title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 12 oktober 2004 in zaak C-313/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Nicole Wippel tegen Peek & Cloppenburg GmbH & Co. KG tegen (Richtlijn 97/81/EG — Richtlijn 76/207/EEG — Sociale politiek — Gelijke behandeling van deeltijdwerkers en voltijdwerkers — Gelijke behandeling van mannelijke werknemers en vrouwelijke werknemers — Duur en organisatie van de arbeidstijd)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/11

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 12 oktober 2004
   in zaak C-313/02 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): Nicole Wippel tegen Peek & Cloppenburg GmbH & Co. KG tegen (1)

   (Richtlijn 97/81/EG - Richtlijn 76/207/EEG - Sociale politiek - Gelijke behandeling van deeltijdwerkers en voltijdwerkers - Gelijke behandeling van mannelijke werknemers en vrouwelijke werknemers - Duur en organisatie van de arbeidstijd)
   (2004/C 300/21)
   Procestaal: Duits
   In zaak C 313/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) bij beslissing van 8 augustus 2002, ingekomen bij het Hof op 5 september 2002, in de procedure Nicole Wippel tegen Peek & Cloppenburg GmbH & Co. KG, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, en K. Lenaerts, kamerpresidenten, J. P. Puissochet, R. Schintgen, F. Macken (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en K. Schiemann, rechters; advocaat-generaal: J. Kokott; griffier: M. F. Contet, hoofdadministrateur, op 12 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Een werknemer met een arbeidsovereenkomst als de litigieuze, waarin is bepaald dat de duur en de organisatie van de arbeidstijd afhankelijk zullen zijn van de hoeveelheid werk en van geval tot geval in onderling overleg tussen partijen zullen worden bepaald, valt binnen de werkingssfeer van richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden.
               Een dergelijke werknemer valt tevens binnen de werkingssfeer van de raamovereenkomst in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, indien:

                           —

                           hij werkt uit hoofde van een arbeidsovereenkomst of een arbeidsverhouding, als omschreven bij wet, collectieve overeenkomsten of gebruiken in de lidstaat;

                           —

                           hij een werknemer is wiens normale arbeidsduur, berekend op weekbasis of als gemiddelde over een werkperiode van maximaal een jaar, minder is dan die van een vergelijkbare voltijdwerker in de zin van clausule 3, lid 2, van voormelde raamovereenkomst, en

                           —

                           in het geval van deeltijdwerkers die slechts incidenteel werkzaamheden verrichten, de lidstaat deze deeltijdwerkers niet krachtens clausule 2, lid 2, van de voormelde raamovereenkomst geheel of gedeeltelijk van de werking van de bepalingen van deze overeenkomst heeft uitgesloten.

               2)

               Clausule 4 van de raamovereenkomst in de bijlage bij richtlijn 97/81 en de artikelen 2, lid 1, en 5, lid 1, van richtlijn 76/207 moeten aldus worden uitgelegd:

                           —

                           dat zij niet in de weg staan aan een bepaling als § 3 van het Arbeitszeitgesetz (wet op de arbeidstijd), dat de maximumduur van de arbeidstijd op in beginsel 40 uur per week en 8 uur per dag bepaalt en dat derhalve tevens de maximumduur en de organisatie van de arbeidstijd zowel voor voltijdwerkers als voor deeltijdwerkers regelt;

                           —

                           dat zij zich, in omstandigheden waarin in alle arbeidsovereenkomsten van de overige werknemers van een onderneming de wekelijkse arbeidsduur en de organisatie van de arbeidstijd zijn vastgelegd, niet verzetten tegen een deeltijdarbeidsovereenkomst voor werknemers van dezelfde onderneming, zoals aan de orde in het hoofdgeding, volgens welke de wekelijkse arbeidsduur en de organisatie van de arbeidstijd niet vastliggen, maar afhankelijk zijn van de van geval tot geval te bepalen behoeften van de werkgevers en waarbij de betrokken werknemers de keuze hebben om het werk te aanvaarden of te weigeren.

      (1)  PB C 289 van 23.11.2002.


C 151/4               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.5.98
kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G. Kapteyn, J. L.             griffier: R. Grass, op 12 maart 1998 een arrest gewezen
Murray (rapporteur), K. M. Ioannou, rechters; advocaat-            waarvan het dictum luidt als volgt:
generaal: G. Cosmas; griffier: R. Grass, op 12 maart 1998
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                   1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en
                                                                        bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/57/EG van de
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig           Raad van 22 november 1994 inzake gemeenschappe-
     zijn om te voldoen aan Richtlijn 92/74/EEG van de                  lijke voorschriften en normen voor met de inspectie en
     Raad van 22 september 1992 tot uitbreiding van het                 controle van schepen belaste organisaties en voor de
     toepassingsgebied van Richtlijn 81/851/EEG betref-                 desbetreffende werkzaamheden van maritieme instan-
     fende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrech-             ties, is de Italiaanse Republiek de krachtens artikel 16
     telijke bepalingen inzake geneesmiddelen en tot vast-              van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
     stelling van aanvullende bepalingen voor homeopathi-               nagekomen.
     sche geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik, is
     het Koninkrijk BelgieÈ de krachtens artikel 10, lid 1,
     van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet         2. De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.
     nagekomen.
                                                                   (1) PB C 331 van 1.11.1997.
2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 212 van 12.7.1997.
                                                                   Beroep, op 27 februari 1998 ingesteld door Commissie
                                                                   van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
                                                                                Luxemburg
                                                                                (Zaak C-59/98)
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Vijfde Kamer)                                                       (98/C 151/06)
                      van 12 maart 1998
in zaak C-313/97: Commissie van de Europese Gemeen-                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
            schappen tegen Italiaanse Republiek (1)                is op 27 februari 1998 beroep tegen Groothertogdom
                                                                   Luxemburg ingesteld door Commissie van de Europese
(Niet-nakoming Ð Richtlijn 94/57/EG Ð Niet-omzetting               Gemeenschappen, vertegenwoordigd door haar juridisch
                   binnen gestelde termijn)                        hoofdadviseur G. Marenco en J. F. Crespo Carrillo, lid
                                                                   van haar juridische dienst, als gemachtigden, domicilie
                         (98/C 151/05)
                                                                   gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
                                                                   Centre Wagner, Kirchberg.
                    (Procestaal: Italiaans)
                                                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
                                                                   deert dat het den Hove behage:
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                   Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                        door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-
In zaak C-313/97, Commissie van de Europese Gemeen-                     gen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van
schappen (gemachtigde: L. Pignataro) tegen Italiaanse                   Richtlijn 94/46/EG van de Commissie van 13 oktober
Republiek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door G.                   1994 tot wijziging van Richtlijn 88/301/EEG en Richt-
Aiello), betreffende een verzoek aan het Hof om vast te                 lijn 90/388/EEG met name met betrekking tot satelliet-
stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de wettelijke            communicatie (1), de krachtens die richtlijn op hem
en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en/of mee             rustende verplichtingen niet is nagekomen;
te delen die nodig zijn om te voldoen aan Richtlijn 94/57/
EG van de Raad van 22 november 1994 inzake gemeen-
schappelijke voorschriften en normen voor met de inspec-           Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten van de
tie en controle van schepen belaste organisaties en voor de             procedure te verwijzen.
desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties
(PB L 319 van 12.12.1994, blz. 20), de krachtens het EG-
Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen           Middelen en voornaamste argumenten
niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer), samenge-
steld als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, M. Wathelet
(rapporteur), J. C. Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet          Ingevolge artikel 189, derde alinea, en artikel 5, eerste ali-
en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs;            nea, EG-Verdrag dienen de lidstaten waarvoor een richtlijn
 ---pagebreak--- 16.5.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 C 151/5
is bestemd, het door die richtlijn voorgeschreven resultaat         de artikelen 1 en 4. Om in overeenstemming te zijn met de
te bereiken binnen de in de richtlijn gestelde termijn. De in       verordening, moeten zij derhalve worden gewijzigd.
artikel 4 van Richtlijn 94/46/EG gestelde termijn is op
8 augustus 1995 verstreken en het Groothertogdom                    (1) PB L 378 van 31.12.1986, blz. 1.
Luxemburg heeft nog steeds niet de nodige maatregelen
vastgesteld.
(1) PB L 268 van 19.10.1994, blz. 15.
                                                                    Hogere voorziening, op 3 maart 1998 ingesteld door
                                                                    Odette Nicos Petrides Co. Inc. tegen het arrest, op
                                                                    17 december 1997 in zaak T-152/95 tussen Odette Nicos
                                                                    Petrides Co. Inc. en Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                    schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van
Beroep, op 27 februari 1998 ingesteld door Commissie van
                                                                            de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer)
 de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                (Zaak C-64/98 P)
                         (Zaak C-62/98)
                                                                                (98/C 151/08)
                          (98/C 151/07)
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             is op 3 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door
is op 27 februari 1998 beroep ingesteld tegen Portugese             Odette Nicos Petrides Co. Inc., vertegenwoordigd door N.
Republiek door Commissie van de Europese Gemeen-                    Vassilakakis en E. Vassilakakis, advocaten te Thessaloniki,
schappen, vertegenwoordigd door A. Caeiro, juridisch                en E. Pallioudi, advocaat te Kavala, domicilie gekozen
hoofdadviseur, als gemachtigde, domicilie gekozen heb-              hebbende te Luxemburg ten kantore van C. Zeyen, advo-
bende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van                 caat aldaar, rue Charles Martel 56Ð58, tegen het arrest,
haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.                   op 17 december 1997 in zaak T-152/95 tussen Odette
                                                                    Nicos Petrides Co. Inc. en Commissie van de Europese
                                                                    Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                    aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vierde Kamer).
Ð te verklaren dat de Portugese Republiek, door de over-            Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
     eenkomsten met Senegal, KaapverdieÈ, Angola en Sao
     TomeÂ en Principe, niet op te zeggen of in dier voege
                                                                    Ð de hogere voorziening toe te wijzen en het arrest (1) te
     aan te passen, dat onderdanen van de Gemeenschap
                                                                         vernietigen;
     een billijke, vrije en niet-discriminerende toegang krij-
     gen tot de aan Portugal toekomende vracht, zulks
     overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 4055/86 van de            Ð de schadevordering (2) op alle punten toe te wijzen;
     Raad van 22 december 1986 houdende toepassing van
     het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het
     zeevervoer tussen de lidstaten onderling en tussen de          Ð de Commissie te verwijzen in de kosten van de proce-
     lidstaten en derde landen (1), niet heeft voldaan aan de            dure voor het Gerecht en van die voor het Hof.
     krachtens de artikelen 3 en 4, lid 1, alsmede het EG-
     Verdrag op haar rustende verplichtingen;
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Ð de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
                                                                    Ð Ontoereikende rechtvaardiging van het bestreden
                                                                         arrest op punten die van wezenlijk belang zijn vanuit
                                                                         het oogpunt van het evenredigheidsbeginsel;
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    Ð Kennelijk onjuiste toepassing door het Gerecht van het
De overeenkomsten tussen Portugal en de in het petitum                   evenredigheidsbeginsel op geschilpunten betreffende de
genoemde staten behouden het vrachtvervoer tussen par-                   tweede inschrijving;
tijen voor aan onder de vlag van een der partijen varende
schepen of aan schepen van reders of rederijen van een der
partijen. Door onderdanen van andere lidstaten geeÈxploi-           Ð Wijziging en verdraaiing door het Gerecht van bewijs-
teerde schepen zijn uitgesloten van de onder de overeen-                 stukken, door toekenning aan deze elementen van een
komsten vallende handel. De Commissie is van oordeel,                    betekenis die kennelijk verschilt van hun werkelijke
dat het hier gaat om vrachtverdelingsregelingen die zijn                 inhoud, in het kader van de toetsing aan het gelijk-
onderworpen aan de bepalingen en verplichtingen van Ver-                 heidsbeginsel in verband met de tweede inschrijving,
ordening (EEG) nr. 4055/86, inzonderheid het bepaalde in                 en dwaling ten aanzien van het recht, in verband met


title: Zaak T-330/07: Beroep ingesteld op 30 augustus 2007 — Kuiburi Fruit Canning/Raad

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/53

         Beroep ingesteld op 30 augustus 2007 — Kuiburi Fruit Canning/Raad
   (Zaak T-330/07)
   (2007/C 269/95)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Kuiburi Fruit Canning Co., Ltd (Bangkok, Thailand) (vertegenwoordigers: F. Graafsma en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren verordening (EG) nr. 682/2007 van de Raad van 18 juni 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op bepaalde bereide of verduurzaamde suikermaïs in korrels van oorsprong uit Thailand;

               —

               de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten van verzoekster.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Met het onderhavige beroep verzoekt verzoekster om nietigverklaring van verordening nr. 682/2007 (1) van de Raad van 18 juni 2007, op grond dat deze verordening in strijd is met artikel 17, lid 3, van verordening nr. 384/96 (2) en met artikel 6.10.2 van de WTO-Overeenkomst (3), omdat verzoeksters verzoek om een individuele dumpingmarge is afgewezen ondanks het feit dat verzoekster de enige producent/exporteur was die de informatie heeft verstrekt die nodig was om de individuele marge te berekenen.
   In de eerste plaats heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te concluderen dat er meer dan één verzoek was om een individuele marge te berekenen.
   In de tweede plaats had de Raad, aangezien slechts één producent/exporteur om de berekening van een individuele marge had verzocht, niet de vrijheid om te bepalen of een individueel onderzoek betreffende verzoekster te belastend zou zijn en een tijdige afsluiting van het onderzoek in de weg zou staan.
   In de derde plaats heeft de Raad, mocht hij die vrijheid hebben, een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door vast te stellen dat een bijkomend onderzoek van één exporteur te belastend zou zijn geweest en een tijdige afsluiting van het onderzoek in de weg zou hebben gestaan.
   Tot slot heeft de Raad een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te concluderen dat de berekening van een individuele marge voor verzoekster discriminerend zou zijn geweest tegenover andere niet in de steekproef opgenomen exporteurs.

      (1)  Verordening (EG) nr. 682/2007 van de Raad van 18 juni 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op bepaalde bereide of verduurzaamde suikermaïs in korrels van oorsprong uit Thailand (PB L 159, blz. 14).

      (2)  Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 56, blz. 1).

      (3)  Multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguayronde (1986-1994) — Bijlage 1 — Bijlage 1A — Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 (WTO-GATT 1994) — Antidumpingovereenkomst (PB L 336, blz. 103).


title: Zaak T-553/11: Arrest van het Gerecht van 23 mei 2014 — European Dynamics Luxembourg/ECB ( „Overheidsopdrachten voor dienstverlening — Aanbestedingsprocedure — Verrichten van diensten op gebied van infrastructuur en informaticatoepassingen voor ECB — Afwijzing van inschrijving — Beroep tot nietigverklaring — Voor beroep vatbare handeling — Ontvankelijkheid — Selectiecriteria ﾀﾔ Voldoening door inschrijving aan voorwaarden van oproep tot inschrijving — Motiveringsplicht — Niet-uitoefening van bevoegdheid om nadere informatie over inschrijving te vragen — Kennelijke beoordelingsfouten — Misbruik van bevoegdheid — Beroep tot schadevergoeding” )

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/24

         Arrest van het Gerecht van 23 mei 2014 — European Dynamics Luxembourg/ECB
   (Zaak T-553/11) (1)

   ((„Overheidsopdrachten voor dienstverlening - Aanbestedingsprocedure - Verrichten van diensten op gebied van infrastructuur en informaticatoepassingen voor ECB - Afwijzing van inschrijving - Beroep tot nietigverklaring - Voor beroep vatbare handeling - Ontvankelijkheid - Selectiecriteria - Voldoening door inschrijving aan voorwaarden van oproep tot inschrijving - Motiveringsplicht - Niet-uitoefening van bevoegdheid om nadere informatie over inschrijving te vragen - Kennelijke beoordelingsfouten - Misbruik van bevoegdheid - Beroep tot schadevergoeding”))
   2014/C 212/28
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Dynamics Luxembourg SA (Ettelbrück, Luxemburg) (vertegenwoordigers: N. Korogiannakis en M. Dermitzakis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (ECB) (vertegenwoordigers: F. von Lindeiner en P. Pfeifhofer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van de ECB tot afwijzing van de inschrijving van een tijdelijke combinatie van bedrijven, waaronder verzoekster, op een aanbesteding via onderhandelingen voor informaticadiensten, het besluit van de beroepsinstantie van de ECB tot afwijzing van het beroep tegen dat afwijzingsbesluit, en alle daarmee verband houdende besluiten van de ECB, alsook vordering tot schadevergoeding

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               European Dynamics Luxembourg SA draagt haar eigen kosten en die van de Europese Centrale Bank (ECB).

      (1)  PB C 6 van 7.1.2012.


title: Zaak C-346/17 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2017 door Christoph Klein tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 28 september 2016 in zaak T-309/10 RENV, Christoph Klein/Europese Commissie

text:
               11.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/15

         Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2017 door Christoph Klein tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 28 september 2016 in zaak T-309/10 RENV, Christoph Klein/Europese Commissie
   (Zaak C-346/17 P)
   (2017/C 300/19)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirant: Christoph Klein (vertegenwoordiger: H.-J. Ahlt, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Bondsrepubliek Duitsland

      Conclusies

               1.

               het arrest van het Gerecht van 28 september 2017 in zaak T-309/10 RENV vernietigen;

               2.

               geïntimeerde veroordelen tot betaling aan rekwirant van het bedrag van 1 562 662,30 EUR, vermeerderd met interessen van 8 % boven het toepasselijke basistarief, te rekenen vanaf de datum van het arrest van het Hof;

               3.

               vaststellen dat de Commissie aan rekwirant de — nog te berekenen — schade die deze stelt na 15 september 2006 te hebben geleden, dient te vergoeden;

               4.

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding;

               5.

               subsidiair, het arrest van het Gerecht van 28 september 2017 in zaak T-309/10 RENV vernietigen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:
   Ten eerste heeft het Gerecht artikel 61, lid 2, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie geschonden doordat het de draagwijdte van de bindende werking van het arrest van het Hof onjuist heeft beoordeeld en blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door ervan uit te gaan dat rekwirant geen schadevergoeding met betrekking tot zijn product „effecto” kon eisen op basis van niet-ontvankelijkheid van het vierde middel in zaak C-120/14 P.
   Ten tweede heeft het Gerecht artikel 61, lid 2, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie ook geschonden doordat het zich niet gebonden achtte aan de juridische beoordeling van het Hof van Justitie. In punt 95 van zijn arrest oordeelde het Hof dat het bestreden eerdere arrest moest worden vernietigd voor zover het Gerecht daarin het beroep voor wat betreft de vordering de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die rekwirant […] zou hebben geleden, heeft afgewezen. In tegenstelling tot deze juridische beoordeling, komt het Gerecht tot de slotsom dat er reeds in beginsel geen recht op schadevergoeding bestond, aangezien substantiële vereisten niet waren nageleefd.
   Ten derde heeft het Gerecht artikel 84, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie van de Europese Unie geschonden, door de stelling af te wijzen dat de Commissie door haar verzuim in de vrijwaringsprocedure, bedoeld in artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42, ook artikel 41 van het Handvest van de grondrechten heeft geschonden, op de grond dat er sprake was van een ontoelaatbaar, nieuw voorgesteld middel. Dit geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting omdat rekwirant zich daadwerkelijk reeds in het verzoekschrift heeft beroepen op het beginsel van goed bestuur, dat inhoudelijk overeen komt met de beginselen van behoorlijk bestuur en artikel 41 van het Handvest van de grondrechten. Daarom is er geen sprake van een niet-ontvankelijk nieuw middel.
   Ten vierde is het Gerecht ervan uitgegaan dat de richtlijn noch aan rekwirant persoonlijk, noch aan atmed AG rechten toekent. Rekwirant betoogt dat dit in strijd is met het Unierecht, aangezien beide adressaten zijn in een vrijwaringsprocedure en zich als economisch voornaamste betrokkenen kunnen beroepen op de beginselen van het vrij verkeer van goederen.
   Ten vijfde heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, door voorbij te gaan aan het causaal verband tussen het onrechtmatige gedrag van de Commissie en de gestelde schade. Daarbij heeft het Gerecht de feiten van de zaak onjuist opgevat en feiten rechtens onjuist gekwalificeerd. Voorts heeft het daarbij opnieuw artikel 8, lid 2, van richtlijn 93/42 geschonden, geen juridische toetsing uitgevoerd en zijn beslissing onvoldoende gemotiveerd.
   Ten zesde heeft het Gerecht, door geen rekening te houden met de bijlagen KOM RENV 1 en 2, de beginselen van fair trial en hoor en wederhoor, artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten geschonden, en de feiten en bewijzen onjuist opgevat.
   Ten zevende heeft het Gerecht de beginselen van fair trial, artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, artikel 64, lid 3, onder d), van het Reglement voor de procesvoering geschonden en artikel 24 van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie geschonden door het verzoek van rekwirant om de Commissie te gelasten de documenten inzake de vrijwaringsclausule over te leggen, niet in te willigen.


title: Zaak C-390/04: Beschikking van de president van het Hof van  12 januari 2006  (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing) — GöteborgsOperan AB tegen Skatteverket

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/13

         Beschikking van de president van het Hof van 12 januari 2006 (verzoek van Regeringsrätten om een prejudiciële beslissing) — GöteborgsOperan AB tegen Skatteverket
   (Zaak C-390/04) (1)

   (2006/C 154/29)

      Procestaal: Zweeds

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 273 van 6.11.2004.


title: Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Zaak C-411/97)

text:
C 55/16               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.2.98
der Nederlanden door Commissie van de Europese                     Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
Gemeenschappen, vertegenwoordigd door B. J. Drijber en             van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom
H. Michard, leden van de juridische dienst, als gemachtig-                                   Luxemburg
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kan-                                     (Zaak C-410/97)
tore van C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst,
Centre Wagner,                                                                              (98/C 55/30)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                   is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Groother-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,              togdom Luxemburg door Commissie van de Europese
     door in strijd met de artikelen 2 en 4 van Zesde              Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius,
     BTW-Richtlijn 77/388/EEG (1), de tolgelden voor het           lid van haar juridische dienst, als gemachtigde, domicilie
     gebruik van wegeninfrastructuur niet aan de belasting         gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
     over de toegevoegde waarde te onderwerpen, zijn ver-          Centre Wagner, Kirchberg.
     plichtingen uit hoofde van het EG-Verdrag niet is
     nagekomen,
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwij-
     zen.                                                          Ð vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg,
                                                                        door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke maatre-
Middelen en voornaamste argumenten                                      gelen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te vol-
                                                                        doen aan Richtlijn 92/29/EEG van de Raad van
                                                                        31 maart 1992 betreffende de minimumvoorschriften
De Commissie is Ð evenals de Nederlandse regering Ð                     inzake veiligheid en gezondheid ter bevordering van
van oordeel dat de in Nederland geheven tolgelden de                    een betere medische hulpverlening aan boord van sche-
tegenprestatie vormen voor een dienst in de zin van                     pen (1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende
artikel 2, lid 1, van de zesde richtlijn. Ten onrechte echter           verplichtingen niet is nagekomen;
stelt de Nederlandse regering dat de publiekrechtelijke
lichamen belast met de exploitatie van voorzieningen
waarvoor tol wordt geheven, daarbij handelen in de hoe-            Ð het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te ver-
danigheid van ¹overheidº in de zin van de uitzondering                  wijzen.
vervat in artikel 4, lid 5, van de zesde richtlijn. Vooropge-
steld moet worden dat de belastingplichtigheid van een
publiekrechtelijk lichaam de regel en de niet-belasting-           Middelen en voornaamste argumenten
plichtigheid de uitzondering vormt. Lid 5, eerste alinea,
vormt immers een uitzondering op artikel 4, leden 1 en 2.
Het feit dat de tweede en derde alinea van lid 5 op hun            De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-
beurt weer een uitzondering bevatten op de eerste alinea,          baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2);
wijzigt niets aan het uitzonderingskarakter van die eerste         de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-
alinea, doch bevestigt integendeel dat die eerste alinea in        ken op 31 december 1994.
een ingekaderde uitzondering voorziet. In het betoog van
de Nederlandse regering lijken regel en uitzondering echter
                                                                   (1) PB L 113 van 30.4.1992, blz. 19.
te zijn omgedraaid. Dat niet-belastingplichtigheid de uit-         (2) PB C 41 van 7.2.1998, blz. 11.
zondering vormt, wordt nog eens bevestigd door het feit
dat aan de vrijstellingen voorzien in met name de
artikelen 13 en 28 van de zesde richtlijn geen behoefte zou
hebben bestaan, indien publiekrechtelijke lichamen alge-
meen gesproken niet aan het stelsel van de BTW zouden
zijn onderworpen. Een andere opvatting zou overigens
ook indruisen tegen het algemene karakter van het                  Beroep, op 5 december 1997 ingesteld door Commissie
gemeenschappelijk stelsel van de BTW. Het heffen van tol           van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk BelgieÈ
is niet inherent aan de overheidstaak, bestaande in het
aanleggen, ter beschikking stellen en onderhouden van                                     (Zaak C-411/97)
bepaalde infrastructuur, zoals tunnels of bruggen, maar
                                                                                (98/C 55/31)
een daarvan gescheiden activiteit, die deel uitmaakt van de
exploitatie van het object. Het valt niet in te zien waarom
bij levering van gas enzovoort geen sprake is van het han-
delen in de hoedanigheid van overheid maar bij het exploi-         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
teren van bruggen of tunnels wel.                                  is op 5 december 1997 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                   BelgieÈ door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                   vertegenwoordigd door M. Wolfcarius, lid van haar juridi-
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
                                                                   sche dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende
                                                                   te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, Centre Wagner,
                                                                   Kirchberg.
 ---pagebreak--- 20.2.98               NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 55/17
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                       a) of ten aanzien van het bouw- en sloopafval waar-
                                                                            uit de spaanders worden geproduceerd reeds op
                                                                            een eerder moment dan dat van verbranding han-
Ð vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet de                  delingen zijn verricht die zijn aan te merken als
     wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen vast te                  zich ontdoen van dat afval, te weten handelingen
     stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan Richt-                 om dat afval voor hergebruik (de inzet als brand-
     lijn 92/29/EEG van de Raad van 31 maart 1992                           stof) geschikt te maken (recyclingshandelingen)?
     betreffende de minimumvoorschriften inzake veiligheid
     en gezondheid ter bevordering van een betere medische
     hulpverlening aan boord van schepen (1), de krachtens                  Zo ja: is een handeling om een afvalstof voor her-
     deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is                  gebruik geschikt te maken (een recyclingshande-
     nagekomen;                                                             ling) slechts aan te merken als handeling voor de
                                                                            nuttige toepassing van een afvalstof, als deze afval-
                                                                            stof uitdrukkelijk in bijlage II B van Richtlijn 75/
Ð het Koninkrijk BelgieÈ in de kosten te verwijzen.                         442/EEG voorkomt, of ook indien deze handeling
                                                                            analoog is aan een handeling die voorkomt in
                                                                            bijlage II B?
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       b) of de houtspaanders volgens maatschappelijke
De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijk-                       opvattingen een afvalstof zijn, waarbij met name
baar met die welke zijn aangevoerd in zaak C-406/97 (2);                    van belang is of de houtspanders zonder ingrij-
de termijn voor implementatie van de richtlijn is verstre-                  pende bewerking en op milieuhygieÈnisch verant-
ken op 31 december 1994.                                                    woorde wijze nuttig kunnen worden toegepast als
                                                                            brandstof?
(1) PB L 113 van 30.4.1992, blz. 19.
(2) PB C 41 van 7.2.1998, blz. 11.
                                                                       c) of de inzet van houtspaanders als brandstof verge-
                                                                            lijkbaar is met een gangbare methode van nuttige
                                                                            toepassing van afvalstoffen?
                                                                  (1) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 47.
Verzoek van de Nederlandse Raad van State van 25 novem-
ber 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het geding
tussen Vereniging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep
Weurt+ en Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en
Directeur van de dienst Milieu en Water van de provincie
                          Gelderland                              Hogere voorziening, op 12 december 1997 ingesteld door
                       (Zaak C-419/97)                            SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba) tegen
                                                                  de beschikking, op 29 september 1997 in zaak T-83/97
                         (98/C 55/32)                             tussen SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ
                                                                  (Sateba) en Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                  gegeven door het Gerecht van eerste aanleg van de
De Nederlandse Raad van State heeft bij beschikking van                      Europese Gemeenschappen (Eerste Kamer)
25 november 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                                (Zaak C-422/97 P)
Justitie op 11 december 1997, in het geding tussen Vereni-
ging Dorpsbelang Hees, Stichting Werkgroep Weurt+ en                                         (98/C 55/33)
Vereniging Stedelijk Leefmilieu Nijmegen en Directeur van
de dienst Milieu en Water van de provincie Gelderland,
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
                                                                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
zocht om een prejudicieÈle beslissing over de navolgende
                                                                  is op 12 december 1997 hogere voorziening ingesteld door
vragen:
                                                                  SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba), ver-
                                                                  tegenwoordigd door J. Manseau, advocaat te Parijs, domi-
1. Kan uit de enkele omstandigheid dat houtspaanders              cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advo-
     worden onderworpen aan een handeling die voorkomt            caat aldaar, rue Mathias Hardt 8Ð10, tegen de beschik-
     in bijlage II B van Richtlijn 75/442/EEG (1), worden         king, op 29 september 1997 in zaak T-83/97 tussen
     afgeleid dat sprake is van zich ontdoen van die stof en      SocieÂteÂ anonyme de traverses en beÂton armeÂ (Sateba) en
     dat de stof moet worden aangemerkt als een afvalstof         Commissie van de Europese Gemeenschappen gegeven
     in de zin van Richtlijn 75/442/EEG?                          door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                  Gemeenschappen (Eerste Kamer).
2. Indien vraag 1 ontkennend moet worden beantwoord
     Ð hangt de beantwoording van de vraag of het als             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage de door
     brandstof inzetten van houtspaanders is aan te merken        het Gerecht op 29 september 1997 in zaak T-83/97 (1)
     als zich ontdoen, af van de omstandigheid:                   gegeven beschikking te vernietigen wegens verkeerde uit-


title: ARREST VAN HET HOF van 2 april 1998 in zaak C-213/96 (verzoek van de Uudenmaan Lääninoikeus om een prejudiciële beslissing): Procedure ingeleid door Outokumpu Oy (Accijns op elektriciteit - Verschillende belastingtarieven naar gelang van productieprocédé van in binnenland geproduceerde elektriciteit - Eenvormig tarief voor ingevoerde elektriciteit)

text:
C 209/4               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      4.7.98
hogere voorziening tegen het op 28 september 1995 door              Jacobs; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 2 april
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
schappen (Vierde Kamer Ð uitgebreid) in zaak T-95/94                volgt:
(Jurispr. blz. II-2651) gewezen arrest tussen Sytraval en
Brink's France/Commissie, en strekkende tot vernietiging
van dat arrest, andere partijen bij de procedure: Chambre           Artikel 95, eerste alinea, van het EG-Verdrag verzet zich
syndicale nationale des entreprises de transport de fonds et        ertegen, dat over in het binnenland geproduceerde elektri-
valeurs (Sytraval) en Brink's France SARL, heeft het Hof,           citeit een accijns wordt geheven die deel uitmaakt van een
samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez Iglesias, president,        nationale regeling van belasting over energiebronnen en
C. Gulmann (rapporteur), H. Ragnemalm en M. Wathelet,               waarvan het tarief verschilt naar gelang van het productie-
kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de                  proceÂdeÂ van deze elektriciteit, terwijl voor ingevoerde elek-
Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,           triciteit, ongeacht het productieproceÂdeÂ, een eenvormig
J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann en L. Sevón, rechters;         tarief geldt, waardoor, ook al is dit eenvormig tarief lager
advocaat-generaal: C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op 2 april       dan het hoogste tarief voor in het binnenland geprodu-
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                ceerde elektriciteit, ingevoerde elektriciteit, zij het slechts
volgt:                                                              in sommige gevallen, zwaarder wordt belast.
                                                                    (1) PB C 247 van 24.8.1996.
1. Wijst de hogere voorziening af.
2. Verstaat dat de Commissie van de Europese Gemeen-
     schappen, de Bondsrepubliek Duitsland, het Konink-
     rijk Spanje, de Franse Republiek en het Koninkrijk der
     Nederlanden hun eigen kosten zullen dragen.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 16 van 20.1.1996.
                                                                                van 28 april 1998
                                                                    in zaak C-120/95 (verzoek van de Conseil arbitral des
                                                                    assurances sociales om een prejudicieÈle beslissing):
                                                                     N. Decker tegen Caisse de maladie des employeÂs priveÂs (1)
                                                                    (Vrij verkeer van goederen Ð Artikelen 30 en 36 van het
                                                                    EG-Verdrag Ð Vergoeding van in andere lidstaten
                  ARREST VAN HET HOF                                gemaakte ziektekosten Ð Voorafgaande toestemming van
                                                                                bevoegd orgaan Ð Aanschaf van bril)
                       van 2 april 1998
                                                                                (98/C 209/07)
in zaak C-213/96 (verzoek van de Uudenmaan Lääninoi-
keus om een prejudicieÈle beslissing): Procedure ingeleid
                   door Outokumpu Oy (1)                                                  (Procestaal: Frans)
(Accijns op elektriciteit Ð Verschillende belastingtarieven
naar gelang van productieproceÂdeÂ van in binnenland
geproduceerde elektriciteit Ð Eenvormig tarief voor inge-            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                      voerde elektriciteit)                                         de Jurisprudentie van het Hof)
                         (98/C 209/06)
                                                                    In zaak C-120/95, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                    krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Conseil
                       (Procestaal: Fins)                           arbitral des assurances sociales (Luxemburg), in het aldaar
                                                                    aanhangig geding tussen N. Decker en Caisse de maladie
                                                                    des employeÂs priveÂs, om een prejudicieÈle beslissing over de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in      uitlegging van de artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag,
                de Jurisprudentie van het Hof)                      heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodríguez
                                                                    Iglesias, president, C. Gulmann en H. Ragnemalm (rappor-
                                                                    teur), kamerpresidenten, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
In zaak C-213/96, betreffende een verzoek aan het Hof               Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L. Murray, D. A. O. Edward,
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van de Uuden-              J.-P. Puissochet, G. Hirsch en P. Jann, rechters; advocaat-
maan Lääninoikeus (Finland), in een door Outokumpu Oy               generaal: G. Tesauro; griffier: D. Louterman-Hubeau,
ingeleide procedure, om een prejudicieÈle beslissing over de        hoofdadministrateur, op 28 april 1998 een arrest gewezen
uitlegging van de artikelen 9, 12 en 95 van het EG-Ver-             waarvan het dictum luidt als volgt:
drag, heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrí-
guez Iglesias, president, C. Gulmann, H. Ragnemalm en
R. Schintgen (rapporteur), kamerpresidenten, G. F. Man-             De artikelen 30 en 36 van het EG-Verdrag verzetten zich
cini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L.            tegen een nationale regeling op grond waarvan een sociale-
Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.            zekerheidsorgaan van een lidstaat een verzekerde de forfai-
Jann en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal: F. G.                taire kostenvergoeding voor een bril met corrigerende gla-


title: Zaak F-56/12: Beroep ingesteld op 22 mei 2012 — ZZ/Commissie

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/34

         Beroep ingesteld op 22 mei 2012 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-56/12)
   2012/C 243/58
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: EurAA Anwälte für Arbeitnehmer Rechtsanwaltsgesellschaft mbH, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om ten behoeve van verzoeker na de beëindiging van zijn overeenkomst voor de periode gedurende welke hij werkloos was, geen bijdragen te betalen aan de Duitse pensioenverzekering of aan de pensioenverzekering van de Europese Unie, en verzoek om verzoeker op te nemen in de pensioenregeling van de Europese Unie dan wel om zijn pensioenrechten over te dragen aan de Duitse pensioenverzekering

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van besluit nr. R/813/11 van het tot het sluiten van overeenkomsten bevoegd gezag van het directoraat-generaal van de Europese Commissie van 24 februari 2012;

               —

               veroordeling van de verwerende partij om verzoeker voor de periode van 1 april 2008 tot en met 31 augustus 2009 op te nemen in de pensioenregeling voor de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschap en de betrokken bijdragen te betalen;

               —

               subsidiair, veroordeling van de verwerende partij om de Duitse pensioenverzekering ten behoeve van verzoeker voor de periode van 1 april 2008 tot en met 31 augustus 2009 te vragen om naverzekering en met terugwerkende kracht ten behoeve van hem de wettelijke bijdragen voor de Duitse pensioenverzekering te betalen;

               —

               subsidiair, vaststelling dat de verwerende partij verplicht is, verzoeker vanaf het begin van de pensioenbetaling een schadevergoeding te betalen ter hoogte van het bedrag waarmee verzoekers pensioen is verminderd in vergelijking met het pensioen dat hij zou hebben ontvangen indien voor de periode van 1 april 2008 tot en met 31 augustus 2009 de bij wet voorgeschreven bijdragen aan de wettelijke pensioenverzekering waren betaald.


title: Zaak F-82/13: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2016 – Bandieri/Commissie

text:
               20.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 222/46

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 29 april 2016 – Bandieri/Commissie
   (Zaak F-82/13) (1)

   (2016/C 222/65)
   Procestaal: Frans
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 325 van 9.11.2013, blz. 52.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 januari 2001 in zaak C-459/98 P: Isabel Martínez del Peral Cagigal tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Verzoek om herziening van indeling in rang — Beroep — Verstrĳken van termĳn — Nieuw feit — Gelĳke behandeling")

text:
C 161/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             2.6.2001
aanhangig geding tussen Azienda Agricola Monte Arcosu Srl                  en B. Uriarte Valiente, advocaten, betreffende hogere voorzie-
en Regione Autonoma della Sardegna, Organismo Compren-                     ning tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg
soriale n. 24 della Sardegna, Ente Regionale per l’Assistenza              van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 14 ok-
Tecnica in Agricoltura (ERSAT), om een prejudiciële beslissing             tober 1998, Martı́nez del Peral Cagigal/Commissie (T-224/97,
over de uitlegging van artikel 2, lid 5, van verordening (EEG)             JurAmbt. blz. I-A-581 en II-1741), strekkende tot vernietiging
nr. 797/85 van de Raad van 12 maart 1985 betreffende de                    van die beschikking, andere partij bij de procedure: Commissie
verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur               van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Guerra
(PB L 93, blz. 1) en van artikel 5, lid 5, van verordening (EEG)           Fernández en F. Duvieusart-Clotuche), heeft het Hof (Vijfde
nr. 2328/91 van de Raad van 15 juli 1991 betreffende de                    kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, waarnemend
verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur               voor de president van de Vijfde kamer, P. Jann en L. Sevón
(PB L 218, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld              (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier:
als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris en F. Macken             L. Hewlett, administrateur, op 11 januari 2001 een arrest
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:            gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 11 januari 2001 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         1)     Vernietigt de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                                14 oktober 1998, Martı́nez del Peral Cagigal/Commissie
                                                                                (T-224/97).
Artikel 2, lid 5, laatste alinea, van verordening (EEG) nr. 797/85
van de Raad van 12 maart 1985 betreffende de verbetering van de            2)     Verklaart nietig het besluit van de Commissie van de Europese
doeltreffendheid van de landbouwstructuur en artikel 5, lid 5, laatste            Gemeenschappen van 24 oktober 1996 houdende afwijzing
alinea, van verordening (EEG) nr. 2328/91 van de Raad van 15 juli                 van rekwirantes verzoek om herziening van haar indeling in
1991 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de                    rang, bevestigd door het besluit van de Commissie van 29 april
landbouwstructuur, kunnen niet door kapitaalvennootschappen voor                  1997 houdende afwijzing van haar op 23 januari 1997
een nationale rechterlijke instantie worden ingeroepen ter verwerving             ingediende klacht.
van de hoedanigheid van bedrijfshoofd met hoofdberoep landbouw,
wanneer de wetgever van een lidstaat niet de nodige bepalingen voor        3)     Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in
de uitvoering ervan in de nationale rechtsorde heeft vastgesteld.                 alle voor het Gerecht en het Hof opgekomen kosten.
(1) PB C 20 van 23.1.1999.                                                 (1) PB C 48 van 20.2.1999.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                    ARREST VAN HET HOF                                                                 (Vijfde kamer)
                           (Vijfde kamer)                                                          van 11 januari 2001
                                                                           in zaak C-464/98 (verzoek van het Landesgericht für
                        van 11 januari 2001
                                                                           Zivilrechtssachen Wien om een prejudiciële beslissing):
                                                                           Westdeutsche Landesbank Girozentrale tegen F. Stefan,
in zaak C-459/98 P: Isabel Martı́nez del Peral Cagigal tegen                    in tegenwoordigheid van: Republiek Oostenrijk (1)
     Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           [Nationale regeling die inschrijving van hypotheken in
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Verzoek om herzie-                     buitenlandse valuta verbiedt — Schending van dit verbod
ning van indeling in rang — Beroep — Verstrijken van                       vóór inwerkingtreding van gemeenschapsrecht in Oostenrijk
        termijn — Nieuw feit — Gelijke behandeling”)                       — Uitlegging van artikel 73 B EG-Verdrag (thans ar-
                                                                           tikel 56 EG) — Invloed van gemeenschapsrecht op bekrachti-
                                                                                ging van nietige inschrijving]
                          (2001/C 161/03)
                                                                                (2001/C 161/04)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                                                         dentie van het Hof)
In zaak C-459/98 P, Isabel Martı́nez del Peral Cagigal, ambte-             In zaak C-464/98, betreffende een verzoek aan het Hof
naar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door A. Creus                het Landesgericht für Zivilrechtssachen Wien (Oostenrijk), in


title: Zaak T-681/16: Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Henkel Electronic Materials (Belgium)/Commissie

text:
               28.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 441/23

      Beroep ingesteld op 23 september 2016 — Henkel Electronic Materials (Belgium)/Commissie
      (Zaak T-681/16)
      (2016/C 441/27)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Henkel Electronic Materials (Belgium) (Westerlo, België) (vertegenwoordigers: N. Reypens, C. Docclo en T. Verstraeten, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  de onderhavige zaak wegens verknochtheid voegen met zaak T-131/16 voor de mondelinge behandeling en het arrest;

                  —

                  de in dit verzoekschrift aangevoerde middelen tot nietigverklaring ontvankelijk en gegrond verklaren;

                  —

                  de artikelen 1 en 2 van het bestreden besluit (1) nietig verklaren;

                  —

                  subsidiair, artikel 2 van het bestreden besluit nietig verklaren, voor zover het geen overgangsmaatregelen bevat;

                  —

                  de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van het beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: kennelijk onjuiste beoordeling bij het aanwijzen van de wetgevende handelingen die in de beweerde staatssteun voorzien en onjuiste rechtsopvatting bij de uitlegging van artikel 1, onder d), van verordening (EU) 2015/1589. (2)

                  2.

                  Tweede middel: onjuiste opvatting van de feiten bij de beschrijving van de referentieregeling, kennelijk onjuiste beoordeling in de analyse ervan en onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU en artikel 1, onder a), van verordening (EU) 2015/1589.

                  3.

                  Derde middel: onjuiste beoordeling van een economisch voordeel en onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 107, lid 1, VWEU en artikel 1, onder a), van verordening (EU) 2015/1589.

                  4.

                  Vierde middel: onjuiste beoordeling van de selectiviteitsvoorwaarde om de bestreden regeling als staatssteun te kwalificeren, in de zin artikel 107, lid 1, VWEU en artikel 1, onder a), van verordening (EU) 2015/1589 en onjuiste beoordeling bij de analyse van de mechanismen van de bestreden regeling.

                  5.

                  Vijfde middel: onjuiste beoordeling bij de analyse van de rechtvaardiging van de voorwaarden voor toepassing van de bestreden regeling.

                  6.

                  Zesde middel: onjuiste beoordeling bij de evaluatie van het voordeel dat zou zijn gehaald uit de bestreden regeling en gebrek aan nauwkeurigheid bij het onderzoek van de bestreden regeling.

                  7.

                  Zevende middel: schending van het gewettigd vertrouwen en de rechtszekerheid van de belastingplichtigen.

         (1)  Besluit (EU) 2016/1699 van de Commissie van 11 januari 2016 betreffende de staatssteunregeling inzake vrijstelling van overwinst SA.37667 (2015/C) (ex 2015/NN) door België ten uitvoer gelegd (kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 9837) (PB 2016, L 260, blz. 61).

         (2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).


title: Zaak T-674/14 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 27 november 2014 — SEA/Commissie ( „Kort geding — Staatssteun — Verplichting om steun terug te vorderen die door een openbare luchthavenexploitant is toegekend aan een dochteronderneming die belast is met diensten van beheer — Liquidatie van die onderneming — Oprichting van een nieuwe onderneming die belast is met diensten van beheer — Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure op het gebied van staatssteun, met als doel te onderzoeken of economische continuïteit bestaat tussen deze twee ondernemingen — Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging — Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak — Niet-ontvankelijkheid — Geen spoedeisendheid” )

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/34

         Beschikking van de president van het Gerecht van 27 november 2014 — SEA/Commissie
   (Zaak T-674/14 R)
   ((„Kort geding - Staatssteun - Verplichting om steun terug te vorderen die door een openbare luchthavenexploitant is toegekend aan een dochteronderneming die belast is met diensten van beheer - Liquidatie van die onderneming - Oprichting van een nieuwe onderneming die belast is met diensten van beheer - Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure op het gebied van staatssteun, met als doel te onderzoeken of economische continuïteit bestaat tussen deze twee ondernemingen - Verzoek om opschorting van de tenuitvoerlegging - Kennelijke niet-ontvankelijkheid van het beroep in de hoofdzaak - Niet-ontvankelijkheid - Geen spoedeisendheid”))
   (2015/C 026/43)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Società per azioni esercizi aeroportuali (SEA) (Segrate, Italië) (vertegenwoordigers: F. Gatti, J.-F. Bellis, F. Di Gianni en A. Scalini, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: S. Noë en G. Conte, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om voorlopige maatregelen dat in wezen strekte tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit C(2014) 4537 final van de Commissie van 9 juli 2014 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU met betrekking tot de oprichting van de vennootschap Airport Handling [SA.21420 (2014/NN) — Italië — Oprichting van Airport Handling]

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak C-388/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 14 augustus 2014 — Timac Agro Deutschland GmbH/Finanzamt Sankt Augustin

text:
               20.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 372/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Köln (Duitsland) op 14 augustus 2014 — Timac Agro Deutschland GmbH/Finanzamt Sankt Augustin
   (Zaak C-388/14)
   2014/C 372/08
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Finanzgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Timac Agro Deutschland GmbH

      Verwerende partij: Finanzamt Sankt Augustin

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 49 VWEU (artikel 43 EG) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling zoals die van § 52, lid 3, van het Einkommensteuergesetz (Duitse wet op de inkomstenbelasting), voor zover de reden van het feit dat belastingverlagende verliezen van een buitenlandse vaste inrichting die vroeger zijn afgetrokken, weer worden bijgeteld, de overdracht is van deze vaste inrichting aan een andere kapitaalvennootschap die tot hetzelfde concern als de verkoper behoort, en niet het behalen van winst?

               2)

               Moet artikel 49 VWEU (artikel 43 EG) aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een regeling zoals die van artikel 23, lid 1, sub a, van de overeenkomst inzake dubbele belasting tussen Duitsland en Oostenrijk, op basis waarvan inkomsten uit Oostenrijk worden uitgesloten van de heffingsgrondslag van de Duitse belasting indien deze inkomsten in Oostenrijk kunnen worden belast, wanneer het door een Oostenrijkse vaste inrichting van een Duitse kapitaalvennootschap geleden verlies niet meer in Oostenrijk kan worden verrekend omdat de vaste inrichting is overgedragen aan een Oostenrijkse kapitaalvennootschap die tot hetzelfde concern behoort als de Duitse kapitaalvennootschap?


title: Zaak C-198/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 29 april 2015 — Invamed Group Ltd, Invacare UK Ltd, Days Healthcare Ltd, Electric Mobility Euro Ltd, Medicare Technology Ltd, Sunrise Medical Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

text:
               13.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 29 april 2015 — Invamed Group Ltd, Invacare UK Ltd, Days Healthcare Ltd, Electric Mobility Euro Ltd, Medicare Technology Ltd, Sunrise Medical Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs
   (Zaak C-198/15)
   (2015/C 228/07)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Invamed Group Ltd, Invacare UK Ltd, Days Healthcare Ltd, Electric Mobility Euro Ltd, Medicare Technology Ltd, Sunrise Medical Ltd

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue & Customs

      Prejudiciële vragen

   De verwezen vragen betreffen bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 (1) van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1549/2006 van de Commissie, en post 8713 daarvan

               1)

               Moeten onder het begrip „invalidenwagens” wagens worden verstaan die uitsluitend voor invaliden zijn bestemd?

               2)

               Wat betekent het begrip „invaliden”? Meer bepaald:

                           (a)

                           Is de betekenis ervan beperkt tot personen die naast een beperking van hun loopvermogen of van het vermogen moeiteloos te lopen een handicap hebben? Of heeft het ook betrekking op personen die alleen beperkt zijn in hun loopvermogen of het vermogen moeiteloos te lopen?

                           (b)

                           Houdt „invalide” een meer dan marginale beperking van een bepaald vermogen in?

                           (c)

                           Kan een tijdelijke beperking, bijvoorbeeld als gevolg van een gebroken been, als handicap worden beschouwd?

               3)

               Wordt de betekenis van post 8713 gewijzigd door de toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur van 4 januari 2005 (2005/C 1/03) (2), waarbij scooters met een afzonderlijke stuurkolom worden uitgesloten?

               4)

               Is de mogelijkheid dat een persoon zonder handicap een voertuig gebruikt van invloed op de tariefindeling indien kan worden gesteld dat het voertuig over specifieke kenmerken beschikt om de gevolgen van een handicap te verlichten?

               5)

               In hoeverre moeten, indien de geschiktheid voor gebruik door personen zonder handicap een relevant criterium is, de nadelen van een dergelijk gebruik eveneens als relevant criterium worden beschouwd bij het bepalen of een voertuig voor dat gebruik geschikt is?

      (1)  PB L 301, blz. 1.

      (2)  Toelichtingen op de gecombineerde nomenclatuur van de Europese Unie (PB C 137, blz. 1).


title: Zaak T-554/13: Beroep ingesteld op 16 oktober 2013 — Hongarije/Commissie

text:
               25.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 24/22

         Beroep ingesteld op 16 oktober 2013 — Hongarije/Commissie
   (Zaak T-554/13)
   2014/C 24/39
   Procestaal: Hongaars

      Partijen

      Verzoekende partij: Hongarije (vertegenwoordigers: M. Z. Fehér en K. Szíjjártó als gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht om:

               —

               nietigverklaring van uitvoeringsbesluit C(2013) 5029 definitief van de Commissie van 6 augustus 2013 inzake de gedeeltelijke terugbetaling van de nationale financiële steun die aan de producentenorganisaties is toegekend voor de in 2010 in Hongarije uitgevoerde operationele programma’s;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep betoogt verzoeker dat de Commissie de grenzen van haar bevoegdheden heeft overschreden en de relevante bepalingen van het Unierecht heeft geschonden door het bedrag vast te stellen van de gedeeltelijke terugbetaling aan Hongarije van de nationale financiële steun die in 2010 aan de producentenorganisaties in de sector groenten en fruit is toegekend.
   Volgens verzoeker voorziet het Unierecht niet in de mogelijkheid dat de Commissie in haar besluit inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van nationale financiële steun die op grond van artikel 103sexies van verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1) aan de in de sector groenten en fruit actieve producentenorganisaties is toegekend, enkel terugbetaling toestaat van de bedragen die Hongarije in zijn verzoek om toestemming voor toekenning van de nationale steun heeft opgegeven als „geraamde” of „verwachte” bedragen.
   Verzoeker stelt dat de toestemming van de Commissie voor het verlenen van de nationale steun overeenkomstig artikel 103sexies van verordening nr. 1234/2007 de toekenning van de steun betreft en dat de Commissie daarmee geen plafond voor de toekenbare steun heeft willen invoeren. Deze limiet is ondubbelzinnig vastgesteld in verordening nr. 1234/2007, die bepaalt dat de nationale steun maximaal 80 % van de financiële bijdragen aan de actiefondsen van de leden of de producentenorganisaties mag bedragen. De Commissie kan evenmin, wanneer zij die gedeeltelijke terugbetaling toestaat, op grond van de regels inzake de gedeeltelijke communautaire terugbetaling van de nationale steun bepalen dat het bedrag dat de lidstaat in zijn verzoek om toestemming aan de Commissie heeft opgegeven als het totale bedrag van de steun of als het bedrag van de voor bepaalde producentenorganisaties uitgetrokken steun, als maximum geldt, met name wanneer de Hongaarse regering in dat verzoek de betrokken bedragen als louter verwachte of geraamde bedragen heeft omschreven.
   Voorts meent verzoeker dat de Commissie het recht heeft om na te gaan of de daadwerkelijk toegekende steun niet hoger is dan het eerdergenoemde plafond van 80 % en of de aangevraagde terugbetaling niet meer bedraagt dan 60 % van de toegekende steun, maar niet het recht heeft om de in het verzoek om toestemming aangegeven bedragen als bovengrens voor de terugbetaling vast te stellen, met name wanneer dit verzoek het voorlopige of geraamde karakter van de gegevens benadrukt. Wanneer het bedrag van de aan een producentenorganisatie toegekende nationale steun om bepaalde redenen in de loop van het jaar wijzigt, wordt gedeeltelijke communautaire terugbetaling toegekend voor het daadwerkelijk betaalde bedrag, op voorwaarde dat is voldaan aan de door het Unierecht ter zake opgelegde voorwaarden.

      (1)  Verordening van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten (PB L 299, blz. 1).


title: Zaak T-383/17: Beroep ingesteld op 20 juni 2017 — Hansol Paper/Commissie

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/31

         Beroep ingesteld op 20 juni 2017 — Hansol Paper/Commissie
   (Zaak T-383/17)
   (2017/C 269/43)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Hansol Paper Co. Ltd (Seoul, Republiek Korea) (vertegenwoordigers: J.-F. Bellis, B. Servais en A. Tel, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2017/763 van de Commissie van 2 mei 2017 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald licht thermisch papier van oorsprong uit de Republiek Korea, nietig verklaren;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, inhoudend dat de Commissie artikel 2, lid 11, en artikel 17, lid 2, van de basisverordening (1) heeft geschonden en verzoeksters dumpingmarge op onrechtmatige wijze heeft berekend.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Commissie, hoewel zij dit ontkent, gebruik heeft gemaakt van steekproeven als bedoeld in artikel 17 van de basisverordening, waarmee zij artikel 17, lid 2, van de basisverordening heeft geschonden aangezien verzoekster geen gelegenheid heeft gehad om opmerkingen in te dienen over de voorgestelde steekproef.

                           —

                           Verzoeksters stelt voorts dat de Commissie haar dumpingmarge op onjuiste en onrechtmatige wijze heeft berekend en zodoende artikel 2, lid 11, van de basisverordening heeft geschonden.

               2.

               Tweede middel, inhoudend dat de Commissie artikel 9.3 van de antidumpingovereenkomst van de WTO en artikel 9, lid 4, tweede alinea, van de basisverordening alsmede het grondbeginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden.

                           —

                           Volgens verzoekster heeft de Commissie artikel 9.3 van de antidumpingovereenkomst van de WTO en artikel 9, lid 4, tweede alinea, van de basisverordening geschonden, aangezien het opgelegde antidumpingrecht de hoogte van de bij het onderzoek vastgestelde dumping overschrijdt.

                           —

                           Verzoekster stelt verder dat de Commissie het beginsel van behoorlijk bestuur heeft geschonden door verzoeksters ad-valorem-dumpingmarge op onjuiste en onrechtmatige wijze te berekenen door een berekende cif-waarde te gebruiken in plaats van de feitelijke cif-waarde.

               3.

               Derde middel, inhoudend dat de Commissie artikel 2, leden 9 en 10, van de basisverordening onjuist heeft toegepast door ten onrechte niet ter zake doende correcties af te trekken voor de verkoop van kleine rollen vervaardigd uit jumborollen die Schades Ltd. van Unieproducenten had betrokken.

               4.

               Vierde middel, inhoudend dat de Commissie artikel 2, lid 1, van de basisverordening heeft geschonden door ten onrechte twee maal de normale waarde op grond van artikel 2, lid 3, van de basisverordening te berekenen.

               5.

               Vijfde middel, inhoudend dat de Commissie bij de berekening van de schademarge artikel 1, lid 1, en artikel 3, leden 1, 2, 3, 5, 6, 7 en 8, van de basisverordening, de rechtspraak van de Unierechters en de WTO-rechters, de in het verleden door de Commissie gevolgde praktijk, het beginsel van een billijke vergelijking en het beginsel van gelijke handeling heeft geschonden.

                           —

                           Verzoekster voert aan dat de Commissie artikel 1, lid 1, en artikel 3, leden 2, 3 en 6, van de basisverordening heeft geschonden doordat zij de wederverkoop van kleine rollen (niet zijnde betrokken producten) heeft betrokken bij de berekening van de schademarge.

                           —

                           Verzoekster stelt verder dat de Commissie in strijd heeft gehandeld met artikel 3, leden 1, 2, 3, 5, 6, 7 en 8, van de basisverordening, de rechtspraak van de Unierechters en de WTO-rechters, de in het verleden door de Commissie gevolgde praktijk, het beginsel van een billijke vergelijking en het beginsel van gelijke behandeling, door artikel 2, lid 9, van de basisverordening op overeenkomstig wijze toe te passen bij de berekening van de schademarge.

                           —

                           Verzoekster stelt ten slotte dat de Commissie artikel 3, leden 2, 3 en 6, van de basisverordening heeft geschonden aangezien zij heeft nagelaten de gevolgen van de negatieve prijsonderbiedingsmarge voor het betrokken product naar behoren te beoordelen.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie
   (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Zaak T-452/10: Beroep ingesteld op 24 september 2010 — ClientEarth/Raad

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/37

         Beroep ingesteld op 24 september 2010 — ClientEarth/Raad
   (Zaak T-452/10)
   ()
   2010/C 328/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordiger: S. Hockman QC, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verweerder verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) heeft geschonden;

               —

               vaststellen dat de Raad artikel 294, lid 6, VWEU heeft geschonden door het Europees Parlement niet ten volle in kennis te stellen van de redenen voor het vaststellen van zijn standpunt in eerste lezing;

               —

               nietig verklaren het besluit van 26 juli 2010 (ref. 15/c/01/10) waarbij de Raad een afwijzend antwoord in de zin van artikel 8, lid 3, van verordening (EG) 1049/2001 heeft gegeven en geen inzage heeft verleend in document nr. 6865/09;

               —

               verweerder te gelasten, toegang te geven tot het gevraagde document; en

               —

               verweerder overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht te verwijzen in de kosten van verzoekster, daaronder begrepen de kosten van de interveniërende partijen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Met het onderhavige beroep vordert verzoekster op grond van artikel 263 VWEU nietigverklaring van het besluit van de Raad van 26 juli 2010 houdende weigering om verzoekster toegang te geven tot document nr. 6865/09, dat een advies van de juridische dienst van verweerder over het voorstel van de Commissie tot herziening van verordening (EG) nr. 1049/2001 en inzonderheid over de door het Europees Parlement in het Cashman-verslag bepleite amendementen bevat.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.
   Allereerst schendt het bestreden besluit artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 en artikel 294, lid 6, VWEU. De gevraagde openbaarmaking van het juridisch advies zou niet leiden tot ondermijning van de bescherming van juridisch advies en evenmin tot ondermijning van het belang van de Raad bij het vragen en krijgen van openhartig, objectief en volledig juridisch advies. De eerste lezing is een fase van de wetgevingsprocedure waarin volgens verzoekster het juridisch advies over de aanvaardbaarheid van de door het Europees Parlement voorgestelde amendementen openbaar dient te worden gemaakt.
   Ten tweede schendt het bestreden besluit artikel 4, lid 3, eerste alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001. Artikel 4, lid 3, is niet van toepassing op de bescherming van juridisch advies. Zelfs indien dit het geval zou zijn, zou de gevraagde openbaarmaking van het advies het besluitvormingsproces van de Raad niet ernstig ondermijnen. Openbaarmaking zou evenmin leiden tot ondermijning van de mogelijkheid voor de juridische dienst om het standpunt van de Raad zonder enige invloed van buitenaf voor een rechterlijke instantie te verdedigen en van de onafhankelijkheid van de juridische dienst van de Raad, en zou evenmin de interne discussie binnen de Raad over de door het Parlement voorgestelde amendementen belemmeren.
   Verder schendt het bestreden besluit artikel 4, lid 2, laatste streepje, en lid 3 van verordening (EG) nr. 1049/2001, omdat niet is nagegaan of een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt en omdat de weigering niet omstandig is gemotiveerd. De Raad heeft de bescherming van juridisch advies niet afgewogen tegen het openbaar belang bij toegang tot het document gelet op de voordelen die een grotere openheid meebrengt, en op het feit dat de gevraagde toegang tot het advies de burgers in staat zou stellen intensiever deel te nemen aan de herziening van verordening (EG) nr. 1049/2001, die het grote publiek raakt aangezien zij de grondslag biedt voor de uitoefening van het recht van toegang tot documenten van de instellingen van de EU.
   Ten slotte schendt het bestreden besluit artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 voor zover geen gedeeltelijke toegang tot het gevraagde document is gegeven.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-78/12: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — GRE/BHIM — Villiger Söhne (LIBERTE brunes) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LIBERTE brunes — Ouder gemeenschapswoordmerk en gemeenschapsbeeldmerk La LIBERTAD — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               10.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 233/6

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2013 — GRE/BHIM — Villiger Söhne (LIBERTE brunes)
   (Zaak T-78/12) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk LIBERTE brunes - Ouder gemeenschapswoordmerk en gemeenschapsbeeldmerk La LIBERTAD - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2013/C 233/10
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH (Kloster Lehnin, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Memmler en S. Schulz, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: G. Schneider en D. Walicka, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Villiger Söhne GmbH (Waldshut-Tiengen, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. McKenzie en B. Pikolin, advocaten)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 1 december 2011 (zaak R 2109/2010-1) inzake een oppositieprocedure tussen Villiger Söhne GmbH en GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               GRE Grand River Enterprises Deutschland GmbH wordt verwezen in de kosten

      (1)  PB C 109 van 14.4.2012.


title: Zaak T-273/12: Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — Unister/BHIM (Ab in den Urlaub)

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/31

         Beroep ingesteld op 15 juni 2012 — Unister/BHIM (Ab in den Urlaub)
   (Zaak T-273/12)
   2012/C 243/54
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Unister GmbH (Leipzig, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Hug en A. Kessler-Jensch, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 3 april 2012 in zaak R 2150/2011-1 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Ab in den Urlaub” voor diensten van de klassen 35, 39, 41 en 43 – gemeenschapsmerkaanvraag nr. 9 692 286

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009

               —

               schending van artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-306/15: Beroep ingesteld op 23 juni 2015 — Europese Commissie/Roemenië

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/21

         Beroep ingesteld op 23 juni 2015 — Europese Commissie/Roemenië
   (Zaak C-306/15)
   (2015/C 311/26)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Sanfrutos Cano, L. Nicolae, gemachtigden)

      Verwerende partij: Roemenië

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Roemenië, door niet alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2013/2/EU van de Commissie van 7 februari 2013 tot wijziging van bijlage I bij richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (1) of deze in ieder geval niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 2, lid 1, van die richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Roemenië verwijzen in de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 30 september 2013 verstreken.

      (1)  PB L 37, blz. 10.


title: Zaak C-622/11: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Pactor Vastgoed BV (Zesde btw-richtlijn — Artikelen 13, C, en 20 — Levering van onroerend goed — Recht om voor belastingheffing te kiezen — Recht op aftrek — Herziening van aftrek — Invordering van bedragen die na herziening van btwaftrek verschuldigd zijn — Tot voldoening gehouden belastingplichtige — Andere belastingplichtige dan die welke aftrek in het verleden heeft toegepast, die niet betrokken was bij belaste handeling die tot bedoelde aftrek heeft geleid)

text:
               23.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 344/16

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 10 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Hoge Raad der Nederlanden) — Staatssecretaris van Financiën/Pactor Vastgoed BV
   (Zaak C-622/11) (1)

   (Zesde btw-richtlijn - Artikelen 13, C, en 20 - Levering van onroerend goed - Recht om voor belastingheffing te kiezen - Recht op aftrek - Herziening van aftrek - Invordering van bedragen die na herziening van btwaftrek verschuldigd zijn - Tot voldoening gehouden belastingplichtige - Andere belastingplichtige dan die welke aftrek in het verleden heeft toegepast, die niet betrokken was bij belaste handeling die tot bedoelde aftrek heeft geleid)
   2013/C 344/25
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hoge Raad der Nederlanden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Staatssecretaris van Financiën

      Verwerende partij: Pactor Vastgoed BV

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Hoge Raad der Nederlanden — Uitlegging van artikel 20 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1) — Aftrek van voorbelasting — Herziening van eerder toegepaste aftrek — Levering van een onroerende zaak door een leverancier aan een vastgoedmaatschappij — Levering die in strijd met de toepasselijke wettelijke regeling door partijen is behandeld als een belastbare handeling

      Dictum

   De Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, zoals gewijzigd bij richtlijn 95/7/EG van de Raad van 10 april 1995, moet aldus worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat de bedragen verschuldigd na een herziening van een aftrek van belasting over de toegevoegde waarde worden ingevorderd bij een andere belastingplichtige dan degene die de aftrek heeft toegepast.

      (1)  PB C 73 van 10.3.2012.


title: Zaak T-390/06: Beroep ingesteld op 20 december 2006 — Inter-IKEA/BHIM (afbeelding van laadplaat)

text:
               27.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 20/36

         Beroep ingesteld op 20 december 2006 — Inter-IKEA/BHIM (afbeelding van laadplaat)
   (Zaak T-390/06)
   (2007/C 20/55)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Inter-IKEA Systems BV (Delft, Nederland) (vertegenwoordiger: J. Gulliksson, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van 26 september 2006 in zaak R 356/2006-1;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk bestaande in de afbeelding van een laadplaat bestaande uit een langwerpig rechthoekig draagvlak of dito basis en een even lange opstaande rand, versierd met ronde gaten, die in een hoek van 90 graden staan, voor waren en diensten van de klassen 6, 7, 16, 20, 35, 39 en 42 — aanvraag nr. 4 073 722

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat het merk een voldoende groot onderscheidend vermogen heeft om voor inschrijving in aanmerking te komen.


title: Zaak T-19/05: Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Boliden e.a./Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Sector koperen afvoerbuizen — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Voortdurende en veelvoudige inbreuk — Geldboeten — Verjaring — Medewerking” )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/30

         Arrest van het Gerecht van 19 mei 2010 — Boliden e.a./Commissie
   (Zaak T-19/05) (1)

   („Mededinging - Mededingingsregelingen - Sector koperen afvoerbuizen - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Voortdurende en veelvoudige inbreuk - Geldboeten - Verjaring - Medewerking”)
   2010/C 179/49
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Boliden AB (Stockholm, Zweden); Outokumpu Copper Fabrication AB, voorheen Boliden Fabrication AB (Västerås, Zweden); Outokumpu Copper BCZ SA, voorheen Boliden Cuivre & Zinc SA (Luik, België) (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Wetter en O. Rislund, vervolgens C. Wetter en M. Johansson, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: É. Gippini Fournier en S. Noë, gemachtigden)

      Voorwerp

   In de eerste plaats, een beroep tot nietigverklaring van artikel 1, sub a tot en met c, van beschikking C(2004) 2826 van de Commissie van 3 september 2004 in een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/E-1/38.069 — Koperen leidingbuizen), voor zover daarbij is vastgesteld dat verzoeksters van 1 juli 1995 tot en met 27 augustus 1998 en van 10 december 1998 tot en met 7 oktober 1999 aan een inbreuk hebben deelgenomen, in de tweede plaats, een verzoek tot verlaging van de bij deze beschikking aan verzoeksters opgelegde geldboete, en in de derde plaats, een reconventionele vordering van de Commissie tot verhoging van deze geldboete

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De reconventionele vordering van de Europese Commissie wordt afgewezen.

               3)

               Boliden AB, Outokumpu Copper Fabrication AB en Outokumpu Copper BCZ SA dragen hun eigen kosten en 90 % van de kosten van de Commissie.

               4)

               De Commissie draagt 10 % van haar eigen kosten.

      (1)  PB C 82 van 2.4.2005.


title: Zaak C-422/05: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Richtlijn 2002/30/EG — Luchtvervoer — Geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in Gemeenschap — Vaststelling door lidstaat tijdens uitvoeringstermijn van bepalingen die door richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar kunnen brengen)

text:
               4.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 14 juni 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-422/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 2002/30/EG - Luchtvervoer - Geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in Gemeenschap - Vaststelling door lidstaat tijdens uitvoeringstermijn van bepalingen die door richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar kunnen brengen)
   (2007/C 183/11)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: F. Benyon en M. Huttunen, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Wimmer en A. Hubert, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 10, tweede alinea, en artikel 249, derde alinea, EG — Maatregelen door lidstaat getroffen tijdens omzettingsperiode van richtlijn 2002/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 maart 2002 betreffende de vaststelling van regels en procedures met betrekking tot de invoering van geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in de Gemeenschap (PB L 85, blz. 40), die de verwezenlijking van het door de richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar brengen — Nationale regeling die nachtvluchten van sommige burgerlijke subsonische straalvliegtuigen verbiedt
   Dictum

               1)

               Met de vaststelling van het koninklijk besluit van 14 april 2002 houdende verbod op nachtvluchten van sommige burgerlijke subsonische straalvliegtuigen, is het Koninkrijk België de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 2002/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 maart 2002 betreffende de vaststelling van regels en procedures met betrekking tot de invoering van geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in de Gemeenschap, alsmede krachtens artikel 10, tweede alinea, EG, in samenhang met artikel 249, derde alinea, EG.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 48 van 25.2.2006.