title: Zaak C-214/01: Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 212/16                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     28.7.2001
geldig, aangezien het vereiste van eenparigheid van stemmen            Beroep, op 22 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
binnen de Raad de procedure voor de sluiting van dergelijke            Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits-
transito-overeenkomsten, waarvoor normaal gesproken een                                                land
gekwalificeerde meerderheid voldoende is, radicaal zou wij-
zigen.
                                                                                (Zaak C-214/01)
(1) Besluit 2001/265/EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende
    de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeen-
    schap en de Republiek Bulgarije houdende vaststelling van bepaal-
    de voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en de
    bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L C 108 van                                   (2001/C 212/28)
    18.4.2001, blz. 4).
    Besluit 2001/266/EG van de Raad van 19 maart 2001 betreffende
    de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeen-
    schap en de Republiek Hongarije houdende vaststelling van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    bepaalde voorwaarden voor het goederenvervoer over de weg en       op 22 mei 2001 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
    de bevordering van het gecombineerd vervoer (PB L 108 van
    18.4.2001, blz. 27).
                                                                       Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door G. zur Hausen, juridisch adviseur,
                                                                       domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Berscheid,
                                                                       juridisch adviseur, Centre Wagner C 254, Kirchberg.
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Verzoek van het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk)                   1)    vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland niet
van 9 mei 2001 om een prejudiciële beslissing in het                         heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
geding tussen Margarete Unterpertinger en Pensionversi-                      krachtens richtlijn 89/618/Euratom van de Raad (1) van
                  cherungsanstalt der Arbeiter                               27 november 1989 betreffende de informatie van de
                                                                             bevolking over de bij stralingsgevaar toepasselijke maatre-
                         (Zaak C-212/01)                                     gelen ter bescherming van de gezondheid en over de
                                                                             alsdan te volgen gedragslijn, door niet de maatregelen te
                         (2001/C 212/27)                                     treffen die noodzakelijk zijn om de uit de artikelen 6, 7
                                                                             en 9 van de richtlijn voortvloeiende verplichtingen te
Het Landesgericht Innsbruck (Oostenrijk) heeft bij beschikking               vervullen.
van 9 mei 2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 23 mei 2001, in het geding tussen Margarete Unterpertinger          2)    de Bondsrepubliek Duitsland in de kosten te verwijzen.
en Pensionversicherungsanstalt der Arbeiter, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1)    Moet artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn
      77/388/EEG (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende           Middelen en voornaamste argumenten
      de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake
      omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
      lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag,
      aldus worden uitgelegd, dat de daarin bepaalde vrijstelling      —     Niet-uitvoering van artikel 6 van de richtlijn: de in
      van omzetbelasting niet geldt voor de handelingen van                  artikel 6 voorgeschreven informatie van de bevolking is
      een arts, bestaande in het beoordelen of een pensioenaan-              in Duitsland niet door verbindende rechtsvoorschriften
      vrager invalide is?                                                    gewaarborgd. Deze bepaling is evenwel van centrale
                                                                             betekenis ter bereiking van het in artikel 1 genoemde
2)    Moet het arrest van het Hof van Justitie van de Europese               doel, te weten een betere gezondheidsbescherming van
      Gemeenschappen in zaak C-384/98 van 14.9.2000 aldus                    de bevolking. Voor de doeltreffendheid van deze bepalin-
      worden uitgelegd, dat een medische diagnose en een                     gen van de richtlijn is het derhalve van belang, dat inhoud
      daarop gebaseerd deskundigenrapport omtrent het al dan                 en omvang van de informatieplicht van de autoriteiten
      niet bestaan van invaliditeit of arbeidsongeschiktheid niet            voldoende duidelijk zijn en niet, zoals dat bij administra-
      onder de in vraag 1 genoemde bepaling vallen, ongeacht                 tieve aanwijzingen het geval is, tot de discretionaire
      of de als deskundige optredende arts door een rechterlijke             bevoegdheid van de overheid behoren.
      instantie of een pensioenverzekeringsinstelling is aange-
      wezen?
                                                                       —     Niet-uitvoering van artikel 7 van de richtlijn: naar het
                                                                             oordeel van de Commissie zijn ter uitvoering van artikel 7
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                          eveneens rechtens verbindende voorschriften noodzake-
                                                                             lijk. De aldaar voorgeschreven informatie van de uit-
                                                                             rukeenheden is in Duitsland evenwel niet door verbinden-
                                                                             de rechtsvoorschriften gewaarborgd.
 ---pagebreak--- 28.7.2001              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 212/17
—     Niet-uitvoering van artikel 9 van de richtlijn: zolang         king, op 12 maart 2001 in zaak T-298/00 tussen hemzelf en
      Duitsland geen voorschriften ter uitvoering van de artike-     Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsoplei-
      len 6 en 7 heeft vastgesteld, ontbreken per definitie ook      ding (CEDEFOP) gegeven door het Gerecht van eerste aanleg
      voorschriften inzake de procedures voor het doorgeven          van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).
      van informatie en de personen voor wie de informatie
      bestemd is.
                                                                     Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
(1) PB L 357 van 7.12.1989, blz. 31.                                 de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde
                                                                     kamer) van 12 maart 2001 in zaak T-298/00 (Michel Hen-
                                                                     drickx/CEDEFOP) (1) te vernietigen;
                                                                     vervolgens, bij wege van nieuwe beschikking,
                                                                     —     rekwirant toe te staan zijn middelen en vorderingen aan
                                                                           te passen;
Verzoek van het Amtsgericht Augsburg — Abteilung für
Straf- und Bußgeldsachen — van 26 februari 2001 om                   subsidiair
een prejudiciële beslissing in de procedure inzake de
        administratieve boete tegen Bruno Schnitzer                  —     vast te stellen dat het besluit van de directeur van
                                                                           CEDEFOP van 14 november 2000 door een onbevoegd
                         (Zaak C-215/01)                                   gezag is vastgesteld;
                                                                     —     bijgevolg, dat besluit nietig te verklaren alsmede het
                         (2001/C 212/29)                                   door CEDEFOP stilzwijgend genomen besluit houdende
                                                                           afwijzing van zijn verzoek om betaling van een inrich-
Het Amtsgericht Augsburg — Abteilung für Straf- und Buß-                   tingsvergoeding (bij beëindiging van de dienst) overeen-
geldsachen — heeft bij beschikking van 26 februari 2001,                   komend met zijn basissalaris voor twee maanden;
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 mei 2001,
in de procedure inzake de administratieve boet tegen Bruno           —     verweerder te veroordelen rekwirant een bedrag van
Schnitzer het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                361 292 BEF, vermeerderd met moratoire interessen op
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende             de voet van 7 % per jaar vanaf 22 juli 1999, te betalen en
vraag:                                                                     verweerder in de kosten van beide instanties te verwijzen.
Is het verenigbaar met het Europees recht betreffende het vrij
verrichten van diensten, wanneer een Portugese onderneming,          Middelen en voornaamste argumenten
die in het land van herkomst aan de voorwaarden voor het
verrichten van een bedrijfsactiviteit voldoet daarnaast ook aan
andere — zij het slechts formele — voorwaarden moet voldoen          —     Het Gerecht heeft blijk gegeven van een onjuiste rechtsop-
(in casu de inschrijving in het ambachtsregister), om deze                 vatting door oordelen dat CEDEFOP de aanvraag van
activiteit in Duitsland niet enkel gedurende een korte termijn             rekwirant had ingewilligd; het besluit van 14 november
maar ook over een langere periode te mogen verrichten?                     2000 is immers non-existent daar het is vastgesteld door
                                                                           een onbevoegd gezag: de directeur van CEDEFOP kon
                                                                           immers niet meer wettig beslissen op verzoekers aan-
                                                                           vraag, daar de zaak aan de beroepscommissie was voorge-
                                                                           legd.
                                                                     —     (Subsidiair) Het Gerecht heeft blijk gegeven van een
                                                                           onjuiste rechtsopvatting door rekwirant niet toe te staan
Hogere voorziening, op 25 mei 2001 ingesteld door                          zijn vorderingen en middelen aan te passen waardoor het
M. Hendrickx tegen de beschikking, op 12 maart 2001 in                     hem niet in staat heeft gesteld zijn geschil met CEDEFOP
zaak T-298/00 tussen hemzelf en Europees Centrum voor                      over, enerzijds de vaststelling van de inrichtingsvergoe-
de ontwikkeling van de beroepsopleiding (CEDEFOP)                          ding (bij beëindiging van de dienst) waarop hij recht heeft
gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van Europese                    omdat hij opnieuw bij Raad te Brussel is tewerkgesteld,
               Gemeenschappen (Vijfde kamer)                               en anderzijds de terugvordering van een bedrag dat hem
                                                                           ten onrechte als inrichtingsvergoeding zou zijn betaald
                       (Zaak C-217/01 P)                                   bij zijn indiensttreding te Thessaloniki, aan de gemeen-
                                                                           schapsrechter voor te leggen.
                         (2001/C 212/30)
                                                                     (1) PB C 161, van 2.6.2001, blz. 18.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op
25 mei 2001 hogere voorziening ingesteld door M. Hendrickx,
vertegenwoordigd door J. N. Louis en V. Peere, advocaten,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen de beschik-


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 9 september 2004 in zaak C-70/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 93/13/EEG — Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten — Uitleggingsregels — Collisieregels)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/9

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 9 september 2004
   in zaak C-70/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 93/13/EEG - Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten - Uitleggingsregels - Collisieregels)
   (2004/C 262/17)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-70/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 17 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: I. Martínez del Peral en M. França) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, A. Rosas en R. Silva de Lapuerta, rechters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: R. Grass, op 9 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de artikelen 5 en 6, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten niet correct in zijn nationaal recht om te zetten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 146 van 21.6.2003.


title: Zaak T-450/13: Beroep ingesteld op 23 augustus 2013 — CEDC International/BHIM — Fabryka Wódek Polmos Łańcut (WISENT VODKA)

text:
               19.10.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 304/23

         Beroep ingesteld op 23 augustus 2013 — CEDC International/BHIM — Fabryka Wódek Polmos Łańcut (WISENT VODKA)
   (Zaak T-450/13)
   2013/C 304/40
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: CEDC International sp. z o.o. (Oborniki Wielkopolskie, Polen) (vertegenwoordiger: M. Siciarek, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Fabryka Wódek Polmos Łańcut S.A. (Łańcut, Polen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 10 juni 2013 in zaak R 1734/2011-4 vernietigen;

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in rood, groen, goud en zwart, dat de afbeelding van een rund weergeeft en de woordelementen „WISENT VODKA” bevat, voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 704 447

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Poolse merken nr. 86 410, 80 990, 80 991, 46 050, 208 988, 125 911, 189 866, 208 090, 62 081 ingeschreven voor „alcoholhoudende dranken” van klasse 33, gemeenschapsbeeldmerk nr. 5 585 138 in zwart en wit met het woordelement „ŻUBRÓWKA” en driedimensionaal gemeenschapsmerk nr. 6 215 719 in zwart en wit met het woordelement „ŻUBRÓWKA”, ingeschreven voor „alcoholhoudende dranken (uitgezonderd bieren)” van klasse 33

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, leden 1, sub b, en 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1).

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak T-156/15: Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Frankrijk/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/23

         Beroep ingesteld op 27 maart 2015 — Frankrijk/Commissie
   (Zaak T-156/15)
   (2015/C 190/28)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: F. Alabrune, G. de Bergues, D. Colas en C. Candat, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               besluit C(2015) 53 final van de Commissie van 16 januari 2015 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten hebben verricht in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover het in het kader van rechtstreekse steun is gebaseerd op vaststellingen die niet zijn genoemd in de mededelingen van de Commissie en voor zover het controlesysteem niet de goede toepassing van de Uniewetgeving inzake een goede landbouw- en milieuconditie in de aanvraagjaren 2011 en 2012 kan verzekeren;

               —

               besluit C(2015) 53 final gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover het van de financiering van de Unie uitsluit alle uitgaven, die op het gebied van oppervlaktegebonden steun in Haute Corse in de aanvraagjaren 2010 en volgende zijn verricht;

               —

               besluit C (2015) 53 final gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover het van de financiering door de Unie uitsluit de uitgaven die door de Franse Republiek zijn verricht in het kader van de steun Compenserende vergoeding voor natuurlijke belemmeringen betreffende as 2 van het Franse plattelandsontwikkelingsprogramma in de begrotingsjaren 2010, 2011, 2012 en 2013. Subsidiair dit besluit gedeeltelijk nietig verklaren, voor zover het van financiering door de Europese Unie uitsluit het gedeelte van de uitgaven dat door de Franse Republiek is verricht in het kader van de CVNB-steun voor schapen waarvoor controles ter plaatse zijn verricht in het kader van de controles van de identificatie van dieren;

               —

               besluit C(2015) 53 final gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover het van financiering door de Unie uitsluit de uitgaven die door de Franse Republiek zijn verricht op het gebied van herstructurering van de suikerindustrie tot 25 % van de uitgaven voor steun die was betaald aan suikerproducenten die steun ontvingen voor volledige ontmanteling, maar opslagsilo’s hebben laten staan; subsidiair dit besluit gedeeltelijk nietig te verklaren, voor zover de opgelegde financiële correctie van 25 % van de uitgaven voor steun die is betaald aan suikerproducenten die steun ontvingen voor volledige ontmanteling, maar opslagsilo’s hebben laten staan, onevenredig is;

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij acht middelen aan, die betrekking hebben op drie aspecten van het bestreden besluit.

               —

               Inzake het deel van het bestreden besluit dat betrekking heeft op de sector rechtstreekse steun van de eerste pijler in voor de begrotingsjaren 2011, 2012 en 2013

                           1.

                           Eerste middel: schending van artikel 11, lid 1, van verordening (EG) nr. 885/2006 (1) en van de rechten van verdediging van verzoekende partij, voor zover de forfaitaire correctie die op alle steunbetalingen in bovengenoemde sector, met uitzondering van Haute-Corse, is toegepast, is gebaseerd op gebreken die niet aan verzoekende partij zijn gecommuniceerd.

                           2.

                           Tweede, subsidiaire middel: schending van artikel 6, lid 1, van verordening (EG) nr. 73/2009 (2) en van bijlage III bij deze verordening.

                           3.

                           Derde middel: schending van artikel 11, lid 1, van verordening (EG) 885/2006 en van de rechten van verdediging van verzoekende partij, voor zover de financiële correctie die in die sector op alle steunuitgaven in Haute-Corse is toegepast, is gebaseerd op gebreken die niet aan verzoekende partij zijn gecommuniceerd.

                           4.

                           Vierde, deels subsidiaire middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en niet-inachtneming van document nr. VI/5330/97 van de Commissie van 23 december 1997, getiteld „Berekening van de financiële consequenties bij de voorbereiding van de beschikking inzake de goedkeuring van de rekeningen in het kader van de EOGFL-garantie”.

               —

               Inzake het deel van het bestreden besluit dat betrekking heeft op de compenserende vergoeding voor natuurlijke belemmeringen van as 2 van het Franse plattelandsontwikkelingsprogramma — Elfpo

                           5.

                           Vijfde middel: schending van de artikelen 10, leden 2 en 4, en 14, lid 2, van verordening (EG) nr. 1975/2006 (3), omdat de Commissie ten onrechte was mening was, dat verzoekende partij niet had voldaan aan haar verplichtingen aangaande controles, omdat zij tijdens controles ter plaatse de dieren niet zou hebben geteld.

                           6.

                           Zesde, subsidiaire middel: onrechtmatige uitbreiding van de forfaitaire correctie tot schapen die niet in aanmerking komen voor ooienpremies.

               —

               Inzake het deel van het bestreden besluit dat betrekking heeft op de financiële correctie die is toegepast op het gebied van de herstructurering van de suikerindustrie

                           7.

                           Zevende middel: schending van de artikelen 3 en 4 van verordening 320/2006 (4) en van artikel 4 van verordening (EG) nr. 968/2006 (5), omdat de Commissie van de financiering door de Unie bepaalde uitgaven, die door verzoekende partij op bovengenoemd gebied zijn verricht, heeft uitgesloten, met als reden dat de opslagsilo’s voor suiker die op vier plaatsen in Frankrijk zijn blijven staan productie-installaties voor suiker zouden zijn.

                           8.

                           Achtste, subsidiaire middel: schending van het evenredigheidsbeginsel en het beginsel van gelijke behandeling.

      (1)  Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO (PB L 171, blz. 90).

      (2)  Verordening (EG) nr. 73/2009 van de Raad van 19 januari 2009 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor regelingen inzake rechtstreekse steunverlening aan landbouwers in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot vaststelling van bepaalde steunregelingen voor landbouwers, tot wijziging van verordeningen (EG) nr. 1290/2005, (EG) nr. 247/2006, (EG) nr. 378/2007 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1782/2003 (PB L 30, blz. 16).

      (3)  Verordening (EG) nr. 1975/2006 van de Commissie van 7 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad met betrekking tot de toepassing van controleprocedures en van de randvoorwaarden in het kader van de steunmaatregelen voor plattelandsontwikkeling (PB L 368, blz. 74).

      (4)  Verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad van 20 februari 2006 tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap en tot wijziging van verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 58, blz. 42).

