title: Zaak C-270/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 juni 2015 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 25 maart 2015 in zaak T-538/11, België tegen Commissie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/14

         Hogere voorziening ingesteld op 8 juni 2015 door het Koninkrijk België tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 25 maart 2015 in zaak T-538/11, België tegen Commissie
   (Zaak C-270/15 P)
   (2015/C 254/18)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Rekwirant: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: C. Pochet en J.-C. Halleux, gemachtigden, L. Van Den Hende, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   Het Koninkrijk België verzoekt dat het Hof van Justitie van de Europese Unie:

               —

               het arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 vernietigt;

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 27 juli 2011 inzake de door België ten uitvoer gelegde staatssteun ter financiering van de opsporing van overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE) bij runderen [Steunmaatregel C 44/08 (ex NN 45/04)] vernietigt; en

               —

               de Commissie in de kosten verwijst.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Eerste middel: Het Gerecht geeft blijk van foutieve rechtsopvattingen en miskent de op haar rustende motiveringsplicht wat betreft het bestaan van een economisch voordeel in de zin van artikel 107(1) VWEU.

               (a)

                  Eerste onderdeel: Het Gerecht geeft blijk van een foutieve rechtsopvatting en miskent de motiveringsplicht, in het bijzonder waar zij het uitgangspunt hanteert dat telkens de overheid aan bepaalde ondernemingen een wettelijke of bestuursrechtelijke verplichting oplegt, de aan deze verplichting betrokken kosten automatisch ook ten laste moeten worden gelegd van de betrokken ondernemingen, zonder dat de overheid hier op enige wijze in mag tussenkomen, en dit ongeacht de finaliteit van de maatregel en de band met de uitoefening van overheidsprerogatieven. Nu dit uitgangspunt moet worden verworpen, verklaart het Gerecht geenszins waarom de kosten van de BSE-testen een last zouden vormen die „normaliter” op het budget van een onderneming drukt. Tevens miskent het Gerecht de motivatieplicht neergelegd in artikel 36, juncto 53, van het Statuut van het Hof, in het bijzonder waar zij niet ingaat op diverse argumenten en precedenten aangehaald door verzoekster, dan wel de relevantie hiervan miskent.

               (b)

                  Tweede onderdeel: Het Gerecht geeft blijk van een foutieve rechtsopvatting in de mate het de aan- of afwezigheid van harmonisatiewetgeving als volstrekt irrelevant beschouwd voor staatssteundoeleinden. Het Gerecht miskent daarbij ook haar motiveringsplicht voorzien in artikel 36, juncto 53, van het Statuut van het Hof door niet te antwoorden op de argumenten ontwikkeld door het Koninkrijk België.

               (c)

                  Derde onderdeel: Het Gerecht geeft blijk van een foutieve opvatting waar zij in het bestreden arrest doet uitschijnen dat het Koninkrijk België niet aangeeft waarom de aan- of afwezigheid van overcompensatie juridisch relevant zou zijn voor het bestaan van een economisch voordeel in de zin van artikel 107(1) VWEU. Eveneens geeft het bestreden arrest blijk van een foutieve opvatting in zoverre het lijkt te insinueren dat het argument onvoldoende feitelijk zou zijn ontwikkeld.

      Tweede middel: Het Gerecht geeft blijk van foutieve rechtsopvattingen en miskent de op haar rustende motiveringsplicht wat betreft de toepassing van de selectiviteitsvereiste in de zin van artikel 107(1) VWEU. Het Gerecht geeft blijk van een foutieve rechtsopvatting in de mate zij op veralgemeende wijze poneert dat alle ondernemingen die verplicht controles moeten laten verrichten alvorens hun producten in de handel te kunnen brengen of te kunnen verkopen zich per definitie in een „vergelijkbare feitelijke en juridische situatie” bevinden. Minstens miskent het Gerecht de op haar rustende motiveringsplicht door geenszins te verklaren om welk reden al deze ondernemingen zich in een „vergelijkbare feitelijke en juridische situatie” zouden bevinden vanuit staatssteunperspectief, en door de door het Koninkrijk België aangebrachte voorbehouden onbeantwoord te laten.


title: Arrest van het Hof van 9 september 2003 in zaak C-236/01 (verzoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële beslissing): Monsanto Agricoltura Italia SpA e.a. tegen Presidenza del Consiglio dei Ministri e.a. ("Verordening (EG) nr. 258/97 — Nieuwe voedingsmiddelen — In de handel brengen — Veiligheidscontrole — Vereenvoudigde procedure — Wezenlĳke gelĳkwaardigheid aan bestaande voedingsmiddelen — Voedingsmiddelen geproduceerd met genetisch gemodificeerde maïslĳnen — Aanwezigheid van residuen van transgeen eiwit — Maatregel van lidstaat die handel in of gebruik van nieuw voedingsmiddel op zĳn grondgebied tĳdelĳk beperkt of schorst")

