title: Arrest van het Hof (Zesde kamer) van 28 oktober 1999 in zaak C-55/98 (verzoek van het Højesteret om een prejudiciële beslissing): Skatteministeriet tegen B. Vestergaard ("Vrĳ verrichten van diensten — Inkomstenbelasting — Belastbaar inkomen — Aftrek van uitgaven voor cursussen voor beroepsopleiding — Verschil naargelang het land waar de cursussen worden gegeven")

text:
5.2.2000                 NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                                C 34/5
tussen Arbeitsgemeinschaft Deutscher Rundfunkanstalten                                        ARREST VAN HET HOF
(ARD) en PRO Sieben Media AG, in aanwezigheid van: SAT 1
Satellitenfernsehen GmbH, Kabel 1, K 1 Fernsehen GmbH, om
een prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 11,                                       (Zesde kamer)
lid 3, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober
1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de                                     van 28 oktober 1999
uitoefening van televisieomroepactiviteiten (PB L 298, blz. 23),
zoals gewijzigd bij richtlijn 97/36/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 30 juni 1997 (PB L 202, blz. 60),
                                                                          in zaak C-55/98 (verzoek van het Højesteret om een
heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schint-
                                                                          prejudiciële beslissing): Skatteministeriet tegen B. Vester-
gen, presidente van de Tweede kamer, waarnemend voor de
                                                                                gaard (1)
president van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn (rapporteur),
H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal: F. G. Jacobs; grif-
fier: H. von Holstein, adjunct-griffier, op 28 oktober 1999 een
arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                        („Vrij verrichten van diensten — Inkomstenbelasting —
                                                                          Belastbaar inkomen — Aftrek van uitgaven voor cursussen
                                                                          voor beroepsopleiding — Verschil naargelang het land waar
1) Artikel 11, lid 3, van richtlijn 89/552/EEG van de Raad                                 de cursussen worden gegeven”)
     van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde
     wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake
     de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, zoals gewijzigd bij                             (2000/C 34/09)
     richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van
     30 juni 1997, moet aldus worden uitgelegd, dat het het
     brutobeginsel voorschrijft, zodat voor de berekening van het
     tijdvak van 45 minuten op basis waarvan het aantal recla-                                      (Procestaal: Deens)
     meonderbrekingen wordt vastgesteld die kunnen worden inge-
     voegd in de uitzending van audiovisuele producties, zoals
     bioscoopfilms en televisiefilms, de reclametijd in dit tijdvak moet
     worden meegerekend.
                                                                          (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
2) De bepalingen van artikel 11, lid 3, in samenhang met die van
     artikel 3, lid 1, van richtlijn 89/552, zoals gewijzigd, laten de
     lidstaten toe voor de onder hun bevoegdheid vallende televisieom-    In zaak C-55/98, betreffende een verzoek aan het Hof krach-
     roeporganisaties het nettobeginsel te hanteren voor reclame die in   tens artikel 234 EG (ex artikel 177) van het Højesteret (De-
     de uitzendingen kan worden ingevoegd, en dus voor te schrijven       nemarken), in het aldaar aanhangig geding tussen Skattemi-
     dat voor de berekening van het betrokken tijdvak de reclametijd      nisteriet en B. Vestergaard, betreffende een prejudiciële beslis-
     niet wordt meegerekend, mits althans deze voorschriften verenig-     sing over de uitlegging van de artikelen 6 en 59 EG-Verdrag
     baar zijn met de andere relevante bepalingen van gemeenschaps-       (thans, na wijziging, artikelen 12 EG en 49 EG), heeft het Hof
     recht.                                                               (Zesde kamer), samengesteld als volgt: R. Schintgen (rappor-
                                                                          teur), president van de Tweede kamer, waarnemend voor de
                                                                          president van de Zesde kamer, P. J. G. Kapteyn en G. Hirsch,
     De artikelen 5 EG-Verdrag (thans artikel 10 EG), 6, 30               rechters; advocaat-generaal: A. Saggio; griffier: H. von Holstein,
     EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikelen 12 EG en 28 EG) en        adjunct-griffier, op 28 oktober 1999 een arrest gewezen
     85 EG-Verdrag (thans artikel 81 EG) alsmede het algemeen             waarvan het dictum luidt als volgt:
     beginsel van gelijkheid van behandeling zijn niet van toepassing
     op een nationale regeling die de toepassing van het nettobeginsel
     voorschrijft voor televisieomroeporganisaties die onder de be-       Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG) verzet
     voegdheid van de betrokken lidstaat vallen.                          zich tegen een regelgeving van een lidstaat, die, ter bepaling van het
                                                                          belastbaar inkomen, uitgaat van het vermoeden dat in gewone
                                                                          toeristenoorden in andere lidstaten gegeven cursussen voor beroepsop-
     Artikel 59 EG-Verdrag (thans, na wijziging, artikel 49 EG)           leiding een sterk toeristische inslag hebben, zodat de kosten voor
     verzet zich er niet tegen, dat een lidstaat onder verwijzing naar    deelneming aan die cursussen niet als aftrekbare verwervingskosten
     artikel 3, lid 1, van richtlijn 89/552 de toepassing van het         kunnen worden aangemerkt, terwijl een dergelijk vermoeden niet geldt
     nettobeginsel voorschrijft.                                          voor cursussen voor beroepsopleiding die in gewone toeristenoorden
                                                                          in het binnenland worden gegeven.
(1) ABl. C 72 van 7.3.1998.                                               (1) PB C 137 van 2.5.1998.


title: Zaak C-594/12: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verfassungsgerichtshof (Oostenrijk) op 19 december 2012 — Kärntner Landesregierung e.a.

text:
               16.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 79/7

         Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door het Verfassungsgerichtshof (Oostenrijk) op 19 december 2012 — Kärntner Landesregierung e.a.
   (Zaak C-594/12)
   2013/C 79/13
   Procestaal: Duits

      Verwijzende rechter

   Verfassungsgerichtshof

      Partijen in het hoofdgeding

      Verzoekende partijen: Kärntner Landesregierung, Michael Seitlinger, Christof Tschohl, Andreas Krisch, Albert Steinhauser, Jana Herwig, Sigrid Maurer, Erich Schweighofer, Hannes Tretter, Scheucher Rechtsanwalt GmbH, Maria Wittmann-Tiwald, Philipp Schmuck, Stefan Prochaska

      Interveniënte: Bundesregierung

      Prejudiciële vragen

   1)   Geldigheid van handelingen van instellingen van de Unie:

   Zijn de artikelen 3 tot en met 9 van richtlijn 2006/24/EG (1) verenigbaar met de artikelen 7, 8 en 11 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie?
   2)   Uitlegging van de verdragen:

               2.1.

               Moeten, gelet op de toelichting op artikel 8 van het Handvest, die overeenkomstig artikel 52, lid 7, daarvan is opgesteld om richting te geven aan de uitlegging van dit Handvest en door het Verfassungsgerichtshof naar behoren in acht moet worden genomen, richtlijn 95/46/EG (2) en verordening (EG) nr. 45/2001 (3), voor de beoordeling van de toelaatbaarheid van inmengingen, worden beschouwd als gelijkwaardig aan de voorwaarden van artikel 8, lid 2, en artikel 52, lid 1, van het Handvest?

               2.2.

               Hoe verhoudt het in artikel 52, lid 3, laatste zin, van het Handvest genoemde „recht van de Unie” zich tot de richtlijnen op het gebied van het recht inzake gegevensbescherming?

               2.3.

               Moet, gelet op het feit dat richtlijn 95/46/EG en verordening (EG) nr. 45/2001 voorwaarden en beperkingen bevatten voor de uitoefening van het in het Handvest neergelegde fundamentele recht op gegevensbescherming, bij de uitlegging van artikel 8 van het Handvest rekening worden gehouden met wijzigingen tengevolge van afgeleid recht van latere datum?

               2.4.

               Heeft, gelet op artikel 52, lid 4, van het Handvest, het in artikel 53 van het Handvest neergelegde beginsel van handhaving van hogere beschermingsniveaus tot gevolg dat de in het Handvest neergelegde grenzen van de toelaatbare beperkingen door afgeleid recht nauwer moeten worden afgebakend?

               2.5.

               Kunnen, gelet op artikel 52, lid 3, van het Handvest, de vijfde alinea van de preambule en de toelichting op artikel 7 van het Handvest, volgens welke de in artikel 7 gewaarborgde rechten corresponderen met de rechten die in artikel 8 EVRM zijn gewaarborgd, aan de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens inzake artikel 8 EVRM criteria worden ontleend voor de uitlegging van artikel 8 van het Handvest, die de uitlegging van laatstgenoemd artikel beïnvloeden?

      (1)  Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van richtlijn 2002/58/EG (PB L 105, blz. 54).

      (2)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281, blz. 31).

      (3)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB 2001, L 8, blz. 1).


title: BESCHIKKING VAN HET HOF van 23 mei 1996 in de zaak D. Zanone tegen Raad van Europa en Franse Republiek (Zaak C-9/96 P)

text:
Nr . C 210/4          NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                    20 . 7. 96
                 ARREST VAN HET HOF                                  Hof van Cassatie, in het aldaar aanhangig geding tussen
                        ( Derde Kamer )                              Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening en C. Spataro, om een
                                                                     prejudiciële beslissing over de uitlegging van artikel 69 , lid 4,
                       van 13 juni 1996                              van Verordening ( EEG) nr. 1408/71 van de Raad van
in zaak C-144/95 ( verzoek van het Tribunal de police de             14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale
Toulouse om een prejudiciële beslissing ): in de strafzaak           zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, als
                    tegen J.-L. Maurin ( 1 )                         mede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
( Verzoek om een prejudiciële beslissing — Uitlegging van de         verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij Verordening
beginselen van bescherming van de rechten van de verdedi            ( EEG) nr. 2001 /83 ( PB nr. L 230, blz . 6 ), heeft het Hof
ging en eerbiediging van het recht van hoor en wederhoor —           ( Derde Kamer), samengesteld als volgt: J. -P. Puissochet
Nationale wettelijke regeling inzake fraudebestrijding —             ( rapporteur), kamerpresident; J. C. Moitinho de Almeida en
            Levensmiddelen — Onbevoegdheid)                          C. Gulmann, rechters; advocaat-generaal : C. O. Lenz; grif
                                                                     fier: D. Louterman-Hubeau, hoofdadministrateur, op
                          ( 96/C 210/06 )                            13 juni 1996 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
                                                                     als volgt:
                      (Procestaai: Frans)
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         Artikel 69, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de
                Jurisprudentie van het Hof)                          Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de
                                                                     sociale-zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandi
In zaak C-144/95 , betreffende een verzoek aan het Hof               gen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Tribunal            Gemeenschap verplaatsen, zoals gewijzigd en bijgewerkt bij
de police de Toulouse ( Frankrijk ), in de aldaar dienende            Verordening (EEG) nr. 2001 /83, heeft geen betrekking op
strafzaak tegen J. -L. Maurin, om een prejudiciële beslissing        de verkrijging, maar op de herkrijging van het recht op
over de uitlegging van de beginselen van bescherming van de          uitkeringen door de werkloze die na afloop van de in lid 1 ,
rechten van de verdediging en eerbiediging van het recht van         sub c), van dit artikel gestelde termijn van drie maanden
hoor en wederhoor, heeft het Hof ( Derde Kamer ), samen             terugkeert naar België. Deze bepaling staat niet toe, dat de
gesteld als volgt: J. -P. Puissochet, kamerpresident; J. C.          werkloze die op de datum van zijn aanvraag voldoet aan de
Moitinho de Almeida ( rapporteur) en C. Gulmann, rechters;           in de Belgische wettelijke regeling gestelde voorwaarden
advocaat-generaal : A. La Pergola; griffier: D. Louterman           voor de verkrijging van een dergelijk recht, het recht op
Hubeau , hoofdadministrateur, op 13 juni 1996 een arrest             uitkeringen wordt ontzegd.
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                     (') PB nr. C 208 van 12 . 8 . 1995 .
Het Hof is niet bevoegd zich uit te spreken over een
eventuele schending van de beginselen van bescherming van
de rechten van de verdediging en eerbiediging van het recht
van hoor en wederhoor door procedurevoorschriften die
van toepassing zijn op overtredingen van een nationale
regeling die buiten het toepassingsgebied van het Gemeen
schapsrecht valt.                                                                  BESCHIKKING VAN HET HOF
(M PB nr . C 208 van 12 . 8 . 1995 .                                                        van 23 mei 1996
                                                                     in de zaak D. Zanone tegen Raad van Europa en Franse
                                                                                Republiek
                                                                                ( Zaak C-9/96 P)
                 ARREST VAN HET HOF                                                           ( 96/C 210/08 )
                        ( Derde Kamer)
                       van 13 juni 1996                              Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
                                                                     op 15 januari 1996 hogere voorziening ingesteld tegen een
in zaak C-l 70/95 ( verzoek om een prejudiciële beslissing           beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de
van het Belgische Hof van Cassatie ): Rijksdienst voor               Europese Gemeenschappen van 16 november 1995 waarbij
           Arbeidsvoorziening tegen C. Spataro (')                   een door D. Zanone, vertegenwoordigd door V. Ducros de
(Sociale zekerheid — Werkloosheidsuitkeringen — Arti                Lafarge de Romefort, advocaat te Parijs , ingesteld beroep
    kel 69, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 1408/71)                tegen de Raad van Europa en de Franse Republiek, zonder
                         ( 96/C 210/07 )                             betekening aan de verwerende partijen, wegens kennelijke
                                                                     onbevoegdheid is verworpen .
                      (Procestaai: Frans)
                                                                     Bij beschikking van 23 mei 1996 heeft het Hof van Justitie
(Voorlopige vertaling; de definitieve tekst verschijnt in de         van de Europese Gemeenschappen de hogere voorziening
                jurisprudentie van het Hof)                          afgewezen en requirant in zijn eigen kosten verwezen .
In zaak C- 1 70/95 , betreffende een verzoek aan het Hof
krachtens artikel 177 van het EG-Verdrag van het Belgische


title: Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 20 mei 1999 in zaak C-185/98: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Helleense Republiek ("Niet-nakoming - Niet-omzetting van richtlijn 92/101/EEG")

text:
C 204/16                  NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                            17.7.1999
                       ARREST VAN HET HOF                                                       ARREST VAN HET HOF
                             (Zesde kamer)                                                            (Vierde kamer)
                           van 19 mei 1999
                                                                                van 20 mei 1999
in zaak C-225/97: Commissie van de Europese Gemeen-
                 schappen tegen Franse Republiek (1)                       in zaak C-185/98: Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen tegen Helleense Republiek (1)
(„Niet-nakoming — Vrij verrichten van diensten — Proce-
dures voor plaatsen van opdrachten — Sectoren water- en
                                                                           („Niet-nakoming          — Niet-omzetting              van      richtlijn
        energievoorziening, vervoer en telecommunicatie”)
                                                                                92/101/EEG”)
                            (1999/C 204/30)
                                                                                (1999/C 204/31)
                            (Procestaal: Frans)
                                                                                (Procestaal: Grieks)
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                            dentie van het Hof)
                                                                           (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                                                                                dentie van het Hof)
In zaak C-225/97, Commissie van de Europese Gemeenschap-
pen (gemachtigde: H. van Lier) tegen Franse Republiek (ge-
machtigden: K. Rispal-Bellanger en P. Lalliot), betreffende een            In zaak C-185/98, Commissie van de Europese Gemeenschap-
verzoek aan het Hof om vast te stellen, dat de Franse Republiek,           pen (gemachtigde: M. Patakia) tegen Helleense Republiek (ge-
door niet alle noodzakelijke maatregelen te nemen om te                    machtigden: A. Samoni-Rantou en N. Dafniou), betreffende
voldoen aan richtlijn 92/13/EEG van de Raad van 25 februari                een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Helleense
1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke              Republiek, door niet binnen de gestelde termijn de nodige
bepalingen betreffende de toepassing van de communautaire                  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen —
voorschriften inzake de procedures voor het plaatsen van                   of, subsidiair, aan de Commissie mee te delen — om te voldoen
opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de sectoren                  aan richtlijn 92/101/EEG van de Raad van 23 november 1992
water- en energievoorziening, vervoer en telecommunicatie                  tot wijziging van richtlijn 77/91/EEG betreffende de oprichting
(PB L 76, blz. 14), de krachtens de artikelen 1, lid 2, en 2,              van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en
leden 1, sub c, en 5, alsmede krachtens de hoofdstukken 2 en               wijziging van haar kapitaal (PB L 347, blz. 64), de krachtens
4 van die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is                het EG-Verdrag en die richtlijn op haar rustende verplichtingen
nagekomen, heeft het Hof (Zesde kamer), samengesteld als                   niet is nagekomen, heeft het hof ( Vierde kamer), samengesteld
volgt: P. J. G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, G. Hirsch            als volgt: P. J. G. Kapteyn (rapporteur), kamerpresident, J. L.
en G. F. Mancini, rechters; advocaat-generaal: A. La Pergola;              Murray en H. Ragnemalm, rechters; advocaat-generaal:
griffier: L. Hewlett, administrateur, op 19 mei 1999 een arrest            J. Mischo; griffier: R. Grass, op 20 mei 1999 een arrest gewezen
gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:                                waarvan het dictum luidt als volgt:
1) Door niet binnen de gestelde termijn alle noodzakelijke maatrege-
      len te nemen om te voldoen aan de bepalingen van de                  1) Door niet binnen de gestelde termijn de nodige wettelijke en
      hoofdstukken 2 en 4 van richtlijn 92/13/EEG van de Raad                   bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen om te voldoen aan
      van 25 februari 1992 tot coördinatie van de wettelijke en                 richtlijn 92/101/EEG van de Raad van 23 november 1992 tot
      bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van de           wijziging van richtlijn 77/91/EEG betreffende de oprichting
      communautaire voorschriften inzake de procedures voor het                 van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en
      plaatsen van opdrachten door diensten die werkzaam zijn in de             wijziging van haar kapitaal, is de Helleense Republiek de
      sectoren water- en energievoorziening, vervoer en telecommunica-          krachtens genoemde richtlijn op haar rustende verplichtingen niet
      tie, is de Franse Republiek de krachtens artikel 13, lid 1, van die       nagekomen.
      richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.
                                                                           2) De Helleense Republiek wordt verwezen in de kosten van de
2) Het beroep wordt voor het overige verworpen.                                 procedure.
3) Elk der partijen zal zijn eigen kosten dragen.
                                                                           (1) PB C 209 van 4.7.1998.
( 1) PB C 252 van 16.8.1997.


title: Zaak T-272/03: Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door María Dolores Fernández Gómez tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
18.10.2003           NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                       C 251/13
     totdat de voorwaarden in artikel 2 van beschikking             María Dolores Fernández Gómez, wonende te Brussel, verte-
     COMP/M.2903 van de Commissie zijn vervuld;                     genwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia en Karine
                                                                    Delvolvé, advocaten.
—    de Commissie in de kosten te verwijzen.
                                                                    Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                    —    nietig te verklaren het besluit van het tot aanstelling
                                                                         bevoegd gezag van 12 mei 2003 houdende afwijzing
Verzoekster is een Duitse onderneming die met name werk-                 van het verzoek om verzoeksters arbeidsovereenkomst
zaam is in de sector van de telematica voor bedrijfsvoertuigen.          te verlengen;
Zij komt op tegen de beschikking van de Commissie van
30 april 2003, waarbij de verkrijging van de gezamenlijke
zeggenschap over de nieuw opgerichte joint venture Toll
Collect GmbH door de vennootschappen DaimlerChrysler                —    subsidiair, nietig te verklaren de in de mededeling aan het
Services AG, Deutsche Telekom AG en Compagnie Financière                 personeel van 14 november 1996 opgenomen paragraaf
et Industrielle des Autoroutes SA (Cofiroute) verenigbaar met            inzake non-cumulatie, onder het kopje nieuw beleid
de gemeenschappelijke markt en de EER-overeenkomst is ver-               betreffende artikel 2, sub a, RAP;
klaard.
                                                                    —    subsidiair, verweerster te veroordelen tot vergoeding van
Volgens verzoekster heeft de Commissie de aangemelde con-                de schade die verzoekster heeft geleden doordat ten
centratie met name goedgekeurd, omdat zij heeft ingestemd                onrechte is geweigerd haar arbeidsovereenkomst te ver-
met de toezeggingen die DaimlerChrysler Services AG en                   lengen, welke schade voorlopig wordt geraamd op
Deutsche Telekom AG hebben gedaan, en heeft zij daarbij de               101 328,60 EUR, vermeerderd met interessen;
gevolgen van de concentratie op de telematicamarkt ook met
inaanmerkingneming van die toezeggingen onjuist beoordeeld.
Verder heeft de Commissie ten onrechte verklaard, dat de
toezeggingen een antwoord voor het mededingingsprobleem             —    verweerster in de kosten te verwijzen.
konden zijn en dit volledig konden oplossen.
                                                                    Middelen en voornaamste argumenten
Verder stelt verzoekster dat de Commissie de relevante geogra-
fische markt verkeerd en de relevante productmarkt niet volle-
dig heeft afgebakend.
                                                                    Verzoekster heeft van 1 december 1997 tot en met 30 novem-
                                                                    ber 2000 voor de Commissie gewerkt als gedetacheerd natio-
                                                                    naal ambtenaar. Vervolgens was zij van 1 december 2000 tot
Ten slotte stelt verzoekster dat de Commissie verzoeksters          en met 15 februari 2001 hulpfunctionaris. Sinds 16 februari
recht om te worden gehoord in verband met de gedane toe-            2001 heeft zij een overeenkomst als tijdelijk functionaris voor
zeggingen heeft geschonden.                                         drie jaar, met mogelijkheid van verlenging met één jaar. Deze
                                                                    overeenkomst eindigt op 30 november 2003 en verzoekster
                                                                    heeft verlenging met één jaar aangevraagd.
                                                                    Deze aanvraag is door verweerster afgewezen onder verwijzing
                                                                    naar haar vaste praktijk, dat de werkzaamheden als gedeta-
                                                                    cheerd nationaal ambtenaar in aanmerking worden genomen
                                                                    voor de toepassing van de anticumulatieregel. Volgens deze
Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door María Dolores
                                                                    regel kan een niet-ambtenaar niet langer dan zes jaar bij de
Fernández Gómez tegen Commissie van de Europese
                                                                    Commissie werken.
                      Gemeenschappen
                       (Zaak T-272/03)
                                                                    Tot staving van haar beroep voert verzoekster in de eerste
                       (2003/C 251/26)                              plaats schending van de RAP aan, met name artikel 8 daarvan,
                                                                    alsmede schending van andere institutionele bepalingen op
                        (Procestaal: Frans)                         personeelsgebied en onjuiste toepassing van het recht. De
                                                                    Commissie mocht geen rekening houden met de periode waar-
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                   in verzoekster als gedetacheerd nationaal ambtenaar werk-
Gemeenschappen is op 4 augustus 2003 beroep ingesteld               zaam is geweest om de totale duur van haar werkzaamheden
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door              bij de Commissie te bepalen.
 ---pagebreak--- C 251/14              NL                         Publicatieblad van de Europese Unie                                         18.10.2003
Verzoekster beroept zich voorts op schending van de motive-            bestreden beschikking onrechtmatig is. De inleiding van de
ringsplicht, schending van de zorgplicht en van het beginsel           procedure was niet naar behoren gebaseerd op overwegingen
van goed bestuur, kennelijk onjuiste beoordeling, schending            van volksgezondheid. Voorts hadden de verwijzing en de inlei-
van het vertrouwensbeginsel en misbruik van bevoegdheid.               ding van de procedure betrekking op de volledige inhoud van
                                                                       de SPC. Dit gaat verder dan de toegestane reikwijdte van een
                                                                       verwijzing op grond van artikel 30 en in een dergelijke pro-
                                                                       cedure is de vaststelling van een geharmoniseerde SPC niet
                                                                       toegestaan. Bovendien was de inleiding van de procedure niet
                                                                       naar behoren gemotiveerd.
                                                                       Voorts stellen verzoeksters dat de harmonisatie van de SPC's in
                                                                       de bestreden beschikking onrechtmatig was omdat de
Beroep, op 1 augustus 2003 ingesteld door Merck                        Commissie niet bevoegd was de beschikking vast te stellen.
Sharp & Dohme Limited en acht andere tegen de                          Subsidiair stellen verzoeksters dat ook wanneer de Commissie
        Commissie van de Europese Gemeenschappen                       in principe de SPC's voor RENITEC had kunnen harmoniseren,
                                                                       zij heeft nagelaten enige reden van volksgezondheid aan te
                        (Zaak T-273/03)                                voeren die de harmonisatie van de SPC's kan rechtvaardigen.
                        (2003/C 251/27)
                                                                       Tot slot stellen verzoeksters dat de bestreden beschikking
                        (Procestaal: Engels)                           onrechtmatig is omdat bindende termijnen van de richtlijn
                                                                       zijn overschreden en de motivering van de Commissie en het
                                                                       Comité voor Farmaceutische Specialiteiten ontoereikend was.
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
Gemeenschappen is op 1 augustus 2003 beroep ingesteld
tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Merck Sharp & Dohme Limited, gevestigd te Hoddesdon
(Verenigd Koninkrijk), Merck Sharp & Dohme BV, gevestigd               (1) Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad tot
te Haarlem (Nederland), Laboratoires Merck Sharp & Dohme-                  vaststelling van een communautair wetboek betreffende genees-
Chibret, gevestigd te Parijs (Frankrijk), MSD Sharp & Dohme                middelen voor menselijk gebruik (PB L 311 van 28.11.2001,
GmbH, gevestigd te Haar (Duitsland), Merck Sharp & Dohme                   blz. 67).
(Italia) SpA, gevestigd te Rome (Italië), Merck Sharp & Dohme,
LDA., gevestigd te Paço de Arcos (Portugal), Merck Sharp &
Dohme de Espana SA, gevestigd te Madrid (Spanje), Merck
Sharp & Dohme GmbH, gevestigd te Wenen (Oostenrijk) en
VIANEX SA, gevestigd te Nea Erythrea (Griekenland), alle ver-
tegenwoordigd door G. Berrisch en P. Bogaert, advocaten.
                                                                       Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door Focus Magazin
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:                   Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de
                                                                             interne markt (merken, tekeningen en modellen)
—      de bestreden beschikking nietig te verklaren;
                                                                                (Zaak T-275/03)
—      de Commissie te verwijzen in de kosten van verzoeksters.
                                                                                (2003/C 251/28)
Middelen en voornaamste argumenten
                                                                       (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
Verzoeksters zijn vergunninghouders voor het geneesmiddel              Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift:
RENITEC en aanverwante handelsnamen. RENITEC bevat het                                                Duits)
werkzame bestanddeel „enalapril” en wordt gebruikt bij de
behandeling van hoge bloeddruk en hartinsufficiëntie.
                                                                       Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
                                                                       Gemeenschappen is op 4 augustus 2003 beroep ingesteld
Verzoeksters bestrijden beschikking C(2003) 1752 van de
                                                                       tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (mer-
Commissie van 21 mei 2003 betreffende het in de handel
                                                                       ken, tekeningen en modellen) door Focus Magazin Verlag
brengen van geneesmiddelen voor menselijk gebruik die de
                                                                       GmbH, te München (Duitsland), vertegenwoordigd door
stof „enalapril” bevatten, waarbij de Commissie de
                                                                       U. Gürtler, advocaat. In de procedure voor de kamer van
Samenvatting van de Productkenmerken („SPC”) voor
                                                                       beroep was voorts partij Eci Telecom Ltd, Petach Tikva, Israël.
RENITEC en aanverwante handelsnamen heeft geharmoni-
seerd. De bestreden beschikking is vastgesteld als resultaat
van een verwijzingsprocedure op grond van artikel 30 van               Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de
Raad (1).
                                                                       —     de beslissing van de oppositieafdeling van verweerder
Verzoeksters voeren aan dat de inleiding van de procedure van                (2055/2001) in oppositieprocedure nr. B 288680 te ver-
artikel 30 onrechtmatig was en dat dit impliceert dat de                     nietigen;


title: Zaak T-84/16: Beroep ingesteld op 18 februari 2016 — Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba/EUIPO — ING-DIBa (widiba)

text:
               13.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 211/53

      Beroep ingesteld op 18 februari 2016 — Banca Monte dei Paschi di Siena en Banca Widiba/EUIPO — ING-DIBa (widiba)
      (Zaak T-84/16)
      (2016/C 211/67)
      Taal van het verzoekschrift: Engels

         Partijen

         Verzoekende partijen: Banca Monte dei Paschi di Siena SpA (Siena, Italië), Wise Dialog Bank SpA (Banca Widiba SpA) (Milaan, Italië) (vertegenwoordigers: L. Trevisan en D. Contini, advocaten)

         Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)

         Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: ING-DIBa AG (Frankfurt am Main, Duitsland)

         Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO

         Aanvragers van het betrokken merk: verzoekende partijen

         Betrokken merk: Uniebeeldmerk met het woordelement „widiba” — inschrijvingsaanvraag nr. 12 192 415

         Procedure voor het EUIPO: oppositieprocedure

         Bestreden beslissing: beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 26 november 2015 in gevoegde zaken R 113/2015-2 en R 174/2015-2

         Conclusies

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing aangezien daarbij het verzoek om restitutio in integrum niet is ingewilligd en terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep.

            Indien vordering 1 supra niet wordt toegewezen:

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing aangezien daarbij de beslissing van de oppositieafdeling tot afwijzing van inschrijvingsaanvraag nr. 12 192 415 voor bepaalde waren en diensten is bevestigd, en verklaring dat Uniemerkaanvraag nr. 12 192 415 in aanmerking komt voor inschrijving voor deze waren en diensten, of, subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het met het oog op de noodzakelijke maatregelen.

            Hoe dan ook:

                  —

                  vernietiging van de bestreden beslissing voor zover daarbij het beroep van ING-DIBa betreffende creditcards is toegewezen, en verklaring dat Uniemerkaanvraag nr. 12 192 415 in aanmerking komt voor inschrijving voor deze waren, of, subsidiair, terugverwijzing van de zaak naar het EUIPO met het oog op de noodzakelijke maatregelen.

            Hoe dan ook:

                  —

                  verwijzing van het EUIPO in zijn eigen kosten en in de kosten die Banca Monte dei Paschi di Siena SpA en Wise Dialog Bank SpA in de onderhavige procedure en in de procedure voor het EUIPO zijn opgekomen.

         Aangevoerde middelen

                  —

                  schending van artikel 81, lid 1, en artikel 60 van verordening nr. 207/2009;

                  —

                  schending van artikel 8, lid 1, onder b), van verordening nr. 207/2009.


title: Zaak T-46/13: Beroep ingesteld op 28 januari 2013 — Sabores de Navarra/BHIM — Frutas Solano (KIT, EL SABOR DE NAVARRA)

text:
               23.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 86/24

         Beroep ingesteld op 28 januari 2013 — Sabores de Navarra/BHIM — Frutas Solano (KIT, EL SABOR DE NAVARRA)
   (Zaak T-46/13)
   2013/C 86/40
   Taal van het verzoekschrift: Spaans

      Partijen

      Verzoekende partij: Sabores de Navarra, AIE (Pamplona, Spanje) (vertegenwoordigers: J. Calderón Chavero en O. González Fernández, advocaten)

      Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

      Andere partij voor de kamer van beroep: Frutas Solano, SA (Calahorra, Spanje)

      Conclusies

   De verzoekende partij verzoekt het Gerecht:

               —

               de beslissing van de tweede kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 7 november 2012 in de zaken R 2542/2011-2 en R 2550/2011-2 te vernietigen;

               —

               bijgevolg toepassing te verlenen aan de beslissing van de nietigheidsafdeling van het BHIM van 11 oktober 2011 in nietigheidsprocedure nr. 4633 C, waarbij het onder nr. 5042346 ingeschreven gemeenschapswoordmerk „KIT, EL SABOR DE NAVARRA” in klasse 29 voor „geconserveerde, gedroogde en gekookte vruchten en groenten; geleien, jams, compote; allemaal afkomstig uit Navarra” en in klasse 30 voor „banketbakkers- en suikerbakkerswaren, honing, melassestroop; kruidensausen; specerijen” gedeeltelijk nietig is verklaard;

               —

               verzoeksters vorderingen toe te wijzen door de nietigheidsafdeling van het BHIM te gelasten het betrokken merk voor de in het vorige punt genoemde waren opnieuw nietig te verklaren;

               —

               het BHIM te verwijzen in de kosten van de onderhavige procedure.

      Middelen en voornaamste argumenten

      Ingeschreven gemeenschapsmerk waarvan nietigverklaring wordt gevorderd: het onder nr. 5 042 346 ingeschreven gemeenschapswoordmerk „KIT, EL SABOR DE NAVARRA” voor waren van de klassen 29, 30, en 33

      Houder van het gemeenschapsmerk: Frutas Solano, SA

      Partij die nietigverklaring van het gemeenschapsmerk vordert: verzoekster

      Motivering van de vordering tot nietigverklaring: het beeldmerk met het woordelement „Sabores de Navarra La Sabiduría del Sabor” voor waren en diensten van de klassen 29, 30, 33, 39 en 42

      Beslissing van de nietigheidsafdeling: gedeeltelijke toewijzing van de vordering

      Beslissing van de kamer van beroep: gedeeltelijke toewijzing van het beroep van Frutas Solano SA en gedeeltelijke nietigverklaring van de beslissing van de nietigheidsafdeling, afwijzing van verzoeksters beroep

      Aangevoerde middelen:

               —

               schending van artikel 8, lid 1, sub b, juncto artikel 53, lid 1, sub a, van verordening nr. 207/2009;

               —

               schending van artikel 15 van verordening nr. 207/2009


title: Zaak F-30/06: Beroep ingesteld op  13 maart 2006  — Hanot tegen Commissie

text:
               3.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 131/50

         Beroep ingesteld op 13 maart 2006 — Hanot tegen Commissie
   (Zaak F-30/06)
   (2006/C 131/91)
   Procestaal: Frans
   Partijen

      Verzoekster: Cécile Hanot (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis, E. Marchal, advocaten)

      Verweerster: Commissie van de Europese Gemeenschappen
   Conclusies van verzoekster

               —

               vaststelling dat de artikelen 5, lid 2, en 12 van bijlage XIII bij het Statuut onwettig zijn;

               —

               nietigverklaring van het besluit waarbij verzoekster in een ambt van assistent is aangesteld, voorzover zij daarbij krachtens artikel 5, lid 2, van bijlage XIII bij het Statuut in de rang B*3, salaristrap 5, is ingedeeld;

               —

               nietigverklaring van het besluit om alle door verzoekster reeds verkregen punten in te trekken;

               —

               nietigverklaring van het besluit om een vermenigvuldigingsfactor toe te passen voor de berekening van verzoeksters bezoldiging;

               —

               verwijzing van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   Verzoekster is geslaagd voor het intern vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie COM/PB/04, waarvan de kennisgeving is bekendgemaakt vóór de datum van inwerkingtreding van het nieuwe Statuut. Na die datum is zij door verweerster aangesteld in de hogere categorie, maar met behoud van dezelfde rang, salaristrap en vermenigvuldigingsfactor. Haar bevorderingspunten zijn evenwel op nul gesteld.
   In haar beroep stelt verzoekster om te beginnen dat de bestreden besluiten zijn genomen met miskenning van het wettigheidkader dat wordt gevormd door de kennisgeving van het vergelijkend onderzoek waarvoor zij is geslaagd, alsmede dat zij in strijd zijn met de artikelen 5, 29 en 31 van het Statuut, het beginsel van het recht op ontwikkeling van loopbaan en het evenredigheidsbeginsel.
   Voorts stelt zij dat die besluiten eveneens in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling en het non-discriminatiebeginsel. Om te beginnen worden geslaagden voor hetzelfde vergelijkende onderzoek of vergelijkende onderzoeken van hetzelfde niveau verschillend ingedeeld naar gelang de aanwerving vóór of na de inwerkingtreding van het nieuwe Statuut heeft plaatsgevonden. Voorts worden ambtenaren die niet voor het vergelijkend onderzoek voor overgang van categorie zijn geslaagd bevoordeeld, aangezien zij hun bevorderingspunten hebben behouden, terwijl de door verzoekster reeds verkregen punten op nul zijn gesteld.
   Ten slotte stelt verzoekster dat de bestreden besluiten in strijd zijn met het beginsel van bescherming van gewettigd vertrouwen, aangezien zij mocht verwachten, te worden aangesteld in de in de kennisgeving van vergelijkend onderzoek aangegeven rang.


title: Beroep, op 13 maart 1998 ingesteld door Acciai Speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen (Zaak T-47/98)

text:
C 151/12             NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   16.5.98
Verzoeker verwijt de Commissie ook schending van de ter-          Radicati di Brozolo, advocaat te Milaan, domicilie geko-
men van de toekenningsbesluiten en van de beginselen van          zen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Schmidt,
gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid. Op dit punt zet          advocaat aldaar, Val Ste Croix 7.
hij uiteen, dat verweerster van haar duidelijke standpunt
van 19 april 1996 is teruggekomen in een bijna twee jaar
na indiening van het financieÈle verslag genomen besluit, en      Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
wijst hij op de gewijzigde houding, vergeleken met vroeger
gegeven instructies, en op het ontbreken van precieze aan-
wijzingen omtrent de in aanmerking komende uitgaven en
                                                                  Ð primair, nietig te verklaren de beschikking (IV/35.814)
de procedure om vooraf te laten bevestigen, of een uitgave
                                                                       van de Commissie van 21 januari 1998 inzake een
al dan niet in aanmerking komt. Verzoeker beklemtoont
                                                                       procedure op grond van artikel 65 van het EGKS-Ver-
vooral, dat zijn hoedanigheid van netwerk wordt betwist.
                                                                       drag (¹legeringstoeslagº);
Hij stelt, dat de REGR in het verleden met de Commissie
heel wat projecten heeft beheerd, met inbreng van zijn net-
werk, waarop verweerster kon steunen om het succes van
het project te verzekeren. Ook zou de Commissie de ter-           Ð subsidiair, de beschikking nietig te verklaren voorzover
men van de toekenningsbesluiten, wat posten en bijzon-                 verzoekster daarbij wordt veroordeeld tot betaling van
dere medefinancieringspercentages betreft, niet in acht                een boete (artikel 2), en haar wordt gelast een einde te
hebben genomen.                                                        maken aan de inbreuk (artikel 4);
Volgens verzoeker wijst deze handelwijze, die erin bestaat,       Ð nog meer subsidiair, de aan AST opgelegde boete te
met zeer korte tussenpauzen tegenstrijdige brieven te ver-             verlagen;
zenden, zonder Ð ondanks herhaalde verzoeken Ð daar-
over uitleg te verschaffen, bij de Commissie op dysfunc-
ties, die niet verenigbaar zijn met het beginsel van goed         Ð de Commissie te verwijzen in de kosten.
bestuur.
                                                                  Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker beroept zich ook op schending van het evenre-
digheidsbeginsel, doordat de Commissie stelt, dat de uitga-
ven in verband met personeels- en werkingskosten niet in          De beschikking waartegen het onderhavige beroep is
aanmerking kunnen worden genomen, omdat voor de                   gericht, is dezelfde als die in zaak T-45/98, Krupp Thyssen
betrokken posten geen specifieke beheersstructuur voor            Stainless/Commissie. De middelen en voornaamste argu-
het ECOS-project zou bestaan. Volgens hem, zou die                menten komen overeen met die in voormelde zaak. Tot
standpuntbepaling van de Commissie een toename mee-               staving van haar aanspraken voert verzoekster, een Itali-
brengen van de door zijn netwerk van lagere overheden te          aanse producent van roestvrij staal, de schending aan van
delen kosten.                                                     het EGKS-Verdrag en van een aantal regelen en essentieÈle
                                                                  beginselen inzake de toepassing ervan, en beroept zij zich
                                                                  voorts op misbruik van bevoegdheid en schending van
Verzoeker beroept zich ten slotte op schending, jegens            wezenlijke voorschriften. Verzoekster wijst er in dit ver-
hem, van het beginsel van gelijke behandeling.                    band op dat de bestreden beschikking onvoldoende duide-
                                                                  lijk is wat de inhoud betreft van de aan de onderneming
                                                                  verweten schending. Zij verwijt verweerster een onjuiste
                                                                  en verwarde uiteenzetting en beoordeling van de feiten,
                                                                  tegenstrijdigheden in de redenering en ontoereikende moti-
                                                                  vering.
Beroep, op 13 maart 1998 ingesteld door Acciai                    Wat de veroordeling tot een geldboete betreft, stelt ver-
Speciali Terni SpA tegen Commissie van de Europese                zoekster dat niet is voldaan aan de voorwaarde voor het
                      Gemeenschappen                              opleggen van een boete. Bovendien is het bedrag van die
                      (Zaak T-47/98)                              boete vastgesteld in strijd met de terzake geldende beginse-
                                                                  len, waaronder het evenredigheidsbeginsel.
                       (98/C 151/23)
                                                                  Met haar derde middel voert verzoekster aan, dat het in
                   (Procestaal: Italiaans)                        artikel 4 van de bestreden beschikking neergelegde bevel
                                                                  om een einde te maken aan de inbreuk, zonder voorwerp
                                                                  is, dat de strekking ervan niet omschreven is, en dat de
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese                 rechtsgrondslag voor dat bevel ontbreekt.
Gemeenschappen is op 13 maart 1998 beroep ingesteld
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen door
Acciai Speciali Terni SpA, vertegenwoordigd door L. G.


title: Doorhaling van zaak C432/02

text:
               17.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/35

         Doorhaling van zaak C432/02 (1)

   (2004/C 94/95)
   De president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft bij beschikking van 29 januari 2004 de doorhaling in het register gelast van zaak C432/02 (verzoek van het Ufficio del Giudice di Pace de Lendinara om een prejudiciële beslissing): Lucio Trombin tegen Insight World Education System Ltd.

      (1)  PB C 19 van 25.1.2003.


title: Zaak C-79/99: Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main van 18 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het administratiefrechtelijke geding tussen J. Schnorbus en Land Hessen

text:
15.5.1999             NL                  Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      C 136/11
Beroep, op 3 maart 1999 ingesteld door Commissie van                 geding tussen J. Schnorbus en Land Hessen, het Hof van
  de Europese Gemeenschappen tegen Franse Republiek                  Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                     prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
                         (Zaak C-76/99)
                                                                     1. Volgens de regeling van § 24, lid 2, JAG en § 14a JAO
                        (1999/C 136/18)                                  leidt bij de beslissing over de toelating van kandidaten tot
                                                                         de juridische Vorbereitungsdienst in het geval dat het
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is               aantal aanvragen om toelating groter is dan het aantal
op 3 maart 1999 beroep tegen Franse Republiek ingesteld                  opleidingsplaatsen, de vervulling van een slechts voor
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-                 mannen geldende dienstplicht (militaire of vervangende
woordigd door haar juridisch adviseur E. Traversa als gemach-            dienst krachtens artikel 12a Grundgesetz) ertoe, dat de
tigde, bijgestaan door N. Coutrelis, advocaat te Parijs, domicilie       betrokken kandidaat zonder verdere voorwaarden direct in
gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz,                  de Vorbereitungsdienst moet worden opgenomen, terwijl
Centre Wagner, Kirchberg.                                                de aanstelling van andere kandidaten maximaal twaalf
                                                                         maanden kan worden uitgesteld. Valt een dergelijke rege-
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert                  ling binnen de werkingssfeer van Richtlijn 76/207/EEG
dat het den Hove behage:                                                 van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoer-
                                                                         leggin van het beginsel van gelijke behandeling van
— vast te stellen dat de Franse Republiek, door BTW te heffen            mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het
     over de vaste vergoeding voor het nemen van monsters                arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen
     voor medische analyses, de krachtens artikel 13A, lid 1,            en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (1)?
     onder b), van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad (1) (Zesde
     BTW-richtlijn) op haar rustende verplichtingen niet is          2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord:
     nagekomen;
                                                                         Levert een dergelijke regeling, voorzover zij uitsluitend
— de Franse Republiek in de kosten van de procedure te                   met het oog op de vervulling van de dienstplicht tot een
     verwijzen.                                                          opneming bij voorrang van mannelijke kandidaten in
                                                                         de juridische Vorbereitungsdienst leidt, een rechtstreekse
Middelen en voornaamste argumenten                                       discriminatie op grond van geslacht in de zin van artikel 2,
                                                                         lid 1, van Richtlijn 76/207/EEG op?
Volgens de Commissie valt het doorzenden van een monster
door het laboratorium dat het monster heeft genomen, naar            3. Indien vraag 2 ontkennend wordt beantwoord:
een meer gespecialiseerd laboratorium dat volgens de nationale
regeling het enige laboratorium is dat gemachtigd is de analyse          Levert de regeling een indirecte discriminatie op?
te verrichten, onder het begrip „handelingen die (…) nauw
samenhangen” met medische verzorging. De vrijstelling waarin         4. Betekent de omstandigheid, dat genoemde regeling au-
artikel 13A, lid 1, onder b), van de Zesde richtlijn voorziet,           tomatisch tot een opneming bij voorrang van mannen in
geldt derhalve ook voor de vaste vergoeding die volgens die              de Vorbereitungsdienst leidt, zonder dat de beslissing
regeling door het gespecialiseerde laboratorium moet worden              daarover nog afhangt van een onderzoek van individuele
betaald aan het laboratorium dat het monster heeft genomen.              omstandigheden of andere, ten gunste van de overige
De gevolgen van het onderscheid tussen klassieke en bijzon-              kandidaten in aanmerking te nemen gezichtspunten, dat
dere analyses dat in Frankrijk voor de toepassing van de BTW             een rechtvaardiging van de regeling krachtens artikel 2,
wordt gemaakt, zijn in strijd met de voor de intracommunau-              lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG reeds daarom is uitgeslo-
taire BTW geldende beginselen van neutraliteit en eenvormig-             ten, omdat zij in dat opzicht verder gaat dan een maatregel
heid.                                                                    ter bevordering van de gelijke kansen?
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.                                  5. Indien vraag 4 ontkennend wordt beantwoord:
                                                                         Komt een rechtvaardiging van de regeling krachtens ar-
                                                                         tikel 2, lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG daarom niet in
                                                                         aanmerking, omdat volgens die bepaling enkel maatregelen
                                                                         zijn toegestaan die bestemd zijn om de gelijke kansen van
                                                                         vrouwen te bevorderen?
Verzoek van het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main
van 18 januari 1999 om een prejudiciële beslissing in het
administratiefrechtelijke geding tussen J. Schnorbus en              6. Indien vraag 5 ontkennend wordt beantwoord:
                          Land Hessen
                                                                         Vormt de omstandigheid, dat de dienstplicht krachtens
                                                                         artikel 12a, leden 1 en 2, Grundgesetz enkel voor mannen
                         (Zaak C-79/99)                                  geldt, reeds een feitelijke ongelijkheid in de zin artikel 2,
                                                                         lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG, welke de kansen van
                        (1999/C 136/19)                                  mannen op de in artikel 1, lid 1, van de richtlijn genoemde
                                                                         gebieden op zich beïnvloedt, of zijn hiervoor ook van
Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main heeft bij beschik-              belang de benadelingen van vrouwen in het beroepsleven
king van 18 januari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof              en de risico’s die zij op grond van hun geslacht feitelijk
van Justitie op 4 maart 1999, in het administratiefrechtelijke           ondervinden?
 ---pagebreak--- C 136/12               NL                   Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                   15.5.1999
7. Kan de regeling van § 24, lid 2, JAG en § 14a JAO                   Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 5 maart
     krachtens artikel 2, lid 4, van Richtlijn 76/207/EEG alleen       1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak 1. v.o.f.
     worden gerechtvaardigd op grond van de overweging, dat            Schieving-Nijstad, 2 W.G. Schieving, 3. H. Nijstad, en
     zij nadelen compenseert die vrouwen, doordat zij niet                                      R. Groeneveld
     dienstplichtig zijn, niet ondervinden?
                                                                                (Zaak C-89/99)
8. Kan uit artikel 6 van Richtlijn 76/207/EEG een aanspraak
     op toegang tot een opleiding volgen, indien de geweigerde                                 (1999/C 136/22)
     toegang op een discriminatie berust en geen andere
     sanctieregelingen in de vorm van vervangende aanspraken
     bestaan?                                                          De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van 5 maart
                                                                       1999, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op
                                                                       15 maart 1999, in de zaak 1. v.o.f. Schieving-Nijstad, 2. W.G.
(1) PB L 39 van 14.2.1976, blz. 40.                                    Schieving, 3. H. Nijstad, en R. Groeneveld, het Hof van
                                                                       Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een
                                                                       prejudiciële beslissing over de navolgende vragen:
Verzoek van de Hoge Raad der Nederlanden van 26 fe-                    1. Komt aan artikel 50 van het TRIP’s-verdrag, in het
bruari 1999 om een prejudiciële beslissing in de zaak                      bijzonder aan lid 6 van dat artikel, rechtstreekse werking
1. Amsterdamsche Footbaal Club „AJAX” 2. Langenberg                        toe?
Participaties B.V., mede handelende onder de naam Fan
Promotions, en 1. S.C. Reule, 2. S.J. Reule, 3. Fan Image              2. Dient artikel 50, lid 6, van het TRIP’s-verdag aldus te
                                B.V.                                       worden uitgelegd dat voorlopige maatregelen als bedoeld
                                                                           in de leden 1 en 2 van deze bepaling van rechtswege
                                                                           vervallen hetzij indien de hoofdzaak niet aanhangig is
                          (Zaak C-84/99)                                   gemaakt binnen de daartoe bij de voorlopige maatregel
                                                                           vastgestelde termijn, hetzij, bij gebreke van zulk een
                         (1999/C 136/20)                                   vaststelling, indien de hoofdzaak niet aanhangig is gemaakt
                                                                           binnen een termijn van 20 werkdagen dan wel van
De Hoge Raad der Nederlanden heeft bij uitspraak van                       31 kalenderdagen (welke van de twee termijnen de langste
26 februari 1999, ingekomen ter griffie van het Hof van                    is), of is voor zodanig verval (steeds) een verzoek vereist
Justitie op 9 maart 1999, in de zaak 1. Amsterdamsche                      van de partij tegen wie de maatregel is genomen?
Football Club „AJAX”, 2. Langenberg Participaties B.V., mede
handelende onder de naam Fan Promotions, en 1. S.C. Reule,             3. Vangt de termijn binnen welke de hoofdzaak aanhangig
2. S.J. Reule, 3. Fan Image B.V., het Hof van Justitie van de              moet worden, wanneer deze niet bij de voorlopige voorzie-
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële                       ning is vastgesteld, aan:
beslissing over de vraag of aan artikel 50, lid 6, van het
TRIP’s-verdrag rechtstreekse werking toekomt.                              a) op dan wel daags na de dag waarop de rechter de
                                                                                voorlopige maatregel heeft getroffen, dan wel
                                                                           b) op dan wel daags na de dag waarop de uitspraak
                                                                                houdende de voorlopige maatregel aan de verweerder
Verzoek van het Tribunal de grande instance de Béthune                          is betekend, dan wel
van 24 maart 1998 om een prejudiciële beslissing in het
geding tussen Roquette Frères SA en Direction des                          c) op dan wel daags na de dag waarop de uitspraak
                          services fiscaux                                      houdende de voorlopige maatregel onherroepelijk is
                                                                                geworden, dan wel
                          (Zaak C-88/99)
                                                                           d) op enig ander tijdstip?
                         (1999/C 136/21)
                                                                       4. Moet de rechter die een voorlopige maatregel treft, ambts-
                                                                           halve een termijn bepalen, binnen welke een bodempro-
Het Tribunal de grande instance de Béthune heeft bij vonnis                cedure aanhangig dient te worden gemaakt, of mag hij een
van 24 maart 1998, ingekomen ter griffie van het Hof van                   zodanige termijn slechts bepalen, indien een daartoe
Justitie op 15 maart 1999, in het geding tussen Roquette                   strekkend verzoek is gedaan?
Frères SA en Direction des services fiscaux, het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om een                5. Kan de rechter die in hoger beroep dient te oordelen over
prejudiciële beslissing. Het Tribunal de grande instance de                een door de rechter in eerste aanleg getroffen maatregel en
Béthune verzoekt het Hof van Justitie een uitspraak te doen                deze bevestigt, hetzij ambtshalve hetzij op verzoek van één
over de wettigheid van artikel L 190 van de Livre des                      der partijen alsnog een termijn als hiervoor bedoeld
procédures fiscales, en met name over de vraag of de Franse                vaststellen, indien de rechter in eerste aanleg zulks heeft
regering op geldige wijze een onderscheid kan maken tussen                 nagelaten?
het verval van de rechtsvordering en het verval van de
termijn voor terugbetaling, dat zich uit in een verschillende          6. Is artikel 50 van het TRIP’s-verdrag van toepassing, indien
behandeling van zuiver interne beroepen en beroepen die                    dit verdrag voor de betrokken lidstaat in werking treedt op
voortvloeien uit de vaststelling door de communaitaire rechter             een tijdstip, waarop de behandeling ter terechtzitting in
van de onwettigheid van een nationale norm in het licht van                eerste aanleg is afgesloten, doch de rechter nog geen
het Gemeenschapsrecht.                                                     uitspraak heeft gedaan?


title: Beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van 30 januari 2001 in zaak T-215/00: SCEA La Conqueste tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen [Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG) nr. 1338/2000 — Registratie van beschermde geografische aanduiding — "Canard à foie gras du Sud-Ouest" — Handeling van algemene strekking — Niet-ontvankelĳkheid]

text:
C 118/40               NL                    Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      21.4.2001
    BESCHIKKING VAN HET GERECHT VAN EERSTE                              Beroep, op 6 februari 2001 ingesteld door C. Puente
                              AANLEG                                    Martı́n tegen Commissie van de Europese Gemeen-
                                                                                schappen
                       van 30 januari 2001                                                         (Zaak T-29/01)
in zaak T-215/00: SCEA La Conqueste tegen Commissie                                              (2001/C 118/110)
            van de Europese Gemeenschappen (1)
                                                                                (Procestaal: Spaans)
[Beroep tot nietigverklaring — Verordening (EG)
nr. 1338/2000 — Registratie van beschermde geografische
aanduiding — „Canard à foie gras du Sud-Ouest” —                        Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
Handeling van algemene strekking — Niet-ontvankelijkheid]               schappen is op 6 februari 2001 beroep ingesteld tegen
                                                                        Commissie van de Europese Gemeenschappen door C. Puente
                                                                        Martı́n, wonende te Madrid, vertegenwoordigd door O. Gon-
                                                                        zález Correas.
                        (2001/C 118/109)
                                                                        Verzoeker vordert:
                         (Procestaal: Frans)                            —     nietigverklaring van de beschikking van de Commissie
                                                                              van 8 november 2000 (ref. 2974);
In zaak T-215/00, SCEA La Conqueste, gevestigd te Morlaas               —     vaststelling dat verzoeker overeenkomstig artikel 71 van
(Frankrijk), vertegenwoordigd door A. Lyon-Caen, advocaat bij                 het Statuut recht heeft op de volledige inrichtingsvergoe-
de Conseil d’Etat en de Cour de cassation, domicilie gekozen                  ding als bedoeld in artikel 5, lid 1, van bijlage VII bij
hebbende te Luxemburg ten kantore van R. Weber, advocaat                      het Statuut en de volledige inrichtingsvergoeding bij
aldaar, Rue de la Loge 3, tegen Commissie van de Europese                     beëindiging van de dienst als bedoeld in artikel 6, lid 1,
Gemeenschappen (gemachtigden: J. L. Iglesias Buhigues en                      van bijlage VII bij het Statuut;
X. Lewis), betreffende beroep tot nietigverklaring van verorde-
ning (EG) nr. 1338/2000 van de Commissie van 26 juni 2000               —     verwijzing van de Commissie in alle kosten.
tot aanvulling van de bijlage bij verordening (EG) nr. 2400/96
betreffende de inschrijving van bepaalde benamingen in het
„Register van beschermde oorsprongsbenamingen en be-
schermde geografische aanduidingen” bedoeld in verordening              Middelen en voornaamste argumenten
(EEG) nr. 2081/92 van de Raad inzake de bescherming van
geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van
landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 154, blz. 5),                 Verzoeker in het onderhavige geding is een voormalige
voorzover daarbij de benaming „Canard à foie gras du                    ambtenaar van de Commissie, die opkomt tegen het besluit
Sud-Ouest” als beschermde geografische aanduiding wordt                 van het tot aanstelling bevoegde gezag, waarbij hem de
ingeschreven, heeft het Gerecht (Vijfde kamer), samengesteld            inrichtingsvergoeding in België wegens zijn herplaatsing in de
als volgt: P. Lindh, kamerpresident, R. Garcı́a-Valdecasas en           dienst nadat zijn eerdere blijvende invaliditeit was herroepen,
J. D. Cooke, rechters; griffier: H. Jung, op 30 januari 2001 een        alsook de inrichtingsvergoeding bij beëindiging van de dienst
beschikking gegeven waarvan het dictum luidt als volgt:                 in Spanje nadat hij de dienst definitief had beëindigd, is
                                                                        geweigerd. Verzoeker stelt recht te hebben op deze vergoedin-
                                                                        gen overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 5, lid 1, en 6,
1)    Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.                     lid 1, eerste alinea, 7, lid 1, sub a en b, en 9, leden 1 en 2, van
                                                                        bijlage VII bij het Statuut.
2)    Verzoekster zal haar eigen kosten alsmede die van de Commissie
      dragen.                                                           Tot staving van zijn vordering voert verzoeker aan:
                                                                        —     dat de verklaring van invaliditeit een voorgeschreven en
(1) PB C 316 van 4.11.2000.                                                   niet vrijwillige handeling is die op een objectieve situatie
                                                                              berust;
                                                                        —     dat de ambtenaar volgens vaste rechtspraak recht heeft
                                                                              op de betrokken vergoedingen, zelfs wanneer zijn woon-
                                                                              plaats niet is gewijzigd;


title: Zaak T-650/11: Beroep ingesteld op 19 december 2011 — Dimension Data Belgium/Parlement

text:
               10.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 73/28

         Beroep ingesteld op 19 december 2011 — Dimension Data Belgium/Parlement
   (Zaak T-650/11)
   2012/C 73/55
   Procestaal: Frans

      Partijen

      Verzoekende partij: Dimension Data Belgium SA (Brussel, België) (vertegenwoordigers: P. Levert en M. Velghe, advocaten)

      Verwerende partij: Europees Parlement

      Conclusies

   Verzoekster vraagt het Gerecht:

               —

               nietigverklaring van het besluit van het Europees Parlement, ter kennis gebracht van verzoekende partij bij elektronische post van 18 oktober 2011, waarbij de offerte van verzoekende partij voor perceel nr. 1 van de opdracht PE-ITEC-DIT-ITIM-TELSIS wordt afgewezen en waarbij perceel nr. 1 van deze opdracht wordt gegund aan de vennootschap BT België;

               —

               verwijzing van het Europees Parlement in de kosten.

      Middelen en voornaamste argumenten

   Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vier middelen aan.

               1)

               Eerste middel, ontoereikende motivering van het bestreden besluit, doordat het Parlement geen enkel kenmerk van de gekozen offerte heeft meegedeeld aan verzoekster.

               2)

               Tweede middel, niet-nakoming van de transparantieverplichting die op het Parlement rust krachtens de artikelen 89, 92, 97 en 100 van het Financieel Reglement (1) en artikel 138 van de uitvoeringsvoorschriften (2), doordat het Parlement het beoordelingscriterium voor de prijs van de offertes niet duidelijk, volledig en precies heeft omschreven.

               3)

               Derde middel, kennelijke beoordelingsfout bij de omschrijving van de beoordelingscriteria voor de kwaliteit van de offertes en schending van het evenredigheidsbeginsel en van artikel 138, lid 3 van de uitvoeringsvoorschriften, doordat de aanbestedende dienst een beoordelingscriterium in aanmerking heeft genomen dat niet beoogt de economisch meest voordelige offerte aan te duiden.

               4)

               Vierde middel, kennelijke beoordelingsfout inzake de kwaliteit van de financiële voorstellen en schending van artikel 139 van de uitvoeringsvoorschriften doordat perceel nr. 1 van de litigieuze opdracht is gegund aan de vennootschap BT België, terwijl haar offerte abnormaal laag was, zodat zij door het Parlement moest worden afgewezen of in het andere geval moest worden beschouwd als niet in overeenstemming met het bestek.

      (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248, blz. 1).

      (2)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357, blz. 1).


title: Arrest van het Hof (Derde kamer) van 16 oktober 2003 in zaak C-29/03: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC) ("Arbitrageclausule — Niet-uitvoering van contract — Terugvordering van voorschotten — Verstekprocedure")

text:
C 289/10                  NL                            Publicatieblad van de Europese Unie                                               29.11.2003
1)    Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te       2)    Het Koninkrijk België wordt verwezen in de kosten.
      stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/31/EG
      van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van
      afvalstoffen, is het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië           (1) PB C 19 van 25.1.2003.
      en Noord-Ierland de krachtens artikel 18 van deze richtlijn op
      hem rustende verplichtingen niet nagekomen.
2)    Het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-
      Ierland wordt verwezen in de kosten.
                                                                                ARREST VAN HET HOF
(1) PB C 19 van 25.1.2003.
                                                                                (Derde kamer)
                                                                                van 16 oktober 2003
                                                                              in zaak C-29/03: Commissie van de Europese Gemeen-
                      ARREST VAN HET HOF                                      schappen tegen Instituto Tecnológico para a Europa
                                                                                Comunitária (ITEC) (1)
                              (Zesde kamer)
                                                                              („Arbitrageclausule — Niet-uitvoering van contract — Te-
                         van 16 oktober 2003                                      rugvordering van voorschotten — Verstekprocedure”)
in zaak C-433/02: Commissie van de Europese Gemeen-                                                      (2003/C 289/19)
               schappen tegen Koninkrijk België (1)
                                                                                (Procestaal: Portugees)
(„Niet-nakoming — Richtlijn 92/100/EEG — Auteursrecht
— Vergoeding voor auteurs bij openbare uitlening van hun                      (Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-
                      literair of artistiek werk”)                                                      dentie van het Hof)
                            (2003/C 289/18)
                                                                              In zaak C-29/03, Commissie van de Europese Gemeenschap-
                             (Procestaal: Frans)                              pen (gemachtigden: G. Braga da Cruz en C. Giolito) tegen
                                                                              Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária (ITEC),
(Voorlopige vertaling; de definitieve vertaling verschijnt in de Jurispru-    een particuliere instelling gevestigd te Lissabon (Portugal),
                            dentie van het Hof)                               betreffende een beroep van de Commissie van de Europese
                                                                              Gemeenschappen krachtens artikel 238 EG, strekkende tot
                                                                              terugbetaling van 62 236,65 euro die zij heeft betaald in het
                                                                              kader van de uitvoering van contract nr. IN10278I 20364/0,
In zaak C-433/02, Commissie van de Europese Gemeenschap-                      vermeerderd met moratoire interesten, heeft het Hof (Derde
pen (gemachtigde: K. Banks) tegen Koninkrijk België (gemach-                  kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamerpre-
tigde: A. Snoecx), betreffende een verzoek om vast te stellen                 sident, F. Macken en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur),
dat het Koninkrijk België, door de bepalingen inzake het                      rechters; advocaat-generaal: S. Alber; griffier: R. Grass, op
openbare uitleenrecht van richtlijn 92/100/EEG van de Raad                    16 oktober 2003 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt
van 19 november 1992 betreffende het verhuurrecht, het                        als volgt:
uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van
intellectuele eigendom (PB L 346, blz. 61), niet toe te passen,
de krachtens de artikelen 1 en 5 van deze richtlijn op hem                    1)    Veroordeelt het Instituto Tecnológico para a Europa Comunitá-
rustende verplichtingen niet is nagekomen, heeft het Hof                            ria (ITEC) tot terugbetaling aan de Commissie van de Europese
                                                                                Gemeenschappen van 62 236,65 euro, vermeerderd met mo-
(Zesde kamer), samengesteld als volgt: J.-P. Puissochet, kamer-
president, R. Schintgen, C. Gulmann (rapporteur), V. Skouris                        ratoire interesten tegen de Portugese wettelijke rentevoet, tot
en J. N. Cunha Rodrigues, rechters; advocaat-generaal: P. Léger;                    30 april 2003 te berekenen overeenkomstig Portaria nr. 263/
griffier: R. Grass, op 16 oktober 2003 een arrest gewezen                           99 van 12 april 1999 en vanaf 1 mei 2003 overeenkomstig
                                                                                Portaria nr. 291/2003 van 8 april 2003, totdat de schuld
waarvan het dictum luidt als volgt:
                                                                                volledig is voldaan.
1)    Door de bepalingen inzake het openbare uitleenrecht van                 2)    Verwijst het Instituto Tecnológico para a Europa Comunitária
      richtlijn 92/100/EEG van de Raad van 19 november 1992                         (ITEC) in de kosten.
      betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde
      naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom niet
      toe te passen, is het Koninkrijk België de krachtens de artikelen 1     (1) PB C 70 van 22.3.2003.
      en 5 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet
      nagekomen.


title: Zaak C-78/06: Beroep, op  9 februari 2005  ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg

text:
               25.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 74/13

         Beroep, op 9 februari 2005 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxemburg
   (Zaak C-78/06)
   (2006/C 74/26)
   Procestaal: Frans
   Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 9 februari 2005 beroep ingesteld tegen Groothertogdom Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door A. Alcover San Pedro en F. Simonetti als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
   De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert dat het het Hof behage:

               1.

               vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlĳn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1), althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;

               2.

               het Groothertogdom Luxemburg te verwijzen in de kosten.

         Middelen en voornaamste argumenten
   De termijn voor omzetting van richtlijn 2002/49/EG in nationaal recht is op 18 juli 2006 verstreken.

      (1)  PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.


title: Doorhaling van zaak C-22/95

text:
4.7.98                NL                Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                C 209/29
              Doorhaling van zaak C-22/95 (1)                      zoek van het Tribunale amministrativo regionale del Lazio
                        (98/C 209/60)                              om een prejudicieÈle beslissing): Nuova Antenna Tre SpA
                                                                   tegen Ministero delle Poste e Telecomunicazioni.
De president van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen heeft bij beschikking van 3 maart 1998
de doorhaling in het register gelast van zaak C-22/95 (ver-        (1) PB C 74 van 25.3.1995.
                                                GERECHT VAN EERSTE AANLEG
ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG                           ARREST VAN HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG
                       van 12 mei 1998                                                    van 14 mei 1998
in zaak T-184/94: M. O'Casey tegen Commissie van de                in zaak T-295/94: Buchmann GmbH tegen Commissie van
                Europese Gemeenschappen (1)                                       de Europese Gemeenschappen (1)
(Ambtenaren Ð Nietigverklaring van besluit tot afwijzing           (Mededinging Ð Artikel 85, lid 1, van het EG-Verdrag Ð
van verzoekers sollicitatie naar ambt van assistent van            Bewijs van betrokkenheid bij heimelijke verstandhoudin-
adjunct-directeur van gemeenschappelijke vestigingsplaats           gen Ð Geldboete Ð Bepaling van bedrag Ð Motivering)
van ITER te Naka (Japan) Ð Aanbod van ambt Ð                                               (98/C 209/62)
Verbreking van overeenkomst Ð Vordering tot schadever-
                            goeding)
                                                                                (Procestaal: Duits)
                        (98/C 209/61)
                                                                   In zaak T-295/94, Buchmann GmbH, gevestigd te Rinnthal
                     (Procestaal: Engels)                          (Duitsland), vertegenwoordigd door H. Braun, advocaat te
                                                                   Dresden, Bergmannstraûe 21, Dresden (Duitsland), tegen
                                                                   Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtig-
In zaak T-184/94, M. O'Casey, tijdelijk functionaris van           den: B. Langeheine, R. Lyal en D. Schroeder), betreffende
de gemeenschappelijke onderneming JET, vertegenwoor-               een beroep tot nietigverklaring van Beschikking 94/601/
digd door G. Vandersanden, advocaat te Brussel, en T.              EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake een proce-
Gupta, barrister, domicilie gekozen hebbende te Luxem-             dure op grond van artikel 85 van het EG-Verdrag (IV/C/
burg bij de Fiduciaire Myson SARL, rue de Cessange 30,             33.833 Ð Karton) (PB L 243 van 19.9.1994, blz. 1), heeft
tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen                     het Gerecht van eerste aanleg (Derde Kamer Ð uitge-
(gemachtigden: A. M. Alves Vieira en R. Lyal), betreffende         breid), samengesteld als volgt: B. Vesterdorf, president,
een beroep tot, enerzijds, nietigverklaring van de brief van       C. P. BrieÈt, P. Lindh, A. Potocki en J. D. Cooke, rechters;
de adjunct-directeur van de Internationale Thermonucle-            griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administrateur, op 14 mei
aire Experimentele Reactor en hoofd van de gemeenschap-            1998 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als
pelijke vestigingsplaats te Naka (Japan) van 16 juli 1993          volgt:
waarbij aan verzoeker is meegedeeld dat zijn sollicitatie
naar het ambt van administratief assistent van die adjunct-        1. Verklaart artikel 1, achtste streepje, van Beschikking
directeur was afgewezen, alsmede van het daarin vervat                  94/601/EG van de Commissie van 13 juli 1994 inzake
liggende afwijzingsbesluit, en anderzijds vergoeding van de             een procedure op grond van artikel 85 van het EG-
materieÈle en morele schade die verzoeker daardoor heeft                Verdrag (IV/C/33.833 Ð Karton) nietig wat verzoek-
geleden, heeft het Gerecht (Vijfde Kamer), samengesteld                 ster betreft.
als volgt: J. Azizi, president, R. García-Valdecasas en M.
Jaeger, rechters; griffier: J. Palacio GonzaÂlez, administra-
                                                                   2. Bepaalt het bedrag van de bij artikel 3 van Beschik-
teur, op 12 mei 1998 een arrest gewezen waarvan het dic-
                                                                        king 94/601/EG aan verzoekster opgelegde geldboete
tum luidt als volgt:
                                                                        op 2 150 000 ECU.
1. Verklaart het beroep niet-ontvankelijk.                         3. Verwerpt het beroep voor het overige.
2. Verstaat dat elk der partijen de eigen kosten zal dra-          4. Verwijst verzoekster in de kosten, met inbegrip van de
     gen.                                                               kosten die op de procedure in kort geding zijn geval-
                                                                        len.
(1) PB C 188 van 9.7.1994.
                                                                   (1) PB C 351 van 10.12.1994.


title: Beroep, op 28 juni 1996 ingesteld door Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek (Zaak C-225/96)

text:
Nr . C 247/ 10       NL                  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                        24 . 8 . 96
3 . Verdragen de door de ABI aan haar leden opgelegde                     de krachtens het EG-Verdrag op haar rustende verplich
    normen betreffende het borgstellingscontract als waar                tingen niet is nagekomen;
    borg voor de kredietopening, voor zover deze voorwaar
    den door de aangesloten banken op uniforme en                   2 . de Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten .
    bindende wijze worden opgelegd en toegepast, zich, wat
    de in de motivering van de onderhavige beschikking
     bedoelde clausules, afzonderlijk en in hun geheel geno        Middelen en voornaamste argumenten
    men, betreft, met artikel 85 van het Verdrag, waar zij de
    handel tussen de Lid-Staten ongunstig kunnen beïnvloe          Ingevolge artikel 189 van het EG-Verdrag, volgens hetwelk
     den en ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de             een richtlijn ten aanzien van het te bereiken resultaat
    mededinging binnen de gemeenschappelijke markt                  verbindend is voor de Lid-Staten waarvoor zij bestemd is,
    wordt verhinderd, beperkt of vervalst ?                         zijn de Lid-Staten verplicht de in de richtlijn vastgestelde
                                                                    termijnen voor de omzetting te eerbiedigen . Deze termijn is
4 . Indien de in vraag 3 bedoelde onverenigbaarheid wordt           verstreken op 5 november 1981 , zonder dat de Italiaanse
    vastgesteld, welke zijn dan de gevolgen daarvan voor de         Republiek de bepalingen heeft vastgesteld die nodig zijn om
     overeenkomstige clausules in de borgstellingscontracten        zich volledig te voegen naar de in de conclusies van de
    en voor de contracten zelf, die op basis van deze               Commissie genoemde richtlijn .
    voorwaarden zijn gesloten door de bij de ABI aangeslo
    ten banken, gesteld dat die banken te zamen kunnen              (') PB nr. L 281 van 10 . 11 . 1979 , blz . 47.
    worden geacht op de nationale markt een collectieve
    machtspositie in de zin van artikel 86 van het Verdrag in
    te nemen, en dat de toepassing van de betrokken
    voorwaarden misbruik van die machtspositie ople
    vert ?
                                                                    Verzoek van het Tribunale civile di Genova van 18 juni
                                                                    1996 om een prejudiciële beslissing in het geding tussen de
                                                                    vennootschap EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl
                                                                       ( voorheen EDIS Spa) en het Ministerie van Financiën
Beroep, op 28 juni 1996 ingesteld door Commissie van de                                        ( Zaak C-231/96 )
   Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek                                             ( 96/C 247/20 )
                      ( Zaak C-225/96 )
                         ( 96/C 247/19 )                            Het Tribunale civile di Genova heeft bij beschikking van
                                                                    18 juni 1996 , ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is          op 8 juli 1996 , in het geding tussen de vennootschap
op 28 juni 1996 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiek         EDIS-Edilizia industriale siderurgica-Srl (voorheen EDIS
door Commissie van de Europese Gemeenschappen, verte               Spa ) en het Ministerie van Financiën, het Hof van Justitie
genwoordigd door A. Aresu, lid van haar juridische dienst,          van de Europese Gemeenschappen verzocht om een preju
als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg            diciële beslissing over de navolgende vragen :
bij C. Gómez de la Cruz, lid van haar juridische dienst,
Centre Wagner, Kirchberg.                                           1 . Moeten, ter aanvulling en verduidelijking van hetgeen
                                                                          reeds werd vastgesteld in het arrest van 20 april 1993
                                                                          ( gevoegde zaken C-71 /91 en C-178/91 , Ponente Carni
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage :                         e.a . (')), de bepalingen van het Verdrag aldus worden
                                                                          verstaan, dat zij in de weg staan aan de invoering dan wel
1 . vast te stellen dat de Italiaanse Republiek,                          handhaving door een Lid-Staat van een nationale
                                                                          regeling als die door de Italiaanse wetgever is vastgesteld
    — door niet overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn                    bij artikel 13 , lid 2, van presidentieel decreet nr. 641 /72 ,
        79/923/EEG van de Commissie ( ! ) wateren aan te                  indien uit de toepassing van die regeling voortvloeit dat
        wijzen als bescherming of verbetering behoevende                  de werking in de tijd van een arrest van het Hof wordt
        teneinde geschikt te zijn voor het leven en de groei              beperkt ?
        van schelpdieren, en/of deze aanwijzing niet over
        eenkomstig artikel 13 van de richtlijn aan de               2 . Is artikel 5 van het EG-Verdrag, zoals uitgelegd door de
        Commissie mee te delen,                                           rechtspraak van het Hof, verenigbaar met een nationale
                                                                          wettelijke regeling ( artikel 13 , lid 2, van presidentieel
    — door niet overeenkomstig artikel 5 van deze richtlijn               decreet nr. 641 /72 ) die in de procedurevoorschriften
        programma 's op te stellen teneinde de verontreini               voor het instellen van vorderingen in rechte ter verze
        ging te verminderen,                                              kering van de teruggaaf van heffingen die zijn betaald in
                                                                          strijd met Richtlijn 69/335/EEG van de Raad ( 2 ), voor
    — door niet krachtens artikel 3 van deze richtlijn                    ziet in een vervaltermijn van drie jaar vanaf de datum
        waarden vast te stellen voor de parameters, bedoeld               van de betaling, welke vervaltermijn evenwel niet is
        in de punten 8 en 9 van de bijlage bij de richtlijn, met          voorzien in de nationale regeling voor de vorderingen
        uitzondering van kwik en lood,                                    van particulieren wegens onverschuldigde betaling ?