title: Zaak C-460/02: Beroep, op 19 december 2002 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
8.3.2003                NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                            C 55/9
Aangezien producenten en uitvoerende kunstenaars volgens                      —     voor de selectie van verleners van grondafhan-
artikel 10, lid 2, van de richtlijn op gelijke voet met auteurs                     delingsdiensten niet de in artikel 11, lid 1, sub d,
moeten worden behandeld, mag het Verenigd Koninkrijk het                            van de betrokken richtlijn bedoelde maximumduur
recht om een billijke vergoeding te eisen, niet uitsluiten                          van zeven jaar vaststelt;
wanneer een via de ether of via de kabel uitgezonden
programma die een opname bevat, wordt bekeken of beluisterd
door een niet-betalend publiek als bedoeld in § 18 van bijlage 2              —     bij artikel 14 een met artikel 18 van die richtlijn
bij de 1988 Copyright, Designs and Patents Act [Britse wet                          onverenigbare sociale maatregel invoert;
van 1988 inzake auteursrechten, tekeningen en modellen en
octrooien].                                                                   —     in artikel 20 met voornoemde richtlijn onverenig-
                                                                                bare overgangsbepalingen opneemt;
Volgens de Commissie is het in vorenbedoelde bepaling
omschreven criterium van een niet-betalend publiek veel                 b)    de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
ruimer dan de krachtens artikel 10 van de richtlijn toegelaten
uitzonderingen op het recht.
De Commissie besluit hieruit dat het Verenigd Koninkrijk,               Middelen en voornaamste argumenten
door het recht van uitvoerende kunstenaars op een billijke
vergoeding aan uitzonderingen te onderwerpen wanneer een
beschermd werk wordt gebruikt in een uitzending of medede-
ling aan het publiek die door een niet-betalend publiek                 Artikel 11 van decreto legislativo nr. 18 van 13 januari 1999
wordt bekeken of beluisterd, niet heeft voldaan aan zijn                bepaalt niet de maximumduur waarvoor de dienstverleners
                                                                        worden gekozen op de luchthavens waar de toegang tot
gemeenschapsrechtelijke verplichtingen, en in het bijzonder
aan artikel 8, lid 2, van richtlijn 92/100/EEG.                         de markt door middel van een selectieprocedure geschiedt.
                                                                        Artikel 11, lid 1, sub d, van richtlijn 96/67/EG bepaalt
                                                                        uitdrukkelijk de maximumduur, die is vastgesteld op zeven
                                                                        jaar. De Commissie is dus van mening, dat het ontbreken van
( 1) PB L 346 van 27 november 1992, blz. 61.
                                                                        een maximumduur voor de contracten voor grondafhan-
                                                                        delingsdiensten op de Italiaanse luchthavens onverenigbaar is
                                                                        met de in de richtlijn neergelegde verplichtingen.
                                                                        Artikel 18 van richtlijn 96/67/EG staat de lidstaten toe, de
                                                                        maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de bescher-
                                                                        ming van de rechten van de werknemers. Deze maatregelen
Beroep, op 19 december 2002 ingesteld door Commissie                    laten de toepassing van de richtlijn zelf onverlet, en mogen
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                   niet in de weg staan aan andere bepalingen van de gemeen-
                                bliek                                   schapsrichtlijn. Met andere woorden: de bescherming van de
                                                                        rechten van de werknemers is krachtens artikel 18 van de
                         (Zaak C-460/02)                                richtlijn zeker toegestaan, maar enkel voorzover zij niet in
                                                                        strijd is met de daadwerkelijke toepassing van de richtlijn wat
                                                                        de grondafhandelingsdiensten betreft. Artikel 14, lid 1, van
                          (2003/C 55/17)                                decreto legislativo nr. 18/99 beoogt het vaststellen van maatre-
                                                                        gelen tot bescherming van de niveaus van tewerkstelling van
                                                                        het personeel van de vorige beheerder en de continuïteit van
                                                                        de arbeidsverhouding. De tweede alinea van de betrokken
                                                                        bepaling voorziet dus in de verplichte overgang van het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              personeel, telkens wanneer een „overdracht van activiteiten”
op 19 december 2002 beroep ingesteld tegen Italiaanse
                                                                        betreffende een of meer in de bijlagen A en B bedoelde
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                categorieën grondafhandelingsdiensten plaatsvindt. Een derge-
vertegenwoordigd door M. Huttunen en A. Aresu als gemach-
                                                                        lijke bepaling is duidelijk in strijd met de bescherming die
tigden.
                                                                        reeds wordt gewaarborgd door richtlijn 77/187/EEG van de
                                                                        Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing
                                                                        van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:                        rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,
                                                                        vestigingen of onderdelen daarvan (2), zoals gewijzigd bij
a)     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek de verplichtin-      richtlijn 98/50/EG van de Raad ( 3) en gecodificeerd bij richtlijn
       gen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens               2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 ( 4). Bijgevolg is
       richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996               de Commissie van mening, dat artikel 14 van decreto legislati-
       betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt             vo nr. 18/99 verder gaat dan wat te beschouwen is als
       op de luchthavens van de Gemeenschap ( 1), voorzover             maatregelen ter bescherming van de rechten van de werk-
       decreto legislativo nr. 18 van 13 januari 1999:                  nemers in de zin van artikel 96/67/EG.
 ---pagebreak--- C 55/10                NL                        Publicatieblad van de Europese Unie                                            8.3.2003
Artikel 20 van decreto legislativo nr. 18/99 verwijst naar                   — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
arbeidsovereenkomsten in het kader van verschillende organi-                 toegevoegde waarde: uniforme grondslag, door geen
satorische structuren of contractuele voorwaarden die op                     BTW te heffen over de steun die wordt uitgekeerd
19 november 1998 van kracht waren. Die overeenkomsten                        overeenkomstig verordening (EG) nr. 603/95 van de Raad
betreffen het personeel van de zelfafhandelende gebruikers, dat              van 21 februari 1995 houdende een gemeenschappelijke
verschilt van het personeel dat in de richtlijn wordt gede-                  ordening der markten in de sector gedroogde voeder-
finieerd. zij blijven van kracht en ongewijzigd tot hun verval-              gewassen ( 2);
dag, maar mogen niet meer dan zes jaar duren. In werkelijkheid
zijn de ondernemingen met „verschillende organisatorische
                                                                      2.     het Koninkrijk Zweden in de kosten te verwijzen.
structuren” in de praktijk gemachtigd als zelfafhandelaars op te
treden, samen met andere zelfafhandelaars en dienstverleners.
De richtlijn geeft duidelijke definities van grondafhandelings-       Middelen en voornaamste argumenten
diensten, verleners van diensten aan derden en zelfafhandelen-
de gebruikers. De subjecten die niet aan de in artikel 2, sub f,
bepaalde criteria voor zelfafhandeling voldoen, kunnen enkel
als verleners van diensten aan derden optreden. Bovendien             De drie voorwaarden waaraan moet zijn voldaan opdat steun
                                                                      in de belastbare grondslag moet worden opgenomen, zijn
stellen de artikelen 7, lid 2, en 11, lid 2, van de richtlijn de
specifieke procedures vast die moeten worden gevolgd voor             vervuld. Uit verordening nr. 603/95 volgt duidelijk, dat alleen
de aanstelling van zelfafhandelaars en verleners van diensten         ondernemingen die verse voedergewassen verwerken steun
                                                                      kunnen ontvangen, en niet de producenten van verse voeder-
aan derden. In het licht van deze overwegingen lijken de
bepalingen van artikel 20 in strijd met die verplichtingen.           gewassen, alsmede dat de verwerkende bedrijven zowel ver-
                                                                      koopovereenkomsten sluiten met de bedrijven die gedroogde
                                                                      voedergewassen verbruiken (levering van goederen) als verwer-
                                                                      kingsovereenkomsten met de producenten van verse voeder-
( 1) PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36.                                gewassen (verrichting van diensten). In casu lijdt het geen
( 2) PB L 61 van 5.3.1977, blz. 26.
                                                                      twijfel, dat het interventieorgaan dat overeenkomstig verorde-
( 3) PB L 201 van 17.7.1998, blz. 88.
( 4) PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.                                  ning nr. 603/95 steun uitkeert, derde is ten opzichte van het
                                                                      verwerkende bedrijf en de koper en dat deze interventie
                                                                      geschiedt overeenkomstig de procedure voor de toekenning
                                                                      van overheidssteun.
                                                                      Artikel 11, A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn zou te eng
                                                                      worden uitgelegd, indien voor de maatstaf van heffing van
                                                                      BTW enkel rekening zou worden gehouden met subsidies die
Beroep, op 23 december 2002 ingesteld door Commissie                  onafhankelijk van de prijs van een product worden berekend.
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk                       Door de algemene verwijzing naar „subsidies die rechtstreeks
                              Zweden                                  met de prijs van de [belastbare] handelingen verband houden”
                                                                      heeft de gemeenschapswetgever alle steun die rechtstreeks
                                                                      gekoppeld is aan de prijs van een product, dat wil zeggen
                        (Zaak C-463/02)                               subsidies die de omvang van de tegenprestatie van de leveran-
                                                                      cier rechtstreeks beïnvloeden, in de maatstaf van heffing voor
                                                                      de BTW willen betrekken. Die subsidies moeten op hun beurt
                         (2003/C 55/18)                               rechtstreeks gekoppeld zijn aan of een oorzakelijk verband
                                                                      hebben met nauwkeurig opgegeven of kwantificeerbare le-
                                                                      veringen van goederen of diensten, dat wil zeggen de subsidies
                                                                      moeten zijn uitgekeerd voor goederen of diensten die daadwer-
                                                                      kelijk op de markt zijn gebracht. De subsidie heeft rechtstreekse
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is            invloed op de verkoopprijs van de producent. Dat zij in de
op 23 december 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk                 maatstaf van heffing voor de BTW moet worden betrokken
Zweden door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                 volgt duidelijk uit een niet-restrictieve uitlegging van artikel 11,
vertegenwoordigd door E. Traversa en K. Simonsson als                 A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn en het algemene doel van
gemachtigden.                                                         dit artikel, te weten het heffen van belasting op alles wat de
                                                                      leverancier als tegenprestatie verkrijgt, ongeacht van wie, voor
                                                                      het leveren van goederen of diensten.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1.     vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden niet heeft           (1 ) PB L 145, blz. 1.
       voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten krach-         (2 ) PB L 63, blz. 1.
       tens artikel 11 van de Zesde richtlijn (77/388/EEG) (1)
       van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie
       van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting


title: Zaak T-268/17: Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Clean Sky 2 Joint Undertaking/Revoind Industriale

text:
               17.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 231/31

         Beroep ingesteld op 8 mei 2017 — Clean Sky 2 Joint Undertaking/Revoind Industriale
   (Zaak T-268/17)
   (2017/C 231/39)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Clean Sky 2 Joint Undertaking (CSJU) (vertegenwoordigers: B. Mastantuono, gemachtigde, en M. Velardo, advocaat)

      Verwerende partij: Revoind Industriale Srl (Oricola, Italië)

      Conclusies

               —

               verwerende partij veroordelen tot betaling aan CSJU van het bedrag van 101 370,94 EUR in verband met de subsidieovereenkomst voor partners nr. 632462 „EASIER-Experimental Acoustic Subsonic wind tunnel Investigation of the advanced geared turbofan Regional aircraft integrating HLD innovative low-noise design”, vermeerderd met het bedrag van 524,91 EUR aan rente bij te late betaling tegen een rentevoet van 3,5 % voor de periode van 7 februari 2017 tot 1 april 2017;

               —

               verwerende partij veroordelen tot betaling van 9,72 EUR per dag als rente met ingang van 2 april 2017 totdat de schuld volledig is afgelost, en

               —

               verwerende partij verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekende partij het volgende middel aan.
   Verzoekende partij voert aan dat verwerende partij niet heeft voldaan aan haar contractuele verplichtingen door het project EASIER niet uit te voeren en CSJU niet de relevante verslagen en resultaten te geven, in overeenstemming met artikel II.2 van bijlage II bij de subsidieovereenkomst.
   Bovendien heeft verwerende partij het werk niet uitgevoerd zoals omschreven in bijlage I en derhalve haar verplichtingen op grond van artikel II.3, onder a), e) en h), van bijlage II bij de subsidieovereenkomst geschonden.
   Verzoekende partij heeft bijgevolg de subsidieovereenkomst beëindigd op grond van artikel II.38 van bijlage II bij de subsidieovereenkomst en een debetnota gestuurd voor de voorfinanciering van 101 370,94 EUR, die door de coördinator reeds aan verwerende partij was betaald in overeenstemming met de bepalingen van de subsidieovereenkomst. De voorfinanciering blijft namelijk de eigendom van verzoekende partij tot de laatste betaling heeft plaatsgevonden.
   De feiten die ten grondslag liggen aan de verplichtingen van Revoind Industriale S.r.l. als begunstigde van de subsidieovereenkomst worden in deze zaak grotendeels niet betwist en de tegenwerpingen van verwerende partij zijn algemeen van aard, onvolledig en worden door niets ondersteund, en lijken derhalve volstrekt ongegrond te zijn.
   Verzoekende partij is derhalve gerechtigd om terugbetaling te vorderen van het bedrag dat aan verwerende partij is betaald als voorfinanciering, vermeerderd met vertragingsrente.


title: Zaak C-214/07: Beroep, ingesteld op 23 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/10

         Beroep, ingesteld op 23 april 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Franse Republiek
   (Zaak C-214/07)
   (2007/C 170/17)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: C. Giolito, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de beschikking van de Commissie van 16 december 2003 betreffende een steunmaatregel die ten uitvoer werd gelegd door Frankrijk voor de overname van ondernemingen in moeilijkheden [Staatssteun C (2003) 4636] (1) te hebben uitgevoerd, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens de artikelen 5 en 6 van deze beschikking, artikel 249, vierde alinea, EG alsook artikel 10 EG;

               —

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie voert ter onderbouwing van haar beroep aan dat de verwerende partij niet het nodige heeft gedaan om een snelle en daadwerkelijke uitvoering van de beschikking te verzekeren, aangezien meer dan drie jaar na de vaststelling van deze beschikking geen enkele terugbetaling van de door de Franse staat onrechtmatig toegekende steun heeft plaatsgevonden. Deze situatie druist duidelijk in tegen het bepaalde in artikel 249, vierde alinea, EG en artikel 14, leden 1 en 3, van verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (2).
   De verwerende partij kan zich voor de periode na 1993 evenmin beroepen op de volledige onmogelijkheid om de beschikking van 16 december 2003 uit te voeren. Enerzijds hebben de Franse autoriteiten immers geen daadwerkelijke stappen gezet om de litigieuze steun terug te vorderen, daar zelfs geen invorderingsopdrachten aan de schuldenaars zijn toegestuurd. Anderzijds kunnen deze autoriteiten niet de moeilijkheden inzake de identificatie van de begunstigden van de betrokken steun inroepen, aangezien zij als belastingautoriteiten de bedragen van de door die begunstigden genoten belastingvrijstelling gemakkelijk kunnen berekenen.
   Hoe dan ook volgt uit de rechtspraak van het Hof dat de voorwaarde van de volledige onmogelijkheid van uitvoering niet is vervuld indien de verwerende staat de Commissie louter in kennis stelt van de juridische, politieke of praktische moeilijkheden betreffende de uitvoering van de beschikking waarbij de terugvordering van de steun wordt gelast, zonder daadwerkelijke stappen bij de betrokken ondernemingen te zetten om het bedrag van deze steun terug te vorderen en zonder de Commissie andere mogelijke manieren van uitvoering van de beschikking voor te stellen waarmee die moeilijkheden hadden kunnen worden opgelost.

      (1)  PB 2004, L 108, blz. 38.

      (2)  PB L 83, blz. 1.


title: Zaak T-19/13: Beroep ingesteld op 11 januari 2013 — Ekologický právní servis/Commissie

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/25

         Beroep ingesteld op 11 januari 2013 — Ekologický právní servis/Commissie
   (Zaak T-19/13)
   2013/C 79/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Ekologický právní servis (Brno, Tsjechische Republiek) (vertegenwoordiger: P. Černý, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2012) 8382 van de Commissie van 12 november 2012 houdende niet-ontvankelijkverklaring van verzoeksters verzoek tot interne herziening van beschikking C(2012) 4576 van de Commissie van 6 juli 2012 betreffende de door de Tsjechische Republiek overeenkomstig artikel 10 quater, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (1) ingediende aanvraag voor voorlopige kosteloze toewijzing van emissierechten voor de modernisering van de elektriciteitsopwekking;

               —

               nietigverklaring van beschikking C(2012) 4576 van de Commissie van 6 juli 2012 betreffende de door de Tsjechische Republiek overeenkomstig artikel 10 quater, lid 5, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad ingediende aanvraag voor voorlopige kosteloze toewijzing van emissierechten voor de modernisering van de elektriciteitsopwekking, en

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster baseert haar beroep op twee middelen.

               1)

               Beschikking C(2012) 8382 van de Commissie van 12 november 2012 is onwettig, doordat zij in strijd is met artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en de artikelen 2, lid 1, sub g, en 10 van verordening (EG) nr. 1367/2006. (2)

               2)

               Beschikking C(2012) 4576 van de Commissie van 6 juli 2012 is onwettig, doordat zij in strijd is met artikel 263 VWEU, richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG (3), mededeling van de Commissie — richtsnoeren voor de facultatieve toepassing van artikel 10 quater van richtlijn 2003/87/EG (2011/C 99/03), en richtlijn 2001/42/EG (4) betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s.

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen.

      (3)  Richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot wijziging van richtlijn 2003/87/EG teneinde de regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten van de Gemeenschap te verbeteren en uit te breiden.

      (4)  Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s.


title: Beroep, op 12 april 1996 ingesteld door Miwon Co. Ltd tegen Raad van de Europese Unie (Zaak T-51/96)

text:
22 . 6 . 96             NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/33
— De bestreden verordening is niet naar behoren gemoti                Tweede middel:
    veerd, voor zover de Raad niet is ingegaan op verzoek
     sters argument dat was gebaseerd op het verzoek van de            De Commissie is er ten onrechte van uitgegaan, dat aan de
    Thaise producent die zijn medewerking aan het onder               voorwaarden voor kwijtschelding van de invoerrechten
     zoek verleende, om de normale waarde voor Thailand                overeenkomstig artikel 13 van de desbetreffende verorde
     vast te stellen op basis van de verkopen op de Japanse            ning niet was voldaan .
     markt van het met die producent gelieerde bedrijf.
                                                                       De Commissie heeft bij de controle van de importen onder
— Schending van de basisverordening, doordat een verge                het Hilton-contingent zware fouten gemaakt, die de
     lijking is gemaakt tussen de normale waarde en de                 omstandigheden hebben gecreëerd waaronder twee jaar
     uitvoerprijs, hetgeen in strijd is met artikel 2 , lid 9 ,        lang importen van de gebleken omvang met vervalste
     onder a ), ii ), van die verordening .                            verklaringen van echtheid konden plaatsvinden . De Com
                                                                       missie heeft de omvang van haar fouten en de daaraan
                                                                       verbonden juridische consequenties in de bestreden beschik
                                                                       king onjuist beoordeeld .
                                                                       Derde middel:
Beroep, op 12 april 1996 ingesteld door Primex Produkte
Import-Export GmbH & Co. KG, Gebr. Kruse GmbH en                       De Commissie heeft wezenlijke procedurevoorschriften
Interporc lm- und Export GmbH tegen Commissie van de                   miskend , waar zij de vertegenwoordiger van Duitsland in de
                    Europese Gemeenschappen                            bijeenkomst van de deskundigen van de Lid-Staten op
                          ( Zaak T-50/96 )                             4 december 1995 niet de gelegenheid heeft gegeven monde
                                                                       ling zijn standpunt uiteen te zetten .
                            ( 96/C 180/83 )
                                                                       Vierde middel:
                         (Procestaai: Duits)
                                                                       De Commissie heeft verzoeksters ' recht van verdediging
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen              geschonden, doordat zij hun niet de mogelijkheid heeft
schappen is op 12 april 1996 beroep ingesteld tegen                    geboden rechtstreeks hun zienswijze te verdedigen . De
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Primex                   Commissie was hiertoe gehouden, hoewel de procedure
Produkte Import-Export GmbH & Co . KG, te Bad Hom                     voorschriften van de uitvoeringsregeling van het Douane
burg ( Bondsrepubliek Duitsland ), Gebr. Kruse GmbH, te                wetboek een onmiddellijke interventie van verzoeksters in
Hamburg ( Bondsrepubliek Duitsland ), en Interporc lm- und             de procedure voor de Commissie niet voorzagen .
Export GmbH, te Hamburg ( Bondsrepubliek Duitsland ),
vertegenwoordigd door G. M. Berrisch, advocaat te Brussel ,            Vijfde middel:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Harles,
advocaat aldaar, van het kantoor Arendt & Medernach, rue               De bestreden beschikking is ontoereikend gemotiveerd, en
Mathias Hardt 18-10 .                                                  dus in strijd met artikel 190 EG-Verdrag.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
— de beschikking van de Commissie van 26 januari 1996 in
     de zaken REM 8/95 , 1 1 /95 en 12/95 ( COM(96 ) 1 80 fin .)       Beroep, op 12 april 1996 ingesteld door Miwon Co. Ltd
     nietig te verklaren voor zover zij de verzoeksters                             tegen Raad van de Europese Unie
     betreft;                                                                                ( Zaak T-51/96 )
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het                                                ( 96/C 180/84
     geding.
                                                                                (Procestaai: Engels)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
De bestreden beschikking van de Commissie hield de                     schappen is op 12 april 1996 beroep ingesteld tegen Raad
afwijzing in van verzoeken om kwijtschelding van invoer               van de Europese Unie door Miwon Co . Ltd, vertegenwoor
heffingen, die Duitsland overeenkomstig artikel 13 van                 digd door J. -F. Bellis van Van Bael & Bellis, domicilie
Verordening ( EEG ) nr . 1430/79 van de Raad van 2 juli 1979           gekozen hebbende te Luxemburg bij Loesch & Wolters,
aan de Commissie had voorgelegd . Deze verzoeken betrof               advocaten aldaar, rue Goethe 11 .
fen de invoer van rundvlees van hoge kwaliteit („ Hilton
kwaliteit ") uit Argentinië, waarvoor aan de douane verval            Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
ste verklaringen van echtheid van de Argentijnse autoritei
ten waren voorgelegd .                                                 — nietig te verklaren Verordening ( EEG ) nr. 81 /96 van de
                                                                           Raad van 1 9 januari 1 996 tot instelling van een definitief
Eerste middel                                                              anti-dumpingrecht op mononatriumglutamaat van oor
                                                                           sprong uit, onder meer, de Republiek Korea , voor zover
De beschikking is gebaseerd op een onjuiste rechtsgrond                   daarbij verzoeksters produkten met een definitief anti
slag. De juiste rechtsgrondslag is artikel 239 Douanewet                  dumpingrecht worden belast, en is bepaald dat het
 boek en niet artikel 13 van de verordening betreffende                    voorlopige anti-dumpingrecht op de door haar uitge
kwijtschelding van invoerrechten .                                         voerde produkten wordt geïnd ;
 ---pagebreak--- Nr . C 180/34          NL                 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       22 . 6 . 96
— de Raad in de kosten te verwijzen .                                     de eerste tot verzoekster is gericht en de tweede tot het
                                                                          Tribunal de Defensa de la Competencia de Espana, en
                                                                          bekendgemaakt door de verklaring van de woordvoer
Middelen en voornaamste argumenten                                        der van het lid van de Commissie, belast met de
                                                                          mededinging, van 8 februari 1996 , waar de Commissie
Verzoekster, een „ limited company " naar Koreaans recht,                 concludeert dat de concentratie, bestaande in het geza
produceert een ruim assortiment levensmiddelen en chemi                  menlijke zeggenschap verkrijgen over Cablevisión SA,
sche produkten, waaronder mononatriumglutamaat                            een concentratie van communautaire dimensie is;
( „ MNG " ), dat als smaakversterker in levensmiddelen wordt
gebruikt. Op 3 november 1 995 heeft zij beroep ingesteld
tegen Verordening ( EG ) nr . 1754/95 tot instelling van een         — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van mononatri
umglutamaat van oorsprong uit Indonesië, de Republiek                Middelen en voornaamste argumenten
Korea , Taiwan en Thailand ('). Thans komt zij op tegen
Verordening ( EG ) nr. 81 /96 van de Raad tot instelling van
een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van mono              Verzoekster verklaart dat op 26 juli 1 995 Telefonica de
natriumglutamaat van oorsprong uit Indonesië, de Repu               Espana SA en haar dochtermaatschappij Telecartera SA
bliek Korea en Taiwan .                                              enerzijds en Sociedad de gestion de cable SA en Sociedad de
                                                                     télévision Canal Plus SA ( beide vennootschappen vormen
Ter bestrijding van de wettigheid van de betrokken veror            sedert januari 1996 een vennootschap, die vanaf maart van
dening voert zij de volgende gronden aan:                            dit jaar de naam Sogecable draagt) anderzijds overeenkom
                                                                     sten hebben gesloten, volgens welke Sociedad General de
                                                                     Cablevisión SA wordt omgezet in een, de kenmerken van een
1 . de Raad heeft de dumpingmarge voor verzoekster en dus            concentratie bezittende, onderneming waarin zij deelnemen
     het op haar toe te passen anti-dumpingrecht onjuist             en die ten doel heeft om televisie - en andere multimedia
     berekend, daar hij haar uitvoerprijs heeft bepaald              diensten, met uitzondering van telecommunicatiediensten,
     volgens de artikelen 2 , lid 8 , onder b ), en 7, lid 7,        te leveren aan lokale kabelnetexploitanten . Aangezien deze
     onder b ), van de basisverordening in plaats van uitslui       overeenkomsten een economische concentratie met zich
     tend volgens artikel 2 , lid 8 , onder a ).                     brachten, hebben de ondernemingen die partij zijn bij de
                                                                     overeenkomst, onderzocht of zij van communautaire
2 , de vaststelling van de Raad, dat de bedrijfstak van de           dimensie in de zin van artikel 1 , lid 2, van Verordening
     Gemeenschap nog steeds aanmerkelijke schade onder              ( EEG ) nr. 4064/89 was . Na onderzoek van de relevante
     vindt ten gevolge van de invoer uit de betrokken landen         factoren kwamen deze ondernemingen tot de conclusie, dat
     op zich genomen, berust op verschillende tegenstrijdig         de concentratie een nationale dimensie had, waardoor zij
     heden van fundamentele aard .                                   buiten de werkingssfeer van de verordening viel . De
                                                                     Commissie heeft daarentegen beschikt dat de oprichting van
(') Zaak T-208/95 , PB nr . C 351 van 30 . 12 . 1995 , blz . 19 .    Cablevisión een concentratie van communautaire dimensie
                                                                     is .
                                                                     Tegen deze beschikking van de Commissie is het beroep
                                                                     gericht, dat is gebaseerd op schending van artikel 5 , lid 4 ,
                                                                     van Verordening ( EEG ) nr. 4064/89 .
Beroep, op 16 april 1996 ingesteld door Sogecable SA tegen           Volgens verzoekster redeneert de Commissie in wezen als
       Commissie van de Europese Gemeenschappen                      volgt: twee van haar aandeelhouders hebben gezamenlijk
                        ( Zaak T-52/96 )                             zeggenschap over Sogecable, namelijk Prisa ( Promotora de
                          ( 96/C 180/85 )
                                                                     Informaciones SA ) en Canal Plus France ( Canal Plus SA );
                                                                     bijgevolg moet krachtens artikel 5 , lid 4, van Verordening
                                                                     ( EEG ) nr. 4064/89 bij de omzet van Sogecable ook de omzet
                      (Procestaai: Spaans)                           van Prisa en Canal Plus France worden opgeteld , waaruit de
                                                                     communautaire dimensie resulteert .
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
schappen is op 16 april 1 996 beroep ingesteld tegen                 Verzoekster stelt dat enkel Prisa zich met betrekking tot
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Soge                  Sogecable in een van de in artikel 5 , lid 4 , van de verordening
cable SA, gevestigd te Madrid, vertegenwoordigd door S.              bedoelde situaties bevindt, en wel in de situatie van het
Martmez Lage en F. Allendesalazar Corcho, advocaten te               laatste streepje ( het recht de zaken van de onderneming te
Madrid, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  leiden ), doch dat dit niet het geval is met Canal Plus France .
kantore van A. May, Grand-Rue 31 .                                   In feite probeert de Commissie in de motivering van haar
                                                                     beschikking de duidelijke, concrete en formele criteria van
                                                                     artikel 5 , lid 4, te vervangen door de vagere, onduidelijke en
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :                 materiële criteria van artikel 3 , lid 3 , die niet de vaststelling
                                                                     van de eventuele communautaire dimensie van de concen
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie ,              tratie betreffen, doch enkel dienen ter bepaling wanneer een
     vervat in de brieven van 6 en 7 februari 1996 , waarvan         transactie als een concentratie moet worden beschouwd .