text:
C 264/10                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                 1.11.2003
J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;             vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenver-
griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 11 september                  voer over de weg en de bevordering van het gecombineerd
2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                   vervoer (PB L 108, blz. 27), doch uitsluitend voorzover deze
                                                                              besluiten steunen op artikel 93 EG en zonder dat de gevolgen
De artikelen 81 EG, 82 EG en 85 EG, alsook richtlijn 92/12/EEG                ervan worden aangetast, welke in stand dienen te blijven, heeft
van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling             het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Wathelet
voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan           (rapporteur), kamerpresident, C. W. A. Timmermans,
en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 96/99/EG van            D. A. O. Edward, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters;
de Raad van 30 december 1996, moeten aldus worden uitgelegd dat               advocaat-generaal: S. Alber; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling die voorziet in de       ministrateur, op 11 september 2003 een arrest gewezen
heffing van toeslagen op de prijs van elektriciteit, zoals die in het         waarvan het dictum luidt als volgt:
hoofdgeding, wanneer de elektriciteit in een elektrochemisch procédé
wordt gebruikt, en dat aanbeveling 81/924/EEG van de Raad van                 1)    Verklaart besluit 2001/265/EG van de Raad van 19 maart
27 oktober 1981 betreffende de tariefstructuren voor elektrische                    2001 betreffende de sluiting van de Overeenkomsten tussen de
energie in de Gemeenschap, niet eraan in de weg staat dat een lidstaat              Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije houdende
dergelijke toeslagen heft.                                                          vaststelling van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer
                                                                                over de weg en de bevordering van het gecombineerd vervoer en
                                                                                besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001
(1) PB C 200 van 14.7.2001.                                                         bestreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese
                                                                                Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende vaststelling
                                                                                van bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg
                                                                                en de bevordering van het gecombineerd vervoer, nietig.
                                                                              2)    Verstaat dat de gevolgen van deze besluiten worden gehandhaafd
                                                                                totdat de ter uitvoering van dit arrest noodzakelijke maatregelen
                      ARREST VAN HET HOF                                            zijn vastgesteld.
                                                                              3)    Verwijst de Raad van de Europese Unie in de kosten.
                             (Vijfde kamer)
                                                                              4)    Verstaat dat de Bondsrepubliek Duitsland en het Groothertog-
                      van 11 september 2003                                         dom Luxemburg hun eigen kosten zullen dragen.
in zaak C-211/01: Commissie van de Europese Gemeen-                           (1) PB C 212 van 28.7.2001.
        schappen tegen Raad van de Europese Unie (1)
(„Overeenkomst EG-Bulgarije en Overeenkomst EG-Hon-
garije — Goederenvervoer over de weg en gecombineerd
vervoer — Belastingen — Rechtsgrondslag — Artikelen 71                                             ARREST VAN HET HOF
                             EG en 93 EG”)
                                                                                van 9 september 2003
                           (2003/C 264/16)
                                                                              in zaak C-236/01 (verzoek van het Tribunale am-
                                                                              ministrativo regionale del Lazio om een prejudiciële
                            (Procestaal: Frans)                               beslissing): Monsanto Agricoltura Italia SpA e.a. tegen
                                                                                Presidenza del Consiglio dei Ministri e.a. (1)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                („Verordening (EG) nr. 258/97 — Nieuwe voedingsmiddelen
                                                                              — In de handel brengen — Veiligheidscontrole — Vereenvou-
                                                                              digde procedure — Wezenlijke gelijkwaardigheid aan be-
                                                                              staande voedingsmiddelen — Voedingsmiddelen geprodu-
In zaak C-211/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      ceerd met genetisch gemodificeerde maïslijnen — Aanwezig-
pen (gemachtigde: aanvankelijk M. Wolfcarius, W. Wils) tegen                  heid van residuen van transgeen eiwit — Maatregel van
Raad van de Europese Unie (gemachtigden: A. Lopes Sabino                      lidstaat die handel in of gebruik van nieuw voedingsmiddel
en E. Karlsson), ondersteund door Bondsrepubliek Duitsland                           op zijn grondgebied tijdelijk beperkt of schorst”)
(gemachtigden: W.-D. Plessing en M. Lumma) en Groothertog-
dom Luxemburg (gemachtigden: J. Falts en N. Mackel), betref-                                             (2003/C 264/17)
fende een verzoek tot nietigverklaring van besluit 2001/265/
EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende de sluiting                                               (Procestaal: Italiaans)
van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en
de Republiek Bulgarije houdende vaststelling van bepaalde                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de                                                   dentie van het Hof)
bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L 108, blz. 4)
en van besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001
bestreffende de sluiting van de Overeenkomst tussen de                        In zaak C-236/01, betreffende een verzoek aan het Hof
Europese Gemeenschap en de Republiek Hongarije houdende                       krachtens artikel 234 EG van het Tribunale amministrativo
 ---pagebreak--- 1.11.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 264/11
regionale del Lazio (Italië), in het aldaar aanhangig geding                     inzake de wezenlijke gelijkwaardigheid in de zin van artikel 3,
tussen Monsanto Agricoltura Italia SpA e.a. en Presidenza del                    lid 4, eerste alinea, van de verordening betreft waaraan de
Consiglio dei Ministri e.a., om een prejudiciële beslissing over                 toepassing van deze bepaling is onderworpen.
de uitlegging en de geldigheid van de artikelen 3, lid 4, eerste
alinea, en 5, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 258/97
van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997                  (1) PB C 259 van 15.9.2001.
betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingre-
diënten (PB L 43, blz. 1), en over de uitlegging van artikel 12
van deze verordening, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet en
C. W. A. Timmermans (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gul-
mann, D. A. O. Edward, A. La Pergola, P. Jann, V. Skouris,
S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters;                                      ARREST VAN HET HOF
advocaat-generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
ministrateur, op 9 september 2003 een arrest gewezen waar-                                      van 9 september 2003
van het dictum luidt als volgt:
                                                                           in zaak C-285/01 (verzoek van de Cour administrative
                                                                           d’appel de Douai om een prejudiciële beslissing): Isabel
                                                                           Burbaud tegen Ministère de l’Emploi et de la Solidarité (1)
1)   Artikel 3, lid 4, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 258/        („Erkenning van diploma’s — Directeuren van openbare
     97 van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari               ziekenhuizen — Richtlijn 89/48/EEG — Begrip „diploma”
     1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voed-              — Toelatingsexamen — Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na
     selingrediënten moet aldus worden uitgelegd dat de enkele                                 wijziging, artikel 39 EG)”)
     aanwezigheid van bepaalde hoeveelheden residuen van transgeen
     eiwit in nieuwe voedingsmiddelen niet belet dat deze voedings-                                  (2003/C 264/18)
     middelen wezenlijk gelijkwaardig aan bestaande voedingsmid-
     delen worden geacht en dat voor het in de handel brengen                                         (Procestaal: Frans)
     daarvan dus de vereenvoudigde procedure kan worden toegepast.
     Dit is evenwel niet het geval wanneer op basis van de bij de
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
     eerste beoordeling beschikbare wetenschappelijke kennis kan
     worden geconcludeerd, dat er een risico van potentieel gevaarlijke                             dentie van het Hof)
     gevolgen voor de menselijke gezondheid bestaat. Het is aan de
     verwijzende rechter om uit te maken of dit laatste het geval is.
                                                                           In zaak C-285/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van de Cour administrative d’appel
                                                                           de Douai (Frankrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                           Isabel Burbaud en Ministère de l’Emploi et de la Solidarité, om
2)   De al dan niet regelmatige toepassing van de in artikel 5 van         een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 48
     verordening nr. 258/97 bedoelde vereenvoudigde procedure op
                                                                           EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en richtlijn 89/
     het in de handel brengen van nieuwe voedingsmiddelen is in
                                                                           48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een
     beginsel niet van invloed op de bevoegdheid van de lidstaten om
                                                                           algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma’s
     maatregelen in de zin van artikel 12 van deze verordening vast        waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden
     te stellen, zoals het besluit van 4 augustus 2000 dat in het
                                                                           afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16), heeft het Hof, samengesteld
     hoofdgeding aan de orde is. Daar de vereenvoudigde procedure
                                                                           als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet,
     geen enkele vorm van toestemming, ook geen stilzwijgende, van
                                                                           M. Wathelet, R. Schintgen en C. W. A. Timmermans (rappor-
     de Commissie impliceert, kan een lidstaat dergelijke maatregelen      teur), kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La
     vaststellen zonder vooraf de geldigheid van een dergelijke
                                                                           Pergola, P. Jann, V. Skouris, F. Macken, N. Colneric, S. von
     toestemming te hoeven betwisten. Deze maatregelen kunnen
                                                                           Bahr, J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-
     echter slechts worden getroffen wanneer de lidstaat vooraf een
                                                                           generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdad-
     risicobeoordeling heeft gemaakt die, gelet op de bijzondere           ministrateur, vervolgens H. von Holstein, adjunct-griffier, op
     omstandigheden van het geval, zo volledig mogelijk is en
                                                                           9 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum
     uit welke beoordeling blijkt dat het uit hoofde van het
                                                                           luidt als volgt:
     voorzorgsbeginsel noodzakelijk is deze maatregelen te treffen
     om overeenkomstig artikel 3, lid 1, eerste streepje, van
     verordening nr. 258/97 te verzekeren dat de nieuwe voedings-          1)    De vaststelling dat het eindexamen van de opleiding aan de
     middelen geen gevaar opleveren voor de consument.                           École nationale de la santé publique — die wordt gevolgd door
                                                                                een aanstelling in vaste dienst als ambtenaar bij het Franse
                                                                                openbare ziekenhuiswezen — met goed gevolg is afgelegd, moet
                                                                                worden aangemerkt als een „diploma” in de zin van richtlijn
                                                                                89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende
3)   Bij onderzoek van de vierde vraag is niet gebleken van feiten of            een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdi-
     omstandigheden die de geldigheid van artikel 5 van verordening              ploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar
     nr. 258/97 kunnen aantasten, met name wat de voorwaarde                     worden afgesloten. Het staat aan de verwijzende rechter met het


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 27 september 2000 in zaak T-184 /97, BP Chemicals Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Gedeeltelĳke niet-ontvankelĳkheid — Artikel 92 , lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 87, lid 3, EG) — Richtlĳn 92/81/EEG — Begrip "proefproject voor de technologische ontwikkeling van milieuvriendelĳker producten")

text:
C 355/20               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9.12.2000
                                                      GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                               3)    Verstaat dat de Franse Republiek en de Commissie hun eigen
                                                                               op de procedure in zaak T-74/97 gevallen kosten zullen dragen.
                    van 26 september 2000
                                                                         (1) PB C 166 van 31.5.1997.
in de gevoegde zaken T-74 /97, Büchel & Co. Fahrzeugtei-
lefabrik GmbH tegen Raad van de Europese Unie en
T-75/97, Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
(Uitbreiding van antidumpingrecht — Vrijstelling —
Rijwielonderdelen — Beroep tot nietigverklaring — Niet-                                       van 27 september 2000
                         ontvankelijkheid)
                                                                         in zaak T-184 /97, BP Chemicals Ltd tegen Commissie van
                         (2000/C 355/44)                                                de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                         (Staatssteun — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang
                                                                         — Gedeeltelijke niet-ontvankelijkheid — Artikel 92 , lid 3,
                          (Procestaal: Duits)                            EG-Verdrag (thans artikel 87, lid 3, EG) — Richtlijn
                                                                         92/81/EEG — Begrip „proefproject voor de technologische
In de gevoegde zaken T-74/97, Büchel & Co. Fahrzeugteilefa-                     ontwikkeling van milieuvriendelijker producten”)
brik GmbH, gevestigd te Fulda (Duitsland), vertegenwoordigd
door W. A. Rehmann en U. Zinsmeister, advocaten te Brussel,                                        (2000/C 355/45)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
Bonn en Schmitt, advocaten aldaar, Avenue Guillaume 62,                                            (Procestaal: Engels)
tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden: R. Torrent,
A. Tanca, S. Marquardt, H.-J. Rabe en G. M. Berrisch),
                                                                         In zaak T-184/97, BP Chemicals Ltd, gevestigd te Londen,
ondersteund door Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                         vertegenwoordigd door J. Flynn, Barrister, en J. A. Rodriguez,
pen (gemachtigden: V. Kreuschitz en N. Khan) en Franse
                                                                         Solicitor, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Republiek (gemachtigde: K. Rispal-Bellanger) en T-75/97,
                                                                         kantore van Loesch en Wolter, advocaten aldaar, Rue
Büchel & Co. Fahrzeugteilefabrik GmbH tegen Commissie van
                                                                         Goethe 11, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz,
                                                                         pen (gemachtigde: N. Khan), ondersteund door Franse Repu-
N. Khan en M. Hilf), betreffende — in zaak T-74/97, een
                                                                         bliek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Vasak), betref-
beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 71/97
                                                                         fende een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van
van de Raad van 10 januari 1997 tot uitbreiding van het
                                                                         de Commissie van 9 april 1997 (SG(97) D/3266) betreffende
definitieve antidumpingrecht, ingesteld bij verordening (EEG)
                                                                         een Franse steunregeling voor biobrandstoffen, heeft het
nr. 2474/93 voor rijwielen van oorsprong uit de Volksrepu-
                                                                         Gerecht (Tweede kamer — uitgebreid), samengesteld als volgt:
bliek China op de invoer van bepaalde onderdelen van rijwielen
                                                                         A. Potocki, kamerpresident, K. Lenaerts, J. Azizi, M. Jaeger en
uit de Volksrepubliek China en tot heffing van het uitgebreide
                                                                         A. W. H. Meij, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdadministrateur,
recht op dergelijke uit hoofde van verordening (EG) nr. 703/96
                                                                         op 27 september 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum
geregistreerde invoer (PB L 16, blz. 55), — in zaak T-75/97,
                                                                         luidt als volgt:
een beroep tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 88/97
van de Commissie van 20 januari 1997 tot goedkeuring van                 1)    Verklaart het beroep tegen de beschikking van de Commissie
de vrijstelling van de invoer van bepaalde delen van rijwielen,                van 9 april 1997 [SG(97) D/3266] betreffende een Franse
van oorsprong uit de Volksrepubliek China, van de uitbreiding                  steunregeling voor biobrandstoffen niet-ontvankelijk voor zover
bij verordening (EG) nr. 71/97 van het bij verordening                         die beschikking betrekking heeft op de maatregelen voor esters.
nr. 2474/93 ingestelde antidumpingrecht (PB L 17, blz. 17),
heeft het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid), samengesteld               2)    Verklaart de bestreden beschikking nietig voor zover zij betrek-
als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, V. Tiili, J. Azizi, M. Jaeger          king heeft op de maatregelen voor ETBE.
en P. Mengozzi, rechters; griffier: B. Pastor, hoofdad-
ministrateur, op 26 september 2000 een arrest gewezen                    3)    Verwijst de Commissie in de kosten van verzoekster.
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         4)    Verstaat, dat de Franse Republiek haar eigen kosten zal dragen
1)    Verklaart de beroepen in de zaken T-74/97 en T-75/97 niet-               alsmede de kosten die verzoekster wegens haar interventie heeft
      ontvankelijk.                                                            gemaakt.
2)    Verwijst verzoekster in haar eigen kosten alsook in de kosten      (1) PB C 252 van 16.8.1997.
      van de Raad in zaak T-74/97 en in de kosten van de Commissie
      in zaak T-75/97.


