title: Zaak T-378/13: Beroep ingesteld op 23 juli 2013 — Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion/BHIM — Carolus C. (English pink)

text:
               7.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 260/49

         Beroep ingesteld op 23 juli 2013 — Apple and Pear Australia en Star Fruits Diffusion/BHIM — Carolus C. (English pink)
   (Zaak T-378/13)
   2013/C 260/88
   Taal van het verzoekschrift: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Apple and Pear Australia Ltd (Victoria, Australië) en Star Fruits Diffusion (Caderousse, Frankrijk) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Carolus C. BVBA (Nieuwerkerken, België)

      Conclusies

               —

               primair wijziging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 29 mei 2013 in zaak R 1215/2011-4 in die zin dat het beroep van verzoeksters bij de kamer van beroep gegrond is en de oppositie van verzoeksters dus moet worden toegewezen;

               —

               subsidiair volledige vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 29 mei 2013 in zaak R 1215/2011-4;

               —

               verwijzing van het BHIM in de kosten

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Carolus C.

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „English pink” voor waren van klasse 31 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 8 610 768

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „PINK LADY” en beeldmerken met de woordbestanddelen „Pink Lady” voor waren van klassen 16, 29, 30, 31 en 32

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               Schending van het beginsel van gezag van gewijsde;

               —

               Schending van algemene beginselen van rechtszekerheid, goed bestuur en bescherming van het gewettigd vertrouwen;

               —

               Schending van artikel 75 van verordening nr. 207/2009;

               —

               Schending van artikel 76 van verordening nr. 207/2009;

               —

               Schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009;

               —

               Schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Doorhaling van zaak T-385/94

text:
C 366/32             NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                              18.12.1999
              Doorhaling van zaak T-385/94 (1)                                      Doorhaling van zaak T-160/95 (1)
                       (1999/C 366/70)                                                       (1999/C 366/73)
                       (Procestaal: Duits)                                                   (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast            van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-385/94: J. Wißmüller tegen Raad van de Europese            van zaak T-160/95: H. Meuser tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 392 van 31.12.1994.                                          (1) PB C 248 van 23.9.1995.
              Doorhaling van zaak T-397/94 (1)                                      Doorhaling van zaak T-202/95 (1)
                       (1999/C 366/71)                                                       (1999/C 366/74)
                       (Procestaal: Duits)                                                   (Procestaal: Duits)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast            van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast
van zaak T-397/94: G. Meyenburg tegen Raad van de Europese            van zaak T-202/95: H. Gottmann tegen Raad van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.
(1) PB C 400 van 31.12.1994.                                          (1) PB C 351 van 30.12.1995.
              Doorhaling van zaak T-399/94 (1)                                      Doorhaling van zaak T-150/96 (1)
                       (1999/C 366/72)                                                       (1999/C 366/75)
                       (Procestaal: Duits)                                                    (Procestaal: Frans)
De president van de Vierde kamer van het Gerecht van eerste           De president van de Eerste kamer van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking           aanleg van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking
van 29 september 1999 de doorhaling in het register gelast            van 19 oktober 1999 de doorhaling in het register gelast van
van zaak T-399/94: J. Speckbacher tegen Raad van de Europese          zaak T-150/96: A. Rowan tegen Commissie van de Europese
Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen.                     Gemeenschappen.
(1) PB C 392 van 31.12.1994.                                          (1) PB C 354 van 23.11.1996.


title: Zaak C-469/11 P: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2012 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie (Hogere voorziening — Beroep tot schadevergoeding — Afwijzing van offerte voor aanbestedingsprocedure van Unie — Verjaringstermijn — Aanvang — Toepassing van termijn wegens afstand)

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/20

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2012 — Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE/Europese Commissie
   (Zaak C-469/11 P) (1)

   (Hogere voorziening - Beroep tot schadevergoeding - Afwijzing van offerte voor aanbestedingsprocedure van Unie - Verjaringstermijn - Aanvang - Toepassing van termijn wegens afstand)
   2013/C 9/32
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Rekwirante: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (vertegenwoordiger: N. Korogiannakis, dikigoros)

      Andere partij in de procedure: Europese Commissie (vertegenwoordigers: E. Manhaeve en M. Wilderspin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van 22 juni 2011, Evropaïki Dynamiki/Commissie (T-409/09), waarbij een verzoek tot vergoeding van de schade die rekwirante zou hebben geleden als gevolg van de beschikking van de Commissie tot afwijzing van rekwirantes offerte in het kader van een aanbestedingsprocedure, deels niet-ontvankelijk en deels kennelijk rechtens ongegrond is verklaard — Beroepstermijnen — Termijnen wegens afstand

      Dictum

               1)

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2)

               Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 331 van 21.11.2011.


title: Zaak T-335/13: Beroep ingesteld op 19 juni 2013 — BT Limited Belgian Branch/Commissie

text:
               24.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 245/12

         Beroep ingesteld op 19 juni 2013 — BT Limited Belgian Branch/Commissie
   (Zaak T-335/13)
   2013/C 245/15
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: BT Limited Belgian Branch (Diegem, België) (vertegenwoordigers: T. Leeson, Solicitor, en C. Stockford, Barrister)

      Verwerende partij: Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               het op 19 april 2013 aan verzoekster meegedeelde besluit waarbij haar offerte in het kader van de niet-openbare aanbesteding DIGIT/R2/PR/2011/039 is verworpen en de opdracht aan een andere inschrijver is gegund, nietig te verklaren;

               —

               verweerster te verwijzen in de kosten;

               —

               subsidiair, een onafhankelijke deskundige aan te stellen om te beoordelen of de offerte van een andere inschrijver voldoet aan de voorwaarden van de aanbesteding, zijn beslissing aan te houden tot de aangewezen deskundige zijn/haar rapport heeft ingediend, en vervolgens het besluit van het Directoraat-Generaal Informatica (DIGIT) nietig te verklaren en de Commissie te verwijzen in de kosten;

               —

               in het geval dat DIGIT de overeenkomst inzake Trans-Europese diensten voor telematica tussen administraties — Nieuwe generatie (TESTA-ng) zou sluiten, de Commissie te veroordelen tot vergoeding van de schade die verzoekster door het onrechtmatige besluit van DIGIT heeft geleden.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij zes middelen aan.

               1)

               Eerste middel: DIGIT heeft het transparantiebeginsel geschonden en is de krachtens artikel 113 van het Financieel Reglement (1) en artikel 296 VWEU op hem rustende motiveringsplicht niet nagekomen. Door de buitensporige stijl waarin DIGIT het beoordelingsrapport voor een andere inschrijver heeft opgesteld, heeft BT namelijk niet kunnen nagaan of de aanbestedende dienst de offerte van de gekozen inschrijver op een eerlijke wijze heeft beoordeeld.
               Verzoekster betoogt voorts dat DIGIT ten eerste geen toereikende motivering heeft gegeven voor het feit dat het zeer grote delen van het beoordelingsrapport voor de offerte van een andere inschrijver heeft opgesteld, en ten tweede dat de redenen die het heeft uiteengezet, niet kunnen worden aanvaard.

               2)

               Tweede middel: de methode van DIGIT om een score te geven bij de beoordeling van inschrijvingen is in strijd met de algemene beginselen die gelden voor openbare aanbestedingen, waaronder het transparantiebeginsel en het beginsel van eerlijke en gelijke behandeling, met name omdat (i) de scorematrix van DIGIT niet vóór de inschrijving is meegedeeld en (ii) de ongebruikelijke structuur ervan een andere inschrijver op onrechtmatige wijze heeft bevoordeeld.

               3)

               Derde middel: De commentaren van DIGIT en de overeenkomstige scores die in het evaluatierapport voor de offerte van een andere inschrijver zijn gegeven, zijn tegenstrijdig. Deze tegenstrijdigheden tasten het besluit aan, aangezien zij afbreuk doen aan de geldigheid van de motivering ervan.

               4)

               Vierde middel: DIGIT heeft de offerte van een andere inschrijver aanvaard, hoewel de abnormaal lage prijs die deze had voorgesteld, tot zijn uitsluiting had moeten leiden. Hieraan wordt niet afgedaan door het argument van DIGIT dat het die offerte grondig heeft getoetst aan de regels inzake abnormaal lage prijsoffertes. Een algemene verwijzing naar de toepasselijke regelgeving vormt geen toereikende uiteenzetting van de redenen waarom DIGIT op basis van deze analyse niettemin heeft besloten om die offerte niet van de aanbestedingsprocedure uit te sluiten.
               In het kader van dit middel stelt verzoekster subsidiair dat de door een andere inschrijver voorgestelde prijs onrealistisch is en niet kan berusten op een offerte die aan de voorwaarden van de aanbesteding voldoet. In dit verband verzoekt zij het Gerecht om een onafhankelijke deskundige aan te stellen om na te gaan of de betrokken offerte daadwerkelijk voldoet aan bepaalde voorwaarden van de aanbesteding.

               5)

               Vijfde middel: het besluit is ongeldig omdat de berekening van de waarde van de opdracht in dat document ontoereikend is gemotiveerd.

               6)

               Zesde middel: DIGIT is onbevoegd om het bestreden besluit vast te stellen omdat de daartoe vereiste bevoegdheid niet is gedelegeerd.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 december 2001 in zaak C-446/00 P: Pascual Juan Cubero Vermurie tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen ("Hogere voorziening — Ambtenaren — Bevordering — Mobiliteit")

text:
C 44/6                  NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            16.2.2002
het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschap-                 1)    Door niet binnen de voorgeschreven termijn de wettelijke en
pen (Vierde kamer) van 14 juli 2000, Cwik/Commissie                              bestuursrechtelijke maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn
(T-82/99, JurAmbt. blz. I-A-155 en II-713), strekkende tot                       om te voldoen aan richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli
vernietiging van dit arrest, andere partij bij de procedure:                     1996 betreffende de interoperabiliteit van het transeuropees
Michael Cwik, ambtenaar van de Commissie van de Europese                         hoge-snelheidsspoorwegsysteem, is Ierland de krachtens deze
Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoor-                       richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
digd door N. Lhoëst, advocaat, heeft het Hof, samengesteld als
volgt: G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, P. Jann, F. Macken,           2)    Ierland wordt verwezen in de kosten.
N. Colneric en S. von Bahr, kamerpresidenten, A. La Pergola,
J.-P. Puissochet, L. Sevón, M. Wathelet (rapporteur),
                                                                           (1) PB C 355 van 9.12.2000.
R. Schintgen en V. Skouris, rechters; advocaat-generaal:
D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: L. Hewlett, administrateur,
op 13 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:
1)    Wijst de hogere voorziening af.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
2)    Verwijst de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de
      kosten.                                                                                (Derde kamer)
(1) PB C 335 van 25.11.2000.                                                                     van 13 december 2001
                                                                           in zaak C-446/00 P: Pascual Juan Cubero Vermurie tegen
                                                                                Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                           („Hogere voorziening — Ambtenaren — Bevordering —
                    ARREST VAN HET HOF                                                                  Mobiliteit”)
                                                                                (2002/C 44/11)
                           (Eerste kamer)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                     van 13 december 2001
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in zaak C-372/00: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                dentie van het Hof)
                    schappen tegen Ierland (1)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 96/48/EG — Interoperabiliteit
   van het transeuropees hoge-snelheidsspoorwegsysteem”)                   In zaak C-446/00 P, Pascual Juan Cubero Vermurie, ambtenaar
                                                                           van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonen-
                                                                           de te Brussel (België), vertegenwoordigd door E. Boigelot,
                           (2002/C 44/10)                                  betreffende hogere voorziening tegen het arrest van het
                                                                           Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
                          (Procestaal: Engels)                             (Vijfde kamer) van 3 oktober 2000, Cubero Vermurie/Commis-
                                                                           sie (T-187/98, JurAmbt. blz. I-A-195 en II-885), strekkende
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru- tot vernietiging van dat arrest en tot toewijzing van het door
                          dentie van het Hof)                              rekwirant in eerste aanleg gevorderde, andere partij bij de
                                                                           procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                           (gemachtigde: C. Berardis-Kayser, bijgestaan door B. Wägen-
                                                                           baur), heeft het Hof (Derde kamer), samengesteld als volgt:
In zaak C-372/00, Commissie van de Europese Gemeenschap-                   C. Gulmann, waarnemend voor de president van de Derde
pen (gemachtigde: M. Wolfcarius) tegen Ierland (gemachtigde:               kamer, J.-P. Puissochet en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
D. J. O’Hagan), betreffende een verzoek om vast te stellen                 rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: L. Hewlett,
dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke                administrateur, op 13 december 2001 een arrest gewezen
maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan               waarvan het dictum luidt als volgt:
richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende
de interoperabiliteit van het transeuropees hoge-snelheids-
                                                                           1)    Wijst de hogere voorziening af.
spoorwegsysteem (PB L 235, blz. 6), de krachtens deze richtlijn
op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft                    2)    Verwijst Cubero Vermurie in de kosten.
het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt: P. Jann,
kamerpresident, L. Sevón (rapporteur) en M. Wathelet, rech-
ters; advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op            (1) PB C 45 van 10.2.2001.
13 december 2001 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 17 september 2003 in zaak T-36/98: Aruba tegen Raad van de Europese Unie (Associatie van landen en gebieden overzee — Besluit 97/803/EG — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelĳkheid)

text:
C 304/28                NL                           Publicatieblad van de Europese Unie                                          13.12.2003
door Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemach-                    1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
tigden: T. van Rijn en X. Lewis), Koninkrijk Spanje (gemachtig-
de: N. Díaz Abad) en Franse Republiek (gemachtigden: K. Ris-              2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten, alsmede de kosten van de Raad
pal-Bellanger en C. Chavance), betreffende een beroep tot                       dragen.
nietigverklaring van besluit 97/803/EG van de Raad van
24 november 1997 tot tussentijdse herziening van besluit 91/
482/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden               3)    Interveniënten dragen hun eigen kosten.
overzee met de Europese Gemeenschap (PB L 329, blz. 50),
heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt:
K. Lenaerts, kamerpresident, en J. Azizi en M. Jaeger, rechters;          (1) PB C 137 van 2.5.1998.
griffier: H. Jung, op 17 september 2003 een beschikking
gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten, alsmede de kosten van de Raad
      dragen, met inbegrip van de kosten betreffende de procedure in
      kort geding.
                                                                                BESCHIKKING VAN HET GERECHT
3)    Interveniënten dragen hun eigen kosten.                                                  VAN EERSTE AANLEG
(1) PB C 55 van 20.2.1998.                                                                     van 17 september 2003
                                                                          in zaak T-54/98: Aruba tegen Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen (1)
                                                                          („Associatie van landen en gebieden overzee — Invoer in
             BESCHIKKING VAN HET GERECHT                                  Gemeenschap van suiker van oorsprong uit Aruba —
                     VAN EERSTE AANLEG                                    Verordening (EG) nr. 2553/97 — Beroep tot nietigverklaring
                                                                                — Niet-ontvankelijkheid”)
                     van 17 september 2003
                                                                                (2003/C 304/52)
in zaak T-36/98: Aruba tegen Raad van de Europese
                               Unie (1)
                                                                                (Procestaal: Nederlands)
(Associatie van landen en gebieden overzee — Besluit 97/
803/EG — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijk-
                                 heid)
                                                                          In zaak T-54/98, Aruba, vertegenwoordigd door P. Bos en
                          (2003/C 304/51)                                 M. Slotboom, advocaten, domicilie gekozen hebbende te
                                                                          Luxemburg, tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                          (Procestaal: Engels)                            pen (gemachtigde: T. van Rijn) ondersteund door Raad van de
                                                                          Europese Unie (gemachtigden: J. Huber en G. Houttuin), en
                                                                          Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
                                                                          (gemachtigde: R. Magrill), betreffende een verzoek tot nietigver-
In zaak T-36/98, Aruba, vertegenwoordigd door P. V. F. Bos                klaring van verordening (EG) nr. 2553/97 van de Commissie
en M. Slotboom, advocaten, domicilie gekozen hebbende te                  van 17 december 1997 betreffende de afgifte van invoercertifi-
Luxemburg, tegen Raad van de Europese Unie (gemachtigden:                 caten voor bepaalde producten van de GN-codes 1701, 1702,
J. Huber en G. Houttuin), ondersteund door Commissie van de               1703 en 1704 met ACS/LGO-oorsprongscumulatie (PB L 349,
Europese Gemeenschappen (gemachtigden: T. van Rijn en                     blz. 26), heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als
X. Lewis), en Koninkrijk Spanje (gemachtigde: N. Díaz Abad),              volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, J. Azizi en M. Jaeger,
betreffende een beroep tot nietigverklaring van besluit 97/               rechters; griffier: H. Jung, op 17 september 2003 een beschik-
803/EG van de Raad van 24 november 1997 tot tussentijdse                  king gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
herziening van besluit 91/482/EEG betreffende de associatie
van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeen-
schap (PB L 329, blz. 50), heeft het Gerecht (Derde kamer),               1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.
samengesteld als volgt: K. Lenaerts, kamerpresident, en J. Azizi
en M. Jaeger, rechters; griffier: H. Jung, op 17 september 2003           2)    Verzoeker zal zijn eigen kosten dragen alsmede die van de
een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                     Commissie.


title: Zaak C-569/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö — Zweden) — Bricmate AB/Tullverket [Prejudiciële verwijzing — Handelspolitiek — Antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit China — Uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 — Geldigheid — Verordening (EG) nr. 1225/2009 — Artikelen 3, leden 2, 3, 5 en 6, 17 en 20, lid 1 — Vaststelling van de schade en het oorzakelijk verband — Feitelijke onjuistheden en kennelijke beoordelingsfouten — Zorgvuldigheidsplicht — Onderzoek van de gegevens verstrekt door een in de steekproef opgenomen importeur — Motiveringsplicht — Rechten van de verdediging]

text:
               3.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 363/5

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 10 september 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Förvaltningsrätten i Malmö — Zweden) — Bricmate AB/Tullverket
   (Zaak C-569/13) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Handelspolitiek - Antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit China - Uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 - Geldigheid - Verordening (EG) nr. 1225/2009 - Artikelen 3, leden 2, 3, 5 en 6, 17 en 20, lid 1 - Vaststelling van de schade en het oorzakelijk verband - Feitelijke onjuistheden en kennelijke beoordelingsfouten - Zorgvuldigheidsplicht - Onderzoek van de gegevens verstrekt door een in de steekproef opgenomen importeur - Motiveringsplicht - Rechten van de verdediging])
   (2015/C 363/05)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Förvaltningsrätten i Malmö

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bricmate AB

      Verwerende partij: Tullverket

      Dictum

   Bij het onderzoek van de prejudiciële vraag is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid kunnen aantasten van uitvoeringsverordening (EU) nr. 917/2011 van de Raad van 12 september 2011 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige antidumpingrecht op keramische tegels van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

      (1)  PB C 15 van 18.01.2014.


title: Zaak C-538/14: Beroep ingesteld op 26 november 2014 — Europese Commissie/Republiek Finland

text:
               2.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 34/15

         Beroep ingesteld op 26 november 2014 — Europese Commissie/Republiek Finland
   (Zaak C-538/14)
   (2015/C 034/17)
   Procestaal: Fins

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: I. Koskinen, D. Martin)

      Verwerende partij: Republiek Finland

      Conclusies

               —

               vaststellen dat de Republiek Finland in strijd heeft gehandeld met haar verplichtingen op grond van de artikelen 3, lid 1, en 13 van richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (1) door geen orgaan aan te wijzen dat verantwoordelijk is voor het implementeren van de verplichtingen die artikel 13 van deze richtlijn op het gebied van de arbeidsmarkt oplegt, en niet heeft gegarandeerd dat deze verplichtingen daadwerkelijk worden geïmplementeerd;

               —

               verwijzen van de Republiek Finland in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Krachtens artikel 3, lid 1, van richtlijn 2000/43/EG strekt de werkingssfeer van deze richtlijn zich ook uit tot de arbeidsmarkt. Krachtens artikel 13 dient elke lidstaat één of meerdere organen aan te wijzen voor de bevordering van gelijke behandeling van alle personen, zonder discriminatie op grond van ras of etnische afstamming en te garanderen dat ten minste één van de aangewezen organen ervoor verantwoordelijk is tot actie over te gaan met betrekking tot de in deze bepaling genoemde gevallen en verplichtingen ten aanzien van vraagstukken die verband houden met de arbeidsmarkt. Aangezien in het Finse recht geen orgaan is aangewezen om de in artikel 13 van richtlijn 2000/43/EG genoemde verplichtingen ten aanzien van arbeidsmarktvraagstukken te implementeren, heeft de Republiek Finland gehandeld in strijd met de verplichtingen die krachtens de artikelen 3, lid 1, en 13 van de richtlijn op haar rusten.

      (1)  PB L 180, blz. 22.


title: Doorhaling van zaak C-405/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/35

         Doorhaling van zaak C-405/02 (1)

   (2004/C 94/93)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 13 februari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C-405/02: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

      (1)  PB C 323 van 21.12.2002


title: Zaak C-450/04: Beroep, op 27 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek

text:
               18.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 314/7

         Beroep, op 27 oktober 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek
   (Zaak C-450/04)
   (2004/C 314/13)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 27 oktober 2004 beroep ingesteld tegen Franse Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. O'Reilly en A.-M. Rouchaud-Joët als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2001/40/EG van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van de richtlijn in de nationale rechtsorde is op 2 december 2004 verstreken.

      (1)  PB L 149 van 02.06.2001, blz. 34.


title: Zaak C-453/07: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gießen — Duitsland) — Hakan Er/Wetteraukreis (Associatieovereenkomst EEG-Turkije — Besluit nr. 1/80 van Associatieraad — Artikel 7, eerste alinea, tweede streepje — Verblijfsrecht van meerderjarig kind van Turkse werknemer — Geen arbeid in loondienst verricht — Voorwaarden voor verlies van verkregen rechten)

text:
               22.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 301/12

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 25 september 2008 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verwaltungsgericht Gießen — Duitsland) — Hakan Er/Wetteraukreis
   (Zaak C-453/07) (1)

   (Associatieovereenkomst EEG-Turkije - Besluit nr. 1/80 van Associatieraad - Artikel 7, eerste alinea, tweede streepje - Verblijfsrecht van meerderjarig kind van Turkse werknemer - Geen arbeid in loondienst verricht - Voorwaarden voor verlies van verkregen rechten)
   (2008/C 301/22)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Verwaltungsgericht Gießen
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Hakan Er

      Verwerende partij: Wetteraukreis
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Verwaltungsgericht Gießen — Uitlegging van artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van de Associatieraad van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de associatie, en van artikel 59 van het Aanvullend Protocol betreffende de overgangsperiode voorzien in de Overeenkomst waarbij een Associatie tot stand is gebracht tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, dat op 23 november 1970 is ondertekend en bij verordening (EEG) nr. 2760/72 van de Raad van 19 december 1972 namens de Gemeenschap is gesloten, goedgekeurd en bevestigd (PB L 293, blz. 1) — Verblijfsrecht van een Turks staatsburger die het grondgebied van een lidstaat als minderjarige is binnengekomen in het kader van een gezinshereniging — Verlies van het verblijfsrecht — Geen regelmatige economische activiteit door de betrokkene als meerderjarige
   Dictum
   Een Turks staatsburger, die als kind toestemming heeft gekregen om voor gezinshereniging het grondgebied van een lidstaat binnen te komen en die het recht van vrije toegang tot elke arbeid in loondienst van zijn keuze heeft verkregen krachtens artikel 7, eerste alinea, tweede streepje, van besluit nr. 1/80 van 19 september 1980 betreffende de ontwikkeling van de Associatie, dat is vastgesteld door de Associatieraad, die is ingesteld bij de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije, verliest het recht op verblijf in deze lidstaat, dat samenhangt met het recht op vrije toegang, ook dan niet wanneer hij, als 23-jarige, geen arbeid in loondienst heeft verricht sinds hij zijn schoolopleiding op 16-jarige leeftijd heeft afgebroken en heeft deelgenomen aan overheidsprogramma's ter bevordering van het vinden van werk, zonder deze evenwel af te maken.

      (1)  PB C 297 van 8.12.2007.


title: Zaak T-659/16: Beroep ingesteld op 16 september 2016 — LG Electronics/EUIPO (Second Display)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/59

         Beroep ingesteld op 16 september 2016 — LG Electronics/EUIPO (Second Display)
   (Zaak T-659/16)
   (2016/C 402/70)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: LG Electronics, Inc. (Seoel, Zuid-Korea) (vertegenwoordigers: T. de Haan en P. Péters, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Betrokken merk: Uniewoordmerk „Second Display” — inschrijvingsaanvraag nr. 14 362 248

      Bestreden beslissing: beslissing van de eerste kamer van beroep van het EUIPO van 10 juni 2016 in zaak R 106/2016-1

      Conclusies

               —

               vernietiging van de bestreden beslissing;

               —

               verwijzing van het EUIPO in de kosten, daaronder begrepen de kosten die verzoekster voor de eerste kamer van beroep van het EUIPO zijn opgekomen.

      Aangevoerd middel

               —

               schending van artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening nr. 207/2009 juncto artikel 75 van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-395/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Spanje) op 22 juli 2015 — Mohamed Daouidi/Bootes Plus S.L., Fondo de Garantía Salarial en Ministerio Fiscal

text:
               26.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 354/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona (Spanje) op 22 juli 2015 — Mohamed Daouidi/Bootes Plus S.L., Fondo de Garantía Salarial en Ministerio Fiscal
   (Zaak C-395/15)
   (2015/C 354/22)
   Procestaal: Spaans

      Verwijzende rechter

   Juzgado de lo Social no 33 de Barcelona

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Mohamed Daouidi

      Verwerende partijen: Bootes Plus S.L., Fondo de Garantía Salarial en Ministerio Fiscal

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet het algemene discriminatieverbod van artikel 21, lid 1, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (1) aldus worden uitgelegd dat het zich kan uitstrekken tot het besluit van een onderneming om een tot dan toe professioneel gewaardeerde werknemer die gezondheidszorg en socialezekerheidsuitkeringen ontving, te ontslaan op de enkele grond dat hij — voor onbepaalde tijd — tijdelijk arbeidsongeschikt was als gevolg van een arbeidsongeval?

               2)

               Moet artikel 30 van het Handvest aldus worden uitgelegd dat aan een werknemer die kennelijk willekeurig en zonder reden wordt ontslagen, de bescherming moet worden geboden die in de nationale wettelijke regeling is voorzien tegen ontslag dat in strijd is met een fundamenteel recht?

               3)

               Valt het besluit van een onderneming om een tot dan toe professioneel gewaardeerde werknemer die gezondheidszorg en socialezekerheidsuitkeringen ontvangt, te ontslaan op de enkele grond dat hij — voor onbepaalde tijd — tijdelijk arbeidsongeschikt is als gevolg van een arbeidsongeval, onder de bescherming en/of de werkingssfeer van de artikelen 3, 15, 31, 34, lid 1, en 35 van het Handvest (een of meer van die artikelen dan wel al die artikelen)?

               4)

               Indien het antwoord op de vorige drie vragen (of op een van die vragen) bevestigend luidt en het besluit tot ontslag van een tot dan toe professioneel gewaardeerde werknemer die gezondheidszorg en socialezekerheidsuitkeringen ontvangt, op de enkele grond dat hij — voor onbepaalde tijd — tijdelijk arbeidsongeschikt is als gevolg van een arbeidsongeval, onder de bescherming en/of de werkingssfeer van een of meer van de artikelen van het Handvest valt, mag de nationale rechter die artikelen dan toepassen om een geschil tussen particulieren te beslechten — naargelang het om een „recht” dan wel een „beginsel” gaat — op grond dat zij rechtstreekse werking hebben dan wel op grond van het „beginsel van conforme uitlegging”?
               Indien de vorige vier vragen ontkennend worden beantwoord, wordt een vijfde vraag gesteld:

               5)

               Valt het besluit van een onderneming om een tot dan toe professioneel gewaardeerde werknemer te ontslaan op de enkele grond dat hij — voor onbepaalde tijd — tijdelijk arbeidsongeschikt is als gevolg van een arbeidsongeval, onder het begrip „directe discriminatie op grond van een handicap”, dat als discriminatiegrond is opgenomen in de artikelen 1 tot en met 3 van richtlijn 2000/78 (2)?

      (1)  PB 2000, C 364, blz. 1.

      (2)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303, blz. 16).


title: Zaak C-633/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 30 november 2015 — London Borough of Ealing/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

text:
               15.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 59/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het First-tier Tribunal (Tax Chamber) (Verenigd Koninkrijk) op 30 november 2015 — London Borough of Ealing/Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
   (Zaak C-633/15)
   (2016/C 059/05)
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   First-tier Tribunal (Tax Chamber)

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: London Borough of Ealing

      Verwerende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Prejudiciële vragen

               1)

               Mag het Verenigd Koninkrijk krachtens artikel 133, laatste alinea, van [richtlijn 2006/112/EG] (1) de onder d) van dat artikel geformuleerde voorwaarde opleggen aan publiekrechtelijke instellingen, (i) in omstandigheden waarin de betrokken handelingen in het Verenigd Koninkrijk op 1 januari 1989 werden behandeld als belastbaar, maar andere sportdiensten op die datum waren vrijgesteld en (ii) in omstandigheden waarin de betrokken handelingen niet eerst waren vrijgesteld krachtens het nationale recht alvorens het Verenigd Koninkrijk de voorwaarde van artikel 133, onder d), trachtte op te leggen?

               2)

               Indien het antwoord op de eerste vraag bevestigend luidt, mag het Verenigd Koninkrijk dan de voorwaarde van artikel 133, onder d), van [richtlijn 2006/112/EG] opleggen aan publiekrechtelijke instellingen zonder winstoogmerk zonder deze voorwaarde ook toe te passen op niet-publiekrechtelijke instellingen zonder winstoogmerk?

               3)

               Indien het antwoord op de tweede vraag bevestigend luidt, mag het Verenigd Koninkrijk dan alle publiekrechtelijke instellingen zonder winstoogmerk uitsluiten van de vrijstelling als bedoeld in artikel 132, lid 1, onder m), zonder van geval tot geval te hebben onderzocht of de verlening van de vrijstelling tot verstoring van de mededinging zou kunnen leiden ten nadele van belastingplichtige commerciële ondernemingen?

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).


title: Zaak C-412/11: Beroep ingesteld op 5 augustus 2011 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg

text:
               8.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 298/16

         Beroep ingesteld op 5 augustus 2011 — Europese Commissie/Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-412/11)
   2011/C 298/29
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J.-P. Keppenne en H. Støvlbæk, gemachtigden)

      Verwerende partij: Groothertogdom Luxemburg

      Conclusies

               —

               Vaststellen dat aangezien de maatregelen ter uitvoering van het eerste spoorwegpakket ontoereikend waren, het Groothertogdom Luxemburg de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 6, lid 3, van en bijlage II bij richtlijn 91/440/EEG, zoals gewijzigd (1), en artikel 14, lid 2, van richtlijn 2001/14/EG (2),

               —

               het Groothertogdom Luxemburg verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De Commissie stelt de betrokken nationale bepalingen aan de kaak voor zover deze bepalen dat bij storingen van het treinverkeer de toewijzing van treinpaden geschiedt door de Société nationale des chemins de fer luxembourgeois (CFL), en niet door een onafhankelijke instantie. Bijgevolg neemt de CFL deel aan de uitoefening van essentiële taken, waardoor een billijke en niet-discriminerende toegang tot de infrastructuur voor andere marktdeelnemers niet is gewaarborgd.
   Op de door de Luxemburgse autoriteiten aangevoerde bezwaren antwoordt de Commissie ten eerste dat de verklaring van de Luxemburgse autoriteiten dat er bij storingen van het treinverkeer geen nieuwe toewijzing van treinpaden plaatsvindt, onjuist is. Wanneer de dienstregeling niet meer kan worden gevolgd, laat de CFL vertraagde treinen passeren, hetgeen een nieuwe toewijzing van treinpaden vormt. Ten tweede verzet de Commissie zich tegen de stelling dat artikel 29 van richtlijn 2001/14/EG een lex specialis vormt die derogeert aan de algemene regel en op grond waarvan de nieuwe toewijzing van treinpaden door de CFL bij storingen gerechtvaardigd zou zijn.

      (1)  Richtlijn 2001/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 tot wijziging van richtlijn 91/440/EEG van de Raad betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (PB L 75, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2001/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2001 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering (PB L 75, blz. 29).


title: Zaak T-232/05: Beroep, op 15 juni 2005 ingesteld door Trevor Hutchings tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               17.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 229/24

         Beroep, op 15 juni 2005 ingesteld door Trevor Hutchings tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-232/05)
   (2005/C 229/54)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 15 juni 2005 beroep ingesteld tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door Trevor Hutchings, wonende te Brussel, vertegenwoordigd doorS. Orlandi, X. Martin Membiela, A. Coolen en E. Marchal, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               1)

               nietig te verklaren het besluit van de Commissie houdende indeling van verzoeker in de rang B*4, salaristrap 1;

               2)

               verweerster te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker komt op tegen het besluit van de Commissie om hem aan te werven in de rang B*4 in plaats van in de rang B 3 (B*7) zoals in haar eerste aanbod tot aanwerving was vermeld. Hij stelt dat de Commissie, door eenzijdig een wezenlijk element van zijn aanstellingsovereenkomst te wijzigen, inbreuk heeft gemaakt op het beginsel dat de overeenkomst partijen tot wet strekt
   Verder stelt hij schending van het beginsel van gelijke behandeling, het non-discriminatiebeginsel en het vertrouwensbeginsel, alsmede schending van de oproep tot kandidaatstelling.


title: Zaak C-183/00: Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de Oviedo van 13 april 2000 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen M. V. González Sánchez en Medicina Asturiana SA

text:
C 192/14              NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                         8.7.2000
3. Rechtvaardigt de omstandigheid dat een instelling door              3. Houdt artikel 1, sub d, van beschikking 94/698/EG (2) van
    haar systematisch beoogde overschotten aanwendt ten                     de Commissie, waarbij voor de goedkeuring van de daarin
    dienste van haar prestaties, bestaande uit het gelegenheid              bedoelde steunmaatregel als voorwaarde wordt gesteld dat
    geven tot de beoefening van een tak van sport, als bedoeld              Portugal de verplichting naleeft om uiterlijk vanaf 1 januari
    in artikel 13, A, lid 1, letter m, van de Zesde richtlijn, de           1996 artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 op de
    gevolgtrekking dat zij geen winst beoogt in de zin van                  autonome regio’s toe te passen en de openbare dienstver-
    deze bepaling? Of is voor zodanige gevolgtrekking slechts               plichtingen voor de betrokken routes publiceert („overeen-
    plaats indien sprake is van incidentele, niet systematisch              komstig hoofdstuk VIII, punt III”) in, dat Portugal geen
    nagestreefde exploitatie-overschotten, welke in de genoem-              gebruik meer kan maken van de bij artikel 3, lid 2, van de
    de zin worden aangewend? Dient bij het beantwoorden                     verordening aan de lidstaten verleende mogelijkheid?
    van deze vragen mede gelet te worden op het bepaalde in
    artikel 13, A, lid 2, eerste gedachtestreepje, van de Zesde
    richtlijn, en zo ja in welke zin moet deze bepaling dan            (1) Verordening (EEG) nr. 2408/92 van de Raad van 23 juli 1992
    worden uitgelegd; meer in het bijzonder: moet in het                   betreffende de toegang van communautaire luchtvaartmaatschap-
    tweede gedeelte van deze bepaling tussen „wel” en „winst”              pijen tot intracommunautaire luchtroutes (PB L 240, van
    gelezen worden „systematisch”, dan wel „, doch slechts                 24.08.92, blz. 8).
    incidenteel”?                                                      (2) Beschikking van de Commissie van 6 juli 1994 betreffende
                                                                           kapitaalverhoging, kredietgaranties en bestaande belastingvrijstel-
                                                                           ling voor, Transportes Aéros Portugueses SA & quot; (TAP) (PB
                                                                           L 279, van 28.10.94, blz. 29).
Verzoek van de voltallige 1a secção van het Supremo
Tribunal Administrativo van 13 april 2000 om een preju-
diciële beslissing in het geding tussen Flightline Ltd en
Secretário de Estado dos Transports e Comunicações en
                                                                       Verzoek van de Juzgado de Primera Instancia e Instruc-
        TAP — Transportes Aéreos Portugueses, SA
                                                                       ción nr. 5 de Oviedo van 13 april 2000 om een prejudicië-
                                                                       le beslissing in het geding tussen M. V. González Sánchez
                        (Zaak C-181/00)                                                    en Medicina Asturiana SA
                        (2000/C 192/24)                                                         (Zaak C-183/00)
De voltallige 1a secção van het Supremo Tribunal Ad-                                           (2000/C 192/25)
ministrativo heeft bij beschikking van 13 april 2000, ingeko-
men ter griffie van het Hof van Justitie op 15 mei 2000, in het
geding tussen Flightline Ltd en Secretário de Estado dos              De Juzgado de Primera Instancia e Instrucción nr. 5 de Oviedo
Transportes e Comunicações en TAP — Transportes Aéreos                heeft bij beschikking van 13 april 2000, ingekomen ter griffie
Portugueses, SAC, het Hof van Justitie van de Europese                 van het Hof van Justitie op 16 mei 2000, in het geding tussen
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over            M. B. González Sánchez en Medicina Asturiana SA, het Hof
de navolgende vragen:                                                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
                                                                       een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
1. Onderstelt of bevestigt de uitoefening door een lidstaat van
    de bij artikel 4 van verordening (EEG) nr. 2408/92 (1)
    van de Raad van 23 juli 1992 vastgestelde rechten en               „Moet artikel 13 van richtlijn 85/374/EEG (1) van de Raad van
    mogelijkheden, dat die lidstaat noodzakelijkerwijs afziet          25 juli 1985 betreffende de onderlinge aanpassing van de
    van de bij artikel 3, lid 2, van die verordening vastgestelde      wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inza-
    mogelijkheid om tot 1 april 1997 de mededinging bij                ke de aansprakelijkheid voor producten met gebreken, aldus
    cabotagediensten op zijn grondgebied te kunnen beperken?           worden uitgelegd, dat het eraan in de weg staat, dat de rechten
                                                                       die de consumenten overeenkomstig de wetgeving van de
                                                                       lidstaat genoten, als gevolg van de omzetting van de richtlijn
2. Kan in het kader van een in 1995 door een lidstaat
                                                                       worden beperkt?”
    aangekondigde openbare aanbesteding voor de exploitatie
    van geregelde luchtdiensten op een bepaalde route in
    overeenstemming met de krachtens artikel 4 van de veror-
    dening met betrekking tot die route opgelegde openbare             (1) PB L 210, blz. 29.
    dienstverplichtingen, niet worden geëist, dat inschrijvende
    luchtvaartmaatschappijen waaraan in een andere lidstaat
    een vergunning is verleend, voldoen aan de bij artikel 3,
    lid 2, van die verordening vastgestelde voorwaarden?


title: Zaak C-123/10: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Waltraud Brachner/Pensionsversicherungsanstalt (Sociaal beleid — Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid — Richtlijn 79/7/EEG — Artikelen 3, lid 1, en 4, lid 1 — Nationale regeling inzake jaarlijkse aanpassing van pensioenen — Uitzonderlijke pensioenverhoging voor 2008 — Uitsluiting van die pensioenverhoging van bedrag dat onder normbedrag voor compenserende toeslag ligt — Uitzonderlijke verhoging van dat normbedrag voor 2008 — Uitsluiting van recht op compenserende toeslag van pensioenontvangers wier inkomsten, met inbegrip van inkomsten van echtgenoot die deel uitmaakt van huishouden, dit normbedrag overschrijden — Werkingssfeer van richtlijn — Indirecte discriminatie van vrouwen — Rechtvaardiging — Geen)

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 362/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 oktober 2011 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberste Gerichtshof — Oostenrijk) — Waltraud Brachner/Pensionsversicherungsanstalt
   (Zaak C-123/10) (1)

   (Sociaal beleid - Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op gebied van sociale zekerheid - Richtlijn 79/7/EEG - Artikelen 3, lid 1, en 4, lid 1 - Nationale regeling inzake jaarlijkse aanpassing van pensioenen - Uitzonderlijke pensioenverhoging voor 2008 - Uitsluiting van die pensioenverhoging van bedrag dat onder normbedrag voor compenserende toeslag ligt - Uitzonderlijke verhoging van dat normbedrag voor 2008 - Uitsluiting van recht op compenserende toeslag van pensioenontvangers wier inkomsten, met inbegrip van inkomsten van echtgenoot die deel uitmaakt van huishouden, dit normbedrag overschrijden - Werkingssfeer van richtlijn - Indirecte discriminatie van vrouwen - Rechtvaardiging - Geen)
   2011/C 362/09
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberster Gerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Waltraud Brachner

      Verwerende partij: Pensionsversicherungsanstalt

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Oberster Gerichtshof — Uitlegging van artikel 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (PB 1979, L 6, blz. 24) — Aanpassing van pensioenen — Indirecte discriminatie van vrouwen — Nationale regeling die voor een groep personen die een pensioen lager dan het minimuminkomen ontvangt en die in meerderheid uit vrouwen bestaat, voorziet in een lagere aanpassingsfactor dan de factor geldend voor hogere pensioenen

      Dictum

               1)

               Artikel 3, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, moet in die zin worden uitgelegd dat een regeling van jaarlijkse pensioenaanpassing, zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, binnen de werkingssfeer van die richtlijn, en derhalve onder het in artikel 4, lid 1, van die richtlijn vervatte verbod van discriminatie valt.

               2)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 moet in die zin worden uitgelegd dat, gelet op de statistische gegevens waarover de verwijzende rechter beschikt en bij gebreke van aanwijzingen voor het tegendeel, deze rechter ervan uit mag gaan dat die bepaling zich verzet tegen een nationale regeling die tot gevolg heeft dat een aanzienlijk groter percentage vrouwelijke dan mannelijke gepensioneerden wordt uitgesloten van een uitzonderlijke verhoging van de pensioenen.

               3)

               Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 moet in die zin worden uitgelegd dat wanneer de verwijzende rechter in het kader van het onderzoek dat hij moet verrichten voor zijn antwoord op de tweede vraag, tot de conclusie zou komen dat in feite een aanzienlijk hoger percentage vrouwelijke dan mannelijke gepensioneerden door de uitsluiting van minimumpensioenen van de uitzonderlijke verhoging waarin de in het hoofdgeding aan de orde zijnde aanpassingsregeling voorziet, kan zijn benadeeld, dit nadeel niet kan worden gerechtvaardigd door het feit dat vrouwen die hebben gewerkt eerder van hun pensioen gaan genieten en gedurende langere tijd pensioen ontvangen, noch door de omstandigheid dat het normbedrag voor de compenserende toeslag ook voorwerp van een uitzonderlijke verhoging voor 2008 was.

      (1)  PB C 148 van 5.6.2010.


title: Zaak T-194/99: Beroep, op 30 augustus 1999 ingesteld door C. Sebastiani tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
30.10.1999           NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    C 314/13
niet automatisch niet-toepasselijk geworden. Evenmin kan het         Beroep, op 30 augustus 1999 ingesteld door C. Sebastiani
besluit van de Raad van Bewind van 23 februari 1999 de                  tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
afschaffing van de methode terugwerkende kracht hebben
verleend door een niet-bestaand besluit van de directie te
                                                                                (Zaak T-194/99)
„bevestigen”. Daaruit volgt, dat de methode in principe van
toepassing is gebleven op de bezoldiging van het voltallig
personeel van de Bank. Op die grond stellen verzoekers, dat                                 (1999/C 314/28)
het Gerecht hun salarisoverzicht van januari 1999 nietig zou
moeten verklaren voorzover dit geen element inzake de
toepassing van de methode bevat, en dat het de Bank zou                                      (Procestaal: Frans)
moeten gelasten, de methode weer in te voeren en te blijven
toepassen.
                                                                     Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
                                                                     schappen is op 30 augustus 1999 beroep ingesteld tegen
                                                                     Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Zou het Gerecht evenwel van oordeel zijn, dat een dergelijk          C. Sebastiani, wonende te Brussel, vertegenwoordigd door
besluit wel is genomen, dan is dit besluit volgens verzoekers        J.-N. Louis, G.-F. Parmentier en V. Peere, advocaten te Brussel,
onwettig en moet het nietig worden verklaard op de volgende          domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire
gronden:                                                             Myson SARL, Rue de Cessange 30.
1. Het besluit is genomen zonder dat de officiële vertegen-          Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
    woordigers van het personeel naar behoren zijn geraad-
    pleegd, zoals in artikel 24 van het Statuut is voorge-           — nietig te verklaren het besluit van de Commissie om hem
    schreven.                                                             voor het bevorderingsjaar 1998 niet tot de rang A 6 te
                                                                          bevorderen;
2. Het besluit is gebaseerd op een rechtsdwaling, die het            — de Commissie in de kosten te verwijzen.
    wezenlijk karakter ervan heeft aangetast, en derhalve
                                                                     Middelen en voornaamste argumenten
    — is het besluit door de directie ultra vires genomen;
                                                                     Verzoeker verzet zich tegen de weigering van het TABG hem
    — heeft de directie niet naar behoren alle elementen in          te bevorderen in het kader van het bevorderingsjaar 1998.
        aanmerking genomen die voor een dergelijk besluit
        van belang zijn;                                             Tot staving van zijn aanspraken beroept hij zich op schending
                                                                     van:
    — is de door de directie gevolgde procedure onwettig.
                                                                     — de artikelen 26, 43 en 45 van het Statuut,
3. Het besluit is in strijd met een recht dat het personeel op       — de rechten van de verdediging,
    grond van zijn aanstellingsovereenkomst met de Bank
    geniet, aangezien deze rechten hetzij                            — het gelijkheidsbeginsel, het beginsel van goed bestuur en
                                                                          het loopbaanbeginsel, en
    — met wederzijds goedvinden zijn opgenomen in de                 — de motiveringsplicht.
        individuele aanstellingsovereenkomsten; hetzij
                                                                     Dienaangaande betoogt hij, dat zijn persoonsdossier, op de
    — zijn ontstaan door de werking van het beginsel van             datum van de vergelijkende beoordeling van de verdiensten
        verworven contractuele rechten, dat in enigerlei vorm        van de kandidaten voor bevordering tot de rang A 6 voor het
        in de meeste lidstaten bekend is en dat geldt voor de        betrokken bevorderingsjaar, geen rapport over zijn prestaties
        aanstellingsovereenkomsten van het personeel van de          als administrateur bevatte.
        Bank ingevolge artikel 44 van het Statuut.
                                                                     Bovendien is de nota van de adjunct-directeur-generaal van
                                                                     DG XII, waarin wordt gepreciseerd dat verzoeker per 1 septem-
4. Het besluit is in strijd met de gewettigde verwachtingen          ber 1996 was vervangen als correspondent in vaste dienst van
    van het personeel, die zijn gewekt door een gedragslijn van      het RCAC voor DG XII, niet meteen al bij de goedkeuring
    de administratie van de Bank die neerkomt op een                 ervan opgesteld, niet aan verzoeker meegedeeld en niet in zijn
    duidelijke garantie dat de methode ook na 1 januari 1999         persoonsdossier opgenomen. Dientengevolge zouden de leden
    van toepassing zou blijven.                                      van het bevorderingscomité niet op de hoogte zijn geweest
                                                                     van een wezenlijk bestanddeel van verzoekers administratieve
                                                                     situatie.


title: Zaak F-108/14: Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — ZZ/Commissie

text:
               26.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 26/46

         Beroep ingesteld op 10 oktober 2014 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-108/14)
   (2015/C 026/60)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. Orlandi, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit inzake verzoekers extra pensioenrechten in verband met de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe AUB van de artikelen 11 en 12 van bijlage VIII bij het Ambtenarenstatuut

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               artikel 9 van de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut onwettig verklaren;

               —

               nietig verklaren het besluit van 16 januari 2014 inzake de extra pensioenrechten die verzoeker vóór zijn indiensttreding heeft verworven, in het kader van de overdracht daarvan aan de pensioenregeling van de instellingen van de Europese Unie, waarbij toepassing wordt gegeven aan de algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 11, lid 2, van bijlage VIII bij het Statuut van 3 maart 2011;

               —

               verwijzing van de Europese Commissie in de kosten van de procedure.


title: Zaak F-87/11: Beroep ingesteld op 13 september 2011 — ZZ/FRONTEX

text:
               26.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 347/45

         Beroep ingesteld op 13 september 2011 — ZZ/FRONTEX
   (Zaak F-87/11)
   2011/C 347/83
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: S. A. Pappas, advocaat)

      Verwerende partij: Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (FRONTEX)

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van het besluit om verzoekers overeenkomst van tijdelijk functionaris niet te verlengen

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               het besluit van de uitvoerend directeur van FRONTEX van 16 december 2010 nietig verklaren;

               —

               het Agentschap verwijzen in de kosten.


title: Zaak F-96/05: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van  21 maart 2006  — Marenco tegen Commissie

text:
               6.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 108/35

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 21 maart 2006 — Marenco tegen Commissie
   (Zaak F-96/05) (1)

   (2006/C 108/65)

      Procestaal: Frans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 10 van 14.1.2006.


title: Arrest van het Hof (Vijfde kamer) van 21 september 1999 in zaak C-397/96 (verzoek van het Landgericht Trier om een prejudiciële beslissing): Caisse de Pension des Employés Privés tegen D. Kordel, R. Kordel, Frankfurter Allianz Versicherungs AG (Sociale zekerheid - Orgaan dat prestaties verschuldigd is - Verhaal op aansprakelijke derde - Subrogatie)

text:
18.12.1999               NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            C 366/7
1) Door niet de maatregelen vast te stellen die nodig zijn om               kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
     artikel 4, lid 2, correct uit te voeren voor de in bijlage II,         sident, P. Jann, D. A. O. Edward (rapporteur), L. Sevón en
     punten 1, sub d, en 2, sub a, bedoelde categorieën van projecten,      M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier:
     en door geen uitvoering te geven aan de artikelen 2, lid 3, 5 en       H. von Holstein, adjunct-griffier, op 21 september 1999 een
     7 van richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985                arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
     betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
     particuliere projecten, is Ierland de krachtens die richtlijn op hem
     rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                            1) Artikel 93, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71
                                                                                van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.                                  de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,
                                                                                alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
3) Ierland wordt in de kosten verwezen.                                          verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG)
                                                                                nr. 2001/83 van de Raad van 2 juni 1983, moet aldus worden
                                                                                uitgelegd, dat in geval van op het grondgebied van een lidstaat
                                                                                ingetreden schade die tot de toekenning van prestaties van sociale
(1) PB C 40 van 8.2.1997.                                                        zekerheid aan het slachtoffer of zijn rechthebbenden door een
                                                                                onder een andere lidstaat vallend orgaan van sociale zekerheid in
                                                                                de zin van deze verordening heeft geleid, de rechten die het
                                                                                slachtoffer of zijn rechthebbenden ten opzichte van de veroorzaker
                                                                                van de schade hebben en waarin bedoeld orgaan kan worden
                                                                                gesubrogeerd, alsmede de voorwaarden waaronder de schadevor-
                                                                                dering bij de rechterlijke instanties van de lidstaat op het
                                                                                grondgebied waarvan de schade is ingetreden, aanhangig kan
                                                                                worden gemaakt, worden bepaald volgens het recht van die staat,
                     ARREST VAN HET HOF                                          de toepasselijke regels van internationaal privaatrecht daaronder
                                                                                begrepen.
                            (Vijfde kamer)
                                                                            2) Artikel 93, lid 1, sub a, van verordening (EEG) nr. 1408/71,
                      van 21 september 1999                                      zoals gewijzigd en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83
                                                                                moet aldus worden uitgelegd, dat de subrogatie van een onder
                                                                                het recht van een lidstaat vallend orgaan van sociale zekerheid in
in zaak C-397/96 (verzoek van het Landgericht Trier                              de zin van deze verordening in de rechten die het slachtoffer of
om een prejudiciële beslissing): Caisse de Pension des                           zijn rechthebbenden hebben ten opzichte van de veroorzaker van
Employés Privés tegen D. Kordel, R. Kordel, Frankfurter                          op het grondgebied van een andere lidstaat ingetreden schade die
                   Allianz Versicherungs AG (1)                                  heeft geleid tot toekenning van prestaties van sociale zekerheid
                                                                                door dat orgaan, alsmede de omvang van de rechten waarin dat
                                                                                orgaan is gesubrogeerd, worden bepaald volgens het recht van de
(Sociale zekerheid — Orgaan dat prestaties verschuldigd is
                                                                                lidstaat waaronder dat orgaan valt, mits in het kader van de door
      — Verhaal op aansprakelijke derde — Subrogatie)
                                                                                dat recht voorziene subrogatie niet meer rechten geldend worden
                                                                                gemaakt dan het slachtoffer of zijn rechthebbenden ten opzichte
                           (1999/C 366/11)                                       van de veroorzaker van de schade hebben krachtens het recht van
                                                                                de lidstaat op het grondgebied waarvan de schade is ingetreden.
                           (Procestaal: Duits)
                                                                            3) Het staat aan de aangezochte rechter om de relevante bepalingen
                                                                                van de wetgeving van de lidstaat van het orgaan dat de prestaties
                                                                                verschuldigd is, aan te wijzen en toe te passen, ook indien die
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       bepalingen de subrogatie van dat orgaan in de rechten die de
                           dentie van het Hof)                                   ontvanger van de prestaties ten opzichte van de veroorzaker van
                                                                                de schade heeft, of de uitoefening van die rechten door het
In zaak C-397/96, betreffende een verzoek aan het Hof                            gesubrogeerde orgaan, uitsluiten of beperken.
krachtens artikel 177 EG-Verdrag van het Landgericht Trier
(Duitsland), in het aldaar aanhangig geding tussen Caisse
de Pension des Employés Privés en D. Kordel, R. Kordel,
Frankfurter Allianz Versicherungs AG, om een prejudiciële                   (1) PB C 40 van 8.2.1997.
beslissing over de uitlegging van artikel 93, lid 1, sub a, van
verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971
betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen
op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden,
die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd
en bijgewerkt bij verordening (EEG) nr. 2001/83 van de Raad
van 2 juni 1983 (PB L 230, blz. 6), heeft het Hof (Vijfde


title: Zaak C-309/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de House of Lords (United Kingdom) op 17 juli 2006 — Marks & Spencer plc/Her Majesty's Commissioners of Customs and Excise

text:
               28.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 261/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de House of Lords (United Kingdom) op 17 juli 2006 — Marks & Spencer plc/Her Majesty's Commissioners of Customs and Excise
   (Zaak C-309/06)
   (2006/C 261/18)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   House of Lords
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Marks & Spencer plc

      Verwerende partij: Her Majesty's Commissioners of Customs and Excise
   Prejudiciële vragen

               1.

               Wanneer een lidstaat in het kader van artikel 28, lid 2, sub a, van de Zesde BTW-richtlijn (1) (zowel vóór als na de wijziging van 1992 bij richtlijn 92/77) in zijn nationale BTW-wetgeving een vrijstelling met teruggaaf van voorbelasting voor bepaalde gespecificeerde leveringen heeft gehandhaafd, heeft een handelaar die dergelijke leveringen verricht, dan naar gemeenschapsrecht een direct afdwingbaar recht op een nultarief?

               2.

               Indien de eerste vraag ontkennend moet worden beantwoord: wanneer een lidstaat in het kader van artikel 28, lid 2, sub a, van de Zesde BTW-richtlijn (zowel vóór als na de wijziging van 1992 bij richtlijn 92/77) in zijn nationale BTW-wetgeving een vrijstelling met teruggaaf van voorbelasting voor bepaalde gespecificeerde leveringen heeft gehandhaafd, maar zijn nationale wetgeving onjuist heeft uitgelegd met het gevolg dat bepaalde leveringen die in aanmerking kwamen voor vrijstelling met teruggaaf van voorbelasting naar zijn nationaal recht tegen het normale tarief zijn belast, zijn de algemene beginselen van gemeenschapsrecht, waaronder het beginsel van fiscale neutraliteit, dan van toepassing zodat een handelaar die dergelijke leveringen heeft verricht, recht heeft op terugbetaling van de ten onrechte ter zake in rekening gebrachte bedragen?

               3.

               Indien de eerste en de tweede vraag bevestigend moeten worden beantwoord: zijn de gemeenschapsrechtelijke beginselen van gelijke behandeling en fiscale neutraliteit dan in beginsel van toepassing, met het gevolg dat zij zouden worden geschonden indien de betrokken handelaar niet het volledige ten onrechte in rekening gebrachte bedrag op de door hem verrichte leveringen werd terugbetaald in omstandigheden waarin:

                           a)

                           de handelaar ongerechtvaardigd zou worden verrijkt ingeval hem het volledige bedrag werd terugbetaald;

                           b)

                           naar nationaal recht de teveel betaalde belasting niet kan worden terugbetaald voor zover de terugbetaling zou leiden tot ongerechtvaardigde verrijking van de handelaar, maar

                           c)

                           het nationale recht geen bepaling als die onder ii) bevat in het geval van vorderingen van „handelaren die in aanmerking komen voor teruggaaf”? (Een „handelaar die in aanmerking komt voor teruggaaf” is een belastingplichtige die in een bepaalde boekhoudperiode geen BTW aan de bevoegde nationale instanties betaalt, maar van hen een betaling ontvangt omdat in die periode het BTW-bedrag dat hij mocht aftrekken, het BTW-bedrag over de door hem verrichte leveringen overschrijdt)?

               4.

               Maakt het voor het antwoord op de derde vraag verschil of er al dan niet bewijs is, dat het verschil in behandeling tussen handelaren die verzoeken om teruggaaf van teveel betaalde voorbelasting, en handelaren die (als gevolg van teveel aangegeven belasting) extra bedragen door aftrek van voorbelasting terugvorderen, voor hen al dan niet een financieel verlies of nadeel heeft veroorzaakt, en zo ja, in hoeverre?

               5.

               Indien in de in de derde vraag beschreven situatie de gemeenschapsrechtelijke beginselen van gelijke behandeling en fiscale neutraliteit van toepassing zijn en anders zouden worden geschonden, moet of mag een rechter naar gemeenschapsrecht het verschil in behandeling opheffen door een vordering van een handelaar tot terugbetaling van teveel betaalde belasting toe te wijzen, met ongerechtvaardigde verrijking als gevolg, of moet dan wel mag een rechter een andere vorm van verhaal toestaan (en, zo ja, welke)?

      (1)  Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag, PB L 145, blz. 1.


title: Gevoegde zaken T-339/10 en T-532/10: Arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 — Cosepuri/EFSA ( „Overheidsopdrachten voor diensten — Aanbestedingsprocedure — Pendeldienst in Italië en Europa — Afwijzing van offerte van inschrijver — Besluit om opdracht aan andere inschrijver te gunnen — Niet-contractuele aansprakelijkheid — Toegang tot documenten — Verordening (EG) nr. 1049/2001 — Offerte van gekozen inschrijver — Weigering van toegang — Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde” )

text:
               9.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 71/15

         Arrest van het Gerecht van 29 januari 2013 — Cosepuri/EFSA
   (Gevoegde zaken T-339/10 en T-532/10) (1)

   (Overheidsopdrachten voor diensten - Aanbestedingsprocedure - Pendeldienst in Italië en Europa - Afwijzing van offerte van inschrijver - Besluit om opdracht aan andere inschrijver te gunnen - Niet-contractuele aansprakelijkheid - Toegang tot documenten - Verordening (EG) nr. 1049/2001 - Offerte van gekozen inschrijver - Weigering van toegang - Uitzondering betreffende bescherming van commerciële belangen van derde)
   2013/C 71/22
   Procestaal: Italiaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Cosepuri Soc. coop. pA (Bologna, Italië) (vertegenwoordiger: F. Fiorenza, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (vertegenwoordigers: D. Detken en S. Gabbi, gemachtigden, bijgestaan door J. Stuyck en A.-M. Vandromme, advocaten)

      Voorwerp

   Vordering tot nietigverklaring inzake aanbestedingsprocedure CFT/EFSA/FIN/2010/01 voor een pendeldienst in Italië en Europa (PB 2010/S 51-074689) en een schadevordering (zaak T-339/10), alsook een vordering tot nietigverklaring van het besluit van EFSA van 15 september 2010 waarbij verzoekster de toegang tot de offerte van de voor deze aanbesteding gekozen inschrijver wordt geweigerd (zaak T-532/10)

      Dictum

               1)

               De beroepen worden verworpen.

               2)

               Cosepuri Soc. Coop. pA wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 288 van 23.10.2010.


title: Zaak C-420/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) op 13 september 2007 — Meletios Apostolides/David Charles Orams, Linda Elizabeth Orams

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/20

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales) op 13 september 2007 — Meletios Apostolides/David Charles Orams, Linda Elizabeth Orams
   (Zaak C-420/07)
   (2007/C 297/34)
   Procestaal: Engels
   Verwijzende rechter
   Court of Appeal (Civil Division) (England and Wales)
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Meletios Apostolides

      Verwerende partij: David Charles Orams, Linda Elizabeth Orams
   Prejudiciële vragen

               1)

               In deze vraag wordt verstaan onder:

                           —

                           „het door de regering gecontroleerde deel”: het deel van de Republiek Cyprus dat onder het feitelijke gezag van de regering van de Republiek Cyprus staat;

                           —

                           „het noordelijk deel”: het deel van de Republiek Cyprus waarover de regering van de Republiek Cyprus geen feitelijk gezag uitoefent.

                     Staat de opschorting van de toepassing van het acquis communautaire op het noordelijk deel — krachtens artikel 1, lid 1, van Protocol nr. 10 bij de Akte van Akte van toetreding van Cyprus tot de Europese Unie van 2003 — in de weg aan de erkenning en de tenuitvoerlegging door een gerecht van een lidstaat van een beslissing van een in het door de regering gecontroleerde deel zitting houdend gerecht van de Republiek Cyprus die betrekking heeft op een perceel grond in het noordelijk deel, wanneer om deze erkenning en tenuitvoerlegging wordt verzocht krachtens de tot het acquis communautaire behorende verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (1) (PB 2001, L 12, blz. 1)?

               2)

               Is de rechter van een lidstaat op grond van artikel 35, lid 1, van verordening nr. 44/2001 bevoegd of verplicht om de erkenning en de tenuitvoerlegging te weigeren van een beslissing van de rechter van een andere lidstaat die betrekking heeft op een perceel grond in een deel van laatstgenoemde lidstaat waarover de regering van die lidstaat geen feitelijk gezag uitoefent? Is een dergelijke beslissing in het bijzonder in strijd met artikel 22 van verordening nr. 44/2001?

               3)

               Kan een beslissing van een gerecht van een lidstaat dat zitting houdt in een deel van die lidstaat waarover de regering van genoemde lidstaat feitelijk het gezag uitoefent, betrekking hebbend op een perceel grond in een deel van die lidstaat waarover de regering van die lidstaat niet feitelijk het gezag uitoefent, de erkenning en de tenuitvoerlegging krachtens artikel 34, lid 1, van verordening nr. 44/2001 worden onthouden op grond dat de beslissing feitelijk niet ter plaatse van de onroerende zaak ten uitvoer kan worden gelegd, hoewel de beslissing uitvoerbaar is in het door de regering gecontroleerde deel van de lidstaat?

               4)

               Wanneer:

                           —

                           jegens een verweerder vonnis bij verstek is gewezen;

                           —

                           de verweerder vervolgens bij het oorspronkelijke gerecht opkomt tegen het verstekvonnis, maar

                           —

                           het ingestelde rechtsmiddel na een regelmatige procedure op tegenspraak wordt afgewezen op grond dat geen aannemelijk verweer is gevoerd (volgens het nationale recht een noodzakelijke voorwaarde om een dergelijke beslissing te kunnen vernietigen),

                     kan die verweerder dan krachtens artikel 34, lid 2, van verordening nr. 44/2001 opkomen tegen de tenuitvoerlegging van het oorspronkelijke verstekvonnis of het op het rechtsmiddel gewezen vonnis, op grond dat het stuk dat het geding inleidt hem niet zo tijdig en op zodanige wijze is betekend als met het oog op zijn verdediging voorafgaand aan het oorspronkelijke verstekvonnis nodig was? Maakt het verschil, of tijdens de terechtzitting enkel de verweren van de verweerder tegen de vordering zijn behandeld?

               5)

               Welke factoren zijn van belang bij het in artikel 34, lid 2, van verordening nr. 44/2001 bedoelde onderzoek of aan verweerder „het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, […] zo tijdig en op zodanige wijze als met het oog op zijn verdediging nodig was, […] betekend of meegedeeld is”? In het bijzonder:

                           a)

                           Wanneer door die betekening het stuk daadwerkelijk onder de aandacht van verweerder is gebracht, is dan het handelen (of nalaten) van de verweerder of van zijn advocaat na de betekening nog van belang?

                           b)

                           Zo ja, welk belang hebben dan bepaalde gedragingen van, of moeilijkheden ondervonden door, de verweerder of zijn advocaat?

                           c)

                           Is het van belang dat de advocaat van verweerder had kunnen verschijnen voordat het verstekvonnis werd gewezen?

      (1)  PB L 12, blz. 1.


title: Zaak T-156/16: Beroep ingesteld op 7 april 2016 — CFA Institute/EUIPO — Ernst en Hacker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/60

      Beroep ingesteld op 7 april 2016 — CFA Institute/EUIPO — Ernst en Hacker (CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM)
      (Zaak T-156/16)
      (2016/C 211/74)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partij: CFA Institute (Charlottesville, Virginia, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: S. Rohlfing en G. Engels, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep: Dietmar Ernst (Nürtingen, Duitsland), Joachim Häcker (Nürtingen)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvragers van het betrokken merk: andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „CERTIFIED FINANCIAL MODELER CFM” — inschrijvingsaanvraag nr. 9 569 658

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 januari 2016 in zaak R 9/2015-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing;

                  —

                  bevestiging van de oppositie ingesteld door verzoeker tegen inschrijvingsaanvraag nr. 9 569 658 van de deelnemers;

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in de kosten; of

                  —

                  ingeval de deelnemers interveniëren in de procedure: verwijzing van de deelnemers in de kosten die verzoeker zijn opgekomen in de beroepsprocedure voor het EUIPO en in de procedure voor het Gerecht.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 5, van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak C-266/17: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgerichts Düsseldorf (Duitsland) op 17 mei 2017 — Rhein-Sieg-Kreis/Verkehrsbetrieb Hüttebräucker GmbH, BVR Busverkehr Rheinland GmbH

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/18

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Oberlandesgerichts Düsseldorf (Duitsland) op 17 mei 2017 — Rhein-Sieg-Kreis/Verkehrsbetrieb Hüttebräucker GmbH, BVR Busverkehr Rheinland GmbH
   (Zaak C-266/17)
   (2017/C 283/25)
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Oberlandesgericht Düsseldorf

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Rhein-Sieg-Kreis

      Verwerende partijen: Verkehrsbetrieb Hüttebräucker GmbH, BVR Busverkehr Rheinland GmbH

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 (1) van toepassing op opdrachten die geen opdrachten zijn die overeenkomstig artikel 5, lid 1, eerste zin, van verordening (EG) nr. 1370/2007 de vorm aannemen van contracten voor dienstenconcessies zoals gedefinieerd in de richtlijnen 2004/17/EG (2) of 2004/18/EG (3)?
               Ingeval de eerste prejudiciële vraag bevestigend wordt beantwoord:

               2)

               Is het in strijd met de door een afzonderlijke bevoegde overheid samen met de overige aandeelhouders van de interne exploitant uitgeoefende gemeenschappelijke zeggenschap, als deze overheid overeenkomstig artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 een openbaredienstcontract onderhands gunt aan een interne exploitant, wanneer de bevoegdheid om op te treden in het openbaar personenvervoer in een bepaald geografisch gebied [artikel 2, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 1370/2007] tussen de afzonderlijke bevoegde overheid en een groepering van overheden die geïntegreerde diensten voor openbaar personenvervoer aanbiedt, is verdeeld, bijvoorbeeld doordat de bevoegdheid voor het gunnen van openbaredienstcontracten aan een interne exploitant berust bij de afzonderlijke bevoegde overheid, maar de taak tarief wordt toevertrouwd aan een publiekrechtelijk lichaam zoals het „Zweckverband Verkehrsverbund” waartoe naast de afzonderlijke overheid andere in hun geografische gebieden bevoegde overheden behoren?

               3)

               Is het in strijd met de door een afzonderlijke bevoegde overheid samen met de overige aandeelhouders van de interne exploitant uitgeoefende gemeenschappelijke zeggenschap, als deze overheid overeenkomstig artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 een openbaredienstcontract onderhands gunt aan een interne exploitant, wanneer volgens diens statuten bij besluiten over de totstandkoming, de wijziging of de beëindiging van een openbaredienstcontract overeenkomstig artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 alleen die aandeelhouder stemgerechtigd is die zelf of wiens directe of indirecte eigenaar een openbaredienstcontract op grond van artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007 aan de interne exploitant gunt?

               4)

               Is het op grond van artikel 5, lid 2, tweede zin, onder b), van verordening (EG) nr. 1370/2007 toegestaan dat de interne exploitant ook voor andere bevoegde plaatselijke overheden binnen hun grondgebied (inclusief uitgaande lijnen of andere kleinere elementen van die activiteit die het grondgebied van naburige bevoegde plaatselijke overheden binnenkomen) openbare personenvervoersdiensten verricht, ingeval deze niet in het kader van openbare aanbestedingen worden gegund?

               5)

               Is het op grond van artikel 5, lid 2, tweede zin, onder b), van verordening (EG) nr. 1370/2007 toegestaan dat de interne exploitant buiten het grondgebied van de overheid die de opdracht bij hem heeft geplaatst, voor andere met een overheidstaak belaste instellingen op grond van dienstcontracten die onder de overgangsregeling van artikel 8, lid 3, van verordening (EG) nr. 1370/2007 vallen, openbare personenvervoersdiensten verricht?

               6)

               Op welk moment moet zijn voldaan aan de voorwaarden van artikel 5, lid 2, van verordening (EG) nr. 1370/2007?

      (1)  Verordening (EG) nr. 1370/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 betreffende het openbaar personenvervoer per spoor en over de weg en tot intrekking van verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad en verordening (EEG) nr. 1107/70 van de Raad (PB 2007, L 315, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (PB 2004, L 134, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB 2004, L 134, blz. 114).