title: Zaak F-59/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 mei 2011 — Barthel, Reiffers en Massez/Hof van Justitie (Openbare dienst — Procesincidenten — Exceptie van niet-ontvankelijkheid — Te laat ingediende klacht — Niet-ontvankelijkheid)

text:
               12.5.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 138/29

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 10 mei 2011 — Barthel, Reiffers en Massez/Hof van Justitie
   (Zaak F-59/10) (1)

   (Openbare dienst - Procesincidenten - Exceptie van niet-ontvankelijkheid - Te laat ingediende klacht - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 138/63
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Yvette Barthel (Aarlen, België), Marianne Reiffers (Olm, Luxemburg) en Lieven Massez (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, É. Marchal, advocaten)

      Verwerende partij: Hof van Justitie (vertegenwoordiger: A. V. Placco, gemachtigde)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van het Hof van Justitie houdende afwijzing van verzoekers’ verzoek om in aanmerking te komen voor de toeslag voor continu- of ploegendienst voorzien in artikel 1, eerste streepje, van verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 300/76 van de Raad van 9 februari 1976 tot vaststelling van de categorieën van begunstigden, de voorwaarden voor toekenning en de hoogte van de toeslagen die kunnen worden toegekend aan ambtenaren die hun werkzaamheden verrichten in het kader van een continu- of ploegendienst (PB L 38, blz. 1)

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Het Hof van Justitie van de Europese Unie zal zijn eigen kosten dragen en die van verzoekers.

      (1)  PB C 260 van 25.9.2010, blz. 28.


title: Zaak T-63/07: Beroep ingesteld op 1 maart 2007 — Mülhens/BHIM — Exportaciones Aceiteras Fedeoliva (tosca de FEDEOLIVA)

text:
               28.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/50

         Beroep ingesteld op 1 maart 2007 — Mülhens/BHIM — Exportaciones Aceiteras Fedeoliva (tosca de FEDEOLIVA)
   (Zaak T-63/07)
   (2007/C 95/101)
   Taal van het verzoekschrift: Engels
   Partijen

      Verzoekende partij: Mülhens GmbH & Co. KG (Keulen, Duitsland) (vertegenwoordiger: D. Eickemeier, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Exportaciones Aceiteras Fedeoliva, A. I. E. (Jaen, Spanje)
   Conclusies

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van verweerder van 18 december 2006 in zaak R 761/2006-2 te vernietigen;

               —

               de aanvraag tot inschrijving van het gemeenschapsmerk nr. 3 467 651 af te wijzen.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: Exportaciones Aceiteras Fedeoliva, A. I. E.

      Betrokken gemeenschapsmerk: communautair beeldmerk „tosca de FEDEOLIVA ”voor waren en diensten van de klassen 16, 29, 35 en 39 (aanvraagnr. 3 467 651)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: communautaire en nationale woordmerken „TOSCA ”voor waren en diensten van klasse 3 (parfumerieën, etherische oliën, cosmetische middelen, tandreinigingsmiddelen, zepen)

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, lid 2, sub c, en lid 5, van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad en schending van de wezenlijke vormvoorschriften die zijn neergelegd in de artikelen 43, lid 1, 73 en 74, leden 1 en 2, van deze verordening.


title: Zaak T-340/14: Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Klyuyev/Raad („Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid — Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne — Bevriezing van tegoeden — Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren — Plaatsing van verzoekers naam op die lijst — Rechten van de verdediging — Motiveringsplicht — Rechtsgrond — Recht op een effectieve rechterlijke bescherming — Niet-nakoming van de criteria voor plaatsing op de lijst — Kennelijk onjuiste beoordeling — Eigendomsrecht — Recht op bescherming van de goede naam”)

text:
               31.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 402/34

         Arrest van het Gerecht van 15 september 2016 — Klyuyev/Raad
   (Zaak T-340/14) (1)

   ((„Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid - Beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Oekraïne - Bevriezing van tegoeden - Lijst van personen, entiteiten en lichamen waarvan de tegoeden en economische middelen zijn bevroren - Plaatsing van verzoekers naam op die lijst - Rechten van de verdediging - Motiveringsplicht - Rechtsgrond - Recht op een effectieve rechterlijke bescherming - Niet-nakoming van de criteria voor plaatsing op de lijst - Kennelijk onjuiste beoordeling - Eigendomsrecht - Recht op bescherming van de goede naam”))
   (2016/C 402/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Andriy Klyuyev (Donetsk, Oekraïne) (vertegenwoordigers: B. Kennelly, J. Pobjoy, barristers, R. Gherson en T. Garner, solicitors)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie (vertegenwoordigers: Á. de Elera-San Miguel Hurtado en J.-P. Hix, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Europese Commissie, (vertegenwoordigers: D. Gauci en T. Scharf, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 263 VWEU tot nietigverklaring van ten eerste besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 26) en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne (PB 2014, L 66, blz. 1), en ten tweede besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 (PB 2015, L 62, blz. 25) en uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014 (PB 2015, L 62, blz. 1), voor zover verzoekers naam is geplaatst of gehandhaafd op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop deze beperkende maatregelen van toepassing zijn, en subsidiair een verzoek tot vaststelling dat artikel 1, lid 1, van besluit 2014/119, zoals gewijzigd bij besluit (GBVB) 2015/143 van de Raad van 29 januari 2015 (PB 2015, L 24, blz. 16), alsook artikel 3, lid 1, van verordening nr. 208/2014, zoals gewijzigd bij verordening (EU) 2015/138 van de Raad van 29 januari 2015 (PB 2015, L 24, blz. 1), niet op verzoeker van toepassing zijn.

      Dictum

               1)

               Besluit 2014/119/GBVB van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne en verordening (EU) nr. 208/2014 van de Raad van 5 maart 2014 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen in het licht van de situatie in Oekraïne, in hun oorspronkelijke versie, worden nietig verklaard, voor zover de naam van Andriy Klyuyev is opgenomen op de lijst van personen, entiteiten en lichamen waarop die beperkende maatregelen van toepassing zijn, tot de inwerkingtreding van besluit (GBVB) 2015/364 van de Raad van 5 maart 2015 tot wijziging van besluit 2014/119 en van uitvoeringsverordening (EU) 2015/357 van de Raad van 5 maart 2015 tot uitvoering van verordening nr. 208/2014.

               2)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               3)

               De Raad van de Europese Unie wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van Klyuyev, wat het in het verzoekschrift geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               4)

               Klyuyev wordt verwezen in zijn eigen kosten alsmede in die van de Raad, wat het in de memorie tot aanpassing van de conclusies geformuleerde verzoek tot nietigverklaring betreft.

               5)

               De Europese Commissie zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 261 van 11.8.2014.


title: Zaak T-784/14: Beschikking van het Gerecht van 14 september 2015 — Roemenië/Commissie („Beroep tot nietigverklaring — Eigen middelen van de Unie — Financiële verantwoordelijkheid van de lidstaten — Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenstemt met het verlies aan eigen middelen — Brief van de Commissie — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”)

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/38

         Beschikking van het Gerecht van 14 september 2015 — Roemenië/Commissie
   (Zaak T-784/14) (1)

   ((„Beroep tot nietigverklaring - Eigen middelen van de Unie - Financiële verantwoordelijkheid van de lidstaten - Verplichting om aan de Commissie het bedrag te betalen dat overeenstemt met het verlies aan eigen middelen - Brief van de Commissie - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”))
   (2015/C 381/44)
   Procestaal: Roemeens

      Partijen

      Verzoekende partij: Roemenië (vertegenwoordigers: R. Radu, I. Haţieganu en A. Buzoianu, gemachtigden)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: A. Caeiros en A. Stefanuc, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot nietigverklaring van het besluit van het directoraat-generaal Begroting van de Commissie dat zou zijn vervat in de brief met het kenmerk BUDG/B/03MV D(2014) 3079038 van 19 september 2014, waarbij de Commissie Roemenië zou hebben aangemaand om haar het brutobetrag van 14  883,79 EUR over te maken (te verminderen met 25 % ter dekking van de inningskosten), hetgeen overeenstemt met het verlies aan traditionele eigen middelen, en om uiterlijk aan die verplichting te voldoen op de eerste werkdag na de negentiende dag van de tweede maand die op de verzending van die brief volgde

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Op de verzoeken van de Slowaakse Republiek en de Bondsrepubliek Duitsland om toelating tot interventie behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               Roemenië wordt verwezen in zijn eigen kosten en in de kosten van de Europese Commissie.

               4)

               Roemenië, de Commissie, de Slowaakse Republiek en de Bondsrepubliek Duitsland dragen elk hun eigen kosten in verband met de verzoeken tot interventie.