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 15 februari 1996 in zaak C-226/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Tribunal de commerce d'Albi): Grand garage albigeois SA e.a. tegen Garage Massol Sàrl (Mededinging - Afzet van motorvoertuigen - Verordening (EEG) nr. 123/85 - Inroepbaarheid tegen derden - Onafhankelijk wederverkoper)

text:
4 . 5 . 96          ΓνΓΊ                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 133/5
1 . Wijst de hogere voorziening af.                                                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Tweede Kamer)
2 . Verwijst requiranten in de kosten.                                                     van 15 februari 1996
                                                                      in zaak C-309/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing
(M PB nr . C 254 van 10 . 9 . 1994 .                                  van het Tribunal de commerce de Lyon ): Nissan France SA
                                                                      e.a. tegen J.-L. Dupasquier van Garage Sport Auto e.a. (*)
                                                                      (Mededinging — Afzet van motorvoertuigen — Verorde
                                                                      ning (EEG) nr. 123/85 — Inroepbaarheid tegen derden —
                                                                      Parallelimporteur — Cumulatie van de activiteiten van
                                                                            lasthebber en van onafhankelijk wederverkoper)
                                                                                ( 96/C 133/09 )
                   ARREST VAN HET HOF
                         (Tweede Kamer)
                      van 15 februari 1996                                                   (Procestaai: Frans)
in zaak C-226/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het Tribunal de commerce d'Albi ): Grand garage
         albigeois SA e.a. tegen Garage Massol Sàrl ^)                (Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de
(Mededinging — Afzet van motorvoertuigen — Verorde                                    Jurisprudentie van het Hof)
ning (EEG) nr. 123/85 — Inroepbaarheid tegen derden —
                 Onafhankelijk wederverkoper)
                           ( 96/C 133/08 )                            In zaak C-309/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal
                                                                      de commerce de Lyon ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangige
                        (Procestaai: Frans)                           geding tussen Nissan France SA, Serda SA, Lyon Vaise Auto
                                                                      Sari, Garage Gambetta SA, Lyon Automobiles SA en J.-L.
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de          Dupasquier van Garage Sport Auto, Star'Terre Sàrl en
                  Jurisprudentie van het Hof)                         Aqueducs Automobiles Sàrl, om een prejudiciële beslissing
                                                                      over de uitlegging van Verordening ( EEG ) nr. 123/85 van de
                                                                      Commissie van 12 december 1984 betreffende de toepassing
In zaak C-226/94, betreffende een verzoek aan het Hof                 van artikel 85 , lid 3 , van het Verdrag op groepen afzet- en
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal             klantenserviceovereenkomsten inzake motorvoertuigen (PB
de commerce d'Albi ( Frankrijk ), in het aldaar aanhangige            nr. L 15 van 18 . 1 . 1985 , blz. 16 ), heeft het Hof (Tweede
geding tussen Grand garage albigeois SA e.a . en Garage               Kamer ), samengesteld als volgt: G. Hirsch, kamerpresident,
Massol Sàrl, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging        G.F. Mancini en F.A. Schockweiler ( rapporteur ), rechters;
van Verordening ( EEG) nr. 123/85 van de Commissie van                 advocaat-generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L.
 12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,           Hewlett, administrateur, op 15 februari 1996 een arrest
lid 3 , van het Verdrag op groepen afzet- en klantenservice          gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
overeenkomsten inzake motorvoertuigen ( PB nr. L 15 van
 18 . 1 . 1985 , blz. 16 ), heeft het Hof (Tweede Kamer ),
samengesteld als volgt: G. Hirsch, kamerpresident, G.F.
Mancini en F.A. Schockweiler ( rapporteur ), rechters; advo           Verordening (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van
caat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett,           12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,
 administrateur, op 15 februari 1996 een arrest gewezen                lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenservice
 waarvan het dictum luidt als volgt:                                   overeenkomsten inzake motorvoertuigen moet aldus wor
                                                                       den uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg staat, dat een
                                                                       marktdeelnemer die noch een erkend wederverkoper in het
 Verordening (EEG) nr. 123/85 van de Commissie van                     distributienet van de fabrikant van een bepaald automerk is,
 12 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85,            noch een gevolmachtigd tussenpersoon in de zin van
 lid 3, van het Verdrag op groepen afzet- en klantenservice           artikel 3, punt 11 , van deze verordening, zich bezighoudt
 overeenkomsten inzake motorvoertuigen moet aldus wor                 met de parallelimport van nieuwe voertuigen van dat merk
 den uitgelegd, dat zij niet eraan in de weg staat, dat een            en deze voertuigen als onafhankelijk wederverkoper ver
 marktdeelnemer die noch een erkend wederverkoper in het               koopt. Evenmin staat de verordening eraan in de weg, dat
 distributienet van de fabrikant van een bepaald automerk is,          een onafhankelijk marktdeelnemer de activiteiten van gevol
 noch een gevolmachtigd tussenpersoon in de zin van                    machtigd tussenpersoon en van niet-erkend wederverkoper
 artikel 3 , punt 11 , van de verordening, zich als onafhanke         van parallel ingevoerde voertuigen cumuleert.
 lijk wederverkoper bezighoudt met de verkoop van nieuwe
 voertuigen van dat merk.
                                                                       (!) PB nr. C 380 van 31 . 12 . 1994 .
 (M PB nr. C 275 van 1 . 10 . 1994 .


title: Zaak T-468/04: Beroep, op 19 november 2004 ingesteld door Kenzo Takada tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/27

         Beroep, op 19 november 2004 ingesteld door Kenzo Takada tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak T-468/04)
   (2005/C 57/46)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 november 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) ingesteld door Kenzo Takada, wonend te Parijs, vertegenwoordigd door F. de Visscher, E. De Gryse en D. Moreau, advocaten.
   Andere partij in de procedure voor de eerste kamer van beroep: Kenzo SA.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van 14 september 2001 (zaak R 643/2003-1) te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               Kenzo Takada

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „KENZO TAKADA” voor waren en diensten van de klassen 3, 25 en 42 (Bleekmiddelen en andere wasmiddelen; kledingstukken; hotelwezen, restauraties, …) – aanvraagnr. 2008084

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Kenzo SA

               Oppositiemerk of -teken:

               Communautaire, nationale en internationale woord- en beeldmerken „KENZO” voor waren en diensten van de klassen 3, 9, 25 en 42 (Bleekmiddelen en andere wasmiddelen; kledingstukken; hotelwezen, restauraties, …)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Doorhaling van zaak T-511/93

text:
Nr . C 299/20         NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       11 . 11 . 95
tinental Trading Limited, Effem Management Services                               BESCHIKKING VAN HET GERECHT
Limited, Vickers Public Limited Company tegen Raad van                                     VAN EERSTE AANLEG
de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeen                                         van 9 augustus 1995
schappen .
                                                                      in zaak T-541 /93 , S. Coughlan e.a. tegen Raad van de
(') PB nr . C 24 van 31 . 1 . 1992 .
                                                                                Europese Unie ( ! )
                                                                                (Gedeeltelijke doorhaling)
                                                                                ( 95/C 299/40 )
                                                                                (Procestaai: Engels
               Doorhaling van zaak T-5 11 /93 ( )
                          ( 95/C 299/37 )
                                                                      In zaak T-541 /93 , S. Coughlan, J. Connaughton, G. Walsh,
                                                                      P. Heffernan, T. Fitzsimons, P. Wall, P. Griffin en J. Harris,
                                                                      vertegenwoordigd door J. O'Reilly , SC, van de balie van
                      (Procestaai: Engels)                            Ierland, en P. Watson, Barrister, van de balie van Ierland ,
                                                                      geïnstrueerd door O. Ryan-Purcell, Solicitor, domicilie
De president van de Eerste kamer ( uitgebreid ) van het               gekozen hebbende te Luxemburg bij Fyfe Business Centre ,
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                Rue Jean-Pierre Brasseur 29 , tegen Raad van de Europese
pen heeft bij beschikking van 9 augustus 1 995 de doorhaling          Unie ( gemachtigden : A. Brautigam en M. Bishop ), onder
in het register gelast van zaak T-511/93 : F. E. Locke en             steund door Commissie van de Europese Gemeenschappen
anderen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van              ( gemachtigden G. Rozet, en X. Lewis ) en Verenigd Konink
de Europese Gemeenschappen .                                          rijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ( gemachtigden :
                                                                      aanvankelijk J. D. Colahan, vervolgens S. I. Braviner ),
(M PB Nr . C 277 van 15 . 10 . 1993 .                                 betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens arti
                                                                      kel 173 EEG-Verdrag van Verordening ( EEG ) nr. 2187/93
                                                                      van de Raad van 22 juli 1993 inzake het vergoedingsvoorstel
                                                                      aan bepaalde producenten van melk of zuivelprodukten die
                                                                      hun activiteit tijdelijk niet hebben kunnen uitoefenen ( PB
                                                                       1993 , L 196 , blz . 6 ), en in het bijzonder van de artikelen 8 en
               Doorhaling van zaak T-529/93 ( )                        14 daarvan, heeft de president van het Gerecht op 9 augus
                          ( 95/C 299/38 )                             tus 1995 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt
                                                                      als volgt:
                      (Procestaai: Engels)
                                                                       1 . De namen van S. Coughlan, G. Walsh, P. Heffernan,
De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het                     P. Wall, en J. Harris worden geschrapt van de lijst van
                                                                            verzoekers in zaak T-541 /93 .
 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap
pen heeft bij beschikking van 10 augustus 1995 de
 doorhaling in het register gelast van zaak T-529/93 : Wallace        2 . Elke partij zal haar eigen kosten dragen, met inbegrip
 A. Rodgers, T. McVeigh, J. Rogan, P. O'Brien tegen Raad                    van de op de procedure in kort geding gevallen
 van de Europese Unie en Commissie van de Europese                          kosten.
 Gemeenschappen .
                                                                       3 . Interveniënten zullen hun eigen kosten dragen.
 (') PB nr . C 312 van 18 . 11 . 1993 .
                                                                       (') PB nr . C 319 van 26 . 11 . 1993 .
               Doorhaling van zaak T-540/93 ( )
                           ( 95/C 299/39 )                                            Doorhaling van zaak T-5 5 0/93 ( )
                                                                                ( 95/C 299/41 )
                       (Procestaai: Engels)
                                                                                (Procestaai: Frans)
 De president van de Eerste kamer ( uitgebreid) van het
 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 10 augustus 1995 de                     aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 doorhaling in het register gelast van zaak T-540/93 : K. Early        king van 12 september 1995 de doorhaling in het register
 tegen Raad van de Europese Unie en de Commissie van de                gelast van zaak T-550/93 : D. Benecos tegen van de Europese
 Europese Gemeenschappen.                                               Gemeenschappen .
 (>) PB nr . C 312 van 18 . 11 . 1993 .                                 (') PB nr . C 334 van 9 . 12 . 1993 .


title: Zaak C-132/06: Beroep ingesteld op  7 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/11

         Beroep ingesteld op 7 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
   (Zaak C-132/06)
   (2006/C 108/18)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: E. Traversa en M. Afonso)

      Verweerster: Italiaanse Republiek
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door uitdrukkelijk en algemeen in de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289 van 27 december 2002 (financiële wet 2003) te bepalen dat wordt afgezien van de vaststelling van de belastbare handelingen die in de loop van een reeks van belastingjaren zijn verricht, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 2 en 22 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 (1), juncto artikel 10 EG;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie herinnert aan het bestaan van een tweeledige verplichting die de gemeenschapswetgever aan de lidstaten heeft opgelegd, namelijk niet alleen om wetgevende handelingen van nationaal recht vast te stellen die noodzakelijk zijn om uitvoering te geven aan de Zesde richtlijn maar ook alle administratieve maatregelen te treffen die nodig zijn om de naleving van de uit die Zesde richtlijn voortvloeiende verplichtingen door de BTW-plichtigen te waarborgen, allereerst de verplichting tot betaling van de belasting die verschuldigd is ter zake van de in de loop van een bepaalde periode verrichte belastbare handelingen. De door de gemeenschapswetgever voorgeschreven harmonisatie van de BTW zou zinloos zijn en ook geen enkel praktisch nut hebben indien de nationale belastingdiensten niet verplicht waren om een doeltreffende verificatie en controle te verrichten om „de gelijkheid van de belastingheffing in alle lidstaten” te waarborgen, zoals in de veertiende overweging van de considerans van de Zesde richtlijn wordt gepreciseerd.
   de bij de artikelen 8 en 9 van wet nr. 289/2002 ingevoerde bepalingen gaan ruimschoots verder dan de administratieve beoordelingsmarge die de gemeenschapswetgever aan de lidstaten heeft toegekend. In plaats van die beoordelingsmarge te gebruiken om effectievere belastingcontroles tot stand te brengen, heeft de Italiaanse Staat met voornoemde wet algemeen, zonder onderscheid en preventief echt afgezien van iedere vorm van controle en verificatie op het gebied van de BTW, en heeft hij daardoor rechtstreeks inbreuk gemaakt op artikel 22 van de Zesde richtlijn en dus op de algemene verplichting van artikel 2 om alle belastbare handelingen aan BTW te onderwerpen. De Italiaanse wetgever heeft aan alle BTW-plichtigen die onder zijn belastingbevoegdheid vallen, de mogelijkheid geboden om voor een reeks van belastingperioden eventuele fiscale controles volledig uit te sluiten. De belastingplichtige kan een dergelijk aanzienlijk voordeel verkrijgen door betaling van een forfaitair bedrag dat niets van doen heeft met de BTW die had moeten worden betaald over de prijs van de leveringen van goederen en diensten die door de belastingplichtige in de betrokken belastingperiode zijn verricht.
   Deze radicale ontkoppeling tussen de belastingschuld die volgens de gewone BTW-regels wordt berekend en het te betalen bedrag om in aanmerking te komen voor de „condonno tombale” (algehele kwijtschelding), komt bijzonder duidelijk naar voren in het geval waarin de belastingplichtige helemaal geen belastingaangifte heeft ingediend. De belastingplichtige kan zijn situatie voor elk belastingjaar regulariseren door 1 500 EUR voor een natuurlijk persoon en 3 000 EUR voor een vennootschap te betalen. Een soortgelijk ontbreken van elke band met de belastinggrondslag van de verrichte (en niet aangegeven) handelingen kenmerkt ook de wijze van „algehele” kwijtschelding die met de indiening van een aanvullende aangifte tot stand komt. Het bedrag dat verschuldigd is door de belastingplichtige die van de kwijtschelding gebruik wenst te maken, wordt namelijk berekend volgens een percentage (2 %) dat moet worden toegepast op de BTW die verschuldigd zou zijn bij de leveringen van goederen en diensten die in elk belastingjaar zijn verricht (of op de BTW over aankopen die in dezelfde belastingperiode ten onrechte is afgetrokken).
   Die preventieve en algemene afstand van elke vorm van verificatie kan ertoe leiden dat de goede werking van het gemeenschappelijk BTW-stelsel ernstig wordt verstoord. In het bijzonder het beginsel van belastingneutraliteit, dat zich ertegen verzet dat marktdeelnemers die dezelfde handelingen verrichten, vanuit het oogpunt van de BTW-heffing verschillend worden behandeld. Elke uitzondering op de regel van de doeltreffende heffing en toepassing van de BTW betekent namelijk een ernstig nadeel voor de ondernemingen zowel uit Italië als uit andere lidstaten die onderworpen zijn aan het gewone stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, en een ernstige inbreuk op het beginsel van een „gezonde mededinging” op de gemeenschappelijke markt, dat in de vierde overweging van de Zesde richtlijn is geformuleerd.

      (1)  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.


title: Zaak F-138/15: Beroep ingesteld op 2 november 2015 — ZZ/Parlement

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/78

         Beroep ingesteld op 2 november 2015 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-138/15)
   (2016/C 027/100)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: T. Bontinck en A. Guillerme, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers arbeidsovereenkomst te beëindigen en verzoek om toekenning van een vergoeding voor de immateriële schade die hij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 19 december 2014 tot beëindiging van verzoekers arbeidsovereenkomst;

               —

               veroordeling van het Europees Parlement tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade die verzoeker heeft geleden en welke voorlopig en ex aequo et bono op 20 000 EUR wordt begroot;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.


title: Zaak C-43/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 4 februari 2015 door BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 december 2014 in zaak T-595/13, BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/13

         Hogere voorziening ingesteld op 4 februari 2015 door BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 december 2014 in zaak T-595/13, BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-43/15 P)
   (2015/C 146/20)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (vertegenwoordiger: S. Biagosch, Rechtsanwalt)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 4 december 2014 in zaak T-595/13;

               —

               vernietiging van de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 5 september 2013 en 3 december 2013 (R 1176/2012-1);

         subsidiair

               —

               terugverwijzing van de zaak naar het Gerecht voor afdoening;

               —

               verwijzing van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) in de kosten van beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Deze hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarbij het rekwirantes beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 5 september 2013 in zaak R 1176/2012-1 heeft verworpen.
   Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante twee middelen aan:
   Ten eerste beroept zij zich op schending van artikel 60 van verordening (EG) nr. 207/2009 (1), omdat het Gerecht eraan is voorbijgegaan dat de kamer van beroep de beslissing van de oppositieafdeling niet had mogen wijzigen op een voor rekwirante ongunstige wijze, aangezien verweerder geen ontvankelijk beroep had ingesteld en artikel 8, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van de kamers van beroep niet voorziet in een „incidenteel beroep”.
   Ten tweede beroept zij zich op schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009, aangezien in een geval waarin het oudere merk een zonder meer herkenbare wijziging van een beschrijvende aanduiding bevat en het jongere merk de beschrijvende aanduiding zelf bevat, zelfs de omstandigheid dat de tekens in hoge mate overeenstemmen en de waren dezelfde zijn, niet ertoe kan leiden dat er sprake is van verwarringsgevaar wanneer de overeenstemming van de tekens beperkt is tot de beschrijvende aanduiding en het enkel gaat om waren waarvoor de aanduiding beschrijvend is.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak C-11/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Aachen op  11 januari 2006  — Rhiannon Morgan tegen Bezirksregierung Köln

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 121/1

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Verwaltungsgericht Aachen op 11 januari 2006 — Rhiannon Morgan tegen Bezirksregierung Köln
   (Zaak C-11/06)
   (2006/C 121/01)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Aachen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Rhiannon Morgan

      Verweerster: Bezirksregierung Köln
   Prejudiciële vraag
   Verbiedt de in de artikelen 17 en 18 EG aan de burgers van de Unie gewaarborgde vrijheid van vestiging een lidstaat om aan zijn onderdaan in een geval als het onderhavige een studietoelage voor een volledige opleiding in een andere lidstaat te weigeren op grond dat de opleiding niet de voorzetting is van een gedurende ten minste één jaar aan een binnenlandse onderwijsinstelling gevolgde opleiding?


title: Zaak C-400/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 23 juli 2015 — Landkreis Potsdam-Mittelmark/Finanzamt Brandenburg

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesfinanzhof (Duitsland) op 23 juli 2015 — Landkreis Potsdam-Mittelmark/Finanzamt Brandenburg
   (Zaak C-400/15)
   (2015/C 363/24)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesfinanzhof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Landkreis Potsdam-Mittelmark

      Verwerende partij: Finanzamt Brandenburg

      Prejudiciële vraag

   Ingevolge § 15, lid 1, tweede zin, van het Duitse Umsatzsteuergesetz (wet op de omzetbelasting) worden de levering, de invoer of de intracommunautaire verwerving van goederen die de ondernemer voor minder dan 10 % voor zijn onderneming gebruikt, geacht niet voor bedrijfsdoeleinden te zijn verricht — en is daarvoor het recht op aftrek van de betaalde voorbelasting uitgesloten.
   De regeling berust op artikel 1 van de beschikking van de Raad van 19 november 2004 (2004/817/EG (1)), waarbij de Bondsrepubliek Duitsland wordt gemachtigd om in afwijking van het bepaalde in artikel 17, lid 2, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting, de btw op uitgaven voor goederen en diensten van het recht op aftrek uit te sluiten, wanneer deze goederen en diensten voor meer dan 90 % van het totale gebruik voor de privédoeleinden van de belastingplichtige of diens werknemers of, meer in het algemeen, voor andere dan bedrijfsdoeleinden worden gebruikt.
   Geldt deze machtiging — overeenkomstig de formulering ervan — alleen voor de in artikel 6, lid 2, van de Zesde richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (artikel 26 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde) geregelde gevallen of daarnaast in alle gevallen waarin een goed of dienst slechts voor een deel voor bedrijfsdoeleinden wordt gebruikt?

      (1)  PB L 357, blz. 33.


title: Zaak T-437/04: Beroep, op 1 november 2004 ingesteld door Holger Standertskjöld-Nordenstam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/44

         Beroep, op 1 november 2004 ingesteld door Holger Standertskjöld-Nordenstam tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-437/04)
   (2005/C 6/86)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 1 november 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Holger Standertskjöld-Nordenstam, wonende te Waterloo (België), vertegenwoordigd door Thierry Demaseure, advocaat.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie om verzoekers naam tijdens de bevorderingsronde „tweede weg” 2003 niet op te nemen op de lijst van de meest verdienstelijke ambtenaren voor bevordering naar de rang A3, gepubliceerd in de Mededelingen van de Administratie nr. 84-2003 van 19 december 2003;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Tijdens de bevorderingsronde 2003 is verzoeker door zijn directoraat-generaal voorgedragen om naar de rang A3 te worden bevorderd. Het Raadgevend Comité voor benoemingen heeft met het oog op de bevordering een lijst opgesteld van de veertien meest verdienstelijke ambtenaren. Verzoeker staat niet op die lijst, aangezien hij vijftiende was gerangschikt. Het TABG heeft vervolgens besloten om aan deze lijst de namen van twee kabinetsleden toe te voegen. Op die grond stelt verzoeker tot staving van zijn beroep dat de bestreden beslissing inbreuk maakt op artikel 45 van het Statuut, daar de verdiensten van die twee kabinetsleden niet zijn vergeleken met die van andere ambtenaren, waaronder verzoeker.
   Bovendien voert verzoeker een tweede middel aan, betreffende de vermeende schending van artikel 4.2 van het besluit van de Commissie van 19 juli 1988. In dat verband betoogt verzoeker dat de betrokken bevorderingen plaatsvonden zonder voorafgaand advies van het Raadgevend Comité voor benoemingen en dat de er op lijst van meest verdienstelijke ambtenaren 50 % meer namen van ambtenaren hadden moeten staan dan er bevorderingsmogelijkheden waren, en niet, zoals in casu, evenveel namen als er beschikbare posten waren.
   Ten slotte voert verzoeker de schending van de motiveringsplicht aan.


