title: Gevoegde zaken C-182/11 en C-183/11: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Econord Spa/Comune di Cagno (C-182/11), Comune di Varese, Comune di Solbiate (C-183/11), Comune di Varese (Overheidsopdrachten voor diensten — Richtlijn 2004/18/EG — Aanbestedende dienst die op juridisch van hem onderscheiden opdrachtnemer toezicht uitoefent zoals op zijn eigen diensten — Geen verplichting om aanbestedingsprocedure te organiseren overeenkomstig Unierechtelijke voorschriften (zogenaamde „in house” -opdracht) — Opdrachtnemende entiteit waarop meerdere territoriale overheden gezamenlijk toezicht uitoefenen — Voorwaarden voor toepassing van „in house” -opdracht)

text:
               26.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 29 november 2012 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Econord Spa/Comune di Cagno (C-182/11), Comune di Varese, Comune di Solbiate (C-183/11), Comune di Varese
   (Gevoegde zaken C-182/11 en C-183/11) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Richtlijn 2004/18/EG - Aanbestedende dienst die op juridisch van hem onderscheiden opdrachtnemer toezicht uitoefent zoals op zijn eigen diensten - Geen verplichting om aanbestedingsprocedure te organiseren overeenkomstig Unierechtelijke voorschriften (zogenaamde „in house”-opdracht) - Opdrachtnemende entiteit waarop meerdere territoriale overheden gezamenlijk toezicht uitoefenen - Voorwaarden voor toepassing van „in house”-opdracht)
   2013/C 26/12
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Econord Spa

      Verwerende partijen: Comune di Cagno (C-182/11), Comune di Varese, Comune di Solbiate (C 183/11), Comune di Varese

      Voorwerp

   Verzoeken om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Uitlegging van de artikelen 49 en 56 VWEU — Procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Gunning zonder aanbesteding — Concessie zonder formele aanbestedingsprocedure van de stadsreinigingsdienst door twee overheidsinstanties aan een naamloze vennootschap waarin de concessieverlenende overheidsinstanties een deelneming in het kapitaal bezitten — Geen effectief toezicht door één van deze overheidsinstanties op de concessiehoudende vennootschap

      Dictum

   Wanneer meerdere overheidsinstanties in hun hoedanigheid van aanbestedende dienst samen een entiteit oprichten voor het verrichten van hun openbare dienstverleningstaak of wanneer een overheidsinstantie een deelneming verwerft in een dergelijke entiteit, is voldaan aan de in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie gestelde voorwaarde dat deze autoriteiten, om te worden vrijgesteld van hun verplichting om een openbare aanbestedingsprocedure te organiseren overeenkomstig de voorschriften van het Unierecht, op deze entiteit gezamenlijk toezicht uitoefenen zoals op hun eigen diensten, wanneer al deze autoriteiten deelnemen in het kapitaal van die entiteit alsook deel uitmaken van de bestuursorganen ervan.

      (1)  PB C 211 van 16.7.2011.


title: Zaak T-18/06: Beroep ingesteld op  23 januari 2006  — Deutsche Telekom tegen BHIM

text:
               8.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/32

         Beroep ingesteld op 23 januari 2006 — Deutsche Telekom tegen BHIM
   (Zaak T-18/06)
   (2006/C 86/64)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Deutsche Telekom AG (Bonn, Duitsland) (vertegenwoordiger: J.-C. Gaedertz, Rechtsanwalt)

      Verweerder: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies van verzoekster

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 17 november 2005 te vernietigen,

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Alles, was uns verbindet” voor waren en diensten van de klassen 9, 16, 35, 36, 38 en 42 — Aanvraagnr. 3 648 441
   Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag
   Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat het aangevraagde merk onderscheidend vermogen bezit voor de geclaimde waren en diensten en niet beschrijvend is, aangezien de woordcombinatie ongewoon en ongebruikelijk is voor de waren en diensten waarvoor inschrijving is aangevraagd.


title: Zaak C-221/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 maart 2010 — Europese Commissie/Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 95/59/EG — Belastingen, andere dan omzetbelasting, op verbruik van tabaksfabrikaten — Artikel 9, lid 1 — Vrije vaststelling, door fabrikanten en importeurs, van maximumkleinhandelsverkoopprijzen voor hun producten — Nationale regeling die minimumkleinhandelsverkoopprijs voor sigaretten oplegt — Rechtvaardiging — Bescherming van volksgezondheid — Kaderovereenkomst van Wereldgezondheidsorganisatie voor bestrijding van tabaksgebruik)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/7

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 4 maart 2010 — Europese Commissie/Ierland
   (Zaak C-221/08) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 95/59/EG - Belastingen, andere dan omzetbelasting, op verbruik van tabaksfabrikaten - Artikel 9, lid 1 - Vrije vaststelling, door fabrikanten en importeurs, van maximumkleinhandelsverkoopprijzen voor hun producten - Nationale regeling die minimumkleinhandelsverkoopprijs voor sigaretten oplegt - Rechtvaardiging - Bescherming van volksgezondheid - Kaderovereenkomst van Wereldgezondheidsorganisatie voor bestrijding van tabaksgebruik)
   2010/C 113/09
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal en W. Mölls, gemachtigden)

      Verwerende partij: Ierland (vertegenwoordigers: D. O’Hagan, gemachtigde, G. Hogan, SC)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het gebruik van tabaksfabricaten (PB L 291, blz. 40) — Nationale wet die minimum- en maximumkleinhandelsverkoopprijzen voor tabaksfabricaten oplegt

      Dictum

               1.

               Door minimumkleinhandelsverkoopprijzen voor sigaretten op te leggen, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 9, lid 1, van richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/10/EG van de Raad van 12 februari 2002.

               2.

               Door de Europese Commissie niet de informatie te verstrekken die zij nodig heeft voor het vervullen van haar taak, toezicht te houden op de uitvoering van richtlijn 95/59, zoals gewijzigd bij richtlijn 2002/10, is Ierland de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 10 EG.

               3.

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4.

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 15.8.2008.


title: Zaak C-278/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Susanne Meyer e.a./TUIfly GmbH

text:
               24.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/35

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover (Duitsland) op 18 mei 2017 — Susanne Meyer e.a./TUIfly GmbH
   (Zaak C-278/17)
   (2017/C 239/44)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Hannover

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Susanne Meyer, Sophie Meyer, Jan Meyer

      Verwerende partij: TUIfly GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt de uit ziekmeldingen resulterende afwezigheid van een voor de uitvoering van vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004 (1)? Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               2)

               Indien vraag 1 ontkennend wordt beantwoord: vormt de spontane afwezigheid van een voor de uitvoering van de vluchten relevant deel van het personeel van de uitvoerende luchtvaartmaatschappij wegens een volgens het arbeidsrecht en volgens het collectieve overeenkomstenrecht niet gewettigde staking („wilde staking”) een buitengewone omstandigheid in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening (EG) nr. 261/2004? Indien vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: hoe hoog moet het afwezigheidspercentage zijn om van een dergelijke omstandigheid te kunnen spreken?

               3)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: moet de buitengewone omstandigheid zich hebben voorgedaan bij de geannuleerde vlucht zelf of heeft de uitvoerende luchtvaartmaatschappij het recht om op grond van economische overwegingen een nieuw vliegplan op te stellen?

               4)

               Indien vraag 1 of vraag 2 bevestigend wordt beantwoord: heeft de vermijdbaarheid betrekking op de buitengewone omstandigheid dan wel op de gevolgen van het zich voordoen van de buitengewone omstandigheid?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB 2004, L 46, blz. 1).


title: Zaak T-168/99: Beroep, op 13 juli 1999 ingesteld door Diputación Foral de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 281/24             NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      2.10.1999
Beroep, op 13 juli 1999 ingesteld door Diputación Foral               vertegenwoordigd door M. Brealey en J. Lawrence, domicilie
de Alava tegen Commissie van de Europese Gemeen-                       gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van Arendt &
                           schappen                                    Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10.
                       (Zaak T-168/99)                                 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                       — de bestreden beschikking nietig te verklaren om de in het
                       (1999/C 281/45)                                       verzoekschrift uiteengezette redenen, en
                                                                       — de Commissie in de kosten te verwijzen, daaronder begre-
                                                                             pen die van verzoekster.
                      (Procestaal: Spaans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              Middelen en voornaamste argumenten
schappen is op 13 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Diputación Foral de               Verzoekster, een vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
Alava, vertegenwoordigd door A. Creus Carreras en B. Uriarte           naar Engels recht, heeft reeds een soortgelijke problematiek
Valiente, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Brussel,            aan de orde gesteld in vier thans bij het Gerecht van eerste
Oudergemselaan 78.                                                     aanleg van de Europese Gemeenschappen tegen de Commissie
                                                                       aanhangige beroepen (1).
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van              In het onderhavige beroep stelt verzoekster dat de Commissie
     31 maart 1999 waarbij een procedure wegens staatssteun            van plan is de steun goed te keuren die in 1999 aan de Spaanse
     is geopend inzake de belastingmaatregelen die zijn neerge-        mijnindustrie zal worden verleend. Volgens verzoekster moet
     legd in de Normas Forales de Alava nrs. 22/1994 en                de betwiste beschikking volledig of gedeeltelijk nietig worden
     24/1996 en de Spaanse Staat is gelast de toekenning van           verklaard om de volgende redenen:
     deze maatregelen aan de onderneming Ramondı́n SA op               — de Commissie is niet bevoegd de steun krachtens artikel 1,
     te schorten;                                                            lid 1, van de Code goed te keuren, tenzij de steun in
                                                                             overeenstemming is met de artikelen 2 tot en met 9 van
— de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                             de Code;
                                                                       — de goedkeuring van overheidssteun was een schending van
Middelen en voornaamste argumenten                                           een wezenlijk vormvoorschrift en/of van het EGKS-Verdrag
                                                                             en/of van een rechtsregel betreffende de toepassing ervan;
Het onderhavige beroep is gericht tegen de beschikking van de          — de Commissie heeft in de bestreden beschikking niet of
Commissie waarbij bepaalde belastingmaatregelen ten gunste                   niet behoorlijk de redenen aangegeven waarom de steun
van de onderneming Ramondı́n SA als met de gemeenschappe-                    in verschillende gevallen kan worden toegestaan.
lijke markt onverenigbare staatssteunmaatregelen zijn aange-
merkt.
                                                                       (1) Zie zaken T-110/98 (PB C 299 van 26 .9.1998, blz. 38), T-111/98
                                                                            (PB C 299 van 26.9.1998, blz. 39), T-12/99 (PB C 86 van
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen met                     27.3.1999, blz. 25) en T-63/99 (PB C 160 van 5.6.1999, blz. 26).
die in de zaak T-127/99, Teritorio Histórico de Alava Arabako
Foru Aldundia/Diputación Foral de Alava/Commissie.
                                                                       Beroep, op 23 juli 1999 ingesteld door British Steel plc
                                                                           tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 20 juli 1999 ingesteld door RJB Mining plc
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                                               (Zaak T-171/99)
                       (Zaak T-170/99)                                                           (1999/C 281/47)
                       (1999/C 281/46)                                                           (Procestaal: Engels)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                       (Procestaal: Engels)
                                                                       schappen is op 23 juli 1999 beroep tegen Commissie van de
                                                                       Europese Gemeenschappen ingesteld door British Steel plc,
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              vertegenwoordigd door Philip G.H. Collins en M. Levitt,
schappen i op 20 juli 1999 beroep ingesteld tegen Commissie            domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij M. Loesch,
van de Europese Gemeenschappen door RJB Mining plc,                    advocaat aldaar, Rue Goethe 11.


title: Zaak C-466/08: Beroep ingesteld op 30 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus

text:
               20.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 327/21

         Beroep ingesteld op 30 oktober 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus
   (Zaak C-466/08)
   (2008/C 327/36)
   Procestaal: Grieks
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Karanasou-Apostolopoulou en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus
   Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om volledig te voldoen aan richtlijn 2005/36/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2005/36/EG in nationaal recht is op 20 oktober 2007 verstreken.

      (1)  PB L 255 van 30.9.2005.


title: Zaak C-446/07: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Modena — Italië) — Alberto Severi, handelend in eigen naam en als wettelijk vertegenwoordiger van Cavazzuti e figli SpA, thans Grandi Salumifici Italiani SpA/Regione Emilia-Romagna (Richtlijn 2000/13/EG — Etikettering van levensmiddelen bestemd om als zodanig aan eindverbruiker te worden geleverd — Etikettering die koper kan misleiden aangaande oorsprong of herkomst van levensmiddel — Soortnamen in zin van artikel 3 van verordening (EEG) nr. 2081/92 — Invloed)

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/11

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunale civile di Modena — Italië) — Alberto Severi, handelend in eigen naam en als wettelijk vertegenwoordiger van Cavazzuti e figli SpA, thans Grandi Salumifici Italiani SpA/Regione Emilia-Romagna
   (Zaak C-446/07) (1)

   (Richtlijn 2000/13/EG - Etikettering van levensmiddelen bestemd om als zodanig aan eindverbruiker te worden geleverd - Etikettering die koper kan misleiden aangaande oorsprong of herkomst van levensmiddel - Soortnamen in zin van artikel 3 van verordening (EEG) nr. 2081/92 - Invloed)
   2009/C 267/19
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale civile di Modena

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Alberto Severi, handelend in eigen naam en als wettelijk vertegenwoordiger van Cavazzuti e figli SpA, thans Grandi Salumifici Italiani SpA

      Verwerende partij: Regione Emilia-Romagna

      In tegenwoordigheid van: Associazione fra Produttori per la Tutela del „Salame Felino”

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunale civile di Modena — Uitlegging van artikelen 3, lid 1, en 13, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992, inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 208, blz. 1), thans artikelen 3, lid 1, en 13, lid 2, van verordening (EG) nr. 510/06 — Benaming van een levensmiddel waarin een plaats wordt genoemd die niet is geregistreerd als BOB of BGA in de zin van de genoemde verordening — Mogelijkheid voor producenten die er te goeder trouw en voortdurend gebruik van hebben gemaakt voordat de verordening in werking trad om die benaming te gebruiken op de gemeenschappelijke markt — „Salame Felino”

      Dictum

               1)

               De artikelen 3, lid 1, en 13, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2796/2000 van de Commissie van 20 december 2000, moeten aldus worden uitgelegd dat een geografische verwijzingen bevattende benaming van een levensmiddel, waarvoor een aanvraag tot registratie als beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding in de zin van verordening nr. 2081/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2796/2000, is ingediend, niet kan worden vermoed een soortnaam te zijn in afwachting van de eventuele indiening van de registratieaanvraag bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de nationale autoriteiten. Dat een benaming een soortnaam is in de zin van verordening nr. 2081/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2796/2000, kan niet worden vermoed zolang de Commissie geen besluit heeft genomen over de aanvraag tot registratie van de benaming, in voorkomend geval door de aanvraag af te wijzen op de specifieke grond dat de benaming een soortnaam is geworden.

               2)

               De artikelen 3, lid 1, en 13, lid 3, van verordening nr. 2081/92, zoals gewijzigd bij verordening nr. 2796/2000, juncto artikel 2 van richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame, moeten aldus worden uitgelegd dat een geografische verwijzingen bevattende benaming van een levensmiddel, die niet is geregistreerd als beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding, rechtmatig kan worden gebruikt op voorwaarde dat de etikettering van het product met die benaming een gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en oplettende gewone consument niet misleidt. Om uit te maken of dit het geval is, kunnen de nationale rechterlijke instanties rekening houden met de duur van het gebruik van de benaming. Of de producent of winkelier al dan niet te goeder trouw is, is daarentegen niet relevant.

      (1)  PB C 51 van 23.02.2008.


title: Zaak T-380/09: Arrest van het Gerecht van 15 december 2010 — Bianchin/BHIM — Grotto (GASOLINE) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Communautair woordmerk GASOLINE — Ouder communautair beeldmerk GAS — Relatieve weigeringsgrond — Gevaar voor verwarring — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               5.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/15

         Arrest van het Gerecht van 15 december 2010 — Bianchin/BHIM — Grotto (GASOLINE)
   (Zaak T-380/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Communautair woordmerk GASOLINE - Ouder communautair beeldmerk GAS - Relatieve weigeringsgrond - Gevaar voor verwarring - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009)
   2011/C 38/26
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luciano Bianchin (Asolo, Italië) (vertegenwoordigers: G. Massa en P. Massa, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: O. Montalto, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Grotto SpA (Chiuppano, Italië) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 13 juli 2009 (zaak R 1455/2008-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Grotto Spa en Luciano Bianchin.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Luciano Bianchin wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 21.11.2009.


title: Zaak C-160/03: Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Koninkrĳk Spanje tegen Eurojust

text:
C 146/30                 NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                        21.6.2003
       De beoordeling door het Gerecht van eerste aanleg in                Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
       het bestreden arrest heeft uitsluitend betrekking op
       de beschikking van 1996, ofschoon deze beschikking                  1.   in de volgende oproepen:
       kennelijk niet de handeling is waartegen in eerste aanleg
       wordt opgekomen.                                                         —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       Het is duidelijk dat artikel 12 van richtlijn 75/319,                          post van functionaris voor de gegevensbescherming.
       waarop de beschikking van 1996 is gebaseerd en dat is                          Ref.: 03/EJ/07 (2003/C 34 A/01) PB C 34 A van
       onderzocht door het Gerecht van eerste aanleg, geen                            13.2.2003;
       rechtsgrondslag vormt voor de beschikking van 2000.
       Bovendien wordt artikel 12 in wezen beoordeeld aan de                    —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       hand van een vergelijking met artikel 10, lid 2, van                           functie van juridisch medewerker. Ref.: 03/EJ/11
       richtlijn 75/319, ofschoon ook deze laatste bepaling geen                      (2003/C 34 A/05) PB C 34 A van 13.2.2003;
       rechtsgrondslag vormt voor de beschikking van 2000,
       noch voor de door het Gerecht van eerste aanleg onder-                   —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       zochte beschikking van 1996.                                                   functie van persvoorlichter. Ref.: 03/EJ/13 (2003/C
                                                                                34 A/07) PB C 34 A van 13.2.2003;
       Bijgevolg is de conclusie van het Gerecht van eerste
       aanleg dat de Commissie niet bevoegd was om de
       beschikking van 2000 te nemen gebaseerd op een                           —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       beoordeling die betrekking heeft op een beschikking die                        functie van secretariaatsmedewerker bij de algemene
       in eerste aanleg niet werd bestreden, en berust zij in                         administratie. Ref.: 03/EJ/14 (2003/C 34 A/08) PB
       wezen op bepalingen, namelijk de artikelen 10 en 12 van                        C 34 A van 13.2.2003;
       richtlijn 75/319, die geen rechtsgrondslag vormen voor
       de beschikking van 2000. Volgens rekwirante kan deze                     —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       beoordeling op zich worden aangemerkt als een verzuim                          functie van bibliothecaris/archivaris. Ref.: 03/EJ/12
       om de status van artikel 15a, lid 1, van richtlijn 75/319                      (2003/C 34 A/06) PB C 34 A van 13.2.2003;
       te preciseren en derhalve als een verzuim om rekening te
       houden met deze bepaling.                                                —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       Volgens rekwirante zijn de twee hiervoor genoemde                              functie van rekenplichtige. Ref.: 03/EJ/08 (2003/C
       fouten fundamenteel, en houden zij in zoverre met elkaar                       34 A/02) PB C 34 A van 13.2.2003;
       verband dat zij de gehele beoordeling op grond waarvan
       het Gerecht van eerste aanleg tot de conclusie kwam dat                  —     oproep voor het indienen van sollicitaties voor de
       de Commissie niet bevoegd was om de beschikking van                            functie van IT-deskundige (webmaster) voor het
       2000 te nemen, ongeldig maken.                                                 Europees justitieel netwerk. Ref.: 03/EJ/09 (2003/
                                                                                C 34 A/03) PB C 34 A van 13.2.2003,
       Ten slotte, en slechts subsidiair, stelt rekwirante dat de
       redenering van het Gerecht van eerste aanleg, dat ar-
                                                                                nietig te verklaren het punt met betrekking tot de
       tikel 15a van richtlijn 75/319 niet geldt voor vergunnin-
                                                                                documenten die in het Engels moeten worden overgelegd
       gen voor het in de handel brengen die zijn geharmoni-
                                                                                door kandidaten die het sollicitatieformulier in een andere
       seerd middels een zuiver consultatieve procedure in de
                                                                                taal indienen; alsmede de punten inzake de kwalificaties
       zin van de artikelen 12 en 13 van de richtlijn, eveneens
                                                                                van de kandidaten met betrekking tot talenkennis in elke
       een onjuiste uitlegging is van dat artikel.
                                                                                van de hierna opgesomde oproepen:
( 1) PB C 247 van 26.8.2000, blz. 29.
                                                                                —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
( 2) Tweede Richtlijn 75/319/EEG van de Raad van 20 mei 1975
     betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                                de post van functionaris voor de gegevensbescher-
     bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten (PB L 147 van                    ming als 17de kwalificatie: „uitstekende kennis van
     9.6.1975, blz. 13).                                                              het Engels en het Frans. Vermogen te werken in
                                                                                andere talen van de Europese Gemeenschappen
                                                                                strekt tot aanbeveling”.
                                                                                —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties
Beroep, op 8 april 2003 ingesteld door Koninkrijk Spanje                              voor de functie van juridisch medewerker als 19de
                           tegen Eurojust                                             kwalificatie: „uitstekende kennis van het Engels en
                                                                                het Frans. Vermogen te werken in andere talen van
                          (Zaak C-160/03)                                             de Europese Gemeenschappen strekt tot aanbeve-
                                                                                ling”.
                          (2003/C 146/50)
                                                                                —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
                                                                                de functie van persvoorlichter als 12de kwalificatie:
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op                         „vermogen om ten minste in het Engels en het Frans
8 april 2003 beroep ingesteld tegen Eurojust door Koninkrijk                          te communiceren; kennis van andere officiële talen
Spanje, vertegenwoordigd door L. Fraguas Gadea, domicilie                             van de Europese Gemeenschappen strekt tot aanbe-
gekozen hebbende te Luxemburg.                                                        veling”.
 ---pagebreak--- 21.6.2003               NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                          C 146/31
       —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties            Beroep, op 9 april 2003 ingesteld door Commissie van de
             voor de functie van secretariaatsmedewerker bij de            Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oostenrijk
             algemene administratie als 9de kwalificatie: „gron-
             dige kennis van het Engels en het Frans; een
             redelijke kennis van andere officiële talen van de
                                                                                (Zaak C-164/03)
             Gemeenschappen strekt absoluut tot aanbeveling”.
       —     in de oproep voor het indienen van sollicitaties voor
             de functie van IT-deskundige (webmaster) voor het                                     (2003/C 146/51)
             Europees justitieel netwerk als 6de kwalificatie: „een
             goede kennis van het Engels is absoluut noodzake-
             lijk. Vermogen tot communicatie in ten minste twee
             andere officiële talen van de Europese Gemeenschap-
             pen, waaronder het Frans, strekt zeker tot aanbeve-
             ling”.                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                         op 9 april 2003 beroep ingesteld tegen Republiek Oostenrijk
                                                                         door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
2.     het gedaagde orgaan te verwijzen in de kosten.                    woordigd door U. Wölker, juridisch adviseur van de Europese
                                                                         Commissie, en F. Simonetti, ter beschikking van de juridische
                                                                         dienst van de Commissie gesteld in het kader van de uitwisse-
                                                                         ling met nationale ambtenaren, domicilie gekozen hebbende
Middelen en voornaamste argumenten                                       te Luxemburg.
—      Schending van het Statuut van de ambtenaren van de
       Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van
       toepassing is op de andere personeelsleden van de                 Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       Gemeenschappen
       Volgens artikel 30 van besluit 2002/187/JBZ ( 1) van de           1.     vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door de
       Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van                  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn
       Eurojust teneinde de strijd tegen ernstige vormen van                    om richtlijn 97/11/EG van de Raad van 3 maart 1997 tot
       criminaliteit te versterken, bestaat het personeel van                   wijziging van richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-
       Eurojust uit personen die overeenkomstig de verordenin-                  effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
       gen en regelingen van toepassing op de ambtenaren en                     projecten (1) voor het gebied van de Länder Burgenland
       andere personeelsleden van de Europese Gemeenschap-                      en Salzburg om te zetten, niet vast te stellen of aan de
       pen zijn aangeworven.                                                    Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op
                                                                                haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;
       Volgens artikel 12 van de Regeling welke van toepassing
       is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeen-
       schappen mogen van de kandidaten alleen een grondige              2.     de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
       kennis van één taal en een voldoende kennis van een
       andere taal worden geëist.
—      Schending van de regeling van het taalgebruik van
       Eurojust
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
       Artikel 31 van besluit 2002/187/JBZ bepaalt dat de
       officiële regeling van het taalgebruik van de Unie van
       toepassing is op de werkzaamheden van Eurojust. In het
       besluit wordt nergens uitdrukkelijk vastgesteld dat de            Ingevolge artikel 249, derde alinea, EG, bepalende dat een
       werktalen van Eurojust het Engels en het Frans zijn.              richtlijn voor elke lidstaat verbindend is ten aanzien van het te
                                                                         bereiken resultaat, zijn de lidstaten verplicht de in de richtlijn
—      Schending van het non-discriminatiebeginsel                       gestelde omzettingstermijn in acht te nemen. Deze in artikel 3,
                                                                         lid 1, van richtlijn 97/11/EG gestelde termijn is op 14 maart
       Het vereiste dat een deel van de over te leggen documen-          1999 verstreken, zonder dat de Republiek Oostenrijk voor het
       ten in het Engels moet zijn opgesteld, en vooral het              gebied van de Länder Burgenland en Salzburg de nodige
       vereiste van een uitstekende kennis van het Engels en het         bepalingen heeft vastgesteld.
       Frans vormen een duidelijke discriminatie op grond van
       nationaliteit in strijd met artikel 12 EG.
                                                                         (1 ) PB 1997, L 73, blz. 5.
( 1) PB L 63, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-25/98

text:
C 188/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3.7.1999
Verzoek van Bundesgerichtshof van 25 maart 1999 om                       administratif de Melun (5e chambre) verzoekt het Hof zich uit
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hans                    te spreken over de geldigheid van de beschikking van de
Schwarzkopf GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämp-                        Raad van 28 juli 1989 waarbij de Franse Republiek wordt
              fung unlauteren Wettbewerbs e.V.                           gemachtigd een van artikel 7, lid 6, tweede alinea, van de
                                                                         Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van
                                                                         de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting afwijkende
                         (Zaak C-169/99)                                 maatregel toe te passen (89/487/EEG) (1), in het licht van het
                                                                         evenredigheidsbeginsel.
                         (1999/C 188/53)
                                                                         (1) PB L 239 van 16-8-1989, blz. 21.
Bundesgerichtshof — I. Zivilsenat — heeft bij beschikking van
25 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 5 mei 1999, in het geding tussen Hans Schwarzkopf
GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämpfung unlauteren
Wettbewerbs e.V., het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                                   Doorhaling van zaak C-25/98 (1)
                                                                                (1999/C 188/55)
Moet het in artikel 6, lid 1, sub d, van richtlijn 76/768/EEG
van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmeti-              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 1999 de
sche producten (1), vervatte begrip „praktischen Gründe” aldus           doorhaling in het register gelast van zaak C-25/98 (verzoek
worden uitgelegd, dat een onderneming die cosmetische                    van de Juzgado de lo Social de Santiago de Compostela om
producten vervaardigt of verhandelt, de verplichte waar-                 een prejudiciële beslissing): D.T. López Tourı́s tegen Instituto
schuwingen in verschillende talen mag aanbrengen, indien zij             Nacional de Empleo (INEM) en Instituto Nacional de la
dit uit economische overwegingen en ter bevordering van de               Seguridad Social (INSS).
handel binnen de Gemeenschap zinvol acht, wanneer daardoor
de volledige waarschuwing enkel op de bijsluiter duidelijk
leesbaar kan worden aangebracht en op de verpakking en de                (1) PB C 94 van 28.3.1998.
recipiënt wegens plaatsgebrek slechts een verkorte aanduiding
kan staan? In concreto: Mag de onderneming de volledige
waarschuwing op verpakking en recipiënt weglaten en aldaar
alleen een verkorte aanduiding aanbrengen, wanneer zij het
om voornoemde „Gründen” zinvol acht, haar producten in een
uniforme aanbiedingsvorm in negen talen van verschillende
landen (waaronder acht lidstaten van de EU) op de markt te                              Doorhaling van zaak C-32/98 (1)
brengen?
                                                                                (1999/C 188/56)
(1) PB L 262, blz. 169, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/667/EEG van     De president van het Hof van Justitie van de Europese
    de Raad (PB L 382, blz. 46).                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari 1999
                                                                         de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/98: Commis-
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                         Duitsland.
                                                                         (1) PB C 94 van 28.03.1998.
Verzoek van het Tribunal administratif de Melun (5e
chambre) van 3 december 1998 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Sanofi Winthrop SA en
       Directeur des services fiscaux du Val-de-Marne
                                                                                Doorhaling van zaak C-227/98 (1)
                         (Zaak C-181/99)                                                        (1999/C 188/57)
                         (1999/C 188/54)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 1999 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-227/98: Commis-
Het Tribunal administratif de Melun (5e chambre) heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
vonnis van 3 december 1998, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 14 mei 1999, in het geding tussen
                                                                         (1) PB C 278 van 05.09.1998.
Sanofi Winthrop SA en Directeur des services fiscaux du
Val-de-Marne, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen om een prejudiciële beslissing verzocht. Het Tribunal


title: Zaak F-35/12: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 september 2014 — DM/BEREC (Openbare dienst — Arbeidscontractant — Aanstellingsvoorwaarden — Medisch onderzoek bij aanstelling — Artikel 100 RAP — Medisch voorbehoud — Ontslag aan het einde van de proeftijd — Vordering tot nietigverklaring zonder voorwerp geraakt — Verbod om een medisch voorbehoud te maken bij de aanstelling van de betrokkene door een ander agentschap van de Europese Unie — Geen verbod — Afdoening zonder beslissing)

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/54

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 30 september 2014 — DM/BEREC
   (Zaak F-35/12) (1)

   ((Openbare dienst - Arbeidscontractant - Aanstellingsvoorwaarden - Medisch onderzoek bij aanstelling - Artikel 100 RAP - Medisch voorbehoud - Ontslag aan het einde van de proeftijd - Vordering tot nietigverklaring zonder voorwerp geraakt - Verbod om een medisch voorbehoud te maken bij de aanstelling van de betrokkene door een ander agentschap van de Europese Unie - Geen verbod - Afdoening zonder beslissing))
   2014/C 421/75
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: DM (vertegenwoordigers: aanvankelijk D. Abreu Caldas, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal en S. Orlandi, advocaten, vervolgens D. Abreau Caldas, J.-N. Louis en S. Orlandi, advocaten)

      Verwerende partij: Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie (vertegenwoordigers: M. Chiodi, gemachtigde, D. Waelbroeck, A. Duron, advocaten)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om ten aanzien van verzoeker vanaf zijn indiensttreding een medisch voorbehoud te maken en van het besluit tot afwijzing van verzoekers klacht

      Dictum

               1)

               Er behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan over het beroep.

               2)

               Het Orgaan van Europese regelgevende instanties voor elektronische communicatie zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van DM.

      (1)  PB C 138 van 12.5.2012, blz. 37.


title: Zaak T-107/08: Arrest van het Gerecht van 30 november 2011 — Transnational Company „Kazchrome” en ENRC Marketing/Raad en Commissie ( „Dumping — Invoer van siliciummangaan van oorsprong uit China en Kazachstan — Beroep tot nietigverklaring — Uitvoerprijs — Vergelijking tussen uitvoerprijs en normale waarde — Berekening van prijsonderbiedingsmarge — Niet-contractuele aansprakelijkheid” )

text:
               28.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 25/48

      Arrest van het Gerecht van 30 november 2011 — Transnational Company „Kazchrome” en ENRC Marketing/Raad en Commissie
      (Zaak T-107/08) (1)

      (Dumping - Invoer van siliciummangaan van oorsprong uit China en Kazachstan - Beroep tot nietigverklaring - Uitvoerprijs - Vergelijking tussen uitvoerprijs en normale waarde - Berekening van prijsonderbiedingsmarge - Niet-contractuele aansprakelijkheid)
      (2012/C 25/91)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Transnational Company „Kazchrome” AO (Aktioubé, Kazachstan) en ENRC Marketing AG (Kloten, Zwitserland) (vertegenwoordigers: aanvankelijk L. Ruessmann en A. Willems, vervolgens A. Willems en S. De Knop, advocaten)

         Verwerende partijen: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J.-P. Hix, gemachtigde, bijgestaan door G. Berrisch en G. Wolf, advocaten, vervolgens J.-P. Hix en B. Driessen, gemachtigden, bijgestaan door G. Berrisch, advocaat) en Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet en K. Talabér-Ritz, gemachtigden)

         Interveniënte aan de zijde van verwerende partijen: Euroalliages (Brussel, België) (vertegenwoordigers: J. Bourgeois, Y. van Gerven en N. McNelis, advocaten)

         Voorwerp

      Enerzijds verzoek tot nietigverklaring van verordening (EG) nr. 1420/2007 van de Raad van 4 december 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op siliciummangaan van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Kazachstan en tot beëindiging van de procedure met betrekking tot siliciummangaan van oorsprong uit Oekraïne (PB L 317, blz. 5), voor zover deze betrekking heeft op de invoer van siliciummangaan geproduceerd door Transnational Company „Kazchrome” AO, en, anderzijds vordering tot schadevergoeding

         Dictum

                  1)

                  Artikel 1 van verordening (EG) nr. 1420/2007 van de Raad van 4 december 2007 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op siliciummangaan van oorsprong uit de Volksrepubliek China en Kazachstan en tot beëindiging van de procedure met betrekking tot siliciummangaan van oorsprong uit Oekraïne, wordt nietig verklaard, voor zover deze van toepassing is op de invoer van siliciummangaan geproduceerd door Transnational Company „Kazchrome” AO.

                  2)

                  Het beroep wordt verworpen voor het overige.

                  3)

                  Transnational Company „Kazchrome” en ENRC Marketing AG dragen de helft van hun eigen kosten, en de kosten van de Europese Commissie.

                  4)

                  De Raad van de Europese Unie draagt de helft van de kosten van Transnational Company „Kazchrome” en ENRC Marketing, alsmede zijn eigen kosten.

                  5)

                  Euroalliages draagt haar eigen kosten.

         (1)  PB C 116 van 9.5.2008.


title: Zaak C-255/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 29 mei 2015 — Steef Mennens/Emirates Direktion für Deutschland

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Düsseldorf (Duitsland) op 29 mei 2015 — Steef Mennens/Emirates Direktion für Deutschland
   (Zaak C-255/15)
   (2015/C 294/26)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Steef Mennens

      Verwerende partij: Emirates Direktion für Deutschland

      Prejudiciële vragen

               I.

               Dient artikel 10, lid 2, juncto artikel 2, onder f), van verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus te worden uitgelegd dat onder „ticket” wordt verstaan het document op grond waarvan de reiziger (mede) recht heeft op vervoer door middel van de vlucht waarvoor hij in een lagere klasse is geplaatst, ongeacht of in dit document nog andere vluchten zijn vermeld zoals aansluitende vluchten of retourvluchten?

               II.

                           a.

                           Indien vraag I bevestigend wordt beantwoord:
                           Dient artikel 10, lid 2, juncto artikel 2, onder f), van verordening (EG) nr. 261/2004 verder aldus te worden uitgelegd dat onder „prijs van het ticket” wordt verstaan het bedrag dat de reiziger voor alle op het ticket vermelde vluchten heeft betaald, ook indien hij voor slechts één van de vluchten in een lagere klasse is geplaatst?

                           b.

                           Indien vraag I ontkennend wordt beantwoord:
                           Dient voor de vaststelling van het bedrag dat de grondslag vormt voor de terugbetaling overeenkomstig artikel 10, lid 2, van verordening (EG) nr. 261/2004 te worden uitgegaan van de prijs die de airline heeft bekendgemaakt voor het vervoer in de geboekte klasse op het gedeelte waarvoor de downgrade heeft plaatsgevonden, of het quotiënt van de afstand van het gedeelte waarvoor de downgrade heeft plaatsgevonden en de totale vluchtafstand te worden berekend en met de totale prijs van de vlucht te worden vermenigvuldigd?

               III.

               Dient artikel 10, lid 2, van verordening (EG) nr. 261/2004 verder aldus te worden uitgelegd dat onder „prijs van het ticket” enkel wordt verstaan de prijs van uitsluitend de vlucht exclusief belastingen en heffingen?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bĳ instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak C-190/09: Beroep ingesteld op 28 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus

text:
               1.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 180/33

         Beroep ingesteld op 28 mei 2009 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Republiek Cyprus
   (Zaak C-190/09)
   2009/C 180/57
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: I. Chatzigiannis, A. Margelis)

      Verwerende partij: Republiek Cyprus

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Cyprus, door het gebruik en de verkoop van uit genetisch gemodificeerde planten vervaardigde biobrandstoffen te verbieden en door bepaling 6 van wet nr. 66(I) van 2005 zonder voorafgaande mededeling aan de Europese Commissie uit te vaardigen, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 28 EG en artikel 8, lid 1, van richtlijn 94/34/EG (1);

               —

               de Republiek Cyprus verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Cypriotische wet nr. 66(I) van 2005 „betreffende de bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer” vormt de omzetting in Cypriotisch recht van richtlijn 2003/30/EG ter bevordering van het gebruik van biobrandstoffen of andere hernieuwbare brandstoffen in het vervoer. Toch bevat afdeling 6 van de Cypriotische wet een clausule die het gebruik en de verkoop verbiedt van biobrandstoffen die uit genetisch gemodificeerde planten zijn vervaardigd.
   De teelt van goedgekeurde variëteiten van genetisch gemodificeerde planten in de Europese Unie is geoorloofd krachtens richtlijn 2001/18/EG en verordening (EG) nr. 1829/2003. De bewerkte biobrandstoffen die uit genetisch gemodificeerde planten worden vervaardigd, vallen echter niet binnen de werkingssfeer van de betrokken wetgevende bepalingen, zodat de verenigbaarheid van de clausule met de artikelen 28 EG tot en met 30 EG moet worden onderzocht.
   Wat de schending van de artikelen 28 EG tot en met 30 EG betreft, is de Commissie van mening dat, in de eerste plaats, het Cypriotische verbod niet noodzakelijk is voor de bescherming van een openbaar belang in welke vorm dan ook, en, in de tweede plaats, de nationale regels die op absolute wijze een product verbieden, in strijd zijn met het evenredigheidsbeginsel.
   Wat de schending van richtlijn 98/34/EG betreft, is de Commissie van mening dat afdeling 6 van wet nr. 66(I) van 2005 een technisch voorschrift in de zin van artikel 1 vormt en niet onder de uitzondering van artikel 10, lid 1, eerste streepje, van bedoelde richtlijn valt. Bijgevolg waren de Cypriotische autoriteiten verplicht de voormelde bepaling aan de Commissie mee te delen. Aangezien de Cypriotische autoriteiten de bepaling zonder voorafgaande mededeling hebben uitgevaardigd, zijn zij de krachtens artikel 8, lid 1, van richtlijn 98/34/EG op hen rustende verplichting niet nagekomen.

      (1)  PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.


title: Doorhaling van zaak T-250/94

text:
25. 3. 95           I NL 1               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 74/17
Middelen en voornaamste argumenten                                                Doorhaling van zaak T-248/94 ( )
                                                                                ( 95/C 74/35
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
met die in zaak T-20/94 .                                                               (Procestaai: Nederlands)
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
                                                                    aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
                                                                    king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-248/94: Hema BV tegen Commissie van de
                                                                    Europese Gemeenschappen.
Beroep, op 13 februari 1995 ingesteld door H.-Chr.
Jacobsen tegen Raad van de Europese Unie en Commissie               (M PB nr. C 288 van 15 . 10. 1994.
              van de Europese Gemeenschappen
                        (Zaak T-24/95 )
                           ( 95/C 74/33
                                                                                Doorhaling van zaak T-249/94 y )
                      (Procestaai: Duits)
                                                                                ( 95/C 74/36 )
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen                               (Procestaai: Nederlands)
schappen is op 13 februari 1 995 beroep ingesteld tegen
Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
Gemeenschappen door H.-Chr. Jacobsen, te Jarplund                  aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
Weding ( Bondsrepubliek Duitsland ), vertegenwoordigd               king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
door M. Lukanow, advocaat te Euskirchen, domicilie                  van zaak T-249/94: Hema BV tegen Commissie van de
gekozen hebbende te Luxemburg bij Dupong c.s., advocaten            Europese Gemeenschappen.
aldaar, Rue des Bains 14a.
                                                                    (!) PB nr. C 288 van 15 . 10 . 1994 .
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
— verweerders te veroordelen, voor de periode van vijf
     melkprijsjaren vanaf 1 april 1988 een vergoeding te
     betalen aan verzoeker ten bedrage van 24 540 DM, met                          Doorhaling van zaak T-250/94 ( )
     rente ad 8% vanaf 17 december 1983 .                                                       ( 95/C 74/37
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                 aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 met die in zaak T-20/94 .
                                                                     king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
                                                                    van zaak T-250/94: M & S Mode Nederland BV tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen.
                                                                     (*) PB nr . C 288 van 15 . 10 . 1994 .
              Doorhaling van zaak T-124/93 ()
                            ( 95/C 74/34
                                                                                Doorhaling van zaak T-251/94 ( l )
                       (Procestaai: Duits)                                                       ( 95/C 74/38 )
                                                                                (Procestaai: Nederlands)
 De president van de Eerste Kamer ( uitgebreid ) van het
 Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap              De president van de Derde Kamer van het Gerecht van eerste
 pen heeft bij beschikking van 20 januari 1995 de doorhaling         aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschik
 in het register gelast van zaak T-124/93 : G. Werner tegen          king van 6 februari 1995 de doorhaling in het register gelast
 Commissie van de Europese Gemeenschappen.                           van zaak T-251/94: M & S Mode Nederland BV tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen.
 (M PB nr. C 34 van 9 . 2 . 1991 .
                                                                     (M PB nr. C 288 van 15 . 10 . 1994 .


title: Zaak T-63/06: Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/EWDD ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Openbare aanbestedingsprocedure van EWDD — Verrichten van informaticadiensten van softwareprogrammering en consultancy — Afwijzing van offerte van inschrijver — Gunningscriteria — Kennelijk onjuiste beoordeling — Gelijke behandeling — Transparantie — Beginsel van behoorlijk bestuur — Motiveringsplicht” )

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/30

      Arrest van het Gerecht van 9 september 2010 — Evropaïki Dynamiki/EWDD
      (Zaak T-63/06) (1)

      (Overheidsopdrachten voor diensten - Openbare aanbestedingsprocedure van EWDD - Verrichten van informaticadiensten van softwareprogrammering en consultancy - Afwijzing van offerte van inschrijver - Gunningscriteria - Kennelijk onjuiste beoordeling - Gelijke behandeling - Transparantie - Beginsel van behoorlijk bestuur - Motiveringsplicht)
      (2010/C 288/56)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Athene, Griekenland) (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, advocaat)

         Verwerende partij: Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugverslaving (EWDD) (vertegenwoordigers: D. Storti, gemachtigde, bijgestaan door J. Stuyck, advocaat)

         Voorwerp

      Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugverslaving van 5 december 2005 houdende afwijzing van verzoeksters inschrijving in het kader van een openbare aanbesteding voor het verrichten van diensten van softwareprogrammering en -consultancy (PB S 187), alsmede tot gunning van de opdracht aan een andere inschrijver, en anderzijds, een schadevordering

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in haar eigen kosten alsook in die van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugverslaving (EWDD).

         (1)  PB C 86 van 8.4.2006.


title: Zaak T-287/05: Beroep, op 15 juli 2005 ingesteld door Idoia Bengoa Geisler en twee anderen ambtenaren tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/35

         Beroep, op 15 juli 2005 ingesteld door Idoia Bengoa Geisler en twee anderen ambtenaren tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-287/05)
   (2005/C 229/74)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juli 2005 beroep ingesteld tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen door Idoia Bengoa Geisler, Cristina López Roca en Maria Manuela Farrajota, wonende te Luxemburg, vertegenwoordigd door S. Orlandi, X. Martin, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:

               —

               de besluiten waarbij zij als ambtenaar van de Europese Gemeenschappen zijn aangesteld, nietig te verklaren voorzover hun rang bij aanwerving daarbij is vastgesteld met toepassing van artikel 12 van bijlage XIII bij het Statuut;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeksters, ambtenaren van het Hof van Justitie, die na 1 mei 2004 zijn aangeworven nadat zij waren geslaagd voor een vergelijkend onderzoek waarvan de aankondiging vóór die datum was gepubliceerd, komen op tegen de discriminatie die huns inziens voortvloeit uit het feit dat wijze waarop zij zijn ingedeeld overeenkomstig artikel 12 van bijlage XIII bij verordening (EG, Euratom) 723/2004 tot wijziging van het Ambtenarenstatuut, verschilt van de wijze van indeling van voor dezelfde vergelijkende onderzoeken geslaagde personen die vóór die voor die wijziging van het Statuut zijn aangeworven. Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren zij dezelfde middelen en argumenten aan als de verzoekers in zaak T-130/05 (1).

      (1)  PB C 93, van 16 4.2005, blz. 38.


title: Zaak T-393/10 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 13 april 2011 — Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie ( „Kort geding — Mededinging — Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd — Bankgarantie — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging” )

text:
               24.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 282/20

         Beschikking van de president van het Gerecht van 13 april 2011 — Westfälische Drahtindustrie e.a./Commissie
   (Zaak T-393/10 R)
   (Kort geding - Mededinging - Beschikking van Commissie waarbij geldboete wordt opgelegd - Bankgarantie - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging)
   2011/C 282/40
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Westfälische Drahtindustrie GmbH (Hamm, Duitsland), Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG (Hamm), Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG (Iserlohn, Duitsland) (vertegenwoordigers: C. Stadler en N. Tkatchenko, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Bottka, R. Sauer en C. Hödlmayr, gemachtigden, bijgestaan door R. Van der Hout, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 betreffende een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal), zoals gewijzigd bij beschikking C(2010) 6676 def. van de Commissie van 30 september 2010, zover daarbij aan verzoeksters een geldboete wordt opgelegd

      Dictum

               1)

               De verplichting voor Westfälische Drahtindustrie GmbH, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft mbH & Co. KG en Pampus Industriebeteiligungen GmbH & Co. KG om ten gunste van de Europese Commissie een bankgarantie te stellen ter voorkoming van de onmiddellijke invordering van de geldboeten die hun zijn opgelegd bij artikel 2, lid 1, van beschikking C(2010) 4387 def. van de Commissie van 30 juni 2010 inzake een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.344 — Voorspanstaal), zoals gewijzigd bij beschikking C(2010) 6676 def. van de Commissie van 30 september 2010, wordt opgeschort onder de volgende voorwaarden:

                           —

                           vóór 30 juni 2011 betalen Westfälische Drahtindustrie, Westfälische Drahtindustrie Verwaltungsgesellschaft en Pampus Industriebeteiligungen aan de Commissie een bedrag van [vertrouwelijk] miljoen EUR;

                           —

                           vanaf 15 juli 2011 betalen zij aan de Commissie tot nader order maandelijkse bedragen van 300 000 EUR (steeds op de vijftiende van de maand), doch uiterlijk tot de uitspraak in de hoofdzaak.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-141/11: Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Dogbo/Raad

text:
               30.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 130/23

         Beroep ingesteld op 11 maart 2011 — Dogbo/Raad
   (Zaak T-141/11)
   2011/C 130/46
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Blé Brunot Dogbo (Abidjan, Ivoorkust) (vertegenwoordiger: G. Collard, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               vast te stellen dat, wat verzoeker Blé Brunot Dogbo betreft, verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011, op 15 januari 2011 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, niet feitelijk zijn gegrond,

               —

               bijgevolg,

                           —

                           verordening (EU) nr. 25/2011 van de Raad van 14 januari 2011 en besluit 2011/18/GBVB van de Raad van 14 januari 2011 nietig te verklaren;

                           —

                           subsidiair, te gelasten dat de naam van Blé Brunot Dogbo van de lijsten in bijlage bij bedoelde verordening en bij bedoeld besluit wordt geschrapt.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten van de verzoekende partij komen in wezen overeen met die welke zijn aangevoerd in zaak T-137/11, Guiai Bi Poin/Raad.


title: Zaak C-76/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2009 door de Società Italiana per il gas SpA (Italgas) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/22

         Hogere voorziening ingesteld op 19 februari 2009 door de Società Italiana per il gas SpA (Italgas) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Zesde kamer — uitgebreid) van 28 november 2008 in gevoegde zaken T-254/00, T-270/00 en T-277/00, Hotel Cipriani SpA e.a./Commissie
   (Zaak C-76/09 P)
   2009/C 113/43
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Società Italiana per il gas SpA (Italgas) (vertegenwoordigers: M. Merola, M. Pappalardo, T. Ubaldi, avvocati)

      Andere partijen in de procedure: Hotel Cipriani SpA, Italiaanse Republiek, Coopservice — Servizi di fiducia Soc. coop. rl, Comitato „Venezia vuole vivere”, Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               de artikelen 1 en 2 van de beschikking (1), voor zover daarin de door Italië toegestane belastingverlagingen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt zijn verklaard, alsmede artikel 5 van de beschikking nietig verklaren, of subsidiair, de zaak overeenkomstig artikel 61 van het Statuut van het Hof van Justitie terugverwijzen naar het Gerecht van eerste aanleg;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van beide instanties.

      Middelen en voornaamste argumenten

               —

               Het eerste middel betreft een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 87, lid 1, EG en een motiveringsgebrek met betrekking tot het feit dat de betrokken verlagingen een compensatie vormen, en met betrekking tot het bewijs van de mededingingsverstoring en de invloed op het handelsverkeer. Het Gerecht heeft immers blijk gegeven van een onjuiste opvatting door weliswaar te erkennen dat een maatregel geen steun vormt indien deze enkel objectieve economische nadelen compenseert, doch te stellen dat dit beginsel in casu geen toepassing vindt omdat: i) er een rechtstreeks verband moet bestaan tussen de omvang van de compensatie en de omvang van de extra kosten die op de ondernemingen drukken vanwege hun vestiging in de lagune van Venetië en Chioggia; ii) de extra kosten die op de begunstigde ondernemingen drukken, moeten worden berekend op basis van de gemiddelde kosten van de communautaire ondernemingen en niet van die van ondernemingen op het vaste land. Het Gerecht heeft bovendien verzuimd om in te gaan op de tegenstrijdigheid in de litigieuze beschikking, die erin bestaat dat de Commissie bij de beoordeling van de situatie van het bedrijf dat is belast met het beheer van de watervoorziening, heeft vastgesteld dat ook indien er geen sprake is van een precieze overeenstemming tussen de omvang van de overheidsmaatregel en de door de bedrijven gedragen extra kosten, kan worden aanvaard dat een maatregel een compensatie vormt, en dat deze kosten niet noodzakelijkerwijs hoeven te worden berekend ten opzichte van de gemiddelde kosten van de communautaire bedrijven.

               —

               Het tweede middel betreft een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van artikel 87, lid 1, EG en van de communautaire rechtspraak inzake de bewijslast, voor zover de Commissie de litigieuze maatregel als steun in de zin van artikel 87, lid 1, EG heeft aangemerkt, alsmede een motiveringsgebrek in het bestreden arrest. Het Gerecht heeft in het bijzonder blijk gegeven van een onjuiste opvatting door vast te stellen dat het niet aan de Commissie maar aan de Italiaanse Republiek en aan de derde belanghebbenden stond om te bewijzen dat de voorwaarden voor toepassing van artikel 87, lid 1, EG niet waren vervuld met betrekking tot bepaalde categorieën ondernemingen of activiteitensectoren die in aanmerking kwamen voor de verlagingen, en door tot de slotsom te komen dat de litigieuze beschikking artikel 87, lid 1, EG en het beginsel van gelijke behandeling niet had geschonden en geen tegenstrijdigheid of motiveringsgebrek bevatte. Het Gerecht heeft voorts verzuimd in te gaan op de grief van rekwirante in haar verzoekschrift wat de schending van artikel 87, lid 1, EG betreft met betrekking tot het discriminatieverbod en de kennelijke tegenstrijdigheid in de motivering ten aanzien van het onderzoek van de uitzondering krachtens artikel 86, lid 2, EG.

               —

               Het derde middel betreft een verkeerde opvatting van de feiten en van de bewijsmiddelen en een onjuiste rechtsopvatting over de naleving van de procedurele verplichtingen door de Commissie en van het beginsel van een zorgvuldig en onpartijdig onderzoek dat voor de Commissie geldt. Uit de in de procedure in eerste aanleg ingediende stukken blijkt immers dat het Gerecht de hem ter beschikking gestelde feiten en bewijzen verkeerd heeft opgevat en blijk heeft gegeven van een ernstige onjuiste rechtsopvatting door niet vast te stellen dat de Commissie niet heeft voldaan aan haar procedurele verplichtingen en haar verplichting om een zorgvuldig, accuraat en niet-discriminerend onderzoek te verrichten, waartoe zij bij de uitoefening van haar bevoegdheden krachtens de artikelen 87 EG en 88 EG gehouden is.

               —

               Het vierde middel betreft een onjuiste rechtsopvatting en een ontoereikende en tegenstrijdige motivering van het bestreden arrest wat de beoordeling van het motiveringsgebrek in de litigieuze beschikking betreft, vanuit het oogpunt van de juridische strekking van de brieven van de Commissie van 29 augustus en 29 oktober 2001 in verband met het onderzoek van de vereisten van ongunstige invloed van de betwiste verlagingen op de mededinging en op het handelsverkeer. In het licht van de regels en beginselen die ten grondslag liggen aan het stelsel van toezicht op staatssteun zoals voorzien in het Verdrag, is het standpunt van het Gerecht onjuist en ontoereikend gemotiveerd voor zover het: i) tot de slotsom is gekomen dat de motivering van de litigieuze beschikking toereikend was om de Italiaanse autoriteiten in staat te stellen om te bepalen welke bedrijven verplicht waren om de ontvangen steun terug te betalen ter uitvoering van de litigieuze beschikking; ii) de juridische strekking van de bij de brieven van 29 augustus en 29 oktober 2001 door de Commissie aan de Italiaanse autoriteiten verstrekte aanwijzingen en aanvullingen heeft gebagatelliseerd door deze te kwalificeren als handelingen die vallen binnen het kader van de loyale samenwerking tussen de Commissie en de nationale autoriteiten.

      (1)  Beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50).


title: Zaak T-405/15: Beroep ingesteld op 25 juli 2015 — Fulmen/Raad

text:
               12.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 337/25

         Beroep ingesteld op 25 juli 2015 — Fulmen/Raad
   (Zaak T-405/15)
   (2015/C 337/25)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Fulmen (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: A. Bahrami en N. Korogiannakis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               De vordering ontvankelijk en gegrond verklaren;

               —

               de Raad gelasten 1 1 0 09  560 EUR te betalen als vergoeding voor materiële schade en 1 00  000 EUR als vergoeding voor immateriële schade;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, waarmee zij stelt dat de Raad blijk heeft gegeven van een ernstige en gekwalificeerde schending, in die zin dat zelfs sprake is van misbruik van bevoegdheid.
   Verzoekster betoogt dat de Raad niet over voor haar bezwarend bewijs beschikte ter staving van de motivering van haar plaatsing op de lijst van personen en entiteiten die zijn onderworpen aan de tegen Iran vastgestelde beperkende maatregelen en dat hij de betrokken maatregelen heeft gebruikt om de industriële capaciteit van Iran en de economische ontwikkeling van dat land te ondermijnen.


title: Zaak T-36/09: Beroep ingesteld op 23 januari 2009 — dm-drogerie markt/BHIM — Distribuciones Mylar (dm)

text:
               4.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/30

         Beroep ingesteld op 23 januari 2009 — dm-drogerie markt/BHIM — Distribuciones Mylar (dm)
   (Zaak T-36/09)
   (2009/C 82/54)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: dm-drogerie markt GmbH + Co. KG (Karlsruhe, Duitsland) (vertegenwoordigers: O. Bludovsky and C. Mellein, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Distribuciones Mylar, SA (Gelves, Spanje)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 2008 in zaak R 228/2008-1 en herziening in die zin dat de oppositie in haar geheel wordt afgewezen;

               —

               subsidiair, vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 2008 in zaak R 228/2008-1 en terugwijzing van de zaak naar het BHIM;

               —

               subsidiair, vernietiging van de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 oktober 2008 in zaak R 228/2008-1; en

               —

               verwijzing van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „dm” voor waren van de klassen 1, 3-6, 8-11, 14, 16, 18, 20-22, 24-32, 34 en voor diensten van klasse 40

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Oppositiemerk of -teken: Spaans beeldmerk „DM”, ingeschreven onder nr. 2 561 742, voor waren en diensten van de klassen 9 en 39

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 57 en 59 van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat verweerders brief van 8 juni 2004 de beroepstermijn niet schorste; schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 van de Raad doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat er gevaar van verwarring van de betrokken merken bestond doordat de betrokken waren soortgelijk waren; schending van regel 17, leden 2 en 4, van verordening nr. 2868/95 van de Commissie (1) doordat de kamer van beroep niet heeft geoordeeld dat de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep heeft nagelaten de voornaamste bijzonderheden van het bezwaarschrift van oppositie uiteen te zetten.

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-576/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2014 door Mirelta Ingatlanhasznosító Kft. tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 19 november 2014 in zaak T-430/14, Mirelta Ingatlanhasznosító Kft./Europese Commissie en Europese Ombudsman

text:
               2.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/14

      Hogere voorziening ingesteld op 11 december 2014 door Mirelta Ingatlanhasznosító Kft. tegen de beschikking van het Gerecht (Vijfde kamer) van 19 november 2014 in zaak T-430/14, Mirelta Ingatlanhasznosító Kft./Europese Commissie en Europese Ombudsman
      (Zaak C-576/14 P)
      (2015/C 073/20)
      Procestaal: Hongaars

         Partijen

         Rekwirante: Mirelta Ingatlanhasznosító Kft. (vertegenwoordiger: K. Pap, advocaat)

         Andere partijen in de procedure: Europese Commissie, Europese Ombudsman

         Conclusies

      Rekwirante verzoekt het Hof

                  —

                  de bestreden beschikking te vernietigen en de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht.

         Middelen en voornaamste argumenten

            Primair middel: verkeerde uitlegging van het beroep door het Gerecht

      Volgens rekwirante heeft het Gerecht haar vordering verkeerd uitgelegd en geherformuleerd en ook de motivering ervan verkeerd uitgelegd door vast te stellen dat zij een beroep had ingesteld wegens de „weigering van de Commissie om een niet-nakomingsprocedure in te leiden”.
      Rekwirante betoogt dat zij in het kader van haar beroep het Gerecht heeft verzocht „
            de Europese Commissie te gelasten om een procedure te voeren die in overeenstemming is met het Unierecht en de doeltreffende werking ervan verzekert
         ”.
      Rekwirante heeft op die grond een beroep tegen de Commissie ingesteld omdat de kennelijke schending van haar recht op een eerlijke procedure heeft geleid tot een schending van haar door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie gewaarborgde grondrechten. De Commissie heeft haar niet alleen het recht op een eerlijke procedure, maar ook het recht op een doeltreffende voorziening in rechte ontzegd door geen eerlijke procedure te voeren, geen met het Unierecht verenigbaar onderzoek te verrichten en niet de doeltreffende werking van het Unierecht (met name van het Handvest van de grondrechten) te verzekeren.
      Rekwirante is van mening dat het Gerecht haar beroep aldus geeft uitgelegd dat de procedure die de Commissie overeenkomstig het Unierecht dient te voeren de facto automatisch impliceert dat de Commissie, indien zij de feiten objectief beoordeelt in het licht van het Unierecht, verplicht is om een niet-nakomingsprocedure in te leiden, terwijl rekwirante dat niet kan verlangen.
      Rekwirante is integendeel van mening dat uit de bepalingen van het Handvest van de grondrechten, dat dezelfde juridische waarde heeft als de Verdragen, voortvloeit dat de Commissie pas na een eerlijk onderzoek op basis van de rechtspraak kan beoordelen of een niet-nakomingsprocedure dient te worden ingeleid. Een eerlijke procedure is dus een primair vereiste en de Commissie kan haar beoordelingsbevoegdheid — die volgens rekwirante niet mag leiden tot een schending van haar grondrechten — pas uitoefenen na een eerlijke procedure, omdat er anders (zoals in het onderhavige geval) niet eens iets te beoordelen valt.

            Subsidiair middel: de Commissie beschikt krachtens het Unierecht niet over een discretionaire beoordelingsbevoegdheid op basis waarvan zij de lidstaten kan ontheffen van hun verplichting om het afgeleide recht en de verordening toe te passen, laat staan dat zij dat indirect zou kunnen

      Het standpunt van het Gerecht in punt 6 van de beschikking betreffende de discretionaire beoordelingsbevoegdheid van de Commissie schendt in meerdere opzichten dwingende en ondubbelzinnige bepalingen van de Verdragen, die geen ruimte bieden voor enige beoordeling door de Commissie. De verplichting om ervoor te zorgen dat de door het Handvest van de grondrechten gewaarborgde grondrechten in acht worden genomen kan evenmin door de Commissie worden beoordeeld.
      Rekwirante heeft in haar verzoekschrift de beoordelingsvrijheid van de Commissie niet ter discussie gesteld, maar heeft in werkelijkheid aangevoerd dat de Commissie niet eens de mogelijkheid heeft gehad om haar beoordelingsbevoegdheid in de zin van de door het Gerecht aangehaalde vaste rechtspraak uit te oefenen, omdat slechts sprake kan zijn van de uitoefening van een beoordelingsbevoegdheid wanneer het onderzoek zelf correct is uitgevoerd en er redelijkerwijs iets valt te beoordelen.
      Het Verdrag, dat primeert op de rechtspraak, bepaalt dat de Commissie de doeltreffende werking van het Unierecht dient te verzekeren.

         In casu heeft de gemachtigde van de Unie (het orgaan van de Unie) die het onderzoek heeft verricht, rekwirantes grondrechten geschonden door zelf in de plaats van de Commissie vooraf en op ongepaste wijze een beoordeling te verrichten en een besluit te nemen met betrekking tot kwesties die op zich niet konden worden beoordeeld, dat wil zeggen, in plaats van gebruik te maken van de mogelijkheid om een beoordeling te verrichten, heeft de gemachtigde zelf de zaak van rekwirante op basis van onjuiste feitelijke vaststellingen beslecht.

      Volgens rekwirante kan noch de nationale rechter, noch de Europese Commissie beoordelen of verordening (EG) nr. 1/2003 betreffende de uitvoering van artikel 101 VWEU al dan niet moet worden toegepast indien deze laatste bepaling van toepassing is, en kan de Commissie evenmin vaststellen dat de weigering om de verordening van de Unie toe te passen (duidelijke niet-toepassing) gelijkstaat aan de situatie dat deze „op een andere manier is toegepast”. Deze vaststelling bewijst op zich reeds dat rekwirantes recht op een eerlijke procedure is geschonden, waardoor haar een doeltreffende voorziening in rechte en toegang tot de wettelijke rechter zijn ontzegd.


title: Zaak T-28/10: Beroep ingesteld op 26 januari 2010 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC PAYMENT)

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/37

         Beroep ingesteld op 26 januari 2010 — Euro-Information/BHIM (EURO AUTOMATIC PAYMENT)
   (Zaak T-28/10)
   2010/C 80/62
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Européenne de traitement de l’information (Euro-Information) (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Grolée, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van 11 november 2009 van de tweede kamer van beroep in zaak R 635/2009-2 vernietigen voor zover daarbij merkaanvraag nr. 7 077 654 is afgewezen voor de waren en diensten waarop het onderhavige beroep betrekking heeft;

               —

               de inschrijving van gemeenschapsmerk „EURO AUTOMATIC PAYMENT” (nr. 7 077 654) aanvaarden voor alle geweigerde waren en diensten van de klassen 9 en 36;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten die verzoekster zijn opgekomen in de procedure voor het BHIM en in het kader van het onderhavige beroep overeenkomstig artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EURO AUTOMATIC PAYMENT” voor waren en diensten van de klassen 9, 35, 36, 37, 38, 42 en 45 (inschrijvingsaanvraag nr.7 077 654)

      Beslissing van de onderzoeker: gedeeltelijke weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening (EG) nr. 207/2009 doordat het aangevraagde merk niet beschrijvend is, maar onderscheidend vermogen heeft voor alle waren en diensten waarvoor inschrijving werd geweigerd.


title: Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering van 6 oktober 1999

text:
20.11.1999            NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 333/1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                 HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
Besluit door het Hof genomen tijdens zijn vergadering                 Toevoeging van rechter F. Macken
                    van 14 september 1999
                                                                      Rechter F. Macken is toegevoegd aan de Derde en de Zesde
                         (1999/C 333/01)                              kamer.
Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
procesvoering heeft het Hof van Justitie van de Europese              Benoeming van de kamerpresidenten
Gemeenschappen de heer N. Fennelly benoemd tot eerste
advocaat-generaal voor de periode van 7 oktober 1999 tot en
met 6 oktober 2000.                                                   Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van het Reglement voor de
                                                                      procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode van
                                                                      een jaar aanvangend op 7 oktober 1999:
                                                                      — L. Sevón, rechter, tot president van de Eerste kamer,
                                                                      — R. Schintgen, rechter, tot president van de Tweede kamer,
        Eedaflegging door een nieuw lid van het Hof
                                                                      — J. C. Moitinho de Almeida, rechter, tot president van de
                                                                           Derde en de Zesde kamer,
                         (1999/C 333/02)
                                                                      — D. A. O. Edward, rechter, tot president van de Vierde en de
Mevrouw Fidelma Macken, bij besluit van de vertegenwoordi-                 Vijfde kamer.
gers van de regeringen der lidstaten van 15 september 1999 (1)
benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen voor de periode ingaande op de dag van
haar eedaflegging tot en met 6 oktober 2003, heeft op                 Samenstelling van de kamers
5 oktober 1999 de eed voor het Hof afgelegd.
                                                                      1.     De samenstelling van de kamers is voor dezelfde periode
(1) PB 1999, L 248, blz. 32.                                          vastgesteld als volgt:
                                                                      Eerste kamer
                                                                      L. Sevón, kamerpresident
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering               P. Jann en M. Wathelet, rechters
                      van 6 oktober 1999
                                                                      Tweede kamer
                         (1999/C 333/03)
                                                                      R. Schintgen, kamerpresident
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft
tijdens zijn vergadering van 6 oktober 1999 de volgende
besluiten genomen:                                                    G. Hirsch en V. Skouris, rechters
 ---pagebreak--- C 333/2                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  20.11.1999
Derde kamer                                                            — de rechter-rapporteur,
J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident                              — drie rechters, aangewezen volgens de volgorde op de lijst,
                                                                            waarvan het begin bij iedere algemene vergadering met
                                                                            één naam verspringt.
C. Gulmann, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters
Vierde kamer                                                           Indien een of meer rechters verhinderd zijn, geschiedt hun
                                                                       vervanging volgens de volgorde op de lijst. Bij verhindering
                                                                       van de president van een grote kamer wordt hij echter bij
D. A. O. Edward, kamerpresident                                        voorkeur vervangen door de president van de kleine kamer.
P. J. G. Kapteyn en H. Ragnemalm, rechters
                                                                       Wanneer het Hof of de kamer van oordeel is, dat meerdere
                                                                       zaken tezamen moeten worden beslist (ongeacht of zij al dan
Vijfde kamer                                                           niet formeel zijn gevoegd), is de samenstelling van het Hof of
                                                                       de kamer die welke bepaald is voor de zaak die als eerste in de
D. A. O. Edward, kamerpresident                                        algemene vergadering is gebracht.
L. Sevón, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm en M. Wathe-
let, rechters                                                          4.     Voor de periode tot en met 6 oktober 2000 luiden
                                                                       bovenbedoelde lijsten als volgt:
Zesde kamer
                                                                       Derde kamer
J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident
                                                                       (J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident)
R. Schintgen, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, V. Skou-
ris en F. Macken, rechters                                             C. Gulmann, J.-P. Puissochet en F. Macken, rechters,
2.     Voor elke zaak die eraan wordt toegewezen, bestaat de           Vijfde kamer
Derde kamer (waaraan vier rechters zijn toegevoegd) uit
de president, de rechter-rapporteur en een derde rechter,
aangewezen volgens de volgorde op een lijst waarop de namen            (D. A. O. Edward, kamerpresident)
naar anciënniteit zijn gerangschikt en waarvan het begin bij
iedere algemene vergadering met één naam verspringt.                   P. J. G. Kapteyn, H. Ragnmalm, P. Jann, L. Sevón en M. Wathe-
                                                                       let, rechters
3.     Ter bepaling van de vijf rechters die zitten voor elke zaak
die toegewezen is aan een grote kamer, dat wil zeggen de               Zesde kamer
Vijfde en de Zesde, worden voor het gerechtelijk jaar lijsten
opgesteld.
                                                                       (J. C. Moitinho de Almeida, kamerpresident)
De lijst voor de Vijfde kamer (waaraan thans zes rechters zijn
toegevoegd) bevat de namen van alle rechters van die kamer,            C. Gulmann, J.-P. Puissochet, F. Macken, G. Hirsch, R. Schint-
met uitzondering van de president, in na te noemen volgorde:           gen en V. Skouris, rechters
a) eerst de rechters van de Vierde kamer, in volgorde van
     anciënniteit;                                                     5.     Wat de zaken betreft die voor 6 oktober 1999 reeds in
                                                                       de algemene vergadering zijn onderzocht:
b) vervolgens de rechters van de Eerste kamer, in dezelfde
     volgorde.                                                         — indien de rechter-rapporteur niet meer deel uitmaakt
                                                                            van de rechtsprekende formatie waaraan de zaak was
De lijst voor de Zesde kamer (waaraan zeven rechters zijn                   toegewezen, terwijl de terechtzitting nog niet heeft plaats-
toegevoegd) bevat de namen van alle rechters van die kamer,                 gevonden respectievelijk — in zaken waarin geen terecht-
met uitzondering van de president, in na te noemen volgorde:                zitting is geweest — de advocaat-generaal nog geen
                                                                            conclusie heeft genomen, wordt de zaak toegewezen aan
a) eerst de rechters van de Derde kamer, in volgorde van                    de even grote formatie waarvan de rechter-rapporteur
     anciënniteit;                                                          thans deel uitmaakt;
b) vervolgens de rechters van de Tweede kamer, in dezelfde             — wanneer de rechter-rapporteur deel blijft uitmaken van de
     volgorde.                                                              betrokken rechtsprekende formatie, blijft de zaak voor
                                                                            deze formatie in haar nieuwe samenstelling.
Voor elke zaak bestaat de grote kamer uit:
— de president,