title: Zaak C-376/99: Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 6/10                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.1.2000
     selinge meningsverandering van de Commissie, die zich            — schending van artikel 5 van verordening (EEG)
     thans op het standpunt stelt dat de stelsels voor                      nr. 729/70 (2), zoals gewijzigd bij verordening (EG)
     kostencompensaties en de „systemen voor eilanden en                    nr. 1287/95 (3).
     buiten het Iberisch Schiereiland” in de elektriciteitsector
     niet meer mogelijk zijn in het kader van artikel 24, omdat       — overschrijding van de discretionaire bevoegdheid van de
     zij geen formele ontheffing van de bij de richtlijn opgelegde          Commissie.
     verplichtingen impliceren, maakt inbreuk op de door haar
     zelf zowel bij Spanje als bij de marktdeelnemers gewekte         — ontoereikende of ontbrekende motivering.
     verwachtingen.
                                                                      — schending van wezenlijke vormvoorschriften van de cor-
— Schending van de motiveringsplicht.                                       rectieprocedure.
                                                                      — schending/onjuiste uitlegging van artikel 12, lid 6, van
(1) PB L 27, blz. 20.                                                       verordening nr. (EEG) 2677/85 (4).
                                                                      — onbevoegdheid van de Commissie tot het opleggen van
                                                                            sancties op het tijdstip dat de beschikking werd gegeven.
                                                                      ( 1) Beschikking 99/596/EG, PB L 226, blz. 26.
                                                                      ( 2) PB L 94, blz. 13.
                                                                      ( 3) PB L 125, blz. 1.
                                                                      ( 4) PB L 254, blz. 5.
Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door de Helleense
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                            schappen
                        (Zaak C-373/99)
                                                                      Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Bondsrepubliek
                                                                      Duitsland tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                          (2000/C 6/19)                                                             schappen
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                                      (Zaak C-376/99)
op 7 oktober 1999 beroep ingesteld tegen de Commissie van
de Europese Gemeenschappen door de Helleense Republiek,
vertegenwoordigd door B. Kontolaimos en I.-K. Chalkias, juri-                                    (2000/C 6/20)
disch adviseur respectievelijk lid van de juridische dienst van
de staat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ter Griekse         Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
ambassade, Val Ste Croix 177.                                         op 7 oktober 1999 beroep tegen Commissie van de Europese
                                                                      Gemeenschappen ingesteld door Bondsrepubliek Duitsland,
                                                                      vertegenwoordigd door W.-D. Plessing, Ministerialrat bij het
Verzoekster vordert dat het Hof nietig zal verklaren, subsidiair      Bundesministerium der Finanzen te Bonn, Graurheinforfer
wijzigen beschikking E (1999) 2476 def. van de Commissie              Straße 108, en H.-F. Wissel van het advocatenkantoor Pünder,
van 28 juli 1999 tot wijziging van beschikking 1999/187/EG            Volhard, Weber & Axster, te Düsseldorf, Cecilienallee 6.
betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de lidstaten
voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend in verband
met de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor            Verzoeker concludeert dat het den Hove behage,
de Landbouw, afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven (1), in
het bijzonder de hoofdstukken met de financiële correcties            1. nietig te verklaren de op 4 augustus 1999 officieel ter
voor groenten en fruit, akkerbouwgewassen, de inhouding van                 kennis gebrachte beschikking C(1999) 2265 def. van de
2 % wegens administratiekosten, katoen en olijfolie.                        Commissie van 8 juli 1999 betreffende een maatregel
                                                                            van de Bondsrepubliek Duitsland ten gunste van de
                                                                            Westdeutsche Landesbank Girozentrale;
Middelen en voornaamste argumenten                                    2. verweerster in de kosten van het geding te verwijzen.
De voornaamste vernietigingsgronden waarop de Helleense               Middelen en voornaamste argumenten
Republiek zich beroept, zijn:
                                                                      — De Commissie was niet regelmatig samengesteld [zie zaak
— onjuiste beoordeling van de feiten door de Commissie.                     C-334/99 (1)].
 ---pagebreak--- 8.1.2000               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 6/11
— Niet-inachtneming van het beginsel van hoor en weder-                Beroep, op 7 oktober 1999 ingesteld door Commissie
     hoor. De Commissie heeft verzoekster, ondanks een eer-            van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
     dere toezegging, niet in staat gesteld haar standpunt te                                      Duitsland
     bepalen over een advies waarop de beschikking grotendeels
     berust. Verzoekster heeft ook geen toegang gekregen tot
     de stukken die het Bundesverband deutscher Banken aan
     de Commissie heeft overgelegd.                                                            (Zaak C-378/99)
— Ontoereikend motivering: De Commissie heeft onvoldoen-
     de aangegeven waar zij haar informatie vandaan heeft                                        (2000/C 6/21)
     gehaald; zo zijn slechts specifieke verklaringen uit het door
     de Commissie gebruikte advies, maar niet de samenhang
     daarvan weergeven. Ten slotte beroept de Commissie zich
     op eigen ervaring dienaangaande, ofschoon zij die in feite        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     niet bezit.                                                       op 7 oktober 1999 beroep tegen Bondsrepubliek Duitsland
                                                                       ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
                                                                       vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur M. Wolfcarius
— Schending van het Verdrag of van een bepaling ter
                                                                       en door G. Braun, lid van haar juridische dienst, domicilie
     uitvoering daarvan. De Commissie heeft het begrip
                                                                       gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,
     steunmaatregel verkeerd toegepast en daardoor artikel 87
                                                                       Centre Wagner, Kirchberg.
     EG geschonden. De inbreng van de Wohnungsbauförde-
     rungsanstalt des Landes Nordrhein-Westfalen (Wfa) in de
     Westdeutsche Landesbank Girozentrale (WestLB) vormt
     geen steunmaatregel. De vergoeding die WestLB elk jaar            Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     aan de deelstaat Nordrhein-Westfalen moet betalen en die
     1,1 % vóór belastingen of 0,6 % na aftrek van de belastin-
     gen beloopt, is passend. De ter zake bepalende maatstaf           1. vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door niet
     van de particuliere investeerder in een markteconomie is               binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuursrechte-
     in de rechtspraak van het Hof tot nog toe uitsluitend                  lijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn voor het
     gehanteerd in gevallen van herstructurering en sanering.               volgen van richtlijn 96/53/EG (1) van de Raad van 25 juli
     Daar WestLB een gezonde en winstgevende onderneming                    1996 houdende vaststelling, voor bepaalde aan het verkeer
     is, rijst de vraag, of de maatstaf van de particuliere                 binnen de Gemeenschap deelnemende wegvoertuigen, van
     investeerder in een markteconomie in casu wel van                      de in het nationale en het internationale verkeer maximaal
     toepassing is. Zelfs in de veronderstelling dat dit het geval          toegestane afmetingen, en van de in het internationale
     is, vertoont de beschikking van de Commissie feitelijke en             verkeer maximaal toegestane gewichten, de krachtens het
     juridische gebreken, daar zij in tegenspraak is met de                 EG-Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
     criteria aan de hand waarvan de maatstaf van de particuliere           niet is nagekomen;
     investeerder in een markteconomie volgens de rechtspraak
     van het Hof van Justitie moet worden toegepast. Door een
     gemiddeld rendement te bepalen, schakelt de Commissie             2. verweerster in de kosten van de procedure te verwijzen.
     het brede spectrum van andere legitieme en in de praktijk
     gebruikelijke gronden voor een investering door een
     publiekrechtelijke of particuliere investeerder uit. Tegen de
     huidige praktijk en rechtspraak van het Hof van Justitie in,
     zet de Commissie zich aldus op de stoel van een particuliere
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
     investeerder en werpt zij zich op als een planbureau
     dat een bepaalde rendementverwachting vaststelt voor
     overheidsinvesteringen en publiekrechtelijke investeerders
     daardoor de mogelijkheid ontneemt, zich op de markt als           Ingevolge artikel 249, derde alinea, en artikel 10, lid 1, EG zijn
     een particuliere investeerder in een markteconomie niet           de lidstaten gehouden de bepalingen van de tot hen gerichte
     — zoals in casu is gebeurd — ongewijzigd op de hier aan de        richtlijnen aldus in hun nationale recht om te zetten dat zij
     orde zijnde investering in een winstgevende onderneming           vanaf het verstrijken van de omzettingstermijn ten volle effect
     worden toegepast. De bestreden beschikking vertoont ook           sorteren. Ofschoon de in artikel 11 van de richtlijn gestelde
     gebreken uit oogpunt van de feiten. De eraan ten grondslag        termijn sedert 17 september 1997 is verstreken, heeft Duits-
     liggende rendementverwachting van „12 % na belasting” is          land de nodige bepalingen nog steeds niet vastgesteld.
     onjuist. Daarvoor bestaat geen enkele feitelijke grondslag.
     Ten slotte leidt zij ook tot vervalsing van de mededinging
     en ongunstige beïnvloeding van de handel tussen lidstaten.
                                                                       (1) PB L 235 van 17.9.1996, blz. 59.
(1) PB C 366 van 18.12.1999, blz. 14.


title: Gevoegde zaken C-501/12 tot en met C-506/12, C-540/12 en C-541/12: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Thomas Specht (C-501/12), Jens Schombera (C-502/12), Alexander Wieland (C-503/12), Uwe Schönefeld (C-504/12), Antje Wilke (C-505/12), Gerd Schini (C-506/12), Rena Schmeel (C-540/12), Ralf Schuster (C-541/12)/Land Berlin, Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Sociale politiek — Richtlijn 2000/78/EG — Gelijke behandeling in arbeid en beroep — Artikelen 2, 3, lid 1, sub c, en 6, lid 1 — Directe discriminatie op grond van leeftijd — Vaststelling van basissalaris van ambtenaren op basis van leeftijd — Overgangsregeling — Instandhouding van ongelijke behandeling — Rechtvaardigingsgronden — Recht op schadeloosstelling — Aansprakelijkheid van lidstaat — Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid)

text:
               25.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/4

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 19 juni 2014 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlin — Duitsland) — Thomas Specht (C-501/12), Jens Schombera (C-502/12), Alexander Wieland (C-503/12), Uwe Schönefeld (C-504/12), Antje Wilke (C-505/12), Gerd Schini (C-506/12), Rena Schmeel (C-540/12), Ralf Schuster (C-541/12)/Land Berlin, Bundesrepublik Deutschland
   (Gevoegde zaken C-501/12 tot en met C-506/12, C-540/12 en C-541/12) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociale politiek - Richtlijn 2000/78/EG - Gelijke behandeling in arbeid en beroep - Artikelen 2, 3, lid 1, sub c, en 6, lid 1 - Directe discriminatie op grond van leeftijd - Vaststelling van basissalaris van ambtenaren op basis van leeftijd - Overgangsregeling - Instandhouding van ongelijke behandeling - Rechtvaardigingsgronden - Recht op schadeloosstelling - Aansprakelijkheid van lidstaat - Beginselen van gelijkwaardigheid en doeltreffendheid))
   2014/C 282/06
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlin

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Thomas Specht (C-501/12), Jens Schombera (C-502/12), Alexander Wieland (C-503/12), Uwe Schönefeld (C-504/12), Antje Wilke (C-505/12), Gerd Schini (C-506/12), Rena Schmeel (C-540/12), Ralf Schuster (C-541/12)

      Verwerende partijen: Land Berlin, Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, sub c, van richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep moet aldus worden uitgelegd dat de beloningsvoorwaarden voor ambtenaren binnen de werkingssfeer van die richtlijn vallen.

               2)

               De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale maatregel zoals die in de hoofdgedingen, op grond waarvan de trap van het basissalaris van een ambtenaar binnen elke salarisgroep bij zijn aanstelling op basis van zijn leeftijd wordt bepaald.

               3)

               De artikelen 2 en 6, lid 1, van richtlijn 2000/78 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale wettelijke regeling zoals die in de hoofdgedingen, waarbij wordt vastgesteld hoe de ambtenaren die zijn benoemd vóór de inwerkingtreding van die wettelijke regeling in een nieuw bezoldigingsstelsel worden ingedeeld en op grond waarvan enerzijds de salaristrap waarin zij nu worden ingedeeld uitsluitend is gebaseerd op het basissalaris dat zij overeenkomstig het oude bezoldigingsstelsel ontvingen, hoewel dat stelsel discrimineerde op grond van leeftijd van de ambtenaar, en anderzijds de verdere vooruitgang binnen de nieuwe salarisschaal daarna uitsluitend afhankelijk is van de sinds de inwerkingtreding van die wettelijke regeling verworven ervaring.

               4)

               In omstandigheden zoals die in de hoofdgedingen vereist het Unierecht, en in het bijzonder artikel 17 van richtlijn 2000/78, niet dat aan gediscrimineerde ambtenaren retroactief een bedrag wordt toegekend ten belope van het verschil tussen de daadwerkelijk ontvangen bezoldiging en de bezoldiging van de hoogste trap in hun salarisgroep.
               Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of alle in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie neergelegde voorwaarden zijn vervuld om de Bondsrepubliek Duitsland op grond van het Unierecht aansprakelijk te stellen.

               5)

               Het Unierecht verzet zich niet tegen een nationale regel zoals die in de hoofdgedingen, op grond waarvan een ambtenaar zijn recht op een betaling die niet rechtstreeks uit de wet voortvloeit, onverwijld, voor het einde van het lopende begrotingsjaar, geldend moet maken, indien die regel het gelijkwaardigheids- en effectiviteitsbeginsel niet schendt. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of die voorwaarden in de hoofdgedingen zijn vervuld.

      (1)  PB C 26 van 26.1.2013.

      PB C 46 van 16.2.2013.


title: Zaak C-374/11: Beroep ingesteld op 13 juli 2011 — Europese Commissie/Ierland

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/13

         Beroep ingesteld op 13 juli 2011 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-374/11)
   2011/C 282/24
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. White, I. Hadjiyiannis, A. Marghelis, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat Ierland, door niet de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof in zaak C-188/08, Commissie/Ierland, de krachtens artikel 260 VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               Ierland gelasten aan de Commissie een forfaitaire som te betalen gelijk aan 4 777,20 EUR vermenigvuldigd met het aantal dagen tussen het arrest in zaak C-188/08 en het arrest dat in de onderhavige zaak zal worden gewezen (of het tijdstip waarop Ierland volledig heeft voldaan aan de krachtens het arrest in zaak C-188/08 op hem rustende verplichtingen, indien dit gebeurt op een tijdstip waarop de onderhavige zaak nog aanhangig is);

               —

               Ierland gelasten aan de Commissie een dwangsom te betalen gelijk aan 26 173,44 EUR per dag vanaf de datum van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot op het tijdstip waarop Ierland heeft voldaan aan de krachtens het arrest in zaak C-188/08 op hem rustende verplichtingen;

               —

               Ierland verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het is meer dan anderhalf jaar geleden dat het Hof zijn arrest in zaak C-188/08 heeft gewezen. De Commissie is van mening dat Ierland daarmee voldoende tijd heeft gehad om de krachtens het arrest van het Hof op hem rustende verplichtingen na te komen. Zij wijst erop dat Ierland had meegedeeld dat de vereiste wettelijke regeling tegen eind 2010 zou zijn vastgesteld. Die doelstelling is echter niet bereikt, en het ziet er niet naar uit dat Ierland binnen afzienbare tijd de op hem rustende verplichtingen volledig zal zijn nagekomen. Daarom is de Commissie van mening dat Ierland de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.


title: Hogere voorziening, op 15 juli 1998 ingesteld door A. Lucaccioni tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak T-165/95 tussen A. Lucaccioni en de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede Kamer) (Zaak C-257/98 P)

text:
5.9.98                  NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 278/25
vertegenwoordigd door S. Ortiz Vaamonde, Abogado del                Beroep, op 15 juli 1998 ingesteld door Commissie van de
Estado, als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te                   Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
Luxemburg ter Spaanse ambassade, boulevard E. Servais                                       (Zaak C-256/98)
4-6.
                                                                                (98/C 278/45)
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
Ð nietig te verklaren Beschikking 98/324/EG van de                  is op 15 juli 1998 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
      Commissie van 29 april 1998 betreffende de goedkeu-           door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte-
      ring van de rekeningen die de lidstaten voor het begro-       genwoordigd door P. Stancanelli, lid van haar juridische
      tingsjaar 1997 hebben ingediend in verband met de             dienst, en O. Couvert-CasteÂra, bij de juridische dienst
      door het Europees OrieÈntatie- en Garantiefonds voor          gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden,
      de landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinan-              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez
      cierde uitgaven (1), voorzover daarbij aan Spanje een         de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg.
      financieÈle correctie wordt opgelegd, en
                                                                    De Commissie van de Europese Gemeenschappen conclu-
Ð de verwerende instelling te verwijzen in de kosten.               deert dat het den Hove behage:
Middelen en voornaamste argumenten                                  Ð vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de
                                                                         wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
                                                                         stellen die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/
Ð Schending van wezenlijke procedurevoorschriften en                     43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de
      ontbreken van motivering:                                          instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde
                                                                         flora en fauna (1), daar zij heeft nagelaten de bepalin-
                                                                         gen vast te stellen die nodig zijn voor het volgen van
      De bestreden beschikking kan geen financieÈle correctie            artikel 6 van die richtlijn, de krachtens die richtlijn en
      opleggen, omdat zij is gegeven in de fase van de goed-             artikel 189, derde alinea, van het Verdrag op haar rus-
      keuring van de rekeningen overeenkomstig artikel 5,                tende verplichtingen niet is nagekomen;
      lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 729/70 van
      de Raad (2), en niet in die van de controle overeenkom-
      stig artikel 5, lid 2, onder c), van Verordening (EEG)        Ð de Franse Republiek in de kosten van de procedure te
      nr. 729/70. Alleen bij laatstbedoelde controle kan wor-            verwijzen.
      den onderzocht of de uitgaven zijn gedaan overeen-
      komstig de Gemeenschapsregels. Elke financieÈle cor-
      rectie die plaatsvindt buiten het kader van vorenbe-          Middelen en voornaamste argumenten
      doelde goedkeuring door de Commissie is nietig,
      aangezien zij niet plaatsvindt overeenkomstig de proce-
                                                                    De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als
      dure inzake het toezicht op de toepassing van de
                                                                    die in zaak C-250/98 (2); de in artikel 23 van de richtlijn
      regels, zoals voorgeschreven in Verordening (EG)
                                                                    bepaalde omzettingstermijn is op 5 juni 1994 verstreken.
      nr. 1663/95 van de Commissie (3). Bovendien heeft het
      Koninkrijk Spanje alleen kennis kunnen nemen van de
      redenen op grond waarvan de Commissie twijfels had            (1) PB L 206 van 22.7.1992, blz. 7.
      over de juistheid van bepaalde begrotingsposten; het          (2) Zie bladzijde 22 van dit Publicatieblad.
      heeft evenwel niet vernomen op welke gronden de
      Commissie bepaalde door het Koninkrijk Spanje gege-
      ven toelichtingen niet heeft aanvaard.
Ð Schending van de toepasselijke Gemeenschapsregels:
                                                                    Hogere voorziening, op 15 juli 1998 ingesteld door A.
                                                                    Lucaccioni tegen het arrest, op 14 mei 1998 in zaak
      De berekeningen van de Spaanse autoriteiten zijn juist,       T-165/95 tussen A. Lucaccioni en de Commissie van de
      en komen overeen met de toepasselijke Verordeningen           Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van
      (EG) nr. 150/95 van de Raad (4), en (EG) nr. 157/95 (5)       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede
      en (EG) nr. 158/95 (6) van de Commissie.                                                    Kamer)
                                                                                (Zaak C-257/98 P)
(1 ) PB  L 141 van 13.5.1998, blz. 38.
(2 ) PB  L 94 van 28.4.1970, blz. 13.                                                        (98/C 278/46)
(3 ) PB  L 158 van 8.7.1995, blz. 6.
(4 ) PB  L 22 van 31.1.1995, blz. 1.
(5 ) PB  L 24 van 1.2.1995, blz. 1.                                 Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(6 ) PB  L 24 van 1.2.1995, blz. 4.
                                                                    is op 15 juli 1998 hogere voorziening ingesteld door A.
                                                                    Lucaccioni, vertegenwoordigd door G. Vandersanden, L.
                                                                    Levi en O. Eben, advocaten te Brussel, domicilie gekozen
 ---pagebreak--- C 278/26             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      5.9.98
hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson SARL,                     omstandigheid dat de Commissie haar aansprakelijk-
rue de Cessange 30, tegen het arrest, op 14 mei 1998 in                 heid niet erkent, het verlies van het vertrouwen in de
zaak T-165/95 tussen A. Lucaccioni en de Commissie van                  instelling en, zoals ter terechtzitting is aangevoerd, de
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                     sexuele schade en het verlies aan levenskwaliteit. Deze
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                        schade heeft niets te maken met de vergoeding van een
(Tweede Kamer).                                                         aantasting van de ¹lichamelijke integriteitº bedoeld in
                                                                        artikel 14 van de Regeling voor de verzekering tegen
                                                                        ongevallen en beroepsziekten.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:
                                                                   Ð Het Gerecht oordeelt op eigen gezag en zonder pas-
Ð te vernietigen het door het Gerecht van eerste aanleg                 sende motivering, dat verzoekers materieÈle en morele
    van de Europese Gemeenschappen op 14 mei 1998 in                    schade wordt gedekt door het kapitaal dat hem op
    zaak T-165/95 (1) gewezen arrest waarbij zijn vorderin-             grond van het socialezekerheidsstelsel voor Gemeen-
    gen ten gronde zijn afgewezen;                                      schapsambtenaren is uitgekeerd.
Ð bijgevolg, de door rekwirant in eerste aanleg geformu-
                                                                   Ð Het Gerecht kent geen compensatoire interessen toe
    leerde vorderingen toe te wijzen met uitzondering van
                                                                        voor de vertraging bij de behandeling van het dossier.
    de vordering tot vergoeding van de op 12 500 000 BEF
    geraamde materieÈle schade voortvloeiende uit de ver-
    koop van een aantal gebouwen;                                  (1) PB C 209 van 4.7.1998, blz. 37.
Ð verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                   Beroep, op 15 juli 1998 ingesteld door Commissie van
                                                                   de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
Ð Schending van het Gemeenschapsrecht.
                                                                                Duitsland
                                                                                (Zaak C-259/98)
Ð Het Gerecht neemt weliswaar aan, dat een op het
    gemene recht inzake aansprakelijkheid gebaseerd stel-                                   (98/C 278/47)
    sel van schadevergoeding en de in het Statuut van de
    ambtenaren van de Europese Gemeenschappen ver-
    vatte regeling van forfaitaire vergoeding door de soci-        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    ale zekerheid naast elkaar kunnen bestaan, maar laat           is op 15 juli 1998 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
    na de voorwaarden voor de op de Commissie rustende             Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap-
    aansprakelijkheid naar gemeen recht, te weten een              pen, vertegenwoordigd door M. Niejahr en B. Mongin,
    fout, schade en een oorzakelijk verband tussen de fout         leden van haar juridische dienst, als gemachtigden, domici-
    en de schade, te onderzoeken.                                  lie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
                                                                   Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirch-
                                                                   berg.
Ð Het Gerecht heeft de door rekwirant geleden materieÈle
    en morele schade niet correct beoordeeld.
                                                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
Ð Anders dan het Gerecht aanneemt, kan het forfaitaire
    kapitaal dat door het Statuut wordt gewaarborgd en
    dat wordt uitbetaald via een door de Commissie afge-           Ð vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland, door
    sloten verzekering waarvoor de ambtenaar premie                     voor communautaire onderdanen die houder zijn van
    betaalt, niet de materieÈle schade bestaande in het ver-            een niet in Duitsland behaald diploma, dat hen inge-
    schil tussen het invaliditeitspensioen en het salaris van           volge de Richtlijnen 78/686/EEG (1) en 78/687/EEG (2)
    de ambtenaar omvatten.                                              van de Raad het recht geeft het beroep van tandarts
                                                                        uit te oefenen, als bijzondere voorwaarde een ver-
                                                                        plichte inleidende cursus voor de toelating tot de werk-
Ð De door rekwirant gestelde morele schade omvat de                     zaamheid als tandarts voor te schrijven, niet heeft vol-
    lichamelijke aftakeling en de aftakeling in de uitoefe-             daan aan de krachtens deze richtlijnen, inzonderheid
    ning van zijn beroep, de dagelijkse angst in verband                artikel 20 van Richtlijn 78/686/EEG en artikel 5 van
    met de verplichting om gedurende 20 jaar te werken in               Richtlijn 78/687/EEG, op haar rustende verplichtin-
    een omgeving die schadelijk is voor zijn gezondheid en              gen;
    in verband met zijn ziekte en de evolutie daarvan (reci-
    dive en vroegtijdige dood), de lichamelijke pijn te wij-
    ten aan de ziekte en gevolgen van de operaties, de             Ð verweerster in de kosten te verwijzen.


title: Zaak T-525/15: Beroep ingesteld op 7 september 2015 — Petro Suisse Intertrade/Raad

text:
               9.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 371/35

         Beroep ingesteld op 7 september 2015 — Petro Suisse Intertrade/Raad
   (Zaak T-525/15)
   (2015/C 371/36)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Petro Suisse Intertrade Co. SA (Pully, Zwitserland) (vertegenwoordigers: J. Grayston, P. Gjørtler, G. Pandey en D. Rovetta, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van besluit (GBVB) 2015/1008 van de Raad van 25 juni 2015 tot wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 161, blz. 19) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/1001 van de Raad van 25 juni 2015 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 161, blz. 1), voor zover deze handelingen verzoekster opnemen in de categorie van personen en entiteiten voor wie beperkende maatregelen gelden;

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Raad in de brief van 26 juni 2015 aan verzoeksters advocaten betreffende herziening van de lijst van aangewezen personen en entiteiten in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB en in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012, voor zover daarbij wordt geweigerd verzoeksters naam te verwijderen van de lijst van personen en entiteiten voor wie beperkende maatregelen gelden;

               —

               verwijzing van de Raad in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: ontoereikende motivering

                           —

                           Het besluit van 26 juni 2015 („bestreden herzieningsbesluit”) strekte tegelijkertijd tot kennisgeving van besluit (GBVB) 2015/1008 van de Raad en uitvoeringsverordening (EU) 2015/1001 van de Raad („bestreden handelingen”), maar de brief bevat geen motivering voor de vaststelling van de bestreden handelingen.

               2.

               Tweede middel: kennelijke beoordelingsfout

                           —

                           Verzoekster is weliswaar eigendom van NIOC, maar zij is een afzonderlijke rechtspersoon die is gevestigd in Zwitserland, en zij is legitiem actief als een lokale dienstverlener met een zeer beperkte omzet.

               3.

               Derde middel: schending van het recht van verweer

                           —

                           Door te aanvaarden dat één, niet-geïdentificeerde lidstaat de Raad er in feite toe kan brengen om een besluit te geven zonder onderzoek van enig ter staving aangevoerd document of bewijs ter zake, heeft de Raad eenzijdig een nieuwe besluitvormingsprocedure ingesteld zonder rechtsgrondslag in artikel 215 VWEU of in een andere bepaling van de Verdragen. Deze handelswijze verstoort het evenwicht tussen de onderzoeks- en de beslissingsbevoegdheid van de Raad en verzoeksters recht op rechterlijke bescherming.

               4.

               Vierde middel: schending van het grondrecht op eigendom

                           —

                           De Raad heeft geen wezenlijke redenen aangevoerd voor de beperkingen die verzoekster zijn opgelegd. De plaatsing op de lijst van de naam van verzoekster, een in Zwitserland gevestigde onderneming met activiteiten van beperkte omvang als lokale dienstverlener, kan op geen enkele wijze bijdragen tot de handhaving van de internationale vrede en veiligheid, en de Raad slaagt er niet in het tegendeel te bewijzen.


title: Zaak C-559/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa - Letland) – Rūdolfs Meroni/Recoletos Limited (Prejudiciële verwijzing — Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken — Verordening (EG) nr. 44/2001 — Erkenning en tenuitvoerlegging van voorlopige en bewarende maatregelen — Begrip „openbare orde”)

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/4

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 25 mei 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa - Letland) – Rūdolfs Meroni/Recoletos Limited
   (Zaak C-559/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken - Verordening (EG) nr. 44/2001 - Erkenning en tenuitvoerlegging van voorlopige en bewarende maatregelen - Begrip „openbare orde”))
   (2016/C 260/05)
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rūdolfs Meroni

      Verwerende partij: Recoletos Limited

      in tegenwoordigheid van: Aivars Lembergs, Olafs Berķis, Igors Skoks, Genādijs Ševcovs

      Dictum

   Artikel 34, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, gezien in het licht van artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, moet aldus worden uitgelegd dat in omstandigheden zoals in het hoofdgeding de erkenning en de tenuitvoerlegging van een beschikking van een gerecht van een lidstaat die is gegeven zonder dat een derde wiens rechten door die beschikking kunnen worden geraakt is gehoord, niet kunnen worden gezien als klaarblijkelijk in strijd met de openbare orde van de aangezochte lidstaat en met het recht op een eerlijk proces in de zin van die bepalingen, voor zover die derde zijn rechten voor dat gerecht geldend kan maken.

      (1)  PB C 89 van 16.3.2015.


title: Zaak C-74/06: Beroep ingesteld op  8 februari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/2

         Beroep ingesteld op 8 februari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-74/06)
   (2006/C 108/02)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: D. Triantafyllou)

      Verweerster: Helleense Republiek
   Conclusies van verzoekster
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat de Helleense Republiek, door voor de bepaling van de belastbare waarde van uit een andere lidstaat in Griekenland ingevoerde tweedehands voertuigen een enkel waardeverminderingscriterium, uitsluitend gebaseerd op de ouderdom van het voertuig, te hanteren, waarbij voor voertuigen van 6 maanden tot een jaar oud een vermindering van 7 % en voor voertuigen van meer dan een jaar oud een vermindering van 14 % wordt toegestaan, hetgeen niet garandeert dat de verschuldigde belasting niet hoger is dan het bedrag van de restbelasting, vervat in de waarde van soortgelijke tweedehandsvoertuigen die reeds in de betrokken staat zijn ingeschreven, terwijl de berekeningsgrondslag van de waardevermindering niet aan het publiek bekend is gemaakt en voor het onderzoek van de voertuigen door deskundigen een recht van 300 euro wordt geheven, de krachtens artikel 90 EG op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               De vaste waardeverminderingsschaal die de Helleense Republiek op ingevoerde tweedehands voertuigen toepast, weerspiegelt niet met de door de rechtspraak vereiste nauwkeurigheid de werkelijke waardevermindering van de voertuigen, en garandeert niet dat de verschuldigde belasting niet hoger is dan het bedrag van de restbelasting, vervat in de waarde van soortgelijke tweedehandsvoertuigen die reeds in Griekenland zijn ingeschreven.

               2.

               De procedure voor de klachtencommissie volstaat niet om de gebreken van die basisregeling te verhelpen, vereist de betaling van een aanzienlijk recht en leidt niet tot publicatie van de criteria die bij de bepaling van de waarde van tweedehands voertuigen in aanmerking moeten worden genomen, hetgeen die procedure ondoeltreffend maakt.


title: Zaak C-560/15: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Europa Way Srl, Persidera SpA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze [Prejudiciële verwijzing — Elektronischecommunicatienetwerken en diensten — Telecommunicatiediensten — Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/77/EG — Toewijzing van gebruiksrechten voor radiofrequenties voor terrestrische digitale radio en televisie-uitzendingen — Annulering van een lopende kosteloze selectieprocedure (‚beauty contest’) en vervanging daarvan door een veilingprocedure — Ingreep van de nationale wetgever — Onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instanties — Voorafgaande raadpleging — Toewijzingscriteria — Gerechtvaardigd vertrouwen]

text:
               18.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 309/5

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Europa Way Srl, Persidera SpA/Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze
   (Zaak C-560/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Elektronischecommunicatienetwerken en diensten - Telecommunicatiediensten - Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/77/EG - Toewijzing van gebruiksrechten voor radiofrequenties voor terrestrische digitale radio en televisie-uitzendingen - Annulering van een lopende kosteloze selectieprocedure (‚beauty contest’) en vervanging daarvan door een veilingprocedure - Ingreep van de nationale wetgever - Onafhankelijkheid van de nationale regelgevende instanties - Voorafgaande raadpleging - Toewijzingscriteria - Gerechtvaardigd vertrouwen])
   (2017/C 309/06)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Europa Way Srl, Persidera SpA

      Verwerende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico, Presidenza del Consiglio dei Ministri, Ministero dell’Economia e delle Finanze

      in tegenwoordigheid van: Elettronica Industriale SpA, Cairo Network Srl, Tivuitalia SpA, Radiotelevisione italiana SpA (RAI), Sky Italia Srl

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 3 bis, van richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (kaderrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009, moet aldus worden uitgelegd dat deze bepaling zich ertegen verzet dat de nationale wetgever een lopende, door de bevoegde nationale regelgevende instantie georganiseerde selectieprocedure voor de toewijzing van radiofrequenties, in omstandigheden zoals die van het hoofdgeding, annuleert nadat deze bij een ministerieel besluit was geschorst.

               2)

               Artikel 9 van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, de artikelen 3, 5 en 7 van richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn), zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/140, en de artikelen 2 en 4 van richtlijn 2002/77/EG van de Commissie van 16 september 2002 betreffende de mededinging op de markten voor elektronischecommunicatienetwerken en -diensten, moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich er niet tegen verzetten dat een kosteloze selectieprocedure voor de toewijzing van radiofrequenties, die was uitgeschreven om de onrechtmatige uitsluiting van bepaalde marktdeelnemers op die markt te herstellen, wordt vervangen door een niet-kosteloze procedure die is gebaseerd op een aangepast radiofrequentietoewijzingsplan met een kleiner aantal radiofrequenties, voor zover de nieuwe selectieprocedure is gebaseerd op objectieve, transparante, niet-discriminerende en evenredige criteria, en zij strookt met de doelstellingen als bedoeld in artikel 8, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 2002/21, zoals gewijzigd. Het is aan de verwijzende rechter om, rekening houdend met alle relevante omstandigheden, na te gaan of nieuwkomers op de markt voor digitale televisie op grond van de voorwaarden die worden gehanteerd binnen de niet-kosteloze selectieprocedure, een reële mogelijkheid hebben om tot die markt toe te treden zonder dat de al op de markt voor analoge of digitale televisie actieve marktdeelnemers op ongeoorloofde wijze worden bevoordeeld.

               3)

               Het vertrouwensbeginsel moet aldus worden uitgelegd dat dit beginsel zich niet verzet tegen de annulering van een selectieprocedure voor de toewijzing van radiofrequenties op de enkele grond dat marktdeelnemers zoals verzoeksters in het hoofdgeding tot die procedure waren toegelaten en hun als enige inschrijvers gebruiksrechten voor radiofrequenties voor terrestrische digitale radio- en televisie-uitzendingen zouden zijn toegewezen indien de procedure niet was geannuleerd.

      (1)  PB C 38 van 1.2.2016.


title: Zaak F-14/16: Beroep ingesteld op 14 maart 2016 — ZZ/Parlement

text:
               10.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/22

         Beroep ingesteld op 14 maart 2016 — ZZ/Parlement
   (Zaak F-14/16)
   (2016/C 165/30)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: A. Tymen, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoeksters overeenkomst van arbeidscontractante voor hulptaken niet te verlengen alsmede verzoek om vergoeding van de immateriële schade die zij zou hebben geleden

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 28 mei 2015 waarbij is geweigerd om haar overeenkomst te verlengen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het stilzwijgend besluit waarbij is geweigerd om haar overeenkomst van 31 mei 2015 te verlengen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 7 december 2015 tot afwijzing van haar klacht;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een ex aequo et bono op 115 000 EUR vastgesteld bedrag ter vergoeding van haar immateriële schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-252/12: Beschikking van het Gerecht van 4 februari 2015 — Gretsch-Unitas en Gretsch-Unitas Baubeschläge/Commissie

text:
               30.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 107/39

      Beschikking van het Gerecht van 4 februari 2015 — Gretsch-Unitas en Gretsch-Unitas Baubeschläge/Commissie
      (Zaak T-252/12) (1)

      (2015/C 107/51)
      Procestaal: Duits
      De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

         (1)  PB C 227 van 28.7.2012.


title: Zaak C-395/00: Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione civile — van 20 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Distillerie F.lli Cipriani SpA en Ministero delle Finanze

text:
C 372/6               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   23.12.2000
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 18 ok-                  Is het verenigbaar met artikel 4 van Richtlijn 69/335/EEG (1)
tober 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding              betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van
tussen F. W. L. de Groot en de Inspecteur van de                     kapitaal, dat het verstrekken van een renteloze lening door
Belastingdienst Particulieren/Ondernemingen te Haarlem               een vennoot aan zijn vennootschap aan kapitaalrecht wordt
                                                                     onderworpen, wanneer op het ogenblik waarop de lening
                         (Zaak C-385/00)                             wordt verstrekt, tussen de vennootschap en de vennoot
                                                                     een overeenkomst tot overdracht van de bedrijfsresultaten
                                                                     bestond?
                         (2000/C 372/10)
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 18 oktober         (1) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
20 oktober 2000, in het geding tussen F. W. L. de Groot en de
Inspecteur van de Belastingdienst Particulieren/Ondernemin-
gen te Haarlem, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
navolgende vragen:
1.    Verzetten artikel 48 van het EG-Verdrag (thans, na
      wijziging, artikel 39 EG) en artikel 7 Verordening             Verzoek van het Tribunale di Trento — Sezione civile —
      1612/68 EEG (1) van de Raad zich ertegen dat in het            van 20 oktober 2000 om een prejudiciële beslissing in het
      kader van een systeem ter voorkoming van dubbele               geding tussen Distillerie F.lli Cipriani SpA en Ministero
      belasting een inwoner van een lidstaat die in een bepaald                                delle Finanze
      jaar (ook) in een andere lidstaat inkomsten verwerft uit
      een aldaar uitgeoefende dienstbetrekking, voor welke                                   (Zaak C-395/00)
      inkomsten hij in die andere lidstaat wordt belast zonder
      dat daarbij rekening wordt gehouden met de persoonlijke
      en gezinssituatie van de betrokken werknemer, in zijn                                  (2000/C 372/12)
      woonstaat een evenredig deel verliest van het voordeel
      van zijn belastingvrije som en persoonlijke fiscale te-
                                                                     Het Tribunale di Trento — Sezione civile — heeft bij beschik-
      gemoetkomingen?
                                                                     king van 20 oktober 2000, ingekomen ter griffie van het Hof
2.    Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, vloeien           van Justitie op 26 oktober 2000, in het geding tussen Distillerie
      dan uit het Gemeenschapsrecht specifieke eisen voort           F.lli Cipriani SpA en Ministero delle Finanze, het Hof van
                                                                     Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
      met betrekking tot de wijze waarop in de woonstaat
      rekening moet worden gehouden met de persoonlijke en           prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
      gezinssituatie van de betrokken werknemer?
                                                                     1.    moet artikel 20, lid 3, van Richtlijn 92/12/EEG (1) van de
                                                                           Raad van 25 februari 1992 — waar het gaat om goederen
(1) PB 1968, L 257, blz. 2.                                                onder een schorsingsregeling als bedoeld in artikel 4,
                                                                           sub c, van deze Richtlijn, die zijn bestemd voor uitvoer
                                                                           via een of meer andere lidstaten, maar die niet op de
                                                                           plaats van bestemming zijn aangekomen, waarbij de
                                                                           plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid werd
                                                                           begaan, niet kan worden vastgesteld — aldus worden
                                                                           uitgelegd, dat de lidstaat van vertrek de accijnzen alleen
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 9 augustus 2000                        kan invorderen wanneer degene die zekerheid heeft
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanz-                gesteld voor de betaling, tijdig heeft kunnen vernemen
amt Hannover-Nord en Norddeutsche Gesellschaft zur                         dat geen zuivering van de schorsingregeling heeft plaats-
Beratung und Durchführung von Entsorgungsaufgaben                          gevonden, zodat hij binnen de termijn van vier maanden
                  bei Kernkraftwerken mbH                                  na verzending van de goederen het afdoende bewijs kan
                                                                           leveren van de regelmatigheid van de handeling of van
                                                                           de plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid
                         (Zaak C-392/00)                                   daadwerkelijk werd begaan?
                         (2000/C 372/11)                             2.    bij bevestigend antwoord op vraag 1: geldt dezelfde
                                                                           uitlegging in dezelfde situatie ook, wanneer de lidstaat
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 9 augustus                   van vertrek dezelfde is als de lidstaat waar de overtreding
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                    of onregelmatigheid is vastgesteld, of geldt dan in diezelf-
25 oktober 2000, in het geding tussen Finanzamt Hannover-                  de situatie hoe dan ook het vermoeden van artikel 20,
Nord en Norddeutsche Gesellschaft zur Beratung und                         lid 2, van de Richtlijn? Is in dat laatste geval het bewijs
Durchführung von Entsorgungsaufgaben bei Kernkraftwerken                   toegelaten van de regelmatigheid van de handeling of van
mbH, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                   de plaats waar de overtreding of de onregelmatigheid
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 daadwerkelijk werd begaan; en is dat bewijs dan gebonden
vraag:                                                                     aan de in het daarop volgende lid 3 gestelde termijn?
 ---pagebreak--- 23.12.2000              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 372/7
3.    bij een ontkennend antwoord op vraag 1, moet dan                 2.    Kunnen de woorden „van tevoren georganiseerde combi-
      artikel 20, lid 3, van Richtlijn 92/12/EEG van de Raad                 natie” in dat artikel aldus worden uitgelegd, dat zij
      van 25 februari 1992 in dezelfde situatie aldus worden                 betrekking hebben op het tijdstip waarop de overeen-
      uitgelegd, dat degene die zekerheid heeft gesteld voor de              komst tussen het reisbureau en de klant is gesloten?
      betaling van de accijns, en die niet tijdig heeft kunnen
      vernemen dat geen zuivering van de schorsingsregeling
                                                                       (1) Richtlijn 90/314/EEG van de Raad van 13 juni 1990 betreffende
      heeft plaatsgevonden, het bewijs kan leveren dat de                  pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispak-
      handeling regelmatig is geweest of op welke plaats de                ketten (PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59).
      overtreding of de onregelmatigheid daadwerkelijk werd
      begaan, ook wanneer de termijn van vier maanden na
      verzending van de goederen is verstreken?
(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.                                     Verzoek van het Employment Tribunal, Stratford (Ver-
                                                                       enigd Koninkrijk), van 10 oktober 2000 om een prejudi-
                                                                       ciële beslissing in het geding tussen F. Harding en Skandia
                                                                                Asset Management Ltd
                                                                                (Zaak C-402/00)
                                                                                (2000/C 372/14)
                                                                       Het Employment Tribunal, Stratford (Verenigd Koninkrijk),
                                                                       heeft bij beschikking van 10 oktober 2000, ingekomen ter
                                                                       griffie van het Hof van Justitie op 31 oktober 2000, in het
                                                                       geding tussen F. Harding en Skandia Asset Management
                                                                       Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
                                                                       verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                       vraag:
Verzoek van de 8a Juı́zo Cı́vil da Comarca do Porto
(3a secção) van 31 oktober 2000 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Club — Tour, Viagens e                 Is artikel 141 van het EG-Verdrag rechtstreeks van toepassing,
Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves Garrido, inter-                    zodat een verzoekende partij in een nationale procedure
                veniënte: Club Med Viagens, Lda                        daarop een beroep kan doen om een territoriale begrenzing
                                                                       als neergelegd in Section 1(6) van de Equal Pay Act 1970
                                                                       buiten toepassing te laten verklaren, zodat zij haar beloning
                                                                       kan vergelijken met de beloning van mannen die in dienst zijn
                                                                       van een partner van haar werkgever in een vestiging in
                          (Zaak C-400/00)
                                                                       een andere lidstaat en die hetzelfde of gelijkwaardig werk
                                                                       verrichten?
                          (2000/C 372/13)
De 8.a Juı́zo Cı́vil da Comarca do Porto (3.a secção) heeft bij
beschikking van 31 oktober 2000, ingekomen ter griffie van             Verzoek van de Consiglio di Stato in sede giurisdizionale
het Hof van Justitie op 3 november 2000, in het geding tussen          — Sezione Quarta — van 14 juli 2000 om een prejudiciële
Club-Tour, Viagens e Turismo, SA en A. C. Lobo Gonçalves               beslissing in het geding tussen Coopsette scrl en ANAS
Garrido, interveniënte: Club Med Viagens, Lda, het Hof van                          en Impresa Mambrini Costruzioni srl
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                                              (Zaak C-405/00)
                                                                                (2000/C 372/15)
1.    Vallen reizen, daaronder begrepen vervoer en logies in
      een toerismebedrijf, die door een reisbureau op verzoek          De Consiglio di Stato in sede giurisdizionale — Sezione Quarta
      en op initiatief van de consument of van een beperkte            — heeft bij beschikking van 14 juli 2000, ingekomen ter
      groep consumenten volgens hun wensen worden geor-                griffie van het Hof van Justitie op 6 november 2000, in het
      ganiseerd voor een gezamenlijke prijs, en die meer dan           geding tussen Coopsette scrl en ANAS en Impresa Mambrini
      vierentwintig uur duren of een overnachting omvatten,            Costruzioni srl, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
      onder de werkingssfeer van het begrip „pakketreizen” in          schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
      artikel 2, lid 1, van Richtlijn 90/314/EEG? (1)                  navolgende vragen:


title: Zaak F-65/14: Beroep ingesteld op 14 juli 2014 — ZZ/EDEO

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/26

         Beroep ingesteld op 14 juli 2014 — ZZ/EDEO
   (Zaak F-65/14)
   2014/C 380/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: L. Levi en N. Flandin, advocaten)

      Verwerende partij: EDEO

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de besluiten houdende weigering om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2013 te bevorderen naar de rang AD13, ofschoon hij was opgenomen op de lijst van voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de besluiten van 9 en 14 oktober 2013 houdende weigering om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2013 naar de rang AD 13 te bevorderen;

               —

               voor zover nodig, nietigverklaring van het besluit van 16 april 2014 tot afwijzing van verzoekers klacht;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in alle kosten.


title: Zaak T-199/02: Beroep, op 24 juni 2002 ingesteld door Michel Van Beek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 202/36              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.8.2002
—     de periode van 8 tot 31 juli 2000 om te zetten in                Beslissing onderzoeker:        afwijzing van de aanvraag
      ziekteverlof;
                                                                       Beslissing kamer van be-       verwerping van het beroep
—     verweerster te verwijzen in de kosten.                           roep:
                                                                       Middelen:                      schending van artikel 7, lid 1,
Middelen en voornaamste argumenten                                                                    sub b, van verordening (EG)
                                                                                nr. 40/94 (1). Volgens verzoekster
Toen verzoekster het medisch attest indiende waarbij zij een                                          heeft het merk onderscheidend
maand arbeidsongeschikt werd verklaard, liet zij de Commissie                                         vermogen.
weten dat zij dit attest slechts wenste te gebruiken voor een
periode van een week, en dat de rest van de maand als                  (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
jaarlijks verlof mocht worden beschouwd. Naderhand vroeg                    inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
verzoekster dat de hele periode als ziekteverlof zou worden
beschouwd en dus niet in mindering mocht worden gebracht
op haar vakantieverlof.
Tot staving van haar beroep voert verzoekster schending aan
van artikel 59 van het Statuut, onjuiste beoordeling van de
feiten, misbruik van bevoegdheid, ontoereikende motivering             Beroep, op 24 juni 2002 ingesteld door Michel Van Beek
en schending van de rechten van de verdediging, alsmede van                tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
het beginsel van behoorlijk bestuur en van de zorgplicht.
                                                                                (Zaak T-199/02)
                                                                                (2002/C 202/60)
                                                                                Procestaal: Frans
Beroep, op 21 juni 2002 ingesteld door G.D. Searle LLC
tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
          markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                        (Zaak T-192/02)                                schappen is op 24 juni 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                       Commissie van de Europese Gemeenschappen door Michel
                        (2002/C 202/59)                                Van Beek, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door A. Cool-
                                                                       en, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen
                         Procestaal: Engels                            hebbende te Luxemburg.
                                                                       Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 juni 2002 beroep ingesteld tegen het                 —      nietig te verklaren het besluit van de Commissie om
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken,                     verzoeker tijdens de bevorderingsronde 2001 niet tot de
tekeningen en modellen) door G.D. Searle LLC, vertegenwoor-                   rang A4 te bevorderen;
digd door G. Farrington, advocaat.
                                                                       —      verweerster te verwijzen in de kosten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     te vernietigen de beslissing van de derde kamer van
      beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de                Middelen en voornaamste argumenten
      interne markt van 10 april 2002;
                                                                       Verzoeker, ambtenaar in de rang A5, komt op tegen de
—     verweerder te gelasten de aanvraag naar de onderzoeksaf-         weigering van het AIPN om hem tijdens de bevorderingsronde
      deling terug te wijzen voor een nieuw onderzoek van              2001 tot de rang A4 te bevorderen.
      gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1299833.
                                                                       Tot staving van zijn vorderingen voert hij de volgende
Middelen en voornaamste argumenten                                     middelen aan:
                                                                       —      schending van de motiveringsplicht;
Betrokken        gemeen-       beeldmerk         met         aan-
schapsmerk:                    vraagnr. 1299833                        —      schending van artikel 45 van het Statuut, van de begin-
                                                                              selen van gelijke behandeling, het recht op ontwikkeling
Waren of diensten:             bepaalde waren van klasse 5: far-              van de carrière en van behoorlijk bestuur.
                               maceutische producten in de
                               vorm van ontstekingsremmende
                               pijnstillers


title: Zaak T-409/14: Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2016 — Marcuccio/Europese Unie („Beroep tot schadevergoeding — Verzoeker die niet meer antwoordt op de verzoeken van het Gerecht — Afdoening zonder beslissing”)

text:
               8.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 287/22

         Beschikking van het Gerecht van 22 juni 2016 — Marcuccio/Europese Unie
   (Zaak T-409/14) (1)

   ((„Beroep tot schadevergoeding - Verzoeker die niet meer antwoordt op de verzoeken van het Gerecht - Afdoening zonder beslissing”))
   (2016/C 287/27)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Unie, vertegenwoordigd door het Hof van Justitie van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Placco, vervolgens J. Inghelram, P. Giusta en L. Tonini Alabiso, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 268 VWEU en strekkende tot vergoeding van de schade die verzoeker zou hebben geleden door de duur van de procedure in de zaken T-236/02, C-59/06 P en C-617/11 P

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen in verband met de exceptie van niet-ontvankelijkheid die heeft geleid tot de beschikking van 9 januari 2015, Marcuccio/Europese Unie (T 409/14, niet gepubliceerd, EU:T:2015:18).

               3)

               Marcuccio zal zijn eigen kosten dragen en de overige kosten van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

      (1)  PB C 245 van 28.7.2014.


title: Zaak T-290/10: Beroep ingesteld op 30 juni 2010 — Sports Warehouse/BHIM (TENNIS WAREHOUSE)

text:
               28.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 234/50

         Beroep ingesteld op 30 juni 2010 — Sports Warehouse/BHIM (TENNIS WAREHOUSE)
   (Zaak T-290/10)
   ()
   2010/C 234/89
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Sports Warehouse GmbH (Schutterwald, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Douglas, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 21 april 2010 in de zaak R 1259/2009-1;

               —

               toewijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag nr. 7536899 „TENNIS WAREHOUSE”;

               —

               verwijzing van het Bureau in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „TENNIS WAREHOUSE” voor waren en diensten van de klassen 25, 28 en 35

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 (1) doordat het merk de betrokken waren en diensten niet beschrijft en het begrip vrijhoudingsbehoefte onjuist is opgevat, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht overeenkomstig artikel 75 van verordening (EG) nr. 207/2009

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Gevoegde zaken T-241/05, T-262/05 — T-264/05, T-346/05, T-347/05, T-29/06 — T-31/06: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2007 — Procter & Gamble/BHIM (Vierkante witte tabletten met bloemdessin in kleur) ( Gemeenschapsmerk — Aanvragen tot inschrijving van driedimensionale gemeenschapsmerken — Vierkante witte tabletten met bloemdessin in kleur — Absolute weigeringsgrond — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 — Ontbreken van onderscheidend vermogen )

text:
               7.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 23 mei 2007 — Procter & Gamble/BHIM (Vierkante witte tabletten met bloemdessin in kleur)
   (Gevoegde zaken T-241/05, T-262/05 — T-264/05, T-346/05, T-347/05, T-29/06 — T-31/06) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Aanvragen tot inschrijving van driedimensionale gemeenschapsmerken - Vierkante witte tabletten met bloemdessin in kleur - Absolute weigeringsgrond - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 - Ontbreken van onderscheidend vermogen’)
   (2007/C 155/45)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: The Procter & Gamble Company (Cincinnati, Ohio, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: G. Kuipers, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Schennen, vervolgens G. Schneider, gemachtigden)
   Voorwerp
   Negen beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 14 april 2005 (zaak R 843/2004-1), 3 mei 2005 (zaak R 845/2004-1), 4 mei 2005 (zaak R 849/2004-1), 1 juni 2005 (zaak R 1184/2004-1), 6 juli 2005 (zaken R 1188/2004-1 en R 1182/2004-1), 16 november 2005 (zaak R 1183/2004-1), 21 november 2005 (zaak R 1072/2004-1) en 22 november 2005 (zaak R 1071/2004-1) inzake de aanvraag tot inschrijving van driedimensionale merken
   Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005.


title: Zaak T-425/11: Arrest van het Gerecht van 11 september 2014 — Griekenland/Commissie ( „Staatssteun — Griekse casino’s — Stelsel waarbij een heffing van 80 % wordt ingesteld op toegangsbewijzen met een verschillende prijs — Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt is verklaard — Begrip staatssteun — Voordeel” )

text:
               27.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 380/5

         Arrest van het Gerecht van 11 september 2014 — Griekenland/Commissie
   (Zaak T-425/11) (1)

   ((„Staatssteun - Griekse casino’s - Stelsel waarbij een heffing van 80 % wordt ingesteld op toegangsbewijzen met een verschillende prijs - Besluit waarbij de steun onverenigbaar met de interne markt is verklaard - Begrip staatssteun - Voordeel”))
   2014/C 380/06
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Helleense Republiek (vertegenwoordigers: P. Mylonopoulos en K. Boskovits, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Triantafyllou, H. van Vliet en M. Konstantinidis, gemachtigden)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit 2011/716/EU van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun — Steunmaatregel C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09) (PB L 285, blz. 25)

      Dictum

               1)

               Besluit 2011/716/EU van de Commissie van 24 mei 2011 betreffende de door Griekenland aan bepaalde Griekse casino’s verleende staatssteun — Steunmaatregel C 16/10 (ex NN 22/10, ex CP 318/09) wordt nietig verklaard.

               2)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en de kosten van de Helleense Republiek.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 16 september 1999 in zaak C-27/98 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële beslissing): Metalmeccanica Fracasso SpA, Leitschutz Handels- und Montage GmbH tegen Amt der Salzburger Landesregierung für den Bundesminister für wirtschaftliche Angelegenheiten (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken - Gunning van opdracht aan enige voor deelneming geschikt bevonden inschrijver)

text:
18.12.1999              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 366/5
1) De artikelen 4, lid 2, en 2, lid 1, van richtlijn 85/337/EEG van            bijzondere maatregelen te treffen om te verzekeren dat de projecten
   de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling             worden onderzocht teneinde vast te stellen of zij aanzienlijke
   van bepaalde openbare en particuliere projecten, moeten aldus               milieueffecten kunnen hebben, en indien dit het geval is, dat zij
   worden uitgelegd, dat zij een lidstaat niet de bevoegdheid verlenen         aan een milieueffectbeoordeling worden onderworpen.
   bepaalde categorieën van onder bijlage II bij de richtlijn vallende
   projecten, daaronder begrepen wijzigingen in die projecten, bij
   voorbaat en in het algemeen van de bij de richtlijn ingevoerde         (1) PB C 72 van 7.3.1998.
   milieueffectbeoordelingsprocedure uit te sluiten, noch om een
   specifiek project, zoals het project tot herstructurering van een
   vliegveld met een start- en landingsbaan korter dan 2 100 m,
   hetzij ingevolge een nationale wetgevende handeling, hetzij op
   grond van een individueel onderzoek van dat project, aan die
   procedure te onttrekken, tenzij al die categorieën van projecten
   dan wel het specifieke project op grond van een algemene
   beoordeling konden worden geacht niet een aanzienlijk milieuef-                             ARREST VAN HET HOF
   fect te hebben. Het staat aan de nationale rechter om na te gaan,
   of de bevoegde autoriteiten, op basis van het door hen verrichte
   individuele onderzoek op grond waarvan het specifieke project                                     (Vierde kamer)
   van de bij de richtlijn ingevoerde beoordelingsprocedure is
   uitgesloten, de aanzienlijke gevolgen van dit project voor het                              van 16 september 1999
   milieu overeenkomstig de richtlijn juist hebben beoordeeld.
                                                                          in zaak C-27/98 (verzoek van het Bundesvergabeamt om
2) In het geval van een project dat overeenkomstig de richtlijn moet      een prejudiciële beslissing): Metalmeccanica Fracasso SpA,
   worden beoordeeld, moet artikel 2, leden 1 en 2, van de richtlijn      Leitschutz Handels- und Montage GmbH tegen Amt der
   aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat toestaat een andere       Salzburger Landesregierung für den Bundesminister für
   dan de bij de richtlijn ingevoerde beoordelingsprocedure te                           wirtschaftliche Angelegenheiten (1)
   gebruiken, wanneer die andere procedure is geïntegreerd in een
   bestaande of in te stellen nationale procedure in de zin van
   artikel 2, lid 2, van de richtlijn. Die andere procedure moet echter   (Overheidsopdrachten voor uitvoering van werken — Gun-
                                                                          ning van opdracht aan enige voor deelneming geschikt
   voldoen aan de vereisten van de artikelen 3 en 5 tot en met 10
   van de richtlijn, waaronder het vereiste van deelneming van het                               bevonden inschrijver)
   publiek zoals bedoeld in artikel 6 van de richtlijn.
                                                                                (1999/C 366/08)
3) Artikel 1, lid 5, van de richtlijn moet aldus worden uitgelegd,
   dat een project als in het hoofdgeding aan de orde is en waarvoor,
   ofschoon het in een programmatische wettelijke regeling is                                       (Procestaal: Duits)
   opgenomen, volgens een afzonderlijke administratieve procedure
   een vergunning is verleend, niet onder die bepaling valt. De
   vereisten waaraan een dergelijke regeling en de procedure volgens      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
   welke zij is vastgesteld, moeten voldoen om de doelstellingen van                                dentie van het Hof)
   de richtlijn, daaronder begrepen die van de verstrekking van
   gegevens, als verwezenlijkt te kunnen aanmerken, bestaan in de         In zaak C-27/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
   vaststelling van het project bij een specifieke wetgevende hande-      tens artikel 177 EG-Verdrag van het Bundesvergabeamt (Oos-
   ling, die betrekking heeft op alle onderdelen die voor de              tenrijk), in het aldaar aanhangig geding tussen Metalmeccanica
   beoordeling van milieueffecten van het project van belang kunnen       Fracasso SpA, Leitschutz Handels- und Montage GmbH en
   zijn.                                                                  Amt der Salzburger Landesregierung für den Bundesminister
                                                                          für wirtschaftliche Angelegenheiten, om een prejudiciële beslis-
4) Artikel 1, lid 4, van de richtlijn moet aldus worden uitgelegd,        sing over de uitlegging van artikel 18, lid 1, van richtlijn
   dat een vliegveld dat zowel voor de burgerluchtvaart als voor de       93/37/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de
   militaire luchtvaart kan dienen, doch dat hoofdzakelijk voor           coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheids-
   commerciële doeleinden wordt gebruikt, binnen de werkingssfeer         opdrachten voor de uitvoering van werken (PB L 199, blz. 54),
   van de richtlijn valt.                                                 in de versie van richtlijn 97/52/EG van het Europees Parlement
                                                                          en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging van de
                                                                          richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG betreffende
5) De artikelen 4, lid 2, en 2, lid 1, van de richtlijn moeten aldus      de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
   worden uitgelegd, dat wanneer de wetgevende of bestuurlijke            overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrach-
   autoriteiten van een lidstaat de bij die bepalingen toegekende         ten voor leveringen respectievelijk overheidsopdrachten voor
   beoordelingsmarge hebben overschreden, particulieren zich voor         de uitvoering van werken (PB L 328, blz. 1), heeft het Hof
   de rechterlijke instanties van een lidstaat op die bepalingen          (Vierde kamer), samengesteld als volgt: P. J. G. Kapteyn (rap-
   kunnen beroepen om te bereiken, dat de nationale autoriteiten de       porteur), kamerpresident, J. L. Murray en H. Ragnemalm, rech-
   ermee strijdige nationale regels of maatregelen buiten toepassing      ters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. A. Rühl, hoofdad-
   laten. In een dergelijk geval dienen de nationale autoriteiten in      ministrateur, op 16 september 1999 een arrest gewezen
   het kader van hun bevoegdheden alle noodzakelijke algemene of          waarvan het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 366/6                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          18.12.1999
1) Artikel 18, lid 1, van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van              9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
     14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor        beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten
     het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van           aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsoplei-
     werken, in de versie van richtlijn 97/52/EG van het Europees          ding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoor-
     Parlement en de Raad van 13 oktober 1997 tot wijziging                waarden (PB L 39, blz. 40), heeft het Hof (Vijfde kamer),
     van de richtlijnen 92/50/EEG, 93/36/EEG en 93/37/EEG                  samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
     betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen        P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida (rapporteur), C. Gulmann en
     van overheidsopdrachten voor dienstverlening, overheidsopdrach-       D. A. O. Edward, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
     ten voor leveringen respectievelijk overheidsopdrachten voor de       R. Grass, op 16 september 1999 een arrest gewezen waarvan
     uitvoering van werken, moet aldus worden uitgelegd, dat de            het dictum luidt als volgt:
     aanbestedende dienst niet gehouden is, de opdracht te gunnen
     aan de inschrijver die als enige geschikt is bevonden om daaraan      Het beginsel van gelijke beloning, neergelegd in artikel 119 EG-
     deel te nemen.                                                        Verdrag (de artikelen 117-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de
                                                                           artikelen 136 EG-143 EG) verzet zich niet tegen de betaling van een
2) Een particulier kan zich voor de nationale rechter op artikel 18,       forfaitaire toelage uitsluitend aan vrouwelijke werknemers die met
     lid 1, van richtlijn 93/37, in de versie van richtlijn 97/52,         zwangerschapsverlof gaan, wanneer die toelage bedoeld is ter compen-
     beroepen.                                                             satie van nadelen die die werknemers ten gevolge van hun afwezigheid
                                                                           van het werk ondervinden.
(1) PB C 94 van 28.3.1998.
                                                                           (1) PB C 258 van 15.8.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                     van 16 september 1999
                                                                                van 21 september 1999
in zaak C-218/98 (verzoek van de Conseil de prud’hom-
                                                                           in zaak C-392/96: Commissie van de Europese Gemeen-
mes du Havre om een prejudiciële beslissing): O. D. Ab-
                                                                                schappen tegen Ierland (1)
doulaye e.a. tegen Régie nationale des usines Renault
                                 SA (1)
                                                                           („Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Beoordeling van
                                                                           effecten van bepaalde openbare en particuliere projecten —
[Uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-                                 Vaststelling van drempelwaarden”)
120 EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-
143 EG) en van de richtlijnen 75/117/EEG en 76/207/EEG
— Collectieve overeenkomst die voorziet in een toelage voor                                          (1999/C 366/10)
    zwangere vrouwen die met zwangerschapsverlof gaan]
                                                                                (Procestaal: Engels)
                          (1999/C 366/09)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (Procestaal: Frans)                                                       dentie van het Hof)
                                                                           In zaak C-392/96, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- pen (gemachtigde: R. B. Wainwright) tegen Ierland (gemachtig-
                          dentie van het Hof)                              de: M. A. Buckley, bijgestaan door P. O’Sullivan en N. Hyland),
                                                                           betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat
In zaak C-218/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      Ierland, door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om
krachtens artikel 177 EEG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van               de juiste uitvoering te verzekeren van richtlijn 85/337/EEG
de Conseil de prud’hommes du Havre (Frankrijk), in het                     van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffect-
aldaar aanhangig geding tussen O. D. Abdoulaye e.a. en Régie               beoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten
nationale des usines Renault SA, om een prejudiciële beslissing            (PB L 175, blz. 40), de krachtens die richtlijn, in het bijzonder
over de uitlegging van artikel 119 EG-Verdrag (de artike-                  artikel 12 daarvan, en het EG-Verdrag op hem rustende
len 177-120 EG-Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136                verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde kamer),
EG-143 EG), richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari               samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevin-             J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward en
gen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van                L. Sévon (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. La Per-
gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers                 gola; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 21 september
(PB L 45, blz. 19), en richtlijn 76/207/EEG van de Raad van                1999 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 29 april 2004 in zaak T-399/02, Eurocermex SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (Gemeenschapsmerk — Driedimensionaal merk — Vorm van fles — Fles met lange hals waarin schijfje citroen is vastgeklemd — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/39

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 29 april 2004
   in zaak T-399/02, Eurocermex SA tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Driedimensionaal merk - Vorm van fles - Fles met lange hals waarin schijfje citroen is vastgeklemd - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94)
   (2004/C 118/83)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-399/02, Eurocermex SA, gevestigd te Evere (België), vertegenwoordigd door A. Bertrand en T. Reisch, tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM), (gemachtigden: S. Laitinen en A. Rassat), betreffende een verzoek tot vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 21 oktober 2002 (zaak R 188/2002-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van een driedimensionaal merk (fles met lange hals waarin een schijfje citroen is vastgeklemd) als gemeenschapsmerk, heeft het Gerecht (Tweede kamer), samengesteld als volgt: J. Pirrung, kamerpresident, A. W. H. Meij en N. J. Forwood, rechters; griffier: J. Palacio González, administrateur, op 29 april 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Verwerpt het beroep.

               2)

               Verwijst verzoekster in de kosten.

      (1)  PB L 44 van 22.02.03.


title: Zaak T-526/08 P: Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Commissie/Strack ( Hogere voorziening — Incidentele hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Aanwerving — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie — Aanstelling in ambt van hoofd van administratieve eenheid — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Procesbelang — Beroep tot schadevergoeding — Immateriële schade )

text:
               29.1.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 30/36

         Arrest van het Gerecht van 9 december 2010 — Commissie/Strack
   (Zaak T-526/08 P) (1)

   (Hogere voorziening - Incidentele hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Aanwerving - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van sollicitatie - Aanstelling in ambt van hoofd van administratieve eenheid - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Procesbelang - Beroep tot schadevergoeding - Immateriële schade)
   2011/C 30/64
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. Krämer en B. Eggers, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Guido Strack (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Tettenborn, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 september 2008, Strack/Commissie (F-44/05, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De punten 1, 2, 3, 5 en 6 van het dictum van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Tweede kamer) van 25 september 2008, Strack/Commissie (F-44/05), worden vernietigd.

               2)

               De incidentele hogere voorziening wordt voor het overige afgewezen.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken voor een uitspraak over de vordering tot nietigverklaring van het besluit om A. te benoemen in het ambt van hoofd van de administratieve eenheid „Aanbesteding en overeenkomsten” van het Publicatiebureau van de Europese Gemeenschappen en van het besluit tot afwijzing van Stracks sollicitatie naar datzelfde ambt, over de vordering tot vergoeding van de immateriële schade die Strack zou hebben geleden voor een bedrag van 2 000 EUR alsmede over de kosten.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak C-136/06: Beroep ingesteld op  10 maart 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Malta

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/30

         Beroep ingesteld op 10 maart 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Malta
   (Zaak C-136/06)
   (2006/C 131/54)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en D. Lawunmi, gemachtigden)

      Verweerster: Republiek Malta
   Conclusies van verzoekster

               —

               vast te stellen dat de Republiek Malta, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (1) en richtlijn 2003/108/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 december 2003 tot wijziging van richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (2), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Malta te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 13 augustus 2004 verstreken.

      (1)  PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.

      (2)  PB L 345 van 31.12.2003, blz. 106.