title: Zaak T-265/14: Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Schumacher Packaging/Commissie

text:
               14.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/23

         Beroep ingesteld op 29 april 2014 — Schumacher Packaging/Commissie
   (Zaak T-265/14)
   2014/C 223/28
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Schumacher Packaging GmbH (Schwarzenberg, Duitsland) (vertegenwoordigers: H. Janssen en G. Engel, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het besluit van de Europese Commissie van 18 december 2013 betreffende steunmaatregel SA.33995 (2013/C) — Steun voor hernieuwbare elektriciteit en verlaagde EEG-heffing voor energie-intensieve ondernemingen, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 107, lid 1, VWEU

                           —

                           Verzoekster stelt dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 107, lid 1, VWEU omdat de bij het Gesetz für den Vorrang erneuerbarer Energien (wet inzake prioriteit voor hernieuwbare energie; hierna: „EEG”) voorziene EEG-heffing en de bijzondere vereffeningsregeling niet door de staat of met staatsmiddelen zijn bekostigd. Alle voor de kwalificatie van deze maatregelen relevante feiten zijn tussen de Commissie en de Bondsrepubliek Duitsland uitgewisseld tijdens het vooronderzoek. Er waren geen twijfels meer die de Commissie in een procedure op grond van artikel 108, lid 2, VWEU en artikel 4, lid 4, van verordening (EG) nr. 659/1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (1), nader had moeten onderzoeken.

               2.

               Tweede middel: schending van artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel

                           —

                           Verzoekster voert in dit verband aan dat de Commissie artikel 108, lid 1, VWEU en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden, doordat zij de procedure voor nieuwe steun op grond van artikel 4, lid 4, van verordening nr. 659/1999 heeft ingeleid in plaats van de procedure voor bestaande steun op grond van artikel 17 e.v. van verordening nr. 659/1999, om haar voorlopige oordeel dat de EEG een steunmaatregel vormde te toetsen. Zij betoogt in dit verband met name dat de Commissie de EEG 2000 in haar beschikking van 22 mei 2002 niet als staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU had gekwalificeerd, omdat er geen overdracht van staatsmiddelen had plaatsgevonden. Vergeleken met de beschikking van de Commissie van 22 mei 2002, is de EEG 2012 niet wezenlijk gewijzigd ten opzichte van de EEG 2000. De Commissie had haar gewijzigde rechtsopvatting dus ook in een procedure op grond van artikel 108, lid 1, VWEU naar voren kunnen brengen, zonder voor verzoekster lasten te veroorzaken.

               3.

               Derde middel: schending van artikel 41 van het Handvest van de grondrechten en het recht om te worden gehoord

                           —

                           Voorts voert verzoekster aan dat verweerster het bestreden besluit heeft vastgesteld zonder verzoekster een gelegenheid te bieden om haar standpunt kenbaar te maken.

      (1)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-328/16: Beroep ingesteld op 1 juni 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/13

         Beroep ingesteld op 1 juni 2016 — Europese Commissie/Helleense Republiek
   (Zaak C-328/16)
   (2016/C 402/16)
   Procestaal: Grieks

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Zavvos en E. Manhaeve, gemachtigden)

      Verwerende partij: Helleense Republiek

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Helleense Republiek, door niet alle maatregelen te treffen ter uitvoering van het arrest van het Hof van 24 juni 2004 in zaak C-119/02 (1), Commissie/Helleense Republiek, verzuimd heeft de krachtens artikel 260, lid 1, VWEU op haar rustende verplichting, na te komen,

               —

               de Helleense Republiek veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dwangsom van 34 974 EUR per dag vertraging bij de uitvoering van het arrest in zaak C-119/02, vanaf de dag van de uitspraak van het arrest in de onderhavige zaak tot op de dag van de uitvoering van het arrest in zaak C-119/02,

               —

               de Helleense Republiek veroordelen tot betaling aan de Commissie van een dagelijks forfaitair bedrag van 3 828 EUR vanaf de dag van de uitspraak van het arrest C-119/02, tot op de dag van de uitspraak van het arrest in de huidige zaak dan wel tot op de dag van de uitvoering van het arrest C-119/02, indien die uitvoering eerder plaatsvindt,

               —

               de Helleense Republiek verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1.

               In het arrest van 24 juni 2004, zaak C-119/02, Commissie/Helleense Republiek, heeft het Hof als volgt geoordeeld:
               „De Helleense Republiek, door niet de maatregelen te treffen die nodig zijn voor de aanleg van een opvangsysteem voor het stedelijk afvalwater van het gebied van Thriasio Pedio, en door het stedelijk afvalwater van dat gebied niet te onderwerpen aan een behandeling die verder gaat dan de secundaire behandeling vóór het in het, kwetsbare gebied’ van de golf van [Eleusi] wordt geloosd, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 3, lid 1, en artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater
                (2)
               , zoals gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG van de Commissie van 27 februari 1998”.

               2.

               De Helleense Republiek diende de nodige maatregelen te treffen om het stedelijke afvalwater van het gebied van Thriasio Pedio (die de plaatsen Eleusi, Aspropyrgos, Magoula en Mandra omvat) op te vangen en te behandelen, overeenkomstig artikel 3, lid 1, tweede alinea, en artikel 5, lid 2, van richtlijn 91/271/EEG, als gewijzigd bij richtlijn 98/15/EG, vóór de lozing in het kwetsbare gebied van de golf van Eleusi. Het opvang- en zuiveringssysteem van het afvalwater van het gebied Thriasio Pedio diende uiterlijk op 31 december 1998 te zijn geïnstalleerd. Bovendien diende het stedelijke afvalwater uiterlijk op die datum aan een behandeling te worden onderworpen die verder gaat dan de secundaire, („tertiaire behandeling”) vóór de lozing, ervan in kwetsbaar gebied.

               3.

               De Helleense Republiek diende te zorgen voor de opvang en de behandeling van al het stedelijke afvalwater van het gebied van Thriasio Pedio, de onderwerping ervan aan een behandeling die verder gaat dan de secundaire behandeling, en te bewijzen dat de werking van de waterzuiveringsinstallaties van het stedelijke afvalwater de bepalingen van de richtlijn naleeft.

               4.

               Het arrest van het Hof diende door de realisatie van verschillende projecten uitgevoerd te worden:

                           —

                           de oprichting van een centrum voor de behandeling van afvalwater (hierna: „CBEUR”),

                           —

                           de bouw van „hoofdkanalisaties” (voor het opvangsysteem van stedelijk afvalwater), of „primair opvangsysteem”,

                           —

                           de bouw van pijpleidingen (voor het opvangsysteem van stedelijk afvalwater), of „secundair opvangsysteem”,

                           —

                           de aansluiting van de verschillende inwoners/industrie van het gebied (van de gemeenten Eleusi, Aspropyrgos, Mandra en Magoula) op het opvangsysteem van stedelijk afvalwater, of „tertiair opvangsysteem”.

               5.

               De bevoegde Helleense autoriteiten hebben de Commissie meegedeeld dat het grootste deel van het volledige project zou worden gerealiseerd vóór het einde van 2010. Het primaire opvangsysteem was zo goed als gerealiseerd, het secundaire opvangsysteem was voor 45 % klaar en het tertiaire opvangsysteem was in opbouw. De autoriteiten voerden aan dat het CBEUR het stedelijke afvalwater van de hele bevolking van het gebied kon aansluiten vóór het einde van 2010. Het primaire opvangsysteem kon 100 % van de bevolking van de gemeenten Aspropyrgos, Mandra en Magoula bedienen en 2/3 van de bevolking van Eleusi (te weten, samengeteld, ongeveer 90 % van de 4 gemeenten). De rest van de bevolking kon uiterlijk op 30 april 2011 bediend worden.

               6.

               De Commissie heeft in dat verband besloten dat het arrest van het Hof op 18 juli 2011 nog niet helemaal was uitgevoerd.

               7.

               De Helleense autoriteiten hebben in hun antwoord van 27 november 2012 aan de Commissie meegedeeld dat het CBEUR sinds 27 juli 2012 in werking was, maar dat de secundaire en tertiaire opvangsystemen nog niet af waren (dit was voorzien voor het einde van maart 2013). Het secundaire opvangsysteem was zo goed als af, met uitzondering van een deel van de gemeente Eleusi („Kato Eleusi”) waar de werken wegens archeologische vondsten vertraging hebben opgelopen. Bovendien werd geschat dat op dat moment 24 % van het stedelijke afvalwater van de stedelijke agglomeratie van Thriasio Pedio werd opgevangen en behandeld door het CBEUR. De autoriteiten hebben ook elementen aangevoerd om aan te tonen (tertiaire behandeling van het opgevangen stedelijke afvalwater) dat de installaties goed werkten.

               8.

               De Commissie is van oordeel dat, ondanks het verstrijken van twaalf jaar sinds de uitspraak, het arrest door de Helleense Republiek nog niet volledig is uitgevoerd. De waterzuiveringsinstallaties voor het stedelijke afvalwater zijn afgewerkt en sinds 27 juli 2012 in werking gesteld, teneinde zodat aldus stikstof kan worden verwijderd, maar toch moet worden onderstreept dat enkel een zeer klein percentage (28 %) van het stedelijke afvalwater van het gebied van Thriasio Pedio momenteel wordt opgevangen en behandeld.

               9.

               De Commissie heeft bovendien van de bevoegde autoriteiten geen enkele betrouwbare kalender ontvangen die toestaat om in te schatten vanaf wanneer er een echte vooruitgang zal zijn. De Commissie onderstreept bovendien dat de verschillende deadlines die meerdere malen door de Helleense autoriteiten zijn meegedeeld, nooit zijn nageleefd. Naast het tertiaire opvangsysteem, dat verschillende woningen en industrie van het gebied aansluit, is evenmin het secundaire opvangsysteem (bouw van grote pijpleidingen) afgewerkt aangezien het deel van Kato Eleusi, in de gemeente Eleusi, ontbreekt.

               10.

               De Commissie onderstreept dat, behalve het antwoord van de Helleense autoriteiten van 27 november 2011, zij geen enkel statistisch gegeven heeft ontvangen dat kan aantonen dat het stedelijke afvalwater aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de secundaire behandeling. Het betrokken antwoord bevatte bepaalde cijfers, die evenwel enkel betrekking hadden op een periode van vier maanden, aangezien de installatie pas op 27 juli van dat jaar in werking was gesteld. Welnu, om een voldoende behandeling van het opgevangen stedelijke afvalwater aan te kunnen tonen, dienden de Helleense autoriteiten de goede werking van de waterzuiveringsinstallatie aan te tonen voor een periode van twaalf maanden, en daarbij een percentage van vermindering van de BZV5 (biochemisch zuurstofverbruik) en de CZV (chemisch zuurstofverbruik) aangeven, dat kon voldoen aan de bepalingen van de richtlijn inzake de secundaire behandeling, en, inzake de tertiaire behandeling, een voldoende percentage van vermindering van stikstof overeenkomstig bijlage I, tabel 2, bij de richtlijn. Zolang die gegevens ontbreken kan de Commissie niet nagaan of het momenteel opgevangen stedelijke afvalwater uiteindelijk onderworpen is aan een behandeling die verder gaat dan de secundaire behandeling, overeenkomstig artikel 4 van de richtlijn.

      (1)  EU:C:2004:385

      (2)  PB 1991, L 135, blz. 40.


title: Zaak C-39/09 P: Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2009 door Société des plantations de Mbanga SA (SPM) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 13 november 2008 in zaak T-128/05, SPM/Raad en Commissie

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/11

         Hogere voorziening ingesteld op 30 januari 2009 door Société des plantations de Mbanga SA (SPM) tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Achtste kamer) van 13 november 2008 in zaak T-128/05, SPM/Raad en Commissie
   (Zaak C-39/09 P)
   2009/C 90/16
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Société des plantations de Mbanga SA (SPM) (vertegenwoordiger: A. Farache, advocaat)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               primair:

                           —

                           het arrest van het Gerecht gedeeltelijk vernietigen;

                           —

                           de Commissie te veroordelen tot het betalen van schadevergoeding en haar verwijzen in de kosten van beide gedingen, rekwirantes kosten daaronder begrepen;

               —

               subsidiair:

                           —

                           de zaak terugverwijzen naar het Gerecht om de zaak opnieuw te behandelen en het bedrag van de te betalen schadevergoeding vast te stellen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert ter onderbouwing van haar hogere voorziening in wezen twee middelen aan.
   Met haar eerste middel betoogt zij dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de gemeenschapsregeling voor de invoer van bananen niet kennelijk zwaar indruist tegen het beginsel van handhaving van een daadwerkelijke mededinging, welk beginsel volgens rekwirante een rechtsregel vormt die ertoe strekt, rechten aan particulieren toe te kennen.
   In dit verband beroept rekwirante zich enerzijds op het feit dat het Gerecht de doelstellingen inzake mededinging niet in aanmerking heeft genomen, voor zover het zijn oordeel enkel heeft gebaseerd op de algemene doelstellingen die specifiek in het kader van de gemeenschappelijke marktordening in de bananensector worden beoogd. Rekwirante stelt anderzijds dat het Gerecht het verband tussen de gemeenschapsregeling en de op de bananenmarkt bestaande mededingingsbeperkende praktijken onjuist heeft opgevat, doordat het niet heeft erkend dat de gemeenschapsbepalingen het door middel van invoercertificaten mogelijk maken, economische voordelen toe te kennen aan sommige geprivilegieerde marktdeelnemers, wier positie op de markt wordt versterkt door de bestaande regels.
   Met haar tweede middel stelt rekwirante schending door het Gerecht van de algemene rechtsbeginselen en met name van het beginsel van behoorlijk bestuur, op grond dat het Gerecht heeft geoordeeld dat dit laatste beginsel op zich geen rechtsregel vormt die ertoe strekt, rechten aan particulieren toe te kennen. Dit beginsel is in de rechtspraak evenwel meermaals bevestigd en brengt in casu voor de Commissie de verplichting mee, rekening te houden met de bijzondere situatie van de markt en van de producenten die bij de vaststelling van de gemeenschapsregeling niet voor de toekenning van de hoedanigheid van marktdeelnemer in aanmerking kunnen komen.


title: Zaak C-5/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 6 januari 2017 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/DPAS Limited

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/15

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 6 januari 2017 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/DPAS Limited
   (Zaak C-5/17)
   (2017/C 078/20)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Appellant: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Geïntimeerde: DPAS Limited

      Prejudiciële vragen

   Gelet op artikel 135, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad (de primaire btw-richtlijn) en de uitlegging die het Hof daarvan heeft gegeven in de arresten AXA, Bookit II en NEC, verzoekt de Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) het Hof van Justitie van de Europese Unie om een beslissing over de volgende prejudiciële vragen:

               1)

               Vormt een dienst als de door de belastingplichtige in casu verrichte dienst, die erin bestaat dat op grond van een machtiging tot automatische incasso ertoe opdracht wordt gegeven dat een bedrag via automatische incasso wordt afgeschreven van de bankrekening van de patiënt en door de belastingplichtige, na aftrek van een vergoeding waarop de belastingplichtige recht heeft, wordt overgemaakt aan de tandarts van de patiënt en een verzekeringsmaatschappij, een van btw vrijgestelde handeling betreffende betalingen of overmakingen in de zin van artikel 135, lid 1, onder d), van de primaire btw-richtlijn?
               Volgt, meer bepaald, uit de arresten [van 26 mei 2016, Bookit, C-607/14, EU:C:2016:355, en National Exhibition Centre, C-130/15, niet gepubliceerd, EU:C:2016:357] dat de in artikel 135, lid 1, onder d), van deze richtlijn verleende btw-vrijstelling niet van toepassing is op een dienst als de in casu door de belastingplichtige verrichte dienst waarbij de belastingplichtige weliswaar niet zelf afschrijvingen van en bijschrijvingen op rekeningen onder haar beheer uitvoert, maar die, voor zover geld wordt overgemaakt, wel van essentieel belang is voor die overmakingen? Of moet op grond van het arrest [van 28 oktober 2010, AXA UK, C 175/09, EU:C:2010:646] het tegendeel worden geconcludeerd?

               2)

               Op grond van welke beginselen dient te worden bepaald of een dienst als de door de belastingplichtige in casu verrichte dienst al dan niet onder de „inning van schuldvorderingen” valt in de zin artikel 135, lid 1, onder d)? Indien een dergelijke dienst (in overeenstemming met hetgeen het Hof in zijn arrest AXA met betrekking tot dezelfde of een sterk daarop gelijkende dienst heeft vastgesteld) moet worden aangemerkt als inning van schuldvorderingen indien hij wordt verricht ten behoeve van degene aan wie de betaling verschuldigd is, moet die dienst dan, meer bepaald, ook als inning van schuldvorderingen worden aangemerkt indien hij wordt verricht ten behoeve van degene door wie de betaling verschuldigd is (dat wil zeggen in casu de patiënten)?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB 2006, L 347, blz. 1).


               20.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 174/10

         Beroep tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, ingesteld door Bentzen Transport AS op 13 maart 2013
   (Zaak E-2/13)
   2013/C 174/06
   Op 13 maart 2013 is bij het EVA-Hof beroep ingesteld tegen de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door Bentzen Transport AS, vertegenwoordigd door Line Voldstad, advocaat, Advokatfirma DLA Piper Norway DA, Postboks 1364 Vika, 0114 Oslo, Noorwegen.
   Verzoekster vraagt het EVA-Hof:

               1.

               het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van 19 december 2012 in zaak nr. 71620 houdende afsluiting van een zaak tegen Noorwegen die was opgestart na ontvangst van een klacht tegen die staat met betrekking tot overheidsopdrachten, nietig te verklaren;

               2.

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in de kosten van de procedure te verwijzen.

      Feiten en argumenten:

               —

               Verzoekster is een plaatselijke Noorse onderneming die sinds 1992 actief is op het gebied van afvalbeheer.

               —

               Het verzoek betreft het besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in zaak nr. 71620 om geen procedure tegen Noorwegen in te leiden nadat verzoekster had verzocht na te gaan of het beheer door de Noorse regering van een aanbestedingsprocedure in overeenstemming was met de richtlijnen bedoeld in de EER-Overeenkomst.

