title: Zaak C-139/99: Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
3.7.1999                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 188/17
vertegenwoordigd door F. Benyon, juridisch adviseur, als              2. Ierland in de kosten te verwijzen.
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      De Commissie betoogt dat de Ierse wetgeving, door te bepalen
                                                                      dat de vervoerders een belasting moeten heffen over ieder
(1) vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door            vliegticket op vluchten vanuit Ierland naar andere lidstaten
     niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatrege-       (behalve naar Noord-Ierland) en niet op vluchten binnen
     len te treffen om te voldoen aan richtlijn 94/56/EG van de       Ierland (en naar Noord-Ierland), onverenigbaar is met het
     Raad van 21 november 1994 houdende vaststelling van              beginsel van vrije dienstverrichting in de zin van de artikelen 59
     de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en          en 62 van het Verdrag en de regels neergelegd in artikel 3, lid 1,
     incidenten in de burgerluchtvaart (1), de krachtens deze         van verordening nr. 2408/92 van 23 juli 1992 betreffende de
     richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nage-           toegang van communautaire luchtvervoerders tot intracom-
     komen;                                                           munautaire luchtroutes.
(2) het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te verwijzen.           Aangaande het betoog van Ierland, dat verordening
                                                                      nr. 2408/92 niet geschonden is omdat de belasting niet
                                                                      discrimineert op grond van nationaliteit, is de Commissie
Middelen en voornaamste argumenten                                    van oordeel, dat de beginselen op het gebied van de vrije
                                                                      dienstverrichting verder gaan dan een louter verbod van iedere
                                                                      discriminatie op grond van nationaliteit. Zelfs indien nationale
Volgens artikel 12 van de richtlijn moesten de lidstaten vóór
                                                                      maatregelen die deze vrijheid beperken, zonder onderscheid
21 november 1996 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                      voor nationale dienstverrichters en voor dienstverrichters uit
maatregelen treffen om aan de richtlijn te voldoen, en moesten
                                                                      andere lidstaten gelden, zijn zij niettemin ontoelaatbaar indien
zij de Commissie hiervan in kennis stellen.
                                                                      zij niet noodzakelijk zijn om dwingende redenen verband
                                                                      houdend met het openbaar belang, of indien hetzelfde resultaat
Hoewel het Groothertogdom Luxemburg in antwoord op de                 met minder beperkende regels kan worden bereikt (evenredig-
ingebrekestelling en het met redenen omkleed advies heeft             heidsbeginsel).
laten weten, dat de nodige maatregelen in voorbereiding waren,
heeft de Commissie tot dusver geen informatie ontvangen, dat
                                                                      (1) PB L 240, 24.08.1992, blz. 8.
die maatregelen zijn vastgesteld.
(1) PB L 319 van 12.12.1994, blz. 14.
                                                                      Verzoek van het Hof van Beroep te Gent van 13 april
                                                                      1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
                                                                      nv Algemene Maatschappij van Verzekeringen en Grond-
                                                                      krediet thans nv Algemene Maatschappij voor Investering
                                                                             en Dienstverlening (AMID) en Belgische Staat
Beroep, op 19 april 1999 ingesteld door Commissie van
         de Europese Gemeenschappen tegen Ierland                                             (Zaak C-141/99)
                                                                                (1999/C 188/40)
                          (Zaak C-139/99)
                                                                      Het Hof van Beroep te Gent heeft bij arrest van 13 april 1999,
                          (1999/C 188/39)                             ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 21 april
                                                                      1999, in het geding tussen nv Algemene Maatschappij van
                                                                      Verzekeringen en Grondkrediet thans nv Algemene Maat-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      schappij voor Investering en Dienstverlening (AMID) en Belgi-
op 19 april 1999 beroep ingesteld tegen Ierland door Commis-
                                                                      sche Staat, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
                                                                      pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
F. Benyon, juridisch adviseur, als gemachtigde, domicilie
                                                                      vraag:
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid
van de juridische dienst van de Commissie, Centre Wagner,
Kirchberg.                                                            Verzet artikel 52 van het Verdrag van 25.3.1957 tot oprichting
                                                                      van de Europese Gemeenschap zich tegen een wettelijke
                                                                      regeling van een Lidstaat volgens dewelke, voor de aanslagen
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                      in de vennootschapsbelasting, de in een vorig belastbaar
                                                                      tijdperk in deze Lidstaat door een vennootschap van deze
1. vast te stellen dat Ierland, door in section 65 van de             Lidstaat geleden beroepsverlies, van de winst van deze vennoot-
     Finance Act 1982 (zoals gewijzigd) te bepalen, dat vluchten      schap van een later belastbaar tijdperk slechts kan worden
     vanuit Ierland naar andere lidstaten (behalve naar Noord-        afgetrokken in de mate waarin dit beroepsverlies niet kan
     Ierland) aan een hogere belasting zijn onderworpen dan           toegerekend worden op de winst van een vaste inrichting van
     binnenlandse vluchten, niet heeft voldaan aan de krachtens       deze vennootschap in een andere Lidstaat in dit vorige
     artikel 3, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2408/92 (1) van      belastbaar tijdperk, en zulks tot gevolg heeft dat het aldus
     de Raad op hem rustende verplichting;                            toegerekende beroepsverlies noch in deze Lidstaat noch in de


title: Verzoek van 16 oktober 1995 van de Pretura Circondariale di Avezzano om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bettati Gianni (opposant) en Safety Hi-Tech srl (geopponeerde) (Zaak C-341/95)

