title: Zaak C-139/07 P: Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 140/6

         Hogere voorziening ingesteld op 8 maart 2007 door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht van eerste aanleg (Vijfde kamer) van 14 december 2006 in zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak C-139/07 P)
   (2007/C 140/11)
   Procestaal: Duits
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: V. Kreuschitz, P. Aalto, gemachtigden)

      Andere partijen in de procedure: Technische Glaswerke Ilmenau GmbH, Schott Glas, Koninkrijk Zweden, Republiek Finland
   Conclusies

               —

               vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 (1), zaak T-237/02, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie, voor zover daarbij het besluit van de Commissie van 28 mei 2002 nietig wordt verklaard waarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die de onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun betreffen, en

               —

               verwijzing van Technische Glaswerke Ilmenau GmbH in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen vordert vernietiging van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 14 december 2006 in zaak T-237/02, waarbij het besluit van de Commissie van 28 mei 2002 nietig wordt verklaard voor zover daarbij toegang wordt geweigerd tot documenten die de onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun betreffen.
   Volgens vaste rechtspraak van het Gerecht en het Hof hebben partijen en dus de steunontvanger in onderzoeksprocedures betreffende steun geen recht op inzage in het dossier. Derhalve heeft het Gerecht met de vaststelling in de punten 87 tot en met 89 van het bestreden arrest blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, volgens welke geen sprake zou zijn van bijzondere omstandigheden op grond waarvan het overduidelijk is dat de verlangde inzage in het dossier moet worden geweigerd. In plaats daarvan is het volgens de rechtspraak overduidelijk dat de betrokken documenten volledig onder een uitzondering op het recht van toegang tot documenten vallen, zodat niet elk document individueel behoeft te worden onderzocht.
   Bovendien is de onderzoeksprocedure betreffende steun een procedure tegen de steunverlenende staat te meer waar de steunontvangers geen recht op staatssteun zouden hebben. Bijgevolg diende met betrekking tot de vraag van de toegang tot het dossier te gelden wat het Gerecht zelf voor niet-nakomingsprocedures krachtens artikel 226 EG voor recht heeft verklaard, namelijk dat in dergelijke procedures geen recht van het publiek op toegang tot de documenten bestaat.
   Het bestreden arrest leidt bovendien tot de absurde conclusie dat het publiek met het beroep op de aan transparantie gewijde regeling, namelijk verordening nr. 1049/2001 (2), verdergaande rechten op inzage in het dossier geniet dan de rechtstreeks bij een procedure betrokken steunontvanger die bovendien — juist omdat hij in de zin van artikel 230, vierde alinea, EG rechtstreeks en individueel wordt geraakt — het recht heeft om beroep in te stellen tegen de beschikking die de procedure beëindigt. Nog minder begrijpelijk is de verdere consequentie, dat namelijk het verzoek van de steunontvanger met een verwijzing naar de toepasselijke rechtspraak kan worden afgewezen, maar dat in het geval van een verzoek van de steunontvanger of van een niet geraakte derde die zich op de transparantieverordening beroept, een dergelijke afhandeling van het verzoek niet geoorloofd zou zijn.
   Met het derde middel verwijt de Commissie het bestreden arrest dat daarin aan dezelfde uitdrukking, namelijk het woord „document” in het enkelvoud in artikel 4, lid 2, van verordening nr. 1049/2001 en in artikel 6 van de verordening, een verschillende betekenis wordt gehecht. Terwijl in artikel 4, lid 2, dit woord betekent dat bij de afwijzing elk afzonderlijk document moet worden onderzocht, legt het Gerecht artikel 6 aldus uit dat daarmee ook kan worden verzocht om toegang tot een deel van de documenten dat als administratief dossier wordt aangeduid.
   Met het vierde middel stelt de Commissie dat het Gerecht artikel 255 EG schendt, voor zover het zijn beslissing niet op basis van de tekst van de regeling wordt gemotiveerd maar op zelfs los van de tekst van de regeling opgestelde eisen wordt gebaseerd.
   Ten slotte voert de Commissie nog aan dat het Gerecht ten onrechte heeft vastgesteld dat de beide onderzoeksprocedures inzake de aan Technische Glaswerke Ilmenau GmbH verleende steun ten tijde van de beslissing over het verzoek om toegang tot het administratieve dossier reeds waren afgesloten, zodat de autoriteiten geen belang meer bij geheimhouding hadden, wat ten dele juist wegens de bij het Gerecht aanhangige procedures niet klopte. Ook lijkt het Gerecht ten onrechter ervan uit te gaan dat verordening nr. 1049/2001 de eerdere rechtspraak en de toepasselijke procedurevoorschriften op het gebied van de steuncontrole achterhaald maakt.

      (1)  PB C 331, blz. 29.

      (2)  PB L 145, blz. 43.


title: Zaak T-202/16: Beroep ingesteld op 3 mei 2016 — Keturi kambariai/EUIPO — Coffee In (coffee inn)

text:
               25.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 270/46

         Beroep ingesteld op 3 mei 2016 — Keturi kambariai/EUIPO — Coffee In (coffee inn)
   (Zaak T-202/16)
   (2016/C 270/53)
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: UAB Keturi kambariai (Vilnius, Litouwen) (vertegenwoordiger: R. Pumputienė, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: AS Coffee In (Tallinn, Estland)

      Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

      Aanvrager van het betrokken merk: verzoekster

      Betrokken merk: Uniebeeldmerk waarvoor de kleuren „zwart, oranje, wit” worden geclaimd en dat de woordelementen „coffee inn” bevat — inschrijvingsaanvraag nr. 11 475 233

      Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

      Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 3 maart 2016 in zaak R 137/2015-4

      Conclusies

               —

               de bestreden beslissing vernietigen en bijgevolg de oppositie afwijzen en de inschrijving van het aangevraagde merk toestaan;

               —

               het EUIPO en interveniënte verwijzen in de kosten van de procedure voor het Gerecht en voor de kamer van beroep.

      Aangevoerde middelen

               —

               schending van artikel 42, leden 2 en 3, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-344/13: Arrest van het Gerecht van 19 november 2014 — Out of the blue/BHIM — Dubois e.a. (FUNNY BANDS) [ „Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk FUNNY BANDS — Oudere nationale handelsbenaming FUNNY BANDS — Oudere nationale Internet-domeinnaam ‚www.funny-bands.com’ — Relatieve weigeringsgrond — Verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 — In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis — Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 — Afwijzing van de oppositie” ]

text:
               12.1.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 7/34

         Arrest van het Gerecht van 19 november 2014 — Out of the blue/BHIM — Dubois e.a. (FUNNY BANDS)
   (Zaak T-344/13) (1)

   ([„Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor het gemeenschapswoordmerk FUNNY BANDS - Oudere nationale handelsbenaming FUNNY BANDS - Oudere nationale Internet-domeinnaam ‚www.funny-bands.com’ - Relatieve weigeringsgrond - Verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 4, van verordening (EG) nr. 207/2009 - In het economisch verkeer gebruikt teken van meer dan alleen plaatselijke betekenis - Artikel 76, lid 2, van verordening (EG) nr. 207/2009 - Afwijzing van de oppositie”])
   (2015/C 007/37)
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Out of the blue KG (Lilienthal, Duitsland) (vertegenwoordigers: G. Hasselblatt en D. Kipping, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: A. Pohlmann, gemachtigde)

      Andere partijen in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Frédéric Dubois (Lasne, België) e.a.

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het BHIM van 4 april 2013 (zaak R 542/2012-2) betreffende een oppositieprocedure tussen Out of the blue KG en M. Frédéric Dubois e.a.

      Dictum

               1)

               Het beroep wordt verworpen.

               2)

               Out of the blue KG wordt verwezen in de kosten.

      (1)  PB C 260 van 7.9.2013.


title: Zaak C-383/99 P: Hogere voorziening, op 8 oktober 1999 ingesteld door The Procter & Gamble Company tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak T-163/98 tussen The Procter & Gamble Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer)

text:
C 6/12                 NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      8.1.2000
Verzoek van het Bundesfinanzhof van 5 augustus 1999                   1b) Indien het antwoord op vraag 1a) ontkennend luidt, is in
om een prejudiciële beslissing in het geding tussen Bertels-               het onder 1a) bedoelde geval de indeling in dezelfde
             mann AG en Finanzamt Wiedenbrück                              functiegroep van de collectieve overeenkomst dan een
                                                                           indicatie dat sprake is van gelijke of gelijkwaardige arbeid
                                                                           in de zin van artikel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG) en
                         (Zaak C-380/99)                                   richtlijn 75/117, zodat het aan de werkgever is, te bewijzen
                                                                           dat de werkzaamheden verschillend zijn?
                          (2000/C 6/22)
                                                                      1c) Kan de werkgever zich ter rechtvaardiging van het verschil
                                                                           in salaris beroepen op factoren die in de collectieve
Het Bundesfinanzhof heeft bij beschikking van 5 augustus                   overeenkomsten niet in aanmerking zijn genomen?
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
8 oktober 1999, in het geding tussen Bertelsmann AG en                1d) Indien het antwoord op vraag 1a) of 1b) bevestigend luidt,
Finanzamt Wiedenbrück, het Hof van Justitie van de Europese                geldt dit dan ook, indien de indeling in de functiegroep
Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over                van de collectieve overeenkomst gebaseerd is op een zeer
de navolgende vraag:                                                       algemene omschrijving?
Omvat de maatstaf van heffing voor een premie in natura die           2a) Gaan artikel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG) en richtlijn
de aanbrenger van een nieuwe klant wordt toegezonden,                      75/117 uit van een werknemersbegrip dat althans in
overeenkomstig artikel 11 A, lid 1, sub a, van de Zesde richtlijn          zoverre eenduidig is, dat de verplichtingen van de werkne-
(77/388/EG) (1) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende                    mer uit hoofde van de arbeidsovereenkomst niet alleen
de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake                    worden beheerst door algemeen gedefinieerde normen,
omzetbelasting, naast de aankoopprijs van de premie in natura              maar daarbij ook de individuele, persoonlijke geschiktheid
ook de verzendkosten?                                                      van de werknemer moet worden betrokken?
                                                                      2b) Moet artikel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG) dan wel
(1) PB L 145, blz. 1.                                                      artikel 1 van richtlijn 75/117 aldus worden uitgelegd, dat
                                                                           voor een objectieve rechtvaardiging van een verschil in
                                                                           beloning ook factoren kunnen worden aangevoerd die
                                                                           eerst naderhand te bewijzen zijn, in het bijzonder de
                                                                           arbeidsprestaties van een bepaalde werknemer?
                                                                      (1) PB L 45, blz. 19.
Verzoek van het Oberlandesgericht Wien van 15 juni
1999 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
S. Brunnhofer en de Bank der österreichischen Postspar-
                     kasse Aktiengesellschaft
                         (Zaak C-381/99)                              Hogere voorziening, op 8 oktober 1999 ingesteld door
                                                                      The Procter & Gamble Company tegen het arrest, op
                                                                      8 juli 1999 in zaak T-163/98 tussen The Procter & Gamble
                          (2000/C 6/23)
                                                                      Company en Bureau voor harmonisatie binnen de interne
                                                                      markt (merken, tekeningen en modellen) gewezen door
Het Oberlandesgericht Wien heeft bij beschikking van 15 juni          het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op                                  schappen (Tweede kamer)
8 oktober 1999, in het geding tussen S. Brunnhofer en de
Bank der österreichischen Postsparkasse Aktiengesellschaft,                                  (Zaak C-383/99 P)
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ver-
zocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende
vragen:                                                                                (2000/C 6/24)
1a) Is het voor beantwoording van de vraag, of sprake is van          Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
     „gelijke arbeid” of „een zelfde functie” in de zin van arti-     op 8 oktober 1999 hogere voorziening ingesteld door The
     kel 119 EG-Verdrag (thans 141 EG), dan wel gelijke arbeid        Procter & Gamble Company, vertegenwoordigd door T. van
     of arbeid waaraan gelijke waarde wordt toegekend in de           Innis, advocaat te Brussel, domicilie gekozen hebbende te
     zin van richtlijn 75/117/EWG (1), met betrekking tot             Luxemburg ten kantore van K. Manhaeve, advocaat aldaar, Rue
     individueel overeengekomen toelagen op de bij collectieve        Charles Martel 56-58, tegen het arrest, op 8 juli 1999 in zaak
     overeenkomst vastgestelde beloning, voldoende dat wordt          T-163/98 tussen The Procter & Gamble Company en Bureau
     nagegaan of de beide werknemers die worden vergeleken,           voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekenin-
     in dezelfde functiegroep van de collectieve overeenkomst         gen en modellen) gewezen door het Gerecht van eerste aanleg
     zijn ingedeeld?                                                  van de Europese Gemeenschappen (Tweede kamer).
 ---pagebreak--- 8.1.2000               NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                           C 6/13
Rekwirante concludeert dat het den Hove behage:                       C. Gómez de la Cruz, lid van die dienst, Centre Wagner,
                                                                      Kirchberg.
1. te vernietigen het arrest van het Gerecht van 8 juli 1999 in
     zaak T-163/98, Procter & Gamble/Bureau voor harmonisa-
                                                                      De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
     tie binnen de interne markt (merken, tekeningen en
                                                                      dat het den Hove behage:
     modellen), voor zover het Gerecht van oordeel was, dat de
     Eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie
                                                                      — vast te stellen dat het Koninkrijk België, door artikel 5 van
     binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                           richtlijn 97/33/EG (1) in samenhang met bijlage I bij die
     niet had gehandeld in strijd met artikel 7, lid 1, sub c, van
                                                                           richtlijn niet correct uit te voeren en door niet de maatrege-
     verordening (EG) nr. 40/94 (1) bij de vaststelling van haar
                                                                           len te treffen die nodig zijn voor de uitvoering van arti-
     beslissing van 31 juli 1998 in zaak R 35/1998-1;
                                                                           kel 5 van richtlijn 97/33/EG in samenhang met de bijlage I
2. het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt                    en III bij die richtlijn, de krachtens die bepalingen en
     (merken, tekeningen en modellen) te verwijzen in de                   het EG-Verdrag op hem rustende verplichtingen niet is
     kosten.                                                               nagekomen;
                                                                      — het Koninkrijk België in de kosten van de procedure te
Middelen en voornaamste argumenten                                         verwijzen.
Schending van het gemeenschapsrecht: het Gerecht heeft in
het bestreden arrest een te ruime strekking toegekend aan             Middelen en voornaamste argumenten
artikel 7, lid 1, sub c, van verordening nr. 44/94 inzake het
gemeenschapsmerk: het Gerecht heeft zich beperkt tot de               Ingevolge de artikelen 249, derde alinea, en 10, lid 1, EG en
vaststelling, dat de woordcombinatie gemeenschapsmerk: het            artikel 23 van richtlijn 97/33/EG diende België de maatregelen
Gerecht heeft zich beperkt tot de vaststelling, dat de woord-         te treffen die nodig waren om uiterlijk op 31 december 1997
combinatie „baby-dry” geen teken bevatte dat in de handel kon         aan die richtlijn te voldoen. De Commissie verwijt België, dat
dienen tot aanduiding van de bestemming van de waar, en heeft         het de krachtens artikel 5 van de richtlijn op hem rustende
zich niet uitgesproken over de vraag of deze woordcombinatie          verplichtingen niet is nagekomen door:
geschikt is om de waren van een onderneming te onderschei-
den. Welnu, een correcte uitlegging van de weigeringsgrond            — de voor financiering uit hoofde van de universele dienstver-
van artikel 7, lid 1, sub c, kan niet de weigering tot gevolg              lening in aanmerking komende diensten uit te breiden tot
hebben van de inschrijving als individueel merk van een                    diensten die voor de geschreven pers tegen een speciaal
dermate beschrijvend teken, dat het niet anders kan worden                 tarief worden verricht;
opgevat dan als beschrijving van de waar of van een eigenschap
daarvan. Dit is de teleologische of synthetische uitlegging, die      — te voorzien in een onvolledige methode voor de berekening
zich verzet tegen elk vermoeden van ongeschiktheid van                     van de bijdragen van de exploitanten aan de financiering
de beschrijvende tekens, waarvan wordt uitgegaan door de                   van de nettokosten van de universele dienstverlening, een
heersende rechtspraak in een aantal lidstaten zoals de Benelux-            methode die bovendien niet voldoet aan de in artikel 5,
landen, Frankrijk of Duitsland, waar het merkenrecht niet meer             lid 1, van richtlijn 97/33/EG geformuleerde transparantie-
wordt beschouwd als een monopolierecht, zulks onder meer                   verplichtingen; het besluit waarin de methode voor de
ten gevolge van de Eerste richtlijn 89/104/EEG van de Raad                 berekening van de nettokosten van de universele dienstver-
van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het                     lening en van de grondslag van de bijdragen van de
merkenrecht der lidstaten (2).                                             exploitanten aan de financiering daarvan nader zou worden
                                                                           bepaald, is nog steeds niet vastgesteld en bekendgemaakt;
(1) PB 1994, L 11, blz. 1.                                                 in elk geval is het aan de Commissie nog niet officieel ter
(2) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1.                                         kennis gebracht;
                                                                      — door te voorzien in een onjuiste methode voor de bereke-
                                                                           ning van de nettokosten van de universele dienst; die
                                                                           methode houdt met name geen rekening met de „immate-
                                                                           riële” voordelen van de verstrekking van de universele
                                                                           dienst (en wijkt daardoor af van artikel 5, lid 4, van richtlijn
Beroep, op 8 oktober 1999 ingesteld door Commissie van                     97/33/EG) en met de in bijlage III bij richtlijn 97/33/EG
  de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk België                       genoemde boekhoudbeginselen: het begrip vermijdbare
                                                                           nettokosten, de inaanmerkingneming van toekomstgerich-
                         (Zaak C-384/99)                                   te en niet van historische kosten en inkomsten, de
                                                                           inaanmerkingneming van de rechtstreekse en indirecte
                           (2000/C 6/25)                                   inkomsten uit de verstrekking van de uit hoofde van de
                                                                           universele dienstverlening gefinancierde diensten.
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 8 oktober 1999 beroep tegen Koninkrijk België ingesteld            (1) PB L 199 van 26.7.1997, blz. 32.
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-
woordigd door B. Doherty, lid van haar juridische dienst, als
gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij


title: Zaak T-411/08: Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Artisjus/Commissie ( „Mededinging — Mededingingsregelingen — Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel — Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG — Verdeling van geografische markt — Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties — Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten — Bewijs — Vermoeden van onschuld” )

text:
               1.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 156/28

         Arrest van het Gerecht van 12 april 2013 — Artisjus/Commissie
   (Zaak T-411/08) (1)

   (Mededinging - Mededingingsregelingen - Auteursrechten betreffende openbare uitvoering van muziekwerken via internet, satelliet en kabel - Beschikking houdende vaststelling van inbreuk op artikel 81 EG - Verdeling van geografische markt - Bilaterale overeenkomsten tussen nationale auteursrechtenorganisaties - Onderling afgestemd feitelijk gedrag waarbij mogelijkheid van verlenen van multiterritoriale licenties en multirepertoirelicenties wordt uitgesloten - Bewijs - Vermoeden van onschuld)
   2013/C 156/48
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Artisjus Magyar Szerzői Jogvédő Iroda Egyesület (Budapest, Hongarije) (vertegenwoordigers: Z. Hegymegi-Barakonyi, P. Vörös en M. Horányi, advocaten)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: F. Castillo de la Torre en V. Bottka, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek tot gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC)

      Dictum

               1)

               Artikel 3 van beschikking C(2008) 3435 definitief van de Commissie van 16 juli 2008 betreffende een procedure op grond van artikel 81 [EG] en artikel 53 van de EER-Overeenkomst (Zaak COMP/C2/38.698 — CISAC) wordt nietig verklaard voor zover het betrekking heeft op Artisjus Magyar Szerzői Jogvédő Iroda Egyesület.

               2)

               Artikel 4, leden 2 en 3, van deze beschikking wordt nietig verklaard voor zover het verwijst naar artikel 3 daarvan en betrekking heeft op Artisjus.

               3)

               De Europese Commissie wordt verwezen in de kosten van de procedure in de hoofdzaak.

               4)

               Artisjus en de Commissie zullen elk hun eigen kosten betreffende de procedure in kort geding dragen.

      (1)  PB C 301 van 22.11.2008.


title: Zaak C-443/04: Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 15 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H.A. Solleveld en de Inspecteur van de Belastingdienst — ondernemingen Amersfoort

text:
               8.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 6/26

         Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden, van 15 oktober 2004, om een prejudiciële beslissing in het geding tussen H.A. Solleveld en de Inspecteur van de Belastingdienst — ondernemingen Amersfoort
   (Zaak C-443/04)
   (2005/C 6/49)
   Procestaal: Nederlands
   De Hoge Raad der Nederlanden heeft, bij vonnis van 15 oktober 2004, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 20 oktober 2004, in het geding tussen H.A. Solleveld en de Inspecteur van de Belastingdienst – ondernemingen Amersfoort, het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslissing over de navolgende vraag:
   Moet artikel 13, A, lid 1, aanhef en letter c, van de Zesde richtlijn (1) zo worden uitgelegd dat van BTW zijn vrijgesteld handelingen, bestaande uit het vaststellen van een diagnose, het verstrekken van een therapieadvies en het eventueel verrichten van een behandeling - alles in het kader van de hiervóór in 3.1.2 en 3.1.3 beschreven stoorvelddiagnostiek -, ook indien deze handelingen geen deel uitmaken van de uitoefening - door degene die de handelingen verricht - van een door de betrokken lidstaat omschreven medisch of paramedisch beroep?

      (1)  PB L 145, van 13 juni 1977, blz. 1 – 40.


title: Beschikking van het Hof (Vierde kamer) van 9 april 2003 in zaak C-424/01 (verzoek van het Bundesvergabeamt om een prejudiciële beslissing): CS Communications & Systems Austria GmbH tegen Allgemeine Unfallversicherungsanstalt ("Overheidsopdrachten — Richtlĳn 89/665/EEG — Beroepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten — Beroep tot nietigverklaring van beslissing van aanbestedende dienst — Verzoek om voorlopige maatregelen — Verplichting of mogelĳkheid voor instantie die met beroepsprocedures is belast, kans op succes van beroep ten gronde in aanmerking te nemen — Artikel 104, lid 3, van Reglement voor procesvoering — Vraag waarop antwoord geen ruimte voor redelĳke twĳfel laat")

text:
6.9.2003                NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                  C 213/3
                 BESCHIKKING VAN HET HOF                                                     BESCHIKKING VAN HET HOF
                                                                                (Vierde kamer)
                           (Eerste kamer)
                                                                                van 9 april 2003
                         van 22 april 2003                                   in zaak C-424/01 (verzoek van het Bundesvergabeamt
                                                                             om een prejudiciële beslissing): CS Communications &
                                                                             Systems Austria GmbH tegen Allgemeine Unfallver-
in zaak C-149/00 P: Gregorio Valero Jordana en Serge                                                 sicherungsanstalt (1)
Vadé tegen Commissie van de Europese Gemeenschap-
                                pen ( 1)                                     („Overheidsopdrachten — Richtlijn 89/665/EEG — Be-
                                                                             roepsprocedures inzake plaatsen van overheidsopdrachten —
                                                                             Beroep tot nietigverklaring van beslissing van aanbestedende
(„Hogere voorziening — Ambtenaren — Beroep zonder                            dienst — Verzoek om voorlopige maatregelen — Verplichting
           voorwerp — Afdoening zonder beslissing”)                          of mogelijkheid voor instantie die met beroepsprocedures is
                                                                             belast, kans op succes van beroep ten gronde in aanmerking
                                                                             te nemen — Artikel 104, lid 3, van Reglement voor
                                                                             procesvoering — Vraag waarop antwoord geen ruimte voor
                          (2003/C 213/04)                                                           redelijke twijfel laat”)
                                                                                (2003/C 213/05)
                         (Procestaal: Spaans)
                                                                                (Procestaal: Duits)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                             (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                                dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-424/01, betreffende een verzoek aan het Hof
                                                                             krachtens artikel 234 EG van het Bundesvergabeamt (Oosten-
In zaak C-149/00 P, Gregorio Valero Jordana en Serge Vadé,                   rijk) in het aldaar aanhangige geding tussen CS Communica-
ambtenaren van de Commissie van de Europese Gemeenschap-                     tions & Systems Austria GmbH en Allgemeine Unfallversiche-
pen, woonachtig te Brussel (België), (advocaat: C. Amo Qui-                  rungsanstalt om een prejudiciële beslissing over de uitlegging
ñones), betreffende hogere voorziening tegen een beschikking                 van artikel 2 van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van
van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                    21 december 1989 houdende de coördinatie van de wettelijke
schappen (Eerste kamer) van 9 februari 2000, Valero Jordana                  en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing
en Vadé/Commissie (T-111/97, JurAmbt. blz. I-A-15 en II-61),                 van de beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheids-
strekkende tot vernietiging van die beschikking; andere partij               opdrachten voor leveringen en voor de uitvoering van werken
bij de procedure: Commissie van de Europese Gemeenschap-                     (PB L 395, blz. 33), zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van
pen (gemachtigden: M. E. Gippini Fournier en C. Berardis-                    de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
Kayser), heeft het Hof (Eerste kamer), samengesteld als volgt:               procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor
M. Wathelet, kamerpresident, P. Jann en A. Rosas (rapporteur),               dienstverlening (PB L 209, blz. 1), heeft het Hof (Vierde kamer),
rechters; advocaat-generaal: P. Léger; griffier: R. Grass, op                samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans (rapporteur),
22 april 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum                     kamerpresident, A. La Pergola en S. von Bahr, rechters;
luidt als volgt:                                                             advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op 9 april 2003
                                                                             een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:
1)     Op de hogere voorziening hoeft niet te worden beslist.                Artikel 2 van richtlijn 89/665/EEG van de Raad van 21 december
                                                                             1989 houdende de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke
                                                                             bepalingen betreffende de toepassing van de beroepsprocedures inzake
2)     De Commissie wordt verwezen in de kosten, zowel in die van de
                                                                             het plaatsen van overheidsopdrachten voor leveringen en voor de
       procedure voor het Gerecht als in die van de onderhavige
                                                                             uitvoering van werken, zoals gewijzigd bij richtlijn 92/50/EEG van
       procedure.
                                                                             de Raad van 18 juni 1992 betreffende de coördinatie van de
                                                                             procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor dienstver-
                                                                             lening, moet aldus worden uitgelegd het niet in de weg staat aan een
( 1) PB C 163 van 10.6.2000.                                                 nationale regeling waarin wordt bepaald dat wanneer een instantie die
                                                                             met beroepsprocedures inzake het plaatsen van overheidsopdrachten is
                                                                             belast, uitspraak doet op een verzoek om voorlopige maatregelen, zij
                                                                             de kansen op succes van een vordering tot nietigverklaring wegens
                                                                             onwettigheid van een beslissing van de aanbestedende dienst in
 ---pagebreak--- C 213/4                 NL                              Publicatieblad van de Europese Unie                                                 6.9.2003
aanmerking moet of mag nemen, met dien verstande dat de op                                   BESCHIKKING VAN HET HOF
de vaststelling van dergelijke voorlopige maatregelen toepasselijke
nationale bepalingen niet ongunstiger mogen zijn dan die welke voor
soortgelijke nationale vorderingen gelden en de uitoefening van de                                      (Zesde kamer)
door het gemeenschapsrecht verleende rechten niet in de praktijk
onmogelijk of uiterst moeilijk maken.
                                                                                van 28 maart 2003
( 1) PB C 3, van 5 januari 2002.
                                                                             in zaak C-75/02 P: Territorio Histórico de Álava —
                                                                             Diputación Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia
                                                                             — Diputación Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de
                                                                             Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa y Juntas
                                                                             Generales de Gipuzkoa en Comunidad Autónoma des
                                                                             País Vasco — Gobierno Vasco tegen Commissie van de
                                                                                Europese Gemeenschappen (1)
                 BESCHIKKING VAN HET HOF
                            (Vijfde kamer)                                   (Hogere voorziening — Staatssteun — Steun in staalsector
                                                                             — Beroep tot nietigverklaring — Artikel 33 KS — Beroep
                                                                             ingesteld door regionaal lichaam — Hogere voorziening die
                        van 27 maart 2003                                                         kennelijk ongegrond is)
in zaak C-1/02 SA: Antippas tegen Commissie van de
                 Europese Gemeenschappen (1)                                                           (2003/C 213/07)
(„Verzoek om toestemming tot leggen van derden-beslag
                                                                                (Procestaal: Spaans)
       onder Commissie van Europese Gemeenschappen”)
                          (2003/C 213/06)                                    (Voorlopige vertaling: de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
                           (Procestaal: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                          dentie van het Hof)
                                                                             In zaak C-75/02 P, Territorio Histórico de Álava — Diputación
                                                                             Foral de Álava, Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación
                                                                             Foral de Bizkaia, Territorio Histórico de Gipuzkoa — Diputa-
                                                                             ción Foral de Gipuzkoa y Juntas Generales de Gipuzkoa en
In zaak C-1/02 SA, Antippas, vennootschap van Congolees                      Comunidad Autónoma des País Vasco — Gobierno Vasco
recht, gevestigd te Kinshasa (Democratiche Republiek Congo)                  (advocaat: R. Falcón y Tella), betreffende hogere voorziening
(advocaat: M. Spandre) tegen Commissie van de Europese                       tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
Gemeenschappen (gemachtigden: M. De Pauw en B. Marten-                       Europese Gemeenschappen (Derde kamer — uitgebreid) van
czuk), betreffende een verzoek om toestemming tot het leggen                 11 januari 2002, Diputación Foral de Álava e.a./Commissie
van derden-beslag onder de Commissie van de Europese                         (T-77/01, Jurispr. blz. II-81) waarbij het Gerecht het door
Gemeenschappen, heeft het Hof (Vijfde kamer), samengesteld                   verzoeksters ingestelde beroep tot nietigverklaring van be-
als volgt: M. Wathelet, kamerpresident, C. A. W. Timmermans,                 schikking 2001/168/EGKS van de Commissie van 31 oktober
P. Jann, S. von Bahr (rapporteur), en A. Rosas, rechters;                    2000 betreffende de Spaanse wetgeving inzake de vennoot-
advocaat-generaal: L. A. Geelhoed; griffier: R. Grass, op                    schapsbelasting (PB 2001, L 60, blz. 57) niet-ontvankelijk heeft
27 maart 2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum                     verklaard, strekkende tot vernietiging van deze beschikking;
luidt als volgt:                                                             andere partij bij de procedure: Commissie van de Europese
                                                                             Gemeenschappen (gemachtigden: G. Rozet en J. L. Buendía
                                                                             Sierra), heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt:
1)     Het verzoek wordt afgewezen.
                                                                             J.-P. Puissochet (rapporteur), kamerpresident, C. Gulmann,
                                                                             F. Macken, N. Colneric en J. N. Cunha Rodrigues, rechters;
2)     Antippas wordt verwezen in de kosten.                                 advocaat-generaal: A. Tizzano; griffier: R. Grass, op 28 maart
                                                                             2003 een beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als
                                                                             volgt:
( 1) PB C 247, van 12 oktober 2002.
                                                                             1)    De hogere voorziening wordt afgewezen.


title: Zaak T-291/03: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Consorzio per la tutela del formaggio Grana Padano/BHIM — Biraghi (GRANA BIRAGHI) ( Gemeenschapsmerk — Nietigverklaringsprocedure — Communautair woordmerk GRANA BIRAGHI — Bescherming van oorsprongsbenaming grana padano — Geen soortnaam — Artikel 142 van Verordening (EG) nr. 40/94 — Verordening (EEG) nr. 2081/92 )

text:
               20.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 247/23

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 12 september 2007 — Consorzio per la tutela del formaggio Grana Padano/BHIM — Biraghi (GRANA BIRAGHI)
   (Zaak T-291/03) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Nietigverklaringsprocedure - Communautair woordmerk GRANA BIRAGHI - Bescherming van oorsprongsbenaming „grana padano’ - Geen soortnaam - Artikel 142 van Verordening (EG) nr. 40/94 - Verordening (EEG) nr. 2081/92’)
   (2007/C 247/34)
   Procestaal: Italiaans
   Partijen

      Verzoekende partij: Consorzio per la tutela del formaggio Grana Padano (Desenzano del Garda, Italië) (vertegenwoordigers: P. Perani, P Colombo en A. Schmitt, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: M. Buffolo en O. Montalto, gemachtigden)

      Interveniënte aan de zijde van verwerende partij: Italiaanse Republiek (vertegenwoordiger: G. Aiello, avvocato dello Stato)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Biraghi SpA (Cavallermaggiore, Italië) (vertegenwoordigers: F. Antenucci, F. Giuggia, P. Mayer en J.-L. Schiltz, advocaten)
   Voorwerp
   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 16 juni 2003 (zaak R 153/2002-1) inzake een nietigverklaringsprocedure tussen Consorzio per la tutela del formaggio Grana Padano en Biraghi SpA
   Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 16 juni 2003 (zaak R 153/2002-1) wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM wordt verwezen in zijn eigen kosten en in die van het Consorzio per la tutela del formaggio Grana Padano.

               3)

               De Italiaanse Republiek en Biraghi SpA zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 289 van 29.11.2003.


title: Arrest van het Hof (Tweede kamer) van  20 oktober 2005  in zaak C-468/03 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): Overland Footwear Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise (Communautair douanewetboek — Invoerrechten — Aangegeven douanewaarde inclusief inkoopcommissie — Toepassing van douanerechten op totaal aangegeven bedrag — Herziening van douaneaangifte — Voorwaarden — Terugbetaling van over inkoopcommissie betaalde rechten)

text:
               10.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/4

      ARREST VAN HET HOF

   (Tweede kamer)
   van 20 oktober 2005
   in zaak C-468/03 (verzoek van het VAT and Duties Tribunal, London om een prejudiciële beslissing): Overland Footwear Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise (1)

   (Communautair douanewetboek - Invoerrechten - Aangegeven douanewaarde inclusief inkoopcommissie - Toepassing van douanerechten op totaal aangegeven bedrag - Herziening van douaneaangifte - Voorwaarden - Terugbetaling van over inkoopcommissie betaalde rechten)
   (2005/C 315/07)
   Procestaal: Engels
   In zaak C-468/03, betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 234 EG, ingediend door het VAT and Duties Tribunal, London (Verenigd Koninkrijk), bij beslissing van 29 september 2003, ingekomen bij het Hof op 6 november 2003, in de procedure: Overland Footwear Ltd tegen Commissioners of Customs & Excise, heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, J. Makarczyk, C. Gulmann (rapporteur), R. Schintgen en J. Klučka, rechters; advocaat-generaal: M. Poiares Maduro; griffier: K. Sztranc, administrateur, op 20 oktober 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:

               1)

               De artikelen 29, 32 en 33 van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, moeten aldus worden uitgelegd, dat een inkoopcommissie die is opgenomen in de aangegeven douanewaarde en in de invoeraangifte niet is onderscheiden van de verkoopprijs van de goederen, deel uitmaakt van de transactiewaarde als bedoeld in artikel 29 van dezelfde verordening, en bijgevolg belastbaar is.

               2)

               De artikelen 78 en 236 van het douanewetboek moeten aldus worden uitgelegd:

                           —

                           dat na de vrijgave van de ingevoerde goederen de douaneautoriteiten, waarbij de aangever om herziening van zijn douaneaangifte met betrekking tot die goederen heeft verzocht, verplicht zijn, behoudens de mogelijkheid van een beroep in rechte, hetzij het verzoek bij met redenen omklede beschikking af te wijzen, hetzij tot de gevraagde herziening over te gaan;

                           —

                           dat die autoriteiten, wanneer zij na de herziening vaststellen dat in de aangegeven douanewaarde per vergissing een inkoopcommissie was begrepen, verplicht zijn een en ander recht te zetten door over te gaan tot terugbetaling van de op die commissie toegepaste invoerrechten.

      (1)  PB C 7 van 10.1.2004.


title: Zaak T-572/08 P: Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 november 2008 in zaak F-90/07, Traore/Commissie

text:
               21.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 44/64

         Hogere voorziening ingesteld op 19 december 2008 door de Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 november 2008 in zaak F-90/07, Traore/Commissie
   (Zaak T-572/08 P)
   (2009/C 44/109)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Rekwirante: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Currall, G. Berscheid en B. Eggers, gemachtigden)

      Andere partij bij de procedure: Amadou Traore (Sint-Genesius-Rode, België)
   Conclusies

               —

               het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 november 2008 in zaak F-90/07 vernietigen, voor zover daarin het eerste middel is aanvaard, ontleend aan de onregelmatigheid van de aanwervingprocedure, schending van de artikelen 7, lid 1, en 29, lid 1, van het Statuut alsmede van de beginselen van gelijke behandeling en van ontwikkeling van loopbaan, doordat het niveau van de ambten is vastgesteld op de rangen AD 9 tot AD 14, voor zover het het ambt van hoofd van de werkzaamheden in Tanzania betreft, en de afwijzing van de sollicitatie van Traore alsmede de aanstelling van S. in dat ambt nietig zijn verklaard;

               —

               het beroep in zaak F-90/07 dat Traore bij het Gerecht voor ambtenarenzaken heeft ingesteld nietig verklaren, voor zover het door dat Gerecht is toegewezen;

               —

               verzoeker in eerste aanleg verwijzen in de kosten van de hogere voorziening en over de kosten van de procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken beslissen naar recht.

         Middelen en voornaamste argumenten
   In deze hogere voorziening verzoekt de Commissie om vernietiging van het arrest van het Gerecht voor ambtenarenzaken van 13 november 2008 in de zaak Traore/Commissie, F-90/07, waarbij dat Gerecht het besluit van de Commissie van 12 december 2006 houdende afwijzing van de sollicitatie van Traore naar het ambt van hoofd van de werkzaamheden van de delegatie van de Commissie in Tanzania en het besluit om een andere sollicitant in dat ambt aan te stellen nietig heeft verklaard, voor zover het niveau van het betrokken ambt op de rang AD 9 tot AD 14 was bepaald (en niet was beperkt tot één van de groepen van de twee rangen AD 9/AD 10, AD 11/AD 12 of AD 13/AD 14).
   Tot staving van haar hogere voorziening voert de Commissie middelen aan, respectievelijk ontleend aan:

               —

               de omstandigheid dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan door geen rekening te houden met het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juli 2008, Commissie/Economidis (T-56/07 P, nog niet gepubliceerd in de Jurisprudentie), aangezien het de draagwijdte van dat arrest ten onrechte alleen heeft beperkt tot het geval waarin in een ambt van hoofd van een eenheid moet worden voorzien, terwijl dezelfde voorwaarden moeten gelden voor een ambt dat geen kaderambt is zoals het ambt waar het in deze zaak om gaat;

               —

               schending van de beginselen van eerbiediging van het algemeen belang van de dienst en van behoorlijk bestuur.


title: Zaak C-439/07: Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Brussel (België) op 24 september 2007 — Belgische Staat tegen KBC-bank NV

text:
               22.12.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 315/25

         Verzoek om een prejudiciële beslissing, ingediend door de Hof van beroep te Brussel (België) op 24 september 2007 — Belgische Staat tegen KBC-bank NV
   (Zaak C-439/07)
   (2007/C 315/44)
   Procestaal: Nederlands
   Verwijzende rechter
   Hof van beroep te Brussel
   Partijen in het hoofdgeding

      Verzoeker: Belgische Staat

      Verweerder: KBC-bank NV
   Prejudiciële vragen

               1.

               Moet richtlijn 90/435/EEG (1) van de Raad van 23 juli 1990 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten, inzonderheid artikel 4, par. 1, eerste streepje, van deze richtlijn, aldus worden uitgelegd, dat zij zich verzet tegen het feit dat een lidstaat de vrijstelling van de uitgekeerde winst, die door een vennootschap van deze staat ontvangen werd van haar dochteronderneming uit een andere lidstaat, anders dan bij de liquidatie van de dochteronderneming, toepast door eerst de uitgekeerde winst volledig in de belastbare basis op te nemen om die daarna ten belope van 95 % van de belastbare basis af te trekken maar deze aftrek echter beperkt tot het bedrag van de winst van het belastbaar tijdperk waarin de winstuitkering heeft plaatsgehad (na aftrek van bepaalde wettelijke opgesomde bestanddelen) (Art. 205 § 2 W.I.B. jo Art. 77 K.B. W.I.B.), nu een dergelijke beperking van de aftrek van winstuitkeringen als resultaat heeft dat de moedervennootschap in een later belastbaar tijdperk zal belast worden op de ontvangen winstuitkeringen wanneer zij geen of onvoldoende belastbare winst had tijdens het belastbaar tijdperk waarin de winstuitkeringen worden ontvangen, minstens dat de verliezen van dat belastbaar tijdperk worden gecompenseerd met winstuitkeringen die ingevolge art. 4, par. 1, eerste streepje, jo art. 4, par. 2, van genoemde richtlijn ten belope van 95 % onbelast moeten blijven en dat deze verliezen bijgevolg niet meer overdraagbaar zijn naar een volgend belastbaar tijdperk ten belope van het bedrag van de ontvangen winstuitkeringen?

               2.

               Wanneer voormelde richtlijn 90/435/EEG zo moet geïnterpreteerd worden dat de Belgische regeling strijdig is met art. 4, par. 1, eerste streepje, van de richtlijn, voor winstuitkeringen ontvangen door de Belgische moedervennootschap vanwege een in de EU gevestigde dochteronderneming, moet er dan besloten worden dat genoemde bepaling van de richtlijn zich ook verzet tegen de toepassing van de Belgische regeling op winstuitkeringen ontvangen door een Belgische moedervennootschap van een Belgische dochteronderneming wanneer, zoals in casu, de Belgische wetgever bij de omzetting van de richtlijn in het Belgische recht besloten heeft zuiver interne situaties op dezelfde wijze te behandelen als door de richtlijn geregelde situaties en hij de Belgische wetgeving dus ook voor zuiver interne situaties aan de richtlijn heeft aangepast?

               3.

               Wanneer voormelde richtlijn 90/435/EEG zo moet geïnterpreteerd worden dat de Belgische regeling strijdig is met art. 4, par. 1, eerste streepje, van de richtlijn voor winstuitkeringen ontvangen door een Belgische moedervennootschap vanwege een in de EU gevestigde dochteronderneming en, bij uitbreiding onder het Leur-Bloem-arrest van het Hof van Justitie (H. v. J., 17 juli 1997, C-281/95) voor winstuitkeringen vanwege een in België gevestigde dochteronderneming, is het dan strijdig met art. 56 (1) EG-Verdrag dat België de kwestieuze regeling ongewijzigd blijft toepassen op dividenden afkomstig van dochterondernemingen gevestigd in derde landen omdat laatstgenoemde dividenden dan minder voordelig behandeld worden dan binnenlandse dividenden en EU-dividenden?

               4.

               Verzet artikel 43 van het EG-Verdrag zich tegen een wettelijke regeling van een lidstaat volgens dewelke, voor de aanslagen in de vennootschapsbelasting, de vrijstelling van de door een vennootschap in een belastbaar tijdperk ontvangen winstuitkeringen van haar dochteronderneming, gevestigd in een andere lidstaat, in de eerste lidstaat beperkt wordt tot het bedrag van de winst van het belastbaar tijdperk waarin de winstuitkering heeft plaatsgehad (na aftrek van bepaalde wettelijk opgesomde bestanddelen), terwijl een volledige vrijstelling van de winstuitkering mogelijk zou zijn indien deze vennootschap een vaste inrichting in de andere lidstaat had opgericht?

      (1)  PB L 225, blz. 6.


title: Zaak C-486/08: Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols/Land Tirol (Sociale politiek — Raamovereenkomsten inzake deeltijdarbeid en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd — Nadelige bepalingen van nationale regeling voor arbeidscontractanten die in deeltijd werken, slechts incidenteel worden tewerkgesteld, of met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd — Beginsel van gelijke behandeling)

text:
               19.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 161/9

      Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 22 april 2010 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Landesgericht Innsbruck — Oostenrijk) — Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols/Land Tirol
      (Zaak C-486/08) (1)

      (Sociale politiek - Raamovereenkomsten inzake deeltijdarbeid en inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd - Nadelige bepalingen van nationale regeling voor arbeidscontractanten die in deeltijd werken, slechts incidenteel worden tewerkgesteld, of met arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd - Beginsel van gelijke behandeling)
      (2010/C 161/11)
      Procestaal: Duits

         Verwijzende rechter

      Landesgericht Innsbruck

         Partijen in het hoofdgeding

         Verzoekende partij: Zentralbetriebsrat der Landeskrankenhäuser Tirols

         Verwerende partij: Land Tirol

         Voorwerp

      Verzoek om een prejudiciële beslissing — Landesgericht Innsbruck — Uitlegging van clausule 4, punten 1 en 2, van de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid (PB 1998, L 14, blz. 9), clausule 4 van de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd (PB L 175, blz. 43), en artikel 14, lid 1, sub c, van richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (PB L 204, blz. 23) — Nationale regeling voor arbeidscontractanten, waarvan bepaalde groepen deeltijdwerkers, werknemers met een tijdelijk contract en personen die incidenteel arbeid in loondienst verrichten zijn uitgesloten — Nadelige bepalingen wat het recht op jaarlijkse vakantie betreft, voor werknemers die van voltijdse naar deeltijdse arbeid overgaan en voor werknemers die ouderschapsverlof van twee jaar opnemen — Beginsel van gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers, van deeltijd- en voltijdwerknemers en van werknemers met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd en werknemers met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd

         Dictum

                  1)

                  Het relevante recht van de Unie, in het bijzonder clausule 4, punt 2, van de op 6 juni 1997 gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid, zoals gewijzigd bij richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998, moet aldus worden uitgelegd dat het in de weg staat aan een nationale bepaling als § 55, lid 5, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, op grond waarvan bij wijziging van de omvang van de tewerkstelling van een werknemer, de omvang van de nog niet opgenomen vakantie naar evenredigheid wordt aangepast aan de nieuwe arbeidstijd, zodat voor een werknemer die de omvang van zijn tewerkstelling terugbrengt van voltijds naar deeltijds, het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat hij had verworven in de tijd dat hij voltijds werkte, maar dat hij niet heeft kunnen uitoefenen, wordt gereduceerd, respectievelijk dat hij deze vakantie slechts met een lager vakantiegeld kan genieten.

                  2)

                  Clausule 4 van de op 18 maart 1999 gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling als § 1, lid 2, sub m, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, die werknemers die voor een bepaalde tijd van maximaal zes maanden, dan wel slechts incidenteel worden tewerkgesteld, uitsluit van de werkingssfeer van deze wet.

                  3)

                  Clausule 2, punt 6, van de op 14 december 1995 gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, die is opgenomen in de bijlage bij richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/75/EG van de Raad van 15 december 1997, moet aldus worden uitgelegd dat zij in de weg staat aan een nationale bepaling als § 60, laatste volzin, van het Tiroler Landes-Vertragsbedienstetengesetz van 8 november 2000, in de versie die van kracht was voor 1 februari 2009, op grond waarvan werknemers die hun recht op een ouderschapsverlof van twee jaar uitoefenen, na afloop van dit verlof het recht op jaarlijkse vakantie met behoud van loon dat zij hebben verworven in het aan de geboorte van hun kind voorafgaande jaar, verliezen.

         (1)  PB C 44 van 21.2.2009.


title: Zaak T-541/12: Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Wedi/BHIM — Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade (BALCO) ( „Gemeenschapsmerk — Oppositie — Intrekking van oppositie — Afdoening zonder beslissing” )

text:
               16.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 184/29

         Beschikking van het Gerecht van 2 april 2014 — Wedi/BHIM — Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade (BALCO)
   (Zaak T-541/12) (1)

   ((„Gemeenschapsmerk - Oppositie - Intrekking van oppositie - Afdoening zonder beslissing”))
   2014/C 184/50
   Procestaal: Duits

      Partijen

      Verzoekende partij: Wedi GmbH (Emsdetten, Duitsland) (vertegenwoordiger: O. Bischof, advocaat)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordigers: aanvankelijk A. Pohlmann, vervolgens A. Schifko, gemachtigden)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM: Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade GmbH & Co. KG (Herford, Duitsland) (vertegenwoordiger: M. Wirtz, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de vierde kamer van beroep van het BHIM van 25 september 2012 (zaak R 2255/2011-4) inzake een oppositieprocedure tussen Mehlhose Bauelemente für Dachrand + Fassade GmbH & Co. KG en Wedi GmbH

      Dictum

               1)

               Op het beroep behoeft niet meer te worden beslist.

               2)

               Verzoekster en verweerder zullen elk hun eigen kosten dragen.

      (1)  PB C 46 van 16.2.2013.


title: Zaak F-115/10: Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 juni 2013 — Biwer e.a./Commissie (Openbare dienst — Bezoldiging — Gezinstoelagen — Schooltoelage — Voorwaarden voor toekenning — Aftrek van soortgelijke toelage uit andere bron — Beroep kennelijk ongegrond)

text:
               31.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 252/47

         Beschikking van het Gerecht voor ambtenarenzaken (Enkelvoudige kamer) van 18 juni 2013 — Biwer e.a./Commissie
   (Zaak F-115/10) (1)

   (Openbare dienst - Bezoldiging - Gezinstoelagen - Schooltoelage - Voorwaarden voor toekenning - Aftrek van soortgelijke toelage uit andere bron - Beroep kennelijk ongegrond)
   2013/C 252/82
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partijen: Jacques Biwer e.a. (Bascharage, Luxemburg) (vertegenwoordiger: F. Frabetti, advocaat)

      Verwerende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: J. Currall en D. Martin, gemachtigden)

      Voorwerp

   Verzoek om nietigverklaring van het besluit van de Commissie om bepaalde financiële steun van een lidstaat aan studenten van het hoger onderwijs aan te merken als soortgelijke toelagen als de gezinstoelagen en die financiële steun in mindering te brengen op de schooltoelage verleend aan de ambtenaren die ouders van die studenten zijn

      Dictum

               1)

               Het beroep van Biwer en de vijf andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage wordt kennelijk rechtens ongegrond verklaard.

               2)

               Biwer en de vijf andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie.

      (1)  PB C 30 van 29.1.2011, blz. 66.


title: Zaak T-168/07: Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Professional Tennis Registry/BHIM — Registro Profesional de Tenis (PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY) ( Gemeenschapsmerk — Oppositieprocedure — Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY — Ouder nationaal en communautair beeldmerk RPT Registro Profesional de Tenis, S.L. en ouder nationaal beeldmerk RPT European Registry of Professional Tennis — Relatieve weigeringsgrond — Ontbreken van verwarringsgevaar — Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94 )

text:
               18.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/25

         Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 maart 2009 — Professional Tennis Registry/BHIM — Registro Profesional de Tenis (PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY)
   (Zaak T-168/07) (1)

   („Gemeenschapsmerk - Oppositieprocedure - Aanvraag voor gemeenschapsbeeldmerk PTR PROFESSIONAL TENNIS REGISTRY - Ouder nationaal en communautair beeldmerk RPT Registro Profesional de Tenis, S.L. en ouder nationaal beeldmerk RPT European Registry of Professional Tennis - Relatieve weigeringsgrond - Ontbreken van verwarringsgevaar - Artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 40/94”)
   2009/C 90/40
   Procestaal: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Professional Tennis Registry, Inc. (Hilton Head Island, South Carolina, Verenigde Staten) (vertegenwoordigers: M. Vanhegan en B. Brandreth, barristers)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (vertegenwoordiger: D. Botis, gemachtigde)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep van het BHIM, interveniërend voor het Gerecht: Registro Profesional de Tenis, SL (Madrid, Spanje) (vertegenwoordiger: M. Zarobe, advocaat)

      Voorwerp

   Beroep tegen de beslissing van de eerste kamer van beroep van het BHIM van 28 februari 2007, zoals gerectificeerd (zaak R 1050/2005-1), inzake een oppositieprocedure tussen Registro Profesional de Tenis, SL en Professional Tennis Registry, Inc.

      Dictum

               1)

               De beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM) van 28 februari 2007, zoals gerectificeerd (zaak R 1050/2005-1), wordt vernietigd.

               2)

               Het BHIM draagt zijn eigen kosten en de kosten van Professional Tennis Registry, Inc.

               3)

               Registro Profesional de Tenis, SL draagt haar eigen kosten.

      (1)  PB C 170 van 21.7.2007.


title: Zaak T-113/12: Beroep ingesteld op 5 maart 2012 — Bial — Portela/BHIM — Probiotical (PROBIAL)

text:
               9.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 165/20

         Beroep ingesteld op 5 maart 2012 — Bial — Portela/BHIM — Probiotical (PROBIAL)
   (Zaak T-113/12)
   2012/C 165/35
   Taal van het verzoekschrift: Engels

      Partijen

      Verzoekende partij: Bial — Portela & Ca, SA (São Mamede do Coronado, Portugal) (vertegenwoordigers: B. Braga da Cruz en J. Pimenta, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Probiotical SpA (Novara, Italië)

      Conclusies

               —

               de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 20 december 2011 in zaak R 1925/2010-4 vernietigen;

               —

               verweerder gelasten, de inschrijving van gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2408128 voor „PROBIAL” te weigeren; en

               —

               de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Aanvrager van het gemeenschapsmerk: andere partij in de procedure voor de kamer van beroep

      Betrokken gemeenschapsmerk: beeldmerk in donker- en lichtblauw met het woordelement „PROBIAL” voor waren van de klassen 1, 5 en 31 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 2408128

      Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: verzoekster

      Oppositiemerk of -teken: Portugese merkinschrijving nr. 155284 voor woordmerk „Bial” voor waren van klasse 5; in Portugal algemeen bekend merk „Bial”; gemeenschapsmerkinschrijving nr. 1400183 voor beeldmerk in zwart/wit met woordelement „Bial” voor waren en diensten van de klassen 3, 5 en 42; Spaanse merkinschrijving nr. 2026481 voor beeldmerk in zwart/wit met woordelement „Bial” voor diensten van klasse 35; internationale inschrijving nr. 490635 voor merk in standaardletters „Bial” voor waren van klasse 5; onderscheidingsteken van onderneming nr. 868 voor beeldteken „Bial”; handelsnaam nr. 35157 voor woord „Bial”; logo nr. 951 voor beeldteken „Bial”

      Beslissing van de oppositieafdeling: afwijzing van de oppositie

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening nr. 207/2009 van de Raad, daar de kamer van beroep ten onrechte heeft gesteld dat de betrokken merken niet in die mate overeenstemmen dat er verwarringsgevaar bestaat.


title: Zaak T-5/06: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2006 — Denemarken/Commissie ( Onbevoegdverklaring )

text:
               30.9.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 237/8

         Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 27 juni 2006 — Denemarken/Commissie
   (Zaak T-5/06) (1)

   („Onbevoegdverklaring”)
   (2006/C 237/14)
   Procestaal: Deens
   Partijen

      Verzoeker: Koninkrijk Denemarken (vertegenwoordiger: J. Molde, gemachtigde)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: M. Konstantinidis en H. Støvlbæk, gemachtigden)
   Voorwerp
   Gedeeltelijke nietigverklaring van beschikking 2005/717/EG van de Commissie van 13 oktober 2005 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van de bijlage bij richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (PB L 271, blz. 48)
   Dictum

               1)

               Het Gerecht verwijst zaak T-5/06, Koninkrijk Denemarken/Commissie, naar het Hof voor uitspraak over het verzoek tot nietigverklaring.

               2)

               De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.

      (1)  PB C 74 van 25.3.2006.


title: Zaak T-293/04: Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Guy Tachelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               23.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 262/37

         Beroep, op 9 juli 2004 ingesteld door Guy Tachelet tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (Zaak T-293/04)
   (2004/C 262/70)
   Procestaal: Frans
   Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen is op 9 juli 2004 beroep ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door Guy Tachelet, wonende te Rijmenam (België), vertegenwoordigd door Nicolas Lhöest, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:

               —

               de beslissing van het TABG van 2 september 2003 nietig te verklaren voorzover:

                           —

                           de Commissie verzoeker bij zijn aanwerving geen extra salarisanciënniteit van 48 maanden heeft toegekend;

                           —

                           de Commissie verzoekers loopbaan in de rang niet heeft hersteld door de datum van zijn bevordering tot de rang B3 te vervroegen en door hem, in voorkomend geval, te bevorderen tot de rang B2 (thans B*8);

                           —

                           de Commissie geen vergelijking van de verdiensten heeft verricht voor de bevorderingsronden vanaf welke verzoeker voor bevordering tot de rang B3 in aanmerking kwam;

               —

               voor zoveel nodig, de uitdrukkelijke besluit van het TABG van 16 maart 2004 houdende afwijzing van verzoekers klacht (R/714/03) nietig te verklaren;

               —

               verweerster te veroordelen tot betaling van een vergoeding, voorlopig geraamd op 125 000 euro, voor het geval dat zij – tegen alle waarschijnlijkheid in – niet in staat zou zijn verzoekers loopbaan in de rang te herstellen;

               —

               verweerster te verwijzen in alle kosten van het geding.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoeker, die bij zijn aanwerving in oktober 1995 in de rang B5, salaristrap 3, werd ingedeeld, komt op tegen het besluit van het TABG om deze indeling bij de herziening ervan te verrichten in de rang B4, salaristrap 2, en niet in de rang B4, salaristrap 3, om zijn loopbaan niet te herstellen en om geen vergelijking van de verdiensten te verrichten voor de bevorderingsronden vanaf welke verzoeker voor bevordering tot de rang B3 is aanmerking kwam.
   Ter ondersteuning van zijn beroep voert verzoeker de volgende middelen aan:

               —

               wat de salarisanciënniteit op de datum van aanwerving betreft, schending van de besluiten van de Commissie van 6 juni 1973 en 1 september 1983 inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving, schending van artikel 5, lid 3, van het Statuut en van het gelijkheidsbeginsel, alsmede niet-nakoming van de motiveringsplicht;

               —

               wat de weigering van herstel van de loopbaan betreft, schending van de artikelen 5, lid 3, en 45 van het Statuut.


title: Zaak T-76/17: Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — TeamLava/EUIPO — King.com (Geanimeerde iconen)

text:
               6.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 178/34

         Beschikking van het Gerecht van 6 april 2017 — TeamLava/EUIPO — King.com (Geanimeerde iconen)
   (Zaak T-76/17)
   (2017/C 178/56)
   Procestaal: Engels
   De president van de Eerste kamer heeft de doorhaling van de zaak gelast.


title: Zaak T-1/02: Beroep, op 3 januari 2002 ingesteld door Robert Polinsky tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

text:
C 84/64               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      6.4.2002
Ook heeft de Commissie blijk gegeven van een onjuiste                  —     verweerder te veroordelen verzoeker ter vergoeding van
rechtsopvatting en feitelijk gedwaald door het „discriminatie-               de schade die deze heeft geleden en in de toekomst zal
verbod” te aanvaarden, op grond waarvan handelaren hun                       lijden, een bedrag te betalen dat onder alle voorbehoud
kosten voor het gebruik van een debetkaart door een klant,                   op 350 000 EUR is bepaald en dient te worden vermeer-
deze niet in rekening mogen brengen. Dat verbod vormt een                    derd met moratoire interessen op de voet van 10 % per
mededingingsbeperking, aangezien het handelaren belet de                     jaar vanaf 7 oktober 1999 tot op de datum van betaling;
dreiging met die discriminatie te gebruiken als drukmiddel om
over lagere handelarenvergoedingen te onderhandelen. De                —     verweerder te verwijzen in de kosten.
Commissie heeft op dat punt onvoldoende marktonderzoek
verricht.
                                                                       Middelen en voornaamste argumenten
Ook heeft de Commissie een fout gemaakt door in de bestreden
beschikking diverse andere regels goed te keuren. Zo aanvaardt         Verzoeker lijdt aan een beroepsziekte die het gevolg is van zijn
de Commissie de „regels betreffende de grensoverschrijdende            werkzaamheden in het gebouw van het Hof van Justitie, dat
uitgifte”, volgens welke een bank die kaarten wil gaan uitgeven        asbest bevat.
in een andere staat moet voldoen aan de aldaar geldende
voorschriften. Hierdoor wordt de markt de facto verdeeld en
wordt voorkomen dat minder restrictieve regels in een staat            Volgens verzoeker haalt het Hof van Justitie twee categorieën
door emitterende banken als concurrentievoordeel in een                schade, namelijk schade in de zin van artikel 288 EG en schade
andere staat worden gebruikt. Verder heeft de Commissie een            in de zin van artikel 73 van het Statuut, door elkaar. Verzoeker
fout gemaakt door de „regels betreffende de grensoverschrij-           vraagt niet dat op grond van artikel 73 van het Statuut wordt
dende werving” goed te keuren, op grond waarvan het de                 vastgesteld dat zijn gezondheidstoestand is verslechterd, maar
handelaren in een staat wordt belet om een wervende bank te            vordert op grond van artikel 288 EG vergoeding van de morele
zoeken in een andere staat waar de multilaterale afwikkelings-         schade die hij ten gevolge van zijn ziekte heeft geleden. Dit is
vergoeding lager is.                                                   geen medische en evenmin een economische schade.
                                                                       Hij stelt dat hij voldoet aan alle voorwaarden voor toekenning
Ten slotte heeft de Commissie haar goedkeuring van de „geen-           van een dergelijke schadevergoeding. Hij heeft daadwerkelijk
werving-zonder-uitgifte”regel onvoldoende gemotiveerd. Op              schade geleden doordat zijn ziekte zijn gezinsleven en zijn
grond van die regel dient een bank die handelaren wil werven,          sociale contacten heeft verstoord. Verder is er een causaal
een bepaald aantal kaarten aan klanten uit te geven voordat zij        verband tussen de geleden schade en de aan de instelling
met haar wervingsactiviteiten kan beginnen. Dit komt neer op           verweten handeling; het Hof van Justitie heeft namelijk nagela-
een marktverdelingsovereenkomst tussen de thans emitterende            ten passende beschermende maatregelen te treffen. Ten slotte
banken.                                                                gaat het om abnormale en bijzondere schade.
                                                                       Beroep, op 10 januari 2002 ingesteld door Schlüsselverlag
Beroep, op 3 januari 2002 ingesteld door Robert Polinsky               J. S. Moser Gesellschaft mbH en zes andere ondernemin-
tegen Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen                  gen tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
                          (Zaak T-1/02)                                                          (Zaak T-3/02)
                        (2002/C 84/117)                                                        (2002/C 84/118)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (Procestaal: Frans)
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-              schappen is op 10 januari 2002 beroep ingesteld tegen
schappen is op 3 januari 2002 beroep tegen Hof van Justitie            Commissie van de Europese Gemeenschappen door Schlüssel-
van de Europese Gemeenschappen ingesteld door Robert                   verlag J. S. Moser Gesellschaft mbH, Innsbruck (Oostenrijk),
Polinsky, wonende te Thionville (Frankrijk), vertegenwoordigd          J. Wimmer GmbH, Linz (Oostenrijk), Styria Medien AG, Graz
door J.-R. Iturriagagoitia, advocaat.                                  (Oostenrijk), Zeitungs- und Verlags-Gesellschaft mbH, Bregenz
                                                                       (Oostenrijk), Eugen Russ Vorarlberger Zeitungsverlag und
                                                                       Druckerei Gesellschaft mbH, Schwarzach (Oostenrijk), „Die
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:                      Presse” Verlags-Gesellschaft mbH, Wien (Oostenrijk), en „Salz-
                                                                       burger Nachrichten” Verlags-Gesellschaft mbH & Co. KG,
—     het besluit van het Hof van Justitie van 25 september            Salzburg (Oostenrijk), vertegenwoordigd door M. Krüger,
      2001 nietig te verklaren;                                        advocaat.


title: Zaak T-341/06: Beroep ingesteld op 1 december 2006 — Compagnie générale de Diététique/BHIM (GARUM)

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 326/81

         Beroep ingesteld op 1 december 2006 — Compagnie générale de Diététique/BHIM (GARUM)
   (Zaak T-341/06)
   (2006/C 326/164)
   Taal van het verzoekschrift: Frans
   Partijen

      Verzoekende partij: Compagnie générale de Diététique SAS (Caen, Frankrijk) (vertegenwoordigers: J.-J. Evrard en T. de Haan, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
   Conclusies

               —

               de bestreden beslissing te vernietigen;

               —

               het Bureau te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten

      Betrokken gemeenschapsmerk: woordmerk „GARUM” voor waren van klasse 29 (aanvraagnr. 3501939)

      Beslissing van de onderzoeker: weigering van inschrijving

      Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van het beroep

      Aangevoerde middelen: schending van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening nr. 40/94 (1) van de Raad. Anders dan de kamer van beroep van het BHIM in de bestreden beslissing heeft vastgesteld, is verzoeksters merk uit het oogpunt van het relevante publiek niet beschrijvend voor de geclaimde waren.

      (1)  Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).


title: Zaak T-34/00: Beroep, op 21 februari 2000 ingesteld door Eurocool Logistik GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

text:
29.4.2000             NL                      Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                     C 122/39
Beroep, op 21 februari 2000 ingesteld door Eurocool                      Beroep, op 24 februari 2000 ingesteld door Y. Cheva-
Logistik GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen                            lier-Delanoue tegen Raad van de Europese Unie
    de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
                                                                                (Zaak T-37/00)
                          (Zaak T-34/00)
                                                                                (2000/C 122/60)
                        (2000/C 122/59)
                                                                                (Procestaal: Frans)
                         (Procestaal: Duits)
                                                                         Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-                schappen is op 24 februari 2000 beroep tegen de Raad van de
schappen is op 21 februari 2000 beroep tegen Bureau voor                 Europese Unie ingesteld door Y. Chevalier-Delanoue, wonende
harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en              te Brussel, vertegenwoordigd door G. Vandersanden en L. Levi,
modellen) ingesteld door Eurocool Logistik GmbH, te Linz                 advocaten te Brussel, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
(Oostenrijk), vertegenwoordigd door G. Secklehner, advocaat              burg bij de Société de Gestion Fiduciaire sàrl, Rue Beck 2-4.
te Linz.
                                                                         Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
                                                                         — nietig te verklaren beschikking 1999/307/EG van de Raad
— beslissing R233/1999-1 van de kamer van beroep van                         van 1 mei 1999 tot vaststelling van de wijze waarop het
     9 december 1999, waarbij de bestreden beslissing is be-                 Schengen-secretariaat in het secretariaat-generaal van de
     krachtigd, te vernietigen, met verwijzing van de zaak naar              Raad wordt opgenomen;
     het Bureau ter voortzetting van de inschrijvingsprocedure;
                                                                         — nietig te verklaren het besluit waarbij mw. R. in een
— subsidiair, punt 1 van het dictum van de beslissing van de                 LA 5-functie is aangesteld bij de Franse afdeling van de
     kamer van beroep te vernietigen, met verwijzing van de                  Vertaaldienst van de Raad;
     zaak naar het Bureau ter voortzetting van de inschrijvings-
     procedure van het merk voor een beperkter aantal waren;             — nietig te verklaren het impliciete vervolgbesluit om verzoe-
                                                                             ker niet in een dergelijke functie aan te stellen;
— verweerder te veroordelen in de kosten van dit geding en
     in die van de procedure voor de kamer van beroep.                   — verweerder te veroordelen, alle consequenties in rechte te
                                                                             trekken bij verzoeksters rechtsherstel;
Middelen en voornaamste argumenten                                       — bij gebreke daarvan, verweerder te veroordelen tot vergoe-
                                                                             ding van de geleden materiële en immateriële schade,
                                                                             voorlopig geraamd op 1 euro, te vermeerderen met de
Betrokken merk:                woordmerk „EUROCOOL”              —           vertragingsrente vanaf 1 mei 1999;
                               aanvraagnr. 285536
                                                                         — verweerder te verwijzen in de kosten.
Waar of dienst:                waren en diensten van de klas-
                               sen 39 en 42 (o.m. opslag en
                               vervoer van goederen, in het bij-
                                                                         Middelen en voornaamste argumenten
                               zonder gekoelde en diepgevroren
                               producten; organisatie van lo-
                               gistieke systemen voor vervoer en         Verzoeker is ambtenaar, werkzaam op de Franse afdeling van
                               opslag van dergelijke producten)          de Vertaaldienst van de Raad. Hij komt op tegen de aanstelling
                                                                         van een oud-medewerkster van het Schengen-secretariaat in
Bij de kamer van beroep        weigering van inschrijving door           een LA 5-functie binnen zijn afdeling. Dat aanstellingsbesluit
bestreden beslissing:          de onderzoeker                            houdt een impliciete weigering in verzoeker in een dergelijke
                                                                         functie aan te stellen en vormt een individuele uitvoeringsmaat-
Middelen:                      — Schending van artikel 7, lid 1,         regel met betrekking tot beschikking 1999/307/EG. Verzoeker
                                   sub b, van verordening (EG)           acht die beschikking en de individuele besluiten van de Raad
                                   nr. 40/94                             onwettig.
                               — Onjuiste toepassing van ar-
                                   tikel 7, lid 1, sub c, van veror-     Tot staving van zijn vordering tot nietigverklaring van beschik-
                                   dening (EG) nr. 40/94                 king 1999/307 beroept verzoeker zich met name op:
                                                                         — schending van artikel 7 van het Protocol tot opneming van
                                                                             het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie;