title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 13 januari 2005 in zaak C-38/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (Niet-nakoming — Artikel 28 EG — Maatregelen van gelijke werking — Rolstoelen — Opname in vergoedingsregeling van sociale zekerheid)

text:
               5.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 57/6

      ARREST VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 13 januari 2005
   in zaak C-38/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België (1)

   (Niet-nakoming - Artikel 28 EG - Maatregelen van gelijke werking - Rolstoelen - Opname in vergoedingsregeling van sociale zekerheid)
   (2005/C 57/11)
   Procestaal: Frans
   In zaak C-38/03, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 3 februari 2003, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: L. Ström en F. Simonetti) tegen Koninkrijk België (gemachtigde: aanvankelijk A. Snoecx, vervolgens E. Dominkovits), ondersteund door Koninkrijk Spanje (gemachtigde: L. Fraguas Gadea), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: A. Borg Barthet, kamerpresident, J.-P. Puissochet en S. von Bahr (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: R. Grass, op 13 januari 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door de technische eisen waaraan rolstoelen moeten voldoen om door het socialezekerheidsstelsel vergoed te kunnen worden, aldus vast te stellen dat rolstoelen die zijn voorzien van een EG-markering, maar die niet voldoen aan de eisen inzake inzonderheid de diameter van de voor- en achterwielen, de bekleding en het opvulsel van de zitting en de rugleuning, de afmetingen van de vlakke delen en kruisen, de hoofdsteunen en/of de voetsteunen en de beensteunen, niet voor vergoeding in aanmerking komen;

                           —

                           door algemenere eisen vast te stellen waaraan de diverse rolstoelen van de marktdeelnemer moeten voldoen om voor vergoeding in aanmerking te komen, namelijk de bijzondere voorwaarden voor wagentjes zonder aandrijving, alsmede de bijzondere voorwaarden voor wagentjes met aandrijving, volgens welke deze wagentjes in een minimumaantal zitbreedtes beschikbaar moeten zijn;

                           —

                           door te starre regels vast te stellen voor de bijwerking van de lijst van toestellen waarvoor vergoeding wordt toegekend;

                           —

                           is het Koninkrijk België de krachtens artikel 28 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

               3)

               Het Koninkrijk Spanje draagt zijn eigen kosten.

      (1)  PB C 70 van 22.03.2003.


title: Zaak T-195/05 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van  20 september 2005  — Deloitte Business Advisory/Commissie ( Procedure in kort geding — Communautaire aanbestedingsprocedure — Verlies van kans — Spoedeisendheid — Belangenafweging )

text:
               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/25

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 20 september 2005 — Deloitte Business Advisory/Commissie
   Zaak T-195/05 R
   („Procedure in kort geding - Communautaire aanbestedingsprocedure - Verlies van kans - Spoedeisendheid - Belangenafweging”)
   (2005/C 296/54)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Deloitte Business Advisory (Brussel, België) (vertegenwoordigd door D. Van Heuven, S. Ronse en S. Logie, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie (vertegenwoordigd door L. Pignataro-Nolin en E. Manhaeve als gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Verzoek om voorlopige maatregelen ertoe strekkende, in de eerste plaats, dat de opschorting wordt gelast van de tenuitvoerlegging van het besluit van de Commissie tot afwijzing van de offerte die verzoekster heeft ingediend in het kader van de aanbestedingsprocedure SANCO/2004/01/041, en van het besluit om de betrokken opdracht aan een derde te gunnen, in de tweede plaats dat de Commissie op straffe van een dwangsom verbod wordt opgelegd om het besluit tot gunning van die opdracht mee te delen aan de begunstigde en de desbetreffende overeenkomst te ondertekenen
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Zaak T-341/11: Beroep ingesteld op 30 juni 2011 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie

text:
               27.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/40

         Beroep ingesteld op 30 juni 2011 — Ecologistas en Acción-CODA/Commissie
   (Zaak T-341/11)
   2011/C 252/89
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ecologistas en Acción-CODA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: J. Doreste Hernández, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Het — wegens het uitblijven van een antwoord binnen de termijn — afwijzend besluit van het secretariaat-generaal van de Europese Commissie waarbij geen toegang is verleend tot de opgevraagde documenten in procedure GESTDEM 2011/6, nietig verklaren;

               —

               vaststellen dat Ecologistas en Acción recht heeft op toegang tot de volgende opgevraagde documenten, waartoe de toegang onrechtmatig is geweigerd:

                           a)

                           Summary by the Spanish Ministry of Environment of the information submitted to the European Commission concerning the environmental assessment of the construction of the Granadilla Port, transmitted to the Permanent Representation of Spain to the European Union on 4 November 2005,

                           b)

                           toelichting, complementary information by Gobierno de Canarias, November 2005,

                           c)

                           Alternative analysis concerning the location of the Granadilla Port by Gobierno de Canarias, July 2005;

               —

               verweerster verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Het onderhavige beroep heeft betrekking op het door de Europese Commissie impliciet afgewezen verzoek om toegang tot documenten inzake milieuaangelegenheden.
   Het gaat om drie documenten die verband houden met de aanleg van een haven in Granadilla (Tenerife, Spanje) en door de Spaanse autoriteiten aan de Commissie voor advies zijn voorgelegd overeenkomstig artikel 6, lid 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7).
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster twee middelen aan.

               1)

               Eerste middel: schending van verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43)

                           —

                           Verweerster heeft Ecologistas en Acción niet schriftelijk meegedeeld waarom geen toegang is verleend tot de drie opgevraagde documenten en heeft de beslissing om al dan niet toegang te verlenen aan het Koninkrijk Spanje overgelaten, hoewel de documenten niet onder een van de uitzonderingen van artikel 4, leden 1, 2 en 3, van de genoemde verordening vallen.

               2)

               Tweede middel: schending van verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB L 264, blz. 13)

                           —

                           Aangezien de drie opgevraagde documenten „milieu-informatie” zijn, druist de impliciete afwijzing van de toegang daartoe in tegen de letter en de geest van de genoemde verordening en het Verdrag van Aarhus.


title: Zaak T-167/15: Arrest van het Gerecht van 5 juli 2016 — Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise/EUIPO — Freistaat Bayern (NEUSCHWANSTEIN) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk NEUSCHWANSTEIN — Absolute weigeringsgronden — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Geen beschrijvend karakter — Onderscheidend vermogen — Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 — Geen kwade trouw”]

text:
               22.8.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 305/31

         Arrest van het Gerecht van 5 juli 2016 — Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise/EUIPO — Freistaat Bayern (NEUSCHWANSTEIN)
   (Zaak T-167/15) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk NEUSCHWANSTEIN - Absolute weigeringsgronden - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Geen beschrijvend karakter - Onderscheidend vermogen - Artikel 52, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009 - Geen kwade trouw”])
   (2016/C 305/43)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise eV (Veitsbronn, Duitsland) (vertegenwoordiger: B. Bittner, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: A. Schifko, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënt voor het Gerecht: Freistaat Bayern (Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Müller, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 22 januari 2015 (zaak R 28/2014-5) inzake een nietigheidsprocedure tussen Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise en Freistaat Bayern

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Bundesverband Souvenir — Geschenke — Ehrenpreise eV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 178 van 1.6.2015.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 10 juni 2004 in zaak C-87/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Milieu — Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten — Project „Lotto Zero”)

text:
               24.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 10 juni 2004
   in zaak C-87/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten - Project „Lotto Zero”)
   (2004/C 190/02)
   Procestaal: Italiaans
   In zaak C-87/02, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: M. van Beek en R. Amorosi tegen Italiaanse Republiek (gemachtigde: M. Massella Ducci Teri), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40), doordat de Regione Abruzzo niet heeft geverifieerd of het project voor de aanleg van een ringweg rond de stad Teramo (Italië) (project bekend onder de benaming „Lotto zero – Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale SS 80”), dat tot de in bijlage II bij deze richtlijn genoemde projecten behoort, een milieueffectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van deze richtlijn vereiste, heeft het Hof van Justitie (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, A. Rosas (rapporteur), A. La Pergola, R. Silva de Lapuerta en K. Lenaerts, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer, griffier: R. Grass, op 10 juni 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De Italiaanse Republiek heeft niet voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens artikel 4, lid 2, van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, doordat de Regione Abruzzo niet heeft geverifieerd of het project voor de aanleg van een ringweg rond de stad Teramo (project bekend onder de benaming „Lotto zero - Variante, tra Teramo e Giulianova, alla strada statale SS 80”), dat tot de in bijlage II bij deze richtlijn genoemde projecten behoort, een milieueffectbeoordeling overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van deze richtlijn vereiste.

               2)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 109 van 4.5.2002.


title: Doorhaling van zaak T-320/99

text:
               30.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/52

         Doorhaling van zaak T-320/99 (1)

   (2004/C 118/114)

      (Procestaal: Nederlands)

   De president van de Tweede kamer (uitgebreid) van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 23 maart 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak T-320/99: W. F. Milder, ondersteund door Koninkrijk der Nederlanden, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen.