text:
Nr . C 351 /6          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 12 . 95
Vierde vraag — Opsplitsing                                                    voor het berekenen van tarieven die voor individuele
                                                                              verladers gelden; en/of
4.1 .     Brengt bij juiste uitlegging van artikel 85 , lid 2 , de    iv ) een overeenkomst waarbij partijen tarieven voor zowel
mogelijke splitsing van een overeenkomst mee, dat artikelen                   het zee- als het landtraject van een „ door-to-door "
die wel onder de werkingssfeer van artikel 85 , lid 1 , kunnen                 ( multi-modale ) dienst vaststellen ?
vallen worden losgemaakt van artikelen die daaronder niet
vallen ( zoals verweerders in arbitrage en voor de nationale          Zesde vraag — Arbitrale vonnissen
rechter betoogden )? Of brengt die splitsing mee, dat
artikelen die op grond van artikel 85 , lid 1 , zijn verboden,        6.1 .       Is een arbitraal vonnis, gewezen krachtens een
worden losgemaakt van artikelen die niet zijn verboden , bij          arbitrageclausule in een privaatrechtelijke overeenkomst,
voorbeeld omdat het artikel is vrijgesteld krachtens een              een „ overeenkomst " in de zin van artikel 85 , lid 1 ,
groepsvrijstelling, zoals artikel 3 van Verordening ( EEG )           EG-Verdrag ?
nr . 4056/86 ( zoals verzoekers in arbitrage en voor de
nationale rechter betoogden )?                                        6.2 .       Zo ja , is een arbitraal vonnis/arbitrale overeenkomst
                                                                      dat/die dwingt tot tenuitvoerlegging van clausules van een
4.2 .     Heeft met betrekking tot een overeenkomst die               overeenkomst die op het eerste gezicht ( en behoudens
gedeeltelijk binnen de werkingssfeer van artikel 3 van                groepsvrijstelling ) in strijd is met artikel 85 , lid 1 , zelf in
Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 valt, en bij juiste uitlegging        strijd met artikel 85 , lid 1 ?
van artikel 85 , lid 3 , en/of Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 ,
wanneer in de overeenkomst een artikel of een voorwaarde              6.3 .       Wat is de werking van een dergelijk arbitraal vonnis
is opgenomen die onder artikel 85 , lid 1 , valt, maar niet           in het Gemeenschapsrecht ? Wordt het antwoord beïnvloed
onder een of meer van de in artikel 3 van de verordening              door het feit dat, afgezien van de tenuitvoerleggingsproce
genoemde doelstellingen, tot gevolg dat de gehele overeen            dures, de overeenkomst waarop het vonnis betrekking heeft,
komst onder artikel 85 , leden 1 en 2 , valt ? Of betekent zulks,     is verstreken ?
dat de niet-vrijgestelde doelstellingen van de overeenkomst
kunnen worden losgemaakt ( wanneer mogelijke splitsing                6.4 .       In welk opzicht zijn eventueel de bevoegdheden van
van de overeenkomst is toegestaan ), zodat van de overeen            de Commissie met betrekking tot een krachtens artikel 5 ,
komst een restant overblijft dat geldig en afdwingbaar is op          lid 5 , van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 aan haar
grond van artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr. 4056/86 ? Is,         meegedeeld arbitraal vonnis relevant voor een beslissing van
in het bijzonder ( maar niet uitputtend ), door opneming van          een nationale rechter over :
de volgende clausules artikel 3 van Verordening ( EEG )               a ) een beroep tegen dat vonnis; en/of
nr . 4056/86 niet van toepassing op een overeenkomst als
hiervoor volledig beschreven :                                        b ) de tenuitvoerlegging van het vonnis ?
 i ) vaststelling van tarieven voor het landtraject van een           (') PB nr . L 378 van 31 . 12 . 1986 , blz . 4 .
       multi-modale vervoersdienst; en/of                             ( 2 ) PB nr . L 175 van 23 . 7 . 1968 , blz . 1 .
                                                                      ( ? ) PB nr . 13 van 21 . 2 . 1962 , blz . 204/62 .
ii ) een opzeggingsclausule als vervat in artikel 11 van de           ( 4 ) ( NvdV:) Dit en het volgende paragraafnummer waarschijnlijk te
       Sunag-overeenkomst ?                                                 lezen als 2.3 ., resp . 2.4 .
Vijfde vraag — Wettigheid van artikel 3 van Verordening
(EEG) nr. 4056/86
                                                                      Verzoek van 16 oktober 1995 van de Pretura Circondariale
5.1 .     Is artikel 3 van Verordening ( EEG ) nr . 4056/86
geldig of in strijd met artikel 85 , lid 3 , en dus ongeldig voor     di Avezzano om een prejudiciële beslissing in het geding
zover het, bij juiste uitlegging, vrijstelling verleent aan :         tussen Bettati Gianni ( opposant ) en Safety Hi-Tech srl
                                                                                ( geopponeerde )
   i ) overeenkomsten of regelingen ( zoals de Sunag-overeen                                       ( Zaak C-341/95 )
       komst tussen lijnvaartmaatschappijén die, gelijktijdig                                           ( 95/C 351 /09
       met hun uitvoering van die overeenkomst of regeling,
       overeenkomsten over een geassocieerd lidmaatschap
       sluiten met tot dan toe onafhankelijke buitenstaanders,        De Pretura Circondariale di Avezzano heeft bij beschikking
       die op grond van die overeenkomst andere tarieven in           van 16 oktober 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
       rekening mogen brengen; en/of                                  Justitie op 30 oktober 1995 , in het geding tussen Bettati
                                                                      Gianni en Safety Hi-Tech srl , het Hof van Justitie van de
 ii ) overeenkomsten krachtens welke de onderstelde confe            Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       renceleden collectief verschillende tarieven in rekening       beslissing over de navolgende vraag :
       brengen aan verladers van dezelfde soort goederen ;
       en/of                                                          Is artikel 5 van Verordening ( EG ) nr . 3093/94 van de Raad
                                                                      van 15 december 1994 betreffende stoffen die de ozonlaag
iii ) overeenkomsten krachtens welke het enige „ gemeen              afbreken ('), voor zover het met ingang van 1 juni 1995 het
       schappelijke " element van het vervoertarief is, dat           gebruik van chloorfluorkoolwaterstoffen in de brandbe
       partijen een gemeenschappelijke methode vaststellen            strijdingssector onvoorwaardelijk verbiedt, geldig,
 ---pagebreak--- 30 . 12 . 95           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr . C 351 /7
gelet op de artikelen 3 , 5 , 30 , 86, 92 en 130REG-Verdragen               — die, daar zij uitsluitend drukken op het vaartuig
op hetgeen in deze beschikking is overwogen ?                                   ( passief subject van het laden en lossen ), een ander
                                                                                subject treffen dan de subjecten die tot taak hebben
(') PB nr . L 333 van 22 . 12 . 1994 , blz . 1 .                                de noodzakelijke technische verrichtingen te verlan
                                                                                gen ( in casu de SpA Porto petroli di Genova en de
                                                                                verladers/ontvangers van het produkt ), waardoor
                                                                                onvermijdelijk de aansprakelijkheid voor de even
Verzoek van het Tribunale di Genova ( Zesde civiele kamer)                      tuele vervuiling en de verantwoordelijkheid voor de
van 12 oktober 1995 om een prejudiciële beslissing in het                       kosten van de milieubeschermingsdienst worden
geding tussen Diego Cali & Figli srl en Servizi Ecologici                       gesplitst;
                      Porto di Genova SpA
                                                                            — die worden betaald voor een dienst die niet nodig is
                        ( Zaak C-343/95 )
                                                                                voor het vaartuig, gelet op de aard van het produkt
                           ( 95/C 351 / 10 )                                    en/of op het feit dat het is voorzien van eigen
                                                                                installaties en systemen ter bescherming van het
Het Tribunal di Genova ( Zesde civiele kamer ) heeft bij                        milieu , die zijn aangepast aan het type produkt dat
beschikking van 12 oktober 1995 , ingekomen ter griffi van                      wordt geladen of gelost;
het Hof van Justitie op 30 oktober 1995 , in het geding tussen
Diego Cali & Figli srl en Servizi Ecologici Porto di Genova                 — die ten laste van het vaartuig een hoge geldelijke
SpA, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                        prestatie eisen, die boven op de prestaties komt die
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                      zijn voorzien in het aanlegcontract tussen de reder en
vragen :                                                                        de vennootschap die de aanlegpier beheert, en die
                                                                                geen enkel functioneel verband met het voorwerp
a. Is er sprake van een machtspositie op de gemeenschap                        van dit contract heeft ?
     pelijke markt of een wezenlijk deel daarvan, wanneer
     een vennootschap op aandelen , die is opgericht op
     initiatief van een nationale havenautoriteit, die de taak          c . Zo in de gevallen, bedoeld onder a ) en b ), sprake is van
     krijgt opgedragen, en op basis van een door deze                       een of meer praktijken, waarbij een onderneming
     autoriteit verleende administratieve concessie ook daad               misbruik maakt van een machtspositie in de zin van
     werkelijk uitoefent, om uitsluitend binnen een sector                  artikel 86 van het Verdrag, kan dan hierdoor de handel
     van de haven die specifiek bestemd is voor het laden en                tussen Lid-Staten van de Unie ongunstig worden beïn
                                                                            vloed ?
     lossen van aardolieprodukten, een dienst betreffende het
     „ toezicht op het milieu " te eheren en die daarbij ten
     aanzien van degenen die van deze dienst gebruik maken,
     in het bijzonder ten aanzien van de vaartuigen die aan de
     kaaien aanmeren voor deze verrichtingen , het desbetref
     fende tarief int, dat eenzijdig door de havenautoriteit
     wordt vastgesteld op basis van het tonnage van het                 Beroep, op 7 november 1995 ingesteld door Franse Repu
     vaartuig en de hoeveelheid gelost of geladen produkt ?                             bliek tegen Europees Parlement
                                                                                ( Zaak C-345/95 )
b . Moet, gelet op de onder a ) beschreven situatie en in geval                                    ( 95/C 351 / 11 )
     van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt
     of op een wezenlijk deel daarvan, als misbruik van deze
     machtspositie in de zin van artikel 86 van het Verdrag en          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     in het bijzonder van de „ praktijken " waaruit het                 op 7 november 1995 beroep tegen Europees Parlement
     misbruik ingevolge het bepaalde onder a ), c ) en d ) van dit      ingesteld door Franse Republiek, vertegenwoordigd door
     artikel met name kan bestaan, worden aangemerkt,                   M. Perrin de Brichamaut en D. Wibaux als gemachtigden ,
     wanneer een onderneming die een exclusieve vergunning              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Franse
     heeft voor een dienst ( al zij dit op basis van een besluit        ambassade aldaar, Boulevard du Prince Henri 9 .
     van het orgaan dat de concessie verleent ), tarieven
     oplegt :                                                           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
     — die dwingend zijn en onafhankelijk zijn van de                   — nietig te verklaren het besluit van het Europees Parle
         verlening van een daadwerkelijke dienst van toezicht               ment van 20 september 1995 tot vaststelling van het
         en/of actie, voor het enkele feit van het aanmeren aan             werkschema voor 1996 ;
         een aanlegpier in de petroleumhaven en voor het
          aldaar laden en lossen van zowel aardolieprodukten            _ verweerder in de k()Sten te verwijzen.
          als chemische en petrochemische produkten volgens
          de tabel van het opgelegde contract;
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
     — die , wat de hoogte betreft, uitsluitend worden
          bepaald door het tonnage van de schepen, door de              — Schending van het „ besluit in onderling overleg geno
          hoeveelheden van het produkt, alsmede voor de                     men door de vertegenwoordigers van de Regeringen der
          werkelijke acties, door de duur daarvan , doch niet               Lid-Staten inzake de vaststelling van de zetels van de
          door de aard en de kwaliteit van het produkt en de                instellingen en van bepaalde organen en diensten van de
          mogelijkheid dat het produkt het milieu vervuilt;                 Europese Gemeenschappen " ('): dit besluit maakt deel


title: ARREST VAN HET HOF (Tweede Kamer) van 29 mei 1997 in zaak C-93/96 (verzoek van het Supremo Tribunal Administrativo om een prejudiciële beslissing): Indústria e Comércio Têxtil SA (ICT) tegen Fazenda Pública (Antidumpingrecht - Verordening (EEG) nr. 738/92 van de Raad - Prijs franco grens - Verhoging in geval van betalingstermijn)

