title: Zaak C-117/12: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Burgos — Spanje) — La Retoucherie de Manuela S. L./La Retoucherie de Burgos S. C. (Artikel 99 van Reglement voor de procesvoering — Mededinging — Overeenkomsten tussen ondernemingen — Artikel 81 EG — Vrijstelling voor groepen verticale overeenkomsten — Verordening (EG) nr. 2790/1999 — Artikel 5, sub b — Niet-concurrentiebeding dat voor afnemer geldt na einde franchiseovereenkomst — Lokaliteiten en terreinen waar afnemer gedurende contractperiode werkzaam was)

text:
               13.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/8

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 7 februari 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de Burgos — Spanje) — La Retoucherie de Manuela S. L./La Retoucherie de Burgos S. C.
   (Zaak C-117/12) (1)

   (Artikel 99 van Reglement voor de procesvoering - Mededinging - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Artikel 81 EG - Vrijstelling voor groepen verticale overeenkomsten - Verordening (EG) nr. 2790/1999 - Artikel 5, sub b - Niet-concurrentiebeding dat voor afnemer geldt na einde franchiseovereenkomst - Lokaliteiten en terreinen waar afnemer gedurende contractperiode werkzaam was)
   2013/C 108/16
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de Burgos

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: La Retoucherie de Manuela S. L.

      Verwerende partij: La Retoucherie de Burgos S. C.

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de Burgos — Uitlegging van artikel 5, sub b, van verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21) — Groepsvrijstelling — Niet-vrijgestelde inbreuken op de mededinging — Voorwaarden waaraan de afnemer na het einde van een franchiseovereenkomst moet voldoen — Begrip „lokaliteiten en terreinen waar de afnemer gedurende de contractperiode werkzaam was”

      Dictum

   Artikel 5, sub b, van verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, [EG] op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen moet aldus worden uitgelegd dat het zinsdeel „lokaliteiten en terreinen waar de afnemer gedurende de contractperiode werkzaam was” uitsluitend betrekking heeft op de plaatsen waar de contractuele goederen of diensten te koop worden aangeboden en niet op het gehele gebied waar deze goederen of diensten krachtens een franchiseovereenkomst kunnen worden verkocht.

      (1)  PB C 151 van 26.5.2012.


title: Zaak T-358/09: Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Sociedad Agricola Requingua/BHIM — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Toro (TORO DE PIEDRA) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TORO DE PIEDRA — Ouder gemeenschapsbeeldmerk D. ORIGEN TORO — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Overeenstemmende tekens — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Recht om te worden gehoord — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               28.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 160/20

         Arrest van het Gerecht van 13 april 2011 — Sociedad Agricola Requingua/BHIM — Consejo Regulador de la Denominación de Origen Toro (TORO DE PIEDRA)
   (Zaak T-358/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk TORO DE PIEDRA - Ouder gemeenschapsbeeldmerk D. ORIGEN TORO - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Overeenstemmende tekens - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Recht om te worden gehoord - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2011/C 160/30
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sociedad Agricola Requingua Ltda (Santiago, Chili) (vertegenwoordigers: E. Vorbuchner, C. Ley en M. Heidelberg, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: J. Crespo Carrillo en A. Folliard-Monguiral, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Consejo Regulador de la Denominación de Origen Toro (Toro, Spanje)

      Voorwerp

   Beroep ingesteld tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 18 juni 2009 (zaak R 1117/2008-2) inzake een oppositieprocedure tussen de Consejo Regulador de la Denominación de Origen Toro en Sociedad Agricola Requingua Ltda

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Sociedad Agricola Requingua Ltda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 267 van 7.11.2009.


title: Zaak C-610/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2016 door Gaki tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 september 2016 in zaak T-112/16, Gaki/Parlement

text:
               19.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 195/8

         Hogere voorziening ingesteld op 28 november 2016 door Gaki tegen de beschikking van het Gerecht (Achtste kamer) van 19 september 2016 in zaak T-112/16, Gaki/Parlement
   (Zaak C-610/16 P)
   (2017/C 195/12)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Anastasia-Soultana Gaki (vertegenwoordiger: G. Keisers, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europees Parlement
   Het Hof van Justitie van de Europese Unie (Tiende kamer) heeft de hogere voorziening bij beschikking van 6 april 2017 afgewezen en beslist dat rekwirante haar eigen kosten zal dragen.


title: Zaak T-46/10: Arrest van het Gerecht van 20 maart 2014 — Faci/Commissie ( „Mededinging  — Mededingingsregelingen  — Europese markt voor hittestabilisatoren ESBO/esters  — Besluit houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst  — Prijsstelling, toewijzing van markten en klanten en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie  — Bewijs van één aspect van inbreuk  — Geldboeten  — Gelijke behandeling  — Behoorlijk bestuur  — Redelijke termijn  — Evenredigheid” )

text:
               12.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/30

         Arrest van het Gerecht van 20 maart 2014 — Faci/Commissie
   (Zaak T-46/10) (1)

   ((„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese markt voor hittestabilisatoren ESBO/esters - Besluit houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Prijsstelling, toewijzing van markten en klanten en uitwisseling van commercieel gevoelige informatie - Bewijs van één aspect van inbreuk - Geldboeten - Gelijke behandeling - Behoorlijk bestuur - Redelijke termijn - Evenredigheid”))
   2014/C 142/37
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Faci SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: S. Piccardo, advocaat, S.Crosby, solicitor, en S. Santoro, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk K. Mojzesowicz, F. Ronkes Agerbeek en J. Bourke, vervolgens F. Ronkes Agerbeek, J. Bourke en F. Castilla Contreras, en ten slotte F. Ronkes Agerbeek, F. Castilla Contreras en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C (2009) 8682 definitief van de Commissie van 11 november 2009 inzake een procedure op grond van artikel 81 [CE] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38589 — Hittestabilisatoren) of, subsidiair, verzoek tot nietigverklaring van de aan verzoekster opgelegde geldboete of tot verlaging van het bedrag daarvan.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Faci SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 100 van 17.4.2010.


title: Zaak T-31/05: Beroep, op 25 januari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               16.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/30

         Beroep, op 25 januari 2005 ingesteld door Sergio Rossi S.p.A. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-31/05)
   (2005/C 93/60)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 25 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door Sergio Rossi S.p.A., gevestigd te San Mauro Pascoli (Italië), vertegenwoordigd door A. Ruo, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG, gevestigd te Weilheim (Duitsland).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               K & L Ruppert Stiftung & Co. Handels-KG

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               woordmerk „ROSSI” voor waren van klasse 25 (Boven- en onderkleding; handschoenen, boordbeschermers, halsdoeken, dassen, hoofddeksels) – aanvraagnr. 876 094

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Sergio Rossi

               Oppositiemerk of -teken:

               de nationale en internationale woord- en beeldmerken „SERGIO ROSSI” voor waren van klasse 25 (kleding, waaronder laarzen, schoenen en pantoffels, halsdoeken, dassen, …)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               toewijzing van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

               Middelen:

               schending van artikel 8 van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak T-146/08: Beroep ingesteld op 17 april 2008 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — Redrock Construction (REDROCK)

text:
               21.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 158/19

         Beroep ingesteld op 17 april 2008 — Deutsche Rockwool Mineralwoll/BHIM — Redrock Construction (REDROCK)
   (Zaak T-146/08)
   (2008/C 158/32)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Deutsche Rockwool Mineralwoll GmbH & Co. OHG (Gladbeck, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Beckmann, Rechtsanwältin)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Redrock Construction s.r.o. (Praag, Tsjechië)
   Conclusies

               —

               beslissing R 506/2007-4 van verweerder van 18 februari 2008 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Redrock Construction s.r.o.

      Betrokken gemeenschapsmerk: het beeldmerk „REDROCK” voor waren en diensten van de klassen 1, 2, 17, 19, 36 en 37 (aanvraag nr. 3 866 365).

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster.

      Oppositiemerk of -teken: het Duitse woordmerk „Rock” voor waren en diensten van de klassen 1, 6-8, 17, 19, 37 en 42 (nr. 302 29 274), waarbij de oppositie was gericht tegen inschrijving voor alle klassen, met uitzondering van klasse 36.

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie en gedeeltelijke weigering van de aanvraag.

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie.

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 (1), aangezien er tussen de conflicterende merken verwarringsgevaar of althans gevaar voor associatie bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak F-136/06: Beroep ingesteld op 30 november 2006 — Reali/Commissie

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/38

         Beroep ingesteld op 30 november 2006 — Reali/Commissie
   (Zaak F-136/06)
   (2007/C 20/58)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Enzo Reali (Sofia, Bulgarije) (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit dat het tot sluiten van aanstellingsovereenkomsten bevoegd gezag op 30 augustus 2006 heeft gegeven in antwoord op de op 7 juli 2006 door Enzo Reali ingediende klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker is een arbeidscontractant die is ingedeeld in functiegroep IV, rang 14. Hij stelt dat hij in rang 16 had moeten worden ingedeeld, omdat de Commissie bij de berekening van zijn beroepservaring zijn academische titel (Laurea in Scienze Agrarie) als een Bachelor Degree plus een Master had moeten aanmerken.
   Tot staving van zijn vordering voert hij aan:

               —

               schending door de Commissie van richtlijn 89/48/EEG (1), zoals gewijzigd bij richtlijn 2001/19/EG (2), en van het subsidiariteitsbeginsel, door niet te erkennen dat verzoekers academische titel gelijkwaardig is aan een „Bachelor Degree plus a Master”, ofschoon die gelijkwaardigheid eerder op nationaal niveau door zijn universiteit duidelijk was erkend;

               —

               schending door de Commissie van het non-discriminatiebeginsel door verzoekers Master ten onrechte niet mee te rekenen als een jaar beroepservaring;

               —

               onwettigheid van het bestreden besluit wegens kennelijk onjuiste beoordeling bij de berekening van verzoekers beroepservaring en ontoereikende motivering;

               —

               de afwijzing van de klacht is gebaseerd op uitvoeringsmaatregelen (artikel 3, lid 1, sub c, van de Algemene uitvoeringsbepalingen inzake de procedures voor aanwerving en het gebruik van arbeidscontractanten bij de Commissie) die de bevoegdheid overschrijden die bij artikel 86, lid 6, van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen aan de Commissie is gedelegeerd.

      (1)  Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van hogeronderwijsdiploma's waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten (PB 1989, L 19, blz. 16).

      (2)  Richtlijn 2001/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 mei 2001 tot wijziging van de richtlijnen 89/48/EEG en 92/51/EEG van de Raad betreffende het algemeen stelsel van erkenning van beroepskwalificaties en de richtlijnen 77/452/EEG, 77/453/EEG, 78/686/EEG, 78/687/EEG, 78/1026/EEG, 78/1027/EEG, 80/154/EEG, 80/155/EEG, 85/384/EEG, 85/432/EEG, 85/433/EEG en 93/16/EEG van de Raad betreffende de beroepen van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde, dierenarts, verloskundige, architect, apotheker en arts (PB L 206, blz. 1).


title: Zaak C-588/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 18 december 2014 — Sergiu Octav Constantinescu/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/17

      Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Cluj (Roemenië) op 18 december 2014 — Sergiu Octav Constantinescu/Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj
      (Zaak C-588/14)
      (2015/C 107/23)
      Procestaal: Roemeens

         Verwijzende rechter

      Curtea de Apel Cluj

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Sergiu Octav Constantinescu

         Verwerende partij: Administrația Județeană a Finanțelor Publice Sălaj

         Prejudiciële vragen

                  1)

                  Moet artikel 110 VWEU, gezien Legea nr. 9/2012 en het voorwerp van de heffing waarin die wet voorziet, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een EU-lidstaat een heffing op verontreinigende emissies invoert die van toepassing is op de registratie van uit andere EU-lidstaten afkomstige motorvoertuigen, maar niet op de registratie bij de overdracht van het eigendomsrecht op binnenlandse motorvoertuigen waarvoor reeds een dergelijke of gelijksoortige heffing is betaald, indien de restheffing die begrepen is in de waarde van de motorvoertuigen op de binnenlandse markt minder bedraagt dan de nieuwe heffing?

                  2)

                  Moet artikel 110 VWEU, gezien Legea nr. 9/2012 en het voorwerp van de heffing waarin die wet voorziet, aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat een EU-lidstaat een heffing op verontreinigende emissies invoert die van toepassing is op de registratie van uit andere EU-lidstaten afkomstige motorvoertuigen, maar die voor binnenlandse motorvoertuigen pas bij de overdracht van het eigendomsrecht op een dergelijk motorvoertuig moet worden betaald, met het gevolg dat een buitenlands motorvoertuig niet zonder betaling van de heffing kan worden gebruikt, terwijl een binnenlands motorvoertuig zonder betaling van de heffing onbeperkt in de tijd kan worden gebruikt tot de eventuele overdracht van het eigendomsrecht op het betrokken motorvoertuig, gevolgd door de registratie door de nieuwe eigenaar?


title: Zaak C-553/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2010 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010 in zaak T-452/04, Éditions Jacob/Europese Commissie

text:
               12.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/5

         Hogere voorziening ingesteld op 25 november 2010 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Zesde kamer) van 13 september 2010 in zaak T-452/04, Éditions Jacob/Europese Commissie
   (Zaak C-553/10 P)
   2011/C 46/07
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouquet, O. Beynet en S. Noë, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Éditions Odile Jacob SAS, Wendel Investissement SA, Lagardère SCA

      Conclusies

               —

               vernietigen het arrest van het Gerecht van 13 september 2010 in zaak T-452/04, Éditions Jacob/Commissie, voor zover daarbij nietig wordt verklaard beschikking D(2004) 203365 van de Commissie van 30 juli 2004 inzake de goedkeuring van Wendel Investissement als overnemer van de activa die worden afgestoten overeenkomstig beschikking 2004/422/EG van de Commissie van 7 januari 2004 waarbĳ een concentratieoperatie verenigbaar wordt verklaard met de gemeenschappelĳke markt en de werking van de EER-Overeenkomst (zaak nr. COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP) (1);

               —

               in voorkomend geval definitief uitspraak doen op de kwesties die het voorwerp zijn van de onderhavige hogere voorziening en het beroep tot nietigverklaring verwerpen, en

               —

               verzoekster in eerste aanleg [Éditions Jacob] verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante doet haar hogere voorziening op drie middelen steunen.
   Met haar eerste middel stelt zij dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting doordat het niet heeft onderzocht wat de gevolgen zijn van het mogelijk ontbreken van onafhankelijkheid van de lasthebber jegens Editis wat zijn opdracht in verband met Wendel betreft. Dat degene die belast is met de beoordeling van een kandidaat, niet onafhankelijk is, is juridisch namelijk slechts van belang wanneer komt vast te staan dat hij bij zijn beoordeling een ander belang heeft laten meewegen dan dat van de behoorlijke vervulling van zijn opdracht.
   Met haar tweede middel verwijt zij het Gerecht een onjuiste rechtsopvatting en een onjuiste voorstelling van de feiten doordat het heeft geconcludeerd dat het verslag van de lasthebber van beslissende invloed is geweest op de bestreden beschikking, hoewel de Commissie in werkelijkheid niet is gebonden aan het standpunt van de lasthebber, ook al moet zij hiermee rekening houden, en verplicht blijft om het onderzoek te verrichten dat noodzakelijk is om na te gaan of de koper wel beantwoordt aan de criteria voor goedkeuring.
   Met haar derde middel, dat in twee onderdelen uiteenvalt, stelt zij enerzijds onjuiste uitlegging van het recht met betrekking tot de vraag of het eerste middel dat verzoekster in eerste aanleg heeft opgeworpen inzake de geldigheid van de bestreden beschikking kan slagen, en anderzijds schending van de motiveringsplicht dienaangaande.

