title: Zaak F-61/14: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 24 maart 2015 — Maggiulli/Commissie (Openbare dienst — Bevordering — Bevorderingsronde 2013 — Besluit houdende weigering van bevordering — Vergelijking van verdiensten)

text:
               4.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 146/46

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 24 maart 2015 — Maggiulli/Commissie
   (Zaak F-61/14) (1)

   ((Openbare dienst - Bevordering - Bevorderingsronde 2013 - Besluit houdende weigering van bevordering - Vergelijking van verdiensten))
   (2015/C 146/62)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Carola Maggiulli (Brussel, België) (vertegenwoordiger: A. Salerno, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: C. Berardis-Kayser en G. Berscheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit om verzoekster in het kader van de bevorderingsronde 2013 niet te bevorderen naar de rang AD 13

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Maggiulli draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 421 van 24.11.2014, blz. 61.


title: Zaak T-859/16: Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER)

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/46

         Beroep ingesteld op 7 december 2016 — Damm/EUIPO — Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz (EISKELLER)
   (Zaak T-859/16)
   (2017/C 038/60)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Sociedad Anónima Damm (Barcelona, Spanje) (vertegenwoordiger: P. González-Bueno Catalán de Ocón, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz GmbH & Co. KG (Au-Hallertau, Duitsland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken merk: beeldmerk met het woordelement „EISKELLER” — Uniemerkaanvraag nr. 12 204 426

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het EUIPO van 5 september 2016 in zaak R 2428/2015-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO en Schlossbrauerei Au-Hallertau Willibald Beck Freiherr von Peccoz GmbH & Co. KG in de kosten van de procedure.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak T-468/04

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/40

         Doorhaling van zaak T-468/04 (1)

   (2005/C 229/83)

      (Procestaal: Frans)

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 juni 2005 de doorhaling in het register gelast van zaak T-468/04: Kenzo Takada tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM).

      (1)  PB C 57 van 5.3.2005.


title: Zaak T-450/07: Beroep ingesteld op 3 december 2007 — Harwin International/BHIM — Cuadrado (Pickwick)

text:
               9.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/32

         Beroep ingesteld op 3 december 2007 — Harwin International/BHIM — Cuadrado (Pickwick)
   (Zaak T-450/07)
   (2008/C 37/50)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Harwin International LLC (Albany, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: D. Przedborski, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Cuadrado SA (Paterna, Spanje)
   Conclusies

               —

               vernietiging van de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 10 september 2007 in zaak R 1245/2006-2;

               —

               verwijzing van verweerder en Cuadrado SA in hun eigen kosten en in verzoeksters kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring is gevorderd: beeldmerk met de woordelementen „PICKWICK COLOUR GROUP” voor waren en diensten van klasse 25 — aanvraag nr. 826669

      Houder van het gemeenschapsmerk: Harwin International LLC

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: Cuadrado SA

      Merkrecht van de partij die nietigverklaring vordert: ouder nationaal woordmerk „PICK OUIC, CUADRADO SA, VALENCIA” en beeldmerk met de woordelementen „Pick Ouic” voor waren van klasse 25

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: nietigverklaring van het aangevraagde merk in zijn geheel

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van de artikelen 8, lid 1, sub b, en 56, leden 2 en 3, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad.
   Verzoekster stelt dat het oordeel van de kamer van beroep dat de nietigheidsafdeling de door Cuadrado overgelegde bewijsstukken niet heeft onderzocht, ongerijmd is en in strijd met het recht. Bovendien bestaat er volgens verzoekster geen gevaar van verwarring van de betrokken merken.


title: Zaak T-53/14: Beroep ingesteld op 20 januari 2014 — Ludwig-Bölkow-Systemtechnik/Commissie

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/23

         Beroep ingesteld op 20 januari 2014 — Ludwig-Bölkow-Systemtechnik/Commissie
   (Zaak T-53/14)
   2014/C 129/30
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH (Ottobrunn, Duitsland) (vertegenwoordigers: M. Núñez Müller en T. Becker, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               vaststellen dat verzoekster in het kader van de overeenkomsten SES6-CT-2004-502596 (HyWays), SES6-CT-2005-019813 (HyApproval) en SES6-CT-2005-513542 (HarmonHy), die tussen de Commissie en onder meer verzoekster werden gesloten, haar projectkosten in overeenstemming met de toepasselijke contractuele bepalingen, in het bijzonder artikel II.19 van de algemene voorwaarden, heeft berekend, en de Commissie derhalve haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen doordat zij bij het uitschrijven van debetnota’s nrs. 3241314522 en 3241315423 (HyWays), nrs. 3241314527 en 3241314526 (HyApproval) alsmede nrs. 3241314519 en 3241313756 (HarmonHy) verzoeksters projectkosten anders heeft berekend;

               —

               vaststellen dat verzoekster in het kader van overeenkomst SES6-CT-2004-502596 (HyWays) louter een communautaire financiële bijdrage van 495 269,48 EUR heeft ontvangen en de Commissie bij het uitschrijven van debetnota’s nrs. 3241314522 en 3241315423 derhalve ten onrechte ervan is uitgegaan dat verzoekster een financiële bijdrage van 604 240,79 EUR was toegekend;

               —

               vaststellen dat de door de Commissie in het kader van overeenkomst CT-2005-019813 (HyApproval) op grond van het Final Audit Report van 15 juli 2011 van Management (MGT) naar Research (RTD) geherkwalificeerde kosten daadwerkelijk managementkosten zijn;

               —

               vaststellen dat verzoekster in het kader van bovengenoemde overeenkomsten niet verplicht is om schadevergoeding (liquidated damages) overeenkomstig artikel II.30 van de algemene voorwaarden te betalen;

               —

               vaststellen dat de Commissie bovengenoemde debetnota’s, met uitzondering van een bedrag van 1 323,02 EUR met betrekking tot debetnota nr. 3241314523 (HyWays), een bedrag van 3 870,02 EUR met betrekking tot debetnota nr. 3241314527 (HyApproval), alsmede een bedrag van 16 868,66 EUR met betrekking tot debetnota nr. 3241314519 (HarmonHy), ten onrechte heeft uitgeschreven en dat verzoekster de in de debetnota’s vermelde bedragen met uitzondering van de hierboven vermelde bedragen niet verschuldigd is;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel
               Verzoekster stelt dat zij een methode voor de berekening van haar projectkosten heeft gehanteerd die in overeenstemming is met artikel II.19 van de algemene voorwaarden van de litigieuze overeenkomsten. Bijgevolg is zij van mening dat de Commissie niet het recht had om de gehanteerde berekeningsmethode in vraag te stellen en bij het uitschrijven van de litigieuze debetnota’s een andere berekeningsmethode toe te passen.

               2.

               Tweede middel
               Verzoekster betoogt dat zij voor het project HyWays louter een financiële bijdrage van 495 269,48 EUR heeft ontvangen. De Commissie is derhalve bij het uitschrijven van de debetnota’s ten onrechte ervan uitgegaan dat verzoekster een financiële bijdrage van 604 240,79 EUR was toegekend.

               3.

               Derde middel
               Verzoekster voert aan dat de Commissie voor het project HyApproval ten onrechte bepaalde kosten heeft geherkwalificeerd van „Management” naar „Research”.

               4.

               Vierde middel
               Verzoekster stelt dat de Commissie niet het recht heeft om schadevergoeding van haar te vorderen overeenkomstig artikel II.30 van de algemene voorwaarden van de litigieuze overeenkomsten.


title: Zaak T-914/16: Beroep ingesteld op 27 december 2016 — Proof IT/EIGE

text:
               13.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/34

         Beroep ingesteld op 27 december 2016 — Proof IT/EIGE
   (Zaak T-914/16)
   (2017/C 078/47)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Proof IT SIA (Riga, Letland) (vertegenwoordigers: J. Jerņeva en D. Pāvila, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE)

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Instituut voor gendergelijkheid in het kader van de aanbestedingsprocedure voor de gunning van de „Raamovereenkomst voor het onderhoud en de update van de genderstatistiekentools en -bronnen van het EIGE” EIGE/2016/OPER/01-Perceel nr. 1 en EIGE/2016/OPER/01-Perceel nr. 2, aan verzoekster meegedeeld bij brief van 14 oktober 2016, houdende afwijzing van verzoeksters offerte en gunning van de raamovereenkomst aan een derde vennootschap;

               —

               toekenning aan verzoekster van schadevergoeding voor verlies van een kans en/of verlies van de opdracht zelf ten bedrage van 128 480 EUR;

               —

               verwijzing van verweerder in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1.

               Schending door verweerder van de beginselen van gelijke behandeling en transparantie, doordat hij de gunningscriteria niet op dezelfde wijze heeft uitgelegd gedurende de volledige aanbestedingsprocedure.

               2.