text:
12 . 7 . 97             NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 212/5
                   ARREST VAN HET HOF                                                    ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde Kamer)                                                       ( Tweede Kamer )
                                                                                van 29 mei 1997
                         van 29 mei 1997
                                                                     in zaak C-93/96 (verzoek van het Supremo Tribunal
in zaak C-63/96 (verzoek om een prejudiciële beslissing
                                                                     Administrativo om een prejudiciële beslissing): Indüstria e
van het Bundesfinanzhof): Finanzamt Bergisch Gladbach                       Comércio Textil SA (ICT) tegen Fazenda Püblica (')
tegen W. Skripalle, in aanwezigheid van het Bundesmini
                     sterium der Finanzen O                          (Antidumpingrecht — Verordening (EEG) nr. 738/92 van
                                                                     de Raad — Prijs franco grens — Verhoging in geval van
(Fiscale bepalingen — Zesde BTW-richtlijn — Maatstaf                                            betalingstermijn)
van heffing — Persoonlijke betrekkingen tussen verstrek
                 ker en ontvanger van diensten)                                                    97/C 212/ 10
                            ( 97/C 212/09
                                                                                (Procestaai: Portugees)
                        (Procestaai: Duits)                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                     In zaak C-93/96 , betreffende een verzoek aan het Hof
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het
                 de Jurisprudentie van het Hof)                      Supremo Tribunal Administrativo ( Portugal ), in het aldaar
                                                                     aanhangig geding tussen Indüstria e Comércio Têxtil SA
                                                                      ( ICT) en Fazenda Püblica, om een prejudiciële beslissing
 In zaak C-63/96, betreffende een verzoek aan het Hof                 over de uitlegging van artikel 1 , lid 3 , van Verordening
 krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes             ( EEG) nr. 738/92 van de Raad van 23 maart 1992 tot
 finanzhof, in het aldaar aanhangig geding tussen Finanz             instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
 amt Bergisch Gladbach tegen W. Skripalle, in aanwezig               van garens van katoen van oorsprong uit Brazilië en Tur
 heid van het Bundesministerium der Finanzen, om een pre             kije ( PB nr. L 82 van 27. 3 . 1992, blz . 1 ), heeft het Hof
 judiciële beslissing over de uitlegging van de Zesde                 (Tweede Kamer), samengesteld als volgt: G. F. Mancini,
 Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                     kamerpresident, G. Hirsch en R. Schintgen ( rapporteur),
 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidsta           rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier : R. Grass,
 ten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                op 29 mei 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
 van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme                   luidt als volgt:
 grondslag ( PB nr. L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 ), heeft het
 Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho
 de Almeida, kamerpresident, L. Sevón, D. A. O. Edward,               De verhoging bedoeld in artikel 1 , lid 3, van Verordening
                                                                       (EEG) nr. 738/92 van de Raad van 23 maart 1992 tot
 J.-P. Puissochet en P. Jann ( rapporteur), rechters; advocaat
 generaal : N. Fennelly; griffier: H. A. Rühl, hoofdadmini           instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer
 strateur, op 29 mei 1997 een arrest gewezen waarvan het              van garens van katoen van oorsprong uit Brazilië en Tur
 dictum luidt als volgt:                                              kije, moet worden toegepast in alle gevallen waarin is
                                                                       overeengekomen, dat de betaling van de ingevoerde goede
                                                                      ren na de dertigste dag na aankomst ervan in het douane
                                                                      gebied van de Gemeenschap geschiedt, ook al bedraagt het
 Een door de Raad verleende machtiging voor het treffen                verschil tussen de prijs in geval van een betalingstermijn
 van een bijzondere, van de bepalingen van de Zesde Richt             en die in geval van betaling CAD, in procenten uitgedrukt,
 lijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betref                   meer dan de toe te passen verhoging. Deze verhoging
 fende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten                moet worden toegepast op de voor de goederen werkelijk
 inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van                 betaalde of te betalen prijs indien zij worden verkocht
  belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grond                voor uitvoer naar het douanegebied van de Gemeenschap,
  slag, afwijkende maatregel ter voorkoming van bepaalde               met uitsluiting van de interesten die verschuldigd zijn als
  vormen van belastingfraude of -ontwijking, volgens welke             tegenprestatie voor de verleende betalingstermijn, mits
  bij prestaties onder bezwarende titel tussen nauw met                deze laatste is vastgelegd in een financieringsovereenkomst
  elkaar verbonden personen de uitgaven als bedoeld in                 in de zin van artikel 3, lid 2, van Verordening (EEG)
  artikel 11 , A, lid 1 , onder c), van de zesde richtlijn als         nr. 1495/80 van de Commissie van 11 juni 1980 betref
  minimale maatstaf van heffing in aanmerking moeten wor              fende de toepassing van sommige bepalingen van de
  den genomen, wordt niet door artikel 27 van die richtlijn            artikelen 1 , 3 en 8 van Verordening (EEG) nr. 1224/80
  gedekt wanneer de overeengekomen tegenprestatie met de               van de Raad inzake de douanewaarde van de goederen,
  normale marktprijs overeenkomt, maar lager is dan de                 zoals gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 220/85 van de
  minimale maatstaf van heffing.                                        Commissie, en de interesten de gebruikelijke interestvoeten
                                                                       weergeven .
  (■) PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .
                                                                        (') PB nr. C 133 van 4 . 5 . 1996 .


title: Zaak C-175/04: Beroep, op 13 april 2004 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               29.5.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/4

         Beroep, op 13 april 2004 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-175/04)
   (2004/C 146/05)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 april 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegenwoordigd door L. Fraguas Gadea, Abogado del Estado, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:

               —

               de beschikking van 4 februari 2004 (1) nietig te verklaren, wat de van financiering uitgesloten uitgaven van Spanje betreft, wegens „tekortkomingen bij de kwaliteitscontrole” (7 314 117 euro) in het geval van productiesteun voor verwerkers van tomaten en wegens „te late leveringen” (1 277 630,65 euro) in het geval van steun voor producenten van bepaalde citrusvruchten;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Productiesteun voor tomatenverwerkers
   Volgens de diensten van de Commissie is de procedure die wordt gevolgd met betrekking tot de kwaliteitscontrole van de eindproducten, niet in overeenstemming met artikel 15 van verordening (EG) nr. 504/97 van de Commissie van 19 maart 1997 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 2201/96 van de Raad wat de productiesteunregeling voor verwerkte producten op basis van groenten en fruit betreft. Bijgevolg wordt een forfaitaire correctie van 10 % van het totaal van de uitgaven voor de steun in deze lidstaat voorgesteld. In Spanje worden echter elk jaar gedurende het hele verkoopseizoen controles verricht op alle ondernemingen. Voorts wordt overeenkomstig het bepaalde in artikel 15, lid 1, sub a, van verordening nr. 504/97 in de geselecteerde ondernemingen („totaal van monsters”) daarnaast analytische controle verricht op de eindproducten waarvoor steun kan worden aangevraagd, hetgeen niet betekent dat de overige ondernemingen onregelmatigheden hebben begaan.
   Steun aan producenten van bepaalde citrusvruchten
   De diensten van de Commissie baseren het voorstel van financiële correctie op de overdracht tussen de verschillende leveringsperiodes van de contractueel bepaalde hoeveelheden. Tijdens het verkoopseizoen 1997-1998 zijn in Spanje evenwel regenhoeveelheden gevallen die ver boven de gemiddelde waarden liggen, hetgeen in sommige streken of plaatsen aanleiding heeft gegeven tot moeilijkheden voor het ophalen van fruit bij plukrijpe rassen alsmede vertragingen in de rijping bij latere rassen. Ten gevolge van deze omstandigheden zijn de contractueel bepaalde leveringstermijnen in het gedrang gekomen. De Spaanse autoriteiten hebben zich van meet af aan beroepen op overmacht. Bovendien bestond in het verkoopseizoen 1997-1998 voor de meerjarige contracten geen regeling voor de overdrachten tussen de in het tijdschema overeengekomen trimestriële hoeveelheden. Derhalve kunnen deze feiten niet onwettig worden geacht aangezien de verordening daarin niet uitdrukkelijk heeft voorzien, vooral wanneer voor latere verkoopseizoenen overdrachten van contractueel bepaalde hoeveelheden tussen verschillende leveringsperiodes zijn toegestaan.

      (1)  Beschikking 2004/136/EG van de Commissie van 4 februari 2004 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 40, blz. 31).


title: Zaak T-523/10: Beroep ingesteld op 8 november 2010 — Interkobo/BHIM — XXXLutz Marken (mybaby)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/33

         Beroep ingesteld op 8 november 2010 — Interkobo/BHIM — XXXLutz Marken (mybaby)
   (Zaak T-523/10)
   ()
   2011/C 13/64
   Taal van het verzoekschrift: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Interkobo Sp. z o.o. (Łódź, Polen) (vertegenwoordiger: R. Skubisz, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: XXXLutz Marken GmbH (Wels, Oostenrijk)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 8 september 2010 in zaak R 88/2009-4 volledig vernietigen;

               —

               verweerder en XXXLutz Marken GmbH verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten die verzoekster in de procedure voor de kamer van beroep en de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt zijn opgekomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: XXXLutz Marken GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „my baby” voor waren van klasse 28 — aanvraagnr. 4894416

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: nationaal woordmerk „MYBABY”, nationaal beeldmerk „mybaby” en internationaal woordmerk „MYBABY” voor waren van klasse 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de merkaanvraag voor waren van klasse 28

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van regel 20, lid 1, juncto regel 19, lid 2, sub a-i en -ii en regel 19, lid 3, van verordening nr. 2868/95 (1), en schending van het recht om zich op bescherming van het gewettigd vertrouwen te beroepen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Doorhaling van zaak C-221/02

text:
7.12.2002              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 305/19
               Doorhaling van zaak C-124/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-45/02 (1)
                        (2002/C 305/36)                                                       (2002/C 305/39)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september                 Gemeenschappen heeft bij beschikking van 10 juli 2002 de
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-124/01:          doorhaling in het register gelast van zaak C-45/02: Commissie
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse             van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek.
Republiek.
                                                                      (1 ) PB C 97 van 20.4.2002.
( 1) PB C 161 van 2.6.2001.
               Doorhaling van zaak C-150/01 ( 1)                                      Doorhaling van zaak C-70/02 (1)
                        (2002/C 305/37)                                                       (2002/C 305/40)
De president van het Hof van Justitie van de Europese                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 30 september
                                                                      Gemeenschappen heeft bij beschikking van 20 september
2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-150/01:
                                                                      2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-70/02:
Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse
Republiek.
                                                                      Republiek.
( 1) PB C 173 van 16.6.2001.
                                                                      (1 ) PB C 109 van 4.5.2002.
               Doorhaling van zaak C-443/01 ( 1)
                                                                                Doorhaling van zaak C-221/02 ( 1)
                        (2002/C 305/38)
                                                                                (2002/C 305/41)
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 28 augustus 2002
de doorhaling in het register gelast van zaak C-443/01 (verzoek       De president van het Hof van Justitie van de Europese
van het Vestre Landsret om een prejudiciële beslissing): Poul         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 25 september
Nørgaard tegen Skatteministeriet.                                     2002 de doorhaling in het register gelast van zaak C-221/02:
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse
                                                                      Republiek.
( 1) PB C 31 van 2.2.2002.
                                                                      (1 ) PB C 180 van 27.7.2002.


title: Zaak T-268/10: Beschikking van het Gerecht van 21 september 2011 — PPG en SNF/ECHA ( Beroep tot nietigverklaring — REACH — Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof — Beroepstermijn — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               19.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 340/22

         Beschikking van het Gerecht van 21 september 2011 — PPG en SNF/ECHA
   (Zaak T-268/10) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - REACH - Identificatie van acrylamide als zeer zorgwekkende stof - Beroepstermijn - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 340/46
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) (Brussel, België) en SNF SAS (Andrézieux-Bouthéon, Frankrijk) (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Van Maldegem en R. Cana, advocaten, en P. Sellar, solicitor, en vervolgens K. Van Maldegem en R. Cana)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä en W. Broere, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: M. Noort en J. Langer, gemachtigden) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van ECHA waarbij overeenkomstig artikel 59 van verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396, blz. 1), acrylamide (EG nr. 201-173-7) is geïdentificeerd als stof die voldoet aan de criteria van artikel 57 van die verordening en is opgenomen in de lijst van stoffen die zijn geïdentificeerd om op termijn te worden opgenomen in bijlage XIV bij die verordening

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Polyelectrolyte Producers Group GEIE (PPG) en SNF SAS worden verwezen in hun eigen kosten en in de kosten die het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) zijn opgekomen.

               3)

               Het Koninkrijk der Nederlanden en de Europese Commissie zullen hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.10.2010.


title: Zaak C-191/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 april 2015 — Verein für Konsumenteninformation/Amazon EU Sàrl

text:
               6.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/3

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 27 april 2015 — Verein für Konsumenteninformation/Amazon EU Sàrl
   (Zaak C-191/15)
   (2015/C 221/04)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Verein für Konsumenteninformation

      Verwerende partij: Amazon EU Sàrl

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dient het recht dat van toepassing is op een verbodsactie in de zin van richtlijn 2009/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen (1), te worden bepaald aan de hand van artikel 4 van verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (Rome-II-verordening) (2), indien de vordering is gericht tegen het gebruik van onrechtmatige contractvoorwaarden door een in een lidstaat gevestigde onderneming die in de elektronische handel overeenkomsten sluit met consumenten die in andere lidstaten, in het bijzonder in het land van de aangezochte rechter, woonachtig zijn?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:

                           2.1.

                           Dient onder het land waar de schade zich heeft voorgedaan (artikel 4, lid 1, van de Rome-II-verordening) elk land te worden begrepen waarop de handelsactiviteiten van de verwerende onderneming zijn gericht, zodat de litigieuze voorwaarden naar het recht van het land van de aangezochte rechter moeten worden beoordeeld indien de tot instelling van vorderingen bevoegde instantie opkomt tegen het gebruik van deze voorwaarden bij handelstransacties met consumenten die in dit land woonachtig zijn?

                           2.2.

                           Is sprake van een kennelijk nauwere band (artikel 4, lid 3, van de Rome-II-verordening) met het recht van het land waar de verwerende onderneming is gevestigd, indien de algemene voorwaarden van deze onderneming bepalen dat op de door haar gesloten overeenkomsten het recht van dit land van toepassing is?

                           2.3.

                           Leidt een dergelijk rechtskeuzebeding er anderszins toe dat de toetsing van de litigieuze contractvoorwaarden plaats dient te vinden naar het recht van het land waar de verwerende onderneming is gevestigd?

               3)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:
               Hoe moet het op de verbodsactie toepasselijke recht dan worden bepaald?

               4)

               Ongeacht het antwoord op de vorenstaande vragen:

                           4.1.

                           Is een in de algemene voorwaarden opgenomen beding op grond waarvan een in de elektronische handel tussen een consument en een in een andere lidstaat gevestigde onderneming gesloten overeenkomst wordt beheerst door het recht van het vestigingsland van de onderneming, oneerlijk in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (3)?

                           4.2.

                           Wordt op grond van artikel 4, lid 1, onder a), van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (4), de verwerking van persoonsgegevens door een onderneming die in de elektronische handel met in een andere lidstaat woonachtige consumenten overeenkomsten sluit, ongeacht het voor het overige toepasselijke recht, uitsluitend beheerst door het recht van de lidstaat waar de onderneming de vestiging heeft in het kader waarvan die verwerking plaatsvindt, of dient de onderneming zich ook te houden aan de voorschriften inzake gegevensbescherming van de lidstaten waarop zij haar handelsactiviteiten richt?

      (1)  PB L 110, blz. 30.

      (2)  PB L 199, blz. 40.

      (3)  PB L 95, blz. 29.

      (4)  PB L 281, blz. 31.


title: Zaak C-45/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hof van beroep te Brussel — België) — Spector Photo Group NV, Chris Van Raemdonck/Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA) (Richtlijn 2003/6 — Handel met voorwetenschap — Gebruik van voorwetenschap — Sancties — Voorwaarden)

text:
               27.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/6

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 december 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Hof van beroep te Brussel — België) — Spector Photo Group NV, Chris Van Raemdonck/Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA)
   (Zaak C-45/08) (1)

   (Richtlijn 2003/6 - Handel met voorwetenschap - Gebruik van voorwetenschap - Sancties - Voorwaarden)
   2010/C 51/09
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Spector Photo Group NV, Chris Van Raemdonck

      Verwerende partij: Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hof van Beroep te Brussel — Uitlegging van de artikelen 2 en 14 van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PB L 96, blz. 16) en van artikel 1 van richtlijn 2003/124/EG van de Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn 2003/6 (PB L 339, blz. 70) — Gebruik van voorwetenschap — Maximale harmonisatie waarbij de lidstaten over geen speelruimte beschikken om het begrip handel met voorkennis te definiëren — Mogelijke sancties — Voorwaarden

      Dictum

               1)

               Artikel 2, lid 1, van richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) moet aldus worden uitgelegd dat het feit dat een in de tweede alinea van deze bepaling bedoelde persoon die over voorwetenschap beschikt, voor eigen rekening of voor rekening van derden, rechtstreeks of middellijk de financiële instrumenten waarop deze voorwetenschap betrekking heeft, verkrijgt of vervreemdt of tracht te verkrijgen of te vervreemden, inhoudt dat deze persoon van deze informatie „gebruikmaakt” in de zin van deze bepaling, onder voorbehoud van eerbiediging van de rechten van verdediging en inzonderheid van het recht om dat vermoeden te weerleggen. De vraag of deze persoon het verbod van handel met voorwetenschap heeft overtreden, moet worden onderzocht op basis van de doelstelling van deze richtlijn, die erin bestaat de integriteit van de financiële markten te beschermen en het vertrouwen van de beleggers te vergroten, dat onder meer berust op de wetenschap dat zij met elkaar op voet van gelijkheid zullen verkeren en dat zij zullen worden beschermd tegen het ongeoorloofde gebruik van voorwetenschap.

               2)

               Artikel 14, lid 1, van richtlijn 2003/6 moet aldus worden uitgelegd dat het economische voordeel dat uit handel met voorwetenschap wordt gehaald, een relevante factor kan zijn bij de vaststelling van een doeltreffende, evenredige en afschrikkende sanctie. De wijze van berekening van dat economische voordeel en inzonderheid de in aanmerking te nemen datum of periode zijn zaak van nationaal recht.

               3)

               Artikel 14, lid 1, van richtlijn 2003/6 moet aldus worden uitgelegd dat, indien een lidstaat de mogelijkheid biedt om naast de in deze bepaling bedoelde administratieve sancties een strafrechtelijke geldelijke sanctie op te leggen, bij de beoordeling of de administratieve sanctie doeltreffend, evenredig en afschrikkend is, geen rekening hoeft te worden gehouden met de mogelijkheid en/of het niveau van een eventuele latere strafsanctie.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Arrest van het Hof van 3 juli 2003 in de gevoegde zaken C-83/01 P, C-93/01 P en C-94/01 P: Chronopost e.a. ("Hogere voorziening — Staatssteun — Postdienst — Overheidsonderneming belast met dienst van algemeen economisch belang — Logistieke en commerciële steun aan dochteronderneming die niet in gereserveerde sector opereert — Begrip staatssteun — Criterium van particuliere ondernemer die onder normale marktvoorwaarden handelt")

text:
C 200/4                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                              23.8.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                      2)    Verwijst de zaak naar het Gerecht van eerste aanleg.
                                                                            3)    Houdt de beslissing over de kosten aan.
                          van 3 juli 2003
                                                                            (1) PB C 150 van 19.5.2001; PB C 134 van 5.5.2001.
in de gevoegde zaken C-83/01 P, C-93/01 P en C-94/01 P:
                        Chronopost e.a. (1)
(„Hogere voorziening — Staatssteun — Postdienst — Over-
heidsonderneming belast met dienst van algemeen economisch
belang — Logistieke en commerciële steun aan dochteronder-
neming die niet in gereserveerde sector opereert — Begrip                                        ARREST VAN HET HOF
staatssteun — Criterium van particuliere ondernemer die
           onder normale marktvoorwaarden handelt”)
                                                                                van 10 juli 2003
                          (2003/C 200/06)
                                                                            in zaak C-87/01 P: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                            schappen tegen Conseil des communes et régions d'Eu-
                                                                                rope (CCRE) (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                            („Hogere voorziening — Besluit van Commissie waarbij twee
                                                                            onder verschillende rechtsorden vallende vorderingen worden
                                                                            verrekend — Verrekening in strijd met voor een van
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-     betrokken vorderingen geldende nationale rechtsregels —
                       prudentie van het Hof)                                                           Onwettigheid”)
                                                                                (2003/C 200/07)
In de gevoegde zaken C-83/01 P, C-93/01 P en C-94/01 P,
Chronopost SA, gevestigd te Issy-les-Moulineaux (Frankrijk),                                           (Procestaal: Frans)
(advocaten: V. Bouaziz Torron en D. Berlin) (C-83/01 P),
LaPoste, gevestigd te Boulogne-Billancourt (Frankrijk) (advocaat:
H. Lehman) (C-94/01 P) Franse Republiek (gemachtigden: G. de
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Juris-
Bergues en F. Million) (C-93/01 P), betreffende hogere voorzie-
                                                                                prudentie van het Hof)
ningen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van
de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer — uitgebreid) van
14 december 2000, Ufex e.a./Commissie (T-613/97, Jurispr.
blz. II-4055), en strekkende tot vernietiging van dit arrest,
andere partijen bij de procedure: Union française de l'express              In zaak C-87/01 P, Commissie van de Europese Gemeen-
(Ufex), gevestigd te Roissy-en-France (Frankrijk), DHL Interna-             schappen (gemachtigden: P. Oliver en H. M. H. Speyart), betref-
tional, gevestigd te Roissy-en-France, Federal express interna-             fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van
tional (Frankrijk) SNC, gevestigd te Gennevilliers (Frankrijk),             eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde kamer)
CRIE SA gevestigd te Asnières (France) (advocaten: E. Morgan                van 14 december 2000, CCRE/Commissie (T-105/99, Jurispr.
de Rivery en J. Derenne) en Commissie van de Europese                       blz. II-4099), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
Gemeenschappen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:                      partij bij de procedure: Conseil des communes et régions
G. C. Rodríguez Iglesias, president, J.-P. Puissochet en                    d'Europe (CCRE), gevestigd te Parijs (Frankrijk) (advocaten:
M. Wathelet (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann,                     F. Herbert en F. Renard), heeft het Hof, samengesteld als volgt:
D. A. O. Edward, P. Jann en V. Skouris, F. Macken en                        G. C. Rodríguez Iglesias, president, M. Wathelet en
N. Colneric, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-                   R. Schintgen, kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola
generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur,          (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, N. Colneric, S. von Bahr,
op 3 juli 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                  J. N. Cunha Rodrigues en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
als volgt:                                                                  P. Léger; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 juli
                                                                            2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1)   Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de         1)    Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
     Europese Gemeenschappen van 14 december 2000, Ufex e.a./                     Europese Gemeenschappen van 14 december 2000, CCRE/
     Commissie (T-613/97).                                                        Commissie (T-105/99).


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 7 juni 2005 in zaak C-543/03 (verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Christine Dodl, Petra Oberhollenzer tegen Tiroler Gebietskrankenkasse (Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 574/72 — Gezinsbijslag — Ouderschapsuitkering — Recht op uitkeringen van dezelfde aard in de lidstaat van werken en de lidstaat van wonen)

text:
               23.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 182/13

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 7 juni 2005
   in zaak C-543/03 (verzoek van het Oberlandesgericht Innsbruck om een prejudiciële beslissing): Christine Dodl, Petra Oberhollenzer tegen Tiroler Gebietskrankenkasse (1)

   (Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en 574/72 - Gezinsbijslag - Ouderschapsuitkering - Recht op uitkeringen van dezelfde aard in de lidstaat van werken en de lidstaat van wonen)
   (2005/C 182/25)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-543/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Oberlandesgericht Innsbruck (Oostenrijk) bij beslissing van 16 december 2003, ingekomen bij het Hof op 29 december 2003, in de procedure Christine Dodl, Petra Oberhollenzer tegen Tiroler Gebietskrankenkasse, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans en A. Rosas, kamerpresidenten, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, K. Schiemann (rapporteur), J. Makarczyk, P. Kūris, E. Juhász, U. Lõhmus, E. Levits en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: K. Sztranc, administrateur, op 7 juni 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Een persoon bezit de hoedanigheid van „werknemer” in de zin van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 1386/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2001, indien hij, al is het maar tegen één risico, verplicht of vrijwillig verzekerd is bij een algemeen of bijzonder stelsel van sociale zekerheid genoemd in artikel 1, sub a, van deze verordening, ongeacht het bestaan van een arbeidsverhouding. Het is de taak van de nationale rechter, na te gaan of verzoeksters in het hoofdgeding in de tijdvakken waarvoor de betrokken uitkeringen zijn aangevraagd, waren aangesloten bij een tak van het Oostenrijkse socialezekerheidsstelsel en dus onder het begrip „werknemer” in de zin van dit artikel 1, sub a, vielen.

               2)

               Wanneer de wettelijke regeling van het werkland en die van het woonland van een werknemer hem voor hetzelfde tijdvak en hetzelfde gezinslid recht op gezinsbijslag toekennen, is in beginsel het werkland de bevoegde lidstaat voor de uitbetaling van deze bijslag, ingevolge artikel 10, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van verordening nr. 1408/71, in de gewijzigde en bijgewerkte versie van verordening (EG) nr. 410/2002 van de Commissie van 27 februari 2002.
               Wanneer degene aan wie de kinderen zijn toevertrouwd, in het bijzonder de echtgenoot of de partner van deze werknemer, echter een beroepsactiviteit in de lidstaat van wonen uitoefent, moet de gezinsbijslag ingevolge artikel 10, lid 1, sub b-i, van verordening nr. 574/72, zoals gewijzigd bij verordening nr. 410/2002, door deze lidstaat worden uitbetaald ongeacht wie volgens de wettelijke regeling van deze lidstaat de rechtstreekse uitkeringsgerechtigde is. In dit geval wordt de uitbetaling van de gezinsbijslag door het werkland geschorst ten belope van het bedrag van de gezinsbijslag waarin de wetgeving van de lidstaat van wonen voorziet.

      (1)  PB C 85 van 3.4.2004.


title: Verzoek van de Cour d'appel de Douai van 27 januari 1995, gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en F. Dumon en Maître Froment, curator van de ETS Pierre Gilson (Zaak C-235/95)

text:
Nr . C 229/14          NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2 . 9 . 95
Middelen en voornaamste argumenten:                                     Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
                                                                            Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
Ingevolge het verbindend karakter van artikel 1 89, lid 3 , van                                  ( Zaak C-237/95 )
het EG-Verdrag zijn de Lid-Staten gehouden, de voor de                                              ( 95/C 229/29 )
omzetting van richtlijnen gestelde termijnen te eerbiedigen .
De in artikel 44 van Richtlijn 92/50/EEG gestelde termijn is
op 1 juli 1993 verstreken zonder dat de Franse Republiek de             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
nodige maatregelen had getroffen.                                       op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                        door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
(M PB nr. L 209 van 24 . 7 . 1992 , blz . 1 .                           genwoordigd door L. Pignataro en M. Condou Durande,
                                                                        leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                        gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                        Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Verzoek van de Cour d'appel de Douai van 27 januari 1995 ,              — vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995 , om een prejudiciële               wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
beslissing in het geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en                  stellen of mee te delen die nodig zijn voor het volgen van
F. Dumon en Maïtre Froment, curator van de ETS Pierre                         Richtlijn 89/369/EEG van de Raad ( ! ) ter voorkoming
                                Gilson
                                                                              van door nieuwe installaties voor de verbranding van
                        ( Zaak C-235/95 )                                     stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging en van
                           ( 95/C 229/28 )                                    Richtlijn 89/429/EEG van de Raad ( 2 ) ter vermindering
                                                                              van door bestaande installaties voor de verbranding van
                                                                              stedelijk afval veroorzaakte luchtverontreiniging, de
De Cour d'appel de Douai heeft bij arrest van 27 januari                      krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtin
1995 , gerectificeerd bij arrest van 31 mei 1995 , ingekomen                  gen niet is nagekomen;
ter griffie van het Hof van Justitie op 6 juli 1995 , in het
geding tussen AGS Assedic Pas de Calais en F. Dumon en                  — De Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Maïtre Froment, curator van de Ets . Pierre Gilson, het Hof
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                  Middelen en voornaamste argumenten:
1 . Is artikel 4 van Richtlijn 80/987/EEG (*) betreffende de            Krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Verdrag is
     onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid                  een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken
     Staten inzake de bescherming van de werknemers bij                 resultaat. Dit impliceert, dat de Lid-Staten gehouden zijn de
     insolventie van de werkgever, van algemene strekking en            in de richtlijn gestelde omzettingstermijnen na te leven. In
     verbindend, en heeft deze bepaling dientengevolge                  casu is de omzettingstermijn op 1 december 1990 verstre
     rechtstreekse werking in het nationale recht ?                     ken, zonder dat de Italiaanse Republiek de nodige maatre
                                                                        gelen voor de omzetting van de in de conclusies van de
                                                                        Commissie genoemde richtlijnen had vastgesteld .
2 . Is artikel D. 143-2 van de Franse Code du travail
     verenigbaar met deze richtlijn bij ontbreken van een
                                                                        (') PB nr . L 163 van 14 . 6 . 1989 , blz . 32 .
     mededeling aan de Commissie volgens de voorwaarden
                                                                        ( 2 ) PB nr . L 203 van 15 . 7 . 1989 , blz . 50 .
     van artikel 11 van Richtlijn 80/987/EEG ( artikel D.143
     2 bepaalt dat het maximumbedrag van de waarborg van
     artikel L.143-11-8 van de Code du travail wordt
     vastgesteld op het dertienvoudige van het bij de bereke
     ning van de bijdragen aan de werkloosheidsverzekering
     gehanteerde maandelijkse plafond, indien de aanspra
     ken voortkomen uit wettelijke of bestuursrechtelijke
     bepalingen van reglementen, of uit bedingen van een                Beroep, op 6 juli 1995 ingesteld door Commissie van de
     collectieve overeenkomst, en zijn ontstaan uit een                      Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
     arbeidsovereenkomst die meer dan zes maanden vóór de                                         ( Zaak C-238/95 )
     beslissing waarbij het gerechtelijk herstel („ redresse                                        ( 95/C 229/30 *
     ment judiciaire ") is uitgesproken, is gesloten, en dat het
     bedrag van deze waarborg in andere gevallen is beperkt
     tot het viervoudige van het hierboven vermelde pla                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     fond )?                                                             op 6 juli 1995 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
 (!) PB nr. L 283 , van 20 . 10 . 1980, blz . 23 .                       genwoordigd door L. Pignatoro en M. Condou Durande,
                                                                         leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                                                                         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                         Centre Wagner, Kirchberg.


title: Zaak C-50/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 31 januari 2017 door Universidad Internacional de la Rioja, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 december 2016 in zaak T-561/15, Universidad Internacional de la Rioja/EUIPO — Universidad de la Rioja (Universidad Internacional de la Rioja UNIR)

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/2

         Hogere voorziening ingesteld op 31 januari 2017 door Universidad Internacional de la Rioja, S.A. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 1 december 2016 in zaak T-561/15, Universidad Internacional de la Rioja/EUIPO — Universidad de la Rioja (Universidad Internacional de la Rioja UNIR)
   (Zaak C-50/17 P)
   (2017/C 231/03)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Rekwirante: Universidad Internacional de la Rioja, S.A. (vertegenwoordigers: C. Lema Devesa en A. Porras Fernandez-Toledano, abogados)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie
   Bij beschikking van 1 juni 2017 heeft het Hof (Negende kamer) de hogere voorziening afgewezen en de Universidad Internacional de La Rioja, SA verwezen in haar eigen kosten.


title: Gevoegde zaken C-23/07 en C-24/07: Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Confcooperative Friuli Venezia Giulia (C-23/07), Luigi Soini (C-23/07 en C-24/07), Azienda Agricola Vivai Pinato Mario e figlio (C-23/07), Cantina Produttori Cormòns Soc. cons. arl (C-24/07)/Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia (Landbouw — Verordeningen (EG) nrs. 1493/1999, 753/2002 en 1429/2004 — Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt — Etikettering van wijn — Gebruik van namen van druivenrassen en synoniemen daarvan — Geografische aanduiding Tokaj voor wijnen van oorsprong uit Hongarije — Mogelijkheid om naam van druivenras Tocai friulano of Tocai italico te gebruiken als toevoeging aan geografische aanduiding van bepaalde wijnen van oorsprong uit Italië — Uitsluiting na afloop van overgangsperiode van 13 jaar op 31 maart 2007 — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Artikel 34 EG — Non-discriminatiebeginsel — Internationale rechtsbeginselen inzake verdragen — Toetreding van Hongarije tot Europese Unie — Artikelen 22 tot en met 24 van TRIPs-overeenkomst)

text:
               15.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 209/14

         Beschikking van het Hof (Tweede kamer) van 12 juni 2008 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Italië) — Confcooperative Friuli Venezia Giulia (C-23/07), Luigi Soini (C-23/07 en C-24/07), Azienda Agricola Vivai Pinato Mario e figlio (C-23/07), Cantina Produttori Cormòns Soc. cons. arl (C-24/07)/Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia
   (Gevoegde zaken C-23/07 en C-24/07) (1)

   (Landbouw - Verordeningen (EG) nrs. 1493/1999, 753/2002 en 1429/2004 - Gemeenschappelijke ordening van wijnmarkt - Etikettering van wijn - Gebruik van namen van druivenrassen en synoniemen daarvan - Geografische aanduiding „Tokaj’ voor wijnen van oorsprong uit Hongarije - Mogelijkheid om naam van druivenras „Tocai friulano’ of „Tocai italico’ te gebruiken als toevoeging aan geografische aanduiding van bepaalde wijnen van oorsprong uit Italië - Uitsluiting na afloop van overgangsperiode van 13 jaar op 31 maart 2007 - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Artikel 34 EG - Non-discriminatiebeginsel - Internationale rechtsbeginselen inzake verdragen - Toetreding van Hongarije tot Europese Unie - Artikelen 22 tot en met 24 van TRIPs-overeenkomst)
   (2008/C 209/19)
   Procestaal: Italiaans
   Verwijzende rechter
   Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Confcooperative Friuli Venezia Giulia (C-23/07), Luigi Soini (C-23/07 en C-24/07), Azienda Agricola Vivai Pinato Mario e figlio (C-23/07), Cantina Produttori Cormòns Soc. cons. arl (C-24/07)

      Verwerende partijen: Ministero delle Politiche Agricole, alimentari e forestali, Regione Friuli Venezia Giulia
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio — Uitlegging van verordeningen nrs. 1493/1999 en 753/2002, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1429/2004 van de Commissie van 9 augustus 2004 houdende wijziging van verordening (EG) nr. 753/2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (PB L 263, blz. 11) — Uitlegging van artikel 34, lid 2, EG — Benaming van in Hongarije en in de Gemeenschap geproduceerde wijnen — Schrapping van de benaming „Tocai friulano” — Discriminatie van producenten en gebruikers van die benaming ten opzichte van producenten en gebruikers van andere benamingen
   Dictum

               1)

               De Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, moet aldus worden uitgelegd dat krachtens artikel 2 van deze akte de bepalingen van verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten, voor zover het op grond daarvan verboden is om, na een overgangsperiode met einddatum 31 maart 2007, het woord „Tocai” te gebruiken voor de omschrijving en de aanbieding van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen, deel uitmaken van het acquis communautaire in de stand van 1 mei 2004, en, na de overneming ervan in verordening (EG) nr. 1429/2004 van de Commissie van 9 augustus 2004 houdende wijziging van verordening nr. 753/2002, ook na deze datum zijn blijven gelden.

               2)

               Artikel 53 van verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt biedt de Commissie van de Europese Gemeenschappen een toereikende rechtsgrondslag voor de vaststelling van de bepalingen van verordening nr. 753/2002, die in verordening nr. 1429/2004 zijn overgenomen, op grond waarvan het verboden is om, na een overgangsperiode met einddatum 31 maart 2007, het woord „Tocai” te gebruiken voor de omschrijving en de aanbieding van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen.

               3)

               Artikel 34, lid 2, tweede alinea, EG staat niet in de weg aan de bepalingen van verordening nr. 753/2002, die in verordening nr. 1429/2004 zijn overgenomen, op grond waarvan het verboden is om, na een overgangsperiode met einddatum 31 maart 2007, het woord „Tocai” te gebruiken voor de omschrijving en de aanbieding van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen.

               4)

               Artikel 19, lid 2, van verordening nr. 753/2002 moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling niet in de weg staat aan de bepalingen van verordening nr. 753/2002, die in verordening nr. 1429/2004 zijn overgenomen, op grond waarvan het verboden is om, na een overgangsperiode met einddatum 31 maart 2007, het woord „Tocai” te gebruiken voor de omschrijving en de aanbieding van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen.

               5)

               Artikel 50 van verordening nr. 1493/99 moet aldus worden uitgelegd dat de toepassing van de artikelen 23 en 24, en met name van artikel 24, lid 6, van de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom, opgenomen in bijlage I C bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), die op 15 april 1994 te Marrakesh is ondertekend en is goedgekeurd bij besluit 94/800/EG van de Raad van 22 december 1994 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor wat betreft de onder haar bevoegdheid vallende aangelegenheden, van de uit de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde (1986-1994) voortvloeiende overeenkomsten, niet in de weg staat aan de vaststelling van maatregelen als die van verordening nr. 753/2002, die in verordening nr. 1429/2004 zijn overgenomen, op grond waarvan het verboden is om, na een overgangsperiode met einddatum 31 maart 2007, het woord „Tocai” te gebruiken voor de omschrijving en de aanbieding van bepaalde in een bepaald gebied voortgebrachte Italiaanse kwaliteitswijnen.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 29 april 2004 in zaak C-278/00: Heleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Vereffening door overheid van schulden van landbouwcoöperaties)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 29 april 2004
   in zaak C-278/00: Heleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Vereffening door overheid van schulden van landbouwcoöperaties)
   (2004/C 118/07)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-278/00, Helleense Republiek (gemachtigden: I. Chalkias en C. Tsiavou), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Flett en D. Triantafyllou), domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende nietigverklaring van beschikking 2002/458/EG van de Commissie van 1 maart 2000 betreffende de steunregelingen die Griekenland in 1992 en 1994 heeft toegepast met het oog op de vereffening van de schulden van landbouwcoöperaties (inclusief steun voor de reorganisatie van de zuivelcoöperatie AGNO) (PB 2002, L 159, blz. 1), of, subsidiair, van artikel 2 van die beschikking heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr (rapporteur), rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst de Helleense Republiek in de kosten.

      (1)  PB C 259 van 9.9.2000.


title: Zaak C-383/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 juli 2015 door Skype tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 mei 2015 in zaak T-423/12, Skype/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/15

         Hogere voorziening ingesteld op 15 juli 2015 door Skype tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 5 mei 2015 in zaak T-423/12, Skype/Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   (Zaak C-383/15 P)
   (2015/C 354/18)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Skype (vertegenwoordigers: A. Carboni en M. Browne, Solicitors)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), Sky IP International Ltd, Sky plc

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van 5 mei 2015 in zaak T-423/12 in zijn geheel vernietigen en de aanvraag terugverwijzen naar het BHIM met het oog op de voortzetting van de behandeling ervan;

               —

               het BHIM en de in de onderhavige hogere voorziening interveniërende partijen verwijzen in hun eigen kosten alsmede in de kosten die rekwirante heeft gemaakt in het kader van de onderhavige procedure alsook in het kader van (i) het beroep voor het Gerecht in zaak T-423/12; (ii) het beroep bij de vierde kamer van beroep in zaak R 1561/2010-4 en (iii) oppositie B 1 023 680 voor de oppositieafdeling.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Als enig middel voert rekwirante aan dat het Gerecht artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 (EG) van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) heeft geschonden met zijn arrest in zaak T-423/12 betreffende gemeenschapsmerkaanvraag nr. 4 546 248 („betwiste merk”). Meer in het bijzonder heeft het Gerecht, door verweerders vaststellingen dat er gevaar voor verwarring bestaat te aanvaarden, blijk gegeven van de volgende onjuiste beoordelingen:

               1.

               Het Gerecht heeft de kenmerken van het relevante publiek onjuist beoordeeld daar het voorbij is gegaan aan het feit dat de dienst „Skype” van rekwirante op de datum van voorrang van het betwiste merk („relevante datum”) op een zeer recente en innoverende vorm van technologie was gebaseerd en het relevante publiek dan ook een meer dan gemiddeld niveau van technische vakkundigheid had en gemakkelijker een onderscheid tussen merken kon maken.

               2.

               Het Gerecht heeft ten onrechte aangenomen dat rekwirante, door te erkennen dat de waren en diensten die onder het betwiste merk vielen, dezelfde zijn als een aantal van de waren en diensten die onder het oudere merk vielen, tevens heeft erkend dat het oudere merk een groter onderscheidend vermogen heeft en/of een grotere bekendheid geniet wat de overlappingen betreft met de specificatie voor het betwiste merk op de relevante datum.

               3.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van een aantal onjuiste rechtsopvattingen bij de toetsing van verweerders beoordeling van de visuele, fonetische of begripsmatige overeenstemming van de betrokken merken, meer in het bijzonder door uit te gaan van de onjuiste juridische fictie dat de gemiddelde consument korte afzonderlijke woorden van links naar rechts leest, door te veel belang te hechten aan het feit dat beide merken met de letters S-K-Y beginnen en door niet te oordelen dat het verschil in betekenis tussen de twee merken een eventuele visuele of fonetische overeenstemming neutraliseert.

               4.

               Het Gerecht heeft twee belangrijke vergissingen begaan door verweerders vaststelling te aanvaarden dat het oudere merk een groter onderscheidend vermogen had voor andere waren en diensten dan teledistributiediensten die de „kerndiensten” van de interveniërende partijen vormen. In de eerste plaats heeft het Gerecht zich ten onrechte gebaseerd op het gebruik van het oudere merk met betrekking tot de kerndiensten van de interveniërende partijen om daaruit af te leiden dat andere diensten een onderscheidend vermogen hadden. In de tweede plaats heeft het Gerecht bewijzen voor het gebruik in aanmerking genomen die dateren van na de relevante datum.

               5.

               Het Gerecht heeft blijk gegeven van meerdere onjuiste rechtsopvattingen in het kader van de globale beoordeling van het verwarringsgevaar, aangezien het geen rekening heeft gehouden met:

                           i.

                           de grote bekendheid die het betwiste merk op de relevante datum genoot; en

                           ii.

                           bewijzen uit de praktijk dat de aan de orde zijnde merken gedurende meer dan 10 jaar vreedzaam naast elkaar hebben bestaan op de markt, zonder dat de interveniërende partijen een inbreukprocedure hebben ingeleid, wat er duidelijk op wijst dat er op de relevante datum geen gevaar voor verwarring bestond.

         Rekwirante verzoekt het Hof dan ook: (1) het arrest van het Gerecht in zaak T-423/12 te vernietigen en het verzoek naar verweerder terug te verwijzen met het oog op de verdere behandeling ervan; en (2) de andere partijen te verwijzen in de kosten.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Zaak C-357/97)

text:
6 . 12 . 97         1 NL 1                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 370/3
overige bepalingen van het geldende Gemeenschapsrecht                 Verzoek, gebaseerd op de beschikking van het Finanzge
aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat            richt München van 17 september 1997 om een prejudiciële
een lidstaat het vervoer van slachtvee beperkt in dier                beslissing in het geding tussen Molkereigenossenschaft
voege, dat vervoer van slachtvee slechts mag plaatsvinden                      Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt Lindau
tot het dichtstbij gelegen, geschikte binnenlandse abattoir,                                    ( Zaak C-356/97)
en vervoer van slachtvee enkel dan mag plaatsvinden,
wanneer met inachtneming van de verkeersvoorschriften                                              ( 97/C 370/05 )
een totale reisduur van zes uur en een afstand van 130 km
niet worden overschreden, waarbij van de daadwerkelijk                Het Finanzgericht München heeft bij beschikking van
op de autosnelweg afgelegde kilometers slechts de helft                17 september 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
voor de berekening van de afstand in aanmerking wordt                 Justitie op 16 oktober 1997, in het geding tussen Molke
genomen ?                                                             reigenossenschaft Wiedergeltingen eG en Hauptzollamt
                                                                      Lindau, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
                                                                      Is artikel 3 , lid 2 , tweede zin, van Verordening ( EEG )
                                                                      nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 (PB L 57
                                                                      van 10 . 3 . 1993 , blz . 12 ) met betrekking tot de oplegging
Verzoek van het Oberste Gerichtshof der Republik Öster               van een boete aan een melkfabriek ( koper van melk) gel
reich van 28 augustus 1997 om een prejudiciële beslissing             dig ?
in het geding tussen Landesgrundverkehrsreferent der
Tiroler Landesregierung en 1 . Beck Liegenschaftsverwal
tungsgesellschaft mbH, 2 . Bergdorf Wohnbau Gesellschaft
        mbH, in liquidatie, interveniënt: Dr. K. Hacker
                         ( Zaak C-355/97)                             Beroep, op 21 oktober 1997 ingesteld door Commissie
                                                                              van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
                            ( 97/C 370/04)
                                                                                ( Zaak C-357/97)
                                                                                ( 97/C 370/06 )
Het Oberste Gerichtshof der Republik Österreich heeft bij
beschikking van 28 augustus 1997, ingekomen ter griffie               Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                      is op 21 oktober 1997 beroep ingesteld tegen Ierland door
van het Hof van Justitie op 15 oktober 1997, in het geding
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
tussen Landesgrundverkehrsreferent der Tiroler Landesre
                                                                      woordigd door P. J. Kuijper, juridisch adviseur, als
gierung en 1 . Beek Liegenschaftsverwaltungsgesellschaft
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg
mbH, 2 . Bergdorf Wohnbau Gesellschaft mbH, in liquida
                                                                      bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
tie, interveniënt: Dr. K. Hacker, het Hof van Justitie van
                                                                      Centre Wagner, Kirchberg.
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudi
ciële beslissing over de navolgende vraag:                            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      a ) vast te stellen dat Ierland zijn verplichtingen krachtens
Moet artikel 70 van de Akte betreffende de toetredings                    het EG-Verdrag niet is nagekomen, door niet de wette
voorwaarden voor de Republiek Oostenrijk, de Republiek                     lijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen,
Finland en het Koninkrijk Zweden en de aanpassing van                      die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/
de verdragen waarop de Europese Unie is gegrond                            29/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende
(TA ) ('), dat bepaalt dat de Republiek Oostenrijk in afwij               de minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezond
king van de verplichtingen op grond van de verdragen                       heid ter bevordering van een betere medische hulpver
waarop de Europese Unie is gegrond, haar bestaande wet                    lening aan boord van schepen ( ] ), en/of door de Com
geving inzake tweede woningen gedurende vijf jaar na de                    missie niet daarvan op de hoogte te stellen;
toetreding (1 januari 1995 ) mag handhaven, aldus worden
uitgelegd, dat de overgangsbepalingen van § 40, leden 2               b ) Ierland te verwijzen in de kosten van de procedure .
en 5 , van het op 1 oktober 1996 in werking getreden Tiro            Middelen en voornaamste argumenten
ler Grundverkehrsgesetz 1996 (Landesgesetzblatt für Tirol
nr. 61 / 1996 ) onder het begrip „ bestaande wetgeving" val          Artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk een
len, of moeten deze bepalingen als nieuwe wetgeving wor              richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat verbin
den aangemerkt, wanneer de bepalingen van eerdere ver                dend is voor elke lidstaat, houdt voor de lidstaten de ver
sies van het Tiroler Grundverkehrsgesetz ingevolge uitspra           plichting in de in de richtlijn gestelde termijn voor de
ken van het Oostenrijkse Verfassungsgerichtshof op het                nakoming na te leven. Die termijn is op 31 december
onderhavige geval niet konden worden toegepast ?                      1994 verstreken zonder dat Ierland de bepalingen heeft
                                                                      vastgesteld die noodzakelijk zijn om te voldoen aan de in
(') PB C 241 van 29 . 8 . 1994 , blz . 1 .                            de conclusie van de Commissie bedoelde richtlijn .
                                                                      (') PB L 113 van 30 . 4 . 1992, blz . 19 .


title: Zaak C-98/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani — Italië) — Francesca Sorge/Poste Italiana SpA (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 1999/70/EG — Raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Clausule 8 — Verplichte vermeldingen in arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, gesloten ter vervanging van afwezige werknemer — Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers — Conforme uitlegging)

text:
               14.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 221/12

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 24 juni 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Trani — Italië) — Francesca Sorge/Poste Italiana SpA
   (Zaak C-98/09) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 1999/70/EG - Raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Clausule 8 - Verplichte vermeldingen in arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, gesloten ter vervanging van afwezige werknemer - Verlaging van algemeen niveau van bescherming van werknemers - Conforme uitlegging)
   2010/C 221/19
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Trani

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Francesca Sorge

      Verwerende partij: Poste Italiana SpA

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale di Trani — Uitlegging van clausule 8 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43) — Nationale regeling die voor sluiten van overeenkomst voor bepaalde tijd wegens vervanging vermelding van naam van vervangen personen en van redenen voor vervanging niet voorschrijft

      Dictum

               1.

               Clausule 8, punt 3, van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die als bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd is gevoegd, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een nationale regeling als in het hoofdgeding aan de orde, die de verplichting voor de werkgever heeft afgeschaft om in arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd ter vervanging van afwezige werknemers de naam van die werknemers en de redenen voor hun vervanging te vermelden, en enkel bepaalt dat dergelijke overeenkomsten voor bepaalde tijd in schriftelijke vorm moeten worden aangegaan en de redenen moeten vermelden waarom op dergelijke overeenkomsten een beroep wordt gedaan, voor zover die nieuwe voorwaarden worden gecompenseerd door de vaststelling van andere waarborgen of beschermingsmaatregelen of slechts betrekking hebben op een kleine categorie van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, hetgeen de verwijzende rechter dient na te gaan.

               2.

               Aangezien clausule 8, punt 3, van deze raamovereenkomst geen rechtstreekse werking heeft, staat het aan de verwijzende rechter, indien hij tot de conclusie zou komen dat de in het hoofdgeding aan de orde zijnde nationale wettelijke regeling onverenigbaar is met het recht van de Unie, ze niet buiten toepassing te laten, maar er zoveel mogelijk een uitlegging aan te geven die in overeenstemming is met richtlijn 1999/70 en met het doel van de raamovereenkomst.

      (1)  PB C 129 van 6.6.2009.


title: Gevoegde zaken C-439/14 en C-488/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti, Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — SC Star Storage SA/Institutul Naţional de Cercetare-Dezvoltare în Informatică (ICI) (C-439/14), SC Max Boegl România SRL e.a./RA Aeroportul Oradea e.a. C-488/14) (Prejudiciële verwijzing — Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG — Overheidsopdrachten — Beroepsprocedures — Nationale wettelijke regeling die aan de ontvankelijkheid van beroepen tegen besluiten van de aanbestedende dienst de voorwaarde verbindt dat een „zekerheid voor goed gedrag” wordt gesteld — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 47 — Recht op een doeltreffende voorziening in rechte)

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 september 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Bucureşti, Curtea de Apel Oradea — Roemenië) — SC Star Storage SA/Institutul Naţional de Cercetare-Dezvoltare în Informatică (ICI) (C-439/14), SC Max Boegl România SRL e.a./RA Aeroportul Oradea e.a. C-488/14)
   (Gevoegde zaken C-439/14 en C-488/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijnen 89/665/EEG en 92/13/EEG - Overheidsopdrachten - Beroepsprocedures - Nationale wettelijke regeling die aan de ontvankelijkheid van beroepen tegen besluiten van de aanbestedende dienst de voorwaarde verbindt dat een „zekerheid voor goed gedrag” wordt gesteld - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 47 - Recht op een doeltreffende voorziening in rechte))
   (2016/C 419/04)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Curtea de Apel Bucureşti, Curtea de Apel Oradea

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: SC Star Storage SA (C-439/14), SC Max Boegl România SRL, SC UTI Grup SA, Astaldi SpA, SC Construcții Napoca SA (C-488/14)

      Verwerende partijen: Institutul Naţional de Cercetare-Dezvoltare în Informatică (ICI) (C-439/14), RA Aeroportul Oradea, SC Porr Construct SRL, Teerag-Asdag Aktiengesellschaft SC Col-Air Trading SRL, AVZI SA, Trameco SA, Iamsat Muntenia SA (C-488/14)

      Dictum

   Artikel 1, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2007, en artikel 1, leden 1 tot en met 3, van richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren water en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/66, gelezen tegen de achtergrond van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling, zoals die welke aan de orde is in de hoofdgedingen, die de verzoeker de verplichting oplegt om ten behoeve van de aanbestedende dienst een zekerheid voor goed gedrag te stellen, als voorwaarde voor de ontvankelijkheid van elke vorm van beroep tegen een besluit van de aanbestedende dienst, aangezien deze zekerheid aan de verzoeker moet worden terugbetaald ongeacht de uitkomst van het beroep.

      (1)  PB C 448 van 15.12.2014.

      PB C 26 van 26.1.2015.