      (1)  PB C 63 van 4.3.2000.


title: Zaak T-425/14: Beroep ingesteld op 11 juni 2014 — ClientEarth/Commissie

text:
               8.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 303/35

         Beroep ingesteld op 11 juni 2014 — ClientEarth/Commissie
   (Zaak T-425/14)
   2014/C 303/44
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ClientEarth (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: O. Brouwer, F. Heringa en J. Wolfhagen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               verweersters beslissing om toegang te weigeren tot de documenten waarvan verzoekster om inzage heeft verzocht overeenkomstig verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, die verzoekster op 1 april 2014 is meegedeeld bij brief met referentie SG.B.4/LR/rc-sg.dsg2.b.4(2014) 1029188, nietig verklaren;

               —

               de Commissie op basis van artikel 87 van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht verwijzen in verzoeksters kosten en die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vordering strekt tot nietigverklaring van de beslissing van de Commissie om toegang te weigeren tot het effectbeoordelingsverslag van de Commissie en het standpunt van de Raad voor effectbeoordeling over de herziening van het Unierechtelijk kader voor milieu-inspecties en -toezicht op nationaal en Unierechtelijk niveau.
   Ter ondersteuning van haar vordering voert verzoekster drie middelen aan, die in wezen overeenkomen met die welke in zaak T-424/14, ClientEarth/Commissie, zijn aangevoerd.


title: Zaak C-178/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 5 april 2017 — Graziano Garavaldi/Ministero della Giustizia

text:
               21.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 277/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Italië) op 5 april 2017 — Graziano Garavaldi/Ministero della Giustizia
   (Zaak C-178/17)
   (2017/C 277/31)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Graziano Garavaldi

      Verwerende partij: Ministero della Giustizia

      Prejudiciële vraag

   Staat het beginsel dat eenieder er recht op heeft dat zijn zaak binnen een redelijke termijn door een onpartijdig gerecht wordt behandeld, zoals verankerd in artikel 47, tweede alinea, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en in artikel 6, lid 1, EVRM, dat in het recht van de Unie is neergelegd in artikel 6, lid 3, [VEU], gelezen in samenhang met het beginsel dat voortvloeit uit artikel 67 VWEU, volgens hetwelk de Unie een gemeenschappelijke ruimte van recht tot stand brengt waarin de grondrechten worden geëerbiedigd, alsook met het beginsel dat voortvloeit uit de artikelen 81 en 82 VWEU, dat de Unie een justitiële samenwerking ontwikkelt in burgerlijke en strafrechtelijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen, die is gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen en van beslissingen in buitengerechtelijke zaken, in de weg aan een nationale regeling als de Italiaanse regeling die is vervat in artikel 5 sexies van wet nr. 89/2001, die partijen van wie is erkend dat de Italiaanse Staat hun een „billijke vergoeding” wegens de onredelijke duur van gerechtelijke procedures is verschuldigd, verplicht een reeks voorwaarden te vervullen om betaling daarvan te verkrijgen, alsook het verstrijken van de in artikel 5 sexies, lid 5, van wet nr. 89/2001 bedoelde termijn af te wachten, zonder dat zij in de tussentijd een gerechtelijke executievordering kunnen instellen, en zonder dat zij nadien vergoeding kunnen vorderen van de schade die zij hebben geleden wegens de late betaling, ook wanneer de „billijke vergoeding” is toegekend wegens de onredelijke duur van een burgerrechtelijke procedure met grensoverschrijdende gevolgen of in elk geval in een aangelegenheid die onder de bevoegdheid van de Europese Unie valt en/of in een aangelegenheid waarvoor de Europese Unie in de wederzijdse erkenning van gerechtelijke titels voorziet?


title: Zaak T-389/12: Beroep ingesteld op 5 september 2012 — EDF/Commissie

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/29

      Beroep ingesteld op 5 september 2012 — EDF/Commissie
      (Zaak T-389/12)
      (2012/C 331/55)
      Procestaal: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Électricité de France SA (EDF) (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: A. Creus Carreras en A. Valiente Martin, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

      De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

                  —

                  beschikking C(2012) 4617 def. van de Commissie van 28 juni 2012 tot afwijzing van verzoeksters verzoek om een verlenging tot 31 december 2014 van de termijn die haar is gesteld voor nakoming van een van de in concentratieprocedures opgelegde verbintenissen, wat de FID (Final Investment Decision) betreft (Zaak COMP/M.5549 — EDF/SEGEBEL), nietig te verklaren;

                  —

                  verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan

                  1)

                  Eerste middel:

                              —

                              onjuiste rechtsopvatting en onjuiste toepassing van de punten 72 en volgende van de mededeling van de Commissie betreffende op grond van verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad en verordening (EG) nr. 802/2004 van de Commissie aanvaardbare corrigerende maatregelen. (1)

                  2)

                  Tweede middel:

                              —

                              kennelijk onjuiste beoordeling van de relevante feiten van de zaak.

                  3)

                  Derde middel:

                              —

                              schending van het evenredigheidsbeginsel.

                  4)

                  Vierde middel:

                              —

                              afwending van bevoegdheid en/of schending van het beginsel van behoorlijk bestuur.

                  5)

                  Vijfde middel:

                              —

                              ontoereikende motivering, aangezien de Commissie de aan haar beschikking ten grondslag liggende redenen niet heeft uiteengezet.

         (1)  PB C 267 2008, blz. 1.


title: Zaak T-400/14: Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2016 — Premo/BHIM — Prema Semiconductor (PREMO)

text:
               14.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 98/60

         Beschikking van het Gerecht van 14 januari 2016 — Premo/BHIM — Prema Semiconductor (PREMO)
   (Zaak T-400/14) (1)

   (2016/C 098/76)
   Procestaal: Engels
   De president van de Vierde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak C-557/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 4 november 2016 — Astellas Pharma GmbH

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein hallinto-oikeus (Finland) op 4 november 2016 — Astellas Pharma GmbH
   (Zaak C-557/16)
   (2017/C 022/16)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein hallinto-oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Astellas Pharma GmbH

      Andere partijen in de procedure: Helm AG, Lääkealan turvallisuus- ja kehittämisvirasto (Fimea)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Dienen artikel 28, lid 5, en artikel 29, lid 1, van richtlijn 2001/83/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik aldus te worden uitgelegd dat de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat bij de afgifte van de nationale vergunning voor het in de handel brengen van een generiek geneesmiddel, in het kader van de gedecentraliseerde vergunningsprocedure overeenkomstig artikel 28, lid 3, van de richtlijn, geen autonome bevoegdheid bezit om de aanvangsdatum van de gegevensbeschermingsperiode van het referentiegeneesmiddel te onderzoeken?

               2)

               Indien de eerste vraag aldus dient te worden beantwoord dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat geen autonome bevoegdheid bezit om bij de afgifte van de nationale vergunning voor het in de handel brengen de aanvangsdatum van de gegevensbeschermingsperiode van het referentiegeneesmiddel te onderzoeken:

                           —

                           Moet een rechter van deze lidstaat, nadat bij hem beroep is ingesteld door de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van het referentiegeneesmiddel, niettemin de aanvangsdatum van de gegevensbeschermingsperiode onderzoeken, of geldt voor de rechter dezelfde beperking als voor de autoriteit van de lidstaat?

                           —

                           Hoe wordt in dat geval bij de betrokken rechter van de lidstaat, wat de gegevensbescherming betreft, het recht gegarandeerd van de houder van de vergunning voor het in de handel brengen van het referentiegeneesmiddel op een doeltreffende voorziening in rechte als bedoeld in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 10 van richtlijn 2001/83?

                           —

                           Impliceert de voorziening in rechte met het oog op een doeltreffende rechtsbescherming de verplichting voor de rechter van de lidstaat om na te gaan of de in andere lidstaten afgegeven oorspronkelijke vergunning voor het in de handel brengen verleend werd in overeenstemming met de bepalingen van richtlijn 2001/83?

      (1)  PB 2001, L 311, blz. 67.


title: Zaak C-536/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 24 oktober 2016 — DUEMMESGR SpA/Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR)

text:
               23.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio (Italië) op 24 oktober 2016 — DUEMMESGR SpA/Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR)
   (Zaak C-536/16)
   (2017/C 022/10)
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Tribunale Amministrativo Regionale per il Lazio

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: DUEMMESGR SpA

      Verwerende partij: Associazione Cassa Nazionale di Previdenza e Assistenza in favore dei Ragionieri e Periti Commerciali (CNPR)

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is, ofschoon de lidstaten over de mogelijkheid beschikken om betaling te vragen voor de procedure van ondersteuning tijdens de voorbereidende fase met het oog op een regularisatie, artikel 38, lid 2 bis, van wetsbesluit nr. 163 van 2006, zoals van toepassing op de datum van aankondiging van de betrokken aanbesteding […], voor zover is voorzien in betaling van een „geldelijke sanctie” waarvan het bedrag moet worden bepaald door de aanbestedende dienst („niet lager dan één duizendste en niet hoger dan één honderdste van de waarde van de opdracht en in geen geval hoger dan 50 000 EUR, waarvan betaling wordt verzekerd door de voorlopige waarborg”), wel of niet in strijd met het Unierecht gelet op het buitensporig hoge bedrag en op het feit dat deze sanctie op voorhand is bepaald, niet gradueel kan worden aangepast aan de concreet te regulariseren situatie of de ernst van de te verhelpen onregelmatigheid?

