               18.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 117/14

         Beroep tegen het Koninkrijk Noorwegen, ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 13 maart 2006
   (Zaak E-1/06)
   (2006/C 117/05)
   Op 13 maart 2006 werd bij het EVA-Hof tegen het Koninkrijk Noorwegen beroep ingesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, vertegenwoordigd door Niels Fenger en Per Andreas Bjørgan, optredend als gemachtigden van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, Belliardstraat 35, B-1040 Brussel.
   Verzoekster eist dat het Hof:

               1.

                  verklaart dat het Koninkrijk Noorwegen door de wijziging van de Noorse wetgeving met betrekking tot kansspelen en loterijen in

                     „Lov av 29. august 2003 om endringer i pengespill- og lotterilovgivningen”

                  , waarbij een monopolie met betrekking tot de exploitatie van speelautomaten wordt ingevoerd, een inbreuk heeft gepleegd op de artikelen 31 en 36 van de EER-Overeenkomst;

               en

               2.

                  het Koninkrijk Noorwegen in de kosten van de procedure verwijst.

      Feiten en argumenten:

               —

               De zaak heeft betrekking op een monopolie op de exploitatie van speelautomaten in Noorwegen.

               —

               Op grond van het Noorse wetboek van strafrecht, afdelingen 298 en 299, is gokken verboden, tenzij krachtens een specifieke wetgeving hiertoe een vergunning werd verleend.

               —

               Bij de wet nr. 103 van 28 augustus 1992 (hierna „de kansspelenwet” genoemd) werden verscheidene voorheen toegestane gokactiviteiten (Lotto, paardenwedrennen en voetbaltoto) samengebundeld onder de exploitatie van Norsk Tipping AS, een onderneming die volledig in handen was van de Noorse overheid.

               —

               Bij wet nr. 11 van 24 februari 1995 (hierna „de loterijwet” genoemd) werd bepaald dat speelautomaten als een loterijactiviteit moeten worden beschouwd, die alleen mag worden uitgeoefend om geld in te zamelen voor goede doelen. In de wet werd bepaald wie speelautomaten mag exploiteren, met inbegrip van particuliere exploitanten.

               —

               Met het oog op de bestrijding van het groeiende probleem van de gokverslaving heeft de Storting (het Noorse parlement) bij wet nr. 90 van 29 augustus 2003 het beheer van de loterijactiviteiten waarbij van speelautomaten gebruik wordt gemaakt, overgeheveld van de loterijwet (die voorziet in particuliere exploitanten) naar de kansspelenwet (waarin aan Norsk Tipping AS exclusieve exploitatierechten worden toegekend).

               —

               De wijzigingen van de Noorse wetgeving hebben tot gevolg dat de bestaande exploitanten hun activiteiten moeten beëindigen en dat speelautomaten vanaf dan alleen in het kader van een staatsmonopolie (Norsk Tipping AS) kunnen worden geëxploiteerd.

               —

               Luidens artikel 31 van de EER-Overeenkomst zijn er geen beperkingen van de vrijheid van vestiging voor onderdanen van een lidstaat van de EG of een EVA-Staat op het grondgebied van een andere staat bij de Overeenkomst. Dit geldt eveneens voor de oprichting van agentschappen, filialen of dochterondernemingen door de onderdanen van een lidstaat van de EG of een EVA-Staat die op het grondgebied van een van deze staten zijn gevestigd.

               —

               Luidens artikel 36 van de EER-Overeenkomst zijn er geen beperkingen van het vrij verrichten van diensten binnen de Europese Economische Ruimte ten aanzien van de onderdanen van de Lid-Staten van de EG en de EVA-Staten die in een andere lidstaat van de EG of een EVA-Staat zijn gevestigd dan die, waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordt verricht.


title: Zaak T-845/16: Beroep ingesteld op 30 november 2016 — QG/Commissie

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/30

         Beroep ingesteld op 30 november 2016 — QG/Commissie
   (Zaak T-845/16)
   (2017/C 053/37)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: QG (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: L. Ruiz Ezquerra, R. Oncina Borrego, I. Sobrepera Millet en A. Hernández Pardo, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               Te verklaren dat de beschikking van de Commissie van 4 juli 2016 betreffende staatssteun SA.29769 (2013/C) (ex 2013/NN), door Spanje aan bepaalde voetbalclubs verleend, in strijd is met de artikelen 107, lid 1, en 108, lid 3, VWEU, aangezien ook de mogelijkheid om rekeningen te consolideren, die voortvloeit uit de bij wet 10/1990 aan vier clubs verleende toestemming om deel te nemen aan diverse takken van sport, net als de toepassing van een verminderd vennootschapsbelastingtarief, staatssteun vormt die onverenigbaar is met de interne markt, hetgeen de Commissie had moeten vaststellen.

               —

               Bijgevolg de maatregel nietig te verklaren, het Koninkrijk Spanje te verplichten de met de interne markt onverenigbare steun terug te vorderen van de ontvangers ervan en verweerster uitdrukkelijk te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij schending van de artikelen 107, lid 1, en 108, lid 3, VWEU aan.
   Verzoekster, een basketbalclub, stemt in met de bestreden handeling, voor zover de Commissie daarin heeft geconstateerd dat de bij wet 10/1990 ingevoerde maatregel, inhoudende dat aan bepaalde voetbalclubs, middels een verminderd belastingtarief, een voorkeursbehandeling wordt gegeven op het gebied van de vennootschapsbelasting, een met de interne markt onverenigbare staatssteun vormt.
   Verzoekster is evenwel van mening dat de Commissie tot dezelfde conclusie had moeten komen ten aanzien van het, eveneens door wet 10/1990 mogelijk gemaakte, belastingvoordeel, dat inhoudt dat diezelfde clubs wordt toegestaan deel te nemen aan diverse takken van sport.
   Enkel de clubs die konden deelnemen aan professionele competities in diverse takken van sport konden de rekeningen die samenhangen met voetbal en basketbal, de voornaamste sporten in Europa, consolideren, hetgeen rechtstreeks gevolgen had voor de berekening van de belastinggrondslag voor de vennootschapsbelasting. Door de consolidatie van de rekeningen worden de omvangrijke inkomsten uit het voetbal immers verminderd met de verliezen uit het basketbal, zodat de belastinggrondslag voor de vennootschapsbelasting, samen met het te betalen belastingbedrag, substantieel wordt verminderd.


title: Zaak C-125/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 25 maart 2008 — G.C. Deschaumes tegen Belgische Staat

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van Cassatie van België op 25 maart 2008 — G.C. Deschaumes tegen Belgische Staat
   (Zaak C-125/08)
   (2008/C 142/24)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van Cassatie van België
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: G. Deschaumes

      Verweerder: Belgische Staat
   Prejudiciële vraag
   Dient artikel 221, lid 1, van het communautair douanewetboek (CDW) (1), alzo begrepen te worden dat de voorgeschreven mededeling van een douaneschuld aan de belastingplichtige slechts rechtsgeldig kan geschieden na de boeking ervan, of, met andere woorden, dat de in artikel 221.1 CDW voorgeschreven mededeling van een douaneschuld aan de belastingplichtige steeds door de boeking ervan dient te zijn voorafgegaan teneinde rechtsgeldig c.q. in overeenstemming met artikel 221.1 CDW?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302, blz. 1).


title: Zaak C-131/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 december 2016 — Club Hotel Loutraki AE e.a./Europese Commissie, Helleense Republiek, Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP) [Hogere voorziening — Staatssteun — Exploitatie van videoloterijterminals — Toekenning door een lidstaat van een exclusieve vergunning — Besluit waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun — Artikel 108, lid 3, VWEU — Verordening (EG) nr. 659/1999 — Artikelen 4, 7 en 13 — Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure — Begrip „ernstige moeilijkheden” — Datum van beoordeling — Artikel 296 VWEU — Handvest van de grondrechten van de Europese Unie — Artikel 41 — Motiveringsplicht — Artikel 47 — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Artikel 107, lid 1, VWEU — Begrip „economisch voordeel” — Gezamenlijke beoordeling van de aangemelde maatregelen]

text:
               20.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 53/8

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 december 2016 — Club Hotel Loutraki AE e.a./Europese Commissie, Helleense Republiek, Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP)
   (Zaak C-131/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Staatssteun - Exploitatie van videoloterijterminals - Toekenning door een lidstaat van een exclusieve vergunning - Besluit waarbij wordt vastgesteld dat er geen sprake is van staatssteun - Artikel 108, lid 3, VWEU - Verordening (EG) nr. 659/1999 - Artikelen 4, 7 en 13 - Geen inleiding van de formele onderzoeksprocedure - Begrip „ernstige moeilijkheden” - Datum van beoordeling - Artikel 296 VWEU - Handvest van de grondrechten van de Europese Unie - Artikel 41 - Motiveringsplicht - Artikel 47 - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Artikel 107, lid 1, VWEU - Begrip „economisch voordeel” - Gezamenlijke beoordeling van de aangemelde maatregelen])
   (2017/C 053/09)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming, Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE, Kazino Aigaiou AE (vertegenwoordigers: I. Ioannidis, dikigoros, S. Pappas, avocat)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Bouchagiar en P.-J. Loewenthal, gemachtigden), Helleense Republiek, Organismos Prognostikon Agonon Podosfairou AE (OPAP) (vertegenwoordigers: A. Tomtsis, dikigoros, M. Petite, avocat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Club Hotel Loutraki AE, Vivere Entertainment AE, Theros International Gaming Inc., Elliniko Casino Kerkyras, Casino Rodos, Porto Carras AE en Kazino Aigaiou AE worden verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 198 van 15.6.2015.


title: Zaak C-413/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 5 augustus 2011 — Germanwings GmbH/Amend

text:
               29.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 319/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Köln (Duitsland) op 5 augustus 2011 — Germanwings GmbH/Amend
   (Zaak C-413/11)
   2011/C 319/16
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Landgericht Köln

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Germanwings GmbH

      Verwerende partij: Amend

      Prejudiciële vraag

   Is het verenigbaar met het beginsel van de scheiding der machten in de Europese Unie dat het Hof van Justitie van de Europese Unie verordening (EG) nr. 261/2004 (1) aldus uitlegt dat een passagier die wordt getroffen door een gewone vertraging van meer dan drie uur, aanspraak kan maken op de in artikel 7 van de verordening bedoelde compensatie, hoewel de verordening slechts voorziet in compensatie bij instapweigering of annulering van de geboekte vlucht en de rechten van de passagier bij vertraging beperkt tot de in artikel 9 van de verordening bedoelde bijstand alsook — bij een vertraging van ten minste vijf uur — tot de in artikel 8, lid 1, sub a, van de verordening bedoelde bijstand, dit om het verschil in behandeling op te heffen dat anders zou bestaan?

      (1)  Verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1).


title: Zaak T-861/16: Beroep ingesteld op 7 december 2016 — C & J Clark International/Commissie

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/47

         Beroep ingesteld op 7 december 2016 — C & J Clark International/Commissie
   (Zaak T-861/16)
   (2017/C 038/62)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: C & J Clark International Ltd (Somerset, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: A. Willems en S. De Knop, lawyers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het beroep ontvankelijk verklaren;

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2016/1647 van de Commissie van 13 september 2016 betreffende het opnieuw instellen van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op schoeisel met bovendeel van leder, van oorsprong uit Vietnam en geproduceerd door Best Royal Co. Ltd, Lac Cuong Footwear Co., Ltd, Lac Ty Co., Ltd, Saoviet Joint Stock Company (Megastar Joint Stock Company), VMC Royal Co Ltd, Freetrend Industrial Ltd en haar verbonden onderneming Freetrend Industrial A (Vietnam) Co, Ltd, Fulgent Sun Footwear Co., Ltd, General Shoes Ltd, Golden Star Co, Ltd, Golden Top Company Co., Ltd, Kingmaker Footwear Co. Ltd, Tripos Enterprise Inc., Vietnam Shoe Majesty Co., Ltd, en tot uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-659/13 en C-34/14 (PB 2016, L 245, blz. 16), nietig verklaren;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: door te handelen zonder geldige rechtsgrondslag heeft de Commissie het in artikel 5, leden 1 en 2, VEU verankerde beginsel van bevoegdheidstoedeling geschonden.

               2.

               Tweede middel: door te verzuimen de maatregelen te treffen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie van 4 februari 2016, C & J Clark International (C-659/13 en C-34/14, EU:C:2016:74), heeft de Commissie artikel 266 VWEU geschonden.

               3.

               Derde middel: door een antidumpingrecht in te stellen op de invoer van schoeisel „die plaatsvond gedurende de periode van toepassing van [de ongeldig verklaarde verordeningen]”, heeft de Commissie de artikelen 1, lid 1, en 10, lid 1, van de basisverordening (1) en het rechtszekerheidsbeginsel (verbod van terugwerkende kracht) geschonden.

               4.

               Vierde middel: door een antidumpingrecht in te stellen zonder een nieuwe beoordeling van het Uniebelang, heeft de Commissie artikel 21 van de basisverordening geschonden, en het zou hoe dan ook kennelijk onjuist zijn te concluderen dat het instellen van het antidumpingrecht in het belang van de Unie was.

               5.

               Vijfde middel: door een handeling vast te stellen die verder gaat dan hetgeen nodig is om het doel ervan te bereiken, heeft de Commissie artikel 5, leden 1 en 4, VEU geschonden.

      (1)  Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz. 21).


title: Verzoek van 19 juli 1996 van de Industrial Tribunals, Southampton, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen L.J. Grant en South-West Trains Ltd (Zaak C-249/96)