         Verzoekster stelt onder meer dat:

               —

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA niet heeft nagegaan of de gunning van de overheidsopdracht in overeenstemming was met Richtlijn 2004/18/EG en bijgevolg is tekortgeschoten in haar verplichting om toe te zien op de inachtneming van artikel 2 van Richtlijn 2004/18/EG en de fundamentele regels van de EER-Overeenkomst inzake overheidsopdrachten en betoogt dat het beginsel van gelijke behandeling is geschonden;

               —

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is tekortgeschoten in haar bijzondere verplichting uit hoofde van artikel 23 van de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie om erop toe te zien dat de bepalingen van de EER-Overeenkomst betreffende overheidsopdrachten worden toegepast door de EVA-Staten, en

               —

               de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is tekortgeschoten in haar verplichting om haar besluiten met redenen te omkleden, conform artikel 16 van de Overeenkomst betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 10 september 2002 in zaak C-141/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH tegen Finanzamt für Körperschaften I in Berlin ["Artikel 13, A, lid 1, sub c en g, van de Zesde richtlĳn (77/388/EEG) — Vrĳstelling van gezondheidskundige verzorging verstrekt door kapitaalvennootschappen — Diensten samenhangend met maatschappelĳk werk en sociale zekerheid verricht door andere lichamen dan de publiekrechtelĳke lichamen die door de betrokken lidstaat als instellingen van sociale aard worden erkend — Rechtstreekse werking"]

text:
C 274/8                 NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            9.11.2002
                     ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                van 10 september 2002
                     van 19 september 2002
                                                                            in zaak C-141/00 (verzoek van het Bundesfinanzhof
in zaak C-114/00: Koninkrijk Spanje tegen Commissie van                     om een prejudiciële beslissing): Ambulanter Pflegedienst
                                                                            Kügler GmbH tegen Finanzamt für Körperschaften I in
                de Europese Gemeenschappen ( 1)
                                                                                Berlin (1)
[„Staatssteun — Landbouw — Steun in de vorm van                             [„Artikel 13, A, lid 1, sub c en g, van de Zesde richtlijn (77/
rentesubsidies voor leningen voor een bepaald verkoopseizoen                388/EEG) — Vrijstelling van gezondheidskundige verzor-
en met een looptijd van ten hoogste een jaar — Artikel 87,                  ging verstrekt door kapitaalvennootschappen — Diensten
leden 1 en 3, sub a en c, EG — Mededeling 96/C 44/                          samenhangend met maatschappelijk werk en sociale zeker-
02 inzake kortlopende kredieten met rentesubsidie in de                     heid verricht door andere lichamen dan de publiekrechtelijke
landbouw („beheerskredieten”) — Gering steunbedrag —                        lichamen die door de betrokken lidstaat als instellingen van
Ontbreken van opmerkingen van de belanghebbenden —                              sociale aard worden erkend — Rechtstreekse werking”]
Steun voor de bedrijfsvoering — Steun voor producten
die onder een gemeenschappelijke marktordening vallen
— Beperkingen van het vrije verkeer van goederen —                                                     (2002/C 274/12)
                            Motivering”]
                                                                                (Procestaal: Duits)
                          (2002/C 274/11)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                         (Procestaal: Spaans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-  In zaak C-141/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                          dentie van het Hof)                               krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
                                                                            in het aldaar aanhangig geding tussen Ambulanter Pflegedienst
                                                                            Kügler GmbH en Finanzamt für Körperschaften I in Berlin, om
                                                                            een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 13, A,
                                                                            lid 1, sub c en g, van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de
In zaak C-114/00, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz                  Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de
Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-                      wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeen-
pen (gemachtigde: D. Triantafyllou), betreffende een verzoek                schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde:
om nietigverklaring van beschikking 2000/240/EG van de                      uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1), heeft het Hof (Zesde
Commissie van 22 december 1999 betreffende de door Spanje                   kamer), samengesteld als volgt: F. Macken (rapporteur), kamer-
ten uitvoer gelegde steunregeling voor de financiering van                  president, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en
bedrijfskapitaal in de landbouwsector van Extremadura (PB                   J. N. Cunha Rodrígues, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano;
2000 L 76, blz. 16), heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 10 september
als volgt: P. Jann, kamerpresident, D. A. O. Edward, A. La                  2002 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Pergola, M. Wathelet en C. W. A. Timmermans (rapporteur),
rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op           1)    De vrijstelling bedoeld in artikel 13, A, lid 1, sub c, van de
19 september 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum                           Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
luidt als volgt:                                                                  betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten
                                                                                inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van be-
                                                                                lasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, hangt
1)     Verwerpt het beroep.                                                       niet af van de rechtsvorm van de belastingplichtige die de aldaar
                                                                                genoemde medische of paramedische diensten verricht.
2)     Verwijst het Koninkrijk Spanje in de kosten.
                                                                            2)    De in artikel 13, A, lid 1, sub c, van de Zesde richtlijn (77/
                                                                                388) bedoelde vrijstelling is van toepassing op diensten op het
                                                                                gebied van gezondheidskundige verzorging van therapeutische
( 1) PB C 192 van 8.7.2000.                                                       aard, verstrekt door een kapitaalvennootschap die, mede aan
                                                                                huis, ambulante verpleging door geschoold verplegend personeel
                                                                                aanbiedt, met uitsluiting van diensten verband houdend met
                                                                                algemene verzorging en huishoudelijke hulp.
 ---pagebreak--- 9.11.2002                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 274/9
3)     a)   De algemene verzorging en de huishoudelijke hulp die door       1)     Door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om de juiste
            een dienst voor ambulante verpleging worden verstrekt aan              omzetting te verzekeren van de artikelen 4, 7, lid 3, 11, 12,
            personen die in fysiek of economisch opzicht hulpbehoe-                lid 2, 18, leden 1 en 3, alsmede 22, lid 1, van richtlijn 86/
            vend zijn, zijn aan te merken als dienstverlening die nauw             609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de
            samenhangt met maatschappelijk werk en met de sociale                  onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
            zekerheid in de zin van artikel 13, A, lid 1, sub g, van de            bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van
            Zesde richtlijn (77/388).                                              dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke
                                                                                doeleinden worden gebruikt, is de Franse Republiek de krachtens
       b)   Een belastingplichtige kan zich voor een nationale rechter-            deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
            lijke instantie op de in artikel 13, A, lid 1, sub g, van de
            Zesde richtlijn (77/388) voorziene vrijstelling beroepen        2)     De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.
            om zich te verzetten tegen een niet met deze bepaling
            strokende nationale regeling. Het staat aan de nationale        (1 ) PB C 176 van 24.6.2000.
            rechter, om rekening houdend met alle relevante elementen,
            vast te stellen of de belastingplichtige een erkende organi-
            satie van sociale aard is in de zin van genoemde bepaling.
( 1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                                                                                van 10 september 2002
                      ARREST VAN HET HOF
                                                                            in zaak C-172/00 (verzoek van het Landgericht Köln om
                                                                            een prejudiciële beslissing): Ferring Arzneimittel GmbH
                            (Vijfde kamer)                                             tegen Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH ( 1)
                      van 12 september 2002                                 („Uitlegging van de artikelen 28 EG en 30 EG — Geneesmid-
                                                                            delen — Intrekking van vergunning voor parallelle invoer na
in zaak C-152/00: Commissie van de Europese Gemeen-                         afstand door houder van vergunning om referentiegenees-
               schappen tegen Franse Republiek ( 1)                                           middel in de handel te brengen”)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 86/609/EEG — Onvolledige                                                   (2002/C 274/14)
                              omzetting”)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                           (2002/C 274/13)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           (Procestaal: Frans)                                                         dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                            In zaak C-172/00, betreffende een verzoek aan het Hof
                           dentie van het Hof)
                                                                            krachtens artikel 234 EG van het Landgericht Köln (Duitsland),
                                                                            in het aldaar aanhangig geding tussen Ferring Arzneimittel
                                                                            GmbH en Eurim-Pharm Arzneimittel GmbH, om een prejudici-
In zaak C-152/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    ële beslissing over de uitlegging van de artikelen 28 EG en 30
pen (gemachtigden: L. Ström en J.-F. Pasquier) tegen Franse                 EG, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Vasak,                   F. Macken, kamerpresident, C. Gulmann (rapporteur),
vervolgens door laatstgenoemde en G. de Bergues), betreffende               J.-P. Puissochet, V. Skouris en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse                    advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: L. Hewlett, ad-
Republiek, door richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 no-                 ministrateur, op 10 september 2002 een arrest gewezen
vember 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelij-                waarvan het dictum luidt als volgt:
ke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffen-
de de bescherming van dieren die voor experimentele en                      1)     Artikel 28 EG verzet zich tegen een nationale regeling volgens
andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt (PB                            welke de intrekking van de vergunning voor het in de handel
L 358, blz. 1), met name de artikelen 4, 7, 11, 12, 18 en 22                       brengen van een referentiegeneesmiddel op verzoek van de
daarvan, onvolledig en onjuist om te zetten, de krachtens het                      houder daarvan, de vergunning voor parallelle invoer van dit
EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen niet is nageko-                         geneesmiddel automatisch haar geldigheid doet verliezen.
men, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt:
P. Jann, kamerpresident, S. von Bahr en A. La Pergola                       2)     Voor het antwoord op de eerste vraag is niet van belang, of de
(rapporteur), rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; grif-                   nieuwe versie van het geneesmiddel alleen in de lidstaat van
fier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 12 september 2002                        invoer in de handel wordt gebracht dan wel zich eveneens op de
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                             markt van andere lidstaten bevindt.


title: Zaak T-443/09: Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Agriconsulting Europe/Commissie

text:
               18.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/58

         Beschikking van het Gerecht van 28 oktober 2010 — Agriconsulting Europe/Commissie
   (Zaak T-443/09) (1)

   ()
   2010/C 346/113
   Procestaal: Italiaans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 11 van 16.1.2010.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 14 september 2004 In zaak C-276/02, Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Staatssteun — Begrip — Niet-betaling van belastingen en socialezekerheidsbijdragen door onderneming — Optreden van nationale autoriteiten gedurende surséance van betaling)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/8

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 14 september 2004
   In zaak C-276/02, Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Staatssteun - Begrip - Niet-betaling van belastingen en socialezekerheidsbijdragen door onderneming - Optreden van nationale autoriteiten gedurende surséance van betaling)
   (2004/C 300/16)
   Procestaal: Spaans
   In zaak C-276/02, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 23 juli 2002, Koninkrijk Spanje (gemachtigde: S. Ortiz Vaamonde) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: V. Kreuschitz en J. L. Buendía Sierra), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), J. N. Cunha Rodrigues en F. Macken, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro, griffier: R. Grass, op 14 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Beschikking 2002/935/EG van de Commissie van 14 mei 2002 betreffende staatssteun voor Grupo de Empresas Álvarez wordt nietig verklaard.

