title: Beroep, op 17 december 1996 ingesteld door E. Palermo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-212/96)

text:
Nr. C 94/ 16           NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               22 . 3 . 97
Beroep, op 12 december 1996 ingesteld door E. Eiselt                 aan andere collega's van het Centrum dienstreizen voor
      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                 studiedoeleinden worden toegekend.
                        ( Zaak T-208/96 )
                           ( 97/C 94/36 )                            Wat de grond van de zaak betreft, worden drieërlei bezwa
                                                                     ren geformuleerd:
                      (Procestaai: Italiaans)
                                                                     — schending van artikel 24 van het Statuut door de wei
                                                                         gering om de bij - en nascholing van de belangheb
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                    bende te vergemakkelijken;
meenschappen is op 12 december 1996 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door                  — kennelijke discriminatie van verzoeker ten aanzien van
E. Eiselt, ambtenaar bij de Commissie van de Europese
                                                                         de behandeling die andere personeelsleden van het
Gemeenschappen, wonende te Ispra (Varese, Italië ), verte
                                                                          Centrum, en met name een bepaalde collega, genieten;
genwoordigd en bijgestaan door G. Marchesini, advocaat
bij de Italiaanse Corte di cassazione, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advo               — het aan verzoeker opdragen van taken in de grafische
caat aldaar, Rue Mathias 8—10 .                                          sector en het onderbenutten van verzoekers beroepsbe
                                                                         kwaamheid op het gebied van de fotografie, de sector
                                                                         waarin hij is gespecialiseerd .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— de weigering om verzoeker toestemming te verlenen
       voor het volgen van bij - en nascholing, zoals in het on
       derhavige geval is gevraagd, nietig te verklaren wegens
       schending van artikel 24, derde alinea , van het Statuut      Beroep, op 17 december 1996 ingesteld door E. Palermo
       en van het algemene beginsel van non-discriminatie;               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-2 12/96 )
— vast te stellen dat het aan verzoeker opdragen van ta
                                                                                ( 97/C 94/37 )
       ken waarvoor deze niet is opgeleid en aanvankelijk
       niet was aangeworven, niet in het belang van de Instel
       ling en derhalve onwettig is;                                                     (Procestaai: Italiaans)
— de Commissie te veroordelen verzoeker ter vergoeding               Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
       van zijn morele schade een bedrag van 10 000 ecu te           meenschappen is op 17 december 1996 beroep ingesteld
       betalen;                                                      tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                     E. Palermo, wonende te Rome, gewezen ambtenaar van de
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen
— verweerster in alle kosten te verwijzen.                           woordigd door G. Marchesini, advocaat bij de Corte di
                                                                     cassazione della Repubblica italiana, domicilie gekozen
Middelen en voornaamste argumenten                                   hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt, advo
                                                                     caat aldaar, Rue Mathias Hardt 8—10.
Verzoeker, ambtenaar in de categorie B bij het Gemeen               Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
schappelijk Centrum voor onderzoek te Ispra, verklaart
dat hij destijds is aangeworven voor zijn bijzondere kun
digheid en ervaring op het gebied van fotografische tech            — de verordeningsbepalingen waarop de bestreden han
nieken, een sector waarmee hij zich tot voor kort uitslui               deling berust onwettig te verklaren,
tend had beziggehouden . Nadat verzoeker bij het Gerecht
van eerste aanleg een beroep had ingesteld wegens een
aantal feiten en omstandigheden die zich in zijn dienst              — nietig te verklaren de pensioenafrekening voor februari
hadden voorgedaan, werd hij verplicht naar een andere                     1996 zowel betreffende de terugvordering van het be
dienst over te gaan en verloor hij zijn aanvankelijke func              weerdelijk onverschuldigd betaalde als betreffende de
tie . Verzoeker wijst erop, dat de Commissie er de voorkeur              toegepaste aanpassingscoëfficiënt,
aan heeft gegeven, het geschil met een dading en een be
vordering te beëindigen . In die context gebeurde de in ge          — de Commissie ertoe te veroordelen de daaruit voort
ding zijnde weigering om de bij - en nascholing van verzoe              vloeiende maatregelen te treffen, zowel ten aanzien
ker te vergemakkelijken door hem te laten deelnemen aan                  van de betalingen als van de achtereenvolgens uitge
een cursus specialisatie in fotografische technieken bij een             voerde terugvorderingen,
instituut te Zürich .
                                                                     — een en ander vermeerderd met 8 % rente over de ver
Volgens verzoeker is die weigering des te minder gerecht                schuldigde bedragen , alsook verwijzing in de kosten
vaardigd, daar zij schril afsteekt tegen de gulheid waarmee              van het geding.
 ---pagebreak--- 22 . 3 . 97           NL                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 94/ 17
Middelen en voornaamste argumenten                                         Beroep, op 23 december 1996 ingesteld door F. Gillet
                                                                                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Verzoeker is gewezen ambtenaar van de Commissie en                                                 ( Zaak T-215/96 )
ontvangt thans een invaliditeitspensioen wegens ernstige                                              ( 97/C 94/38 )
ziekte. Hij woont in Italië, maar heeft voor de betaling
van de uitkering de valuta gekozen van het land van vesti                                      (Procestaai: Italiaans)
ging van de zetel van de Instelling waartoe hij behoorde
( artikel 45 , derde alinea , van bijlage VÏII bij het Statuut ).
Zijn pensioen wordt hem dan ook uitbetaald in Belgische                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
frank, onder toepassing van de voor Italië vastgestelde                    meenschappen is op 23 december 1996 beroep ingesteld
aanpassingscoëfficiënt.                                                    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
                                                                           F. Gillet, gewezen ambtenaar van de Commissie van de
                                                                           Europese Gemeenschappen, wonende te Rome, vertegen
In februari 1996 vertoonde zijn pensioenafrekening een                     woordigd door G. Marchesini, advocaat bij de Corte di
aanzienlijke verlaging van het bedrag ten opzichte van het                 cassazione della Repubblica italiana te Rome, domicilie
in de voorafgaande maanden ontvangen bedrag. Deze ver                     gekozen hebbende te Luxemburg bij E. Arendt, advocaat
mindering, die het gevolg was van een verlaging van de                     aldaar, Rue M. Hardt 8—10 .
aanpassingscoëfficiënt voor Italië tot 81,7% en bovendien
met terugwerkende kracht inging op 1 juli 19 95 , vloeide                  Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
voort uit de toepassing van Verordening ( EG, Euratom,
EGKS ) nr. 2963/95 van de Raad van 18 december 1995
houdende aanpassing van de bezoldigingen en de pensioe                    — de verordeningsbepalingen waarop de bestreden han
nen van de ambtenaren en andere personeelsleden der Eu                         deling berust onwettig te verklaren;
ropese Gemeenschappen alsmede van de aanpassingscoëfi
ciënten welke van toepassing zijn op deze bezoldigingen en                 — nietig te verklaren de pensioenafrekening voor februari
pensioenen (').                                                                  1996 zowel betreffende de terugvordering van het be
                                                                                weerdelijk onverschuldigd betaalde als betreffende de
                                                                                toegepaste aanpassingscoëfficiënt;
Verzoeker stelt in de eerste plaats schending en verkeerde
toepassing van de artikelen 82, 63 en 64 van het Statuut                   — de Commissie te veroordelen de daaruit voortvloeiende
en van artikel 45 van bijlage VIII bij het Statuut. Zijns in
ziens gaat het in casu om een pensioen dat wordt uitge                         maatregelen te treffen, zowel ten aanzien van de beta
drukt en uitbetaald in Belgische frank . De in artikel 63 ,                     lingen als van de achtereenvolgens uitgevoerde terug
tweede alinea, vastgestelde wisselkoersen zijn derhalve niet                    vorderingen;
van toepassing. Voor een aanpassing van deze wisselkoer
sen was dan ook geen aanleiding. Op het in Belgische                       — onwettig te verklaren het feit dat in de berekening van
frank uitgedrukte pensioen moest vervolgens de aanpas                          het bedrag van het beweerdelijk onverschuldigd be
singscoëfficiënt worden toegepast van het land waar de                          taalde de bedragen betreffende de periode van 19 tot
pensioengerechtigde woonachtig was, zoals dit was vóór                          31 december 1995 zijn opgenomen en derhalve de
de aanpassing in verband met de in ' artikel 63 , tweede ali                   Commissie te veroordelen tot betaling aan verzoeker
nea, neergelegde afwijking.                                                     van één symbolische Belgische frank, omgerekend in
                                                                                lire tegen de destijds geldende koers;
In de tweede plaats is verzoeker van mening, dat, indien in                — een en ander vermeerderd met 8 % rente over de ver
casu, gelijk het tot aanstelling bevoegde gezag stelt, de ver
                                                                                schuldigde bedragen, alsook met verwijzing in de kos
laging van de aanpassingscoëfficiënt voor Italië in het be
                                                                                ten en de erelonen van het geding.
trokken tijdvak slechts het gevolg was van de devaluatie
van de lire, deze coëfficiënt dan 100% had moeten zijn,
aangezien de valuta waarin het pensioen werd uitbetaald                    Middelen en voornaamste argumenten
de Belgische frank was, en er dus van meet af geen enkele
omrekening van het in Belgische frank uitgedrukte bedrag                   Verzoeker is gewezen ambtenaar van de Commissie en
denkbaar was en eventuele schommelingen in de waarde                       ontvangt thans een ouderdomspensioen . Hij woont in Ita
van de lire derhalve geen enkel belang hadden.                             lië, maar heeft voor de betaling van de uitkering de valuta
                                                                           gekozen van het land van vestiging van de zetel van de In
                                                                           stelling waartoe hij behoorde ( artikel 45 , derde alinea, van
Verzoeker wijst voorts op de bestaande discriminatie tus
                                                                           bijlage VIII bij het Statuut). Zijn pensioen wordt hem dan
sen pensioengerechtigden die de uitbetaling van hun aan                   ook uitbetaald in Belgische frank, onder toepassing van de
spraken in de valuta van hun land van herkomst hebben
                                                                           voor Italië vastgestelde aanpassingscoëfficiënt.
gekozen en degenen die de betaling hebben gekozen in de
valuta van het land van vestiging van de zetel van de In
stelling waartoe zij behoorden, ten nadele van laatstge                   In februari 1996 vertoonde zijn pensioenafrekening een
noemden .                                                                  aanzienlijke verlaging van het bedrag ten opzichte van het
                                                                           in de voorafgaande maanden ontvangen bedrag. Deze ver
                                                                           mindering, die het gevolg was van een verlaging van de
(') PB nr. L 310 van 22 . 12 . 1995 , blz . 1 .
                                                                           aanpassingscoëfficiënt voor Italië tot 81,7% , die met te
                                                                           rugwerkende kracht inging op 1 juli 1995 , vloeide voort
                                                                           uit de toepassing van Verordening ( EG, Euratom , EGKS )


title: Zaak F-96/08: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 oktober 2010 Cerafogli/Europese Centrale Bank (Openbare dienst — Personeel van de ECB — Bezoldiging — Aanvullende salarisverhoging — Bevordering ad personam — Raadpleging van het personeelscomité voor de vaststelling van de criteria voor toekenning van aanvullende salarisverhogingen)

text:
               15.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/37

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 28 oktober 2010
   Cerafogli/Europese Centrale Bank
   (Zaak F-96/08) (1)

   (Openbare dienst - Personeel van de ECB - Bezoldiging - Aanvullende salarisverhoging - Bevordering ad personam - Raadpleging van het personeelscomité voor de vaststelling van de criteria voor toekenning van aanvullende salarisverhogingen)
   2011/C 13/70
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Maria Concetta Cerafogli (Frankfurt am Main, Duitsland) (vertegenwoordigers: L. Levi en M. Vandenbussche, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: F. Malfrère en N. Urban, gemachtigden, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van de ECB om verzoekster geen bevordering ad personam toe te kennen en veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een bedrag ter vergoeding van verzoeksters immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het besluit waarbij de Europese Centrale Bank heeft geweigerd om Cerafogli voor het jaar 2008 een aanvullende salarisverhoging toe te kennen, wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Centrale Bank wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van 3 000 EUR aan Cerafogli.

               3)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               4)

               De Europese Centrale Bank wordt verwezen in alle kosten.

      (1)  PB C 44 van 21/02/2009, blz. 75


title: Zaak T-852/16: Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Access Info Europe/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/32

         Beroep ingesteld op 30 november 2016 — Access Info Europe/Commissie
   (Zaak T-852/16)
   (2017/C 053/40)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Access Info Europe (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, E. Raedts en J. Wolfhagen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig te verklaren besluit C(2016) 6030 van de Commissie van 19 september 2016 houdende weigering om verzoekster toegang te verlenen tot krachtens verordening (EG) nr. 1049/2001 (1) gevraagde documenten;

               —

               de Commissie te verwijzen in verzoeksters kosten, daaronder begrepen die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 1, onder a), derde streepje, van verordening nr. 1049/2001 door te beslissen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten de internationale betrekkingen ernstig zou ondermijnen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door te beslissen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten in ernstige mate afbreuk zou doen aan de bescherming van de aanhangige procedures in de zaken T-192/16, T-193/16 en T-257/16 en aan het belang van de Commissie bij het inwinnen van juridisch advies en het ontvangen van eerlijk, objectief en uitgebreid advies. Tevens wordt in het kader van dit middel gesteld dat de Commissie weigert te erkennen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten een hoger openbaar belang heeft en dat deze daarom openbaar moeten worden gemaakt.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 3, eerste en tweede alinea, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door te beslissen dat de verlening van toegang tot de gevraagde documenten het besluitvormingsproces ernstig zou ondermijnen en/of door niet te erkennen dat er sprake is van een hoger openbaar belang, met name gelet op het feit dat het betrokken besluitvormingsproces is afgerond.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan, subsidiair, een verkeerde toepassing door de Commissie van artikel 4, lid 6, van verordening (EG) nr. 1049/2001 door niet ten minste ten dele toegang te verlenen tot de documenten waartoe de volledige toegang werd geweigerd.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).


title: Zaak T-624/14: Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Bice International/BHIM — Bice (bice) („Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk bice — Ouder nationaal beeldmerk 1926 BiCE RISTORANTE — Geen normaal gebruik van het oudere merk — Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”)

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/17

         Arrest van het Gerecht van 17 december 2015 — Bice International/BHIM — Bice (bice)
   (Zaak T-624/14) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk bice - Ouder nationaal beeldmerk 1926 BiCE RISTORANTE - Geen normaal gebruik van het oudere merk - Artikel 57, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009”))
   (2016/C 059/17)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bice International Ltd (Dubai, Verenigde Arabische Emiraten) (vertegenwoordigers: aanvankelijk N. Gibb, solicitor, en D. McFarland, barrister, vervolgens D. McFarland)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: M. Fischer, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Bice AG (Baar, Zwitserland) (vertegenwoordiger: D. Pauli, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 23 mei 2014 (zaak R 1249/2013-1) inzake een nietigheidsprocedure tussen Bice International Ltd en Bice AG

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bice International Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 351 van 6.10.2014.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 11 juli 2002 in zaak C-210/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Käserei Champignon Hofmeister GmbH & Co. KG tegen Hauptzollamt Hamburg-Jonas ("Landbouw — Restituties bĳ uitvoer — Onjuiste aangifte — Sanctie — Geldigheid van artikel 11, lid 1, eerste alinea, sub a, van verordening (EEG) nr. 3665/87, zoals gewĳzigd bĳ verordening (EG) nr. 2945/94 — Begrip overmacht")

text:
C 233/8                   NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            28.9.2002
Flightline Ltd en Secretário de Estado dos Transportes e                                        ARREST VAN HET HOF
Comunicações, Transportes Aéreos Portugueses SA (TAP), om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 3,
                                                                                (Vijfde kamer)
lid 2, en 4, lid 1, sub a en d, van verordening (EEG) nr. 2408/
92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van
communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommu-                                                van 11 juli 2002
nautaire luchtroutes (PB L 240, blz. 8), en van artikel 1, sub e,
van beschikking 94/698/EG van de Commissie van 6 juli 1994
betreffende kapitaalverhoging, kredietgaranties en bestaande               in zaak C-210/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
belastingvrijstelling voor de luchtvaartmaatschappij TAP (PB               een prejudiciële beslissing): Käserei Champignon Hof-
L 279, blz. 29), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als             meister GmbH & Co. KG tegen Hauptzollamt Hamburg-
volgt: F. Macken (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann,                                                  Jonas (1)
R. Schintgen, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrígues, rechters,
advocaat-generaal: S. Alber, griffier: H. A. Rühl, hoofdad-                („Landbouw — Restituties bij uitvoer — Onjuiste aangifte
ministrateur, op 9 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het                — Sanctie — Geldigheid van artikel 11, lid 1, eerste alinea,
dictum luidt als volgt:                                                    sub a, van verordening (EEG) nr. 3665/87, zoals gewijzigd
                                                                            bij verordening (EG) nr. 2945/94 — Begrip „overmacht””)
                                                                                (2002/C 233/12)
1)     Wanneer een lidstaat de rechten en mogelijkheden benut die
       zijn neergelegd in artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/                                    (Procestaal: Duits)
       92 van de Raad van 23 juli 1992 betreffende de toegang van
       communautaire luchtvaartmaatschappijen tot intracommunau-
       taire luchtroutes, ziet die lidstaat daarmee niet af van de in      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
       artikel 3, lid 2, van die verordening geboden mogelijkheid om                                  dentie van het Hof)
       tot 1 april 1997 de mededinging in cabotagediensten op zijn
       grondgebied te beperken.
                                                                           In zaak C-210/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
2)     In het kader van een in 1995 uitgeschreven openbare aanbeste-       in het aldaar aanhangige geding tussen Käserei Champignon
       ding voor de exploitatie van geregelde luchtdiensten op een route   Hofmeister GmbH & Co. KG en Hauptzollamt Hamburg-Jonas,
       in overeenstemming met de krachtens artikel 4 van verordening       om een prejudiciële beslissing over de geldigheid van artikel 11,
       nr. 2408/92 voor die route opgelegde openbare-dienstverplich-       lid 1, eerste alinea, sub a, van verordening (EEG) nr. 3665/
       tingen, kon een lidstaat van inschrijvende luchtvaartmaatschap-     87 van de Commissie van 27 november 1987 houdende
       pijen die over een in een andere lidstaat afgegeven vergunning      gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het stelsel van
       beschikten, verlangen dat zij voldeden aan de in artikel 3, lid 2,  restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (PB L 351,
       van die verordening gestelde voorwaarden, mits die aanbesteding     blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2945/94 van
       geen gevolgen had na 1 april 1997.                                  de Commissie van 2 december 1994 (PB L 310, blz. 57), en
                                                                           over de uitlegging van het begrip „overmacht” in artikel 11,
                                                                           lid 1, derde alinea, eerste streepje, van deze verordening, heeft
                                                                           het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
3)     Artikel 1, sub e, van beschikking 94/698/EG van de Commissie        waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La
       van 6 juli 1994 betreffende kapitaalverhoging, kredietgaranties     Pergola en C. W. A. Timmermans (rapporteur), rechters,
       en bestaande belastingvrijstelling voor de luchtvaartmaatschap-     advocaat-generaal: C. Stix-Hackl, griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
       pij TAP, dat aan goedkeuring van de daarin bedoelde                 ministrateur, op 11 juli 2002 een arrest gewezen waarvan het
       steunmaatregel de voorwaarde verbindt dat de Portugese Repu-        dictum luidt als volgt:
       bliek haar verplichting nakomt om uiterlijk vanaf 1 januari
       1996 artikel 4 van verordening nr. 2408/92 op de autonome
       regio’s Madeira en de Azoren toe te passen en de openbare-          1)    Bij het onderzoek van de eerste vraag is niet gebleken van feiten
       dienstverplichtingen voor de betrokken routes te publiceren, belet        of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van
       deze lidstaat niet gebruik te maken van de in artikel 3, lid 2,           artikel 11, lid 1, eerste alinea, sub a, van verordening (EEG)
       van deze verordening voorziene mogelijkheid.                              nr. 3665/87 van de Commissie van 27 november 1987
                                                                                houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbepalingen van het
                                                                                stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten, zoals
                                                                                gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2945/94 van de Commissie
                                                                                van 2 december 1994, voorzover daarin wordt voorzien in
( 1) PB C 192 van 8.7.2000.                                                      een sanctie voor de exporteur die zonder schuld een hogere
                                                                                uitvoerrestitutie aanvraagt dan die waarop hij aanspraak kan
                                                                                maken.
                                                                           2)    Artikel 11, lid 1, derde alinea, eerste streepje, van verordening
                                                                                nr. 3665/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2945/94,
                                                                                moet aldus worden uitgelegd dat een situatie waarin de
 ---pagebreak--- 28.9.2002                NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 233/9
       exporteur te goeder trouw een uitvoerrestitutieaanvraag invult       van de Raad van 18 juni 1992 betreffende een tweede
       op basis van onjuiste informatie van de producent van de             algemeen stelsel van erkenning van beroepsopleidingen, ter
       uitgevoerde producten, geen geval van overmacht vormt wanneer        aanvulling van richtlijn 89/48/EEG (PB L 209, blz. 25), heeft
       de exporteur de onjuistheid van de informatie niet of slechts        het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
       door middel van controles in het productiebedrijf had kunnen         kamerpresident, D. A. O. Edward en A. La Pergola (rapporteur),
       vaststellen. Het onrechtmatig handelen van een medecontractant       rechters, advocaat-generaal: J. Mischo, griffier: H. A. Rühl,
       behoort tot de normale handelsrisico’s en kan in het kader van       hoofdadministrateur, op 11 juli 2002 een arrest gewezen
       handelstransacties niet als een onvoorzienbare omstandigheid         waarvan het dictum luidt als volgt:
       worden aangemerkt. De exporteur kan zich op verschillende
       manieren wapenen tegen een dergelijk onrechtmatig handelen.
                                                                            1)     In de huidige stand van het gemeenschapsrecht belet geen
( 1) PB C 233 van 12.8.2000.                                                       bepaling daarvan een lidstaat, de uitoefening van een werk-
                                                                                zaamheid als die van „Heilpraktiker” in de zin van de Duitse
                                                                                wetgeving, voor te behouden aan houders van een artsdiploma.
                                                                            2)     De artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
                                                                                artikelen 43 EG en 49 EG) staan er niet aan in de weg
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                —     dat een lidstaat die verbiedt dat op zijn grondgebied de
                                                                                werkzaamheid van Heilpraktiker in de zin van de Duitse
                            (Vijfde kamer)                                               wetgeving wordt uitgeoefend door personen die geen
                                                                                artsdiploma bezitten, eveneens verbiedt dat op zijn grond-
                                                                                gebied opleidingen tot Heilpraktiker worden georganiseerd
                           van 11 juli 2002                                              door daartoe niet aangewezen instellingen, op voorwaarde
                                                                                dat dit verbod in dier voege wordt toegepast dat het
                                                                                slechts ziet op de organisatiemodaliteiten van genoemde
in zaak C-294/00 (verzoek van het Oberste Gerichtshof                                    opleidingen die bij het publiek verwarring stichten over de
om een prejudiciële beslissing): Deutsche Paracelsus                                     vraag of het beroep van Heilpraktiker op het grondgebied
Schulen für Naturheilverfahren GmbH tegen Kurt Gräb-                                     van de lidstaat waar de opleiding plaatsvindt wettig mag
                                 ner ( 1)                                                worden uitgeoefend;
(„Vrijheid van vestiging — Vrij verrichten van diensten —
Werkingssfeer richtlijn 92/51/EEG — Nationale wettelijke                           —     dat een lidstaat die verbiedt dat op zijn grondgebied de
regeling die uitoefening medische werkzaamheden, met inbe-                               werkzaamheid van Heilpraktiker wordt uitgeoefend door
grip van die welke in Duitsland mogen worden uitgeoefend                                 personen die geen artsdiploma bezitten, alsmede dat
door „Heilpraktiker” voorbehoudt aan houders artsdiploma                                 opleidingen tot Heilpraktiker worden verstrekt, eveneens
— Nationale wettelijke regeling die opleiding tot medische                               reclame voor dergelijke opleidingen op zijn grondgebied
werkzaamheden voorbehoudt aan bepaalde instellingen en                                   verbiedt, wanneer die reclame betrekking heeft op oplei-
          reclame voor dat soort opleidingen verbiedt”)                                  dingsmodaliteiten die zelf in die lidstaat in overeenstem-
                                                                                ming met het Verdrag verboden zijn.
                           (2002/C 233/13)
                                                                                Artikel 59 van het Verdrag verzet zich er evenwel tegen dat een
                                                                                lidstaat die verbiedt dat op zijn grondgebied het beroep
                           (Procestaal: Duits)                                     van Heilpraktiker wordt uitgeoefend en dat opleidingen tot
                                                                                Heilpraktiker worden verstrekt, eveneens reclame voor in een
                                                                                andere lidstaat verstrekte opleidingen voor dat beroep verbiedt,
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-         wanneer deze reclame de plaats preciseert waar de opleiding
                           dentie van het Hof)                                     moet plaatsvinden en vermeldt dat het beroep van Heilpraktiker
                                                                                in de eerste lidstaat niet mag worden uitgeoefend.
In zaak C-294/00, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Oberste Gerichtshof (Oosten-               (1 ) PB C 285 van 7.10.2000.
rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Deutsche Paracel-
sus Schulen für Naturheilverfahren GmbH en Kurt Gräbner,
om een prejudiciële beslissing over inzonderheid de uitlegging
van de artikelen 52 en 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
artikelen 43 EG en 49 EG) alsmede van richtlijn 92/51/EEG


title: Zaak C-384/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 19 juli 2011 — Tate & Lyle Investments Ltd tegen Belgische Staat, andere partij: Syral Belgium NV

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Rechtbank van eerste aanleg te Brussel (België) op 19 juli 2011 — Tate & Lyle Investments Ltd tegen Belgische Staat, andere partij: Syral Belgium NV
   (Zaak C-384/11)
   2011/C 282/26
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Rechtbank van eerste aanleg te Brussel

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Tate & Lyle Investments Ltd

      Verweerder: Belgische Staat

      Andere partij: Syral Belgium NV

      Prejudiciële vraag

   Staat artikel 63 VWEU (voorheen artikel 56 EG-verdrag) in de weg aan een wettelijke regeling van een lidstaat waarbij een divdidenduitkering aan een ingezeten aandeelhouder-vennootschap, die een participatie van minder dan 10 % in het kapitaal, maar met een aanschaffingswaarde van minimum 1,2 miljoen euro aanhoudt in een andere ingezeten vennootschap onderworpen is aan een bronheffing van 10 %, maar dergelijke bronheffing verrekend wordt met de in België verschuldigde vennootschapsbelasting en het eventuele saldo terugbetaalbaar is, en in voorkomend geval tevens aanspraak kan maken op de toepassing van een fiscaal regime („DBI” [definitief belaste inkomsten]) dat toelaat de belastbare basis nog verder te verminderen met aan de participatie gerelateerde kosten, terwijl voor in een andere lidstaat van de Europese Unie gevestigde vennootschappen die zulke dividenden en als dividend aangemerkte uitkeringen uit eenzelfde participatie in een ingezeten vennootschap ontvangen, de ingehouden bronheffing („roerende voorheffing”) ten belope van 100/0 een finale belasting uitmaakt, die niet terugbetaalbaar is en die niet kan worden verminderd door beroep te doen op voormeld fiscaal regime („DBI”)?


title: Zaak C-496/10: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 januari 2012 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Venafro — Italië) — Strafzaak tegen Aldo Patriciello (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Lid van het Europees Parlement — Protocol betreffende voorrechten en immuniteiten — Artikel 8 — Strafvervolging wegens belediging — Buiten gebouw van Parlement afgelegde verklaringen — Begrip „in uitoefening van ambt uitgebrachte mening” — Immuniteit — Voorwaarden)

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/2

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 19 januari 2012 — (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Ufficio del Giudice di Pace di Venafro — Italië) — Strafzaak tegen Aldo Patriciello
   (Zaak C-496/10) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Lid van het Europees Parlement - Protocol betreffende voorrechten en immuniteiten - Artikel 8 - Strafvervolging wegens belediging - Buiten gebouw van Parlement afgelegde verklaringen - Begrip „in uitoefening van ambt uitgebrachte mening” - Immuniteit - Voorwaarden)
   2012/C 109/03
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Ufficio del Giudice di Pace di Venafro

      Partij in de strafzaak

   Aldo Patriciello

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Ufficio del Giudice di Pace di Venafro — Uitlegging van de artikelen 9 en 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (PB 1967, 152, blz. 13) — Lid van het Europees Parlement beschuldigd van belediging wegens de onterechte beschuldiging van een politiebeambte — Begrip „in de uitoefening van het parlementaire ambt uitgebrachte mening”

      Dictum

   Artikel 8 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, dat is gehecht aan gevoegd bij het VEU, het VWEU en het Euratom-Verdrag, moet aldus worden uitgelegd dat een door een Europees afgevaardigde buiten het Europees Parlement afgelegde verklaring die in zijn lidstaat van herkomst heeft geleid tot strafvervolging wegens belediging, slechts een in de uitoefening van zijn parlementair ambt uitgebrachte mening vormt die onder de in die bepaling neergelegde immuniteit valt, indien die verklaring een subjectieve beoordeling weergeeft die een rechtstreeks en voor de hand liggend verband vertoont met de uitoefening van dat ambt. De nationale rechter dient te beoordelen of die voorwaarden in de hoofdzaak vervuld zijn.

      (1)  PB C 346 van 18.12.2010.


title: Zaak F-139/07: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 september 2009 — Van Arum/Parlement (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Beoordelingsrapport — Reikwijdte van de klacht bedoeld in artikel 90 van het Statuut)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/83

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 september 2009 — Van Arum/Parlement
   (Zaak F-139/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Beoordelingsrapport - Reikwijdte van de klacht bedoeld in artikel 90 van het Statuut)
   2009/C 267/149
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Rinse van Arum (Winksele, België) (vertegenwoordiger: W. van den Muijsenbergh, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement (vertegenwoordigers: J. F. De Wachter, C. Burgos en K. Zejdová, gemachtigden)

      Voorwerp

   Ambtenaren — Verzoek om wijziging of, subsidiair, nietigverklaring van het beoordelingsrapport en om veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een symbolische schadevergoeding van 1 EUR

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 92 van 12.4.2009, blz. 49.


title: Zaak T-288/12: Beroep ingesteld op 26 juni 2012 — EI du Pont de Nemours/BHIM — Zueco Ruiz (ZYTEL)

text:
               8.9.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/13

         Beroep ingesteld op 26 juni 2012 — EI du Pont de Nemours/BHIM — Zueco Ruiz (ZYTEL)
   (Zaak T-288/12)
   2012/C 273/23
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: EI du Pont de Nemours and Company (Wilmington, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: E. Armijo Chávarri, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Enrique Zueco Ruiz (Zaragoza, Spanje)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 maart 2012 in zaak R 464/2011-2 vernietigen; en

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk ZYTEL voor waren en diensten van de klassen 9, 12 en 37

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekende partij

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 369314 ZYTEL voor waren van de klassen 1 en 17; bekend merk ZYTEL voor waren van de klassen 1 en 17

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie in haar geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, en lid 5, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad.


title: Zaak C-17/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajským soudem v Brně (Tsjechië) op 11 januari 2010 — Toshiba Corporation, Areva T&D Holding SA, Areva T&D SA, Areva T&D AG, Mitsubishi Electric Corp., Alstom, Fuji Electric Holdings Co. Ltd, Fuji Electric Systems Co. Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Siemens AG Österreich, VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens AG, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd, Japan AE Power Systems Corp., Nuova Magrini Galileo SpA/Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajským soudem v Brně (Tsjechië) op 11 januari 2010 — Toshiba Corporation, Areva T&D Holding SA, Areva T&D SA, Areva T&D AG, Mitsubishi Electric Corp., Alstom, Fuji Electric Holdings Co. Ltd, Fuji Electric Systems Co. Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Siemens AG Österreich, VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens AG, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd, Japan AE Power Systems Corp., Nuova Magrini Galileo SpA/Úřad pro ochranu hospodářské soutěže
   (Zaak C-17/10)
   2010/C 100/23
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Krajským soudem v Brně

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Toshiba Corporation, Areva T&D Holding SA, Areva T&D SA, Areva T&D AG, Mitsubishi Electric Corp., Alstom, Fuji Electric Holdings Co. Ltd, Fuji Electric Systems Co. Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Siemens AG Österreich, VA TECH Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens AG, Hitachi Ltd, Hitachi Europe Ltd, Japan AE Power Systems Corp., Nuova Magrini Galileo SpA

      Verwerende partij: Úřad pro ochranu hospodářské soutěže

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 81 EG (thans artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) en verordening (EG) nr. 1/2003 (1) van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag aldus worden uitgelegd dat die regelingen (in na 1 mei 2004 ingeleide procedures) van toepassing zijn op de gehele periode waarin het kartel actief is geweest, dat in de Tsjechische Republiek is begonnen vóór de toetreding van die staat tot de Europese Unie (dus vóór 1 mei 2004) en heeft voortgeduurd en tot een einde is gekomen na haar toetreding tot de Unie?

               2)

               Moet artikel 11, lid 6, van verordening (EG) nr. 1/2003 in samenhang met artikel 31, lid 1, van deze verordening en punt 17 van de considerans ervan, junctis punt 51 van de Mededeling van de Commissie betreffende de samenwerking binnen het netwerk van mededingingsautoriteiten (2), het ne bis in idem-beginsel als neergelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (3) (PB 2007, C 303, blz. 1) en de algemene rechtsbeginselen van de Europese Unie aldus worden uitgelegd dat wanneer de Commissie na 1 mei 2004 een procedure wegens inbreuk op artikel 81 EG inleidt en een beschikking geeft in die zaak:

                           a)

                           vanaf dat moment de zaak automatisch is onttrokken aan de mededingingsautoriteiten van de lidstaten?

                           b)

                           de mededingingsautoriteiten van de lidstaten niet meer bevoegd zijn om op die zaak bepalingen van nationaal recht toe te passen die dezelfde regeling als artikel 81 EG (thans artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) bevatten?

      (1)  PB 2003, L 1, blz. 1.

      (2)  PB C 101, blz. 43.

      (3)  PB 2007, C 303, blz. 1.


title: Zaak C-506/07: Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 3 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de La Coruña — Spanje) — Lubricantes y Carburantes Galaicos, S. L./GALP Energía España SAU (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering — Mededinging — Mededingingsregelingen — Artikel 81 EG — Tussen leverancier en tankstationhouder gesloten exclusieve-afnameovereenkomst voor brandstof — Vrijstelling — De minimis -overeenkomst — Verordening (EEG) nr. 1984/83 — Artikel 12, lid 2 — Verordening (EG) nr. 2790/1999 — Artikelen 4, sub a, en 5, sub a — Duur van exclusiviteit — Vaststelling van detailhandelsprijs)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/7

         Beschikking van het Hof (Zevende kamer) van 3 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Audiencia Provincial de La Coruña — Spanje) — Lubricantes y Carburantes Galaicos, S. L./GALP Energía España SAU
   (Zaak C-506/07) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor de procesvoering - Mededinging - Mededingingsregelingen - Artikel 81 EG - Tussen leverancier en tankstationhouder gesloten exclusieve-afnameovereenkomst voor brandstof - Vrijstelling - „De minimis”-overeenkomst - Verordening (EEG) nr. 1984/83 - Artikel 12, lid 2 - Verordening (EG) nr. 2790/1999 - Artikelen 4, sub a, en 5, sub a - Duur van exclusiviteit - Vaststelling van detailhandelsprijs)
   2010/C 11/12
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Audiencia Provincial de La Coruña

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Lubricantes y Carburantes Galaicos, S. L.

      Verwerende partij: GALP Energía España SAU

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Audiencia Provincial de La Coruña — Uitlegging van artikel 81, lid 1, sub a, EG, de achtste overweging van de considerans en de artikelen 10 en 12, leden 1, sub c, en 2, van verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve-afnameovereenkomsten (PB L 173, blz. 5), en de artikelen 4, sub a, en 5 van verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PB L 336, blz. 21) — Overeenkomst tussen een leverancier en een tankstationhouder inzake exclusieve distributie van brandstoffen — Tankstation dat door de leverancier is gebouwd krachtens een recht van opstal dat de wederverkoper voor de duur van 25 jaar heeft verleend op een grondstuk, welk tankstation de wederverkoper voor dezelfde tijd exploiteert

      Dictum

               1.

               Een overeenkomst zoals die in het hoofdgeding, waarin is voorzien in het vestigen van een zakelijk recht, het zogeheten recht van opstal, voor de duur van 25 jaar, ten gunste van een leverancier van aardolieproducten en waarin het die leverancier wordt toegestaan een tankstation te bouwen en dat te verhuren aan de grondeigenaar voor dezelfde duur als die van dat recht, ontsnapt, in het geval waarin zij bedingen bevat betreffende de vaststelling van de detailhandelsprijs en/of een exclusieve-afnameverplichting of een niet-concurrentiebeding, waarvan de looptijd langer is dan de tijdsbeperkingen van verordening (EEG) nr. 1984/83 van de Commissie van 22 juni 1983 betreffende de toepassing van artikel [81], lid 3, van het Verdrag op groepen exclusieve-afnameovereenkomsten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1582/97 van de Commissie van 30 juli 1997, alsmede bij verordening (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen, aan het verbod van artikel 81, lid 1, EG, mits die overeenkomst het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig kan beïnvloeden en niet tot doel of tot gevolg heeft de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt merkbaar te beperken, hetgeen de verwijzende rechter moet bepalen, daarbij met name rekening houdend met de economische en juridische context waarin de overeenkomst geldt.

               2.

               Artikel 12, lid 2, van verordening nr. 1984/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1582/97, moet in die zin worden uitgelegd dat het zich voor de toepassing van de uitzondering waarin het voorzag, er niet tegen verzet dat de looptijd van een exclusiviteitsovereenkomst langer is dan de tijdsbeperkingen van die verordening, in het geval waarin de eigenaar van een grondstuk aan de leverancier een recht van opstal heeft verleend voor een duur van 25 jaar, en laatstgenoemde zich ertoe heeft verbonden een tankstation te bouwen dat aan de grondeigenaar wordt verhuurd opdat deze het exploiteert voor dezelfde tijdsduur als die van dat recht.

               3.

               Artikel 5, sub a, van verordening nr. 2790/1999 moet in die zin worden uitgelegd dat het zich voor toepassing van de uitzondering waarin het voorziet, ertegen verzet dat de looptijd van een exclusiviteitsovereenkomst langer is dan de tijdsbeperkingen van deze verordening, in het geval waarin de eigenaar van een grondstuk aan de leverancier een recht van opstal heeft verleend voor een duur van 25 jaar, en laatstgenoemde zich ertoe heeft verbonden een tankstation te bouwen dat aan de grondeigenaar wordt verhuurd opdat deze het exploiteert voor dezelfde tijdsduur als die van dat recht.

               4.

               Contractclausules inzake detailhandelsprijzen, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde zijn, komen in aanmerking voor de groepsvrijstelling krachtens verordening nr. 1984/83, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1582/97, en verordening nr. 2790/1999 indien de leverancier enkel een maximumverkoopprijs oplegt of een verkoopprijs aanbeveelt en indien de wederverkoper derhalve over een werkelijke mogelijkheid beschikt om die verkoopprijs te bepalen. Dergelijke clausules komen daarentegen niet voor die vrijstelling in aanmerking indien zij, rechtstreeks of op indirecte of verkapte wijze, leiden tot vaststelling van de detailhandelsprijs of tot oplegging van de minimumverkoopprijs door de leverancier. Het staat aan de verwijzende rechter na te gaan of de wederverkoper dergelijke verplichtingen moet nakomen, waarbij hij rekening moet houden met alle contractuele verplichtingen, gezien in hun economische en juridische context, en met het gedrag van de partijen in het hoofdgeding.

      (1)  PB C 37 van 9.2.2008.


title: Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek (Zaak C-170/97)

text:
Nr. C 199/ 12              NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    28 . 6 . 97
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju                              1992 tot uitbreiding van het toepassingsgebied van
diciële beslissing over de navolgende vraag:                                       Richtlijn 81 /851/EEG ( 2 ) betreffende de aanpassing
                                                                                van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in
1 . Moet het vereiste in artikel 2, lid 1 , van Richtlijn 76/                      zake geneesmiddelen en tot vaststelling van aanvul
     207/EEG H van de Raad („ richtlijn gelijke behande                           lende bepalingen voor homeopathische geneesmiddelen
     ling van mannen en vrouwen "), dat „ iedere vorm van                          voor diergeneeskundig gebruik, niet heeft voldaan aan
     discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht, het                      de verplichtingen die op haar rusten krachtens
     zij direct hetzij indirect door verwijzing naar met                           artikel 189, derde alinea , van het EG-Verdrag en
     name de echtelijke staat of de gezinssituatie ", aldus                        artikel 10 van Richtlijn 97/74/EEG;
     worden uitgelegd, dat daaronder ook discriminatie op
     grond van iemands seksuele geaardheid valt ?                           — subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
                                                                                de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
                                                                                verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
2 . Bij een bevestigend antwoord op de eerste vraag: valt                          niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel
     een beleid van een lidstaat om iedereen met een homo
                                                                                len;
     seksuele geaardheid zonder uitzondering of onder
     scheid uit militaire dienst te ontslaan, buiten de wer
     kingssfeer van het EG-Verdrag en het afgeleide Ge                     — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .
     meenschapsrecht, wanneer die lidstaat van oordeel is,
     dat zulks passend en noodzakelijk is ter verzekering                   Middelen en voornaamste argumenten
     van de strijdvaardigheid van zijn leger in geval van
     oorlog en dus ten behoeve van essentiële defensiedoel                 Het bindend karakter van het bepaalde in de artikelen 189 ,
     einden van die lidstaat ?                                              derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag ver
                                                                            plicht de lidstaten, de maatregelen te treffen die noodzake
3 . Bij een ontkennend antwoord op de tweede vraag: kan                     lijk zijn om richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vóór het
     het beleid van de Secretary of State om iedereen met                   verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal
     een homoseksuele geaardheid zonder uitzondering of                     recht om te zetten en de Commissie daarvan onmiddellijk
     onderscheid uit militaire dienst te ontslaan, worden ge               in kennis te stellen . In casu is de termijn, vastgesteld in
     rechtvaardigd op grond van artikel 2, lid 2, van Richt                artikel 10 van de richtlijn, op 31 december 1993 verstre
     lijn 76/207/EEG, en zo ja , langs welke weg en op                      ken zonder dat de Portugese Republiek de nodige maatre
     grond van welke criteria dient dan te worden vastge                   gelen heeft vastgesteld .
     steld of dat beleid gerechtvaardigd is ?
                                                                            (') PB nr. L 297 van 13 . 10 . 1992 , blz . 12 .
                                                                            ( 2 ) PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz . 1 .
(') Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betref
    fende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behan
    deling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
    het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
    en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB nr. L 39 van
    14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
                                                                            Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
                                                                                ( Zaak C-170/97)
                                                                                ( 97/C 199/24 )
Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                              ( Zaak C-169/97)                              is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
                                                                            bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                 ( 97/C 199/23 )                            vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju
                                                                            ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
                                                                            bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                     Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju                  Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la                           — vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                                    wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                                stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt
                                                                                lijn 92/412/EEG (') van de Commissie van 23 juli
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                                   1991 tot vastlegging van beginselen en richtsnoeren in
                                                                                zake goede praktijken bij het vervaardigen van genees
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                          middelen voor diergeneeskundig gebruik, niet heeft
      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                          voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten
      stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt                      krachtens artikel 189, derde alinea, van het EG-Ver
      lijn 92/74/EEG H van de Raad van 22 september                                 drag en artikel 15 van Richtlijn 91 /412/EEG;
 ---pagebreak--- 28 . 6 . 97            NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 199/ 13
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek                  Middelen en voornaamste argumenten
     de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende
     verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie
     niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel              Het bindend karakter van het bepaalde in de artikelen 189,
     len;                                                                 derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag ver
                                                                          plicht de lidstaten, de maatregelen te treffen die noodzake
                                                                          lijk zijn om richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vóór het
— de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                      verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal
                                                                          recht om te zetten en de Commissie daarvan onmiddellijk
Middelen en voornaamste argumenten                                        in kennis te stellen. In casu is de termijn, vastgesteld in
                                                                          artikel 2 van de richtlijn, op 1 januari 1992 verstreken
Het bindend karakter van het bepaalde in de artikelen 189,                zonder dat de Portugese Republiek de nodige maatregelen
                                                                          heeft vastgesteld.
derde alinea, en 5 , eerste alinea, van het EG-Verdrag ver
plicht de lidstaten, de maatregelen te treffen die noodzake
lijk zijn om richtlijnen die voor hen bestemd zijn, vóór het              (') PB nr. L 373 van 31 . 12 . 1990, blz. 15 .
verstrijken van de daartoe gestelde termijn in nationaal                  ( 2 ) PB nr. L 317 van 6 . 11 . 1981 , blz. 1 .
recht om te zetten en de Commissie daarvan onmiddellijk
in kennis te stellen. In casu is de termijn, vastgesteld in
artikel 15 van de richtlijn, op 23 juli 1993 verstreken zon
der dat de Portugese Republiek de nodige maatregelen
heeft vastgesteld.
                                                                          Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door de Commissie van
(') PB nr. L 228 van 17. 8 . 1991 , blz . 70 .                            de Europese Gemeenschappen tegen SIVU du plan d'eau
                                                                                de la Vallée du Lot en Sari Hydro-Réalisations
                                                                                ( Zaak C-172/97)
                                                                                ( 97/C 199/26 )
Beroep, op 2 mei 1997 ingesteld door Commissie van de
    Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek                     Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                          is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen SIVU du plan
                        ( Zaak C-171/97)
                                                                          d'eau de la Vallée du Lot en Sari Hydro-Réalisations door
                           ( 97/C 199/25                                  de Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte
                                                                          genwoordigd door haar juridisch hoofdadviseur R. B.
                                                                          Wainwright en J.-F. Pasquier, bij haar juridische dienst ge
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   detacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden, bijge
is op 2 mei 1997 beroep ingesteld tegen Portugese Repu                   staan door N. Coutrelis en S. Ponsot, advocaten, domicilie
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                      gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
vertegenwoordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar ju                 Centre Wagner.
ridische dienst, als gemachtigde, domicilie gekozen heb
bende te Luxemburg ten kantore van C. Gómez de la
Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.                                            De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu
                                                                           deert dat het het Hof behage:
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                          — SIVU en Sari Hydro-Réalisations te gelasten haar
— vast te stellen dat de Portugese Republiek, door niet de                       83 928 ecu ( drieëntachtigduizend negenhonderd acht
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te                        entwintig ecu ) te betalen, vanaf 17 januari 1991 ver
      stellen die nodig zijn om uitvoering te geven aan Richt                   meerderd met kredietrente volgens de op de eerste
      lijn 90/676/EEG (') van de Raad van 13 december                            werkdag van elke maand door het EFMS gepubli
      1990 tot wijziging van Richtlijn 81 /851 /EEG (2 ) betref                 ceerde rentevoet voor operaties in ecu, alsmede wette
      fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen                          lijke interest vanaf 28 februari 1993 ;
      der lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergenees
      kundig gebruik, niet heeft voldaan aan de verplichtin               — SIVU en Sari Hydro-Réalisations in de kosten te ver
      gen die op haar rusten krachtens artikel 189, derde ali                   wijzen .
      nea, van het EG-Verdrag en artikel 2 van Richtlijn 90/
      676/EEG;
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
— subsidiair, vast te stellen dat de Portugese Republiek
      de krachtens voornoemde bepalingen op haar rustende                  In het kader van Verordening ( EEG ) nr. 3640/85 van de
      verplichtingen niet is nagekomen, door de Commissie                  Raad van 20 december 1985 ter bevordering, door financi
      niet onmiddellijk van die bepalingen in kennis te stel              ële steun, van demonstratieprojecten en industriële proef
      len;                                                                 projecten op energiegebied (*) sloot de Commissie op 6 de
                                                                           cember 1990 met SIVU du Pays d'Accueil de la Vallée du
 — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen .                      Lot en Sari Hydro-Réalisations, die gezamenlijk en hoof


title: Zaak T-9/11: Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Air Canada/Commissie [„Mededinging — Mededingingsregelingen — Europese luchtvrachtmarkt — Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) — Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer — Motiveringsplicht”]

text:
               8.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 48/29

         Arrest van het Gerecht van 16 december 2015 — Air Canada/Commissie
   (Zaak T-9/11) (1)

   ([„Mededinging - Mededingingsregelingen - Europese luchtvrachtmarkt - Overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot meerdere prijsonderdelen voor luchtvrachtdiensten (instelling van brandstoftoeslagen en veiligheidstoeslagen, weigering tot betaling van commissie over de toeslagen) - Artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Gemeenschap en Zwitserland inzake luchtvervoer - Motiveringsplicht”])
   (2016/C 048/33)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Air Canada (Quebec, Canada) (vertegenwoordigers: S. Kim, H. Bignall, J. Pheasant en T. Capel, solicitors)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk S. Noë en N. von Lingen, vervolgens J. Bourke en S. Noë, en ten slotte A. Dawes en H. Leupold, gemachtigden, bijgestaan door G. Peretz, barrister)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht), voor zover dit is gericht tot verzoekster, en, subsidiair, tot verlaging van de geldboete die aan deze laatste is opgelegd

      Dictum

               1)

               Besluit C(2010) 7694 definitief van de Commissie van 9 november 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU, artikel 53 van de EER-Overeenkomst en artikel 8 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer (zaak COMP/39258 — Luchtvracht) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Air Canada.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en die van Air Canada.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-19/14: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Duisburg — Duitsland) — Ana-Maria Talasca, Angelina Marita Talasca/Stadt Kevelaer (Prejudiciële verwijzing — Artikelen 53, lid 2, en 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Onvoldoende preciseringen betreffende feitelijke en juridische context van hoofdgeding en betreffende redenen die noodzaak van antwoord op prejudiciële vraag rechtvaardigen — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               15.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/32

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 3 juli 2014 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Sozialgericht Duisburg — Duitsland) — Ana-Maria Talasca, Angelina Marita Talasca/Stadt Kevelaer
   (Zaak C-19/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Artikelen 53, lid 2, en 94 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Onvoldoende preciseringen betreffende feitelijke en juridische context van hoofdgeding en betreffende redenen die noodzaak van antwoord op prejudiciële vraag rechtvaardigen - Kennelijke niet-ontvankelijkheid))
   2014/C 315/51
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Sozialgericht Duisburg

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Ana-Maria Talasca, Angelina Marita Talasca

      Verwerende partij: Stadt Kevelaer

      Dictum

   Het door het Sozialgericht Duisburg (Duitsland) bij beslissing van 17 december 2013 ingediende verzoek om een prejudiciële beslissing is kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 142 van 12.5.2014.


title: Zaak F-79/14: Beroep ingesteld op 7 augustus 2014 — ZZ/Parlement

text:
               3.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 388/31

         Beroep ingesteld op 7 augustus 2014 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-79/14)
   2014/C 388/40
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: A. Lamamra en K. Evora, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeker na zijn overplaatsing naar een andere instelling met terugwerkende kracht niet langer de kostwinnerstoelage te geven en het bedrag van de inrichtingsvergoeding te beperken tot één in plaats van twee maanden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 5 december 2013;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 8 mei 2014 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-20/07: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 19 december 2007 — Marcuccio/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Ziektekostenverzekering — Tenlasteneming van ziektekosten — Uitdrukkelijke afwijzing van verzoek)

text:
               23.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 51/61

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 19 december 2007 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak F-20/07) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Ziektekostenverzekering - Tenlasteneming van ziektekosten - Uitdrukkelijke afwijzing van verzoek)
   (2008/C 51/114)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van een aantal besluiten van de Commissie houdende weigering om verzoeker 100 % vergoeding van zijn ziektekosten toe te kennen en, anderzijds, vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie verklaart zich onbevoegd in zaak F-20/07, Marcuccio/Commissie, zodat het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in die zaak uitspraak kan doen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 223 van 22.9.2007, blz. 19.


               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/3

         Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen
   2010/C 317/06
   Het Hof heeft in zijn vergadering van 12 oktober 2010 de in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst voor het bepalen van de samenstelling van de Grote kamer vastgesteld als volgt:

               A. Rosas

               E. Jarašiūnas

               R. Silva de Lapuerta

               A. Prechal

               K. Schiemann

               M. Berger

               E Juhász

               D. Šváby

               G. Arestis

               M. Safjan

               A. Borg Barthet

               J.-J. Kasel

               M. Ilešič

               C. Toader

               J. Malenovský

               A. Arabadjiev

               U. Lõhmus

               T. von Danwitz

               E. Levits

               P. Lindh

               A. Ó Caoimh

               L. Bay Larsen

         Het Hof heeft in zijn vergadering van 12 oktober 2010 de in artikel 11 quater, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst voor het bepalen van de samenstelling van de Vierde kamer bestaande uit vijf rechters, vastgesteld als volgt:

      Vierde kamer

               K. Schiemann

               E. Jarašiūnas

               L. Bay Larsen

               A. Prechal

               C. Toader

         Het Hof heeft in zijn vergadering van 12 oktober 2010 de in artikel 11 quater, lid 2, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst voor het bepalen van de samenstelling van de kamers bestaande uit drie rechters, vastgesteld als volgt:

      Vijfde kamer

               A. Borg Barthet

               M. Ilešič

               E. Levits

               M. Safjan

               M. Berger

      Zesde kamer

               A. Rosas

               U. Lõhmus

               A. Ó Caoimh

               P. Lindh

      Zevende kamer

               R. Silva de Lapuerta

               E. Juhász

               G. Arestis

               J. Malenovský

               T. von Danwitz

      Achtste kamer

               L. Bay Larsen

               C. Toader

               A. Prechal

               E. Jarašiūnas


title: Zaak C-191/01 P: Hogere voorziening, op 20 april 2001 ingesteld door Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op 31 januari 2001 in zaak T-193/99 tussen Wm. Wrigley Jr. Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 200/50               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    14.7.2001
Justitie op 30 april 2001, in de beroepszaak Francisco Javier          voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
Gonzales Moreno, het Hof van Justitie van de Europese                  gen en modellen), vertegenwoordigd door V. Melgar en
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            S. Laitinen als gemachtigden, tegen het arrest, op 31 januari
de navolgende vragen:                                                  2001 in zaak T-193/99 tussen Wm. Wrigley Jr. Company en
                                                                       Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,
1.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/768/EEG        tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste
       van de Raad van 27 juli 1976 (1) betreffende de onderlinge      aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
       cosmetische producten, in de versie gewijzigd bij de
       richtlijnen 88/667/EEG van de Raad van 21 december              Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
       1988 (2) en 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 (3),
       met name artikel 6, lid 3 ervan, evenals richtlijn              —     het bestreden arrest te vernietigen;
       84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984(4)                 —     gerekwireerde te verwijzen in de kosten van de procedure
       betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke
                                                                             voor het Gerecht van eerste aanleg en van de procedure
       en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake                in hogere voorziening.
       misleidende reclame, met name de artikelen 4 en 7 ervan,
       zich tegen een regeling van een lidstaat, op grond waarvan
       het verboden is, bij het in het verkeer brengen van
       cosmetische producten — met name door het gebruik               Middelen en voornaamste argumenten
       van de aanduiding „oftalmologisch getest” — op een
       medisch rapport te wijzen?                                      Het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt
2.     Verzetten de artikelen 28 en 30 EG, richtlijn 76/768/EEG        (merken, tekeningen, modellen) betoogt:
       van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge
                                                                       —     Het Gerecht van eerste aanleg heeft artikel 7, lid 1, sub c,
       aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake
                                                                             van verordening nr. 40/94 ten onrechte aldus uitgelegd,
       cosmetische producten, in de versie gewijzigd bij de
                                                                             dat ingevolge deze bepaling een woord „uitsluitend
       richtlijnen 88/667/EEG van de Raad van 21 december
                                                                             beschrijvend” moet zijn om te zijn uitgesloten van
       1988 en 93/35/EEG van de Raad van 14 juli 1993, met
                                                                             inschrijving als een gemeenschapsmerk krachtens die
       name artikel 6, lid 3 ervan, evenals richtlijn 84/450/EEG
                                                                             bepaling, en ten onrechte geoordeeld, dat het woord
       van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader
                                                                             „Doublemint” dus niet van inschrijving is uitgesloten.
       tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke
       bepalingen der lidstaten inzake misleidende reclame, en         —     De redenering die het Gerecht heeft gevolgd om de
       met name de artikelen 4 en 7 ervan, zich tegen een                    weigering van het woord „Doublemint” te vernietigen, is
       regeling van een lidstaat, die het gebruik van informatie             tegenstrijdig en gebaseerd op een artificiële analyse en
       in de zin van vraag 1 slechts toestaat na voorafgaande                houdt geen rekening met de commerciële realiteit en de
       toestemming van de bevoegde minister?                                 context waarin het merk moet worden gebruikt, hetgeen
                                                                             leidt tot een omkeerbare dwaling ten aanzien van het
( 1) PB 1976, L 262, blz. 169.
                                                                             recht omdat sprake is van een kennelijk onjuiste beoorde-
( 2) PB 1988, L 382, blz. 46.                                                ling.
( 3) PB 1993, L 151, blz. 32.
( 4) PB 1984, L 250, blz. 17.
                                                                       (1) PB C 333 van 20.11.1999, blz. 27.
Hogere voorziening, op 20 april 2001 ingesteld door
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
ken, tekeningen en modellen) tegen het arrest, op 31 ja-               Beroep, op 4 mei 2001 ingesteld door Commissie van de
nuari 2001 in zaak T-193/99 (1) tussen Wm. Wrigley                     Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk Denemar-
Jr. Company en Bureau voor harmonisatie binnen de                                                     ken
interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                                            (Zaak C-192/01)
                Gemeenschappen (Tweede kamer)
                                                                                (2001/C 200/91)
                        (Zaak C-191/01 P)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                          (2001/C 200/90)
                                                                       op 4 mei 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk Denemarken
                                                                       door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             woordigd door Hans Christian Støvlbæk als gemachtigde,
op 20 april 2001 hogere voorziening ingesteld door Bureau              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.


title: Zaak C-65/03: Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België

text:
5.4.2003                NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         C 83/13
„Moet een nationale regeling (het niet in een wet omgezette           Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door Commissie
decreto-legge nr. 324 van 10 september 1998 en artikel 43,            van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
lid 7, van wet nr. 448 van 23 december 1998), volgens welke                                        België
een onderneming (Ferrovie dello Stato s.p.a.) de arbeidsverhou-
dingen met die werknemers die een langere diensttijd hebben
dan de andere werknemers, mag opzeggen en die de algemene
regeling, die voortzetting van de arbeidsverhouding toestaat,                                  (Zaak C-65/03)
buiten toepassing verklaart, zodat daarmee een feitelijke situa-
tie wordt gecreëerd, waarin de onderneming op arbeidskosten
kan besparen (lagere salariskosten en socialezekerheidsbij-                                    (2003/C 83/23)
dragen), waaruit voor de staat direct het nadelige gevolg zou
voortvloeien dat hij wegens lagere premiebetalingen minder
inkomsten krijgt en verplicht is aan de ontslagen werknemers
pensioen te betalen, als een met de gemeenschappelijke markt
onverenigbare steunmaatregel in de zin van artikel 87 EG
worden aangemerkt?”                                                   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                      op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
                                                                      België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                      vertegenwoordigd door D. Martin als gemachtigde, domicilie
                                                                      gekozen hebbende te Luxemburg.
Beroep, op 14 februari 2003 ingesteld door de Commissie
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk
                                                                      dat het den Hove behage:
                         der Nederlanden
                          (Zaak C-63/03)                              —     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door niet
                                                                            de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn om te
                                                                            waarborgen dat de houders van in andere lidstaten
                          (2003/C 83/22)                                    afgegeven diploma’s middelbaar onderwijs onder dezelfde
                                                                            voorwaarden als houders van een CHMO (certificaat van
                                                                            hoger middelbaar onderwijs) toegang hebben tot het door
                                                                            de Communauté française de Belgique georganiseerde
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                  hoger onderwijs, niet heeft voldaan aan de krachtens
op 14 februari 2003 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der               de artikelen 12, 149 en 150 EG op hem rustende
Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeen-                       verplichtingen:
schappen, vertegenwoordigd door W. Wils, als gemachtigde.
                                                                      —     het Koninkrijk België te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     Vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden,
       door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
       maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 98/
       71/EG ( 1) van het Europees Parlement en de Raad van           Middelen en voornaamste argumenten
       13 oktober 1998 betreffende de rechtsbescherming van
       modellen, of althans deze de Commissie niet mede te
       delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende
       verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                      De betrokken Belgische autoriteiten verlangen van onderdanen
                                                                      van andere lidstaten die houder zijn van een diploma of
2.     het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.      titel waarmee in een andere lidstaat (met uitzondering van
                                                                      Luxemburg) gevolgd middelbaar onderwijs is afgerond en die
                                                                      in België toegang tot het hoger onderwijs wensen te krijgen, dat
                                                                      zij zich aanmelden en slagen voor een bekwaamheidsexamen,
Middelen en voornaamste argumenten                                    tenzij zij, als aanvullende voorwaarde, kunnen aantonen dat
                                                                      zij in hun land van herkomst zijn toegelaten tot de gewenste
                                                                      faculteit zonder toelatingsexamen of andere vorm van selectie.
De omzettingstermijn is op 28 oktober 2001 verstreken.                De Commissie beschouwt deze praktijk als discriminerend en
                                                                      in strijd met de in de conclusie genoemde verdragsartikelen.
( 1) PB L 289, blz. 28.


title: Zaak T-283/03: Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door L. Recalde Langarica tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 239/26                   NL                      Publicatieblad van de Europese Unie                                          4.10.2003
In dit verband zij opgemerkt dat in casu de feiten van het              In dit verband zij erop gewezen dat het bestreden besluit een
geschil sinds 1995 voor de derde keer voor de gemeenschaps-             ander vervangt, dat het Gerecht van eerste aanleg van de
rechter worden gebracht zonder dat de Commissie tot op                  Europese Gemeenschappen in zijn arrest van 20 september
heden heeft gedaan wat zij had moeten doen, te weten toetsen            2001 (1) heeft nietig verklaard.
of de vastgestelde afwijkingen in overeenstemming zijn met
het voorwerp, de opzet en het doel van het oorspronkelijke
project waarvoor bijstand is toegekend.                                 Tot staving van haar beroep, voert verzoekster volgende
                                                                        argumenten aan:
( 1) Jurispr. blz. I-6831.                                              —      Schending van de rechten van de verdediging, aangezien
( 2) T-241/00 (Jurispr. blz. II-1251).                                         er geen volledig persoonsdossier voorhanden is.
                                                                        —      Kennelijke beoordelingsfout ten aanzien van de feiten, en
                                                                               in het bijzonder ten aanzien van de plaats waar zij tijdens
                                                                               de referentieperiode haar voornaamste bezigheden heeft
                                                                               uitgeoefend of gewoonlijk heeft gewoond. Subsidiair
                                                                               verwijt zij de Commissie dat zij is voorbij gegaan aan het
                                                                               feit dat haar verblijf in Brussel niet langer heeft geduurd
Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door L. Recalde                           dan de referentieperiode, en nog meer subsidiair, dat zij
Langarica tegen Commissie van de Europese Gemeen-                              geen toepassing heeft gemaakt van de uitzondering „voor
                                schappen                                       het uitoefenen van een functie in dienst van een andere
                                                                               staat”, waarin artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut
                                                                               voorziet.
                             (Zaak T-283/03)
                                                                        (1 ) Zaak T-344/99, Recalde Langarica/Commissie (JurAmbt. blz. IA-
                             (2003/C 239/47)
                                                                             183; II-833).
                            (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 8 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door L. Recalde                Beroep, op 18 augustus 2003 ingesteld door SIM SA srl
Langarica, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door                        tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
R. García-Gallardo en D. Domínguez Pérez, advocaten.
                                                                                (Zaak T-287/03)
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                                (2003/C 239/48)
—      nietig te verklaren het besluit van 8 mei 2003 tot
       afwijzing van verzoeksters klacht, waarin zij verzocht het                                (Procestaal: Italiaans)
       besluit om haar het statutair recht op een ontheemding-
       stoelage te ontnemen, formeel en definitief in te trekken
       en te bevestigen dat zij recht heeft op deze toelage en de
       betaling van andere aanvullende vergoedingen;                    Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                        schappen is op 18 augustus 2003 beroep ingesteld tegen
—      verweerster in de kosten te verwijzen.                           Commissie van de Europese Gemeenschappen door SIM SA
                                                                        srl, vertegenwoordigd en bijgestaan door M. A. Calabrese,
                                                                        advocaat.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Met het onderhavige beroep wordt opgekomen tegen het                    —      nietig te verklaren de brief van de Commissie van 30 april
besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag tot afwijzing                   2002 D/52107, COMP/G1 D(02)400/PI/cpb, waarvan de
van verzoeksters klacht, waarin zij verzocht het besluit waarbij               inhoud verzoekster onbekend is, waarbij de Commissie
haar het statutair recht op een ontheemdingstoelage werd                       de Italiaanse autoriteiten heeft geraadpleegd en hen heeft
ontnomen, formeel en definitief in te trekken en te bevestigen                 verzocht te beslissen om al dan niet toestemming te
dat zij recht heeft op deze toelage en gelijksoortige aanvullende              geven voor het verstrekken van dezelfde documenten als
vergoedingen, zoals bijvoorbeeld de inrichtingsvergoeding met                  die waarvan verzoekster een kopie verlangt, aan een
betrekking tot haar huidige plaats van tewerkstelling.                         andere aanvrager dan verzoekster;


title: Zaak T-99/15: Beroep ingesteld op 26 februari 2015 — Sfera Joven/BHIM — Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/31

         Beroep ingesteld op 26 februari 2015 — Sfera Joven/BHIM — Las banderas del Mediterráneo (NOOSFERA)
   (Zaak T-99/15)
   (2015/C 155/36)
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sfera Joven, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. L. Rivas Zurdo, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Las banderas del Mediterráneo, SL (Cox, Spanje)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „NOOSFERA” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 233 681

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 december 2014 in zaak R 158/2014-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 12 december 2014 in zaak R 158/2014-4, voor zover daarbij opposantes beroep is verworpen en aldus is bevestigd de beslissing van de oppositieafdeling waarbij oppositie B 2 160 557 is afgewezen en gemeenschapswoordmerk nr. 11 233 681 „NOOSFERA” volledig is toegelaten;

               —

               verwijzing van de verwerende partij(en) in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.