      (1)  PB L 125, blz. 54.


title: Zaak T-210/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2006 — British Aggregates/Commissie ( Steunmaatregelen van de staten — Milieuheffing op aggregaten in Verenigd Koninkrijk — Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Individueel geraakt persoon — Selectief karakter — Motiveringsplicht — Zorgvuldig en onpartijdig onderzoek )

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/29

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 september 2006 — British Aggregates/Commissie
   (Zaak T-210/02) (1)

   („Steunmaatregelen van de staten - Milieuheffing op aggregaten in Verenigd Koninkrijk - Beschikking van Commissie om geen bezwaar te maken - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Individueel geraakt persoon - Selectief karakter - Motiveringsplicht - Zorgvuldig en onpartijdig onderzoek”)
   (2006/C 281/48)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: British Aggregates Association (Lanark, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Pouncey, solicitor, en L. Van Den Hende, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Flett en S. Meany, gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij:: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk P. Ormond, vervolgens T. Harris en R. Caudwell, gemachtigden, aanvankelijk bijgestaan door J. Stratford en M. Hall, barristers, vervolgens door Hall)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2002) 1478 definitief van de Commissie van 24 april 2002 betreffende staatssteundossier N 863/01 — Verenigd Koninkrijk/Heffing over aggregaten.
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

               3)

               Interveniënt zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: ARREST VAN HET HOF (Zesde Kamer) van 1 oktober 1998 in zaak C-71/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Spanje (Niet-nakoming - Niet-omzetting van een richtlijn)

text:
C 358/4                NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   21.11.98
1 oktober 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum                      overeenkomsten, mits de tarieven worden vastgesteld
luidt als volgt:                                                          met inachtneming van de in de wet bepaalde criteria
                                                                          van openbaar belang en de overheid haar prerogatie-
                                                                          ven niet afstaat aan particuliere marktdeelnemers, in
1. Verwerpt het beroep.                                                   die zin dat zij, alvorens de voorstellen goed te keuren,
                                                                          rekening houdt met de opmerkingen van andere open-
                                                                          bare en particuliere organisaties of zelfs de tarieven
2. Verwijst de Italiaanse Republiek in de kosten.
                                                                          ambtshalve vaststelt.
(1) PB C 294 van 5.10.1996.
                                                                     2. Het begrip ¹algemeen belangº, door het Hof gebezigd
                                                                          in de arresten van 17 november 1993, Reiff (C-185/
                                                                          91), en 9 juni 1994, Delta Schiffahrts- und Speditions-
                                                                          gesellschaft (C-153/93), komt overeen met het begrip
                                                                          ¹openbaar belangº in het arrest van 5 oktober 1995,
                                                                          Centro Servizi Spediporto (C-96/94).
                   ARREST VAN HET HOF
                        (Tweede Kamer)
                                                                     3. Het staat aan de lidstaten om de voor de vaststelling
                       van 1 oktober 1998                                 van tarieven te gebruiken algemene criteria, zoals die
                                                                          welke in de Italiaanse rechtsorde gelden, te bepalen, en
in zaak C-38/97 (verzoek van de Giudice di pace di
                                                                          het staat aan de nationale rechterlijke instanties na te
Genova om een prejudicieÈle beslissing): Autotrasporti
                                                                          gaan, of de aldus vastgestelde criteria in de praktijk in
Librandi Snc di Librandi F. & C. tegen Cuttica Spedizioni
                                                                          acht worden genomen.
                  e Servizi Internazionali Srl (1)
(Mededinging Ð Wegvervoer Ð Verbindend tarief Ð
Overheidsregeling Ð Begrippen algemeen belang en open-               4. De mogelijkheid om collectieve overeenkomsten als
                           baar belang)                                   bedoeld in artikel 13 van het ministerieel besluit van
                                                                          18 november 1982 te sluiten, heeft, zelfs indien zij
                          (98/C 358/08)                                   naar nationaal recht kunnen worden ingeroepen tegen
                                                                          marktdeelnemers die ze niet hebben ondertekend, niet
                                                                          tot gevolg dat de mededinging wordt beperkt in de zin
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                          van artikel 85 van het Verdrag.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in       (1) PB C 94 van 22.3.1997.
                 de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-38/97, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Giudice
di pace di Genova (ItalieÈ), in het aldaar aanhangig geding
tussen Autotrasporti Librandi Snc di Librandi F. & C. en                               ARREST VAN HET HOF
Cuttica Spedizioni e Servizi Internazionali Srl, om een pre-
                                                                                (Zesde Kamer)
judicieÈle beslissing over de uitlegging van artikel 3, onder f)
en g), en de artikelen 5, 85 en 86 van het EG-Verdrag, en                                  van 1 oktober 1998
van de begrippen ¹algemeen belangº en ¹collectieve over-
eenkomstº heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld                 in zaak C-71/97: Commissie van de Europese Gemeen-
als volgt: R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, G. F.                       schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)
Mancini en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal: S.                    (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van een richtlijn)
Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 1 oktober
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                                          (98/C 358/09)
volgt:
                                                                                (Procestaal: Spaans)
1. Artikel 3 onder f) en g), en de artikelen 5, 85, 86 en
     90 van het EG-Verdrag verzetten zich niet tegen een
     regeling van een lidstaat, die bepaalt dat de tarieven           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
     voor goederenvervoer over de weg door de overheid                               de Jurisprudentie van het Hof)
     worden goedgekeurd en verbindend verklaard op basis
     van voorstellen van een centraal comiteÂ waarin verte-
     genwoordigers van de betrokken marktdeelnemers de               In zaak C-71/97, Commissie van de Europese Gemeen-
     meerderheid hebben, en die de verbindende tarieven              schappen (gemachtigde: F. Castillo de la Torre) tegen
     voor wegvervoerovereenkomsten ook van toepassing                Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde),
     verklaart op andere soorten overeenkomsten betref-              betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
     fende andere diensten, zoals inzonderheid overeenkom-           het Koninkrijk Spanje, door enerzijds niet de als kwetsbaar
     sten op basis van een aanbesteding en/of bevrachtings-          beschouwde zones aan te wijzen en die aanwijzingen niet
 ---pagebreak--- 21.11.98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 358/5
aan de Commissie mee te delen, en door anderzijds geen             van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (PB L 262
codes van goede landbouwpraktijken op te stellen en ze             van 27.9.1976), blz. 201), zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/
niet aan de Commissie mee te delen, de verplichtingen niet         173/EEG (PB L 85 van 5.4.1991, blz. 34), en van
is nagekomen die op hem rusten krachtens de artikelen 3            artikel 100 A, lid 4, van het EG-Verdrag, heeft het Hof
en 4 van Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 decem-            (Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm,
ber 1991 inzake de bescherming van water tegen veront-             kamerpresident, R. Schintgen, G F. Mancini, P. J. G. Kap-
reiniging door nitraten uit agrarische bronnen (PB L 375           teyn (rapporteur) en G. Hirsch, rechters; advocaat-gene-
van 31.12.1991, blz. 1), heeft het Hof (Zesde Kamer),              raal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur,
samengesteld als volgt: H. Ragnemalm, kamerpresident,              op 1 oktober 1998 een arrest gewezen waarvan het dictum
G. F. Mancini, J. L. Murray (rapporteur), G. Hirsch en             luidt als volgt:
K. M. Ioannou, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo;
griffier: R. Grass, op 1 oktober 1998 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:                                De grenswaarde vastgesteld in punt 23, eerste volzin, van
                                                                   bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli
                                                                   1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wette-
1. Door enerzijds niet de als kwetsbaar beschouwde                 lijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake
     zones aan te wijzen en die aanwijzingen niet aan de           de beperking van het op de markt brengen en van het
     Commissie mee te delen, en door anderzijds voor de            gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten,
     andere autonome gemeenschappen dan AndalusieÈ,                zoals gewijzigd bij Richtlijn 91/173/EEG, geldt voor PCP,
     CantabrieÈ, Madrid, Murcia, Navarra en Valencia geen          de zouten en esters daarvan en de met die stoffen bereide
     codes van goede landbouwpraktijken op te stellen en           preparaten, maar niet voor producten die met die stoffen
     ze niet aan de Commissie mee te delen, is het Konink-         of preparaten zijn behandeld.
     rijk Spanje de verplichtingen niet nagekomen die op
     hem rusten krachtens de artikelen 3 en 4 van Richtlijn        (1) PB C 181 van 14.6.1997.
     91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991
     inzake de bescherming van water tegen verontreiniging
     door nitraten uit agrarische bronnen.
2. Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET HOF
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                                van 23 september 1998
                                                                   in de gevoegde zaken C-332/96 en C-333/96 (verzoeken
                                                                   van de Pretura circondariale di Roma om een prejudicieÈle
                                                                   beslissing): Consorzio Nazionale Tabacchi soc. coop. arl
                                                                   (Conata) (C-332/96) en Agrindustria Srl (C-333/96) tegen
                                                                   Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo
                   ARREST VAN HET HOF                                                         (AIMA) (1)
                        (Zesde Kamer)
                                                                   (Artikel 104, lid 3, van het Reglement voor de procesvoe-
                     van 1 oktober 1998                                          ring Ð Kennelijk identieke vraag)
in zaak C-127/97 (verzoek van het Bayerische Verwal-                                        (98/C 358/11)
tungsgericht Regensburg om een prejudicieÈle beslissing):
            W. Burstein tegen Freistaat Bayern (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
          (Artikel 100 A, lid 4, van het EG-Verdrag)
                        (98/C 358/10)
                                                                    (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                      (Procestaal: Duits)
                                                                   In de gevoegde zaken C-332/96 en C-333/96 betreffende
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het EG-
                de Jurisprudentie van het Hof)                     Verdrag van de Pretura circondariale di Roma (ItalieÈ) in
                                                                   de aldaar aanhangige gedingen tussen Consorzio Nazio-
                                                                   nale Tabacchi soc. coop. arl (Conata) (C-332/96) en
In zaak C-127/97, betreffende een verzoek aan het Hof              Agrindustria Srl (C-333/96) enerzijds en Azienda di Stato
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bayeri-           per gli interventi nel mercato agricolo (AIMA) anderzijds,
sche Verwaltungsgericht Regensburg (Duitsland), in het             om een prejudicieÈle beslissing over de geldigheid van Ver-
aldaar aanhangig geding tussen W. Burstein en Freistaat            ordening (EG) nr. 3477/93 van de Commissie van
Bayern, om een prejudicieÈle beslissing over de uitlegging         17 december 1993 betreffende de in de sector tabak toe te
van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juni 1976              passen landbouwomrekeningskoersen (PB L 317 van
betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en          18.12.1993, blz. 30), heeft het Hof, samengesteld als
bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de             volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president, C. Gulmann, H.
beperking van het op de markt brengen en van het gebruik           Ragnemalm, M. Wathelet en R. Schintgen, kamerpresiden-


title: Doorhaling van zaak T-258/97

text:
C 202/38              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.8.2002
Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:             Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
1)   de stilzwijgende afwijzing van Europol van de klacht van          1)    de stilzwijgende afwijzing van Europol van de klacht van
     verzoekster tegen het besluit van 23 november 2001 te                   verzoeker tegen het besluit van 23 november 2001 te
     vernietigen, met gelijktijdige vernietiging van het bestre-             vernietigen, met gelijktijdige vernietiging van het bestre-
     den besluit van 23 november 2001;                                       den besluit van 23 november 2001;
2)   Europol te veroordelen aan verzoekster primair alsnog
                                                                       2)    Europol te veroordelen aan verzoeker twee extra salaris-
     twee extra salarisperiodieken toe te kennen met ingang                  periodieken toe te kennen met ingang van 1 juli 2001;
     van 1 juli 2001; subsidiair Europol te veroordelen
     verzoekster met ingang van 1 juli 2001 één extra
                                                                       3)    Europol te veroordelen het verschuldigde binnen 48 uur
     salarisperiodiek toe te kennen;
                                                                             na bekendmaking van het in deze te wijzen arrest aan
3)   Europol te veroordelen het verschuldigde binnen 48 uur                  verzoeker te voldoen, vermeerderd met de daarover naar
     na bekendmaking van het in deze te wijzen arrest aan                    Nederlands recht verschuldigde wettelijke rente;
     verzoekster te voldoen, vermeerderd met de daarover
     naar Nederlands recht verschuldigde wettelijke rente;             4)    Europol te veroordelen tot vergoeding aan verzoeker van
                                                                             de kosten van dit geding.
4)   Europol te veroordelen aan verzoekster binnen 48 uur na
     bekendmaking van het in deze te wijzen arrest een bedrag
     van 1 000 Euro te voldoen ter vergoeding van de door
     haar geleden morele schade;                                       Middelen en voornaamste argumenten
5)   Europol te veroordelen tot vergoeding aan verzoekster
     van de kosten van dit geding.                                     Verzoeker is werkzaam bij Europol. In het bestreden besluit
                                                                       van verweerster wordt aan verzoeker, op basis van zijn
                                                                       beoordeling, geen salarisverhoging toegekend.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Verzoekster voert aan dat dit besluit artikel 29 van het
Verzoekster is werkzaam bij Europol. In het bestreden besluit          Statuut voor de personeelsleden van Europol schendt. Volgens
van verweerster wordt aan verzoekster, op basis van haar               verzoeker heeft de raad van bestuur nagelaten de nodige regels
beoordeling, geen salarisverhoging toegekend.                          vast te stellen voor het toekennen van een salarisverhoging
                                                                       overeenkomstig dit artikel. Verder beroept verzoeker zich op
                                                                       een overschrijding van de discretionaire bevoegdheid door de
Verzoekster voert aan dat dit besluit artikel 29 van het
                                                                       directeur, doordat de besluitvorming niet voldoet aan de
Statuut voor de personeelsleden van Europol schendt. Volgens
                                                                       eisen van zorgvuldigheid en onpartijdigheid. Verzoeker roept
verzoekster heeft de raad van bestuur nagelaten de nodige
                                                                       tenslotte een schending van het beginsel van gelijke behande-
regels vast te stellen voor het toekennen van een salarisver-
                                                                       ling en het vertrouwensbeginsel in.
hoging overeenkomstig dit artikel. Verder beroept verzoekster
zich op een overschrijding van de discretionaire bevoegdheid
door de directeur, doordat de besluitvorming niet voldoet aan
de eisen van zorgvuldigheid en onpartijdigheid. Verzoekster
roept tenslotte een schending van het beginsel van gelijke
behandeling en het vertrouwensbeginsel in.
                                                                                Doorhaling van zaak T-258/97 (1)
                                                                                (2002/C 202/65)
Beroep, op 5 juli 2002 ingesteld door Andreas Mausolf
                         tegen Europol                                                       (Procestaal: Italiaans)
                        (Zaak T-209/02)
                                                                       De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
                        (2002/C 202/64)
                                                                       aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
                                                                       van 12 juni 2002 de doorhaling in het register gelast van zaak
                     (Procestaal: Nederlands)                          T-258/97: Eridania SpA en anderen tegen Raad van de
                                                                       Europese Unie.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 5 juli 2002 beroep ingesteld tegen Europol              (1) PB C 357 van 22.11.97.
door Andreas Mausolf, woonachtig te Leiden (Nederland),
vertegenwoordigd door mr. Maria Franciscus Baltussen en
mr. Pauline de Casparis.


title: Zaak C-567/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Nóra Baczó en János István Vizsnyiczai/Raiffeisen Bank Zrt (Prejudiciële verwijzing — Bescherming van de consument — Richtlijn 93/13/EEG — Artikel 7 — Kredietovereenkomst voor de aankoop van een woning — Arbitragebeding — Oneerlijkheid — Vordering van de consument — Nationale procesrechtelijke regel — Onbevoegdheid van de rechter die de vordering tot nietigverklaring van een standaardovereenkomst behandelt, om de oneerlijkheid van in die overeenkomst opgenomen bepalingen vast te stellen)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/9

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 12 februari 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Törvényszék — Hongarije) — Nóra Baczó en János István Vizsnyiczai/Raiffeisen Bank Zrt
   (Zaak C-567/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Bescherming van de consument - Richtlijn 93/13/EEG - Artikel 7 - Kredietovereenkomst voor de aankoop van een woning - Arbitragebeding - Oneerlijkheid - Vordering van de consument - Nationale procesrechtelijke regel - Onbevoegdheid van de rechter die de vordering tot nietigverklaring van een standaardovereenkomst behandelt, om de oneerlijkheid van in die overeenkomst opgenomen bepalingen vast te stellen))
   (2015/C 118/11)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Törvényszék

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Nóra Baczó en János István Vizsnyiczai

      Verwerende partij: Raiffeisen Bank Zrt

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, van richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale procesrechtelijke regel op grond waarvan een lokale rechter die bevoegd is te oordelen over de door een consument ingestelde vordering tot nietigverklaring van een standaardovereenkomst, niet bevoegd is kennis te nemen van de door de consument ingestelde vordering tot vaststelling van de oneerlijkheid van in die overeenkomst opgenomen bepalingen, tenzij de onbevoegdverklaring van de lokale rechter leidt tot procedurele nadelen die de uitoefening van de door het recht van de Europese Unie aan de consument verleende rechten uiterst moeilijk maken. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan of dat het geval is.

      (1)  PB C 71 van 8.3.2014.


title: Zaak T-125/10: Beroep ingesteld op 18 maart 2010 — Amecke Fruchtsaft/BHIM — Uhse (69 Sex up)

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/34

         Beroep ingesteld op 18 maart 2010 — Amecke Fruchtsaft/BHIM — Uhse (69 Sex up)
   (Zaak T-125/10)
   2010/C 148/59
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Amecke Fruchtsaft GmbH & Co. KG (Menden, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kaase en J.-C. Plate, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Beate Uhse Einzelhandels GmbH (Flensburg, Duitsland)

      Conclusies

               —

               het beroep, en de daarbij gevoegde bijlagen, tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 12 januari 2010 in zaak R 612/2009-1 ontvankelijk verklaren;

               —

               de bestreden beslissing vernietigen op grond dat deze onverenigbaar is met artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1);

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Beate Uhse Einzelhandels GmbH

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „69 Sex up” voor waren en diensten van de klassen 3, 5, 9, 29, 30, 32, 33, 38 en 41 (aanvraagnr. 5 418 108)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „sex:h:up” nr. 305 31 669.9 voor waren van de klassen 5, 29, 30 en 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie voor alle bestreden waren

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de litigieuze beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94, aangezien er gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994 L 11, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 14 november 1996 in zaak C-333/94 P: Tetra Pak International SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening - Mededinging - Machtspositie - Afbakening van productmarkten - Toepassing van artikel 86 van het Verdrag op praktijken van onderneming met machtspositie op andere dan gedomineerde markt - Koppelverkopen - Afbraakprijzen - Geldboete)

text:
25 . 1 . 97                NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 26 / 5
       naar goeddunken van de vervreemder of de verkrijger                                  ARREST VAN HET HOF
       tot een ander tijdstip worden uitgesteld.                                              van 26 november 1996
                                                                          in zaak C-68/95 ( verzoek om prejudiciële beslissing van
(!) PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994 .                                     het Hessische Verwaltungsgerichtshof): T. Port GmbH &
( 2 ) PB nr. L 61 van 5 . 3 . 1977, blz . 26 .
                                                                          Co. KG tegen Bundesanstalt für Landwirtschaft und Er
                                                                                nährung ( 1 )
                                                                          (Bananen — Gemeenschappelijke ordening der markten —
                                                                          Invoerregeling — Onbillijkheden — Beoordeling van gel
                                                                                digheid — Voorlopige maatregelen)
                                                                                ( 97/C 26/08 )
                    ARREST VAN HET HOF
                              (Vijfde Kamer)                                                    (Procestaai: Duits)
                      van 14 november 1996
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
in zaak C-333/94 P: Tetra Pak International SA tegen                                      de Jurisprudentie van het Hof)
        Commissie van de Europese Gemeenschappen 0 )
(Hogere voorziening — Mededinging — Machtspositie —                       In zaak C-68/95, betreffende een verzoek aan het Hof
Afbakening van productmarkten — Toepassing van                            krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Hessische Ver
artikel 86 van het Verdrag op praktijken van onderneming                  waltungsgerichtshof ( Duitsland ), in het aldaar aanhangig
met machtspositie op andere dan gedomineerde markt —                      geding tussen T. Port GmbH & Co. KG en Bundesanstalt
        Koppelverkopen — Afbraakprijzen — Geldboete)                      für Landwirtschaft und Ernahrung, in het geding geroepen
                               ( 97/C 26/07)
                                                                          partij : Bondsrepubliek Duitsland , om een prejudiciële be
                                                                          slissing over de uitlegging van de artikelen 16 en 30 van
                                                                          Verordening ( EEG ) nr. 404/93 van de Raad van 13 februari
                          (Procestaai: Engels)                            1993 houdende een gemeenschappelijke ordening der
                                                                          markten in de sector bananen (2 ), de geldigheid van
                                                                          artikel 19 van deze verordening en de uitlegging van het
                                                                          EG-Verdrag, met name over de bevoegdheid van de natio
  (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           nale rechter om voorlopige maatregelen te gelasten totdat
                  de Jurisprudentie van het Hof)                          is voorzien in een regeling voor onbillijkheden, heeft het
                                                                          Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrïguez Iglesias, pre
                                                                          sident, G. F. Mancini , J. C. Moitinho de Almeida ( rappor
In zaak C-333/94 P, Tetra Pak International SA, gevestigd                 teur ), J. L. Murray en L. Sevón, kamerpresidenten, C. N.
te Pully ( Zwitserland), vertegenwoordigd door M. Wael                   Kakouris, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, D. A. O. Ed
broeck en A. Vandencasteele, advocaten te Brussel, als                   ward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en H. Ragne
mede door V. Rose, Barrister, domicilie gekozen hebbende                  malm, rechters; advocaat-generaal : M. B. Elmer; griffier:
te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advocaat aldaar,                  H. von Holstein, adjunct-griffier, op 26 november 1996
rue Mathias Hardt 8-10, betreffende hogere voorziening                    een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
tegen het op 6 oktober 1994 door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Tweede Kamer)
in zaak T-83/91 gewezen arrest tussen Tetra Pak en de                     I. Artikel 16, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 404/93
Commissie (Jurispr. 1994, blz. 11-755 ), en strekkende tot                     van de Raad van 13 februari 1993 houdende een ge
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:                   meenschappelijke ordening der markten in de sector
                                                                               bananen, staat de Commissie niet toe te voorzien in
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach
tigde : J. Currall, bijgestaan door N. Forwood, QC ), heeft                    een regeling voor de onbillijkheden die optreden door
het Hof (Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: L. Sevón,                     dat importeurs van bananen uit derde landen of niet
                                                                               traditionele ACS-bananen in hun voortbestaan worden
president van de Eerste Kamer, waarnemend voor de presi
dent van de Vijfde Kamer, C. Gulmann, D. A. O. Edward,                         bedreigd omdat hun op basis van de volgens artikel 1 9,
J. P. Puissochet en P. Jann ( rapporteur ), rechters; advocaat                lid 2, van de verordening in aanmerking te nemen refe
generaal : D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, ad                   rentiejaren een ongewoon laag contingent is toegewe
                                                                               zen .
ministrateur, op 14 november 1996 een arrest gewezen
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                               Volgens artikel 30 van Verordening (EEG) nr. 404/93
                                                                               is de Commissie evenwel gemachtigd, en naar gelang
 1 . Wijst de hogere voorziening af.                                           van de omstandigheden verplicht, te voorzien in een
                                                                               regeling voor de onbillijkheden die optreden doordat
                                                                               importeurs van bananen uit derde landen of niet-tradi
2 . Verwijst requirante in de kosten.                                          tionele ACS-bananen in hun voortbestaan worden be
                                                                               dreigd omdat hun op basis van de volgens artikel 19,
 (M PB nr. C 386 van 31 . 12 . 1994.
                                                                               lid 2, van de verordening in aanmerking te nemen refe
                                                                               rentiejaren een ongewoon laag contingent is toegewe
                                                                               zen, wanneer die moeilijkheden inherent zijn aan de
                                                                               overgang van de vóór de inwerkingtreding van de ver


title: Zaak T-440/10: Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Mahmoudian/Raad

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/34

         Beroep ingesteld op 24 september 2010 — Mahmoudian/Raad
   (Zaak T-440/10)
   ()
   2010/C 328/59
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fereydoun Mahmoudian (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: A. Kronshagen, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 2 van deel I A van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran, alsmede besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 nietig verklaren, voor zover dit verzoeker betreft;

               —

               de Raad van de Europese Unie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeker vordert nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 (1), alsmede van besluit 2010/413/GBVB van de Raad (2) betreffende beperkende maatregelen tegen Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie, voor zover verzoekers naam is geplaatst op de lijst van personen, organisaties en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig die bepaling worden bevroren.
   De door verzoeker aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-439/10, Fulmen/Raad, betreffende de vennootschap waarvan verzoeker algemeen directeur is.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25).

      (2)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).


title: Zaak C-317/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk België [Niet-nakoming — Artikel 45 VWEU — Verordening (EU) nr. 492/2011 — Vrij verkeer van werknemers — Toegang tot arbeid — Plaatselijke openbare dienst — Taalkennis — Bewijsmiddel]

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/14

      Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 februari 2015 — Europese Commissie/Koninkrijk België
      (Zaak C-317/14) (1)

      ([Niet-nakoming - Artikel 45 VWEU - Verordening (EU) nr. 492/2011 - Vrij verkeer van werknemers - Toegang tot arbeid - Plaatselijke openbare dienst - Taalkennis - Bewijsmiddel])
      (2015/C 107/18)
      Procestaal: Frans

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Enegren en D. Martin, gemachtigden)

         Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: L. Van den Broeck, J. Van Holm en M. Jacobs, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Door van kandidaten voor betrekkingen bij de plaatselijke diensten in het Franse of het Duitse taalgebied uit wier vereiste diploma’s of certificaten niet blijkt dat zij hun onderwijs in de betrokken taal hebben genoten, te eisen dat zij hun taalkennis bewijzen door middel van één enkel soort certificaat dat uitsluitend door één enkele Belgische officiële instantie wordt afgegeven na een door die instantie op het Belgische grondgebied georganiseerd examen, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 45 VWEU en verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie.

                  2)

                  Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 303 van 8.9.2014.


title: Zaak T-198/07: Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Cementownia Warta /Commissie

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/39

         Beroep ingesteld op 5 juni 2007 — Cementownia „Warta”/Commissie
   (Zaak T-198/07)
   (2007/C 170/74)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekende partij: Cementownia „Warta” SA (vertegenwoordigers: P. K. Rosiak, juridisch adviseur, en F. Puel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               de beschikking van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad, nietig te verklaren;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van beschikking C(2007) 1295 def. van de Commissie van 26 maart 2007 betreffende het nationale plan voor de toewijzing van broeikasgasemissierechten, dat Polen heeft aangemeld overeenkomstig richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1). Volgens deze beschikking waren een aantal elementen van het op 30 juni 2006 bij de Commissie aangemelde Poolse nationale plan voor de toewijzing van CO2-emissierechten voor de periode 2008-2012 niet verenigbaar met artikel 9, leden 1 en 3, artikel 10 en artikel 13, lid 2, van richtlijn 2003/87/EG alsmede met de criteria van bijlage III daarbij. In de bestreden beschikking wordt de bovengrens van CO2-emissie in de periode 2008-2012 met 26,7 % verlaagd ten opzichte van de bovengrens die Polen in het bij de Commissie aangemelde nationale plan voor de toewijzing van emissierechten had voorgesteld.
   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met die in zaak T-195/07.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).


title: Zaak C-47/02: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen 1) A. Anker, 2) K. Ras en 3) H. Snoek en Bondsrepubliek Duitsland

text:
C 109/28                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       4.5.2002
2)    Moet de bescherming in de zin van richtlijn 96/9/EG              Verzoek van de Raad van State (België), afdeling admini-
      aldus worden begrepen, dat andere dan de samenstellers           stratie, van 8 februari 2002 om een prejudiciële beslissing
      van het competitieschema niet zonder toestemming                 in het geding tussen de gemeente Kasteelbrakel en het
      gebruik mogen maken van de gegevens van het schema               Waalse Gewest — tussenkomende partijen: BIFFA Waste
      voor wed- of andere commerciële activiteiten?                          Services SA, Philippe Feron en Philippe De Codt
3)    Heeft het gebruik door Veikkaus van de gegevens betrek-
      king op een volgens de richtlijn in kwalitatief en/of                                       (Zaak C-53/02)
      kwantitatief opzicht substantieel deel van de databank,
      wanneer in aanmerking wordt genomen dat van de
      wedstrijdgegevens van het competitieschema elke keer
      die gegevens worden gebruikt die voor een periode                                          (2002/C 109/48)
      van één week worden benodigd voor de wekelijkse
      totoformulieren en dat gedurende het gehele seizoen de
      gegevens betreffende de wedstrijden worden verkregen
      en gecontroleerd met behulp van andere bronnen dan de
      fabrikant van de databank?
                                                                       De Raad van State, afdeling administratie, heeft bij beschikking
                                                                       van 8 februari 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                       Justitie op 21 februari 2002, in het geding tussen de gemeente
(1) Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van        Kasteelbrakel en het Waalse Gewest — tussenkomende par-
    11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken      tijen: BIFFA Waste Services SA, Philippe Feron en Philippe De
    (PB L 77, blz. 20).
                                                                       Codt, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vragen:
                                                                       1.    Houdt de verplichting die bij artikel 7 van richtlijn
                                                                             75/442/EEG van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(1),
                                                                             gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991 (2),
                                                                             aan de lidstaten is opgelegd om met name betreffende
                                                                             „de locaties of installaties die geschikt zijn voor de
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Hol-                        verwijdering” een of meer plannen voor het beheer van
stein van 31 januari 2002 om een prejudiciële beslissing                     afvalstoffen op te stellen, in dat de lidstaten tot welke de
in het geding tussen 1) A. Anker, 2) K. Ras en 3) H. Snoek                   richtlijn is gericht, verplicht zijn om de precieze plaatsen
                  en Bondsrepubliek Duitsland                                voor de locaties voor verwijdering van afvalstoffen op een
                                                                             geografische kaart aan te duiden, of de localisatiecriteria
                                                                             voldoende precies vast te leggen, zodat de voor het
                          (Zaak C-47/02)                                     verlenen van een vergunning bevoegde autoriteit in de
                                                                             zin van artikel 9 van de richtlijn in staat is om vast te
                                                                             stellen, of de locatie of installatie past in het kader van
                         (2002/C 109/47)                                     het door het plan voorgeschreven beheer?
                                                                       2.    Verzetten de artikelen 4, 5 en 7 van richtlijn 75/442/EEG
                                                                             van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, gewijzigd bij
Het Oberverwaltungsgericht Schleswig-Holstein heeft bij be-                  richtlijn 91/156/EEG van 18 maart 1991, al dan niet in
schikking van 31 januari 2002, ingekomen ter griffie van het                 samenhang met artikel 9 van dezelfde richtlijn, zich
Hof van Justitie op 19 februari 2002, in het geding tussen                   ertegen, dat een lidstaat die niet binnen de gestelde
1) A. Anker, 2) K. Ras en 3) H. Snoek en Bondsrepubliek                      termijn een of meer plannen voor het beheer van
Duitsland, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-                 afvalstoffen heeft vastgesteld betreffende „de locaties
pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende               of installaties die geschikt zijn voor de verwijdering”,
vraag:                                                                       individuele vergunningen verleent voor de exploitatie van
                                                                             installaties voor de verwijdering van afvalstoffen, zoals
Zijn bepalingen van het nationale recht, die voor het verrichten             stortplaatsen?
van arbeid in loondienst als schipper (kapitein) op een in de
kleine zeescheepvaart onder de vlag van een bepaalde lidstaat
ingezet schip, de nationaliteit van de betrokken vlaggestaat —
                                                                       (1) PB L 94 van 25.07.1975, blz. 39.
hier de Duitse — voorschrijven, verenigbaar met artikel 39             (2) PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.
EG?


title: Zaak C-340/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, M e.a./Her Majesty’s Treasury (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Verordening (EG) nr. 881/2002 — Artikel 2, lid 2 — Verbod om tegoeden ter beschikking te stellen aan in bijlage I bij die verordening genoemde personen — Omvang — Toekenning van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan echtgeno(o)t(e) van in voornoemde bijlage I genoemde persoon)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/6

      Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 29 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords — Verenigd Koninkrijk) — The Queen, M e.a./Her Majesty’s Treasury
      (Zaak C-340/08) (1)

      (Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, Al-Qa’ida-netwerk en Taliban - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Verordening (EG) nr. 881/2002 - Artikel 2, lid 2 - Verbod om tegoeden ter beschikking te stellen aan in bijlage I bij die verordening genoemde personen - Omvang - Toekenning van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan echtgeno(o)t(e) van in voornoemde bijlage I genoemde persoon)
      (2010/C 161/08)
      Procestaal: Engels

         Verwijzende rechter

      House of Lords

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: The Queen, M e.a.

         Verwerende partij: Her Majesty’s Treasury

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — House of Lords — Uitlegging van artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan (PB L 139, blz. 9) — Omvang van verbod om economische middelen ter beschikking te stellen aan in bijlage I genoemde personen — Van overheidswege aan echtgeno(o)t(e) van dergelijke persoon verstrekte socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen

         Dictum

      Artikel 2, lid 2, van verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met Osama bin Laden, het Al-Qa’ida-netwerk en de Taliban, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 467/2001 van de Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien van de Taliban van Afghanistan, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 561/2003 van de Raad van 27 maart 2003, moet aldus worden uitgelegd dat het niet van toepassing is op de verstrekking van overheidswege van socialezekerheids- of socialebijstandsuitkeringen aan de echtgeno(o)t(e) van een persoon die is aangewezen door het ter uitvoering van paragraaf 6 van resolutie 1267 (1999) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties ingestelde Comité en wordt genoemd in bijlage I bij deze verordening, zoals gewijzigd, op de enkele grond dat deze echtgeno(o)t(e) met de aangewezen persoon samenleeft en een gedeelte van deze uitkeringen zal of kan gebruiken om goederen en diensten te betalen die deze laatste zal consumeren of die aan deze aangewezen persoon ten goede zullen komen.