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 21 juni 1996 in zaak T-41/95: A.M. Moat tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Ambtenaren - Beroep tot schadevergoeding - Uitvoering van arrest houdende nietigverklaring van aanstelling - Te laat opgesteld beoordelingsrapport)

text:
 10 . 8 . 96         I NL I                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                Nr. C 233/7
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        van 19 juni 1996                                                        van 21 uni 1996
in zaak T-573/93 : M.F. Caballero Montoya tegen Commis               in zaak T-226/94 : Paul Dischamp SA tegen Commissie van
            sie van de Europese Gemeenschappen (')                                    de Europese Gemeenschappen (' )
 (Ambtenaren — Met ten laste komend kind gelijkgesteld                 (Schorsing van interventieaankopen van boter — Beroep tot
persoon — Artikel 2, lid 4, van bijlage VII bij Statuut —                                      schadevergoeding)
Algemene uitvoeringsbepalingen — Onwettigheid — Ver                                                96 / C 233 / 13
          keerde toepassing — Terugwerkende kracht)
                          ( 96/C 233/ 12 )                                                     (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-226/94, Paul Dischamp SA, gevestigd te Sayat
                       (Procestaai: Spaans)                           ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door F. Vignancour, advo
                                                                      caat te Clermont-Ferrand, en L. Schiltz, advocaat te
                                                                      Luxemburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
In zaak T-573/93 , M. F. Caballero Montoya , ambtenaar van            kantore van laatstgenoemde, rue du Fort Rheinsheim 2 ,
de Commissie van de Europese Gemeenschappen , vertegen               tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ( ge
woordigd door J. R. Iturriagagoitia Bassas, advocaat te               machtigde : G. Rozet ), betreffende een beroep tot vergoeding
Madrid , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                  van de schade die verzoekster zou hebben geleden door de
kantore van M. Loesch , advocaat aldaar, rue Zithe 8 , tegen          schorsing van de interventieaankoopregeling voor boter
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemachtig                 gedurende de periode van 11 januari tot 26 februari 1991 ,
den : A. M. Alves Vieira en B. Rodriguez Galindo ), betref           heeft het Gerecht ( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt: R.
fende een beroep tot, primair, vaststelling van de onwettig          Schintgen, president; R. Garcia-Valdecasas en J. Azizi ,
heid van de door de Commissie op 28 september 1989                    rechters ; griffier: H. Jung, op 21 juni 1996 een arrest
vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen op het gebied             gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
van personen die met een ten laste komend kind worden                 1 . Verwerpt het beroep .
gelijkgesteld , inzonderheid artikel 6 en de daarmee samen
hangende bepalingen , en , subsidiair, nietigverklaring van           2 . Verwijst verzoekster in de kosten.
het besluit van de Commissie van 2 september 1993
houdende afwijzing van verzoekers klacht tegen het besluit            (') PB nr . C 218 van 6 . 8 . 1994 .
tot gedeeltelijke afwijzing van zijn verzoek van 3 december
 1992 om zijn twee zonen , M. J. en J. J. , gelijk te stellen met
ten laste komende kinderen , heeft het Gerecht (Tweede
Kamer ), samengesteld als volgt: H. Kirschner, president;
C.W. Bellamy en A. Kalogeropoulos, rechters ; griffier : H.            ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
Jung, op 19 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het
                                                                                van 21 uni 1996
dictum luidt als volgt:
                                                                     in zaak T-41 /95 : A.M. Moat tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen ( 1 )
1 . Verklaart nietig bet bij brief van 6 september 1993 aan
     verzoeker ter kennis gebrachte besluit van de Commissie          (Ambtenaren — Beroep tot schadevergoeding — Uitvoering
     van 2 september 1993 houdende afwijzing van diens                van arrest houdende nietigverklaring van aanstelling — Te
     klacht tegen het besluit van 12 februari 1993 , alsmede                        laat opgesteld beoordelingsrapport)
     laatstgenoemd besluit, voor zover daarbij weliswaar                                          ( 96/C 233 / 14 )
     wordt erkend dat verzoeker voor zijn eerste zoon recht
     heeft op de toelage voor een met een ten laste komend                                    (Procestaai: Engels)
     kind gelijkgesteld persoon , maar hem die toelage voor
     zijn tweede zoon wordt geweigerd.                                In zaak T-41 /95 , A.M. Moat, gewezen ambtenaar van de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, aanvanke
                                                                      lijk vertegenwoordigd door J. Verhaegen, advocaat te
2 . Verwerpt het beroep voor het overige.                             Brussel , en later door M. Clough, barrister, van de balie van
                                                                      Engeland en Wales, tegen Commissie van de Europese
3 . Verwijst de Commissie in de kosten.                               Gemeenschappen ( gemachtigden : T. F. Cusack en J. Cur
                                                                      rall ), betreffende een beroep tot vergoeding van de schade
                                                                     die verzoeker stelt te hebben geleden door het niet of te laat
(M PB nr . C 27 van 28 . 1 . 1994 .                                   uitvoeren van het arrest van het Gerecht van 16 december
                                                                      1993 ( zaak T-58/92 , Moat, Jurisprudentie 1993 , blz . II
                                                                      1443 ) ( hierna : „ arrest van 16 december 1993 "), door het te
                                                                     laat opstellen van zijn beoordelingsrapport over de periode
                                                                      1991 — 1993 en door het achterwege blijven van een met
 ---pagebreak--- Nr . C 233/8            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    10 . 8 . 96
redenen omkleed antwoord op een als verzoek en/of klacht                     sters op 9 februari 1994 geformuleerde verzoeken om
aangemerkte nota van 30 maart 1994 , heeft het Gerecht                       schadevergoeding, en het besluit van 4 januari 1 99.5
( Vijfde Kamer ), samengesteld als volgt : R. Schintgen,                     houdende afwijzing van verzoeksters ' klacht van 6 sep
president ; K. Garcia - Valdecasas en J. Azizi , rechters ; grif            tember 1994 .
fier : J. Palacio Gonzalez, administrateur, op 21 juni 1996
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt :                 2.   Veroordeelt de Raad om aan elke verzoekster een
                                                                             bedrag van S00 000 Bfr. te betalen ter vergoeding van
 1 . Verwerpt het beroep .                                                   materiële en morele schade te zamen .
2 . Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal                   3 . Verwerpt het beroep voor het overige.
      dragen .
                                                                        4 . Verwijst de Raad in de kosten .
C ) PB nr . C 87 van 8 . 4 . 1995 .
                                                                        C ) PB nr . C 137 van 3 . 6 . 1995 .
 ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         van 26 juni 1996
in zaak T-91 /95 : L. de Nil en C. Impens tegen Raad van de              ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                         Europese Unie (')                                                     van 28 juni 1996
(Ambtenaren — Intern vergelijkend onderzoek tot „her                   in zaak T-500/93 : „ Y " tegen Hof van Justitie van de
 waardering " — Maatregelen ter uitvoering van arrest                                   Europese Gemeenschappen (')
houdende nietigverklaring — Artikel 176 van het EG
 Verdrag — Nieuw examen — Herindeling — Geen terug                     (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Tuchtpro
 werkende kracht — Materiële en morele schade — Vergoe                 cedure — Recht van verweer — Bewijs door getuigen —
                                ding)                                   „ Wettige zelfverdediging " — „ Exceptio veritatis " — Ver
                                                                        zachtende omstandigheden — Motivering — Beroep tot
                           ( 96/C 233 / 15 )                                         schadevergoeding — Morele schade)
                                                                                ( 96/C 233 / 16 )
                        (Procestaai: Frans)
                                                                                (Procestaai: Portugees)
In zaak T-91 /95 , L. de Nil, ambtenaar van de Raad van de
Europese Unie, wonende te Wolvertem ( België ), en C.
Impens, ambtenaar van de Raad van de Europese Unie,                     In zaak T-500/93 , „ Y " tegen Hof van Justitie van de
wonende te Brussel , vertegenwoordigd door J. -N. Louis, T.             Europese Gemeenschappen ( gemachtigden : T. Millett en
Demaseure en A. Tornel, advocaten te Brussel , domicilie                aanvankelijk C. Pinto Correia en L Jalles ), betreffende een
gekozen hebbende te Luxemburg bij de Fiduciaire Myson                   beroep tot nietigverklaring van het besluit van het Hof van
Sàrl , rue Glesener 1 , tegen Raad van de Europese Unie                Justitie van 28 september 1992 waarbij jegens verzoeker de
( gemachtigden : Y. Crétien en D. Canga Fano ), betreffende ,           tuchtmaatregel van opschorting van de plaatsing in een
voor elk van verzoeksters, een beroep tot, enerzijds ,                  hogere salaristrap gedurende twee jaar is getroffen, en tot
nietigverklaring van het besluit van de Raad van 15 juni                vergoeding van de morele schade die verzoeker stelt te
1994 en, voor zoveel nodig, het besluit van de Raad van                 hebben geleden , heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ), samen
9 juni 1994 houdende uitdrukkelijke, respectievelijk stil              gesteld als volgt: H. Kirschner, president; C. W. Bellamy en
zwijgende , afwijzing van het verzoek om vergoeding van de              A. Kalogeropoulos , rechters ; griffier : J. Palacio Gonzalez ,
schade die zij hebben geleden doordat de Raad ontoerei                 administrateur, op 28 juni 1996 een arrest gewezen waarvan
kende maatregelen heeft getroffen ter uitvoering van het                het dictum luidt als volgt:
arrest van het Gerecht van 11 februari 1993 ( zaak T-22/91 ,
Raiola-Denti e . a ., Jurisprudentie 1993 , blz . 11-69 ), alsmede      1 . Verklaart nietig het besluit van het Hof van Justitie van
van het besluit van de Raad van 4 januari 1 995 houdende                    28 september 1992 waarbij jegens verzoeker de tucht
uitdrukkelijke afwijzing van de latere klacht, en anderzijds                maatregel van opschorting van de plaatsing in een
tot veroordeling van de Raad om aan elk van hen een bedrag                  hogere salaristrap gedurende twee jaar is getroffen .
van 500 000 Bfr . ter vergoeding van materiële schade en een
symbolisch bedrag van 1 ecu ter vergoeding van morele
schade te betalen, heeft het Gerecht ( Tweede Kamer ),
                                                                        2 . Verwerpt het beroep voor het overige.
samengesteld als volgt : H. Kirschner, president; C.W.
Bellamy en A. Kalogeropoulos , rechters; griffier : H. Jung, op         3 . Verwijst het Hof van justitie in de kosten.
26 juni 1 996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
als volgt:                                                              C ) PB nr . C 272 van 8 . 10 . 1993 .
1 . Verklaart nietig de besluiten van de Raad van 9 en
      IS juni 2 9 94 houdende afwijzing van de door verzoek


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 12 februari 2004 in zaak C-230/02 (verzoek van het Bundesvergabeambt om een prejudiciële beslissing): Grossmann Air Service, Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co. KG, tegen Republik Österreich (Overheidsopdrachten — Richtlĳn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake plaatsing van overheidsopdrachten — Artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b) — Personen voor wie beroepsprocedures toegankelĳk moeten zĳn — Begrip "belang bĳ gunning overheidsopdracht")

text:
C 85/8                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                  3.4.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 12 februari 2004
                        van 22 januari 2004
                                                                          in zaak C-230/02 (verzoek van het Bundesvergabeambt
                                                                          om een prejudiciële beslissing): Grossmann Air Service,
in de gevoegde zaken C-133/02 en C-134/02 (verzoek
                                                                          Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co. KG, tegen
van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële
                                                                                Republik Österreich (1)
beslissing): Timmermans Transport & Logistics BV tegen
Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Roosen-
                                                                          (Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Beroeps-
                               daal (1)
                                                                          procedures inzake plaatsing van overheidsopdrachten —
                                                                          Artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b) — Personen voor
(Tariefindeling van goederen — Bindende tariefinlichting —                wie beroepsprocedures toegankelijk moeten zijn — Begrip
          Voorwaarden voor intrekking van inlichting)                                  „belang bij gunning overheidsopdracht”)
                           (2004/C 85/10)                                                             (2004/C 85/11)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In gevoegde zaken C-133/02 en C-134/02, betreffende verzoe-
ken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Gerechtshof              In zaak C-230/02, betreffende een verzoek aan het Hof
te Amsterdam (Nederland) in de gedingen tussen Timmermans                 krachtens artikel 234 EG van het Bundesvergabeambt (Oosten-
Transport & Logistics BV, voorheen Timmermans Diessen BV,                 rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Grossmann Air
en Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Roosen-                Service, Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co. KG, en
daal, en tussen Hoogenboom Production Ltd en Inspecteur                   Republik Österreich, om een prejudiciële beslissing over de
der Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam, om een                    uitlegging van de artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b), van
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 9,            richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
lid 1, en 12, lid 5, sub a-iii, van verordening (EEG) nr. 2913/           houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het               lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-
communautair douanewetboek (PB L 302, blz 1), zoals                       cedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor
gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees                 leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395,
Parlement en de Raad van 19 december 1996 (PB 1997, L 17,                 blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad
blz 1, en rectificatie PB 1997, L 179, blz 11, heeft het                  van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann                     voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde                   lening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en           samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; H. von                  president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J. N. Cunha
Holstein, adjunct-griffier, op 22 januari 2004 een arrest                 Rodrigues, J.-P. Puissochet en R. Schintgen (rapporteur), rech-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               ters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: M.-F. Contet,
                                                                          hoofdadministrateur, een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
Artikel 9, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 12, lid 5, sub a-
iii, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                          1.     De artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b), van richtlijn 89/665/
1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals
                                                                                EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de
gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement
                                                                                coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
en de Raad van 19 december 1996, moet aldus worden uitgelegd
                                                                                betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het
dat deze artikelen voor de douaneautoriteiten de wettelijke grondslag
                                                                                plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de
bieden om een bindende tariefinlichting in te trekken, wanneer zij het
                                                                                uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG
daarin vastgelegde standpunt omtrent de interpretatie van de voor de
                                                                                van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van
tariefindeling van deze goederen toepasselijke wettelijke bepalingen
                                                                                de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
wijzigen.
                                                                                dienstverlening, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet
                                                                                aan in de weg staan dat een persoon, na de gunning van een
                                                                                overheidsopdracht, wordt geacht geen toegang meer te hebben
                                                                                tot de beroepsprocedures als bedoeld in genoemde richtlijn,
(1) PB C 144 van 15.6.2002.                                                      wanneer deze persoon niet heeft deelgenomen aan de aanbe-
                                                                                stedingsprocedure, zulks op grond dat hij wegens gestelde
                                                                                discriminerende specificaties in de aanbestedingsdocumenten,
                                                                                waartegen hij evenwel geen beroep heeft ingesteld vóór de
                                                                                gunning van de opdracht, niet in staat zou zijn geweest de te
                                                                                plaatsen opdracht volledig uit te voeren.
 ---pagebreak--- 3.4.2004                 NL                          Publicatieblad van de Europese Unie                                                    C 85/9
2.    Artikel 1, lid 3, van richtlijn 89/665, zoals gewijzigd bij         Artikel 7, lid 1, eerste volzin, en sub f), van verordening (EEG)
      richtlijn 92/50, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in       nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling
      de weg staat dat een persoon die heeft deelgenomen aan een          van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector melk
      procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht, wordt        en zuivelproducten, moet aldus worden uitgelegd dat in de door de
      geacht geen belang meer te hebben bij de gunning van deze           producent bij te houden productboekhouding enkel de hoeveelheid,
      opdracht omdat hij, alvorens een beroepsprocedure als bedoeld       per maand en per product, moet worden vermeld van de melk en/of
      in genoemde richtlijn in te leiden, heeft nagelaten een bemid-      zuivelproducten die zijn verkocht.
      delingscommissie te adiëren als de Bundes-Vergabekontrollkom-
      mission (federale commissie van toezicht op aanbestedingen) die
      is opgericht bij het Bundesgesetz über die Vergabe von
                                                                          (1) PB C 202 van 24.8.2002.
      Aufträgen (Bundesvergabegesetz) 1997 (federale wet van 1997
      inzake het plaatsen van overheidsopdrachten).
(1) PB C 219 van 14.9.2002.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Vijfde kamer)
                                                                                van 5 februari 2004
                                                                          in zaak C-265/02 (verzoek van de Corte suprema di
                                                                          cassazione om een prejudiciële beslissing): Frahuil SA
                    ARREST VAN HET HOF                                                          tegen Assitalia SpA (1)
                           (Zesde kamer)                                  (Executieverdrag — Bijzondere bevoegdheden — Artikel 5,
                                                                          punt 1 — Begrip „verbintenissen uit overeenkomst” —
                                                                          Overeenkomst van borgtocht gesloten buiten weten van
                       van 12 februari 2004                               hoofdschuldenaar — Subrogatie van borg in rechten schuld-
                                                                           eiser — Regresvordering van borg tegen hoofdschuldenaar)
in zaak C-236/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing
van het College van Beroep voor het bedrijfsleven): J. Slob                                          (2004/C 85/13)
                  tegen Productschap Zuivel (1)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
(Melk en zuivelproducten — Rechtstreekse verkoop — Re-
ferentiehoeveelheid — Overschrijding — Extra heffing voor                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
melk — Verplichting voor producenten om productboekhou-                                             dentie van het Hof)
ding bij te houden — Inhoud — Uitlegging van artikel 7,
        lid 1, sub f), van verordening (EEG) nr. 536/93)
                                                                          In zaak C-265/02, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                          overeenkomstig het Protocol van 3 juni 1971 betreffende de
                           (2004/C 85/12)                                 uitlegging door het Hof van Justitie van het Verdrag van
                                                                          27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid
                        (Procestaal: Nederlands)                          en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en
                                                                          handelszaken, van de Corte suprema di cassazione (Italië), in
                                                                          het aldaar aanhangig geding tussen Frahuil SA en Assitalia
                                                                          SpA, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
In zaak C-236/02, betreffende een verzoek aan het Hof                     artikel 5, punt 1, van voormeld Verdrag van 27 september
krachtens artikel 234 EG van van het College van Beroep voor              1968 (PB 1972, L 299, blz. 32), zoals gewijzigd bij het verdrag
het bedrijfsleven in het aldaar aanhangig geding tussen J. Slob           van 9 oktober 1978 inzake de toetreding van het Koninkrijk
en Productschap Zuivel, om een prejudiciële beslissing over de            Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot-
uitlegging van artikel 7, lid 1, sub f), van verordening (EEG)            Brittannië en Noord-Ierland (PB L 304, blz. 1, en — gewijzigde
nr. 536/93 van de Commissie van 9 maart 1993 tot vaststelling             tekst — blz. 77), het Verdrag van 25 oktober 1982 inzake de
van de uitvoeringsbepalingen voor de extra heffing in de sector           toetreding van de Helleense Republiek (PB L 388, blz. 1) en
melk en zuivelproducten (PB L 57, blz. 12), heeft het Hof                 het Verdrag van 26 mei 1989 inzake de toetreding van het
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann, waar-                  Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek (PB L 285, blz. 1),
nemend voor de president van de Zesde kamer, J. N. Cunha                  heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: P. Jann
Rodrigues, J.-P. Puissochet, F. Macken en N. Colneric (rappor-            (rapporteur), waarnemend voor de president van de Vijfde
teur), rechters, advocaat-generaal: F. G. Jacobs, griffier: M.-           kamer, C. W. A. Timmermans en S. von Bahr, rechters,
F. Contet, hoofdadministrateur, op 12 februari 2004 een arrest            advocaat-generaal: P. Léger, griffier: R. Grass, op 5 februari
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak C-624/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 december 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek (Niet-nakoming — Fiscale bepalingen — Richtlijn 2006/112/EG — Artikelen 168, 171, 193, 194, 204 en 214 — Regeling van lidstaat volgens welke buiten nationaal grondgebied gevestigde verkoper of dienstverrichter verplicht is fiscaal vertegenwoordiger aan te duiden en zich in deze lidstaat voor btw-doeleinden te identificeren — Regeling volgens welke btw die is gedragen door buiten nationaal grondgebied gevestigde verkoper of dienstverrichter kan worden verrekend met door hem namens en voor rekening van zijn afnemers geïnde btw)

text:
               11.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 39/7

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 15 december 2011 — Europese Commissie/Franse Republiek
   (Zaak C-624/10) (1)

   (Niet-nakoming - Fiscale bepalingen - Richtlijn 2006/112/EG - Artikelen 168, 171, 193, 194, 204 en 214 - Regeling van lidstaat volgens welke buiten nationaal grondgebied gevestigde verkoper of dienstverrichter verplicht is fiscaal vertegenwoordiger aan te duiden en zich in deze lidstaat voor btw-doeleinden te identificeren - Regeling volgens welke btw die is gedragen door buiten nationaal grondgebied gevestigde verkoper of dienstverrichter kan worden verrekend met door hem namens en voor rekening van zijn afnemers geïnde btw)
   2012/C 39/10
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordiger: M. Afonso, gemachtigde)

      Verwerende partij: Franse Republiek (vertegenwoordigers: G. de Bergues en N. Rouam, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 168, 171, 193, 194, 204 en 214 van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1) — Nationale wettelijke regeling volgens welke de buiten het nationale grondgebied gevestigde verkoper of dienstverrichter verplicht is om een fiscaal vertegenwoordiger aan te duiden — Btw-identificatieplicht — Aard en omvang van recht op aftrek

      Dictum

               1)

               Door in titel IV van administratieve instructie 3 A-9-06 nr. 105 van 23 juni 2006 te voorzien in een administratieve tegemoetkoming die afwijkt van een verleggingsregeling voor de belasting over de toegevoegde waarde en de aanduiding impliceert van een fiscaal vertegenwoordiger door de buiten Frankrijk gevestigde verkoper of dienstverrichter, alsmede de identificatie van laatstgenoemde voor de belasting over de toegevoegde waarde in Frankrijk en de verrekening van de door hem gedragen aftrekbare belasting over de toegevoegde waarde met die welke hij namens en voor rekening van zijn afnemers heeft geïnd, is de Franse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, inzonderheid de artikelen 168, 171, 193, 194, 204 en 214.

               2)

               De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 72 van 5.3.2011.


title: Zaak C-598/14 P: Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 21 oktober 2014 in zaak T-453/11, Szajner/BHIM

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/4

         Hogere voorziening ingesteld op 22 december 2014 door het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) tegen het arrest van het Gerecht (Eerste kamer) van 21 oktober 2014 in zaak T-453/11, Szajner/BHIM
   (Zaak C-598/14 P)
   (2015/C 096/06)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirant: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Folliard-Monguiral, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure: Gilbert Szajner, Forge de Laguiole

      Conclusies

   Rekwirant verzoekt het Hof:

               —

               het bestreden arrest te vernietigen,

               —

               de verzoekende partij in de procedure voor het Gerecht te verwijzen in de kosten van het Bureau.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Rekwirant onderbouwt zijn hogere voorziening met twee middelen die zijn ontleend aan, ten eerste, schending van artikel 65 van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (1) en, ten tweede, schending van artikel 8, lid 4, van deze verordening, gelezen in samenhang met artikel L 711-4 van de Code français de propriété intellectuelle (Frans wetboek intellectuele eigendom).
   Volgens rekwirant kan het Gerecht de beslissing van de kamer van beroep enkel vernietigen of herzien indien deze beslissing, op het tijdstip waarop zij is vastgesteld, mank gaat aan een van de gronden voor vernietiging of herziening die in artikel 65, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 zijn opgesomd. Het Gerecht heeft artikel 65, lid 2, van deze verordening onjuist opgevat doordat het de grenzen van zijn rechterlijke toetsing heeft overschreden, welk toezicht beperkt dient te zijn tot de gegevens rechtens (daaronder begrepen de op de datum van de vaststelling van de beslissing bestaande rechtspraak) en de feitelijke gegevens die aan de kamer van beroep ter kennis zijn gebracht. Het Gerecht heeft niet aangetoond dat de kamer van beroep een fout heeft gemaakt bij de vaststelling van haar beslissing. Het heeft zijn eigen beoordeling in de plaats gesteld van die van de kamer van beroep en is overgegaan tot het onderzoek van het arrest van de Cour de cassation française (Franse Hof van Cassatie) van 10 juli 2012, waarover deze kamer geen standpunt heeft kunnen innemen.
   Bovendien heeft het Gerecht dat arrest van de Cour de cassation française van 10 juli 2012 volgens rekwirant onjuist opgevat waar het heeft verklaard dat het in dit arrest „vermelde beginsel ondubbelzinnig [is] op het punt van de omvang van de aan een handelsnaam verleende bescherming en [...] dit algemeen [moet] worden toegepast” en doordat het dit arrest een draagwijdte heeft toegekend die het, gelet op de andere stukken van het dossier, duidelijk niet heeft in de context van artikel L 711-4 van de Code de la propriété intellectuelle français.
   Ten slotte heeft het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste opvatting door de economische sectoren waarin de onderneming Forge de Laguiole actief is, af te bakenen aan de hand van de specifieke criteria van het merkenrecht. Het Gerecht had de economische activiteitsectoren van de onderneming Forge de Laguiole moeten vaststellen op basis van de bestemming en het gebruik van de door deze onderneming verkochte producten, en niet louter op basis van de aard van het product.

      (1)  PB L 78, blz. 1.


title: Zaak C-276/06: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 17 april 2007  (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Verviers — België) — Mamate El Youssfi/Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering — Euro-mediterrane overeenkomst EG-Marokko — Artikel 65 — Beginsel van non-discriminatie op gebied van sociale zekerheid — Wettelijke inkomensgarantie voor ouderen)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/25

         Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van 17 april 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbeidsrechtbank te Verviers — België) — Mamate El Youssfi/Rijksdienst voor Pensioenen (RVP)
   (Zaak C-276/06) (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van Reglement voor procesvoering - Euro-mediterrane overeenkomst EG-Marokko - Artikel 65 - Beginsel van non-discriminatie op gebied van sociale zekerheid - Wettelijke inkomensgarantie voor ouderen)
   (2007/C 96/45)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Arbeidsrechtbank te Verviers
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mamate El Youssfi

      Verwerende partij: Rijksdienst voor Pensioenen (RVP)
   Voorwerp
   Verzoek om prejudiciële beslissing — Arbeidsrechtbank te Verviers (België) — Uitlegging van artikel 41 van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de EEG en het Koninkrijk Marokko, goedgekeurd bij verordening (EEG) nr. 2211/78 van de Raad van 26 september 1978 betreffende de sluiting van de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko (PB L 264, blz. 1), zoals gewijzigd bij artikel 65 van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en haar lidstaten, enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds (PB L 70, blz. 2), alsook van verordening (EG) nr. 859/2003 van de Raad van 14 mei 2003 tot uitbreiding van de bepalingen van verordening (EEG) nr. 1408/71 en verordening (EEG) nr. 574/72 tot de onderdanen van derde landen die enkel door hun nationaliteit nog niet onder deze bepalingen vallen (PB L 124, blz. 1) en van verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166, blz. 1) — Beginsel van non-discriminatie — Weigering van toekenning van wettelijke inkomensgarantie voor ouderen aan in België wonend Marokkaans onderdaan
   Dictum
   Artikel 65, lid 1, eerste alinea, van de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en haar lidstaten, enerzijds, en het Koninkrijk Marokko, anderzijds, ondertekend te Brussel op 26 februari 1996 en namens deze Gemeenschappen goedgekeurd bij besluit 2000/204/EG, EGKS van de Raad en de Commissie van 24 januari 2000, dient aldus te worden uitgelegd dat het zich verzet tegen de weigering door de lidstaat van ontvangst om de wettelijke inkomensgarantie voor ouderen toe te kennen aan een Marokkaanse onderdaan die de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt en legaal op het grondgebied van die staat verblijft, wanneer zij binnen de werkingssfeer van genoemde bepaling valt

               —

               hetzij omdat zij zelf in de betrokken lidstaat arbeid in loondienst heeft verricht,

               —

               hetzij in haar hoedanigheid van gezinslid van een Marokkaanse werknemer die in deze lidstaat werkzaam is of is geweest.

      (1)  PB C 224 van 16.9.2006.


title: Zaak C-84/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2010 door Longevity Health Products, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2009 in zaak T-484/08, Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Merck KGaA

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/29

         Hogere voorziening ingesteld op 12 februari 2010 door Longevity Health Products, Inc. tegen het arrest van het Gerecht (Achtste kamer) van 9 december 2009 in zaak T-484/08, Longevity Health Products, Inc./Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Merck KGaA
   (Zaak C-84/10 P)
   2010/C 100/44
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Longevity Health Products, Inc. (vertegenwoordiger: J. Korab, Rechtsanwalt)

      Andere partijen in de procedure: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), Merck KGaA

      Conclusies

   Rekwirante verzoekt

               1)

               de hogere voorziening van Longevity Health Products, Inc. ontvankelijk te verklaren;

               2)

               het arrest van het Gerecht van 9 december 2009 in zaak T-484/08 te vernietigen;

               3)

               het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De hogere voorziening is gericht tegen het arrest van het Gerecht waarbij is verworpen het beroep dat rekwirante had ingesteld tot vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 28 augustus 2008 houdende afwijzing van haar aanvraag tot inschrijving van het woordteken „Kids Vits”. In zijn arrest heeft het Gerecht de beslissing van de kamer van beroep, namelijk dat er gevaar voor verwarring met het oudere gemeenschapswoordmerk „VITS4KIDS” bestaat, bevestigd.
   Ter onderbouwing van haar hogere voorziening beroept rekwirante zich op een procedurefout en op schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk.
   Het Gerecht heeft een procedurefout gemaakt door ondanks het gemotiveerde verzoek van rekwirante daartoe haar geen termijn te geven om een memorie van repliek in te dienen in antwoord op de memorie van verweer van de verwerende partij. Op deze manier is rekwirantes recht om te worden gehoord geschonden en is afbreuk gedaan aan haar recht op effectieve rechterlijke bescherming, hetgeen in strijd is met de gemeenschapsrechtelijke regels die van toepassing zijn op de procedure voor het Gerecht en het Hof.
   Het Gerecht heeft artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 geschonden door bij de beoordeling of er verwarringsgevaar bestond, niet alle relevante factoren in hun geheel te hebben beschouwd, waardoor het blijk van een onjuiste rechtsopvatting heeft gegeven. Ten onrechte heeft het Gerecht geoordeeld dat de gemeenschappelijke kenmerken die de conflicterende woordmerken volgens zijn vaststellingen vertonen, voldoende zijn om aan te nemen dat er verwarringsgevaar bestaat in de zin van het merkenrecht.
   Het Gerecht heeft met name onvoldoende rekening gehouden met het feit dat de betrokken merken hoofdzakelijk waren en diensten aanduiden, die verband houden met de gezondheid van de mens in de ruimste zin van het woord, waardoor een hoog aandachtsniveau van het relevante publiek kan worden verwacht. De consument is volledig ermee vertrouwd dat bij namen van merken die zijn afgeleid van of geïnspireerd op de chemische nomenclatuur zelfs minieme verschillen de doorslag kunnen geven. Bovendien wordt het aandachtsniveau van de consument nog groter wanneer de verwarring tussen waren zeer onaangename gevolgen kan hebben. Louter op basis van deze omstandigheid kan ervan worden uitgegaan dat het aandachtsniveau in beginsel bijzonder hoog zal zijn.
   Bovendien heeft het Gerecht evenmin rekening gehouden met het feit dat er tussen de woordmerken „Kids Vits” en „VITS4KIDS” grote verschillen bestaan, aangezien de fonetische weergave van de merknamen duidelijk verschilt. Het is precies de uitspraak van een merknaam die in het geheugen van de consument blijft hangen, zodat reeds op grond daarvan verwarringsgevaar kan worden uitgesloten. Weliswaar is er een zekere visuele overeenstemming, maar de woorden „Kids” en „Vits” hebben een andere plaats in de betrokken merken en het merk van verweerster in hogere voorziening bevat een extra element (namelijk het cijfer „4”, dat volgens de Engelse uitspraak luidt als „for” in de zin van „bestemd voor …”). Voorts volgens de twee merken in hun geheel een andere regeling voor de vorming van samengestelde namen, hetgeen op zich reeds waarborgt dat zij van elkaar kunnen worden onderscheiden.


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 november 2003 in zaak C-209/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om een prejudiciële beslissing): Theodor Schilling, Angelika Fleck-Schilling tegen Finanzamt Nürnberg-Süd ("Vrĳ verkeer van werknemers — Ambtenaren en personeelsleden van Europese Gemeenschappen — Behoud van fiscale woonplaats in lidstaat van herkomst — Inkomstenbelasting — Aftrek van uitgaven voor huishoudhulp")

text:
10.1.2004                NL                             Publicatieblad van de Europese Unie                                                      C 7/5
                      ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)
                                                                                (Vijfde kamer)
                      van 20 november 2003
                                                                                van 13 november 2003
in zaak C-152/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
een prejudiciële beslissing): Kyocera Electronics Europe
             GmbH tegen Hauptzollamt Krefeld (1)                             in zaak C-209/01 (verzoek van het Bundesfinanzhof om
                                                                             een prejudiciële beslissing): Theodor Schilling, Angelika
                                                                                Fleck-Schilling tegen Finanzamt Nürnberg-Süd (1)
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Douanewaarde —
Vaststelling van transactiewaarde — Interesten te betalen
krachtens financieringsovereenkomst — Daarvan uitgeslo-
ten — Voorwaarden — Interesten onderscheiden van werke-                      („Vrij verkeer van werknemers — Ambtenaren en personeels-
lijk betaalde of te betalen prijs — Aangifte zonder vermelding               leden van Europese Gemeenschappen — Behoud van fiscale
           van verschuldigde of betaalde interesten”)                        woonplaats in lidstaat van herkomst — Inkomstenbelasting
                                                                                — Aftrek van uitgaven voor huishoudhulp”)
                             (2004/C 7/06)
                                                                                (2004/C 7/07)
                           (Procestaal: Duits)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-152/01, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
in het aldaar aanhangige geding tussen Kyocera Electronics
Europe GmbH en Hauptzollamt Krefeld, om een prejudiciële
beslissing over de uitlegging van artikel 3, lid 2, sub a, van               In zaak C-209/01, betreffende een verzoek aan het Hof
verordening (EEG) nr. 1495/80 van de Commissie van 11 juni                   krachtens artikel 234 EG van het Bundesfinanzhof (Duitsland),
1980 betreffende de toepassing van sommige bepalingen van                    in het aldaar aanhangige geding tussen Theodor Schilling,
verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad inzake de                          Angelika Fleck-Schilling en Finanzamt Nürnberg-Süd, om een
douanewaarde van de goederen (PB L 154, blz. 14), zoals                      prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 48 EG-
gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 220/85 van de Commissie                  Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) en artikel 14,
van 29 januari 1985 (PB L 25, blz. 7), heeft het Hof (Vijfde                 eerste alinea, van het Protocol betreffende de voorrechten en
kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, waarnemend voor                     immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, heeft het
de president van de Vijfde kamer, C. W. A. Timmermans                        Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
(rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal:                    waarnemend voor de president van de Vijfde kamer, A. La
F. G. Jacobs; griffier: R. Grass, op 20 november 2003 een                    Pergola en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 13 november 2003
                                                                             een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
Artikel 3, lid 2, sub a, van verordening (EEG) nr. 1495/80 van de
Commissie van 11 juni 1980 betreffende de toepassing van sommige             Artikel 48 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 39 EG) juncto
bepalingen van verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad inzake              artikel 14 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten
de douanewaarde van de goederen, zoals gewijzigd bij verordening             van de Europese Gemeenschappen verzet zich ertegen dat uit
(EEG) nr. 220/85 van de Commissie van 29 januari 1985, moet                  Duitsland afkomstige ambtenaren van de Europese Gemeenschappen
aldus worden uitgelegd dat interesten ook dan onderscheiden zijn van         die in Luxemburg wonen en werken als ambtenaar en in deze lidstaat
de prijs van de goederen, wanneer de douaneautoriteiten op het               uitgaven voor een huishoudhulp hebben gedaan, deze uitgaven niet
moment van de aanvaarding van de douaneaangifte alleen beschikken            mogen aftrekken van hun in Duitsland belastbare inkomsten omdat
over de factuur met de nettoprijs van de goederen, en hieruit —              de voor de huishoudhulp betaalde bijdragen niet werden betaald aan
evenmin als uit de aangifte inzake de douanewaarde — expliciet noch          de Duitse wettelijke pensioenverzekering, maar aan de Luxemburgse.
impliciet blijkt dat de koper in het kader van de betrokken import aan
de verkoper interesten heeft betaald of moet betalen.
                                                                             (1) PB C 212 van 28.7.2001.
(1) PB C 186 van 30.6.2001.


title: Zaak C-89/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van Cassatie van België (België) op 17 februari 2012 — Rose Marie Bark tegen Galileo Joint Undertaking, in vereffening

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van Cassatie van België (België) op 17 februari 2012 — Rose Marie Bark tegen Galileo Joint Undertaking, in vereffening
   (Zaak C-89/12)
   2012/C 133/32
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van Cassatie van België

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekster: Rose Marie Bark

      Verweerster: Galileo Joint Undertaking, in vereffening

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 11.2 van de statuten van de gemeenschappelijke onderneming Galileo, gevoegd in bijlage bij de verordening (EG) nr. 876/2002 (1) van de Raad van 21 mei 2002 tot oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Galileo, in samenhang met artikel 2 van die verordening, zo te worden uitgelegd dat de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, en meer bepaald de in die regeling bepaalde loonvoorwaarden, van toepassing is op de personeelsleden van de gemeenschappelijke onderneming Galileo die in dienst worden genomen met een contract van bepaalde duur?

      (1)  PB L 138, blz. 1.


title: Zaak T-297/16 P: Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2016 door Valéria Anna Gyarmathy tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2015 in zaak F-79/13, Gyarmathy/EWDD

text:
               3.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 364/13

      Hogere voorziening ingesteld op 9 juni 2016 door Valéria Anna Gyarmathy tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2015 in zaak F-79/13, Gyarmathy/EWDD
      (Zaak T-297/16 P)
      (2016/C 364/09)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Rekwirerende partij: Valéria Anna Gyarmathy (Györ, Hongarije) (vertegenwoordiger: A. Véghely, advocaat)

         Andere partij in de procedure: Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving

         Conclusies

      De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  het bestreden arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 18 mei 2015 in zaak F-79/13, Gyarmathy/EWDD, te vernietigen;

                  —

                  het besluit van de (voormalig) directeur van EWDD van 11 september 2012 tot afwijzing van haar verzoek om bijstand nietig te verklaren;

                  —

                  het besluit van de (voormalig) directeur van EWDD van 14 september 2012 houdende weigering om haar arbeidsovereenkomst te verlengen nietig te verklaren;

                  —

                  het besluit van de (voormalig) voorzitter van de Raad van bestuur van EWDD van 13 mei 2013 respectievelijk het besluit van de (voormalig) directeur van EWDD van 25 juni 2013 nietig te verklaren.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij twee middelen aan.

                  1.

                  Eerste middel: de vordering tot nietigverklaring van het besluit van de directeur van EWDD van 11 september 2012 tot afwijzing van rekwirantes verzoek om bijstand:
                  Rekwirante stelt dat het Gerecht voor ambtenarenzaken in zijn arrest van 18 mei 2015 in zaak F-79/13 de feiten en het in het dossier van de zaak uitvoerig aanwezige bewijsmateriaal verkeerd heeft opgevat, door te oordelen dat EWDD haar klachten op de juiste wijze had behandeld. De (voormalig) directeur van EWDD wees haar verzoek om bijstand af alsmede haar verzoek om overplaatsing teneinde te worden bevrijd van de langdurige en buitensporige intimidatie door haar rechtstreekse meerdere. Hij heeft zich schuldig gemaakt aan niet-nakoming van de bijstands- en de zorgplicht en hij heeft het beginsel van behoorlijk bestuur geschonden (arresten van 27 november 2008, Klug/EMEA, F-35/07, EU:F:2008:150, punt 74; 12 juli 2011, Commissie/Q, T-80/09 P, EU:T:2011:347, punt84). Uitgaand van de feiten en het in het dossier aanwezige bewijsmateriaal, van artikel 24 van het Statuut en van de relevante vaste rechtspraak, heeft de (voormalig) directeur van EWDD, handelend in zijn hoedanigheid van tot aanstelling bevoegd gezag, rekwirante niet de vereiste bijstand verleend en niet de juiste maatregelen genomen om de rust van de dienst in het algemeen te waarborgen, en rekwirante in het bijzonder te beschermen tegen de intimidatie waarvan zij slachtoffer was. Wat het eerste middel betreft, is het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken dus onjuist en tevens in strijd met het EU-recht en de vaste rechtspraak. Het moet derhalve worden vernietigd en het betwiste besluit moet nietig worden verklaard.

                  2.

                  Tweede middel: de vordering tot nietigverklaring van het besluit van 14 september 2012 houdende weigering om rekwirantes arbeidsovereenkomst te verlengen:
                  Het bestreden arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken is gebaseerd op de redenering dat het besluit van de (voormalig) voorzitter van EWDD van 19 december 2012 gericht is op rekwirantes formele klacht van 10 december 2012, waarin onder meer, maar niet uitsluitend werd opgekomen tegen het besluit van de (voormalig) directeur van 14 september 2012 om rekwirantes arbeidsovereenkomst niet te verlengen. Uit de bewoordingen van de betrokken brief blijkt echter duidelijk dat het onmogelijk is om deze als zodanig uit te leggen. Het is daarentegen een besluit betreffende de instelling van een administratief onderzoek op basis van rekwirantes klacht. In diezelfde brief ontkent de (voormalig) directeur bovendien dat hij überhaupt een besluit over rekwirantes arbeidsovereenkomst heeft genomen. Zelfs al wordt de kennelijk onjuiste uitlegging van het betwiste besluit gehandhaafd, dan nog is het besluit onwettig en onrechtmatig, aangezien rekwirante vooraf niet is gehoord (arrest van 12 december 2013, CH/Parlement, F-129/12, EU:F:2013:203) en het slechts een voorbereidende handeling was (arrest van 16 maart 2009, R/Commissie, T-156/08 P, EU:T:2009:69), waartegen als zodanig niet zelfstandig kon worden opgekomen (arrest van 10 november 2009, N/Parlement, F-71/08, EU:F:2009:150; en beschikking van 23 oktober 2012, Possanzini/Frontex, F-61/11, EU:F:2012:146). Het betwiste besluit berustte eveneens op misbruik van bevoegdheid (arresten van 19 oktober 1995, Obst/Commissie, T-562/93, EU:T:1995:181; 12 december 2000, Dejaiffe/BHIM, T-223/99, EU:T:2000:292; en arrest van 25 september 2012, Bermejo Garde/EESC, F-41/10, EU:F:2012:135), gebaseerd op het in het dossier aanwezige bewijsmateriaal. Het is zelfs twijfelachtig of de (voormalig) directeur van EWDD destijds bevoegd was om het betwiste besluit vast te stellen (beschikking van 25 oktober 1996, Lopes/Hof van Justitie, T-26/96, EU:T:1996:157). In herinnering moet worden gebracht dat de verwerende partij geen verweer heeft gevoerd, hetgeen heeft geleid tot een verstekvonnis. Volgens het betoog van het bestreden arrest in eerste aanleg baseerde het Gerecht zich op een argument dat de verdediging van de verwerende partij in een andere zaak had aangevoerd (F-22/14, Gyarmathy/EWDD), zodat de grenzen van de procedure zijn overschreden. Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken is met betrekking tot het tweede middel eveneens in strijd met de feiten en het bewijsmateriaal, dat beschikbaar is in het dossier. Het heeft kennelijk de proceduregrenzen niet in acht genomen en moet als zodanig worden vernietigd, waarbij het betwiste besluit nietig moet worden verklaard.


title: Zaak C-485/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 11 september 2015 — Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/16

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 11 september 2015 — Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA/Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)
   (Zaak C-485/15)
   (2015/C 414/19)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Aeroporto Valerio Catullo di Verona Villafranca SpA

      Verwerende partij: Società per l’aeroporto civile di Bergamo-Orio al Serio SpA (SACBO SpA)

      Prejudiciële vraag

   Staan de beginselen van non-discriminatie, gelijke behandeling, transparantie, bekendmaking, mededinging, neergelegd in het Verdrag betreffende de Europese Unie, in de weg aan een nationale regeling, zoals die volgend uit de gezamenlijke lezing van artikel 10 van wet nr. 537/93, de artikelen 6, 7, 8 en 17 van ministerieel besluit nr. 521/1997, artikel 17 van wetsbesluit nr. 67/97, artikel 3, lid 2, van wetgevend besluit nr. 96/2005, artikel 11 van wetsbesluit nr. 216/2011, in samenhang met artikel 6 van wetsbesluit nr. 78/2010, voor zover deze nationale bepalingen een volledige luchthavenconcessie voor 40 jaar toewijzen zonder aanbestedingsprocedure met mededinging?