text:
14 . 9 . 96           \ NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr . C 269/ 17
      i ) worden de volgende dienstjaren voor het pensioen              van Justitie op 22 juli 1996 , in het geding tussen 1 . R.O.J.
          dubbel gerekend ( hier genoemd „ dubbele dienstja            Grahame en 2 . L.M. Hollanders, en Bestuur van de Nieuwe
          ren "), en                                                    Algemene Bedrijfsvereniging het Hof van Justitie van de
                                                                        Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
     ii ) mogen zij op 55-jarige leeftijd in plaats van op              beslissing over de volgende vraag:
          60-jarige leeftijd met pensioen;
                                                                        1 . Moeten de artikelen 48 en 51 van het EEG-Verdrag zo
d ) de werknemer niet de positie heeft van ambtenaar van de                  worden uitgelegd, dat daarmee onverenigbaar is het
     gezondheidsdienst en geen recht heeft op de bijbeho                    bepaalde in artikel 4, onder a ), respectievelijk c ), van
     rende aanvullende voordelen, enkel op grond dat hij in                  onderdeel J van bijlage VI bij Verordening ( EEG ) nr.
     deeltijd werkzaam was;                                                  1408/71 , voor zover daarbij geen rekening wordt
                                                                             gehouden met bepaalde tijdvakken van arbeid bij de
e ) het National Tribunal heeft geoordeeld, dat het                          berekening van een pro rata WAO-uitkering voor
     bepaalde onder c ) en d ) discriminatie op grond van                    migrerende werknemers ?
     geslacht vormt ten nadele van vrouwen die in deeltijd
     werkzaam zijn op het gebied van de verzorging van                  2 . Moet artikel 4 , onder a ), respectievelijk c ), van onder
     patiënten met een psychische aandoening;                                deel J van bijlage VI bij Verordening ( EEG ) nr . 1408/71 ,
                                                                             zoals de tekst daarvan luidde op respectievelijk 20 juli
f) het pensioen dat de werknemers ontvangen en de                            1991 en 17 juni 1992 , aldus worden uitgelegd , dat onder
     aanvullende voordelen waarop zij aanspraak maken,                       tijdvakken van arbeid in loondienst en de daarmee
     hun enkel moeten worden betaald vanaf hun respectieve                   gelijkgestelde tijdvakken welke voor 1 juli 1967 in
     pensionering in 1992 en 1994 , nadat zij beroep hebben                  Nederland zijn vervuld, mede moeten worden begre
     ingesteld bij het National Tribunal, en                                 pen :
g ) de berekening van de aanvullende voordelen vanaf hun                     a ) tijdvakken waarin een betrokkene zijn militaire
     respectieve pensioendata in 1992 en 1994 zou meebren                        dienstplicht krachtens de Nederlandse wetgeving
     gen, dat hun dienstjaren vóór 1992 worden meege                             vervulde ?
     teld ,
                                                                             b ) tijdvakken waarin een betrokkene als vrijwilliger in
hoe luidt dan het antwoord op de volgende vragen :                                Nederlandse militaire dienst was en uit dien hoofde
                                                                                viel onder een bijzondere wettelijke arbeidsonge
Vraag 1 : Vanaf welke datum moeten de dienstjaren van                             schiktheidsverzekering voor ambtenaren en met
              werknemers worden geteld voor de berekening                         hen gelijkgestelden ?
              van de aanvullende voordelen waarop zij recht
              hebben :                                                  3 . Maakt het voor de beantwoording van vraag 2 verschil
                                                                             of de tijdvakken, waarin een betrokkene zijn militaire
                i ) 8 april 1976 ,                                           dienstplicht krachtens de Nederlandse wetgeving ver
               ii ) 17 mei 1990 ,                                            vulde , binnen of buiten het grondgebied van de Euro
              iii ) enige andere en, zo ja , welke datum ?                   pese Unie ( destijds : Gemeenschap ) zijn vervuld ?
Vraag 2 : Indien de relevante nationale wetgeving de terug
              werkende kracht van een aanspraak bij het slagen
              van een beroep beperkt tot een periode van twee
              jaar vóór de datum waarop het beroep werd
              ingesteld, komt dit dan Gemeenschapsrechtelijk            Verzoek van 19 juli 1996 van de Industrial Tribunals ,
              gezien neer op de ontzegging van een effectief            Southampton, om een prejudiciële beslissing in het geding
              rechtsmiddel en is het Industrial Tribunal , indien                tussen L.J. Grant en South-West Trains Ltd
              het dit noodzakelijk acht, verplicht om een                                       ( Zaak C-249/96 )
              dergelijke bepaling in de nationale wetgeving
                                                                                ( 96/C 269/36 )
              buiten beschouwing te laten ?
                                                                        De Industrial Tribunals heeft bij beschikking van 19 juli
                                                                         1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                        22 juli 1996 , in het geding tussen L.J. Grant en South-West
                                                                        Trains Ltd, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
 Verzoek van de Arrondissementsrechtbank te Amsterdam                   schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
 van 16 juli 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding          navolgende vragen :
 tussen 1 . R.O.J. Grahame en 2 . L.M. Hollanders , en Bestuur
          van de Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging                      1 . Is het ( behoudens vraag 6 ) in strijd met het in artikel 119
                          ( Zaak C-248/96 )                                   van het EG-Verdrag en artikel 1 van Richtlijn 75/
                                                                              177/EEG van de Raad (') neergelegde beginsel van
                             ( 96/C 269/35 )                                  gelijke beloning voor mannen en vrouwen , dat een
                                                                              werknemer geen reisfaciliteiten verkrijgt voor zijn part
 De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam heeft bij                           ner van hetzelfde geslacht met wie hij ongehuwd
 vonnis van 16 juli 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof                  samenwoont, wanneer dergelijke faciliteiten wel wor
 ---pagebreak---  Nr . C 269/ 18            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  14 . 9 . 96
       den toegekend aan de echtgenoot of ongehuwd samen                  Requirant concludeert dat het den Hove behage :
       wonende partner van het andere geslacht van een
       dergelijke werknemer ?                                              — het arrest, op 22 mei 1996 in zaak T-140/94 tussen
                                                                               E. Gutiérrez de Guijano y Llorens en het Europees
2 . Omvat „ discriminatie op grond van geslacht " in de zin                    Parlement gewezen door het Gerecht van eerste aanleg,
       van artikel 119 ook discriminatie op grond van de                       te vernietigen;
       seksuele geaardheid van de werknemer ?
                                                                           — de vorderingen van het Europees Parlement in eerste
 3 . Omvat „ discriminatie op grond van geslacht " in de zin                   aanleg toe te wijzen, dat wil zeggen :
       van artikel 119 ook discriminatie op grond van het
       geslacht van de partner van de werknemer ?                             — het beroep te verwerpen,
4 . Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord,                      — kosten rechtens, en
       heeft de werknemer aan wie dergelijke faciliteiten
       worden geweigerd dan een rechtstreeks afdwingbare                   — wat de kosten voor het Hof betreft, eveneens kosten
       vordering krachtens Gemeenschapsrecht jegens zijn                      rechtens .
       werkgever ?
                                                                           Middelen en voornaamste argumenten
5 . Is een dergelijke weigering in strijd met de bepalingen
       van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad ( 2 )?                         — Ontoelaatbaarheid van de motivering van het Gerecht
                                                                              van eerste aanleg: het middel , strekkende tot nietigver
6 . Heeft de werkgever de mogelijkheid om een dergelijke                      klaring, dat is gebaseerd op het formele verschil tussen
       weigering te rechtvaardigen indien hij kan aantonen a )                aankondiging van overplaatsing PE/LA/91 en aankondi
       dat de betrokken faciliteiten ertoe strekken voordelen
                                                                              ging van vergelijkend onderzoek PE/ 161 /LA, is in eerste
       toe te kennen aan gehuwde partners of partners die zich                aanleg niet aangevoerd door verzoeker. Het is op zijn
       in een gelijkwaardige positie als gehuwde partners                     minst niet erg logisch om verzoeker te verbieden
       bevinden, en b ) dat relaties tussen samenwonende                      gedurende de procedure nieuwe middelen aan te voeren,
       partners van hetzelfde geslacht door de maatschappij                   doch daarentegen wel het Gerecht toe te staan om ter
       van oudsher niet werden en in de regel niet worden                     zake ambtshalve te handelen .
       beschouwd als gelijkwaardig met het huwelijk, in plaats
       van zich te beroepen op een economische of organisa               — Ontbreken van bezwarend besluit en procesbelang:
       torische reden in verband met het betrokken werk ?
                                                                              verzoeker was enkel kandidaat voor de overplaatsing
                                                                              PE/LA/91 . Het is nogal verrassend dat de tekst van een
(') Richtlijn 75/ 177/EEG van de Raad van 10 februari 1975                    aankondiging van een vergelijkend onderzoek, waar
      betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der
      Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke
                                                                              voor de mogelijke kandidaat zich uiteindelijk niet
      beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( PB nr .            kandidaat heeft gesteld, voor hem een bezwarend besluit
      L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 ).                                    zou kunnen opleveren . Het is moeilijk te begrijpen, hoe
( 2 ) Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976                    in casu een vergelijkend onderzoek waarvoor verzoeker
      betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke           zich in eerste instantie niet kandidaat heeft gesteld ,
      behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de                    hoewel hij dit zeer wel had kunnen doen , omdat hij aan
      toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de                alle gestelde voorwaarden voldeed , op een of andere
      promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( PB            wijze zijn rechtspositie kon wijzigen .
      nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 ).
                                                                          — Ontbreken van nadelige gevolgen van de bestaande
                                                                              verschillen tussen de beide aankondigingen tijdens het
                                                                              onderzoek van de sollicitatie van Gutiérrez Guijano,
                                                                              alsmede tijdens de selectie van de uiteindelijk toegelaten
Hogere voorziening, op 22 juli 1996 ingesteld door Euro                      kandidaten .
pees Parlement tegen het arrest, op 22 mei 1996 in zaak
T-140/94 tussen E. Gutiérrez de Guijano y Llorens en het
Europees Parlement gewezen door het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Tweede
                                  Kamer )
                          ( Zaak C-252/96 P)                              Hogere voorziening, op 23 juli 1996 ingesteld door Raad
                                                                          van de Europese Unie tegen het arrest, op 26 juni 1996 in
                              ( 96/C 269/37 )                             zaak T-91 /95 tussen L. de Nil en C. Impens, enerzijds , en
                                                                          Raad van de Europese Unie, anderzijds, gewezen door
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is                het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
op 22 juli 1996 hogere voorziening ingesteld door Europees                                  schappen ( Tweede Kamer )
Parlement, vertegenwoordigd door M. Peter, Afdelings
                                                                                ( Zaak C-259/96 P )
hoofd, en J.L. Rufas Quintana , lid van zijn juridische dienst,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het Secreta                                          ( 96/C 269/38 )
riaat-generaal van het Parlement, tegen het arrest, op 22 mei
1996 in zaak T-140/94 tussen E. Gutiérrez de Guijano y                    Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
Llorens en het Europees Parlement gewezen door het                        op 23 juli 1996 hogere voorziening ingesteld door Raad van
Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap                    de Europese Unie, vertegenwoordigd door J.-P . Jacqué ,
pen ( Tweede Kamer ).                                                     D. Canga Fano en T. Blanchet, domicilie gekozen hebbende


title: Zaak T-346/07: Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Duro Sweden/BHIM (EASYCOVER)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/61

         Beroep ingesteld op 13 september 2007 — Duro Sweden/BHIM (EASYCOVER)
   (Zaak T-346/07)
   (2007/C 269/110)
   Procestaal: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Duro Sweden AB (Gävle, Zweden) (vertegenwoordiger: R. Bird, solicitor)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van 3 juli 2007 in zaak R 1065/2005-4 te vernietigen;

               —

               verweerder te verwijzen in de kosten van dit beroep, en

               —

               overeenkomstig de verordening de inwilliging van de gemeenschapsmerkaanvraag te gelasten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „EASYCOVER” voor waren van de klassen 19, 24 en 27 — aanvraagnr. 4 114 567

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b), van verordening nr. 40/94 van de Raad, doordat de kamer van beroep heeft geconcludeerd tot schending van artikel 7, lid 1, sub b), op basis van de schending van artikel 7, lid 1, sub c), zonder afzonderlijke gronden voor schending van artikel 7, lid 1, sub b, aan te voeren.
   Schending van artikel 7, lid 1, sub c), van de verordening, aangezien de kamer van beroep niet alle aspecten van het aangevraagde merk in aanmerking heeft genomen.


title: Zaak T-279/02: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  5 april 2006  — Degussa tegen Commissie ( Mededinging — Artikel 81 EG — Mededingingsregelingen — Methioninemarkt — Eén enkele voortdurende inbreuk — Geldboete — Richtsnoeren voor berekening van geldboeten — Zwaarte en duur van inbreuk — Medewerking tijdens administratieve procedure — Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 — Vermoeden van onschuld )

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/37

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 april 2006 — Degussa tegen Commissie
   (Zaak T-279/02) (1)

   („Mededinging - Artikel 81 EG - Mededingingsregelingen - Methioninemarkt - Eén enkele voortdurende inbreuk - Geldboete - Richtsnoeren voor berekening van geldboeten - Zwaarte en duur van inbreuk - Medewerking tijdens administratieve procedure - Artikel 15, lid 2, van verordening nr. 17/62 - Vermoeden van onschuld”)
   (2006/C 131/68)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekster: Degussa AG (Düsseldorf, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Bechtold, M. Karl en C. Steinle, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: A. Bouquet en W. Mölls, gemachtigden, bijgestaan door H.-J. Freund, advocaat)

      Interveniënt aan de zijde van verweerster: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: E. Karlsson en S. Marquardt, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Primair, een verzoek tot nietigverklaring van beschikking 2003/674/EG van de Commissie van 2 juli 2002 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak C.37.519 — Methionine) (PB 2003, L 255, blz. 1), en, subsidiair, een verzoek om verlaging van de bij die beschikking aan verzoekster opgelegde geldboete
   Dictum van het arrest

               1)

               Het bedrag van de geldboete die aan verzoekster is opgelegd bij artikel 3 van beschikking 2003/674/EG van de Commissie van 2 juli 2002 inzake een procedure op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak C.37.519 — Methionine), wordt verminderd tot 91 125 000 euro.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               Verzoekster zal haar eigen kosten en 75 % van de kosten van de Commissie dragen.

               4)

               De Commissie zal 25 % van haar eigen kosten dragen.

