title: Gevoegde zaken C-8/15 P–C-10/15 P: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 september 2016 — Ledra Advertising Ltd (C-8/15 P), Andreas Eleftheriou (C-9/15 P), Eleni Eleftheriou (C-9/15 P), Lilia Papachristofi (C-9/15 P), Christos Theophilou (C-10/15 P), Eleni Theophilou (C-10/15 P)/Europese Commissie en Europese Centrale Bank [Hogere voorziening — Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van de Republiek Cyprus — Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat op 26 april 2013 tussen de Republiek Cyprus en het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) is gesloten — Functies van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank — Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie — Artikel 340, tweede alinea, VWEU — Voorwaarden — Verplichting om erop toe te zien dat dit memorandum van overeenstemming verenigbaar is met het Unierecht]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/10

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 20 september 2016 — Ledra Advertising Ltd (C-8/15 P), Andreas Eleftheriou (C-9/15 P), Eleni Eleftheriou (C-9/15 P), Lilia Papachristofi (C-9/15 P), Christos Theophilou (C-10/15 P), Eleni Theophilou (C-10/15 P)/Europese Commissie en Europese Centrale Bank
   (Gevoegde zaken C-8/15 P–C-10/15 P) (1)

   ([Hogere voorziening - Programma ter ondersteuning van de stabiliteit van de Republiek Cyprus - Memorandum van overeenstemming inzake specifieke economische beleidsvoorwaarden dat op 26 april 2013 tussen de Republiek Cyprus en het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) is gesloten - Functies van de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank - Niet-contractuele aansprakelijkheid van de Europese Unie - Artikel 340, tweede alinea, VWEU - Voorwaarden - Verplichting om erop toe te zien dat dit memorandum van overeenstemming verenigbaar is met het Unierecht])
   (2016/C 419/12)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwiranten: Ledra Advertising Ltd (C-8/15 P), Andreas Eleftheriou (C-9/15 P), Eleni Eleftheriou (C-9/15 P), Lilia Papachristofi (C-9/15 P), Christos Theophilou (C-10/15 P), Eleni Theophilou (C-10/15 P) (vertegenwoordigers: A. Paschalides, dikigoros, A. Paschalidou, barrister, en A. Riza, QC, gevolmachtigd door C. Paschalides, solicitor)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en M. Konstantinidis, gemachtigden) en Europese Centrale Bank (vertegenwoordigers: K. Laurinavičius en O. Heinz, gemachtigden, bijgestaan door H.-G. Kamann, Rechtsanwalt)

      Dictum

               1)

               De beschikkingen van het Gerecht van de Europese Unie van 10 november 2014, Ledra Advertising/Commissie en ECB (T-289/13, EU:T:2014:981), Eleftheriou en Papachristofi/Commissie en ECB (T-291/13, niet gepubliceerd, EU:T:2014:978), en Theophilou/Commissie en ECB (T-293/13, niet gepubliceerd, EU:T:2014:979), worden vernietigd.

               2)

               De bij het Gerecht ingestelde beroepen in de zaken T-289/13, T-291/13 en T-293/13 worden verworpen.

               3)

               Ledra Advertising Ltd, Andreas Eleftheriou, Eleni Eleftheriou, Lilia Papachristofi, Christos Theophilou, Eleni Theophilou, de Europese Commissie en de Europese Centrale Bank (ECB) dragen elk de eigen kosten die zij in eerste aanleg en in hogere voorziening hebben gemaakt.

      (1)  PB C 171 van 26.5.2015.


title: Zaak T-325/08: Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Pepito Pesca/Commissie

text:
               25.10.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 272/37

         Beroep ingesteld op 12 augustus 2008 — Pepito Pesca/Commissie
   (Zaak T-325/08)
   (2008/C 272/73)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pepito Pesca Srl (Vibo Valentia, Italië) (vertegenwoordigers: A. Maiorana, A. De Matteis, A. De Francesco, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig verklaren verordening (EG) nr. 530/2008 van de Commissie van 12 juni 2008 (PB L 155, blz. 9);

               —

               de verwerende partij verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke zijn aangevoerd in zaak T-313/08, Veromar di Tudisco Alfio & Salvatore Snc/Commissie.


title: Zaak T-84/02: Beroep, op 25 maart 2002 ingesteld door A. De Buck tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 131/22             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     1.6.2002
Beroep, op 18 maart 2002 ingesteld door Margot Wa-                    Middelen en voornaamste argumenten
gemann-Reuter tegen Rekenkamer van de Europese Ge-
                        meenschappen
                                                                      Verzoekster stelt dat verweerster artikel 40, lid 4, sub d,
                                                                      Ambtenarenstatuut heeft geschonden door haar niet te her-
                                                                      plaatsen bij de vacature die door het tot de rang LA4
                        (Zaak T-81/02)                                opwaarderen van LA5-posten binnen de Duitse afdeling van
                                                                      de vertaaldienst van de Rekenkamer was ontstaan, en door
                                                                      zelfs niet te onderzoeken of zij in dat ambt kon worden
                                                                      herplaatst.
                       (2002/C 131/41)
                       (Procestaal: Frans)
                                                                      Beroep, op 25 maart 2002 ingesteld door A. De Buck
                                                                         tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-84/02)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 18 maart 2002 beroep tegen Rekenkamer                                          (2002/C 131/42)
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Margot
Wagemann-Reuter, wonende te Luxemburg, vertegenwoor-
digd door M.-A. Lucas, advocaat.                                                               (Procestaal: Frans)
                                                                      Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:                   schappen is op 25 maart 2002 beroep ingesteld tegen
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. De
                                                                      Buck, domicilie gekozen hebbende te Koersel (België), vertegen-
—    nietig te verklaren het door de Rekenkamer op 22 mei             woordigd door L. Vogel, advocaat, domicilie gekozen hebben-
     2001 stilzwijgend genomen besluit tot afwijzing van haar         de te Luxemburg.
     op 18 januari 2001 ingediende verzoek tot herplaatsing
     na afloop van haar verlof om redenen van persoonlijke            Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
     aard;
                                                                      —     nietig te verklaren de beschikking van het tot aanstelling
                                                                            bevoegd gezag van 14 december 2001 tot afwijzing van
—    nietig te verklaren het besluit van de Rekenkamer van                  verzoekers klacht van 19 mei 2001 waarmee hij is
     12 december 2001 houdende afwijzing van haar adminis-                  opgekomen tegen de beschikking van 20 februari 2001
     tratieve klacht van 14 augustus 2001 tegen het eerste                  houdende definitieve vaststelling van het voorlopig besluit
     bestreden besluit en tegen het feit dat de Rekenkamer                  van 1 juli 1999 waarbij is geweigerd de beroepsmatige
     haar niet had herplaatst in de LA4-post van hoofd van                  oorsprong te erkennen van de aandoening van het bloed
     een groep vertalers die eind 2000 of begin 2001 binnen                 waaraan verzoeker lijdt;
     de Duitse afdeling van de vertaaldienst vacant was
     geworden, en haar geschiktheid voor die post zelfs niet          —     nietig te verklaren voormelde beschikkingen van 20 fe-
     had onderzocht;                                                        bruari 2001 en 1 juli 1999;
                                                                      —     verweerster te verwijzen in de kosten.
—    verweerster te veroordelen haar ter vergoeding van de
     schade die haar loopbaan door de onwettigheid van de
     bestreden besluiten heeft opgelopen, een bedrag te betalen
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
     dat overeenkomt met de totale bezoldiging die zij zou
     hebben ontvangen indien zij in die post was herplaatst,
     vermeerderd met interest op de voet van 8 % per jaar             Tot staving van zijn beroep voert verzoeker een schending aan
     vanaf de dag waarop die bedragen verschuldigd waren,             van artikel 73, lid 1, van het Statuut en van artikel 3 van de
     tot op de datum van volledige betaling ervan;                    regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de
                                                                      Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziek-
                                                                      ten. Volgens verzoeker heeft de Commissie een kennelijke
—    verweerster te veroordelen haar een ex aequo et bono op          beoordelingsfout gemaakt waar zij zich heeft gebaseerd op
     2 500 EUR geraamd bedrag te betalen ter vergoeding van           medische documenten waarvan de motivering is aangetast
     de morele schade die zij door de onwettigheid de                 door tegenstrijdigheden en onjuiste beoordelingen die het
     bestreden besluiten heeft geleden;                               gevolg zijn van een onjuiste beoordeling van naar behoren
                                                                      vastgestelde feiten.
—    verweerster te verwijzen in de kosten


title: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 12 juli 2005 in de gevoegde zaken C-154/04 en C-155/04 [verzoeken van de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen, Alliance for Natural Health e.a. tegen Secretary of State for Health en The Queen, National Association of Health Stores e.a. tegen Secretary of State for Health e.a. (Harmonisatie van wetgevingen — Voedingssupplementen — Richtlijn 2002/46/EG — Verbod producten op de markt te brengen die niet aan richtlijn voldoen — Geldigheid — Rechtsgrondslag — Artikel 95 EG — Artikelen 28 EG en 30 EG — Verordening (EG) nr. 3285/94 — Subsidiariteits-, evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel — Recht op eigendom — Vrije uitoefening van economische activiteit — Motiveringsplicht)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/19

      ARREST VAN HET HOF

   (Grote kamer)
   van 12 juli 2005
   in de gevoegde zaken C-154/04 en C-155/04 [verzoeken van de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) om een prejudiciële beslissing]: The Queen, Alliance for Natural Health e.a. tegen Secretary of State for Health en The Queen, National Association of Health Stores e.a. tegen Secretary of State for Health e.a. (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Voedingssupplementen - Richtlijn 2002/46/EG - Verbod producten op de markt te brengen die niet aan richtlijn voldoen - Geldigheid - Rechtsgrondslag - Artikel 95 EG - Artikelen 28 EG en 30 EG - Verordening (EG) nr. 3285/94 - Subsidiariteits-, evenredigheids- en gelijkheidsbeginsel - Recht op eigendom - Vrije uitoefening van economische activiteit - Motiveringsplicht)
   (2005/C 217/36)
   Procestaal: Engels
   In de gevoegde zaken C-154/04 en C-155/04, betreffende verzoeken om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de High Court of Justice (England and Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Verenigd Koninkrijk), bij beslissingen van 17 maart 2004, ingekomen bij het Hof op 26 maart 2004, in de procedures The Queen, op verzoek van: Alliance for Natural Health (C-154/04), Nutri-Link Ltd tegen Secretary of State for Health en The Queen, op verzoek van: National Association of Health Stores (C-155/04), Health Food Manufacturers Ltd tegen Secretary of State for Health, National Assembly for Wales, heeft het Hof (Grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas en K. Lenaerts (rapporteur), kamerpresidenten, C. Gulmann, A. La Pergola, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, J. Klučka, U. Lõhmus, E. Levits en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 12 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Bij onderzoek van de gestelde vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van de artikelen 3, 4, lid 1, en 15, tweede alinea, sub b, van richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen.

      (1)  PB C 118 van 30.4.2004.


title: Zaak T-610/14: Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Laverana/BHIM (BIO ORGANIC)

text:
               13.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 361/24

         Beroep ingesteld op 11 augustus 2014 — Laverana/BHIM (BIO ORGANIC)
   (Zaak T-610/14)
   2014/C 361/37
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Laverana GmbH & Co. KG (Wennigsen, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Wachinger, M. Zöbisch en D. Chatterjee, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 2 juni 2014 in zaak R 301/2014-4 vernietigen;

               —

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk met het woordelement „BIO ORGANIC” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 35 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 1 2 0 06  409

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub b en c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 207/2009;

               —

               misbruik van bevoegdheid door een beslissing op basis van mededingingsrechtelijke overwegingen.


title: Zaak C-660/15 P: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2017 — Viasat Broadcasting UK Ltd/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, TV2/Danmark A/S (Hogere voorziening — Staatssteun — Artikel 107, lid 1, VWEU — Artikel 106, lid 2, VWEU — Maatregel van de Deense autoriteiten ten behoeve van de Deense publieke omroep TV2/Danmark — Compensatie van de kosten die inherent verbonden zijn aan de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen — Besluit waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt)

text:
               8.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/11

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 8 maart 2017 — Viasat Broadcasting UK Ltd/Europese Commissie, Koninkrijk Denemarken, TV2/Danmark A/S
   (Zaak C-660/15 P) (1)

   ((Hogere voorziening - Staatssteun - Artikel 107, lid 1, VWEU - Artikel 106, lid 2, VWEU - Maatregel van de Deense autoriteiten ten behoeve van de Deense publieke omroep TV2/Danmark - Compensatie van de kosten die inherent verbonden zijn aan de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen - Besluit waarbij de steun verenigbaar wordt verklaard met de interne markt))
   (2017/C 144/14)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Viasat Broadcasting UK Ltd (vertegenwoordigers: M. Honoré en S. E. Kalsmose-Hjelmborg, advokater)

      Andere partijen in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: L. Grønfeldt, L. Flynn en B. Stromsky, gemachtigden), Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordigers: C. Thorning, gemachtigde, bijgestaan door R. Holdgaard, advokat), TV2/Danmark A/S (vertegenwoordiger: O. Koktvedgaard, advokat)

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Viasat Broadcasting UK Ltd wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie en van TV2/Danmark A/S.

               3)

               Het Koninkrijk Denemarken draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak F-59/12: Beroep ingesteld op 7 juni 2012 — ZZ/Rekenkamer

text:
               28.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 227/38

         Beroep ingesteld op 7 juni 2012 — ZZ/Rekenkamer
   (Zaak F-59/12)
   2012/C 227/64
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van kennisgeving van vacature ECA/2011/67 voor de post van directeur van het directoraat personeelszaken

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van kennisgeving van vacature ECA/2011/67;

               —

               nietigverklaring van alle besluiten die zijn genomen in het kader van de aanwervingsprocedure die is geopend na kennisgeving van vacature ECA/2011/67;

               —

               vergoeding van de geleden materiële schade bestaande in het verlies van financiële rechten verband houdende met de benoeming (daaronder begrepen wat de loopbaan en de pensioenrechten betreft) en, dientengevolge, betaling van die rechten met ingang van 1 januari 2011;

               —

               gelet op de context van de vaststelling van die besluiten, toekenning van een vergoeding van 15 000 EUR voor de immateriële schade;

               —

               verwijzing van de Rekenkamer in alle kosten.


title: Zaak F-37/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 mei 2011 — Stratakis/Commissie

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/39

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 12 mei 2011 — Stratakis/Commissie
   (Zaak F-37/10) (1)

   2012/C 138/96
   Procestaal: Engels
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 246 van 11.9.2010, blz. 41.


title: Zaak C-400/04: Beroep, op 21 september 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden

text:
               6.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 273/22

         Beroep, op 21 september 2004 ingesteld door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-400/04)
   (2004/C 273/41)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 21 september 2004 beroep ingesteld tegen het Koninkrijk der Nederlanden door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door Knut Simonsson en Wouter Wils, als gemachtigden.
   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:

               1.

               vast te stellen dat het Koninkrijk der Nederlanden, door niet de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen te treffen om te voldoen aan Richtlijn 2001/96/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2001 betreffende de vaststelling van geharmoniseerde voorschriften en procedures voor veilig laden en lossen van bulkschepen, of althans deze de Commissie niet mede te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               Het Koninkrijk der Nederlanden in de kosten te verwijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten:
   De termijn voor de omzetting van de richtlijn 2001/96/EG is op 5 augustus 2003 verstreken.

      (1)   PB L 13, van 16 januari 2002, blz. 9-20.


title: Zaak C-346/08: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Niet-nakoming — Richtlijn 2001/80/EG — Verontreiniging en hinder — Stookinstallaties — Beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in lucht — Niet-toepassing van deze richtlijn op elektrische centrale te Lynemouth (Verenigd Koninkrijk))

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/7

      Arrest van het Hof (Derde kamer) van 22 april 2010 — Europese Commissie/Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
      (Zaak C-346/08) (1)

      (Niet-nakoming - Richtlijn 2001/80/EG - Verontreiniging en hinder - Stookinstallaties - Beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in lucht - Niet-toepassing van deze richtlijn op elektrische centrale te Lynemouth (Verenigd Koninkrijk))
      (2010/C 161/09)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Oliver en A. Alcover San Pedro, gemachtigden)

         Verwerende partij: Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (vertegenwoordigers: L. Seeboruth, gemachtigde, en D. Wyatt, QC)

         Voorwerp

      Niet-nakoming — Schending, wat de elektrische centrale te Lynemouth, Northumberland, betreft, van richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (PB L 309, blz. 1) — Verzuim om de emissies van die centrale aanzienlijk te beperken binnen de in artikel 4, lid 3, van de richtlijn gestelde termijn

         Dictum

                  1)

                  Door richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties, niet toe te passen op de elektrische centrale die door Rio Tinto Alcan Smelting and Power (UK) Ltd wordt geëxploiteerd te Lynemouth, in het noordoosten van Engeland, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

                  2)

                  Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 260 van 11.10.2008.


title: Zaak T-95/14: Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad

text:
               7.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 102/40

         Beroep ingesteld op 7 februari 2014 — Iranian Offshore Engineering & Construction/Raad
   (Zaak T-95/14)
   2014/C 102/61
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Iranian Offshore Engineering & Construction Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: J. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea en J. Iriarte Ángel, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               artikel 1 van besluit 2013/661/GBVB van de Raad nietig te verklaren voor zover dit op haar betrekking heeft en haar uit de bijlage bij dit besluit te verwijderen;

               —

               artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad nietig te verklaren voor zover dit op haar betrekking heeft en haar uit de bijlage bij deze verordening te verwijderen, en

               —

               de Raad te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Onderhavige procedure is gericht tegen artikel 1 van uitvoeringsverordening (EU) nr. 1154/2013 van de Raad van 15 november 2013 tot uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 306, blz. 3), en besluit 2013/661/GBVB van de Raad van 15 november 2013 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 306, blz. 18), voor zover zij beogen verzoekster op te nemen in de lijst van personen en entiteiten waartegen de beperkende maatregelen zijn gericht.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: kennelijke onjuiste beoordeling van de feiten die aan de litigieuze bepalingen ten grondslag liggen, doordat deze bepalingen niet op feiten en bewijzen zijn gebaseerd.

               2.

               Tweede middel: schending van de motiveringsplicht doordat aan de litigieuze bepalingen, wat IOEC betreft, een ongegronde motivering ten grondslag ligt die ook onnauwkeurig, niet-specifiek en algemeen is, zodat zij haar verweer niet naar behoren kan formuleren.

               3.

               Derde middel: schending van het recht op effectieve rechterlijke bescherming aangaande de motivering van de handelingen, het ontbreken van bewijs voor de aangevoerde motivering en het recht van verweer en het eigendomsrecht, doordat de motiveringsplicht en het vereiste om bewijzen aan te dragen niet zijn nageleefd, wat van invloed is op de overige rechten.

               4.

               Vierde middel: misbruik van bevoegdheid, doordat er objectieve, precieze en overeenstemmende aanwijzingen zijn dat de Raad bedrieglijk misbruik heeft gemaakt van haar positie door sanctiemaatregelen te nemen ter bereiking van andere dan door haar aangevoerde doelstellingen.

               5.

               Vijfde middel: onjuiste uitlegging van de rechtsregels die men wil toepassen, aangezien zij onjuist en ruim worden uitgelegd en toegepast, wat onaanvaardbaar is wanneer het gaat om strafbepalingen.

               6.

               Zesde middel: schending van het eigendomsrecht, doordat het zonder werkelijke motivering is beperkt.

               7.

               Zevende middel: schending het gelijkheidsbeginsel, doordat de relatieve positie van de verzoekende onderneming zonder reden is aangetast.


title: Zaak T-326/02: Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Kotug International B.V., Sleepdienst Adriaan Kooren B.V. en K&K International B.V. tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
21.12.2002                NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 323/39
Evenals het bewaren van gegevens waaruit het lidmaatschap                  Middelen en voornaamste argumenten
van een vakbond blijkt, is dit in strijd met de bepalingen van
verordening 45/2001/EG (1).
                                                                           Verzoeksters genoten van de zogenaamde fiscale faciliteit en
( 1) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de         de tonnagebelasting, door Nederland ingevoerd ten gunste
     Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van              van onder andere schepen die bestemd zijn voor sleep-
     natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoons-       en hulpverleningswerkzaamheden op zee. In de bestreden
     gegevens door de communautaire instellingen en organen en             beschikking oordeelt de Commissie dat deze regeling nieuwe
     betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8, blz. 1).      staatssteun vormt voor sleepbootactiviteiten die hoofdzakelijk
                                                                           in en rond de havens van de Gemeenschap en op binnenwate-
                                                                           ren van de Gemeenschap plaatsvinden en niet hoofdzakelijk
                                                                           op zee. De Commissie vraagt eveneens de terugvordering door
                                                                           de Nederlandse overheid van deze steun.
                                                                           Verzoeksters voeren aan dat de Commissie het EG-Verdrag en
                                                                           Verordening 659/1999 ( 1) schendt, doordat zij de betrokken
Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Kotug Inter-                     regelingen kwalificeert als nieuwe staatssteun. Volgens ver-
national B.V., Sleepdienst Adriaan Kooren B.V. en K&K                      zoeksters vormen de betrokken regelingen echter bestaande
International B.V. tegen de Commissie van de Europese                      staatssteun, die is goedgekeurd door de Commissie.
                           Gemeenschappen
                            (Zaak T-326/02)                                Er zou zodoende geen sprake zijn van een wijziging in de
                                                                           bestaande steun. Volgens de Commissie is de interpretatie van
                                                                           de Nederlandse wet in de loop der jaren gewijzigd. Hierdoor
                            (2002/C 323/64)                                kwamen sleepboten eerder op grond van technische
                                                                           scheepscriteria dan op grond van de plaats waar de activiteiten
                                                                           plaatsvinden in aanmerking voor de steunmaatregel. Volgens
                         (Procestaal: Nederlands)                          verzoeksters bleek dit echter duidelijk uit de door de Nederland-
                                                                           se overheid aangemelde wetteksten, waarbij geen feitelijk
                                                                           geografisch, maar een technisch-kwalitatief criterium wordt
                                                                           gehanteerd. De interpretatie van de steunmaatregelen zou dus
                                                                           ook niet gewijzigd zijn.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Kotug
International B.V., Sleepdienst Adriaan Kooren B.V. en K&K                 Verzoeksters beweren voorts dat de Commissie niet de juiste
International B.V., gevestigd te Rotterdam, vertegenwoordigd               procedure heeft gevolgd. Volgens verzoeksters heeft de Com-
door mr. T.R. Ottervanger, domicilie gekozen hebbende te                   missie, na het ontvangen van aanvullende informatie, nooit
Luxemburg.                                                                 overeenkomstig artikel 18 van Verordening 659/1999 een
                                                                           aanbeveling tot passende maatregelen voorgesteld. Evenmin
                                                                           heeft de Commissie op basis van artikel 9 van Verordening
                                                                           659/1999 de door haar goedgekeurde steunmaatregel herzien.
Verzoekende partijen concluderen dat het het Gerecht behage:
                                                                           Verzoeksters voeren aan dat evenmin aan de vereisten voor dit
                                                                           artikel voldaan zijn, aangezien er geen sprake is van onjuiste
1)     primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni                informatie. Bovendien heeft de Commissie volgens verzoek-
       2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende staats-                sters nagelaten aan te tonen dat de betrokken regelingen niet
       steun van Nederland ten behoeve van activiteiten van                worden gedekt door de door haar eerder goedgekeurde
       Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnenwate-               steunmaatregel.
       ren van de Gemeenschap nietig te verklaren;
2)     subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-
                                                                           Verzoeksters voeren vervolgens aan dat de bestreden beschik-
       king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
       landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke                king artikel 87, paragraaf 3, van het EG-Verdrag schendt.
                                                                           Volgens verzoeksters verklaart de Commissie de betrokken
       maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden
                                                                           regelingen ten onrechte als onverenigbaar met de gemeen-
       terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór
                                                                           schappelijke markt. Verzoeksters beweren dat sleepdiensten
       12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
                                                                           van zeesleepboten aan zeeschepen, ongeacht waar deze activi-
                                                                           teiten plaatsvinden, onder het toepassingsgebied van de Com-
3)     de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten              munautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun voor het
       van het geding.                                                     zeevervoer vallen ( 2).
 ---pagebreak--- C 323/40                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                21.12.2002
De bestreden beschikking schendt volgens verzoeksters boven-              2)   subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-
dien het vertrouwensbeginsel en artikel 14 van Verordening                     king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
659/1999. Volgens verzoeksters mochten zij erop vertrouwen                     landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke
dat de steunmaatregel rechtmatig was, daar deze was goed-                      maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden
gekeurd door de Commissie. Een terugvordering van de                           terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór
genoten steun zou dan ook in strijd zijn met de gegronde                       12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
verwachtingen van verzoeksters.
                                                                          3)   de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
                                                                               van het geding.
Doordat de Commissie haar aanpak van fiscale maatregelen
voor het zeevervoer heeft gewijzigd, zou de bestreden beschik-
king ook het rechtszekerheidsbeginsel schenden. Een wijziging
in de aanpak van steunmaatregelen kan er volgens verzoeksters
                                                                          Middelen en voornaamste argumenten
niet toe leiden dat een goedgekeurde steunregeling als nieuwe
in plaats van bestaande steun wordt gekwalificeerd.
                                                                          De ingeroepen middelen zijn dezelfde als die in zaak T-326/
                                                                          02.
Verzoeksters beroepen zich voorts op een schending van
het gelijkheidsbeginsel, het proportionaliteitsbeginsel en de
motiveringsvereiste.
( 1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999
     tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van
     artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).
( 2) Communautaire richtsnoeren betreffende overheidssteun voor het       Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Smit Harbour
     zeevervoer (PB 1997, C 205, blz. 5).                                 Towage Rotterdam B.V. tegen de Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen
                                                                                (Zaak T-328/02)
                                                                                (2002/C 323/66)
Beroep, op 24 oktober 2002 ingesteld door Muller Marine
Holding B.V., Muller Maritime Holding B.V. en Handel-                                          (Procestaal: Nederlands)
en Scheepvaartmaatschappij Multraschip B.V. tegen de
        Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-327/02)                                 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                          schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door Smit
                          (2002/C 323/65)                                 Harbour Towage Rotterdam B.V., gevestigd te Rotterdam,
                                                                          vertegenwoordigd door mr. T.R. Ottervanger, domicilie geko-
                        (Procestaal: Nederlands)                          zen hebbende te Luxemburg.
                                                                          Verzoekende partij concludeert dat het het Gerecht behage:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 24 oktober 2002 beroep ingesteld tegen de                  1)   primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Muller                           2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende
Marine Holding B.V., Muller Maritime Holding B.V. en Handel-                   staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten
en Scheepvaartmaatschappij Multraschip B.V., gevestigd te                      van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-
Rotterdam, vertegenwoordigd door mr. T.R. Ottervanger,                         wateren van de Gemeenschap nietig te verklaren;
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
                                                                          2)   subsidiair, de artikelen 2 en 3 van de bestreden beschik-
                                                                               king van de Commissie, waarin de Commissie de Neder-
Verzoekende partijen concluderen dat het het Gerecht behage:                   landse regering onder meer gelast alle noodzakelijke
                                                                               maatregelen te nemen om de steun van de begunstigden
1)     primair, de beschikking van de Commissie van 19 juni                    terug te vorderen — met uitzondering van steun die vóór
       2002, kenmerk C(2002) 2158 def., betreffende                            12 september 1990 is verleend — nietig te verklaren;
       staatssteun van Nederland ten behoeve van activiteiten
       van Nederlandse sleepboten in zeehavens en op binnen-              3)   de Commissie te veroordelen tot betaling van de kosten
       wateren van de Gemeenschap nietig te verklaren;                         van het geding.