      (1)  PB C 65 van 23.2.2015.


title: Hogere voorziening, op 5 december 1996 ingesteld door J. Antonissen tegen de beschikking, op 29 november 1996 in zaak T-179/96 R tussen enerzijds J. Antonissen en anderzijds Raad van de Europese Unie en Commissie van de Europese Gemeenschappen, gewezen door de President van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Zaak C-393/96 P (R))

text:
22 . 2. 97           | NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 Nr . C 54/9
               BESCHIKKING VAN HET HOF                                 verklaring gevoegd van de algemene raad van de Portugese
                          (Vierde Kamer)                               Orde van advocaten, waaruit blijkt dat betrokkene,
                                                                       ofschoon zijn inschrijving als lid van die orde met ingang van
                     van 28 november 1996                              19 oktober 1983 is geschorst, bij besluit van 23 februari
in zaak C-l 19/96 P: S. Ryan-Sheridan tegen Europese                   1996 toestemming heeft gekregen om in rechtszaken zijn
Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstan             eigen verdediging te voeren .
                             digheden ( 1 )                            Op 5 december 1996 heeft het Hof (Vijfde Kamer ) twee
 (Hogere voorziening — Ambtenaren — Personeelsleden van                beschikkingen gegeven waarvan het dictum luidt als
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeids          volgt:
 omstandigheden — Aanwervingsprocedure — Afwijzing
                      van interne sollicitatie)                        1 . De hogere voorzieningen zijn niet-ontvankelijk.
                           ( 97/C 54/ 15 )                             2 . De zaken worden doorgehaald in het register van het
                                                                            Hof.
                        (Procestaai: Frans)
                                                                       (>) Jurisprudentie 1996 , blz . 11-185 en 11-239 .
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in
                de Jurisprudentie van het Hof)
In zaak C-l 19/96 P, S. Ryan-Sheridan, personeelslid van de
Europese Stichting tot verbetering van de levens- en                   Hogere voorziening, op 5 december 1996 ingesteld door
arbeidsomstandigheden, vertegenwoordigd door M.-A . Lu
                                                                      J. Antonissen tegen de beschikking, op 29 november 1996 in
                                                                       zaak T-179/96 R tussen enerzijds J. Antonissen en ander
cas, advocaat te Luik, domicilie gekozen hebbende te
                                                                       zijds Raad van de Europese Unie en Commissie van de
Luxemburg ten kantore van E. Korn, advocaat aldaar, Rue
de Nassau 21 , betreffende een hogere voorziening tegen het            Europese Gemeenschappen, gewezen door de President van
                                                                       het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
op 15 februari 1996 door het Gerecht van eerste aanleg van
                                                                                schappen
de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer ) gewezen
arrest in zaak T-589/93 ( Ryan-Sheridan/Europese Stichting                                 ( Zaak C-393/96 P (R ))
tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden,                                         ( 97/C 54/17 )
JurAmbt 1996, blz . 11-77) en strekkende tot vernietiging van
dit arrest, andere partij bij de procedure : Europese Stichting        Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden                op 5 december 1996 hogere voorziening ingesteld door
( gemachtigden : C. Purkiss en T. Sheehan, bijgestaan door            J. Antonissen vertegenwoordigd door Mr. E.H. Pijnacker
D. Waelbroeck ), heeft het Hof (Vierde Kamer ), samenge               Hordijk, advocaat te Amsterdam, en Mr. M.T.P.J. van Oers,
steld als volgt: J.L. Murray, kamerpresident; P.J.G. Kapteyn           advocaat te ' s-Gravenhage, domicilie gekozen hebbende te
( rapporteur) en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-gene                Luxemburg ten kantore van Me L. Frieden, Avenue
raal : C.O. Lenz; griffier: R. Grass, op 28 november 1996 een          Guillaume 62 , tegen de beschikking, op 29 november 1996
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                in zaak T-179/96 R tussen enerzijds J. Antonissen en
                                                                       anderzijds Raad van de Europese Unie en Commissie van de
1 . De hogere voorziening wordt afgewezen.                             Europese Gemeenschappen, gewezen door de President van
                                                                       het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
2 . Requirante wordt verwezen in de kosten.                            schappen .
(') PB nr . C 158 van 1 . 6 . 1996 .
                                                                       Appellant concludeert dat het den Hove behage :
                                                                      — de beschikking van de President van het Gerecht van
                                                                           eerste aanleg van 29 november 1996 in zaak T-179/96 R
             BESCHIKKINGEN VAN HET HOF                                     te vernietigen en
                      van 5 december 1996
                                                                      — de zaak voor afdoening te verwijzen naar ( de President
in de zaken C-174/96 P en C-175/96 P, Orlando Lopes                        van ) het Gerecht van eerste aanleg,
tegen het Hof van Justitie van de Europese Gemeen
                              schappen                                — een en ander met veroordeling van de Raad en de
                                                                           Commissie in de kosten van het geding.
                           ( 97/C 54/ 16 )
                                                                      Middelen en voornaamste argumenten
                        (Procestaai: Frans)
                                                                      — Schending van artikel 186 van het EG-Verdrag en het
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in              motiveringsbeginsel doordien de President op onbegrij
                de Jurisprudentie van het Hof)                             pelijke en onjuiste gronden heeft geoordeeld dat de
                                                                           gevraagde voorlopige voorzieningen deels precies over
Bij akte, neergelegd ter griffie van het Hof op 6 mei 1996 ,               eenkomen met het in de hoofdzaak gevorderde en deels
heeft O. Lopes hogere voorziening ingesteld tegen de op                    een geanticipeerde vergoeding van toekomstige en onze
29 februari 1996 gewezen arresten van het Gerecht van                      kere schade vormen, en derhalve geen voorlopige
eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen in de zaken                   voorzieningen in de zin van artikel 186 van het
Lopes/Hof van Justitie (T-547/93 en T-280/94 ) ( l ).                      EG-Verdrag opleveren .
De verzoekschriften in hogere voorziening zijn enkel door             — Schending en/of verkeerde toepassing van artikel 186
betrokkene ondertekend. Bij de verzoekschriften is een                     van het EG-Verdrag doordien de President heeft geoor
 ---pagebreak--- Nr . C 54/10           NL                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                  22 . 2 . 97
     deeld dat de gevraagde voorlopige voorzieningen per se         Commissie van de Europese Gemeenschappen gewezen
     slechts op basis van een definitieve beoordeling van de        door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
     feiten en aangevoerde middelen kunnen worden getrof           Gemeenschappen ( Derde Kamer — uitgebreid).
     fen en derhalve de gevraagde voorzieningen kunnen
     worden afgewezen zonder een beoordeling van de                 Requirantes concluderen dat het den Hove behage :
     middelen en argumenten, welke door de requirant ter
     rechtvaardiging van het verzoek zijn aangevoerd . Noch         — het arrest van het Gerecht te vernietigen;
     de tekst van artikel 186 van het EG-Verdrag noch de
     rechtspraak terzake rechtvaardigen een afwijzing van           — de bestreden beschikking van de Commissie nietig te
     een verzoek om voorlopige maatregelen om de enkele                 verklaren;
     reden dat de gevraagde voorlopige voorzieningen ( deels )
     toekenning van een ( schade)bedrag betreffen . Requirant       — subsidiair, indien de beschikking van de Commissie niet
     heeft er voorts op gewezen dat onder bepaalde omstan              in haar geheel nietig wordt verklaard, de aan requirantes
     digheden naar ( onder meer) Nederlands recht toeken               opgelegde geldboete in te trekken of althans aanzienlijk
    ning van een ( deel van een ) schadevergoeding in kort              te verlagen;
     geding ( als voorlopige voorziening) mogelijk is .
                                                                    — in elk geval de Commissie en interveniënten te verwijzen
— Schending van artikel 1 86, het motiveringsbeginsel en/of             in de kosten van de gehele procedure.
    het recht van hoor en wederhoor doordien de President
    heeft nagelaten na te gaan of er mogelijk andere
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
    passende voorlopige maatregelen getroffen zouden kun
    nen worden teneinde de belangen van requirant te                In deze hogere voorziening beperken requirantes zich tot de
     beschermen .
                                                                    navolgende punten :
— Schending van artikel 186 van het EG-Verdrag, het
    motiveringsbeginsel en het recht van hoor en wederhoor          — geen van de inbreuken die hun door de Commissie en het
    doordien de President de beschikking heeft vastgesteld              Gerecht worden ten laste gelegd, kunnen als zodanig
    zonder requirant iii de mogelijkheid te stellen zijn                worden aangemerkt;
    standpunt mondeling nader toe te lichten.
                                                                    — ten onrechte heeft het Gerecht hun argumenten betref
                                                                        fende de collectieve beoordeling van hun machtspositie
                                                                        afgewezen;
Hogere voorziening, op 10 december 1996 ingesteld door              — in elk geval dient de geldboete te worden verlaagd;
Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie
Maritime Beige NV tegen het arrest, op 8 oktober 1996 in de         — het Gerecht heeft requirantes' recht om te worden
gevoegde zaken T-24/93 tussen Compagnie Maritime Beige                  gehoord geschonden;
Transport NV en Compagnie Maritime Beige NV en
Commissie van de Europese Gemeenschappen, ondersteund               — het Gerecht heeft requirantes' recht op een enge inter
door Grimaldi en Cobelfret, T-25/93 tussen Dafra Lines                  pretatie van strafrechtelijke bepalingen geschonden.
A/S en Commissie van de Europese Gemeenschappen,
T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien GmbH 8c Co . en               In het bijzonder is onderhavige voorziening gebaseerd op de
Commissie van de Europese Gemeenschappen, en T-28/93                volgende gronden :
tussen Nedlloyd Lijnen BV en Commissie van de Europese
Gemeenschappen gewezen door het Gerecht van eerste                 Wat het eerste gestelde misbruik betreft, bestaande in de
aanleg van de Europese Gemeenschappen ( Derde Kamer —               „ deelneming aan de uitvoering van de samenwerkingsover
                            uitgebreid)                            eenkomst met Ogefrem en het herhaaldelijk langs verschil
                                                                    lende wegen aandringen op strikte naleving van die over
                      ( Zaak C-395/96 P)                           eenkomst ", stellen requirantes dat
                          ( 97/C 54/18 )
                                                                   a ) het Gerecht aan zijn arrest zelf niet de eerdere tenlaste
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is              leggingen van de Commissie ten gronde heeft gelegd,
op 10 december 1996 hogere voorziening ingesteld door                   doch een geheel nieuwe tenlastelegging — die voordien
Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie                      nooit door de Commissie is gedaan en niet door de feiten
Maritime Beige NV, vertegenwoordigd door M. Wael                       wordt gestaafd — en aldus hun rechten van de verde
broeck en D. Waelbroeck, advocaten te Brussel, domicilie                diging en hun recht op een eerlijk proces heeft geschon
gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt,                den;
advocaat aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10 , tegen het arrest,
op 8 oktober 1996 in de gevoegde zaken T-24/93 tussen              b ) de motivering in het arrest van het Gerecht tegenstrijdig
Compagnie Maritime Beige Transport NV en Compagnie                      is;
Maritime Beige NV en Commissie van de Europese Gemeen
schappen, ondersteund door Grimaldi en Cobelfret, T-25/            c ) zelfs indien de oorspronkelijke tenlastelegging door het
93 tussen Dafra Lines A/S en Commissie van de Europese                  Gerecht niet is gewijzigd, het gestelde misbruik requi
Gemeenschappen, T-26/93 tussen Deutsche Afrika-Linien                   rantes in elk geval niet ten laste kan worden gelegd ; het
GmbH & Co . en Commissie van de Europese Gemeen                        Gerecht is volledig voorbijgegaan aan de verschillende
schappen, en T-28/93 tussen Nedlloyd Lijnen BV en                       middelen die requirantes terzake hebben aangevoerd .


title: Zaak C-434/00: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 21 november 2000 om een prejudiciële beslissing in de strafzaak tegen G. Cuomo

text:
C 28/22                NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                       27.1.2001
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van                          3.    Mag — met het oog op de strafrechtelijke handhaving —
21 november 2000 om een prejudiciële beslissing in de                       onder „onttrekken” mede worden begrepen het enkele
                   strafzaak tegen G. Cuomo                                 brengen en vervoeren van goederen onder een commu-
                                                                            nautaire douaneregeling terwijl enerzijds in de begeleiden-
                                                                            de documenten een derde land in de zin van de Richtlijn
                         (Zaak C-434/00)                                    is vermeld als bestemming van de vervoer en anderzijds
                                                                            bij de aanvang van het vervoer de bedoeling aanwezig
                                                                            was om de goederen in een andere lidstaat op de markt
                          (2001/C 28/42)                                    te brengen?
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij arrest van 21 novem-
ber 2000, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op           (1) Richtlijn 92/12/EEG, van de Raad, van 25 februari 1992, betreffen-
27 november 2000, in de strafzaak tegen G. Cuomo, het Hof                 de de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden
van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om                   hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop (PB 1992,
een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:                    nr. L 76, blz. 1).
                                                                      (2) Richtlijn 77/388/EEG, van de Raad, van 17 mei 1977, betreffende
                                                                          de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzet-
1.   Wat moet worden verstaan onder „onttrekken” aan de                   belasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
     regeling voor extern douanevervoer in de zin van artikel 5,          toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PB 1977, L 145, blz. 1).
     lid 1, derde alinea, van de Richtlijn accijnsproducten (1)
     artikel 7, lid 3, van de Zesde richtlijn (2), indien dit
     onttrekken niet op regelmatige wijze — dat wil zeggen
     anders dan door de goederen aan te geven voor het vrije
     verkeer — plaatsvindt:
     a.    is dit eerste handeling die ten aanzien van de
           goederen wordt verricht in strijd met enig voor-
           schrift dat is verbonden met deze regeling en is van       Beroep, op 28 november 2000 ingesteld door Commissie
           belang of bij die handeling sprake is van het oogmerk      van de Europese Gemeenschappen tegen Franse Repu-
           om de goederen — mede door het verrichten van                                              bliek
           die handeling — in strijd met dat voorschrift in het
           handelsverkeer van de Gemeenschap te brengen;
           dan wel                                                                             (Zaak C-439/00)
     b.    is hiervan (eerst) sprake wanneer de goederen — in                                   (2001/C 28/43)
           voorkomend geval na verbreking van de verzegeling
           — worden gelost uit het vervoermiddel zonder dat
                                                                      Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
           is voldaan aan de verplichting de goederen met het
                                                                      op 29 november 2000 beroep tegen Franse Republiek ingesteld
           document aan te brengen bij het kantoor van
                                                                      door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
           bestemming in de zin van artikel 22, lid 1, van de
                                                                      woordigd door M. Nolin, lid van de juridische dienst, als
           Verordening (EEG) nr. 2726/90, Publicatieblad EG
                                                                      gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij
           1990, nr. L 262, blz. 77, en is van belang of bij die
                                                                      C. Gómez de la Cruz, lid van dezelfde dienst, Centre Wagner,
           handeling sprake is van het oogmerk om de goede-
                                                                      Kirchberg.
           ren — mede door het verrichten van die handeling
           — in strijd met de communautaire bepalingen in
           het handelsverkeer van de Gemeenschap te brengen,          De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
           dan wel                                                    dat het den Hove behage:
     c.    dient onder „onttrekken” te worden verstaan het            —     vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet alle
           geheel van handelingen die ertoe leiden dat de                   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen
           goederen anders dan op regelmatige wijze in het                  die nodig zijn ter uitvoering van richtlijn 98/4/EG van
           handelsverkeer van de gemeenschap worden ge-                     het Europees Parlement en de Raad van 16 februari
           bracht?                                                          1998 tot wijziging van richtlijn 93/38/EEG houdende
                                                                            coördinatie van de procedures voor het plaatsen van
                                                                            opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening,
2.   Indien de eerste vraag worden beantwoord in de onder c                 vervoer en telecommunicatie (1), althans door die maatre-
     bedoelde zin, waar vindt dan het onttrekken plaats: daar               gelen niet aan de Commissie mede te delen, niet heeft
     waar de eerste onregelmatige handeling wordt verricht                  voldaan aan de krachtens deze richtlijn op haar rustende
     dan wel op de plaats waar een volgende handeling wordt                 verplichtingen;
     verricht, met name op de plaats waar de goederen — in
     voorkomend geval na verbreking van de verzegeling —
     worden gelost uit het vervoermiddel?                             —     de Franse Republiek te verwijzen in de kosten.


title: Zaak C-227/06: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België (Niet-nakoming — Artikelen 28 EG en 30 EG — Maatregelen van gelijke werking — Bouwproducten — Richtlijn 89/106/EEG — Ontbreken van geharmoniseerde normen — Nationale conformiteitsmerken — Vermoeden van conformiteit)

text:
               9.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 116/4

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 13 maart 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk België
   (Zaak C-227/06) (1)

   (Niet-nakoming - Artikelen 28 EG en 30 EG - Maatregelen van gelijke werking - Bouwproducten - Richtlijn 89/106/EEG - Ontbreken van geharmoniseerde normen - Nationale conformiteitsmerken - Vermoeden van conformiteit)
   (2008/C 116/07)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: B. Schima en B. Stromsky, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk België (vertegenwoordigers: M. Wimmer, A. Hubert, L. Van den Broeck, gemachtigden, en F. de Montpellier en G. Block, advocaten)
   Voorwerp
   Niet-nakoming — Schending van de artikelen 28 EG en 30 EG — Nationale regeling die marktdeelnemers die in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en/of verhandelde bouwproducten in België willen verhandelen, de facto verplicht om voor de verhandeling van die producten in België Belgische conformiteitsmerken te verkrijgen
   Dictum

               1)

               Door marktdeelnemers die in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en/of verhandelde bouwproducten in België willen verhandelen, ertoe aan te zetten om Belgische conformiteitsmerken te verkrijgen, is het Koninkrijk België de krachtens de artikelen 28 EG en 30 EG op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.

               2)

               Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 165 van 15.7.2006.


title: Zaak C-309/02: Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 21 augustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Radlberger Getränkegesellschaft mbH & Co, en S. Spitz Kommanditgesellschaft tegen Land Baden-Württemberg

text:
9.11.2002              NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 274/17
Middelen en voornaamste argumenten                                     Justitie op 29 augustus 2002, in het geding tussen Radlberger
                                                                       Getränkegesellschaft mbH & Co, enS. Spitz Kommanditgesell-
—      Verkeerde rechtsopvatting bij de toepassing van het             schaft tegen Land Baden-Württemberg, het Hof van Justitie van
       beginsel van behoorlijk bestuur: het tot aanstelling be-        de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële
       voegd gezag kan niet geldig beslissen op basis van              beslissing over de navolgende vragen:
       een criterium dat het zelf in dezelfde administratieve
       procedure niet overtuigend achtte.
                                                                       1.    Moet artikel 1, lid 2, van richtlijn 94/62/EG van het
                                                                             Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994
—      Verkeerde rechtsopvatting bij de vaststelling van de                  betreffende verpakking en verpakkingsafval (PB L 365,
       vereisten van de motiveringsplicht: het bestreden besluit
                                                                             blz. 10) aldus worden uitgelegd, dat het de lidstaten
       bevat geen enkele verklaring voor de gewijzigde mening                verbiedt, systemen voor hergebruik van drankverpakkin-
       van het tot aanstelling bevoegd gezag. Wanneer iemand
                                                                             gen te bevoordelen boven wegwerpverpakkingen die
       van functie verandert, mag het tot aanstelling bevoegd
                                                                             kunnen worden teruggewonnen, doordat wanneer het
       gezag niet zonder meer voorbijgaan aan zijn eerdere                   aandeel van de herbruikbare verpakkingen op federaal
       besluiten in een bepaalde administratieve procedure.
                                                                             niveau onder 72 % valt, de mogelijkheid van vrijstelling
       Integendeel, de uit de motiveringsplicht voortvloeiende
                                                                             van een bij verordening opgelegde retour-, beheers- en
       verplichtingen brengen onder dergelijke omstandigheden                statiegeldverplichting voor lege wegwerpverpakkingen
       mee, dat de redenen van het genomen besluit nog veel
                                                                             van dranken wegens deelname aan een retour- en beheers-
       duidelijker moeten worden uiteengezet.                                systeem vervalt voor de dranken waarvan het aandeel
                                                                             herbruikbare verpakkingen lager ligt dan in 1991?
—      Verkeerde rechtsopvatting bij de toepassing van het
       beginsel van gelijke behandeling en van het non-discrimi-
       natiebeginsel: de door het Europees Parlement gebruikte         2.    Moet artikel 18 van richtlijn 94/62/EG van het Europees
       criteria variëren zodanig dat zijn besluiten tegen de                 Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
       achtergrond van dezelfde wettelijke regeling tegenstrijdig            verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10) aldus
       zijn met de oplossing die aan de hoofden van de                       worden uitgelegd, dat het de lidstaten verbiedt, het in de
       afdelingen voorlichting is geboden.                                   handel brengen van dranken in wegwerpverpakkingen die
                                                                             kunnen worden teruggewonnen daardoor te belemmeren,
—      Onjuiste rechtsopvatting bij de toepassing van het recht              dat wanneer het aandeel van de herbruikbare verpakkin-
       op een billijk proces: de afwijzing van de verzoeken van              gen op federaal niveau onder 72 % valt, de mogelijkheid
       rekwirant zowel met betrekking tot de mondelinge als de               van vrijstelling van een bij verordening opgelegde re-
       schriftelijke bewijsvoering ontneemt rekwirant — in                   tour-, beheers- en statiegeldverplichting voor lege weg-
       flagrante tegenstelling met de beoordeling van de verkla-             werpverpakkingen van dranken wegens deelname aan
       ringen van het Europees Parlement ter terechtzitting over             een retour- en beheerssysteem vervalt voor de dranken
       het bestaan en de relevantie van bepaalde documenten,                 waarvan het aandeel herbruikbare verpakkingen lager ligt
       zonder dat deze zijn overgelegd — de mogelijkheid                     dan in 1991?
       om zijn standpunt volledig duidelijk te maken en het
       standpunt van de verwerende instelling doeltreffend aan
       te vechten.                                                     3.    Moet artikel 7 van richtlijn 94/62/EG van het Europees
                                                                             Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
                                                                             verpakking en verpakkingsafval (PB L 365, blz. 10) aldus
( 1) PB C 285 van 7 oktober 2000, blz. 17.                                   worden uitgelegd, dat producenten en verkopers van
                                                                             dranken in wegwerpverpakkingen die kunnen worden
                                                                             teruggewonnen, aanspraak kunnen maken op deelname
                                                                             aan een reeds bestaand retour- en beheerssysteem voor
                                                                             gebruikte drankverpakkingen, om aldus te voldoen aan
                                                                             een wettelijke verplichting om statiegeld te heffen op
                                                                             wegwerpverpakkingen voor dranken en om gebruikte
                                                                             drankverpakkingen terug te nemen?
Verzoek van het Verwaltungsgericht Stuttgart van 21 au-
gustus 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding
tussen Radlberger Getränkegesellschaft mbH & Co, en                    4.    Moet artikel 28 EG aldus worden uitgelegd, dat het de
                                                                             lidstaten verbiedt regelingen vast te stellen volgens welke,
S. Spitz Kommanditgesellschaft tegen Land Baden-Würt-
                                                                             wanneer het aandeel van de herbruikbare verpakkingen
                              temberg
                                                                             van dranken op federaal niveau onder 72 % valt, de
                                                                             mogelijkheid van vrijstelling van een bij verordening
                         (Zaak C-309/02)                                     opgelegde retour-, beheers- en statiegeldverplichting voor
                                                                             lege wegwerpverpakkingen van dranken wegens deel-
                                                                             name aan een retour- en beheerssysteem vervalt voor de
                         (2002/C 274/28)
                                                                             dranken waarvan het aandeel herbruikbare verpakkingen
                                                                             lager ligt dan in 1991?
Het Verwaltungsgericht Stuttgart heeft bij beschikking van
21 augustus 2002, ingekomen ter griffie van het Hof van


title: Zaak T-213/01: Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Österreichische Postsparkasse tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 331/26               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    24.11.2001
Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Österreichi-               Verzoekster stelt, dat de bestreden beschikking haar rechten
sche Postsparkasse tegen Commissie van de Europese                      schendt en alleen reeds daarom onregelmatig is omdat de FPÖ
                        Gemeenschappen                                  geen klager is in de zin van artikel 3, lid 2, van verordening
                                                                        nr. 17 en de artikelen 6 en 7 van verordening nr. 2842/98. De
                                                                        FPÖ heeft geen redelijk belang bij het inleiden van de procedure
                         (Zaak T-213/01)                                aangetoond, doch heeft uitsluitend een politiek belang. Boven-
                                                                        dien heeft zij haar verzoek niet vóór de ambtshalve ingeleide
                         (2001/C 331/42)                                procedure ingediend, zodat sprake is van uitputting of althans
                                                                        verwerking van haar recht om een verzoek in te dienen. Voorts
                                                                        is de mededeling door de Commissie van de punten van
                         (Procestaal: Duits)                            bezwaar een schending van artikel 20 van verordening nr. 17,
                                                                        resp. van artikel 287 EG, en van het vertrouwensbeginsel.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-               (1) Verordening (EG) nr. 2842/98 van de Commissie van 22 december
schappen is op 19 september 2001 beroep ingesteld tegen                     1998 betreffende het horen van belanghebbenden en derden in
                                                                            bepaalde procedures op grond van de artikelen [81] en [82] EG-
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Österrei-                    Verdrag.
chische Postsparkasse, gevestigd te Wenen, vertegenwoordigd
door M. Klusmann, F. Wiemer en A. Reidlinger, advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
—     de beschikking van de Commissie van 9 augustus 2001
      in zaak COMP/36.571 — Oostenrijkse banken in haar                 Beroep, op 19 september 2001 ingesteld door Bank für
      geheel nietig te verklaren;                                       Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft tegen Commis-
                                                                                sie van de Europese Gemeenschappen
—     de Commissie te verwijzen in de kosten.
                                                                                (Zaak T-214/01)
Middelen en voornaamste argumenten                                                               (2001/C 331/43)
                                                                                (Procestaal: Duits)
In mei 1997 begon de Commissie op grond van inlichtingen,
die vanuit kartelrechterlijk oogpunt eventueel belastend kon-
den zijn voor verschillende Oostenrijkse kredietinstellingen,
overeenkomstig artikel 3, lid 1, van verordening nr. 17/62 van          Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
de Raad een onderzoek op grond van artikel 81 EG tegen                  schappen is op 19 september 2001 beroep ingesteld tegen
verzoekster en zeven andere Oostenrijkse banken.                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door Bank für
                                                                        Arbeit und Wirtschaft Aktiengesellschaft te Wenen, vertegen-
                                                                        woordigd door H.J. Niemeyer, advocaat, domicilie gekozen
In juni 1997 verzocht de Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ)       hebbende te Luxemburg.
de Commissie een procedure op grond van artikel 81 EG in te
leiden tegen acht Oostenrijkse banken op verdenking van
mededingingbeperkende afspraken.                                        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                        —     de beschikking van de Commissie van 25 juli 2001 in
In september 1999 deed de Commissie verzoekster een
                                                                              zaak COMP/36.571 — Oostenrijkse banken nietig te
mededeling van punten van bezwaar toekomen wegens
                                                                              verklaren;
schending van artikel 81 EG. Naderhand liet de Commissie
verzoekster weten, dat zij overeenkomstig artikel 7 van
verordening nr. 2842/98 (1) voornemens was de FPÖ kennis te            —     verweerster te verwijzen in de kosten.
geven van de mededeling van punten van bezwaar. Verzoekster
verzette zich hiertegen met het argument dat de mededeling
van de punten van bezwaar aan de FPÖ ontoelaatbaar was.
                                                                        Middelen en voornaamste argumenten
In november 2000 liet de Commissie verzoekster een aanvul-
lende mededeling van punten van bezwaar toekomen, en bij                De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
de bestreden beschikking liet zij verzoekster ten slotte weten,         met die in zaak T-213/01 (Österreichische Postsparkasse
dat het in haar bedoeling lag de twee mededelingen van punten           AG/Commissie).
van bezwaar aan de FPÖ mee te delen. Het onderhavige beroep
is tegen deze beschikking gericht.


               26.11.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 296/40

         (2005/C 296/77)
   Laatste publicatie van het Hof van Justitie in het Publicatieblad van de Europese Unie

         PB C 281 van 12.11.2005

   Historisch overzicht van de vroegere publicaties

      PB C 271 van 29.10.2005

      PB C 257 van 15.10.2005

      PB C 243 van 1.10.2005

      PB C 229 van 17.9.2005

      PB C 217 van 3.9.2005

      PB C 205 van 20.8.2005

   Deze teksten zijn beschikbaar in:

               EUR-Lex:http://europa.eu.int/eur-lex

               CELEX:http://europa.eu.int/celex


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van  8 december 2005  in zaak C-445/04 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Possehl Erzkontor GmbH tegen Hauptzollamt Duisburg (Gemeenschappelijk douanetarief — Tariefindeling — Postonderverdeling 2519 90 10 — Gesmolten magnesia verkregen door smelting in lichtboogoven van tevoren gebrand magnesiet — Gesmolten magnesia)

text:
               11.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 36/15

      ARREST VAN HET HOF

   (Vierde kamer)
   van 8 december 2005
   in zaak C-445/04 (verzoek van het Finanzgericht Düsseldorf om een prejudiciële beslissing): Possehl Erzkontor GmbH tegen Hauptzollamt Duisburg (1)

   (Gemeenschappelijk douanetarief - Tariefindeling - Postonderverdeling 2519 90 10 - Gesmolten magnesia verkregen door smelting in lichtboogoven van tevoren gebrand magnesiet - Gesmolten magnesia)
   (2006/C 36/29)
   Procestaal: Duits
   In zaak C-445/04, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het Finanzgericht Düsseldorf (Duitsland) bij beslissing van 13 oktober 2004, ingekomen bij het Hof op 21 oktober 2004, in de procedure Possehl Erzkontor GmbH tegen Hauptzollamt Duisburg, heeft het Hof (Vierde kamer), samengesteld als volgt: K. Lenaerts, waarnemend voor de president van de Vierde kamer, M. Ilešič (rapporteur) en E. Levits, rechters; advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 8 december 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
   Gesmolten magnesia als die welke in het hoofdgeding aan de orde is, valt onder postonderverdeling 2519 90 10 van de gecombineerde nomenclatuur die is opgenomen in bijlage I bij verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief, zoals gewijzigd bij de verordeningen (EG) nrs. 3115/94 van de Commissie van 20 december 1994, 1359/95 van de Commissie van 13 juni 1995, 2448/95 van de Commissie van 10 oktober 1995 en 3009/95 van de Commissie van 22 december 1995.

      (1)  PB C 314 van 18.12.2004.


title: Zaak T-607/16: Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — OZ/EIB („Openbare dienst — Personeel van de EIB — Seksuele intimidatie — Onderzoeksprocedure — Rapport van het onderzoekscomité — Besluit van de president van de EIB om geen gevolg te geven aan de klacht — Geen onrechtmatig gedrag van de EIB — Aansprakelijkheid”)

text:
               28.8.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 283/45

         Arrest van het Gerecht van 13 juli 2017 — OZ/EIB
   (Zaak T-607/16) (1)

   ((„Openbare dienst - Personeel van de EIB - Seksuele intimidatie - Onderzoeksprocedure - Rapport van het onderzoekscomité - Besluit van de president van de EIB om geen gevolg te geven aan de klacht - Geen onrechtmatig gedrag van de EIB - Aansprakelijkheid”))
   (2017/C 283/69)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: OZ (vertegenwoordiger: B. Maréchal, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Investeringsbank (EIB) (vertegenwoordigers: T. Gilliams, E. Raimond en G. Faedo, gemachtigden, bijgestaan door A. Dal Ferro, advocaat)

      Voorwerp

   Verzoek krachtens artikel 270 VWEU, strekkende tot ten eerste nietigverklaring van het rapport van het onderzoekscomité van de EIB van 14 september 2015 en van het besluit van de president van de EIB van 16 oktober 2015 om geen gevolg te geven aan de door verzoekster ingediende klacht wegens seksuele intimidatie, en ten tweede vergoeding van de schade die zij door dat rapport en dat besluit zou hebben geleden

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               OZ wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 335 van 12.9.2016 (zaak aanvankelijk ingeschreven bij het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie onder nummer F-37/16, en op 1 september 2016 overgedragen aan het Gerecht van de Europese Unie).


title: Zaak C-667/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Comércio de Lisboa (Portugal) op 16 december 2013 — Portugese Staat/Massa Insolvente do Banco Privado Português SA, in liquidatie

text:
               29.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/19

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Tribunal do Comércio de Lisboa (Portugal) op 16 december 2013 — Portugese Staat/Massa Insolvente do Banco Privado Português SA, in liquidatie
   (Zaak C-667/13)
   2014/C 93/31
   Procestaal: Portugees

      Verwijzende rechter

   Tribunal do Comércio de Lisboa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Portugese Staat

      Verwerende partij: Massa Insolvente do Banco Privado Português SA, in liquidatie

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het besluit (1) aangetast door een motiveringsgebrek doordat:

                           a)

                           daarin niet is aangegeven waarom de door de Portugese Staat gestelde zekerheid het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt;

                           b)

                           daarin niet wordt toegelicht waarom de in de vorm van een zekerheid verleende steun — die aanvankelijk werd geacht te vallen onder artikel 107, lid 3, VWEU — achteraf onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt werd verklaard?

               2)

               Is het besluit gebrekkig wegens een tegenstrijdigheid tussen de motivering en het dispositief ervan op het punt van het tijdstip vanaf hetwelk de [steun] onrechtmatig wordt geacht: 5 december 2008 of 5 juni 2009?

               3)

               Druist het besluit in tegen artikel 107, lid 1, VWEU, voor zover de verleende steun het handelsverkeer tussen de lidstaten niet ongunstig heeft beïnvloed, met name rekening houdende met het doel van de lening en het gebruik dat er daadwerkelijk van is gemaakt, en met het feit dat de begunstigde zijn werkzaamheden sinds 1 december 2008 heeft stilgelegd?

               4)

               Druist het besluit in tegen artikel 107, lid 3, VWEU, gelet op het feit dat de steun ertoe strekte een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen, en deze steun om die reden verenigbaar met de gemeenschappelijke markt is?

               5)

               Staan de leden 1 en 2 [van artikel 14] van verordening nr. 659/1999 (2) eraan in de weg dat het terug te vorderen bedrag in het concrete geval wordt verminderd wanneer die bepaling zonder discriminatie van toepassing is op alle schuldeisers van de insolvente onderneming?

      (1)  Besluit 2011/346/EU van de Commissie van 20 juli 2010 betreffende de staatssteun C 33/09 [ex NN 57/09 (ex CP 191/09)] die door Portugal is toegekend in de vorm van een staatsgarantie voor BPP [Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4932] (PB L 159, blz. 95).

      (2)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83, blz. 1).


title: Zaak C-120/15: Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Košiciach — Slowakije) — Kovozber s. r. o./Daňový úrad Košice [Prejudiciële verwijzing — Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof — Belasting over de toegevoegde waarde (btw) — Richtlijn 2006/112/EG — Artikel 183 — Teruggaaf van het btw-overschot — Nationale regeling op grond waarvan pas na het verstrijken van een termijn van tien dagen na afloop van een belastingcontrole vertragingsrente wordt berekend met betrekking tot de teruggaaf van het btw-overschot]

text:
               1.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 38/18

         Beschikking van het Hof (Negende kamer) van 21 oktober 2015 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Krajský súd v Košiciach — Slowakije) — Kovozber s. r. o./Daňový úrad Košice
   (Zaak C-120/15) (1)

   ([Prejudiciële verwijzing - Artikel 99 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof - Belasting over de toegevoegde waarde (btw) - Richtlijn 2006/112/EG - Artikel 183 - Teruggaaf van het btw-overschot - Nationale regeling op grond waarvan pas na het verstrijken van een termijn van tien dagen na afloop van een belastingcontrole vertragingsrente wordt berekend met betrekking tot de teruggaaf van het btw-overschot])
   (2016/C 038/26)
   Procestaal: Slowaaks

      Verwijzende rechter

   Krajský súd v Košiciach

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partij: Kovozber s. r. o.

      Verwerende partij: Daňový úrad Košice

      Dictum

   Artikel 183, eerste alinea, van richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale regeling als in het hoofdgeding, op grond waarvan pas na het verstrijken van een termijn van tien dagen na afloop van de belastingcontrole vertragingsrente wordt berekend met betrekking tot de teruggaaf van een overschot aan belasting over de toegevoegde waarde.

      (1)  PB C 213 van 29.6.2015.


title: Zaak C-430/14: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 19 september 2014 — Valsts ieņēmumu dienests/Artūrs Stretinskis

text:
               24.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 421/22

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Augstākā tiesa (Letland) op 19 september 2014 — Valsts ieņēmumu dienests/Artūrs Stretinskis
   (Zaak C-430/14)
   2014/C 421/32
   Procestaal: Lets

      Verwijzende rechter

   Augstākā tiesa

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker tot cassatie: Valsts ieņēmumu dienests

      Verweerder in cassatie: Artūrs Stretinskis

      Prejudiciële vragen

               1)

               Moet artikel 143, lid 1, sub h, van verordening nr. 2454/93 (1) van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 (2) van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek aldus worden uitgelegd dat het niet alleen gevallen omvat waarin de bij een transactie betrokken partijen uitsluitend natuurlijke personen zijn, maar ook gevallen waarin sprake is van familierelaties of verwantschap tussen een bestuurder van een van de partijen (rechtspersoon) en de andere bij de transactie betrokken partij (natuurlijk persoon) of een bestuurder van die partij (indien het om een rechtspersoon gaat)?

               2)

               Zo ja, moet de rechter die de zaak behandelt, de omstandigheden van de zaak dan nader onderzoeken en nagaan welke invloed de betrokken natuurlijke persoon daadwerkelijk uitoefent op de rechtspersoon?

      (1)  PB L 253, blz. 1.

      (2)  PB L 302, blz. 1.


title: Zaak C-290/04: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 28 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen FKP Scorpio Konzertproduktionen GmbH en Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel

text:
               11.9.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 228/26

         Verzoek van het Bundesfinanzhof van 28 april 2004 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen FKP Scorpio Konzertproduktionen GmbH en Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel
   (Zaak C-290/04)
   (2004/C 228/54)
   Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 28 april 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 7 juli 2004, in het geding tussen FKP Scorpio Konzertproduktionen GmbH en Finanzamt Hamburg-Eimsbüttel, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:

               1.

               Moeten de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat een in Duitsland wonende persoon die een vergoeding verschuldigd is aan een in een andere lidstaat (in casu: Nederland) wonende gerechtigde tot een vergoeding – die de nationaliteit van een lidstaat bezit –, overeenkomstig § 50a, lid 5, vijfde zin, Einkommensteuergesetz 1990 (wet op de inkomstenbelasting; hierna: „EStG”), in de versie van 1993, aansprakelijk kan worden gesteld, omdat hij geen belasting volgens § 50a, lid 5, vierde zin, EStG heeft ingehouden, terwijl van vergoedingen aan een binnenlands onbeperkt belastingplichtige gerechtigde tot een vergoeding (= ingezetene) geen belasting overeenkomstig § 50a, lid 4, EStG wordt afgetrokken, en degene die de vergoeding verschuldigd is, dus ook niet wegens geen of te weinig ingehouden belasting aansprakelijk kan worden gesteld?

               2.

               Luidt het antwoord op de eerste vraag anders, indien de in een andere lidstaat wonende gerechtigde tot een vergoeding bij het verrichten van zijn diensten geen onderdaan van een lidstaat is?

               3.

               Indien de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord:

                           a)

                           Moeten de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat beroepskosten die een in een andere lidstaat wonende gerechtigde tot een vergoeding heeft gemaakt in economisch verband met zijn tot de vergoedingen leidende werkzaamheden in het binnenland, reeds bij de inhoudingsprocedure overeenkomstig § 50a, lid 4, EStG door degene die de vergoeding verschuldigd is, voor de belastingvermindering in aanmerking moeten worden genomen, omdat ook bij ingezetenen enkel de na aftrek van de beroepskosten overblijvende netto-inkomsten aan de inkomstenbelasting onderworpen zijn?

                           b)

                           Volstaat het ter voorkoming van een inbreuk op de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag, dat in de inhoudingsprocedure overeenkomstig § 50a, lid 4, EStG enkel voor een belastingvermindering in aanmerking worden genomen de beroepskosten in economisch verband met de tot het recht op vergoeding leidende werkzaamheid in het binnenland, die de in een andere lidstaat wonende gerechtigde tot een vergoeding aan de vergoedingsplichtige heeft aangetoond, en eventuele andere beroepskosten in een daaraanvolgende teruggaafprocedure in aanmerking kunnen worden genomen?

                           c)

                           Moeten de artikelen 59 en 60 EG-Verdrag aldus worden uitgelegd, dat zij zich ertegen verzetten dat de belastingvrijstelling die volgens de overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland tot het vermijden van dubbele belasting, in Duitsland toekomt aan een in Nederland wonende gerechtigde tot een vergoeding, bij de inhoudingsprocedure overeenkomstig § 50a, lid 4, juncto § 50d, lid 1, EStG aanvankelijk buiten beschouwing blijft en pas in een daaraanvolgende vrijstellings- of teruggaafprocedure in aanmerking wordt genomen, en ook degene die de vergoeding verschuldigd is, zich in de inhoudingsprocedure niet op de belastingvrijstelling mag beroepen, terwijl op belastingvrije inkomsten van ingezetenen geen belasting wordt ingehouden, en dus ook geen sprake is van aansprakelijkheid wegens geen of te weinig ingehouden belasting?

                           d)

                           Luidt het antwoord op de vragen sub 3, a tot en met c, anders, indien de in een andere lidstaat wonende gerechtigde tot een vergoeding ten tijde van het verrichten van zijn diensten geen onderdaan van een lidstaat is?


title: Zaak T-203/10: Beschikking van het Gerecht van 16 december 2011 — Stichting Woonpunt e.a./Commissie ( „Staatssteun — Steunregeling van Nederland ten gunste van woningcorporaties — Bestaande steun — Besluit tot aanvaarding van door lidstaat aangegane verbintenissen — Besluit waarbij nieuwe steun verenigbaar wordt verklaard — Beroep tot nietigverklaring — Geen individuele geraaktheid — Geen procesbelang — Niet-ontvankelijkheid” )

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 49/24

         Beschikking van het Gerecht van 16 december 2011 — Stichting Woonpunt e.a./Commissie
   (Zaak T-203/10) (1)

   (Staatssteun - Steunregeling van Nederland ten gunste van woningcorporaties - Bestaande steun - Besluit tot aanvaarding van door lidstaat aangegane verbintenissen - Besluit waarbij nieuwe steun verenigbaar wordt verklaard - Beroep tot nietigverklaring - Geen individuele geraaktheid - Geen procesbelang - Niet-ontvankelijkheid)
   2012/C 49/43
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partijen: Stichting Woonpunt (Beek, Nederland), Stichting Com.wonen (Rotterdam, Nederland), Woningstichting Haag Wonen (’s-Gravenhage, Nederland) en Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl (Eindhoven, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Glazener, E. Henny en T. Ottervanger, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: H. van Vliet, S. Noë en S. Thomas, gemachtigden, bijgestaan door H. Gilliams, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tot nietigverklaring van besluit C(2009) 9963 def. van de Commissie van 15 december 2009 inzake de steunmaatregelen nrs. E 2/2005 en N 642/2009 — Nederland — Bestaande steun en bijzondere projectsteun voor woningcorporaties

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               Op de verzoeken tot interventie van Vesteda Groep BV en van de Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland, behoeft geen uitspraak te worden gedaan.

               3)

               Stichting Woonpunt, Stichting Com.wonen, Woningstichting Haag Wonen en Stichting Woonbedrijf SWS.Hhvl dragen hun eigen kosten en die van de Europese Commissie.

               4)

               Vesteda Groep en de Vereniging van Institutionele Beleggers in Vastgoed, Nederland, verzoeksters tot interventie, dragen hun eigen kosten.

      (1)  PB C 179 van 3.7.2010.


title: Zaak T-504/09: Beroep ingesteld op 16 december 2009 — Völkl/BHIM — Marker Völkl (VÖLKL)

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/47

         Beroep ingesteld op 16 december 2009 — Völkl/BHIM — Marker Völkl (VÖLKL)
   (Zaak T-504/09)
   2010/C 37/68
   Taal van het verzoekschrift: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Völkl GmbH & Co. KG (Erding, Duitsland) (vertegenwoordiger: C. Raβmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Marker Völkl International GmbH (Baar, Zwitserland)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 30 september 2009 in procedure R 1387/2008-1 vernietigen;

               —

               de beslissing van de oppositieafdeling van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 31 juli 2008 inzake oppositie nr. B 1 003 153 vernietigen voor zover de oppositie werd toegewezen;

               —

               de oppositie afwijzen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „VÖLKL” voor waren van de klassen 3, 9, 18 en 25 (aanvraagnr. 4 403 705)

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: Marker Völkl International GmbH

      Oppositiemerk of -teken: woordmerk „VÖLKL”(internationaal merk nr. 571 440) voor waren van de klassen 18, 25 en 28

      Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: vernietiging van de beslissing van de oppositieafdeling met betrekking tot de vaststelling van verwarringsgevaar van de conflicterende tekens en terugverwijzing voor verdere afdoening naar de oppositieafdeling; verwerping van het beroep met betrekking tot de beslissing inzake het bewijs van gebruik op een wijze die de verkregen rechten in stand houdt

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van het lijdelijkheidsbeginsel [artikel 74, lid 1, tweede volzin, van verordening (EG) nr. 40/94 (1) ], doordat de kamer van beroep de zaak voor verdere afdoening naar de oppositieafdeling heeft terugverwezen met betrekking tot waren waartegen de oppositie helemaal niet was gericht;

               —

               schending van het verbod van reformatio in pejus, doordat de kamer van beroep de zaak niet had mogen terugverwijzen naar de oppositieafdeling voor de beoordeling met betrekking tot waren waarvoor de oppositieafdeling de inschrijving reeds had toegestaan;

               —

               schending van het recht om te worden gehoord (artikel 38, lid 3, en artikel 73, tweede volzin, van verordening nr. 40/94);

               —

               schending van artikel 15, lid 2, sub a, en artikel 43, leden 2 en 3, van verordening nr. 40/94 en van regel 22, lid 2, van verordening (EG) nr. 2868/95 (2), doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft aangenomen dat het oppositiemerk is gebruikt op een wijze die de verkregen rechten in stand houdt.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december 1995 tot uitvoering van verordening nr. 40/94 (PB L 303, blz. 1).


title: Zaak C-299/03: Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen van 4 juli 2003 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bondsministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partĳ: de Vertreter des öffentlichen Interesses bĳ het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen

text:
C 275/24                 NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       15.11.2003
Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land                                      tot oprichting van een Europese Autoriteit
Nordrhein-Westfalen van 4 juli 2003 om een prejudiciële                                  voor voedselveiligheid en tot vaststelling van
beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-                               procedures voor voedselveiligheidsaangelegen-
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-                                        heden (PB L 31, blz. 1; hierna: „basisveror-
ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-                                      dening”) dan wel — na afloop van de omzet-
ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter                                  tingstermijn op 31 juli 2003 — overeenkom-
des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-                                     stig richtlijn 2002/46/EG van het Europees
          gericht für das Land Nordrhein-Westfalen                                       Parlement en de Raad van 10 juni 2002
                                                                                betreffende de onderlinge aanpassing van de
                                                                                wetgevingen der lidstaten inzake voedingssup-
                          (Zaak C-299/03)                                                plementen (PB L 183, blz. 51; hierna: „voe-
                                                                                dingssupplementenrichtlijn”), en in voorko-
                                                                                mend geval krachtens welke onderdelen van de
                           (2003/C 275/41)                                               richtlijn?
                                                                                b)    Indien artikel 2, eerste en tweede alinea, juncto
                                                                                derde alinea, sub d, van de basisverordening
                                                                                toepasselijk is, doet zich de volgende vraag
                                                                                voor: is het juist dat het dominerende (objectie-
Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen                              ve) gebruiksdoel van het product niet meer
heeft bij beschikking van 4 juli 2003, ingekomen ter griffie                             beslissend is, maar dat integendeel een product
van het Hof van Justitie op 11 juli 2003, in het geding tussen                           dat zowel aan de voorwaarden voor een levens-
Orthica BV en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd                                 middel als aan die voor een geneesmiddel
door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,                                     voldoet, juridisch altijd — uitsluitend — een
Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de                                 geneesmiddel is? In hoeverre is hierbij de
Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-                           soort en in hoeverre het in het concrete geval
gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie                           betrokken product van belang?
van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
le beslissing over de navolgende vragen:
                                                                              II.  a)    Hoe dient het voor de kwalificatie van produc-
                                                                                ten — onder andere krachtens artikel 2, eerste
A.   1.     Is het litigieuze product                                                    en tweede alinea, juncto derde alinea, sub d,
                                                                                van de basisverordening wezenlijke begrip „far-
                                                                                macologische werking” gemeenschapsrechte-
            „C 1000 (1 000 mg Vitamin C mit Bioflavonoiden-                              lijk te worden gedefinieerd? Maakt met name
            komplex)”                                                                    de noodzaak van een risico voor de gezondheid
                                                                                deel uit van de definitie?
            een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een
            voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt                         b)    Nadat bij richtlijn 2001/83/EG van het Euro-
            deze kwalificatie voor alle lidstaten?                                       pees Parlement en de Raad van 6 november
                                                                                2001 tot vaststelling van een communautair
                                                                                wetboek betreffende geneesmiddelen voor
     2.     Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product                          menselijk gebruik (PB L 311, blz. 67; hierna:
            een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in                         „Wetboek”) in artikel 1, sub 2, tweede volzin
            de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwijzen-                      (met betrekking tot geneesmiddelen met ge-
            de rechter zich met problemen geconfronteerd als                             neeskundige werking) het nieuwe begrip „fysio-
            die bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de                              logische functies” is ingevoerd, doet zich de
            verwijzende rechter verwijst naar die vragen en de                           vraag voor naar de betekenis van dit begrip en
            toelichting erop en verzoekt om beantwoording                                hoe het zich verhoudt tot het begrip „farmaco-
            daarvan.                                                                     logische werking”.
B.   Voor het geval dat over de onder A gestelde vragen —                     III. Geldt het door het Hof in het arrest van 30 november
     zoals tot op heden — niet door het Hof maar door de                           1983, Van Bennekom (C-227/82, Jurispr. blz. 3883)
     nationale rechter dient te worden beslist, zijn volgens de                    in punt 39 bij de algemene beoordeling van vitami-
     verwijzende rechter de antwoorden op de volgende                              nepreparaten uitgesproken oordeel dat de invoer
     vragen bepalend:                                                              van een in de lidstaat van productie als levensmiddel
                                                                                verhandelbaar product door afgifte van een vergun-
                                                                                ning voor het in de handel brengen mogelijk moet
     I.     a)    Vindt de kwalificatie van het litigieuze product                 zijn, wanneer het in de invoerende lidstaat als
                  plaats overeenkomstig artikel 2, eerste en twee-                 geneesmiddel wordt beschouwd, doch verlening van
                  de alinea, juncto derde alinea, sub d, van                       een handelsvergunning verenigbaar is met de eisen
                  verordening (EG) nr. 178/2002 van het Euro-                      van gezondheidsbescherming, ook voor het onder-
                  pees Parlement en de Raad van 28 januari 2002                    havige product en blijft het Hof, het latere gemeen-
                  tot vaststelling van de algemene beginselen en                   schapsrecht in aanmerking genomen bij zijn stand-
                  voorschriften van de levensmiddelenwetgeving,                    punt?
 ---pagebreak--- 15.11.2003           NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                             C 275/25
    IV. a)     Voorzover het begrip „risico voor de gezond-                          a)    voor geneesmiddelen de voor de vaststelling
               heid” bedoeld in vraag II of III of in verband met                          van een algemeen besluit krachtens § 47 a
               andere desbetreffende bepalingen van gemeen-                                LMBG bevoegde autoriteit niet bevoegd is,
               schapsrecht, zoals de artikelen 28 en 30 EG,
               relevant is: Dient van het zogenoemde Upper-                          b)    een toelating als geneesmiddel ontbreekt
               Safe-Level te worden uitgegaan of kan daarvan
               worden afgeweken, bijvoorbeeld omdat de be-                     VII. Wanneer het Hof de vragen onder A niet zelf
               trokken stoffen ook reeds met de voeding wor-                         beantwoordt, kan de nationale rechter zich dan
               den ingenomen en/ofomdat mogelijk — althans                           met vragen over de kwalificatie van producten,
               bij langdurige inname — met verschillende                             natuurwetenschappelijke vragen of methodologi-
               groepen consumenten en hun uiteenlopende                              sche vragen wenden tot de Europese Autoriteit voor
               mate van gevoeligheid rekening moet worden                            voedselveiligheid en in hoeverre is de nationale
               gehouden? Hoe dient het begrip „referentie-in-                        rechter gebonden aan eventuele door deze instantie
               names aan vitaminen en mineralen voor de be-                          verstrekte inlichtingen?
               volking” alsbedoeld in artikel 5 van de voedings-
               supplementenrichtlijn te worden gedefinieerd?
         b)    Is een, naar nationaal recht door de rechter
               slechts beperkt toetsbare beoordelingsbevoegd-
               heid van de gespecialiseerde autoriteiten bij de
               — individuele — vaststelling van het Upper-
               Safe-Level en, in voorkomend geval, bij de —              Verzoek van het Oberverwaltungsgericht für das Land
               individuele — afwijkingen ervan in strijd met             Nordrhein-Westfalen van 3 juli 2003 om een prejudiciële
               het gemeenschapsrecht?                                    beslissing in het geding tussen Orthica B.V. en Bondsrepu-
                                                                         bliek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bonds-
    V.   a)    Is het voor het vrij verhandelen in Duitsland van         ministerie van Consumentenbescherming, Voedselvoor-
               een product dat ten minste in een andere lidstaat         ziening en Landbouw, tussengekomen partij: de Vertreter
               als levensmiddel mag worden verhandeld, van               des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
               betekenis wanneer in Duitsland „geen voedings-                      gericht für das Land Nordrhein-Westfalen
               behoefte” voor het product bestaat?
                                                                                (Zaak C-316/03)
         b)    Bij een bevestigend antwoord: is een beoorde-
               lingsbevoegdheid waarover de autoriteit naar
               nationaal recht in dit opzicht beschikt, die door                                    (2003/C 275/42)
               de rechter slechts beperkt is te toetsen in over-
               eenstemming met het gemeenschapsrecht?
                                                                         Het Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen
    VI. Wanneer het Hof de vragen onder III met betrekking
                                                                         heeft bij beschikking van 3 juli 2003, ingekomen ter griffie
         tot het arrest „Van Bennekom” bevestigend beant-
                                                                         van het Hof van Justitie op 24 juli 2003, in het geding tussen
         woordt en er in het onderhavige geval geen onvere-
                                                                         Orthica B.V. en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
         nigbaarheid met de eisen van gezondheids-
                                                                         door het Bondsministerie van Consumentenbescherming,
         bescherming is: hoe kan het recht op een vergunning
                                                                         Voedselvoorziening en Landbouw, tussengekomen partij: de
         voor het in de handel brengen van het product gel-
                                                                         Vertreter des öffentlichen Interesses bij het Oberverwaltungs-
         dend worden gemaakt? Kan het aangevraagde al-
                                                                         gericht für das Land Nordrhein-Westfalen, het Hof van Justitie
         gemeen besluit in de zin van § 47 a LMBG zonder
                                                                         van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudicië-
         schending van het gemeenschapsrecht worden ge-
                                                                         le beslissing over de navolgende vragen:
         weigerd, omdat het product volgens de Duitse kwali-
         ficatie een geneesmiddel is, terwijl het in de lidstaat
         van productie als levensmiddel verhandelbaar is? Is             A.    1.    Is het litigieuze product
         het in overeenstemming met het gemeenschapsrecht,
         met name met de artikelen 28 en 30 EG, om artikel                           „OPC 85”
         § 47 a LMBG niet naar analogie op dergelijke genees-
         middelen toe te passen? Indien deze vraag ontken-                           een levensmiddel (mogelijk in de vorm van een
         nend wordt beantwoord: kan de Bondsrepubliek                                voedingssupplement) of een geneesmiddel? Geldt
         Duitsland zich zonder schending van het gemeen-                             deze kwalificatie voor alle lidstaten?
         schapsrecht onttrekken aan een bevel van de Duitse
         rechter tot vaststelling van een algemeen besluit                     2.    Wanneer het Hof vaststelt dat het betrokken product
         krachtens § 47 a LMBG (naar analogie) met het argu-                         een geneesmiddel is, maar een levensmiddel blijft in
         ment, dat zij of de voor levensmiddelen bevoegde                            de lidstaten waar het dat reeds was, ziet de verwijzen-
         autoriteit, echter niet de voor geneesmiddelen be-                          de rechter zich met problemen geconfronteerd als
         voegde autoriteit, tegenwerpt dat, aangezien het vol-                       die bedoeld in de vragen B VI, juncto B III; de
         gens de Duitse kwalificatie een geneesmiddel betreft,                       verwijzende rechter verwijst naar die vragen en de
         een algemeen besluit krachtens § 47 a LMBG (naar                            toelichting erop en verzoekt om beantwoording
         analogie) niet mogelijk is omdat                                            daarvan.


title: Zaak C-17/13: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 14 januari 2013 — Alpina River Cruises GmbH en Nicko Tours GmbH/Ministero delle infrastrutture e dei trasporti — Capitaneria di Porto di Chioggia

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/10

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 14 januari 2013 — Alpina River Cruises GmbH en Nicko Tours GmbH/Ministero delle infrastrutture e dei trasporti — Capitaneria di Porto di Chioggia
   (Zaak C-17/13)
   2013/C 86/17
   Procestaal: Italiaans

      Verwijzende rechter

   Consiglio di Stato

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Alpina River Cruises GmbH, Nicko Tours GmbH

      Verwerende partij: Ministero delle infrastrutture e dei trasporti — Capitaneria di Porto di Chioggia

      Prejudiciële vraag

   Moet verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 (1) aldus worden uitgelegd dat zij van toepassing is op cruises tussen havens in een lidstaat die beginnen en eindigen met het inschepen en uitschepen van dezelfde passagiers in dezelfde haven van de lidstaat, waarbij de passagiers die in deze havens worden in- en uitgescheept dus niet van elkaar verschillen?

      (1)  Verordening (EEG) nr. 3577/92 van de Raad van 7 december 1992 houdende toepassing van het beginsel van het vrij verrichten van diensten op het zeevervoer binnen de lidstaten (cabotage in het zeevervoer) (PB L 364, blz. 7).


title: Zaak F-39/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 juni 2006 — Beau/Commissie (Beroepsziekte — Weigering om ziekte van verzoekster te erkennen als beroepsziekte)

text:
               12.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 190/33

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Derde kamer) van 28 juni 2006 — Beau/Commissie
   (Zaak F-39/05) (1)

   (Beroepsziekte - Weigering om ziekte van verzoekster te erkennen als beroepsziekte)
   (2006/C 190/60)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Y. Beau (Parijs, Frankrijk) (vertegenwoordigers: G. Vandersanden en L. Levi, avocats)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en K. Herrmann, gemachtigden, bijgestaan door F. Longfils, avocate)
   Voorwerp van de zaak
   Nietigverklaring van het besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 3 augustus 2004, waarbij deze heeft geweigerd de ziekte van verzoekster als beroepsziekte te erkennen en heeft besloten dat de honoraria en bijkomende kosten van de door verzoekster aangewezen arts alsook de helft van de honoraria en bijkomende kosten van de derde arts, door verzoekster moeten worden gedragen
   Dictum van het arrest

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Elke partij zal haar eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 205 van 20.8.2005 (aanvankelijk bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen ingeschreven onder nr. T-215/05 en bij beschikking van 15.12.2005 verwezen naar het Gerecht voor Ambtenarenzaken van de Europese Gemeenschappen).


title: Zaak C-452/02: Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Hauptzollamt Bremen, en ITG GmbH Internationale Spedition

text:
C 55/8                   NL                       Publicatieblad van de Europese Unie                                         8.3.2003
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 29 oktober 2002                    Beroep, op 18 december 2002 ingesteld door Commissie
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Haupt-             van de Europese Gemeenschappen tegen Verenigd Ko-
 zollamt Bremen, en ITG GmbH Internationale Spedition                                               ninkrijk
                          (Zaak C-452/02)                                                       (Zaak C-458/02)
                           (2003/C 55/15)                                                        (2003/C 55/16)
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 29 oktober
2002, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
12 december 2002, in het geding tussen Hauptzollamt Bremen,            op 18 december 2002 beroep ingesteld tegen Verenigd
en ITG GmbH Internationale Spedition, het Hof van Justitie van         Koninkrijk door Commissie van de Europese Gemeenschap-
de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                pen, vertegenwoordigd door K. Banks als gemachtigde, domici-
beslissing over de navolgende vragen:                                  lie gekozen hebbende te Luxemburg.
1.     Ontstaat er een douaneschuld bij invoer krachtens ar-
       tikel 203, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 (1),        Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
       wanneer goederen die zich in tijdelijke opslag bevinden,
       in strijd met de instructies niet bij de oorspronkelijke
       maar, zonder onder de voor het vervoer vereiste regeling        —     vast te stellen dat het Verenigd Koninkrijk, door het
       communautair douanevervoer te zijn geplaatst, bij een                 recht van uitvoerende kunstenaars en producenten van
       andere douaneautoriteit worden aangeboden?                            fonogrammen op een billijke vergoeding aan een uitzon-
                                                                             dering te onderwerpen wanneer een voor handelsdoelein-
                                                                             den uitgegeven fonogram of een reproductie daarvan
2.     Zo neen, is er dan in het in vraag 1 geschetste geval                 wordt gebruikt voor enigerlei mededeling aan het publiek
       sprake van een niet voldoen aan een verplichting dat                  (in casu: aan een niet-betalend publiek), artikel 8, lid 2,
       overeenkomstig artikel 204, lid 1, sub a, van verordening             van richtlijn 92/100/EEG ( 1) van de Raad betreffende
       (EEG) nr. 2913/92 ertoe kan leiden dat een douaneschuld               het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige
       bij invoer ontstaat?                                                  rechten op het gebied van intellectuele eigendom niet
                                                                             naar behoren heeft omgezet;
3.     Indien het antwoord op vraag 2 bevestigend luidt:
                                                                       —     het Verenigd Koninkrijk te verwijzen in de kosten.
       a)    Moet artikel 859, punt 5, van verordening (EEG)
             nr. 2454/93 (2) aldus worden uitgelegd, dat het
             enkel ziet op het zonder toestemming wegvoeren
             waarvoor het douanekantoor toestemming had kun-
             nen geven, of dient hieronder elk wegvoeren te            Middelen en voornaamste argumenten
             worden verstaan?
       b)    Moet artikel 859, punt 5, van verordening (EEG)
                                                                       De enige toegelaten uitzonderingen op het in artikel 8 van
             nr. 2454/93 aldus worden uitgelegd, dat de daarin
             genoemde voorwaarde dat goederen die zich in              richtlijn 92/100/EEG neergelegde recht van producenten en
             tijdelijke opslag bevinden desgevraagd bij de doua-       uitvoerende kunstenaars op een billijke vergoeding, zijn vastge-
                                                                       steld in artikel 10 van de richtlijn. In de onderhavige context
             neautoriteiten kunnen worden aangeboden, slechts
             wordt vervuld wanneer de goederen opnieuw wor-            kan het Verenigd Koninkrijk zich enkel beroepen op de
             den aangeboden bij het douanekantoor waarbij zij          krachtens artikel 10, lid 2, toegelaten uitzonderingen, aange-
                                                                       zien de uitzonderingen van artikel 10, lid 1, niet relevant zijn.
             oorspronkelijk zijn aangebracht, of wordt deze
             voorwaarde ook vervuld wanneer de goederen bij
             een ander douanekantoor in dezelfde stad, dat echter
             organisatorisch onder een andere douaneautoriteit         Inzake de toepassing van de krachtens artikel 10, lid 2,
             valt, opnieuw worden aangeboden?                          toegelaten beperkingen, moet er rekening mee worden gehou-
                                                                       den dat de lidstaten volgens deze bepaling de bescherming van
                                                                       uitvoerende kunstenaars slechts mogen beperken voorzover
( 1) PB L 302, blz. 1.                                                 dit wettelijk mogelijk is ten aanzien van de auteursrechtelijke
( 2) PB L 253, blz. 1.                                                 bescherming van werken van letterkunde en kunst. Blijkens
                                                                       artikel 11 bis, lid 2, van de Conventie van Bern mag nationale
                                                                       wetgeving echter nooit afbreuk doen aan het recht van de
                                                                       auteur op een billijke vergoeding.