               2)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 219 van 14.9.2002.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 20 maart 2002 in zaak T-31/99: ABB Asea Brown Boveri Ltd tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Beginsel van behoorlĳk bestuur — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Gewettigd vertrouwen")

text:
15.6.2002               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        C 144/37
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 3)    Verlaagt de bij artikel 3, sub i, van de bestreden beschikking
                                                                                aan verzoekster opgelegde geldboete tot 300 000 EUR.
                        van 20 maart 2002                                  4)    Verwerpt het beroep voor het overige.
                                                                           5)    Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en eenderde van de
                                                                                kosten van de Commissie zal dragen.
in zaak T-28/99: Sigma Tecnologie di rivestimento Srl
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           6)    Verstaat dat de Commissie tweederde van haar eigen kosten zal
                                                                                dragen.
(„Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-                      (1) PB C 100 van 10.4.1999.
tikel 81 EG) — Bewijs van deelneming aan globaal akkoord
                           — Geldboete”)
                          (2002/C 144/78)
                         (Procestaal: Italiaans)
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 maart 2002
In zaak T-28/99, Sigma Tecnologie di rivestimento Srl, ge-                 in zaak T-31/99: ABB Asea Brown Boveri Ltd tegen
vestigd te Lonato (Italië), vertegenwoordigd door A. Pappalar-                  Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
do, M. Pappalardo en M. Merola, advocaten, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg tegen Commissie van de Europese
                                                                           („Mededinging — Mededingingsregeling — Buizen voor
Gemeenschappen (gemachtigden: L. Pignataro en É. Gippini
                                                                           afstandsverwarming — Artikel 85 EG-Verdrag (thans ar-
Fournier), betreffende, primair, een verzoek tot nietigverklaring
                                                                           tikel 81 EG) — Beginsel van behoorlijk bestuur — Geldboete
van artikel 1 van beschikking 1999/60/EG van de Commissie
                                                                           — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Gewet-
van 21 oktober 1998 inzake een procedure op grond van
                                                                                tigd vertrouwen”)
artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor
voorgeïsoleerde buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair,
een verzoek tot vermindering van de bij deze beschikking aan                                        (2002/C 144/79)
verzoekster opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde
kamer), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident,
V. Tiili en R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: J. Palacio                                       (Procestaal: Engels)
González, administrateur, op 20 maart 2002 een arrest
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                           In zaak T-31/99, ABB Asea Brown Boveri Ltd, gevestigd te
1)    Verklaart artikel 1 van beschikking 1999/60/EG van de                Zürich (Zwitserland), vertegenwoordigd door A. Weitbrecht
      Commissie van 21 oktober 1998 inzake een procedure op                en S. Völcker, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
      grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 —             Luxemburg tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
      Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) nietig voorzover hierbij is      pen (gemachtigden: P. Oliver en É. Gippini Fournier), betreffen-
      vastgesteld dat verzoekster artikel 85, lid 1, van het Verdrag       de, primair, een verzoek tot nietigverklaring van artikel 3 van
      heeft geschonden door niet alleen deel te nemen aan een inbreuk      beschikking 1999/60/EG van de Commissie van 21 oktober
      op deze bepalingen op de Italiaanse markt, maar ook aan een          1998 inzake een procedure op grond van artikel 85 van het
      kartel dat de gehele gemeenschappelijke markt bestreek.              EG-Verdrag (IV/35.691/E-4 — Kartel voor voorgeïsoleerde
                                                                           buizen) (PB 1999, L 24, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek tot
                                                                           vermindering van de bij deze beschikking aan verzoekster
2)    Verklaart artikel 3, sub i, van de beschikking nietig voorzover      opgelegde geldboete, heeft het Gerecht (Vierde kamer), samen-
      hierbij aan verzoekster een geldboete is opgelegd bij de             gesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpresident, V. Tiili en
      berekening waarvan is uitgegaan van de deelneming aan een            R. M. Moura Ramos, rechters; griffier: G. Herzig, ad-
      kartel dat de gehele gemeenschappelijke markt bestreek, en van       ministrateur, op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan
      welbewuste voortzetting van de inbreuk.                              het dictum luidt als volgt:
 ---pagebreak--- C 144/38                 NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        15.6.2002
1)     Verlaagt de bij artikel 3, sub a, van beschikking 1999/60/EG        1)    Verwerpt het beroep.
       van de Commissie van 21 oktober 1998 inzake een procedure
       op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/35.691/E-4
       — Kartel voor voorgeïsoleerde buizen) aan verzoekster opgelegde     2)    Verwijst verzoekers in de kosten.
       geldboete tot 65 000 000 EUR.
                                                                           3)    Verstaat dat interveniënte haar eigen kosten zal dragen.
2)     Verwerpt het beroep voor het overige.
3)     Verstaat dat verzoekster haar eigen kosten en 90 % van de           (1) PB C 246 van 28.8.1999.
       kosten van de Commissie zal dragen.
4)     Verstaat dat de Commissie 10 % van haar eigen kosten zal
       dragen.
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 20 maart 2002
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                           in zaak T-175/99: UPS Europe SA tegen Commissie van
                         van 21 maart 2002                                                de Europese Gemeenschappen (1)
in zaak T-131/99: Michael Hamilton Shaw en Timothy
                                                                           („Mededinging — Misbruik van machtspositie — Postsector
John Falla tegen Commissie van de Europese Gemeen-                         — Diensten van algemeen economisch belang — Gebruik
                              schappen (1)
                                                                           van inkomsten uit een voorbehouden markt — Verwerving
                                                                           van gezamenlijke zeggenschap over onderneming op niet-
(„Mededinging — Bierleveringscontracten — Individuele                                   voorbehouden markt — Motivering”)
vrijstelling — Artikel 85, lid 3, EG-Verdrag (thans artikel 81,
                               lid 3, EG”)
                                                                                (2002/C 144/81)
                           (2002/C 144/80)
                                                                                (Procestaal: Engels)
                           (Procestaal: Engels)
In zaak T-131/99, Michael Hamilton Shaw, woonachtig te                     In zaak T-175/99, UPS Europe SA, gevestigd te Brussel
Wixford, Alcester, Warwickshire (Verenigd Koninkrijk), Ti-                 (België), vertegenwoordigd door T. R. Ottervanger en D. Arts,
mothy John Falla, woonachtig te Brighton (Verenigd Konink-                 advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen
rijk), vertegenwoordigd door J. H. Maitland-Walker, solicitor,             Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Commissie                   B. Doherty en K. Wiedner), ondersteund door Deutsche
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: P. Oliver,                   Post AG, gevestigd te Bonn (Duitsland), vertegenwoordigd
K. Wiedner en N. Khan), ondersteund door Whitbread plc,                    door J. Sedemund, advocaat, domicilie gekozen hebbende te
gevestigd te Londen (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd                Luxemburg, betreffende een verzoek tot nietigverklaring van
door N. Green, QC, J. Flynn en M. Lowe, solicitors, domicilie              beschikking SG(99) D/4155 van de Commissie van 10 juni
gekozen hebbende te Luxemburg, betreffende een beroep                      1999 waarbij verzoeksters klacht van 8 juni werd afgewezen,
tot nietigverklaring van beschikking 1999/230/EG van de                    voorzover deze beschikking betrekking heeft op artikel 82 EG
Commissie van 24 februari 1999 inzake een procedure op                     en op de gedeeltelijke verwerving van DHL International Ltd
grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (Zaak IV/35.079/F3                 door Deutsche Post AG, heeft het Gerecht (Vierde kamer —
— Whitbread) (PB L 88, blz. 26), heeft het Gerecht (Derde                  uitgebreid), samengesteld als volgt: P. Mengozzi, kamerpre-
kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident,                  sident, R. Garcı́a-Valdecasas, V. Tiili, R. M. Moura Ramos en
K. Lenaerts en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio González,        J. D. Cooke, rechters; griffier: D. Christensen, administrateur,
administrateur, op 21 maart 2002 een arrest gewezen waarvan                op 20 maart 2002 een arrest gewezen waarvan het dictum
het dictum luidt als volgt:                                                luidt als volgt:


title: Zaak T-265/09: Arrest van het Gerecht van 26 september 2012 — Serrano Aranda/BHIM — Burg Groep (LE LANCIER) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LE LANCIER — Oudere nationale woord- en beeldmerken EL LANCERO — Relatieve weigeringsgronden — Geen verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Afwijzing van oppositie” )

text:
               10.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 343/12

         Arrest van het Gerecht van 26 september 2012 — Serrano Aranda/BHIM — Burg Groep (LE LANCIER)
   (Zaak T-265/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapswoordmerk LE LANCIER - Oudere nationale woord- en beeldmerken EL LANCERO - Relatieve weigeringsgronden - Geen verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Afwijzing van oppositie)
   2012/C 343/16
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Enrique Serrano Aranda (Murcia, Spanje) (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Calderón Chavero en T. Villate Consonni, vervolgens J. Calderón Chavero, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk W. Verburg en S. Bonne, vervolgens S. Bonne, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Burg Groep BV (Bergen, Nederland)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 27 maart 2009 (zaak R 366/2008-1) inzake een oppositieprocedure tussen Enrique Serrano Aranda en Burg Groep BV

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Enrique Serrano Aranda wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 205 van 29.8.2009.


title: Zaak T-115/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 6 mei 2015 — Deza/ECHA [„Kort geding — REACH — Plaatsing van de chemische stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) op de lijst van „in aanmerking komende stoffen” — Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”]

text:
               29.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 213/36

         Beschikking van de president van het Gerecht van 6 mei 2015 — Deza/ECHA
   (Zaak T-115/15 R)
   ([„Kort geding - REACH - Plaatsing van de chemische stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) op de lijst van „in aanmerking komende stoffen” - Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”])
   (2015/C 213/61)
   Procestaal: Tsjechisch

      Partijen

      Verzoekende partij: Deza, a.s. (Valašské Meziříčí, Tsjechië) (vertegenwoordiger: P. Dejl, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) (vertegenwoordigers: M. Heikkilä, W. Broere en T. Zbihlej, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van besluit ED/108/2014 van de uitvoerend directeur van ECHA van 12 december 2014, dat onder meer strekt tot actualisering per 17 december 2014 van de bestaande vermelding voor de chemische stof bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in de lijst van stoffen die in aanmerking komen om uiteindelijk te worden opgenomen in bijlage XIV bij verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (gerectificeerde versie PB 2007, L 136, blz. 3), zoals gewijzigd

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-149/11: Beschikking van het Gerecht van 12 oktober 2011 — GS/Parlement en Raad ( „Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EU) nr. 1210/2010 — Mogelijkheid voor de lidstaten terugbetaling te weigeren van euromunten die ongeschikt voor circulatie zijn geworden — Geen rechtstreekse geraaktheid — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/32

         Beschikking van het Gerecht van 12 oktober 2011 — GS/Parlement en Raad
   (Zaak T-149/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Verordening (EU) nr. 1210/2010 - Mogelijkheid voor de lidstaten terugbetaling te weigeren van euromunten die ongeschikt voor circulatie zijn geworden - Geen rechtstreekse geraaktheid - Niet-ontvankelijkheid)
   2011/C 347/55
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH (Eigeltingen, Duitsland) (vertegenwoordiger: J. Schmidt, advocaat)

      Verwerende partijen: Europees Parlement (vertegenwoordigers: U. Rësslein en A. Neergaard, gemachtigden) en Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: J. Monteiro en M. Simm, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van artikel 8, lid 2, tweede zin, van verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (PB L 339, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               GS Gesellschaft für Umwelt- und Energie-Serviceleistungen mbH draagt haar eigen kosten alsook die van het Europees Parlement en van de Raad van de Europese Unie.

               3)

               Op het verzoek tot interventie van het Koninkrijk Spanje behoeft geen uitspraak meer te worden gedaan.

      (1)  PB C 145 van 14.5.2011.


title: Zaak F-34/06: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 november 2007 — Michail/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Beoordeling — Loopbaanontwikkelingrapport — Beoordelingsperiode 2004 — Beroep tot nietigverklaring — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               12.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 8/30

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 22 november 2007 — Michail/Commissie
   (Zaak F-34/06) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Beoordeling - Loopbaanontwikkelingrapport - Beoordelingsperiode 2004 - Beroep tot nietigverklaring - Beroep tot schadevergoeding)
   (2008/C 8/53)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Christos Michail (Brussel, België) (vertegenwoordiger: C. Meïdanis, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: aanvankelijk C. Berardis-Kayser en K. Herrmann, gemachtigden, vervolgens H. Tserepa-Lacombe, gemachtigde, bijgestaan door E. Bourtzalas, advocaat)
   Voorwerp
   Enerzijds, nietigverklaring van verzoekers loopbaanontwikkelingrapport over de beoordelingsperiode 2004 en, anderzijds, een vordering tot schadevergoeding
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 154 van 1.7.2006, blz. 24.


title: Doorhaling van zaak T-46/96

text:
C 188/30              NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3.7.1999
Middelen en voornaamste argumenten                                       Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker stelt, dat de Commissie gehouden is zijn persoonlij-           Verzoeker, dezelfde als die in de zaken T-7/98 (1) en
ke situatie, zoals blijkend uit de samenlevingsovereenkomst              T-208/98 (2) komt op tegen verweersters besluit om zijn
die hij met zijn partner in Nederland wettig heeft gesloten, te          ontslagaanvraag te aanvaarden en het dienstverband te beëin-
erkennen. Aangezien naar Nederlands recht het instituut van              digen.
„geregistreerd partnerschap” voor hem en zijn partner rechten
en verplichtingen meebrengt die grotendeels overeenkomen
met die welke voortvloeien uit een huwelijk, is hij van mening           Tot staving van zijn vorderingen voert verzoeker aan:
dat zijn statutaire rechten en die van zijn partner moeten
worden vastgesteld aan de hand van die welke door de                     — dat zijn ontslagaanvraag nietig is omdat hij ze in een
communautaire bepalingen aan zijn gehuwde collega’s worden                    toestand van feitelijke handelingsonbekwaamheid heeft
verleend.                                                                     ingediend. Hij stelt, dat hij die ontslagaanvraag heeft
                                                                              ingediend in een toestand van angstdepressie die onder
Volgens verzoeker is de weigering van de Commissie om zijn                    meer was veroorzaakt door de psychische druk waaraan
status van partner te erkennen in strijd met:                                 hij blootstond;
— het in artikel 4 EG-Verdrag neergelegde beginsel van                   — dat wanneer de ontslagnemende werknemer verklaart, dat
    attributieve bevoegdheid;                                                 hij van plan is zijn werk tijdens de opzegperiode te blijven
                                                                              verrichten, het dienstverband plene jure juridische en
— het beginsel van de uniciteit van de persoonlijke situatie                  economische gevolgen blijft sorteren tot aan het einde van
    van de gemeenschapsonderdaan;                                             de opzegperiode.
— het beginsel van gelijke behandeling en het beginsel van
                                                                         Aangaande dit laatste punt dient te worden gepreciseerd, dat
    vrij werknemersverkeer;
                                                                         verzoeker van 28 september 1998 tot 6 december 1998, van
— het recht op respectering van het privé-leven en dus                   8 januari 1999 tot 7 februari 1999 en vanaf 15 februari 1999
    artikel 8 van het Europees Verdrag voor de bescherming               ziek is geweest, dat de opzegperiode inging op 7 december
    van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden;             1998 (toen hij na de eerste ziekteperiode het werk heeft hervat)
    en                                                                   en dat hij van de drie maanden waarop hij recht had, slechts
                                                                         38 dagen, waaronder een deel vakantieverlof, heeft gewerkt.
— de artikelen 27, 62, 71, 72 en volgende van het Ambtena-               Verzoeker zou evenwel het recht hebben gehad, zijn werk
    renstatuut.                                                          nog 63 dagen te verrichten. Bijgevolg zouden de brief van
                                                                         25 februari 1999 en de daaraanvolgende handelwijze van de
                                                                         EIB slechts als ongerechtvaardigd ontslag kunnen worden
                                                                         aangemerkt.
                                                                         (1) De Nicola/EIB (PB C 94, van 28.3.98, blz. 30).
Beroep, op 2 mei 1999 ingesteld door C. De Nicola tegen                  (2) De Nicola/EIB (PB C 71 van 13.3.99, blz. 31).
                 Europese Investeringsbank
                        (Zaak T-109/99)
                        (1999/C 188/68)
                       (Procestaal: Italiaans)                                           Doorhaling van zaak T-46/96 (1)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 mei 1999 beroep tegen Europese In-                                               (1999/C 188/69)
vesteringsbank ingesteld door C. De Nicola, vertegenwoordigd
door L. Isola, advocaat te Rome, domicilie gekozen hebbende
te Luxemburg bij C. Berloni, Route de Longwy 59.                                                  (Procestaal: Engels)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                        De president van de Vijfde kamer (uitgebreid) van het Gerecht
                                                                         van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij
— nietig te verklaren de brief van 25 februari 1999 waarbij              beschikking van 8 februari 1999 de doorhaling in het register
    de EIB verzoeker heeft ontslagen, en alle daaraan ten                gelast van zaak T-46/96: Whirlpool Sweden AB en Whirlpool
    grondslag liggende, daarmee verknochte en daaruit voort-             SMC Microwave Products Development Ltd. tegen Raad van
    vloeiende handelingen;                                               de Europese Unie.
— verweerster, de EIB, in de kosten van het geding te
    verwijzen.                                                           (1) PB C 180 van 22.6.1996.


title: Zaak C-399/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 augustus 2014 — Grüne Liga Sachsen e.V. e.a./Freistaat Sachsen

text:
               15.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 448/2

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 18 augustus 2014 — Grüne Liga Sachsen e.V. e.a./Freistaat Sachsen
   (Zaak C-399/14)
   (2014/C 448/02)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Grüne Liga Sachsen e.V. e.a.