               2)

               Zo artikel 38, lid 2 bis, van wetsbesluit nr. 163 van 2006 (nog steeds zoals van toepassing op de voornoemde datum) daarentegen in strijd is met het Unierecht, in hoeverre kan dan hetzelfde feit dat voor de procedure van ondersteuning tijdens de voorbereidende fase moet worden betaald, worden geacht in strijd te zijn met het beginsel van maximale openstelling van de markt voor mededinging, waaraan met die procedure wordt beoogd te voldoen, zodat de activiteit waaraan het aanbestedingscomité zich in dit verband moet wijden, wordt beperkt tot de plichten die aan dit comité bij wet worden opgelegd in het algemeen belang van de verwezenlijking van de hierboven omschreven doelstelling?


title: Zaak C-336/15: Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstol — Zweden) — Unionen/Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB (Prejudiciële verwijzing — Sociaal beleid — Richtlijn 2001/23/EG — Artikel 3 — Behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen — Op de verkrijger en de vervreemder van toepassing zijnde collectieve overeenkomsten — Aan ontslagen werknemers verleende aanvullende opzegtermijn — Inaanmerkingneming van de bij de vervreemder vervulde dienstjaren)

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/7

         Arrest van het Hof (Tiende kamer) van 6 april 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Arbetsdomstol — Zweden) — Unionen/Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB
   (Zaak C-336/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Sociaal beleid - Richtlijn 2001/23/EG - Artikel 3 - Behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen - Op de verkrijger en de vervreemder van toepassing zijnde collectieve overeenkomsten - Aan ontslagen werknemers verleende aanvullende opzegtermijn - Inaanmerkingneming van de bij de vervreemder vervulde dienstjaren))
   (2017/C 168/07)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Arbetsdomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Unionen

      Verwerende partij: Almega Tjänsteförbunden, ISS Facility Services AB

      Dictum

   Artikel 3 van richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen, moet aldus worden uitgelegd dat de verkrijger, in omstandigheden als die van het hoofdgeding, wanneer hij ruim een jaar na de overgang van de onderneming een werknemer ontslaat, bij de berekening van het aantal dienstjaren van die werknemer, dat bepalend is voor de opzegtermijn waarop deze recht heeft, het aantal dienstjaren moet meetellen dat die werknemer bij de vervreemder heeft vervuld.

      (1)  PB C 311 van 21.9.2015.


title: Zaak C-540/07: Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Commissie/Italiaanse Republiek

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/17

         Beroep ingesteld op 30 november 2007 — Commissie/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-540/07)
   (2008/C 37/24)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en A. Aresu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door een fiscale regeling te handhaven waarbij dividenden die worden uitgekeerd aan vennootschappen die zijn gevestigd in andere lidstaten of in staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zwaarder worden belast dan binnenlandse dividenden, niet heeft voldaan aan de krachtens artikel 56 EG en artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte op haar rustende verplichtingen inzake vrij verkeer van kapitaal tussen de lidstaten en tussen de staten die partij zijn bij deze overeenkomst, en evenmin aan de krachtens artikel 31 van deze overeenkomst op haar rustende verplichtingen inzake vrijheid van vestiging in de staten die hierbij partij zijn;

               —

               de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Europese Commissie verwijst naar de Italiaanse wetgeving ter zake, die mede haar oorsprong vindt in een aantal verdragen en die de uitkering van dividenden aan niet-Italiaanse vennootschappen (zogenaamde uitgaande dividenden) onderwerpt aan een duidelijk minder gunstige fiscale regeling dan die welke geldt voor de uitkering van dividenden aan Italiaanse vennootschappen (zogenaamde binnenlandse dividenden).
   Volgens de Europese Commissie is deze wetgeving — die weldra door de Italiaanse regering zal worden gewijzigd — in strijd met het beginsel van vrij verkeer van kapitaal, voor zover zij een negatieve weerslag heeft op de winsten en de investeringsbeslissingen van niet-ingezeten aandeelhouders van Italiaanse vennootschappen en het tegelijkertijd voor deze Italiaanse vennootschappen moeilijker maakt om buitenlands kapitaal te verzamelen. Deze wetgeving is dan ook kennelijk in strijd met artikel 56 EG, volgens hetwelk alle beperkingen van het kapitaalverkeer tussen lidstaten onderling verboden zijn, en met artikel 40 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER-Overeenkomst), dat het vrije kapitaalverkeer tussen de staten die partij zijn bij deze overeenkomst, op overeenkomstige wijze regelt.
   Deze wetgeving kan ook in strijd zijn met het recht van vestiging zoals geregeld door artikel 31 EER, voor zover zij ook kan worden toegepast op controleparticipaties die vennootschappen die zijn gevestigd in staten die partij zijn bij deze overeenkomst, in Italiaanse vennootschappen bezitten en waarop de geharmoniseerde fiscale regeling van richtlijn 90/435/EEG (1) niet van toepassing is.
   Tijdens de niet-nakomingsprocedure heeft de Europese Commissie de gelegenheid gehad om de door de Italiaanse Republiek ter rechtvaardiging van de betrokken wetgeving aangevoerde argumenten te onderzoeken en is zij tot de conclusie gekomen dat deze wetgeving niet geschikt is om het daarmee nagestreefde doel te bereiken. De Italiaanse regering heeft evenwel onlangs aangekondigd, deze wetgeving te willen wijzigen om haar in overeenstemming te brengen met het gemeenschapsrecht. Het zojuist ingestelde beroep zou dit hervormingsproces kunnen versnellen.

      (1)  PB L 225, blz. 6.


title: Zaak C-276/12: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Jiří Sabou/Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu (Richtlijn 77/799/EEG — Wederzijdse bijstand van autoriteiten van lidstaten op gebied van directe belastingen — Uitwisseling van inlichtingen op verzoek — Fiscale procedure — Grondrechten — Begrenzing van omvang van verplichtingen van verzoekende lidstaat en aangezochte lidstaat ten aanzien van belastingplichtige — Geen verplichting om belastingplichtige van verzoek om bijstand in kennis te stellen — Geen verplichting om belastingplichtige uit te nodigen deel te nemen aan getuigenverhoor — Recht van belastingplichtige om uitgewisselde inlichtingen ter discussie te stellen — Minimuminhoud van uitgewisselde inlichtingen)

text:
               14.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 367/16

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 22 oktober 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud — Tsjechische Republiek) — Jiří Sabou/Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu
   (Zaak C-276/12) (1)

   (Richtlijn 77/799/EEG - Wederzijdse bijstand van autoriteiten van lidstaten op gebied van directe belastingen - Uitwisseling van inlichtingen op verzoek - Fiscale procedure - Grondrechten - Begrenzing van omvang van verplichtingen van verzoekende lidstaat en aangezochte lidstaat ten aanzien van belastingplichtige - Geen verplichting om belastingplichtige van verzoek om bijstand in kennis te stellen - Geen verplichting om belastingplichtige uit te nodigen deel te nemen aan getuigenverhoor - Recht van belastingplichtige om uitgewisselde inlichtingen ter discussie te stellen - Minimuminhoud van uitgewisselde inlichtingen)
   2013/C 367/27
   Procestaal: Tsjechisch

      Verwijzende rechter

   Nejvyšší správní soud

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Jiří Sabou

      Verwerende partij: Finanční ředitelství pro hlavní město Prahu

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Nejvyssí správní soud — Uitlegging van de artikelen 1, 2, 6, 7, lid 1, en 8, lid 1, van richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen (PB L 336, blz. 15) en van artikel 41, lid 2, sub a, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (PB C 303, blz. 1) — Fundamentele rechten van de belastingplichtige in een fiscale procedure die tegen hem is ingeleid, waaronder het recht kennis te krijgen van de beslissing van de bevoegde autoriteiten van de verzoekende lidstaat om een verzoek om inlichtingen, deel te nemen aan de formulering van dat verzoek, vooraf kennis te krijgen van een getuigenverhoor in de aangezochte lidstaat en daaraan deel te nemen, alsmede de waarachtigheid van de door de bevoegde autoriteiten van deze lidstaat verstrekte informatie te betwisten

      Dictum

               1)

               Het Unierecht, zoals dat voortvloeit uit inzonderheid richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe belastingen en heffingen op verzekeringspremies, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/98/EG van de Raad van 20 november 2006, en uit het grondrecht om te worden gehoord, moet aldus worden uitgelegd dat het de belastingplichtige van een lidstaat noch het recht verleent in kennis te worden gesteld van het verzoek om bijstand dat deze Staat tot een andere lidstaat richt teneinde met name de door deze belastingplichtige in zijn aangifte in de inkomstenbelasting verstrekte informatie te controleren, noch het recht deel te nemen aan de formulering van het tot de aangezochte lidstaat gerichte verzoek, noch het recht deel te nemen aan de door laatstbedoelde lidstaat georganiseerde getuigenverhoren.

               2)

               Richtlijn 77/799, zoals gewijzigd bij richtlijn 2006/98, regelt niet onder welke voorwaarden de belastingplichtige de juistheid van de door de aangezochte lidstaat toegezonden inlichtingen ter discussie kan stellen en stelt geen bijzondere vereisten in verband met de inhoud van de toegezonden inlichtingen.

      (1)  PB C 273 van 8.9.2012.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 28 september 1995 in zaak T-164/94: Ferchimex NV tegen Raad van de Europese Unie (Anti-dumpingrechten op kaliumchloride - Vaststelling van normale waarde - Schade - Rechten van de verdediging)

text:
 Nr . C 31 5/ 14      NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 11 . 95
                                                   GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                    van 28 september 1995                                                  van 5 oktober 1995
 in zaak T-164/94 : Ferchimex NV tegen Raad van de                    in zaak T-17/95 : S. Alexopoulou tegen Commissie van de
                       Europese Unie ( ')                                             Europese Gemeenschappen (')
 (Anti-dumpingrechten op kaliumchloride — Vaststelling                (Ambtenaren — Indeling in rang — Artikel 31, lid 2,
 van normale waarde — Schade — Rechten van de verdedi                                     Ambtenarenstatuut)
                                gtng)                                                           ( 95 / C : 315/30 )
                          ( 95/ C 315/29 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
                      (Procestaai: Engels)                            In zaak T-17/95 , S. Alexopoulou , ambtenaar van de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te
                                                                      Brussel , vertegenwoordigd door C. Nikis, advocaat te
                                                                      Brussel , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
In zaak T-164/94 , Ferchimex NV, gevestigd te Antwerpen               kantore van L. Schiltz , advocaat aldaar, Rue du Fort
( België ), vertegenwoordigd door A. Sutton, Barrister van de         Rheinsheim 2 , tegen Commissie van de Europese Gemeen
balie van Engeland en Wales , en A. Kaplanidis , advocaat te         schappen ( gemachtigden : G. Valsesia en F. Minneci ),
Thessaloniki , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg                betreffende nietigverklaring van het besluit van het tot
ten kantore van M. Loesch , Rue Zithe 8 , tegen de Raad van          aanstelling bevoegd gezag van 5 april 1994 , voor zover
de Europese Unie ( gemachtigden : R. Torrent, J. Monteiro.           verzoekster daarbij is aangesteld in de rang A 7, salaris
H.-J . Rabe en G. M. Berrisch ), ondersteund door de                 trap 5 , en voor zover daarbij impliciet is geweigerd haar aan
Commissie van de Europese Gemeenschappen ( gemach                   te stellen in de rang A 6 , heeft het Gerecht ( Tweede kamer ),
tigde : E. L. White ) en de Vereniging van Europese produ           samengesteld als volgt : B. Vesterdorf, president,
centen van kaliumchloride ( APEP ), gevestigd te Brussel ,           D. P. \1 . Barrington en A. Saggio , rechters; griffier : H. Jung,
vertegenwoordigd door D. Ehle en V. Schiller, advocaten te           op 5 oktober 1995 een arrest gewezen waarvan het dictum
Keulen., domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten                 luidt als volgt:
kanton: van M. Lucius, Rue Michel Weiter 6 , betreffende
een beroep tot nietigverklaring van Verordening ( EEG )               1 . Het besluit van de Commissie van 5 april 1 994 wordt
nr . 3068/92 van de Raad van 23 oktober 1992 tot instelling                nietig verklaard voor zover het verzoeksters indeling in
van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van                      de rang bevat.
kaliumchloride van oorsprong uit de Oekraïne, Rusland en
Wit-Rusland ( PB 1992 , L 308 , blz . 41 ), heeft het Gerecht        2.    De Commissie wordt in de kosten venvezen .
( Vierde kamer — uitgebreid ), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident, R. Schintgen , C. P. Briët,             (>) PB nr . C 74 van 25 . 3 . 1995 .
R. Garcia-Valdecasas en P. Lindh , rechters ; griffier : J.
Palacio Gonzalez, administrateur, op 28 september 1995
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
1 . Verwerpt het beroep .
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                                                                                van 1 1 oktober 1 995
2 . Verwijst verzoekster in haar eigen kosten, alsmede in de         in de gevoegde zaken T-39/93 en T-553/93 : M. Baltsavias
     kosten van de Raad en de Vereniging van Europese                   tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (')
     producenten van kaliumchloride (APEP).
                                                                     (Ambtenaar — Persoonsdossier — Bijstandsplicht —
                                                                                Morele schade)
3 . Verstaat dat de Commissie haar eigen kosten zal                                            ( 95 /C 315 /31 )
     dragen.
                                                                                (Procestaai: Frans)
(') PB nr . C 52 van 23 . 2 . 1993 .                                 In de gevoegde zaken T-39/93 en T-553/93 , M. Baltsavias,
                                                                     ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeen
                                                                     schappen, wonende te Brussel , vertegenwoordigd door F.
                                                                     Herbert en J. López-Menchero , advocaten te Brussel , en ter
                                                                     terechtzitting ook door H. Nyssens , advocaat te Brussel ,
                                                                     domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van


title: Zaak T-277/06: Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Omnicare/BHIM — Yamanouchi Pharma (OMNICARE)

text:
               2.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 294/60

         Beroep ingesteld op 9 oktober 2006 — Omnicare/BHIM — Yamanouchi Pharma (OMNICARE)
   (Zaak T-277/06)
   (2006/C 294/120)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Omnicare Inc. (Covington, Verenigde Staten van Amerika) (vertegenwoordiger: M. Edenborough, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Yamanouchi Pharma GmbH (Heidelberg, Duitsland)
   Conclusies

               —

               het door verzoekster bij het Gerecht van eerste aanleg ingestelde beroep toe te wijzen;

               —

               beslissing R0446/2006-2 van de tweede kamer van beroep volledig te vernietigen;

               —

               het verzoek tot herstel in de vorige toestand terug te wijzen naar de kamer van beroep voor heroverweging; en

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten die verzoekster in deze beroepsprocedure voor het Gerecht van eerste aanleg zullen opkomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „OMNICARE” voor waren en diensten van de klassen 16 en 42 — aanvraagnr. 284 067

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Yamanouchi Pharma GmbH

      Oppositiemerk of -teken: nationaal beeldmerk „OMNICARE” voor diensten van de klassen 35, 41 en 42

      Beslissing van de oppositieafdeling: volledige toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: afwijzing van het verzoek tot herstel in de vorige toestand en verklaring dat het beroep wordt geacht niet te zijn ingesteld

      Aangevoerde middelen: onjuiste uitlegging van artikel 78, lid 5, van verordening nr. 40/94 van de Raad door te oordelen dat een verzoek tot herstel in de vorige toestand niet mogelijk is wanneer het voorwerp van dit verzoek betrekking heeft op de niet-inachtneming van de in artikel 59 van de verordening gestelde termijn.


title: Zaak T-705/15: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Syriatel Mobile Telecom/Raad

text:
               7.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 410/35

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2016 — Syriatel Mobile Telecom/Raad
   (Zaak T-705/15) (1)

   (2016/C 410/58)
   Procestaal: Frans
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 59 van 15.2.2016.


title: Zaak C-408/07: Beschikking van de president van de Grote kamer van het Hof van 2 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Brigitte Ruf, geb. Elsässer, Gertrud Elsässer, geb. Sommer/Europese Centrale Bank (ECB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH, in aanwezigheid van: Stadt Frankfurt am Main

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/28

         Beschikking van de president van de Grote kamer van het Hof van 2 februari 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landgericht Frankfurt am Main — Duitsland) — Brigitte Ruf, geb. Elsässer, Gertrud Elsässer, geb. Sommer/Europese Centrale Bank (ECB), Coop Himmelblau Prix, Dreibholz & Partner ZT GmbH, in aanwezigheid van: Stadt Frankfurt am Main
   (Zaak C-408/07) (1)

   2009/C 113/52

      Procestaal: Duits

   De president van de Grote kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 283 van 24.11.2007.


title: Zaak C-60/07: Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek

text:
               24.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 69/12

         Beroep ingesteld op 7 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Tsjechische Republiek
   (Zaak C-60/07)
   (2007/C 69/28)
   Procestaal: Tsjechisch
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Šmerdová en L. Pignataro, gemachtigden)

      Verwerende partij: Tsjechische Republiek
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat de Tsjechische Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/33/EG van de Commissie van 22 maart 2004 tot uitvoering van richtlijn 2002/98/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot bepaalde technische voorschriften voor bloed en bloedbestanddelen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 9, lid 1, van deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               de Tsjechische Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 8 februari 2005 verstreken.

      (1)  PB L 91, blz. 25.


               17.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/1

         Lijsten om de samenstelling van de rechtsprekende formaties te bepalen
   (2006/C 143/04)
   Het Hof heeft ter vergadering van 16 mei 2006 de in artikel 11 ter, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de grote kamer opgesteld als volgt:

               J.-P. Puissochet

               L. Bay Larsen

               R. Schintgen

               A. Ó Caoimh

               N. Colneric

               E. Levits

               S. von Bahr

               U. Lõhmus

               A. Tizzano

               J. Klučka

               J. N. Cunha Rodrigues

               J. Malenovský

               R. Silva de Lapuerta

               M. Ilešič

               K. Lenaerts

               A. Borg Barthet

               K. Schiemann

               G. Arestis

               J. Makarczyk

               E. Juhász

               P. Kūris

         Het Hof heeft ter vergadering van 16 mei 2006 de in artikel 11 quater, lid 2, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de Derde kamer opgesteld als volgt:

               J.-P. Puissochet

               A. Ó Caoimh

               S. von Bahr

               U. Lõhmus

               A. Tizzano

               J. Malenovský

               A. Borg Barthet

         Het Hof heeft ter vergadering van 16 mei 2006 de in artikel 11 quater, lid 2, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering bedoelde lijst ten behoeve van de bepaling van de samenstelling van de Zesde kamer opgesteld als volgt:

               J.-P. Puissochet

               S. von Bahr

               A. Tizzano

               A. Borg Barthet

               U. Lõhmus

               A. Ó Caoimh


title: Zaak C-40/01: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 26 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ansul B.V. en Ajax Brandbeveiliging B.V.

text:
24.3.2001              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                             C 95/5
Verzoek van de Kilpailuneuvosto van 14 december 2000                   Moeten de woorden „normaal is gebruikt” in het eerste lid van
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Ar-                artikel 12 van de Eerste richtlijn van de Raad betreffende de
chitectuurbureau Riitta Korhonen Oy, Architectenbureau                 aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (89/104/EEG) (1)
Pentti Toivanen Oy en Bouwonderneming Vilho Ter-                       worden uitgelegd op de wijze als hiervoor in 3.4 is omschre-
              vomaa en Varkauden Taitotalo Oy                          ven (2), en, voorzover het antwoord ontkennend luidt, aan de
                                                                       hand van welke (andere) maatstaf dient de betekenis van
                                                                       „normaal gebruik” dan te worden vastgesteld?
                         (Zaak C-18/01)
                                                                       Kan van „normaal gebruik” als vorenbedoeld ook sprake zijn,
                         (2001/C 95/07)
                                                                       indien onder het merk geen nieuwe waren worden verhandeld,
                                                                       doch wel andere activiteiten worden verricht als hiervoor
De Kilpailuneuvosto heeft bij beschikking van 14 december              omschreven in 3.1 onder (v) en (vi) (3)?
2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
16 januari 2001, in het geding tussen Architectuurbureau
Riitta Korhonen Oy, Architectenbureau Pentti Toivanen Oy en
Bouwonderneming Vilho Tervomaa en Varkauden Taitotalo
Oy, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                (1) PB L 40 van 11.02.1989, blz. 1.
                                                                       (2) „De vraag of enig gebruik als „normaal gebruik” kan worden
verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende                 beschouwd, kan slechts worden beantwoord (i) door alle aan het
vragen:                                                                    geval eigen feiten en omstandigheden in aanmerking te nemen,
                                                                           waarbij (ii) beslissend is of het geheel van de aan het geval eigen
Moet een naamloze vennootschap, die eigendom is van een                    feiten en omstandigheden, bezien in onderlinge samenhang en in
                                                                           verband met hetgeen in de desbetreffende sector van het econo-
stad en waarop die stad controle uitoefent, worden aangemerkt              misch verkeer als gebruikelijk en commercieel verantwoord geldt,
als „aanbestedende dienst” in de zin van artikel 1, sub b,                 de indruk wekt dat het gebruik ertoe strekt voor de waren en
van richtlijn 92/50/EEG betreffende de coördinatie van de                  diensten onder het merk een afzet te vinden of te behouden en
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor                  niet enkel en alleen om het merk in stand te houden, en waarbij
dienstverlening (1), wanneer die vennootschap diensten ver-                (iii) wat deze feiten en omstandigheden betreft in de regel valt te
richt in verband met het ontwerp en de bouw van bedrijfsruim-              letten op de aard, de omvang, de frequentie, de regelmaat alsmede
ten die zullen worden verhuurd aan ondernemingen?                          de duur van het gebruik in verband met de aard van de waar of
                                                                           dienst en de aard en de omvang van de onderneming.”
                                                                       (3) Verkopen van onderdelen en (merkloze) blusmiddelen voor
Subsidiair, is daarbij van belang, dat met het bouwproject van             brandblusapparaten van het merk MINIMAX aan ondernemingen
de stad wordt gestreefd naar het scheppen van gunstige                     die dergelijke apparaten onderhielden. Onderhouden, controleren,
voorwaarden voor de uitoefening van economische activi-                    herijken, repareren en reviseren van brandblusapparaten, voorzien
                                                                           van het merk MINIMAX, gebruikmakende van stickers „Gebruiks-
teiten?                                                                    klaar Minimax”.
Subsidiair, is daarbij van belang, dat die bedrijfsruimten slechts
aan één onderneming worden verhuurd?
(1) van 18 juni 1992 (PB L 209, blz. 1).
                                                                       Hogere voorziening, op 1 februari 2001 ingesteld door
                                                                       S. Cognigni tegen de beschikking van het Gerecht van
                                                                       eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste
                                                                       kamer) van 30 november 2000 in zaak T-314/00, Cognig-
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                                                        ni/Commissie
26 januari 2001 om een prejudiciële beslissing in het
  geding tussen Ansul B.V. en Ajax Brandbeveiliging B.V.
                                                                                (Zaak C-43/01 P)
                         (Zaak C-40/01)
                                                                                (2001/C 95/09)
                         (2001/C 95/08)
                                                                       Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 26 januari           is op 1 februari 2001 hogere voorziening ingesteld door
2001, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                S. Cognigni, vertegenwoordigd door W. Massucci, advocaat te
31 januari 2001, in het geding tussen Ansul B.V. en Ajax               Fermo (AP) met kantoor te Pedaso, Via Giovanni XXIII 5, tegen
Brandbeveiliging B.V., het Hof van Justitie van de Europese            de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van 30 november
de navolgende vragen:                                                  2000 in zaak T-314/00, Cognigni/Commissie.


title: Zaak C-176/06 P: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 november 2007 — Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH, Stadtwerke Uelzen GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen, E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG, Vattenfall Europe Nuclear Energy GmbH, voorheen Hamburgische Elektrizitäts-Werke AG (Hogere voorziening — Steun die Duitse autoriteiten aan kerncentrales zouden hebben toegekend — Financiële reserves voor stillegging van kerncentrales en voor verwijdering van radioactief afval — Niet-ontvankelijkheid van beroep voor Gerecht — Middel van openbare orde)

text:
               26.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 22/8

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 29 november 2007 — Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH, Stadtwerke Uelzen GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen, E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG, Vattenfall Europe Nuclear Energy GmbH, voorheen Hamburgische Elektrizitäts-Werke AG
   (Zaak C-176/06 P) (1)

   (Hogere voorziening - Steun die Duitse autoriteiten aan kerncentrales zouden hebben toegekend - Financiële reserves voor stillegging van kerncentrales en voor verwijdering van radioactief afval - Niet-ontvankelijkheid van beroep voor Gerecht - Middel van openbare orde)
   (2008/C 22/14)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwiranten: Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH, Stadtwerke Uelzen GmbH (vertegenwoordigers: D. Fouquet en P. Becker, Rechtsanwälte)

      Andere partijen in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordiger: V. Kreuschitz, gemachtigde), E.ON Kernkraft GmbH, RWE Power AG, EnBW Energie Baden-Württemberg AG, Vattenfall Europe Nuclear Energy GmbH, voorheen Hamburgische Elektrizitäts-Werke AG (vertegenwoordigers: U. Karpenstein en D. Sellner, Rechtsanwälte)
   Voorwerp
   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vierde kamer) van 26 januari 2006, Stadtwerke Schwäbisch Hall e.a./Commissie (T-92/02), waarbij het Gerecht heeft verworpen het beroep tot nietigverklaring van beschikking C(2001) 3967 def. van de Commissie van 11 december 2001 houdende vaststelling dat de Duitse regeling inzake belastingvrijstelling voor door de exploitanten van kerncentrales gevormde financiële reserves voor de verwijdering van hun radioactief afval en de definitieve stillegging van hun installaties, geen steunmaatregel van de staat in de zin van artikel 87, lid 1, EG is — Verplichting van de Commissie tot inleiding van contradictoire procedure van artikel 88, lid 2, EG in geval van beoordelingsmoeilijkheden of twijfel
   Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 26 januari 2006, Stadtwerke Schwäbisch Hall e.a./Commissie (T-92/02), wordt vernietigd.

               2)

               Het voor het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingestelde beroep van Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH en Stadtwerke Uelzen GmbH, strekkende tot nietigverklaring van beschikking C(2001) 3967 def. van de Commissie van 11 december 2001 houdende vaststelling dat de Duitse regeling inzake belastingvrijstelling voor door de exploitanten van kerncentrales gevormde financiële reserves voor de veilige verwijdering van hun radioactief afval en de definitieve stillegging van hun installaties, geen steunmaatregel in de zin van artikel 87, lid 1, EG, is wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               3)

               Stadtwerke Schwäbisch Hall GmbH, Stadtwerke Tübingen GmbH en Stadtwerke Uelzen GmbH worden verwezen in de kosten van beide instanties.

      (1)  PB C 131 van 3.6.2006.


title: Zaak C-412/01: Beroep, op 17 oktober 2001 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek

text:
C 348/20                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    8.12.2001
Beroep, op 17 oktober 2001 ingesteld door Commissie                    de beoordeling van de aanbiedingen vóór opening van de
van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-                  aanbiedingen in subgroepen worden onderverdeeld. Tenslotte
                                 bliek                                 is artikel 44, lid 2, van de richtlijn geschonden doordat de
                                                                       Italiaanse Republiek de Commissie niet in kennis heeft gesteld
                                                                       van de vaststelling van DPCM nr. 116/97.
                          (Zaak C-412/01)
                                                                       (1) PB L 209 van 24.07.1992, blz. 1.
                          (2001/C 348/35)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 17 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Italiaanse Repu-
bliek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,                   Beroep, op 17 oktober 2001 ingesteld door Commissie
vertegenwoordigd door M. Nolin als gemachtigde, bijgestaan             van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
door M. Moretto, avvocato.                                                                            Spanje
                                                                                (Zaak C-414/01)
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
                                                                                (2001/C 348/36)
—     vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door in artikel 2
      van decreet nr. 116, van de president van de ministerraad
      van 27 februari 1997, via verwijzing naar artikel 14 van
      wetsdecreet nr. 157 van 17 maart 1995, onder de                  Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
      gunningscriteria die de aanbestedende diensten mogen             op 17 oktober 2001 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
      hanteren om te bepalen welke aanbieding de economisch            Spanje door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
      voordeligste is, de selectiecriteria te vermelden die zijn       vertegenwoordigd door I. Martı́nez del Peral, als gemachtigde,
      opgesomd in artikel 32 van richtlijn 92/50/EEG (1), door         domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij L. Escobar, lid
      onder de gunningscriteria ook te vermelden de verklaring         van de juridische dienst van de Commissie, Centre Wagner
      omtrent de kwaliteit en „andere elementen die de aanbe-          C 254.
      stedende diensten eventueel hebben gekozen ten einde de
      inschrijver in het bijzonder te beoordelen met betrekking
      tot de opdracht waarop de aanbesteding betrekking                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      heeft”, door voorts de mogelijkheid te openen dat de
      criteria voor de beoordeling van de aanbiedingen vóór de       —     vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje door niet de
      opening van de aanbiedingen worden onderverdeeld in                    nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast
      subgroepen, en door te verzuimen de Commissie de tekst                 te stellen om te voldoen aan richtlijn 97/7/EG (1) van het
      van DPCM nr. 116/97 mee te delen, niet heeft voldaan                   Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997
      aan de verplichtingen die op haar rusten krachtens                     betreffende de bescherming van de consument bij op
      richtlijn 92/50/EEG, inzonderheid de artikelen 23, 32, 36              afstand gesloten overeenkomsten, of in ieder geval door
      en 44.                                                                 de vaststelling van bedoelde bepalingen niet ter kennis
                                                                             van de Commissie te brengen, de krachtens artikel 15,
                                                                             lid 1, van de richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
—     de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.                     is nagekomen;
                                                                       —     het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
De bestreden bepalingen van DPCM nr. 116/97 zijn duidelijk
in strijd met richtlijn 92/50, voorzover op grond van die              Ingevolge artikel 15, lid 1, van richtlijn 97/7/EG diende
bepalingen de criteria ter beoordeling van de technische               het Koninkrijk Spanje uiterlijk op 4 juni 2000 de nodige
bekwaamheid ook worden toegepast in het stadium van                    maatregelen vast te stellen om te voldoen aan de richtlijn.
de beoordeling van de economisch voordeligste aanbieding,
waardoor de selectiefase wordt verward met de aanbestedings-
                                                                       (1) PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.
fase. Voorts is voormeld DPCM in strijd met artikel 36, lid 2,
van de richtlijn alsmede met het algemene doorzichtigheids-
beginsel, voorzover het toestaat dat de objectieve criteria voor


title: Zaak C-115/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 3 maart 2010 — Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt. „f.a.” /Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               22.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 134/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Fővárosi Bíróság (Hongarije) op 3 maart 2010 — Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt. „f.a.”/Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-115/10)
   2010/C 134/34
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Fővárosi Bíróság

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bábolna Mezőgazdasági Termelő, Fejlesztő és Kereskedelmi Zrt. „f.a.”

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Prejudiciële vragen

               1.

               Kunnen de voorwaarden voor communautaire steun in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (EOGFL) verschillen van de voorwaarden voor aanvullende nationale steun, dat wil zeggen, is het mogelijk om voor de aanvullende nationale steun andere en strengere voorwaarden vast te stellen dan de voorwaarden waarin is voorzien voor de uit het EOGFL gefinancierde steun?

               2.

               Kan, wat de ontvangers van steun betreft, de personele werkingssfeer die is omschreven in artikel 1, lid 4, van verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad (1) en artikel 10, sub a, van verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad (2) aldus worden uitgelegd, dat er uit het oogpunt van die personele werkingssfeer slechts twee voorwaarden voor steun gelden: in aanmerking voor steun komt a) de groep landbouwproducenten (individuele landbouwproducent) b) wier (wiens) bedrijf zich op het grondgebied van de Gemeenschap bevindt?

               3.

               Kunnen de genoemde verordeningen aldus worden uitgelegd, dat een landbouwproducent wiens bedrijf zich op het grondgebied van de Gemeenschap bevindt, maar die voornemens is zijn activiteit in de toekomst (na gebruikmaking van de steun) te beëindigen, niet in aanmerking komt voor steun?

               4.

               Hoe moet op basis van beide verordeningen de rechtspositie volgens het nationale recht worden uitgelegd?

               5.

               Omvat de rechtspositie volgens het nationale recht de wettelijke regeling die betrekking heeft op de eventuele wijze van beëindiging van de activiteit door de landbouwproducent (groep)? Het Hongaarse recht voorziet in verschillende wettelijke regelingen voor mogelijke gevallen van beëindiging (surseance van betaling, faillissement en liquidatie).

               6.

               Is het mogelijk om de voorwaarden waaronder één enkele (communautaire) areaalbetaling kan worden aangevraagd en de voorwaarden waaronder aanvullende nationale steun kan worden aangevraagd, op verschillende en volledig onafhankelijke wijze te regelen? Welke verhouding bestaat er (kan er bestaan) tussen de beginselen, systematiek en doelstellingen van beide soorten steun?

               7.

               Kan een groep (persoon) die voor het overige voldoet aan de voorwaarden voor de enkele communautaire areaalbetaling, worden uitgesloten van aanvullende nationale steun?

               8.

               Strekt de werkingssfeer van verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad zich op grond van artikel 1 daarvan ook uit tot aanvullende nationale steun, in de wetenschap dat wat het EOGFL slechts gedeeltelijk financiert, vervolgens middels aanvullende nationale steun wordt gefinancierd?

               9.

               Komt een landbouwproducent wiens bedrijf, dat wettelijk en daadwerkelijk actief is, zich op het grondgebied van de Gemeenschap bevindt, in aanmerking voor aanvullende nationale steun?

               10.

               Indien het nationale recht voorziet in een specifieke regeling voor de beëindiging van handelsvennootschappen, is die regeling dan relevant voor de toekenning van communautaire steun (en de daaraan verbonden nationale steun)?

               11.

               Dienen de communautaire en de nationale voorschriften inzake de werking van het gemeenschappelijk landbouwbeleid aldus te worden uitgelegd, dat die voorschriften moeten voorzien in een complex wettelijk stelsel dat uniform kan worden uitgelegd en volgens dezelfde beginselen en voorwaarden functioneert?

               12.

               Dient de werkingssfeer van artikel 1, lid 4, van verordening (EEG) nr. 3508/92 van de Raad en artikel 10, sub a, van verordening (EG) nr. 1259/1999 van de Raad aldus te worden uitgelegd, dat zowel het voornemen van de landbouwproducent om zijn activiteit in de toekomst te beëindigen als de daarop betrekking wettelijke regeling volkomen irrelevant zijn voor de toekenning van steun?

      (1)  Verordening van 27 november 1992 tot instelling van een geïntegreerd beheers- en controlesysteem voor bepaalde communautaire steunregelingen (PB L 355, blz. 1).

      (2)  Verordening van 17 mei 1999 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de regelingen inzake rechtstreekse steunverlening in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 160, blz. 113).


title: Zaak C-135/06 P: Hogere voorziening ingesteld op  10 maart 2006  door Roderich Weißenfels tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van  25 januari 2006  in zaak T-33/04, Weißenfels tegen Europees Parlement

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/13

         Hogere voorziening ingesteld op 10 maart 2006 door Roderich Weißenfels tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 25 januari 2006 in zaak T-33/04, Weißenfels tegen Europees Parlement
   (Zaak C-135/06 P)
   (2006/C 108/21)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirant: R. Weißenfels (vertegenwoordiger: G. Maximini, advocaat)
   Andere partij in de procedure: Europees Parlement
   Conclusies van rekwirant

               1.

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Eerste kamer) van 25 januari 2006 in zaak T-33/04 (Weißenfels/Europees Parlement) (1), betekend op 31 januari 2006;

               2.

               nietigverklaring van het besluit van geïntimeerde van 26 juni 2003 waarbij op de dubbele kindertoelage van rekwirant als bedoeld in artikel 67, lid 3, van het Statuut een ten gunste van zijn zoon Frederik uit andere bron betaalde bijzondere uitkering voor zwaargehandicapten in mindering is gebracht;

               3.

               nietigverklaring van de stilzwijgende afwijzing van geïntimeerde om rekwirant overeenkomstig zijn verzoek van 4 juni 2003 de in het verleden ten onrechte ingehouden dubbele kindertoelage toe te kennen;

               4.

               nietigverklaring van het besluit van geïntimeerde van 28 april 2004 waarbij de aan zijn zoon Frederik van rekwirant uit andere bron toegekende bijzondere uitkering voor zwaargehandicapten wordt aangemerkt als „soortgelijke toelage” in de zin van artikel 67, lid 2, van het Statuut als de aan rekwirant toegekende dubbele kindertoelage;

               5.

               veroordeling van geïntimeerde om aan rekwirant de schade (subsidiair: ter hoogte van de wettelijke rentevoet) te vergoeden die is ontstaan doordat sinds 1 december 1998 ten onrechte gedeelten van zijn bezoldiging zijn ingehouden in de vorm van de dubbele kindertoelage;

               6.

               verwijzing van geïntimeerde in de kosten van de procedure in beide instanties alsmede in de noodzakelijke kosten van rekwirant.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Rekwirant voert in zijn hogere voorziening aan dat het Gerecht van eerste aanleg procedurefouten heeft gemaakt, omdat het in het bestreden arrest de vorderingen van rekwirant onjuist heeft beoordeeld en zijn vordering op onrechtmatige wijze heeft beperkt. De vaststelling van het Gerecht dat enkel in repliek een schadevordering is geformuleerd is onjuist aangezien de desbetreffende oorspronkelijke vordering in het verzoekschrift op basis van de inhoud ervan als een schadevordering moet worden aangemerkt.
   Het Gerecht heeft de gelijksoortigheid van de beide toelagen in kwestie — als voorwaarde voor toepassing van artikel 67, lid 2, van het Statuut — formeel niet getoetst en inhoudelijk verkeerd opgevat. Formeel kan er geen sprake zijn van „soortgelijke toelagen”, aangezien de Luxemburgse bijzondere uitkering geenszins aan een werkzaamheid in loondienst is gekoppeld. Inhoudelijk moet de afwijking in samenhang met het doel van de beide toelagen worden beschouwd: terwijl op de toelage bedoeld in artikel 67, lid 3, van het Statuut enkel aanspraak kan worden gemaakt door rekwirant zelf — ongeacht zijn woonplaats — om zijn lasten te verlichten, heeft alleen de rechthebbende — dat wil zeggen de zoon van rekwirant — zolang hij in Luxemburg woont, voor zijn verzorging recht op de op zich staande Luxemburgse bijzondere uitkering.
   Toepassing van artikel 67, lid 2, van het Statuut is dus uitgesloten, nu er formeel noch inhoudelijk sprake is van een soortgelijke toelage uit andere bron in de zin van het desbetreffende gemeenschapsrecht. De tegengestelde opvatting vormt derhalve schending het gemeenschapsrecht.

      (1)  PB C 74, blz. 18.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 9 november 2004 in zaak C-338/02 (verzoek van Högsta domstolen om een prejudiciële beslissing): Fixtures Marketing Ltd tegen Svenska Spel AB (Richtlijn 96/9/EG — Rechtsbescherming van databanken — Recht sui generis — Begrip investering in verkrijging, controle of presentatie van inhoud databank — Kalenders voetbalkampioenschappen — Weddenschappen)

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/8

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 9 november 2004
   in zaak C-338/02 (verzoek van Högsta domstolen om een prejudiciële beslissing): Fixtures Marketing Ltd tegen Svenska Spel AB (1)

   (Richtlijn 96/9/EG - Rechtsbescherming van databanken - Recht sui generis - Begrip investering in verkrijging, controle of presentatie van inhoud databank - Kalenders voetbalkampioenschappen - Weddenschappen)
   (2005/C 6/13)
   Procestaal: Zweeds
   In zaak C-338/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door Högsta domstolen (Zweden) bij beslissing van 10 september 2002, ingekomen bij het Hof op 23 september 2002, in de procedure Fixtures Marketing Ltd tegen Svenska Spel AB, heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas, en K. Lenaerts (rapporteur), kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffiers: M. Múgica Arzamendi en M.-F. Contet, hoofdadministrateurs, op 9 november 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Het begrip investering in de verkrijging van de inhoud van een databank in de zin van artikel 7, lid 1, van richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken, moet aldus worden opgevat dat het duidt op de middelen die worden aangewend om bestaande elementen te verkrijgen en in deze databank te verzamelen. Het omvat niet de middelen die worden aangewend voor het creëren van de elementen die de inhoud van een databank vormen. In de context van de opstelling van een wedstrijdkalender voor de organisatie van voetbalkampioenschappen ziet het derhalve niet op de middelen die worden aangewend om voor de verschillende wedstrijden van deze kampioenschappen de data, de tijdschema's en de tegen elkaar spelende teams vast te stellen.

      (1)  PB C 274 van 9.11.2002.


title: Zaak C-183/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 18 april 2011 — Econord Spa/Comune di Solbiate en Comune di Varese

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/11

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 18 april 2011 — Econord Spa/Comune di Solbiate en Comune di Varese
   (Zaak C-183/11)
   2011/C 211/20
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Econord Spa

      Verwerende partijen: Comune di Solbiate, Comune di Varese

      Belanghebbende partij: Aspem Spa

      Prejudiciële vraag

   Moet het beginsel dat de positie van de afzonderlijke in de instrumentele vennootschap (società strumentale) deelnemende openbare lichamen niet relevant is, ook toepassing vinden in het geval waarin een van de deelnemende gemeenten slechts één aandeel in de instrumentele vennootschap bezit en de aandeelhouderspacten die tussen de openbare lichamen zijn gesloten niet geschikt zijn om de deelnemende gemeente enig effectief toezicht op de vennootschap te geven, zodat de deelneming in de vennootschap zou kunnen worden beschouwd enkel de formele gedaante te zijn van een overeenkomst voor het verrichten van diensten?


title: Zaak T-430/11: Beschikking van het Gerecht van 9 september 2013 — Telefónica/Commissie ( „Beroep tot nietigverklaring — Staatssteun — Steunregeling die fiscale afschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen mogelijk maakt — Besluit waarbij steunregeling onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering van steun niet wordt gelast — Handeling die uitvoeringsmaatregelen bevat — Geen individuele geraaktheid — Geen hoedanigheid van daadwerkelijke begunstigde van steunregeling — Geen verplichting tot teruggave — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/22

         Beschikking van het Gerecht van 9 september 2013 — Telefónica/Commissie
   (Zaak T-430/11) (1)

   (Beroep tot nietigverklaring - Staatssteun - Steunregeling die fiscale afschrijving van financiële goodwill voor verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen mogelijk maakt - Besluit waarbij steunregeling onverenigbaar met interne markt wordt verklaard en terugvordering van steun niet wordt gelast - Handeling die uitvoeringsmaatregelen bevat - Geen individuele geraaktheid - Geen hoedanigheid van daadwerkelijke begunstigde van steunregeling - Geen verplichting tot teruggave - Niet-ontvankelijkheid)
   2013/C 336/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Telefónica SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Ruiz Calzado, M. Núñez Müller en J. Domínguez Pérez, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: R. Lyal, C. Urraca Caviedes en P. Němečková, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van besluit 2011/282/EU van de Commissie van 12 januari 2011 inzake de fiscale afschrijving van financiële goodwill voor de verwerving van deelnemingen in buitenlandse ondernemingen C-45/07 (ex NN 51/07, ex CP 9/07) die door Spanje is toegepast (PB L 135, blz. 1)

      Dictum

               1.

               Het beroep wordt verworpen.

               2.

               Telefónica SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak T-455/05 R: Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van  25 april 2006  — Componenta tegen Commissie ( Kort geding — Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging — Staatssteun — Spoedeisendheid )

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/17

         Beschikking van de president van het Gerecht van eerste aanleg van 25 april 2006 — Componenta tegen Commissie
   (Zaak T-455/05 R)
   („Kort geding - Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging - Staatssteun - Spoedeisendheid”)
   (2006/C 154/45)
   Procestaal: Fins
   Partijen

      Verzoekster: Componenta Oyj (Helsinki, Finland) (vertegenwoordiger: M. Savola, advocaat)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: C. Giolito en M. Huttunen, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verzoekster: Republiek Finland (vertegenwoordiger: E. Bygglin, gemachtigde)
   Voorwerp
   Verzoek om opschorting van tenuitvoerlegging van beschikking C(2005) 3871 def. van de Commissie van 20 oktober 2005 inzake de staatssteun C 37/2004 (ex NN 51/2004) die de Republiek Finland aan Componenta Oyj heeft toegekend
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 13 maart 2003 in zaak T-340/00: Comunità montana della Valnerina tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("EOGFL — Intrekking van financiële bĳstand — Artikel 24 van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Evenredigheidsbeginsel en rechtszekerheidsbeginsel — Motivering — Recht van verweer")

text:
C 146/38                NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             21.6.2003
                                                       GERECHT VAN EERSTE AANLEG
  ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                                 2.     Verwerpt het beroep wordt voor het overige.
                        van 13 maart 2003                                  3.     Verstaat dat elke partij haar eigen kosten zal dragen.
in zaak T-340/00: Comunità montana della Valnerina
  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)                       (1 ) PB C 4 van 6.1.2001.
(„EOGFL — Intrekking van financiële bijstand — Artikel 24
van verordening (EEG) nr. 4253/88 — Evenredigheidsbegin-
sel en rechtszekerheidsbeginsel — Motivering — Recht van
                              verweer”)
                         (2003/C 146/68)                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                        (Procestaal: Italiaans)
                                                                                van 13 maart 2003
In zaak T-340/00, Comunità montana della Valnerina, verte-                 in zaak T-125/01: José Martí Peix, SA tegen Commissie
genwoordigd door E. Cappelli en P. De Caterini, advocaten,                              van de Europese Gemeenschappen (1)
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, ondersteund door
Italiaanse Republiek (gemachtigden: U. Leanza en G. Aiello),               („Visserij — Communautaire financiële bijstand — Vermin-
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                    dering van bijstand — Verjaring — Redelijke termijn —
tigden: C. Cattabriga en M. Moretto), betreffende een beroep                                    Evenredigheidsbeginsel”)
tot nietigverklaring van beschikking C(2000) 2388 van de
Commissie van 14 augustus 2000 houdende intrekking van
de steun die de Comunità Montana della Valnerina was                                                  (2003/C 146/69)
toegekend bij beschikking C(93) 3182 van de Commissie van
10 november 1993 betreffende de toekenning van bijstand van                                          (Procestaal: Spaans)
het EOGFL, afdeling „Oriëntatie”, overeenkomstig verordening
(EEG) nr. 4256/88 van de Raad van 19 december 1988 tot
vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van verordening
(EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL, afdeling                   In zaak T-125/01, José Martí Peix, SA, gevestigd te Huelva
„Oriëntatie” (PB L 374, blz. 25), in het kader van project                 (Spanje), vertegenwoordigd door J.-R. García-Gallardo Gil-
93.IT.06.016, getiteld „Proef- en demonstratieproject betref-              Fournier en D. Domínguez Pérez, advocaten, tegen Commissie
fende de bosbouw-, landbouw- en voedingsmiddelenindustrie                  van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: aanvanke-
in bergrandgebieden (Frankrijk, Italië)”, heeft het Gerecht                lijk L. Visaggio en J. Guerra Fernández, vervolgens S. Pardo
(Derde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpre-              Quintillán en J. Guerra Fernández), betreffende een beroep tot
sident, J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio              nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van
González, hoofdadministrateur, op 13 maart 2003 een arrest                 19 maart 2001 houdende vermindering van de bijstand
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                die aan José Martí Peix, SA is verleend bij beschikking
                                                                           C(91)2874 def./11 van de Commissie van 16 december 1991,
1.    Verklaart beschikking C(2000) 2388 van de Commissie van              gewijzigd bij beschikking C(93)1131 def./4 van de Commissie
      14 augustus 2000 houdende intrekking van de steun die                van 12 mei 1993, voor een project tot oprichting van een
      de Comunità Montana della Valneriana was toegekend bij               gemengde visserijvennootschap, heeft het Gerecht (Derde
      beschikking C(93) 3182 van de Commissie van 10 november              kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident,
      1993 betreffende de toekenning van bijstand van het EOGFL,           J. Azizi en M. Jaeger, rechters; griffier: B. Pastor, adjunct-
      afdeling „Oriëntatie”, overeenkomstig verordening (EEG)              griffier, op 13 maart 2003 een arrest gewezen waarvan het
      nr. 4256/88 van de Raad van 19 december 1988 tot                     dictum luidt als volgt:
      vaststelling van bepalingen voor de uitvoering van verordening
      (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot het EOGFL, afdeling
      Oriëntatie (PB L 374, blz. 25), in het kader van project             1.     Verwerpt het beroep.
      93.IT.06.016, getiteld „Proef- en demonstratieproject betref-
      fende bosbouw-, landbouw- en voedingsmiddelenindustrie in            2.     Verwijst verzoekster in de kosten.
      bergrandgebieden (Frankrijk, Italië)”, nietig voorzover de Com-
      missie haar verzoek tot terugbetaling van de bijstand niet heeft
                                                                           (1 ) PB C 245 van 1.9.2001.
      beperkt tot de bedragen die overeenkwamen met het deel van
      het project dat krachtens de toekenningsbeschikking door
      verzoekster zelf moest worden uitgevoerd.


title: Zaak T-175/17: Beroep ingesteld op 15 maart 2017 — Ostvesta/Commissie

text:
               14.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/26

         Beroep ingesteld op 15 maart 2017 — Ostvesta/Commissie
   (Zaak T-175/17)
   (2017/C 269/38)
   Procestaal: Lets

      Partijen

      Verzoekende partij: Ostvesta, SIA (Riga, Letland) (vertegenwoordiger: J. Davidovičs, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               Nietigverklaring van missieverslag THOR (2013) 11413-07/05/2013 van het Europees bureau voor fraudebestrijding (OLAF), samen met de 15 bijlagen daarbij, van eindverslag nr. OF/2010/0827/B1, verslag nr. OF/2010/0827 en verslag THOR (2011) 27463, wegens ernstige onregelmatigheden, alsmede van de aanbevolen maatregelen die op basis daarvan zijn vastgesteld.

               —

               Verwijzing van verweerster in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij twee middelen aan.

               1.

               De bestreden handelingen binden de belastingdiensten en rechterlijke instanties van de Staat en brengen rechtstreekse rechtsgevolgen met zich mee die de persoonlijke en concrete belangen en rechten van verzoekster aantasten, haar rechtspositie wijzigen en voor beroep vatbare handelingen vormen, gelet op:

                           —

                           de aard van de „eigen middelen van de Unie”, de douanerechten en de daaruit voortvloeiende verplichtingen van de lidstaten die deze douanerechten moeten innen;

                           —

                           de aard van OLAF, die een bestuurlijke onderzoeksinstantie is die voor externe onderzoeken in de plaats treedt van de Europese Commissie;

                           —

                           de rol van de Europese Commissie als instelling met uitvoerende functies bij de toepassing van het douanewetboek van de Europese Unie.

               2.

               De bestreden handelingen zijn onwettig en onregelmatig, aangezien:

                           —

                           zij niet een aantal fundamentele elementen bevatten waarin in verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 is voorzien; dat wil zeggen dat zij geen gegevens vermelden betreffende de procedurele waarborgen, noch betreffende de personen die aan het onderzoek deelnemen, noch betreffende het verhoor van de wettelijke vertegenwoordigers van verzoekster, noch betreffende de voorlopige juridische kwalificatie;

                           —

                           zij op niet-gemotiveerde en tegenstrijdige wijze de aansprakelijkheid van de bevoegde autoriteiten uitsluiten;

                           —

                           OLAF niet de verplichting is nagekomen om het onderzoek objectief en onpartijdig en overeenkomstig het vermoeden van onschuld te voeren;

                           —

                           het missieverslag en het eindverslag onjuiste informatie bevatten vanwege onjuiste aanwijzingen of onvoldoende instructie;

                           —

                           de regeling van de Gemeenschappen op het gebied van antidumpingrechten is geschonden en onjuist is toegepast;

                           —

                           de regeling van de Gemeenschappen en de regeling van de Republiek Taiwan betreffende de op het BOFT [Bureau of foreign trade] rustende verplichting om de oorsprong van de door haar gecertificeerde goederen te controleren, is geschonden en onjuist is toegepast;

                           —

                           artikel 220, lid 2, onder b), van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, is geschonden en onjuist is toegepast;

                           —

                           de Verdragen en de wettelijke regels met betrekking tot de toepassing ervan, alsmede het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name artikel 41 daarvan, zijn geschonden.


title: Zaak C-322/08: Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden

text:
               30.8.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 223/38

         Beroep ingesteld op 15 juli 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Zweden
   (Zaak C-322/08)
   (2008/C 223/63)
   Procestaal: Zweeds
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Condou-Durande en J. Enegren, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Zweden
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Zweden, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/83/EG (1) van de Raad van 29 april 2004, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               —

               het Koninkrijk Zweden te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 10 oktober 2006 verstreken.

      (1)  Richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming, PB L 304, blz. 12.


title: Zaak T-402/11: Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2012 — Preparados Alimenticios del Sur/Commissie

text:
               1.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 373/13

         Beschikking van het Gerecht van 18 oktober 2012 — Preparados Alimenticios del Sur/Commissie
   (Zaak T-402/11) (1)

   2012/C 373/22
   Procestaal: Spaans
   De president van de Tweede kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 282 van 24.9.2011.


title: Zaak C-267/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of Gibraltar (Verenigd Koninkrijk) op 13 mei 2016 – Albert Buhagiar, Wayne Piri, Stephanie Piri, Arthur Taylor, Henry Bonifacio, Colin Tomlinson, Darren Sheriff/The Hon. Gilbert Licudi QC MP Minister for Justice

text:
               18.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/32

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Supreme Court of Gibraltar (Verenigd Koninkrijk) op 13 mei 2016 – Albert Buhagiar, Wayne Piri, Stephanie Piri, Arthur Taylor, Henry Bonifacio, Colin Tomlinson, Darren Sheriff/The Hon. Gilbert Licudi QC MP Minister for Justice
   (Zaak C-267/16)
   (2016/C 260/40)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Supreme Court of Gibraltar

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Albert Buhagiar, Wayne Piri, Stephanie Piri, Arthur Taylor, Henry Bonifacio, Colin Tomlinson, Darren Sheriff

      Verwerende partij: The Hon. Gilbert Licudi QC MP Minister for Justice

      Prejudiciële vragen

               1)

               Als de Evp-bepalingen in de richtlijn (1) alleen betrekking hebben op het vrije verkeer van goederen, kunnen zij dan niettemin van toepassing zijn op Gibraltar op grond van het feit dat zij geen betrekking hebben op een commerciële of handelstransactie en derhalve buiten de werkingssfeer vallen van de op grond van de toetredingsakte van 1972 aan Gibraltar toegekende derogaties?

               2)

               Zijn de bepalingen van de richtlijn met betrekking tot de Evp, wat jagers en sportschutters betreft, op Gibraltar van toepassing op grond van het feit dat zij betrekking hebben op het vrije verkeer van diensten?

               3)

               Zijn de bepalingen van de richtlijn met betrekking tot de Evp, wat jagers en sportschutters betreft, ongeldig op grond van het feit dat zij betrekking hebben op het vrije verkeer van personen en daarom niet op de juiste rechtsgrondslag zijn vastgesteld?

      (1)  Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (PB L 256, blz. 51).


title: Zaak C-233/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 26 juni 2009 — G.A. Dijkman en M.A. Dijkman-Lavaleije tegen Belgische Staat

text:
               12.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 220/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door het Hof van beroep te Antwerpen (België) op 26 juni 2009 — G.A. Dijkman en M.A. Dijkman-Lavaleije tegen Belgische Staat
   (Zaak C-233/09)
   2009/C 220/38
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Hof van beroep te Antwerpen

      Partijen in het hoofdgeding

               Verzoekers

               :

               G.A. Dijkman
               M.A. Dijkman-Lavaleije

               Verweerder

               :

               Belgische Staat

      Prejudiciële vraag

   Is er een schending van artikel 56, lid 1, EG-Verdrag doordat Belgische rijksinwoners die investeren of beleggen in het buitenland, bijvoorbeeld Nederland, teneinde te verhinderen dat de aanvullende gemeentebelasting van artikel 465 WIB92 verschuldigd wordt, verplicht zijn voor de uitbetaling van de roerende inkomsten een beroep te doen op een Belgische tussenpersoon, daar waar rijksinwoners die investeren of beleggen in België, steeds kunnen genieten van het stelsel van de bevrijdende roerende voorheffing van artikel 313 WIB92 en dus de aanvullende gemeentebelasting van artikel 465 WIB92 kunnen ontlopen, doordat de roerende voorheffing reeds aan de bron werd ingehouden?