title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 22 januari 2004 in de gevoegde zaken C-133/02 en C-134/02 (verzoek van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële beslissing): Timmermans Transport & Logistics BV tegen Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Roosendaal (Tariefindeling van goederen — Bindende tariefinlichting — Voorwaarden voor intrekking van inlichting)

text:
C 85/8                  NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                                  3.4.2004
                     ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                                                                                (Zesde kamer)
                           (Zesde kamer)
                                                                                van 12 februari 2004
                        van 22 januari 2004
                                                                          in zaak C-230/02 (verzoek van het Bundesvergabeambt
                                                                          om een prejudiciële beslissing): Grossmann Air Service,
in de gevoegde zaken C-133/02 en C-134/02 (verzoek
                                                                          Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co. KG, tegen
van het Gerechtshof te Amsterdam om een prejudiciële
                                                                                Republik Österreich (1)
beslissing): Timmermans Transport & Logistics BV tegen
Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Roosen-
                                                                          (Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Beroeps-
                               daal (1)
                                                                          procedures inzake plaatsing van overheidsopdrachten —
                                                                          Artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b) — Personen voor
(Tariefindeling van goederen — Bindende tariefinlichting —                wie beroepsprocedures toegankelijk moeten zijn — Begrip
          Voorwaarden voor intrekking van inlichting)                                  „belang bij gunning overheidsopdracht”)
                           (2004/C 85/10)                                                             (2004/C 85/11)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In gevoegde zaken C-133/02 en C-134/02, betreffende verzoe-
ken aan het Hof krachtens artikel 234 EG van het Gerechtshof              In zaak C-230/02, betreffende een verzoek aan het Hof
te Amsterdam (Nederland) in de gedingen tussen Timmermans                 krachtens artikel 234 EG van het Bundesvergabeambt (Oosten-
Transport & Logistics BV, voorheen Timmermans Diessen BV,                 rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Grossmann Air
en Inspecteur der Belastingdienst — Douanedistrict Roosen-                Service, Bedarfsluftfahrtunternehmen GmbH & Co. KG, en
daal, en tussen Hoogenboom Production Ltd en Inspecteur                   Republik Österreich, om een prejudiciële beslissing over de
der Belastingdienst — Douanedistrict Rotterdam, om een                    uitlegging van de artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b), van
prejudiciële beslissing over de uitlegging van de artikelen 9,            richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december 1989
lid 1, en 12, lid 5, sub a-iii, van verordening (EEG) nr. 2913/           houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechte-
92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het               lijke bepalingen betreffende de toepassing van de beroepspro-
communautair douanewetboek (PB L 302, blz 1), zoals                       cedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten voor
gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees                 leveringen en voor de uitvoering van werken (PB L 395,
Parlement en de Raad van 19 december 1996 (PB 1997, L 17,                 blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van de Raad
blz 1, en rectificatie PB 1997, L 179, blz 11, heeft het                  van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de procedures
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann                     voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
(rapporteur), waarnemend voor de president van de Zesde                   lening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Zesde kamer),
kamer, J. N. Cunha Rodrigues, J.-P. Puissochet, R. Schintgen en           samengesteld als volgt: V. Skouris, waarnemend voor de
F. Macken, rechters; advocaat-generaal: P. Léger; H. von                  president van de Zesde kamer, C. Gulmann, J. N. Cunha
Holstein, adjunct-griffier, op 22 januari 2004 een arrest                 Rodrigues, J.-P. Puissochet en R. Schintgen (rapporteur), rech-
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                               ters, advocaat-generaal: L. A. Geelhoed, griffier: M.-F. Contet,
                                                                          hoofdadministrateur, een arrest gewezen waarvan het dictum
                                                                          luidt als volgt:
Artikel 9, lid 1, gelezen in samenhang met artikel 12, lid 5, sub a-
iii, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober
                                                                          1.     De artikelen 1, lid 3, en 2, lid 1, sub b), van richtlijn 89/665/
1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals
                                                                                EEG van de Raad van 21 december 1989 houdende de
gewijzigd bij verordening (EG) nr. 82/97 van het Europees Parlement
                                                                                coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
en de Raad van 19 december 1996, moet aldus worden uitgelegd
                                                                                betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake het
dat deze artikelen voor de douaneautoriteiten de wettelijke grondslag
                                                                                plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de
bieden om een bindende tariefinlichting in te trekken, wanneer zij het
                                                                                uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG
daarin vastgelegde standpunt omtrent de interpretatie van de voor de
                                                                                van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van
tariefindeling van deze goederen toepasselijke wettelijke bepalingen
                                                                                de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
wijzigen.
                                                                                dienstverlening, moeten aldus worden uitgelegd dat zij er niet
                                                                                aan in de weg staan dat een persoon, na de gunning van een
                                                                                overheidsopdracht, wordt geacht geen toegang meer te hebben
                                                                                tot de beroepsprocedures als bedoeld in genoemde richtlijn,
(1) PB C 144 van 15.6.2002.                                                      wanneer deze persoon niet heeft deelgenomen aan de aanbe-
                                                                                stedingsprocedure, zulks op grond dat hij wegens gestelde
                                                                                discriminerende specificaties in de aanbestedingsdocumenten,
                                                                                waartegen hij evenwel geen beroep heeft ingesteld vóór de
                                                                                gunning van de opdracht, niet in staat zou zijn geweest de te
                                                                                plaatsen opdracht volledig uit te voeren.


title: Zaak T-141/05: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Internationaler Hilfsfonds/Commissie ( Beroep tot nietigverklaring — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Gedeeltelijke weigering — Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld — Louter confirmatieve handeling — Niet-ontvankelijkheid )

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/19

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 5 juni 2008 — Internationaler Hilfsfonds/Commissie
   (Zaak T-141/05) (1)

   („Beroep tot nietigverklaring - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Gedeeltelijke weigering - Handeling waartegen geen beroep kan worden ingesteld - Louter confirmatieve handeling - Niet-ontvankelijkheid’)
   (2008/C 183/38)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Internationaler Hilfsfonds eV (Rosbach, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Kaltenecker, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: P. Costa de Oliveira, S. Fries en C. Ladenburger, gemachtigden)
   Voorwerp
   Verzoek tot nietigverklaring van de beschikking die zou zijn vervat in de brief van de Commissie van 14 februari 2005 waarbij verzoekster toegang tot een aantal documenten van het dossier betreffende LIEN-overeenkomst 97-2011 wordt geweigerd
   Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Internationaler Hilfsfonds eV zal haar eigen kosten en die van de Commissie dragen.

      (1)  PB C 143 van 11.6.2005.


title: Arrest van het Hof van 23 mei 2000 in zaak C-104/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof om een prejudiciële beslissing): J. Buchner e.a. tegen Sozialversicherungsanstalt der Bauern (Richtlĳn 79/7/EEG — Gelĳke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Vervroegd ouderdomspensioen wegens arbeidsongeschiktheid — Vaststelling van naar geslacht verschillende pensioenleeftĳd)

text:
12.8.2000                NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                              C 233/7
het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (Nederland), in              (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en C. Bergeot), betreffende
het aldaar aanhangig geding tussen KVS International BV en                 een verzoek om te doen vaststellen dat de Franse Republiek,
Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, om een                    door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 3 van               rechtelijke bepalingen vast te stellen en, subsidiair, aan de
richtlijn 88/407/EEG van de Raad van 14 juni 1988 tot                      Commissie mee te delen, welke noodzakelijk zijn om te
vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften van toe-           voldoen aan richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni 1994
passing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepge-                betreffende de bescherming van jongeren op het werk (PB
vroren sperma van runderen en de invoer daarvan (PB L 194,                 L 216, blz. 12), de krachtens het EG-Verdrag en deze richtlijn
blz. 10), en van bijlage B, hoofdstuk I, punt 1, sub b, bij deze           op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het
richtlijn, zowel in de oorspronkelijke versie als in de versie van         Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward,
richtlijn 93/60/EEG van de Raad van 30 juni 1993 houdende                  kamerpresident, P. J. G. Kapteyn (rapporteur) en H. Ragne-
wijziging van richtlijn 88/407 en houdende uitbreiding van de              malm, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: R. Grass,
werkingssfeer tot vers sperma van runderen (PB L 186, blz. 28),            op 18 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
alsmede over de geldigheid van laatstgenoemde richtlijn, heeft             als volgt:
het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón
(rapporteur), president van de Eerste kamer, waarnemend voor               1)    Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en bestuurs-
de president van de Vijfde kamer, P. J. G. Kapteyn, P. Jann,                     rechtelijke bepalingen vast te stellen welke noodzakelijk zijn om
H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:                        te voldoen aan richtlijn 94/33/EG van de Raad van 22 juni
A. Saggio; griffier: L. Hewlett, administrateur, op 18 mei 2000                  1994 betreffende de bescherming van jongeren op het werk,
een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                           heeft de Franse Republiek niet voldaan aan de krachtens die
                                                                                richtlijn op haar rustende verplichtingen.
Artikel 3, sub b, van richtlijn 88/407/EEG van de Raad van 14 juni
1988 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften van       2)    De Franse Republiek wordt in de kosten verwezen.
toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepgevroren
sperma van runderen en de invoer daarvan, gelezen in samenhang             (1) PB C 100 van 10.4.1999.
met bijlage B, hoofdstuk I, punt 1, sub b, bij dezelfde richtlijn, in de
oorspronkelijke versie en in de versie van richtlijn 93/60/EEG van de
Raad van 30 juni 1993 houdende wijziging van richtlijn 88/407
en uitbreiding van de werkingssfeer tot vers sperma van runderen,
moet aldus worden uitgelegd, dat het sperma van een stier die voor
zijn toelating in een erkend spermacentrum deel heeft uitgemaakt van
een beslag dat niet officieel brucellosevrij was, van het intracommu-                           ARREST VAN HET HOF
nautaire handelsverkeer is uitgesloten op de enkele grond dat de
gezondheidsstatus van het beslag gedurende het verblijf van het dier                                 van 23 mei 2000
in dat beslag is gewijzigd.
                                                                           in zaak C-104/98 (verzoek van het Oberste Gerichtshof
                                                                           om een prejudiciële beslissing): J. Buchner e.a. tegen
(1) PB C 312 van 10.10.1998.
                                                                                Sozialversicherungsanstalt der Bauern (1)
                                                                           (Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen en
                                                                           vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Vervroegd
                                                                           ouderdomspensioen wegens arbeidsongeschiktheid —
                                                                           Vaststelling van naar geslacht verschillende pensioenleeftijd)
                     ARREST VAN HET HOF
                                                                                (2000/C 233/14)
                           (Vierde kamer)
                          van 18 mei 2000                                                            (Procestaal: Duits)
in zaak C-45/99: Commissie van de Europese Gemeen-                         (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
              schappen tegen Franse Republiek (1)                                                    dentie van het Hof)
 (Niet-nakoming — Niet-uitvoering van richtlijn 94/33/EG)                  In zaak C-104/98, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                          (2000/C 233/13)                                  het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk), in het aldaar aanhangig
                                                                           geding tussen J. Buchner e.a. en Sozialversicherungsanstalt der
                           (Procestaal: Frans)                             Bauern, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
                                                                           artikel 7 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december
                                                                           1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op
                          dentie van het Hof)                              het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24),
                                                                           heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
In zaak C-45/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-                    president, D. A. O. Edward en L. Sevón, kamerpresidenten,
pen (gemachtigde: D. Gouloussis) tegen Franse Republiek                    P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,
 ---pagebreak--- C 233/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            12.8.2000
P. Jann en H. Ragnemalm (rapporteur), rechters; advocaat-                  G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, D. A. O. Edward, L. Sevón
generaal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, administrateur, op               en R. Schintgen (rapporteur), kamerpresidenten, P. J. G. Kap-
23 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als                teyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P. Jann,
volgt:                                                                     H. Ragnemalm en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal:
                                                                           D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von Holstein, adjunct-
De uitzondering waarin artikel 7, lid 1, sub a, van richt-                 griffier, op 23 mei 2000 een arrest gewezen waarvan het
lijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de              dictum luidt als volgt:
geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling
van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid,              1)    Wijst de hogere voorziening af.
voorziet, moet aldus worden uitgelegd, dat zij niet geldt voor een
prestatie als het vervroegd ouderdomspensioen wegens arbeidsonge-          2)    Verwijst het Comité d’entreprise de la Société française de
schiktheid voor de toekenning waarvan na het verstrijken van de                  production, het Syndicat national de radiodiffusion en de
termijn voor uitvoering van de richtlijn in de nationale wettelijke              télévision CGT (SNRT-CGT), het Syndicat unifié de radio et de
regeling een naar geslacht verschillende leeftijdsvoorwaarde is gesteld.         télévision CFDT (SURT-CFDT), het Syndicat national Force
                                                                                ouvrière de radiodiffusion et de télévision, en het Syndicat
                                                                                national de l’encadrement audiovisuel CFE-CGC (SNEA-CFE-
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                       CGC) in de kosten.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
                     ARREST VAN HET HOF
                          van 23 mei 2000
in zaak C-106/98 P: Comité d’entreprise de la Société                                           ARREST VAN HET HOF
française de production e.a. tegen Commissie van de
                  Europese Gemeenschappen (1)                                                       van 23 mei 2000
(„Hogere voorziening — Natuurlijke of rechtspersonen —                     in zaak C-196/98 (verzoek van de Social Security Commis-
Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken —                    sioner om een prejudiciële beslissing): R. V. Hepple e.a.
Staatssteun — Beschikking waarbij steun onverenigbaar met                  tegen Adjudication Officer, Adjudication Officer tegen
gemeenschappelijke markt wordt verklaard — Vakbonden en                                                  A. Stec (1)
                        ondernemingsraden”)
                                                                           (Richtlijn 79/7/EEG — Gelijke behandeling van mannen en
                           (2000/C 233/15)                                 vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Uitkeringen in
                                                                           kader van stelsel van verzekering tegen arbeidsongevallen en
                                                                            beroepsziekten — Invoering van band met pensioenleeftijd)
                           (Procestaal: Frans)
                                                                                (2000/C 233/16)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                           dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Engels)
In zaak C-106/98 P, Comité d’entreprise de la Société française
de production, gevestigd te Bry-sur-Marne (Frankrijk), Syndicat
national de radiodiffusion et de télévision CGT (SNRT-CGT),                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
gevestigd te Parijs (Frankrijk), Syndicat unifié de radio et de                                      dentie van het Hof)
télévision CFDT (SURT-CFDT), gevestigd te Parijs, Syndicat
national Force ouvrière de radiodiffusion et de télévision,                In zaak C-196/98, betreffende een verzoek aan het Hof
gevestigd te Parijs, Syndicat national de l’encadrement audiovi-           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
suel CFE-CGC (SNEA-CFE-CGC), gevestigd te Parijs, vertegen-                de Social Security Commissioner (Verenigd Koninkrijk), in de
woordigd door H. Masse-Dessen, advocaat bij de Conseil d’État             aldaar aanhangige gedingen tussen R. V. Hepple en Adjudica-
en de Cour de cassation, domicilie gekozen hebbende te                     tion Officer, tussen Adjudication Officer en A. Stec, tussen
Luxemburg ten kantore van G. Thomas, advocaat aldaar,                      P. V. Lunn en Adjudication Officer, tussen Adjudication Officer
Boulevard Grande-Duchesse Charlotte 77, betreffende hogere                 en O. Kimber en tussen Adjudication Officer en S. Spencer,
voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste                om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 7,
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer —                      lid 1, sub a, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 decem-
uitgebreid) van 18 februari 1998, Comité d’entreprise de la                ber 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het
Société française de production e.a./Commissie (T-189/97,                  beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op
Jurispr. blz. II-335), strekkende tot vernietiging van die be-             het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24),
schikking, andere partij bij de procedure: Commissie van                   heeft het Hof, samengesteld als volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias,
de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en                      president, D. A. O. Edward en L. Sevón, kamerpresidenten,
D. Triantafyllou), heeft het Hof, samengesteld als volgt:                  P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, G. Hirsch,


title: Zaak C-383/04: Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/24

         Beroep, op 6 september 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groot-Hertogdom Luxemburg
   (Zaak C-383/04)
   (2004/C 262/45)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 6 september 2004 beroep ingesteld tegen het Groot-Hertogdom Luxemburg door de Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Bordes als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groot-Hertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/105/EG van de Raad van 22 december 1999 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groot-Hertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de interne rechtsorde is op 1 januari 2003 verstreken.

      (1)  PB L 11 van 15.01.2000, blz. 17.


title: Zaak C-462/11: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmbovița (Roemenië) op 5 september 2011 — Victor Cozman/Teatrul Municipal Târgoviște

text:
               12.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/12

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal Dâmbovița (Roemenië) op 5 september 2011 — Victor Cozman/Teatrul Municipal Târgoviște
   (Zaak C-462/11)
   2011/C 331/21
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunalul Dâmbovița

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Victor Cozman

      Verwerende partij: Teatrul Municipal Târgoviște

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 1 van het Eerste aanvullend protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden aldus worden uitgelegd dat het niet in de weg staat aan de salarisvermindering van 25 % die voor het personeel dat met overheidsmiddelen wordt betaald, is ingevoerd bij artikel 1, lid 1, van Legea nr. 118/2010 privind unele măsuri necesare în vederea restabilirii echilibrului bugetar (Roemeense wet nr. 118/2010 tot invoering van enkele maatregelen die noodzakelijk zijn om het budgettaire evenwicht te herstellen).

               2)

               Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord: Is het recht op salaris een absoluut recht, dat de staat niet kan beperken?


title: Zaak C-457/15: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlijn — Duitsland) — Vattenfall Europe Generation AG/Bundesrepublik Deutschland (Prejudiciële verwijzing — Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie — Richtlijn 2003/87/EG — Werkingssfeer ratione temporis — Tijdstip waarop de verplichting tot handel in emissierechten ontstaat — Artikel 3 — Bijlage I — Begrip „installatie” — Verbranden van brandstof in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW)

text:
               26.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 350/13

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 juli 2016 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Berlijn — Duitsland) — Vattenfall Europe Generation AG/Bundesrepublik Deutschland
   (Zaak C-457/15) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Europese Unie - Richtlijn 2003/87/EG - Werkingssfeer ratione temporis - Tijdstip waarop de verplichting tot handel in emissierechten ontstaat - Artikel 3 - Bijlage I - Begrip „installatie” - Verbranden van brandstof in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW))
   (2016/C 350/16)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Berlijn

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Vattenfall Europe Generation AG

      Verwerende partij: Bundesrepublik Deutschland

      Dictum

   Bijlage I van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad, zoals gewijzigd bij richtlijn 2009/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009, moet, aangezien het „verbranden van brandstof in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van meer dan 20 MW” hierin is opgenomen in de lijst van de categorieën van activiteiten waarop richtlijn 2003/87, zoals gewijzigd, van toepassing is, aldus worden opgevat dat de verplichting tot handel in emissierechten van een installatie die is bestemd voor elektriciteitsopwekking ontstaat op het tijdstip waarop voor het eerst broeikasgassen worden uitgestoten en derhalve mogelijkerwijs vóór het tijdstip waarop voor het eerst elektriciteit wordt opgewekt.

      (1)  PB C 398 van 30.11.2015.


title: Zaak T-22/05: Beroep, op 11 januari 2005 ingesteld door Antonello Violetti en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 82/37

         Beroep, op 11 januari 2005 ingesteld door Antonello Violetti en anderen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-22/05)
   (2005/C 82/67)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 11 januari 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Antonello Violetti, wonende te Cittiglio (Italië), en 12 andere ambtenaren, vertegenwoordigd door Eric Boigelot, advocaat.
   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:

               1.

               overlegging te bevelen van alle door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) verzegelde dossiers betreffende verzoekers;

               2.

               overlegging te bevelen van het verslag dat het tegen verzoekers verrichte interne onderzoek afsluit;

               3.

               het tegen verzoekers gevoerde onderzoek nietig te verklaren;

               4.

               de nota van het OLAF houdende kennisgeving van het onderzoek en inkennisstelling van de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten nietig te verklaren;

               5.

               het aan de Italiaanse gerechtelijke autoriteiten toegezonden verslag van het onderzoek nietig te verklaren;

               6.

               elke na het onderhavige beroep voltrokken handeling die uit deze beslissingen voortvloeit en/of erop betrekking heeft, nietig te verklaren;

               7.

               de Commissie te veroordelen tot betaling van schadevergoeding, die ex aequo et bono geschat wordt op 30 000 EUR per verzoeker, behoudens verhoging en/of verlaging in de loop van de procedure;

               8.

               verweerster hoe dan ook te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Het OLAF heeft verzoekers in kennis gesteld van de opening van een intern onderzoek betreffende de toepassing van de regeling voor de ongevallenverzekering. Na deze kennisgeving hebben de betrokken ambtenaren verzocht om toegang tot hun medisch dossier. Deze toegang is hun geweigerd.
   Het middel is ontleend aan schending van artikel 73 van het Statuut en artikel 28 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden, aan schending van de Regeling voor de verzekering van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen tegen ongevallen en beroepsziekten, aan niet-naleving van de algemene rechtsbeginselen, zoals het beginsel van behoorlijk bestuur, het beginsel van gelijke behandeling, alsmede aan niet-naleving van de zorgplicht en van de beginselen op grond waarvan het OLAF en de Commissie slechts een beslissing kunnen nemen op basis van gronden die juridisch aanvaardbaar zijn, dat wil zeggen relevant en vrij van kennelijke beoordelingsfouten.
   Verzoekers zijn eveneens van mening dat verordening 1073/1999 (1) en beschikking 1999/396/EG van de Commissie van 2 juni 1999 (2) onwettig zijn en zij beroepen zich bijgevolg op een exceptie van onwettigheid in de zin van artikel 241 van het EG-Verdrag.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136, blz. 1).

      (2)  1999/396/EG, EGKS, Euratom: Besluit van de Commissie van 2 juni 1999 betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen (PB L 149, blz. 57).


title: Zaak T-275/05: Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
               3.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 217/56

         Beroep, op 20 juli 2005 ingesteld door The Black & Decker Corporation tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
   (Zaak T-275/05)
   (2005/C 217/115)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 20 juli 2005 beroep tegen het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) ingesteld door The Black & Decker Corporation, gevestigd te Towson, Maryland (Verenigde Staten van Amerika), vertegenwoordigd door P. Harris, solicitor.
   Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Atlas Copco Aktiebolag, gevestigd te Stockholm (Zweden).
   Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de bestreden beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 3 mei 2005 (zaak R 789/2004-1) te vernietigen;

               —

               oppositieprocedure B 622 136 niet-ontvankelijk te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten die verzoekster in de beroepsprocedure en in deze procedure zijn opgekomen.

         Middelen en voornaamste argumenten

               Aanvrager van het gemeenschapsmerk:

               verzoekster

               Betrokken gemeenschapsmerk:

               zwart-geel kleurmerk voor waren van klasse 7 (draagbare elektrische handgereedschappen, enz.)

               Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure:

               Atlas Copco Aktiebolag

               Oppositiemerk of -teken:

               niet-ingeschreven merken en tekens die in alle lidstaten in de handel worden gebruikt voor elektrische gereedschappen

               Beslissing van de oppositieafdeling:

               niet-ontvankelijkverklaring van de oppositie

               Beslissing van de kamer van beroep:

               vernietiging van de aangevochten beslissing en terugwijzing van de zaak naar de oppositieafdeling voor verdere afdoening

               Middelen:

               verzoekster betoogt dat de oppositie niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard, aangezien de aangevoerde oudere merken en tekens onvoldoende duidelijk werden aangegeven in strijd met regel 18, lid 1, van verordening nr. 2868/95 (1).

      (1)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, van 15.12.1995, blz. 1)


title: Zaak T-713/16: Beroep ingesteld op 7 oktober 2016 — Fair deal for expats e.a./Commissie

text:
               21.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 428/20

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2016 — Fair deal for expats e.a./Commissie
   (Zaak T-713/16)
   (2016/C 428/23)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Fair deal for expats (Lauzun, Frankrijk) en 8 anderen (vertegenwoordigers: R. Croft, L. Nelson, E. Hazzan, Solicitors, P. Green, H. Warwick, M. Gregoire, Barristers)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               de instructie van de voorzitter van de Commissie van de Europese Unie die elektronisch is meegedeeld bij brief van 28 juni 2016 aan de leden van het college van commissarissen van de Europese Unie, waarvan het bestaan is vermeld tijdens een toespraak van voorzitter Juncker voor de plenaire vergadering van het Europees Parlement in Brussel op 28 juni 2016 (SPEECH/16/2356), waarbij het voeren van elke formele en informele onderhandelingen door de Commissie met de regering van het Verenigd Koninkrijk wordt verboden zolang niet overeenkomstig artikel 50 VEU kennis is gegeven van de terugtrekking uit de Europese Unie, en de verklaring van de voorzitter van de Commissie van de Europese Unie dat hij eerdergenoemde instructie aan de leden van het college van commissarissen heeft gegeven als „bevel van de voorzitter”, zoals uitdrukkelijk is vermeld tijdens die toespraak voor de plenaire vergadering van het Europees Parlement in Brussel op 28 juni 2016 en is opgetekend in zowel het Engels als het Frans in het persbericht van de Commissie over die toespraak (SPEECH/16/2353), krachtens artikel 264, lid 1, VWEU nietig verklaren; en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van deze procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel: geen of een ontoereikende rechtsgrondslag voor de bestreden maatregelen.
               Verzoeker voeren aan dat:

                           —

                           er geen rechtsgrondslag is voor een weigering van de Commissie om in afwachting van de kennisgeving overeenkomstig artikel 50 VEU gesprekken aan te gaan met de regering van het Verenigd Koninkrijk en anderen na de uitslag van het niet-bindend referendum;

                           —

                           de bestreden maatregelen niet op objectieve factoren zijn gebaseerd en dat redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij op de overtuiging van hun auteur berusten;

                           —

                           de bestreden maatregelen op een zodanige wijze zijn getroffen dat sprake is van misbruik van bevoegdheid aangezien de aankondiging in de toespraak dat het om een „bevel van de voorzitter” ging, misleidend was voor het Europees Parlement, het personeel en de ambtenaren van de Commissie en andere instellingen van de Unie, de regeringen van de lidstaten en de burgers van de Unie.

               2.

               Tweede middel: de bestreden maatregelen vormen voor het Verenigd Koninkrijk en zijn burgers discriminatie op grond van nationaliteit die met artikel 18 VWEU in strijd is.
               Verzoekers voeren aan dat:

                           —

                           de bestreden maatregelen er inhoudelijk op neerkomen dat het de Commissie wordt verboden om met de vertegenwoordigers van de regering van het Verenigd Koninkrijk te onderhandelen;

                           —

                           het Verenigd Koninkrijk, zijn burgers en in het bijzonder verzoekers daardoor aanzienlijk worden benadeeld;

                           —

                           de bestreden maatregelen verzoekers bovendien in een nadelige positie plaatsen wat de uitoefening van hun grondrechten betreft, daaronder begrepen het vrije verkeer.

               3.

               Derde middel: de bestreden maatregelen zijn in strijd met de grondrechten die verzoekers aan het Unierecht ontlenen.
               Verzoekers voeren aan dat:

                           —

                           de bestreden maatregelen in strijd zijn met de grondrechten die verzoekers ontlenen aan artikel 20, lid 1, VWEU, waaronder het recht op vrij verkeer in onder meer de artikelen 20, lid 2, onder a), 21, lid 1, 45 en 49 VWEU en de burgerrichtlijn 2004/38/EG (1);

                           —

                           de bestreden maatregelen in strijd zijn met de door het Handvest van de grondrechten gewaarborgde rechten van verzoekers.

               4.

               Vierde middel: de bestreden maatregel zijn in strijd met het beginsel van loyale samenwerking in artikel 4, lid 3, VWEU getroffen.
               Verzoekers voeren aan dat de bestreden maatregelen voor de Commissie en haar personeel een uitdrukkelijk verbod inhouden om in overeenstemming met het beginsel van loyale samenwerking te handelen door het Verenigd Koninkrijk en de andere instellingen van de Unie bij te staan in de uitvoering van taken die uit de Verdragen voortvloeien.

               5.

               Vijfde middel: de bestreden maatregelen zijn onrechtmatig aangezien zij geheel of ten dele zijn getroffen om de burgers van de andere lidstaten ervan te weerhouden of te ontmoedigen om hun mening (over het lidmaatschap van de Unie) vrij te uiten, zoals wordt beschermd door artikel 11 van het Handvest van de grondrechten.

      (1)  Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden, tot wijziging van verordening (EEG) nr. 1612/68 en tot intrekking van richtlijnen 64/221/EEG, 68/360/EEG, 72/194/EEG, 73/148/EEG, 75/34/EEG, 75/35/EEG, 90/364/EEG, 90/365/EEG en 93/96/EEG (PB L 158, blz. 77).


title: Zaak C-3/15: Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Alexandra Stück/Swiss International Air Lines AG

text:
               30.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 398/24

         Beschikking van de president van het Hof van 8 juli 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Amtsgericht Hannover — Duitsland) — Alexandra Stück/Swiss International Air Lines AG
   (Zaak C-3/15) (1)

   (2015/C 398/33)
   Procestaal: Duits
   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 118 van 13.4.2015.


title: Zaak T-241/14 P: Arrest van het Gerecht van 26 februari 2016 — Bodson e.a./EIB („Hogere voorziening — Openbare dienst — Personeel van de EIB — Contractuele aard van de arbeidsverhouding — Beloning — Hervorming van de bonusregeling van de EIB — Motiveringsplicht — Verkeerde opvatting — Verkeerde rechtsopvattingen”)

text:
               4.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/25

         Arrest van het Gerecht van 26 februari 2016 — Bodson e.a./EIB
   (Zaak T-241/14 P) (1)

   ((„Hogere voorziening - Openbare dienst - Personeel van de EIB - Contractuele aard van de arbeidsverhouding - Beloning - Hervorming van de bonusregeling van de EIB - Motiveringsplicht - Verkeerde opvatting - Verkeerde rechtsopvattingen”))
   (2016/C 118/26)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwiranten: Jean-Pierre Bodson (Luxemburg, Luxemburg), Dalila Bundy (Cosnes-et-Romain, Frankrijk), Didier Dulieu (Roussy-le-Village, Frankrijk), Marie-Christel Heger (Nospelt, Luxemburg), Evangelos Kourgias (Senningerberg, Luxemburg), Manuel Sutil (Luxemburg), Patrick Vanhoudt (Gonderange, Luxemburg) en Henry von Blumenthal (Bergem, Luxemburg) (vertegenwoordiger: L. Levi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Investeringsbank (vertegenwoordigers: C. Gómez de la Cruz, T. Gilliams en G. Nuvoli, gemachtigden, bijgestaan door P.-E. Partsch, advocaat)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Derde kamer) van 12 februari 2014, Bodson e.a./EIB (F-83/12, JurAmbt., EU:F:2014:15), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Bodson en de andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage dragen hun eigen kosten alsmede de kosten die de Europese Investeringsbank (EIB) in het kader van deze procedure heeft gemaakt.

      (1)  PB C 223 van 14.7.2014.


title: Zaak T-299/08: Arrest van het Gerecht van 17 mei 2011 — Elf Aquitaine/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Markt van natriumchloraat — Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst — Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging — Rechten van verdediging — Motiveringsplicht — Beginsel van persoonlijk karakter van straffen en sancties — Beginsel van legaliteit van sancties — Onschuldpresumptie — Beginsel van behoorlijk bestuur — Rechtszekerheidsbeginsel — Misbruik van bevoegdheid — Geldboeten — Verzwarende omstandigheid — Afschrikking — Verzachtende omstandigheid — Medewerking tijdens administratieve procedure — Significante toegevoegde waarde” )

text:
               25.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 186/19

         Arrest van het Gerecht van 17 mei 2011 — Elf Aquitaine/Commissie
   (Zaak T-299/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Markt van natriumchloraat - Beschikking tot vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG en artikel 53 EER-Overeenkomst - Toerekenbaarheid van inbreukmakende gedraging - Rechten van verdediging - Motiveringsplicht - Beginsel van persoonlijk karakter van straffen en sancties - Beginsel van legaliteit van sancties - Onschuldpresumptie - Beginsel van behoorlijk bestuur - Rechtszekerheidsbeginsel - Misbruik van bevoegdheid - Geldboeten - Verzwarende omstandigheid - Afschrikking - Verzachtende omstandigheid - Medewerking tijdens administratieve procedure - Significante toegevoegde waarde)
   2011/C 186/35
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Elf Aquitaine SA (Courbevoie, Frankrijk) (vertegenwoordigers: É. Morgan de Rivery en S. Thibault-Liger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: X. Lewis, É. Gippini Fournier en F. Sauer, gemachtigden)

      Voorwerp

   Primair, verzoek om nietigverklaring van beschikking C(2008) 2626 def. van de Commissie van 11 juni 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) (zaak COMP/38.695 — Natriumchloraat), voor zover deze op haar betrekking heeft, en, subsidiair, verzoek om nietigverklaring of verlaging van het bedrag van de geldboeten die haar bij genoemde beschikking zijn opgelegd.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elf Acquitaine SA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak C-511/99: Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrĳk) van 9 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. Petersilge-Lackner en Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft

text:
4.3.2000               NL                 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       C 63/17
Hogere voorziening, op 21 december 1999 ingesteld door               2) Wat het tweede onderdeel van het eerste middel van
Irish Sugar plc tegen het arrest, op 7 oktober 1999 in zaak               rekwirante betreft, dwaalt het Gerecht van eerste aanleg
T-228/97 (1) tussen Irish Sugar plc en de Commissie van                   ten aanzien van het recht, waar men stelt dat geen sprake
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                       is geweest van een schending van het recht van verweer
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                          van rekwirante.
                          (Derde kamer)
                                                                          Nu de omschrijving van de relevante markten in de
                                                                          juridische beoordeling van de beschikking afweek van de
                        (Zaak C-497/99 P)                                 mededeling van punten van bezwaar en van de eerdere
                                                                          beschikkingspraktijk, zijn de misbruiken niet in hun juiste
                                                                          context geplaatst, zodat rekwirante verstoken bleef van het
                          (2000/C 63/31)                                  recht om tijdens de administratieve procedure daarover
                                                                          naar behoren opmerkingen te maken.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 december 1999 hogere voorziening ingesteld door Irish          3) Wat het derde onderdeel van het eerste middel van
Sugar plc, een vennootschap naar Iers recht, vertegenwoordigd             rekwirante betreft, heeft het Gerecht van eerste aanleg het
door A. Böhlke, advocaat te Brussel en te Frankfurt am Main,              verkeerde criterium toegepast, namelijk de vraag of sprake
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                   is van een collective machtspositie in de zin van de
V. Elvinger, advocaat aldaar, Rue d’Eich 31, tegen het arrest,            fusieverordening, waarbij een structurele beoordeling, uit-
op 7 oktober 1999 in zaak T-228/97 tussen Irish Sugar plc en              gaand van een onderzoek van de toekomstperspectieven
de Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen                       van de referentiemarkt, vereist is. Dit is niet het correcte
door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                criterium voor de beoordeling van een gevolgde gedragslijn
schappen (Derde kamer).                                                   in de zin van artikel 86 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG).
                                                                     (1) PB C 318, 18.10.97, blz. 29.
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
— het vonnis van het Gerecht van eerste aanleg van 7 oktober
    1999 in zaak T-228/97, Irish Sugar/Commissie, te vernieti-
    gen voor zover verzoeksters beroep daarbij is verworpen
    (punt 3 van het dictum) en verzoekster is verwezen in haar
    eigen kosten en in tweederde van de kosten van de
    Commissie (punt 4 van het dictum);
                                                                     Verzoek van het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) van
                                                                     9 november 1999 om een prejudiciële beslissing in het
— nietig te verklaren beschikking 97/624/EG van de Commis-           geding tussen M. Petersilge-Lackner en Sozialversiche-
    sie van 14 mei 1997 inzake een procedure op grond van                       rungsanstalt der gewerblichen Wirtschaft
    artikel 86 van het EG-Verdrag (IV/34.621, 35.059/F-3 —
    Irish Sugar plc) (PB 1997, L 258, blz. 1), in de versie die
    voortvloeit uit voormeld arrest;                                                         (Zaak C-511/99)
— de Commissie te verwijzen in het resterende gedeelte van                                    (2000/C 63/32)
    de kosten in zaak T-228/97, en in de kosten van de
    onderhavige hogere voorziening.
                                                                     Het Oberste Gerichtshof (Oostenrijk) heeft bij beschikking van
                                                                     9 november 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                     Justitie op 28 december 1999, in het geding tussen M. Petersil-
Middelen en voornaamste argumenten                                   ge-Lackner en Sozialversicherungsanstalt der gewerblichen
                                                                     Wirtschaft, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap-
                                                                     pen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navol-
1) Met betrekking tot het eerste onderdeel van het eerste            gende vraag:
    middel van rekwirante, heeft het Gerecht van eerste aanleg
    gelijktijdig het argument verworpen dat het dispositief van
    de beschikking van de Commissie van 14 mei 1997                  Moet artikel 10 bis van verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
    onvolledig was, én het verweer van de Commissie, dat de          Raad van 14 juni 1971 (1) betreffende de toepassing van de
    beschikking voor de periode vóór februari 1990 het             socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
    bestaan vaststelt van een individuele machtspositie van          alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
    rekwirante, en subsidiair, een collectieve machtspositie         verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening
    tezamen met Sugar Distributors Ltd (SDL).                        (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983(2), gewijzigd
                                                                     bij verordening (EEG) nr. 1247/92 van de Raad van 30 april
                                                                     1992 (3), in samenhang met bijlage II bis, aldus worden
    Nu de afgewezen argumenten onderling onverenigbaar               uitgelegd, dat het Pflegegeld (verzorgingsuitkering) uit hoofde
    zijn, is de redenering van het Gerecht onlogisch en in strijd    van het Bundespflegegeldgesetz, binnen de werkingssfeer daar-
    met de beginselen van een goede rechtsbedeling.                  van valt en bijgevolg een bijzondere, niet op premie- of
 ---pagebreak--- C 63/18               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        4.3.2000
bijdragebetaling berustende uitkering is in de zin van artikel 4,     De Franse regering betoogt, dat de Commissie het voorzorgsbe-
lid 2 bis, van de verordening, zodat op een persoon die —             ginsel heeft miskend door enkel melding te maken van de
zoals verzoekster — na 1 juni 1992 aan de voorwaarden voor            conclusie van de WS, zonder te onderzoeken of nieuwe
toekenning van deze uitkering voldoet, uitsluitend de bij             maatregelen noodzakelijk zijn, en door „beoordeling van het
artikel 10 bis van de verordening ingevoerde coördinatierege-         risico” te verwarren met „beheer van het risico”. De Commissie
ling moet worden toegepast?                                           heeft zich geen oordeel gevormd over de wetenschappelijke
                                                                      adviezen op het gebied van boviene spongiforme encefalopha-
                                                                      thie (BSE), ook niet over minderheidsstandpunten, die steun
(1) PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.                                    bieden aan de onzekerheden omtrent het bestaan of de omvang
(2) PB L 230 van 22.8.1983, blz. 6.                                   van risico’s voor de gezondheid van de mens (met name het
(3) PB L 136 van 19.5.1992, blz. 1.
                                                                      advies van de Agence française pour la sécurité sanitaire
                                                                      des aliments (AFSSA) en het deskundigenrapport inzake
                                                                      overdraagbare subacute sponiforme encefalopathie). De Com-
                                                                      missie heeft nagelaten, de noodzakelijke beschermende maatre-
                                                                      gelen te treffen zonder te wachten tot de realiteit en de ernst
                                                                      van die risico’s volledig waren aangetoond. Door na te laten,
                                                                      haar besluit om het embargo op Brits rundvlees per 1 augustus
                                                                      1999 op te heffen, te wijzigen zo niet in te trekken, heeft de
                                                                      Commissie het uit het Verdrag en de rechtspraak van het hof
                                                                      voortvloeiende voorzorgsbeginsel geschonden. Haar beschik-
Beroep, op 29 december 1999 ingesteld door Commissie                  king berust derhalve op schending van de Verdragen, procedu-
van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-                     rele onregelmatigheden en gebrekkige motivering.
                               bliek
                                                                      (1) PB L 195 van 28.7.1999: beschikking 1999/514/EG van de
                       (Zaak C-514/99)                                    Commissie van 23.7.1999 houdende vaststelling van de datum
                                                                          waarop mag worden begonnen met de verzending, in het kader
                                                                          van de „Data-Based-Export-Scheme”, van van runderen verkregen
                        (2000/C 63/33)                                    producten uit het Verenigd Koninkrijk, op grond van artikel 6, lid
                                                                          5, van beschikking 98/256/EG van de Raad (PB L 123, blz. 33).
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 29 december 1999 beroep ingesteld tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen door Franse Republiek,
vertegenwoordigd door R. Abraham, directeur juridische
zaken bij het Ministerie van Buitenlandse zaken, K. Rispal-Bel-
langer, onderdirecteur, en R. Loosli-Surrans, chargée de mis-
sion bij dit ministerie, als gemachtigden, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Franse Ambassade, Boulevard                 Verzoek van het Hof van Beroep te Brussel van 22 decem-
Joseph II 8b.                                                         ber 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding
                                                                                tussen R. Gaillard en A. Chekili
De Franse Republiek concludeert dat het den Hove behage:                                       (Zaak C-518/99)
— de beschikking van de Commissie houdende weigering                                            (2000/C 63/34)
     over te gaan tot wijziging of intrekking van beschikking
     1999/514/EG (1), nietig te verklaren.
                                                                      Het Hof van Beroep te Brussel heeft bij beschikking van
                                                                      22 december 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van
                                                                      Justitie op 31 december 1999, in het geding tussen R. Gaillard
Middelen en voornaamste argumenten                                    en A. Chekili, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
                                                                      schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de
                                                                      navolgende vraag:
Het beroep is gericht tegen een beschikking van de Commissie
die kenbaar is gemaakt door een verklaring van 29 oktober
1999 van commissielid Byrne, volgens welke het, gelet op het          „Vormt de vordering tot ontbinding van de verkoop van
advies van de wetenschappelijke stuurgroep (WS) van dezelfde          onroerend goed en tot betaling van schadevergoeding naar
datum, niet noodzakelijk was „het besluit het embargo op              aanleiding van deze ontbinding een vordering ‘ten aanzien van
de exporten van Brits rundvlees op te heffen, opnieuw te              zakelijke rechten op (...) onroerende goederen‘ in de zin van
onderzoeken”, en vooral door het besluit van 17 november              artikel 16 van het verdrag van 27 september 1968 betreffende
1999 waarbij de Commissie Frankrijk heeft aangemaand zich             de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslis-
naar beschikking 1999/514/EG te voegen en zijn embargo op             singen in burgerlijke en handelszaken, ondertekend te Brussel
te heffen. Het beroep is primair gebaseerd op schending van           op 27 september 1968?”
het voorzorgsbeginsel door de Commissie en subsidiair op
onjuistheid van de gevolgde procedure en ontoereikendheid
van de motivering van de bestreden beschikking.


title: Zaak F-56/11: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 24 april 2013 — Lebedef/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Tuchtprocedure — Tuchtmaatregel — Terugzetting in rang)

text:
               3.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 225/84

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 24 april 2013 — Lebedef/Commissie
   (Zaak F-56/11) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Tuchtprocedure - Tuchtmaatregel - Terugzetting in rang)
   2013/C 225/192
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: G. Berscheid en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit om de verzoekende partij de maatregel van terugzetting van twee rangen in dezelfde functiegroep op te leggen

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Lebedef zal zijn eigen kosten dragen en wordt verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 226 van 30.7.11, blz. 31.


title: Zaak C-412/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 10 oktober 2006 — Annelore Hamilton/Volksbank Filder eG

text:
               16.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 310/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Stuttgart (Duitsland) op 10 oktober 2006 — Annelore Hamilton/Volksbank Filder eG
   (Zaak C-412/06)
   (2006/C 310/12)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht Stuttgart
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Annelore Hamilton

      Verwerende partij: Volksbank Filder eG
   Prejudiciële vragen

               1.

               Dienen de artikelen 4, eerste alinea, en 5, lid 1, van richtlijn 85/577/EEG (1) aldus te worden uitgelegd dat deze bepalingen niet eraan in de weg staan dat de nationale wetgever het in artikel 5 van de richtlijn bedoelde recht van opzegging ondanks gebrekkige informatie van de consument aldus in de tijd beperkt, dat het vervalt één maand nadat beide partijen hun prestatie uit de overeenkomst volledig hebben verricht?
               Indien het Hof de eerste prejudiciële vraag ontkennend beantwoordt:

               2.

               Dient richtlijn 85/577/EEG aldus te worden uitgelegd dat de consument het recht van opzegging — in het bijzonder na afwikkeling van de overeenkomst — niet kan verwerken indien hij niet overeenkomstig artikel 4, eerste alinea, van de richtlijn van dit recht in kennis is gesteld?

      (1)  PB L 372, blz. 31.


title: Zaak C-139/08: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Karlsruhe (Duitsland) op 7 april 2008 — Strafzaak tegen Rafet Kqiku

text:
               19.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 183/9

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht Karlsruhe (Duitsland) op 7 april 2008 — Strafzaak tegen Rafet Kqiku
   (Zaak C-139/08)
   (2008/C 183/17)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Oberlandesgericht Karlsruhe
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen:

               1.

               Generalstaatsanwaltschaft Karlsruhe

               2.

               Staatsanwaltschaft Konstanz

      Verwerende partij: Rafet Kqiku
   Prejudiciële vraag
   Moet de in de artikelen 1 en 2 van beschikking nr. 896/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot instelling van een vereenvoudigde regeling voor de controle van personen aan de buitengrenzen, gebaseerd op de eenzijdige erkenning door de lidstaten, met het oog op doorreis over hun grondgebied, van bepaalde door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels neergelegde regeling aldus worden uitgelegd, dat de in de bijlage vermelde, door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven verblijfstitels (1) gezien de eenzijdige erkenning door de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, van de gelijkwaardigheid ervan met hun eenvormige of nationale visa, onmiddellijk gelden als verblijfstitels die de doorreis over het gemeenschappelijke gebied mogelijk maken;
   of
   moet de in artikelen 1 en 2 van beschikking nr. 896/2006/EG neergelegde regeling aldus worden uitgelegd, dat onderdanen van derde landen die houder zijn van een door Zwitserland en Liechtenstein afgegeven, in de bijlage vermelde verblijfstitel die door de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen, eenzijdig is erkend, voor de doorreis over het gemeenschappelijke gebied zijn vrijgesteld van de visumplicht krachtens artikel 1, lid 1, van verordening (EG) nr. 539/2001?

      (1)  PB L 167, blz. 8.


title: Zaak C-124/06: Beschikking van de president van het Hof van 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/35

         Beschikking van de president van het Hof van 15 februari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Helleense Republiek
   (Zaak C-124/06) (1)

   (2007/C 95/69)

      Procestaal: Grieks

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 96 van 22.4.2006.


title: Zaak T-476/11 P: Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Commissie/Moschonaki ( „Hogere voorziening — Openbare dienst — Ambtenaren — Kennisgeving van vacature — Afwijzing van sollicitatie — Beroep tot nietigverklaring — Procesbelang — Ontvankelijkheid — Regel van overeenstemming tussen verzoekschrift en klacht — Artikel 91, lid 2, Ambtenarenstatuut — Beroep tot schadevergoeding” )

text:
               7.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 359/8

         Arrest van het Gerecht van 25 oktober 2013 — Commissie/Moschonaki
   (Zaak T-476/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Openbare dienst - Ambtenaren - Kennisgeving van vacature - Afwijzing van sollicitatie - Beroep tot nietigverklaring - Procesbelang - Ontvankelijkheid - Regel van overeenstemming tussen verzoekschrift en klacht - Artikel 91, lid 2, Ambtenarenstatuut - Beroep tot schadevergoeding)
   2013/C 359/12
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirante: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en B. Eggers, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure: Chrysanthe Moschonaki (Brussel, België) (vertegenwoordiger: N. Lhoëst, advocaat)

      Interveniënte aan de zijde van rekwirerende partij: Rekenkamer van de Europese Unie (vertegenwoordigers: T. Kennedy en I. Ní Riagáin Düro, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 28 juni 2011, AS/Commissie (F-55/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), en strekkende tot vernietiging van dat arrest

      Dictum

               1)

               Het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (Eerste kamer) van 28 juni 2011, AS/Commissie (F-55/10, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), wordt vernietigd, voor zover daarbij ontvankelijk wordt verklaard het middel ontleend aan schending van artikel 7 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, voor zover daarbij op basis van dat middel nietig wordt verklaard het besluit van de Europese Commissie van 30 september 2009 om de sollicitatie van Moschonaki niet in aanmerking te nemen, en voor zover de Commissie daarbij wordt veroordeeld tot betaling van het bedrag van 3 000 EUR aan Moschonaki.

               2)

               De hogere voorziening wordt afgewezen voor het overige.

               3)

               De zaak wordt terugverwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken.

               4)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 319 van 29.10.2011.


title: Zaak T-682/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2015 door Patrick Wanègue tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 september 2015 in zaak F-21/15, Wanègue/Comité van de Regio’s

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/24

         Hogere voorziening ingesteld op 26 november 2015 door Patrick Wanègue tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 15 september 2015 in zaak F-21/15, Wanègue/Comité van de Regio’s
   (Zaak T-682/15 P)
   (2016/C 059/27)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Rekwirerende partij: Patrick Wanègue (Dilbeek, België) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Comité van de Regio’s van de Europese Unie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               te vernietigen, de beschikking van 15 september 2015 in zaak F-21/15 waarbij het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) het op 5 februari 2015 door rekwirant tegen het Comité van de Regio’s ingestelde beroep deels kennelijk rechtens ongegrond en deels kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard;

               —

               uitspraak te doen over het beroep en rekwirants vorderingen toe te wijzen;

               —

               het Comité van de Regio’s te verwijzen in de kosten van de beide procedures.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van de hogere voorziening voert de rekwirerende partij vijf middelen aan.

               1.

               Eerste middel, ontleend aan schending van de artikelen 51, lid 1, en 53, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken (GVA) alsmede van het beginsel dat partijen in de procedure gelijk zijn, aangezien de termijn van twee maanden voor de indiening van het verweerschrift, vermeerderd met de termijn wegens afstand van tien dagen, is berekend vanaf de ontvangst van de betekening van de regularisatie van het verzoekschrift, en niet vanaf die van de betekening van het verzoekschrift, zodat het verweerschrift van het Comité van de Regio’s (CvR) in het procesdossier is opgenomen, ofschoon het te laat was ingediend, het Gerecht zich voor de verwerping van het beroep bij op artikel 81 van het Reglement voor de procesvoering gebaseerde beschikking op die memorie heeft gebaseerd en rekwirant de mogelijkheid is ontnomen om op basis van artikel 121 van het Reglement voor de procesvoering om een verstekvonnis te vragen.

               2.

               Tweede middel, ontleend aan schending van het beginsel dat de bepalingen van het recht van de Europese Unie worden uitgelegd door rekening te houden met hun context alsmede van de motiveringsplicht, aangezien het GVA in de punten 64 tot en met 70 van zijn beschikking artikel 56 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie heeft uitgelegd zonder rekening te houden met artikel 55 ervan noch met de besluiten die het CvR op die basis heeft vastgesteld en niet heeft geantwoord op de argumenten die rekwirant aan die bepalingen ontleende. Dit middel is eveneens ontleend aan rechtsdwalingen, aangezien de strekking en het doel zijn miskend van de artikelen 55 en 56 van het Statuut en van artikel 3 van bijlage VI erbij alsmede van de artikelen 2 en 4 van besluit nr. 048/03 betreffende de modaliteiten voor de toekenning van forfaitaire vergoedingen voor overuren van bepaalde ambtenaren van de categorieën C en D die op regelmatige basis verplicht zijn om overuren te maken (hierna: „besluit nr. 48/03”).

               3.

               Derde middel, ontleend aan schending van de beginselen dat de statutaire bepalingen moeten worden uitgelegd conform het Handvest van de grondrechten en artikel 31 van het Handvest conform besluit nr. 48/03, alsmede van de verplichting om arresten te motiveren en van het vertrouwen dat processtukken moeten genieten, aangezien het GVA in de punten 71 tot en met 74 van zijn beschikking voor de uitlegging van artikel 31, lid 2, van het Handvest geen rekening heeft gehouden met artikel 6 van besluit nr. 48/03, niet rechtens genoegzaam heeft geantwoord op het betoog dat rekwirant aan die bepalingen had ontleend en het voorwerp en de grond van zijn beroep heeft miskend.

               4.

               Vierde middel, ontleend aan schending van het vertrouwen dat processtukken moeten genieten en van het beginsel dat beroepen moeten worden beoordeeld op basis van de elementen die ten tijde van de vaststelling van de bestreden handeling bestonden, aangezien het GVA in punt 77 van zijn beschikking heeft vastgesteld dat rekwirant zijn betoog ontleend aan het beginsel van gelijke behandeling baseerde op de gevolgen van het betwiste besluit en het in elk geval op basis van die gevolgen heeft afgewezen, alsmede aan schending van de motiveringsplicht, van het beginsel dat de statutaire bepalingen conform het beginsel van gelijke behandeling moeten worden uitgelegd en van dat beginsel, aangezien het GVA in de punten 77 en 78 tot en met 80 van zijn beschikking rekwirants betoog niet rechtens genoegzaam heeft beantwoord.

               5.

               Vijfde middel, ontleend aan enerzijds schending van het vertrouwen dat de processtukken moeten genieten en van artikel 50, lid 1, onder e), van het Reglement voor de procesvoering van het GVA, aangezien dat GVA in punt 82 van zijn beschikking heeft geoordeeld dat de door rekwirant opgeworpen exceptie van onwettigheid, in strijd met die bepaling, niet werd onderbouwd door enig betoog en dus kennelijk niet-ontvankelijk was en, anderzijds, daaruit voortvloeiende onwettigheid van de punten 54 tot en met 57 van de bestreden beschikking.


title: Zaak F-122/10: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 december 2012 — Cocchi en Falcione/Commissie (Openbare dienst — Ambtenaren — Pensioen — Overdracht van in nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten — Intrekking van voorstel voor overdracht — Handeling waarbij geen subjectieve rechten of andere soortgelijke voordelen zijn verleend)

text:
               16.2.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 46/27

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Eerste kamer) van 11 december 2012 — Cocchi en Falcione/Commissie
   (Zaak F-122/10) (1)

   (Openbare dienst - Ambtenaren - Pensioen - Overdracht van in nationale pensioenregeling verworven pensioenrechten - Intrekking van voorstel voor overdracht - Handeling waarbij geen subjectieve rechten of andere soortgelijke voordelen zijn verleend)
   2013/C 46/49
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Giorgio Cocchi (Wezembeek-Oppem, België) en Nicola Falcione (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi en J.-N. Louis, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: D. Martin en J. Baquero Cruz, gemachtigden)

      Voorwerp

   Openbare dienst — Verzoek om nietigverklaring van het besluit tot intrekking van een voorstel betreffende de overdracht van verzoekers' pensioenrechten dat door hen reeds was geaccepteerd

      Dictum

               1)

               De besluiten van de Europese Commissie van 12 en 23 februari 2010 worden nietig verklaard, voor zover daarbij de aan Cocchi en Falcione gedane voorstellen, waarin de extra pensioenjaren worden aangegeven als gevolg van een eventuele overdracht van hun pensioenrechten, worden ingetrokken.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Europese Commissie draagt haar eigen kosten en wordt verwezen in een derde van de kosten van Cocchi en Falcione.

               4)

               Cocchi en Falcione dragen twee derde van hun eigen kosten.

      (1)  PB C 63 van 26.02.11, blz. 34.


title: Zaak C-414/02: Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 6 november 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Spedition Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S., te Istanbul en Finanzlandesdirektion Oberösterreich

text:
C 19/16                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      25.1.2003
Verzoek van het Verwaltungsgerichtshof van 6 november                         wanneer het gaat om nieuwe effecten die zijn uitgegeven,
2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                      hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een
Spedition Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S., te                  beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij
    Istanbul en Finanzlandesdirektion Oberösterreich                          bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de „taks
                                                                              op de aflevering van effecten aan toonder”,
                         (Zaak C-414/02)
                                                                              de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten
                                                                              krachtens artikel 11 van richtlijn 69/335/EEG van de
                          (2003/C 19/27)                                      Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen
                                                                              op het bijeenbrengen van kapitaal ( 1);
Het Verwaltungsgerichtshof heeft bij beschikking van 6 no-             —      het Koninkrijk België in de kosten te verwijzen.
vember 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 19 november 2002, in het geding tussen Spedition
Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S., te Istanbul en
Finanzlandesdirektion Oberösterreich, het Hof van Justitie van         Middelen en voornaamste argumenten
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De in de conclusies bedoelde belastingen zijn in strijd met
                                                                       artikel 11 van de richtlijn, aangezien zij worden geheven op
„Moet, gelet op artikel 202, lid 3, van het douanewetboek, de          de aflevering aan de inschrijver en/of de levering van nieuwe
in § 79, lid 2, ZollR-DG neergelegde regel, die tegelijkertijd         effecten. In die gevallen is de in artikel 12, lid 1, sub a, van de
een douaneschuld schept voor de werk- of opdrachtgever en              richtlijn bedoelde afwijking, die het de lidstaten mogelijk
voor de werknemer of de persoon in ander dienstverband                 maakt om rechten op de overdracht van effecten te heffen, niet
ontstaat, wanneer laatstbedoelde bij de uitvoering van hem             van toepassing, want een dergelijke „overdracht” vooronder-
door eerstbedoelde gegeven opdrachten douaneverplichtingen             stelt het bestaan van een vorige eigenaar van de betrokken
heeft geschonden, als een ontoelaatbare en derhalve met het            effecten.
gemeenschapsrecht onverenigbare verruiming van het begrip
schuldenaar worden aangemerkt?”
                                                                       (1 ) PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25.
Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie
van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk
                               België
                                                                       Beroep, op 19 november 2002 ingesteld door Commissie
                                                                       van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Repu-
                         (Zaak C-415/02)                                                                bliek
                          (2003/C 19/28)
                                                                                (Zaak C-417/02)
                                                                                (2003/C 19/29)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 19 november 2002 beroep ingesteld tegen Koninkrijk
België door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
vertegenwoordigd door R. Lyal en Ch. Giolito als gemachtig-
den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.                          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                       op 19 november 2002 beroep ingesteld tegen Helleense
                                                                       Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                vertegenwoordigd door M. Patakia, juridisch adviseur bij haar
dat het den Hove behage:                                               juridische dienst.
—     vast te stellen dat het Koninkrijk België, door de inschrij-
      ving, in België, op nieuwe effecten die zijn uitgegeven,         Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
      hetzij bij de oprichting van een vennootschap of een
      beleggingsfonds, hetzij na een kapitaalverhoging, hetzij
                                                                       a)     vast te stellen dat de Helleense Republiek,
      bij de uitgifte van een lening, te onderwerpen aan de „taks
      op de beursverrichtingen”;
                                                                              —     door de bepalingen van artikel 3, lid 1, sub c, en
      door de materiële overhandiging van effecten aan toonder                      lid 2, van presidentieel decreet 107/93 vast te stellen
      die Belgische of vreemde openbare fondsen betreffen,                          en te handhaven,


title: Zaak T-668/11: Beroep ingesteld op 30 december 2011 — VIP Car Solutions/Parlement

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/14

         Beroep ingesteld op 30 december 2011 — VIP Car Solutions/Parlement
   (Zaak T-668/11)
   2012/C 109/33
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekster: VIP Car Solutions SARL (Hoenheim, Frankrijk) (vertegenwoordiger: G. Welzer, avocat)

      Verweerder: Europees Parlement

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               het Europees Parlement te veroordelen tot betaling van 1 408 000 EUR aan SARL VIP CAR SOLUTIONS;

               —

               het Europees Parlement te verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster verzoekt om vergoeding van de materiële en morele schade die zij stelt te hebben geleden door een beslissing van het Parlement van 24 januari 2007 om haar offerte af te wijzen die was ingediend in het kader van een aanbestedingsprocedure voor het vervoer van de leden van het Parlement in auto’s en minibussen met chauffeur gedurende de zittingsperiodes in Straatsburg (EP/2006/06/UTD/1). (1) Die beslissing is nietig verklaard in het arrest van het Gerecht van 20 mei 2009 in zaak T-89/07, VIP Car Solutions/Parlement. (2)

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster als schadeveroorzakende zware fout van het Parlement aan:

               —

               schending van de verplichting om de prijs mee te delen die is voorgesteld door de opdrachtnemer;

               —

               schending van de motiveringsplicht, aangezien het Parlement geen enkele informatie heeft verstrekt over de kenmerken en de relatieve voordelen van de gekozen offerte, evenals

               —

               kennelijk onjuiste beoordeling, aangezien het Parlement haar afwijzing niet heeft gebaseerd op de selectie- en gunningscriteria die vooraf in de inschrijvingsdocumenten waren vastgesteld.

      (1)  PB 2006/S 177-187988.

      (2)  Jurispr. blz. II-1403.


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 november 2000 in zaak C-217/99: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België (Niet-nakoming — Vrĳ verkeer van goederen — Maatregelen van gelĳke werking — Nutriënten en voedingsmiddelen die nutriënten bevatten — Verplichting om notificatiedossier in te dienen — Verplichting om notificatienummer op etikettering te vermelden)

text:
10.2.2001               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 45/5
                    ARREST VAN HET HOF                                                        ARREST VAN HET HOF
                            (Zesde kamer)                                                           (Zesde kamer)
                     van 16 november 2000                                                      van 16 november 2000
in zaak C-37/99 (verzoek van de Hoge Raad der Nederlan-                  in zaak C-217/99: Commissie van de Europese Gemeen-
den om een prejudiciële beslissing): Strafzaak tegen                                   schappen tegen Koninkrijk België (1)
                         R. Donkersteeg (1)
                                                                         (Niet-nakoming — Vrij verkeer van goederen — Maatregelen
(Richtlijn 83/189/EEG — Normen en technische voorschrif-                 van gelijke werking — Nutriënten en voedingsmiddelen die
ten — Aanmeldingsplicht — Installaties voor ontsmetting                  nutriënten bevatten — Verplichting om notificatiedossier
 van schoeisel in landbouwbedrijven — Enting van varkens)                in te dienen — Verplichting om notificatienummer op
                                                                                etikettering te vermelden)
                           (2001/C 45/09)
                                                                                (2001/C 45/10)
                       (Procestaal: Nederlands)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-37/99, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
tens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van de
Hoge Raad der Nederlanden (Nederland), in de aldaar dienende             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
strafzaak tegen R. Donkersteeg, om een prejudiciële beslissing                                     dentie van het Hof)
over de uitlegging van artikel 1 van richtlijn 83/189/EEG van
de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatiepro-
                                                                         In zaak C-217/99, Commissie van de Europese Gemeenschap-
cedure op het gebied van normen en technische voorschriften              pen (gemachtigde: H. van Lier) tegen Koninkrijk België (ge-
(PB L 109, blz. 8), zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182/EEG van
                                                                         machtigden: aanvankelijk vertegenwoordigd door Y. Houyet,
de Raad van 22 maart 1988 (PB L 81, blz. 75), heeft het                  en later door P. Rietjens), betreffende een verzoek aan het Hof
Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: C. Gulmann                    om vast te stellen dat het Koninkrijk België, door in artikel 6,
(rapporteur), kamerpresident, J.-P. Puissochet en F. Macken,
                                                                         § 1, 1o, van het koninklijk besluit van 3 maart 1992
rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: D. Louterman-        betreffende het in de handel brengen van nutriënten en van
Hubeau, hoofdadministrateur,, op 16 november 2000 een                    voedingsmiddelen waaraan nutriënten werden toegevoegd
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                         (Belgisch Staatsblad van 15 april 1992, blz. 8467), te bepalen
                                                                         dat de etikettering van die producten het in artikel 4 van dat
1)    Een bepaling zoals die in het hoofdgeding aan de orde is, volgens  koninklijk besluit bedoelde notificatienummer moet bevatten,
      welke in varkenshouderijen één of meer ontsmettingsbakken of       de krachtens artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging,
      reinigingsinstallaties aanwezig moeten zijn die geschikt zijn ter  artikel 28 EG) en volgende, op hem rustende verplichtingen
      ontsmetting van schoeisel, is geen technisch voorschrift in de zin niet is nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld
      van richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983             als volgt: C. Gulmann, kamerpresident, V. Skouris (rapporteur)
      betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen       en J.-P. Puissochet, rechters; advocaat-generaal: N. Fennelly;
      en technische voorschriften, zoals gewijzigd bij richtlijn         griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 16 november
      88/182/EEG van de Raad van 22 maart 1988, dat vóór de            2000 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      vaststelling ervan bij de Commissie had moeten worden
      aangemeld.                                                         1.    Door in artikel 6, § 1, 1o, van het koninklijk besluit van
                                                                               3 maart 1992 betreffende het in de handel brengen van
                                                                               nutriënten en van voedingsmiddelen waaraan nutriënten werden
2)    Een bepaling zoals die in het hoofdgeding aan de orde is,
                                                                               toegevoegd, te bepalen dat de etikettering van die producten het
      volgens welke iedere ondernemer verplicht is de op zijn bedrijf
                                                                               in artikel 4 van dat koninklijk besluit bedoelde notificatienum-
      aanwezige varkens te doen enten tegen de ziekte van Aujeszky,
                                                                               mer moet bevatten, is het Koninkrijk België de krachtens
      is geen technisch voorschrift in de zin van richtlijn 83/189,
                                                                               artikel 30 EG-Verdrag (thans, na wijziging artikel 28 EG) en
      zoals gewijzigd bij richtlijn 88/182, dat vóór de vaststelling
                                                                               volgende, op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
      ervan bij de Commissie had moeten worden aangemeld.
                                                                         2.    Het Koninkrijk België wordt in de kosten verwezen.
(1) PB C 121 van 1.5.1999.
                                                                         (1) PB C 226 van 7.8.1999.


title: Zaak C-93/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden (Duitsland) op 6 maart 2009 — Hartmut Eifert/Land Hessen, Interveniënt: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

text:
               16.5.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 113/24

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Wiesbaden (Duitsland) op 6 maart 2009 — Hartmut Eifert/Land Hessen, Interveniënt: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung
   (Zaak C-93/09)
   2009/C 113/46
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgericht Wiesbaden

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hartmut Eifert

      Verwerende partij: Land Hessen

      Interveniënt: Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung

      Prejudiciële vragen

               1)

               Zijn de artikelen 42, lid 1, punt 8 ter, en 44 bis van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 209 van 11.8.2005, blz. 1), die zijn ingelast bij verordening (EG) nr. 1437/2007 van de Raad van 26 november 2007 tot wijziging van verordening (EG) nr. 1290/2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 322, blz. 1), ongeldig?

               2)

               Is verordening (EG) nr. 259/2008 (EG) van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB L 76, blz. 28)

                           a)

                           ongeldig?

                           b)

                           dan wel alleen geldig omdat richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54) ongeldig is?

         Indien de in de eerste en de tweede vraag genoemde bepalingen geldig zijn:

               3)

               Moet artikel 18, lid 2, tweede streepje, van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) aldus worden uitgelegd, dat de bekendmaking overeenkomstig verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) pas mag geschieden wanneer de in dit artikel voorziene procedure, die in de plaats treedt van de aanmelding bij de toezichthoudende autoriteit, is uitgevoerd?

               4)

               Moet artikel 20 van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) aldus worden uitgelegd, dat de bekendmaking overeenkomstig verordening (EG) nr. 259/2008 van de Commissie van 18 maart 2008 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de bekendmaking van informatie over de begunstigden van financiële middelen uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) pas mag geschieden wanneer het in het nationale recht in deze voorgeschreven voorafgaand onderzoek heeft plaats gevonden?

               5)

               Indien de vierde vraag bevestigend wordt beantwoord: Moet artikel 20 van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) aldus worden uitgelegd, dat er geen sprake is van een daadwerkelijk voorafgaand onderzoek wanneer dit onderzoek heeft plaatsgevonden op de grondslag van een register in de zin van artikel 18, lid 2, tweede streepje, van deze richtlijn waarin de verplichte informatie niet is opgenomen?

               6)

               Moet artikel 7 — en in het bijzonder het bepaalde sub e — van richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31) aldus worden uitgelegd, dat het zich verzet tegen een praktijk om IP-adressen van de gebruiker van een homepage zonder diens uitdrukkelijke toestemming te bewaren?