title: Zaak T-121/14: Beroep ingesteld op 18 februari 2014 — PT Pelita Agung Agrindustri/Raad

text:
               14.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 112/60

         Beroep ingesteld op 18 februari 2014 — PT Pelita Agung Agrindustri/Raad
   (Zaak T-121/14)
   2014/C 112/77
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: PT Pelita Agung Agrindustri (Medan, Indonesië) (vertegenwoordigers: F. Graafsma en J. Cornelis, advocaten)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

   Verzoekster verzoekt het Gerecht:

               —

               uitvoeringsverordening (EU) nr. 1194/2013 van de Raad van 19 november 2013 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op biodiesel van oorsprong uit Argentinië en Indonesië (PB L 315, blz. 2) nietig te verklaren, voor zover daarbij ten aanzien van haar een antidumpingrecht wordt ingesteld, en

               —

               verweerder te verwijzen in verzoeksters kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster zeven middelen aan.

               1.

               Eerste middel: de antidumpingovereenkomst van de WTO biedt niet de mogelijkheid kosten te corrigeren op de enkele grond dat deze lager zijn in andere markten of „vertekend” zijn door overheidsingrijpen. Artikel 2, lid 5, van verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (PB L 343, blz. 51; hierna: „basisverordening”) moet derhalve buiten toepassing worden gelaten voor zover het een dergelijke kostencorrectie mogelijk maakt.

               2.

               Tweede middel: de correctie van de kosten van ruwe palmolie (hierna: „CPO”) in het onderhavige geding is in strijd met artikel 2, lid 5, van de basisverordening. Verzoekster voert in het bijzonder aan dat:

                           —

                           vertekening van de prijzen van CPO op de Indonesische markt niet door de nodige bewijsstukken wordt gestaafd en de Raad en de Europese Commissie (hierna: „instellingen”) een kennelijke beoordelingsfout hebben gemaakt door die prijzen op de Indonesische markt als vertekend te beschouwen;

                           —

                           door de referentie-uitvoerprijs („HPE-prijs”) te hanteren om de kosten te corrigeren, de instellingen de kosten niet hebben gecorrigeerd op een „redelijke basis” zoals vereist door artikel 2, lid 5, van de basisverordening, of op basis van „bronnen die niet door een dergelijke vertekening zijn beïnvloed”, en

                           —

                           artikel 2, lid 5, van de basisverordening geen grondslag biedt om kosten te corrigeren wanneer zij gewoonweg „laag” zijn.

               3.

               Derde middel: de instellingen hebben een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te stellen dat verzoekster CPO tegen vertekende prijzen heeft aangekocht. De instellingen hebben meer bepaald blijk gegeven van een kennelijk onjuiste beoordeling door te oordelen dat de prijzen waartegen verzoekster CPO kocht bij verbonden ondernemingen niet marktconform waren.

               4.

               Vierde middel: bij de bepaling van de redelijke winstmarge is de Raad de in artikel 2, lid 6, sub c, van de basisverordening neergelegde verplichting niet nagekomen. Overeenkomstig deze bepaling kan de redelijke winst niet hoger zijn dan de winst die andere exporteurs of producenten gewoonlijk maken bij de verkoop van producten van dezelfde algemene categorie op de binnenlandse markt van het land van oorsprong.

               5.

               Vijfde middel: door geen passende correctie door te voeren voor het prijsvoordeel voor overeenkomstig de richtlijn hernieuwbare energie gecertificeerde biodiesel, hebben de instellingen de feiten kennelijk onjuist weergegeven en artikel 3, leden 2 en 3, van de basisverordening geschonden, aangezien verzoeksters uitvoerprijzen niet objectief zijn vergeleken met de streefprijs van de bedrijfstak van de Unie. Bovendien hebben de instellingen door niet de nodige correctie te maken voor de certificering overeenkomstig die richtlijn verzoekster ongeoorloofd gediscrimineerd ten aanzien van andere Indonesische producenten.

               6.

               Zesde middel: de instellingen hebben artikel 3, lid 7, van de basisverordening geschonden en een kennelijke beoordelingsfout gemaakt door te stellen dat regelingen inzake dubbeltelling niet hebben bijgedragen tot de schade van de bedrijfstak van de Unie.

               7.

               Zevende middel: de instellingen hebben geen rekening gehouden met informatie en argumenten die verzoekster heeft aangevoerd tijdens het onderzoek. Aldus zijn zij zowel hun verplichting inzake zorgvuldigheid en goed bestuur niet nagekomen, door het aan hen overgelegde bewijs niet zorgvuldig en onpartijdig te onderzoeken, als de in artikel 20, lid 5, van de basisverordening neergelegde verplichting en de in artikel 296 VWEU neergelegde motiveringsplicht.


title: Zaak C-535/16: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Specializat Mureș (Roemenië) op 21 oktober 2016 — Michael Tibor Bachman/FAER IFN SA

text:
               6.2.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Tribunal Specializat Mureș (Roemenië) op 21 oktober 2016 — Michael Tibor Bachman/FAER IFN SA
   (Zaak C-535/16)
   (2017/C 038/09)
   Procestaal: Roemeens

      Verwijzende rechter

   Tribunal Specializat Mureș

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Michael Tibor Bachman

      Verwerende partij: FAER IFN SA

      Prejudiciële vraag

   Moet artikel 2, lid 2, van richtlijn 93/13/EEG (1), waarin het begrip „consument” is gedefinieerd, aldus worden uitgelegd dat daaronder ook een natuurlijke persoon valt die door middel van schuldvernieuwing jegens een handelaar, een professionele kredietinstelling, de verplichting op zich heeft genomen om kredieten af te lossen die oorspronkelijk aan een vennootschap waren verleend voor aan de activiteit daarvan inherente doeleinden — te weten investeringen in goederenvervoer over de weg — terwijl [deze] natuurlijke persoon geen duidelijke band met deze vennootschap heeft, maar aldus heeft gehandeld op basis van buiten de beroepsmatige sfeer vallende banden met de persoon die de zeggenschap uitoefende over de vennootschap waaraan de oorspronkelijke kredieten zijn verleend, alsmede met de personen die aan de oorspronkelijke kredietovereenkomst accessoire overeenkomsten hebben ondertekend (borgtocht, hypotheek)?

      (1)  Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB 1993, L 95, blz. 29).


title: Beschikking van het Gerecht van Eerste Aanleg van 10 mei 2004 in de gevoegde zaken T-314/03 en T-378/03, Musée Grévin SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Programma PHARE/JOP — Joint venture project in Polen — Gemeenschapsfinanciering — Verzoek tot terugbetaling van alle uitbetaalde middelen — Arbitragebeding — Beroep tot nietigverklaring — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               25.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 239/24

      BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG

   van 10 mei 2004
   in de gevoegde zaken T-314/03 en T-378/03, Musée Grévin SA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Programma PHARE/JOP - Joint venture project in Polen - Gemeenschapsfinanciering - Verzoek tot terugbetaling van alle uitbetaalde middelen - Arbitragebeding - Beroep tot nietigverklaring - Niet-ontvankelijkheid)
   (2004/C 239/52)
   Procestaal: Frans
   In de gevoegde zaken T-314/03 en T-378/03, Musée Grévin SA, gevestigd te Parijs (Frankrijk), vertegenwoordigd door B. Geneste en O. Davidson, advocaten, tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: J. Sack en G. Boudot), betreffende een verzoek tot nietigverklaring van de brieven van de Commissie van 8 juli en 30 september 2003 aan Crédit Lyonnais, houdende terugvordering van de middelen die als subsidie aan verzoekster zijn uitbetaald in het kader van het JOP-Facilité 2 programma, heeft het Gerecht (Derde kamer), samengesteld als volgt: J. Azizi, kamerpresident, M. Jaeger en F. Dehousse, rechters; griffier: H. Jung, op 10 mei 2004 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De beroepen worden niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Verzoekster wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 275 van 15.11.2003.


title: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 maart 1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt Osnabrück-Land en B. Langhorst (Zaak C-141/96)