               5)

               De Raad zal zijn eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak T-395/16: Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Windfinder R&L/EUIPO (Windfinder) [„Uniemerk — Aanvraag voor Uniewoordmerk Windfinder — Absolute weigeringsgronden — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Neologisme — Onvoldoende rechtstreeks en concreet verband met bepaalde van de in de merkaanvraag opgegeven waren en diensten — Herzieningsbevoegdheid”]

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/43

         Arrest van het Gerecht van 20 juli 2017 — Windfinder R&L/EUIPO (Windfinder)
   (Zaak T-395/16) (1)

   ([„Uniemerk - Aanvraag voor Uniewoordmerk Windfinder - Absolute weigeringsgronden - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Neologisme - Onvoldoende rechtstreeks en concreet verband met bepaalde van de in de merkaanvraag opgegeven waren en diensten - Herzieningsbevoegdheid”])
   (2017/C 283/66)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Windfinder R&L GmbH & Co. KG (Kiel, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Schneider, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Walicka, gemachtigde)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 12 mei 2016 (zaak R 1206/2015-5) inzake een aanvraag tot inschrijving van het woordteken Windfinder als Uniemerk

      Dictum

               1)

               De beslissing van de vijfde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 12 mei 2016 (zaak R 1206/2015-5) wordt vernietigd voor zover daarbij inschrijving van het woordteken Windfinder is geweigerd voor de bestreden waren en diensten, met uitzondering van windmeters, van klasse 9 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, en van weersinformatie, weersvoorspellingen, weersinformatieverstrekking en terbeschikkingstelling van weersinformatie, van klasse 42 in de zin van de Overeenkomst van Nice.

               2)

               Het door Windfinder R & L GmbH & Co. KG bij deze kamer van beroep ingestelde beroep wordt toegewezen onder de in punt 1 van het dictum uiteengezette voorwaarden.

               3)

               De vorderingen van Windfinder R & L worden afgewezen voor het overige.

               4)

               Windfinder R & L en het EUIPO dragen elk hun eigen kosten.

      (1)  PB C 343 van 19.6.2016.


title: BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 23 oktober 1998 in zaak T-100/98 R, A. Goldstein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Kort geding - Ontvankelijkheid - Spoedeisendheid) (1999/C 1/30)

text:
4.1.1999             NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 1/15
          BESCHIKKING VAN DE PRESIDENT                             Ð het Bureau te gelasten voor de op 19 april 1996 inge-
      VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                diende aanvrage om een Gemeenschapsmerk
                                                                       nr. 000200006 een datum van aanvrage toe te kennen;
                    van 23 oktober 1998
in zaak T-100/98 R, A. Goldstein tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen                           Ð het Bureau in alle kosten te verwijzen.
   (Kort geding Ð Ontvankelijkheid Ð Spoedeisendheid)
                        (1999/C 1/30)
                                                                   Middelen en voornaamste argumenten
                     (Procestaal: Engels)
                                                                   Betrokken merk:         ¹Baby dryº Ð
                                                                                dossiernummer 000200006
In zaak T-100/98 R, A. Goldstein, wonende te Harrow,               Waar of dienst:         Babyluiers
Middlesex (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoordigd door             Voor de kamer van       Weigering van inschrijving door de
R. St John Murphy, solicitor, Merriman White, 3, King's            beroep bestreden        onderzoeker
Bench Walk, Inner Temple, Londen, tegen Commissie van              beslissing:
de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: R. Lyal),
                                                                   Aangevoerde             Ð Schending van artikel 7, lid 1,
betreffende een verzoek om voorlopige maatregelen in het
                                                                   middelen:                  onder b), van Verordening (EG)
kader van een beroep tot vergoeding van de schade die
                                                                                nr. 40/94
verzoeker stelt te hebben geleden door de publicatie, onder
                                                                                Ð Schending van artikel 7, lid 1,
verantwoordelijkheid van de Commissie, van een informa-
                                                                                onder c), van Verordening (EG)
tieblad inzake de erkenning van de diploma's en kwalifica-
                                                                                nr. 40/94
ties van huisartsen en medische specialisten, heeft de presi-
dent van het Gerecht op 23 oktober 1998 een beschikking            Subsidiair:             Ð Schending van artikel 7, lid 3,
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                                                   en artikel 62 van Verordening
                                                                                (EG) nr. 40/94
1. Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.
2. De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
                                                                   Beroep, op 23 oktober 1998 ingesteld door Una Film
                                                                   ¹City Revueº GmbH tegen Europees Parlement en Raad
                                                                                van de Europese Unie
                                                                                (Zaak T-175/98)
Beroep, op 6 oktober 1998 ingesteld door The Procter &                                    (1999/C 1/32)
Gamble Company tegen Bureau voor harmonisatie binnen
                  de interne markt (BHIM)
                       (Zaak T-163/98)                                                  (Procestaal: Duits)
                        (1999/C 1/31)
                                                                   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                      (Procestaal: Frans)                          Gemeenschappen is op 23 oktober 1998 beroep tegen
                                                                   Europees Parlement en Raad van de Europese Unie inge-
                                                                   steld door Una Film ¹City Revueº GmbH, te Wenen (Oos-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                  tenrijk), vertegenwoordigd door R. Borgelt, advocaat te
Gemeenschappen is op 6 oktober 1998 beroep tegen                   Düsseldorf, en door M. Dauses, advocaat te Bamberg,
Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                   domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Reding &
(BHIM) ingesteld door The Procter & Gamble Company,                Felten, advocaten aldaar, rue J. P. Brasseur 2.
gevestigd te Cincinnati, Ohio (Verenigde Staten van Ame-
rika), vertegenwoordigd door T. van Innis, advocaat te
Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
                                                                   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar, rue Charles
Martel 56-58.
                                                                   Ð nietig te verklaren Richtlijn 98/43/EG van het Euro-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                    pees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende
                                                                       de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
                                                                       bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op het
Ð nietig te verklaren de beslissing van de kamer van                   gebied van reclame en sponsoring voor tabaksproduc-
     beroep van 31 juli 1998;                                          ten (PB L 213 van 30.7.1998, blz. 9);


title: Zaak C-475/03: Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di Cremona van 9 oktober 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Banca Popolare di Cremona, Soc. Coop.a.r.l. en Agenzia Entrate Ufficio Cremona

text:
C 21/16                NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                       24.1.2004
—     Zijn die vereisten terug te vinden in artikel 2621 van het        Beroep, op 17 november 2003 ingesteld door Commissie
      Italiaanse Burgerlijk wetboek (zoals gewijzigd bij decreto        van de Europese Gemeenschappen tegen Republiek Oos-
      legislativo van 11 april 2002, nr. 61), dat voorziet in een                                     tenrijk
      gevangenisstraf van een jaar en zes maanden en een
      verjaringstermijn van maximaal vier jaar en zes maanden                                   (Zaak C-476/03)
      die ingaat nadat het strafbare feit is gepleegd? Dit alles is
      in een rechtsorde waarin na de fase van het voorbereidend
      onderzoek en de inbeschuldigingstelling door het open-                                     (2004/C 21/30)
      baar ministerie wordt voorzien dat de rechter-commis-
      saris controleert of de noodzakelijke gegevens aanwezig
      zijn om de zaak voor de rechter te kunnen brengen, en             Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      dat tot de definitieve uitspraak en dus, in geval van een         op 17 november 2003 beroep ingesteld tegen Republiek
      veroordeling, tot de daadwerkelijke strafoplegging drie           Oostenrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
      instanties mogelijk zijn. In dat verband moet ermee               pen, vertegenwoordigd door Claudia Schmidt en Wouter Wils,
      rekening worden gehouden, dat de volgens artikel 2621             domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
      van het Italiaanse Burgerlijk wetboek vereiste onderzoe-
      ken wegens de daarin aan de strafrechtelijke relevantie
      vastgestelde grenzen (artikel 2621, derde en vierde alinea)       Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:
      ingewikkeld zijn.
                                                                        1.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
(1) PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.                                            die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/12/EG
                                                                              van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
                                                                              2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad
                                                                              betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de
                                                                              Gemeenschap (1), of de Commissie die bepalingen niet
                                                                              mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
                                                                              verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        2.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
Verzoek van de Commissione Tributaria Provinciale di                          wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
Cremona van 9 oktober 2003 om een prejudiciële beslis-                        die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/13/EG
sing in het geding tussen Banca Popolare di Cremona, Soc.                     van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
       Coop.a.r.l. en Agenzia Entrate Ufficio Cremona                         2001 tot wijziging van richtlijn 95/18/EG van de Raad
                                                                              betreffende de verlening van vergunningen aan spoor-
                        (Zaak C-475/03)                                       wegondernemingen (2), of de Commissie die bepalingen
                                                                              niet mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar
                                                                              rustende verplichtingen niet is nagekomen;
                         (2004/C 21/29)
                                                                        3.    vast te stellen dat de Republiek Oostenrijk, door niet de
                                                                              wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
                                                                              die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/14/EG
De Commissione Tributaria Provinciale di Cremona heeft bij                    van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari
beschikking van 9 oktober 2003, ingekomen ter griffie van                     2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuur-
het Hof van Justitie op 17 november 2003, in het geding                       capaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van
tussen Banca Popolare di Cremona, Soc. Coop.a.r.l. en Agenzia                 spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertifi-
Entrate Ufficio Cremona, het Hof van Justitie van de Europese                 cering (3), of de Commissie die bepalingen niet mee
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                   te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende
de navolgende vraag:                                                          verplichtingen niet is nagekomen;
                                                                        4.    de Republiek Oostenrijk in de kosten te verwijzen.
„Moet artikel 33 van de Zesde BTW-richtlijn      (77/388/EEG) (1)
(zoals gewijzigd bij richtlijn 91/680/EEG) (2) aldus worden
uitgelegd, dat het verbiedt om IRAP te heffen over de waarde            Middelen en voornaamste argumenten
van de nettoproductie die voortvloeit uit de gewoonlijke
uitoefening van een zelfstandige werkzaamheid, die gericht is
op de productie van en de handel in goederen of op het                  De termijn voor omzetting van de richtlijnen is op 15 maart
verrichten van diensten?”                                               2003 verstreken.
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                     (1) PB L 75, blz. 1.
(2) PB L 376 van 31.12.1991, blz. 1.                                    (2) PB L 75, blz. 26.
                                                                        (3) PB L 75, blz. 29.


title: Zaak T-594/10 P: Arrest van het Gerecht van 3 juli 2012 — Marcuccio/Commissie ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Sociale zekerheid — Vergoeding van ziektekosten — Bezwarend besluit — Stilzwijgende weigering” )

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 243/18

         Arrest van het Gerecht van 3 juli 2012 — Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-594/10 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Sociale zekerheid - Vergoeding van ziektekosten - Bezwarend besluit - Stilzwijgende weigering)
   2012/C 243/34
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en C. Berardis-Kayser, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 6 oktober 2010, Marcuccio/Commissie (F-2/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van die beschikking

      Dictum

               1)

               De beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 6 oktober 2010, Marcuccio/Commissie (F-2/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd.

               2)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               3)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 55 van 19.2.2011.


title: Zaak C-54/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidshof te Brussel (België) op 6 februari 2007 — Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding tegen NV Firma Feryn

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Arbeidshof te Brussel (België) op 6 februari 2007 — Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding tegen NV Firma Feryn
   (Zaak C-54/07)
   (2007/C 82/39)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Arbeidshof te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding

      Verweerster: NV Firma Feryn
   Prejudiciële vragen

               —

               Is er sprake van directe discriminatie in de zin van artikel 2 (2)(a) van de richtlijn 2000/43 (1) EG van de Raad, van 29 juni 2000, houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, indien een werkgever, nadat hij een opvallende werkaanbieding heeft geplaatst, publiekelijk verklaart:

                  „ik moet de eisen van mijn klanten invullen. Als u zegt „ik wil dat bepaald product of ik wil het zus en zo”, en ik zeg „ik doe het niet, ik laat die mensen toch komen ”dan zegt u „ik moet die poort niet hebben”. Dan sluit ik mijn eigen winkel. Wij moeten aan de eisen van de klanten voldoen. Dat is niet mijn probleem. Ik heb het probleem Belgen niet gemaakt. Ik wil dat de firma draait en dat we op het einde van het jaar onze omzet halen en hoe ik die haal … ik moet hem halen zoals de klant het wil!”

               —

               Is het voldoende voor de vaststelling van directe discriminatie bij de voorwaarden voor toegang tot arbeid in loondienst, vast te stellen dat de werkgever direct discriminerende selectiecriteria hanteert?

               —

               Kan voor de vaststelling van directe discriminatie in de zin van artikel 2 (2)(a) van de richtlijn 2000/43 EG van de Raad, van 29 juni 2000, houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, rekening gehouden worden met de aanwervingen van uitsluidend autochtone monteurs bij een verbonden vennootschap van de werkgever, wanneer het discriminatoir karakter van het aanwervingsbeleid van die werkgever wordt onderzocht?

               —

               Wat dient begrepen te worden onder „de feiten die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden ”zoals voorzien in artikel 8.1 van de richtlijn? Welke gestrengheid dient een nationale rechter aan de dag te leggen bij de beoordeling van feiten die het vermoeden van discriminatie wekken?

                           a)

                           In welke mate vormen eerdere feiten van discriminatie, (publieke bekendmaking van direct discriminerende selectiecriteria in april 2005) „feiten die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden ”zoals voorzien in artikel 8.1 van de Richtlijn.

                           b)

                           Vormt een vastgestelde discriminatie in april 2005 (publieke bekendmaking in april 2005) later een vermoeden voor het voortduren van een direct discriminerend aanwervingsbeleid? Volstaat het — gelet op de feiten van het hoofdgeding — om het vermoeden (dat een werkgever een discriminatoir aanwervingsbeleid hanteert en verderzet) te wekken dat hij in april 2005 ter beantwoording van de vraag of hij allochtonen en autochtonen niet op dezelfde manier behandelt als werkgever en dus eigenlijk een stuk racistisch is, publiekelijk antwoordt: „ik moet de eisen van mijn klanten invullen. Als u zegt „ik wil dat bepaald product of ik wil het zus en zo”, en ik zeg „ik doe het niet, ik laat die mensen toch komen”, dan zegt u „ik moet die poort niet hebben”. Dan sluit ik mijn eigen winkel. Wij moeten aan de eisen van de klanten voldoen. Dat is niet mijn probleem. Ik heb het probleem Belgen niet gemaakt. Ik wil dat de firma draait en dat we op het einde van het jaar onze omzet halen en hoe ik die haal … ik moet hem halen zoals de klant het wil!”

                           c)

                           Kan — gelet op de feiten van het hoofdgeding — een gezamenlijk persbericht van een werkgever en de nationale instantie die discriminatie bestrijdt, waarin feiten van discriminatie minstens impliciet worden bevestigd door de werkgever, een dergelijk vermoeden wekken?

                           d)

                           Wekt het feit dat een werkgever geen allochtone monteurs tewerkstelt een vermoeden van indirecte discriminatie, wanneer diezelfde werkgever enige tijd terug grote moeilijkheden ondervond om monteurs aan te werven en daarbij ook publiekelijk verklaart dat zijn cliënteel niet graag samenwerkt met allochtone monteurs?

                           e)

                           Volstaat één feit om een vermoeden van discriminatie te hebben?

                           f)

                           Kan — gelet op de feiten van het hoofdgeding — een vermoeden van discriminatie in hoofde van de werkgever worden afgeleid uit de uitsluitende aanwerving van autochtone monteurs bij een verbonden vennootschap van die werkgever?

               —

               Welke gestrengheid dient de nationale rechter aan de dag te leggen bij de beoordeling van het tegenbewijs dat geleverd dient te worden wanneer een vermoeden van discriminatie in de zin van artikel 8.1 van de richtlijn is gewekt? Kan een gewekt vermoeden van discriminatie in de zin van artikel 8.1 van bedoelde richtlijn weerlegd worden door een eenvoudige en eenzijdige verklaring van de werkgever in de pers dat hij niet of niet langer discrimineert en dat allochtone monteurs welkom zijn; en/of door de eenvoudige verklaring van de werkgever dat bij hem, exclusief de zusteronderneming, alle vacatures voor monteurs bezet zijn en/of door de vermelding dat er een Tunesische kuisvrouw in dienst werd genomen en/of kan het vermoeden, gelet op de feiten van het hoofdgeding, uitsluitend worden weerlegd door effectieve aanwerving van allochtone monteurs of/en door nakoming van in de gezamenlijke persmededeling opgenomen engagementen?

               —

               Wat dient begrepen te worden onder een „evenredige, doeltreffende en afschrikkende sanctie ”zoals voorzien in artikel 15 van de Richtlijn 2000/43 EG?
               Staat de vereiste van artikel 15 voormeld de nationale rechter toe om — gelet op de feiten van het hoofdgeding — louter vast te stellen dat er direct werd gediscrimineerd?
               Of veronderstelt dit daarentegen dat de nationale rechter ook de stakingsvordering, zoals voorzien in het nationale recht, uitspreekt? In welke mate is verder vereist dat gelet op de feiten in het hoofdgeding de nationale rechter de publicatie van het tussen te komen vonnis beveelt als evenredige doeltreffende en afschrikkende sanctie?

      (1)  PB L 180, blz. 86.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 10 december 1998 in de gevoegde zaken C-173/96 en C-247/96 (verzoeken van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Mancha en het Arbeitsgericht Lörrach om een prejudiciële beslissing): F. Sánchez Hidalgo e.a. tegen Asociación de Servicios Aser, Sociedad Cooperativa Minerva (C-173/96), en H. Ziemann tegen Ziemann Sicherheit GmbH, Horst Bohn Sicherheitsdienst (C-247/96) (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen)

text:
20.2.1999             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 48/1
                                                                I
                                                          (Mededelingen)
                                              HOF VAN JUSTITIE
                                                       HOF VAN JUSTITIE
                  ARREST VAN HET HOF                                de rechten van de werknemers bij overgang van onder-
                        (Vijfde Kamer)                              nemingen, vestigingen of onderdelen daarvan, moet aldus
                                                                    worden uitgelegd, dat deze richtlijn van toepassing is op
                    van 10 december 1998                            een situatie waarin een publiekrechtelijk lichaam dat de
in de gevoegde zaken C-173/96 en C-247/96 (verzoeken                thuishulp aan hulpbehoevenden dan wel de bewaking van
van het Tribunal Superior de Justicia de Castilla-La Man-           enkele lokalen aan een eerste onderneming had uitbesteed,
cha en het Arbeitsgericht Lörrach om een prejudicieÈle              bij de afloop of na opzegging van de overeenkomst met
beslissing): F. SaÂnchez Hidalgo e.a. tegen Asociación de           deze onderneming besluit de opdracht aan een tweede
Servicios Aser, Sociedad Cooperativa Minerva (C-173/96),            onderneming te gunnen, voorzover de transactie gepaard
en H. Ziemann tegen Ziemann Sicherheit GmbH, Horst                  gaat met de overdracht van een economische eenheid tus-
            Bohn Sicherheitsdienst (C-247/96) (1)                   sen beide ondernemingen. Het begrip economische eenheid
                                                                    verwijst naar een georganiseerd geheel van personen en
(Behoud van rechten van werknemers bij overgang van
                                                                    elementen waarmee een economische activiteit met een
                       ondernemingen)
                                                                    eigen doelstelling kan worden uitgeoefend. De enkele
                       (1999/C 48/01)                               omstandigheid dat de achtereenvolgens door de oude en
                                                                    de nieuwe opdrachtnemer verleende diensten overeen-
                (Procestaal: Spaans en Duits)                       komen, wettigt niet de conclusie dat er sprake is van een
                                                                    overdracht van een economische eenheid.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
               de Jurisprudentie van het Hof)                       (1) PB C 197 van 6.7.1996 en PB C 294 van 5.10.1996.
In de gevoegde zaken C-173/96 en C-247/96, betreffende
verzoeken aan het Hof krachtens artikel 177 van het EG-
Verdrag van het Tribunal Superior de Justicia de Castil-
la-La Mancha (Spanje) (C-173/96) en het Arbeitsgericht
Lörrach (Duitsland) (C-247/96), in de aldaar aanhangige
                                                                                ARREST VAN HET HOF
gedingen tussen F. SaÂnchez Hidalgo e.a. en Asociación de
Servicios Aser, Sociedad Cooperativa Minerva (C-173/96),                                    (Vijfde Kamer)
en tussen H. Ziemann en Ziemann Sicherheit GmbH,                                       van 10 december 1998
Horst Bohn Sicherheitsdienst (C-247/96), om een prejudi-
cieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn                  in zaak C-221/97 P: A. Schröder, J. Thamann en K.-J.
77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de               Thamann tegen Commissie van de Europese Gemeen-
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten                                        schappen (1)
betreffende het behoud van de rechten van de werknemers             (Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Gemeenschap
bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onder-                   Ð Bestrijding van klassieke varkenspest in Duitsland)
delen daarvan (PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26), heeft het
                                                                                (1999/C 48/02)
Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puisso-
chet (rapporteur), kamerpresident, P. Jann, J. C. Moitinho
                                                                                (Procestaal: Duits)
de Almeida, C. Gulmann en D. A. O. Edward, rechters;
advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: H. von Holstein,
adjunct-griffier, op 10 december 1998 een arrest gewezen             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
waarvan het dictum luidt als volgt:                                                de Jurisprudentie van het Hof)
Artikel 1, lid 1, van Richtlijn 77/187/EEG van de Raad              In zaak C-221/97 P, A. Schröder, J. Thamann en K.-J. Tha-
van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van            mann, als vennoten van Zuchtschweine Epe GbR, ven-
de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van             nootschap naar Duits recht, gevestigd te Neuenkirchen


title: ARREST VAN HET HOF (Vierde kamer) van 8 februari 1996 in zaak C-8/94 (verzoek om een prejudiciële beslissing van de Nederlandse Raad van State): C. B. Laperre tegen Bestuurscommissie beroepszaken in de provincie Zuid-Holland (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid - Artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/7/EEG - Wettelijke sociale-bijstandsregeling voor oudere en/of gedeeltelijk arbeidsongeschikte langdurig werklozen - Voorwaarden in verband met arbeidsverleden en leeftijd)

text:
30 . 3 . 96          I NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 95/ 1
                                                                  I
                                                            (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                          HOF VAN JUSTITIE
                   ARREST VAN HET HOF                                 al bestaat de enige opleiding ertoe in een met een diploma
                          ( Zesde kamer )                             afgesloten hoger-onderwijsstudie van ten minste vier en een
                                                                      half jaar, en verschijnen dientengevolge in de regel alleen
                       van 1 februari 1996                            personen die in het bezit zijn van dit hoger-onderwijsdi
in zaak C-164/94 ( verzoek van het Oberverwaltungsgericht             ploma op de arbeidsmarkt en wordt dit beroep daar alleen
Berlin om een prejudiciële beslissing ): G. Aranitis tegen            door hen uitgeoefend.
                          Land Berlin (')
                                                                      (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
(Algemeen stelsel van erkenning van hoger-onderwijs
diploma 's — Indirecte afhankelijkheid van nationale regels
                  — Gereglementeerd beroep)
                            ( 96/C 95/01 )
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                        (Procestaai: Duits)
                                                                                ( Vierde kamer )
                                                                                van 8 februari 1996
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de jurisprudentie van het Hof)                        in zaak C-8/94 ( verzoek om een prejudiciële beslissing van
                                                                      de Nederlandse Raad van State ): C. B. Laperre tegen
In zaak C-164/94 , betreffende een verzoek aan het Hof                Bestuurscommissie beroepszaken in de provincie Zuid
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Oberverwal                                                Holland ( 1 )
tungsgericht Berlin in het aldaar aanhangig geding tussen             (Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op hetgebied
G. Aranitis en Land Berlin, om een prejudiciële beslissing            van de sociale zekerheid — Artikel 4, lid 1, van Richtlijn
over de uitlegging van de artikelen 1 , onder c ) en d ), en 7,       79/7/EEG — Wettelijke sociale-bijstandsregeling voor
lid 1 , van Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van 2 1 december          oudere en/of gedeeltelijk arbeidsongeschikte langdurig
 1988 betreffende een algemeen stelsel van erkenning van              werklozen — Voorwaarden in verband met arbeidsverleden
hoger-onderwijsdiploma 's waarmee beroepsopleidingen                                                en leeftijd)
van ten minste drie jaar worden afgesloten ( PB 1 989 , L 19 ,                                    ( 96/C 95/02 )
blz . 16 ), heeft het Hof ( Zesde kamer ), samengesteld als
volgt: C. N. Kakouris, kamerpresident, F. A. Schockweiler,                                (Procestaai: Nederlands)
P. J. G. Kapteyn , J. L. Murray ( rapporteur ) en H. Ragne
malm, rechters; advocaat-generaal : P. Léger; griffier:               In zaak C-8 /94 , betreffende een verzoek aan het Hof
D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op 1 februari               krachtens artikel 1 77 EG-Verdrag van de Nederlandse Raad
 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                 van State, in het aldaar aanhangig geding tussen C. B.
volgt:                                                                Laperre en Bestuurscommissie beroepszaken in de provincie
                                                                      Zuid-Holland, om een prejudiciële beslissing over de uitleg
Artikel 1 onder c), gelezen in samenhang met artikel \,               ging van artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad
 onder d), van Richtlijn 89/48/EEG van de Raad van                    van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuit
 21 december 1988 betreffende een algemeen stelsel van                voerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van
 erkenning van hoger-onderwijsdiploma 's waarmee beroeps             mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid
 opleidingen van ten minste drie jaar worden afgesloten,               ( PB 1979 , L 6 , blz . 24 ), heeft het Hof (Vierde kamer ),
 moet aldus worden uitgelegd, dat een beroep niet kan                 samengesteld als volgt: C. N. Kakouris ( rapporteur ), kamer
 worden aangemerkt als gereglementeerd, wanneer in de                 president, P. J. G. Kapteyn en J. L. Murray, rechters ;
 ontvangende Eid-Staat geen enkele wettelijke of bestuurs            advocaat-generaal : C. O. Lenz; griffier: R. Grass, op
 rechtelijke bepaling de toegang tot dit beroep, de uitoefening        8 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum
 ervan oféén van de wijzen van uitoefening ervan regelt, zelfs         luidt als volgt :
 ---pagebreak--- Nr. C 95/2                NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       30 . 3 . 96
Artikel 4, lid 1 , van Richtlijn 79/7/EEG van de Raad van                     gaat om een soort die natuurlijk in het wild leeft op bet
1 9 december 1 978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg                  Europese grondgebied van de Lid-Staten waarop het
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en                    Verdrag van toepassing is, behoudens de door artikel 9
vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet aldus                    geboden afwijkingsmogelijkheid.
worden uitgelegd, dat een nationale wettelijke regeling zoals
neergelegd in de lOA W, die voorziet in een uitkering die een           2 . Deze richtlijn is niet van toepassing op in gevangenschap
inkomen ter hoogte van het sociaal minimum moet waar                         geboren en opgekweekte vogels.
borgen, bij de toekenning waarvan het vermogen buiten
beschouwing wordt gelaten, maar die afhankelijk is gesteld              3 . Deze richtlijn verplicht een Lid-Staat een op het
van voorwaarden inzake arbeidsverleden en leeftijd van de                      Europese grondgebied van de Lid-Staten waarop het
betrokkene, geen discriminatie op grond van geslacht                           Verdrag van toepassing is, in het wild levende vogelsoort
inhoudt, zelfs wanneer vaststaat dat een veel groter aantal                    ook te beschermen als die soort zijn natuurlijk leefgebied
mannen dan vrouwen van deze regeling gebruik maakt om                          niet heeft in de betrokken Lid-Staat.
te ontkomen aan de voorwaarde inzake het vermogen,
welke voorwaarde wel wordt gesteld in het kader van een                 ( 1 ) PB nr . C 202 van 23 . 7. 1994 .
andere regeling, zoals die neergelegd in de RWW, die een
gelijksoortige voorziening biedt, maar minder gunstig is,
indien de nationale wetgever in redelijkheid heeft kunnen
oordelen, dat de betrokken regeling noodzakelijk was ter
bereiking van een doelstelling van sociaal beleid, die geen
verband houdt met discriminatie op grond van geslacht.                                      ARREST VAN HET HOF
                                                                                ( Derde kamer)
(') PB nr . C 59 van 26 . 2 . 1994 .
                                                                                van 8 februari 1996
                                                                        in zaak C- 166/94 ( verzoek om prejudiciële beslissing van de
                                                                        Corte d'appello di Salerno ): Pezzullo Molini Pastifici Man
                                                                                gimifici SpA tegen Ministero delle Finanze C )
                                                                        (Regeling actieve veredeling — Nationale wettelijke regeling
                     ARREST VAN HET HOF                                 die voorziet in moratoire interessen over landbouwheffin
                            ( Derde kamer)                              gen en BTW voor de periode tussen tijdelijke invoer en
                                                                                definitieve invoer)
                         van 8 februari 1996
                                                                                ( 96/C 95/04 )
in zaak C- 149/94 ( verzoek van het Tribunal de grande
instance de Caen om een prejudiciële beslissing): Strafzaak                                    (Procestaai: Italiaans)
                          tegen D. Vergy (')
(Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
de vogelstand — Verkoopverbod — In gevangenschap                                          de Jurisprudentie van het Hof)
                  geboren en opgekweekte vogel)
                              ( 96/C 95/03 )                            In zaak C- 166/94, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                        krachtens artikel 177 EG-Verdrag van de Corte d'appello di
                          (Procestaal: Frans)                           Salerno ( Italië ), in het aldaar aanhangig geding tussen
                                                                        Pezzullo Molini Pastifici Mangimifici SpA en Ministero
                                                                        delle Finanze , om een prejudiciële beslissing over de
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                                                                        uitlegging van de artikelen 9 , 12 , 13 , 30 en 38 EG-Verdrag,
                   de Jurisprudentie van het Hof)
                                                                        artikel 18 , lid 2, van Verordening ( EEG ) nr. 2727/75 van de
                                                                        Raad van 29 oktober 1975 houdende een gemeenschappe
In zaak C-149/94, betreffende een verzoek aan het Hof                   lijke ordening der markten in de sector granen ( PB 1975 ,
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Tribunal de                    L 281 , blz . 1 ), en artikel 16 van Richtlijn 69/73/EEG van de
grande instance de Caen ( Frankrijk ) in de aldaar dienende             Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de
strafzaak tegen D. Vergy, om een prejudiciële beslissing over           wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking
de uitlegging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van                  tot de regeling „ actieve veredeling " ( PB 1969, L 58 , blz . 1 ),
2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand ( PB 1979 ,            heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als volgt:
L 103 , blz . 1 ), heeft het Hof ( Derde kamer ), samengesteld als      J.-P . Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de Almeida
volgt: J.-P . Puissochet, kamerpresident, J. C. Moitinho de             en C. Gulmann ( rapporteur), rechters; advocaat-generaal :
Almeida en C. Gulmann ( rapporteur ), rechters; advocaat               F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 8 februari 1996 een arrest
generaal : N. Fennelly; griffier: H. von Holstein, adjunct             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :
giffier, op 8 februari 1996 een arrest gewezen waarvan het
dictum luidt als volgt:                                                 1 . Op grond van Richtlijn 69/73/EEG van de Raad van
                                                                               4 maart 1 969 inzake de harmonisatie van de wettelijke
1 . Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979                          en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
     inzake het behoud van de vogelstand verplicht de                          regeling „ actieve veredeling ", die ten tijde van de feiten
     Lid-Staten de verhandeling van vogels van een in haar                     van kracht was, mocht een Lid-Staat bepalen, dat
     bijlagen niet genoemde soort te verbieden voor zover het                  wanneer tevoren onder deze regeling geplaatste goede


title: Verzoek van de Tullilautakunta van 27 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy (Zaak C-115/96)

text:
Nr . C 158/8           NL                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1 . 6 . 96
     bijslagen toepasselijke voorschriften ook dan blijvend                  gedetailleerde aangiften te verzamelen betreffende al
     gelding heeft, wanneer de aanspraak op wezenrente                       hun intracommunautaire importen en exporten , een
     weliswaar aanvankelijk in de volgens deze bepaling                      krachtens de artikelen 30 en 34 EEG-Verdrag verboden
     bevoegde Lid-Staat ( hier: woonland ) bestond, doch later               maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve
     wegens het bereiken van een leeftijdsgrens is vervallen ,               beperking van het goederenverkeer tussen de Lid-Staten
     terwijl in een andere Lid-Staat, waarvan de voorschrif                 in ?
     ten voor de verzekerde eveneens van toepassing zijn
     geweest, bij toepassing van artikel 79 van Verordening             2 . Vormt de verplichting om zowel in het land van
     ( EEG ) nr. 1408/71 ook na dat tijdstip een aanspraak op                herkomst van de uitgevoerde goederen als in het land
     wezenrente zou bestaan, of worden in een dergelijk geval               van bestemming de uit hoofde van het Intrastat-stelsel
     andere voorschriften van toepassing overeenkomstig                     verlangde gegevens te verstrekken, waarbij de weigering
     artikel 78 , lid 2 , sub b ), ii ) van Verordening ( EEG )             om de verlangde gegevens aan de centrale dienst voor
     nr . 1408/71 ?
                                                                            statistiek en economisch onderzoek door te geven, naar
                                                                            Luxemburgs recht strafbaar is, voor de marktdeelne
2.   Behoort tot de voordelen van de sociale zekerheid die
                                                                            mers een ongerechtvaardigde dwangmaatregel die
     voor wezen niet verloren mogen gaan door de omstan                    onevenredig is met het nagestreefde doel van algemeen
     digheid dat een in het nationale recht opgenomen                       belang, en is zij derhalve in strijd met artikel 3 B, derde
     overeenkomst tussen twee Lid-Staten op grond van de                    alinea, EEG-Verdrag, ingevoegd bij artikel G, sub 5 , van
     inwerkingtreding van Verordening ( EEG ) nr. 1408/71                   het Verdrag betreffende de Europese Unie , getekend te
     haar toepasselijkheid heeft verloren, ook het vooruit                 Maastricht op 7 februari 1992 ?
     zicht, een reeds door een andere Lid-Staat met toepas
     sing van een dergelijke overeenkomst toegekende
     wezenrente gedurende langere tijd ( bij voorbeeld in               (M PB nr . L 316 , 16 . 11 . 1991 , blz . 1 .
     geval van studie of beroepsopleiding na de leeftijd van
     18 jaar ) te ontvangen dan de wezenrente die krachtens
     de overeenkomstig artikel 78 , lid 2 , sub b ), van
     Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 toepasselijke voor
     schriften moet worden toegekend ?
3 . In geval van een bevestigend antwoord op vraag 2 :
     Kunnen wezen die reeds vóór de inwerkingtreding van               Verzoek van de Tullilautakunta van 27 maart 1996 om een
     Verordening ( EEG ) nr. 1408/71 krachtens het recht van                 prejudiciële beslissing in de zaak Outokumpu Oy
     een Lid-Staat en met toepassing van een tussen twee                                         ( Zaak C- 1 15/96 )
     Lid-Staten gesloten sociale-zekerheidsovereenkomst een                                         ( 96/C 158/ 18
     recht op wezenrente hadden, dit recht opnieuw doen
     gelden, wanneer een aanvankelijk krachtens de overeen
     komstig artikel 78 , lid 2, sub b ), van Verordening ( EEG )      De Tullilautakunta heeft bij beschikking van 27 maart
     nr . 1408/71 toepasselijke voorschriften van een andere            1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
     Lid-Staat bestaand recht op uitkeringen is vervallen ?             10 april 1996 , in de zaak Outokumpu Oy, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
(') PB 1971 , L 149 , blz . 2 .                                        prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :
                                                                        1 . Moet de over elektriciteit te betalen belasting als een
                                                                            door de artikelen 9 en 12 EG-Verdrag verboden
                                                                            invoerrecht of heffing van gelijke werking worden
                                                                            aangemerkt, wanneer de elektriciteitsaccijns op uit
Verzoek van het Tribunal de police de Luxembourg van                        andere Lid-Staten ingevoerde elektriciteit wordt gehe
2 april 1996 om een prejudiciële beslissing in de aldaar                    ven op basis van de tijdens de belastingperiode door de
       dienende strafzaak tegen R. Kieffer en R. Thill                      afnemer afgenomen hoeveelheid elektriciteit, terwijl de
                        ( Zaak C-l 14/96 )                                  belasting op in het binnenland geproduceerde elektrici
                            ( 96/C 158/ 17 )                                teit wordt geheven op basis van de in de belastingperiode
                                                                            geproduceerde hoeveelheid ?
Het Tribunal de police de Luxembourg heeft bij vonnis van
2 april 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie               Is het voor de beoordeling van de zaak van belang, dat de
op 9 april 1996 , in de aldaar dienende strafzaak tegen R.                  belasting verschilt voor op verschillende wijzen gepro
Kieffer en R. Thill, het Hof van Justitie van de Europese                   duceerde elektriciteit ? Over de met kernenergie gepro
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing                      duceerde elektriciteit wordt een belasting van 2,4 p/kWh
over de navolgende vragen :                                                 geheven en over de ingevoerde elektriciteit moet een
                                                                            belasting van 2,2 p/kWh worden betaald . Bij hydro
1 . Voert Verordening ( EEG ) nr. 3330/91 van de Raad van                   elektriciteit wordt een belasting van 0,4 p/kWh gehe
                                                                            ven .
     7 november 1991 ('), door de Lid-Staten te verplichten
     bij alle ondernemingen die de vastgestelde uitsluitings-,
    assimilatie-, en vereenvoudigingsdrempels overschrij              2 . Moet het onder 1 uiteengezette belastingstelsel worden
    den,                                                                    aangemerkt als een in artikel 95 EG-Verdrag bedoeld
 ---pagebreak--- 1 . 6 . 96            I NL I                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 158 / 9
     stelsel van binnenlandse belasting van een Lid-Staat, dat          Moet in de situatie waarin de werkgever niet gevestigd is in
     elektriciteit uit een andere Lid-Staat zwaarder belast dan         de Lid-Staat waar de werknemer woont, en hij in de
     de in eigen land geproduceerde elektriciteit ?                     woonstaat van de werknemer uitsluitend vertegenwoordigd
                                                                        is via de door genoemde werknemer verrichte werkzaam
3 . Indien de onder 1 en 2 geformuleerde vragen bevesti                heden, die onder meer worden uitgevoerd vanuit door de
     gend worden beantwoord , moet de aldaar uiteengezette              werkgever ten behoeve van de werknemer gehuurde kan
     regeling dan worden geacht geheel of ten dele in strijd te         toorruimte, het waarborgfonds van het land waar de
     zijn met het EG-Verdrag ?                                          werkgever gevestigd is of dat van de woonstaat van de
                                                                        werknemer in geval van insolventie van de werkgever
                                                                        ingevolge artikel 3 van Richtlijn 80/987/EEG betreffende de
                                                                        onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
                                                                        inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 8 februari 1996 om                  van de werkgever (') de betaling waarborgen van vorderin
een prejudiciële beslissing in het geding tussen het Reisebüro          gen van de werknemer die voortvloeien uit de betrokken
                                                                        arbeidsovereenkomst ?
   Binder GmbH en Finanzamt Stuttgart-Körperschaften
                         ( Zaak C- 1 16/96 )
                                                                        C ) PB nr . L 283 , 28 . 10 . 1980 , blz . 23 .
                            ( 96/C 158/ 19 )
Het Bundesfinanzhof — V. Sénat — heeft bij beschikking
van 8 februari 1996, ingekomen ter griffie van het Hof van
Justitie op 10 april 1 996 , in het geding tussen het Reisebüro
Binder GmbH en Finanzamt Stuttgart-Körperschaften, het                  Verzoek van het Länsrätt i Kopparbergs län van 22 maart
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht                1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag :                     J. Safir en de Skattemyndighet i Kopparbergs län
Moet artikel 9, lid 2 , sub b ), van Richtlijn 77/388/EEG ( ')                                    ( Zaak C-1 18/96 )
aldus worden uitgelegd, dat bij grensoverschrijdend perso                                           ( 96/C 158/21 )
nenvervoer, voor het vaststellen van de maatstaf van heffing
voor het in het binnenland afgelegde vervoertraject de totale
                                                                        Het Lànsràtt i Kopparbergs làn heeft bij beschikking van
tegenprestatie
                                                                        22 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
a ) steeds moet worden onderverdeeld naar verhouding van               Justitie op 12 april daaraanvolgend, in het geding tussen J.
     de afgelegde afstanden, zodat sta- en wachttijden tussen           Safir en de Skattemyndighet i Kopparbergs làn, het Hof van
     vervoergedeelten, bij voorbeeld bij studiereizen, niet            Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
     worden meegerekend, of                                             prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
b ) bevat de bepaling slechts een regeling van de plaats van            Indien in een Lid-Staat de belasting die verschuldigd is ter
     de vervoerprestatie, die enkel volgens het criterium van           zake van polissen die zijn afgesloten bij binnenlandse
     de afgelegde afstanden moet worden bepaald met als                 levensverzekeringsmaatschappijen of buitenlandse levens
     gevolg dat het de Lid-Staten vrij staat zelf te regelen            verzekeringsmaatschappijen die door middel van een vesti
     volgens welk criterium een totale tegenprestatie in het            ging op de verzekeringsmarkt van die staat actief zijn,
     belastbare en het niet-belastbare gedeelte van het                 technisch gezien een forfaitair berekende belasting over het
     vervoer moet worden onderverdeeld ?                                rendement van het verzekeringskapitaal is, die wordt
                                                                        geheven van de verzekeraar, is het dan in strijd met de
(') PB 1977, L 145 , blz . 1 .                                          artikelen 6 , 59 , 60 of 73 B en 73 D EG-Verdrag, dat — met
                                                                        het oog op de instandhouding van de mededingingsneutra
                                                                        liteit tussen in het binnenland en in het buitenland afgesloten
                                                                        polissen — belasting wordt geheven over de verzekerings
                                                                        premies die door in de betrokken Lid-Staat woonachtige c . q .
                                                                        gevestigde verzekeringsnemers worden betaald overeen
Verzoek van 27 maart 1996 van het 0stre Landsret om een
                                                                        komstig overeenkomsten van levensverzekering die zijn
prejudiciële beslissing in het geding tussen Danmarks Aktive            afgesloten met verzekeraars die in een andere Lid-Staat
Handelsrejsende, als mandataris voor C. Mosbaek, en                     gevestigd zijn en in eerstgenoemde Lid-Staat actief zijn op
                 Lonmodtagernes Garantifond                             grond van de regels inzake het grensoverschrijdende verze
                         ( Zaak C-l 17/96 )                             keringsbedrijf, met dien verstande dat de belasting over
                            ( 96/C 158 /20 )                            genoemde verzekeringspremies langs administratieve weg
                                                                        tot nihil of tot de helft kan worden gereduceerd, ingeval de
Het 0stre Landsret heeft bij beschikking van 27 maart                   in het buitenland gevestigde verzekeringsmaatschappij in
1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op               haar eigen land onderworpen is aan een inkomstenbelasting
12 april 1996, in het geding tussen Danmarks Aktive                     die vergelijkbaar is met de belasting die in de andere
Handelsrejsende, als mandataris voor C. Mosbask, en                     Lid-Staat wordt geheven ter zake van in het binnenland
Lenmodtagernes Garantifond, het Hof van Justitie van de                 afgesloten polissen ?
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:


title: Zaak C-144/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Maramureș (Roemenië) op 26 maart 2014 — Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca via de Administrația Județeană a Finanțelor Publice Maramureș

text:
               7.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 212/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Maramureș (Roemenië) op 26 maart 2014 — Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei/Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca via de Administrația Județeană a Finanțelor Publice Maramureș
   (Zaak C-144/14)
   2014/C 212/13
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Maramureș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Cabinet Medical Veterinar Dr. Tomoiagă Andrei

      Verwerende partij: Direcția Generală Regională a Finanțelor Publice Cluj Napoca via de Administrația Județeană a Finanțelor Publice Maramureș

      In vrijwaring opgeroepen partij: Direcția Sanitar-Veterinară și pentru Siguranța Alimentelor Maramureș

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten de artikelen 273 en 287, punt 18, van richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (1) aldus worden uitgelegd dat de nationale belastingautoriteit de plicht had een belastingplichtige voor de btw te registreren en hem te verplichten tot voldoening van de belasting en nakoming van de accessoire verplichtingen wegens overschrijding van de belastingvrijstellingsdrempel vanaf de datum waarop de belastingplichtige bij de bevoegde belastingautoriteit belastingaangiften heeft ingediend waaruit blijkt dat hij de btw-vrijstellingsdrempel heeft overschreden?

               2)

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord: staat het rechtszekerheidsbeginsel in de weg aan een nationale praktijk op grond waarvan de belastingautoriteit met terugwerkende kracht een belastingplichtige een btw-betalingsplicht oplegt op grond dat diergeneeskundige diensten niet zijn vrijgesteld van de btw en de vrijstellingsdrempel is overschreden in een situatie waarin:

                           —

                           de belastingautoriteit de belastingplichtige niet ambtshalve voor de btw heeft geregistreerd en hem geen btw-betalingsverplichting heeft opgelegd vanaf het moment van indiening van belastingaangiften waaruit blijkt dat hij de vrijstellingsdrempel heeft overschreden, maar pas in een later stadium, na wijziging bij H.G. nr. 1620/2009 van de nadere voorschriften voor de toepassing van het belastingwetboek in de zin dat de vrijstelling van artikel 141, lid 1, sub a, van het belastingwetboek niet van toepassing is op diergeneeskundige diensten, zoals blijkt uit het arrest van het Hof van 24 mei 1988, Commissie/Italië, 122/87, en voor het tijdvak dat voorafgaat aan die wijziging;

                           —

                           de belastingautoriteit vóór de wijziging van de nadere voorschriften voor de toepassing van het belastingwetboek bij H.G. nr. 1620/2009 in bovengenoemde zin door middel van de belastingaangiften van de belastingplichtige kennis had gekregen van de overschrijding van de vrijstellingsdrempel;

                           —

                           de belastingautoriteit vóór bekendmaking van H.G. nr. 1620/2009 binnen haar bevoegdheidssfeer — waartoe ook de belastingplichtige in het hoofdgeding behoort — geen bestuurlijk-fiscale handelingen heeft vastgesteld waarin is geconstateerd dat belastingplichtige diergeneeskundige praktijken zich na overschrijding van de btw-vrijstellingsdrempel niet hebben geregistreerd voor de btw en deze praktijken dientengevolge een betalingsverplichting is opgelegd;

                           —

                           het arrest van het Hof van 24 mei 1988, Commissie/Italië, 122/87, gedurende het tijdvak dat voorafgaat aan de vaststelling en de inwerkingtreding van H.G. nr. 1620/2009, in het geheel niet in het Roemeens is gepubliceerd?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).