      Verwerende partij: Freistaat Sachsen

      In het geding geroepen partij: Landeshauptstadt Dresden

      Andere partij in de procedure: Der Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 6, lid 2, van richtlijn 92/43/EEG (1) van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (hierna: „habitatrichtlijn”) aldus worden uitgelegd dat een project voor de bouw van een brug, dat niet rechtstreeks dienstig is voor het beheer van een gebied en waarvoor een vergunning was verleend voordat dat gebied was opgenomen in de lijst van gebieden van communautair belang, vóór de uitvoering ervan moet worden beoordeeld op zijn gevolgen voor dat gebied, indien dat gebied, nadat de vergunning voor het project was verleend, maar vóór het begin van de uitvoering ervan, in die lijst was opgenomen en er voordat de vergunning werd verleend enkel een inschatting van de risico’s/voorlopige beoordeling was gemaakt?

               2)

               Zo ja:
               Moet de nationale instantie bij de ex post beoordeling de vereisten van artikel 6, leden 3 en 4, van de habitatrichtlijn reeds in acht nemen, wanneer zij deze — als voorzorgsmaatregel — reeds als grondslag heeft willen gebruiken bij de aan de verlening van de vergunning voorafgaande inschatting van de risico’s/voorlopige beoordeling?

               3)

               Bij een bevestigend antwoord op de eerste en een ontkennend antwoord op de tweede vraag:
               Welke vereisten moeten volgens artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn worden gesteld aan een ex post beoordeling van een voor een project verleende vergunning, en wat is het tijdstip waarop die beoordeling betrekking dient te hebben?

               4)

               Moet, in het kader van een aanvullende procedure die strekt tot herstel van een fout in een ex post beoordeling in de zin van artikel 6, lid 2, van de habitatrichtlijn, of van een beoordeling van de gevolgen voor het gebied in de zin van artikel 6, lid 3, van de habitatrichtlijn, via passende wijzigingen van de beoordelingscriteria in aanmerking worden genomen dat het bouwwerk mocht worden opgericht en in gebruik genomen, aangezien het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan onmiddellijk uitvoerbaar was en een kortgedingprocedure was afgewezen en tegen die afwijzing niet kon worden opgekomen? Geldt dat tevens voor het ex post onderzoek naar het bestaan van alternatieve oplossingen, dat is vereist in het kader van een besluit in de zin van artikel 6, lid 4, van de habitatrichtlijn?

      (1)  PB L 206, blz. 7.


title: Zaak C-56/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2010 door Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht van 19 november 2009 in gevoegde zaken T-425/07 en T-426/07, Agencja Wydawnicza Technopol/BHIM (100)

text:
               1.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/19

         Hogere voorziening ingesteld op 2 februari 2010 door Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. tegen het arrest van het Gerecht van 19 november 2009 in gevoegde zaken T-425/07 en T-426/07, Agencja Wydawnicza Technopol/BHIM (100)
   (Zaak C-56/10 P)
   2010/C 113/29
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Rekwirante: Agencja Wydawnicza Technopol sp. z o.o. (vertegenwoordiger: D. Rzążewska, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 19 november 2009 in gevoegde zaken T-425/07 en T-426/07 vernietigen;

               —

               de zaak voor een nieuwe behandeling terugverwijzen naar het Gerecht;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure voor het Hof.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirante voert aan dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 38, lid 2, van verordening nr. 40/94 (1) heeft geschonden door onjuiste juridische criteria te hanteren bij de vaststelling dat de kamer van beroep op goede gronden een verklaring heeft verlangd dat geen beroep zal worden gedaan op het uitsluitende recht op de cijferelementen 100 en 300.
   Rekwirante stelt dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 40/94 heeft geschonden door onjuiste juridische criteria te hanteren bij de vaststelling dat de elementen waarvoor een verklaring wordt verlangd dat geen beroep op een uitsluitend recht zal worden gedaan, beschrijvend zijn.
   Rekwirante betoogt voorts dat het Gerecht van eerste aanleg artikel 7, lid 1, sub c, artikel 38, lid 2, of artikel 76 van verordening nr. 40/94 of al deze bepalingen heeft geschonden door niet naar behoren rekening te houden met de praktijk van het Bureau inzake inschrijving van merken bestaande uit cijfers of aanduidingen van de inhoud van publicaties.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1), vervangen door verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-60/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — Spanje/Commissie (EOGFL — Afdeling Garantie — Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven — Sector groenten en fruit — Milieubescherming — Administratieve procedure)

text:
               10.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 november 2008 — Spanje/Commissie
   (Zaak T-60/07) (1)

   (EOGFL - Afdeling „Garantie’ - Van communautaire financiering uitgesloten uitgaven - Sector groenten en fruit - Milieubescherming - Administratieve procedure)
   (2009/C 6/50)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Koninkrijk Spanje (vertegenwoordiger: M. Muñoz Pérez, abogado del Estado)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: F. Jimeno Fernández, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2006/932/EG van de Commissie van 14 december 2006 houdende onttrekking aan communautaire financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voor het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht (PB L 355, blz. 96), voor zover daarbij bepaalde uitgaven van het Koninkrijk Spanje in de sector groenten en fruit worden uitgesloten
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Het Koninkrijk Spanje wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-260/00: Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Cooperativa San Marco fra Lavoratori della Piccola Pesca e.a./Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia — Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van betaalde steun wordt opgelegd — Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond” )

text:
               9.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/22

         Beschikking van het Gerecht van 12 december 2012 — Cooperativa San Marco fra Lavoratori della Piccola Pesca e.a./Commissie
   (Zaak T-260/00) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Verlaging van sociale bijdragen ten behoeve van ondernemingen op grondgebied van Venetië en Chioggia - Beschikking waarbij steunregeling onverenigbaar met gemeenschappelijke markt wordt verklaard en terugvordering van betaalde steun wordt opgelegd - Beroep ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond)
   2013/C 38/39
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Cooperativa San Marco fra Lavoratori della Piccola Pesca — Burano Soc. coop. rl (Venetië, Italië); Cooperativa Coopesca — Organizzazione tra Produttori e Lavoratori della Pesca — Chioggia Soc. coop. rl (Chioggia, Italië); Cooperativa tra i Lavoratori della Piccola Pesca di Pellestrina Soc. coop. rl (Venetië); Cooperativa Pescatori di San Pietro in Volta Soc. coop. rl (Venetië); Murazzo — Piccola Società Cooperativa rl (Chioggia); RAM — Società Cooperativa fra Lavoratori della Pesca, Raccoglitori ed Allevatori di Molluschi (Chioggia); Confcooperative — Unione Provinciale di Venezia (Mestre, Italië) en Comitato «Venezia Vuole Vivere» (Marghera, Italië) (vertegenwoordiger: A. Vianello, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: V. Di Bucci, gemachtigde, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekende partijen: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: aanvankelijk U. Leanza, vervolgens I. Braguglia, vervolgens R. Adam en ten slotte I. Bruni, gemachtigden, bijgestaan door G. Aiello en P. Gentili, avvocati dello Stato)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2000/394/EG van de Commissie van 25 november 1999 betreffende de steunmaatregelen ten behoeve van de ondernemingen op het grondgebied van Venetië en Chioggia zoals bedoeld in wetten nr. 30/1997 en nr. 206/1995 houdende verlagingen van sociale bijdragen (PB 2000, L 150, blz. 50)

      Dictum

               1)

               De door de Europese Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid wordt met de zaak ten gronde gevoegd.

               2)

               Het beroep wordt ten dele kennelijk niet-ontvankelijk en ten dele kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               3)

               Cooperativa San Marco fra Lavoratori della Piccola Pesca — Burano Soc. coop. rl, Cooperativa Coopesca — Organizzazione tra Produttori e Lavoratori della Pesca — Chioggia Soc. coop. rl, Cooperativa tra i Lavoratori della Piccola Pesca di Pellestrina Soc. coop. rl, Cooperativa Pescatori di San Pietro in Volta Soc. coop. rl, Murazzo — Piccola Società Cooperativa rl, RAM — Società Cooperativa fra Lavoratori della Pesca, Raccoglitori ed Allevatori di Molluschi, Confcooperative — Unione Provinciale di Venezia en Comitato «Venezia Vuole Vivere» zullen, naast hun eigen kosten, ook de kosten van de Commissie dragen.

