title: Zaak T-146/09: Beroep ingesteld op 9 april 2009 — Parker ITR en Parker-Hannifin/Commissie

text:
               20.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 141/51

         Beroep ingesteld op 9 april 2009 — Parker ITR en Parker-Hannifin/Commissie
   (Zaak T-146/09)
   2009/C 141/106
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: Parker ITR Srl (Veniano, Italië) en Parker-Hannifin Corp. (Mayfield Heights, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: B. Amory, F. Marchini Càmia en F. Amato, advocaten)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen

      Conclusies

               —

               de beschikking nietig verklaren voor zover Parker ITR hierbij aansprakelijk wordt gesteld voor de periode van 1 april 1986 tot 9 juni 2006 en Parker Hannifin voor de periode van 31 januari 2002 tot 9 juni 2006;

               —

               de aan verzoeksters opgelegde geldboete aanzienlijk verlagen;

               —

               de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en in die van verzoeksters.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Verzoeksters vorderen nietigverklaring van beschikking C(2009) 428 def. van de Commissie van 28 januari 2009 in een procedure op grond van artikel 81 EG en artikel 53 van de EER-overeenkomst (zaak COMP/39406 — Olieslangen voor maritieme toepassingen), voor zover zij hierbij schuldig worden geacht aan één enkele en voortdurende inbreuk in de sector olieslangen voor maritieme toepassingen in de EER, bestaande in de toewijzing van opdrachten, de vaststelling van prijzen, quota en verkoopvoorwaarden, de verdeling van de geografische markt en de uitwisseling van gevoelige informatie over prijzen, omzet en inschrijvingen op aanbestedingen. Voorts vorderen zij verlaging van de hun opgelegde geldboete.
   Ter ondersteuning van hun vorderingen voeren verzoeksters negen middelen aan.
   In het kader van de eerste drie middelen, die betrekking hebben op de aansprakelijkheid, stellen verzoeksters het volgende.
   In de eerste plaats heeft de Commissie, door Parker ITR aansprakelijk te stellen voor de inbreuk die vóór 1 januari 2002 is gepleegd door rechtspersonen die nog steeds bestaan, economische activiteiten verrichten en tot een andere onderneming behoren, het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid geschonden, misbruik gemaakt van haar bevoegdheden om de regels inzake verjaring te omzeilen, inbreuk gemaakt op het beginsel van non-discriminatie en niet voldaan aan haar motiveringsplicht.
   In de tweede plaats maakt de bestreden beschikking inbreuk op het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid door verzoeksters aansprakelijk te stellen voor het onrechtmatige gedrag van een werknemer van Parker ITR, aangezien: (i) deze werknemer zich voor persoonlijk gewin met de activiteiten van het kartel heeft ingelaten; (ii) de werknemer ter bereiking van zijn onrechtmatige doelstellingen Parker ITR’s Oil & Gas Business Unit onafhankelijk van verzoeksters heeft geleid; (iii) Parker ITR door het onrechtmatige gedrag van de werknemer schade heeft geleden.
   In de derde plaats heeft de Commissie Parker Hannifin ten onrechte aansprakelijk gesteld voor de periode van 31 januari 2002 tot 9 juni 2006, omdat verzoeksters elk vermoeden dat Parker Hannifin een doorslaggevende invloed heeft uitgeoefend op de activiteiten van haar volledige dochteronderneming Parker ITR op het gebied van olie- en gasslangen voor maritieme doeleinden volledig hebben weerlegd en geen van de in de beschikking aangevoerde argumenten of documenten hieraan afdoet of aantoont dat Parker Hannifin gedurende deze periode een doorslaggevende invloed heeft uitgeoefend op Parker ITR.
   In het kader van de overige zes middelen, die betrekking hebben op het bedrag van de geldboete, stellen verzoeksters het volgende.
   In de vierde plaats heeft de Commissie kennelijk ten onrechte de inbreuk van 1 april 1986 tot 13 mei 1997 en de inbreuk van 11 juni 1999 tot 2 mei 2007 omschreven als hetzij één enkele en voortdurende inbreuk, hetzij een voortgezette inbreuk in de zin van artikel 25, lid 2, tweede volzin, van verordening nr. 1/2003. (1) De bevoegdheid van de Commissie om een geldboete op te leggen voor de inbreuk van 1 april 1986 tot 13 mei 1997 is dan ook verjaard.
   In de vijfde plaats wordt er in de beschikking ten onrechte van uitgegaan dat Parker ITR in de periode van 11 juni 1999 tot 30 september 2001 leider was van het kartel.
   In de zesde plaats heeft de Commissie het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid geschonden en de verhoging van de geldboete die aan Parker Hannifin is opgelegd wegens de vermeende leidersrol van Parker ITR niet gemotiveerd.
   In de zevende plaats heeft de Commissie het vertrouwensbeginsel geschonden door bij de berekening van de „totale verkopen in de EER” in de zin van artikel 18 van de richtsnoeren van de Commissie voor de berekening van geldboeten (2) de verkopen mee te tellen van goederen die zijn gefactureerd aan in de EER gevestigde ondernemingen, maar niet in de EER zijn geleverd.
   In de achtste plaats heeft de Commissie artikel 23 van verordening nr. 1/2003 verkeerd uitgelegd, het beginsel van persoonlijke aansprakelijkheid geschonden en haar beschikking niet gemotiveerd, voor zover zij bij de berekening van het plafond van 10 % voor het gedeelte van de geldboete waarvoor Parker ITR alleen aansprakelijk was, is uitgegaan van de geconsolideerde omzet van Parker Hannifin.
   In de negende plaats heeft de Commissie het vertrouwensbeginsel geschonden en niet voldaan aan haar motiveringsplicht voor zover zij heeft geweigerd verzoeksters een verlaging van de geldboete voor de verleende medewerking toe te kennen.

      (1)  Verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB L 1, blz. 1).

      (2)  Richtsnoeren voor de berekening van geldboeten die uit hoofde van artikel 23, lid 2, sub a, van verordening (EG) nr. 1/2003 worden opgelegd (PB 2006, C 210, blz. 2).


title: Zaak C-180/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Nacka tingsrätt — Mark- och miljödomstolen (Zweden) op 21 april 2015 — Borealis AB en anderen/Naturvårdsverket

text:
               22.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 205/21

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door Nacka tingsrätt — Mark- och miljödomstolen (Zweden) op 21 april 2015 — Borealis AB en anderen/Naturvårdsverket
   (Zaak C-180/15)
   (2015/C 205/30)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Nacka tingsrätt — Mark- och miljödomstolen

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Borealis AB, Kubikenborg Aluminium AB, Yara AB, SSAB EMEA AB, Lulekraft AB, Värmevärden i Nynäshamn AB, Cementa AB, Höganäs Sweden AB

      Verwerende partij: Naturvårdsverket

      Prejudiciële vragen

               1)

               Is het bij de berekening van de correctiefactor voor alle bedrijfstakken van de industriële sector verenigbaar met artikel 10 bis, leden 1 en 4, van de emissiehandelsrichtlijn (1) om de totale emissies bij de verbranding van restgassen voor elektriciteitsopwekking te rekenen tot het veilingdeel en niet tot het Industritak [(het plafond voor de kosteloze toewijzing van emissierechten; hierna: „industrieplafond”)], hoewel emissies van restgassen recht geven op de kosteloze toewijzing van emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 1, van de emissiehandelsrichtlijn?

               2)

               Is het bij de berekening van de correctiefactor voor alle bedrijfstakken van de industriële sector verenigbaar met artikel 10 bis, leden 1 en 4, van de emissiehandelsrichtlijn om de totale ontstane emissies bij warmte-opwekking in warmtekrachtinstallaties om die warmte te leveren aan [...] installaties [die onder de handelsregeling vallen (hierna: „ETS-installaties”)] te rekenen tot het veilingdeel en niet tot het industrieplafond, hoewel emissies door de opwekking van warmte recht geven op de kosteloze toewijzing van emissierechten op grond van artikel 10 bis, lid 4, van de emissiehandelsrichtlijn?

               3)

               Indien de vragen 1 en 2 ontkennend worden beantwoord, is de berekening van het aandeel van de industrie (34,78 procent) in de totale emissies in de referentieperiode dan correct?

               4)

               Is besluit 2013/448/EU (2) van de Commissie ongeldig en in strijd met artikel 10 bis, lid 5, [tweede] alinea, van de emissiehandelsrichtlijn, doordat als gevolg van de berekening van het industrieplafond door de Commissie onvermijdelijk een correctiefactor voor alle bedrijfstakken moet worden toegepast in plaats van „waar nodig”?

               5)

               Is de productbenchmark voor ruwijzer vastgesteld in overeenstemming met artikel 10 bis, lid 2, van de emissiehandelsrichtlijn, gelet op het feit dat bij de vaststelling van de beginselen voor de bepaling van ex-ante benchmarks dient te worden uitgegaan van de gemiddelde prestatie van de 10 % meest efficiënte installaties in de relevante bedrijfstak?

               6)

               Is het bij de toewijzing van kosteloze emissierechten voor de levering van warmte aan particuliere huishoudens verenigbaar met artikel 10 bis, lid 4, van de emissiehandelsrichtlijn dat geen kosteloze emissierechten worden toegewezen voor warmte die is uitgevoerd naar particuliere huishoudens?

               7)

               Is het bij het aanvragen van een toewijzing van kosteloze emissierechten verenigbaar met bijlage IV van besluit 2011/278/EU (3) van de Commissie dat, zoals Naturvårdsverket [(dienst natuurbescherming)] te werk is gegaan, niet alle broeikasgasemissies worden vermeld die verband houden met de opwekking van warmte die wordt uitgevoerd naar particuliere huishoudens?

               8)

               Is het bij de toewijzing van kosteloze emissierechten voor de levering van warmte aan particuliere huishoudens verenigbaar met artikel 10 bis, leden 1 en 4, van de emissiehandelsrichtlijn juncto artikel 10, lid 3, van besluit 2011/78/EU van de Commissie dat geen extra kosteloze emissierechten worden toegewezen voor de fossiele emissies die de toewijzing voor aan particuliere huishoudens geleverde warmte overschrijden?

               9)

               Is het bij een aanvraag voor de toewijzing van kosteloze emissierechten verenigbaar met bijlage IV van besluit 2011/278/EU van de Commissie dat, zoals Naturvårdsverket te werk is gegaan, de cijfers van de aanvraag aldus worden aangepast dat broeikasgasemissies door de verbranding van restgassen worden gelijkgesteld met de verbranding van aardgas?

               10)

               Houdt artikel 10, lid 8, van besluit 2011/278/EU van de Commissie in dat aan een exploitant geen kosteloze emissierechten kunnen worden toegewezen voor het verbruik in een warmtebenchmark-subinstallatie van warmte die is geproduceerd in een andere installatie, die een brandstofbenchmark-subinstallatie is?

               11)

               Indien vraag 10 bevestigend wordt beantwoord, is artikel 10, lid 8, van besluit 2011/278/EU van de Commissie dan in strijd met artikel 10 bis, lid 1, van de emissiehandelsrichtlijn?

               12)

               Is het bij de toewijzing van kosteloze emissierechten voor het verbruik van warmte verenigbaar met de emissiehandelsrichtlijn en de richtsnoeren nrs. 2 en 6 dat bij de beoordeling rekening wordt gehouden met de warmtebron waaruit de verbruikte warmte voortkomt?

               13)

               Is besluit 2013/448/EU van de Commissie ongeldig en in strijd met artikel 290 VWEU en artikel 10 bis, leden 1 en 5, van de emissiehandelsrichtlijn, gelet op het feit dat het de berekeningsmethode van artikel 10 bis, lid 5, [eerste] alinea, onder a) en b), van de emissiehandelsrichtlijn wijzigt door emissies die ontstaan door verbranding van restgassen en warmtekrachtkoppeling uit te sluiten van de grondslag voor de berekening, hoewel de kosteloze toewijzing van emissierechten daarvoor wordt toegestaan op grond van artikel 10 bis, leden 1 en 4, van de emissiehandelsrichtlijn en besluit 2011/278/EU van de Commissie?

               14)

               Moet meetbare warmte in de vorm van stoom van een ETS-installatie die wordt geleverd aan een stoomnet met meerdere stoomverbruikers, waarvan minstens één een niet-ETS-installatie is, worden geacht een warmtebenchmark-subinstallatie te vormen als bedoeld in artikel 3, onder c), van besluit 2011/278/EU van de Commissie?

               15)

               Is het voor het antwoord op vraag 14 van belang

                           a)

                           of het stoomnet eigendom is van de grootste stoomverbruiker binnen het net en die verbruiker een ETS-installatie is,

                           b)

                           welk deel van de totale levering van warmte aan het stoomnet wordt verbruikt door de grootste stoomverbruiker,

                           c)

                           hoeveel leveranciers onderscheidenlijk verbruikers van stoom er binnen het stoomnet zijn,

                           d)

                           of het onzeker is wie de meetbare warmte heeft opgewekt die de onderscheiden stoomverbruikers afnemen, en ten slotte

                           e)

                           of de verdeling van het stoomverbruik binnen het net aldus zou kunnen veranderen dat er meer stoomverbruikers bijkomen die niet-ETS-installaties zijn of dat het verbruik van bestaande niet-ETS-installaties toeneemt

               16)

               Indien het antwoord op vraag 14 afhangt van de omstandigheden van het individuele geval, aan welke omstandigheden dient dan belang te worden gehecht?

      (1)  Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van richtlĳn 96/61/EG van de Raad (PB L 275, blz. 32).

      (2)  Besluit van de Commissie van 5 september 2013 betreffende nationale uitvoeringsmaatregelen voor de voorlopige kosteloze toewijzing van broeikasgasemissierechten overeenkomstig artikel 11, lid 3, van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 240, blz. 27).

      (3)  Besluit van de Commissie van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 130, blz. 1).


title: Zaak T-215/16: Arrest van het Gerecht van 3 april 2017 — Cop/EUIPO — Conexa (AMPHIBIAN) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen — Beeldmerk AMPHIBIAN — Absolute weigeringsgronden — Onderscheidend vermogen — Geen beschrijvend karakter — Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”]

text:
               15.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 151/36

         Arrest van het Gerecht van 3 april 2017 — Cop/EUIPO — Conexa (AMPHIBIAN)
   (Zaak T-215/16) (1)

   ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Internationale inschrijving waarin de Europese Unie wordt aangewezen - Beeldmerk AMPHIBIAN - Absolute weigeringsgronden - Onderscheidend vermogen - Geen beschrijvend karakter - Artikel 7, lid 1, onder b) en c), van verordening (EG) nr. 207/2009”])
   (2017/C 151/46)
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Cop Vertriebs-GmbH (Aresing, Duitsland) (vertegenwoordiger: H. Hofmann, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (vertegenwoordiger: D. Hanf, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Conexa LLC (Dover, Delaware, Verenigde Staten) (vertegenwoordiger: H. Twelmeier, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 7 maart 2016 (zaak R 1984/2015-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Cop en Conexa

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Cop Vertriebs-GmbH wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 251 van 11.7.2016.


title: Zaak F-71/05: Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 oktober 2007 — Milella en Campanella/Commissie (Openbaar ambt — Ambtenaren — Verkiezingen — Personeelscomité — Aanwijzing van de vertegenwoordigers van de plaatselijke afdeling van het personeelscomité van de Commissie te Luxemburg, in het centraal personeelscomité van de Commissie — Beginsel van een globale verdeling die evenredig is met de verkiezingsresultaten — Beroep tot nietigverklaring — Ontvankelijkheid)

text:
               8.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/47

         Arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Tweede kamer) van 25 oktober 2007 — Milella en Campanella/Commissie
   (Zaak F-71/05) (1)

   (Openbaar ambt - Ambtenaren - Verkiezingen - Personeelscomité - Aanwijzing van de vertegenwoordigers van de plaatselijke afdeling van het personeelscomité van de Commissie te Luxemburg, in het centraal personeelscomité van de Commissie - Beginsel van een globale verdeling die evenredig is met de verkiezingsresultaten - Beroep tot nietigverklaring - Ontvankelijkheid)
   (2007/C 297/94)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekende partijen: Arcangelo Milella (Niederanven, Luxemburg) en Delfina Campanella (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordiger: M.-A. Lucas)

      Verwerende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall en H. Kraemer)
   Voorwerp
   Nietigverklaring van de besluiten van de Commissie betreffende de aanwijzing van de vertegenwoordigers van het plaatselijk personeelscomité van Luxemburg (CLPL) in het centraal personeelscomité (CCP), alsmede vaststelling van de onwettigheid van de besluiten van het CLPL
   Dictum

               1)

               Het besluit van de directeur-generaal van het directoraat-generaal „Personeelszaken en algemeen beheer” van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 18 april 2005 wordt nietig verklaard voor zover het de plaatselijke afdeling van het personeelscomité van de Commissie te Luxemburg, formeel heeft verzocht „de in dit besluit gegeven aanwijzingen” in acht te nemen.

               2)

               Het besluit van de directeur-generaal van het directoraat-generaal „Personeelszaken en algemeen beheer” van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 11 mei 2005 wordt nietig verklaard.

               3)

               Het beroep wordt verworpen voor het overige.

               4)

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 229 van 17.9.2005, blz. 36.


title: Zaak T-267/14: Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — Zehnder Group International/EUIPO — Stiebel Eltron (comfotherm) [„Uniemerk — Nietigheidsprocedure — Uniewoordmerk comfotherm — Ouder nationaal woordmerk KOMFOTHERM — Relatieve weigeringsgrond — Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 — Verwarringsgevaar — Soortgelijke waren — Relevant publiek — Onderlinge samenhang van de criteria”]

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/45

      Arrest van het Gerecht van 28 april 2016 — Zehnder Group International/EUIPO — Stiebel Eltron (comfotherm)
      (Zaak T-267/14) (1)

      ([„Uniemerk - Nietigheidsprocedure - Uniewoordmerk comfotherm - Ouder nationaal woordmerk KOMFOTHERM - Relatieve weigeringsgrond - Artikel 8, lid 1, onder b), van verordening (EG) nr. 207/2009 - Verwarringsgevaar - Soortgelijke waren - Relevant publiek - Onderlinge samenhang van de criteria”])
      (2016/C 211/56)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: Zehnder Group International AG (Gränichen, Zwitserland) (vertegenwoordiger: J. Krenzel, advocaat)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens S. Hanne, gemachtigden)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het EUIPO, interveniënte voor het Gerecht: Stiebel Eltron GmbH & Co. KG (Holzminden, Duitsland) (vertegenwoordigers: J. Eberhardt, H. Förster en Y. Holderied, advocaten)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 21 februari 2014 (zaak R 1318/2013-4) inzake een nietigheidsprocedure tussen Stiebel Eltron GmbH & Co. KG en Zehnder Group International AG

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  Zehnder Group International AG wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 194 van 24.6.2014.


title: Zaak T-174/09: Beschikking van het Gerecht van 18 december 2009 — Complejo Agrícola/Commissie

text:
               13.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 37/49

         Beschikking van het Gerecht van 18 december 2009 — Complejo Agrícola/Commissie
   (Zaak T-174/09) (1)

   2010/C 37/76

      Procestaal: Spaans

   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 153 van 4.7.2009.


title: Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door SA Accinauto tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-176/95)

text:
25 . 11 . 95           NL                Publikatiehlad van de Europese Gemeenschappen                                  Nr . C 315/ 19
— subsidiair, de bij artikel 2 van genoemde beschikking aan               gaat het toch om een schending die geen merkbare
     verzoekster opgelegde geldboete in te trekken of te                  gevolgen had . Het deel van de markt dat door de
     verlagen ;                                                           overeenkomst en de enige niet-verrichte levering werd
                                                                          geraakt, was zo buitengewoon klein , dat er geen sprake
— verweerster te verwijzen in al e proceskosten die ver                  kan zijn van beïnvloeding van de marktverhoudingen .
     zoekster zijn opgekomen ;
                                                                    5 . Verweersters stelling omtrent de duur van de overeen
— verweerster te gelasten om, ingeval verzoekster in het                  komst is niet houdbaar . Daar hoe dan ook slechts in één
     gelijk wordt gesteld, de kosten te vergoeden van de                  enkel geval levering is geweigerd , moet reeds bij de
     bankgarantie die deze ter verzekering van de betaling                beoordeling van de duur worden gedifferentieerd .
     van de geldboete heeft gesteld .
                                                                    6 . Verweerster heeft misbruik gemaakt van haar bevoegd
Middelen en voornaamste argumenten                                        heid . Zij heeft niet naar behoren rekening gehouden
                                                                          met
I.     Verzoekster stelt schending van wezenlijke vormvoor
schriften .                                                               — de ernst van de schending,
1 . Verweerster heeft de vertegenwoordiger van verzoekster                — de duur van de gestelde schending,
     geen volledige inzage in de stukken willen geven ,                   — de economische situatie van verzoekster en
     ofschoon deze daar recht op had op grond van het
     beginsel van gelijkheid van wapenen . Daardoor « is                  — het ontbreken van opzet .
     verzoekster blijvend belemmerd in haar verweer .
2 . Verzoekster heeft van het proces-verbaal van de hoor
     zitting van 23 september 1993 geen vertaling in de voor
     haar beslissende taal, het Duits, kunnen inzien . Dit levert
     een schending van artikel 3 van Verordening nr . 1 van de
     Raad van 15 april 1958 op . Tevens wordt verzoekster           Beroep, op 25 september 1995 ingesteld door SA Accinauto
     daardoor ook beperkt in haar verweer .                              tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-l 76/95 )
II .    De op 8 oktober 1982 tussen verzoekster en Acci
nauto gesloten overeenkomst is niet in strijd met artikel 85 ,                                   95 /C 315 /38 )
lid 1 , EG-Verdrag.
                                                                                (Procestaai: Duits)
1 . Verweerster is slechts door hel: volstrekt ontoereikend
     onderzoek van de feiten tot de tegenovergestelde con
     clusie kunnen komen . De gedragingen van partijen              Bi j het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
     vonden hun grond in de destijds bestaande leverings           schappen is op 25 september 1995 beroep tegen Commissie
     problemen en in de noodzaak te zorgen voor een                 van de Europese Gemeenschappen ingesteld door SA
     gelijkmatige bevoorrading van alle markten waarop              Accinauto , gevestigd te Brussel , vertegenwoordigd door H.
     verzoekster aanwezig was .                                     Glassen , advocaat te Leimen ( Bondsrepubliek Duitsland ),
                                                                    domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van
2 . De bewoordingen en de praktische toepassing van de              Loesch & Wolters, advocaten aldaar, Rue Goethe 11 .
     overeenkomst zouden deze uitlegging niet in de weg
     staan . Het in de overeenkomst gebruikte begrip „ door        Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage :
     geven " zou volgens de ontstaansgeschiedenis en de
     praktische toepassing van de overeenkomst alleen bete         — de op 24 juli 1995 betekende beschikking van verweer
     kenen , dat verzoekster op de hoogte wordt gebracht van              ster van 12 juli 1995 inzake een procedure op grond van
     de goederenstromen . Daar is juridisch niets op aan te               artikel 85 EG-Verdrag ( IV/33.802 — BASF Lacke +
     merken . Het verstrekken van die informatie is vooral in
                                                                          Farben AG en SA Accinauto ) nietig te verklaren voor
     perioden van schaarste absoluut noodzakelijk om de                   zover zij betrekking heeft op verzoekster;
     verschillende markten zo gelijkmatig mogelijk te kunnen
     bevoorraden en te vermijden, dat de carrosseriewerk
     plaatsen naar de concurrenten overlopen .                      — subsidiair, de bij artikel 2 van genoemde beschikking aan
                                                                          verzoekster opgelegde geldboete in te trekken of te
3 . Wanneer de overgelegde bewijsmiddelen tegen deze                      verlagen ;
     achtergrond worden uitgelegd, blijkt duidelijk , dat zij in
     hun onderlinge samenhang verzoeksters opvatting                — verweerster te verwijzen in alle proceskosten die ver
     ondersteunen . De gedragingen van de betrokkenen                     zoekster zijn opgekomen;
     vinden hun verklaring enkel en alleen in de situatie van
     schaarste en de daardoor ontstane problemen . Zij zijn         — ingeval verzoekster in het gelijk wordt gesteld, verweer
     niet het resultaat van onderlinge afstemming.                        ster te veroordelen tot terugbetaling van de geldboete
                                                                          vermeerderd met intrest op de voet ( 9,5 % ) die verweer
4 . Indien in de betrokken overeenkomst een schending van                 ster in artikel 2, lid 2 , van de bestreden beschikking had
     artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag kan worden gezien, dan               bepaald .
 ---pagebreak--- Nr. C 315/20         | NL [             Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   25 . 11 . 95
Middelen en voornaamste argumenten                                 Beroep, op 28 september 1995 ingesteld door P. Barraux, K.
                                                                   Kammerichs en V. Tebaldi tegen Commissie van de Euro
                                                                                pese Gemeenschappen
 I.     Verzoekster stelt schending van wezenlijke vormvoor
schriften . Verzoekster heeft van het proces-verbaal van de                                 ( Zaak T- 177/95 )
hoorzitting van 23 september 1 993 geen vertaling in de voor                                   ( 95 /C 315 /39 )
haar beslissende taal, het Frans , kunnen inzien . Dit levert
een schending van artikel 3 van Verordening nr . 1 van de                                  (Procestaai: Frans)
Raad van 15 april 1958 op . Tevens wordt verzoekster
daardoor ook beperkt in haar verweer .                             Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen
                                                                   schappen is op 28 september 1995 beroep ingesteld tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen door P.
II .    De op 8 oktober 1982 tussen verzoekster en BASF            Barraux, wonende te Karlsruhe ( Duitsland ), K. Kamme
Lacke + Farben gesloten overeenkomst is niet in strijd met         richs , wonende te Stutensee ( Duitsland ) en V. Tebaldi ,
artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag.                                   wonende te Marxzell-Burbach ( Duitsland ), vertegenwoor
                                                                   digd door J.-N . Louis , T. Demaseure , V. Leclerq en A.
                                                                   Tornel , advocaten te Brussel , domicilie gekozen hebbende te
1.   Verweerster is slechts door het volstrekt ontoereikend        Luxemburg bij Fiduciaire Myson S.a.r.l ., Rue Glesener 1 .
     onderzoek van de feiten tot de tegenovergestelde con
     clusie kunnen komen . De gedragingen van partijen
                                                                   Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :
     vonden hun grond in de destijds bestaande leverings
     problemen en in de noodzaak te zorgen voor een                — nietig te verklaren hun salarisafrekeningen voor de
     gelijkmatige bevoorrading van alle markten waarop                  periode van l juli tot en met 31 december 1994 ;
     verzoekster aanwezig was .
                                                                   — verweerster te veroordelen hun het salaris te betalen
                                                                        waarop zij recht hebben , vermeerderd met vertragings
2 . De bewoordingen en de praktische toepassing van de
                                                                        rente op de voet van 8 % per jaar vanaf de datum van
     overeenkomst zouden deze uitlegging niet in de weg
                                                                        eisbaarheid tot die van betaling;
     staan . Het in de overeenkomst gebruikte begrip „ door
     geven " zou volgens de ontstaansgeschiedenis en de            — verweerster in de kosten te verwijzen .
     praktische toepassing van de overeenkomst alleen bete
     kenen , dat BASF Lacke + Farben op de hoogte wordt
     gebracht van de goederenstromen . Daar is juridisch niets     Middelen en voornaamste argumenten
     op aan te merken . Het verstrekken van die informatie is      Verzoekers, drie ambtenaren van de Commissie die tewerk
     vooral in perioden van schaarste absoluut noodzakelijk
                                                                   gesteld zijn bij het Transuraneninstituut te Karlsruhe,
     om de verschillende markten zo gelijkmatig mogelijk te
                                                                   komen op tegen de verlaging met terugwerkende kracht van
     kunnen bevoorraden en te vermijden, dat de carrosse
                                                                   hun salaris ten gevolge van de inwerkingtreding van
     riewerkplaatsen naar de concurrenten overlopen .
                                                                   Verordening ( EGKS, EG , Euratom ) nr. 3161 /94 van de
                                                                   Raad houdende aanpassing met ingang van 1 juli 1994 van
3 . Wanneer de overgelegde bewijsmiddelen tegen deze               de bezoldigingen en de pensioenen van de ambtenaren en
     achtergrond worden uitgelegd , blijkt duidelijk , dat zij in  andere personeelsleden der Europese Gemeenschappen
     hun onderlinge samenhang verzoeksters opvatting               alsmede van de aanpassingscoëfficiënten welke van toepas
     ondersteunen . De gedragingen van de betrokkenen              sing zijn op deze bezoldigingen en pensioenen .
     vinden hun verklaring enkel en alleen in de situatie van
     schaarste en de daardoor ontstane problemen . Zij zijn        Artikel 6 , lid 1 , van deze verordening, die is vastgesteld ter
     niet het resultaat van onderlinge afstemming .                uitvoering van het arrest van het Gerecht van 27 oktober
                                                                    1 994 ( zaak T-64/92 ), waarin het Gerecht oordeelde, dat de
                                                                   Raad niet op basis van de kosten van levensonderhoud in
4 . Indien in de betrokken overeenkomst een schending van          een andere stad dan de hoofdstad een voorlopige coëfficiënt
     artikel 85 , lid 1 , EG-Verdrag kan worden gezien , dan       voor Duitsland mocht vaststellen , voorziet in een specifieke
     gaat het toch om een schending die geen merkbare              aanpassingscoëfficiënt voor het salaris van te Karlsruhe
     gevolgen had . Het deel van de markt dat door de              tewerkgestelde ambtenaren .
     overeenkomst en de enige niet-verrichte levering werd
     geraakt, was zo buitengewoon klein, dat er geen sprake        Verzoekers beroepen zich om te beginnen op de onwettig
     kan zijn van beïnvloeding van de marktverhoudingen .          heid van voormelde verordening . De Raad beschikt krach
                                                                   tens de artikelen 64 en 65 van het Statuut en artikel 9 van
                                                                   bijlage XI bij het Statuut immers slechts over een gebonden
5 . Verweersters stelling omtrent de duur van de overeen          bevoegdheid ter zake van de vaststelling van aanpassings
     komst is niet houdbaar . Daar hoe dan ook slechts in één      coëfficiënten . Deze gebonden bevoegdheid impliceert huns
     enkel geval levering is geweigerd , moet reeds bij de         inziens, overeenkomstig het beginsel van de gelijke behan
     beoordeling van de duur worden gedifferentieerd .             deling van ambtenaren , dat de Raad „ onmiddellijk " een
                                                                   specifieke aanpassingscoëfficiënt moet vaststellen, telkens
                                                                   wanneer een aanzienlijk verschil tussen kosten van levens
                                                                   onderhoud in een bepaalde plaats van tewerkstelling en die
                                                                   in de hoofdstad wordt geconstateerd .


title: Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Sofivo e.a. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-76/97)

text:
31 . 5 . 97           I NL |                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                              Nr. C 166/ 19
— Verordening ( EG) nr. 71/97 van de Raad overeenkom                  Commissie van de Europese Gemeenschappen door Sofivo,
     stig artikel 184 van het EG-Verdrag niet-toepasselijk te          gevestigd te Condé sur Vire ( Frankrijk ), Sofivo Production,
     verklaren, voorzover zij de rechtsgrondslag voor Veror           gevestigd te Brece ( Frankrijk ), Sovinor, gevestigd te Condé
     dening ( EG ) nr. 88/97 vormt;                                    sur Vire ( Frankrijk), Denkavit France, gevestigd te Mon
                                                                       treuil-Bellay ( Frankrijk ), Sobeval Viande, gevestigd te
— artikel 13 van Verordening ( EG ) nr. 384/96 van de                  Périgueux ( Frankrijk ), Serval, gevestigd te Sainte Eanne
     Raad overeenkomstig artikel 184 van het EG-Verdrag                ( Frankrijk), Besnier Industrie, gevestigd te Bourgbarre
     niet-toepasselijk te verklaren , voor zover zij de rechts        ( Frankrijk ), Sovida, gevestigd te Chateaubriand ( Frank
     grondslag voor de Verordeningen ( EG ) nr. 88/97 en               rijk ), Sica Ouest Elevage, gevestigd te Ploudaniel ( Frank
     ( EG ) nr. 71 /97 vormt;                                          rijk ), Guinde, gevestigd te Montauban de Bretagne
                                                                       ( Frankrijk ), Tarbouriech, gevestigd te Villeneuve sur Lot
— verweerster te verwijzen in de kosten .                              ( Frankrijk ), Mamellor, gevestigd te Charnay les Macon
Middelen en voornaamste argumenten                                     ( Frankrijk ), Coopagri Bretagne, gevestigd te Landerneau
                                                                       ( Frankrijk ), Collet et Compagnie, gevestigd te Chateau
Verzoekster heeft reeds bij het Gerecht van eerste aanleg              bourg ( Frankrijk ), Kermene SA, gevestigd te Saint Jacut du
van de Europese Gemeenschappen beroep ingesteld tegen                  Mene ( Frankrijk ), en Vals, gevestigd te Champagne
de Raad (zaak T- 74/97).                                               ( Frankrijk ), vertegenwoordigd door P. Denesle, advocaat
                                                                       te Rouen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten
Met onderhavig beroep komt verzoekster op tegen de vrij               kantore van M. Loesch, advocaat aldaar, rue Goethe 11 .
stellingsverordening ( EG ) nr. 88/97 van de Commissie
( hierna: „ vrijstellingsverordening "), die nadere regelen be
vat voor de procedure van vrijstelling van ondernemingen,              Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage :
welke is vastgesteld bij de referentieverordening ( EG )
nr. 71 /97 van de Raad ( hierna : „ referentieverordening ").          — nietig te verklaren Verordening nr. 200/97 van de
                                                                             Commissie van 31 januari 1997;
Bij de referentieverordening werd het oorspronkelijk voor
rijwielen van oorsprong uit de Volksrepubliek China inge
voerde antidumpingrecht uitgebreid tot de invoer van on               — de Commissie te verwijzen in de kosten .
derdelen van rijwielen uit de Volksrepubliek China . Of
schoon wat verzoekster betreft geen sprake is van ontwij              Middelen en voornaamste argumenten
king van het antidumpingrecht, is haar geen vrijstelling
van het ontwijkingsrecht verleend.
                                                                       Verzoeksters, dezelfde als in de zaken T-14/97, T-15/97,
Verzoekster stelt nietigheid van de vrijstellingsverordening           T-20/97 (') en T-61 /97 ( 2), komen op tegen de manier
en baseert zich daarvoor voornamelijk op de volgende                   waarop met richtlijn 200/97 ( 3 ), via de instelling van een
middelen:                                                              extra premie voor het vervroegd op de markt brengen in
                                                                       de sector rundvlees, wordt opgetreden tegen de ongelijk
Het bij de vrijstellingsverordening voor importeurs inge              heid van behandeling en tegen de mededingingsbeperkende
voerde systeem van de bijzondere toepassing voor de na                discriminatie waartegen zij met hun beroepen in de eerder
tionale douaneautoriteiten, volgens hetwelk ondernemin                vermelde zaken zijn opgekomen.
gen niet reeds een vrijstelling wordt verleend wanneer zij
zich niet schuldig maken aan ontwijking, doch daarvoor
nadere voorwaarden stelt, wordt niet gedekt door artikel 3             Volgens verzoeksters heeft de Commissie in de bestreden
van de referentieverordening of door artikel 13 van basis             verordening het principe van de toekenning van een extra
verordening (EG ) nr. 384/96 ( hierna : „ basisverordening"),          premie opgenomen, die weliswaar differentieert wat het
zodat het zonder rechtsgrondslag is vastgesteld .                      bedrag van de steun betreft, doch geenszins de ongelijk
                                                                       heid van behandeling en de mededingingsbeperkende dis
Bij wege van exceptie betoogt verzoekster zich op de niet             criminatie opheft. Volgens verzoeksters is de toekenning
toepasselijkheid van de referentieverordening en artikel 13            van een extra premie van een identiek bedrag, dat uitslui
van de basisverordening te beroepen, voor zover zij de                 tend gebaseerd is op het gewicht van het geslachte dier, en
rechtsgrondslag vormen voor de vrijstellingsverordening.               afgezien van elke andere objectieve overweging inzake de
Hierbij baseert verzoekster zich voornamelijk op de argu              marktvoorwaarden, niet van dien aard, dat zij het even
menten die reeds in zaak T-74/97 zijn aangevoerd.                      wicht tussen concurrerende producten kan herstellen .
                                                                       Verzoeksters hebben in hun vorige beroepen uiteengezet,
                                                                       dat het gemiddelde gewicht van de karkassen die voor de
                                                                       premie in aanmerking komen, kan verschillen van lidstaat
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door Sofivo e.a. tegen              tot lidstaat, en dat dit verschil geen rechtvaardiging vindt
         Commissie van de Europese Gemeenschappen                      in objectieve en relevante afwijkingen, zodat de betrokken
                                                                       bepalingen niet in overeenstemming zijn met artikel 40
                          ( Zaak T-76/97)                              van het Verdrag. De Commissie heeft evenwel in de bestre
                            ( 97/C 166/39 )                            den verordening opnieuw referentiegewichten vastgesteld,
                                                                       zonder enig objectief aanknopingspunt.
                        (Procestaai: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge                  Daarbij komt evenwel nog volgens verzoeksters, dat de
meenschappen is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen                 Commissie, hoewel zij terecht meent dat de productie niet
 ---pagebreak--- Nr. C 166/20              NL                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   31 . 5 . 97
langer voldoet aan de traditionele vraag op de markt, be                 Middelen en voornaamste argumenten
palingen vaststelt die niet geschikt zijn om de betrokken si
tuatie te verhelpen . Het extra premiebedrag van 10 ecu                   De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
per 108 kg voor dieren uit Frankrijk is namelijk volstrekt                met die in zaak T-16/97 (')
ongeschikt om de concurrentiesituatie te herstellen met bij
voorbeeld dieren uit Nederland, die voor 138 kg op de                     (•) PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
Franse markt kunnen worden verkocht tegen een hogere
prijs, niet alleen vanwege het extra gewicht, doch ook van
wege de gunstiger prijs per kg voor dieren met een betere
aanbiedingsvorm, waarvoor een premie van 60 ecu wordt
toegekend .
                                                                          Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door F. J. Maeztu
(') PB nr. C 94 van 22 . 3 . 1997, respectievelijk op blz . 20 , 21 en    Nieva tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
      22 .                                                                                ( Zaak T-78/97)
( 2 ) Mededeling nog niet gepubliceerd in het Publikatieblad .
(') Verordening ( EG ) nr. 200/97 van de Commissie van 31 januari                                      ( 97/C 166/41 )
      1997 houdende wijziging van Verordening ( EEG ) nr. 3886/92
      tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen inzake de premie                             (Procestaai: Frans)
      regelingen in de sector rundvlees ( PB nr. L 31 van 1 . 2 . 1997,
      blz . 62 ).                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                          meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
                                                                          Commissie van de Europese Gemeenschappen door F. J.
                                                                          Maeztu Nieva, wonende te Brussel , vertegenwoordigd
                                                                          door N. Lhoëst, advocaat te Brussel, domicilie gekozen
                                                                          hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson Sari, rue de
                                                                          Cessange 30 .
Beroep, op 27 maart 1997 ingesteld door J. Baiges Planas
en 16 anderen tegen Commissie van de Europese Gemeen
                                  schappen                                Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage :
                             ( Zaak T-77/97 )                             — nietig te verklaren het besluit van de Commissie van
                               ( 97/C 166/40 )                                 18 juni 1996 tot afwijzing van zijn verzoek om de toe
                                                                               passing te overwegen van artikel 31 , lid 2 , van het Sta
                                                                               tuut ;
                           (Procestaai: Frans)
                                                                          — voorzover nodig nietig te verklaren het besluit van de
                                                                               Commissie van 27 december 1996 houdende uitdruk
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
meenschappen is op 27 maart 1997 beroep ingesteld tegen                        kelijke afwijzing van zijn klacht;
Commissie van de Europese Gemeenschappen door J. Bai
ges Planas , wonende te Brussel , V. Baretti-Piazzi, wonende              — verweerster te verwijzen in de kosten van het geding.
te St. Genesius-Rode ( België ), D. Broderick, wonende te
Brussel , A. Buttice, wonende te Brussel , P. Grasmann, wo               Middelen en voornaamste argumenten
nende te Brussel , T. Hayes, wonende te Wezembeek-Op
pem ( België ), L. Hersom, wonende te Brussel , O. Jones,                 De middelen en voornaamste argumenten komen overeen
wonende te Brussel, J.-L . Levy-Gorgeot, wonende te Berel                met die in zaak T-16/97 ( 1 ).
dange ( Luxemburg ), S. Mallia , wonende te Overijse ( Bel
gië ), F. Mazza , wonende te Steinsel ( Luxemburg), Y. Pire ,             (') PB nr. C 74 van 8 . 3 . 1997, blz . 27.
wonende te Brussel , W. Richer, wonende te Hoeilaart ( Bel
gië ), J. Rodriguez Portero, wonende te Brussel, R. Smyth,
wonende te Sterrebeek ( België ), A. Van Hamme, wonende
te Grimbergen ( België ) en F. Walker, wonende te Brussel,
vertegenwoordigd door M.-A . Lucas, advocaat te Luik,
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore                       Beroep, op 28 maart 1997 ingesteld door M. A. Kohier te
van E. Korn, rue de Nassau 21 .                                                 gen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                                                                                ( Zaak T-79/97 )
Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage :                                                    ( 97/C 166/42 )
                                                                                (Procestaai: Frans)
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot af
       wijzing van hun verzoek om herindeling,                            Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Ge
                                                                          meenschappen is op 28 maart 1997 beroep ingesteld tegen
— nietig te verklaren het besluit van de Commissie tot af                Commissie van de Europese Gemeenschappen door M. A.
       wijzing van hun administratieve klacht,                            Kohier, wonende te Wezembeek-Oppem ( België ), vertegen
                                                                          woordigd door N. Lhoëst, advocaat te Brussel , domicilie
                                                                          gekozen hebbende te Luxemburg bij Fiduciaire Myson
— de Commissie te verwijzen in de kosten .                                Sari , rue de Cessange 30 .


title: Verkiezing van de president van het Hof

text:
1 . 11 . 97           NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 331 / 1
                                                                 I
                                                           (Mededelingen)
                                                HOF VAN JUSTITIE
                                                         HOF VAN JUSTITIE
        Eedaflegging door de nieuwe leden van het Hof                Toevoeging van rechter K. Ioannou
                         ( 97/C 331/01 )
                                                                     Het Hof heeft besloten rechter K. Ioannou toe te voegen
                                                                     aan de Vierde en de Zesde Kamer.
De heer Krateros Ioannou, bij besluit van de vertegen
woordigers van de regeringen der lidstaten van 29 mei
                                                                     Benoeming van de kamerpresidenten
1997 ( ! ) benoemd tot rechter in het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen voor de periode van 7 okto
ber 1997 tot en met 6 oktober 2003, heeft op 6 oktober               Overeenkomstig artikel 10, lid 1 , van het reglement voor
1997 de eed voor het Hof afgelegd.                                   de procesvoering heeft het Hof benoemd, voor een periode
                                                                     van een jaar aanvangend op 7 oktober 1997:
De heer Siegbert Alber, bij besluit van de vertegenwoordi
gers van de regeringen der lidstaten van 29 mei 1997 (*)             — M. Wathelet, rechter, tot president van de Eerste
                                                                         Kamer,
benoemd tot advocaat-generaal bij het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen voor de periode van
7 oktober 1997 tot en met 6 oktober 2003 , heeft op                  — R. Schintgen, rechter, tot president van de Tweede
6 oktober 1997 de eed voor het Hof afgelegd.                             Kamer,
m PB L 145 van 5 . 6 . 1997, blz . 28 .                              — C. Gulmann, rechter, tot president van de Derde en de
                                                                         Vijfde Kamer,
                                                                     — H. Ragnemalm, rechter, tot president van de Vierde en
                                                                         de Zesde Kamer.
            Verkiezing van de president van het Hof                  Samenstelling van de kamers
                         ( 97/C 331/02 )
                                                                     1 . De samenstelling van de kamers is voor dezelfde
                                                                     periode vastgesteld als volgt:
De rechters van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen hebben in hun vergadering van 7 oktober               Eerste Kamer
1997 overeenkomstig artikel 7, lid 1 , van het reglement
voor de procesvoering, de heer Gil Carlos Rodriguez Igle            M. Wathelet, kamerpresident
sias gekozen tot president van het Hof voor de periode
van 7 oktober 1997 tot en met 6 oktober 2000 .
                                                                     D. A. O. Edward, R Jann en L. Sevón, rechters
                                                                     Tweede Kamer
                                                                     R. Schintgen, kamerpresident
Besluiten door het Hof genomen tijdens zijn vergadering              G. F. Mancini en G. Hirsch, rechters
                      van 7 oktober 1997
                         ( 97/C 331 /03 )                            Derde Kamer
Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  C. Gulmann, kamerpresident
heeft tijdens zijn vergadering van 7 oktober 1997 de vol
gende besluiten genomen:                                             J. C. Moitinho de Almeida en J.-R Puissochet, rechters


title: Arrest van het Hof (Vĳfde kamer) van 13 juli 2000 in zaak C-174/99 P: Europees Parlement tegen P. Richard (Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van artikel 29, lid 1, Statuut)

text:
C 316/8                  NL                     Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            4.11.2000
1)    Het aan het EG-Verdrag gehechte protocol nr. 2 ad artikel 119        1)    Wijst de hogere voorziening af.
      van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap
      is van toepassing op een vergoeding zoals de aanvullende             2)    Verwijst het Europees Parlement in de kosten.
      vergoeding bij vervroegde uittreding uit hoofde van de bij
      koninklijk besluit van 16 januari 1975 algemeen verbindend
                                                                           (1) PB C 246 van 28.8.1999.
      verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst nr. 17 en van de
      collectieve arbeidsovereenkomst van 23 mei 1984 die binnen
      paritair subcomité nr. 315.1 is gesloten.
2)    Een aanvullende vergoeding die, zoals in casu, een beloning in
      de zin van artikel 119 EG-Verdrag (de artikelen 117-120 EG-
      Verdrag zijn vervangen door de artikelen 136 EG-143 EG)
      vormt, valt niet onder artikel 5 van richtlijn 76/207/EEG van                            ARREST VAN HET HOF
      de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging
      van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en
      vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de                              van 12 september 2000
      beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de
      arbeidsvoorwaarden.                                                  in zaak C-276/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Franse Republiek (1)
(1) PB C 188 van 3.7.1999.
                                                                           (Niet-nakoming — Artikel 4, lid 5, Zesde BTW-richtlijn —
                                                                           Terbeschikkingstelling van wegen tegen betaling van tol
                                                                           — Niet aan BTW onderworpen — Verordeningen (EEG,
                                                                           Euratom) nrs. 1552/89 en 1553/89 — Eigen middelen uit
                                                                                BTW)
                     ARREST VAN HET HOF                                                              (2000/C 316/15)
                           (Vijfde kamer)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                          van 13 juli 2000
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
in    zaak     C-174/99      P: Europees          Parlement        tegen                             dentie van het Hof)
                            P. Richard (1)
                                                                           In zaak C-276/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
(Ambtenaren — Aanwervingsprocedure — Toepassing van                        pen, (gemachtigden: H. Michard en E. Traversa) tegen Franse
                     artikel 29, lid 1, Statuut)                           Republiek (gemachtigden: K. Rispal-Bellanger en G. Mignot),
                                                                           betreffende een verzoek van het Hof om vast te stellen dat de
                          (2000/C 316/14)                                  Franse Republiek,
                                                                           —     door in strijd met de artikelen 2 en 4 van de Zesde
                          (Procestaal: Frans)                                    richtlijn (77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977
                                                                                betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der
                                                                                lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-       stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: unifor-
                          dentie van het Hof)                                    me grondslag (PB L 145, blz. 1), de tolgelden, als tegen-
                                                                                prestatie voor de aan de weggebruikers verleende dienst,
In zaak C-174/99 P, Europees Parlement (gemachtigde:                             niet aan de belasting over de toegevoegde waarde te
J. Sant’Anna, bijgestaan door D. Waelbroeck), betreffende ho-                    onderwerpen, en
gere voorziening tegen het arrest van het Gerecht van eerste
aanleg van de Europese Gemeenschappen (Vijfde kamer) van                   —     door de desbetreffende bedragen, vermeerderd met vertra-
9 maart 1999, Richard/Parlement (T-273/97, JurAmbt, blz. I-                      gingsrente, niet als eigen middelen ter beschikking van de
A-45 en II-235), en strekkende tot vernietiging van dat arrest,                  Commissie te stellen,
andere partij bij de procedure: P. Richard, ambtenaar van het
Europees Parlement, wonende te Luxemburg, vertegenwoor-                    de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplichtingen
digd door A. Lutgen en J. Feltgen, advocaten te Luxemburg,                 niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld als volgt:
domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van                    G. C. Rodrı́guez Iglesias, president, J. C. Moitinho de Almeida
laatstgenoemden, Rue Jean-Pierre Brasseur 1, heeft het Hof                 (rapporteur), L. Sevón en R. Schintgen, kamerpresidenten,
(Vijfde kamer), samengesteld als volgt: D. A. O. Edward, kamer-            P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J.-P. Puissochet, P. Jann, H. Rag-
president, P. J. G. Kapteyn, P. Jann, H. Ragnemalm (rappor-                nemalm, V. Skouris en F. Macken, rechters; advocaat-generaal:
teur), en M. Wathelet, rechters; advocaat-generaal; J. Mischo;             S. Alber; griffier: D. Louterman-Hubeau en H. A. Rühl, hoofd-
griffier: H. A. Rühl, hoofdadministrateur, op 13 juli 2000 een             administrateurs, op 12 september 2000 een arrest gewezen
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                         waarvan het dictum luidt als volgt:


title: Zaak T-45/15: Beroep ingesteld op 2 februari 2015 — Hydrex/Commissie

text:
               23.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 96/23

         Beroep ingesteld op 2 februari 2015 — Hydrex/Commissie
   (Zaak T-45/15)
   (2015/C 096/29)
   Procestaal: Nederlands

      Partijen

      Verzoekende partij: Hydrex NV (Antwerpen, België) (vertegenwoordiger: P. Van Eysendeyk, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de onwettigheid vast te stellen en derhalve de nietigheid uit te spreken van het besluit van de Europese Commissie, refertenummer C(2015) 103 final, van 12 januari 2015, waarvan kennis werd gegeven aan verzoekster overeenkomstig artikel 297 VWEU per brief van 13 januari 2015, met betrekking tot invorderingsopdracht nr. 3241405101, voor een bedrag van 5 40  721,10 EUR, om reden van manifest gebrekkige motivering en daaruit voortvloeiend een volstrekt onjuiste beoordeling;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot teruggaaf van alle ten onrechte gevorderde en/of ingehouden bedragen;

               —

               de Europese Commissie te veroordelen tot de kosten van het geding.

      Middelen en voornaamste argumenten

   De subsidieovereenkomst LIFE06 ENV/B/000362, getiteld „Demonstration of a 100 % non-toxic durable hull protection and anti-fouling system contributing to zero emission to the aquatic environment and saving 3-8 % heavy fuels”, werd in 2006 tussen de Europese Commissie en verzoekster ondertekend. De betwiste invordering van de Commissie is gebaseerd op een ex-post audit die zou hebben uitgewezen dat de in aanmerking komende kosten van het project verlaagd dienen te worden.
   Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij een schending van de motiveringsverplichting aan. Zij voert aan dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met een audit die is uitgevoerd toen alle stukken nog ter beschikking waren. In ondergeschikte orde voert ze aan dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met haar opmerking over het ex-post auditrapport ter staving van een bijkomend bedrag.


title: Zaak T-56/12: Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — IRISL Maritime Training Institute e.a./Raad

text:
               14.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 109/22

         Beroep ingesteld op 9 februari 2012 — IRISL Maritime Training Institute e.a./Raad
   (Zaak T-56/12)
   2012/C 109/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partijen: IRISL Maritime Training Institute (Teheran, Iran), Kara Shipping and Chartering GmbH & Co. KG (Hamburg, Duitsland), Kheibar Co. (Teheran, Iran), Kish Shipping Line Manning Co. (Kish Island, Iran), Fairway Shipping Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk) en IRISL Multimodal Transport Co. (Teheran, Iran) (vertegenwoordigers: F. Randolph en M. Lester, Barristers, en M. Taher, Solicitor)

      Verwerende partij: Raad van de Europese Unie

      Conclusies

               —

               besluit 2011/783/GBVB van de Raad van 1 december 2011 houdende wijziging van besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 71) en uitvoeringsverordening (EU) nr. 1245/2011 van de Raad van 1 december 2011 houdende uitvoering van verordening (EU) nr. 961/2010 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran (PB L 319 van 2.12.2011, blz. 11), nietig verklaren, voor zover zij verzoeksters betreffen;

               —

               verweerder verwijzen in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Tot staving van hun beroep voeren verzoeksters vier middelen aan, waarmee zij betogen dat de Raad bij het opnemen van hun namen in de lijsten bij het bestreden besluit en de bestreden verordening:

               —

               heeft nagelaten om een toereikende en voldoende motivering te geven;

               —

               de criteria voor plaatsing op de lijst niet heeft nageleefd, en/of een kennelijke beoordelingsfout heeft gemaakt door vast te stellen dat deze criteria in het geval van verzoeksters waren vervuld en/of verzoeksters in de lijst heeft opgenomen zonder dat daarvoor een afdoende juridische basis bestond;

               —

               verzoeksters’ rechten van verdediging en recht op een daadwerkelijke rechterlijke toetsing niet in acht heeft genomen; en

               —

               verzoeksters’ grondrechten, met inbegrip van het recht op bescherming van hun eigendom, handelszaak en reputatie, zonder rechtvaardiging heeft geschonden, zonder de evenredigheid in acht te nemen.


title: Zaak T-578/14: Beschikking van het Gerecht van 16 september 2015 — VSM Geneesmiddelen/Commissie [„Beroep wegens nalaten en tot nietigverklaring — Consumentenbescherming — Gezondheidsclaims voor levensmiddelen — Verordening (EG) nr. 1924/2006 — Botanische substanties — Beroepstermijn — Ontbreken van procesbelang — Niet voor beroep vatbare handeling — Niet-ontvankelijkheid”]

text:
               16.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 381/31

         Beschikking van het Gerecht van 16 september 2015 — VSM Geneesmiddelen/Commissie
   (Zaak T-578/14) (1)

   ([„Beroep wegens nalaten en tot nietigverklaring - Consumentenbescherming - Gezondheidsclaims voor levensmiddelen - Verordening (EG) nr. 1924/2006 - Botanische substanties - Beroepstermijn - Ontbreken van procesbelang - Niet voor beroep vatbare handeling - Niet-ontvankelijkheid”])
   (2015/C 381/34)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: VSM Geneesmiddelen BV (Alkmaar, Nederland) (vertegenwoordiger: U. Grundmann, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: aanvankelijk J. Enegren, vervolgens M. Wilderspin en S. Grünheid, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot vaststelling dat de Commissie onrechtmatig heeft nagelaten opdracht te geven aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) de gezondheidsclaims over botanische substanties te beoordelen, hetgeen een voorafgaande voorwaarde is voor de vaststelling van de definitieve lijst van toegestane gezondheidsclaims overeenkomstig artikel 13, lid 3, van verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (PB L 404, blz. 9), en subsidiair, verzoek tot nietigverklaring van het beweerdelijk in de brief van de Commissie van 29 juni 2014 vervatte besluit houdende weigering om EFSA opdracht te geven deze claims te beoordelen.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.

               2)

               VSM Geneesmiddelen BV wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 339 van 29.9.2014.


title: Zaak C-120/07: Beschikking van de president van het Hof van 27 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/21

         Beschikking van de president van het Hof van 27 februari 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk der Nederlanden
   (Zaak C-120/07) (1)

   (2008/C 142/37)

      Procestaal: Nederlands

   De president van het Hof heeft de doorhaling van de zaak gelast.

      (1)  PB C 95 van 28.4.2007.


title: Zaak T-231/11: Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, lichtblauw, donkerblauw, oker en beige) ( „Gemeenschapsmerk — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, lichtblauw, donkerblauw, oker en beige weergeeft — Absolute weigeringsgrond — Geen onderscheidend vermogen — Artikel 7, lid 1, sub b, artikel 75 en artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009” )

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 331/22

      Arrest van het Gerecht van 19 september 2012 — Fraas/BHIM (Ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, lichtblauw, donkerblauw, oker en beige)
      (Zaak T-231/11) (1)

      (Gemeenschapsmerk - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk dat ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, lichtblauw, donkerblauw, oker en beige weergeeft - Absolute weigeringsgrond - Geen onderscheidend vermogen - Artikel 7, lid 1, sub b, artikel 75 en artikel 76, lid 1, van verordening (EG) nr. 207/2009)
      (2012/C 331/40)
      Procestaal: Duits

         Partijen

         Verzoekende partij: V. Fraas GmbH (Helmbrechts-Wüstenselbitz, Duitsland) (vertegenwoordigers: R. Kunze en G. Würtenberger, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk R. Manea, vervolgens D. Walicka, gemachtigden)

         Voorwerp

      Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 4 maart 2011 (zaak R 2041/2010-4) inzake een aanvraag tot inschrijving als gemeenschapsmerk van het beeldteken dat een ruitmotief in donkergrijs, lichtgrijs, lichtblauw, donkerblauw, oker en beige weergeeft

         Dictum

                  1)

                  Het beroep wordt verworpen.

                  2)

                  V. Fraas GmbH wordt verwezen in de kosten.

         (1)  PB C 238 van 13.8.2011.


title: Zaak C-153/08: Beroep ingesteld op 15 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje

text:
               7.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 142/20

         Beroep ingesteld op 15 april 2008 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Koninkrijk Spanje
   (Zaak C-153/08)
   (2008/C 142/33)
   Procestaal: Spaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: R. Lyal en L. Lozano Palacios, gemachtigden)

      Verwerende partij: Koninkrijk Spanje
   Conclusies

               —

               vast te stellen dat het Koninkrijk Spanje, door een belastingregeling te handhaven op grond waarvan de opbrengsten van alle buiten het Koninkrijk Spanje georganiseerde loterijen, kansspelen en weddenschappen worden belast, terwijl de opbrengsten van bepaalde in het Koninkrijk Spanje georganiseerde loterijen, kansspelen en weddenschappen zijn vrijgesteld van de inkomstenbelasting, niet heeft voldaan aan de krachtens het gemeenschapsrecht, in het bijzonder artikel 49 EG en artikel 36 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, op hem rustende verplichtingen;

               —

               het Koninkrijk Spanje te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Volgens de Spaanse wettelijke regeling zijn van de inkomstenbelasting vrijgesteld de prijzen die worden gewonnen met de door Loterías y Apuestas del Estado (Nationale Loterij in Spanje) en door de organen of instanties van de autonome regio's georganiseerde loterijen en weddenschappen alsmede met de door het Spaanse Rode Kruis en de Organización Nacional de Ciegos Españoles (Spaanse Organisatie voor Blinden) georganiseerde trekkingen. Daarentegen worden de opbrengsten van loterijen, kansspelen en weddenschappen die worden georganiseerd door andere nationale of buitenlandse instellingen, met inbegrip van die welke zijn gevestigd in de lidstaten van de EU of van de EER, opgeteld bij het belastbaar inkomen en geldt daarvoor een progressief tarief.
   De Commissie doet met name een beroep op de arresten Lindman
       (1) en Safir
       (2), en brengt in herinnering dat volgens de rechtspraak activiteiten inzake de organisatie van loterijen moeten worden beschouwd als „dienst”verrichtingen in de zin van het Verdrag. Ook verbiedt volgens de rechtspraak artikel 49 EG elke beperking of elke belemmering van het vrij verrichten van diensten, ook al zijn die zonder onderscheid van toepassing op nationale dienstverrichters en op dienstverrichters uit andere lidstaten, en sluit het de toepassing uit van elke nationale regeling waardoor het verrichten van diensten tussen lidstaten meer wordt bemoeilijkt dan het zuiver binnen één lidstaat verrichten van diensten. Gelet op de bijzonderheden van de kansspelsector, wordt in de rechtspraak aanvaard dat de lidstaten bepaalde beperkingen invoeren, mits wordt aangetoond dat die maatregelen passend, evenredig en niet-discriminatoir zijn.
   De Commissie is van mening dat de Spaanse wettelijke regeling discriminatoir is, aangezien de vrijstelling uitsluitend geldt voor bepaalde, nauwkeurig daarin aangeduide instanties, waardoor soortgelijke instanties uit andere lidstaten of instanties uit andere lidstaten die dezelfde doelstellingen nastreven als de in de vrijstellingsbepaling bedoelde Spaanse instanties, van dit voordeel worden uitgesloten. Ook al hadden de Spaanse autoriteiten in het kader van de inbreukprocedure aangetoond — quod non — dat de litigieuze wettelijke regeling een passende maatregel vormt die evenredig is aan de uitdrukkelijke doelstelling van bescherming van consumenten en van de sociale orde, dan nog zou de betrokken wettelijke regeling in geen geval verenigbaar kunnen worden geacht met het gemeenschapsrecht, omdat zij hoe dan ook discriminatoir is.

      (1)  Arrest van het Hof van Justitie van 13 november 2003, Lindman, C-42/02, Jurispr. blz. I-13519.

      (2)  Arrest van het Hof van Justitie van 28 april 1998, Safir, C-118/96, Jurispr. blz. I-1897.


title: Beschikking van het Hof (Zesde kamer) van  17 november 2005  in zaak C-121/04 P, Minoikes Grammes ANE (Minoan Lines SA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Hogere voorziening — Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) — Mededinging — Mededingingsregelingen — Overeenkomsten tussen ondernemingen — Bewijs van deelneming van onderneming aan bijeenkomsten van ondernemingen met mededingingsverstorend doel)

text:
               11.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 60/12

      BESCHIKKING VAN HET HOF

   (Zesde kamer)
   van 17 november 2005
   in zaak C-121/04 P, Minoikes Grammes ANE (Minoan Lines SA) tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (1)

   (Hogere voorziening - Artikel 85, lid 1, EG-Verdrag (thans artikel 81, lid 1, EG) - Mededinging - Mededingingsregelingen - Overeenkomsten tussen ondernemingen - Bewijs van deelneming van onderneming aan bijeenkomsten van ondernemingen met mededingingsverstorend doel)
   (2006/C 60/24)
   Procestaal: Grieks
   In zaak C-121/04 P, betreffende een hogere voorziening krachtens artikel 56 van het Statuut van het Hof van Justitie, ingesteld op 1 maart 2004, Minoikes Grammes ANE (Minoan Lines SA) (advocaten: I. Dryllerakis, E. Dryllerakis en N. Korogiannakis), andere partij in de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: R. Lyal en T. Christoforou, bijgestaan door A. Oikonomou, advocaat), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J. Malenovský, kamerpresident, J.-P. Puissochet (rapporteur) en S. von Bahr, rechters; advocaat-generaal: D. Ruiz-Jarabo Colomer; griffier: R. Grass, op 17 november 2005 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:

               1.

               De hogere voorziening wordt afgewezen.

               2.

               De incidentele hogere voorziening van de Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt afgewezen.

               3.

               Minoikes Grammes ANE (Minoan Lines SA) wordt verwezen in 90 % van de kosten.

               4.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen in 10 % van de kosten.

      (1)  PB C 106 van 30.4.2004.


title: Zaak C-220/10: Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 september 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek (Niet-nakoming — Richtlijn 91/271/EEG — Verontreiniging en hinder — Behandeling van stedelijk afvalwater — Artikelen 3, 5 en 6 — Verzuim om kwetsbare gebieden aan te wijzen — Achterwege blijven van strengere behandeling van afvalwater in kwetsbare gebieden)

text:
               22.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 311/12

         Arrest van het Hof (Achtste kamer) van 8 september 2011 — Europese Commissie/Portugese Republiek
   (Zaak C-220/10) (1)

   (Niet-nakoming - Richtlijn 91/271/EEG - Verontreiniging en hinder - Behandeling van stedelijk afvalwater - Artikelen 3, 5 en 6 - Verzuim om kwetsbare gebieden aan te wijzen - Achterwege blijven van strengere behandeling van afvalwater in kwetsbare gebieden)
   2011/C 311/16
   Procestaal: Portugees

      Partijen

      Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)

      Verwerende partij: Portugese Republiek (vertegenwoordigers: L. Inez Fernandes en M. J. Lois, gemachtigden)

      Voorwerp

   Niet-nakoming — Schending van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40)

      Dictum

               1)

               De Portugese Republiek is de krachtens de artikelen 3, 5 en 6 van richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater, op haar rustende verplichtingen niet nagekomen,

                           —

                           door alle kustwateren van het eiland Madeira en het eiland Porto Santo als minder kwetsbare gebieden aan te wijzen;

                           —

                           door stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000, zoals de agglomeraties van Funchal en Câmara de Lobos, dat wordt geloosd in de kustwateren van het eiland Madeira, aan een behandeling te onderwerpen die minder ver gaat dan in artikel 4 van die richtlijn is voorgeschreven;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat een agglomeratie in het estuarium van de rivier de Taag, te weten Quinta do Conde, voorzien is van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van die richtlijn;

                           —

                           door niet ervoor te zorgen dat, wat het stedelijk afvalwater van de agglomeraties van Albufeira/Armação de Pêra, Beja, Chaves en Viseu betreft, en wat vier agglomeraties betreft die stedelijk afvalwater lozen op de linkeroever van het estuarium van de Taag, te weten Barreiro/Moita, Corroios/Quinta da Bomba, Quinta do Conde en Seixal, dat water wordt onderworpen aan een behandeling die verder gaat dan de in artikel 4 van die richtlijn bedoelde behandeling.

               2)

               De Portugese Republiek wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 209 van 31.7.2010.


title: Gevoegde zaken C-544/13 en C-545/13: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Stockholms tingsrätt — Zweden) — Abcur AB/Apoteket Farmaci AB (C-544/13), Apoteket AB en Apoteket Farmaci AB (C-545/13) (Prejudiciële verwijzing — Geneesmiddelen voor menselijk gebruik — Richtlijn 2001/83/EG — Werkingssfeer — Artikelen 2, lid 1, en 3, punten 1 en 2 — Industrieel of door middel van een industrieel procedé vervaardigde geneesmiddelen — Uitzonderingen — Geneesmiddelen die in de apotheek volgens medisch recept voor een bepaalde patiënt worden bereid — Geneesmiddelen die in de apotheek overeenkomstig de aanwijzingen van een farmacopee worden bereid en voor rechtstreekse verstrekking aan de klanten van die apotheek zijn bestemd — Richtlijn 2005/29/EG)

text:
               14.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 302/3

         Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 juli 2015 (verzoeken om een prejudiciële beslissing ingediend door het Stockholms tingsrätt — Zweden) — Abcur AB/Apoteket Farmaci AB (C-544/13), Apoteket AB en Apoteket Farmaci AB (C-545/13)
   (Gevoegde zaken C-544/13 en C-545/13) (1)

   ((Prejudiciële verwijzing - Geneesmiddelen voor menselijk gebruik - Richtlijn 2001/83/EG - Werkingssfeer - Artikelen 2, lid 1, en 3, punten 1 en 2 - Industrieel of door middel van een industrieel procedé vervaardigde geneesmiddelen - Uitzonderingen - Geneesmiddelen die in de apotheek volgens medisch recept voor een bepaalde patiënt worden bereid - Geneesmiddelen die in de apotheek overeenkomstig de aanwijzingen van een farmacopee worden bereid en voor rechtstreekse verstrekking aan de klanten van die apotheek zijn bestemd - Richtlijn 2005/29/EG))
   (2015/C 302/03)
   Procestaal: Zweeds

      Verwijzende rechter

   Stockholms tingsrätt

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Abcur AB

      Verwerende partijen: Apoteket Farmaci AB (C-544/13), Apoteket AB en Apoteket Farmaci AB (C-545/13)

      Dictum

               1)

               Receptplichtig geneesmiddelen voor menselijk gebruik zoals die in de hoofdgedingen, waarvoor geen handelsvergunning is verleend door de bevoegde instanties van een lidstaat of krachtens verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau, vallen onder richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004, op grond van artikel 2, lid 1, van deze richtlijn wanneer zij industrieel of door middel van een industrieel procedé zijn vervaardigd. Deze geneesmiddelen kunnen slechts vallen onder de uitzondering van artikel 3, punt 1, van deze richtlijn, zoals gewijzigd, wanneer zij zijn bereid volgens een medisch recept dat is opgesteld voorafgaand aan hun bereiding, die specifiek moet geschieden voor een vooraf geïdentificeerde patiënt. Die geneesmiddelen kunnen slechts onder de uitzondering van artikel 3, punt 2, van richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, vallen wanneer zij rechtstreeks worden verstrekt door de apotheek die deze geneesmiddelen voor haar klanten heeft bereid. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of in de hoofdgedingen aan de voorwaarden voor de toepassing van die bepalingen is voldaan.

               2)

               Zelfs in het geval dat geneesmiddelen voor menselijk gebruik zoals die in de hoofdgedingen onder richtlijn 2001/83, zoals gewijzigd bij richtlijn 2004/27, vallen, kan reclame met betrekking tot deze geneesmiddelen zoals die in de hoofdgedingen, eveneens vallen onder richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad, op voorwaarde dat is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van deze richtlijn.

      (1)  PB C 15 van 18.1.2014.


18 . 10 . 97        NL               Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                           C 318/37
                                                      RECTIFICATIES
              Rectificatie op Mededeling 97/C 271/23 in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
                                               C 271 van 6 september 1997
                                                       ( 97/C 318/72 )
             1 . Op bladzijde 14, de vermelding „( 97/C 271/23 )" verplaatsen van de regel onder het tussen
             kopje „Aanwijzing van de kamerpresidenten en toevoeging van de rechters aan de kamers " naar
             de regel onder de kop „ GERECHT VAN EERSTE AANLEG ".
             2 . Op bladzijde 14, vóór het tussenkopje „ Criteria voor de toewijzing van de zaken aan de
             kamers " de volgende alinea invoegen:
                „ De zaken die bij de huidige kamers aanhangig zijn, worden per 1 oktober 1997 toegewezen
                aan de uit eenzelfde aantal rechters bestaande kamer waartoe vanaf die datum de rechter
                rapporteur behoort.".


title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-252/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrĳk België ("Niet-nakoming — Procedures voor plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening — Richtlĳn 92/50/EEG — Verlenging van overeenkomst betreffende waarneming van Belgische kust middels luchtfotografie")

text:
29.11.2003              NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                                   C 289/3
                    ARREST VAN HET HOF                                                           ARREST VAN HET HOF
                           (Zesde kamer)                                                               (Zesde kamer)
                                                                                van 16 oktober 2003
                       van 16 oktober 2003
                                                                            in zaak C-421/01 (verzoek van het Bundesvergabeamt om
in zaak C-252/01: Commissie van de Europese Gemeen-                         een prejudiciële beslissing): Traunfellner GmbH tegen
             schappen tegen Koninkrijk België (1)                           Österreichische Autobahnen- und Schnellstraßen-Finan-
                                                                                zierungs-AG (Asfinag) (1)
(„Niet-nakoming — Procedures voor plaatsen van overheids-
opdrachten voor dienstverlening — Richtlijn 92/50/EEG —                     („Richtlijn 93/37/EEG — Overheidsopdrachten voor uitvoe-
                                                                            ring van werken — Begrip,variant — Voorwaarden voor
Verlenging van overeenkomst betreffende waarneming van
            Belgische kust middels luchtfotografie”)                        inaanmerkingneming en beoordeling met het oog op gunning
                                                                                van opdracht”)
                          (2003/C 289/04)                                                             (2003/C 289/05)
                       (Procestaal: Nederlands)                                                       (Procestaal: Duits)
                                                                            (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-252/01, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: H. van Lier, bijgestaan door J. Stuyck) tegen
Koninkrijk België (gemachtigde: A. Snoecx), betreffende een
verzoek om vast te stellen dat het Koninkrijk België,                       In zaak C-421/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                            krachtens artikel 234 EG van het Bundesvergabeamt (Oosten-
                                                                            rijk), in het aldaar aanhangige geding tussen Traunfell-
—     door na te laten voor een opdracht voor de uitvoering                 ner GmbH en Österreichische Autobahnen- und Schnell-
      van diensten voor kustwaarneming middels luchtfoto-                   straßen-Finanzierungs-AG (Asfinag), om een prejudiciële be-
      grafie een bekendmaking te plaatsen in het Publicatieblad             slissing over de uitlegging van richtlijn 93/37/EEG van de Raad
      van de Europese Gemeenschappen, zoals voorgeschreven                  van 14 juni 1993 betreffende de coördinatie van de procedures
      door richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992                 voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering
      betreffende de coördinatie van de procedures voor het                 van werken (PB L 199, blz. 54), heeft het Hof (Zesde kamer),
      plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstverlening                 samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpresident,
      (PB L 209, blz. 1), en                                                R. Schintgen, V. Skouris (rapporteur), F. Macken en J. N. Cunha
                                                                            Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: M.-
—     door de onderhavige opdracht zonder rechtvaardiging te                F. Contet, hoofdadministrateur, op 16 oktober 2003 een arrest
      plaatsen middels toepassing van een onderhandelingspro-               gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
      cedure zonder voorafgaande bekendmaking,
                                                                            1)    Artikel 19 van richtlijn 93/37/EEG van de Raad van 14 juni
de verplichtingen niet is nagekomen die op hem rusten                             1993 betreffende de coördinatie van de procedures voor het
krachtens genoemde richtlijn, meer in het bijzonder krachtens                     plaatsen van overheidsopdrachten voor de uitvoering van
artikel 11, lid 3, en artikel 15, lid 2, van deze richtlijn, heeft                werken, moet aldus worden uitgelegd, dat niet wordt voldaan
het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet,                  aan het criterium inzake vermelding van de minimumvereisten
kamerpresident, R. Schintgen, V. Skouris, N. Colneric, en                         die door een aanbestedende dienst worden gesteld om varianten
J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-gene-                      in aanmerking te nemen, wanneer in het bestek enkel wordt
raal: S. Alber; griffier: L. Hewlett, hoofdadministrateur, op                     verwezen naar een nationale wetsbepaling volgens welke met de
16 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt                       alternatieve aanbieding de levering van een prestatie wordt
als volgt:                                                                        gewaarborgd die kwalitatief gelijkwaardig is aan de in de
                                                                                aanbesteding genoemde prestatie.
1)    Verwerpt het beroep.                                                  2)    Artikel 30 van richtlijn 93/37 kan enkel van toepassing zijn
                                                                                op varianten die door de aanbestedende dienst overeenkomstig
2)    Verstaat dat elk der partijen haar eigen kosten zal dragen.                 artikel 19 van deze richtlijn op geldige wijze in aanmerking
                                                                                zijn genomen.
(1) PB C 245 van 1.9.2001.
                                                                            (1) PB C 3 van 5.1.2002.


title: Zaak C-101/08: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Luxemburg) — Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier/Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juan Abello Gallo, Didier Bellens, André Desmarais, Gérald Frère, Jocelyn Lefebvre, Onno Ruding, Gilles Samyn, Martin Taylor, Bertelsmann AG, Siegfried Luther, Thomas Middelhoff, Ewald Wagenbach, Rolf Schmidt-Holz, Erich Schumann, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ) (Richtlijnen 77/91/EEG, 79/279/EEG en 2004/25/EG — Algemeen beginsel van gemeenschaprecht inzake bescherming van minderheidsaandeelhouders — Geen — Vennootschapsrecht — Verwerving van controle — Verplicht bod — Aanbeveling 77/534/EEG — Gedragscode)

text:
               5.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 297/7

         Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 15 oktober 2009 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Cour de cassation — Luxemburg) — Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier/Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juan Abello Gallo, Didier Bellens, André Desmarais, Gérald Frère, Jocelyn Lefebvre, Onno Ruding, Gilles Samyn, Martin Taylor, Bertelsmann AG, Siegfried Luther, Thomas Middelhoff, Ewald Wagenbach, Rolf Schmidt-Holz, Erich Schumann, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ)
   (Zaak C-101/08) (1)

   (Richtlijnen 77/91/EEG, 79/279/EEG en 2004/25/EG - Algemeen beginsel van gemeenschaprecht inzake bescherming van minderheidsaandeelhouders - Geen - Vennootschapsrecht - Verwerving van controle - Verplicht bod - Aanbeveling 77/534/EEG - Gedragscode)
   2009/C 297/04
   Procestaal: Frans

      Verwijzende rechter

   Cour de cassation

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Audiolux SA, BIP Investment Partners SA, Jean-Paul Felten, Joseph Weyland, Luxiprivilège SA, Foyer SA, Investas ASBL, Claudie Stein-Lambert, Christiane Worre-Lambert, Baron Antoine De Schorlemer, Jacques Funck, Jean Petitdidier

      Verwerende partijen: Groupe Bruxelles Lambert SA (GBL), RTL Group, Juan Abello Gallo, Didier Bellens, André Desmarais, Gérald Frère, Jocelyn Lefebvre, Onno Ruding, Gilles Samyn, Martin Taylor, Bertelsmann AG, Siegfried Luther, Thomas Middelhoff, Ewald Wagenbach, Rolf Schmidt-Holz, Erich Schumann, WAZ Finanzierungs-GmbH, Westdeutsche Allgemeine Zeitungsverlagsgesellschaft E. Brost & J. Funke GmbH & Co (WAZ)

      Voorwerp

   Verzoek om een prejudiciële beslissing — Cour de cassation (Groothertogdom Luxemburg) — Uitlegging van (1) de artikelen 20 en 42 van de Tweede richtlijn (77/91/EEG) van de Raad van 13 december 1976 strekkende tot het coördineren van de waarborgen welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen […], om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (PB 1977, L 26, blz. 1), (2) de aanbeveling van de Commissie van 25 juli 1977 betreffende een Europese gedragscode voor effectentransacties (PB L 212, blz. 37), (3) richtlijn 79/279/EEG van de Raad van 5 maart 1979 tot coördinatie van de voorwaarden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs (PB L 66, blz. 21) en (4) artikel 3, lid 1, sub a, van richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod (PB L 142, blz. 12) — Bestaan in het gemeenschapsrecht van een algemeen beginsel van gelijkheid van aandeelhouders? — Zo ja, materiële en temporele werkingssfeer van dit beginsel?

      Dictum

   Het gemeenschapsrecht kent geen algemeen rechtsbeginsel volgens hetwelk minderheidsaandeelhouders worden beschermd door de verplichting van de meerderheidsaandeelhouder die de zeggenschap over een vennootschap verkrijgt of uitoefent, om een bod op hun aandelen uit te brengen tegen dezelfde voorwaarden als overeengekomen bij de verwerving van de deelneming die de meerderheidsaandeelhouder zeggenschap verschaft of deze zeggenschap versterkt.

      (1)  PB C 116 van 9.5.2008.