      (5)  Verordening (EG) nr. 968/2006 van de Commissie van 27 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen voor verordening (EG) nr. 320/2006 van de Raad tot instelling van een tijdelijke regeling voor de herstructurering van de suikerindustrie in de Europese Gemeenschap (PB L 176, blz. 32).


title: Zaak T-187/17: Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — Bernard Krone Holding/EUIPO (Mega Liner)

text:
               22.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/35

         Beroep ingesteld op 21 maart 2017 — Bernard Krone Holding/EUIPO (Mega Liner)
   (Zaak T-187/17)
   (2017/C 161/50)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bernard Krone Holding SE & Co. KG (Spelle, Duitsland) (vertegenwoordigers: T. Weeg en K. Lüken, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Mega Liner” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 473 094

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 9 januari 2017 in zaak R 442/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing, voor zover daarbij het beroep is verworpen;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-39/07: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming — Richtlijn 89/48/EEG — Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten — Nationale regeling die niet voorziet in erkenning van diploma's voor uitoefening van beroep van ziekenhuisapotheker — Niet-uitvoering van richtlijn)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 8 mei 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-39/07) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 89/48/EEG - Erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten - Nationale regeling die niet voorziet in erkenning van diploma's voor uitoefening van beroep van ziekenhuisapotheker - Niet-uitvoering van richtlijn)
   (2008/C 158/08)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: H. Støvlbæk en R. Vidal Puig, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, gemachtigde)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Niet-uitvoering, wat het beroep van ziekenhuisapotheker betreft, van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB L 19, blz. 16)
   Dictum

               1)

               Door, wat het beroep van ziekenhuisapotheker betreft, niet alle maatregelen vast te stellen die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten, is het Koninkrijk Spanje de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.


title: Zaak C-401/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 24 juli 2015 — Noémie Depesme, Saïd Kerrou/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/27

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour administrative (Luxemburg) op 24 juli 2015 — Noémie Depesme, Saïd Kerrou/Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche
   (Zaak C-401/15)
   (2015/C 302/35)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour administrative

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Noémie Depesme, Saïd Kerrou

      Verwerende partij: Ministre de l’Enseignement supérieur et de la recherche

      Prejudiciële vragen

   Wordt met de vereisten van non-discriminatie ingevolge het bepaalde in artikel 7, lid 2, van verordening (EU) nr. 492/2011 (1) van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie, gelezen in samenhang met artikel 45, lid 2, VWEU, in het kader van het in de beschouwing betrekken van de reële mate van verbondenheid van een student, niet ingezetene, aanvrager van financiële ondersteuning voor hoger onderwijs, met de samenleving en de arbeidsmarkt in Luxemburg — de lidstaat waar een grensarbeider werknemer is geweest of zijn werkzaamheid heeft uitgeoefend in de omstandigheden bedoeld in artikel 2 bis van de wet van 22 juni 2000 betreffende financiële ondersteuning van de staat voor hoger onderwijs, ingevoerd bij de wet van 19 juli 2013 als rechtstreeks gevolg van het arrest van het Hof van Justitie van 20 juni 2013 (zaak C-20/12) (2) — naar behoren rekening gehouden,

               —

               wanneer de voorwaarde dat bedoelde student het „kind” van die grensarbeider is aldus wordt begrepen dat hij diens „rechtstreekse bloedverwant in neergaande lijn en in de eerste graad, welke verwantschap rechtens vaststaat” dient te zijn, waarbij het accent wordt gelegd op de tussen de student en de grensarbeider vastgestelde verwantschapsbetrekking, waarop bovenbedoelde verbondenheid wordt geacht te berusten, of

               —

               moet het accent worden gelegd op het feit dat de grensarbeider „in het onderhoud van de student blijft voorzien” zonder dat tussen hem en de student noodzakelijkerwijs een juridische band bestaat, onder meer wanneer er een voldoende band in de vorm van samenwonen bestaat die hem verbindt met een van de ouders van de student met wie deze een rechtens vaststaande verwantschapsbetrekking heeft?

               —

               Moet in dit tweede geval de — per definitie niet verplichte — bijdrage van de grensarbeider, ingeval zij niet de enige bijdrage is maar een bijdrage naast die van de ouder of de ouders die een juridische verwantschapsbetrekking met de student en dus in beginsel een wettelijke onderhoudsplicht hebben, aan bepaalde criteria op het gebied van de consistentie voldoen?

      (1)  PB L 141, blz. 1.

      (2)  EU:C:2013:411.


title: Zaak T-205/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 januari 2013 in zaak F-100/12, Marcuccio/Commissie

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/52

         Hogere voorziening ingesteld op 8 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 28 januari 2013 in zaak F-100/12, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-205/13 P)
   2013/C 156/97
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig en zonder enige uitzondering te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-203/13 P, Marcuccio/Commissie, reeds zijn aangevoerd.


title: Zaak T-323/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Pescatori San Francesco di Paola e Sorrentino/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/36

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Pescatori San Francesco di Paola e Sorrentino/Commissie
   (Zaak T-323/08)
   (2008/C 272/71)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Societa' Cooperativa Pescatori San Francesco di Paola e Filippo Sorrentiono (Vibo Valentia, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis, A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Zaak T-135/09: Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Nexans France en Nexans/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/48

         Beroep ingesteld op 7 april 2009 — Nexans France en Nexans/Commissie
   (Zaak T-135/09)
   2009/C 141/101
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Nexans France SAS en Nexans SA (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: M. Powell, solicitor, en J.-P. Tran Thiet, lawyer)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietig verklaren de beschikking van de Commissie van 9 januari 2009 in zaak COMP/39610-Surge;

               —

               vaststellen dat de beslissing van de Commissie om vier dvd-roms en een kopie van de gehele inhoud van de hard disk van de laptop van een werknemer van Nexans France mee te nemen om dit materiaal in haar kantoren te Brussel te onderzoeken, onrechtmatig is;

               —

               nietig verklaren de beslissing van de Commissie om een werknemer van Nexans France op 30 januari 2009 te ondervragen;

               —

               de Commissie gelasten alle documenten of bewijsstukken die zij ingevolge de nietig verklaarde handelingen heeft verkregen aan Nexans France terug te geven, daaronder zonder beperking begrepen: (a) documenten betreffende producten die niet binnen de daadwerkelijke werkingssfeer van het huiszoekingsbevel vielen (b) documenten betreffende projecten voor elektriciteitskabels buiten de Europese Economische Ruimte (c) documenten die onrechtmatig van de hard disk en de dvd-roms in beslag werden genomen (d) verklaringen die tijdens of ingevolge de ondervragingen van de werknemer van Nexans France zijn verkregen;

               —

               de Commissie verbieden gebruik te maken van de ingevolge de nietig verklaarde handelingen onrechtmatig verkregen documenten of bewijsstukken voor het inleiden van procedures betreffende inbreuken op de communautaire mededingingsregels;

               —

               de Commissie verbieden deze documenten of bewijsstukken (dan wel daaruit afgeleide of daarop gebaseerde informatie) over te leggen aan mededingingsinstanties in andere rechtsorden;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure;

               —

               alle andere door het Gerecht passend geachte maatregelen nemen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep strekt tot nietigverklaring van beschikking C (2009) 92/1 van de Commissie van 9 januari 2009, waarbij Nexans SA en alle rechtstreeks of indirect door deze vennootschap gecontroleerde ondernemingen, Nexans France SAS daaronder begrepen, is gelast zich te onderwerpen aan een inspectie als bedoeld in artikel 20, lid 4, van verordening nr. 1/2003 van de Raad (1) (zaak COMP/39.610 — Surge), alsook van de wijze waarop deze beschikking is uitgevoerd.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren verzoeksters aan dat de betwiste beschikking inbreuk maakt op hun fundamentele rechten, onder meer de rechten van de verdediging, het recht op een eerlijk proces, het recht om niet mee te werken aan zijn eigen veroordeling, het vermoeden van onschuld en het recht op vertrouwelijkheid. Zij stellen bovendien dat de Commissie bij de uitvoering van de betwiste beschikking de grenzen van het voorwerp van het onderzoek heeft overschreden.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-295/02: Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Koninklĳke BAM NBM N.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
23.11.2002            NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 289/35
Beroep, op 25 september 2002 ingesteld door Miguel                             overeenstemt met het verschil tussen, enerzijds, het totale
Vicente-Nuñez tegen Commissie van de Europese Ge-                              bedrag van de bezoldiging en rustpensioen die hij vanaf
                         meenschappen                                          1 april 2000 ontvangt en zal ontvangen op basis van zijn
                                                                               plaatsing in de rang A5/3+1 op 1 april 2000, en,
                                                                               anderzijds, het totale bedrag dat hij had moeten ontvan-
                       (Zaak T-294/02)                                         gen, op dezelfde gronden en gedurende dezelfde periode,
                                                                               indien hij op 1 april 1998 in de rang A5/2+6 was
                                                                               geplaatst, in voorkomend geval verminderd met de
                       (2002/C 289/64)                                         schadevergoeding die verzoeker reeds om dezelfde reden
                                                                               heeft ontvangen;
                        (Procestaal: Frans)                            In ieder geval:
                                                                       —       de Commissie te veroordelen aan verzoeker een bedrag
                                                                               van 5 000 euro te betalen ter vergoeding van de door de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                      onwettigheid van de bestreden beschikkingen veroor-
                                                                               zaakte morele schade;
schappen is op 25 september 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Miguel                   —       de Commissie in de kosten te verwijzen.
Vicente-Nuñez, wonende te Kraainem (België), vertegenwoor-
digd door M.-A. Lucas, advocaat. Verzoeker concludeert dat
het het Gerecht behage:
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Primair:                                                               Verzoeker in onderhavige zaak — dezelfde als in zaak T-10/
                                                                       99 (1) — komt op tegen de wijze waarop het tot aanstelling
                                                                       bevoegd gezag, ter uitvoering van het arrest in genoemde zaak,
—    nietig te verklaren de beschikking van het tot aanstelling        uiteindelijk heeft beslist hem naar de rang A5, salaristrap 3, te
     bevoegd gezag van 17 oktober 2001 waarbij verzoeker               bevorderen, met anciënniteit in deze rang vanaf 1 maart 2000,
     per 1 april 2000 naar de rang A5/3+1 is bevorderd, en             en niet vanaf 1 april 1998.
     niet per 1 april 1998 naar de rang A5/2+6;
                                                                       Tot staving van zijn beroep voert verzoeker één middel aan,
—    de Commissie te veroordelen verzoeker ter vergoeding              ontleend aan schending van de verplichting tot uitvoering van
     van de schade die de bestreden beschikkingen aan zijn             het reeds aangehaalde arrest en van het gelijkheidsbeginsel en
     loopbaan hebben veroorzaakt, een bedrag te betalen dat            het beginsel dat ambtenaren in aanmerking komen voor een
     overeenstemt met het verschil tussen, enerzijds, zijn totale      verdere carrière, voorzover de bestreden beschikking, wat
     bezoldiging in de periode van 1 april 2000 tot de datum           betreft de periode van 1 april 1998 tot 1 maart 2000, bepaalde
     van uitspraak van het arrest in onderhavige zaak, en,             gevolgen van de door het Gerecht vastgestelde onwettigheid
     anderzijds, de totale bezoldiging die hij gedurende dezelf-       handhaaft, verzoeker aldus benadeelt ten aanzien van zijn
     de periode zou hebben ontvangen indien hij op 1 april             collega’s die in het bevorderingsjaar 1998 in het kader van de
     1998 in de rang A5/2+6 was geplaatst, in voorkomend               bevordering van de ene loopbaan naar de andere, naar de
     geval verminderd met de schadevergoeding die verzoeker            rang A5 zijn bevorderd, en zijn kansen beperkt om eerder naar
     reeds om dezelfde reden heeft ontvangen;                          de hogere rang te worden bevorderd.
—    de Commissie te veroordelen om aan verzoeker 8 %
                                                                       (1 ) T-10/99, Vicente Nuñez/Commissie, arrest van 9 maart 2000
     moratoire interesten per jaar te betalen over dit bedrag,
                                                                            (JurAmbt. blz. I-A-47 en II-203).
     vanaf de datum waarop deze bezoldigingen hem hadden
     moeten worden betaald en tot volledige betaling ervan;
Subsidiair:
—    nietig te verklaren de beschikking van het tot aanstelling        Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Koninklijke
     bevoegd gezag van 11 juni 2002 op verzoekers adminis-             BAM NBM N.V. tegen de Commissie van de Europese
     tratieve klacht van 30 januari 2002, voorzover hem                                          Gemeenschappen
     daarbij een schadevergoeding van 1 000 euro is toege-
     kend, ter vergoeding van de morele schade en van                                            (Zaak T-295/02)
     de schade voor zijn loopbaan die voortvloeien uit de
     beschikking van 17 oktober 2001 waarbij hij met ingang                                       (2002/C 289/65)
     van 1 april 2000 naar de rang A5/3+1 is bevorderd en
     niet met ingang van 1 april 1998 naar de rang A5/2+6;                                     (Procestaal: Nederlands)
—    de Commissie te veroordelen verzoeker ter vergoeding
     van de materiële schade die de bestreden beschikkingen            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
     hem hebben veroorzaakt, een bedrag te betalen dat                 schappen is op 27 september 2002 beroep ingesteld tegen de
 ---pagebreak--- C 289/36               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        23.11.2002
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Koninklij-              Verzoekster voert eveneens een schending aan van artikel 9,
ke BAM NBM N.V., gevestigd te Den Haag (Nederland),                   derde lid van Verordening 4064/89 betreffende de markt voor
vertegenwoordigd door mr. E.H. Pijnacker Hordijk en                   productie van asfalt. Volgens verzoekster heeft de Commissie
mr. G.W.H. Corstens.                                                  verzuimd de specifieke regionale markten aan te duiden
                                                                      waar zich negatieve gevolgen voor de mededinging zouden
                                                                      voordoen.
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
1)    de beschikking, die de Commissie op 3 september 2002            Verder beroept verzoekster zich op een schending van het
      krachtens artikel 9, lid 3 van Verordening (EEG) nr. 4064/      beginsel van hoor en wederhoor en het motiveringsbeginsel.
      89 heeft gegeven in zaak COMP/M.2881-BAM NMB/                   De Commissie baseert haar bevindingen betreffende de gevol-
      HBG, te vernietigen;                                            gen van de concentratie in de sectoren van burgerlijke- en
                                                                      utiliteitsbouw enerzijds, en grond-, water- en wegenbouw
                                                                      anderzijds op de uitkomsten van een steekproef. Verzoekster
2)    de Commissie te veroordelen in de kosten van het geding.        voert aan dat zij nooit inzage heeft gekregen in deze gegevens
                                                                      en er ook niet op heeft kunnen reageren.
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoekster beroept zich tenslotte op een schending van het
                                                                      motiveringsbeginsel betreffende de markten voor de productie
                                                                      van asfalt.
Verzoekster heeft bij de Commissie de door haar voorgenomen
overname aangemeld van de Hollandsche Beton Groep N.V.
Beide ondernemingen zijn actief in de bouwsector en aanver-           (1 ) Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december
                                                                           1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemin-
wante markten.
                                                                           gen (PB L 395, blz. 1) (herpublicatie van integrale tekst PB 1990
                                                                           L 257, blz. 13).
Met de bestreden beschikking heeft de Commissie, op verzoek
van de Nederlandse minister van economische zaken, de zaak
verwezen naar de Nederlandse mededingingsautoriteit voor
wat de bouwsector en de regionale asfaltmarkten betreft. Wat
de overige activiteiten van verzoekster en de Hollandsche
Beton Groep betreft, werd de voorgenomen concentratie bij
beschikking van diezelfde datum krachtens artikel 6, lid 1,
sub b van Verordening 4064/89 ( 1) door de Commissie
goedgekeurd.                                                          Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Lidl Stiftung
                                                                      & Co. KG tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                            interne markt (merken, tekeningen en modellen)
Ter ondersteuning van haar verzoekschrift voert verzoekster
in de eerste plaats aan dat de Commissie in de verwijzings-                                     (Zaak T-296/02)
beschikking een manifest onjuiste beoordeling van de feiten
maakt. Volgens verzoekster dwaalt de Commissie, door te
oordelen dat verzoekster en de Hollandsche Beton Groep                                          (2002/C 289/66)
samen een marktaandeel van meer dan 25 % zouden hebben
op de relevante markt van grote werken.
                                                                      (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                      Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
Verzoekster voert verder aan dat de bestreden beschikking                                              Duits)
artikel 9, derde lid van Verordening 4064/89 schendt. Volgens
verzoekster maakt de Commissie een foutieve beoordeling
van de gevolgen van de concentratie voor de sectoren van
burgerlijke- en utiliteitsbouw enerzijds, en grond-, water- en
wegenbouw anderzijds. Met name de marktaandelen van                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
verzoekster en de Hollandsche Beton groep voor grote projec-          schappen is op 27 september 2002 beroep ingesteld tegen het
ten in die sectoren zouden veel kleiner zijn dan de Commissie         Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
beweert. Dergelijke projecten worden aangegaan door verschil-         tekeningen en modellen) door Lidl Stiftung & Co. KG, te
lende ondernemingen die voor een project samenwerken.                 Neckarsulm (Duitsland), vertegenwoordigd door P. Groß,
Volgens verzoekster heeft de Commissie gedwaald, doordat ze           advocaat.
de marktaandelen van deze groepen van ondernemingen,
waaraan verzoekster of de Hollandsche beton groep deel-
namen, volledig aan hen toeschreef, zonder rekening te houden         Andere partij voor de kamer van beroep: REWE-Zentral AG,
met de overige ondernemingen in deze samenwerking.                    te Keulen (Duitsland).


title: Zaak C-367/10 P: Beschikking van het Hof van 31 maart 2011 — EMC Development AB/Europese Commissie (Hogere voorziening — Mededingingsregelingen — Europese cementmarkt — Beroep tot nietigverklaring van beschikking houdende afwijzing van klacht betreffende vaststelling van geharmoniseerde norm voor cement — Procedure tot vaststelling van norm — Dwingend karakter van norm — Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/9

         Beschikking van het Hof van 31 maart 2011 — EMC Development AB/Europese Commissie
   (Zaak C-367/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Mededingingsregelingen - Europese cementmarkt - Beroep tot nietigverklaring van beschikking houdende afwijzing van klacht betreffende vaststelling van geharmoniseerde norm voor cement - Procedure tot vaststelling van norm - Dwingend karakter van norm - Hogere voorziening deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond)
   2011/C 252/17
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: EMC Development AB (vertegenwoordiger: W.-N. Schelp, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordiger: J. Bourke, gemachtigde)

      Voorwerp

   Hogere voorziening ingesteld tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 12 mei 2010, EMC Development/Commissie (T-432/05), waarbij het Gerecht heeft verworpen een beroep tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 28 november 2005, houdende afwijzing van verzoeksters klacht krachtens artikel 2, lid 2, van verordening nr. 17 en betreffende onderling afgestemde feitelijke gedragingen van de Europese producenten van Portlandcement, tot vaststelling van Europese cementnorm (EN 197-1) met het doel concurrerende producten en technologieën van de markt uit te sluiten

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               EMC Development AB wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-263/12: Beroep ingesteld op 25 mei 2012 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               21.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/13

         Beroep ingesteld op 25 mei 2012 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-263/12)
   2012/C 217/30
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Patakia en B. Stromsky)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               te verklaren dat de Helleense Republiek, door niet binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke maatregelen te nemen om de steun uit hoofde van steunmaatregel C 48/08 (ex NN 61/08) van Griekenland ten gunste van Ellinikos Xrysos SA, waarvan is vastgesteld dat hij onrechtmatig is en onverenigbaar met de interne markt, overeenkomstig artikel 1 van het besluit van de Commissie van 23 februari 2011 [kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 1006] terug te vorderen, en door de Commissie hoe dan ook niet adequaat te informeren over de maatregelen die zij heeft genomen om gevolg te geven aan dat artikel, de krachtens de artikelen 2, 3 en 4 van dit besluit en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               Op 23 februari 2011 heeft de Commissie besloten dat de steunmaatregel ten belope van 15,34 miljoen EUR die Griekenland in strijd met artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europee Unie onrechtmatig aan Ellinikos Xrysos SA heeft verleend door de verkoop van activa en grond onder de marktwaarde en vrijstelling van de bijbehorende belastingen, met als doel de bescherming van de werkgelegenheid en het milieu en het scheppen van een stimulans voor potentiële kopers van de Cassandra-mijnen, onverenigbaar is met de interne markt. (1) Bij hetzelfde besluit heeft de Commissie de Helleense Republiek verzocht de steun, vermeerderd met rente, van de begunstigde terug te vorderen. Daarnaast is de Helleense Republiek verplicht de Commissie op de hoogte te houden van de genomen maatregelen om aan dit besluit te voldoen.

               2)

               De Helleense Republiek heeft verzocht om verlenging van de termijn van twee maanden waarbinnen zij de informatie moest verstrekken. De Commissie heeft dat verzoek niet ingewilligd omdat het niet naar behoren was onderbouwd.

               3)

               Ondanks de aanmaningen die de Commissie op 19 mei en 14 juli 2011 aan de Helleense Republiek heeft gestuurd, is de Commissie binnen de gestelde termijn niets meegedeeld over de maatregelen ter uitvoering van haar besluit.

               4)

               Op 8 mei 2012 hebben de Griekse autoriteiten de Commissie ervan in kennis gesteld dat zij Ellinikos Xrysos SA bij brief van 25 april 2012 hebben gemaand de betrokken staatssteun binnen 30 dagen terug te betalen. Niettemin onderstreept de Commissie dat het terug te vorderen bedrag in deze brief niet wordt vermeld. Het is veelzeggend dat de Griekse autoriteiten, hoewel de Commissie de hoofdsom van de staatssteun in het besluit had berekend, niet de rente hebben berekend, zoals zij hadden moeten doen, noch daarvan melding maken in hun verzoek aan de vennootschap. In elk geval hebben de Griekse autoriteiten pas 14 maanden na het besluit van de Commissie voor het eerst gereageerd en heeft de Commissie sindsdien geen nadere informatie ontvangen over de terugvordering van de omstreden staatssteun.

      (1)  Artikel 1 van het besluit van de Commissie van 23 februari 2011 betreffende steunmaatregel C 48/08 (ex NN 61/08) van Griekenland ten gunste van Ellinikos Xrysos SA.


title: Zaak C-591/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2016 door H. Lundbeck A/S, Lundbeck Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-472/13, H. Lundbeck A/S, Lundbeck Ltd/Europese Commissie

text:
               30.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/25

         Hogere voorziening ingesteld op 18 november 2016 door H. Lundbeck A/S, Lundbeck Ltd tegen het arrest van het Gerecht (Negende kamer) van 8 september 2016 in zaak T-472/13, H. Lundbeck A/S, Lundbeck Ltd/Europese Commissie
   (Zaak C-591/16 P)
   (2017/C 030/30)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirantes: H. Lundbeck A/S, Lundbeck Ltd (vertegenwoordigers: R. Subiotto QC, Barrister, T. Kuhn, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA),

      Conclusies

               —

               Het arrest in zijn geheel vernietigen;

               —

               het litigieuze besluit nietig verklaren voor zover het rekwirantes betreft, of subsidiair, de bij dat besluit aan rekwirantes opgelegde goedboeten nietig verklaren of, meer subsidiair, de bij dat besluit aan rekwirantes opgelegde geldboeten wezenlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in rekwirantes’ gerechts- en andere kosten van de onderhavige procedure en van de procedure voor het Gerecht;

               —

               zo nodig de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor een nieuwe beoordeling met nachtneming van het arrest van het Hof;

               —

               elke andere maatregel treffen die het Hof passend acht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met hun eerste middel betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de conclusie van de Commissie te aanvaarden dat de betrokken overeenkomsten tot doel hadden de mededinging te beperken. Het Gerecht geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting door vast te stellen dat een overeenkomst een mededingingsbeperkende strekking heeft zelfs indien deze binnen de reikwijdte van de bescherming van de octrooien van Lundbeck valt. Een dergelijke overeenkomst kan niet worden geacht naar haar aard een nadelige invloed op de mededinging te hebben, daar deze overeenkomst beperkingen bevat de vergelijkbaar zijn met die welke de octrooihouder zou hebben kunnen verkregen middels een rechterlijke uitspraak inzake de eerbiediging van zijn octrooien. Het enkele feit dat een betaling is verricht, kan niet tot gevolg hebben dat een anderszins rechtmatige en onproblematische overeenkomst, zoals een schikkingsovereenkomst die binnen de beschermingsreikwijdte van de octrooien blijft, een mededingingsbeperking naar strekking gaat vormen. Bijgevolg had de overeenkomst GUK UK, die volgens het Gerecht binnen de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien viel, niet moeten worden geacht een mededingingsbeperkende strekking te hebben. Hetzelfde geldt voor de andere vijf overeenkomsten omdat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat deze verder gingen dan de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien.
   Met hun tweede middel betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door niet de juiste juridische toets toe te passen om te beoordelen of vijf van de zes overeenkomsten beperkingen bevatten die verder gingen dan de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien. Het Gerecht had moeten beoordelen of er sprake was van een „onderlinge afstemming” in de zin van artikel 101 VWEU tussen Lundbeck en elk van de generieken-producenten, die de relevante overeenkomst(en) — de overeenkomst GUK UK Agreement uitgezonderd — beperkingen oplegde(n) die verder gingen dan de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien. Toepassing van deze toets leidt tot de onvermijdelijke juridische slotsom dat de overeenkomsten binnen de materie van Lundbecks octrooien vielen.
   Met hun derde middel betogen rekwirantes dat ook al zou de juridische kwalificatie van het Gerecht dat vijf, of minder, van de zes overeenkomsten buiten de reikwijdte van de bescherming van Lundbecks octrooien vielen, juist zijn, het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door tot de slotsom te komen dat overeenkomsten die buiten die reikwijdte van de bescherming lagen, een mededingingsbeperkende strekking hadden. Gelet op de economische en juridische context ervan, hadden de overeenkomsten naar hun aard geenszins een nadelige invloed op de mededinging en kunnen zij niet worden vergeleken met marktverdelingsovereenkomsten en het Gerecht heeft ten onrechte verzuimd het contrafeitelijke scenario te beoordelen.
   Met hun vierde middel betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, het bewijs kennelijk onjuist heeft beoordeeld en tegenstrijdige redenen heeft gegeven door de conclusie van de Commissie te aanvaarden dat Lundbeck en de generieken-producenten feitelijke of potentiële concurrenten waren ten tijde van de overeenkomsten, los van de vraag of de producten van de generieken-producenten inbreuk maakten op Lundbecks octrooien. Ten eerste heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met het bestaan van juridische belemmeringen, namelijk Lundbecks octrooien, die voorkwamen dat de generieken-producenten toegang kregen onder inbreukmaking op citalopramproducten. Ten tweede geeft de slotsom van het Gerecht dat Lundbeck twijfels had over de geldigheid van haar octrooien blijk van een onjuiste rechtsopvatting, een kennelijk onjuiste beoordeling van het bewijs en een tegenstrijdige redenering. Ten derde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat bewijs dat van na de sluiting van de overeenkomsten dateert, maar dat in veel gevallen wel dateerde van vóór het einde van de looptijd van de overeenkomsten, niet beslissend kan zijn bij de beoordeling of de generieken-producenten potentiële concurrenten van Lundbeck waren. Tot deze documenten behoren wetenschappelijk bewijs dat de generieken-producenten of hun producenten van de werkzame stof inbreuk maakten op Lundbecks octrooien, bevelen van nationale gerechten of andere vormen van voorlopige maatregelen ten behoeve van Lundbeck tegen citalopramproducten op basis van de werkzame stof die sommige van de generieken-producenten gebruikten, en de bevestiging van het Europees Ooctrooibureau (EPO) van de geldigheid van Lundbecks Crystallization Patent op alle relevante aspecten, waarvan de Commissie de kracht in twijfel had getrokken. Ten slotte heeft het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en geen redenen gegeven, door vast te stellen dat elk van de generieken-producenten reële en concrete mogelijkheden had om toe te treden tot de markt, zonder naar behoren te beoordelen of zij daartoe in staat waren zonder inbreuk te maken op citalopram.
   Met hun vijfde middel betogen rekwirantes dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de door de Commissie aan Lundbeck opgelegde geldboetes in stand te laten. Ten eerste geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting door de schuldmaatstaven verkeerd toe te passen. Ten tweede geeft het Gerecht blijk van een onjuiste rechtsopvatting door de slotsom van de Commissie te aanvaarden dat Lundbeck niet onkundig kon zijn van de mededingingsverstorende aard van haar handelwijze. Ten derde heeft het Gerecht het rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht geschonden door te aanvaarden dat meer dan een symbolische geldboete werd opgelegd.
   Met hun zesde middel betogen rekwirantes, subsidiair, dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en geen toereikende motivering heeft gegeven, door de berekening van de Commissie van de aan rekwirantes opgelegde geldboeten te aanvaarden. De omvang van de verkopen waarop de geldboeten zijn gebaseerd, omvatten Lundbecks verkopen in bepaalde EER-lidstaten waarin de generieken-producenten feitelijk waren geweerd omdat daarvoor pas na het verstrijken van de looptijd van de overeenkomsten een vergunning voor het in de handel brengen werd verkregen, of, met betrekking tot Oostenrijk, omdat Lundbecks citalopram octrooi voor de werkzame farmaceutische bestanddelen nog steeds van kracht was gedurende een aanzienlijk deel van de looptijd van de overeenkomsten. Bovendien is er in deze zaak aanleiding voor toepassing van een percentage wegens de mindere ernst van de inbreuk, vooral omdat de overeenkomsten niet vergelijkbaar waren met kartels en de feitelijke geografische omvang ervan veel beperkter was dan de formele geografische omvang ervan.


title: Zaak C-146/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 26 maart 2015 — J.H. Dees-Erf, andere partijen: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

text:
               15.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 198/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 26 maart 2015 — J.H. Dees-Erf, andere partijen: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV
   (Zaak C-146/15)
   (2015/C 198/30)
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: J.H. Dees-Erf

      Verweerders: Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu, Koninklijke Luchtvaart Maatschappij NV

      Prejudiciële vraag

   Verplicht artikel 16 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1), in aanmerking genomen dat het Nederlandse recht toegang tot de civiele rechter biedt ter bescherming van de rechten die passagiers uit hoofde van het Unierecht aan de artikelen 5, eerste lid, aanhef en onder c, en 7 van de verordening kunnen ontlenen, de nationale autoriteiten ertoe om uitvoeringsmaatregelen te nemen die een grondslag bieden voor bestuursrechtelijke handhaving door de op grond van artikel 16 aangewezen instantie in elk individueel geval afzonderlijk waarin de artikelen 5, eerste lid, aanhef en onder c, en 7 van de verordening worden overtreden, teneinde in elk individueel geval afzonderlijk het recht op compensatie van een passagier te kunnen garanderen?


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 1 april 2004 in zaak T-198/02, N tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren — Tuchtregeling — Tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van recht op pensioen — Motivering — Rechten van verdediging — Evenredigheid — Niet-inachtneming van termijn van artikel 7 van bijlage IX bij Statuut — Artikel 12, eerste alinea, van Statuut)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/59

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 1 april 2004
   in zaak T-198/02, N tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Ambtenaren - Tuchtregeling - Tuchtrechtelijk ontslag zonder verlies van recht op pensioen - Motivering - Rechten van verdediging - Evenredigheid - Niet-inachtneming van termijn van artikel 7 van bijlage IX bij Statuut - Artikel 12, eerste alinea, van Statuut)
   (2004/C 106/117)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-198/02, N, voormalig ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Asse (België), vertegenwoordigd door N. Lhoëst en E. de Schietere de Lophem, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: J. Currall), betreffende, enerzijds, een vordering tot nietigverklaring van het besluit van 25 februari 2002 waarbij het tot aanstelling bevoegd gezag van de Commissie krachtens artikel 86, lid 2, sub f, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen jegens verzoeker de tuchtmaatregel van ontslag zonder intrekking of vermindering van het recht op ouderdomspensioen heeft genomen, anderzijds, een vordering tot schadevergoeding, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 1 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 700 euro ter vergoeding van de immateriële schade die deze heeft geleden.

               2)

               Verwerpt het beroep voor het overige.

               3)

               Verstaat dat de Commissie, naast haar eigen kosten, een zesde van de kosten zal dragen die verzoeker in deze procedure en in de procedure in kort geding zijn opgekomen.

               4)

               Verstaat dat verzoeker vijf zesden van de kosten zal dragen die hem in deze procedure en in de procedure in kort geding zijn opgekomen.

      (1)  PB C 233 van 28.9.2002.


title: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 7 april 2000 in zaak T-11/00 R, M. Hautem tegen Europese Investeringsbank (Procedure in kort geding — Tenuitvoerlegging van arrest — Bevoegdheid van rechter in kort geding — Uitlegging van arrest)

text:
8.7.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 192/17
uitvoering van de beschikking van de Commissie van 23 de-              toepassing van de besluiten 86/283/EEG van de Raad van
cember 1997 (VI/51329), houdende afwijzing van een aan-                30 juni 1986 en 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991
vraag van verzoekster om afgifte van een invoercertificaat voor        betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee
suiker tot het Gerecht uitspraak heeft gedaan in de hoofdzaak,         met de Europese Economische Gemeenschap (respectievelijk
en anderzijds een verzoek om voorlopige maatregelen, strek-            PB L 175, blz. 1, en PB L 263, blz. 1), te eisen, heeft het
kende tot een verbod aan de Commissie om verordening                   Gerecht (Eerste kamer), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf,
(EG) nr. 2553/97 van de Commissie van 17 december 1997                 president, M. Vilaras en N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung,
betreffende de afgifte van invoercertificaten voor bepaalde            op 10 april 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
producten van de GN-codes 1701, 1702, 1703 en 1704                     luidt als volgt:
met ACS/LGO-oorsprongscumulatie (PB L 349, blz. 26), en/of
artikel 108 ter van besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli         1) Het beroep wordt verworpen wegens kennelijke niet-ontvankelijk-
1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden                    heid.
overzee met de Europese Economische Gemeenschap (PB
L 263, blz. 1), zoals gewijzigd, toe te passen, voor zover op
                                                                       2) Verzoeker zal zijn eigen kosten alsmede die van de Europese
basis van deze bepalingen de invoer in de Gemeenschap van
                                                                            Investeringsbank en de Commissie dragen.
suiker van oorsprong uit de landen en gebieden overzee, wordt
beperkt, heeft de president van het Gerecht op 6 april 2000
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                       (1) PB C 79 van 18.3.2000.
1) Het verzoek dat de beslissing in onderhavige zaak in kort geding
    wordt opgeschort tot de uitspraak van het eindarrest in de
    hoofdzaak (T-44/98) wordt afgewezen.
2) De overeenkomstig het dictum van de beschikkingen van 30 april
    en 29 september 1999, Emesa Sugar/Commissie (T-44/
    98 R II), gestelde zekerheid wordt bevrijd ten gunste van de
    Gemeenschap.
                                                                       BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GE-
3) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.                                  RECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 7 april 2000
                                                                       in zaak T-11/00 R, M. Hautem tegen Europese In-
                                                                                vesteringsbank
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE
                            AANLEG                                     (Procedure in kort geding — Tenuitvoerlegging van arrest
                                                                       — Bevoegdheid van rechter in kort geding — Uitlegging van
                       van 10 april 2000                                                             arrest)
in zaak T-361/99: K. L. Meyer tegen Commissie van de                                            (2000/C 192/31)
                Europese Gemeenschappen (1)
              (Kennelijke niet-ontvankelijkheid)                                                (Procestaal: Frans)
                        (2000/C 192/30)                                In zaak T-11/00 R, M. Hautem, personeelslid van de Europese
                                                                       Investeringsbank, vertegenwoordigd door M. Karp en J. Chou-
                                                                       croun, advocaten te Luxemburg, domicilie gekozen hebbende
                        (Procestaal: Frans)                            te Luxemburg ten kantore van laatstgenoemden, Grand-rue 84,
                                                                       tegen Europese Investeringsbank (gemachtigden: J.-P. Minnaert
In zaak T-361/99, K. L. Meyer, wonende te Uturoa (Eiland               en G. Vandersanden), betreffende een verzoek om voorlopige
Raiatea, Frans-Polynesië), vertegenwoordigd door J.-D. des Ar-         maatregelen, heeft de president van het Gerecht op 7 april
cis, advocaat te Papeete, domicilie gekozen hebbende te                2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
Luxemburg ten kantore van H. Pakowski, ambassadeur van de              volgt:
Bondsrepubliek Duitsland, Avenue Emile Reuter 20-22, tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:                1) Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
B. Martenczuk en X. Lewis) en Europese Investeringsbank
(gemachtigde: L. La Marca), betreffende een beroep tot vergoe-
                                                                       2) De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ding van de schade die verzoeker zou hebben geleden doordat
de Commissie en de Europese Investeringsbank hebben nagela-
ten van de plaatselijke autoriteiten van Frans-Polynesië en de
bank Socredo inachtneming van het gemeenschapsrecht en


title: Zaak C-108/06: Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 23 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/25

         Beschikking van de president van de Vijfde kamer van het Hof van 23 oktober 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-108/06) (1)

   (2006/C 331/51)

      Procestaal: Nederlands

   De president van de Vijfde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 121 van 20.5.2006.


title: Zaak C-266/14: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional — Spanje) — Federación de Servicios Privados del sindicato Comisiones obreras (CC.OO.)/Tyco Integrated Security SL, Tyco Integrated Fire & Security Corporation Servicios SA (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2003/88/EG — Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers — Organisatie van de arbeidstijd — Artikel 2, punt 1 — Begrip „arbeidstijd” — Werknemers zonder vaste of gebruikelijke werkplek — Tijd voor de reis tussen de woonplaats van de werknemers en de locatie van de eerste en de laatste klant)

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/16

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Nacional — Spanje) — Federación de Servicios Privados del sindicato Comisiones obreras (CC.OO.)/Tyco Integrated Security SL, Tyco Integrated Fire & Security Corporation Servicios SA
   (Zaak C-266/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2003/88/EG - Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers - Organisatie van de arbeidstijd - Artikel 2, punt 1 - Begrip „arbeidstijd” - Werknemers zonder vaste of gebruikelijke werkplek - Tijd voor de reis tussen de woonplaats van de werknemers en de locatie van de eerste en de laatste klant))
   (2015/C 363/18)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Nacional

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Federación de Servicios Privados del sindicato Comisiones obreras (CC.OO.)

      Verwerende partijen: Tyco Integrated Security SL, Tyco Integrated Fire & Security Corporation Servicios SA

      Dictum

   Artikel 2, punt 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden als die aan de orde in het hoofdgeding, de tijd die werknemers zonder vaste of gebruikelijke werkplek dagelijks besteden aan de reis tussen hun woonplaats en de locatie van de door hun werkgever aangeduide eerste en laatste klant, „arbeidstijd” in de zin van deze bepaling is.

      (1)  PB C 282 van 25.8.2014.


title: Zaak F-134/12: Beroep ingesteld op 9 november 2012 — ZZ/Raad

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/74

         Beroep ingesteld op 9 november 2012 — ZZ/Raad
   (Zaak F-134/12)
   2013/C 26/153
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, D. Abreu Caldas en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van, ten eerste, besluit 2011/866/EU van de Raad van 19 december 2011 betreffende het besluit om het voorstel van de Commissie voor een verordening houdende aanpassing van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie niet aan te nemen en, ten tweede, verzoekers salarisafrekeningen van januari, februari en maart 2012 die krachtens dat besluit zijn opgesteld

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de onwettigheid vaststellen van het besluit (2011/866/EU) van de Raad van 19 december 2011 betreffende het voorstel van de Commissie voor een verordening van de Raad houdende aanpassing met ingang van 1 juli 2011 van de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Unie, alsmede van de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen;

               —

               nietig verklaren de afwijzing van de klacht van 30 juli 2012 tegen de salarisafrekeningen van januari, februari en maart 2012, welke zijn opgesteld krachtens besluit 2011/866/EU van de Raad van 19 december 2011;

               —

               de Raad veroordelen tot betaling aan verzoeker van de achterstallige bezoldigingen en het pensioen waarop hij sinds 1 juli 2011 recht heeft, vermeerderd met vertragingsrente welke vanaf de datum waarop die achterstallige betalingen verschuldigd werden moet worden berekend tegen de rentevoet die de ECB voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten;

               —

               de Raad veroordelen tot betaling aan verzoeker van het symbolisch bedrag van 1 EUR ter vergoeding van de immateriële schade die hij heeft geleden door de dienstfout die met de vaststelling van het besluit (2011/866/EU) van de Raad van 19 december 2011 is begaan;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-185/15: Beroep ingesteld op 14 april 2015 — Buonotourist/Commissie

text:
               8.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/27

         Beroep ingesteld op 14 april 2015 — Buonotourist/Commissie
   (Zaak T-185/15)
   (2015/C 190/31)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Buonotourist Srl (Castel San Giorgio, Italië) (vertegenwoordigers: G. Capo en L. Visone, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren het besluit van de Europese Commissie van 19 januari 2015 inzake staatssteun SA.35843 (2014/C) (ex 2012/NN), aan verzoekster meegedeeld op 20 februari 2015, waaraan Italië uitvoering heeft gegeven;

               —

               overeenkomstig de artikelen 263 VWEU en 264 VWEU verklaren dat het besluit van de Europese Commissie van 19 januari 2015 inzake staatssteun SA.35843 (2014/C) (ex 2012/NN) (voor een bedrag van 1 1 11  572,00 EUR) nietig is aangezien daarin wordt geoordeeld dat de bedragen die zijn erkend als compensatie voor openbaredienstverplichtingen in de zin van verordening (EEG) nr. 1191/69 — compensatie ingevolge artikel 11 op grond van de tariefverplichting in de sector plaatselijk openbaar vervoer — zijn te beschouwen als een niet-aangemelde maatregel die met de interne markt onverenigbare staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag vormt;

               —

               overeenkomstig de artikelen 263 VWEU en 264 VWEU verklaren dat het besluit van de Europese Commissie van 19 januari 2015 inzake staatssteun SA.35843 (2014/c) (ex 2012/NN) (voor een bedrag van 1 1 11  572,00 EUR) nietig is aangezien daarin operatieve maatregelen voor de terugvordering van de steun ten laste van de Italiaanse staat worden gelast;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van Buonotourist Srl.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In het in deze zaak aangevochten besluit heeft de Commissie verklaard dat de betalingen die aan Buonotourist zijn gedaan ter compensatie of als schadeloosstelling voor de onrechtmatige eenzijdige oplegging van openbaredienstverplichtingen voor de jaren 1996-2002, als niet-aangemelde maatregel met de interne markt onverenigbare staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag vormen. De Commissie heeft derhalve operatieve maatregelen voor de terugvordering van de steun gelast.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster acht middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van de artikelen 93, 107, 108 en 263 VWEU juncto artikel 17 van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de lidstaten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (PB L 156, blz. 1).

                           —

                           De verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht van de compensaties voor de openbaredienstverplichtingen op het gebied van tarieven op grond van verordening nr. 1191/69 had moeten worden beoordeeld volgens de in die verordening vastgelegde bepalingen en niet volgens de verdragsbepalingen inzake staatssteun. Door te handelen volgens de verdragsbepalingen heeft de Commissie derhalve het recht onjuist toegepast.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 4 van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1), junctis de artikelen 107 en 108 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft de aan Buonotourist voor de opgelegde openbaredienstverplichtingen toegekende vergoedingen als een niet-aangemelde maatregel aangemerkt. De betaling van die vergoedingen heeft echter plaatsgehad nadat de Commissie van de maatregel in kennis was gesteld. Daardoor heeft de Commissie het recht onjuist toegepast en een procedurefout gemaakt door veertien maanden na die kennisgeving over te gaan tot inleiding van de procedure.

               3.

               Derde middel: schending van de artikelen 93, 107 en 108 VWEU junctis artikel 17 van verordening nr. 1191/69 en artikel 9 van verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad.

                           —

                           De Commissie heeft het recht onjuist toegepast door schending van het rechtszekerheids- en het vertrouwensbeginsel, daar de materie wordt beheerst door verordening nr. 1191/69.

               4.

               Vierde middel: schending van artikel 1, letter f, junctis artikel 1, letter g, en de artikelen 4, 7 en 15 van verordening nr. 659/1999, op grond van artikel 17 van verordening nr. 1191/69.

                           —

                           De procedure van voorafgaande kennisgeving geldt niet voor uit de toepassing van deze verordening voortvloeiende betalingen, en derhalve gaat het bij de aan Buonotourist toegekende bedragen om bestaande steun. De Commissie heeft artikel 108, lid 2, VWEU geschonden aangezien zij de uitgekeerde bedragen niet kon terugvorderen op grond dat het zou gaan om onrechtmatig toegekende steun.

               5.

               Vijfde middel: schending van artikel 267 VWEU, de artikelen 6 en 13 EVRM en de artikelen 93, 107 en 108 VWEU.

                           —

                           De Consiglio di Stato had reeds onderzocht of de toegekende bedragen onder de artikelen 11 en 17 van verordening nr. 1191/69 vielen en daarmee een standpunt ingenomen over de vraag of sprake was van bestaande steun. De Commissie heeft de grenzen van haar bevoegdheden overschreden aangezien zij beslissingen van — ook nationale — rechterlijke instanties waarbij het gemeenschapsrecht wordt toegepast niet ongedaan kan maken.

               6.

               Zesde middel: schending van de artikelen 6, 7 en 13 EVRM, de artikelen 93 — 107 en 108 VWEU junctis de artikelen 258 en volgende VWEU, juncto artikel 101 van de Italiaanse grondwet, en artikel 2909 Codice civile.

                           —

                           Het bestreden besluit is onverenigbaar met hetgeen de Consiglio di Stato heeft beslist omtrent de uitlegging en de toepassing van de communautaire voorschriften. De Commissie heeft daardoor ook op dit punt de grenzen van haar bevoegdheden overschreden aangezien zij de beslissing niet ongedaan kon maken, maar had moeten handelen in overeenstemming met artikel 258 VWEU.

               7.

               Zevende middel: schending van de artikelen 11 en 17 van verordening nr. 1191/69 en van de artikelen 93, 107 en 108 VWEU en misbruik van bevoegdheid.

                           —

                           Een maatregel kan worden gekwalificeerd als staatssteun wanneer zij daadwerkelijk en concreet de handel en de vrije mededinging beïnvloedt, met dien verstande dat die invloed daadwerkelijk moet bestaan en daadwerkelijk moet worden aangetoond. De Commissie heeft een en ander niet aangetoond. Dit geldt te meer daar in de regio Campania de interne markt voor plaatselijk openbaar vervoer nooit heeft opengestaan voor de mededinging.

               8.

               Achtste middel: schending van de artikelen 1, 11 en 17 van verordening nr. 1191/69 en van de artikelen 93, 107 en 108 VWEU.

                           —

                           De Commissie heeft aan haar standpunt niet de juiste feiten ten grondslag gelegd daar zij heeft verklaard dat de toegekende compensaties zijn vastgesteld volgens een achteraf vastgelegde berekeningsmethode. Uit de stukken blijkt daarentegen het tegendeel.


title: Zaak T-810/16: Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Barmenia Krankenversicherung/EUIPO (Mediline)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/49

         Beroep ingesteld op 21 november 2016 — Barmenia Krankenversicherung/EUIPO (Mediline)
   (Zaak T-810/16)
   (2017/C 022/66)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Barmenia Krankenversicherung a.G. (Wuppertal, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Graf, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Mediline” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 655 385

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 8 september 2016 in zaak R 2437/2015-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder c), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-540/13: Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/6

         Beroep ingesteld op 15 oktober 2013 — Europees Parlement/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-540/13)
   2013/C 359/09
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: F. Drexler, A. Caiola, M. Pencheva, gemachtigden)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2013/392/EU van de Raad van 22 juli 2013 houdende vaststelling van de datum van inwerkingtreding van besluit 2008/633/JBZ over de toegang tot het Visuminformatiesysteem (VIS) voor raadpleging door aangewezen autoriteiten van de lidstaten en door Europol, met het oog op het voorkomen, opsporen en onderzoeken van terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten (1), nietig verklaren;

               —

               de gevolgen van besluit 2013/392/EU van de Raad handhaven tot het is vervangen door een naar behoren vastgestelde nieuwe handeling;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het Europees Parlement voert ter onderbouwing van zijn beroep twee middelen aan.
   In de eerste plaats komt het Europees Parlement op tegen het feit dat de Raad voor de vaststelling van besluit 2013/392/EU een onjuiste wetgevingsprocedure heeft gebruikt. Het Europees Parlement had namelijk betrokken moeten worden bij de vaststelling van het bestreden besluit, via de gewone wetgevingsprocedure. Aangezien dat niet het geval was, is het Europees Parlement van oordeel dat de door de Raad gehanteerde wetgevingsprocedure mank gaat wegens schending van een wezenlijk vormvoorschrift.
   In de tweede plaats verwijt het Europees Parlement de Raad dat hij hetzij een rechtsgrondslag heeft gebruikt die sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon is opgeheven, hetzij een afgeleide rechtsgrondslag heeft gebruikt, wat volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie onrechtmatig is.
   Ten slotte, ingeval het Hof beslist om het bestreden besluit nietig te verklaren, is het Europees Parlement van mening dat het Hof overeenkomstig artikel 264, tweede alinea, VWEU de gevolgen van dit besluit dient te handhaven tot het is vervangen door een naar behoren vastgestelde nieuwe handeling.

      (1)  PB L 198, blz. 45.


title: Zaak T-334/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Denka International/Commissie ( Gewasbeschermingsmiddelen — Werkzame stof dichloorvos — Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG — Evaluatieprocedure — Advies van wetenschappelijk panel van EFSA — Onwettigheid — Artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 — Overlegging van nieuwe studies en gegevens tijdens evaluatieprocedure — Artikel 8 van verordening (EG) nr. 451/2000 — Artikel 28, lid 1, van verordening (EG) nr. 178/2002 — Gewettigd vertrouwen — Evenredigheid — Gelijke behandeling — Beginsel van behoorlijk bestuur — Rechten van verdediging — Subsidiariteitsbeginsel — Artikel 95, lid 3, EG, en artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 91/414 )

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 — Denka International/Commissie
   (Zaak T-334/07) (1)

   („Gewasbeschermingsmiddelen - Werkzame stof dichloorvos - Niet-opneming in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG - Evaluatieprocedure - Advies van wetenschappelijk panel van EFSA - Onwettigheid - Artikel 20 van verordening (EG) nr. 1490/2002 - Overlegging van nieuwe studies en gegevens tijdens evaluatieprocedure - Artikel 8 van verordening (EG) nr. 451/2000 - Artikel 28, lid 1, van verordening (EG) nr. 178/2002 - Gewettigd vertrouwen - Evenredigheid - Gelijke behandeling - Beginsel van behoorlijk bestuur - Rechten van verdediging - Subsidiariteitsbeginsel - Artikel 95, lid 3, EG, en artikelen 4, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 91/414”)
   2010/C 11/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Denka International (Barneveld, Nederland) (vertegenwoordigers: C. Mereu en K. Van Maldegem, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Doherty en L. Parpala, gemachtigden)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van de beschikking 2007/387/EG van de Commissie van 6 juni 2007 betreffende de niet-opneming van dichloorvos in bijlage I bij richtlijn 91/414/EEG van de Raad en intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten (PB L 145, blz. 16)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Denka International BV zal haar eigen kosten en die van de Commissie van de Europese Gemeenschappen dragen.

      (1)  PB C 269 van 10.11.2007.


title: Zaak C-378/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Nnamdi Onuekwere/Secretary of State for the Home Department (Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 2004/38/EG — Artikel 16, leden 2 en 3 — Duurzaam verblijfsrecht van derdelanders die familielid zijn van burger van de Unie — Inaanmerkingneming van door deze derdelanders in gevangenis doorgebrachte perioden)

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 85/6

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 januari 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Verenigd Koninkrijk) — Nnamdi Onuekwere/Secretary of State for the Home Department
   (Zaak C-378/12) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2004/38/EG - Artikel 16, leden 2 en 3 - Duurzaam verblijfsrecht van derdelanders die familielid zijn van burger van de Unie - Inaanmerkingneming van door deze derdelanders in gevangenis doorgebrachte perioden)
   2014/C 85/10
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Nnamdi Onuekwere

      Verwerende partij: Secretary of State for the Home Department

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber) London — Uitlegging van artikel 16 van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77) — Duurzaam verblijfsrecht — Begrip periode van vijf jaar legaal verblijf op het grondgebied van het gastland — Mogelijkheid gevangenistijd mee te rekenen

      Dictum

               1)

               Artikel 16, lid 2, van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van de richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG moet in die zin worden uitgelegd dat perioden die in het gastland in de gevangenis zijn doorgebracht door een derdelander die familielid is van een burger van de Unie die gedurende die perioden een duurzaam verblijfsrecht heeft verworven in die lidstaat, niet kunnen worden meegeteld voor de verwerving, door die derdelander, van een duurzaam verblijfsrecht in de zin van die bepaling.

               2)

               Artikel 16, leden 2 en 3, van richtlijn 2004/38 moet in die zin worden uitgelegd dat het ononderbroken karakter van het verblijf wordt doorbroken door perioden die in het gastland in de gevangenis worden doorgebracht door een derdelander die familielid is van een burger van de Unie die gedurende die perioden een duurzaam verblijfsrecht heeft verworven.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.