text:
Nr . C 180/24           NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      22 . 6 . 96
Justitie op 25 april daaraanvolgend, in het geding tussen The          Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap
Scotch Whisky Association en La Martiniquaise LM, thans                pen, vertegenwoordigd door K. -D. Borchardt, lid van haar
Compagnie Financière européenne de prises de participa                juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem
tion ( Cofepp ), Prisunic SA en Centrale d'achat et de services        burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
alimentaires ( Casai ) Sàrl, het Hof van Justitie van de               Centre Wagner, Kirchberg .
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
beslissing over de navolgende vraag:                                   Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
Staat het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 5 van            — vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de
Verordening ( EEG ) nr . 1576/89 van de Raad van 29 mei                      krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 92/116/EEG ( 1 )
1989 ( 1 ), toe , dat in de verkoopbenaming van een gedistil                op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door
leerde drank die uitsluitend bestaat uit whisky die is verdund               niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke maat
met water, zodat het alcoholvolumegehalte minder dan                         regelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen;
40 % bedraagt, de generieke benaming „ whisky " voor
komt ?                                                                 — verweerster in de kosten te verwijzen .
P ) PB nr. L 160 , 12 . 6 198 9 , blz . 1 .
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
                                                                       met die in zaak C-13 5/96 ( 2); de uitvoeringstermijn is op
                                                                       1 januari 1994 verstreken .
Beroep, op 24 april 1996 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits
                                  land                                 (') PB 1993 , L 62 , blz . 1 .
                                                                       ( 2 ) Zie bladzijde 23 van dit Publikatieblad .
                         ( Zaak C- 1 3 7/96 )
                            ( 96/C 180/52 )
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 24 april 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek
Duitsland door Commissie van de Europese Gemeenschap                  Verzoek van het Bundesfinanzhof van 14 maart 1996 om
pen, vertegenwoordigd door K. -D. Borchardt, lid van haar              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Finanzamt
juridische dienst, domicilie gekozen hebbende te Luxem                                Osnabrück-Land en B. Langhorst
burg bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,                                     ( Zaak C-141/96 )
Centre Wagner, Kirchberg.
                                                                                ( 96/C 180/54
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :
                                                                       Het Bundesfinanzhof, V. Senat, heeft bij beschikking van
— vast te stellen dat de Bondsrepubliek Duitsland de                   14 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van
      krachtens het EG-Verdrag en Richtlijn 91 /414/EEG ( 1 )         Justitie op 29 april 19 96 , in het geding tussen Finanzamt
      op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen door           Osnabrück-Land en B. Langhorst, het Hof van Justitie van
      niet binnen de gestelde termijn de noodzakelijke maat           de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
      regelen te treffen om aan deze richtlijn te voldoen;             beslissing over de navolgende vragen :
— verweerster in de kosten te verwijzen.
                                                                       1 . Kan een „ Gutschrift " ( creditnota ) in de zin van § 14 ,
Middelen en voornaamste argumenten                                           lid 5 , van het Umsatzsteuergesetz 1980 krachtens
                                                                             artikel 22, lid 3 , sub c, van Zesde Richtlijn 77/388/EEG
De middelen en voornaamste argumenten komen overeen                          van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmoni
met die in zaak C-13 5/96 ( 2 ); de uitvoeringstermijn is op                 satie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzet
27 juli 1993 verstreken .                                                    belasting (') worden aangemerkt als een factuur of een
                                                                             als zodanig dienst doend document ( artikel 21 , sub 1-c,
(') PB 1991 , L 230 , blz . 1 .                                              van Richtlijn 77/388/EEG )?
( 2 ) Zie bladzijde 23 van dit Publikatieblad .
                                                                       2 . Zo ja : Kan degene die een Gutschrift met een hoger
                                                                             bedrag aan belasting dan op grond van de aan belasting
                                                                             onderworpen omzet verschuldigd is, aanneemt zonder
                                                                             bezwaar te maken tegen de in het Gutschrift vermelde
Beroep, op 25 april 1996 ingesteld door Commissie van de                     belasting, op grond van artikel 21 , sub 1-c, van Richtlijn
Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duits                          77/388/EEG worden aangemerkt als een persoon aan
                                  land
                                                                             wie in een factuur of een als zodanig dienst doend
                         ( Zaak C- 1 3 8/96 )                                document BTW wordt aangerekend en die derhalve die
                            ( 96/C 180/53 )                                  BTW verschuldigd is ?
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is             3 . Kan de ontvanger van een Gutschrift zich onder de in
op 25 april 1996 beroep ingesteld tegen Bondsrepubliek                       vraag 2 vermelde omstandigheden op artikel 21 , sub 1-c,
 ---pagebreak--- 22 . 6 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr . C 180/25
     van Richtlijn 77/388/EEG beroepen, wanneer het ver               Hoe moet onderverdeling 0904 20 van het gemeenschappe
     schil tussen de in het Gutschrift vermelde en de op grond         lijk douanetarief — gecombineerde nomenclatuur 1989 en
     van de aan belasting onderworpen omzet verschuldigde              1990 — worden uitgelegd ? Doelt het daar gebruikte begrip
     BTW van hem als belastingschuld wordt gevorderd ?                 „ fijngemaakt " alleen op produkten die even fijn zijn als
                                                                       gemalen produkten, of omvat het ook in stukken gesneden
(M PB 1977, L 145 , blz . 1 .                                          produkten, zoals produkten in stukken van 4 tot 8 mm ?
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                Verzoek van het Arbeidshof te Brussel van 25 april 1996 om
prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt              een prejudiciële beslissing in het geding tussen Rijksdienst
       München en Wacker Werke GmbH & Co . KG                                           voor pensioenen en M. Cirotti
                        ( Zaak C-142/96 )                                                      ( Zaak C-144/96 )
                           ( 96/C 180/55 )                                                        ( 96/C 180/57 )
Het Bundesfinanzhof — VII. Senat — heeft bij beschikking               Het Arbeidshof te Brussel heeft bij beschikking van 25 april
van 7 maart 1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van              1 996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 3 mei
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Hauptzollamt          daaraanvolgend, in het geding tussen Rijksdienst voor
München en Wacker Werke GmbH & Co . KG, het Hof van                    pensioenen en M. Cirotti , het Hof van Justitie van de
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                    beslissing over de navolgende vraag:
1 . Moet artikel 13 , lid 2 , tweede alinea , tweede variant, van      Moeten de artikelen 46 en 51 van Verordening ( EEG )
     Verordening ( EEG ) nr . 2473/86 van de Raad van 24 juli          nr . 1408/71 ( ! ) aldus worden uitgelegd, dat zij van toepas
     1986 betreffende de regeling passieve verdeling (. . .) ( PB      sing zijn in geval van cumulatie van een krachtens de
     1986 , L 212 , blz . 1 ) aldus worden uitgelegd , dat een         wettelijke regeling van een Lid-Staat betaald invaliditeits
     methode voor de berekening van veredelingskosten                  pensioen met het deel van het ouderdomspensioen van een
     alleen dan redelijk is, wanneer de daarbij verkregen              werknemer, dat ingevolge de wettelijke regeling van een
     waarde van de tijdelijk uitgevoerde goederen ongeveer             andere Lid-Staat toekomt en wordt uitgekeerd aan de
     overeenkomt met de door de vergunninghouder voor                  echtgenoot die feitelijk gescheiden is van die werknemer,
     passieve veredeling betaalde koopprijs of de produktie           zelfs indien als gevolg van die toepassing de migrerende
     kosten ?                                                          werknemer zou worden bevoordeeld ten opzichte van de
                                                                       niet-migrerende werknemer, terwijl artikel 3 van genoemde
                                                                       verordening bepaalt, dat alle onderdanen van de Lid-Staten
2 . Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord,
                                                                       gelijk moeten worden behandeld ?
     kan dan bij de berekening van de veredelingskosten ( 1 .)
     worden uitgegaan van de door de veredelaar aan de
     vergunninghouder voor passieve veredeling betaalde                (>) PB nr . L 149 van 5 . 7 . 1971 , blz . 2 .
     koopprijs voor de te verwerken produkten, inclusief de
     toeslagen, en geldt dit ook in het geval van een
     tariefanomalie waarbij het douanerecht op het niet
     veredelde produkt hoger is dan het recht op het
     veredelingsprodukt ?
                                                                       Verzoek van het Tribunale di Genova — le burgerlijke
                                                                       kamer van 1 1 april 1996 om een prejudiciële beslissing in het
                                                                       geding tussen Icat Food Sri en Amministrazione delle
                                                                                Finanze
                                                                                ( Zaak C-155/96 )
Verzoek van 7 maart 1996 van het Bundesfinanzhof om een                                           ( 96/C 180/58 )
prejudiciële beslissing in het geding tussen Leonhard Knub
    ben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim
                                                                       Het Tribunale di Genova — le burgerlijke kamer heeft bij
                         ( Zaak C-143/96 )                             beschikking van 1 1 april 1996 , ingekomen ter griffie van het
                            ( 96/C 180/56 )                            Hof van Justitie op 7 mei 1996 , in het geding tussen Icat
                                                                       Food Sri en Amministrazione delle Finanze , het Hof van
Het Bundesfinanzhof — VII . Senat — heeft bij beschikking              Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
van 7 maart 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van               prejudiciële beslissing over vragen die identiek zijn met die in
Justitie op 29 april 1996 , in het geding tussen Leonhard               de gevoegde zaken C-47/95 e.a . O
 Knubben Speditions GmbH en Hauptzollamt Mannheim,
 het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                    (') PB nr. C 119 van 13 . 5 . 1995 , blz . 5 .
 verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
 vraag :


title: Zaak T-110/07: Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Siemens/Commissie

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/26

         Beroep ingesteld op 16 april 2007 — Siemens/Commissie
   (Zaak T-110/07)
   (2007/C 140/46)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Verzoekende partij: Siemens AG (Berlijn en München, Duitsland) (vertegenwoordigers: I. Brinker, T. Loest en C. Steinle, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies

               —

               nietig te verklaren krachtens artikel 231, eerste alinea, EG de beschikking van de Commissie van 24 januari 2007 (zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur), voor zover deze betrekking heeft op verzoekster;

               —

               subsidiair, de in artikel 2, sub m, van de beschikking opgelegde geldboete te verlagen;

               —

               overeenkomstig artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster komt op tegen beschikking C(2006) 6762 def. van de Commissie van 24 januari 2007 in de zaak COMP/F/38.899 — Gasgeïsoleerde schakelapparatuur. In de bestreden beschikking wordt aan verzoekster en andere ondernemingen een geldboete opgelegd wegens schending van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-Overeenkomst. Volgens de Commissie heeft verzoekster deelgenomen aan een samenstel van overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector „Gasgeïsoleerde schakelapparatuur”.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster drie middelen aan.
   In de eerste plaats wordt verweerster verweten dat zij de gelaakte inbreuken niet specifiek en gedetailleerd heeft uiteengezet en bewezen. De Commissie heeft met name niet uiteengezet en bewezen welke gevolgen de verweten inbreuk heeft voor de gemeenschappelijke markt en de EER gedurende de eerste fase van deze inbreuk tot 1999.
   In de tweede plaats stelt verzoekster dat de Commissie ten onrechte heeft aangenomen dat er sprake was van één enkele voortdurende inbreuk, en de duur van de inbreuk niet juist heeft bepaald. Volgens verzoekster heeft verweerster niet kunnen bewijzen dat zij na 22 april 1999 bij de verweten inbreuk betrokken was. Bovendien is er sprake van schending van artikel 25 van verordening (EG) nr. 1/2003 (1), aangezien volgens verzoekster haar deelname aan de verweten inbreuk in de eerste fase tot 1999 is verjaard.
   Ten slotte heeft de Commissie volgens verzoekster bij de vaststelling van de geldboete in ernstige mate blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Als voorbeeld hiervan wordt aangevoerd dat de Commissie de ernst en de duur van de inbreuk onjuist heeft beoordeeld en op verzoekster kennelijk een verhoogde „afschrikkingsfactor” heeft toegepast. Bovendien heeft verweerster ten onrechte een leidinggevende rol van verzoekster aangenomen en ten onrechte geen rekening gehouden met verzoeksters samenwerking met de Commissie.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).


title: Zaak T-732/15 R: Beschikking van de president van het Gerecht van 29 februari 2016 — ICA Laboratories e.a./Commissie („Kort geding — Milieu — Consumentenbescherming — Verordening tot vaststelling van maximumresidugehalten voor guazatine — Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging — Geen spoedeisendheid”)

text:
               17.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 175/16

         Beschikking van de president van het Gerecht van 29 februari 2016 — ICA Laboratories e.a./Commissie
   (Zaak T-732/15 R)
   ((„Kort geding - Milieu - Consumentenbescherming - Verordening tot vaststelling van maximumresidugehalten voor guazatine - Verzoek tot opschorting van tenuitvoerlegging - Geen spoedeisendheid”))
   (2016/C 175/19)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: ICA Laboratories Close Corp. (Century City, Zuid-Afrika), ICA International Chemicals (Proprietary) Ltd (Century City), en ICA Developments (Proprietary) Ltd (Century City) (vertegenwoordigers: K. Van Maldegem, R. Crespi, advocaten, en P. Sellar, solicitor)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: X. Lewis en P. Ondrůšek, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot opschorting van de tenuitvoerlegging van verordening (EU) 2015/1910 van de Commissie van 21 oktober 2015 tot wijziging van de bijlagen III en V bij verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft maximumresidugehalten voor guazatine in of op bepaalde producten (PB L 280, blz. 2)

      Dictum

               1)

               Het verzoek in kort geding wordt afgewezen.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.


title: Beschikking van het Hof (Vijfde kamer) van  2 december 2005  in zaak C-117/05 (verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich om een prejudiciële beslissing): Manfred Seidl tegen Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering — Vrij verkeer van personen — Artikel 43 EG — Vestiging van autorijschool)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/14

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Vijfde kamer)
   van 2 december 2005
   in zaak C-117/05 (verzoek van de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich om een prejudiciële beslissing): Manfred Seidl tegen Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen (1)

   (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Vrij verkeer van personen - Artikel 43 EG - Vestiging van autorijschool)
   (2006/C 60/30)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-117/05, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door de Unabhängige Verwaltungssenat des Landes Oberösterreich (Oostenrijk) bij beslissing van 4 maart 2005, ingekomen bij het Hof op 10 maart 2005, in de procedure Manfred Seidl tegen Bezirkshauptmannschaft Grieskirchen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld als volgt: J. Makarczyk, kamerpresident, R. Silva de Lapuerta (rapporteur) en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 2 december 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
   Artikel 43 EG moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een wettelijke regeling van een lidstaat op grond waarvan het verboden is een vergunning voor de vestiging van een autorijschool af te geven aan een persoon die reeds houder is van een vergunning met hetzelfde voorwerp.

      (1)  PB C 155 van 25.6.2005.


title: Zaak F-112/11: Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — ZZ/Commissie

text:
               7.1.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/27

         Beroep ingesteld op 24 oktober 2011 — ZZ/Commissie
   (Zaak F-112/11)
   2012/C 6/51
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: ZZ (vertegenwoordiger: C. Mourato, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Voorwerp en beschrijving van het geding

   Nietigverklaring van de salarisafrekeningen van de verzoekende partij over de maand februari 2011 en volgende waarbij toepassing wordt gegeven aan de nieuwe aanpassingscoëfficiënt voor de stad Varese overeenkomstig verordening (EU) nr. 1239/2010 van de Raad van 20 december 2010

      Conclusies van de verzoekende partij

               —

               nietigverklaring van de salarisafrekeningen over de maand februari 2011 en volgende, voor zover daarbij op basis van voormelde verordening (EG) nr. 1239/2010 van de Raad van 20 december 2010 toepassing wordt gegeven aan een aanpassingscoëfficiënt van 92,3, met instandhouding van de gevolgen van die afrekeningen tot de vaststelling van nieuwe afrekeningen waarbij toepassing wordt gegeven aan een regelmatige aanpassingscoëfficiënt;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het TABG van 12 juli 2011 houdende afwijzing van klacht 328/11 van de verzoekende partij, voor zover daarbij met name wordt geweigerd om verzoeker toegang te geven tot gedetailleerde statistische gegevens over de economische pariteiten tussen Brussel en Varese voor verschillende elementaire punten, waaronder elektriciteit, gas, verwarming, gezondheid en huisvesting;

               —

               verwijzing van de Commissie in de kosten.


title: Zaak C-169/99: Verzoek van Bundesgerichtshof van 25 maart 1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hans Schwarzkopf GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs e.V.

text:
C 188/24               NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     3.7.1999
Verzoek van Bundesgerichtshof van 25 maart 1999 om                       administratif de Melun (5e chambre) verzoekt het Hof zich uit
een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hans                    te spreken over de geldigheid van de beschikking van de
Schwarzkopf GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämp-                        Raad van 28 juli 1989 waarbij de Franse Republiek wordt
              fung unlauteren Wettbewerbs e.V.                           gemachtigd een van artikel 7, lid 6, tweede alinea, van de
                                                                         Zesde richtlijn (77/388/EEG) betreffende de harmonisatie van
                                                                         de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting afwijkende
                         (Zaak C-169/99)                                 maatregel toe te passen (89/487/EEG) (1), in het licht van het
                                                                         evenredigheidsbeginsel.
                         (1999/C 188/53)
                                                                         (1) PB L 239 van 16-8-1989, blz. 21.
Bundesgerichtshof — I. Zivilsenat — heeft bij beschikking van
25 maart 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
op 5 mei 1999, in het geding tussen Hans Schwarzkopf
GmbH & Co. KG en Zentrale zur Bekämpfung unlauteren
Wettbewerbs e.V., het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over
de navolgende vragen:                                                                   Doorhaling van zaak C-25/98 (1)
                                                                                (1999/C 188/55)
Moet het in artikel 6, lid 1, sub d, van richtlijn 76/768/EEG
van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge                   De president van het Hof van Justitie van de Europese
aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmeti-              Gemeenschappen heeft bij beschikking van 22 maart 1999 de
sche producten (1), vervatte begrip „praktischen Gründe” aldus           doorhaling in het register gelast van zaak C-25/98 (verzoek
worden uitgelegd, dat een onderneming die cosmetische                    van de Juzgado de lo Social de Santiago de Compostela om
producten vervaardigt of verhandelt, de verplichte waar-                 een prejudiciële beslissing): D.T. López Tourı́s tegen Instituto
schuwingen in verschillende talen mag aanbrengen, indien zij             Nacional de Empleo (INEM) en Instituto Nacional de la
dit uit economische overwegingen en ter bevordering van de               Seguridad Social (INSS).
handel binnen de Gemeenschap zinvol acht, wanneer daardoor
de volledige waarschuwing enkel op de bijsluiter duidelijk
leesbaar kan worden aangebracht en op de verpakking en de                (1) PB C 94 van 28.3.1998.
recipiënt wegens plaatsgebrek slechts een verkorte aanduiding
kan staan? In concreto: Mag de onderneming de volledige
waarschuwing op verpakking en recipiënt weglaten en aldaar
alleen een verkorte aanduiding aanbrengen, wanneer zij het
om voornoemde „Gründen” zinvol acht, haar producten in een
uniforme aanbiedingsvorm in negen talen van verschillende
landen (waaronder acht lidstaten van de EU) op de markt te                              Doorhaling van zaak C-32/98 (1)
brengen?
                                                                                (1999/C 188/56)
(1) PB L 262, blz. 169, zoals gewijzigd bij richtlijn 88/667/EEG van     De president van het Hof van Justitie van de Europese
    de Raad (PB L 382, blz. 46).                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 11 februari 1999
                                                                         de doorhaling in het register gelast van zaak C-32/98: Commis-
                                                                         sie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek
                                                                         Duitsland.
                                                                         (1) PB C 94 van 28.03.1998.
Verzoek van het Tribunal administratif de Melun (5e
chambre) van 3 december 1998 om een prejudiciële
beslissing in het geding tussen Sanofi Winthrop SA en
       Directeur des services fiscaux du Val-de-Marne
                                                                                Doorhaling van zaak C-227/98 (1)
                         (Zaak C-181/99)                                                        (1999/C 188/57)
                         (1999/C 188/54)                                 De president van het Hof van Justitie van de Europese
                                                                         Gemeenschappen heeft bij beschikking van 15 maart 1999 de
                                                                         doorhaling in het register gelast van zaak C-227/98: Commis-
Het Tribunal administratif de Melun (5e chambre) heeft bij               sie van de Europese Gemeenschappen tegen Ierland.
vonnis van 3 december 1998, ingekomen ter griffie van het
Hof van Justitie op 14 mei 1999, in het geding tussen
                                                                         (1) PB C 278 van 05.09.1998.
Sanofi Winthrop SA en Directeur des services fiscaux du
Val-de-Marne, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-
schappen om een prejudiciële beslissing verzocht. Het Tribunal


               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/20

         Beroep, op 13 februari 2004 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
   (Zaak C-64/04)
   (2004/C 94/42)
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 13 februari 2004 beroep ingesteld tegen Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door T. van Rijn en B. Doherty als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoekster concludeert dat het het Hof behage:

               —

               vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door de visvergunningen van de vissersvaartuigen CLEOPATRA en OCEAN QUEST die definitief naar Argentinië zijn overgebracht, niet te hebben ingetrokken, inbreuk heeft gemaakt op artikel 5 van verordening (EG) nr. 3690/93 (1) van de Raad van 20 december 1993 tot invoering van een communautair stelsel van regels voor de minimuminformatie die visvergunningen moeten bevatten;

               —

               het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Na de overbrenging van twee vissersvaartuigen naar Argentinië heeft het Verenigd Koninkrijk de visvergunningen voor deze vaartuigen niet ingetrokken. Deze visvergunningen zijn opnieuw gebruikt voor andere vaartuigen.
   De Commissie is van mening dat de definitieve overbrenging van een vaartuig naar Argentinië gelijk staat met het definitief buiten bedrijf stellen, als bedoeld in artikel 5 van verordening 3690/93. Zij stelt bijgevolg dat het Verenigd Koninkrijk de op hem rustende verplichting om de visvergunningen in te trekken van vaartuigen die definitief buiten bedrijf worden gesteld, niet is nagekomen.

      (1)  PB 1993, L 341, blz. 93


title: Zaak T-589/11: Arrest van het Gerecht van 20 november 2012 — Phonebook of the World/BHIM — Seat Pagine Gialle (PAGINE GIALLE) ( „Gemeenschapsmerk — Nietigheidsprocedure — Gemeenschapswoordmerk PAGINE GIALLE — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Geen beschrijvend karakter — Geen tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden — Artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Door gebruik verkregen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009” )

text:
               12.1.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 9/36

         Arrest van het Gerecht van 20 november 2012 — Phonebook of the World/BHIM — Seat Pagine Gialle (PAGINE GIALLE)
   (Zaak T-589/11) (1)

   (Gemeenschapsmerk - Nietigheidsprocedure - Gemeenschapswoordmerk PAGINE GIALLE - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Geen beschrijvend karakter - Geen tekens of benamingen die gebruikelijk zijn geworden - Artikel 7, lid 1, sub b tot en met d, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Door gebruik verkregen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 3, van verordening nr. 207/2009)
   2013/C 9/64
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Phonebook of the World (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: A. Bertrand, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: P. Bullock, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Seat Pagine Gialle SpA (Milaan, Italië) (vertegenwoordiger: F. Jacobacci, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 augustus 2011 (zaak R 1541/2010-2) inzake een nietigheidsprocedure tussen Phonebook of the World en Seat Pagine Gialle SpA

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Phonebook of the World wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 32 van 4.2.2012.


title: ARREST VAN HET HOF (Vijfde Kamer) van 11 december 1997 in zaak C-83/97: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (Niet-nakoming - Niet-omzetting van Richtlijn 92/43/EEG)

text:
C 55/6                 NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20.2.98
10 juni 1985 tot wijziging van Richtlijn 69/335/EEG,                     de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1, onder b),
moet aldus worden uitgelegd, dat het een belasting als de                van de richtlijn betreffende de indirecte belastingen op
regionale belasting op registratiecertificaten voor voertui-             het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde
gen niet verbiedt.                                                       tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtin-
                                                                         gen tot hergroepering van vennootschappen, bij Richt-
(1) PB C 64 van 2.3.1996.                                                lijn 73/80/EEG van de Raad van 9 april 1973 betref-
                                                                         fende de vaststelling van de gemeenschappelijke tarie-
                                                                         ven voor het kapitaalrecht, bij Richtlijn 74/553/EEG
                                                                         van de Raad van 7 november 1974 tot wijziging van
                                                                         artikel 5, lid 2, van Richtlijn 69/335/EEG en bij Richt-
                                                                         lijn 85/303/EEG van de Raad van 10 juni 1985 tot
                                                                         wijziging van Richtlijn 69/335/EEG, moet aldus wor-
                  ARREST VAN HET HOF                                     den uitgelegd, dat zij niet van toepassing is op een
                         (Zesde Kamer)                                   nationale belasting op de eventuele meerwaarde van
                                                                         een onroerend goed, die wordt vastgesteld op het tijd-
                    van 11 december 1997
                                                                         stip van de inbreng van dit goed in een kapitaalven-
in zaak C-42/96 (verzoek van het Tribunale civile e penale               nootschap. Richtlijn 69/335/EEG, zoals gewijzigd, is
di Venezia om een prejudicieÈle beslissing): SocietaÁ Immobi-            daarentegen wel van toepassing op de registratie-, de
liare SIF SpA tegen Amministrazione delle Finanze dello                  overschrijvings- en de kadasterbelasting.
                            Stato (1)
(Richtlijn 69/335/EEG Ð Inbreng van onroerende goe-                 2. Artikel 12 van Richtlijn 69/335/EEG, zoals gewijzigd,
                             deren)                                      moet aldus worden uitgelegd, dat het een lidstaat op
                                                                         grond van die bepaling is toegestaan, in afwijking van
                          (98/C 55/09)
                                                                         het in artikel 10 van deze richtlijn neergelegde verbod,
                                                                         wegens een vermeerdering van het kapitaal van een
                     (Procestaal: Italiaans)                             kapitaalvennootschap door middel van de inbreng van
                                                                         onroerende goederen belastingen als de registratie-, de
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in           overschrijvings en de kadasterbelasting te heffen, op
                de Jurisprudentie van het Hof)                           voorwaarde dat deze belastingen niet hoger zijn dan
                                                                         die welke wegens soortgelijke verrichtingen worden
                                                                         geheven in de belastingheffende lidstaat.
In zaak C-42/96, betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribu-
                                                                    (1) PB C 108 van 13.4.1996.
nale civile e penale di Venezia (ItalieÈ), in het aldaar aan-
hangig geding tussen SocietaÁ Immobiliare SIF SpA en
Amministrazione delle Finanze dello Stato, betreffende een
prejudicieÈle beslissing over de uitlegging van Richtlijn 69/
335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de
indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal
(PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25), zoals gewijzigd bij                                 ARREST VAN HET HOF
Richtlijn 73/79/EEG van de Raad van 9 april 1973 tot wij-                                     (Vijfde Kamer)
ziging van de werkingssfeer van het in artikel 7, lid 1,
onder b, van de richtlijn betreffende de indirecte belastin-                             van 11 december 1997
gen op het bijeenbrengen van kapitaal bedoelde verlaagde
                                                                    in zaak C-83/97: Commissie van de Europese Gemeen-
tarief van het kapitaalrecht voor bepaalde verrichtingen
                                                                             schappen tegen Bondsrepubliek Duitsland (1)
tot hergroepering van vennootschappen (PB L 103 van
18.4.1973, blz. 13), bij Richtlijn 73/80/EEG van de Raad            (Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijn 92/43/
van 9 april 1973 betreffende de vaststelling van de                                                EEG)
gemeenschappelijke tarieven voor het kapitaalrecht (PB
                                                                                (98/C 55/10)
L 103 van 18.4.1973, blz. 15), bij Richtlijn 74/553/EEG
van de Raad van 7 november 1974 tot wijziging van
artikel 5, lid 2, van Richtlijn 69/335/EEG (PB L 303 van                                    (Procestaal: Duits)
3.11.1974, blz. 9), en bij Richtlijn 85/303/EEG van de
Raad van 10 juni 1985 tot wijziging van Richtlijn 69/335/
EEG (PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23), heeft het Hof                 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
(Zesde Kamer), samengesteld als volgt: H. Ragnemalm                                  de Jurisprudentie van het Hof)
(rapporteur), kamerpresident, G. F. Mancini en G. Hirsch,
rechters; advocaat-generaal: G. Cosmas; griffier: L. Hew-           In zaak C-83/97, Commissie van de Europese Gemeen-
lett, administrateur, op 11 december 1997 een arrest gewe-          schappen (gemachtigde: G. zur Hausen) tegen Bondsrepu-
zen waarvan het dictum luidt als volgt:                             bliek Duitsland (gemachtigden: E. Röder en B. Kloke),
                                                                    betreffende een verzoek om vast te stellen dat de Bondsre-
1. Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969                publiek Duitsland, door niet binnen de gestelde termijn de
     betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbren-        wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
     gen van kapitaal, zoals gewijzigd bij Richtlijn 73/79/         die nodig zijn voor het volgen van Richtlijn 92/43/EEG
     EEG van de Raad van 9 april 1973 tot wijziging van             van de Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding
 ---pagebreak--- 20.2.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 55/7
van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna (PB         J.-P. Puissochet en L. Sevón, rechters; advocaat-generaal:
L 206 van 22.7.1992, blz. 7), de krachtens het EG-Verdrag          N. Fennelly; griffier: R. Grass, op 11 december 1997 een
op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft           arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
het Hof (Vijfde Kamer), samengesteld als volgt: C. Gul-
mann (rapporteur), kamerpresident, M. Wathelet, J. C.              1. Door niet binnen de gestelde termijnen alle nodige
Moitinho de Almeida, J.-P. Puissochet en L. Sevón, rech-                wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
ters; advocaat-generaal: N. Fennelly; griffier: R. Grass, op            stellen om te voldoen aan:
11 december 1997 een arrest gewezen waarvan het dictum
luidt als volgt:                                                        Ð Richtlijn 93/27/EEG van de Commissie van 1 sep-
                                                                             tember 1993 tot negentiende aanpassing aan de
1. Door niet binnen de gestelde termijn de wettelijke en                     vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/
     bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig                EEG van de Raad betreffende de aanpassing van
     zijn voor het volgen van Richtlijn 92/43/EEG van de                     de wettelijke en bestuusrechtelijke bepalingen
     Raad van 21 mei 1992 inzake de instandhouding van                       inzake de indeling, de verpakking en het kenmer-
     de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, is                  ken van gevaarlijke stoffen, en
     de Bondsrepubliek Duitsland de krachtens artikel 23
     van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet             Ð Richtlijn 93/101/EG van de Commissie van
     nagekomen.                                                              11 november 1993 tot twintigste aanpassing aan
                                                                             de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/
                                                                             548/EEG,
2. De Bondsrepubliek Duitsland wordt verwezen in de
     kosten.
                                                                        is het Koninkrijk BelgieÈ de krachtens artikel 2, lid 1,
                                                                        van deze richtlijnen op hem rustende verplichtingen
(1) PB C 108 van 5.4.1997.
                                                                        niet nagekomen.
                                                                   2. Het Koninkrijk BelgieÈ wordt verwezen in de kosten.
                                                                   (1) PB C 199 van 28.6.1997.
                  ARREST VAN HET HOF
                        (Vijfde Kamer)
                    van 11 december 1997
in zaak C-190/97: Commissie van de Europese Gemeen-                                  ARREST VAN HET HOF
             schappen tegen Koninkrijk BelgieÈ (1)
                                                                                (Zesde Kamer)
(Niet-nakoming Ð Niet-omzetting van Richtlijnen 93/72/
                                                                                van 16 december 1997
                     EEG en 93/101/EG)
                                                                   in zaak C-316/96: Commissie van de Europese Gemeen-
                         (98/C 55/11)
                                                                               schappen tegen Italiaanse Republiek (1)
                      (Procestaal: Frans)                          (Niet-nakoming Ð Richtlijnen 93/53/EEG, 93/54/EEG,
                                                                   93/113/EG en 93/114/EG Ð Niet-omzetting binnen de
                                                                                gestelde termijnen)
 (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)                                              (98/C 55/12)
                                                                                (Procestaal: Italiaans)
In zaak C-190/97, Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (gemachtigde: G. zur Hausen tegen Koninkrijk
BelgieÈ (gemachtigde: J. Devadder) betreffende een verzoek          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
om vast te stellen dat het Koninkrijk BelgieÈ, door niet alle                      de Jurisprudentie van het Hof)
nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te
stellen om te voldoen aan Richtlijn 93/72/EEG van de               In zaak C-316/96, Commissie van de Europese Gemeen-
Commissie van 1 september 1993 tot negentiende aanpas-             schappen (gemachtigde: P. Ziotti) tegen Italiaanse Repu-
sing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/          bliek (gemachtigde: U. Leanza, bijgestaan door O. Fiu-
548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de               mara), betreffende een verzoek om vast te stellen dat de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de             Italiaanse Republiek, door niet binnen de gestelde termij-
indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke           nen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in wer-
stoffen (PB L 258 van 16.10.1993, blz. 29), en Richtlijn           king te doen treden die nodig zijn om te voldoen aan de
93/101/EG van de Commissie van 11 november 1993 tot                Richtlijnen 93/53/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot
twintigste aanpassing aan de vooruitgang van de techniek           vaststelling van minimale communautaire maatregelen
van Richtlijn 67/548/EEG (PB L 13 van 15.1.1994, blz. 1),          voor de bestrijding van bepaalde visziekten (PB L 175 van
de krachtens deze richtlijnen op hem rustende verplichtin-         19.7.1993, blz. 23), 93/54/EEG van de Raad van 24 juni
gen niet is nagekomen, heeft het Hof (Vijfde Kamer),               1993 houdende wijziging van Richtlijn 91/67/EEG inzake
samengesteld als volgt: C. Gulmann (rapporteur), kamer-            veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel
president, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward,             brengen van aquicultuurdieren en aquicultuurproducten


title: Zaak T-751/16: Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — Confédération Nationale du Crédit Mutuel/ECB

text:
               9.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/42

         Beroep ingesteld op 28 oktober 2016 — Confédération Nationale du Crédit Mutuel/ECB
   (Zaak T-751/16)
   (2017/C 006/53)
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Confédération Nationale du Crédit Mutuel (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordiger: M. Grégoire, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Centrale Bank

      Conclusies

               —

               nietigverklaring, op grond van artikel 263 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, van besluit nr. ECB/SSM/2016 — 9695000CG7B84NLR5984/92 van 24 augustus 2016 van de Europese Centrale Bank op het verzoek van Crédit Mutuel tot verkrijging van toestemming, voor Crédit Mutuel en alle groepsentiteiten die aan de hefboomratio onderworpen zijn, om overeenkomstig artikel 429, lid 14, van verordening (EU) nr. 573/2013 blootstellingen met betrekking tot een publiekrechtelijk lichaam uit te sluiten van de hefboomratio;

               —

               verwijzing van de Europese Centrale Bank in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij vier middelen aan.

               1.

               Eerste middel: het bestreden besluit leidt tot bevoegdheidsoverschrijding. Volgens verzoekster beschikt de Europese Centrale Bank (ECB) slechts over de bevoegdheid om te controleren of is voldaan aan de voorwaarden opdat een instelling gebruik kan maken van de ontheffing van de berekeningsregels voor de hefboomratio, ter verzekering van de concrete toepassing van deze voorwaarden en zonder deze te versterken of er de relevantie van te beoordelen, welke voorwaarden definitief en juist op basis van een exclusieve bevoegdheid door de Commissie zijn vastgesteld bij een gedelegeerde verordening die is bedoeld om rekening te houden met de bijzonderheden van het financiële en bankenlandschap van de Europese Unie.

               2.

               Tweede, subsidiair aangevoerde middel: de ECB heeft in het bestreden besluit blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Volgens de verzoekende partij moeten de blootstellingen met betrekking tot een publiekrechtelijk lichaam, aangezien zij worden gelijkgesteld met blootstellingen met betrekking tot de centrale overheid, geacht worden een blootstellingswaarde nul te vormen indien zij in dezelfde nationale valuta ervan luiden.

               3.

               Derde, meer subsidiair aangevoerde, middel: kennelijke beoordelingsfout. Volgens de verzoekende partij is het bestreden besluit zowel kennelijk ongeschikt gelet op de doelstellingen van de prudentiële vereisten, en gelet op de kenmerken van de gereglementeerde spaargelden, als kennelijk onevenredig wat de negatieve gevolgen betreft van het bestreden besluit voor de betrokken instelling.

               4.

               Vierde middel: schending van de motiveringsplicht en van het beginsel van behoorlijk bestuur, aangezien de ECB noch alle in de zaak van belang zijnde elementen heeft onderzocht, noch hiermee rekening heeft gehouden.


title: Zaak C-506/04: Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Cour administrative — Luxemburg) — Graham J. Wilson/Conseil de l'ordre des Avocats du Barreau de Luxembourg (Vrijheid van vestiging — Richtlijn 98/5/EG — Permanente uitoefening van beroep van advocaat in andere lidstaat dan die waar beroepskwalificatie is verworven — Voorwaarden voor inschrijving bij bevoegde autoriteit van lidstaat van ontvangst — Voorafgaande toetsing van kennis van talen van lidstaat van ontvangst — Beroep bij rechter volgens nationaal recht)

text:
               18.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 281/11

         Arrest van het Hof (Grote kamer) van 19 september 2006 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Cour administrative — Luxemburg) — Graham J. Wilson/Conseil de l'ordre des Avocats du Barreau de Luxembourg
   (Zaak C-506/04) (1)

   (Vrijheid van vestiging - Richtlijn 98/5/EG - Permanente uitoefening van beroep van advocaat in andere lidstaat dan die waar beroepskwalificatie is verworven - Voorwaarden voor inschrijving bij bevoegde autoriteit van lidstaat van ontvangst - Voorafgaande toetsing van kennis van talen van lidstaat van ontvangst - Beroep bij rechter volgens nationaal recht)
   (2006/C 281/17)
   Procestaal: Frans
   Verwijzende rechter
   Cour administrative
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Graham J. Wilson

      Verwerende partij: Conseil de l'ordre des Avocats du Barreau de Luxembourg
   Voorwerp
   Verzoek om een prejudiciële verwijzing — Cour administrative (Luxemburg) — Uitlegging van richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven (PB L 77, blz. 36) — Verplichting om te voorzien in een beroep bij de rechter volgens het nationale recht tegen een besluit tot afwijzing van inschrijving aan de balie als advocaat werkzaam onder de oorspronkelijke beroepstitel — Beroep voor de Conseil Disciplinaire et Administratif van de balie — Nationale wettelijke regeling die de inschrijving afhankelijk stelt van een mondeling examen strekkende tot verificatie van de kennis van de officiële talen van de ontvangende lidstaat
   Dictum

               1)

               Artikel 9 van richtlijn 98/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 ter vergemakkelijking van de permanente uitoefening van het beroep van advocaat in een andere lidstaat dan die waar de beroepskwalificatie is verworven, moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een beroepsprocedure in het kader waarvan tegen het besluit houdende weigering van de in artikel 3 van deze richtlijn bedoelde inschrijving in eerste aanleg moet worden opgekomen voor een orgaan dat volledig is samengesteld uit advocaten die onder de beroepstitel van de lidstaat van ontvangst werkzaam zijn, en in hoger beroep voor een orgaan dat in meerderheid uit dergelijke advocaten is samengesteld, terwijl in het cassatieberoep voor de hoogste rechterlijke instantie van deze lidstaat slechts een rechterlijke toetsing van de rechtsvragen en niet van de feiten mogelijk is.

               2)

               Artikel 3 van richtlijn 98/5 moet aldus worden uitgelegd dat de inschrijving van een advocaat bij de nationale bevoegde autoriteit van een andere lidstaat dan die waar hij zijn kwalificatie heeft verworven, teneinde daar onder zijn oorspronkelijke beroepstitel werkzaam te zijn, niet afhankelijk mag worden gesteld van een voorafgaande toetsing van de beheersing van de talen van de lidstaat van ontvangst.

      (1)  PB C 31 van 5.2.2005.


title: Hogere voorziening, op 20 maart 1998 ingesteld door M. Costacurta tegen het arrest, op 22 januari 1998 in zaak T-98/96 tussen M. Costacurta en Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde Kamer) (Zaak C-75/98 P)

text:
30.5.98               NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   C 166/5
Hogere voorziening, op 20 maart 1998 ingesteld door M.             Ð Schending van artikel 7 Ambtenarenstatuut.
Costacurta tegen het arrest, op 22 januari 1998 in zaak
T-98/96 tussen M. Costacurta en Commissie van de Euro-             Ð Schending van het beginsel van het gewettigd vertrou-
pese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eer-                   wen en niet-nakoming van de zorgplicht.
ste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Derde
                            Kamer)                                 Ð Schending van de artikelen 25 en 101 bis Ambtenaren-
                       (Zaak C-75/98 P)                                 statuut.
                         (98/C 166/07)
                                                                   (1) PB C 94 van 28.3.1998, blz. 20.
                                                                   (2) PB L 13 van 18.1.1969, blz. 19.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
is op 20 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door M.
Costacurta, vertegenwoordigd door A. Rodesch, advocaat-
procureur, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Route d'Esch 7Ð11, tegen het arrest, op 22 januari 1998
in zaak T-98/96 tussen M. Costacurta en Commissie van              Hogere voorziening, op 20 maart 1998 ingesteld door Aji-
de Europese Gemeenschappen gewezen door het Gerecht                nomoto Co. Inc. tegen het arrest, op 18 december 1997
van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen                   door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
(Derde Kamer).                                                     Gemeenschappen (Vijfde Kamer Ð uitgebreid) gewezen in
                                                                   de gevoegde zaken T-159/94 (1) tussen Ajinomoto Co. Inc.
Rekwirant concludeert dat het den Hove behage:                     en Raad van de Europese Unie, ondersteund door Com-
                                                                   missie van de Europese Gemeenschappen, en T-160/94 (2)
Ð te vernietigen het arrest van het Gerecht van eerste             tussen The NutraSweet Company en Raad van de Euro-
    aanleg van 22 januari 1998 in zaak T-98/96, Costa-             pese Unie, ondersteund door Commissie van de Europese
    curta/Commissie van de Europese Gemeenschap-                                          Gemeenschappen
    pen (1);                                                                              (Zaak C-76/98 P)
Ð nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling                                   (98/C 166/08)
    bevoegd gezag van 31 mei 1996 waarbij rekwirant is
    overgeplaatst naar het Bureau voor officieÈle publicaties      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
    der Europese Gemeenschappen;                                   is op 20 maart 1998 hogere voorziening ingesteld door
                                                                   Ajinomoto Co. Inc., gevestigd te Tokyo (Japan), vertegen-
Ð de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de                woordigd door M. Siragusa, advocaat te Rome, en door T.
    kosten van beide instanties te verwijzen;                      Müller-Ibold, advocaat te Frankfurt, en V. Donaldson,
                                                                   Solicitor of the Supreme Court of England and Wales,
Ð rekwirant acte te verlenen van zijn voorbehoud van               geïnstrueerd door Cleary, Gottlieb, Steen & Hamilton te
    alle andere rechten, verschuldigde bedragen, middelen          Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
    en rechtsvorderingen, inzonderheid betreffende de              kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, Rue Goethe 11,
    schadevergoeding.                                              tegen het arrest, op 18 december 1997 door het Gerecht
                                                                   van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen
Middelen en voornaamste argumenten                                 (Vijfde Kamer Ð uitgebreid) gewezen in de gevoegde
                                                                   zaken T-159/94 tussen Ajinomoto Co. Inc. en Raad van de
Ð Onbevoegdheid van het tot aanstelling bevoegd gezag,             Europese Unie, ondersteund door Commissie van de Euro-
    schending van de artikelen 2 en 4 Ambtenarenstatuut            pese Gemeenschappen, en T-160/94 tussen The
    en van artikel 5, lid 4, van Besluit 69/13/Euratom/            NutraSweet Company en Raad van de Europese Unie,
    EGKS/EEG houdende instelling van het Bureau voor               ondersteund door Commissie van de Europese Gemeen-
    officieÈle publicaties der Europese Gemeenschappen (2):        schappen.
    het Gerecht heeft ten onrechte geoordeeld, dat het
    middel inzake schending van artikel 4 Ambtenarensta-           Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:
    tuut niet ter zake dienend is. Aangezien het tot aanstel-
    ling bevoegd gezag dat het bestreden besluit heeft             1. het arrest van het Gerecht van eerste aanleg in de
    genomen, geen begrotingsautoriteit was en niet                      gevoegde zaken T-159/94 en T-160/94 te vernietigen
    bevoegd was om de lijsten van de toegestane ambten                  en Verordening (EEG) nr. 1391/91 van de Raad (3)
    te wijzigen, kon het verzoeker immers niet samen met                nietig te verklaren, voor zover zij van toepassing is op
    zijn ambt aan het Publicatiebureau toewijzen.                       rekwirante;
Ð Schending van artikel 6 Ambtenarenstatuut, schending             2. subsidiair, het arrest van het Gerecht van eerste aanleg
    van de verordening van de Raad betreffende de begro-                in de gevoegde zaken T-159/94 en T-160/94 te vernieti-
    ting van de Europese Gemeenschappen: het Gerecht                    gen, voor zover daarin niet artikel 2 van Verordening
    heeft in rechtsoverweging 34 van het arrest ten                     (EEG) nr. 1391/91 nietig wordt verklaard, ingevolge
    onrechte verklaard: ¹Zoals de Commissie heeft                       hetwelk de bedragen die uit hoofde van het voorlopige
    beklemtoond, maken de ambten bij het Publicatiebu-                  anti-dumpingrecht als zekerheid werden gesteld, defini-
    reau uit begrotingsoogpunt deel uit van de ambten van               tief worden geïnd, en artikel 2 van deze verordening
    de Commissie.º, daar dit sedert 1970 niet meer het                  nietig te verklaren, voor zover het betrekking heeft op
    geval is.                                                           rekwirante;


title: Zaak C-456/06: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 november 2006 — Peek & Cloppenburg KG/Cassina S.p.A.

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/43

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesgerichtshof (Duitsland) op 16 november 2006 — Peek & Cloppenburg KG/Cassina S.p.A.
   (Zaak C-456/06)
   (2006/C 326/87)
   Procestaal: Duits
   Verwijzende rechter
   Bundesgerichtshof
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Peek & Cloppenburg KG

      Verwerende partij: Cassina S.p.A.
   Prejudiciële vragen

               1.

                           a.

                           Is er sprake van „[enige] vorm van distributie onder het publiek […] anderszins” in de zin van artikel 4, lid 1, van de auteursrechtrichtlijn (1) wanneer het voor derden mogelijk wordt gemaakt om van auteursrechtelijk beschermde werken afkomstige producten te gebruiken zonder dat met de afstand van het gebruiksrecht een overdracht van de daadwerkelijke beschikkingsbevoegdheid over de werken gepaard gaat?

                           b.

                           Is er eveneens sprake van distributie in de zin van artikel 4, lid 1, van de auteursrechtrichtlijn wanneer van auteursrechtelijk beschermde werken afkomstige producten aan het publiek worden getoond zonder dat derden de mogelijkheid krijgen gebruik te maken van de producten?

               2.

               Zo ja: kan de bescherming van het vrije verkeer van goederen in voornoemde gevallen in de weg staan aan de uitoefening van het distributierecht wanneer de aangeboden producten in de lidstaten waar zij zijn vervaardigd en in de handel gebracht geen auteursrechtelijke bescherming genieten?

      (1)  PB L 167, blz. 10.


title: Zaak C-55/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) op 9 februari 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Baxi Group Limited

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/14

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het House of Lords (Verenigd Koninkrijk) op 9 februari 2009 — Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs/Baxi Group Limited
   (Zaak C-55/09)
   2009/C 90/21
   Procestaal: Engels

      Verwijzende rechter

   House of Lords

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs

      Verwerende partij: Baxi Group Limited

      Prejudiciële vragen

   „Wanneer

               A

               een belastingplichtige een afzetbevorderingsprogramma beheert dat wordt uitgevoerd door een reclame- en marketingonderneming, op grond van welk programma „punten” worden uitgegeven aan de klanten van de belastingplichtige indien deze goederen van de belastingplichtige kopen;

               B

               klanten de punten inwisselen en hiervoor zonder betaling goederen ter beloning verkrijgen van de reclame- en marketingonderneming;

               C

               de belastingplichtige met die andere onderneming is overeengekomen dat hij haar de advies-detailhandelsprijs zal betalen voor de goederen ter beloning:

                           1)

                           Hoe moeten de artikelen 14, 24, 73 en 168 van de BTW-richtlijn (1) (voorheen de artikelen 5, 6, 11, A, lid 1, sub a, en 17, lid 2, van de Zesde richtlijn (2)) worden uitgelegd met betrekking tot de betalingen door de belastingplichtige aan de andere onderneming?

                           2)

                           Moeten deze bepalingen in het bijzonder aldus worden uitgelegd dat de betalingen van de belastingplichtige aan de andere onderneming moeten worden beschouwd als:

                                       a)

                                       uitsluitend een tegenprestatie voor het verrichten van diensten door de andere onderneming ten behoeve van de belastingplichtige;

                                       b)

                                       uitsluitend een van een derde verkregen tegenprestatie voor het leveren van goederen door de andere onderneming aan de klanten;

                                       c)

                                       deels een tegenprestatie voor het verrichten van diensten door de andere onderneming ten behoeve van de belastingplichtige en deels een tegenprestatie voor het leveren van goederen door de andere onderneming aan de klanten, of

                                       d)

                                       een tegenprestatie voor zowel het verrichten van reclame- en marketingdiensten als het leveren van goederen ter beloning door de andere onderneming aan de belastingplichtige?

                           3)

                           Indien het antwoord op vraag 2 luidt dat dergelijke betalingen deels moeten worden beschouwd als een tegenprestatie voor het verrichten van diensten door de andere onderneming ten behoeve van de belastingplichtige en deels als een tegenprestatie van een derde, de belastingplichtige, aan de andere onderneming met betrekking tot de levering door de andere onderneming van goederen aan de klanten, wat zijn dan de gemeenschapsrechtelijke criteria om te bepalen hoe de betaling moet worden verdeeld tussen deze twee transacties?”

      (1)  Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (PB L 347, blz. 1).

      (2)  Zesde richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB L 145, blz. 1).


title: Zaak C-543/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 17 oktober 2013 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank tegen E. Fischer-Lintjens

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 15/6

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Centrale Raad van Beroep (Nederland) op 17 oktober 2013 — Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank tegen E. Fischer-Lintjens
   (Zaak C-543/13)
   2014/C 15/07
   Procestaal: Nederlands

      Verwijzende rechter

   Centrale Raad van Beroep

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank

      Verweerster: E. Fischer-Lintjens

      Prejudiciële vragen

               1.

               Moet het begrip „verschuldigd” zoals bedoeld in de artikelen 27 en volgende van verordening (EEG) nr. 1408/71 (1), aldus worden uitgelegd dat voor de vaststelling vanaf welk moment een pensioen of rente verschuldigd is, beslissend is de datum waarop een toekenningsbesluit is genomen waarna het pensioen is uitbetaald, dan wel de ingangsdatum van het met terugwerkende kracht toegekende pensioen?

               2.

               Indien met het begrip „verschuldigd” wordt gedoeld op de ingangsdatum van het met terugwerkende kracht toegekende pensioen:
               Is hiermee te verenigen dat de pensioengerechtigde die onder artikel 27 van verordening (EEG) nr. 1408/71 valt zich ingevolge de Nederlandse wetgeving niet met eenzelfde terugwerkende kracht kan verzekeren voor de zorgverzekering?

      (1)  Verordening van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149, blz. 2).


title: Zaak F-47/07: Beroep ingesteld op 21 mei 2007 — Behmer/Parlement

text:
               21.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 170/43

         Beroep ingesteld op 21 mei 2007 — Behmer/Parlement
   (Zaak F-47/07)
   (2007/C 170/82)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Joachim Behmer (Brussel, België) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis en E. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement
   Conclusies

               —

               vaststelling van onwettigheid van het besluit van het Bureau van het Parlement betreffende het „bevorderingsbeleid en de loopbaanplanning” van 6 juli 2005 en van de „uitvoeringsmaatregelen betreffende de toekenning van merite- en bevorderingspunten” van 25 juli 2005;

               —

               nietigverklaring van het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag (TABG) om verzoeker in het kader van de bevorderingsronde 2005 niet met ingang van 1 januari 2005 tot de rang A*13 te bevorderen;

               —

               verwijzing van de verwerende partij in de kosten van de procedure.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, ambtenaar van het Europees Parlement van de rang AD 12 en thans vice-voorzitter van de Union syndicale Luxembourg, beroept zich vooral op de onwettigheid van de in het eerste streepje hierboven bedoelde besluiten, die hij aanmerkt als algemene uitvoeringsbepalingen in de zin van artikel 110 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: „Statuut”), voor de vaststelling waarvan dus de in dat artikel voorziene procedure had moeten worden gevolgd.
   Voorts beroept hij zich op schending van artikel 45 van het Statuut en de beginselen van het recht op ontwikkeling van loopbaan, gelijke behandeling en de motiveringsplicht alsmede een kennelijk onjuiste beoordeling. Meer bepaald stelt hij dat de administratie, nadat zij na zijn eerste klacht het besluit om hem twee meritepunten toe te kennen nietig had verklaard, hem tot de rang AD 13 had moeten bevorderen.
   Ten slotte stelt verzoeker dat hij is gediscrimineerd op grond van zijn activiteiten op het gebied van de personeelsvertegenwoordiging, hetgeen in strijd is met de artikelen 1 quinquies, en 24 van het Statuut, met artikel 1, zesde alinea, van bijlage II bij het Statuut alsmede met artikel 17 van de kaderovereenkomst tussen het Europees Parlement en de vakbonds- of beroepsorganisaties van het personeel van de instelling van 12 juli 1990.


title: Zaak C-101/09: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 13 maart 2009 — Bondsrepubliek Duitsland/D, procesdeelnemers: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht en de vertegenwoordiger van de Bondsrepubliek voor asielaangelegenheden bij het Bundesamt für Migration und Flüchtlinge

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 129/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Bundesverwaltungsgericht (Duitsland) op 13 maart 2009 — Bondsrepubliek Duitsland/D, procesdeelnemers: de vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht en de vertegenwoordiger van de Bondsrepubliek voor asielaangelegenheden bij het Bundesamt für Migration und Flüchtlinge
   (Zaak C-101/09)
   2009/C 129/11
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Bundesverwaltungsgericht

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Bondsrepubliek Duitsland

      Verwerende partij: D

      Procesdeelnemers:
   De vertegenwoordiger van het belang van de Bondsrepubliek bij het Bundesverwaltungsgericht
   De vertegenwoordiger van de Bondsrepubliek voor asielaangelegenheden bij het Bundesamt für Migration und Flüchtlinge

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is sprake van een ernstig, niet-politiek misdrijf of een handeling welke in strijd is met de doelstellingen en beginselen van de Verenigde Naties in de zin van artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 [inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming] (1), wanneer de buitenlander jarenlang als strijder en functionaris — gedurende enige tijd ook als bestuurslid — heeft behoord tot een organisatie (in casu: de PKK) die bij haar gewapende strijd tegen de staat (in casu: Turkije) telkens opnieuw mede gebruik heeft gemaakt van terroristische methoden en die voorkomt in de lijst van personen, groepen en entiteiten in de bijlage bij het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme, en die gebruik maakt van terroristische methoden, en de buitenlander daarmee de gewapende strijd van deze organisatie in een leidinggevende positie actief heeft gesteund?

               2)

               Indien vraag 1 bevestigend moet worden beantwoord: is voor de uitsluiting van erkenning als vluchteling krachtens artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG vereist dat de buitenlander nog steeds gevaar oplevert?

               3)

               Indien vraag 2 ontkennend moet worden beantwoord: is voor de uitsluiting van erkenning als vluchteling krachtens artikel 12, lid 2, sub b en c, van richtlijn 2004/83/EG een evenredigheidstoetsing in het individuele geval vereist?

               4)

               Indien vraag 3 bevestigend moet worden beantwoord:

                           a)

                           Moet bij de evenredigheidstoetsing worden meegewogen dat de buitenlander verwijderingsbescherming geniet op grond van artikel 3 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden van 4 november 1950 of op grond van nationale bepalingen?

                           b)

                           Is de uitsluiting alleen onevenredig in zeer specifieke uitzonderingsgevallen?

               5)

               Is het in de zin van artikel 3 van richtlijn 2004/83/EG met de richtlijn verenigbaar dat de buitenlander, ondanks de aanwezigheid van een uitsluitingsgrond krachtens artikel 12, lid 2, van de richtlijn en intrekking van de vluchtelingenstatus ingevolge artikel 14, lid 3, van de richtlijn, naar nationaal constitutioneel recht erkend blijft als asielgerechtigde?

      (1)  PB L 304, blz. 12.


title: Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van 12 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen NV B.R.D. (Bureau Rik DECAN-Business Research & Development) en Belgische Staat (Zaak C-401/95)

text:
17 . 2 . 96            NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       Nr . C 46/9
Het besluit houdende afwijzing van Geotronics' offerte op              vorm waarin reisleiders naar bestendig gebruikelijk beding
grond van de oorsprong van de produkten, is ontegenzeg                hun diensten onder de in dat artikel genoemde voorwaarden
gelijk genomen na de inwerkingtreding van de EER                      verrichten — in strijd met de artikelen 59 e.v . van het
Overeenkomst. De EER-Overeenkomst is van toepassing op                 EG-Verdrag ?
alle rechtssituaties die na haar inwerkingtreding ontstaan .
Geotronics is derhalve van mening, dat er in het onderhavige           Zo ja , wordt die regeling dan gerechtvaardigd door redenen
geval geen sprake is van terugwerkende kracht.                         van algemeen belang ter handhaving van de arbeidsvrede in
                                                                       de gevoelige sector van toeristische dienstverrichting, waar
De werkingssfeer van de EER-Overeenkomst                               bij de Griekse staat als toeristisch land een redelijk en
                                                                       gerechtvaardigd belang heeft om regelend op te treden ?
Het Gerecht van eerste aanleg heeft geoordeeld, dat de
EER-Overeenkomst niet van toepassing is op het in geding
zijnde contract, omdat een van de partijen bij dat contract,
Roemenië, geen partij is bij de EER-Overeenkomst . Dit is
een formalistische opvatting die voorbijgaat aan de econo
mische realiteit. De realiteit is, dat door het besluit van de         Verzoek van het Sø- og Handelsret van 19 december 1995
Commissie in feite twee EER-producenten van gelijkwaar                om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Handels
dige produkten ongelijk worden behandeld . De economi                 og Kontorfunktionærernes Forbund i Danmark, als
sche realiteit van de transactie en de in dat verband geleverde        gemachtigde van H. E. Larsson, en Føtex Supermarked
inspanningen moeten doorslaggevend zijn .                                                               A/S
                                                                                ( Zaak C-400/95 )
Geotronics betoogt, dat de onderhavige situatie binnen de
werkingssfeer van de EER-Overeenkomst valt. Verder stelt                                           ( 96/C 46/ 15 )
Geotronics, dat de Commissie zich schuldig heeft gemaakt
aan een discriminatie die de mededinging tussen produkten              Het So- og Handelsret heeft bij beschikking van 19 decem
van oorsprong uit de EG en produkten van oorsprong uit de              ber 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
EVA kan scheeftrekken, doordat aan eerstgenoemde een                   21 december 1995 , in het geding tussen Handels og
oneerlijk mededingingsvoordeel wordt gegeven . Een derge              Kontorfunktionaerernes Forbund i Danmark, als gemach
lijke discriminatie vormt een door de artikelen 8 , 11 en 65 ,         tigde van H. E. Larsson, en Fotex Supermarked A/S, het Hof
lid 1 , EER-Overeenkomst verboden belemmering van het                  van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om
vrije verkeer van goederen .                                           een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
(') PB nr. C 333 van 9 . 12 . 1995 , blz . 33 .
                                                                       „ Geldt artikel 5 , lid 1 , juncto artikel 2 , lid 1 , van Richtlijn
                                                                       76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende
                                                                       de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behande
                                                                       ling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot
                                                                       het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekan
                                                                       sen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden ( 1 ), ook voor
                                                                       ontslag wegens afwezigheid na afloop van het zwanger
                                                                       schapsverlof, indien deze afwezigheid wordt veroorzaakt
Verzoek van de Symvoulio tis Epikratias ( Raad van State )             door ziekte welke is ontstaan tijdens de zwangerschap en
van 7 november 1995 om een prejudiciële beslissing in het              heeft voortgeduurd tijdens en na het zwangerschapsverlof,
geding tussen de organisatie „ Sindesmos ton en Elladie                ervan uitgaande dat het ontslag heeft plaatsgevonden na
Touristikon kai Taxidiotikon Grafion " ( Verbond van                   afloop van het zwangerschapsverlof?"
Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland ) en Ipourgos
           Ergasias ( Minister van Werkgelegenheid )
                                                                       (') PB nr . L 39 van 14 . 2 . 1976 , blz . 40 .
                        ( Zaak C-398/95 )
                           ( 96/C 46/ 14 )
De Symvoulio tis Epikratias ( Raad van State ) — Vierde
kamer heeft bij beschikking van 7 november 1995 , ingeko
men ter griffie van het Hof van Justitie op 18 december                Verzoek van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van
1995 , in het geding tussen de organisatie „ Sindesmos ton en          12 december 1995 om een prejudiciële beslissing in het
Elladi Touristikon kai Taxidiotikon Grafion " ( Verbond van            geding tussen NV B.R.D. ( Bureau Rik DECAN-Business
Toeristen- en Reisbureaus in Griekenland ) en Ipourgos                         Research & Development ) en Belgische Staat
Ergasias ( Minister van Werkgelegenheid ), het Hof van                                         ( Zaak C-401 /95 )
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                                            ( 96/C 46/ 16 )
prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
                                                                       De rechtbank van eerste aanleg te Brussel heeft bij beschik
Is de hierboven beschreven regeling van artikel 37 van Wet             king van 12 december 1995 , ingekomeater griffie van het
nr. 1545/1985 , die bij vervulling van de daarin genoemde              Hof van Justitie op 21 december 1995 , in het geding tussen
voorwaarden de betrokken partijen bindt aan de juridische              NV B.R.D. ( Bureau Rik DECAN-Business Research &
vorm van arbeidsverhouding in loondienst — de juridische               Development ) en Belgische Staat, het Hof van Justitie van de
 ---pagebreak--- Nr, C 46 / 10         NL                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     17 . 2 . 96
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                     Beroep, op 27 december 1995 ingesteld door Italiaanse
beslissing over de navolgende vragen :                                   Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeenschap
                                                                                pen
1 . Moet artikel 18 , lid 4 , van de zesde BTW-richtlijn
     ( Richtlijn 77/388/EEG ( ')) aldus worden geïnterpre                                      ( Zaak C-406/95 )
    teerd dat het een Lid-Staat toelaat het BTW-tegoed van                                         ( 96/C 46/ 18 )
    een bepaald aangiftetijdperk niet aan de BTW-belasting
    plichtige terug te geven noch over te dragen naar een                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
    volgend aangiftetijdperk, doch dit in te houden omwille              op 27 december 1995 beroep tegen Commissie van de
    van het feit en zolang zij tegen de betrokken BTW                   Europese Gemeenschappen ingesteld door Italiaanse Repu
     belastingplichtige beschikt over een navordering met                bliek, vertegenwoordigd door professor U. Leanza, bijge
     betrekking tot een vroegere aangifteperiode, indien deze            staan door I. M. Braguglia , avvocato dello Stato, als
     navordering door de BTW-belastingplichtige wordt                    gemachtigde , domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
     betwist en dus nog geen definitieve titel vormt, wanneer            ter Italiaanse ambassade, Rue Marie-Adelaïde 5 .
     de Lid-Staat geen machtiging heeft bekomen in de zin                Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
     van artikel 27 van de zesde BTW-richtlijn ?
                                                                         — nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
2 . Indien het antwoord op de eerste vraag positief zou zijn :               4 oktober 1995 betreffende de aan de tweede exploitant
     moet artikel 18 , lid 4 , van de zesde BTW-richtlijn in                 van GSM-radiotelefonie in Italië opgelegde voorwaar
    combinatie met het evenredigheidsbeginsel aldus wor                     den (');
     den uitgelegd dat het de Lid-Staat toegelaten is te
     bepalen dat de noodzakelijkheid of de spoedeisendheid               — de Commissie in de kosten van het geding te verwij
    van de inhouding op geen enkele manier kan worden                        zen .
     aangevochten, en dat de inhouding op geen enkele wijze
     kan worden vervangen door een zekerheidsstelling of                 Middelen en voornaamste argumenten
     kan worden ongedaan gemaakt zolang de betwiste                      1 . In de bestreden beschikking wordt de Italiaanse Staat
     BTW-navordering niet het voorwerp uitmaakt van een                      verplicht om , teneinde het gestelde nadeel voor de
     definitieve rechterlijke beslissing ?                                   tweede exploitant weg te nemen, „ aan Telecom Italia
                                                                             Mobile een identieke betaling op te leggen " of, na
(>) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .                               akkoord ( van de Commissie ), „ maatregelen te nemen
                                                                             die economisch gezien gelijkwaardig zijn aan de door de
                                                                             tweede exploitant verrichte betaling ".
                                                                             Tijdens de aan de bestreden beschikking voorafgaande
Verzoek van het Finanzgericht München van 14 december                        procedure is er evenwel nooit een discussie op tegen
1995 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen                     spraak gevoerd over de maatregel die de Commissie het
     Bioforce GmbH en Oberfinanzdirektion München
                                                                             meest logisch acht, namelijk het opleggen van een
                       ( Zaak C-405/95 )                                     identieke betaling aan Telecom Italia Mobile . Een
                           ( 96/C 46/ 17 )                                   dergelijke maatregel is tijdens de procedure nooit in het
                                                                             vooruitzicht gesteld : de Italiaanse Staat is daarover nooit
Het Finanzgericht München, 3 . Senat, heeft bij beschikking                  gehoord . Op grond daarvan kan reeds worden geoor
van 14 december 1995 , ingekomen ter griffie van het Hof                     deeld, dat het recht van verweer van de Italiaanse
van Justitie op 27 december 1995 , in het geding tussen                      Regering is geschonden, maar ook met betrekking tot de
Bioforce GmbH en Oberfinanzdirektion München , het Hof                       gelijkwaardige maatregelen bedoeld in het tweede
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                      streepje van artikel 1 van de bestreden beschikking is het
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen :                       beginsel van hoor en wederhoor niet dermate in acht
                                                                             genomen, dat het recht van verweer was gewaar
1 . Moet het gemeenschappelijk douanetarief — gecombi                        borgd .
     neerde nomenclatuur 1994 — aldus worden uitgelegd,                  2 . De bestreden beschikking vertrekt van het uitgangspunt,
     dat produkten als Echinacea-druppels ( extract van                      dat de Italiaanse Regering „ voor de toekenning van een
     Echinacea purpurea e herba en e radice met een                          tweede concessie ( betreffende radiotelefonie via het
     alcohol-massagehalte van 56,1 % ter bescherming tegen                    GSM ) (. . .) een aanvangsbetaling heeft opgelegd ".
     verkoudheden en griep en ter verhoging van de resisten
     tie tegen het gevaar voor verkoudheden ) moeten worden                   Dat uitgangspunt is verkeerd . De Italiaanse Regering
     ingedeeld onder post 3004 ( Geneesmiddelen bestaande                     heeft de gegadigden voor de aanbesteding van een
     uit niet vermengde produkten voor therapeutisch of                      tweede concessie voor de exploitatie van het GSM geen
     profylactisch gebruik , opgemaakt voor de verkoop in                     aanvangsbetaling opgelegd; er is derhalve geen sprake
     het klein )?                                                             van een overheidsmaatregel in de zin van artikel 90 ,
                                                                              lid 1 .
2 . Zo niet: Moet het gemeenschappelijk douanetarief aldus
     worden uitgelegd, dat produkten als bedoeld in vraag 1              3 . De bestreden beschikking is onwettig en moet derhalve
     moeten worden ingedeeld onder postonderverdeling                         nietig worden verklaard, omdat zij vooruitloopt op
     2208 9069 („ andere dranken die gedistilleerde alcohol                   zuiver potentiële onrechtmatige handelingen van de
     bevatten ")?                                                             eerste exploitant, handelingen die niet zijn gesteld,
                                                                              waarvan niet is aangetoond dat die zijn gesteld , en die
                                                                              überhaupt niet kunnen worden gesteld .