title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 22 juni 2000 in zaak C-332/98: Franse Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Steun aan de Coopérative d'exportation du livre français (CELF))

text:
C 302/2                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          21.10.2000
associatie, vastgesteld door de Associatieraad die is ingesteld bij         uitlegging van artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689/EEG van de
de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische                    Raad van 12 december 1991 betreffende gevaarlijke afvalstof-
Gemeenschap en Turkije, heeft het Hof (Zesde kamer), samen-                 fen (PB L 377, blz. 20) en beschikking 94/904/EG van de Raad
gesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur), president van de              van 22 december 1994 tot vaststelling van een lijst van
Tweede kamer, waarnemend voor de president van de Zesde                     gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van
kamer, P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm en V. Skou-                richtlijn 91/689 (PB L 356, blz. 14), heeft het Hof (Zesde
ris, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; griffier:                  kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 22 juni 2000 een arrest                 de Tweede kamer, waarnemend voor de kamerpresident,
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                 P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; ad-
                                                                            vocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hewlett, administrateur,
Artikel 7, eerste alinea, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980        op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
betreffende de ontwikkeling van de associatie, vastgesteld door de          als volgt:
Associatieraad die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen
de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, moet aldus                  1)    Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van 12 december 1991
worden uitgelegd, dat het ook doelt op de situatie van een Turks                  betreffende gevaarlijke afvalstoffen, staat niet eraan in de weg,
onderdaan als verzoekster in het hoofdgeding, die, als echtgenote van             dat de lidstaten, met inbegrip van — binnen het kader van
een tot de legale arbeidsmarkt van de lidstaat van ontvangst                      hun bevoegdheden — de rechtsprekende instanties, andere
behorende Turkse werknemer, toestemming heeft gekregen, zich                      afvalstoffen als gevaarlijk kwalificeren dan die van de lijst van
aldaar bij die werknemer te voegen, wanneer zij, na te zijn gescheiden            gevaarlijke afvalstoffen, vastgesteld bij beschikking 904/94/EG
vóór het verstrijken van de in artikel 7, eerste alinea, eerste streepje,       van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van een
bedoelde wachttijd van drie jaar, evenwel feitelijk zonder onderbreking           lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4,
met haar voormalige echtgenoot is blijven samenwonen tot het tijdstip             van richtlijn 91/689, en aldus verdergaande beschermings-
waarop de twee voormalige echtelieden opnieuw zijn gehuwd. Een                    maatregelen nemen om het onbeheerd achterlaten of het
dergelijk Turks onderdaan moet derhalve worden geacht legaal in die               ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen te verbie-
lidstaat te wonen in de zin van deze bepaling, zodat zij zich aldaar              den. Een dergelijk geval dient door de naar nationaal recht
na drie jaar rechtstreeks kan beroepen op haar recht te reageren op               bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat overeenkomstig
ieder arbeidsaanbod en, na vijf jaar, op haar recht op vrije toegang              artikel 1, lid 4, tweede streepje, van richtlijn 91/689 aan de
tot iedere arbeid in loondienst naar keuze.                                       Commissie te worden meegedeeld.
                                                                            2)    Artikel 1, lid 4, van richtlijn 91/689 en beschikking 94/904
(1) PB C 137 van 2.5.1998.                                                        moeten aldus worden uitgelegd, dat de vaststelling van de
                                                                                oorsprong van een afvalstof geen noodzakelijke voorwaarde is
                                                                                om deze in een concreet geval als gevaarlijk aan te merken.
                                                                            (1) PB C 327 van 24.10.1998.
                      ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)
                           van 22 juni 2000
                                                                                ARREST VAN HET HOF
in zaak C-318/98 (verzoek van de Pretura circondariale di
Udine, sezione distaccata di Cividale del Friuli om een                                                 (Vijfde kamer)
prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen G. Fornasar e.a. (1)
                                                                                van 22 juni 2000
(Afvalstoffen — Gevaarlijke afvalstoffen — Richtlijn
91/689 — Beschikking 94/904/EG — Verdergaande be-                           in zaak C-332/98: Franse Republiek tegen Commissie van
                        schermingsmaatregelen                                               de Europese Gemeenschappen (1)
                           (2000/C 302/03)
                                                                            (Steun aan de Coopérative d’exportation du livre français
                                                                                (CELF))
                          (Procestaal: Italiaans)
                                                                                (2000/C 302/04)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)                                                         (Procestaal: Frans)
In zaak C-318/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
de Pretura circondariale di Udine, sezione distaccata di Cividale                                      dentie van het Hof)
del Friuli (Italië), in de aldaar dienende strafzaken tegen
G. Fornasar, A. Strizzolo, G. Toso, L. Mucchino, E. Peressutti              In zaak C-332/98, Franse Republiek (gemachtigden: K. Rispal-
en S. Chiarcosso, om een prejudiciële beslissing over de                    Bellanger en F. Million) tegen Commissie van de Europese
 ---pagebreak--- 21.10.2000              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 302/3
Gemeenschappen (gemachtigde: G. Rozet), betreffende een                  Artikel 5, lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de
beroep, strekkende tot nietigverklaring van beschikking                  Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het
1999/133/EG van de Commissie van 10 juni 1998 betreffende                merkenrecht der lidstaten, kan niet aldus worden uitgelegd, dat
staatssteun ten gunste van de Coopérative d’exportation du               ingeval
livre français (CELF) (PB L 44, blz. 37), heeft het Hof (Vijfde
kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpre-               —     een merk hetzij van huis uit hetzij wegens zijn bekendheid bij
sident, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn (rapporteur), P. Jann en                   het publiek een bijzondere onderscheidingskracht bezit, en
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola; grif-
fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 22 juni               —     een derde zonder de toestemming van de merkhouder in het
2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                    economisch verkeer voor dezelfde of soortgelijke waren of
                                                                               diensten als die waarvoor het merk is ingeschreven, een teken
1)     Verwerpt het beroep.                                                    gebruikt dat in zodanige mate met het merk overeenstemt dat
                                                                               daardoor de mogelijkheid van associatie met het merk ontstaat,
2)     Verwijst de Franse Republiek in de kosten.
                                                                         het uitsluitend recht van de merkhouder hem toestaat aan die derde
                                                                         dat gebruik van het teken te verbieden, wanneer de onderscheidings-
                                                                         kracht van het merk zodanig is dat niet uitgesloten is, dat die
(1) PB C 327 van 24.10.1998.                                             associatie verwarring kan doen ontstaan.
                                                                         (1) PB C 20 van 23.1.1999.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 27 juni 2000
                         van 22 juni 2000
                                                                         in zaak C-404/97: Commissie van de Europese Gemeen-
in zaak C-425/98 (verzoek van de Hoge Raad der Neder-                                schappen tegen Portugese Republiek (1)
landen om een prejudiciële beslissing): Marca Mode CV
           tegen Adidas AG, Adidas Benelux BV (1)
                                                                         (Niet-nakoming — Met gemeenschappelijke markt onvere-
                                                                         nigbare staatssteun — Terugvordering — Volstrekte onmo-
(Richtlijn 89/104/EEG — Artikel 5, lid 1, sub b — Merken                                      gelijkheid tot uitvoering)
— Verwarringsgevaar — Gevaar van associatie van teken
                             met merk)
                                                                                (2000/C 302/06)
                          (2000/C 302/05)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-425/98, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
de Hoge Raad der Nederlanden, in het aldaar aanhangig geding             In zaak C-404/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
tussen Marca Mode CV en Adidas AG, Adidas Benelux BV, om                 pen (gemachtigden: D. Triantafyllou en A. M. Alves Vieira)
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 5,            tegen Portugese Republiek (gemachtigden: J. Mota de Campos,
lid 1, sub b, van de Eerste richtlijn (89/104/EEG) van de Raad           L. Fernandes en M. L. Duarte), betreffende een verzoek om vast
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                   te stellen dat de Portugese Republiek, door niet binnen de
merkenrecht der lidstaten (PB 1989, L 40, blz. 1), heeft het             gestelde termijn de door EPAS — Empresa Para a Agroalimen-
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho                tação e Cereais, SA ten onrechte genoten steun in te trekken
de Almeida, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur),                     en terug te vorderen, niet heeft voldaan aan de verplichtingen
J.-P. Puissochet, G. Hirsch en F. Macken, rechters; advocaat-            die op haar rusten krachtens het EG-Verdrag en beschik-
generaal: F. G. Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier,     king 97/762/EG van de Commissie van 9 juli 1997 inzake
op 22 juni 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt              door Portugal genomen maatregelen ten gunste van de onder-
als volgt:                                                               neming EPAC — Empresa Para a Agroalimentação e Cereais,


title: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 22 april 1998 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen staatssecretaris van Financiën en V.O.F. Coffeeshop "Siberië" (Zaak C-158/98)

text:
C 209/22             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     4.7.98
ros SA, vertegenwoordigd door A. Vandencasteele, advo-                 artikelen 6 en 8 van de verordening is duidelijk, nauw-
caat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               keurig en onvoorwaardelijk. Zij bevat een uitputtende
ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar, rue Mathias                opsomming van alle mogelijkheden, en voorziet niet in
Hardt 8-10, tegen het arrest, op 17 februari 1998 in zaak              enige mogelijkheid voor de Commissie om anders te
T-105/96 tussen Pharos SA en Commissie van de Europese                 handelen dan bij de verordening is voorgeschreven.
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer).              (1) PB L 224 van 18.8.1990, blz. 1.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
Ð het arrest van de Derde Kamer van het Gerecht van
    eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van
    17 februari 1998 in zaak T-105/96, Pharos SA/Com-             Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 22 april
    missie van de Europese Gemeenschappen, te vernieti-           1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
    gen;                                                          tussen staatssecretaris van FinancieÈn en V.O.F. Coffeeshop
                                                                                ¹SiberieÈº
en                                                                                (Zaak C-158/98)
Ð vast te stellen dat de zaak in staat van wijzen is, en het                              (98/C 209/43)
    in eerste aanleg gevorderde toe te wijzen, en mitsdien:
                                                                  De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van
    Ð vast te stellen, dat de Commissie in strijd met haar        22 april 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Justi-
        verplichtingen heeft nagelaten de procedure voort         tie op 24 april 1998, in het geding tussen staatssecretaris
        te zetten ter opneming van de door rekwirante             van FinancieÈn en V.O.F. Coffeeshop ¹SiberieÈº, het Hof
        geproduceerde somatosalm op de lijst van substan-         van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht
        ties waarvoor geen maximumwaarden voor resi-              om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende vraag:
        duen gelden in bijlage II bij Verordening (EEG)
        nr. 2377/90 van de Raad (1);                              Moet artikel 2 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de
                                                                  Raad (1) aldus worden uitgelegd dat geen omzetbelasting-
    Ð de Commissie te veroordelen om aan rekwirante               schuld ontstaat voor degene, die tegen vergoeding aan een
        een schadevergoeding te betalen die voorlopig             andere gelegenheid biedt cannabisproducten te verhande-
        wordt geraamd op 512 miljoen BEF, of althans, en          len?
        nog steeds voorlopig, op 353 miljoen BEF;
    Ð de Commissie te veroordelen in de kosten van de             (1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
        procedure, zowel voor het Gerecht als voor het
        Hof;
of
    Ð de zaak voor uitspraak terug te verwijzen naar het          Verzoek van de Giudice di Pace di Genova van 28 maart
        Gerecht van eerste aanleg.                                1998 om een prejudicieÈle beslissing in het geding tussen
                                                                  SocietaÁ Eridania SpA en de Azienda Agricola San Luca di
Middelen en voornaamste argumenten                                                      Rumagnoli Vianni
                                                                                (Zaak C-160/98)
Dwalingen ten aanzien van het recht, wat betreft:
                                                                                (98/C 209/44)
Ð de conclusies van het Gerecht van eerste aanleg, waar
    dit stelt dat de Commissie niet de beginselen van             De Giudice di Pace di Genova heeft bij beschikking van
    rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen zou hebben            28 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van Jus-
    geschonden door het voorstel als bedoeld in artikel 8,        titie op 22 april 1998, in het geding tussen SocietaÁ Erida-
    lid 3, onder b) van Verordening (EEG) nr. 2377/90             nia SpA en de Azienda Agricola San Luca di Rumagnoli
    slechts aan de Raad voor te leggen na een termijn van         Vianni, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
    elf maanden, omdat de uitdrukking ¹onverwijldº in             schappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing over de
    Verordening (EEG) nr. 2377/90 haar een ¹bepaalde              navolgende vragen:
    manoeuvreerruimteº liet: zowel uit de in de verschil-
    lende taalversies gebruikte termen, als uit de algemene       1. Is Verordening (EG) nr. 1188/97 van de Raad (1),
    geest van de verordening, volgt dat de Commissie niet              inzonderheid artikel 1, onder f), daarvan, geldig, met
    over enige termijn beschikt om een voorstel aan de                 name gelet op artikel 3, leden 4 en 5, van Verordening
    Raad voor te leggen inzake een nieuwe farmacologisch               (EEG) nr. 1785/81 van de Raad (2) en artikel 190 van
    werkzame substantie, zodat zij niet in aanmerking is               het EG-Verdrag, waarbij voor de juiste beoordeling
    gekomen voor een voorlopige vergunning als bedoeld                 ook moet worden gelet op de feitelijke gegevens zoals
    in artikel 14 van de verordening;                                  nader toegelicht onder ¹I primairº van het gedeelte
                                                                       ¹In rechteº van de onderhavige beschikking?
Ð de conclusie van het Gerecht, dat de Commissie om
    een aanvullend advies van het ComiteÂ voor diergenees-        2. In geval van een bevestigend antwoord op de eerste
    middelen kan verzoeken: de procedure van de                        vraag, is Verordening (EEG) nr. 1785/81, zoals later


title: Zaak F-24/16: Beroep ingesteld op 13 mei 2016 – ZZ/Commissie

text:
               11.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 251/51

         Beroep ingesteld op 13 mei 2016 – ZZ/Commissie
   (Zaak F-24/16)
   (2016/C 251/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: F. Moyse, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek om herziening van de berekening van zijn financiële rechten na zijn ontslag bij de Commissie in 2000

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van de verzoekende partij van 15 maart 2016 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-544/12: Beroep ingesteld op 14 december 2012 — Pensa Pharma/BHIM — Ferring en Farmaceutisk Lab Ferring (PENSA PHARMA)

text:
               23.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/18

         Beroep ingesteld op 14 december 2012 — Pensa Pharma/BHIM — Ferring en Farmaceutisk Lab Ferring (PENSA PHARMA)
   (Zaak T-544/12)
   2013/C 55/32
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Pensa Pharma SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: M. Esteve Sanz en M. González Gordon, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Ferring BV (Hoofddorp, Nederland) en Farmaceutisk Lab Ferring A/S (Vanlose, Denemarken)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 1 oktober 2012 in zaak R 1883/2011-5 vernietigen; en

               —

               verweerder en, in voorkomend geval, interveniënten verwijzen in de kosten van de procedure en in de kosten van de beroepsprocedure voor het BHIM.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: woordmerk „PENSA PHARMA” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 44 — gemeenschapsmerk nr. 4954831

      Houder van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Partijen die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vorderen: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: de vorderingen tot nietigverklaring waren gesteund op de in artikel 53, lid 1, sub a, juncto de artikelen 8, lid 1, sub b, 8, lid 5, en 53, lid 2, van verordening nr. 207/2009 van de Raad bepaalde gronden en op Benelux-merkinschrijving nr. 377513 van het woordmerk „PENTASA” voor waren van klasse 5

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: toewijzing van de vordering tot nietigverklaring van het gemeenschapsmerk voor alle betrokken waren en diensten

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 53, lid 3, van verordening nr. 207/2009 van de Raad; en

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak C-206/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Oberlandesgericht (Duitsland) op 19 mei 2008 — Wasser- und Abwasserzweckverband Gotha und Landkreisgemeinden (WAZV Gotha)/Eurawasser Aufbereitungs- und Entsorgungsgesellschaft mbH

text:
               27.9.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Thüringer Oberlandesgericht (Duitsland) op 19 mei 2008 — Wasser- und Abwasserzweckverband Gotha und Landkreisgemeinden (WAZV Gotha)/Eurawasser Aufbereitungs- und Entsorgungsgesellschaft mbH
   (Zaak C-206/08)
   (2008/C 247/02)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Thüringer Oberlandesgericht
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Wasser- und Abwasserzweckverband Gotha und Landkreisgemeinden (WAZV Gotha)

      Verwerende partij: Eurawasser Aufbereitungs- und Entsorgungsgesellschaft mbH
   Prejudiciële vragen

               1)

               Moet een overeenkomst inzake het verrichten van diensten (in casu diensten op het gebied van de drinkwatervoorziening en het rioolwaterbeheer) volgens welke de aannemer geen rechtstreekse vergoeding van de aanbestedende dienst ontvangt, maar het recht heeft om op privaatrechtelijke basis vergoedingen van derden te innen, alleen op deze grond te worden gekwalificeerd als concessieovereenkomst voor diensten in de zin van artikel 1, lid 3, sub b, van richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (1) (en niet als opdracht voor het verrichten van diensten onder bezwarende titel in de zin van artikel 1, lid 2, sub a en d, van de richtlijn)?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is bij overeenkomsten van de hierboven omschreven aard sprake van een concessieovereenkomst voor diensten indien, op grond van de wijze waarop de dienst publiekrechtelijk is georganiseerd (verplichting tot aansluiting en gebruik, prijscalculatie volgens het kostendekkingsbeginsel), het aan de betrokken dienst verbonden exploitatierisico weliswaar bij voorbaat, dus ook wanneer de aanbestedende dienst de dienst zelf zou verrichten, aanzienlijk is ingeperkt, maar de aannemer dit beperkte risico niettemin geheel of althans vrijwel geheel op zich neemt?

               3)

               Indien ook de tweede prejudiciële vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 1, lid 3, sub b, van de richtlijn dan aldus worden uitgelegd dat het aan het verrichten van de dienst verbonden exploitatierisico, in het bijzonder het afzetrisico, kwalitatief vergelijkbaar moet zijn met het exploitatierisico dat normaliter onder de voorwaarden van een vrije markt met meerdere concurrerende aanbieders bestaat?

      (1)  PB L 134, blz. 1.


title: Zaak F-2/15: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 maart 2016 — Pasqualetti/Commissie (Openbare dienst — Door EDEO aangeworven tijdelijk functionaris — Inrichtingsvergoeding — Dagvergoeding — Plaats van herkomst — Plaats van aanwerving — Wijziging van woonplaats — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding — Volledige rechtsmacht)

text:
               2.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/55

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 17 maart 2016 — Pasqualetti/Commissie
   (Zaak F-2/15) (1)

   ((Openbare dienst - Door EDEO aangeworven tijdelijk functionaris - Inrichtingsvergoeding - Dagvergoeding - Plaats van herkomst - Plaats van aanwerving - Wijziging van woonplaats - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding - Volledige rechtsmacht))
   (2016/C 156/76)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Gergö Pasqualetti (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A. Véghely, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Currall en T. S. Bohr, gemachtigden, vervolgens T. S. Bohr, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit houdende weigering om verzoeker de inrichtingsvergoeding en de dagvergoeding toe te kennen en verzoek om de Commissie te veroordelen tot betaling van die vergoedingen met rente

      Dictum

               1)

               Het besluit van de Europese Commissie van 4 maart 2014 waarbij zij weigert om Pasqualetti de inrichtings- en de dagvergoeding toe te kennen zoals voorzien in de artikelen 5, lid 1, en 10, lid 1, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie wordt veroordeeld tot betaling aan Pasqualetti, overeenkomstig de geldende statutaire regels, van de bedragen van de in punt 1) van het dictum bedoelde vergoedingen, vermeerderd met vertragingsrente, vanaf de datum waarop die vergoedingen respectievelijk verschuldigd waren en tot de datum van daadwerkelijke betaling, tegen de rentevoet die de Europese Centrale Bank voor de betrokken periode voor de basisherfinancieringstransacties heeft vastgesteld, vermeerderd met twee punten.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van Pasqualetti.

      (1)  PB C 96 van 23.3.2015, blz. 25.


title: Zaak C-215/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) op 28 april 2014 — Société de Produits Nestlé SA/Cadbury UK Ltd

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 235/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice, Chancery Division (Verenigd Koninkrijk) op 28 april 2014 — Société de Produits Nestlé SA/Cadbury UK Ltd
   (Zaak C-215/14)
   2014/C 235/08
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice, Chancery Division (England and Wales)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Société de Produits Nestlé SA

      Verwerende partij: Cadbury UK Ltd

      Prejudiciële vragen

               1)

               Hoeft de aanvrager van inschrijving, met het oog op de vaststelling of een merk onderscheidend vermogen heeft verkregen als gevolg van het gebruik dat ervan is gemaakt in de zin van artikel 3, lid 3, van richtlijn 2008/95/EG (1), enkel te bewijzen dat op de relevante datum een aanzienlijk deel van de betrokken kringen het teken herkent en het associeert met de waren van de aanvrager in de zin dat zij de aanvrager zouden identificeren als degene die de waren met dat teken op de markt heeft gebracht, of moet de aanvrager bewijzen dat een aanzienlijk deel van de betrokken kringen afgaat op het teken (en niet op andere eventueel aanwezige merken) als aanduiding van de herkomst van de waren?

               2)

               Wordt inschrijving van een vorm als merk uitgesloten door artikel 3, lid 1, sub e-i en/of e-ii, van richtlijn 2008/95/EG als deze vorm bestaat uit drie wezenlijke kenmerken, waarvan er één bepaald wordt door de aard van de waar en er twee noodzakelijk zijn om een technische uitkomst te verkrijgen?

               3)

               Moet artikel 3, lid 1, sub e-ii, van richtlijn 2008/95/EG aldus worden uitgelegd dat inschrijving is uitgesloten voor vormen die noodzakelijk zijn om een technische uitkomst te verkrijgen uit het oogpunt van de manier waarop de waren worden vervaardigd, en niet uit het oogpunt van de manier waarop de waren functioneren?

      (1)  Richtlijn 2008/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (PB L 299, blz. 25).


title: Zaak F-139/12: Beroep ingesteld op 14 november 2012 — ZZ/Commissie

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/76

         Beroep ingesteld op 14 november 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-139/12)
   2013/C 26/158
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van EPSO om verzoeker niet op te nemen op de lijst van personen die in het kader van de certificeringsprocedure zijn geslaagd voor de afsluitende examens en verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het beroep ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               het bestreden besluit nietig verklaren;

               —

               de Commissie veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van 10 000 EUR aan verzoeker;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-351/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social n° 33 de Barcelona — Spanje) — Estrella Rodríguez Sánchez/Consum Sociedad Cooperativa Valenciana (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2010/18/EU — Herziene raamovereenkomst van BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV inzake ouderschapsverlof — Combinatie van werk en gezinsleven — Terugkeer van een werkend lid uit zwangerschapsverlof — Verzoek om verkorting van de arbeidstijd en aanpassing van de werktijden — Situatie die buiten de werkingssfeer van clausule 6, punt 1, van de herziene raamovereenkomst valt — Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing)

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/5

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 16 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona — Spanje) — Estrella Rodríguez Sánchez/Consum Sociedad Cooperativa Valenciana
   (Zaak C-351/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2010/18/EU - Herziene raamovereenkomst van BUSINESSEUROPE, UEAPME, het CEEP en het EVV inzake ouderschapsverlof - Combinatie van werk en gezinsleven - Terugkeer van een werkend lid uit zwangerschapsverlof - Verzoek om verkorting van de arbeidstijd en aanpassing van de werktijden - Situatie die buiten de werkingssfeer van clausule 6, punt 1, van de herziene raamovereenkomst valt - Niet-ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing))
   (2016/C 305/06)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Estrella Rodríguez Sánchez

      Verwerende partij: Consum Sociedad Cooperativa Valenciana

      Dictum

   Het verzoek om een prejudiciële beslissing dat is ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (rechter in arbeidszaken nr. 33 Barcelona, Spanje) is niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak T-393/13: Beroep ingesteld op 1 augustus 2013 — SolarWorld and Solsonica/Commissie

text:
               21.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/21

         Beroep ingesteld op 1 augustus 2013 — SolarWorld and Solsonica/Commissie
   (Zaak T-393/13)
   2013/C 274/36
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: SolarWorld AG (Bonn, Duitsland) en Solsonica SpA (Cittaducale, Italië) (vertegenwoordigers: L. Ruessmann, advocaat, en J. Beck, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               artikel 1, lid 2, van verordening (EU) nr. 513/2013 (1) van de Commissie nietig verklaren voor zover daarbij de toepassing van het volledige voorlopige antidumpingrecht over invoer van fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium, cellen en wafers van oorsprong uit of verzonden uit China is uitgesteld;

               —

               de douanediensten van de lidstaten gelasten het in artikel 1, lid 2, sub ii, van verordening (EU) nr. 513/2013 vastgestelde percentage van het antidumpingrecht toe te passen vanaf 6 juni 2013;

               —

               de Commissie gelasten verzoeksters schadevergoeding te betalen voor zover het in artikel 1, lid 2, sub ii, van verordening (EU) nr. 513/2013 vastgestelde percentage van het antidumpingrecht niet vanaf 6 juni 2013 is toegepast;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters baseren hun beroep op vier middelen.

               1)

               Eerste middel: schending van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad (2) door de vaststelling van artikel 1, lid 2, sub i, van verordening (EU) nr. 513/2013 van de Commissie.