title: Zaak T-113/00: Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door DuPont Teĳin Films Luxembourg SA, Mitsubishi Polyester Film GmbH en Toray Plastics Europe SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
24.6.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 176/31
— onwettigheid van verordening (EG) nr. 2553/97 van de                  De Commissie achtte het verzoek niet-ontvankelijk, daar
     Commissie van 17 december 1997 betreffende de afgifte              volgens artikel 27 van de verordening preferenties normaliter
     van invoercertificaten voor bepaalde producten van de              worden toegekend voor producten waarop antidumpingmaat-
     GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704 met ACS/LGO-                     regelen of antisubsidiemaatregelen van toepassing zijn.
     oorsprongscumulatie (3), ten gevolg waarvan ook artikel 2,
     lid 2, van de vrijwaringsmaatregel, waarin bepalingen van
     verordening nr. 2553/97 mutatis mutandis van toepassing            Verzoeksters stellen het volgende:
     worden verklaard, onwettig is.
(1) PB L 56 van 1.3.2000, blz. 39.                                      De bestreden beschikking is onrechtmatig wegens strijd met
(2) PB 1991, L 263, blz. 1, laatstelijk gewijzigd bij besluit           afgeleid gemeenschapsrecht. Verordening nr. 2820/98 bepaalt
    2000/168/EG.                                                        niet, dat het bestaan van antisubsidiemaatregelen het instellen
(3) PB L 349, blz. 26.                                                  van een onderzoek met het oog op intrekking van APS-
                                                                        voordelen verhindert. Er is wel in bepaald, dat APS-voordelen
                                                                        normaliter niet onverenigbaar zijn met antisubsidie- of anti-
                                                                        dumpingmaatregelen, maar ook dat die voordelen in duidelijke
                                                                        gevallen van subsidiëring of van andere oneerlijke handelsprak-
                                                                        tijken kunnen worden ingetrokken. Volgens de bestreden
                                                                        beschikking echter kunnen deze voordelen nimmer worden
Beroep, op 2 mei 2000 ingesteld door DuPont Teijin Films                ingetrokken indien antisubsidiemaatregelen van kracht zijn,
Luxembourg SA, Mitsubishi Polyester Film GmbH en                        zodat zij berust op een onjuiste uitleg van verordening
Toray Plastics Europe SA tegen Commissie van de Euro-                   nr. 2820/98. De interpretatie van verzoeksters is eveneens
                     pese Gemeenschappen                                in overeenstemming met de handelspolitiek, aangezien de
                                                                        Commissie hierbij de mogelijkheid heeft te onderzoeken, of
                        (Zaak T-113/00)                                 voordelen die zijn toegekend aan een handelspartner die de
                                                                        internationale verplichtingen of de WTO-regels bij voortduring
                                                                        of op duidelijke wijze overtreedt, niet behoren te worden
                        (2000/C 176/54)
                                                                        ingetrokken.
                        (Procestaal: Engels)
                                                                        De Commissie heeft de afwijzing van het verzoek van de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               communautaire producenten niet naar behoren gemotiveerd.
schappen is op 2 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen ingesteld door DuPont Teijin Films
Luxembourg S.A. (Luxemburg), Mitsubishi Polyester Film                  (1) PB L 357 van 30 december 1998, blz. 1.
GmbH (Wiesbaden, Duitsland) en Toray Plastics Europe S.A.
Miribel Cedex, Frankrijk), vertegenwoordigd door I. S. For-
rester QC en J. Killick van White & Case LLP, advocaten te
Brussel.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— de bestreden beschikking nietig te verklaren;
— de Commissie in de kosten te veroordelen;
                                                                        Beroep, op 11 mei 2000 ingesteld door M. Nevin tegen
— alle andere maatregelen te gelasten als het Gerecht juist                    Commissie van de Europese Gemeenschappen
     acht.
                                                                                (Zaak T-127/00)
Middelen en voornaamste argumenten
De communautaire producenten hebben de Commissie op                                             (2000/C 176/55)
17 september 1998 verzocht om het algemeen preferen-
tiestelsel (APS) in te trekken voor polyethyleen terephthalaat
film (PET-film) uit India, omdat de aan de Indiase PET-
filmproducenten betaalde subsidies een duidelijk geval van                                      (Procestaal: Frans)
oneerlijke handelspraktijken opleverde in de zin van artikel 22
van verordening (EG) nr. 2820/98 van de Raad van 21 decem-
ber 1998 houdende toepassing, voor de periode van 1 januari             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
1999 tot en met 31 december 2001, van een meerjarenschema               schappen is op 11 mei 2000 beroep tegen Commissie van de
van algemene tariefpreferenties (1). Het onderhavige beroep             Europese Gemeenschappen ingesteld door M. Nevin, wonende
tegen de afwijzing van dit verzoek is ingesteld door de drie            te Tervuren (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst, ad-
grootste Pet-filmproducenten in Europa.                                 vocaat te Brussel.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer) van 19 oktober 1995 in zaak C-137/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de High Court of Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court): The Queen tegen The Secretary of State for Health, ex parte: C. Richardson (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen - Vrijstelling van betaling van eigen bijdrage in kosten geneesmiddelen - Materiële werkingssfeer van Richtlijn 79/7/EEG - Band met de pensioengerechtigde leeftijd - Werking in de tijd van het arrest)

text:
Nr . C 315/8            NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 11 . 95
civile e penale di Milano bij verwijzingsbeschikking van                                  ARREST VAN HET HOF
3 1 maart 1 994 gestelde vragen .                                                                  ( Zesde kamer )
                                                                                van 19 oktober 1995
(') PB nr . C 161 van 11 . 6 . 1994 .
                                                                       in zaak C-137/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                       van de High Court of Justice, Queen's Bench Division ,
                                                                       Divisional Court ): The Queen tegen The Secretary of State
                                                                                for Health, ex parte: C. Richardson ( ] )
                                                                        (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen — Vrijstelling
                                                                        van betaling van eigen bijdrage in kosten geneesmiddelen —
                                                                       Materiële werkingssfeer van Richtlijn 79/7/EEG — Band
                    ARREST VAN HET HOF
                                                                       met depensioengerechtigde leeftijd — Werking in de tijd van
                                                                                het arrest)
                          ( Vierde kamer )
                                                                                ( 95 /C 315/ 15 )
                       van 19 oktober 1995
in zaak C-128/94 (verzoek van het Bundesverwaltungsge                                          (Procestaai: Engels)
richt om een prejudiciële beslissing ): H. Hönig tegen Stadt
                             Stockach ( 1 )
(Richtlijn 88/166/EEG — Minimumnormen ter bescher                     ( Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                ming van legkippen in batterijen)                                       de Jurisprudentie van het Hof)
                           ( 95/C 315/ 14 )
                                                                       In zaak C-l 37/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                       krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de High Court of
                        (Procestaai: Duits)                            Justice, Queen's Bench Division, Divisional Court, in het
                                                                       aldaar aanhangig geding tussen The Queen en The Secretary
                                                                       of State for Health, ex parte : C. Richardson , om een
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in          prejudiciële beslissing over de uitlegging van Richtlijn
                 de Jurisprudentie van het Hof)                        79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende
                                                                       de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke
In zaak C-128/94, betreffende een verzoek aan het Hol                  behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de
                                                                       sociale zekerheid ( PB 1979 , L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesverwal
                                                                       ( Zesde kamer ), samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ,
tungsgericht, in het aldaar aanhangig geding tussen H.
Hönig en Stadt Stockach, om een prejudiciële beslissing over           kamerpresident, F. A. Schockweiler ( rapporteur ), P. J. G.
                                                                       Kapteyn, J. L. Murray en H. Ragnemalm, rechters; advo
de uitlegging van artikel 3 , lid 1 , onder a ), van de bijlage bi ]
Richtlijn 88/ 166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter                 caat-generaal : M. B. Elmer; griffier : L. Hewlett, administra
                                                                       teur, op 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het
uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak
                                                                       dictum luidt als volgt:
 1 31 /86 ( vernietiging van Richtlijn 86/ 1 1 3/EEG van de Raad
van 25 maart 1986 tot vast stelling van minimumnormen ter
bescherming van legkippen in batterijen ) ( PB 1988 , L 74 .,           1 . Artikel 3, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van
blz . 83 ), heeft het Hof ( Vierde kamer ), samengesteld als                19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuit
volgt: C. N. Kakouris , kamerpresident , P. J. G. Kapteyn                   voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
( rapporteur) en J. L. Murray, rechters; advocaat-generaal :                mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
P. Léger; griffier: H. A. Rühl , hoofdadministrateur, op                    zekerheid, moet aldus worden uitgelegd, dat een regeling
 19 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum                      als die van Regulation 6 (1 ) van de National Health
luidt als volgt:                                                            Service (Charges for Drugs and Appliances) Regulations
                                                                             1 989, waarbij bepaalde categorieën personen en met
                                                                            name bepaalde bejaarden worden vrijgesteld van beta
Artikel 3, lid 1 , onder a), van de bijlage bij Richtlijn                   ling van een eigen bijdrage in de kosten van op recept
88/166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter uitvoering                      verstrekte geneesmiddelen en apparaten, binnen de
van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131 /86                     werkingssfeer van de richtlijn valt.
(vernietiging van Richtlijn 86/1 1 3/EEG van de Raad van
25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter
bescherming van legkippen in batterijen), moet aldus                   2 . Artikel 7, lid 1 , onder a), van Richtlijn 79/7/EEG staat
worden uitgelegd, dat het zich niet ertegen verzet, dat                     een Lid-Staat die met toepassing van deze bepaling de
Lid-Staten met betrekking tot de kooioppervlakte voor                       pensioenleeftijd voor vrouwen op 60 jaar en voor
legkippen in batterijen strengere nationale normen vaststel                mannen op 65 jaar heeft vastgesteld, niet toe tevens te
len .                                                                       bepalen, dat vrouwen vanaf de leeftijd van 60 jaar en
                                                                            mannen pas vanafde leeftijd van 65 jaar recht hebben op
                                                                            vrijstelling van betaling van de eigen bijdrage.
(') PB nr . C 174 van 25 . 6 . 1994 .
                                                                        3 . De Werking in de tijd van dit arrest behoeft niet te
                                                                            worden beperkt, zodat ook personen die vóór de datum
 ---pagebreak--- 25.11.95             L_Nk                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 315/9
     van dit arrest geen rechtsvordering ofeen daarmee gelijk         Beroep, op 29 september 1995 ingesteld door Commissie
     te stellen vordering hebben ingesteld, zich voor een             van de Europese Gemeenschappen tegen Raad van de
     aanspraak op schadevergoeding met betrekking tot vóór                                     Europese Unie
     deze datum liggende tijdvakken kunnen beroepen op de                                    ( Zaak C-309/95 )
     rechtstreekse werking van artikel 4, lid l , van Richtlijn
     7 9/7/EEG .
                                                                                95/C 315 / 17 )
(') PB nr . C 202 van 23 . 7 . 1994 .                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 29 september 1995 beroep ingesteld tegen Raad van de
                                                                      Europese Unie door Commissie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen , vertegenwoordigd door G. Rozet en J.-P . Kep
                                                                      penne , als gemachtigden , domicilie gekozen hebbende te
                                                                      Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                      Kirchberg .
              BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                      Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                        ( Tweede kamer )
                     van 17 oktober 1995                              — nietig te verklaren het besluit van de Raad van 22 juni
                                                                          1995 , betreffende de toekenning van uitzonderlijke
in zaak C-62/94 P: M. Turner tegen Commissie van de
                                                                          steun aan de producenten van tafelwijn in Frankrijk ;
                Europese Gemeenschappen ( ! )
(Ambtenaar — Nieuwe tewerkstelling ambtshalve — Imma
                                                                      — de Raad te verwijzen in de kosten .
teriële schade — Schadevordering — Hogere voorziening
           kennelijk niet-onvankelijk en ongegrond)
                          ( 95/C 315/ 16 )                            Middelen en voornaamste argumenten
                       (Procestaai: Frans)                            — Onjuiste toepassing van artikel 93 , lid 2 , derde alinea ,
                                                                          van het EG-Verdrag; misbruik van procedure ; onbe
                                                                          voegdheid .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Elof)                           De Raad is niet bevoegd om besluiten vast te stellen — op
                                                                          basis van artikel 93 , lid 2 , derde alinea , op bepaalde
                                                                          landbouwprodukten van toepassing verklaard door een
In zaak C-62/94 P, M. Turner, voormalig ambtenaar van de                  verordening houdende een gemeenschappelijke orde
Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                      ning van de betrokken markten — die afwijken van de
Brussel , vertegenwoordigd door G. Vandersanden, advo                    bepalingen die de essentiële mechanismen vormen van de
caat te Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                 betrokken gemeenschappelijke marktordening, wan
bij Fiduciaire Myson, Rue Glesener 1 , betreffende hogere                 neer die besluiten ongunstige gevolgen hebben voor de
voorziening tegen het op 16 december 1993 door het                        goede werking van wezenlijke instrumenten van deze
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                    gemeenschappelijke marktordening . Een nationale
pen ( Vijfde kamer ) gewezen arrest in zaak T-80/92 (Turner/              steunmaatregel die tot gevolg heeft, dat de aankoopprijs
Commissie , Jurispr . 1993 , blz . 11-1465 ), en strekkende tot           van tafelwijn die wordt geleverd voor preventieve
vernietiging van dat arrest, andere partij bij de procedure :             distillatie, wordt opgetrokken tot het niveau van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                     marktprijzen, vervalst niet alleen de mededinging tussen
den : G. Valsesia en D. Waelbroek ), heeft het Hof ( Tweede               de producenten in de zin van artikel 92 , lid 1 , maar
kamer ), samengesteld als volgt: G. Hirsch ( rapporteur ),                brengt bovendien ook de prijssteun op een hoger niveau
kamerpresident, G. F. Mancini en F. A. Schockweiler,                      dan die waarin de gemeenschappelijke marktordening
rechters; advocaat-generaal : G. Cosmas ; griffier : R. Grass ,           uitdrukkelijk voorziet, zodat de door de considerans van
op 17 oktober 1995 een beschikking gegeven waarvan het                    de basisverordening uitdrukkelijk benadrukte afschrik
dictum luidt als volgt:                                                   kende werking teniet wordt gedaan , hoewel zij noodza
                                                                          kelijk is voor de beheersing van de produktie , en meteen
                                                                          de beheerstaak van de Commissie onmogelijk wordt
 1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                               gemaakt .
2 . Requirante wordt verwezen in de kosten van de proce                  Had de Raad de gemeenschappelijke marktordening
     dure.                                                                voor wijn willen wijzigen om hat nagestreefde doel te
                                                                          bereiken , dan had hij zich moeten houden aan de
                                                                          procedureregels van artikel 43 , leden 2 en 3 , van l^et
(') PB nr . C 103 van 11 . 4 . 1994 .                                     EG-Verdrag, die de eerbiediging van het door het
                                                                          Verdrag ingevoerde institutioneel evenwicht verzekeren .
                                                                          Het bestreden besluit is dus ongeldig wegens onbevoegd
                                                                          heid .


