title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 9 oktober 1997 in de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 (verzoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad de Extremadura te Cáceres om een prejudiciële beslissing): A. Naranjo Arjona tegen Insituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), F. Vicente Mateos tegen Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS), en Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) tegen L. García Lázaro (Sociale zekerheid - Invaliditeit - Ouderdomspensioenen - Artikel 47, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 - Berekening van uitkeringen)

text:
C 357/8              NL ]                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 11 . 97
de zaak het laatst is aangebracht artikel 21 van het Execu          door de Commissie niet op de hoogte te stellen van de ter
tieverdrag moet toepassen, indien het gerecht waarbij de             zake vastgestelde maatregelen, de krachtens het EGA-Ver
zaak het eerst is aangebracht, zich bevoegd heeft verklaard          drag op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,
op basis van een regel die overeenkomt met de bepalingen             heeft het Hof ( Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H.
van titel II van dit Verdrag of met de bepalingen van een            Ragnemalm, kamerpresident, G. F. Mancini, P. J. G. Kap
verdrag dat tussen de twee betrokken staten van kracht               teyn (rapporteur), J. L. Murray en G. Hirsch, rechters;
was toen de vordering werd aangebracht, en dit artikel               advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: L. Hewlett,
voorlopig moet toepassen, indien het gerecht waarbij de              administrateur, op 9 oktober 1997 een arrest gewezen
zaak het eerst is aangebracht, zich nog niet over zijn               waarvan het dictum luidt als volgt:
bevoegdheid heeft uitgesproken. Daarentegen dient het
gerecht waarbij de zaak het laatst is aangebracht,
artikel 21 van het Verdrag betreffende de rechterlijke
                                                                     1 . Door niet binnen de gestelde termijnen alle bepalingen
bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in
                                                                          vast te stellen die nodig zijn voor de uitvoering van de
burgerlijke en handelszaken niet toe te passen, indien het                artikelen 3, 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van
gerecht waarbij de zaak het eerst is aangebracht, zich
                                                                          de Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van
bevoegd heeft verklaard op basis van een regel die niet
                                                                          fundamentele maatregelen met betrekking tot de stra
overeenkomt met de bepalingen van titel II van dit Ver
                                                                          lingsbescherming van personen die medisch worden
drag, of met de bepalingen van een verdrag dat tussen die
                                                                          onderzocht of behandeld, is het Koninkrijk Spanje de
twee staten van kracht was toen de vordering werd aange
bracht.
                                                                          krachtens het EGA-Verdrag op hem rustende verplich
                                                                          ting tot omzetting niet nagekomen.
(M PB C 189 van 22 . 7 . 1995 .
                                                                     2 . Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.
                                                                     (') PB C 133 van 4 . 5 . 1996 .
                 ARREST VAN HET HOF
                         ( Zesde Kamer)
                     van 9 oktober 1997                                                 ARREST VAN HET HOF
in zaak C-21/96: Commissie van de Europese Gemeen                                             (Vijfde Kamer)
            schappen tegen Koninkrijk Spanje ( 1 )                                          van 9 oktober 1997
(Niet-nakoming — Richtlijn 84/466/Euratom               van de       in de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96 (ver
                               Raad)
                                                                     zoek van het Tribunal Superior de Justicia de la Comuni
                          ( 97/C 357/14 )                            dad de Extremadura te Cáceres om een prejudiciële beslis
                                                                     sing): A. Naranjo Arjona tegen Insituto Nacional de la
                                                                     Seguridad Social (INSS ), F. Vicente Mateos tegen Instituto
                                                                     Nacional de la Seguridad Social (INSS ), Tesorería General
                     (Procestaai: Spaans)                            de la Seguridad Social ( TGSS ), en Instituto Nacional de la
                                                                           Seguridad Social (INSS ) tegen L. García Lázaro (')
                                                                     (Sociale zekerheid — Invaliditeit — Ouderdomspensioenen
                                                                     — Artikel 47, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 1408/71
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in                       — Berekening van uitkeringen)
               de jurisprudentie van het Hof)
                                                                                { 97IC 357/15 )
In zaak C-21/96, Commissie van de Europese Gemeen                                          (Procestaai: Spaans)
schappen (gemachtigden: T. F. Cusack en I. Martfnez del
Peral ) tegen Koninkrijk Spanje (gemachtigden: A. J.
Navarro Gonzalez en R. Silva de Lapuerta ), betreffende
een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat het Konink
rijk Spanje, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan
de artikelen 3 , 4 en 5 van Richtlijn 84/466/Euratom van
de Raad van 3 september 1984 tot vaststelling van funda
mentele maatregelen met betrekking tot de stralingsbe               In de gevoegde zaken C-31/96, C-32/96 en C-33/96,
scherming van personen die medisch worden onderzocht                 betreffende een verzoek aan het Hof krachtens artikel 177
of behandeld (PB L 265 van 5 . 10 . 1984, blz. 1 ), althans          van het EG-Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia
 ---pagebreak--- 22 . 11 . 97            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 357/9
de la Comunidad de Extremadura te Caceres ( Spanje ), in                                 ARREST VAN HET HOF
de aldaar aanhangige gedingen tussen A. Naranjo Arjona                                          (Tweede Kamer)
en Instituto Nacional de la Seguridad Social ( INSS ), tussen
 F. Vicente Mateos en Instituto Nacional de la Seguridad                                     van 9 oktober 1997
 Social ( INSS ), Tesorerfa General de la Seguridad Social
 (TGSS ), en tussen Instituto Nacional de la Seguridad                  in zaak C-291/96 ( verzoek van het Amtsgericht Reutlingen
 Social ( INSS ) en L. Garcfa Lazaro, betreffende een prejudi          om een prejudiciële beslissing): strafzaak tegen M. Grado
                                                                                en S. Bashir (')
ciële beslissing over de uitlegging van artikel 47, lid 1 , van
Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni                 (Prejudiciële verwijzing — Strafzaak — Gebruik van
 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsre             beleefdheidstitel — Discriminatie — Relevantie van vraag
gelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun                                       — Onbevoegdheid)
gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen
 ( PB L 149 van 5 . 7. 1971 , blz . 2 ), zoals gewijzigd en bijge                                ( 97IC 357/ 16 )
werkt bij Verordening ( EEG ) nr. 2001/83 ( PB L 230 van
22 . 8 . 1983 , blz. 6 ), en aangepast bij bijlage I, deel VIII,                               (Procestaai: Duits)
van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor
het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek en de
aanpassing van de Verdragen ( PB L 302 van 15 . 11 . 1985,               (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
blz . 23 ), vervolgens gewijzigd bij Verordening ( EEG )                               de Jurisprudentie van het Hof)
nr. 1248/92 ( PB L 136 van 19. 5 . 1992, blz . 7), heeft het
Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J. C. Moitinho
de Almeida, waarnemend voor de kamerpresident, D. A. O.                In zaak C-291/96, betreffende een verzoek aan het Hof
Edward, J.-P. Puissochet ( rapporteur ), P. Jann en L. Sevón,          krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Amtsge
rechters; advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: H. von          richt Reutlingen ( Duitsland ), in de aldaar dienende straf
Holstein, adjunct-griffier, op 9 oktober 1997 een arrest               zaak tegen M. Grado en S. Bashir, betreffende een prejudi
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                            ciële beslissing over de uitlegging van artikel 6 van het
                                                                       EG-Verdrag, heeft het Hof (Tweede Kamer), samengesteld
                                                                       als volgt: R. Schintgen ( rapporteur), kamerpresident, G. F.
                                                                       Mancini en G. Hirsch, rechters; advocaat-generaal : G.
                                                                       Tesauro; griffier: R. Grass, op 9 oktober 1997 een arrest
Artikel 47, lid 1 , onder e), van Verordening (EEG)                    gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de
toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werkne               Het Hof is niet bevoegd om de vraag van het Amtsgericht
mers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die                 Reutlingen te beantwoorden.
zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
en bijgewerkt bij Verordening (EEG) nr. 2001 /83, en aan
gepast bij bijlage I, deel VIII, van de Akte betreffende de            (■) PB C 318 van 26 . 10 . 1996 .
toetredingsvoorwaarden voor het Koninkrijk Spanje en de
Portugese Republiek en de aanpassing van de Verdragen,
dat na de inwerkingtreding van Verordening (EEG)
nr. 1248/92 artikel 47, lid 1 , onder g), is geworden, houdt
in, dat in situaties als die van de hoofdgedingen voor de
berekening van de gemiddelde bijdrage alleen wordt uitge                                ARREST VAN HET HOF
gaan van het bedrag van de premies die werkelijk zijn
betaald krachtens de betrokken wettelijke regeling, en dat                                       (Vijfde Kamer)
het aldus berekende theoretische uitkeringsbedrag naar                                      van 16 oktober 1997
behoren moet worden aangepast en verhoogd alsof de
betrokkenen hun werkzaamheden onder dezelfde voor                     in zaak C-258/95 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
waarden in de betrokken lidstaat hadden voortgezet.                    een prejudiciële beslissing): Julius Fillibeck Söhne GmbH
Mocht de toepassing van deze aldus uitgelegde bepaling                            & Co. KG tegen Finanzamt Neustadt (')
voor de werknemers die reeds vóór de inwerkingtreding
van de verordening in die lidstaat in een andere lidstaat in           (Zesde BTW-richtlijn — Dienst verricht onder bezwarende
loondienst werkzaam waren, evenwel minder gunstig blij                titel — Begrip — Door werkgever verricht vervoer van
                                                                                werknemers)
ken te zijn dan de toepassing van een met laatstgenoemde
lidstaat gesloten eerdere overeenkomst, dan dient de                                             ( 97IC 357/ 17 )
bevoegde rechter bij wijze van uitzondering de regels van
dat verdrag toe te passen.
                                                                                (Procestaai: Duits)
(') PB C 95 van 30 . 3 . 1996 .
                                                                        (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                                de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                      In zaak C-258/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                      krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Bundes


title: Zaak F-26/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 juli 2007 — Bertolete e.a./Commissie (Ambtenaren — Arbeidscontractanten — Indeling en bezoldiging — Bureau Infrastructuur en Logistiek te Brussel (OIB) — Kleuterleidsters — Voormalige werknemers naar Belgisch recht — Wijziging van toepasselijke regeling — Gelijke behandeling)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 5 juli 2007 — Bertolete e.a./Commissie
   (Zaak F-26/06) (1)

   (Ambtenaren - Arbeidscontractanten - Indeling en bezoldiging - Bureau „Infrastructuur en Logistiek’ te Brussel (OIB) - Kleuterleidsters - Voormalige werknemers naar Belgisch recht - Wijziging van toepasselijke regeling - Gelijke behandeling)
   (2007/C 199/91)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Marli Bertolete (Sint-Lambrechts-Woluwe) en anderen (vertegenwoordiger: L. Vogel, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: D. Martin en L. Lozano Palacios, gemachtigden)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie houdende afwijzing van de klachten die verzoeksters hadden ingediend tegen de besluiten tot vaststelling van hun indeling en bezoldiging als arbeidscontractanten
   Dictum

               1)

               De besluiten waarbij de Commissie van de Europese Gemeenschappen verzoeksters' bezoldiging uit hoofde van in april 2005 ondertekende overeenkomsten van arbeidscontractant heeft vastgesteld, worden nietig verklaard.

               2)

               Het beroep wordt voor het overige verworpen.

               3)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen zal haar eigen kosten dragen alsmede de helft van verzoeksters' kosten.

               4)

               Verzoeksters zullen de helft van hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 108 van 6.5.2006, blz. 34.


title: Zaak T-663/14: Arrest van het Gerecht van 14 januari 2016 — International Gaming Projects/BHIM (BIG BINGO) [„Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BIG BINGO — Absolute weigeringsgrond — Onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               29.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/18

         Arrest van het Gerecht van 14 januari 2016 — International Gaming Projects/BHIM (BIG BINGO)
   (Zaak T-663/14) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk BIG BINGO - Absolute weigeringsgrond - Onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2016/C 078/27)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: International Gaming Projects Ltd (Valletta, Malta) (vertegenwoordiger: M. D. Garayalde Niño, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: V. Melgar, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 11 juni 2014 (zaak R 755/2014-1) inzake een aanvraag tot inschrijving van het beeldteken BIG BINGO als gemeenschapsmerk

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               International Gaming Projects Ltd wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 395 van 10.11.2014.


title: Zaak T-585/10: Beroep ingesteld op 17 december 2010 — Aitic Penteo/BHIM — Atos Worldline (PENTEO)

text:
               26.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 63/30

         Beroep ingesteld op 17 december 2010 — Aitic Penteo/BHIM — Atos Worldline (PENTEO)
   (Zaak T-585/10)
   2011/C 63/57
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Aitic Penteo, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Carbonell, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atos Worldline SA (Brussel, België)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 september 2010 in zaak R 774/2010-1 herzien en gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5480561 toewijzen;

               —

               subsidiair, de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 23 september 2010 in zaak R 774/2010-1 vernietigen; en

               —

               verweerder en de andere partij in de procedure verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „PENTEO” voor waren en diensten van de klassen 9, 38 en 42 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 5480561

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Benelux-woordmerk „XENTEO” (nr. 772120) voor waren en diensten van de klassen 9, 36, 37, 38 en 42; internationaal woordmerk „XENTEO” (nr. 863851) voor waren en diensten van de klassen 9, 36, 37, 38 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: verzoekster is van mening dat de litigieuze beslissing de volgende bepalingen schendt: (i) artikel 14 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, dat elke vorm van discriminatie verbiedt en gelijke behandeling in overeenstemming met het recht vereist, (ii) artikel 9 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep de oudere rechten van verzoekster niet in aanmerking heeft genomen, (iii) artikelen 75 en 76 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep feiten en bewijzen buiten beschouwing heeft gelaten die verzoekster tijdig had aangevoerd, en (iv) artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep het verwarringsgevaar onjuist heeft beoordeeld


               20.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/9

         Verzoek van Frostating lagmannsrett van 24 oktober 2016 aan het EVA-Hof om een advies in de zaak van Fosen-Linjen AS tegen AtB AS
   (Zaak E-16/16)
   (2017/C 123/10)
   Bij schrijven van 24 oktober 2016 van Frostating lagmannsrett (Frostating hof van beroep) is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat op 31 oktober 2016 bij de griffie van het Hof is binnengekomen, om een advies in de zaak Fosen-Linjen AS tegen AtB AS, betreffende onderstaande vragen:

               1.

               Staan artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder c), van Richtlijn 89/665/EEG, of andere bepalingen van die richtlijn, in de weg aan nationale regels voor de toekenning van schadevergoeding, wanneer voor de toekenning van schadevergoeding die is verschuldigd omdat de aanbestedende dienst de EER-bepalingen met betrekking tot overheidsopdrachten niet in acht heeft genomen,

                           a)

                           er sprake moet zijn van schuld en de eis geldt dat het gedrag van de aanbestedende dienst duidelijk niet gerechtvaardigd is;

                           b)

                           er sprake moet zijn van een materiële fout, waarbij de schuld van de aanbestedende dienst deel uitmaakt van een bredere en algemenere beoordeling;

                           c)

                           de eist geldt dat de aanbestedende dienst een materiële, ernstige en kennelijke fout heeft begaan?

               2.

               Moeten artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder c), van Richtlijn 89/665/EEG, of andere bepalingen van die richtlijn, zo worden uitgelegd dat een schending van een EER-bepaling inzake aanbestedingen op grond waarvan de aanbestedende dienst niet naar eigen oordeel mag handelen, op zichzelf een voldoende gekwalificeerde schending is die onder bepaalde voorwaarden kan leiden tot een recht op schadevergoeding?

               3.

               Staan artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder c), van Richtlijn 89/665/EEG, of andere bepalingen van die richtlijn, in de weg aan nationale regels voor de toekenning van schadevergoeding, wanneer voor de toekenning van schadevergoeding die is verschuldigd omdat de aanbestedende dienst de EER-bepalingen met betrekking tot overheidsopdrachten niet in acht heeft genomen, de voorwaarde geldt dat de dienstverlener die de zaak voorlegt en vergoeding eist, aan de hand van een duidelijk, d.w.z. gekwalificeerd doorslaggevend bewijs aantoont dat [voornoemde dienstverlener] de opdracht had moeten krijgen als de aanbestedende dienst geen fout had begaan?

               4.

               Staan artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1, onder c), van Richtlijn 89/665/EEG, of andere bepalingen van die richtlijn, in de weg aan nationale regels die bepalen dat de aanbestedende dienst zich met succes tegen de eis tot schadevergoeding kan verweren door te stellen dat de aanbestedingsprocedure in elk geval had moeten worden geannuleerd omdat de aanbestedende dienst een andere fout had begaan dan door de verzoeker wordt aangevoerd, wanneer tijdens de aanbestedingsprocedure op die fout in feite geen beroep is gedaan? Als de aanbestedende dienst een beroep kan doen op zo’n andere fout, staat Richtlijn 89/665/EEG dan in de weg aan een nationale regel die bepaalt dat de dienstverlener die de vordering instelt, verplicht is aan te tonen dat zo’n fout niet bestaat?

               5.

               Welke voorwaarden zijn, op grond van het beginsel van gelijke behandeling overeenkomstig het EER-recht, van toepassing op een doeltreffende controle door de aanbestedende dienst van de informatie die verstrekt is in de offertes in verband met de toekenningscriteria? Wordt aan de voorwaarde inzake doeltreffende controle voldaan als de aanbestedende dienst kan bevestigen dat de eigenschappen in de offerte op betrouwbare wijze lijken te zijn vastgesteld aan de hand van de documenten in de offerte? Hoe nauwkeurig moet de aanbestedende dienst de kenmerken van het voorwerp van de overeenkomst in de offerte kunnen controleren? Als de inschrijver zich ertoe verbindt een bepaald verbruikscijfer te behalen voor het voorwerp van de offerte, en als dat cijfer in de beoordeling van de aanbesteding is opgenomen, komt de aanbestedende dienst zijn verplichting tot controle dan na als hij kan bevestigen dat dit een betrouwbaar cijfer is met een zekere foutenmarge van bijvoorbeeld ongeveer 20 procent?
               Wanneer de aanbestedende dienst de informatie van een inschrijver in verband met een toekenningscriterium moet controleren, kan de aanbestedende dienst dan voldoen aan de voorwaarde inzake doeltreffende controle van de offertes overeenkomstig het beginsel van gelijke behandeling met inachtneming van elders in de offerte verstrekte documenten?


title: Zaak T-154/17: Beroep ingesteld op 9 maart 2017 — Deichmann/Commissie

text:
               24.4.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/36

         Beroep ingesteld op 9 maart 2017 — Deichmann/Commissie
   (Zaak T-154/17)
   (2017/C 129/55)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Deichmann SE (Essen, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. Willems, S. De Knop en M. Meulenbelt, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               dit verzoekschrift ontvankelijk te verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/2257 van de Commissie van 14 december 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en vervaardigd door Chengdu Sunshine Shoes Co. Ltd, Foshan Nanhai Shyang Yuu Footwear Ltd en Fujian Sunshine Footwear Co. Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 nietig te verklaren; en

               —

               de Commissie in de kosten te verwijzen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan eens schending van artikel 5, leden 1 en 2, VEU wegens het gebrek aan rechtsgrondslag van de bestreden verordening. Subsidiair voert verzoekster aan dat de Commissie niet bevoegd was om de bestreden verordening aan te nemen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan een schending van artikel 266 VWEU door het verzuim maatregelen te treffen die nodig zijn om het arrest van 4 februari 2016, C & J Clark International (C-659/13 en C-34/14, EU:C:2016:74) uit te voeren.

               3.

               Derde middel, ontleend aan een schending van artikelen 1, lid 1, en 10, lid 1, van verordening (EU) 2016/1036 (1) en het rechtszekerheidsbeginsel door antidumpingrechten in te stellen op het invoeren van schoeisel ingevoerd tijdens de toepassingsperiode van verordeningen 1472/2006 (2) en 1294/2009 (3).

               4.

               Vierde middel, ontleend aan een schending van artikel 21 van verordening (EU) 2016/1036 doordat de antidumpingrechten zijn ingesteld zonder een nieuwe beoordeling van het Uniebelang. Volgens verzoekster zou het in ieder geval kennelijk onjuist zijn om te besluiten dat het instellen van de antidumpingrechten in het belang van de Unie was.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan een schending van artikel 5, leden 1 en 4, VEU door een handeling vast te stellen die verder gaat dan hetgeen nodig is om het doel ervan te bereiken.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1472/2006 van de Raad van 5 oktober 2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder uit de Volksrepubliek China en Vietnam (PB 2006, L 275, blz. 1).

      (3)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1294/2009 van de Raad van 22 december 2009 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op bepaald schoeisel met bovendeel van leder van oorsprong uit Vietnam en van oorsprong uit de Volksrepubliek China, zoals uitgebreid tot bepaald schoeisel met bovendeel van leder verzonden vanuit de SAR Macau, al dan niet aangegeven als van oorsprong uit de SAR Macau, naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, van verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (PB 2009, L 352, blz. 1).


title: ARREST VAN HET HOF (Derde Kamer) van 27 oktober 1998 in zaak C-51/97 (verzoek van de Cour de cassation om een prejudiciële beslissing): Réunion européenne SA e.a. tegen Spliethoff's Bevrachtingskantoor BV, Kapitein van het schip "Alblasgracht V002" (EG-Executieverdrag - Uitlegging van de artikelen 5, sub 1 en 3, en 6 - Verordening tot schadevergoeding, door ontvanger of verzekeraar van goederen ingesteld tegen een verweerder die niet het cognossement heeft afgegeven, maar die door de eiser als werkelijke zeevervoerder wordt beschouwd)

text:
C 397/8               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   19.12.98
                  ARREST VAN HET HOF                                    gen in burgerlijke en handelszaken, zoals gewijzigd bij
                        (Derde Kamer)                                   het Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding
                                                                        van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Ver-
                     van 27 oktober 1998                                enigd Koninkrijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ier-
                                                                        land, bij het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de
in zaak C-51/97 (verzoek van de Cour de cassation om
                                                                        toetreding van de Helleense Republiek en bij het Ver-
een prejudicieÈle beslissing): ReÂunion europeÂenne SA e.a.
                                                                        drag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
tegen Spliethoff's Bevrachtingskantoor BV, Kapitein van
                                                                        Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, maar
              het schip ¹Alblasgracht V002º (1)
                                                                        uit verbintenis uit onrechtmatige daad in de zin van
(EG-Executieverdrag Ð Uitlegging van de artikelen 5,                    artikel 5, sub 3, van dat Verdrag.
sub 1 en 3, en 6 Ð Verordening tot schadevergoeding,
door ontvanger of verzekeraar van goederen ingesteld
tegen een verweerder die niet het cognossement heeft afge-         2. De plaats waar de ontvanger van de goederen, na het
geven, maar die door de eiser als werkelijke zeevervoerder              vervoer over zee en vervolgens tot de eindbestemming
                      wordt beschouwd)                                  over land, slechts de schade aan de hem afgeleverde
                                                                        goederen heeft vastgesteld, kan niet dienen ter bepaling
                         (98/C 397/12)                                  van de ¹plaats waar het schadebrengende feit zich
                                                                        heeft voorgedaanº in de zin van artikel 5, sub 3, Exe-
                      (Procestaal: Frans)                               cutieverdrag, zoals dit door het Hof is uitgelegd.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in     3. Artikel 6, sub 1, Executieverdrag moet aldus worden
                de Jurisprudentie van het Hof)                          uitgelegd, dat een verweerder die woonplaats heeft op
                                                                        het grondgebied van een verdragsluitende staat, niet in
                                                                        een andere verdragsluitende staat kan worden opgeroe-
In zaak C-51/97, betreffende een verzoek aan het Hof                    pen voor het gerecht waar een vordering is aange-
krachtens het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de uit-              bracht tegen een medeverweerder die woonplaats heeft
legging door het Hof van Justitie van het Verdrag van                   buiten het grondgebied van enige verdragsluitende
27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid               staat, op grond dat het geschil onsplitsbaar zou zijn en
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en              er niet enkel sprake is van samenhangende vorderin-
handelszaken van de Cour de cassation (Frankrijk), in het               gen.
aldaar aanhangig geding tussen ReÂunion europeÂenne SA
e.a. en Spliethoff's Bevrachtingskantoor BV, Kapitein van          (1) PB C 94 van 22.3.1997.
het schip ¹Alblasgracht V002º, om een prejudicieÈle beslis-
sing over de uitlegging van de artikelen 5, sub 1 en 3, en
6, van bovengenoemd Verdrag van 27 september 1968 (PB
L 299 van 31.12.1972, blz. 32), zoals gewijzigd bij het
Verdrag van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het
Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Konink-
rijk van Groot-BrittannieÈ en Noord-Ierland (PB L 304 van
                                                                                ARREST VAN HET HOF
30.10.1978, blz. 1, en Ð gewijzigde tekst Ð blz. 77), bij
het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de toetreding van                                     (Zesde Kamer)
de Helleense Republiek (PB L 388 van 31.12.1982, blz. 1)
                                                                                van 27 oktober 1998
en bij het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding
van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB            in zaak C-152/97 (verzoek van de Commissione tributaria
L 285, blz. 1), heeft het Hof (Derde Kamer), samengesteld          provinciale di Milano om een prejudicieÈle beslissing):
als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho        Abbruzzi Gas SpA (Agas) tegen Amministrazione Tributa-
de Almeida (rapporteur) en C. Gulmann, rechters; advo-                                      ria di Milano (1)
caat-generaal: G. Cosmas, griffier: R. Grass, op 27 oktober
1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als               (Richtlijn 69/335/EEG Ð Indirecte belastingen op bijeen-
volgt:                                                             brengen van kapitaal Ð Fusie van vennootschappen Ð
                                                                   Overneming door vennootschap die reeds alle aandelen
                                                                             van overgenomen vennootschappen bezit)
1. De vordering waarmee de ontvanger van goederen
    waarvan na vervoer over zee en vervolgens over land                                      (98/C 397/13)
    wordt vastgesteld, dat zij beschadigd zijn, of zijn ver-
    zekeraar die in zijn rechten is gesubrogeerd omdat hij
    hem schadeloos heeft gesteld, met een beroep op het                                 (Procestaal: Italiaans)
    cognossement voor het zeevervoer vergoeding van zijn
    schade vordert, niet tegenover degene die dit document
    onder zijn briefhoofd heeft afgegeven, maar tegenover           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
    degene die de eiser als de werkelijke zeevervoerder                             de Jurisprudentie van het Hof)
    beschouwt, vloeit niet voort uit een verbintenis uit
    overeenkomst in de zin van artikel 5, sub 1, van het
    Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechter-          In zaak C-152/97, betreffende een verzoek aan het Hof
    lijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissin-       krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Commissione tri-


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 15 juli 2004 in zaak C-424/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 75/439/EEG — Verwijdering van afgewerkte olie — Voorrang aan behandeling van afgewerkte olie door regeneratie)

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 15 juli 2004
   in zaak C-424/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 75/439/EEG - Verwijdering van afgewerkte olie - Voorrang aan behandeling van afgewerkte olie door regeneratie)
   (2004/C 228/15)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-424/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: X. Lewis en M. Konstantinidis) tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: M. Bethell, bijgestaan door M. Demetriou), betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie (PB L 194, blz. 23), zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986 (PB 1987, L 42, blz. 43), door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan artikel 3, lid 1, van deze richtlijn, dat de lidstaten de verplichting oplegt de nodige maatregelen te nemen om voorrang te verlenen aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie, althans door de Commissie niet van die maatregelen in kennis te stellen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas, S. von Bahr, R. Silva de Lapuerta (rapporteur) en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 15 juli 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet overeenkomstig artikel 3, lid 1, van richtlijn 75/439/EEG van de Raad van 16 juni 1975 inzake de verwijdering van afgewerkte olie, zoals gewijzigd bij richtlijn 87/101/EEG van de Raad van 22 december 1986, de nodige maatregelen te treffen om voorrang te verlenen aan de behandeling van afgewerkte olie door regeneratie, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-608/12 P: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 mei 2014 — Greinwald GmbH/Nicolas Wessang, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (Hogere voorziening — Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Artikel 169, lid 2, van dit Reglement — Noodzakelijke inhoud van verzoekschrift in hogere voorziening)

text:
               11.8.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/3

         Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van 8 mei 2014 — Greinwald GmbH/Nicolas Wessang, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-608/12 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Artikel 181 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Artikel 169, lid 2, van dit Reglement - Noodzakelijke inhoud van verzoekschrift in hogere voorziening))
   2014/C 261/03
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Greinwald GmbH (vertegenwoordiger: C. Onken, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Nicolas Wessang (vertegenwoordiger: A. Grolée, avocate), Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: G. Schneider, gemachtigde)

      Dictum

               1)

               De principale en de incidentele hogere voorziening worden afgewezen.

               2)

               Greinwald GmbH wordt verwezen in de kosten van de principale hogere voorziening.

               3)

               Nicolas Wessang wordt verwezen in de kosten van de incidentele hogere voorziening.

      (1)  PB C 63 van 2.3.2013.


title: Zaak C-493/06 P: Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 11 december 2007 — Tesco Stores Ltd/MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               8.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 64/32

         Beschikking van de president van de Eerste kamer van het Hof van 11 december 2007 — Tesco Stores Ltd/MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG, Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak C-493/06 P) (1)

   (2008/C 64/47)

      Procestaal: Engels

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 56 van 10.3.2007.


title: Zaak T-189/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — ASM Brescia/Commissie ( Staatssteun — Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling in vorm van belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige tarieven voor sommige nutsbedrijven — Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Individuele geraaktheid — Ontvankelijkheid — Bestaande steun of nieuwe steun — Artikel 87, lid 3, sub c, EG — Artikel 86, lid 2, EG )

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/40

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 11 juni 2009 — ASM Brescia/Commissie
   (Zaak T-189/03) (1)

   („Staatssteun - Door Italiaanse autoriteiten opgezette steunregeling in vorm van belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige tarieven voor sommige nutsbedrijven - Beschikking waarbij steun met gemeenschappelijke markt onverenigbaar is verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Individuele geraaktheid - Ontvankelijkheid - Bestaande steun of nieuwe steun - Artikel 87, lid 3, sub c, EG - Artikel 86, lid 2, EG”)
   2009/C 180/72
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: ASM Brescia SpA (Brescia, Italië) (vertegenwoordigers: F. Capelli, F. Vitale en M. Valcada, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Di Bucci, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van de artikelen 2 en 3 van beschikking 2003/193/EG van de Commissie van 5 juni 2002 inzake de steunmaatregel betreffende belastingvrijstellingen en leningen tegen gunstige voorwaarden die Italië heeft verstrekt ten gunste van nutsbedrijven waarin de overheid een meerderheidsdeelneming heeft (PB 2003, L 77, blz. 21)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               ASM Brescia SpA wordt verwezen in haar eigen kosten en in die van de Commissie.

      (1)  PB C 184 van 2.8.2003.


title: Zaak C-251/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Rennes (Frankrijk) op 23 mei 2011 — Martial Huet/Université de Bretagne occidentale

text:
               13.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 238/4

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal administratif de Rennes (Frankrijk) op 23 mei 2011 — Martial Huet/Université de Bretagne occidentale
   (Zaak C-251/11)
   2011/C 238/07
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Tribunal administratif de Rennes

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Martial Huet

      Verwerende partij: Université de Bretagne occidentale

      Prejudiciële vraag

   Wanneer de staat besluit om de aanstelling te verlengen van een werknemer die tot dusver zes jaar in dienst is op basis van een overeenkomst voor bepaalde tijd, houdt de in artikel 13 van de wet van 26 juli 2005 vastgestelde verplichting om gebruik te maken van een overeenkomst voor onbepaalde tijd in het licht van de doelstellingen van richtlijn 1999/70 van 28 juni 1999 (1) dan noodzakelijkerwijs in dat de voornaamste clausules van de vorige overeenkomst, in het bijzonder de clausules betreffende de benaming van de functie en de bezoldiging, ongewijzigd worden overgenomen in de nieuwe overeenkomst?

      (1)  Richtlijn 1999/70/EG van de Raad betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43).


title: Zaak C-192/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — TeliaSonera Finland Oyj/iMEZ Ab (Telecommunicatiesector — Elektronische communicatie — Richtlijn 2002/19/EG — Artikel 4, lid 1 — Netwerken en diensten — Interconnectieovereenkomsten tussen telecommunicatieondernemingen — Verplichting om te goeder trouw te onderhandelen — Begrip exploitant van openbare communicatienetwerken — Artikelen 5 en 8 — Bevoegdheid van nationale regelgevende instanties — Onderneming zonder aanmerkelijke marktmacht)

text:
               16.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 11/3

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 12 november 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus — Finland) — TeliaSonera Finland Oyj/iMEZ Ab
   (Zaak C-192/08) (1)

   (Telecommunicatiesector - Elektronische communicatie - Richtlijn 2002/19/EG - Artikel 4, lid 1 - Netwerken en diensten - Interconnectieovereenkomsten tussen telecommunicatieondernemingen - Verplichting om te goeder trouw te onderhandelen - Begrip „exploitant van openbare communicatienetwerken” - Artikelen 5 en 8 - Bevoegdheid van nationale regelgevende instanties - Onderneming zonder aanmerkelijke marktmacht)
   2010/C 11/04
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: TeliaSonera Finland Oyj

      Verwerende partij: iMEZ Ab

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Korkein hallinto-oikeus — Uitlegging van de artikelen 4, lid 1, 5 en 8 van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) (PB L 108, blz. 7) — Nationale wettelijke regeling die elke telecommunicatieonderneming verplicht om met andere telecommunicatieondernemingen over interconnectie te onderhandelen — Omvang van verplichting tot onderhandelen en vereisten die door nationale regelgevende instantie kunnen worden opgelegd

      Dictum

               1.

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de toegang tot en interconnectie van elektronischecommunicatienetwerken en bijbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn), gelezen in samenhang met de punten 5, 6, 8 en 19 van de considerans en de artikelen 5 en 8 daarvan, staat in de weg aan een nationale wettelijke regeling als de wet op de telecommunicatiemarkt (Viestintämarkkinalaki) van 23 mei 2003, voor zover daarbij de mogelijkheid om een beroep te doen op de verplichting tot onderhandelen ter zake van interconnectie van netwerken, niet wordt beperkt tot exploitanten van openbare communicatienetwerken. Het staat aan de verwijzende rechter om te bepalen of de exploitanten waarom het in het hoofdgeding gaat, gezien hun status en aard, kunnen worden gekwalificeerd als exploitanten van openbare communicatienetwerken.

               2.

               Een nationale regelgevende instantie kan zich op het standpunt stellen dat de verplichting tot onderhandelen over interconnectie is geschonden, wanneer een onderneming die geen aanmerkelijke marktmacht bezit, een andere onderneming interconnectie aanbiedt tegen eenzijdige voorwaarden die de ontwikkeling van een door concurrentie gekenmerkte detailhandelsmarkt kunnen belemmeren, wanneer die voorwaarden de klanten van die andere onderneming beletten om gebruik te maken van de diensten van laatstbedoelde onderneming.

               3.

               Een nationale regelgevende instantie kan een onderneming die geen aanmerkelijke marktmacht bezit, maar die de toegang tot de eindgebruikers controleert, verplichten om met een andere onderneming te goeder trouw te onderhandelen over hetzij interconnectie van de twee betrokken netwerken, indien de onderneming die om een dergelijke toegang verzoekt, moet worden gekwalificeerd als exploitant van openbare communicatienetwerken, hetzij interoperabiliteit van de tekstbericht- en multimediaberichtdiensten, indien deze onderneming niet als zodanig kan worden gekwalificeerd.

      (1)  PB C 197 van 02.08.2008.


title: Zaak T-283/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Georgia Pacific S.A.R.L. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/34

         Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Georgia Pacific S.A.R.L. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM)
   (Zaak T-283/04)
   (2004/C 262/66)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM) ingesteld door de vennootschap Georgia Pacific S.A.R.L., gevestigd te Luxemburg, vertegenwoordigd door R. Delorey, advocaat.
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               te vernietigen en te herzien de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voorzover hierbij op grond van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening EG nr. 40/94 is geoordeeld dat het merk nr. 2 101 277 in de gehele Gemeenschap onderscheidend vermogen mist ter identificatie van „papierrollen voor huishoudelijk gebruik, keukenrolpapier, handdoeken van papier”, en de zaak opnieuw af te doen door te verklaren dat het geweigerde merk een onderscheidend vermogen heeft.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               een driedimensionaal merk in de vorm van een gewafeld keukenrolmotief

               Waren of diensten:

               waren van klasse 16 (papierrollen voor huishoudelijk gebruik, keukenrolpapier, handdoeken van papier) - aanvraag nr. 2 101 277.

               Voor de kamer van beroep bestreden beslissing:

               weigering van inschrijving door de onderzoeker

               Beslissing van de kamer van beroep:

               verwerping van het beroep

               Middelen:

               De bestreden beslissing schendt de bepalingen van artikel 7, lid 1, van verordening nr. 40/94.
               Het teken is kennelijk vatbaar voor grafische voorstelling in de zin van artikel 7, lid 1, sub a, en artikel 4 van de verordening.
               Het teken is noch beschrijvend, noch gebruikelijk, noch bestaat het uitsluitend uit een vorm die door de aard van de waar wordt bepaald.
               Het teken heeft een voldoende onderscheidend vermogen om te voldoen aan de vereisten van artikel 7, lid 1, sub b, van de verordening.


               23.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 256/9

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Swisscom RE Aktiengesellschaft op 9 juli 2010
   (Zaak E-7/10)
   2010/C 256/09
   Op 9 juli 2010 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Swisscom RE Aktiengesellschaft, vertegenwoordigd door Dr. Michael Sánchez Rydelski, Rechtsanwalt voor Swisscom RE Aktiengesellschaft, Kirchstrasse 12, 9490 Vaduz, LIECHTENSTEIN.
   Swisscom RE Aktiengesellschaft verzoekt het EVA-Hof:

               1.

               Besluit nr. 97/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 24 maart 2010 betreffende de belasting op captive verzekeringsmaatschappijen die onder de Liechtensteinse belastingwet vallen, nietig te verklaren;

               2.

               dan wel te verklaren dat de artikelen 3 en 4 van Besluit nr. 97/10/COL van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 24 maart 2010 geen uitwerking hebben voor zover daarin de terugbetaling wordt bevolen van de steun waarnaar in artikel 1 van het besluit wordt verwezen;
               en

               3.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten

               —

               Verzoekster, Swisscom RE Aktiengesellschaft, een volledige dochteronderneming van Swisscom AG, heeft sinds haar oprichting in 1997 voor de Swisscom-groep captive-herverzekeringsactiviteiten uitgevoerd in Liechtenstein.

               —

               Verzoekster betoogt dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst onjuist heeft toegepast. De Liechtensteinse belastingregeling vormt geen staatssteun aangezien captives geen ondernemingen zijn in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst. Bovendien kan de Liechtensteinse belastingregeling niet als een selectieve maatregel worden beschouwd in de zin van artikel 61, lid 1 van de EER-Overeenkomst.

               —

               Bovendien voert verzoekster aan dat:

                           —

                           mocht het Hof oordelen dat de Liechtensteinse belastingregeling staatssteun inhoudt, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dan ten onrechte de terugbetaling heeft bevolen van de vermeende steun vanaf 6 november 2001; en

                           —

                           de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA geen deugdelijke motivering van de essentiële punten van haar beoordeling heeft gegeven, zoals door artikel 16 van de Toezichtovereenkomst is vereist.


title: Zaak C-178/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia — Polen) — Alicja Sobczyszyn/Szkoła Podstawowa w Rzeplinie (Prejudiciële verwijzing — Organisatie van de arbeidstijd — Richtlijn 2003/88/EG — Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon — Onderwijzend personeel — Verlof tot herstel van de gezondheid — Jaarlijkse vakantie die samenvalt met verlof tot herstel van de gezondheid — Recht om jaarlijkse vakantie in een andere periode op te nemen)

text:
               12.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 335/17

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 30 juni 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia — Polen) — Alicja Sobczyszyn/Szkoła Podstawowa w Rzeplinie
   (Zaak C-178/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Organisatie van de arbeidstijd - Richtlijn 2003/88/EG - Recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon - Onderwijzend personeel - Verlof tot herstel van de gezondheid - Jaarlijkse vakantie die samenvalt met verlof tot herstel van de gezondheid - Recht om jaarlijkse vakantie in een andere periode op te nemen))
   (2016/C 335/22)
   Procestaal: Pools

      Verwijzende rechter

   Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alicja Sobczyszyn

      Verwerende partij: Szkoła Podstawowa w Rzeplinie

      Dictum

   Artikel 7, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling of handelwijze als in het hoofdgeding, waarbij aan een werknemer die tijdens de jaarlijkse vakantie die is vastgelegd in de vakantieplanning van de organisatie waar hij werkt, met verlof tot herstel van de gezondheid is, welk verlof overeenkomstig het nationale recht is verleend, na afloop van dat verlof kan worden geweigerd om zijn betaalde jaarlijkse vakantie op een later tijdstip op te nemen, mits het doel van het recht op verlof tot herstel van de gezondheid verschilt van dat van het recht op jaarlijkse vakantie, hetgeen ter beoordeling van de nationale rechter staat.

      (1)  PB C 245 van 27.7.2015.


title: Zaak T-197/09: Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Slovenië/Commissie ( „EOGFL — Afdeling „Garantie” — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Akkerbouwgewassen” )

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/33

         Arrest van het Gerecht van 12 juli 2011 — Slovenië/Commissie
   (Zaak T-197/09) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie” - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Akkerbouwgewassen)
   2011/C 252/76
   Procestaal: Sloveens

      Partijen

      Verzoekende partij: Republiek Slovenië (vertegenwoordigers: aanvankelijk Ž. Cilenšek Bončina, gemachtigde, vervolgens L. Bembič, gemachtigde, bijgestaan door J. Sladič, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk T. van Rijn en K. Banks, vervolgens F. Jimeno Fernández en M. Žebre, en ten slotte F. Jimeno Fernández en B. Rous, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van beschikking 2009/253/EG van de Commissie van 19 maart 2009 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, of voor het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) hebben verricht, voor zover deze op de Republiek Slovenië betrekking heeft (PB L 75, blz. 15)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               De Republiek Slovenië draagt haar eigen kosten alsook die van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 180 van 1.8.2009.


title: Zaak C-353/06: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Flensburg — Duitsland) — Procedure ingeleid door Stefan Grunkin en Dorothee Regina Paul (Recht om vrij op grondgebied van lidstaten te reizen en te verblijven — Internationaal privaatrecht inzake familienaam — Vaststelling van toepasselijk recht uitsluitend aan hand van nationaliteit — In lidstaat geboren en verblijvende minderjarige met nationaliteit van andere lidstaat — Niet-erkenning, in lidstaat waarvan betrokkene staatsburger is, van in lidstaat van geboorte en verblijf verkregen naam)

text:
               6.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 313/3

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 14 oktober 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Flensburg — Duitsland) — Procedure ingeleid door Stefan Grunkin en Dorothee Regina Paul
   (Zaak C-353/06) (1)

   (Recht om vrij op grondgebied van lidstaten te reizen en te verblijven - Internationaal privaatrecht inzake familienaam - Vaststelling van toepasselijk recht uitsluitend aan hand van nationaliteit - In lidstaat geboren en verblijvende minderjarige met nationaliteit van andere lidstaat - Niet-erkenning, in lidstaat waarvan betrokkene staatsburger is, van in lidstaat van geboorte en verblijf verkregen naam)
   (2008/C 313/04)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Amtsgericht Flensburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Stefan Grunkin en Dorothee Regina Paul
   in tegenwoordigheid van:
   Leonhard Matthias Grunkin-Paul en Standesamt Niebüll
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Amtsgericht Flensburg — Uitlegging van de artikelen 12 en 18 EG-Verdrag — Nationale conflictregel die voor het recht tot vaststelling van de familienaam van een persoon uitsluitend bij de nationaliteit aanknoopt — Weigering van erkenning door lidstaat van nationaliteit van familienaam van een kind die uit de respectieve familienamen van zijn ouders bestaat, waarbij het kind geboren is en woont in een andere lidstaat waar het onder deze dubbele naam werd ingeschreven
   Dictum
   Artikel 18 EG staat er in omstandigheden als die van het hoofdgeding aan in de weg dat de autoriteiten van een lidstaat onder toepassing van het nationale recht weigeren de familienaam van een kind te erkennen zoals die is vastgesteld en ingeschreven in een andere lidstaat, waar dit kind is geboren en waar het sindsdien verblijft, terwijl dit kind evenals zijn ouders uitsluitend de nationaliteit van de eerste lidstaat bezit.

      (1)  PB C 281 van 18.11.2006.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 april 2000 in zaak T-18/98: P. Reichert tegen Europees Parlement ("Ambtenaren — Artikel 4 van Bĳlage VII bĳ het Statuut — Ontheemdingstoelage — Plaats van uitoefening van voornaamste beroepsbezigheden")

text:
C 176/20                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         24.6.2000
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                3) Verwijst de Commissie in haar eigen kosten en in twee derde van
                                                                               verzoeksters kosten, uitgezonderd die welke zijn veroorzaakt door
                                                                               de interventies van RTP — Radiotelevisão Portuguesa, SA, en
                          van 10 mei 2000                                      de Portugese Republiek.
in zaak T-46/97: SIC — Sociedade Independente de                          4) Verwijst de Portugese Republiek en RTP — Radiotelevisão
Comunicação, SA tegen Commissie van de Europese                               Portuguesa, SA, in hun eigen kosten en solidair in twee derde
                        Gemeenschappen (1)                                     van de door verzoekster met betrekking tot hun interventie
                                                                               gemaakte kosten.
(„Financiering van openbare televiesieomroepen — Klacht                   5) Verstaat dat het Verenigd Koninkrijk zijn eigen kosten zal
— Staatssteun — Verzuim om procedure van artikel 93,                           dragen.
lid 2, EG-Verdrag (thans artikel 88, lid 2, EG) te openen —
                    Beroep tot nietigverklaring”)
                                                                          (1) PB C 142 van 10.5.97.
                           (2000/C 176/33)
                         (Procestaal: Portugees)
In zaak T-46/97, SIC — Sociedade Independente de Comu-                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
nicação, SA, gevestigd te Estrada da Outorela (Portugal),
vertegenwoordigd door C. Botelho Moniz en P. Moura Pinhei-                                         van 13 april 2000
ro, advocaten te Lissabon, domicilie gekozen hebbende te
Luxemburg ten kantore van A. May, Grand-rue 31, tegen                      in zaak T-18/98: P. Reichert tegen Europees Parlement (1)
Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
G. Rozet en A. M. Alves Vieira), ondersteund door RTP —
Radiotelevisão Portuguesa, SA, gevestigd te Lissabon, vertegen-          („Ambtenaren — Artikel 4 van Bijlage VII bij het Statuut
woordigd door T. de Faria Manuel en I. Jalles, advocaten te               — Ontheemdingstoelage — Plaats van uitoefening van
Lissabon, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                                     voornaamste beroepsbezigheden”)
kantore van Beghin en Feider, advocaten aldaar, rue Charles
Martel 56-58, Portugese Republiek (gemachtigden: L. Fernan-                                         (2000/C 176/34)
des en M. L. Duarte en T. Ribeiro), en door Verenigd Koninkrijk
Groot-Brittannië en Noord-Ierland (gemachtigde: R. Magrill),
betreffende een verzoek om nietigverklaring van de beschik-                                          (Procestaal: Duits)
king van de Commissie van 7 november 1996 betreffende een
procedure tot toepassing van artikel 93 EG-Verdrag (thans                 In zaak T-18/98, P. Reichert, tijdelijke functionaris van de
artikel 88 EG) inzake de financiering van de openbare televi-             Socialistische Fractie in het Europees Parlement, vertegenwoor-
sieomroepen, op 6 januari 1997 ter kennis van verzoekster                 digd door D. Rogalla, advocaat te Sprockhövel (Duitsland),
gebracht, en van de beschikking die zou zijn vervat in de brief           domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
van de Commissie van 20 december 1996 betreffende een                     Decker, Braun en Wagner, advocaten aldaar, postbus 335,
klacht van verzoekster tegen RTP — Radiotelevisão Portugue-              tegen Europees Parlement (gemachtigden: Y. Pantalis en
sa, SA, heeft het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer —               E. Waldherr), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
uitgebreid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,            het besluit van het Europees Parlement van 21 oktober 1997
V. Tiili, A. Potocki, A. W. H. Meij en M. Vilaras, rechters; grif-        betreffende de toekenning van de ontheemdingstoelage be-
fier: G. Herzig, administrateur, op 10 mei 2000 een arrest                doeld in artikel 4 van bijlage VII bij het Statuut van de
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, heeft het
                                                                          Gerecht van eerste aanleg, P. Mengozzi, alleensprekende rech-
1) Verklaart het beroep niet-ontvankelijk, voorzover het gericht is       ter; griffier; J. Palacio Gonzalez, administrateur; op 13 april
     tegen de brief van de Commissie van 20 december 1996.                2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2) Verklaart de beschikking nietig, voorzover zij betrekking heeft op     1) Verwerpt het beroep;
     de maatregelen van de Portugese Staat ten gunste van RTP —
     Radiotelevisão Portuguesa, SA, bestaande in financiële toelagen     2) Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
     bij wege van compensatoire vergoedingen, belastingvrijstellingen,
     gunstige betalingsvoorwaarden voor het gebruik van de zendin-        (1) PB C 94 van 28.3.1998.
     stallaties en een gespreide betaling van een schuld ter zake van
     niet afgedragen socialezekerheidsbijdragen, tezamen met de niet-
     invordering van de moratoire interessen.


title: Zaak T-222/08: Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Sanatur/BHIM — Sektkellerei Schloss Wachenheim (life light)

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/46

         Beroep ingesteld op 9 juni 2008 — Sanatur/BHIM — Sektkellerei Schloss Wachenheim (life light)
   (Zaak T-222/08)
   (2008/C 223/80)
   Taal van het verzoekschrift: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Sanatur GmbH (Singen, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wiume, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Sektkellerei Schloss Wachenheim AG (Trier, Duitsland)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 6 maart 2008 in zaak R 1257/2006-1 te vernietigen;

               —

               de bestreden beslissing aldus te herzien dat het beroep wordt verworpen;

               —

               de andere partij in de procedure te verwijzen in de kosten van de procedure, met inbegrip van de kosten van het beroep.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „life light” voor waren van klasse 32 (aanvraag nr. 3 192 481)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Sektkellerei Schloss Wachenheim AG

      Oppositiemerk of -teken: Duits beeldmerk „LIGHT live” voor waren van klasse 32 (merk nr. 302 00 216)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling

      Aangevoerde middelen: schending van art. 8, lid 1, sub b), van verordening (EG) nr. 40/94 (1) doordat geen gevaar van verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 december 2001 in zaak C-235/00 [verzoek van de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Crown Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of Customs and Excise tegen CSC Financial Services Ltd ("Zesde BTW-richtlĳn — Artikel 13, B, sub d, punt 5 — Vrĳgestelde handelingen — Handelingen inzake waardepapieren — Bemiddeling — Verrichting van een zogenoemde call center-dienst")

text:
2.3.2002              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                 C 56/1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                        HOF VAN JUSTITIE
                ADVIES 2/00 VAN HET HOF                              Colomer, J. Mischo, A. Tizzano, L. A. Geelhoed en C. Stix-
                                                                     Hackl, advocaten-generaal, heeft het volgende advies gegeven:
                     van 6 december 2001                             Voor de sluiting van het Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid
                                                                     beschikken de Europese Gemeenschap en de lidstaten over een gedeelde
                                                                     bevoegdheid.
(„Protocol van Cartagena — Sluiting — Rechtsgrondslag
— Artikelen 133 EG, 174, lid 4, EG en 175, lid 1, EG —
Veranderde levende organismen — Milieubescherming —                  (1) PB C 355 van 9.12.2000.
            Gemeenschappelijke handelspolitiek”)
                        (2002/C 56/01)
                                                                                ARREST VAN HET HOF
Bij verzoek, ingediend op 27 oktober 2000 (1), heeft de                                         (Vijfde kamer)
Commissie van de Europese Gemeenschappen het Hof om
advies verzocht krachtens artikel 300, lid 6, EG over de                                  van 13 december 2001
volgende vragen:
                                                                     in zaak C-235/00 [verzoek van de High Court of Justice
                                                                     (England and Wales), Queen’s Bench Division (Crown
1.   Vormen artikel 133 en artikel 174, lid 4, in samenhang
                                                                     Office) om een prejudiciële beslissing]: Commissioners of
     met de relevante bepalingen van artikel 300 van het EG-
                                                                       Customs and Excise tegen CSC Financial Services Ltd (1)
     Verdrag de passende rechtsgrondslag voor het besluit tot
     sluiting door de Europese Gemeenschap van het Protocol
     van Cartagena inzake bioveiligheid?                             („Zesde BTW-richtlijn — Artikel 13, B, sub d, punt 5 —
                                                                     Vrijgestelde handelingen — Handelingen inzake waardepa-
                                                                     pieren — Bemiddeling — Verrichting van een zogenoemde
2.   Zo ja, hebben de bevoegdheden die de lidstaten op het                                  „call center”-dienst”)
     gebied van de milieubescherming behouden en die hun
     deelneming aan het Protocol van Cartagena inzake biovei-                                   (2002/C 56/02)
     ligheid kunnen rechtvaardigen, dan een residueel karakter
     ten opzichte van de dominerende bevoegdheid van de
                                                                                (Procestaal: Engels)
     Gemeenschap om met betrekking tot de in dit protocol
     behandelde materies internationale verbintenissen aan te
     gaan?                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
Het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
president, P. Jann, F. Macken, N. Colneric en S. von Bahr,           In zaak C-235/00, betreffende een verzoek aan het Hof
kamerpresidenten, C. Gulmann, D. A. O. Edward, A. La                 krachtens artikel 234 EG van de High Court of Justice (England
Pergola, J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet (rapporteur),      and Wales), Queen’s Bench Division (Crown Office) (Verenigd
R. Schintgen en V. Skouris, rechters, gehoord S. Alber, eerste       Koninkrijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Commis-
advocaat-generaal, F. G. Jacobs, P. Léger, D. Ruiz-Jarabo            sioners of Customs and Excise en CSC Financial Services Ltd,
 ---pagebreak--- C 56/2                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            2.3.2002
om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13,          vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet
B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de               de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de                    die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/76/EG van de
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-                  Raad van 1 oktober 1998 tot wijziging van richtlijn 96/26/EG
schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:              inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van
uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Vijfde               goederen-, respectievelijk personenvervoer over de weg, natio-
kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. La             naal en internationaal, en inzake de wederzijdse erkenning van
Pergola, L. Sevón (rapporteur), M. Wathelet en C. W. A. Tim-              diploma’s, certificaten en andere titels ter vergemakkelijking
mermans, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Co-                   van de uitoefening van het recht van vrije vestiging van
lomer; griffier: D. Louterman-Hubeau, afdelingshoofd, op                   bedoelde vervoerondernemers (PB L 277, blz. 17), althans
13 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum                     door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de
luidt als volgt:                                                           krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is
                                                                           nagekomen, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als
Artikel 13, B, sub d, punt 5, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG)          volgt: P. Jann (rapporteur), kamerpresident, L. Sevón en
van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de             M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier:
wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappe-           R. Grass, op 13 december 2001 een arrest gewezen waarvan
lijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme            het dictum luidt als volgt:
grondslag, moet aldus worden uitgelegd dat:
                                                                           1.    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
—     de bewoordingen „handelingen inzake waardepapieren” doelen
                                                                                rechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen
      op handelingen die de rechten en verplichtingen van de partijen
                                                                                aan richtlijn 98/76/EG van de Raad van 1 oktober 1998 tot
      op waardepapieren kunnen doen ontstaan, wijzigen of doen
                                                                                wijziging van richtlijn 96/26/EG inzake de toegang tot
      tenietgaan,
                                                                                het beroep van ondernemer van goederen-, respectievelijk
                                                                                personenvervoer over de weg, nationaal en internationaal, en
—     de bewoordingen „bemiddeling inzake waardepapieren” niet
                                                                                inzake de wederzijdse erkenning van diploma’s, certificaten en
      doelen op diensten waarbij enkel informatie over een financieel
                                                                                andere titels ter vergemakkelijking van de uitoefening van het
      product wordt verstrekt en in voorkomend geval de verzoeken
                                                                                recht van vrije vestiging van bedoelde vervoerondernemers, is het
      om inschrijving op de betrokken waardepapieren in ontvangst
                                                                                Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem
      worden genomen en verwerkt, zonder dat zij ook de uitgifte
                                                                                rustende verplichtingen niet nagekomen.
      ervan omvatten.
                                                                           2.    Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.
(1) PB C 233 van 12.8.2000.
                                                                           (1) PB C 118 van 21.4.2001.
                    ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)
                     van 13 december 2001                                  Verzoek van Areios Pagos van 10 juli 2001 om een
                                                                           prejudiciële beslissing in het geding tussen Alexandros
                                                                           K. Kefalas e.a. en 1. Griekse Staat, 2. de naamloze
in zaak C-107/01: Commissie van de Europese Gemeen-                        vennootschap in liquidatie Organismos Oikonomikis
      schappen tegen Groothertogdom Luxemburg (1)                          Anasygkrotisis Epicheiriseon A. E., wettig vertegenwoor-
                                                                           digd door haar liquidateur, de naamloze vennootschap
(„Niet-nakoming — Richtlijn 98/76/EG — Niet-omzetting                      Ethniki Kefalaiou Anonymi Etaireia Diacheirisis Energiti-
                    binnen gestelde termijn”)                              kou kai Pathitikou, 3. de naamloze vennootschap Athinaï-
                                                                              ki Chartopoiïa A. E. en 4. Georgios I. Tsamasfyros e.a.
                           (2002/C 56/03)
                                                                                (Zaak C-303/01)
                          (Procestaal: Frans)
                                                                                (2002/C 56/04)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                           De Areios Pagos heeft bij beschikking van 10 juli 2001,
In zaak C-107/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 30 juli 2001,
pen (gemachtigde: M. Wolfcarius) tegen Groothertogdom                      in het geding tussen Alexandros K. Kefalas e.a. en 1. Griekse
Luxemburg (gemachtigde: J. Faltz), betreffende een verzoek om              Staat, 2. de naamloze vennootschap in liquidatie Organismos


title: Zaak C-492/01 P: Hogere voorziening, op 19 december 2001 ingesteld door Dieckmann & Hansen GmbH tegen het arrest, op 23 oktober 2001 in zaak T-155/99 tussen Dieckmann & Hansen GmbH en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vĳfde kamer)

text:
C 44/8                   NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    16.2.2002
1.     Verzetten de artikelen 20, lid 2, en 17 van de Zesde             Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
       richtlijn (1), dan wel de Europeesrechtelijke vertrouwens-
       en rechtszekerheidbeginselen zich ertegen dat — in een
       geval waarin geen sprake is van fraude of misbruik noch          1.   het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
       van wijziging van voorgenomen gebruik, als bedoeld in                 Europese Gemeenschappen van 23 oktober 2001 te
       de punten 50 en 51 van het arrest van het Hof van                     vernietigen;
       Justitie in de zaak Schloßstraße (2) — de door een
       belastingplichtige in aftrek gebrachte BTW die hij heeft         2.   de Commissie te veroordelen aan verzoekster een bedrag
       voldaan voor een (onroerend) goed dat aan hem is                      te betalen van DM 8 725 320,45, vermeerderd met 8 %
       geleverd met het oog op de (aan de BTW onderworpen)                   rente vanaf de datum van instelling van het beroep;
       verhuur van dat goed, op de enkele grond dat de
       belastingplichtige ten gevolge van een wetswijziging niet
       meer het recht heeft om voor die verhuur van de                  3.   vast te stellen dat de Commissie verplicht is verzoekster
       vrijstelling af te zien, voor de op het moment van het                alle verdere schade te vergoeden die zij heeft geleden
       vervallen van die keuzemogelijkheid (in casu feitelijk                doordat zij wegens het invoerverbod voor kaviaar uit
       1 januari 1996) nog niet verstreken jaren van de herzie-              Kasachstan per 31 december 1999 haar personeel heeft
       ningsperiode op de voet van voormeld artikel 20, lid 2,               moeten ontslaan en haar economische activiteit heeft
       wordt herzien?                                                        moeten beëindigen;
2.     Blijft, zo het antwoord op de eerste vraag bevestigend           4.   de Commissie te verwijzen in de kosten.
       luidt, de wetswijziging alleen ten aanzien van de in
       vraag 1 bedoelde in aftrek gebrachte belasting buiten
       toepassing of mede — totdat de herzieningsperiode is
       verstreken — ten aanzien van het (met toepassing van
       het bepaalde in artikel 13, C, van de Zesde richtlijn) belast    Middelen en voornaamste argumenten
       zijn van de in vraag 1 bedoelde verhuur?
                                                                        —    Ten onrechte gaat het Gerecht ervan uit, dat de Commissie
( 1) Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977                  bij de vaststelling van beschikking 1999/244/EG (1), waar-
     betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten           bij Kasachstan werd doorgehaald op de lijst van derde
     inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting         landen, over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschik-
     over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145,         te, wat tot gevolg heeft dat alleen een voldoende gekwalifi-
     blz. 1).                                                                ceerde schending van het beginsel van behoorlijk bestuur
(2) Arrest van 08.06.2000 in de zaak C-396/98.                               waarop rekwirante zich kan beroepen, grond kan opleve-
                                                                             ren voor een schadevergoedingsplicht van de Commissie.
                                                                             Bedoelde beschikking is gebaseerd op de machtigings-
                                                                             grondslag van artikel 2, lid 3, van beschikking 95/408/EG
                                                                             van de Raad, dat qua voorwaarden en inhoud in samen-
                                                                             hang met lid 2 voorziet in bepaalde, nauwkeurig omschre-
                                                                             ven criteria, waaraan de Commissie zich heeft te houden.
                                                                             De Commissie moet vaststellen of de autoriteiten van
Hogere voorziening, op 19 december 2001 ingesteld                            het derde land garanties hebben gegeven die minstens
door Dieckmann & Hansen GmbH tegen het arrest, op                            overeenkomen met de garanties als bedoeld in richtlijn
23 oktober 2001 in zaak T-155/99 tussen Dieckmann                            91/493/EEG van de Raad, en of die garanties nog steeds
& Hansen GmbH en Commissie van de Europese Gemeen-                           geldig zijn.
schappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
      van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer)                          Wat met betrekking tot deze garanties wordt vastgesteld,
                                                                             moet gebaseerd zijn op concrete omstandigheden, die in
                                                                             richtlijn 91/493 van de Raad zijn gepreciseerd, en op de
                          (Zaak C-492/01 P)                                  voorwaarden waaronder de uit het derde land ingevoerde
                                                                             producten worden geproduceerd en verkocht, met name
                            (2002/C 44/15)                                   de naleving van de hygiënische normen bij de productie,
                                                                             welke normen ter bescherming van de gezondheid van
                                                                             de consument zijn vastgesteld. Of aan deze voorwaarden
                                                                             is voldaan, moet in concreto worden vastgesteld. Bij deze
                                                                             vaststelling bestaat geen marge voor overwegingen inzake
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                   landbouw- of economisch beleid.
op 19 december 2001 hogere voorziening ingesteld door
Dieckmann & Hansen GmbH, vertegenwoordigd door
H.-J. Rabe, van het advocatenkantoor Latham & Watkins                   —    Het Gerecht heeft evenwel niet vastgesteld, dat de Com-
Schön Nolte, Warburgstraße 50, D-20354 Hamburg, tegen                        missie de grenzen waarbinnen haar discretionaire be-
het arrest, op 23 oktober 2001 in zaak T-155/99 tussen                       voegdheid dient te blijven, kennelijk en ernstig heeft
Dieckmann & Hansen GmbH en Commissie van de Europese                         overschreden. De door de Commissie aangestelde veteri-
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg                    naire deskundigen hebben in hun rapport weliswaar
van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer).                               verklaard, dat hun beoordeling van de „algemene situatie
 ---pagebreak--- 16.2.2002                NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 44/9
      in Kasachstan met betrekking tot de geldende veterinaire                —     door te bepalen dat in andere lidstaten gevestigde
      voorschriften, het hygiënebeleid en de veterinaire keurin-                    laboratoria voor medisch-biologische analysen hun
      gen” ook geldt voor kaviaar, doch haar vaststellingen                         exploitatiezetel op het Franse grondgebied moeten
      hadden alleen betrekking op de productie van paarden-                         hebben om de noodzakelijke bedrijfsvergunning te
      vlees en zanderfilets. De Commissie heeft het veterinair                      krijgen;
      comité een voorstel voorgelegd zonder zelf over te gaan
      tot controle en toetsing, en zonder het rapport van de                  —     door te bepalen dat de kosten voor medisch-
      deskundigen over te leggen.                                                   biologische analysen, verricht door een in een andere
                                                                                lidstaat gevestigd laboratorium voor medisch-bio-
                                                                                logische analysen, niet voor vergoeding in aanmer-
—     Verder heeft het Gerecht niet aanvaard, dat de Commissie
                                                                                king komen,
      ook het beginsel van de bescherming van verzoeksters
      gewettigd vertrouwen kennelijk heeft geschonden. Na de
                                                                              de krachtens de artikelen 43 en 49 EG op haar rustende
      publicatie van beschikking 1999/136 van de Commissie
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen;
      van 28 januari 1999 (PB 18.2.1999) was de invoer van
      kaviaar uit Kasachstan nog steeds toegelaten (lijst II).           2.   de Franse Republiek in de kosten te verwijzen.
      Daarop sloot verzoekster begin maart 1999 overeenkom-
      sten voor de levering van kaviaar uit Kasachstan voor het
      seizoen 1999. In januari 1999, en in ieder geval vóór
      18 februari 1999, was de Commissie evenwel reeds op                Middelen en voornaamste argumenten
      de hoogte van de conclusies van het inspectierapport, op
      grond waarvan zij de vergadering van 23 februari 1999
      van het veterinair comité een ontwerp heeft voorgelegd,            —    Beperking op artikel 43 EG, doordat de voor de werking
      dat voorzag in de schrapping op lijst II. Gelet op het                  van een laboratorium voor medisch-biologische analysen
      geringe aantal betrokken importeurs, was het voor de                    vereiste administratieve vergunning (artikel L 757 van de
      Commissie niet moeilijk geweest deze ondernemingen te                   de Code de la Santé Publique) slechts kan worden
      informeren over de haar in januari reeds bekende resul-                 afgegeven door de prefect van het departement waar het
      taten van het controlebezoek en over de daaruit voor de                 laboratorium moet worden geëxploiteerd (artikel 15
      kaviaarimport eventueel voortvloeiende gevolgen.                        van decreet nr. 76-1004). Deze bepaling maakt het
                                                                              onmogelijk, een vestiging in de vorm van een bijkantoor
                                                                              of een agentschap te openen. De Commissie betwist
                                                                              niet, dat een lidstaat een vergunningenstelsel voor de
(1) Beschikking 1999/244/EG van de Commissie van 26 maart 1999                activiteiten van een laboratorium kan invoeren. Een
    houdende wijziging van beschikking 97/296/EG tot vaststelling             dergelijk stelsel moet echter rekening houden met de
    van de lijst van derde landen waaruit invoer van visserijproducten
    voor menselijke consumptie is toegestaan, PB 1999, L 91, blz. 37.         voorschriften en waarborgen waaraan reeds in een andere
                                                                              lidstaat van vestiging is voldaan, zonder uit te sluiten dat
                                                                              in de eerste lidstaat een hogere graad van bescherming
                                                                              van de volksgezondheid kan bestaan. Anders zou de niet-
                                                                              inaanmerkingneming van de waarborgen waaraan reeds
                                                                              in een andere lidstaat is voldaan, leiden tot een situatie
                                                                              waarin voor de vergunningsaanvraag stappen moeten
                                                                              worden gedaan die, gezien de vergunning die het buiten-
                                                                              landse laboratorium reeds in zijn lidstaat van vestiging
Beroep, op 21 december 2001 ingesteld door Commissie                          heeft gekregen, overbodig zijn. Een dergelijke situatie is
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                             in strijd met het evenredigheidsbeginsel, volgens hetwelk
                                 bliek                                        de nagestreefde doelstellingen met de minst restrictieve
                                                                              middelen moeten worden bereikt.
                          (Zaak C-496/01)                                —    Beperking op de artikelen 43 en 49 EG, doordat de Franse
                                                                              regeling (artikel R 332-3 van de Code de la Sécurité
                                                                              Sociale) de financiële bijdrage van de ziekenfondsen
                            (2002/C 44/16)                                    beperkt tot uitzonderlijke gevallen, namelijk wanneer de
                                                                              verzekerde heeft bewezen dat hij op het Franse grondge-
                                                                              bied niet de passende zorgen kan ontvangen. Dat geval
                                                                              doet zich niet voor, wat de laboratoria voor medisch-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                    biologische analysen betreft. Dit vormt een belemmering
op 21 december 2001 beroep ingesteld tegen Franse Republiek                   van zowel het vrij verrichten van diensten (geval waarin
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                      een buitenlands laboratorium geen vestiging in Frankrijk
woordigd door M. Patakia als gemachtigde, domicilie gekozen                   heeft), als het recht om nevenvestigingen op te richten
hebbende te Luxemburg.                                                        (geval waarin een laboratorium een nevenvestiging heeft,
                                                                              waar de analysen echter niet worden verricht).
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                         De Commissie is van mening, dat die beperkingen niet worden
                                                                         gerechtvaardigd door redenen van met name volksgezondheid.
1.    vast te stellen dat de Franse Republiek,                           De door de richtlijnen van de Raad (93/16/EEG, 85/432/EEG,