title: Zaak C-535/07: Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/32

         Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Oostenrijk
   (Zaak C-535/07)
   (2008/C 51/55)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Sauer en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Oostenrijk
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1), respectievelijk krachtens artikel 6, lid 2, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (2), niet is nagekomen door

                           a)

                           de naar aantal en oppervlakte voor de instandhouding van vogelsoorten meest geschikte gebieden in Oostenrijk niet correct op basis van ornithologische criteria als speciale beschermingszones ingevolge artikel 4, lid 1, respectievelijk lid 2, van de vogelrichtlijn te hebben aangewezen („Hansag” in de deelstaat Burgenland), respectievelijk afgebakend („Niedere Tauern” in de deelstaat Steiermark), en

                           b)

                           met betrekking tot een deel van de tot dusverre aangewezen speciale beschermingszones niet te hebben gezorgd voor een juridische bescherming die strookt met de eisen van artikel 4, lid 1, respectievelijk lid 2, van de vogelrichtlijn, respectievelijk van artikel 6, lid 2, juncto artikel 7 van de habitatrichtlijn.

               —

               de Republiek Oostenrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad (vogelrichtlijn) verplicht de lidstaten ertoe, de naar aantal en oppervlakte voor de instandhouding van de in bijlage I van de richtlijn vermelde soorten meest geschikte gebieden als speciale beschermingszones (SBZ) aan te wijzen en soortgelijke maatregelen te treffen voor de niet in bijlage I vermelde en geregeld voorkomende trekvogelsoorten. Een SBZ moet een zodanige juridische beschermingsstatus genieten dat, onder meer, het voortbestaan en de voortplanting van de in bijlage I van de richtlijn genoemde vogelsoorten alsook de voortplanting, de rui en de overwintering van de niet in bijlage I genoemde en geregeld voorkomende trekvogels worden verzekerd. Omdat volgens artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (habitatrichtlijn) de verplichtingen met betrekking tot speciale beschermingszones die onder meer uit artikel 6, lid 2, van deze richtlijn voortvloeien, in de plaats treden van die welke uit artikel 4, lid 4, eerste volzin van de vogelrichtlijn voortvloeien, moet de juridische beschermingsstatus van deze zones bovendien waarborgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten in deze beschermingszones niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor de soorten waarvoor de zones zijn aangewezen.
   De Republiek Oostenrijk heeft de uit deze bepalingen van gemeenschapsrecht voortvloeiende verplichtingen geschonden, doordat zij het gebied „Hansag” niet als SBZ heeft aangewezen, de speciale beschermingszone „Niedere Tauern” niet conform de eisen van de vogelrichtlijn heeft afgebakend en, ten slotte, met betrekking tot een deel van de voorheen aangewezen speciale beschermingszones niet heeft gezorgd voor een juridische bescherming die strookt met de eisen van de hierboven genoemde bepalingen.
   Ofschoon de Republiek Oostenrijk heeft erkend dat het gebied „Hansag” als SBZ dient te worden aangewezen en zij herhaaldelijk haar voornemen heeft bevestigd om dit ook daadwerkelijk te doen, is zij haar aanwijzingsverplichting tot op de datum van verstrijken van de in het met redenen omklede advies gestelde termijn niet nagekomen.
   De niet conform de eisen van de vogelrichtlijn gerealiseerde afbakening van het gebied „Niedere Tauern” vloeit enerzijds voort uit het feit dat onvoldoende rekening is gehouden met de verblijfsplaatsen van de morinelplevier en anderzijds uit het feit dat de vastgestelde verblijfsplaatsen van bepaalde bosvogelsoorten, respectievelijk van de vogelsoorten grijskopspecht (Picus canus) en hazelhoen (Bonasa bonasia), onvoldoende zijn opgenomen in de SBZ. Weliswaar beschikken de lidstaten over een zekere beoordelingsvrijheid bij de keuze en de afbakening van een SBZ, doch deze vrijheid wordt beperkt door het vereiste dat de aanwijzing van deze zones aan bepaalde, in de richtlijn vastgestelde ornithologische criteria moet voldoen. Met name is een lidstaat niet bevoegd om bij de keuze en de afbakening van een SBZ rekening te houden met de in artikel 2 van de vogelrichtlijn, respectievelijk artikel 6, lid 4, van de habitatrichtlijn genoemde wetenschappelijke eisen.
   Wat de juridische beschermingsstatus van de tot dusverre aangewezen beschermingszones in Oostenrijk aangaat, moeten voor een zone die aan de criteria voor aanwijzing voldoet, „speciale beschermingsmaatregelen” voor de desbetreffende vogelsoorten worden getroffen. Voorts moeten de noodzakelijke beschermingsmaatregelen nauwkeurig worden vastgelegd en worden afgestemd op de bijzondere kenmerken en milieuvoorwaarden van de SBZ en de aldaar levende soorten. Daarnaast dienen de in de juridische beschermingsinstrumenten vervatte specifieke instandhoudingsdoelstellingen van artikel 4, leden 1 en 2, van de vogelrichtlijn, respectievelijk de specifieke beschermingsdoeleinden van artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn voor de desbetreffende vogelsoorten, in combinatie met de vereiste concrete maatregelen en voorwaarden (ver- en geboden) voor de betrokken zone, juridisch verbindend te zijn en op adequate wijze te worden bekendgemaakt. Het onderzoek van de in de afzonderlijke deelstaten bestaande regelingen heeft uitgewezen, dat de door deze regelingen geboden juridische beschermingsstatus niet voldoet aan de hiervoor genoemde vereisten en derhalve, in het licht van de criteria van de bepalingen van de vogel- en de habitatrichtlijn, niet als voldoende kan worden aangemerkt.

      (1)  PB L 103, blz. 1.

      (2)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak T-35/16: Beroep ingesteld op 21 januari 2016 — Sony Computer Entertainment Europe/BHIM — Vieta Audio (Vita)

text:
               21.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 106/42

         Beroep ingesteld op 21 januari 2016 — Sony Computer Entertainment Europe/BHIM — Vieta Audio (Vita)
   (Zaak T-35/16)
   (2016/C 106/49)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sony Computer Entertainment Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Malynicz, barrister)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Vieta Audio, SA (Barcelona, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „Vita” — gemeenschapsmerk nr. 9 993 361

      Procedure voor het BHIM: procedure tot vervallenverklaring

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 12 november 2015 in zaak R 2232/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               het BHIM en de andere partij in de procedure te verwijzen in hun eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 51, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-333/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 januari 2010 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek (Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Kwantitatieve invoerbeperking — Maatregel van gelijke werking — Stelsel van voorafgaande vergunning — Technische hulpstoffen en levensmiddelen bij bereiding waarvan dergelijke hulpstoffen zijn gebruikt uit andere lidstaten waar zij rechtmatig zijn vervaardigd en/of in de handel gebracht — Procedure waarmee ondernemers dergelijke stoffen op positieve lijst kunnen laten plaatsen — Clausule van wederzijdse erkenning — Nationale regeling die toestand van rechtsonzekerheid voor ondernemers schept)

text:
               13.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/8

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 28 januari 2010 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-333/08) (1)

   (Niet-nakoming - Vrij verkeer van goederen - Artikelen 28 EG en 30 EG - Kwantitatieve invoerbeperking - Maatregel van gelijke werking - Stelsel van voorafgaande vergunning - Technische hulpstoffen en levensmiddelen bij bereiding waarvan dergelijke hulpstoffen zijn gebruikt uit andere lidstaten waar zij rechtmatig zijn vervaardigd en/of in de handel gebracht - Procedure waarmee ondernemers dergelijke stoffen op „positieve lijst” kunnen laten plaatsen - Clausule van wederzijdse erkenning - Nationale regeling die toestand van rechtsonzekerheid voor ondernemers schept)
   2010/C 63/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: B. Stromsky, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en R. Loosli-Surrans, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 28 EG — Stelsel van voorafgaande vergunning voor technische hulpstoffen en levensmiddelen bij de bereiding waarvan technische hulpstoffen zijn gebruikt uit andere lidstaten waar deze rechtmatig zijn vervaardigd en/of in de handel gebracht — Geen rechtvaardiging en/of niet-inachtneming van evenredigheidsbeginsel

      Dictum

               1)

               Door voor technische hulpstoffen en levensmiddelen bij de bereiding waarvan technische hulpstoffen zijn gebruikt uit andere lidstaten waar deze rechtmatig zijn vervaardigd en/of in de handel gebracht, een stelsel van voorafgaande vergunning in te voeren dat het evenredigheidsbeginsel niet eerbiedigt, is de Franse Republiek de krachtens artikel 28 EG op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 285 van 8.11.2008.


title: Gevoegde zaken T-694/13 en T-2/15: Arrest van het Gerecht van 23 november 2016 — Ipatau/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen Belarus — Bevriezing van tegoeden en economische middelen — Beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Unie — Handhaving van verzoekers naam op de lijst van betrokken personen — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Beoordelingsfout — Evenredigheid”)

text:
               16.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 14/30

         Arrest van het Gerecht van 23 november 2016 — Ipatau/Raad
   (Gevoegde zaken T-694/13 en T-2/15) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen Belarus - Bevriezing van tegoeden en economische middelen - Beperkingen van binnenkomst op en doorreis via het grondgebied van de Unie - Handhaving van verzoekers naam op de lijst van betrokken personen - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Beoordelingsfout - Evenredigheid”))
   (2017/C 014/35)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Vadzim Ipatau (Minsk, Belarus) (vertegenwoordiger: M. Michalauskas, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: F. Naert en B. Driessen, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU strekkende tot nietigverklaring van besluit 2013/534/GBVB van de Raad van 29 oktober 2013 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB 2013, L 288, blz. 69), van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1054/2013 van de Raad van 29 oktober 2013 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB 2013, L 288, blz. 1), van besluit 2014/750/GBVB van de Raad van 30 oktober 2014 tot wijziging van besluit 2012/642/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Belarus (PB 2014, L 311, blz. 39) en van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1159/2014 van de Raad van 30 oktober 2014 tot uitvoering van artikel 8 bis, lid 1, van verordening (EG) nr. 765/2006 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Belarus (PB 2014, L 311, blz. 2), voor zover deze handelingen verzoeker betreffen.

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Vadzim Ipatau wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 93 van 29.3.2014.


title: Zaak C-192/13 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2014 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie (Hogere voorziening — Cohesiefonds — Vermindering van financiële bijstand — Vaststelling van het besluit door de Europese Commissie — Termijn — Niet-inachtneming van de gestelde termijn — Gevolgen)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/14

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 september 2014 — Koninkrijk Spanje/Europese Commissie
      (Zaak C-192/13 P) (1)

      ((Hogere voorziening - Cohesiefonds - Vermindering van financiële bijstand - Vaststelling van het besluit door de Europese Commissie - Termijn - Niet-inachtneming van de gestelde termijn - Gevolgen))
      (2014/C 395/16)
      Procestaal: Spaans

         Partijen

         Rekwirant: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: A. Rubio González, gemachtigde)

         Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Pardo Quintillán en D. Recchia, gemachtigden)

         Dictum

                  1)

                  Het arrest van het Gerecht van de Europese Unie Spanje/Commissie (T-235/11, EU:T:2013:49) wordt vernietigd.

                  2)

                  Besluit C(2011) 1023 definitief van de Commissie van 18 februari 2011 tot vermindering van de financiële steun uit het Cohesiefonds voor de projectfasen „Levering en installatie van spoorwegmaterieel op de hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Franse grens. Traject Madrid-Lleida” (CCI 1999.ES.16.C.PT.001), „Hogesnelheidslijn Madrid-Barcelona. Traject Lleida-Martorell (aardebaan, fase 1)” (CCI 2000.ES.16.C.PT.001), „Hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Franse grens. Spooraansluitingen van het nieuwe station Zaragoza” (CCI 2000.ES.16.C.PT.003), „Hogesnelheidslijn Madrid-Zaragoza-Barcelona-Franse grens. Traject Lleida-Martorell. Deeltraject X-A (Olèrdola-Avinyonet del Penedès)” (CCI 2001.ES.16.C.PT.007) en „Nieuwe hogesnelheidslijnverbinding met de Levante. Deeltraject La Gineta-Albacete (aardebaan)” (CCI 2004.ES.16.C.PT.014) wordt nietig verklaard.

                  3)

                  De Europese Commissie wordt zowel in eerste aanleg als in de onderhavige hogere voorziening verwezen in de kosten van het Koninkrijk Spanje en in haar eigen kosten.

         (1)  PB C 178 van 22.6.2013.


title: Zaak C-402/02: Beroep, op 12 november 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
C 323/28               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       21.12.2002
       aangevoerd, en zelfs in hun antwoord op het met redenen           een procedure van wederzijdse erkenning van de in andere
       omkleed advies gaan zij niet op dit punt in.                      lidstaten behaalde diploma’s invoeren.
( 1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.                                    De gelijkstelling die bij decreet is voorzien, houdt geen
( 2) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 32.
                                                                         rekening met richtlijnen 89/48 en 92/51 en berust slechts op
( 3) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
                                                                         het onderzoek van de diploma’s die door de kandidaat-houders
                                                                         van deze diploma’s worden voorgelegd. Daarbij wordt geen
                                                                         rekening gehouden met de eventuele beroepservaring om een
                                                                         eventueel verschil qua duur en inhoud van de opleidingen die
                                                                         tot de betrokken diploma’s leiden, op te heffen. De lidstaten
                                                                         moeten, met het oog op de gelijkstelling van een in een andere
Beroep, op 12 november 2002 ingesteld door Commissie                     lidstaat behaald diploma en de toegang tot het betrokken
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                        gereglementeerde beroep, de eventuele beroepservaring van de
                                bliek                                    kandidaat in aanmerking nemen.
                         (Zaak C-402/02)
                                                                         (1 ) Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 21 december 1988 betref-
                         (2002/C 323/41)                                      fende een algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijs-
                                                                              diploma’s waarmee beroepsopleidingen van ten minste drie jaar
                                                                              worden afgesloten (PB L 19, blz. 16).
                                                                         (2 ) Richtlijn 92/51/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    een tweede algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidin-
op 12 november 2002 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                   gen, ter aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209, blz. 25).
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door M. Patakia en D. Martin als gemachtigden,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het den Hove behage:
—      vast te stellen dat de Franse Republiek, door, met het            Beroep, op 12 november 2002 ingesteld door Commissie
       oog op de toegang tot het beroep van gespecialiseerd              van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
       pedagogisch werker in openbare ziekenhuizen enerzijds                                             ninkrijk
       en plaatselijke overheidsdiensten anderzijds, geen proce-
       dure van wederzijdse erkenning van diploma’s in te                                           (Zaak C-405/02)
       voeren, en door een nationale regeling en een praktijk
       van de commissie voor gelijkstelling van diploma’s te
                                                                                (2002/C 323/42)
       handhaven waarin geen rekening wordt gehouden met
       de beroepservaring van migrerende werknemers, niet
       heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
       krachtens, respectievelijk, de richtlijnen 89/48/EEG (1) en       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
       92/51/EEG (2), en artikel 39 EG;
                                                                         op 12 november 2002 beroep tegen Verenigd Koninkrijk
—      de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.                    ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                         vertegenwoordigd door Maria Patakia en Karen Banks als
                                                                         gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Een beroep is in een lidstaat gereglementeerd in de zin
van richtlijnen 89/48 en 92/51, wanneer daartoe worden                   1.     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door niet alle
toegelaten — en dit beroep enkel toegankelijk is voor of mag                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
worden uitgeoefend door — personen die voldoen aan de                           die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/42/EG
wettelijke voorwaarden die — rechtstreeks of onrechtstreeks                     van het Europees Parlement en de Raad van 7 juni
— voor dit beroep gelden. Het feit dat de toegang tot een                       1999 betreffende de invoering van een regeling voor de
soortgelijk beroep in de privé- of verenigingssector niet aan                   erkenning van diploma’s betreffende beroepswerkzaam-
dezelfde voorwaarde is onderworpen, doet in dit verband niet                    heden die binnen de werkingssfeer van de liberaliserings-
ter zake. Voorts is het antwoord van de Franse autoriteiten op                  richtlijnen en van de richtlijnen houdende overgangs-
het met redenen omkleed advies, dat een beroep enkel                            maatregelen vallen en tot aanvulling van het algemene
„gereglementeerd” is indien hiervoor in een algemene, wettelij-                 stelsel van erkenning van diploma’s (1), of althans deze
ke bepaling een diplomavereiste is gesteld, rechtens onjuist.                   bepalingen niet ter kennis te brengen van de Commissie,
Aangezien richtlijnen 89/48 en 92/51 gelden voor de toegang                     de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtin-
tot het beroep van gespecialiseerd pedagogisch werker in                        gen niet is nagekomen;
openbare ziekenhuizen en plaatselijke overheidsdiensten, moe-
ten de Franse autoriteiten overeenkomstig deze twee richtlijnen          2.     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-441/04: Arrest van het Hof (Derde kamer) van  23 februari 2006  (verzoek van het Landesgericht Klagenfurt om een prejudiciële beslissing) — A-Punkt Schmuckhandels GmbH tegen Claudia Schmidt (Vrij verkeer van goederen — Artikelen 28 EG en 30 EG — Maatregelen van gelijke werking — Huis-aan-huisverkoop — Verkoop van zilveren sieraden — Verbod)

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/18

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 23 februari 2006 (verzoek van het Landesgericht Klagenfurt om een prejudiciële beslissing) — A-Punkt Schmuckhandels GmbH tegen Claudia Schmidt
   (Zaak C-441/04) (1)

   (Vrij verkeer van goederen - Artikelen 28 EG en 30 EG - Maatregelen van gelijke werking - Huis-aan-huisverkoop - Verkoop van zilveren sieraden - Verbod)
   (2006/C 131/32)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Landesgericht Klagenfurt
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: A-Punkt Schmuckhandels GmbH

      Verweerster: Claudia Schmidt
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Landesgericht Klagenfurt — Uitlegging van artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale wettelijke regeling waarbij huis-aan-huisverkoop van gouden, zilveren of platina sieraden wordt verboden
   Dictum
   Artikel 28 EG verzet zich niet tegen een nationale bepaling waarmee een lidstaat op zijn grondgebied de verkoop alsmede het vergaren van bestellingen van zilveren sieraden via huis-aan-huisverkoop verbiedt, wanneer een dergelijke bepaling van toepassing is op alle betrokken marktdeelnemers, mits zij zowel rechtens als feitelijk dezelfde invloed heeft op de verhandeling van nationale producten als op die van producten uit andere lidstaten. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of, gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding, de toepassing van de nationale bepaling de toegang tot de markt voor producten uit andere lidstaten verhindert of sterker bemoeilijkt dan de toegang tot de markt voor nationale producten en, wanneer dit het geval is, om na te gaan of de betrokken maatregel wordt gerechtvaardigd door een doelstelling van algemeen belang in de zin die de rechtspraak van het Hof aan dit begrip geeft of door een van de in artikel 30 EG genoemde doelstellingen, en of die maatregel evenredig is aan deze doelstelling.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak F-103/11: Beroep ingesteld op 11 oktober 2011 — ZZ/EIB

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/25

         Beroep ingesteld op 11 oktober 2011 — ZZ/EIB
   (Zaak F-103/11)
   2012/C 6/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: N. Thieltgen, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de president van de EIB om geen actie te ondernemen na het onderzoek naar het vermeende psychische geweld en nietigverklaring van de eindconclusie van het onderzoekscomité alsmede verzoek om schadevergoeding

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               de eindconclusie van het onderzoekscomité in zijn advies van 11 juli 2011 nietig verklaren, voor zover daarin wordt vastgesteld dat er geen sprake is van feiten die als psychisch geweld jegens de verzoekende partij kunnen worden aangemerkt;

               —

               het besluit van de president van de EIB van 27 juli 2011 nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat de verzoekende partij slachtoffer is geweest van psychisch geweld;

               —

               de EIB gelasten dit psychisch geweld te beëindigen;

               —

               het besluit van de president van de EIB van 1 september 2011 nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat er sprake is van aan de EIB toerekenbare dienstfouten;

               —

               vaststellen dat de EIB jegens de verzoekende partij aansprakelijk is voor de onwettigheid van het besluit van de president van de EIB van 27 juli 2011, het psychisch geweld waarvan zij slachtoffer is geweest en de aan de EIB toerekenbare dienstfouten;

               —

               de EIB veroordelen tot vergoeding van de reeds ontstane en toekomstige fysieke, immateriële en materiële schade van de verzoekende partij als gevolg van de onwettigheid van het besluit van de president van de EIB van 27 juli 2011, het psychisch geweld waarvan zij slachtoffer is geweest en de aan de EIB toerekenbare dienstfouten, over welke vergoeding vertragingsrente moet worden betaald;

               —

               wat de onwettigheid van de brief van de president van 27 juli 2011 betreft;

                           —

                           113 100 EUR aan materiële schade bestaande in het verlies van bezoldiging;

                           —

                           50 000 EUR aan immateriële schade;

               —

               wat het psychisch geweld betreft waarvan zij slachtoffer is geweest:

                           —

                           132 100 EUR aan materiële schade bestaande in bezoldiging en loopbaanschade;

                           —

                           50 000 EUR aan immateriële schade;

                           —

                           13 361,93 EUR aan gemaakte kosten;

               —

               wat de aan de EIB toerekenbare dienstfouten betreft:

                           —

                           10 000 EUR voor de schending door de EIB van haar verplichting tot geheimhouding en bescherming van gegevens;

                           —

                           40 000 EUR voor het incident bij het horen van de getuigen;

               —

               de EIB verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-22/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 17 januari 2012 — Katarina Hassová/Ratislav Petrík, Blanka Holingová

text:
               31.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Prešove (Slowakije) op 17 januari 2012 — Katarina Hassová/Ratislav Petrík, Blanka Holingová
   (Zaak C-22/12)
   2012/C 98/22
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Prešove

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Katarina Hassová

      Verwerende partij: Ratislav Petrík, Blanka Holingová

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1, lid 1, van richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen (1) aanleiding kan geven, juncto artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG (2), aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling (zoals artikel 4 van wet nr. 381/2001 betreffende de overeenkomst van verplichte verzekering tegen schade waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en artikel 6 van wet nr. 168/1999 [van de Tsjechische Republiek] betreffende de verzekering tegen de aansprakelijkheid voor de schade waartoe deelneming aan het verkeer van een rijtuig aanleiding kan geven), volgens welke de wettelijke aansprakelijkheid waartoe het gebruik van motorrijtuigen aanleiding kan geven, de in geld uitgedrukte niet-patrimoniale schade van de nagelaten betrekkingen van de slachtoffers van een verkeersongeval ten gevolge van het gebruik van motorrijtuigen niet dekt?

               2)

               Voor het geval dat op de eerste vraag wordt geantwoord dat bovengenoemde nationale bepaling niet in strijd is met het gemeenschapsrecht, moeten artikel 4, leden 1, 2 en 4, van wet nr. 381/2001 betreffende de overeenkomst van verplichte verzekering tegen schade waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en artikel 6 van wet nr. 168/1999 [van de Tsjechische Republiek] betreffende de verzekering tegen de aansprakelijkheid voor de schade waartoe deelneming aan het verkeer van een rijtuig aanleiding kan geven, dan aldus worden uitgelegd dat zij niet eraan in de weg staan dat de nationale rechter overeenkomstig artikel 1, lid 1, van richtlijn 90/232/EEG van de Raad (omissis), juncto artikel 3, lid 1, van richtlijn 72/166/EEG, aan de nagelaten betrekkingen van de slachtoffers van een verkeersongeval ten gevolge van het gebruik van motorrijtuigen, in hun hoedanigheid van gelaedeerden, het recht toekent om voor de niet-patrimoniale schade ook een financiële vergoeding te krijgen?

      (1)  PB L 129, blz. 133.

      (2)  Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid (PB L 103, blz. 1).


title: Zaak C-368/09: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Baranya Megyei Bíróság — Hongarije) — Pannon Gép Centrum Kft/APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály Dél-dunántúli Kihelyezett Hatósági Osztály (Zesde btw-richtlijn — Richtlijn 2006/112/EG — Recht op aftrek van voorbelasting — Nationale regeling waarbij onjuiste vermelding op factuur leidt tot verval van recht op aftrek)

text:
               11.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 246/11

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 15 juli 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Baranya Megyei Bíróság — Hongarije) — Pannon Gép Centrum Kft/APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály Dél-dunántúli Kihelyezett Hatósági Osztály
   (Zaak C-368/09) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Richtlijn 2006/112/EG - Recht op aftrek van voorbelasting - Nationale regeling waarbij onjuiste vermelding op factuur leidt tot verval van recht op aftrek)
   2010/C 246/18
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Baranya Megyei Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pannon Gép Centrum Kft

      Verwerende partij: APEH Központi Hivatal Hatósági Főosztály Dél-dunántúli Kihelyezett Hatósági Osztály

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Baranya Megyei Bíróság — Uitlegging van de artikelen 17, lid 1, 18, lid 1, en 22, lid 3, sub a en b, van richtlijn 77/388/EEG: Zesde richtlijn van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), en van richtlijn 2001/115/EG van de Raad van 20 december 2001 tot wijziging van richtlijn 77/388/EEG met het oog op de vereenvoudiging, modernisering en harmonisering van de ter zake van de facturering geldende voorwaarden op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (PB L 15, blz. 24) — Verval van het recht op aftrek van de ontvanger van diensten wegens een fout in de datum van voltooiing van de werken die op de door de dienstverlener uitgereikte factuur is vermeld — Nationale regeling waarbij elke formele tekortkoming in de factuur wordt gesanctioneerd met verval van het recht op aftrek

      Dictum

   De artikelen 167, 178, sub a, 220, punt 1, en 226 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling of praktijk waarbij de nationale autoriteiten een belastingplichtige het recht weigeren om van de door hem verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde de verschuldigde of betaalde belasting op te zijnen behoeve verrichte diensten af te trekken op grond dat de oorspronkelijke factuur, in zijn bezit ten tijde van de aftrek, een onjuiste datum van voltooiing van de dienst vermeldde en er geen doorlopende nummering was van de achteraf gecorrigeerde factuur en de creditnota waarbij de oorspronkelijke factuur is ingetrokken, wanneer is voldaan aan de materiële voorwaarden voor aftrek, en de betrokken instantie vóór de vaststelling van haar beslissing van de belastingplichtige een gecorrigeerde factuur met de juiste datum van voltooiing van deze dienst heeft ontvangen, ook al is er geen doorlopende nummering van deze factuur en de creditnota waarbij de oorspronkelijke factuur is ingetrokken.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Zaak C-398/09: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S/Skatteministeriet (Niet-terugbetaling van onverschuldigd betaalde belasting — Ongerechtvaardigde verrijking wegens verband tussen invoering van deze belasting en afschaffing van andere heffingen)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/7

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 6 september 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Østre Landsret — Denemarken) — Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S/Skatteministeriet
   (Zaak C-398/09) (1)

   (Niet-terugbetaling van onverschuldigd betaalde belasting - Ongerechtvaardigde verrijking wegens verband tussen invoering van deze belasting en afschaffing van andere heffingen)
   2011/C 311/08
   Procestaal: Deens

      Verwijzende rechter

   Østre Landsret

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Lady & Kid A/S, Direct Nyt ApS, A/S Harald Nyborg Isenkram- og Sportsforretning, KID-Holding A/S

      Verwerende partij: Skatteministeriet

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Østre Landsret — Uitlegging van het arrest van het Hof in zaak C-192/95, Comateb e.a., en van de gemeenschapsrechtelijke beginselen inzake terugvordering van onverschuldigde betaling — Weigering van terugbetaling van een nationale heffing die onverenigbaar met het gemeenschapsrecht is verklaard, wegens ongerechtvaardigde verrijking daar er een rechtstreekse band is tussen de invoering van de onrechtmatige heffing en de opheffing van andere op een andere basis geïnde heffingen — Niet-terugbetaling waardoor marktdeelnemers die producten invoeren, worden benadeeld tegenover marktdeelnemers die soortgelijke nationale producten kopen, doordat eerstgenoemden naar verhouding meer aan onrechtmatige heffing hebben betaald dan laatstgenoemden

      Dictum

   De regels van het recht van de Unie inzake terugvordering van het onverschuldigd betaalde moeten aldus worden uitgelegd dat terugvordering van het onverschuldigd betaalde alleen tot ongerechtvaardigde verrijking kan leiden wanneer de bedragen die een belastingplichtige ten onrechte heeft betaald aan belasting die een lidstaat in strijd met het recht van de Unie heeft geheven, rechtstreeks op de koper zijn afgewenteld. Het recht van de Unie verzet zich dus ertegen dat een lidstaat terugbetaling van een onrechtmatige belasting weigert op grond dat het door de belastingplichtige ten onrechte betaalde bedrag is gecompenseerd door een besparing als gevolg van de gelijktijdige afschaffing van andere heffingen, aangezien deze compensatie volgens het recht van de Unie niet kan worden aangemerkt als ongerechtvaardigde verrijking met betrekking tot deze belasting.

      (1)  PB C 312 van 19.12.2009.


title: Arrest van het Hof van 21 januari 2003 in zaak C-378/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Europees Parlement en Raad van de Europese Unie ("Comitologie — Besluit 1999/468/EG van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden — Criteria voor keuze tussen verschillende procedures tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen — Gevolgen — Motiveringsplicht — Gedeeltelĳke nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het financieringsinstrument voor het milieu (LIFE)")

text:
8.3.2003                 NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 55/3
Cellier des Dauphins, en Newcastle United Football Company                   samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,
Ltd, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van                   J.-P. Puissochet en M. Wathelet, kamerpresidenten, C. Gul-
artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG),                  mann, A. La Pergola (rapporteur), P. Jann, V. Skouris, F. Mac-
heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias,             ken, N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha Rodrigues,
president, J.-P. Puissochet en M. Wathelet, kamerpresidenten,                rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: M.-F. Con-
C. Gulmann, D. A. O. Edward, P. Jann (rapporteur) en                         tet, administrateur, op 21 januari 2003 een arrest gewezen
V. Skouris, F. Macken en N. Colneric, S. von Bahr en J. N. Cunha             waarvan het dictum luidt als volgt:
Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier:
L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 21 januari 2003 een arrest               1)     Verklaart nietig artikel 11, lid 2, van verordening (EG)
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                         nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad van
                                                                                17 juli 2000 betreffende het financieringsinstrument voor het
Het bij beschikking van 28 juli 2000 van de High Court of Justice                   milieu (LIFE).
(England & Wales), Queen’s Bench Division, ingediende verzoek om
een prejudiciële beslissing is niet-ontvankelijk.                            2)     Verstaat dat de op de datum van uitspraak van dit arrest
                                                                                reeds vastgestelde maatregelen tot uitvoering van verordening
                                                                                nr. 1655/2000 niet door dit arrest worden aangetast.
( 1) PB C 302 van 21.10.2000.
                                                                             3)     Verstaat dat de gevolgen van artikel 11, lid 2, van verordening
                                                                                nr. 1655/2000 volledig worden gehandhaafd totdat het
                                                                                Parlement en de Raad nieuwe bepalingen inzake de comitépro-
                                                                                cedure voor de maatregelen tot uitvoering van voornoemde
                                                                                verordening zullen hebben vastgesteld.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                             4)     Verwijst het Europees Parlement en de Raad van de Europese
                                                                                Unie in de kosten.
                         van 21 januari 2003
                                                                             (1 ) PB C 355 van 9.12.2000.
in zaak C-378/00: Commissie van de Europese Gemeen-
schappen tegen Europees Parlement en Raad van de
                          Europese Unie (1)
(„Comitologie — Besluit 1999/468/EG van de Raad tot
vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de                                         ARREST VAN HET HOF
aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden —
Criteria voor keuze tussen verschillende procedures tot vast-                                           (Zesde kamer)
stelling van uitvoeringsmaatregelen — Gevolgen — Motive-
ringsplicht — Gedeeltelijke nietigverklaring van verordening                                         van 23 januari 2003
(EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement en de Raad
betreffende het financieringsinstrument voor het milieu                      in de gevoegde zaken C-421/00, C-426/00 en C-16/01
                                (LIFE)”)                                     (verzoek van het Unabhängiger Verwaltungssenat für
                                                                             Kärnten, het Unabhängiger Verwaltungssenat Wien en het
                            (2003/C 55/05)                                   Verwaltungsgerichtshof om een prejudiciële beslissing):
                                                                                Renate Sterbenz en Paul Dieter Haug (1)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                             („Harmonisatie van wetgevingen — Artikelen 28 EG en 30
                                                                             EG — Richtlijn 79/112/EEG — Etikettering en presentatie
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-                           van levensmiddelen”)
                           dentie van het Hof)
                                                                                (2003/C 55/06)
In zaak C-378/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                                               (Procestaal: Duits)
pen (gemachtigde: D. Maidani) tegen Europees Parlement
(gemachtigden: C. Pennera en M. Moore), en Raad van de                       (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
Europese Unie (gemachtigden: J.-P. Jacqué en G. Houttuin)                                              dentie van het Hof)
ondersteund door Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië
en Noord-Ierland (gemachtigde: G. Amodeo, bijgestaan door
M. Hoskins), betreffende een beroep tot nietigverklaring van                 In de gevoegde zaken C-421/00, C-426/00 en C-16/01,
verordening (EG) nr. 1655/2000 van het Europees Parlement                    betreffende verzoeken aan het Hof krachtens artikel 234
en de Raad van 17 juli 2000 betreffende het financieringsin-                 EG van respectievelijk de Unabhängige Verwaltungssenat für
strument voor het milieu (LIFE) (PB L 192, blz. 1), voorzover                Kärnten (Oostenrijk), de Unabhängige Verwaltungssenat Wien
daarin de vaststelling van maatregelen tot uitvoering van het                (Oostenrijk) en het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk), in de
programma LIFE wordt onderworpen aan de regelgevingspro-                     aldaar dienende strafzaken tegen Renate Sterbenz (C-421/
cedure bedoeld in artikel 5 van besluit 1999/468/EG van de                   00), en Paul Dieter Haug (C-426/00 en C-16/01), om een
Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden                    prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28
voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende                        EG en 30 EG alsmede richtlijn 79/112/EEG van de Raad van
uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184, blz. 23), heeft het Hof,                  18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van


title: Zaak T-228/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2006 — Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad( Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in kader van strijd tegen terrorisme — Bevriezing van tegoeden — Beroep tot nietigverklaring — Rechten van verdediging — Motivering — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Beroep tot schadevergoeding )

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/28

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 december 2006 — Organisatie van Volksmujahedeen van Iran/Raad
   (Zaak T-228/02) (1)

   („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten in kader van strijd tegen terrorisme - Bevriezing van tegoeden - Beroep tot nietigverklaring - Rechten van verdediging - Motivering - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Beroep tot schadevergoeding”)
   (2006/C 331/63)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Organisatie van Volksmujahedeen van Iran (Auvers-sur-Oise, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-P. Spitzer, advocaat, D. Vaughan, QC, en É. de Boissieu, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Vitsentzatos en M. Bishop als gemachtigden)

      Interveniënt aan de zijde van verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: aanvankelijk vertegenwoordigd door J. E. Collins, vervolgens door R. Caudwell en C. Gibbs als gemachtigden, bijgestaan door S. Moore, barrister)
   Voorwerp
   Enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van gemeenschappelijk standpunt 2002/340/GBVB van de Raad van 2 mei 2002 inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB L 116, blz. 75), gemeenschappelijk standpunt 2002/462/GBVB van de Raad van 17 juni 2002 inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB en houdende intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2002/340 (PB L 160, blz. 32), alsmede van besluit 2002/460/EG van de Raad van 17 juni 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2002/334/EG (PB L 160, blz. 26), voor zover verzoekster voorkomt op de lijst van personen, groepen en entiteiten waarop die bepalingen van toepassing zijn, en anderzijds, een beroep tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt gedeeltelijk niet-ontvankelijk en gedeeltelijk ongegrond verklaard voor zover het strekt tot nietigverklaring van gemeenschappelijk standpunt 2005/936/GBVB van de Raad van 21 december 2005 inzake de actualisering van gemeenschappelijk standpunt 2001/931/GBVB en houdende intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2005/847/GBVB.

               2)

               Besluit 2005/930/EG van de Raad van 21 december 2005 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van besluit 2005/848/EG, wordt nietig verklaard voor zover het verzoekster betreft.

               3)

               Het beroep tot schadevergoeding wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               4)

               De Raad wordt verwezen in zijn eigen kosten en in vier vijfde van verzoeksters kosten.

               5)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 247 van 12.10.2002.


title: Zaak T-305/13: Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — SACE en Sace BT/Commissie („Staatssteun — Exportkredietverzekering — Door openbaar bedrijf aan dochtermaatschappij toegekende herverzekeringsdekking — Kapitaalinbreng ter dekking van verliezen van dochtermaatschappij — Begrip staatssteun — Toerekenbaarheid aan de staat — Criterium van de particuliere investeerder — Motiveringsverplichting”)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/18

         Arrest van het Gerecht van 25 juni 2015 — SACE en Sace BT/Commissie
   (Zaak T-305/13) (1)

   ((„Staatssteun - Exportkredietverzekering - Door openbaar bedrijf aan dochtermaatschappij toegekende herverzekeringsdekking - Kapitaalinbreng ter dekking van verliezen van dochtermaatschappij - Begrip staatssteun - Toerekenbaarheid aan de staat - Criterium van de particuliere investeerder - Motiveringsverplichting”))
   (2015/C 262/23)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE) (Rome, Italië) en Sace BT SpA (Rome) (vertegenwoordigers: M. Siragusa en G. Rizza, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Conte, D. Grespan en K. Walkerová, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: G. Palmieri, gemachtigde, bijgestaan door S. Fiorentino, avvocato dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/525/EU van de Commissie van 20 maart 2013 betreffende steunmaatregelen SA.23425 (11/C) (ex NN 41/10) die Italië in 2004 en 2009 ten uitvoer heeft gelegd ten behoeve van Sace BT SpA (PB 2014, L 239, blz. 24)

      Dictum

               1)

               Artikel 2, tweede alinea, van besluit 2014/525/EU van de Commissie van 20 maart 2013 betreffende steunmaatregelen SA.23425 (11/C) (ex NN 41/10) die Italië in 2004 en 2009 ten uitvoer heeft gelegd ten gunste van Sace BT SpA, wordt nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Servizi assicurativi del commercio estero SpA (SACE) en Sace BT dragen hun eigen kosten, daaronder begrepen de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

               4)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten, daaronder begrepen de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

               5)

               De Italiaanse Republiek draagt haar eigen kosten, daaronder begrepen de kosten die op de procedure in kort geding zijn gevallen.

      (1)  PB C 207 van 20.7.2013.


title: Zaak T-45/09: Beschikking van het Gerecht van 22 maart 2010 — Al Barakaat International Foundation/Commissie

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/51

         Beschikking van het Gerecht van 22 maart 2010 — Al Barakaat International Foundation/Commissie
   (Zaak T-45/09) (1)

   2010/C 148/87

      Procestaal: Zweeds

   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Zaak C-114/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 september 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie (Beroep tot nietigverklaring — Extern optreden van de Europese Unie — Internationale overeenkomsten — Bescherming van de naburige rechten van omroeporganisaties — Onderhandelingen over een verdrag van de Raad van Europa — Besluit van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten tot goedkeuring van de gezamenlijke deelname van de Unie en haar lidstaten aan de onderhandelingen — Artikel 3, lid 2, VWEU — Exclusieve externe bevoegdheid van de Unie)

text:
               10.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 395/2

      Arrest van het Hof (Grote kamer) van 4 september 2014 — Europese Commissie/Raad van de Europese Unie
      (Zaak C-114/12) (1)

      ((Beroep tot nietigverklaring - Extern optreden van de Europese Unie - Internationale overeenkomsten - Bescherming van de naburige rechten van omroeporganisaties - Onderhandelingen over een verdrag van de Raad van Europa - Besluit van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten tot goedkeuring van de gezamenlijke deelname van de Unie en haar lidstaten aan de onderhandelingen - Artikel 3, lid 2, VWEU - Exclusieve externe bevoegdheid van de Unie))
      (2014/C 395/02)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre, P. Hetsch, L. Gussetti en J. Samnadda, gemachtigden)

         Interveniënt aan de zijde van de verzoekende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: R. Passos en D. Warin, gemachtigden)

         Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: H. Legal, J.-P. Hix, F. Florindo Gijón en M. Balta, gemachtigden)

         Interveniënten aan de zijde van de verwerende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek, E. Ruffer, D. Hadroušek en J. Králová, gemachtigden), Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze, B. Beutler en N. Graf Vitzthum, gemachtigden), Koninkrijk der Nederlanden (vertegenwoordigers: C. Wissels en J. Langer, gemachtigden), Republiek Polen (vertegenwoordigers: aanvankelijk M. Szpunar, B. Majczyna, M. Drwięcki en E. Gromnicka, vervolgens de drie laatstgenoemden, gemachtigden), Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: C. Murrell, gemachtigde, bijgestaan door R. Palmer, barrister)

         Dictum

                  1)

                  Het besluit van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten in het kader van de Raad bijeen van 19 december 2011 over de deelneming van de Europese Unie en haar lidstaten aan onderhandelingen over een verdrag van de Raad van Europa over de bescherming van de rechten van omroeporganisaties wordt nietig verklaard.

                  2)

                  De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in de kosten.

                  3)

                  De Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Polen, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en het Europees Parlement dragen hun eigen kosten.

         (1)  PB C 138 van 12.5.2012.


title: Zaak F-64/13: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 juni 2015 — Z/Hof van Justitie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordelingsrapport — Te late opstelling van het beoordelingsrapport — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/39

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 juni 2015 — Z/Hof van Justitie
   (Zaak F-64/13) (1)

   ((Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordelingsrapport - Te late opstelling van het beoordelingsrapport - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding))
   (2015/C 262/52)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Z (vertegenwoordiger: F. Rollinger, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verzoeksters beoordelingsrapport over de periode van 1 januari tot en met 31 december 2008 alsmede veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor de immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Z draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

      (1)  PB C 274 van 21.9.2013, blz. 30.


title: Zaak T-30/10: Beroep ingesteld op 29 januari 2010 — Reagens/Commissie

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/39

         Beroep ingesteld op 29 januari 2010 — Reagens/Commissie
   (Zaak T-30/10)
   2010/C 80/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Reagens SpA (San Giorgio di Piano, Italië) (vertegenwoordigers: B. O’Connor, L. Toffoletti, D. Gullo en E. De Giorgi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               beschikking C(2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009 (zaak COMP/38.589 — warmtestabilisatoren) betreffende tinstabilisatoren geheel of ten dele nietig verklaren, voor zover zij verzoekster betreft;

               —

               vaststellen dat de verjaringstermijnen van artikel 25 van verordening nr. 1/2003 toepassing vinden zodat verzoekster geen geldboete kan worden opgelegd;

               —

               subsidiair, vaststellen dat de Commissie blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting door verzoekster een geldboete van 10 791 000 EUR op te leggen, en zo nodig de geldboete aanpassen tot een bedrag dat beantwoordt aan de beperkte aard van verzoeksters eventuele inbreuk op artikel 101 VWEU na 1996;

               —

               een maatregel van instructie gelasten in verband met de toepassing van artikel 35 van de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten wat Chemson en Baerlocker betreft en met betrekking tot alle uiteenzettingen van geadresseerden van de beschikking inzake tinstabilisatoren na de kennisgeving van de mededeling van de punten van bezwaar;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2009) 8682 def. van de Commissie van 11 november 2009, voor zover verzoekster daarin aansprakelijk is gesteld voor inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER (zaak COMP/38.589 — warmtestabilisatoren) en haar een geldboete is opgelegd.
   Tot staving van haar vorderingen voert verzoekster de volgende middelen aan:

               Ten eerste stelt zij dat de Commissie de feiten betreffende tinstabilisatoren kennelijk onjuist heeft beoordeeld, voor zover zij heeft vastgesteld dat verzoekster na het tijdvak 1996-1997 heeft deelgenomen aan een inbreuk op artikel 81 EG (thans artikel 101 VWEU).

               Ten tweede betoogt verzoekster dat de Commissie artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) kennelijk verkeerd heeft toegepast op de feiten betreffende de markt van tinstabilisatoren, in het bijzonder door vast te stellen dat de verjaringstermijnen van dat artikel in acht waren genomen. Het feit dat er geen inbreuk is bewezen na het tijdvak van 1996-1997 betekent volgens verzoekster dat de verjaringstermijnen van vijf of tien jaar van dit artikel in de weg staan aan een beslissing om verzoekster een geldboete op te leggen.

               Ten derde stelt verzoekster dat de Commissie de beginselen van behoorlijk bestuur heeft geschonden alsmede verzoeksters gewettigd vertrouwen dat de Commissie naar beste vermogen een strikt en zorgvuldig onderzoek zou verrichten en geen bewijzen dat er mededinging bestond buiten beschouwing zou laten. Verzoekster stelt bovendien dat de Commissie haar rechten van verweer heeft geschonden doordat zij niet naar behoren de bewijzen heeft onderzocht die verzoekster haar in antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar en ter terechtzitting heeft verstrekt, en haar evenmin opnieuw toegang heeft verschaft tot de niet-vertrouwelijke stukken van het onderzoek.

               Ten vierde betoogt verzoekster dat de Commissie, door de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten (2) verkeerd toe te passen, het beginsel van gelijke behandeling voor de wet van alle ondernemingen heeft geschonden. Voorts stelt verzoekster dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden omdat de aan verzoekster opgelegde geldboete onevenredig was in vergelijking met die welke aan alle andere geadresseerden van de beschikking inzake tinstabilisatoren, en in het bijzonder aan Baerlocker, zijn opgelegd.

               Ten vijfde voert verzoekster aan dat de Commissie, doordat zij de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten verkeerd heeft toegepast, met haar handelen de mededinging op de gemeenschappelijke markt in strijd met artikel 101 VWEU heeft verstoord.

               Ten slotte betoogt verzoekster dat de Commissie in strijd met het beginsel van goed bestuur heeft gehandeld door het onderzoek niet zorgvuldig en tijdig te verrichten, en dat zij verzoeksters recht van verweer heeft geschonden door het onderzoek niet voort te zetten in het tijdvak waarin de vorderingen van Akzo inzake de bescherming uit hoofde van de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten en cliënten (3) aanhangig waren bij het Gerecht.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).

      (3)  Arrest Gerecht van 17 september 2007, Akzo Nobel Chemicals en Akcros Chemicals/Commissie, (gevoegde zaken T-125/03 en T-253/03, Jurispr. blz. II-04771).


title: Zaak T-3/11: Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Portugal/Commissie [„EOGFL — Afdeling ‚Garantie’ — ELGF en Elfpo — Van financiering uitgesloten uitgaven — Tekortkomingen in het systeem voor de identificatie van percelen landbouwgrond en het geografisch informatiesysteem (LPIS-GIS) bij de uitvoering van controles ter plaatse en de berekening van boetes (belastingjaren 2005-2007)”]

text:
               10.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/13

         Arrest van het Gerecht van 16 juni 2015 — Portugal/Commissie
   (Zaak T-3/11) (1)

   ([„EOGFL - Afdeling ‚Garantie’ - ELGF en Elfpo - Van financiering uitgesloten uitgaven - Tekortkomingen in het systeem voor de identificatie van percelen landbouwgrond en het geografisch informatiesysteem (LPIS-GIS) bij de uitvoering van controles ter plaatse en de berekening van boetes (belastingjaren 2005-2007)”])
   (2015/C 262/16)
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes, M. Figueiredo en J. Saraiva de Almeida, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en P. Rossi, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2010/668/EU van de Commissie van 4 november 2010 houdende onttrekking aan EU-financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten in het kader van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, in het kader van het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) of in het kader van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo), hebben verricht (PB L 288, blz. 24), voor zover daarbij financiële correcties zijn opgelegd aan de Portugese Republiek voor een bedrag van 4 0 6 90  655,11 EUR wegens „[t]ekortkomingen in het LPIS-GIS [systeem voor de identificatie van percelen landbouwgrond-geografisch informatiesysteem], bij de uitvoering van controles ter plaatse en de berekening van boetes” in de jaren 2005 tot en met 2007

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 139 van 7.5.2011.


title: Zaak C-290/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 11 juni 2012 — Oreste Della Rocca/Poste Italiane SpA

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale di Napoli (Italië) op 11 juni 2012 — Oreste Della Rocca/Poste Italiane SpA
   (Zaak C-290/12)
   2012/C 243/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale di Napoli

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Oreste Della Rocca

      Verwerende partij: Poste Italiane SpA

      Prejudiciële vragen

               1)

               Verwijst richtlijn 1999/70/EG (1) en meer bepaald artikel 2 ervan, mede gelet op het oordeel in punt 36 van de beschikking van het Hof van Justitie van 15 september 2010 (zaak C-386/09, Briot), ook naar een arbeidsbetrekking van bepaalde duur tussen de uitzendkracht en het uitzendbureau of tussen de uitzendkracht en de inlener, zodat richtlijn 1999/70/EG dergelijke betrekkingen regelt?

               2)

               Voldoet, bij gebreke van andere maatregelen ter voorkoming van misbruik, een bepaling die toestaat dat de arbeidsovereenkomst met het uitzendbureau in de tijd wordt beperkt, of wordt hernieuwd, op grond van technische, organisatorische of productieredenen die niet binnen de sfeer van het uitzendbureau liggen of niet in specifiek verband staan met de tijdelijke arbeidsbetrekking, maar op grond van algemene vereisten die aan de uitzendkracht worden gesteld, die losstaan van de specifieke arbeidsbetrekking, aan de vereisten van clausule 5, lid 1, van richtlijn 1999/70/EG, of kan dit een omzeiling van de richtlijn opleveren? Moeten de objectieve redenen als bedoeld in clausule 5, lid 1, sub a, van richtlijn 1999/70/EG schriftelijk worden vastgelegd en moeten zij betrekking hebben op de specifieke arbeidsbetrekking voor bepaalde tijd en de hernieuwing daarvan, zodat de verwijzing naar de algemene objectieve redenen die de sluiting van de uitzendovereenkomst hebben gerechtvaardigd, ongeschikt is en daarom niet aan het voorschrift van clausule 5, sub a, kan voldoen?

               3)

               Staat clausule 5 van richtlijn 1999/70/EG eraan in de weg dat de gevolgen van het misbruik ten laste van een derde komen, in dit geval de inlener?

      (1)  PB L 175, blz. 43.


title: Zaak T-273/04: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2008 — FagorBrandt/Commissie

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/30

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2008 — FagorBrandt/Commissie
   (Zaak T-273/04) (1)

   (2008/C 183/56)

      Procestaal: Frans

   De president van de Derde kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 251 van 9.10.2004.


title: Zaak F-57/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 7 november 2007 — Hinderyckx/Raad (Ambtenaren — Bevordering — Bevorderingsronde 2005 — Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren — Schending van artikel 45 van Statuut — Vergelijking van verdiensten — Beoordelingsrapporten van verschillende instellingen)

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/34

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 7 november 2007 — Hinderyckx/Raad
   (Zaak F-57/06) (1)

   (Ambtenaren - Bevordering - Bevorderingsronde 2005 - Niet-plaatsing op lijst van bevorderde ambtenaren - Schending van artikel 45 van Statuut - Vergelijking van verdiensten - Beoordelingsrapporten van verschillende instellingen)
   (2008/C 37/55)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Jacques Hinderyckx (Brussel, België) (vertegenwoordiger: J. Martin, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Simm en M. Bauer, gemachtigden)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2005 niet tot de rang B*8 te bevorderen en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Raad van de Europese Unie zal naast zijn eigen kosten één derde van de kosten van Hinderyckx dragen.

               3)

               Hinderyckx zal twee derde van zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 178 van 29.7.2006, blz. 34.


title: Zaak C-138/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 15 maart 2010 — DP Grup EOOD/Direktor na Agentsia „Mitnitsi”

text:
               5.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 148/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Administrativen sad Sofia-grad (Bulgarije) op 15 maart 2010 — DP Grup EOOD/Direktor na Agentsia „Mitnitsi”
   (Zaak C-138/10)
   2010/C 148/25
   Procestaal: Bulgaars

      Verwijzende rechter

   Administrativen sad Sofia-grad

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DP Grup EOOD

      Verwerende partij: Direktor na Agentsia „Mitnitsi”

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet artikel 63 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, gelet op de omstandigheden van het hoofdgeding, in die zin worden uitgelegd dat het de douaneautoriteit verplicht slechts één controle uit te voeren of de douaneaangifte voldoet aan de vereisten van artikel 62 van deze verordening, door enkel over te gaan tot een controle van documenten in de in artikel 68 van de verordening genoemde omvang, enkel op grond van de overgelegde documenten te beslissen over de aanvaarding van de douaneaangifte, indien wordt getwijfeld aan de juistheid van de tariefcode van de goederen en een deskundigenonderzoek ter bepaling van deze code nodig is?

               2.

               Moet de beslissing van de douaneautoriteit tot onmiddellijke aanvaarding van de douaneaangifte overeenkomstig artikel 63 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, onder de omstandigheden van het hoofdgeding als beschikking van een douaneautoriteit in de zin van artikel 4, punt 5, juncto artikel 8, lid 1, eerste streepje, van het douanewetboek worden beschouwd, en wel voor de volledige inhoud van de aangegeven douaneaangifte, indien zich tevens de volgende omstandigheden voordoen:

                           a)

                           de beslissing van de douaneautoriteit tot de aanvaarding van de douaneaangifte is enkel op grond van de samen met de douaneaangifte overgelegde documenten genomen;

                           b)

                           bij het verrichten van de nodige controles vóór de aanvaarding ontstond het vermoeden dat de aangegeven tariefcode van de goederen onjuist was;

                           c)

                           bij het verrichten van de nodige controles vóór de aanvaarding van de douaneaangifte was de informatie over de inhoud van de aangegeven goederen, die van belang is voor de juiste bepaling van de tariefcode, onvolledig;

                           d)

                           bij de controle vóór de aanvaarding van de douaneaangifte werd een monster genomen voor deskundigenonderzoek om de tariefcode van de goederen juist te bepalen?

               3.

               Moet artikel 63 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, onder de omstandigheden van het hoofdgeding in die zin worden uitgelegd,

                           a)

                           dat het toestaat dat de rechtmatigheid van de aanvaarding van de douaneaangifte na het in het vrije verkeer brengen van de goederen in rechte wordt aangevochten, dan wel,

                           b)

                           dat de aanvaarding van de douaneaangifte niet kan worden aangevochten, omdat die aanvaarding enkel vastlegt dat de goederen bij de douaneautoriteiten zijn aangegeven en op welk tijdstip een douaneschuld bij invoer is ontstaan, en geen beschikking van een douaneautoriteit inzake de juiste tariefindeling en de hoogte van de op grond van deze aangifte verschuldigde douanerechten is?


title: Zaak C-167/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2011 door Cantiere navale De Poli SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 februari 2011 in zaak T-584/08, Cantiere navale De Poli/Commissie

text:
               11.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 173/7

         Hogere voorziening ingesteld op 5 april 2011 door Cantiere navale De Poli SpA tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 3 februari 2011 in zaak T-584/08, Cantiere navale De Poli/Commissie
   (Zaak C-167/11 P)
   2011/C 173/15
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Cantiere navale De Poli SpA in liquidazione e concordato preventivo (vertegenwoordigers: A. Abate en A. Franchi, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               gegrond verklaren het beroep strekkende tot vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 3 februari 2011 en tot nietigverklaring van de litigieuze beschikking van de Europese Commissie van 21 oktober 2008 en, zonodig en indien mogelijk, rechtstreeks ten gronde te beslissen;

               —

               subsidiair, vernietigen en terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster komt op tegen het arrest van het Gerecht van 3 februari 2011, zaak T-584/08, Cantiere navale De Poli/Commissie, en voert daartoe de volgende middelen aan:

               a)

                  Proceduregebreken wegens gebrekkige motivering met betrekking tot:

                           —

                           de teleologische uitlegging van verordening (EG) nr. 1177/2002 van de Raad van 27 juni 2002 betreffende een tijdelĳk defensief mechanisme voor de scheepsbouw (1), ter bepaling van de doelstellingen van de Raad voor de bescherming van de ten gevolge van oneerlijke concurrentie van scheepswerven in Korea benadeelde belangen van de communautaire scheepswerven;

                           —

                           de verhouding (hiërarchie van normen) tussen verordening nr. 1177/2002 en verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van verordening nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel (88 EG) (2);

                           —

                           het beroep op het subsidiariteitsbeginsel ter bepaling van de voorschriften betreffende de termijnen waarbinnen de lidstaten steunmaatregelen aan de Commissie moeten meedelen.

               b)

                  Schending van het gemeenschapsrecht met betrekking tot:

                           —

                           de uitoefening, in de tijd, van de bevoegdheid van de lidstaten, steunmaatregelen aan de Commissie mee te delen in het kader van verordening nr. 1177/2002;

                           —

                           de bevoegdheid van de Commissie, de „verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt” van steunmaatregelen in de zin van die verordening na te gaan:

                           —

                           de regeling van de onder de verordening ontstane rechtsverhoudingen na het verstrijken van de geldigheid van deze laatste (31 maart 2005);

                           —

                           de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling en van het vertrouwensbeginsel.

      (1)  PB L 172, blz. 1.

      (2)  PB L 140, blz. 1.


               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/5

         Eedaflegging door de nieuwe leden van het Gerecht van eerste aanleg
   2009/C 267/09
   Na hun benoeming tot rechter bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen bij besluiten van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 25 februari 2009 (1) en 8 juli 2009 (2), hebben de heer H. Kanninen, voor de periode van 1 september 2009 tot en met 31 augustus 2010, en de heer J. Schwarcz, voor de periode van 7 oktober 2009 tot en met 31 augustus 2010, voor het Hof de eed afgelegd op 6 oktober 2009.

      (1)  PB L 56, van 28 februari 2009, blz. 17.

      (2)  PB L 181, van 14 juli 2009, blz. 25.


title: Zaak T-79/14: Arrest van het Gerecht van 1 maart 2016 — Secop/Commissie („Staatssteun — Redding van ondernemingen in moeilijkheden — Steun in de vorm van een staatsgarantie — Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard — Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Ernstige moeilijkheden — Procedurele rechten van de belanghebbenden”)

text:
               18.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 136/29

         Arrest van het Gerecht van 1 maart 2016 — Secop/Commissie
   (Zaak T-79/14) (1)

   ((„Staatssteun - Redding van ondernemingen in moeilijkheden - Steun in de vorm van een staatsgarantie - Besluit waarbij de steun verenigbaar met de interne markt wordt verklaard - Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Ernstige moeilijkheden - Procedurele rechten van de belanghebbenden”))
   (2016/C 136/41)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Secop GmbH (Flensburg, Duitsland) (vertegenwoordigers: U. Schnelle en C. Aufdermauer, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Armati, T. Maxian Rusche en R. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2013) 9119 final van de Commissie van 18 december 2013 betreffende staatssteun SA.37640 — Reddingsteun voor ACC Compressors SpA — Italië

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Secop GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 85 van 22.3.2014.


title: Zaak T-28/05: Beroep, op 17 januari 2005 ingesteld door Ekabe International SCA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/40

         Beroep, op 17 januari 2005 ingesteld door Ekabe International SCA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
   (Zaak T-28/05)
   (2005/C 82/72)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 17 januari 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door Ekabe International SCA, gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door C. de Haas, advocaat.
   Andere partij in de procedure voor de vierde kamer van beroep: Puleva SA.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep te vernietigen en te herzien voorzover daarbij de afwijzing van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 824 573 voor OMEGA 3 werd bevestigd op oppositie nr. B 148 132;

               —

               het BHIM te verwijzen in alle kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               De vennootschap CEMA. Het merk werd overgedragen aan Primalliance en vervolgens aan Ekabe International.

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               beeldmerk „OMEGA 3” voor waren van klasse 29 (margarine) – aanvraagnr. 824 573

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Puleva SA

               Oppositiemerk of -teken:

               nationaal woordmerk „PULEVA-OMEGA 3” voor waren van klasse 29 (Vlees, vis, gevogelte en wild; geconserveerde, gedroogde en gekookte vruchten en groenten; eieren, melk en melkproducten,…)

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               afwijzing van de inschrijvingsaanvraag

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad


title: Zaak C-428/02: Verzoek van het Vestre Landsret van 15 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fonden Marselisborg Lystbådehavn en Skatteministeriet

text:
C 55/6                   NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       8.3.2003
1.     Moeten Verordening (EEG) nr. 2913/92 (1) (het CDW) en             Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002
       Verordening (EEG) nr. 2454/93 ( 2) (de TCDW), met name            om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Haupt-
       artikel 379, lid 1, TCDW, aldus worden uitgelegd, dat het          zollamt Hamburg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH
       kantoor van vertrek een douaneschuld die ten gevolge
       van een overtreding of een onregelmatigheid in verband
       met extern communautair douanevervoer is ontstaan,                                        (Zaak C-446/02)
       niet bij de aangever kan invorderen wanneer deze laatste
       niet binnen de termijn van elf maanden na geldigmaking
       van de aangifte voor communautair douanevervoer de in                                      (2003/C 55/12)
       artikel 379 TCDW bedoelde kennisgeving heeft ontvan-
       gen (...)?
2.     Is het voor het antwoord op deze vraag van belang,                Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 oktober
       dat het kantoor van vertrek een in het communautair               2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
       douanewetboek vastgestelde administratieve regeling               10 december 2002, in het geding tussen Hauptzollamt Ham-
       voor het doorgeven van inlichtingen (early warning                burg-Jonas, en Gouralnik & Partner GmbH, het Hof van
       system) niet heeft toegepast, of dat aan de autoriteiten          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
       van het kantoor van vertrek kan worden verweten dat               prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
       een kennisgeving niet tijdig is verricht?
                                                                         1.    Bestaat er een recht op betaling van de uitvoerrestitutie
( 1) PB 1992, L 302, blz. 1-50.                                                tegen ten minste de voor het daadwerkelijk uitgevoerde
( 2) PB 1993, L 253, blz. 1-766.                                               product geldende restitutievoet, indien bij een doua-
                                                                               necontrole wordt vastgesteld dat de aangegeven en uitge-
                                                                               voerde zending niet volledig uit het aangegeven product
                                                                               bestond, maar ten dele uit een ander product waarvoor
                                                                               een lagere restitutievoet gold?
                                                                         2.    Is het voor de beslechting van het geschil van belang of
Verzoek van het Vestre Landsret van 15 november 2002                           het onjuist aangegeven product overeenkomst vertoont
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fonden                     met het daadwerkelijk aangegeven product?
       Marselisborg Lystbådehavn en Skatteministeriet
                                                                         3.    Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord, volgens
                           (Zaak C-428/02)                                     welke criteria moet dan worden bepaald of de aangifte
                                                                               ook het onjuist aangegeven product omvat?
                            (2003/C 55/11)
Het Vestre Landsret heeft bij beschikking van 15 november
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
26 november 2002, in het geding tussen Fonden Marselisborg
Lystbådehavn en Skatteministeriet, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Hogere voorziening, op 11 december 2002 ingesteld door
beslissing over de navolgende vragen:                                    KWS SAAT AG tegen het arrest van het Gerecht van
                                                                         eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
1.     Moet artikel 13 B, sub b, van de Zesde BTW-richtlijn              kamer) van 9 oktober 2002 in zaak T-173/00, KWS SAAT
       (richtlijn 77/388 (1) van de Raad) aldus worden uitgelegd         AG tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
       dat het begrip „verhuur van onroerende goederen” ook                        markt (merken, tekeningen en modellen)
       de verhuur van een ligplaats voor een boot omvat,
       bestaande uit een deel van een haventerrein aan wal en
       een afgebakende en identificeerbare plek in het water?                                   (Zaak C-447/02 P)
2.     Moet artikel 13 B, sub b, tweede streepje, van de Zesde
       BTW-richtlijn aldus worden uitgelegd dat het begrip                                        (2003/C 55/13)
       „køretøjer” (voertuigen) ook boten omvat?
( 1) Van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen
     der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag        op 11 december 2002 hogere voorziening ingesteld door KWS
     (PB L 145, blz. 1).                                                 SAAT AG, vertegenwoordigd door C. Rohnke, Rechtsanwalt,
                                                                         Jungfernstieg 51, D-20354 Hamburg, domicilie gekozen heb-
                                                                         bende te Luxemburg, tegen het arrest van het Gerecht van


title: Gevoegde zaken T-515/13 en T-719/13: Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Spanje/Commissie („Staatssteun — Scheepsbouw — Fiscale bepalingen die van toepassing zijn op bepaalde overeenkomsten voor de financiering en aankoop van schepen — Besluit waarbij de steun gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de gedeeltelijke terugvordering ervan wordt gelast — Beroep tot nietigverklaring — Individueel geraakt — Ontvankelijkheid — Voordeel — Selectiviteit — Ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten — Aantasting van de mededinging — Motiveringsplicht”)

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/16

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Spanje/Commissie
   (Gevoegde zaken T-515/13 en T-719/13) (1)

   ((„Staatssteun - Scheepsbouw - Fiscale bepalingen die van toepassing zijn op bepaalde overeenkomsten voor de financiering en aankoop van schepen - Besluit waarbij de steun gedeeltelijk onverenigbaar met de interne markt wordt verklaard en de gedeeltelijke terugvordering ervan wordt gelast - Beroep tot nietigverklaring - Individueel geraakt - Ontvankelijkheid - Voordeel - Selectiviteit - Ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten - Aantasting van de mededinging - Motiveringsplicht”))
   (2016/C 059/16)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Díaz Abad, vervolgens M. Sampol Pucurull, abogados del Estado) (zaak T-515/13), Lico Leasing, SA (Madrid, Spanje) en Pequeños y Medianos Astilleros Sociedad de Reconversión, SA (Madrid) (vertegenwoordigers: M. Merola en M. A. Sánchez, advocaten) (zaak T-719/13)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, M. Afonso, É. Gippini Fournier en P. Němečková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit 2014/200/EU van de Commissie van 17 juli 2013 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.21233 C/11 (ex NN/2011, ex CP 137/06) Belastingregeling voor bepaalde leaseovereenkomsten met het oog op financiering, ook Spaanse belasting-leaseregeling genoemd (PB 2014, L 114, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/200/EU van de Commissie van 17 juli 2013 betreffende de door Spanje ten uitvoer gelegde steunmaatregel SA.21233 C/11 (ex NN/2011, ex CP 137/06) Belastingregeling voor bepaalde leaseovereenkomsten met het oog op financiering, ook Spaanse belasting-leaseregeling genoemd, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten en die van het Koninkrijk Spanje, Lico Leasing, SA en Pequeños y Medianos Astilleros Sociedad de Reconversión, SA dragen.

      (1)  PB C 336 van 16.11.2013.


title: Zaak T-380/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2008 — Kaloudis/BHIM — Fédération Française de Tennis (RolandGarros SPORTSWEAR) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag van het gemeenschapsbeeldmerk RolandGarros SPORTSWEAR — Ouder nationaal woordmerk Roland Garros — Te late betaling van de beroepstaks — Beslissing van kamer van beroep, het beroep als niet-ingesteld te beschouwen )

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/34

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 6 oktober 2008 — Kaloudis/BHIM — Fédération Française de Tennis (RolandGarros SPORTSWEAR)
   (Zaak T-380/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag van het gemeenschapsbeeldmerk RolandGarros SPORTSWEAR - Ouder nationaal woordmerk Roland Garros - Te late betaling van de beroepstaks - Beslissing van kamer van beroep, het beroep als niet-ingesteld te beschouwen’)
   (2008/C 313/61)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Dimitrios Kaloudis (Dassia, Griekenland) (vertegenwoordiger: G. Kaloudis, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Fédération Française de Tennis (FFT) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: F. Fajgenbaum, advocaat)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 19 juli 2007 (zaak R 876/2006-4) in een oppositieprocedure tussen Fédération Française de Tennis (FFT) en D. Kaloudis
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt als ten dele kennelijk ongegrond en ten dele kennelijk niet-ontvankelijk verworpen.

               2)

               D. Kaloudis wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-664/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Mercantil de Barcelona (Spanje) op 30 december 2011 — Serveis en Impressio i Retolacio Vargas, S.L./Banco Mare Nostrum, S.A.

text:
               17.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado Mercantil de Barcelona (Spanje) op 30 december 2011 — Serveis en Impressio i Retolacio Vargas, S.L./Banco Mare Nostrum, S.A.
   (Zaak C-664/11)
   2012/C 80/15
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado Mercantil de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Serveis en Impressio i Retolacio Vargas, S.L.

      Verwerende partij: Banco Mare Nostrum, S.A.

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wanneer een kredietinstelling aan een cliënt een interest rate swap aanbiedt om het risico van renteschommeling bij de voorgaande transacties te dekken, moet dit aanbod dan worden beschouwd als een dienst van beleggingsadvies, gedefinieerd in artikel 4, lid 1, punt 4, van de MiFID-richtlijn [richtlijn 2004/39/EG] (1)?

               2)

               Dient het niet-verrichten van de geschiktheidstoets die in artikel 19, lid 4, van die richtlijn voor een niet-professionele belegger is voorzien, te leiden tot nietigheid van rechtswege van de swap die tussen de belegger en de adviserende kredietinstelling is overeengekomen?

               3)

               Ingeval de beschreven geleverde dienst niet als een beleggingsadvies wordt aangemerkt, leidt dan het enkele feit dat [de cliënt] is overgegaan tot de aanschaf van een complex financieel instrument als een interest rate swap, zonder dat [de beleggingsonderneming] de passendheidstoets heeft verricht die in artikel 19, lid 5, van de MiFID-richtlijn wordt voorzien, waarbij die omissie te wijten is aan de beleggingsonderneming, tot nietigheid van rechtswege van de swapovereenkomst die met de kredietinstelling zelf is gesloten?

               4)

               Dient artikel 19, lid 9, van de MiFID-richtlijn in die zin te worden begrepen, dat het enkele feit dat een kredietinstelling een complex financieel instrument aanbiedt dat verbonden is met een bij deze of een andere instelling aangegane hypothecaire lening, voldoende reden is om de in artikel 19 voorziene verplichtingen van een beleggingsonderneming om niet-professionele beleggers aan een geschiktheids- en een passendheidstoets te onderwerpen, buiten toepassing te laten?

               5)

               Is het, om de verplichtingen ex artikel 19 van de MiFID-richtlijn buiten toepassing te kunnen laten, nodig dat het financiële product waarmee het aangeboden financiële instrument is verbonden, onderworpen is aan wettelijke normen voor de bescherming van de belegger, die vergelijkbaar zijn met de normen die in de genoemde richtlijn zijn vastgesteld?

      (1)  Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB L 145, blz. 1).