title: Zaak T-483/12: Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Nestlé Unternehmungen Deutschland/BHIM — Lotte (Afbeelding van een koala) [„Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat koala’s weergeeft — Ouder nationaal driedimensionaal merk KOALA-BÄREN en ouder nationaal beeldmerk KOALA — Normaal gebruik van het merk — Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/27

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2015 — Nestlé Unternehmungen Deutschland/BHIM — Lotte (Afbeelding van een koala)
   (Zaak T-483/12) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat koala’s weergeeft - Ouder nationaal driedimensionaal merk KOALA-BÄREN en ouder nationaal beeldmerk KOALA - Normaal gebruik van het merk - Artikel 42, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2015/C 363/35)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Jaeger-Lenz en P. Blumenthal, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: D. Walicka en D. Botis, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Lotte Co. Ltd (Tokio, Japan) (vertegenwoordigers: M. Knitter en H. Bickel, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 3 september 2012 (zaak R 2103/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Nestlé Schöller GmbH & Co. KG en Lotte Co. Ltd

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 3 september 2012 (zaak R 2103/2010-4) inzake een oppositieprocedure tussen Nestlé Schöller GmbH & Co. KG en Lotte Co. Ltd wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM zal zijn eigen kosten alsook die van Nestlé Unternehmungen Deutschland GmbH dragen.

               3)

               Lotte Co. Ltd zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.


title: Zaak C-282/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský Soud v Praze (arrondissementsrechtbank te Praag — Tsjechische Republiek) op 28 juni 2006 — Ochranný Svaz Autorský pro Práva k Dílům Hudebním (OSA)/Miroslav Lev

text:
               2.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský Soud v Praze (arrondissementsrechtbank te Praag — Tsjechische Republiek) op 28 juni 2006 — Ochranný Svaz Autorský pro Práva k Dílům Hudebním (OSA)/Miroslav Lev
   (Zaak C-282/06)
   (2006/C 212/37)
   Procestaal: Tsjechisch
   Verwijzende rechter
   Krajský Soud v Praze
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Ochranný Svaz Autorský pro Práva k Dílům Hudebním (OSA)

      Verweerder: Miroslav Lev
   Prejudiciële vragen

               1)

               Heeft een auteur op grond van het recht van de Europese Unie — richtlijn 2001/19/EG — recht op vergoeding voor een door een exploitant van accommodatie via de radio- of televisieapparatuur van de accommodatie uitgevoerd werk, ook al bevindt het televisie- of radiotoestel zich in een privé-gedeelte van het voor accommodatie gebruikte gebouw (in een kamer)?

               2)

               Is artikel 23 van wet nr. 121/2000 Coll. inzake het auteursrecht, gewijzigd bij wet nr. 81/2005 Coll., strijdig met het gemeenschapsrecht?


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 17 februari 1998 in zaak T-107/96: Pantochim SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun - Beroep wegens nalaten - Afdoening zonder beslissing - Beroep tot schadevergoeding - Verzoek om een lidstaat te gelasten een wijziging aan te brengen in de voorwaarden voor toekenning van reeds verleende steun - Feitelijke omstandigheden - Onbevoegdheid van Commissie)

text:
C 113/12             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 11.4.98
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                          ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 17 februari 1998                                              van 19 februari 1998
in zaak T-107/96: Pantochim SA tegen Commissie van de             in de gevoegde zaken T-369/94 en T-85/95: DIR Inter-
                Europese Gemeenschappen (1)                       national Film Srl e.a. tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
(Staatssteun Ð Beroep wegens nalaten Ð Afdoening zon-
der beslissing Ð Beroep tot schadevergoeding Ð Verzoek            (Beroep tot nietigverklaring Ð Besluiten van European
om een lidstaat te gelasten een wijziging aan te brengen in       Film Distribution Office (EFDO) Ð Instructies van Com-
de voorwaarden voor toekenning van reeds verleende                missie Ð Besluiten toe te rekenen aan Commissie Ð Actie-
steun Ð Feitelijke omstandigheden Ð Onbevoegdheid van             programma ter bevordering van de ontwikkeling van de
                         Commissie)                               audiovisuele industrie in Europa (MEDIA) Ð Financiering
                                                                   van filmdistributie Ð Beoordelingscriteria Ð Motivering)
                        (98/C 113/29)
                                                                                (98/C 113/30)
                     (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak T-107/96, Pantochim SA, gevestigd te Feluy (Bel-
gieÈ), vertegenwoordigd door J. Bourgeois, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten              In de gevoegde zaken T-369/94 en T-85/95, DIR Internati-
kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11,            onal Film Srl, gevestigd te Rome, Nostradamus Enterprises
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                    Ltd, gevestigd te Londen, Union PN Srl, gevestigd te
(gemachtigden: G. Rozet en H. Lehman), ondersteund                Rome, United International Pictures BV, gevestigd te
door Franse Republiek (gemachtigden: aanvankelijk C. de           Amsterdam, United International Pictures AB, gevestigd te
Salins en F. Pascal, vervolgens K. Rispal-Bellanger en F.         Stockholm, United International Pictures APS, gevestigd te
Pascal), betreffende, enerzijds, een verzoek tot vaststelling     Kopenhagen, United International Pictures A/S, gevestigd
dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten Frankrijk           te Oslo, United International Pictures EPE, gevestigd te
overeenkomstig artikel 93, lid 2, van het Verdrag te gelas-       Athene, United International Pictures OY, gevestigd te
ten de voorwaarden voor toekenning van steun voor bio-            Helsinki, en United International Pictures y Cía SRC,
brandstoffen te wijzigen, en anderzijds, een verzoek tot          gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door M. Wael-
vergoeding van de schade die verzoekster door dit nalaten         broeck, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende
heeft geleden, heeft het Gerecht (Derde Kamer), samenge-          te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,
steld als volgt: B. Vesterdorf, president, C. P. BrieÈt, P.       rue Mathias Hardt 8-10, tegen Commissie van de Euro-
Lindh, A. Potocki, en J. D. Cooke, rechters; griffier: J.         pese Gemeenschappen (gemachtigden: B. J. Drijber en P.
Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 17 februari 1998 een        Oliver), betreffende beroepen tot nietigverklaring van in
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                de eerste plaats de brieven van 12 september 1994 waarbij
                                                                  het European Film Distribution Office (EFDO) verzoek-
                                                                  sters heeft meegedeeld, dat het de beslissing over de door
                                                                  hen aangevraagde lening voor de distributie van twee films
1. Op het beroep wegens nalaten behoeft niet te worden
                                                                  in het kader van het actieprogramma ter bevordering van
     belist.
                                                                  de ontwikkeling van de ontwikkeling van audiovisuele
                                                                  industrie in Europa (MEDIA) aanhield, en/of van de han-
                                                                  deling waarbij de Commissie aan EFDO een desbetref-
2. Het beroep tot schadevergoeding wordt ongegrond                fende instructie heeft gegeven, en in de tweede plaats van
     verklaard.                                                   de handeling van 5 december 1994 waarbij EFDO die aan-
                                                                  vragen om een lening heeft afgewezen en/of van de hande-
                                                                  ling waarbij de Commissie aan EFDO een desbetreffende
                                                                  instructie heeft gegeven, heeft het Gerecht van eerste aan-
3. Verzoekster wordt verwezen in de kosten, daaronder             leg (Eerste Kamer), samengesteld als volgt: A. Saggio, pre-
     begrepen die welke op het kort geding zijn gevallen.         sident, V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier:
                                                                  J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 19 februari 1998
                                                                  een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
4. De regering van de Franse Republiek zal haar eigen
     kosten dragen.
                                                                  1. Verstaat dat op het beroep in zaak T-369/94 niet
                                                                      behoeft te worden beslist.
(1) PB C 269 van 14.9.1996.
                                                                  2. Verwerpt het beroep in zaak T-85/95.


title: Zaak C-391/09: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto 1 apylinkės teismas — Republiek Litouwen) — Malgožata Runevič-Vardyn, Łukasz Wardyn/Vilniaus miesto savivaldybės administracija, Lietuvos Respublikos teisingumo ministerija, Valstybinė lietuvių kalbos komisija, Vilniaus miesto savivaldybės administracijos Teisės departamento Civilinės metrikacijos skyrius (Burgerschap van de Unie — Vrijheid om te reizen en te verblijven in lidstaten — Beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit — Artikelen 18 VWEU en 21 VWEU — Beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming — Richtlijn 2000/43/EG — Nationale regeling volgens welke voor- en achternamen van natuurlijke personen in akten van de burgerlijke stand moeten worden geschreven in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal)

text:
               2.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 194/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 mei 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Vilniaus miesto 1 apylinkės teismas — Republiek Litouwen) — Malgožata Runevič-Vardyn, Łukasz Wardyn/Vilniaus miesto savivaldybės administracija, Lietuvos Respublikos teisingumo ministerija, Valstybinė lietuvių kalbos komisija, Vilniaus miesto savivaldybės administracijos Teisės departamento Civilinės metrikacijos skyrius
   (Zaak C-391/09) (1)

   (Burgerschap van de Unie - Vrijheid om te reizen en te verblijven in lidstaten - Beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit - Artikelen 18 VWEU en 21 VWEU - Beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming - Richtlijn 2000/43/EG - Nationale regeling volgens welke voor- en achternamen van natuurlijke personen in akten van de burgerlijke stand moeten worden geschreven in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal)
   2011/C 194/04
   Procestaal: Litouws

      Verwijzende rechter

   Vilniaus miesto 1 apylinkės teismas

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Malgožata Runevič-Vardyn, Łukasz Wardyn

      Verwerende partijen: Vilniaus miesto savivaldybės administracija, Lietuvos Respublikos teisingumo ministerija, Valstybinė lietuvių kalbos komisija, Vilniaus miesto savivaldybės administracijos Teisės departamento Civilinės metrikacijos skyrius

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van de artikelen 12, eerste alinea, EG en 18, lid 1, EG en van artikel 2, lid 2, sub b, van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (PB L 180, blz. 22) — Nationale regeling volgens welke voor- en achternamen van personen met een andere nationaliteit of een ander burgerschap in de door de staat afgegeven akten van de burgerlijke stand moeten worden geschreven met letters van de officiële taal van die staat

      Dictum

               1)

               Een nationale regeling die bepaalt dat de voor- en achternamen van een persoon in akten van de burgerlijke stand van die staat slechts kunnen worden geschreven in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal, heeft betrekking op een situatie die niet binnen de werkingssfeer valt van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming.

               2)

               Artikel 21 VWEU moet aldus worden uitgelegd dat:

                           —

                           het zich er niet tegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat krachtens een nationale regeling die bepaalt dat de voornamen en de achternaam van een persoon in akten van de burgerlijke stand van die staat slechts kunnen worden geschreven in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal, weigeren om de voor- en achternaam van een staatsburger van die lidstaat in zijn geboorteakte en huwelijksakte te wijzigen overeenkomstig de regels inzake de schrijfwijze van een andere lidstaat;

                           —

                           het zich er niet tegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat, in omstandigheden als die van het hoofdgeding en krachtens diezelfde regeling, weigeren om de gemeenschappelijke achternaam van een echtpaar bestaande uit burgers van de Unie, zoals hij is vermeld in door de lidstaat van herkomst van een van deze burgers afgegeven akten van de burgerlijke stand, te wijzigen in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van laatstbedoelde staat, op voorwaarde dat deze weigering voor deze burgers van de Unie geen ernstige ongemakken van administratieve, professionele en persoonlijke aard veroorzaakt, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan. Indien zulks het geval blijkt te zijn, dient deze rechter eveneens na te gaan of de weigering tot wijziging noodzakelijk is ter bescherming van de belangen die de nationale regeling beoogt te waarborgen en evenredig is aan de nagestreefde legitieme doelstelling;

                           —

                           het zich er niet tegen verzet dat de bevoegde autoriteiten van een lidstaat in omstandigheden als die van het hoofdgeding en krachtens diezelfde regeling weigeren om de huwelijksakte van een burger van de Unie die staatsburger van een andere lidstaat is, in dier voege te wijzigen dat de voornamen van deze burger in deze akte met diakritische tekens worden geschreven zoals in de door zijn lidstaat van herkomst afgegeven akten van de burgerlijke stand en in een vorm die voldoet aan de regels inzake de schrijfwijze van de officiële landstaal van laatstbedoelde staat.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Zaak T-292/04: Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Caremar S.p.A. e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               9.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/26

         Beroep, op 19 juli 2004 ingesteld door Caremar S.p.A. e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-292/04)
   (2004/C 251/48)
   Procestaal: Italiaans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 19 juli 2004 beroep ingesteld tegen Europese Commissie door Caremar S.p.A. e.a., vertegenwoordigd door G. M. Roberti, A. Franchi en G. Bellitti, advocaten.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover daarin de aan Caremar, Toremar, Siremar en Saremar wegens openbaredienstverplichtingen uitbetaalde subsidies als steun in de zin van artikel 87 van het Verdrag zijn aangemerkt;

               —

               subsidiair, de bestreden beschikking nietig te verklaren voorzover daarin de aan Caremar, Toremar, Siremar en Saremar wegens openbaredienstverplichtingen uitbetaalde subsidies als nieuwe, en niet als bestaande, steun zijn gekwalificeerd;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste elementen zijn vergelijkbaar met die welke in zaak T-265/04, Adriatica di Navigazione e.a./Commissie (1), zijn aangevoerd.

      (1)  Nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie.


title: Zaak C-375/10: Beroep ingesteld op 27 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/11

         Beroep ingesteld op 27 juli 2010 — Europese Commissie/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-375/10)
   ()
   2010/C 274/16
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Braun en E. Adsera Ribera, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje

      Conclusies

               —

               vaststellen dat het Koninkrijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2007/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 15 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Spanje verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van richtlijn 2007/36/EG in nationaal recht is op 3 augustus 2009 verstreken.

      (1)  PB L 184, blz. 17.