title: Verzoek van het Bundesgerichtshof van 29 juni 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen SABEL BV en Puma AG (Zaak C-251/95)

text:
 Nr . C 248/6            NL                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  23 . 9 . 95
 Voor het geval dat de vraag bevestigend wordt beant                      Verzoek van de Conseil d'État van het Groothertogdom
 woord :                                                                   Luxemburg, Comité du Contentieux, van 12 juli 1995 om
                                                                           een prejudiciële beslissing in het geding tussen Futura
 Is het verzoek om voordracht van kandidaten voor posten                   Participations SA en Singer tegen Administration des
 bij de administratie van de Commissie van de Europese                                                 contributions
 Gemeenschappen, dat tijdens een vergadering van de                                                ( Zaak C-250/95 )
 permanente vertegenwoordigers en de secretaris-generaal
 van de Commissie wordt geformuleerd en zonder andere                                                 ( 95/C 248/11 )
 vorm van bekendmaking rechtstreeks aan de Lid-Staten
 wordt gericht, of dat buiten de in het Publikatieblad                     De Conseil d'État van het Groothertogdom Luxemburg,
 aangekondigde aanwervingsprocedure wordt geformu                         Comité du Contentieux, heeft bij arrest van 12 juli 19 95 ,
 leerd, geldig, met name gelet op de bepalingen inzake de                  ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli
 aanwerving van ambtenaren en functionarissen van de                       1995 , in het geding tussen Futura Participations SA en
 Commissie ?                                                               Singer tegen Administration des contributions, het Hof van
                                                                          Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                           prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                           Zijn de bepalingen van artikel 157 van de wet betreffende de
                                                                           inkomstenbelasting en, voor zover nodig, de artikelen 4 en
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land                        24 , lid 2 , tweede alinea, van de Frans-Luxemburgse over
Nordrhein-Westfalen van 29 mei 1995 om een prejudiciële                    eenkomst tot vermijding van dubbele belastingheffing
beslissing in de gedingen tussen SAM Schiffahrt GmbH en                    verenigbaar met de bepalingen van artikel 52 van het
Bondsrepubliek Duitsland en tussen H. Stapf en Bondsre                    EEG-Verdrag, voor zover zij de toepassing van de bepalin
                         publiek Duitsland                                 gen betreffende de overdracht van verliezen op niet
                  ( Zaken C-248/95 en C-249/95 )                           ingezeten belastingplichtigen die in Luxemburg een vaste
                                                                           inrichting hebben, afhankelijk stellen van de voorwaarde,
                            ( 95/C 248 / 10 )                              dat de verliezen in verband staan met de binnenlandse
                                                                           inkomsten en de boekhouding regelmatig wordt gevoerd en
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein                         in het binnenland wordt bewaard ?
Westfalen, 4 . Senat heeft bij beschikking van 29 mei 1995 ,
ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 19 juli
 1995 , in het geding tussen SAM Schiffahrt GmbH en
Bondsrepubliek Duitsland en in het geding tussen H. Stapf
en Bondsrepubliek Duitsland, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                      Verzoek van het Bundesgerichtshof van 29 juni 1995 om
beslissing over de navolgende vragen :                                    een prejudiciële beslissing in het geding tussen SABEL BV en
                                                                                Puma AG
 1 . Was de vaststelling van Verordening ( EEG ) nr . 1101 /89                                    ( Zaak C-251 /95 )
       van de Raad van 27 april 1989 (') en van de Verorde
       ningen ( EEG ) nr. 1102/89 van 27 april 1989 ( 2 ) en                                         ( 95/C 248/ 12 )
       ( EEG ) nr. 3685/89 van 8 december 1989 ( 3 ) van de
       Commissie dienstig in de zin van artikel 75 , lid 1 ,              De I. Zivilsenat van het Bundesgerichtshof heeft bij beschik
       onder c ), van het EEG-Verdrag ?                                   king van 29 juni 1 995 , ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                          Justitie op 20 juli 1995 , in het geding tussen SABEL BV en
2 . Zo ja, kunnen die verordeningen ongeldig worden,                      Puma AG, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
       wanneer zij na de vaststelling ervan niet meer dienstig            schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
       zijn in de zin van artikel 75 , lid 1 , onder c ), van het         navolgende vragen betreffende de uitlegging van artikel 4,
       EEG-Verdrag ?                                                      lid 1 , onder b ), van Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de
                                                                          Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van
3 . Voor zover de tweede vraag bevestigend wordt beant                   het merkenrecht der Lid-Staten ( ! ):
       woord : waren die verordeningen op het voor de
       bijdrageheffing voor het jaar 1990 beslissende tijdstip            Volstaat voor het aannemen van gevaar voor verwarring
       nog dienstig ?                                                     van een uit woord en beeld samengesteld teken met een voor
                                                                          dezelfde en soortgelijke waren enkel als beeld ingeschreven
4 . Wordt door de in die verordeningen vastgestelde ver                  teken dat geen bijzondere handelsbekendheid geniet, dat
       plichting tot betaling van bijdragen voor het jaar 1990            beide afbeeldingen inhoudelijk ( hier: een springende roof
       inbreuk gemaakt op communautaire grondrechten of                   kat ) overeenstemmen ?
       ander Gemeenschapsrecht, in het bijzonder het eigen
       domsrecht, het recht op vrije beroepsuitoefening, het              Welke betekenis moet in dat verband worden gehecht aan de
       gelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel ?                bewoordingen van de richtlijn, volgens welke het gevaar
                                                                          voor verwarring mede omvat de mogelijkheid van associatie
(') PB nr . L 116 van 28 . 4 . 1989 , blz . 25 .                          met het oudere merk ?
( 2 ) PB nr. L 116 van 28 . 4 . 1989 , blz . 30 .
( 3 ) PB nr . L 360 van 9 . 12 . 1989 , blz . 20 .                        (M PB nr . L 40 van 11 . 2 . 1989 , blz . 1 .


title: Zaak T-180/16: Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2017 — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER SHAPE) [„Uniemerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor Uniewoordmerk MASTER SHAPE — Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is — Artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering”]

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/18

         Beschikking van het Gerecht van 26 juni 2017 — L’Oréal/EUIPO — Guinot (MASTER SHAPE)
   (Zaak T-180/16) (1)

   ([„Uniemerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor Uniewoordmerk MASTER SHAPE - Ouder nationaal beeldmerk MASTERS COLORS PARIS - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Beroep dat kennelijk rechtens ongegrond is - Artikel 126 van het Reglement voor de procesvoering”])
   (2017/C 269/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: L’Oréal (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Guinot (Parijs) (vertegenwoordiger: A. Sion, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 23 februari 2016 (zaak R 2907/2014-5) inzake een oppositieprocedure tussen Guinot en L’Oréal

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               L’Oreal wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 222 van 20.6.2016.


title: Zaak C-481/07 P: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 juli 2009 — SELEX Sistemi Integrati SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap — Beschikking van Commissie houdende afwijzing van klacht tegen Eurocontrol — Reële en zekere schade)

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/5

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 juli 2009 — SELEX Sistemi Integrati SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-481/07 P) (1)

   (Hogere voorziening - Niet-contractuele aansprakelijkheid van Gemeenschap - Beschikking van Commissie houdende afwijzing van klacht tegen Eurocontrol - Reële en zekere schade)
   2009/C 220/07
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: SELEX Sistemi Integrati SpA (vertegenwoordigers: F. Sciaudone, R. Sciandone en A. Neri, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Di Bucci en F. Amato, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg (Tweede kamer) van 29 augustus 2007, SELEX Sistemi Integrati SpA/Commissie (T-186/05), waarbij het verzoek om vergoeding van de schade die verzoekster zou hebben geleden als gevolg van de beschikking van de Commissie van 12 februari 2004 houdende afwijzing van verzoeksters klacht betreffende de beweerde schending door Eurocontrol van de mededingingsbepalingen van het EG-Verdrag, deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond is verklaard

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               SELEX Sistemi Integrati SpA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Zaak C-498/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szeged Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 september 2015 — Spirál-Gép Kft./Budapest Rendőrfőkapitánya

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Szeged Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (Hongarije) op 22 september 2015 — Spirál-Gép Kft./Budapest Rendőrfőkapitánya
   (Zaak C-498/15)
   (2016/C 027/05)
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Spirál-Gép Kft.

      Verwerende partij: Budapest Rendőrfőkapitánya

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het proportionaliteitsvereiste van artikel 9 bis van richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (hierna: „Eurovignet-richtlijn”) (1) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een sanctiestelsel als genoemd in bijlage 9 bij besluit 410/2007 van 29 december 2007 betreffende de lijst van verkeersovertredingen die worden bestraft met een bestuurlijke boete, de hoogte van de boete die kan worden opgelegd bij overtreding van de desbetreffende bepalingen, de regeling omtrent de bestemming van de boete en de voorwaarden voor deelname aan controles [a közigazgatási bírsággal sújtandó közlekedési szabályszegések köréről, az e tevékenységekre vonatkozó rendelkezések megsértése esetén kiszabható bírságok összegéről, felhasználásának rendjéről és az ellenőrzésben történő közreműködés feltételeiről szóló 410/2007. (XII. 29.) Korm. rendelet; hierna: „sanctieregeling”], waarbij in geval van niet-naleving van de voorschriften met betrekking tot de aankoop van een trajectticket als boete een forfaitair bedrag wordt opgelegd, ongeacht de ernst van de overtreding?

               2)

               Verdraagt de in bijlage 9 bij de sanctieregeling neergelegde boete zich met de in artikel 9 bis van de Eurovignet-richtlijn gestelde eis dat de naar nationaal recht vast te stellen sancties doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn?

               3)

               Moet het proportionaliteitsvereiste van artikel 9 bis van de Eurovignet-richtlijn aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een sanctieregeling als in het hoofdgeding, waarbij op overtreders een risicoaansprakelijkheid rust, alsmede tegen de hoogte van de in die regeling voorziene sanctie?

      (1)  PB L 187, blz. 42.


title: Zaak C-452/04: Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main van 11 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fidium Finanz AG en Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/28

         Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main van 11 oktober 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Fidium Finanz AG en Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht
   (Zaak C-452/04)
   (2005/C 6/52)
   Procestaal: Duits
   Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main heeft bij beschikking van 11 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 27 oktober 2004, in het geding tussen Fidium Finanz AG en Bundesanstalt für Finanzdienstleistungsaufsicht, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1)

               Kan een onderneming met zetel buiten de Europese Unie, in casu in Zwitserland, zich inzake het bedrijfsmatig verstrekken van kredieten aan inwoners van een lidstaat van de Europese Unie, in casu de Bondsrepubliek Duitsland, tegenover deze lidstaat en ten aanzien van de maatregelen van zijn autoriteiten of rechterlijke instanties beroepen op de vrijheid van kapitaalverkeer van artikel 56 EG, of valt de voorbereiding, de verlening en de afwikkeling van dergelijke financiële diensten alleen onder de vrijheid van dienstverrichting in de zin van artikel 49 EG en volgende?

               2)

               Kan een onderneming met zetel buiten de Europese Unie zich op de vrijheid van kapitaalverkeer van artikel 56 EG beroepen, of moet een beroep op die vrijheid als rechtsmisbruik worden aangemerkt, wanneer deze onderneming bedrijfsmatig of hoofdzakelijk kredieten verstrekt aan inwoners van de Europese Unie, terwijl zij gevestigd is in een land waarin voor het aanvatten en verrichten van deze bedrijfsactiviteit geen voorafgaande vergunning van een overheidsinstantie van dat land vereist is, en deze activiteit evenmin aan permanent toezicht onderworpen moet zijn, zoals gebruikelijk is voor kredietinstellingen binnen de Europese Unie, in casu meer in het bijzonder in de Bondsrepubliek Duitsland?
               Kan een dergelijke onderneming uit het oogpunt van het gemeenschapsrecht op dezelfde wijze worden behandeld als de op het grondgebied van de betrokken lidstaat gevestigde personen en ondernemingen wat de vergunningsplicht betreft, hoewel zij niet in die lidstaat is gevestigd en daar evenmin een bijkantoor heeft?

               3)

               Maakt een regeling inbreuk op de vrijheid van kapitaalverkeer van artikel 56 EG, wanneer daarin voor de bedrijfsmatige verstrekking van kredieten aan inwoners van de Europese Unie door een onderneming met zetel buiten de Europese Unie is vereist, dat vooraf een vergunning wordt afgegeven door een overheidsinstantie van de lidstaat van de Europese Unie waar de kredietnemers zijn gevestigd?
               Is het in dat opzicht van belang of de niet-vergunde bedrijfsmatige verstrekking van kredieten een strafbaar feit dan wel enkel een administratieve onregelmatigheid is?

               4)

               Vindt het in vraag 3 supra bedoelde vereiste van een voorafgaande vergunning zijn rechtvaardiging in artikel 58, lid 1, sub b, EG, in het bijzonder uit het oogpunt van:

                           —

                           de bescherming van de kredietnemers tegen contractuele en financiële verplichtingen ten aanzien van personen wier betrouwbaarheid niet vooraf is gecontroleerd;

                           —

                           de bescherming van deze groep van personen tegen ondernemingen of personen die niet volgens de boekhoudkundige voorschriften werken of die de op grond van algemene bepalingen op hen rustende advies- en informatieplicht tegenover hun cliënten niet in acht nemen;

                           —

                           de bescherming van deze groep van personen tegen onjuiste en misleidende reclame;

                           —

                           de zorg voor toereikende financiële middelen bij de kredietverlenende onderneming;

                           —

                           de bescherming van de kapitaalmarkt tegen de ongecontroleerde verlening van grote leningen;

                           —

                           de bescherming van de kapitaalmarkt en de maatschappij in het algemeen tegen criminele praktijken, in het bijzonder die waartegen de bepalingen ter bestrijding van het witwassen van geld en van het terrorisme gericht zijn?

               5)

               Voldoet de op zich met het gemeenschapsrecht verenigbare regeling inzake de vergunningsplicht als bedoeld in vraag 3 supra aan artikel 58, lid 1, sub b, EG, wanneer daarin is bepaald dat de onderneming haar hoofdbestuur of ten minste een bijkantoor in de betrokken lidstaat moet hebben om een vergunning te krijgen, in het bijzonder om:

                           —

                           het de bevoegde instanties van de betrokken lidstaat mogelijk te maken de bedrijfsvoering en de zakelijke verrichtingen daadwerkelijk en doeltreffend – dus kort van tevoren aangekondigd dan wel onaangekondigd – te controleren;

                           —

                           de bedrijfsvoering en de zakelijke verrichtingen aan de hand van de documenten die in de lidstaat aanwezig zijn of ter beschikking kunnen worden gesteld volledig duidelijk te maken;

                           —

                           op het grondgebied van de lidstaat toegang te hebben tot persoonlijk aansprakelijke personen van de onderneming;

                           —

                           ervoor te zorgen dat financiële aanspraken van cliënten op de onderneming binnen de lidstaat worden gehonoreerd of dit althans gemakkelijker maken?


title: Zaak C-17/16: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Oussama El Dakkak, Intercontinental SARL/Administration des douanes et droits indirects [Prejudiciële verwijzing — Verordening (EG) nr. 1889/2005 — Controle van liquide middelen die de Europese Unie binnenkomen of verlaten — Artikel 3, lid 1 — Natuurlijke persoon die de Unie binnenkomt of verlaat — Aangifteplicht — Internationale transitzone van de luchthaven van een lidstaat]

text:
               3.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 4 mei 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Frankrijk) — Oussama El Dakkak, Intercontinental SARL/Administration des douanes et droits indirects
   (Zaak C-17/16) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Verordening (EG) nr. 1889/2005 - Controle van liquide middelen die de Europese Unie binnenkomen of verlaten - Artikel 3, lid 1 - Natuurlijke persoon die de Unie binnenkomt of verlaat - Aangifteplicht - Internationale transitzone van de luchthaven van een lidstaat])
   (2017/C 213/11)
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Oussama El Dakkak, Intercontinental SARL

      Verwerende partij: Administration des douanes et droits indirects

      Dictum

   Artikel 3, lid 1, van verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten, moet aldus worden uitgelegd dat de in die bepaling bedoelde aangifteplicht van toepassing is in de internationale transitzone van een luchthaven van een lidstaat.

      (1)  PB C 90 van 7.3.2016.


title: Zaak T-564/15: Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Commissie

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/65

         Beroep ingesteld op 25 september 2015 — Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Commissie
   (Zaak T-564/15)
   (2015/C 398/79)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Spliethoff’s Bevrachtingskantoor BV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordiger: P. Glazener, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het besluit van de Commissie van 17 juli 2015 houdende afwijzing van het voorstel dat de verzoekende partij had ingediend in antwoord op de oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van het uitvoeringsbesluit van de Commissie C(2014) 1921 final van 26 maart 2014 tot vaststelling van een meerjarig werkprogramma 2014 voor financiële bijstand op het gebied van de Financieringsfaciliteit voor Europese Verbindingen, nietig verklaren;

               —

               de Commissie gelasten om binnen drie maanden na de datum van het arrest een nieuw besluit over het voorstel van de verzoekende partij te nemen met inachtneming van de beslissing van het Gerecht;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling

                           —

                           De beoordeling van het voorstel van verzoekende partij is onjuist voor zover het de gunningscriteria relevantie, impact en kwaliteit betreft. Indien een zorgvuldige beoordeling aan de hand van die gunningscriteria zou zijn uitgevoerd, zou het voorstel zijn geselecteerd voor EU-medefinanciering.

               2.

               Tweede middel: schending van het beginsel van gelijke behandeling

                           —

                           De Commissie heeft het beginsel van gelijke behandeling in het bestreden besluit geschonden door het voorstel van verzoekende partij niet te selecteren, terwijl het andere, soortgelijke voorstellen met betrekking tot emissiereductietechnologieën wel heeft geselecteerd.


title: Zaak C-137/14: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland [Niet-nakoming — Richtlijn 2011/92/EU — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Artikel 11 — Richtlijn 2010/75/EU — Industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) — Artikel 25 — Toegang tot de rechter — Daarmee niet overeenstemmende nationale procedurele regeling]

text:
               7.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 406/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 15 oktober 2015 — Europese Commissie/Bondsrepubliek Duitsland
   (Zaak C-137/14) (1)

   ([Niet-nakoming - Richtlijn 2011/92/EU - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Artikel 11 - Richtlijn 2010/75/EU - Industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) - Artikel 25 - Toegang tot de rechter - Daarmee niet overeenstemmende nationale procedurele regeling])
   (2015/C 406/03)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Hermes en G. Wilms, gemachtigden)

      Verwerende partij: Bondsrepubliek Duitsland (vertegenwoordigers: T. Henze en J. Möller, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van de verwerende partij: Republiek Oostenrijk (vertegenwoordiger: C. Pesendorfer, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De Bondsrepubliek Duitsland is de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 11 van richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, en artikel 25 van richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)

                           —

                           door ingevolge § 46 van het Verwaltungsverfahrensgesetz de nietigverklaring van besluiten wegens procedurefouten te beperken tot gevallen waarin de beoordeling of het vooronderzoek van de milieueffecten ontbreekt en tot gevallen waarin de verzoeker aantoont dat de procedurefout een causaal verband vertoont met de uitkomst van het besluit;

                           —

                           door ingevolge § 2, lid 3, van het Gesetz über ergänzende Vorschriften zu Rechtsbehelfen in Umweltangelegenheiten nach der EG-Richtlinie 2003/35/EG (Umwelt-Rechtsbehelfsgesetz) van 7 december 2006, zoals gewijzigd bij de wet van 21 januari 2013, en § 73, lid 4, van het Verwaltungsverfahrensgesetz de procesbevoegdheid en de omvang van de rechterlijke toetsing te beperken tot bezwaren die reeds zijn aangevoerd binnen de bezwaartermijn in de bestuurlijke procedure die heeft geleid tot de vaststelling van het besluit;

                           —

                           door ingevolge § 2, lid 1, juncto § 5, lid 1, van het Umwelt-Rechtsbehelfsgesetz van 7 december 2006, zoals gewijzigd bij wet van 21 januari 2013, in procedures die na 25 juni 2005 zijn ingeleid en vóór 12 mei 2011 zijn afgesloten, de procesbevoegdheid van milieuorganisaties te beperken tot rechtsvoorschriften die rechten verlenen aan particulieren;

                           —

                           door ingevolge § 2, lid 1, juncto § 5, lid 1, van het Umwelt-Rechtsbehelfsgesetz van 7 december 2006, zoals gewijzigd bij wet van 21 januari 2013, in procedures die na 25 juni 2005 zijn ingeleid en vóór 12 mei 2011 zijn afgesloten, de omvang van de rechterlijke toetsing in beroepen van milieuorganisaties te beperken tot bepalingen die rechten verlenen aan particulieren, en

                           —

                           door ingevolge § 5, leden 1 en 4, van het Umwelt-Rechtsbehelfsgesetz van 7 december 2006, zoals gewijzigd bij wet van 21 januari 2013, bestuurlijke procedures die vóór 25 juni 2005 zijn ingeleid, uit te sluiten van de werkingssfeer van de nationale wettelijke regeling.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Republiek Oostenrijk dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 159 van 26.5.2014.


title: Zaak C-395/17: Beroep ingesteld op 30 juni 2017 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/5

         Beroep ingesteld op 30 juni 2017 — Europese Commissie tegen Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-395/17)
   (2017/C 347/05)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-F. Brakeland en A. Caeiros, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk der Nederlanden

      Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden nagelaten heeft zijn verplichtingen te vervullen ingevolge artikel 5 (vervolgens artikel 10) van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (nu artikel 4, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie), door het verlies niet te vergoeden van de bedragen aan eigen middelen die ingevolge de artikelen 2, 6, 10, 11 en 17 van Verordening 1552/1989 (1) (nu de artikelen 2, 6, 10, 11 en 17 van Verordening 1150/2000 (2)) hadden moeten zijn vastgesteld en voor de begroting van de Unie beschikbaar gesteld, als geen certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 waren afgegeven in strijd met artikel 101, lid 1, van Besluit 91/482 (3) van de Raad en artikel 12, lid 6, van bijlage II bij dat besluit voor de invoer van melkpoeder en rijst uit Curaçao in de periode 1997-2000, respectievelijk artikel 35, lid 1, van Besluit 2001/822 (4) van de Raad en artikel 15, lid 4, van bijlage III bij dat besluit voor de invoer van gries en griesmeel uit Aruba in de periode 2002-2003;

               —

               het Koninkrijk der Nederlanden te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De douaneautoriteiten van Curaçao en Aruba, twee overzee-landen van het Koninkrijk der Nederlanden, hebben ten onrechte EUR.1-oorsprongscertificaten afgegeven voor melkpoeder, rijst, gries en griesmeel. Het staat inderdaad vast dat de voorwaarden om een preferentiële oorsprong toe te kennen onder de relevante besluiten betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap, niet vervuld waren. De onregelmatigheden in de certificaten leidden tot een verlies aan eigen middelen voor de Unie van 18 192 641,95 EUR voor de administratieve fouten in Curaçao en van 298 080 EUR voor de administratieve fouten in Aruba.
   De Commissie is van mening dat Nederland als lidstaat aansprakelijk is onder EU-recht voor dit door zijn deelgebieden veroorzaakte verlies aan eigen middelen, en dat het, onder de verplichting tot loyale samenwerking, het totaal bedrag van niet-vastgestelde en niet-geïnde douanerechten en heffingen (plus rente) ter beschikking van de EU-begroting moet stellen.

      (1)  Verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van Besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen (PB 1989, L 155, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 94/728/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB 2000, L 130, blz. 1).

      (3)  Besluit 91/482/EEG van de Raad van 25 juli 1991 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (PB 1991, L 263, blz. 1).

      (4)  Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de LGO met de Europese Economische Gemeenschap („LGO-besluit”) (PB 2001, L 314, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 15 mei 2003 in zaak C-214/00: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk Spanje ("Niet-nakoming — Richtlĳn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake overheidsopdrachten — Omzetting — Begrip, aanbestedende dienst — Publiekrechtelĳke instelling — Voor beroep vatbare handelingen — Voorlopige maatregelen")

text:
C 158/2                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                5.7.2003
                    ARREST VAN HET HOF                                       —      niet te voorzien in beroepsmogelijkheden tegen alle
                                                                                besluiten van de aanbestedende diensten, daaronder be-
                                                                                grepen alle procedurele handelingen, in de loop van de
                           (Zesde kamer)                                            procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht,
                                                                                en
                         van 15 mei 2003
                                                                             —      niet te voorzien in de mogelijkheid alle conservatoire
                                                                                maatregelen te nemen in verband met de door de
in zaak C-214/00: Commissie van de Europese Gemeen-                                 aanbestedende diensten genomen besluiten, daaronder
             schappen tegen Koninkrijk Spanje (1)                                   begrepen maatregelen strekkende tot opschorting van
                                                                                een administratief besluit, en daartoe alle moeilijkheden
                                                                                en belemmeringen weg te nemen, inzonderheid de nood-
(„Niet-nakoming — Richtlijn 89/665/EEG — Beroepspro-
                                                                                zaak om vooraf tegen het besluit van de aanbestedende
cedures inzake overheidsopdrachten — Omzetting — Begrip,                            dienst beroep in te stellen,
aanbestedende dienst — Publiekrechtelijke instelling — Voor
  beroep vatbare handelingen — Voorlopige maatregelen”)                      de krachtens die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
                                                                             is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als
                          (2003/C 158/02)                                    volgt: R. Schintgen, waarnemend voor de president van de
                                                                             Zesde kamer, V. Skouris (rapporteur), F. Macken, N. Colneric
                                                                             en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;
                         (Procestaal: Spaans)                                griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 mei 2003 een
                                                                             arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                1)     Door niet de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn
                                                                                om te voldoen aan de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van
                                                                                richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
                                                                                houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                                bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures
In zaak C-214/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                            inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en
pen (gemachtigde: G. Valero Jordana) tegen Koninkrijk Spanje
                                                                                voor de uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/
(gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde), betreffende een verzoek
                                                                                50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
aan het Hof om vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door                      coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsop-
niet de maatregelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te
                                                                                drachten voor dienstverlening, en met name door
voldoen aan de bepalingen van de artikelen 1 en 2 van richtlijn
89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de                             —      na te laten het door die richtlijn voorziene stelsel van
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen                            beroepsmogelijkheden van toepassing te verklaren op de
betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake                                  besluiten van de privaatrechtelijke instellingen die zijn
het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor                               opgericht met het specifieke doel te voorzien in behoeften
de uitvoering van werken (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd                              van algemeen belang andere dan die van industriële of
bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992                                       commerciële aard, die rechtspersoonlijkheid hebben en
betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen                             waarvan de activiteiten in hoofdzaak door de Staat of
van overheidsopdrachten voor dienstverlening (PB L 209,                                    andere publiekrechtelijke lichamen worden gefinancierd,
blz. 1), en met name door                                                                  waarvan het beheer is onderworpen aan toezicht door deze
                                                                                laatste of waarvan de leden van het bestuurs-, het
—     na te laten het door die richtlijn voorziene stelsel van                             leidinggevende of het toezichthoudende orgaan voor meer
      beroepsmogelijkheden van toepassing te verklaren op de                               dan de helft door de Staat of andere publiekrechtelijke
      besluiten van alle aanbestedende diensten in de zin van                              lichamen zijn aangewezen, en
      artikel 1, sub b, van richtlijn 92/50, richtlijn 93/36/EEG
      van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie                       —      de mogelijkheid om voorlopige maatregelen te nemen in
      van de procedures voor het plaatsen van overheidsop-                                 verband met de door de aanbestedende diensten vastgestel-
      drachten voor leveringen (PB L 199, blz. 1) en richtlijn                             de besluiten in het algemeen afhankelijk te stellen van
      93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de                                de voorwaarde, dat vooraf tegen het besluit van de
      coördinatie van de procedures voor het plaatsen van                                  aanbestedende dienst beroep wordt ingesteld, is het Ko-
      overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken (PB                                ninkrijk Spanje de krachtens die richtlijn op hem rustende
      L 199, blz. 54), daaronder begrepen de privaatrechtelijke                            verplichtingen niet nagekomen.
      instellingen die zijn opgericht met het specifieke doel te
      voorzien in behoeften van algemeen belang andere dan                   2)     Het beroep wordt voor het overige verworpen.
      die van industriële of commerciële aard, die rechtsper-
      soonlijkheid hebben en waarvan de activiteiten in hoofd-               3)     De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwe-
      zaak door de Staat of andere publiekrechtelijke lichamen                      zen in een derde van de kosten en het Koninkrijk Spanje in twee
      worden gefinancierd, waarvan het beheer is onderworpen                        derde van de kosten.
      aan toezicht door deze laatste of waarvan de leden van
      het bestuurs-, het leidinggevende of het toezichthoudende              (1 ) PB C 211 van 22.7.2000.
      orgaan voor meer dan de helft door de Staat of andere
      publiekrechtelijke lichamen zijn aangewezen,


title: Zaak C-356/05: Verzoek van de High Court (Ierland) van  30 juli 2004  om een prejudiciële beslissing in het geding, Elaine Farrell tegen Alan Whitty, Minister for the Environment, Ireland, Attorney General en Motor Insurers' Bureau of Ireland

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/10

         Verzoek van de High Court (Ierland) van 30 juli 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding, Elaine Farrell tegen Alan Whitty, Minister for the Environment, Ireland, Attorney General en Motor Insurers' Bureau of Ireland
   (Zaak C-356/05)
   (2005/C 315/18)
   Procestaal: Engels
   De High Court (Ierland) heeft bij beschikking van 30 juli 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 23 september 2005, in het geding, Elaine Farrell tegen Alan Whitty, Minister for the Environment, Ireland, Attorney General en Motor Insurers' Bureau of Ireland, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Was Ierland per 31 december 1995, de datum waarop het de Derde richtlijn (1) moest uitvoeren met betrekking tot inzittenden van andere voertuigen dan gemotoriseerde rijwielen, overeenkomstig artikel 1 van de Derde richtlijn verplicht, de verzekering wettelijke aansprakelijkheid verplicht te maken voor letsels opgelopen door personen die in dat gedeelte van een motorrijtuig zitten dat niet is uitgerust met zitplaatsen?

               2.

               Voor het geval dat de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, heeft artikel 1 van de Derde richtlijn rechtstreekse werking?

      (1)  Derde richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven. PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33.


title: Zaak T-320/03: Beroep, op 15 september 2003 ingesteld door Citicorp tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
C 275/50               NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                         15.11.2003
Middelen en voornaamste argumenten                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                          —     de beslissing van de derde kamer van beroep van het
Verzoekster heeft in 1996 van de Commissie subsidie verkregen                   Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
in het kader van een project tot verwezenlijking van een joint                  (merken, tekeningen en modellen) van 25 juni 2003
venture met een Poolse onderneming. De subsidieaanvraag was                     (zaak R 85/2002-3) te vernietigen;
gebaseerd op de toepassing van het regionaal ontwikkelingsplan
„Joint Venture PHARE TACIS Program”. Na een onderzoek in                  —     het Bureau te verwijzen in de kosten.
2002 in verzoeksters kantoren en een briefwisseling tussen
verzoekster en de Commissie, heeft de Commissie de bank
die als financiële tussenpersoon voor het ontwikkelingsplan               Middelen en voornaamste argumenten
handelde, er bij brief van 8 juli 2003 van in kennis gesteld dat zij
alle aan verzoekster uitbetaalde middelen terugvordert. Deze              Betrokken        gemeen-       woordmerk „LIVE RICHLY” —
kennisgeving vormt de door verzoekster bestreden beslissing.              schapsmerk:                    aanvraagnr. 2.112.647
                                                                          Waren of diensten:             „Financiële diensten, monetaire
Tot staving van haar beroep voert verzoekster om te beginnen                                             diensten, makelaardij in onroeren-
schending van de bepalingen van verordening nr. 1 (1) aan                                                de goederen; met name; dienstver-
omdat de bestreden beslissing in het Engels en niet in het Frans                                         lening van banken; creditcards;
is opgesteld, hoewel zij is gericht tot verzoekster die een Franse                                       commerciële en consumenten-
onderneming is. Zij voert tevens aan dat de verjaringstermijn                                            leningen en -financiering; onroe-
van vier jaar, zoals bepaald in artikel 3 van verordening                                                rende goederen en makelaardij in
nr. 2988/95 (2) van de Raad, niet in acht is genomen. Zij betoogt                                        onroerende goederen; beheer,
voorts dat de bestreden beslissing, die niet door het bevoegde lid                                       planning en consultancy inzake
van de Commissie maar door een hoofd van een eenheid en door                                             trusts, onroerende goederen en
een administrateur is ondertekend, het collegialiteitsbeginsel                                           fiduciaire zaken; investeringen en
schendt en van een onbevoegde autoriteit afkomstig is.                                                   investeringsadvisering en -consul-
                                                                                tancy; waardepapierenmakelaar-
                                                                                dij en -handel ter vergemakkelij-
Verzoekster stelt voorts dat de bestreden beslissing is aangetast                                        king van beveiligde financiële
door materiële onjuistheden van de feiten, geen rechtsgrond-                                             transacties; verzekeringsdiensten;
slag heeft, en voert voorts schending aan van de motiverings-                                            met name afsluiting en verkoop
verplichting, van de beginselen van evenredigheid en hoor en                                             van onroerend goed-, ongevallen-
wederhoor, en van de rechten van de verdediging.                                                         en levensverzekeringen en an-
                                                                                nuïteitencontracten. Verzekerin-
(1) Verordening nr. 1 van de Raad tot regeling van het taalgebruik in                                    gen; financiële zaken; monetaire
    de Europese Economische Gemeenschap, PB 1958, nr. 17,                                                zaken; makelaardij in onroerende
    blz. 385.                                                                                goederen” (klasse 36)
(2) Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 de-
    cember 1995 betreffende de bescherming van de financiële              Voor de kamer van be-          weigering tot inschrijving door de
    belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van                 roep bestreden beslis-         onderzoeker
    23 december 1995, blz. 1-4).                                          sing:
                                                                          Middelen:                      schending van de artikelen 7, lid 1,
                                                                                sub b, en 73, eerste en tweede zin,
                                                                                van verordening (EG) nr. 40/94.
Beroep, op 15 september 2003 ingesteld door Citicorp
tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
              (merken, tekeningen en modellen)                            Beroep, op 8 september 2003 ingesteld door Juckem
                                                                          GmbH en anderen tegen Europees Parlement en Raad van
                         (Zaak T-320/03)                                                         de Europese Unie
                         (2003/C 275/84)                                                          (Zaak T-321/03)
                         (Procestaal: Engels)                                                     (2003/C 275/85)
                                                                                (Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 september 2003 beroep ingesteld tegen                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                 schappen is op 8 september 2003 beroep tegen Europees
tekeningen en modellen) door Citicorp, te New York (USA),                 Parlement en Raad van de Europese Unie ingesteld door
vertegenwoordigd door V. von Bomhard, A. Pohlmann en                      Juckem GmbH en 244 andere vennootschappen, vertegen-
A. Renck, lawyers.                                                        woordigd door D. Waelbroeck en N. Rampal, advocaten.


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 15 juni 2000 in zaak T-614/97, Aduanas Pujol Rubio SA e.a. tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen (Niet-contractuele aansprakelĳkheid — Europese Akte — Douane-expediteur — Beroep dat kennelĳk rechtens ongegrond is)

text:
9.9.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 259/21
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                               gevestigd te Poperinge (België), Noël Boone SPRL, gevestigd te
                                  LEG                                     Herseaux (België), J. Grayet et G. Heidner SPRL, gevestigd te
                                                                          Welkenraedt (België), Straps SA, gevestigd te Chaudfontaine
                         van 27 juni 2000                                 (België), Ziegler SA, gevestigd te Brussel, Maison Parent SCRL,
                                                                          gevestigd te Hertain (België), Magemon SA, gevestigd te Luik
in zaak T-608/97, O. Plug tegen Commissie van de Euro-                    (België), Garsou-Angenot SPRL, gevestigd te Verviers (België),
                     pese Gemeenschappen (1)                              Somimpex SPRL, gevestigd te Moescroen (België), vertegen-
                                                                          woordigd door P. Cavenaile et K. Tanghe, advocaten te Luik,
                                                                          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
(Ambtenaren — Bezwarend besluit — Bevestigend besluit
                                                                          A. Schmitt, advocaat aldaar, Avenue Guillaume 62, tegen
                     — Niet-ontvankelijkheid)
                                                                          Raad van de Europese Unie (gemachtigden: M. C. Giorgi en
                                                                          G. Houttuin) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (2000/C 259/36)                                 (gemachtigde: H. van Lier), betreffende vorderingen tot vergoe-
                                                                          ding van de schade die verzoeksters zouden hebben geleden
                           (Procestaal: Frans)                            doordat overeenkomstig de Europese Akte per 1 januari
                                                                          1993 de interne markt tot stand is gebracht, waardoor de
                                                                          werkzaamheid van douane-expediteur in het intracommunau-
In zaak T-608/97, O. Plug, voormalig tijdelijke ambtenaar van             taire handelsverkeer die zij tot dan uitoefenden, is komen te
de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te                   vervallen, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld
Thônex (Zwitserland), vertegenwoordigd door G. Vandersan-                 als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
den en L. Lévi, advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebben-           rechters; griffier: H. Jung, op 16 juni 2000 een beschikking
de te Luxemburg bij de Société de gestion fiduciaire SARL, Rue            gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
Beck 2-4, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
(gemachtigden: G. Valsesia en J. Currall), betreffende een ver-           1)    De zaken T-611/97 en T-619/97 — T-627/97 worden
zoek tot nietigverklaring van het in de brief van de Commissie                  gevoegd voor het verdere verloop van de procedure.
van 14 januari 1997 vervatte besluit en, voor zoveel nodig,
het op 12 september 1997 genomen besluit tot afwijzing van                2)    De beroepen worden verworpen omdat zij kennelijk rechtens
de klacht van 16 april 1997, heeft het Gerecht (Vijfde kamer),                  ongegrond zijn.
samengesteld als volgt: R. Garcı́a-Valdecasas, kamerpresident,
P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 27 juni          3)    Verzoeksters zullen hun eigen kosten alsmede die van de Raad
2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als                       dragen.
volgt:
                                                                          4)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)    Elk der partijen zal haar eigen kosten dragen.                      (1) PB C 55 van 20.2.1998 en C 94 van 28.3.1998.
(1) PB C 55 van 20.2.1998.
                                                                          BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                  LEG                                                              van 15 juni 2000
                         van 16 juni 2000                                 in zaak T-614/97, Aduanas Pujol Rubio SA e.a. tegen Raad
                                                                          van de Europese Unie en Commissie van de Europese
in de gevoegde zaken T-611/97 en T-619/97 — T-627/97,                                            Gemeenschappen (1)
Transfluvia NV e.a. tegen Raad van de Europese Unie en
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                         (Niet-contractuele aansprakelijkheid — Europese Akte —
                                                                          Douane-expediteur — Beroep dat kennelijk rechtens onge-
(Niet-contractuele aansprakelijkheid — Europese Akte —                                                  grond is)
Douane-expediteur — Beroep dat kennelijk rechtens onge-
                               grond is)                                                            (2000/C 259/38)
                          (2000/C 259/37)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                  (Procestaal: Frans en Nederlands)                       In zaak T-614/97, Aduanas Pujol Rubio SA, gevestigd te
                                                                          Barcelona (Spanje), en 115 anderen, vertegenwoordigd door
In de gevoegde zaken T-611/97 en T-619/97 — T-627/97,                     S. Muñoz Machado, advocaat te Madrid, domicilie gekozen
Transfluvia NV, gevestigd te Menen (België), Wybo NV,                     hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May, advocaat
 ---pagebreak--- C 259/22               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       9.9.2000
aldaar, Route d’Esch 398, tegen Raad van de Europese Unie                1)    De zaken T-12/98 en T-13/98 worden gevoegd voor het
(gemachtigden: M. C. Giorgi, G. Houttuin en G.-L. Ramos Rua-                   verdere verloop van de procedure.
no) en Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-
tigde: H. van Lier), betreffende een beroep tot vergoeding van           2)    De beroepen worden verworpen omdat zij kennelijk rechtens
de schade, bestaande in de kosten van herstructurering of                      ongegrond zijn.
liquidatie van hun ondernemingen, die verzoekers zouden
hebben geleden als gevolg van de totstandbrenging, per                   3)    Verzoekers zullen hun eigen kosten alsmede die van de Raad
1 januari 1993, van de interne markt overeenkomstig de                         dragen.
Europese Akte, en de daaropvolgende opheffing van de
werkzaamheden van douane-expediteur in het intracommu-                   4)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
nautaire handelsverkeer die zij tot dan toe uitoefenden, heeft
het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts,
kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung,      (1) PB C 94 van 28.3.1998.
op 15 juni 2000 een beschikking gegeven waarvan het dictum
luidt als volgt:
1)    De beroepen worden verworpen als kennelijk rechtens onge-
      grond.
2)    Verzoekers zullen hun eigen kosten alsmede die van de Raad
      dragen.                                                            BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-
                                                                                LEG
3)    De Commissie zal haar eigen kosten dragen.
                                                                                van 14 juni 2000
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                         in zaak T-334/99, Organización Impulsora del Discapaci-
                                                                         tados tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                                                                pen (1)
BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AAN-                              (Weigering om niet-nakomingsprocedure in te leiden —
                               LEG                                           Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)
                        van 26 juni 2000                                                           (2000/C 259/40)
in de gevoegde zaken T-12/98 en T-13/98, Argon srl e.a.
tegen Raad van de Europese Unie en Commissie van de
                                                                                (Procestaal: Spaans)
                 Europese Gemeenschappen (1)
(Niet-contractuele aansprakelijkheid — Europese Akte —                   In zaak T-334/99, Organización Impulsora del Discapacitados,
Douane-expediteur — Beroep dat kennelijk rechtens onge-                  gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door J. Gallego Sán-
                             grond is)                                   chez, advocaat te Madrid, domicilie gekozen hebbende te
                                                                         Luxemburg ten kantore van Molitor, Feltgen en Harpes,
                         (2000/C 259/39)                                 advocaten aldaar, Boulevard de la Pétrusse 55, tegen Commis-
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. Pata-
                                                                         kia en M. Desantes Real), betreffende een verzoek tot nietigver-
                       (Procestaal: Italiaans)
                                                                         klaring van de beschikking van de Commissie van 19 oktober
                                                                         1999 houdende weigering om een niet-nakomingsprocedure
In de gevoegde zaken T-12/98 en T-13/98, Argon srl, gevestigd
                                                                         tegen Spanje in te leiden, heeft het Gerecht (Eerste kamer),
te Brescia (Italië), en 21 anderen, en C. Chiappe, wonende
                                                                         samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president, M. Vilaras en
te Livorne (Italië), en 11 anderen, vertegenwoordigd door
                                                                         N. Forwood, rechters; griffier: H. Jung, op 14 juni 2000 een
G. Leone, advocaat te Milaan, en M. Clough, solicitor, domicilie
                                                                         beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. May,
advocaat aldaar, Route d’Esch 398, tegen Raad van de Europese
                                                                         1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
Unie (gemachtigden: M. C. Giorgi, G. Houttuin en P. Cossu) en
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde:
                                                                         2)    Op de verzoeken van het Koninkrijk Spanje en van het Verenigd
H. van Lier), betreffende beroepen tot vergoeding van de
                                                                               Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland behoeft niet
schade die verzoekers zouden hebben geleden als gevolg van
de totstandbrenging, per 1 januari 1993, van de interne markt                  te worden beslist.
overeenkomstig de Europese Akte, en de daaropvolgende
opheffing van de werkzaamheden van douane-expediteur in                  3)    Verzoekster wordt verwezen in de kosten.
het intracommunautaire handelsverkeer die zij tot dan toe
uitoefenden, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld               (1) PB C 79 van 18.3.2000.
als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
rechters; griffier: H. Jung, op 26 juni 2000 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-12/12: Arrest van het Gerecht van 4 juli 2012 — Laboratoires CTRS/Commissie ( „Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel Orphacol — Brief waarbij verzoekster in kennis wordt gesteld van voornemen van Commissie om vergunning te weigeren — Vordering wegens nalaten — Standpuntbepaling van Commissie — Niet-ontvankelijkheid — Verzoek tot nietigverklaring — Vaststelling van nieuwe beschikking — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/18

         Arrest van het Gerecht van 4 juli 2012 — Laboratoires CTRS/Commissie
   (Zaak T-12/12) (1)

   (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Vergunning voor in handel brengen van geneesmiddel Orphacol - Brief waarbij verzoekster in kennis wordt gesteld van voornemen van Commissie om vergunning te weigeren - Vordering wegens nalaten - Standpuntbepaling van Commissie - Niet-ontvankelijkheid - Verzoek tot nietigverklaring - Vaststelling van nieuwe beschikking - Afdoening zonder beslissing)
   2012/C 243/35
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Laboratoires CTRS (Boulogne-Billancourt, Frankrijk) (vertegenwoordigers: K. Bacon, barrister, M. Utges Manley en M. Barnden, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White en L. Banciella, gemachtigden)

      Interveniënten aan de zijde van verzoekende partij: Tsjechische Republiek (vertegenwoordigers: M. Smolek en D. Hadroušek, gemachtigden), Franse Republiek (vertegenwoordiger: G. de Bergues, gemachtigde); alsook het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: E. Jenkinson en S. Ossowski, vervolgens E. Jenkinson en H. Walker, gemachtigden, bijgestaan door J. Holmes, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot vaststelling van een verzuim van de Commissie aangezien zij onrechtmatig heeft nagelaten een definitieve beschikking vast te stellen aangaande de aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen van het geneesmiddel Orphacol en, subsidiair, een verzoek tot nietigverklaring van de beschikking om verzoekster bedoelde vergunning niet te verlenen, die in de brief van de Commissie van 5 december 2011 zou zijn vervat

      Dictum

               1)

               De vordering wegens nalaten wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Er behoeft niet meer te worden beslist over de subsidiaire vordering tot nietigverklaring.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van Laboratoires CTRS.

               4)

               De Tsjechische Republiek, de Franse Republiek en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 58 van 25.2.2012.


title: Zaak T-137/16: Beschikking van het Gerecht van 13 juni 2017 — Uniwersytet Wrocławski/REA („Beroep tot nietigverklaring — Inleidend verzoekschrift — Vormvoorschriften — Niet vertegenwoordigd door een advocaat — Kennelijke niet-ontvankelijkheid”)

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/16

         Beschikking van het Gerecht van 13 juni 2017 — Uniwersytet Wrocławski/REA
   (Zaak T-137/16) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Inleidend verzoekschrift - Vormvoorschriften - Niet vertegenwoordigd door een advocaat - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”))
   (2017/C 269/22)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partij: Uniwersytet Wrocławski (Wrocław, Polen) (vertegenwoordiger: W. Dubis, advocaat)

      Verwerende partij: Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA) (vertegenwoordigers: S. Payan-Lagrou en V. Canetti, gemachtigden, bijgestaan door M. Le Berre en G. Materna, advocaten)

      Voorwerp

   Ten eerste nietigverklaring van de besluiten van het op basis van een gedelegeerde bevoegdheid van de Europese Commissie handelende REA waarbij de subsidieovereenkomst Cossar (nr. 252908) is beëindigd en verzoekster is verplicht tot terugbetaling van de bedragen van 36 508,37 EUR, 58 031,38 EUR en 6 286,68 EUR alsmede tot betaling van een schadevergoeding ten bedrage van 5 803,14 EUR, en ten tweede verzoek tot terugbetaling door het REA van de desbetreffende bedragen, vermeerderd met rente berekend vanaf de dag van betaling tot de dag van terugbetaling

      Dictum

               1)

               Het beroep in zaak T-137/16 wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               De Uniwersytet Wrocławski draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van het Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA).

      (1)  PB C 200 van 6.6.2016.


title: Zaak T-473/13: Beschikking van het Gerecht van 24 februari 2015 — G-Star Raw/BHIM — PepsiCo (PEPSI RAW) („Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van de aanvraag tot inschrijving van het bestreden merk — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/50

         Beschikking van het Gerecht van 24 februari 2015 — G-Star Raw/BHIM — PepsiCo (PEPSI RAW)
   (Zaak T-473/13) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van de aanvraag tot inschrijving van het bestreden merk - Afdoening zonder beslissing”))
   (2015/C 138/66)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: G-Star Raw CV (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigers: J. van Manen, M. van de Braak en L. Fresco, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: PepsiCo, Inc. (New York, New York, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: V. von Bomhard en T. Heitmann, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 25 juni 2013 (zaak R 1586/2012-2) inzake een oppositieprocedure tussen G-Star Raw CV en PepsiCo, Inc.

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en interveniënte worden elk verwezen in hun eigen kosten, alsook in de helft van verweerders kosten.

      (1)  PB C 344 van 23.11.2013.


title: Beroep, op 2 mei 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Zaak C-146/96)

text:
6 . 7. 96            I NL I                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 197/9
Beroep, op 26 april 1996 ingesteld door Commissie van                     soortgelijke diensten, alsmede informatieverwerking en
de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek                           -verschaffing ) aldus worden uitgelegd, dat daaronder ook
                              Duitsland                                   vallen de diensten verricht door een scheidsman ?
                        ( Zaak C-139/96 )
                                                                          (>) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .
                           ( 96/C 197/ 15 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 26 april 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                          Beroep, op 2 mei 1996 ingesteld door Commissie van
pen, vertegenwoordigd door K.-D . Borchardt, lid van haar
                                                                          de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                                                  Duitsland
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                                                          ( Zaak C-146/96 )
                                                                                ( 96/C 197/ 17 )
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
— vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de                      op 2 mei 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
     krachtens het EG-Verdrag en Richtlijnen 93/48/EEG (*),               Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
     93/49/EEG ( 2 ) en 93/61 /EEG ( 3 ) op haar rustende ver            pen, vertegenwoordigd door K.-D . Borchardt, lid van haar
     plichtingen niet is nagekomen door niet binnen de                    juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
     gestelde termijn de noodzakelijke maatregelen te treffen             burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
     om aan deze richtlijnen te voldoen;                                  Centre Wagner, Kirchberg .
— verweerster in de kosten te verwijzen.                                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
Middelen en voornaamste argumenten                                              krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 93/85/EEG van
                                                                                de Raad ( ] ) op haar rustende verplichtingen niet is
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                             nagekomen door niet binnen de gestelde termijn de
met die in zaak C-135/96 ( 4 ); de uitvoeringstermijn voor                      noodzakelijke maatregelen te treffen om aan deze
deze richtlijnen is op 31 december 1993 verstreken.                             richtlijn te voldoen;
                                                                          — verweerster in de kosten te verwijzen .
(M   PB nr . L 250 van 7. 10 .  1993 , blz . 1.
(2 ) PB nr.  L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz . 9.
(3 ) PB nr.  L 250 van 7 . 10 . 1993 , blz.  16 .                         Middelen en voornaamste argumenten
(4 ) PB nr . C 180 van 22 . 6 . 1996 , blz . 23 .
                                                                          De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                          met die in zaak C-135/96 ( 2 ); de uitvoeringstermijn is op
                                                                          15 november 1993 verstreken .
                                                                          ( ] ) PB nr. L 259 van 18 . 10 . 1993 , blz . 1 .
                                                                          ( 2 ) PB nr . C 180 van 22 . 6 . 1996 , blz. 23 .
Verzoek van het Finanzgericht Rheinland-Pfalz van
15 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding
        tussen B. von Hoffmann en Finanzamt Trier
                        ( Zaak C-145/96 )
                           ( 96/C 197/16 )                                Beroep, op 3 mei 1996 ingesteld door Koninkrijk der
                                                                          Nederlanden tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                                                                schappen
Het Finanzgericht Rheinland-Pfalz heeft bij beschikking van
                                                                                ( Zaak C-147/96 )
15 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 3 mei 1996 , in het geding tussen B. von Hoffmann                                         ( 96/C 197/18 )
en Finanzamt Trier, het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
over de navolgende vraag:                                                 op 3 mei 1996 beroep ingesteld tegen Commissie van de
                                                                          Europese Gemeenschappen door Koninkrijk der Nederlan
Moet artikel 9 , lid 2 , sub e, derde streepje , van Zesde                den, vertegenwoordigd door Mare Fierstra en Mr J. S. van
Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                          den Oosterkamp als gemachtigden.
betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid
Staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel                  Verzoeker concludeert dat het den Hove behage het besluit
van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme grond                van de Commissie medegedeeld bij brief de dato 26 februari
slag (') ( diensten verricht door raadgevende personen, inge             1996 0 ) nietig te verklaren, één en ander met veroordeling
nieurs , adviesbureaus, advocaten, accountants en andere                  van de Commissie in de kosten .


title: Zaak T-573/10: Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2012 — Octapharma Pharmazeutika/EMA ( „Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Wijzigingen van plasmabasisdossier (DPP) — Vergoedingen verschuldigd aan EMA — Bezwarende handeling — Louter bevestigende handeling — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” )

text:
               28.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 126/17

         Beschikking van het Gerecht van 8 maart 2012 — Octapharma Pharmazeutika/EMA
   (Zaak T-573/10) (1)

   (Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Wijzigingen van plasmabasisdossier (DPP) - Vergoedingen verschuldigd aan EMA - Bezwarende handeling - Louter bevestigende handeling - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 126/34
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Octapharma Pharmazeutika Produktionsgesellschaft mbH (Wenen, Oostenrijk) (vertegenwoordigers: I. Brinker, T. Holzmüller, advocaten, en J. Schwarze, hoogleraar)

      Verwerende partij: Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) (vertegenwoordigers: V. Salvatore, gemachtigde, H.-G. Kamann en P. Gey, advocaat)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring van de brief van 21 oktober 2010 (EMA/643425/2010) waarbij het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) zou hebben geweigerd verzoekster een bedrag van 180 700 EUR terug te betaling, te weten het verschil tussen enerzijds het bedrag dat verzoekster aan EMA heeft betaald als vergoeding voor het onderzoek van de wijzigingen van de voorwaarden van een vergunning voor het in de handel brengen van geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik, en anderzijds het bedrag zij haar inziens verschuldigd was

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Octapharma Pharmazeutika Produktionsgesellschaft mbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011.


               25.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 334/35

         Beroep tegen het Vorstendom Liechtenstein, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 25 juli 2014
   (Zaak E-17/14)
   (2014/C 334/16)
   Op 25 juli 2014 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen het Vorstendom Liechtenstein door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Xavier Lewis en Janne Tysnes Kaasin, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, 1040 Brussel, België.
   De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA vraagt het EVA-Hof:

               1.

               vast te stellen dat het Vorstendom Liechtenstein, door nationale bepalingen te handhaven als artikel 63 van de wet op de volksgezondheid en de overgangsbepaling in de wet tot intrekking van de wet op de volksgezondheid, met inbegrip van de toepasselijkheid van artikel 63, lid 2, van de wet op de volksgezondheid in dat opzicht, welke voorschrijven dat een erkende „Dentist” zijn beroep moet uitoefenen als werknemer, onder het directe toezicht en op instructie en onder verantwoordelijkheid van een volledig gekwalificeerde beoefenaar van de tandheelkunde, zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 31 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen;

               2.

               het Vorstendom Liechtenstein te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Feiten en argumenten:

               —

               Artikel 63 van de Liechtensteinse wet op de volksgezondheid bepaalt dat een „Dentist” alleen werkzaam mag zijn onder het directe toezicht en op instructie en onder verantwoordelijkheid van een volledig gekwalificeerde beoefenaar van de tandheelkunde (Zahnarzt).

               —

               De door artikel 31 van de EER-overeenkomst gegarandeerde vrijheid van vestiging vereist dat voor die vrijheid geen beperkingen gelden, ook niet ingeval van werkzaamheden anders dan in loondienst en de uitoefening daarvan.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betoogt dat Liechtenstein zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 31 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen. Naar haar mening komen artikel 63 van de wet op de volksgezondheid en de overgangsbepaling in de wet tot intrekking van de wet op de volksgezondheid, met inbegrip van de toepasselijkheid van artikel 63, lid 2, van de wet op de volksgezondheid in dit opzicht, neer op een beperking in de zin van artikel 31 van de EER-overeenkomst.

               —

               De regering van Liechtenstein betoogt dat artikel 63 van de wet op de volksgezondheid als doel heeft de bescherming van de volksgezondheid te waarborgen.

               —

               De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA stelt dat het verder gaat dan nodig is voor de bescherming van de volksgezondheid wanneer een volledig opgeleide en gekwalificeerde „Dentist” die zijn beroepsactiviteit in overeenstemming met zijn behaalde diploma wil uitoefenen, in Liechtenstein door een beoefenaar van de tandheelkunde in dienst moet zijn genomen.


title: Zaak C-226/09: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2010 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2004/18/EG — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten — Gunning van contract voor tolk- en vertaaldiensten — Diensten die onder bijlage II B van deze richtlijn vallen — Diensten die niet aan alle vereisten daarvan worden onderworpen — Weging van gunningscriteria die is vastgesteld na indiening van offertes — Wijziging van weging na eerste onderzoek van ingediende offertes — Eerbiediging van beginsel van gelijke behandeling en transparantieverplichting)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/10

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 18 november 2010 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-226/09) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2004/18/EG - Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten - Gunning van contract voor tolk- en vertaaldiensten - Diensten die onder bijlage II B van deze richtlijn vallen - Diensten die niet aan alle vereisten daarvan worden onderworpen - Weging van gunningscriteria die is vastgesteld na indiening van offertes - Wijziging van weging na eerste onderzoek van ingediende offertes - Eerbiediging van beginsel van gelijke behandeling en transparantieverplichting)
   2011/C 13/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en A.-A. Gilly, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O’Hagan, gemachtigde, A. Collins SC)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten — Gunning van een contract voor tolk- en vertaaldiensten — Diensten die niet zijn onderworpen aan alle vereisten van richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114) — Weging van gunningscriteria na indiening van offertes — Beginsel van gelijke behandeling van inschrijvers en beginsel van transparantie

      Dictum

               1)

               Door de weging van de gunningscriteria voor een opdracht voor de levering van tolk- en vertaaldiensten te wijzigen na een eerste onderzoek van de ingediende offertes, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens het beginsel van gelijke behandeling en de daaruit voortvloeiende transparantieverplichting, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie en Ierland zullen ieder hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 220 van 12.9.2009.


title: Zaak F-40/06: Beroep ingesteld op  8 april 2006  — Marcuccio tegen Commissie

text:
               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/37

         Beroep ingesteld op 8 april 2006 — Marcuccio tegen Commissie
   (Zaak F-40/06)
   (2006/C 143/72)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoeker: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: V. Messa, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoeker

               —

               nietig te verklaren het stilzwijgend besluit tot afwijzing van verzoekers verzoek van 1 maart 2005 aan het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om hem een gewaarmerkt afschrift van de vrachtbrief betreffende de gestelde verzending van zijn persoonlijke bezittingen van Angola naar Italië toe te zenden;

               —

               verweerster te veroordelen aan verzoeker als vergoeding voor de uit de vaststelling van de bestreden handeling voortvloeiende schade een bedrag van 10 000 EUR te betalen, dan wel zoveel meer of minder als het Gerecht zal vermenen te behoren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, voormalig ambtenaar van de Commissie, die op 30 mei 2005 is gepensioneerd, heeft die instelling verzocht om de vrachtbrief van zijn persoonlijke bezittingen en de goederen die zich bevonden bij zijn woning in Angola, waar hij als economisch adviseur bij de delegatie van de Commissie was tewerkgesteld.
   In mei 2003 besloot verweerster tot de ambtshalve ruiming van de aan verzoeker toegewezen dienstwoning; verzoeker stelt dat zijn persoonlijke bezittingen slechts gedeeltelijk zijn verhuisd. Bij nota van 16 mei 2005 heeft verweerster verzoeker meegedeeld dat zijn persoonlijke bezittingen en zijn motorvoertuig naar Italië waren gezonden, en heeft zij hem verzocht voor de aflevering contact op te nemen met de vervoermaatschappij.
   Bij brief van 1 maart 2005 heeft verzoeker onder meer verzocht om een gedetailleerde lijst van alles wat zou zijn afgeleverd, alsmede om een afschrift van de vrachtbrief. Op dat verzoek is niet gereageerd net zo min als op verzoekers klacht van 2 september 2005.
   In zijn beroep stelt verzoeker dat het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht onrechtmatig is wegens een absoluut gebrek aan motivering, schending van de wet, schending van de zorgplicht, van de plicht tot transparantie, van de plicht tot behoorlijk bestuur, alsmede wegens schending van schending van het beginsel „neminem laedere”.


title: Zaak T-694/15: Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Micula/Commissie

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/69

         Beroep ingesteld op 30 november 2015 — Micula/Commissie
   (Zaak T-694/15)
   (2016/C 038/93)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ioan Micula (Oradea, Roemenië) (vertegenwoordigers: K. Struckmann, advocaat, G. Forwood, barrister, en A. Kadri, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van besluit (EU) 2015/1470 van de Commissie van 30 maart 2015 betreffende steunmaatregel SA.38517 (2014/C) (ex 2014/NN) ten uitvoer gelegd door Roemenië — Scheidsrechterlijke uitspraak Micula/Roemenië van 11 december 2013 [Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 2112)] (PB L 232, blz. 43);

               —

               subsidiair, nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover (a) het betrekking heeft op verzoeker, (b) het Roemenië verhindert aan de scheidsrechterlijke uitspraak te voldoen, (c) Roemenië daarbij wordt gelast onverenigbare steun terug te vorderen en (d) verzoeker daarbij hoofdelijk aansprakelijk wordt gesteld voor de terugbetaling van steun die is ontvangen door een van de in artikel 2, lid 2, van het bestreden besluit genoemde entiteiten;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker acht middelen aan.

               1.

               In het bestreden besluit heeft de Commissie artikel 351 VWEU en algemene rechtsbeginselen niet correct toegepast op de onderhavige zaak.

               2.

               In het bestreden besluit heeft de Commissie ten onrechte vastgesteld dat de betrokken maatregel verzoeker een voordeel verschafte, met name door de onjuiste vaststelling van het tijdstip waarop het vermeende voordeel is verschaft of, subsidiair, door de vaststelling dat de betaling van schadevergoeding een voordeel vormt.

               3.

               In het bestreden besluit heeft de Commissie ten onrechte vastgesteld dat de betrokken maatregel aan de Roemeense Staat kon worden toegerekend.

               4.

               In het bestreden besluit heeft de Commissie de verenigbaarheid van de vermeende steunmaatregel onjuist beoordeeld.

               5.

               In het bestreden besluit heeft de Commissie de begunstigden van de vermeende steun onjuist geïdentificeerd en haar conclusie niet gemotiveerd, met name wat de identificatie betreft van de natuurlijke of rechtspersonen die de vermeende begunstigde onderneming uitmaken.

               6.

               In het bestreden besluit heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting en haar bevoegdheid overschreden door terugvordering van de vermeende steun te gelasten.

               7.

               Het bestreden besluit is in strijd met het vertrouwensbeginsel.

               8.

               Het bestreden besluit is in strijd met wezenlijke vormvoorschriften, met name het recht om te worden gehoord, artikel 108, lid 3, VWEU en artikel 6, lid 1, van verordening 659/1999. (1)

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB L 83, blz. 1), zoals gewijzigd.


title: Gevoegde zaken C-256/10 en C-261/10: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 mei 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León — Spanje) — David Barcenilla Fernández (C-256/10), Pedro Antonio Macedo Lozano (C-261/10)/Gerardo García SL (Richtlijn 2003/10/EG — Blootstellingswaarden — Lawaai — Gehoorbescherming — Nuttige werking)

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/11

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 mei 2011 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León — Spanje) — David Barcenilla Fernández (C-256/10), Pedro Antonio Macedo Lozano (C-261/10)/Gerardo García SL
   (Gevoegde zaken C-256/10 en C-261/10) (1)

   (Richtlijn 2003/10/EG - Blootstellingswaarden - Lawaai - Gehoorbescherming - Nuttige werking)
   2011/C 204/19
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: David Barcenilla Fernández (C-256/10), Pedro Antonio Macedo Lozano (C-261/10)

      Verwerende partij: Gerardo García SL

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Castilla y León — Uitlegging van richtlijn 2003/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 februari 2003 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (lawaai) (zeventiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG) (PB L 42, blz. 38) — Overschrijding van de actiewaarden voor blootstelling aan lawaai, waardoor een maatregel ter voorkoming of vermindering van de blootstelling moet worden getroffen — Nuttige werking van de richtlijn

      Dictum

               1)

               Richtlijn 2003/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 februari 2003 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan de risico’s van fysische agentia (lawaai) (zeventiende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van richtlijn 89/391/EEG), zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2007, moet aldus worden uitgelegd dat een werkgever in een onderneming waarin de werknemers dagelijkse aan lawaai boven de 85 dB(A) — gemeten zonder rekening te houden met het effect van individuele gehoorbeschermers — worden blootgesteld, niet voldoet aan de verplichtingen van deze richtlijn door het enkele feit dat hij de werknemers dergelijke gehoorbeschermers ter beschikking stelt door middel waarvan de dagelijkse blootstelling aan lawaai tot onder de 80 dB(A) kan worden teruggebracht, aangezien deze werkgever een programma van technische of organisatorische maatregelen moet uitvoeren om deze blootstelling aan lawaai tot onder de 85 dB(A) — gemeten zonder rekening te houden met het effect van individuele gehoorbeschermers — terug te brengen.

               2)

               Richtlijn 2003/10, zoals gewijzigd bij richtlijn 2007/30, moet aldus worden uitgelegd dat zij niet vereist dat een werkgever een salaristoeslag betaalt aan werknemers die aan lawaai boven de 85 dB(A) — gemeten zonder rekening te houden met het effect van individuele gehoorbeschermers — worden blootgesteld, om de enkele reden dat hij geen programma van technische of organisatorische maatregelen heeft uitgevoerd om de dagelijkse blootstelling aan lawaai te beperken. Het nationale recht moet echter in passende instrumenten voorzien die ervoor zorgen dat een werknemer die aan lawaai boven de 85 dB(A) — gemeten zonder rekening te houden met individuele gehoorbeschermers — wordt blootgesteld, de nakoming door de werkgever van de preventieve verplichtingen van artikel 5, lid 2, van die richtlijn kan doen gelden.

      (1)  PB C 221 van 14.8.2010.