               Schending door verweerder van de beginselen van gelijke behandeling en transparantie, doordat hij verzoeksters offerte volledig opnieuw heeft onderzocht en bijgevolg willekeurig heeft gehandeld, wat heeft geleid tot bezorgdheid over favoritisme.

               3.

               Schending door verweerder van de beginselen van gelijke behandeling en transparantie, doordat de gunningscriteria onnauwkeurig zijn en verweerder bij de gunning van de betrokken opdracht derhalve een onbeperkte keuzevrijheid heeft.

               4.

               Kennelijk onjuiste beoordeling door verweerder van verzoeksters offerte, waarvan de correctie tot een verschillende uitkomst van de aanbestedingsprocedure zou leiden. Dat wil zeggen dat verzoeksters offerte niet had mogen worden afgewezen en dat de raamovereenkomst aan verzoekster had moeten worden gegund.


title: Gevoegde zaken C-72/07 en C-111/07: Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 juni 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias — Spanje) — José Manuel Blanco Pérez, María del Pilar Chao Gómez/Consejería de Salud y Servicios Sanitarios, Federación Empresarial de Farmacéuticos (FEFE), Principado de Asturias (Prejudiciële verwijzing — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 199/14

         Beschikking van het Hof (Achtste kamer) van 13 juni 2007 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias — Spanje) — José Manuel Blanco Pérez, María del Pilar Chao Gómez/Consejería de Salud y Servicios Sanitarios, Federación Empresarial de Farmacéuticos (FEFE), Principado de Asturias
   (Gevoegde zaken C-72/07 en C-111/07) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Niet-ontvankelijkheid)
   (2007/C 199/24)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Superior de Justicia de Asturias
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: José Manuel Blanco Pérez, María del Pilar Chao Gómez

      Verwerende partijen: Consejería de Salud y Servicios Sanitarios, Federación Empresarial de Farmacéuticos (FEFE), Principado de Asturias
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal Superior de Justicia de Asturias — Uitlegging van artikel 43 EG — Regeling betreffende de voorwaarden voor de opening van nieuwe apotheken
   Dictum
   De bij beslissingen van 30 november 2006 en 29 januari 2007 door het Tribunal Superior de Justicia de Asturias ingediende verzoeken om een prejudiciële beslissing zijn kennelijk niet-ontvankelijk.

      (1)  PB C 82 van 14.4.2007.

      PB C 95 van 28.4.2007.


title: Arrest van het Gerecht van Eerste Aanleg van 8 maart 2005 in zaak T-275/02, D tegen Europese Investeringsbank (EIB) (Personeelsleden van EIB — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid — Verlenging van proeftijd — Beëindiging van overeenkomst — Voorwaarden — Beroep tot schadevergoeding)

text:
               14.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 115/19

      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 8 maart 2005
   in zaak T-275/02, D tegen Europese Investeringsbank (EIB) (1)

   (Personeelsleden van EIB - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid - Verlenging van proeftijd - Beëindiging van overeenkomst - Voorwaarden - Beroep tot schadevergoeding)
   (2005/C 115/36)
   Procestaal: Frans
   In zaak T-275/02, D, voormalig personeelslid van de Europese Investeringsbank, wonende te Luxemburg (Luxemburg), vertegenwoordigd door J. Choucroun, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg, tegen Europese Investeringsbank (EIB) (gemachtigde: J.-P. Minnaert, bijgestaan door P. Mousel, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg), betreffende, enerzijds, een beroep tot nietigverklaring van de besluiten van de EIB houdende verlenging van de proeftijd en beëindiging van de overeenkomst van verzoekster, en, anderzijds, een beroep tot vergoeding van de gestelde materiële en immateriële schade, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: M. Vilaras, kamerpresident, F. Dehousse en D. Šváby, rechters; griffier: C. Kristensen, administrateur, op 8 maart 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1

               Het beroep wordt verworpen.

               2

               Op het verzoek van de Europese Investeringsbank om vertrouwelijke behandeling behoeft niet te worden beslist.

               3

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 261 van 26.10.2002.


title: Zaak C-342/12: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho de Viseu — Portugal) — Worten — Equipamentos para o Lar, SA/Autoridade para as Condições de Trabalho (ACT) (Verwerking van persoonsgegevens — Richtlijn 95/46/EG — Artikel 2 — Begrip „persoonsgegevens” — Artikelen 6 en 7 — Beginselen betreffende kwaliteit van gegevens en toelaatbaarheid van gegevensverwerking — Artikel 17 — Beveiliging van verwerking — Arbeidstijd van werknemers — Arbeidstijdregister — Toegang door nationale autoriteit bevoegd voor toezicht op arbeidsvoorwaarden — Verplichting voor werkgever om onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/37

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 30 mei 2013 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Trabalho de Viseu — Portugal) — Worten — Equipamentos para o Lar, SA/Autoridade para as Condições de Trabalho (ACT)
   (Zaak C-342/12) (1)

   (Verwerking van persoonsgegevens - Richtlijn 95/46/EG - Artikel 2 - Begrip „persoonsgegevens” - Artikelen 6 en 7 - Beginselen betreffende kwaliteit van gegevens en toelaatbaarheid van gegevensverwerking - Artikel 17 - Beveiliging van verwerking - Arbeidstijd van werknemers - Arbeidstijdregister - Toegang door nationale autoriteit bevoegd voor toezicht op arbeidsvoorwaarden - Verplichting voor werkgever om onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen)
   2013/C 225/63
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Trabalho de Viseu

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Worten — Equipamentos para o Lar, SA

      Verwerende partij: Autoridade para as Condições de Trabalho (ACT)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Tribunal do Trabalho de Viseu — Uitlegging van de artikelen 2 en 17, lid 1, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) — Begrip persoonsgegevens — Gegevens die zijn opgenomen in een systeem voor de registratie van de arbeidstijden van werknemers van een onderneming

      Dictum

               1)

               Artikel 2, sub a, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, moet aldus worden uitgelegd dat een arbeidstijdregister zoals dat in het hoofdgeding, met daarin voor elke werknemer het begin en het einde van de arbeidstijd alsook de bijbehorende onderbrekingen of pauzes, onder het begrip „persoonsgegevens” in de zin van die bepaling valt.

               2)

               De artikelen 6, lid 1, sub b en c, en 7, sub c en e, van richtlijn 95/46 moeten aldus worden uitgelegd dat zij zich niet verzetten tegen een nationale regeling zoals die in het hoofdgeding, die een werkgever verplicht aan de nationale autoriteit bevoegd voor het toezicht op de arbeidsvoorwaarden een onmiddellijk consulteerbaar arbeidstijdregister ter beschikking te stellen, voor zover deze verplichting noodzakelijk is opdat die autoriteit het haar opgedragen toezicht op de toepassing van de arbeidsvoorwaardenregeling, met name inzake arbeidstijd, kan uitoefenen.

      (1)  PB C 295 van 29.9.2012.


title: Zaak T-761/14: Beroep ingesteld op 17 november 2014 — Consolidated Artists/BHIM — Body Cosmetics International (MANGO)

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/45

         Beroep ingesteld op 17 november 2014 — Consolidated Artists/BHIM — Body Cosmetics International (MANGO)
   (Zaak T-761/14)
   (2015/C 007/51)
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Consolidated Artists BV (Amstelveen, Nederland) (vertegenwoordiger: B. Corne, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Body Cosmetics International (MANGO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met woordelement „MANGO”

      Procedure voor het BHIM: nietigheidsprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 8 september 2014 in zaak R 2337/2013-4

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van de artikelen 7, lid 3, en 52, lid 2, van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (grote kamer) van 26 april 2005 in zaak C-494/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (Niet-nakoming — Milieu — Beheer van afvalstoffen — Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG — Artikelen 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 en 14)

text:
               11.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 143/5

      ARREST VAN HET HOF

   (grote kamer)
   van 26 april 2005
   in zaak C-494/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland (1)

   (Niet-nakoming - Milieu - Beheer van afvalstoffen - Richtlijn 75/442/EEG, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EG - Artikelen 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 en 14)
   (2005/C 143/02)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-494/01, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 20 december 2001, Commissie van de Europese Gemeenschappen, (gemachtigden: R. Wainwright en X. Lewis) tegen Ierland (gemachtigde: D. O'Hagan, bijgestaan door P. Charleton, SC, en A. Collins, BL) heeft het Hof (grote kamer), samengesteld als volgt: V. Skouris, president, P. Jann (rapporteur), C. W. A. Timmermans en A. Rosas, kamerpresidenten, J.-P. Puissochet, R. Schintgen, N. Colneric, S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič, J. Malenovský, U. Lõhmus en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op 26 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Door niet alle maatregelen te treffen die nodig zijn om te zorgen voor een correcte implementatie van de artikelen 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 en 14 van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991, is Ierland de krachtens deze bepalingen op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Door een verzoek om informatie van 20 september 1999 met betrekking tot handelingen betreffende afvalstoffen te Fermoy, County Cork, niet te beantwoorden, is Ierland de krachtens artikel 10 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               3)

               Ierland wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 56 van 2.3.2002.


title: Zaak T-8/15: Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Auyantepui Corp./BHIM — Magda Rose (Mr Jones)

text:
               13.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/31

         Beroep ingesteld op 8 januari 2015 — Auyantepui Corp./BHIM — Magda Rose (Mr Jones)
   (Zaak T-8/15)
   (2015/C 118/39)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Auyantepui Corp., SA (Panama, Panama) (vertegenwoordiger: E. Manresa Medina, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Magda Rose GmbH & Co. KG (Wenen, Oostenrijk)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Houder van het betrokken merk: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „Mr Jones”– inschrijvingsaanvraag nr. 10 669 794

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 28 oktober 2014 in zaak R 49/2014-2

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing en toewijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag;

               —

               verwijzing van het BHIM en van de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep, ingeval deze intervenieert voor het Gerecht, in de kosten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), en artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-304/05: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 92/43/EEG — Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna — Richtlijn 79/409/EEG — Behoud van vogelstand — Milieueffectbeoordeling voor werkzaamheden tot inrichting van skipistes)

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 september 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Italiaanse Republiek
   (Zaak C-304/05) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 92/43/EEG - Instandhouding van natuurlijke habitats en van wilde flora en fauna - Richtlijn 79/409/EEG - Behoud van vogelstand - Milieueffectbeoordeling voor werkzaamheden tot inrichting van skipistes)
   (2007/C 269/13)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. van Beek en D. Recchia, gemachtigden)

      Verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordigers: I. M. Braguglia en G. Fiengo, gemachtigden)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van artikel 6, leden 2 tot en met 4, juncto artikel 7 van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB L 206, blz. 7) — Schending van artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 21 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (PB L 103, blz. 1) — Uitbreiding van het skigebied van Santa Caterina Valfurva in het nationale park van Stelvio (speciale beschermingszone IT 2040044) zonder milieueffectbeoordeling — Verzuim om de maatregelen te treffen die nodig zijn ter voorkoming van verstoring en verslechtering van de habitats van de soorten waarvoor de speciale beschermingszone is aangewezen
   Dictum

               1)

                           —

                           Door toestemming te verlenen voor maatregelen die een significant effect kunnen hebben op de specialebeschermingszone IT 2040044, Parco Nazionale dello Stelvio, zonder die maatregelen te onderwerpen aan een passende beoordeling van de gevolgen ervan uit het oogpunt van de instandhoudingsdoelstellingen van dat gebied;

                           —

                           door dergelijke maatregelen toe te staan zonder zich te houden aan de bepalingen volgens welke een project, ondanks negatieve conclusies van de beoordeling van de gevolgen, bij ontstentenis van andere oplossingen, alleen mag worden gerealiseerd om dwingende redenen van groot openbaar belang en enkel na de compenserende maatregelen te hebben genomen die nodig zijn om te waarborgen dat de algehele samenhang van Natura 2000 bewaard blijft, en deze aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen te hebben meegedeeld, en

                           —

                           door geen maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten waarvoor de specialebeschermingszone IT 2040044, Parco Nazionale dello Stelvio, is aangewezen, niet verslechtert en er geen storende factoren optreden voor die soorten,

                     is de Italiaanse Republiek de verplichtingen niet nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, leden 2 tot en met 4, van richtlijn 92/43/EEG van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, in samenhang met artikel 7 van die richtlijn, en krachtens artikel 4, leden 1 en 2, van richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Italiaanse Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005.


title: Zaak T-348/07: Beroep ingesteld op 12 september 2007 — Al-Aqsa/Raad

text:
               10.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 269/61

         Beroep ingesteld op 12 september 2007 — Al-Aqsa/Raad
   (Zaak T-348/07)
   (2007/C 269/111)
   Procestaal: Nederlands
   Partijen

      Verzoekende partij: Stichting Al-Aqsa (Amsterdam, Nederland) (vertegenwoordigd door: J. Pauw, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie
   Conclusies van verzoekende partij

               —

               Nietigverklaring van het Besluit 2007/445/EG van de Raad, voor zover het op verzoekster van toepassing is. Tevens wordt verzocht te concluderen dat Verordening (EG) nr. 2580/2001 niet op verzoekster van toepassing is.

               —

               Veroordeling van de Raad in de kosten van deze procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster stelt dat Besluit 2007/445/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot uitvoering van artikel 2, li 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme nietig is, voor zover het op haar betrekking heeft.
   Ter ondersteuning van haar verzoekschrift roept verzoekster ten eerste in dat het Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (1) niet van toepassing is op verzoekster.
   Ten tweede roept verzoekster in dat er geen bevoegde autoriteit ten aanzien van verzoekster een beslissing heeft genomen in de zin van artikel 1, lid 4, van het Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 december 2001.
   Ten derde verklaart verzoekster dat er bij haar geen sprake is van enige opzet, schuld of wetenschap ten aanzien van het ondersteunen van terroristische activiteiten.
   Ten vierde blijkt volgens verzoekster noch uit de motivering van het bestreden besluit, noch uit de onderliggende nationale beschikking dat zij nog steeds geacht kan worden terroristische daden te vergemakkelijken.
   Tenslotte roept verzoekster een schending in van het evenredigheidsbeginsel, van wezenlijke vormvoorschriften, doordat de Raad geen heronderzoek heeft verricht naar de wenselijkheid van de handhaving van verzoekster op de lijst, van het recht op het ongestoorde genot van eigendom en van de vereiste voor een deugdelijke motivering.

      (1)  2001/931/GBVB (PB L 344, blz. 93).


title: Zaak C-211/10: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 3 mei 2010 — Doris Povse/Mauro Alpago

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) op 3 mei 2010 — Doris Povse/Mauro Alpago
   (Zaak C-211/10)
   2010/C 179/41
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Doris Povse

      Verwerende partij: Mauro Alpago

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet onder een „gezagbeslissing […] die niet de terugkeer van het kind met zich brengt” in de zin van artikel 10, sub b-iv, van verordening (EG) nr. 2201/2003 („verordening Brussel II bis”) (1) ook een voorlopige regeling worden verstaan waarmee de „ouderlijke beslissingsbevoegdheid”, in het bijzonder het recht om de verblijfplaats te bepalen, tot en met de definitieve beslissing over het gezagsrecht aan de ontvoerende ouder wordt overgedragen?

               2)

               Valt een bevel tot terugkeer slechts dan binnen de werkingssfeer van artikel 11, lid 8, van verordening Brussel II bis, wanneer het gerecht de terugkeer op grond van een door hem gegeven beslissing inzake het gezagsrecht gelast?

               3)

               Indien de eerste of de tweede vraag bevestigend worden beantwoord:

                           3.1.

                           Kan de onbevoegdheid van het gerecht van de staat van herkomst (eerste vraag) of de niet-toepasselijkheid van artikel 11, lid 8, van verordening Brussel II bis (tweede vraag) in de tweede staat worden tegengeworpen aan de tenuitvoerlegging van een beslissing die door het gerecht van de staat van herkomst is voorzien van een certificaat overeenkomstig artikel 42, lid 2, van verordening Brussel II bis?

                           3.2.

                           Of moet de verweerder in een dergelijk geval in de staat van herkomst om de opheffing van het certificaat verzoeken, waarbij de tenuitvoerlegging in de tweede staat kan worden opgeschort totdat de staat van herkomst een beslissing neemt?

               4)

               Indien de eerste en de tweede vraag of de derde vraag, sub 1, ontkennend worden beantwoord:
               Verzet een door het gerecht van de tweede staat uitgesproken en volgens het recht van deze staat uitvoerbaar te beschouwen beslissing die het hoederecht voorlopig aan de ontvoerende ouder overdraagt, zich overeenkomstig artikel 47, lid 2, van verordening Brussel II bis ook dan tegen tenuitvoerlegging van een eerder overeenkomstig artikel 11, lid 8, van verordening Brussel II bis uitgesproken bevel tot terugkeer van de eerste staat, wanneer zij niet in de weg stond aan tenuitvoerlegging van een overeenkomstig het Verdrag van ’s-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen („Haags verdrag van 1980”) uitgesproken bevel tot terugkeer van de tweede staat?

               5)

               Indien ook de vierde vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           5.1.

                           Kan de tenuitvoerlegging van een beslissing waaraan het gerecht van de staat van herkomst een certificaat overeenkomstig artikel 42, lid 2, van verordening Brussel II bis heeft gehecht, in de tweede staat worden geweigerd wanneer de omstandigheden sinds de uitspraak zodanig zijn gewijzigd dat de tenuitvoerlegging het belang van het kind thans ernstig zou bedreigen?

                           5.2.

                           Of moet de verweerder zich in de staat van herkomst op deze gewijzigde omstandigheden beroepen, waarbij de tenuitvoerlegging in de tweede staat kan worden opgeschort totdat de staat van herkomst een beslissing neemt?

      (1)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338, blz. 1).


title: Zaak C-247/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2011 door Areva tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-117/07 en T-121/07, Areva e.a./Commissie

text:
               16.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/18

         Hogere voorziening ingesteld op 24 mei 2011 door Areva tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-117/07 en T-121/07, Areva e.a./Commissie
   (Zaak C-247/11 P)
   2011/C 211/36
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Areva SA (vertegenwoordiger: A. Schild, Rechtsanwältin)

      Andere partijen in de procedure: Alstom, Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat de zaak in staat van wijzen is:

                           —

                           primair, de volgende artikelen van de litigieuze beschikking nietig verklaren:

                                       —

                                       artikel 1, sub c,

                                       —

                                       artikel 2, sub c;

                           —

                           subsidiair, de aan rekwirante opgelegde geldboete aanzienlijk verlagen;

                           —

                           de Commissie verwijzen in de kosten, met inbegrip van die welke rekwirante in de procedure voor het Gerecht heeft gedragen;

               —

               voor het geval dat het Hof van oordeel zou zijn dat de zaak niet in staat van wijzen is, de zaak verwijzen naar een anders samengestelde kamer van het Gerecht en de kosten aanhouden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan.
   Met het eerste middel stelt rekwirante dat het Gerecht de regels inzake de motivering en de rechten van de verdediging heeft geschonden bij het onderzoek van de vraag of AREVA SA in de periode van 9 januari tot 11 mei 2004 daadwerkelijk een beslissende invloed op Areva T&D SA en Areva T&D AG heeft uitgeoefend. Dienaangaande merkt rekwirante op dat het Gerecht de artikelen 36 en 53 van Protocol nr. 3 betreffende het Statuut van het Hof van Justitie heeft geschonden (verplichting van het Gerecht om zijn arrest met redenen te omkleden), voor zover het in punt 150 van het bestreden arrest zijn eigen redenering in de plaats heeft gesteld van die van de Commissie door a posteriori aan de litigieuze beschikking gronden toe te voegen die deze niet bevat. Voorts merkt rekwirante op dat het Gerecht zijn motiveringsplicht niet is nagekomen, aangezien zijn argumenten geen inzicht verschaffen in de redenen waarom het de argumenten van rekwirante heeft verworpen. Ten slotte merkt rekwirante op dat het Gerecht de rechten van verdediging van Areva SA heeft geschonden door van haar een probatio diabolica te verlangen in die zin dat zij dient aan te tonen dat de moedermaatschappij geen daadwerkelijke invloed op haar dochterondernemingen heeft uitgeoefend, en door haar niet de mogelijkheid te bieden om zich uit te spreken over de nieuwe gronden die het aan de litigieuze beschikking heeft toegevoegd.
   Met het tweede middel stelt rekwirante dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van de regels betreffende de hoofdelijke betaling van geldboeten en aldus de beginselen van rechtszekerheid en van het persoonlijke karakter van straffen heeft geschonden. Rekwirante stelt dat het Gerecht bovengenoemde beginselen heeft geschonden door geldboeten op te leggen die een „feitelijke” hoofdelijkheid tot stand brengen tussen twee vennootschappen die nooit tot eenzelfde economische eenheid hebben behoord.
   Met het derde middel stelt zij dat het Gerecht de regels inzake de ongeoorloofde delegatie van bevoegdheden van de Commissie heeft geschonden, zijn arrest gebrekkig heeft gemotiveerd en het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties heeft geschonden door niet duidelijk vast te stellen in welke mate elk van de hoofdelijke medeschuldenaars aansprakelijk is. Dienaangaande stelt Areva SA dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de beschikking van de Commissie uit te leggen op een wijze die tegen de intentie van deze laatste ingaat, teneinde een „oplossing” te vinden die juridisch ongegrond is, maar het Gerecht de mogelijkheid biedt de argumenten van rekwirante inzake de delegatie van de bevoegdheden van de Commissie te verwerpen. Voorts stelt rekwirante dat de door het Gerecht gevonden oplossing in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel en met het beginsel van het persoonlijke karakter van straffen.
   Met het vierde en laatste middel stelt zij dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het evenredigheids- en het gelijkheidsbeginsel op de hoofdelijk aan Areva SA opgelegde geldboete. Volgens rekwirante heeft het Gerecht deze beginselen geschonden door geen gebruik te maken van zijn volledige rechtsmacht en door de geldboeten, die zijn vastgesteld zonder dat rekening is gehouden met de duur van de inbreuk, te bevestigen.


title: Zaken T-299/09 en T-300/09: Arrest van het Gerecht van 3 februari 2011 — Gühring/BHIM (Combinatie van kleuren ginstergeel en zilvergrijs en combinatie van kleuren okergeel en zilvergrijs) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag van gemeenschapsmerk bestaande uit combinatie van kleuren ginstergeel en zilvergrijs — Aanvraag van gemeenschapsmerk bestaande uit combinatie van kleuren okergeel en zilvergrijs — Absolute weigeringsgrond — Ontbreken van onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Ambtshalve onderzoek van feiten — Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 — Motiveringsplicht — Artikel 75 van verordening nr. 207/2009” )

text:
               19.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 89/16

         Arrest van het Gerecht van 3 februari 2011 — Gühring/BHIM (Combinatie van kleuren ginstergeel en zilvergrijs en combinatie van kleuren okergeel en zilvergrijs)
   (Zaken T-299/09 en T-300/09) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Aanvraag van gemeenschapsmerk bestaande uit combinatie van kleuren ginstergeel en zilvergrijs - Aanvraag van gemeenschapsmerk bestaande uit combinatie van kleuren okergeel en zilvergrijs - Absolute weigeringsgrond - Ontbreken van onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Ambtshalve onderzoek van feiten - Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 207/2009 - Motiveringsplicht - Artikel 75 van verordening nr. 207/2009)
   2011/C 89/38
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Gühring OHG (Albstadt, Duitsland) (vertegenwoordigers: A. von Mühlendahl en H. Hartwig, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk G. Schneider, vervolgens G. Schneider en B. Schmidt, gemachtigden)

      Voorwerp

   Twee beroepen tegen de beslissingen van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 30 april 2009 in de zaken R 1330/2008-1 en R 1329/2008-1, betreffende aanvragen voor inschrijving als gemeenschapsmerk van een combinatie van de kleuren ginstergeel en zilvergrijs en van een combinatie van de kleuren okergeel en zilvergrijs.

      Dictum

               1)

               De zaken T-299/09 en T-300/09 worden gevoegd voor het arrest.

               2)

               De beroepen worden verworpen.

               3)

               Gühring OHG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 256 van 24.10.2009.


title: Zaak T-180/13: Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2014 — Pesquerías Riveirenses e.a./Raad [ „Beroep tot nietigverklaring — Visserijbeleid — Verordening (EU) nr. 40/2013 — Gezamenlijke beschouwing van het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan ter bepaling van de TAC — Niet rechtstreeks geraakt — Kennelijke niet-ontvankelijkheid” ]

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/34

         Beschikking van het Gerecht van 7 februari 2014 — Pesquerías Riveirenses e.a./Raad
   (Zaak T-180/13) (1)

   ([„Beroep tot nietigverklaring - Visserijbeleid - Verordening (EU) nr. 40/2013 - Gezamenlijke beschouwing van het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan ter bepaling van de TAC - Niet rechtstreeks geraakt - Kennelijke niet-ontvankelijkheid”])
   2014/C 112/45
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Pesquerías Riveirenses, S.L. (Ribeira, La Coruña), Pesquera Campo de Marte, S.L. (Ribeira), Pesquera Anpajo, S.L. (Ribeira), Arrastreros del Barbanza, S.A. (Ribeira), Martínez Pardavila e Hijos, S.L. (Ribeira), Lijo Pesca, S.L. (Ribeira), Frigoríficos Hermanos Vidal, S.A. (Ribeira), Pesquera Boteira, S.L. (Ribeira), Francisco Mariño Mos y Otros, C.B. (Ribeira), Juan Antonio Pérez Vidal y Hermano, C.B. (Ribeira), Marina Nalda, S.L. (Ribeira), Portillo y Otros, S.L. (Ribeira), Vidiña Pesca, S.L. (Ribeira), Pesca Hermo, S.L. (Ribeira), Pescados Oubiña Pérez, S.L. (Ribeira), Manuel Pena Graña (Ribeira), Campo Eder, S.L. (Ribeira), Pesquera Laga, S.L. (Ribeira), Pesquera Jalisco, S.L. (Ribeira), Pesquera Jopitos, S.L. (Ribeira), en Pesca-Julimar, S.L. (Ribeira) (vertegenwoordiger: J. Tojeiro Sierto, advocaat)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: A. Westerhof Löfflerová en A. de Gregorio Merino, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van verordening (EU) nr. 40/2013 van de Raad van 21 januari 2013 tot vaststelling, voor 2013, van de vangstmogelijkheden in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde niet-EU-wateren, voor sommige visbestanden en groepen visbestanden waarvoor internationale onderhandelingen worden gevoerd of internationale overeenkomsten gelden (PB L 23, blz. 54), zoals gewijzigd, voor zover daarin het noordelijke en het zuidelijke deel van het blauwe-wijtingbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan gezamenlijk worden beschouwd ter bepaling van de in de bijlagen IA en IB bij de verordening vastgelegde totaal toegestane vangst van blauwe wijting

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Pesquerías Riveirenses, S.L. e.a. dragen hun eigen kosten en die van de Raad van de Europese Unie.

      (1)  PB C 147 van 25.5.2013.


title: Zaak C-182/05: Beschikking van de president van het Hof van  11 januari 2006  — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek

text:
               1.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 154/13

         Beschikking van de president van het Hof van 11 januari 2006 — Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek
   (Zaak C-182/05) (1)

   (2006/C 154/33)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak C-231/11 P: Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07, Siemens AG Österreich e.a./Commissie

text:
               9.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 204/17

         Hogere voorziening ingesteld op 13 mei 2011 door de Europese Commissie tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07, Siemens AG Österreich e.a./Commissie
   (Zaak C-231/11 P)
   2011/C 204/31
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Antoniadis, R. Sauer, N. von Lingen, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Siemens AG Österreich, VA Tech Transmission & Distribution GmbH & Co. KEG, Siemens Transmission & Distribution Ltd, Siemens Transmission & Distribution SA, Nuova Magrini Galileo SpA

      Conclusies

   De Commissie verzoekt
   ten eerste, primair,

               —

               punt 2 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07 te vernietigen, voor zover dit punt berust op de vaststelling van het Gerecht in punt 157 van het bestreden arrest dat de Commissie moet bepalen welk deel van de hoofdelijk opgelegde bedragen elk van de vennootschappen dient te dragen;

               —

               punt 3 van het dictum van het arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07 te vernietigen, voor zover het Gerecht overeenkomstig de vaststellingen in punt 158 van het bestreden arrest, gelezen in samenhang met de punten 245, 247, 262 en 263 van dat arrest, de geldboeten opnieuw vaststelt, daaronder begrepen het deel van het boetebedrag dat elk van de vennootschappen dient te dragen;

         ten tweede, subsidiair,

               —

               het arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07 te vernietigen, voor zover het Gerecht op basis van de vaststellingen in punt 157 van het bestreden arrest van oordeel is dat de Commissie moet bepalen welk deel van de hoofdelijk opgelegde bedragen elk van de vennootschappen dient te dragen;

               —

               het arrest van het Gerecht van 3 maart 2011 in de gevoegde zaken T-122/07 tot en met T-124/07 te vernietigen, voor zover het Gerecht overeenkomstig de vaststellingen in punt 158 van het bestreden arrest in de punten 245, 247, 262 en 263 van het arrest bepaalt welk deel van het boetebedrag elk van de vennootschappen dient te dragen en aldus beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/38.899 — Gasgeïsoleerd schakelmateriaal) wijzigt;

         ten derde

               —

               de verzoeken in de zaken T-122/07, T-123/07 en T-124/07 tot nietigverklaring van artikel 2, sub j, k en l, van beschikking C(2006) 6762 def. af te wijzen;

         ten vierde

               —

               verweersters in hogere voorziening, tevens verzoeksters in eerste aanleg, te verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en van de procedure in eerste aanleg.

      Middelen en voornaamste argumenten

               1)

               De aan de Commissie opgelegde verplichting om individueel vast te stellen voor welk deel elk van de hoofdelijke schuldenaars aansprakelijk is, houdt geen rekening met de grenzen van de bij artikel 23 van verordening nr. 1/2003 aan de Commissie verleende bevoegdheden en opgelegde plichten en vormt een inmenging in de nationale rechtsordes. Deze bevoegdheden en plichten hebben betrekking op de verhouding tussen de schuldenaars en de Commissie. Zij omvatten met andere woorden de oplegging van geldboeten en eventueel de vaststelling van de hoofdelijke aansprakelijkheid van de adressaten van de beschikking. De — uit de vaststelling van de hoofdelijke aansprakelijkheid voortvloeiende — onderlinge verhouding tussen de hoofdelijke schuldenaars, daaronder begrepen mogelijke regresvorderingen onder hoofdelijke schuldenaars, wordt in beginsel beheerst door het recht van de lidstaten.

               2)

               Het Gerecht heeft de grenzen van zijn volledige rechtsmacht overschreden door in de onderlinge verhouding een bindende verdeelsleutel voor de aansprakelijkheid vast te stellen, voor het geval dat voor de nationale rechtbanken vorderingen tot schadevergoeding zouden worden ingediend.

               3)

               De volgens het Gerecht op de Commissie rustende verplichting om de rechtsgevolgen van de hoofdelijke schuld uitputtend te regelen kan niet worden gebaseerd op het dienaangaande door het Gerecht aangehaalde beginsel van het persoonlijke karakter van straffen en sancties. Deze verplichting is overigens in strijd met het beginsel van de aansprakelijkheid van ondernemingen voor inbreuken op de artikelen 101 en 102 VWEU.

               4)

               Het Gerecht heeft ultra petita geoordeeld en het beginsel van hoor en wederhoor geschonden door binnen de onderlinge verhouding de respectieve aansprakelijkheden vast te leggen en impliciet de beschikking te wijzigen, wat niet is gevorderd en evenmin toereikend is behandeld.

               5)

               Voorts is het Gerecht zijn motiveringsplicht niet nagekomen, aangezien uit het arrest niet voldoende duidelijk blijkt welke gronden dit arrest schragen en het Gerecht niet is ingegaan op de argumenten die de Commissie met betrekking tot de hoofdelijke schuld heeft aangevoerd.

               6)

               Ten slotte doet het arrest afbreuk aan de beoordelingsbevoegdheid van de Commissie om de aansprakelijke partijen vast te stellen.


title: Zaak F-31/10: Beroep ingesteld op 14 mei 2010 — Guittet/Commissie

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 179/59

         Beroep ingesteld op 14 mei 2010 — Guittet/Commissie
   (Zaak F-31/10)
   2010/C 179/105
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Christian Guittet (Cannes, Frankrijk) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit om de krachtens artikel 73 van het Statuut ingeleide procedure af te sluiten en verzoeker een percentage voor blijvende invaliditeit toe te kennen van 64,5 % alsmede, anderzijds, verzoek om vergoeding van de geleden materiële en immateriële schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van het TABG van 27 juli 2009 tot afsluiting van de procedure die naar aanleiding van het ongeval dat verzoeker op 8 december 2003 had krachtens artikel 73 van het Statuut was ingeleid, nietig verklaren;

               —

               voor zover nodig, het besluit van 16 februari 2010 houdende afwijzing van verzoekers klacht nietig verklaren;

               —

               dientengevolge, vaststellen dat het percentage van de blijvende gedeeltelijke invaliditeit moet worden bepaald op basis van de regeling en tabel die op de dag van het ongeval en tot en met 1 januari 2006 van kracht waren, en dat het onderzoek van het verzoek dat verzoeker krachtens artikel 73 van het Statuut heeft ingediend moet worden hervat door een medische commissie die op onpartijdige, onafhankelijke en neutrale wijze is samengesteld en die snel en in volledige onafhankelijkheid kan werken;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van 12 % vertragingsrente over het bedrag dat krachtens artikel 73 van het Statuut verschuldigd is vanaf ten laatste 8 december 2004 en tot en met de volledige betaling van het bedrag;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een ex aequo et bono op 50 000 EUR vastgestelde vergoeding voor de immateriële schade die door het bestreden besluit is veroorzaakt;

               —

               de verwerende partij veroordelen tot betaling van een vergoeding van 15 000 EUR voor de materiële schade die door het bestreden besluit is veroorzaakt;

               —

               de Europese Commissie verwijzen in de kosten van de procedure.


title: Zaak T-263/15: Beroep ingesteld op 15 mei 2015 — Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/16

         Beroep ingesteld op 15 mei 2015 — Gmina Miasto Gdynia en Port Lotniczy Gdynia Kosakowo/Commissie
   (Zaak T-263/15)
   (2015/C 254/20)
   Procestaal: Pools

      Partijen

      Verzoekende partijen: Gmina Miasto Gdynia (Gdynia, Polen), Port Lotniczy Gdynia Kosakowo sp. z o.o. (Gdynia, Polen) (vertegenwoordigers: T. Koncewicz, K. Gruszecka-Spychała, M. Le Berre, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie van 26 februari 2015 met betrekking tot maatregel SA.35388 (2013/C) (ex 2013/NN en ex 2012/N), Polen „Ontwikkeling van de luchthaven Gdynia-Kosakowo”;

               —

               verwijzing van verweerster in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voeren de verzoekende partijen onder meer de volgende middelen aan.

               1.

               Eerste middel

                           —

                           Willekeur en kennelijk onjuiste vaststelling van de feiten die aan het bestreden besluit ten grondslag liggen en dientengevolge overschrijding van de discretionaire bevoegdheid die de Commissie toekomt en kennelijk onjuiste beoordeling van het bewijsmateriaal.

               2.

               Tweede middel

                           —

                           Ontbreken van toetsing door de Commissie van gegevens en omstandigheden die relevant zijn voor de juridische beoordeling van de investeringen in het vliegveld Gdynia-Kosakowo.

               3.

               Derde middel

                           —

                           Overschrijding van de beoordelingsmarge door de Commissie in de zin van de rechtspraak volgens welke een orgaan dat over een discretionaire bevoegdheid beschikt, gehouden is te motiveren waarom bepaalde bewijzen en feiten in aanmerking zijn genomen en andere niet.

               4.

               Vierde middel

                           —

                           Schending van artikel 107, lid 1, VWEU in samenhang met een algemeen beginsel van Europees recht, te weten het rechtszekerheidsbeginsel en de loyaliteit van de instelling jegens rechtssubjecten, wegens onjuiste toepassing en uitlegging.

               5.

               Vijfde middel

                           —

                           Schending door onjuiste juridische classificatie van de feiten en bewijzen, met als gevolg schending van artikel 107, lid 1, VWEU door het bestreden besluit, door de aanname dat in de zaak niet was voldaan aan de voorwaarden voor de vaststelling dat de maatregelen van verzoekers in overeenstemming waren met het criterium van de particuliere investeerder en niet was aangetoond dat het investeringsproject door een particuliere investeerder zou worden verwezenlijkt, zodat de investeringen in het vliegveld Gdynia-Kosakowo voor ongeoorloofde staatssteun werden aangezien.


title: Zaak T-304/00: Beroep, op 22 september 2000 ingesteld door M. J. Sáez Acevedo tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
9.12.2000              NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  C 355/33
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die                Verzoeker voert tot staving van zijn beroep drie middelen aan:
in zaak T-297/00 (1).
                                                                         —     schending van de artikelen 81 EG en 82 EG;
(1) Zie bladzijde 30 van dit Publicatieblad.                             —     schending van de richtlijn 93/16/EEG van de Raad van
                                                                               5 april 1993 ter vergemakkelijking van het vrije verkeer
                                                                               van artsen en de onderlinge erkenning van hun diploma’s,
                                                                               certificaten en andere titels (1);
                                                                         —     schending van de regels inzake de beoordeling van het
                                                                               belang van de Gemeenschap.
                                                                         (1) PB 1993, L 165, blz. 1.
Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door A. Gold-
stein tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                         (Zaak T-302/00)
                         (2000/C 355/71)
                                                                         Beroep, op 22 september 2000 ingesteld door M. J. Sáez
                                                                         Acevedo tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                         (Procestaal: Engels)
                                                                                (Zaak T-304/00)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 september 2000 beroep ingesteld tegen                                           (2000/C 355/72)
Commissie van de Europese Gemeenschappen door A. Gold-
stein, vertegenwoordigd door R. St John Murphy, Solicitor,
van het kantoor Merriman White, te Londen.
                                                                                (Procestaal: Spaans)
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                         schappen is op 22 september 2000 beroep ingesteld tegen
—     nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van            Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. J. Sáez
      7 juli 2000 tot afwijzing van zijn klacht overeenkomstig           Acevedo, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door J. R. Itur-
      verordening nr. 17 betreffende schendingen van de                  riagagoitia.
      artikelen 81 en 82 EG door de General Medical Council;
                                                                         Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                         —     de beschikking van de eenheid voor pensioenen van
                                                                               de Commissie van 13 december 1999 op de eerdere
                                                                               verzoeken van 23 augustus 1999, 22 september 1999 en
Middelen en voornaamste argumenten                                             3 december 1999 nietig te verklaren;
                                                                         —     de aan hem in verband met de overdracht van zijn
In 1993 vroeg verzoeker, arts en communautair specialist in
                                                                               pensioenrechten gerichte nota van de sector overdracht
reumatologie, de Commissie krachtens artikel 3, lid 2, van
                                                                               van rechten van de eenheid voor pensioenen van de
verordening nr. 17 van de Raad vast te stellen, dat de General
                                                                               Commissie te herzien, omdat rente is ontvangen die door
Medical Council, een bij wet ingesteld orgaan dat de uitoefening
                                                                               het Spaanse socialezekerheidsstelsel ter uitvoering van
van het beroep van arts op het grondgebied van het Verenigd
                                                                               een vonnis is overgedragen;
Koninkrijk regelt, de artikelen 85 en 86 EG-Verdrag (thans
artikelen 81 EG en 82 EG) had geschonden. Bij brief van 7 juli
2000 liet de Commissie verzoeker weten, dat zijn klacht was              —     de noodzakelijke berekeningen die voortvloeien uit de
afgewezen (bestreden beschikking).                                             overdracht van de genoemde rente te bewerkstelligen;
 ---pagebreak--- C 355/34             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   9.12.2000
—    de Commissie te gelasten om in overeenstemming met                 Middelen en voornaamste argumenten
     de algemene uitvoeringsbepalingen slechts het bedrag te
     incasseren waarop zij recht heeft bij toepassing van een
     rente van 3,5 % per jaar, berekend op basis van het
                                                                        Dit beroep is gericht tegen beschikking C (2000) 1751 van de
     kapitaalbedrag dat noodzakelijk is voor gewaarborgde toeken-
                                                                        Commissie van 11 juli 2000 houdende intrekking van de
     ning van statutaire pensioenjaren in relatie tot de periodes
                                                                        bijstand die aan de vennootschap Massalombarda Colombani
     waarop de genoemde rente betrekking heeft;
                                                                        S.p.A. was verleend bij beschikking C (88) 1005/275 van de
                                                                        Commissie van 30 juni 1988 betreffende het verlenen van
—    terugbetaling gelasten van het bedrag dat als overschot            bijstand uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie, op grond van
     voortvloeit uit het verschil tussen het overdraagbare              verordening (EEG) nr. 355/77 van de Raad in het kader van
     kapitaalbedrag, vermeerderd met de rente, ongeacht de              project nr. 88.41.IT.003.0 „Modernisering van een bedrijf
     benaming ervan, en het kapitaalbedrag dat noodzakelijk             voor de verwerking van groenten en fruit te Portomaggiore
     is voor een gewaarborgde toekenning, vermeerderd met               (Ferrara)”.
     de rente ten voordele van de Commissie, en
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.                            Dienaangaande zij eraan herinnerd, dat de vennootschap
                                                                        Massalombarda Colombani een jaar voor zij door verzoekster
                                                                        werd overgenomen, door het Ministerie van de Schatkist en de
                                                                        Commissie gezamenlijk was gecontroleerd op de uitvoering
Middelen en voornaamste argumenten                                      van een EOGFL-project dat was goedgekeurd bij beschikking
                                                                        C (91) 225576 van 28 oktober 1991. Bij die controle werden
                                                                        een aantal onregelmatigheden in de boekhouding vastgesteld,
De middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan die               waarna de betaling van het laatste gedeelte van de voorziene
in zaak T-303/00, Caballero Montoya/Commissie.                          bijstand werd opgeschort. Het jaar daarna werden drie andere
                                                                        projecten gecontroleerd. Ook toen stelde de Commissie een
                                                                        aantal onregelmatigheden vast.
                                                                        Verzoekster wijst erop, dat zij van de verkoopster nooit enige
                                                                        informatie heeft gekregen en dat evenmin enige informatie is
                                                                        gegeven over stand van de andere EOGFL-projecten waarbij
                                                                        Massalombarda betrokken was.
Beroep, op 21 september 2000 ingesteld door Società
Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l. tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen                                Ondertussen schrapte de Commissie, wegens de tijdens de
                                                                        controle van 1994 vastgestelde onregelmatigheden, in 1997
                                                                        een van de gecontroleerde projecten, namelijk dat betreffende
                       (Zaak T-305/00)                                  het bedrijf van Massalombarda. Daar die vennootschap inmid-
                                                                        dels door verzoekster was overgenomen, drukte de last van dat
                       (2000/C 355/73)                                  besluit op een rechtssubject dat met die onregelmatigheden
                                                                        niets te maken had.
                      (Procestaal: Italiaans)
                                                                        Ter ondersteuning van haar vorderingen stelt verzoekster:
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 21 september 2000 beroep tegen Commissie                 —     onwettigheid van het bestreden besluit wegens ontoerei-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Società                         kende motivering;
Conserve Italia Soc. Coop. a.r.l., gevestigd te S. Lazzaro di
Savena, vertegenwoordigd door M. Averani, A. Pisaneschi
en S. Zunarelli, advocaten, domicilie gekozen hebbende te               —     onwettigheid van het besluit en verkeerde beoordeling
Luxemburg, ten kantore van C. Turk, advocaat aldaar, Avenue                   van de feitelijke uitgangspunten, voorzover de Commissie
Guillaume 13 B.                                                               het niet nodig heeft geacht in haar besluit nader aan te
                                                                              geven over welke facturen zij het heeft;
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     onwettigheid van het besluit van de Commissie wegens
—    de beschikking van de Commissie van 11 juli 2000 nietig                  verkeerde uitlegging van de verbintenissen die de begun-
     te verklaren krachtens artikel 230, tweede alinea, EG;                   stigde was aangegaan, en wegens schending van de
                                                                              gemeenschapsbepalingen betreffende de goede werking
                                                                              van de markt, alsmede van de criteria voor de selectie van
—    de Commissie in de kosten van het geding te verwijzen.                   de voor financiering in aanmerking komende projecten;


title: Zaak F-11/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 29 juni 2006 — Chassagne/Commissie (Ambtenaren — Bezoldiging — Jaarlijkse reiskosten — Bepalingen die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren op ambtenaren afkomstig uit een Frans overzees departement — Kennelijke niet-ontvankelijkheid)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/33

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 29 juni 2006 — Chassagne/Commissie
   (Zaak F-11/05) (1)

   (Ambtenaren - Bezoldiging - Jaarlijkse reiskosten - Bepalingen die vóór 1 mei 2004 van toepassing waren op ambtenaren afkomstig uit een Frans overzees departement - Kennelijke niet-ontvankelijkheid)
   (2006/C 190/62)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoeker: Olivier Chassagne (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Rodrigues en Y. Minatchy, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: G. Berscheid en H. Tserepa-Lacombe, gemachtigden)
   Voorwerp van de zaak
   Enerzijds, nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen houdende weigering om de bepalingen van artikel 8, leden 1-3, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, betreffende de wijze van vergoeding van de jaarlijkse reiskosten, in de vóór 1 mei 2004 geldende versie, op verzoeker toe te passen en, anderzijds, vergoeding van de schade die verzoeker daardoor zou hebben geleden.
   Dictum van de beschikking

               1)

               Het beroep wordt kennelijk niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 115 van 14.5.2005 (zaak aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nummer T-123/05 en bij beschikking van 15.12.2005 overgedragen aan het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 21 juli 2005 in zaak C-370/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (EOGFL — Financiële consequenties in kader van goedkeuring van gefinancierde uitgaven)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/10

      ARREST VAN HET HOF

   (Derde kamer)
   van 21 juli 2005
   in zaak C-370/03: Helleense Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (EOGFL - Financiële consequenties in kader van goedkeuring van gefinancierde uitgaven)
   (2005/C 217/18)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-370/03, betreffende een beroep tot nietigverklaring krachtens artikel 230 EG, ingesteld op 27 augustus 2003, Helleense Republiek (gemachtigden: G. Kanellopoulos en V. Kontolaimos) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Condou-Durande, bijgestaan door N. Korogiannakis), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt: A. Rosas (rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet, S. von Bahr, U. Lõhmus en A. Ó Caoimh, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 21 juli 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               Beschikking 2003/481/EG van de Commissie van 27 juni 2003 betreffende de financiële consequenties die, in het kader van de goedkeuring van de rekeningen met betrekking tot uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL), afdeling Garantie, gefinancierde uitgaven moeten worden verbonden aan bepaalde door marktdeelnemers begane onregelmatigheden, wordt nietig verklaard voorzover zij betrekking heeft op het in bijlage I ervan, „Niet-terugvorderbare bedragen ten laste van de lidstaat”, vermelde bedrag van 14 272 278 GRD (41 884,90 EUR).

               2.

               Elk der partijen zal de eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 251, van 18.10.2003.


title: Zaak C-87/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Schorndorf (Duitsland) op 2 maart 2009 — Ingrid Putz/Medianess Electronics GmbH

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Schorndorf (Duitsland) op 2 maart 2009 — Ingrid Putz/Medianess Electronics GmbH
   (Zaak C-87/09)
   2009/C 90/31
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Amtsgericht Schorndorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Ingrid Putz

      Verwerende partij: Medianess Electronics GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moeten artikel 3, lid 2, en lid 3, derde alinea, van richtlijn 1999/44/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, in die zin worden uitgelegd dat zij in de weg staan aan een nationale wettelijke regeling die bepaalt dat de verkoper, ingeval hij een consumptiegoed door vervanging in overeenstemming brengt met de overeenkomst, niet de kosten behoeft te dragen van inbouw van het nageleverde consumptiegoed in een zaak waarin de consument het consumptiegoed dat niet met de overeenkomst overeenstemde, overeenkomstig zijn aard en bestemming had ingebouwd, wanneer de inbouw oorspronkelijk niet tot de contractuele verplichtingen behoorde?

               2)

               Moeten artikel 3, lid 2, en lid 3, derde alinea, van voornoemde richtlijn in die zin worden uitgelegd dat de verkoper, ingeval hij een consumptiegoed door vervanging in overeenstemming brengt met de overeenkomst, de kosten moet dragen van demontage van het consumptiegoed dat niet met de overeenkomst overeenstemt, uit een zaak waarin de consument het overeenkomstig zijn aard en bestemming had ingebouwd?

      (1)  Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171, blz. 12).


title: Zaak F-1/12: Beroep ingesteld op 2 januari 2012 — ZZ/Europese Rekenkamer

text:
               5.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 133/29

         Beroep ingesteld op 2 januari 2012 — ZZ/Europese Rekenkamer
   (Zaak F-1/12)
   2012/C 133/57
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordigers: S. Rodrigues, A. Blot, A. Tymen, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Rekenkamer

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit van de Rekenkamer houdende afwijzing van het verzoek om vergoeding van de geleden schade

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van het besluit van 21 januari 2011 houdende afwijzing van verzoekers verzoek om vergoeding van de verliezen die hij heeft geleden als gevolg van zijn pensionering wegens invaliditeit;

               —

               indien nodig, nietigverklaring van het besluit van 22 september 2011 houdende afwijzing van zijn klacht van 1 maart 2011;

               —

               vergoeding van de geleden verliezen;

               —

               verwijzing van de Rekenkamer in de kosten van de procedure.


title: Zaak C-605/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 30 december 2014 — Virpi Komu, Hanna Ruotsalainen, Ritva Komu/Pekka Komu, Jelena Komu

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus (Finland) op 30 december 2014 — Virpi Komu, Hanna Ruotsalainen, Ritva Komu/Pekka Komu, Jelena Komu
   (Zaak C-605/14)
   (2015/C 081/11)
   Procestaal: Fins

      Verwijzende rechter

   Korkein oikeus

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Virpi Komu, Hanna Ruotsalainen, Ritva Komu

      Verwerende partijen: Pekka Komu, Jelena Komu

      Prejudiciële vraag

   Dient artikel 22, punt 1, van verordening (EG) nr. 44/2001 (1) van de Raad betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken aldus te worden uitgelegd dat een geding waarin door een deel van de mede-eigenaren van een onroerend goed, met het oog op ontbinding van de mede-eigendomsverhouding, een bevel tot verkoop van het onroerend goed en benoeming van een lasthebber voor de uitvoering van de verkoop wordt gevorderd, een in artikel 22, punt 1, bedoeld geding inzake zakelijke rechten op onroerende goederen is?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Zaak C-82/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 15 februari 2007 — Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones/Administración general del Estado

text:
               14.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Supremo (Spanje) op 15 februari 2007 — Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones/Administración general del Estado
   (Zaak C-82/07)
   (2007/C 82/44)
   Procestaal: Spaans
   Verwijzende rechter
   Tribunal Supremo
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones

      Verwerende partij: Administración general del Estado
   Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de lidstaten krachtens de artikelen 3, lid 2, en 10, lid 1, van richtlijn 2002/21/EG (1), in samenhang met overweging 11 van de considerans daarvan, verplicht „regelgevende functies”, enerzijds, en „operationele functies”, anderzijds, op het gebied van de toewijzing van nationale nummervoorraden en het beheer van de nationale nummerplannen aan verschillende instanties toe te wijzen?

               2)

               Kan een lidstaat, wanneer hij bij de omzetting van richtlijn 2002/21/EG in nationaal recht een specifieke instantie met de toewijzing van nationale nummervoorraden en het beheer van de nationale nummerplannen heeft belast, de desbetreffende bevoegdheden van deze instantie tezelfdertijd beperken, door deze bevoegdheden aan andere instanties dan wel aan het staatsbestuur zelf toe te kennen, zodat in werkelijkheid een tussen verschillende instanties gedeeld beheer van die voorraden plaatsvindt?

      (1)  Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (PB L 108, blz. 33).


title: Verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon van 24 juni 1997 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Dionysios Diamantis en 1. Griekse staat en 2. Naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epicheiriseon (OAE) (Zaak C-373/97)

text:
10. 1. 98              NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         C 7/7
                  ARREST VAN HET HOF                                advocaten te Firenze, domicilie gekozen hebbende te
                         (Eerste Kamer)                             Luxemburg bij P. Benocci, rue de Vianden 50.
                    van 20 november 1997
in zaak C-188/96 P: Commissie van de Europese Gemeen-               Verzoekster concludeert inzonderheid tot nietigverklaring
                      schappen tegen V (1)                          van een nota van de Commissie (Directoraat-generaal
                                                                    Landbouw) en van de handeling waarbij de Commissie de
   (Ambtenaren Ð Tuchtrechtelijk ontslag Ð Motivering)              financieÈle bijdrage voor project 88.20.IT.006.0 (werk-
                           (98/C 7/13)                              zaamheden voor aanvoer van drinkwater in Toscane) in
                                                                    het kader van het geïntegreerd Middellandsezeepro-
                       (Procestaal: Frans)                          gramma heeft geschrapt.
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                      Bij beschikking van 1 oktober 1997 heeft het Hof het
                                                                    beroep overeenkomstig artikel 47 van 's Hofs Statuut naar
In zaak C-188/96 P, Commissie van de Europese Gemeen-               het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: A. M. Alves Vieira, bijgestaan               schappen verwezen.
door D. Waelbroeck), betreffende hogere voorziening
tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de
Europese Gemeenschappen (Vijfde Kamer) van 28 maart
1996 (zaak T-40/95, V/Commissie, JurAmbt. 1996, blz. II-
461), strekkende tot vernietiging van dat arrest, andere
partij bij de procedure: V, voormalig ambtenaar van de
                                                                    Verzoek van het Polymeles Protodikeio Athinon van
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
                                                                    24 juni 1997 om een prejudicieÈle beslissing in het
woordigd door J.-N. Louis, T. Demaseure, V. Leclercq en
                                                                    geding tussen Dionysios Diamantis en 1. Griekse staat
A. Tornel, advocaten te Brussel, domicilie gekozen heb-
                                                                    en 2. Naamloze vennootschap Organismos Oikonomikis
bende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson, rue de Ces-
                                                                                Anasygkrotisis Epicheiriseon (OAE)
sange 30, heeft het Hof (Eerste Kamer), samengesteld als
volgt: L. Sevón, waarnemend voor de president van de                                        (Zaak C-373/97)
Eerste Kamer, D. A. O. Edward en P. Jann (rapporteur),
                                                                                (98/C 7/15)
rechters; advocaat-generaal: M. B. Elmer; griffier: R.
Grass, op 20 november 1997 een arrest gewezen waarvan
het dictum luidt als volgt:
                                                                    Het Polymeles Protodikeio Athinon heeft bij beschikking
                                                                    van 24 juni 1997, ingekomen ter griffie van het Hof van
1. Vernietigt het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
                                                                    Justitie op 31 oktober 1997, in het geding tussen Diony-
     van 28 maart 1996, gewezen in zaak T-40/95, V/Com-
                                                                    sios Diamantis en 1. Griekse staat en 2. Naamloze ven-
     missie, voorzover daarbij het besluit van de Commissie
                                                                    nootschap Organismos Oikonomikis Anasygkrotisis Epi-
     van 18 januari 1995 houdende tuchtrechtelijk ontslag
                                                                    cheiriseon (OAE), het Hof van Justitie van de Europese
     van V wegens ontoereikende motivering nietig is ver-
                                                                    Gemeenschappen verzocht om een prejudicieÈle beslissing
     klaard en de Commissie in de kosten, met inbegrip
                                                                    over de navolgende vragen:
     van die welke op eerdere procedures in kort geding
     zijn gevallen, is verwezen.
                                                                    1. Zijn er in de concrete, in de motivering van het (ver-
2. Verwijst de zaak terug naar het Gerecht van eerste                    zoek) uiteengezette situatie termen aanwezig voor de
     aanleg ter beslissing op de overige door V in eerste                wettelijke en feitelijke toepassing van artikel 281 van
     aanleg aangevoerde middelen.                                        het Burgerlijk Wetboek, betreffende misbruik van het
                                                                         recht van eiser, in verband met de artikelen 25, lid 1,
3. Houdt de beslissing omtrent de kosten aan.                            en 29, lid 1, van de Tweede Richtlijn?
(1) PB C 210 van 20. 7. 1996.
                                                                    2. Ingeval het Hof bedoelde exceptie wettelijk en feitelijk
                                                                         gegrond acht, wat zal dan het gevolg zijn voor de gel-
                                                                         digheid van de ministerieÈle beschikkingen inzake de
                                                                         verhoging en vermindering van het kapitaal van de
                                                                         betrokken vennootschap, waarvan eiser aandeelhouder
Beroep, op 1 april 1997 ingesteld door de Regione                        is, en, bij uitbreiding, zijn de artikelen 8, lid 8, en 10,
Toscana tegen de Commissie van de Europese Gemeen-                       lid 1, van wet nr. 1386/1993 verenigbaar met het
                            schappen                                     Gemeenschapsrecht, gelet op het feit, dat zonder toe-
                        (Zaak C-180/97)                                  doen van artikel 281 van het Burgerlijk Wetboek is
                                                                         geoordeeld, dat zij in strijd zijn met Richtlijn 77/91/
                           (98/C 7/14)                                   EEG (1)?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen             (1) PB L 26 van 31. 1. 1977, blz. 1.
is op 1 april 1997 beroep ingesteld tegen de Commissie
van de Europese Gemeenschappen door de Regione
Toscana, vertegenwoordigd door V. Vacchi en L. Bora,


title: Zaak T-202/11: Beschikking van het Gerecht van 10 september 2013 — Aeroporia Aigaiou Aeroporiki en Marfin Investment Group Symmetochon/Commissie

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 336/29

         Beschikking van het Gerecht van 10 september 2013 — Aeroporia Aigaiou Aeroporiki en Marfin Investment Group Symmetochon/Commissie
   (Zaak T-202/11) (1)

   2013/C 336/63
   Procestaal: Engels
   De president van de Zevende kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 160 van 28.5.2011.


title: Zaak C-607/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 29 december 2014 — Bookit, Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               9.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 81/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 29 december 2014 — Bookit, Ltd/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-607/14)
   (2015/C 081/12)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bookit, Ltd

      Verwerende partijen: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Wat zijn, voor de btw-vrijstelling in artikel 135, lid 1, onder d), van richtlijn 2006/112/EG (1) van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie in het arrest Sparekassernes Datacenter (SDC), C-2/95, EU:C:1997:278, de relevante beginselen die moeten worden toegepast bij de bepaling of een „debet- en kredietkaartbetalingsdienst” (zoals de in deze zaak verrichte dienst) „leid[t] tot een overmaking van geld en [...] dus juridische en financiële wijzigingen meebreng[t]” in de zin van punt 66 van dat arrest?

               2)

               Op basis van welke factoren moet in beginsel worden onderscheiden tussen (a) een dienst die bestaat in het verstrekken van financiële informatie zonder welke geen betaling zou plaatsvinden maar die niet onder de vrijstelling valt (zoals in het arrest Nordea Pankki Suomi Oyj, C-350/10, EU:C:2011:532); en (b) een gegevensverwerkingsdienst die de functie van overmaking van geld vervult en die volgens het Hof van Justitie derhalve binnen de werkingssfeer van de vrijstelling kan vallen (zoals in punt 66 van het arrest SDC)?

               3)

               Inzonderheid en in de context van debet- en kredietkaartbetalingsdiensten:

                           a)

                           Geldt de vrijstelling voor diensten die resulteren in een overmaking van geld maar niet de taak omvatten een rekening voor een bepaald bedrag te debiteren en een andere rekening voor dat bedrag te crediteren?

                           b)

                           Hangt de aanspraak op vrijstelling ervan af of de dienstverrichter autorisatiecodes zelf rechtstreeks van de bank van de kaarthouder dan wel via zijn merchant acquirer verkrijgt?

      (1)  PB L 347, blz. 1.


               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/37

         Toevoeging van de rechters aan de kamers
   (2006/C 131/67)
   Tijdens zijn voltallige vergadering van 8 mei 2006 heeft het Gerecht, nadat E. Moavero Milanesi zijn ambt als rechter heeft aanvaard, besloten het besluit van de voltallige vergadering van 7 juli 2005 betreffende de toevoeging van de rechters aan de kamers te wijzigen als volgt:
   Voor de periode van 8 mei 2006 tot en met 30 september 2006 worden toegevoegd:

                  aan de Vierde kamer – uitgebreid, zetelend met vijf rechters:

               H. Legal, kamerpresident, P. Lindh, I. Wiszniewska-Białecka, V. Vadapalas en E. Moavero Milanesi, rechters

                  aan de Vierde kamer, zetelend met drie rechters:

               H. Legal, kamerpresident

                           a)

                           P. Lindh en V. Vadapalas, rechters

                           b)

                           I. Wiszniewska-Białecka en E. Moavero Milanesi, rechters