title: Zaak T-41/06: Beroep ingesteld op  6 februari 2006  — Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               22.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/17

         Beroep ingesteld op 6 februari 2006 — Republiek Polen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-41/06)
   (2006/C 96/33)
   Procestaal: Pools
   Partijen

      Verzoekster: Republiek Polen (vertegenwoordiger: Pawel Szalamacha als gemachtigde)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               nietig te verklaren de beschikking van 18 oktober 2005 in zaak COMP/M.3894 waarbij de concentratie van Unicredito Italiano SpA en Bayerische Hypo- und Vereinsbank AG verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard;

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster vordert nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 18 oktober 2005 in zaak COMP/M.3894 waarbij de concentratie van de banken Unicredito Italiano SpA (UCI) en Bayerische Hypo- und Vereinsbank AG (HVB) verenigbaar met de gemeenschappelijke markt wordt verklaard. Beide banken bezitten aandelen in bankinstellingen in Polen en volgens de uiteenzetting van verzoekster leidt de voorgenomen concentratie ertoe dat UCI de controle over het door HVB gehouden aandeel in de Poolse bankmarkt krijgt.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan:

               —

               schending van artikel 2, lid 1, van de concentratieverordening (1) wegens een volgens verzoekster onjuiste beoordeling van de voorgenomen concentratie, omdat de Commissie de geschiedenis van de banksector in Polen, de omvang van de buitenlandse investeringen en de redenen waarom de Poolse regering beperkingen voor investeringen bij de privatisering van de staatsbanken heeft ingevoerd, niet in aanmerking heeft genomen. Voorts voert verzoekster aan dat de Commissie artikel 2, lid 1, van de concentratieverordening heeft geschonden, omdat zij bij de beoordeling dat de voorgenomen concentratie verenigbaar was met gemeenschappelijke markt, geen rekening heeft gehouden met het bestaan en de gevolgen van artikel 3, lid 9, van de Poolse privateringsovereenkomst (2), dat volgens verzoekster een juridische hinderpaal voor de toegang tot de markt vormt als bedoeld in artikel 2, lid 1, sub b, van de concentratieverordening. Verzoekster stelt ook dat de Commissie de concentratie op de Poolse bankmarkt onjuist heeft beoordeeld en ook de gevolgen van de voorgenomen concentratie voor de mededinging op de markt voor beleggingsmaatschappijen en voor sommige specifieke markten in de Poolse banksector verkeerd heeft beoordeeld;

               —

               schending van artikel 6, lid 1, van de concentratieverordening, aangezien volgens verzoekster de voorgenomen concentratie bij de Commissie ernstige twijfel met betrekking tot de verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt had moeten wekken en tot de inleiding van een procedure had moeten leiden, dat wil zeggen tot de tweede fase van het onderzoek of de voorgenomen handeling onder de concentratieverordening valt;

               —

               schending van artikel 11 van de concentratieverordening, van artikel 5 van de invoeringsverordening (3) en van het beginsel van behoorlijk bestuur; verzoekster is van mening dat de aanmelding van die concentratie, zoals die door partijen is verricht, onvolledig was, omdat deze geen inlichtingen over de voorwaarden van de privatiseringsovereenkomst en in het bijzonder over artikel 3 daarvan bevatte, en als zodanig door de Commissie helemaal niet in aanmerking had moeten worden genomen;

               —

               schending van de uit artikel 10 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voortvloeiende verplichting tot samenwerking omdat de gewettigde belangen van de Republiek Polen, in de bescherming waarvan artikel 21, lid 4, van de concentratieverordening voorziet, voor de vaststelling van de beschikking niet in aanmerking zijn genomen; volgens verzoekster had de Commissie voor de vaststelling van de beschikking waarbij de concentratie verenigbaar met de gemeenschappelijke markt werd verklaard, maatregelen moeten treffen om volledige informatie over alle gewettigde belangen van de lidstaten te verkrijgen, te meer waar de Commissie bij de beschouwing van de Poolse bankmarkt in de periode vóór de toetreding van de Republiek Polen tot de Europese Unie de gelegenheid had zich met de structuur van die markt vertrouwd te maken en zich ervan bewust had moeten zijn dat de Poolse regering een openbaar gewettigd belang had om de toepassing en de uitvoering van de vrijhandels- en privatiseringsstrategie te garanderen;

               —

               schending van artikel 253 EG en van de verplichting tot passende motivering van de beschikking, wat volgens verzoekster de uitlegging en de controle van de rechtmatigheid van de toepassing van het recht door de Commissie bemoeilijkt.

      (1)  Verordening (EEG) nr. 4064/89 van de Raad van 21 december 1989 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 395, blz. 1).

      (2)  Overeenkomst inzake de verkoop van de aandelen van de bank van de Poolse bijstandskas NV – Grupa Pekao SA gesloten op 23 juni 1999 tussen de Staatskas (Ministerie van Financiën) van de Republiek Polen en Unicredito Italiano Spa en Allianz AG.

      (3)  Verordening (EG) nr. 802/2004 van de Commissie van 7 april 2004 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (PB L 133, blz. 1).


title: Zaak T-331/07: Beroep ingesteld op 7 september 2007 — Chupa Chups/Commissie

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/40

         Beroep ingesteld op 7 september 2007 — Chupa Chups/Commissie
   (Zaak T-331/07)
   (2007/C 247/66)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Chupa Chups, SA (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: Ramón Falcón Tella, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van artikel 1, lid 2, van de beschikking waarbij de Commissie de regionale steun van 800 000 EUR die in 2003 overeenkomstig het programma „Mijnbouw 2” is toegekend, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaart, zodat hij niet mag worden uitbetaald;

               —

               subsidiair, nietigverklaring van artikel 1, lid 2, laatste volzin, van de beschikking, waarin het heet dat „deze steun bijgevolg niet mag worden verleend”;

               —

               in de beide gevallen, verwijzing van de Commissie in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De bestreden beschikking verklaart de regionale steun van 800 000 EUR die in 2003 in het kader van het eerder door de Commissie goedgekeurde programma „Mijnbouw 2” was toegekend, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt. In de bestreden beschikking stelt de Commissie zich op het standpunt dat verzoekster niet in aanmerking kwam voor deze steunregeling, daar in moeilijkheden verkerende ondernemingen daarvan uitgesloten waren.
   Ter onderbouwing van haar vorderingen stelt verzoekster dat de Commissie een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt en het vertrouwensbeginsel heeft geschonden.
   Wat de feitelijke onjuistheden en de beoordelingsfout van de Commissie betreft, betoogt verzoekster dat zij in 2002 voor het eerst verliezen heeft geleden, en dat de nationale autoriteiten ten tijde van de toekenning van de steun daarvan geen kennis konden hebben, omdat de jaarrekening nog niet was goedgekeurd.
   Voorts voert zij aan dat de onderneming niet kan worden aangemerkt als een onderneming in moeilijkheden in de zin van punt 5, sub a, van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, daar ingevolge deze bepaling een onderneming pas wordt geacht in moeilijkheden te verkeren, wanneer de helft van haar maatschappelijk kapitaal is verdwenen en een kwart van dit kapitaal verloren is gegaan gedurende de afgelopen twaalf maanden. Op dit punt maakt de Commissie een kennelijke beoordelingsfout, voor zover zij bij de berekening van het percentage van de verliezen en bij de vaststelling of deze verliezen negatieve gevolgen hebben voor het kapitaal, geen rekening ermee heeft gehouden dat de in de vennootschap gevormde wettelijke en vrije reserves meer dan toereikend waren om alle verliezen te compenseren.
   De onderneming heeft zelf — met eigen middelen en de haar door schuldeisers en particuliere banken verstrekte middelen — haar verlieslatende situatie weten te keren, zodat zij overeenkomstig punt 4 van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, op grond waarvan een onderneming in moeilijkheden verkeert wanneer zij haar problemen zonder steun van buitenaf niet te boven kan komen, niet kan worden aangemerkt als een onderneming in moeilijkheden.
   Ook de symptomen die in punt 6 van de richtsnoeren worden genoemd hebben zich niet voorgedaan. De onderneming heeft immers geen stijgende maar dalende verliezen gekend; haar voorraden zijn niet aangegroeid maar geslonken en haar schuldenlast is niet toe- maar afgenomen. Ten slotte zijn haar rentelasten niet gestegen, maar is het negatieve financiële resultaat tussen 2002 en 2003 in belangrijke mate weggewerkt.
   Verzoekster betoogt verder dat het bij de bestreden beschikking opgelegde verbod van uitbetaling van het steunbedrag van 800 000 EUR dat in 2003 in het kader van een door de Commissie goedgekeurd regionaal steunprogramma was toegezegd, haar rechtmatig vertrouwen schendt.
   In dit verband verklaart zij dat het verbod om de steun tot uitvoering te brengen dezelfde nadelige gevolgen heeft voor de winst- en verliesrekening van de onderneming als een terugvorderingsbeschikking, met als enig verschil dat in onderhavig geval geen rente moet worden betaald.
   De steunmaatregel was door de Commissie goedgekeurd en Chupa Chups had geen enkele reden om te denken dat zij daarvoor niet in aanmerking zou komen. Was er van regionale steun geen sprake geweest, dan had de onderneming haar investeringsbeslissingen anders kunnen oriënteren.


title: Zaak C-193/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2015 door Tarif Akhras tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 februari 2015 in zaak T-579/11, Tarif Akhras/Raad van de Europese Unie

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/24

         Hogere voorziening ingesteld op 27 april 2015 door Tarif Akhras tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 februari 2015 in zaak T-579/11, Tarif Akhras/Raad van de Europese Unie
   (Zaak C-193/15 P)
   (2015/C 205/32)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: Tarif Akhras (vertegenwoordigers: S. Millar, S. Ashley, Solicitors, D. Wyatt QC, R. Blakeley, Barrister)

      Andere partijen in de procedure: Raad van de Europese Unie, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 12 februari 2015 in zaak T-579/11, Tarif Akhras/Raad van de Europese Unie, gedeeltelijk vernietigen;

               —

               de in zaak T-579/11 bestreden maatregelen van 23 maart 2012 en later nietig verklaren, voor zover zij rekwirant betreffen;

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure voor het Gerecht.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert rekwirant twee middelen aan.
   In de eerste plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de Raad zich kon baseren op de aanname dat rekwirant baat had bij en/of steun verleende aan het regime en heeft het Gerecht niet het juiste criterium toegepast, namelijk of de vastgestelde feiten voldoende specifieke, nauwkeurige en coherente aanwijzingen opleverden dat rekwirant baat had bij en/of steun heeft verleend aan het regime.
   In de tweede plaats heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door het bewijs onjuist op te vatten betreffende de vraag of rekwirant baat had bij en/of steun verleende aan het regime. Indien die bewijzen niet onjuist zouden zijn opgevat, zou daaruit zijn gebleken dat rekwirant geen steun verleende aan of baat had bij het regime.
   Indien het Gerecht zich niet op de aanname had gebaseerd en/of het juiste criterium had toegepast en/of voornoemde bewijzen niet onjuist had opgevat, zou het de in zaak T-579/11 bestreden maatregelen van 23 maart 2012 en later nietig hebben verklaard.


title: Zaak C-133/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 18 maart 2013 — Staatssecretaris van Economische Zaken, Staatssecretaris van Financië, andere partij: Q

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Raad van State (Nederland) op 18 maart 2013 — Staatssecretaris van Economische Zaken, Staatssecretaris van Financië, andere partij: Q
   (Zaak C-133/13)
   2013/C 171/25
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Raad van State

      Partijen in het hoofdgeding

   Verzoekers:

               Staatssecretaris van Economische Zaken

               Staatssecretaris van Financiën

         Andere partij: Q

      Prejudiciële vragen

               1)

               Vormt het belang van behoud van nationaal natuurschoon en cultuurhistorisch erfgoed, zoals aan de orde in de Natuurschoonwet 1928, een dwingende reden van algemeen belang, die een regeling rechtvaardigt, waarin de toepassing van een vrijstelling van schenkbelasting (invorderingsfaciliteit) wordt beperkt tot in Nederland gelegen landgoederen?

               2)

                           a)

                           Kunnen de autoriteiten van een lidstaat, in het kader van het onderzoek of een in een andere lidstaat gelegen onroerende zaak kan worden aangewezen als landgoed in de zin van de Natuurschoonwet 1928, voor bijstand van autoriteiten van de lidstaat waarin de onroerende zaak is gelegen, een beroep doen op richtlijn 2010/24/EU (1) van de Raad van 16 maart 2010 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen, wanneer de aanwijzing als landgoed op grond van die wet tot gevolg heeft dat een vrijstelling wordt verleend van de invordering van de schenkbelasting die op het moment van schenking van die onroerende zaak verschuldigd zal zijn?

                           b)

                           Indien vraag 2) a. bevestigend moet worden beantwoord, moet het begrip „administratief onderzoek” in artikel 3, zevende lid, van richtlijn 2011/16/EU (2) van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van richtlijn 77/799/EEG zo worden uitgelegd dat hieronder tevens een onderzoek ter plaatse kan worden begrepen?

                           c)

                           Indien vraag 2) b. bevestigend moet worden beantwoord, kan voor de invulling van het begrip „administratieve onderzoeken” in artikel 5, eerste lid, van richtlijn 2010/24/EU […] worden aangesloten bij de definitie van het begrip „administratief onderzoek” in artikel 3, zevende lid, van richtlijn 2011/16/EU […]?

               3)

               Indien vraag 2) a., vraag 2) b. of vraag 2) c. ontkennend moet worden beantwoord, dient het beginsel van loyale samenwerking, zoals neergelegd in artikel 4, derde lid, van het VEU, in samenhang beschouwd met artikel 167, tweede lid, van het VWEU, aldus te worden uitgelegd dat het met zich brengt dat, wanneer een lidstaat een andere lidstaat verzoekt om medewerking te verlenen bij het onderzoek of een in die andere lidstaat gelegen onroerende zaak kan worden aangewezen als landgoed in de zin van een wet die de instandhouding en bescherming van nationaal natuurschoon en cultuurhistorisch erfgoed tot doel heeft, de verzochte lidstaat gehouden is deze medewerking te verlenen?

               4)

               Kan een beperking van het vrij verkeer van kapitaal worden gerechtvaardigd door een beroep op de noodzaak van het waarborgen van doeltreffende fiscale controles, indien de doeltreffendheid van deze controles enkel in gevaar lijkt te kunnen worden gebracht door de omstandigheid dat nationale autoriteiten gedurende het tijdvak van 25 jaren als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de Natuurschoonwet 1928 naar een andere lidstaat moeten reizen om daar de noodzakelijke controles te verrichten?

      (1)  PB L 84, blz. 1.

      (2)  PB L 64, blz. 1.


title: Zaak T-229/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 februari 2013 in zaak F-113/11, Marcuccio/Commissie

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/37

         Hogere voorziening ingesteld op 14 april 2013 door Luigi Marcuccio tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 februari 2013 in zaak F-113/11, Marcuccio/Commissie
   (Zaak T-229/13 P)
   2013/C 171/70
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking volledig en zonder enige uitzondering te vernietigen;

               —

               de zaak terug te verwijzen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn dezelfde als die welke in zaak T-203/13 P, Marcuccio/Commissie, reeds zijn aangevoerd.


title: Zaak C-618/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 29 november 2016 — Rafal Prefeta/Secretary of State for Work and Pensions

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Upper Tribunal (Verenigd Koninkrijk) op 29 november 2016 — Rafal Prefeta/Secretary of State for Work and Pensions
   (Zaak C-618/16)
   (2017/C 038/18)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Upper Tribunal

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rafal Prefeta

      Verwerende partij: Secretary of State for Work and Pensions

      Prejudiciële vragen

               1)

               Was het lidstaten op grond van bijlage XII bij het toetredingsverdrag toegestaan om Poolse onderdanen uit te sluiten van de voordelen die aan artikel 7, lid 2, van de werknemersverordening (1) en artikel 7, lid 3, van de burgerschapsrichtlijn (2) worden ontleend, wanneer een werknemer, hoewel hij, zij het te laat, had voldaan aan de nationale eis om zijn tewerkstelling te laten registreren, nog niet gedurende een ononderbroken aangemelde periode van twaalf maanden had gewerkt?

               2)

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, kan een werknemer met de Poolse nationaliteit in de omstandigheden als bedoeld in vraag 1 zich dan beroepen op artikel 7, lid 3, van de burgerschapsrichtlijn, dat het behoud van de status van werknemer betreft?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (PB L 257, blz. 2).

      (2)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak C-170/04: Verzoek van de Högsta Domstol van 30 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre en Tony Staf, en Riksåklageren

text:
               12.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/4

         Verzoek van de Högsta Domstol van 30 maart 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre en Tony Staf, en Riksåklageren
   Zaak C-170/04
   (2004/C 156/08)
   Bij beschikking van 30 maart 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 6 april 2004, heeft de Högsta Domstol in het geding tussen Klas Rosengren, Bengt Morelli, Hans Särman, Mats Åkerström, Åke Kempe, Anders Kempe, Mats Kempe, Björn Rosengren, Martin Lindberg, Jon Pierre en Tony Staf, en Riksåklageren, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Kan ervan worden uitgegaan dat voormeld invoerverbod een deel is van de werking van het monopolie op de detailverkoop zodat het niet verboden is door artikel 28 EG, maar enkel aan artikel 31 EG moet worden getoetst?

               2.

               Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is het invoerverbod dan verenigbaar met de in artikel 31 EG gestelde voorwaarden voor nationale monopolies van commerciële aard?

               3.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, moet artikel 28 EG aldus worden uitgelegd, dat het zich in beginsel verzet tegen het onderhavige invoerverbod, hoewel Systembolaget verplicht is, op verzoek alcoholhoudende dranken in te kopen die het niet in voorraad heeft?

               4.

               Indien de derde vraag bevestigend wordt beantwoord, kan een dergelijk invoerverbod dan als gerechtvaardigd en evenredig ter bescherming van de gezondheid en het leven van personen worden aangemerkt?


title: Zaak C-229/06: Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH/Hauptzollamt Kiel (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Gecombineerde nomenclatuur — Pompoenzaden zonder kiemkracht)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/17

         Arrest van het Hof (Zevende kamer) van 19 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Finanzgericht Hamburg — Duitsland) — Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH/Hauptzollamt Kiel
   (Zaak C-229/06) (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Gecombineerde nomenclatuur - Pompoenzaden zonder kiemkracht)
   (2007/C 96/28)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Finanzgericht Hamburg
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Sunshine Deutschland Handelsgesellschaft mbH

      Verwerende partij: Hauptzollamt Kiel
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Finanzgericht Hamburg — Uitlegging van bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256, blz. 1) — Postonderverdelingen 1209 91 90 en 1212 99 80 — Pompoenzaden zonder omhulsel die hun kiemkracht hebben verloren en voor de bakkersindustrie zijn bestemd
   Dictum
   Postonderverdeling 1212 99 80 van de gecombineerde nomenclatuur, die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1789/2003 van de Commissie van 11 september 2003, moet aldus worden uitgelegd dat pompoenzaden zonder omhulsel die hun kiemkracht hebben verloren en die voor de bakkersindustrie bestemd zijn, onder deze postonderverdeling vallen.

      (1)  PB C 190 van 12.8.2006.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 18 september 2003 in zaak C-338/00 P: Volkswagen AG ("Hogere voorziening — Mededinging — Distributie van motorvoertuigen — Afscherming van markten — Artikel 85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Verordening (EEG) nr. 123/85 — Toerekening van inbreuk aan betrokken onderneming — Recht te worden gehoord — Motiveringsplicht — Juridische gevolgen van mededeling aan pers — Invloed van regelmatigheid van aanmelding op berekening van geldboete — Incidentele hogere voorziening")

text:
1.11.2003               NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 264/3
4)    De artikelen 12 EG en 34, lid 2, tweede alinea, EG verzetten                                ARREST VAN HET HOF
      zich niet tegen de vaststelling van maatregelen zoals die in het
      hoofdgeding, jegens een zuivelcoöperatie met een sterke positie
      op de markt, die deze positie in strijd met het algemeen belang                                    (Zesde kamer)
      gebruikt, waaraan niet afdoet dat ook in andere lidstaten grote
      verticaal geïntegreerde zuivelcoöperaties werkzaam mogen zijn.
                                                                                van 18 september 2003
(1) PB C 176 van 24.6.2000.
                                                                                in zaak C-338/00 P: Volkswagen AG (1)
                                                                              („Hogere voorziening — Mededinging — Distributie van
                                                                              motorvoertuigen — Afscherming van markten — Artikel 85
                     ARREST VAN HET HOF                                       EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) — Verordening (EEG)
                                                                              nr. 123/85 — Toerekening van inbreuk aan betrokken
                           (Vijfde kamer)                                     onderneming — Recht te worden gehoord — Motiverings-
                                                                              plicht — Juridische gevolgen van mededeling aan pers —
                      van 18 september 2003                                   Invloed van regelmatigheid van aanmelding op berekening
                                                                                van geldboete — Incidentele hogere voorziening”)
in zaak C-331/00: Helleense Republiek tegen Commissie
             van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (2003/C 264/04)
(„EOGFL — Goedkeuring van rekeningen — Begrotingsja-
ren 1996, 1997 en 1998 — Akkerbouwgewassen — Rund-
           vlees — Steun voor vervroegde uittreding”)                                                   (Procestaal: Duits)
                          (2003/C 264/03)
                                                                              (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                          (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                              In zaak C-338/00 P, Volkswagen AG, gevestigd te Wolfsburg
                                                                              (Duitsland) (advocaat: R. Bechtold), betreffende hogere voorzie-
In zaak C-331/00, Helleense Republiek (gemachtigden:                          ning tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
V. Kontolaimos en I. K. Chalkias C. Tsiavou) tegen Commissie                  Europese Gemeenschappen (Vierde kamer) van 6 juli 2000,
van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-                       Volkswagen/Commissie (T-62/98, Jurispr. blz. II-2707), strek-
Durande), betreffende gedeeltelijke nietigverklaring van be-                  kende tot gedeeltelijke vernietiging van dat arrest, andere partij
schikking 2000/449/EG van de Commissie van 5 juli 2000                        bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschap-
houdende weigering van communautaire financiering voor                        pen (gemachtigde: K. Wiedner, bijgestaan door H.-J. Freund),
bepaalde uitgaven van de lidstaten in het kader van het                       heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw                        J.-P. Puissochet, kamerpresident, C. Gulmann. V. Skouris
(EOGFL), afdeling Garantie (PB L 180, blz. 49), voorzover zij                 (rapporteur), F. Macken en N. Colneric, rechters; advocaat-
de Helleense Republiek betreft, heeft het Hof (Vijfde kamer),                 generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: M.-F. Contet, hoofd-
samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), waar-                   administrateur, op 18 september 2003 een arrest gewezen
nemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La Pergola,                  waarvan het dictum luidt als volgt:
P. Jann, S. von Bahr en A. Rosas, rechters; advocaat-generaal:
A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op
18 september 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum                       1)    Wijst de incidentele hogere voorziening af.
luidt als volgt:
1)    Verwerpt het beroep.                                                    2)    Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
2)    Verwijst de Helleense Republiek in de kosten.
                                                                              (1) PB C 335 van 25.11.2000.
(1) PB C 355 van 9.12.2000.


title: Zaak F-47/09: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2010 — Fries Guggenheim/Cedefop (Openbare dienst — Tijdelijk functionaris — Niet-verlenging van overeenkomst — Artikel 11 bis van het Statuut — Artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut — Functie van personeelsvertegenwoordiger — Verplichting van onpartijdigheid en onafhankelijkheid)

text:
               9.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 274/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 4 mei 2010 — Fries Guggenheim/Cedefop
   (Zaak F-47/09) (1)

   (Openbare dienst - Tijdelijk functionaris - Niet-verlenging van overeenkomst - Artikel 11 bis van het Statuut - Artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut - Functie van personeelsvertegenwoordiger - Verplichting van onpartijdigheid en onafhankelijkheid)
   2010/C 274/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Éric Mathias Fries Guggenheim (Straatsburg, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (vertegenwoordigers: M. Fuchs, gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur, advocaat)

      Voorwerp

   Nietigverklaring van het besluit van het CEDEFOP om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen en, bij gebreke van herplaatsing, veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding voor verzoekers immateriële schade

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Fries Guggenheim wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009, blz. 52.


title: Zaak T-310/15: Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — European Union Copper Task Force/Commissie

text:
               7.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/74

         Beroep ingesteld op 5 juni 2015 — European Union Copper Task Force/Commissie
   (Zaak T-310/15)
   (2015/C 294/89)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: European Union Copper Task Force (Essex, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: C. Fernández Vicién en I. Moreno-Tapia Rivas, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen, nietig verklaren zover zij van toepassing is op koperverbindingen;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn beroep voert de verzoeker twee middelen aan.

               1.

               Eerste middel: uitvoeringsverordening (EU) 2015/408 van de Commissie van 11 maart 2015 inzake uitvoering van artikel 80, lid 7, van verordening (EG) nr. 1107/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen en tot vaststelling van een lijst van stoffen die in aanmerking komen om te worden vervangen, is vastgesteld op basis een onrechtmatige grondslag, daar verordening nr. 1107/2009, in het bijzonder artikel 24 en bijlage II, punt 4, ervan, EU-recht schenden.

                           —

                           Verzoeker voert aan dat wetenschappelijk is bewezen dat criteria inzake persistentie, bioaccumulatie en toxiciteit („PBT-criteria”), in het bijzonder criteria inzake persistentie, niet geschikt zijn voor koper.

                           —

                           Verder stelt verzoeker dat de toepassing van PBT-criteria op anorganische stoffen niet spoort met andere regelgeving op het gebied van gereguleerde chemische stoffen.

                           —

                           Ten slotte stelt verzoeker dat, wat voor vervanging in aanmerking komende stoffen betreft, de toepassing van PBT-criteria op koperverbindingen, verder gaat dan noodzakelijk is voor het bereiken van de met verordening nr. 1107/2009 nagestreefde doelstellingen en dat verordening nr. 1107/2007 blijkt geeft van een onjuiste opvatting van het voorzorgsbeginsel.

               2.

               Tweede middel: subsidiair wordt aangevoerd dat de Commissie het evenredigheidsbeginsel heeft geschonden door te bepalen dat uitvoeringsverordening nr. 2015/408 ook van toepassing is op koperverbindingen.


title: Zaak T-422/04: Beroep, op 12 oktober 2004 ingesteld door Luciano Lavagnoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               19.2.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 45/23

         Beroep, op 12 oktober 2004 ingesteld door Luciano Lavagnoli tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-422/04)
   (2005/C 45/53)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 12 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Luciano Lavagnoli, wonende te Berchem (Luxemburg), vertegenwoordigd door G. Bounéou en F. Frabetti, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1.

               nietig te verklaren de lijst van de bij de bevorderingsronde 2003 bevorderde ambtenaren voorzover verzoekers naam niet op deze lijst voorkomt, en, incidenteel, alle handelingen ter voorbereiding van dat besluit;

               2.

               subsidiair, de bij de bevorderingsronde 2003 aan verzoeker toegekende bevorderingspunten nietig te verklaren;

               3.

               de Commissie te verwijzen in de kosten, uitgaven en honoraria die in deze zaal zullen opkomen.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Ter ondersteuning van zijn beroep stelt verzoeker schending van artikel 45 van het Statuut, schending van de algemene bepalingen ter uitvoering van artikel 45, schending van de administratieve gids „Beoordeling en bevordering van ambtenaren” en schending van het non-discriminatiebeginsel. Verzoeker beroept zich bovendien op het verbod van willekeur en stelt niet-nakoming van de motiveringsplicht en misbruik van bevoegdheid. Verder stelt hij schending van het vertrouwensbeginsel en van de regel „patere legem quam ipse fecisti” en, ten slotte, niet-nakoming van de zorgplicht.


title: Zaak F-9/15: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 september 2015 — Verhelst/EMA

text:
               19.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 346/38

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 7 september 2015 — Verhelst/EMA
   (Zaak F-9/15) (1)

   (2015/C 346/43)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015, blz. 46.


title: Zaak C-592/14: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — European Federation for Cosmetic Ingredients/Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General [Prejudiciële verwijzing — Harmonisatie van wetgevingen — Cosmetische producten — Verordening (EG) nr. 1223/2009 — Artikel 18, lid 1, onder b) — Cosmetische producten die ingrediënten of combinaties van ingrediënten bevatten waarvoor, „om aan de voorschriften van deze verordening te voldoen”, een dierproef is verricht — Verbod om op de markt van de Europese Unie te brengen — Omvang]

text:
               14.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 419/9

         Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 september 2016 [verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court) — Verenigd Koninkrijk] — European Federation for Cosmetic Ingredients/Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General
   (Zaak C-592/14) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Harmonisatie van wetgevingen - Cosmetische producten - Verordening (EG) nr. 1223/2009 - Artikel 18, lid 1, onder b) - Cosmetische producten die ingrediënten of combinaties van ingrediënten bevatten waarvoor, „om aan de voorschriften van deze verordening te voldoen”, een dierproef is verricht - Verbod om op de markt van de Europese Unie te brengen - Omvang])
   (2016/C 419/10)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   High Court of Justice of England and Wales, Queen’s Bench Division (Administrative Court)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: European Federation for Cosmetic Ingredients

      Verwerende partijen: Secretary of State for Business, Innovation and Skills, Attorney General

      in tegenwoordigheid van: Cruelty Free International, voorheen British Union for the Abolition of Vivisection, European Coalition to End Animal Experiments

      Dictum

   Artikel 18, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 1223/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende cosmetische producten moet aldus worden uitgelegd dat het een verbod kan inhouden om in de Europese Unie cosmetische producten op de markt te brengen met bepaalde ingrediënten waarvoor dierproeven buiten de Unie zijn verricht met het oog op het in de handel brengen van cosmetische producten in derde landen, indien de daaruit voortvloeiende resultaten worden gebruikt om de veiligheid van deze producten te bewijzen om ze in de Unie op de markt te kunnen brengen.

      (1)  PB C 81 van 9.3.2015.


title: Zaak F-9/07: Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Angé Serrano/ Parlement

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/31

         Beroep ingesteld op 5 februari 2007 — Angé Serrano/ Parlement
   (Zaak F-9/07)
   (2007/C 69/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Pilar Angé Serrano (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: E. Boigelot, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement van 20 maart 2006 houdende herindeling van verzoekster in de rang B*6, salaristrap 8, met ingang van 1 mei 2004;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling van een vergoeding van 25 000 EUR voor verzoeksters materiële en immateriële schade en haar loopbaanschade, onder voorbehoud van vermeerdering en/of vermindering in de loop van de procedure;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster, ambtenaar van het Europees Parlement die vóór de inwerkingtreding van de hervorming van het Statuut op 1 mei 2004 is geslaagd voor een vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie (overgang van categorie C naar categorie B), heeft bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen reeds beroep ingesteld tegen het besluit om haar in de rang B*5 te herindelen (1).
   In deze zaak komt zij op tegen het besluit van 20 maart 2006 waarbij het Parlement haar in de rang B*6, salaristrap 8, heeft heringedeeld. Tot staving van haar beroep voert zij middelen aan die in grote mate overeenstemmen met die welke in zaak T-47/05 zijn aangevoerd. Voorts stelt zij dat de uit de hervorming van het Statuut volgende regeling, ondanks haar nieuwe indeling, de zin ontneemt aan haar overgang van de categorie C naar de categorie B, aangezien de nieuwe indeling haar geen enkel voordeel oplevert ten opzichte van de situatie van collega's die niet voor een vergelijkend onderzoek voor de overgang van categorie zijn geslaagd.

      (1)  Zaak T-47/05, Angé Serrano e.a./Parlement, PB C 93 van 14.4.2005, blz. 36.


title: Zaak C-123/13 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 maart 2013 door Versalis SpA en Eni SpA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 december 2012 in zaak T-103/08, Versalis SpA, voorheen Polimeri Europa SpA, en Eni SpA/Commissie

text:
               25.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 147/13

         Hogere voorziening ingesteld op 15 maart 2013 door Versalis SpA en Eni SpA tegen het arrest van het Gerecht (Zevende kamer) van 13 december 2012 in zaak T-103/08, Versalis SpA, voorheen Polimeri Europa SpA, en Eni SpA/Commissie
   (Zaak C-123/13 P)
   2013/C 147/23
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirantes: Versalis SpA, Eni SpA (vertegenwoordigers: M. Siragusa, G. M. Roberti, F. Moretti, I. Perego, F. Cannizzaro, A. Bardanzellu, D. Durante en V. Laroccia, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 13 december 2012 geheel of gedeeltelijk vernietigen voor zover daarbij het gezamenlijke beroep van Versalis en Eni is verworpen en bijgevolg:

                           —

                           de beschikking van de Europese Commissie van 5 december 2007 inzake een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (zaak COMP/38.629 — Chloropreenrubber) geheel of gedeeltelijk nietig verklaren;

                           —

                           de bij die beschikking aan Versalis en Eni opgelegde geldboete nietig verklaren, althans verlagen.

         Subsidiair,

               —

               het arrest geheel of gedeeltelijk vernietigen voor zover daarbij het beroep van Versalis en Eni in zaak T-103/08 is verworpen en de zaak terugverwijzen naar het Gerecht voor afdoening ten gronde met inachtneming van de eventuele aanwijzingen van het Hof;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de onderhavige instantie en in zaak T-103/08.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van hun hogere voorziening tegen voornoemd arrest voeren Versalis en Eni in de eerste plaats aan dat het Gerecht in strijd met artikel 101 VWEU van de relevante Unierechtspraak is afgeweken om de moedermaatschappij, Eni, de vermeende inbreuk van haar dochterondernemingen in de sector van chloropreenrubber toe te rekenen. Meer bepaald is het Gerecht zijn verplichtingen tot een zorgvuldig onderzoek en motivering niet nagekomen bij de beoordeling van het bewijs ter weerlegging van het vermoeden van de uitoefening van beslissende invloed, zodat het de fundamentele beginselen van legaliteit, persoonlijke aansprakelijkheid in het mededingingsrecht en de onschuldpresumptie heeft geschonden, alsook de rechten van de verdediging en het beginsel van de beperkte aansprakelijkheid van rechtspersonen.
   Versalis en Eni stellen in de tweede plaats dat het Gerecht de Unierechtspraak verkeerd heeft toegepast om aan Versalis de inbreuk van Syndial SpA toe te rekenen en dat het Gerecht ontoereikend heeft gemotiveerd waarom de door Eni en Versalis in eerste aanleg aangevoerde middelen moesten worden afgewezen.
   Het derde middel is eraan ontleend dat het Gerecht onjuiste en tegenstrijdige toepassing heeft gegeven aan het beginsel uit de rechtspraak over het uitdrukkelijk afstand nemen van een kartel en ook het beginsel in dubio pro reo heeft geschonden, door te oordelen dat EniChem SpA aan de bijeenkomst van 12 en 13 mei 1993 te Firenze had deelgenomen en dat de bijeenkomsten die in 2002 hebben plaatsgevonden, waaraan Versalis heeft deelgenomen, een mededingingsverstorend karakter hadden. Bijgevolg heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste beoordeling en heeft het verzuimd om zijn eigen bevoegdheid tot rechtmatigheidstoetsing uit te oefenen, met zijn oordeel dat deze ondernemingen gedurende de gehele duur ervan (dus van mei 1993 tot mei 2002) aan de mededingingsregeling hadden deelgenomen.
   Bovendien wordt betoogd dat het Gerecht het Unierecht heeft geschonden doordat het niet heeft vastgesteld dat de Commissie ernstige fouten heeft begaan bij de vaststelling van het basisbedrag van de geldboete overeenkomstig de richtsnoeren voor de berekening van geldboeten.
   Voorts wordt gesteld dat het Gerecht het Unierecht heeft geschonden doordat het gedeeltelijk heeft bevestigd dat voor Versalis de verzwarende omstandigheid van recidive geldt en het zijn conclusies op dat punt ontoereikend heeft gemotiveerd. Subsidiair, heeft het Gerecht het lagere percentage voor de boeteverhoging onjuist vastgesteld en heeft het ten onrechte de hoofdelijke aansprakelijkheid van Eni voor de betaling van de geldboete in stand gelaten, waaronder het deel dat aan recidive kan worden geweten.
   Volgens rekwirantes heeft het Gerecht artikel 23, lid 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 (1) kennelijk onjuist toegepast bij de vaststelling van het maximumbedrag van de geldboete en heeft het blijk van een onjuiste rechtsopvatting gegeven door niet vol te toetsen hoe de Commissie de clementiemededeling heeft toegepast. Zij stellen voorts dat het Gerecht niet heeft vastgesteld dat de Commissie in strijd met de beginselen van billijkheid, gelijke behandeling en bescherming van gewettigd vertrouwen heeft gehandeld, ten eerste toen zij rekwirantes de kans heeft ontnomen om „op gelijke voet” met de overige ondernemingen voor een boeteverlaging te strijden en ten tweede heeft vastgesteld dat zij voor hun medewerking geen boeteverlaging uit hoofde van de mededeling of de richtsnoeren verdienden.
   Tot slot betogen rekwirantes dat het Gerecht heeft verzuimd zijn bevoegdheid tot toetsing van de rechtmatigheid van het oordeel van de Commissie ten aanzien van het bedrag van de uiteindelijk opgelegde geldboete uit te oefenen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak C-160/00: Beroep, op 28 april 2000 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland

text:
C 176/18              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     24.6.2000
Verzoek van de Franse Cour de cassation (chambre                             niet evenredig is aan de dwingende eis in verband met de
commerciale, financière et économique) van 18 april 2000                     bescherming van het milieu?
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
vennootschap Sapod Audic en de vennootschap Eco
                            Emballages                                 ( 1) PB L 109, blz. 8.
                                                                       ( 2) PB L 100, blz. 30.
                                                                       ( 3) PB L 194, blz. 39.
                                                                       ( 4) PB L 78, blz. 32.
                        (Zaak C-159/00)
                        (2000/C 176/30)
De Franse Cour de cassation (chambre commerciale, financière
et économique) heeft bij arrest van 18 april 2000, ingekomen
ter griffie van het Hof van Justitie op 28 april 2000, in              Beroep, op 28 april 2000 ingesteld door Commissie van
het geding tussen de vennootschap Sapod Audic en de                             de Europese Gemeenschappen tegen Ierland
vennootschap Eco Emballages, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                                            (Zaak C-160/00)
beslissing over de navolgende vragen:
                                                                                (2000/C 176/31)
1) Moet artikel 1 van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van
    28 maart 1983 (1) betreffende een informatieprocedure op           Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    het gebied van normen en technische voorschriften, zowel           op 28 april 2000 beroep tegen Ierland ingesteld door Commis-
    in de versie van vóór als van na richtlijn 94/10/EG van het      sie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door
    Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994 (2) tot            P. Oliver, juridisch adviseur, en K. Fitch, bij haar juridische
    tweede substantiële wijziging van richtlijn 83/189/EEG,            dienst gedetacheerd nationaal ambtenaar, als gemachtigden,
    aldus worden uitgelegd, dat de bepalingen van decreet              domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la
    nr. 92/377 van 1 april 1992 een technisch voorschrift              Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg.
    zijn, voorzover deze bepalingen onder meer de producent
    toestaan, geen gebruik te maken van het erkende systeem
                                                                       Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
    van de vennootschap Eco Emballages, indien hij zelf voor
    de verwijdering van zijn verpakkingsafval zorgt?
                                                                       — vast te stellen dat Ierland, door niet de nodige wettelijke en
                                                                             bestuursrechtelijke maatregelen te nemen om te voldoen
                                                                             aan
2) Moeten artikel 10 van richtlijn 83/189, zowel in de versie
    van vóór als van na richtlijn 94/10, en artikel 3, lid 2,              — richtlijn 96/24/EG (1) van 29 april 1996 houdende
    van richtlijn 75/442/EEG (3) van 15 juli 1975 betreffende                    wijziging van richtlijn 79/373/EEG betreffende de
    afvalstoffen, in de versie van richtlijn 91/156 (4), aldus                   handel in mengvoeders,
    worden uitgelegd, dat de Franse regering verplicht was de
    bepalingen van het decreet van 1 april 1992 ter kennis van
    de Commissie te brengen, en zo ja, kan een particulier                   — richtlijn 96/25/EG (2) van 29 april 1996 betreffende
    zich op de niet-mededeling daarvan beroepen om deze                          het verkeer van voedermiddelen, tot wijziging van de
    bepalingen buiten toepassing te doen verklaren?                              richtlijnen 70/524/EEG, 74/63/EEG, 82/471/EEG en
                                                                                93/74/EEG, en tot intrekking van richtlijn 77/101/EEG;
                                                                             — richtlijn 98/67/EG (3) van 7 september 1998 houdende
3) Moet artikel 28 EG (ex-artikel 30 EG-Verdrag) aldus                           wijziging van de richtlijnen 80/511/EEG, 82/475/EEG,
    worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een regeling als                 91/357/EEG en richtlijn 96/25/EEG van de Raad en tot
    die van het decreet van 1 april 1992, dat de importeur van                   intrekking van richtlijn 92/87/EEG,
    uit andere lidstaten afkomstige producten die bestemd zijn
    voor huishoudelijk gebruik, de verplichting oplegt, gebruik
    te maken van verpakkingen die voldoen aan bepaalde                       en/of door deze maatregelen niet ter kennis van de
    technische voorschriften, en op deze verpakkingen een                    Commissie te brengen, de verplichtingen krachtens voor-
    „logo” aan te brengen, ten bewijze van de aansluiting bij een            melde richtlijnen niet is nagekomen;
    erkend systeem van terugwinning van verpakkingsafval,
    voorzover deze zonder onderscheid toepasselijke regeling           — Ierland in de kosten te verwijzen.
 ---pagebreak--- 24.6.2000              NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 176/19
Middelen en voornaamste argumenten                                   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
                                                                     dat het den Hove behage:
Ierland is verplicht, de nodige procedures voor de omzetting
van de richtlijnen 96/24/EG, 96/25/EG en 98/67/EG in Iers            — vast te stellen dat de Helleense Republiek, door niet de
recht tijdig te initiëren zodat, van welke aard die procedures            wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
ook zijn, de omzetting binnen de bepaalde termijn kan worden              die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 98/22/EG van
voltooid, en de Commissie hierover te informeren.                         de Commissie van 15 april 1998 tot vaststelling van de
                                                                          minimumeisen voor de uitvoering in de Gemeenschap van
                                                                          fytosanitaire controles van planten, plantaardige producten
Met betrekking tot de voormelde richtlijnen zijn nog geen                 of andere materialen uit derde landen, in niet op de
omzettingsmaatregelen door Ierland genomen of althans aan                 plaats van bestemming gevestigde controleposten (1), de
de Commissie meegedeeld.                                                  krachtens het Verdrag en die richtlijn op haar rustende
                                                                          verplichtingen niet is nagekomen;
(1) PB L 125, blz. 33.
(2) PB L 125, blz. 35.                                               — de Helleense Republiek in de kosten te verwijzen.
(3) PB L 261, blz. 10.
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
                                                                     Overeenkomstig artikel 249, derde alinea, van het Verdrag tot
                                                                     oprichting van de Europese Gemeenschap zijn richtlijnen
                                                                     verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke
                                                                     lidstaat waarvoor zij bestemd zijn. Overeenkomstig artikel 10,
Beroep, op 5 mei 2000 ingesteld door Commissie van de                eerste alinea, van het Verdrag treffen de lidstaten alle algemene
  Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek                  of bijzondere maatregelen welke geschikt zijn om de nakoming
                                                                     van de uit dat Verdrag of uit handelingen van de instellingen
                         (Zaak C-163/00)                             van de Gemeenschap voortvloeiende verplichtingen te verze-
                                                                     keren.
                         (2000/C 176/32)
                                                                     De Helleense Republiek betwist niet, dat zij maatregelen moet
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is           treffen om aan voornoemde richtlijn te voldoen.
op 5 mei 2000 beroep ingesteld tegen Helleense Republiek
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-             De Commissie stelt vast, dat de Helleense Republiek tot nog
woordigd door M. Kontou-Durande, lid van haar juridische             toe niet de passende maatregelen heeft getroffen om de
dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij                  betrokken richtlijn volledig in Grieks recht om te zetten.
C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst, Centre
Wagner, Kirchberg.                                                   (1) PB L 126 van 28.4.1998, blz. 26.