatura dello                  overeenstemming is met de richtsnoeren betreffende de red-
Stato (Giacomo Aiello).                                                    dings- en herstructureringssteun voor ondernemingen in moei-


title: Zaak T-348/03 RENV: Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2010 — Koninklijke FrieslandCampina/Commissie

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/51

         Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2010 — Koninklijke FrieslandCampina/Commissie
   (Zaak T-348/03 RENV) (1)

   2010/C 63/89

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 21 van 24.1.2004.


title: Zaak C-419/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bolzano/Landesgericht Bozen (Italië) op 28 juli 2016 — Sabina Simma Federspiel/Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA

text:
               24.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 392/8

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Bolzano/Landesgericht Bozen (Italië) op 28 juli 2016 — Sabina Simma Federspiel/Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA
   (Zaak C-419/16)
   (2016/C 392/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Bolzano/Landesgericht Bozen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sabina Simma Federspiel

      Verwerende partijen: Provincia autonoma di Bolzano, Equitalia Nord SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 2, lid 1, onder c), van richtlijn 75/363/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 82/76/EEG (2), en de daarin vermelde bijlage aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een regeling van nationaal recht zoals in het hoofdgeding van toepassing is, die bepaalt dat bezoldigingen voor specialisten in opleiding slechts worden uitbetaald na overlegging van een verklaring waarin de belanghebbende arts zich ertoe verbindt dat hij in de tien jaar na de verkrijging van de titel van specialist ten minste vijf jaar diensten zal verrichten in de openbare gezondheidsdienst van de Provincia autonoma di Bolzano, en die de Provincia autonoma di Bolzano, het lichaam dat de bezoldiging financiert, uitdrukkelijk toestaat om in geval van algehele niet-nakoming van deze verbintenis tot 70 % van het betaalde bedrag terug te vorderen, met rente berekend vanaf de datum waarop de overheidsdienst de afzonderlijke betalingen heeft verricht?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, staat dan het in artikel 45 VWEU bedoelde beginsel van vrij verkeer van werknemers in de weg aan een bepaling van nationaal recht zoals in het hoofdgeding van toepassing is, die bepaalt dat bezoldigingen voor specialisten in opleiding slechts worden uitbetaald na overlegging van een verklaring waarin de belanghebbende arts zich ertoe verbindt dat hij in de tien jaar na de verkrijging van de titel van specialist ten minste vijf jaar diensten zal verrichten in de openbare gezondheidsdienst van de Provincia Autonoma di Bolzano, en die de Provincia Autonoma di Bolzano, het lichaam dat de bezoldiging financiert, uitdrukkelijk toestaat om in geval van van algehele niet-nakoming van deze verbintenis tot 70 % van het betaalde bedrag terug te vorderen, met rente berekend vanaf de datum waarop de overheidsdienst de afzonderlijke betalingen heeft verricht?

      (1)  Richtlijn 75/363/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de arts (PB L 167, blz. 14).

      (2)  Richtlijn 82/76/EEG van de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van Richtlijn 75/362/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma' s, certificaten en andere titels van de arts, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten, alsmede van Richtlijn 75/363/EEG inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de arts (PB L 43, blz. 21).


title: Zaak T-384/09: Beroep ingesteld op 1 oktober 2009 — SKW Stahl-Metallurgie Holding AG en SKW Stahl-Metallurgie/Commissie

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/23

         Beroep ingesteld op 1 oktober 2009 — SKW Stahl-Metallurgie Holding AG en SKW Stahl-Metallurgie/Commissie
   (Zaak T-384/09)
   2009/C 297/35
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: SKW Stahl-Metallurgie Holding AG (Unterneukirchen, Duitsland) en SKW Stahl-Metallurgie GmbH (Unterneukirchen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Birnstiel, S. Janka en S. Dierckens, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de bestreden beschikking nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreft;

               —

               subsidiair, artikel 2 van de bestreden beschikking, waarbij aan verzoeksters een geldboete is opgelegd, aldus herzien dat de geldboete wordt ingetrokken dan wel minstens aanzienlijk wordt verlaagd;

               —

               verweerster verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters komen op tegen beschikking C(2009) 5791 def. van de Commissie van 22 juli 2009 in de zaak COMP/39.396 — Reagentia op basis van calciumcarbide en magnesium voor de staal- en gasindustrie. Bij de bestreden beschikking is aan verzoeksters en aan andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Verzoeksters zijn volgens de Commissie schuldig aan één enkele en voortdurende inbreuk in de sector calciumcarbide en magnesium in de EER, met uitzondering van Spanje, Portugal, Ierland en het Verenigd Koninkrijk, bestaande in het verdelen van de markt, quota-afspraken, het verdelen van klanten, prijsstelling en het uitwisselen van gevoelige commerciële informatie over prijzen, klanten en verkochte hoeveelheden.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoeksters zes middelen aan.
   In de eerste plaats wordt verweerster verweten dat zij het recht om te worden gehoord heeft geschonden, doordat zij verzoeksters niet in staat heeft gesteld hun argumenten ook mondeling in een hoorzitting naar voren te brengen.
   In de tweede plaats betogen verzoeksters dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 81, lid 1, EG. In dit verband wordt verweerster verweten de gedragingen van SKW Stahl-Metallurgie GmbH te hebben toegerekend aan SKW Stahl-Metallurgie Holding AG. Verder voeren verzoeksters aan dat aan de vereisten voor de weerlegging van het vermoeden dat de moedermaatschappij een bepaalde invloed op haar dochtermaatschappij uitoefent, onmogelijk kan worden voldaan. Ook heeft verweerster met haar handelwijze het beginsel van ambtshalve onderzoek geschonden.
   Ten derde betogen verzoeksters dat de Commissie de in artikel 253 EG neergelegde motiveringsplicht niet is nagekomen, aangezien zij niet heeft verklaard waarom het betoog van verzoeksters niet volstaat om de vermoede beslissende invloed van SKW Stahl-Metallurgie Holding AG op SKW Stahl-Metallurgie GmbH te weerleggen.
   Voorts wordt verweerster verweten dat zij het beginsel van gelijke behandeling in verband met de berekening van de geldboete in meerdere opzichten heeft geschonden.
   Ten vijfde stellen verzoeksters dat de Commissie in verband met de berekening van de geldboete de artikelen 7 en 23 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), en de beginselen van evenredigheid en legaliteit van sancties heeft geschonden.
   Ten slotte voeren verzoeksters schending van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 1/2003 aan, doordat de Commissie aan SKW Stahl-Metallurgie GmbH een geldboete van meer dan 10 % van de omzet van deze vennootschap heeft opgelegd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).


title: Zaak C-334/00: Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione — Sezioni unite civile — van 9 juni 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fonderie oficine Meccaniche Tacconi SpA en HWS Heinrich Wagner Sinto Maschinenfabrik GmbH

text:
21.10.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 302/21
2.    Indien deze vraag ontkennend wordt beantwoord, is de            van het Hof van Justitie op 11 september 2000, in het geding
      wijze waarop deze bepalingen door de Conseil Supérieur de       tussen Fonderie officine Meccaniche Tacconi SpA en HWS
      l’Audiovisuel in de praktijk worden uitgelegd en toegepast,     Heinrich Wagner Sinto Maschinenfabrik GmbH, het Hof van
      in strijd met artikel 59 EG-Verdrag (thans artikel 49 EG)       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
      voor zover daarbij een verbod of beperking wordt                prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
      ingesteld op (a) de reclame voor alcoholische dranken bij
      sportmanifestaties die in andere lidstaten dan Frankrijk        „Is de vordering ter zake van de precontractuele aansprakelijk-
      plaatsvinden, wanneer die manifestaties in Frankrijk op         heid van een verweerder een vordering ten aanzien van een
      televisie worden uitgezonden en op (b) de uitzending in         verbintenis uit onrechtmatige daad (artikel 5, punt 3, van het
      Frankrijk van sportmanifestaties die in de anderen lid-         Executieverdrag)? Zo nee, is deze vordering dan een vordering
      staten plaatsvinden en waarbij voor alcoholische dranken        dan een vordering ten aanzien van een verbintenis uit overeen-
      wordt geadverteerd?                                             komst (artikel 5, punt 1, van het Executieverdrag (1)), zo ja, wat
                                                                      is dan ‘de verbintenis die aan de eis ten grondslag ligt‘? Indien
                                                                      voor deze vordering niet de bijzondere bevoegdheidscriteria
                                                                      gelden, geldt dan alleen de algemene regel van de woonplaats
                                                                      van de verweerder?”
Verzoek van de Unabhängigen Verwaltungssenats van het
Land Salzburg van 23 augustus 2000 om een prejudiciële                (1) Het betreft artikel 5, leden 1 en 3, van het Verdrag van Brussel
beslissing in het geding tussen Merkurbau-Grunstücksver-                  van 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuit-
wertungs GmbH & Co.KG, enerzijds, en de Grundver-                         voerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
kehrsaufbetragte van het Land Salzburg en de Grundver-                    (geconsolideerde versie) (PB C 27 van 26.1.1998, blz. 1).
kehrslandeskommission van het Land Salzburg, ander-
                                zijds
                         (Zaak C-319/00)
                         (2000/C 302/40)
                                                                                Doorhaling van zaak C-525/99 (1)
De Unabhängige Verwaltungssenat van het Land Salzburg
heeft bij beschikking van 23 augustus 2000, ingekomen ter
griffie van het Hof van Justitie op 28 augustus 2000, in een                                     (2000/C 302/42)
geding in hoger beroep tussen Merkurbau-Grundstücksverwer-
tungs GmbH & Co.KG, enerzijds, en de Grundverkehrsaufbe-              De president van het Hof van Justitie van de Europese
tragte van het Land Salzburg en de Grundverkehrslandeskom-            Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 april 2000 de
mission van het Land Salzburg, anderzijds, het Hof van                doorhaling in het register gelast van zaak C-525/99 (verzoek
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een               van de Unabhängiger Verwaltungssenat Salzburg om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                     prejudiciële beslissing): Neubau GmbH en H. Bogensberger.
Moeten artikel 56 en volgende EG-Verdrag aldus worden
uitgelegd, dat zij in de weg staan aan de toepassing van §§ 12        (1) PB C 79 van 18.3.2000.
tot en met 14 van het Salzburger Grundverkehrsgesetz 1997
in de versie LGBl nr. 11/1999, krachtens welke hij die in
het Bundesland Salzburg een perceel bouwgrond wenst te
verwerven, daartoe een kennisgevings- en goedkeuringsproce-
dure moet volgen, waardoor in casu een door het gemeen-
schapsrecht gegarandeerde fundamentele vrijheid van de
rechtsverkrijger is geschonden?
                                                                                Doorhaling van zaak C-38/00 (1)
                                                                                (2000/C 302/43)
                                                                      De president van het Hof van Justitie van de Europese
Verzoek van de Corte Suprema di Cassazione — Sezioni                  Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 mei 2000 de
unite civile — van 9 juni 2000 om een prejudiciële                    doorhaling in het register gelast van zaak C-38/00 (verzoek
beslissing in het geding tussen Fonderie oficine Meccani-             van de Deputy Traffic Commissioner, North Western Traffic
che Tacconi SpA en HWS Heinrich Wagner Sinto Ma-                      Area, om een prejudiciële beslissing): Openbaar onderzoek
                       schinenfabrik GmbH                             betreffende A. T. Joseph, handeldrijvend onder de naam
                                                                      Woodcroft Haulage.
                         (Zaak C-334/00)
                         (2000/C 302/41)                              (1) PB C 122 van 29.4.2000.
De Corte Suprema di Cassazione — Sezioni unite civile —
heeft bij beschikking van 9 juni 2000, ingekomen ter griffie


title: Zaak T-499/10: Arrest van het Gerecht van 12 november 2013 — MOL/Commissie ( „Staatssteun — Overeenkomst tussen Hongarije en olie- en gasmaatschappij MOL over vergoedingen voor winning van koolwaterstoffen — Latere wijziging van wettelijk stelsel van vergoedingen — Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt is verklaard — Selectiviteit” )

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 377/11

         Arrest van het Gerecht van 12 november 2013 — MOL/Commissie
   (Zaak T-499/10) (1)

   (Staatssteun - Overeenkomst tussen Hongarije en olie- en gasmaatschappij MOL over vergoedingen voor winning van koolwaterstoffen - Latere wijziging van wettelijk stelsel van vergoedingen - Besluit waarbij steun onverenigbaar met interne markt is verklaard - Selectiviteit)
   2013/C 377/25
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. (Boedapest, Hongarije) (vertegenwoordigers: N. Niejahr, advocaat, F. Carlin, barrister, en C. van der Meer, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Flynn en K. Talabér-Ritz als gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, beroep tot nietigverklaring van besluit 2011/88/EU van de Commissie van 9 juni 2010 betreffende de door Hongarije ten gunste van MOL Nyrt. toegekende steunmaatregel C-1/09 (ex NN 69/08) (PB 2011, L 34, blz. 55) en, subsidiair, beroep tot nietigverklaring van dit besluit voor zover het de terugvordering van de betrokken bedragen van verzoekster gelast

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/88/EU van de Europese Commissie van 9 juni 2010 betreffende de door Hongarije ten gunste van MOL Nyrt. toegekende steunmaatregel C-1/09 (ex NN 69/08) wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak C-575/12: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa — Letland) — Air Baltic Corporation AS/Valsts robežsardze [Prejudiciële verwijzing — Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht — Verordening (EG) nr. 810/2009 — Artikelen 24, lid 1, en 34 — Eenvormig visum — Nietigverklaring of intrekking van een eenvormig visum — Geldigheid van een eenvormig visum dat is aangebracht op een nietig verklaard reisdocument — Verordening (EG) nr. 562/2006 — Artikelen 5, lid 1, en 13, lid 1 — Grenscontroles — Toegangsvoorwaarden — Nationale regeling die vereist dat een geldig visum in een geldig reisdocument is aangebracht]

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/8

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 4 september 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Administratīvā apgabaltiesa — Letland) — Air Baltic Corporation AS/Valsts robežsardze
      (Zaak C-575/12) (1)

      ([Prejudiciële verwijzing - Ruimte van vrijheid, veiligheid en recht - Verordening (EG) nr. 810/2009 - Artikelen 24, lid 1, en 34 - Eenvormig visum - Nietigverklaring of intrekking van een eenvormig visum - Geldigheid van een eenvormig visum dat is aangebracht op een nietig verklaard reisdocument - Verordening (EG) nr. 562/2006 - Artikelen 5, lid 1, en 13, lid 1 - Grenscontroles - Toegangsvoorwaarden - Nationale regeling die vereist dat een geldig visum in een geldig reisdocument is aangebracht])
      (2014/C 395/09)
      Procestaal: Lets

         Verwijzende rechter

      Administratīvā apgabaltiesa

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Air Baltic Corporation AS

         Verwerende partij: Valsts robežsardze

         Dictum

                  1)

                  De artikelen 24, lid 1, en 34, van verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot vaststelling van een gemeenschappelijke visumcode (Visumcode) moeten aldus worden uitgelegd dat de nietigverklaring van een reisdocument door een autoriteit van een derde land, niet van rechtswege leidt tot ongeldigheid van een in dat document aangebracht eenvormig visum.

                  2)

                  Artikel 5, lid 1, van verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode), zoals gewijzigd bij verordening (EU) nr. 265/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 maart 2010, gelezen in samenhang met artikel 13, lid 1, van die verordening, moet aldus worden uitgelegd dat het de toegang van onderdanen van derde landen tot het grondgebied van de lidstaten niet afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het bij de grenscontrole overgelegde geldige visum in een geldig reisdocument is aangebracht.

                  3)

                  Artikel 5, lid 1, van verordening nr. 562/2006, zoals gewijzigd bij verordening nr. 265/2010, gelezen in samenhang met artikel 13, lid 1, van die verordening, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die de toegang van onderdanen van derde landen tot het grondgebied van de betrokken lidstaat afhankelijk stelt van de voorwaarde dat het overgelegde geldige visum bij de grenscontrole in een geldig reisdocument is aangebracht.

         (1)  PB C 38 van 9.2.2013.


title: Zaak T-436/10: Beroep ingesteld op 15 september 2010 — Hit Groep/Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/41

         Beroep ingesteld op 15 september 2010 — Hit Groep/Commissie
   (Zaak T-436/10)
   ()
   2010/C 317/75
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Hit Groep BV (Haarlem, Nederland) (vertegenwoordigers: G. van der Wal, G. Oosterhuis en H. Albers, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van de beschikking voor zover gericht tot verzoekster, in het bijzonder van artikel 1 onder (9) sub b), artikel 2 onder (9), en artikel 4 onder (22), subsidiair bepaling op nihil van de in artikel 2 onder (9) aan verzoekster opgelegde boete of verlaging van deze boete in goede justitie;

               —

               veroordeling van de Commissie in de door verzoekster gemaakte kosten van deze procedure, de door haar gemaakte kosten van rechtsbijstand daaronder begrepen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster richt haar beroep tegen de aan haar geadresseerde beschikking van de Commissie van 30 juni 2010, C(2010) 4387 def. in zaak COMP/38.344 — Spanstaal.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster 5 middelen aan.

               —

               Ten eerste zou de Commissie ten onrechte en rechtens onjuist, dan wel niet of onvoldoende gemotiveerd, in artikel 1 van het besluit hebben bepaald dat door verzoekster inbreuk is gemaakt op artikel 101 VWEU en op artikel 53 EER in de periode van 1 januari 1998 tot 17 januari 2002.
               Volgens verzoekster heeft de Commissie onvoldoende gemotiveerd waarom verzoekster artikel 101 VWEU zou hebben overtreden en anders dan als aandeelhouder met „beslissende invloed” in de periode 1 januari 1998 tot 17 januari 2002 in deze zaak door de Commissie is betrokken.

               —

               Ten tweede zou de Commissie ten onrechte en rechtens onjuist aan verzoekster een boete hebben opgelegd. Volgens verzoekster is het bij beschikking van 30 juni 2010 opleggen van een boete aan een onderneming als verzoekster die al sinds 1 november 2004 niet meer economisch actief is, strijdig met de doelstellingen van artikel 101 VWEU, het gemeenschappelijke boetebeleid en het evenredigheidsbeginsel.

               —

               Ten derde zou de Commissie ten onrechte en rechtens onjuist in artikel 1 onder (9) van het bestreden besluit geoordeeld hebben dat verzoekster een inbreuk heeft gepleegd op artikel 101 VWEU en artikel 53 EER en op voet daarvan ten onrechte aan verzoekster een boete hebben opgelegd van EUR 6 934 000, omdat verzoekster naar het oordeel van de Commissie hoofdelijk aansprakelijk zou zijn met Nedri Spanstaal BV voor de periode van 1 januari 1998 tot 17 januari 2002.
               Verzoekster voert aan dat zij in de periode van 1 januari 1998 tot 17 januari 2002 een participatiemaatschappij was die geen „beslissende invloed” had op Nedri Spanstaal en om die reden niet aansprakelijk kan worden gehouden voor de door Nedri Spanstaal gepleegde inbreuk op het mededingingsrecht.

               —

               Ten vierde en in subsidiaire orde zou de Commissie ten onrechte en rechtens onjuist aan verzoekster een boete hebben opgelegd van EUR 6 934 000 en zou de Commissie aan verzoekster geen dan wel een aanzienlijk lagere boete hebben moeten opleggen.

                           —

                           De Commissie had volgens verzoekster niet haar omzet in 2003 als maatstaf mogen nemen voor de vaststelling van het 10 %-plafond van de boete die aan verzoekster is opgelegd, althans had de Commissie in geval wordt afgeweken van de hoofdregel van artikel 23 lid 2 van Verordening (EG) nr. 1/2003 de gevolgen daarvan moeten bezien in het concrete geval in het licht van de doelstelling van die bepaling. De boete is daarom niet evenredig aan de omvang van de onderneming en voldoet niet aan de voorwaarden van de rechtspraak.

                           —

                           De Commissie had ook aan verzoekster de clementiekorting moeten geven die zij aan Nedri Spanstaal heeft gegeven.

                           —

                           De Commissie heeft ten onrechte een aparte berekening van de boete van verzoekster gemaakt en had de boete van verzoekster dienen te beperken tot een fractie van de aan Nedri Spanstaal opgelegde boete. Het besluit jegens verzoekster is gebaseerd op het aandeelhouderschap van verzoekster in Nedri Spanstaal gedurende een 48/224ste deel van de totale periode van de door Nedri Spanstaal gepleegde inbreuk; de boete beantwoordt niet aan het evenredigheidsbeginsel.

                           —

                           Door na toepassing van het 10 %-plafond geen rekening te houden met de relatief beperkte duur waarvoor verzoekster aansprakelijk wordt gehouden voor de overtreding van Nedri Spanstaal, de relatief beperkte kwaliteit van de aansprakelijkheid van verzoekster en de beperkte omzet van verzoekster, heeft de Commissie het evenredigheidsbeginsel geschonden.

                           —

                           Door na toepassing van het 10 %-plafond geen rekening te houden met de beperkte duur, waarvoor HIT verantwoordelijk wordt gehouden voor de overtreding in verhouding tot Nedri Spanstaal, heeft de Commissie het beginsel van gelijke behandeling geschonden. Uit de rechtspraak volgt dat de hoogte van de boete mede wordt bepaald door de duur van de inbreuk gedurende welke de beboete onderneming hoofdelijk aansprakelijk is. Daarmee is niet verenigbaar dat de boete van verzoekster hoger is dan de boete van Nedri Spanstaal.

               —

               Ten vijfde en in subsidiaire orde voert verzoekster aan dat de Commissie haar verplichting de beslissing te nemen binnen een redelijke termijn schendt, in strijd met artikel 6 lid 1 EVRM en artikel 41 lid 1 Handvest van de grondrechten van de EU. De Commissie heeft ten onrechte nagelaten bij de bepaling van de boete rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn. De duur van de onderhavige procedure is in dit geval 94 maanden en daarmee onredelijk lang.


title: Zaak C-492/15: Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 21 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — R/S, T

text:
               5.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/19

         Beschikking van de president van de Derde kamer van het Hof van 21 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — R/S, T
   (Zaak C-492/15) (1)

   (2016/C 326/34)
   Procestaal: Duits
   De president van de Derde kamer van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Gevoegde zaken C-55/11, C-57/11 en C-58/11: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Vodafone España, SA/Ayuntamiento de Santa Amalia (C-55/11), Ayuntamiento de Tudela (C-57/11), en France Telecom España SA/Ayuntamiento de Torremayor (C-58/11) (Richtlijn 2002/20/EG — Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten — Vergunning — Artikel 13 — Vergoedingen voor gebruiksrechten en rechten om faciliteiten te installeren)

text:
               22.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/8

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 12 juli 2012 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo — Spanje) — Vodafone España, SA/Ayuntamiento de Santa Amalia (C-55/11), Ayuntamiento de Tudela (C-57/11), en France Telecom España SA/Ayuntamiento de Torremayor (C-58/11)
   (Gevoegde zaken C-55/11, C-57/11 en C-58/11) (1)

   (Richtlijn 2002/20/EG - Elektronischecommunicatienetwerken en -diensten - Vergunning - Artikel 13 - Vergoedingen voor gebruiksrechten en rechten om faciliteiten te installeren)
   2012/C 287/13
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Supremo

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Vodafone España, SA (C-55/11 en C-57/11), France Telecom España SA (C-58/11)

      Verwerende partijen: Ayuntamiento de Santa Amalia (C-55/11), Ayuntamiento de Tudela (C-57/11), Ayuntamiento de Torremayor (C-58/11)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Supremo — Uitlegging van artikel 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten („machtigingsrichtlijn”) (PB L 108, blz. 21) — Vergoedingen voor gebruiksrechten en rechten om faciliteiten te installeren — Gemeentelijk publiek domein

      Dictum

               1)

               Artikel 13 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een vergoeding voor rechten om faciliteiten te installeren op, boven of onder openbare of particuliere eigendom wordt gevraagd aan ondernemingen die niet de eigenaar zijn van deze faciliteiten, maar deze gebruiken om mobieletelefoniediensten te leveren.

               2)

               Artikel 13 van richtlijn 2002/20 heeft rechtstreekse werking, zodat particulieren zich voor de nationale rechter rechtstreeks op dit artikel kunnen beroepen om op te komen tegen de toepassing van een beslissing van een openbare autoriteit die hiermee in strijd is.

      (1)  PB C 139 van 07.05.2011.


title: Zaak T-580/15: Beroep ingesteld op 6 oktober 2015 — Flamagas/BHIM — MatMind (CLIPPER)

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/62

         Beroep ingesteld op 6 oktober 2015 — Flamagas/BHIM — MatMind (CLIPPER)
   (Zaak T-580/15)
   (2016/C 038/84)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Flamagas, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordigers: I. Valdelomar Serrano, G. Hinarejos Mulliez en D. Gabarre Armengol, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: MatMind Srl (Formello, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: driedimensionaal gemeenschapsmerk (vorm van een aansteker met het woordelement „CLIPPER” — gemeenschapsmerk nr. 4758652

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 juli 2015 in zaak R 924/2013-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               bevestiging van de beslissing van 22 maart 2013 van de nietigheidsafdeling in procedure nr. C 5642 tot nietigverklaring van gemeenschapsmerk nr. 4758652;

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder e-ii), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak F-39/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juni 2016 — Marinozzi/Commissie (Openbare dienst — Arbeidscontractanten — Pensioenen — Overdracht van nationale pensioenrechten — Voorstel voor extra pensioenjaren — Geen bezwarende handeling — Niet-ontvankelijkheid van het beroep — Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan — Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering)

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/40

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 15 juni 2016 — Marinozzi/Commissie
   (Zaak F-39/15) (1)

   ((Openbare dienst - Arbeidscontractanten - Pensioenen - Overdracht van nationale pensioenrechten - Voorstel voor extra pensioenjaren - Geen bezwarende handeling - Niet-ontvankelijkheid van het beroep - Verzoek om uitspraak te doen zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan - Artikel 83 van het Reglement voor de procesvoering))
   (2016/C 410/71)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Gabrio Marinozzi (Santo Domingo, Dominicaanse Republiek) (vertegenwoordigers: J.-N. Louis en N. de Montigny, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk, J. Currall en G. Gattinara, gemachtigden, vervolgens G. Gattinara, gemachtigde, ten slotte G. Gattinara en F. Simonetti, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het voorstel voor de overdracht van verzoekers pensioenrechten aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe algemene uitvoeringsbepalingen (AUB) van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Marinozzi draagt zijn eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015, blz. 27.


title: Zaak F-19/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2006 — Sanchez Ferriz/Commissie (Ambtenaren — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsronde 2003)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/32

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 28 juni 2006 — Sanchez Ferriz/Commissie
   (Zaak F-19/05) (1)

   (Ambtenaren - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsronde 2003)
   (2006/C 190/58)
   Procestaal:Frans
   Partijen

      Verzoeker: Carlos Sanchez Ferriz (Brussel, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Bouneou en F. Frabetti, advocaten, vervolgens alleen F. Frabetti)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van de beoordelingsronde 2003 voorzover deze verzoeker betreft of, subsidiair, nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over het jaar 2003.
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 155 van 25.06.2005 (zaak aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nummer T-153/05 en bij beschikking van 15.12.2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Zaak T-239/00: Beroep, op 28 augustus 2000 ingesteld door SCI UK Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
25.11.2000             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 335/45
Verder was verzoeksters directie niet bevoegd om Staff Ru-              Verzoekster stelt, dat is voldaan aan de twee voorwaarden van
les 1.4.2, 1.4.3 en 1.4.7 vast te stellen. Dit geldt ook voor de        artikel 13, namelijk het bestaan van buitengewone omstandig-
afwijzing van het verzoek om bij besluit van de Raad van                heden, en de afwezigheid van kennelijke nalatigheid of manipu-
bestuur van de ECB in de arbeidsvoorwaarden een bepaling                latie. Zij stelt dat het de Japanse producent was, die zijn
inzake collectieve arbeidsovereenkomsten op te nemen. Ver-              toezeggingen niet naar behoren is nagekomen. Verzoekster
weersters vice-president was niet bevoegd om die eisen van              heeft zorgvuldig gehandeld, en is het slachtoffer geworden van
verzoeksters af te wijzen.                                              bedrog, dat haar niet kan worden toegerekend.
Ten slotte is het besluit volgens verzoeksters ontoereikend             Bovendien is de Commissie de op haar rustende verplichting
gemotiveerd. Gezegd wordt enkel, dat verweerster verzoek-               om op de naleving van de toezeggingen toe te zien, niet
sters’ betoog niet ter zake dienend acht. Er wordt niet                 nagekomen. Het ware onbillijk van verzoekster te verlangen
uiteengezet waarop verweerster zich daarvoor baseert.                   dat zij opdraait voor de verliezen die zij niet zou hebben
                                                                        geleden indien de Commissie en de Japanse producenten hun
                                                                        verplichtingen in het kader van de verbintenissen inzake
                                                                        prijzen waren nagekomen.
                                                                        (1) Verordening (EEG) nr. 2112/90 van de Raad van 23 juli 1990 tot
                                                                            instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van
                                                                            bepaalde soorten elektronische microschakelingen, bekend als
                                                                            DRAM’s (dynamic random-access memories) van oorsprong uit
Beroep, op 28 augustus 2000 ingesteld door SCI UK                           Japan en tot definitieve inning van het voorlopige recht (PB 1990,
Limited tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                        L 193, blz. 1).
                                pen                                     (2) Verordening (EEG) nr. 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979
                                                                            betreffende terugbetaling of kwijtschelding van in- of uitvoerrech-
                                                                            ten (PB 1979, L 175, blz. 1).
                        (Zaak T-239/00)
                        (2000/C 335/85)
                        (Procestaal: Engels)                            Beroep, op 14 september 2000 ingesteld door Compagnia
                                                                        Lavoratori Portuali scarl en andere tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 28 augustus 2000 beroep ingesteld tegen                  (Zaken T-242/00, T-243/00, T-257/00, T-258/00, T-259/00,
Commissie van de Europese Gemeenschappen door SCI UK                                          T-265/00 en T-267/00)
Limited (Irvine, United Kingdom), vertegenwoordigd door
L. Allen, van het kantoor Ernst & Young, te Londen.                                                (2000/C 335/86)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                                              (Procestaal: Italiaans)
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
      van 29 juni 2000 [C(2000) 1684 def.], gericht tot het             schappen is op 14 september 2000 beroep ingesteld tegen
      Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-                Commissie van de Europese Gemeenschappen door Compag-
      Ierland, betreffende een verzoek om terugbetaling van             nia Lavoratori Portuali scarl en andere, vertegenwoordigd door
      invoerrechten.                                                    A. Bortoluzzi en C. Montagner, advocaten te Venetië.
                                                                        Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        —     nietig te verklaren de artikelen 1 en 2 van beschikking
                                                                              2000/394/EG van de Commissie;
Verzoekster voerde computeronderdelen in, waaronder dy-
namic random-access memories („DRAMS”), van oorsprong                   —     subsidiair, artikel 5 van die beschikking nietig te ver-
uit Japan. Ingevolge verordening nr. 2112/90 (1) van de Raad,                 klaren;
gold voor dergelijke importen een antidumpingrecht van 60 %,
                                                                        —     de Commissie in de kosten te verwijzen.
doch niet wanneer door de Japanse producenten afgegeven
documenten inzake door hen aangegane prijsverbintenissen
werden overgelegd. In het kader van een strafzaak bleek dat             Middelen en voornaamste argumenten
bepaalde aan verzoekster afgegeven certificaten om diverse
redenen ongeldig waren, en waren gebruikt om bedrog te                  De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die
plegen. De Britse douane vorderde dan ook de betaling van het           in de zaken T-234/00, Fondazione Opera S. Maria della
antidumpingrecht. Daarop verzochten de Britse autoriteiten de           Carità/Commissie, en T-235/00, Codess Sociale e.a. (1)
Commissie om een beslissing over de vraag of de invoerrechten
op basis van artikel 13 van verordening nr. 1430/79 (2) konden          (1) Nog niet gepubliceerd.
worden terugbetaald. Bij de bestreden beschikking werd be-
doeld verzoek afgewezen.