         (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak T-292/02: Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Confederazione nazionale dei servizi tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 274/38              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.11.2002
Beroep, op 27 september 2002 ingesteld door Confedera-                   voorzover daarbij onwettig en met de gemeenschappelijke
zione nazionale dei servizi tegen Commissie van de                       markt onverenigbaar zijn verklaard de door Italië verleende
                 Europese Gemeenschappen                                 ontheffing voor drie jaar van de omzetbelasting voor lokale
                                                                         ondernemingen voor openbare dienstverlening met een open-
                       (Zaak T-292/02)                                   baar meerderheidsbelang in de zin van artikel 3, lid 70, van
                                                                         wet nr. 549/1995, alsmede leningen tegen verlaagd tarief
                       (2002/C 274/65)                                   volgens artikel 9 bis van wet nr. 488/1986, en voorzover Italië
                                                                         daarbij wordt verplicht deze steun terug te vorderen van de
                                                                         ontvangers, waaronder verzoekster.
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                         Tot staving van haar vordering stelt zij:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                —    Schending van artikel 87, lid 1, alsmede van verordening
schappen is op 27 september 2002 beroep ingesteld tegen de                    (EG) nr. 659/1999, wegens het ontbreken van belang
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Confe-                          voor de handel tussen de lidstaten. Voor de toepassing
derazione nazionale dei servizi, vertegenwoordigd door C. Tes-                van artikel 87, lid 1, op een steunmaatregel van een
sarolo en A. Vianello, advocaten.                                             lidstaat moet de Commissie de feiten uiteenzetten en
                                                                              beoordelen waarmee in de eerste plaats kan worden
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                           aangetoond dat sprake is van mededinging in de betrok-
                                                                              ken marktsector en in de tweede plaats dat de steunverle-
—    nietig te verklaren artikel 2 van beschikking nr. C.27/99                ning nadelige gevolgen kan hebben voor de handel tussen
     (ex NN 69/99), waarbij de Commissie met de gemeen-                       de lidstaten. De markten waarop de vennootschappen ex
     schappelijke markt onverenigbaar heeft verklaard de door                 wet nr. 142/90 in het in geding zijnde tijdvak actief
     Italië genomen maatregelen in de vorm van ontheffingen                   waren, waren niet geliberaliseerd, maar integendeel geor-
     van de omzetbelasting gedurende drie jaar en in de vorm                  ganiseerd in lokale monopolies die volledig buiten de
     van leningen aan vennootschappen met een openbaar                        werking van de vrije mededinging bleven. Voorts is de
     meerderheidsbelang die zijn opgericht volgens wet                        bijzondere aard van de vennootschappen ex wet nr. 142/
     nr. 142 van 8 juni 1990;                                                 90 en de essentie van hun voortbestaan als onderneming
                                                                              met de gespecialiseerde gemeentelijke ondernemingen
—    subsidiair nietig te verklaren artikel 3 van beschikking                 voor de wetgever en de nationale rechtspraak aanleiding
     nr. C.27/99, waarbij de Commissie Italië heeft gelast de                 geweest de activiteiten van de nieuwe kapitaalvennoot-
     onwettig verklaarde steun van de ondernemingen terug                     schappen te beperken tot het lokale bereik van de eenheid
     te vorderen;                                                             waartoe zij behoren.
—    in elk geval, meer subsidiair, artikel 3 nietig te verklaren        —    Schending van artikel 88, lid 1, van het Verdrag en
     voorzover daarin de rente wordt vastgesteld op basis                     artikel 1, sub b, i) en v), van verordening nr. 659/1999,
     van de heffinggrondslag die wordt gebruikt voor de                       voorzover verweerster de maatregelen heeft aangemerkt
     berekening van het subsidie-equivalent in het kader van                  als „nieuwe steunmaatregelen” en daarmee in strijd heeft
     regionale steun;                                                         gehandeld met de procedurevoorschriften waaraan de
                                                                              Commissie zich moet houden in geval van „bestaande
—    de Commissie te verwijzen in de kosten.                                  steun”.
                                                                         —    Schending van de uitzondering van artikel 86, lid 2, van
                                                                              het Verdrag, aangezien de ondernemingen ex wet nr. 142/
Middelen en voornaamste argumenten                                            90 activiteiten verrichten van algemeen economisch
                                                                              belang.
Het beroep strekt tot nietigverklaring van de beschikking van
de Commissie van 5 juni 2002 (staatssteun nr. 27/99),                    Verzoekster stelt tevens schending van de motiveringsplicht.


title: Zaak C-205/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Sibiu (Roemenië) op 30 april 2015 — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)/Vasile Toma, Birou Executor Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci

text:
               27.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Judecătoria Sibiu (Roemenië) op 30 april 2015 — Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)/Vasile Toma, Birou Executor Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci
   (Zaak C-205/15)
   (2015/C 245/08)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Judecătoria Sibiu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Brașov (DGRFP)

      Verwerende partij: Vasile Toma, Birou Executor Judecătoresc Horațiu-Vasile Cruduleci

      Prejudiciële vraag

   Kunnen artikel 4, lid 3, VEU en de artikelen 20, 21 en 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een wettelijke regeling zoals artikel 16 van de grondwet en artikel 30 van spoeddecreet nr. 80/2013 van de regering, die de gelijkheid voor de wet enkel tot regel verheft tussen burgers, die natuurlijke personen zijn, en niet tussen deze burgers en publiekrechtelijke rechtspersonen, en die publiekrechtelijke rechtspersonen a priori vrijstelt van de betaling van het zegelrecht en van het garantiebedrag voor de toegang tot de rechter, maar tegelijkertijd de toegang tot de rechter voor natuurlijke personen afhankelijk stelt van de betaling van zegelrechten en garantiebedragen?


title: Zaak C-145/99: Beroep, op 21 april 1999 ingesteld tegen Italiaanse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 188/18              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       3.7.1999
andere Lidstaat in mindering kan gebracht worden van het              Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
belastbaar inkomen van deze vennootschap met het oog op de
aanslag in de vennootschapsbelasting, terwijl indien de vaste
inrichting zich in dezelfde Lidstaat zou bevinden als de              a) vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan
vennootschap, de vermelde beroepsverliezen wèl in mindering               aan de ingevolge de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag
zouden kunnen gebracht worden van het belastbaar inkomen                  en richtlijn 89/48/EEG op haar rustende verplichtingen,
van deze vennootschap?                                                    doordat zij
                                                                          — in strijd met artikel 59 EG-Verdrag voor in andere
                                                                               lidstaten gevestigde advocaten die in Italië in het kader
                                                                               van de vrije dienstverrichting hun beroep uitoefenen,
                                                                               een algemeen verbod handhaaft in Italië over de voor
Verzoek van het Verfassungsgerichtshof (Oostenrijk) van                        hun dienstverrichting noodzakelijke infrastructuur te
10 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het                            beschikken;
geding tussen Adria-Wien Pipeline Ges.m.b.H. en Wieters-
dorfer & Peggauer Zementwerke Ges.m.b.H. en Finanz-                       — in strijd met artikel 52 van het Verdrag de inschrijving
                 landesdirektion für Kärnten                                   als advocaat aan een Italiaanse balie afhankelijk stelt
                                                                               van het bezit van de Italiaanse nationaliteit en van
                        (Zaak C-143/99)                                        uitsluitend in Italië verkregen bekwaamheden, alsmede
                                                                               van het behoud van de woonplaats in het rechtsgebied
                        (1999/C 188/41)                                        van een Italiaanse rechterlijke instantie;
Het Verfassungsgerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking
van 10 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                  — ten aanzien van advocaten uit andere lidstaten op
Justitie op 21 april 1999, in het geding tussen Adria-Wien                     discriminerende wijze de in artikel 4 van richtlijn
Pipeline Ges.m.b.H. en Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke                    89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988(1)
Ges.m.b.H. en Finanzlandesdirektion für Kärnten, het Hof van                   bedoelde „compenserende maatregelen” (proeve van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                        bekwaamheid) toepast;
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
1) Moeten wettelijke maatregelen van een lidstaat die voor-               — aan richtlijn 89/48/EEG onvolledig uitvoering heeft
    zien in een gedeeltelijke restitutie van energieheffingen op               gegeven, nu zij geen uitvoeringsverordening heeft
    aardgas en elektrische energie, doch deze restitutie alleen                vastgesteld die een regeling bevat voor de proeve van
    verlenen aan ondernemingen die zich aantoonbaar hoofd-                     bekwaamheid voor advocaten uit andere lidstaten;
    zakelijk bezighouden met de productie van lichamelijke
    economische goederen, worden gekwalificeerd als steun-            b) de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
    maatregelen van de overheid in de zin van artikel 72
    EG-Verdrag?
2) Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord:
    moet een dergelijke wettelijke maatregel ook dan als steun        Middelen en voornaamste argumenten
    in de zin van artikel 92 EG-Verdrag worden gekwalificeerd,
    wanneer hij ten goede komt aan alle ondernemingen,
    ongeacht of zij zich aantoonbaar hoofdzakelijk bezighou-
    den met de productie van lichamelijke economische goe-
    deren?                                                            a. Een in een andere lidstaat gevestigde advocaat die zijn
                                                                          beroep in het kader van de vrije dienstverrichting uitoefent,
                                                                          moet in Italië kunnen beschikken over de daartoe noodza-
                                                                          kelijke infrastructuur. Het is artikel 2 van wet nr. 31/1982
                                                                          neergelegde verbod is derhalve wegens zijn absolute en
                                                                          algemene gelding onverenigbaar met het in de artikelen 59
                                                                          en 60 van het Verdrag neergelegde beginsel van vrije
Beroep, op 21 april 1999 ingesteld tegen Italiaanse Repu-                 dienstverrichting, zoals uitgelegd in de rechtspraak van het
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen                       Hof, inzonderheid het arrest Gebhard (2).
                        (Zaak C-145/99)                               b. De handhaving in de Italiaanse wet van een bepaling als
                                                                          artikel 17.1.7, dat de inschrijving aan de balie afhankelijk
                        (1999/C 188/42)                                   stelt van het bezit van de woonplaats in het rechtsgebied
                                                                          van het gerechtshof van de desbetreffende raad van
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                discipline, ook al heeft de landelijke raad in een advies van
op 21 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek              29 april 1994 aanbevolen deze bepaling buiten toepassing
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                  te laten, is precies het tegenovergestelde van een situatie
woordigd door E. Traversa, juridisch adviseur, en B. Mongin,              die „zo duidelijk en doorzichtig is, dat de advocaten de hun
lid van de juridische dienst, als gemachtigden, domicilie                 ingevolge artikel 52 van het Verdrag toekomende rechten
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                   kennen en deze geldend kunnen maken”, zoals het Hof
Centre Wagner, Kirchberg.                                                 van de lidstaten verlangt.
 ---pagebreak--- 3.7.1999               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 188/19
c. Artikel 17 van wet nr. 1576 van 1993 is niet in het minste           Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     gewijzigd, ook niet door eenvoudige verwijzing naar de
     twee overige regelingen op het onderhavige gebied met
                                                                        — beschikking C(99) nr. 209 def. van de Commissie van
     kracht van wet (decreto legislativo nr. 115/1992 en wet
                                                                            3.2.1999 (1), betreffende de goedkeuring van de rekeningen
     nr. 149/1994), om duidelijk te bepalen, dat advocaten uit
                                                                            die de lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben
     andere lidstaten niet onderworpen zijn aan de nationali-
                                                                            ingediend in verband met de door het Europees Oriëntatie-
     teitsvoorwaarde noch aan de voorwaarde betreffende het
                                                                            en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling Garantie,
     bezit van een Italiaans diploma of de uitoefening van
                                                                            gefinancierde uitgaven, nietig te verklaren voorzover voor
     een advocatenpraktijk in Italië. Deze nalatigheid van de
                                                                            de door het Fonds te financieren Italiaanse uitgaven
     Italiaanse wetgever schept grote rechtsonzekerheid voor
                                                                            financiële correcties ten laste van Italië zijn aangebracht.
     advocaten uit andere lidstaten die zich in Italië willen
     vestigen.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
d. Door van een advocaat uit een andere lidstaat een opleiding
     te verlangen die vergelijkbaar is met die van een Italiaanse
     jurist, maakt Italië misbruik van het hem in artikel 4 van
     richtlijn 89/48/EEG verleende recht, de erkenning van een
     titel afhankelijk te stellen van een proeve van bekwaam-           A. Openbare opslag van granen — Controle door EOGFL bij
     heid. De moeilijkheidsgraad van de proeve van bekwaam-                 een „overnemend bedrijf” — Afgewezen hoeveelheden
     heid, die veel hoger ligt dan het gewone examen voor                   durumtarwe
     de uitoefening van het beroep van advocaat, vormt de
     uitdrukking van die onjuiste en derhalve onwettige toepas-             Wat de afgewezen hoeveelheden durumtarwe betreft be-
     sing van artikel 4 van de richtlijn.                                   twisten de Italiaanse autoriteiten de regelmatigheid van de
                                                                            procedure waarmee monsters van de te onderzoeken
                                                                            producten zijn genomen. Zij betwisten dat het vastgestelde
e. Artikel 9 van wetsdecreet 115/92 heeft de Ministro di                    ontbreken van de vereiste kwalitatieve kenmerken zich
     Grazia e Giustizia weliswaar de bevoegdheid verleend, een              vanaf het begin had voorgedaan. Zij wijzen erop, dat een
     besluit vast te stellen om een algemene regeling te geven              vergelijkende analyse van de hoeveelheden durumtarwe
     voor de proeve van bekwaamheid, maar dat besluit is nog                die daadwerkelijk waren opgeslagen op de datum van
     niet tot stand gekomen. Bijgevolg bevat de Italiaanse                  iedere individuele controle, alsmede het resultaat van de
     wetgeving nog geen uitvoeringsregeling, althans wat ad-                analyses van die monsters door de twee daarmee belaste
     vocaten betreft, en is de tenuitvoerlegging van richtlijn              laboratoria, hadden aangetoond dat de hoeveelheid durum-
     89/48 onvolledig.                                                      tarwe die volgens de twee laboratoria niet voldeden aan de
                                                                            minimumeisen voor openbare interventie, kleiner was dan
                                                                            de door de Commissie gestelde hoeveelheid.
(1) PB L 19, van 24.1.1989, blz. 16.                                    B. Consumptiesteun voor olijfolie — Verzuim om de erken-
(2) Arrest van 30.11.1995, C-55/94, Jurispr. blz. I-4165.                   ning van de Italiaanse verpakkingsbedrijven in te trekken
                                                                            De Commissie was ervan uitgegaan, dat de datum met
                                                                            ingang waarvan de erkenning moest worden ingetrokken,
                                                                            de datum was van indiening van het betwiste verzoek en
                                                                            niet die van het controleverslag, met de overweging dat
                                                                            steun die onmiddellijk na de indiening van het verzoek (en
                                                                            vóór de goedkeuring) aan de afzonderlijke ondernemingen
                                                                            was betaald, ontoelaatbaar was.
                                                                            De Italiaanse regering betoogt dat de Commissie, door de
Beroep, op 21 april 1999 ingesteld door Commissie van                       data van de mededelingen niet in acht te nemen, in
de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                       werkelijkheid heeft geweigerd in aanmerking te nemen dat
                                                                            aangezien vóór die datum geen erkenning rechtmatig kon
                                                                            worden ingetrokken, alle betalingen over de voorgaande
                         (Zaak C-147/99)                                    periodes correct waren en derhalve ten laste van het Fonds
                                                                            moesten worden gebracht.
                          (1999/C 188/43)
                                                                        C. Ooi- en geitenpremie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  De Commissie betwist de onderhavige correctie voorzover
op 21 april 1999 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek                een forfaitaire rectificatie van 25 % is toegepast met
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                    betrekking tot Sicilië voor het verkoopjaar 1993 en met
woordigd door U. Leanza, als gemachtigde, bijgestaan door                   betrekking tot Sicilië en Calabrië voor het verkoopjaar
D. Del Gaizo, avvocato dello Stato, domicilie gekozen hebben-               1994. De toepassing van voormeld percentage is onwettig
de te Luxemburg ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adelaïde                voorzover zij teruggaat tot vóór de inwerkingtreding van
5.                                                                          de door de Commissie vastgestelde richtsnoeren voor de


title: Zaak F-60/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 februari 2011 — Chiavegato/Commissie

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/28

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 8 februari 2011 — Chiavegato/Commissie
   (Zaak F-60/10) (1)

   2011/C 89/54
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft na een minnelijke regeling de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 260 van 25/09/10, blz. 28.