               2)

               Tweede middel: onjuiste feitelijke beoordeling door de Commissie door de voorlopige antidumpingmaatregelen krachtens artikel 1, lid 2, sub i, van verordening (EU) nr. 513/2013 van de Commissie in fasen in te stellen.

               3)

               Derde middel: kennelijke en ernstige schending door de Commissie van haar plichten tot zorgvuldigheid en goed bestuur door de vaststelling van artikel 1, lid 2, sub i, van verordening (EU) nr. 513/2013 van de Commissie.

               4)

               Vierde middel: onwettig optreden van de Commissie door de vaststelling van artikel 1, lid 2, sub i, van verordening (EU) nr. 513/2013 van de Commissie met schade voor verzoeksters waarvoor de EU aansprakelijk is krachtens artikel 340, lid 2, VWEU.

      (1)  Verordening (EU) nr. 513/2013 van de Commissie van 4 juni 2013 tot instelling van een voorlopig antidumpingrecht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen en wafers), van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China, en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 182/2013 tot onderwerping van de invoer van deze goederen van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China aan registratie (PB L 152, blz. 5).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51)


title: Zaak C-162/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 maart 2017 — Evonik Degussa GmbH/Europese Commissie [Hogere voorziening — Mededinging — Artikelen 101 en 102 VWEU — Verordening (EG) nr. 1/2003 — Artikel 30 — Beschikking van de Commissie houdende vaststelling van een onrechtmatige mededingingsregeling op de Europese markt van waterstofperoxide en perboraat — Bekendmaking van een uitgebreide niet-vertrouwelijke versie van die beschikking — Afwijzing van een verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie — Mandaat van de raadadviseur-auditeur — Besluit 2011/695/EU — Artikel 8 — Vertrouwelijkheid — Geheimhoudingsplicht — Artikel 339 VWEU — Begrip „zakengeheimen of anderszins vertrouwelijke informatie” — Informatie afkomstig uit een clementieverzoek — Afwijzing van het verzoek tot vertrouwelijke behandeling — Gewettigd vertrouwen]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/4

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 maart 2017 — Evonik Degussa GmbH/Europese Commissie
   (Zaak C-162/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Mededinging - Artikelen 101 en 102 VWEU - Verordening (EG) nr. 1/2003 - Artikel 30 - Beschikking van de Commissie houdende vaststelling van een onrechtmatige mededingingsregeling op de Europese markt van waterstofperoxide en perboraat - Bekendmaking van een uitgebreide niet-vertrouwelijke versie van die beschikking - Afwijzing van een verzoek tot vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie - Mandaat van de raadadviseur-auditeur - Besluit 2011/695/EU - Artikel 8 - Vertrouwelijkheid - Geheimhoudingsplicht - Artikel 339 VWEU - Begrip „zakengeheimen of anderszins vertrouwelijke informatie” - Informatie afkomstig uit een clementieverzoek - Afwijzing van het verzoek tot vertrouwelijke behandeling - Gewettigd vertrouwen])
   (2017/C 151/04)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Evonik Degussa GmbH (vertegenwoordigers: C. Steinle, C. von Köckritz en A. Richter, Rechtsanwälte)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Meessen, M. Kellerbauer en F. van Schaik, gemachtigden)

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 28 januari 2015, Evonik Degussa/Commissie (T-341/12, EU:T:2015:51), wordt vernietigd voor zover het Gerecht daarin heeft geoordeeld dat de raadadviseur-auditeur op goede gronden heeft verklaard dat hij niet bevoegd was om te antwoorden op de bezwaren die Evonik Degussa GmbH op grond van de eerbiediging van het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen en van het beginsel van gelijke behandeling had geformuleerd tegen de voorgenomen bekendmaking van een gedetailleerde niet-vertrouwelijke versie van beschikking C(2006) 1766 definitief van de Commissie van 3 mei 2006 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst ten aanzien van Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Chemicals Holding AB, Eka Chemicals AB, Degussa AG, Edison SpA, FMC Corporation, FMC Foret SA, Kemira OYJ, L’Air Liquide SA, Chemoxal SA, Snia SpA, Caffaro Srl, Solvay SA/NV, Solvay Solexis SpA, Total SA, Elf Aquitaine SA en Arkema SA (zaak COMP/F/38.620 — Waterstofperoxide en perboraat).

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               Besluit C(2012) 3534 final van de Commissie van 24 mei 2012 houdende afwijzing van een verzoek tot vertrouwelijke behandeling dat Evonik Degussa GmbH had ingediend, wordt nietig verklaard voor zover de raadadviseur-auditeur daarin heeft verklaard dat hij niet bevoegd was om te antwoorden op de in punt 1 van het dictum van het onderhavige arrest bedoelde bezwaren.

               4)

               Evonik Degussa GmbH en de Europese Commissie dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 juni 2001 in zaak T-146/00: Stefan Ruf en Martin Stier tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen, modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Betaling van de indieningstaks na het verstrĳken van de termĳn van één maand na de datum van de inschrĳvingsaanvraag — Verval van het recht op toekenning van de datum van de inschrĳvingsaanvraag als indieningsdatum — Voorwaarden voor recht op herstel in de vorige toestand)

text:
C 259/10                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            15.9.2001
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                          van 20 juni 2001                                                         van 27 juni 2001
in zaak T-146/00: Stefan Ruf en Martin Stier tegen Bureau
                                                                          in zaak T-214/00: X tegen Commissie van de Europese
voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
                                                                                Gemeenschappen (1)
                tekeningen, modellen) (BHIM) (1)
(Gemeenschapsmerk — Betaling van de indieningstaks na                     (Ambtenaren — Verwijzing van ambtenaar in kosten in
het verstrijken van de termijn van één maand na de datum                  eerdere instantie — Inhouding op bezoldiging, door instel-
van de inschrijvingsaanvraag — Verval van het recht op                         ling-schuldeiseres bij wijze van compensatie verricht)
toekenning van de datum van de inschrijvingsaanvraag als
indieningsdatum — Voorwaarden voor recht op herstel in de
                            vorige toestand)
                                                                                (2001/C 259/16)
                           (2001/C 259/15)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                          In zaak T-214/00, X, ambtenaar van de Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen, wonende te Dalheim (Luxem-
In zaak T-146/00, Stefan Ruf, wonende te Ettlingen (Duits-                burg), vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domici-
land), Martin Stier, wonende te Pfinztal (Duitsland), vertegen-           lie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie van de
woordigd door V. Spitz, A. N. Klinger en A. Gaul, advocaten,              Europese Gemeenschappen (gemachtigden: C. Berardis-Kayser
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Bureau voor                en D. Martin), betreffende een verzoek om nietigverklaring van
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen,                 het besluit van de Commissie om 120 000 LUF in te houden
modellen) (BHIM) (gemachtigden: A. von Mühlendahl,                        op verzoekers maandsalaris, heeft het Gerecht (Tweede kamer),
D. Schennen en E. Joly), betreffende een beroep tegen de                  samengesteld als volgt: A. W. H. Meij, president, A. Potocki en
beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor             J. Pirrung, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur, op
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en               27 juni 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
modellen) van 28 maart 2000 (zaak R 198/1998-1) houdende                  volgt:
afwijzing van het door verzoekers ingediende verzoek tot
herstel in de vorige toestand, inhoudende dat de indienings-
datum van hun inschrijvingsaanvraag werd bepaald op de                    1)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie om
datum waarop deze aanvraag bij het Bureau was gedeponeerd,                       120 000 LUF in te houden op verzoekers maandsalaris.
heeft het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer), samenge-
steld als volgt: A. W. H. Meij, kamerpresident, A. Potocki en
J. Pirrung, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur,     2)     Veroordeelt de Commissie tot betaling aan verzoeker van het
op 20 juni 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                      bedrag overeenkomend met de twee salarisinhoudingen van
als volgt:                                                                       60 000 LUF vermeerderd met moratoire interessen op de voet
                                                                                van 6,50 % per jaar vanaf de respectieve data waarop die
                                                                                inhoudingen zijn verricht, tot aan de feitelijke betaling.
1)     Verwerpt het beroep.
                                                                          3)     Verstaat dat de Commissie alle kosten zal dragen.
2)     Verwijst verzoekers in de kosten.
(1) PB C 233 van 12.8.00.                                                 (1) PB C 316 van 4.11.2000.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 8 juni 1999 in zaak C-337/97 (verzoek van de Commissie van Beroep Studiefinanciering om een prejudiciële beslissing): C.P.M. Meeusen tegen Hoofddirectie van de Informatie Beheer Groep ("Verordening (EEG) nr. 1612/68 - Vrij verkeer van personen - Begrip "werknemer" - Vrijheid van vestiging - Studiefinanciering - Discriminatie op grond van nationaliteit - Woonplaatsvereiste")

text:
7.8.1999               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                               C 226/1
                                                                    I
                                                              (Mededelingen)
                                                   HOF VAN JUSTITIE
                                                           HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                   1) Het feit dat een persoon gehuwd is met de directeur/enig
                                                                             aandeelhouder van de vennootschap waarvoor hij reële en
                                                                             daadwerkelijke arbeid verricht, belet niet, dat deze persoon kan
                         (Vijfde kamer)                                      worden aangemerkt als „werknemer” in de zin van artikel 48
                                                                             EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en van verorde-
                                                                             ning (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968
                         van 8 juni 1999                                     betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeen-
                                                                             schap, wanneer hij zijn arbeid verricht in een situatie van
in zaak C-337/97 (verzoek van de Commissie van Beroep                        ondergeschiktheid.
Studiefinanciering om een prejudiciële beslissing): C.P.M.
Meeusen tegen Hoofddirectie van de Informatie Beheer
                             Groep (1)
                                                                        2) Het kind ten laste van een onderdaan van een lidstaat die in een
                                                                             andere lidstaat arbeid in loondienst verricht, doch blijft wonen in
(„Verordening (EEG) nr. 1612/68 — Vrij verkeer van perso-                    de lidstaat waarvan hij onderdaan is, kan zich beroepen op
nen — Begrip ‘werknemer‘ — Vrijheid van vestiging —                          artikel 7, lid 2, van verordening nr. 1612/68 ter verkrijging
Studiefinanciering — Discriminatie op grond van nationali-                   van studiefinanciering onder dezelfde voorwaarden als voor de
                 teit — Woonplaatsvereiste”)                                 kinderen van onderdanen van de staat van tewerkstelling gelden,
                                                                             en in het bijzonder zonder dat een nadere voorwaarde betreffende
                                                                             de woonplaats van het kind kan worden gesteld.
                        (1999/C 226/01)
                      (Procestaal: Nederlands)                          3) Het kind ten laste van een onderdaan van een lidstaat die in een
                                                                             andere lidstaat een werkzaamheid anders dan in loondienst
                                                                             verricht, doch blijft wonen in de lidstaat waarvan hij onderdaan
                                                                             is, kan studiefinanciering verkrijgen onder dezelfde voorwaarden
                                                                             als voor de kinderen van onderdanen van de vestigingsstaat
                                                                             gelden, en in het bijzonder zonder dat een andere voorwaarde
In zaak C-337/97, betreffende een verzoek aan het Hof                        betreffende de woonplaats van het kind kan worden gesteld.
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Commissie van
Beroep Studiefinanciering (Nederland), in het aldaar aanhangig
geding tussen C.P.M. Meeusen en Hoofddirectie van de Infor-
matie Beheer Groep, betreffende een prejudiciële beslissing
over de uitlegging van de artikelen 48 en 52 EG-Verdrag
(thans, na wijziging, artikelen 39 EG en 43 EG), alsmede van
artikel 7 van verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van             (1) PB C 357 van 22.11.1997.
15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers
binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2), heeft het Hof
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. -P. Puissochet, kamer-
president, P. Jann (rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida,
C. Gulmann en D.A.O. E. Edward, rechters; advocaat-generaal:
A. La Pergola; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op
8 juni 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
volgt:


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 december 1999 in zaak C-26/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg ("Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlĳn 95/30/EG")

text:
C 63/6                   NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             4.3.2000
     88/357/EEG (derde richtlijn„schadeverzekering”), en van richt-        2) De uitzondering neergelegd in artikel 7, lid 1, sub a, van richtlijn
     lijn 92/96/EEG van de Raad van 10 november 1992 tot                        79/7 geldt niet voor een toelage zoals die welke krachtens de
     coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen            Regulations 2(5 en 6) en 3(1) van de Social Fund Winter Fuel
     betreffende het directe levensverzekeringsbedrijf en tot wijziging         Payment Regulations 1998 wordt verstrekt.
     van de richtlijnen 79/267/EEG en 90/619/EEG (derde richtlijn
     „levensverzekeringen”), en met name door die richtlijnen niet uit
                                                                           (1) PB C 397 van 19.12.1998.
     te voeren ten aanzien van de „mutuelles” in de zin van de „code
     de la mutualité”, is de Franse Republiek de krachtens het
     EG-Verdrag en die richtlijnen op haar rustende verplichtingen
     niet nagekomen.
2) De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 278 van 5.9.1998.                                                                       ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 16 december 1999
                     ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                  in zaak C-26/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
                      van 16 december 1999
                                                                           („Niet-nakoming          —     Niet-uitvoering         van      richtlijn
in zaak C-382/98 (verzoek van de High Court of Justice
                                                                                95/30/EG”)
(England and Wales), Queen’s Bench Division (Divisional
Court) om een prejudiciële beslissing): The Queen tegen
            Secretary of State for Social Security (1)                                                (2000/C 63/11)
(„Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen
en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Toekenning                                              (Procestaal: Frans)
van stookkostentoelage — Koppeling aan pensioenleeftijd”)
                            (2000/C 63/10)                                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Engels)
                                                                           In zaak C-26/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigden: P. J. Kuijper en N. Yerrell) tegen Groother-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                           togdom Luxemburg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende
                           dentie van het Hof)
                                                                           een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom
In zaak C-382/98, betreffende een verzoek aan het hof                      Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
krachtens artikel 234 EG (ex artikel 177) van de High Court of             bepalingen vast te stellen en/of aan de Commissie mee te delen
Justice (England and Wales), Queen’s Bench Division (Divisonal             welke noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 95/30/EG
Court), in het aldaar aanhangig geding tussen The Queen en                 van de Commissie van 30 juni 1995 tot aanpassing aan de
Secretary of State for Social Security, ex parte: J. H. Taylor,            vooruitgang van de techniek van richtlijn 90/679/EEG van de
betreffende een prejudiciële beslissing over de uitlegging van             Raad betreffende de bescherming van de werknemers tegen de
de artikelen 3 en 7, lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG van              risico’s van blootstelling aan biologische agentia op het werk
de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke                   (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van             richtlijn 89/391/EEG) (PB L 155, blz. 41), de krachtens het
mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid                   EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is nageko-
(PB 1979, L 6, blz. 24), heeft het Hof (Zesde kamer),                      men, heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
samengesteld als volgt: R. Schintgen, president van de Tweede              J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), kamerpresident,
kamer, waarnemend voor de president van de Zesde kamer,                    C. Gulmann en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal:
P. J. G. Kapteyn, G. Hirsch, H. Ragnemalm (rapporteur) en                  N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 16 december 1999 een arrest
V. Skouris, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:              gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 16 december
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                1) Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-
                                                                                telijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te
1) Artikel 3, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                     voldoen aan richtlijn 95/30/EG van de Commissie van 30 juni
     19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging             1995 tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van
     van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen             richtlijn 90/679/EEG van de Raad betreffende de bescherming
     op het gebied van de sociale zekerheid, moet in die zin worden             van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan
     uitgelegd, dat een toelage voor stookkosten in de winter als die           biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in
     welke krachtens de Regulations 2(5 en 6) en 3(1) van de Social             de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), is het
     Fund Winter Fuel Payment Regulations 1998 wordt betaald,                   Groothertogdom Luxemburg de krachtens artikel 2, lid 1, van
     onder deze richtlijn valt.                                                 deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
 ---pagebreak--- 4.3.2000                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 63/7
2) Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.                                    ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 86 van 27.3.1999.                                                                             (Eerste kamer)
                                                                                van 16 december 1999
                                                                           in zaak C-137/99: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                           („Niet-nakoming          —       Niet-uitvoering         van     richtlijn
                                                                                96/43/EG”)
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (2000/C 63/13)
                      van 16 december 1999
in zaak C-47/99: Commissie van de Europese Gemeen-                                                   (Procestaal: Grieks)
       schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 94/33/EG — Niet-uitvoering                     (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                     binnen gestelde termijn”)                                                       dentie van het Hof)
                            (2000/C 63/12)
                                                                           In zaak C-137/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                           pen (gemachtigde: M. Kontou-Durande) tegen Helleense Repu-
                                                                           bliek (gemachtigden: V. Kontolaimos en D. Tsagkaraki), betref-
                           (Procestaal: Frans)                             fende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
                                                                           de Helleense Republiek, door niet de nodige wettelijke en
                                                                           bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen aan
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging
                          dentie van het Hof)                              en codificering van richtlijn 85/73/EEG om de financiering
                                                                           van de keuringen en veterinaire controles van levende dieren
In zaak C-47/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    en bepaalde dierlijke producten te garanderen en tot wijziging
pen (gemachtigde: D. Gouloussis) tegen Groothertogdom                      van de richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG (PB L 162,
Luxemburg (gemachtigde: P. Steinmetz), betreffende een ver-                blz. 1), de verplichtingen niet is nagekomen die krachtens het
zoek om te doen vaststellen dat het Groothertogdom Luxem-                  EG-Verdrag en genoemde richtlijn op haar rusten, heeft
burg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen            het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón,
vast te stellen en, subsidiair, aan haar mee te delen, welke               kamerpresident, P. Jann (rapporteur) en M. Wathelet, rechters;
noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 94/33/EG van                 advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 16 decem-
de Raad van 22 juni 1994 betreffende de bescherming van                    ber 1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
joongeren op het werk (PB L 216, blz. 12), de krachtens het
EG-Verdrag en deze richtlijn op hem rustende verplichtingen                1) Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld                   bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen aan het
als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón, P. J. G.                 bepaalde in artikel 4, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 96/43/EG
Kapteyn (rapporteur), P. Jann en H. Ragnemalm, rechter; advo-                   van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging en codificering van
caat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass, op 16 december                    richtlijn 85/73/EEG om de financiering van de keuringen en
1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                     veterinaire controles van levende dieren en bepaalde dierlijke
                                                                                producten te garanderen en tot wijziging van de richtlijnen
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrech-          90/675/EEG en 91/496/EEG, is de Helleense Republiek de
     telijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om te           verplichtingen niet nagekomen die krachtens die bepaling op
     voldoen aan richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni 1994                haar rusten.
     betreffende de bescherming van jongeren op het werk, heeft het
     Groothertogdom Luxemburg niet voldaan aan de krachtens die            2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.
     richtlijn op hem rustende verplichtingen.
                                                                           3) De Helleense Republiek wordt in de kosten verwezen.
2. Het Groothertogdom Luxemburg wordt in de kosten verwezen.
                                                                           (1) PB C 188 van 3.7.1999.
(1) PB C 100 van 10.4.1999.


title: Zaak C-617/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) Patents Court (Verenigd Koninkrijk) op 18 december 2012 — AstraZeneca AB/Comptroller-General of Patents

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice (Chancery Division) Patents Court (Verenigd Koninkrijk) op 18 december 2012 — AstraZeneca AB/Comptroller-General of Patents
   (Zaak C-617/12)
   2013/C 86/15
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice (Chancery Division) Patents Court

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: AstraZeneca AB

      Verwerende partij: Comptroller-General of Patents

      Prejudiciële vragen

               1)

               Kan een Zwitserse vergunning voor het in de handel brengen, die niet werd verleend overeenkomstig de in richtlijn 2001/83/EG (1) vastgestelde administratieve vergunningsprocedure maar door Liechtenstein automatisch wordt erkend, de „eerste vergunning voor het in de handel brengen” vormen voor de toepassing van artikel 13, lid 1, van verordening nr. 469/2009/EG (2)?

               2)

               Is het voor de beantwoording van de eerste vraag van belang of:

                           a)

                           de reeks klinische gegevens op grond waarvan de Zwitserse autoriteit de vergunning voor het in de handel brengen heeft verleend, volgens het Europees Geneesmiddelenbureau niet voldeed aan de voorwaarden voor de afgifte van een vergunning voor het in de handel brengen overeenkomstig verordening nr. 726/2004/EG (3); en/of

                           b)

                           de Zwitserse vergunning voor het in de handel brengen na afgifte werd geschorst en pas weer uitwerking kreeg nadat bijkomende gegevens waren overgelegd?

               3)

               Indien artikel 13, lid 1, van verordening nr. 469/2009 enkel verwijst naar vergunningen voor het in de handel brengen die zijn verleend overeenkomstig de in richtlijn 2001/83/EG vastgestelde administratieve vergunningsprocedure, heeft het feit dat een geneesmiddel eerst binnen de EER in de handel werd gebracht overeenkomstig een door Liechtenstein automatisch erkende Zwitserse vergunning voor het in de handel brengen, die niet werd verleend overeenkomstig richtlijn 2001/83/EG, dan tot gevolg dat overeenkomstig artikel 2 van verordening nr. 469/2009 voor dit product geen aanvullend beschermingscertificaat kan worden afgegeven?

      (1)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67).

      (2)  Verordening (EG) nr. 469/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende het aanvullende beschermingscertificaat voor geneesmiddelen (PB L 152, blz. 1).

      (3)  Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (PB L 136, blz. 1).


title: Zaak T-319/13: Beroep ingesteld op 11 juni 2013 — Elmaghraby en El Gazaerly/Raad

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/12

         Beroep ingesteld op 11 juni 2013 — Elmaghraby en El Gazaerly/Raad
   (Zaak T-319/13)
   2013/C 245/14
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Ahmed Alaeldin Amin Abdelmaksoud Elmaghraby (Caïro, Egypte) en Naglaa Abdallah El Gazaerly (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: D. Pannick, QC, M. Lester, barrister, en M. O.’Kane, solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht:

               —

               besluit 2013/144/GBVB van de Raad van 21 maart 2013 tot wijziging van besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte (PB L 82, blz. 54) nietig te verklaren;

               —

               vast te stellen dat ten onrechte is gesteld dat zij allebei overheidsmiddelen hebben verduisterd en dat in Egypte een gerechtelijk onderzoek tegen hen wordt gevoerd;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun beroep voeren de verzoekende partijen vijf middelen aan.

               1)

               Eerste middel: de Raad heeft zijn besluit om de maatregelen van 2013 op beide verzoekers toe te passen niet correct of ontoereikend gemotiveerd.

               2)

               Tweede middel: de Raad heeft een kennelijke beoordelingsfout begaan door ervan uit te gaan dat beide verzoekers voldoen aan de voorwaarden om op de lijst te worden geplaatst, aangezien elke juridische of feitelijke grond daartoe ontbreekt.

               3)

               Derde middel: de Raad heeft is de krachtens verordening (EG) nr. 45/2001 betreffende de gegevensbescherming (1) en richtlijn 95/46/EG betreffende de gegevensbescherming (2) op hem rustende verplichting tot bescherming van gegevens niet nagekomen.

               4)

               Vierde middel: de Raad heeft de rechten van verdediging van verzoekers en hun recht op een doeltreffende voorziening in rechte niet gewaarborgd.

               5)

               Vijfde middel: de Raad heeft zonder enige rechtvaardiging de fundamentele rechten van verzoekers geschonden, daaronder begrepen hun recht op bescherming van hun eigendom, hun onderneming en hun goede naam.

      (1)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.

      (2)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.


title: Zaak C-389/02: Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 16 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Deutsche See-Bestattungs-Genossenschaft e. G. en Hauptzollamt Kiel

text:
25.1.2003                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 19/11
Verzoek van het Finanzgericht Hamburg van 16 oktober                          gen die zijn opgelegd om het beginsel van openbare en
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      getrouwe informatie van vennootschappen te bescher-
Deutsche See-Bestattungs-Genossenschaft e. G. en Haupt-                       men, voorziet in een strafsysteem dat in concreto niet
                              zollamt Kiel                                    aan de criteria van doeltreffendheid, evenredigheid en
                                                                              afschrikkend karakter van de met het oog op die bescher-
                           (Zaak C-389/02)                                    ming vastgestelde sancties voldoet?
                            (2003/C 19/20)
                                                                         2.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
                                                                              bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
Het Finanzgericht Hamburg heeft bij beschikking van 16 ok-                    de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
tober 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                 (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
5 november 2002, in het geding tussen Deutsche See-                           richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
Bestattungs-Genossenschaft e. G. en Hauptzollamt Kiel, het                    349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                      verzetten tegen een wet van een lidstaat, die de strafbaar-
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:                      heid uitsluit van schendingen van de verplichtingen
                                                                              van openbaarheid en getrouwe informatie van bepaalde
Valt de zeevaart op communautaire wateren met vaartuigen                      vennootschapsakten (waaronder de balans en de winst-
die voor andere dan particuliere niet-commerciële doeleinden                  en verliesrekening), wanneer de onjuiste mededeling of
worden gebruikt, onder het begrip vaart als bedoeld in artikel 8,             de onthouden informatie leidt tot een afwijking van het
lid 1, sub c, eerste alinea, van richtlijn 92/81 (1)?                         economische resultaat voor het boekjaar of een afwijking
                                                                              van het netto maatschappelijk vermogen, die een bepaal-
                                                                              de procentuele drempel niet overschrijdt?
( 1) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12.
                                                                         3.   Moeten de genoemde richtlijnen, en inzonderheid de
                                                                              bepalingen van artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag,
                                                                              de artikelen 2, lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn
Verzoek van de Corte di Appello di Lecce — Sezione                            (68/151) en artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde
Penale — van 7 oktober 2002 om een prejudiciële                               richtlijn (78/660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/
beslissing in de aldaar aanhangige strafzaak tegen                            349 en 90/605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich
                               S. Adelchi                                     verzetten tegen een wet van een lidstaat, die de strafbaar-
                                                                              heid uitsluit van schendingen van de verplichtingen
                                                                              van openbaarheid en getrouwe informatie die op de
                           (Zaak C-391/02)                                    vennootschappen rusten, wanneer aanwijzingen zijn ver-
                                                                              strekt die, ofschoon bedoeld om de vennoten of het
                            (2003/C 19/21)                                    publiek te bedriegen met het oog op het maken van
                                                                              ongerechtvaardigde winst, het gevolg zijn van ramingen
                                                                              die, afzonderlijk beschouwd, een afwijking vertonen die
                                                                              een bepaalde drempel niet overschrijdt?
De Corte di Appello di Lecce — Sezione Penale — heeft bij
beschikking van 7 oktober 2002, ingekomen ter griffie van
het Hof van Justitie op 8 november 2002, in de aldaar dienende
strafzaak tegen S. Adelchi het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over              4.   Moeten, los van de toegenomen grenzen of drempels, de
de navolgende vragen:                                                         genoemde richtlijnen, en inzonderheid de bepalingen van
                                                                              artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag, de artikelen 2,
1.     Moeten, met betrekking tot de verplichting van de                      lid 1, sub f, en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en
       verschillende lidstaten om voor de in de Eerste en de                  artikel 2, leden 2 tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/
       Vierde richtlijn (68/151/EG (1) en 78/660/EG (2) bedoelde              660, zoals aangevuld bij de richtlijnen 83/349 en 90/
       inbreuken „passende sancties” vast te stellen, deze richtlij-          605), aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzetten tegen
       nen, en inzonderheid de gecombineerde bepalingen van                   een wet van een lidstaat, die de strafbaarheid uitsluit van
       artikel 44, lid 3, sub g, van het Verdrag tot oprichting van           schendingen van de verplichtingen van openbaarheid en
       de Europese Gemeenschap, de artikelen 2, lid 1, sub f,                 getrouwe informatie die op de vennootschappen rusten,
       en 6 van de Eerste richtlijn (68/151) en artikel 2, leden 2            wanneer de onjuistheden of de bedrieglijke weglatingen,
       tot en met 4, van de Vierde richtlijn (78/660, zoals                   of in ieder geval de mededelingen en informatie die geen
       aangevuld bij de richtlijnen 83/349/EG (3) en 90/605/                  getrouw beeld geven van het vermogen, de financiële
       EG) (4), al dan niet aldus worden uitgelegd, dat die                   positie en het resultaat van de vennootschap, het vermo-
       bepalingen zich verzetten tegen een wet van een lidstaat,              gen of de financiële positie van de groep niet „aanzienlijk”
       die, door wijziging van de voorheen geldende strafrege-                verdraaien (ofschoon het aan de nationale wetgever
       ling voor feiten in verband met vennootschappen, vastge-               wordt overgelaten, het begrip „aanzienlijke verdraaiing”
       steld ter beteugeling van de schending van de verplichtin-             te bepalen)?


Nr. C 268 / 12   fNLl                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                       14 . 9 . 96
                                          HOF VAN JUSTITIE
                          AANKONDIGING VAN ALGEMEEN VERGELIJKEND ONDERZOEK
                                                       (96/C 268 / 10)
             Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen publiceert in het Publicatieblad van de
             Europese Gemeenschappen nr. C 268/A van 14 september 1996 het volgend algemeen vergelij
             kend onderzoek :
             Engelse editie
             CJ/LA/ 18 (Engelstalige juristen-vertalers)
             Het betreffende nummer van het Publikatieblad is verkrijgbaar bij de afdeling Personeel van
             het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, L-2925 Luxemburg.
             De uiterste sollicitatiedatum is vastgesteld op 18 oktober 1996.


               14.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/26

         Beroep tegen de Republiek IJsland, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 2 december 2009
   (Zaak E-8/09)
   2010/C 8/09
   Op 2 december 2009 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Republiek IJsland door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Florence Simonetti, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, BELGIË.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt hed EVA-Hof vast te stellen dat:

               1.

               de Republiek IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennis geven aan de Autoriteit van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting in nationaal recht van het besluit waarnaar is verwezen in punt 5 % van hoofdstuk III van bijlage II bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van Richtlijn 95/16/EG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende liften), aangepast aan de EER-Overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, haar verplichtingen uit hoofde van dit besluit en van artikel 7 EER niet is nagekomen,
               alsmede

               2.

               de Republiek IJsland wordt verwezen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Deze zaak heeft betrekking op de niet-omzetting van een richtlijn betreffende machines.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat zij van de Republiek IJsland geen informatie heeft ontvangen waaruit mag blijken dat de richtlijn betreffende machines in IJslands recht is omgezet en dat zij evenmin in het bezit is van gegevens waaruit mag blijken dat IJsland het nodige heeft ondernomen om ervoor te zorgen dat aan de vereisten van de richtlijn wordt voldaan.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voert aan dat de regering van IJsland niet heeft betwist dat zij de wetten, verordeningen en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan de richtlijn te voldoen, niet in werking heeft doen treden.


title: Zaak C-84/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Braunschweig van 26 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Firma Schaper & Brümmer GmbH & Co. KG en Bezirksregierung Braunschweig

text:
27.7.2002             NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 180/9
Verzoek van het Verwaltungsgericht Braunschweig van                   1.    Moeten de punten 35, Duitsland-Oostenrijk, sub e-i, van
26 februari 2002 om een prejudiciële beslissing in het                      de delen A en B van bijlage III bij verordening nr. 1408/
geding tussen Firma Schaper & Brümmer GmbH & Co. KG                         71 (1) aldus worden uitgelegd, dat — naast het recht op
              en Bezirksregierung Braunschweig                              een uitkering op 1 januari 1994 — ook een woonplaats
                                                                            in Oostenrijk een voorwaarde is?
                         (Zaak C-84/02)
                                                                      2.    Zo ja, zijn deze bepalingen en bijlage VI, C. Duitsland,
                        (2002/C 180/15)                                     punt 1, bij verordening 1408/71 verenigbaar met Euro-
                                                                            pees recht van hogere orde, met name met het in
                                                                            artikel 39 jo. artikel 42 EG voorgeschreven vrije verkeer?
Het Verwaltungsgericht Braunschweig heeft bij beschikking
van 26 februari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 12 maart 2002, in het geding tussen Firma                 (1) PB L 149, blz. 2.
Schaper & Brümmer GmbH & Co. KG en Bezirksregierung
Braunschweig, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vraag:
Moet richtlijn 92/27/EEG (1) van de Raad van 31 maart 1992
betreffende de etikettering en de bijsluiter van geneesmiddelen
voor menselijk gebruik (PB L 113, blz. 8) in samenhang met
richtlijn 65/65/EEG (2) van de Raad van 26 januari 1965               Hogere voorziening, op 15 mei 2002 ingesteld door
betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechte-        Daewoo Electronics Manufacturing España SA (DEMESA)
lijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB 1965,       tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
blz. 369) en de tweede richtlijn 75/319/EEG (3) van de Raad           Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid)
van 20 mei 1975 betreffende de aanpassing van de wettelijke           van 6 maart 2002 in de gevoegde zaken T-127/99, T-129/
en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische               99 en T-148/99 (nog niet gepubliceerd in de Jurispruden-
specialiteiten (PB L 147, blz. 13), of, subsidiair, het beginsel      tie) tussen Territorio Histórico de Alava — Diputación
van vrij verkeer van goederen (artikel 28 EG) aldus worden            Foral de Alava e.a. en Commissie van de Europese
uitgelegd dat het gemeenschapsrecht zich verzet tegen een                                     Gemeenschappen
nationale regeling op grond waarvan voor zogenaamde „oude”
geneesmiddelen (Altarzneimittel), die reeds lang in de handel
zijn, doch waarvoor de procedure voor het opnieuw verlenen                                    (Zaak C-183/02 P)
van een vergunning nog loopt, in de — voor het overige
in overeenstemming met het gemeenschapsrecht zijnde —
bijsluiter volgende vermelding moet worden opgenomen: „Dit                                     (2002/C 180/17)
geneesmiddel is op grond van de wettelijke overgangsbepalin-
gen in de handel. Het administratieve onderzoek van de
farmaceutische kwaliteit, werking en veiligheid is nog niet
afgesloten.”?                                                         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 15 mei 2002 hogere voorziening ingesteld door Daewoo
(1) PB L 113 van 30.04.1992, blz. 8.                                  Electronics Manufacturing España SA (DEMESA), vertegen-
(2) PB P 22 van 09.02.1965, blz. 369.                                 woordigd door Antonio Creus Carreras en Begoña Uriarte
(3) PB L 147 van 09.06.1975, blz. 13.                                 Valiente, advocaten, calle Velázquez nr. 63, Madrid, tegen het
                                                                      arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                      Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van 6 maart
                                                                      2002 in de gevoegde zaken T-127/99, T-129/99 en T-148/99
                                                                      tussen Territorio Histórico de Alava — Diputación Foral de
                                                                      Alava e.a. en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
Verzoek van het Bundessozialgericht van 30 januari 2002
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Maria
   Purschke en Landesversicherungsanstalt Oberbayern                  Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
                        (Zaak C-156/02)
                                                                      1.    deze hogere voorziening ontvankelijk te verklaren en
                                                                            derhalve:
                        (2002/C 180/16)
                                                                      2.    het arrest van het Gerecht van 6 maart 2002 te vernie-
Het Bundessozialgericht heeft bij beschikking van 30 januari                tigen,
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
29 april 2002, in het geding tussen Maria Purschke en                 3.    de zaak zelf af te doen op grond van het door rekwirante
Landesversicherungsanstalt Oberbayern, het Hof van Justitie                 in eerste aanleg gevorderde, en met name nietig te
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-                  verklaren de artikelen 1, sub d, en 2 van de beschikking
le beslissing over de navolgende vragen:                                    van de Commissie van 24 februari 1999,


title: Zaak C-154/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 27 maart 2017 — SIA „E LATS”

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 27 maart 2017 — SIA „E LATS”
   (Zaak C-154/17)
   (2017/C 195/18)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster tot cassatie: SIA „E LATS”

      Verweerder in cassatie: Valsts ieņēmumu dienests

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 311, lid 1, punt 1, van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde aldus worden uitgelegd dat onder het begrip „gebruikte goederen” ook door de handelaar verkregen gebruikte voorwerpen vallen die edelmetalen of edelstenen bevatten (zoals in het onderhavige geval) en hoofdzakelijk worden doorverkocht met het oog op terugwinning van die edelmetalen of edelstenen?

               2)

               Zo ja, is het ter bepaling van de werkingssfeer van de bijzondere regeling van belang dat de handelaar weet dat de latere koper voornemens is de edelmetalen of de edelstenen terug te winnen die de gebruikte voorwerpen bevatten, of zijn de objectieve kenmerken van de transactie (hoeveelheid voorwerpen, juridische status van de andere contractpartij, enz.) doorslaggevend?

      (1)  PB 2006, L 347, blz. 1.


title: Zaak T-316/03: Beroep, op 12 september 2003 ingesteld door Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft Aktiengesellschaft tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 289/28              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                         29.11.2003
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beslissing van de eerste kamer van beroep van het                —     de beslissing van de vierde kamer van beroep van het
      Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                          Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
      (merken, tekeningen en modellen) van 11 juli 2003 (zaak                   (merken, tekeningen en modellen) van 26 juni 2003 (zaak
      R 266/2002-1) te vernietigen;                                             R 337/2002-4) betreffende gemeenschapsmerkaanvraag
                                                                                nr. 1 708 973 „MunichFinancialServices” (woordmerk) te
—     verweerder te verwijzen in de kosten.                                     vernietigen;
                                                                          —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken        gemeen-      woordmerk „Rockbass” — aan-
schapsmerk:                   vraagnr. 2401123                            Middelen en voornaamste argumenten
Waren of diensten:            waren van de klassen 9, 15 en 18
                              (onder meer geluidstechniekap-              Betrokken         gemeen-      woordmerk „MunichFinancialSer-
                              paraten, muziekinstrumenten, en             schapsmerk:                    vices” — aanvraagnr. 1 708 973
                              houders, koffers en tassen)
                                                                          Waren of diensten:             diensten van de klassen 36 (finan-
Voor de kamer van be-         weigering van inschrijving door                                            ciële diensten)
roep bestreden beslis-        de onderzoeker
sing:                                                                     Voor de kamer van be-          weigering van inschrijving door
                                                                          roep bestreden beslis-         de onderzoeker
Beslissing kamer van be-      verwerping van het beroep
                                                                          sing:
roep:
Middelen:                     —     schending van artikel 7, lid 1,       Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep
                                    sub b, en c, van verordening          roep:
                                    (EG) nr. 40/94;
                                                                          Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
                              —     schending van het beginsel                                           sub c, van verordening (EG)
                                    van ambtshalve onderzoek                                             nr. 40/94.
                                    als neergelegd in artikel 74,
                                    lid 1, eerste zin, van verorde-
                                    ning (EG) nr. 40/94;
                              —     schending van wezenlijke
                                    vormvoorschriften.
                                                                          Beroep, op 23 september 2003 ingesteld door E-Sim
                                                                          Limited tegen Bureau voor harmonisatie binnen de inter-
                                                                                ne markt (merken, tekeningen en modellen)
Beroep, op 12 september 2003 ingesteld door Münchener
Rückversicherungs-Gesellschaft Aktiengesellschaft tegen                                            (Zaak T-325/03)
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
                ken, tekeningen en modellen)                                                       (2003/C 289/60)
                       (Zaak T-316/03)
                                                                          (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
                                                                          Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
                       (2003/C 289/59)
                                                                                Duits)
                       (Procestaal: Duits)
                                                                          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                 schappen is op 23 september 2003 beroep tegen Bureau voor
schappen is op 12 september 2003 beroep ingesteld tegen                   harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                 modellen) ingesteld door E-Sim Limited, gevestigd te Jeruzalem
tekeningen en modellen) door Münchener Rückversicherungs-                 (Israël), vertegenwoordigd door A. Ebert-Weidenfeller, ad-
Gesellschaft Aktiengesellschaft, te München (Duitsland), verte-           vocaat. Andere partij voor de kamer van beroep: Druckhaus
genwoordigd door G. Würtenberger en R. Kunze.                             Remstal-Bote GmbH, te Waiblingen (Duitsland).


20150731012616642015/C 270/132562014CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150611121211Zaak C-256/14: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 juni 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira [Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 9, 73, 78, eerste alinea, onder a), en 79, eerste alinea, onder c) — Maatstaf van heffing — Bedrag van de door de concessiehouder van het gasdistributienet betaalde gemeenteheffingen voor het gebruik van de ondergrond opgenomen in de maatstaf van heffing voor de btw die van toepassing is op de door die onderneming aan het gasdistributiebedrijf geleverde dienst]
 ---documentbreak--- C2702015NL1210120150611NL0013121121Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 11 juni 2015 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD) — Portugal] — Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA/Autoridade Tributária e Aduaneira
   (Zaak C-256/14) (
         1
      )
   „[Prejudiciële verwijzing — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 9, 73, 78, eerste alinea, onder a), en 79, eerste alinea, onder c) — Maatstaf van heffing — Bedrag van de door de concessiehouder van het gasdistributienet betaalde gemeenteheffingen voor het gebruik van de ondergrond opgenomen in de maatstaf van heffing voor de btw die van toepassing is op de door die onderneming aan het gasdistributiebedrijf geleverde dienst]”2015/C 270/13Procestaal: Portugees
      Verwijzende rechter

   Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa — CAAD)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lisboagás GDL, Sociedade Distribuidora de Gás Natural de Lisboa SA

      Verwerende partij: Autoridade Tributária e Aduaneira

      Dictum

   De artikelen 9, lid 1, 73, 78, eerste alinea, onder a), en 79 eerste alinea, onder c), van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, moeten aldus worden uitgelegd dat het bedrag aan belastingen — zoals die in het hoofdgeding — dat door de concessiehouder van het gasdistributienet aan de gemeenten wordt betaald voor het gebruik van het openbare domein van die gemeenten en dat vervolgens door die onderneming wordt doorberekend aan een andere, met de gasverkoop belaste onderneming en nadien door deze laatste aan de consument, moet worden opgenomen in de maatstaf van heffing voor de belasting over de toegevoegde waarde die op de dienstverrichting van de eerste aan de tweede van die ondernemingen toepasselijk is ingevolge artikel 73 van die richtlijn.
   (
         1
      )	PB C 303 van 8.9.2014.


title: Verkiezing van de president van het Hof

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/2

         Verkiezing van de president van het Hof
   2009/C 267/03
   De rechters van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen hebben in een vergadering op 7 oktober 2009 overeenkomstig artikel 7, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering de heer V. Skouris verkozen tot president van het Hof voor de periode van 7 oktober 2009 tot en met 6 oktober 2012.