               4)

               De Italiaanse Republiek zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak C-130/99: Beroep, op 15 april 1990 ingesteld door Koninkrijk Spanje tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
17.7.1999              NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 204/23
Middelen en voornaamste argumenten                                    Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:
                                                                      — de beschikkingen van de Commissie 1999/186/EG (1) en
Schending          van      artikel     10   van     richtlijn            1999/187/EG (2), van 3 februari 1999 nietig te verklaren,
91/676                                                                    wat de financiële correcties ten aanzien van het Koninkrijk
                                                                          Spanje betreft, en
De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de in artikel 10       — verweerster te verwijzen in de kosten.
van richtlijn 91/676 neergelegde specifieke verplichting met
betrekking tot de opstelling en de indiening bij de Commissie
van het verslag over de periode tussen 20 december 1991 en            Middelen en voornaamste argumenten
20 december 1995, dat wil zeggen de eerste periode van vier
jaar na de kennisgeving van de richtlijn, welk verslag alle in
bijlage V bij de richtlijn bedoelde informatie moest bevatten.        Het Koninkrijk Spanje komt op tegen
                                                                      — de beschikking van de Commissie van 3 februari 1999
Schending           van     artikel      5   van     richtlijn            houdende weigering van de communautaire financiering
91/676                                                                    van bepaalde uitgaven van de lidstaten (1999/186/EG), en
                                                                      — de beschikking van de Commissie van 3 februari 1999
Ingevolge artikel 5 dienden de lidstaten actieprogramma’s voor            betreffende de goedkeuring van de rekeningen die de
de kwetsbare zones op te stellen binnen een termijn van twee              lidstaten voor het begrotingsjaar 1995 hebben ingediend
jaar na de eerste aanwijzing van die zones of binnen een                  in verband met de door het Europees Oriëntatie- en
termijn van één jaar ingeval van aanwijzing na het vierjaarlijkse         Garantiefonds voor de landbouw, afdeling Garantie, gefi-
heronderzoek van de situatie in de zin van artikel 3, lid 4.              nancierde uitgaven (1999/187/EG),
                                                                      en wel met betrekking tot de financiële correcties in de
In strijd met artikel 5 zijn de Italiaanse autoriteiten nog niet      navolgende sectoren:
overgegaan tot de vaststelling van een of meer volledige,
samenhangende actieprogramma’s waarmee de specifieke doel-
einden van de richtlijn binnen een periode van vier jaar kunnen
                                                                      a) akkerbouwgewassen
worden bereikt.
                                                                      — 1 471 398 749 PTA, zijnde 5 % van de uitgaven van de
                                                                          Autonome Gemeenschap Aragon betreffende bepaalde
Schending           van     artikel      6   van     richtlijn
                                                                          aspecten van de controles op het gebied van de steunaan-
91/676
                                                                          vragen „oppervlakten” onder beheer van deze Autonome
                                                                          Gemeenschap.
Volgens de Commissie heeft de Italiaanse Republiek evenmin
voldaan aan de krachtens artikel 6 van de richtlijn op haar               Het minimumpercentage van 5 % controles betreffende de
rustende verplichting, door geen volledige correcte controles             steunaanvragen, die ter plaatse moeten worden verricht,
op de nitraatconcentratie in zoet water te verrichten, ten einde          moet op het niveau van de lidstaat worden berekend en
de verontreinigde wateren te bepalen met het oog op de                    niet op dat van de provincie, of zelfs op het niveau van de
aanwijzing van de kwetsbare zones.                                        Autonome Gemeenschap, zoals blijkt uit artikel 6, lid 3,
                                                                          van verordening 3887/92/EEG van de Commissie. (3) De
                                                                          Autonome Gemeenschap Aragon heeft adequate controles
(1) PB L 375, van 31.12.1991, blz. 1.                                     verricht, die in overeenstemming waren met de gemeen-
                                                                          schapsbepalingen, en zowel het percentage controles als
                                                                          de gecontroleerde oppervlakten zijn hoger dan de commu-
                                                                          nautaire eisen. In feite is namelijk een totaal van 3 024 be-
                                                                          drijven (7,4 % van het totaal van de aanvragen) gecontro-
                                                                          leerd op basis van een criterium dat vergelijkbaar is
                                                                          met dat van de teledetectie (ten minste 80 % van de
                                                                          landbouwoppervlakten in de gecontroleerde zone). In
                                                                          termen van gecontroleerde oppervlakten dekten de contro-
Beroep, op 15 april 1990 ingesteld door Koninkrijk Spanje                 les in totaal ongeveer 11 500 ha (8,7 % van de totale
    tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                        oppervlakten waarvoor steunaanvragen zijn ingediend).
                                                                          De gevallen waarin tijdens de controles „ter plaatse” door
                         (Zaak C-130/99)                                  de controleurs van het EOGFL een gebrek aan grondigheid
                                                                          zou zijn vastgesteld, moeten op hun juiste waarde worden
                         (1999/C 204/45)                                  geschat.
                                                                      — 215 011 390 PTA: de financiële correctie is door de Com-
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                missie bepaald op basis van het feit dat Spanje niet de
op 15 april 1999 beroep ingesteld tegen Commissie van de                  nodige zorgvuldigheid aan de dag zou hebben gelegd bij
Europese Gemeenschappen door Koninkrijk Spanje, vertegen-                 de administratieve controles of de controles ter plaatse om
woordigd door M. López-Munı́z Gallego, Abogado del Estado                zich te vergewissen van de betrouwbaarheid van de
voor het Hof van Justitie, domicilie gekozen hebbende te                  opgegeven ramingen van de opbrengst en de juistheid van
Luxemburg ter Spaanse Ambassade, Boulevard E. Servais 4-6.                de behaalde feitelijke opbrengst.
 ---pagebreak--- C 204/24              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17.7.1999
   Verordening nr. 334/93 van de Commissie (4) bevat even-            — 5 754 750 215 PTA: 5 % van de in het begrotingsjaar
   wel geen enkel voorschrift waarin de lidstaten een duidelij-           1996 betreffende de verkoopseizoenen tot en met 1994-
   ke, nauwkeurig en onvoorwaardelijke verplichting wordt                 1995 gedeclareerde uitgaven aan steun voor de productie
   opgelegd om referentieopbrengsten voor niet voor voeding               van olijfolie en uitgaven voor de opstelling van het
   bestemde producties vast te stellen.                                   olijfbomenkadaster, evenals in de voorgaande begrotingsja-
                                                                          ren was gebeurd.
b) premies voor runderen                                                  In beide gevallen is de financiële correctie gebaseerd op
                                                                          veronderstelde gebreken in de controleprocedures, en in
— 1 393 983 000 PTA betreffende de begrotingsjaren 1994                   het bijzonder op een vertraging van de werkzaamheden
   en 1995 als gevolg van een forfaitaire correctie van 2 %,              voor de opstelling van het olijfbomenregister en het
   5 % en 10 % op de voor runderen betaalde premies op                    geïnformatiseerde centrale gegevensbestand.
   basis van het in de verschillende provincies bereikte                  Spanje betwist alle opmerkingen die zijn gemaakt door het
   controlepercentage.                                                    EOGFL en kan niet de verklaring aanvaarden dat het
                                                                          systeem van beheer van de productiesteun in Spanje
                                                                          gebreken vertoont die de algemene doeltreffendheid of de
c) melk en zuivelproducten                                                kernelementen van de controle schaden. Bovendien is de
                                                                          controle niet een doel op zichzelf, doch een middel om
— 4 484 785 615 PTA (3 129 240 958 PTA wegens een                         schade te voorkomen. Enkel wanneer schade is geleden,
   overschrijding van het quotum met 55 707 ton melk,                     dienen aan de lidstaten de bedragen te worden geweigerd
   welk bedrag met 1 255 544 657 PTA is verhoogd wegens                   die zij hebben voorgeschoten. Uit de cijfers die zijn
   moratoire interessen).                                                 verkregen bij de verzameling van de desbetreffende gege-
   Het betreft een financiële correctie op het begrotingsjaar             vens door de Agencia para el Aceite de Oliva bij de in het
   1994, doch het bedrag is niet meegenomen met de                        betrokken verkoopseizoen werkende oliemolens, die „ter
   goedkeuring van het begrotingsjaar 1994, doch met die                  plaatse” konden worden bevestigd door het gezamenlijk
   van het begrotingsjaar 1995.                                           controlebezoek dat de directoraten-generaal VI en XX van
                                                                          de Commissie op 2 en 4 juni 1997 te Spanje hebben
   Artikel 3, lid 4, van verordening (EEG) nr. 536/93 (5)                 uitgevoerd, blijkt niettemin duidelijk dat de tijdens het
   tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de                  verkoopseizoen betaalde steun lager is dan de totale
   extra-heffing in de sector melk en zuivelproducten, draagt             hoeveelheid geproduceerde olie en droesem, hetgeen de
   rechtstreeks de koper, en niet de lidstaat, op om het                  mogelijkheid van fraude in de sector uitsluit, elk vermoeden
   verschuldigd bedrag van de heffing en de vervallen rente te            van een risico voor de gemeenschapsbegroting opheft
   betalen. Indien de lidstaat met de nodige voortvarendheid              en de grondslag aan de vastgestelde financiële correctie
   van de koper via de geëigende nationale procedures van                 ontneemt.
   zowel bestuursrechtelijke als gerechtelijke aard nakoming
   van de verplichtingen uit hoofde van de bepaling vordert,
   kan de Commissie niet nog eens van de lidstaten verlangen
   dat zij de financiële verplichtingen van de koper compen-          e) wijn
   seert op basis van het bepaalde in artikel 8 van verordening
   (EEG) nr. 729/70 (6). De lidstaat is jegens de Gemeenschap         — 424 652 236 PTA (correctie van 2 % van de door Spanje
   verplicht, overeenkomstig zijn nationale recht met de                  in het begrotingsjaar 1995 gedeclareerde uitgaven voor
   nodige voortvarendheid betaling van deze heffingen te                  definitieve beëindiging van de productie van niet-
   vorderen van degenen die deze verschuldigd zijn, en deze               geregulariseerde wijngaarden), en
   aan de Commissie over te maken. De regeling inzake de
   extra-heffing legt de lidstaat niet de verplichting op om          — 305 986 443 PTA (correctie voor een oppervlakte van
   bepaalde bedragen te betalen, doch enkel om het ontvan-                4 338 ha geregulariseerde producties gedurende de periode
   gen bedrag, alsmede de bedragen die uit nalatigheid niet               van drie jaar waarin de verkoop verboden was).
   zijn ingevorderd, over te maken. De Commissie ontkent,
   dat artikel 8, leden 1, derde streepje, en 2, van verordening          Het Spaanse optreden waarmee werd geprobeerd een einde
   nr. 729/70 van de Raad van toepassing is, en stelt dat de              te maken aan de onregelmatige situatie van wijnbouwop-
   verplichting van de lidstaat enkel berust op artikel 15,               pervlakten zonder aanplantrechten door substitutie van
   lid 4, van verordening (EEG) nr. 1546/88 (7). Op basis van             rechten die afkomstig waren van wijngaarden die zonder
   deze verklaring weigert zij eveneens de doctrine van het               subsidie waren beëindigd, was reeds in 1992 bij de diensten
   arrest van het Hof van 21 september 1983, Deutsche                     van de Commissie bekend. Anderzijds wordt in het voorstel
   Milchkontor GmbH e.a. (205-212/85, Jurispr. blz. 2633)                 tot hervorming van de gemeenschappelijke ordening de
   toe te passen.                                                         markten in deze sector een regularisering overwogen
                                                                          die slechts de Spaanse regeling transponeert. De bij de
                                                                          goedkeuring van de rekeningen voor het begrotingsjaar
d) Olijfolie                                                              1995 ten aanzien van wijn toegepaste correctie is niet
                                                                          gebaseerd op enige onregelmatig toegekende of doorge-
— 4 317 179 696 PTA betreffende de jaren 1994 en 1995:                    voerde steunmaatregel, doch op de overweging van de
   een forfaitaire correctie van 5 % op de uitgaven van                   Commissie dat de procedure tot regularisering van wijn-
   beide begrotingsjaren betreffende de verkoopseizoenen                  bouwoppervlakten zonder aanplantrechten, die in een
   1993-1994 en volgende en van 10 % op de uitgaven van                   aantal Spaanse regio’s werd toegepast, niet in overeenstem-
   de verkoopseizoenen 1992-1993 en vorige, alsmede een                   ming was met de gemeenschapsregeling. Ook al was het
   gelijk percentage betreffende de uitgaven in verband met               optreden van de lidstaat inderdaad niet in overeenstem-
   het olijfbomenkadaster, en                                             ming met de gemeenschapsregeling, dit had niets te
 ---pagebreak--- 17.7.1999               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                          C 204/25
     maken met enigerlei toegekende steun, zodat er geen               (4) Verordening (EEG) nr. 334/93 van de Commissie van 15 februari
     rechtsgrondslag was op basis waarvan de Commissie in                  1993 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen betreffende het
     het kader van de goedkeuring van de rekeningen van het                gebruik van uit productie genomen grond voor de productie van
     EOGFL-Garantie kon optreden; uitsluitend om redenen                   grondstoffen voor de vervaardiging, in de Gemeenschap, van niet
                                                                           specifiek voor voeding of vervoedering bestemde producten (PB
     van gemak en opportuniteit heeft zij op de door de lidstaat           L 38, blz. 12).
     in de betrokken sector gedane uitgaven financiële correcties      (5) Verordening (EEG) nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart
     toegepast, aangezien zij, zo nodig, de mogelijkheid heeft             1993 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor de
     om tegen het optreden van de lidstaat bij het Hof van                 extra-heffing in de sector melk en zuivelproducten (PB L 57,
     Justitie een beroep wegens niet-nakoming in te stellen.               blz. 12).
                                                                       (6) Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970
                                                                           betreffende de financiering van het gemeenschappelijke land-
                                                                           bouwbeleid (PB L 94, blz. 13).
f) vezelvlas                                                           (7) Verordening (EEG) nr. 1546/88 van de Commissie van 3 juni
                                                                           1988 tot vaststelling van de nadere voorschriften voor de
— 40 359 739 PTA (steun aan vezelvlas): in het verkoopsei-                 toepassing van de bij artikel 5 quater van verordening (EEG)
     zoen waarop de financiële correctie betrekking heeft,                 nr. 804/68 ingestelde extra-heffing (PB L 139, blz. 12).
     werden in de gemeenschapsregeling niet uitdrukkelijk              (8) Verordening (EEG) nr. 1164/89 van de Commissie van 28 april
     minimuminzaaihoeveelheden vermeld, doch werd enkel                    1989 houdende uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de
     gesproken van normale teeltwerkzaamheden (verordening                 steun vezelvlas en hennep (PB L 121, blz. 4).
     (EEG) nr. 1164/89) (8).
g) niet-inachtneming van betalingstermijnen
— 3 362 203 596 PTA (betalingen verricht na de in de
     gemeenschapsregeling voorziene termijnen): het Konink-            Beroep, op 16 april 1999 ingesteld door Commissie van
     rijk Spanje is van oordeel dat, aangezien de noodzakelijke        de Europese Gemeenschappen tegen Portugese Republiek
     procedures om tot aanvaarding of weigering van de
     uitgaven te kunnen concluderen, nog niet zijn afgerond,
     het normaal is om de betrokken bedragen afzonderlijk te                                    (Zaak C-131/99)
     behandelen en tot een latere datum van de goedkeuring uit
     te sluiten.                                                                                (1999/C 204/46)
     In het algemeen stelt verzoeker schending van de navolgen-
     de beginselen van het gemeenschapsrecht:                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 16 april 1999 beroep ingesteld tegen Portugese Republiek
     — beginsel van hoor en wederhoor: dit beginsel is met             door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
          betrekking tot alle in het verzoekschrift bedoelde           woordigd door F. de Sousa Fialho, lid van haar juridische
          correcties geschonden. Ofschoon formeel geëerbiedigd,        dienst , als gemachtigde, domicile gekozen hebbende te
          worden in de praktijk in de antwoorden van de                Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, eveneens lid van haar
          Commissie slechts dezelfde punten nog eens herhaald,         juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
          zonder dat de uiteengezette argumenten worden weer-
          sproken of weerlegd;                                         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     — ontbreken van bewijs van de aan de lidstaat ten laste           — vast te stellen dat de Portugese Republiek niet heeft
          gelegde verzuimen: de Commissie heeft de correcties               voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens
          nu eens op aanwijzingen of vermoedens gebaseerd,                  artikel 16 van richtlijn 84/360/EEG (1) van de Raad van
          dan weer op door de Spaanse autoriteiten weerlegde of             28 juli 1984 betreffende de bestrijding van door industriële
          gecorrigeerde gegevens;                                           inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging en ar-
                                                                            tikel 189, derde alinea, EG-Verdrag, door niet alle wettelijke
     — beginsel van goed bestuur;                                           en bestuursrechtelijke maatregelen vast te stellen en/of aan
                                                                            de Commissie mee te delen die nodig zijn om volledig
     — het beginsel nulla poena sine lege: dit beginsel is in het           uitvoering te geven aan het bepaalde in artikel 3, lid 1, en
          bijzonder geschonden met betrekking tot de steun aan              bijlage I, punten 1.3 en 3.2, van die richtlijn;
          de productie van olijfolie. De terugbetaling van de
          voorgeschoten steun kan niet worden geweigerd op             — de Portugese Republiek in de kosten te verwijzen.
          grond dat bepaalde geïnformatiseerde gegevens-
          bestanden niet tot stand zijn gekomen, doch enkel bij
          een vastgesteld ernstig gebrek aan controle, dat schade      Middelen en voornaamste argumenten
          heeft opgeleverd voor de gemeenschapsbegroting;
                                                                       Ingevolge artikel 189, derde alinea, van het Verdrag (thans, na
     — subsidiair: schending van het evenredigheidsbeginsel.           wijziging, artikel 249 EG) zijn richtlijnen verbindend ten
                                                                       aanzien van het te bereiken resultaat voor de lidstaten waar-
(1) PB L 61, 10.3.1999, blz. 34.                                       voor zij bestemd zijn. Ofschoon de termijn daarvoor op
(2) PB L 61, 10.3.1999, blz. 37.                                       30 juni 1987 is verstreken (art. 16 van de richtlijn en art. 392
(3) Verordening van 23 december 1992 houdende uitvoeringsbepa-         Toetredingsakte) heeft de Portugese Republiek niet alle maatre-
    lingen inzake het geïntegreerd beheer- en controlesysteem voor     gelen getroffen die noodzakelijk zijn om de richtlijn volledig
    bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 391, blz. 36).        uit te voeren: