title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 28 maart 2000 in zaak C-309/98 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Finanzgericht München): Holz Geenen GmbH tegen Oberfinanzdirektion München ("Gemeenschappelĳk douanetarief — Tariefposten — Indeling in gecombineerde nomenclatuur — Verordening (EG) nr. 1509/97 — Blokken hout voor de vervaardiging van raamkozĳnen")

text:
C 163/2                 NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            10.6.2000
                    ARREST VAN HET HOF                                                          ARREST VAN HET HOF
                           (Eerste kamer)                                                              (Vijfde kamer)
                                                                                van 30 maart 2000
                        van 28 maart 2000
                                                                           in zaak C-178/97 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te
in zaak C-309/98 (verzoek om een prejudiciële beslissing                   Brussel om een prejudiciële beslissing): B. Banks e.a. tegen
van het Finanzgericht München): Holz Geenen GmbH                                           Koninklijke Muntschouwburg (1)
            tegen Oberfinanzdirektion München (1)
                                                                           („Sociale zekerheid van migrerende werknemers — Vaststel-
(„Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefposten — Inde-                    ling van toepasselijke wettelijke regeling — Draagwijdte van
ling in gecombineerde nomenclatuur — Verordening (EG)                                               E 101-verklaring”)
nr. 1509/97 — Blokken hout voor de vervaardiging van
                           raamkozijnen”)
                                                                                (2000/C 163/03)
                          (2000/C 163/02)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          (Procestaal: Duits)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)                              In zaak C-178/97, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                           krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
                                                                           de Arbeidsrechtbank te Brussel (België), in het aldaar aanhangig
In zaak C-309/98, betreffende een verzoek aan het Hof                      geding tussen B. Banks e.a. en de Koninklijke Muntschouw-
krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van                burg, in tegenwoordigheid van C. Appleton, C. Davies, M. Cur-
het Finanzgericht München (Duitsland), in het aldaar aanhan-               tis, om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van de
gig geding tussen Holz Geenen GmbH en Oberfinanzdirektion                  artikelen 14 bis, punt 1, sub a, en 14 quater van verordening
München, om een prejudiciële beslissing over de geldigheid                 (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
van verordening (EG) nr. 1509/97 van de Commissie van                      de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werk-
30 juli 1997 tot indeling van bepaalde goederen in de                      nemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich
gecombineerde nomenclatuur (PB L 204, blz. 8), heeft het Hof               binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van de artikelen 11 bis
(Eerste kamer), samengesteld als volgt: L. Sevón (rapporteur),            en 12 bis, lid 7, van verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad
kamerpresident, P. Jann en M. Wathelet, rechters; advocaat-                van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing
generaal: F. G. Jacobs; griffier: D. Louterman-Hubeau, hoofdad-            van verordening (EEG) nr. 1408/71, in de versie zoals gewij-
ministrateur, op 28 maart 2000 een arrest gewezen waarvan                  zigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de
het dictum luidt als volgt:                                                Raad van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6) en vervolgens bij
                                                                           verordening (EEG) nr. 3811/86 van de Raad van 11 december
                                                                           1986 (PB L 355, blz. 5), heeft het Hof (Vijfde kamer), samenge-
                                                                           steld als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, L. Sevón,
Verordening (EG) nr. 1509/97 van de Commissie van 30 juli 1997
                                                                           C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur) en P. Jann, rechters;
tot indeling van bepaalde goederen in de gecombineerde nomenclatuur
                                                                           advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: H. von
is ongeldig, voorzover daarbij in punt 2 van de bijlage „Blokken hout,
                                                                           Holstein, adjunct-griffier, op 30 maart 2000 een arrest gewe-
met de afmetingen (breedte × hoogte) 48 × 72 mm, respectievelijk
                                                                           zen waarvan het dictum luidt als volgt:
85 × 72 mm, voor de vervaardiging van raamkozijnen, bestaande
uit lagen hout, met hun draad in dezelfde richting opeen gelijmd,
met enigszins afgeschuinde randen”, in postonderverdeling                  1) De term „arbeid” in artikel 14 bis, punt 1, sub a, van verordening
4418 90 10 GN zijn ingedeeld.                                                   (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende
                                                                                de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers
                                                                                en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
                                                                                Gemeenschap verplaatsen, in de versie zoals gewijzigd en
(1) PB C 312 van 10.10.1998.
                                                                                bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad van
                                                                                2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6) en vervolgens bij verordening
                                                                                (EEG) nr. 3811/86 van de Raad van 11 december 1986, heeft
                                                                                betrekking op elke arbeidsprestatie, in loondienst of anders dan
                                                                                in loondienst.


title: Zaak T-18/16: Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — DMC/BHIM — Etike’ International (De Giusti Orgoglio)

text:
               7.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/26

         Beroep ingesteld op 18 januari 2016 — DMC/BHIM — Etike’ International (De Giusti Orgoglio)
   (Zaak T-18/16)
   (2016/C 090/35)
   Taal van het verzoekschrift: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: DMC Srl (San Vendemiano, Italië) (vertegenwoordiger: B. Osti, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Etike’ International Srl (Baronissi, Italië)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: gemeenschapsbeeldmerk met de woordelementen „De Giusti Orgoglio” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 499 468

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 5 november 2015 in zaak R 1764/2013-5

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing herzien, daar deze feitelijk en rechtens ongegrond is;

               —

               het BHIM verwijzen in de kosten;

               —

               de overlegging van de dossiers inzake oppositieprocedure nr. B 001757973 en beroepsprocedure nr. R 1764/2013-5 gelasten.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder a), van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 7 oktober 2004 in zaak C-255/01 (verzoek van de Symvoulio tis Epikrateias om een prejudiciële beslissing): Panagiotis Markopoulos e.a. tegen Ypourgos Anaptyxis e.a. (Verzoek om een prejudiciële beslissing — Achtste richtlijn 84/253/EEG — Artikelen 11 en 15 — Toelating van personen belast met wettelijke controle van boekhoudbescheiden — Mogelijkheid om personen toe te laten die niet zijn geslaagd voor vakbekwaamheidsexamen — Voorwaarden voor toelating van onderdanen van andere lidstaten)

text:
               4.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 300/1

      ARREST VAN HET HOF

   (Eerste kamer)
   van 7 oktober 2004
   in zaak C-255/01 (verzoek van de Symvoulio tis Epikrateias om een prejudiciële beslissing): Panagiotis Markopoulos e.a. tegen Ypourgos Anaptyxis e.a. (1)

   (Verzoek om een prejudiciële beslissing - Achtste richtlijn 84/253/EEG - Artikelen 11 en 15 - Toelating van personen belast met wettelijke controle van boekhoudbescheiden - Mogelijkheid om personen toe te laten die niet zijn geslaagd voor vakbekwaamheidsexamen - Voorwaarden voor toelating van onderdanen van andere lidstaten)
   (2004/C 300/02)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-255/01, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Symvoulio tis Epikrateias (Griekenland), bij beslissing van 12 juni 2001, ingekomen bij het Hof op 3 juli 2001, in de procedure: Panagiotis Markopoulos e.a. tegen Ypourgos Anaptyxis, Soma Orkoton Elegkton, in tegenwoordigheid van: Georgios Samothrakis e.a., en Christos Panagiotidis, heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts, S. von Bahr en K. Schiemann (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: M.-F. Contet, hoofdadministrateur, op 7 oktober 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               Ingevolge artikel 15 van de Achtste richtlijn (84/253/EEG) van de Raad van 10 april 1984 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g, van het Verdrag inzake de toelating van personen, belast met de wettelijke controle van boekhoudbescheiden, mogen alle lidstaten de personen die aan de voorwaarden van dit artikel voldoen, dat wil zeggen degenen die in de betrokken lidstaat bevoegd zijn om de wettelijke controle van de in artikel 1, lid 1, van de richtlijn bedoelde stukken uit te oefenen en deze controle tot de in artikel 15 bedoelde datum hebben verricht, toelaten zonder hen te verplichten vooraf met goed gevolg een vakbekwaamheidsexamen af te leggen.
               Artikel 15 verzet zich er echter tegen dat een lidstaat van de daarin geboden mogelijkheid gebruik maakt na de termijn van een jaar die ingaat op de datum waarop de nationale bepalingen tot omzetting van deze richtlijn van toepassing zijn geworden, welke datum in elk geval niet na 1 januari 1990 mag liggen.

               2)

               Ingevolge artikel 11 van de Achtste richtlijn (84/253/EEG) mag de lidstaat van ontvangst de beroepsbeoefenaren die reeds in een andere lidstaat zijn toegelaten, tot het verrichten van de wettelijke controle van boekhoudbescheiden toelaten zonder hen aan een vakbekwaamheidsexamen te onderwerpen, indien de bevoegde autoriteiten van die lidstaat van ontvangst, overeenkomstig deze richtlijn, hun bekwaamheden gelijkwaardig achten aan die welke de nationale regeling van hun staat vereist.

      (1)  PB C 289 van 13.10.2001.


title: Zaak T-93/07: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/64

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 11 september 2008 — Italië/Commissie
   (Zaak T-93/07) (1)

   (2008/C 301/121)

      Procestaal: Italiaans

   De president van de Tweede kamer van het Gerecht van eerste aanleg heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 117 van 26.5.2007.


title: Zaak T-342/10: Beroep ingesteld op 23 augustus 2010 — Hartmann/BHIM — Mölnlycke Health Care (MESILETTE)

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/49

      Beroep ingesteld op 23 augustus 2010 — Hartmann/BHIM — Mölnlycke Health Care (MESILETTE)
      (Zaak T-342/10)
      ()
      (2010/C 288/92)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: Paul Hartmann AG (Heidenheim, Duitsland) (vertegenwoordiger: N. Aicher, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Mölnlycke Health Care AB (Göteborg, Zweden)

         Conclusies

                  —

                  de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 mei 2010 in zaak R 1222/2009-2 vernietigen;

                  —

                  het Bureau verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten

         Aanvrager van het gemeenschapsmerk: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „MESILETTE” voor waren van klasse 5 — aanvraag nr. 6494025

         Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

         Oppositiemerk of -teken: Duitse merkinschrijving nr. 1033551 van het woordmerk „MEDINETTE” voor waren van klasse 25; internationale merkinschrijving nr. 486204 van het woordmerk „MEDINETTE” voor waren van klasse 25

         Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

         Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

         Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. (EG) nr. 207/2009, aangezien de kamer van beroep het gevaar voor verwarring, inzonderheid de overeenstemming tussen de tekens, onjuist heeft beoordeeld.


title: Zaak C-83/10: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil nr. 1 de Pontevedra — Spanje) — Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez/Air France (Prejudiciële verwijzing — Luchtvervoer — Verordening (EG) nr. 261/2004 — Artikel 2, sub l — Compensatie aan luchtreizigers in geval van annulering van vlucht — Begrip „annulering” — Artikel 12 — Begrip „verdere compensatie” — Compensatie naar nationaal recht)

text:
               3.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 355/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Mercantil nr. 1 de Pontevedra — Spanje) — Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez/Air France
   (Zaak C-83/10) (1)

   (Prejudiciële verwijzing - Luchtvervoer - Verordening (EG) nr. 261/2004 - Artikel 2, sub l - Compensatie aan luchtreizigers in geval van annulering van vlucht - Begrip „annulering” - Artikel 12 - Begrip „verdere compensatie” - Compensatie naar nationaal recht)
   2011/C 355/06
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Mercantil nr. 1 de Pontevedra

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Aurora Sousa Rodríguez, Yago López Sousa, Rodrigo Puga Lueiro, Luis Rodríguez González, María del Mar Pato Barreiro, Manuel López Alonso, Yaiza Pato Rodríguez

      Verwerende partij: Air France

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Juzgado de lo Mercantil de Pontevedra — Uitlegging van de artikelen 2, sub l, 8, 9 en 12 van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91 (PB L 46, blz. 1) — Begrip „annulering van een vlucht” — Technische defecten — Begrip „verdere compensatie” — Recht op schadevergoeding naar nationaal recht

      Dictum

               1)

               Het begrip „annulering”, zoals omschreven in artikel 2, sub l, van verordening (EG) nr. 261/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 295/91, moet aldus worden uitgelegd dat het, in een situatie zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, niet uitsluitend betrekking heeft op het geval waarin het betrokken vliegtuig helemaal niet vertrekt, maar ook op het geval waarin dit vliegtuig wel is vertrokken, maar om welke reden ook later gedwongen is terug te keren naar de luchthaven van vertrek en de passagiers van de betrokken vlucht naar andere vluchten zijn omgeboekt.

               2)

               Het begrip „verdere compensatie” in artikel 12 van verordening nr. 261/2004 moet aldus worden uitgelegd dat het de nationale rechter de mogelijkheid biedt om onder de in het Verdrag van Montreal tot het brengen van eenheid in enige bepalingen inzake het internationale luchtvervoer of in het nationale recht bepaalde voorwaarden de schade te vergoeden, met inbegrip van immateriële schade, die voortvloeit uit de niet-uitvoering van de luchtvervoerovereenkomst. De nationale rechter kan dit begrip „verdere compensatie” echter niet als rechtsgrondslag gebruiken om de luchtvervoerder te veroordelen tot terugbetaling aan de passagiers wier vlucht is vertraagd of werd geannuleerd, van de kosten die dezen hebben gemaakt ten gevolge van het verzuim van de betrokken vervoerder om de in de artikelen 8 en 9 van de verordening bedoelde bijstand en verzorging te bieden.

      (1)  PB C 113 van 1.5.2010.


title: Zaak T-55/14: Beroep ingesteld op 21 januari 2014 — Genossenschaftskellerei Rosswag-Mühlhausen/BHIM (Lembergerland)

text:
               15.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 78/16

         Beroep ingesteld op 21 januari 2014 — Genossenschaftskellerei Rosswag-Mühlhausen/BHIM (Lembergerland)
   (Zaak T-55/14)
   2014/C 78/32
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Genossenschaftskellerei Rosswag-Mühlhausen eG (Vaihingen an der Enz, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Steffan, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de kamer van beroep van 14 november 2013 in zaak R 566/2013-1 betreffende gemeenschapsmerkaanvaar nr. 11 134 947 vernietigen,

               —

               wat de beslissing van de kamer van beroep van 14 november 2013 in zaak R 566/2013-1 betreft, verweerder te gelasten het aangevraagde merk in te schrijven,

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „Lembergerland” voor waren van klasse 33 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 11 134 947

      Beslissing van de onderzoeker: afwijzing van de aanvraag

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub j, van verordening nr. 207/2009


title: Zaak C-75/08: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk)) — The Queen, Christopher Mellor/Secretary of State for Communities and Local Government (Richtlijn 85/337/EEG — Milieueffectbeoordeling — Verplichting tot openbaarmaking van motivering van beslissing om project niet aan beoordeling te onderwerpen)

text:
               4.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 153/11

         Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 30 april 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division) (Verenigd Koninkrijk)) — The Queen, Christopher Mellor/Secretary of State for Communities and Local Government
   (Zaak C-75/08) (1)

   (Richtlijn 85/337/EEG - Milieueffectbeoordeling - Verplichting tot openbaarmaking van motivering van beslissing om project niet aan beoordeling te onderwerpen)
   2009/C 153/22
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   Court of Appeal (England and Wales) (Civil Division)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Christopher Mellor, The Queen

      Verwerende partij: Secretary of State for Communities and Local Government

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Court of Appeal (Civil Division) — Uitlegging van artikel 4 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PB L 175, blz. 40) — Verplichting tot openbaarmaking van de motivering van de beslissing dat een project dat valt onder de in bijlage II bij de richtlijn vermelde categorieën, niet aan een beoordeling hoeft te worden onderworpen

      Dictum

               1)

               Artikel 4 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003, moet aldus worden uitgelegd dat het niet vereist dat het besluit dat een project als bedoeld in bijlage II bij deze richtlijn niet aan een milieueffectbeoordeling hoeft te worden onderworpen, zelf de redenen bevat op grond waarvan de bevoegde autoriteit heeft beslist dat een dergelijke beoordeling niet noodzakelijk was. Ingeval een belanghebbende erom verzoekt, is het bevoegde bestuursorgaan echter verplicht, hem de redenen mee te delen op grond waarvan dat besluit is genomen of hem de relevante informatie en documenten te doen toekomen in antwoord op het ingediende verzoek.

               2)

               Ingeval het besluit van een lidstaat om een project als bedoeld in bijlage II bij richtlijn 85/337, zoals gewijzigd bij richtlijn 2003/35, niet aan een milieueffectbeoordeling te onderwerpen overeenkomstig de artikelen 5 tot en met 10 van die richtlijn, de redenen aangeeft waarop het is gebaseerd, is dit besluit toereikend gemotiveerd indien de belanghebbenden aan de hand van de daarin vervatte motivering, samen met de gegevens die hun reeds ter kennis zijn gebracht, en eventueel aangevuld met de noodzakelijke extra informatie die het bevoegde nationale orgaan hun op hun verzoek moet verstrekken, kunnen beoordelen of het opportuun is, tegen dit besluit beroep in te stellen.

      (1)  PB C 107 van 26.4.2008.


title: Zaak T-238/09: Beroep ingesteld op 23 juni 2009 — Sniace/Commissie

text:
               15.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 193/28

         Beroep ingesteld op 23 juni 2009 — Sniace/Commissie
   (Zaak T-238/09)
   2009/C 193/44
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sniace, SA (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: F. J. Moncholí Fernández, advocaat)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               overeenkomstig artikel 230 EG kennis nemen van het onderhavige beroep en dit gegrond verklaren;

               —

               artikel 1 van de beschikking van 10 maart 2009 in de tweede alinea ervan nietig verklaren, waarbij de volgende staatssteun die Spanje aan Sniace heeft toegekend, onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt is verklaard: i) de schuldherschikkingsovereenkomst die op 8 maart 1996 werd gesloten tussen Sniace en Tesorería General de la Seguridad Social; ii) de uitvoering van de overeenkomst die op 5 november 1993 werd gesloten tussen Sniace en FOGASA, en iii) de overeenkomst die op 31 oktober 1995 werd gesloten tussen Sniace en FOGASA;

               —

               de artikelen 2 en 3 van de beschikking van 10 maart 2009 in de tweede alinea ervan nietig verklaren, waarbij Spanje de verplichting wordt opgelegd:

                           i)

                           van de begunstigde de ontvangen steun vermeerderd met de overeenkomstige rente onmiddellijk en daadwerkelijk terug te vorderen, en

                           ii)

                           de Commissie binnen de twee maanden op de hoogte te stellen van het totale bedrag en de maatregelen die zijn getroffen of gepland om de beschikking na te leven, en documenten over te leggen waaruit blijkt dat de begunstigde is gelast, de steun terug te betalen.

               —

               de Commissie van de Europese Gemeenschappen verwijzen in alle kosten die verzoekster in deze procedure opkomen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De beschikking waartegen in het onderhavige beroep wordt opgekomen, is beschikking C(2009) 1479 def. van de Commissie van 10 maart 2009 inzake steunmaatregel nr. C5/2000 (ex NN 118/1997) van Spanje ten behoeve van verzoekster (SNIACE), waarbij beschikking 1999/395/EG van 28 oktober 1998 wordt gewijzigd. Volgens die beschikking is de steun die Fondo de Garantía Salarial (FOGASA) en Tesorería General de la Seguridad Social (TGSS) heeft verleend aan SNIACE, onrechtmatig en onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt doordat de terugbetalingsovereenkomsten tussen deze laatste en FOGASA en de herschikkingsovereenkomst tussen SNIACE en TGSS niet werden gesloten onder normale marktvoorwaarden wat het type van toepasselijke rente betreft. (1)

   Bij de bestreden beschikking werden de in de tweede alinea van de conclusies vermelde steunmaatregelen onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt verklaard.
   Tot staving van haar beroep voert verzoekster in de eerste plaats aan dat de Commissie de toepasselijke bepalingen onjuist heeft uitgelegd door bij de analyse van de betrokken overeenkomsten te concluderen dat noch FOGASA noch TGSS op dezelfde manier heeft gehandeld als een particuliere schuldeiser zou hebben gedaan. Verzoekster stelt in dit verband dat verweerster haar standpunt baseert op een vergelijking van de positie van de particuliere schuldeiser BANESTO met die van FOGASA, waarbij zij overgaat tot een veralgemening die erin bestaat de handelwijze van BANESTO op ongerechtvaardigde wijze te extrapoleren naar die van elke particuliere schuldeiser.
   In elk geval stelt verzoekster dat zij zich in haar hoedanigheid van publiek schuldeiser op bijna dezelfde wijze heeft gedragen als BANESTO.
   SNIACE voert ook schending van de motiveringsplicht aan. Zij wijst in het bijzonder op het feit dat de Commissie geenszins een motivering heeft verstrekt voor de „dreigende vervalsing van de mededinging”, die beslissend is voor de kwalificatie van steunmaatregelen als staatssteun.

      (1)  Zie de arresten in de zaken C-342/96 (Spanje/Commissie, Jurispr. 1999 blz. I-2459), C-525/04 (Spanje/Commissie, Jurispr. 2007 blz. I-9947) en T-36/99 (Lentzig AG/Commissie, Jurispr. 2004 blz. II-3597).


title: Zaak T-49/10: Beroep ingesteld op 5 februari 2010 — Footwear/BHIM — Reno Schuhcentrum (swiss cross FOOTWEAR)

text:
               17.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 100/56

         Beroep ingesteld op 5 februari 2010 — Footwear/BHIM — Reno Schuhcentrum (swiss cross FOOTWEAR)
   (Zaak T-49/10)
   2010/C 100/82
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: The Footwear Co. Ltd (Chai Wan, Hong Kong, China) (vertegenwoordigers: G. Griss en C. Loidl, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Reno Schuhcentrum GmbH (Thaleischweiler-Fröschen, Duitsland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt van 4 december 2009 in zaak R 1705/2008-4 vernietigen;

               —

               de oppositie tegen inschrijving van het aangevraagde merk voor waren van de klassen 25 en 28 in haar geheel afwijzen;

               —

               het Bureau gelasten het aangevraagde merk in te schrijven;

               —

               het Bureau verwijzen in de kosten, daaronder begrepen de kosten die zijn opgekomen in procedure voor de oppositieafdeling en voor de kamer van beroep.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk „swiss cross FOOTWEAR” voor waren van de klassen 25 en 28 (aanvraag nr. 4686549)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Reno Schuhcentrum GmbH

      Oppositiemerk of -teken: Duits woordmerk „criss cross” nr. 30 229 875 voor waren van de klassen 14, 18, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling en afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 (1) doordat geen gevaar voor verwarring van de conflicterende merken bestaat.

      (1)  Verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad van 26 februari 2009 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 78, blz. 1).


title: Zaak T-376/10: Beroep ingesteld op 7 september 2010 — Mamoli Robinetteria/Commissie

text:
               23.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 288/63

      Beroep ingesteld op 7 september 2010 — Mamoli Robinetteria/Commissie
      (Zaak T-376/10)
      ()
      (2010/C 288/113)
      Procestaal: Italiaans

         Partijen

         Verzoekende partij: Mamoli Robinetteria SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: F. Capelli en M. Valcada, advocaten)

         Verwerende partij: Europese Commissie

         Conclusies

                  —

                  nietigverklaring van artikel 1 van beschikking C(2010) 4185 def. van de Europese Commissie van 23 juni 2010 in een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/39092 — badkamerinrichting en -toebehoren), waarvan kennisgeving is gedaan, voor zover daarbij wordt vastgesteld dat Mamoli Robinetteria spa artikel 101 VWEU heeft geschonden, en, bijgevolg, nietigverklaring van artikel 2 van die beschikking voor zover Mamoli Robinetteria spa daarbij een geldboete van 10 % van de totale omzet over 2009 wordt opgelegd, die daarna wegens de specifieke situatie van Mamoli tot 1 041 531 EUR is verminderd;

                  —

                  nietigverklaring van artikel 2 van beschikking C(2010) 4185 def. van de Europese Commissie van 23 juni 2010 in een procedure op grond van artikel 101 VWEU en artikel 53 EER-Overeenkomst (zaak COMP/39092 — badkamerinrichting en -toebehoren), waarvan kennisgeving is gedaan, herberekening van de geldboete en vermindering daarvan tot een bedrag gelijk aan 0,3 % van de omzet van Mamoli Robinetteria over 2003 of althans tot een door het Gerecht passend geoordeeld lager bedrag dan de opgelegde sanctie.

         Middelen en voornaamste argumenten

      In de onderhavige zaak wordt opgekomen tegen dezelfde beschikking als in de zaken T-364/10, Duravit e.a./Commissie, en T-368/10, Rubinetteria Cisal/Commissie.
      Ter onderbouwing van haar beroep voert verzoekster de volgende middelen aan.
      Schending van het recht van verweer, het beginsel van hoor en wederhoor en het beginsel van gelijke behandeling, voor zover de andere partijen in de procedure argumenten hebben kunnen uiteenzetten met betrekking tot omstandigheden die niet aan Mamoli zijn meegedeeld. Voorts zijn de punten van bezwaar geformuleerd op basis van als vertrouwelijk aangemerkte documenten, die door de verdediging niet konden worden ingezien.
      Schending van het wettigheidsbeginsel in de zin van de artikelen 101 tot en met 105 VWEU, gelezen in onderlinge samenhang, en van artikel 23 van verordening nr. 1/2003 (1) van de Raad. Bij ontbreken van een besluit van de Europese wetgever is de Commissie niet bevoegd om ondernemingen gedeeltelijke of volledige immuniteit toe te zeggen, en om op grond van een dergelijke mededeling een kartelprocedure in te leiden die in de oplegging van zware sancties resulteert.
      Schending van artikel 101 VWEU en artikel 2 van verordening (EG) nr. 1/2003.
      In dit verband betoogt verzoekster dat de Commissie tijdens het onderzoek ernstige fouten heeft gemaakt, waar zij is voorbijgegaan aan de specificiteit van de Italiaanse markt (bv. structuur, kenmerken, rol van de groothandelaars) en de situatie op de Italiaanse markt op één lijn heeft gesteld met die op de Duitse markt. Door die fouten zijn de bevindingen van de Commissie inzake het bestaan op de Italiaanse markt van een kartel houdende prijsafspraken op losse schroeven komen te staan. Voorts heeft de Commissie zich als gevolg van de gelaakte fouten niet van haar bewijslast gekweten.
      Wat het bedrag van de geldboete betreft, heeft de Commissie verzoeksters werkelijke gedrag en haar invloed in het kader van de verweten inbreuk niet juist beoordeeld, nu zij niet naar behoren rekening heeft gehouden met de moeilijke economische situatie waarin verzoekster zich bevindt.
      Hoewel de Commissie heeft ingezien dat Mamoli zich werkelijk in een moeilijke economische situatie bevindt, die de financiële draagkracht van de onderneming ondermijnt, heeft zij een beschikking gegeven die ongeschikt is ter bereiking van het daarin uiteengezette doel.

         (1)  Verordening (EG) van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 18 november 1999 in zaak C-151/98 P: Pharos SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen en Fédération européenne de la santé animale (Fedesa) ("Hogere voorziening — Diergeneesmiddelen — Somatosalm — Procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen — Comité voor aanpassing van richtlĳnen — Ontbreken van advies — Termĳn om voorstel bĳ de Raad in te dienen")

text:
C 47/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            19.2.2000
                    ARREST VAN HET HOF                                                         ARREST VAN HET HOF
                           (Vijfde kamer)                                                             (Vijfde kamer)
                     van 18 november 1999
                                                                                van 18 november 1999
in zaak C-151/98 P: Pharos SA tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen en Fédération européenne de                        in zaak C-161/98 (verzoek van de Arbeidsrechtbank te
                   la santé animale (Fedesa) (1)                           Bergen om een prejudiciële beslissing): G. Platbrood tegen
                                                                                Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) (1)
(„Hogere voorziening — Diergeneesmiddelen — Somato-
salm — Procedure tot vaststelling van maximumwaarden                       („Sociale zekerheid — Verordening (EEG) nr. 1408/71 [zoals
voor residuen — Comité voor aanpassing van richtlijnen —                   gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 1248/92] — Uitkerin-
Ontbreken van advies — Termijn om voorstel bij de Raad in                  gen van dezelfde aard, verschuldigd krachtens de wetgeving
                             te dienen”)                                   van twee of meer lidstaten — In wetgeving van een lidstaat
                                                                           opgenomen bepaling inzake vermindering, schorsing of
                                                                           intrekking — Nationale wetgeving die op grond van een
                           (2000/C 47/09)                                  wettelijk vermoeden (‘vermoeden betreffende de oorlogsja-
                                                                           ren‘) tijdvakken erkent, voorzover de betrokkene hiervoor
                                                                           geen recht heeft op een pensioen in het kader van een andere
                          (Procestaal: Frans)                                                (ook buitenlandse) regeling”)
                                                                                (2000/C 47/10)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                (Procestaal: Frans)
In zaak C-151/98 P, Pharos SA, gevestigd te Seraing (België),
vertegenwoordigd door A. Vandencasteele, advocaat te Brussel,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
E. Arendt, advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10, betref-                (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
fende hogere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van                                        dentie van het Hof)
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde kamer)
van 17 februari 1998, Pharos/Commissie (T-105/96, Jurispr.
blz. II-285), strekkende tot gedeeltelijke vernietiging van dat            In zaak C-161/98, betreffende een verzoek aan het Hof
arrest, andere partij bij de procedure: Commissie van de                   krachtens artikel 177 EG-Verdrag (thans artikel 234 EG) van
Europese Gemeenschappen (gemachtigde: M. Nolin) en Fédéra-                 de Arbeidsrechtbank te Bergen (België), in het aldaar aanhangig
tion européenne de la santé animale (Fedesa), gevestigd                    geding tussen G. Platbrood en Rijksdienst voor Pensioenen
te Brussel (België), vertegenwoordigd door D. Waelbroeck,                  (RVP), om een prejudiciële beslissing over de uitlegging van
advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg               verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
ten kantore van Arendt en Medernach, advocaten aldaar, Rue                 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
Mathias Hardt 8-10, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld             op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
als volgt: D. A. O. Edward, kamerpresident, J. C. Moitinho de              die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
Almeida, L. Sevón (rapporteur), C. Gulmann en J.-P. Puis-                 bij verordening (EEG) nr. 1248/92 van de Raad van 30 april
sochet, rechters; advocaat-generaal: J. Mischo; griffier:                  1992 (PB L 136, blz. 7), heeft het Hof (Vijfde kamer),
H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 18 november 1999 een                   samengesteld als volgt: D. A. O. Edward (rapporteur), kamer-
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         president, J. C. Moitinho de Almeida, L. Sevón, J.-P. Puissochet
                                                                           en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier:
1) Wijst de hogere voorziening af.                                         L. Hewlett, administrateur, op 18 november 1999 een arrest
                                                                           gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
2) Verwijst Pharos SA in de kosten.
                                                                           Een nationale bepaling als aan de orde in het hoofdgeding, volgens
3) Verstaat dat de Fédération européenne de la santé animale               welke een werknemer die tussen 1 januari 1938 en 31 december
     (Fedesa) haar eigen kosten, alsmede de op haar interventie            1944 in die hoedanigheid arbeid heeft verricht, wordt geacht deze
     gevallen kosten van de Commissie zal dragen.                          arbeid als werknemer onder dezelfde voorwaarden van duur te hebben
                                                                           voortgezet gedurende de gehele periode tussen de datum waarop zijn
                                                                           tewerkstelling een einde nam en 31 december 1945, maar volgens
(1) PB C 209 van 4.7.1998.                                                 welke bepaling dit vermoeden niet geldt voor de tijdvakken van
                                                                           tewerkstelling waarvoor de belanghebbende een pensioen ontvangt
                                                                           krachtens een regeling van een andere staat, is niet aan te merken als
                                                                           een bepaling inzake vermindering, schorsing of intrekking in de zin


title: Zaak T-482/15: Beschikking van het Gerecht van 7 december 2015 — Ahrend Furniture/Commissie

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/51

         Beschikking van het Gerecht van 7 december 2015 — Ahrend Furniture/Commissie
   (Zaak T-482/15) (1)

   (2016/C 059/59)
   Procestaal: Frans
   De president van de Derde kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 337 van 12.10.2015.


title: Zaak T-503/17: Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Ruiz Sacristán en Arias Mosquera/Commissie en GAR

text:
               16.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/36

         Beroep ingesteld op 4 augustus 2017 — Ruiz Sacristán en Arias Mosquera/Commissie en GAR
   (Zaak T-503/17)
   (2017/C 347/46)
   Procestaal: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Jaime Ruiz Sacristán (Cuauhtémoc, Mexico), José María Arias Mosquera (Madrid, Spanje) (vertegenwoordigers: B. Gutiérrez de la Roza Pérez, P. Rubio Escobar, R. Ruiz de la Torre Esporrín en B. Fernández García, advocaten)

      Verwerende partijen: Europese Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad

      Conclusies

   De verzoekende partijen verzoeken het Gerecht om nietigverklaring van:

               —

               het tijdens de bestuursvergadering van 7 juni 2017 genomen besluit (SRB/EES/2017/08) van de Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad tot vaststelling van de afwikkelingsregeling voor de instelling Banco Popular Español, S.A.;

               —

               besluit (EU) 2017/1246 van de Commissie van 7 juni 2017 tot goedkeuring van de afwikkelingsregeling voor Banco Popular Español.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De middelen en voornaamste argumenten zijn vergelijkbaar met die welke zijn aangevoerd in de zaken T-478/17, Mutualidad de la Abogacía en Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-481/17, Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno en SFL/Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-482/17, Comercial Vascongada Recalde/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-483/17, García Suárez e.a./Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-484/17, Fidesban e.a./Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, T-497/17, Sáchez del Valle en Calatrava Real State 2015/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad, en T-498/17, Pablo Alvarez de Linera Granda/Commissie en Gemeenschappelijke Afwikkelingsraad.


title: Zaak T-560/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2015 door LM tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 juli 2015 in zaak F-109/14, LM/Commissie

text:
               14.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 414/32

         Hogere voorziening ingesteld op 28 september 2015 door LM tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 juli 2015 in zaak F-109/14, LM/Commissie
   (Zaak T-560/15 P)
   (2015/C 414/42)
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirerende partij: LM (Ispra, Italië) (vertegenwoordiger: L. Ribolzi, advocaat)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

   De rekwirerende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de bestreden beschikking te vernietigen.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige hogere voorziening is gericht tegen de beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 14 juli 2015 (zaak F-109/14), waarbij kennelijk ongegrond is verklaard een beroep strekkende tot veroordeling van de Commissie tot betaling, aan rekwirante, krachtens het overlevingspensioen dat zij geniet, van 35 % van het bedrag van het ouderdomspensioen dat haar ex-echtgenoot op het moment van zijn overlijden ontving.
   Ter onderbouwing van de hogere voorziening stelt rekwirante dat het Gerecht voor ambtenarenzaken het verzoek om verhoging van het pensioen niet heeft onderzocht in de zin van artikel 25 van de Universele Verklaring van de Rechten van de mens en van het Verdrag van Lissabon, waarin het recht van ouderen wordt erkend en geëerbiedigd om een waardig en onafhankelijk leven te leiden en om deel te nemen aan het sociale en culturele leven.


title: ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG van 22 januari 1997 in zaak T-115/94: Opel Austria GmbH tegen Raad van de Europese Unie (Intrekking van tariefconcessies - Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte - Verplichting van internationaal publiekrecht om het voorwerp en doel van een verdrag niet vóór inwerkingtreding ervan ongedaan te maken - Beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen - Rechtszekerheidsbeginsel - Bekendmaking in Publikatieblad

text:
8 . 3 . 97           | NL |               Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 74/19
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                             ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 22 januari 1997                                                 van 29 januari 1997
                                                                     in zaak T-7/94 : H. Adriaenssens e.a. tegen Commissie van
in zaak T-l 15/94: Opel Austria GmbH tegen Raad van de
                                                                                de Europese Gemeenschappen (')
                         Europese Unie (')
                                                                     (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Salarisafre
(Intrekking van tariefconcessies — Overeenkomst betref              keningen waarin tarieven van bepaalde door interinstitu
fende de Europese Economische Ruimte — Verplichting                  tioneel paritair comité vastgestelde ouderbijdragen worden
van internationaal publiekrecht om het voorwerp en doel              toegepast — Ontvankelijkheid — Termijnen — Verval van
van een verdrag niet vóór inwerkingtreding ervan onge                                                recht)
daan te maken — Beginsel van bescherming van gewettigd
vertrouwen — Rechtszekerheidsbeginsel — Bekendmaking                                             ( 97/C 74/41 )
                         in Publikatieblad
                                                                                (Procestaai: Frans)
                             97/C 74/40 )
                                                                     In zaak T-7/94, H. Adriaenssens, I. Both, M. L. Cipriano ,
                                                                     R. Fraconfini, C. Mitchell, P. Moreno-Doz, J. Perry, A.
                        (Procestaai: Engels)                         Athanassiadis, F. de Vicente en Ph . Tempe, ambtenaren
                                                                     van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, ver
                                                                     tegenwoordigd door A. Lorang, advocaat te Luxemburg,
In zaak T-l 15/94, Opel Austria GmbH, voorheen General               domicilie gekozen hebbende te Luxemburg te diens kan
Motors Austria GmbH, gevestigd te Wenen, vertegenwoor               tore, Rue Albert l er 51 , tegen Commissie van de Europese
digd door D. Vandermeersch, advocaat te Brussel, en T.               Gemeenschappen (gemachtigden : aanvankelijk J. Griesmar
Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt-am-Main ( Duitsland ),           en vervolgens A. M. Alves Vieira en J. Currall ), betref
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                  fende een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van de
van Arendt & Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias                door de Commissie stilzwijgend genomen besluiten tot af
Hardt 8—10, ondersteund door Republiek Oostenrijk ( ge              wijzing van verzoekers ' klachten strekkende tot afstem
machtigden: aanvankelijk I. Janisch, vervolgens B. Matou            ming van de tarieven die te Luxemburg worden toegepast
sek-Horak en C. Kremer ), tegen Raad van de Europese                 voor de ouderbijdragen die zij als gebruikers van kinder
Unie ( gemachtigden : B. Hoff-Nielsen, H.-J . Rabe en G. M.          dagverblijven, kinderopvangdiensten en centra voor studie
Berrisch ), ondersteund door Commissie van de Europese               moeten betalen, op die welke te Brussel gelden, en, ander
Gemeenschappen (gemachtigden: J. Forman, E. White en                 zijds, voor zover die stilwijgend genomen besluiten op het
T. Christoforou ), betreffende een beroep tot nietigverkla          besluit van het Comité voor sociale voorzieningen zijn ge
ring van Verordening ( EG) nr. 3697/93 van de Raad van               baseerd, vaststelling dat dit laatste besluit onwettig is,
20 december 1993 houdende intrekking van tariefconces               heeft het Gerecht ( Eerste Kamer), samengesteld als volgt :
sies overeenkomstig artikel 23 , lid 2, en artikel 27, lid 3 ,       A. Saggio president; V. Tiili en R. M. Moura-Ramos, rech
onder a ), van de Vrijhandelsovereenkomst tussen de Ge              ters; griffier: H. Jung, op 29 januari 1997 een arrest gewe
meenschap en Oostenrijk ( General Motors Austria ) ( PB nr.          zen waarvan het dictum luidt als volgt:
L 343 van 31 . 12 . 1993 , blz . 1 ), heeft het Gerecht (Vierde
Kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresi              1 . Verklaart het beroep niet-ontvankelijk .
dent; P. Lindh en J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung,
op 22 januari 1997 een arrest gewezen waarvan het dic               2 . Verwijst verweerster in alle kosten.
tum luidt als volgt:
                                                                     (') PB nr. C 43 van 12 . 2 . 1994 .
 1 . Verklaart nietig Verordening (EG) nr. 3697/93 van de
      Raad van 20 december 1993 houdende intrekking van
      tariefconcessies overeenkomstig artikel 23, lid 2, en
      artikel 27, lid 3, onder a), van de Vrijhandelsovereen
                                                                      ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
      komst tussen de Gemeenschap en Oostenrijk (General
      Motors Austria).                                                                     van 29 januari 1997
                                                                     in zaak T-297/94: J. Vanderhaegen tegen Commissie van
                                                                                de Europese Gemeenschappen ( 1 )
 2 . Verwijst de Raad in zijn eigen kosten alsmede in de
       kosten van verzoekster.                                        (Ambtenaren — Beroep tot nietigverklaring — Ontvanke
                                                                      lijkheid — Salarisafrekeningen waarin tarieven van be
                                                                     paalde door interinstitutioneel paritair comité vastgestelde
                                                                      ouderbijdragen worden toegepast — Beginsel van gelijke
 3 . Verstaat dat de Commissie en de Republiek Oostenrijk                                         behandeling)
       elk de eigen kosten zullen dragen.
                                                                                ( 97/C 74/42 )
 (') PB nr. C 132 van 14 . 5 . 1994 .                                                        (Procestaai: Frans)
                                                                      In zaak T-297/94, J. Vanderhaegen, ambtenaar van de
                                                                      Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende


title: Zaak T-493/10: Beroep ingesteld op 7 oktober 2010 — Persia International Bank/Raad

text:
               4.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 328/54

         Beroep ingesteld op 7 oktober 2010 — Persia International Bank/Raad
   (Zaak T-493/10)
   ()
   2010/C 328/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Persia International Bank plc (Londen, Verenigd Koninkrijk) (vertegenwoordigers: S. Gahia, S. Ashley, Solicitors, D. Anderson, QC, en R. Blakeley, Barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               punt 2 van deel B van de bijlage bij uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad (1) nietig verklaren, voor zover dit verzoekster betreft;

               —

               punt 4 van deel B van bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad (2) nietig verklaren, voor zover dit verzoekster betreft;

               —

               verklaren dat artikel 7, lid 2, sub d, van verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad (3) niet van toepassing is op verzoekster, en

               —

               de Raad verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   In de onderhavige zaak vordert verzoekster gedeeltelijke nietigverklaring van uitvoeringsverordening nr. 668/2010 en van besluit 2010/413/GBVB, voor zover verzoeksters naam is geplaatst op de lijst van natuurlijke en rechtspersonen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen overeenkomstig deze regeling worden bevroren. Voorts roept verzoekster overeenkomstig artikel 277 VWEU de niet-toepasselijkheid in van artikel 7, lid 2, sub d, van verordening nr. 423/2007.
   De door verzoekster aangevoerde middelen en voornaamste argumenten zijn gelijk aan of komen overeen met die welke zijn aangevoerd in het kader van zaak T-492/10, Melli Bank/Raad.

      (1)  Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2010 van de Raad van 26 juli 2010 houdende uitvoering van artikel 7, lid 2, van verordening (EG) nr. 423/2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 195, blz. 25).

      (2)  Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39).

      (3)  Verordening (EG) nr. 423/2007 van de Raad van 19 april 2007 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 103, blz. 1).


title: Zaak C-135/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 18 maart 2013 — Szatmári Malom Kft./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

text:
               15.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 171/13

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Kúria (Hongarije) op 18 maart 2013 — Szatmári Malom Kft./Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve
   (Zaak C-135/13)
   2013/C 171/26
   Procestaal: Hongaars

      Verwijzende rechter

   Kúria

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Szatmári Malom Kft.

      Verwerende partij: Mezőgazdasági és Vidékfejlesztési Hivatal Központi Szerve

      Prejudiciële vragen

               1)

               Valt de omstandigheid dat een onderneming een nieuwe productiefaciliteit in gebruik wil nemen na sluiting van de huidige faciliteiten, maar zonder de bestaande capaciteit uit te breiden, onder het begrip verbetering van de algehele prestatie van het landbouwbedrijf dat wordt gebruikt in artikel 26, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad (1)?

               2)

               Kan de door de verzoekende partij voorgenomen investering worden aangemerkt als een investering die is gericht op verbetering van de algehele prestatie van de onderneming in de zin van de artikelen 20, sub b-iii, en 28, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad?

               3)

               Is artikel 6, lid 3, van Hongaars besluit nr. 47 van de minister van landbouw en plattelandsontwikkeling van 17 april 2008 in overeenstemming met artikel 28, lid 1, sub a, van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad voor zover met betrekking tot maalderijen slechts steun wordt verleend voor concrete acties die zijn gericht op de modernisering van de bestaande capaciteit? Kan overeenkomstig de verordening van de Raad een nationale regeling worden vastgesteld waarbij bepaalde ontwikkelingsmaatregelen om economische redenen niet in aanmerking komen voor steun?

      (1)  Verordening van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (PB L 277, blz. 1).


title: Zaak C-394/15 P: Hogere voorziening ingesteld op 21 juli 2015 door John Dalli tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 12 mei 2015 in zaak T-562/12, John Dalli/Europese Commissie

text:
               21.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/43

         Hogere voorziening ingesteld op 21 juli 2015 door John Dalli tegen het arrest van het Gerecht (Derde kamer — uitgebreid) van 12 mei 2015 in zaak T-562/12, John Dalli/Europese Commissie
   (Zaak C-394/15 P)
   (2015/C 311/46)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirant: John Dalli (vertegenwoordigers: L. Levi en S. Rodrigues, advocaten)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               De hogere voorziening ontvankelijk verklaren;

               —

               het bestreden arrest vernietigen;

               —

               het omstreden besluit nietig verklaren;

               —

               betaling van het symbolische bedrag van 1 EUR als vergoeding voor immateriële schade en, op basis van een voorlopige raming, van een bedrag van 1 9 13  396 EUR als vergoeding voor materiële schade gelasten;

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van zijn hogere voorziening voert rekwirant de volgende middelen aan:

               —

               eerste middel: het Gerecht heeft ultra petita beslist door het voorwerp van het geding te wijzigen;

               —

               tweede middel: ontoereikende motivering;

               —

               derde middel: schending van procedurevoorschriften die de belangen van rekwirant, daaronder begrepen diens rechten van verdediging, aantast;

               —

               vierde middel: onjuiste opvattingen van feiten en bewijsmateriaal;

               —

               vijfde middel: onjuiste uitlegging of toepassing van Unierecht door het Gerecht.


title: Zaak C-366/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV/Adolf Darbo AG (Harmonisatie van wetgevingen — Richtlijn 95/2/EG — Bijlage III, deel A — Richtlijn 2001/113/EG — Bijlage I, deel II, tweede alinea — Extra jam of extra confituur die gehalte aan oplosbare droge stof heeft van 58 % en als conserveermiddel kaliumsorbaat (E 202) bevat — Begrip confituren met laag suikergehalte )

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 267/23

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 10 september 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgericht München — Duitsland) — Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV/Adolf Darbo AG
   (Zaak C-366/08) (1)

   (Harmonisatie van wetgevingen - Richtlijn 95/2/EG - Bijlage III, deel A - Richtlijn 2001/113/EG - Bijlage I, deel II, tweede alinea - Extra jam of extra confituur die gehalte aan oplosbare droge stof heeft van 58 % en als conserveermiddel kaliumsorbaat (E 202) bevat - Begrip „confituren met laag suikergehalte”)
   2009/C 267/39
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht München

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs eV

      Verwerende partij: Adolf Darbo AG

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberlandesgericht München — Uitlegging van bijlage III, deel A, bij richtlijn 95/2/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 20 februari 1995 betreffende levensmiddelenadditieven met uitzondering van kleurstoffen en zoetstoffen (PB L 61, blz. 1) en van punt II, tweede alinea, van bijlage I bij richtlijn 2001/113/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake voor menselijke voeding bestemde vruchtenjam of -confituur, -gelei en marmelade, alsmede kastanjepasta (PB 2002, L 10, blz. 67) — Mogelijkheid om onder de benaming „extra jam” een confituur in de handel te brengen met een gehalte aan oplosbare droge stof van 58 % en die als conserveermiddel kaliumsorbaat (E 202) bevat — Begrip „confituren met laag suikergehalte”

      Dictum

   Het begrip „confituren met laag suikergehalte” in deel A van bijlage III bij richtlijn 95/2/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 20 februari 1995 betreffende levensmiddelenadditieven met uitzondering van kleurstoffen en zoetstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/72/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 oktober 1998, ziet op jam/confituur met de benamingen „jam”/„confituur” en „extra jam”/„extra confituur” waarvan het suikergehalte aanzienlijk is verlaagd ten opzichte van de referentiewaarde van 60 %. Producten met de benaming „extra jam”/„extra confituur” die een suikergehalte van 58 % hebben, kunnen niet worden aangemerkt als producten met een laag suikergehalte in de zin van deze bepaling.

      (1)  PB C 272 van 25.10.2008.


title: Zaak T-633/15: Beroep ingesteld op 12 november 2015 — JT International/BHIM — Habanos (PUSH)

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/70

         Beroep ingesteld op 12 november 2015 — JT International/BHIM — Habanos (PUSH)
   (Zaak T-633/15)
   (2016/C 027/88)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: JT International SA (Genève, Zwitserland) (vertegenwoordigers: S. Malynicz, Barrister, K. Gilbert en M. Gilbert, Solicitors)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Corporación Habanos, SA (La Habana, Cuba)

      Gegevens betreffende de procedure voor het BHIM

      Aanvrager: verzoekende partij

      Betrokken merk: gemeenschapswoordmerk „PUSH” — inschrijvingsaanvraag nr. 11 639 903

      Procedure voor het BHIM: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vijfde kamer van beroep van het BHIM van 10 augustus 2015 in zaak R 3046/2014-5

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het BHIM en de andere partij in de procedure in hun eigen kosten en in die van verzoekster.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-518/09: Beroep ingesteld op 23 december 2009 — Ecoceane/EMSA

text:
               27.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 80/29

         Beroep ingesteld op 23 december 2009 — Ecoceane/EMSA
   (Zaak T-518/09)
   2010/C 80/50
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Ecoceane (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: S. Spalter, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA)

      Conclusies

               —

               het beroep van Ecoceane ontvankelijk verklaren;

               —

               het bestreden besluit van EMSA van 28 oktober 2009 tot afwijzing van de offerte van Ecoceane nietig verklaren;

               —

               het besluit van EMSA tot gunning van de opdracht (2009/S 42-060271) en de ondertekening daarvan nietig verklaren;

               —

               EMSA veroordelen tot betaling aan Ecoceane van een schadevergoeding ten bedrage van 224 744 EUR;

               —

               EMSA veroordelen tot betaling aan Ecoceane van 25 000 EUR aan niet-terugvorderbare kosten;

               —

               EMSA verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekster vordert in casu nietigverklaring van het besluit van EMSA van 28 oktober 2009 tot afwijzing van haar offerte na afloop van een aanbestedingsprocedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht voor dienstverlening in verband met de inzet van ondersteuningsvaartuigen voor de bestrijding van verontreiniging door olie, alsmede van het besluit van EMSA tot gunning van de opdracht en de ondertekening daarvan. Zij vordert eveneens vergoeding van de door het bestreden besluit veroorzaakte schade.
   Verzoekster steunt haar beroep op vier middelen.
   In de eerste plaats heeft EMSA, door de door verzoekster gevraagde gegevens, dat wil zeggen het proces-verbaal van onderzoek van de offertes met gegevens over het verloop van de procedure, de redenen voor afwijzing van haar offerte, de puntenwaardering van de offertes aan de hand van de in het bestek vermelde percentages, alsmede de kenmerken en voordelen van de offerte van de geselecteerde inschrijver, niet mee te delen, gehandeld in strijd met artikel 100, lid 2, van financieel reglement nr. 1605/2002/EG (1) en artikel 149, lid 3, van verordening nr. 2342/2002/EG (2), bij gebreke van een motivering van het afwijzingsbesluit conform die bepalingen.
   In de tweede plaats zijn de extra criteria die EMSA in zijn bestek stelt voor het onderzoek en de beoordeling van de offertes, niet objectief en niet te rechtvaardigen met het oog op het voorwerp van de opdracht; derhalve maakt de keuze van extra criteria die beantwoorden aan een tevoren vastgelegde technologie het niet mogelijk om gelijke toegang te verzekeren voor de gegadigden die een innovatief procedé voorstellen en vormt zij een schending van de communautaire beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en transparantie, die worden genoemd in artikel 89, lid 1, van financieel reglement nr. 1605/2002/EG.
   In de derde plaats heeft verweerder bij de behandeling van de gegadigden de beginselen van gelijke behandeling, non-discriminatie en transparantie geschonden doordat hij heeft geweigerd het door Ecoceane gepresenteerde schip voor het bestrijden van verontreiniging te bezichtigen, in tegenstelling tot wat de overige gegadigden is toegestaan. Bovendien heeft verweerder deze beginselen eveneens geschonden door in strijd met artikel 146 van verordening nr. 2342/2002/EG Ecoceane niet te laten horen door een evaluatiecomité voor offertes dat bestaat uit ten minste drie tijdens de gehele duur van de vergadering aanwezige leden.
   Ten slotte heeft EMSA kennelijke beoordelingsfouten gemaakt.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1), zoals gewijzigd bij verordening (EG, Euratom) nr. 1261/2005 van de Commissie van 20 juli 2005 (PB L 201, blz. 3).


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van 23 september 2004 in zaak C-414/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Verwaltungsgerichtshof): Spedition Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S. Istanbul tegen Finanzlandesdirektion für Oberösterreich (Communautair douanewetboek — Artikel 202 — Ontstaan van douaneschuld — Op onregelmatige wijze in douanegebied van Gemeenschap binnenbrengen — Begrip schuldenaar van dergelijke schuld — Uitbreiding tot werkgever van schuld van werknemer die onregelmatig heeft gehandeld bij nakomen van douaneverplichtingen)

text:
               20.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 284/2

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 23 september 2004
   in zaak C-414/02 (verzoek om een prejudiciële beslissing van het Verwaltungsgerichtshof): Spedition Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S. Istanbul tegen Finanzlandesdirektion für Oberösterreich (1)

   (Communautair douanewetboek - Artikel 202 - Ontstaan van douaneschuld - Op onregelmatige wijze in douanegebied van Gemeenschap binnenbrengen - Begrip schuldenaar van dergelijke schuld - Uitbreiding tot werkgever van schuld van werknemer die onregelmatig heeft gehandeld bij nakomen van douaneverplichtingen)
   (2004/C 284/04)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-414/02, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Verwaltungsgerichtshof (Oostenrijk) bij beslissing van 6 november 2002, ingekomen bij het Hof op 19 november 2002, in de procedure: Spedition Ulustrans, Uluslararasi Nakliyat ve. Tic. A.S. Istanbul tegen Finanzlandesdirektion für Oberösterreich, heeft het Hof van Justitie (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, C. Gulmann, J.-P. Puissochet (rapporteur), R. Schintgen en F. Macken, rechters, advocaat-generaal: A. Tizzano, griffier: R. Grass, op 23 september 2004 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 202, lid 3, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale regeling als § 79, lid 2, Zollrechts-Durchführungsgesetz (wet ter uitvoering van het douanerecht), op grond waarvan de werkgever, ingeval aan invoerrechten onderworpen goederen op onregelmatige wijze in het douanegebied van de Gemeenschap worden binnengebracht, medeschuldenaar wordt van de douaneschuld van de werknemer die de goederen heeft binnengebracht in het kader van de vervulling van de opdracht waarmee hij door zijn werkgever was belast, mits deze regeling bepaalt dat de werkgever aan het binnenbrengen van de goederen moet hebben deelgenomen en wist of redelijkerwijze had moeten weten dat zij op onregelmatige wijze werden binnengebracht.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak T-123/14: Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte/BHIM — Arçelik (AquaPerfect)

text:
               28.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/34

         Beroep ingesteld op 17 februari 2014 — BSH Bosch und Siemens Hausgeräte/BHIM — Arçelik (AquaPerfect)
   (Zaak T-123/14)
   2014/C 129/41
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BSH Bosch und Siemens Hausgeräte GmbH (München, Duitsland) (vertegenwoordiger: S. Biagosch, lawyer)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Arçelik AS (Istanboel, Turkije)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 9 december 2013 in zaak R 314/2013-4 vernietigen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „AquaPerfect” voor waren van klasse 7 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 10 330 454

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: gemeenschapswoordmerk nr. 9 444 118„waterPerfect” voor waren van klasse 7

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de bestreden beslissing en afwijzing van de oppositie

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-195/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 29 april 2015 — Pierre Mulhaupt, als curator van Société Civile Immobilière Senior Home (SCI)

text:
               3.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 254/5

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 29 april 2015 — Pierre Mulhaupt, als curator van Société Civile Immobilière Senior Home (SCI)
   (Zaak C-195/15)
   (2015/C 254/07)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Pierre Mulhaupt, als curator van Société Civile Immobilière Senior Home (SCI)

                  Andere partijen:

               Gemeinde Wedemark, Hannoversche Volksbank eG

      Prejudiciële vraag

   Omvat het begrip „zakelijk recht” in artikel 5, lid 1, van verordening nr. 1346/2000 van de Raad van 29 mei 2000 betreffende insolventieprocedures (1), een nationale regeling, zoals neergelegd in § 12 van het Grundsteuergesetz [(Duitse wet inzake de grondbelasting)] juncto § 77, lid 2, eerste zin, van de Abgabenordnung [(Duits belastingwetboek)], op grond waarvan grondbelastingvorderingen krachtens de wet als openbare last rusten op het onroerend goed, en de eigenaar in zoverre de gedwongen tenuitvoerlegging op het onroerend goed moet dulden?

      (1)  PB L 160, blz. 1.


title: Doorhaling van zaak C-418/03

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/10

         Doorhaling van zaak C-418/03 (1)

   (2004/C 239/20)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 juli 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-418/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Zaak T-563/12: Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — Central Bank of Iran/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie — Bevriezing van tegoeden — Motiveringsplicht — Recht van verdediging — Recht op effectieve rechterlijke bescherming — Beoordelingsfout — Eigendomsrecht — Recht op bescherming van de goede naam — Evenredigheid”)

text:
               11.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 155/22

         Arrest van het Gerecht van 25 maart 2015 — Central Bank of Iran/Raad
   (Zaak T-563/12) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen ten aanzien van Iran ter voorkoming van nucleaire proliferatie - Bevriezing van tegoeden - Motiveringsplicht - Recht van verdediging - Recht op effectieve rechterlijke bescherming - Beoordelingsfout - Eigendomsrecht - Recht op bescherming van de goede naam - Evenredigheid”))
   (2015/C 155/25)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Central Bank of Iran (Teheran, Iran) (vertegenwoordiger: M. Lester, barrister)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: M. Bishop en V. Piessevaux, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van enerzijds besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282, blz. 58), voor zover daarbij verzoeksters naam na heronderzoek is gehandhaafd op de lijst in bijlage II bij besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van gemeenschappelijk standpunt 2007/140/GBVB (PB L 195, blz. 39), en anderzijds uitvoeringsverordening (EU) nr. 945/2012 van de Raad van 15 oktober 2012 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 282, blz. 16), voor zover daarbij verzoeksters naam na heronderzoek is gehandhaafd op de lijst in bijlage IX bij verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van verordening (EU) nr. 961/2010 (PB L 88, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Central Bank of Iran wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 55 van 23.2.2013.


title: Verzoeken van het Tribunale Civile di Genova bij beschikkingen van 19, 21 en 23 november 1996 om een prejudiciële beslissing in de gedingen tussen 1. Fiduciaria Internazionale Srl, 2. Giolfo e C. Srl, 3. Ligure Piemontese Società d'Intermediazione Mobiliare SpA, 4. SO.ME.FI. Srl, 5. SAIA Srl, 6. Svin Servizi SpA, en Amministrazione delle Finanze dello Stato (Zaken C-25/97 tot en met C-30/97)

text:
8 . 3 . 97            UNLJ                        Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                               Nr. C 74/ 17
      het Personalausweisgesetz, juncto § 17, lid 1 , van het                     actie tot handhaving van een door het Gemeenschaps
       Ordnungswidrigkeitengesetz );                                              recht verleend recht een vervaltermijn stelt welke aan
                                                                                vangt op een tijdstip dat is gelegen vóór de behoorlijke
— verweerster in de kosten te verwijzen .                                         en volledige omzetting in nationaal recht van de richt
                                                                                lijn waarbij dat recht is verleend ?
Middelen en voornaamste argumenten
Schending van de verplichtingen voortvloeiend uit de                         2 . Is met het Gemeenschapsrecht verenigbaar een regeling
artikelen 48 , 52 en 59 van het EG-Verdrag, artikel 4 van                         tot herstel van de rechten van een rechtssubject van
Richtlijn 68/360/EEG en artikel 4. van Richtlijn 73/148/                          wie is erkend dat zijn recht is geschonden en aan wie
EEG: uitgangspunt zijn het in het Gemeenschapsrecht ver                          teruggaaf van de gevorderde bedragen wordt toege
ankerde vrije verkeer van personen en het beginsel van                            kend, welke een berekeningswijze inhoudt die verschil
„ behandeling als eigen onderdanen ". Overtredingen door                          lend is van en ongunstiger dan die welke is voorzien
onderdanen van andere lidstaten van § 12 a , lid 1 , onder 2,                     voor acties tot terugbetaling tussen particulieren, en
van het Aufenthaltsgesetz zijn vergelijkbaar met overtre                         die in wezen wordt vastgesteld bij wetgevende hande
dingen door eigen onderdanen in de zin van § 5 , lid 1 ,                          ling van dezelfde overheidsinstantie die door haar niet
onder 1 en 2 , van het Personalausweisgesetz . Deze verge                        nakoming de schending van dit recht heeft veroor
lijkbaarheid vindt niet enkel haar rechtvaardiging in de                          zaakt ?
omstandigheid, dat artikel 9, lid 1 , van Richtlijn 68/360/
EEG en artikel 7 van Richtlijn 73/ 148/EEG uitdrukkelijk
verwijzen naar de legitimatiebewijzen van eigen onderda
nen. Daar het ontbreken van een geldig legitimatiebewijs,
paspoort of een ander in § 12 a, lid 2, van het Aufent
haltsgesetz/EWG genoemd papier het uit het Gemeen                           Beroep, op 31 januari 1997 ingesteld door Europees Parle
schapsrecht voortvloeiend verblijfsrecht niet opzij zet, gaat                            ment tegen Raad van de Europese Unie
het bovendien bij de legitimatieplicht in beide gevallen —
het geval van de onderdaan van een andere lidstaat en dat                                            ( Zaak C-42/97 )
van een eigen onderdaan — om een principieel gelijkwaar                                                ( 97/C 74/35 )
dige bestuursrechtelijke modaliteit, met — in het geval van
de onderdaan van een andere lidstaat — louter declara
toire waarde wat het uit het Gemeenschapsrecht voort                        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
vloeiende verblijfsrecht betreft.                                            is op 31 januari 1997 beroep tegen Raad van de Europese
                                                                             Unie ingesteld door Europees Parlement, vertegenwoor
Daaruit volgt, dat noch een verschillende schuldmaatstaf,                    digd door J. Schoo en N. Lorenz als gemachtigden, domi
noch een verschillende geldboeteregeling toelaatbaar is .                    cilie gekozen hebbende te Luxemburg bij het Secretariaat
                                                                             generaal van het Europees Parlement, dienst Post en
H PB nr. L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 13 .                               registratie, Batiment Tour, Luxemburg.
( 2 ) PB nr. L 172 van 28 . 6 . 1973 , blz . 14 .
                                                                             Het Europees Parlement concludeert dat het den Hove be
                                                                             hage:
                                                                             — krachtens artikel 173 van het EG-Verdrag nietig te ver
Verzoeken van het Tribunale Civile di Genova bij beschik                          klaren de beschikking van de Raad van 21 november
kingen van 19, 21 en 23 november 1996 om een prejudi                              1996 tot vaststelling van een meerjarenprogramma ter
ciële beslissing in de gedingen tussen 1 . Fiduciaria Inter                       bevordering van de taalverscheidenheid in de Gemeen
nazionale Srl, 2 . Giolfo e C. Srl, 3 . Ligure Piemontese                          schap in de informatiemaatschappij ( MLIS ), en
Società d'Intermediazione Mobiliare SpA, 4. SO.ME.FI,
Srl, 5 . SAIA Srl, 6. Svin Servizi SpA, en Amministrazione
                      delle Finanze dello Stato                              — verweerder in de kosten te verwijzen.
               ( Zaken C-25/97 tot en met C-30/97 )
                                                                             Middelen en voornaamste argumenten
                              ( 97/C 74/34)
                                                                             Het doel en de uiteindelijke kerninhoud van de bestreden
 Het Tribunale Civile di Genova heeft bij beschikkingen
 van 19 , 21 en 23 november 1996, ingekomen ter griffie                      handeling is de bevordering van de taaidiversiteit. De di
 van het Hof van Justitie op 22 januari 1997, in de gedin                   versiteit en de rijkdom van de Gemeenschapstalen zijn een
                                                                              belangrijk onderdeel van het cultureel erfgoed. Het MLIS
 gen tussen 1 . Fiduciaria Internazionale Sri, 2 . Giolfo e C.
 Sri, 3 . Ligure Piemontese Societa d'Intermediazione Mobi                   programma beoogt de burgers van de Gemeenschap in
                                                                              staat te stellen hun kennis van de cultuur van de andere
 liare SpA, 4 . SO.ME.FI. Sri, 5 . SAIA Sri, 6 . Svin Servizi
                                                                              lidstaten te verbeteren, een doel dat in artikel 128 , lid 2,
 SpA, en Amministrazione delle Finanze dello Stato, het
                                                                              eerste streepje, van het EG-Verdrag uitdrukkelijk wordt
 Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver
                                                                              genoemd . De bestreden beschikking kon derhalve niet bui
 zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
                                                                              ten artikel 128 van het EG-Verdrag om op de enkele basis
 vragen :
                                                                              van artikel 130 van het EG-Verdrag worden gegeven .
  1 . Is met het Gemeenschapsrecht verenigbaar een natio
       nale wettelijke regeling die voor de instelling van een


title: Zaak C-175/14: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Ralph Prankl (Prejudiciële verwijzing — Fiscale bepalingen — Richtlijn 92/12/EEG — Algemene regeling voor accijnsproducten — Heffing van belasting op smokkelwaar — Goederen die tot verbruik zijn uitgeslagen in een lidstaat en zijn vervoerd naar een andere lidstaat — Bepaling van de bevoegde lidstaat — Recht van de lidstaat van doorvoer om belasting te heffen over die goederen)

text:
               27.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/21

         Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 5 maart 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgerichtshof — Oostenrijk) — Ralph Prankl
   (Zaak C-175/14) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Fiscale bepalingen - Richtlijn 92/12/EEG - Algemene regeling voor accijnsproducten - Heffing van belasting op smokkelwaar - Goederen die tot verbruik zijn uitgeslagen in een lidstaat en zijn vervoerd naar een andere lidstaat - Bepaling van de bevoegde lidstaat - Recht van de lidstaat van doorvoer om belasting te heffen over die goederen))
   (2015/C 138/27)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verwaltungsgerichtshof

      Partij in het hoofdgeding

   Ralph Prankl

      Dictum

   De artikelen 7, leden 1 en 2, en 9, lid 1, van richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992, moeten aldus worden uitgelegd dat wanneer in een lidstaat binnengesmokkelde accijnsgoederen zonder het in artikel 7, lid 4, van die richtlijn genoemde geleidedocument worden vervoerd naar een andere lidstaat en daar door de bevoegde autoriteiten worden ontdekt, het de lidstaten van doorvoer niet is toegestaan ook accijns te heffen van de chauffeur van de vrachtwagen die het vervoer heeft uitgevoerd, omdat hij de goederen op hun grondgebied voor commerciële doeleinden voorhanden heeft gehad.

      (1)  PB C 235 van 21.7.2014.


title: Zaak C-449/10 P: Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2010 door Cementir Italia Srl tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-63/08, Cementir Italia Srl/Europese Commissie

text:
               20.11.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/20

         Hogere voorziening ingesteld op 15 september 2010 door Cementir Italia Srl tegen het arrest van het Gerecht (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-63/08, Cementir Italia Srl/Europese Commissie
   (Zaak C-449/10 P)
   ()
   2010/C 317/37
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Rekwirante: Cementir Italia Srl (vertegenwoordigers: T. Salonico, G. Barone en A. Marega, avvocati)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               het bestreden arrest (1) vernietigen en de beschikking (2) nietig verklaren voor zover daarin is geoordeeld dat de omstreden maatregel niet van compenserende of vergoedende aard is, maar onrechtmatige en met de gemeenschappelijke markt onverenigbare staatssteun vormt; en/of

               —

               het bestreden arrest vernietigen voor zover daarin is geoordeeld dat het in de beschikking besloten liggende bevel tot terugvordering niet in strijd is met het vertrouwensbeginsel, en bijgevolg de beschikking nietig verklaren voor zover Italië daarin wordt gelast, onverwijld over te gaan tot terugvordering van de steun vermeerderd met rente; en

               —

               de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Volgens rekwirante is het bestreden arrest onjuist en dient het om de volgende redenen te worden vernietigd:

               1)

               schending van de artikelen 107 en 108 VWEU, tegenstrijdige motivering en een kennelijke fout door onjuiste opvatting van de aangedragen bewijselementen met betrekking tot de kwalificatie van de omstreden maatregel als staatssteun en niet als een vergoeding voor rekwirante. Het Gerecht heeft een fout gemaakt door een restrictieve uitlegging te geven aan de door verzoekster in eerste aanleg aangevoerde nationale bepalingen en nationale rechtspraak waaruit blijkt dat de omstreden maatregel geen staatssteun is, maar het door de Italiaanse wetgever in 1962 bepaalde en door de Commissie en het Gerecht erkende aanvankelijke vergoedingsniveau heeft gehandhaafd.

               2)

               schending van artikel 14, lid 1, van verordening (EG) nr. 659/1999 (3), alsmede tegenstrijdige en ontoereikende motivering doordat het Gerecht heeft geoordeeld dat het in de beschikking besloten liggende bevel tot terugvordering niet in strijd is met het vertrouwensbeginsel. Het arrest van het Gerecht is onjuist en niet afdoende gemotiveerd voor zover daarin wordt geoordeeld dat de omstandigheid dat de Commissie lange tijd niet heeft gereageerd op de door de Italiaanse autoriteiten eind 1991 verstrekte verduidelijking over het feit dat de eerste verlenging van het Terni-tarief het aanvankelijke vergoedingsdoel handhaafde, niet van dien aard is dat daardoor bij verzoekster een gewettigd vertrouwen kon ontstaan dat de verlengingen van het Terni-tarief, waaronder de omstreden maatregel, geen staatssteun vormden.

      (1)  Arrest van het Gerecht van de Europese Unie (Vijfde kamer) van 1 juli 2010 in zaak T-63/08.

      (2)  Beschikking 2008/408/EG van de Commissie van 20 november 2007 betreffende steunmaatregel C 36/A/06 (ex NN 38/06) die door Italië ten uitvoer is gelegd ten gunste van ThyssenKrupp, Cementir en Nuova Terni Industrie Chimiche (PB L 144, blz. 37).

      (3)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel [88 EG] (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak T-595/15: Beroep ingesteld op 19 oktober 2015 — Europäischer Tier- und Naturschutz en Giesen/Commissie

text:
               25.1.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 27/62

         Beroep ingesteld op 19 oktober 2015 — Europäischer Tier- und Naturschutz en Giesen/Commissie
   (Zaak T-595/15)
   (2016/C 027/79)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partijen: Europäischer Tier- und Naturschutz e.V. (Much, Duitsland) en Horst Giesen (Much) (vertegenwoordiger: P. Brockmann, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

               —

               nietig verklaren van het besluit om niet te handelen van de Europese Commissie van 17 augustus 2015, waarvan kennis is gegeven op 24 augustus 2015,
               ter zake van de creatie van Europees verenigingsrecht door middel van haar niet meer gepubliceerde wetsvoorstel of een, binnen het toegestane kader, aangepaste variant ervan, waarbij grensoverschrijdende activiteiten met ideële doelstellingen gelijk worden gesteld aan op winst gerichte verenigingen, subsidiair
               ter zake van de harmonisering van nationaal vergaderings- en verenigingsrecht bij grensoverschrijdende activiteiten met ideële doelstellingen;

               —

               en bijgevolg de Europese Commissie gelasten een wettige toestand tot stand te brengen in de zin van artikel 266 VWEU, waarbij verdere verslechteringen in de zin van de eerste en tweede vordering waardoor de verwezenlijking van deze toestand verhinderd of moeilijker gemaakt kan worden, achterwege moeten worden gelaten, en

               —

               de Commissie verwijzen in de kosten van het geding en van die van eventuele interveniënten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoekende partijen komen op tegen het achterwege blijven van de totstandkoming van een Europees verenigingsrecht en van het afschaffen van de bestaande discriminatie en belemmering van de collectieve en individuele verenigingsvrijheid.
   Ter ondersteuning van hun beroep voeren verzoekende partijen vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: schending van artikel 11 EVRM, van artikel 20 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”) en van de algemene rechtsbeginselen zoals opgenomen in artikel 6, lid 3, VEU en artikel 20 van de VN-Verklaring van de rechten van de mens.

               2.

               Tweede middel: schending van het recht van gelijkheid voor de wet (artikel 20 van het Handvest en artikel 14 EVRM) ten nadele van ideële waarden en ideële verenigingen

               3.

               Derde middel: schending van de motiveringsplicht in de zin van artikel 41 van het Handvest

               4.

               Vierde middel: beperking van de reikwijdte van vrijheidsrechten door passiviteit, onjuiste uitlegging overeenkomstig de artikelen 52 en 54 van het Handvest


title: Zaak T-401/09: Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — Marcuccio/Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/30

         Beroep ingesteld op 5 oktober 2009 — Marcuccio/Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-401/09)
   2009/C 297/44
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Luigi Marcuccio (Tricase, Italië) (vertegenwoordiger: G. Cipressa, advocaat)

      Verwerende partij: Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               nietigverklaring van het besluit, hoe het ook tot stand is gekomen, houdende afwijzing door de verwerende partij van verzoekers verzoek van 24 mei 2009;

               —

               nietigverklaring van de nota van de griffie van het Hof van Justitie van 15 juni 2009;

               —

               veroordeling van de verwerende partij tot betaling aan verzoeker van het bedrag van 10 000 EUR, dan wel elk hoger of lager bedrag dat het Gerecht gerechtvaardigd en billijk acht, ter vergoeding van de geleden schade;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De onderhavige procedure betreft de weigering van de verwerende partij om in te gaan op het verzoek om vergoeding van de schade die zou zijn ontstaan door de betekening van de hogere voorziening, die de Commissie heeft ingesteld tegen een arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij verzoekers vorderingen ten dele zijn toegewezen, aan een advocaat die niet langer gemachtigd was deze te ontvangen.
   Ter onderbouwing van zijn vordering beroept verzoeker zich op het volledig ontbreken van motivering, schending van de verplichting van behoorlijk bestuur alsmede schending van de wet en het feit dat er in casu sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling.